muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4743, Karar No: 2016/5476, Tarih: 11.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4743 E.  ,  2016/5476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası (asıl dava), nafakanın artırılması(birleşen dava) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ... vekili ve birleşen davada davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ... vekili dilekçesinde, davalının müvekkilinin babası olduğunu, müvekkilinin ... Fakültesi öğrencisi olduğunu ,...1. Aile Mahkemesi'nin 2004/644 Esas ve 2004/682 Karar sayılı ilamı ile davacı lehine 100 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, aradan geçen sürede davacının okul giderlerinin arttığını, nafakanın yetersiz kaldığını, davalının maddi durumunun iyi olduğu belirtilerek, davacı lehine takdir edilen 100 TL iştirak nafakasının 600 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada, davacı ... vekili dilekçesinde; ...1.Aile Mahkemesi'nin 2004/644 Esas ve 2004/682 Karar sayılı ilamı ile davacı lehine 100 TL yoksulluk, 2002 doğumlu müşterek çocuk... lehine 100 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, aradan geçen sürede takdir edilen nafakaların yetersiz kaldığını bu nedenle, yoksulluk nafakasının 600,00 TL'ye; iştirak nafakasının 600 TL'ye çıkartılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı dilekçesinde; açılan davaları kabul etmediğini, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; asıl davanın reddi, birleşen davanın kısmen kabulü ile müşterek çocuk .. için 100 TL iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren 200,00 TL'ye yükseltilmesi, yoksulluk nafakasına ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... ve birleşen davada davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ... vekilinin müşterek çocuk... için takdir edilen iştirak nafakasına yönelik temyiz itirazı yönünden;

TMK.nun 182/2.maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf, ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğun giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan, iştirak nafakası belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur.

Mahkemece, nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (babanın) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

Mahkemece, nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (babanın) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden tarafların 25.05.2004 tarihinde boşandığı, müşterek çocuk 2002 doğumlu...'in velayetinin davalıya bırakıldığı ve müşterek çocuk... lehine aylık 100 TL iştirak nafakasına hükmedildiği, nafakanın her yıl memur maaş zammı oranında artırılmasının hükme bağlandığını, ... için ödenen nafakanın artırılmış hali ile dava tarihinde 200 TL'nin üzerinde olduğu, bu davanın açıldığı tarih itibariyle aradan yaklaşık on yıllık süre geçtiği, davacının ev hanımı olduğu, babasından 300 TL yetim aylığı aldığı, davalının ise astsubay olduğu, aylık 3300 TL maaşının olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; tarafların tespit edilen sosyal ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuk...'in yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, ekonomik göstergelerdeki değişim dikkate alındığında, mahkemece; TMK.nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun nafaka artışına hükmedilmesi ve bu suretle dengenin yeniden sağlanması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davacı ... vekilinin; yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazına gelince;

TMK. nun 176/4. maddesine göre; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemeye göre iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir. Bu doğrultuda yerleşen dairemiz uygulamasına göre; nafaka alacaklısı davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumunda, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde; yoksulluk nafakası ...’in yayınladığı .. oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır.

Somut olayda; tarafların ekonomik ve sosyal durumlarında boşanma davasından sonra olağanüstü bir değişiklik olduğu ileri sürülmemiştir.

O halde; yoksulluk nafakasının niteliği ve takdir edildiği tarih gözetilerek, nafakanın ...’in yayınladığı ..oranında artırılması suretiyle dengenin yeniden sağlanması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davacı ... vekilinin yardım nafakasına yönelik temyiz itirazı yönünden;

TMK.nun 328/1.maddesinde; “Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.” Aynı yasanın 2.fıkrasında ise, “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitim sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü mevcut bulunmaktadır.

Davacı ... vekilinin yardım nafakasına yönelik temyiz itirazı yönünden;

TMK.nun 328/1.maddesinde; “Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.” Aynı yasanın 2.fıkrasında ise, “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitim sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü mevcut bulunmaktadır.

TMK.nun 364.maddesine göre; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür."

Aynı Kanunun 365/2.maddesinde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir." düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise, ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki, bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır.

Somut olayda; davacı ...'e ait nüfus kayıt örneği incelendiğinde, davacı ...'in doğum tarihinin 15.05.1996 olduğu, müşterek çocuğun iş bu davanın açıldığı 05.09.2014 tarihinden önce reşit olduğu ve davanın kendisi adına açıldığı, her ne kadar müşterek çocuk için daha önce iştirak nafakasına hükmedilmiş ise de müşterek çocuk için bu dava ile talep edilenin yardım nafakası olduğu gözönünde bulundurularak, müşterek çocuk.. için bir miktar yardım nafakasına hükmedilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16434, Karar No: 2015/15092, Tarih: 22.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/16434 E.  ,  2015/15092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi .... Mahallesi 647 ada 19 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki:

1-Kamulaştırmasız el atma davalarına da uygulanan Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18.maddesinin 2.fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir.

2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir.

Satış akit tablosunun incelenmesinden, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak incelenen 2076 parsel sayılı taşınmazın 21.12.1995 tarihli satışının esas alındığı, satış tarihinin çok eski olması sebebiyle seçiminin isabetli olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılıp, emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten ve bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucunu içeren bilirkişi raporları alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Tapu kaydında TEK lehine mevcut irtifak hakkının taşınmazın değerinde oluşturması kaçınılmaz olan değer kaybı yönünden bilirkişi kurulundan ek rapor alınması gerektiğinin dikkate alınmaması,

3-Kabule göre de;

Dava konusu 647 ada 19 parsel sayılı taşınmazın 05.12.2008 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden getirtilerek dava konusu taşınmazın kadastro parseli, emsal olarak incelenen parselin ise imar parseli olduğunun anlaşılması halinde dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırma sonucu bulunan kamulaştırma bedelinden düzenleme ortaklık payına karşılık gelecek oranda indirim yapılması gerekeceğinden bilirkişi raporunun bu hususta denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2655, Karar No: 2014/5813, Tarih: 29.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2655 E.  ,  2014/5813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz isteminin reddine dair 27.06.2010 tarihli Ek Kararın hüküm fıkrasında, Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, hangi kanun yoluna ne şekilde başvurulabileceği, başvuru merciinin neresi olduğu ve kanun yoluna başvuru süresinin hangi tarihte başlayacağının belirtilmemesi karşısında, sanığın temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle, verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5631, Karar No: 2010/11789, Tarih: 23.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/5631 E.  ,  2010/11789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, işyeri olarak kullanılan bağımsız bölümlerin mesken olan eski haline getirilmesi ve tahliye istenilmiştir. Mahkemece davanın bir kısım davalı yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu anataşınmazdaki tüm bağımsız bölümlerle maliklerini -davacı ile davalılara ait bağımsız bölümler de dahil olmak üzere- gösteren tapu kayıtlarının ve 13.01.1971 yılında değişikliğe uğradığı ileri sürülen yönetim planının (değişik hükümleri içerir şekilde) onaylı bir örneğinin ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2348, Karar No: 2014/14898, Tarih: 26.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/2348 E.  ,  2014/14898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargı görevli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt belgelerden; dava konusu taşınmazın imar planında tarımsal niteliği korunacak alanda kaldığı, davacı tarafından taşınmazın dere koruma alanında bulunduğu ileri sürülerek dava açıldığı, taşınmaza fiilen el atıldığı yönünde bir iddia da bulunmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9673, Karar No: 2012/20080, Tarih: 27.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/9673 E.  ,  2012/20080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- Haber verme sorumluluğuna aykırılık suçundan; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat,

2- İzinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunmak suçundan; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde İzmir Büyükşehir Belediyesi Su ve Kanalizasyon İdaresi genel müdür vekili olarak görev yapan sanığın, 1. derece doğal ve 3. derece arkeolojik sit alanı sınırları içerisindeki suça konu yerde icra edilen yol yapım çalışmaları sırasında çalışma sahasında bulunmadığı, bu nedenle yapılan faaliyet nedeniyle açığa çıkan tarihi eserlerden 22/02/2007 tarihinde kendisine bildirildiği zaman haberdar olduğu, İzmir Müze Müdürlüğü'nün ise durumu 20/02/2007 tarihinde öğrenerek olay yerinde incelemeler yapmak üzere iki uzmanını görevlendirdiği, bu bakımdan sanığın üzerine atılı haber verme sorumluluğuna aykırılık suçunun unsurlarının oluşmadığı, diğer yandan çalışma alanında tarihi eser olabilecek buluntulara rastlanması üzerine görevlilere faaliyetin sona erdirilmesi talimatı veren sanığın, kamusal bir hizmetin ifası amacıyla hareket ettiği ve sit alanına izinsiz fiziki müdahalede bulunma kastı taşımadığı, mahkemece atılı her iki suçtan da sanığın beraatine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Haber verme sorumluluğuna aykırılık suçundan yapılan yargılama sonunda yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı, sanığın eyleminin suç teşkil etmediği gerekçeleri gösterilerek; izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunmak suçundan yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın kastının bulunmadığı, sanığın suça konu yerin sit alanı olduğunu bildiğine dair delil mevcut olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik araştırma ile beraat kararı verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 27/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4189, Karar No: 2016/5421, Tarih: 27.06.2016

**6. Ceza Dairesi         2016/4189 E.  ,  2016/5421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Zorunlu müdafiliğe ilişkin CMK'nın 150.maddesinin uygulanması ile ilgili olarak ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 18.3.2008 tarih 2008/9-7-56, 21.12.2010 tarih 2010/11-251-267 ve 20.3.2012 gün 2011/6-235-2012/110 Esas ve Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere, "Kendisine zorunlu savunman atandığından hükümlünün haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı; bu durumda zorunlu savunman, hükümlünün lehine bazı işlemler yapmış, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığa da tebliğ edilmesi ve onun tarafından temyiz dilekçesi verilmesi hâlinde, isteminin kabul edilmesi gerektiğinin" belirtilmesi karşısında;

Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25/03/2014 günlü kararının, uyarlama yargılaması sırasında hükümlüler ... ve ...'a mahkemenin istemi üzerine atanan savunmanlar Avukat ... ile Avukat ...'in yüzüne karşı verilip, adı geçen savunmanlar tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği, ancak atanan savumanlardan hükümlülerin haberdar olmadığı;

Hükümlü ...'ın, kararın kendisine tebliğ edildiği tarihte, UYAP kayıtları kontrol edildiğinde, Tekirdağ 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunduğu, diğer hükümlü ...'a ise, kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, Dairemiz'in 12.05.2016 tarih, 2016/3730 Esas- 2016/4130 Karar sayılı ilamında anılan eksik hususların ikmal edilmesinin istenmesine rağmen bu hususların yerine getirilmediğinin anlaşılması karşısında; öncelikle hükümlüler ... ve ...'a gerekçeli kararın T.C.Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 232/6 ve 291.maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak ihtaratları taşıyacak biçimde tebliğ edilmesi ve sundukları takdirde temyiz dilekçesi eklendikten ve zorunlu savunmanının temyizine onay verip vermedikleri de sorularak ya da bu konuda ''7 gün içinde savunmanın temyiz dilekçesine onay verip vermedikleri veya kendilerinin temyiz etmek isteyip istemedikleri hususunda dilekçeyle veya zabıt katibince tutanağa geçirilmek suretiyle bildirimde bulunmaları gerektiği eğer herhangi bir bildirimde bulunmazlar ise savunmanlarının temyiz istemine onay vermediklerinin kabul edileceği'' açıklamasını içerir biçimde ihtaratlı olarak tebligat yapıldıktan sonra gerek görülmesi halinde ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 27/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.