muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5815, Karar No: 2017/1925, Tarih: 22.06.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/5815 E.  ,  2017/1925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit, alacak, tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün asıl ve birleşen davada davacı vekilince duruşmasız, asıl davada davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davada davalı kooperatif yöneticileri ... ile ... ve vekilleri Av. ... gelmiş, diğer taraflardan gelen olmadığından, onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin, davalı kooperatifçe, üyesi dava dışı ...’ya tahsis edilen iki adet daireyi 03.02.2005 tarihinde 60.000,00 TL bedelle satın aldığını, daireleri devreden ... ve müvekkilince, söz konusu satış ve devir işlemlerinin kooperatif kayıtlarına işlenmesi ve üyeliğe kabul için yapılan başvuruya, gönderilen ihtarnameye rağmen, gerekli işlemleri yapmayan davalı kooperatifin, daireleri kur’a ile başka kişiler adına tahsis ettiğini ileri sürerek, iki adet dairenin müvekkiline ait olduğunun tespiti ile adına tescilini, kur’a çekimine ilişkin kararın iptalini, bu mümkün olmadığı takdirde, 60.000,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 12.05.2011 tarih ve 2009/6774 E., 2011/5847 K. sayılı bozma ilamı uyarınca, ... ve ... aleyhine açtığı birleşen davada da aynı taleplerde bulunmuştur.

Asıl davada davalı kooperatif vekili, müvekkili tarafından ...’ya satılan dairelerin bedellerinin anılan şahıs tarafından ödenmemesi nedeniyle davacıya yaptığı devir işleminin kabul edilmediğini, ...’nun kooperatife olan borçlarını ödemesi ve satın aldığı daireleri ...’a sattığını bildirerek dairelerin ... adına kaydının yapılmasını yazılı olarak istemesi üzerine devrin anılan şahıs adına yapılmasına karar verildiğini, müvekkili kooperatifin davacıya herhangi bir borcunun olmadığını, davacıdan bir bedel almadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı ..., ...’e hisse satışı yapmadığını, hissesini ...’a sattığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı ... vekili, müvekkilinin iki adet daireye ilişkin hisseyi diğer davalı ... Karusu’dan devraldığını ve bu hususun kooperatif kayıtlarına tescil

edildiğini, davacı ile diğer davalı arasındaki hukuki işlemlerin tarafı olmayan ve bu işlemlerden haberdar olmayan müvekkiline karşı husumet yöneltilemeyeceğini, davanın zamanaşımına uğradığnı savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı ... vekili, müvekkilinin iki adet daireye ilişkin hisseyi diğer davalı ... Karusu’dan devraldığını ve bu hususun kooperatif kayıtlarına tescil

edildiğini, davacı ile diğer davalı arasındaki hukuki işlemlerin tarafı olmayan ve bu işlemlerden haberdar olmayan müvekkiline karşı husumet yöneltilemeyeceğini, davanın zamanaşımına uğradığnı savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacıya yapılan taşınmaz satımının resmi şekilde yapılmadığından geçerli olmadığı, bu nedenle davacının tapu iptal ve tescil isteminin reddi gerektiği, davacının dava dışı ...’ya ödediği miktarı davalıdan istemesinin de mümkün olmadığı, bu nedenle davacının alacak davasının da reddinin gerektiği sonucuna varılarak, asıl davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine, 11. Hukuk Dairesi’nin 12.05.2011 tarih ve 2009/6774 E., 2011/5847 K. sayılı ilamıyla, ortaklığın devrinin alacağın temliki hükümlerine tabi olduğu, buna göre, dava dışı Nejla, davacı ile yaptığı ortaklığın devri sözleşmesinden dönmemiş ise devredeceği bir hakkı kalmadığından sonradan başka kişilere yaptığı devir sözleşmelerinin geçerli bir sonuç doğurmayacağı, o halde davacı ile dava dışı ... arasındaki devir sözleşmesinden dönülmemiş olması halinde, davacının ortaklık başvurusunun davalı kooperatif tarafından kabulü gerekirken yasal olmayan gerekçe ile reddine karar verilmesinin yerinde olmadığı, bu durumda, davanın taşınmaz devrine ilişkin bir dava değil, ortaklık hakkının tespiti ve tanınmasına ilişkin bir dava olduğunun kabulü ile davacıya, dava dışı Nejla ile ortaklık payının devredildiği diğer kişilere karşı da dava açması için uygun bir süre verilmesi ve açılan davaların birleştirilerek görülmesi gerektiği belirtilerek davacı yararına bozulmuştur.

Bozma ilamına uyularak davalar birleştirildikten sonra, yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı kooperatifin, davacı ...’i, yasa ve anasözleşmede öngürülen şartları taşıması halinde üye olarak kabul etmesi gerekirken, ...’nun borcundan dolayı üye kabul etmemesinin ve onun yerine, daha sonra devir alan ...’ı üyeliğe kabul etmesinin usul ve yasaya uygun düşmediği, davalı ...’nun davacıya yapılan devir sözleşmesinden dönmüş olduğunun kabulü gerektiği, davalı ...’ın iyiniyetli iktisabının geçerli olduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen dava yönünden, davacının bedel tahsili talebinin kabulü ile 93.973,15 TL’nin davalı kooperatif ve davalı ...’dan tahsili ile davacıya ödenmesine, birleşen davada davalı ... hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı kooperatif vekili temyiz etmiştir.

Kararı, asıl davada davalı kooperatif vekili temyiz etmiştir.

1) Mahkemece, davalı kooperatifin, ortaklığı sonradan devralan davalı ...'ı üye olarak kabul etmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin gerekçesi dosya kapsamına ve bozma ilamına uygun olmuştur. Ancak, hükmün gerekçesinde, bahsi geçen bu gerekçe ile çelişecek şekilde, davalı ...'nun davacı ile yaptığı ortaklığın devri sözleşmesinden dönmüş olduğuna ilişkin gerekçelere yer verilmesi isabetsiz olmuş ise de, netice itibariyle, davacının, davalı kooperatife üye olarak kabul edilmesi ve buna bağlı olarak dava konusu alacaktan davalı kooperatifin de sorumlu tutulması gerektiği sonucuna ulaşılması doğru olmuş, kararın bu nedenle bozulmasına gerek görülmemiştir.

Bu açıklamalara, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davalı kooperatif vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Asıl dava, kooperatif üyeliğine bağlı alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, 60.000,00 TL asıl alacak ve davacı tarafından, davalı ...'ya yapılan ödeme tarihinden dava tarihine kadar işlemiş 33.973,15 TL faizi ile birlikte toplam 93.973,15 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kooperatiften ve davalı ...'dan tahsiline hükmedilmiş ise de, davalı kooperatifin, dava tarihinden önce 818 sayılı BK'nın 101. (TBK'nın 117) maddesine uygun şekilde miktar ve ödeme talebi içeren bir ihtar ile temerrüde düşürülmediği gözetilerek, sadece 60.000,00 TL tutarındaki asıl alacaktan sorumlu tutulması gerekirken, işlemiş faiz tutarının da tahsiline karar verilmesi ve aynı Yasa'nın 104/son madde hükmüne de aykırı olarak faize faiz işletilmesi sonucunu da doğuracak şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı kooperatif vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl davada davalı kooperatif yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı kooperatife verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21857, Karar No: 2021/6018, Tarih: 24.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/21857 E.  ,  2021/6018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet,beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan ve katılan sanık vekili

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık ... Ergün yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılanlar ... ve Selda Törüm vekilinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Sanık ... hakkında, tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanık müdafiinin temyiz talebinin vekalet ücretine yönelik olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 24/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1359, Karar No: 2011/1794, Tarih: 01.03.2011

**21. Hukuk Dairesi         2010/1359 E.  ,  2011/1794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde (1988 hariç ) 1986-1994 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, 1986-1994 yılları arasında (1988 yılı hariç) davalı ...'na bağlı ... Halk Eğitim Merkezi ve Akşam Sanat Okulu'nda usta öğretici sıfatıyla hizmet akdine dayalı olarak sürekli çalıştığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın 5510 sayılı Yasa'nın 4/I-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu, geçiş hükümlerini içeren aynı yasa'nın Geçici 7. maddesi hükmünde “Bu Kanun'un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun'un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler” hükmü gözetildiğinde, eldeki somut uyuşmazlığın dayandığı mevzuat hükümlerinin 506 sayılı Yasa'nın 79. maddesi ile 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 47. maddesidir.

Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre, örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ve hizmetiçi yetiştirme kurs, seminer ve konferanslarında uzman ve usta öğreticiler de geçici veya sürekli olarak görevlendirilebilir. Öğretim tür ve seviyelerine göre uzman ve usta öğreticilerin seçimlerinde aranacak şartlar, görev ve yetkileri, yönetmeliklerle tespit edilir. Bu yasal düzenleme uyarınca çıkarılan Yönetmeliğin 5. maddesi, “Uzman ve usta öğreticiler aşağıdaki şekillerde görevlendirilirler.

1-Geçici personel olarak: Geçici personel olarak görevlendirilecek uzman ve usta öğreticiler ile yapılacak sözleşme esasları 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 15.05.1975 gün ve 1897 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile değiştirilen 4. maddesine göre Bakanlıkça hazırlanır.

1-Geçici personel olarak: Geçici personel olarak görevlendirilecek uzman ve usta öğreticiler ile yapılacak sözleşme esasları 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 15.05.1975 gün ve 1897 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile değiştirilen 4. maddesine göre Bakanlıkça hazırlanır.

2-Ek ders görevi verilmek yoluyla: 4. maddede belirtilen esaslara göre ek ders görevi verilmesi yoluyla görevlendirilecek uzman ve usta öğreticilere, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 89. maddesi uyarınca 02.12.1998 tarihli ve 98/12120 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan ... Öğretmen ve Yöneticilerinin Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Esaslarda belirtilen miktarda ek ders görevi verilebilir . ” ; aynı Yönetmeliğin 8. maddesi, “geçici sözleşmeli olarak görevlendirilen uzman ve usta öğreticilerin haftalık çalışma süresi 40 saattir”; aynı yönetmeliğin 9. maddesi ise, “uzman ve usta öğreticilerin günlük çalışma süresi en fazla 8 saattir. Kurum müdürü, cumartesi, pazar günleri de dahil olmak üzere, uzman ve usta öğreticilere günün 08.00-23.00 saatleri arasında görev verebilir.” hükümlerini içermektedir.

Davacının, çalışma esasları ile çalışması sırasında tabi olacağı statü yukarıda sıralanan mevzuat çerçevesinde ayrıntılı bir düzenlemeye tabi tutulmuş olup, anılan düzenlemelere egemen ilkeler ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 13. maddesinde yer alan “işçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşme kısmi süreli iş sözleşmesidir.” hükmü de gözetildiğinde, çalışma ilişkisinde, “tam süreli iş sözleşmesi” olarak nitelenmeye olanak verecek bir bağımlılık ilişkisinin bulunmadığı, usta öğreticilerin öngörülen ve önceden belirlenen süre dahilinde bir çalışma yükümlülüğünü kabullendikleri ve ders saati karşılığında da ücrete hak kazandıklarını göstermektedir.

Kaldı ki, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 80. maddesi (j) bendinde de, ...’na bağlı her derece ve türdeki örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ek ders ücreti karşılığında ilgili mevzuatı çerçevesinde uzman ve usta öğretici olarak çalıştırılanların prim ödeme gün sayısı 30 günü aşmamak kaydıyla, bir takvim ayı içerisinde hak kazandıkları brüt ek ders ücreti toplam tutarının, prime esas günlük kazanç alt sınırına bölünmesi sonucu bulunacağı, bu şekilde yapılacak hesaplamalarda tam sayıdan sonraki küsuratların dikkate alınamayacağı hükmü ile, usta öğreticilerin çalışmalarının tam süreli olmadığı açık olarak belirtilmiştir.

Bu konuda ortaya çıkan uyuşmazlık sonucu Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nca verilen 17.09.2008 gün 2008/10-555 Esas 2008/530 sayılı kararda da, “dinlenen tanıkların da aynı davacı gibi başka köylerde usta öğretici olarak çalışan kişiler olduğu, resmi belgeler ve davacının imzasını taşıyan belgelerle çelişkili tanık beyanlarına itibar edilemeyeceği anlaşıldığından; tam gün esası ve aylık karşılığı olmayan çalışmaların, günlük çalışma saatine göre ve kısmi zamanlı çalışma olması nedeniyle bu çerçevede değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmek gerektiği” belirtilmiş olup, bu şekildeki bir çalışma ilişkisinde, tam süreli çalışmaya ilişkin hakların doğduğunu kabule olanak yok ise de, yasa ve sözleşmelerde belirtilen sınırlamalara aykırı, tam süreli hizmet sözleşmesinin unsurlarının gerçekleştiği bir çalışma durumunun, eylemli olarak oluştuğunun iddia edilip kanıtlanması olanak dahilinde bulunmaktadır. Ancak, bu yöndeki iddia, hizmet tespiti davalarının kamu düzenine ilişkin niteliği gözetilerek kanıtlanmalı; işverenin resmi kurum niteliği, ücret ödemelerinin kayıtlara dayalı olma gerekleri dikkate alınarak; Kurum kayıtlarına yansıyan bilgilerin aksinin kanıtlanmasına yönelik kanıtların hüküm kurmaya elverişli olup olmadığı, sosyal güvenlik hakkının yaşama geçirilmesine yönelik davanın özelliklerinin gerektirdiği duyarlılık uyarınca denetlenmelidir.

Öte yandan, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim, davacıya ait çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Mahkemece, davacının kayıtlarda gözükmeyen çalışmaların hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalıya ait işyerinden 1988 yılı hariç 06/10/1986-07/05/1994 tarihleri arasında işe giriş bildirgeleri ve çıkışlarla çalışmalarının kısmi olarak bildirildiği, ücret bordrolarının ve davacının işyeri özlük dosyasının getirtilmediği, ders programlarıyla kursa geliş ayrılış saatlerini gösterir belgelerin dosyada bulunmadığı, davacının çalıştığı dönemlerde müdür yardımcısı olarak görev yapan tanıkların her yıl 15 Eylülde başlayan çalışmanın ertesi yıl 15 Hazirana kadar sürdüğünü beyan ettikleri anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacının davalı işyerinde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır Uyuşmazlık davacının davalı işyerinde eğitim yılı boyunca haftada 5 gün 08:30-16:00 saatleri arasında kesintisiz çalışıp çalışmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda davacının davalı işyerinde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır Uyuşmazlık davacının davalı işyerinde eğitim yılı boyunca haftada 5 gün 08:30-16:00 saatleri arasında kesintisiz çalışıp çalışmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş, işyerinden davacının işyeri özlük dosyası ile ders programlarını, devam-devamsızlık ve puantaj kayıtlarını ve imzalı ücret ödeme belgelerini getirtmek, davacı ile birlikte çalışan müdür, müdür yardımcısı, öğretmen ve usta öğreticileri dinlemek, davacının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığını araştırmak, yeterli ve gerekli bir araştırmayla ve deliller hep birlikte değerlendirilerek davacının eğitim yılı boyunca haftada 5 gün 08:30-16:00 saatleri arasında çalışıp çalışmadığını aydınlığa kavuşturmaktan ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine ,01/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22718, Karar No: 2013/11342, Tarih: 17.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/22718 E.  ,  2013/11342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, genel tatil ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Alt işveren işçisi olarak davalı Belediyede çalışan davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, izin, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ..., davacının taşeron şirket işçisi olduğunu ve davanın husumetten reddi gerektiğini belirterek , davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı tüm davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır.