muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20053, Karar No: 2014/22116, Tarih: 04.11.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32850, Karar No: 2013/403, Tarih: 16.01.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/32850 E.  ,  2013/403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık ... hakkında silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Sanık ...'ın isteği üzerine sanık ...'in suça konu tabancayı onun evinden alıp getirerek kendisine verdiği ve sanık ...'ın da tabanca ve av tüfeğiyle ateş edip müştekiyi tehdit ettiği yönündeki sanıkların ikrarları ve mahkemenin bu yöndeki kabulü karşında, eyleminin hukuki anlamda tek fiil olduğu ve tek fiil ile hem silahlı tehdit hem de genel güvenliği tehlikeye sokma suçunun oluştuğu ve sanığın 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi gereğince daha ağır cezayı gerektiren silahlı tehdit suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, her iki suçtan da beraatine karar verilmesi,

2- Sanık ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan beraat kararının temyizine gelince,

Mahkemece, “sanığın müştekiye av tüfeği ve tabanca ile havaya ateş etmek, ayak ucuna ateş etmek ve sözle öldürme konusunda tehdit sözleri” söylemesi şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda sanığın işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet verdiği ve 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi gereğince hakkında sadece silahlı tehdit suçu nedeniyle hüküm kurulması ile yetinilmesi gerekirken, suçların vasıfları bölünerek ayrıca genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11550, Karar No: 2019/9641, Tarih: 06.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/11550 E.  ,  2019/9641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına dair Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2014 tarihli ve 2011/35 Esas, 2014/1300 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 01.04.2019 tarih ve 2019/1288 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.04.2019 tarih ve 2019/36845 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya aslının diğer sanıklar yönünden temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderileceği anlaşıldığından onaylı sureti üzerinden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre;

1) Sanığın olay günü yolcu olarak bulunduğu otobüste şoför ve muavinle arasında ücret yüzünden başlayan tartışma sonucu her iki tarafın da yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, diğer sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükmünün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 19.12.2017 tarihli ve 2017/4702 Esas, 2017/16958 sayılı ilamı ile sanıklar lehine bozma kararı verildiği, Yargıtay bozma ilamında da belirtildiği gibi, meydana gelen olayda her iki tarafın da yaralanmış olduğu ve dosya kapsamındaki delillerden kavgaya hangi tarafın haksız hareketi ile sebebiyet verdiğinin kesin olarak belirlenememesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

2) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinde yer alan “(1)Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez. (2)Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkumiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adli para cezasına mahkumiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, tekerrüre esas alınan Şanlıurfa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.03.2009 tarihli ve 2008/916 Esas, 2009/179 sayılı kararında doğrudan kesin nitelikte adli para cezasına hükmolunduğu, dolayısıyla anılan ilamın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece tekerrüre esas alınan Şanlıurfa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.03.2009 tarihli ve 2008/916 Esas, 2009/179 sayılı kararında doğrudan kesin nitelikte adli para cezasına hükmolunduğu, dolayısıyla anılan ilamın tekerrüre esas alınamayacağı, ancak, sanığın adli sicil kaydında bulunan Datça Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2006 tarih ve 2004/76 Esas, 2005/1153 Karar sayılı 765 sayılı TCK'nin 456/4. maddesi gereğince verilen 6 ay hapis cezası ilamının tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi, hususunun da kanun yararına bozma sebebi yapılıp yapılmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, takdir hakkı kullanıldıktan sonra diğer kanun yararına bozma istemlerinin incelenmesine; 06.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27444, Karar No: 2014/11277, Tarih: 09.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/27444 E.  ,  2014/11277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/78141

MAHKEMESİ : Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/11/2010

NUMARASI : 2006/157 (E) ve 2010/707 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1- Müşteki R.. Ç..'in adına kayıtlı .. plakalı aracını S..Y..'e sattığının, aracın bu kez 1999 yılında polis memuru olarak görev yapan İ.. T.. tarafından 1999 yılında Midyat ilçesinde oto galericiliği yapan beraat eden sanık O.. A..'a satıldığının, O.. A..'ın ise suça konu aracı sanık O.. T..'dan aldığı başka bir araç ile takas ederek sanığa verdiğinin, sanığın ise bu aracı tanık M.. A..'ın aracı ile takas ederek sattığının, M.. A..'ın.. plakalı aracın devrinin üzerine yapılmasını sanıktan istediğinin, ancak müşteki R.. Ç..'in aracın satışından dolayı alacağının olduğundan bahisle satışa dair vekaletname vermek istememesi üzerine sanığın aslı ele geçmeyen Kayseri .. Noterliğince verilen 17/11/2004 tarih ve..yevmiye numaralı .. plakalı aracın satışı için vekalet veren R.. Ç.. vekil tayin edilenin M.. A.. olduğunu gösterir vekaletname ve aynı tarihli Ankara Erenbey Vergi Dairesinden verilen aracın borcu bulunmadığına dair belgeleri M.. S...a teslim ettiğinin, M..S..'ın da aynı gün Mardin..Noterliğinin 07.12.2004 tarih ve .. yevmiye nolu satış sözleşmesi ile aracı E.. D..'a sattığının iddia ve kabul edilmesi, sanığın, suça konu belgelerin zarf içeresinde posta yoluyla kendisine gönderildiğini, zarfı ilk kez noter dairesinde açtığını savunması ve müşteki R.. Ç.. tarafından Kayseri PTT Müdürlüğü aracılığı ile kendisi adına gönderilen.. gönderi makbuzunu ibraz etmesi, sanık O.. A..'ın 18.07.2006 tarihli savunmasında müşteki R.. Ç..'in aracın devrinin zamanında alınmaması nedeniyle yeşil kart çıkartamadığını bu nedenle 800 Mark harcama yaptığını bu paranın ödenmemesi halinde aracın devrini vermeyeceğini söylediğini iddia etmesi, müşteki R.. Ç..'in kolluk ifadesinde aracını S. Y..e sattığını bu kişiden 1.800 dolar alacağı bulunduğunu beyan etmesine rağmen 12.06.2006 tarihli ifadesinde arabayı polis memuru olan İ.. i.. bir kişiye satığını beyan etmesi, tanıklar M.. A.. ve E.. D..'ın sanık ile birlikte aracın devri için sanık O..ın yanına gittiklerini ancak sanık O..ın araç sahibinin masrafları olduğundan para istemesi üzerine yanından ayrıldıklarını beyan etmeleri, sanık O.. A..'ın suça konu araç karşılığı sanıktan aldığı aracın devrini almış olması, 15.05.2009 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda .. gönderi belgesi üzerindeki yazıların O.. A.. ve sanığın eli ürünü olmadığının,adli emanetin 2006/25 sırasında kayıtlı .. antetli zarf ile 2007/47 sırasında kayıtlı .. alındı belgesi üzerindeki yazıların aynı kişinin eli ürünü olduğunun belirtilmesi, ..T.. ve S.. Y..in beyanlarının alınmamış olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, İ..T..ve S.. Y.'in ifadeleri alınıp, aracın satışı nedeniyle müştekinin bir alacağının bulunup bulunmadığı sorulup,müşteki R.. Ç..'in sanık O.. A..'ın savunması doğrultusunda yeniden beyanın alınması, müşteki R.. Ç.. ve İ..T..in suç tarihinden öncesine ait yazı örneklerini içeren belgeler ile samimi yazı örnekleri temin edilip, adli emanetin 2006/25 ve 2007/47 sırasında kayıtlı .

. Y..in beyanlarının alınmamış olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, İ..T..ve S.. Y.'in ifadeleri alınıp, aracın satışı nedeniyle müştekinin bir alacağının bulunup bulunmadığı sorulup,müşteki R.. Ç..'in sanık O.. A..'ın savunması doğrultusunda yeniden beyanın alınması, müşteki R.. Ç.. ve İ..T..in suç tarihinden öncesine ait yazı örneklerini içeren belgeler ile samimi yazı örnekleri temin edilip, adli emanetin 2006/25 ve 2007/47 sırasında kayıtlı ..belgeleri Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesine gönderilerek belgeler üzerindeki yazıların kimin eli ürünü olduğu yönünde ayrıntılı bilirkişi raporu alındıktan sonra , toplanan deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 347. (5237 sayılı TCK'nun 211.) maddelerindeki "bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı veya gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla resmi belgede sahtecilik" suçunu oluşturup oluşturmayacağı karar yerinde tartışıldıktan sonra hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Kasten işlenen bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanması gereken 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

3-Adli emanetin 2007/47 sırasında kayıtlı belge aslının akıbeti hakkında bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4591, Karar No: 2017/15402, Tarih: 07.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/4591 E.  ,  2017/15402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ..., ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan ..., ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi ... ada 10 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerindeki muhdesatın mülkiyeti hususunda tapu malikinin mirasçıları arasında ihtilafa bulunduğu anlaşıldığından, tespit edilen ağaç bedelinin ileride hak sahipliğini ispat edecek kişiye ödenmek üzere bankada açılacak üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, bedelin mirasçılara hisseleri oranında ödenmesine dair hüküm kurulması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

1-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının bedele ilişkin (3) numaralı bendinde yer alan (50.377,00) sayısının hükümden çıkartılmasına, yerine (38.281,00) sayısının yazılmasına,

2-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının bedele ilişkin (3) numaralı bendinin sonuna, (Ağaç bedeli olarak tespit edilen 12.096,00-TL kamulaştırma bedelinin ileride haklı çıkacak tarafa ödenmek üzere bankada açılacak üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına, şayet bedel davalılara ödenmiş ise, bu bedelin kendilerinden alınarak bankaya belirtilen şekilde bloke edilmesine,) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10525, Karar No: 2019/7625, Tarih: 06.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/10525 E.  ,  2019/7625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 318. maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında 13.08.2012 tarihli ... Vergi Dairesi Başkanlığı'nın mütalaası ile vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporlarında belirtilen 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan da suç duyurusunda bulunulduğu ve Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 20.11.2012 tarih ve 2012/5770 esas sayılı iddianamesi ile bu takvim yılından da dava açıldığı ancak 2007 takvim yılına ilişkin herhangi bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, zamanaşımı süresinde bu konuda mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar hakkında 2008 takvim yılında sahte belge düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; sanık ...’un savunmalarında, 2007 yılı sonunda şirket müdürlüğünden ayrıldığını, kendisi ayrıldıktan sonra şirket faaaliyetinin durdurulup durdurulmadığını bilmediğini, şirketi diğer sanığa devrettiğini ancak onunla herhangi bir ilgisi olmadığını, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmesi, sanık ...’in savunmalarında ise; 2008 yılında herhangi bir faaliyette bulunmadığını, mal alıp satmadığını, söz konusu faturaları kendisinin düzenlemediğini, tüm evrakının muhasebecisi ...’da olduğunu, faturaların onun tarafından düzenlendiğini beyan etmesi ve vergi dairesinin, muhasebeci ...’un 30.01.2008 tarihinde faaliyetine son verdiği halde, 2008 yılı şubat ayında mükellef kuruma ait KDV beyannamesinde imzasının olduğunu tespit etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

1- ...’un CMK’nin 48. maddesindeki çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla beyanına başvurulması ve faturaların sanıklara ve tanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da tanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

a-) Faturalardaki yazı ve imzaların, ...’a ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

b-) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ve ...’a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa-) Faturaları kullandığı belirlenen şirketler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

a-) Faturalardaki yazı ve imzaların, ...’a ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

b-) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ve ...’a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa-) Faturaları kullandığı belirlenen şirketler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb-) Bu mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc-) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda bir iştiraklerinin bulunup bulunmadığının sorulması,

c-)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa-) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb-) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirketler ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde, sanık ...’un temyiz aşamasında sunduğu belgeler de dikkate alınarak karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

2- Kabule göre de; hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili, sanık ... müdafii ile sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 06.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13226, Karar No: 2011/20490, Tarih: 08.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13226 E.  ,  2011/20490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.