muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10006, Karar No: 2024/10372, Tarih: 05.11.2024

25. Ayrıca HMK'nın 26 ncı maddesi kapsamında düzenleme altına alınmış olan Taleple Bağlılık ilkesine göre Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır.

26. Somut olayda maddi tazminat alacağının tespiti noktasında hesap bilirkişiden alınan 05.08.2019 tarihli hesap raporunun taraflara 10.08.2019 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilinin 21.08.2019 tarihli süresi içerisinde sunduğu dilekçesiyle "ücret katına, pasif devre başlangıcına, bakıcı gideri belirlenmesine" itirazı bulunduğu, davacı vekilinin ise anılan rapora itirazının bulunmadığı gibi 26.08.2019 tarihli talep artırım dilekçesi sunduğu gözetilerek, iş bu raporda esas alınan işlemiş devre sonu olan 31.12.2019 tarihi yönünden davalı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu İlk Derece Mahkemesinin 26.08.2019 tarihli kararında iş bu rapora itibarla karar verildiği, kararın davacı ve davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 27.06.2022 tarihli ilk kararında; özellikle kararın gerekçeli olmadığı gerekçeli kararda delillerin tartışılıp değerlendirilmediği dikkate alındığında HMK'nın 297 nci maddesi kapsamında denetime elverişli bir karar bulunmadığından, karar HMK'nın 353/1. a-6 hükmü gereğince ortadan kaldırılmıştır. Ortadan kaldırma sonrasında alınan 19.07.2023 tarihli raporda davalının ücret katına dair itirazı karşılanmış ise de işlemiş devre sonu 31.12.2023 olarak tespit edilmiş öte yandan bakiye ömür tablosu yönünden PMF 1931 tablosundan TRH 2010 tablosuna geçilmiştir. Ek rapora davacı ve davalı itiraz etmiş, davalı vekilinin bakiye ömür tablosuna dair itirazı olmadığı anlaşılmıştır. Davalı itirazını karşılar mahiyette alınan 17.10.2023 tarihli ek raporda işlemiş devre sonu olarak 31.12.2019 tarihi esas alınarak rapor düzenlendiği anlaşılmıştır. Mahkemece davacı vekilini ilk rapora hesap yönünden itirazı olduğu belirtilerek asgari ücret değişikliklerinin rapora yansıtılmasına bir engel olmadığı gerekçesi ile 19.07.2023 tarihli rapora itibar edilip taleple bağlı karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde de aynı kabul yerinde bulunmuş ise de varılan sonuç hatalı olmuştur.

27. Bilindiği üzere HMK'nın 357 nci maddesinde "Bölge Adliye Mahkemesince resen göz önünde tutulacaklar dışında, İlk Derece Mahkemesinde ileri sürülmeyen iddia ve savunmalar dinlenemez, yeni delillere dayanılamaz" düzenlemesine yer verilmiştir.

27. Bilindiği üzere HMK'nın 357 nci maddesinde "Bölge Adliye Mahkemesince resen göz önünde tutulacaklar dışında, İlk Derece Mahkemesinde ileri sürülmeyen iddia ve savunmalar dinlenemez, yeni delillere dayanılamaz" düzenlemesine yer verilmiştir.

28. Somut olayda davacı vekilinin ilk derece yargılaması aşamasında alınan 05.08.2019 tarihli rapora süresinde itiraz etmemekle davalı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu öte yandan, davalı vekilinin de kaldırma kararı sonrasında ilk derece yargılaması aşamasında alınan 19.07.2023 tarihli raporda dikkate alınan bakiye ömür tablosu yönünden davacı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu bu kapsamda 17.10.2023 tarihli hesap raporuna itibarla karar verilmesi gerekirken, taraf itirazlarını aşar mahiyette alınan 19.07.2023 tarihli rapora itibarla hüküm tesisi de hatalı olmuştur.

29. O halde Mahkemece yapılacak iş; yukarıda açıklanan şekilde kusur oran ve aidiyetinin belirlenmesinden sonra taraf itiraz ve kabulleri kapsamında (bakiye ömür tespiti noktasında davacı lehine oluşan, işlemiş devre noktasında ise davalı lehine oluşan) usuli kazanılmış haklara uygun olacak şekilde düzenlendiği anlaşılan 17.10.2023 tarihli hesap raporuna tespit edilen kusur oranlarını, uygulayarak davacının maddi tazminat istemini hesap etmek, giderek davanın esası hakkında usul ve yasaya uygun bir karar vermekten ibarettir.

30. Mahkemece bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

31. O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları gözetilerek, bu aşamada temyiz eden davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazları incelenmeksizin mahkemece verilen kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR:

Açıklanan sebeplerle;

A) Dahili davalı SGK Başkanlığı vekilinin temyiz dilekçesinin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

B)1.Davacı ve davalı vekilinin temyiz itirazları nedeniyle, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3. Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

4. Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4707, Karar No: 2009/8259, Tarih: 14.05.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4707 E.  ,  2009/8259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

MÜDAHİLLER : ... ... ve ark.

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Dosyadaki tapu kayıtları listesine göre Mayıs 1954 tarih 34 ila 77 ve Aralık 1955 tarih 216 ila 234 nolu 61 adet tapu kaydında davacıların miras bırakanı ... oğlu ... (...)'nin 24/3720 payının bulunmadığı, bu payın "... kızı ... " adına yazılı olduğu, ancak ... kızı ... ile ... (...)'nin irsi veya akdi ilişkisinin ne olduğu dosya kapsamından anlaşılamadığından,

... Cilt 55/01, sayfa 12, kütük 4'de nüfusa kayıtlı ... ve Vesile'den olma 1331 doğumlu ... nüfus aile kayıt tablosu ile yine ... kızı ... nüfus kayıt tablolarının Nüfus Müdürlüğünden istenerek,

2- Mart 1954 tarih 34 ila 77 ve Aralık 1955 tarih 216 ila 254 nolu tapu kayıtları ile bu kayıtların müsbit evraklarının ve gitti kayıtlarının bulunduğu Tapu Sicil Müdürlüğünden istenerek dosyaya konulması ve ayrıca bu kayıtlarda ... oğlu ... ... () ile ... kızı ...'nin ayrı ayrı payları bulunup bulunmadığının sorularak alınacak cevabi yazının,

3- Davacı ... ve arkadaşları vekilinden ... kızı ...'nin veraset ilamının alınarak,

4- Çekişmeli 1148, 1149, 1137 ve 1157 parsellere ilişkin kadastro çapının ilgili kadastro müdürlüğünden istenerek,

5- Çekişmeli taşınmazlardan imar uygulaması nedeniyle ifraz edildiği anlaşılan 1152, 1150 parsellerin bu uygulama nedeniyle tapu kütüklerinin kapatılıp kapatılmadığı ilgili tapu sicil müdürlüğünden sorularak kapatılmış ise ... oluşan tapu kayıt örneklerinin çıkartılması ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.03.1954 tarih 1954/187-144 sayılı ilamda belirtilen ... ile ... ait ayrı ayrı 24/3720'şer hissenin yapılan imar uygulaması ile kimin üzerinde bırakıldığının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğü ile Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevabi yazı ve belgelerin,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 14/05/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7313, Karar No: 2023/2294, Tarih: 13.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/7313 E.  ,  2023/2294 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

(Hükmün Açıklanması)

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/471 E., 2019/800 K.

SUÇ : 1632 Sayılı Askeri Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.(Kapatılan) 1. Hava Kuvveti Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 02.09.2014 tarihli ve 2014/165 Esas, 2014/413 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında asta müessir fiil suçundan, şüpheden sanık yararlanır

ilkesi gereği 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.(Kapatılan) 1. Hava Kuvveti Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 02.09.2014 tarihli ve 2014/165 Esas, 2014/413 Karar sayılı kararının Komutan ve katılan tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) Askeri Yargıtay 1. Dairesinin 04.03.2015 tarihli ve 2015/0173 Esas, 2015/0165 Karar sayılı kararı ile;

A)Birlik Komutanlığınca iddianamenin sanığa 24.04.2014 tarihinde tebliğ edildiği, Askerî Mahkemece 29.04.2014 tarihinde yapılan duruşmada, sanığın sorgu ve savunması tespit edilirken, iddianamenin sanığa tebliğ edildiği tarih ile duruşma günü arasında yasal hazırlık süresinin dolmadığı görülmesine ve bu hususun belirtilmesine karşın, 5271 sayılı Kanun'un 176 ncı maddesinde, iddianamenin sanığa tebliğiyle duruşma günü arasında en az bir hafta süre bulunması gerektiği; 190 ıncı maddesinin ikinci fıkrasında da, 176 ncı maddede belirlenen süreye uyulmamış ise, duruşmaya ara verilmesini istemeye hakkı olduğunun sanığa hatırlatılması gerektiği, savunma için bir haftalık kanuni hazırlık süresinden yararlanma ve düzenlenmiş olmasına rağmen, duruşmaya ara verilmesini isteme hakkı bulunduğu hatırlatılıp bu konuda beyanı alınmadan sorgu ve savunmasının tespit edildiği, bu durumun adil yargılanma hakkı kapsamında savunma hakkını esaslı suretle kısıtladığı;

B)Askerî Mahkemece tanık olarak dinlenilen ... ve ...’ın beyanlarının tespit edildiği 17.06.2014 tarihli duruşma tutanağında, tanıkların ifadelerinin ayrı ayrı tespit edildiğine ilişkin bir bilginin bulunmadığı, duruşma tutanağında “Tanık yoklaması yapıldı. Tanıklar Mehmet Emin... ve Hüseyin ...’ın hazır bulundukları görüldü. Tanık Mehmet Emin... salondaki mahsus yerine alınarak kimliğinin tespitine geçildi” denildikten sonra ilk olarak tanık Mehmet Emin...’in ifadesinin tespit edildiği, hemen akabinde diğer tanık Hüseyin ...’ın salondaki mahsus yerine alınarak kimlik bilgilerinin ve beyanlarının tespitine geçildiği ve bu tanıkların beyanlarının Askerî Mahkemece gerekçeli hükme esas alındığı görülmekle, 5271 sayılı Kanun'un “Tanıkların dinlenmesi” başlıklı 52 nci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Her tanık, ayrı ayrı ve sonraki tanıklar yanında bulunmaksızın dinlenir” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak tanıkların birlikte dinlenilmesi;

Usule aykırılık oluşturduğundan, beraat hükmünün usul yönünden hukuka aykırılıklar nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine (Kapatılan) Muharip Hava Kuvveti ve Hava Füze Savunma Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2015/238 Esas, 2016/138 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında asta müessir fiil suçundan, 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 117 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca yirmi beş gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, söz konusu karar yasal süresi içerisinde askerî savcı tarafından yapılan itirazın 20.09.2016 tarihli ve 2016/591 Müt. sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmek suretiyle 20.09.2016 tarihinde kesinleşmiştir.

4.Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 20.09.2016 tarihinde kesinleşmesinin ardından 5 yıllık denetim süresi içerisinde 29.03.2017 tarihinde kasten yaralama ve

hakaret suçlarını işlediğinin Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2019 tarihli ve 2017/1316 Esas, 2019/609 Karar sayılı kararı ile ihbar edilmesi üzerine Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2019 tarihli ve 2019/471 Esas, 2019/800 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan (Kapatılan) Muharip Hava Kuvveti ve Hava Füze Savunma Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2015/238 Esas, 2016/138 Karar sayılı hükmünün açıklanmasına, sanığın asta müessir fiil suçundan,1632 sayılı Kanun'un 117 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca yirmi beş gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hakkında mahkumiyet hükmü veren bazı mahkeme heyeti üyelerinin FETÖ suçlamaları nedeniyle meslekten ihraç edilmiş olmalarına, meslek hayatı boyunca disiplinin teminini yerine getirmeye çalıştığına ve hakkında verilen 25 gün hapis cezasına ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dosya kapsamına göre Eskişehir/Odunpazarı İlçe Jandarma Komutanlığında görevli sanığın, 20.01.2014 tarihinde sabah içtiması esnasında yaptığı kılık kıyafet kontrolünde, katılan J.Er ...’in beresini usulüne uygun bir şekilde kafasına takıp çıkartamadığını görmesi üzerine, katılanı bölüğün önüne çıkartarak arkadaşlarına bak, berenin nasıl takılıp çıkartıldığını gör diyerek berenin nasıl takılıp çıkartılacağını kendisine izah ederek, ayrıca birkaç kez bereyi katılanın kafasına takıp çıkartmasını müteakip yerine gönderirken, katılanın yüzüne tokat attığı maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık (Kapatılan) 1.Hava Kuvveti Komutanlığı Askeri Mahkemesi tarafından alınan 29.04.2014 tarihli savunmasında özetle; olaydan yaklaşık bir hafta önce İl Jandarma Komutanının berelerin düzgün takılması konusunda personeli ikaz etmelerini söylediğini, katılanın o dönemde kendi karakolunun askeri olmadığını, olay günü toplu takdim olması sebebiyle içtima alındığını, bere kontrolü yaptığı esnada katılanın beresini düzgün takmadığını gördüğünü, katılanı bölüğün önüne çıkardığını, bereyi nasıl takacağını gösterdiğini, birlikte bere taktıklarını, katılandan yerine geçmesini istediği sırada babacan bir tavırla, asta müessir fiil kastı olmadan ensesine hafiften vurduğunu beyan etmiştir.

3.Sanık bozma üzerine alınan ifadesinde; bozma ilamına uyulmasını, suçsuz olduğunu ve beraatini istediğini belirtmiştir.

4.Katılan aşamalardaki ifadelerinde özetle; olay günü bereyi yanlış takıp çıkardığını, sanığın doğrudan gözüne bakarak kendisini yanına çağırdığını, köylü Mehmet Ağa devri geçti, çizmeli Mehmet Ağa devri geçti diyerek yüzüne bir tokat attığını, kendisinin çok şaşırdığını ve hemen akabinde olayı giderek Bölük Komutanına anlattığını, sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

5.Dosya kapsamında usulüne uygun olarak, mahkeme huzurunda ifadelerine başvurulan tanıklar Hüseyin ... ve Mehmet Emin..., sanığın katılanı içtima alanında yanına çağırarak yüzüne tokat attığını, olayı bizzat gördüklerini ve katılanın içtima sonrası yüzünün kızarmış olduğunu ifade etmişlerdir.

6.Sanık hakkında (Kapatılan) Muharip Hava Kuvveti ve Hava Füze Savunma Komutanlığı Askerî

Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2015/238 Esas, 2016/138 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı için ihbarda bulunan Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2019 tarihli ve 2017/1316 Esas, 2019/609 Karar sayılı kararı dava dosyasında mevcuttur.

7. Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

III. GEREKÇE

Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2015/238 Esas, 2016/138 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı için ihbarda bulunan Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2019 tarihli ve 2017/1316 Esas, 2019/609 Karar sayılı kararı dava dosyasında mevcuttur.

7. Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

III. GEREKÇE

1.Olayı bizzatihi gören tanıkların ve katılanın ayrıntılı ve tutarlı anlatımlarına nazaran sanığın eylemi ika ettiği ve asta müessir fiil suçuna konu eylemin sabit görülmesinde ve denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Ancak; 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan, "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." hükmü gereğince, suç tarihinden önce hapis cezasına mahkûm edilmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan 25 gün hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2019 tarihli ve 2019/471 Esas, 2019/800 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14555, Karar No: 2022/10575, Tarih: 28.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/14555 E.  ,  2022/10575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel istismar

HÜKÜM : Beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden önce 20.09.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddelerinin tatbiki yerine istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi'nin 26.10.2021 gün ve 2020/302 E. 2021/1544 K. sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmesine, 28.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4731, Karar No: 2015/6044, Tarih: 02.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/4731 E.  ,  2015/6044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2014

NUMARASI : 2014/49-2014/627

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.01.2014 gününde verilen dilekçe ile ipotek şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı S.S. S..Mektepleri Mezunları E... ve S... Kredi ve Kefalet Kooperatifi vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 02.06.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av. F.. B.. ile karşı taraf davacılar vekili Av. S.. E.. ile davalı S.. P.. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar, dava dışı yüklenici E..S.. Ltd. Şti. ile 15.08.2005 günü düzenledikleri arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği yükleniciye verilen vekaletnamede yükleniciye bırakılan bağımsız bölümlerin satış yetkisine dayanarak yükleniciye bırakılan 11 numaralı bağımsız bölümü davalı Sadık’a temlik ettiğini, davalı Sadık’ın dava dışı üçüncü kişinin borçları nedeniyle taşınmazda davalı kooperatif yararına ipotek tesis ettirdiğini, yükleniciyle aralarındaki sözleşmenin hükmen feshedilerek temlik konusu bağımsız bölümün adlarına tesciline karar verildiğini, bu davada verilen tedbir kararı taşınmaz kaydına haciz olarak işlendiğini, ipoteğe konu borç ödenmediğinden takip yapıldığını, yükleniciye avans olarak verilen taşınmazda tesis edilen ipoteğin terkini gerektiğini ileri sürerek, ipoteğin ve haciz şerhinin kaldırılmasını istemişlerdir.

Davalı kooperatif, dava dışı üyenin kullandığı kredinin teminatı olarak ipotek tesis edildiğini, ipoteğe konu borç ödenmediği gerekçesiyle de takip yapıldığını, iyiniyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş; davalı Sadık yanıt vermemiş, duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece, taşınmazın davalı Sadık adına tescili sebebinin ortadan kalktığından ipoteğin de hukuki dayanağı kalmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı kooperatif vekili temyiz etmiştir.

Dava, ipoteğin kaldırılması istemine ilişkindir.İpotek kişisel bir alacağın teminat altına alınması amacını güden ve bir taşınmaz değerinden alacaklının alacağını elde etmesini sağlayan sınırlı bir ayni haktır. İpotek tesisi için rehin edilecek taşınmaz maliki ile alacaklı arasındaki anlaşmanın (rehin sözleşmesi) bulunması ve rehin sözleşmesinin TMK'nın 856. maddesi gereğince tapu siciline tescil edilmesi gerekir.