muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6007, Karar No: 2018/3063, Tarih: 29.03.2018

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge adliye Mahkemesince YENİDEN VERİLEN “Davanın Kabulü” KARARI BOZULMALIDIR.

G)SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29/03/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14498, Karar No: 2017/6038, Tarih: 22.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/14498 E.  ,  2017/6038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Cumhuriyet Savcısı huzurunda ifadesi alınırken uzlaşma hükümlerinin uygulanmasında yasal olanak bulunmadığı halde, matbu form üzerinde “uzlaşmayı kabul etmiyorum” seçeneği sanık tarafından imzalanmışsa da, bir hakkın doğmadan önce kullanılması söz konusu olmayacağından, uzlaşma teklifinin hukuken geçerli olmadığı anlaşılmakla, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7 maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254 maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1254, Karar No: 2016/3693, Tarih: 02.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/1254 E.  ,  2016/3693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 654 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki dava konusu taşınmaz ile aynı özelliklere sahip emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Bilirkişi kurulunun somut emsal olarak aldığı ... Mahallesi 161 ada 8 parsel sayılı taşınmazın; konumu itibariyle ... ilçe sınırlarında kaldığı ve dava konusu taşınmaz ile benzer özellikleri taşımadığı anlaşılmaktadır. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına ve Kamulaştırma Yasasının 11. maddesine göre, emsal alınacak taşınmazların dava konusu taşınmazlarla benzer özellikler taşıması ve yakın konumda bulunması gerekir. Dava konusu taşınmazla aynı ilçe sınırlarında bulunmadığı gibi benzer özellikler taşımadığından bu taşınmazın emsal olarak kabulü ile değer biçilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların sunacağı ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun ... ilçe sınırlarında taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 02.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1057, Karar No: 2012/6792, Tarih: 08.05.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/1057 E.  ,  2012/6792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ..... köyü 171 ada 9 parsel sayılı 19600,66 m2 yüzölçümlü taşınmaz, belgesizden tarla niteliği ile davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddi ile dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştıır.

Çekişmeli taşınmaz, kadastro sırasında belgesizden tespit görmüş, Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla açtığı davanın yargılaması sırasında davalı, sınırları Şarken ve şimalen yol, garben ..... tarlası ve yol, cenuben dere olan 7082 m2 yüzölçümlü, Aralık 1945 tarih 70 sayılı tapu kaydına tutunmuştur. Dayanılan tapu kaydının bir sınırı metruk okuması nedeniyle (..... tarlası) değişir sınırlı olup miktarı ile geçerlidir. Bilindiği üzere kaçak ve yitik kişilerden kalan tapulu ve tapusuz taşınmazlar yasalar gereği Hazineye geçeceğinden kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği ile mülk edinilmelerine olanak yoktur. Her ne kadar yerel bilirkişi ve tanıklarca kaydın batı sınırını oluşturan ..... tarlasının ..... adına tespit gören 171 ada 8 sayılı parsel olduğu belirtilmiş ise de, bu parsel kadastro sırasında belgesizden tespit gördüğünden bu iddia kayıt ve belgelerle desteklenmediğinden soyut bir iddia olarak kalmıştır. Bu nedenle, dayanılan tapu kaydının miktarına itibar edilerek buna göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan yön gözetilmeksizin, yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 08/05/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8787, Karar No: 2021/12986, Tarih: 10.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8787 E.  ,  2021/12986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ecrimisil yönünden miktar itibariyle kesin olduğundan usulden reddine, tazminat yönünden ise davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak ecrimisil yönünden miktar itibariyle kesin olduğundan usulden reddine, tazminat talebi yönünden ise; davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak taleple bağlı kalınmak suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi 1389 parsel ile ... Mahallesi 1392 parsel sayılı taşınmazlara, ek rapor hükme esas alınarak değer biçilip taleple bağlı kalınmak suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Dava konusu 1389 parsel sayılı taşınmaz ... Mahallesinde olduğu halde, hükümde ... Mahallesi olarak gösterilmesi,

2- Dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki hacizlerin bedele yansıtılmaması,

Doğru değil ise de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin 2020/1188E-2021/410K. sayılı ilamının hüküm fıkrasının;

a- 5 numaralı bendindeki (Yeşilbayır Mah. 1389 parsel ve 1392 parsel) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (... Mahallesi 1389 parsel ile ... Mahallesi 1392 parsel) ibaresinin yazılmasına,

b- 3 ve 4 nolu bentlerinin sonuna ayrı ayrı (dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında yer alan hacizlerin hükmedilen bedele yansıtılmasına,) ibaresinin eklenmesine,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 10/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18038, Karar No: 2015/23567, Tarih: 08.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/18038 E.  ,  2015/23567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : 5395 Sayılı Yasaya Göre Koruma Kararı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Temyiz eden küçüğün velisi, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir. Temyiz edenin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; temyiz edenin kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından adli yardım talebinin kabulüne karar verilip, temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.

2-Davacı kurum, korunmaya muhtaç olan 29.10.1998 doğumlu küçük ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 5-1 (b), maddeleri uyarınca eğitim tedbiri kararı verilmesini istemiş, mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü velayet hakkı kendisinde bulunan çocuğun annesi ... temyiz etmiştir.

Küçüğün velayeti annededir. Korunmaya muhtaç çocuklar hakkında, Kanunda öngörülen tedbirlerin alınması, küçüğün haklarına etkili olduğu gibi, yasal temsilcilerinin haklarına da etkilidir. Bu bakımdan davanın küçüğün yasal temsilcisi olan ve velayet kendisinde olan anneye husumet yöneltilerek görülmesi, göstermesi halinde onun da delillerinin toplanması gerekir. Mahkemece küçüğün velayet hakkına sahip olan annenin hukuki dinlenilme hakkı (HMK.md.27) çerçevesinde delillerinin sorulması ve gösterdiği takdirde usulünce toplanıp, gerektiğinde uzman bilirkişilerden görüş alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken duruşma açılmadan ve ilgililere tebliğ yapılmadan evrak üzerinde, yasal temsilcinin savunma haklarının kısıtlanması sonucunu doğuracak şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.12.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/10996, Karar No: 2010/1640, Tarih: 03.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/10996 E.  ,  2010/1640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Vasi Tayini

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, oybirliğiyle karar verildi. 03.02.2010 (çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/16584, Karar No: 2012/7744, Tarih: 14.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/16584 E.  ,  2012/7744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/06/2010 tarih ve 2008/333-2010/146 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun Baburname isimli eser içerisindeki... tarafından yazılan 122 sayfalık "önsöz ve tarihi özet" üzerindeki telif haklarının sahibi olduğunu, davalının 2006 yılında çoğaltıp kamuya sunduğu Baburname isimli eserde müvekkilinden izin alınmaksızın anılan önsöz ve tarihi özetin aynen bulunduğunu, davalının bu şekilde müvekkilinin çoğaltma ve yayma haklarını ihlâl ettiğini ileri sürerek davalının tecavüzünün ref'i ile davalının çoğaltıp piyasaya sunduğu kitapların imhasına, FSEK'in 68'inci maddesi uyarınca davalı ile sözleşme yapılmış olması hâlinde isteyebilecekleri miktarın üç katı fazlasına karşılık 5.000,00.TL maddî ile FSEK'in 70'inci maddesi uyarınca 5.000,00.TL manevî tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., diğer davalının sigortalı ve maaşlı çalışanı olduğunu, görevinin de yayınevi yöneticilerinin seçtikleri kitapları teknik olarak yayına hazırlamak olduğunu, göreviyle ilgili olarak yayına hazırladığı kitaplarla ilgili telif haklarının alınıp alınmadığı hususunda bir yetkisinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, dava konusu “önsöz ve tarihi özetin" eser vasfını taşımadığını, kaldı ki yazarı...'un mirasçısız olarak vefat etmesi sebebiyle anılan mahsulün kamuya açık hâle geldiğini, davacının taleplerinin ancak eser sahibi tarafından gerçekleştirilebilir mahiyette bulunduğunu, davacının hakkının şayet telif ücreti ödemiş ise kendi bastığı sayı itibariyle sınırlı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, dava konusu “önsöz ve tarihi özetin" eser vasfını taşımadığını, kaldı ki yazarı...'un mirasçısız olarak vefat etmesi sebebiyle anılan mahsulün kamuya açık hâle geldiğini, davacının taleplerinin ancak eser sahibi tarafından gerçekleştirilebilir mahiyette bulunduğunu, davacının hakkının şayet telif ücreti ödemiş ise kendi bastığı sayı itibariyle sınırlı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre eserin meydana getirildiği 1943 tarihinde yürürlükte olan 1910 tarihli Hakkı Telif Kanunu hükümleri uyarınca eser sahibinin Yusuf Hikmet Bayur olduğu, uyuşmazlıkta BK. 385'inci maddesinin uygulanma yeri olmadığı, mali hakların eser sahibi tarafından davacı tarafa devredilmediği, BK. 375/1'inci maddesine göre davacının hakkının bir bası ile sınırlı olup, 1943 yılındaki ilk basıda çoğaltılan nüshalar tükendiği, davacının kullanım hakkının sona erdiği, 1987'de gerçekleştirilen ikinci basının da Türk Tarih Kurumu'na herhangi bir hak bahşetmeyeceği, dava konusu eserin çoğaltma ve yayma haklarının 1980 tarihinde vefat eden eser sahibi...'a ve daha sonra da mirasçılarına geçtiği, davacının da manevi hak sahibi de olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı taraf harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 14/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17537, Karar No: 2019/7588, Tarih: 17.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/17537 E.  ,  2019/7588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından talep edilmiş, davalılar ... ve ... vekilince de duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 12.6.2019 Çarşamba günü davacılar vekili Av. ... geldi. Davalılar tarafın gelen olmadı. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacılar vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 10.09.2011 tarihinde, müvekkillerinin murisleri ...'ın sevk ve idaresindeki davalılardan ... Sigorta ...nin zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu araçla, diğer davalıların sürücüsü, işleteni, kasko sigortacısı, ticari filo artan sigortacısı, zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları aracın çarpışması sonucu, sürücü muris ... ile aynı araçta yolcu olarak bulunan ..., ... ve ...'ın vefat ettiğini, davacı ... 'in ise yaralandığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı ... için 150.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi, davacı ... için 100.000,00 TL maddi ve 250.000,00 TL manevi, davacı ... için 20.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan (sigorta şirketlerinin poliçe limitleri kadar) müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile; davacı ... için 2.589,03 TL ve davacı ... için 30.712,19 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılar ... ve ... yönünden olay, davalı ... yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline; davacıların cenaze, defin ve tedavi giderine ilişkin talepleri yönünden davanın açılmamış sayılmasına; davacı ... için 50.000,00 TL, davacı ... için 50.000,00 TL ve davacı ... için 75.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ... yönünden olay, davalı ... yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline; davalı Yapı Kredi Sigorta yönünden açılan maddi ve manevi tazminat davalarının reddine; davalı ... yönünden açılan maddi ve manevi tazminat davalarının reddine; davalı ... yönünden açılan manevi tazminat davasının reddine; davalı ... yönünden açılan maddi tazminat davasının reddine, karar verilmiş, hüküm davacılar vekili, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, destekten yoksun kalma nedeniyle maddi ve manevi tazminat ile cenaze ve defin gideri istemine ilişkindir.

1-Dava, destekten yoksun kalma nedeniyle maddi ve manevi tazminat ile cenaze ve defin gideri istemine ilişkindir.

10.04.1992 gün 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hakimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasını öngörmektedir. Kısa kararda hükmedilen bir yükümlülüğünün gerekçeli kararda hüküm altına alınmamış olmasının çelişki teşkil etmediğini söylemek mümkün değildir. Yargı erkinin görev ve yetkisi Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak keza İBK'nın bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir.

Gerekçenin hükümle farklı olması halinde bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki İBK ile bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Diğer taraftan 1086 sayılı HUMK.’nun 381.- 389. maddelerinde (6100 sayılı HMK m. 294-297), hükmün tefhimi, nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. HUMK’nun 388. maddesinde (HMK m. 297/II); hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu açıklanmıştır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hüküm, infazı kabil ve uygulanabilir olmalıdır.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.