muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2496, Karar No: 2023/6444, Tarih: 25.12.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına manevî tazminata hükmedilmesi koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ( 6100 sayılı Kanun) 190 ıncı ve 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/24202, Karar No: 2018/183, Tarih: 16.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/24202 E.  ,  2018/183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23469, Karar No: 2015/34502, Tarih: 07.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/23469 E.  ,  2015/34502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde önce muavin sonrasında şoför olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini, ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendi isteği ile ayrılması nedeni ile kıdem tazminatı koşullarının oluşmadığını, şoförlük yaptığı aracın yıllar önce başkasına devredilmesi nedeniyle kendilerinin işveren sıfatı bulunmadığını, zamanaşımı süresinin de dikkate alınması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işçisi olarak toplam 15 yıl 5 ay 7 gün çalıştığı, iş akdinin haksız şekilde işverence fesh edildiği bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı yine fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hafta tatili ücretinin hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 46 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince, çalışılmayan hafta tatili günü için bir iş karşılığı olmaksızın işçinin ücreti tam olarak ödenir. Hafta tatilinde çalışan işçinin ücretinin nasıl hesaplanacağı yasalarda düzenlenmemiş ise de, Dairemizce hafta tatilinde yapılan çalışmanın fazla çalışma sayılacağı, buna göre ücretin yüzde elli zamlı ödenmesi gerektiği görüşü benimsenmiştir (Yargıtay 9.H.D. 23.5.1996 gün 1995/37960 E, 1996/11745 K.). Buna göre hafta tatilinde çalışılmışsa, çalışma karşılığı olmaksızın ödenmesi gereken bir yevmiye yanında, çalışmanın karşılığı da bir buçuk yevmiye olarak ödenmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının hafta tatilinde de çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Yukarıdaki ilke kararımızda açıklandığı şekilde hafta tatili ücreti hesaplanırken çalışma karşılığı olmaksızın ödenmesi gereken bir yevmiye yanında, çalışmanın karşılığı da bir buçuk yevmiye olarak hesaplanması gerekirken 10,5 saat üzerinden fazla çalışma hesabı yapılarak alacağın belirlenmesi hatalıdır.

3- Mahkemece yapılan takdiri indirimler dışında davada reddedilen kısım mevcut olup bu red miktarı üzerinden kendini vekille temsil ettiren davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalıdır.

4- Hükmedilen alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8637, Karar No: 2012/24209, Tarih: 11.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/8637 E.  ,  2012/24209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tecavüzün keşif tarihinde devam etmesi ve zararın giderilmemesi karşısında dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zaafıyete düşmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden ve sanık hakkında hükmedilen hapis cezası gerekçeleri gösterilerek adli para cezasına çevrildiği ve TCK.nun 51/1. maddesi uyarınca adli para cezasının ertelenmesi mümkün olmadığından tebliğnamenin 2 ve 3. bentlerindeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş, gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, hukuki kesintinin oluştuğu iddianame tarihi olan "20.05.2009" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığa tayin olunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi gösterilmeyerek CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına muhalefet edilmesi,

2- Sanık hakkında TCK.nun 154/3. maddesi uygulanırken hapis cezası yanında belirlenen 5 gün karşılığı adli para cezasının, TCK.nun 62. maddesi uygulaması ile 4 güne indirilmesinden sonra, günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5 gün üzerinden hesaplama yapılarak fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca 5 gün karşılığı 100 TL olarak belirlenen sonuç adli para cezasının, 4 gün karşılığı 80 TL'ye indirilmesi ve adli gün para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesine ilişkin hüküm fıkrasının 5. bendinin başına "TCK.nun 52/2. maddesi gereğince" ibaresinin ilavesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 11.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5289, Karar No: 2015/5289, Tarih: 26.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/5289 E.  ,  2015/5289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

KARAR

Dava dosyası, inceleme için Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların, elektronik ortamda incelenebilmesi için, fiziki dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK 445. madde). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların temyiz ve karar düzeltme incelemelerinin elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın elektronik ortamda yapılan incelemesinde; dava dilekçesi ile cevap dilekçesinin bütün sayfaları elektronik ortamda görüntülenememiştir. Bu halde dosyanın Yargıtay'ca elektronik ortamda inceleme imkanı bulunmamaktadır. Yukarıda belirtilen evraklarla beraber dosyanın bu halde inceleme için fiziki olarak gönderilmesi; fiziki olarak gönderme halinde de, ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi için elektronik ortamda gönderilen dosyanın aynı ortamda Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5309, Karar No: 2014/6531, Tarih: 22.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/5309 E.  ,  2014/6531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa(Kapatılan) 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2012/288-2014/52

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av. A.. S.. ile davacı vekili Av. A.. Ş..'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı kooperatifin ortağı olan müvekkilinin ortaklıktan istifa ederek ödediği aidatların iadesini istediğini, davalı kooperatifin yönetim kurulu kararıyla istifanın kabul edilerek ödenen aidatların iadesine 17.07.2009 tarihinde karar verilmesine rağmen az bir miktar dışında ödeme yapılmaması üzerine 46.300,00 TL asıl alacak ile işlemiş faiz ve masraf olmak üzere toplam 55.122,65 TL' nin tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının ortaklıktan istifa etmediğini, 17.07.2009 tarihli dilekçe ile payını Z.. Ü..isimli kişiye devir ettiğini, yönetim kurulunca anılan kişinin ortaklığa kabul edildiğini, payını devir eden ortağa yönetim kurulunca yapılan hatalı ödemenin davacıya hak kazandırmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının payını devir etmediği, 17.07.2009 tarihli istifasının yönetim kurulunca kabul edilerek yapılan toplam 60.300,00 TL aidat ödemesinin belirlenen vadelerde iadesine karar verildiği, davalı kooperatifçe ödeme belgesi sunulmamasına rağmen davacının kısmi tahsilat yaptığının kabulü karşısında iadesi gereken aidatın 46.300,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 46.300,00 TL asıl alacak ile 8.569,35 TL işlemiş faize vaki itirazın iptali ile alacağın %20' si oranında 9.260,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5876, Karar No: 2018/194, Tarih: 22.01.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/5876 E.  ,  2018/194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : TCK'nın 106/2-c, 62, 53, 63, 58.maddeleri gereğince 1 er yıl 8 er ay h.c

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin, yeterli ödeme gücü bulunmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden “zorunlu müdafii giderinin” çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20974, Karar No: 2013/12788, Tarih: 06.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/20974 E.  ,  2013/12788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtilen gerekçelerle, davanının kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan SGK Başkanlığı ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan, mülga 506 sayılı Kanun’un 79/10 hükmü uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda, davalılara ait işyeri dosyası ve dönem bodrolarının istenmediği, taraf tanıklarının hizmet döküm cetvelerinde davalılara ait işyerinden bildirimleri var ise de talep edilen tüm dönemi kapsar çalışmalarının bulunmadığı, ayrıca, işyerinin davalılar arasında devri konusunda araştırma yapılmadığı, bu bağlamda, vergi dairesinden işyeri ile ilgili ve devir ile ilgili kayıt ve belgelerin istenmediği anlaşılmıştır.

Şu halde; Mahkemece, re'sen araştırma ilkesi ışığına; davalılara ait işyeri dosyası ve talep dönemini içeren bodrolar Kurumdan istenmeli, tüm dönemi kapsar bodro tanıkları re'sen belirlenerek bilgi ve görgülerine başvurulmalı; bodro tanıklarının bulunmaması halinde, aynı çevrede işyeri olan komşu işyeri işverenleri ya da, bu işverenlerin çalıştırdığı kişiler re’sen saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı; vergi dairesinden işyeri ile ilgili ve devir ile ilgili kayıt ve belgeler istenmeli, işyerinin devri söz konusu ise, devir tarihi belirlenmeli, ilgili askerlik şubesinden davacının hangi tarihler arasında askerlik yaptığı sorulmalı, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Kabule göre de; davalı ...'un gerekçeli karar başlığında iki kez davalı olarak gösterilmesi isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Kabule göre de; davalı ...'un gerekçeli karar başlığında iki kez davalı olarak gösterilmesi isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan ...'a iadesine, 06.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/145, Karar No: 2021/564, Tarih: 25.01.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/145 E.  ,  2021/564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davacı kadının temyiz başvurusunun reddine dair verilen 03.07.2020 tarihli ek kararın davalı erkeğe tebliğ edildiğine dair evrak dosyada ve UYAP'ta bulunmadığından, söz konusu ek karar davalı erkeğe tebliğ edilmiş ise buna ilişkin tebligat evrakının dosyanın arasına konulması, ek karar tebliğ edilmemişse ek kararın davalı erkeğe usulünce tebliğ edilerek temyiz kanun yoluna başvuru süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine ikinci kez İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 25.01.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/10827, Karar No: 2020/1790, Tarih: 25.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/10827 E.  ,  2020/1790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı Hazine vekili, ... İlçe Merkezinde ve ... Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde, ... Belediyesi tarafından muhtelif zamanlarda doldurma ve kurutma yoluyla yaklaşık 512.000,00 m2 arazi kazanıldığını, Belediye tarafından kıyıda yapılan dolgu işlemlerinin Kıyı Kanunu’nun 7.maddesi gereğince gerekli izinler alınmadan yapıldığını, dolgu alanlarının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki alanlardan olduğunu, bu alanlar üzerinde davalı tarafından yapılan bina ve tesislerin, restoran, büfe, çay bahçesi, işyeri v.b amaçlarla kullanıldığını, ... Gölü’nün Türkiye’nin ikinci en büyük tatlı su gölü ve doğal içme suyu havzası olduğunu, bu nedenle ... Gölü kıyılarında doldurma ve kurutma yapılamayacağı gibi yapılmış dolgular için de Kıyı Kanunu uyarınca izin verilmesinin söz konusu olamayacağını, ... Belediyesi tarafından, ... İlçe sınırları dahilinde kıyıda ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi içiresinde kalan dolgu alanlarının Belediyeye devrinin yapılması için talepte bulunulduğunu ancak bu talebin Maliye Bakanlığınca ret edildiğini açıklayarak, ... Belediyesi tarafından, ... İlçe Merkezinde ve ... Gölü Kıyı Kenar Çizgisi içerisinde kıyıların izinsiz doldurulması suretiyle elde edilen arazilerde, davalı tarafından yapılan bina ve tesislerin kal’ine ve davalının bu yerlere el atmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, 4721 Sayılı TMK’nin 2. maddesine göre herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğu, davalının hukuken geçerli kira sözleşmesine istinaden dava konusu yeri kullandığı, ... Belediye Başkanlığı ile Hazine arasında derdest olan Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 Esas sayılı dosyasının konusunun eldeki dava dosyasından farklı olduğu, dava konusu alanın malikinin kim olduğu hususun muğlak olduğu, davalının kira sözleşmesi ile dava konusu yerin dolaysız feri zilyedi bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddia edilen taşınmaza ilişkin el atmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere, 3621 Sayılı Kıyı Kanunu’nun, Doldurma ve Kurutma Yoluyla Arazi Kazanma ve Bu Araziler Üzerinde Yapılabilecek Yapılar başlıklı 7.maddesinde;

“Kamu yararının gerektirdiği hallerde, uygulama imar planı kararı ile deniz, göl ve akarsularda ekolojik özellikler dikkate alınarak doldurma ve kurutma suretiyle arazi elde edilebilir.