muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13529, Karar No: 2013/9809, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13529 E.  ,  2013/9809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.11.2009 gün ve 2009/261 Esas, 2009/535 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurun nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuşsa da; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kaydı örneği temin edildiğinden ve dosyadaki bilgilere uygun olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30689, Karar No: 2021/1144, Tarih: 11.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/30689 E.  ,  2021/1144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Resmi belgede sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1, 62/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan ceza miktarı dikkate alınarak, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılandan satın aldığı demir-çelik malzemeleri karşılığında 20/06/2012 keşide tarihli ve 14.200 TL bedelli çek ile 25/07/2012 keşide tarihli ve 17.560 TL bedelli çeki verdiği, katılan tarafından yapılan araştırmada bahse konu çeklerin sahte olduğunun ortaya çıktığı iddia edilen somut olayda, sanığın alınan savunmalarında bahse konu çekleri, çeklerin arkalarında cirosu bulunan...'den aldığını beyan etmesi, katılanın alınan beyanında, ... ... ile telefonda görüştüğünü, ...'ın ısrarı ile malzemeleri gelen araca yükleyip teslim ettiğini beyan etmesi, ... ... isimli kişinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde bahse konu çekler ile irtibatının olmadığını, ciroların kendisi tarafından düzenlenmediğini beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti amacıyla, sanık ile... isimli kişinin imza-yazı örnekleri temin edilerek çek üzerindeki imza yazılarla karşılaştırılması amacıyla bilirkişi incelemesi yaptırılması, adı geçene ait imza veya yazı çıkması halinde hakkında suç duyurusunda bulunulup, dava açılması halinde dosyaların birleştirilerek delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21831, Karar No: 2011/4578, Tarih: 22.03.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/21831 E.  ,  2011/4578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde suya müdahalenin önlenmesine karar verilmesi masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacılar vekili dilekçesinde , müvekkili olan davacıların 76 ve 54 parsel içinde bulunan suyu kadimden beri bahçe ve çayırlarının sulanmasında kullandıklarını, davalının bu suyu kendi havuzuna akıtarak davacıların ağaçlarının susuz kalmasına sebebiyet verdiğini beyan ederek suya yapılan müdahalenin önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece , davanın kabulüne karar verilmiştir.

MK'nun 756. maddesine göre kaynak suları tapulu taşınmazın mütemim cüz'ü olup o yerin mülkiyeti ile iktisap edilirse de suyun kaynağı yeraltı gölünün taşınmazın sınırları içinde kalmayacağı gibi büyük olması, yeryüzüne çıkar çıkmaz bir dere haline gelmesi ve suyun özel mülkiyete bağlı sayılmasının toplum için genel yarar açısından zararlı olabileceği hallerde kaynak arzın mütemim cüz'ü sayılmayıp genel su olarak kabulü zorunludur.

Somut olayda , dava konusu suyun özel mülkiyete konu taşınmazdan çıktığı,o halde özel mülkiyetin bir parçası olduğunu belirtmişse de,suyun tapulu araziden çıkması ona özel su vasfını kazandırmaz.

Öyle ise mahkemece ,mahallinde yapılacak keşif neticesinde ,dava konusu suyun niteliğinin (özel ya da genel su ) belirlenmesinden sonra,eğer bu suyun özel su olarak kabulü halinde ,davanın reddine,eğer genel su ise ,kadim kullanım hakkı dikkate alınarak tarafların ihtiyaçları oranında herkesin faydalanabileceği bir su rejimi kurulması gerekirken,eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10229, Karar No: 2019/105, Tarih: 08.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/10229 E.  ,  2019/105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Maltepe 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunun E-5 koğuşunda 13.10.2014 günü saat 16.00 sıralarında yapılan kısmı aramada sanığın kalmış olduğu (1) nolu odadaki yastığın içerisinde adli emanetin 2014/145322 sırasında kayıtlı suça konu delici aletin ele geçirildiği iddia ve kabul olunan olayda;

Sanık savunmalarında açık ziyarette bulunduğunu ve suça konu aletin başka hükümlü veya tutuklular tarafından yastık içine yerleştirilmiş olabileceğini ısrarla belirtmesi karşısında, arama esnasında sanığın koğuşta bulunup bulunmadığı, açık ziyarette olup olmadığının kurum kayıt ve belgelerinden araştırılması ve ayrıca koğuştaki sanığın barındırıldığı odaya başka hükümlü ve tutukluların geçişinin mümkün olup olmadığı hususunun kısmi arama tutanağını düzenleyen görevlilerden sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, savunmanın ''hayatın olağan akışına aykırı olduğu...'' şeklindeki hukuki olmayan gerekçe ile reddedilerek eksik araştırma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10505, Karar No: 2006/17451, Tarih: 12.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/10505 E.  ,  2006/17451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Taraflar kişisel ilişki düzenlenmesini hakimin takdirine bırakmışlardır. Mahkemece düzenlenen kişisel ilişkinin temyiz edilmesi anlaşmalı boşanma koşullarının ortadan kalktığı anlamına gelmez.

Velayeti anneye verilen müşterek çocuk 4.4.2002 doğumludur. 4 yaşındadır. Küçükle baba arasında kurulan kişisel ilişki yetersizdir. Baba ile küçük arasında onun bedeni ve fikri gelişimine zarar vermeyecek biçimde gece yatısına kalacak şekilde kişisel ilişki kurulmaması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 12.12.2006 (Sa

KARŞI OY YAZISI

Taraflar arasında görülen anlaşmalı boşanma (TMK. m. 166 f. III) davasının duruşmasında davacı ve davalının “Şahsi mümasebet tesisini gerek mahkemenin vereceği karar doğrultusunda ve de gerekse de kendi aralarında anlaştıkları günler ve tarihlerde babanın çocukla şahsi münasebetini gidereceği” beyanları ile kişisel ilişkinin süresi konusunda bir anlaşma “olmadığı halde” hâkim tarafından “kendi dilediği/istediği gibi” bir kişisel ilişki düzenlemesi yapılarak tarafların boşanmalarına karar verildiği ve kararın kişisel ilişkide yapılan düzenlemeye “karşı çıkılarak” davalı tarafından temyiz edildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Aile mahkemesi (=yoksa Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen asliye hukuk mahkemesi) hâkiminin taraflarca sunulan “boşanma düzenlemesini” uygun bulması şarttır. Hakim tarafların ve çocukların yararlarını dikkate alarak bu düzenlemede gerekli gördüğü “değişiklikleri” yapabilir. Mahkeme kendini tarafların yerine koyarak değişikliği “kendiliğinden” gerçekleştiremez. (Ömer Uğur GENÇCAN, Öğreti ve Uygulamada Boşanma, Tazminat, Nafaka, Ankara 2000, Kısaltma: GENÇCAN-BOŞANMA, s. 126, Nevzat ÖZDEMİR, Türk – İsviçre Hukukunda Anlaşmalı Boşanma İstanbul-2003, s.172.)

Aile mahkemesi (=yoksa Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen asliye hukuk mahkemesi) hâkimi taraflar arasındaki düzenlemenin hangi bölümünü neden kabul etmediğini açıklar ve taraflardan gerekli gördüğü değişiklikleri yapmalarını ister.(Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 373)

Anlaşmalı boşanma kararı bu değişiklikleri taraflar kabul ederse verilebilir. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, : I. Cilt (TMK. m. 1-351), Ankara 2004 , Kısaltma: GENÇCAN-TMK, s. 858)

Anlaşmalı boşanma kararı bu değişiklikleri taraflar kabul ederse verilebilir. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, : I. Cilt (TMK. m. 1-351), Ankara 2004 , Kısaltma: GENÇCAN-TMK, s. 858)

Bu sebeple aile mahkemesi (=yoksa Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen asliye hukuk mahkemesi) hâkimi tarafından çocukların durumu hususunda (= iştirak nafakası, velayet, kişisel ilişki) anlaşma gerçekleşmeden boşanma kararı verilemez.

Nitekim Dairem uygulamasında (Y2HD, 13.06.2006, 3502-9398) “…Medeni Kanunun 166/3. maddesi uyarınca boşanmaya karar verilebilmesi için tarafların boşanma ile mali sonuçları ve çocukların durumu hususunda anlaşmaları, bu anlaşmanın da hakim tarafından uygun bulunması gerekmektedir. Taraflar ‘kişisel ilişki konusunda’ anlaşmadıkları gibi hakim tarafından müdahalede yapılmamıştır. Anlaşmalı boşanmanın koşulları oluşmamıştır.” ifadesiyle bu görüşümüz benimsenmemiş de değildir.

O halde aile mahkemesi (=yoksa Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen asliye hukuk mahkemesi) hâkimi tarafından yapılacak iş;

-tarafların kişisel ilişki konusunda beyanları alınmalı,

-taraflar kişisel ilişki konusunda anlaşırlarsa anlaşma doğrultusunda boşanma kararı verilmeli,

-kişisel ilişki tarafların ya da çocuğun “yararına değilse” gerekli gördüğü değişiklikleri yapmalarını istemeli, değişiklik kabul edilirse anlaşma doğrultusunda boşanma kararı verilmeli,

-taraflar kişisel ilişki konusunda “anlaşamazlarsa” dava dosyasında anlaşmalı boşanmanın (TMK. m. 166 f. III) koşullarının oluşmaması sebebiyle evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanmaya (TMK. m. 166 f. I-II) yönelik olarak varsa delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Aile mahkemesi (=yoksa Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen asliye hukuk mahkemesi) hâkiminin boşanma düzenlemesinde yer alan “Kendi aralarında anlaştıkları günler ve tarihlerde babanın çocukla şahsi münasebetini gidereceği” anlaşmasını da “yok sayarak” tarafların iradelerine “aykırı” bir uygulama içinde olduğu da tartışmasızdır.

Kaldı ki bir anlaşmalı boşanma davasında tarafların boşanma ile mali sonuçları ve çocukların durumu hususunda “anlaşmayarak” hâkimin takdirine bırakaları olanağını Kanun tanımamaktadır.

Örneğin “Maddi tazminat miktarını hâkimin takdirine bırakıyoruz” denilse;

-Hâkim sadece 1 YTL maddi tazminat verse “Maddi tazminat az” şeklinde temyize gelinse anlaşmalı boşanma kararı kesinleşir mi?

-Ya da 500.000 YTL gibi aşırı bir maddi tazminat verilirse ““Maddi tazminat çok” şeklinde temyize gelinse anlaşmalı boşanma kararı kesinleşir mi?

Tarafların asla kabul edemeyecekleri bir düzenlemeye rağmen “anlaşma” vardır denilebilir mi? “Siz artık boşandınız!” denilebilir mi?

Örneğin “Maddi tazminat miktarını hâkimin takdirine bırakıyoruz” denilse;

-Hâkim sadece 1 YTL maddi tazminat verse “Maddi tazminat az” şeklinde temyize gelinse anlaşmalı boşanma kararı kesinleşir mi?

-Ya da 500.000 YTL gibi aşırı bir maddi tazminat verilirse ““Maddi tazminat çok” şeklinde temyize gelinse anlaşmalı boşanma kararı kesinleşir mi?

Tarafların asla kabul edemeyecekleri bir düzenlemeye rağmen “anlaşma” vardır denilebilir mi? “Siz artık boşandınız!” denilebilir mi?

O halde “Kişisel ilişki düzenlemesinin temyiz edilmesi anlaşmalı boşanma koşullarının ortadan kalktığı anlamına gelmez” şeklinde ki değerli çoğunluk görüşü anlaşmalı boşanma davasındaki “anlaşma” kavramı ile asla bağdaşmamaktadır. Kişisel ilişki konusunda “anlaşılmadığı” temyiz davası ile bile açık seçik ortadadır.

Anlaşmadığım halde “boşanmış” sayılmam usul ve yasaya aykırıdır. Aksi uygulamada taraflar gerek kendileri ve gerekse çocuklarına ilişkin hiç de istemedikleri/böyle olsaydı asla boşanmayı kabul etmeyecek oldukları/düşünmedikleri sonuçlara katlanmış olurlar ki onlardan bu fedakarlık beklenemez.

Boşanma bölümü “her konuda anlaşma” sağlanamadığı için “kesinleşmediği” için hem koca hem kadın boşanma davasından feragat bile edebilir.

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/1844, Karar No: 2022/9894, Tarih: 27.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/1844 E.  ,  2022/9894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, sahte sigortalılıktan kaynaklı yersiz ödenen sağlık yardımının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma sonrası ilamında belirtilen gerekçelerle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dairemizin 28.12.2020 günlü bozma ilamında; “Dosya kapsamında dava devam ederken, bir kısım davalıların, sahte sigortalılıktan kaynaklanan yersiz sağlık giderleri sebebiyle, kurum tarafından tahakkuk ettirilen borcu ödemiş oldukları...bu çerçevede; Kurum'un sahte sigortalılık nedeniyle, yersiz sağlık gideri yapıldığı tespit edilen davalılara yönelik, yargılama aşamasında Kurumca tahakkuk ettirilen borcu ödediği anlaşılan bir kısım davalılar yönünden davanın konusuz kaldığı hususu gözetilmek suretiyle, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar tesisi hatalı olup bozma nedenidir.” hususlarına işaret edilmiş olmakla, Mahkemece bozma sonrası yargılamada, yersiz sağlık giderilerine ilişkin ödemede bulunan bir kısım davalılar yönünden davanın konusuz kaldığı hususu gözetilmeksizin, yazılı şekilde davalılar arasında (ödeme yapmayan olmasına rağmen) ayrım yapılmaksızın karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7511, Karar No: 2011/2896, Tarih: 13.05.2011

15. Hukuk Dairesi 2010/7511 E., 2011/2896 K.

**15. Hukuk Dairesi 2010/7511 E., 2011/2896 K.**

**- AYIPLI MAL

- ESER SÖZLEŞMESİ

- YETKİ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 50 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 355 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 359 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 360 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 362 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 12 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmakta olup imalat bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine itirazın iptali, takibin devamı ve %40 icra inkar tazminatının tahsili istenmiş, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerekti-rici nedenlere ve özellikle somut uyuşmazlıkta yetkili icra dairesinin tayininde BK'nın 73. maddesinin uygulama yeri yoksa da İİK'nın 50. maddesinin yaptığı atıf dolayısıyla olayda dikkate alınması gereken HUMK'nın 12. maddesi uyarınca ihtiyati haciz kararını vermiş olan mahkemenin bulunduğu yerdeki icra dairesi de yetkili bulunduğundan davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Taraflar arasında çimento torbası imali konusunda BK'nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisi kurulduğu çekişmesizdir. Davacı yüklenici; davalı ise iş sahibidir.

Davacı yüklenici başlattığı icra takibi ile imal ve teslim ettiği çimento torbalarının bedelini talep etmiş, davalı ise teslim edilen torbaların ayıplı olduğunu ve bu nedenle zarara uğradıklarını beyanla davanın reddini, uğradıkları zararların da takas ve mahsubunu istemiştir.

Gerçekten de imal ve teslimi gerçekleştirilen bir eserde açık ayıbın varlığı halinde BK'nın 359. maddesi gereğince işlerin mutat cereyanına göre imkan bulunur bulunmaz, gizli ayıbın varlığı halinde ise BK'nın 362/III. maddesi gereğince vakıf olunur olunmaz iş sahibince durumun yükleniciye ihtarı zorunludur. Aksi takdirde BK'nın 362/11. maddesi uyarınca teslim edilen eser kabul edilmiş sayılır ve bu hal iş sahibinin BK'ntn 360. maddesindeki hakları kullanmasına engel teşkil eder.

Mevcut ihtilafta ise davalı iş sahibi kendisine teslim edilen torbaların ayıplı oldukları anlaşılınca durumu yükleniciye ihbar ettiklerini bildirerek bu hususu tanık beyanları ile kanıtlayacaklarını bildirmiştir. Mahkemece bu istek, tacirler arası ayıp ihbarının TTK'nın 20/111. maddesinde öngörülen şekilde yapıldığına ilişkin bir delil ibraz edilemediğinden bahisle reddedilmiş, dolayısıyla teslim edilen torbalarda ayıbın mevcut olup olmadığı konusunda da herhangi bir inceleme yapılmamıştır.

Mevcut ihtilafta ise davalı iş sahibi kendisine teslim edilen torbaların ayıplı oldukları anlaşılınca durumu yükleniciye ihbar ettiklerini bildirerek bu hususu tanık beyanları ile kanıtlayacaklarını bildirmiştir. Mahkemece bu istek, tacirler arası ayıp ihbarının TTK'nın 20/111. maddesinde öngörülen şekilde yapıldığına ilişkin bir delil ibraz edilemediğinden bahisle reddedilmiş, dolayısıyla teslim edilen torbalarda ayıbın mevcut olup olmadığı konusunda da herhangi bir inceleme yapılmamıştır.

Oysa mahkemece belirtilen gerekçenin aksine, eser sözleşmesinde ayıp ihbarının yapılması tacirler arasında olsa dahi herhangi bir şekle tabi olmayıp (Y.15.H.D. 15.01.1996 T. 7272/74 sy.) ihbar keyfiyeti de bir hukuki işlem değil, hukuki işlem benzeri bir fiil olduğundan BK'nın 359 ve 362. maddelerinde belirtilen sürelerde yapılıp yapılmadığı hususu da tanık dahil her türlü delille kanıtlanabilir (Y.15.H.D. 24.11.1989 T. 3847/4937 sy.).

O halde mahkemece, davalı yükleniciye ayıp ihbarını süresinde yaptığına dair savunmasını ispat için olanak tanınmalı, bu konuda bildireceği tüm deliller, bu arada dinlenecek tanıkların beyanları değerlendirilerek ayıp İhbarının süresinde yapıldığının anlaşılması halinde ve varlığının kanıtlanması şartıyla ayıpların bedeli uzman bir bilirkişi marifetiyle hesaplatılmalı, davalının eseri reddetmeyip sadece ayıplı olduğunu savunması nedeniyle BK'nın 360/11. maddesi uyarınca davacı yanca talep edilen iş bedelinden tesbit edilecek ayıp bedelinin indirimi yoluna gidilmeli, bunun dışında yine BK'nın 360/11, son cümle gereği davalı iş sahibinin varsa ayıplı mal teslimi nedeniyle uğradığı zararları da ispatı koşuluyla nazara alınmalı, yine davalı iş sahibince davacı yüklenici aleyhine açıldığı ifade olunan Bucak Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/181 E. numaralı tazminat davası kapsamı da dikkate alınıp davalının diğer takas ve mahsup talepleri hakkında bir sonuca varılmalı, ulaşılacak duruma göre de davacının icra inkar tazminatı İstemi yeniden değerlendirmeli, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığının tesbiti veya ayıpların varlığının kanıtlanamaması halinde ise şimdiki gibi karar verilmelidir.

Değinilen hususlar incelenmeksizin eksik araştırma ve hatalı yorum sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi usûl ve yasaya aykırı görülmüş, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın davalı yararına (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 13.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.