muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5173, Karar No: 2011/5140, Tarih: 03.10.2011

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasının müeyyidesidir. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği, İcra ve İflas Kanununun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirler için geçerli olup, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanığın beraatı yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

1- Sanık adına çıkarılan duruşma davetiyesinin tebliğinin usulsüz olduğu gözetilmeden, yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Sanığın nüfus kaydı getirtilip dosya içerisine konulmadan mahkumiyetine hükmolunması,

3- Ticareti terk etme suçu; icra takip dosya sayısı ve alacaklı sayısı birden fazla olsa dahi aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir kere işlenebilen bir suç olup, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sebebi ile öğrenilen sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirket hakkında ticareti terk suçundan dolayı Antalya 2. İcra Mahkemesinin 25.03.2009 tarih ve 717 Esas, 429 Karar ve aynı tarih ve 692 Esas, 404 Karar sayılı dosyalarından da şikayette bulunulduğu ve mahkumiyet kararı verildiği anlaşılan bu dosyaların iş bu dosya ile birleştirilerek yargılamalarının birlikte yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16488, Karar No: 2024/9296, Tarih: 09.07.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/16488 E.  ,  2024/9296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/286 E., 2014/363 K.

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2014 tarihli ve 2013/286 Esas, 2014/363 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 07.01.2017 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,Oy birliğiyle, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9581, Karar No: 2020/950, Tarih: 22.01.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/9581 E.  ,  2020/950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın göl alanı olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın göl alanı olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar,taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede, mahkemenin kısa kararında kamulaştırma bedelinin 1.151.960,73-TL olarak tespitine, gerekçeli kararda ise 1.500.630,48-TL olarak tespitine hükmedildiğinden kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğu anlaşılmıştır. Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 gün 1991/7 -1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması bozma nedenidir. Bozmadan sonra yerel mahkemece önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaate göre karar verilebilir.

Bu nedenle taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan bozma nedenine göre “sair hususların incelenmeksizin” hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4530, Karar No: 2008/1408, Tarih: 12.02.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/4530 E.  ,  2008/1408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kırklareli Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :30.11.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \*davacı kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ve müşterek çocuk için hükmedilen iştirak nafakalarının, dava tarihinden boşanma hükmünün kesinleştiği tarihe kadar tedbir nafakası, boşanma hükmünün kesinleşmesinden sonra kadın için yoksulluk, müşterek çocuk için iştirak nafakası olarak devam edeceğinin tabi bulunmasına göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk 1999 doğumlu Yağmur ile davalı baba .arasında düzenlenen kişisel ilişki babalık duygularını tatmine yeterli olmadığı gibi infazda tereddüt yaratacak şekilde yarı yıl tatilindeki kişisel ilişkinin hangi tarih ve saatte başlayıp ne zaman biteceğinin gösterilmemesi de doğru olmamıştır.

Mahkemece, müşterek çocuk ile baba arasında her ayın belirli haftalarında da kişisel ilişki düzenlenmesi, kişisel ilişkinin başlama ve bitiş tarih ve saatlerinin ayrı ayrı gösterilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte belirtilen nedenle kişisel ilişki yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan sair temyiz yönlerinin yukarıda 1. bentte belirtilen nedenle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.02.2008 Salı
Yargıtay — Esas No: 2005/13303, Karar No: 2006/511, Tarih: 02.02.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2005/13303 E.  ,  2006/511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm katılan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 101 ada 62 ve 63 parsel sayılı sırasıyla 2265.80, 7988.75 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 101 ada 62 parsel kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... , aynı ada 63 parsel de aynı nedenle ... adlarına tespit edilmiştir. Askı ilan süresi içinde davacı ... irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmış, hazine dava konusu edilen dere yatağının Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğuna dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece davacı ...'ün davasının kabulü ile çekişmeli 101 ada 62 parsel ile 25.5.2005 tarihli fen bilirkişi krokisinde 63/B ve (A) harfi ile gösterilen toplam 3412.296 metrekarelik kısmın davacı ... adına, aynı tarihli krokide 63/A harfi ile gösterilen şekilde 63 parselin yüzölçümünün 5418.37 metrekare olarak düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, katılan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davayı sona erdiren kısa kararda dava konusu 101 ada 62 parsel hakkında bir hüküm kurulmamasına karşın gerekçeli kararın 1 nolu bendinde davacının davasının kabulü ile 101 ada 62 nolu parselin davacı ... adına tapuya tespit ve tesciline karar verilmiştir. 1086 sayılı HUMK.nun 381 ve devamı maddelerine göre kısa kararla gerekçeli kararın birbirlerine uygun olması gerekir. Aksinin kabulü halinde mahkeme kararlarına duyulan güven ilkesinin zedeleneyeceği kuşkusuzdur. Bu yön aynı zamanda kamu düzeni ile ilgilidir.

O halde, 10.4.1992 gün 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Büyük Genel kurulu kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere mahkeme kararı bozulmadılıdır.

Katılan hazinenin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 2.2.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4605, Karar No: 2019/8379, Tarih: 07.05.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/4605 E.  ,  2019/8379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Emniyet aşamasında avukat huzurundaki beyanlarında sanık ...’nin bahse konu ikameti ... ile birlikte kiraladıklarını, mağdur ...’nin ise zaman zaman getirdiği müşterileri ile burada ilişkiye girdiğini, kendisine yardım olsun diye evi kullandırdıklarını, sanık ...’nın bahse konu evi ... ile birlikte kiraladıklarını, mağdur ...’nin ise olay günü tanık ... ile fuhuş için anlaştıktan sonra bahse konu eve geçtiklerini, ev sahibi olarak tanık sıfatıyla dinlenen ...’nın mahkeme aşamasında alınan beyanında sanıklar ve mağdur tarafından sunulan kira sözleşmesinin kendisi tarafından düzenlenmediğini ve üzerindeki imzanın kendisine ait olmadığını söylediği, bu suretle CMK'nın 230/1-b maddesi gereğince sanıklar ve mağdurun emniyet aşamasında avukat huzurundaki ifadelerine neden itibar edilmediği karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, sanıklar hakkında mağdur ...’ye karşı fuhuş suçundan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının ileri sürdüğü nedenler yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9360, Karar No: 2017/7377, Tarih: 27.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/9360 E.  ,  2017/7377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12686, Karar No: 2017/2238, Tarih: 09.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12686 E.  ,  2017/2238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava ve birleştirilen dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu 1152 parsel yönünden ve bir kısım davacılar açısından davanın atiye terkine, diğer davacılar yönünden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Kamulaştırmasız el atma davalarında Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazlar dava konusu taşınmaza göre küçük yüzölçümlü olduklarından emsal alınmaları doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmazın diğer paydaşı tarafından aynı idareye karşı açılan ve Dairemizce düzeltilerek onanmasına karar verilen... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/146 Esas -2014/201 Karar sayılı dava dosyasında aynı değerlendirme tarihi itibariyle taşınmazın m² birim fiyatına 500,00-TL değer biçildiğinden alınan rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazda tesis edilen ve bedeline hükmedilen irtifak alanlarının miktarı hüküm fıkrasında açıkça gösterilmeyerek infazda tereddüte yol açılması ve bedeline hükmedilen pilon yerlerinin davalı idare adına tesciline ilişkin hüküm kurulmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16225, Karar No: 2015/41792, Tarih: 24.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/16225 E.  ,  2015/41792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet-Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Yaşı küçük yakınanlar ve kanuni temsilcilerinin usulünce katılan sıfatını almadıkları, yakınanlara yaş küçüklüğü nedeniyle atanan vekilinin de katılma talebinde bulunmadığı bu bağlamda temyiz yetkisinin olmadığı anlaşılmakla; yakınanlar .... zorunlu savunmanının bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanık ... savunmanının mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşılan temyiz taleplerinin incelemesine gelince;

1- Kayden suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık ... hakkında, 5395 sayılı Yasa'nın 35/1.maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasa'nın 3.fıkrası uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

2-T.C. Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince,sanık ... için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin, yaşı küçük sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5894, Karar No: 2013/25988, Tarih: 12.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/5894 E.  ,  2013/25988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tapu İptali ve Tescil - İpoteğin Kaldırılması - Aile Konutu

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 12.11.2013 günü temyiz eden davacı ... ile vekili gelmediler. Karşı taraf davalı .... vekili Av. ... geldi. Davalılardan ... ve ... ile davalı ... vekilleri de gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 990.00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılardan ....'ye verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 12.11.2013 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

Açık rıza alınmadan yapılan işlem kesin hükümsüzdür.
Yargıtay — Esas No: 2021/24677, Karar No: 2022/8193, Tarih: 31.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/24677 E.  ,  2022/8193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

01/05/2011 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre, kitap üzerinden vücut izi alındığının bildirildiği, Yargıtay (Kapatılan) 13 Ceza Dairesi'nin 04.12.2018 tarih, 2018/5285 E, 2018/17559 K. Sayılı ilamı ve 10.03.2020 tarih, 2020/48 E, 2020/3604 K. Sayılı ilamlarıyla söz konusu izin mukayeseye elverişli olup olmadığı araştırılıp sanıktan parmak izi ve dna örnekleri alınarak, olay yerinden elde edilen vücut izi ile kıyaslanması sonucunda düzenlenecek rapor sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gerekçesiyle iki kez ilgili mahkeme kararının bozulduğu, mahkemece bozmaya uyulmasına karar verildiği halde bozma ilamı doğrultusunda, olay yerinden alınan vücut izi ile sanıktan yöntemince alınacak parmak izi ve dna örneklerinin karşılaştırması yapılarak olay yerinden alınan izlerin sanığa ait olup olmadığının tespiti yerine "olay yeri inceleme raporunu hazırlayan emniyet birimine yazı yazılarak bu rapordaki vücut izlerinin nerede olduğu hususu sorulmuş ancak verilen yanıtta belgelerin kayıp olduğu ve bulunamadığının bildirildiği, böylece mukayese yapılamadığından sanık lehine hareket edilerek sanık hakkında TCK'nın 165. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği" biçimindeki gerekçe ile yazılı şekilde karar verildiği ancak ilgili yazışmaya dosya içerisinde ve uyapta da rastlanılamadığı anlaşılmakla, suçun hukuki nitelendirmesinin yapılabilmesi açısından;

01.05.2011 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre; kitap üzerinden vücut izi alındığının bildirilmesi karşısında; söz konusu izin mukayeseye elverişli olup olmadığı araştırılıp sanıktan parmak izi ve dna örnekleri alınarak, olay yerinden elde edilen vücut izi ile kıyaslanması sonucunda düzenlenecek rapor sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 31.05.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.