muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5544, Karar No: 2011/4869, Tarih: 28.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/5544 E.  ,  2011/4869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/04/2009 gününde verilen dilekçe ile 775 sayılı Yasa uyarınca bedelsiz olarak davalı belediyeye devredilen taşınmazların amacı dışında kullanılması nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 17/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 775 sayılı Yasa uyarınca bedelsiz olarak davalı ...'ye devredilen taşınmazların amacı dışında kullanılması nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

3533 Sayılı Yasa'nın 1 ve 4. maddeleri gereğince genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar, o Yasa'da yazılı tahkim usulüne göre bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya yargıcı tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.

Yerel mahkemece davacı İdare'nin uyuşmazlığın sözü edilen yöntemle çözümlenmesini istediği gözetilmeyerek, dava dilekçesinin mahkeme esas defterine kaydı ile davaya mahkeme olarak bakılıp sonuçta aynı sıfatla karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına 28/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3487, Karar No: 2013/8836, Tarih: 07.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3487 E.  ,  2013/8836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kapama fıstıklık niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın kenarında bulunduğu barajın içme suyu olarak kullanılması ve bu nedenle taşınmazın mutlak koruma alanında kalması hususlarında davalı Bakanlığın herhangi bir ilgisi bulunmadığından idarenin yaptığı kamulaştırma nedeniyle taşınmazdan sosyal ve ekonomik yönden yararlanma olanağında azalma olacağı tabii olup taşınmazın tespit edilen değerinde, taşınmazın yüzölçümü de nazara alınarak % 16 azalma olacağı gözetilerek, bu konuda bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde taşınmazın tüm bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/932, Karar No: 2024/3317, Tarih: 09.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/932 E.  ,  2024/3317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/46 E., 2021/180 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

1- İlk Derece Mahkemesince; sıra cetveline şikayette, sıra cetvelinin usulüne uygun olduğu, şikayet olunanın haczinin ayakta olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayetçi vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince, şikayet olunanın haciz tarihinden itibaren 1 yıl içinde ortaklığın giderilmesi davası açtığı ve sonraki haczin ilk hacizden vazgeçme anlamına gelmediği gerekçeleriyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Daire kararına karşı davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesi'nin 22.12.2020 tarihli, 2018/1139 Esas, 2020/4447 Karar sayılı ilamıyla, şikayet olunanın 18.01.2013 tarihinde koyduğu haczin düştüğü, 11.06.2014’teki haczinin ise şikayetçinin haczinden sonra olduğunun anlaşılmasına göre şikayetin kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle söz konusu kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4- Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, şikayetin kabulüne dair karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; bozma ilamı doğrultusunda mahkemesince şikayetin kabulüne karar verildiği gözetilerek, şikayet olunan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararına ilişkin şikayet olunan vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09.10.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8304, Karar No: 2019/1043, Tarih: 18.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/8304 E.  ,  2019/1043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; "... Cad. A1-59 BLok 16" nolu dairenin çatı akmasından ve doğalgaz sıcak su borularının patlamasından dolayı akan suların daire tavanlarına vermiş olduğu hasar ve zararların giderilmesi ve kiracının daireden çıkmış olduğu 10.05.2012 tarihinden bu yana yönetimin sebebiyet verdiği mağduriyetlerin giderilmesi amacı ile fazlaya ilişkin talep ve hakları saklı kalmak kaydıyla 10.631,99 TL'lik alacağın davalıdan tahsiline aidat ödeme tarihinden itibaren en yüksek yasal faiz oranından hesap edilerek davalıdan alınarak taraflarına verilmesi istenilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi 2013/49 E. - 2014/1028 K. sayılı kararıyla davalı ... A1-59 blok yönetimi yönünden pasif husumet ehliyeti bulunmaması nedeniyle, diğer dahili davalılar yönünden ise HMK'nın 124. maddesi uyarınca taraf değişikliğine, açık rıza olmadığından davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesi 2015/9969 E. - 2016/6897 K. sayılı kararıyla “Somut olayda davacı anataşınmaza ait ortak yerlerden kaynaklanan zarar nedeniyle malik de olan yöneticiye karşı tazminat davası açmış yargılama devam ederken Kat Mülkiyeti Kanunu gereğince bu zarardan sorumlu olan maliklere karşı ...03.2013 tarihli, mahkemenin ara kararı gereğince malikler davaya dahil edilmiş, davacının da buna karşı herhangi bir itirazı olmamıştır. Mahkemece, oluşan zararların ortak alanlardan kaynaklanıp kaynaklanmadığı tespit edilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile davanın husumetten reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir." denilerek bozulmasına hükmetmiştir.

Mahkemece; davacı ...'un açmış olduğu davanın 2. kez müracata bırakıldığından açılmamış sayılmasına, davacı ...'un açmış olduğu davanın kısmen kabulü ile fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacı ...'un açmış olduğu davanın 2. kez müracata bırakıldığından açılmamış sayılmasına, davacı ...'un açmış olduğu davanın kısmen kabulü ile fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacağın tahsili istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3. madde .... fıkrasına göre; bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. 2. fıkrasına göre; bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez. 3. fıkrasına göre; bu Kanunda bölge adliye mahkemelerine görev verilen hallerde bu mahkemelerin göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır.

Dosya içerisindeki belgelerin incelenmesinde; ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi, 14/03/2017 gün ve 2016/703 E. - 2017/215 K. sayılı kararı her ne kadar tebliğden itibaren 2 hafta içerisinde istinaf kanun yolu açık olmak üzere verildiği anlaşılmışsa da aynı mahkemece daha önce ...11.2014 tarihinde verilen 2013/49 E. - 2014/1028 K. sayılı kararın Yargıtay 18. Hukuk Dairesince incelenerek 28/04/2016 tarihli 2015/9969 E. - 2016/6897 K. sayılı kararıyla bozulmasına karar verildiği görülmekle; 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi uyarınca bölge adliye mahkemelerinin görevli olmadığı ve 1086 sayılı HUMK'nın uygulanması gerektiğinden ilgili kararın istinaf yoluna değil temyiz yoluna tabi olduğu tespit edilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/703 E. - 2017/215 K. sayılı kararı, davacı ...’a 17.05.2017 tarihinde tebliğ edilmiş, ancak yasal 8 günlük süreden sonra 26.05.2017 tarihinde karar temyiz edilmiştir. Diğer davacı ...’a ise karar 12.05.2017 tarihinde tebliğ edilmiş, ancak yasal 8 günlük süreden sonra 26.05.2017 tarihinde temyiz edilmiştir. Bu durumda HUMK'nın 437. maddesi hükmünde öngörülen 8 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan, 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. - 1990/... K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin süreden REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine 18/02/2019 günü oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Temyiz incelemesinde 1086 sayılı HUMK’nın uygulanması gerektiği, sulh mahkemesi kararlarının temyiz süresinin tebliğden itibaren 8 gün olduğu açıktır.

KARŞI OY YAZISI

Temyiz incelemesinde 1086 sayılı HUMK’nın uygulanması gerektiği, sulh mahkemesi kararlarının temyiz süresinin tebliğden itibaren 8 gün olduğu açıktır.

Ne varki; Sulh Hukuk Mahkemesi, kısa ve gerekçeli kararında, karara karşı temyiz yolu açık olmak üzere ve temyiz süresi "8 gün" olmasına rağmen istinaf kanun yolu açık olmak üzere "iki hafta" olarak belirlemiş, bu hüküm kararı temyiz eden davacı ...'a 17.05.2017 tarihinde tebliğ edilmiş, mahkemenin belirlediği iki haftalık sürede ancak yasal 8 günlük süreden sonra 26.05.2017 tarihinde karar temyiz edilmiştir. Diğer davacı ...’a ise gerekçeli karar 12.05.2017 tarihinde tebliğ edilmiş, mahkemenin belirlediği iki haftalık sürede ancak yasal 8 günlük süreden sonra 26.05.2017 tarihinde karar temyiz edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, kanun yolu başvurusunda, mahkemece hatalı belirlenen sürenin mi, kanunda belirlenen sürenin mi uygulanması gerektiği, mahkeme kararında belirtilen sürenin kabul edilmemesi halinde adil yargılanma hakkı kapsamında yer alan mahkemeye erişim hakkının engellenip engellenmediğinin incelenmesi gerekir.

Anayasanın 36. maddesinin birinci fıkrasında, herkesin, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı ve davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu belirtilmiş, yine taraf olduğumuz, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde de, herkesin kişisel hak ve yükümlülükleriyle ilgili her türlü iddiasını mahkeme önüne getirme hakkı güvence altına alınmış olup, bu madde kapsamında, mahkeme kararlarına karşı kanun yolu başvurusunda bulunma hakkı, adil yargılanma hakkı kapsamındadır.

Yasal düzenlemeler ve belirtilen olgular ışığında değerlendirildiğinde; davacılar, mahkemenin kısa ve gerekçeli kararında belirtilen süreye uyarak, bu süre içinde temyiz başvurusunda bulunmuştur. Hakim, uyuşmazlıkta uygulanacak kanun hükmünü tespit edip uygulamakla yükümlüdür. (1086 sayılı HUMK'nın m.76, 6100 sayılı HMK 33. maddesi). Mahkemenin, kanun yolunu ve süresini taraflara doğru gösterme yükümlülüğü gözönüne alındığında, mahkeme tarafından kanun yolunun ve süresinin hatalı gösterilmesi sonucu davanın taraflarının kanun yolu başvuru talebinin süreden reddedilmesi, hatanın tüm sonuçlarının davanın taraflarına yüklenmesi, adil yargılanma hakkı kapsamında adalete erişim hakkının sınırlandırılmasıdır.

Anayasanın 40. maddesinin ikinci fıkrası ve 6100 sayılı Kanunun 297. maddesinin (ç) bendi uyarınca, hükümde, kanun yolları ve süresinin gösterilmesi bir zorunluluk olduğu gibi HMK'nın 297/2. fıkrasında “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” vurgusu yapılmıştır. Yargı kararlarına karşı başvurulacak kanun yolu ile süresinin hükümde açıkça ve doğru olarak gösterilmemiş olması bu hakkın etkin bir şekilde kullanılmasını doğrudan engelleyecek ve hak arama hürriyetinin ihlal edilmesine sebep olacaktır.

Her ne kadar kanun yolu ve süresi, ilgili kanun maddelerinde açıkça belirtilmiş ise de yargı organlarının yanlış yönlendirmesi sonucunda ilgililerin hak kaybına uğramayacağının kabul edilmesi gereklidir.

Karardaki yanlış yönlendirmenin hak kaybına yol açacağı açıktır, temyiz yoluna başvurma süresinin yanlış gösterilmesi bozma sebebi olmalıdır. Hâkimin lehe verdiği karar hak sahibinin hak kaybına yol açacak şekilde yorumlanamaz. Kararın hüküm kısmı bir bütün olarak temyize tabidir.

Bu gibi hallerde, usul kurallarının mahkemeye erişim hakkını kısıtlayacak şekilde katı uygulanmaması, mahkemenin kanun yolu ve süresini hatalı belirlemesi halinde, kararda belirtilen süreye uyularak yapılan kanun yolu başvurusunun, adil yargılanma hakkı ve mahkemeye erişim hakkı kapsamında süresinde yapıldığının kabul edilmesi gerektiği görüşünde olduğumdan, temyiz başvurusu süresinde kabul edilerek, temyiz incelemesinin yapılması gerektiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece verilen kararda, dosyanın daha önce Yargıtay incelemesinden geçip bozulmuş olması nedeniyle 8 gün içinde temyize tabi olmasına rağmen, kısa ve gerekçeli kararda yasa yolu olarak “istinaf yasa yolu açık olmak üzere iki hafta” olarak belirtilmiştir. Bu karar, istinafa başvuran davacı ...’a 17.05.2017 tarihinde ve diğer davacı ...’a 12.05.2017 tarihinde tebliğ edilmiş, davacılar bu kararı 8 gün geçtikten sonra ancak mahkemenin kararında belirttiği süre olan iki hafta dolmadan istinaf etmişlerdir.

Buradaki ihtilaf; esasen temyize tabi bir kararın, mahkemece yanlış değerlendirme yapılarak istinafa tabi olduğunun kararda bildirilmesi ve davacıların da mahkeme kararında belirtilen kanun yoluna belirtilen süre içinde istinaf başvurusu yapmış olması nedeniyle bu başvurunun süresinde ve usulüne uygun olup olmadığından kaynaklanmaktadır.

Anayasanın 40.maddesinde “(Ek fıkra: 3/10/2001-4709/16 md.) Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır.” Hükmü yer almaktadır.

Anayasanın 40.maddesinde “(Ek fıkra: 3/10/2001-4709/16 md.) Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır.” Hükmü yer almaktadır.

Yine, 6100 sayılı HMK'nın “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297. maddesinin (ç) bendinde; “Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresinin” kararda yer alması gerektiği, belirtilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de kararlarında, kanun yollarına başvuruyu adil yargılanma hakkı kapsamında değerlendirmektedir.

Yukarıda da belirtildiği üzere bir kararın istinafa veya temyize tabi olup olmadığını belirleme görevi hâkime verilmiştir. Hâkim, hükmünün hangi kanun yoluna tabi olduğunu ve süresini kararında doğru olarak belirtmek zorundadır.

Bir hükmün hangi kanun yoluna tâbi olduğunu belirlemek hukukî bir muhakemeyi gerektirmektedir. Nitekim bu konuda zaman zaman Yargıtay ile bölge adliye mahkemeleri ya da ilk derece mahkemeleri arasında da görüş ayrılıkları olmaktadır.

Olayımızda verilen hüküm esasında istinafa tabi bir hükümdür. Ancak, daha önce dosya Yargıtaya gelip bozulduğu için yerel mahkemece verilen karar doğrudan Yargıtaya gönderilmesi gerekmektedir. Mahkemece bu husus yanlış muhakeme edilerek istinafa tabi olduğu kararına varılmıştır. Mahkemenin dahi yanlış bir değerlendirme yaptığı bir konuda hukuk eğitimi almamış kişilerin kararda yazanın aksine doğru bir değerlendirme yapmasını beklemek hakkaniyete uygun düşmeyeceği gibi, mahkemenin kararında bildirdiği kanun yoluna başvuran tarafın başvurusunu hak kaybına yol açacak şekilde aleyhine değerlendirip kanun yoluna müracaatını engelleyecek biçimde yorumlamak adil yargılanma hakkının da ihlali niteliğindedir.

Kanun yolu süresinin yanlış bildirilmesinden farklı olarak kanun yolunun yanlış yazılmış olması, bu hususun tespitinin bir hukukî muhakemeyi gerektirmesi nedeniyle kanun yoluna başvuran kişinin aleyhine değerlendirilemeyeceği ve adil yargılama ilkesine aykırılık teşkil edeceği, bu nedenlerle yapılan kanun yolu başvurusunun süresinde olduğu kanaatinde olduğumdan temyiz süresinin geçirildiğine dair çoğunluk görüşüne katılmayarak temyiz incelemesinin yapılması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/1660, Karar No: 2012/9745, Tarih: 10.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/1660 E.  ,  2012/9745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.03.2010 gün ve 2010/1 Esas, 2010/32 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra sanık tarafından dosyaya sunulan Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.06.2012 gün ve 2011/351 Esas, 2012/207 sayılı Kararı ile mağdurenin doğum tarihinin 20.09.1994 olarak düzeltildiği, bu durum UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) aracılığıyla alınan mağdureye ait nüfus kayıt örneğinden de anlaşılmakla buna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13349, Karar No: 2019/15587, Tarih: 24.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/13349 E.  ,  2019/15587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Soruşturma aşamasında, suça konu el yazısı ile yazılmış ve .... adına imzalanamış şikayet dilekçesi üzerinde yaptırılan yazı ve imza incelemesi sonucunda İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından düzenlenen 06.06.2013 tarihli ekspertiz raporunda yazıların ve imzanın kuvvetle muhtemel sanığa ait olduğunun tespit edildiği; kovuşturma aşamasında ise yaptırılan imza incelemesi sonucu, İstanbul Adli Tıp Kurumundan alınan 28.05.2014 tarihli raporda sadece suça konu belgedeki Mustafa Yılmaz'a adına atılan imzanın ... açısından teşhise yeterli olmaması nedeniyle ...'ın el ürünü olup olmadığının tespit edilemediğinin bildirilmiş olması karşısında; söz konusu belgedeki el yazısı metninin sanığa ait olup olmadığına yönelik bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/909, Karar No: 2015/2636, Tarih: 23.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/909 E.  ,  2015/2636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERDEMLİ SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2013/142-2014/518

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanın malik olduğu 13 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarında adının "Selvinaz", baba isminin "Kerim" ve doğum tarihinin "1934" yılı olarak yanlış yazıldığından, nüfus kaydına uygun olarak tapu kaydında isim ve baba adının ......... ve doğum tarihinin de 01.07.1912 olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın malik hanesine ...........ibaresinin eklenmesine, ancak doğum tarihi tapu sicilinde bulunması zorunlu unsurlardan olmadığından davacıların mirasçılarının doğum tarihinin tapu kütüğüne eklenmesine yönelik taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .......... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, tapu kayıt düzeltme istemleri nüfus kaydına uygun olarak tapu kayıt maliklerinin isimlerinin düzeltilmesine ilişkin davalar olup, usul ekonomisi de gözetilmek suretiyle nüfus kaydına uygun şekilde kayıt oluşumunda bir isabetsizlik bulunmadığına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

, 23.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.