muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/865, Karar No: 2022/2511, Tarih: 04.04.2022

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yasal mirasçı oldukları belirlenenlere, sulh mahkemesince mirasçılık sıfatlarını gösteren bir belge verilir. Mirasçılık belgesi, mirasçıların miras bırakanla irs ilişkisini ve miras paylarını gösteren bir belgedir. 4722 sayılı Kanunun 17. maddesi uyarınca, miras hükümleri, mirasçılık ve mirasın geçişi miras bırakanın ölüm tarihinde yürürlükte bulunan hükümlere göre belirlenir.

Mirasçılık belgesinin iptali davalarında, davacı taraf miras bırakanın mirasçısı olduğunu, iptali istenilen mirasçılık belgesinde mirasçı olarak gösterilmediğini ve pay verilmediğini veya mirasçı gösterilmesine rağmen mirastan kendisine olması gerekenden daha az pay verildiğini, bu nedenle önceki günlü mirasçılık belgesinin hatalı olduğunu kanıtlamak zorundadır. Bu tür davalarda da miras bırakanın diğer mirasçılarını tespit etmek ve mirasçıların miras paylarını belirlemek hakimin görevidir.

Hukukumuzda çekişmeli yargıya tabi davalarda "taraflarca hazırlama ilkesi" geçerlidir. Hakim tarafların talepleriyle bağlı olup talepte bulunan tarafın iddia ettiği olaylar ve ileri sürdüğü deliller ile yetinerek karar vermek zorundadır. Çekişmesiz yargıya tabi davalarda ise re'sen araştırma ilkesi egemendir. Hasımsız açılan ve çekişmesiz yargıya tabi olan davalarda verilen kararlar kesin hüküm teşkil etmediği gibi bu kararlar açılacak bir iptal davası sonucunda değiştirilebilir veya ortadan kaldırılabilir.

Yasal düzenlemeler ışığında somut olaya gelince, muris ...'in babası .... T.C. numaralı ... ve ...'den olma ..., annesi ise .... T.C. numaralı ...'dir. Davalı ... vekili müvekkilinin, murisin baba bir kardeşi olduğunu iddia etmiştir. Davalı ... 'un nüfus kayıtları incelendiğinde babasının adının ..., annesinin adının ise ... olduğu görülmektedir. Mahkemece verilen kararda davalı ... mirasçı olarak gösterilerek muris ...'in mirasından pay verilmiş ise de dosya kapsamında murisin babası olan ... ve ...'den olma ... ile davalı ...'un babası olan ...'in aynı kişi olduğu dolayısıyla muris ... ile davalı ...'un baba bir kardeş oldukları ispatlanamamıştır. Davalı ...'un ırs ilişkisi açık ve şüpheye yer bırakmayacak şekilde ispat edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16722, Karar No: 2007/79, Tarih: 15.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16722 E.  ,  2007/79 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ.:Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine ve davalılardan Asım Soysal tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu ... Beldesinde 1939 yılında 4 Nolu Orman Tahdit Komisyonu tarafından yapılan orman kadastrosuna ait işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktaları ile birlikte gösterir orjinalinden onaylı orman tahdit harita örneğinin Orman İşletme Müdürlüğünden istenerek,

2) Birinci bentte istenen belgeler geldikten sonra dosyanın keşifte görev alan ... ve orman bilirkişilere verilerek 1939 tahdit haritası ve kadastro paftası ölçekleri eşitlenerek, 1939 yılı tahdit haritası üzerinde çekişmeli taşınmazın konumunu gösterir müşterek imzalı kroki çizdirilerek,

3) 2005 yılında yapılan aplikasyon ve 2/B uygulamasına ait tahdit haritası ve kadastro paftası ölçekleri eşitlenerek, değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır noktasını (OTS) gösterecek biçimde çekişmeli taşınmazın tahdit hattına göre konumunun gösterileceği, keşifte görev alan ... ve orman bilirkişilerden müşterek imzalı kroki çizdirilmeli, tahdit hattı ile irtibatlı müşterek kroki üzerinde orman sınır noktaları ve çekişmeli parselin bitişik ve yakın komşu parsellerini de gösterecek şekilde alınacak ek raporun,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 15/01/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9431, Karar No: 2009/7938, Tarih: 24.11.2009

17. Hukuk Dairesi 2009/9431 E., 2009/7938 K.

**17. Hukuk Dairesi 2009/9431 E., 2009/7938 K.**

**- KURUM ZARARININ ÖDETİLMESİ

- SİGORTA ŞİRKETİNİN SORUMLULUĞU

- TRAFİK KAZASI SONUCU İŞ GÖREMEZLİK**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 179 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı borçlu tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesi ile, Bursa Altıncı İcra Müdürlüğü'nün 2008/ 9514 Esas sayılı dosyasından, borçlu şirketin adresinde yapılan 15.05.2008 tarihli haciz sırasında davalı 3. kişinin istihkak iddiasında bulunduğunu belirterek, İİK'nın 99. maddesine dayalı olarak istihkak iddiasının reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı borçlu vekili, G... G... isimli başka şirkete ait malların hacze-dildiğini ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı 3. kişi duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, borçlu şirketin ticareti terk ettiğine ve adres değiştirdiğine dair ticaret siciline bir bildirimde bulunmadığı, İİK'nın 44. madde koşullarının oluşmadığı ve BK'nın 179. maddesi gereğince devir alan davalı 3. kişinin devir aldığı işletmenin borçlarından sorumlu olduğundan bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı borçlu vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün (ONANMASINA), 24.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11295, Karar No: 2017/17087, Tarih: 05.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/11295 E.  ,  2017/17087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm asıl davada davalı vekili ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş, hükmün duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle; duruşma günü olarak belirlenen, 05.12.2017 tarihinde davalı ... vekili Av..., ... vekili Av.... ile davacılar vekili Av... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.480 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin yek diğerinden alınıp yek diğerine verilmesine, 5.268.75 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 2.20 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2681, Karar No: 2020/3770, Tarih: 24.11.2020

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2017/2681 E.  ,  2020/3770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şiktayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, Sakarya 1. İcra Müdürlüğü'nün 2014/2741 Esas sayılı takip dosyasından tanzim edilen 16.03.2016 tarihli sıra cetvelinde, şikayetçinin MTV alacağına pay ayrılmaksızın bedelin tamamının şikayet olunan yeddiemine ödenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, satış bedelinin muhafaza masraflarını karşılamaması nedeniyle motorlu taşıtlar vergisine bedelden pay ayrılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1- İcra ve İflas Kanunu'nun 142/3 maddesi, itiraz alacağın esas ve miktarına taallük etmeyip yalnız sıraya dairse şikayet yoluyla icra mahkemesine talepte bulunulabileceği hükmünü amirdir. Aynı maddenin 1. fıkrasında ise genel mahkemede itiraz davası açılabileceği belirlenmiştir.

Somut olayda uyuşmazlık, bedeli paylaşıma konu aracın muhafaza ücretinin şikayetçinin MTV alacağına pay ayrılmaksızın ödenmesine ilişkin olup bahsi geçen talep içerisinde yediemine ödenmesi gereken ücretin sıra cetvelinde ayrılan pay kadar olup olmadığı iddiasını da içermektedir. Ve bu itiraz ancak genel mahkemelerde yapılacak yargılama sırasında çözümlenebilir. Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre de, muhafaza masraflarının tespitinde yedieminin kendi tarifesi değil Adalet Bakanlığınca belirlenen tarifenin uygulanacağına ilişkin bu belirleme genel mahkemelere aittir. Bu nedenle mahkemece, HMK'nın 114/1-c, 115/1-2 maddeleri uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle, dava dilekçesinin usulden reddine, karar kesinleştiğinde dosyanın görevli nöbetçi asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenlerle re’sen bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re’sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca şikayetçiden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1485, Karar No: 2021/621, Tarih: 27.01.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/1485 E.  ,  2021/621 K.**

**"İçtihat Metni"**

5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanun'a muhalefet eyleminden dolayı kabahatli ... A.Ş. hakkında 52.776,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına ilişkin Maliye Bakanlığı Mali Suçları Araştırma Kurulu Başkanlığının 29/03/2017 tarihli ve 974 sayılı idari para cezası kararına yönelik başvurunun kabulü ile anılan idari para cezasının kaldırılmasına ilişkin Mersin 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 20/06/2018 tarihli ve 2017/1912 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Mersin 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/07/2018 tarihli ve 2018/3631 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 23/01/2019 gün ve 15168 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/02/2019 gün ve KYB-2019-11005 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 14/03/2017 tarihli ve 2017-YDR-VM-265/2/YİR-İ/1 sayılı Yükümlülük İhlali İnceleme Raporunda detayları belirtilen 3 adet işlemde, kimlik tespiti yükümlülüğünü yerine getirmeme kabahat fiilini işlediği gerekçesiyle kabahatli hakkında uygulanan 52.776,00 Türk lirası idari para cezasının yapılan incelemesinde, idari yaptırım kararı verilen kişinin savunmasının alınmadığı, kararın gerekçesinin belli olmadığı ve 5 ihlalden cezalandırma talep edilmesine rağmen 3 ihlalden idari para cezası düzenlenerek belirlilik ilkesinin ihlal edildiği gerekçesiyle itirazın kabul edilerek idari para cezasının kaldırılmasına karar verilmiş ise de; somut olayda 14/03/2017 tarihli inceleme raporunda kabahatli hakkında idari para cezası uygulanmasına sebebiyet veren görevlilerin savunmalarının alındığı ve savunmalarında kimlik tespitine ilişkin yükümlülüklerini sehven ihlal ettiklerini belirttikleri, 06/02/2017 tarihli tutanak ile görevlilerin iki müşteri tarafından beyan edilen adreslerinin İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü nezdindeki sistemden kimlik tespitlerinin yapılarak raporda belirtilen eksikliğin giderildiğini bildirmeleri üzerine, 29/03/2017 tarihli idari para cezası karar tutanağı ile inceleme raporunda belirtilen 3 müşterinin hakkında kimlik tespiti yükümlülüğünün yerine getirilmediğinin tespit edildiği ve sonradan bu eksikliğin giderilmediği anlaşılmakla; idari para cezası kararına yönelik itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde itirazın kabulüne, anılan kararın kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

5326 sayılı Kanun'un 25. maddesi '' (1) İdari yaptırım kararına ilişkin tutanakta;

a) Hakkında idari yaptırım kararı verilen kişinin kimlik ve adresi,

b) İdari yaptırım kararı verilmesini gerektiren kabahat fiili,

c) Bu fiilin işlendiğini ispata yarayacak bütün deliller,

5326 sayılı Kanun'un 25. maddesi '' (1) İdari yaptırım kararına ilişkin tutanakta;

a) Hakkında idari yaptırım kararı verilen kişinin kimlik ve adresi,

b) İdari yaptırım kararı verilmesini gerektiren kabahat fiili,

c) Bu fiilin işlendiğini ispata yarayacak bütün deliller,

d) Karar tarihi ve kararı veren kamu görevlilerinin kimliği, Açık bir şekilde yazılır.

Tutanakta, ayrıca kabahati oluşturan fiil, işlendiği yer ve zaman gösterilerek açıklanır. '' hükümlerini amir olduğu, idari para cezasına dayanak teşkil eden 14/03/2017 tarihli ve 2017-YDR-VM-265/2/YİR-İ/1 sayılı Yükümlülük İhlali İnceleme Raporunda, muteriz şirket hakkında detayları belirtilen 5 adet işlem nedeni ile yükümlülüklerin yerine getirilmediğinin belirlendiği, Maliye Bakanlığı Mali Suçları Araştırma Kurulu Başkanlığının 29/03/2017 tarihli ve 974 sayılı idari para cezası karar tutanağında ise anılan raporda belirtilen 3 adet işlemde kimlik tespiti yükümlülüğü yerine getirilmeyerek kabahat fiillerini işlediği belirtilerek muteriz hakkında idari para cezası uygulandığı, muteriz vekilinin idari para cezasının iptali talebi uyarınca yapmış olduğu başvurusu üzerine kurum tarafından dosyaya sunulan 17.05.2017 havale tarihli dilekçe kapsamı ile raporda belirtilen 5 ihlalden 3 tanesi nedeni ile idari yaptırım kararı uygulandığı açıkça belirtilmiş ise de idari para cezası tutanağında hangi 3 ihlal nedeni ile muteriz hakkında idari yaptırım kararının uygulandığının anlaşılamadığı ve bu hali ile idari yaptırım kararının 5326 sayılı Kanunun 25. maddesinde belirtilen ''(1) İdari yaptırım kararına ilişkin tutanakta; (...) b) İdari yaptırım kararı verilmesini gerektiren kabahat fiili,(...) Açık bir şekilde yazılır.'' unsurunu ihtiva etmediği anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 27/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19535, Karar No: 2010/2417, Tarih: 01.03.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/19535 E.  ,  2010/2417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 27.11.2008 gün ve 13151-16776 sayılı bozma kararında özetle: " Dava konusu...Köyü 103 ada 1 parsel sayılı taşınmaz tarla niteliği ile belgesizden davalı adına tespit edilmiş, davacı Hazine taşınmazın dere yatağında kaldığını ileri sürerek tespitinin iptalini istemiştir. İddianın ileri sürülüş biçimine göre uzman jeoloji mühendisi aracılığı ile keşif yapılıp, taşınmazın zilyetlikle iktisabının mümkün olan yerlerden olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine, dava konusu...Köyü 103 ada 1 sayılı parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. madesihükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına ve dairede aynı gün temyiz incelemesi yapılan Mahkemenin 2007/24, 2007/29 ve 2009/2 esas sayılı dosyalarda dava konusu olan 103 ada 2, 104 ada 1 ve 103 ada 1 parsellerin, keşif sonucu orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak düzenlenen bilirkişi raporunda, memleket haritasındaki ve paftasındaki konumuna göre, orman bütünlüğünü bozduğu, bitişikteki dere yatağının dahi orman olduğu, yörede yapılan orman kadastrosunun kesinleşmediği de göz önünden bulundurulduğunda taşınmazların tümü birlikte değerlendirildiğinde, 6831 sayılı yasanın 17/2 maddesi kapsamında orman içi açıklığı niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi, orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermez.

6831 Sayılı Yasa, madde: 17/1-2

Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşaası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlemesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

6831 Sayılı Yasa, madde: 17/1-2

Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşaası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlemesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

Devlet Ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollarıyla elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el konulur. Yanan orman alanlarındaki her türlü emval Orman Genel Müdürlüğünce değerlendirilir (03/07/2004 gün ve 5112 Sayılı Yasa ile değişik hali).

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım, inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle yeni açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR].

Yasa koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar özel mülke dönüşüp, tarım ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır. Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 gün ve 1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 22.10.2003 gün ve 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları].

Tapu ve zilyetlik yoluyla kişi ve kurumların ormandan toprak kazanmasını sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları da Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Tapu ve zilyetlik yoluyla kişi ve kurumların ormandan toprak kazanmasını sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları da Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Ayrıca; Bu tür yerler yasa gereği orman sayıldığı için, orman içi açıklık ve boşlukların zilyetlik yolu ile kazanılmasına yasal olanak yoktur. Dolayısıyla bu yollarla ormandan toprak kazanımından söz edilemez.

Mahkemece değinilen yönler gözetilerek, davacı Hazinenin davasının kabulü gerekirken, dava konusu taşınmazın özel mülke dönüşmesini sağlayacak biçimde davanın reddi yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 01.03.2010 günü oybirliği ile karar verildi.