muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4761, Karar No: 2012/1389, Tarih: 01.03.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/4761 E.  ,  2012/1389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın önlenmesi

... ile ... aralarındaki elatmanın önlenmesi davasının reddine dair Zonguldak 2. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 15.04.2011 gün ve 1294/400 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili dava dilekçesinde, 1993 yılından beri davacının zilyetliğinde bulunan 304 m2'lik bir parça taşınmaza davalının kömürlük yapmak ve taş dökmek suretiyle müdahale ettiğini açıklayarak, davalının taşınmaza yönelik müdahalesinin menine, kömürlüğün kaline ve taşların kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı 12.02.2010 tarihli dilekçesinde; taşınmazın Hazineye ait olduğunu ve davacının TMK.nun 984. maddesine göre davayı süresinde açmadığını bildirmiş, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece davacı ve davalının mülkiyeti Hazineye ait taşınmaz üzerinde işgalci oldukları ve kendisi de işgalci olan davacının başka bir işgalciye karşı bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesi kapsamından ve dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının mülkiyeti Hazineye ait bulunan 63 ada 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazların zilyedi olduğunu ve davalının zilyetliğindeki bu yerlere kulübe inşa edip, taş dökerek müdahalede bulunduğunu iddia ederek bu müdahalenin menine karar verilmesini istediği anlaşılmıştır. Dava konusu taşınmazlar tapuda Hazine adına kayıtlı bulunduğuna ve davacı zilyetlikten başka bir hakka dayanmadığına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık TMK.nun 981 ve devamı maddelerinde düzenlenen zilyetliğin korunması isteğine ilişkindir. TMK.nun 973. maddesinde zilyetlik “bir şey üzerinde fiili hakimiyeti bulunan kimse onun zilyedidir” şeklinde tanımlanmıştır. Bir şeyde hakimiyetini doğrudan doğruya sürdüren kimse dolaysız zilyet sayılır ( TMK 975). Önemli olan taşınmazın kime ait olduğu değil fiilen kimin hakimiyetinde olduğudur.

Mahkemece Hazine adına kayıtlı taşınmaz üzerinde her iki tarafında işgalci olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Ancak dosya kapsamındaki tanık beyanlarına göre kulübe ve taşlar en az 2-3 yıldan beri taşınmazların üzerinde bulunmaktadır. TMK.nun 984. maddesine göre gasp ve saldırıdan dolayı dava hakkı, zilyedin fiili ve failini öğrenmesinden başlayarak 2 ay ve her halde fiilin üzerinden 1 yıl geçmekle düşer. Somut olayda davacı davalının fiilini 2 yıl önce öğrenmiş olup dava hakkı yasanın amir hükmü uyarınca düştüğünden davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru değilse de sonucu itibariyle doğru olduğundan davacı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,75 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8424, Karar No: 2014/19132, Tarih: 02.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/8424 E.  ,  2014/19132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Almus Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :12.11.2013

NUMARASI :Esas no:2012/87 Karar no:2013/171

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden, davalı (kadın) tarafından ise; katılma yoluyla hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanmaya ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.10.2014(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/11297, Karar No: 2017/7658, Tarih: 19.06.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/11297 E.  ,  2017/7658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas alınan ilamda da sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulandığı anlaşılmakla, sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun belirtilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanığın aşamalardaki savunmalarında nakledildiği Dalaman Açık Ceza İnfaz Kurumuna 10.09.2013 tarihinde teslim olduğunu, ancak kuruma alınmadığını, bu nedenle Ortaca Adliyesi'ne gittiğini ve buradan kendisini Fethiye Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'na gönderdiklerini beyan etmiş olması, sanığın beyanını doğrular şekilde UYAP'ta yer alan tutukuluk/hükümlülük bilgisi kayıtlarında sanığın 10.09.2013 Fethiye A3 Tipi Kapalı Cezaevine aldığı anlaşılması karşısında, sanığın savunmalarının doğruluğunun, Dalaman Açık Ceza evi, Ortaca Cumhuriyet Başsavcılığı ve Fethiye Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'ndan sorularak denetlendikten ve sanığın kendiliğinden teslim olup olmadığının tespitinden sonra hakkında TCK.nun 293. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilerek hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10032, Karar No: 2014/21848, Tarih: 17.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/10032 E.  ,  2014/21848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/285129

MAHKEMESİ : Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2011

NUMARASI : 2011/336 (E) ve 2011/687 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

1- Cep telefonu bayii işleten sanığın, katılan adına sahte abonelik sözleşmesi ile GSM hattı çıkarttığının iddia olunduğu olayda, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptanabilmesi bakımından; suç tarihi itibariyle sanığın temsilcisi olduğu şirketin abonelik sözleşmesi yapma ve/veya GSM numarasını aktif hale getirme yetkisi olup olmadığı araştırılıp, suç tarihinde bayide çalışan elemanlar varsa beyanlarının alınması, bu şahıslar ile sanığın suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek yazı örnekleri getirtilip, huzurda alınan yazı örnekleri ile birlikte suça konu abonelik sözleşmesindeki yazıların da aidiyeti konusunda yeniden bir bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı,

2-Eylemin sübutu halinde hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunmaması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/261, Karar No: 2014/2590, Tarih: 04.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/261 E.  ,  2014/2590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Salihli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2012/365-2013/100

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 19.09.2013 gün ve 2013/4362 Esas, 2013/5557 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan Ö.. Ü.. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, şikayet olunan H.. T..'a ait traktörün satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkilinin süresinde satış talep ederek, satış masraflarını yatırdığı halde müvekkilinin haczinin düştüğünden bahisle ilk sıraya şikayet olunan alacaklıların alındığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Bir kısım şikayet olunan vekilleri ile şikayet olunan H.. T.., şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekili temyiz itirazı üzerine bozulmuştur.

Bu kez, şikayet olunan Ö.. Ü.. AŞ. vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nun 366.maddesi ve HUMK’nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan Ö.. Ü.. A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 04.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15398, Karar No: 2009/659, Tarih: 26.01.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/15398 E.  ,  2009/659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.03.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgisi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.09.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı davaya konu taşınmazlar kaydında, soyadları yazılı olmayan ... ve...” soyadı eklenerek, ... çocukları...ve...’e “...” soyadı eklenerek kimlik bilgilerinin düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı idare vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Dava Medeni Kanunun 1027. maddesi gereğince tapu kaydında kimlik bilgisi düzeltilmesi isteğine ilişkindir. Kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır.

Eldeki davada, dosyada mevcut tapulama tutanaklarının incelenmesinden taşınmazların kök muris ...’den çocukları ..., ..., İtikat ve ...’e intikal ettiği, bunlardan da ... ...’tan çocukları ... ... (...), ... ve ...ye, ... ...’ten ise

...ve ...a intikal ettiği, nüfus kayıtlarının da bu durumu doğruladığı görüldüğünden bu kayıt malikleri yönünden davanın kabulünde hukuka aykırılık yoktur. ... kayıt maliki “...” yönünden soyadının “...” olduğunu doğrulayan bir kanıt bulunmamaktadır. Aksine tanık olarak dinlenilen ... ve ...’in baba adının “...” olduğunu beyan etmişler fakat dosyada mevcut nüfus kayıtlarına göre ... ...’in baba adının “...” olduğu görüldüğünden kayıt maliki ile düzeltilmesi istenilen kişinin aynı kişi olmadığı şüphesi doğmuştur.

Mülkiyet nakline sebep olunmaması için mahkemece tanıklar tarafından ...’in baba adı ... olarak bildirildiğinden ve tapulama tutanaklarına göre kök ... ... olduğundan aralarında irtibat bulunup bulunmadığı nüfus müdürlüğünden araştırılmalı, nüfus kayıtları getirtilmeli, nüfus müdürlüğünden kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmeli, tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalı, açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra neticesine göre bir karar vermek gerektiği halde mülkiyet nakli oluştuğu kuşkusu yaratacak şekilde tesis edilen hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.01.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9626, Karar No: 2017/2779, Tarih: 19.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/9626 E.  ,  2017/2779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ...gelmiş, diğer davalı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacının müteahhitlik yaptığını, dava dışı arsa sahibi ile yaptıkları arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca hak ettiği dükkan vasıflı taşınmazı arsa sahibinin imzasıyla ve inançlı muamele çerçevesinde davalı ...'e devrettiğini, davalı ... ile aralarındaki sözlü anlaşmaya göre de, davacının aylık %4 faiz karşılığında davalı ...'ten 110.000,00 TL borç aldığını, anaparayı geri ödediği zaman dükkanın tekrar davacıya devredileceğinin kararlaştırıldığını, ancak bu esnada davalı ...'in dükkanı 130.000,00 TL bedelle diğer davalı ...'a sattığını, davalı ...'in davacı ile aralarındaki inanç sözleşmesine aykırı davrandığını ileri sürerek, dava konusu dükkanın davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının inanç sözleşmesine dayalı tapu iptal ve tescil istemi konusunda, yazılı delil sunmadığı, delil başlangıcı sayılacak bir belge de ibraz etmediği, bu nedenle tanık dinlenmesinin mümkün olmadığı, yemin deliline dayanmayacağını beyan ettiği, ıslah sonrası dava sebebini değiştirmek istediği, ancak bu istemin iddianın genişletilmesi kapsamında olduğu ve davalı yanlarca da kabul edilmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'a verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4759, Karar No: 2017/6294, Tarih: 14.09.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/4759 E.  ,  2017/6294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı Kuruma ödenen 10.285.63 TL'nin yatırıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacı şirketin Kurum işleminin iptali ve yol ve yemek yardımı adı altında yaptığı prime esas kazanç tutarı olan 10.285,63 TL nin yasal faizi ile iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece hükümde yazıldığı şekilde istemin kabulüne karar vermiştir.

İhtilaflı dönemde yürürlükte olan 506 sayılı Yasa'nın 29.07.2003 tarih ve 4958 sayılı Yasanın 36. maddesi ile değişik 77/2. maddesinde “Şu kadar ki, ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz. Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur.” hükmü yer almaktadır.

506 sayılı Yasa’nın 77. madde 1. fıkrasında prim hesabı da göz önünde tutulacak kazançlar belirtilmiş, 2. fıkrasında ise bunun istisnaları gösterilmiştir. Fıkrada ifade edildiği biçimde sosyal amaçlı olarak veya işverenin yasa ve sözleşme dışında sigortalısına yaptığı yardım ve ödemeler prim hesabında nazara alınmazlar ve prime tabi tutulmazlar. Bu ödeme veya yardımlar ücret ve benzeri ödemelerden tamamen farklı nedenlere dayanırlar. İşin karşılığı olmaktan ziyade insani değer yargıları sonucu verilirler. Yasa bunları sayarak belirtmiştir. Bu yardımlar ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar, yemek, çocuk ve aile zamlarıdır.

Somut olayda Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı şirketçe yemek yardımları üzerinden davalı Kurum'a ödenen ve ödenmesi gereken sigorta prim tutarlarının açıkça gösterilmediği anlaşılmakla bu şekilde davacı şirketin yapmış olduğu sigorta prim ödemelerinin yemek muafiyeti kapsamında kalıp kalmadığı değerlendirmede esas alınmadan, denetime yetersiz ve elverişsiz olarak hazırlanan bilirkişi hesap raporuna dayanarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, yemek yardımları için; Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek yardımı ödemelerinin prim matrahına dâhil olmadığı gözönünde bulundurularak her dönem için ay be ay gösterilmek üzere davacı şirketçe bu kalemler üzerinden Kurum'a ödenen prim tutarı ile ödenmesi gereken prim tutarı arasında hesaplama yapılarak alınacak bilirkişi hesap raporu doğrultusunda, davacı şirketçe Kurum'a yemek yardımı yönünden yapılan yersiz prim ödemesi olup olmadığını açıkça ortaya koyduktan sonra sonucuna göre Mahkemece bir karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 14.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4047, Karar No: 2017/8357, Tarih: 02.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/4047 E.  ,  2017/8357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokmak

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/3-1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın tayin edilen ceza nedeniyle mağdur olduğuna, gerekli indirimlerin yapılmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Sanığın, idaresindeki motorsiklet ile dört yönlü kavşağa yaklaştığında kendi istikametine kırmızı ışık yanmasına rağmen ışığa uymayarak kavşağa girdiği sırada, sanığın seyir yönüne göre kavşağa sağ taraftan giren tanığın idaresindeki otomobille çarpışması sonucu meydana gelen ve sanığın alkolsüz olduğunun tespit edildiği olay ile ilgili sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla TCK'nın 179/2. maddesi gereğince hüküm kurulmuşsa da kamu davasının TCK 179/2. maddesi uyarınca açıldığı ve sanığın alkollü olmaması sebebiyle TCK'nın 179/2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, TCK'nın 179/3 yollamasıyla TCK'nın 179/2. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi akabinde taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yapılması gerekirken, infazı kısıtlar biçimde ''taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edilip, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine, (gerekçeli kararın tebliği ile ihtar edilmiş sayılmasına)'' karar verilmesi;

4-TCK'nın 52/4. maddesi gereğince taksit sayısının dörtten az olamayacağı gözetilmeyerek, tayin olunan adli para cezasının iki taksitte ödenmesine karar verilmesi,