muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1138, Karar No: 2021/7972, Tarih: 27.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1138 E.  ,  2021/7972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki fındık ağaçlarına, kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelinden mutad münavebe ürünlerine göre belirlenen bedeli indirilmek suretiyle değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak bozma sonrası oluşan fark kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 3 numaralı bendindeki (idare tarafından takdir edilen bedelden yüksek olması nedeni ile 2942 sayılı Kamulaştırma kanununun 7139 sayılı yasanın 26. maddesi ile değişik 10/8 maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar ve karar kesinleştiğinde hak sahiplerine ödenmek üzere 3'er aylık vadeli hesap açılarak bu hesaba aktarılması ve hesap cüzdanının mahkememize gönderilmesi hususunda Ziraat Bankası Kocaali Şubesine müzekkere yazılmasına, karar kesinleştiğinde) kelimelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalıya derhal ödenmesi için ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) kelimelerinin yazılmasına,
Yargıtay — Esas No: 2018/1503, Karar No: 2018/6260, Tarih: 02.10.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/1503 E.  ,  2018/6260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.12.2013 tarihinde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tazminat talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın REDDİNE, dair verilen 09.05.2017 tarihli hükmün .... Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi davacı ... vekili tarafından talep dedilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine dair 04.01.2018 tarihinde verilen kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 02.10.2018 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, 1630 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 02.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9661, Karar No: 2012/17588, Tarih: 17.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/9661 E.  ,  2012/17588 K.**

**"İçtihat Metni"**

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Şişli Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14/09/2009 tarihli ve 2009/53050 soruşturma, 2009/20679 esas, 2009/17366 sayılı iddianamenin iadesine dair, Şişli 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/09/2009 tarihli ve 2009/1721 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin, İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/10/2009 tarihli ve 2009/998 değişik iş sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 170/3. maddesinde, iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun'un 174/1. maddesinde ise iddianamenin hangi hâllerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, iddianamenin iadesi sebepleri arasında, 213 sayılı Kanun'un 367. maddesinde belirtilen ve dava şartı olan vergi dairesi başkanının veya defterdarlığın mütalaasının bulunmamasının sayılmadığı gibi, 16/04/2005 tarihli ve 25817 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5345 sayılı Gelirler İdaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 33. maddesi uyarınca, diğer mevzuatta defterdara ve defterdarlığa yapılmış atıfların ilgisine göre vergi dairesi başkanı ve başkanlığına yapılmış sayılacağının belirtilmesi ve bu hükme uygun olarak 04/04/2007 tarihli ve 26483 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5615 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin 1. fıkrasında bulunan "Defterdarlığın veya Gelirler Bölge Müdürlüğünün" ibaresinin "Vergi Dairesi Başkanlığının veya Defterdarlığın" şeklinde değiştirilmesi karşısında, İstanbul Vergi Dairesi Başkanı adına Denetim Grup Müdürü vekili ... imzalı 09/03/2009 tarihli ve 05118 sayılı yazının, 213 sayılı Kanun'un 367. maddesinde belirtilen ve dava şartı olan mütalaa niteliğinde bulunduğu gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 30/12/2009 gün ve 15332/74946 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/01/2010 gün ve KYB. 2010/6260 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

213 sayılı Vergi Usul Kanununun “Bazı Kaçakçılık Suçlarının Cezalandırılmasında Usul” başlıklı 367. maddesinin aşağıdaki değişikliklerden önceki 1. fıkrası “Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360 ıncı maddelerde yazılı kaçakçılık veya iştirak suçlarını tespit eden maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların muavinleri ve gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili vergi dairesinin bağlı bulunduğu defterdarlığın veya gelirler bölge müdürlüğünün mütalaasıyla, keyfiyetin yetkili Cumhuriyet savcılığına bildirilmesi mecburidir” biçiminde iken,

04.04.2007 gün ve 26483 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 28.03.2007 gün ve 5615 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 20. maddesi ile 367. maddesinin birinci fıkrasında yer alan

"defterdarlığın veya gelirler bölge müdürlüğünün" ibaresi "vergi dairesi başkanlığının veya defterdarlığın" şeklinde değiştirilerek, dava şartı niteliğindeki mütalaa vermeye yetkili makamlar,

- maliye müfettişleri,

- hesap uzmanları ile bunların muavinleri,

- gelirler kontrolörleri,

- stajyer gelirler kontrolörleri,

- vergi dairesi başkanlığı ve

- defterdarlık olarak belirlenmiştir.

08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete ile yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Kanunun 280. maddesi “Yaptıkları inceleme sırasında 359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların yardımcıları ve gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili vergi dairesinin bağlı bulunduğu vergi dairesi başkanlığının veya defterdarlığın mütalaasıyla, keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir” şeklinde değiştirilmiş ise de mütalaa vermeye yetkili makamlarda bir değişiklik yapılmamıştır.

Anılan maddenin birinci fıkrası, 01.08.2010 tarih ve 27659 sayılı Resmi Gazete ile yayımlanan 23.07.2010 gün ve 6009 sayılı Kanunun 13. maddesi ile “Yaptıkları inceleme sırasında 359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların yardımcıları ve gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir” şekline dönüştürülmüşse de 10.07.2011 gün ve 27990 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 07.07.2011 gün ve 646 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 4. maddesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların yardımcıları ve gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörleri” ibaresi “Vergi Müfettişleri ve Vergi Müfettiş Yardımcıları” şeklinde değiştirilmiştir.

16.05.2005 gün ve 25817 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 05.05.2005 gün ve 5345 sayılı Gelir İdaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun “Taşra teşkilatı” başlıklı 23. maddesinin birinci fıkrası “Başkanlığın taşra teşkilatı, doğrudan merkeze bağlı vergi dairesi başkanlıkları ile vergi dairesi başkanlığı kurulmayan yerlerde bu Kanunun 24 ve 25 inci maddelerindeki görev ve yetkileri haiz vergi dairesi müdürlüklerinden oluşur. Vergi dairesi başkanlıklarının kuruluş yerleri ve sayıları ile bunlara ilişkin değişiklikler Bakanlar Kurulunca belirlenir” biçiminde olup, 06.07.2005 gün ve 25867 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 13.06.2005 gün ve 2005/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararına göre ise ülkemizde aralarında İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının da bulunduğu 29 bölgede vergi dairesi başkanlıklarının faaliyete geçmesi benimsenmiştir.

Aynı Kanunun “Yetki devri” başlıklı 27. maddesi ise “Başkan ve her kademedeki Başkanlık yöneticileri, sınırlarını açıkça belirtmek ve yazılı olmak şartıyla, yetkilerinden bir kısmını astlarına devredebilir. Yetki devri uygun araçlarla ilgililere duyurulur” şeklinde olup, vergi dairesi başkanının Kanundaki usule göre yetkisinin bir kısmını astlarına devredebileceği hüküm altına alınmıştır.

Anılan Kanunun “Atıflar ve yetkiler” başlıklı 33. maddesi uyarınca; diğer mevzuatta defterdara ve defterdarlığa yapılmış atıfların ilgisine göre vergi dairesi başkanı ve başkanlığına yapılmış sayılacağı belirtilmiştir.

Anılan Kanunun “Atıflar ve yetkiler” başlıklı 33. maddesi uyarınca; diğer mevzuatta defterdara ve defterdarlığa yapılmış atıfların ilgisine göre vergi dairesi başkanı ve başkanlığına yapılmış sayılacağı belirtilmiştir.

Somut olay açısından; sanık hakkında 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçu ile ilgili olarak inceleme yapan Vergi Denetmen Yardımcısı Caner Tarık Gökalp tarafından düzenlenen 13.02.2009 gün ve VDENR-2009/VII-128/9 sayılı Vergi Suçu (Kaçakçılık) raporuna istinaden Gelir İdaresi Başkanlığı, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğü, Vergi Denetmenleri Büro Başkanlığı’nın 09.03.2009 gün ve 05118 sayılı yazısı ile İstanbul Vergi Dairesi Başkanı adına, Denetim Grup Müdür vekili ... tarafından imzalanmak suretiyle mütalaada bulunulduğu, aynı Başkanlığın dosyada mevcut 01.09.2009 gün ve 22431, 04.02.2011 gün ve 02514 sayılı yazıları ile İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğü, İhbarlar ve Şikayetleri Değerlendirme Müdürlüğünün 16.09.2005 tarihli oluru içeriğinden 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesi uyarınca mütalaa verme yetkisinin, 5345 sayılı Gelir İdaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 27. maddesi doğrultusunda hazırlanan 16.09.2005 tarihli yetki devri oluruna istinaden Vergi Dairesi Başkanı adına Denetim Grup Müdürlüğüne devredildiği, Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığının 14.05.2006 gün ve 044737 sayılı yazısına göre da ...’ün İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Gelir İdaresi Grup Müdürü olarak görevlendirildiği anlaşılmaktadır.

Anılan mevzuat ile İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğü, Vergi Denetmenleri Büro Başkanlığı’nın dosyada mevcut 01.09.2009 gün ve 22431, 04.02.2011 gün ve 02514 sayılı yazıları ile Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığının 14.05.2006 gün ve 044737 sayılı yazısı ve İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğü, İhbarlar ve Şikayetleri Değerlendirme Müdürlüğünün 16.09.2005 tarihli oluru birlikte değerlendirilerek; aynı Başkanlığın 09.03.2009 gün ve 05118 sayılı dava şartı niteliğindeki mütalaasının 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 367. maddesine uygun bulunduğu gözetilerek, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsiz bulunduğu cihetle, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Şişli Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14.09.2009 gün ve 2009/53050 soruşturma, 2009/20679 esas, 2009/17366 sayılı iddianamenin iadesine dair, Şişli 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.09.2009 gün ve 2009/1721 iddianame değerlendirme sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin, mercii İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.10.2009 gün ve 2009/998 değişik iş sayılı kararının CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, gereğinin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 17.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15399, Karar No: 2021/17940, Tarih: 27.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/15399 E.  ,  2021/17940 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 31/3 ve 52/2-3. maddeleri gereğince 2.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Merzifon Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2150 tarihli ve 2015/221 esas, 2015/880sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20/04/2021 gün ve 6230-2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/06/2021 gün ve 2021/56778 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre,

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/2 ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 120 gün adli para cezasının, aynı Kanun’un 52/2-3. maddeleri uyarınca bir günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden adli para cezasına çevrilmesi sonucunda 2.400,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 2.240,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesinde,

2- Nüfus kayıtlarına göre, suça sürüklenen çocuğun 08/05/1997 doğumlu olduğu ve böylece duruşmanın yapıldığı 09/06/2015 tarihli oturumda 18 yaşını tamamlamış olduğu gözetilmeden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 182/1 ve 185/1. maddelerine aykırı olarak oturumun kapalı yapılması suretiyle aleniyet ilkesinin ihlal edilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1-On sekiz yaşını tamamlamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında 09.06.2015 tarihli oturumun açık yapılması gerektiği gözetilmeden, kapalı duruşma yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/2 ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 120 gün adli para cezasının, aynı Kanun’un 52/2-3. maddeleri uyarınca bir günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden adli para cezasına çevrilmesi sonucunda 2.400,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 2.240,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesi nedenleriyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (MERZİFON) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19.11.2015 tarihli ve 2015/221 E., 2015/880 K. sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 27/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1185, Karar No: 2014/12702, Tarih: 07.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1185 E.  ,  2014/12702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malazgirt Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/08/2013

NUMARASI : 2012/127-2013/170

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalde uygun emsal bulunmadığı belirtilerek 127 km gibi çok uzakta bulunan il merkezindeki daha düşük yüzölçümlü satışın emsal alınması doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkân tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın imar parseli olduğu belirtilmesine rağmen 1/1000 ölçekli mi, yoksa 1/5000, 1/25.000 ölçekli imar planı içinde bulunduğu açıkça belirtilmediğinden Belediye Başkanlığından araştırılarak 1/1000 ölçekli imar planında ise, paftası üzerinde dava konusu taşınmazın konumu da işaret ettirildikten sonra değerlendirme yapılması gerekirken eksik inceleme ile bedel tesbiti,

3-Kabule göre de;

a-Değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

3-Kabule göre de;

a-Değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

b-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen M.. ili K.. m.. .. ada, ....parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

Raporlar değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5981, Karar No: 2012/9411, Tarih: 09.04.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/5981 E.  ,  2012/9411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, müşterek çocuklar ... ve ...'a bağlanan aylık 115,00'er TL iştirak nafakasının aylık 150,00 TL'ye, diğer çocuk ...'e bağlanan aylık 90,00 TL iştirak nafakasının 125,00 TL’ye yükseltilmesi talep ve dava edilmiştir.Mahkemece, kısa kararda “toplam aylık 425 TL iştirak nafakasının dava tarihinden davalıdan alınarak çocuklara velayeten davacıya verilmesine" denildiği halde, gerekçeli kararda “ toplam 425,00 TL iştirak nafakasının hüküm tarihi olan 30.12.2011 tarihinden geçerli olmak üzere davalıdan alınarak çocuklara velayeten anneye verilmesine” denilmiştir.Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.Anılan İçtihat gereğince kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar göz önünde tutularak vicdanı kanaate göre karar verilmelidir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve şimdilik diğer yönlerin incelenmesine mahal olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4106, Karar No: 2007/3394, Tarih: 08.05.2007

5. Ceza Dairesi 2007/4106 E., 2007/3394 K.

**5. Ceza Dairesi 2007/4106 E., 2007/3394 K.**

**- YETKİLİ MAHKEMENİN BELİRLENMESİ

- YETKİYE İLİŞKİN ANLAŞMAZLIK**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 12 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 18 ]

**"İçtihat Metni"**

Yoklama kaçağı kalmak suçundan sanık Mustafa'nın yargılanması sırasında; Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesiyle, Ömerli Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, sanığın nüfusa kayıtlı olduğu yere, bağlı bulunduğu Askerlik Şubesine ve Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Ömerli Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2006 gün ve 2006/108 Esas, 2006/133 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.