muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3674, Karar No: 2018/12183, Tarih: 13.12.2018

tarihi 18/09/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Yargılama sırasında yürürlüğe giren ve 2918 sayılı Yasanın 98. maddesinde değişiklik yapan 6111 sayılı Yasanın 59. maddesinde, “trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın "Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı", Yasanın geçici 1. maddesi ile de "Bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı, sözkonusu sağlık hizmet bedelleri için bu Kanunun 59. maddesine göre belirlenen tutarın %20'sinden fazla olmamak üzere belirlenecek tutarın üç yıl süreyle ayrıca aktarılmasıyla anılan dönem için ilgili sigorta şirketleri ve Güvence Hesabının yükümlülüklerinin sona ereceği" öngörülmüştür. Daire uygulamamıza göre sigortalının yatırdığı primin bir bölümünün SGK'ya aktarılması nedeniyle işleten ve sorumluluğunu üstlendiği sürücünün de belgeli tedavi giderleri yönünden sorumluluğu sona ermektedir.91. maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları A-1. maddesinde, sigortacı poliçede belirtilen aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği, düzenlenmiştir. Karayolları Trafik Kanuna göre, zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırmak zorunludur.

Somut olayda, mahkemece bu giderlerin SGK tarafından ödeneceği davacı tarafça yapılan ödeme bulunmadığı belirterek reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma yeterli değildir. Davacı tarafça yargılama sırasında ve temyiz dilekçesi ekinde bir takım belgeler sunulmuştur.

Bu durumda mahkemece, tarafların delillerinin toplanması, özellikle davacı tarafından ödendiği iddia ve ispat edilen tedavi giderlerinden 2918 sayılı Yasanın 98.

Somut olayda, mahkemece bu giderlerin SGK tarafından ödeneceği davacı tarafça yapılan ödeme bulunmadığı belirterek reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma yeterli değildir. Davacı tarafça yargılama sırasında ve temyiz dilekçesi ekinde bir takım belgeler sunulmuştur.

Bu durumda mahkemece, tarafların delillerinin toplanması, özellikle davacı tarafından ödendiği iddia ve ispat edilen tedavi giderlerinden 2918 sayılı Yasanın 98.

maddesi kapsamında kalanların ve Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumluluğuna esas olanların belirlenmesi için uzman doktor bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınması, 2918 Sayılı Yasanın 98. maddesi kapsamında kalan tedavi giderleri olduğunun tespit edilmesi halinde Sosyal Güvenlik Kurumu'nun davaya dahil edilmesi ve bu tedavi giderleri yönünden Sosyal Güvenlik Kurumu'nun, yasa kapsamı dışında kalan tedavi gideri, bakıcı veya tedaviye bağlı sair giderlerden ise davalıların sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Davacılar vekilince yaralanan davacı çocuğun anne ve babası için de tazminat talebinde bulunulmuş, mahkemece; davacıların manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir. 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 47. maddesinde manevi tazminat istemi düzenlenmiştir. Zarar kavramına (B.K. 46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin de girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil, ruhsal ve sinirsel bütünlüğün de korunduğu doktrinde ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (ana, baba, karı, koca, çocukları ve kardeşleri gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal bütünlüğü şekilde bozulmuşsa, onların da manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir.

Yine 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56.maddesi ile bu konu yeniden düzenlenmiş olup özetle “ağır bedensel zarar yada ölüm halinde zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar para ödenmesine karar verilebilineceği” hükmü getirilmiştir. Bu yeni düzenlenme ile 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun yürürlük zamanında içtihatlarla düzenlenen husus yasa koyucu tarafından açıklığa kavuşturulmuştur.

Somut olaya gelince; her ne kadar kaza nedeniyle kalıcı maluliyeti bulunmuyor ise de; yaralandığı bölge, yaralanma mahiyeti ve iyileşme süresi dikkate alındığında davacı çocuğun anne babası olan davacıların da manevi tazminat talep etme hakkı bulunduğu hususunda tartışma bulunmamaktadır. Hal böyle olunca davacılar için de uygun miktarda manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davacıların manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

4- Davacı çocuğun yaralanması nedeniyle uzun süre tedavi gördüğü anlaşılmakla hastaneye gidiş geliş için yol ücreti yönünden herhangi bir değerlendirme yapılmamış olması doğru görülmemiştir.

4- Davacı çocuğun yaralanması nedeniyle uzun süre tedavi gördüğü anlaşılmakla hastaneye gidiş geliş için yol ücreti yönünden herhangi bir değerlendirme yapılmamış olması doğru görülmemiştir.

5-Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370)

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacı çocuk Burak için takdir olunan manevi tazminatın bir miktar az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun şekilde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2), (3) ve (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 13/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11763, Karar No: 2021/6370, Tarih: 26.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11763 E.  ,  2021/6370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine ... yönünden ise kısmen kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı ile davalılardan ... vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince davalı ... Başkanlığının istinaf isteminin esastan reddine, davacı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle davalı ... yönünden esastan reddine davacı yönünden ise esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davasının kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili ve davalı ... Belediyesi vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1 maddesi gereğince esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, bu karar davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; mahallinde yapılan keşif sonucu arazi niteliğindeki Kocaeli İli, Karamürsel İlçesi, ... Mahallesi 220 ada 4 parsel sayılı taşınmaza 11/1-f maddesi uyarınca net gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun davalı idare yönünden 6100 sayılı HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davacı vekili yönünden ise kabulü ile sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmaza kapitalizasyon faiz oranının %4, objektif değer artış oranının %25 uygulamak ve münavebeye alınan kıvırcığın İlçe tarım müdürlüğü veri listesindeki ortalama fiyat alınarak yeniden hesap yapılmak suretiyle 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/35, Karar No: 2011/7647, Tarih: 23.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/35 E.  ,  2011/7647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/07/2009 tarih ve 2007/206-2009/411 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının dava dışı Armina Organizasyon Ltd. Şti'nin % 50 hisseli kurucu ortakları olduğunu, ilk 5 yıl için davalının müdür olarak atandığını, davalının davacıya hakaret etmesi nedeniyle ceza aldığını, davacı haberi olmaksızın şirket merkezinin değiştirildiğini, davalının dava dışı şirketlerle birlikte hareket etmek ve o şirketler lehine davranmak suretiyle TTK'nun 547. maddesinde yazılı rekabet yasağına aykırı hareket ettiğini ileri sürerek, doğan zarardan şimdilik 6.500,00 TL'nın davalıdan tahsili ile tarafların ortağı olduğu şirkete verilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, şirket merkezinin nakledilmesine dair ortaklar kurulu kararlarında davacının da imzasının bulunduğu, davalının dava dışı Oras Organizas yon Ltd. Şti. ile birlikte hareket ettiği yönünde dosyada delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1248, Karar No: 2020/4035, Tarih: 14.09.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/1248 E.  ,  2020/4035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, adına kayıtlı bulunan 248 ada 54 sayılı parsel sayılı taşınmazdaki 2 numaralı bağımsız bölümünü 13/03/2013 tarihli inanç sözleşmesi uyarınca ve 19/03/2013 tarihinde aile dostu olan davalıya devrettiğini, yapılan protokol gereğince bankadan çekilecek olan kredinin yarı yarıya ödeneceğinin kararlaştırıldığını, kendi üzerine düşen kredi taksitlerini ödediğini, çekişmeli taşınmazın iade edilmesini istemesine rağmen davalının inanç sözleşmesine aykırı hareketleri ile buna yanaşmadığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının sözleşmenin tarafı olmadığını, davacının eşi olan dava dışı ... ile 13/03/2013 tarihli sözleşmeyi yaptıklarını, ...’nin ise kredi borcunun taksitlerini ödemediğini, sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece; "... Davalı ile davacının eşi ... arasında akdedilen 13.03.2013 tarihli ve ‘’ Protokol ‘’ başlıklı sözleşme, davacının dava dilekçesinde belirttiği üzere eşi ...’nin anılan protokolü kendisine vekaleten imzaladığı gözetildiğinde 5.2.1947 tarih 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yazılı delildir. Öte yandan, 13.03.2013 tarihli protokolde Denizbank A.Ş Gıda Çarşısı şubesinden kullanılan konut kredisinin her türlü faiz ve fer’ileriyle birlikte davalı ve davacının eşi ... tarafından yarı yarıya ödeneceği kararlaştırıldığına göre, davacının eşi ...’nin payına isabet eden kredi ödemesini yapıp yapmadığının saptanmasında zorunluluk bulunmaktadır. Hal böyle olunca, ilgili bankadan davalı ... tarafından temin edilen kredi borcunun 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 97. maddesi hükmü gözetilmek suretiyle kim veya kimler tarafından ödendiği hususları üzerinde durulması, buna ilişkin kayıtların getirtilmesi, davacının eşi ...’nin sorumlu olduğu %50 kredi miktarından ne kadarını ödediğinin saptanması, tespit edilen %50’lik kısımdan davacının eşi ...’nin ödemediği miktar varsa davacıya belirlenen miktarı mahkeme veznesine depo etmesi için süre verilmesi, yatırdığı takdirde tapu iptal ve tescil isteğinin kabul edilmesi, aksi halde davanın reddine karar verilmesi gerekirken değinilen hususlar gözardı edilerek yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir. '' gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 8.709.45 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5137, Karar No: 2016/10066, Tarih: 05.12.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/5137 E.  ,  2016/10066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 16.01.2001 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 13.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Dava, iki adet taşınmazın ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece dava konusu 40 ada 128 parsel hakkında davanın reddine, 822 ada 128 parsel hakkında da satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından satışına karar verilen 822 ada 128 parsele ilişkin temyiz edilmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları paylı veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan iki taraflı taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın(ortaklığın) giderilmesi davasını paydaşlardan (ortaklardan) biri veya bir kaçı diğer paydaşlara (ortaklara) karşı açar. HMK hükmü uyarınca davada bütün paydaşların (ortakların) yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birisinin ölmesi halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nın 50. maddesinde medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olan kişilerin davada taraf ehliyetine sahip olduğu belirtilmiş; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 8. maddesinde hak ehliyeti; 9. maddesinde fiil ehliyetinin kapsamı; 10. maddesinde ise koşulları düzenlenmiştir.

HMK'nun 52/1 maddesinde, medeni hakları kullanma ehliyetine sahip olmayanların, davada kanuni temsilcileri tarafından temsil edileceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda:

1-Dosyadaki nüfus ve tapu kayıtlarına göre; dava konusu taşınmazın maliki ... mirasçıları ...'in 2002 doğumlu, ...'in ise 2005 doğumlu olmaları sebebiyle reşit olmadıkları anlaşılmaktadır. Dava dilekçeleri ve diğer tebligatlar bu kişiler adına doğrudan yapılmıştır. Yaşları küçük olan davalıların, davada kanuni temsilcileri olan veli veya vasileri tarafından temsil edilmeleri gerektiği gözardı edilmiştir.

2-Davada davalı olarak gösterilen ...'ın tapu maliki ...'in mirasçısı olmadığı, bu davalı hakkında açılan davanın reddi gerektiği ancak bu hususta bir karar verilmediği görülmüştür.

3-Gerekçeli karar tebligatlarının usulüne uygun yapılmadığı; davalılardan ...'e Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ yapılmış ise de komşu imzasının alınmadığı, davalılardan ....., ..., ... ve ...'e Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ yapıldığı halde komşularına haber verilmediği anlaşılmıştır.

2-Davada davalı olarak gösterilen ...'ın tapu maliki ...'in mirasçısı olmadığı, bu davalı hakkında açılan davanın reddi gerektiği ancak bu hususta bir karar verilmediği görülmüştür.

3-Gerekçeli karar tebligatlarının usulüne uygun yapılmadığı; davalılardan ...'e Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ yapılmış ise de komşu imzasının alınmadığı, davalılardan ....., ..., ... ve ...'e Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ yapıldığı halde komşularına haber verilmediği anlaşılmıştır.

Yukarıdaki 1 ve 3 no'lu bentlerde belirtilen nedenlerle taraf teşkili sağlanmadan; 2 no'lu bentte belirtilen nedenle davada taraf sıfatı bulunmayan davalı ... yönünden bu hususta hüküm kurulmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 05.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5797, Karar No: 2023/600, Tarih: 20.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/5797 E.  ,  2023/600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine silahla tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek şekilde silahla ... etme ve 6136 sayılı yasaya aykırılık suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 170 ... maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

B. Bodrum 3. Asliye Ceza Mahkemesi, 03.06.2016 tarihli kararı ile;

1. Sanığın korku, kaygı veya panik yaratabilecek şekilde silahla ... etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 170 ... maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının a bendi ve 52 ... maddesi gereği 24 eşit taksitte ödenmek üzere 5 ay hapis cezasından çevrilen 3.000,00 TL adli para cezası

ile cezalandırılmasına,

2. 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan mahkumiyetine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. Mahkemenin 03.06.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 28.06.2022 tarihli kararı ile , 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması suretiyle hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

D. Bodrum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli kararı ile;

1. 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan, mahkumiyetine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.