muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/11922, Karar No: 2019/1642, Tarih: 07.02.2019

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede;

Isparta Süleyman Demirel Üniversitesi Döner Sermaye Saymanlığında Defterdarlık Uzmanı olarak görev yapan sanık ...'ın, kendisine yasal olarak tevdi edilen ve SGK tarafından hasta tedavi ücretleri olarak katılan kuruma gönderilen ücretlerden bir kısmını muhasebe hesaplarına eksik kaydedip muhasebe hesaplarına girmeyen bu tutarlar ile satışlardan iade gibi gösterilen tutarları 2012, 2013 ve 2014 yıllarında üniversite ile herhangi bir ilişkisi olmayan 11 ayrı firma ve 5 ayrı kişiye usulsüz olarak 37 kez olmak üzere toplamda 11.337.627,43 TL'yi aktarmak suretiyle zimmet eylemlerinde bulunduğu, diğer sanıkların da firmalarına veya adlarına gelen bu paraları kabul etmek, bankadan çekip almak suretiyle sanık ...'in suçuna yardım eden sıfatıyla iştirak ettikleri kabulüyle mahkumiyet hükümleri kurulmuş ise de; tüm dosya kapsamına göre sanıklar Özkan ve Turan yönünden paraların aktarılması için olaylardan haberi bulunmayan kişilerden vekaletler alınıp şirketler kurulması, sanık ...'ın da kardeşi sanık ... üzerine şirket kurması, bu şirketi devrettikten sonra da devrettiği kişiler üzerine aynı şekilde usulsüz gönderilen paraların gelmeye devam etmesi, gelen paraların sanık ...'ın talimatları ile diğer sanıkların hesapları arasında aktarılması, sanık ...'e kimin hesabına aktarma yapılacağının sanıklar tarafından bildirilmesi, sanık ...'in susma hakkını kullanması sonrasında olayın oluş şekline dair verdiği tutarlı savunmaları nazara alındığında, kardeş olan sanıklar ... ve ...'un yönlendirmesi ile sanık ...'in belirtilen eylemleri gerçekleştirdiği anlaşılmasına rağmen adı geçen sanıklar hakkında zimmete azmettiren yerine yardım eden, yine sanıklar ... ve ... hakkında hesap hatası sonucu netice ceza 11 yıl 3 ay hapis yerine 10 yıl 15 ay hapis şeklinde belirlenerek eksik ceza tayini, sanık ...'ın kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu da TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilmesine rağmen aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca bu suç yönünden de hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ile adli sicil kaydına göre mükerrir olduğu anlaşılan sanık ... hakkında TCK'nın 58/6-7. maddelerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, yapılan yargılama göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan kurulan mahkumiyet ve delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar ile sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli zimmete yardım etme suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararlarının kaldırılarak kurulan beraat hükümleri eleştirilen hususlar dışında usul ve kanuna uygun olduğundan 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN AYRI AYRI ESASTAN REDDİ ile hükümlerin ONANMASINA, 17/08/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 671 sayılı

Kanun Hükmünde Kararnamenin 32. maddesiyle 5275 sayılı Kanuna eklenen geçici 6. madde hükümleri karşısında sanıklar ... ve ...'un tutuklu kaldıkları süre nazara alınarak ayrı ayrı TAHLİYELERİNE, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü bulunmadıkları takdirde salıverilmeleri için yazı yazılmasına, 07/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3461, Karar No: 2014/11164, Tarih: 11.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3461 E.  ,  2014/11164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2012/138-2013/378

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/12/2013 tarih ve 2012/138-2013/378 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete nakliyat rizikolarına karşı sigortalı, muhtelif tekstil malzemeleri emtiasının davalı tarafça üstlenilen nakliye sırasında çalındığını, çalınma neticesinde sigortalıya 166.469 TL hasar tazminatı ödendiğini ileri sürerek, hasar bedelinin 06/05/2011 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıya ait aracın hırsızlık olaylarına karşı alarmının olmaması, muavin veya yardımcı şoför bulundurmaması, yabancı bir ülkede taşıma yapan davalının hırsızlık risklerini analiz ederek ek tedbirler alması gerekirken, bu tedbirleri almayarak kusurlu davrandığı ve meydana gelen zarardan bu nedenle sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 36.667,01 TL'nin 06.05.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

(1) Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davalı tarafın zamanaşımı def'inin reddine karar verilerek, esas yönünden yapılan inceleme neticesinde yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

CMR'nin 32. maddesinde, taşıma sözleşmelerinde zamanaşımı sorunu düzenlenmektedir. CMR'de kural olarak bir ve istisnai durumlarda üç yıllık olmak üzere iki çeşit zamanaşımı olduğu belirtilmiştir. Zamanaşımının başlangıç anı bakımından, üç ayrı durum için üç ayrı başlangıç anı tespit edilmiştir. Kısmi kayıp, hasar veya gecikme durumunda, zamanaşımı teslim tarihinden itibaren işlemeye başlar. Tam kayıp durumunda ise, artık teslim söz konusu olmadığı için zamanaşımı, taraflarca teslim için kararlaştırılan sürenin dolmasından 30 gün sonra başlar. Taraflar arasında teslim için herhangi bir süre belirlenmemişse zamanaşımı, yükün taşıyıcı tarafından teslim alınmasından itibaren 60 gün geçtikten sonra başlayacaktır. Bunun dışında kalan bütün diğer durumlarda, taşıma sözleşmesinin yapılmasından itibaren 3 ay sonra zamanaşımı işlemeye başlayacaktır.

Somut olayda, davalı taraf rapora itiraz dilekçesinde hükme esas alınan bilirkişi raporunda tespit edilenin aksine, olayda kısmi kayıp olduğunu, tam zıya hali bulunmadığını ve bu sebeple zamanaşımı def'inin kısmi zıya haline göre hesaplanması gerektiğini savunmuştur. Bu itibarla mahkemece, zıyanın mahiyeti tam olarak belirlenerek, zamanaşımı süresini durduran ve kesen sebepler de nazara alınmak suretiyle zamanaşımı def'inin değerlendirilmesi gerekirken, zıyaın mahiyeti net bir şekilde belirlenmeden zamanaşımı def'inin reddi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

(2) Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada değerlendirilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada değerlendirilmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 11/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2098, Karar No: 2024/8147, Tarih: 26.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/2098 E.  ,  2024/8147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/40 E., 2020/37 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli ve 2015/30 Esas, 2015/72 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85/2, 62, 53/6, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 6 ay süre ile ehliyetin geri alınmasına karar verilmiştir.

2. İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli ve 2015/30 Esas, 2015/72 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılanlar ... ve ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay (12). Ceza Dairesinin 12.02.2020 tarihli ve 2019/4678 Esas, 2020/1468 Karar sayılı kararı ile "Olay günü saat 17:25 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile yerleşim yeri içerisinde iki yönlü asfalt kaplama yolda bankette 13-14 metre geri geri geldiği sırada Sakarya Caddesi üzerinde yürümekte olan yayalar ... ve ...’ya kavşak üzerinde çarpması neticesinde ...’ün hayatını kaybetmesine, ...’nın yaşamını tehlikeye sokacak şekilde ve 4. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda; bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeksizin tayin olunan cezasının TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.06.2020 tarihli ve 2020/40 Esas, 2020/37 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 85/2, 22/3,62,53/6 maddeleri uyarınca 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ehliyetin 2 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz nedenleri; sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanığın kazanın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğuna, yayaların asli kusurlu olduğuna, bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz nedenleri; sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanığın kazanın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğuna, yayaların asli kusurlu olduğuna, bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, sanık ...'ın olay tarihinde sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı kamyoneti ile ... ilçesi ... Caddesi No:8 sayılı adresinde geri geri giderken ... Sokak kavşağında, Sakarya Caddesi üzerinde hareket halinde olan ... ve ...'e çarpması neticesi trafik kazasının meydana geldiği, kaza neticesinde ...'ün trafik kazası nedeniyle hayatını kaybettiği, katılan ...'nın ise Kastamonu Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 09.04.2015 tarihli rapordan da anlaşılacağı üzere, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde şekilde yaralandığı, vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (4.) derecede etkileyecek nitelikte olduğu, olayda sanık ...'ın Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 31.07.2015 tarih, 4671 sayılı raporu ve mahkememizce olay yerinde yapılan keşif sonrası düzenlenen 08.06.2015 tarihli bilirkişi rapordan da anlaşılacağı üzere 1'nci derece asli kusurlu, yayalar ... ve ...'ün ise 2'nci derece tali kusurlu olduklarının tespit edildiği anlaşılmakla, sanık ...'ın sübut bulan eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2 maddesi uyarınca, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin derecesi, eylem sonucu bir kişinin ölümüne, bir kişinin de hayati tehlike geçirecek ve vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin 4(ağır) derecede etkileyecek nitelikte yaralanmasına sebebiyet vermesi dikkate alınarak, takdiren ve arttırılarak ceza tayinine gidilmiş, sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları, olay sonrası olay mahallini terk etmemesi ve ambulansa haber vermesi, lehine takdiri indirim sebebi kabul edilerek, sanık hakkında tayin edilen ceza TCK'nın 62 maddesi gereğince 1/6 oranında indirilmiş, sanık hakkında tayin edilen cezaya ilişkin olarak TCK'nın 53/6 maddesi gereğince trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen hükümüne aykırılık dolayısı ile taksirli suçtan mahkumiyeti nedeni ile takdiren sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, sanık hakkında tayin edilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nun 50/4 maddesi yollaması ile 50/1-a ve 52/4 maddesi gereğince; günlüğü 20,00-TL hesabı ile paraya çevrilmiş ve hüküm kurulmuştur.

Sanık müdafii ve katılanlar ... ve ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay (12). Ceza Dairesinin 12.02.2020 tarihli ve 2019/4678 Esas, 2020/1468 Karar sayılı kararı ile "Olay günü saat 17:25 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile yerleşim yeri içerisinde iki yönlü asfalt kaplama yolda bankette 13-14 metre geri geri geldiği sırada Sakarya Caddesi üzerinde yürümekte olan yayalar ... ve ...’ya kavşak üzerinde çarpması neticesinde ...’ün hayatını kaybetmesine, ...’nın yaşamını tehlikeye sokacak şekilde ve 4. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda; bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeksizin tayin olunan cezasının TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ;Sanık savunması, katılan beyanları, adli ve ATK raporları, bilirkişi raporu, ölü muayene tutanağı ile dosyada bulunan diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; olay günü 17:25 sıralarında sanık ...'ın sevk ve idaresindeki 37 AB 600 plakalı kamyoneti ile yerleşim yeri içerisinde iki yönlü asfalt kaplama yolda bankette 13-14 metre geri geri geldiği sırada Sakarca Caddesi üzerinde yürümekte olan yayalar ... ve ...’ya kavşak üzerinde çarpması neticesinde meydana gelen trafik kazası sonrası maktül ...’ün hayatını kaybettiği, müşteki ...’nın ise yaşamını tehlikeye sokacak şekilde ve 4. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, sanık ...'ın Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 31.07.2015 tarih, 4671 sayılı raporu ve Mahkememizce olay yerinde yapılan keşif sonrası düzenlenen 08.06.2015 tarihli bilirkişi rapordan anlaşılacağı üzere kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu, yayalar ... ve ...'ün ise tali kusurlu olduklarının tespit edildiği, tüm dosya kapsamı dikkate alındığında sanığın yerleşim yeri içerisinde 13-14 metre kadar uzun sayılabilecek bir yolu geri geri gittiği esnada söz konusu kazanın meydana geldiği hususu göz önünde bulundurulduğunda sanığın yaşı ve hayat tecrübesiyle yapmış olduğu eylem neticesinde gerekli tedbir ve güvenlik önlemini almaması neticesinde yaralanma veya ölüm olaylarının meydana gelebileceğini öngörelebileceği ve bu tarz neticeleri önleyebilecek ikdira sahip olmasına rağmen sanığın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık davranarak şansına ve yeteneklerine güvenerek hareket ettiği, nitekim taksirle işlenen suçlarda sorumluluk belirlenirken kişi değil, sadece davranış göz önünde bulundurması gerektiği, yapılan yargılama neticesinde sanığın yetenekleri, algılama gücü, tecrübesi, bilgi düzeyi ve içinde bulunduğu koşullar altında neticeyi öngörebilecek düzeyde olduğu anlaşıldığından sanığın kusrunun taksir boyutunu aştığı, ancak sanığın öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana geldiği, sanıkta mevcut yanlış bir öngörü ile neticenin meydana gelmesini engelleyebileceğini ya da neticenin gerçekleşmeyeceğini zannederek bilinçli taksirle hareket ettiği anlaşılmakla sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olduğundan, eylemine uyan TCK'nın 85/2. maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığı ve kazanın olduğu yolun niteliği dikkate alınarak takdiren ve teşdiden 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, sanığın bilinçli taksirle suçu işlediği sabit olduğundan verilen cezadan TCK'nın 22/3 maddesi uyarınca takdiren 1/3 oranında artırım yapılmış, sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları ile cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri indirim sebebi kabul edilerek verilen ceza TCK'nın 62. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilmiştir

. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilmiştir. Sanığa verilen hapis cezasının miktarı dikkate alınarak sanık hakkında TCK'nın 51 maddesinde düzenlenen hapis cezasının ertelenmesi ve CMK'nın 231/5 maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş, sanık üzerine atılı suçu bilinçli taksirle işlediğinden CK'nın 50/4-2 cümle gereğince hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Sanık hakkında tayin edilen cezaya ilişkin olarak TCK'nın 53/6 maddesi gereğince trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen hükümüne aykırılık dolayısı ile taksirli suçtan mahkumiyeti nedeni ile takdiren sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş ve hüküm tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24553, Karar No: 2016/11757, Tarih: 13.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24553 E.  ,  2016/11757 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 03/07/2015

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8623, Karar No: 2019/24108, Tarih: 23.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/8623 E.  ,  2019/24108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdine haklı nedenle son verdiğini öne sürerek kıdem tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı Özeti:

Davalı , davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan ilk yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizin 15.11.2018 tarih ve 2017/16475 E. - 2018/24521 K. sayılı ilamı ile, emsal ücret araştırması yapılmadan karar verilmesi doğru bulunmamış , işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceğin,n araştırılması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılamada; emsal ücret araştırması yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunu'nun 323 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.