muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7724, Karar No: 2014/21682, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/7724 E.  ,  2014/21682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2012/134-2014/97

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5614, Karar No: 2024/7203, Tarih: 18.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/5614 E.  ,  2024/7203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 13.07.2023 tarihli ek karar ile istinaf dilekçesinin kesinlikten reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 28.02.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 28.02.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesince kabul edilen ve davalı tarafından temyize konu edilen miktar 15.515,74 TL olup belirtilen miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 28.02.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8583, Karar No: 2020/3249, Tarih: 18.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8583 E.  ,  2020/3249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) Sanıktan 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin vergi incelemesi için istenmesine rağmen, yasal süresi içinde ibraz etmediğinden bahisle açılan kamu davasında; sanığın, şirketteki ...'nın hisselerini 2006 yılında aldığını ve müdür olarak atandığını, ancak kendisine defter ve belge teslim edilmediğini savunması, istenilen defter ve belgelerin sanığın şirketteki hisseleri devraldığı tarihten önceki döneme ait olması, aynı davada 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan mahkum olan ...'ın 18.01.2011 günlü oturumda defter ve belgelerin sanığa teslim edildiğine dair ... tarafından tutanak düzenlediğini, mahkemeye ibraz edeceğini beyan etmesine karşın ibraz etmediğinin anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; sanığın şirket müdürü tayin edildiği 13.03.2006 tarihinden önceki şirket yetkilisi ve ortakları ile sanığın hissesini devraldığı ...'nın tanık sıfatıyla dinlenerek defter ve belgelerin sanığa teslim edilip edilmediğinin sorulması, defter ve belgelerin teslimine dair tutanak düzenlenip düzenlenmediğinin kesin olarak tespit edilmesi ve toplanan delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) Kabule göre de; mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesi uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 1. fıkrasının c bendindeki hak yoksunluğunun uygulanamayacağı, kendi altsoyu dışında kalan kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 18.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6576, Karar No: 2017/1146, Tarih: 17.04.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/6576 E.  ,  2017/1146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkillerinin dava dışı borçlu....ş'tan.... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/202 E., 2007/292 K. sayılı ilamı nedeniyle alacaklı olduğunu, borç ödenmediğinden .... İcra Müdürlüğü'nün 2008/96 E. sayılı dosyasında ilamlı icra takibi yaptığını ve takibin kesinleştiğini, borçluya ait taşınmazın satışı neticesinde 13.05.2014 tarihinde sıra cetveli düzenlendiğini, 1. sırada davalının alacaklı olduğu ..... İcra Müdürlüğü'nün 2008/34 E. sayılı takip dosyası olduğunu ve tüm bedelin bu dosyaya ödenmesine karar verildiğini, davalının alacağının gerçek alacak olmayıp muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalı alacaklının sıra cetvelinden çıkarılmasını, davalıya ödenecek paranın taraflarına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sıra cetveline süresinde itirazda bulunmadığını, davacılardan M. Emin Demircioğlu'nun icra takibinde taraf sıfatının bulunmadığından dava açma yetkisinin olmadığını, alacaklarının gerçek alacak olup, ticari ilişkiye dayandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 2007 tarihi itibariyle davalının 50.000,00 TL alacak nedeniyle dava dışı borçluya borcu ödemesi için ihtarname göndermeden takip yaptığı, borçlunun bu takip talebini ertesi günü tebliğ aldığı, bu takibe hiç itiraz etmediği, davalı tarafından dosya yıllarca işlemsiz bırakılmış olup, hacze hiç çıkılmadığı, borçlunun malvarlığının hiç araştırılmadığı, mal beyanında bulunulmadığı, davalı tarafından, ....luslararası Nakliye Tic. Ltd. Şti. ile Hamso İnternational Company'nin iş yaptığı ve borçlunun da bu iş sebebiyle müşterek kefil olduğu iddia edilmiş ise de, bunun doğru olmadığı, takip konusu bononun doğrudan borçlu tarafından davalı adına yazılarak ve bedelinin nakden olduğunun belirtildiği, davalının ticari defterleri istenmesine rağmen defterleri ibraz etmediği, takibin muvazaalı olduğu, dava dışı borçlu tarafından alacaklılarını zarara uğratma amacıyla bononun tanzim edildiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25240, Karar No: 2019/20860, Tarih: 12.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/25240 E.  ,  2019/20860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde sınıf öğretmeni olarak 06.09.2006 yılından itibaren kesintisiz çalıştığını, 2012-2013 eğitim-öğretim yılına ait 27.08.2012 tarihli iş sözleşmesinin işverence 25.04.2013 tarihinde sebep bildirilmeksizin haksız feshedildiğini, işverene noterlik kanalıyla gönderdiği ihtarnameye rağmen kıdem tazminatının ödenmediği belirterek kıdem tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiş, birleştirilen dosya ile de fazla çalışma, ek ders ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesi devam ederken iş sözleşmesinin 5. ve 6. maddesi hükümlerini ihlal ederek ... Koleji ile anlaştığını ardından okuttuğu 2. sınıf çocuklarının kayıtlarını da bu okula aldırmak için velilerle iletişim kurması nedeniyle 12 çocuğun kayıtlarını alarak okuldan ayrıldığını belirterek şirketin uğradığı ve uğrayacağı maddi ve manevi zararlarına karşılık tazminat talep haklarını saklı tuttuklarını, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, ödenmeyen alacağı bulunmadığını beyanla haksız ve hukuka aykırı olarak açılan asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda asgari geçim indirimi ücreti dışındaki alacakların reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının ek ders ücretine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda asgari geçim indirimi ücreti dışındaki alacakların reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının ek ders ücretine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Davacı, 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu ile bu Kanuna dayanılarak çıkartılan yönetmelikler kapsamında olduğundan, uyuşmazlığın çözümünde bu mevzuat hükümlerinin nazara alınması gereklidir.5580 sayılı Kanun’un 9. maddesinde, özlük haklarına ilişkin düzenlemelere yer verilmiş olup, maddenin ikinci fıkrasında, “Okullarda yöneticilik ve eğitim-öğretim hizmeti yapanlara, kıdemlerine göre (emekliler hariç) dengi resmi okullarda ödenen aylık ile sosyal yardım kapsamındaki ek ödeme tutarlarından az ücret verilemez”; aynı maddenin üçüncü fıkrasında ise “Sosyal yardım kapsamındaki ek ödemeler, bütçe kanunlarıyla resmi okul öğretmen ve personeline sağlanan haklara denk olarak okul öğretmenlerine ve personeline de ödenir. Sosyal yardım kapsamındaki ek ödemelerden gelir vergisi kesilmez.” denilmiştir.Milli Eğitim Bakanlığı Yönetici ve Öğretmenlerinin Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Bakanlar Kurulu Kararı; 5. madde 1-b) Okul öncesi ve sınıf öğretmenlerinin haftada 18 saat ders okutmakla yükümlü oldukları, ve 6.madde 2 ) okul öncesi ve sınıf öğretmenlerinin zorunlu oldukları ders saati dışında fiilen okuttukları her ders saatinin zorunlu ek ders görevi sayıldığı ve 12 saati geçemeyeceği düzenlenmiştir.

Davacı, davalı şirkete ait özel okulda 06/09/2006 -25/04/2013 tarihleri arasında sınıf öğretmeni öğretmeni olarak çalışmış olup, davalı işveren ile yapılan 27/08/2012-31/08/2013 tarihli sözleşmede; haftalık toplam 30 saat derse girileceği, 18 saatinin karşılığının aylık ücrete dahil olduğu, kalan 12 saatin ise ek ders ücreti olarak ayrıca ödeneceği kararlaştırılmıştır. Ders saat ücretinin 10.00 TL olduğu belirtilmiştir.5580 sayılı Kanun’un, belirtilen 9. maddesinin ikinci fıkrası, 14.03.3014 tarih ve 28941 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 01.03.2014 tarihli ve 6528 sayılı Kanun’un 14. maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır. 5580 sayılı Kanun’un 9/2. maddesi, 14.03.2014 tarihinde yürürlükten kaldırılmış ise de, davacının iş sözleşmesi 25.04.2013 tarihinde sona ermiş olup anılan düzenlemenin davacı bakımından uygulanma zorunluluğu bulunmaktadır.

Dosya içerisindeki 18.03.2010 tarihli işverenlik yazısında davacının Pazartesi günü Türkçe ve Matematik, Salı günü ise Fen ve Sosyal Bilgiler dersi etüdü yapması gerektiğine dair yazı gereği 2010 yılı için yaz tatiline kadar haftada en az 4 saat olmak üzere ek ders verdiği anlaşılmaktadır. Ayrıca ... öğretmenin ders verdiği 1. sınıf derslerine davacı ile birlikte 2,3 öğretmenin girdiği belirtildiğinden, 2011 yılı mayıs ayı ve tatil süresine kadar davacının haftalık 7 saat derse girdiği de ispatlanmıştır. Yine davacının 5. sınıf öğrencilerine cumartesi 2 saat etüt yaptırdığı tanık beyanlarıyla desteklendiğinden davacının 2010-2011 yılı dönemine ilişkin birleştirilen davadaki iddiaları ispat edildiğinden imzalı bordrolarda ek ders tahakkuku olan dönemler dışlanmalı, imza bulunmayan bordrolarda tahakkuk olması ve ödendiğinin ispatlanması durumunda bu meblağlar mahsup edilmek suretiyle hesaplama yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bilirkişi fazla mesai ve ek ders konusunda eğitim kurumlarının çalışma sistemini bilen bilirkişiden rapor aldırılmasının uygun olacağını belirttiği halde eksik inceleme ile yazılı gerekçeyle ek ders ücreti talebinin reddine karar verilmesi hatalı bulunup , bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.11.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8047, Karar No: 2019/4463, Tarih: 14.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/8047 E.  ,  2019/4463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı ... vekili tarafından duruşmalı, diğer davalılar vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 14/05/2019 tarihinde davacı vekili Av.... ile davalı ... vekili Av.... Bayram geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.037 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalı taraftan alınıp davacı tarafa verilmesine, 1.184,30 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/05/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/225, Karar No: 2006/2602, Tarih: 30.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/225 E.  ,  2006/2602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesi sırasında aşağıda adı geçen davalılara gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

Şöyle ki;

1-Tebligat Yasasının 35.maddesine göre tebligat yapılabilmesi muhataba dava önce aynı adreste yasaya uygun bir tebligat yapılmış olmasına bağlıdır. Somut olayda davalılardan ...'a dava dilekçesi duruşmada mübaşir vasıtası ile tebliğ edilmiş ve tebligat parçasının arkasına yeni adresi olan ... Birlik sok. No:7 yazılmış, gerekçeli karar ise bu adres yerine daha önce tebligatın iade edildiği eski adresine çıkartılmış ve bu adreste tebligat yapılamayınca bu kez elden tebliğ sırasında bildirilen adresine Tebligat Yasası'nın 35.maddesine göre tebligat yapılmıştır. Bu durumda yapılan tebligat geçersiz olup, mahkemece davalının bildirdiği yeni ardesine Tebligat Yasası ve Tüzük hükümlerine uygun olarak yöntemince gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin tebliğ sağlanıp temyiz süreleri beklendikten,

2-Davalılardan ...'in adresi tespit edilemediğinden kendisine gerekçeli karar ilanen tebliğ edilmiş ise de; temyiz dilekçesi muhatabın ölü olması nedeni ile iade edilmiştir. Mahkemece davalının sağ olup olmadığı araştırılıp, sağ ise Tebligat Yasasının 28 ve devamı maddelerinde belirtilen usullerle araştırma yapılıp, adres tespiti halinde bu adrese gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin tebliği; eğer ölü ise bu husus nüfus kayıtları ile tespit edildikten ve mirasçıları saptandıktan sonra bu kişilere gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin Tebligat Yasası ve Tüzük hükümlerine uygun olarak yöntemince tebliği sağlanıp temyiz süreleri beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.