muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3970, Karar No: 2022/5023, Tarih: 23.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3970 E.  ,  2022/5023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; TCK’nın 85/1, 62/1, 51/1-3-6-7-8.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... ve ... müdafii, sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

E.Ü.A.Ş. Afşin-Elbistan B Termik Santrali İşletme Müdürlüğü tarafından termik santralin bakım-onarım işinin taşeron sözleşmesi ile ... Temizlik Gıda ve Taşımacılık A.Ş.’ne verildiği, ... Temizlik şirketinin işçisi olan ölen ...’nın, olay tarihinde kompansatör (körük) bakımı ve değişimi için gaz kanalının içine girdiği, gaz kanallarının içinin karanlık olması, içerideki boşluklardan bilgisinin olmaması ve emniyet kemerini takacak yer olmaması nedeni ile gaz kanalı içerisindeki boşluktan yaklaşık 20-25 metre yüksekten düşerek öldüğü olayda;

Sanık ...’nın olayın meydana geldiği termik santralde işveren E.Ü.A.Ş.'ne bağlı olarak eğitim ve iş güvenliği şefi olarak, sanık ...’nun termik santral içinde çalışan taşeron şirket ... temizlik şirketinde kazan değirmen bakım onarım işini yapan başmühendis olarak, sanık ...’nin ise ... temizlik şirketinde iş güvenliği sorumlusu, bakım onarım şefi olarak çalıştığı; soruşturma ve kovuşturma sırasında alınan bilirkişi heyet raporlarında, termik santralin işleticisi olan asıl işveren E.Ü.A.Ş. ile taşeron şirketinin 4857 sayılı İş Kanunun 77. maddesinde belirtilen iş güvenliği kapsamındaki sorumluluklarını yerine getirmediği, yüksekten çalışma yönetmeliğine göre önlemleri almaması, iş güvenliği ekipmanlarının kullanılması için gerekli kontrolleri sağlamaması, iş güvenliği ve sağlığı konusunda işçilere eğitim verilmemesi, gaz kanallarının içinde aydınlatma sisteminin kurulmaması, düşmenin gerçekleştiği borunun ön kısmına demir borulardan 1.5 metre yüksekliğinde engel bariyer sistemi kaynatılmaması gibi tedbirlerin önceden yapılmaması nedeni ile tali kusurlu olduklarının belirtildiği, hükme esas alınan bu raporların oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ... müdafii ve sanık ...’nın olayın meydana gelmesinde ölen işçinin tamamen kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4671, Karar No: 2023/4337, Tarih: 19.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/4671 E.  ,  2023/4337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2022 tarihli ve 2022/40 Esas, 2022/64 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 17.02.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 30.03.2023 tarihli ve 2022/15184 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/41985 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/41985 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2 maddesi uyarınca belirlenen 120 gün adli para cezasından, anılan Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılmak suretiyle 100 gün adli para cezasına hükmolunmasını müteakip, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca sanığın sosyal ve ekonomik durumu gözetilerek günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden 2.000,00 Türk lirası adli para cezası yerine fazla ceza tayini ile 3.000,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. İnceleme konusu hükümde, hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrasına göre belirlenen 100 gün adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü takdîren 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilen adlî para cezası miktarının, “2.000,00 TL adlî para cezası” yerine “3.000,00 TL adlî para cezası” olarak tespiti Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2022 tarihli ve 2022/40 Esas, 2022/64 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Sanığın kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği 120 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 100 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık hakkında belirlenen gün karşılığı adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14794, Karar No: 2011/15072, Tarih: 06.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/14794 E.  ,  2011/15072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :11.9.2009
Yargıtay — Esas No: 2018/1731, Karar No: 2019/868, Tarih: 06.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1731 E.  ,  2019/868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen18/.../2017 tarih ve 2017/602-2017/1044 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında ....07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS)” akdedildiğini, anılan sözleşmenin üçüncü kişilerin hak iddialarını düzenleyen 7. maddesinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, anılan sözleşmeden önce dağıtım faaliyetlerin davalı tarafından yürütüldüğü sırada kaçak elektrik kullanma tutanağına istinaden düzenlenen kaçak elektrik faturası nedeniyle müvekkili aleyhine ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/929 ve 2006/931 esas sayılı dosyaları ile açılan menfi tespit ve istirdat davalarının kabulüne karar verildiğini ve davalara istinaden müvekkilinin icra dosyasına ....760,41 TL ödeme yaptığını ileri sürerek ....760,41 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/929 Esas sayılı dosyasında davacı ... tarafından .../05/2006 tarihinde 268,... TL, 27/03/2006 tarihinde 1.382,00 TL ödendiği, yapılan ödemelerin tarihinin .../07/2006 tarihli İHDS’den önce olduğu, rücu talebine konu uyuşmazlıkta İHDS’den önce kaçak elektrik faturası nedeniyle açılan menfi tespit ve istirdat davalarında tazminata karar verildiği, davacının ....760,41 TL ödemeden dolayı karardan sonraki işlemiş faizleri ve icra harç giderlerini talep edebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, ....760,41 TL’nin ödeme tarihi olan .../03/2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 191,87 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 06/02/2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde ... Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı ....07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28.06.2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Enerji Yatırım San. ve Tic. A.Ş'ne devredilerek 28.06.2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28.06.2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce ....03.2012 tarihinde yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 28.06.2013 tarihinde ... Elektrik Dağıtım A.Ş tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ... Elektrik Dağıtım A.Ş'nin özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.... maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” .... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı ...” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28.06.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28.06.2013 tarihi öncesi, ....03.2012 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) ....07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28.06.2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın ....07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28.06.2013 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen ....03.2012 günlü dava konusu ödemeden dolayı, 28.06.2013 sözleşmenin 9.... ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddiyle davacının temyizi doğrultusunda yazılı gerekçe ile kararın bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2016/2345, Karar No: 2016/7352, Tarih: 26.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/2345 E.  ,  2016/7352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1.9.2009-22.6.2012 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine, karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.09.2009 – 22.06.2012 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 01.11.2009 – 22.06.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde ayda 30 gün kesintisiz ve tam gün süreli çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 1068793 sicil numaralı davalı işyerinin 17.11.2010 tarihinde 506 sayılı Kanun kapsamına alındığı, bu işyerinden davacı adına 22.11.2010 – 22.06.2012 tarihleri arasında kısmi şekilde çalışmaların Kuruma bildirildiği, davacının hizmet cetvelinde, “Eksik Gün Neden Açıklama” şeklindeki açıklama kısmında sebep olarak; “7: Puantaj Kayıtları” nın belirtildiği, buna rağmen Mahkemece gerek davalı Kurumdan, gerekse de davalı işyerinden puantaj kayıtları olup olmadığı açıkça sorulmadan ve varsa getirtilmeden (Kayseri 1. İş Mahkemesinin 2013/17 E. 2015/232 K. sayılı dosyasında imzalı ücret bordroları ve işçi hesap pusulaları var.) eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğu görülmüştür.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda, 13.12.2010 tarihli Sosyal Güvenlik Kurumu Kontrol Memuru Raporunda; tescilsiz işyerinde 17.10.2010 tarihinden itibaren işçi çalıştırıldığı, davacının da 22.11.2010 tarihinden itibaren çalıştığının belirtildiği, işyerinde yapılan tespit sonucu tutulan tutanakta çalışanlar arasında davacının da adının olduğu ve davacının davalı işyerinde işe başlangıç tarihinin 22.11.2010 tarihi olduğunun belirtildiği, iş bu tespit tutanağında davacının imzasının olduğu, buna rağmen bu hususta davacının beyanı alınmadan 01.11.2009 tarihinden itibaren hüküm kurulduğu, öte yandan imzalı ücret bordroları ve işçi hesap pusulalarının getirtilmediği anlaşılmıştır.

İmzalı bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde otuz günün altında geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise, eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla, yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, giderek Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır. Aynı işverene karşı aynı dönem yönünden açılan davalarda (Kayseri 1. İş Mahkemesinin 2013/17 E. 2015/232 K. sayılı dosyası) imzalı ücret bordroları ve işçi hesap pusulalarının ibraz edildiği, buna göre ihtilaflı döneme ilişkin imzalı ücret bordrolarının varlığı anlaşılmasına rağmen, imzalı ücret bordroları getirtilmeden ve bu bordrolarda davacının adı bulunup bulunmadığı araştırılmadan davacının kısmi olarak bildirilen çalışmalarının 30 güne tamamlayacak şekilde hüküm kurulmadı hatalı olmuştur.

Ayrıca, resen tanık seçilerek beyanı alınmadan davacı tanıklarının beyanları yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması da usul ve Yasa'ya uygun değildir.

Yapılacak iş; 13.12.2010 tarihli Sosyal Güvenlik Kurumu Kontrol Memuru Raporu ekinde yer alan tespit tutanağında davacının başlangıç tarihinin 22.11.2010 tarihi olduğunun belirtilmesi ve bu tutanakta davacının imzası olduğunu göz önünde tutarak bu hususu davacıya açıklattırmak ve davacının beyanına göre gerekirse bu konuda delil toplamak, imzalı ücret bordroları ve işçi hesap pusulalarını getirtmek, varsa bu belgelerdeki imzaların davacının eli ürünü olup olmadığını davacıya sormak, davacının imza inkârı halinde bu ücret bordroları ve/veya işçi hesap pusulalarındaki imzaların davacının eli ürünü olup olmadığına dair imza incelemesi yaptırmak, imzaların davacının eli ürünü olması halinde ücret bordroları ve/veya işçi hesap pusulalarında yer alan süre kadar çalıştığını kabul ederek hüküm kurmak, aksi halde ihtilaflı döneme ilişkin tüm dönem bordrolarını getirtmek, ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordrolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ... iadesine

26.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16629, Karar No: 2018/2543, Tarih: 27.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/16629 E.  ,  2018/2543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi işleminin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, davalı idare ile arasında 04.04.2012 tarihli sözleşme ile ... ili ... ilçesi ... köyü ve ... köyleri ile ... ilçesi ... köyünün 3194 sayılı İmar Kanununun 18 ve 19.maddelerine göre imar planı uygulaması işine ilişkin olarak taraflar arasında hizmet alım sözleşmesi yapıldığını, işin süresinin sözleşmenin 9/1 maddesi gereği 210 gün olarak belirlendiğini, yapılan sözleşmenin 10/2 maddesi "işe başlama tarihi sözleşmenin imzalandığı tarihten itibaren 5 gün içerisinde işyeri teslimi yapılarak işe başlanır" hükmü gereği yasal süresi içerisinde 09.04.2012 tarihinde işe başladığını, davalı idare tarafından eksik bilgi ve belge verilmesi ve yer teslimine ilişkin eksiklikler nedeniyle işte gecikmeler yaşandığını, teknik nedenlerden dolayı yer teslimindeki gecikmeler sebebiyle davalı kuruma müracaat ederek süre uzatım talebinde bulunduğunu, davalı idarenin 31.10.2012 tarih ve 11162 sayılı yazı ile şirkete 50 günlük ek süre verdiğini, şirket sahibi ve yetkilisi Harita Mühendisi ...'in hem kendi hastalığı hem de oğlunun hastalığıyla mücadele ettiğini bu nedenlerle sözleşmeyi süresi içerisinde yerine getiremediğini, taraflar arasında akdedilen sözleşmenin 24.maddesinde ağır hastalık halinin düzenlenmediğini, bu maddede ağır hastalık halinde de 4735 sayılı kanun hükümlerine göre işlem tesis edileceğinin belirtildiğini, 4735 sayılı kanunda ağır hastalık ve idareden kaynaklanan gecikmeler nedeniyle sözleşmenin feshine ilişkin açık bir hüküm bulunmadığını, ancak davalı idarenin sözleşmeyi feshettiği gibi Kamu İhale Kurumuna da bu hususu bildirerek 1 yıl yasaklama talebinde bulunduğunu tüm bu nedenlerle usul ve yasaya aykırı olan dava konusu işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ... Valiliğinin 20.03.2014 tarihli ... İl Özel İdaresi Devir Teslim Komisyonunun kararı gereğince davaya ait dosyaların Türkoğlu Belediyesi ve Pazarcık Belediyesine devir edildiğini, bu nedenle ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının davada sıfatı olmadığını beyan ederek husumet itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile taraflar arasında 04.04.2012 tarihinde imzalanan "... ili Türkoğlu ilçesi ... köyü ve ... köyleri ile ... ilçesi ... köyü 3194 sayılı İmar Kanununun 18 ve 19.maddelerine göre imar planı uygulaması işi hizmeti alımına ait sözleşme"nin feshine ilişkin davalı kurum işleminin iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.