muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/20093, Karar No: 2023/4406, Tarih: 16.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/20093 E.  ,  2023/4406 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/712 E., 2016/266 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere 16.04.2015 tarihinde uyuşturucu madde bulundurarak uymadığının bildirilmesi üzerine Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 14.05.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli ve 2015/712 Esas, 2016/266 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, gereğinin yapılmasını arz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, gereğinin yapılmasını arz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın üst aramasında İstanbul Polis Kriminal Laboratuvarında yapılan analizi sonrasında uyuşturucu ve uyarıcı madde olduğu belirlenen malzemenin ele geçirildiği, sanığın alınan savunmasında suça konu uyuşturucu maddeyi Sarıgöl Mahallesinde tanımadığı bir şahıstan 50,00 TL karşılığında satın aldığını ve maddenin kendisine ait olduğunu beyan ettiği, sanık hakkında 10.12.2014 tarihinde dava açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve hakkında denetimli serbestlik hükümleri uygulandığı, sanığın erteleme kararından sonra 16.04.2015 tarihinde tekrar uyuşturucu madde kullanmak suretiyle hareket ettiği, 14.10.2013 tarihli olayda sanığın birlikte bulunduğu şahıslarla bir aracı zorla götürmeye çalışırken suçüstü yapılan süreçte üst araması ile suça konu uyuşturucu maddenin ele geçirilmiş oluşu, 16.04.2015 tarihli olayda ise firari bir şahsın yakalanması sırasında suçüstü olarak sanık ve diğer şahısların

uyuşturucu madde kullanırlarken yakalanması sebebiyle, her iki olayda kolluk tarafından yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191 inci maddesi ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak,

suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

B. Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının tebliğ tarihinde Marmara 5 No.lu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu anlaşılan sanığa 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre yapılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşıldığından, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın 16.04.2015 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

C. Kabule göre de;

C. Kabule göre de;

1. Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin 3 üncü fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında,

Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2. 16.04.2015 tarihli suça ilişkin ekspertiz raporu ve ifade tutanakları gibi tüm soruşturma evrakının eksiksiz olarak aslı ya da onaylı örnekleri dosya arasına alınmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2. 16.04.2015 tarihli suça ilişkin ekspertiz raporu ve ifade tutanakları gibi tüm soruşturma evrakının eksiksiz olarak aslı ya da onaylı örnekleri dosya arasına alınmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2008 tarihli ve 2008/221 Esas, 2008/180 Karar sayılı ilamına ilişkin infaz evrakı getirtilip dosya içine konularak, ilama konu cezanın infaz edilip edilmediğinin ve infaz edilmişse infaz tarihinin tereddütsüz olarak tespit edilmesinden sonra, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

4... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce şahit numune olarak alınan uyuşturucu maddenin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5. Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli ve 2015/712 Esas, 2016/266 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6016, Karar No: 2017/5328, Tarih: 27.12.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/6016 E.  ,  2017/5328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla yağma, nitelikli öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 149/1- a, 62/1, 53/1.a.b.d.e, 53/1.c, 63. Maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası,

TCK'nun 82/1-h, 62/1, 53/1.a.b.d.e, 53/1.c, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında; 765 sayılı TCK'nun 450/7, 59, 31, 33 ve 497/1, 59, 31, 33. maddeleri uyarınca kurulup kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 7/2 ve 5252 sayılı TCK'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama yargılaması sonucunda verilen uyarlama isteminin kabulüne dair hükümlerde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve sair hususlara yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a- Mahkemece yapılan uyarlama yargılamasında 5237 sayılı TCK'nun daha lehe olduğu gerekçesiyle anılan Kanunun tatbiki suretiyle yeniden hükümler kurulmasına rağmen, 5237 sayılı TCK'da içtima hükümlerinin düzenlenmediği gözetilmeden ve karma uygulama yapılması suretiyle 765 sayılı TCK'na göre cezaların içtimaına karar verilmesi,

b- 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanması sırasında; Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararının infazda nazara alınmasına denilerek 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınmadan anılan Kanun maddesi ile uygulama yapılması,

c- Uyarlama kararı ile kesinleşmiş hüküm tüm sonuçlarıyla ortadan kalktığından, yeniden verilen hükümde yargılama giderlerine ve müsadereye hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, kanuna aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezaların 765 sayılı TCK'nun 73. maddesi uyarınca içtima edilerek sanığın "20 gün süreyle geceli gündüzlü bir hücrede tecrit suretiyle müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına" ilişkin kısmının çıkarılmasına, ve ayrıca 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine, ve "Emanetin 1984/33 sırasında kayıtlı suçta kullanılan bıçağın TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine, hüküm fıkrasının mahsus bölümüne "Kesinleşen hükümden önceki yargılama gideri 20 TL'den az olduğundan tahsiline yer olmadığına" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 27/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25669, Karar No: 2022/9713, Tarih: 29.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/25669 E.  ,  2022/9713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; hükümden sonra davacı vekili tarafından davadan feragat edildiği bildirildiğinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADE EDİLMESİNE 29/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12010, Karar No: 2014/26628, Tarih: 19.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/12010 E.  ,  2014/26628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2012/891-2014/130

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece M.. B.. yönünden davanın husumetten reddine, Kocaeli İl Özel İdaresi yönünden kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan Kocaeli İl Özel İdaresi vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki,

1) Kamulaştırmasız el atma davalarında Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan, başka mahalleden ve küçük yüzölçümlü taşınmazemsal alınarak bedel tesbit edilmiştir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)6360 sayılı yasanın 3. vd. maddeleri ile 30.03.2014 tarihinden itibaren İl Özel İdarelerinin hükmü şahsiyeti ortadan kaldırıldığından, dava konusu taşınmaza ilköğretim okulu yapılmak suretiyle el atıldığı da gözetilerek anılan yasa gereğince davalılardan M.. B.. yönünden davanın kabulü yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

2)6360 sayılı yasanın 3. vd. maddeleri ile 30.03.2014 tarihinden itibaren İl Özel İdarelerinin hükmü şahsiyeti ortadan kaldırıldığından, dava konusu taşınmaza ilköğretim okulu yapılmak suretiyle el atıldığı da gözetilerek anılan yasa gereğince davalılardan M.. B.. yönünden davanın kabulü yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı M.. B.. (Kocaeli İl Özel İdaresi) vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22183, Karar No: 2017/7926, Tarih: 10.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22183 E.  ,  2017/7926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13646, Karar No: 2012/9268, Tarih: 24.09.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/13646 E.  ,  2012/9268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözününde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unusurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 24/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4024, Karar No: 2012/7614, Tarih: 03.07.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/4024 E.  ,  2012/7614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.03.2007 gün ve 2006/104 Esas, 2007/120 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... ile mağdure Duygu Akbaş'ın hükümden sonra 15.03.2007 tarihinde evlendikleri ve 20.01.2010 tarihinde boşandıkları, 04.02.2009 günlü dilekçe ekinde sunulan evlilik cüzdanı fotokopisi ve nüfus kayıt örneği ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneklerinden anlaşılmakla, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi de dikkate alınarak 765 sayılı TCK.nın 434. maddesi gereğince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14334, Karar No: 2012/29989, Tarih: 12.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/14334 E.  ,  2012/29989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karakocan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :30.11.2011