muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4765, Karar No: 2011/6355, Tarih: 24.10.2011

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasının müeyyidesidir. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği, İcra ve İflas Kanununun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirler için geçerli olup, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanık ...'in beraatı yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de; sanık ...'e şikayet dilekçesi okunup yasal hakları hatırlatılmadan sorgusu yapılmak sureti ile savunma hakkının kısıtlanması,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, bozma kararının, sanık lehine olması nedeni ile CMK.nun 306.maddesi uyarınca kararı temyiz etmeyen fakat şirket yetkilisi olması nedeniyle suçu birlikte işlemesi sebebiyle hakkında dava açılan diğer sanık ...'e de sirayet ettirilmesine, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15183, Karar No: 2010/12706, Tarih: 09.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/15183 E.  ,  2010/12706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mah. sıfatıyla)

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 17/09/2007 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı ... yönünden kısmen kabulüne, diğer davalı yönünden reddine ilişkin 02/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacılar, davalıların çocuğunun sürücüsü olduğu araçta yolcu olarak bulunan desteğin, tek yanlı kaza nedeniyle yaşamını yitirdiğini, davalılardan ...’in sürücünün babası ve araç sahibi; diğer davalı ...’in ise sürücünün annesi olduğunu ileri sürerek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemişlerdir.

Davalılar ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkeme, davalılardan ...’in olayla ve araç mülkiyeti ile ilgisi olmadığı gerekçesiyle onun yönünden davayı reddetmiş; diğer davalı hakkındaki istemin ise bir bölümü kabul edilmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasa'nın 4/1. maddesi gereğince, 4721 sayılı Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı'ndan ... dava ve işlere aile mahkemesinde bakılır. Dosya içeriğinden, davanın haksız eylemden kaynaklandığı ve davalıların haksız eylemi gerçekleştiren çocuğunun olay tarihinde 18 yaşından büyük olduğu anlaşıldığına göre dava konusu olay, Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı içerisinde yer alan 369. maddenin uygulanmasını gerektirmediğinden eldeki davaya aile mahkemesi olarak bakılamaz.

Yerel mahkemece açıklanan yönler ve davanın asliye hukuk mahkemesinde açıldığı gözetilmeyerek, davaya aile mahkemesi olarak bakılıp karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10771, Karar No: 2018/17523, Tarih: 11.07.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/10771 E.  ,  2018/17523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 09.02.2018 tarihli ve 2018/1 sayılı kararı, 21.02.2018 tarihli ve 30339 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.03.2018 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6723 sayılı Kanun 23.07.2016 tarih ve 29779 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe girmiştir.

İş bölümüne ilişkin Yargıtay Büyük Genel Kurulunun anılan kararında düzenlenen ortak hükümlerin 9. maddesine göre, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi istemli davalar sonucu verilen kararlar ile hakemlerce ve hakemlere ilişkin her türlü işlerle ilgili hüküm ve kararların incelenmesi, esas davaya ait hükmü incelemekle görevli daire tarafından yapılır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun anılan kararına göre, iş mahkemesi hakimi tarafından hakem sıfatı ile bakılan somut dava bakımından, 3533 sayılı Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere Aid Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yolu ile Halli Hakkında Kanun’dan kaynaklanan uyuşmazlıklar nedeniyle verilen hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin görev alanı içerisine girmektedir.

SONUÇ: Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun anılan kararı ve Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesine göre inceleme görevinin Yargıtay 4. Hukuk Dairesine ait olduğu düşünüldüğünden, bu hususta karar verilmek üzere dosyanın HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULUNA GÖNDERİLMESİNE, 11.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9693, Karar No: 2019/8647, Tarih: 01.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/9693 E.  ,  2019/8647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Cinsel taciz suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç ve hüküm tarihlerinde on beş yaşını tamamlamayan mağdurenin kanuni temsilcisi olan babası ... adına vekalet sunan Av. ...’a gerekçeli kararın tebliği gerektiği halde dosya içerisinde adı geçen vekile tebligat yapıldığına dair bilgi veya belge bulunmadığı anlaşıldığından, gerekçeli kararın vekile tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenip, hükmün temyizi halinde bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden ve mahkemece hükmün verildiği 04.11.2013 tarihli duruşma tutanağı ile gerekçeli kararda zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı saptanmakla söz konusu imza eksikliklerinin de tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/267, Karar No: 2024/673, Tarih: 07.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/267 E.  ,  2024/673 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 02.11.2023

SAYISI : 2021/641 E., 2022/2152 K.

DAVA TARİHİ : 06.08.2018

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar

EK KARAR : Davalının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tavşanlı Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/18 E., 2020/88 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili ve katılma yoluyla davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Daire'nin 27.09.2023 tarih ve 2023/1230 Esas, 2023/4253 Karar sayılı kararı ile; Bölge Adliye Mahkemesince; 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 364 üncü maddesinin birinci fıkrasının yollamasıyla aynı Kanun'un 344 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince noksan 350,00 TL temyiz posta giderinin, muhtıranın tebliği tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde dosyaya yatırılması, aksi halde temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılacağı ve başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verileceğine yönelik düzenlenen muhtıranın elektronik ortamda davalı vekiline 17.12.2022 tarihinden tebliğ edildiği, buna rağmen davalı tarafça bir haftalık kesin süreden sonra 05.01.2023 tarihinde noksan temyiz giderlerinin yatırıldığı, Bölge Adliye Mahkemesince davalı erkek vekilinin temyiz talebi hakkında bir ek karar tesis edilmediği belirtilerek davalı erkek vekiline usulüne uygun şekilde muhtıra tebliğ edildiği halde, noksan temyiz giderlerinin kesin süre içerisinde yatırılmadığından 6100 sayılı Kanun'un 344 üncü maddesinin son fıkrası uyarınca davalı erkek vekilinin temyiz talebi hakkında bir karar verilmek üzere dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine geri çevrilmesine, davalı erkek vekilinin temyiz başvurusunun değerlendirilmesi hakkında verilecek ek karar taraflarca temyiz edilmese dahi davacı kadın vekilinin "katılma yoluyla temyiz" talebinin değerlendirilmesi için dosyanın bekletilmeksizin Dairemize iadesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 02.11.2023 tarihli ek karar ile davacı erkek vekili tarafından temyiz giderlerinin kesin süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesi ile temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 02.11.2023 tarihli ek karar ile davacı erkek vekili tarafından temyiz giderlerinin kesin süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesi ile temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karar davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle ve davacı kadının asıl karara yönelik katılma yoluyla temyiz başvurusu bulunulmakla; Dairemizce yapılan ön inceleme sonucunda, ek karar yönünden davalı erkek vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, başvuru için gerekli giderlerin süresinde ödenmediği gerekçesiyle davalı erkek vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 02.11.2023 tarihli ek karar ile asıl karara ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken ödenmeyen temyiz giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. 6100 sayılı Kanun’un anılan hükümleri gereğince, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince ödenmeyen temyiz harç ve giderlerinin bir haftalık kesin sürede ödenmesi için usulüne uygun olarak düzenlenen muhtıra, davalı vekiline 17.12.2022 tarihinde tebliğ edilmiştir. Temyiz giderleri, davalı vekili tarafından bir haftalık yasal süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılmamıştır.

Bu kapsamda temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan ek kararın onanması, davacı kadın vekilinin katılma yoluyla temyiz talebi hakkında yapılan incelemede ise; katılma yoluyla temyiz asıl temyize sıkı sıkıya bağlı bir hak olup, temyiz hakkını kullanan davalı erkek vekilinin temyiz talebi talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan erkeğin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekmekle birlikte; asıl temyize bağlı olan kadının katılma yoluyla temyiz dilekçesinin de bu nedenle reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davalı erkek vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesinin 02.11.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

2. Davacı kadın vekilinin asıl karara yönelik katılma yoluyla temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10338, Karar No: 2014/15409, Tarih: 03.11.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/10338 E.  ,  2014/15409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2014

NUMARASI : 2013/411-2014/107

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Sonradan yazılan gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması, 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda "E.. ili S.. ilçesi .. Köyü .. parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin 27.930 TL olarak tespitine, belirlenen kamulaştırma bedeline 14.10.2013 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına" denildiği halde gerekçeli kararda, "E.. ili S.. ilçesi K.. Köyü A.. mevkii ..parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin 14.087,50 TL olduğunun tespitine, belirtilen paranın davalı tarafa ödenmesine" şeklinde karar verilmiştir. Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12682, Karar No: 2023/4404, Tarih: 18.09.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/12682 E.  ,  2023/4404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2018/349 E., 2019/207 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... vekili ve asli müdahil Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan incelemede, temyiz incelemesi yapılabilmesi için dosya arasında bulunması gerektiği ancak dosyada bulunmadığı anlaşılan;

Dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... Köyü, Kocagölcük mevkisinde bulunan 148 ada, 2 parsel sayılı taşınmazı dıştan çevreleyen komşu parselleri (ada ve parsel numaralarını da gösterir şekilde) bir arada gösterir geniş çaplı kroki getirtilerek komşu parsellerin tespit edilmesi suretiyle, komşu taşınmazların (hakkında hüküm kurulan parsellerin hudutlarında dere, yol vs bulunması halinde bunlardan sonra gelen parsellerde dahil olmak üzere) kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretleri ile varsa dayanaklarını oluşturan kayıt ve belgelerin tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, kadasto tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının (tapu kütük sayfaları ve özellikle tevhid, ifraz ve cins değişikliğine ilişkin tüm kayıtlar), hükmen kesinleşenlere ait dava dosyalarının, başka davanın konusu olmaları halinde ilgili dava dosyalarının dosya içerisine konulması (komşu parseller davalı iseler dosya inceleme tutanaklarının da düzenlenerek dosya arasına konulması), geri çevirme kararının gereklerinin yerine getirildiğinin ilgili hakim tarafından kontrol edilmesi ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için ilk derece mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1960, Karar No: 2021/6141, Tarih: 27.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/1960 E.  ,  2021/6141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinden verilen 07/04/2021 tarihli ve 2021/652 Esas - 2021/683 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/1. fıkrasında; "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.", 21/1. fıkrasında; "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." düzenlemelerine yer verilmiştir.

Yine, 25.01.2012 tarihli ve 28184 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 29/1. ve 2. fıkrasında; "21, 22, 23, 25, 26 ve 27 nci maddelerde yazılı kişiler, tebliğ yapılacak olanın geçici olarak başka yere gittiğini belirtirlerse, tebliğ memuru muhatabın hangi sebeple adresten geçici olarak ayrıldığını, beyanda bulunanın adı ve soyadı ile sıfatını tebliğ tutanağına yazar. Tebliğ tutanağını beyanda bulunana imzalattırır ve tebliğ edilecek evrakı beyanda bulunana verir.

Bu kişilerin beyanlarını imzadan kaçınmaları ve tebliğ evrakını kabul etmemeleri durumunda, tebliğ memuru bu hususu tutanağa yazar, imzalar ve tebliğ olunacak evrakı o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti üyesinden birine ya da kolluk amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder veteslim ettiği kişinin adresini içeren ihbarnameyi gösterilen adresin kapısına yapıştırır." düzenlemelerine yer verildiği görülmüştür.

Dosyanın incelenmesinde, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi ilamının davacı tereke temsilcisi ...’ e usulüne uygun tebliğ edildiğini söyleyebilme olanağı yoktur. Şöyle ki;

Dosyanın incelenmesinde, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi ilamının davacı tereke temsilcisi ...’ e usulüne uygun tebliğ edildiğini söyleyebilme olanağı yoktur. Şöyle ki;

Tebligat mazbatası incelendiğinde; muhatabın nerede olduğu en yakın komşu olarak muhtardan sorulduğu, muhtarın muhatabın dışarı gittiğini beyan edip imzadan imtina etmesi üzerine tebliğ evrakı muhtara teslim edilerek 2 nolu ihbarnamenin muhatabın kapısına yapıştırıldığı ve ilgili muhtarın muhtar sıfatıyla tebligatı imzaladığı anlaşılmaktadır. Yukarda anılan maddeler mucibince tebliğin en yakın komşudan sorularak yapılması gerekir. Tebligat evrakından muhtarlığın adresi ve gerçekten en yakın komşu olup olmadığı anlaşılamamaktadır.

Hukukun evrensel ilkelerinden olan hukuki dinlenilme hakkına halel gelmemesi yönünden ilgililerin tereddüte mahal vermeyecek şekilde haklarındaki kararlardan usulüne uygun haberdar olmaları gerektiğinde şüphe yoktur.

O halde, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi ilamının davacı tereke temsilcisi ...’e usulüne uygun tebliği ile yasal temyiz süresinin beklenilmesi ve tebliğ mazbatasının evrakına eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9324, Karar No: 2011/10103, Tarih: 08.06.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/9324 E.  ,  2011/10103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının temyiz itirazının incelenmesine gelince, toplanan deliller ve özellikle çocuğun yaşı, dikkate alındığında, baba ile kurulan kişisel ilişkiye dair sürelerin çok uzun olduğu anlaşılmaktadır. Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle, gerekçeli kararın 3. bendinin "velayetin anne...'a verilmesine" sözcüklerinden sonra gelen kişisel ilişki kurulmasına dair bölümünün karardan çıkarılmasına; yerine "her ayın 1. ve 3. Cumartesi saat 10.00'dan Pazar günü saat 19.00'a kadar; ayrıca dini bayramların 2. günü ve babalar gününde 10.00-19.00 saatleri arasında ortak çocukla baba arasında kişisel ilişki kurulmasına" sözcüklerinin yazılmasına; hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davcıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.06.2011 (Çrş)