muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14606, Karar No: 2023/11575, Tarih: 25.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/14606 E.  ,  2023/11575 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2018 tarihli ve 2017/580 Esas, 2018/497 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 27.09.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 08.08.2022 tarihli ve 2018/16153 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.11.2022 tarihli ve KYB-2022/113679 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının özetle; 02.11.2022 tarihli ve KYB-2022/113679 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Kars Cumhuriyet Başsavcılığının 10.08.2017 tarihli ve 2017/3227 soruşturma, 2017/55 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı sonrasında işlendiği anlaşılan 15.08.2017 tarihli uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak eyleminin, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliğinden önce işlendiği ve müstakil bir suç olmayıp 11.06.2017 tarihli suç ile temadi eden bir eylem olduğu, bu durumda kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın ihlali de sözkonusu olmadığından, kovuşturma şartının gerçekleşmediği gözetilmeden, durma kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 11.06.2017 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Kars Cumhuriyet Başsavcılığının 10.08.2017 tarihli ve 2017/3227 Soruşturma, 2017/55 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik ve tedavi tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolunun doğru şekilde gösterildiği, şüpheliye 21.08.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği,

B. Şüphelinin 15.08.2017 tarihinde aynı nev'iden suç işlemesi nedeniyle, erteleme kararının kaldırılarak Kars Cumhuriyet Başsavcılığının 29.11.2017 tarihli ve 2017/6031 Soruşturma, 2017/2352 Esas,

B. Şüphelinin 15.08.2017 tarihinde aynı nev'iden suç işlemesi nedeniyle, erteleme kararının kaldırılarak Kars Cumhuriyet Başsavcılığının 29.11.2017 tarihli ve 2017/6031 Soruşturma, 2017/2352 Esas,

2017/1321 sayılı iddianamesi ile Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 24.05.2018 tarihli ve 2017/580 Esas, 2018/497 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 27.09.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde yer alan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu,

"(1)Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. (2)Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir. Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır. (3) Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır. Bu süre Cumhuriyet savcısının kararı ile üçer aylık sürelerle en fazla bir yıl daha uzatılabilir. Hakkında denetimli serbestlik tedbiri verilen kişi, gerek görülmesi hâlinde denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulabilir." şeklinde yeniden düzenlenmiştir.

5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları doğrultusunda verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında, 5271 sayılı Kanun'un 171 inci maddesinde öngörülen şartlar aranmadığından, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna özgü olarak düzenlendiği, bu kapsamda Cumhuriyet savcısı tarafından karar verilmesinin zorunlu olduğu, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbir uygulanmasının da zorunlu olduğu, gerek görülmesi halinde sanığın tedaviye de tabi tutulabileceği, bu hususun kovuşturma şartı olarak öngörüldüğü, yargılamanın her aşamasında usulüne uygun olarak verilip verilmediğinin ve kesinleşip kesinleşmediğinin dikkate alınması gerektiği, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya

çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarıyı içermesi zorunlu olduğu ve bu yasal uyarıyı içermeden düzenlenen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuken geçersiz sayılacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarının da bulunması gerektiği ve bu yasal ihtarı içermeden düzenlenen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanık tarafından öğrenilmiş olsa dahi kesinleşmemiş sayılacağı, erteleme süresinin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun kesinleşmesi ile başlayacağı, bu kapsamda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliğinin usule uygun yapılması gerektiği, diğer bir anlatımla, usule uygun tebliğ edilmeyen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmediğinden 5 yıllık erteleme süresinin de başlamayacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesi beklenilmeden erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosyanın ilgili Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmesi durumunda, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı ve kovuşturma şartının gerçekleşmemiş sayılacağı kabul edilmektedir.

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrasında yer alan "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez" hükmü gereği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bu suçtan yürütülen soruşturmalarda sadece bir kez verilebilecektir. Buna göre, usulüne uygun verilip kesinleşen herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bulunmamasına rağmen aynı sanık hakkında birden fazla soruşturma bulunması halinde, soruşturmaların birleştirilmesi sonrası kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekmektedir. Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesi tarihine kadar aynı sanık tarafından kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlenen tüm eylemler tek suç olarak kabul edilmekte ve 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi kapsamında temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kabul edilmektedir. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden sonra işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu ise, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası kapsamında ihlal sebebi sayılmakta, bu ihlalden sonra işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarının soruşturma ve kovuşturma konusu olabileceği, ancak iddianame düzenlenmeden aynı suçtan işlenen eylemlerin ise 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme suça esas alınması gerektiği kabul edilmektedir. Burada dikkat edilmesi gereken bir husus da; 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinde belirtilen "kendisine yüklenen

yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi" şartının gerçekleşmesinden yani dava açma şartının gerçekleşmesinden sonra işlenen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde belirtilen aynı nitelikteki eylemin de artık 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme suça esas alınması gerektiğidir. İddianame düzenlendikten sonra işlenen eylemler ise ayrı suçtur ve 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında doğrudan dava konusu edilebilir.

Somut olayda, sanığın, erteleme süresi içerisinde, aynı nitelikte 15.08.2017 tarihli suçu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine hükmedilmiş ise de,

Somut olayda, sanığın, erteleme süresi içerisinde, aynı nitelikte 15.08.2017 tarihli suçu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine hükmedilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre, sanığın 11.06.2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle, Kars Cumhuriyet Başsavcılığının 10.08.2017 tarihli ve 2017/3227 Soruşturma, 2017/55 Karar sayılı kararı ile verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın şüpheliye 21.08.2017 tarihinde tebliğ edildiği, kararın, tebliğinden itibaren 15 günlük itiraz süresi geçtikten sonra kesinleşeceği, sanığın, erteleme kararının ihlali kabul edilen 15.08.2017 tarihli eyleminin, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden önce işlendiği ve ayrı bir suç olmayıp erteleme kararı kapsamında kalacağı, inceleme konusu dosyada, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasında sayılan kovuşturma şartlarından hiçbirinin gerçekleşmediği anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına" karar verilerek erteleme ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2018 tarihli ve 2017/580 Esas, 2018/497 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5724, Karar No: 2016/17793, Tarih: 27.12.2016

**2. Ceza Dairesi         2015/5724 E.  ,  2016/17793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin çalınan cep telefonunun suç tarihinde sanığa ait kimlik fotokopisi ile tanık ...'in çalıştığı iş yerine satıldığının, tanığın sanığı fotoğraflarından teşhis ettiğinin, soruşturma aşamasında alınan ifadesinde kimliğini kaybettiğini belirten sanığın kovuşturma aşamasında ise kimliğini Emre Yılmaz isimli arkadaşının kendisinden isteyerek bu kimlik ile bir telefon sattığı şeklinde savunmada bulunduğunun anlaşılması karşısında, tanık ...'in dosyaya fotokopisini sunduğu 17/09/2012 tarihli cihaz alım sözleşmesi aslının temin edilerek bu sözleşmedeki imza, yazı ve rakam örnekleri ile sanığın imza, yazı ve rakam örneklerinin karşılaştırılmasının yapılması ve sanığın savunmasında belirttiği Emre Yılmaz'ın olay ile ilgili tanık beyanının alınması ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 27/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1874, Karar No: 2025/282, Tarih: 09.01.2025

**7. Ceza Dairesi         2023/1874 E.  ,  2025/282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2021/315 E., 2021/1481 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Temyiz isteminin reddine ilişkin 16.02.2022 tarihli ek kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan doğrudan zarar gören kurumun Gümrük İdaresi olduğu, suçtan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, ... vekilinin temyiz inceleme isteğinin reddine ilişkin verilen ek kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Açıklanan nedenlerle şikâyetçi ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ... vekilinin ek karara yönelik temyiz sebeplerinin reddiyle ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 09.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2243, Karar No: 2013/3036, Tarih: 25.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/2243 E.  ,  2013/3036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 204/1, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin.

Sanığın, ...'nun amcasının oğlu olduğunu, birlikte mobilya imalathanesi açtıklarını, çekleri hem kendisi, hem de ...'nun düzenleyip kullandığını, suça konu çekin düzenlendiğinden ve Teknikerler şirketine verildiğinden haberdar olduğunu, her şekilde çek keşidesi için kendisini yetkilendirdiğini, çek koçanının genellikle kendisinde durduğunu ve çek koçanının ... tarafından askere giderken kendisine bırakıldığını savunması, hesap sahibi ... ile birlikte mobilya işi yaptıklarını belirtip çek hesabının kendisi tarafından açılmadığını, suça konu çekten haberdar olmadığını beyan etmesine rağmen sanık tarafından ... adına başka çeklerin keşide edilmesi nedeniyle İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nde açılan 2007/227 esas sayılı dava dosyasında çek defterinin bankadan ... tarafından alındığından ve çek hesabı taahhütnamesi ve beyannamelerdeki onay imzalarının hesap sahibi ...'ya ait olduğundan, İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/170 esas sayılı dava dosyasında ise hazırlık aşamasında “...'nun çeklerle ilgili işlemleri sanık ... takip ederdi” şeklinde beyanda bulunduğundan bahisle sanık ve ... hakkında sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından beraat kararları verilmesi ile suç tarihinden sonra çek defteri alması ve düzenlemesi için 01.12.2006 tarihli vekaletname ile sanığa yetki verilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilebilmesi için öncelikle ilgili dava dosyaları celp edilip özelliklerinin ayrıntılı olarak duruşma tutanağına geçirilmesinden ve dosyayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınmasından sonra sanığın suç tarihinden önce ... adına çek keşide edip etmediği, bu şekilde tanzim edilen çeklerin ödenip ödenmediği, suça konu çekin bulunduğu koçanın bankadan kim tarafından alındığı ve ibraz tarihi itibariyle ödemeden men talimatı bulunup bulunmadığı araştırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1725, Karar No: 2023/5541, Tarih: 22.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1725 E.  ,  2023/5541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/784 E., 2022/2154 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 11. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/465 E., 2021/38 K.

Taraflar arasındaki davacı erkek tarafından açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı kadın vekilinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; tarafların 8 yıldır ayrı yaşadıklarını, kadının, erkeğin görüş ve önerilerini hiçbir zaman ciddiye almadığını, ailesini istemediğini, ailesine ağır hakaret ettiğini, erkek kardeşlerinin kendisini ve ailesini tehdit ettiğini, hakaret ettiğini, kadının ağresif ve fevri davrandığını, huzur vermediğini, yatakları ayırıp küsme alışkanlığının olduğunu, gereksiz kıskançlıklarının olduğunu, ortak çocuğun bakımını ihmal ettiğini, iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı kadın vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde özetle; kadının, erkeğin ailesi ile yaşamak zorunda bırakıldığını, erkeğin annesinin huzurunu kaçırdığını, erkeğin annesinin kadını sinir hastasıyım, benim damarıma basmayın şeklinde tehdit ettiğini, erkeğin kız kardeşine defalarca hakaret ettiğini, evlilik süresi boyunca hiçbir zaman düzenli çalışma hayatının olmadığını, manevî-manevî olarak sorumluluklarını yerine getirmediğini, evlilikleri süresinde sadakatsizlik yaptığını, erkeğin kadına ağır hakaretlerinin olduğunu ileri sürerek davanın reddine, velâyetin anneye verilmesine, kadın yararına 30.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata, kadın ve çocuk yararına ayrı ayrı aylık 750,00 TL yoksulluk ve iştirak nafakasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı kadın vekili tarafından 03.09.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile tazminat taleplerini 60.000,00 TL maddî ve 60.000,00 TL manevî tazminat olarak yükseltmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı kadın vekili tarafından 03.09.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile tazminat taleplerini 60.000,00 TL maddî ve 60.000,00 TL manevî tazminat olarak yükseltmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin maddî ve manevî yükümlülükleri yerine getirmediği, düzenli bir işinin olmadığı, sadakat yükümlülüğünü yerine getirmediği; kadın ise erkek ve annesine hakaret ve küfür ettiği, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, çocuk yararına aylık 300,00 TL tedbir ve 750,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına 300,00 TL tedbir ve 750,00 TL yoksulluk nafakasına, kadının maddî manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin tanıklarının annesi ve kız kardeşi olduğu, yaşanan olayların tarafı oldukları, aralarında husumet bulunduğu, beyanlarına itibar edilemeyeceğini, kusur belirlemesi ve buna bağlı olarak davanın kabulüne ve tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece kadının eşine ve eşinin annesine küfür ve hakaret vakıalarının kusur olarak yüklendiği, davacı taraf iddialarının ispatı için annesi ve kız kardeşinin tanıklığına dayandığı, tanıklar kadının eşine hakaret, eşinin annesine de küfür ettiğini bildirmiş iseler de beyanlarda zaman, yer, sebep ve eylemin oluş şekline ilişkin herhangi bir somut olay anlatılmadığı, bu tanıkların beyanlarının sebep ve saiki açıklanmayan, inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibaret olduğu, davalı kadına, bu nedenle kusur yüklenmesi mümkün olmadığı, Mahkemece erkeğe yüklenen kusurlu eylemler dışında kadının diğer iddialarına ilişkin somut delil ya da deliller de mevcut olmadığı, davacı erkeğin tam kusurlu olduğu davasının reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince davalı kadının istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın reddine, kadın ve çocuk yararına hükmedilen aylık 300,00 TL tedbir nafakasının kesinleşme tarihine kadar devamına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri