muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7420, Karar No: 2015/12086, Tarih: 06.10.2015

6762 Sayılı Ticaret Kanunu’nda yer alan bu düzenleme ile ticaret ortaklıklarının yararlanma hakkı kanuni istisnaları saklı kalmak kaydıyla, şirket mukavelesinde yazılı işletme mevzuunun çerçevesi ile sınırlandırılmış ultravires olarak adlandırılan bu teoriye göre ortaklığın iştigal konusu dışında kalan işlerin ortaklığı bağlamayacağı ilkesi benimsenmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nun 09.12.1998 tarih 1998/11-863 Esas 1998/895 Karar sayılı kararında vurgulandığı üzere, kooperatifin böyle bir işlemle bağlı sayılabilmesi, ancak bu işleme açıkça icazet vermesi ile mümkün olacaktır.

1163 sayılı Yasa’nın 3.maddesi uyarınca bu ana sözleşmede tescil ve ilan edilmekle üçüncü kişilerin kooperatifin amacını ve konusunu bildiklerine ilişkin bir karine oluşur ve aksi üçüncü kişilerce iddia ve ispat edilmedikçe bu karine etkisini sürdürür.

1163 sayılı Kanun’un 59/1.hükmü karşısında temsile yetkili kişiler ancak kooperatif namına onun amacının gerektirdiği bütün hukuki işlemleri yapabileceklerinden kooperatifçe açıkça icazet verildiği anlamına gelecek bir işlem bulunmadığı durumda, kooperatif yöneticilerinin imzaladığı bonolar kooperatif yönünden bağlayıcı olmayacaktır.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay irdelendiğinde; dava konusu bonolar kooperatifi temsile yetkili eski yöneticilere ait çift imzayı içermekte ise de, temsile yetkili kişiler ancak kooperatif namına onun amacının gerektirdiği hukuki işlemleri yapabileceklerinden, anasözleşmenin incelenerek, kooperatifin borçlanma tarihinde tasfiye halinde olduğu da dikkate alınarak, üçüncü şahıslardan borç alabileceğine ilişkin bir düzenleme bulunup bulunmadığı, kooperatif kayıtlarında bono karşılığında kooperatife herhangi bir para girişi olup olmadığı, bono ile elden borçlanmaya icazet anlamına gelecek bir işlemin bulunup bulunmadığı yönlerinden bilirkişiden rapor alınması ve gerektiğinde ... Cumhuriyet Başsavcılığı' nın 2011/27183 sayılı soruşturma dosyası da getirtilip incelenmesi gerekirken, mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1085, Karar No: 2011/930, Tarih: 22.02.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/1085 E.  ,  2011/930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Davada, orman idaresi taraf olup, kadastro çalışmalarında orman vasfı ile boşluk olarak tapulama harici bırakılan taşınmazın kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeni ile tescil isteğinde bulunulduğuna ve dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda orman mühendisi bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak orman vasfında olduğunun belirlendiği açıklanarak davanın reddine şeklinde hüküm kurulduğuna göre, Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2009 tarihli kararı gereğince, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay ( 20. ) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 22.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4690, Karar No: 2023/5976, Tarih: 06.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/4690 E.  ,  2023/5976 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/538 E., 2023/470 K.

...

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/15 D.İş

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi’nin kararının görev yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; İlk Derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş ve kararın istinaf edilmesine üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesi özetle; 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu’nun (2828 sayılı Kanun) uyarınca iddia ederek koruma altına alınarak ergin oluncaya kadar kurum koruması altında olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kurum vekili süresinde verdiği cevap dilekçesinde özetle; davacının annesinin talebi üzerine kurumdan kendi isteği ile ayrıldığını iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

... 2018/527 Esas, 2019/104 Karar sayılı kararı ile davanın kabulü ile 18 yaşına kadar fiilen devletin koruması altında olduğunun tespitine hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili hükmün tümü yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 2019/956 Esas, 1810 Karar sayılı kararı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili hükmün tümü yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili hükmün tümü yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire’nin 22.06.2020 tarih, 2020/2031 Esas, 2020/3165 Karar sayılı kararı ile mahkemelerin görevi kamu düzeni ile ilgili olduğu,yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerektiğini, 2828 sayılı Kanun' un 22 nci maddesinde, korumaya muhtaç çocukların reşit oluncaya kadar bu kanun hükümlerine göre kurumca kurulan sosyal hizmetler kuruluşlarında bakılıp yetiştirilmeleri ve bir meslek sahibi edilmeleri hususundaki gerekli tedbir kararının yetkili ve görevli mahkemece alınacağı düzenlendiği ancak maddede görevli mahkemenin belirtilmediği, belirtilmemiştir. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 26 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiği, bu durumda 2828 sayılı Kanunun 22 nci maddesinde düzenlenen tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli olduğu, Tekirdağ'da çocuk mahkemesinin bulunduğu, tespit kararının çocuk mahkemesinde verilmesi gerektiğinden, aile mahkemesinin görevsizliğine karar verilmesi gerekirken, işin esasıyla ilgili yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1.Bölge Adliye Mahkemesi’nin 30.09.2020 tarih, 2020/1156 Esas, 2020/1237 Karar sayılı kararı ile istemin Çocuk Mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle Aile Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.Tekirdağ 2. Aile Mahkemesinin 20.03.2023 tarihli, 2023/66 Esas, 2023/73 Karar sayılı Değişik iş dosyası ile Çocuk Mahkemesine görevsizlik kararı vermiştir.

3.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda başlıkta belirtilen kararı ile, davacının reşit olduğu tarihten 2 yıl öncesinde kurumdan ayrılarak annesiyle yaşamaya başladığı sabit olduğundan koşulları oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir.

VI. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tümü yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

3.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda başlıkta belirtilen kararı ile, davacının reşit olduğu tarihten 2 yıl öncesinde kurumdan ayrılarak annesiyle yaşamaya başladığı sabit olduğundan koşulları oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir.

VI. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tümü yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Malkara Asliye Hukuk Mahkemesinin 1993/104-104 Değişik İş Esas-Karar sayılı kararı ile koruma altına alınan davacının annesinin dilekçesine istinaden ve davacının dilekçesinde belirttiği üzere 17.07.1998 tarihinde anneye teslim edildiği, bu tarihten sonra ailesiyle kaldığının sabit olduğu, Malkara Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/394 Esas sayılı dosyasında koruma kararının kaldırılmasının dosya üzerinden eksik hasım ve eksik incelemeyle verildiği gerekçesiyle kaldırma kararı Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 2010/18960 Esas, 2011/8222 Karar sayılı kararıyla bozulmuş akabinde Malkara Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/251 Esas, 2012/114 Karar sayılı kararıyla davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği ve kesinleşmediği dolayısıyla Mahkemece hukuken davacının koruma kararının kaldırılmadığı değerlendirilmiş ise de, ilgili kanun ve yönetmelikteki düzenlemeye göre hak sahibinin reşit olduğu tarih itibariyle bu hizmetlerden yararlanmaya devam etmesi gerektiği, davacının ergin olduğu tarih itibariyle sosyal hizmet kurumunda kalmadığı, fiilen 2 yıl öncesinden itibaren annesiyle kaldığı dosya kapsamıyla sabit olduğu gerekçesi ile 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin(1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

VII. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; annesinin o dönem kanser hastası olduğunu, kanser hastası annesinin yanına bakmak için kurum memurlarının iş güzarlığıyla hazırlanmış raporla okuma yazma bilmeyen içeriği (tanık beyanlarıyla ispat edildiği) kurum memurlarınca düzenlenen size nakdi yardım yapacağı bu evrakları imza atın denilerek annesinden imza alındığını, annesinin bu içeriği daha sonra öğrendiğini, ayni nakdi yardım yapılarak ailesinin yanına gönderildiğini ileri sürerek; kararın tümü yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının ergin olduğu tarihe kadar kurum korumasından yararlanıp yararlanmadığının tespiti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

2828 sayılı Kanun' un 22 nci maddesi. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 26 ncı maddesi. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının ergin olduğu tarihe kadar kurum korumasından yararlanıp yararlanmadığının tespiti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

2828 sayılı Kanun' un 22 nci maddesi. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 26 ncı maddesi. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VIII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/11974, Karar No: 2020/4789, Tarih: 22.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/11974 E.  ,  2020/4789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Genel olarak "belge" hukuki bir hüküm ifade eden üzerinde bir hakkın doğumuna bir olayın kanıtlanmasına yarayan yazıların bulunduğu nesnedir. Özel belge ise kamu görevlisinin görevi nedeniyle düzenledikleri dışında kalan, resmi belgeden sayılmayan, resmi bir işlem nedeniyle düzenlenmiş olmayan, ancak; doğrudan hukuken hüküm, sonuç meydana getiren, bir hakkın doğmasına veya kanıtlanmasına yarayan yazıdır. Özel belgeler resmi belgeler kadar olmasa da kanıt niteliği taşımaları ve hukuki sonuç doğurmaları nedeniyle hukuki işlemlerde güven duyulması gereken ve bu nedenle korumaya değer belgelerdir. Özel belgelerde sahtecilik suçuyla korunan yarar resmi belgede sahtecilik suçunda olduğu gibi kamu güvenidir. Sahte özel belge kullanıldığı anda kamu güveni sarsılmaktadır. Kullanılmadan amaç, bu sahte belgenin işlevine uygun ve varlık nedeni doğrultusunda herhangi bir hukuki ilişkide veya herhangi bir hukuki işlem tesisinde kanıt değerinden yararlanmak amacıyla dikkate alınmasını sağlamaktır. Dairemiz ,sahte özel belgenin hukuki sonuç doğuracak şekilde kullanılması gerektiği görüşündedir. Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; Dernek üyesi olarak yardım toplama faaliyetinde bulunan sanığın, dernek adına sahte yardım makbuzu düzenlemek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda; dernek adına düzenlenen yardım makbuzunun kamu görevlisi tarafından görevi gereği düzenlenen bir belge olmadığı ve 5253 sayılı Dernekler Kanunu'nda da derneğe ait yardım makbuzlarının resmi belge niteliğinde olduğuna ilişkin bir hüküm bulunmadığı gözetilerek, sanığın fiilinin 5237 sayılı TCK'nin 207. maddesinde düzenlenen ''özel belgede sahtecilik'' suçunu oluşturacağı, suça konu belgelerin aynı anda ele geçirilmesi ve farklı tarihlerde düzenlendiklerine dair bir tespitin bulunmaması ile aynı anda birden fazla sahte belgenin ele geçmesi nedeniyle, sanık hakkında tek bir özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerektiği, ancak birden çok sahte belgenin düzenlenmesi/kullanılması olgusunun 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında nazara alınabileceği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz talebi bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 22/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2142, Karar No: 2020/3933, Tarih: 09.09.2020

**1. Hukuk Dairesi         2018/2142 E.  ,  2020/3933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanın maliki olduğu 3 parsel sayılı taşınmazda bulunan dükkanı davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payları oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, satış bedelinin kendisi tarafından ödendiğini, ancak yurt dışında olması nedeniyle muris adına tescil edildiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasbırakanın yapmış olduğu temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece, "...mahkemece, davalının 1995 yılı ve sonrasında yurt dışından murise gönderdiği nakit paralar karşılığı muris tarafından davalıya dava dışı başka taşınmaz alındığına yönelik davacıların ileri sürdüğü iddialar üzerinde durulmamış, mirasbırakanın çocukları ile arasındaki beşeri ilişkiler yeterince irdelenmemiş ve gerçek iradesi hüküm kurmaya yeterli olacak şekilde araştırılmamıştır. Hâl böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler gözetilmek suretiyle bir araştırma yapılması, davalının gönderdiği para ile muris tarafından dava dışı taşınmazın davalı adına satın alındığı yönündeki iddialara ilişkin ilgili kayıtların araştırılması, tarafların bu husustaki delillerininde sorulması, özellikle çocukları ile arasındaki beşeri ilişkilerin değerlendirilerek murisin gerçek iradesinin açıklığa kavuşturulması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir..." gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.171.58 TL. fazla yatan harcın davacılara iadesine 09/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18337, Karar No: 2023/4307, Tarih: 15.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/18337 E.  ,  2023/4307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/610 E., 2016/510 K.

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 42. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/610 Esas, 2016/510 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Tanık dinlenmediğine, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması, sanığın cezalandırılması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanığın katılana hitaben "Geçen gün şort giymiştin içimi kıpırdattın, eşinde çalışmıyor, benim dostum ol, ben sana bebek gibi bakarım, evin kirasının yarısı 200 TL'yi sana veririm havada tam yataklık hava" diyerek cinsel taciz, suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış olup, Mahkemece sanığın üzerine atılı cinsel taciz suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve yeterli delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Savunma ile tüm dosya kapsamı karşısında Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 42. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/610 Esas, 2016/510 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,15.06.2023. tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/756, Karar No: 2006/787, Tarih: 28.12.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/8-756 E.  ,  2006/787 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi**: Altınyayla Asliye Hukuk Mahkemesi

**Günü** : 05.04.2000

**Sayısı**: 2001/11 E- 4 K.

Taraflar arasındaki “*tapu iptali ve tescil*” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Altınyayla Asliye Hukuk Mahkemesi’nce davanın reddine dair verilen 06.04.2000 gün ve 1999/43 E,- 2000/9 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 8.Hukuk Dairesi’nin 18.12.2000 gün ve 2000/9321-9855 sayılı ilamiyle;

(...*Davacı, uyuşmazlık konusu 122 ada, 7 parsele ait davalı tapusunun iptal edilerek bu yerin kendi adına tapuya tescil edilmesini istemiş, davalı taraf davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.*

*Dosya arasında bulunan ve usulüne uygun olarak düzenlenen 02.07.1980 tarihli satış senedi örneğine göre davaya konu taşınmazın davalı H. A. tarafından davacı kardeşi M.A.'ya satıldığı ve zilyetliğin devir ve teslim edildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar yerel mahkemece taşınmazın zilyedliğinin davacıya devir ve teslim edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, mahkemece varılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.*

*Yukarıda tarihi verilen ve içeriğine de taraflarca itiraz edilmeyen satış senedinde nizalı taşınmazın zilyedliğinin davacıya devir ve teslim edildiği, davacının bu taşınmazda dilediği gibi tasarrufta bulunacağı açıkça vurgulandığına ve bu husus keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar tarafından doğrulandığına göre davanın kabulüne karar vermek gerekir iken aksine düşüncelerle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir*...)

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN** : Davacı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

**A-DAVA KONUSU:** Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

**B-DAVACININ İSTEMİNİN ÖZETİ:** Davacı vekili, dava konusu taşınmazın davalı tarafından davacıya harici senetle satıldığı halde davacının yurt dışında olmasından istifade eden davalının kendi adına tespit yaptırdığını ve tespitin aynı şekilde kesinleştiğini, oysa dava konusu taşınmazı davacı ve annesinin kullandığını, davalının tapuda devir işlemine yanaşmadığını ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.