muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1940, Karar No: 2021/3470, Tarih: 08.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1940 E.  ,  2021/3470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12.05.2016 tarih ve 2012/625-2016/394 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından istenimiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... 'ya ait ve diğer davalı ... idaresindeki ... plakalı otobüsün devrilmesi sonucu otobüste yolcu olarak bulunan davacılar murisi ... vefat ettiğini, olayda Şevket ’nın 8/8 kusurlu olduğunu, Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesi’nin 1995/831 Esas sayılı dosyasından ceza yargılaması bulunduğunu ileri sürerek her davacı için 125.000,000.- TL’er olmak üzere toplam 500.000.000.-TL (eski para ile) manevi tazminat ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak sureti ile her davacı için 25.000.000 TL’er olmak üzere toplam 100.000.000.-TL (eski parayla) bakım ve destekten yoksun kalma tazminatına karar verilmesini istemiş, 14.01.2016 tarihli dileçesiyle davalarını belirsiz alacak davasına dönüştürdüklerini ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak Davacı ... için 250,95 TL, ... için 878,30 TL, ... için 1.296,60 TL, ... için 29.840,00 TL olmak üzere toplam 32.265,85 TL maddi tazminatın yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılara ilanen tebligat yapılmış, aşamadaki beyanlarında davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, her bir davacı için 25,00 TL'den destekten yoksun kalma tazminatı olmak üzere toplam 100,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının ve her bir davacı için 125,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 500,00 TL tazminatın kaza tarihi olan 23.10.1995 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ve dahili davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacılar ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK Geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nın 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 2.190,00 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Davacılar vekili dava dilekçesiyle fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak her bir davacı için ayrı ayrı 25,00 TL maddi tazminat ve 125.00'er TL manevi tazminata karar verilmesini istemiş, 14.01.2016 tarihli dilekçesiyle maddi tazminat istemini davacı ... için 250.95 TL, ... için 878,30 TL ve ... için 1.296,60 TL olarak taleplerini yükseltmiş olup, mahkemece her bir davacı lehine ayrı ayrı 25,00 TL maddi tazminat ve 125.00'er TL manevi tazminata karar verilmiştir. Adı geçen davacılar yönünden mahkemece red edilen davalılar yönünden de kabul edilen miktarlar yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kalmakta olup, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, davalı ... vekili ile davacılar vekilinin davacı ..., ... ve... yönünden temyiz istemlerinin miktar yönünden ayrı ayrı reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı ...’ün temyiz istemine gelince; Dava dilekçesinde davacı ... yönünden fazlaya ilişkin hakkı saklı tutularak 25,00 TL maddi tazminata karar verilmesi istenmiş, Dairenin bozma ilamından sonra davacı vekilinin 14.01.2016 tarihli dilekçesiyle adı geçen davacı yönünden talep 29.840,00 TL’ye yükseltilmiş, mahkemece bozma ilamından sonra davanın ıslahı mümkün olmadığından davacının ıslah talebinin reddine ve dava dilekçesinde belirtilen miktar itibariyle maddi tazminat talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 7251 sayılı Kanun ile 6100 sayılı HMK 177. maddesine getirilen 2. fıkra ile “Yargıtayın bozma kararlarından veya bölge adliye mahkemesinin kaldırma kararlarından sonra dosya ilk derece mahkemesine gönderildiğinde, ilk derece mahkemesinin tahkikata ilişkin bir işlem yapması halinde tahkikat sona erinceye kadar da ıslah yapılabilir. Ancak bozma kararına uymakla ortaya çıkan hukuki durum ortadan kaldırılamaz.” düzenlemesi getirilmiştir. Bu halde, 6100 sayılı HMK 177/2 maddesinde ögörülen koşullar dahilinde bozma ilamından sonra ıslah yapılabileceği dikkate alındığında, davacı ... yönünden ıslah isteminin anılan düzenlemede yer alan koşullar kapsamında değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre davacı ... yönünden dile getirilen sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre davacı ... yönünden dile getirilen sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekili ile davacılar vekilinin davacı ..., ... ve ... yönünden temyiz isteminin ayrı ayrı REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin davacı ... yönünden temiz isteminin kabulü ile kararın adı geçen davacı yönünden BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin davacı ... yönünden dile getirdiği sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davacılara ve davalı ... 'ya iadesine, 08.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4098, Karar No: 2014/5140, Tarih: 16.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4098 E.  ,  2014/5140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4341, Karar No: 2022/9273, Tarih: 24.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/4341 E.  ,  2022/9273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım etme

HÜKÜMLER : 1) ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.05.2021 tarih, 2020/247 Esas, 2021/215 Karar sayılı;

a) Sanık ...'ın, maktulü kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 53/1, 58/6-7, 54/1, 63 maddeleri gereğince müebbet hapis cezasına mahkumiyetine,

b)Sanık ...'nın, maktulün kasten öldürülmesine yardım etme suçundan TCK'nin 81/1, 39/2-c, 53/1, 58/6-7, 63 maddeleri gereğince 12 yıl hapis cezasına mahkumiyetine,

c)Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın, maktulün kasten öldürülmesine yardım etme suçundan TCK'nin 81/1, 39/2-c, 62/1, 53/1, 58/6-7(sanık ... ve ... hakkında), 63 maddeleri gereğince ayrı ayrı 8 yıl 4 ay hapis cezasına mahkumiyetlerine dair kararı.

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.10.2021 tarih, 2021/2487 Esas, 2021/2206 Karar sayılı istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.10.2021 tarih, 2021/2487 Esas, 2021/2206 Karar sayılı kararının sanık ... ve müdafii, sanıklar müdafiileri, katılanlar vekili

tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

1) Sanık ... müdafii 03.11.2021 tarihli dilekçesi ile istinaf sonrası verilen karara karşı süresinde temyiz isteminde bulunmuş ise de, sanığın bulunduğu ceza infaz kurumu aracılığıyla gönderdiği 05.10.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmakla, feragat nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 266/1. ve 298/1. maddeleri uyarınca sanık müdafiinin temyiz isteminin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak REDDİNE,

2) Sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan hapis cezalarının beş yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

2) Sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan hapis cezalarının beş yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.10.2021 tarih, 2021/2487 Esas, 2021/2206 Karar sayılı “istinaf başvurularının esastan reddine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ... müdafiinin, sanığın yardım etme suçuna iştirak etmediğine, öldürme kastı olmadığına, beraatine, aksi halde TCK'nin 87/4 maddesine yardım etmeden sorumlu tutulmasına, lehe hükümlerin uygulanmasına, sanık ... ve müdafiinin öldürme eyleminin anlık olduğuna, sanık ...'ün diğer sanıklarla arkadaşlığının olmadığına, korktuğu için maktulü evinden çağırdığına, sanık ...'ın öldürme kastından haberdar olmadığına, sanık ... müdafiinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın kasten öldürmeye yardım etmeden sorumlu tutulamayacağına, kesin delil bulunmadığına, sanık ... müdafiinin savunma hakkının kısıtlandığına, suç vasfına, haksız tahrik ve takdiri indirim uygulanmasına, katılanlar vekilinin suç vasfına, sanık ... haricindeki sanıkların suça asli iştirakten sorumlu tutulaması gerektiğine, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında yetersiz gerekçe ile alt sınırdan ceza verildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, hükmolunan cezanın miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8892, Karar No: 2012/14006, Tarih: 26.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8892 E.  ,  2012/14006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/859, Karar No: 2019/1747, Tarih: 19.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2019/859 E.  ,  2019/1747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu aracın yaya müvekkiline çarpması neticesi müvekkilinin sağ ayağında kırık meydana geldiğini, bakıma muhtaç durumda bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 4.000,00 TL bakıcı giderinin, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı sürücü ... vekili, davacının yaşlı olması nedeniyle kazadan önce de bakıcısı bulunduğunu, bakıcı giderinin kaza ile ilgisinin olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, Dairemizin ilgili bozma ilamına uyulmasına karar verilerek toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıların maddi tazminat davalarının reddine, davacıların manevi tazminat davalarının kısmen kabulü ile 2.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 Sayılı HMK.'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle mülga 1086 Sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 1.1.2017 tarihinden itibaren 2.270,00 TL'ye çıkarılmıştır.

Mahkemece 2.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiğinden, hüküm davalı ... yönünden kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin hükmün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 19/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17433, Karar No: 2025/4920, Tarih: 28.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/17433 E.  ,  2025/4920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/12 E., 2017/151 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 04.04.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 04.09.2023 tarihli ve 2023/13425 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2023 tarihli ve KYB-2023/95807 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2023 tarihli ve KYB-2023/95807 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Aynen infaza ilişkin Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2017/12 esas, 2017/151 sayılı ek kararının asıl kararın bozulması halinde yok hükmünde olduğu gözetilerek yapılan incelemede,

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13.01.2016 tarihli ve 2015/86173 soruşturma, 2016/54 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı gereğince, sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirine başlanabilmesi için 10 gün içinde müracaat etmesine dair Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 18.03.2016 tarihli ve 2016/556 DS sayılı çağrı yazısının sanığa 25.04.2016 tarihinde bizzat edilmesini müteakip, 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmayan sanığa Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 31.05.2016 tarihli ve 2016/556 DS sayılı ikinci çağrı yazısının 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca sanığın mernis adresine doğrudan tebliğ edilerek kesinleştirildiği,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, "Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması" gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, sanık hakkındaki söz konusu Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 31.05.2016 tarihli ikinci çağrı yazısının doğrudan mernis adresine tebliğe çıkartılması nedeniyle yapılan tebligat işleminin geçerli sayılamayacağı ve denetimin başlamadığı cihetle, açılan kamu davasında kovuşturma şartı bulunmadığından bahisle durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 17.12.2015 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 13.01.2016 tarihli ve 2015/86173 soruşturma, 2016/54 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolunun gösterildiği, kararın şüpheliye 03.02.2016 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, kararın tebliği ve kesinleşmesi beklenilmeden 26.01.2016 tarihinde Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 18.03.2016 tarihli ve 2016/556 DS sayılı çağrı yazısının 25.04.2016 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, Müdürlüğe başvurmaması nedeniyle 31.05.2016 tarihli uyarılı çağrı yazısının doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarılarak 18.06.2016 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, Müdürlüğe başvurmaması üzerine, İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 02.08.2016 tarihli kararı ile dosyanın kapatılmasına karar verilerek 04.10.2016 tarihinde Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

C. Şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle erteleme kararının kaldırılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2016 tarihli ve 2015/86173 Soruşturma, 2016/25126 Esas, 2016/20654 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

D. Yapılan yargılama sonucunda Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 21.03.2017 tarihli ve 2017/12 Esas, 2017/151 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine, 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

E. Sanığın denetim süresi içerisinde 12.06.2017 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Bursa 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2018 tarihli ve 2018/655 Esas,

2018/183 Karar sayılı kararı ile mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2017/12 Esas, 2017/151 Karar sayılı ek kararı ile erteli hapis cezasının aynen infazına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

F. Erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2017/12 Esas, 2017/151 Karar sayılı ek kararının, asıl kararın bozulması halinde hukuki değerden yoksun olacağı gözetilerek yapılan incelemede,