muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5198, Karar No: 2024/7774, Tarih: 17.09.2024

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEMECE VERİLEN İLK KARAR

Erzurum 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.07.2015 tarih ve 2014/351 Esas 2015/558 Karar sayılı kararı ile davacıların davasının kısmen kabulüne, davacı ... için 8.640,91 TL, ... için 21.295,80 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen kaza tarihi olan 02.04.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, diğer davacıların 4.000,00 TL'lik destekten yoksun kalma tazminat taleplerinin reddine, davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile baba ... için 5.000,00 TL, anne ... için 10.000,00 TL, kardeşler ..., ..., Hatice Karslı ve ...'nın 3.000,00'er TL'lik manevi tazminat taleplerinin kabulü ile davalı ... ve Azra Taşımacılık Ltd. Şti'den kaza tarihi olan 02.04.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkeme kararına karşı davacılar vekili ve davalı ... vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 26.01.2012 tarihli ve 2015/13798 Esas, 2018/7250 Karar sayılı ilamı ile "1-6100 sayılı HMK geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Dava dilekçesinde fazlaya dair haklar saklı tutularak davacı kardeşler Yusuf, Yakup, Hatice ve Betül için ayrı ayrı 1.000,00’er TL maddi tazminat talep edilmiş, mahkemece adı geçen davacılar yönünden maddi tazminat talebi reddedilmiştir.

Temyize konu maddi tazminata ilişkin kararlar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden, davalı Euro Sigorta A.Ş. (Yeni unvanı:Ege Sigorta A.Ş.) bakımından kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi (TBK md 56) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır.

3-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi (TBK md 56) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır.

Somut olayda davacılar murisin anne, baba ve kardeşleridir. Davacı anne ve baba için ayrı ayrı 50.000,00’er TL, davacı kardeşler için ayrı ayrı 40.000,00’er TL’den toplam 260.000,00 TL manevi tazminat talep edilmiş, mahkemece anne Ayşe için 10.000,00 TL, davacı baba Mehmet için 5.000,00 TL, kardeşler Yusuf, Yakup, Hatice ve Betül için ayrı ayrı 3.000,00’er TL’den toplam 27.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Mahkemece manevi tazminat miktarı bakımından davacı anne ve baba arasında ayrım yapılması doğru olmadığı gibi, desteğin ölümü yanında, desteğin %25 oranında, davalı tarafın %75 oranında kusurlu oluşu, kaza (ölüm) tarihi (2.4.2014), tarafların sosyal ekonomik durumu, duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacılar için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı hafifletebilecek düzeyde değildir. Hükmedilen manevi tazminat miktarı tüm davacılar için çok az olup, daha üst düzeyde manevi tazminat takdiri için hükmün bozulması gerekmiştir.

4-Davalı Euro Sigorta A.Ş.(Yeni unvanı:Ege Sigorta A.Ş.) vekili temyiz dilekçesinde, yargılama devam ederken 29.1.2015 tarihinde davacı anne Ayşe için 15.943,00 TL ve davacı baba Mehmet için 8.741,00 TL ödeme yaptıklarını savunmuş ve dilekçesine makbuz ve ibraname eklemiştir. Ödeme borcu sona erdiren sebeplerdendir. Hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda ödemeler mahsup edilmemiştir. Bu durumda mahkemece davalı ... şirketinden ödemenin neye ilişkin olduğu araştırılıp ve bu hususta gerekli belgeler (hasar dosyası, makbuz, ibraname vs.) getirtilerek, davalı ... şirketinin ödemesi kusur indiriminden sonra belirlenen tazminattan aynen mahsup edilerek zararın belirlenmesi gerekir. Eksik araştırma inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

5-Kabule göre de; 2918 Sayılı KTK'nin 99/1. maddesi ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın B.2.b maddesi gereğince trafik sigortacısının zarar giderim yükümlülüğünün süresi, rizikonun ihbarı ve gerekli belgelerin sigortacıya iletildiği tarihten itibaren 8 işgünü olarak belirlenmiştir. Bu sebeple usulüne uygun bir başvuru yapılıp yasada belirlenen süre dolmadan trafik sigortacısı bakımından alacağın muacceliyetinden ve dolayısıyla temerrüdünden söz edilemez. Bu durumda mahkemece, davaya konu hasar dosyası da getirilerek, davacılardan davalı ... şirketine usulüne uygun olarak başvuru yapılıp yapılmadığının sorulması, başvuru mevcutsa başvurunun tebliğine ilişkin belgelerin istenip ibraz edildiğinde tespit edilecek tarihe 8 işgünü eklenmek suretiyle bulunacak tarihten, başvuru yoksa dava tarihinden itibaren davalı ... şirketinin temerrüt faizinden sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, hüküm fıkrasında maddi tazminat yönünden davalı ... için de kaza tarihinden itibaren faize hükmedilmesi isabetli değildir.

6-Bozma neden ve şekline göre davalı Euro Sigorta A.Ş.(Yeni unvanı:Ege Sigorta A.Ş.) vekilinin harç ve davacı anne ve baba yönünden vekalet ücretine ilişkin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Euro Sigorta A.Ş.(Yeni unvanı:Ege Sigorta A.Ş.) vekilinin temyiz dilekçesinin davacılar .... ve ... hakkındaki maddi tazminat hükümlerinin ayrı ayrı kesin olması nedeniyle reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin, (4) ve (5) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı Euro Sigorta A.Ş.(Yeni unvanı:Ege Sigorta A.Ş.) vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile manevi tazminata ilişkin hükümlerin davacılar yararına, maddi tazminata ilişkin hükümlerin davalı Euro Sigorta A.Ş.(Yeni unvanı:Ege Sigorta A.Ş.) yararına bozulmasına, (6) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre davalı Euro Sigorta A.Ş.(Yeni unvanı:Ege Sigorta A.Ş.) vekilinin harç ve davacı anne ve baba yönünden vekalet ücretine ilişkin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ile davalı Euro Sigorta A.Ş. (Yeni unvanı: Ege Sigorta A.Ş)'ye geri verilmesine 17.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi." gerekçesiyle Mahkeme kararı bozulmuştur.

B. Mahkememece verilen Gönderme Kararı

B. Mahkememece verilen Gönderme Kararı

Erzurum 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/324 Esas, 2020/214 Karar sayılı kararı ile Mahkemece verilen 02.07.2015 tarih ve 2015/558 K. sayılı karardan sonra dosya henüz temyiz incelemesine gitmeden önce HSK'nın 23.07.2015 tarih 1157 sayılı kararı ile Erzurum Adliyesi'nde 03.08.2015 tarihi itibariyle Asliye Ticaret Mahkemesi kurulduğu, uyuşmazlıkta artık Erzurum Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu, bu sebeple Asliye Hukuk Mahkemesince dosyanın Asliye Ticaret Mahkemesine re'sen gönderilmesine (devredilmesine) karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya uyularak verilen karar

Erzurum Asliye Ticaret Mahkemesi'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ...'nın maddi tazminat talebinin reddine, davacı ...'nın maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; 5.352,80 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, bu tutara davalı ... yönünden dava tarihinden, diğer davalılar yönünden kaza tarihi olan (02.04.2014) tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, fazla istemin reddine, davacıların manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile ... ve ... için ayrı ayrı 30.000,00'er TL, ..., ..., ... ve .... için ayrı ayrı 10.000,00'er TL olmak üzere toplam 100.000,00 TL manevi tazminatın, kaza tarihi olan 02.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve Azra Taşımacılık Tem. Gıda İnş. Ltd. Şti'nden tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ... ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebebleri

Bir kısım davacılar vekili temyiz dilekçesinde; kazada desteğin kusurlu olduğunu kabul etmediklerini, hükmedilen manevi tazminatların düşük olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalıların işleteni, sürücüsü ve Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu aracın sebep olduğu kazada ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminat ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 ve 56 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 ve 56 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacılar Mehmet, Ayşe, Yusuf, Yakup ve ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılar ... ve ...'ya yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1780, Karar No: 2016/2086, Tarih: 30.06.2016

**10. Ceza Dairesi         2016/1780 E.  ,  2016/2086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 65 AS 157 plakalı aracın müsaderesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Hükümlünün, olay günü yönetimindeki araçta önden giderek, arkadan gelen ve içinde suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçirildiği diğer hükümlü Abdullah yönetimindeki araca öncülük ettiği; mesleği şoför olan hükümlünün sözü edilen minibüsle yolcu taşıyarak geçimini sağlaması nedeniyle, bu aracın müsaderesinin işlediği suça nazaran daha ağır sonuç doğuracağı ve hakkaniyete aykırı olacağı dikkate alınarak, TCK'nın 54. maddesinin 3. fıkrası gereğince minibüsün hükümlüye iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, araç maliki vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 30.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6510, Karar No: 2015/9397, Tarih: 15.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/6510 E.  ,  2015/9397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/857, Karar No: 2025/3117, Tarih: 06.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2025/857 E.  ,  2025/3117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI :2006/351 Esas, 2020/560 Karar

HÜKÜM :Kabul

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davalılardan ...'un 24.08.2020 tarihinde vefat ettiği, müteveffanın mirasının en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından reddedildiğinin İstanbul Anadolu 21. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/793 E., 2020/893 K. sayılı kararı ile hüküm altına alındığı, kararın kesinleştiği, mahkemece 26.05.2021 tarihinde verilen ara karar ile Avukat ... Yeşilgöz'ün tasfiye memuru olarak atandığı, davalılardan ...'in 10.12.2022 tarihinde vefat ettiği, müteveffanın mirasının en yakın yasal mirasçısı tarafından reddedildiğinin Bursa 7.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2023/41 E., 2023/40 K.sayılı kararı ile hüküm altına alındığı, UYAP üzerinden yapılan inceleme neticesinde kararın henüz kesinleşmediği, tasfiye memurunun atanıp atanmadığına dair dosyadaki bilgi ya da belgelerden tespit yapılamadığı anlaşılmaktadır.

En yakın yasal mirasçılarının mirasını reddetmesiyle müteveffa davalıların terekesi 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 612. maddesine göre iflas usullerine göre yapılacak tasfiyeye tabi olup, terekenin tasfiye edileceği dikkate alınarak, davalı müteveffa ...'e terekesine tasfiye için tereke memuru tayin edilip edilmediği araştırılıp, eğer tayin edilmemişse bu hususta ilgili Mahkemeye gerekli ihbar yapılıp tereke tasfiye memuru atandıktan sonra, eğer ki tayin edilmişse buna ilişkin kararın dosyaya kazandırılmasıyla birlikte; davalı müteveffa ... ve davalı müteveffa ... yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının ve davalıların temiz dilekçelerinin tereke tasfiye memurlarına tebliği ile temyiz dilekçelerini ve temyize cevap dilekçelerini sunma süresi beklenildikten sonra bu dilekçeler sunulmasa dahi her halde davalılar vekillerinin temyiz sebeplerinin incelenmesi amacıyla Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16123, Karar No: 2013/18646, Tarih: 21.10.2013

Somut olayda, davacı ,davalılardan ........ ait evin çatısının onarımı işi için diğer davalı ... ile anlaştıklarını,... işçisi olan davacıların murisinin çatı onarım işini yaparken çatıdan düşerek öldüğünü,davalı ... ... asıl işveren olarak alt işverenle birlikte sorumlu olduğunu, bina malikinin ise BK 69. vd. Hükümlerine göre kusursuz sorumlu olduğunu belirtmiş, 25.06.2012 tarihli ev sahibi ... ile ... ... arasında imzalanmış sözleşmeyi dosyaya sunarak ... adına tapuya kayıtlı taşınmazın üçüncü kişilere devir ve temlikinin önlenmesi için ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep etmiştir.

İİK'nun 257/1 maddesinde rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcu nedeniyle ihtiyati haciz istenebileceği açıklanmış iken 2. bentte vadesi gelmemiş borçtan dolayı hangi hallerde ihtiyati haciz istenebileceği açıklanmıştır.

Haksız fiilden kaynaklanan tazminat davalarında tazmin yükümlülüğü olay tarihi itibariyle muaccel hale gelir. Bu durumda geçici hukuki koruma yollarından biri olan ihtiyati hacizde yakın ispat koşulu gerçekleşmiş olup başta sürekli işgöremezlik oranı olmak üzere iş kazasına ilişkin belgeler getirtilerek ihtiyati haciz mahiyetindeki tedbir talebinin incelenmesi gerekirken, yerel mahkemece, davacının isteği ile ilgili niteleme ve hukuki tavsifte yanılgıya düşülerek ihtiyati tedbir koşullarının tartışılması ve ihtiyati haciz talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan tüm bu nedenlerle yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6384, Karar No: 2012/11786, Tarih: 04.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6384 E.  ,  2012/11786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... ilçesi ... Mahallesi 1189 ve 956 parseller yönünden davanın kabulüne; 1235 ve 2735 parseller yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca, göl mutlak koruma alanında kalan 956 sayılı taşınmaz ile dere koruma alanında kalıp, kullanımı engellenen 1186 sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerlerinin biçilmesinde ve bedellerinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Fen bilirkişi raporuna göre dava konusu 1186 sayılı parselin 7911,44 m2'si ... Deresi koruma alanında kaldığı ve hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda da bu alan üzerinden tazminat hesabı yapıldığı halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında her iki taşınmazın tapu kayıtlarının tamamının terkini ile davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değil ise de,bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin çıkartılmasına, yerine (Davacılar adına kayıtlı olan 956 parselin tamamı ile 1186 parselin 10.05.2011 tarihli fen bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 7911,44 m2'lik kısmının tapusunun iptali ile davalı ... Genel Müdürlüğü adına tesciline) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5761, Karar No: 2025/2321, Tarih: 04.03.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/5761 E.  ,  2025/2321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1636 E., 2024/696 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/390 E., 2021/502 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, erkek yararına hükmedilen manevî tazminat, kendi tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi ile iştirak nafakalarının miktarı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Davalı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2.Davalı kadının temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1191, Karar No: 2012/6256, Tarih: 08.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/1191 E.  ,  2012/6256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili; tarafların 2006 yılında boşandıklarını, boşanma davasında tarafların aralarında yaptıkları anlaşma gereğince velayeti davalı tarafta olan müşterek çocuk için aylık 500,00 TL. iştirak nafakasına hükmedildiğini ancak davacının yeniden evlenip bir çocuğunun daha olduğunu ayrıca ekonomik durumunun da kötüye gittiğini belirterek müşterek çocuk için hükmedilen nafakanın aylık 200,00 TL.'ye indirilmesini talep etmiştir.Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.Mahkemece, davacının yeniden evlenip çocuk sahibi olması ve tespit edilen ekonomik durumuna göre davanın kısmen kabulü ile müşterek çocuk için ödenen aylık 500,00 TL iştirak nafakasının aylık 250,00 TL ye indirilmesine karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

İştirak nafakası; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşulları ile genel ihtiyaçlar ve ana-babanın mali durumuna göre takdir edilir. Ayrıca nafakanın takdirinde birlik devam ederken çocuğun alıştığı yaşama şekli ve gelirleri de dikkate alınır.

Hâkim, nafaka takdirinde; tarafların ekonomik durumlarındaki değişikliği araştırıp, gelirleri arasındaki bir oranlama yaparak, önceki nafaka takdirinde taraflar arasında sağlanan dengeyi koruyacak bir karar vermelidir.TMK. mad. 176/4 hükmüne göre'Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir." Aynı şekilde 331. madde uyarınca; "durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır."

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemelere göre, iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu gerektirmesi gerekmektedir.