muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12988, Karar No: 2017/13534, Tarih: 23.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/12988 E.  ,  2017/13534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı ... vekili, davalılar vekili, üçüncü kişi Ali Çimenlik ve asli müdahil ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, Hazineye ait taşınmazların Belediye'ye ait sınırlar içinde kalması nedeniyle Belediye'ye ait taşınmazların Hazine'ye geçmesini öngören yasalar uyarınca Belediye'nin kurulmasıyla taşınmazın kendiliğinden Belediye'ye geçemeyeceğinin belirlenmiş olmasına, Hazine tarafından taşınmaz devir işlemlerinin açıklanmış bulunmasına ve dosya içeriğinden bu yönde herhangi bir devir işleminin yapılmamış bulunmasına, kaldı ki, TMK.nun 1023.maddesinde yazılı bulunan tapu sicilindeki kayda güvenerek taşınmazı satın alan sonraki maliklerin iyiniyetlerinin korunması gerektiğinin anlaşılmasına göre; yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,20 TL'nin temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, 23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3133, Karar No: 2019/6785, Tarih: 01.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/3133 E.  ,  2019/6785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre, sanığın suç tarihi itibariyle ve halen 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerektiği gözetildiğinde; dosya kapsamında sanık hakkında düzenlenen Antalya Devlet Hastanesinin 23.06.2006 tarihli, Ordu Devlet Hastanesinin 02.03.2017 tarihli, Ordu Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 06.04.2017 tarihli raporlarının yetersiz nitelikte olduğu, bu raporlara itibar edilemeyeceği ancak, Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 20.07.2010 tarihli ve Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 22.10.2018 tarihli raporlarının içerik olarak yeterli ve birbiri ile uyumlu olduğu, dolayısıyla raporlar arasında çelişki bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozma ilamı öncesi sanık hakkında "4 ay 5 gün" hapis cezasına hükmedildiği, bu hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve sanık aleyhine temyiz bulunmaması karşısında, ceza miktarının sanık lehine 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeksizin, bozma üzerine verilen kararda sanık hakkında neticeten "5 ay" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükümde TCK'nin 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftan sonra gelmek üzere "1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın neticeten 4 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına," şeklindeki paragrafın eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13588, Karar No: 2022/6337, Tarih: 30.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/13588 E.  ,  2022/6337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir." düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Avukat ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 01/06/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına,30/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3880, Karar No: 2020/20209, Tarih: 23.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/3880 E.  ,  2020/20209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm dosya kapsamından sanığın suç tarihinde köy boşluğu olan yere ev,mutfak ve bahçe yaparak tecavüz ettiğinin anlaşılması karşısında, üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yerine, 6360 sayılı Yasa ile; TCK.nın 154/2 maddesinde düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurlarında bir değişiklik yapılmadığı da gözetilmeden, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4912, Karar No: 2024/4847, Tarih: 05.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/4912 E.  ,  2024/4847 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/504 E. 2022/711 K.

SUÇ : Kişi Hürriyetinden Yoksun Kılma

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

B. Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2015 tarihli ve 2014/240 Esas, 2015/150 sayılı kararı ile sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile

cezalandırılmasına ve yine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin

ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi uyarınca

3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Kararın, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dairemizin 21.03.2022 tarihli ve 2019/7867 Esas, 2022/4734 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemlerinin bir bütün halinde 5237 sayılı Kanunu’nun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendinde düzenlenen cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, fiil vasıf yönünden bölünerek kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı hükümler kurularak 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. Ereğli (Konya) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2022 tarihli ve 2022/504 Esas, 2022/711 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109. Maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin 1 inci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık temyiz isteminde özetle; üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlemediğini, mağdurun olay yerine kendi rızasıyla geldiğini, mağduru olay yerine kilitlemediğini, ellerini iple bağlamadığını, mağdurun üzerine mum dökmediğini, bıçakla tehditte bulunmadığını, yalnızca mağdurun kendisine hakaret etmesi üzerine sinirlerine hakim olamayıp mağduru darp ettiğini, üzerine atılı fiilin yalnızca kasten yaralama olduğuna ve gerçek doğum tarihinin 23.04.1996 olduğuna ve mahkemeden kemik testi talebinde bulunduğuna ilişkindir.

B. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; mağdurun ve müştekinin sanıktan şikayetçi olmadığını, verilen cezanın hukuka aykırı olduğunu belirterek verilen hükmün sanık lehine bozulması talebine ilişkindir.

C. Katılan vekili temyiz isteminde özetle; sanığın üzerine atılı suçun çocuğa eziyet suçu kapsamında kaldığını, olay tarihinde 18 yaşını doldurmamış olan mağdurun her ne kadar hazırlık aşamasındaki beyanlarından dönmüş olsa da, 22.03.2014 tarihli adli muayene raporunun mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanlarını doğrular nitelikte olduğunu, olayda haksız tahrik şartlarının oluşmadığını, alt sınırdan ceza tayininin ve takdiri indirim uygulanmasının hukuka aykırı olduğunu, sanığa en üst hadden ceza verilmesi gerektiğini, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın suç tarihinde akrabası olan mağduru rızası dahilinde evinden alarak bir ticari taksiye bindirdiği, birlikte Hacı Mütahir Mahallesi, ... Sokak, ...sayılı kerpiç bir eve gittikleri ve belirtilen evin kapısını kilitleyen sanığın mağduru yumruk ve sopayla darp ettiği, mağduru orada bulunan sandalyeye oturtarak kablo ile ellerini ve ayaklarını bağladığı iddialarına ilişkindir.

2. Mağdura ait 22.03.2014 tarihli geçici adli muayene raporunda, mağdurun kafa bölgesinde 3 cm kesi , bel bölgesinde künt cisimle vurma sonucu oluşmuş 10 cm boyutunda 4 adet şişlik ve morluk tespit edildiği, her iki kol ve ön kol bölgesinde uzunluğu 3-8 cm arasında değişen toplam 8 adet şişlik ve morluk, sol bacak ve uylukta 5 ve 8 cm uzunluğunda şişlik ve morluk tespit edildiği, mağdurun 07.04.2014 tarihli kesin raporunda ise, mağdurdaki yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir ölçüde hafif olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Mağdur ve müştekinin olay nedeniyle şikayetçi olmadıklarını belirtmelerine karşın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinde düzenlenen suçun soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olmayıp re'sen takibi gerektiren suçlardan olması nedeniyle sanık müdafiinin bu hususa ilişkin temyiz sebebi reddedilmiştir.

2. Mahkemenin sanık hakkında takdiri indirim nedenleri ile haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına ve temel cezanın tayini konusundaki takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve sanığın eziyet suçundan cezalandırılmasına dair temyiz itirazları da eziyet suçunun temyize konu olayda unsurlarının oluşmaması nedeniyle katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

3. Olay ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafii ile katılan vekilinin diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ereğli (Konya) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2022 tarihli, 2022/504 Esas ve 2022/711 sayılı kararında sanık ve müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekili, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2959, Karar No: 2021/4193, Tarih: 16.09.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/2959 E.  ,  2021/4193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı ..., Kadıoğlu Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında yol olarak tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece verilen önceki tarihli hüküm Yargıtay 16. Hukuk Dairesi’nin 10.11.2014 tarih ve 2014/11821 E.-12627 K. sayılı kararı ile “mahkemenin, davanın makul sürede açılmadığı ve tespit tarihinden (2007 den) itibaren de dava tarihine kadar 20 yıllık iktisap süresinin de dolmadığı şeklindeki gerekçesinin yersiz olduğu;zira yasalarımızda hakkında tutanak düzenlenmeyen yerler için kadastro öncesi nedenlere dayanarak dava açılmasını, süre yönünden kısıtlayan bir düzenleme bulunmadığına işaret edilerek davanın esasına girilip iddia ve savunma doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılmadan ve TMK’nın 713/3. maddesi uyarınca davanın niteliği gereği husumetin Hazine'ye de yaygınlaştırılması gereği düşünülmeden karar verilmiş olmasının isabetsizliğine” değinilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak ve husumet Hazine’ye yaygınlaştırılmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş; 23.6.2017 tarihli tavzih kararı ile de “ Çaycuma İlçesi Kadıoğlu Köyü 115 Ada 50 nolu parsel sayılı taşınmaz ile 115 ada 47 nolu parsel sayılı taşınmaz arasında kalan ve 115 ada 48 parselde biten çıkmaz yol olduğu tespit edilen ve bilirkişi ...tarafından tanzim edilen 06/05/2016 tarihli rapor ve krokisinde kırmızı boyalı olarak işaretli (A) rumuzlu 95,84 m² yol olarak tescil dışı bırakılan alanın davacıya ait Kadıoğlu Köyü 115 Ada 50 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle tapuya kayıt ve tesciline, fen bilirkişisinin 06/05/2016 tarihli raporlu krokisinin karara eklenmesine" şeklinde TAVZİHİNE” şeklinde tamamlanan hüküm; davalı Hazine vekili; davalı Köy Tüzelkişiliği temsilcisi ve davalı ... tarafından temyiz; davacı ... vekili tarafından ise katılma yoluyla temyiz edilmiştir.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, incelendikten ve HMK'nın 186. maddesine göre, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, aynı Yasa'nın 297. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu 294. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. HMK'nın 297. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyeti ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın yazılması zorunludur. Hakim, kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan el çekmiş olup, gerekçeli kararını da bu kısa karar ile çelişmeyecek şekilde yazması gerekmektedir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili yada farklı olması yargılamanın aleniyetine, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nın yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksi düşünce ve uygulama yargının, hakimin ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile bağdaşmaz. Diğer yandan, karar vermekle hakim, o davadan el çekmiş olup, yargılamanın iadesine karar verilmedikçe veya hüküm temyiz edilip bozulmadıkça verilen bu karar, artık hiçbir şekilde değiştirilemez. HMK'nın 305. maddesinde düzenlenen tavzih veya aynı Yasa'nın 304. maddesinde düzenlenen tashih (maddi hataların düzeltilmesi) yoluyla da hükmün değiştirilmesi söz konusu olamaz. Somut olaya gelince, Mahkemece tefhim edilen 12.04.2017 tarihli kısa karar ile gerekçeli kararın 1. nolu bendinde davanın kabulüne karar verildikten sonra, HMK’nın 297. maddesine uygun şekilde taraflara yüklenen borçlar ve tanınan haklar infaza olanak tanıyacak şekilde gösterilmemiş; “ Mahkememizin 12/04/2017 tarih ve 2015/377 Esas, 2017/183 Karar sayılı kararının hüküm kısmının 1. Bendinin "Davanın KABULÜNE, Çaycuma İlçesi Kadıoğlu Köyü 115 Ada 50 nolu parsel sayılı taşınmaz ile 115 ada 47 nolu parsel sayılı taşınmaz arasında kalan ve 115 ada 48 parselde biten çıkmaz yol olduğu tespit edilen ve bilirkişi ...tarafından tanzim edilen 06/05/2016 tarihli rapor ve krokisinde kırmızı boyalı olarak işaretli (A) rumuzlu 95,84 m² yol olarak tescil dışı bırakılan alanın davacıya ait Kadıoğlu Köyü 115 Ada 50 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle tapuya kayıt ve tesciline, Fen bilirkişisinin 06/05/2016 tarihli raporlu krokisinin karara eklenmesine" şeklinde TAVZİHİNE, ” şeklindeki 23.06.2017 tarihli ek karar ile hüküm, tavzih yoluyla düzeltmek istenilmiş ise de bu hususun tavzih yolu ile düzeltilmesi de mümkün değildir. Tavzih, hükümde şüphe uyandıran, anlaşılamayan hususların açıklanması için başvurulacak yoldur. Bu ilkeler ışığında, yukarıda açıklandığı üzere kısa karar ile gerekçeli karar arasında farklılık ve çelişki yaratılmış olup, bu durumda, 10.04

.06.2017 tarihli ek karar ile hüküm, tavzih yoluyla düzeltmek istenilmiş ise de bu hususun tavzih yolu ile düzeltilmesi de mümkün değildir. Tavzih, hükümde şüphe uyandıran, anlaşılamayan hususların açıklanması için başvurulacak yoldur. Bu ilkeler ışığında, yukarıda açıklandığı üzere kısa karar ile gerekçeli karar arasında farklılık ve çelişki yaratılmış olup, bu durumda, 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararı çerçevesinde, bu kısa kararla bağlı kalınmadan, yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmesi gerektiğinden, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, sair nedenlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacı ..., davalılar ... ve Kadıoğlu Köyü Tüzel Kişiliği'ne ayrı ayrı iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21864, Karar No: 2011/4781, Tarih: 28.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/21864 E.  ,  2011/4781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK.nun 178.maddesinde; "Ortaklar, şirketin borç ve taahhütlerinden dolayı müteselsilen ve bütün malları ile mes'uldürler" düzenlemesi, yine aynı Kanunun 201.maddesinin 3.fıkrasında; "Bir ortağın şirketten çıkarılması ve çıkması üçüncü şahıslara karşı ancak tescil ve ilan tarihinden itibaren muteber olur" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, takip borçlusu ......Kollektif Şirketinin ortaklarından olan itiraz eden borçlu S.Ç., şirket hissesini borçlu şirketin 31.12.2006 günlü kararı M.Ç.'e devrettiğini beyan ederek şirket kararını ibraz etmiş ise de bu devir işleminin Ticaret Sicil Memurluğu'na tescil ettirilerek ilan edildiğine dair Ticaret Sicil Gazetesi sureti sunmamıştır. Tescil ve ilan edilmeyen devir işlemi, 3.kişi konumunda olan takip alacaklısına karşı ileri sürülemez. Mahkemece, bu gerekçe itirazın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde itirazın kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1425, Karar No: 2018/1189, Tarih: 21.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/1425 E.  ,  2018/1189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü ...'ın 13.11.2012 günü yüzüne karşı verilen karara, 14.11.2011 tarihinde temyiz başvurusunda bulunmayarak onanması için dilekçe verdiği ve hükmün temyiz edilmeden 02.01.2013 de kesinleştiği anlaşılmakla; yasal süreden sonra yaptığı vaki temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 21.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.