muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14252, Karar No: 2015/16239, Tarih: 17.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/14252 E.  ,  2015/16239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişki Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, davacı (baba) ile çocuk arasında kişisel ilişki tesisine ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.09.2015 (Perş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/12036, Karar No: 2022/15249, Tarih: 23.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/12036 E.  ,  2022/15249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/07/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/07/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ..., dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra vermiş olduğu 18/08/2022 tarihli dilekçe ile; karşı taraf ile sulh olduklarını, ibraname düzenlendiğini ve davadan feragat ettiğini beyan etmiştir.

Davacı vekilinin sulh nedeni ile davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere hakem kararını saklayan İstanbul Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne İŞLEMSİZ İADESİNE, davalı vekilinin temyiz itirazlarını şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 23 /11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8958, Karar No: 2023/190, Tarih: 16.01.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/8958 E.  ,  2023/190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki tarafça istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava ve cevap dilekçesinde; daha önce ... Aile Mahkemesi'nin 2018/972 Esas sayılı dosyası ile boşanma davası açtığını ve feragat ettikleri, barışma sonrasında 13.11.2019 da faturayı yatırmaması nedeni ile çıkan tartışmada, eşine fiziksel şiddet uygulayıp, hakaret ve tehdit ettiğini, evden attığını, ortak konutun anahtarını annesine de verdiği, ailesinin müşterek konuta istediği zaman girip çıktıklarını, istedikleri gibi evde değişiklikler yaptıklarının, yatak odası ve içindeki özel eşyalar dahil karıştırmak şeklinde eylemlerde bulunduklarını, erkeğin düzenli çalışmadığını, evin giderlerini karşılamadığını, sürekli eşini aşağıladığını, altınlarını vermesi için baskı yaptığını, psikolojik şiddet uyguladığını, iddia oyunu, internette okey oyunu oynadığı bu oyunlarda kaybettiği parayı kadının bir kısım ziynetlerini satarak karşıladığını, cinsel şiddetinin olduğunu, sürekli olarak " seni boşayacağım, ailemle anlaşamıyorsun" dediğini iddia ederek, ortak hayatın temelinden sarsılmış olması, şiddetli geçimsizlik, tehdit, hakaret, yaralama suçları ve onur kırıcı davranışları nedeniyle boşanmalarını, velâyetin anneye verilmesini, dava tarihinden aylık 800,00 TL iştirak nafakasına hükmedilmesini, yararına dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle 30.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap ve ikinci cevap dilekçelerinde; iddiaların asılsız olduğunu, önceki davanın açılıp vazgeçilmesinin bir tuzak olduğunu, feragat nedeniyle önceki olaylara vakıa olarak dayanılamayacağını, kadının ailesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığını, aile içinde kalması gereken mahrem konuları dahi kendi ailesine anlattığını, kıyafetinin uygun olmadığını söyleyince şizofrensin diye hakaret ettiğini, maddî durumlarını aşan harcamaları olduğunu, eşine karşı yapması gerekenleri yapmadığı, ailesi ve akrabaları ile görüşmediğini onlarla bir bağ kurmadığını iddia ederek, davanın reddine karar verilmesini, aksi halde ortak çocuğun velâyetinin kendisine verilmesin talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın evlililik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı boşanma davası olduğunu, erkeğin eşine son olayda fiziksel şiddet uyguladığı, karısına " şizofren, sinir hastası, hastanede yatmış, bana kakalamışlar, " şeklinde konuşarak hakaret ettiği, düzenli çalışmadığı, faturaları ödemediği, iddia oyunu oynadığı, kadının ise eşinin ailesi geldiğinde onlara sonradan hoş geldiniz diyerek ailesi ile yeterli bağı kurmadığı, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya neden olan olaylarda davalı erkeğin ağır kusurlu, davacı kadının ise hafif kusurlu olduğu belirtilerek, davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine baba ile kişisel ilişki kurulmasına, kadın yararına 20.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminat verilmesine, ortak çocuk yararına aylık 400,00 TL tedbir, 450,00 TL iştirak nafakasına, nafakanın her yıl TÜİK tarafından belirlenen ÜFE oranında arttırılmasına karar verilmiştir

V. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili; kadının az kusurlu olduğuna karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilerek kusur belirlemesi, lehine takdir edilen tazminatların ve iştirak nafakasının miktarları ile çocuğun yaşı dikkate alınmaksızın uzun süreli kişisel ilişki kurulmasının hatalı olduğu yönlerinden istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

2.Davalı erkek vekili ise; hangi kusurun hangi delille ispatlandığının kararda açıklanmadığı, eksik inceleme ile karar verildiği, kadının tanık beyanlarının çelişkili tutarsız olduğu, kusurun ispat edilemediği, kendi delillerinin dikkate alınmadığını belirterek kusur belirlemesi ile aleyhine hükmedilen tazminatlar yönlerinden istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı erkek vekili ise; hangi kusurun hangi delille ispatlandığının kararda açıklanmadığı, eksik inceleme ile karar verildiği, kadının tanık beyanlarının çelişkili tutarsız olduğu, kusurun ispat edilemediği, kendi delillerinin dikkate alınmadığını belirterek kusur belirlemesi ile aleyhine hükmedilen tazminatlar yönlerinden istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurları yanında; erkeğin kadını aşağıladığı, altınları almak için kadına baskı yaptığı, ailesinin, evliliğine müdahalesine sessiz kaldığı, bankaya olan borcu sebebi ile kadının alacaklılarla muhatap olmasına neden olduğu, kadının da kocaya hakaret ettiği yinede erkeğin ağır kadının az kusurlu olduğu, çocuk yararına iştirak nafakası ve kadın yararına hükmolunan tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesi ile istinaf konusu edilmeyerek kesinleşen ve istinaf konusu edilmekle birlikte reddedilen konularla ilgili yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, tarafların kusur belirlemesi, tazminat ve iştirak nafakası miktarlarına yönelik istinafları dışındaki taleplerinin esastan reddine, kusur belirlemesine ilişkin gerekçenin düzeltilmesine, kabulüne karar verilen talepler yönünden ilgili bentlerin kaldırılmasına kadın yararına 30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata, kadının müşterek çocuk için tedbir nafakasına yönelik isteminin kısmen kabulüne aylık 400,00 TL tedbir nafakasına, kadının müşterek çocuk için iştirak nafakası isteminin kabulüne aylık 800,00 TL iştirak nafakasının davalı kocadan alınarak çocuk yararına harcanmak üzere davacı kadına verilmesine, söz konusu nafaka miktarına kararın kesinleştiği tarihi takip eden yıllarda TÜİK’in yayınladığı yıllık ÜFE oranında artış uygulanmasına karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; delillerin eksik toplandığını, erkeğin kusurlarının ispat edilemediği, aleyhine hükmolunan nafaka ve tazminatların haksız olduğu, en azından eşit kusurlu olduklarının kabulü, nafaka ve tazminatların hakkaniyete uygun tespit edilmesi gerektiği belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında geçimsizlikte kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına hükmedilen tazminatların kanunda belirtilen şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, iştirak nafakası miktarının dosya kapsamı ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 330 uncu maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu ve 370 inci ve maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 330 uncu maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu ve 370 inci ve maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15147, Karar No: 2014/5221, Tarih: 25.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15147 E.  ,  2014/5221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/6719, Karar No: 2016/8882, Tarih: 30.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/6719 E.  ,  2016/8882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesine dair kurum işleminin iptali ile davacının davalı kurumca kendisine ödenen ölüm aylıkları ile sağlık giderleri sebebiyle borçlu olmadığının tespiti ve kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen 18.11.2005 tarihli boşanma kararı sonucu davacıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı kurumca kesildiği ve yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar ve sağlık giderleri yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Ayrıca 5510 sayılı yasanın 67. maddesinde genel sağlık sigortasından yararlanma şartları belirtilmiş ise de, eldeki davada davalının bu çerçevede prim ödemesi bulunmasa dahi anılan yasanın 60. maddesinin -g- bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı sayıldığı belirgin olup, davalının 67. madde kapsamında gelir testine tabi tutulmasıyla oluşacak ihtilafa konu dönemdeki tahakkuk ettirilecek prim borçlarının kurum tarafından her zaman tahsilinin mümkün olduğu gözönüne alındığında, belirtilen giderler genel sağlık sigortalısı sayılan hak sahibinden talep edilemeyecektir.

İnceleme konusu davada; her ne kadar davacının sağlık giderlerini içeren talebi için kurulan kabule yönelik hüküm isabetli ise de, yersiz ölüm aylıkları

bakımından, davacı ve 2005 yılında boşandığı eşinin nüfus kayıt sisteminde 02.07.2012 tarihine dek aynı adreste kayıtlı gözükmeleri, 02.01.2014 tarihli köyde yaşayan vatandaşların da imzasını taşıyan kolluk tutanağında “davacı ve boşandığı eşinin köye birlikte geldikleri ve köye geldikleri zaman aynı evde beraber kaldıklarına dair tespit, Medula Sisteminde 2012 ve 2013 yıllarında birçok kez davacı ve boşandığı eşinin aynı gün “...'nde muyane olduklarını gösteren kayıtlar, kurum tarafından hazırlanan denetmen raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davacı ile boşandığı eşinin fiili olarak birlikte yaşadıkları belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece yersiz ölüm aylıklarının tahsilini içeren davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 30.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5311, Karar No: 2012/4709, Tarih: 16.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/5311 E.  ,  2012/4709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mülkiyeti hazineye, kullanımı köy tüzel kişiliğine ait olan köy boşluğuna tecavüz suçundan sanık hakkında kurulan hükmün, suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve yokluğunda karar verilen Doğanlar köyü muhtarlığına tebliğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından varsa konulması, aksi halde CMK.nun 34/2. maddesine göre tebliğ işlemi yapılarak belgesi ile temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi, temyiz edilmemesi halinde ise hazinenin temyizine ilişkin inceleme yapılmak üzere, dosyanın dairemize geri gönderilmesi kaydıyla Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1349, Karar No: 2014/14261, Tarih: 21.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1349 E.  ,  2014/14261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Özalp Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2011/724-2013/291

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1) Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz büyük yüz ölçümlü olmasına karşın, ilçe merkezinde olan ve küçük yüzölçümlü emsal taşınmazla karşılaştırılması sonucu dava konusu taşınmazın emsalden % 15 daha değerli kabul edilmesi inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak taşınmaz ve emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri getirtilip, taşınmazın emsal taşınmazlara üstünlük oranları da tartışılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, enerji nakil hattı güzergahı gözönüne alınarak irtifak nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %2'sini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

Doğru görülmediği gibi,

3) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harcın maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11082, Karar No: 2016/7855, Tarih: 16.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/11082 E.  ,  2016/7855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.