muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9804, Karar No: 2018/4872, Tarih: 27.02.2018

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır. Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanun'un 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanun'un 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz. Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz.

Somut olayda, dava dilekçesinde açıkça, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının ayrı ayrı değerlendirilmesi gereklidir.

Somut olayda, dava dilekçesinde açıkça, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının ayrı ayrı değerlendirilmesi gereklidir.

Uyuşmazlık konusu kıdem ve ihbar tazminatı alacağı bakımından, talep içeriğinden açıkça anlaşıldığı üzere, davacı çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ek para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri belirleyebilecek durumdadır. Tazminat alacağına hak kazanıp kazanmama noktasındaki uyuşmazlık, söz konusu tazminat alacaklarını belirsiz alacak haline getirmez. Ayrıca, yukarıda da belirtildiği gibi, salt bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Açıklanan sebeplerle, dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının gerçekte belirlenebilir alacak olması ve belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği anlaşılmakla, hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Ş.K.
Yargıtay — Esas No: 2009/199, Karar No: 2010/10542, Tarih: 20.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/199 E.  ,  2010/10542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.09.2008 tarih ve 2008/71 - 2008/182 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili ile davalı...Tekstil San. ve Tic.A.Ş. vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 19.10.2010 gününde davacı vekilleri Av.... ve Av....gelip, davalı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınmış markası olan... ibaresinin 1-45. sınıflarda tescil ettirmek üzere 23.02.2005 tarihinde TPE’ye marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvurunun markalar dairesi tarafından 18/1-5, 24/1, 5, 7, 8, 25/1-7 ve 26/1-4, 6-8. sınıf emtialar yönünden 556 sayılı KHK’nin 7/b maddesi uyarınca 1998/15371 sayılı marka dayanak alınarak reddedildiğini, müvekkilince yapılan itirazın YİDK tarafından 18/1-5 ve 24/1.sınıf mallar yönünden kabul edilmesine karşın diğer sınıflar yönünden reddedildiğini, oysa ki davacı markasının davalıya ait redde mesnet marka tescil edilmeden daha önceki tarihlerde Dünyanın bir çok ülkesinde ve Türkiye’de tescil edilmek ve kullanılmak suretiyle tanınmışlık vasfı kazandığını, davalı şirketin tescilini gerçekleştirdiği 1998/15371 sayılı İKİA + şekil ibareli markanın müvekkilinin tanınmışlık vasfı taşıyan markasından istifade etmek amacıyla kötü niyetle tescil ettirdiğini ileri sürerek, YİDK kararının iptaline, davalı şirket adına tescilli olan 03.11.1998 gün ve 1998/15371 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile marka sicilinden terkinini ve bu kararın Türkiye çapında yayın yapan gazetelerden birinde ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurumun yapmış olduğu işlemlerin hukuka uygun olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davanın süresinde açılmadığını, müvekkilinin 1998/15371 sayılı markasının tescil tarihinden bu yana 5 yıllık süre dolduğundan dava açma süresini geçirdiğini, davacı markasının tanınmış marka olduğu kabul edilse bile müvekkili şirket tescilinin kötü niyetli olmadığını, davacının müvekkilinin tescil tarihinde Türkiye’de faaliyette bulunan bir firma olmadığını, tescilde öncelik hakkının müvekkiline ait olduğunu, bu nedenle davacıbaşvurusunun reddinin hukuka uygun bulunduğunu, ayrıca YİDK kararının iptal edilmesinin müvekkili şirket markasının hükümsüzlüğünü gerektirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, Hollanda kanunlarına göre ticari merkezi anılan ülkede bulunan ticaret unvanı INTER... SYSTEMS BV. olan, her çeşit mobilya, ev tekstili, her çeşit konfeksiyon ürünleri, mutfak eşyası, galvaniz ürünler, dekoratif ve dekorasyon ürünleri, resim çerçeveleri vb. ürünlerin ticaretine ilişkin mağazacılık faaliyetinde bulunan davacının... ibareli markasının ilk tescilinin 1943 yılında gerçekleştirildiği, ilk mağazasının 1953 yılında İsveç’te açıldığı, 1970’li yıllardan itibaren devam eden süreçte Dünyanın pek çok ülkesinde yerel ve OHİM de bölgesel tescillerinin bulunup, dünyanın değişik kıtalarındaki sadece Avusturalya, Avusturya, Belçika, Kanada, Çin, Çek Cumhuriyeti, Danimarka, Fınnandiya, Fransa, Almanya, Macaristan, İrlanda, İtalya, Kuveyt, Malezya, Hollanda, Polanya, Suudi Arabistan, Singapur, Slovakya, İspanya, İsveç, İsviçre, Tayvan, Birleşik Arap Emirlikleri, Birleşik Krallık ve ABD’de 150 adet... adını kullanan mağazasının bulunduğu, ayrıca 8, 2, 11, 16, 20, 21, 24, 27, 35, 36, 39, 41, 42, 43. sınıfları içerecek biçimde ilk 1988 tarihinde olmak üzere 2007 dava tarihine kadar geçen zaman içerisinde 105942, 109398, 198674, 180218, 206329, 209570, 189190, 2004/40027 ve 2007/43282 sayılı markaları da adına TPE nezdinde tescil ettirdiği, 1991 yılından itibaren İstanbul’da irtibat bürosu kurarak faaliyetini geliştirdiği, kuvvetli reklam, kalite, kalite ve yaygın dağıtım ile davacıya sıkısıkıya bağlandığı, müşteri akraba dost ve düşman ayrımı yapılmaksızın, coğrafi sınır, kültür ve yaş farkı gözetilmeksizin anılan sektörlerdeki tüm insanlar tarafından refleks halinde hatırlanan tanınmış bir marka vasfını kazandığı, davalı şirketin ticaret unvanı İKİAS TEKSTİL SANAYİİ ve TİCARET A.Ş olmasına karşın 24.25 ve 26. sınıf emtiaları kapsayacak biçimde 03.11.1998 tarihinde unvanında yazıldığı gibi olmayacak biçimde İKİA+Şekil+S biçiminde 1998/15371 sayı ile marka tescili gerçekleştirdiği, bu markanın davacının tanınmış... ibareli markası ile iltibas yaratabilecek derecede benzer bulunduğu, 556 sayılı KHK’nin 7/b ve 8/b maddeleri uyarınca davalı şirket markasının tescilinin hukuka uygun bulunmadığı ve 556 sayılı KHK’nin 42.maddesi uyarınca hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiği, öte yandan Paris sözleşmesinin 1. mükerrer 6. maddesi ile TRİPS’in 16. maddesi uyarınca tanınmış markanın aynısı veya iltibas yaratabilecek derecede benzerinin üçüncü kişiler tarafından marka olarak tescilinin mümkün bulunmadığı, bu hususun ayrıca 556 sayılı KHK’nin 7/1-i ve 8/4.maddeleri ile de hüküm altına alındığı, davacının... ibareli markasının tanınmışlığının 23.12.1996 tarihi itibari ile gerçekleştiği, davalı markasının anılan tarihten sonra tescil olunduğu, aynı sektörde tacir olan davalının “davacının tanınmış markasından haberdar olmadığını” savunmasının TTK’nun 20

.maddeleri ile de hüküm altına alındığı, davacının... ibareli markasının tanınmışlığının 23.12.1996 tarihi itibari ile gerçekleştiği, davalı markasının anılan tarihten sonra tescil olunduğu, aynı sektörde tacir olan davalının “davacının tanınmış markasından haberdar olmadığını” savunmasının TTK’nun 20. maddesi uyarınca hukuka uygun bulunmadığı, davacı markasının tanınmış olması ve davalının davacı markalarına yanaşması nedeniyle hükümsüzlük davası açmak için gerekli beş yıllık sürenin dolmuş olmasından da bahsedilmesinin olanaksız bulunduğu, ancak davalıya ait redde mesnet alınan markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesinin davacının başvurusunun reddi kararına tesir etmeyeceği, davacı başvurusunun konusu olan... ibareli marka ile redde mesnet alınan 1998/15371 sayılı markanın konusu olan İKİA+Şekil ibareli marka aynı ve benzer olduğu gibi başvurunun kapsamında yer alan ve reddedilen 24/5, 7, 8 25/1, 7, ve 26/1, 2, 3, 4, 6, 7, 8. sınıf ürünler ile davalıya ait redde mesnet alınan markanın kapsamında bulunan 24/5, 7, 8, 25/3 ve 26/1-4,6-8 sayılı ürünler benzer alıcı çevresine hitap ettiği, davacı şirket başvurusunun 556 sayılı KHK’nın 7/b maddesi uyarınca reddi kararının hukuka uygun bulunduğu sonucuna varılarak, YİDK kararının iptali istemiyle açılan davanın reddine, hükümsüzlük istemli davanın kısmen kabulü ile davalı şirket adına tescilli 3.11.1998 gün ve 1998/15371 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, ilan isteminin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ile davalı...Tekstil Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalı...Tekstil Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ile davalı...Tekstil Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15'ar TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalı...Tekstil San. ve Tic.A.Ş.'den alınmasına, 20.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13128, Karar No: 2013/14025, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/13128 E.  ,  2013/14025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Tazminat hukukuna ilişkin davada Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 6102 sayılı TTK.'nun 1472. maddesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, davanın haksız fiilden kaynaklandığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi, yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Diğer taraftan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 69.maddesinde – “Bir binanın veya diğer yapı eserlerinin maliki, bunların yapımındaki bozukluklardan veya bakımındaki eksikliklerden doğan zararı gidermekle yükümlüdür” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, davacı ... şirketinin, işyeri sigorta poliçesi kapsamında sigortalısına ödediği hasar bedelini, haksız fiil sorumlusu olduğunu iddia ettiği bina sahibi davalıdan rücuan talep ettiği, davanın mutlak ticari nitelikte bulunmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 5 Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/158, Karar No: 2021/10206, Tarih: 23.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/158 E.  ,  2021/10206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Bursa 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/135 E. - 2018/459 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; mahallinde yapılan keşif sonucu Bursa ili, Osmangazi ilçesi, Hamitler mahallesi, ... ada ... parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1329, Karar No: 2016/5148, Tarih: 04.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1329 E.  ,  2016/5148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davası üzerine mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin ... kazandığını belirterek, 1.500 TL yardım nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep edilen nafakanın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile aylık 400 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 1.584 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

AAÜT'nin 9/2. maddesinde; “nafaka davalarında reddedilen kısım için avukatlık ücretine hükmedilmez” hükmü gereğince davada reddedilen kısım için davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, mahkemece; hüküm fıkrasının 5. bendinde davalı lehine vekalet ücretine karar verilmesi doğru değilse de belirtilen bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasında yazılı bulunan “Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.584 TL vekalet ücreti takdiri ile davacıdan alınıp davalı vekiline verilmek üzere davalıya verilmesine," cümlesinin hükümden çıkarılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş ve bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

#
Yargıtay — Esas No: 2006/31, Karar No: 2007/20, Tarih: 06.02.2007

Ceza Genel Kurulu 2006/11-31 E., 2007/20 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/11-31 E., 2007/20 K.**

**- KAMU DAVASI AÇILABİLMESİ ŞARTLARI

- TEMYİZ İSTİDA VE LAYİHASININ TEBLİĞİ VE CEVABI

- TEMYİZ MAHKEMESİNCE DAVANIN ESASINA HÜKMEDİLECEK HALLER VE KARAR TASHİHİ**- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 504 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 510 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 102 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 312 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 316 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

1- Sanık Korkmaz Y..... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak, Altan A........., Cafer Sait O...., Yılmaz Y....., Savaş Ö...., Metin Kemal Ö... ve Kenan K....K....... haklarında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan açılan davaların mükerrer olması nedeniyle CMUY'nın 253/3. maddesi gereğince

reddine,

2- Sanık Korkmaz Y.....'in özel belgede sahtecilik suçundan beraatine,

3- Sanıklar Korkmaz Y....., Altan A........., Cafer Sait O...., Yılmaz Y....., Savaş Ö...., Metin Kemal Ö..., Kenan K....K......., Mehmet Ş..... A....., Gürbüz Y....., Cengiz Y....., Metin P......., İbrahim S....., Sibel D......, İzzet S...., Ali E..... Y..... ve GülşenY.....'in cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak suçlarından, Süha S....., Serpil U......, Erdoğan Ö..., Recep K......., Reşat Y......., Ercan Ü...., GülşenO., Abdullah K........ B........, Erol B...., Bilal T.., Murat Y........, Cengiz E......, Recep O...., GülşenO......., Asiye E...., Ümit Y......., Burçin K......, Turgut K........, Yalçın. T.., Cengiz G...., Lütfi G.., İdris O.... ve İsa K.......'ün bu teşekküle yardım etmek suçlarından beraatlerine,

4- Tüm sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçlarından açılan kamu davalarında, sanıkların eylemlerinin 765 sayılı TCY'nın 510. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçunu oluşturabileceği, suçun niteliği, suç tarihi ve cezanın üst haddi dikkate alınarak haklarındaki kamu davalarının, 4758 sayılı Yasa ile değişik 4616 sayılı Yasanın 1/4. maddesi uyarınca kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine,

5- Sanıkların eylemleri bütünüyle 765 sayılı TCY'nın 510. maddesi kapsamında değerlendirildiğinden ayrıca 765 sayılı TCY'nın 504. maddesinde cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davalarında bir karar verilmesine yer olmadığına ilişkin, Beyoğlu 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 12.09.2003 gün ve 353-185 sayılı hüküm, katılan Hazine, Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu, Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu vekilleri ile şikayetçi Recep Erdoğan vekili tarafından temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 24.03.2004 gün ve 70-2245 sayı ile;