muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5294, Karar No: 2016/859, Tarih: 10.02.2016

Taraf ehliyeti, 6100 sayılı HMK'nın 114/1-d maddesi gereğince dava şartlarından olup, taraflarca ileri sürülmese dahi, mahkemece re'sen nazara alınabilecektir.

Sözleşme ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 638 maddesi hükmüne göre; ortaklık sözleşmesinde aksi kararlaştırılmadıkça adi ortaklar birlikte yada temsilci vasıtasıyla üçüncü kişilere karşı deruhte etmiş oldukları borçlardan müteselsilen sorumlu olurlar. Bu hükme göre alacağa ilişkin bu davanın adi ortakların müteselsil sorumluluğuna dayalı olarak her birine karşı açılması mümkündür. Aynı şekilde dava açılırken ve temyiz yoluna başvuru yaparken de de adi ortakların birlikte hareket etmesi zorunludur.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince;dava adi ortaklarca birlikte açılmış ise de temyiz yoluna davacı adi ortaklardan biri tarafından başvurulmuştur. Adi ortaklardan herbiri mecburi dava arkadaşı konumunda bulunduklarından davacı adi ortaklardan ... tek başına kararı temyiz etmesi mümkün değildir. Diğer adi ortak .. temyiz talebine muvafakatının bulunup bulunmadığının kararı temyiz eden .. çıkarılacak meşruatlı muhtıra ile belirlenmesi ve buna göre işlem yapılması yönündenbirlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22660, Karar No: 2022/498, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/22660 E.  ,  2022/498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Bozma ilamının 1 nolu bendi uyarınca uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa' nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24912, Karar No: 2016/5483, Tarih: 12.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/24912 E.  ,  2016/5483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Tarihi : 25.09.2014

Dava, iş kazasında yaralanan sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımlarının 5510 sayılı Yasa'nın 12., 21. ve 76. maddelerince tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı .... ve davalılardan S... A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan S... A.Ş.'den alınmasına, 12.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11091, Karar No: 2022/2019, Tarih: 09.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/11091 E.  ,  2022/2019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av.... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 31/12/2021 tarihli ve 14/01/2022 tarihli dilekçeler ile davadan feragat ettiklerini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 09/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20257, Karar No: 2010/4847, Tarih: 23.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20257 E.  ,  2010/4847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21966, Karar No: 2015/23295, Tarih: 25.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/21966 E.  ,  2015/23295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, astım ve bronşit hastalığı olduğunu, bu nedenle doktorun çalışamaz raporu verdiğini, işyerinin kabul etmediğini, başka hastanelerden de rapor aldığını, onu da kabul etmemeleri üzerine mecburen çıkışını almak zorunda kaldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının 11/07/2013 tarihinde işyerinden istifa ederek ayrıldığını, davacının istifasından geriye doğru 288 gün sürekli istirahat almış bir işçi olduğunu, aslında son derece sağlıklı ve hiç bir sorunu olmayan bir kişi olduğunu, davacı ve benzer durumda bulunan 10 civarında çalışanın bu durumlarının işyerince tespit edilerek rapor veren sağlık kurumu üst yönetimine rapor veren doktorlar hakkında şikayette bulunulduğunu, davacıya 202 gün için istirahat veren doktorun şikayet üzerine davacının istirahatini keserek işbaşı verdiğini, davacının hakem hastaneye sevkinin yapıldığını, davacının bir yıla yakın süre yürüttüğü gerçek dışı ve aldatıcı davranışlarının ortaya çıkacağı endişesi ile çeşitli sebepler bahane ederek hakem hastanesine gitmeyeceği yolunda beyanda bulunmuş ise de sonunda talebi kabul ederek hakem Hastane hazırlığı çerçevesinde Şevket Yılmaz Hastanesinde ilk tahlillerinin yapılmasından sonra bu hastanenin ... Tıp Fakültesine sevk etmesi üzerine işyerine gelerek istifasını verdiğini ve hakkında araştırma yapılmasına engel olduğunu, davacının işverenin güvenini kötüye kullandığını, davranışının cezai sorumluluğu gerektirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosyada mevcut raporlarda, davacının astım hastası olduğu ve tozlu-rutubetli ortamlarda çalışmasının uygun olmadığının belirlendiği, davacıya verilen raporlara davalı işveren tarafından itibar edilmemesi sebebi ile hakem hastane olarak ... Hastanesine davacının sevk edildiği, ... Hastanesinde yapılan tetkiklerden sonra davacının Tıp Fakültesine sevk edilmek istendiği, davacıya işyerinde uygun çalışma ortamı sağlanmaması sebebi ile iş akdini istifa etmek sureti ile davacının haklı sebeple feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin davacı tarafından feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin davacı tarafından feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı, astım ve bronşit hastalığı olduğunu, doktorun çalışamaz raporu verdiğini, işyerinin kabul etmemesi sebebi ile iş akdini feshettiğini iddia etmiş, davalı ise davacının sürekli rapor aldığını, hakem hastaneye sevk edildiğini, ... Hastanesinde ilk tetkiklerini yaptırdıktan sonra Tıp Fakültesine sevk edildiğini, daha sonra istifa ettiğini savunmuştur. Mahkemece, davacıya işyerinde uygun çalışma ortamı sağlanmaması sebebi ile iş akdini istifa etmek sureti ile davacının haklı sebeple feshettiği kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının almış olduğu raporlar konusunda davalının birtakım şüpheleri olmuş ve davacının raporunun gerçeği yansıtıp yansıtmadığı konusunda Üniversite Hastanesi'nden rapor ibrazı istenmiştir. Bu aşamada davacı sağlık sebepleriyle (dilekçesinde özel sebeplerle) istifa ettiğine dair dilekçe vermiştir. Öncelikle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/1-a bendinde işin niteliği itibariyle işçinin sağlığı ve yaşayışı için tehlike olursa işçiye haklı nedenle fesih imkanı tanınmıştır. Mahkemece davalının yaşadığı tereddütte gözönüne alınarak davacının işyerinde işini yapmasının sağlığı açısından tehlike oluşturup oluşturmadığı konusunda rapor aldırılarak davacı feshinin haklı olup olmadığı değerlendirilmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Eksik araştırma ile karar verilmesi hatalı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3152, Karar No: 2016/5681, Tarih: 08.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/3152 E.  ,  2016/5681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ile müdafiin yerinde görülmeyen itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2734, Karar No: 2013/1736, Tarih: 11.03.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/2734 E.  ,  2013/1736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... ilçesi ... mahallesi muhtarı olan sanık ...'ın su deposu inşaatında kullanılmak üzere kendisine teslim edilen inşaat malzemelerinden kullanılmayarak arta kalanının bir kısmını diğer sanık ...'e vermek ve bir kısmını da uhdesinde tutmak suretiyle sanıkların atılı zimmet ve zimmete iştirak suçlarını işledikleri iddiası ile ilgili olarak; artan malzemelerin demir, inşaat kalıbı, nakliye ve işçilik bedellerinin ödenmesinde kullanılıp kullanılmadığı ve inşaatın yapımında çalışan işçilere köy bütçesinden bedel ödenip ödenmediği hususlarında köy halkından kişilerin tanık sıfatıyla dinlenerek, sanıkların savunmalarında ileri sürdükleri hususların açıklattırılması, mahallinde yapılan keşif sonrası teknik bilirkişilerce hazırlanan rapordaki tespitler karşısında, inşaat konusunda uzman bilirkişilerin iştiraki ile mahallinde yeniden keşif yapılıp inşaatta kullanılan malzemeler, nakliye ve işçilik bedeli dahil toplam inşaat maliyetinin alınacak raporla saptanması ve arta kalarak depo edildiği belirtilen malzemelerin miktarının da tespit edilmesinden sonra, dava dosyasının Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi heyetine tevdii edilerek sanıkların uhdesinde köye ait inşaat malzemesi bulunup bulunmadığı, varsa miktarının ve parasal değerinin ne olduğu hususunda yeniden rapor tanzim ettirilmesinden sonra, hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16132, Karar No: 2015/33038, Tarih: 19.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/16132 E.  ,  2015/33038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2014/85532

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2010/274 (E) ve 2013/412 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü,

Sanığın katılana karşı kasten yaralama eylemini, kırdığı sandalyenin ayağı ile gerçekleştirmesi karşısında, sanık hakkında TCK'nin 86/3-e maddesinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

İddia, tanık beyanları ve dosya kapsamına göre, olay günü sanığın arkadaşları ile birlikte gece vakti katılanın bulunduğu köprü altına gelerek zorla para istemesi ve katılanın kabul etmemesi nedeniyle katılana karşı arkadaşları ile birlikte kasten yaralama eylemini gerçekleştirmesi suretiyle ilk haksız hareketin sanıktan geldiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamenin (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa yağma suçundan zorunlu müdafii görevlendirildiği ve bu suçtan beraat ettiği, mahkum olduğu basit yaralama suçundan zorunlu müdafii görevlendirilmesine gerek bulunmadığı halde vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin 12. paragrafının hükümden çıkartılarak yerine '' Sanık S.. M.. için yapılan zorunlu müdafilik ücreti olan 462 Tl nin çıkartıldıktan sonra kalan 1776 Tl nin sanıklar İbrahim, Mehmet ve Mustafa'dan eşit oranda alınmasına'' cümlesinin ilave edilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4924, Karar No: 2014/8277, Tarih: 22.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/4924 E.  ,  2014/8277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ...2. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R-

Dava, davacıların nüfus kaydında baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın soybağına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, uyuşmazlığın nüfus kaydında düzeltim niteliğinde olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Aile Mahkemeleri TMK.'nun 282 ve devamı maddelerinde sınırlı olarak belirtilen soybağının reddi (TMK.'nun 286. vd.) babalık, tanıma, tanımanın iptali gibi davalara bakmakla görevlidir. Somut olayda davacılar, annesi ve babasının gayriresmi birlikteliğinden doğduğunu, daha sonra babasının vefat etmesi nedeniyle annelerinin hanesine kaydedildiğini belirterek gerçek babalarının hanesine kaydedilmesini talep etmiştir. Davanın kabul edilmesi halinde küçüklerin baba adının değiştirilmesinin yanında nüfusta babası ile soybağı kurulacağından, dava bu niteliği itibariyle bir nesep davasıdır. Soybağı hukuku ile ilgili davalar 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin görev ve yargılama usullerine dair kanunun 4. maddesinde gösterilen davalardan olup TMK.'nun 282 vd. maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgili olan bu davanın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince... 2. Aile Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4544, Karar No: 2017/15224, Tarih: 21.12.2017

**13. Ceza Dairesi         2017/4544 E.  ,  2017/15224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf isteminin esastan reddi, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen hükmü 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde öngörülen yedi günlük yasal süreden sonra 17.08.2017 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 21/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/536, Karar No: 2014/1626, Tarih: 10.02.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/536 E.  ,  2014/1626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/70476

Mahkemesi : İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 07.11.2012

Numarası : 2010/209 - 2012/249

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 26.01.2011 ve önceki tarihlerdeki eylemleri nedeniyle silahlı terör örgütüne üye olma suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının (CMK 250. Maddesi ile Görevli) 13.05.2011 tarih ve 2011/86 nolu iddianamesi ile açılan davanın İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2012 tarih ve 2011/106 esas, 2012/203 sayılı kararı ile mahkumiyetle sonuçlandığı ve hükmün Dairemizin 10.02.2014 tarih, 2014/536 esas, 2014/1299 sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, sanığın inceleme konusu hükme ilişkin yardım yataklık suçunu oluşturduğu iddia ve kabul edilen 19.10.2010 tarihli silahlı örgütün popagandasını içeren yayınları bulundurmaktan ibaret eyleminin kesinleşen hükme ilişkin temadi eden örgüt üyeliği suçunun işlendiği tarihler içerisinde kaldığı, TCK'nın 314/3, 220/7. maddelerindeki atfın niteliğine göre dolayısıyla örgüt üyeliği suçunu oluşturan yardım fiilinin doğrudan örgüt üyeliği suçuna ilişkin temadi sürecinden çıkarılıp ayrıca cezalandırılmasının hukuken mümkün olmadığı gözetilerek sanığın hukuki durumunun CMK'nın 223/7. maddesi kapsamında yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1583, Karar No: 2017/4471, Tarih: 11.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/1583 E.  ,  2017/4471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.