muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1630, Karar No: 2015/1244, Tarih: 27.01.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/1630 E.  ,  2015/1244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından Gümrük İdaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2487, Karar No: 2018/3993, Tarih: 24.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/2487 E.  ,  2018/3993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.11.2016 gün ve 2019/379 Esas, 2016/358 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesini duruşmalı gerçekleştiren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 11.12.2017 günlü gerekçeli kararda zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16812, Karar No: 2022/7345, Tarih: 18.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/16812 E.  ,  2022/7345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av....dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 22/03/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat etmiş olup, yerel mahkemece (İtiraz Hakem Heyeti'nce) davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE; davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 18/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20014, Karar No: 2010/4019, Tarih: 15.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20014 E.  ,  2010/4019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2200, Karar No: 2019/4584, Tarih: 09.10.2019

**6. Ceza Dairesi         2019/2200 E.  ,  2019/4584 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve suç örgütüne üye olmak suçlarından mahkumiyetine ilişkin Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.02.2017 gün ve 2014/218 Esas, 2017/57 Karar sayılı hükmün sanık savunmanının temyizi üzerine Dairemizin 03.07.2019 gün ve 2019/701 Esas, 2019/4151 Karar sayılı ilamı uyarınca onanmasına karar verilmiştir.

Dairemizin anılan kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/09/2019 gün ve İtiraz-2017/28871 sayılı yazıları ile;

“Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24/02/2017 tarihli ve 2014/218 Esas, 2017/57 Karar sayılı kararında; sanık ... hakkında, suç işlemek için kurulan örgüte üye olma suçundan 5237 sayılı TCK’nın 220/2, 220/3, 62/1, 53/1-2-3, 58/9. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve tekerrür hükmü uygulanmasına; mağdur ...’na yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı TCK’nın 109/2, 62/1, 53/1-2-3, 58/9. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve tekerrür hükmü uygulanmasına hükmedilmiştir.

Sanık savunmanının başvurusu üzerine temyiz incelemesini yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesi 03/07/2019 tarihli ve 2019/701 Esas, 2019/4151 Karar sayılı kararında, sanıklar ... hakkında mağdur ...’na karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 109/3. madde ve fıkrasının (b) bendi ile uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır eleştirisi ile her iki suç yönünden hükmün onanmasına karar vermiştir.

Sanık ... savunmanları Avukat ... ve Avukat ... 16/07/2019 tarihli dilekçe ile itiraz yoluna gidilmesini talep etmişlerdir. Dilekçelerinde özetle, mahkemenin kararının gerekçesinin yetersiz olduğunu, sanığın mahkumiyetine ilişkin delil bulunmadığını, mağdurun rızası dahilinde hereket edildiğini, suçların oluşmadığını ileri sürmüşlerdir.

5271 sayılı CMK’nin 308. maddesinde öngörülen düzenleme çerçevesinde yapılan incelemede:

Dosya kapsamına, sanığın aşamalardaki savunmasına, diğer sanıkların anlatımlarına, mağdur/mağdurların ifadelerine, telefon dinleme kayıtlarına ilişkin tutanak içeriklerine ve tüm delillere göre;

1- Suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olma suçu yönünden;

5271 sayılı CMK’nin 308. maddesinde öngörülen düzenleme çerçevesinde yapılan incelemede:

Dosya kapsamına, sanığın aşamalardaki savunmasına, diğer sanıkların anlatımlarına, mağdur/mağdurların ifadelerine, telefon dinleme kayıtlarına ilişkin tutanak içeriklerine ve tüm delillere göre;

1- Suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olma suçu yönünden;

Sanık ...’nın, iddianamede anlatılan belli suçları işlemek amacıyla iştirak ilişkisi çerçevesinde dosyada anlatılan suça konu olay tarihinde ve öncesinde diğer sanıklarla suç işleme gayesi ile bir araya geldiğine ve devamlılık arz eden hiyerarşik yapı içerisindeki bir örgütsel yapı kuralları doğrultusunda hareket ettiğine ilişkin herhangi bir delil ve emare yoktur. Diğer bir anlatımla sanık ... ile suç örgütü kuran, yöneten ve bu örgüte üye olan diğer sanıklar arasında önceden kurulmuş veya ileriye yönelik devamlılık amaçlayan bir bağ yoktur. İddianamede ve hükmün gerekçesinde bu iddiayı doğrular somut herhangi bir delilden bahsedilmediği gibi toplanan deliller, sanığın ve diğer sanıkların beyanları, özellikle teknik takip sonucu elde edilen bilgi ve belgeler, sanık ... ile diğer sanıklar arasında gevşekte olsa hiyerarşik bir bağ veya suç işleme iradesinde devamlılık bulunduğunu, yasal anlamda disipline edilmiş örgüt ve örgüt bireylerinin ayrımsal fonksiyonel sorumluluk ve aktiviteleri ile somut özel görev ve işlevinin olduğunun kabulüne elverişli değildir.

Hal böyle olunca, sanık ...’nın suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olduğunun kabulünün mümkün bulunmadığı ve bu konuda hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğu düşünülerek Yüksek Dairenin onama kararına itiraz edilmesi düşünülmüştür.

2- Mağdur ...’na karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden;

Bu suç için mahkenin sübut yönünden hükme esas aldığı tek delil, mağdurun soruşturma aşamasında avukatı yanında kolluk görevlilerine verdiği beş sayfadan ibaret 02/02/2008 tarihli ayrıntılı ifadesidir.

İddianamede, mahkemenin gerekçesinde ve Yüksek Dairenin kabulünde somut olay şu şekilde anlatılmıştır:

2- Mağdur ...’na karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden;

Bu suç için mahkenin sübut yönünden hükme esas aldığı tek delil, mağdurun soruşturma aşamasında avukatı yanında kolluk görevlilerine verdiği beş sayfadan ibaret 02/02/2008 tarihli ayrıntılı ifadesidir.

İddianamede, mahkemenin gerekçesinde ve Yüksek Dairenin kabulünde somut olay şu şekilde anlatılmıştır:

Diğer sanık ...’un mağdur ...’nun kardeşi mağdur ...’na faizle 4.000 TL borç verip 12.000 TL bedelli senet aldığı, sanık ...’nin mağdur ... ’ın iş yerine gelip kardeşi Arif’in borcunu istediği, bir süre sonra diğer sanık ...’nun mağdur ... ’ın yanına gelip “Bu adamlar tehlikeli, borcunu zaman geçirmeden öde” diye konuştuğu, bundan çekinen mağdur ... ’ın bir kısım ödemeler yaptığı, bu ödemelerden tatmin olmayan sanık ...’nin talimatı üzerine adamları tarafından mağdur ... ’ın bir kafeteryaya zorla getirildiği, sanık ...’nin mağdurun annesini arayıp “ elimde akşama kadar 15.000 TL getirdiniz, getirdiniz, getirmediniz cesedini Sarıçam ormanlık alanından alırsınız” demesi üzerine mağdurun annesinin kolluk güçlerine olayı bildirmesiyle mağdur ... ’ın diğer sanık ... ve adamlarının elinden kurtarıldığı, daha sonra sanıklar ... ve ... tarafından tehditlerin devam ettiği, mağdurdan zorla 12.000 TL bedelli senet alındığı ve somut olayın bu şekilde gerçekleştirildiği belirtilmiştir.

Mağdur ...’nın sübut yönünden hükme esas alınan ifadesinin hiç bir yerinde, diğer sanıklar tarafından hürriyetinden yoksun kılındığı aşamada, sanık ...’nın bizzat bu eyleme katıldığına ya da diğer sanıkları azmettirdiğine ilişkin bir anlatımı yoktur.

Mağdurun ifadesinde, “Sanık ...’nın ‘Diğer sanıkların ve adamlarının tehlikeli kişiler olduğunu, kendisine (mağdura) zarar verebileceklerini’ söylediği, hatta hürriyetinin kısıtlandığı anda telefonla ...’ye ‘Bu tahsilat işinde ben kefilim, çocuğu (Mağduru) bırakın’ dediği” yer almıştır.

Mağdurun bu anlatımları dikkate alındığında, sanık ...’nın bizzat bu suça katıldığına ya da diğer sanıkları azmettirdiğine ilişkin mahkumiyetine yeterli kuvvetli ve inandırıcı bir delil bulunmadığı, bu nedenle hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğu düşünülerek Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 03/07/2019 tarihli ve 2019/701 Esas, 2019/4151 Karar sayılı ilamındaki hükmün “onanmasına” ilişkin kararının kaldırılmasına...” şeklinde belirterek itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve suç örgütüne üye olma suçlarında kurulan hükmün, Dairemizin 03/07/2019 tarihli ve 2019/701 Esas, 2019/4151 Karar sayılı ilamı uyarınca “Onanmasına” ilişkin kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, CMK 308/2, 3. maddeleri gereğince İTİRAZIN REDDİNE, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 09/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/848, Karar No: 2018/8971, Tarih: 17.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/848 E.  ,  2018/8971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

“02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12947, Karar No: 2015/2781, Tarih: 17.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2013/12947 E.  ,  2015/2781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :Beraat.

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar ... ve ...'ın sahibi, sanık ...’ın ise vardiya sorumlusu oldukları.... San. Tic. Ltd. Şti’de işçi olan katılanın, saat 21:45 sıralarında çalıştığı pres makinesine sıkışan malzemeyi almaya çalıştığı bir sırada, presin sağ kolu üzerine düşmesi sonucu yaşamsal tehlike geçirip, ağır derecede kemik kırkları oluşacak ve (sağ ön kol amputasyonu nedeni ile) duyu veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde yaralandığı olayda, yapılan yargılama sonunda, kusursuz oldukları gerekçesiyle beraatlerine karar verilmiş ise de, sanıklar ... ve ... müdafilerinin dosya içindeki bir kısım dilekçeleri ekinde yer alan işyeri talimatları ve iş yeri yönetim karar defteri suretleri altında üretim müdürü ve genel müdür ad ve imzaları, yine işveren olarak ... adı ve imzası bulunduğu görülmekle; iş yeri yönetim şeması ve söz konusu şirketin ticaret sicil kayıtları getirtilip, tüm ilgililerin dinlenilmesi ve bunların işyerindeki ve olaydaki rollerinin belirlenmesi, işyeri ortaklarının fiilen yönetim ile ilgilenip ilgilenmediklerinin tespit edilmesi, gerektiğinde bu konuda bilirkişi incelemesi yaptırılması suretiyle tüm sanıkların ve diğer ilgililerin hukuki durumlarının tespit ve tayini yerine “özellikle taksirli suçlar yönünden meydana gelen netice ile fail ya da faillere affolunabilecek eylem ya da eylemsizlikleri arasında illiyet bağının kurulabilmesinin kusurluluğun tespiti bakımından gerekli olmasına, her ne kadar sanıklara iş güvenliği mevzuatı uyarınca tazminat hukuku bakımından kusur izafe olunabilecek ise de sırf iş güvenliği mevzuatına aykırı olarak gerekli eğitimin verilmemiş olması, mevzuat uyarınca zaman zaman yapılması gereken denetimlerin yapılmamış olması, çalışma esnasında işin gereğine uygun biçimde yürütülmesi için lüzum eden direktiflerin verilmemiş ve dahası iş için gereken uygun teçhizatın seçilmemiş olması gibi nedenlerle cezai müeyyideyi sonuçlayacak kusurluluktan bahsedilemeyecek olması, gelişen teknoloji ile birlikte iş ve işçi güvenliğini daha iyi sağlayabilecek donanıma sahip makinelerin piyasada bulunmasının işletme çapı ve mali imkanları ölçüsünde bu makineyi temin etmeyen ve üretim prosesinde kullanmayan işveren ve temsilcilerinin sırf bu nedenle kusurlu sayılmalarının kabul edilebilir olmaması ve gerekli dikkat ve itinayı göstermeyen müştekinin kendi eyleminin de kazanın meydana gelmesinde etkin olması” şeklindeki isabetsiz gerekçelerle beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14645, Karar No: 2015/2294, Tarih: 03.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14645 E.  ,  2015/2294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mah. Sıf.)

Davacılar-karşı davalılar vekili tarafından, davalılar-karşı davacılar aleyhine 29.09.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil veya tazminat, karşı dava ile de elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan muhakeme sonunda; asıl davanın kabulüne karşı davanın reddine dair verilen 26.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili ile duruşmasız olarak asli müdahiller vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 03.03.2015 günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... ile karşı taraftan davacılar-karşı davalılar vekili Av. ... ile feri müdahil vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

03.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3761, Karar No: 2014/6816, Tarih: 11.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/3761 E.  ,  2014/6816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2013

NUMARASI : 2013/239-2013/575

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı çekin ön ve arka yüzü okunaklı onaylı örneği ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15977, Karar No: 2011/268, Tarih: 20.01.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/15977 E.  ,  2011/268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacılar ile davalılardan ... Ltd. Şti. Vekillerince temyiz edilmesi ve davacılar vekilince 15.09.2009 havale tarihli dilekçeyle de temyizden vazgeçmeleri üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Taraflar arasındaki iş kazası sonucu davalılardan talep olunan maddi ve manevi tazminat istemine dair, Mahkemece verilen 02.06.2009 tarihli karar, davacı vekilince süresinde temyiz edilmiş olup, bilahare davacı vekilinin vekaletnamesindeki yetkisine binaen temyiz talebinden feragat etmiş bulunduğundan davacı vekilinin vaki temyiz talebinin feragat nedeniyle reddine,

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

3-Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... yönünden davanın reddine, diğer davalı yönünden maddi tazminat isteminin reddine,manevi tazminat isteminin ise kabulüne karar verilmiştir.

Davacıların murisi sigortalı ...'in öldüğü iş kazasında sigortalının %20, davalı işveren ... Limited Şirketinin %30, davadışı ...'ün %50 oranında kusurlu olduğu,İstanbul Valiliğinin ise kusursuz olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.