muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/75, Karar No: 2015/1252, Tarih: 12.02.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/75 E.  ,  2015/1252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2014/423-2014/837

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacılar ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 13.300 TL asıl kira alacağına vaki itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda davanın kabulüne karar verildiği halde, gerekçeli hükümde davanın kısmen kabulüne, borca itirazın kaldırılmasına inkar edilen alacak 6.700,00 TL'nin %20'si olan 13.40 TL tazminatın davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Bu durumda inkar edilen asıl alacak 13.300 TL olmasına rağmen, hükmün 3 numaralı bendinde inkar edilen asıl alacak 6.700,00 TL olarak belirlendiğinden, kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

HMK'nun 298/2.maddesi ve 10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekillerin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek H.U.M.K.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazları ile sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20820, Karar No: 2011/6469, Tarih: 12.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20820 E.  ,  2011/6469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tesbit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ayrıca, davacı idare harçtan bağışık olmadığı halde muaf olduğundan bahisle harca hükmedilmemesi doğru değilse de, karardan sonra bu noksanlık tamamlandığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın Hazine yerine, davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

2-Bankaya bloke edilen kamulaştırma bedelinden davalılara ödenmemiş olan miktarların, adı geçenlerin mağduriyetlerinin önlenmesi bakımından adlarına açılacak üçer aylık vadeli hesaba yatırılmaması,

3-Davanın mahiyeti ve hükmedilen miktar nazara alındığında kendilerini vekille temsil ettiren taraflar lehine fazla vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan (2942 sayılı Yasanın 19. maddesi uyarınca davacı ...) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (Hazine) kelimesinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Bankaya bloke edilen kamulaştırma bedelinin davalılar adına açılacak üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına) ibaresinin yazılmasına,

C)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 8. ve 9. bentlerindeki (575,00) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (250,00) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19638, Karar No: 2016/13788, Tarih: 13.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/19638 E.  ,  2016/13788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli kararın davacı-davalı kadın vekiline tebliğine ilişkin mazbatada, tebligatın Tebligat Kanununun 21. maddesi gereğince, mahalle muhtarına yapıldığı görülmektedir. Mazbatalarda" adreste kimsenin bulunmadığı, en yakın komşu ...'a sorulduğu muhatabın adliyeye gittiğini beyan etmesi üzerine, evrakın mahalle muhtarına teslim edilip kapısına (2) nolu haber kağıdının yapıştırıldığı yine en yakın komşu ...'a haber bırakıldığı" yazılıdır. Muhatabın adliyeye gittiğini beyan eden komşunun imzası yada imzadan imtina ettiğine dair bir bilgi bulunmamaktadır. Bu haliyle davacı-davalı kadın vekiline gerekçeli karar tebliği usulsüzdür. Gerekçeli kararın davalı-davacı erkek vekiline usulüne uygun olarak tebliğinden ve temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 13.10.2016 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/10427, Karar No: 2023/7765, Tarih: 27.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/10427 E.  ,  2023/7765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/600 E., 2023/527 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Her ne kadar Tebliğnamede katılan Bakanlık dilekçesinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden temyiz sebebi bildirmediği yönünde görüş bildirilmiş ise de; temyiz dilekçesi incelendiğinde bu suç yönünden de sebep bildirdiği kabul edilerek inceleme yapılması gerektiği belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanığın farklı zamanlardaki dört ayrı eylemi nedeniyle " TCK 103/1, 103/3, 103/4, 31/2, (1. Olay), 103/1, 103/3-c, 103/4, 31/3, (2. Olay), 103/1, 103/2, 103/3-c, 103/4, (3. Olay), 103/1, 103/3-c, 103/4, 109/1-3.e, 109/5 (4. Olay), 53/1, 63 " sevk maddeleri uyarınca cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 30. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2023 tarihli ve 2022/25 Esas, 2023/121 Karar sayılı kararı ile; sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 20.06.2023 tarihli ve 2023/600 Esas, 2023/527 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 01.08.2023 tarihli ve 9-2023/85036 sayılı, katılan Bakanlık vekilinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin temyiz istemi yönünden ret, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna ilişkin temyiz istemleri yönünden onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 01.08.2023 tarihli ve 9-2023/85036 sayılı, katılan Bakanlık vekilinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin temyiz istemi yönünden ret, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna ilişkin temyiz istemleri yönünden onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın suç tarihlerindeki yaşı nedeniyle indirim yapılmamasının ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, Adli Tıp Kurumu raporunda mağdurenin duruşma sırasında halüsinasyon gördüğüne dair beyanlarının değerlendirilmediğine, intikalin 10 yıl sonra gerçekleştiğine, aile ortamının kalabalık olması nedeniyle atılı istismar suçunun işlenmesinin mümkün olmadığınıa, mağdurenin öğretmenlerine iki ağabeyinin istismarından bahsederken Mahkemede sadece sanığın istismarına dair anlatımda bulunmasının çelişki oluşturduğuna ve yargılama sırasında evlenmesinin sanığın evliliğine karşı çıkacağı düşüncesiyle iftira attığının delili olduğunu beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın cinsel eylemlerinin sarkıntılık düzeyini aştığı, atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından üst sınırdan, takdiri indirim uygulanmaksızın cezalandırılması, lehlerine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın mağdurenin ağabeyi olduğu, mağdure birinci sınıftayken kendi cinsel organını mağdurenin ön cinsel organına sürttüğü, beşinci sınıftayken cinsel organını mağdurenin ön özel bölgesine dokundurduğu, yedinci sınıftayken cinsel organını mağdurenin arka cinsel bölgesine soktuğu, on birinci sınıftayken evin kapılarını kilitlediği, mağdurenin kıyafetlerini çıkararak mağdureyi kucağına aldığı ve kendi odasına götürdüğü, burada mağdurenin vücudunu okşamak suretiyle istismarda bulunduğu ve hürriyetinden yoksun bıraktığı iddiasıyla cezalandırılması için kamu davası açıldığı, sanığın atılı suçlamaları reddettiği, mağdurenin öğretmenlerine anlatımı ile intikalin gerçekleştiği, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde mağdurenin istikrarlı ve ayrıntılı anlatımlarının anne ve babasının beyanları ile doğrulanması, anal mukozasında fissür tespit edildiğini bildirir rapor içeriği ve sanığın her aşamada farklı bir iftira sebebi ileri sürmesi nedeniyle atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına, eylemlerin sanık ... mağdurenin birlikte yaşadıkları ev ve eklentilerinde gerçekleşmesi nedeniyle unsurları oluşmadığından kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma, tanık ifadeleri, raporlar ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; mağdurenin birinci sınıfa gittiği dönemde Ankara ... köyü çeşme başında sanığın ön özel bölgesine çıplak olarak on dakika kadar sürtündüğünü iddia ettiği, eylemin gerçekleştiği olay yerinin tespitinin yapılıp fotoğraflanmasından, yine sanığın askere gidiş geliş tarihlerinin ilgili kurumdan sorulmasından sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Mağdurenin duruşma aşamasında halüsinasyon görmesi nedeniyle iftira attığına ve bu nedenle hastanede yattığına dair anlatımları, sanığın savunmasında mağdurenin ruhsal durumunda bozukluk olduğunu ileri sürdüğü, mağdurenin öğretmeni olan tanık Hülya'nın mağdurenin intikal öncesinde sinir krizi geçirdiğini beyan ettiği, ... Bayazıt Üniversitesinin 15.10.2021 tarihli raporunda mağdurenin sınırda zeka olduğunun ve fiilin anlam veya sonuçlarını algılama yeteneğinin yeterince gelişmediğinin belirtildiği, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 16.11.2022 tarihli raporunda mağdurenin normal zeka kapasitesinde olduğuna dair görüş bildirildiği bu nedenle raporlar arasında çelişki oluştuğu nazara alındığında; tam bir vicdani kanaatin oluşması bakımından mağdurenin dava dosyasındaki tüm raporlar ve ilgili kurumlardan istenecek tedavi evraklarıyla birlikte Adli Tıp Üst Kuruluna sevk edilerek gözlem altına alınıp muayenesi yapıldıktan sonra, mağdurede olay tarihi itibariyle herhangi bir akıl hastalığı ya da zayıflığı bulunup bulunmadığı, kendisine karşı işlenen eylemin ahlaki kötülüğünü idrak edip edemeyeceği, fiile karşı mukavemete muktedir olup olmadığı, akıl hastalığı veya zayıflığı var ise bu durumun beden veya ruh bakımından kendisini savunmasına mani olacak mahiyet ve derecede bulunup bulunmadığı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, akıl hastalığı veya zayıflığının hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar ve kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı hususlarında rapor aldırılmak suretiyle mevcut raporlar arasındaki çelişki giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Bozma sebeplerine göre Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 20.06.2023 tarihli ve 2023/600 Esas, 2023/527 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

3.Bozma sebeplerine göre Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 20.06.2023 tarihli ve 2023/600 Esas, 2023/527 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Ankara 30. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36099, Karar No: 2019/1398, Tarih: 16.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/36099 E.  ,  2019/1398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 15/08/2007 tarihinde davalılardan ... San. A.Ş.'de işe başladığını, davalı şirketin işyeri devri yaptığını ve davacının diğer davalı .... A.Ş.'de bilgi işlem elemanı olarak çalışmaya devam ettiğini, son aldığı ücretin net 1.960,00 TL olduğunu, davacının tüm çalışma süresince haftada 5 gün 08:30 - 18:45 saatleri arasında ve Cumartesi günleri 08:30 - 15:00 saatleri arasında çalıştığını, primlerinin SGK'ya eksik olarak bildirildiğini, resmi bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ve diğer işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacağının davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalıların Cevabının Özeti:

Davalı ... San. A.Ş. vekili; davacının dava tarihi itibariyle işçilik alacaklarının zamanaşımına uğradığını, diğer davalı ile devir işlemleri olduğunda devir tarihine kadar olan tüm işçilik alacaklarının devir alan diğer davalı şirkete ödendiğini, davacının taleplerinin gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı .... A.Ş. vekili; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacının müvekkil şirkette sadece 17 gün çalışmasının olduğunu, bu çalışmasının tüm karşılıklarının ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacağının davalılardan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporundaki fazla çalışma ücreti hesabının doğru yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftalık 5,5 saat fazla çalışma yaptığı tespit edilmiş, ancak raporun hesaplama kısmında haftalık 6,75 saat üzerinden fazla çalışma ücreti belirlenmiştir. Dosya içeriğine uygun olan haftalık 5,5 saat fazla çalışma üzerinden hesaplama yapılarak karineye dayalı makul indirime (taktiri indirime) gidilerek karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftalık 5,5 saat fazla çalışma yaptığı tespit edilmiş, ancak raporun hesaplama kısmında haftalık 6,75 saat üzerinden fazla çalışma ücreti belirlenmiştir. Dosya içeriğine uygun olan haftalık 5,5 saat fazla çalışma üzerinden hesaplama yapılarak karineye dayalı makul indirime (taktiri indirime) gidilerek karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 16/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30552, Karar No: 2018/3465, Tarih: 27.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30552 E.  ,  2018/3465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11847, Karar No: 2022/11111, Tarih: 08.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/11847 E.  ,  2022/11111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kabul edilerek bu suç ile kasten yaralama suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davalarının düşmesi ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 07.12.2021 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, bu husus mahallinde araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.