muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/26503, Karar No: 2014/20609, Tarih: 11.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/26503 E.  ,  2014/20609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 06.12.2013 tarihinde tebliğ edilen temyiz isteminin reddine dair 02.12.2013 tarihli ek kararı 10.04.2014 tarihinde temyiz etmesine rağmen CMK’nın 232/6. maddesine uygun olarak, ek karara karşı başvurulacak yasa yolu mercii, süresi ve şeklinin açıkça belirtilmemesi nedeniyle, ek kararın süresinde temyiz edildiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 02/12/2013 gün ve 2013/5 esas sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair kararın istem gibi ONANMASINA, 11/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6042, Karar No: 2017/873, Tarih: 21.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/6042 E.  ,  2017/873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, 2004 yılında evlenmesi gündeme geldiğinde annesinin kooperatif ortaklığını kendisine usulen devretmesini, ileride ihtiyacı olduğunda geri vereceğini söylediğini, noterlikte karşılığında hiçbir bedel almaksızın annesine devrettiğini, eşinden aralık 2012 tarihinde boşandığını, daha sonra annesine sözlü olarak ortaklığı devretmesini istediğini, annesinin devre yanaşmadığını ileri sürerek 12.11.2004 tarihinde ...'den ...'ye devredilen ... Konut Kooperatifi ortaklık payının devrinin iptali ile kooperatif ortaklık payının ... adına ortaklık pay defterine kaydedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kooperatif üyelik hakkı devir sözleşmesi ile tüm aktif ve pasifi ile birlikte gayri kabili rücu olmak kaydı ile devir ve temlik ettiğini, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununda öngörülen şekle uyularak kooperatif üyelik hakkının müvekkiline devredildiğini, hak düşürücü süre ve zamanaşımı sürelerinin de geçtiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında inanç sözleşmesi olduğunun iddia edildiği, davacının iddiasını yazılı delil ile ispatlaması gerektiği, delil başlangıcının bulunmadığı, yemin deliline dahi dayanılmadığı, davacının isim ve imzasının olduğu, herhangi bir çekince koymadığı hisse devir sözleşmesinin aslında belli bir şarta bağlı olarak yapılmış olduğunun, aradan yaklaşık 10 yıllık süre geçmesi sonrası ileri sürmesi dürüstlük kuralına da aykırı bulunduğu, sözleşmeyi imzalayan davacının imzaladığı bu sözleşmenin geçersizliğini ortaya koyabilecek herhangi bir somut veri ve somut delil olmadığı, davalı kooperatif açısından ise iddia olunan inanç sözleşmesinin tarafı bulunmadığından pasif husumet sahibi dahi olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Üyelik tespiti davalarında, kooperatif yasal hasım konumundadır. Mahkemenin gerekçesinde kooperatif hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiği belirtilmiş olmasına rağmen, hüküm kısmında ayrıca bu konuda bir karar oluşturulmadığı ve doğrudan davanın reddine karar verildiği anlaşılmış olup, sonucu itibariyle doğru olan kararın bu davalı hakkındaki gerekçenin bu bölümünün çıkarılarak HUMK'nın 438/son maddesi gereğince değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.

Üyelik tespiti davalarında, kooperatif yasal hasım konumundadır. Mahkemenin gerekçesinde kooperatif hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiği belirtilmiş olmasına rağmen, hüküm kısmında ayrıca bu konuda bir karar oluşturulmadığı ve doğrudan davanın reddine karar verildiği anlaşılmış olup, sonucu itibariyle doğru olan kararın bu davalı hakkındaki gerekçenin bu bölümünün çıkarılarak HUMK'nın 438/son maddesi gereğince değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/362, Karar No: 2013/12327, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/362 E.  ,  2013/12327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2'şer kez) suçlarından sanıklar ... ve ...'ün yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Akyazı Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.09.2009 gün ve 2007/248 Esas, 2009/222 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141, 5271 sayılı CMK.nın 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK.nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan reddedilen delillerin açıkca gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanıkların suç oluşturduğu sabit görülen fiillerinin ve bunların nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği ve hükmün CMK.nın 230. maddesine uygun şekilde gerekçe içermemesinin, aynı Kanunun 289/1-g maddesinde kesin hukuka aykırılık hali olarak düzenlendiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Üst Cumuhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3544, Karar No: 2013/9649, Tarih: 10.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3544 E.  ,  2013/9649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.01.2012 tarih ve 2012/150 Esas sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati tedbir isteyen (davacı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince dava dışı ...-... Dış Tic. Ltd. Şti’nden satın alınan 1.000.540 ton ham ayçiçeği yağının davalıya ait depodan davalı tarafından müvekkiline teslim edilmediğini, yağların depoda kalmasının yağların asit değerlerinin yükselmesine ve değer kaybına neden olacağını ileri sürerek, davalının haksız el atmasının önlenmesini ve yağların müvekkiline teslimi konusunda ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, davaya konu mallar üzerinde fer’i müdahil bankanın rehni olup, malların anılan banka adına depoda tutulduğunu ve bu bankaca verilen yazılı bildirim olmadan serbest bırakılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.Fer’i müdahil banka vekili, müvekkili banka ile dava dışı ...-... Dış Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanan genel kredi sözleşmesi uyarınca müvekkilinin dava konusu yağlar üzerinde rehin ve hapis hakkının bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebi tensip tutanağındaki hususlar ve eksiklikler ikmal edildikten sonra yeniden değerlendirilmek ve temyiz yolu açık olmak üzere 19.07.2012 tarihinde reddedildiği, davacı vekilinin 18.12.2012 tarihli celsede yeniden ihtiyati tedbir talebini yinelemesi üzerine, aynı celsede verilen ara kararı ile dava konusu mallar üzerinde rehin ve hapis hakkı iddiasının bulunduğu ve bu iddiayla ilgili olarak ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nde yargılamanın devam ettiği, rehin ve hapis hakkı konusunun bu mahkemece tartışılacağı gerekçesi ile ihtiyati tedbir talebinin ikinci kez reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-6100 sayılı HMK’nın 391/3 maddesi ile ihtiyati tedbir talebinin reddi halinde kanun yoluna başvurma olanağı getirmiştir. Ancak temyiz edilen bir kararın Yargıtay tarafından temyiz incelemesinin yapılabilmesi için öncelikle kararın taraflara usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi ve süresi içerisinde temyiz edilmiş olması gerekmektedir. Bundan başka, ihtiyati tedbir kararının anılan kanunun 391/2 maddesi hükmü uyarınca gerekçeli karar şeklinde yazılması gerekmekte olup, esasen Yargıtay denetiminin de gerekçeli karar üzerinden yapılması mümkündür. Temyiz edilen ara karar, bu hususları kapsamadığından, temyiz denetimi mümkün değildir. Bu durumda, mahkemece, 18.12.2012 tarihli ihtiyati tedbir talebinin reddine dair verilen kararın, HMK'nın 391/2. maddesine uygun olarak ve gerekçeli şekilde yazılmamış olduğundan bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden ihtiyati tedbir isteyene-davacıya iadesine, 10.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6169, Karar No: 2011/21680, Tarih: 16.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/6169 E.  ,  2011/21680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Şişli 5 As. C. M)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 231 s.k'nun 359/a-2 maddesi geeiği tecziyesi istemi ile açılan kamu davasında beraat kararı

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.05.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8 maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23781, Karar No: 2015/35739, Tarih: 14.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/23781 E.  ,  2015/35739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/222164

MAHKEMESİ : Ağrı(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2014

NUMARASI : 2013/169 (E) ve 2014/25 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca üçer kez cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmış olmasına karşın, mahkemece bu konuda karar verilmemiş ise de, zamanaşımı süresi sonuna kadar bu konuda karar verilebileceği düşünülerek yapılan incelemede; temyizen incelenecek yazılı bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla, karar vermeye yer olmadığına, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/901, Karar No: 2013/1842, Tarih: 25.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/901 E.  ,  2013/1842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif ortaklığının iptali ve tescil davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının davalı kooperatifin üyesi olduğu sırada ....08.2001 tarihinde hissesini kardeşi ....'ya devir ettiğini,....'nın şeklen ortak olarak görünmesine rağmen aidat ödemelerini davacının yaptığını, ...'nın davalı ... ile evli iken çocuksuz olarak öldüğünü, mirasçı olarak eşi ... ile annesi davalı ... ve babası ...'yı bıraktığını, bunlar adına kooperatif üyeliğinin intikal ettiğini ileri sürerek, davalılar adına intikal eden kooperatif ortaklığının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının kooperatif üyeliğini murisi ölen kocası ....'ya devir ettiğini, bu nedenle kooperatifle ilgisinin kalmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, kooperatif aidatlarının ödenmesine ilişkin dekont asılları davacı elinde bulunduğundan bu paraların davacı tarafından yatırıldığının kabulü gerektiği, davalı anne ve babanın kabul beyanının olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile miras yoluyla davalılara intikal eden ortaklığın iptaliyle davacı adına tesciline, davalı kooperatif hakkındaki davanın ise husumet yokluğundan reddine dair verilen kararın davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; ... .... Hukuk Dairesi'nin ....06.2010 tarih 2009/1568 Esas 2010/7513 Karar sayılı ilamıyla;davacı devirden sonraki aidat ödeme makbuzlarını ibraz etmiş ve mahkemece de bu durum ödemelerin davacı tarafından yapıldığının kanıtı olarak görülmüş ise de,davacı ikametinin ve kooperatif merkezinin ...’de bulunması ve müteveffa ...’nin o tarihlerde ...’da çalışıyor olması karşısında bu durumun davalı ...’nun aleyhine davacı iddialarının kanıtı olamayacağı, ayrıca, davacının anne ve babası olan terekenin diğer mirasçıları durumundaki davalıların davayı kabul beyanlarının tarafların sıfatı ve uyuşmazlığın niteliği nazara alındığında davanın kabulü için yeterli bir gerekçe olamayacağından mahkemece, davacı iddialarının usule uygun delillerle kanıtlanmamış olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş, mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda dosya kapsamına göre, bozma kararındaki gerekçelerle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4590, Karar No: 2020/5450, Tarih: 29.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/4590 E.  ,  2020/5450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

... Bölge Adliyesi Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının davacılar vekilince murafaa talepli olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Murafaa için belirlenen günde duruşmalı temyiz eden davacı ... ve vekili avukat ... ile davalı ... vekili avukat ... geldi. Hazır olan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra kararın açıklanması başka güne bırakıldı. Yapılan incelemede temyiz dilekçesinin süresinde verildiğinin anlaşılması üzerine, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, davacı ...'ya omurilik tümörü tanısı konulduğunu ve davalı doktor tarafından ameliyatının yapıldığını, ancak ameliyat sonrası ayaklarının ve belden aşağısının hareket etmediğini, doktor hatası nedeniyle ameliyat sonrası %85 oranında vücut fonksiyonunu kaybettiğini, ameliyat ve sonrası hakkında tam olarak aydınlatılmadığını ve aydınlatılmış onayının alınmadığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı için 1.000,00.-TL maddi ve 150.000,00.-TL manevi, davacı ... için 60.000,00.-TL manevi, davacılar ... ve ... için ayrı ayrı 30.000,00.-TL manevi tazminatın ameliyat tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı; davacılar, istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi, davacıların istinaf taleplerinin esastan reddine, karar vermiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

SONUÇ: Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.540,00 TL duruşma avukatlık parasının davacılardan alınarak davalıya ödenmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 29/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8318, Karar No: 2017/4287, Tarih: 08.06.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/8318 E.  ,  2017/4287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davada Hazine ve Orman İdaresi taraf olup, taşınmaz üzerinde meşe ağacı bulunduğu, mahkemece orman yönünden de araştırma yapılmış olmakla, orman yönünden araştırma yapılması gerektiğinden, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun ....01.2017 tarih ve ... sayılı kararı ile kabul edilen Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay .... Hukuk Dairesi'ne ait bulunmaktadır. Bu nedenle dosyanın, anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 08.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12315, Karar No: 2023/2601, Tarih: 03.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/12315 E.  ,  2023/2601 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2019 tarihli ve 2019/90 Esas, 2019/537 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314/2, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 3-5/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62, 53/1-2-3, 58/9, 63 üncü maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 24.09.2020 tarihli ve 2020/374 Esas, 2020/687 sayılı Kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 14.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının (lehe/aleyhe) temyiz istemi özetle;

-Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

-Kabule esas alınan delillerin soyut iddialardan ibaret olduğuna,

-Usul ve kanuna aykırı mahkumiyet kararı verildiğine,

-Eksik araştırma, inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna,

-Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

PKK/KCK silahlı terör örgütüne üye olduğu iddiasıyla Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan iddianame kapsamında mahkemece yapılan yargılama sonunda Diyarbakır 10. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütü üyesi olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE