muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4873, Karar No: 2024/3488, Tarih: 15.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4873 E.  ,  2024/3488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/173 E., 2023/827 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Dazkırı Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/175 E., 2021/240 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine, kadının istinaf istinaf başvurusunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin kadına yönelik sürekli fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığı, içki ve alkol bağımlısı olduğu, kadını aile ziyaretlerinde yalnız bıraktığı, hakaret ettiğini ve müvekkilini istemediğini, sevmediğini söylediği, ortak çocuğun ihtiyaçlarını karşılamadığı, müvekkilini ailesinin ev işlerini yapmaya zorunlu bıraktığı, kıyafet konusunda baskı uyguladığı, sebepsiz yere suçladığı, hakaret küfür azarlama küçük düşürücü davranışlarda bulunduğunu iddia ederek; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin kadına verilmesine, çocuk için aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 30.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili davaya cevap dilekçesinde özetle; kadının basit bir meseleden ötürü tartışma çıkardığını, ailesini arayarak evi terk ettiğini, birleşme önerisini reddetmesi üzerine kadına eve dön ihtaratı gönderince eldeki davanın açıldığını, kadının yemek yapmadığını, erkeğe sevgi ve saygı göstermediğini, sinir hastasıyım diyerek tartışma çıkarıp ev eşyalarını sağa sola fırlattığını, dışarı çıkmayıp eve kapandığını, anti depresan kullandığını, kullanmadığında sürekli sorun çıkardığını belirterek tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, kadının boşanmanın fer'îsi taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin kadına şiddet uyguladığı, davacı kadına davalı erkek tarafından izafe edilen kusurların ispatlanamadığı, evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde erkek eşin tam kusurlu olduğu , boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği ve kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesinin çocuğun üstün yararına olduğu gerekçesi ile; davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk yararına aylık 250,00 tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 250,00 TL tedbir 350,00 TL yoksulluk nafakası ile kadın yararına 8.000,00 TL maddî, 5.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, kabul edilen tazminatlar, tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakası miktarı yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, aleyhe hükmedilen yoksulluk nafakası ile tazminatlar yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, aleyhe hükmedilen yoksulluk nafakası ile tazminatlar yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğe yüklenen fiziksel şiddet kusurunun devamlılık arz ettiği, erkeğin bu kusuru dışında kadını 3. Kişilerin yanında sürekli azarlama kusurunu da işlediği, erkek eşin Dazkırı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/46 D.iş sayılı kararı ile kadına eve dön ihtarında bulunduğu, terk ihtarı gönderen taraf diğer tarafın ihtar tarihinden önceki kusurlu davranışlarını affetmiş ya da en azından hoşgörü ile karşılayacağı, kadına kusur olarak isnat edilen vakıaların erkeğin terk ihtarı gönderme tarihinden önceye ait olduğu, ihtar tarihinden önceki bu olaylara dayanılarak kadına kusur yüklenemeyeceği, ihtardan sonra yeni bir olayın varlığı iddia ve ispat edilmediği, gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tamamen kusurlu olduğu, tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri ile tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, yaşları, evliliğin süresi, beklenen menfaatlerin kapsamı, tazminata esas olan fiilin ağırlığı, günün ekonomik koşulları, kadının ve ortak çocukların zorunlu ihtiyaçları ve hakkaniyet kuralları birlikte değerlendirildiğinde kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakasının ve çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakasının az olduğu ve istinafa konu sair yönlerden kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile; kadının istinaf başvurusunun kusur belirlemesi, tazminatlar ile yoksulluk ve iştirak nafakasının miktarı yönlerinden kabulü ile, kusur gerekçesinin düzeltilmesine, İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili bentleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle ortak çocuk yararına aylık 500,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 500,00 TL yoksulluk nafakası ile 30.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata, kadının sair, erkeğin ise tüm istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek ve kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakaların kabulü şartları ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek ve kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakaların kabulü şartları ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü 175 inci, 182 inci ve 330 uncu maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8131, Karar No: 2012/44, Tarih: 02.01.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/8131 E.  ,  2012/44 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, kasten yaralama

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında;

a- 765 sayılı TCK'nın 456/4, 51/1, 59/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme ( 305 YTL Adli Para Cezası)

b- 765 sayılı TCK'nın 456/4, 62, 51/1, 59/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme ( 203 YTL Adli Para Cezası)

c- 765 sayılı TCK'nın 516/ilk, 522, 51, 59/2, 647 sayılı Kanunun 4, 5, 6. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme ( 1.001 YTL Adli Para Cezası)

2- Sanık ... hakkında;

a- 765 sayılı TCK'nın 456/4, 51/1, 59/2, 647 sayılı Kanunun 6. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme ( 305 YTL Adli Para Cezası)

Temyiz edenler : Sanıklar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından hükmolunan adli para cezalarının miktarı ve 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesindeki temyiz sınırı nazara alındığında hükümlerin kesin olması nedeniyle sanıkların temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce sonradan benimsenen 13.12.2005 tarih, 2005/8-155 esas, 2005/164 sayılı kararına göre, suç tarihi itibariyle adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5. maddesi ile belirlenen 450 TL'sını geçemeyeceği gözetilmeden sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 765 sayılı TCK'nın 516/ilk maddesi gereğince uygulanan temel adli para cezasının "450 TL" ye, sonuç adli para cezasının ise "993 TL" ye indirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7880, Karar No: 2014/5383, Tarih: 21.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7880 E.  ,  2014/5383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş (iki kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/33249, Karar No: 2024/6066, Tarih: 07.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/33249 E.  ,  2024/6066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/3547 E., 2019/212 K.

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2017 tarihli, 2017/30 Esas ve 2017/570 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine mahkumiyet hükmü kaldırılarak beraat kararı verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Tebliğnamede hükmün bozulması gerektiği yönünde görüş belirtilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; bilirkişi raporunda suça konu yerin bina vasfında olduğunun belirtmesi karşısında, sanığın eylemi sabit olup Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ruhsat ve imara aykırı olarak balkonunu pimapen doğrama, cam ve ahşap pergule ile kapalı alana dönüştürdüğü ve yapılan imalatların bina vasfında olduğu, sanığın savunması, bilirkişi raporu, tutanak ve tüm dosya kapsamı karşısında eylemin sabit olduğu İlk Derece Mahkemece kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ruhsat ve imara aykırı olarak balkonunu pimapen doğrama, cam ve ahşap pergule ile kapalı alana dönüştürdüğü ve yapılan imalatların bina vasfında olduğu, sanığın savunması, bilirkişi raporu, tutanak ve tüm dosya kapsamı karşısında eylemin sabit olduğu İlk Derece Mahkemece kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Dosya içinde bulunan fotoğraflar ve bilirkişi raporundan mevcut balkonun pimapen doğrama, cam ve ahşap pergola ile kapatılmış olduğu, kapalı alan kazanımına yol açan başkaca imalatın bulunmadığı, sanık tarafından açık balkonda sonradan ilave edilen pimapen doğrama, cam ve ahşap pergolanın kapalı alan oluşturduğu, ancak kullanılan malzemelerin özellikleri dikkate alındığında, gerektiğinde sökülebilir nitelikte olduğu ve binanın taşıyıcı unsurlarını etkilemeyen balkon kapatmaktan ibaret eylemin, imar kirliliğine neden olma suçunu oluşturmadığı gerekçesiyle sanık hakkındaki ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen hususlar karşısında, sanık hakkında beraat kararı verilmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede:

Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış ve Dairemizce de benimsenen Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun (YCGK) 05.07.2022 tarihli ve 2021/3598 Esas, 2022/528 Karar sayılı kararına göre Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açmaksızın dosya üzerinden inceleme yapıp dosyadaki mevcut deliller değerlendirilerek ilk derece mahkemesinden farklı sonuca ulaşmasında hukuka aykırılık bulunmadığını belirtmesi karşısında Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden, yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4563, Karar No: 2023/4396, Tarih: 19.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/4563 E.  ,  2023/4396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2014 tarihli ve 2011/202 Esas, 2014/387 Karar sayılı kararı ile; sanığın basit cinsel saldırı suçunu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223

üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinin son cümlesiyle üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 11.02.2018 tarihli ve 14-2015/129927 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Dosya kapsamı itibariyle sanığın, duygusal yakınlığının bulunduğu katılana karşı basit cinsel saldırı suçunu işlediğinin sabit olması karşısında mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanığın Temyiz İsteği

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 11.02.2018 tarihli ve 14-2015/129927 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Dosya kapsamı itibariyle sanığın, duygusal yakınlığının bulunduğu katılana karşı basit cinsel saldırı suçunu işlediğinin sabit olması karşısında mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanığın Temyiz İsteği

Katılanın olay tarihinden dört gün sonra çektirdiği grafilerdeki görülen kırığa kendisinin sebebiyet vermediği, olayı duyan katılanın ailesinin uyguladığı şiddet neticesinde meydana gelmiş olabileceğine, yine adli tıp kurumunca istenmesine karşın beyin tomografilerinin gönderilmemesi sebebiyle eksik araştırma neticesinde hüküm kurulduğuna, katılanın olay sırasında ellerinin bağlandığı iddiasına karşın alınan adli muayene raporunda her iki kol bileği yerine sadece sol el bileğinde kızarıklık görülmesinin bu iddiayı çürüttüğü, adli raporlar ve tanık anlatımları neticesinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmadığının sabit olduğu, atılı suçların oluşmamasından ötürü beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR