muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/731, Karar No: 2019/1997, Tarih: 02.04.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/731 E.  ,  2019/1997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım etmek, kasten öldürmeye teşebbüs etmek, kasten öldürmeye teşebbüse yardım etmek, tasarlayarak öldürmeye azmettirme

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ...'nın;

...'ı kasten öldürme suçundan; TCK'nin 81, 62, 53. maddeleri uyarınca; 25'er yıl hapis cezası,

Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ün; ...'ı kasten öldürmeye yardım etmek suçundan; TCK'nin 81, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca; 8'er yıl 4'er ay hapis cezasına dair Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/07/2017 tarih ve 2016/158-2017/261 sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine,

Sanık ...'nın; ...'ı tasarlayarak öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; TCK'nin 82/1-a, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca; 12 yıl 6 ay hapis cezasına,

Sanık ...'nın; ...'ı tasarlayarak öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; TCK'nin 82/1-a, 29, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca; 11 yıl 3 ay hapis cezasına,

Sanıklar ... ve ...'nın; ...'ı tasarlayarak öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan; TCK'nin 38/1, 82/1-a, 29, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca;12'şer yıl 6'şar ay hapis cezasına, Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ün; ...'ı tasarlayarak öldürmeye teşebbüse yardım etmek suçundan; TCK'nin 82/1-a, 35, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca; 5'er yıl 5'er ay hapis cezasına dair Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/07/2017 tarih ve 2016/158-2017/261 sayılı hükmünün CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılmasına,

Sanıklar ... ve ...'nın;

...'ı tasarlayarak öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan; beraatlerine,

Sanık ...'nın;

...'ı kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; TCK'nin 37, 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca; 8 yıl 4 ay hapis cezası,

Sanık ...'nın;

...'ı kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; TCK'nin 37, 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 6 yıl 3 ay hapis cezası,

Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ün;

...'ı kasten öldürmeye teşebbüse yardım etmek suçundan; TCK'nin 81, 35, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca; 4'er yıl 2'şer ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca sanıklar Uğur ve Erdinç müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin takdiren REDDİNE karar verilmiştir.

Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ün;

...'ı kasten öldürmeye teşebbüse yardım etmek suçundan; TCK'nin 81, 35, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca; 4'er yıl 2'şer ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca sanıklar Uğur ve Erdinç müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin takdiren REDDİNE karar verilmiştir.

Sanıklar ... ve... haklarında mağdur ...’i tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme, sanıklar...ve ...haklarında maktul ...’ı kasten öldürme, mağdur ...'i tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar..., ..., ... ve ... haklarında maktul ...’ı kasten öldürmeye yardım etme, mağdur ...’i tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçları nedeniyle Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen 11.07.2017 tarih ve 2016/158 esas, 2017/261 karar sayılı mahkumiyet hükümleri sanıklar müdafileri, katılanlar vekili ve Cumhuriyet Savcısı tarafından istinaf edildiği, istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi 17.07.2018 tarih ve 2017/2850 esas, 2018/1771 karar sayılı karar verdiği, bu karara karşı sanıklar..., ..., ... ve .. müdafileri süresinde süre tutum dilekçeleri verdikleri, ancak gerekçeli kararın kendilerine tebliğinden itibaren 7 günlük yasal süre geçtikten sonra kararı temyiz ettikleri, süre tutum dilekçelerinde temyiz nedenlerini belirtmedikleri anlaşıldığından sanıklar...,..., ...ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek, hükümler sanıklar ...ve ...müdafii, sanık ... ve katılanlar vekilinin temyiz istemi ile sınırlı olarak incelenmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi 17.07.2018 tarih ve 2017/2850 esas, 2018/1771 sayılı kararının, sanık ...’in sübuta, sanıklar ... ve ... müdafinin eksik soruşturmaya, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suçların unsurlarının oluşmadığına, şahısta hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, beraat etmeleri gerektiğine, katılanlar vekilinin, mağdur ...'e karşı tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçunun oluştuğuna, sanık ... için uygulanan haksız tahrik hükümlerinin doğru olmadığına, sanıklar... ve ... haklarında verilen beraat kararlarının doğru olmadığına, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna yönelik sebeplerle temyiz edildiği görülmekle bu sebeplerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde, yukarıda belirtilen hususlar dışında temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

1- Mahkemenin kabul ve takdirine göre, sanık ... hakkında maktul ...’ı kasten öldürme, sanıklar... ve...haklarında mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar ...,...,... ve... haklarında mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçlarından kurulan mahkumiyet, sanıklar... ve ... haklarında mağdur ...’i tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde; temyiz itirazlarının, ESASTAN REDDİNE,

2- Sanıklar...ve... haklarında maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olaydan bir gün önce sanık ...'nun babas... ile mağdur ... arasında su meselesinden dolayı tartışma meydana geldiği, olay günü akşam saatlerinde sanıklar ..., ......,....,... ve ...'ın ... isimli kafede oturdukları, mağdur ...'in de bu kafeye yaklaşık 100 metre uzaklıktak... Kıraathanesinde arkadaşı maktul ... ile birlikte oturdukları, mağdur ve maktulün kıraathaneden mağdurun aracıyla ayrıldıktan sonra sanıkların, sanık ...'ya ait araçla mağdurun aracını takibe koyuldukları, mağdurun evinin yakınlarına geldiklerinde sanıkların mağdurun önünü kestikleri, sanık ...'in tüfekle mağdura doğru ateş ettiği, mağdurun araçtan çıkarak yakında bulunan çöp konteynırının arkasına saklandığı bu nedenle isabet almadığı, bu esnada mağdurun aracından maktul ...'ın ellerini havaya kaldırarak dışarıya çıktığı, bunu gören sanık ...'in maktul ...'a ateş ederek maktulün ölümüne sebep olduğu olayda;

Sanıkların asıl hedeflerinin mağdur ... olduğu, sanık ...'in mağdurun aracından çıkan maktule karşı ani gelişen kastla hareket ettiği, sanıklar ... ve ...'in sanık ...'in bu ani gelişen kastına iştirak etmelerinin mümkün olamayacağı, maktule karşı doğrudan kastlarının bulunmadığı anlaşılmakla sanıklar ... ve ...'in beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanıklar... ve ...müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenine göre hükmü süresinde temyiz etmeyen sanıklar ..., ... ve ... yönünden CMK'nin 306. maddesi gereğince sirayet ettirilmesine, sanıklar... ve ... haklarında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldıkları süre dikkate alınarak sanıklar müdafinin tahliye talebinin reddine, 02/04/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8056, Karar No: 2020/2504, Tarih: 19.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8056 E.  ,  2020/2504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıklar hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan da dava açıldığı halde bir hüküm kurulmamış ise de Mahkemece her zaman bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık ... (...)'ün %94, sanık ...'ın %6 ortaklı kurdukları ve sanık ...'in müdür olduğu şirkette, sanık ...'nin savunmalarında, şirkete amcası...'ın isteği ile ortak olduğunu, bazı belgeleri imzaladığını, diğer ortak Evrim'in amcasının eşi olduğunu, kendisine para vereceklerini belirttiklerini ancak para vermedikleri için iki hafta sonra iş yerine gitmeyip Gaziantep'e geri döndüğünü, işlerle amcasının ilgilendiğini belirtmesi karşısında, mükellefiyetten haberdar olduğunun anlaşıldığı yine sanık ...’in savunmasında şirketin bütün işlemlerinin vekaletname ile yürütüldüğünü belirtmesine rağmen; %94 ortağı ve yetkili müdürü olduğu şirketin düzenlediği sahte faturaların sanığın babasının yetkilisi olduğu şirket tarafından kullanıldığı anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sanığın 2009 takvim yılında birden fazla sahte belge düzenlemek şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK'nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde eleştiri dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanıklar müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA, 19.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4645, Karar No: 2018/1415, Tarih: 27.03.2018

**1. Ceza Dairesi         2016/4645 E.  ,  2018/1415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : ...'i öldürmekten CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve dosya içeriğine göre, maktul ...'den haber alınamaması üzerine yakınlarının kolluk kuvvetine yaptıkları müracaat üzerine yapılan araştırma ve soruşturmada en son sanık ...'le görüştüğünün anlaşılması üzerine, sanığın 29.07.2010 tarihli kolluk, savcılık ve sorgu ifadelerinde, ...'le ortak iş yaptıklarını, aralarında alacak-verecek ilişkisinin olduğunu, ...'in zaman zaman kendi evinde kalırken eşinin telefonunu bir şekilde öğrenerek gizli numaradan eşini aradığını eşinden öğrendiğini, bu durumu konuşmak amacıyla ...'in esrar kaçakçılığı yaptığını bildiği için bir yerde hint keneviri ektiğini ve birlikte toplamayı teklif ederek olay yerine gitmeye ikna ettiğini, ...'in kabul etmesiyle taksici tanık ...'ın taksisiyle olay yerine yakın bir yerde indiklerini, taksicinin parasını vererek sonra kendisini aynı yerden almasını istediğini, olay yeri olan meşelik alana geldiklerinde eşiyle ilgili durumu sorunca ...'in kendisine bıçakla saldırdığını, kolundan yaralandığını, kendisinin de bıçakla ...'in göğsüne vurarak öldürdüğünü, maktulün üzerindeki cüzdan, kimlik, cep telefonu ve bıçağı alarak olay yerinden ayrılıp yaya olarak ... ilçe merkezine geldiğini söylemesi, tanık olarak beyanına başvurulan sanığın eşi ...'ın kolluk ifadesinde, sanığın anlatımları ile benzer ifadelerde bulunup, olay günü eve döndüğünde sanığın kolunda yara izi bulunduğunu ve sanığın çok sinirli olduğunu söylemesi savcılık ifadesinde de sanık tutuklandıktan sonra cezaevine ziyaretine gittiğinde, cinsel taciz nedeniyle ...'i öldürdüğünü itiraf ettiğini ifade etmesi, tanık olarak beyanı alınan taksici...'ın beyanlarının sanığın anlatımlarıyla örtüşmesi gibi hususlar birlikte değerlendirildiğinde;

Sanığın, yer ve zaman göstererek yaptığı somut ikrarının tanık beyanları ile desteklenmesi, cesedin bulunamamış olmasının maktulün sağ olduğunu göstermemesi, sanığın töre baskısı ve gelenekler nedeniyle maktulü öldürdüğünü kabul ettiğine ilişkin ikrarından dönmesinin hayatın olağan akışına ters düşmesi, Bozma ilamından sonra tekrar beyanına başvurulan ve maktulün fotoğrafı gösterilen tanık ...'ın, maktulü teşhis edememesinin, maktulün aracın arka koltuğunda oturması nedeniyle yüzünü görememesinden kaynaklanması karşısında, kasten öldürme suçunu işlediği sabit olan sanığın mahkumiyeti yerine, oluşa uygun düşmeyen yetersiz gerekçe ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraatına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirdiğinden, katılan ... vekili ile katılan ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün, 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 27/03/2018 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/10841, Karar No: 2020/8907, Tarih: 22.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/10841 E.  ,  2020/8907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

6100 sayılı HMK m. 314/3 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Hükmü temyiz eden davalı vekili, dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 23.06.2020 tarihli dilekçe ile davacıyla sulh olduklarını ekinde ibraname ve ödeme dekontu ile birlikte sunarak davanın konusuz kalması nedeniyle reddine karar verilmesini talep ettiği anlaşıldığından taraf vekillerinin vekaletnamelerinde sulh yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7459, Karar No: 2021/10108, Tarih: 22.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/7459 E.  ,  2021/10108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi asıl dava bir kısım davalıları-birleşen dava davacılar vekili tarafından istenilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R –

Davalı ...’in dava dosyası içerisinde Av. ...’ye vermiş olduğu vekaletnamesin bulunduğu, davalı vekilinin bir kısım duruşmalara katıldığı ve dosya içerisinde azil, istifa ve çekilme yönünde bir bilgi ve belge bulunmadığı anlaşılmakla, vekille takip edilen davalarda tebligatların vekile yapılması gerektiğinden, gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalı vekiline tebliği ile temyiz ve cevap süreleri beklenildikten sonra dosyanın gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/305, Karar No: 2013/1734, Tarih: 06.02.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/305 E.  ,  2013/1734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Eşya alacağı

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kişisel eşya alacağı davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet ve çeyiz eşyalarının bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, ziynet eşyaları ile ilgili istemin reddine, eşya alacağı ile ilgili istemin kısmen kabulune karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kadın tefrikten önce boşanma davasında verdiği dava dilekçesi ile eşya ve altınların ayrıldığı kocasında kaldığını belirterek 6 adet bilezik, küpe, saat, yüzük, alyans, 20 adet çeyrek bedeli olarak 10.140 TL'nin yemek odası, yatak odası, oturma grubu, çamaşır makinesi, buzdolabı, fırın, TV, mutfak eşyaları (çatal-kaşık-bıçak-porselen -tencere set), 2 adet kanepe, 7 adet halı, 3 yatak, çeyiz sandığı ve sandık için 13.850 TL olmak üzere toplam 23.990 TL nin faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı koca ise, bilezik ve çeyreklerin davacı tarafından bozdurulup davacı adına açılan hesaba yatırıldığını, diğer bahsedilen ziynet eşyaları (saat, küpe, künye vs ) takıların evden ayrılırken davacı yanında götürüldüğünü, ev eşyalarının ise ortak evden alınarak emin bir yerde muhafaza edildiğini belirtip davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, ziynet eşyası ile ilgili talep reddedilmiş, eşya alacağı ile ilgili talep ise kısmen kabul edilerek 9.395 TL'nin davalıdan tahsiline karar verimiştir.

Evlilik ve nişan sırasında kadına takılan ziynet eşyaları kim tarafından alınmış olursa olsun ona bağışlanmış sayılır. Ancak, ziynet eşyalarının iade edilmemek üzere kocaya verildiğinin, kadının isteği ve onayı ile iade edilmemek üzere bozdurulup, ihtiyaçlar için harcandığının davalı yanca kanıtlanması halinde, koca ziynet eşyalarını iadeden kurtulur. Davada, davacıya ait olduğu anlaşılan dava konusu ziynet eşyalarının bir kısmının evliliğin devamı sırasında bozdurularak davacının hesabına yatırıldığı ve diğer ziynetlerin evden ayrılması sırasında kadın üzerinde bulunduğu davalı tarafından ileri sürülmüştür. Davacı kadının evden ayrılış biçimi, dinlenen tanık beyanları dikkate alındığında, ziynetlerin bozdurulup davacı hesabına yatırıldığı ve ayrılılırken kadın üzerinde götürüldüğü ispatlanamadığına göre, tüm ziynet eşyalarına ilişkin istemin kabulü gerekir.

Çeyiz eşyalarına gelince; keşif sırasında mutfak eşyalarından porselen takım dışındaki çatal kaşık bıçak seti ile tencere setine ve 3 adet yatak ile çeyiz sandığı içi eşyalara rastlanmadığından bahisle, bu istek kalemleri hakkında dava reddedilmiş ise de tanık beyanları ile bu eşyaların varlığı kanıtlandığı gibi, şiddet görerek evden ayrılan kadının bu eşyaları yanında götürdüğü de kanıtlanmadığına ve davalı tarafın eşyaların emin bir yerde muhafaza edildiği yönündeki ikrarına nazaran belirtilen istek kalemleri bakımından da eşya alacağı isteminin kabulü gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 06.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12676, Karar No: 2020/895, Tarih: 23.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/12676 E.  ,  2020/895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Resmi belgede sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK'nın 158/1-h, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında 2011 olarak yazılan suç tarihinin 05/11/2009 olarak mahalllinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

PVC doğrama işi yapan sanığın, aynı işi yapan ...’dan mal satın aldığı ve ücretlerini ödediği, en son mal satın aldığında borçlusu katılan ... ... olan 5 adet 1.000’er TL bedelli senetleri ciro ederek verdiği, sanığın borcunu ödememesi üzerine ...’in sanıkla görüştüğü ve sanığın senet üzerinde borçlu görünen ... ...'nın Almanya'da yaşadığını ve otel sahibi olduğunu, kendisinden önceki ciranta durumunda olan...isimli şahsın da ... ...'nın yanında çalıştığını, kendisinin otelin tadilat işlerini aldığını beyan ettiği, ancak borcu daha sonra da ödemediği, ...’in senetler nedeniyle icra takibi başlatması üzerine ...nin imza itirazında bulunduğu ve yapılan incelemede borçlu imzalarının katılan ... ...’nın eli ürünü olmadığının tespit edildiği iddia edilen somut olayda,

1-5237 sayılı TCK’nın 158/1-h maddesinde yer alan suçun oluşabilmesi için, öncelikle bir şirketin olması, failin ise o şirketin yöneticisi veya şirket adına hareket etmeye yetkili temsilcisi, şirket müdürü olması ve suçun, şirketin faaliyeti sırasında ve yine bu faaliyetle ilgili olarak üçüncü kişilere karşı işlenmesinin gerektiğinden hareketle, somut olayda; sanığın, herhangi bir şirket yöneticisi olmadıkğı veya şirket adına hareket etmediğinin anlaşılması karşısında, eyleminin 6763 sayılı Yasa ile uzlaşma kapsamına alınan ve TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun temel şeklini oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek TCK'nın 158/1-h maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

2-Yapılan sahtecilikte aldatma yeteneği bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olduğu da dikkate alınarak, senet asıllarının duruşmada mahkeme heyeti tarafından incelenip, özellikleri zapta geçirilerek iğfal kabiliyetleri ve resmi belge niteliği bulunup bulunmadığının belirlenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12587, Karar No: 2016/10100, Tarih: 23.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/12587 E.  ,  2016/10100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İlçesi ... Köyü 101 ada 2236 (ifrazen 2540) parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.