muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2791, Karar No: 2021/875, Tarih: 29.06.2021

14. Paydaşlar arasında yapılmış bir hukukî işlem ya da malın sürekli bir amaca özgülenmiş olması nedeniyle paylı mülkiyeti sürdürme zorunluluğu bulunmadığı durumda [4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (TMK) m. 698], her paydaş malın paylaşılmasını talep edebilir. Her bir paydaşa paylı mülkiyeti sona erdirebilmesi için tanınmış bir hak olan paylaşmayı isteme hakkı, yenilik doğuran ve paya bağlı bir haktır (Oğuzman, M.K./ Seliçi, Ö./Oktay-Özdemir, S.: Eşya Hukuku, İstanbul 2020, s. 378).

15. Bir paydaş tarafından bu hakkın kullanılması, bütün paydaşların paylaşmayı yerine getirme borcunu doğurur. Paylaşmanın nasıl yapılacağı TMK'nın 699. maddesinde düzenlenmiş olup, bir veya birkaç paydaşın geçerli şekilde paylaşma istemleri ile paylaşma borcu doğunca, bu borcun rızaen yerine getirilmesi (rızai paylaşma) durumunda paylaşma, aynen bölüşme veya bedelini paylaşmak üzere malın pazarlık veya arttırma ile satılması (bedelin bölüşülmesi) ile gerçekleşebilir (TMK 699/1). Şayet bir veya birkaç paydaşın paylaşmaya yanaşmaması ya da paylaşmanın tarzında anlaşamaması durumunda mahkeme tarafından paylaşmanın sağlanması (kazai paylaşma) için dava açılır. Bu davada hâkim, malın aynen bölünmesi mümkün oldukça malın aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verecektir (TMK m. 699/2). Bu hâlde aynen paylaşmanın mümkün olup olmadığı araştırılmalıdır. Aynen paylaşmanın mümkün olduğu anlaşıldığı takdirde, satış yoluyla paylaşma kararı verilemeyecektir. Aynen paylaşmanın mümkün görülmediği durumda talep olması hâlinde satış yoluyla ortaklığın giderilmesine karar verilecektir.

16. Mahkemece, özellikle bir taşınmazda paydaşlığın giderilebilmesi için öncelikle taşınmazın son tapu kayıtlarının ve eğer varsa çaplarının getirtilip incelenmesi, bu kayıtların taşınmazla uyuşup uyuşmadığının araştırılması, tapu kayıtlarında düzeltilmesi gereken bir durum varsa belirlenmesi için taşınmaz üzerinde keşif yapılması, bundan sonra paydaşlığın giderilmesi istenen taşınmazın yürürlükteki kanun ve yönetmeliklere göre aynen bölüşme yoluyla paydaşlığının giderilmesine uygun olup olmadığı saptanarak karar verilmesi gereklidir.

17. Diğer taraftan, ortaklığın giderilmesi davasına konu mal üzerinde mülkiyete ilişkin bir uyuşmazlık bulunması hâlinde, ortaklığın giderilmesi davasının sonlandırılmasından önce mülkiyet konusundaki uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekir. Böyle bir durumda uyuşmazlık konusu sulh hukuk mahkemesinin görev alanına giriyorsa uyuşmazlık dava içinde çözümlenecek, aksi hâlde başka mahkemede açılan/açılacak olan dava 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)'nun 165/1. maddesi gereğince görülmekte olan ortaklığın giderilmesi davası için bekletici mesele yapılması gerekecektir.

18. Yapılan açıklamalar ışığında somut olayın incelenmesine gelince; davacı tarafından dava konusu 4983 ada 6 parsel sayılı taşınmazda tarafların paylı mülkiyet hükümlerine göre paydaş oldukları (37/100, 33/100, 30/100) dükkan niteliğindeki 15 ve 17 numaralı bağımsız bölümler ile depo niteliğindeki 18 numaralı bağımsız bölümdeki ortaklığın mümkün ise aynen, mümkün olmadığı hâlde satış suretiyle giderilmesinin talep edildiği, davalılarca taşınmazların satışının istenmediği, yargılama sırasında Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/119 E. sayılı dosyasında davacının paydaşlıktan çıkarılmasına ilişkin dava açtıklarını bildirdikleri görülmüştür.

19. Davalılar tarafından Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/119 E. sayılı dosyasında açılan davada, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi üzerine, Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/130 E. sayılı dosyası üzerinden yargılamaya devam edildiği, bu dosyada da görevsizlik kararı verilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 15.12.2015 tarihli 2015/13245 E., 2015/12615 K. sayılı merci tayini kararı ile, Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlenmesine karar verildiği, yargılamanın Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/167 E. sayılı dosyası ile derdest olduğu anlaşılmıştır.

20. Hemen belirtilmelidir ki, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Bekletici sorun” başlıklı 165. maddesine göre, bir davada hüküm verilmesi, başka bir davada incelenmekte ve kesin olarak karara bağlanacak olan bir hukukî ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise, mahkeme o davanın sonuçlanmasını beklemek üzere yargılamayı erteleyebilir. O davanın sonuçlanmasını kendi bakmakta olduğu dava için bekletici sorun yapabilir. Davaların aynı sebepten doğması veya biri hakkında verilecek kararın diğerini etkileyecek nitelikte bulunması hâlinde iki dava arasında bağlantı var sayılır.

21. Somut olayda da, dava konusu taşınmazlar hakkında paydaşlıktan çıkarma davasının sonucunda pay ve paydaş durumu değişebileceğinden ortaklığın giderilmesi davasının sonucu da etkilenecektir. Bu nedenle, davalılar tarafından açılan paydaşlıktan çıkarma davasının HMK'nın 165/1. maddesi gereğince görülmekte olan ortaklığın giderilmesi davası için bekletici mesele yapılması gerekir.

21. Somut olayda da, dava konusu taşınmazlar hakkında paydaşlıktan çıkarma davasının sonucunda pay ve paydaş durumu değişebileceğinden ortaklığın giderilmesi davasının sonucu da etkilenecektir. Bu nedenle, davalılar tarafından açılan paydaşlıktan çıkarma davasının HMK'nın 165/1. maddesi gereğince görülmekte olan ortaklığın giderilmesi davası için bekletici mesele yapılması gerekir.

22. Öte yandan, her ne kadar mahkemece "mevcut duruma göre tapu kaydı ile mimari projenin çeliştiği, taraflara süre verilmiş ise de, çelişkinin giderilemediği, tapu kaydına göre satışı istenen dükkanların değerlerinin tespitinin mümkün olmadığı, bu koşullarda ortaklığın giderilmesine karar verilemeyeceği" gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş ise de, dava konusu 4983 ada 6 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan binanın zemin katında tarafların paydaş olduğu 15 ve 17 numaralı dükkanlar ile dava dışı kişiler adına kayıtlı 14 ve 16 nolu dükkanlar olmak üzere toplam 4 dükkanın ayrı bağımsız bölüm olarak tescil edilmiş olduğu, dosya kapsamında 25.08.1967 onay tarihli mimarî proje bulunmakla birlikte yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda "mimari proje üzerinde 08.11.1968 tarihli tadilat"tan söz edildiği, bu hususun Çankaya Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğünden sorulması üzerine 12.03.2013 havale tarihli cevabi yazısı ile "dava konusu binaya ait 25.08.1967 onay tarihli mimari projesine 16.09.1967 tarihli ve 614 sayı ile yapı izin belgesi, 11.11.1968 tarihli ve 68/46-827 sayılı yapı kullanma izin belgesi alındığı, herhangi bir tadilat/tashihat başvurusunun ve bağımsız bölüm listesinin bulunmadığı…" bildirilmesine rağmen bilirkişiler raporunda belirtilen "mimari projede üzerindeki 08.11.1968 tarihli tadilat" hususu üzerinde durularak bu konu açıklığa kavuşturulmadığı gibi, dava konusu taşınmazda 03.07.1970 tarihinde kat mülkiyeti tesis edildiği gözetilerek, kat mülkiyeti tesisine esas mimarî proje de getirtilerek incelenip değerlendirilmeksizin mimarî proje ile tapu kayıtlarının çelişkili olduğu sonucuna varılması da doğru görülmemiştir.

23. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, kat mülkiyeti kurulu taşınmazda 3 adet bağımsız bölümün ortaklığının giderilmesinin talep edildiği, bağımsız bölümlerin aynen taksimi mümkün olamayacağından satış yolu ile ortaklığın giderilmesine karar verilmesi gerektiği, bu nedenle taraflar arasında görülen paydaşlıktan çıkarma davasının bekletici mesele yapılmasına gerek olmadığı, mahkemece dava konusu binaya ait 25.08.1967 onay tarihli mimarî proje dosya arasına alınmış ise de, bilirkişi raporunda belirtilen "mimarî projede üzerindeki 08.11.1968 tarihli tadilat" hususunun açıklığa kavuşturulmadığı gibi dava konusu taşınmazda 03.07.1970 tarihinde kat mülkiyeti tesis edildiği gözetilerek kat mülkiyeti tesisine esas mimarî proje de getirtilerek incelenip değerlendirilmeksizin karar verilmesinin yerinde olmadığı, direnme kararının bu farklı değişik gerekçe ile bozulması gerektiği ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

24. Hâl böyle olunca direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulması gerekmiştir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun'un 440/III-2. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 29.06.2021 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25854, Karar No: 2015/37398, Tarih: 09.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/25854 E.  ,  2015/37398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/298799

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) Anadolu 9. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2011

NUMARASI : 2009/237 (E) ve 2011/362 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık A.. P..’un, katılan O.. M..’a yönelik “şerefsizler, pis kiracılar” diyerek hakaret ettiği ve ayrıca müştekiye yönelik “sizi ayağınızdan vurduracağım” diyerek tehdit içerikli sözler söylediğinden bahisle, hakkında 05.05.2009 tarih ve 2009/1720 nolu iddianame düzenlendiğinin, fakat mahkemece hüküm kurulurken, iddianamede yer almayan sanık A.. P..'un apartmanın girişindeki umumi mahalde bulunan ilan panosuna astığı ilanda 6 numaralı dairede oturan katılan Orhan'ı kastettiği açıkça anlaşılacak şekilde “temeli oturmamış zavallılar...” şeklinde hakaret içeren yazılar yazdığı kabul edilerek bu şekilde sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulandığının anlaşılması karşısında, CMK'nın 225. maddesinin hükmün konusunun iddianamede anlatılan eylemlerle sınırlı bulunduğu şeklindeki hükmüne aykırı olarak, iddianamede anlatılmayan fiil nedeniyle, ek savunma da alınmaksızın hükmedilen cezada TCK’nın 43. maddesi uyarınca artırım yoluna gidilmesi,

2-Sanık O.. M.. hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmü bakımından; sanığın, katılan A.. P..’a yönelik söylediği “başka erkeklerle geziyorsun” şeklindeki sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek elverişlilikte olup hakaret suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanuni ve yeterli olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan sanık A.. P.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5265, Karar No: 2019/2813, Tarih: 17.06.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/5265 E.  ,  2019/2813 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-G.. Z.. 2-U.. K.. ile davalı M.. T.. arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 26.04.2016 gün ve 2015/9-2016/275 sayılı hükmü bozan Dairemizin 27.06.2018 gün ve 2018/1061-2763 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan sözleşmenin feshi, yükleniciye devri yapılan bağımsız bölümlerin arsa sahiplerine iadesi ile mahrum kalınan kira bedellerinin tahsili istemine ilişkin olup, yerel mahkemece davanın kabulüne ve 30.000,00 TL kira bedelinin tahsiline ilişkin verilen hüküm davalı vekilince temyiz edilmiş, Dairemiz sözleşmenin feshi ile birlikte müspet zarar niteliğindeki mahrum kalınan kira bedelinin bir arada istenemeyeceği gerekçesi ile kararı bozmuş, davalı tarafından bu kez karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Davacı vekili, taraflar arasında 26.11.2010 tarihinde Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmeye göre davacılara ait 3 parsel üzerinde 3 blok ve 80 daire olmak üzere inşaat yapımının kararlaştırıldığını, inşaat süresinin ruhsat tarihinden itibaren 3 yıl olduğunu, ruhsatın da en geç 01.03.2011 tarihine kadar alınmasının kararlaştırıldığını ancak 8 ve 9 parselde inşaata hiç başlanmadığını eski 10 yeni 20 nolu parselde yapılan inşaatta ise iskanın alınmadığını ve arsa sahiplerine 6 bağımsız bölüm verildiğini, inşaatın belirlenen sürede tamamlanmadığından sözleşmenin feshini, yükleniciye devri yapılan 23 adet bağımsız bölümün arsa sahiplerine iadesini ve ayrıca 30.000,00 TL mahrum kalınan kira bedelinin tahsilini talep etmiştir.

Davalı ise öncelikle tapu kaydının iptâli istenen 23 adet daire bakımından harç yatırılması gerektiğini, 8 ve 9 nolu parsellerdeki gecikmenin kendisinden kaynaklanmadığını Karayolları Genel Müdürlüğü’nden görüş istenmesi sebebi ve değişen yönetmelik gereği projenin de yenilenmesinin zaman kaybı yaşattığını, evrakların tamamlanması akabinde arsa sahiplerinin gerekli imzaları atmadığını ve verdikleri vekâletten kendisini azlettiklerini ve eski 10 yeni 20 nolu parseldeki inşaatta arsa sahiplerine düşen bağımsız bölümü teslim ettiğini, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece bilirkişi incelemesi ve keşif icra edilmiş, 8 ve 9 nolu parseller üzerinde herhangi bir yapının bulunmadığı, Edremit Belediye’sinden alınan yazıda da bu parseller için ruhsat başvurusu bulunmadığı belirtilmiş, eski 10 yeni 20 nolu parsel bakımından 6 adet bağımsız bölümün arsa sahiplerine teslim edildiği, sözleşmeye göre arsa sahiplerine teslim edilmesi gereken toplam 16 daire bakımından 48.000,00 TL kira alacağı olduğu

Okundu.

Yerel mahkemece bilirkişi incelemesi ve keşif icra edilmiş, 8 ve 9 nolu parseller üzerinde herhangi bir yapının bulunmadığı, Edremit Belediye’sinden alınan yazıda da bu parseller için ruhsat başvurusu bulunmadığı belirtilmiş, eski 10 yeni 20 nolu parsel bakımından 6 adet bağımsız bölümün arsa sahiplerine teslim edildiği, sözleşmeye göre arsa sahiplerine teslim edilmesi gereken toplam 16 daire bakımından 48.000,00 TL kira alacağı olduğu

Okundu.

belirtilmiş, ancak davacılar tarafından ıslah yapılmamış ve yerel mahkemece davanın mahrum kalınan kira bedeli bakımından 30.000,00 TL üzerinden kabulüne, sözleşmenin feshine, 8, 9, eski 10 yeni 20 nolu parselin davacılara iadesine karar verilmiştir.

1-Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yerel mahkemece dava kabul edilerek sözleşmenin geriye etkili olarak feshine ve dava konusu parsellerin tapularının iptâli ile davacılar adına tesciline karar verilmiş ise de; eski 10 yeni 20 nolu parsel üzerinde kat irtifakı tesis edildiği ve bağımsız bölümlerin tapuda tescilli olarak dava dışı şahıslara ait olduğu, bu şahısların davada taraf gösterilmediği, bu hali ile infazı kabil bir karardan bahsedilemeyeceği, ayrıca 8 ve 9 nolu parsellerin zaten davacılar adına kayıtlı olduğu ve bu parseller için herhangi bir talepte bulunulmadığı, yerel mahkemece bu hususlar gözetilmeden talebin aşılması sureti ile karar verilmesi doğru olmamıştır. Bu nedenlerle mahkemece yapılacak iş eski 10 yeni 20 nolu parselde kayıtlı bulunan taşınmazdaki daire malikleri hakkında dava açılıp bu dava ile birleştirilmesi sağlanıp infaza elverişli hüküm kurmak ve talep bulunmadığından 8 ve 9 nolu parsellerle ilgili hüküm kurmamak olmalıdır. Yerel mahkeme kararının belirtilen bozma sebebi yanında bu gerekçeyle de bozulması gerekirken sadece kira tazminatı yönünden bozulduğu bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından karar düzeltme talebi bu yönüyle kabul edilerek ilaveli bozma yapılması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca karar düzeltme taleplerinin kabulü ile Dairemizin 27.06.2018 günlü 2018/5265 Esas 2018/2813 Karar sayılı ilâmına 2. bentteki gerekçe ilave edilerek mahkeme kararının açıklanan gerekçeyle de BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği karar düzeltme ve temyiz peşin harçlarının istek halinde karar düzeltme isteyen davalıya geri verilmesine, 17.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1220, Karar No: 2014/3310, Tarih: 25.02.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/1220 E.  ,  2014/3310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2012/301-2013/170

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ve bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi uyarınca; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde, kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekir.

Bu esaslara göre, gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmazlara örnek teşkil edebilecek nitelikte ve dava konusu taşınmazlar ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen belediye başkanlığı cevap yazısından, değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın ıslah imar planı uygulaması sonucu oluşmuş bir ıslah imar parseli olduğu, emsal olarak alınan 1719 ada 16 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle kadastro parseli olduğu anlaşılmaktadır. İzmir gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmazlara daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan 1719 ada 16 parselin satışının somut emsal alınmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

2-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

2-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesi'nin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerekirken, mahkemece "Davacı tarafından yatırılan kamulaştırma bedelinin bankadaki neması ile birlikte hak sahibine ödenmesine "karar verildiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.