muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3880, Karar No: 2024/114, Tarih: 10.01.2024

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen üçüncü karar

Mahkemenin 17.03.2016 tarihli ve 2009/812 E., 2016/1047 K. sayılı kararıyla; davacıların murisi olan müteveffa ...'ın gizli ayıp içeren ve bu sebeple davalıların zamanaşımından yararlanamayacağı bir kazadan dolayı vefat ettiği, eş ve çocuklarının onun desteğinden yoksun kaldığı, davadaki alacağın likit olmadığı, gerçek alacağın bilirkişi raporu ile belirlendiği, bu nedenle ıslahla arttırılan miktarın zamanaşımına tabi olmadığı, davalılar vekillerinin zamanaşımı yönününden itirazlarının dinlenemeyeceği, tüketicinin aksın imal edildiği metalin kaçıncı kalite olduğunu bilmek gibi bir şansı olmadığı, aracın 2. el satın alındığını, bu sebeple de yasa gereği sorumluluğunun bittiğini iddia eden satıcının iddiasının dinlenemeyeceği, Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu Marmara Araştırma Merkezi Malzeme Enstitüsünden alınan raporla, davaya konu hasarlı araba tekerleği ve tekerleğe bağlı aksın eğme yorulma kırılması mekanizması ile kırıldığının tespit edildiği, gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

E. Üçüncü Bozma Kararı

1. Mahkemenin 17.03.2016 tarihli kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yapılan inceleme sonucu; Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 30.06.2020 tarihli ve 2019/4165 E., 2020/5497 K. sayılı ilamıyla; “... dosyada bozmadan sonra ıslahın mümkün olmadığı dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, bozulmasına karar verilmiş, davacıların karar düzeltme talebi Dairenin 18.02.2021 tarihli ve 2020/11544 E., 2021/1677 K. sayılı kararıyla reddedilmiştir.

F. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen dördüncü Karar

Mahkemenin 16.04.2021 tarihli 2021/117 E., 2021/289 K. sayılı kararıyla; dava konusu kazanın 25.11.2000 tarihinde meydana geldiği, huzurdaki davanın 26.11.2001 tarihinde açıldığı anlaşıldığından zamanaşımı süresi içinde davanın açıldığı, uyulan bozma ilamı doğrultusunda bozmadan sonra ıslahın mümkün olmadığı gerekçesiyle; davanın kabulüne, her bir davacı yönünden 100,00 TL'nin, kaza tarihi olan 25.11.2000 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiştir.

G. Dördüncü Bozma Kararı

1. Mahkemenin 16.04.2021 tarihli kararına karşı süresi içinde davacılar ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

G. Dördüncü Bozma Kararı

1. Mahkemenin 16.04.2021 tarihli kararına karşı süresi içinde davacılar ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 18.01.2022 tarihli ve 2021/5731 E., 2022/93 K. sayılı ilamıyla; tarafların sair temyiz itirazları incelenmeksizin Dairenin karar düzeltme isteminin reddine dair kararına yönelik, davacılar vekili tarafından 24.03.2021, 25.03.2021 ve 08.04.2021 tarihli dilekçeler ile maddi hatanın düzeltilmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesinin talep edildiği, mahkemece talep gereği dosya gönderilmeden karar verildiği, temyiz ve karar düzeltme incelemesi tamamlanmadan yeniden esas hakkında karar verilemeyeceği, 28.07.2020 yürürlük tarihli 7251 sayılı Kanun ile değişen 6100 sayılı HMK’nın 177/2 nci maddesi ile Yargıtayın bozma kararından sonra tahkikata ilişkin bir işlem yapılması halinde, tahkikat sona erinceye kadar da ıslah yapılabileceğine dair açık düzenleme yapıldığı gözetilerek, davacıların bozma sonrası ıslahının değerlendirilip davalıların zamanaşımı itirazlarının da incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı, Mahkeme kararının bu gerekçe ile bozulması gerekirken bozmadan sonra ıslahın mümkün olmadığı gerekçesiyle bozulduğu, bu durumun yeniden yapılan inceleme sonucunda anlaşıldığı gerekçesiyle, davacıların, maddi hata dilekçesinin kabulüne, (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 30.06.2020 tarihli ve 2019/4165 E., 2020/5497 K. sayılı ilamının kaldırılarak Mahkeme kararının gösterilen nedenle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 4077 sayılı Kanun 4 üncü maddesi uyarınca, ayıp, ağır kusur veya hile ile gizlenmişse, zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağından, açılan davanın süresinde olduğu, Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu Marmara Araştırma Merkezi Malzeme Enstitüsünden alınan raporla, davaya konu hasarlı araba tekerleği ve tekerleğe bağlı aksın eğme yorulma mekanizması ile kırıldığının, kırık yüzeye kaynak yapıldığı, aks üzerinde tespit edilen metalurjik anomalilerin çatlak oluşumuna ve çatlakların da ilerleyerek aksın kırılması süresine sebebiyet verip kazaya neden olduğunun tespit edildiği, bu haliyle üretimde düşük kalitede kirli çelik kullanılması metalurjik anomali taşıması sebebiyle kaynak yapılmak zorunda kalındığı ve akabinde de aksın aynı yerden kırılarak kazanın yaşandığı, kırılan aksın üretim kaynaklı gizli ayıplı olduğu' gerekçesiyle, davacıların maddi tazminat davasının kabulü ile 100,00'er TL'nin kaza tarihi olan 25.11.2000 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile, ... için ıslah edilen miktar olan 122.736,28 TL'nin, ... için 270,63 TL'nin, ... için 2.994,67 TL'nin, ... için 4.551,81 TL'nin ıslah tarihi olan 29.07.2015 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, ... için 10.000,00 TL'nin diğer davacılar için 5.000,00 TL'nin

ıslah tarihi olan 29.07.2015 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili; davacılar için hükmedilen manevi tazminat miktarının çekilen sıkıntıyı ve acıyı hafiletecek düzeyde olmadığı, toplamda 2.250.000,00 TL tazminat talep ettiklerini, verilen manevi tazminatın ise çok düşük ve hakkaniyete aykırı olduğunu, davanın 22 yıl sürmesi nedeniyle adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini, Anayasa Mahkemesinin 17 yıl süren yargılama süresini makul bulmadığını ve manevi tazminata hümettiğini, davacıların ugradığı manevi zararın giderilerek adil yargılama hakkı ihllallerinin ortadan kaldırılması gerektiğini belirterek, hükmün bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ... Korparation vekili; Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 30.06.2020 tarihli ilamına uyularak, uyma sonucunda ıslah edilmemiş dava değeri üzerinden verilen kararla müvekkilleri lehine usulü müktesep hak doğduğunu, 28.07.2020 tarihli kanun değişikliği nedeniyle bozmadan sonra ıslah yapılacağı hükmünün artık uygulanamayacağını, dava tarihinde ileri sürülmeyip saklı tutulan ıslahla ileri sürülen taleplerin zamanaşımına uğradığını, kazanın 25.11.2000 tarihinde olduğunu, 2918 sayılı Trafik Kanunun 109 uncu maddesinde öngörülen 2 yıllık zamanaşımının 25.11.2002 tarihinde dolduğunu, 109/2 ve 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 60 ıncı maddesindeki 10 yıllık zamanaşımının ise 25.11.2010 tarihinde dolduğunu, gizli ayıpta zamanaşımı işlemeyeceğine dair gerekçenin hukuka aykırı olduğunu, dava konusu aracın ayıplı olmadığını, davacı murisi tarafından aks mili üzerine kaynak yaptırıldığını, aks mili kırılmasının bu kaynak nedeniyle meydana geldiğinin TÜBİTAK raporu ile sabit olduğunu, aks miline kaynağın yetkili servislerce yapılmasının mümkün olmadığını, böyle bir durumda rutin işlemin yenisi ile değiştirmek olduğunu, alınan raporların hiç birinde aks mili kırılmasının imalat hatası olduğuna dair bir tespitin bulunmadığını, aksine sonradan eklenen kaynak sonucu olduğunun belirlendiğini, 24.06.2011 tarihli raporda aks milinin yorulma kaynaklı kırıldığı tespitinin hatalı olduğunu, tekerlek jantının ve aksın yüzey resimleri incelendiğinde aksın büyük bir darbe sonucunda kırıldığının anlaşılacağını belirterek, hükmün bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3. Davalı ... Ticaret ve Sanayi A.Ş. vekili; dava dilekçesinde belirtilen 400,00 TL'yi aşan miktarların haricinde ıslahla artırdığı kısımların zamanaşımına uğradığını, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 30.06.2020 tarihli ilamına uyularak, uyma sonucunda ıslah edilmemiş dava değeri üzerinden verilen kararla müvekkilleri lehine usulü müktesep hak doğduğunu, bozmadan sonra ıslah yapılabileceğine dair kanun değişkilinin uygulanamayacağını, zamanaşımının yargılamada geçen süreden bahsedilerek hakkaniyete bağlanmasının mümkün olmadığını, husumet itirazlarının hukuka aykırı gerekçelerle reddedildiğini, Mahkemenin zaman aşımı konusunda 4077 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6502 sayılı Kanun'un 16/2 nci maddesinde düzenlene ayıp ağır kusur ve hile ile gizlenmişse zaman aşımı hükümlerinin uygulanmayacağı hükmüne dayandığını, ancak, aracın ayıplı olmadığı gibi müvekkilinin ayıbı ağır kusur veya hile ile gizlemesininde söz konusu olmadığını, araç sahibi tarafından aks miline kaynak yaptırıldığının bilirkişi raporlarıyla sabit olduğunu, kusurun davacıların murisinde olduğunu belirterek hükmün bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacılarıın murisinin hakimiyetindeki araç ile geçirmiş olduğu trafik kazası sonucu araçta bulunduğu iddia edilen ayıp nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacılarıın murisinin hakimiyetindeki araç ile geçirmiş olduğu trafik kazası sonucu araçta bulunduğu iddia edilen ayıp nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında kanunun "Ayıplı Mal" kenar başlıklı 4 ncü maddesi,

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) "Islahın zamanı ve şekli kenar" başlıklı 177 nci maddesi,

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile yukarıda yer verilen hukuk kurallarına göre, Mahkemece, bozma ilamına uyularak, bozma ilamı doğrultusunda karar verildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, kararda ve gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

10.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4172, Karar No: 2020/233, Tarih: 15.01.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4172 E.  ,  2020/233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Adli sicil kayıtları ve UYAP üzerinden yapılan araştırmada, sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan dolayı açılmış başka bir dava nedeniyle verilip kesinleşmiş ve suç tarihinde infaz edilmekte olan herhangi bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bulunmadığı anlaşıldığından, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5271 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının sanık lehine uygulanma şartlarının bulunmaması nedeniyle, bu suçtan dolayı ilk olarak aynı Kanunun 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanan ve bu tedbir ile erteleme kararının infazı sırasında, beş yıllık erteleme süresi içerisinde uyuşturucu madde kullanarak yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında yine aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleşmesi nedeniyle açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonucunda, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde hüküm kurulmuş olduğu dikkate alınarak yapılan incelemede;

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı gözetilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24449, Karar No: 2014/12756, Tarih: 12.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/24449 E.  ,  2014/12756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak,

Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile altı aydan üç yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası şeklindeki yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanunun 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hüküm fıkrasında sanık hakkında uygulama maddesindeki temel cezalardan hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde farklı bir gerekçe gösterilmeden aynı gerekçelerle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 100 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. Maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1082, Karar No: 2011/922, Tarih: 22.02.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/1082 E.  ,  2011/922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Davada, orman idaresi taraf olup, kadastro çalışmalarında orman vasfı ile boşluk olarak tapulama harici bırakılan taşınmazın kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeni ile tescil isteğinde bulunulduğuna ve dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda orman mühendisi bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak orman vasfında olduğunun belirlendiği açıklanarak davanın reddine şeklinde hüküm kurulduğuna göre, Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2009 tarihli kararı gereğince, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay ( 20. ) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 22.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14437, Karar No: 2018/3704, Tarih: 09.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/14437 E.  ,  2018/3704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya 42.500.00.-TL taviz bedeli ödemek zorunda kaldığını, ... vakıfnamesinin incelenmesi gerektiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere, 42.500.00 TL'nin ödeme tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, ... vakfının kadim ve sahih olduğunu, taviz bedeli ödenmesi gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir .

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir .

5737 sayılı Vakıflar Kanunu 27.2.2008 tarihli Resmi Gazete de yayımlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Sözü edilen 5737 sayılı Vakıflar Kanununun 18.maddesi hükmüne göre; icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabiidir.

Kanunun 3.maddesinde yapılan tanıma göre de; Mukataalı vakıf, zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise, değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder.

Bu halde somut uyuşmazlığın çözümü için öncelike tapu kaydına işlenen vakfın, mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu farklı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığı keşfen ve uzman bilirkişiler marifetiyle saptanmalıdır.

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır.

HMK'nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca, çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde hakim, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Bilirkişi raporunu hazırlarken, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilgi ve belgelere dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hükme dayanak yapılabilir.

HMK'nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca, çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde hakim, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Bilirkişi raporunu hazırlarken, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilgi ve belgelere dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hükme dayanak yapılabilir.

Mahkemece; taşınmaza ait tapu kaydı ilk tesisinden itibaren tüm dayanakları ile birlikte getirtilmeli, vakıf durumunu gösterir kayıtlar ve dayanılan diğer belgeler, vakfiye kapsamında, Vakıflar Genel Müdürlüğünden kayda işaret edilmiş vakfın türü hakkında bilgi alınmalı, tapu kaydı üzerinde bu konuda uzman üniversite (Hukuk Fakültelerinin Medeni Hukuk kürsülerinde görevli) öğretim üyeleri arasından oluşturulacak üçlü bir bilirkişi heyetiyle birlikte mahallinde keşif yapılarak, davaya konu vakıf ve şerhinin sahih olup olmadığının tespiti amacıyla, yukarıda anılan maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak dava konusu uyuşmazlık hakkında yöntemince bir araştırma yapılarak, denetime ve hüküm kurmaya elverişli, bilimsel verilere uygun şekilde bilirkişi heyetinden rapor alınmalı ve varılacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16307, Karar No: 2014/21269, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/16307 E.  ,  2014/21269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2014

NUMARASI : 2013/540-2014/408

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.