muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3684, Karar No: 2011/11271, Tarih: 22.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3684 E.  ,  2011/11271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 22.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3243, Karar No: 2019/23, Tarih: 28.01.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/3243 E.  ,  2019/23 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yetkilisi olduğu şirket ile ... Finansal kiralama şirketinin yapmış olduğu finansal kiralama sözleşmesi gereğince kendisine teslim edilen makinelerin kira bedellerini ödemediği, yasal süresi içinde katılan şirkete iade etmeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; atılı suçun oluşması için malların teslimine dair ihtarın sanığa ulaşması gerektiği, ihtarname ve ihtarnamenin sanığa tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ belgesinin dosya kapsamında bulunmadığı anlaşılmakla, bahse konu ihtarnamenin sanığa tebliğ edilip edilmediğinin tespit edilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19/06/2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının alt sınırın üzerinde “365 gün” olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 28/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/880, Karar No: 2014/7947, Tarih: 23.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/880 E.  ,  2014/7947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tapuda davalı ... kayıtlı olan eski yüzölçümündeki parsel, 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi hükmüne göre yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işleminde, 27929 ada 1 parsel sayısı ve 17910,22 m² yüzölçümünde yeni haritası ile malik hanesi “tapu kütüğünde olduğu gibi” şeklinde tesbit edilerek 3402 sayılı Kanunun 11. maddesine göre 09.06.2010 ilâ 08.07.2010 tarihleri arasında ilân edilmiştir.

Orman Yönetimi vekili 07.07.2010 tarihli dilekçesi ile, çekişmeli parselin yörede 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdidinde kısmen orman tahdit sınırları içinde bırakıldığını belirterek, bu bölümün tesbitinin iptali ve orman niteliğiyle adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi uyarınca yapılan çalışmanın kanun ve teknik ölçülere uygun olduğundan buna yönelik davanın reddine, mülkiyete yönelik açılan davada 3402 sayılı Kanunun 25, 26 ve 27. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan, kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itiraz ile tapu iptal ve tescile ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan, kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itiraz ile tapu iptal ve tescile ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi uyarınca Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Düzeltmelerin Yapılması çalışmasının kanun ve mevzuat hükümlerine uygun yapıldığı, çekişmeli taşınmazın orman kadastro sınırları içinde kaldığı iddiasının mülkiyete ilişkin olduğundan genel mahkemeler görevli olduğuna göre, yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, kadastro hâkiminin görevi düzgün sicil oluşturulmasını sağlamak olduğu halde, dava konusu taşınmazın tesciline ilişkin bir karar verilmemesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasının 1. bendinin 3. satırında yer alan “reddine” kelimesinden sonra gelmek üzere “Dava konusu eski 1126 parsel sayılı taşınmazın 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi uyarınca düzenlenen kadastro uygulama tutanağındaki gibi 27929 ada 1 parsel sayısında 17910,22 m² yüzölçümünde tapu siciline aynen aktarılmasına” ibaresi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nun 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 23/09/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19240, Karar No: 2017/8679, Tarih: 27.09.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/19240 E.  ,  2017/8679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Boyun fıtığı şikayeti ile davalı doktora başvurduğunu, davalı doktorun kendisini yeterince aydınlatmadan ameliyat önerdiğini, davalı hastanede davalı doktor tarafından yapılan operasyon sonrasında sağ bacakta ve sağ kolda hissizlik ve hareket edememe şikayeti oluştuğunu bu şikayetlerin geçmediğini ve %60 özürlü hale geldiğini ileri sürerek kendisini yeterince aydınlatmadan ameliyata alan ve gerekli dikkat ve özeni göstermeyen davalı doktor ve hastanenin kusuru nedeni ile 40.000,00 TL maddi ve 40.000,00 TL manevi tazminatın, zararın doğduğu tarihten işleyeek faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı boyun fıtığı şikayeti ile başvurduğu davalılarca yapılan operasyon sonucu % 60 oranında özürlü hala geldiğini ileri üsrerek uğradığı maddi ve manevi zararların tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalılar davanın reddini dilemiş, mahkemece, davanın reddine karar vermişti.

Taraflar arasındaki ilişki vekalet sözleşmesidir. Vekil, vekalet görevini yerine getirirken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışlarının özenli olmayışından doğan zararlardan sorumludur.

O nedenle vekil konumunda olan ve ameliyatı yapanların bilim ve teknolojinin getirdiği bütün imkanları kullanmak suretiyle özen borcunu yerine getirmesi gerekir.

Somut olaya baktığımız da, mahkemece yargılama aşamasında alınan Adli Tıp Kurumu raporu nazara alınarak hüküm kurulmuştur. Ne var ki, Dosyada mevcut Adli Tıp raporunun hüküm kurmaya yeterli ve elverişli ve itirazları karşılar nitelikte olmadığı anlaşılmıştır. O halde, mahkemece yapılacak iş, Üniversitelerin ana bilim dallarından seçilecek, konularında uzman doktorlardan oluşturulacak bir bilirkişi kuruluna dosya tevdi edilerek, davalının açıklanan hukuki konum ve sorumlulukları, dosyada mevcut delillerle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalının sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesinden ibarettir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3433, Karar No: 2014/21545, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/3433 E.  ,  2014/21545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2012/273-2013/550

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14817, Karar No: 2023/2355, Tarih: 13.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/14817 E.  ,  2023/2355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında Van Cumhuriyet Başsavcılığının 15.06.2010 tarihli ve 2010/3250 Esas numaralı iddianamesiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.01.2013 tarihli ve 2010/359 Esas, 2013/43 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci ve altıncı fıkraları, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.01.2013 tarihli ve 2010/359 Esas, 2013/43 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 20.09.2018 tarihli ve 2018/4527 Esas, 2018/5337 Karar sayılı kararı ile özetlen menfaat çatışması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2019 tarihli ve 2018/537 Esas, 2019/323 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2019 tarihli ve 2018/537 Esas, 2019/323 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan mağdur vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 17.02.2022 tarihli ve 2021/24002 Esas, 2022/1366 Karar sayılı kararı ile özetle belirtilen suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenme koşulunun oluşmadığı ve ek savunma hakkı da verilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2019 tarihli ve 2018/537 Esas, 2019/323 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan mağdur vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 17.02.2022 tarihli ve 2021/24002 Esas, 2022/1366 Karar sayılı kararı ile özetle belirtilen suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenme koşulunun oluşmadığı ve ek savunma hakkı da verilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2022/148 Esas, 2022/383 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle

Ceza hükmü kurmak için somut delil bulunmadığına, eksik incelemeyle hüküm kurulduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece; ''Yargılama sırasında toplanan deliller, suça sürüklenen çocukların savunması, mağdurun ve müştekilerin beyanları, tanık beyanları, sosyal inceleme raporu, adli tıp kurumu raporu ve tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde; suça sürüklenen çocuklar ve mağdur ...'in mahalleden arkadaş oldukları, suça sürüklenen çocuk ... \*\*\*\*\*'ın mağdurun elinden tutarak aynı mahaledeki kullanılmayan yıkık eve götürdüğü, yanında diğer suça sürüklenen çocuk ... \*\*\*\*\*\*\* ile hakkında 12 yaşından küçük olması nedeniyle ek takipsizlik kararı verilen ... \*\*\*\*\*\*'nin de bulunduğu, suça sürüklenen çocuk ... \*\*\*\*\*'ın mağdur ...'in dışarı çıkmasını engellemek amacıyla suça sürüklenen çocuk ... \*\*\*\*\*\*\* ile ... \*\*\*\*\*\*\*'yi kapıda gözcü olarak beklettiği, bununla aynı zamanda mağdurun direncini kırmayı amaçladığı, evde mağdurun iç çamaşırlarını çıkarttığı, kendi iç çamaşırınıda çıkarttığı, mağdurun arkasına geçerek cinsel organını mağdura yaklaşık 15 dakika boyunca sürtmek suretiyle cinsel istismarda bulunduğu, sonrasında suça sürüklenen çocuklar ve ... \*\*\*\*\*\*\*'nin birlikte ayrıldıkları, bilahare olay yerinden ayrılan mağdurun evine gittiği, anormal davranışlarından şüphelenen annesi olan katılanın telkinleri doğrultusunda olayı annesine anlattığı, bu şekilde suça sürüklenen çocukların yakalandıkları yargılamaya konu maddi vakıanın bu şekilde cereyan ettiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar suça sürüklenen çocuklar üzerine atılı suçu tamamen inkar yönünde savunmalarda bulunmuşsa da mağdurun aşamalardaki beyanı, adli raporlar, katılan beyanları ile tüm dosya kapsamı nazara alınarak suça sürüklenen çocukların suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmemiştir.

Her ne kadar suça sürüklenen çocuklar üzerine atılı suçu tamamen inkar yönünde savunmalarda bulunmuşsa da mağdurun aşamalardaki beyanı, adli raporlar, katılan beyanları ile tüm dosya kapsamı nazara alınarak suça sürüklenen çocukların suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk ... \*\*\*\*\*'ın Van C.Başsavcılığında müdafii eşliğinde alınan 13.06.2010 tarihli ifadesinde yaklaşık bir ay önce ablası ...'in evine misafirliğe gittiklerini, ...'ın yanına gelerek mağdur ...'in kendisinin ablasının kızı olan ...'ya tecavüz ettiğini söylediği, ... ile ...'in aynı yaşta olduklarının, bunu duyunca sinirlenerek yanına ... ve ...'ı alıp mahallede oynamakta olan ...'in yanına gittiğini, ...'in elini tutarak mahalledeki boş evlerden birine ... ve ... ile birlikte götürdüğünü, ... ve ...'ın mağdurun dışarı çıkmasını engellemek için kapıda beklemeye başladıkları, kendisinin mağdurun iç çamaşırlarını elleri ile çıkarttığı, kendi iç çamaşırınıda çıkarttığı, cinsel organıyla mağdurun poposuna sürtmeye başladığı, bacağının arasında cinsel organını sürttüğünü, ancak kesinlikle kendisine anal yoldan girmediğini 10-15 dakika cinsel organını mağdurun bacaklarının arasına sürttükten sonra üçü birlikte olay yerinden ayrıldıklarını ifade ettiği, söz konusu ifadelerin ikrar niteliğinde bulunduğu, bu itibarla oluşa ve dosya kapsamına uygun bulunmayan atılı suçlamayı tümüyle redde dair mahkememizdeki savunmasına itibar edilemeyeceği;

Suça sürüklenen çocuk ... \*\*\*\*\*\*\*'nin müdafii eşliğinde Van C.Başsavcılığında alınan 14.06.2010 tarihli ifadesinde de saklanbaç oynarken ...'ın ...'ı kendilerinin evinin yanında bulunan kullanılmayan yıkık bir eve götürdüğünü, yaklaşık 15 dakika kaldıklarını, evden önce ...'ın, sonra ...'in çıktığını, ...'ın ...'e ne yaptığını görmediğini, ancak ...'in ırzına geçtiğini duyduğunu, ...'ın yanında olmadığını beyan ettiği, kaçamaklı savunması incelendiğinde atılı suçlamayı tümüyle redde dair mahkememizdeki savunmasına itibar edilemeyeceği anlaşılmış;