muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2647, Karar No: 2024/5414, Tarih: 29.05.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya 02.08.2015 tarihinde davalıya sigortalı araç sürücünün çarpması neticesinde malul kaldığını beyan ederek maddi tazminat isteminde bulunduğu, davacının maluliyet oranının belirlenmesi maksadı ile Ankara Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan raporda davacının %59 oranında maluliyeti olduğunun belirtildiği, İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesinin 30.06.2020 ve 23.12.2020 tarihli raporunda Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine uyarınca davacının %100 oranında çalışma gücü kaybı olduğunun belirtildiği, Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre ise %100 oranında tüm vücut engellilik oranı olduğu, kusur ve aktüer rapor alındığı, davalıya sigortalı sürücünün 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu 52/b maddesinin ihlal ettiği kazada %25 oranında, davacının ise %75 oranında kusuru bulunduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi uyarınca hesaplama yapıldığı ve davacının talebini 290.000,00 TL olarak ıslah ettiği, sigorta teminatının 290.000,00 TL olduğu, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 91, 97, 109, 110 vd. maddelerine göre davalının zarardan sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne 290.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasa faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvurusunda; kusur oranlarını kabul etmediklerini, sigortalının kusuru bulunmadığını, Adli Tıp Kurumundan kusur raporu alınmasını talep ettiklerini, maluliyet raporunun hükme esas alınmasının doğru olmadığını, dosya kapsamına göre davacı için belirlenen kayıp oranını kabul etmediklerini, daha önce alınan Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 19.06.2019 tarihli raporunda çalışma gücünden % 59 oranında kaybettiği ve yetişkin olması halinde 9 ay süreyle iş göremez halde kaldığının belirtildiğini, dosya kapsamındaki maluliyet raporları arasında ciddi bir fark bulunduğunu, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğini, davacının maluliyetinin belirlenmesi için Adli Tıp Kurumu Üst Kurulundan rapor alınmasını, çocuğun otonun sol aynasına çarpması neticesinde yaralandığını ifade ettiğini, kazanın oluş şekline göre maluliyet oranının örtüşmediğini, hesap raporunda bilirkişinin geçici iş göremezlik yönünden yaptığı tespitlere katılmakla beraber diğer tespit ve hesaplamaların tümüne itiraz ettiklerini, davacının geçici iş göremezlik kazanamadığından tazminat hesap başlangıcını olay tarihinden itibaren hesaplamasının hatalı olduğunu, poliçe limiti üzerinden kusur oranına göre indirim uygulandığında hesaplanan tutardan sorumlu olacağı gerekçeleri ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın trafik kazası nedeni ile sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkin olduğu, hükme esas alınan maluliyet raporunun kaza tarihi itibari ile geçerli olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre tanzim edildiği, davacıda tüm tedavi evraklarının incelenmesi neticesinde trafik kazası sonucu zeka işlev bozuklukları, santral ve periferik sinir sistemi hastalıklarına bağlı vücut engel oranının %100 olduğunun tespit edildiği, raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu, kusur oranlarının belirlenmesi ilişkin alınan 27.04.2021 tarihli raporda sürücünün hızının trafik, yol ve görüş mesafesine göre ayarlaması gerekirken bunun aksi davrandığı ve kazada %25 oranında, davacı çocuğun ise yola dikkatsiz ve tedbirsizce girerek karşıya geçmek isterken sağdan gelen aracın darbesine maruz kaldığı kazada %75 oranında kusuru bulunduğunun belirlendiği, poliçe limiti dikkate alınarak 290.000,00 TL tazminata karar verildiği gerekçesi ile davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde istinaf talebinde ileri sürdüğü nedenler ile kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın, davacı yayaya 02.08.2015 tarihinde çarpması sonucu davacının yaralanması nedeniyle uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91, 99 uncu maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; alınan kusur raporu ile davacının kazada %25, davalının ise %75 oranında kusuru bulunduğunun anlaşılmasına, kaza tarihinde geçerli Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun 24.06.2020 tarihli raporunda kaza nedeni ile davacının %100 oranında malul kalmış olmasına göre karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10308, Karar No: 2014/27190, Tarih: 18.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/10308 E.  ,  2014/27190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 10/05/2010- 17/07/2012 tarihleri arası davalı şirkette teknisyen olarak çalıştığını, haksız olarak iş akdinin feshedildiğini amirleri tarafından verilen işleri yapmadığının bildirildiğini, bunun doğru olmadığını tutulan tutanaktaki imza sahiplerinin farklı vardiyalarda çalıştığını görgüye dayalı bilgilerinin olmadığını müvekkiline iki kişinin yapabileceği bir iş verildiğini, emredilen makina parçasını paketleyemediğini bir kusurunun olmadığını, bu sebeplerle feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının özensiz ve dikkatsiz olduğunu hatalı çalıştığını, mesailere geç kaldığını verilen işleri yapmadığını mesai saatlerinde uyurken görüldüğünü, bu sebeple daha evvel kınama cezası verildiğini esasen işe girişte gerekli sertifikaya sahip olmamasına rağmen varmış gibi bilgi verdiğini bu yüzdende ihtar edildiğini bu yüzden unvanının elektrik teknisyenliğinden “görevli” olarak değiştirildiğini, kılık kıyafet yönetmeliğine uymadığını görev yerini amirlerine haber vermeden terk ettiğini çeşitli disiplin cezaları aldığını en son olarak amirleri tarafından üç defa söylenmesine rağmen...paketleme işlemini yapmadığını bu sebeplerle iş akdinin feshedildiğini davanın haksız olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, her ne kadar bilirkişi raporunda... makinesinin tek kişi tarafından paketlenemeyeceği yaklaşımında bulunulmuşsa da, mahkeme hakiminin uzun süre sanayide çalışması nedeniyle bu tip metal alet ve parçaları bilmesi, ağırlığı konusunda tam bir vicdani kanaate sahip olması, bir işçi tarafından kolaylıkla paketlenebileceği, davacı hakkında pek çok disiplin cezası da verilmiş olması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davanın reddine karar verildiği halde davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, söz konusu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK’nın geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

2- Davanın reddine karar verildiği halde davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, söz konusu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK’nın geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde yer alan “1.320 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ibaresinin çıkarılarak yerine “1.320 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” şeklinde ibarenin eklenmek suretiyle hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine 18.09.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3845, Karar No: 2008/4988, Tarih: 11.04.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/3845 E.  ,  2008/4988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.10.2006 gününde verilen dilekçe ile vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.07.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 1936 parsel sayılı taşınmaz kaydındaki «....Vakfı» şerhinin terkini istemiyle açılmıştır.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 10 yılık hak düşürücü süre geçtiği gibi «..... Vakfı» nın bilirkişi raporuyla gayrisahih vakıf olduğu saptandığından, istek hüküm altına alınmıştır.

Hükmü davalı ... İdaresi temyiz etmiştir.

5737 Sayılı ... Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Yasanın geçici 5.maddesi hükmüne göre vakıf şerhleri ile ilgili devam etmekte olan davalarda diğer kanunlarda yer alan zaman aşımı ve hak düşürücü sürelere ilişkin hükümlerin bu kanun açısından uygulanmayacağı kuralı getirildiğinden burada 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3.maddesinde öngörülen on yıllık hak düşürücü sürenin dolayısı ile 02.04.2004 tarih ve 1/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının uygulanma olanağı yoktur.

Az önce sözü edilen ve 27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 Sayılı ... Kanununun 18.maddesi hükmünce; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, Mukataalı vakıf: zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığının çözümü için, kayda işlenen «Mihrişah Valide Sultan Vakfı»mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir.

Dosyada bulunan her iki raporda vakfın niteliğinin belirlenmesi açısından hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır.

Dosyada bulunan her iki raporda vakfın niteliğinin belirlenmesi açısından hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu ayrı ayrı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığının dosya üzerinde yapılan bilirkişi incelemesiyle ortaya çıkartılması doğru olmaz. O yüzden incelemenin keşfen yapılması taşınmazın konumunun düzenlenecek paftada kadim köy ve kasaba ya da şehirlere göre haritasında işaret edilmesi vakfın niteliği hakkında bu belirlemeden sonra görüş bildirilmesi gerekir.

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin vakıf şerhinin doğrudan kaldırılması gerekip gerekmediğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır.

Hal böyle olunca vakıflara ait tapu kaydı ilk tesisinden getirtilmeli, vakıf durumunu gösterir kayıtlar ve dayanılan diğer belgeler merciinden istenmeli, ... Genel Müdürlüğünden kayda işaret edilmiş vakfın türü hakkında bilgi alınmalı ve HUMK.nun 275. maddesi uyarınca yukarıdan beri sayılan ilkeleri kapsar biçimde Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Medeni Hukuk kürsüsünden tayin olunacak bilirkişi görüşüne başvurularak sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu yönler üzerinde durulmaksızın dava eksik inceleme ve araştırma sonucu kabul edildiğinden, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 5737 sayılı ... Kanununun 77. maddesi uyarınca ... her türlü harçtan muaf olduğundan peşin harcın iadesine, 11.04.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14276, Karar No: 2014/5217, Tarih: 25.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14276 E.  ,  2014/5217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılası, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25840, Karar No: 2014/2490, Tarih: 30.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25840 E.  ,  2014/2490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karasu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2011

NUMARASI : 2010/145-2011/193

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu taşınmaz bedelinin tespiti ve davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu taşınmaz bedelinin tespiti ve davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yapılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1) Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihinden önce ve yakın tarihli satışların emsal alınması gerekir.

Mahkemece 2. ve 3. bilirkişi kurullarınca belirlenen emsaller hükme esas alınmış ise de; dava konusu taşınmazın yüz ölçümü 14.854,00 m2 olduğu halde 2. bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazın 2.001,86 m2 yüz ölçümlü ve dava tarihinden sonraki tarihli bir satışa ilişkin olması, 3. bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazın ise 245 m2 olduğu gibi imar parseli olması nedeni ile kadastro parseli olan dava konusu parselin emsal karşılaştırması sonucu belirlenen bedelinden % 40 oranında Düzenleme Ortaklık Payı indirilmesi gerekirken indirim yapılmadan değer belirlenmiş olması karşısında 2. ve 3. bilirkişi raporları, hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede, benzer yüzölçümlü emsal satışların bulunması doğaldır.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 13.08.2010 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 13.08.2010 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6556, Karar No: 2015/8718, Tarih: 30.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/6556 E.  ,  2015/8718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kapatılan Sulh Ceza Mahkemesi: ( Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Cinsel taciz

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17646, Karar No: 2023/484, Tarih: 24.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/17646 E.  ,  2023/484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak,

kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Elbistan Cumhuriyet Başsavcılığınca 04.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine, Elbistan Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Elbistan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli ve 2015/42 Esas, 2015/584 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1. Yapılan aramada iş yerinde ve üzerinde madde bulunmadığına,

2. Suçlamayı kabul etmediğine, suçlamanın mesnetsiz olduğuna,

3.Hükmedilen adli para cezasını ödeyecek gücü bulunmadığına,

4. Cezanın ertelenmesini talep ettiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR