muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2114, Karar No: 2021/953, Tarih: 07.07.2021

22. Mülga 1475 sayılı ... Kanunu’nun 14. maddesinin 1. fıkrasının (4) numaralı bendine, 2.7.2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 60. maddesiyle, bu bentte yer alan “kanunla” ibaresinden sonra gelmek üzere “veya Cumhurbaşkanlığı kararnamesiyle” ibaresi eklenmiştir.

23. 4447 sayılı Yasa’nın 45. maddesi ile 1475 sayılı Kanun’un 14. maddesinin 1. fıkrasına 25.08.1999 tarihinde eklenen 5 numaralı bendinde, 506 sayılı Kanun’un 60. maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin (a) ve (b) alt bentlerinde öngörülen yaşlar dışında kalan diğer şartları veya aynı Kanunun Geçici 81. maddesine göre yaşlılık aylığı bağlanması için öngörülen sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamlayarak kendi istekleri ile işten ayrılmaları nedeniyle feshedilmesi hâlinde işçinin işe başladığı tarihten itibaren hizmet akdinin devamı süresince her geçen tam yıl için işverence işçiye 30 günlük ücreti tutarında kıdem tazminatı ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılı 4447 sayılı Kanun, 506 sayılı Kanun’un 60. maddesini değiştirmiş ve Yasanın yürürlük tarihinden sonra ilk kez sigortalı olanların emeklilik yaşı ile prim ödeme gün sayılarını yükseltmişken getirdiği Geçici 81. madde ile yürürlük tarihinde sigortalı olanlar için bu koşulları aramamış, yaş ve prim ödeme gün sayısı yönünden kademeli bir geçiş öngörmüştür.

24. 1475 sayılı Kanun’a eklenen bu hüküm ile 506 sayılı Kanun’un 60. ve Geçici 81. (ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel ... Sigortası Kanununun 28. md.) maddesi uyarınca ağırlaştırılan emeklilik koşulları karşısında, kıdem tazminatına emeklilik nedeniyle hak kazanılmasının koşulları yumuşatılmış, işçilerin adı geçen hükümlere göre yaşlılık aylığı hakkını elde edememelerine karşın kıdem tazminatı alabilmelerine olanak tanınmıştır. Başka bir ifadeyle, işçilere 506 sayılı Kanun’un saklı tutulmuş olan Geçici 81. maddesinde yer alan yaş koşulları aranmaksızın sadece bu maddede yer alan sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayılarını tamamlamaları koşuluyla, kendi istekleri ile ... akdini feshetmeleri hâlinde de kıdem tazminatı ödeneceği hükme bağlanmıştır (Süzek, S. : ... Hukuku, 18. Baskı , ... 2019, s. 735).

25. 1475 sayılı Kanun’un 14. maddesinde, 506 sayılı Kanun’un Geçici 81. maddesinin bentleri arasında ayrım öngörülmeden tamamına atıf yapılmıştır. Dolayısıyla işçiler bu maddede yer alan en az sigortalılık süresi ve prim ödeme gün sayısını doldurmaları hâlinde ... sözleşmesini feshederek kıdem tazminatı alabilirler. Geçici 81. maddede yaş hariç en az sigortalılık süresi ve prim ödeme gün sayısı 15 yıllık sigortalılık süresi ve 3600 gün prim ödeme koşulunun sağlanması ile (C) bendinde öngörülmüştür.

26. 4857 sayılı ... Kanunu’nun 120. maddesi yollamasıyla hâlen yürürlükte bulunan 1475 sayılı ... Kanunu’nun “Kıdem Tazminatı” başlıklı 14. maddesinde kıdem tazminatına hak kazandıran nedenler sınırlı olarak sayılmış olup, istifa kıdem tazminatına hak kazandıran ... sözleşmesinin sona erme nedenleri arasında yer almamaktadır.

26. 4857 sayılı ... Kanunu’nun 120. maddesi yollamasıyla hâlen yürürlükte bulunan 1475 sayılı ... Kanunu’nun “Kıdem Tazminatı” başlıklı 14. maddesinde kıdem tazminatına hak kazandıran nedenler sınırlı olarak sayılmış olup, istifa kıdem tazminatına hak kazandıran ... sözleşmesinin sona erme nedenleri arasında yer almamaktadır.

27. Açıklanan bu maddi ve hukukî olgular ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı usulsüz işlemler yaptığı ileri sürülerek Banka müfettişi tarafından sorgulanmaya başlandığını, kendisinden zorla istifa dilekçesi alınmak istendiğini, oysa emekliliği hak ettiği için işyerinden ayrılmayı düşündüğünden daha önce gerek Türkiye ... Bankası A.Ş. Mensupları Emekli Sandığı Vakfını gerekse ... Bankası danışma hattını arayıp konuyla ilgili bilgi aldığını ve emekliliğe hak kazandığını teyit ettiğini, 12.05.2011 tarihinde tekrar ... Bankası İnsan Kaynakları Bölümünü aradığını, durumunu izah ettiğini, İnsan Kaynakları Bölümünün de kıdem tazminatına hak kazanabilmesi için “20 yılını ve prim ödeme gününü doldurduğundan 506 sayılı yasanın Geçici 81. maddesine istinaden görevinden ayrılıp, yaşını beklemek suretiyle kıdem tazminatını talep etmesini” belirttiğini, İnsan Kaynakları Bölümünün bu şekilde yönlendirmesi üzerine dilekçesini hazırlayıp verdiğini, ancak müfettişin bu yazıyı kabul etmeyeceğini belirtip istifa dilekçesi almak istediğini, “dilekçenin matbu olduğunu, daha önce verdiği dilekçe nedeni ile hak kaybına uğramayacağını” belirttiğini, daha önce verdiği dilekçe sebebiyle hak kaybına uğramayacağı, banka mevzuatı gereğince istifa metnine ekleme yapılamayacağının belirtilmesi üzerine davacının 12.05.2011 tarihli istifa dilekçesini de imzaladığını belirtmiştir. Ayrıca açıklanan olaylar ve yanlış yönlendirmeler sonucunda ikinci dilekçeyi yazarken iradesinin fesada uğratıldığını, önce 12.05.2011 tarihinde yaş koşulu dışında emekliliğe hak kazanma nedeniyle kıdem tazminatı talebini içeren dilekçeyi verdiğini, daha sonra istifa dilekçesini sunduğunu, ancak davalı işverenin birinci dilekçeyi işleme koymayıp kıdem tazminatı talebini reddettiğini ileri sürmüştür.

28. Davalı Banka vekili ise, davacının 12.05.2011 tarihli istifa dilekçesi ile ... ilişkisini sona erdirdiğini, iddia edildiği şekilde Banka Danışma Hattını aradığının tespit edilemediğini, öte yandan davacı tarafından sunulan 12.05.2011 tarihli dilekçenin kıdem tazminatı talebini içermeyen ve üzerinde 12.05.2011 düzenleme tarihi yer alan dilekçe olup, dilekçenin davacının gerçek iradesini yansıttığını, davacının bir takım yönlendirmelerle sonradan düzenlenen ve düzenleme tarihini atmadığı dilekçeyi işleme koyma çabası içerisinde olduğunu, ancak davacının ilk ilettiği dilekçenin 12.05.2011 tarihli istifa dilekçesi olup, ... ilişkisinin istifa ile sona erdiğini savunmuştur.

29. Mahkemece, işyerinde 13 yıl 7 ay 7 gün hizmeti bulunan davacının tazminat hakkından vazgeçecek şekilde ayrılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, işçi lehine yorum ilkesi de dikkate alınarak, mevcut belgeler ve tanık beyanlarından tazminata hak kazanacak şekilde davalı işveren tarafından ... sözleşmesinin feshedildiği gerekçesiyle kıdem tazminatı kabul edilmiştir.

30. Feshin işçi veya işveren tarafından yapılmasına bağlanan hukukî sonuçlar farklı olduğundan, fesih bildiriminin kimin tarafından gerçekleştirildiğinin belirlenmesi önem taşımaktadır.

31. Diğer yandan mahkemece, işveren tarafından ... sözleşmesinin feshedildiği kabul edilmiş ise de, gerek dava dilekçesinde gerekse yargılama sırasında davacının ... sözleşmesini davalı işverenin feshettiğine dair bir iddiası bulunmadığı gibi, davalı Banka vekili de cevap dilekçesinde davacının istifa ederek ... ilişkisini sonlandırdığını savunmuştur.

32. Bu durumda, gerek davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (HUMK) 74. maddesi gerekse paralel düzenlemeyi içeren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 26. maddesi gereğince, mahkemenin, ... sözleşmesinin işveren tarafından sona erdirildiğine ilişkin kabulünde “taleple bağlılık ilkesi” ne aykırılık söz konusu olup, somut olayda tarafların da kabulünde olduğu üzere davacı feshi vardır.

33. Özel Dairece, davacının istifa dilekçesi vererek ... sözleşmesine son verdiği, bu dilekçenin irade fesadı altında alındığı ispatlanamadığından kıdem tazminatının reddinin gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

34. Uyuşmazlığın çözümünde ... ilişkisini sona erdiren iki dilekçeden hangisine üstünlük tanınması gerektiği önem taşımaktadır.

35. Davacı, yaş hariç emeklilik sebebiyle ... sözleşmesine son verdiğini ve kıdem tazminatını talep ettiği dilekçeyi önce verdiğini, müfettişin “istifa dilekçesinin matbu olduğunu, daha önce verdiği dilekçe nedeniyle hak kaybına uğramayacağını, bankanın prosedürü budur demesi ve telkini üzerine” birinci dilekçesi ile haklarını güvence altına aldığını düşünerek, istifa dilekçesini de aynı gün düzenleyip müfettişe verdiğini ileri sürmüştür.

36. Müşterek tanık olan ancak duruşma zaptında davacı tanığı olarak yer alan Feridun Koru “…Davacının 12/05/2011 tarihli istifa ve tazminat talebine ilişkin iki ayrı dilekçesini şu anda hatırlayamıyorum, ancak tahkikat yapan müfettiş hanım davacının istifa edeceğini bana söyledi, benim odamda istifa dilekçeleri yazıldı, kaç dilekçe yazıldığını bilmiyorum, dilekçeler bana da verilmedi, ben sadece davacıdan kredi kartlarını geri aldım, davacı farklı bir şekilde dilekçe vereceğini söylemişti,…” şeklinde beyanda bulunmuştur.

37. Dosyada yer alan mobil iletişim hizmetleri kullanım detaylarına bakıldığında, davacının 20.04.2011 tarihinde Bankanın İnsan Kaynakları Yardım Masası ile telefon görüşmesi yaptığı, sunulan CD içeriğindeki görüşme kaydında davacının prim günü ve yılı dolup emekliliği hak eden banka personeli ayrılmak istediğinde yaşını beklerken ... hizmetinden yararlanmasının ne şekilde olduğu konusunda bilgi almak amacıyla görüşme yaptığı, 12.05.2011 tarihinde saat 09:59’da Türkiye ... Bankası A.Ş’ ye ait telefon ile görüştüğü, davalı Bankanın 21.03.2012 havale tarihli dilekçesine göre, ilgili görüşmelerin kayıt altına alınmadığı ancak bu birimin “İnsan Kaynakları Müdürlüğü istifa, ... akdi feshi işlemleri servis numarası” olduğunu bildirdiği, yine içeriği konusunda dosyada bir delil olmamakla birlikte davacının 12.05.2011 tarihinde saat 10:05’de Türkiye ... Bankası A.Ş’ ye ait farklı bir telefon numarasıyla daha görüşme yaptığı anlaşılmıştır.

38. Davalı Banka, yargılamanın hiçbir aşamasında davacının yaptığı usulsüz işlemlerden dolayı ... sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürmemiş, aksine davacının istifa ettiğini savunmuştur.

39. Özel Daire verilen bozma kararında, davacı işçinin 12.05.2011 tarihinde iki dilekçe verdiği belirtilmiş ve istifa iradesine üstünlük tanınmıştır. Ancak dosyada yer alan davacının 20.04.2011 tarihinde Bankanın İnsan Kaynakları Yardım Masası ile yaptığı mobil iletişim hizmetleri kullanım detayları ve müşterek tanık Feridun Koru’nun beyanı dikkate alındığında, davacının iradesinin istifa değil, yaş hariç emeklilik sebebiyle ... sözleşmesine son vermek olduğu açıktır.

40. Ne var ki, davacının yaş hariç emeklilik şartlarını sağladığı konusunda dosyada net bir bilgi bulunmamaktadır. Davacının davalı Bankanın ilgili birimleri ile yapmış olduğu iletişim kayıtları yaş hariç emeklilik için dayanak olarak gösterilmiş ise de, davacının sosyal güvenlik yönünden tabi olduğu Türkiye ... Bankası A.Ş. Mensupları Emekli Sandığı Vakfından bu yönde bir yazı sunulmamıştır.

41. ... sözleşmesinin 12.05.2011 tarihinde yaş hariç emeklilik koşullarını yerine getirdiği gerekçesiyle davacı tarafından feshedildiği, ancak davacının yaş dışındaki emeklilik şartlarının oluşup oluşmadığının dosya kapsamından anlaşılamadığı, bu konuda mahkemece de araştırmanın yapılmadığı görülmektedir. O hâlde, fesih tarihi itibariyle yukarıda açıklanan mevzuat hükümlerine göre davacının yaş hariç emeklilik kriterlerini haiz olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre kıdem tazminatı talebi hakkında bir karar verilmesi gerekir.

42. Yapılan araştırma sonucunda davacının kıdem tazminatına hak kazanma şartlarını haiz olduğu anlaşılırsa, tazminat hesabında 01.11.2004-01.11.2005 tarihleri arasında kullanılan bir yıllık ücretsiz izin süresi kıdeme esas sürede dikkate alınmaksızın sonuca gidilmelidir. Davacının 12.05.2011 tarihi itibariyle yaş hariç emeklilik şartlarını taşımadığı belirlendiği takdirde, kıdem tazminatı isteğinin reddine karar verilmelidir.

42. Yapılan araştırma sonucunda davacının kıdem tazminatına hak kazanma şartlarını haiz olduğu anlaşılırsa, tazminat hesabında 01.11.2004-01.11.2005 tarihleri arasında kullanılan bir yıllık ücretsiz izin süresi kıdeme esas sürede dikkate alınmaksızın sonuca gidilmelidir. Davacının 12.05.2011 tarihi itibariyle yaş hariç emeklilik şartlarını taşımadığı belirlendiği takdirde, kıdem tazminatı isteğinin reddine karar verilmelidir.

43. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, davacının ilk olarak 02.03.2011 tarihinde usulsüz işlemler yaptığının tespit edildiği, sonrasında da miktarlar düşük olmakla birlikte farklı tarihlere ilişkin bir takım usulsüz işlemlerinin tespit edilerek davacının müfettiş tarafından sorgulanmaya başlandığı, davacının banka müfettiş soruşturması sonucunda ... sözleşmesinin işverence haklı nedenle feshedilebileceğini düşünerek 12.05.2011 tarihinde istifa dilekçesi verdiği, davacı istifa dilekçesini banka müfettişinin zorlama ve baskısı ile verdiğini ileri sürmüş ise de iradesinin fesada uğratılarak alındığını ispat edemediği, bu nedenle direnme kararının Özel Dairenin bozma gerekçesi gibi bozulması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

44. Hâl böyle olunca direnme kararı yukarıda açıklanan bu değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulmalıdır.

B. Davalı vekilinin uyulan kısma yönelik temyiz talepleri yönünden yapılan incelemede;

45. Temyize konu bozma kararında yer alan ve “…4-Davacı işyerinde uygulanan 01.04.2010-31.03.2012 dönemine ilişkin toplu ... sözleşmesinin 40. maddesi uyarınca işyerinde yılda dört maaş tutarında ikramiye ödeneceği sabittir. Toplu ... sözleşmesinin uygulanacağı tarihin 01.04.2010 olması nazara alındığında 40. maddede belirtilen ödeme tarihlerine göre Nisan-Mayıs-Haziran dönemi için 15 Haziran tarihinde, Temmuz - Ağustos - Eylül dönemi için 15 Ağustos tarihinde, Ekim-Kasım-Aralık dönemi için 15 Kasım tarihinde, Ocak-Şubat-Mart dönemi için ise 15 Şubat tarihinde ikramiye ödemesi yapılacağı sabittir. Dosya içindeki bordrolara göre davacının 2011/Ocak-Şubat-Mart dönemi için 15 Şubat 2011 tarihinde ikramiye ödemesi yapıldığı sabittir. Davacının 01.04.2011-12.05.2011 dönemi için 42 günlük ikramiye alacağı bulunduğu halde 86 gün üzerinden yapılan hesaplamaya göre ikramiye alacağına hükmedilmesi hatalıdır.” şeklinde yapılan bozma nedenine mahkemece uyularak bozma doğrultusunda işlem yapılmıştır. Bu durumda bozma kararına uyularak oluşturulan hüküm Özel Dairesince incelenmediğinden, bu hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA (III-A) oy çokluğuyla,

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA (III-A) oy çokluğuyla,

Bozma kararına kısmen uyularak verilen yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 9. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE (III-B) oy birliği ile,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.07.2021 tarihinde kesin olarak karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/27008, Karar No: 2014/33175, Tarih: 25.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/27008 E.  ,  2014/33175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2011/99-2013/79

Hüküm süresi içinde davalı A.. Gıda İnş. Tur. Elek. San. ve Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 04.10.2007-11.10.2008 ve 01.03.2009-10.01.2011 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde ekmek dağıtım işinde şoför muavini olarak çalıştığını, iş sözleşmesini işçilik alacaklarının eksik ödenmesi gerekçesiyle haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı şirketler yönünden davanın kısmen kabulüne, diğer davalı gerçek kişiler yönünden husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı A..Gıda İnş. Tur. Elek. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai çalışması konusunda hesap yapılırken şahit anlatımları esas alınmıştır. Ancak dosya kapsamına, yapılan işin niteliği, çalışma düzeni, servis saatleri ve ara dinlenmeler dikkate alındığında davacının haftalık onsekiz saat fazla mesai yaptığının kabulü gerekmektedir. Belirtilen husus dikkate alınmadan fazla mesai ücretinin kabulüne verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8686, Karar No: 2013/8780, Tarih: 14.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/8686 E.  ,  2013/8780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı.... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/08/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, aynı inşaatta çalıştıkları davalı ile asansörün düşmesi nedeniyle tartıştıklarını, davalının kendisine saldırarak sağ kolundan yaralanmasına neden olduğunu belirterek, geçici iş göremezlik zararı ve manevi tazminat taleplerinde bulunmuştur.

Davalı, aslında davacının kendisine saldırdığını, karanlıkta kendisine doğru gelirken ayağının takılıp düştüğünü ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalının davacıya vurduğunun ceza dosyası kapsamı ile belli olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalı hakkında kasten yaralama suçundan .... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/1083 esas sayılı dosyası ile dava açıldığı, dosyanın Yargıtay aşamasında olduğu ve henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

BK 53. maddesi gereğince kural olarak ceza mahkemesince verilen beraat kararları hukuk hakimini bağlamaz ise de; verilecek mahkumiyet kararı ve belirlenen maddi olgular hukuk hakimi yönünden bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle Ceza Mahkemesi dosyasının kesinleşmesi beklenerek varılacak sonuca göre hüküm kurmak gerekir. Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14258, Karar No: 2012/9015, Tarih: 26.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14258 E.  ,  2012/9015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Vakfıkebir Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 11.11.2009 gün ve 2009/155 Esas, 2009/191 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden alınan nüfus kayıt örneğinden, hükümden sonra 12.09.2012 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 64/1. maddesi uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nın 64 ve CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 26.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.