muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2485, Karar No: 2015/9267, Tarih: 20.10.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/2485 E.  ,  2015/9267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 15. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2014

NUMARASI : 2013/645-2014/287

Davacı vekili tarafından 05.09.2013 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesi verilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava mirasçılık belgesi verilmesine ilişkindir.

Davacı Y.. D.. ve S.. D.. murisi (Babaanneleri) G.. D..'in 11.02.2013 tarihinde vefat ettiğini, murisin mirasçılarından oğlu F.. D...'in muris (annesi) G.. D..'in mirasını reddettiği, bu nedenle muris G.. D..'in mirasçıları İ... S.. F... D..., Y.. D.., S.. D.. ve Ü... F...'ın mirasçı olduğunu gösterecek şekilde mirasçılık belgesi verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulü ile muris G.. D..'in mirası (6) pay olarak kabul edilerek (2) payının murisin kızı Ü... F...'a, (2) payının oğlu F... D..'e, (1) payının murisin 30.03.2007 tarihinde vefat eden oğlu Ö.. V... D...'in kızı S.. D..'e, (1) payının murisin 30.03.2007 tarihinde vefat eden oğlu Ö... V..D..'in kızı Y.. D..'e aidiyetine F...D...'in murisi olan annesi G.. D..'den intikal eden mirası reddettiği anlaşılmakla bunun muris G.. D..'in terekesinin bölüştürülmesi sırasında gözetilmesine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili, mirasçılık belgesinde mirası reddedenlerin miras paylarının kime veya kimlere geçeceğinin kararda belirtilmediği sürece infaz aşamasında işlem yapmak mümkün olmayacağını belirterek temyiz etmiştir.

Mirasçılık belgesi verilmesi hususu Türk Medeni Kanununun 598. maddesinde düzenlenmiştir. Mirasçılık belgesi, aksi ispat edilinceye kadar adına düzenlenmiş bulunan kişi ve kişilerin mirasçılığı lehine bir karine oluşturur. Bu belge; muris mirasçıları arasındaki irs (soy) ilişkisini göstermesi yanında mirasın (terekenin) mirasçılara intikalini de sağlayıcı bir işleve sahiptir. Bu nedenlerle; mirası reddeden (TMK m. 605/1) mirasçı veya mirasçılar varsa

düzenlenecek mirasçılık belgesinde, mirasçılık sıfatına sahip olan kişi veya kişiler ile miras paylarının gösterilmesi ve mirası ret durumuna işaret edilmekle yetinilmemesi; mirası ret nedeniyle, mirasçılık sıfatını kaybedenlerin ve bunların payının akıbetinin (kime kalacağının)'da gösterilmesi gerekir. Bu bakımdan; verilen mirasçılık belgesinde yasal mirasçılar ile bunların miras paylarının gösterilmesi yerinde ise de; "mirası reddin hukuki sonuçlarının terekenin paylaştırılmasında dikkate alınmasına" şeklindeki kabul hatalı olmuştur.

TMK'nın 611. maddesindeki ''Yasal mirasçılardan birisi mirası reddederse onun payı, miras açıldığı zaman kendisi sağ değilmiş gibi hak sahiplerine geçer" hükmü uyarınca mirası reddedenin miras payının diğer mirasçılara intikal şeklinin kararda gösterilmesi gerekir. Bu hüküm karşısında, mirası reddeden mirasçı F... D..'in miras payı altsoyu olan kızı İ... D... ve oğlu T...F.. D...'e geçmiş olacaktır.

Sonuç olarak mahkemece, temyize konu kararda olduğu şekilde ret durumu yokmuş gibi yasal mirasçılar ve miras payları gösterildikten ve mirası reddeden mirasçılar işaret edildikten sonra, mirası reddeden mirasçı gözönüne alındığında mahkemece ''yasal mirasçı F.. D...'in mirası ret durumu nedeniyle muris G.. D..'in yasal mirasçı sıfatını kaybetmiş olduğu ve bunun miras payının altsoyuna intikal etmiş olduğu, böylece muris G.. D..'in mirasının (6) pay kabul edilerek (2) payın kızı Ü... F..'a, (1) payın 14.05.2013 tarihinde mirası reddeden F..D..'in kızı İ.. S.. D..'e, (1) payın 14.05.2013 tarihinde mirası reddeden F.. D..'in oğlu T..F.. D..'e, (1) payının murisin 30.03.2007 tarihinde vefat eden oğlu Ö.. V. D..'in kızı S.. D..'e, (1) payının murisin 30.03.2007 tarihinde vefat eden oğlu Ö.. V.. D..'in kızı Y.. D..'e aidiyetine şeklinde karar oluşturulmalıdır.

Mahkemece, belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31745, Karar No: 2016/3191, Tarih: 09.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/31745 E.  ,  2016/3191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Malatya İl Özel İdaresi işçisi olarak çalıştığını, emekli olduğunu belirterek çalışma döneminde ödenmeyen bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, husumet yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk yerel seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Dosya içerisinde bulunan komisyon kararına göre tüzel kişiliği sona eren Malatya İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, 6100 sayılı Kanun'un 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyizlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14150, Karar No: 2019/4681, Tarih: 01.07.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/14150 E.  ,  2019/4681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : Hazine-Orman Yönetimi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan Hazine, Orman Yönetimi ile ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 03/07/2005 gün ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Kanunu ile değiştirilen 2. fıkrası hükümlerine göre yapılacağı düşünülerek, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tespit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyalarının getirtilmesi,

2) Tespit tarihinden 20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları bulundukları yerlerden getirtilerek bu belgeler dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp bu belgelerde dava konusu yer belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelenerek bu belgeler ile çekişmeli yer, yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumu, toprak yapısı, bitki örtüsü, varsa üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi, sayısı, kapalılık durumu, kullanım olup olmadığı, tasarruf sınırlarının belirgin olup olmadığı ve kullanım olup olmadığı hususunda keşfe katılan ... ve fen bilirkişisinden ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir ek rapor alınması alınacak bütün cevabi yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 01/07/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30988, Karar No: 2018/3186, Tarih: 21.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30988 E.  ,  2018/3186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10325, Karar No: 2015/10446, Tarih: 14.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/10325 E.  ,  2015/10446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 12. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/03/2015

NUMARASI : 2012/243-2015/186

Taraflar arasında görülen davada Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/03/2015 tarih ve 2012/243-2015/186 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, T.'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle abonenin istirdat istemine ilişkin Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2007/1392 E.-2009/558 K. sayılı kararına istinaden müvekkilinin icra dosyasına 6.792,46TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu alacağın taraflar arasında imzalanan "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin" akdedildiği tarihten önceki döneme isabet ettiği, sözleşmenin 7. maddesi uyarınca davacının davalıdan rücuen talepte bulunabileceği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 6.792,46 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delilerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 7.4. maddesi kapsamında kalmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 347,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6118, Karar No: 2015/3222, Tarih: 20.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6118 E.  ,  2015/3222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/332054

MAHKEMESİ : Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 02/05/2013, 2012/239 (E) ve 2013/244 (K)

SUÇ : Nitelikli insan öldürme, bu suça yardım

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık .. yaşı küçük .. kasten öldürme suçu ile suça sürüklenen çocuk .. eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde sanık .. suç vasfı tayin, takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş; sanıklar

... hakkında maktülü kasten öldürmeye yardım etmek suçundan elde edilen delillerin, CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca mahkumiyete yeter nitelik ve derecede olmadığı kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık .. müdafiinin sübuta, vasfa, meşru savunmaya, katılan vekilinin beraat eden sanıklar yönünden sübuta, sanıklar .. yönünden vasfa, takdire yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddiyle;

1- Sanık .. hakkında maktül .. kasten öldürme suçundan kurulan ve resen de temyize tabi olan mahkümiyet hükmü ile sanıklar ...hakkında maktülü kasten öldürmeye yardım etmek suçlarında kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA;

Ancak,

2- Suça sürüklenen çocuk ... ile maktül ... daha önce aynı iş yerinde beraber çalıştıkları, aralarında kimin başlattığı belli olamayan bir nedenle olay günüden yaklaşık üç hafta önce tartışma yaşandığı, bu nedenle suça sürüklenen çocuk İlyas'ın işten çıkartıldığı, bundan dolayı aralarında husumet oluştuğu, olay gününden birkaç gün önce de yine aralarında tartışma yaşandığı ve maktülün suça sürüklenen çocuk ... basit şekilde yaraladığı, olay günü suça sürüklenen çocuk ... maktül ile önceden aralarında geçen bu olaylar nedeniyle yanına arkadaşları diğer sanıkları da alarak, ona gözdağı vermek amacıyla, maktülün çalıştığı iş yerinin önüne giderek, ölenin işten çıkmasını bekledikleri, maktül işten çıkınca önce suça sürüklenen çocuk ilyas'ın onun yanına giderek "gel seninle konuşaçağız" diyerek ara sokağa götürdüğü, burada ikisi arasında kavga çıkınca, esasen ölene göz dağı vermek için olay yerine gelenlerden sanık ... otopsi raporunda belirtilen şekilde göğüs bölgesine bıçağı saplayarak onun ölümüne neden olduğu olayda,

a) Suça sürüklenen çocuk İlyas'ın kastı, maktülün öldürülmesi değil, dövülmesidir. Bu amaçla sanık .. ve diğerlerini olay yerine getirmiştir. Ancak sanık ... dövme yerine kendisine verilen talimatın dışına çıkarak ... bıçaklayarak öldürmüştür.

Bu olayda .. azmettirmesi dövmeye yönelik olduğundan, doğrudan insan öldürmekten sorumlu tutulamayacağı, kastı aşan yaralama sonucu öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 87/4 birinci cümle maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği halde suç vasfında yanılgıya düşülerek kasten öldürme suçuna yardım eden sıfatıyla hüküm kurulması,

Bu olayda .. azmettirmesi dövmeye yönelik olduğundan, doğrudan insan öldürmekten sorumlu tutulamayacağı, kastı aşan yaralama sonucu öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 87/4 birinci cümle maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği halde suç vasfında yanılgıya düşülerek kasten öldürme suçuna yardım eden sıfatıyla hüküm kurulması,

b) Maktül ile suça sürüklenen çocuk ... arasında daha önceden yaşanan olayları kimin başlattığının belli olmadığı gibi tanık beyanlarına göre de, maktülün suça sürüklenen çocuğu olay öncesinde darp etmesi şeklindeki haksız tahrik oluşturan eylemi nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında haksız tahrik hükümlerini

düzenleyen 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesi uyarınca asgari oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

c- Sanık ... maktülün öldürülmesine yardım ettiğine veya maktülü kasten yaraladığına dair şüpheden uzak kesin inandırıcı maddi bir delil elde edilemediği halde, sanık hakkında beraat kararı verilmesi yerine yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde mahkümiyet hükmü kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemedeki temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), bozma sebebi ve tutuklulukta geçirdikleri süreler gözetilerek suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... kasten öldürmeye yardım suçlarından TAHLİYELERİNE, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değillerse salıverilmeleri için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 20/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

20/05/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık İbrahim Güneş müdafii Avukat ... yokluğunda 21/05/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2009/5134, Karar No: 2010/11350, Tarih: 08.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5134 E.  ,  2010/11350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11.02.2009 tarih ve 2007/744-2009/25 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Rusya Federasyonu’nda kurulu bulunan “Time Travel”in tek sahibi ve ortağı olduğunu, davalının müvekkili şirket tarafından “Time Travel”in genel müdürü olarak atandığını, ancak görevi ile ilgili imkan ve şartları kötüye kullanarak şirketin kasasından haksız olarak paralar çektiğini, davalının aldığı paraları ödemediği gibi hakkında başlatılan icra takibine karşı da itirazda bulunduğunu ileri sürerek, itiraza uğrayan 32.369.-USD alacağın faiziyle birlikte fiili ödeme günündeki kur üzerinden TL karşılığının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin hiçbir zaman davacının çalışanı olmadığını, ancak davacının iddiasının bu yönde olmasına göre davanın İş Mahkemesi’nde görülmesi gerektiğini, ayrıca davacının yurt dışında bulunan ve tüzel kişiliğe haiz olan bir şirket adına talepte bulunmasının hukuki dayanağı olmadığını, bu itibarla davacılık sıfatının da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacının Rusya Federasyonu’nda işlerini takip etmek ve burada ticaretini geliştirmek amacıyla ‘000 Tıme Travel’ adlı şirketi kurduğu, bu şirkete davalının genel müdür olarak atandığı, taraflar arasındaki ilişkinin ticari nitelikte bulunduğu, davalının, davacının kurduğu dava dışı şirketin ihtiyaçları için davacıdan makbuzlar karşılığı para çektiğinin ve zimmetine geçirdiğinin iddia edildiği, davacı kayıtlarında paranın nasıl çekildiği bilgileri tahsilat ve ödeme makbuzlarına rastlandığı, bu makbuzlar ile davacı kayıtlarının usulüne uygun tutulmadığı birlikte değerlendirildiğinde davalının çekmiş olduğu paraların şirket adına harcanıp harcanmadığı ve onun kayıtlarına girip girmediğinin kayıtlarda görünmediği, davacının, kurduğu şirketin defter ve kayıtlarını ibraz edemediği, anılan şirketin tek ortağı olduğunu, ayrı kayıt tutmadığını ve davacı kayıtları üzerinden takip edildiğini iddia ettiği, bu hususları kanıtlayamadığı, defter ve kayıtlarının usulüne uygun tutulmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, şirket müdürü aleyhine açılan tazminat istemine ilişkindir.