muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3075, Karar No: 2019/8615, Tarih: 12.12.2019

**14. Hukuk Dairesi         2017/3075 E.  ,  2019/8615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24/08/2016 tarihinde verilen dilekçeyle ortaklığın giderilmesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24/01/2017 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nin 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.

Temyiz edilemeyen kararlar başlıklı 362/1-b maddesinde "4. maddede gösterilen davalar ile (23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar" hükmü yer almaktadır. HMK'nin 4. maddesinde münhasıran Sulh Hukuk Mahkemesinin görev alanına giren ortaklığın giderilmesine ilişkin olan ve 20.06.2016 tarihinden sonra verilen kararlar temyiz kanun yoluna tabi değildir.

Bu nedenle temyiz ibaresi taşıyan dilekçe konusunda kanun yolu değerlendirmesini yapmak üzere dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle HMK'nin 362/1-b maddeleri uyarınca bir kısım davalılar vekilinin temyiz talebinin reddine, dosyanın mahalli mahkemeye İADESİNE, 12.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19742, Karar No: 2014/28112, Tarih: 01.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/19742 E.  ,  2014/28112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit ve hakaret suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın ... Sulh Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair,... Sulh Ceza Mahkemesinin 19/02/2013 tarihli ve 2013/155-171 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 19/03/2013 tarihli ve 2013/65 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/05/2013 gün ve 171295 sayılı istem yazısıyla, Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161/6. maddesinde yer alan "Ağır cezayı gerektiren suçüstü hâllerinde, bu Kanunun hükümleri uygulanmak koşuluyla, vali ve kaymakamların kişisel suçlarından dolayı haklarında genel hükümlere göre soruşturma yapılması kaymakamların mensup oldukları il ve valilerin bulundukları ile en yakın il Cumhuriyet başsavcısına aittir. Bu suçlarda kovuşturma yapmaya, soruşturmanın yapıldığı yerin görevli mahkemesi yetkilidir." hükmü gereği vali ve kaymakamların kişisel suçlarından dolayı haklarında genel hükümlere göre yapılacak soruşturmanın, kaymakamların mensup oldukları il ve valilerin bulundukları il'e en yakın il Cumhuriyet savcısı tarafından bizzat yapılacağı, kovuşturmanın da aynı yerdeki görevli mahkemede yapılması gerektiği, adı geçenlerin kişisel suçları ağır cezalık ise ve suçüstü olarak işlenmişse o zaman kanunun genel hükümlerinin uygulanacağı, bu istisna hükmün uygulanamayacağı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Tehdit ve hakaret suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda,... Sulh Ceza Mahkemesinin 19/02/2013 tarihli kararıyla, kaymakam olan sanığın kişisel suç niteliğindeki eylemi ağır cezalık suçlardan olmadığından, mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın suçun işlendiği yer olan ... Sulh Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının yetkisizlik kararına itirazı üzerine, merci ... Asliye Ceza Mahkemesinin 19/03/2013 tarihli kararıyla itirazın reddine karar verildiği, kesin olan bu karara karşı Kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Kaymakam olan sanığın kişisel suç niteliğindeki eyleminde kovuşturma yerinin belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Kaymakam olan sanığın kişisel suç niteliğindeki eyleminde kovuşturma yerinin belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 161/6. maddesinde “Ağır cezayı gerektiren suçüstü hâllerinde, bu Kanunun hükümleri uygulanmak koşuluyla, vali ve kaymakamların kişisel suçlarından dolayı haklarında genel hükümlere göre soruşturma yapılması kaymakamların mensup oldukları il ve valilerin bulundukları ile en yakın il Cumhuriyet başsavcısına aittir. Bu suçlarda kovuşturma yapmaya, soruşturmanın yapıldığı yerin görevli mahkemesi yetkilidir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Vali ve kaymakamların kişisel suçlarıyla ilgili CMK'nın 161/6. maddesi uyarınca, soruşturma kural olarak genel hükümlere göre yapılacaktır. Ancak bu madde ile soruşturma ve kovuşturma yeri bakımından CMK'daki genel uygulamaya bir istisna getirilmiş olup, soruşturma; kaymakamların mensup oldukları il, valilerin ise bulundukları ile en yakın il C. Başsavcısı tarafından yapılacaktır. Kovuşturma da soruşturma yapılan yer mahkemesinde yürütülecektir. Kanun koyucu bir halde soruşturma ve kovuşturma yerine özgü bu istisnadan vazgeçmiştir. O da suçun ağır cezalık olmasıdır. Başka bir anlatımla suç ağır cezayı gerektiren suçüstü halinde ise yine genel hükümler çerçevesinde suç yerinde soruşturulup dava açılacak, ağır cezalık suçlardan değil ise genel hükümler uyarınca ve fakat 161/6. maddede belirtildiği üzere mensup olunan il ve en yakın il kuralı uygulanacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Suç tarihinde...Kaymakamı olan sanığın işlediği iddia olunan kişisel suç niteliğindeki telefonla hakaret ve tehdit suçlarında, suç yerinin mağdurun bulunduğu ... olmasına karşın, CMK'nın 161/6. maddesinde yetki yönünden özel bir düzenleme olması nedeniyle, kovuşturma işlemlerinin kaymakamın il olarak mensup olduğu ve soruşturmanın yapıldığı ...'da yürütülmesi gerektiği anlaşıldığından, yasal olmayan gerekçeyle yetkisizlik kararı verilmesi hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-... Asliye Ceza Mahkemesinin 19/03/2013 tarih ve 2013/65 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/595, Karar No: 2024/677, Tarih: 11.12.2024

**Hukuk Genel Kurulu         2024/595 E.  ,  2024/677 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2020/32 E., 2021/56 K.

KARAR : Davanın açılmamış sayılmasına

1. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı Yargıtay 4. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

2. Kararın davacı tarafından temyizi üzerine Özel Dairece ek karar ile davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı adli yardım talepli dava dilekçesinde; icra mahkemelerinde görülen davalar nedeniyle yerel mahkeme, bölge adliye mahkemesi ve Yargıtay tarafından verilen kararların 2004 sayılı İcra İflas Kanunu’na (İİK) ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na (HMK) aykırı olduğunu, kanunun emredici hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını, açmak zorunda kaldığı dava, şikâyet ve taleplerinin gereğinin yapılmaması sonucunda borçlarını ödeyemediğini ve borçlanarak yaşamasına sebep olunduğunu ileri sürerek 10.000.000,00 TL maddi tazminat ile maddi zararın üç katı manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı

5. ... cevap dilekçesinde; HMK’nın 48 inci maddesi gereğince dayanılan sorumluluk nedenleri açıkça belirtilmediği gibi sorumluluğu ispata yarayacak yeterli delil de sunulmadığını, yerel mahkemece tüm delillerin toplandığını, yeterli inceleme ve irdeleme yapılarak belirlenmiş kurallar çerçevesinde yargılama yapıldığını, sorumluluk sebeplerinden hiçbirinin oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Özel Daire Kararı

6. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 22.06.2021 tarihli ve 2020/32 Esas, 2021/56 Karar sayılı kararı ile, dava adli yardım talepli olarak açılmış ise de davacının sosyal ve ekonomik durumuna ilişkin bilgi ve belgeler ile talep dayanaklarını açıkça göstermemiş olması dikkate alınarak adli yardım talebinin reddedildiği, bu karara yönelik itirazın Yargıtay 5. Hukuk Dairesi tarafından kesin olarak reddine karar verilmesi üzerine dava açarken yatırılması gereken başvuru harcı ve peşin harcın yatırılması için davacıya kesin süre verildiği ve kesin süre içerisinde harcın yatırılmaması durumunda Harçlar Kanunu'nun 27/3 ve 32 nci maddeleri uyarınca davanın açılmamış sayılacağı ihtarında bulunulduğu, buna karşın gerekli harçların yatırılmadığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın Temyizi

7. Kararın süresi içinde davacı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece davacıya temyiz harçlarının yatırılması için muhtıra tebliğ edilmiş ve dosya Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu Kararı

Kararın Temyizi

7. Kararın süresi içinde davacı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece davacıya temyiz harçlarının yatırılması için muhtıra tebliğ edilmiş ve dosya Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu Kararı

8. Hukuk Genel Kurulunun 24.11.2022 tarihli ve 2022/4-408 Esas, 2022/1601 Karar sayılı kararı ile; davacının yargılama sırasındaki adli yardım talebinin reddine ilişkin kararların HMK’nın 337/2 nci maddesi gereğince kesinleştiği, kanun yoluna başvuru sırasında ise davacının malî durumunu gösterir hiçbir belge sunmadığı, Özel Dairece yapılan araştırma sonucuna göre üzerine kayıtlı taşınmazların bulunduğu ve gelir getirecek durumda olduğu, davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğinden kanun yoluna başvururken temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz karar harçları ile temyiz gider avansının yatırılması gerektiği, bunun ise yüklü bir miktar olmadığı, davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine ve davacıya temyiz başvuru harcı ile maktu temyiz harcını ikmâl etmesi için muhtıra çıkarılarak bir haftalık kesin süre verilmesi, kesin süre içinde harç yatırıldığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde ise HMK’nın 366 ncı maddesi yollamasıyla 344 üncü maddesi gereğince temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesi için dosya Özel Daireye geri çevrilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu Kararı Sonrası Süreç

9. Özel Dairece davacıya kesin süreyi içeren 02.03.2023 tarihli muhtıra 10.03.2023 tarihinde bizzat tebliğ edilmiş, davacının 17.03.2023 tarihli dilekçesi üzerine dosya tekrar Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu Kararı

10. Hukuk Genel Kurulunun 21.12.2023 tarihli ve 2023/4-413 Esas, 2023/1364 Karar sayılı kararı ile; davacının, temyiz istemi ile ilgili harçların tamamlanması yönündeki muhtıranın tebliği sonrası “02.03.2023 tarihli muhtıraya istinaden süresinde itiraz - yeniden adli yardım ve tespit talebi” açıklamasıyla talepte bulunduğu, dosyanın bu dilekçe üzerine Özel Daire tarafından yeniden Hukuk Genel Kuruluna gönderildiği, ancak yargılamaya son veren ve hâkimin davadan elini çekmesi sonucunu doğuran nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurulabileceği, Özel Dairece davacıya tebliğ edilen muhtıranın, HMK’nın 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre usul veya esasa ilişkin nihaî bir karar olmayıp temyiz edilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davacının dilekçesinin reddi ile HMK’nın 366 ncı maddesinin yollamasıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın tekrar Yargıtay 4. Hukuk Dairesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Özel Daire Kararı

Özel Daire Kararı

11. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 02.02.2024 tarihli ve 2020/32 Esas, 2021/56 Karar sayılı ek kararı ile; “…Davacı tarafından hakimlerin hukuki sorumluluğuna dayalı olarak manevi tazminat isteminde bulunulduğu, yargılama sonucunda davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, davacının 13/10/2021 havale tarihli verilen dilekçe ile adli yardımlı olarak kararı temyiz ettiği, adli yardım talebi reddedildiğinden temyiz ve temyize başvurma harcı için davacı tarafa 21/10/2021 tarihinde muhtıra yazıldığı, muhtıranın 09/12/2021 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen temyiz harçlarını ödemediği ve 17/12/2021 havale tarihli yine adli yardımlı olarak muhtıraya itiraz ve istinaf talepli dilekçe verdiği, dilekçesinde talebinin inceleme yetkisinin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu olduğunu belirtmesi üzerine dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na gönderildiği, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 24/11/2022 tarih 2022/4-408 esas 2022/1601 sayılı kararında yatırması gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlayamadığı sonucuna varıldığı ve adli yardım talebinin reddine karar verildiği, davacı tarafa süre verilip temyiz harçlarının yatırılması için muhtıra yazılmasını, harçlar yatırılmadığı takdirde karar verilmek üzere dosyanın geri çevrildiği, 02/03/2023 tarihinde yeniden muhtıra yazıldığı ve 10/03/2023 tarihinde davacı tarafa tebliğ edildiği, 29/03/2023 havale tarihli dilekçesi ile adli yardım talebinin yeniden değerlendirilmesi ve karara itiraz ettiğinin anlaşılması üzerine tekrar Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na gönderildiği ve 21/12/2022 tarih 2023/4-413 Esas 2023/1364 sayılı kararı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi yollamasıyla 344 üncü maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmış olup, bu nedenle HMK’nın 366 ncı maddesi yollamasıyla 344/1 maddesi uyarınca temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar vermek gerekmiştir.” gerekçesiyle davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

12. Özel Dairenin yukarıda belirtilen 02.02.2024 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davacı tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

II. GEREKÇE

13. Davacının adli yardım talebi Hukuk Genel Kurulunun 24.11.2022 tarihli ve 2022/4-408 Esas, 2022/1601 Karar sayılı kararı ile reddedilmiş ve HMK’nın 366 ncı maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın Yargıtay 4. Hukuk Dairesine geri çevrilmesine karar verilmiştir. Özel Dairece, temyiz harçlarının yatırılması için davacıya bir haftalık kesin süreli muhtıra gönderilmiş ve muhtıra 10.03.2023 tarihinde usulüne uygun olarak davacıya tebliğ edilmesine rağmen yasal süre içerisinde temyiz harçları yatırılmamıştır. Bunun üzerine Özel Dairenin 02.02.2024 tarihli ve 2020/32 Esas, 2021/56 Karar sayılı ek kararı ile davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

14. Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 02.02.2024 tarihli ve 2020/32 Esas, 2021/56 Karar sayılı ek kararın onanması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacının temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 02.02.2024 tarihli ve 2020/32 Esas, 2021/56 Karar sayılı ek kararın ONANMASINA,

11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2012/2243, Karar No: 2014/19064, Tarih: 10.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/2243 E.  ,  2014/19064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/149384

MAHKEMESİ : Terme Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2008

NUMARASI : 2008/199 (E) ve 2008/363 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç ve karar tarihi itibariyle on sekiz yaşından küçük sanık H.. S..'ya 5271 sayılı CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu savunman atanıp hazır bulundurulmadan, istinabe suretiyle alınan savunmasında hazır bulundurulup başkaca hiçbir oturuma katılmayan savunman yeterli görülerek hüküm kurulması suretiyle anılan Yasanın 150/2, 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar H.. S.. ve O.. Ş.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/347, Karar No: 2019/9401, Tarih: 15.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/347 E.  ,  2019/9401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı, davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin 29/09/2010 günü kendisinin sevk ve idaresindeki motosiklete ...'in idaresindeki aracın çarpması sonucu ağır yaralandığını ve Hastaneye kaldırılarak tedavi gördüğünü, sol ayak önünün amputasyona uğradığını ve müvekkilinde kekemelik başladığını, kazada sürücü ...'in tam kusurlu olduğunu, kaza sebebiyle müvekkilinin ve ailesinin imkansız acı, elem ve ızdırap duyduğunu beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'den tahsiline, müvekkilinin geçici ve tam iş göremezliğinden kaynaklanan zararı için 4.000,00 TL ve hurdaya çıkartılan motosikleti için 1.000,00 TL, müvekkilinin bundan sonra çalışamayacağından kısmi kalıcı iş gücü tazminatı olarak 10.000,00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... Sigorta AŞ ve ... vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacının maddi tazminat alacağının kısmen kabulü ile sürekli iş göremezlik tazminatı olan 24.632,56 TL ile 3.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 29/09/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den tahsiline, fazla taleplerin reddine, davalı ...Ş aleyhine açılan davanın husumet dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 1.415,58 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 15/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2542, Karar No: 2014/7532, Tarih: 10.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/2542 E.  ,  2014/7532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kurum işleminin iptaliyle, kesilen yetim aylığının yeniden bağlanmasına ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsiline, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 10/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3210, Karar No: 2010/4549, Tarih: 28.06.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/3210 E.  ,  2010/4549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4. İCRA MAHKEMESİ

Alacaklısını zarara uğratmak kastıyla mevcudunu eksiltmek suçundan sanıklar ... ve ...’ın ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden,Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Muvazaalı olduğu iddia edilen icra takibinde, borçlu sanık ...'nin emekli maaşına haciz şerhi işlenip, üçer aylık dönemler halinde 6 kez maaşından haczen kesinti yapılıp alacaklısı diğer sanık ...'a ödendiği anlaşılmakla takibin muvazaalı olmadığının kabulü gerekeceğinden Yargıtay C.Başsavcılığının tebliğnamesine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 28.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.