muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/150, Karar No: 2023/5043, Tarih: 06.04.2023

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 01.06.2021 tarihli ve 2020/63 Esas, 2021/105 Karar sayılı kararı ile; murisin 20.04.2012 tarihinde davalı sigorta şirketiyle sözleşme yaptığı, alınan Adli Tıp raporu uyarınca murise diabet ve kronik kalp hastalığı tanısının ise sözleşme imzalanmadan önce konulduğu, bu haliyle sigortalının doğru beyanda kasten bulunmadığı, sağlık yönünden beyan yükümünü ihlal ederek TTK 1435 ve 1439 uncu maddelerine aykırı davrandığı anlaşıldığından davalı sigorta şirketinin bu poliçeden dolayı davacılara herhangi bir ödemede bulunma yükümlülüğü olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen (bozma üzerine verilen) kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişi incelemesinde alınan rapor ile sabit olduğu üzere, muris sigortalıya hiç soru sorulmadan, bildirimde ve aydınlatmada bulunulmadan boş olarak imza attırılan formda murisin hastalığını gizlediği gerekçesi ile vefat teminatının ödenmemesinin haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, bu durumun cayma hakkını haksız olarak kullanmak için hazırlanmış bir tuzak olduğunu, murisin çekmiş olduğu krediden hayat sigortası primi kesildiğini, murisin çekmiş olduğu kredi borcunu vefat edinceye kadar düzenli olarak ödediğini, murisin vefatından sonra borcun mirasçılara kaldığını, vefat teminatının haksız gerekçe ile ödenmemesinin davacıları mağdur ettiğini, murisin sanki gerçek dışı beyanda bulunmuş, kendisine sorulan sorulara yalan beyanda bulunmuş gibi gösterildiğini, oysa, ortada müzakere edilen veya sorulan bir soru olmadığını, formun matbu olarak doldurulduğunun açıkça ortada olduğunu, bilirkişi raporunda davalı sigorta şirketinin cayma hakkının olmadığının açıkça belirtildiğini, bu durumda davanın kabulü gerekirken haksız ve hukuka aykırı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinin yerinde olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; davacıların murisinin dava dışı bankadan kullandığı kredinin teminatı amacı ile davalı ile muris arasında düzenlen hayat sigorta poliçesine dayalı vefat tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 1435 ve 1439 uncu maddeleri, Hayat Sigorta Poliçesi Genel Şartları.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 1435 ve 1439 uncu maddeleri, Hayat Sigorta Poliçesi Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Bozma sonrası mahkemece verilen kararın bozmaya uygun olmasına, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına; ve özellikle sigortalının sağlık yönünden beyan yükümlülüğünü ihlal ederek TTK'nın 1435 inci ve 1439 uncu maddelerine aykırı davrandığının sabit olmasına göre; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,06.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8583, Karar No: 2014/7979, Tarih: 26.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/8583 E.  ,  2014/7979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2014/41671

Mahkemes i:Bolvadin Asliye Ceza Mahkemesi

Esas No : 2013/216

Karar No : 2013/325

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk A. D..’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Bolvadin Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2013 tarihli ve 2013/216 Esas, 2013/325 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 27.01.2014 tarih ve 2013/2216- 6636 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.02.2014 tarih ve 2014/41671 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

1) Kayden 07/10/1996 doğumlu olup, suçun işlendiği 03/06/2013 tarihinde 18 yaşını ikmal etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamasında,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 31/3. maddesinin uygulanmaması nedeni ile lehine olan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesindeki "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilmez. Bu takdirde 11. fıkra hükmü uygulanır" hükmüne infaz aşamasında uygulanmasına olanak tanınmayarak yazılı şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtar edilmesine karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Bolvadin Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2013 tarihli ve 2013/216 Esas, 2013/325 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4-d maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince hükmolunan 120 gün adli para cezasının eylemin silahtan sayılan sopa ile işlendiği anlaşıldığından sanık hakkında aynı kanunun 86/3-e maddesi gereğince cezası ½ oranında artırılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın eylemini diğer müşteki sanıktan kaynaklanan haksız tahrik altında işlediği anlaşıldığından cezası 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince 1 /2 oranında indirilerek takdiren 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezası 5237 sayılı TCK'nin 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirilerek 60 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanığın cezası 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek 50 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa hükmedilen 50 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 Türk Lirasından takdiren 1000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanıkla ilgili hüküm fıkrasının 6 no'lu parağrafından "ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceği" ibarelerinin çıkartılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4291, Karar No: 2022/353, Tarih: 12.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/4291 E.  ,  2022/353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Özel belgede sahtecilik, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 07.04.2012 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 01.06.2012 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1) Sanığın, mağdur ... adına kira kontratı düzenlediği, bu kontrat ile elektrik aboneliği aldığı ayrıca kaçak elektrik kullanması nedeniyle mağdur adına kaçak elektrik kullanımı tespit tutanağı düzenlenmesine neden olduğunun iddia ve kabul edildiği somut olayda, sanığın savunmalarında kira kontratını sahte olarak düzenlediğini ancak abonelik işlemini ... ile birlikte yaptıklarını, ayrıca 27/02/2010 tarihli kaçak elektirk tüketimi tespit tutanağındaki ... imzasının kendisi tarafından atılmadığını, ... tarafından atılmış olacağını beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti amacıyla mağdur ...'in duruşmaya çağırılarak beyanının alınması, elektirk aboneliği başvuru evrakları ve kaçak elektrik kullanımı tespit tutanağının aslı ile mağdur ... ve sanığın imza-yazı örnekleri temin edilerek bilirkişi incelemesi yaptırılması, ayrıca ev sahibi tarafından dosyaya sunulan kira kontratının onaysız fotokopi olması ve üzerine Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesi 2010/2076 şerhinin düşülmüş olması, yapılan sahtecilikte aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının tayin ve takdirinin hakime ait olduğu da dikkate alınarak, söz konusu belge aslının temin edilip, hakim tarafından incelenip özelliklerinin zapta geçirilmesi, bu şekilde, sahtecilikte aldatıcılık niteliği bulunup bulunmadığının tespitinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm tesisi,

2) Kabule göre de; sanığa isnat edilen ve üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 12.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16423, Karar No: 2011/2943, Tarih: 22.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/16423 E.  ,  2011/2943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama fıstıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12181, Karar No: 2017/22786, Tarih: 19.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/12181 E.  ,  2017/22786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 19/10/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyleki ;

1)Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; dava konusu ... ili,... ilçesi,...köyü, 268 parsel sayılı taşınmazın belediye mücavir alan sınırları içinde ve 1/5000 ölçekli nazım imar planında yüksek yoğunlukta gelişme konut alanında kaldığı, taşınmazın yola, denize, yoğun ve sürekli gelişen sanayi alanına, ticaret limanına yakın konumda olduğu, belediye hizmetlerinden faydalanmasa da yol, su, elektrik kanalizasyon hatlarının taşınmazın yakınından geçiyor olması sebebiyle ve yakın çevresindeki gelişme özellikleri dikkate alındığında talep edildiğinde belediye hizmeti götürülebileceği, ... Valiliği Defterdarlık Milli Emlak Dairesi Başkanlığı tarafından dava konusu taşınmaza yakın konumda bulunan taşınmazlara 6292 sayılı kanuna göre kıymet takdiri değerlemesi yapılırken "arsa" değerleri düzeyinde rakamlar takdir ediliği, aynı bölgeden intikal eden

ve Dairemizin ..., ..., ..., ...E. sayılı ilamları ile denetiminden geçen TEİAŞ Genel Müdürlüğü tarafından açılan dava dosyalarında dava konusu taşınmaz ile benzer özellikte olan komşu taşınmazlara arsa olarak değer biçildiği anlaşıldığından Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 17/04/1998 tarih ve 1998/1 sayılı kararı uyarınca dava konusu taşınmaz arsa vasfındadır.

ve Dairemizin ..., ..., ..., ...E. sayılı ilamları ile denetiminden geçen TEİAŞ Genel Müdürlüğü tarafından açılan dava dosyalarında dava konusu taşınmaz ile benzer özellikte olan komşu taşınmazlara arsa olarak değer biçildiği anlaşıldığından Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 17/04/1998 tarih ve 1998/1 sayılı kararı uyarınca dava konusu taşınmaz arsa vasfındadır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğu dikkate alınarak, fen bilirkişisi tarafından düzenlenen rapor ve kroki eklenmek suretiyle taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan ve fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 1.792,92 m2'lik ve (C) harfi ile gösterilen 3.742,40 m2'lik kısımlarına imar durumuna göre yapılaşma izni verilip verilmeyeceği, verilmiş ise önceki durumuna göre kısıtlama getirilip getirilmediği hususları ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden araştırılarak sonucuna göre arta kalan kısımlarda değer azalış bedeline hükmedilmesi gerekip gerekmediği araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3)Dava konusu taşınmazın tapu kaydında davalılardan ...'ın hissesi üzerinde bulunan haciz ve ipotek şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.480,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.480,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 19/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16447, Karar No: 2014/16444, Tarih: 06.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/16447 E.  ,  2014/16444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/137071

MAHKEMESİ : Burhaniye Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2011

NUMARASI : 2010/543 (E) ve 2011/140 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda suçlamayı reddetmesi, yüklenen suçu işlediğine ilişkin hakkında suç eşyasını bilerek satın alma suçundan ayrı dava açılan sanık S.. A..’ın suça konu motosikleti sanıktan satın aldığına dair atfı cürüm niteliğinde kalan anlatımı dışında, mahkumiyetine yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmamasına karşın suça sürüklenen çocuğun beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk C.. S.. müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21372, Karar No: 2014/9409, Tarih: 15.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/21372 E.  ,  2014/9409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle, 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi gereğince sanığın mahkumiyetine karar verilmesi yerine, aynı eylem ikiye bölünerek bandrolsüz sigara satmak suçundan sanığın beraatine ve aynı zamanda kaçakçılık suçundan mahkumiyetine ilişkin yazılı şekilde hüküm tesisi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4.maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" hükmüne aykırı olarak, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı Kanunun 53/1.maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

2-Suç tarihi itibariyle suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükümden ”5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölümün ve "... lehine verilen vekalet ücretine" ilişkin fıkranın çıkarılması, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26700, Karar No: 2025/2001, Tarih: 12.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/26700 E.  ,  2025/2001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/68 E., 2018/59 K.

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı, maddi hatanın düzeltilmesine dair ek karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar ve ek kararın katılan Bakanlık vekiline tebliğ edilmediği anlalışmakla, katılan Bakanlık vekiline Bölge Adliye Mahkemesinin karar ve ek kararının usulünce tebliğiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyizi halinde bununla ilgili ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 12.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9934, Karar No: 2012/7712, Tarih: 01.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/9934 E.  ,  2012/7712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şişli 3. As. / İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesi

NUMARASI : 2006/852 (E) ve 2007/499 (K)

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

TEMYİZ EDEN : Sanık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın 23/01/2007 tarihli celsede müdafii istemediğini beyan etmesi üzerine müdafii bulunmadan sorgusunun yapılmasına, sanığın yokluğunda verilen kararın sanığın müdafiiliğini kabul etmediği avukata yapılmış olmasına göre, sanığın hakkında verilen karardan haberdar olmadığı ve kararı öğrendikten sonra dilekçe verdiği anlaşılmakla, sanığın 27/02/2008 tarihli dilekçesinin temyiz başvurusu olarak kabul edilerek, tebliğnemede yer alan görüşe iştirak edilmeden yapılan temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 Sayılı TCK' nın 87/3. maddesi, 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı yasanın 4. maddesi ile yapılan değişikliğe kadar müstakil fıkra olup, kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisi de dikkate alınarak değişiklikten önce ve sonraki kanun hükümleri kararın gerekçe bölümünde eyleme uygulanıp elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumuna ilişkin uygulama esasları ve koşullarının belirlendiği Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih, 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı kararı doğrultusunda; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili olarak bir karar verilmesi gerekirken, denetime imkan verecek şekilde sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı konusunda herhangi bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK' nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.