muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/292, Karar No: 2015/5295, Tarih: 04.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/292 E.  ,  2015/5295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ....nde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 25/06/2013 tarihli fen bilirkişisi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 667.08 m² alanlı taşınmazın tarla vasfı ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Kanuna göre yapılan ve 1947 yılında kesinleşen ormanların kadastrosu ile 1991 yılında 3302 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması ve aplikasyon yapılmıştır. Genel arazi kadastro 1977 yılında yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosuna, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 04/06/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7641, Karar No: 2010/253, Tarih: 27.01.2010

**3. Ceza Dairesi         2007/7641 E.  ,  2010/253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

Tayin edilen cezanın tür ve miktarına, 5237 sayılı Kanunun 50/5.maddesine göre; hükmün 14.7.2004 ... ve 5219 sayılı Kanunun 3/b maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK. 305/1.maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK. 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Adli Tıp Uzman Bilirkişinin 19.01.2004 tarih ve 2003/881 sayılı raporunda şikayetçi ...’nun “sağ ayak medial malleol arkasından kurşun giriş deliği ve lateral malleol önünden çıkış deliği olduğu, ortopedi konsültasyonu ve grafilerde calcaneus multipl kırığı” nedeniyle hayati tehlike geçirmeksizin 25 ... mutad iştigaline engel teşkil edecek yaralandığının tespit edilmesine göre 5237 sayılı Kanunun 87/3 maddesinde belirtildiği üzere meydana gelen kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin yeni adli tıp kriterlerine göre rapor alınıp, hükümden sonra 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 4. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 87/3. maddesinde yapılan değişiklikte nazara alınarak lehe olan yasanın yeniden tespitinin gerekmesi,

3- Sanık ... hakkında ruhsatsız silah taşıma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesinin 1.fıkrası uyarınca, CMK.nın 231/5, 14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ile soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair hususlar incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 27.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/725, Karar No: 2020/4618, Tarih: 15.09.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/725 E.  ,  2020/4618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve mağdur vekilinin ceza miktarına ve TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanma süresine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

29/08/2014 tarihli istinabe evrakında müşteki ...’nın ifadesi alınırken CMK'nın 238. maddesi gereğince katılma hakkının hatırlatılması istenilmişse de, Avusturya Cumhuriyeti Federal Adalet Bakanlığı tarafından gönderilen cevabi yazıda bu hususa dair bir bilginin bulunmadığı ancak CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunan Şikayetçi ...'nın CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık idaresindeki özel halk otobüsüyle, meskun mahalde, gündüz vakti, yol yapımı sebebiyle tek şeride düşmüş yolda seyri sırasında, önündeki aracın durması üzerine uygun zamanda fren yapmaması sonucu katılan ...'nin düşmesi, mağdur ...'nın sırtını çarpmasıyla, asli kusuruyla taşıdığı yolculardan ikisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

1-) Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

2-) Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı yerine adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline ihtaratına yer verilerek TCK'nın 52/4 maddesine muhalefet edilmesi,

2-) Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı yerine adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline ihtaratına yer verilerek TCK'nın 52/4 maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 180 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin hükmün 4. fıkrasında yer alan ''tahsil edilmesine'' ibaresinden sonra ''ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı'' ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13052, Karar No: 2015/13103, Tarih: 16.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/13052 E.  ,  2015/13103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Devrekani Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2015

NUMARASI : 2015/6-2015/67

Davacılar O.. D.. ve diğeri vekili Avukat S.. S..tarafından, davalı Y.. O.. aleyhine 09/02/2015 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 5236 sayılı Kanun ile eklenen Ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca temyize konu bölümünün ..TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar her bir davacı yönünden, bu düzeye ulaşmadığından davalının temyiz inceleme isteğinin REDDİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18081, Karar No: 2017/11016, Tarih: 18.09.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/18081 E.  ,  2017/11016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nin 53/4. maddesine göre “kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK’nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanamayacağının” gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından “TCK’nin 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısmının” çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7471, Karar No: 2010/11295, Tarih: 28.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/7471 E.  ,  2010/11295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yere en yakın kadastro paftası getirtilerek bu paftadaki fotogometri yöntemiyle düzenlenmiş kadastro parselleri ile irtibatlı şekilde dava konusu taşınmazı gösterir ek rapor alınması için bilirkişi ...'a dosyanın verilerek ek rapor düzenlettirilmesi,

2) Çekişmeli yere en yakın kadastro parselleri belirlenerek bunlara ait tutanak ve dayanaklarının dosyaya konulması,

3) Fen bilirkişisinden alınacak ek krokinin orman bilirkişisi tarafından en eski tarihli memleket haritası ile 1990 - 2000'li yıllara ait haritalar ve orman kadastro haritası üzerine aktarılıp yeniden birbiri üzerine ablike edilmesi, bundan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 28/09/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1925, Karar No: 2023/3114, Tarih: 10.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/1925 E.  ,  2023/3114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Polatlı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.01.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca iki kez cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Polatlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, kasıt yokluğu nedeniyle beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili iftira suçunun oluştuğunu, sanığın vekalet verdiğini bildiği halde, katılanlar aleyhine suç duyurusunda bulunduğunu, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğini bildirerek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Şebnem Taymaz (Kilislioğlu) ile ... arasındaki boşanma davası 17.12.2013 tarihinde neticelenerek tarafların boşanmalarına hükmedilmiş, mal paylaşımı için açılan davaise halen devam etmektedir. ... eski eşine ait şirkette yüzde bir hisse sahibidir ve bu şirketin 23.12.2013 tarihinde yapılan toplantısında, vekaleti olmadığı halde ...'nun kendi adına hareket ederek toplantıya katıldığını ve ortaklara kar dağıtımı yapılmaması şeklinde aleyhine karar alındığını, eşinin kendisinden bu şekilde mal kaçırdığını beyan ederek, ... ve ... hakkında 23.06.2013 tarihli dilekçesi ile şikayetçi olmuştur.

2. Yapılan araştırmada, ...'nun eski eşine verdiği vekaleti 25.12.2012 tarihinde iptal ettiği, ...'na adına verdiği 26.05.2011 tarihli bir vekaletin daha bulunduğu, bu vekalet ile ...'ın toplantıya katıldığı ve vekaletnamedeki imza üzerinde yapılan kriminal incelemede imzanın ...'nun eli ürünü olduğu anlaşılmıştır.

3. ... şirketin muhasebecisi ...'in kendisine toplantıyı haber verdiğini, toplantıda çocukluk arkadaşı olan ...'in talep etmesi üzerine ...'ın yerine imza attığını, boşanmadan haberi olmadığını beyan etmiştir.

... ve ... hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş, katılanların şikayeti üzerine sanık hakkında iftira suçundan incelemeye konu bu dava açılmıştır.

3. ... şirketin muhasebecisi ...'in kendisine toplantıyı haber verdiğini, toplantıda çocukluk arkadaşı olan ...'in talep etmesi üzerine ...'ın yerine imza attığını, boşanmadan haberi olmadığını beyan etmiştir.

... ve ... hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş, katılanların şikayeti üzerine sanık hakkında iftira suçundan incelemeye konu bu dava açılmıştır.

4. ..., ...'nun eski eşinin arkadaşı olduğunu, ona vekalet verdiğini hatırlamadığını, azil işlemini hatırlamadığı için yapmadığını, doğum yaptıktan 10 gün sonra verilmiş bir vekalet olduğunu, kasıtla hareket etmediğini, kendisinden mal kaçırmak için eski eşine ait bir aracın da ...'ın halasının oğlu olan ...'na satıldığını, onun da hemen aracı başka birine sattığını, boşanmadan haberdar olduklarını, kasıtlı hareket ettiklerini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkeme sanık hakkında iftira suçundan kasıt yokluğu nedeniyle beraat kararı vermiştir. Çoğunluk hissesi sanığın eski eşine ait olan ve sanığın da %1 pay sahibi olduğu şirketin toplantısı, sanığa tebliğ edilmemiş, vekaleti iptal edilmemiş olan ..., çocukluk arkadaşı olan katılan ...'in isteği ile toplantıya katılmış ve onun istediği şekilde kar payı dağıtılmamasına, eski eşi adına onay vermiştir. Bir kimsenin kendi aleyhine hareket edilmesini önlemek için vekaletname ile yetki verdiği kişiyi "eski eşi için önceden başvurduğu şekilde" azletmesi muhtemel olmakla, sanığın verdiği vekaleti unuttuğu, ayrıca kanuna karşı hile ile muhtemel sahte vekaletlerle işlem yapıldığı şeklindeki şikayetinde kastının olmadığı yönündeki savunmasına itibar eden mahkemenin, kasıt yokluğu ve şikayet hakkının kullanıldığı yönündeki kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak beraat kararı verilirken sanığa atılı iftira suçunun unsurları oluşmadığı halde haklarında 5271 sayılı kanunun 223 inci maddesinin (e) bendi yerine, kasıt yokluğu nedeniyle beraat kararı verilmesi ve uygulama maddesinin hükümde gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 maddesinin altıncı bendine muhalafet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Polatlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2016/51 Esas, 2016/675 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının beraat kararına ilişkin birinci paragrafının çıkartılarak yerine; “Sanığın eyleminin kanunda suç olarak tanımlanmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Beraatine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13479, Karar No: 2013/355, Tarih: 14.01.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/13479 E.  ,  2013/355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... kızı ...'in anne, baba, kardeşlerini ve tüm mirasçılarını gösterir şekilde nüfus aile kayıt tablosunun nüfus müdürlüğünden getirtilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 14.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/293, Karar No: 2015/5294, Tarih: 04.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/293 E.  ,  2015/5294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ....nde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 25/06/2013 tarihli fen bilirkişisi krokisinde (B) harfi ile gösterilen 305.30 m2 ile (D) harfi ile gösterilen 915.82 m2 alanlı taşınmazların tarla vasfı ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Kanuna göre yapılan ve 1947 yılında kesinleşen ormanların kadastrosu ile 1991 yılında 3302 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması ve aplikasyon yapılmıştır. Genel arazi kadastro 1977 yılında yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosuna, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 04/06/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8042, Karar No: 2014/21693, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/8042 E.  ,  2014/21693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2012/1538-2014/37

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.