muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3909, Karar No: 2024/195, Tarih: 11.01.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; M.S.Ö.'nün teminat amaçlı senetlerin davacı tarafından verilmediğini beyan ettiğini, kefil sıfatıyla atılan imzaların da yine bu kişilerce verilen beyanlarla çürütüldüğünü, dava dışı finanse edilen şahıs ile müvekkilinin yakınlığı bulunmadığını, müvekkilinin cirolanan çeklerden haberdar olmadığını ve ciro imzalarının kendisine ait olmadığını, hukuk mahkemesinin ceza mahkemesinin kararı ile bağlı olmadığını, kaldıki ceza kararında da davacının para çekilme işleminden haberdar olmadığının kabul edildiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu iki kredinin davacının ortağı ve kardeşinin kefaletiyle çekildiği, bu kredilere teminat amacıyla davacı cirosu ile davalı bankaya müşteri çekleri verildiği, davacının aldığını kabul etmediği önceki kredilere ilişkin verilen teminat senetlerini de geri istemediği, dava konusu kredilerin davacının bilgisi dahilinde dava dışı kişiyi fonlamak için çekildiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; genel kredi sözleşmesi kapsamında kullanılan krediler nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2.2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4988, Karar No: 2020/8348, Tarih: 07.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/4988 E.  ,  2020/8348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin kabulü ile HMK nun 353/1-b-2 maddesi uyaınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava ve birleştirilen davalar kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince taşınmazın Hazine adına tescil edilmesi gerektiğinden yeniden hüküm kurularak karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi 1226 ada 3 ve 1266 ada 3 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca taşınmazın Hazine adına tesciline dair yeniden hüküm kurularak karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6974, Karar No: 2018/1997, Tarih: 26.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/6974 E.  ,  2018/1997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hükümler : a) Mahkûmiyet

b) Temyiz isteğinin reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

20/05/2013 tarihinde sanığın yüzüne karşı usulüne uygun şekilde tefhim edilen hükmün, sanık tarafından bir haftalık yasal temyiz süresinden sonra 28/11/2016 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, yasaya uygun olarak verilen 15/12/2016 tarihli red kararının ONANMASINA, 26/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16040, Karar No: 2019/2214, Tarih: 11.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/16040 E.  ,  2019/2214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, idari para cezalarını konu edinen ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılamada ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden;il özel idaresinden ihale ile öğrenci taşıma işi yüklenilen davacıya ait işyerinde yapılan denetimde; işyerinin tescilli olmadığı, ... , ... , ... , ... , ... , ... çalıştıklarının tespit edildiği ancak bu kişilerin işe giriş ve aylık prim hizmet bildirgelerinin Kuruma verilmediği, Kurumca istenilmesine rağmen işe giriş ve ayrılış ve hizmet bildigelerinin Kuruma verilmediği,istenilen belgelerin verilmemesi sebebiyle davacı hakkında idari para cezası uygulandığı anlaşılmaktadır. Dosya kapsamında, idari para cezası kararları ve davacıya tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ evrakları bulunmamakta olup idari para cezalarına süresinde Kuruma itiraz edilip edilmediği, görevli yargı merciinde dava açılıp açılmadığı anlaşılamamaktadır. Ayrıca dosya kapsamında, toplam 10.514,00 TL miktarlı idari para cezalarına karşı idare mahkemesinde dava açıldığı ,idare mahkemesince ;taşıma işinde kullanılan bir aracın arızalanması üzerine Kaymakamlık oluru ile ... ait aracın kira sözleşmesi ile ... tarafından servis işinde kullanıldığı dolayısıyla davacı kooperatif ile ... arasında hizmet akdi ilişkisinin olmadığı değerlendirilerek iptal kararı verildiği aynı gerekçe ile dosyamızdan da davanın kabulüne karar verildiği, Kurum tarafından yapılan denetimde çalıştığı tespit edilen diğer kişilerle ilgili herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Yasanın 86’inci maddesi olup ”Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarınca, fiilen yapılan denetimler sonucunda veya işyeri kayıtlarından yapılan tespitlerden ya da kamu idarelerinin denetim elemanlarınca kendi mevzuatı gereğince yapacakları soruşturma, denetim ve incelemeler neticesinde veya kamu kurum ve kuruluşları ile bankalar tarafından düzenlenen belge veya alınan bilgilerden çalıştığı anlaşılan sigortalılara ait olup, bu Kanun uyarınca Kuruma verilmesi gereken belgelerin yapılan tebligata rağmen bir ay içinde verilmemesi veya noksan verilmesi halinde, bu belgeler Kurumca re’sen düzenlenir ve muhteviyatı sigorta primleri Kurumca tespit edilerek işverene tebliğ edilir. İşveren, bu maddeye göre tebliğ edilen prim borcuna karşı tebliğ tarihinden itibaren bir ay içinde, ilgili Kurum ünitesine itiraz edebilir. İtiraz, takibi durdurur. İtirazın reddi halinde, işveren kararın tebliğ tarihinden itibaren bir ay içerisinde yetkili iş mahkemesine başvurabilir. Yetkili mahkemeye başvurulması, prim borcunun takip ve tahsilini durdurmaz. Mahkemenin Kurum lehine karar vermesi halinde, 88 inci ve 89 uncu maddelerin prim borcuna ilişkin hükümleri uygulanır.” hükmü öngörülmüştür.

Diğer taraftan 5510 sayılı Kanunun 102’nci maddesinde davalı Kurumca prim borcu dışındaki işlemler bakımından idari para cezaları ile ilgili usul ve esaslar özel bir şekilde düzenlenmiştir. Anılan düzenleme uyarınca; idari para cezasını gerektiren şartlar oluştuğunda Kurum tarafından verilecek idari para cezası ilgiliye tebliğ edilmekle tahakkuk eder ve tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebilir. İtirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmaması halinde, idari para cezası kesinleşir ve Kurum alacağına dönüşür. Ne var ki; Mahkemeye başvurulması idari para cezasının takip ve tahsilini durdurmayacaktır.

6183 sayılı Yasanın 55. maddesi, vadesinde ödenmeyen kamu alacaklarının tahsili amacıyla ödeme emri düzenlenmesi olanağını öngörmüş olup; ödeme emrine konu edilen alacağın kesinleşmiş ve tahsil edilebilir aşamaya gelmiş olması zorunluluğu bulunmaktadır. Bu durumda ise, 5510 sayılı Yasanın 102 (506 sayılı Yasa 140) maddesi uyarınca başlamış olan itiraz prosedürünün sonucu araştırılarak, idari para cezasının kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, kesinleşen idari para cezası miktarının tespitiyle, ancak bu miktara ilişkin ödeme emri yönünden, 6183 sayılı Yasanın 58. maddesinde sınırlı olarak sayılmış nedenlere dayalı olarak inceleme yapılmak suretiyle sonuca ulaşılmalıdır.

O halde, mahkemece,davaya konu idari para cezaları ile idari yargıda iptali istenen idari para cezalarının aynı olup olmadığı belirlenmeli ,aynı ise sonucu beklenilmeli aynı değil ise 5510 sayılı Yasanın 102 (506 sayılı Yasa 140) maddesi uyarınca başlamış olan itiraz prosedürünün sonucu araştırılarak, idari para cezasının kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, kesinleşen idari para cezası miktarının tespitiyle, ancak bu miktara ilişkin ödeme emri yönünden, 6183 sayılı Yasanın 58. maddesinde sınırlı olarak sayılmış nedenlere dayalı olarak inceleme yapılmak suretiyle sonuca ulaşılmalıdır.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular gözetilerek, yapılacak araştırma ve değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 11.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17725, Karar No: 2019/7346, Tarih: 11.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/17725 E.  ,  2019/7346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili; davacıların desteği ...’ın, idaresinde bulunan araç ile yaptığı tek taraflı kazada vefat ettiğini, davalının aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğunu, davacıların desteğin anne ve babası olduğunu, ölümü ile sağladığı maddi ve manevi destekten mahrum kaldıklarını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davacı anne ... için 1.000,00 TL baba ... için 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile; davacı anne ... (...) için 37.326,97 TL, davacı baba ... için 32.643,41 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3.728,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 11/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9794, Karar No: 2012/17030, Tarih: 20.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/9794 E.  ,  2012/17030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten,

2-Tapu malikleri ölü ... ve ...'in veraset ilamları ilgilisinden temin edilip, veraset ilamına göre tespit edilecek mirasçılarına, mahkemenin gerekçeli kararı ve davacı idarenin temyiz dilekçesinin (tebliğ edilmeyen mirasçı var ise) usulüne uygun tebliği sağlandıktan,

3-Dava konusu taşınmazın pay oranını belirtir şekilde tapu kaydının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7521, Karar No: 2019/17410, Tarih: 07.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/7521 E.  ,  2019/17410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; Davacının 11.07.2011 - 17.09.2014 tarihleri arasında davalı kuruma bağlı ...... Ruh ve Sınır Hastalıkları Hastanesinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, hastanenin güvenlik işinin ihale yolu ile alt işveren taşeronlara verildiğini ve davalı kurum ile diğer davalı güvenlik şirketi arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğunu, İşyerinde 4 vardiya mevcut olup, müvekkilinin gece vardiyasına 16.00-08.00 saatleri arasında ve gündüz vardiyasında 07.30-17.00 arasında çalıştırıldığını, İşk.69 maddesinde düzenlenen gece çalışma yasağına aykırı davranılarak fazla mesai yaptırılmasına ve dini-milli bayram genel tatil günlerinde çalıştırılmasına rağmen bu çalışma karşılığı ücretlerinin ödenmediğini, hak ettiği izinlerinin kullandırılmadığını, ücretinden haksız kesintiler yapıldığını ve 6772 sayılı kanuna göre ödenmesi gereken ilave tediye ücretlerinin ödenmediğini, bu konudaki haksız uygulamaların düzeltilmesini defalarca talep etmesine rağmen hiçbir düzelme olmaması nedeni ile ... 1.Noterliğinin 17.09.2014 tarihli ihtarnamesi ile iş sözleşmesini İş Kanunu'nun 24. maddesine göre haklı nedenlerle feshettiğini iddia ederek son aylık ücreti 1.300.00.TL net olan ve yemek yardımından yararlanan müvekkilinin ödenmeyen kıdem tazminatı, ücretli izin, ücret kesintisi, fazla mesai, bayram-genel tatil ve ilave tediye ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı ... Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; Belirsiz alacak davası açılamayacağını, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, işveren olmadıklarını, yüklenicinin işveren olduğunu , davacının devamsızlığı neticesinde diğer davalı şirket tarafından iş akdine son verildiğini , kamu kurumu olan hastanede fazla mesai yapılmadığını bu nedenle davacının taleplerinin reddi gerektiğini , kaldi ki bayram günlerinde çalıştığında yada fazla mesai yaptığında ödendiğini , davacının izinlerinin kullandığını dosya arasında 2012-2013 yıllarına ait izin talep formları olduğunu yıllık izin defterinden izinlerinin kullandığının görüleceği , davacının ilave tediye alacağı alamayacağını ve ihale yoluyla alınan hizmet alımı neticesinde yüklenici firmada çalıştığını, her ihale sonrası yüklenici firmalarla sözleşme imzalandığını bu sözleşme gereğince davacı şartları kabul ederek yeni dönem ihale sonrası sözleşme imzalayarak ücreti kabul ettiğini bu nedenle fark ücret alacağı olmadığını savunarak; davanın reddina karar verilmesini talep etmiştir.

C) Davalı ... Koruma Ve Güvenlik Hizmetleri Ltd Şirketi Vekilinin Cevabının Özeti:

C) Davalı ... Koruma Ve Güvenlik Hizmetleri Ltd Şirketi Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı Vekili; Taleplerinin zaman aşımına uğradığını, müvekkili şirketin KİK kapsamında ihale usulü ile ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi bünyesinde 01.04.2014 tarihinden itibaren hizmet vermeye başladığını, davacının da 01.04.2014 - 18.09.2014 tarihleri arasında hastane işyerinde güvenlik hizmeti işinin ihale ile verildiği şirket işçisi olarak görünmesine rağmen aslında asıl işverene ait işyerinde hastane yönetiminin denetimi altında çalıştığını, bu nedenle gerçekte asıl işveren-alt işveren ilişkisi olmayıp davacının başlangıçtan itibaren Bakanlık İşçisi olduğundan müvekkili şirket hakkındaki davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davacının müvekkili şirket nezdinde 01.04.2014 tarihinden İtibaren asgari ücretle çalıştığnı, en son 18-22 Eylül 2014 tarihlerinde izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmeyen davacının görevi ile bağdaşmayan düzensiz ve disiplinsiz çalışmaları nedeniyle davalı idare tarafından işten çıkarılması hususunda talimat verildiğini ve mazeretsiz işe devamsızlığı nedeniyle iş akdinin İş Kanunu 25.maddesine göre haklı nedenle feshedildiğini, işyerinde belirli süreli iş sözleşmesi ile güvenlik hizmeti işini ihale ile üstlenen şirket işçisi olarak çalışan davacının dava dilekçesindeki ücret, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil çalışmaları ile ilâve tediyeye ilişkin iddialarının kabulünün mümkün olmadığını beyanla haksız davanın husumet ve esas yönünden reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilerek kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçinin imzasını içermeyen bordrolarda fazla çalışma tahakkuku yer aldığında ve tahakkukta yer alan miktarların karşılığı banka hesabına ödendiğinde, tahakkuku aşan fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir. Tahakkuku aşan fazla çalışma hesaplandığında, bordrolarda yer alan fazla çalışma ödeme tutarları mahsup edilmelidir.

Dosya içerisinde banka tarafından gönderilen bilgilerin bilgisayar ekran görüntüsü şeklinde hesap ekstreleri olduğu, ekstreler ile imzasız bordroların karşılaştırılmasında bir kısım bordrolarda fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacağına ilişkin tahakkuklar bulunduğu ve bordro ile banka ödemesinin uyumlu olduğu görülmektedir. İmzasız bordrolarda gösterilen ve işçiye ödenen miktarların mahsubu gerekir.

Ayrıca davacıya ödenen bir kısım ulusal bayram ve genel tatil ücreti ödemeleri mevcuttur.

Mahkemece yapılacak iş, davacının tüm çalışma dönemine ilişkin ücret bordroları ile banka hesap ekstreleri getirtilerek, imzalı bordrolarda ödenen fazla mesai mevcutsa ödeme yapılan ayların dışlanması, bordrolar imzasız ise miktar itibariyle mahsubudur.

Ulusal bayram ve genel tatil ücreti ödemeleri ise zamlı olup olmadığı denetlenerek zamlı ödeme varsa dışlanmalı, ödenenler çalışmadan ödenmesi gereken miktar ise ulusal bayram ve genel tatil ücreti hakkında şimdiki gibi karar verilmelidir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.