muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2378, Karar No: 2016/333, Tarih: 18.02.2016

Davacının iddia ettiği sözleşmeye göre davacı yüklenici olup davalıya imâl ettiği okul formalarının sözleşme ilişkisinin devam ettiğinden bahisle bedelinin tahsilini istemiş ise de davalı taraf akdî ilişkiyi kabul etmemiş ve 2012-2013 öğretim yılında dava dışı bir firmayla anlaştığını bildirmiş ve buna ilişkin Okul Aile Birliğinin karar örneğini sunmuş ve ayrıca mahallinde tespit yaptırarak davacı yanın üretmiş olduğu formalara ilişkin tevdi mahalli tayini yönünden işlem yapmıştır. Mahkemece taraflar arasında sözleşme ilişkisinin ispatlandığı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de mahkemece varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir. Sözleşmeye konu malların okula teslim edilmiş olduğu, delil tespiti sonucu alınan rapor ile bu malların satışının yapıldığı ve davacı ticari defterlerinin sözleşme ilişkisi ve alacağın varlığını ispatladığı kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Alacağa konu okul formalarının okula bırakıldığı ihtilâfsız ise de bunun iş sahibinin açık teslim alma iradesine dayalı olduğu ispatlanmamıştır. Davalı taraf yetkili kimselerin bulunmadığı sırada bu formaların okula bırakıldığı ve teslim alma iradesi bulunmadığını iddia etmekte olup bunu ortaya koyan işlemlerde de bulunmuştur. Bu formaların okulda satılmadığına dair delil tespiti yaptırılması aynı dilekçede tevdi mahalli tayini talebinde bulunulması, dışarıda satılan malların kalitesiz olması nedeniyle anlaşılacak firmaya forma yaptırılarak satılması konusunda çok öncesinden Okul Aile Birliği kararı alınması, dava dışı firmanın markasını taşıyan formaların okulda satılıyor olması ve bunu doğrulayan delil tespiti raporu alınması işlemlerinin yapıldığı anlaşılmıştır. Davacı ise yazılı delil sunmadığı gibi davalı tarafın imzasını taşıyan teslim belgesi sunmamıştır. Sunulan irsaliyeli fatura, davalı tarafın imzasını taşımadığı gibi 15.09.2012 tarihinde irsaliyeli fatura düzenlendikten 9 gün sonra 24.09.2012 tarihinde davalı ihtarname çekerek okula teslim imzası olmaksızın bırakılan malların geri alınmasını istemiştir. İhtar tarihi Pazertesi gününe denk gelmekte ve faturaya itirazı da içermekte olup 8 gün içinde faturaya itiraz edilmiştir. Davacı icra dosyasında 15.09.2012 tarihli faturaya dayanmış ve dosyaya bu fatura örneği girmiş ise de davacı delil tespitinde bulunurken bu kez 21.09.2012 tarihli irsaliyeli faturaları sunmuştur. Davaya konu iş nedeniyle mükerrer fatura düzenlenmesinin nedeni açıklanmadığı gibi hangi faturaların asıl fatura olduğu da anlaşılamamıştır. Davacının yaptırdığı tespitte alınan bilirkişi raporu davacıya ait malların okulda satışının yapıldığına dair bir tespiti içermemektedir. İrsaliyeli faturaya rağmen teslim alan imzası bulunmaması, teslimin davalı tarafın açık iradesiyle yapılmadığını, teslim alacak yetkililer okulda bulunmadığı sırada bu malların okula bırakıldığının kabulü gerekir

. Davaya konu iş nedeniyle mükerrer fatura düzenlenmesinin nedeni açıklanmadığı gibi hangi faturaların asıl fatura olduğu da anlaşılamamıştır. Davacının yaptırdığı tespitte alınan bilirkişi raporu davacıya ait malların okulda satışının yapıldığına dair bir tespiti içermemektedir. İrsaliyeli faturaya rağmen teslim alan imzası bulunmaması, teslimin davalı tarafın açık iradesiyle yapılmadığını, teslim alacak yetkililer okulda bulunmadığı sırada bu malların okula bırakıldığının kabulü gerekir. İmza bulunmayan irsaliyeli fatura düzenlendikten kısa süre sonra delil tespiti yaptırılmış olup davalı tarafça formaların okula bırakılmış olmasına dayalı teslime karşı çıkıldığı ve bu nedenle ihtilaf çıktığı için delil tespiti yaptırılmış olduğunun da kabulü gerekir. Gerçekleşen olgular ile formaların sözleşme ilişkisine dayalı üretilip teslim edildiği ispatlanmış değildir. Mahkemece alınan bilirkişi raporuna dayalı olarak davacı ticari defterlerinin davacı lehine delil niteliğinde olduğu kabul edilmiş ise de HMK'nın 222. madde gereğince ticari defterlerin sahibi lehine delil olabilmesi karşı tarafın ticari defterleri ile uyumlu olması gerekir. Alınan rapor kapsamına göre davacının ticari defterleri lehine delil niteliği taşımamaktadır. Mahkemece alınan raporda delil değerlendirmesine girişilerek "taraflar arasında bu mallar için sözlü anlaşma yapıldığını göstermektedir" tespiti yapılmış ise de sözleşme ilişkisinin varlığının belirlenmesi, delillerin tartışılarak hukuki değerlendirme yapılmasını gerektiren bir husustur. Bilirkişinin teknik inceleme boyutu bulunmayan hukuki konuya ilişkin bu beyanı hükme esas alınamayacağı gibi yeniden rapor alınmasına da gerek yoktur. Davacı yazılı sözleşme sunmadığı gibi akdin kurulduğunu ispatlayacak başkaca bir delili de yoktur. Öncesinde başlayıp süregelen bir akdi ilişki bulunduğunu ispatlayacak bir ödeme belgesi de sunulmamıştır. Önceki dönemlerde bu şekilde bir sözleşme bulunsa idi, bu sözleşme gereğince yapılmış ödemeye ilişkin belgeleri de davacının sunmuş olması gerekirdi. Bu şekilde sözleşmenin varlığına karine teşkil edecek bir ödeme belgesine de delil olarak dayanılmamıştır.

Tüm bu nedenlerle davacı yan, davalı iş sahibiyle gerek önceki yıldan gerekse 2012-2013 öğretim yılı için sözleşme ilişkisini kanıtlayamamıştır. Davacı taraf tacir olup gerekli araştırmayı yapmadan, sözleşme ilişkisini kanıtlamadan yapmış olduğu imalât bedelini talep etmesi mümkün değildir. Sözleşme ilişkisi ispatlanmadığından davanın bu sebeple reddi gerektiği için bedeli yönünden verilen kararın bozulması gerekirken sehven onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından Dairemizin düzeltilerek onama kararının kaldırılarak kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 26.01.2015 tarih, 2014/6838 Esas, 2015/380 Karar sayılı düzeltilerek onama kararının kaldırılarak yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davalıya geri verilmesine, 21.01.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Yerel mahkemece, taraflar arasında önceki yıllara dayanan ticari bir alışverişin bulunduğu, davacı şirketin okul kıyafetlerini üreterek davalı şirkete sattığı, davalı şirketin de bu kıyafetleri sahibi olduğu kolejde öğrencilere sattığı, uyuşmazlık konusu olan 2012-2013 eğitim öğretim yılına ait kıyafetlerin itimada ve sözlü anlaşmaya dayanılarak davacı tarafından üretilip eğitim yılı başlamadan önce davalıya teslim edildiği, malların okula zorla bırakıldığı olgusunun hayatın olağan akışına uygun bulunmadığı, taraf beyanları, delil tespit dosyaları, icra dosyası, mali müşavir bilirkişi raporu ve oluşan vicdani kanıya göre davanın sübut bulduğu gerekçeleriyle dava kabul edilmiş, Sakarya 6. İcra Müdürlüğü'nün 2012/7952 Esas sayılı dosyasında 111.962,52 TL asıl alacak ve 1.361,15 TL işlemiş faizden oluşan toplam 113.323,71 TL alacağın tahsili istemiyle başlatılan ilâmsız icra takibine davalı borçlu tarafından yapılan itirazın iptâli ile takibin devamına ve asıl alacağın %20'si oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davalının temyizi üzerine yerel mahkeme kararı Dairemizin 26.01.2015 tarihli 2014/6838 Esas-2015/380 Karar sayılı ilâmı ile takip öncesi döneme ait işlemiş faiz alacağı ve icra inkâr tazminatı kaldırılmak suretiyle düzeltilerek onanmış, davalı vekilince karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.

Davalının temyizi üzerine yerel mahkeme kararı Dairemizin 26.01.2015 tarihli 2014/6838 Esas-2015/380 Karar sayılı ilâmı ile takip öncesi döneme ait işlemiş faiz alacağı ve icra inkâr tazminatı kaldırılmak suretiyle düzeltilerek onanmış, davalı vekilince karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.

Yıllara sari akdî ilişkinin feshedildiği ve yeni dönemde ürün alınmayacağı davalı tarafından davacıya ihtarla bildirilmediğine, gönderilen ürünler de teslim alındığına göre sözlü siparişin varlığı kabul edilerek ürün bedelinin davacıya ödenmesi gerekir. Dairemizin yerel mahkeme kararını düzelterek onayan ilâmında bir isabetsizlik bulunmadığından davalının karar düzeltme taleplerinin reddi gerekir. Açıklanan nedenlerle sayın çoğunluğun karar düzeltme talebinin kabulü ile kararın bozulması yönündeki görüşlerine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/30763, Karar No: 2020/3560, Tarih: 26.02.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2016/30763 E.  ,  2020/3560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin Kösrelik Belde Belediyesinde çalıştığı süre içerisinde ödenmeyen ücretlerinin 6360 sayılı Kanun ile çalıştığı belediyenin İl Özel İdaresine devredilmesinden sonra davalı tarafından ödendiğini, ancak işlemiş faizinin ödenmediğini belirterek faiz alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının ifanın kabulü sırasında ya da hemen ardından ileri sürmediği işlemiş faiz alacağını sonradan talep edemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, faizin alacağa bağlı feri bir borç olduğu, asıl alacakla birlikte sona erdiği, faize ilişkin ihtirazi kayıt hakkını ifa anında yada en geç ifanın hemen ardından ileri sürmeyen davacının sonradan işlemiş faiz talep edemeyeceği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. Pekcanıtez, Belirsiz Alacak Davası, Ankara 2011, s. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 448). Sadece alacak miktarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da miktarın tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkana sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlemesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir, ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.

Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 225).

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.

Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51,56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin, iş hukuku uygulamasında, Yargıtayca, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda takdiri indirim yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde, tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir.

6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).