muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/970, Karar No: 2017/7692, Tarih: 14.09.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/970 E.  ,  2017/7692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılardan ...'in sürücüsü ...'nin maliki bulunduğu aracın 21/06/2007 tarihinde davacıya çarparak yaralanmasına sebep olduğunu, kusurun tamamının davalıda bulunduğunu, kaza nedeniyle davacının ayağının kırıldığını, bir yıla yakın tedavi gördüğünü, bu nedenle elem ve üzüntü çektiğini, iş gücü kaybı bulunduğunu belirterek sonuç itibariyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 TL manevi tazminat ile 5.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, kazanın meydana gelmesinde kusurun davacıda olduğunu, istenilen tazminatların fahiş bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davacı tarafından davalı ... aleyhine açılan davanın bu davalının davalı sıfatı bulunmaması sebebiyle reddine, davacı tarafından davalı ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile 2.407,78 TL maddi tazminat ile takdiren 6.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 21/06/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56 (eski BK 47) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekili ve davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 430,73 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 14.9.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/227, Karar No: 2012/2314, Tarih: 08.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/227 E.  ,  2012/2314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, tapuda mesken olan bağımsız bölümün işyeri olarak kullanılmasına son verilmesi ve mesken olan eski haline dönüştürülmesi, aksi halde kiracının tahliyesi istenilmiştir. Mahkemece davanın bir kısım davalılar yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

... tarafından davalı ...'a vekaleten Av.... 'e vekalet verilmiş ise de, dayanak vekaletnameye (davalı ...'ın ... 'ya verdiği vekaletnameye) dosyada rastlanılmamıştır. Vekaletname varsa dosyaya konulmasından; yoksa adı geçen davalıya gerekçeli kararın tebliği sağlanıp temyiz süresinin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11522, Karar No: 2019/7749, Tarih: 10.07.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/11522 E.  ,  2019/7749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

a- TCK'nın 207/1, 43/1, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri

gereğince mahkumiyet

b- TCK'nın 158/1-h, 43/1, 52/2-4, 53/1-2-3 ve 63.

maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında TCK'nın 158/1-h, 52/2-4 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ...'ın nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından; diğer sanıkların ise nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... adına gerekçeli kararın tebliğine ilişkin polis ekiplerince düzenlenen tebliğ tutanağı ve ekteki tutanaktan, sanığın tebliğ tarihinde 2-3 gündür eve gelmediği, başka yerde bulunduğu anlaşıldığından; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 20. Maddesindeki muvakkaten başka yere gitme halinin söz konusu olduğu, temyiz talebinin bu duruma göre süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların, eylem ve fikir birlikteliği içerisinde aralarında yaptıkları iş bölümü ve plan gereği hareket etmek suretiyle, şirket sahibi olan sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın gerçek bir hizmet sunmadıkları halde, sunmuş gibi katılan şirket adına düzenledikleri faturaları, sanık ...'a verdikleri, bu sanığın da, faturalar üzerinde katılan şirket temsilcisinin imzasını taklit edip faturaların bu kişilere ödenmesini sağladığının iddia ve kabul olunması karşısında, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında sahtecilik suçundan zamanaşımı süresi içerisinde dava açılması mümkün görülmüştür.

Sanıklardan ...'ın, katılanın yetkilisi olduğu... İth. ve Gıda Mad. İnş. Tic. Ltd. Şti’nin reklam bölümünde grafiker olarak görev yaptığı, diğer sanıkların ise katılan şirkete reklam işi yaptıklarından bahisle faturalar düzenleyen firmaların temsilcileri oldukları, sanıklardan ...’ın ... Reklam, ...'un ... Reklam, ...'ın ... Grup, ...'un ...Dijital, ...'ın ... ve ...'ın da ... Ajans temsilcisi oldukları, katılan şirketin tüm mağazalarındaki reklam işlerinin sanık ... tarafından düzenlendiği, reklam firmalarının yaptıkları reklam faaliyetleri neticesinde düzenledikleri faturaların, katılan şirkete ibraz edildiğinde şirketin yetkilisi olan ... tarafından görülüp denetlenmesi sonucunda, uygun olduğu yönünde bu faturaları imzalaması üzerine ilgili firmalara ödemelerin yapıldığı, ancak 07/05/2012 tarihli bilirkişi raporunda da tespit edildiği üzere, ... ve... Ajans tarafından düzenlenen irsaliyeli faturalardaki imzaların hiçbirinin ... elinden çıkmadığı, dolayısıyla bu şahıs tarafından söz konusu faturaların uygun olduğu ve ödenmesi yönünde bir tasdikin bulunmadığı, yine sanık ...'a ait...Dijital firması tarafından düzenlenen ve karşılığında 48.610 TL bedelli çekin verildiği hizmetlere yönelik herhangi bir reklam hizmeti yapılmadığının anlaşıldığı, bu kapsamda sanık ...’ın, adı geçen reklam firmaları temsilcileri ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket etmek suretiyle, katılan şirket adına gerçek bir hizmet sunmadıkları halde gerçeği yansıtmayan faturalar düzenleyip, sanık ...’in katılan şirket yetkilisi ...'ın imzalarını taklit ederek, katılan şirket tarafından sanıkların yetkilisi olduğu reklam firmalarına haksız ödemeler yapıldığı iddia edilen olayda;

1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıkların savunmaları, katılan ve tanık beyanları, bilirkişi raporu, oluş ve tüm dosya kapsamına göre; sanıklar hakkında atılı suçtan verilen mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiş; sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın faturaları farklı tarihlerde düzenlemeleri ve faturalara bağlı ödemeleri de parça parça farklı tarihlerde almaları nedeniyle, aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değişik tarihlerde eylemlerini tekrarladıkları göz önüne alınmadan, haklarında zincirleme suç hükümlerinin ve mükerrir olan sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin, atılı suçun sübut bulmadığına, eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verildiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin, atılı suçun sübut bulmadığına, eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verildiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanık ...’ın, şirket kaydı kendi üzerinde olmasına rağmen gerçek sahibinin ... olduğunu, bu şahsın kayden kendi adına gözüken şirket adına birçok sahte fatura düzenlediğini öğrendiğini, ne katılan tarafı ne de diğer sanıkları tanımadığını, ...'nun...cezaevinde bulunduğunu savunarak, bu şahsın dinlenmesini talep etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılabilmesi bakımından, ... isimli şahsın tanık sıfatıyla dinlenmesi, sanık ...'un savunmasının diğer sanıklar ve katılan taraftan sorularak denetlenmesi, gerekirse ... Ajans isimli şirkete ait faturalar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra toplanan bütün deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın tanık dinletme talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 10/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8917, Karar No: 2017/4785, Tarih: 22.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/8917 E.  ,  2017/4785 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 65/1-b maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı ... hakkında 3.562,00 Türk lirası idari para cezasının uygulanmasına dair İstanbul Anadolu Yakası Bölge Trafik Denetleme İstasyon Amirliği'nin 05/02/2012 tarihli ve GD-774352 sıra no'lu trafik idarî para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine dair İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 08/05/2015 tarihli ve 2015/1331 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın keza reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 29/05/2015 tarihli ve 2015/2011 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 28/10/2015 gün ve 9786 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/12/2015 gün ve KYB. 2015-367674 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan; "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla İdarî para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört,c) Ellibin Türk Lirasından az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır. Ancak, 89 uncu maddesi hariç olmak üzere 1111 sayılı Askerlik Kanunu, 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu, 2972 sayılı Mahalli İdareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun, 3376 sayılı Anayasa Değişikliklerinin Halkoyuna Sunulması Hakkında Kanun, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ve 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunda belirtilen ve idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezası verilerek tebliğ edilmediği takdirde idari yaptırım kararı verilemez, verilmiş olanlar düşer.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda kabahatlinin işlediği 2012 yılını takip eden takvim yılının son gününe kadar idari para cezasının usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair evrak bulunmadığı ve başvuruya konu idari para cezası bakımından karar tarihi olan 29/05/2015 itibari ile 3 yıllık soruşturma zamanaşımının dolduğu nazara alındığında, kabahatli hakkında verilmiş idari yaptırım kararının düşeceği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 29/05/2015 tarihli ve 2015/2011 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli ... hakkında verilen idari para cezasının kaldırılmasına, 22/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3552, Karar No: 2013/24014, Tarih: 09.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/3552 E.  ,  2013/24014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Sanıklar birbirine yakın zamanlarda bazen birlikte bazen ayrı ayrı 6'şar kez sokakta bandrolsüz ve korsan nitelikte kitap satarken yakalanmışlar, mahkemece her bir eylemden ötürü ayrı ayrı cezalandırılmıştır.

Sanıklar eylemlerini birbirine çok yakın günlerde gerçekleştirmişlerdir. Sanıklar yakalanmalarına karşı aynı suç işleme kararını sürdürüp benzer eylemlerini devam ettirmişlerdir.

Hukuki kesintiyi sağlayan iddinamelerin tamamı, suç oluşturan eylemlerin en sonuncusunun gerçekleştiği tarihten sonra düzenlenmiştir.

Sanıklar hakkında tek ceza verilip, TCK'nun 43.maddesi gereğince artırım yapılması ve mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/2259, Karar No: 2018/7077, Tarih: 31.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/2259 E.  ,  2018/7077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma - Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 04.12.2017 tarihli iade kararı üzerine mahkemece davacı-karşı davalı erkeğe temyiz nispi peşin harç noksanlığının giderilmesi için meşruhatlı ihtarda bulunulmuş, davacı karşı davalının söz konusu harcı yatırmaması üzerine mahkemece ek kararla davacı karşı davalı erkeğin temyiz talebi reddedilmiş ancak bu ek karar taraflara tebliğ edilmeden dosya yeniden Dairemiz'e gönderilmiştir. Mahkemece ek kararın taraflara usulünce tebliğ edilerek ve ek karara yönelik temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalli mahkemesine ikinci kez İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 31.05.2018 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2018/5354, Karar No: 2019/2670, Tarih: 10.06.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/5354 E.  ,  2019/2670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı S.. S.. ile davalı 1-O.. B.., 2... İnşaat Tekstil Mad. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti.

arasındaki davadan dolayı İ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 14.07.2016 gün ve 2014/1100-2016/811 sayılı hükmü bozan Dairemizin 04.06.2018 gün ve 2016/6441-2018/2339 sayılı ilamı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 315,00 TL para cezası ile bakiye 17,70 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalılara yükletilmesine, 10.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24817, Karar No: 2015/3155, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24817 E.  ,  2015/3155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4987, Karar No: 2015/10434, Tarih: 12.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/4987 E.  ,  2015/10434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Dava, geçici işçi statüsünde çalışılan süreler dikkate alınmak suretiyle hizmet süresinin hesaplanarak davalı kuruma başvuru tarihinden geriye dönük 5 yıl içinde eksik ödenen bir kısım fark işçilik alacaklarının belirsiz alacak davası olarak tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, daimi kadroya geçtiği aşamada geçici işçi statüsünde çalıştığı sürelerin dikkate alınması gerektiğini ileri sürerek, geriye dönük 5 yıl içinde eksik ödenen bir kısım fark işçilik alacaklarının belirsiz alacak davası olarak tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını belirterek taraf sıfatı yokluğu nedeniyle ve esastan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili bilirkişi raporundan sonra ibraz ettiği dilekçe ile talep ettiği alacak miktarlarını artırmak suretiyle bilirkişi raporunda belirtilen alacak miktarlarının hüküm altına alınmasını karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın türü belirsiz alacak davası olarak kabul edilmek suretiyle isteklerin kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davaya konu işçilik alacalarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı ile zamanaşımı ve faiz başlangıcı yönlerinden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Belirsiz alacak davası 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile öngörülen ve alacaklıya bazı avantajlar sağlayan yeni bir dava türüdür. Sözü edilen hükme göre “Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir”. Şu hale göre davanın açıldığı tarihte alacak miktarının belirlenmesi imkansız ise belirsiz alacak davası açılabilir. Öte yandan alacaklı tarafından alacağın miktar veya değerinin tam olarak belirlenmesi beklenemez ise yine belirsiz alacak davası açılabilir.

Belisiz alacak davasını düzenleyen HMK’nun 107. maddesinin gerekçesinde, birçok kez hak arama özgürlüğüne vurgu yapılmıştır. Yine alacaklının hukuki ilişkiyi, muhatabını ve talep edebileceği asgari tutarı bilmesine rağmen “alacağın tamamını tam olarak” tespit edemeyecek durumda olması da davanın nedenleri arasında sayılmıştır. Bu itibarla belirsiz

Belisiz alacak davasını düzenleyen HMK’nun 107. maddesinin gerekçesinde, birçok kez hak arama özgürlüğüne vurgu yapılmıştır. Yine alacaklının hukuki ilişkiyi, muhatabını ve talep edebileceği asgari tutarı bilmesine rağmen “alacağın tamamını tam olarak” tespit edemeyecek durumda olması da davanın nedenleri arasında sayılmıştır. Bu itibarla belirsiz

alacak davasıyla ilgili yoruma gidildiğinde, alacaklının hak arama özgürlüğünün değerlendirilmesi gerekir. Bunun aksine ilgili hükmün, alacaklının hakkına ulaşmasını kısıtlayan şekilde ele alınması doğru olmaz.

Dava konusu alacak karşı tarafın vereceği bilgi veya belgelerle belirlenecekse, alacak belirsiz kabul edilmelidir. Karşılaştırmalı hukukta geçerli olan bu kriter 107. maddenin 2. fıkrasının başlangıcında “karşı tarafın vereceği bilgi sonucu” yargılama sırasında belirlenme olarak kabul edilmiştir.

Konuyu iş mevzuatı açısından ele aldığımızda, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 3, 8, 22, 28, 32, 37, 67. maddelerinde işverene çalışan her bir işçi yönünden kayıt tutma ve işçiye belge verme yükümlülüğü getirildiği görülmektedir. Bütün yasal yükümlülüklere uyan işveren bakımından kural olarak işçi alacaklarının belirsiz olduğundan söz edilemeyecektir. Zira işçinin çalışma süresinin tam olarak kayda geçirildiği, iş sözleşmesi ile ücreti, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlendiği, işçiye her ay ücret hesap pusulası verildiği, günlük ve haftalık iş sürelerinin işçiye önceden bildirildiği, işçinin yaptığı olağanüstü çalışmalar için kendisine belge verildiği durumlarda, işçinin bir çok alacağı belirli ya da belirlenebilir durumdadır. Sadece hakimin taktirine kalan bazı alacaklar bakımından yine de başlangıçta bir belirsizlikten söz edilebilecektir.

İşçilik alacaklarının hesabı genelde iki kritere tabidir. İşçinin işyerinde geçen çalışma süresi ve ücreti ile ekleri bilindiğinde işçilik alacakları belirlenebilir durumdadır. Bu yüzden özellikle kamu kurumlarında işçinin çalışmalarının tam olarak Sosyal Sigortalar Kurumuna bildirilmesi ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinden yararlanan işçinin ücreti ile eklerinin toplu iş sözleşmesinde yer alması sebebiyle işçilik alacakları belirlenebilir durumdadır. Yine de hakimin taktir alanına giren manevi tazminat, taktiri indirime tabi fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, cezai şart, sözleşmenin kalan süresine ait ücret gibi alacakların başlangıçta tam olarak ve tamamen belirlenmesi mümkün değildir. Nitekim 107. maddenin Adalet Komisyonu gerekçesinde de, alacaklının “talep edebileceği miktarı asgari olarak bilmesine ve tespit edebilmesine rağmen, alacağın tamamını tam olarak tespit” edememesi halinde belirsiz alacak davası açılabileceği ifade edilmiştir.