muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5656, Karar No: 2014/9304, Tarih: 20.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/5656 E.  ,  2014/9304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/10/2012 gün ve 2012/30-2012/257 sayılı kararı bozan Daire’nin 23/09/2013 gün ve 2012/18786-2013/16291 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, ... tarafından 1987 yılında kurulan davalı şirkette müvekkilinin ortak olduğunu, 10.10.2008 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısındaki hazirun cetveline göre müvekkilinin şirkette ölen kocası ... 'dan miras yolu ile kalan hisse (1/4) dahil 107.425,19 hissesinin bulunduğunu, bunun nominal değerinin 10.742.518,75 ettiğini, murisin 13.03.1996 tarihli vasiyetnamesinde şirket hisselerinin %80’ni ölmeden önce kurduğu Şevki Vanlı Mimarlık Vakfı'na bıraktığının ortaya çıktığını, müvekkilinin bu vasiyete karşı ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2008/417 esasında, saklı payının ¼ oranında ihlal edildiği iddiası ile dava açtığını ve mahkemece yapılan yargılama neticesinde talebinin kabul edildiğini, bu durumda müvekkilinin şirketteki hisse adedinin, murisin sağlığında var olan, miras yolu ile kalan ve dava neticesinde edindiği hisse adedi birlikte hesaplandığında 107.425,03 olduğunu, hisse tutarının da 10.742.503 ettiğinin belirlendiğini, böylece müvekkilinin hisse adedinin 10.10.2008 tarihli genel kurula ilişkin hazirun cetvelindeki miktara ulaştığını, iki yılda bir yapılması gereken şirket olağan genel kurul toplantısının 2006 yılından sonra nihayet 03.10.2011 tarihinde yapıldığını, hazirun cetvelinde müvekkiline ait hisselerin 2.235.236 olarak gösterildiğini ve hisse tutarının da yanlış olarak sermaye tutarı ismi altında 22.352.36 olarak gösterildiğini, bu şekilde de toplantıya devam edildiğini, müvekkilinin hisse adedinin bilinçli olarak eksik gösterildiğini, müvekkiline ait hisselerin vakfa yazıldığını, bu suretle de müvekkilinin %10 hissedar olarak imtiyaz hakkının kullanmasının önüne geçildiğini, yasa ve ana sözleşmenin müvekkiline verdiği hakları kullanmasının engellendiğini, bu suretle ibra kararı alınmasının sağlandığını, murisin ölümünden sonra gerçekleştirilen hukuk dışı işlerin üstünün örtülmek istendiğini ileri sürerek 03.10.2011 tarihli genel kurulda alınan kararların ve genel kurulun iptali ile müvekkilinin şirketteki hissesinin 10.742.518,75 adet olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının şirketteki hissesinin nizalı genel kurulda oluşturulan pay cetvelinde doğru gösterildiğini, davacının mevcut hissesi, miras yolu ile kalan hissesi ve açılan tenkis davası neticesinde kazanılan hisselerin birlikte değerlendirilmesi neticesinde davacının, 2.234.236 adet hissesinin kaldığını, pay cetveline göre davacının %10 sermayeyi temsil etmediği görüldüğünden, genel kurulda gündeme madde ilavesi talebinin yerinde olmadığını, sermaye artırımına ilişkin kararın usulüne uygun alındığını, diğer kararlarında yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirkette, davacıya ait hissenin, iptali istenen genel kurulda esas alınan pay cetvelinde bildirildiği gibi 2.235.236 değil, 10.742.518 olduğu ve bu hisse sayısına bağlı olarak yapılan 03.10.2011 tarihli genel kurulda alınan tüm kararların davacının etkileme gücü sınırlandırdığı, davacının ve dolayısı ile de genel kurulun iradesinin sakatlandığı gerekçesiyle davalı şirketin 03/10/2011 tarihli genel kurulunda alınan kararların iptaline, davacının davalı şirketteki hissesinin (payının) 10.742.518 olduğunun tespitine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 23.09.2013 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 20/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11209, Karar No: 2021/14888, Tarih: 13.12.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/11209 E.  ,  2021/14888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli öldürme ve nitelikli öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : Sanık ... hakkında:

a) Maktul ...’a yönelik tasarlayarak ve

töre saiki ile kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı

TCK’nin 82/1-a-k, 62, 53. maddeleri uyarınca;

müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak

yoksunluğuna,

b) Katılanlar ... ve ...’a yönelik tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı

TCK’nin 82/1-a, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca (2 kez) 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

ve hak yoksunluğuna,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik tasarlayarak ve töre saiki ile kasten öldürme, katılanlar ... ve ...’a yönelik tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun suç nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenin nitelik ve derecesi kabul ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından hükmün bozulması ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, katılanlar vekilinin tayin olunan ceza miktarlarının az olduğuna, hakkaniyete uygun olmadığına, ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1-Sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik tasarlayarak ve töre saiki ile kasten öldürme ve mağdur ...’a yönelik tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, olay tarihinde gece saat: 02.30 sıralarında maktul ve katılanların ikamet ettiği eve ellerinde silah olan yüzleri örtülü şahısların bu evi basarak maktul ve mağdurların silahla ateş etmeleri sonucu maktul ...'ın ölümüne, müşteki ...'nin 5 adet ateşli silah yaralanmasıyla yaşamını tehlikeye sokmayacak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek derecede 4. derecede kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralanmasına, katılan ...'ın da 1 adet ateşli silah yaralanması sonucu yaşamını tehlikeye sokmayacak basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek şekilde yaralanmasına neden oldukları, olay günü abisi olan maktulün evinde kalan katılan ...'a da öldürme kastıyla ateş edildiği, ancak merminin ...'ın başının çok az üzerinden geçtiği, ...'ın kendisini öldü gibi göstermek amacıyla yere atması sonucu sanıklar tarafından müşteki ...'un da öldüğü düşüncesiyle olay yerinde bırakıp ayrıldıkları olayda;

Teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, katılan ...'ın hiç isabet almaması dikkate alınarak alt sınırdan bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 16 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'un 321'nci maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce hilafına BOZULMASINA, 13/12/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8036, Karar No: 2019/10060, Tarih: 26.06.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8036 E.  ,  2019/10060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Donanma Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 29 Kasım 2013 tarihli ve 2013/999 Esas, 2013/747 Karar sayılı kararı aleyhine Milli Savunma Bakanlığının 17/01/2017 tarihli, ...YRD.: 51393309-9010-490-16/As. Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt. D. Rap. Tet. ve İşl. Ş. (26.B-105-16) sayılı “Kanun Yararına Bozma İstemi” konulu yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/11/2018 gün ve 2018/23969 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

"1. Donanma Komutanlığı Askeri Mahkemesinin firar suçundan sanık P.Er ... hakkındaki 2013/999 Esas sayılı dava dosyası incelenmiştir.

2. Donanma Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 29 Kasım 2013 tarihli, 2013/999-747 Esas ve Karar sayılı hükmü ile; sanığın, 03.07.2008-16.07.2008 tarihleri arasında firar suçunu işlediği sabit görülerek, eylemine uyan ASCK'nin 66/1-a maddesi uyarınca bir yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nin 231'inci maddesi uyarınca işbu hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş; süresi içerisinde itiraz edilmeyen bu karar, 29 Nisan 2014 tarihi itibariyle kesinleşmiştir.

3. Dosyanın incelenmesinde;

a. Sanığın, Mülga Muharebe Hizmet Destek Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 24.12.2007 tarihli, 2007/23-811 Esas ve Karar sayılı kararı ile, 21.06.2001-28.08.2003 tarihleri arasında mükerrer firar suçunu işlediği sabit görülerek, sonuç olarak bir yıl sekiz ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın 07.01.2008 tarihinde kesinleştiği, ayrıca bir çok sabıkasının daha bulunduğu, adli sicilden silinme süresi tamamlanmadan önce, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına konu firar suçunun işlenmiş olması karşısında, hükümlü hakkında müsnet suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin CMK'nin 231/6-a maddesinde öngörülen sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması şeklindeki objektif koşulun somut olayda gerçekleşmemesi nedeniyle; kanuna aykırılık oluşturduğu;

b. Hükümlünün, eylemi nedeniyle firar suçundan dolayı Mülga Muharebe Hizmet Destek Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 06.08.2012 tarihli, 2012/57-131 Esas ve Karar sayılı kararı ile sonuç olarak "on ay hapis cezası' ile cezalandırıldığı, bu kararın sadece sanık tarafından temyiz edildiği ve yapılan temyiz incelemesi sonucunda; kararın, uygulamaya yönelik olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi açısından bozulduğu, bozmayı müteakip hükümlü hakkında bu kez firar suçundan dolayı yukarıda belirtilen hükmün tesis edildiği anlaşılmıştır. Askerî Mahkemece verilen ilk kararın Askerî Yargıtay tarafından uygulama yönünden bozulması üzerine; yeniden yapılan yargılama sonucunda hükümlü hakkında önceden verilen ceza, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle kazanılmış hak olduğundan, 29.11.2013 tarihinde verilen son kararda ceza artırılarak verilse bile netice ceza olarak ilk kararda verilen cezaya hükmedilmesi gerekirken, TCK'nin 62'nci maddesi kapsamında bir değerlendirilme yapılmadan önceki cezadan daha fazla ceza verilmesinin hukuka aykırılık oluşturduğu değerlendirilmiştir.

4. Bu nedenle, bahse konu dava dosyası EK-A'da gönderilmiş olup, Donanama Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 29 Kasım 2013 tarihli, 2013/999-747 Esas ve Karar sayılı kararının bozulması için, 353 sayılı Kanun'un 243'üncü maddesi gereğince Askerî Yargıtay Başkanlığına başvurulması ...” istenilmekle;

Kanun yararına bozmaya konu ihbarnamenin (a) bendi yönünden yapılan incelemede;

Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Donanma Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 29 Kasım 2013 tarihli ve 2013/999 Esas, 2013/747 Karar sayılı kararının CMK’nin 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı CMK’nin 223. maddesinde tanımlanan ve davanın esasını çözen karar niteliğinde olmadığından müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, bozma sebebine göre kanun yararına bozmaya konu ihbarnamenin (b) bendi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, 26/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3719, Karar No: 2016/10488, Tarih: 20.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/3719 E.  ,  2016/10488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

17/08/2011 tarih ve 28028 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 648 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca, doğal sit alanlarında izinsiz gerçekleştirilen müdahaleler nedeniyle açılan davalara katılma hakkını haiz olan... Müdürlüğü'nden, 10/03/2014 tarihli yazı ile iddianame de eklenmek suretiyle bilgi talebinde bulunulduğu ve sözü edilen talebe, adı geçen kurum tarafından 04/04/2014 tarihli yazı ile cevap verildiği halde, sanık hakkındaki davadan haberdar olan... Müdürlüğü adına dava takip edilerek usulüne uygun şekilde katılma hakkı kullanılmadığından, ... Bakanlığı adına davaya katılma talebinde bulunan hazine vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 20/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7342, Karar No: 2017/8923, Tarih: 23.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/7342 E.  ,  2017/8923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu ... ili ... ilçesi Ilıca mahallesi ... parsel sayılı taşınmazın değerinin tespitinde emsal olarak incelenen taşınmaz şirkete yapılan özel amaçlı satış olduğundan emsal olarak alınamayacağı gibi, emsal taşınmazın 3194 saylı Kanunun 15 ve 16. maddeleri uyarınca oluşmuş imar parseli, dava konusu taşınmazın ise kadastro parseli olduğu anlaşıldığından, dava konusu taşınmazın mukayese sonucu

bulunan m² değerinden düzenleme ortaklık payına karşılık gelecek oranda indirim yapılarak, kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerektiği hususu gözetilmeyerek hesaplama yapan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

bulunan m² değerinden düzenleme ortaklık payına karşılık gelecek oranda indirim yapılarak, kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerektiği hususu gözetilmeyerek hesaplama yapan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi ve dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede değerini etkileyecek derecede olumlu bir gelişme ve bu nedenle değerinde bir artış olup olmadığı hususunda yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1546, Karar No: 2015/5027, Tarih: 05.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/1546 E.  ,  2015/5027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.08.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil kabul edilmediği takdirde tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın davalılar ... ve ... yönünden reddine, davalı ... yönünden tapu iptali ve tescil talebinin reddine, tazminat talebinin kısmen kabulü ve kısmen reddine dair verilen 04.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 05.05.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalılar ... vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekille temsil ettiren davalı ... 'ne verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2896, Karar No: 2008/6608, Tarih: 30.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/2896 E.  ,  2008/6608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 17.04.2007 tarih 2007/4738-5139 sayılı bozma kararında özetle: "Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel kısmen orman alanı içinde bırakılmıştır.

Çekişmeli 316 ada 23 nolu parsel kendisine komşu olup itirazlı olduğu anlaşılan 316 ada 17, 18, 19, 20, 21 ve 22 nolu parsellerle bir bütün olarak değerlendirildiğinde bu parselerin dört tarafı 39 nolu orman parseli ile çevrilidir. Bu nitelikleri ile çekişmeli taşınmaz etrafları eylemli orman alanları ile çevrili orman içi açıklık niteliğindedir.

6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi, orman içi açıklıklarda ... ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermediği ve 6831 Sayılı Yasa, madde: 17/1-2 göre bu tür yerlerin zilyetlikle kazanılacağı" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu 316 ada 23 nolu parselin orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı içinde bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 30.04.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.