muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4416, Karar No: 2024/6441, Tarih: 17.09.2024

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıların hisselerinin pay defterine işlendiğini ancak vekillerinin hisse oranlarına itirazı nedeniyle pay defterini imzalamadıklarını, davacıların genel kurula çağrıldıklarını ve temsillerinin sağlandığını, ... ve ... ...’in hisselerini devretmelerinin hiçbir şekilde kararların oylamasını etkilemediğini, davacıların murisinin ölümünden sonra bir yönetim kurulu kararı alınmadığını, ayrıca şirket yönetim kurulu üyeleri 3 kişiden oluşsa da 2 üyenin imzası ile temsil edilebildiğini, 9, 10 ve 11 numaraku gündem maddelerinin genel kurulca karara bağlanması gereken maddeler olmadığını, yeni ortaklara bilgi verilmesi amacıyla bu maddelerin yazıldığını, yönetim kurulunun bunları genel kurulda görüşmeden de karara bağlayabileceğini, 2018 yılı bilançosunda manipülasyon yapıldığı iddialarının gerçeği yansıtmadığını, taşınmazların kiraya verilmesi için çalışmalar yapıldığını, yönetim kurulu üyelerinin oy yasağı ve davacıların olumsuz oyu ile nisap yetersizliğinden ibranın sağlanamadığını, taşınmaz devrinin murisin de yer aldığı sözleşme gereği olduğunu, buna rağmen bu güne kadar bir devir yapılmadığını, kaldı ki taşınmazın değerinin şirket aktiflerinin %5'inden daha az olduğunu, ... ...'in 12.07.2016 ve 01.03.2018 tarihli hisse devrine ilişkin devir sözleşmesi, yönetim kurulu kararı ve imzalı pay defterinin bulunduğunu, ayrıca 01.03.2018 tarihli devre ilişkin ödemelerin sözleşme ile takside bağlandığını, vadesi gelen ödemelerin yapıldığını, ... ve ... ...’in serbest iradeleri ile hisselerini kızları ve oğullarına devrettiklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacıların vekili aracılığı ile toplantıya katıldıkları ve iptali istenen kararlara ilişkin karşı oy kullandıkları ancak muhalefet şerhini yazdırmadıkları, kararların görüşülmesi sırasında sonradan alınacak muhtemel bir öneriye karşı olunduğunun belirtilmesinin, alınan karara muhalif olunduğu anlamını taşımadığı, muhalefetin görüşülen öneriye değil, alınan karara karşı yapılması gerektiği, bu haliyle davacıların dava konusu genel kurul toplantısının iptalini dava etme hakkının bulunmadığı, kaldı ki iptali istenen dava konusu kararların yasaya, esas sözleşmeye aykırı olmadıklarının tespit edildiği gerekçesiyle davanın özel dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davacılar vekilinin istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı şirketin 08.04.2019 tarihli genel kurulunda alınan kararların iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı şirketin 08.04.2019 tarihli genel kurulunda alınan kararların iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 393, 408 ve 433 üncü maddeleri.

3.Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 17.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9011, Karar No: 2014/6065, Tarih: 13.05.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/9011 E.  ,  2014/6065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Örgüte yardım

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; TCK’nın 220/7. maddesi delaletiyle 220/2, 35, 62, 53/1, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- Sanıklar ... ve Abduurrahman Özel hakkında; Beraat

Temyiz edenler : 1- Cumhuriyet savcısı, 2- Sanık ... müdafii

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar ... ile ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- Silahlı terör örgütüne yardım ettiği iddia ve kabul edilen sanık hakkında uygulama maddesinin TCK’nın 314/2 yerine anılan Kanunun 220/2 olarak yazılması,

b- Örgüte yardım suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c- Hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 85. maddesiyle TCK'nın 220/7. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9751, Karar No: 2024/7218, Tarih: 10.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9751 E.  ,  2024/7218 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1856 E., 2023/1948 K.

KARAR : Başvurunun kabulüyle yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/265 E., 2023/378 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm tesisine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özetle; erkeğin asabi ve geçimsiz olduğunu, kadının ailesiyle görüşmesini istemediğini, kadını ölümle tehdit ettiğini, kadına hakaret ve küfür ettiğini, başka kadınlarla gönül ilişkisinin olduğunu iddia ederek davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, çocukların velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 800,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına yasal faizi ile birlikte 150.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap ve ikinci cevap dilekçelerinde özetle; kadının sinir hastası, kadının çocuklara şiddet uyguladığını, muska ve büyü yaptırdığı, kadının erkeğe küfür ve hakaret ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı erkek cevap ve ikinci cevap dilekçelerinde özetle; kadının sinir hastası, kadının çocuklara şiddet uyguladığını, muska ve büyü yaptırdığı, kadının erkeğe küfür ve hakaret ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin, ortak çocuk ...' a bir kurşun göstererek "..eğer annen seni bana gönderirken bir daha pencereden bakarsa bu kurşunu annenin alnının çatına vuracağım" dediği, bir başka zaman "benim evimi yıkanları öldürürüm" dediği, kadının kardeşine "bir gün bacınızın geberiğini önüne atarım, bardak taşıyor az kaldı" şeklinde mesajlar gönderdiği, eşine "seni kadın cinayeti diye manşetlere çıkaracağım" diyerek tehdit ettiği, bu haliyle erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuklardan ...'ın idrak çağında olduğu ve babasının yanında kalmak istediği göz önüne alınarak ortak çocuklardan ...'ın velâyetinin babaya verilmesine, anne ile kişisel ilişki düzenlenmesine; sosyal inceleme raporu ve çocuğun beyanı dikkate alınarak ...'nun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki düzenlenmesine, çocuk ... yararına aylık 800,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 900,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına yasal faizi ile birlikte 25.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, maddî ve manevî tazminat miktarları ile tedbir ve yoksulluk nafakası miktarı ile velâyet düzenlemesi yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, davanın kabulü, velâyet düzenlemesi, kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar ile yoksulluk nafakası yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin kabul ettiği kusurların ve davanın kabulünün doğru olduğu ancak hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakasının az olduğu gerekçesi ile erkeğin tüm, kadının maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası dışındaki istinaf başvurusunun esastan reddine, kadının kadının maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası yönünden istinaf talebinin kabulü ile hükmün bu yönlerden kaldırılmasına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın yararına yasal faizi ile birlikte 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, davanın kabulü, velâyet düzenlemesi, kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar ile yoksulluk nafakası yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; tarafların açtığı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın kabulünün yerinde olup olmadığı, kadın yararına maddî ve manevî tazminat ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesi şartlarının mevcut olup olmadığı; mevcutsa miktarlarının hakkaniyete uygun olup olmadığı, velâyet düzenlemesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2 inci, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 335 inci ve 336 ıncı maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 50 inci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16860, Karar No: 2013/25496, Tarih: 11.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/16860 E.  ,  2013/25496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : 16.09.1999 tarihli hükümlerin daha lehe olması nedeniyle yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanık ..., 22.02.1999 günlü 1998/9346-1999/1767 sayılı Yargıtay 11. Ceza Dairesinin “Bozma” kararından önce yakınan ...'a yönelik hırsızlık suçundan 765 sayılı TCK'nın 491/4, 522. maddeleri gereğince 4 ay hapis, yakınan ...'a yönelik hırsızlık suçundan 765 sayılı TCK'nın 491/5, 522. maddeleri gereği 6 ay hapis, yakınan ...kaya'ya yönelik hırsızlık suçundan 765 sayılı TCK'nın 491/5. maddesi gereği 1 yıl hapis cezalarıyla cezalandırılmış olup, sanık savunmanı Av. ... ...'in temyizi ile;

Yargıtayda yapılan incelemede “sair temyiz itirazları" red edilmekle birlikte,“Sanığın yakınan ...'a yönelik eyleminin 765 sayılı TCK'nın 491/ilk fıkrasında öngörülen suçu oluşturduğu gözetilmeden 5. bendi ile hüküm kurulması ve yakınan ...'da çalınan bir adet kuzunun gerçek değerinin bilirkişinin yetersiz beyanına dayanılarak normal kabulü kanuna aykırı görülerek hükmün bozulmasına” hükmedildiği; yakınan ...'a karşı eylem ile ilgili olarak hüküm bölümü içinde ayrı ve bağımsız bir onama kararı verilmediği görülmüştür. Bu durumda önceki hüküm tamamen bozulmuş sayılacağı ve sanığın yakınan ...'a yönelik eyleminden yeniden hüküm kurulması gerektiği dikkate alınmadan;

Kınık Sulh Ceza Mahkemesi usule ve yasaya uygun bozma ilamına uyduğunu belirttikten sonra yargılamaya devamla, 16.07.1999 gün 1999/28, 1999/96 Esas-Karar sayılı hükmü ile sanık ... hakkında yakınan ...'ya yönelik hırsızlık suçundan 765 sayılı TCK'ın 491/5 ve 522 maddeleri gereğince 4 ay hapis, yakınan ...'a yönelik hırsızlık suçundan TCK 491/ilk, 522 maddeleri gereğince 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve yakınan ...'a yönelik hırsızlık suçundan “hükmedilen önceki cezanın Yargıtay tarafından bozulmayarak kesinleşmediğinden bahisle yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına”, hükmettikten sonra sanık hakkında hükmedilen cezaların aynı nev'iden olduğundan 765 sayılı TCK'nın 71. maddesi gereğince içtima ettirilerek 11 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı, hükmün anılan mahkeme tarafından 09.09.1999 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden bahisle infazı için Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği;

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı yasa gereği sanık hakkında mahkemece duruşma açılıp yapılan yargılama sonucunda 27.12.2006 gün ve 2006/218, 2006-240 sayılı kararda sanığın yakınan ...'a yönelik hırsızlık eylemi nedeni ile Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 16.07.1999 günlü kararından sonra yeniden hüküm kurulmadığı ve kesinleşen bir mahkumiyettin de bulunmadığı gözetilmeden adı geçen yakınana yönelik hırsızlık eyleminden lehe yasa değerlendirmesi yapılarak yazılı şekilde yapılan uygulama yok hükmünde olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

I-Hükümlü hakkında yakınanlar ... ve ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde ;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kınık Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.07.1999 gün 1999/28- 1999/96 sayılı kararında sanık hakkında yakınanlar ... ve ... ve ...'a yönelik hırsızlık eylemlerinden hükmedilen hapis cezalarının 765 sayılı TCK'nun 71. maddesi gereği içtima yapılarak 11 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanığın yakınan ...'a yönelik hırsızlık eyleminden hükmedilen 4 ay hapis cezasından anılan kararda ayrıca açıkça hüküm kurulmadığı gözetilmeden yapılan içtimaya dahil edilmesi ,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... ve savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 1. ve 2. maddesinin çıkarılarak, yerine “ 1- Sanık ... hakkında yakınanlar ... ve ...'a yönelik hırsızlık suçlarından mahkememizin 16.07.1999 gün 1999/28, 1999/36 sayılı ilamının sanık lehine sonuçlar doğurduğu anlaşıldığından atılı suçlardan ayrı ayrı hükmolunan hapis cezalarının 765 sayılı TCK'nın 71. maddesi gereğince içtimaen 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına şeklinde düzeltilmesine sanık hakkında yeniden hüküm tesisine yer olmadığına, 2- Sanık hakkındaki mahkememizin 16.07.1999 T. 1999/28 E. 1999/96 K. sayılı ilamının birinci madde gereği infazının devamına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık hakkında yakınan ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Sanığın eylemine uyan ve 765 sayılı TCY.nın 491/4 . maddesindeki hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 05.02.1995 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması ve bu süre içinde zamanaşımını kesen herhangi bir işlem yapılmamış olması,

II- Sanık hakkında yakınan ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Sanığın eylemine uyan ve 765 sayılı TCY.nın 491/4 . maddesindeki hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 05.02.1995 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması ve bu süre içinde zamanaşımını kesen herhangi bir işlem yapılmamış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1780, Karar No: 2018/2708, Tarih: 12.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1780 E.  ,  2018/2708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nce verilen 07/03/2017 tarih ve 2017/67-2017/65 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS)” akdedildiğini, anılan sözleşmenin üçüncü kişilerin hak iddialarını düzenleyen 7. maddesinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, anılan sözleşmeden önce dağıtım faaliyetlerin davalı tarafından yürütüldüğü sırada üçüncü kişilerin elektrik akımına kapılarak ölmesi ve yaralanması üzerine davalı ve müvekkili aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davasının kabulüne karar verildiğini ve davaya istinaden müvekkili tarafından 299.412,60 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini ve İHDS hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu alacakla ilgili olayın İHDS’nin imza tarihinden önce gerçekleştiği ve davanın bu sözleşmeden önce ...'a karşı açıldığı, bu nedenle davacı tarafından üçüncü kişiye ödenen miktarın tümünden davalı ...'ın sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 299.412,60 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

...kara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davalı vekilinin istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.