muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/30516, Karar No: 2014/12173, Tarih: 05.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/30516 E.  ,  2014/12173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2013

NUMARASI : 2012/517-2013/475

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacının hissedar olduğu .... parsel sayılı taşınmazın Y... G... K.. D.. P.. anında kalan ve dava konusu taşınmazı da kapsayan bölgede fiilen çalışmaların başladığı, projenin bir bütün olduğu da dikkate alındığında, dava konusu taşınmaza, kamulaştırmasız el atma olsunun gerçekleştiği anlaşılmıştır.

Öte yandan 09.04.2013 tarihinde tapuya tescili sağlanan imar uygulaması sonucu, davacının hissedar olduğu taşınmazların da Y.. G.. K...D.. P.. alanında kalmakla beraber, söz konusu taşınmazlarda davalı idarenin de hissedar olduğu anlaşılmıştır.

30.06.2010 tarih ve 5998 sayılı Yasa ile değişik 5993 sayılı Belediye Kanununun 73. maddesinin 8. fıkrasında “Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Alanı ilan edilen yerlerdeki belediyelere ait gayrimenkuller ile belediyenin anlaşma sağladığı veya kamulaştırdıkları gayrimenkuller üzerindeki inşaatların tamamı belediyeler tarafından yapılır veya yaptırılır. Belediye ile anlaşma yapmayan veya belediyece kamulaştırılmasına gerek duyulmayan gayrimenkul sahiplerinden proje alanında kendilerine 3194 sayılı yasanı 18. maddesine göre, ayrı ada ve parselde imar hakkı verilmemiş olanlar kamulaştırmasız el atma davası açabilir” hükmü yer almakta olup, davacının hissedar olduğu taşınmazda, davalı idarenin de paydaş olması ve ayrı ada ve parselde imar hakkı verilmemesi nedeniyle davacının kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan dava açma hakkı bulunduğunun kabulü doğrudur. Ancak;

Alınan bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmazlar değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsal zaruret olmadıkça yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak alınan kıyasi satışların dava konusu taşınmaza göre gelişmesini tamamlamış bölgelerde ve dava konusu taşınmaza uzak olduğu anlaşıldığından rapor yeterli ve inandırıcı buunmamıştır.

Arsa niteliğindeki taşınmazlar değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsal zaruret olmadıkça yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak alınan kıyasi satışların dava konusu taşınmaza göre gelişmesini tamamlamış bölgelerde ve dava konusu taşınmaza uzak olduğu anlaşıldığından rapor yeterli ve inandırıcı buunmamıştır.

Bu durumda taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarını istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7812, Karar No: 2009/8403, Tarih: 06.07.2009

14. Hukuk Dairesi 2009/7812 E., 2009/8403 K.

**14. Hukuk Dairesi 2009/7812 E., 2009/8403 K.**

**- KADASTRO YOLUNUN GEÇMESİ

- YOLA MÜDAHALE**

**"İçtihat Metni"**

yoluna müdahalenin önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 23.12.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar Ö ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, tebligat gideri verilmediğinden duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 26.03.2007 tarihli dilekçesi ile; davalıların tapuda adlarına kayıtlı 106 ada 2 ve 105 ada 2 parsel sayılı, tarla cinsli taşınmazlar arasından geçen paftadaki yolu kapatmak suretiyle davacıların istifadesine engel olduklarını ileri sürerek yola müdahalenin önlenmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, keşfen yapılan inceleme sonucu davalıların parselleri arasından kadastro yolunun geçtiği ancak bu yolun dere yatağına yakın olması nedeniyle uzun süredir kullanılmaz vaziyette olduğu ve davalılar tarafından depremden sonra hafriyat çekmek suretiyle doldurulmuş olduğu ve sulh ceza mahkemesinde davalıların suç kastıyla hareket etmedikleri gerekçesiyle beraat etmiş oldukları, kaldı ki davacılardan A'ya ait dava konusu yolun devamında üzerine iki katlı bina yapıldığı, bu nedenle kendi kusuru ile hak elde etmeye çalışmasının mümkün bulunmadığı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, kadastro paftasında belirlenen köy yoluna müdahalenin önlenmesi isteğine ilişkindir.

Nizalı yerden kadastro geçmiş ve dava konusu yerin paftada yol olarak belirlendiği ve davalıların tapusu dışında kaldığı belirlenmiştir. Bu nedenle keşif krokisinde belirlenen paftadaki yola davalıların müdahalesinin önlenmesine karar vermek gerekirken ve davacılardan A'ya ait aynı yol güzergahı üzerindeki binası hakkında dava açma hakkı, hak sahipleri tarafından her zaman mümkün bulunduğundan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 06.07.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7215, Karar No: 2018/3933, Tarih: 03.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/7215 E.  ,  2018/3933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 100 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 tl olarak hesabıyla 2.000 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle , sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 03/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31042, Karar No: 2018/2360, Tarih: 05.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/31042 E.  ,  2018/2360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15606, Karar No: 2015/21558, Tarih: 23.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/15606 E.  ,  2015/21558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/08/2014

NUMARASI : 2014/106-2014/357

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm, kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde görülmemiştir. Şöyle ki;

1)Dava konusu taşınmazlar için tespit edilen kamulaştırma bedeli 515.064,00-TL olup iş bu bedel ilk karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Bozma sonrası taşınmazlar için tespit edilen bedel dikkate alınarak, ilk kararla hüküm altına alınan ve davalıya ödenmesine karar verilen bedelin daha yüksek olması nedeniyle fazla ödenen bedelin davacı idareye iadesi hususunda bir karar verilmemiş olması,

Doğru değilse de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) Faize ilişkin 4. bendindeki (293.736,96) rakamının çıkartılmasına, yerine (515.064,00) rakamının yazılmasına,

b) Bedele ilişkin 3. bendinin sonuna (ilk kararla hüküm altına alınan bedelin 539.220,00-TL olduğu dikkate alınarak fazla bloke edilen 24.156,00-TL 'nin davacı idareye iadesine, davalıya ödeme yapılmış ise davalıdan alınarak davacı idareye verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1001, Karar No: 2006/2068, Tarih: 02.03.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/1001 E.  ,  2006/2068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 9.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davalıya pay ayrıldığını, davalının haczinin süresinde satış istememesi nedeniyle düştüğünü ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince davalıların haczinin düşmediği, davacı lehine tesis edilen garame ipoteğinden önce olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı banka tarafından borçlunun taşınmazına 13.5.1998 tarihinde ihtiyati haciz konulmuş olup, ihtiyati haciz 22.5.1998 tarihinde kesin hacze dönüşmüştür. Alacaklı bankanın bu tarihten itibaren iki yıl içinde mahcuz taşınmazın satışını istemesi gerekir (İİK.m.106-110). Borçlu şirketin 17.2.2000 tarihinde iflasına karar verilmiş, bu karar Yargıtay tarafından 17.5.2000 tarihli kararla bozulmuş, iflas davası 18.7.2000 tarihinde reddedilmiştir. İİK.nun 193.maddesine göre iflasın açılması borçlu aleyhine haciz yoluyla yapılan takipleri durdurur. Takibin durduğu aşamada İİK.nun 106-110. maddelerindeki süreler işlemez. Davalı alacaklı bankanın 4.8.2000 tarihli satış talebi süresinde olduğundan şikayetin reddine ilişkin karar isabetlidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 2.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15320, Karar No: 2013/11428, Tarih: 27.11.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/15320 E.  ,  2013/11428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde ... Tarım Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın açık görüş sırasında yanında bulunan eşini öpmesi nedeniyle görevli infaz koruma memuru olan müşteki tarafından uyarılması üzerine sinirlenerek "biz şerefsiz miyiz, biz namussuz muyuz, biz namus için beş kelle kopardık, senin de kelleni kopartırız" dediği anlaşılmakla; sanığın hangi görevi yaptırmamak için nasıl direndiği ve eyleminin TCK'nın 106/1. maddesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağı karar yerinde tartışılmadan dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen yetersiz gerekçelerle direnme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12495, Karar No: 2024/401, Tarih: 15.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/12495 E.  ,  2024/401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/755 E., 2016/279 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, 05.01.2015 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Seydişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca 18.08.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, Seydişehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Seydişehir Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2016 tarihli ve 2015/755 Esas, 2016/279 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; temyiz konusu suçun iddianame tarihinin 19.10.2015 olduğu, iddianame tarihinden önce işlemiş olduğu 27.07.2015 tarihli eylem nedeni ile Beyşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/366 Esas, 2016/36 Karar sayılı dosyası ile yargılama yapıldığı ancak suç tarihinin temyiz konusu eyleme ilişkin iddianame tarihinden önce olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Sanığın temyiz sebepleri özetle; temyiz konusu suçun iddianame tarihinin 19.10.2015 olduğu, iddianame tarihinden önce işlemiş olduğu 27.07.2015 tarihli eylem nedeni ile Beyşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/366 Esas, 2016/36 Karar sayılı dosyası ile yargılama yapıldığı ancak suç tarihinin temyiz konusu eyleme ilişkin iddianame tarihinden önce olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Olay günü İlçe Emniyet Müdürlüğüne gelen ihbara göre sanık ve 2015/5 soruşturma sayılı dosyasında hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilen Samet'in 70 EH 390 plaka sayılı araçta uyuşturucu taşıdıkları, yapılan araştırma sonucunda söz konusu aracın Seydişehir İlçesinde bulunan Güvenalgaz isimli petrol istasyonunda olduğunun görüldüğü, araç içerisinde sanığın yolcu olarak bulunduğu, araçta yapılan aramada, eroin olduğu değerlendirilen madde, uyuşturucu kullanımında kullanılan folyo bulunduğu, Ankara Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 09.03.2015 tarihli raporunda, sanığın kanında uyuşturucu ve uyarıcı madde bulunduğunun tespit edildiği, Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporuna göre, araçta bulunan maddenin eroin içerdiği, sanık hakkında

kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından kararın sanığa tebliğ edildiği ancak sanığın müdürlüğe başvuruda bulunmaması üzerine sanık hakkında kamu davası açıldığı, bu şekilde denetim planına uymayan sanığın üzerine atılı suçu işlediği, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken,