muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2539, Karar No: 2018/15171, Tarih: 25.12.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/2539 E.  ,  2018/15171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine,incelenen dosya kapsamına göre sanığın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK.nun da cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının adli para cezalarının toplanmasına ilişkin bölümün çıkarılması ve yerine ''TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak adli para cezasının gün karşılığının 20 TL takdirine, sanığın neticeten hapis cezasından çevrilmiş 150 gün karşılığı 3000 TL ve doğrudan doğruya adli para cezası olarak verilmiş 20 gün karşılığı 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,'' ibareleri eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1472, Karar No: 2024/8990, Tarih: 12.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/1472 E.  ,  2024/8990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1807 Esas, 2023/1685 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/254 E., 2021/297 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 05. sınıf ilaç emtiasında tescilli 95/003862 sayılı "..." markasının bulunduğunu, ayrıca ürün içeriğinin geliştirilerek markanın “... Forte” şeklinde de piyasaya sürüldüğünü, davalı yanın 2019/10482 sayılı davaya konu olan "As-sinopret forte" markasını 23.07.2020 tarihinde kötü niyetli olarak tescil ettirdiğini, müvekkilinin 95/003862 sayılı markasına dayalı itirazı sonucunda başvurudan 05. sınıftaki “insan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal radyoaktif maddeler, ilaç ihtiva eden kozmetikler” mallarının çıkartılmasına karar verildiğini, bu karara itirazlarının da 2020-M-3256 sayılı Yeniden İnceleme ve Değelendirme Kurulu (YİDK) kararı ile nihai olarak reddedildiğini, markalardaki sair unsurların markaları farklılaştırmadığını, markalar arasında görsel ve işitsel olarak yüksek düzeyli benzerlik bulunduğunu, reddedilmeyen malların da müvekkilin markaları kapsamındaki mallar ile benzer olduğunu, davalının müvekkilin markasına ait tanıtım görsellerini de kullanarak marka kullanım biçimini dahi taklit ettiğini ileri sürerek, 2020-M-3256 sayılı YİDK kararının iptali ile 2019/10482 sayılı markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Davalı vekili, taraf faaliyetlerine konu ürünlerin farklı olduğunu, müvekkilinin tıbbi ve veterinerlik amaçlı ilaç üretmediğini, davacı markalarının tanınmış olmadığını, müvekkilinin markasının başlangıç kısmında “as” sesinin yer aldığını, ayrıca yine “o-u” harfleri ve “forte” kelimesi de müvekkilinin markasında yer aldığından davacı ile markalarının farklılaştıklarını, taraf markaları arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, her ne kadar işbu uyuşmazlık YİDK kararının iptali ve dava konusu markanın tescili halinde hükümsüzlüğü taleplerini içerir şekilde açılmış ise de davalının YİDK kararının süresinde açılmadığı hususundaki itirazları doğrultusunda YİDK iptali istemi bakımından dosyanın 17.03.2021 tarihli ara karar ile tefrik edilerek mahkemenin 2021/99 esas sayısına kayıt edildiği, markalar arasında emtialar bakımından benzerlik karşılaştırması yapıldığında, davacının önceki tarihli markası kapsamında yer alan emtiaların spesifik olarak ilaç emtiasına ilişkin olduğu, 05. sınıfta yer alan takviye beslenme ürünleri, doğrudan ilaç olarak kabul edilmeseler de aynı ya da yüksek düzeyli benzerlik taşıyan markalar ile satışları gerçekleştirildiğinde, ilgili tüketicinin her iki tür ürünün de aynı kaynak tarafından piyasaya sürülen ürünler olduğunu düşünerek yanılgı yaşamasının mümkün olduğu, taraf markaları karşılaştırıldıklarında "As-sinopret forte" markasındaki “As” kelimesinin doğrudan bilinen anlamıyla ilk anda algılanamayabileceği, markadaki ikinci kelime olan "Sinopret'in" bilinen bir anlamının bulunmadığı ve herhangi bir ilaç etken maddesi veyahut tıbbi bir terim olduğunu gösterir bilginin de dosyada mevcut olmadığı, “Forte” kelimesinin ise özellikle ilaç sektöründe ilaç etkililiğini gösterme amacıyla kullanımı bulunan jenerik bir kavram mahiyetinde bulunduğu, marka içerisindeki asli unsurun “Sinopret” kelimesi olduğu, dava konusu markadaki ön ses olan “As" sesinin, taraf markalarının birbirlerinden yeterince uzaklaşmaları sonucunu meydana getirmeyeceği, davacıya ait markanın tanınmışlığı hususunda yapılacak değerlendirmeye göre ise dosya kapsamına davacı tarafından “...” markasının kullanımını gösterir çok sınırlı sayıda delile yer verildiği, ayrıca her ne kadar davacı markalarının uluslararası tescillerinden bahsedilmiş ise de işbu delillerin tanınmış marka korumasından yararlanılmasını sağlayacak yeterlilikte olmadığından tanınmışlık iddialarının yerinde bulunmadığı, kötü niyet iddiası bakımından da davacının iddialarının temelinde, davalı tarafça başvuru konusu edilen işaretin davacı markalarına olan benzerliğinin esas alındığı, davalı firmaya davacı tarafından daha önce uyarı metni gönderildiğinin beyan edildiği ancak bu metnin dosya içerisinde yer almadığı, tüm bu tespitler sonucunda davalının yeni bir marka tescil başvurusunda bulunmasının kötü niyetli bir eylem olarak nitelendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davaya konu markanın 5

. sınıf "tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler; insan ve hayvanlar için diyet takviyeleri, gıda takviyeleri, zayıflama amaçlı tıbbi müstahzarlar, tıbbi amaçlı bitkiler ve tıbbi amaçlı bitkisel içecekler, dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar, ilaçlı sabunlar, dezenfekte edici sabunlar, anti bakteriyel el losyonları" emtiaları bakımından hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve davacının 95/003862 sayılı "..." markasının "İlaçlar" emtiasında tescilli bulunduğu, davalının 2019/10482 sayılı "As-sinopret forte" markasının, 5. sınıftaki tüm alt sınıflarda tescilinin talep edildiği, davacı markasının esas unsurunun "...", davalının başvurusunun esas unsurunun ise "sinopret" ibaresi tarafından temsil olunduğu, her iki ibarenin de ilaç emtiasında bir etken madde veyahut tıbbi bir terim adı olmadığı, davacının "ilaçlar" emtiasının, davalının başvurusu kapsamındaki 5. sınıf "tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler; insan ve hayvanlar için diyet takviyeleri, gıda takviyeleri, zayıflama amaçlı tıbbi müstahzarlar, tıbbi amaçlı bitkiler ve tıbbi amaçlı bitkisel içecekler, dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar, ilaçlı sabunlar, dezenfekte edici sabunlar, anti bakteriyel el losyonları" emtiaları ile benzer bulunduğu, dolayısıyla her ne kadar bilinçli alıcı çevresine hitap etseler dahi birbirine bu denli yakın ibarelerin, anılan mallarda dahi karıştırılacağı, esasen tüm bu tespitlerin, mahkemece görüşüne başvurulan ve aralarında tıp fakültelerinin farmakoloji ana bilim dalı öğretim üyesi iki profesörden oluşan üç kişilik bilirkişi heyetince bildirildiği anlaşılmakla, davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, tarafların temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harçları peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9418, Karar No: 2014/19443, Tarih: 12.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/9418 E.  ,  2014/19443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından, “yargılama giderine” ilişkin kısım çıkarılarak, "84,45 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiliyle hazineye irad kaydına" karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/156, Karar No: 2016/958, Tarih: 28.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/156 E.  ,  2016/958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Davacı, 01.10.2008 tarihinden itibaren yeniden başlatılan ... (5510 sayılı Kanunun 4/1-b maddesi kapsamındaki) sigortalılığının iptali ile davalı Kurumca iptal edilen 2925 sayılı Yasa kapsamındaki tarım sigortalılığının geçerli olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada, Dairemizin 26.03.2015 günlü ve 2014/6926 E. 2015/5615 K. sayılı bozma ilamı ile, 2925 sayılı Kanun kapsamındaki sigortalılığının sona ermesi hakkında, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun kapsamında boşluk bırakıldığı, 6111 sayılı Kanun ile eklenen 5510 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin 2. fıkrasında, Tarım veya Orman İşlerinde Hizmet Akdi ile Süreksiz Olarak Çalışanların sigortalılığının sona erme nedeni düzenlenerek, hukuki boşluğun doldurulduğu, yine 5510 sayılı Yasa'ya 6111 sayılı Kanunun 51. maddesi ile eklenen Ek 5. maddenin, anılan maddenin yürürlüğe girdiği tarihten öncesine dair uygulanmayacağına ilişkin sınırlayıcı bir düzenleme getirilmemesi gözetildiğinde, 5510 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin 01.10.2008 tarihinden itibaren uygulanacağı ve bu bağlamda 5510 sayılı Kanunun 4/1-b maddesi kapsamında sigortalılığının bulunması halinde .... ile Süreksiz Olarak Çalışanların sigortalılığının sona ereceği dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş ve mahkemece bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı vekili tarafından yerel mahkemeye verilen 12.11.2015 havale tarihli temyiz dilekçesinde, davalı Kurumca dava konusu işlemin yerine getirilmesi nedeniyle davanın konusuz kaldığının belirtilmesi ve anılan dilekçe ekinde sunulan davacının .... bilgilerini gösteren 12.11.2015 tarihli hesap özetinde de davacının 01.10.2008 tarihinde ve sonrasında 5510 sayılı Kanunun 4/1-b maddesi kapsamında sigortalılık süresinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, mahkemece,

eldeki davanın konusuz kalıp kalmadığı hususu davalı Kurumdan sorulup araştırılarak sonucuna göre bir karar tesis edilmesi gerekir.

O halde; davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5030, Karar No: 2024/5530, Tarih: 13.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/5030 E.  ,  2024/5530 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/3036 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Nitelikli yağma suçundan İstanbul 40. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2022 tarihli ve 2022/55 Esas, 2022/246 Karar sayılı kararıyla 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükümlü ... hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 11.05.2023 tarihli ve 2023/7-31381 ilamat sayılı müddetname kapsamında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi uyarınca koşullu salıverilme tarihi olan 20.03.2024 tarihine kadar olan sürenin denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazına dair Bakırköy 1. İnfaz Hakimliğinin 16.05.2023 tarihli ve 2023/4237 Esas, 2023/4215 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvuruda bulunmadığı gerekçesiyle açık ceza infaz kurumuna iadesine ilişkin Bakırköy 4. İnfaz Hakimliğinin 28.09.2023 tarihli ve 2023/9000 Esas, 2023/9753 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.11.2023 tarihli ve 2023/3036 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 14.05.2024 tarihli ve 94660652-105-34-30730-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.05.2024 tarihli ve 2024/56994 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.05.2024 tarihli ve 2024/56994 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Bakırköy 4. İnfaz Hakimliğinin 28.09.2023 tarihli kararı ile, hükümlünün Covid izninde iken 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 10/1. maddesi uyarınca verilen süre kapsamında 15.08.2023 tarihine kadar infazın devam ettiği kuruma dönmediğinden bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmiş ise de,

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.05.2024 tarihli ve 2024/56994 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Bakırköy 4. İnfaz Hakimliğinin 28.09.2023 tarihli kararı ile, hükümlünün Covid izninde iken 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 10/1. maddesi uyarınca verilen süre kapsamında 15.08.2023 tarihine kadar infazın devam ettiği kuruma dönmediğinden bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmiş ise de,

İnfaz dosyası kapsamına göre, hükümlünün İstanbul 40. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2022 tarihli ve 2022/55 Esas, 2022/246 Karar sayılı kararı ile verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasına ilişkin infazın yapıldığı esnada 5275 sayılı Kanun'un geçici madde 9/5. uyarınca Covid 19 izinlisi olarak 09.05.2023 tarihinde tahliye edilmesini müteakip, 7456 sayılı Kanun ile getirilen 5275 sayılı Kanun'un geçici madde 10. düzenlemesinden önce Bakırköy 1. İnfaz Hakimliğinin 16.05.2023 tarihli ve 2023/4237 Esas, 2023/4215 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca cezanın denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazına karar verildiği, anılan bu kararın ... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 30.01.2024 tarihli ve 2024/17398 sayılı yazısından da anlaşılacağı üzere 09.05.2023 tarihinde Covid izinlisi olarak tahliye edilen hükümlüye tebliğ edilmediği,

Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkif Evleri Genel Müdürlüğünce yapılan Covid-19 izninde bulunan hükümlülerle ilgili duyuruda, açık ceza infaz kurumuna dönmeyerek cezalarının infazına denetimli serbestlik tedbiri altında devam edecek hükümlülerin ceza infaz kurumuna başvuruda bulunmaması gerektiğinin ifade edildiği, diğer yandan 5275 sayılı Kanun'un geçici 10/4. maddesinde "105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezası infaz edilip geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle 31/7/2023 tarihi itibarıyla izinde bulunan hükümlüler, koşullu salıverilme tarihine kadar olan süreleri 105/A maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen yükümlülüklere tabi olmadan geçirirler." yer alan şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, 7456 sayılı Kanun ile getirilen 5275 sayılı Kanun'un geçici madde 10. düzenlemesinden önce hakkında 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiş Covid izninde bulunan hükümlünün, Bakırköy 1. İnfaz Hakimliğinin 16.05.2023 tarihli tebliğ yapılmayan kararı da nazara alındığında ceza infaz kurumuna ve/veya denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmesini gerektirecek bir durumunun söz konusu olmadığından hükümlün açık ceza infaz kurumuna iade edilmesinin hukuka aykırı olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

(4) 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezası infaz edilip geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle 31/7/2023 tarihi itibarıyla izinde bulunan hükümlüler, koşullu salıverilme tarihine kadar olan süreleri 105/A maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen yükümlülüklere tabi olmadan geçirirler.