muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/422, Karar No: 2025/3310, Tarih: 25.04.2025

Dosya kapsamına göre, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03.07.2023 tarihli ve 2023/2-27483 sayılı müddetnameye göre, Bakırköy 4. İnfaz Hakimliğinin 22.06.2023 tarihli içtima kararına konu 1 yıl 39 ay 7 gün hapis cezasının infazı amacıyla hükümlünün 12.06.2023 tarihinde cezaevine alındığı, koşullu salıverilme tarihinin 06.09.2024, bihakkın tahliye tarihinin ise 18.10.2026 tarihi olduğu, 12.06.2023 tarihinden itibaren ise Covid-19 iznine ayrıldığı,

Hükümlü hakkında Bakırköy 3. İnfaz Hâkimliğinin 13.07.2023 tarihli kararı ile, karar tarihi itibarıyla Covid-19 izninde bulunan hükümlünün, 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, izin süresinin bitiş tarihi olan 31.07.2023 tarihinden itibaren 5 gün içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmemesi halinde açık ceza infaz kurumuna gönderileceğine karar verilmesini müteakip, 15.07.2023 tarihinde 7456 sayılı Kanun'un Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği ve anılan Kanun'un 15. maddesiyle 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10/4. maddesinde, "105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezası infaz edilip geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle 31/7/2023 tarihi itibarıyla izinde bulunan hükümlüler, koşullu salıverilme tarihine kadar olan süreleri 105/A maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen yükümlülüklere tabi olmadan geçirirler." şeklinde yer alan düzenlemeden, hakkında düzenleme öncesi 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiş ve Covid-19 izninde bulunan adı geçen hükümlünün de yararlanacağı,

Ancak Bakırköy 3. İnfaz Hâkimliğinin 13.07.2023 tarihli, hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın hükümlünün yokluğunda verildiği gibi hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair bir tebligatın da dosya içerisinde bulunmadığı, bu haliyle denetimli serbestlik kararından haberdar olmayan hükümlünün yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği anlaşılmakla, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci fıkrası;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün 1 yıl 39 ay 7 gün hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 03.07.2023 tarihli ve 2023/2-27483 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 12.06.2023 cezasını infaz etmek üzere ceza infaz kurumuna alındığı, 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkartıldığı, şartla tahliye tarihi 06.09.2024 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 13.07.2023 tarihli ve 2023/5584 Esas, 2023/5627 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, izin bitim tarihinde infaz işlemlerinin devam ettiği infaz kurumuna dönme zorunluluğu olduğunu ve dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de,

5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, izin bitim tarihinde infaz işlemlerinin devam ettiği infaz kurumuna dönme zorunluluğu olduğunu ve dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de,

hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 13.07.2023 tarihinde karar verildiği anlaşılmakla, denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun şekilde tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği araştırılmaksızın ayrıca hükümlünün vekilinin hükümlünün mazereti olduğuna ilişkin dilekçesi dikkate alınarak, hükümlünün geçerli ve kabul edilebilir bir mazereti olup olmadığı yönünde değerlendirme yapılmasında zurunluluk bulunması nedeniyle eksik inceleme ve değerlendirme sonucu verilen İnfaz hakimliği kararı Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bakırköy 4. İnfaz Hâkimliğince verilen 28.09.2023 tarihli ve 2023/8969 Esas, 2023/9573 Karar sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3236, Karar No: 2017/2422, Tarih: 28.09.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/3236 E.  ,  2017/2422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen dosyalarda şikayetlerin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçiler vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçiler vekili, müvekillerinin işçilik alacaklarının tahsili amacıyla şikayet olunan işveren .... ve Tic. A.Ş. aleyhinde başlattıkları icra takibinde, bedeli paylaşıma konu taşınırlara, müvekkilleri ile birlikte, diğer şikayet olunan ...A.Ş. tarafından da haciz konulduğunu, satış sonrası düzenlenen sıra cetvelinde yasaya aykırı olarak anılan şirkete öncelikli olarak pay ayrıldığını, oysaki müvekillerinin alacağının işçilik alacağı olduğunu ve alacaklarının dayanağı olan belgenin, şikayet olunanın takip tarihinden önce tanzim edildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan ... A.Ş. vekili, müvekkilinin haciz tarihinin şikayetçilerin haciz tarihinden önce olduğunu, İİK’nın 100. maddesi kapsamında hacze iştirak haklarının bulunmadığını, alacaklarının rüçhanlı alacak olarak da kabul edilemeyeceğini, zira işçi alacaklarına İİK’nın 206. maddesi uyarınca tanınan rüçhan hakkının, iflas halinde hazırlanan sıra cetvelinde uygulanacağını savunarak, asıl ve birleşen dosyalardaki şikayetlerin reddini istemiştir.

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan .... ve Tic. A.Ş., şikayetlere cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçilerin alacaklarının dayanağı olan belgelerin İİK’nın 100. maddesinde sayılan belgelerden olmadığı, bu nedenle hacze iştirak haklarının bulunmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen dosyalarda şikayetlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçiler vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçiler vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçiler vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1694, Karar No: 2015/6339, Tarih: 24.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1694 E.  ,  2015/6339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada .... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ile .... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfus kaydında düzeltim istemine ilişkindir.

.... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

.... Aile Mahkemesince ise, davalının baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda dava, ...'ın nüfus kaydında ... ve .... olarak görünen baba ve anne isimlerinin değiştirilmesi istemine yöneliktir. Anne ve babanın birlikte değiştirilmesine yönelik dava soy bağının düzeltilmesine ilişkin olmayıp, hatalı yazılan nüfus kaydının 5490 sayılı Kanunun 36. maddesi hükümlerince tashihi istemine ilişkindir.

Bu durumda, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medenî Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre, .... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28222, Karar No: 2016/14410, Tarih: 20.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/28222 E.  ,  2016/14410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5761, Karar No: 2021/12046, Tarih: 26.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5761 E.  ,  2021/12046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davacı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 26/10/2021 günü temyiz eden davacı idare vekilleri Av.... ile Av....’ün yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden davalı tarafın yokluğunda duruşmaya başlanarak davacı idare vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/117E - 2019/222 K. sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindekiKocaeli ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 2757 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekilinin ise aşağıdaki bend kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.Şöyle ki;

-Tespit edilen kamulaştırma bedelinin üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan ve kararın kesinleşmesi ile davalıya ödenmesine karar verilen 1.530.280,00 TL'sine kararın kesinleşme tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiği halde karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi

Doğru değil ise de;bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama ypılmasını gerektirmediğinden

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının

a-1 nolu bendinnin 8.paragrafında yazılı (karar)kelimesinin çıkartılmasına, yerine (kesinleşme )kelimesinin yazılmasına,

Doğru değil ise de;bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama ypılmasını gerektirmediğinden

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının

a-1 nolu bendinnin 8.paragrafında yazılı (karar)kelimesinin çıkartılmasına, yerine (kesinleşme )kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve davacı idareden peşin alınan temyiz harcı ile taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21335, Karar No: 2014/18696, Tarih: 11.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/21335 E.  ,  2014/18696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından ... lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3147, Karar No: 2018/2100, Tarih: 08.05.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/3147 E.  ,  2018/2100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ..., ...

MÜŞTEKİLER : ..., ...

SUÇ : Kasten öldürme, öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet, kasten yaralama, tehdit

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

Kasten öldürme, öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından beraat,

Sanık ... hakkında;

TCK'nun 81/1, 29/1, 62/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62/1, 52/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 820 TL adli para cezası,

Sanık ... hakkında;

TCK'nun 106/2-a, 29/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 7 gün hapis cezası,

Sanık ... hakkında;

TCK'nun 106/2-a, 29/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 7 gün hapis cezası,

6136 sayılı Yasanının 13/2, TCK.nun 62/1, 52/2, 52/4, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 10.000 TL adli para cezası,

Sanık ... hakkında;

TCK'nun 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası,

Müşteki Muzaffer'e karşı kasten yaralama suçundan TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 87/2-son, 21/2, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası,

Mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan TCK'nun 86/1, 87/2-b, 21/2, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası,

6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62/1, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 820 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılan ...’in, sanık ... hakkında katılan ... ve mağdur ...’e yönelik silahlı tehdit suçundan açılan davaya katılma ve bu hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, vekilinin bu suça yönelik temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... hakkında, katılan ...’i öldürmeye teşebbüs suçuna ilişkin olarak, hükmün gerekçe kısmında değerlendirme yapılırken beraat kararı verilmesi gerektiği bildirilmesine karşın, hüküm kısmında atılı suçtan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla birlikte, bu hususta her zaman karar verilebilmesi olanaklı görülmüştür.

Sanık ... hakkında, katılan ...’i öldürmeye teşebbüs suçuna ilişkin olarak, hükmün gerekçe kısmında değerlendirme yapılırken beraat kararı verilmesi gerektiği bildirilmesine karşın, hüküm kısmında atılı suçtan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla birlikte, bu hususta her zaman karar verilebilmesi olanaklı görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, maktul ...’nu kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...’in 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...’in, katılan ...’ı öldürmeye teşebbüs, katılan ... ve mağdur ...’i olası kastla nitelikli yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık , sanık ...’in, katılan ... ve mağdur ...’i silahlı tehdit ve sanık ...’in, katılan ..., maktul ... ve mağdur ...’i silahlı tehdit suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi ile sanık ... için maktulü kasten öldürmeye yardım, katılan ...’i öldürmeye teşebbüse yardım ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, sanık ... dışındaki sanıkların savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedeni dışında bir

../..

S/3

isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ... vekilinin, sanıklar Ramazan ve Mehmet hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmaması gerektiğine, Cumhuriyet savcısının, sanık ... ile baştan beri fikir ve eylem birliği içinde hareket eden sanık ... hakkında verilen beraat kararlarının hatalı olduğuna, sanık ... müdafiinin, sanığın olayın içinde bulunmadığına, sanık ... müdafiinin mahkumiyete yeter derecede delil bulunmadığına, sanık ... ve müdafiinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Mahkemenin sanık ...’in, sanık ... ile fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek, onun eylemlerine yardım eden sıfatıyla katıldığına dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği, yönündeki takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1-Sanık ...’in katılan ... ve mağdur ...’e yönelik silahla tehdit suçunu kesintisiz bir biçimde ve hukuki anlamda tek fiille işlediği, anlaşıldığı halde, hakkında TCK'nun 106/2-a, 43. maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,