muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8714, Karar No: 2019/5259, Tarih: 10.06.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/8714 E.  ,  2019/5259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali-alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, davalı ile aralarında köfteci dükkanının devri konusunda 09.08.2010 tarihinde bir sözleşme düzenlendiğini, sözleşmenin 2.maddesinde davalının tüm demirbaşlar başta olmak üzere işletmeyi çalışır vaziyette kiracılar olan davacılara teslim etmeyi taahhüt etmesine rağmen pos makinaları, sodexo, multinet, setcart, pascart gibi satış elemanlarının hiçbirini bugüne kadar devretmediğinden ilgili satış araçlarından doğan tüm maddi gelirlerin davalının hesabına aktarıldığını, bundan dolayı da büyük mağduriyete uğradıklarını, işletmenin vergi levhası davalı adına olduğu için davalının yapmış olduğu borçlanmalarından dolayı bankalardan ve 3.şahıslardan idari ve icrai işlemlerle karşı karşıya kaldıklarını, bunun da kendilerini ve işletmeyi ciddi anlamda maddi ve ticari zarara uğrattığını, davalının yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle taraflarınca iadeli taahhütlü olarak ihtarname çekildiğini, davalı tarafça bu ihtarnameye rağmen herhangi bir işlem yapılmadığını, mağduriyetlerinin her geçen gün daha fazla arttığını ileri sürerek, taraflar arasında yapılan sözleşmenin feshine, ve fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik davalıya sözleşmeyle ödenen 50.000,00 TL depozito bedelinin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulü ile, taraflar arasındaki 09.08.2010 tarihli sözleşmenin feshine; depozitonun iadesi talebinin reddine karar verilmiş,hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulü ile, taraflar arasındaki 09.08.2010 tarihli sözleşmenin feshine; depozitonun iadesi talebinin reddine karar verilmiş,hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda;her ne kadar mahkemece davacıların 50.000 TL depozito ödemesi bulunmadığından ve bu konudaki iddia ispatlanamadığından depozitonun iadesi ile ilgili talebin reddine karar verilmiş ise de,dosya kapsamında yer alan 09.08.2010 tarihli işletme sözleşmesi incelendiğinde sözleşmenin 1a) maddesinde ''09.08.2010 tarihinde (depozitoya istinaden) 15.000 TL avans ödenecektir.'' düzenlemesine yer verildiği anlaşılmaktadır.Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun sonuç ve kanaat kısmının 7.3. maddesinde ''... davacı tarafça davalıya yapılan ödemelerden 15.000 TL'nin depozito avansı,35.000 TL'nin işyeri kirası olduğu yönünde makbuzlarda bilgi notu bulunduğu,94.869,88 TL'nin ödenmesi gereken tutarlardan hangisi karşılığı olarak ödendiği konusunda herhangi bir bilgi edinilemediği,buna karşın davacılar tarafından 144.869,88 TL-123.014,55 TL=21.855,33 TL fazla ödeme yaptığı ve ayrıca iddia edilen 50.000 TL depozito ödemesi bulunmadığı...'' şeklinde değerlendirme yapıldığı görülmekle,raporun bu hali ile davaya konu edilen depozito bedeli talebi yönünden 15.000 TL'lik avans miktarı konusunda çelişkili olduğu anlaşılmakla,söz konusu çelişki giderilmeden hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Hal böyle olunca mahkemece, dosyanın bilirkişi heyetine tevdi edilerek ,bilirkişi heyeti asıl raporunun 7.3 maddesinde geçen 15.000 TL'lik depozito avansının davalıya ödenip ödenmediği konusunda rapordaki çelişkileri giderecek nitelik ve nicelikte ikinci ek raporun alınması suretiyle sonucuna uygun hüküm tesisi yoluna gidilmesi gerekirken,yanılgılı değerlendirme ile söz konusu çelişki giderilmeden depozito bedelinin iadesi talebinin tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacılar yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere,10.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5868, Karar No: 2018/903, Tarih: 12.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/5868 E.  ,  2018/903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (üç kez), çocuğun basit cinsel istismarı (üç kez),kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (on kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte gerçekleştirilen duruşmaya suça sürüklenen çocuk müdafiin katılmadığı anlaşılmakla incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Gerçekleştirilen yargılama sırasında düzenlenen 02.02.2016, 16.02.2016, ve 05.05.2016 tarihli celselere ait duruşma tutanaklarında zabit katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmaması nedeniyle eksikliğin giderilmesi için geri çevrilen dosya ile ilgili olarak mahkemesince ilgili zabıt katibinin görevden çıkarılması nedeniyle eksikliğin ikmal edilemediği bildirilmiş ise de, anılan personel yerine görevlendirme yapılmak suretiyle imza eksikliğinin giderilmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9748, Karar No: 2011/14009, Tarih: 05.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/9748 E.  ,  2011/14009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Temyiz incelemesi yapılması gereken ve Hazine ile gerçek kişiler arasında görülen bu dava; yol boşluğunun tesciline ilişkin olduğu ve 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararı gereğince bu davada, orman kadastrosu kesinleşmiş olsun olmasın, orman kadastrosu ve orman rejimi dışına çıkarmayla ilgili tutanak ve haritalarının uygulanması ve orman araştırması yapılmasını gerektirir bir konu olmadığından, temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında olup, Yargıtay 8. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine 05/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15093, Karar No: 2016/12787, Tarih: 17.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/15093 E.  ,  2016/12787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-a, d, e, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih ...-...-... sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlendirilirken taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine karar verilmesi gerekirken, taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde tamamının ödenebilirlik kazanacağının belirtilmesi suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3- TCK'nın 53/6. maddesinde "Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilir." şeklindeki hüküm dikkate alındığında, petrol istasyonu işletmeciliğinin bir meslek veya sanat icrası kapsamında değerlendirilemeyeceği, dolayısıyla yasaklama kararı verilemeyeceği gözetilmeden, iş hürriyetini kısıtlar biçimde sanık hakkında 6 ay süreyle petrol akaryakıt istasyonu iletmekten yasaklanma kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden (A) olarak sınıflandırılan hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saiki" ibaresinin

hükümden çıkarılması, aynı bölümün 5. bendinin son cümlesinin çıkarılarak yerine "taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi ve yine aynı bendin TCK'nın 53/6. maddesini içeren 7. bendinin de hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8599, Karar No: 2019/19655, Tarih: 04.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/8599 E.  ,  2019/19655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece bozma kararına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece bozma kararına uyulmuş ise de, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması, değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması ve kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan, 49 km uzak mesafede, başka bir ilçeden ve 1993 tarihli eski satış somut emsal kabul edilerek değer biçildiğinden, bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

2-Mahkemece verilen ilk kararın, davacı idare vekilinin temyizi üzerine bozulduğu, dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaç bedelinin bozma konusu yapılmadığı gözetilmeden daha fazla bedele hükmedilmesi ve dava konusu taşınmaz için bozmadan önce m2 bedelinin 101,09 TL olarak tespit edildiği ve bu hususun davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğu gözetildiğinde, bozma sonrası usuli kazanılmış hak zedelenerek m2 bedelinin 113,73 TL olarak kabulü ile fazla bedele karar verilmesi,

Doğru görülmediğinden,

Doğru görülmediğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, 04/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11370, Karar No: 2012/29058, Tarih: 03.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/11370 E.  ,  2012/29058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kahta Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :19.10.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanmaya lişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.12.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/12148, Karar No: 2012/443, Tarih: 23.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/12148 E.  ,  2012/443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da alınan ek raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında, iklim koşulları, arazinin topoğrafik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb.) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan, ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5, kuru tarım arazilerinde ise %6 olarak alınmaktadır.

Bozma sonrası her iki bilirkişi kurulundan alınan ek raporlarda dava konusu taşınmazda fiilen sulama yapılmadığı, taşınmazın içinde suyu ve sulama tesisi olan bir arazi olmadığı dolayısıyla kuru tarım arazisi olduğu açıklanmasına karşın kapitalizasyon faiz oranının %6 yerine %5 alınması,

2-Bozma ilamının 3. bendinde belirtildiği üzere, tamamı 14.481 m² olan dava konusu taşınmazın tamamı kamulaştırılmış ve taşınmazın üzerinde 150 adet gelişmiş zeytin ağacı tespit edilmiş olduğuna göre bu ağaçların normal sıklıkta kapsayacakları alanın kapama zeytinlik, taşınmazın artan bölümünün ise açık tarim arazisi olarak değerlendirilmesi gerekirken, zeytin ağaçlarının oldukça gelişmiş olup, taç yapısı, sıra arası ve sıra üzerini doldurmuş olduğundan ara ziraati yapma imkanı olmadığı gerekçesiyle taşınmazın tamamının kapama zeytinlik olarak değerlendirilmesi,

3-Bozma ilamının 5. bendinde zeytin veriminin 550 kg. yerine daha yüksek alınarak değerlendirme yapılması bozma nedeni yapıldığı ve bozma ilamına uyulduğu halde bozma sonrası alınan raporlarda da 800 kg. üzerinden değerlendirme yapılarak taşınmazın değerinin tespiti,

4-Dairemizin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ilçe tarım müdürlüğü cetvelinde, sofralık zeytinin kg. başına ortalama satış fiyatı 1 YTL bildirildiği halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda 0,65 YTL alınması,

5-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen tarım müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderler ve beklenmeyen giderler dahil edilmemelidir.

5-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen tarım müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderler ve beklenmeyen giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan (faiz ve diğer giderler) karşılığı olan 360,09 TL ve dava konusu taşınmaz kuru arazi olduğu halde sulama hazırlığı, sulama işçiliği ve su bedeli olarak 30,66 TL nin toplam üretim giderinden düşülmesi suretiyle 296,92 TL alınması gerekirken 236,85 TL alınan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yukarıda açıklanan bozma bentlerine uygun bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak, raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 23.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19630, Karar No: 2014/17908, Tarih: 08.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/19630 E.  ,  2014/17908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İtirazın iptali istemine ilişkin davada ... 1.Asliye Ticaret Mahkemesi ve ... 3.Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava,davalıya satılan inşaat malzemelerin bedelinin ödenmediği iddiasıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, davalının tacir sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, taraflar arasında fatura düzenlenmiş olması ve davacının ticaret şirketi olması olması nedeniyle taraflar arasında ticari ilişki bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta davacı, davalıya satılan inşaat malzemelerin bedelinin ödenmediği iddiasıyla alacağın tahsili amacıyla başlattığı icra takibine vaki itirazın iptalini talep etmiştir.Bu durumda davalının tacir olmadığı, uyuşmazlığın her iki tarafın da ticari işletmesinden kaynaklanmadığı ve davanın mutlak ticari dava niteliğinde bulunmadığı anlaşılmaktadır. Buna göre Borçlar Kanunundan kaynaklanan alacak davası niteliğinde olan uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 08.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29412, Karar No: 2024/15381, Tarih: 12.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/29412 E.  ,  2024/15381 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/273 E., 2015/1962 K.

SUÇLAR : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.12.2015 tarihli ve 2015/273 E., 2015/1962 Karar sayılı kararının, katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 15.09.2020 tarihinde katılan ...'ın vefat ettiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup, mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.