muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12846, Karar No: 2014/26997, Tarih: 11.12.2014

Somut olayda ise; zararlandırıcı olay kurum tarafından iş kazası olarak kabul edilmiş, ancak kurum içi prosedürler izlenmeksizin Adli Tıp 3.İhtisas Kurulu tarafından yapılan inceleme sonucunda sigortalıda oluşan sürekli iş göremezlik oranının %13,00 olduğu bildirilmiş, mahkemece bu orana itibar edilmiştir.

Yapılacak iş, davacının geçirdiği iş kazasına ilişkin tüm tıbbi evraklar temin edildikten sonra, SGK Maluliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığına müracaatının sağlanması ve usulüne uygun şekilde sürekli iş göremezliğinin tespitine ilişkin rapor alınarak kesinleştirilmesi; itiraz halinde sırasıyla SGK Yüksek Sağlık Kurulu'ndan ve Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan rapor alınması; mevcut raporlar arasında çelişki oluşması halinde ise; raporlar arasındaki çelişkinin Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınmak suretiyle giderilmesinin ardından çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmektedir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalılardan Y.. K..'ya iadesine, 11/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12150, Karar No: 2021/3367, Tarih: 03.03.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/12150 E.  ,  2021/3367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... İdaresi vekilinin münhasıran nakil vasıtası ve vekalet ücreti hakkında temyiz talebinde bulunduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... İdaresi lehine maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Hükmün dilekçe yazım ücretine ilişkin fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine ''Katılan kurum kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T göre belirlenen 1.500,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine," ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3598, Karar No: 2010/5606, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/3598 E.  ,  2010/5606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı ... ile davalı-k.davacı ... İnş.San. ve Tic.Ltd.Şti. arasındaki davadan dolayı İzmir 3. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 24.03.2008 gün ve 2006/255-2008/99 sayılı hükmü onayan Dairemizin 29.09.2009 gün ve 2008/5242-2009/4935 sayılı ilamı aleyhinde davacı-k.davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ayıpların giderim bedeli ile gecikme tazminatı ve manevi tazminatın tahsili, karşı dava tapu iptâli, tescil ve sözleşme dışı yapılan işlerin bedelinin tahsili istemleri ile açılmış, mahkemece verilen kararın Dairemizin 29.09.2009 gün 2008/5242 E., 2009/4935 K. sayılı ilâmı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, Dairemiz düzelterek onama ilâmına karşı davacı ve karşı davanın davalısı ... vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuş, Dairemizin 01.04.2010 gün 2009/7277 E. 2010/1888 K. sayılı ilâmı ile süre yönünden karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından Dairemizin düzelterek onama ilâmının kendilerine usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediği, ilâmdan haberleri olması üzerine karar düzeltme isteminde bulunulduğu belirtilerek Dairemizin süreden red kararının kaldırılarak, karar düzeltme istemlerinin incelenmesi gerektiğinin bildirilmesi üzerine dosya yeniden incelendi.

Dairemizin 29.09.2009 gün 2008/5242 E. 2009/4935 K. sayılı düzelterek onama ilâmının 04.11.2009 tarihinde davacı vekiline tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçasında tebligatın kime yapıldığı açıklanmadan, “aldım” yazısı altında bir imzanın bulunduğu, ancak bu imzanın görünüş itibariyle davacı vekillerine ait olmadığının anlaşılması ve dolayısı ile Dairemizin düzelterek onama ilâmının davacı vekillerine usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediği, davacı vekillerinin karar düzeltme istemlerinin süresinde olduğunun kabulü gerektiği sonucuna varılmakla, Dairemizin süre yönünden red kararı kaldırılarak dosyanın esası yeniden incelendi.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı arsa sahibi vekillerinin karar düzeltme istemlerinin süresinde olduğunun kabulüne, Dairemizin 01.04.2010 gün 2009/7277 E., 2010/1888 K. sayılı karar düzeltme dilekçesinin süreden reddine ilişkin kararın ortadan kaldırılmasına;

Dairemizin düzelterek onama ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan karar düzeltme nedenlerinden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 200,00 TL para cezası ile 35,50 TL red harcının karar düzeltme isteyen davacı-k.davalı ...’e yükletilmesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1790, Karar No: 2018/7115, Tarih: 11.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1790 E.  ,  2018/7115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ....

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4525, Karar No: 2024/281, Tarih: 22.01.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/4525 E.  ,  2024/281 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

DAVA TARİHİ : 29.12.2017

KARAR : Davanın kısmen kabulü

TEMYİZ EDENLER : Davacı vekili, Davalı vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Davacı hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine Mahkemece kurulan hükmün; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, davalı vekilinin yokluğunda verilen kararın, temyiz dilekçesinin tebliği üzerinde 18.04.2023 tarihinde verdiği dilekçesinde hükme ilişkin temyiz sebeplerini bildirerek katılma yolu temyiz isteminde bulunduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Davacı vekili 29.12.2017 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacı hakkınd töre saiki ile kasten adam öldürmeye azmettirme suçundan 06.03.2012 tarihinde gözaltına alınmıştır. İddia makamının tutuklama talebi ile mahkemeye sevk edilen Müvekkil ..., 07.03.2012 tarihinde hâkimlikçe tutuklanmasına karar verilmiştir. Soruşturma neticesinde Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesinde yargılaması yapılan müvekkil bilahare tahliye ve beraat etmiştir, Müvekkil hakkında yapılan yargılamada müvekkilin isnat edilen suçlarla alakasının olmadığının tespit edilmesi üzeri Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesince 2016/42 Esas ve 2016/142 Karar sayılı dosyası kapsamında müvekkil hakkında 24.05.2016 tarihinde beraat kararı verilmiştir. Mahkemece verilen iş bu karar kesinleşmiştir. Müvekkilin gözaltına alınmış olması ve tutuklanmasına karar verilmiş olması nedeniyle gerek kendisinin gerekse de ailesinin maddi olarak zarara uğramasına neden olmuştur. Müvekkil tutuklandığı süre zarfında ciddi ekonomik kayıplar yaşamıştır. Zira kendisi tutuklanmadan önce Salmanlar Kıraathanesini işletmekteydi. Aylık kazancı yaklaşık 5.000,00 TL idi. Yine, müvekkil çevresinde sevilen, takdir edilen bir kişi iken soruşturma ve kovuşturmaya konu suçların isnat edilmiş olması kendisinde büyük elem ve üzüntüye neden olmuştur. Ayrıca haksız yere gözaltına alınmış olması ve hakkında tutuklama kararının verilmiş olması nedeniyle manevi olarak da zarar görmüş, aile ve arkadaş çevresinde ithamlara maruz kalmış, sosyolojik ve psikolojik sorunlar yaşamıştır. Yukarıda arz edilen nedenlerle fazlaya ilişkin talep ve dava hakkımız saklı kalmak kaydıyla müvekkilin gözaltında ve tutuklulukta kaldığı süre için 15.000 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... hazinesinden tahsiline, hükmedilecek tazminata haksız gözaltı ve tutukluluk tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizinin işletilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini vekaleten arz ve talep etmiştir.

2.Davalı vekili 05.12.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; öncelikle davanın süresinde açılmadığını, tazminat isteminin hukuki dayanağının bulunmadığını, talep edilen manevi tazminatın yüksek olduğunu haksız açılan davanın reddini talep etmiştir.

3.İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.04.2018 tarihli ve 2018/8 Esas, 2018/156 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulü ile 1.706,01 TL maddi, 2.500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalından alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

4.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 10.07.2018 tarihli ve 2018/2543 Esas, 2018/2158 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 10.07.2018 tarihli ve 2018/2543 Esas, 2018/2158 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 10.07.2018 tarihli ve 2018/2543 Esas, 2018/2158 Karar sayılı kararının davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 19.12.2022 tarihli ve 2021/6059 Esas, 2022/10242 Karar sayılı kararı ile "...Davalı bakımından hükmün kesin olduğundan reddine, davacı bakımından ise esnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, ..." nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

6.İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2023 tarihli ve 2023/34 Esas, 2023/75 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulü ile 1.706,01 TL maddi, 7.500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faiziyle davalından alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

7.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17.05.2023 tarihli ve 2023/56054 sayılı, hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Davacı vekilinin temyiz istemi;

Müvekkilin haksız yere ceza evinde kalması nedeniyle gerek kendisinin gerekse ailesinin maddi zarara uğradığını, haksız tutuklama nedeniyle büyük elem ve üzüntüye neden olduğunu bu nedenle hükmedilen maddi ve manevi tazminatın eksik olduğunu, belirtmiştir.

B. Davalı vekilinin temyiz istemi;

Yerel mahkeme tarafından verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davanın reddi gerektiğini, hükmedilen tazminatın fazla olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

A.Davacı vekilinin temyiz istemi;

Müvekkilin haksız yere ceza evinde kalması nedeniyle gerek kendisinin gerekse ailesinin maddi zarara uğradığını, haksız tutuklama nedeniyle büyük elem ve üzüntüye neden olduğunu bu nedenle hükmedilen maddi ve manevi tazminatın eksik olduğunu, belirtmiştir.

B. Davalı vekilinin temyiz istemi;

Yerel mahkeme tarafından verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davanın reddi gerektiğini, hükmedilen tazminatın fazla olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince; Tazminat talebinin dayanağı olan Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/42 Esas – 2016/142 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının töre saikiyle kasten öldürme suçundan 06.03.2012 – 17.05.2012 tarihleri arasında 72 gün gözaltı ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün 16.05.2017 tarihinde kesinleştiği, davanın yasal süresi içerisinde açıldığını, davacının derdest dosyasının bulunmadığını, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin bozma ilamına uyulduğu belirtilerek davanın kısmen kabulü ile 1.706,01 TL maddi, 75.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faiziyle davalından alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/42 Esas – 2016/142 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının töre saikiyle kasten öldürme suçundan 06.03.2012 – 17.05.2012 tarihleri arasında 72 gün gözaltı ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün 16.05.2017 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

A.Davacı vekilinin temyiz istemi;

1.Hükmedilen maddi tazminatın eksik olduğuna yönelik talebi yönünden;

Tutuklandığı dönem içerisindeki maddi zararını ücret bordrosu, vergi kaydı, gelir vergisi beyannamesi gibi itibar edilebilecek bir belgeyle ispatlayamayan davacıya tutuklu kaldığı dönemde 16 yaşından büyükler için geçerli net asgari ücret üzerinden hesaplanan miktarın maddi tazminat kapsamında davacıya ödenmesine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğuna yönelik temyiz talebi yönünden;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiğinden davacı vekilinin manevi tazminat miktarının eksik olduğuna yönelik temyiz talebi yerinde görülmemiştir.

B. Davalı vekilinin temyiz istemi;

B. Davalı vekilinin temyiz istemi;

1.Hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna yönelik temyiz talebi yönünden;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir manevi tazminat tayin edildiği ve asgari ücreti aşan bir geliri olduğunu belgeleyemeyen davacı lehine asgari ücret üzerinden hesaplanan maddi tazminat miktarında isabetsizlik görülmemiş ve davalı vekilinin usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ve hükmedilen tazminat miktarlarının fazla olduğuna yönelik temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2023 tarihli ve 2023/34 Esas, 2023/75 Karar sayılı kararında davalı vekili ve davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesi neticesinde herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6704, Karar No: 2010/341, Tarih: 25.01.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/6704 E.  ,  2010/341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... şirketi vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete ait, davalı ... şirketine kasko sigortalı aracın, karıştığı trafik kazası sonucu hasara uğradığını, başvuruya rağmen davalı sigortanın ödeme yapmadığını belirterek, 5.395.34 TL’nın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili cevap dilekçesinde, poliçe peşinat primi kazadan sonra ödendiğinden, TTK.’nun 1295. ve Kasko Sigortası Genel Şartları C.1. maddesi uyarınca, müvekkili şirket sorumluluğunun başlamadığını ve temerrüde düşürülmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne, ödemede tekerrür olmamak kaydıyla, 5.395.34 TL’nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, prim peşinatının rizikodan önce yatırılmaması nedeniyle davalının sorumluluğu TTK.nun 1295/3. maddesi uyarınca başlamamış ise de; kazadan ve ihbardan, diğer anlatımla rizikoyu öğrendikten sonra davalının peşinatı ve tüm prim taksitlerini tahsil etmesi nedeniyle, davacının geçerli bir prim ödemesinde bulunduğunun kabulünün gerektiği, davalının, tahsil ettiği primleri davacıya geri vermeyerek ve sözleşmeyi de feshetmeyerek ayakta tuttuğu, bu nedenle tahsil öncesi gerçekleşen rizikondan da sorumlu olmasına, Sigorta Hukuku genel kaidelerine göre acentelerin risk sonrası hasar bedelini ödeme yükümlülüğü bulunmadığından, davalı ... Sigorta Aracılık Hizmetleri Ltd. Şti.’ne karşı açılan davanın reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmekte ise de; temyiz edenin sıfatı gereğince bu husus bozma nedeni yapılamayacağına göre, davalı ... şirketi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 245.48.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... şirketinden alınmasına 25.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23025, Karar No: 2017/6291, Tarih: 20.02.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/23025 E.  ,  2017/6291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar haklarında dolandırıcılık suçundan TCK' nın 157, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince üçer kez mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü

Sanığa yüklenen basit dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümlerden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 20/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.