muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/442, Karar No: 2015/12355, Tarih: 03.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/442 E.  ,  2015/12355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2014

NUMARASI : 2014/152-2014/438

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup Uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Taşınmaz kapama meyve bahçesidir. Öncelikle meyve ağaçlarının yaşları belirlenip İl Tarım Müdürlüğünden bu ağaçların bulundukları yaşları itibarıyla dekara verim miktarı, değerlendirme yılı hasat döneminde toptan kilogram satış fiyatları ve üretim masrafları sorulup net geliri belirlendikten sonra, bu gelirin kapitalizasyon faizine bölünmesi suretiyle birim fiyatının bulunması ve daha sonra ağaçların taşınmazda kapladığı alan belirlenerek buna göre bahçenin toplam değerinin bulunması gerekirken, denetime imkan vermeyecek şekilde hüküm kurulması,

2)Bilirkişi raporunda yazılı özellikleri dikkate alınarak objektif değer artırıcı ursunurun % 100 oranında uygulaması gerekirken daha az alınarak eksik bedelin tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3603, Karar No: 2014/5090, Tarih: 25.04.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/3603 E.  ,  2014/5090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 61/9. maddesindeki adli para cezasının alt sınırının suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az olamayacağına ilişkin düzenlemenin maddede seçimlik ceza öngörülmesi durumunda uygulanabileceği, TCK'nın 289/1. maddesinde ise adli para cezasının seçenek olarak öngörülmediği gözetilmeden, mahkemece cezanın asgari hadden tayin edileceğinin kabul edilmesine rağmen hükmedilen temel adli para cezasının TCK'nın 52/1. maddesi uyarınca 5 gün yerine TCK'nın 61/9. maddesine yanlış anlam verilerek 90 gün olarak fazla tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen cezalardan gün para cezası 5 gün olarak belirlenip TCK'nın 52. maddesi gereğince de gün para cezasının günlüğü 20.00 TL hesabı ile çevrilerek sonuç adli para cezasının 100 TL'ye indirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29205, Karar No: 2014/28766, Tarih: 30.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/29205 E.  ,  2014/28766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki maddi ve manevi tazminat taleplerinin temyiz incelemesi Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'ne verilmiştir.

SONUÇ: Taraflar arasındaki uyuşmazlığın meslek hastalığından kaynaklanması ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun anılan kararına göre dosyanın Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8104, Karar No: 2017/4918, Tarih: 08.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/8104 E.  ,  2017/4918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, kasten yaralama

Hüküm : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu bakımından; TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Kasten yaralama suçu bakımından; TCK'nın 86/2-3-e, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve kasten yaralama suçlarından sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

05/06/2017 günü Ulusal Yargı Ağı Sisteminden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 22/07/2016 tarihinde öldüğü anlaşılmakla; belirtilen nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, sair yönleri incelenmeyen hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22185, Karar No: 2013/26969, Tarih: 12.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/22185 E.  ,  2013/26969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve taksirle yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Katılan vekilinin taksirle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi üzerine yapılan incelemede;

Katılanın 24.05.2013 tarihli dilekçesiyle sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini bildirmesi karşısında, CMK.nun 243. maddesi uyarınca şikayetten vazgeçmesi halinde katılmanın hükümsüz kalacağı anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi üzerine yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sabit olmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

3- Taksirle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik C.Savcısının ve sanık müdafiinin temyiz istemi üzerine yapılan incelemede;

Oluşa, mahkemenin kabulune ve tüm dosya kapsamına göre; mağdur ile aralarında çıkan tartışma sonrası ruhsatsız silahıyla mağdurun ayaklarına doğru ateş eden ve mağdurun kendisine engel olmaya çalıştığı sırada bir el daha ateş ederek mağduru elinden basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılan sanığın eylemine uyan silahla kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden gerekçesi de gösterilmeksizin sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/489, Karar No: 2020/19064, Tarih: 11.12.2020

**19. Ceza Dairesi         2020/489 E.  ,  2020/19064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Şikayetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Suç tarihi itibarıyla uygulanması gereken 5607 sayılı Kanuna göre katılma hakkı bulunmayan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

2)Katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 11/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/505, Karar No: 2015/1383, Tarih: 20.01.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/505 E.  ,  2015/1383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/282742

Özel belgede sahtecilik suçundan sanıklar Ö.. S.. ve S.. A..'ın yapılan yargılanmaları sırasında; Acıpayam Asliye Ceza Mahkemesiyle Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, CMK'nın 225/1. maddesi hükmüne ve Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Acıpayam Asliye Ceza Mahkemesinin 11/02/2014 gün ve 2013/117 E. 2014/86 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9651, Karar No: 2023/2800, Tarih: 09.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/9651 E.  ,  2023/2800 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım

etmek

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın mahkumiyetine

dair karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği ceza süresi yönünden yasal koşulları oluşmadığından reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı incelenerek verilen karara yönelik sanık müdafii tarafından 04.10.2018 tarihinde temyiz sebeplerini içermeyen süre tutum dilekçesi verildiği, Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli kararının sanık müdafiine 30.10.2018 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiince 14.11.2018 tarihinde ayrıntılı temyiz dilekçesinin, 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen 7 günlük süreden sonra sunulduğu görülmüş ise de, Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararının hüküm fıkrasında ve sanık müdafiine gerekçeli kararı tebliğ eden tebligat zarfında 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen 7 günlük süreye ilişkin bir ihtaratın bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz başvurusunun süresinde yapıldığı kabul edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2017 tarihli ve 2017/300 Esas, 2017/484 sayılı Kararı ile Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca oy çokluğuyla beraat kararı verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2021/23571, Karar No: 2021/11347, Tarih: 29.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/23571 E.  ,  2021/11347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nun 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Dosyanın incelemesinde; davacı vekili Av.... tarafından sunulan 03/12/2021 tarihli dilekçe ile tarafların sulh olduğunu, feragat nedeniyle davanın sonlandırılmasına karar verilmesi gerektiğini bildirdiğinden, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE, 29/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7016, Karar No: 2007/3297, Tarih: 06.03.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/7016 E.  ,  2007/3297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Vek. Av. ... ile davalılar 1-...Deri Ürn. San. Tic. Ltd. Şti. , 2-...., 3-... aralarındaki istihkak davası hakkında Zeytinburnu 1.İcra Mahkemesinden verilen 05.04.2006 gün ve 525/132 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.00 –YTL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2005 yılında bu parasal sınır 2.850.00 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 18.11.2005 gün ve 25997 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2006 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.120.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 2.000.00.- YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 06.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5620, Karar No: 2025/2496, Tarih: 26.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/5620 E.  ,  2025/2496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/58 E., 2023/571 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2022 tarihli ve 2021/75 Esas, 2022/349 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-a, 29, 53, 54. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 01.03.2023 tarihli ve 2023/58 Esas, 2023/571 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik ceza tayinine, lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine, teşebbüsün derecesine, sanık hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine,

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, keşif yapılması gerektiğine, suç vasfına, fazla ceza tayinine, meşru savunmaya,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik ceza tayinine, lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine, teşebbüsün derecesine, sanık hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine,

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, keşif yapılması gerektiğine, suç vasfına, fazla ceza tayinine, meşru savunmaya,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın savunma hakkına riayet edilerek adil bir biçimde yargılandığının anlaşıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşulları oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Tüm dosya kapsamına göre; olay öncesinde aynı köyde ikamet eden sanık ile katılan ve ağabeyi olan tanık ... arasında su kuyusu nedeniyle anlaşmazlığın bulunduğu, olay günü katılan ve kardeşinin kepçe operatörüyle sanığın evine yakın yerde yol çalışması yaptıkları, sanık ile tanık ...'ın yol çalışması hususunda tartıştıkları, sanığın daha sonra evine geçtiği, katılanın sanığın evine doğru gittiği, sanık ile katılanın burada karşılaşmaları üzerine tartışmaya başladıkları, akabinde sanığın katılanın bacağına açıkça diz altı bölgesini hedef gözeterek av tüfeği ile bir el ateş ettiği, katılanın hayati tehlike geçirmeksizin, hayat fonksiyonlarına etki derecesi ağır (6.) derece kemik kırığına ve sağ alt ekstremitede işlev zayıflamasına neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılan olayda; sanık ile katılan arasında olay öncesi öldürmeyi gerektirecek bir husumetin bulunmadığı, katılanın hayati tehlikeye neden olan bir yaralanmasının olmadığı, hedef alınan bölgenin niteliği, sanığın yalnızca bir el ateş etmesi, ciddi bir engel hal bulunmadığı halde eylemine kendiliğinden son vermesi hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın ani olarak ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla; kasten yaralama suçundan temel cezanın sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle hüküm kurulması yerine yazılı şekilde suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Tanık ...'in alınan ilk ifadesine göre tarafların su kuyusu nedeniyle tartışma yaşamaları akabinde sanığın katılana sinkaflı küfür ettiği ve katılanın buna karşılık vermediği, sanığın da devamında katılana ateş ettiği olayda; ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklandığı anlaşıldığı halde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılarak eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) ve (3) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz istemleri suç vasfı ve haksız tahrik yönlerinden yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 01.03.2023 tarihli ve 2023/58 Esas, 2023/571 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, haksız tahrik yönünden oy birliğiyle, suç vasfı yönünden sayın Başkan vekili ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.03.2025 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Hedef alınan vücut bölgesi, av tüfeği ile yakın mesafeden yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümlerin meydana geldiğinin bilinen genel bir gerçek olması, somut olayda sanığın etkili mesafede katılanın sağ ve sol diz kısmını hedef alarak av tüfeği ile atışı sonucu katılanın hayati tehlike geçirmeyecek, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmayacak, vücuttaki birden fazla kemik kırıkların müştereken hayat fonksiyonlarını ağır (6.) derecede etkileyecek nitelikte ve sağ alt eksremitedeki fonksiyonel kısıtlılık ve anatomik noksanlığın organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralanmış olması, kullanılan silahın etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi ve meydana gelen yaraların nitelikleri de birlikte değerlendirildiğinde sanık ...'ın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunu düşündüğümden sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.