muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/34131, Karar No: 2023/8720, Tarih: 02.11.2023

5237 ... Kanun'un 221/4 üncü fıkrasının 2 nci cümlesinden yararlanabilmek için; failin yakalandıktan sonra bilgisi ölçüsünde örgüt içerisindeki konumuyla uyumlu şekilde kendisinin ve diğer örgüt üyelerinin eylemleri, örgütün yapısı ve faaliyetleriyle ilgili yeterli ve samimi bilgi vererek suçtan pişmanlığını söz ve davranışlarıyla göstermesi gerekmektedir. Bu bilgi maddenin üçüncü fıkrasında aranan, örgütü çökertecek nitelikteki bilgi değildir. Verilen bilginin önemi cezanın belirlenmesinde dikkate alınmalıdır (16. CD 2015/1426 E., 2015/1292 K.; 2015/1565E.,2015/3464 K.).

5237 ... Kanun'un 221/4 üncü fıkrasının 2 nci cümlesi kapsamında etkin pişmanlıkta bulunduğunun kabulü halinde bu suçtan dolayı verilecek cezada 1/3'ten 3/4'e kadar bir indirim yapılacağı öngörülmektedir. Buna göre belirlenen cezadan en az 1/3, en fazla 3/4 oranında bir indirim yapılacaktır. Bu iki sınır arasında yapılacak indirim, verilen bilginin niteliği, örgütün yapısı ve faaliyetleri çerçevesinde işlenen suçlarla ya da diğer örgüt mensuplarının tespiti ile ilgili olmak üzere elverişlilik derecesi, ceza soruşturması ya da kovuşturmasının hangi aşamasında etkin pişmanlıkta bulunulduğu gibi kıstaslar nazara alınarak mahkeme tarafından takdir ve tayin edilecektir.

Bu açıklamalar ışığında, somut olay değerlendirildiğinde; silahlı terör örgütü ve suç konusu patlayıcı maddeler ile olan irtibatları ve olaya ilişkin bir kısım örgüt mensupları hakkında bilgi verdikleri anlaşılan, silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan yargılanan sanık ... ve silahlı terör örgütüne silah sağlama suçundan yargılanan sanık ... haklarında, 5237 ... Kanun'un 221 inci maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Bölge Adliye Mahkemesi kararında suç tarihinin 06.11.2020 yerine, 12.11.2020 olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

C) Sanık ...'in Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma suçundan mahkumiyetine dair verilen hüküm yönünden;

Anılan örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katıldığına ve diğer sanıklarda ele geçirilen patlayıcı maddeler ile ilgisinin bulunduğuna dair mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil ikame olunamayan ve Suriye ülkesinden yasa dışı yollarla Türkiye'ye giriş yapan, örgüt mensubu olduğu anlaşılan sanık ... ile ...'yı, ülkeye giriş yaptıkları bölgeden almak üzere bir araçla beklemekte iken yakalanan sanığın eyleminin, 5237 ... Kanun'un 314/3 ve 220/7 maddeleri delaleti ile 314/2 inci maddesinde düzenlenen silahlı terör örgütüne yardıma teşebbüs etmek suçunu oluşturacağı gözetilmeden olgu ve delillerin hatalı değerlendirilmesi neticesinde suç vasfında yanılgıya düşülmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Bölge Adliye Mahkemesi kararında suç tarihinin 06.11.2020 yerine, 12.11.2020 olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... ... hakkında Tehlikeli Maddeleri İzinsiz Olarak Bulundurma suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

Kabul ve uygulamaya göre de;

Bölge Adliye Mahkemesi kararında suç tarihinin 06.11.2020 yerine, 12.11.2020 olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... ... hakkında Tehlikeli Maddeleri İzinsiz Olarak Bulundurma suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2022/677 Esas, 2022/623 ... Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 ... Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B) Sanık ...'nın Silahlı Terör Örgütüne Silah Sağlama, sanık ... ... ile sanık ...'in ise Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri yönünden,

Gerekçe bölümünün B ve C bentlerinde açıklanan nedenlerle, sanıklar müdafileri ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2022/677 Esas, 2022/623 Karar ... kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sanık ...'nın tutuklulukta geçirdiği süre, atılı suçun niteliği, mevcut delil durumu ve bozma nedeni gözetilerek TUTUKLULUK HALİNİN DEVAMINA

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Mardin 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13000, Karar No: 2014/11425, Tarih: 09.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13000 E.  ,  2014/11425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, "gümrük idaresi lehine vekilen dilekçe yazım ücretine" ilişkin fıkranın hükümden çıkarılması, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2442, Karar No: 2011/9421, Tarih: 31.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2442 E.  ,  2011/9421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13887, Karar No: 2012/3789, Tarih: 14.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/13887 E.  ,  2012/3789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... Köyünde 5304 sayılı Yasayla değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince orman sınırlandırılması yapıldığını ve ekli krokide 116 ve 117 numarası ile gösterilen kısımların orman sınırları dışında bırakıldığını oysa taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğunu bildirerek orman sınırları içine alınması ve orman vasfı ile hazine adına tescili talebi ile dava açmıştır. Birleştirilen mahkemenin 2006/145 esas sayılı dava dosyası ile 114 ada 1, 2006/362 esas sayılı dosyası ile 132 ada 1, 2006/146 esas sayılı dava dosyası ile 115 ada 1 parsellerin orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır Yapılan inceleme sonucunda 116 ve 117 numaralı bölmeler içinde 132 ada 1, 114 ada 1 ve 115 ada 1 parseller ile kadastro sırasında yol olarak gösterilen bir kısım yerin kaldığı anlaşılmıştır. Kadastro sırasında Kildere Köyü 115 ada 1 parsel sayılı 609424,79 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak niteliği ile Hazine adına, 114 ada 1 parsel sayılı 2145880,70 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak niteliği ile Hazine adına, 132 ada 1 parsel sayılı 46821,22 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tarla vasfı ile belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak köy tüzel kişiliği adına tespit edilmiştir. Mahkemece davanın reddine 132 ada 1, 114 ada 1 ve 115 ada 1 parsellerin tespit gibi tespit malikleri adına, 101 ada 1 parselin tespit gibi orman vasfı ile hazine adına tapuya tesciline dair verilen karar Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 13.12.2010 gün 2010/11777-15751 sayılı kararı ile “1- Çekişmeli 132 ada 1 parsel sayılı taşınmazın uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada ibreli orman ağacı rumuzu da bulunan yeşil orman alanı içinde kaldığı ve çekişmeli taşınmazın dört tarafının 101 ada 1 nolu orman parseli ile çevrili orman içi açıklık niteliğinde olduğu anlaşıldığından 132 ada 1 parselin orman vasfı ile hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve Yasaya aykırıdır.

2- Çekişmeli 115 ada 1 ve 114 ada 1 parsel sayılı taşınmazların uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada (A) ile gösterilen kısımlarının ibreli orman ağacı rumuzu da bulunan yeşil orman alanı içinde kaldığı anlaşıldığından bu kısımların yüzölçümleri hesaplatılarak 115 ada 1 ve 114 ada 1 nolu parsellerden ifrazi ile bu kısımların orman vasfı ile Hazine adına kalan kısımların tespit davalılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3- Çekişmeli 115 ada 1 ve 114 ada 1 parseller arasında kadastroca yol olarak bırakılan kısım bulunmakta olup mahkemece bu kısma yönelik olarak olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması ve Karayolları Genel Müdürlüğünün davaya dahil edilmemiş olması usul ve Yasaya aykırıdır.” denilerek bozulmuştur. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın KISMEN KABULÜNE ve dava konusu 132 ada 1 ve 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına, 115 ada 1 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 05.05.2010 havale tarihli bilirkişi raporunda (115A) işaretli 2673,476 m² bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, aynı raporda (115B) olarak belirtilen 606751,244 m² bölümünün ham toprak niteliğiyle Hazine adına, 114 ada 1 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 05.05.2010 havale tarihli bilirkişi raporunda (114A) işaretli 13913,826 m² bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, aynı raporda (115B) olarak belirtilen 2673,476 m² bölümünün ham toprak niteliğiyle Hazine adına, fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 05.05.2010 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide yol olarak gösterilen 1147,16 m² bölüme ilişkin davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli taşınmazlar orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Yapılan incelemede; yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı son oturumda oluşturulan kısa kararda davanın kısmen kabulüne dendiği halde, gerekçeli kararda genel başlık olarak davanın reddine denmiş, ayrıca gerekçeli kararda her bir taşınmaz için ayrı ayrı davanın kabulüne veya kısmen kabulüne denilmiştir.

Oysa, oluşturulup duruşma tutanağına geçirilerek okunan kararın, H.Y.Y. m.297’de belirtilen biçimde hüküm sonucunu içermesi gerekmektedir (H.Y.Y. md. 294/3). Kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bozma nedeni oluşturur (İ.B.B.G.K. 10.04.1992 t, 1991/7 E. – 1992/4 K.). Bu nedenle, yazılı şekilde hüküm kurulması usül ve yasaya aykırıdır.

Oysa, oluşturulup duruşma tutanağına geçirilerek okunan kararın, H.Y.Y. m.297’de belirtilen biçimde hüküm sonucunu içermesi gerekmektedir (H.Y.Y. md. 294/3). Kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bozma nedeni oluşturur (İ.B.B.G.K. 10.04.1992 t, 1991/7 E. – 1992/4 K.). Bu nedenle, yazılı şekilde hüküm kurulması usül ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Karayolları Genel Müdürlüğünün temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 14/03/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27119, Karar No: 2017/5295, Tarih: 14.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2016/27119 E.  ,  2017/5295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 14.03.2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf adına ise kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, asıl davada, müvekkili işçinin fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, ilave tediye, yıllık izin, hafta tatili, ücret farkı, bayram yardımı, iş riski ve sorumluluk zammı alacaklarının; birleşen davada ise gece zammı alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur. Bozmaya uyma kararı verilerek devam edilen yargılama neticesinde, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece verilen ilk hüküm davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur. Bozma ilamında, çalışma düzenine bağlı alacakların salt husumetli tanık anlatımlarına itibar edilerek kabul edilmesinin hatalı olduğu belirtilmiş ve karar bu yönden araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur. İlk hükmü temyiz eden tarafın sıfatı da (davalı) nazara alındığında, bozma ilamının, çalışma düzenine bağlı olan hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile gece zammı alacağına ilişkin olduğu açıktır. Her ne kadar fazla çalışma ücreti alacağı da, çalışma düzenine ilişkin ise de, ilk hükümde söz konusu alacak reddedilmiş ve anılan karar davacı tarafça temyiz edilmemiş olduğundan, bu alacağa ilişkin red kararı bozma kapsamında değildir.

Mahkemece, bozmaya uyma kararı verilerek devam edilen yargılama neticesinde, salt husumetli tanık anlatımlarına dayanılarak karar verilmesinin mümkün olmadığı gerekçesi açıklanarak, dava konusu tüm alacaklar reddedilmiştir. Ne var ki, dava konusu alacaklarda ispat yükümlülüğü birbirinden farklılık göstermektedir. Bozma ilamı da, işçinin çalışma düzenine ilişkin olan hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile gece zammı alacağına yönelik taleplere dairdir. Mahkemece bu yöne dikkat edilmeden ve bir ayrım yapılmaksızın yazılı gerekçeyle sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Bu halde yapılması gereken, bozma kapsamında bulunmayan, fazla çalışma, ilave tediye, ücret farkı, bayram yardımı, iş riski ve sorumluluk zammı alacakları yönünden, bozmadan önceki 04.12.2014 tarihli hükümdeki ( gerekçe dahil) gibi, hüküm sonucu tesis etmektir.

Yıllık izin ücreti alacağı bakımından ise, bozmadan önceki hükümde söz konusu alacak kabul edilmiş; bozmadan sonraki hükümde ise husumetli tanık anlatımları bulunduğu gerekçesiyle reddedilmiştir. Mahkemece verilen ilk hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine tesis edilmiş Dairemizin bozma ilamında, yıllık izin ücreti alacağına yönelik bozma sebebine yer verilmemesinin maddi hataya dayalı olduğu anlaşılmaktadır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 04.02.1959 tarihli ve 1957/13 esas, 1959/5 karar sayılı ile 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere, Yargıtay’ca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtay’ın hatalı kararından dönülmesi mümkündür. Şöyle ki; davacının davalı ... Belediyesi’nden, 6111 sayılı Kanun’un 166. maddesi uyarınca, dava dışı Milli Eğitim Bakanlığı’na nakil suretiyle atandığı anlaşılmaktadır. Dolayısıyla, davalı ... Belediyesi çalışması fesihle sona ermemiş olduğundan, anılan davalı belediyeye karşı feshe bağlı bir hak olan yıllık izin ücreti talebinde bulunulması mümkün değildir. Her ne kadar, davacı vekili ıslah dilekçesinde, müvekkilinin daha sonra emekli olduğunu ileri sürmüş ise de, davacının devir tarihinden sonra Milli Eğitim Bakanlığı işyerinde çalışmaya devam ettiği ve çalışmasının söz konusu Bakanlık işyerinde sona erdiği anlaşılmaktadır. Yıllık izin ücreti devir tarihinde ödenmesi gereken alacaklardan olmadığı gibi, devreden işveren olan belediyenin yıllık izin ücreti alacağı bakımından işçiye karşı sorumluluğu bulunmamaktadır. Bu halde, söz konusu gerekçeyle yıllık izin ücreti alacağının reddi gerekmektedir. Mahkemece bozmadan sonraki hükümde, husumetli tanık anlatımlarının varlığı şeklindeki gerekçeyle yıllık izin ücreti talebinin reddedilmesi hatalı ise de, red hükmü, sonucu itibariyle doğru görülmüştür.

Çalışma düzenine bağlı olan ve uyulan bozma ilamı kapsamındaki, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile gece zammına yönelik taleplerin değerlendirilmesine gelince; gece çalışması, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının yapıldığını ispat yükü davacı üzerinde olup, salt husumetli tanık anlatımlarına dayanılarak söz konusu alacakların varlıklarının kanıtlanamayacağının kabul edilmesi yerindedir. Ancak davacı vekili, aynı mahkeme tarafından verilmiş ve Yargıtay’ın temyiz incelemesinden geçmiş, aynı işyerinde ve görevde çalışan işçiler hakkındaki emsal kararlara da dayanmıştır. Bu halde, davacı vekilince emsal olduğu iddia edilen temyiz incelemesinden geçmiş davaların dosyaları incelenmeli, davacının görevine de dikkat edilerek emsal olup olmadığı belirlenmeli, emsal olduğunun anlaşılması halinde ise söz konusu kararlardaki çalışma düzeni ( hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, gece zammı alacakları hakkındaki) kabulleri ve kararların temyiz incelemesi sonuçları değerlendirmeye tabi tutularak, anılan alacaklar bakımından bir sonuca gidilmelidir. Mahkemece bu yönde bir değerlendirme yapılmadan karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2755, Karar No: 2012/7082, Tarih: 06.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2755 E.  ,  2012/7082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyada temyiz eden davalılar vekili ile davacı DSİ’nin 02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek taraflara HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25539, Karar No: 2015/1625, Tarih: 10.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25539 E.  ,  2015/1625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gevaş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2011

NUMARASI : 2010/152-2011/75

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Harcı da yatırılmayan davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra, davacı idare vekilinin temyizi yönünden yapılan inceleme de;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

1)Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü olması ve değer farklarının birbirine yakın olan emsallerin değerlendirmeye alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 1.524,98, somut emsal olarak alınan taşınmaz 562,56 m2 dir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazların emlak vergisine esas değerinin 8,00 TL/m2,değerlendirmeye esas alınan emsal taşınmazın ise 25,00 TL/m2 olduğu belirtilmesine karşın ve emsal taşınmaz,dava konusu taşınmazdan 3 kat daha değerli olduğu halde dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan % 50 oranında daha az değerli olduğunu kabul eden ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.