muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3483, Karar No: 2024/4516, Tarih: 14.10.2024

2. İlgili Hukuk

1. Yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapmakta olduğu veya arsa sahibinin aynı zamanda yüklenici sıfatıyla hareket ederek (yapsatçı konumunda) inşa etmekte olduğu binalardan bağımsız bölüm satın alınması halinde Borçlar Kanununun 163 üncü maddesi (TBK m. 184) gereğince üçüncü kişiye yapılacak temlikin yazılı olması yeterlidir.

2. Borçlunun, asıl borcunu ilerde, hiç veya gereği gibi ifa etmediği takdirde alacaklıya karşı ifa etmeyi önceden taahhüt ettiği edime cezai şart denir. Bu nedenle cezai şart, asıl borca bağlı olarak ve ancak bu borcun ihlali ile doğabilecek olan fer’i bir edimdir. Borçlu cezai şart ödemeyi taahhüt etmişse, artık alacaklı herhangi bir zarara uğradığını iddia etmek veya zararının şümulünü ispat etmek zorunda kalmadan, tazminat elde etmek imkanını bulacaktır. Zira cezai şart, borcun ihlali halinde verilmesi gereken, önceden kararlaştırılmış kesin miktarlı (maktu) bir tazminattır. Cezai şartın kararlaştırılabilmesi için asıl borcun mahiyeti önemli değildir; bir verme borcu kadar, yapma veya yapmama borçlarında da cezai şart kararlaştırılabilir (Tekinay Borçlar Hukuku Genel Hükümler, Tekinay/Akman/ Burcuoğlu/Altop, 7. Bası, İstanbul 1993, s. 341-343).

3. Ayrıca cezai şartın esas itibariyle iki temel amacı bulunmaktadır. Bunlardan biri, borçluyu ifaya zorlamak ve böylece asıl borcun ifasını teminat altına almak; diğeri de, borcun ifa edilmemesinden doğacak zararı önceden ve götürü şekilde tespit etmektir. Bu iki temel amacı dışında, cezai şartın diğer bir amacı da, ifayı engelleyen cezai şartta (dönme cezasında) borçlunun cezai şartı ödemek suretiyle sözleşmeden kolayca dönmesini sağlamaktır. (Köksal Kocaağa, Türk Özel Hukukunda Cezai Şart (BK. m. 158-161), Ankara 2003, s. 40-42).

4. Hukukumuzda cezai şartın türleri seçimlik cezai şart, ifaya eklenen cezai şart ve ifa yerine cezai şart (dönme cezası) olarak düzenlenmiştir.

Seçimlik cezai şart; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 179/I. (818 sayılı Türk Borçlar Kanununun 158/I.) hükmüne göre; "Bir sözleşmenin hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi durumu için bir ceza kararlaştırılmışsa, aksi sözleşmeden anlaşılmadıkça alacaklı, ya borcun ya da cezanın ifasını isteyebilir". Bu hükme göre, taraflar, sözleşmede borçlunun ya borcunu sözleşmeye uygun olarak ifa etmesi ya da ceza koşulunun ödenmesini kararlaştırmış olabilirler. Bu durumda, borçlu borca uygun hareketle yükümlüdür. Ancak, borçlu borca uygun hareket etmediği takdirde, kendisini bir yaptırım beklemektedir. Bu yaptırım, sözleşmede kararlaştırılan ceza koşulunun ödenmesidir.

5. Bu hüküm, borçluya borca aykırı davranarak ve böylece ifası gereken edim yerine kararlaştırılan ceza koşulunu ödeyerek borçtan kurtulma olanağını vermemektedir. Borçlu borca aykırı davrandığı takdirde, sözleşmede ceza koşulu kararlaştırılmasına rağmen, alacaklı borçludan aynen ifayı talep edebilir. Bu nedenle, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 179/I. maddesinde (818 sayılı Türk Borçlar Kanununun 158/I.)’de borçlu ya borca aykırı davranarak bunun yerine ceza koşulu ödeyip borçtan kurtulma yetkisini değil, buna karar verme yetkisini alacaklıya vermiştir. Alacaklı, borçlunun borca aykırı davranışı halinde, aynen ifayı talep edebileceği gibi, bundan vazgeçerek ceza koşulunun ödenmesini talep edebilir. Burada, alacaklıya tanınmış bir seçimlik hak söz konusudur. Bu nedenledir ki, ceza koşulunun bu türüne "seçimlik ceza koşulu" (seçimlik cezai şart) adı verilmektedir (... M. Kılıçoğlu, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 16. Bası, Ankara 2012, s. 773).

6. İfaya eklenen cezai şart; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 179/II. maddesinde (818 sayılı Türk Borçlar Kanununun 158/II.) "Ceza, borcun belirlenen zaman veya yerde ifa edilmemesi durumu için kararlaştırılmışsa alacaklı, hakkından açıkça feragat etmiş veya ifayı çekincesiz olarak kabul etmiş olmadıkça, asıl borçla birlikte cezanın ifasını da isteyebilir".

7. Bu hükme göre, borçlunun borca aykırı davranışı halinde, alacaklı hem aynen ifayı, hem de kararlaştırılan cezanın ödenmesini talep edebilecektir. Bu nedenle, burada ceza koşulunun aynen ifaya ilave olarak (kümülatif) talep edilebilmesi olanaklıdır. Seçimlik ceza koşulundan farklı olarak, alacaklı ya aynen ifayı ya da cezayı talep etmek zorunda bırakılmamıştır. Alacaklı burada her ikisini de talep yetkisine sahiptir.

8. Borçlunun borca aykırı davranışı halinde alacaklının ifaya ek olarak talep ettiği alacak bir ceza koşulu alacağı ise, zarar koşulunu gerektirmez. Alacaklı borca aykırılık nedeniyle bir zarara uğramasa bile ifaya ek olarak ceza koşulu talep edebilir. İfaya eklenen ceza koşulu zarar koşulunu gerektirmez.

9. İfa yerine cezai şart (dönme cezası); 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 179/III. maddesinde (818 sayılı Türk Borçlar Kanununun 158/III.) hükmüne göre "Borçlunun, kararlaştırılan cezayı ifa ederek sözleşmeyi, dönme veya fesih suretiyle sona erdirmeye yetkili olduğunu ispat etme ... saklıdır".

3. Değerlendirme

1. Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; taraflar arasında yapılan 17.09.2018 tarihli adi yazılı sözleşme ile davacıya dava konusu bağımsız bölüm satılmış, 04.10.2018 tarihinde tapuda davacıya devir işlemi gerçekleştirilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; taraflar arasında yapılan 17.09.2018 tarihli adi yazılı sözleşme ile davacıya dava konusu bağımsız bölüm satılmış, 04.10.2018 tarihinde tapuda davacıya devir işlemi gerçekleştirilmiştir.

2. Dava konusu 17.09.2018 tarihli sözleşmenin b-bendinde; 1697 ada 7 parsel sayılı taşınmazda bulunan yapıda asansörün davalı satıcı tarafından 3 ay içinde yapılacağı; f-bendinde, oturma izni alımının davalı satıcının sorumluluğunda olduğu; g-bendinde ise yukarıdaki maddeler yerine getirilmez ise davalı satıcının davacı alıcıya 200.000,00 TL ödeyeceği hususunda anlaşmaya varılmıştır. Sözleşmedeki cezai şart 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 179/2 nci maddesinde düzenlenen ifaya eklenen cezai şart niteliğindedir. Sözleşmede yazılı edimlerden birinin yerine getirilmemesi durumunda ifaya eklenen cezai şartı talep edebileceği kararlaştırılmıştır.

3. Davalı satıcının anılan eksiklikleri tamamlamadığı 05.05.2022 tarihli bilirkişi raporu ile belirlenmiştir. Bu durumda cezai şartın seçimlik cezai şart olduğu belirlenerek davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Yargıtay duruşma vekalet ücreti 17.100,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

(Karşı Oy)

K A R Ş I O Y

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, tüm dosya içeriğine, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/26153, Karar No: 2014/9306, Tarih: 02.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/26153 E.  ,  2014/9306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... 2.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nin 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Bu nedenle davalı idareden harç alınması gerekirken, muaf olduğu gerekçesiyle aleyhine harca hükmedilmemesi,

Doğru değilse de; Bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4.paragrafının hükümden çıkartılmasına, yerine, (peşin alınan harçın mahsubu ile eksik 10.30 TL.harcın davalı DSİ'den alınarark Hazineye gelir kaydına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6557, Karar No: 2016/5883, Tarih: 05.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/6557 E.  ,  2016/5883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 06/01/2016

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün, sorgusunda beyan ettiği adresine 17/12/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın yasal süresi geçtikten sonra 28/12/2015 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair 06/01/2016 gün ve 2015/101 Esas, 2015/935 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik başvurunun reddiyle ek kararın ONANMASINA, 05/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8906, Karar No: 2014/5650, Tarih: 25.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8906 E.  ,  2014/5650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6932, Karar No: 2023/41, Tarih: 09.01.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/6932 E.  ,  2023/41 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğa yönelik kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2019 tarihli ve 2018/77 Esas, 2019/50 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, çocuğa karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.02.2020 tarihli ve 2019/2485 Esas, 2020/145 Karar sayılı kararıyla; "Katılan ...'ın suç tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle 6284 sayılı yasanın 2/1-d ve 20/2 maddeleri uyarınca Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının bu suçların zarar göreni olduğu, davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve CMK'nin mağdur ... katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan, dolayısıyla katılan sıfatını alacak tarafın sunacağı delillere karşı sanıklara savunma hakkı tanınmadan yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması ve katılanın yaralanmasının niteliği ve vehametine göre 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin uygulaması sırasında sanığa alt sınır üzerinde ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.07.2020 tarihli ve 2020/166 Esas, 2020/180 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında, çocuğa karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.10.2020 tarihli ve 2020/1445 Esas,

2020/1176 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... ve vekili ile katılan kurum vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, iddia, mütalaa ve hükmün uyumlu olmadığına, çelişki bulunduğuna,

B. Katılan bakanlık vekilinin temyiz sebepleri sanık hakkında takdirî indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü sanık ... katılan ...'ın telefon aracılığı ile görüştükleri, karşılıklı gerginlik yaratacak şekilde konuştukları, bir araya geldiklerinde sanığın ve katılanın yanında başka kişilerin de olmasına rağmen tartışmanın büyüdüğü, akabinde katılanın, abisi ...'i arayıp olay yerine çağırdığı, her ne kadar sanık savunmasında katılanı olay yerinde görmediğini, nasıl yaralandığını bilmediğini söylese de olay yeri tutanağı, tanıkların anlatımları, katılan ... ağabeyinin beyanları, sanığın kaçamaklı ikrarı, sanık ile katılanın olay öncesine dayalı husumetlerinin oluşu, sosyal medya üzerinden ve telefonla birbirlerine yönelik tehdit içerikli ifadeler kullanmaları dikkate alındığında sanık savunmasına itibar edilmediği, sanığın katılana yönelik eylemini bıçakla gerçekleştirmiş oluşu, hedef alınan vücut bölgeleri, yaranın niteliğinin alınan adlî muayene raporuna göre kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olarak belirlendiği, bu itibarla sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunun kabulü ile sanığın eylemini duyduğu tabanca sesinden korkup kaçması sonucu tamamlayamadığı, bu nedenle eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı, sanığın suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğu resmi nüfus kayıt örneğinden anlaşılan katılana karşı 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi kapsamında çocuğa karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık ikrarı,

3. Katılanın istikrarlı beyanları,

4. Tanıklar N.T, S. A, İ.K, H.İ.C beyanları,

2. Sanık ikrarı,

3. Katılanın istikrarlı beyanları,

4. Tanıklar N.T, S. A, İ.K, H.İ.C beyanları,

5. Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Küçükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğünün, 19.12.2017 tarihli sol femoral bölge proksimalinde femoral arter traje komşuluğunda yaklaşık 1.5 cm lik cilt altı dokuyu geçen kesi bulunduğu, kafa kemiklerinde kırık, kafa içi travmatik değişim, iç organ, büyük damar ve sinir lezyonu tarif edilmediği, yaralanmanın kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğuna dair raporu

dosya arasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan ... vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın çelişkili olduğuna yönelen temyiz sebepleri bakımından,

Toplanan deliller, alınan beyanlar, Bölge Adliye Mahkemesinin bozma ilâmı, sanığın tevilli ikrarı, katılan ... tanıkların istikrarlı anlatımları, adli rapor içeriği ve tüm dosya kapsamına göre kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan Kurum vekilinin takdiri indirim hükümlerine yönelen temyiz sebebi bakımından,

Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanmasının, hükmü veren Mahkemenin takdirinde olduğu, nitekim Mahkemece, "Sanığın sabıkasız geçmişi ve cezanın geleceğine olası etkilerinin gerekçe gösterildiği ve sanığın güncel adlî sicil kaydının incelenmesi neticesinden suç tarihi itibariyle sanığın sabıkası bulunmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.10.2020 tarihli ve 2020/1445 Esas, 2020/1176 Karar sayılı kararında katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanunun 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6142, Karar No: 2012/12815, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6142 E.  ,  2012/12815 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (iki kez) sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (iki kez) mahkûmiyetine dair Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.05.2008 gün ve 2006/356 Esas, 2008/154 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, sanığın 08.02.2008 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek, CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların DÜŞMESİNE, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3120, Karar No: 2012/7651, Tarih: 14.06.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/3120 E.  ,  2012/7651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütü üyesi olma, terör örgütüne silah sağlama, silahlı terör örgütüne yardım, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, patlayıcı madde bulundurma

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım suçundan; Beraat

2- Sanıklar ..., ... ... ve ... hakkıda; TCK'nın 220/7, 314/3, maddeleri delaletiyle 314/2, 62, 53, 58, 54, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

3- Sanık ... hakkında;

a- TCK'nın 315, 62, 53, 58, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- 6136 sayılı Kanunun 13/2, TCK'nın 62, 52, 53 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

4- Sanık ... hakkında;

a- TCK'nın 314/2, 53, 58, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- 6136 sayılı Kanunun 13/2, TCK'nın 52, 53, 54, 58, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

c- TCK'nın 174/1-2, 52, 53, 58, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hükmedilen cezaların süresine göre koşulları bulunmadığından sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... yönünden duruşmalı diğer sanıklar öynünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

1- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet, sanık ... hakkında silahlı terör örgütü üyesi olma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve patlayıcı madde bulundurma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafileri ile sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım suçundan verilen beraat, sanık ... hakkında terör örgütüne silah sağlama suçundan kurulan mühkumiyet hükümelerine ilişkin temyize gelince;