muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5716, Karar No: 2020/2189, Tarih: 06.10.2020

b-Maktullerden sanık ...’a yönelen ve haksız hareket teşkil eden eylemin ulaştığı boyut da gözetilerek, maktul ... ...’ın kardeşi olan sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından uygulama yapılırken, TCK’nin 29. maddesi uyarınca indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup; sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu nedenlerle nitelikli kasten öldürme suçları yönünden re’sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, Üyeler ... ve ...’ın sanık ... hakkında TCK’nin 29.maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin karşı oyları ve oy çokluğu ile 06/10/2020 karar verildi.

KARŞI OY:

Tüm dosya kapsamına göre, sanık ... ile maktul ...'in resmi nikahlı evli oldukları, bu evlilikten bir de çocuklarının olduğu, maktul ...'in eşinden şiddet görmesi nedeniyle ayrılmak istediği ve ailesinin yanına dönmek istediği ancak ailesinin kendisini kabul etmeyeceğini bildirmesi üzerine (tanık ...) İstanbul'da tanıştığı ve aralarında duygusal ilişki gelişen diğer maktul ...'ın peşinden Samsun iline geldiği, Samsun'da ... ile birlikte bir süre kaldığı, bu arada ...'in Samsun'da olduğunu tespit eden sanık ..., kardeşi ... ve ...'in kardeşi ...'ın maktulleri öldürmeye karar verdikleri ve Samsun iline giderek maktulleri affettikleri intibasını uyandırmak ve ...'in ...'dan boşanıp ... ile evlenmesi gerektiğini söyleyerek işi yasal yollardan çözme niyetinde olduklarını göstererek maktullerde ... oluşturdukları ve dışarı çıkmalarını sağlayarak maktulleri öldürdükleri olayda,

İlk derece mahkemesince sanıklar ...'ın işlediği suçlar yönünden TCK'nin 29. maddesinin uygulanmaması yönündüki kararın yerinde olduğu ve onanması gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması şeklindeki görüşüne katılmıyoruz. Şöyle ki;

Maktul ... sanıklardan ... ile evlidir. Bu nedenle ...'a karşı sadakat yükümlülüğü bulunmasına rağmen evlilik birliği devam ederken evi terk ederek maktul ...'ın yanına kaçarak ... ile yaşamaya başlamak suretiyle sadakat yükümlülüğünü ihlal etmiştir. Maktul ...'ın da ... ile birlikte bu durumun oluşmasına iştirak ettiği bu sebeple eş olan sanık ... yönünden her iki maktule yönelik eylemlerde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik olmayıp Dairimizin yerleşik uygulamalarının da bu yönde olduğu anlaşılmaktadır.

Ancak eşlerden herhangi birinin akrabalarından birisinin bu nedenle haksız tahrik hükümlerinden yararlanması mümkün değildir. Nitekim CGK'nin 2017/1-906, 2020/64 sayılı kararında ayrıntılı bir şekilde açıklandığı üzere; TCK'nin 29. maddesinde ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi için mağdurdan kaynaklanmış haksız bir davranış veya söz bulunması, sanığın da bu haksız fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi gerekmektedir. Haksız tahrikin suça iştirak edenlerden her birine uygulanabilmesi için, tahrike ilişkin koşulların tüm sanıklar hakkında geçerli olması zorunludur. Somut olayda ise sanık ...'ın kız kardeşi, sanık ...'ın ise yengesi olan ...'in maktul ... ile ilişkisinin rızaya dayalı olması, sadakat yükümlülüğünün sadece eşi ...'a karşı olması nedeniyle, maktullerden sanıklar ... ve ...'a yönelen bir haksız tahrik sebebinin bulunmadığı, Medeni Kanunun 161/1. maddesinde eşler arasında bir boşanma nedeni sayılan evlilik dışı ilişkinin yine aynı Kanunun 185/3. maddesinde düzenlenen sadakat yükümlülüğüne aykırılık oluşturacağı sabit olmakla birlikte ahlaki veya geleneksel açıdan kabul edilemeyecek bu durumun eşler dışındaki diğer aile bireyleri açısından haksızlık teşkil ettiğinin kabulü mümkün bulunmamaktadır. Aksinin kabulü halinde namusunun lekelendiği düşüncesine kapılan aile fertlerinden herhangi birinin işlediği her suçta haksız tahrik hükmünün uygulanması gündeme gelebilecek ve haksız tahrikin kaçıncı derecedeki akrabaya kadar uygulanacağının belirli olmaması nedeniyle kapsamı öngürülemeyecek ölçüde genişletilmiş olacaktır. Nitekim somut olayda sayın çoğunluk eşlerden maktul ...'in kardeşine hakısz tahrik uygulanması gerektiğine hükmederken aynı durumdaki ...'ın kardeşine uygulanmaması gerektiğini öngörmesinin objektif, hukuki ve öngörülebilir ölçütleri mevcut değildir. Bu nedenlerle sanık ... ile aynı konumda bulunan sanık ...'a da haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun görüşüne muhalefet ediyoruz.

06/10/2020 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nun yokluğunda 08/10/2020 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/10707, Karar No: 2015/2468, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/10707 E.  ,  2015/2468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28988, Karar No: 2013/11931, Tarih: 09.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/28988 E.  ,  2013/11931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, davalı şirketten 38 nolu mağazayı davacı ...'in 5 nolu mağazayı da davacı ...'nin satın aldığını ve tapu devrinin verildiğini, ancak dere yatağına inşaa edildiğinden alış veriş merkezinin kullanılamaz hale geldiğini, bu yerde kanal çalışması yapan davalı ... ile imar izni veren davalı belediyelerin de sorumlu olduğunu ileri sürerek, davacı ... için 192.500 TL. maddi ve 22.500 TL. manevi tazminatın , davacı ... için 135.000 TL: maddi ve 15.000 TL. manevi tazminatın faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve ... Büyükşehir Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 6. maddesinde; " Anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul ve sulh nedenleriyle; delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce giderilirse, Tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, karar gereğinin yerine getirilmesinden sonra giderilirse tamamına hükmolunur " düzenlemesi mevcuttur. Davacı, delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce feragat etmiş olup, davalılar lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ni 3., 6. ve 10. maddelerine göre hesaplanan vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde maktu vekalet ücretine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; mahkemenin kararının hüküm başlıklı bölümünün dördüncü bendinin başına " reddedilen manevi tazminat açısından " ibarelerinin yazılmasına, beşinci bent ilavesi ile de " Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 11.975 TL. vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılar ... ve ... Büyükşehir Belediyesi'ne verilmesine " ibarelerinin yazılmasına, hükmün değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1405, Karar No: 2021/4774, Tarih: 22.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/1405 E.  ,  2021/4774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın yetkilisi olduğu MNB Gıda İnşaat Tarım Petrol Turizm Maden Taşımacılık Sanayi Ticaret İhracat İthalat Ltd. Şti. ile Hyundai Assan Otomotiv San. ve Tic. A.Ş. firması arasında yapılan Hyundai Yetkili Servis Sözleşmesinin 30/04/2012 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere feshedildiği halde; sanığın işyerinde katılan adına tescilli Hyundai marka ve logosunun tabela ve sair tanıtım unsurlarında kullanmaya devam ettiği iddiası ile açılan kamu davasında;

Sanığın, daha önce Hyundai Yetkili Servisi olup, dava konusu marka ve logoları aralarındaki sözleşmeye istinaden kullanması, 30/07/2012 tarihli tutanağa göre, sanığın işyeri içerisinde yapılan aramada Hyundai markasına ait broşür, kartvizit, tanıtım unsurları ve başkaca Hyundai markalı ürüne rastlanılmayıp Hyundai markalı tüm emtiaların duvar ve monte edilmiş diğer yerlerden söküldüğü ancak binanın ana caddeye bakan yan yüzünde Hyundai marka ve logosunun bulunduğunun tespit edilmesi, sanığın savunmalarında “binanın dışında bulunan Hyundai yazısının sökülmesi için Muğla’da led tabela yapan bir firmayla anlaştığını ancak bu firmanın söküm işlemini ağustos ayında yapabileceğini söyledikleri için bu tabelayı kaldıramadıklarını” beyan etmesi karşısında; sanığın katılanın marka hakkına tecavüz etme kastı ile hareket etmediği ve eylemin hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10063, Karar No: 2015/14256, Tarih: 09.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/10063 E.  ,  2015/14256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı S.. S.. vek.Av. A.. P.. ile davalı ...... Tic. A.Ş. vek.Av. G.. B.. arasında görülen dava hakkında Bakırköy 12. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 18.03.2014 gün ve 2013/117 E. 2014/70 K. sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 26.03.2015 gün ve 2014/7118 E. 2015/4331 K. sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 57,60 TL harç ve takdiren 248,00.-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2007, Karar No: 2016/10815, Tarih: 23.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/2007 E.  ,  2016/10815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Asıl Karar Tarihi : 29.09.2015

Ek Karar Tarihi : 22.10.2015

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet, Temyiz isteminin reddine dair ek karar

Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında TCK'nın 89/1, 62, 52/2, 4. maddeleri gereğince verilen 2.000 TL adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin hükmün miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle reddine ilişkin Lüleburgaz 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.10.2015 tarihli ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, red kararının istem gibi ONANMASINA, 23/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1460, Karar No: 2011/7916, Tarih: 04.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1460 E.  ,  2011/7916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9419, Karar No: 2023/9910, Tarih: 21.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/9419 E.  ,  2023/9910 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/2 E., 2016/33 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Çayırlı Cumhuriyet Başsavcılığınca 19.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, kendisine yüklenen denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının bildirilmesi ve erteleme süresi zarfında 16.10.2015 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine, Çayırlı Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Çayırlı Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2016 tarihli ve 2016/2 Esas, 2016/33 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca usûl ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın yasaya aykırı olduğuna, yeterli ve kesin delil bulunmadığına, ele geçen maddenin Gökhan'a ait olduğuna, dumanından etkilenmiş olabileceğine, kullanmadığına, kararın bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın yasaya aykırı olduğuna, yeterli ve kesin delil bulunmadığına, ele geçen maddenin Gökhan'a ait olduğuna, dumanından etkilenmiş olabileceğine, kullanmadığına, kararın bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan 18.09.2014 tarihinde Tercan Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından soruşturma işlemlerine başlanıldığı, bu bağlamda sanıktan usulüne uygun kan, idrar ve saç örnekleri alındığı, 22.10.2014 tarihli adli tıp raporuna göre sanığın idrarında Tedrahydocannabinol-M (esrar metaboliti) maddesinin bulunduğunun tespit edildiği, sanığın 19.09.2014 tarihli savunmasında özetle; esrar maddesi kullandığını, esrarı son olarak Çayırlı ilçesinde kullandığını beyan ettiği ve üzerine atılı

suçlamayı ikrar ettiği, bu sebeple dosyanın yetkisizlik kararıyla gönderildiği, 19.12.2014 tarihinde sanık hakkında beş yıl süreyle dava açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, Erzincan Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 04.12.2015 tarihli ve 2015/112 DS sayılı yazısı ve eklerine göre; sanığın denetimli serbestlik yükümlülüğünü bir yıl içerisinde iki kez ihlal ettiğinin tespit edildiği, ihlal sebebiyle denetimli serbestlik dosyasının kapatılarak gönderildiği ve 16.10.2015 tarihinde Çayırlı ilçe merkezinde Gökhan Y., Eyyüp G. ve sanık ...'ın içinde bulunduğu araçta arama yapıldığı, yapılan arama neticesinde aracın kalorifer gözlerine kıstırılmış vaziyette toplam 1,96 gr esrar maddesi ele geçirildiği, 22.10.2015 tarihli kriminal uzmanlık raporuna göre söz konusu maddenin THC ihtiva eden hint keneviri bitkisi parçaları olduğunun tespit edildiği, yine aynı rapora göre elde edilebilcek esrar miktarının 0,49 gr olduğunun tespit edildiği, Gökhan'ın savunmasında uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu beyan ettiği, Eyyüp ile sanık ...'ın savunmalarında ise uyuşturucu maddenin kendilerine ait olmadığını, Gökhan'ın maddenin kendisine ait olduğunu kabul ettiğini beyan ettikleri ve üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri, fakat 30.12.2015 tarihli adli tıp raporuna göre sanık ...'ın idrarında Paracetamol isimli uyuşturucu madde bulunduğu hususlarının tespit edildiği, sanığın savunmalarının adli tıp raporlarıyla çeliştiği, bu bağlamda sanığın erteleme süresi içerisinde kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurduğunun ve uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, denetimli serbestlik yükümlülüğünü ihlal ettiği, yine sanığın erteleme süresi içerisinde kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurduğu ve uyuşturucu madde kullandığı hususlarının tespit edildiği, sanığın bu suretle üzerine atılı suçu işlediği, gerekçesiyle hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi

ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken,

Sanık hakkında incelemeye konu 18.09.2014 tarihli eylem nedeniyle, 19.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik kararının, sanığa 15.01.2015 tarihinde tebliğ edildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının tebliği üzerine yükümlünün denetime başladığı, 22.04.2015 tarihli bireysel görüşmeye gelmemesi nedeniyle uyarılmasının ardından başvurarak görüşmelere katıldığı ancak 26.11.2015 tarihli vaka sorumlusu ile olan görüşmeye katılmadığından bahisle ikinci bir uyarı yapılmaksızın dosyasının kapatıldığı, kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun bu sebeple sağlanmadığı,

Sanığın ihlal sayılan 16.10.2015 tarihli eylemi yönünden yapılan incelemede ise, dosyada mevcut