muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15061, Karar No: 2023/10878, Tarih: 11.12.2023

A. Türkiye'nin taraf olduğu SİDAS'a İsveç devletinin de taraf olduğu, iade talebi içeriği ve eklerinin anılan Sözleşmede öngörülen şeklî şartlara ve esaslara uygun olduğu, talep eden devlet hukuku ve Türk hukukuna göre iadesi talep edilen ...'ın iadesine konu suçun cezasının üst sınırının bir yıl veya daha fazla hürriyeti bağlayıcı ceza olarak belirlendiği, iadesi talep edilen ...'ın Türk vatandaşı olmadığı ve ırkı, etnik kökeni, dini, vatandaşlığı, belli bir sosyal gruba mensubiyeti veya siyasî görüşleri nedeniyle bir soruşturma veya kovuşturmaya maruz bırakılacağına veya cezalandırılacağına ya da işkence veya kötü muameleye maruz kalacağına dair kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunmadığı, iade talebine esas teşkil eden fiilin askeri suç, düşünce suçu, siyasî suç veya siyasî suçla bağlantılı bir suç niteliğinde olmadığı, Türkiye Devletinin güvenliğine karşı, Türkiye Devletinin veya bir Türk vatandaşının ya da Türk kanunlarına göre kurulmuş bir tüzel kişinin zararına işlenmediği, zamanaşımı veya affa uğramadığı, talebe konu fiil nedeniyle daha önce Türkiye’de beraat veya mahkûmiyet kararı verilmediği, iade talebine konu suçun ölüm cezası veya insan onuru ile bağdaşmayan bir ceza gerektiren

suçlara ilişkin olmadığı, iadesi talep edilenin talep tarihinde on sekiz yaşından büyük ve bekar olduğu, uzun zamandan beri Türkiye’de bulunmadığı, iadesi halinde fiilin ağırlığı ile orantısız şekilde mağdur olmayacağı, İlk Derece Mahkemesinin iadesi talep edilen ...'ın iadesinin kabul edilebilir olduğuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla iadesi talep edilen müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. İlk Derece Mahkemesi tarafından kurulan hükümde, iade talebine konu suçun, 5327 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 13 üncü maddesi gereğince Türkiye'nin yargı yetkisine giren bir suç olmasına rağmen kararda Türkiye Cumhuriyeti'nin yargı yetkisine giren bir suç olmadığının belirtilmesinin,

C. 6706 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi ile 5237 sayılı Kanun'un 18 inci maddesi yürürlükte kaldırıldığından, İlk Derece Mahkemesi kararının "Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe" kısmında, 5237 sayılı Kanun'un 18 inci maddesine atıf yapılmasının,

Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) ve (C) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle iadesi talep edilen müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Fethiye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.11.2022 tarihli ve 2022/494 Esas, 2022/475 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmündeki,

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) ve (C) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle iadesi talep edilen müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Fethiye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.11.2022 tarihli ve 2022/494 Esas, 2022/475 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmündeki,

A."...nedeniyle Türkiye Cumhuriyetinin yargı yetkisine giren bir suç olmadığı" ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılması,

B. "Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe" kısmında yer alan "5237 sayılı TCK'nın 'Geri Verme' başlığında düzenlenen 18 inci" ibaresinin çıkarılarak yerine "6706 sayılı Kanun'un 11 inci" ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

İade talebine konu suçun cezası ve tutuklu kalınan süre dikkate alınarak iadesi talep edilen hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Fethiye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Fethiye 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3115, Karar No: 2011/6604, Tarih: 31.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/3115 E.  ,  2011/6604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.04.2009 gün ve 2008/308-2009/114 sayılı kararı onayan Daire’nin 13.12.2010 gün ve 2010/1203-2010/12808 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin taraf olduğu izale-i şuyu davası sonunda dava konusu taşınmazın satış bedelinin davalı bankanın Ankara Adliye Sarayı Şubesine yatırıldığını, mahkemece müvekkiline ödenmesine karar verilen 117.045,08 TL’nı tahsil amacıyla bankaya giden müvekkiline "ödeme yapıldığını" ve parasını çektiğinin söylenildiğini, banka personelinin gereken dikkat ve özeni göstermemesi sebebiyle yanlış kişiye ödeme yapıldığını ileri sürerek, 117.045,08 TL'nin en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait 116.167,24 TL’nin 23.03.2007 tarihinde ibraz ettiği vekaletname ve sürücü belgesine göre ... adlı kişiye ödendiğini, şube personelinin vekaletnameyi düzenleyen noterlikle görüşme yapıp teyit alarak ödeme yaptığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İhbar olunan Noter ... vekili, müvekkilinin kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını, müvekkilinin kimlik bilgilerine göre ...'dan ...'e verilmiş vekaletnameyi düzenlediğini, vekaletnamede bir sahtelik olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, bankaların güven müesseseleri olup, ödeme yaparken ödeme yapılan kişi ve vekili hakkında tüm gerekli araştırmaları yapmak ve hesaptaki parayı buna göre ödemek zorunda olduğu, yanlış kişiye ödenen 116.167,24 TL’dan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile bu miktarın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair tesis ettiği karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 31.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

38,20 KDH

38,20 KDPH

00,00 BH

185,00 Ceza

03.06.2011:N/Ç
Yargıtay — Esas No: 2009/9384, Karar No: 2012/16809, Tarih: 08.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/9384 E.  ,  2012/16809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa atılan imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığın, kardeşi katılandan miras payının devri nedeniyle aldığı imzalı boş senedi anlaşmaya aykırı olarak doldurup, icraya koymasının suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 509/1. maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmakla değişen suç vasfı nedeniyle sanığa yüklenen “açığa atılan imzanın kötüye kullanılması” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sorgusunun yapıldığı 27.07.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322 nci maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4646, Karar No: 2021/1437, Tarih: 16.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/4646 E.  ,  2021/1437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek: 22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; dosya temyiz incelemesinde iken davacı vekili Av. ... tarafından uyap üzerinden gönderilen 02.02.2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmesi için dosyanın mahaline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1690, Karar No: 2012/25042, Tarih: 03.10.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/1690 E.  ,  2012/25042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmün esasını oluşturan kısa kararın yer aldığı son duruşma tutanağının 3.sayfasının dosya içerisinde bulunmadığı anlaşıldığından, dosyanın mahkemesine iade edilerek UYAP kayıtlarında bulunan ancak elektronik imzalı olmayan kısa kararın yer aldığı duruşma tutanağının 3. sayfasının ilgili hakim ve katip tarafından imzalanıp dosya içerisine konulduktan sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03/10/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22144, Karar No: 2017/4055, Tarih: 17.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/22144 E.  ,  2017/4055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu otobüsün, davacının ayağının üzerinden geçmesiyle oluşan kazada, davacının ağır biçimde yaralanıp sakat kaldığını, davalı ... tarafından 68.713,00 TL. tazminat ödenmiş ise de gerçek zararın daha yüksek olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve davalı sigortacı sadece maddi tazminattan sorumlu olmak kaydıyla 1.000,00 TL. işgöremezlik tazminatı ve 50.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş; 25.05.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle, maddi tazminat taleplerini 44.012,93 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ..., davacının yaralanması nedeniyle oluşan zararının sigorta şirketi tarafından karşılandığını, davanın haksız zenginleşmeye yönelik olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacının maddi tazminat isteminin kabulü ile 44.012,93 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, tazminata davalı sigortacı yönünde dava tarihinden, diğer davalılar yönünden ise kaza tarihinden faiz işletilmesine; davacının manevi tazminat isteminin feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle oluşa ve dosya kapsamına uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi heyeti raporunda belirtilen kusur durumunun benimsenmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ...'ın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA

ve aşağıda dökümü yazılı 2.254,87 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'tan alınmasına 17/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3557, Karar No: 2012/10054, Tarih: 16.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3557 E.  ,  2012/10054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16211, Karar No: 2017/3113, Tarih: 13.04.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/16211 E.  ,  2017/3113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01.02.1986 tarihinde 1 gün süreyle çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 01/02/1986 olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istek tanık sözlerine dayanılarak hüküm altına alınmıştır.

Oysa, ifadeleri hükme dayanak alınan tanıklar davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlarına geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanları veya işyeri sahipleri de değildir. Bu bakımdan tanık sözleri çalışma olgusu yönünden somut olgulara dayanmamakta soyut düzeyde kalmaktadır. Giderek, tanık sözlerinin inandırıcı güç ve nitelikte olduğu söylenemez. Öte yandan tespiti istenilen süreler çok öncelere ilişkin bulunduğundan tanıkların bu sürelerle ilgili bilgileri bu güne değin eksiksiz olarak hafızalarında korumaları da hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun düşmez.

Somut olayda; davacıya ait 01/02/1986 tarihli işe giriş bildirgesinin dönem bordrosu verilmediğinden davalı Kurumca kabul edilmediği, nizalı döneme ilişkin bordroların bulunmadığı, tanık dinlendiği ancak hizmet cetveli ve hizmet cetvelinde ismi geçen işyeri kayıtları dosya arasına alınmadığından tanığın komşu işyerinin resmi kayıtlarında geçen çalışan olup olmadığının tespit edilemediği anlaşılmıştır.

Yapılacak iş, , öncelikle tanık olarak dinlenen ...'ın hizmet cetveli ve hizmet cetvelinde nizalı dönemde çalışması geçen işyeri kayıtları alınarak komşu işyeri çalışanı olup olmadığı tespit edilmeli, nizalı dönemde çalışmasının olmadığının tespit edilmesi halinde res'en seçilecek başkaca komşu işyeri çalışanları tespit edilip, beyanları alınmalı ve giderek davacının askerlik yaptığı süreler de belirlenerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3317, Karar No: 2013/13744, Tarih: 06.06.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/3317 E.  ,  2013/13744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

25.01.2010 günü yüzüne karşı verilen hükme karşı yasal süresinden sonra 02.02.2010 günü temyiz başvurusunda bulunan sanık ...’ın bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24051, Karar No: 2013/18002, Tarih: 01.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/24051 E.  ,  2013/18002 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... Başkanlığı adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... İş Mahkemesi’nden verilen 07.11.2012 gün ve 2012/569-2012/1088 sayılı hükmün temyiz yolu ile incelenmesi davalı Kurum vekilince istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü :

Davacının, basamağının zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı öncesi diğer sosyal güvenlik kuruluşlarından intikal eden çalışmaları nedeniyle 1.10.2004 tarihi itibariyle 12. basamak olarak tespit edilmesine istinaden prim ve gecikme zammı borcu olarak 13.12.2012 tarihi itibariyle 7.547,54 TL borç çıkartılmış ise de, dosya kapsamından çıkartılan borcun ne kadarının prim borcu, ne kadarının gecikme zammı olduğu anlaşılamamaktadır. Yine davacıya ait Tarım Bağ-Kur ve Bağ-Kur sicil dosyalarının dosya içerisinde bulunmadığı görülmektedir.

Davalı Kuruma yazı yazılarak; çıkartılan prim ve gecikme zammı borcunun miktarları ayrı ayrı sorularak gelen cevabi yazı ile davacıya ait Tarım Bağ - Kur ve Bağ – Kur sicil dosyalarının dosya içerisine alındıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu eksiklikler giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5510, Karar No: 2016/5113, Tarih: 25.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/5510 E.  ,  2016/5113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16688, Karar No: 2010/20437, Tarih: 02.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/16688 E.  ,  2010/20437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyleki;

Mahkemenin ilk kararı "Dava konusu taşınmazın büyük yüzölçümlü olup mücavir alanda kaldığı, bilirkişi kurulunca emsal olarak alınan taşınmazların ise küçük yüzölçümlü olduklarından, dava konusu taşınmaza değerinin belirlenmesinde emsal alınamayacakları" gerekçesiyle Dairemizce bozulduğu halde; bozma sonrası alınan bilirkişi raporunda bozma öncesi emsal alınan taşınmazların yeniden emsal olarak değerlendirmeye alınması nedeniyle geçerli olmadığı gibi, emsal taşınmazların merkeze daha yakın olmasına rağmen dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlardan daha değerli kabul edilmesi inandırıcı olmadığı gibi, mahkemece resen yapılan indirim de hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü emsalleri bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.