muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10486, Karar No: 2019/3251, Tarih: 09.04.2019

c) Üçüncü koşul ise taşkın inşaat yapanın, taşınmaz malikine bu bedeli ödemesidir.

Taşkın inşaatın yıkılması gerekmiyorsa, mahkemece yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda belirlenecek bedel arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmelidir.

d)Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, mahkemece iptal ve tescile karar verilebilmesi için taşkın yapının zeminindeki arazi parçasının ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davacının kayden maliki olduğu 833 parsele (yeni 527 ada 4 parsel), davalıya ait eski 832 parsel (yeni 527 ada 3 parsel) üzerinde bulunan yapının taştığı iddiası ile yapılan yargılamada alınan 10.06.2014 tarihli fen bilirkişisi ek raporunda, davalı parseldeki yapının 54,30 m2’sinin davacı parsele taştığının tespit edildiği ve davacı vekilinin 07.05.2013 tarihli celsede, “davalının iyi niyetli olmadığı konusunda bizim iddiamız yoktur, bu konuda uyuşmazlık yoktur; zaten sorun parselizasyon uygulamasından çıkmıştır” şeklindeki beyanı ve tüm yargılamaya göre yukarıda değinilen ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, özellikle temliken tescil koşullarının, iyiniyet, taşkın kısmın ifrazının mümkün olup olmadığının ilgili belediyeden encümen kararına dayalı olarak sorulması ve diğer şartların gerçekleşip gerçekleşmediğinin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi gerekirken, noksan soruşturmayla yetinilerek ve infaza elverişsiz biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre şimdilik diğer temyiz itirazların incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

09.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6087, Karar No: 2015/1075, Tarih: 16.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6087 E.  ,  2015/1075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/450, Karar No: 2010/1312, Tarih: 05.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/450 E.  ,  2010/1312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.12.2008 tarih ve 2008/980 - 2008/460 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalılardan S.S. Sarayköy Konut Yapı Kooperatifi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalılardan arsa maliki S.S. Sarayköy Konut Yapı Kooperatifi ile yüklenici S.S. Büyük Grup Konut Yapı Kooperatifi arasında imzalanan satış vaadeli ve kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı inşa edilen bağımsız bölümlerden arsa sahibine bırakılanlardan (350) adedinin kendi adına ortak kaydetme ve dairelerin tahsis edip satma ve bedellerini tahsil yetkisinin diğer davalı kooperatife bırakıldığını, davalılardan ...'nun ise kefil rolü üstlendiğini ancak arsa sahibi davalının sözleşmeyi iptal ettirmesi sonucu tüm taşınmazların mülkiyetini edindiğini bu arada müvekkilerine satılan bağımsız bölümlerin de bu davalıya döndüğünü bildirerek ilgili taşınmazların müvekkilleri adına tescilini veya şimdilik her bir bağımsız bölüm için (20.000)'er TL tazminatın ve ayrıca dairelerin bedeli kadar tam tazminatın tüm davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılarca yetki, husumet ve esastan davanın reddi savunulmuştur.

Mahkemece, davacıların ortağı bulundukları S.S. Liderkent Beylikdüzü Konut Yapı Kooperatifi'nin meskeni ile S.S. Saraykent Konut Yapı Kooperatifi dışındaki diğer davalıların merkezinin İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesinin yargı çevresi içerisinde olduğu uyuşmazlığın temelini davacı ile ortağı bulunduğu kooperatif arasındaki hukuki ilişkinin oluşturması nedeniyle HUMK'nun 17. maddesince öngörülen kamu düzenine ilişkin kesin yetki kuralının cari olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ve davalılardan S.S. Sarayköy Konut Yapı Kooperatifi vekilince temyiz edilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ve davalılardan S.S. Sarayköy Konut Yapı Kooperatifi vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, bir kısım davalılar arasında yapılan taşınmaz satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca inşa edilen konutlardan bir kısmının satış ve pazarlamasını yapması için kurulan kooperatifçe ortaklık ilişkisi çerçevesinde davacı tarafa satış ve tahsisi yapılan bağımsız bölümün henüz tescili yapılmadan arka malikinin yükleniciye karşı açtığı dava sonunda Büyükçekmece Asliye 2.Hukuk Mahkemesi'nin kesinleşen 2004/695 - 2005/340 sayılı ilamıyla sözleşmenin iptaline karar verildiği, kooperatifin bu davanın varlığını gizleyerek ortak olmayı sürdürdüğü iddiasıyla arsa maliki olan davalılardan S.S.Sarayköy Konut Yapı Kooperatifi adına kayıtlı taşınmazın tapu kaydının iptali ve davacı tarafın ortaklık ilişkisinin kurulduğu kooperatif adına doğmuş bulunan kişisel hakkın davacı adına temliken tescili veya tazminat istemine ilişkindir.

Davadaki ana istem, davacı ile ortaklık ilişkisi veya başkaca dolaysız sözleşme bağı bulunmayan arsa malikine ait taşınmazın üzerinde inşa edilen nomine edilmiş bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ve davacı adına temliken tesciline yönelik olup, davacı taraf ile ortağı bulunduğu davalı kooperatif arasındaki ortaklık statüsünden kaynaklanan veya bu sıfata bağlı doğrudan bir talebe dayanmamaktadır. Davanın bu niteliğine nazaran, temel istemin ilişkin bulunduğu taşınmazın kain olduğu Beylikdüzü'nün sınırları içindeki Büyükçekmece İlçesi'nin Bakırköy Ticaret Mahkemesi'nin yetki alanı içerisinde kalmasına nazaran uyuşmazlığın esasına girilmek gerekirken, HUMK'nun 13/1.maddesinde düzenlenen ve kanun düzenine ilişkin bulunmakla kendiliğinden gözetilmek gereken yetki kuralı gözden kaçırılmak suretiyle yazılı olduğu gibi hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının kamu düzenine temas eden kesin yetki yönünden BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21148, Karar No: 2014/13750, Tarih: 09.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/21148 E.  ,  2014/13750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, müştekilere kendisini karayollarında görevli şef olarak tanıttıp köylerine yapılmakta olan yol çalışmaları sırasında kullanılmak üzere aylık 3.000 TL karşılığında traktörlerini kiralamak istediğini ve prosedür gereği 2.750 TL para getirmeleri gerektiğini söylemesi üzerine müştekilerin ortak oldukları traktörü kiralamak için Siverek karayolları şube müdürlüğü önünde buluştuğunda orada görevli bekçiye "müdür beni sorarsa traktör ihalesine gittiğimi söyle" dedikten sonra müştekilerle birlikte hükumet konağına gittiğinde müştekilerden 2.750 TL parayı alıp dosyayı almak için hükumet konağından ayrılıp geri gelmediği şeklinde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesi gereğince hüküm kurulurken, hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece hapis cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6369, Karar No: 2007/697, Tarih: 07.02.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6369 E.  ,  2007/697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı ... ile davalılar-birleşen 1993/330 E. Sayılı ve 1994/395-396-397-398-399 E. İle 2.As.1994/398-399-400-401-402 ve 483 E. Sayılı davada davacılar 1-... 2-.................... birleşen 1995/62 E. Sayılı davanın davalıları 9-........... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 06.04.2004 gün ve 1995/62-2004/195 sayılı hükmü onayan Dairemizin 29.06.2006 gün ve 2006/2619-4056 sayılı ilamı aleyhinde davacı-k.davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK.nun 442. maddesi hükmünce 160,00 YTL para cezası ile 27,00 YTL red harcının karar düzeltme isteyen davacı-k.davalı ...’ye yükletilmesine, 07.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13714, Karar No: 2016/11411, Tarih: 21.09.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/13714 E.  ,  2016/11411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi Tarım Kredi Koop. avukatınca istenilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21.06.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı adına Av. ... ile karşı taraf adına Av. ... geldiler. Diğer davalı adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davalı işveren Kooperatif nezdinde şoför olarak çalışan sürücü sigortalının, olay tarihinde işverene ait araçla görev dönüşü seyir halinde iken, davalı sürücü ...’in kullandığı traktör römorkuna arkadan çarpması sonucu vefat etmesi nedeniyle hak sahiplerine bağlanan ilk peşin değerli gelirlerin, davalı işveren Kooperatif ile üçüncü kişi durumundaki davalı sürücüden 5510 sayılı Yasanın 21/1-4 maddesi uyarınca rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, sigortalıyı %80, davalı sürücüyü %20 kusurlu saymış, davalı işveren kooperatifi sürücü sigortalıya atfedilen %80 kusurdan işleten olarak sorumlu tutmuş, Dairemiz emsal içtihatlarına uygun gerçek zarar hesabı yapılmaksızın, hak sahiplerine bağlanan ilk peşin değerli gelirin %80 kusur karşılığı ile, ilk peşin değerli gelirin yarısının %20 kusur karşılığı toplamı üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

1-Davanın yasal dayanağının kusur sorumluluğunu düzenleyen 5510 sayılı Yasanın 21.madde hükmü olması karşısında, kusur atfedilmeyen davalı işverenin, iş bu davada uygulama imkanı bulunmayan 2918 sayılı Yasa kapsamında işleten olarak sorumlu tutulması hatalıdır.

2-Bu tür rücu davalarında kusurun belirlenmesinde, öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğu, varsa ilgili ceza dosyası veya sigortalı tarafından işverene karşı açılmış tazminat dosyaları celbedilip, dosya içeriğindeki tüm deliller birlikte takdir olunarak ve varsa çelişkiler de giderilerek belirlenmeli; kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, tarafların kusur oran ve aidiyetleri işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden alınacak bilirkişi raporu uyarınca saptanmalıdır.Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının, 5510 sayılı Kanunun 21., 4857 sayılı Kanunun 77., İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü hükümleri çerçevesinde değerlendirilerek belirlenmesi gerekir.

Şu halde, davalılar aleyhine açılmış ceza dosyaları ile varsa tazminat dosyalarının varlığıda araştırılarak, davaya konu iş kazasının oluş şekli tereddüte meydan vermeyecek şekilde belirlenmeli, iş güvenliği ve işçi sağlığı konularında uzman bilirkişi kurulundan, yöntemince düzenlenmiş yeniden kusur raporu alınmalı ve varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

3-Davanın yasal dayanağını oluşturan ve işverenin iş kazası veya meslek hastalığından sorumluluğunu düzenleyen 5510 sayılı Kanunun 21/1’inci maddesinde; sigortalıya veya hak sahiplerine yapılan ya da ileride yapılması gereken harcama ve ödemeler yönünden herhangi bir sınır öngörülmemişken; bağlanan gelirler yönünden, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamına, sigortalı veya hak sahibinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere hükmedilebileceği öngörülmüştür. Bunun bir gerçek zarar hesabını gerektireceği açıktır. Gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalıdır. Sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar hesabı, ölüm halinde ise destekten yoksun kalma tazminatı (818 sayılı Borçlar Kanununun 45 ve 46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 54 ve 55’inci maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Uygulamada, sigortalının veya hak sahibinin bakiye ömürleri 1931 tarihli “... (... et ...)” ... yaşam tablosundan yararlanılmakta ise de; Başkanlık ... Müsteşarlığı, ... Üniversitesi Fen Fakültesi ... Bilimleri Bölümü, ... Danışmanlık, ... Üniversitesi ve ... Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “...” adı verilen “... ... Tablosu” hazırlanmış olup Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tabloların uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda, Ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH 2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde nazara alınmalıdır.

Aktif devre 60 yaşı kadar, pasif devre 60 yaşından bakiye ömür sonuna kadar olan devredir. Aktif dönemden amaçlanan “iş görebilirlik çağı”dır. Yani; sigortalının, olağan olarak işinde çalışabilme gücünün devam süresidir ki, bu da Yargıtay’ca benimsenen görüşe göre, kural olarak “60” yaşa kadar sürer. Sosyal Güvenlik

Aktif devre 60 yaşı kadar, pasif devre 60 yaşından bakiye ömür sonuna kadar olan devredir. Aktif dönemden amaçlanan “iş görebilirlik çağı”dır. Yani; sigortalının, olağan olarak işinde çalışabilme gücünün devam süresidir ki, bu da Yargıtay’ca benimsenen görüşe göre, kural olarak “60” yaşa kadar sürer. Sosyal Güvenlik

Yasalarında, sosyal amaç ya da istihdam politikaları gözetilerek değişik yaşlar ile tanınan emeklilik yaşının, aktif dönem sonu olarak ele alınması uygun değildir. Öte yandan, meslekte kazanma güç kaybı oranının % 60’ın altında kaldığı durumlarda ise, işgöremezlik oranına bağlı olarak emsallerine göre fazla efor harcamak suretiyle de olsa, çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması mümkün bulunduğundan, 60 yaş sonrası pasif dönem için zarar hesabı yapılmasına olanak bulunmamaktadır.“Malul Sayılma” başlıklı 5510 sayılı Kanunun 25. maddesinin “iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az %60’ını kaybeden sigortalıların malül sayılması” gereğine ilişkin hükmü gözetildiğinde sigorta kolu farklı da olsa, iş kazası sonucu sigortalıda oluşan sürekli iş göremezlik oranı %60 veya daha üstünde ise; artık sigortalının ileride çalışmasını sürdürmeyeceğinin kabulü ile, aktif dönemle birlikte pasif döneminde maddi zarar hesabına dahil edilmesi gerekir. Sigortalı yaşlılık aylığı alıyor ise pasif devre zarar hesabı yapılmamalıdır. Bununla birlikte, tazminatların peşin olarak hesaplanması, oysa gelirlerin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminattan her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre; önceki uygulamalardaki gibi %10 iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.

Somut olayda; gerçek zararın yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde belirlenmesi gerekirken, bu yönde hesap raporu alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Somut olayda; gerçek zararın yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde belirlenmesi gerekirken, bu yönde hesap raporu alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

4-Öte yandan davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere 1. fıkrada işverenin, 4. fıkrada üçüncü kişinin rücu alacağından sorumlulukları düzenlenmiş olup bunlara dayanılarak açılan rücuan tazminat davalarında işveren ile üçüncü kişi arasında müteselsil borçluluk ilişkisi bulunduğundan konuya ilişkin olarak 818 sayılı Borçlar Kanununun irdelenmesi de gerekmektedir.

Söz konusu Kanunun 141 – 148. maddelerinde müteselsil borçlara yer verilmiş olup 141. maddede, alacaklıya karşı, her biri borcun tümünden sorumlu olma yükümü altına girdiklerini beyan eden birden çok borçlu arasında teselsül bulunduğu,

Söz konusu Kanunun 141 – 148. maddelerinde müteselsil borçlara yer verilmiş olup 141. maddede, alacaklıya karşı, her biri borcun tümünden sorumlu olma yükümü altına girdiklerini beyan eden birden çok borçlu arasında teselsül bulunduğu,

böyle bir beyanın yokluğunda teselsülün ancak kanunun belirlediği durumlarda olacağı, 142. maddede, alacaklının, müteselsil borçluların tümünden veya birinden borcun tamamen veya kısmen ödenmesini istemekte serbest olduğu, borç tamamen ödeninceye dek borçluların tümünün sorumluluklarının devam edeceği, 145. maddede, yaptığı ödeme veya takas ile borcun tamamını veya bir kısmını sona erdirmiş olan müteselsil borçlulardan birinin, sona eren borç oranında diğer borçluları borçtan kurtarmış olacağı, 146. maddede, borcun niteliğinden aksi anlaşılmadıkça, müteselsil borçlulardan her birinin alacaklıya yapılan ödemeden birbirine eşit birer payı üzerine almak zorunda olduğu ve payından çok ödeme yapanın, fazla tutar yönünden diğer borçlulara rücu hakkının bulunduğu, 147. maddede, rücu hakkından yararlanan müteselsil borçlulardan her birinin, ödediği tutar oranında alacaklının haklarına halef olacağı bildirilmiştir. Diğer taraftan Kanunun haksız eylem yönünden müteselsil sorumluluğa ilişkin 50. maddesinde, birden çok kimseler birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri takdirde, önayak olan (kışkırtan) ile asıl gerçekleştiren ve yardımcı olanların, ayırım gözetilmeksizin müteselsilen sorumlu olacakları, hakimin, bunların birbiri aleyhinde rücu hakları olup olmadığını takdir ve gerektiğinde bu rücunun kapsamının derecesini saptayacağı belirtilmiş, çeşitli nedenlerin birleşmesi bakımından müteselsil sorumluluğa dair 51. maddesinde, birden çok kimseler çeşitli nedenlere (haksız eylem, sözleşme, kanun) dayanarak sorumlu oldukları takdirde haklarında, birlikte bir zarara sebebiyet veren kimselere ilişkin hükümlere göre işlem yapılacağı, kural olarak haksız bir eylemi ile zarara sebebiyet vermiş olan kimsenin en önce, tarafından hata gerçekleşmemiş ve üzerine borç alınmamış olmasına karşın yasal olarak sorumlu olan kimsenin de en sonra, zarar ile yükümlü tutulacağı açıklanmıştır.