muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6057, Karar No: 2014/8341, Tarih: 22.12.2014

. Davalı yan, anılan devirlerin protokoldeki edimin ifası amacıyla yapıldığını savunmuş ise de, mahkemece bu hususta araştırma yapılmamıştır. Şu halde, mahkemece taraf delilleri toplanarak, asıl davada dava konusu edilen 4 adet bağımsız bölümün protokolün ifası amacıyla protokolde adı yazılı ortağa devir edilip edilmediği ve 10.07.2010 tarihli ek protokoldeki cezai şartın koşullarının oluşup oluşmadığı üzerinde durulmalıdır. Zira, 10.07.2010 tarihli asıl protokolde bedelin nakit olarak ödenmesinden sonra tapunun devir edileceği düzenlendikten sonra ek protokolde de esas olarak devirden kaçınma cezai şart nedeni olarak belirlendiğinden yukarıda anılan tüm protokoller birlikte değerlendirilerek cezai şartın koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilmeden eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl ve birleşen davada davalılar yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan asıl ve birleşen davada davalılar yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl ve birleşen davada davacıdan alınarak asıl ve birleşen davada davalılara verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3691, Karar No: 2014/1038, Tarih: 24.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2012/3691 E.  ,  2014/1038 K.**

* ADAM ÖLDÜRMEYE TEŞEBBÜS

* KASTEN YARALAMA

* CEZA İNDİRİMİ

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 29

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 35

**"İçtihat Metni"**

1-Sanıklar Mithat ve Recep'in "mağdur Ökkeş'i kasten yaralama" suçları yönünden, 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümler, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup temyiz kabiliyetleri bulunmadığından, sözkonusu hükümlerin, itiraz merciince incelenmesi mümkün görülmüş, temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre, temyiz incelemesi, sanık Recep'in "mağdur Ali'yi öldürmeye teşebbüs", "6136 sayılı Kanuna muhalefet"; sanık Mithat'ın "mağdurlar Ali ve Kahraman'ı kasten yaralama"; sanık Ökkeş'in "mağdur Recep'i kasten yaralama"; sanık Kahraman'ın "mağdur Mithat'ı öldürmeye teşebbüs" ve "mağdurlar Baki ve Recep'i kasten yaralama" suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılmıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Recep'in "mağdur Ali'yi öldürmeye teşebbüs", "6136 sayılı Kanuna muhalefet"; sanık Ökkeş'in "mağdur Recep'i kasten yaralama"; sanık Kahraman'ın "mağdur Mithat'ı öldürmeye teşebbüs" ve "mağdurlar Baki ve Recep'i kasten yaralama" suçları ile sanık Mithat'ın mağdurlar Ali ve Kahraman'a karşı eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık Recep'in "mağdur Ali'yi öldürmeye teşebbüs", "6136 sayılı Kanuna muhalefet"; sanık Ökkeş'in "mağdur Recep'i kasten yaralama"; sanık Kahraman'ın "mağdur Mithat'ı öldürmeye teşebbüs" ve "mağdurlar Baki ve Recep'i kasten yaralama" suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik nedenlerinin varlığı ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar Ali, Ökkeş ve Kahraman müdafiilerinin meşru savunmaya, suç niteliğine, tahrikin derecesine, takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine; sanıklar Recep ve Mithat müdafiilerinin meşru savunmaya, suç niteliğine, tahrikin derecesine, ceza miktarına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A.Sanık Recep'in "6136 sayılı Kanuna muhalefet" ve sanık Ökkeş'in "mağdur Recep'i kasten yaralama" suçlarından kurulan hükümlerin, tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B.Sanık Recep'in "mağdur Ali'yi öldürmeye teşebbüs"; sanık Kahraman'ın "mağdur Mithat'ı öldürmeye teşebbüs" ve "mağdurlar Baki ve Recep'i kasten yaralama" suçları ile sanık Mithat'ın mağdurlar Ali ve Kahraman'a karşı eylemlerinden kurulan hükümler yönünden.

A.Sanık Recep'in "6136 sayılı Kanuna muhalefet" ve sanık Ökkeş'in "mağdur Recep'i kasten yaralama" suçlarından kurulan hükümlerin, tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B.Sanık Recep'in "mağdur Ali'yi öldürmeye teşebbüs"; sanık Kahraman'ın "mağdur Mithat'ı öldürmeye teşebbüs" ve "mağdurlar Baki ve Recep'i kasten yaralama" suçları ile sanık Mithat'ın mağdurlar Ali ve Kahraman'a karşı eylemlerinden kurulan hükümler yönünden.

Dosya kapsamına göre, mağdur-sanıklar Recep, Mithat ve Baki'nin kardeş oldukları, karşı tarafta ise yine kardeş olan mağdur-sanıklar Ökkeş ve Kahraman ile babaları mağdur sanık Ali'nin yer aldığı, bu iki grup arasında önceye dayalı çekişmelerin bulunduğu, olay günü bu çekişmelerin etkisiyle tarafların araçları ile karşılaştıkları, aralarında birbirlerine yol verme meselesinden meydana gelen hangi tarafça çıkarıldığı belirlenemeyen bir tartışma çıktığı, tartışmanın sona ermesinin ardından Recep, Mithat ve Ali'nin araçlarına döndüğü, bu sırada Ökkeş'in geri dönerek elindeki demir boru ile şoför mahallinde bulunan Recep'i basit şekilde yaraladığı, akabinde tarafların birbirlerine saldırması sonucu şiddetli bir kavga ortamının meydana geldiği, bu kavga sırasında, Mithat'ın, bıçakla sol göğüs bölgesine iki, sağ göğüs, batın ve sol el bölgelerine birer kez vurduğu Ali'yi, akciğer hasarına, göğüs içi kanamaya ve hayati tehlikeye; sol göğüs, boyun, sol göz, sol kol bölgelerine birer, sırt bölgesine ise beş kez vurduğu Kahraman'ı, göğüs içi kanamaya ve hayati tehlikeye; Kahraman'ın satırla baş bölgesine şiddetlice vurduğu Mithat'ı şakak kemiği ile elmacık kemiği kırığına, organ işlevinin sürekli zayıflamasına, yüzde sabit ize ve hayati tehlikeye; sol bilek bölgesine bir kez vurduğu Baki'yi, dördüncü derece kemik kırığına, damar ve sinir yaralanmasına, organ işlevinin sürekli zayıflamasına ve hayati tehlikeye; sol boyun ve sol el bölgelerine birer kez vurduğu Recep'i ise üç el parmağında tendon kesişine, devamlı uzuv zaafına; Recep'in ise tahra ile sol kol bölgesine bir kez vurduğu Ökkeş ile tabancayla ateş ederek, batın ve sol bacak bölgelerine iki kez isabet sağladığı Ali'yi hayati tehlike geçirmeyecek şekilde yaraladıkları olayda,

a-Sanık Recep'in "mağdur Ali'yi öldürmeye teşebbüs" suçundan kurulan hüküm yönünden,

1/4'ten 3/4'e kadar ceza indirimi öngören TCK'nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, hangi tarafın çıkardığı tespit edilemeyen kavga ortamında, tarafların yaralanma dereceleri de dikkate alınarak, tarafların haksız tahrik oluşturan davranışlarının ulaştığı boyut dikkate alındığında, makul oranda bir ceza indirimi yerine, yazılı biçimde 1/3 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

b-Sanık Kahraman'ın "mağdur Mithat'ı öldürmeye teşebbüs" ve "mağdurlar Baki ve Recep'i kasten yaralama" suçlarından kurulan hükümler yönünden,

b-Sanık Kahraman'ın "mağdur Mithat'ı öldürmeye teşebbüs" ve "mağdurlar Baki ve Recep'i kasten yaralama" suçlarından kurulan hükümler yönünden,

"Mağdur Mithat'ı öldürmeye teşebbüs" suçu yönünden, 9 ile 15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek, üst sınıra yakın bir ceza yerine, yazılı biçimde 12 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini; tüm suçlar yönünden ise 1/4'ten 3/4'e kadar ceza indirimi öngören TCK'nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, hangi tarafın çıkardığı tespit edilemeyen kavga ortamında, tarafların yaralanma dereceleri de dikkate alınarak, tarafların haksız tahrik oluşturan davranışlarının ulaştığı boyut dikkate alındığında, makul oranda bir ceza indirimi yerine, yazılı biçimde 1/3 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

c-Sanık Mithat'ın mağdurlar Ali ve Kahraman'a karşı eylemlerinden kurulan hükümler yönünden,

aa-Suçlarda kullanılan aletin öldürmeye elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, darbelerin şiddeti ve yaraların nitelikleri dikkate alındığında, eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılan sanığın, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek "mağdurlar Ali ve Kahraman'ı öldürmeye teşebbüs" suçundan ayrı ayrı makul bir ceza ile cezalandırılması yerine, suçların niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "kasten yaralama" suçundan ayrı ayrı hükümler kurulması,

bb-1/4'ten 3/4'e kadar ceza indirim öngören TCK'nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, hangi tarafın çıkardığı tespit edilemeyen kavga ortamında, tarafların yaralanma dereceleri de dikkate alınarak, tarafların haksız tahrik oluşturan davranışlarının ulaştığı boyut dikkate alındığında, makul oranda bir ceza indirimi yerine, yazılı biçimde ayrı ayrı 1/3 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 24/02/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1560, Karar No: 2021/193, Tarih: 20.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1560 E.  ,  2021/193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 30.05.2018 tarih ve 2016/1001 E. - 2018/467 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 08.01.2020 tarih ve 2018/2227 E. - 2020/10 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, TEDAŞ'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, sözleşme öncesi dönemde meydana gelen iş kazası nedeniyle 3. kişiye toplam 225.910,25 TL'nin ödendiğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, haksız fiilin işletme hakkı devri sözleşmesinden önce gerçekleştiği, tazminat davasının da anılan sözleşmeden önce TEDAŞ aleyhine açıldığı, anılan dava neticesinde davacı tarafça 3. kişilere 02.12.2010 tarihinde 225.910,25 TL ödeme yapıldığı, işletme hakkı devri sözleşmesi uyarınca davacının ödediği bedeli davalıdan talep edebileceği gerekçesi ile 225.910,25 TL 02.12.2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi ile aynı gerekçe ile davalı velilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 11.573,92 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20.01.2021 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiye'deki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

TEDAŞ tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı TEDAŞ'a ait olmak üzere 30.09.2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı Toroslar Elektrik Dağıtım A.Ş'ne devredilerek 30.09.2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 04/10/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 30.09.2013 tarihinde Toroslar Elektrik Dağıtım A.Ş tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle Toroslar Elektrik Dağıtım A.Ş'nin özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı TEDAŞ'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı TEDAŞ'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 30.09.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 30.09.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 30.09.2013 tarihi öncesi, yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı TEDAŞ'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise,30.09.2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 30.09.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 30.09.2013 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 30.09.2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2017/6202, Karar No: 2019/527, Tarih: 04.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/6202 E.  ,  2019/527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; davacı şirket bünyesinde 8844702 sayılı sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan dairenin 11/01/2014 tarihinde binanın ortak alanından olan baca boşluğundan çıkan kıvılcımlar sebebiyle zarar gördüğü, hasarın ihbarı üzerine davacı şirkete sigortalı dairede zararın tespitine yönelik ekspertiz incelemesi yaptırıldığı, yapılan inceleme sonrasında eksperce verilen raporda, sigortalı iş yerinde 15.577,50.-TL tutarında zararın meydana geldiğinin rapor edildiği, eksperce belirtilen bu tutarın 04/02/2014 tarihinde sigortalıya tediye olunduğu, 15.507,00.-TL tazminatın ödeme gününden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsili istenilmiştir.

Mahkemece; davacı şirkete sigortalı bulunan dairenin 11/01/2014 tarihinde yangın sebebiyle zarar gördüğü, dosyada bulunan yangın raporunda "yangının çıkma sebebinin sigara ateşi olabileceği", ekspertiz raporunda da "yangın sebebinin baca boşluğundan konut içine giren kıvılcımların olabileceği", apartmanın doğalgaz ile ısındığı, soba kullanılmadığı, bu haliyle yangının neyden kaynaklandığının tespit edilemediği, yangın ile davalılar arasında illiyet bağının kurulmasına ilişkin dosyada yeterli delil bulunmadığından davalıların sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, özellikle ... Belediyesi İtfaiye Müdürlüğü tarafından düzenlenen 14.01.2014 tarihli "yangın raporu", yangın sonrasında ... sigorta ekspertiz hizmetleri. Limited şirketi tarafından tanzim edilen rapor, ... Emniyet Müdürlüğü tarafından düzenlenen "Olay Yeri Tespit Tutanağı, tanık ifadeleri ve dosya içerisindeki bilgiler dikkate alındığında yangına sebep olan şeyin tam ve kesin olarak belirlenemediği ve yangın ile davalılar arasında illiyet bağının kurulmasına ilişkin dosyada yeterli delil bulunmadığından davalıların sorumlu tutulamayacağı tespit edilmekle mahkemece yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 04/02/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16036, Karar No: 2011/1447, Tarih: 27.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/16036 E.  ,  2011/1447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunun yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4247, Karar No: 2018/3360, Tarih: 21.09.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/4247 E.  ,  2018/3360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Sanayi Sitesi Yapı Kooperatifi ile davalılar 1-... 2-... 3-... 4-... vs. arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 15.02.2018 gün ve 2018/14-90 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalılar ..., ..., ... ve ... vekili tarafından istenilmiş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davalılardan ..., ... ve ... temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunarak temyiz harcından sorumlu bulundukları 123.596,00 TL tutarındaki nispi temyiz harcından muaf tutulmasını istemiş, Dairemizce adli yardım istemi 11.06.2018 tarihli geri çevirme kararı ile reddedilmiş, davalılar tarafından bu karara karşı itiraz yoluna başvurulmuşsa da Yargıtay 16. Hukuk Dairesi'nce 2018/4 sayılı 17.09.2018 tarihli ilamda itirazın reddine karar verilmiştir.

Adli yardım talebinin reddine dair Yargıtay kararı kesinleştiğinden, davalıların temyiz itirazlarının incelenebilmesi için HUMK'nın 434/III. maddesine göre işlem yapılarak temyiz harç ve masraflarının tamamlatılması gerekmektedir. Harçlar Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca eksik harç tamamlanmadıkça müteakip işlemler yapılmaz. Mahkemece eksik ödenen temyiz harçlarının 7 günlük kesin süre verilerek tamamlanmasının sağlanması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle noksan harcın tamamlatılması için HUMK'nın 434/son maddesinde belirtilen şekilde işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.