muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/31403, Karar No: 2008/26524, Tarih: 13.10.2008

Uyuşmazlık Mahkemesinin 22.1.1996 gün ve 1995/1 Esas, 1996/1 Karar sayılı ilke kararında kapsamdışı personelin normatif dayanaktan yoksun olduğuna değinildikten sonra, belirtilen personelin, toplu iş sözleşmesinin kapsamı dışında kalan işçiler olduğu belirtilmiştir. Gerçekten kapsamdışı personel İş Kanununa tabi işçi statüsündedir. İşyerinde yönetici konumunda olması sebebiyle kişi yönünden toplu iş sözleşmesinin uygulama alanı dışında kalan personel, kapsamdışı personel olarak tanımlanmalıdır. Bu noktada toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanamama dışında, 4857 sayılı İş Kanununun hükümlerinin uygulanması noktasında kapsam dışı personel ile sendika üyesi işçiler arasında bir fark bulunmamaktadır.

Bununla birlikte, kapsamdışı personelin kurumları ile ilgili uyuşmazlıklarında görev noktasında faklı yargı kararları ortaya çıkmış ve sorun, Uyuşmazlık Mahkemesinin yukarıda sözü edilen ilke kararı ile sonuca bağlanmıştır. Uyuşmazlık Mahkemesinin ilgili ilke kararında, özelleştirme kapsamında bulunsun ya da bulunmasın Kamu İktisadi Teşebbüslerinde kapsamdışı statüde çalışan personelin kurumları ile olan ilişkilerinden doğan anlaşmazlıklarda idari yargı yerinin görevli olduğu hükme bağlanmıştır.

Davalı kurum, 4502 sayılı yasa düzenlemesinden sonra, yaptığı düzenleme ile iş mevzuatına tabi istihdam edilenleri kapsam içi ve kapsam dışı olarak sınırlamıştır. Davacı ile bu yasal düzenleme sonrası iş sözleşmesi imzalanmıştır. Davacının asli ve sürekli hizmetleri yapmak üzere oluşturulan kadro dışında kalan personel olduğu ve kamu personeli sayılmaması gerektiği de anlaşılmaktadır. 4502 sayılı yasanın 1. maddesi uyarınca, kamu iktisadi teşebbüsleri de dahil sermayesinin yarısından fazlası kamuya ait olan kamu kurum, kuruluş ve ortaklıklarına uygulanan mevzuat uygulanamayacağından, Uyuşmazlık Mahkemesi’nin yukarda belirtilen ilke kararının davalı kurum hakkında uygulanması olanağı da bulunmamaktadır. Zira anılan ilke kararı kamu iktisadi teşebbüsleri de dahil sermayesinin yarısından fazlası kamuya ait olan kamu kurum, kuruluş ve ortaklıklarında çalışan kapsam dışı personel bakımından geçerlidir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 08.10.2008 gün ve 2008/9-593 Esas, 2008/621 sayılı kararında Türk Telekom’da çalışan kapsamdışı personelin açtığı davada, adli yargının görevli olduğu kabul edilmiştir. Mahkemece işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken,yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2217, Karar No: 2020/2619, Tarih: 13.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2217 E.  ,  2020/2619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ek kararın temyizi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 12.11.2019 gün ve 2017/2523 esas – 2018/54 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,13.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6976, Karar No: 2019/19495, Tarih: 11.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6976 E.  ,  2019/19495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : BURSA 9. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 11/11/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2465, Karar No: 2024/3172, Tarih: 25.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2465 E.  ,  2024/3172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3459 E., 2022/2246 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/580 E., 2022/192 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, kısa çalışma ödeneğinin iadesine ilişkin Kurum işleminin iptali istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Kısa çalışma ödeneğine ilişkin yasal düzenlemeler başlıca 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu'nun (4447 sayılı Kanun) ek 2 nci maddesi ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Yönetmelik'tir. Kısa çalışma ödeneği 4447 öncesi 4857 sayılı Kanun'un 65 inci maddesinde düzenlendiği, davada tarafın Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü olduğu, taraf olarak Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının yer almadığı, davanın konusunun sosyal güvenlik mevzuatı ile ilişkili olmadığı, davanın temelinin İş Kanunu'ndan kaynaklandığı bu bağlamda Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 9. Hukuk Dairesine ait olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasına göre temyiz incelemesini yapacak dairenin Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu tarafından belirlenmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın YARGITAY HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9665, Karar No: 2014/15626, Tarih: 08.07.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/9665 E.  ,  2014/15626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına davalı vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde yerel mahkemenin Yargıtay bozma ilamı sonrasında yaptığı yargılama sonucu verdiği kararın yeniden hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedenleri bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ve yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 08.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2215, Karar No: 2021/5694, Tarih: 31.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/2215 E.  ,  2021/5694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Töre saiki ile öldürme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/12/2018 gün ve 2017/315 Esas, 2018/521 sayılı kararıyla verilen;

A-1- Sanıklar ..., ... ve ...'ın maktul ...'a yönelik tasarlayarak ve töre saikiyle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nun 37 maddesi delaletiyle aynı Yasanın 82/1-a-k, 62, 53. maddeleri gereğince Müebbet Hapis Cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna,

2- Sanıklar ..., ... ve ...'ın maktul ...'a yönelik tasarlayarak ve töre saikiyle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nun 37 maddesi delaletiyle aynı Yasanın 82/1-a -k, 62, 53. maddesi gereğince Müebbet Hapis Cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna,

3- Sanıklar ..., ... ve ...' ın maktul ...'a yönelik cebir ve tehditle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı TCK'nun 37 maddesi delaletiyle aynı Yasanın 109/2, 109/3-a-b, 62, 53. maddeleri gereğince 5 Yıl Hapis Cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna,

4- Sanıklar ..., ... ve ...'ın maktul ...'a yönelik cebir ve tehditle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı TCK'nun 37 maddesi delaletiyle aynı Yasanın 109/2, 109/3-a-b, 62, 53. maddeleri gereğince 5 Yıl Hapis Cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna,

5- Sanıklar ..., ... ve ...' ın cebir tehditle ve gece vakti konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nun 37 maddesi delaletiyle aynı Yasanın 116/4, 119/1-a-c, 62, 53. maddeleri gereğince 2 Yıl 1 Ay Hapis Cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna,

6- Sanıklar ... ve ...'ın maktul ...'a yönelik tasarlayarak ve töre saikiyle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nun 37 maddesi delaletiyle aynı Yasanın 82/1-a -k, 62, 53. 58/1-6. maddeleri gereğince Müebbet Hapis Cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluğuna, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,

7- Sanıklar ... ve ...'ın maktul ...'a yönelik tasarlayarak ve töre saikiyle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 37 maddesi delaletiyle aynı Yasanın 82/1-a -k, 62, 53. 58/1-6. maddeleri gereğince Müebbet Hapis Cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluğuna, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,

8- Sanıklar ... ve ...'ın maktul ...'a yönelik cebir ve tehditle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı TCK'nun 37 maddesi delaletiyle aynı Yasanın 109/2, 109/3-a-b, 62, 53. 58/1-6. maddeleri gereğince 5 Yıl Hapis Cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluğuna, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,

8- Sanıklar ... ve ...'ın maktul ...'a yönelik cebir ve tehditle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı TCK'nun 37 maddesi delaletiyle aynı Yasanın 109/2, 109/3-a-b, 62, 53. 58/1-6. maddeleri gereğince 5 Yıl Hapis Cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluğuna, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,

9- Sanıklar ... ve ...'ın maktul ...'a yönelik cebir ve tehditle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı TCK'nun 37 maddesi delaletiyle aynı Yasanın 109/2, 109/3-a-b, 62, 53, 58/1-6. maddeleri gereğince 5 Yıl Hapis Cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluğuna, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,

10- Sanıklar ... ve ...'ın cebir tehditle ve gece vakti konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nun 37 maddesi delaletiyle aynı Yasanın 116/4, 119/1-a-c, 62, 53. 58/1-6. maddeleri gereğince 2 Yıl 1 Ay Hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluğuna, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, yönelik sanık ... ve müdafi, sanık ... ve müdafi, sanık ..., sanık ..., sanık ... ile sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafi, Cumhuriyet Savcısı ve sanık ... eşi ... ile sanık ... eşi ...'ın İstinaf Başvurularının C.M.K.nın 280/1-a maddesi uyarınca ayrı ayrı ESASTAN REDDİNE dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/09/2019 tarih ve 2019/1767 Esas 2019/2118 Karar sayılı kararı,

B- Sanık ...'ın maktuller ... ve ...'a yönelik töre saiki ile öldürmeye ve kasten öldürmeye azmettirme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince Beraatine yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun Esastan Reddine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/09/2019 tarih ve 2019/1767 Esas 2019/2118 Karar sayılı kararı,

C-1- Suça sürüklenen çocuk ...'ın maktul ...'a yönelik tasarlayarak ve töre saikiyle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nun 37 maddesi delaletiyle aynı Yasanın 82/1-a -k, 31/3, 62. maddeleri gereğince 18 Yıl 4 Ay Hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2- Suça sürüklenen çocuk ...'ın maktul ...'a yönelik tasarlayarak ve töre saikiyle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nun 37 maddesi delaletiyle aynı Yasanın 82/1-a -k, 31/3, 62. maddeleri gereğince 18 Yıl 4 Ay Hapis cezası ile cezalandırılmasına,

3- Suça sürüklenen çocuk ...'ın maktul ...'a yönelik cebir ve tehditle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı TCK'nun 37 maddesi delaletiyle aynı Yasanın 109/2, 109/3-a-b, 31/3, 62. maddeleri gereğince 3 Yıl 4 Ay Hapis cezası ile cezalandırılmasına,

4- Suça sürüklenen çocuk ...'ın maktul ...'a yönelik cebir ve tehditle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı TCK'nun 37 maddesi delaletiyle aynı Yasanın 109/2, 109/3-a-b, 31/3, 62. maddeleri gereğince 3 Yıl 4 Ay Hapis Cezası ile cezalandırılmasına,

4- Suça sürüklenen çocuk ...'ın maktul ...'a yönelik cebir ve tehditle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı TCK'nun 37 maddesi delaletiyle aynı Yasanın 109/2, 109/3-a-b, 31/3, 62. maddeleri gereğince 3 Yıl 4 Ay Hapis Cezası ile cezalandırılmasına,

5- Suça sürüklenen çocuk ...'ın cebir, tehditle ve geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nun 37 maddesi delaletiyle aynı Yasanın 116/4, 119/1-a-c, 31/3, 62. maddeleri gereğince 1 Yıl 4 Ay 20 Gün Hapis Cezası ile cezalandırılmasına; yönelik suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii ile Cumhuriyet Savcısının İstinaf Başvurularının C.M.K.nın 280/1-a maddesi uyarınca ayrı ayrı Esastan Reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/09/2019 tarih ve 2019/1767 Esas 2019/2118 Karar sayılı kararı,

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/09/2019 tarih ve 2019/1767 Esas 2019/2118 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı Kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiği, sanıklar ..., ..., ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ...’ın ilk derece ve Bölge Adliye Mahkemesi yargılamalarında aynı avukat tarafından savunulması ve yapılan savunmaların kapsamından açıkça menfaat çatışmasının oluştuğu anlaşılmakla; sanıklar ile suça sürüklenen çocuğun ayrı ayrı müdafiler yerine ortak müdafiler tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 152. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafileri ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri bu sebeple yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/09/2019 tarih ve 2019/1767 Esas 2019/2118 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi uyarınca ... 5. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 31/03/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8875, Karar No: 2021/5913, Tarih: 24.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2019/8875 E.  ,  2021/5913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-TCK'nın 158/1-f-son, 62/1, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-TCK'nun 204/1, 62/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Garanti Bankası ... şubesinde çek hesabı sahibi olan müşteki ...'in çek karnesi bilgileri kullanılarak suça konu 30/07/2009 keşide tarihli 7.750 TL bedelli çekin ... tarafından bankaya ibrazında tamamen sahte olarak basıldığının anlaşıldığı, suça konu çekteki 2. ciranta... İnşaat Turizm San. Tic. Ltd. Şti. kaşesi üzerindeki imza ile 5.ciranta olarak gösterilen “..., ...” ibareli yazıların sanığın eli ürünü olduğu, sanığın sahte çeki kısmen düzenleyip kullanmak suretiyle haksız menfaat temin ettiği, bu suretle atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı, bilirkişi raporu, ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamından atılı suçların sübut bulduğuna yönelik mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 24/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6572, Karar No: 2012/15512, Tarih: 12.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/6572 E.  ,  2012/15512 K.**

**"İçtihat Metni"**

6831 sayılı Orman Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanık ...'ın, anılan Kanunun 91/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 50, 52, 62. maddeleri gereğince 1.580,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, Göle Sulh Ceza Mahkemesinin 09/06/2009 tarihli ve 2003/123 esas, 2009/313 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 21/11/2011 tarih ve 59058 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınının 31.01.2012 tarih ve 2011/399048 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

1-Sanık kayden 01/01/1986 doğumlu olması, mahkemesince de suç tarihinin 08/06/2003 olarak kabul edilmesi karşısında, suç tarihinde 18 yaşını ikmal etmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 31/3 maddesi gereğince indirim yapılmamasında,

2-Doğrudan verilen adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının toplanmasında, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden Göle Sulh Ceza Mahkemesinin 09/06/2009 tarihli ve 2003/123 esas, 2009/313 karar sayılı kararının Ceza Mahkemesi Kanununun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA,

Bozma kapsamı ve mahkemenin takdiri gözetilerek,

Sanık ...'ın 5728 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanunun 91/1 maddesi uyarınca 3 ay hapis ve 5 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, suç tarihinde sanığın 18 yaşından küçük olduğu anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nin 31/3 maddesi uyarınca cezasından 1/2 oranında indirimle 1 ay 15 ... hapis ve 2 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 62. maddesi uyarınca1/6 oranında indirimle sanığın 37 ... hapis ve 1 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın ekonomik durumu gözetilerek TCK'nin 50. maddesi uyarınca sanığa verilen 37 ... kısa süreli hapis cezası ile 1 ... karşılığı adli para cezasının takdiren 20,00 Türk Lirasından hesaplanarak 740,00 Türk Lirası adli para cezası ve 20,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6823, Karar No: 2016/2931, Tarih: 29.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/6823 E.  ,  2016/2931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-) ...... Jandarma Kriminal Uzmanlık raporunda suça konu çek üzerinde bulunan orjinal yazı ve rakamların silinerek yerine yeni yazı ve rakamların yazılması suretiyle sahtecilik yapıldığının tespit edilmesi ve anılan raporda çekin iğfal kabiliyeti ile ilgili bir değerlendirme yapılmamış olması karşısında, sahtecilik suçlarında, suçun maddi öğesi olan aldatıcılık yeteneğinin takdirinin mahkemeye ait olduğu da gözetilerek suça konu çek getirilerek duruşmada incelenmeden, özellikleri tutanağa geçirilip yapılan sahteciliğin, aldatma yeteneğinin nasıl oluştuğu gerekçeli kararda tartışılmadan ve denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı,

2-) Kabul ve uygulamaya göre ise;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.