muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3975, Karar No: 2020/8567, Tarih: 16.12.2020

Poliçenin tanzim edildiği ve rizikonun gerçekleştiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nun 1435. maddesi ile, sigorta sözleşmesinin kurulması sırasındaki sigortalının doğru bilgi verme (beyan) yükümlülüğü düzenlenmiştir. Sigorta hukukuna ilişkin genel düzenleme mahiyetinde olan bu hüküm, hayat sigortalarında da uygulanmaktadır.

6102 sayılı TTK'nun 1435. maddesinde sigorta ettirenin, sözleşmenin kurulması sırasındaki doğru beyan yükümlülüğünün kapsamı düzenlenmiştir. Gerek TTK'nun 1435. maddesi ve gerekse Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi düzenlemesine göre; sigorta şirketinin sorusu üzerine veya herhangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmenin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlüdür. Sigorta sözleşmesinin kurulması sırasındaki beyan yükümlülüğüne uymamanın sonuçları ise, aynı kanunun 1439/2. maddesinde belirlenmiştir.

Dosya kapsamına göre, 14.11.2014 tarihli tarımsal kredi grup hayat sigorta sözleşmesinde, davacılar murisine ayrıca bilgi formu verilmediği, herhangi bir hastalığının olup olmadığının sorulmadığı, bu hususta beyanının alınmadığı anlaşılmaktadır. Ancak sigorta sözleşmesinin 10. maddesinde kanser hastalığının teminat dışı olduğu, sigorta sözleşmesi öncesinden bu hastalığı bulunanlar ya da kanser şüphesi ile herhangi bir tetkik yaptıranlar veya bir tetkik sonrası kanser şüphesi bulgusu olan kişilerin sigorta kapsamına alınmayacağının belirtildiği, sözleşmenin ''okudum, anladım ve teslim aldım'' denilerek davacılar murisi tarafından imzalandığı görülmüştür.

Somut olayda; davacılar murisi Asım Taşdemir'e Ardahan Devlet Hastanesi'nde çekilen 12.11.2014 tarihli USG raporunda, mide duvarında kalınlık bulunduğu ve endoskopi önerildiği belirtilmiş; ancak raporda herhangi bir kanser şüphesi bulgusu yada kanser şüphesine yer verilmemiştir. Aynı hastahanede 14.11.2014 tarihinde saat 10.00'da, Asım Taşdemir'e endoskopi yapılmış, ülsevejetan kitleye rastlanmış, malignite (kanser) şüphesi olduğu belirtilmiş; kesin tanı ise İstanbul Lütfi Kırdar Eğitim ve Araştırma Hastahanesi'nde 02.12.2014 tarihinde konulmuştur. Kredi sözleşmesi ve hayat sigorta sözleşmesinin imzalandığı tarihte davacılar murisine kesin tanı konulmadığı gibi, kanser şüphesinin tanımlandığı tarih ile sigorta sözleşmesinin tarihi aynı olup; her ne kadar kanser şüphesinin oluştuğu saatin 10.00 olduğu anlaşılmakta ise de, sigorta sözleşmesinde saat belirtilmemiştir. Poliçe aksi kararlaştırılmadıkça sigortanın poliçede başlama ve sona erme tarihleri olarak yazılan günlerde, sigorta teminatının öğleyin saat 12'de başlayacağı ve öğleyin saat 12'de sona ereceği kabul edilmiştir. Bu itibarla; poliçe tanziminden 2 saat önce konulan tanı ile ölüme etki edecek nitelik taşıyan önceki kronik hastalıkların, riskin kapsamı konusunda değerlendirme yapma hakkı bulunan sigortacıya bildirilmesi gerektiği açıktır.

TTK'nun 1439/2. maddesinde, sigortalının kasten ya da ihmali ile beyan yükümlülüğüne uymaması hallerinin, sigortacının tazminat sorumluluğunun son bulması, tazminattan indirim yapılması, proporsiyon hesabı ile tazminatın belirlenmesi şeklinde üç ayrı sonucu olduğu kabul edilmiştir. Sigortalının poliçeden önceki rahatsızlıklarını bildirmediği ve bu bildirmeme halinin kast derecesinde olduğu; bildirilmeyen hastalıkların sadece ölüme etki eden faktör olup doğrudan ölüm nedeni olmadığı (bağlantının bulunmadığı) durumda, ödenen prim ile ödenmesi gereken prim arasındaki orana göre (proporsiyon hesabıyla) tazminatın belirlenmesi, TTK'nun 1439/2. maddesi gereğidir.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında mahkemece; davacı murisinin, sigortacı için önemli sayılabilecek bir hususu bildirme yükümlülüğünü ihlali nedeniyle, TTK'nun 1439/2. maddesinin son cümlesindeki proporsiyon hesabıyla tazminatın belirlenmesi şartları da dikkate alınarak bu

hususun hükümde tartışılması, gerekli araştırmanın yapılması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı biçimde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında mahkemece; davacı murisinin, sigortacı için önemli sayılabilecek bir hususu bildirme yükümlülüğünü ihlali nedeniyle, TTK'nun 1439/2. maddesinin son cümlesindeki proporsiyon hesabıyla tazminatın belirlenmesi şartları da dikkate alınarak bu

hususun hükümde tartışılması, gerekli araştırmanın yapılması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı biçimde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazının reddine, davalı ... Hayat Emeklilik A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ilk derece mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 4,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...Ş'den ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Hayat Emeklilik A.Ş'ye geri verilmesine, 16/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7781, Karar No: 2013/11286, Tarih: 23.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/7781 E.  ,  2013/11286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Davacı, aksi Kurum işleminin iptalini, 01.04.2008 tarihinden itibaren tam yaşlılık aylığı bağlanmasını, eksik ödenen aylıkların da yasal faiziyle ödenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyarak ilâmında belirtildiği şekilde, bir kısım istemler yönünden konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına, bir kısım istemin ise kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1846, Karar No: 2008/2036, Tarih: 05.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1846 E.  ,  2008/2036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 21.06.2007

Nosu : 369- 124

- K A R A R -

Uyuşmazlık baba ve oğul arasındaki borç ilişkisinden kaynaklanmakta olup, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 05.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21829, Karar No: 2022/17616, Tarih: 19.12.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/21829 E.  ,  2022/17616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 01/07/2020

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını arttırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, Bölge Adliye mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 01/07/2020 tarihli ve 2017/134 Esas, 2017/113 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz isteminin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 19/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1998, Karar No: 2017/7543, Tarih: 10.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/1998 E.  ,  2017/7543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve dahili davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili 07.08.2012 tarihli dilekçesinde; ... Belediyesi ... mahallesi kadastro paftasında ... 1 Devlet ormanı olarak geçen 1344, 1345 ve 1346 nolu parsellerin kuzey ve batı bitişiğinde olan ve ekte sundukları krokide (E1) ile gösterilen orman vasfındaki taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanuna göre yapılan uygulama sonucu orman sayıldığı ancak 1952 yılında mera tefrik komisyonu kararı ile orman sayılmayarak kesinleştiğini, 1986 yılında yapılan 3116 sayılı Kanun uygulamasında orman sınırı aplike edildiğini, taşınmazın mülkiyetinin 775 sayılı Kanun ve 2805 sayılı Kanun gereğince bedelsiz olarak belediyeye intikalinin tespiti ve taşınmazın orman vasfı dışına çıkarılmasını ve belediyeye bedelsiz olarak devrinin gerektiği iddiası ile dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne, 16.12.2002 tarihli fen bilirkişi raporunda kırmızı ile boyalı 26551,26 m2 yüzölçümlü taşınmazın mülkiyetinin belediyeye ait olduğunun tespitine bu kısım yönünden orman sınırlanmasının iptaline ve şerhin silinmesine itirazı kabil olmak üzere hakem sıfatı ile karar verilmiş hüküm davalı Hazine ve dahili davalı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 1948 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılmış orman kadastrosu, 1964 yılında yapılmış arazi kadastrosu ve 22/04/1987- 22/10/1987 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen herhangi bir sebeple sınırlama dışı kalmış ormanların kadastrosu ile bu ormanlarla evvelce sınırlaması yapılmış ormanların tümünde 6831 sayılı Orman Kanununun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B maddesi uygulama çalışmaları bulunmaktadır.

Mahkemece hakem sıfatıyla verilen karar usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir. Şöyleki; 3533 sayılı Kanunun 4. maddesi: ''Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir'', hükmüne amir olup taşınmazların aynına ilişkin davaların hakem sıfatıyla görülemeyecekleri açıkça düzenlemiştir.

Somut olayda ... tarafından asliye hukuk mahkemesinde hakem sıfatıyla açtığı davada, dava konusu yaptıkları taşınmazın maki tefrik komisyonu kararının kapsamında kaldığı bu nedenle 775 sayılı Kanun ve 2981 sayılı Kanun gereğince orman sayılamayacağından bahisle bedelsiz olarak belediyeye intikalinin tespiti ve taşınmazın orman vasfı dışına çıkarılmasını ve belediyeye bedelsiz olarak devrini talep etmiş olup mülkiyete ilişkin bu talebin hakem sıfatıyla çözümlenmesi ve itiraza tabi tutulması da usul ve kanuna aykırı olmuştur. Bu nedenle davaya asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekmekte olup bu durumun mahkemece resen gözönüne alınması zorunludur. Ayrıca, mahkemece hükme dayanak tutulan 01.04.2003 tarihli inşaat bilirkişi raporunda açıklanan 20.7.1966 tarihinde yürürlüğe giren 775 sayılı Gecekondu Kanununun "Belediyelere Arsa Sağlanması" başlıklı 3. maddesi, Kanundaki istisna halleri ayrık ve yine Kanunda belirtilen koşulları mevcut olmak kaydı ile Hazinenin özel mülkiyetindeki ve Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazların bedelsiz olarak ilgili belediyelerin mülkiyetine geçeceğini öngörmüştür. Ancak, anılan Kanun hükmü 3.7.2003 tarih 4916 sayılı Kanunun 38. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. Diğer taraftan, 24.12.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5272 sayılı Belediye Kanununun geçici 1. maddesi ile de istisna kuralları getirilerek, bu ayrıcalıklar dışında kalan Hazineye ait taşınmaz malların yasada belirtilen koşulların gerçekleşmesi halinde ilgili belediyelere bedelsiz devredileceğine ilişkin düzenlemenin 5281 sayılı Kanunun, 31.12.2004 tarihi, 25687 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 45/10. maddesi ile 24.12.2004 tarihinde yürürlüğe giren Kanunun 44/7. maddesi hükmü ile yürürlükten kaldırıldığı sözü edilen düzenlemenin ise Anayasa Mahkemesinin 18.1.2005 tarih 2004/118 E. -2005/8 K. sayılı karar ile iptali sonucu yürürlükten kalktığı, sonradan yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanununda ise benzer bir hükme yer verilmediğinden bu husular da ayrıca göz önünde tutularak (Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E:2006/10253- K:2006/12063, T:04.12.2006) karar verilmesi gerekirken hakem sıfatıyla karar verilmesi usul ve Kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine ve dahili davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının temyiz edene iadesine 10/10/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3398, Karar No: 2011/4996, Tarih: 16.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/3398 E.  ,  2011/4996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/1-2, 52/4, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 17.00 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki otomobille, polis ekiplerinin takibine karşın hızla kaçarak Kurucaşile İlçesi istikametinden Bartın istikametine seyri sırasında .... Köyü'nde yolun sağında ve yol çizgisine yakın yerde yürüyen maktül ...' ye çarpmasıyla ölümüne neden olduğu olayda; dinlenen tanıkların sanığın aracıyla aşırı hızlı gittiğini söylemeleri, kaza mahallinin yerleşim yeri olması ve öğrenci geçidi levhasına da yakın bir mesafede akşamleyin kazanın gerçekleşmesi gözetildiğinde, olayda bilinçli taksirin unsurlarının oluştuğunun gözetilmemesi temyiz edenin sıfatı nedeniyle bozma konusu yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, isteme uygun olarak hükmün ONANMASINA, 16.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31346, Karar No: 2016/8291, Tarih: 20.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/31346 E.  ,  2016/8291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- CMK'nın 170/3-6. maddesi uyarınca iddianamede "yüklenen suç ve uygulanması gereken kanun maddeleri, mevcut delillerle ilişkilendirilerek yüklenen suçu oluşturan olaylar'" gösterilecek, aynı Kanunun 225. maddesine göre de hüküm, ancak iddianamede ve yerine geçen görevsizlik kararında unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilecektir. İddianame ve yerine geçen görevsizlik kararında, sanığa isnat edilen ve suç sayılan maddi fiilleri, yerini, zamanını açıkça göstermeli, hukuki nitelendirmesi yapılan fiilin, kanunda karşılığı olan suç ve cezası hakkında bilgi içermelidir. İsnat edilen suçun dayanağı olan maddi olaylar hakkında savunmasını yapabilecek şekilde sanığın bilgilendirilmemesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6/3-a maddesinin ihlaline de yol açar.

Yargılamaya konu somut olayda; sanıklar Ali Çarkçıgil ve Tevfik Töre'ye yüklenen ve suç olduğu kabul edilen tehdit eyleminin ne olduğunu açıklamayıp, sadece sevk maddesini gösteren iddianamenin ve yerine geçen görevsizlik kararının, kanuna uygun dava açan belge sayılamayacağı gözetilmeden, yargılamaya devam edilip hükümler kurularak Anayasanın 90, AİHS'nin adil yargılanmayı düzenleyen 6. ve CMK'nın 225. maddelerine aykırı davranılması, açılmış bir kamu davası bulunmaması karşısında, iddianame ve yerine geçen görevsizlik kararındaki eylem ile bağlılık kuralı dikkate alınmayıp, dava açılmayan tehdit suçundan hükümlülük kararı verilerek, CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

2- Katılan, tanıklar ... ve ...'ın aşamalardaki anlatımlarında, kendi içlerinde ve birbiri arasında çelişki bulunması karşısında, bu çelişkilerin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp, hakaret ve tehdit kabul edilen sözlerin neler olduğu ayrıntılı şekilde gösterilip, konut dokunulmazlığının ihlali sırasında evde kimlerin bulunduğu saptanıp, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabule göre,

3- Kabule göre,

a- CMK'nın 231. maddesinin 6/c maddesinde belirtilen zarar kavramının somut (maddi) zarara ilişkin olup, manevi zararı kapsamadığı, yargılamaya konu tehdit, hakaret ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarında maddi zarar bulunmaması karşısında, bir daha suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluştuğundan bahisle cezası ertelenen sabıkasız sanık ... hakkında, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda bir değerlendirme yapılmadan "katılanın uğradığı zararı tamamen gidermediği ve şartları oluşmadığı" biçimindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b- Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından gerçekleştirilmesi karşısında, sanıkların eylemine TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c- Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının, kapsam ve içerik itibariyle infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceği,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafii, sanıklar Ali Çarkçıgil ve ...'nin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8428, Karar No: 2018/7783, Tarih: 26.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/8428 E.  ,  2018/7783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit, zincirleme şekilde tehdit, kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma,

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında müştekiler Halime ve Leyla'ya yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma; yapılan duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında müşteki Melek'e yönelik kasten yaralama, zincirleme şekilde tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, müştekiler Halime ve Leyla'ya yönelik zincirleme şekilde tehdit suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanığın olay günü kızı olan müşteki Melek'in ellerini ve ayaklarını bağladıktan sonra elindeki bıçakla tehdit ederek sopa ile yaraladığı, bu sırada bıçak göstererek "seni öldürürüm" diye tehdit ettiği, ayırmaya çalışan eşi olan müşteki Halime'ye odunla vurduğu, diğer kızı müşteki Leyla'ya ise tokat attığı, müştekilerin soruşturma aşamasındaki tutarlı beyanları, alınan doktor raporları, sanığın çelişkili savunmaları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmasına göre;

Müşteki Melek'e yönelik olay sırasındaki tehdit eylemi ile müştekide meydana gelen yaralanmanın niteliği göz önüne alındığında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun tehdit ve cebir unsuru içinde kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde ayrıca tehdit ve kasten yaralama suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulması,

Olaydan önce meydana geldiği iddia edilen müştekilere yönelik zincirleme şekilde tehdit suçundan, iddianamede anlatılan tehdit suçunun zaman ve mekan belirtilmeden soyut bir şekilde ifade edildiğinde dikkate alındığında, sanığın cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9842, Karar No: 2014/14799, Tarih: 07.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/9842 E.  ,  2014/14799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ücret alacağı ile izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ...Deri San. Ve Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, izin ücreti ve ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dairemiz bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama sonucunda davalı ... yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı şirket yönünden davanın kısmen kabulü ile kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ücreti ve ücret alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Davada reddedilen kısmın takdiri indirimden kaynaklanması karşısında davalı lehine vekalet ücreti hükmedilmesi hatalı ise de, bu husus davacı temyizi olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Davanın kabul edilen miktarı 7.802,26 TL olup, davacı lehine bu miktar üzerinden 936,99 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 1.500 TL vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma nedeni ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 Sayılı HMK’nun geçici 3/1 maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F)Sonuç:

Hüküm fıkrasının 7 numaralı bendindeki “1.500 " rakamının çıkarılıp yerine “936,99 " rakamının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 07.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.