muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/471, Karar No: 2016/7518, Tarih: 29.04.2016

3-11/03/2014 tarihli olay nedeniyle sanık ...'nün TCK'nın 79/1b-2a-3,39/2-c,43/2, maddeleri uyarınca,

Sanıklar ..., ..., Ergün Kargın, ..., ..., ..., ... ve ...'in TCK'nın 79/1b-2a-3, 43/2, maddeleri uyarınca cezalandırılmaları gerektiğinin gözetilmemesi,

İsabetsizliklerin BOZULMASINA;

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'un mahkumiyetlerine ilişkin hükümlerin incelenmesine gelince;

Olası kast, TCK’nın 21. maddesinin 2. fıkrasında; “Kişinin, suçun kanunî tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi hâli” biçiminde tanımlanmış, fıkra gerekçesinde ise; “Olası kast durumunda suçun kanuni tanımında yer alan unsurlardan birinin somut olayda gerçekleşebileceği öngörülmesine rağmen, kişi fiili işlemektedir. Diğer bir deyişle, fail unsurların meydana gelmesini kabullenmektedir.” şeklinde, olası kastın uygulanma şartları belirtilmiştir. Öğretide de, olası kast, suçun kanuni tanımındaki objektif unsurların gerçekleşebileceği, ciddi bir şekilde mümkün görülmesine rağmen, fiilin işlenmesi suretiyle tipikliğin gerçekleşmesi şeklinde tanımlanmıştır. (Koca/Üzülmez; Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler; 4. Baskı; sh. 152.)

Fail, hareketinden doğacak sonuçları bilerek ve isteyerek hareket etmişse kast gerçekleşmiştir. Buna karşılık, fail belli bir sonucu gerçekleştirmek üzere hareket ederken, bunun yanında başka sonuçların meydana gelmesini de göze almış ve bu sonuçlar da gerçekleşmişse, failin bu sonuçlar açısından da kasten hareket ettiği kabul olunur. Çünkü fail, asıl kastettiğinden başka, hareketinden doğacak diğer sonuçları tahmin ettiği veya öngördüğü halde hareketini devam ettirmiştir. Dolaylı kast olarak adlandırılan bu kast türüne, belirli olmayan kast, gayrimuayyen kast,

olursa olsun kastı veya dolus eventualis de denilmektedir. (Nur Centel, Türk Ceza Hukukuna Giriş, 2.Bası, s.349, Artuk-Gökcen-Yenidünya, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Cilt 1, s.597 vd.), (Ayhan Önder, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Cilt.2, s. 293 vd, Uğur Alacakaptan, Suçun Unsurları, s.139 vd., Timur Demirbaş, Ceza Hukuku Genel Hükümler, s.312 vd.)

İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksir, 5237 sayılı TCK’nın 22/2. maddesinde “dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesi” şeklinde tanımlanmış olup, 5237 sayılı TCK’da, , 765 sayılı TCK’da yer verilen, “tedbirsizlik”, “dikkatsizlik”, “meslek ve sanatta acemilik”, “nizamat, evamir ve talimata riayetsizlik”, “kayıtsızlık veya tedbirsizlik”, “hataen ve kayıtsızlıkla”, “müsamaha ve dikkatsizlik” şeklindeki taksir kalıplarına ilgili suç tiplerinde yer verilmemiş, ancak gerek öğretide, gerekse uygulamada, bu taksir kalıplarına yer verilmemiş olmanın, bir eksiklik veya farklılık oluşturmayacağı kabul edilmektedir.

Toplumsal yaşamda belli faaliyetlerde bulunan kimselerin başkalarına zarar vermemek için bir takım önlemler alması ve bazı davranış kurallarına uyma zorunlulukları bulunmaktadır. Bu kurallar toplum olarak yaşama zorunluluğundan doğabileceği gibi, Devletin müdahalesiyle de ortaya çıkabilmektedir. Taksirli suç bu kuralların ihlal edilmesi sonucu belirir, fail tedbirli ve öngörülü davranmamış olduğu için cezalandırılır. Bu bakımdan sorumluluğun nedeni, öngörebilme imkân ve ödevinin varlığına rağmen sonuca iradi bir hareketle neden olmaktan kaynaklanmaktadır.

Öğretide ve yargı kararlarında taksirin unsurları,

a) Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

b) Hareketin iradiliği,

c) Neticenin iradi olmaması,

d) Hareketle netice arasında nedensellik bağının bulunması,

e) Neticenin öngörülebilmesi, ancak bu neticenin fail tarafından öngörülmemesi,

Şeklinde belirtilmiştir.

Bilinçli taksir kavramı mülga 765 sayılı TCK’nın 45. maddesine 8.1.2003 tarihli ve 4758 sayılı Kanun ile eklenen son fıkra ile hukukumuza girmiş olup, anılan fıkrada, “Failin öngördüğü neticeyi istememesine rağmen neticenin meydana gelmesi halinde bilinçli taksir vardır; bu halde ceza arttırılır.” hükmüne yer verilmiş, aynı hüküm, 5237 sayılı TCK’nın 22. maddenin 3. fıkrasında da korunmuştur.

Taksirden söz edilebilmesi için neticenin öngörülebilir olması gerekli ve yeterli olmasına karşılık, bilinçli taksir halinde failin somut olayda ayrıca bu neticeyi öngörmüş olması da gereklidir.

Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü halde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü halde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlike hali, bunu öngörmemiş olan kimsenin tehlike hali ile bir tutulamaz; neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun, bu neticeyi meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.

Bilinçli taksirde netice somut olarak öngörüldüğü halde, istenmemiştir.

Bilinçli taksiri, taksirden ayıran özellik, bilinçli taksirde istenmeyen netice fiilen öngörülürken, taksirde öngörülmemektedir.

Yasada, taksirin bir türü olarak düzenlenmiş bulunan bilinçli taksir esas itibariyle olası kastın sınırlarını daraltıcı bir işlev görmektedir. Bu nedenle, olası kastın anlamı ve sınırları belirlenmeden, bilinçli taksirin kapsamının tayini mümkün değildir.

Olası kast ve bilinçli taksir öngörme unsuru itibariye örtüşmesine rağmen, isteme unsuru bakımından ayrılmaktadır.

Olası kastı bilinçli taksirden ayıran özellik, mümkün ya da muhtemel olarak öngörülen neticenin kabullenilmesi, failin öngördüğü tipik neticenin meydana gelmeyeceğine yönelik bir güveni olmadan hareket etmesidir. Başka bir anlatımla, fail öyle ya da böyle herhalde hareketi gerçekleştirirdim diyorsa olası kast, neticenin gerçekleşeceğini bilseydim hareketi gerçekleştirmezdim, diyorsa bilinçli taksir söz konusudur.

Olası kastı bilinçli taksirden ayıran özellik, mümkün ya da muhtemel olarak öngörülen neticenin kabullenilmesi, failin öngördüğü tipik neticenin meydana gelmeyeceğine yönelik bir güveni olmadan hareket etmesidir. Başka bir anlatımla, fail öyle ya da böyle herhalde hareketi gerçekleştirirdim diyorsa olası kast, neticenin gerçekleşeceğini bilseydim hareketi gerçekleştirmezdim, diyorsa bilinçli taksir söz konusudur.

Bu açıklamalar ışığında 11.03.2014 tarihli son olaya konu fiber tekneye gece saat 21:00 sıralarında doğal koydan bindirilen 18 göçmen'in sanık ...'ın idaresinde, .... adalarına gitmek üzere kıyıdan uzaklaştığı, bir süre bu şekilde ilerleyen teknenin arıza üzerine durduğu, sanık ...'ın arızayı gidermek için uğraştığı sırada, yük kapasitesi ve hava durumunun da etkisiyle teknenin alabora olması neticesi 5 göçmenin boğularak öldüğü, tekneye müdahale eden Sahil Güvenlik Komutanlığı görevlilerince, “olaya konu 5-6 metre boylarındaki kırmızı bordalı fiber teknenin istiap haddinin maksimum 5-6 kişi olduğu, teknede can simidi ve göçmenlerin üzerinde ise can yeleği bulunmadığı, aşırı yüklemeden dolayı borda yükseklik seviyesinin büyük oranda alçalmış olduğu ve deniz seviyesine ciddi güvenlik riski oluşturacak şekilde yaklaşmış olduğu, teknenin istifleme dengesizliğinden dolayı iskele tarafa 10 derece meyilli olduğu ve bu durumun da tekne güvenliğine ciddi risk teşkil ettiğinin görüldüğü, tekneye yaklaşıldığı sırada teknenin alabora olduğu, 12.03.2014 tarihinde saat 03:30 sıralarında icra edilen arama kurtarma faaliyetleri çerçevesinde teknenin denizde dik biçimde suya %90 oranında gömülmüş olduğu, baş kısmının deniz yüzeyi üzerinde olduğunun görüldüğü, teknenin 5-6 metre boyunda fiber bir tekne olduğunun ve teknenin zamanla suya gömülerek battığının” tespit edildiği, Meteoroloji Müdürlüğünün cevabi yazısında ise olaya konu teknenin yakalandığı zaman diliminde havanın parçalı bulutlu, rüzgarın akşam saatlerinde kuzeybatı yönünden hızını arttırarak kuvvetli esmeye başladığı, zaman zaman fırtınanın 8 kuvvetinde, sabah saatlerinde ise 9 kuvvetinde estiği, deniz dalga yüksekliğinin zaman zaman 2,5 metreye kadar çıktığının bildirildiği, bu veriler ve tespitler karşısında, tekne ölçülerine göre taşıma kapasitesinin oldukça üstündeki sayıda göçmen grubunu, herhangi bir güvenlik önlemi alınmaksızın ve uygun olmayan hava koşullarında, doğal bir koydan, gece karanlığında arıza veren ve yeterli donanıma sahip olmayan bir tekneyle kaçırırken, ikisi (TCK'nın 82/1-e maddesi kapsamında) bebek olmak üzere toplam 5 kişinin ölümüne sebebiyet veren sanıklar ..., ..., ... ve ...'un olası kastla hareket ettikleri gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülmesi nedeniyle BOZULMASINA, bu suç yönünden verilecek hükümde, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin ceza miktarı itibariyle gözetilmesine;

4) 11.03.2014 tarihli olay neticesi ölenlere ait olan ve adli emanetin 2014/628 sırasında kayıtlı ilgili ülkeye ait pasaportların, belgeyi veren devletin varsa temsilciliğine, yoksa ilgili ülkeye iletilmek üzere Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü'ne teslimine, bunun da mümkün olmaması halinde dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken sahiplerinin öldüğü gözetilmeksizin karar kesinleştiğinde pasaportların sahiplerine iadesine karar verilmesi,

5) Haklarında hükmedilen cezaların TCK'nın 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilen sanıklar ..., ..., ... ve ...'in adli sicil kayıtlarındaki hangi ilamların tekerrüre esas kabul edildiğinin hükümde gösterilmemesi, ayrıca adli sicil kayıtlarındaki ilamları kasıtlı suçlara ilişkin olduğu ve taksirle öldürme suçu yönünden tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeksizin, taksirle öldürme suçundan da mahkumiyetlerine hükmedilen sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinden hangilerinin mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirileceği hükümde açıkça belirtilmeyerek infazda tereddüde neden olunması,

6) Sanıklardan ...'ın isminin hüküm fıkrasının “I-1” ve “J-1” bentlerinde “Ferhat” şeklinde, sanık ...'ın isminin hüküm fıkrasının “H-1” bendinde “Ergün” şeklinde ve sanık ...'ün soy isminin hüküm fıkrasının “H-1” bendinde “GÜL” şeklinde yanlış yazılması,

Kabule göre de;

Birden fazla olaya iştirak eden ve haklarında düzenlenen iddianamede iştirak ettikleri her bir olayla ilgili ayrı ayrı cezalandırılmaları talep edilen sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nün atılı

göçmen kaçakçılığı eylemlerini aynı suç işleme kararının icrası kapsamında farklı zamanlarda birden fazla işlemiş olmaları nedeniyle zincirleme suç hükümleri uygulanarak tayin olunan cezada arttırım yapılırken uygulama maddesinin TCK'nın 43/1. maddesi yerine “43/2” şeklinde yanlış gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafileri, sanıklar ..., ... ve ... ile mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, CMK'nın 326/son maddesi gereğince taksirle öldürme suçundan hükmolunan ceza miktarı yönünden sanıklar ..., ..., ... ve ...'un kazanılmış haklarının gözetilmesine, suç vasıfları ve cezaların miktarı ile kaçma şüpheleri de dikkate alınarak tahliye taleplerinin reddiyle tutukluluk hallerinin devamına, 29.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

29/04/2016 tarihinde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı .... 'ın huzurunda, sanıklar müdafileri ve katılan vekillerinin yokluklarında 29/04/2016 tarihinde verilen karar usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2017/17367, Karar No: 2018/10884, Tarih: 07.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/17367 E.  ,  2018/10884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlerine

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk ...'in suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; suça sürüklenen çocuğun hastalığının TCK'nin 32 maddesinin kapsamında olmadığına dair Adli Tıp Kurumu Hatay Şube Müdürlüğünce 26.09.2012 tarihinde tek hekim tarafından düzenlenen rapor hükme esas alınmak suretiyle, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre;

2- 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e maddeleri gereği 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden 87/1-c maddesi gereği 1 kat artırım yapılarak 2 yıl 12 ay hapis cezası belirlendikten sonra 87/1-c-son maddesi gereği cezanın 5 yıla çıkarılması gerekirken, doğrudan 5 yıl hapis cezası tayin edilmesi,

3- 5237 sayılı TCK'nin 51/1. maddesi uyarınca fiili işledikleri sırada 18 yaşından küçük olan ve adli sicil kaydı bulunmayan suça sürüklenen çocuklar hakkında, erteleme hükümlerinin uygulanmasında ceza üst sınırının 3 yıl olması karşısında, yalnızca cezanın miktarı gerekçe gösterilerek, 3 yıldan az hapis cezası ile cezalandırılan suça sürüklenen çocuklar hakkında yasal olmayan gerekçe ile TCK'nin 51. maddesi gereğince erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17133, Karar No: 2014/3295, Tarih: 20.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/17133 E.  ,  2014/3295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafça müvekkili aleyhine başlatılan icra takibine konu iki adet çekin davacı şirketi yetkililerinin imzasını taşımadığını, bu çeklerin boş olarak çalındığını ve sahte imzalarla değişik kişilere ciro ile devredildiği ve takip alacaklısı davalının eline de bu şekilde geçtiğini, davalının gerekli araştırmayı yapmadan çekleri iktisap edip takibe koyduğunu belirterek müvekkilinin bu çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile dava dışı ... arasında genel faktoring sözleşmesi imzalandığını ve bu sözleşme kapsamında davaya konu olan çeklerin faturalar ile birlikte kendilerine tebliğ edildiğini, müvekkilinin iyi niyetli ve meşru hamil olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, cevap ve toplanan deliller doğrultusunda takibe konu yapılan iki adet çekte keşideci olarak görülen davacı şirket yetkilileri ... ve ...'in imzalarının çekteki imzalardan farklı olduğunun alınan raporla anlaşıldığı, her ne kadar davalı ... şirketi çekin dava dışı kişi tarafından düzenlenen faturalar ile birlikte kendilerine temlik edildiğini belirtmiş ise de imza itirazının herkese karşı ileri sürülebilecek mutlak bir defi olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespitine, tazminat talebinin ise reddine karar verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11205, Karar No: 2021/48, Tarih: 18.01.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/11205 E.  ,  2021/48 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nun 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderilmeden önce 18.11.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat etmiş olup vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunduğundan, yerel mahkemece (İtiraz Hakem Heyeti'nce) davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE; 18/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2896, Karar No: 2014/1318, Tarih: 10.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/2896 E.  ,  2014/1318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3395, Karar No: 2018/9687, Tarih: 17.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/3395 E.  ,  2018/9687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile davalı ... tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu arsa niteliğindeki taşınmazın yüzölçümünün11.585,70 m², hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal alınan taşınmazın ise; 623 m² gibi dava konusu taşınmaza göre küçük yüzölçümlü olması nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu

taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 27.01.2009 tarihinden karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiği halde faize hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile davalı ...'ın temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı ...'tan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.