muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7171, Karar No: 2016/41, Tarih: 20.01.2016

İddiaya, savunmalara ve toplanıp karar yerinde gösterilen yeterli kanıtlara göre belirtilen suçların sanıklar tarafından işlendiği,

Soruşturma aşamalarında ileri sürülen iddia, itiraz ve savunmaların incelenip tartışıldığı ve kanıtlara uygun olarak değerlendirildiği,

Yasal ve takdiri artırıcı ve indirici nedenlerin gözetildiği,

Duruşma sonunda oluşan vicdani kanı ve uygulama maddeleri uyarınca, cezaların doğru olarak belirlendiği,

Ancak;

Sanıkların, hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b- c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildiği takdirde, kendi altsoyları üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluklarının sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar A.. G.., K.. Ç.. ve M.. A.. savunmanlarının temyiz dilekçelerinde, sanık S.. Ü.. savunmanının duruşmada ve temyiz dilekçesinde ileri sürdükleri itiraz ve savunmaları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle kısmen isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerlerine, "Sanığın, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1. maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamasına” cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA ilişkin oybirliğiyle alınan karar 20.01.2016 gününde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı katıldığı oturumda, sanık savunmanının yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/13461, Karar No: 2014/10155, Tarih: 22.09.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/13461 E.  ,  2014/10155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2013

NUMARASI : 2012/1057-2013/757

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kısa kararda “M. Mahallesi İ Caddesi No:90/A Merkez/D. adresindeki kiraya konu işyerinden davalı S.. D..'ın TAHLİYESİNE,” karar verildiği halde, gerekçeli kararda “Kiraya konu olan Mehmetçik Mahallesi İncilipınar Caddesi No:90/A Merkez/DENİZLİ adresindeki işyerinden, davalı S.. D..'ın ve ihbar olunan-davalı M.. K..'ın TAHLİYELERİNE ” karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

HMK.nun 298/2 maddesi ve 10.04.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek H.U.M.K.nın 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18101, Karar No: 2014/19187, Tarih: 21.10.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/18101 E.  ,  2014/19187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına davacı vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde yerel mahkemenin Yargıtay bozma ilamı sonrasında yaptığı yargılama sonucu verdiği kararın yeniden hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedenleri bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ve yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7131, Karar No: 2014/5859, Tarih: 30.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7131 E.  ,  2014/5859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince,

Sanığın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğinden 14.01.2013 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sanığın gerçekten ölüp ölmediği mahallinde araştırılarak 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24691, Karar No: 2015/7127, Tarih: 06.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/24691 E.  ,  2015/7127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gevaş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2011

NUMARASI : 2010/198-2011/70

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1)Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü olması ve değer farklarının birbirine yakın olan emsallerin değerlendirmeye alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 12.544,00 m², somut emsal olarak alınan taşınmaz 2.855,42 m2 dir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerinin 8,00 TL/m2, değerlendirmeye esas alınan emsal taşınmazın ise 25,00 TL/m2 olduğu belirtilmesine karşın ve emsal taşınmaz,dava konusu taşınmazdan 3 kat daha değerli olduğu halde dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan % 70 oranında daha az değerli olduğunu kabul eden ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzçölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmzın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden

sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Davalı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2)Davalı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 07.03.2011 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1283, Karar No: 2009/3818, Tarih: 09.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/1283 E.  ,  2009/3818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalı ... oğlu ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 70 parsel sayılı 8156,06 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... oğlu ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ile, Davacı ... oğlu ... taşınmazın kendisine ait olduğunu, tespit tutanağında baba isminin ... olduğu halde ... olarak yazıldığını, baba isminin ... olarak düzeltilmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile (A) ile gösterilen 4047,86 m2 kısmının tespit gibi ... oğlu ... adına, (B) ile gösterilen 4108,20 m2 kısmının orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve ... oğlu ... tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince yapılan orman kadastro ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada kısmen orman sayılan kısmen orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 09/03/2009 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/2939, Karar No: 2010/9217, Tarih: 27.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2939 E.  ,  2010/9217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/10/2008 tarih ve 2008/453-2008/773 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirketin davalının temizlik hizmetlerini üstlenmiş olduğunu, sözleşme süresince müvekkil şirkete bağlı olarak davalı da çalışan ... isimli işçinin, ihaleyi alan yeni firmada devam etmeyerek işten ayrıldığını, anılan işçinin açmış olduğu dava sonunda müvekkilince 2.063,00 YTL fazla çalışma ücretinin ödenmesine karar verildiğini, bu miktarın faiz, yargılama gideri , vekalet ücreti, icra masrafı ve icra vekalet ücreti ile birlikte 4.000.000 YTL olarak ödendiğini, bu ödemenin nedeninin davalının sözleşmeye uymaması olduğunu ileri sürerek, şimdilik bu meblağın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ihale makamı olması nedeniyle husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın usul ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre ihale makamı olan davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, hizmet sözleşmesine dayalı tazminat alacağının rücuen davalıdan tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece, davanın yazılı gerekçe ile husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Davacı tarafça dava dilekçesinde taraflar arasındaki sözleşmenin davalı tarafça ihlal edilmiş olduğunun iddia edilmiş olmasına, sözleşmenin eki ve ayrılmaz parçası olan teknik şartnamenin 9.maddesine dayanılmasına, bu bağlamda davacı tarafça husumetin davalı tarafa yöneltilmesinde bir yanlışlık bulunmamasına rağmen mahkemece, yanılgılı değerlendirme ile ihale makamı olan davalı tarafa husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18001, Karar No: 2013/10159, Tarih: 07.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/18001 E.  ,  2013/10159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair .... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.05.2009 gün ve 2008/91 Esas, 2009/210 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Oluşa, kabule ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın aralarındaki duygusal ilişkiyi bitirme niyetinde olan mağdureyi tekrar kendisi ile barışması konusunda ikna etmek gayesiyle evden çağırıp arabasına bindirerek zorla fabrikanın yanındaki kulübeye sokup bir müddet alıkoyduğu olayda, sanığın cinsel amaçla hareket ettiğini gösteren söz veyahut da davranışta bulunduğuna dair dosya kapsamında bir delilin bulunmaması karşısında, sanığa TCK.nın 109/5. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ... tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın aralarındaki duygusal ilişkinin bitmemesi için, kız arkadaşı mağdureyi zorla hürriyetinden yoksun bırakmasında, eylemin cinsel amaçla işlendiğinin açıkça anlaşılması ve TCK.nın 109/5. maddesi hükmünün uygulanabilmesi için kişiye yönelik mutlak surette cinsel nitelikli bir eylemin gerçekleştirilmesinin gerekmemesi karşısında, sayın çoğunluğun, suçun cinsel amaçla işlendiğine ilişkin delil bulunmadığı ve 109/5. madde hükmünün uygulanmaması gerektiği biçimindeki bozma düşüncesine katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/26032, Karar No: 2014/9756, Tarih: 20.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/26032 E.  ,  2014/9756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/93439

MAHKEMESİ : Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2009

NUMARASI : 2009/660 (E) ve 2009/1406 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

Sanığın savunmasında, suça konu faturaların ele geçirildiği işyeri sahibi İ. O.'ın kayınbiraderi olduğunu, İsmail'in kendisine danışarak adına mükellefiyet tesis ettirdiğini, sahte faturaları kendisinin düzenlemediğini, faturaları İsmail'in bastırdığını beyan etmesi ve adı geçen İ. O.ın 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/657 Esas sayılı dosyasında yargılandığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, anılan dava dosyasının akıbeti araştırılarak, dava dosyası celp edilip özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, birleştirme olanağının bulunması halinde davaların birleştirilmesi, aksi takdirde bu davayı ilgilendiren vergi raporlarının ve diğer delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanması, gerektiğinde sahte olduğu belirlenen faturalar üzerinde yazı ve imza incelemesi yaptırılarak kime ait olduğunun saptanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, sanığın savunmasına itibar edilerek eksik araştırma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15532, Karar No: 2019/2221, Tarih: 11.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/15532 E.  ,  2019/2221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, kurumca düzenlenen ödeme emrinin iptali ile kuruma karşı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava dosyası incelendiğinde, davalı ..., ... Belediye Encümeni'nin 22.12.2011 Tarih ve 611 sayılı kararına dayanılarak 5510 sayılı Yasa kapsamında 2011/12 dönemine ilişkin idari para cezası içerikli ödeme emrinin dava dışı ... -...-... adlı kişiler adına düzenlendiği, 16.04.2015 tarihinde ... 'nin eşi ... tebliğ edildiği, davacı tarafından ilgili Encümen kararının iptali için idari yargı yolunda iptal davası açıldığı, ... 2. İdare Mahkemesi tarafından dava konusu işlemin iptaline ilişkin verilen hükmün 21.11.2013 tarihinde kesinleştiği, 24.04.2015 tarihinde ise işbu davanın açıldığı, mahkemece davacının ad ve soyadını içeren ödeme emrinin olmadığı, tebligat alındısında da davacının ad ve soyadının bulunmadığı belirtilmek suretiyle, davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmış ise de, söz konusu hüküm yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

İdari para cezaları ile ilgili 5510 sayılı Yasa 102. maddede (506 sayılı Kanun m.140) özel bir düzenleme getirilmiştir. Buna göre “İdarî para cezaları ilgiliye tebliğ ile tahakkuk eder. Tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ya da Kurumun ilgili hesaplarına yatırılır veya aynı süre içinde Kuruma itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde, idari para cezası kesinleşir.”

2709 sayılı T.C.Anayasası’nın “Temel hak ve hürriyetlerin korunması” başlıklı 40.maddesi uyarınca; “Anayasa ile tanınmış hak ve hürriyetleri ihlal edilen herkes, yetkili makama geciktirilmeden başvurma imkanının sağlanmasını isteme hakkına sahiptir.”

Maddeye 03.10.2001 tarihli 4709 sayılı Kanunun 16.maddesi ile eklenen 2.fıkra uyarınca “devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilerine başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır”.Bu kapsamda Anayasal teminat altına alınmış hak arama özgürlüğünden bahsedebilmek için devletin işlemlerinde, işleme karşı başvuru yollarını ve süresini açıkça, vatandaşında kuşku ve tereddüt uyandırmayacak şekilde göstermesi gerekmektedir.

Bu görevin yerine getirildiğinin kabulü için SGK alacaklarının tahsiline yönelik işlemlerin tamamında ilgiliye, işleme karşı başvurabileceği kanun yolu ve süresinin açıkça belirtilmesi gerekmektedir (HGK, 02.11.2011 tarih, 2011/21-571-680).