muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20100, Karar No: 2014/100, Tarih: 07.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/20100 E.  ,  2014/100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/150584

MAHKEMESİ : Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2012

NUMARASI : 2010/475 (E) ve 2012/282 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

1- Sanık hakkında muayene işleminde sahtecilik suçundan açılan davada, sanığın savunmasında yüklenen suçu kabul etmemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi amacıyla dava konusu 12.02.2009 tarihinde yapılmış görünümlü muayene işleminde yer alan yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılması, araç sahibi şirketten muayene işleminin sanık tarafından yapıldığına ilişkin belgelerin araştırılarak varsa getirtilip incelenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik soruşturma sonucu hüküm kurulması;

Kabule göre de;

2- 5237 sayılı TCK’nun 53/3. maddesi gereğince aynı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması.

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23, Karar No: 2010/1002, Tarih: 04.02.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/23 E.  ,  2010/1002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya arasındaki Gaziantep 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.11.1967 gün 1967/1125 E. 1967/1001 K. sayılı dava dosyasıyla 303 parsel aynı mahkemenin 17.11.1967 gün 1967/1124 E-1967/1000 K sayılı dava dosyasıyla da 296 parsel sayısı taşınmazlar üzerinde davacı lehine irtifak hakkı kurulduğu, ancak dosyadaki aynı parsellerin tapu kayıtlarında söz konusu şerhlerin yer almadığı anlaşılmış olmakla, tapu sicil müdürlüğüne yeniden müzekkere yazılarak varsa irtifak hakkı şerhlerini de içerir 756 ada 296 ve 303 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının temin edilip dosya arasına alındıktan sonra yeniden dosyanın dairemize gönderilmesi için MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.02.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3349, Karar No: 2020/10436, Tarih: 30.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/3349 E.  ,  2020/10436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 39. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddi ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair kararı ile birlikte ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/536 E. - 2019/9 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddi ile ilk derece mahkemesi kaldırılarak, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair yeniden esas hakkında verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu taşınmazın kamulaştırmasına esas alınan kamulaştırma kararınının Tekirdağ İdare Mahkemesinin 2014/263-2015/1054 sayılı kararı ile iptaline ilişkin kararın Danıştay 6. Dairesinin 2016/451-2017/10289 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiğinden, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2170, Karar No: 2018/12305, Tarih: 22.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2170 E.  ,  2018/12305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

TCK’nun 53. maddesinin 4. fıkrası gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık ... hakkında, aynı maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafii ile sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2228, Karar No: 2025/968, Tarih: 12.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/2228 E.  ,  2025/968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2124 E., 2022/2701 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, tehdit

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi red, kısmi onama

1.Sanık ... hakkında kasten yaralama, sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;

ilk derece mahkemesince verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın atılı suçların üst sınırı 10 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren bir suç da olmaması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesi uyarınca hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşılmıştır.

2.Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2021/309 Esas, 2022/171 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 07.10.2022 tarihli ve 2022/2124 Esas, 2022/2701 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekili ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; teşebbüs nedeniyle daha fazla ceza verilmesi gerektiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kendisini savunmak için hareket ettiğine, öldürme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; teşebbüs nedeniyle daha fazla ceza verilmesi gerektiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kendisini savunmak için hareket ettiğine, öldürme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Aralarında önceye dayalı husumet bulunan tarafların olay günü tarlada çalışırken karşılaştıklarında aralarında başlayan hangi tarafın başlattığı belli olmayan kavgada sanık ...'ın üzerindeki bıçak ile katılan ...'i öldürücü bölgesi sayılan karın boşluğuna 2 adet sol koluna da 1 adet olmak üzere yaraladığı ve alınan rapora göre batına nafiz yaralanmaların katılanın hayatını tehlikeye soktuğu, katılan ...'in olay yerinden kendi imkanları ile kaçtığı ve olayın böylece sonlandığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın eylemine uyan suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs şeklinde doğru belirlendiği, eksik inceleme ve meşru savunma koşullarının bulunmadığı, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belli olmaması nedeniyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının ve belirlenen oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılan ... vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanığın katılanı üç bıçak darbesi ile yaraladığı sabit olup, yaralardan birinin kesi vasfında olduğu, batına nafiz olan diğer iki yaralanmanın ... tehlikeye neden olduğu anlaşılmakla;

Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 11 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

1. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama, Sanık ... Hakkında Tehdit Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden

Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 11 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

1. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama, Sanık ... Hakkında Tehdit Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286/2-g maddesinde yer verilen;“On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Sanık ... Hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenle katılan ... vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 07.10.2022 tarihli ve 2022/2124 Esas, 2022/2701 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Burdur Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2363, Karar No: 2019/16911, Tarih: 30.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/2363 E.  ,  2019/16911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 27. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait ... Mağazasında mağaza ikinci müdürü unvanı ile 01/06/2015 tarihinden iş akdinin hiçbir sebep gösterilmeksizin haksız olarak feshedildiği 04/11/2016 tarihine kadar çalıştığını, çalıştığı süre içerisinde akdin ne haklı ne de geçerli sebeple feshine sebep olabilecek herhangi bir davranışının olmadığını, davacıya geçerli bir sebep gösterilmediği gibi herhangi bir ihtar veya uyarı yazısı tebliğ edilmediğini, iş akdinin davalı işveren tarafından davacının başka şehirde çalışmak için tarafına sunulan mağazalardan seçim yapmaması nedeniyle feshedildiğini, davalının feshin son çare olması ilkesini ihlal ettiğini iddia ederek, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının hizmet akdine dayalı olarak 01/06/2015 tarihinden beri İstanbul ... mağazasında mağaza 2. müdürü olarak çalışmakta iken iş akdinin 04/11/2016 tarihinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi gereğince ihbar ve kıdem tazminatı ödenerek feshedildiğini, davacının pilot bölgesel mağaza 1. müdürlüğü terfi sürecinde atamaya hak kazandığını, terfi sürecine başvuru koşullarında A Bölgesindeki tüm illerde görev alabileceğini taahhütname ile taahhüt etmiş olmasına karşın atama süreci netleşince atama yapılacağı davacıya bildirildiğinde davacının İstanbul dışında görev almayı reddettiğini, yazılı savunması alındığında haklı ve geçerli bir neden sunamadığını, davacının belirsiz süreli iş sözleşmesini imzalamakla müvekkil şirketin atama yapacağı her mağazada çalışacağını kabul ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı işyerinde çalışan davacının davalı işverenin Pilot Bölgesel Mağaza 1. Müdürü terfi sürecinde atanmaya hak kazandığı ve terfi sürecinde başvuru koşullarından olan A bölgesindeki tüm illerde görev yapabileceğini taahhütname ile taahhüt ettiği, atama süreci sonunda da buna uygun atama yapılınca atamayı kabul etmeyerek İstanbul dışında çalışmayı reddettiği, ancak dosyada davacının imzaladığı taahhütname incelendiğinde açıkça A bölgesindeki yerlere gitmeyi kabul ettiği, buna göre bu süreç boyunca atamaya kadar hiç bir evrede bu konuda bir çekince koymadığı, davacının 4. olarak bu sınavı kazandığı ve İstanbul'da bulunan sadece 3 yer olup, bunların da ilk 3 sıradakiler tarafından tercih edildiği, davacıya da İstanbul'da boş kadro kalmayınca Yalova, Manisa, Antalya'daki mağazaların önerildiği, davacının 2 aylık program sürecinde programdan çıkma imkanı varken bunu kullanmadığı, ayrıca taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 12.6 maddesi gereğince davacının davalı işverenin yurt içi ve yurt dışındaki tüm mağazalarında çalışmayı da kabul ettiği, neticede gerek iş sözleşmesindeki hüküm, gerekse davacının taahhütnamedeki açık taahhüdü karşısında işverenin yönetim yetkisini objektif kullandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge adliye mahkemesince, davacının 11/08/2016 tarihinde atama taahhütnamesi imzaladığı, imzalanan atama taahhütnamesinde adaylık süreci sonunda başarılı olanların tercih ettiği bölge kapsamında atamasının yapılacağı, süreç sonunda başarılı olunmaz ise 2. müdür olarak çalışmaya devam edileceğinin belirtildiği, davacının bu durumu bildiği, davacının mağaza 1. müdürlüğü programını kazandığı, adaylık sürecinde başarılı olduğu, programı bitirdiği, davacının ailevi nedenlerden dolayı İstanbul’da kalmak istediğini bildirerek işyeri uygulamasından dönülmesini işverenden talep ettiği, davalı işverenin bu talebi kabul etmeyerek sözleşmesini sona erdirdiği, davalı işverenin almış olduğu işletmesel karar nedeniyle işyerinde terfi usulü getirildiği, davacının imzaladığı iş sözleşmesinde ve atama taahhütnamesinde de işveren tarafından yapılan atamayı kabul ettiği, davacının adaylık döneminde programdan ayrılma hakkı olduğu halde programa devam ettiği, talep dilekçesinde 2. müdür olarak çalışmaya devam edebileceği konusunda talebinin olmadığı, davacıdan Yalova, Manisa ve Antalya’daki mağazalardan birini seçmesinin istendiği ancak davacının kabul etmediği, işverenin yönetim hakkı kapsamında işyerindeki iç işleyişi belirleme yetkisi olduğu, davalı işverenin yönetim hakkına dayanarak davacının iş sözleşmesini sona erdirdiği, yönetim hakkının kötüye kullanılmasının söz konusu olmadığı, yapılan feshin geçerli olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

F) Temyiz başvurusu :

F) Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davacı vekili tarafından süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

G) Gerekçe:

Davalı şirkete ait İstanbul ... mağazasında ikinci müdür olarak çalışan davacının iş akdi, pilot bölgesel mağaza birinci müdürlüğü terfi süreci sonunda atanmaya hak kazanmasına karşın İstanbul dışına ataması yapılınca atamayı kabul etmemiş olması nedeniyle geçerli nedenle feshedilmiştir.

Davacı işçi eşinin İstanbul'da bir işyerinde çalışması ve terfi almış olması nedeniyle İstanbul dışına çıkmasının aile düzenini bozacağı ve evlilik müessesini zedeleyeceğini, başka şehirde çalışmak için tarafına sunulan mağazalardan seçim yapmaması nedeniyle işverence yapılan feshin son çare olma ilkesine de aykırı olduğunu ileri sürmektedir.

Davalı ise davacının terfi sürecine başvuru sırasında A Bölgesindeki tüm illerde görev alabileceğini taahhütname ile taahhüt etmiş olmasına karşın atama yapılacağı davacıya bildirildiğinde davacının İstanbul dışında görev almayı reddettiğini, farklı mağazalarda çalışmanın mağazacılık işinin bir gereği olduğu halde davacının iş sözleşmesine ve imzaladığı taahhütnameye aykırı şekilde yeni görev yerini kabul etmemesinin geçerli fesih nedeni olduğunu savunmuştur.

Uyuşmazlık, davacının terfi hakkı kazanması ve il dışında görevlendirilmesi sonrasında ailevi nedenlerle terfi hakkından feragat ederek eski görev yerinde ve eski göreviyle çalışmak istemesinin geçerli fesih sebebi sayılıp sayılamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Davacının lehine olan terfiden vazgeçmesi aleyhine yorumlanamaz. Bu nedenle işverenin yaptığı feshin geçerli nedene dayanmadığı anlaşıldığından, işe iade davasının kabulü yerine yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasası'nın 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1-İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi ve İlk Derece Mahkemesi kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Davacı vekille temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT. uyarınca belirlenen 2.725,00 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

6-Alınması gereken 44,40 TL. karar-ilam harcından davacının yatırdığı 29,20 TL. peşin harcın mahsubu ile bakiye 15,20 TL. karar- ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

5-Davacı vekille temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT. uyarınca belirlenen 2.725,00 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

6-Alınması gereken 44,40 TL. karar-ilam harcından davacının yatırdığı 29,20 TL. peşin harcın mahsubu ile bakiye 15,20 TL. karar- ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

7-Davacının yaptığı harçlar dahil toplam 266,00 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8- Taraflarca yatırılan gider avansının varsa kullanılmayan kısmının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde ilgilisine iadesine,

9-Yatırdığı temyiz harcının isteği halinde davacıya iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, Kesin olarak 30.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.