muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3065, Karar No: 2019/10053, Tarih: 12.12.2019

“1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacılar, dava konusu vasiyetnamenin TMK'nun da belirlenen şekil şartlarına aykırı olduğunu dava dilekçesinde ileri sürdükleri gibi yargılamanın ilerleyen aşamalarında sundukları dilekçelerle de bu iddialarını dile getirmişlerdir.

......Dava konusu vasiyetnamede tanıkların “... Mirasbırakanın beyanın kendi önlerinde yapıldığını” tevsik eden beyanları yoktur. Bu beyanın yokluğu vasiyetnameyi geçersiz kılar. Vasiyetname Türk Medeni Kanununun 535.maddesindeki şekil şartlarına uygun olarak düzenlenmemiştir.

Hal böyle olunca; Bölge Adliye Mahkemesince, usul ve yasaya uygun bulunan ilk derece mahkemesine karşı davalı taraflarca yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile istinaf başvurusunun kabulü ile yazılı şekilde karar verilmiş olması” gerekçesiyle bozulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; bozma ilamına uyulduktan sonra bu defa; iptali istenen vasiyetnameyi düzenleyenin fiil ehliyetine sahip olmasına rağmen vasiyetnamenin yasal şekil şartlarını taşımadığı, miras bırakanın tanıklar önünde vasiyetnameyi imzaladığının ispat edilmediği, vasiyetnamenin geçerli olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere göre, tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonucunda bozma ilamında gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararındaki esaslar çerçevesinde işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir. (9.5.1960 gün 1/9 sayılı YİBK).

Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez.

O halde; bölge adliye mahkemesince; dava konusu vasiyetnamede tanıkların “... mirasbırakanın beyanın kendi önlerinde yapıldığını” tevsik eden beyanları bulunmadığı gerekçesiyle reddedilmesi gerekirken, miras bırakanın tanıklar önünde vasiyetnameyi imzaladığının ispat edilmediği yönündeki yanılgılı gerekçe ile reddedilmiş olması bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibariyle doğru bulunan bölge adliye mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin dördüncü fıkrası hükmü gereğidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibariyle doğru bulunan bölge adliye mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin dördüncü fıkrası hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, sonucu itibariyle doğru olan bölge adliye mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 12/12/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7688, Karar No: 2011/8630, Tarih: 17.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/7688 E.  ,  2011/8630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.05.2011 (Salı)

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15680, Karar No: 2014/9799, Tarih: 11.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/15680 E.  ,  2014/9799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Dilencilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun onaylı nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuş ise de, mağdurun nüfus kaydı Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edildiğinden ve dosya içeriğindeki kimlik bilgileri ile uyumlu olduğundan ve eylemini TCK.nın 53/1-c maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştiren sanık hakkında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.09.2011 gün ve 5/104-183 sayılı Kararında belirtildiği üzere mahkûmiyetin kanuni sonucu olmaması nedeniyle kazanılmış hakka konu olan aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16446, Karar No: 2022/1607, Tarih: 31.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/16446 E.  ,  2022/1607 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.09.2018 tarih ve 2018/563 - 2018/628 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : TCK'nın 220/7 maddesi delaletiyle 314/2, 220/7-2. cümle, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına yönelik istanaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık eşinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükümlere esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini

sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve eşinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

1-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım ettiği kabul edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken TCK'nın 314/3 maddesinin de delalet maddesi olarak gösterilmesi gerektiği gözetilmeksizin atıf maddesi olarak sadece TCK’nın 220/7. maddesinin gösterilmesi,

2-Silahlı terör örgütüne yardım etme suçu mütemadi olmayıp yakalanma ile temadi kesilmeyeceğinden İlk Derece Mahkemesi gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanığın yardım mahiyetindeki son eylem tarihi yerine "17-25.12.2013 ve sonrası" yazılması,

3-İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında suç adının, “silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme” yerine “silahlı terör örgütüne üye olma” olarak yazılması,

2-Silahlı terör örgütüne yardım etme suçu mütemadi olmayıp yakalanma ile temadi kesilmeyeceğinden İlk Derece Mahkemesi gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanığın yardım mahiyetindeki son eylem tarihi yerine "17-25.12.2013 ve sonrası" yazılması,

3-İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında suç adının, “silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme” yerine “silahlı terör örgütüne üye olma” olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık ve eşinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların 5271 sayılı CMK'nın 303/1-c. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün birinci maddesindeki "5237 sayılı TCK.nun 220/7 maddesi delaletiyle TCK.nun 314/2" ibaresinin çıkarılıp yerine “TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2” ibaresinin yazılması, İlk Derece Mahkemesi karar başlığındaki suç tarihi olarak gösterilen ""17-25.12.2013 ve sonrası" çıkarılıp yerine "19.09.2014" yazılması, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlıklarındaki suç adı olarak gösterilen "silahlı terör örgütüne üye olma" çıkarılıp yerine “silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26492, Karar No: 2014/11652, Tarih: 27.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26492 E.  ,  2014/11652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Taşköprü Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :3.10.2013

NUMARASI :Esas no:2012/448 Karar no:2013/206

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Hukuk Muhakemeleri Kanununun 183'ncü maddesine göre, dava devam ederken tarafların verdikleri dilekçelerdeki açık yazı ve hesap hataları karar verilinceye kadar düzeltilebilir. Bu şekilde düzeltme iddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi kapsamında sayılmaz ve diğer tarafın muvafakatine de bağlı değildir. Davalı, davaya cevap dilekçesinde, boşanma halinde, hiçbir geliri olmadığını belirterek aylık 600 lira yoksulluk nafakası ve 300'er lira maddi ve manevi tazminat istemiş; ön inceleme duruşmasında ise, maddi ve manevi tazminat miktarı ile ilgili cevap dilekçesinde yazım hatası yapıldığını belirterek, bu taleplerini 20.000 TL. maddi, 20.000 TL. manevi tazminat olarak düzeltildiğini beyan etmiştir. Cevap dilekçesinde, boşanmaya karar verilmesi halinde aylık 600 lira irat şeklinde yoksulluk nafakası bağlanmasını istemiş olan davalının, boşanma yüzünden uğrayacağı mevcut ve beklenen maddi ve manevi kayıplarına karşılık 300'er lira gibi komik bir rakamı talep etmiş olması olağana aykırı olup, cevap dilekçesindeki bu rakamların bariz yazım hatası niteliğinde olduğunu açıkça göstermektedir. Davalı, yasanın tanıdığı düzeltme hakkını kullandığına göre, talep edilen maddi ve manevi tazminatın düzeltilen miktarlar kadar olduğu, hakim için Usulün 26/1. maddesi uyarınca bağlayıcı ve aşılamayacak olanın ön inceleme duruşmasındaki miktarlar olduğu nazara alınarak buna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiye karar verildi.27.05.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/11016, Karar No: 2014/2973, Tarih: 10.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11016 E.  ,  2014/2973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/170131

Mahkemesi : Akyazı Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 25.02.2010

Numarası : 2009/57 - 2010/129

Suç : Kişisel verileri, hukuka aykırı olarak ele geçirme veya yayma

Kişisel verileri, hukuka aykırı olarak ele geçirme veya yayma suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık S.. A.., sanık A.. T.., sanık Ş.. G.., sanık M.. A.. müdafii ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre, sanık Ş.. G..'in, belli bir nedene dayanmayan; sanık S.. A..'nun, atılı suçu işlemediğine, delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına; sanık A.. T..'nın atılı suçu işlemediğine ve beraatine karar verilmesi gerektiğine; sanık M.. A.. müdafiinin, sanığın atılı suçu işlemediğine, delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına; mahalli Cumhuriyet Savcısının da yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1- Özel hayata ilişkin görüntü ya da seslerin, resim çekme veya kaydetme özelliğine sahip aletle belli bir elektronik, dijital, manyetik yere sabitlenmesi, TCK'nın 134/1. maddesinin 2. cümlesinde; ifşa edilmesi, yani; yayılması, açığa vurulması, afişe edilmesi, ilan edilmesi, kamuoyuna duyurulması, aleniyet kazandırılması, özetle; içeriğini öğrenme yetkisi bulunmayan kişi veya kişilerin bilgisine sunulması, aynı maddenin 2. fıkrasında, özel hayatın gizliliğini ihlal başlığı altında, birbirinden bağımsız iki ayrı suç olarak düzenlenmiş olup; kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı, herkes tarafından bilinmeyen ve/veya kolaylıkla ulaşılması ve bilinmesi mümkün olmayan, kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin başkasına verilmesi, yayılması ya da ele geçirilmesi eyleminin TCK'nın 136/1. maddesinde düzenlenen “Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” suçu kapsamında değerlendirileceği anlaşılmakla;

İncelenen dosya içeriğine göre; müşteki S.. ile katılan H.. evlerinde, müzik eşliğinde birlikte dans ettikleri görüntüleri cep telefonları ile kaydederek bu görüntüleri kendi cep telefonlarında sakladıkları, olay tarihinde, arkadaşları olan sanıklarla birlikte aynı ortamda oturdukları sırada, sanık A.. T..'nın müzik indirme bahanesiyle müşteki ve katılanın telefonunu izinleri dahilinde alarak, bahse konu görüntüyü kendi telefonuna aktardığı, daha sonra bu görüntünün sırası ile sanık M.. A. telefonuna, onun tarafından sanık Ş...telefonuna ve son olarak da sanık S.. telefonuna aktarılıp sanıklar tarafından izlenilip ilçede tespit edilemeyen bir çok kimse tarafından izlenecek şekilde ifşa edildiği, bahse konu görüntülerin içeriğine göre, katılanın soyunmuş vaziyette, ancak iç çamaşırlarının üzerinde olduğu, müştekinin ise üst tarafından tişörtünü çıkardığı, pantolonunun ve atletinin üzerinde olduğu halde, birlikte dans edip eğlendiklerine ilişkin görüntü olduğu, olayın duyulması üzerine, müşteki ve katılanın şikayetçi olup sanıklar hakkında adli soruşturma başlatıldığı, bahse konu görüntünün kişisel veri olduğu kabulü ile sanıklar hakkında TCK'nın 136/1. maddesinden açılan davada mahkemece, dava konusu görüntüler kişisel veri olarak kabul edilerek sanıkların cezalandırılmalarına karar verildiği görülmüş ise de, müşteki ve katılanın fiziksel mahremiyetini içeren görüntülerini, onların bilgisi ve rızası dışında ifşa eden sanıklar hakkında, TCK'nın 134/2. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle, sanıkların kişisel verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2- TCK'nın 134/2. maddesinde düzenlenen suçun aynı Kanunun 139/1. maddesi uyarınca soruşturulmasının ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olup, 29.06.2009 tarihli oturumda, müşteki S..sanıkların tamamı hakkında; katılan H.. ise sanık A. dışındaki sanıklar hakkındaki şikayetinden vazgeçmiş olmaları karşısında, sanık A.. T.. dışında kalan sanıklar hakkında açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle TCK’nın 139/1, 73/1 ve CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanıkların yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık S.. A.., sanık A.. T.., sanık Ş.. G.., sanık M.. A.. müdafii ve mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18106, Karar No: 2018/18713, Tarih: 24.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/18106 E.  ,  2018/18713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Sulu tarım arazisi niteliğindeki ... Mahallesi, 148 ada 21 parsel sayılı taşınmaza net gelirine göre değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının %4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti, doğru olmadığı gibi,

2)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9953, Karar No: 2017/9636, Tarih: 20.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/9953 E.  ,  2017/9636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada... 3. Asliye Ticaret ve... 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

... 3. Asliye Ticaret Mahkemesince, davacı vekilince davalılar aleyhine ana dava ve birleştirilen dava dosyalarıyla açılan davalarda, borçlu şirketin mal kaçırma amacıyla üzerine kayıtlı taşınmazı davalı şirkete ve diğer davalılara sattığından bahisle tasarrufun iptali davası açılmış ise de bu tür davalarda amacın, borçlunun haciz ya da iflasından önce yaptığı bazı tasarrufların geçersiz ya da iyiniyet kurallarına aykırılık nedeniyle alacaklıya karşı sonuçsuz kalması ve dolayısı ile o mal üzerinde cebri icraya devamla alacağın tahsilini sağlamak olduğundan, davanın ayni değil şahsi nitelikte bir dava olduğu, temelinde muvazaa veya haksız fiil gibi kabul edilebilecek tasarruflar nedeniyle alacaklının zarara uğradığı iddiası mevcut olup, bu sebeple 6762 sayılı Ticaret Kanununun 4. maddesi kapsamında ticari davalardan olmadığı, davalı ... vekilinin de süresinde iş bölümü itirazında bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20/06/2016 tarih ve 2016/1758 E. - 7248 K. sayılı kararı gereğince davalı ... dahil diğer davalılar (...Limited, ... limited) yönünden de yargı yerinin... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunun kesinleşmesi ile 2014/112 Esasımızın da kapatılmasına, bundan sonraki işlemlerin... 3. Asliye Ticaret Mahkemesince yürütülmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından... 3. Asliye Ticaret Mahkemesince, yargılama sırasında taşınmazlar üzerine ihtiyati haciz konulmuş, bu ihtiyati hacze davalılar ... ve Asım vekili tarafından yapılan itirazın reddine dair karar davalılar ... ve Asım vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesince 29/04/2013 gün ve 2013/4737 E. - 2013/5814 K. sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir. İki mahkeme arasında karşılıklı olarak verilmiş bir görevsizlik kararı bulunmamaktadır. Davanın ilk açıldığı... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi davanın ayni değil şahsi nitelikte bir dava olduğu, temelinde muvazaa veya haksız fiil gibi kabul edilebilecek tasarruflar nedeniyle alacaklının zarara uğradığı iddiası mevcut olup, bu sebeple 6762 sayılı Ticaret Kanununun 4. maddesi kapsamında ticari davalardan olmadığı Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı vererek dosyayı... 3. Asliye Hukuk Mahkemesine göndermiş,... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi ise Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20/06/2016 tarih ve 2016/1758 E. - 7248 K. sayılı kararı gereğince davalı ... dahil diğer davalılar (...Limited, ... limited) yönünden de yargı yerinin... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunun kesinleşmesi