muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10525, Karar No: 2014/4436, Tarih: 11.03.2014

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek fazla ceza tayini,

b)5237 sayılı Kanun’da 765 sayılı Kanun’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

Bu açıklamalar ışığında, sanığa verilen gün para cezası belirlenip indirim ve artırımların bu ceza üzerinden hesaplanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanığa adli para ceza tayin edilmesine ilişkin hükümde yer alan "100 gün", "1.000 TL " ve "750 TL" ibarelerinin yerine sırasıyla "5 gün" "3 gün" ve ve "60 TL" yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Elektronik ortamda (UYAP) MERNİS'ten alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın, hüküm tarihinden sonra 22/11/2011 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi zorunluluğu,

2- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Elektronik ortamda (UYAP) MERNİS'ten alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın, hüküm tarihinden sonra 22/11/2011 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3932, Karar No: 2018/18972, Tarih: 25.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/3932 E.  ,  2018/18972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırılması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu ... ili ... ilçesi, ... Mahallesi 10205 ada 5 parsel parsel sayılı taşınmaza değer biçilirken, farklı mahallede ve uzak mesafede bulunan taşınmazın, emsal alınması suretiyle hesaplama yapan bilirkişi kurulu raporu inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemes, doğru olmadığı gibi;

2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA,

2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA,

peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12802, Karar No: 2018/17641, Tarih: 22.10.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/12802 E.  ,  2018/17641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava; elatmanın önlenmesi talebine ve ...... istemine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiştir. Mahkemece dosyadaki karara istinaden denilmek suretiyle temyiz dilekçesinin havalesi yapılırken adli yardım talebinin kabulüne karar verilmişse de dosyada Baro Başkanlığınca verilen karar dışında başkaca mahkemece verilmiş karara rastlanılmamış olduğundan bu talep hakkında karar verme yetkisi kanun yolu incelemesini yapacak olan Yargıtaya aittir (HMK.md.336/3). Davalı vekilince kanun yollarına başvuru sırasında herhangi bir bilgi ve belge sunulmaması nedeniyle Dairemizce yapılan geri çevirme sonrası dosya arasına alınan ... belgesi, ... Başkanlığı, ... Dairesi, ... Başkanlığı, ......Müdürlüğü ve ...... Başkanlığına başvuru esnasındaki bilgi ve belgeler dikkate alınarak adli yardım talebi yerinde görüldüğünden kabulüne, temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muaf tutulmasına karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi; Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 22.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24502, Karar No: 2015/11128, Tarih: 16.06.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/24502 E.  ,  2015/11128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun, suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde 12-15 arası yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporunun alınmaması ve suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen 09/11/2012 ve 24.05.2013 tarihli sosyal inceleme raporlarında özetle, dosya içerisinde mevcut olmayan... Hastanesinin 04/05/2012 tarih 2012/1960 sayıl raporunda suça sürüklenen çocuğun zeka aktivitesi, dikkat eksikliği, hiperaktivite bozukluğu, davranım bozukluğu yönünden tedavi gördüğü ve verilen raporda davranışlarının anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini kısmen yitirdiği, TCK'nın 32/2 maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği bilgisine ulaşıldığı belirtilmiş, 24.05.2013 tarihli sosyal inceleme raporunun devamında sonuç ve değerlendirme kısmında ise suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçuna ilişkin algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğunun bildirilmesi karşısında; suç tarihinde 12-15 arası yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda, bahse konu çelişki giderilmek suretiyle... Kurulundan alınacak raporla saptanarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2-Önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunmayan 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK 50/1. maddesinde öngörülen adli para cezasına veya yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

3-Bu dava sebebiyle yapılan 16,00 TL davetiye giderinin 6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,

3-Bu dava sebebiyle yapılan 16,00 TL davetiye giderinin 6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4760, Karar No: 2014/5689, Tarih: 13.10.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/4760 E.  ,  2014/5689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :20.12.2012

Numarası :2009/13-2012/470

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili amacıyla yürütülen icra takiplerine itirazların iptâli davalarıdır. Davacı yüklenici, davalılar ise iş sahipleridir.

Davacı yüklenici vekili, davalıların sahibi oldukları binanın dış cephe ısı yalıtım, mantolama ve boya işlerinin müvekkili tarafından yapıldığını, tüm malzemelerin müvekkili tarafından karşılandığını, iş bedeline karşılık faturalar düzenlendiğini, davalıların fatura bedellerini ödememesi üzerine davalılar aleyhine Konya 14. İcra Müdürlüğü'nün 2008/8989 ve 2008/5320 Esas sayılı icra dosyaları ile takibe geçtiklerini, davalı borçluların haksız ve yersiz şekilde takiplere itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptâlini ve % 40'dan aşağı olmamak üzere inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiş, davalı iş sahipleri vekili ise, müvekkili şirketin davacı şirketten herhangi bir mal ve hizmet alımında bulunmadığını, taraflar arasında yazılı ya da sözlü herhangi bir sözleşme ilişkisi bulunmadığını, iddiaların asılsız olduğunu, davacı yüklenicinin işi yaptığını kanıtlaması gerektiğini, alacak talebinin haksız olduğunu ve davanın reddini savunmuş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş, verilen karar davacı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

Konya 14 İcra Müdürlüğü'nün 2008/8989 Esas sayılı takip dosyası incelendiğinde; alacaklı davacı yüklenici tarafından borçlu davalılar aleyhine fatura alacağına istinaden 38.880,40 TL asıl alacak ve 1.895,41 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 40.775,81 TL üzerinden ilâmsız takip yapıldığı, ödeme emrinin borçlulara 06.12.2008 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği ve borçlu davalıların 12.12.2008 tarihli dilekçeleri ile borca itiraz ettikleri, Konya 14 İcra Müdürlüğü'nün 2008/5320 Esas sayılı takip dosyası incelendiğinde; alacaklı davacı yüklenici tarafından borçlu davalılar aleyhine fatura alacağına istinaden 41.536,00 TL asıl alacak ve 1.308,38 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 42.844,38 TL üzerinden ilâmsız takip yapıldığı, ödeme emrinin borçlulara 13.11.2008 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği ve borçlu davalıların 17.11.2008 tarihli dilekçeleri ile borca itiraz ettikleri, itiraz üzerine takiplerin durdurulduğu ve 1 yıllık yasal süresi içerisinde itirazın iptâli davasının açıldığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190. maddesi ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesi gereğince iddia eden, iddiasını ispat yükümlülüğü altındadır. Somut olayda davacı, davalılar ile aralarında eser sözleşmesi kurulduğunu iddia etmekte, davalılar ise davacı ile aralarında sözleşme ilişkisinin kurulmadığını savunmaktadır. O halde, davacı akdî ilişkiyi kanıtlamak zorundadır. Davacı vekili davalı taraflarla sözleşme ilişkisi kurulduğunu ispat açısından davalı çalışanı Musa Kan'ın imzasını taşıyan sevk irsaliyesine dayanmaktadır. Gerçekten de 01.10.2008 tarihli ve 007251 nolu sevk irsaliyesinde malzemeleri teslim alan sıfatıyla inşaat bekçisi M.. K..'ın imzası bulunmakta olup, adı geçen şahsın davalılardan Hasan H.. A..'un sigortalı çalışanı olduğu dosyada mevcut kayıt ve belgelerle sabit olduğu gibi, davacı tanığı olarak dinlenen M.. K..da sevk irsaliyesinde kendisine atfen atılan imzayı kabul etmiş bulunmaktadır. Bu belge 6100 sayılı HMK'nın 202/2. maddesi gereğince delil başlangıcı niteliğinde olup, davalıları bağlayıcı niteliktedir. Dinlenen tanık beyanlarına göre de, davacının işi yaptığı sabit görülmekle akdî ilişkinin kurulduğu ve işin davacı tarafından yapıldığının kabul edilerek işin esasına girilmelidir.

İşin esası incelendiğinde; alınan bilirkişi raporlarının işin miktarını tespit açısından yeterli olduğu söylenemez. Bu nedenle hükme esas alınması mümkün bulunmamaktadır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; 6100 sayılı HMK'nın 266 ve devamı maddelerine uygun şekilde oluşturulacak teknik bilirkişi heyetiyle mahallinde keşif ve inceleme yapılmak suretiyle davacı yüklenici tarafından yapılan işin bedelinin mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 366. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 481.) maddesine göre hesaplatmak ve sonucuna göre karar vermekten ibaret olmalıdır.

Kabule göre de; akdî ilişki bulunmadığından davanın reddine karar verildiği halde davacı yararına maktu vekâlet ücreti yerine nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22917, Karar No: 2015/15599, Tarih: 16.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22917 E.  ,  2015/15599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/155713

Mahkemesi : Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 04/02/2014

Numarası : 2013/181 - 2014/18

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanık S.. A.. müdafii, sanık E.. G.. ile mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık S.. A.. müdafinin ceza miktarına, sanık E.. G..'ün kusura ve beraat kararı verilmesi gerektiğine, mahalli Cumhuriyet savcısı'nın sanıkların eylemlerinin TCK'nın 83. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 16.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1579, Karar No: 2015/2774, Tarih: 02.12.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1579 E.  ,  2015/2774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki “şahsi iflas” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 6.Asliye Ticaret Mahkemesince davalılardan ... hakkındaki davanın kabulüne, diğer davalılar hakkındaki davanın reddine dair verilen 31.12.2008 gün ve 2001/4 E. 2008/814 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 14.09.2009 gün ve 2009/6343 E. 2009/8134 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili, Ege Bank ...nın yönetim ve denetiminin 4389 Sayılı Yasa gereğince Bakanlar Kurulu Kararı ile 22.12.1999 tarihinde ...’na devir edildiğini, Fona devir edilen banka bünyesinde yapılan teftiş sonrası düzenlenen 22.11.2000 tarihli murakıp raporunda dava dışı Cen Havacılık Turizm Taşımacılık ve Tic....ne kullandırılan kredinin usulsüz olduğu ve muvazaalı işlem sonucu bankaya ait paranın davalı ...’in zimmetine geçtiği, bankayı zarara uğratan bu işlemlerde Yönetim Kurulu Başkanı ..., Yönetim Kurulu Üyeleri ... ve ...’nun sorumlulukları bulunduğunu, yine dava dışı ... Tekstil Konfeksiyon San.ve Tic.Ltd.Şti.ile Himak ...ye kullandırılan kredilerin de usule aykırı olduğu ve davalı ...’in zimmetine geçtiği bankayı zarara uğratan bu işlem nedeniyle Yönetim Kurulu Başkanı ..., Yönetim Kurulu Üyesi ..., Genel Müdür Yardımcısı Buket Yengüalp ve ..., Müdür ... ile denetçi ...’ın sorumlulukları bulunduğunu iddia ederek ...’den 21.664.408.67.-TL., ...’dan 11.624.418.51.-TL., ...’ndan 11.624.418.51.-TL., ...’ten 9.939.990.15.-TL., Buket Yengüalp’den 9.939.990.15.-TL., ...’dan 9.939.990.15.-TL., ...’dan 9.939.990.15.-TL., E....’dan 9.939.990.15.-TL.nin tahsili ile şahsi iflaslarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... savunmasında, dava dışı Cen ...ye gerekli teminatlar alınarak kredi verildiğini, ayrıca kredi onay belgesinde imza eksiği olması nedeniyle geçersiz bir belge olduğunu, sorumluluğun krediyi veren kişiye ait olduğunu beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Davalılar Buket Yengüalp, ..., ... savunmalarında, kredi tahsis yetkilerinin bulunmadığını, Yönetim Kurulu’nun talebi üzerine işlem yapıldığını ve zarara neden olmadıklarını beyan ederek davanın reddini istemişlerdir.

Davalı ... savunmasında, dava dışı ... Ltd.Şti.ve Himak ...ye kullandırılan kredilerden dolayı bankanın bir zararı bulunmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ve ... savunmalarında, kullandırılan kredilerin teminatının alındığını, bankanın bir zararı bulunmadığını beyan ederek davanın reddini istemişlerdir.

Davalı ... savunmasında, kullandırılan kredilerin tahsis edilmesinde bir sorumluluğu olmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.