muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/19792, Karar No: 2023/4108, Tarih: 09.05.2023

4. Suç tarihi olan 11.04.2014 tarihi itibariyle yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca suç tarihi itibariyle sanığın lehine olan kanun maddesinin uygulanması suretiyle ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191

inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibariyle sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

5. Suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak sanık hakkındaki temel ceza alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilirken, suçun işleniş biçimine ve dosyayla uygun düşmeyen gerekçelerle 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddelerindeki ilke ve ölçütlerle uygun olmayacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini,

6. 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli ve 2015/549 Esas, 2015/980 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17111, Karar No: 2017/3206, Tarih: 12.04.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/17111 E.  ,  2017/3206 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... Kurumu Başkanlığı adına Av. ... arasındaki dava hakkında .... İş Mahkemesince verilen 28.5.2015 günlü ve 2013/2111 E.- 2015/960 K. sayılı hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Gecikmeye ve yeni bir geri çevirmeye mahal verilmeksizin, davalı Kurum nezdinde bulunan, davacıya ait şahsi sicil dosyasının (özellikle Türkiye'de sigortalılık kaydının bulunup bulunmadığı, bulunması halinde tarihlerinin açık ve net olarak görülecek şekilde hizmet döküm cetveli ile davacının yurtdışı borçlanma talep dilekçeleri, yurt dışı çalışma belgesi, borçlanma tahakkuk cetvelinin davacıya tebliğine dair tebligat belgeleri ve varsa borçlanma bedelinin ödenme dekontunun) eksiksiz bir suretinin davalı Kurumdan celbi ile eklendikten sonra dosyanın incelenmek üzere gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.04.2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19818, Karar No: 2013/11051, Tarih: 01.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/19818 E.  ,  2013/11051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 203/1, 62/1, 53/1. maddelerine göre 5 ay hapis cezası

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak

UYAP ortamında yapılan sorgulamada sanık hakkında Dairemizin 2012/12152 ve 2012\12318 Esasına kayıtlı dosyalarının bulunduğu görülerek birlikte yapılan inceleme; sırasıyla 23.02.2009 tarihli tutanak için 19.06.2009 tarihli iddianame ile Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/957, 08.01.2009 tarihli tutanak için 17.08.2009 tarihli iddianame ile Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/1277 Esasına kayıtlı kamu davalarının açıldığı, temyize konu Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/334 Esas sayılı bu dosyasında ise, 24.12.2008 tarihli tutanak nedeniyle 25.02.2009 tarihli iddianameyle kamu davasının açıldığı anlaşılmakla, mührün bozulduğuna dair ilk tutanaktan sonra iddianamenin düzenlenmesi ile hukuki kesinti oluşacağı ve bundan sonraki eylemlerin ayrı bir suç oluşturacağı cihetle davalara konu edilen 24.12.2008, 08.01.2009 ve 23.02.2009 tarihli tutanakların 25.02.2009 tarihli ilk iddianameden önce düzenlendiği, dolayısıyla 08.01.2009 ve 23.02.2009 tarihli tutanaklarda tespit edilen fiillerin 24.12.2008 tarihinde işlenen suçun zincirleme eylemleri niteliğinde olduğundan, Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/957 Esas ve Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/1277 Esas sayılı davaları ile bu davanın birleştirilerek, TCK'nun 203 ve 43. maddelerinin uygulanması suretiyle tek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2176, Karar No: 2012/2377, Tarih: 02.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/2176 E.  ,  2012/2377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve müşterekleri ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptail ve tescil davasının kısmen kabulüne dair Arhavi Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 06.10.2009 gün ve 6/134 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2.716,80 TL'nin temyiz eden bir kısım davalılardan alınmasına 02.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2956, Karar No: 2012/9525, Tarih: 10.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/2956 E.  ,  2012/9525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4815, Karar No: 2014/21589, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/4815 E.  ,  2014/21589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2013

NUMARASI : 2013/993-2013/1249

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3796, Karar No: 2006/5965, Tarih: 01.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/3796 E.  ,  2006/5965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) .... 201, 195, 237 ve 209 parsellerin de içerisinde bulunduğu kadastro paftasının orijinalinden çekilmiş onaylı ozalit fotokopi örneğinin; ayrıca, taşınmaza en yakın komşu parsellere uygulanan tapu ya da vergi kayıtlarının çıkartılarak,

2) Çekişmeli taşınmazın konumu ... bilirkişi aracılığı ile kadastro paftasına işlenmeli, en yakın parsellere göre pafta üzerindeki gerçek yeri saptanmalı, infaza olanak veren ek rapor alınarak,

Bundan sonra; dosya ... ve orman bilirkişiye birlikte verilerek kadastro paftası ile çekişmeli taşınmazın konumunun tahdit haritası ölçekleri denkleştirilmek suretiyle birbiri üzerine aplike edildikten sonra tahdit haritası ile irtibatlı krokide gösterilmeli, buna ilişkin bilirkişilerden ek rapor alınarak,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 01.05.2006 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/1602, Karar No: 2013/4958, Tarih: 06.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/1602 E.  ,  2013/4958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, 2 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 61/8.maddesi uyarınca sanık hakkında öncelikle adli para cezası gün olarak belirlenmesi ve artırım ve indirimlerin gün para cezası üzerinden yapıldıktan sonra sonuç gün para cezasının bir gün için tayin olunan miktarın çarpımı ile belirlenmesi gerektiğinin gözetilmeyerek, gün adli para cezasının aynı anda ve aynı fıkrada adli para cezasına çevirerek bu miktarlar üzerinden indirim yapılmış ise de, bu hususun sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/127, Karar No: 2020/14666, Tarih: 14.10.2020

**7. Ceza Dairesi         2018/127 E.  ,  2020/14666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... İdaresi vekilinin temyizinin vekalet ücretine yönelik olduğu kabul edilip buna hasren yapılan incelemede;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... İdaresi adına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Hükmün dilekçe yazım ücretine ilişkin bölümün çıkartılarak yerine "Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıklardan alınarak Katılan ... İdaresine verilmesine" ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14421, Karar No: 2013/23169, Tarih: 09.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/14421 E.  ,  2013/23169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 33059,79 TL maddi, 10000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine.

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekili ile davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Maddi zarar, herhangi bir malvarlığına zarar veren olayın meydana gelmesinden sonraki hali ile bu olayın vukubulmaması halinde arzedeceği hal arasındaki fark olarak ifade edilecek olursa, maddi tazminatın bu farkı ortadan kaldırmaya, zarar görenin ekonomik vaziyetini kıymet itibariyle mümkün olduğu kadarıyla eski haline getirmeye yarıyan bir vasıta olduğu nazara alındığında, tutuklama öncesi temizlik şirketinde %90 hisse sahibi olan davacının, tutuklu kaldığı süreler itibariyle uğradığı şahsi zararlarının nazara alınması, bu kapsamda, davacının tutuklu kaldığı 19.11.2007- 24.06.2008 tarihlari asındaki sürede iş kaybının olup olmadığı ve davacının işyerini sevk ve idare edecek yetkili personelinin bulunup bulunmadığı, kendisinin bulunmamasından kaynaklanan ayrıca bir zararının olup olmadığı, zararın varlığının ispat ve kabulünün davacının tutuklu kalmasından kaynaklı olup olmadığının açıkça tespit edilmesi, zarar dayanağının tereddüde yer verilmeyecek ve denetime olanak sağlayacak şekilde belirlenmesi, izah edilen hususların yazılı belgelerle ispat edilememesi durumunda vasıfsız bir işçi gibi değerlendirilerek net asgari ücret üzerinden maddi zararın hesaplanması gerekirken yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan, davacının ortağı olduğu şirketin 2007 yılı beyannamesi baz alınmak suretiyle hesaplanan gelir miktarını zarar olarak hesaplayan bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde maddi tazminata hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.10. 2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8923, Karar No: 2016/3243, Tarih: 01.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/8923 E.  ,  2016/3243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, murisinin sağlığında aldığı meslek hastalığı sürekli iş göremezlik gelirinin meslek hastalığı sonucu ölüm geliri olarak bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, murisinin sağlığında aldığı meslek hastalığı sürekli iş göremezlik gelirinin kabul edilen oranda ve güncellenerek 02.05.2009 tarihinden itibaren başlatılmak üzere tahsisine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile; davacıya 5510 Sayılı Yasanın 20. maddesinin 3. fıkrasına göre 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihini izleyen aybaşından itibaren aynı Yasanın 55/2 fıkrasındaki güncelleme işlemi yapılmaksızın 3. fıkrasında belirlenen alt sınır gözetilerek 34. madde hükümlerine göre aylık bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

HMK'nın 26. maddesi; “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır." hükümlerini içermektedir.

Somut olayda; davacının, “murisinin sağlığında aldığı meslek hastalığı sürekli iş göremezlik gelirinin kabul edilen oranda ve güncellenerek 02.05.2009 tarihinden itibaren başlatılmak üzere tahsisi” şeklindeki talebine rağmen, Mahkemece; talep aşılarak “5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihini izleyen aybaşından itibaren aynı Yasanın 55/2 fıkrasındaki güncelleme işlemi yapılmaksızın 3. fıkrasında belirlenen alt sınır gözetilerek 34. madde hükümlerine göre aylık bağlanması gerektiğinin tespitine,” şeklinde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, davacın talebi doğrultusunda düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının 1. bendindeki “yasanın yürürlüğe girdiği 01/10/2008” rakam, sözcük ve işaretlerinin silinerek yerine “talep tarihi olan 02.05.2009” rakam, sözcük ve işaretlerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 01/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.