muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27019, Karar No: 2013/23918, Tarih: 30.12.2013

iş yerine gittiğinin görüldüğü, İş Kanunu'nun 84.maddesinde iş yerine sarhoş olarak gelmenin yasak olduğunun belirtilmiş olduğunu, bu bakımdan davacının işveren temsilcisinin isteği ile yahut kendiliğinden iş yerine gitmiş olmasının sonuca bir katkısının olmadığı değerlendirilmekle salt sarhoş bir şekilde iş yerine gitmenin iş yerinin çalışma düzenini bozduğu gerekçesiyle davacının iş akdinin geçerli nedenlerle feshedildiğinden davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarına dayanan fesih, herşeyden önce, iş sözleşmesinin işçi tarafından ihlal edilmesini şart koşmaktadır. Bu itibarla, önce işçiye somut olarak hangi sözleşmesel yükümlülüğün yüklendiği belirlendiği, daha sonra işçinin, hangi davranışı ile somut sözleşme yükümlülüğünü ihlal ettiğinin eksiksiz olarak tespit edilmesi gerekir.

İşçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların

ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

Dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmesi raporlu olduğu bir gün, toplantı için çağırıldığı işyerine geldiğinde alkollü olduğu gerekçesiyle feshedilmiştir. Ancak işyerine toplantı için çağırılan davacının 12/7/2012-15/7/2012 tarihleri arasında Diyare, Gastroenterit ve Hemoroid rahatsızlığı nedeniyle raporlu olduğu ve 6 adet ilaç ve merhem pomad reçetelendirildiği sabittir. Raporlu iken işyerinde çalışmayacağını bilen bir işçinin alkol alması geçerli fesih nedeni olamaz. Davacı işyerinde alkol de almış değildir. Alkollü halinden dolayı bir taşkınlığının olmadığı da davalı tanık beyanıyla sabittir. Davacı tanıkları ise davacının alkollü olmadığını beyan etmişlerdir. Bu husustaki beyanda bir çelişki de bulunmamaktadır. İşyeri huzurunu bozacak bir ortamın oluştuğu da ispat edilememiştir. Davanın kabulüne ve davacının kıdemine göre işe başlatmama tazminatının takdiren 4 aylık brüt ücreti tutarında belirlenmesine karar verilmek gerekirken yazılı gerekçe ile reddi hatalı bulunmuştur.

4857 sayılı İş Yasası'nın 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 (dört) aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Alınması gereken 24,30 TL harçtan peşin alınan 21.15 TL harcın mahsubu ile bakiye 3.15 TL harç giderinin davalıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu 218.60 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan ...'ne göre 1.320,00 TL ücreti avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacıya iadesine, 30.12.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1951, Karar No: 2014/10692, Tarih: 28.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/1951 E.  ,  2014/10692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 31/3.maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, mahkumiyet hükmünün kurulduğu 20.03.2008 tarihi ile inceleme tarihi arasında aynı yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5343, Karar No: 2016/3705, Tarih: 26.10.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/5343 E.  ,  2016/3705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Töre saiki ile tasarlayarak öldürme ve bu suça yardım etme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık.,.,.,. müdafilerinin duruşmaya gelmediğinden, anılan sanıklar yönüden dosya üzerinden temyiz incelemesi yapılmıştır.

2-) Hükmün verildiği 11.12.2014 tarihli celsede hazır bulunan sanıklar .,., hükümlerden önce son söz hakkı verilmeyerek 5271 sayılı CMK’nun 216/3. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar .,.,. müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemedeki itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi olan bu hükümlerin anılan nedenlerle, sanıklar .,.,.,.,. hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin ise bağlantı nedeniyle, sair cihetleri incelenmeksizin CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 26/10/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

26/10/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı . huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar .,.,. müdafii Avukatlar .,.,. yokluklarında 03/11/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2012/6897, Karar No: 2012/6447, Tarih: 07.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/6897 E.  ,  2012/6447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taksirle ölüme neden olma suçundan sanık ...'ün yapılan yargılanması sırasında; Burdur Ağır Ceza Mahkemesiyle Burdur Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Burdur Asliye Ceza Mahkemesinin 10/06/2010 gün ve 2010/345 E. 2010/510 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22367, Karar No: 2014/6065, Tarih: 03.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/22367 E.  ,  2014/6065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını

gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine “13 müzekkere posta bedeli 16,9 TL, 1 davetiye posta gideri 4 TL olmak üzere toplam 20,9 TL’nin yargılama gideri olarak sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydedilmesine” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14817, Karar No: 2010/786, Tarih: 19.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/14817 E.  ,  2010/786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından verilen dilekçelerle istenilmiş davalı idare vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla duruşma için belirlenen 19.01.2010 günü temyiz eden davalı idare vekili ile temyiz eden davacı Vek.Av.Barış Can'ın yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Yapılan inceleme ve alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında arsa niteliğindeki taşınmazlara özel amacı olmayan serbest satışlara göre emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmaz Diyarbakırkapı Mahallesi'nde raporu hükme esas alınan bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazlar ise Yalım Mahallesi'ndedir. Dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden emsal satışlar varsa uzak bölgelerdeki emsale göre değer biçilemez. Dosyadaki bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede emsal satışların bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın yerlerden ve yakın zaman içinde şatışı yapılan emsalleri bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 625,00-YTL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 625,00-YTL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4917, Karar No: 2022/10324, Tarih: 22.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/4917 E.  ,  2022/10324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.10.2021 gün ve 2021/90 Esas, 2021/407 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 217. maddesinin birinci fıkrasında “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanunun 210. maddesinin birinci fıkrasında ise "olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez" hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda ilk derece mahkemesince olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurun duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenmesi ve husumet iddiasının da araştırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında, söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 03.12.2021 gün ve 2021/1450 Esas, 2021/1800 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/813, Karar No: 2012/5443, Tarih: 03.07.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/813 E.  ,  2012/5443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Töre saikiyle öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun (82/1-k, 35, 62, 53, CMUK.nun 326/son), (6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62, 52/1-2-4, 53), 63 maddeleri uyarınca (10 yıl hapis), (10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası) ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdura yönelik "kasten öldürmeye teşebbüs" ve "ruhsatsız silah taşımak" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA) 03.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5642, Karar No: 2015/6239, Tarih: 16.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/5642 E.  ,  2015/6239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/312591

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 09/07/2014, 2014/141 (E) ve 2014/193 (K)

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-)Gerekçeli karar başlığında, karar tarihinin 09.07.2014 yerine 30.10.2013 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2-)Sanık Abdurrahman müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra sanığın cezaevinden gönderdiği 31.07.2011 havale tarihli dilekçe ile dosyasının onaylanmasını istediği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onaylanması isteği temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığından, temyiz incelemesi katılan vekilinin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılmıştır.

3-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Abdurrahman'ın kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin suç niteliğine, temel cezanın üst sınırdan belirlenmesi gerektiğine, tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;

Bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,16/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/636, Karar No: 2018/2694, Tarih: 12.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/636 E.  ,  2018/2694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/04/2016 tarih ve 2015/16-2016/231 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS)” akdedildiğini, anılan sözleşmenin üçüncü kişilerin hak iddialarını düzenleyen 7. maddesinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, anılan sözleşmeden önce dağıtım faaliyetlerin davalı tarafından yürütüldüğü sırada davalı ile dava dışı üçüncü kişi arasında yapılan endeks okuma sözleşmesinden kaynaklanan alacak için müvekkili aleyhine açılan dava sonucunda müvekkili tarafından icra dosyasına 196.591,96 TL teminat mektubu olarak ve 18.418,03 TL nakit olarak ödeme yapıldığını ileri sürerek bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ayrıca 3.852,14 TL temyiz harç ve masrafının ödenme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; alacağın zamanaşımına uğradığını, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini ve İHDS hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu alacağın dağıtım tesislerinin işletilmesinden kaynaklandığı ve İHDS’nin imza tarihinden öncesi döneme ait olduğu, davacının üçüncü kişinin alacağına karşılık icra dosyasına yaptığı ödeme toplamının 215.009,99 TL olduğu ve bu tutarın İHDS 7/4 ve 7/6 maddeleri uyarınca davalıdan tahsili gerektiği, ayrıca davalının dava tarihinden önce temerrüde düşürüldüğünün ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 215.009,99 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.