muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1121, Karar No: 2023/4092, Tarih: 12.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/1121 E.  ,  2023/4092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.10.2018 tarihli ve 2018/317 Esas, 2018/460 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

cezasının 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi gereğince kazanılmış hakkı gereği 5 yıl üzerinden infaz edilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2019/1741 Esas, 2022/534 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile katılan arasında ailevi sebeplerden dolayı husumet bulunduğu, olay tarihinde katılanın sokakta yürüdüğü sırada sanık ile karşılaştığı, aralarında önceye dayalı nedenlerden dolayı tartışma çıktığı ve tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın katılana katılanın da sanığa yumrukla vurduğu ve sanığın yere düşmesi üzerine katılanın arkasını dönerek olay yerinden ayrılacağı esnada sanığın katılanın arkasından giderek ele geçirilemeyen bir bıçak ile katılanın sırt bölgesi boyun alt kısmından, kolundan ve elinden yaralayarak olay yerinden kaçtığı anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir.

3. Katılan, sanığın kendisini bıçakla yaraladığını beyan etmiştir.

4. Katılan hakkında tanzim olunan adlî muayene raporlarında yaralanmalarının yaşamını tehlikeye soktuğu, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı, sol üst ekstremitede radial sinir yaralanmasına bağlı gelişen fonksiyonel kısıtlılığın organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu bildirilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinin isabetli olup olmadığı ve olayda sanık lehine haksız tahrik koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi amacıyla Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı inceleme yapılmasına karar verilmiş, sanık ile mağdur arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumetin bulunmaması, mağdurdaki yedi yaradan sadece birinin hayatî tehlikeye neden olması ve engel neden yokken sanığın eylemine devam etmemesi karşısında, sanığın

olaya bağlı olarak ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu kabul edilmiş, olay günü yolda karşılaşan sanık ile katılan arasında tartışma yaşanması üzerine tarafların karşılıklı olarak birbirlerine yumrukla vurdukları burada ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği konusunda herhangi bir delil elde edilemediği, şüpheli kalan bu durumun sanık lehine değerlendirilmesi zorunlu olduğundan haksız tahrik koşullarının bulunduğu sonucuna varılmıştır. Katılandan sanığa yönelen haksız davranışın yumrukla vurma şeklindeki basit yaralamadan ibaret olması karşısında, haksız tahrik nedeniyle sanığın cezasından asgari oranda indirim yapılmasının hakkaniyete ve ölçülülük kuralına uygun olacağı vicdani kanaatine varıldığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık müdafiinin eksik incelemeye, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

IV. GEREKÇE

1. Sanık müdafiinin eksik incelemeye, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

“İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik inceleme bulunmadığı, tarafların karşılıklı olarak birbirlerine yumrukla vurmaları sonucu sanığın bıçakla katılanı birden fazla yerinden yaraladığı, katılanın elinde bıçak vb. bir cisim bulunmadığı ve sanığa yönelik haksız bir saldırı içerisinde olmadığı anlaşıldığından somut olayda meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, tarafların aradaki husumete yönelik olarak birbirlerini suçladıkları ve olay günü ilk yumruğun kim tarafından atıldığının kesin ve net olarak tespit edilemediği birlikte değerlendirildiğinde ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi nedeniyle belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suç vasfı yönünden yapılan incelemede;

Sanık ile katılan arasında ailevi sebeplerden dolayı husumet bulunduğu, olay günü aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, birbirlerine yumruk ile vurdukları, sanığın yere düşmesi üzerine katılanın arkasını dönerek olay yerinden ayrılacağı esnada sanığın katılanın arkasından giderek bıçak ile katılanı hedef gözeterek yedi yerinden yaraladığı, katılanın göğüs solda bulunan bir adet, sırt solda (boyun arkası altta) bulunan iki adet olmak üzere toplam üç adet yaralanmasından en az bir tanesinin göğüs boşluğuna girerek solda pnömotoraksa ve hayatî tehlikeye neden olduğu, sanığın katılan ile aralarındaki husumetten dolayı katılanın arkasından giderek hayatî bölgesini hedef gözeterek bıçakla sırt bölgesinden birden fazla kez yaraladığı eylemine devam etmek isterken önüne düşen katılanın sağ eliyle bıçağı önlemeye çalıştığı, bu nedenle sağ elinin içinden derin yumuşak doku lezyonuna neden olacak ve basit tıbbî müdahale ile iyileşemeyecek şekilde yaralandığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından kasten öldürme suçuna teşebbüsten hüküm kurulması gerekirken suç niteliğinin kasten yaralama olarak belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2019/1741 Esas, 2022/534 Karar sayılı kararının suç vasfı yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2019/1741 Esas, 2022/534 Karar sayılı kararının suç vasfı yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Sanık hakkında aleyhe temyiz bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/36330, Karar No: 2021/8050, Tarih: 07.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/36330 E.  ,  2021/8050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

Sanığın temyiz istemine ilişkin Mahkemece verilen 16.04.2018 tarih, 2016/4 Esas ve 2016/183 Karar sayılı ek kararın sanığa tebliği için 17.05.2018 tarihinde cezaevine müzekkere yazıldığı, ancak ek kararın tebliğine dair dosyada tebliğ evrakına rastlanılmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar sanığa tebliğ edilmiş ise tebligat parçasının gönderilmesi, tebliğ edilmemiş ise “kararın tebliğinden itibaren bir hafta içerisinde temyiz edilebileceği” meşruhatı ile usulüne uygun tebliğ edilerek temyiz edilmesi halinde ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4655, Karar No: 2014/7564, Tarih: 16.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/4655 E.  ,  2014/7564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilleri aleyhine davalı yanca bonoya dayalı olarak icra takibine girişildiğini, müvekkillerinden ...'ün noterde düzenlenen sözleşmesi gereğince davalıdan işlettiği kafeteryanın işletme hakkının devrini aldığını, ek protokol düzenlendiğini, bu protokole müvekkillerinden ...'in kefil olarak imza attığını, ayrıca işletme hakkının devri ve mevcut demirbaşlar karşılığında teminat olarak icra takibine konu 160.000 TL bedelli bono düzenlendiğini ve bunu müvekkili ...'in de kefil olarak imzaladığını, işletmenin iş yapamaması ve taahhüt edilen paranın zamanında ödenemeyeceğinin anlaşılması üzerine davalının, sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiğini, kafeteryadaki demirbaşları aldığını, dava konusu bononun iadesi koşuluyla müvekkillerinin davalıya 30.000,00 TL lik nakit para ödemesinde bulunduğunu ancak, bono iade edilmediği gibi icra takibine konu yapıldığını, vadesi 30.11.2010 olarak belirlenen ve anlaşma gereği vadesi 11.01.2011 tarihine ertelenen bononun, işyeri devri sözleşmesinin feshedilmesi sonucu demirbaşların alınıp götürülmesi sebebiyle karşılıksız kaldığını ileri sürerek bonoya dayalı icra takibinden dolayı davacıların davalıya borçlu olmadıklarının tespitine, takibin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya ve takibe konu bononun doğmuş bir borcun tasfiyesi için alındığını, teminat bonosu olmadığını, icra takibi kesinleştikten sonra davacıların icra takibindeki borcu kabul ettiklerini, sözleşmenin müvekkilince feshedilmediğini, davacıların iddialarını yazılı delillerle ispatlaması gerektiğini belirterek davanın reddine ve %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller doğrultusunda, dava konusu bononun taraflar arasındaki işyeri devir sözleşmesinden kaynaklı borcun teminatı olarak düzenlendiği, devir sözleşmesinin fesh edildiği, davacılar tarafından devredilen işyerinin kullanılan dönem için karşılığının 30.000,00 TL olarak davalıya ödendiği, demirbaşların da davalı tarafından sökülüp götürüldüğünden devir sözleşmesinde belirtilen bakiye borcun bulunmadığı, dolayısıyla bononun bedelsiz kaldığı, davacıların icra dosyasındaki borcu kabul beyanlarına icra tehdidi yoluyla alındığından itibar edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne bonoya dayalı icra takibinden dolayı davacıların borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/169, Karar No: 2013/951, Tarih: 24.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/169 E.  ,  2013/951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 17/10/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili, davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekili ve ... Vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...'nin temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı ile davalı ... Belediyesi Başkanlığı'nın temyiz itirazlarına gelince;

3533 sayılı Kanun'un 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlılardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Anılan tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen yasa hükmü uyarınca dava dilekçesinin davacı ve davalılardan Hacı Belediyesi Başkanlığı açısından görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davacı ile davalı ... Belediyesi Başkanlığı yönünden BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, davalılardan ...'nin temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacı ile davalı ...'ndan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 24/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7594, Karar No: 2016/7515, Tarih: 07.06.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/7594 E.  ,  2016/7515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/08/2009 gününde verilen dilekçeler ile maddi ve manevi tazminat ile nafaka istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen 22/05/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 07/06/2016 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince:

a-) Dava ve birleşen dava haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat ile yardım nafakası istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne,birleşen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının babası olduğunu ancak bu durumu uzun süre kabul etmediğini, babası olmasına rağmen kendisi ile maddi ve manevi olarak hiç ilgilenmediğini, yıllarca baba ilgisinden mahrum kaldığını belirterek tazminat isteminde bulunmuştur. Birleşen dava ile de eğitiminin devam ettiğini belirterek yardım nafakası isteminde bulunmuştur.

Mahkemece davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, diğer istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir. Hakim manevi tazminatın miktarını tayin ederken saldırı teşkil eden eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Miktarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel hal ve şartların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde objektif olarak göstermelidir. Çünkü kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hakimin hukuka ve hakkaniyete göre hüküm vereceği Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesinde belirtilmiştir. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; olayın gelişim şekli, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

b-) Davacı, birleşen davada eğitiminin devam ettiğini belirterek yardım nafakası isteminde bulunmuştur. Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca; 4721 sayılı TMK'nın üçüncü kısmı hariç olmak üzere ikinci kitabı ile 4722 sayılı Türk Medeni Kanunun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna göre aile hukukundan doğan davalarda aile mahkemesi görevlidir.

Birleşen davada davalının TMK'nın 327 ve devamı maddeleri gereğince yardım nafakası ile yükümlü olduğunun ileri sürüldüğü ve dolayısıyla uyuşmazlığın aile hukukuna ilişkin bulunduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda; yardım nafakasına ilişkin birleşen davanın 4787 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince, aile mahkemesinde görülmesi gerekmektedir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden (re’sen) dikkate alınır. Mahkemece, açıklanan olgular gözetilerek yardım nafakasına ilişkin istem yönünden mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi yerine işin esasının çözümlenmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle de bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın (2/a-b) no'lu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davacı yararına takdir olunan 1.350,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3904, Karar No: 2018/2906, Tarih: 16.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/3904 E.  ,  2018/2906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, tehdit

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sırasında hakkında yakalama kararı çıkartılan sanığın savunmasının alındığı Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.08.2013 günlü, 2013/273 D. iş sayılı kararında hakim ...’in ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığından bahisle anılan imza eksikliğinin giderilmesi maksadıyla Dairemizce verilen 17.01.2018 gün ve 2015/849 Esas, 2018/330 sayılı tevdi kararına istinaden mahkemesince yapılan araştırmada adı geçen hakimin meslekten çıkartılması nedeniyle eksikliğin tamamlanamadığı belirtilerek dosya iade edilmiş ise de adı geçen hakim yerine Van Adli Yargı Adalet Komisyonu Başkanlığınca bu hususta görevlendirilecek başka bir hakim tarafından imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.