muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9387, Karar No: 2011/13981, Tarih: 20.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/9387 E.  ,  2011/13981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,almakta olduğu yaşlılık aylığı nedeniyle Kuruma borçlu olmadığının ve kesilen yaşlılık aylığının kesildiği tarihten itibaren tekrar bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı 1479 sayılı yasa kapsamındaki sigortalılığı nedeniyle 01.06.2000 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya başladığını, bu aylığını almakta iken 01.01.2001 tarihinden itibaren ... Devlet hastanesinde radyoloji uzmanı olarak çalışması nedeniyle 5335 sayılı yasanın 30. maddesine göre davalı kurumun ödemekte olduğu yaşlılık aylığını, Kasım 2009 tarihi itibarıyla durdurarak, 01.05.2005-27.11.2009 tarihleri arasında yersiz ödenen aylıkların iadesini istediğinden bahisle, aylığın durdurulmasına ve ödenenlerin iadesine yönelik Kurum işleminin iptali ile borçlu olmadığının tespitini ve kesilen aylıkların kesildiği tarihten itibaren yasal faiziyle birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece 5335 sayılı Yasanın davalı Kuruma yaşlılık aylığı almakta iken resmi kurum ve kuruluşlarda çalışanların aylığını kesme gibi bir yükümlülük getirmediğini, aksine resmi kurumlara yaşlılık aylığı almakta olan kişileri bu aylıkları kesilmeden çalıştırmama yükümlülüğü getirdiğinden bahisle, davalı Kurumun yaşlılık aylığının durdurulmasına yönelik işleminin iptali ile 01.05.2005-27.11.2009 tarihleri arasında davacıya ödenen yaşlılık aylıkları nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespitine, durdurulan aylıkların durdurulduğu tarih olan 01.12.2009 tarihinden itibaren ödenmesi gerektiğinin tespitine, faiz isteminin ise reddine karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı ve davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacının 1479 sayılı yasa kapsamında yaşlılık aylığı almakta iken doktor olarak 5435 sayılı yasa kapsamında ... devlet hastanesinde 01.01.2001 tarihinden itibaren çalışmaya başladığı ve 5335 sayılı yasanın yürürlüğe girmesinden sonra ... yaşlılık aylığı alırken kamu kurumunda geçen ve devam eden çalışmaları nedeniyle ... yaşlılık aylığının Kasım 2009 itibarıyla durdurularak, yersiz ödenen aylıkların iadesinin istendiği uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan aylık almakta iken kamu kurum ve kuruluşlarında çalışılması durumunda yaşlılık aylığının kesilmesinin gerekip gerekmediğine ve ödenen aylıkların yersiz ödendiğinden bahisle iadesinin istenip istenmeyeceğine ilişkindir.

Somut olayda davacının 5335 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği ve kurumca aylıkların geri alınması konusunda başlangıç tarihi olarak belirlenen 01.05.2005 tarihinden önceki döneme ilişkin yaşlılık aylıklarının geri istenmesi, hem Yasanın yürürlüğe girmesi hem de davacının iyi niyeti nedeniyle mümkün değildir. Zaten davalı Kurum tarafından da 01.05.2005 tarihinden önceki dönemle ilgili bir borç çıkarılmamıştır. Ancak 01.05.2005 tarihinden itibaren 5335 sayılı Yasanın 30/2. maddesine göre herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanların bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamayacağı ve görev yapamayacakları hükmü getirilmiş olmakla, bu tarihten sonraki döneme ilişkin aylıkların kesilmesinde ve yersiz ödenen aylıkların davacıdan 5510 sayılı Yasanın 96. maddesi de göz önüne alınarak iadesinin talep edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır. Dairemizin ve giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır. (Yargıtay 21.HD 19.06.2008 gün ve 7657-9490, 21.HD 22.12.2009 gün 20329-16389, Yargıtay HGK 01.12.2010 gün ve 2010/10-586 E.-615 K, 04.04.2011 gün 2010/21-726E-2011/68K, sayılı kararları)

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde davanın reddi yerine hukuki değerlendirmede yanılgıya düşülerek, Kurumun aylık kesme yükümünün bulunmadığının kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine,20/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16871, Karar No: 2014/2201, Tarih: 12.02.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/16871 E.  ,  2014/2201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Gayrımenkul Satış Vaadi ve Daire Karşılığı İnşaat Sözleşmesine göre arsa sahibi ...'e düşen 4135 ada 2 parselde bulunan 22 nolu bağımsız bölümü Şevket mirasçıları olan davalı ve dava dışı kişilerden noterde düzenleme şeklinde tanzim olunan devir ve temlik senedi ile satın aldığını,bilahare taşınmazın adına tescil edildiğini,davalının haklı bir neden olmaksızın oturmak suretiyle kullandığını,ihtara rağmen taşınmazı boşaltmadığını ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı,devir ve temlik senedinde kullanılan vekaletnamede vekil olan kardeşi ...'in vekalet görevini kötüye kullandığını,davacının hakkında başlattığı icra takibine itirazının iptaline yönelik davanın reddedildiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,çekişmeli taşınmazın davalı tarafından haklı ve geçerli bir nedene dayanılmaksızın kullanıldığının belirlendiği gerekçesi ile elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne; ecrimisil isteğinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.931.70.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 12.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10350, Karar No: 2012/10099, Tarih: 26.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/10350 E.  ,  2012/10099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin verilen hüküm davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ...’ya ... poliçesi ile, davalı ...’ya ... poliçesi ile sigortalı olan aracın, müvekillerinin murisi...'ya çarparak ölümüne sebep olduğunu bildirerek davacı anne ... için 3.000 TL, baba ... için 3.000 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle davalılar ..., ... ve ...’dan tahsilini, anne ve baba için ayrı ayrı 30.000’er TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...’dan tahsilini, birleşen dosya ile ölenin anne ve babası için ayrı ayrı 50.000’er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle aracın ... sigortacısı olan ... Sigortadan; birleşen diğer bir dosya ile de ölenin kardeşleri ... ve ... için ayrı ayrı 50.000’er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle aracın ... sigortacısı olan ... Sigortadan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah ile maddi tazminat taleplerini anne için 18.043,11 TL.ye, baba için 22.051,59 TL.ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, manevi tazminat taleplerinden sorumlu olmadıklarını, ceza dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ve ...vekili, kazanın meydana gelmesinde bütün kusurun sürücüde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili ise, poliçede kişi başı ölüm teminatının 50.000 TL olduğunu ve talep edilen manevi tazminat taleplerinin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, asıl davanın ıslah edilen şekli ile kabulüne, baba için 22.051,59 TL, anne için 18.043,11 TL.nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle davalılar ..., ... ve ...’dan tahsiline, asıl dosyadaki manevi tazminat talebinin reddine; birleşen dosya yönünden ölenin kardeşleri ... ve ... için ayrı ayrı 40.000’er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle ... sigortadan tahsiline; birleşen diğer dosya yönünden anne va baba için ayrı ayrı 30.000’er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte ... sigortadan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, kaza yapan aracın halk otobüsü olması nedeniyle avans faize hükmedilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı ..., aracın ... sigortacısı olup, manevi tazminata ilişkin poliçede yazılı teminat limiti 50.000 TL.dir. O halde, davalı ...'nın bütün davacılar bakımından manevi tazminatla sorumluluğu poliçe limitiyle sınırlı tutulması gerekirken, poliçe limitini aşacak şekilde bütün davacılar için toplam 140.000 TL manevi tazminata hükmedilmesi isabetli görülmemiştir.

Kabule göre de, 2918 Sayılı KTK'nın 98. ve 99.maddeleri ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.2.b/3. maddesi uyarınca, sigortacı yargılama giderleri ile Avukatlık Ücretini ödemekle yükümlü olup, hükmolunan tazminat sigorta bedelini (sigorta limitini) geçerse, sigortacının tazminat oranı dahilinde ödeyeceği hüküm altına alınmıştır. O halde, davalı ... şirketinin

harç, yargılama giderleri ve Avukatlık Ücretinden, sigorta bedelinin (limitinin) hükmolunan tazminata oranı dahilinde sorumlu tutulması gerekirken, tamamından sorumlu tutulması doğru değildir.

3-Davalı ...'nın, davadan önce temerrüde düşürüldüğü hususunda herhangi bir iddia ve ispat bulunmamasına rağmen hükmedilen tazminatlara kaza tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

4-Mahkemece Adli Tıp Kurumu'ndan alınan raporda iki ihtimalli kusur oranı belirlenmiş, davalı sürücünün %100 kusuru oranını esas alan rapor uyarınca karar verilmiştir. Ceza dosyasında kesinleşen maddi vakıalar hukuk mahkemesini bağlayıcı niteliktedir. Mahkemece, ceza dosyası getirtilerek kesinleşen kusur oranı olup olmadığının belirlenmesi, kesinleşen maddi vakıalar gözönünde bulundurularak kusur durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekirken davalının %100 kusurunu esas alan rapora göre karar verilmesi isabetli görülmemiştir.

5-Davacı vekilinin temyiz itirazlarını incelenmesine gelince; davacı asıl davada sürücü ve işletenden manevi tazminat talep etmiş, birleşen dosyada ise aracın ... sigortacısından manevi tazminat istemiştir. Davalı işleten 2918 sayılı KTK.nun 86.maddesi, davalı sürücüsü ise, BK.nun 41 ve devamı maddeleri uyarınca zarardan müteselsilen sorumludurlar. O halde mahkemece, asıl dava yönünden davalılar sürücü ve işleten yönünden manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken asıl davada bu davalılar aleyhine istenen manevi tazminat talebinin reddedilmesi isabetli görülmemiştir.

Kabule göre de, davacılar ... ve ... için hükmedilen maddi tazminatlar üzerinden davacılar lehine ayrı ayrı hesaplanacak vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, tazminat miktarının toplamı üzerinden tek vekalet ücretine hükmedilmesi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... Sigorta ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2)(3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, (5) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlanın kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın

istek halinde temyiz eden davacılar ve davalılar ... Sigorta AŞ. ve Ak Sigorta AŞ.ye geri verilmesine 26.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7540, Karar No: 2014/21672, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/7540 E.  ,  2014/21672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2014

NUMARASI : 2013/372-2014/81

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1861, Karar No: 2014/9026, Tarih: 05.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/1861 E.  ,  2014/9026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 2011/4755 sayılı takip dokyasından haczedilen menkullerin kendisine ait olduğunu, haczin kendine ait işyerinde yapıldığını, işyerini borçludan devir aldığını ileri sürecek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili duruşmada, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme haczin takip konusu senetlerde yazılı olan ve ödeme emri tebliğ edilen adreste yapıldığı, mülkiyet karinesinin alacaklı yararına olduğu, işyerinin elektrik aboneliğinin borçlu adına olduğu, davacının dayandığı, fatura, vergi kaydı gibi belgelerinde karine aksini ispata yeterli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, haciz adresinde daha önce borçlunun faaliyet göstermesine, davacı 3.kişi ile akrabası bulunmasına, İİK'nun 44. ve BK'nun 179. maddeleri uyarınca işletmeyi devir alan

3.kişinin işletmenin borçlarından da sorumlu olmasına göre, davacı 3.kişinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,05 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 5.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10834, Karar No: 2011/16072, Tarih: 12.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10834 E.  ,  2011/16072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.