muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/69, Karar No: 2020/4851, Tarih: 23.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/69 E.  ,  2020/4851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Sanık hakkında “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaları kendisinin düzenlemediği, 3 cilt faturasının kaybolduğunu, bu faturaların organize suçlarda ortaya çıktığını, kaybolan faturaların düzenlenmiş olabileceğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Sahte olduğu iddia edilen faturalardan kanaat edinecek miktarda fatura temin edilerek bu faturaların sanığa gösterilmesi, yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve 2011 yılı sonu itibarıyla faaliyetini sonlandırdığı şeklinde yanlış ve yeterli olmayan gerekçelerle mahkûmiyet ve beraat hükümleri kurulması yasaya aykırı,

3- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 23/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18687, Karar No: 2022/4808, Tarih: 13.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/18687 E.  ,  2022/4808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/01/2021 tarihli ve 2019/1154 esas, 2021/141 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 15/10/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 04/11/2018 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 24/12/2018 tarihli ve 2018/96474 soruşturma, 2018/4250 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi gereğince bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolu, mercii ve 15 günlük itiraz süresinin gösterildiği, kararın 13/02/2019 tarihinde şüpheliye usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek infazı için 22/02/2019 tarihinde Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Şüpheli 22/02/2019 tarihinde Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurduğu, aynı tarihte Yükümlü Ön Bilgilendirme Formu imzalatılarak hastaneye sevkedildiği, hastanenin 03/04/2019 tarihli raporunda tedavisine gerek olmadığının bildirilmesi üzerine Rehberlik ve İyileştirme Program Takvimi düzenlendiği, 10/06/2019 tarihli grup/seminer çalışmasına katılmaması nedeniyle uyarılmasına karar verildiği, 17/06/2019 tarihli uyarı yazısının 26/06/2019 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, aynı tarihte müdürlüğe başvurarak 26/06/2019 tarihli 1. bireysel görüşmesine katıldığı, 17/07/2019 tarihli 2. bireysel görüşmesine katılmaması nedeniyle dosyanın kapatılmasına karar verilerek 25/07/2019 tarihinde Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3- Erteleme kararı kaldırılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 20/11/2019 tarihli ve 2018/96474 soruşturma, 2019/33587 esas, 2019/26912 sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4- Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 25/01/2021 tarihli ve 2019/1154 esas, 2021/141 sayılı kararı ile; ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik işlemlerinin kaldığı yerden devamına karar verildiği, kararın itiraz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

4- Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 25/01/2021 tarihli ve 2019/1154 esas, 2021/141 sayılı kararı ile; ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik işlemlerinin kaldığı yerden devamına karar verildiği, kararın itiraz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/12/2018 tarihli ve 2018/96474 soruşturma, 2018/4250 sayılı kamu davasının açılmasının

ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın kesinleşmesini müteakip, şüphelinin yükümlülüklere uymamakta ısrar etmesi nedeniyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama neticesinde, ısrar koşulunun gerçekleşmediği ve kamu davası açılması şartlarının oluşmadığından bahisle kamu davasının durmasına dair Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/01/2021 tarihli ve 2019/1154 esas, 2021/141 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Kanun'un 191/4. maddesinde yer alan, “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklindeki ve Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 5/1. maddesinde yer alan, "(1) Hakkında herhangi bir tedbire hükmedilen kişi, karara uygun olarak müdürlüğün hazırladığı programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymak ve katlanmak zorundadır." ve aynı Yönetmeliğin 44. maddesinde yer alan, "(1) Yükümlülüğün yerine getirilmesi için uyulması gereken kurallar ile karara uygun olarak hazırlanan programa ve denetimli serbestlik personelinin bu kapsamdaki uyarı ve çağrılarına uyulmaması yükümlülüğün ihlali sayılır. Yükümlülüğün ihlal edilmesi durumunda vaka sorumlusunun teklifi üzerine yükümlü, komisyon tarafından veya kanunda yazılı hallerde komisyonun önerisi üzerine ilgili hâkim tarafından uyarılır. (2) Uyarı bir yazı ile yükümlüye tebliğ edilir. Gerektiğinde yükümlü, müdürlüğe davet edilerek yükümlülüklerine ilişkin hususlar ve ihlalin sonuçları vaka sorumlusu tarafından kendisine sözlü olarak da açıklanır. Yükümlünün gelmemesi durumunda daha önce yapılmış olan yazılı uyarı yeterli sayılır. (3) Denetimli serbestlik kararlarının infazında, yükümlülüğün bir yıl içerisinde iki defa ihlal edilmesi yükümlülüğe uymamada ısrar etme sayılır. Yükümlünün uyarılmasının ardından bir yıl içerisinde ikinci ihlalin tespit edilmesi halinde infaza son verilerek kayıt kapatılır. (4) Uyarı için yapılan tebligatta, bir yıl içerisinde yeni bir ihlal durumunun tespit edilmesi halinde tekrar bir uyarının yapılmayacağı, dosyanın kapatılarak gereği için mahkemeye gönderileceği yükümlüye ihtar edilir

. (3) Denetimli serbestlik kararlarının infazında, yükümlülüğün bir yıl içerisinde iki defa ihlal edilmesi yükümlülüğe uymamada ısrar etme sayılır. Yükümlünün uyarılmasının ardından bir yıl içerisinde ikinci ihlalin tespit edilmesi halinde infaza son verilerek kayıt kapatılır. (4) Uyarı için yapılan tebligatta, bir yıl içerisinde yeni bir ihlal durumunun tespit edilmesi halinde tekrar bir uyarının yapılmayacağı, dosyanın kapatılarak gereği için mahkemeye gönderileceği yükümlüye ihtar edilir." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında, somut olayda, 22/02/2019 tarihi itibari ile tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazında uyulması gereken kuralların şüpheliye tebliğ edilerek infazına başlanıldığı, şüphelinin 10/06/2019 tarihinde seminer çalışmasına katılmadığının bildirilmesi üzerine, denetim planına uymadığından bahisle Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce düzenlenen 13/06/2019 tarihli ve 2019/13483 İİDK sayılı uyarı kararının 26/06/2019 tarihinde şüphelinin adresine tebliğ edildiği, uyarı müzekkeresinde bir sonraki ihlalde tekrar uyarı yapılmayarak dosyanın kapatılacağının şüpheliye bildirilmesine rağmen şüphelinin belgelendirilebilir ve geçerli bir mazereti bulunmaksızın 17/07/2019 tarihindeki bireysel görüşmesine katılmaması üzerine dosyasının kapatılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiğinin anlaşılması karşısında, şüphelinin denetimli serbestlik kapsamında belirlenen yükümlülüğü ikinci kez ihlâl ettiği ve bu halin ısrar niteliğinde olduğu anlaşılmakla, kamu davasına devamla esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/01/2021 tarihli ve 2019/1154 esas, 2021/141 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında, 04/11/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/12/2018 tarihli ve 2018/96474 soruşturma, 2018/4250 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın kesinleşmesini takiben, şüphelinin tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymamakta

ısrar etmesi nedeniyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda, Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/01/2021 tarihli ve 2019/1154 esas, 2021/141 sayılı kararı ile kamu davasının durmasına karar verildiği, anlaşılmıştır.

Somut olayda, 22/02/2019 tarihi itibarıyla tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazında uyulması gereken kuralların şüpheliye tebliğ edilerek infaza başlanıldığı, şüphelinin 10/06/2019 tarihinde seminer çalışmasına katılmaması üzerine, Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce düzenlenen 13/06/2019 tarihli ve 2019/13483 İİDK sayılı uyarı kararının 26/06/2019 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, uyarılmasından sonra aynı tarihte müdürlüğe başvurarak 26/06/2019 tarihli 1. bireysel görüşmesine katıdığı, 17/07/2019 tarihli 2. bireysel görüşmesine katılmaması nedeniyle dosyanın kapatılmasına karar verilerek Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, şüphelinin uyarılmasından sonra 26/06/2019 tarihli bireysel görüşmesine katılarak yükümlülüğünü yerine getirdiği, daha sonra yeniden yükümlülük ihlalinde bulunduğu dikkate alındığında, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı veya yeni bir yükümlülük ihlalinde bulunduğu takdirde ısrar şartının gerçekleşeceğinin anlaşılması karşısında, ısrar şartının gerçekleşmediği, mahkemenin durma kararının kanuna uygun olduğu anlaşıldığından, kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle; Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/01/2021 tarihli ve 2019/1154 esas, 2021/141 sayılı kararına ilişkin kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 13/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9630, Karar No: 2022/17497, Tarih: 05.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9630 E.  ,  2022/17497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararı kaldırıldıktan sonra Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/140 Esas, 2020/160 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arsa niteliğindeki dava konusu Batman İli, Merkez, İluh Mahallesi, 4842 parsel sayılı taşınmaza emsal kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosyadaki delil ve belgeler, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünün parsel sorgulama uygulama sitesinden edinilen bilgiler, taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özellikleri dikkate alındığında ve Dairemiz denetiminden dava konusu taşınmaza yakın konumda olan 3056 parsel sayılı taşınmazın m²sine arsa olarak Eylül 2013 değerlendirme tarihi itibarıyla 548,54 TL değer biçildiği ve bu m² birim bedelinin Dairemizin 2021/13271 Esas, 2022/3948 Karar sayılı dosyası ile onanmak suretiyle kesinleştiği nazara alındığında, dava konusu taşınmazın m²sine dava tarihi olan Mart 2015 tarihi itibarıyla 547,87 TL/m² birim fiyatı belirleyen bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişili ve inandırıcı bulunmamıştır.

Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dosya kapsamı el atılan alan dışında kalan arta kalan yüzölçümü ve geometrik durumu nazara alınarak, bu bölümde değer azalışı olacağı anlaşıldığından bu konuda ek rapor alınarak varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

3)Hüküm kısmında dava konusu taşınmaz bilgilerinin ve el atılan alanın gösterilmemesinin infazda tereddüt yaratılması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/140 Esas, 2020/160 Karar sayılı hükmünün HMK'nın 371.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 05.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17680, Karar No: 2014/17024, Tarih: 25.11.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/17680 E.  ,  2014/17024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 13. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2012/1551-2013/1460

Dava dilekçesinde, kayyımlık kararının kaldırılması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, İ.-S.-Y. .. ada .. parsel sayılı taşınmazın 1/3 hissesinin, davacının murisi Y.M. K.’ın annesi A.G.’a ait olduğunu, davacının büyükannesi ve annesinin ölümü ile taşınmazın üç kız kardeşi ile birlikte kendisine mirasen intikal ettiğini, ancak muris A. G.’ın taşınmazdaki hissesinin idaresi için Sarıyer 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/54 Esas 2009/496 Kararı ile kayyım atandığını, kendilerinin mirasçı olmaları nedeniyle kayyımlıkla idareyi gerektirir bir durumun bulunmadığını belirterek, kayyımlık kararının kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; İ.-S.-Y. .. ada..parseldeki taşınmazın 1/3 hissesinin “A.G. M. Kızı” adına 04.03.1955 tarihinde kadastro tesbitinden tapuya tescil edildiği, kadastro tespit tutanağında taşınmazın 2/3 hisse ile G.M.oğlu V. G.ve 1/3 hisse ile G. M. kızı A.adına yazılı olduğu, dosya içerisinde bulunan M.a ait nüfus kayıtlarında V. ve A. adında iki oğlunun bulunduğu, ancak davacıların murisi A.ye ait kaydın M.hanesinde bulunmadığı, davacının dosyaya sunduğu nüfus kayıtlarında A.’nin anne adının Y.V.a ait nüfus kayıtlarında ise anne adının A.olarak geçtiği, A.ile V.’ın sadece baba adları aynı olup adı geçen kişiler hakkında başkaca bir bilginin bulunmadığı, V.’ın hanesinde baba olarak görünen M.İle A.nin hanesinde baba olarak görünen M.’un aynı kişi olduğu hususu nüfus kaydı ve veraset ilamı gibi resmi belgeler ile kanıtlanamadığı anlaşıldığından, davaya konu taşınmazın tapu kaydı tüm tedavülleri ile birlikte dayanak belgeleri de getirtilip söz konusu kaydın iktisap sebebinin belirlendikten ve davacının miras bırakanı A.ile tapu hissedarı A.’nin aynı kişi olup olmadığı hususu kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edildikten sonra sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yukarıda değinilen hususlarda yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan yerinde bulunmayan gerekçeyle davanın kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13055, Karar No: 2014/21060, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/13055 E.  ,  2014/21060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2012/377-2014/121

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.