muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1401, Karar No: 2018/47, Tarih: 08.01.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/1401 E.  ,  2018/47 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.10.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.07.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 338 ada 93 sayılı parseldeki ortaklığın satış sureti ile giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Davalılar tarafından, dava konusu taşınmazda tapu kayıt maliki ...' ın ölmeden önce hazırladığı vasiyetname uyarınca davacı ...' ın dava konusu taşınmazda hak sahibi olmadığı ve dolayısıyla ortaklığın giderilmesi davası açmasında hukuki yararı bulunmadığı iddia edildiğinden açılan bir tenfiz davası varsa tespit edilmelidir.

Davanın sonucuna göre tarafların pay ve paydaşlık durumu değişebileceğinden mahkemece bekletici mesele yapılması gerekir. Bu durumda mahkemece, vasiyetnamenin tenfizine ilişkin olarak açılan dava varsa kesinleşmesinin beklenmesi, tapuda infazının sağlanması, vasiyetname de nazara alınarak satış bedelinin dağıtılmasına karar vermek gerekirken vasiyetnamenin tenfizi davasının bekletici mesele yapılmaması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 08.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5818, Karar No: 2013/1330, Tarih: 14.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/5818 E.  ,  2013/1330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; eyleminin basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.03.2010 gün ve 2009/630 Esas, 2010/225 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 24.10.2012 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE, 14.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1857, Karar No: 2017/6732, Tarih: 02.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/1857 E.  ,  2017/6732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki il kongresinin iptali isteminden dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; kapatılan 18. Hukuk Dairesinin 11/10/2016 gün ve 2016/5089 - 2016/11258 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş; mahkemece karar düzeltme isteminin reddine dair ek karar verilmiş; verilen ek kararın kaldırılarak karar düzeltme talebinin incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla HUMK’un 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava,... İl Kongresinin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiş; Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 2016/5089 esas, 2016/11258 karar sayılı ilamıyla kararın ilçe seçim kurulu hakiminin seçimin işleyişine ilişkin verdiği kararın bir dava sonucunda verilmiş mahkeme hükmü olarak değerlendirilmesine imkan bulunmadığından kesin hüküm nedeniyle davanın usulden reddinin doğru görülmediği belirtilerek bozulmasına karar verilmiştir. Bu karar karşı davalı ... Genel Başkanlığı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuş; mahkemece ek karar ile karar düzeltme yoluna gidilemeyeceğinden talebin reddine karar verilmiştir. Bu kez davalı vekilince ek kararın kaldırılarak karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1)Davalı... Genel Başkanlığı vekilinin 13/12/2016 tarihli ek karara yönelik itirazlarının incelenmesinde;Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi uyarınca karar tashihi yolunun mümkün olup olmadığına ilişkin karar verme görevi Yargıtay'a ait olduğundan yerel mahkemenin karar düzeltme isteminin reddine dair ek kararı doğru görülmediğinden 13/12/2016 gün 2015/1161 esas, 2015/669 karar sayılı ek kararın kaldırılmasına karar verilerek karar düzeltme isteminin incelemesine geçilmiştir.

2)Davalı ... Genel Başkanlığı vekilinin asıl karara yönelik karar düzeltme isteminin incelenmesiyle;Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440-442 maddeleri gereğince davalının asıl karara ilişkin karar düzeltme isteminin (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine; davalının karar düzeltme isteminin reddine ilişkin ek kararın (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle KALDIRILMASINA, aşağıda yazılı para cezasının ve ret karar harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine 02/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2159, Karar No: 2010/5326, Tarih: 20.04.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/2159 E.  ,  2010/5326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 217 ada 1 parsel sayılı 13902,46 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve imar ihya edilmediği iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde, 3116 ve 4785 sayılı yasalar gereğince orman kadastrosu yapılmış, 26.8.1948 tarihinde kesinleşmiştir. Yörede 2000 yılında aplikasyon ve 2B madde uygulaması yapılmış, 1.8.2000 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesi hükmüne göre orman içi açıklığı niteliğinde olduğu, 15.07.2007 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 26/a maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılmasının zorunlu bulunduğu, H.G.K.'nun 10.12.1997 gün 1997/20-830-1034, 17.12.1997 gün 1997/20-808-1039, 22.10.2003 gün 2003/20-665-614 ve 11.10.2004 gün 2004/7-531-581 sayılı kararlarında da açıklandığı gibi bu tür yerler kesinleşen orman kadastro sınırları dışında bulunsa bile devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle zilyetlikle kazanılamayacağına göre, Davalıların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 20.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3859, Karar No: 2023/3742, Tarih: 05.07.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/3859 E.  ,  2023/3742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/598 E., 2022/1154 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/458 E., 2022/4 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki tarafın evlilik birliğinin temelinden sarsılması ve erkeğin pek kötü davranış hukuki nedenine dayalı davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına; kadının zina ve erkeğin hayata kast ve onur kırıcı davranış sebebiyle açtığı boşanma davalarının ise reddine karar verilmiştir. Kararın davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin talep ettiği telefon kayıtları ve adli soruşturma evrakları getirilmeden karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle, eksiklikler giderildikten sonra karar verilmek üzere kararın kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki tarafın evlilik birliğinin temelinden sarsılması ve erkeğin pek kötü davranış hukuki nedenine dayalı davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına; kadının zina ve erkeğin hayata kast ve onur kırıcı davranış sebebiyle açtığı boşanma davalarının ise reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı kadın vekili tarafından erkeğin kabul edilen davaları, kadının reddedilen zina davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat ve nafakalar, aleyhe hükmedilen tazminatlar ve nafakalar; davalı-davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ile tedbir nafakasının miktarı, yoksulluk nafakasına toptan hükmedilmesi ve miktarı yönlerinden temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; İlk Derece Mahkemesince verilen birinci karara karşı sadece davalı-davacı erkek vekili tarafından hayata kast ve onur kırıcı davranış hukuki nedenine dayalı davanın reddi, kusur belirlemesi ve erkeğin reddedilen maddî ve manevî tazminat talepleri yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuş, kadın vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmamış ve İlk Derece Mahkemesinin birinci kararı istinaf konusu yapılmayan yönlerden kesinleşmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince verilen gönderme kararından sonra İlk Derece Mahkemesince verilen son kararda erkeğin boşanma davalarının kabulü, kadının zinaya dayalı davası ile kadının tazminat ve nafaka talepleri hakkında birinci karardan farklı bir hüküm kurulmamıştır. Hâl böyle iken, İlk Derece Mahkemesinin birinci kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan kadının erkeğin evlilik birliğinin temelinden sarsılması ve pek kötü davranış nedeniyle boşanma taleplerinin kabulü, kadının zina sebebiyle boşanma talebinin reddi ve kadının maddî ve manevî tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi yönünden kararı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, davacı-davalı kadın vekilinin erkeğin evlilik birliğinin temelinden sarsılması ve pek kötü davranış nedeniyle boşanma taleplerinin kabulü, kadının zina nedeniyle boşanma talebinin reddi ve kadının maddî ve manevî tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Davacı-davalı kadın vekilinin reddedilen yönler dışındaki ve davalı-davacı erkek vekilinin tüm yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde; erkeğin fiziksel şiddet uyguladığını, alkol alıp küfür ve hakaret ettiğini, erkeklerin bulunduğu iş yemeklerine kadının katılması için baskı uyguladığını, eşini kovduğunu, ölüm ile tehdit ettiğini, psikolojik şiddet uyguladığını, sadakatsiz olduğunu, ilgisiz davrandığını, kadının ailesine karşı da ilgisiz ve saygısız olduğunu, eşini ilk evliliğinden olan çocukları ile görüştürmek istemediğini, kadının çocuklarını kötülediğini, onlara hakaret ettiğini, eşini çocuklarına zarar vermekle tehdit ettiğini, kredi çektirip borçlandırdığını ileri sürerek tarafların zina ve evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına aylık 2.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 250.000,00 TL maddî ve 250.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; erkek hakkındaki iddiaların doğru olmadığını, kadının kıskanç olup baskıcı davrandığını, kadının evliliğin ilk zamanlarındaki sadakatsizliği nedeniyle erkeğin bir kez onu itmek suretiyle fiziksel şiddet uyguladığını, bu olaydan sonra bir müddet ayrı yaşadıklarını ancak sonrasında barıştıklarını, en son olayda erkeğin geçirdiği kaza nedeniyle elinden ve ayağından ağır şekilde sol bacağında parçalı kırık ve sol elinde derin yarık olacak şekilde yaralandığını, ameliyatlı ve ayağının kırık olması nedeniyle evin giriş katında yattığını, hastane dönüşünde tarafların eve gelmelerinden yaklaşık on dakika sonra kadının çöp atacağını söyleyerek evden ayrıldığını ancak eve dönmediğini, erkeği zor durumda evde bırakıp evi terk ettiğini, erkeğin çok önemli projelerinin ve bilgilerinin bulunduğu bilgisayarın ve harici hard disklerin evde olmadığını fark ettiğini, bunun üzerine ihbarda bulunduğunu, yapılan kontroller neticesinde erkeğin ameliyat olduğu sırada evin ikinci katındaki tüm eşyaların alındığının öğrenildiğini, hırsızlık olarak kolluğa yansıyan bu olay nedeniyle erkeğin şirketini devraldığı kişi, kadın eş ve kadın eşin çocuklarının ifadelerinin alındığını, erkeğin tanığının kadının çocuklarının konuşmasına tanık olduğunu ve tüm eşyaları kendilerinin aldıklarını itiraf ettiklerini, dolandırıcılık suçundan adli soruşturmanın devam ettiğini, erkeğin ayrıca kadın hakkında yalan beyanda bulunmak suretiyle mahkemeyi ve kolluk kuvvetini yanıltmak suçundan da suç duyurusunda bulunduğunu ileri sürerek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması, pek kötü davranış ve hayata kast ve onur kırıcı davranış sebebiyle boşanmalarına, erkek yararına aylık 1.200,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 19.06.2017 tarih ve 2016/1075 Esas, 2017/621 Karar sayılı kararı ile; kadının zina, erkeğin de hayata kast ve onur kırıcı davranışa dayanan boşanma davalarının kanıtlanmadığı; kadının kendi işini göremeyecek durumda olan, tedavisi devam eden ve bakıma muhtaç eşinin üzerine kapıyı kilitlemek suretiyle evden ayrıldığı, ayağa kalkamayan erkeğin telefonla yardım çağırdığı, erkeğin cüzdanının da alınmış olması nedeniyle çağırdığı kişilerin yardımı ve ekonomik desteği ile tedavisine devam edildiği, kadının bu durumda eşini terk etmesi nedeniyle erkeğe pek kötü davranışta bulunduğu; evlilik birliğinin ortak hayatın devamı taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tedavisi devam eden ve ayağa kalkamayan eşinin üstüne kapıyı kilitleyip onu terk eden kadın ile eşine fiziksel şiddet uygulayan erkeğin eşit kusurlu olduğu, tarafların eşit kusurlu olmaları nedeniyle maddî ve manevî tazminata hak kazanamayacakları, okul kantinini işleten kadın ile meslek sahibi olan, kaza geçirene kadar sürekli çalışan ve tedavi olduktan sonra da çalışabilecek olan erkeğin boşanmakla yoksulluğa düşmediği gerekçesiyle; kadının zina ve erkeğin hayata kast ve onur kırıcı davranış hukuki sebebine dayalı boşanma davalarının reddine, her iki tarafın evlilik birliğinin temelinden sarsılması ve erkeğin pek kötü davranış hukuki nedenine dayalı davalarının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve 162 nci maddesi uyarınca boşanmalarına ve tarafların maddî ve manevî tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili tarafından hayata kast ve onur kırıcı davranış hukuki nedenine dayalı davanın reddi, kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönlerinden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 10.06.2020 tarih ve 2018/906 Esas, 2020/673 Karar sayılı kararı ile, erkeğin talep ettiği telefon kayıtları ve adli soruşturma evrakları getirilmeden karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle, eksiklikler giderildikten sonra karar verilmek üzere kararın kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 10.06.2020 tarih ve 2018/906 Esas, 2020/673 Karar sayılı kararı ile, erkeğin talep ettiği telefon kayıtları ve adli soruşturma evrakları getirilmeden karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle, eksiklikler giderildikten sonra karar verilmek üzere kararın kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının zina, erkeğin de hayata kast ve onur kırıcı davranışa dayanan boşanma davalarının kanıtlanmadığı; kadının kendi işini göremeyecek durumda olan, tedavisi devam eden ve bakıma muhtaç eşinin üzerine kapıyı kilitlemek suretiyle evden ayrıldığı, ayağa kalkamayan erkeğin telefonla yardım çağırdığı, erkeğin cüzdanının da alınmış olması nedeniyle çağırdığı kişilerin yardımı ve maddî desteği ile tedavisine devam edildiği, kadının bu durumda eşini terk etmesi nedeniyle erkeğe pek kötü davranışta bulunduğu; evlilik birliğinin ortak hayatın devamı taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tedavisi devam eden ve ayağa kalkamayan eşinin üstüne kapıyı kilitleyip onu terk eden ve hayatın olağan akışına aykırı zamanlardaki telefon görüşmeleri nedeniyle güven sarsıcı davranışları olan kadının ağır, eşine fiziksel şiddet uygulayan erkeğin az kusurlu olduğu, erkek lehine maddî ve manevî tazminata hükmedilmesinin yasal koşullarının bulunduğu, dosya kapsamındaki sosyal ve ekonomik durum araştırmasına göre çalışmayan, az kusurlu erkeğin boşanmakla yoksulluğa düşeceği gerekçesiyle; kadının zina ve erkeğin hayata kast ve onur kırıcı davranış hukuki sebebine dayalı boşanma davalarının reddine, her iki tarafın evlilik birliğinin temelinden sarsılması ve erkeğin pek kötü davranış hukuki nedenine dayalı davalarının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve 162 nci maddesi uyarınca boşanmalarına, kadının maddî ve manevî tazminat talepleri ile tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine, erkek yararına 13.08.2020 tarihinden itibaren aylık 350,00 TL tedbir ve bir defaya mahsus 5.000,00 TL yoksulluk nafakasının ve 20.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminatın kadından alınarak erkeğe verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğunu, telefon kayıtları ile kadının güven sarsıcı davranışları olduğunun kanıtlanmadığını, tanık beyanlarının çelişkili olduğunu, kadının evden ayrılmakta haklı olduğunu, kadın aleyhine tazminat ve nafakalara hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek erkeğin kabul edilen boşanma davaları, kadının reddedilen zina davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat ve nafakalar, aleyhe hükmedilen tazminatlar ile nafakalar yönünden istinafa başvurmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının tam kusurlu olduğunu, tazminat ve nafaka miktarlarının hakkaniyete uygun olmadığını ve toptan yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek kusur belirlemesi, tazminatlar ile tedbir nafakasının miktarı, yoksulluk nafakasına toptan hükmedilmesi ve miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek erkeğin kabul edilen boşanma davaları, kadının reddedilen zina davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat ve nafakalar, aleyhe hükmedilen tazminatlar ile nafakalar yönünden temyize başvurmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; stinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek kusur belirlemesi, tazminatlar ile tedbir nafakasının miktarı, yoksulluk nafakasına toptan hükmedilmesi ve miktarı yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşanmaya sebebiyet veren olaylardaki kusur belirlemesinin doğru yapılıp yapılmadığı ve kusur belirlemesine bağlı olarak erkeğin maddî ve manevî tazminat talebi ile tedbir ve yoksulluk nafakası talebinin kabulüne karar verilmesinin usul ve kanuna uygun olup olmadığı, uygun ise yoksulluk nafakasına toptan hükmedilmesinin ve nafaka ve tazminat miktarlarının hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü, 175 inci ve 176 ncı maddesi. 6098 sayılı Kanun 'un 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme