muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/941, Karar No: 2023/9317, Tarih: 01.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/941 E.  ,  2023/9317 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/599 E., 2015/556 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, 08.06.2014 tarihinde işlediği suça ilişkin Pazar(Rize) Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 15.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. Sanığın 22.04.2015 tarihli eylemine ilişkin hakkında 15.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının olduğu anlaşılarak 28.05.2015 tarihinde Keşan Cumhuriyet Başsavcılığınca yetkisizlik ve birleştirme kararı verilerek soruşturma dosyası Pazar (Rize) Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildi.

B. Pazar (Rize) Başsavcılığı 22.04.2015 tarihli eylemi tedavi ve denetimli serbestlik kararının ihlali sayarak 18.09.2015 tarihli iddianame ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Pazar (Rize) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2015 tarihli ve 2015/599 Esas, 2015/556 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 51 inci maddesinin birinci, üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılması ile cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca usul ve yasaya uygun hükmün düzeltilerek onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca usul ve yasaya uygun hükmün düzeltilerek onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısı " 5237 Sayılı TCK'nın 51/3 fıkrası incelendiğinde cezası ertelenen hükümlü hakkında 1 yıldan az 3 yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresi belirleneceği bu sürenin alt sınırının mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının belirtildiği, yani sanık hakkında 1 yıl 8 ay denetim süresi öngörülmesi gerekirken 1 yıllık denetim süresinin ön görülmesinin usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğini" beyan ederek 04.12.2015 tarihli temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜ)

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜ)

" İddia, sanık savunması, kolluk tutanakları, nüfus kaydı, adli sicil kaydı ve tüm dosya kapsamından; Sanık ...'in kullanmak için uyuşturucu maddeyi arkadaşları olan Fatih Şahinkovan, Ömer Çorbacı, Onur Cenk Karaca ile birlikte Ardeşen sahilinde içtikleri, sanık ...'den 0,015 gram esrar maddesinin ele geçirildiği, suça konu esrar maddesinden alınan kriminal raporda 0,225 gram esrar elde edilebileceğinin belirtildiği, bu suretle sanık ... ile arkadaşları hakkında Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/1557 soruşturma sayılı dosyasında soruşturma başlatıldığı, sanık ... ile arkadaşları hakkında Kullanmak İçin Uyuşturucu Madde Kabul Etmek veya Bulundurmak suçundan Dava Açılmasının Ertelenmesi Kararı verildiği, sanık ve arkadaşları hakkında 15/10/2014 tarih 2014/1557 soruşturma sayılı dosyasında verilen Dava Açılmasının Ertelenmesi kararının Rize Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Keşan Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık ...'in 13/05/2015 tarihinde işlemiş olduğu Kullanmak İçin Uyuşturcu Madde Kullanmak suçundan soruşturma başlatıldığı, Keşan Cumhuriyet Başsavcılığının sanık ... hakkında yürütülen soruşturma kapsamında; Pazar Cumhuriyet Başsavcılığınızın 2014/1557 soruşturma sayılı dosyasında ertelenme kararı olduğu ve sanığın erteleme kararını ihlal ettiği, sanık hakkında kamu davasının açılmasının gerektiği belirtilerek soruşturma dosyalarına yetkisizlik kararı verilerek Pazar Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, Pazar Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın Denetimli Serbestlik kararına uyarak riayet etmemesi nedeniyle TCK'nın 191/1. Maddesi uyarınca mahkememize cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanık savunmasında daha önceden uyuşturucu madde kullandığını, bunun sonucu olarak savcılıkça dava açılmasının ertelenmesine karar verildiği, askere gittiği dönemde askerlik psikolojisi ile yeniden uyuşturucu madde kullandığını, ancak askerlik bittikten sonra herhangi bir şekilde uyuşturucu madde kullanmadığını savunmuştur. Trakya Üniversitesi Ataştırma, Geliştirme ve Uygulama merkezinin raporunda sanık ...'in Labaratuvar'a gönderilen kan örneğinde yapılan analize -7.2 ppm kütle hatası ile halk arasında Ekstazi olarak bilinen maddeye rastlandığı rapor edilmiştir. Mahkememizce yapılan değerlendirmede, sanığın savunması ve ikrarı, uzmanlık ve analiz raporuna göre, uyuşturucu madde kullandığı ve hakkında denetim öngörülerek davanın açılmasının ertelendiği ve sanığın denetim süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullandığı anlaşıldığından eylemi sabit " görüldüğü gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, 08.06.2014 tarihinde işlediği suça ilişkin Pazar (Rize) Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 15.10.2014 tarihli

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, 08.06.2014 tarihinde işlediği suça ilişkin Pazar (Rize) Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 15.10.2014 tarihli

kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, sonrasında sanığın 22.04.2015 tarihinde gerçekleştirdiği benzer eylemine ilişkin hakkında 15.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının olduğu gerekçesi ile 28.05.2015 tarihinde Keşan Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen yetkisizlik ve birleştirme kararına ilişkin soruşturma dosyasının Pazar (Rize) Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi üzerine Pazar (Rize) Başsavcılığının 22.04.2015 tarihli eylemi tedavi ve denetimli serbestlik kararının ihlali sayarak 18.09.2015 tarihli iddianame ile incelemeye konu kamu davasını açtığı görülerek yapılan inceleme de;

1) Sanık hakkında, 08.06.2014 tarihinde işlediği suça ilişkin Pazar (Rize) Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 15.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içerisinde ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) sisteminde bulunmadığı, ancak 21.10.2014 tarihinde Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne gönderildiği Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından çıkartılan 30.10.2014 tarihli ilk çağrı yazısının tebliğ tarihinde sanığın askerde olduğunun 11.11.2014 tarihli tutanak ile tespit edilmesi üzerine 30.12.2014 tarihli infaza ara verme kararı verildiği bu kararın da sanığa 22.04.2015 tarihli ihlal sayılan eylemden sonra 29.04.2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın, ihlal sayılan 22.04.2015 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Suçun işlendiği 08.06.2014 tarihi itibari ile yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191inci maddesi birinci fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ikinci fıkrası uyarınca suç tarihi itibari ile sanıkların lehine olan kanun maddesinin uygulanması gerektiği cihetle, mahkemece ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte olan ve ceza miktarı itibari ile sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi birinci fıkrası gereğince belirlenmesi, teşdiden üst sınırdan ceza takdir edildi ise gerekçesinin gösterilmesi gerekirken, herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin

suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibari ile sanıklar aleyhine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi birinci fıkrası gereğince ceza takdir edilerek hüküm kurulması,

suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibari ile sanıklar aleyhine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi birinci fıkrası gereğince ceza takdir edilerek hüküm kurulması,

3) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, 5271 sayılı Kanun'da yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 sayılı Kanun'nun 251 inci maddesinin 3 üncü fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4) 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrasında ''Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz'' şeklinde yer alan düzenleme gereğince, cezası ertelenen sanık hakkında mahkemesince en az “1 yıl 8 ay” denetim süresi belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, denetim süresinin “1 yıl” olarak belirlenmesi,

5) Mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Pazar (Rize) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2015 tarihli ve 2015/599 Esas, 2015/556 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13825, Karar No: 2025/384, Tarih: 14.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/13825 E.  ,  2025/384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/829 E., 2024/2322 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 39. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/238 E., 2024/34 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/2 hükmü gereğince duruşma isteğinin miktardan reddi ile incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Kurumunda belirsiz süreli iş sözleşmesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'na (4857 sayılı Kanun) tâbi kamu işçisi statüsünde çalıştığını, ünvanında ve yaptığı işte bir değişiklik olmadığı hâlde muvafakati olmaksızın 2020 Ocak ayından itibaren ücretinin düşürülerek maddi zarara uğradığını, ayrıca 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'a (6772 sayılı Kanun) dayalı olarak dönemsel biçimde ödenen ilave tediyenin 2020 Aralık ve devam eden dönemlerde ödenmediğini ileri sürerek davacının aylık net ücretinin davalı Kurum başkanının her yıl ocak ayındaki çıplak ücretinin toplu iş sözleşmesi ile belirlenen katsayı oranında olduğunun tespitine, davacıya ilave tediye ödenmesi gerektiğinin tespitine, eksik ödenen aylık ücret alacakları ile ödenmeyen ilave tediye alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, 15.07.2018 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanan 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 256 ve 257. maddeleri gereğince 4857 sayılı Kanun'a tâbi olarak istihdam edilen davalı Kurum personeli ücretlerinin 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) ek 11, 23 ve 28. maddelerine uygun olarak Bakanlık merkez teşkilatlarında belirlenen emsallerini aşmamak üzere yönetim kurulunca belirleneceğini, anılan Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin yürürlüğe girmesiyle daha önceki ücret tespitine ilişkin yönetim kurulu kararlarının 2016/94 sayılı kararla yürürlükten kaldırıldığını, Ocak/2020'den itibaren 375 sayılı KHK'nın ek 11, 23 ve 28. maddelerine uygun olarak ödemelerin gerçekleştirildiğini, davalı Kurum personelinin bir kısmının Tez - Koop İş Sendikasına üye olduklarını, 2010 yılında imzalanan toplu iş sözleşmesinde katsayı cetvelinde personelin ünvanlarına göre belirlenen taban ve tavan katsayılarına göre ilave tediye ödenmesinin kararlaştırıldığını, emsal Yargıtay kararlarında davalı Kurum Kanunu'nun özel kanun olması gerekçe gösterilerek personele taban ve tavan katsayıları dikkate alınmak suretiyle ilave tediye ödenmesi gerektiği yönünde karar verildiğini, 2016 yılından sonra bağıtlanan toplu iş sözleşemesi çerçevesinde Kurum personeline taban ve tavan katsayılarına bakılmaksızın 6772 sayılı Kanun çerçevesinde ilave tediye ödemeleri gerçekleştirildiğini, diğer yandan Sayıştayın 375 sayılı KHK'nın ek 11. maddesinin (c) ve (ç) bentleri gereği Kurum personeline ilave tediye ödemesi yapılamayacağı görüşünde olduğunu, bir taraftan davalı Kurum personelinin işçi statüsünde olması, 6772 sayılı Kanun'a tâbi olması, Anayasa'dan kaynaklı sendika üyesi olma hakkına sahip olması, davalı Kurumla bağıtlanan toplu iş sözleşmelerinde ilave tediye ödeneceğine dair hüküm bulunması, diğer taraftan davalı Kurum personelinin mali ve sosyal haklarına ilişkin ayrı bir düzenleme yapılmış olmasının dava konusu uyuşmazlığa sebebiyet verdiğini, bu uyuşmazlığın çözümü için bir düzenleme yapılması gerektiğinin düşünüldüğünü, ancak davalı Kurumun tâbi olduğu mevzuat hükümleri ve yargı kararları gereğince ilave tediye ödemesi yapılmasının bu aşamada mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafça davalı Kurum başkanının almış olduğu ücretlere ilişkin bordroların sunulduğu. davacının ücret bordrolarının incelenmesinde, davacının ücretinin 2017-2020 yılları arasında davalı Kurum başkanının ücretine göre hesaplanır iken 2020 yılından sonra ise işbu düzenlemeye uyulmadığının tespit edildiği, toplu iş sözleşmelerinin ilgili maddelerindeki düzenlemeler uyarınca, davalı Kurum başkanının çıplak/temel ücreti ile toplu iş sözleşmelerindeki oranlar dikkate alınarak davacının ücret alacağının hesaplandığı, davacının ücret bordrolarının incelenmesinde, ilave tediye alacağı tahakkuku bulunmadığı, davacının belirlenen ücretleri esas alınarak 2020 yılı Aralık ayı ve sonrası ilave tediye alacağı hesaplamasının yapıldığı, bilirkişi raporunun dosya kapsamına ve delillere uygun olduğunun anlaşılmasına göre hükme esas alındığı, tüm bu tespitlere göre davacının dava tarihi itibarıyla aylık net ücretinin davalı Kurum başkanının her yıl ocak ayındaki çıplak ücretinin toplu iş sözleşmesi ile belirlenen katsayı oranında olduğunun tespitine, yine dava tarihi itibarıyla davacıya ilave tediye ödenmesi gerektiğinin tespitine, fark ücret alacağı ile ilave tediye alacağı taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Mahkemenin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, 6100 sayılı Kanun'un 355. maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucunda, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde:

1. Dosyaya sunulmuş olan beyan ve itirazlara dikkat edilmediğini, istinaf nedenleri hakkında bir değerlendirme yapılmadığını, eksik inceleme yapıldığını,

2. Müvekkili Kurumun ücret ödemelerinde 375 sayılı KHK'ya tâbi olduğunu,

3. Toplu iş sözleşmelerinin kanunların emredici hükümlerine aykırı düzenlemeler içeremeyeceğini,

4. Davacının ilave tediye ve ücret alacağına hak kazanıp kazanamadığına ilişkin detaylı bir değerlendirme yapılmadığını,

5. Davacıya yasal sınırların üzerinde ödeme yapılması durumunda kamu zararı oluşacağını,

2. Müvekkili Kurumun ücret ödemelerinde 375 sayılı KHK'ya tâbi olduğunu,

3. Toplu iş sözleşmelerinin kanunların emredici hükümlerine aykırı düzenlemeler içeremeyeceğini,

4. Davacının ilave tediye ve ücret alacağına hak kazanıp kazanamadığına ilişkin detaylı bir değerlendirme yapılmadığını,

5. Davacıya yasal sınırların üzerinde ödeme yapılması durumunda kamu zararı oluşacağını,

6. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi içtihatlarında da açıkça yer aldığı üzere müvekkili Kurumun ilave tediye ödemesi durumunda yasal sınırlamalara uyması gerektiğini, somut uyuşmazlıkta davacıya yapılan ödemelerin zaten yasal sınırda olup davacıya ilave tediye ödemesi yapılması hâlinde Bakanlık merkez teşkilatlarında belirlenen emsallerine ilgili mevzuatında kadrosuna bağlı olarak mali haklar ile sosyal hak ve yardımlar kapsamında yapılması öngörülen ödemelerin bir aylık toplam net tutarının aşılacağını, işbu nedenle gerek yasal düzenlemeler çerçevesinde gerekse Yargıtay kararı doğrultusunda müvekkili Kurumun davacıya ilave tediye ödemesinin söz konusu olamayacağını,

7. Yasal sınırlama nedeniyle davacının katsayıya göre ücret almasının mümkün olmadığını,

8. Bakanlık teşkilatlarında belirlenen emsal ücretin araştırılmadığını,

9.Dava dilekçesinde davacının müvekkili Kurumda çalıştığı müddetçe tespit talebinde bulunulmuş olmasına karşın Mahkemece dava tarihi itibarıyla tespitte bulunulduğunu, kurulan hükümden "Davacının ileriye dönük taleplerinin reddedildiği anlamı" çıkmasına rağmen kısmen kabul/kısmen ret kararı verilmediğini,

10. Müvekkili Kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmediğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacı işçinin alabileceği ücret ve ücret niteliğindeki tüm ödemelerin bir üst sınıra tâbi olup olmadığı ve bu miktarın nasıl belirleneceği, buradan hareketle talep edilen alacaklara hak kazanılıp kazanılmayacağı ve vekâlet ücreti hususlarına ilişkindir.

1. Mesleki Yeterlilik Kurumu, 5544 sayılı Meslekî Yeterlilik Kurumu ile İlgili Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun (5544 sayılı Kanun) ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek ve bu Kanunda belirtilen hususlar dışında özel hukuk hükümlerine tâbi olmak üzere, kamu tüzel kişiliğini haiz, idarî ve mali özerkliğe sahip ve özel bütçeli bir yapıya sahiptir. Kurum Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının ilgili kuruluşudur.