muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/873, Karar No: 2018/2045, Tarih: 07.02.2018

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanun'un 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Somut olayda davacı, çalışma süresi ve ücretini bilmektedir. Bu sebeple dava konusu kıdem tazminatı ve yılık izin ücreti alacaklarının miktarını belirleyebilme imkanına sahiptir.Anılan alacak kalemleri yönünden belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığından davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 07.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22764, Karar No: 2013/12975, Tarih: 12.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/22764 E.  ,  2013/12975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğe, kamuya yararlı işte çalıştırma seçenek yaptırımına çevrilmesine, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında karar tarihinin ''10.06.2010'' yerine 20.04.2010 yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nun 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilirken, infazı kısıtlar şekilde "sanığın mümkün olur ise ikametgahı olan ...'de veya ona çok yakın yerlerde çalıştırılmasının istenmesine" karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hükmün 3. bendinde yer alan "sanığın mümkün olur ise ikametgahı olan ...'de veya ona çok yakın yerlerde çalıştırılmasının istenmesine" ibaresinin çıkartılmasına karar verilmesi, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17858, Karar No: 2015/13602, Tarih: 25.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17858 E.  ,  2015/13602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2014

NUMARASI : 2012/176-2014/651

Davacı S.. G.. vekili Avukat Ayla tarafından, davalılar H.. S.. ve diğeri aleyhine 04/07/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10750, Karar No: 2015/2470, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/10750 E.  ,  2015/2470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16826, Karar No: 2016/7069, Tarih: 06.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/16826 E.  ,  2016/7069 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 30/04/2015

NUMARASI : 2014/1098-2015/374

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/311, Karar No: 2010/5354, Tarih: 06.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/311 E.  ,  2010/5354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı ...'ün açık adresi yeterince araştırılmadan dava dilekçesi, gerekçeli karar ve davacı vekilinin temyiz dilekçesi ilanen tebliğ edilmiştir.

Tapu kayıtlarına dayanak oluşturan tutanaklar Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek malik ...’ün kimlik bilgileri belirlendikten sonra davalının nüfus aile kütüğünde yazılı yerleşim yerinin (5490 sayılı Nüfus Yasasının 7/g -50/1 ve Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliğinin 13/1. maddeleri uyarınca) ilgili Nüfus Müdürlüğünden, Sosyal Güvenlik Kurumu, Vergi Dairesinden sorularak gerektiğinde kolluk aracılığı ile açık adresinin belirlenmesi, adres belirlenebildiği takdirde bu adrese, davalı nüfus kaydına göre ölü ise mirasçılarına gerekçeli karar ile davacı vekilinin temyiz dilekçesi Tebligat Kanunu ve Yönetmeliğine uygun olarak tebliği sağlanıp temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelenmesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6597, Karar No: 2017/15989, Tarih: 04.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/6597 E.  ,  2017/15989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalı Bakanlık vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin ... Devlet Hastanesinde çalıştığını, ücret alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ücret alacakları ile asgari geçim indirimi ve yol gideri alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, dava konusu alacak taleplerinin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket, davaya cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının ... Devlet Hastanesinde, alt işveren bünyesinde çalışmış olduğu anlaşılmaktadır. ... Devlet Hastanesi, Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna bağlıdır. Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu ise davalı ... Bakanlığının bağlı kuruluşudur. Bu halde, eldeki davanın Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu’na mı, yoksa ...’na mı yöneltilmesi gerektiği meselesinin değerlendirilmesi gereklidir.

Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu, 02.11.2011 tarihli ve 28103 ( mükerrer) sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 663 sayılı ... ve Bağlı Kuruluşların Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile kurulmuştur. Kararnamenin 29. ve devamı maddelerinde, ...’nın bağlı kuruluşu olduğu kabul edilen Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu’na ilişkin hükümlere yer verilmiştir. Aynı kararname ile kurulan, Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu ile Türkiye Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü’nün kamu tüzel kişiliğine haiz olduğu kararnamede belirtilmiş ise de, Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu’nun tüzel kişiliğe sahip olduğu hususunda bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Dolayısıyla, Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu tüzel kişiliğe haiz değildir.

Bu noktada, 02.11.2011 tarihli ve 28103 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname’nin de incelenmesi gereklidir. 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 1. maddesinde, kararnamenin amacı “genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri (Türkiye Büyük Millet Meclisi, Cumhurbaşkanlığı, Anayasa Mahkemesi, Yargıtay, Danıştay, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu ve Sayıştay dâhil) ve özel bütçeli idarelerin hukuk hizmetlerinin etkili, verimli ve usul ekonomisine uygun şekilde yerine getirilmesine ve bu hizmetlerin yürütülmesinde uygulama birliğinin sağlanmasına yönelik usul ve esasların belirlenmesi” şeklinde kabul edilmiştir. Kararnamenin uygulanmasında, “idare” ifadesinden anlaşılması gerekenin, 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu’na ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde belirtilen kamu idareleri olduğu hususu da, kararnamenin 2. maddenin birinci fıkrasının “ç” bendinde belirtilmiştir. Kararnamenin 6/1. maddesinde ise, idarelerin, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haiz olduğu düzenlenmiştir.

Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu, 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu’na ekli (I) sayılı cetvelde yer aldığından, 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamındadır. Dolayısıyla, Kararname’nin 6/1. maddesine göre taraf sıfatını haizdir.

659 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 6. maddesinin, 23.11.2013 tarihli ve 28830 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, Anayasa Mahkemesi’nin 06.06.2013 tarihli ve 2011/145 esas, 2013/70 karar sayılı kararıyla, sadece Cumhurbaşkanlığı, Türkiye Büyük Millet Meclisi, Anayasa Mahkemesi, Yargıtay, Danıştay, Sayıştay ile Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu yönünden Anayasa’ya aykırı olduğu kabul edilerek iptaline karar verilmiştir. Dolayısıyla, Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı dışında kalan kurumlar bakımından, kararnamenin 6. maddesi halen yürürlüktedir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında varılan neticede, Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu, her ne kadar tüzel kişiliğe haiz değil ise de, 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 6/1. maddesi uyarınca, eldeki dava bakımından taraf ehliyetine sahiptir. Bu halde, davanın, ...’na değil, Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu’na yöneltilmesi gereklidir. Belirtilen sebeplerle, ...’nın davalı olarak gösterilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/4. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir yanılgıya dayandığından, ... yerine davalının Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu olarak değiştirilmesi için, davacı vekiline süre verilmeli ve neticeye göre taraf teşkili sağlanarak davaya devam edilmelidir.

Yukarıda yazılı sebepten kararın bozulması gerekmiştir.

Yukarıda yazılı sebepten kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10227, Karar No: 2015/12551, Tarih: 16.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/10227 E.  ,  2015/12551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/37167

MAHKEMESİ : Bakırköy 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2010/779 (E) ve 2012/974 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılana ait 40 TL para, para cüzdanı ve nüfus cüzdanını çaldığı, 30/10/2010 tarihli olay, yakalama ve geçici muhafaza altına alma tutanağına göre sanıktan sadece 40 TL paranın ele geçirebildiği olayda, katılanın para cüzdanı ve nüfus cüzdanı üzerinde tasarruf olanağının kalmaması nedeniyle hırsızlık suçunun tamamlandığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiş; çalınan para cüzdanı ve nüfus cüzdanı iade edilmediği ve 40 TL para iadesinin de rızaen olmadığı halde sanığa verilen cezada etkin pişmanlık hükümleri uyarınca indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 16/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6005, Karar No: 2023/6043, Tarih: 28.12.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/6005 E.  ,  2023/6043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/294 E., 2022/291 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet, istinaf talebinin reddine dair ek karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm katılan vekili, istinaf talebinin reddine dair ek karar, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, Çay Asliye Ceza Mahkemesinin 22.05.2023 tarihli, 2022/294 Esas, 2022/291 Karar sayılı ek kararına yönelik katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyizleri yönünden herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu hususa ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24885, Karar No: 2014/17423, Tarih: 09.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/24885 E.  ,  2014/17423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılanların temyiz isteminin incelenmesinde :

Katılanların, yüzlerine karşı 12.12.2012 tarihinde verilen hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 26.02.2013 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz istemlerinin REDDİNE,

2- Sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesine gelince :

Olay gecesi katıldıkları nişan merasiminden dönmek üzere, ölenin babasına ait araçla yola çıkan ve olaydan yaklaşık yarım saat sonraki ölçüme göre 0,81 promil alkollü sanığın, araçtaki arkadaşlarından birini evine bırakmak için ilerlediği sırada, yine aynı araçta bulunan ve astım hastası olup araç içinde rahatsızlanan öleni, hastaneye yetiştirmek üzere hızlanarak olay mahalli virajlı bölümde direksiyon hakimiyetini kaybederek sağ taraftan yol dışı kalarak telefon direğine çarpması şeklinde gerçekleşen olayda; bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeden eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından; bozma nedeni yapılmamış ve sanığın tam kusurlu olduğu, katılanların şikayetlerinin devam ettiği dikkate alındığında; sanık hakkında TCK'nın 50. maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin, ceza miktarına, erteleme veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi ya da hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen hususlar dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 09.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/727, Karar No: 2014/13550, Tarih: 07.07.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/727 E.  ,  2014/13550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında mühür bozma ve elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçlarından verilen 01.11.2011 gün ve 2011/461 Esas – 2011/720 Karar sayılı ilk beraat hükümlerinin katılan vekili tarafından yasal sürede temyiz edildiği ancak elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.07.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine, iade kapsamında bulunmayan mühür bozma suçundan yeniden kurulan 18.07.2012 tarihli hüküm hukuki değerden yoksun olduğundan katılan vekilinin mühür bozma suçundan kurulan ilk beraat hükmüne yönelik süresinde yaptığı temyizine göre yapılan incelemede,

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14151, Karar No: 2014/20989, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/14151 E.  ,  2014/20989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2014

NUMARASI : 2013/743-2014/178

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.