muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3228, Karar No: 2023/4387, Tarih: 19.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/3228 E.  ,  2023/4387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1979 E., 2022/2122 K.

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2022/63 Esas, 2022/495 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 102 inci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının a ve d bendi, 43 ncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 109 ncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 ncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 21.12.2022 tarihli ve 2022/1979 Esas, 2022/2122 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafii Temyiz İstemi

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 21.12.2022 tarihli ve 2022/1979 Esas, 2022/2122 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafii Temyiz İstemi

Mağdure ile sanığın birbirleriyle telefonla görüştüklerini, mağdurenin kendi isteği ile sanığın evine geldiği, birlikte alkol alıp ilişkiye girdikleri, adli tıp kurumu raporunda sonuç kısmında sperm hücresi görülmediğinin yer aldığı, her ne kadar mağdurenin yüzde 97 zihinsel engelli olduğu belirtilmişse de, Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi raporunda zeka geriliğinin orta derecede olduğunun belirtildiği, sanık tarafından bu durumun anlaşılamadığı, sanığın suç kastının olmadığı, engelli olduğunu bilmeden ve bilebilecek durumda olmadan kendi rızası ile kendisiyle görüşmek isteyen mağdure ile birlikte olduğunu beyan ederek her iki suçtan verilen mahkumiyet kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Sanık ... Müdafii Temyiz İstemi

Sanık ...’ın atılı suçları işlemediğini, her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı hiçbir delille ispatlanamadığını, tarafların DNA incelenmesinde DNA miktarının azlığı, oransızlığı veya bütünlüğünü kaybetmiş olmasından kaynaklanabilecek sebeplerden dolayı mukayese için uygun nitelikte DNA profili elde edilemediği, mağdure hakkında Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 30.05.2022 tarihli raporunun çelişkili olduğunu, yeniden rapor aldırılması gerektiğini beyan ederek kararların bozulmasını talep etmiştir.

C. Katılan Bakanlık Vekili Temyiz İstemi

Sanıklar hakkında asgari hadden ceza tayin edilip, takdiri indirim sebeplerinin uygulanması ile bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

C. Katılan Bakanlık Vekili Temyiz İstemi

Sanıklar hakkında asgari hadden ceza tayin edilip, takdiri indirim sebeplerinin uygulanması ile bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesi gerekçesinde;' 'Sanıkların tevilli ikrarları, müdahil ve tanık anlatımları, keza; İzmir Adli Tıp Grup Başkanlığı Biyoloji İhtisas Dairesi'nin 15/10/2021 tarihli raporu, keza; suça elkonulmasına yönelik polis tutanakları gibi maddi delillerle de desteklenmesi nedeniyle sanık savunmalarına üstün tutulan mağdur ... \*\*\*\*un, 19/05/2021 tarihli beyanına göre; sanıklardan Yeter'in, daha evvelinden bir vesileyle tanıdığı mağdur ...'ı bir kaç kez kendi evine götürüp burada ağabeyi sanık ... ile birlikte para karşılığı onula normal yoldan cinsel ilişkiye girdikleri, 17.05.2021 gününe gelindiğinde; o gün sanık ... in mağdura telefon açarak evine davet ettiği, mağdur da bu daveti kabul ederek ... dolmuş durağına geldiği, çok geçmeden; sanık ...'ın, bir taksiyle söz konusu durağa gelerek mağduru alıp eve götürdüğü, daha sonra burada ona önce bira içiren abi kardeş sanıkların, ardından sırayla onunla normal yoldan cinsel ilişkiye girdikleri, ilişki bitince de her zaman olduğu gibi ona bir miktar para verdikleri, parayı alan mağdur gitmek istediği ancak sanıkların kapıyı kilitlemek suretiyle onun gitmesine izin vermedikleri gibi dışarıyla iletişim kurmaması için mağdurun cep telefonunun sim kartını kırdıkları, 18.05.2021 günü de sanıkların mağdureyle aynı şekilde cinsel ilişkiye girdikleri anlaşılmış'' hükümler kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

2. 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 21.12.2022 tarihli ve 2022/1979 Esas, 2022/2122 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4143, Karar No: 2021/3403, Tarih: 07.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/4143 E.  ,  2021/3403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 19.03.2015 gün ve 2014/795 - 2015/228 sayılı kararı onayan Daire'nin 13.10.2016 gün ve 2015/13801 - 2016/8117 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin hisselerinin hisse satış sözleşmesi ile Alcen Enerji Dağıtım A.Ş.'ye geçerek 30.10.2009 tarihinde özelleştiğini, bu tarihte kamu kurumu statüsünün sona erdiğini, bu sözleşmeden önce Medaş'ın hisselerinin davalı şirkete ait olduğunu, özelleşme işleminin temelinin 24.07.2006 tarihinde taraflar arasında imzalanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesine dayandığını, bu tarihten önceki işlemlerden dolayı bütün sorumluluğunun davalıya ait olduğunun sözleşmede kabul edildiğini, sözleşmenin 7.4. maddesinde düzenleme yapıldığını, madde açık olmasına rağmen sözleşmeden sonra hukuk müşavirlikleri arasında hangi davaların Tedaş'a kalacağına dair teslim tutanağı imzalandığı, tespit tutanağında Tedaş'a ait olacağı anlaşılan davaların da Medaş'a ait olduğunun belirtildiğini, bu hususun kendilerince araştırılması sonucunda davalı şirketin sözleşmenin 7.4 maddesinde geçen "3.kişi" ibaresine dava açan kişilerin işçi, aileleri ya da SGK olması nedeniyle dahil olmayacakları gerekçesiyle bu davaların Medaş'a devredildiğini öğrendiklerini, Tedaş'a devri için başvuru yapmış olmalarına rağmen bu başvurularının kabul edilmediğini, davalı şirketin bu beyanlarının kabul edilemeyeceğini, bu davanın konusunun da 14.08.2001 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda vefat eden işçiye yapılan ödeme nedeniyle SGK tarafından açılan dava sonucunda davacı şirketçe yapılan ödemenin davalıdan tahsiline ilişkin olduğunu ileri sürerek toplam 110.883,71 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 58,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 07.04.2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiye'deki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

TEDAŞ tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı TEDAŞ'a ait olmak üzere 30/10/2009 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı Alcen Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri A.Ş'ye devredilerek 30/10/2009 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 30/10/2009 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 16/09/2009 tarihinde yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 30/10/2009 tarihinde Meram EDAŞ tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle Meram EDAŞ'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı TEDAŞ'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı TEDAŞ'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 30/10/2009 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 30/10/2009 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 30/10/2009 tarihi öncesi, yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı TEDAŞ'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 30/10/2009 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilanço karşısında davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 30/10/2009 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 30/10/2009 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 30/10/2009 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının karar düzeltme isteminin reddine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/7009, Karar No: 2010/1212, Tarih: 01.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/7009 E.  ,  2010/1212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak yerlere yapılan müdahalenin önlenmesi ile projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde davalının, anataşınmazın ortak yerlerinden olan merdiven boşluğuna lavabo ve tuvalet yaptırmak, ön cephe duvarlarını yıkarak değiştirmek, çatıya güneş enerjisi sistemi kurmak, öncepheye büyük bir ışıklı levha yaptırmak suretiyle müdahalede bulunduğunu ileri sürerek söz konusu değişikliklerin eski hale getirilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19.maddesine göre kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin 4/5'ünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramaz. Dosya içindeki bilgi ve belgelerden kat mülkiyetli anataşınmazda 2, 3 ve 5 numaralı bağımsız bölümlerin davacıya, 4 numaralı bağımsız bölümün ise davalıya ait olduğu, davalının 4 numaralı bağımsız bölümünün merdiven boşluğuna lavabo ve tuvalet yapıp ana duvarı yıktığı, ön cepheyi değiştirdiği, burada bulunan pencereleri birleştirerek büyüttüğü, çatıya güneş enerjisi sistemi kurmadığı, ön cephede büyük ebatta ışıklı pano yerleştirmediği, değişikliklerin tüm kat maliklerinin onayını taşıyan bir tadilat projesine dayanmadığı anlaşılmaktadır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davalının ortak alanda duvar yıkma, tuvalet ve lavabo yerleştirmek, dava konusu bağımsız bölümün ön cephesini yıkıp pencereleri birleştirmek suretiyle onaylı mimari projeye aykırı bir şekilde yaptığı müdahalenin önlenmesine, söz konusu tesis ve değişikliklerin de projesine uygun eski haline getirilmesine karar verilmesi gerekirken, bu konudaki istemlerin reddi yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3114, Karar No: 2013/22221, Tarih: 02.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/3114 E.  ,  2013/22221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, katılan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Olay tarihinde 14 yaşındaki mağdurun kaldırım ile yol arasında bulunduğu sırada, beyaz ford transit marka aracın ayağının üzerinden geçip, olay yerinden uzaklaştığı ve mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda; plakası alınan aracın sanığa ait olduğunun tespit edildiği ve sanık hakkında dava açıldığı, olayla ilgili kamera kayıtlarının bulunduğu market sahibi tanık ...’ın yargılama aşamasında alınan beyanında, sanığın daha sonra markete geldiği ve kamera kayıtlarına baktığı, kameradaki aracın sanığa ait olduğu, ancak hızla geçen aracı kullanan şahsın kim olduğunun tespit edilememesi üzerine bu kez de sanığın akrabalarının kamera kayıtlarına bakmak için markete geldikleri ancak kayıtların on günde bir silindiğini öğrenmeleri üzerine, iki tarafı uzlaştırmaktan vazgeçerek gittiklerini beyan etmesi karşısında; her ne kadar sanık olay tarihinde başka aracı ile ...’e gittiğini, kazaya karışan aracın ise evde olduğunu, 16-17 yaşındaki oğlu ...’in de kendisi ile ...’e gittiğini savunmuş olup sanığın oğlu ... hakkında bu olay nedeniyle suç duyurusunda bulunulduğu anlaşılmakla ... hakkında açılmış ise bu davanın sanık hakkında açılan dava ile birleştirilip, yargılamaya devam edilerek, her iki dosya birlikte değerlendirilip sonucuna göre hüküm kurulması gerekir iken; sanık hakkında suçun işlendiğinin sabit olmaması gerekçesi ile beraatine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10786, Karar No: 2018/1313, Tarih: 05.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/10786 E.  ,  2018/1313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı temyiz dilekçesinde temyiz harcı ve posta giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını bildirip, adli yardım talebinde bulunmuştur.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında yapılırsa bu talep Yargıtay'ca incelenir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir. Davalının adli vardım talebini içeren dilekçesi ekinde sunulan belge dosya kapsamına göre davalının kendisi ve ailesinin geçimim önemli ölçüde zor duruma düşünmeksizin gereken yargılama ve temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat uyandırmaya yeterli görülmediğinden davalının adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Hükmü temyiz eden davalı temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz harcını yatırmadığından ve harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davalı erkeğin adli yarıdm talebinin REDDİNE, 2. bentte gösterilen sebeple dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 05.02.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2007/12374, Karar No: 2008/12342, Tarih: 22.09.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/12374 E.  ,  2008/12342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :8.11.2006