muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/12387, Karar No: 2019/7310, Tarih: 15.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/12387 E.  ,  2019/7310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü 113 parsel sayılı taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde ve tespit edilen fark bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi halinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedel davalı taraf adına üçer aylık vadeli hesaba yatırıldığı halde bu bedelin karar kesinleşene kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan ipotek şerhinin bedele yansıtılmaması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına yeni birer bent olarak; (Bozma sonrası tespit edilen fark bedel 53.000,00TL’nin 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına,) ve (Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan ipoteğin bedele yansıtılmasına,) cümlelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12724, Karar No: 2014/12124, Tarih: 31.10.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/12724 E.  ,  2014/12124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Aleyhine geçit tesis edilen 2908 parsel sayılı taşınmazın bir kısım maliklerinin vekilinin, Kültür Bakanlığına yaptıkları başvuru nedeniyle takas taleplerinin Maliye Bakanlığı tarafından incelenmekte olduğu, taşınmaz aleyhine geçit irtifakı kurulması halinde takas imkanın ortadan kalkacağı yönündeki itirazı nedeniyle, varsa takas talebi ile ilgili bilgi ve belgelerin, ayrıca geçit tesisisin takasa engel olup olmayacağına ilişkin belgenin itiraz eden davalılardan temin edilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 31.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14315, Karar No: 2012/39117, Tarih: 13.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/14315 E.  ,  2012/39117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın,diğer sanıkla birlikte şikayetçinin evini kiralamak için aylık 250 TL'ye anlaştıkları,1 yıllık kira bedelini euro olarak peşin ödeyeceklerini söyleyerek euro olduğunu söylediği geçerliliği olmayan 1000'lik 4 adet peru parasını verdiği ve bu paranın kira parasından fazla olduğunu söyleyerek şikayetçiden 800 TL ve 800 dolar aldığı anlaşılmakla mahkemenin dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir

Diğer temyiz itirazlarının reddine,Ancak;

Adli para cezasının; 5083 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının

1.maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Hapis cezası takdiren asgari hadden tayin olunduğu halde aynı gerekçe ile hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak 50 gün olarak tayini suretiyle gerekçede çelişkiye düşülmesi,

Sanık hakkında belirlenen temel gün adli para cezasının, para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK.nun 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

Hapis cezası takdiren asgari hadden tayin olunduğu halde aynı gerekçe ile hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak 50 gün olarak tayini suretiyle gerekçede çelişkiye düşülmesi,

Sanık hakkında belirlenen temel gün adli para cezasının, para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK.nun 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1.bendindeki 50 gün karşılığı adli para cezası yerine 5 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, ikinci fıkrasındaki 17 gün karşılığı adli para cezası yerine 1 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına,2.fıkrasındaki 340.00 TL adli para cezası yerine 20.00-TL. adli para cezasıyla cezalandırılmasına, ibarelerinin eklenmesi;hükmün birinci ve ikinci bendlerine "TCK.nun 52/2 maddesi uyarınca" ibaresi eklenmesi, hükümde yer alan "YTL" ibaresinin "TL" olarak değiştirilmesi; suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/280, Karar No: 2009/859, Tarih: 30.01.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/280 E.  ,  2009/859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Milli Savunma Bak. vekili avukat ...ile İki As Tekst San. Tic. A.Ş. Vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 4.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 18.12.2007 tarih ve 354-851 sayılı hükmün Dairenin 20.10.2008 tarih ve 2008/4467-12004 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 30.1.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5778, Karar No: 2014/5802, Tarih: 25.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/5778 E.  ,  2014/5802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2013

NUMARASI : 2012/135-2013/210

Davacı, kurum işleminin iptaliyle kesilen aylığının yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, 3201 sayılı Yasa uyarınca yapılan borçlanma nedeniyle bağlanan yaşlılık aylığını kesen Kurum işleminin iptali ile kesilen aylığın Aralık 2011 tarihi itibari ile bağlanmasını istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 3201 sayılı Yasa'nın 6. maddesidir. Maddede aylık bağlanma koşulu olarak yurda kesin dönüş yapılması esas alınmıştır. 3201 sayılı Yasa hükümlerinden yararlanmak suretiyle aylık bağlananlardan tekrar yurtdışında çalışmaya başlayanların çalışmaya başladıkları tarihi takip eden aybaşından itibaren aylıklarının kesileceği 6/B maddesinin açık hükmü gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 27.03.1972 – 20.01.1994, 01.01.2000 – 03.10.2003 ve 01.01.2005 - 24.05.2011 tarihleri arasında yurtdışı çalışmasının olduğu, davacının 01.01.1973 – 25.11.1989 ve 01.01.1990 – 09.07.1993 tarihleri arasındaki toplam 7352 günü borçlanıp, çıkarılan prim borcunu süresinde ödediği, 24.09.1993 tarihli tahsis talebine göre 01.10.1993 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasanın geçici 60/A-C maddesine göre yaşlılık aylığı bağlandığı, davacının yurtdışındaki çalışmaları ve aldığı yardımlar nedeniyle aylığının başlangıç tarihi ile iptal edildiği ve 26.08.2001 – 26.11.2011 tarihleri arasında yersiz ödenen 63.115,69 TL nin 5510 SK 96/1-a maddesi uyarınca borç kaydedildiği anlaşılmaktadır.

Yurt dışında çalışanların yaşlılık aylığından yararlanabilmesi yönünden, yurda kesin dönüş koşulunun varlığı zorunlu görülmüştür. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22/10/1997 gün, 1997/10-588 E., 857 K. sayılı ve 22/4/1999 günlü, 1999/21-284 E., 300 K. sayılı ve daha sonra aynı doğrultudaki kararlar) Davacı işçinin, çalıştığı ülkeden işsizlik yardımı, hastalık, geçici işgöremezlik vs. gibi yardımlar alması halinde sigortalının kesin dönüş yapmadığı Yargıtay kararları ile kabul edilmektedir.

Taraflar arasında uyuşmazlık, temelde, yaşlılık sigortasından faydalanmak isteyen, 3201 sayılı yurt dışında çalışan Türk Vatandaşlarının yaşlılık aylığı koşullarından “yurda kesin dönüş koşulu’nun” bulunmadığının sonradan anlaşılması halinde, Kurumca uygulanacak işlem ve yaptırımlara ilişkin olarak ortaya çıkmaktadır.

Taraflar arasında uyuşmazlık, temelde, yaşlılık sigortasından faydalanmak isteyen, 3201 sayılı yurt dışında çalışan Türk Vatandaşlarının yaşlılık aylığı koşullarından “yurda kesin dönüş koşulu’nun” bulunmadığının sonradan anlaşılması halinde, Kurumca uygulanacak işlem ve yaptırımlara ilişkin olarak ortaya çıkmaktadır.

Bu konuda sözü edilen 3201 sayılı Yasa, 6. madde (B) fıkrası, sistemi doğrudan olmasa bile, dolaylı biçimde ortaya koymuş, yurt dışından kesin dönüş yapılmasına ve kendilerine yaşlılık aylığı bağlanmasına karşın, yurt dışında çalışmak isteyenler yönünden Kurumca yapılması gereken işlemleri belirlemiştir. Buna göre; yurt dışından kesin dönüş yapan bir kimsenin yeniden yurt dışında çalışması halinde; çalıştığı süre kadar yaşlılık aylığı kesilecek bu kişinin yurda dönüşünde; isterse çalıştığı süre kadar borçlanmak suretiyle; yaşlılık aylığı oran ve miktarı artırılacak, isterse, eski aylık olduğu gibi ödenmeye devam edecektir. Böylece denilebilir ki, 3201 sayılı Yasa sisteminde yeniden yurt dışı çalışma söz konusu olduğunda, yaşlılık sigortasından bağlanan aylıklar ödenmemekte ve sosyal güvenlik askıya alınmaktadır. Bu durumun sonucu olarak, yaşlılık aylığı bağlanması sırasında, yurda kesin dönüş koşulunun gerçekleşmediği anlaşılırsa, yapılacak işlem veya uygulanacak yaptırım; yaşlılık aylığının bağlanmaması ve kesin dönüş tarihine kadar işlemlerin hukuken askıya alınması, istek olduğunda yatırılan borçlanma bedelini iadesidir. Yaşlılık aylığı bağlanmış olması halinde ise bağlanan aylığın kesilmesi ve ödenen aylıkların geri alınmasıdır.

En önemlisi “işten ayrılma” veya “yurt dışından dönüş” koşulunun yokluğu, kişinin sosyal güvenlik haklarının büsbütün ortadan kaldırıcı bir neden olarak, yasalarda öngörülmemiş, sadece; aylığın başlatılmaması veya bağlanan aylığın kesilmesi biçimde yaptırıma bağlanmıştır.

Hukuk Genel Kurulu’nun 1997/10-588-857, 1998/10-645 1999-237 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, yurda kesin dönüş yapmaktan söz edebilmek için yurt dışında çalışan Türk Vatandaşlarının çalışma hayatına yönelik tüm ilişkilerini gerek çalıştığı işyerleri ve gerekse ilgili olduğu tüm sosyal güvenlik kuruluşları yönünden sona erdirerek yerleşmek ve sosyal güvenliklerini de burada sağlamak üzere anavatana dönüş yapmaları gerekir. Başka bir anlatımla, yurt dışındaki işçi sıfatıyla, çalışma hayatıyla ilgili tüm bağlarını ve ilişkilerini bitirmeden yurtdışı Sosyal Güvenlik Kuruluşlarından yardım alarak geçici sürelerle yurda giriş yapmak “kesin dönüş” yapıldığı anlamını taşımaz. Keza yurt dışındaki işini kaybetmek de her zaman kesin dönüşe delalet etmez. Giderek kişi işsiz kalabilir ama işsizlik sigortasından yardım almayı yeterli görerek yurda kesin dönüş yapmayabilir.

Bu konuda çıkarılan, 06.11.2008 tarih 27046 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 4. maddesinde de “Kesin dönüş; Aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu” ifade edeceği öngörülmüştür. Dairemizin yerleşmiş içtihatlarında; işsizlik sigortasından yardım almak kişinin yurt dışında oturduğuna ve yurda kesin dönüş yapmadığına kuvvetli bir delil ve karine oluşturur. Ancak bu karinenin aksi, somut olayın özellikleri içinde belirlenecek aynı güçte delillerle ispat olunabilir.

Somut olayda; davacının A..S...Kurumu ile ilişkisinin, yaşlılık aylığının bağlandığı tarih olan 01.10.1993 tarihinden 28.02.2011 tarihine kadar prim ödemesi, işsizlik sigortası alması vs. şeklinde devam ettiği, bu nedenle bu dönem yönünden yaşlılık aylığını iptal eden Kurum işlemi ile Mahkemenin verdiği red kararının yerinde olduğu anlaşılmaktadır.

Ancak davacının, “aylığının kesilme tarihi olan 2011 yılı Aralık ayı itibariyle yeniden bağlanması” şeklindeki talebi ile ilgili bir karar verilmemesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davacının A.. S.. M...ile ilişkisinin tamamen kesilmesi halinde "kesin dönüş" koşulunun gerçekleşmiş olduğunu kabul ederek, A.. S... Merciinden, davacının çalışmasının veya ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneğinin sona erdiği tarihi araştırmak, Aralık 2011’den önce sona erdiğinin tespiti halinde taleple bağlı kalınarak Aralık 2011’den itibaren Yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine, aksi halde bu talebinin de reddine karar vermekten ibarettir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2778, Karar No: 2008/192, Tarih: 16.01.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/2778 E.  ,  2008/192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aliağa Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :16.11.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \*duruşmalı temyiz eden tebligata rağmen gelmedi. Temyiz eden karşı taraf A. Ö.vekili Avukat F. B.. geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesinden kaynaklanan manevi tazminat ve yoksulluk nafakası istemine ilişkin olup, Türk Medeni Kanununun 2. kitabından kaynaklanmaktadır.

Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesi; 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMKm.118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını hükme bağlamıştır.

Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre de diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 16.01.2008 Çrş.
Yargıtay — Esas No: 2004/23216, Karar No: 2008/767, Tarih: 06.02.2008

7. Ceza Dairesi 2004/23216 E., 2008/767 K.

**7. Ceza Dairesi 2004/23216 E., 2008/767 K.**

**- KAÇAKÇILIK**- 1918 S. KAÇAKÇILIĞIN MEN VE TAKİBİNE DAİR KANUN (MÜLGA) [ Madde 21 ]

- 1918 S. KAÇAKÇILIĞIN MEN VE TAKİBİNE DAİR KANUN (MÜLGA) [ Madde 22 ]

- 1918 S. KAÇAKÇILIĞIN MEN VE TAKİBİNE DAİR KANUN (MÜLGA) [ Madde 1 ]

**"İçtihat Metni"**

1918 sayılı Kanun'a muhalefetten sanık Refik hakkında yapılan duruşma sonunda: Beraatine ve iadeye dair (Gebze Birinci Asliye Ceza Mah-

kemesi)'nden verilen 29.07.2003 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi katılan idare vekili tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının bozma isteyen 21.06.2004 tarihli tebliğnamesiyle Daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu Nokia marka telefonların İMEİ numaralarına göre ithalatları aşamasında kayıt altına alınıp alınmadıklarının araştırılması ve sonucuna nazaran gerekirse sanığın ibraz ettiği faturanın düzenleyicisi Y... D... firması yetkilisi dinlenip anılan fatura muhteviyatı cep telefonlarını sanığa satıp satmadıklarının; ticari defter ve belgeler üzerinde konusunda uzman kişi ya da kişilere inceleme yaptırılarak satış işleminin gerçek olup olmadığının tespit edilmesi, ithaline kadar zincirleme şekilde menşe araştırmasının tamamlanması suretiyle telefonların yurda yasal yollardan girip girmediğinin saptanması gerekirken, eksik soruşturma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de;

19.07.2003 gün ve 25173 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanun'u yürürlükten kaldıran 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun getirdiği lehe düzenlemeler ile TCK'nın 7. maddesi de gözetilip, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilerek bir hüküm kurulmasının gerekmesi,

Bozmayı icabettirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün sair yönleri incelenmeksizin istem gibi (BOZULMASINA), 06.02.2008 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13221, Karar No: 2021/2559, Tarih: 03.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/13221 E.  ,  2021/2559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/l-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş; bu karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 1244 ada 43/A parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi, davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ... 13. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/249E-2017/351K. sayılı kararının kaldırılarak arta kalan 10.525,70m2’lik kısmın kullanım amacı, yüzölçümü ve geometrik şekli dikkate alındığında bu kısımda değer kaybı olmayacağı kabul edilip, taşınmaza yol olarak fiilen el atıldığından bu kısmın yol olarak tapudan terkin edilmesi yönünden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;Davanın kısmen kabul edildiği gözetildiğinde, reddedilen kısım yönünden davalı idare lehine nispi vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bendi olarak (Davalı idare vekil ile temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereği 3.380,29 TL vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalı idareye verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.