muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/8278, Karar No: 2018/13479, Tarih: 19.12.2018

4. Dosyanın incelemesinde; dosya içerisinde mevcut sanığın tüm sorgu ve savunmalarında, sanığa hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun açıklanarak, uygulanmasını isteyip istemediği hususunun sorulmadığı, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını istediği yönünde bir beyanının da olmadığı dikkate alındığında, CMK'nun 231/6-c maddesinde öngörülen sanığın kabul etmemesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez şeklindeki objektif koşulun somut olayda gerçekleşmemesi nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Muharip Hava Kuvveti Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 14 Temmuz 2014 tarihli, 2013/638 Esas, 2014/362 Karar sayılı kararının CMK’nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı CMK’nun 223. maddesinde tanımlanan ve davanın esasını çözen karar niteliğinde olmadığından müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 19/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8566, Karar No: 2013/15404, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/8566 E.  ,  2013/15404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Didim 1.İcra Müdürlüğünün 2009/2753 sayılı takip dosyasından, 10.11.2009 tarihinde davacıya ait işyerindeki malların haczedildiğini belirterek, İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan hacizlerin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, haciz adresinin borçlunun kredi sözleşmesinde belirtilen adresi olduğu, borçlu ve davacı şirket ortakları arasında organik bağ bulunduğundan, haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, davaya bir diyeceği olamdığını beyan etmiştir.

Mahkemece, haczedilen malların davacı şirkete ait olduğu, ortağın kişisel borcundan dolayı haczinin mümkün olmadığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 3.kişinin İ.İ.K'nun 96. ve onu izleyen maddelerine dayanan istihkak davasına ilişkindir.

Dava konusu haciz, 10.11.2009 tarihinde borçlu ...kredi sözleşmesinde belirttiği ve her iki borçluya banka ihtarının 27.03.2009 tarihinde tebliğ edildiği adreste yapılmıştır. İİK'nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu dolayısı ile davalı alacaklı yararına olup,karine aksinin davacı 3.kişi tarafından kesin ve güçlü delillerle ispatlanması gerekmektedir.

Davacı 3.kişi şirket, borcun doğumundan sonra 19.01.2009 tarihinde haciz adresinde borçlu ...'ın kardeşi ... ve arkadaşı ...tarafından kurulmuştur. Borçluların ortak olduğu DYS Yapı İnşaat Ltd. Şti.nin adreside haciz adresi olup, davacı şirketin kurulmasından sonra da borçlulara haciz adresinde tebligatlar yapılmıştır.

Borçlulara ait şirket adresinde borcun doğumundan sonra organik bağ içinde oldukları şirketin aynı adreste faaliyete başlaması ve 3.kişinin faaliyetinin devam ettiği sırada dahi borçluların faaliyetin devam etmesi, alacaklardan mal kaçırma amacına yönelik danışıklı işlem niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Danışıklı böyle bir işlemin alacaklının hakların etkilemeyeceği açıktır.

Yapılan satışın bir an için danışıklı olmadığı düşünülse, dahi borçlular ve 3.kişi arasındaki ilişki işyeri devri niteliğinde olup devir İİK'nun 44.madde koşullarına uygun yapıldığı iddia ve ispat edilmediği gibi BK'nun 179.(YBK'nun202.) maddesine göre işyerini devir alan davacı devir aldığı işletmenin borçlarından sorumlu olacaktır.

Mahkemece, tüm bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak davanın reddine göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece, tüm bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak davanın reddine göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4817, Karar No: 2012/11608, Tarih: 20.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/4817 E.  ,  2012/11608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 09.07.2007 gün ve 2007/55 Esas, 2007/602 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, hükümden sonra 05.11.2009 tarihinde öldüğünün, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davalarının DÜŞMESİNE, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9779, Karar No: 2022/218, Tarih: 11.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/9779 E.  ,  2022/218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Denetim yapılan işyerinde 1072 sayılı Kanun kapsamındaki Tombala Makinesi tespit edildiği, sadece kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan dava açılarak mahkumiyet kararı verildiği anlaşıldığından, 1072 sayılı Yasaya aykırılık suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüş ve tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın suçun sübutuna ve unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.01.2022 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(KD)

KARŞI OY GEREKÇESİ

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makineleri hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makineleri ve benzerlerini bulundurmak veya "çalıştırmak" veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072

sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinesi "çalıştırmak" suretiyle tombala oynatılması eyleminde 5237 sayılı TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan "işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır" hükmü karşısında iddianamede tombala makinesi çalıştırılmak suretiyle kumar oynanması için yer sağlandığının iddia edilmesi de dikkate alınarak sanığın özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1. ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek ve fiili vasıf yönünden bölünerek yazılı şekilde 1072 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın cezalandırılması amacıyla ihbarda bulunulmasına, kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan onama kararı verilmesi yönündeki sayın çoğunluğun onama düşüncelerine iştirak edilmemiştir. 11.01.2022
Yargıtay — Esas No: 2011/15306, Karar No: 2012/4540, Tarih: 22.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2011/15306 E.  ,  2012/4540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ziynet Alacağı

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ziynet alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, zinet eşyaların iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde davalıda kalan davacıya ait ziynetlerin ve ev eşyalarının aynen iadesini, mümkün olmaz ise bedellerinin tahsilini istemiştir. Davalı vekili istemin reddini savunmuştur.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama usullerine dair Kanunun 4.maddesinde 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK.118-395 md.) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağı ve geçici 1. maddesi ile de daha önce açılan davalarında Aile Mahkemelerine devri gerektiği hükme bağlanmıştır.

Olayımıza gelince; ziynet ve ev eşyalarının iadesine ilişkin davaların Türk Medeni Kanununun yürürlüğe girmesinden önce veya sonra açılmasına bakılmaksızın Aile Mahkemesinde görülmesi zorunludur. Bu nedenle bağımsız Aile Mahkemesi bulunan yerlerde bağımsız Aile Mahkemesinde, bağımsız Aile Mahkemesi bulunmayan yerlerde ise Hakim ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp karara bağlanması gerekmektedir. Kişisel malların iadesi Türk Medeni Kanunun 226. maddesinde düzenlenmiş olup, davanın bu madde hükümlerine göre çözümlenmesi icap eder. Söz konusu maddenin Türk Medeni Kanununun 2. kitabında yer aldığı ve Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp sonuçlandırılması gerekirken bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yargılamaya devam edilip sonuçlandırılması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4904, Karar No: 2012/9622, Tarih: 18.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/4904 E.  ,  2012/9622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Töre saiki ile çocuk yaştaki kardeşini öldürme.

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-d-k-e, 62, 53/1.maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık müdafiinin yasal süresinden sonra yaptığı duruşmalı temyiz talebinin CMUK.nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın maktuleye yönelik "töre saiki ile çocuk yaştaki kardeşini öldürme" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrikin bulunmadığı gerekçeleri ile açıklanmış, takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan, re'sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA), 18.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1854, Karar No: 2014/8772, Tarih: 08.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1854 E.  ,  2014/8772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18/09/2013 tarih ve 2013/406-2013/259 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava konusu meblağ 18,563 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili Burak ile davalı arasında 19.03.2003 tarihli bir sözleşme imzalanıp 11 adet çek verildiğini, sözleşmenin 5 nci maddesi uyarınca davalının 36 ay boyunca herhangi bir nedenle işten ayrılması halinde, ayrıldığı tarihten sonraki aylık alacak taleplerinden vazgeçmiş sayılacağını, davalının sözleşme tarihinden bir ay sonra hiçbir neden göstermeksizin işten ayrıldığını, çeklerin davalıda kaldığını, en yakın tarihli çekin 06.10.2004 tarihli (8.800.000.000) TL bedelli olduğunu ileri sürerek, şimdilik anılan çek nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin sözleşmenin tarafı olmadığını, dava konusu çeklerin ise müvekkiline ait davacı şirket hisselerinin devir bedeli olarak alındığını ve devir işleminin tamamlandığını, müvekkilinin davacı şirkette aylarca çalıştığı halde ücret vs. haklarını alamadığı gibi ... primlerinin de yatırılmadığını savunarak, davanın reddini istemiş ve % 40 kötüniyet tazminatının davacıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşmenin 5. maddesi ile davalının çalışma hürriyetinin sınırlandırılmadığı, sadece hisse devir bedelinin ödenmesinin davalının 36 aylık süre boyunca şirkette çalışması koşuluna bağlandığını, böyle bir sözleşmenin BK'nın 19 ve 20. maddelerine göre geçersiz olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1825, Karar No: 2013/8335, Tarih: 26.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1825 E.  ,  2013/8335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ....FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ....Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/05/2010 gün ve 2006/414-2010/118 sayılı kararı onayan Daire’nin .../.../2012 gün ve 2010/13141-2012/18690 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin inhisarı lisans yolu ile yıllardır ürettiği ve kullandığı konnektör ve profillerin ve bu suretle üretilen pila konstrüksüyon sisteminin, iltibas yaratacak derecede benzerinin davalı tarafından üretilip/üretiminin yaptırıldığını, aynı zamanda bu sistemin 09-12Ocak 2003 tarihleri arasındaki deri fuarında davalı tarafından kullanıldığını, davalının bu tutumunun haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, davalının eylemlerinin haksız rekabet oluşturduğunun tesipitini, önlenmesini, yasaklanmasını, haksız rekabetin sonucu olan maddi durumun ortadan kaldırılmasını ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/13141 E,2012/18690 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/.... maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8324, Karar No: 2011/2137, Tarih: 21.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/8324 E.  ,  2011/2137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 11.02.2010

Nosu : 257/53

Taraflar arasındaki birleşen menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalı vek.Av....'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davadışı ... AŞ. arasında mal alımı için anlaşma yapıldığını ve iki adet çekin adı geçene verildiğini, malların teslim edilmemesi üzerine çeklerin iadesinin kararlaştırıldığını, ancak davalı bankaya alacağın temlik hükümlerine göre temlik edilen çeklerin geri iade yerine bankaca icra takibine konulduğunu iddia ederek 2009/3026 esas sayılı icra takibine çekler ile borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiş, birleştirilen 2009/258 esas sayılı davası ile de aynı ilişki için verilen 31.11.2008 keşide tarihli çek ile de borçlu olmadıklarının tespitini istemiştir.

Davalı banka vekili, asıl ve birleştirilen davaya yönelik savunmasında, davalara konu üç adet çekin davadışı ... AŞ.’nin bankaya olan kredi borcuna karşılık ciro yolu ile alındığını ve meşru hamil olduklarını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı bankanın çeklerin ciro yolu ile hamili olduğu ve kötü niyetle çekleri iktisap ettiğinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu 31.07.2008; 31.10.2008; 31.11.2008 tarihli üç adet çekin keşidecisi davacı ...AŞ.lehtarı davadışı ... AŞ.’dir.

Üç adet çekin emre düzenlendiği ve emre düzenlenen işbu kambiyo senetlerinin arkalarında lehtarın kaşe ve imzası ile "işbu alacağını T.Borçlar Kanunu’nun 162/170.madde hükümleri gereğince tediye makamına kaim olmak üzere ... TAŞ.... Şubesine devir ve temlik ettim” kaydı ile davalı bankaya devir etmiştir.

Açıklanan devirler alacağın temliki niteliğinde olup, borçlu lehtara karşı ileri sürebileceği, tüm def'ileri, temlik alacaklısına karşı da ileri sürebilir. Mahkemece bu yön gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 825.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.02 .2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1883, Karar No: 2011/2909, Tarih: 09.05.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/1883 E.  ,  2011/2909 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/305949

...'u töre saikiyle öldürmekten sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Dokuzuncu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.10.2010 gün ve 363/293 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın töre saiki ile insan öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, haksız tahrik bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re’sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 09.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/13041, Karar No: 2013/19977, Tarih: 18.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/13041 E.  ,  2013/19977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçerli değildir. Şöyle ki;

1) Kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında da, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 15/4 maddesi uyarınca usulüne uygun şekilde oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığı ile inceleme yapılması gerekirken yazılı şekilde oluşturulan kurul raporuna göre hüküm kurulması,

2) Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Somut olayda, bilirkişi raporunda, emsal karşılaştırması yapılmadan soyut ifadelerle taşınmaza değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

3) Dava konusu taşınmazın, kamulaştırmasız el atma nedeniyle bedeline hükmedilen bölümünün tapusunun iptali ile yol olarak terkinine karar verilmemesi,

4) Dava konusu taşınmazın tapu kaydı üzerinde bulunan ipotek şerhinin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,