muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/20539, Karar No: 2023/5906, Tarih: 22.06.2023

değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü çerçevesinde ceza miktarı belirlenerek karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3. Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, 5271 sayılı Kanun'da yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin 3 üncü fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, nedenleri ile hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2016 tarihli ve 2015/401 Esas, 2016/55 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5432, Karar No: 2024/5966, Tarih: 04.11.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/5432 E.  ,  2024/5966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1947 E., 2023/895 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gümüşhane 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/97 E., 2022/581 K.

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil istekli davada İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; Gümüşhane ili, .... ilçesi, .... mevkiinde Akçahisar ve .... Köylerinin Gümüşhane-... karayoluna çıkış noktasında yer alan 122 ada 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazların 1960’lı yıllardan bu yana davacıların murisi ... ile davacılar ..., ... ve ...'a ait olduğunu, bu hususun Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından gerçekleştirilen 06.04.1988 tarihli kamulaştırma ve akabinde kamulaştırılan kısma dair tanzim edilen 28.12.1989 tarihli tapu kaydında da belirtildiğini, dilekçe ekinde sunulan kamulaştırma kararında 760 m2'den ibaret taşınmazın ..., ..., ... ve ...'a ait olduğunun ve bu taşınmazın 120 m2'lik kısmı hakkında kamulaştırma kararı alındığının belirtildiğini, kamulaştırılan 120 m2'lik kısma ilişkin kamulaştırma bedelinin de 30.01.1989 tarihinde taşınmazın zilyetlerine ödendiğini, davalıların davacıları uzun yıllardır tanıdıklarını ve anılan taşınmazların davacılara ait olduğunu bildiklerini ancak muris ...'ın ölümünden kısa bir süre sonra yapılan kadastro çalışmalarında taşınmazların davalılar adına tespit edildiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacılar adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ... vekili; dava konusu taşınmazların kadastro çalışmalarının 01.05.2007 tarihinde tamamlandığını, bu tarihten sonra davacı tarafın mülkiyet iddiası ile tapu maliklerinden herhangi bir talepte bulunmadığını, çekişmeli taşınmazların davalılara kendi murisleri ...'den intikal ettiğini, Karayolları Genel Müdürlüğünün kıymet takdir raporunda zilyet olarak gösterilen ....,..., ve ...'ın söz konusu taşınmazda kamulaştırmanın yapıldığı tarihlerde herhangi bir zilyetliklerinin bulunmadığını, dava konusu taşınmazların eskiden beri muris ... ve mirasçıları tarafından kullanıldığını, Gümüşhane Vergi Dairesi kayıtlarına göre dava konusu taşınmazı ...'in 05.06.1974 tarihinden itibaren ticari işletme olarak kullanmakta iken 1990 yılında burayı oğlu .....'in kullanmaya devam ettiğini, en son 2000 yılından itibaren oğlu ...'in kullandığını, muris ...'in çok eski yıllarda davacı ...'in babası...'ye köye gelip giderken ve kışın yollar kapalı olduğu zamanlarda geçici olarak konaklaması ve ayrıca ... evlendiğinde maddi durumları iyi olmadığı için civarda bir evlik yeri kullanmalarına izin verdiğini, daha sonradan 1960'lı yıllarda ... ve ailesinin geçici olarak kullandıkları bu yeri bırakarak gittiklerini, 1960'lı yıllardan itibaren de ... ve mirasçıları tarafından taşınmazların kullanıldığını, kamulaştırma çalışmalarında davacıların 760 m2'lik yerleri olduğuna dair bir belge düzenlendiğini, söz konusu belgenin salt davacıların beyanları doğrultusunda tanzim edildiğini, dava konusu taşınmazların davalıların köyü olan Akçahisar Köyünde bulunmasına rağmen davacı tarafın Çalık Köyünden olduklarını, Çalık Köyünün de dava konusu taşınmazlara yaklaşık 3-5 km uzaklıkta bulunduğunu, dosyaya sunulan ve gerçeğe aykırı olarak düzenlenen kıymet takdir raporunu kabul etmediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar tarafından dosyaya cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Diğer davalılar tarafından dosyaya cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; keşif esnasında dinlenen mahalli bilirkişiler ve taraf tanıklarının tamamının ortak bir şekilde, dava konusu taşınmazın talep konusu olan bölümünün üzerinde davacıların babasına ait ve davacılara intikal eden, evveliyatta davacılar murisleri ve davacıların ailesi tarafından kullanılan ev ve yapıların bulunduğunu beyan ettikleri, mahalli bilirkişiler ve taraf tanıklarının bu beyanlarından davacıların talep konusu alan üzerinde muhdesatlarının bulunduğu ve bu kapsamda kadastro tespitinin hatalı olarak gerçekleştirildiğinin sabit olduğu, 1988-1989 yıllarında gerçekleştirilen kamulaştırma işlemleri sırasında tanzim edilen kıymet takdiri tutanağı, kamulaştırma haritaları ve ilgili belgeler gereğince davacıların tanıklarının ve mahalli bilirkişilerin beyanlarına göre iddianın kanıtlandığı, 18.07.2022 tarihli fen bilirkişi raporu ve ekli krokisinde belirtilen 122 ada 9 parseldeki 640,00 m2'lik alanda davacıların zilyetliklerinin ve kadastro öncesi hukuki nedene dayalı iktisap haklarının mevcut olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacıların dava konusu ettikleri yeri keşif esnasında gösteremediklerini, bu yerin ne zaman ve nasıl iktisap edildiğine dair herhangi bir bilgi ve belge sunamadıklarını, dava konusu taşınmaz üzerinde davalıların 30 yılı aşkın süredir devam eden zilyetliklerinin bulunduğunu, dolayısıyla davalılar lehine olağanüstü zamanaşımı yoluyla taşınmaz iktisap etme koşullarının oluştuğunu, muvafakat verilmeyen tanık ve mahalli bilirkişilerin beyanlarına itibar edilemeyeceğini, Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından tutulan tutanakların hiçbir dayanağının bulunmadığını, bu tutanakların sadece beyan üzerine düzenlendiğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıkların davacıya ait olduğunu belirttikleri kısmın eski evin ön tarafı olduğunu, evin arka ve yan tarafıyla ilgili kesin bilgileri bulunmadığını, dosyaya sunulan fen bilirkişisi raporunda tek bir krokinin düzenlendiğini, talepleri doğrultusunda terditli bir rapor tanzim edilmediğini, davacıların hak iddia ettikleri kısmın dava konusu parseller dışında kalmasının kuvvetle muhtemel olduğunu, dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıkların beyanlarına itibar edilmeden ve hangi beyanlara neden üstünlük tanındığı noktasında değerlendirme yapılmadan verilen kararın hatalı ve eksik olduğunu, dava konusu 122 ada 8 parsel sayılı taşınmaz ile 122 ada 9 parsel sayılı taşınmazın geriye kalan kısmı hakkında herhangi bir hüküm kurulmadığını ve bu kısımlar üzerinden davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmediğini belirterek kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, dava dilekçesinin içeriğinden eldeki davanın taşınmazların tamamına yönelik olarak açılmadığının ve 1988 yılında yapılan kamulaştırma işleminden arta kalan kısım yönünden tapu iptali ve tescil talebinde bulunulduğunun anlaşıldığını ancak bu kısmın 122 ada 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazlardan hangisinin kapsamında kaldığının kesin olarak tespit edilememesinden dolayı her iki parselin de dava dilekçesinin talep sonucu kısmında davalı olarak gösterildiği, dava dilekçesi ekinde sunulan belge ve krokilerden de davanın 122 ada 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazların tamamına yönelik olarak açılmadığı ve kamulaştırmadan arta kalan kısma yönelik olarak eldeki davanın ikame edildiği sonucuna varıldığı, dilekçelerin teatisi aşamasında davacılar vekili tarafından sunulan cevaba cevap dilekçesinde de davaya konu edilen taşınmaz bölümünün 640,00 m2 alana sahip kısım olduğunun açıkça belirtildiği, aşamada bu kısmın değeri üzerinden harç yatırıldığı, davanın kabulüne karar verilip 122 ada 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazların geriye kalan kısımları hakkında olumlu ya da olumsuz herhangi bir hüküm tesis edilmemesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile bir kısım davalılar vekilinin istinaf isteğinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/1. maddesi,

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi,

3. Değerlendirme

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Gümüşhane ili, ... ilçesi, .... köyü çalışma alanında bulunan 122 ada 9 parsel sayılı 8.805,56 m2 yüz ölçümlü “üç katlı kargir ev ve bahçesi” vasıflı taşınmaz ile aynı yerde bulunan 122 ada 8 parsel sayılı 25,30 m2 yüz ölçümlü “kargir ev” vasıflı taşınmazın senetsizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile davalıların murisi ...’e ait olduğu ve ...’in 1990 yılında öldüğünden bahisle davalılar adına tespi edildiği, tespitin 01.06.2007 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 2.001,23 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.11.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9237, Karar No: 2014/6020, Tarih: 05.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9237 E.  ,  2014/6020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22311, Karar No: 2022/2189, Tarih: 10.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/22311 E.  ,  2022/2189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası hakkında mahkemece verilen kararın davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili; davacıların desteğinin meydana gelen çift taraflı kazada öldüğünü, davalıların zarardan sorumlu olduklarını açıklayıp desteğin geride kalan çocukları ... ve Muhammet ... için ayrı ayrı 50.000,00 TL, baba ... ve anne ... için ayrı ayrı 25.000,00 TL, kardeşleri Yaşar Elmas ve ... için ayrı ayrı 10.000,00 TL manevi tazminat ile çocukları için ayrı ayrı 2.500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı, anne ve baba için ayrı ayrı 2.500,00 TL yoksun kalma tazminatının tahsilini talep etmiş, ıslahla maddi tazminat taleplerini yükseltmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile davacı ... için 7.374,19 TL, ... için 11.036,68 TL, ... için 3.687,11 TL, ... için 3.687,11 TL olmak üzere toplam 25.785,09 TL'nin (müteveffa ...'ın hatır taşıması ve müterafık kusur oranı dikkate alınarak 25.785,09 TL'sini davalı ... Hesabından, 10.743,62 TL'sinin davalılar ... Sigorta ve davalı ...'ndan olmak üzere ve tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla) davalılardan müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, davalılardan ... Sigorta A.Ş. ile davacı taraf arasında yapılan ibraname doğrultusunda ... Sigorta A.Ş. yönünden karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile, davacılar ... ve ... için ayrı ayrı 10.000,00 TL, Anne ... ve baba ... için ayrı ayrı 7.500,00 TL, kardeşler ... ve ... için 3.000,00 TL olmak üzere 41.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'ndan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm, davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasında kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, meydana gelen kazada davacıların desteğinin öldüğünü açıklayıp kazaya neden olan aracın trafik sigortacısı ... Sigorta A.Ş. ve diğer zarar sorumluları aleyhine eldeki davayı açmış, yargılama sırasında davacılar ile davalı ...Ş. arasında ibraname düzenlenmiştir.

İbraname, borcu sona erdiren işlemlerden olup ibra sözleşmesinin tarafı olan davalı ...Ş. yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi isabetli ise de aynı hüküm fıkrasında 10.743,62 TL tazminat yönünden davalı ...Ş.’nin diğer zarar sorumluları ile müteselsilen sorumlu tutulması infazda tereddüt yaratacak nitelikte olup karar bu yönü ile hatalıdır.

Buna göre mahkemece, yukarıda anlatılan şekilde hüküm fıkrasında davalı ... yönünden tahsil kararı verilmeyerek, davalı ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına ve ibraname doğrultusunda yargılama gideri, harç ve vekalet ücreti yönünde bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Buna göre mahkemece, yukarıda anlatılan şekilde hüküm fıkrasında davalı ... yönünden tahsil kararı verilmeyerek, davalı ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına ve ibraname doğrultusunda yargılama gideri, harç ve vekalet ücreti yönünde bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...Ş.'ye geri verilmesine 10/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19601, Karar No: 2014/8468, Tarih: 27.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/19601 E.  ,  2014/8468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa yüklenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK.nın 165/1.maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile "altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasanın 52/1.maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda "suçun işlenmesindeki özellikler, suç konusunun önem ve değeri, sanığın kastı ve amacı" nazara alınarak hapis cezası yasa maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 90 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK.nun 165/1 ve 52/1.maddelerine aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; "TCK.nun 165/1.maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Yasanın 62.maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 52/2.maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç aadli para cezasının 80TL olarak belirlenmesine" karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA 27/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13098, Karar No: 2024/2607, Tarih: 19.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/13098 E.  ,  2024/2607 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/522 E., 2016/622 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 03.03.2017 tarihli ve 2017/492 Esas, 2017/460 Karar sayılı kararında her ne kadar suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte hareket eden ve isnat edilen eylemleri gerçekleştirdiği beyan edilen yaşı büyük sanıklar ... ve ... hakkında ayrı yürütülen soruşturma neticesinde Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/202 Esas sayılı dava dosyası üzerinden yargılamanın yürütüldüğü, yargılama neticesinde 16.06.2016 tarihinde sanık ... yönünden delil yetersizliği yönünden beraat, diğer sanık ... yönünden ise hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından mahkemenin 16.06.2015 tarihli ve 2015/202 Esas, 2015/815 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet kararı verilip, bu kararın da temyizi üzerine dosyasının Yargıtay’a gönderildiği, çelişkili kararların önüne geçilmesi bakımından ayrı yargılanıp, mahkûm olan suça sürüklenen çocuk ... bakımından da istinaf talebinin temyiz talebi olarak kabul edilip, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş ise de, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başladığı, bu tarihten sonra verilen kararların istinaf kanun yoluna tabi olduğu, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün 26.12.2016 tarihinde verildiği, dosyanın daha önceden Yargıtay incelemesinden geçmediği, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değiştirilen 5320 sayılı Kanun'un 8/1. fıkrasının uygulanma koşullarının bulunmadığı ve hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272. maddesi uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmakla, esası incelenmeyen dosyanın mahkemesince yetkili ve görevli Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.