muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/20914, Karar No: 2012/15956, Tarih: 25.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/20914 E.  ,  2012/15956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... ... için: 5237 sayılı TCK'nun 204/2-3. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası

Sanık ... ... için: 5237 sayılı TCK'nun 37. maddesi delaletiyle 204/2-3, 43. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası

Hükmolunan cezanın süresine göre koşulları oluşmadığından sanık ... ... müdafiinin, incelemenin duruşmalı olarak yapılması isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek gereği görüşüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Şanlıurfa ilinde ikamet eden ve Suriye'de akrabaları bulunduğunu belirten sanık ... ..., Kırklareli'nde yaşayan ... adına tescilli olup, haricen satın alarak zilyetliğini devraldığı ... plaka sayılı otomobil ile yurt dışına (Suriye'ye) gidip gelebilmek için gerekli olan “Triptik Belgesini” alabilmesi için ruhsat sahibinden vekaletname alınması gerektiğinin söylenmesi üzerine, imzaya yetkili noter katibi olan diğer sanık ... ...'ın yardımı ile aracın sadece yurt dışına çıkış yapabilmesi için ruhsat sahibi adına işlem yapma yetkisi veren 12.03.2003 tarih, 00464 yevmiye numaralı vekaletnameyi düzenlemesi, sanık ...'in de bu vekaletnameye dayanarak “triptik belgesi” alması ve bununla 15.03.2003 ile 16.04.2003 tarihleri arasında üç kez Suriye'ye giriş-çıkış yapmasından ibaret olayda; sanık ...'in haricen satın alması nedeniyle kendisine ait olduğunu düşündüğü otomobilin yurtdışına giriş-çıkışını sağlamaya yönelik bu eylemlerin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 347/1. (5237 sayılı TCK.nun 211). maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağı karar yerinde tartışılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10219, Karar No: 2009/11902, Tarih: 16.11.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/10219 E.  ,  2009/11902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/03/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu 39 parsel sayılı taşınmaza, davalıların haklı ve geçerli bir nedene dayanmaksızın sürüp, ekmek suretiyle elattıklarını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, çekişmeli taşınmazın borç teminatı olarak davacıya temlik edildiğini, borcun ödendiği halde taşınmazın devredilmediğini, fuzuli şagil olmadıklarını bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı iddiası sabit görülerek, davalıların elatmanın önlenmesine, ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve tazminat isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; dava konusu 39 parsel sayılı taşınmazın davalı L. Ö.. adına kayıtlı iken davacıya satış suretiyle temlik edildiği, davalıların bu yerde kayıttan kaynaklanan bir hakları kalmadığı anlaşılmatadır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazı davalıların haklı ve geçerli bir nedene dayanmaksızın sürüp, ekmek suretiyle haksız eylem nitelikli elatma olgusu keşfen belirlenerek elatmanın önlenmesi ve haksız işgal tazminatı niteliğindeki ecrimisile hükmedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.Davalıların, bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, yargılama aşamasında, keşfen saptanan değer üzerinden eksik harç tamamlanmadığı, buna göre dava dilekçesinde belirtilen değer üzerinden avukatlık ücreti tayin ve takdir edileceği gözetilmeksizin harç tamamlanmayan değer dikkate alınarak davacı yararına fazla avukatlık parasına hükmedilmiş olması doğru değildir.

Davalıların, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  16.11.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2208, Karar No: 2009/3145, Tarih: 16.03.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/2208 E.  ,  2009/3145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 23.06.2008 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.08.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfus kayıtlarına uygun düşmeyen tapu malikinin kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, davacının mirasbırakanı ... 'nun 2 ve 76 parsel sayılı taşınmazlardaki tapuda ... oğlu ... eşi ... yazılı malik isminin "... kızı ... " olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.

Davacı murisi ... 'nun baba adının "..." olarak tapuya eklenmesine dair istemi olmadığı halde HUMK.nun 74. maddesinde hükme bağlanan taleple bağlılık kuralına aykırı olarak murisin baba adının da tapuya yazılması doğru olmadığından kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, düşülen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden, hüküm aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulüyle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin 3.satırında yer alan "... kızı" sözcüğünün karardan bütünüyle çıkartılmasına ve hükmün HUMK.nun 438/VII. maddesince DÜZELTİLEREK DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 16.03.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9482, Karar No: 2014/6547, Tarih: 13.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9482 E.  ,  2014/6547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10194, Karar No: 2014/5037, Tarih: 06.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/10194 E.  ,  2014/5037 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/10194

KARAR NO : 2014/5037

MAHKEMESİ : MENDERES 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2012/595-2012/610

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil ve tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar ve davalı Ümran tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ....'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Asıl dava, tapu iptal ve tescil, birleşen dava ise tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK) 388, 6100 s. Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu HUMK'nun 389., yine HMK'nin 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada HUMK'nun 381.maddesinin son fıkrasının HMK'nin 294. maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa’nın 141. maddesi ile HMK'nin yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, kısa kararda “Davanın reddine, dava konusu taşınmazın davanın uzun sürmesi nedeniyle bakımsız da kaldığı dosya kapsamından anlaşılmakla taşınmazın tapu kayıt maliki Ü.. C..ye teslimine, bu tarihten sonraki işlemlerin tapu kayıt malikince yapılmasına”, gerekçeli kararda ise, “Davanın reddine, (Davalılar O.. D.. ve S.. A.. yönünden husumet yokluğu nedeniyle)” denilmek suretiyle, kısa karar ile çelişkili biçimde gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, 10.04.1992 günlü ve 1992/7 esas-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Hal böyle olunca, 10.04.1992 günlü ve 1992/7 esas-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davacılar ve davalı Ümran’ın temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9537, Karar No: 2014/5961, Tarih: 05.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/9537 E.  ,  2014/5961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında üzerine atılı suçlar kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu karara karşı katılan vekilinin ve sanığın temyiz yoluna başvurdukları, 05.07.2013 tarihli ek kararla katılan vekilinin temyiz isteminin reddedildiği, katılan vekilinin ek kararı temyiz ettiği, öte yandan sanığın ve katılan vekilinin dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabul edilip itiraz konusunda karar verilebilmesi için dosyanın Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/1009 değişik iş sayılı ve 11.12.2013 tarihli kararı ile sanığın ve katılan vekilinin itirazlarının reddedildiği, bu aşamadan sonra sanığın yeni bir dilekçe sunmadığının anlaşılması karşısında, temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara yönelik katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine ilişkin 05.07.2013 tarihli ve 2011/411- 2013/307 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6490, Karar No: 2025/2316, Tarih: 21.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/6490 E.  ,  2025/2316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/508 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Hakaret suçundan Bakırköy 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/103 Esas, 2021/159 Karar sayılı kararıyla 10 ay hapis cezasına hükümlü ... hakkında Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 08.06.2023 tarihli ve 2023/2-8701 ilamat sayılı müddetname kapsamında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi uyarınca koşullu salıverilme tarihi olan 24.12.2023 tarihine kadar olan sürenin denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazına dair Bakırköy 5. İnfaz Hakimliğinin 12.06.2023 tarihli ve 2023/4688 Esas, 2023/4744 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün Covid-19 izninden dönmesi gereken son tarih olan 31.07.2023 tarihinden itibaren 7456 sayılı Kanun'un Geçici 10/1. maddesi ile uzatılan 15 günlük süre içerisinde ilgili Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmadığı ve bu sürenin bitiminden itibaren 2 günlük mazeret süresi de geçmiş olmasına rağmen müracaatta bulunmadığından bahisle hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına, hükümlünün 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A-6-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine ilişkin Bakırköy 4. İnfaz Hakimliğinin 28.09.2023 tarihli ve 2023/9092 Esas, 2023/9704 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.02.2024 tarihli ve 2024/508 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.09.2024 tarihli ve 94660652-105-34-11046-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.09.2024 tarihli ve 2024/95062 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.09.2024 tarihli ve 2024/95062 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Bakırköy 4. İnfaz Hakimliğinin 28.09.2023 tarihli kararı ile, hükümlünün Covid izninde iken 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 10/1. maddesi uyarınca verilen süre kapsamında 15.08.2023 tarihine kadar infazın devam ettiği kuruma dönmediğinden bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmiş ise de,

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.09.2024 tarihli ve 2024/95062 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Bakırköy 4. İnfaz Hakimliğinin 28.09.2023 tarihli kararı ile, hükümlünün Covid izninde iken 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 10/1. maddesi uyarınca verilen süre kapsamında 15.08.2023 tarihine kadar infazın devam ettiği kuruma dönmediğinden bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmiş ise de,

İnfaz dosyası kapsamına göre, hükümlünün Bakırköy 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/103 Esas, 2021/159 Karar sayılı kararı ile verilen 10 ay hapis cezasına ilişkin infazın yapıldığı esnada 5275 sayılı Kanun'un geçici madde 9/5. uyarınca Covid 19 izinlisi olarak tahliye edilmesini müteakip, 7456 sayılı Kanun ile getirilen 5275 sayılı Kanun'un geçici madde 10. düzenlemesinden önce Bakırköy 5. İnfaz Hakimliğinin 12.06.2023 tarihli ve 2023/4688 Esas, 2023/4744 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca cezanın denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazına karar verildiği, anılan bu kararın hükümlüye tebliğ edilmediği,

Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkif Evleri Genel Müdürlüğünce yapılan Covid-19 izninde bulunan hükümlülerle ilgili duyuruda, açık ceza infaz kurumuna dönmeyerek cezalarının infazına denetimli serbestlik tedbiri altında devam edecek hükümlülerin ceza infaz kurumuna başvuruda bulunmaması gerektiğinin ifade edildiği, diğer yandan 5275 sayılı Kanun'un geçici 10/4. maddesinde "105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezası infaz edilip geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle 31/7/2023 tarihi itibarıyla izinde bulunan hükümlüler, koşullu salıverilme tarihine kadar olan süreleri 105/A maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen yükümlülüklere tabi olmadan geçirirler." yer alan şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, 7456 sayılı Kanun ile getirilen 5275 sayılı Kanun'un geçici madde 10. düzenlemesinden önce hakkında 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiş Covid izninde bulunan hükümlünün, Bakırköy 5. İnfaz Hakimliğinin 12.06.2023 tarihli tebliğ yapılmayan kararı da nazara alındığında ceza infaz kurumuna ve/veya denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmesini gerektirecek bir durumunun söz konusu olmadığından hükümlün açık ceza infaz kurumuna iade edilmesinin hukuka aykırı olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

(4) 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezası infaz edilip geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle 31/7/2023 tarihi itibarıyla izinde bulunan hükümlüler, koşullu salıverilme tarihine kadar olan süreleri 105/A maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen yükümlülüklere tabi olmadan geçirirler.

Şeklinde düzenlenmiştir.

(4) 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezası infaz edilip geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle 31/7/2023 tarihi itibarıyla izinde bulunan hükümlüler, koşullu salıverilme tarihine kadar olan süreleri 105/A maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen yükümlülüklere tabi olmadan geçirirler.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün, 10 ay hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 08.06.2023 tarihli ve 2023/2-8701 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 08.06.2023 tarihinde cezasını infaz etmek üzere açık ceza infaz kurumuna alındığı ve aynı gün 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkarıldığı, şartla tahliye tarihi 24.12.2023 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 12.06.2023 tarihli ve 2023/4688 Esas, 2023/4744 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, 5275 sayılı Kanunu'nun geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrasında yer alan, "......105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır." hükmü gereğince

izinli sayıldığı, 5275 sayılı Kanun'un geçici 10 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan, "(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır." hükmü uyarınca izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kuruma dönme zorunluluğu olduğu görülmekte olup, dönme zorunluluğu olmadığına ilişkin kanun yararına bozma isteminde yapılan açıklama ve değerlendirmenin yerinde olmadığı anlaşılmaktadır.

6. Ancak, hükümlünün cezasının infazına başlandığı tarih ve Covid-19 izninin bittiği tarih dikkate alındığında, hükümlünün izne gönderildiği sırada Marmara Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından düzenlenip hükümlüye tebliğ edilmesi gereken, izin bitim tarihi ile teslim olması gereken tarihi içermesi gereken izin belgesinin aslı yada onaylı suretinin ve izin belgesinin hükümlüye tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgelerin dosya içerisine alınması ve hükümlünün yokluğunda denetimli serbestlik kararı verilmiş olması ve denetimli serbestlik kararının kendisine tebliğ edilmemiş olma ihtimaline binaen izin bitim tarihinde Açık Ceza İnfaz Kurumuna müracaat edip etmediğinin ve müracaat etti ise ne gibi işlem yapıldığının araştırılmasında zorunluluk bulunmaktadır.