muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/192, Karar No: 2021/422, Tarih: 03.02.2021

Somut olayda; davacı taraf yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle 30.000,00 TL manevi tazminat ile birlikte devam eden haksız eylemin önlenmesi için halen piyasada satışına devam eden kitabın öncelikle tedbiren ve neticede tamamen basımının, yayımının, dağıtımının ve satışının durdurulması ve kitabın piyasadan toplatılması isteminde bulunmuş, ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacı vekili, davalı ... Yapım Prodüksiyon Dış Tic. A.Ş. vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının HMK’nun 353/1-b.2 maddesi gereğince ayrı ayrı kabulü ile Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 09/01/2018 tarih 2015/888 E- 2011/18 K nolu kararının kaldırılmasına, düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesi suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davada reddedilen miktar 30.000,00 TL manevi tazminat olup davacı yönünden temyiz edilebilirlik sınırının altında olmakla birlikte, davacı dava dilekçesinde manevi tazminat talebi ile birlikte devam eden haksız eylemin önlenmesi için halen piyasada satışına devam eden kitabın öncelikle tedbiren ve neticede tamamen basımının, yayımının, dağıtımının ve satışının durdurulması ve kitabın piyasadan toplatılması isteminde de bulunduğu için davacının temyiz hakkına sahip olduğu anlaşılmaktadır.

Şu durumda, Bölge Adliye Mahkemesince miktar itibariyle kesin olduğundan bahisle davacının temyiz isteminin reddine ilişkin olarak verilen 28/11/2018 tarihli ek kararın kaldırılarak asıl karara ilişkin temyiz isteminin incelenmesine geçilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nun 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna 03/02/2021 gününde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12525, Karar No: 2010/830, Tarih: 02.02.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/12525 E.  ,  2010/830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

BİR. ... AS.TİC.MAH.ESAS: .../... - KARAR: .../...

BİR. ... MAH. ESAS : .../... - KARAR: .../...

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı-karşı-davacı, davacı-karşı davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı-karşı davalı vekili gelmedi. Davalı-karşı davacı vekili Av. ... geldi. Hazır bulunanın sözlü açıklanması dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 14.183 TL hor kullanma tazminatının, birleşen dava ile Ekim 2007 ayı kirası 23.600 TL’nin tahsili için yapılan icra takibine yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatının tahsili ve davalı-karşı davacı tarafından açılıp işbu dava ile birleşen dava ile de kiralanana yapılan tesislerin ve davacı-karşı davalı adına ödenen elektrik bedellerinin tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 9.875 TL hor kullanma tazminatının davalı-karşı davacıdan tahsiline, itirazın iptaline, takibin 5.506.62 TL üzerinden devamına, davalı-karşı davacının % 40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine, davalı-karşı davacı tarafından açılan davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı-karşı davalı vekili ve davalı-karşı davacı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı-karşı davalı vekilinin tüm ve davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı-karşı davacı vekilinin elektrik bedellerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı-karşı davalı vekilinin tüm ve davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı-karşı davacı vekilinin elektrik bedellerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 25.09.1994 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme 25.09.2006 tarihinde 25.12.2007 tarihine kadar yenilenmiştir. Sözleşmede kiralananın TOFAŞ servisi olarak kullanılacağı kararlaştırılmıştır. Bilirkişilerin 20.01.2009 tarihli raporundan kiralanan taşınmazın bütünlük arz etmekte olduğu, kiralanan dışında kalan bir kısım alanların davacı-karşı davalı tarafından tasarruf edildiği anlaşılmaktadır. Yine taşınmazın elektrik sayacının tek olduğu uyuşmazlık konusu değildir. Dosyaya davalı-karşı davacı kiracı tarafından sunulan ödeme belgelerinden davalı-karşı davacının kiracılığı süresince davacı-karşı davacının kullanımında olduğu alanların elektrik giderlerinin davalı-karşı davacı tarafından ödendiği, davalı-karşı davacının tahliyesinden sonra elektik tüketiminde bir azalma meydana geldiği görülmektedir. Her ne kadar davacı-karşı davalı kiralayan su bedellerinin de kendisi tarafından ödendiğini bu konuda davalı-karşı davacı ile aralarında sözlü bir anlaşma bulunduğunu iddia etmiş ise de bu savunmasını kanıtlayamamıştır. Bu durumda davalı-karşı davacı kiracının davacı-karşı davalı kiralayan adına ödemiş olduğu elektrik bedellerini talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Mahkemece denetime elverişli bilirkişi raporunda belirtildiği üzere davalı-karşı davacı tarafından ödenen davacı-karşı davalının payına düşen elektrik bedellerinin tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarda ( 1 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle hor kullanma tazminatı ve Ekim 2007 ayı kira parası yönünden itirazın iptaline ilişkin hüküm kısmının ONANMASINA, yukarda ( 2 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle davalı-karşı davacı kiracı tarafından açılıp birleşen dava ile istenilen elektrik parasına ilişkin hüküm kısmının BOZULMASINA ve Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı-karşı davacı yararına takdir olunan 750.-TL vekalet ücretinin davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya verilmesine, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacı-karşı davalıdan alınmasına, bozulan kısım için istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz eden davalı-karşı davacıya iadesine, 02.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1173, Karar No: 2018/232, Tarih: 11.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/1173 E.  ,  2018/232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, iftira

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanığın hükümlerden sonra 09.06.2014 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5157, Karar No: 2019/6940, Tarih: 22.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/5157 E.  ,  2019/6940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.11.2012 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, yıkım, ecrimisil ve davalı tarafça savunma yoluyla TMK’nın 725. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davacı yanın taleplerinin reddi ile davalı yanın temliken tescil isteminin kabulüne dair verilen 08.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil istemine ilişkin olup davalı tarafça savunma yoluyla TMK’nin 725. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil talebinde bulunulmuştur.

Davacı vekili, müvekkilinin 536 ada 190 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalı adına kayıtlı 536 ada 191 parsel sayılı taşınmazdaki davalıya ait binanın bir kısmının davacının taşınmazına taşkın olduğunu ileri sürerek, taşkın bina nedeniyle oluşan elatmanın önlenmesini, taşan kısmın yıkılmasını ve binanın yapılış tarihinden dava tarihine kadar işlemiş ecrimisil bedelinin yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davalıya ait taşınmaz üzerinde bulunan binanın ruhsatlı olduğunu, projesinin belediye tarafından onaylanmasından sonra inşaatın yapıldığını, taşınmaz üzerindeki binanın önceki malikler tarafından yapıldığından müvekkilinin iyiniyetli kabul edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuş, taşkın kısmın rayiç bedelinin ödenmesi karşılığında davacı adına tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tapuya tescilini talep etmiştir.

Mahkemece asıl davanın reddi ile davalının temliken tescil isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yasal ayrıcalıklar dışında, TMK’nın 684/1 ve 718/2 maddeleri hükümlerine göre, arazinin mülkiyeti ve buna bağlı olan tasarruf hakkı o arazide kalıcı olmak koşuluyla yapılan şeyleri de kapsar TMK’nın 725. maddesinde bu kuralın istisnalarından birisi düzenlenmiş, böylece muhdesatla arasındaki bağlantı kesilmiş bina sahibine bazı koşulların oluşması halinde ayrılmaz parça niteliğindeki taşkın yapı için üzerinde bulunduğu taşınmaza malik olabilme olanağı tanınmıştır.

Bunun için, tapuya kayıtlı özel mülkiyete konu bir taşınmaz üzerinde, temelli kalması amacıyla yapılan binanın ayrılmaz parçası yine tapuda kayıtlı üçüncü kişiye ait taşınmaza taşkın yapılmış olmalıdır.

Bunun için, tapuya kayıtlı özel mülkiyete konu bir taşınmaz üzerinde, temelli kalması amacıyla yapılan binanın ayrılmaz parçası yine tapuda kayıtlı üçüncü kişiye ait taşınmaza taşkın yapılmış olmalıdır.

Taşkın inşaat, taşkın yapı ile iki komşu taşınmazı fiilen birleştirmekte, ekonomik bir bütünlük oluşturmaktadır. Bu özelliğinden dolayı taşkın yapıya dayanan temliken tescil isteği taşınmaza bağlı kişisel hak niteliğindedir. Taşılan arazi malikinin devir borcu eşyaya bağlı bir borç olduğundan inşaat maliki hakkını taşılan arazinin her malikine karşı kullanabilir. Yeni malikler de Türk Medeni Kanununun 725. maddesinde belirtilen haklardan yararlanabilecekleri gibi borçlardan da sorumlu olur.

Bu tür davalarda taşkın yapıyı yapan kişinin taşınmazı lehine, taşırılan arazi üzerinde bir irtifak hakkı yoksa durum ve koşullar da haklı gösterdiği takdirde taşkın yapıyı yapan kimse, taşan kısım için uygun bir bedel karşılığında irtifak hakkı kurulmasını veya bu kısmın bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin kendisine devredilmesini isteyebilir.

TMK’nin 725. maddesine dayanılarak tescil talebinde bulunulabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK’nin 725. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşkın yapının bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK’nin 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur.

Bu kural, taşkın inşaatı yapan kimsenin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da taşkın inşaat yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

İyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan taşkın inşaat sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır. (Sübjektif koşul)

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşılan arazi parçasının değerinden açıkça fazla olmasıdır. (Objektif koşul)

c) Üçüncü koşul ise taşkın inşaat yapanın, taşınmaz malikine bu bedeli ödemesidir.

d)Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, mahkemece iptal ve tescile karar verilebilmesi için taşkın yapının zeminindeki arazi parçasının ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşılan arazi parçasının değerinden açıkça fazla olmasıdır. (Objektif koşul)

c) Üçüncü koşul ise taşkın inşaat yapanın, taşınmaz malikine bu bedeli ödemesidir.

d)Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, mahkemece iptal ve tescile karar verilebilmesi için taşkın yapının zeminindeki arazi parçasının ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davacıya ait 536 ada 190 parsel ve davalıya ait aynı ada 191 parsel sayılı taşınmazın geldi parsellerinin 13 ada 32, 33 ve 34 parsel sayılı taşınmazlar olduğu, bu kütük sayfalarının, önce tevhit nedeniyle daha sonrasında ifraz nedeniyle kapanması sonucu 536 ada 190 ve 191 parsel sayılı taşınmazların 18/09/1975 tarih ve 3006 yevmiye sayılı işlem ile önceki malikler adına tescil olunduğu, geldi parsellerin kadastro tespitinin 1969 senesinde kesinleşerek taşınmazların çapa bağlandığı, davalıya ait 536 ada 191 parsel üzerindeki yapının yapı kullanma izin belgesinde inşaata başlama tarihinin 11/12/1987, inşaatın bitiş tarihinin ise 28/07/1989 olduğu anlaşıldığından yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda davalının iyiniyetli olduğu kabul edilemeyeceğinden, TMK’nin 725. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil talebinin reddi, davacının davasının ise kabulü gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2144, Karar No: 2022/8753, Tarih: 15.11.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/2144 E.  ,  2022/8753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşmalı, davacı vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 15/11/2022 tarihinde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 8.400'er TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin yekdiğerinden alınıp yekdiğerine verilmesine, 9.399,20 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5197, Karar No: 2011/6033, Tarih: 23.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5197 E.  ,  2011/6033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/05/2010
Yargıtay — Esas No: 2012/21649, Karar No: 2012/25485, Tarih: 11.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/21649 E.  ,  2012/25485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen naaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı dilekçesinde; kendisinin ev hanımı olup, sadece eşinin SSK'dan almış olduğu emekli maaşı ile geçindiklerini; eşinin bankadan almış olduğu kredi nedeniyle borçlu olduklarından geçinemediklerini ve davalı oğullarının yardımına ihtiyaç bulunduğunu ileri sürerek; davalı oğlundan 350 TL yardım nafakası talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davacı annesinin nafakaya ihtiyacı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.Mahkemece; "davacı, davalı çocuğundan nafaka talebinde bulunmuş ise de; davalının ... İli Müze Müdürlüğünde arkeolog olarak çalıştığı, bakmakla yükümlü olduğu eşi ve çocuklarının olduğu, kirada oturduğu; davacının ise, eşinin SSK emeklisi olduğu, davacı ve eşinin köy yerinde yaşadıkları kira ödemedikleri, birbirinden başka bakmakla yükümlü oldukları kimsenin bulunmadığı, her ne kadar kredi borçları olduğunu belirtmişse de bu borcu ödemiş oldukları, davacının yoksul durumda bulunmadığı ve çocuğunun yardımına ihtiyacı olmadığı anlaşılmıştır. Gerekçesiyle" davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

TMK'nun 364. Maddesine göre; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üst soyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür"

Aynı yasanın 365/2. Maddesine göre de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir"Davada, davacı anne zor durumda bulunduklarını, nafakaya ihtiyacının olduğunu belirterek; davalı oğlundan aylık 350 TL nafaka talep etmektedir.Davacı annenin, ev hanımı olduğu, bir gelirinin olmadığı, eşinin emekli parasıyla geçimini sürdürdüğü; davalı oğlunun ise; Müzede arkeolog olarak çalıştığı ve aylık 1881 TL maaş aldığı anlaşılmaktadır.Her dava açıldığı tarihteki şartlara tabidir. Dava tarihi itibariyle, davacıya kocası bakmakta ve SSK emekli maaşı ile geçimlerini sürdürmekte iseler de; kredi borçlarının bulunduğu, aldıkları maaşla geçinemedikleri, bu nedenle nafakaya ihtiyaçlarının olduğu da bir gerçektir.

Eski Medeni Kanununda yer alan "zaruret" kavramı yeni Türk Medeni Kanununda daha geniş manayı ifade eden "yoksulluk"kavramı olarak düzenlenmiştir.

Eski Medeni Kanununda yer alan "zaruret" kavramı yeni Türk Medeni Kanununda daha geniş manayı ifade eden "yoksulluk"kavramı olarak düzenlenmiştir.

Her ne kadar, yoksulluğun tanımı yasamızda yapılmamış ise de; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 tarih ve 2-656/688 sayılı kararında da kabul edildiği gibi; yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir.Mahkemece; yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek, davacı annenin yardım edilmediği takdirde yoksulluğa düşeceği dikkate alınıp, davalının geliri ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir yardım nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın reddine ilişkin hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.