muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3001, Karar No: 2014/470, Tarih: 16.01.2014

kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunun oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ve sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

5237 sayılı Kanun'da 765 sayılı Kanun’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanunun 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yedi yüz otuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne görecezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra

ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında, sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından, infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle ve 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi gereğince hem hapis hem de adli para cezasının artırılması gerektiği gözetilmeden, sadece hapis cezasında artırım yapılarak hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanığın 43.743 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, '' sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1, e- son maddesi gereğince haksız menfaatin iki katı olan 52.492 TL karşılığı 2624 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 43/1 maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapılarak 3280 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 2733 gün karşılığı, 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilerek sonuç olarak 54.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' denilmek suretiyle sair yönleri usül ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.1.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2512, Karar No: 2021/3677, Tarih: 15.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/2512 E.  ,  2021/3677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 10.11.2016 gün ve 2013/33 - 2016/792 sayılı kararı onayan Daire'nin 05.03.2019 gün ve 2017/2669 - 2019/1815 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ..., ..., ..., ... ve ...'nın müvekkili bankanın genel müdür ve yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptıkları dönemde kredi tesisinde, kredi kullandırılmasında ve teminata bağlanmasında bankacılık teamüllerine ve bankalar yasasına aykırı hareket ederek banka öz kaynaklarını riske atmak suretiyle banka zararına yol açtıkları ileri sürerek 654.415,94 TL ve 9.262.435 USD tutarındaki zararın faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun Geçici 13. maddesi kapsamındaki bankalar arasındaki T.H. Emlak Bankası A.Ş.'nin de sayılmış olmasına, ancak uygulanacak maddeler arasında, bu kanundan kaynaklanan fon alacaklarına ilişkin dava ve takiplerde zamanaşımının 20 yıl olacağını düzenleyen 141. maddenin bulunmamasına göre davacı vekilinin HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme istemlerinin HUMK'nın 442. maddesi uyarınca REDDİNE, davacıdan harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, 15.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1227, Karar No: 2017/4748, Tarih: 30.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/1227 E.  ,  2017/4748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Soybağının Reddi

KARAR

Davacılar vekili tarafından soybağının reddi istenilen ... ve ...'ın anne, baba ve kardeşlerini gösterir şekilde geldi ve gittileri dayanakları ile birlikte nüfusa tescile esas tüm belgelerin nüfus müdürlüğünden, getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22681, Karar No: 2014/11495, Tarih: 06.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/22681 E.  ,  2014/11495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2009/1131-2013/178

Hüküm süresi içinde davalılar S... İnşaat ve T.. İşl. Tic. A. Ş., U.. İnşaat Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve CCG İnşaat S..... Yat.ve Tur. A. Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 06.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18445, Karar No: 2017/5892, Tarih: 23.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/18445 E.  ,  2017/5892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davacı vekilince temyiz yoluna başvurma harcının yatırılması gerekirken istinaf yoluna başvuru harcı adı altında 79,70 TL yatırıldığı, maktu temyiz karar harcı yerine de maktu istinaf karar harcı yatırıldığı ve temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; davacı tarafa temyiz yoluna başvurma harcının ve maktu temyiz karar harcının (sehven yatırılan harçlar talep halinde iade edilmek üzere) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici .... maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6012, Karar No: 2016/9684, Tarih: 09.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/6012 E.  ,  2016/9684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı Kurum işleminin iptali ile aylığın, kesilme tarihi itibariyle yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti ve ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 09.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3280, Karar No: 2019/7067, Tarih: 11.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/3280 E.  ,  2019/7067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ili, .... ilçesi, ... mahallesi, 2007 ada 8 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Bozma öncesi verilen kararda dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmına değer azalışı verilmediği ve bu husus bozma konusu yapılmadığından davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu gözetilmeden, bozma sonrası arta kalan bölüme % 1 değer kaybı uygulanmak suretiyle hesap yapan bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınmak suretiyle fazla bedel tespiti,

2)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, bozmadan önce tespit edilen kamulaştırma bedeline 19.04.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 25.11.2015 gününe kadar, 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılan fark bedele ise 19.04.2015 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)1 nolu bendindeki (1.295.769,04) rakamının çıkartılmasına, yerine (1.218.441,98 ) rakamının yazılmasına,

b)3 nolu bendindeki (575.032,73) rakamının çıkartılmasına, yerine (497.705,67) rakamının yazılmasına, aynı bendin sonuna (fazla yatan 77.327,06-TL bedelin davacı idareye iadesine) ibaresinin yazılmasına,

c) 4 nolu bendinin tümü ile hükümden çıkartılmasına, yerine (Bozma öncesi tespit edilen 720.736,31-TL’ye 19.04.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 25.11.2015 gününe kadar, bozma sonrası artan ve 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılan fark bedel olan 497.705,67-TL’ye ise 19.04.2015 gününden kararın kesinleşme tarihine kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesine) cümlesinin yazılmasına,

c) 4 nolu bendinin tümü ile hükümden çıkartılmasına, yerine (Bozma öncesi tespit edilen 720.736,31-TL’ye 19.04.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 25.11.2015 gününe kadar, bozma sonrası artan ve 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılan fark bedel olan 497.705,67-TL’ye ise 19.04.2015 gününden kararın kesinleşme tarihine kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2323, Karar No: 2023/3970, Tarih: 07.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/2323 E.  ,  2023/3970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddenin birinci fıkrası gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2018 tarihli ve 2018/140 Esas, 2018/817 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

Çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 43 üncü maddesi uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bu kararın sanık müdafii ve katılan Bakanlık ve mağdure vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 30.04.2019 tarihli ve 2019/956 Esas, 2019/654 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Kararın sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 15.02.2021 tarihli ve 2020/2922 Esas, 2021/1176 Karar sayılı kararı ile olayın aynı zamanda tek tanığı konumunda bulunan mağdurenin duruşmada dinlenilmesi gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilamı üzerine ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2021/214 Esas, 2021/786 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 43 üncü maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Bu kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 29.06.2022 tarihli ve 2022/3878 Esas, 2022/6753 Karar sayılı kararı ile sair retli olarak takdiri indirim uygulanması veya uygulanmamasına dair kararların da gerekçeli olması gerektiğinden ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bu kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 29.06.2022 tarihli ve 2022/3878 Esas, 2022/6753 Karar sayılı kararı ile sair retli olarak takdiri indirim uygulanması veya uygulanmamasına dair kararların da gerekçeli olması gerektiğinden ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma üzerine ilama uyularak takdiri indirim hükmü uygulanmış ve sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İsteği

Tüm dosya kapsamına göre mağdurenin soyut beyanları dışında cezalandırılmaya yeter delil bulunmadığına, taraflar arasında husumet bulunduğuna ve müvekkiline iftira atıldığına ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ve kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanmasının dosya kapsamıyla uyuşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesi Kabulü

"Mağdurun soruşturma sırasında usule uygun alınan beyanında; korktuğu için geceleri annesi müşteki ... \*\*\* ve sanığın yatmış olduğu yatakta yatmaya başladığını, ilk başlarda bir sıkıntı olmadığını, ancak son iki aydır sanığın kendisini yatakta ortaya aldığını, annesi uyuduğu esnada ayaklarını ve bacaklarını okşadığını, yanağını ve dudağını öptüğünü, üst elbisesini çıkarıp göğsünü emdiğini, annesinin bazen yaşananları gördüğünü ve yapmaması için sanığı uyardığını, buna karşılık sanığın “hepinizi öldürürüm” demek suretiyle kendilerini tehdit ettiğini, sanığın zorla, rızası dışında kendisini zeytinliğe götürdüğünü burada yalnızca elinden tuttuğunu, annesi ...'nin sanığın kendisini taciz etmemesi için uyardığını, 16/08/2017 tarihinde annesi ile sanığın mağduru taciz ettiği için tartıştığını ve bu nedenle annesiyle sanığını ayrıldığını beyan ettiği, bozma kararı sonrası dosya yeniden esasa kaydedilerek yapılan yargılama sonrasında Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda mağdurun pedagog huzurunda talimatla alınan beyanında sanığın özbabası olmadığını ve üvey babası olduğunu, annesinin sanık ile evlendikten sonra kardeşleri ile birlikte ve annesi ve sanık ile birlikte kalmaya başladıklarını, ilk başlarda herşeyin normal olduğunu kendisinin annesi ve sanığın birlikte yattığı odada koltukta yattığını, annesinin uyuduğu sırada sanığın kendisini yattığı yerden yanına aldığını, arkasından sarıldığını, başka bir gün annesinin evde olduğu, sırada kendisini farklı bir odaya götürdüğünü, sanığın üzerindeki tişörtü çıkardığını, göğüslerine dokunduğu ve göğüslerini emdiğini, başka bir gün zeytinliğe götürdüğünü ancak burada cinsel temasının almadığını, ancak cinsellikle ilgili özellikle kız çocuklarının ergenliğe girdiğinde yaşadıkları bir takım sıvı gelmesiyle ilgili konularda kendisiyle konuşmaya çalıştığını, başka bir gün annesi ile kardeşlerinin kahvaltı masasında olduğu sırada kendisinin geç uyanması nedeniyle yatakda olduğu sırada uyandığı sırada sanığın kendisinin bacaklarının üst kısmına doğru dokunduğunu, masaj şeklinde hareketler yaptığını gördüğünü, bu konuları annesine anlattığını, annesinin de teyzesine anlattığını beyan ettiği, yine mağdurun huzurda alınan beyanında sanığın gece aynı odada koltukta uyarken kendisini annesi ile birlikte yattığı yatağa aldığını, sabah ayaklarına dokunduğunu, yine annesinin evde olduğu sırada, kendisini farklı bir odaya aldığını, orada üzerindeki tişörtü çıkardığını, göğüslerine dokunduğu ve emdiğini, ayrıca farklı bir günde zeytinliğe götürdüğünü ve elinden tuttuğunu, burada cinsel bir temasının olmadığını, göğüslerine dokunma eyleminin yatakta iken olmadığını beyan ettiği, müşteki ...'nin soruşturma devam ederken 06/10/2017 tarihinde vefat etmiş olması nedeniyle kovuşturma sırasında beyanının alınamadığı, müşteki ... \*\*\*'in soruşturma sırasındaki beyanında sanık ... \*\*\* ile evli olduklarını, 2016 yılının Ağustos ayında önceki evliliğinden olma üç çocuğunu sanık ile müşterek ikametleri olan ... İli ... İlçesi ..