muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9438, Karar No: 2011/5772, Tarih: 17.10.2011

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3965, Karar No: 2023/3455, Tarih: 24.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/3965 E.  ,  2023/3455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2014 Tarihli ve 2013/261 Esas, 2014/298 Karar Sayılı Kararı ile Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Kararın sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın akli yönden kusurlu olduğuna, cinsel amaçla bir suç işlemediğine, çocukken geçirdiği menenjit rahatsızlığından ötürü belli oranda kusurlu olduğuna, söz konusu suçun cebirle işlenmediğine, sanığın güç uygulayacak yeterliliğe sahip olmadığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün de yanlış olduğuna, sanığın cinsel amaçla hareket etmediğine, yargılama boyunca sakin ve ... olan sanığın samimi beyanları göz ardı edilerek takdiri indirim hükmünün uygulanmamasının kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece; "Sanığın savunması, mağdur ve katılanların iddiaları, tanık beyanları, doktor raporları birlikte değerlendirildiğinde sanığın ... köyüne yakın bir mesafeden tarlada büyük baş hayvanları otlattığı sırada mağdur ... \*\*\* ve mağdurun kardeşi olan ... \*\*\* yaya olarak yakınından geçtikleri sırada sanığın nereye gittiklerini sorduğu, mağdur ...'in tarlaya gittiklerini beyan ettiği, bu sırada sanığın mağdurun arkasından sarılıp mağduru yere yatırarak elleri ile göğsünü, bacaklarını ve vücudunun çeşitli yerlerini ellediği, mağdurun kardeşi ...'in bu olayı görmesi üzerine yardım çağırmak üzere olay yerinden uzaklaştığı, mağdurun bir ara sanığın elinden kurtularak bağırdığı, tanık ...'in mağdur ...'in bağırma sesini duyduğu, sanığın hayvan getirdiğini gördüğü için ... ne yapıyorsun diye bağırdığı, tanık ...'in olay yerine geldiğinde mağdurun yerden ağlayarak kalktığını gördüğü, sanığın C.Savcılığındaki ilk ifadesinde mağduru öpmek istediğini bu sırada mağdurun yere düştüğünü, bağırmaya başladığını, susması için ağzını kapattığını, yanaklarından öpmeye ve göğüslerini ellemeye başladığını ifade ederek üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği, mağdurun iddialarının tanık beyanları ile doğrulandığı, sanık her ne kadar menenjit hastalığı geçirdiğini ve hiç bir şeyden anlamadığını ifade etmiş ise de Bakırköy Prof. Dr. Mazhar ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 10/09/2014 tarih 6605 sayılı sağlık kurulu raporunda sanığın ceza sorumluluğunun tam olduğunun bildirildiği..." şeklindeki kabul ve gerekçeyle sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2. Mahkemece; "...Dosya kapsamı, olayın oluşu, sanığın geçmişi, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri hususları bir arada göz önüne alındığında sanığın üzerine atılı her iki suç açısından sanık hakkında TCK.nın 62/1 maddesi takdiren uygulanmamıştır..." şeklindeki gerekçeyle sanık hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanmamasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sağlık kurulu raporuna göre sanığın atılı suç yönünden ceza sorumluluğunun tam olarak tespit edildiği, darp cebir raporu ile tespit edilen yaralanmaların sanığın istismar eylemi sırasında mağdurenin direncini kırmak için cebir kullandığını gösterdiği, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulanmadığı anlaşıldığından, katılan mağdure vekili ile sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Çocuğun cinsel istismarı eylemi işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süreyle mağdurenin iradesiyle hareket etme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı ve kişinin vücudunun suçun konusu olması nedeniyle mağdurenin hareket etme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, somut olayda istismar eylemi öncesi veya sonrasında mağdurenin hürriyetinden yoksun bırakılmadığı nazara alınarak Mahkemece sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2014 tarihli ve 2013/261 Esas, 2014/298 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili ile sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2014 tarihli ve 2013/261 Esas, 2014/298 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21064, Karar No: 2014/28916, Tarih: 08.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/21064 E.  ,  2014/28916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gevaş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/01/2011

NUMARASI : 2010/220-2011/12

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü olması ve değer farklarının birbirine yakın olan emsallerin değerlendirmeye alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 3132,00 m2, somut emsal olarak alınan taşınmaz 562,56 m2 dir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmaz ile değerlendirmeye esas alınan emsal taşınmazın emlak vergisine esas değerinin 25,00 TL/m2 olduğu belirtilmesine karşın dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan % 30 oranında daha az değerli olduğunu kabul eden ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzçölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmzın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, mümkün olmadığı takdirde yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde bulunduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24, Karar No: 2015/895, Tarih: 14.01.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/24 E.  ,  2015/895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/253049

Banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan sanık S.. S..'ın yapılan yargılanması sırasında; Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/03/2014 gün ve 2014/128 E. 2014/118 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2746, Karar No: 2018/4717, Tarih: 18.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2746 E.  ,  2018/4717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4466, Karar No: 2020/4257, Tarih: 13.07.2020

**20. Ceza Dairesi         2018/4466 E.  ,  2020/4257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç :Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler :1.Mahkûmiyet; Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/02/2018 tarih, 2017/407 esas ve 2018/21 sayılı kararı

2.İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi; ,Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 05/04/2018 tarih 2018/927 esas ve 2018/734 karar sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin düzeltilerek esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/2.fıkrası uyarınca dosyanın Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Busa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 13/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36841, Karar No: 2015/242, Tarih: 20.01.2015

**2. Ceza Dairesi         2013/36841 E.  ,  2015/242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde hem hapis hem de adli para cezasının öngörülmüş olması ve hapis cezasında temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulduğu halde, uygulama maddesinde adli para cezasının alt sınırı belirlenmemiş olmakla, aynı Kanun'un 52. maddesinin 1. fıkrası uyarınca beş gün olacağı gözetilmeden adli para cezasında gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezasına indirilmesine, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20,00 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80,00 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12526, Karar No: 2015/2810, Tarih: 16.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/12526 E.  ,  2015/2810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.05.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar ... ve arkadaşları vekili ve bir kısım davalı ... ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Bir kısım davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne 3605 parselin ortaklığının satış suretiyle giderilmesine, karar verilmiştir.

Hükmü bir kısım davalılar vekilleri vasiyetnamenin iptali dava sonucunun beklenmesi istemi ile ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları paylı veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan iki taraflı taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davasını paydaşlardan (ortaklardan) biri veya bir kaçı diğer paydaşlara (ortaklara) karşı açar. Davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. HMK'nın 27. maddesi hükmü uyarınca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi haklarıyla bağlı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu itibarla, paydaşlardan veya ortaklardan birisinin ölmesi halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olaya gelince, 3605 parsel sayılı taşınmazın paylı maliklerinden "..." ile dosya içerisindeki .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/36-51 sayılı veraset ilamı ve nüfus kayıtlarındaki "... kızı ..."nin aynı kişi olup olmadığı tam olarak anlaşılamamaktadır.

Kararın infazında tereddüt yaşanmaması için mahkemece, yukarıda belirtilen tapu kayıtlarında paylı malik olarak görünen ... ile hükme esas alınan mirasçılık belgesindeki Safiye'nin aynı kişi olup olmadığı araştırılarak, taraf teşkilinin sağlanması yönünden davacıya idari yoldan tapu kaydındaki kimlik bilgilerini nüfus kayıtlarına uygun şekilde düzelttirmesi, gerektiği takdirde bu konuda dava açmak üzere yetki ve uygun bir süre verilerek tapu sicilinde baba adı ilave ettirilmek suretiyle gerekli düzeltme yaptırıldıktan sonra sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Ayrıca, muris "... kızı ..." ye ait 2012/36-51 sayılı mirasçılık belgesinin iptali istemi ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/376-2013/557 sayılı dosyasında açılan davanın sonucunda verilecek karar mirasçılık belgesindeki pay durumunu etkileyeceğinden davanın sonucunun beklenmesi, ... ve ...'den olmak 01.04.1962 doğumlu davalı ...'nın avukatına vekaletname verip vermediği araştırılarak ayrıca davalı ... vasisi ...'ın vesayet kararı getirtilerek taraf teşkili tam olarak sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, belirtilen nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının yatıranlara iadesine, 16.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.