muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13936, Karar No: 2012/20440, Tarih: 30.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13936 E.  ,  2012/20440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idareler vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idereler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nin 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir.

HUMK.'nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklikler giderildikten,

2- Dava konusu 2800 parsel numaralı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 10.03.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3379, Karar No: 2019/5227, Tarih: 27.11.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3379 E.  ,  2019/5227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında maktul bebek Akgül'ü nitelikli öldürme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'ün 05/01/2009 tarihinde doğan ve nüfusa kayıtlı olmayan maktul bebeğin babası olduğu, 18/01/2009 tarihinde annesi olan katılan ... ve sanık ... tarafından hastane acil servisine eks olarak getirilen bebeğin yapılan otopsisi sonucunda, baş paryetal solda her kolu 3 cm olan ''V'' harfi şeklinde basmakla hareket eden ekimozlu, ayrıklı kırık tespit edildiği, bebeğin ölümünün beyin kanaması sonucu meydana geldiğinin bildirildiği, olay sonrasında alınan katılan ve sanığın beyanlarında bebeğin mama verildikten sonra birden bire nefesinin kesildiği şeklindeki ifadelerinin hayatın olağan akışına ve otopsi bulgularına uygun olmadığı, olaydan uzun süre geçtikten sonra katılan ... tarafından sanık aleyhine açılan boşanma davasının 02/10/2012 tarihli celsesinde alınan katılanın ifadesinde, sanık ...'ün suç tarihinde bebeğin ağlamasına sinirlenerek bebeği tutup yere vurduğunu, bu şekilde bebeğin sanık tarafından öldürüldüğünü beyan ettiği, İstanbul Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 09/04/2014 tarihli raporunda da bebeğin ölümünün '' künt kafa travmasına bağlı kafa tası kırığı ile birlikte beyin kanaması'' sonucu meydana geldiğinin bildirilmiş olması karşısında katılanın beyanının doğrulandığı, tüm bu hususlar nazara alındığında sanık ...'in maktul bebeği nitelikli kasten öldürme suçunu işlediği sabit olduğundan, sübut bulan suçtan mahkumiyeti yerine delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 27.11.2019 gününde ...'in beraat düşüncesi ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Maktule bebek Nesrin'in doğumundan yaklaşık 10 gün kadar sonra 18.01.2009'da anne ve sanık baba tarafından hastane acil servisine getirildiği, yapılan tüm müdahalelere rağmen öldüğü ve yapılan otopsi, alınan tıbbi raporlardan kafasında (V) harfi şeklinde kırık olduğu ve beyin kanaması nedeniyle öldüğü, bebeğin annesi kollukta 18.01.2009 tarihinde verdiği ifadesinde bebeğe mama verip uyuttuğunu nefes almadığını anlayınca kocasıyla hasteneye getirdiğini söylemiş, sanıklar hakkında yapılan soruşturma sonucu takipsizlik kararı verilmiştir.

Dosya kapsamına göre tarafların Tarık isminde sağır ve dilsiz yaklaşık 4 yaşlarındaki bir çocukları da katılan anne Menevşe ile birlikte anneannesinin evine misafirliğe gittiğinde evlerine yakın bir yerde 08.12.2011'de ölü bulunmuştur. (Sanık baba o sırada katılan ve Tarık'la aynı yerde değildir.)

Dosya kapsamına göre tarafların Tarık isminde sağır ve dilsiz yaklaşık 4 yaşlarındaki bir çocukları da katılan anne Menevşe ile birlikte anneannesinin evine misafirliğe gittiğinde evlerine yakın bir yerde 08.12.2011'de ölü bulunmuştur. (Sanık baba o sırada katılan ve Tarık'la aynı yerde değildir.)

Eşler arasında 15.03.2012 tarihinde geçimsizlik nedeniyle katılan ... tarafından açılan boşanma davasının duruşmasında (02.10.2013 tarihli 3. celsede) katılan ... ilk çocukları Nesrin'in çok ağlaması nedeniyle davalı-sanık eşi olan Kerim'in çocuğu yere fırlattığını çocuğun o anda öldüğünü ancak kendisini de tehdit ettiği için bunu kimseye söyleyemediğini anlatmış ve sanık hakkında kamu davası açılmış, ancak yerel mahkemece delil yetersizliğinden beraat kararı verilmiştir.

Maktule ...'in beyin kanaması sonucu öldüğü sabit olup bu husus tartışmasızdır.

Boşanma davası açan katılan ... duruşmada yaklaşık 3 yıl önce ölen çocuğunun babası tarafından öldürüldüğünü söylemiş ancak bu beyana taraflar arasındaki boşanma davası ve husumet olduğu gerekçesi ile yerel mahkemece itibar edilmemiştir.

Bir an için duruşmada maktulün ölümünün anne tarafından gerçekleştirildiğini boşanma dosyasında sanığımız söylese idi bu durumda katılan anne Menevşe'ye de sadece bu beyan delili ile ceza verilip verilemeyeceği dikkate alınmaksızın (şayet baba boşanma sırasında çocuğu anne öldürdü deseydi sadece bu beyan ile anneye de ceza verilemezdi) kadının beyanına niçin üstünlük tanındığı (daha önce yalan söylediği sabit), ölen çocuktan anne ve baba sorumlu ise (maktulenin kafatasında kırık vardır) bundan bu durumu gizleyen ikisinin de sorumluluğu gerekeceği halde sadece babanın sorumlu tutulmasının olayın oluşuna uygun olmadığı, ölümden babanın sorumluluğuna dair annenin beyanının tek başına delil sayılamayacağını düşündüğümden mevcut dosyada sanığın delil yetersizliğinden beraati yerine cezalandırılması gerektiğine dair çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/4928, Karar No: 2015/1173, Tarih: 17.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/4928 E.  ,  2015/1173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/6732, Karar No: 2004/7796, Tarih: 14.06.2004

2. Hukuk Dairesi 2004/6732 E., 2004/7796 K.

**2. Hukuk Dairesi 2004/6732 E., 2004/7796 K.**

**- ERGİNLERİN VE KISITLILARIN EVLAT EDİNİLMESİ

- TEMYİZ EDİLEBİLEN KARARLAR**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 313 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 316 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı vekili tarafından 28.02.2003 tarihli dava dilekçesiyle açılan davada, davacının 1974 doğumlu M…

….. ile 1984 doğumlu S…

……'yı evlat edinmesine karar verilmesinin talep edildiği, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 313. maddesinde ergin ve kısıtlıların hangi hallerde evlat edinebileceği düzenlenmiştir.

Aynı Kanunun evlat edinme kararı vermeden önce hakime araştırma yükümlülüğü getiren 316. maddesinde;

"Evlat edinmeye, ancak esaslı sayılan her türlü durum ve koşulların kapsamlı biçimde araştırılmasından, evlat edinen ile edinilenin dinlenmelerinden ve gerektiğinde uzmanların görüşünün alınmasından sonra karar verilir.

Araştırma özellikle evlat edinen ile edinilenin kişiliği ve sağlığı, karşılıklı ilişkileri, ekonomik durumları, evlat edinenin eğitme yeteneği, evlat edinmeye yönelten sebepler ve aile ilişkileri ile bakım ilişkilerindeki gelişmelerin açıklığa kavuşturulması gerekir." hükmü mevcuttur.

Mahkemece, Medeni Kanunun 313. maddesinde belirtilen halin mevcut olup olmadığı tespit edilmeden ve 316. maddesi gereğince kapsamlı bir araştırma yapılmadan tarafların beyanları ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, 14/6/2004 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3562, Karar No: 2012/8476, Tarih: 31.10.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/3562 E.  ,  2012/8476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "çekişmeli taşınmazın krokide (K) ve (L) harfleri ile gösterilen bölümlerin davalı ... Üçerler yönünden kesinleşmediği belirtilerek ...'in dayanağı Haziran 1943 tarih 147 sayılı tapunun miktarı olan 6433 metrekarelik yerin, çekişmeli taşınmazın (J) bölümüne bitişik olarak (L) bölümünden ifrazı ile payları oranında davalı ... Üçerler mirasçıları adlarına, (L) bölümünün kalan kısmı ile (K) harfi ile işaretlenen bölümün tamamının ise davalı ... adına tesciline karar verilmesi gereğine" değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; 30/6/2011 tarihli fen bilirkişisi rapor ve krokisinde ( L) ile gösterilen 3734 m2'lik bölüm ile ( K1) ile gösterilen 2699 m2'lik bölüm olmak üzere toplam 6433 m2'lik bölümün paylı olarak ... mirasçıları adına tesciline, aynı fen bilirkişi rapor ve krokisinde (K) ile gösterilen bölümün ( K1) dışında kalan 32.387 metrekare yüzölçümündeki bölümünün ise davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, müdahil Ayşe Dudu Lekesiz mirasçıları Yunus ve Sebahat Lekesiz vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 31.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7211, Karar No: 2015/9895, Tarih: 22.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7211 E.  ,  2015/9895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2015

NUMARASI : 2014/1270-2015/121

Taraflar arasındaki davada Konya 1. İş ile Bakırköy 8. Asliye Ticaret Mahkemelerince görevsizlik, Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesince yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, işçi alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Konya 1. İş Mahkemesince, davanın 04/04/2013 tarihinde açıldığı, ancak davalı şirketin dava açılmadan önce Bakırköy 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/1004 E. 2013/9 K. sayılı ilâmı ile 08/01/2013 tarihi itibariyle iflasına karar verildiği, şirketin dava tarihinden önce iflasına karar verilmesi nedeni ile dava "Kayıt kabul davası" niteliğinde olup iflasa karar veren ticaret mahkemesinde çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesince, İİK'nın 235/1. maddesi uyarınca kayıt kabul davasında yetkili mahkemenin davalı şirketlerin iflasına karar veren Bakırköy Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bakırköy 8. Asliye Ticaret Mahkemesince ise, davalı şirketler hakkında iflas kararı 08.01.2013 tarihinde verildiği, iş bu davanın iflas kararından sonra 04.04.2013 tarihinde açıldığı, her ne kadar Konya 1. İş Mahkemesi tarafından görevsizlik kararı verilmiş ise de, davalılar hakkında verilen iflas kararı kesinleşmeden iş bu dava açıldığından davaya iş mahkemesince devam edilmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İİK'nın 194. maddesinde, iflas açılması ile kural olarak müflisin taraf olduğu hukuk davalarının duracağı ve ancak ikinci alacaklılar toplantısından on gün sonra devam olunabileceği hususu düzenlenmiştir. İkinci alacaklılar toplantısında dava konusu alacağın masaya kabul edilmemesi halinde davaya "kayıt kabul davası" olarak devam edilerek bir karar verilmesi gerekir.

İflasın açılması, maddi hukuka ilişkin ilişkileri ve hükümleri cebri şekilde etkilediği gibi Medenî Usûl ve İcra Hukuku kuralları üzerinde de etki yaratır. Bu etkilerden biri de görev kurallarında meydana gelen değişikliktir. Görev kurallarındaki değişikliği, dava açıldıktan sonra işverenin iflas etmesi hali ve iflas kararı verdikten sonra işçinin işverene dava açması hali bakımından ayrı ayrı incelemek gerekir.

İflasın açılması, maddi hukuka ilişkin ilişkileri ve hükümleri cebri şekilde etkilediği gibi Medenî Usûl ve İcra Hukuku kuralları üzerinde de etki yaratır. Bu etkilerden biri de görev kurallarında meydana gelen değişikliktir. Görev kurallarındaki değişikliği, dava açıldıktan sonra işverenin iflas etmesi hali ve iflas kararı verdikten sonra işçinin işverene dava açması hali bakımından ayrı ayrı incelemek gerekir.

İflasın açılması ile müflisin taraf olduğu hukuk davalarının ikinci alacaklılar toplatıntısından on gün sonrasına kadar duracağı genel kural ise de ( İİK m. 194), yine bu hükmün müstacel haller, tazminatsız ceza davaları, şeref ve haysiyete tecavüzden ve cismani zararlardan doğan tazminat davaları ile evlenme, ahvalı şahsiye veya nafaka davalarının uygulanamayacağı kabul edilmiştir. İcra ve iflas Kanununun 194. maddesinde ayrık tutulan "Müstacel haller"den maksat, acele görülmesi gereken ve durduğu takdirde verilecek hükmün faydasız kalacağı gerçeğidir. Bu davalarda hâkim, takdir hakkını kullanarak müstaceliyet kararı vermek suretiyle yargılamaya devam eder. İşçinin alacaklı olduğu iş hukukuna ilişkin bir dava, işçinin sosyal durumu itibarıyle İİK'nın 194. maddesinin gayesine uygun görülerek acele işlerden sayılmalı ve ikinci alacaklılar toplantısı beklenmeksizin yargılamaya devam edilmelidir.

İflas kararı verildikten sonra işçi işçilik haklarından doğan alacağının dayanağını ve miktarını iflas idaresine bildirir. Alacaklıların alacaklarını kaydettirmeleri için İİK'nın 219/2 maddesinde öngörülen 1 aylık sürenin bitiminden sonra, İflas İdaresi, alacakların doğru olup olmadığını incelemeye başlar. Maddi yönden inceleme sonucu kabul edilen her alacak, tespit edilen sıraya göre sıra cetveline kaydedilir. Kabul edilmeyen alacaklar da, red sebebleri ile birlikte sıra cetvelinde gösterilir. İflas İdaresi, İİK'nın 232. maddesinde öngörülen sürede düzenlediği sıra cetvelini İflas İdaresine verir ve alacaklıları aynı Kanunun 166/2. maddesindeki usule göre ilân yoluyla haberdar eder. Ayrıca, İflas Masasına müracaat sırasında tebliğatı gösterir adres ve tebliğat masrafları için avans yatıranlara sıra cetveli tebliğ edilir. Sıra cetveline itiraz davalarında dava açma süresi, görev ve yetki İİK'nın 235. maddesinde düzenlenmiştir. Bu hükme göre dava açma süresinin ilandan itibaren başlıyacağı belirtildikten sonra, ayrıca İİK'nın 223/3. maddesi hükmünün saklı olduğu belirtilmiştir. Saklı tutulan hükme göre, İflas Masasına müracaat eden alacaklılar, tebliğatı kabule elverişli adres gösterir; yazı ve tebliğat masrafları için avans yatırmışlarsa, sıra cetveline itiraz davası açma süresi bu alacaklılar hakkında sıra cetvelinin kendilerine tebliğinden itibaren başlar. Davanın 15 gün içinde açılması gerekmektedir. Bu süre, hak düşürücü süre olup, mahkemece kendiliğinden dikkate alınır. İcra ve İflas Kanununun 235/1. maddesine göre sıra cetveline itiraz davası, iflas kararı veren ticaret mahkemesinin bulunduğu yerdeki her hangi bir ticaret mahkemesinde açılabilir. Görevin belirlenmesinde dava değerinin önemi olmadığı gibi, buradaki mahkemenin yetkisi de kamu düzenine ilişkindir.

Bu durum karşısında iş mahkemesinde görülmekte olan, işçi alacaklarına yönelik dava sırasında, işverenin iflası halinde dahi, İİK'nın 194. maddesi uyarınca, davaya iş mahkemesinde devam edileceği, işverenin işçi alacaklarına ilişkin dava açılmadan önce iflası halinde ise, yukarıda belirtilen şekilde hareket ile, alacağın İflas Masasına kaydedilmemesi halinde, asliye ticaret mahkemesinde kayıt kabul davası olarak açılması gerekir.

Dosya kapsamından; davalı şirketler hakkında iflas kararının 08.01.2013 tarihinde verildiği, işçi alacağına ilişkin davanın 04.04.2013 tarihinde iflas kararından sonra açıldığı, ayrıca, Bakırköy 8 Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından Konya 1. İş Mahkemesine yazılan 04.12.2013 tarihli yazı cevabında iflas kararının henüz kesinleşmediği anlaşıldığından, davanın iş mahkemelerinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; Konya 1. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26691, Karar No: 2016/3257, Tarih: 23.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/26691 E.  ,  2016/3257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın tarafından boşanmaya ilişkin açılmış bir dava mevcut değildir. Kadının davası Türk Medeni Kanununun 197. maddesine dayalı bağımsız tedbir nafakası istemine ilişkindir. Hakim iki taraftan birinin talebi olmaksızın kendiliğinden bir davayı inceleyemez ve karara bağlayamaz (HMK m. 24/1). Boşanmaya ilişkin açılmış bir dava olmadığı halde boşanma davası var kabul edilerek boşanma kararı verilmesi kanuna açık aykırılık teşkil eder. Bu yön nazara alınmadan yazılı şekilde davanın kabulü suretiyle tarafların boşanmalarına karar verilmesi kanuna aykırı olup bu yön temyizin kapsamı dışında tutulsa bile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 439/2. maddesi uyarınca bozma sebebi olmuştur.

SONUÇ; Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre dava hakkında yeniden karar verilmesi zorunlu hale geldiğinden sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.02.2016(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/5352, Karar No: 2013/10436, Tarih: 04.07.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5352 E.  ,  2013/10436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 52/2, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında TCK'nın 289/1. maddesi gereğince hapis cezası ile birlikte tayin olunan 390 gün adli para cezasında aynı Kanunun 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılarak belirlenen 325 gün adli para cezasının günlüğü TCK’nın 52/2. maddeleri uyarınca 20 TL’den adli para cezasına çevrildiği belirtildiği halde sonuç adli para cezasının 650 TL olarak hesaplanması ve gerekçeli kararda ise "dosya borcu dikkate alınarak" denilmek ve sanık hakkında 390 TL adli para cezasına hükmedildiği belirtilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9405, Karar No: 2023/12798, Tarih: 29.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/9405 E.  ,  2023/12798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2077 E. 2020/834 K.

DAVA TARİHİ : 22.04.2016

HÜKÜM/KARAR : Davacının istinaf başvurusunun esastan reddine / davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/220 Esas 2018/573 Karar

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı tarafından adli yardım talebi ile temyiz edilmiştir. Dairenin 2020/2953 Esas, 2022/11493 Karar sayılı kararı ile davacının adli yardım talebi reddedilmiş, dosyadaki noksanlıkların ikmal edilmesi için geri çevirme kararı verilmiştir. Davacının adli yardım talebinin reddine ilişkin karara itiraz etmesi sonucu, usulü işlemler tamamlanmıştır. Temyiz eden davacının adli yardım talebinin Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin incelemesi sonucu kesin olarak reddedildiği anlaşılmıştır.

Temyiz eden tarafın yargı harçlarından istisna veya muafiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32 nci maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.

Bu itibarla;

1. Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Eksik temyiz nisbi harcının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

2. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.