muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/58, Karar No: 2007/121, Tarih: 14.03.2007

Yerinde ve hidroforda kalan ana saat için yapılan ve eldeki uyuşmazlığa da konu olan 18.01.1991 tarihli "Su Aboneliği Sözleşmesi" başlıklı sözleşme; "Abone No: 1..7, Abone Kodu: 1010003, Abone Adı :Osman K... , Abone Adresi olarak ta Çank. N…

…..Cad.18/Hidrofor" bilgilerini ve altında idare adına çift imza-kaşe ile isim ya da sıfat yazılı olmayan abone imzasını taşımaktadır.

Apartman yönetimince 19.10.1992 tarihinde davacı idareye dilekçeyle yapılan müracaatla 1..7 abone 1010003 abone kodlu 18 nolu Ö... apartmanının ana sayacının iptal edilerek hidrofora giden saatin kapatılması suyun direk abonelere verilmesi istenmiş; dilekçe altına davacı idare görevlisince "Yerinde sayaç yok. Daha önce 31.07.1992 gün ve 28237 nolu dilekçeye istinaden iptal edilmiş" açıklaması konulmuştur. Yine aynı belgede 10.11.1992 tarihinde Su ve kanalizasyon Daire Başkanlığına hitaben yapılan açıklamada da "Dilekçede bahsi geçen abonelik 05.11.1992 günü iptal edilmek üzere gidildi. Ancak, abonelik daha önce iptal edilmiş olduğundan yerinde sayaca rastlanmadı" denilmiştir.

Görüldüğü üzere, davacı idare ile abonelik ilişkisi başlangıcı itibariyle tek sayaç aboneliği olarak apartman sahiplerince başlatılmış; daha sonra davalı/borçlunun yönetici olduğu dönemde sayaçların ayrılarak ana sayaç aboneliği ile dairelerin aboneliklerinin ayrı ayrı tesisi istenmiş; hidrofor aboneliğine ilişkin uyuşmazlığa konu su aboneliği sözleşmesi de o dönemde yönetici olduğu belirgin olan davalı borçlu Osman K. tarafından abone adı Osman K. şeklinde açıklanmak, apartman yönetimi adına olduğu açıklamasına ise yer verilmemek suretiyle imzalanmış; güvence bedeli de abone no esas alınarak yatırılmıştır.

Bu belgeler de göstermektedir ki, takibe konu edilen alacağın dayanağını teşkil eden abonelik sözleşmesi 18.01.1991 tarihli olmakla birlikte abonelik kaydının başlangıcı daha eskiye gitmekte ve temelinde abone numarası ve kodu Ö... Apartmanı'na ait bulunmaktadır. 18.01.1991 tarihli sözleşmenin düzenlenmesine dayanak teşkil eden işlemlerin tümü davacı idarece aynı dosya ve aynı abone no ile abone kodu üzerinden gerçekleştirilmiş olup, davalının apartman yöneticiliği sıfatıyla hareket ettiği bizzat davacı idarece düzenlenen belgeler kapsamı ve yapılan işlemlerin niteliği ile belirgindir.

Diğer taraftan, Uyuşmazlığa konu 18.01.1991 tarihli "Su Aboneliği Sözleşmesi"ndeki imzaya ve sözleşmenin varlığına bir itiraz yöneltilmediği gibi hidrofor aboneliği olduğu konusunda da sözleşme açık olup, bu husus her iki tarafın da kabulündedir. Hatta yargılama aşamasında davacı vekili 22.03.2005 tarihli dilekçesi ile aboneliğin "hidrofor aboneliği" olduğunu açıkça bildirmiştir.

Ayrıca, davalının abone sözleşmesi tarihinde yönetici olduğu, takip ile dava tarihlerinde ve halen yönetici sıfatı taşımadığı da ibraz edilen belgelerden anlaşılmaktadır.

Öte yandan, ASKİ Tarifeler Y..etmeliğinin "Sayaçlar" Başlıklı 12. maddesinin "h" bendinde ;

Ayrıca, davalının abone sözleşmesi tarihinde yönetici olduğu, takip ile dava tarihlerinde ve halen yönetici sıfatı taşımadığı da ibraz edilen belgelerden anlaşılmaktadır.

Öte yandan, ASKİ Tarifeler Y..etmeliğinin "Sayaçlar" Başlıklı 12. maddesinin "h" bendinde ;

" Birden fazla birimi olan binalarda her birime ayrı sayaç ile su verilmesi durumunda ASKI Genel Müdürlüğü'nce binanın iç donanımı ( tesisat) dikkate alınarak her birime ayrı ayrı su verilecek şeklinde işlem hazırlanır ve sayaçların konulacağı yer saptanır. Hidroforlu ( su depolu) binalarda da aynı işlem yapılır,ancak, hidrofordan önce bir de ana sayaç konulacak yer saptanır. Abonelik işlemleri tamamlanarak abone sözleşmesi yapıldıktan sonra ASKI Genel Müdürlüğü'nce sayaçlar bağlanarak abonelere su verilir. Yapılacak işlemlerin bedeli yürürlükteki tarifelere göre abonelerce ödenir."

Denilmektedir.

Belge kapsamlarından da anlaşılacağı üzere, abone durumundaki apartmanda tek sayaç varken, açıklanan yönetmelik hükümleri gereği işlem yapılarak hidrofor ile apartmandaki daire ve dükkanlar için sayaçlarının ayrılması yönetici sıfatıyla davalı yanca istenmiş ve aynı abonelik dosyası üzerinden bu ayırma işlemi yapılmıştır. Bunun sonucunda da hidrofor için, yine aynı abonelik dosyası üzerinden davacı idare ile davalı arasında uyuşmazlığa konu "18.01.1991 tarihli Su Abone Sözleşmesi" düzenlenmiş ve bu sözleşme yönetici olduğu idarece düzenlenen abone dosyasında açık ve belirgin olan davalı yanca, bu sıfat ayrıca belirtilmeksizin imzalanmıştır.

Yeri gelmişken belirtmekte yarar vardır ki, davalının gerek borca itirazı gerek eldeki davadaki savunması da öncelikle husumet yokluğuna dayandırılmış; mahkemece, sözleşme borçlu tarafından imzalanmışsa da aboneliğin cinsi nazara alındığında bu imzanın yönetici sıfatıyla atıldığının kabulü gerektiği gerekçesiyle, bu savunma yerinde bulunarak davanın husumetten reddine karar verilmiş; Özel Daire ise, davacı vekilinin temyiz itirazlarını kabulle, sözleşmede yöneticilik sıfatı belirtilmediğinden davalının sözleşmede taraf olma sıfatıyla kişisel sorumluluğunu belirtmiş; ayrıca yönetime rücu olanağının bulunduğuna da işaret etmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, kural olarak; tarafların özel hukuk alanında, serbest iradeleriyle imzaladıkları abonelik sözleşmesi asıldır ve imza sahibi olan tarafları bağlayıcı niteliktedir. Yine, abonelik sözleşmelerinde hizmet verenin tekliğine karşın, hizmet alanların sayısının fazla olması mümkündür. Bu niteliklerinden dolayı, abonelik sözleşmelerinde, hizmet veren tarafın hizmet kapsamı dışında bir takım yükümlülükler altına sokulması elbette olanaklı değildir.

Hemen belirtilmelidir ki, kural olarak; tarafların özel hukuk alanında, serbest iradeleriyle imzaladıkları abonelik sözleşmesi asıldır ve imza sahibi olan tarafları bağlayıcı niteliktedir. Yine, abonelik sözleşmelerinde hizmet verenin tekliğine karşın, hizmet alanların sayısının fazla olması mümkündür. Bu niteliklerinden dolayı, abonelik sözleşmelerinde, hizmet veren tarafın hizmet kapsamı dışında bir takım yükümlülükler altına sokulması elbette olanaklı değildir.

Ne var ki, somut olayda, yukarıda içerikleri açıklanan belgelerden de anlaşıldığı üzere sözleşmenin tarafı ve hizmet veren durumundaki ASKİ' nin bizzat kendisi tarafından düzenlenen abonelik dosyası kapsamı, abonenin gerçek kimliğinin apartman yönetimi olduğunu; ve yine sözleşmenin kapsamı da açıkça aboneliğin hidrofora ait bulunduğunu, başkaca bir araştırma yapmaya ihtiyaç göstermeksizin, ortaya koymaktadır.

Durum böyle olunca, icra takip talebinde borcun sebebi "su bedeli" olarak gösterilip, dayanak olarak eklenen "su aboneliği sözleşmesi" açıkça apartmanın ortak kullanımına açık "hidrofor"a ilişkin bulunduğundan, abonelik dosya kapsamı da gözetildiğinde, hizmet veren durumundaki alacaklı ASKİ hidrofora ait aboneliğin apartman yönetimi adına olduğunu başkaca hiçbir araştırma yapmadan bilebilecek durumdadır.

Davalının yönetici sıfatıyla ortak kullanıma konu hidrofor için yaptığı başvurunun idarece kişisel abonelik olarak kabul edileceğini öngörmesi ve bu nedenle sözleşmeye yönetici sıfatını da ekleyerek imza koymasını beklemek hayatın olağan akışına da uygun düşmemektedir.

Somut olayın bu özelliği nedeniyledir ki, salt sözleşmede yönetici sıfatının kullanılmamış olması aboneliğin kişisel abonelik olarak ele alınmasını ve dolayısıyla borcun da sözleşmede sıfatı belirtilmeyen ancak idarece bu sıfatı malum bulunan davalının kişisel borcu olduğunu, kabule yeterli bulunmamıştır. Davalı halen yönetici de olmadığından takibin ve eldeki davanın davalı eski yöneticiye yöneltilmesi de olanaklı değildir.

Sonuç itibariyle, davanın husumet nedeniyle reddine ilişkin mahkeme kararı usul ve yasaya uygun olup, onanması gerekir.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, temyiz ilam harcı peşin alınmış oluğundan başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 07.03.2007 tarihli ilk görüşmede karar nisabı sağlanmadığından yapılan 14.03.2007 tarihli ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8524, Karar No: 2011/1543, Tarih: 14.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8524 E.  ,  2011/1543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.02.2009 tarih ve 2007/24-2009/185 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalılar arasında imzalanan hizmet alım sözleşmeleri uyarınca Aliağa Kombine Çevrim ve Gaz Tribünleri İşletme Müdürlüğü’ndeki işlerin davalılara verildiğini, işçi Ali Sevindik’in açtığı davalar sonunda verilen kararlar uyarınca başlatılan icra takibi neticesi müvekkilince toplam 5.694,36 YTL ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti ödendiğini, davalılarla yapılan sözleşmeler uyarınca bu ödemeden davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, anılan meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Dedeler İnş.Ltd.Şti.vekili, alt işveren olarak sorumluluklarının sadece işçiyi çalıştırdıkları süreyle sınırlı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, işçi Ali Sevindik’in asgari ücretli olarak 27.03.1996-05.12.1996 tarihleri arasında 8 ay 8 gün AKM Mühendislikte, 15.01.1997-25.02.1998 ve 15.01.1999-17.08.2000 tarihleri arasında iki dönem halinde toplam 1 yıl 8 ay 12 gün Dedeler İnş..Ltd.Şti’nde, 16.3.1998-14.1.1999 döneminde 9 ay 28 gün Profesyonel Tem.Hizm.Ltd.Şti’nde, 18.08.2000-16.09.2001 döneminde 1 yıl 28 gün As-Em Elektrik Tic.Ltd.Şti’nde, son olarak 17.09.2001-01.07.2002 arası 9 ay 13 gün Sur İnş.Tic.Ltd.Şti’nde çalıştığı, İş Kanunu hükümleri uyarınca davalılarınsorumluluklarının işçiyi çalıştırdıkları süreler ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlı olduğu gerekçesiyle davalılar Sur İnş.Ltd.Şti’nden 174,40 YTL, Dedeler İnş.Ltd.Şti’nden 320,70 YTL, Profesyonel Tem.Ltd.Şti’nden 64.50 YTL, As-Em Elkt.Ltd.Şti’nden 180,82 YTL, AKM Mühendislikten 11.70 YTL kıdem tazminatının faizi ile ayrı ayrı tahsiline, davalı Sur İnş.Ltd.Şti’nden 414.40 YTL ihbar tazminatının faizi ile birlikte tahsiline, davalı Sur İnş.Ltd.Şti’nden 488,40 YTL yıllık izin ücreti alacağının faizi ile birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, dava davacıya ait işyerinde çalıştırılan işçiye asıl işveren sıfatıyla ödenen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının sözleşme uyarınca alt işverenlerden rücuan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davalıların sorumluluklarının işçiyi çalıştırdıkları süreler ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlı olduğu gerekçesiyle sadece kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretine hükmedilmiştir. Davalılar davacı ile aralarındaki sözleşme hükmü uyarınca davacının işçiye ödemiş olduğu kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağı dışında, bu kısma isabet eden yargılama ve takip giderleri ile vekalet ücretinden de sorumludurlar. Bu itibarla, açıklanan şekilde her bir davalının sorumlu olduğu kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücret alacağına isabet eden fer’ileri de belirlenerek, gerektiğinde bu konuda yeni bir bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, sadece kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10356, Karar No: 2017/3473, Tarih: 22.05.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/10356 E.  ,  2017/3473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/103 Esas sayılı dava dosyasının,

2- Çekişmeli 140 ada 26 parsel sayılı taşınmaza komşu taşınmazların kadastro tespit tutanak ve dayanakları ile oluşmuş ise tapu kayıtlarının,

3- Çekişmeli taşınmaz ile ilgili ... tarafından kamulaştırma yapılıp yapılmadığı sorularak alınacak cevabi yazının dosyasına konulması,

4- 05.03.1955 tarih ve 3 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin (oluşum nedenlerini gösterecek ve birbirini takip edecek şekilde bilgisayar ya da daktilo ile yazılı) ve varsa haritasının mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) sorulması, tapu kaydının kadastro çalışmaları sırasında revizyon görüp görmediği araştırılarak, görmüş ise revizyon gördüğü parsellerin kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin ve kesinleşmişlerse kadastroca oluşan tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosyaya konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10882, Karar No: 2014/1049, Tarih: 27.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/10882 E.  ,  2014/1049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 10. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2012/1316-2013/658

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu 155 parsel sayılı taşınmaz hissedarlarından olan Fethiye'nin, soyadının ''Özbay'', baba adının ''Ali'' olduğu tespit edilerek nüfus kayıtlarındaki kimlik bilgilerine uygun olarak, baba adı ile soyadının tapu kayıtlarına eklenmek suretiyle düzeltilmesine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur

Ancak, dava 2012 yılında açılmış olup, yargılamaya devam edilerek 2013 yılında karara bağlanmış olmakla, noksan peşin maktu harcın davacıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde harç konusunda karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm verilmesi doğru değil ise de, anılan husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün üçüncü bendindeki " davalı harçtan muaf olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına" cümlesinin hükümden çıkartılarak, yerine ''Davalı harçtan muaf olmakla noksan alınan 3,15 TL. peşin maktu harcın davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına'' cümlesinin yazılmasına, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3217, Karar No: 2014/14426, Tarih: 22.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3217 E.  ,  2014/14426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11859, Karar No: 2012/7898, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/11859 E.  ,  2012/7898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/11/2007 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine, maaşlardan ve sağlık yardımlarından dolayı borçlu olmadığına, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, yersiz ödendiği iddia olunan maaşlardan ve sağlık harcamalarından dolayı davacının davalı Kurum'a borçlu olmadığı ve 30.10.2007 tarihli tahsis talebine göre 1.11.2007 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına müstehak olduğunun tespiti ile aksi yöndeki Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacıya, 30.10.2007 tarihli tahsis talebine göre yaşlılık aylığı bağlandığı, 25.5.2008 tarihine kadar toplam 3.770,13 TL maaş ödendiği, ancak maaş ödemesinden sonra SSK ile yapılan yazışmalarda Bağ-Kur hizmeti ile çakışan hizmetinin olduğu, bu nedenle Kurumca tarım Bağ-Kur sigortalılığının iptal edildiği, bunun sonucunda 25 yıl hizmeti olmadığından bağlanan yaşlılık aylığının başlangıçtan itibaren iptal edildiği, davacının "14.4.1986 tarihli giriş bildirgesi ile tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği, 16.8.1998 tarihi itibari ile terkin edildiği, 4.12.2007 tarihi itibari ile prim borcunun olmadığı," "17.8.1988 - 30.10.2007 tarih aralığında 19 yıl 2 ay 14 gün 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığının olduğu, 30.10.2007 tarihi itibari ile prim borcu olmadığı," "14.3.2008 tarihli SSK hizmet cetvelinde davacının sigortalı hizmetlerinin 31.12.1978 tarihi itibari ile sona erdiği, toplam 673 gün çalışmasının olduğu, Kurumun 16.4.2008 tarih, ... sayılı Müdürlük Makamına hitaben yazılan yazısındaki tabloda ise davacının SSK hizmet cetvelindeki sürelere ek olarak 1983 yılındaki 75 gün, 1986 yılında 23 gün çalışmasının görüldüğü, 23.4.1974 - 5.7.1986 tarih aralığında toplam 695 gün çalışmasının olduğunun belirtildiği, 14.3.2008 tarihli SSK hizmet cetvelinde 1978 yılındaki toplam çalışması 339 gün olmasına rağmen Kurumun 16.4.2008 tarih, ... sayılı Müdürlük Makamına hitaben yazılan yazısındaki tabloda 258 gün olduğu," 1 yıl 8 ay (600 gün) askerlik borçlanması yapıp ödediği görülmüştür.

Davacının, tarım Bağ-Kur sigortalılığının başlangıcı ile çakışan ve sigortalı hizmet cetvelinde görülmeyen, 25.4.1986 - 5.7.1986 tarih aralığındaki toplam 23 gün çalışmaya ilişkin işe giriş bildirgesi ve dönem bordroları mevcuttur. Buna rağmen, davacı vekili davacının 1978 yılından sonra SSK kapsamında çalışması olmadığını belirtmiştir. Ancak Mahkemece davacının belirtilen tarihlerde gerçek ve fiili çalışmasının olup olmadığı araştırılmamıştır. Ayrıca hizmet cetveli ile Kurumca Müdürlük Makamına yazılan yazıdaki tabloda; 1978 yılına ilişkin hizmet yönünden çelişki olduğu görülmesine rağmen çelişkinin giderilmediği ve davacının 506 sayılı Kanun kapsamındaki çalışmasının netleştirilmediği anlaşılmıştır.

Davacının tarım Bağ-Kur sigortalılığı Kurumca tamamen iptal edildiğinden, bu husus da uyuşmazlık konusu olmuştur. Buna göre; mahkemece bu konuda da bir karar verilmesi gerekir. Ancak kararın gerekçesinde bu konu tartışılmasına rağmen hüküm kısmında, bu konuda hüküm kurulmamış ve buna dair uyuşmazlık giderilmemiştir.

Yapılacak iş; davacının 25.4.1986 tarihinde başlayan 506 sayılı Kanun kapsamındaki çalışmasının gerçek olup olmadığını araştırmak, (işe giriş bildirgesi üzerinde imza incelemesi yaptırmak, puantaj cetveli getirtmek, bordro tanığı dinlemek gibi) 1978 yılındaki hizmet süresinin kaç gün olduğunu tespit etmek ve 506 sayılı Kanun kapsamındaki çalışmasının süresini netleştirmek, ondan sonra da 2926 sayılı Kanun kapsamındaki sigortalı süresini tespit etmek ve sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, yaşlılık aylığı şartlarının bilahare değerlendirilmesine, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 14/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.