muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8418, Karar No: 2015/4911, Tarih: 14.05.2015

2- Davalının, işlemiş faize ve faiz oranına yönelik temyiz itirazına gelince; Taraflar arasındaki takibe konu 01/08/2007 başlangıç tarihli üç yıl süreli kira sözleşmesinin 8. Maddesinde kira bedelinin her ayın 1’i ile 5’ iarasında ödeneceği gecikme halinde aylık %5 gecikme faizi ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı icra takibinde sözleşme hükmüne göre aylık %5 faiz talep etmiş mahkemece davacının talebi doğrultusunda karar verilmiştir.

Sözleşmeden kaynaklanan alacaklarda, taraflar sözleşmede faiz ödeme borcu kararlaştırabileceği gibi, borcun ifasında temerrüde düşülmesi durumunda uygulanacak faiz oranını da kararlaştırabilirler. Bu durumda, uyuşmazlık halinde kural olarak sözleşmede kararlaştırılan faiz uygulanması gerekir. Ancak, taraflar arasında imzalanan sözleşmeden sonra yürürlüğe giren 6098 Sayılı TBK'nun 88. maddesinde sözleşme ile kararlaştırılan faiz oranlarına, 120. maddesinde temerrüt faizine yönelik düzenlemelere yer verilmiştir. TBK'nun 120. maddesi “Uygulanacak yıllık temerrüt faizi oranı, sözleşmede kararlaştırılmamışsa, faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre belirlenir. Sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık temerrüt faizi oranı, birinci fıkra uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamaz. Akdî faiz oranı kararlaştırılmakla birlikte sözleşmede temerrüt faizi kararlaştırılmamışsa ve yıllık akdî faiz oranı da birinci fıkrada belirtilen faiz oranından fazla ise, temerrüt faizi oranı hakkında akdî faiz oranı geçerli olur.” şeklinde olup, taraflarca kararlaştırılan temmerüt faizinin üst sınırının, faiz borcunun doğduğu tarihdeki yasal faizin yüzde yüz fazlası olarak sınırlandırılmıştır. Her ne kadar ilgili yasa hükmü sözleşmeden sonra yürürlüğe girmiş ise de; 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 7. maddesi “Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlâka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76 ncı, faize ilişkin 88 inci, temerrüt faizine ilişkin 120 nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138 inci maddesi, görülmekte olan davalarda da uygulanır.” hükmü gereğince görülmekte olan davada da uygulanacaktır. Bu durumda İcra takibinde, davacı tarafından sözleşmede kararlaştırılan %5 aylık gecikme faizi üzerinden talep edilen işlemiş faiz ve takip tarihinden itibaren asıl alacak üzerinden işleyecek olan aylık %5 faiz, TBK'nun 120. maddesindeki temerrüt faizinin üst sınırını aştığından, TBK'nun 120/2. maddesi gereğince mevzuat hükümlerine göre belirlenen faizin yüzde yüz fazlası olarak uygulanarak, işlemiş faiz ve takip tarihinden itibaren bu miktar üzerinden faize hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3186, Karar No: 2019/4184, Tarih: 08.10.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3186 E.  ,  2019/4184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli öldürme ve bu suça yardım, kasten öldürme ve bu suça yardım, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1- ... hakkında;

a- ...'nu kasten öldürme

suçundan;TCK.nin 82/1-d, 53/1. maddeleri

uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

b- ...'ı öldürme suçundan; TCK.nin 81/1, 53/1. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

c- 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nin 52/2-4. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 1200 TL adli para cezası.

2- ... ve ... hakkında;

a- ...'nu kasten öldürmeye yardım TCK.nin 82/1-d, 39/1-2-a, 53/1. maddeleri uyarınca 16 yıl hapis cezası,

b- ...'ı kasten öldürmeye yardım TCK.nin 81/1, 39/1-2-a, 53/1. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası,

c- 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nin 52/2-4. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis, 1200 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suç tarihinin 27.06.2012 olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 05.07.2012 olarak gösterilmiş olması, mahallinde giderilmesi gereken bir yanlışlık olarak kabul edilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında; maktul ...’ya karşı nitelikli kasten öldürme, maktul ...’ye karşı kasten öldürme, sanıklar ... haklarında maktul ...’ye karşı kasten öldürmeye yardım etme, sanıklar ..., ... haklarında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının, sanıklar ... haklarında; maktul ...’ya karşı eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma ve düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki haksız tahrikin varlığına vesaireye, sanıklar ... müdafilerinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki eksik incelemeye, sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... hakkında; maktul ...’ya karşı nitelikli kasten öldürme, maktul ...’ye karşı kasten öldürme, sanıklar ... haklarında; maktul ...’ye karşı kasten öldürmeye yardım etme, sanıklar ..., ... haklarında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin yapılan incelemesinde;

A) Sanık ... hakkında; maktul ...’ya karşı nitelikli kasten öldürme, maktul ...’ye karşı kasten öldürme, sanıklar ... haklarında; maktul ...’ye karşı kasten öldürmeye yardım etme, sanıklar ..., ... haklarında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin yapılan incelemesinde;

24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde DÜZELTİLEN, nitelikli kasten öldürme ve sanık ... açısından kasten öldürme suçları açısından re’sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, Üyeler ... ve ...'ın, sanıklar ...'ın maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçu nedeniyle beraat etmeleri ve tahliye edilmeleri gerektiğine yönelen muhalefetleri ve oy çokluğu diğer yönlerden oy birliğiyle,

B) Sanıklar ... haklarında maktul ...’ya karşı nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK.nin 40/1-2. maddesi göz önüne alındığında, sanık ...’ten kaynaklanan şahsi ağırlaştırıcı nedenin eyleme yardım eden olarak katılan, sanıklar ...’a sirayet etmeyeceği düşünülmeksizin, sanıkların 5237 sayılı TCK.nin 81/1, 39, 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmalarıyla yetinilmesi yerine aynı Yasanın 82/1-d, 39, 62. maddelerin uygulanması suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza verilmiş olması,

Yasaya aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, sanıklar ..., ... haklarında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldıkları süre dikkate alınarak sanıklar müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE, 08/10/2019 gününde Üyeler ... ve ...'ın; sanıklar ...'ın, maktul ...'ya yönelik nitelikli kasten öldürme suçları nedeniyle beraat etmeleri ve tahliye edilmeleri gerektiğine yönelen muhalefetleri ve oy çokluğu, diğer yönlerden oy birliğiyle karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY:

(M) (M)

KARŞI OY:

Maktule ... ve ...’nın kasten öldürüldüğü olayda; sanık ...’in maktul ...’nın eşi olup eşini ve kayınvalidesini öldürdüğü kendi itirafı ve dosyadaki tüm delillerden sabit olup sanık ...’in yanında diğer sanıklar ...’ın da bulunduğu ve ...’e “sık” diyerek onu suç işlemeye azmettirdiklerine dair olaydan 8 gün sonra beyanı alınan maktule ...’nın kardeşi, ...’nin de kızı olan ...’ın beyanının olayın meydana geldiği bölgedeki kültürel yapı, bu tür olaylarda her iki tarafın karşı tarafa en ağır zararı vermek için aile meclisinin aldığı kararlar doğrultusunda ifadeler verildiği değerlendirilerek maddi delillerle desteklenmedikçe bu beyana itibar edilemeyeceği (Tanık ... sanıklar ...’ın, sanık ...’i azmettirdiklerini söylemiş, ancak yerel mahkeme azmettirmeyi kabul etmemiştir). Yine maktule ...’nin yasal çerçevede alınmış bir beyanı olmayıp Türkçe bilmeyen maktuleyi yoğun bakımda dinledik diyen polislerin (polislerden biri kürtçe biliyormuş) yasal hiçbir dayanağı olmayan tercüman ve müdafiisiz alındığı söylenen beyan tutanağının karara esas teşkil edemeyeceği,

Dosyada her ne kadar bilirkişi raporu alındığı görülüyor ise de, olay saati tutanaklara göre saat:11.00 veya 11.15 olduğu halde raporda 10.00 olarak kabul edilip bu tesbitler üzerine değerlendirmelerin yapıldığı. Olay saatinde her üç sanığın hatlarının hangi baz istasyonundan sinyal aldığı teknik olarak belirlenebilecek olduğu halde bu hususun araştırılmadığı, böylece sanıkların birlikte hareket edip etmediklerinin araştırılmadığı;

Soruşturma dosyasında kendi isimleri şüpheli olarak tanık ... tarafından bildirilen sanıkların kendilerini savunmak için delil devşirmeye çalışmalarının sanıklar ...’ın olay yerinde olup sanık ...’i azmettirmenin delil sayılamayacağından, şüphe giderilemiyorsa bunun aleyhe değil lehe değerlendirilmesinin ceza yargılamasının temel ilkesi olduğundan sanıklar ...’nin her iki maktule yönelik her iki suçtan ayrı ayrı delil yetersizliğinden beraatlerine karar verilmesi gerektiği kanaatiyle her iki sanığın müsnet suçlardan yardım eden sıfatı ile cezalandırılmalarına dair çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.

... ...

Muhalif Üye Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2013/14721, Karar No: 2013/14925, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14721 E.  ,  2013/14925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, müteveffa M.Şakir Gökhaner'in anne ve baba adının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava ve birleşen dava dilekçelerinde davacılar vekili, davacıların, 29.04.1994 tarihinde vefat eden ...'in gerçek anne ve babası olmalarına rağmen, nüfusa amcası ve yengesi olan davalıların çocuğuymuş gibi kaydedildiğini belirterek, müteveffa ...'in anne ve baba adının “...r “ ve “...r” olarak düzeltilmesini talep etmiş, mahkemece davacıların dava açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davacılar, ...'in gerçek anne ve babası olduklarını iddia ederek nüfus kaydının yanlışlığını ileri sürdüklerine göre, dava açmakta hukuki yararlarının olduğu kabul edilerek, işin esasına girilip, tarafların gösterecekleri deliller toplandıktan sonra iddia ile ilgili olarak DNA testi yaptırılıp alınacak rapor da gözetilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13480, Karar No: 2012/6182, Tarih: 03.04.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/13480 E.  ,  2012/6182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2010

Davacı vekili, davacının 01.02.2008 tarihinde davalı ile aynı grup firması olan Chorons ajansında işe başladığını, 01.01.2009 tarihi itibariyle de davacının tüm özlük hakları ile birlikte davalı şirkete aktarıldığı, davacının iş sözleşmesinin 26.04.2010 tarihinde davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili; iş sözleşmesinin davacının çalıştığı süre içerisinde şirketin çalışma koşullarını olumsuz yönde etkileyecek eylemlerde bulunduğunu ve şirketin güvenini kötüye kullanıp usulsüz işlemler gerçekleştirdiğinden yapılan feshin haklı olduğunu, beyan ederek açılan davanın reddine davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davalı şirket ile büfe sahibi müşteri arasında yapılan sözleşmede herhangi bir tahrifatın yapılmadığı  gerekçesi ile davanın  kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre davalının işyerinde ticari pazarlama temsilcisi olarak çalıştığı,  iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 26.04.2010 günlü fesih bildirimi ile davacı tarafından müşteri ile davalı şirket arasında yapılan sözleşme üzerinde tahrifat yapılarak işverenin güvenini kötüye kullandığı gerekçesi ile 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II. maddesi uyarınca   feshedildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalı şirket ile büfe sahibi müşteri arasındaki sözleşmede herhangi bir tahrifat yapılmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de söz konusu sözleşme üzerinde tahrifat yapılıp yapılmadığının tespiti uzmanlığı gerektirmektedir. Davalı taraf delil listesinde bilirkişi deliline de dayandığı gözönüne alınarak yazı ve imza konularında uzman bilirkişi aracılığıyla tahrif edildiği iddia edilen sözleşme üzerinde inceleme yaptırılarak tahrifat yapılıp yapılmadığı tespit edilmeli ve bundan sonra dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirmeye tabi tutularak feshin haklı veya geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı belirlenerek sonuca gidilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan yönler gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.04.2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/67, Karar No: 2005/87, Tarih: 23.02.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/19-67 E.  ,  2005/87 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : Mersin 1.İcra Mercii Mahkemesi

**Günü** : 26.10.2004

**Sayısı** : 97-494

Taraflar arasındaki “*derece kararına (sıra cetveline) itiraz* ” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Mersin 1.İcra Merciince davanın reddine dair verilen 23.9.2003 gün ve 2003/1143-1419 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 19.Hukuk Dairesinin 6.5.2004 gün ve 2003/10702- 2004/5204 sayılı ilamı ile;

(...*Davacı vekili, müvekkili bankanın, dava dışı S.. Yapı İnşaat Limited Şirketinden olan alacağının tahsili amacıyla giriştikleri icra takibinde, borçluya ait menkulleri 13.1.2003 günü haczettiklerini; oysa düzenlenen sıra cetvelinde davalının başka malları konu alan 19.12.2002 tarihli haczi ile 15.1.2003 tarihli ve kendileri tarafından daha önce haczedilen mallar üzerine konan iştirak haczi nedeniyle garameye dahil edildiklerini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.*

*Davalı vekili, davacının 13.1.2003 tarihli haczinin ihtiyati haciz olduğunu, 15.2.2003 tarihinde koydukları kesin haczin garameye alınmasının doğru olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.*

*Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre, davalının haczinin iştirak haczi niteliğinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş;hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.*

*Sıra cetveli düzenlenmesi için öncelikle alacaklıların o mal üzerindeki haciz tarihlerinin belirlenmesi gerekir. Mahkemece bu nedenle öncelikle tarafların haciz tarihlerinin ve hacizlerin aynı mal üzerinde olup olmadığının belirlenmesi gerekirken, bu yön araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir**...)*

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN** :Davacı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

**S O N U Ç** : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince **BOZULMASINA,** 23.2.2005 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6406, Karar No: 2021/12045, Tarih: 26.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6406 E.  ,  2021/12045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve davalı ..., ..., ..., ... Mak. Elek. İnş. vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davacı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 26/10/2021 günü temyiz eden davacı idare vekilleri Av.... ile Av.... ve davalılardan ... vd, ... vd, ..., ... vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer tarafların yokluklarında duruşmaya başlanarak sözlü açıklamalar da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerleSakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Kocaeli 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/284E - 2019/215K. sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 2783 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekillerinin aşağıdaki bend kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

-Tespit edilen kamulaştırma bedelinin üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan ve kararın kesinleşmesi ile davalıya ödenmesine karar verilen 2.578.760,13 TL'sine kararın kesinleşme tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiği halde karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi

Doğru değil ise de;bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama ypılmasını gerektirmediğinden

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının

-Tespit edilen kamulaştırma bedelinin üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan ve kararın kesinleşmesi ile davalıya ödenmesine karar verilen 2.578.760,13 TL'sine kararın kesinleşme tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiği halde karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi

Doğru değil ise de;bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama ypılmasını gerektirmediğinden

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının

a-1 nolu bendinnin 8.paragrafında yazılı (karar) kelimesinin çıkartılmasına, yerine (kesinleşme) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğininSakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve davacılardan peşin alınan temyiz harcı ile taraflardan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı ... vd., ... vd., ... ve ... yararına ayrı ayrı yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 26/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.