muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16569, Karar No: 2014/21273, Tarih: 28.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/754, Karar No: 2012/1845, Tarih: 15.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/754 E.  ,  2012/1845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2012/29121

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 18/10/2010, 2006/295 (E) ve 2010/370 (K)

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, silahla yaralama ve bu suçlara yardım

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar N.. S.., O.. S.. ve M.. E..’in maktül Yılmaz’ı tasarlayarak öldürme, mağdur Kenan’ı silahla kasten yaralama, sanık Mehmet

Çubuk’un maktül Yılmaz’ı tasarlayarak öldürmeye yardım, mağdur Kenan’ı kasten silahla yaralamaya yardım suçlarından mahkumiyetlerine, sanık M.. G..’in maktül Yılmaz’ı tasarlayarak öldürme suçundan beraatine dair kurulan hükümlerin incelenmesinde;

1- Sanıklar Nedim ve Oğuz’un tasarlayarak öldürme, mağdur Kenan’ı silahla kasten yaralama suçlarından mahkumiyetlerine dair kurulan hükümler yönünden;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 20/10/2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, aynı öldürme ve yaralama olaylarının failleri olarak yargılanan sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; maktül Yılmaz’ı tasarlayarak öldürme, mağdur Kenan’ı silahla kasten yaralama suçlarından yargılanan sanıklar Nedim ve Oğuz arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşıldığı halde, sanıkların ayrı ayrı müdafiler yerine savunmalarının aynı müdafi tarafından yaptırılması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 152. ve Avukatlık Kanunun 38. maddelerine aykırı davranılması,

2- Sanık M.. G..’in tasarlayarak öldürme suçundan beraatine dair kurulan hüküm yönünden;

Gerekçeli kararda, suçta kullanıldığı tespit edilen tabanca üzerinde yakalanan sanık Mehmet’in, diğer sanıklar Nedim ve Oğuz’la tam bir bağlantı içerisinde olduğu kabul edildiği halde; hüküm fıkrasında yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçesiyle beraatine karar verilmesi suretiyle, gerekçe ile uygulama arasında çelişki yaratılarak hükmün karıştırılması,

3- Sanık M.. G..’in mağdur Kenan’ı yaralama suçu yönünden;

İddianamede sanığın TCK.nun 86/1, 86/3-e maddeleri gereğince cezalandırılması istendiği halde, açılan dava ile ilgili olarak herhangi bir hüküm kurulmaması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 225. maddesine aykırı davranılması,

4- Sanıklar Nedim, Oğuz ve Maksuni’nin tasarlayarak öldürme, silahla kasten yaralama, sanık M.. Ç..’un tasarlayarak öldürmeye ve kasten silahla yaralamaya yardım suçlarından mahkumiyetlerine, sanık M.. G..’in tasarlayarak öldürme suçundan beraatine dair kurulan hükümler yönünden;

4- Sanıklar Nedim, Oğuz ve Maksuni’nin tasarlayarak öldürme, silahla kasten yaralama, sanık M.. Ç..’un tasarlayarak öldürmeye ve kasten silahla yaralamaya yardım suçlarından mahkumiyetlerine, sanık M.. G..’in tasarlayarak öldürme suçundan beraatine dair kurulan hükümler yönünden;

a) Sanık Maksuni ile birlikte maktül Y.. L..’yi öldürdükleri iddia olunan sanıklar Nedim, Oğuz ve M. G. hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçlarından açılan ve İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülmekte olan 2006 / 146 esas sayılı dava dosyası ile bu dava dosyası arasında irtibat bulunduğu, incelemeye konu dosya ile bu dosyanın soruşturmasının birlikte yapıldığı, soruşturmanın dizi pusulasında görünen bir kısım evrakın dosyada bulunmadığı anlaşıldığından, İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2006/146 esas sayılı dosyasının tamamının onaylı bir örneğinin getirtilip dosya arasına konulması,

b) Dosya kapsamından; hükme esas alındığı anlaşılan ve suç niteliğinin tayininde değerlendirilmesi gereken, maktül Y.. L..’nin sanık olarak yargılandığı, sanıklar M.. Ç.. ve M.. E..’in yaralanması, sanık Maksuni’nin dayısının oğlu olduğunu belirtiği K. U.’nun öldürülmesi ile sonuçlanan İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2008 / 321 esas sayılı dosyası ile maktül Y.. L..’nin kardeşi Ş. L.’nin sanık olarak yargılandığı, sanıklar N.. S.. ve O.. S..’un kardeşi Y. S.’un öldürülmesi ile sonuçlanan İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2005/221 esas sayılı dosyasının incelenmesi, denetime olanak sağlayacak biçimde asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyaya konulması,

c) Sanık N.. S.. savunmalarında, olay saatinde Sarıyer Bahçeköy yolu üzerinde Cansultan isimli lokantada sanatçı C.İ.ile birlikte yemekte olduğunu iddia etmesi karşısında C. İ. olarak belirttiği kişinin açık kimlik ve adres bilgileri tespit edildikten sonra olayla ilgili ifadesinin alınması,

d) Tanık Ş. G. aşamalardaki değişmeyen beyanlarında, olay tarihinde Tem otoyolunda araçla seyrederken bordo renkli Fort Taunus marka aracın gri renkli Honda Civic marka aracı sollamaya başladığını, sollama esnasında araçlar yan yana geldiği sırada bordo renkli aracın sağ ön ve sağ arkasında oturan iki şahsın aracın camlarını açtıktan sonra bellerine kadar araç camından dışarıya çıkarak gri renkli Honda aracın içindekilere doğru ateş etmeye başladıklarını belirtmesi karşısında, tanık Ş. G.’in, sanıklar Nedim, Oğuz, Maksuni ve M.. G..’in de hazır bulundukları bir celsede ifadesine başvurulup yüzleştirme yapılması,

e) Sanık M.. G..’in 26.04.2010 ve 11.06.2009 tarahli oturumlarda suç tarihinde Ümraniye E Tipi Kapalı Cezaevi’nde olduğunu belirtmesi karşısında, Ümraniye E Tipi Kapalı Cezaevi’ne yazı yazılarak sanığın suç tarihinde tutuklu veya hükümlü olarak cezaevinde bulunup bulunmadığının sorulması,

e) Sanık M.. G..’in 26.04.2010 ve 11.06.2009 tarahli oturumlarda suç tarihinde Ümraniye E Tipi Kapalı Cezaevi’nde olduğunu belirtmesi karşısında, Ümraniye E Tipi Kapalı Cezaevi’ne yazı yazılarak sanığın suç tarihinde tutuklu veya hükümlü olarak cezaevinde bulunup bulunmadığının sorulması,

f) Dosya kapsamından; olayla ilgili bilgilerinin olduğu anlaşılan katılan Şeyhmus Lale’nin, kayınvalidesi D. M. ve kayınbabası İ. M.’un olayla ilgili ifadelerinin alınması,

Sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi yerine eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Nedim ve Oğuz müdafinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemedeki itirazları ile sanık Maksuni müdafii, sanık M.. Ç.. müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK 321. madde uyarınca farklı gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarları ve

tutuklulukta geçen süreler gözönüne alınarak sanıklar Oğuz ve Nedim müdafii ile sanık Maksuni’nin tahliye taleplerinin reddine, 15.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

15.03.2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar N.. S.. ve O.. S.. müdafii Avukat M. N. D.’in yokluğunda 22.03.2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/4459, Karar No: 2017/2113, Tarih: 12.09.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/4459 E.  ,  2017/2113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 11.12.2014 gün ve 2014/2826 Esas, 2014/8070 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçluya ait menkullerin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde birinci sıraya alınan

... takibinin ihtiyati hacizle başladığının dikkate alınmadığını, takip ve kesinleşme tarihlerinin hatalı hesaplandığını ve garameten dağıtım yapılmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan

... vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu dosyadaki takip ve kesinleşme tarihlerinin önce olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; şikayet olunanın ihtiyati haczinin, şikayetçinin ihtiyati haczinden önce kesinleştiği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiş, mahkemece verilen karar Dairemizin 11.12.2014 günlü, 2014/2826 E., 2014/8070 K. sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez şikayetçi vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 07,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 12.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15021, Karar No: 2012/20814, Tarih: 04.10.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/15021 E.  ,  2012/20814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 32 AL 787 plakalı aracın iadesi, 1.000,00 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı ..., davalı ... Başkanlığına satışı yapılan aracın trafikte kaydı devredilemediğinden aynen iadesi ve kaldığı süre için kullanım bedeli olarak 1.000,00 TL ecrimisilin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, davanın reddini dilemiş, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.3533 sayılı Yasasının 1.maddesine göre, genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adalet mahkemelerinin görevi içinde bulunanlar o kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.Görev hususu kamu düzenini ilgilendirdiğinden davanın her safhasında kendiliğinden gözönünde tutulmalıdır.Somut olayda, her iki tarafta Belediye olup, 3533 Sayılı Kanunun 1. maddesinde gösterilen kuruluşlar arasında bulunduğu, uyuşmazlığın ise alacağa ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.Bu nedenle davanın aynı kanunun 2570 sayılı kanunla değişik 4. maddesi gereğince hakem tarafından çözümlenmesi ve dava dilekçesinin görev yönünden reddi gerekli iken yazılı şekilde işin esasına hükmedilmesi isabetsiz ve bozmayı gerektirmiş olduğundan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenle HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04/10/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7282, Karar No: 2024/3035, Tarih: 18.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/7282 E.  ,  2024/3035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1560 Esas, 2022/1260 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/367 E., 2020/33 K.

Taraflar arasındaki marka ile ilgili Kurum kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 2016/92595 başvuru sayılı ve “şekil + KÜLTÜR ÇOCUK ANAOKULU-KREŞ-ETÜT-OKUL” ibareli markasına müvekkilinin “KÜLTÜR” ibareli markalarını mesnet göstererek yaptıkları itirazın davalı Türk Patent ve Marka Kurumu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa markaların benzer olduğunu, “kültür” ibareli markaların zayıf marka olmadığını, “KÜLTÜR” markasının müvekkili tarafından “eğitim” alanında yoğun ve yaygın bir şekilde kullanıldığını, davalının kötü niyetle söz konusu markayı tercih etmiş olduğunu, markaların kapsamındaki emtianın örtüştüğünü, başvurunun seri marka algısı yaratacağını ileri sürerek, YİDK kararının iptaline ve davalı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının "şekil+KÜLTÜR ÇOCUK ANAOKULU-KREŞ-ETÜT-OKUL" ibareli başvuru markasıyla davacının "KÜLTÜR" ibareli markaları arasında görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makul düzeyde bilgilendirilmiş, marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, dava konusu markayı gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden bunun davacının "KÜLTÜR" ibare ve biçimli markasından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, bu markalar arasında yanılgı yaşayabileceği, taraf markalarının idari ve ekonomik açıdan birbirleriyle bağlantılı, işletmesel kökenlerinin aynı olduğu konusunda ortalama düzeydeki tüketici kesiminde bir yanılgı yaşanabileceği, bu açıdan 556 sayılı KHK'nın 8/1 maddesindeki iltibas koşulların oluştuğu, davacı tarafın tanınmışlık ve kötü niyet iddiaları kanıtlanmasa da markalar arasında iltibas koşulu oluştuğundan bu durumun sonuca etkili görülmediği gerekçesiyle, davanın kabulüne, dava konusu YİDK kararının bu davanın tarafları yönünden iptaline, dava konusu marka tescilli olmadığından hükümsüzlük konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporuna itirazları karşılanmadan hüküm kurulduğunu, davalı markasındaki ilk algılanan unsur olan logonun markayı davacının markalarından genel görünüm olarak ayırdığını, markalar arasında iltibasa sebep olacak düzeyde benzerlik bulunmadığını, “KÜLTÜR” ibaresinin 41. sınıfta ayırt ediciliği düşük bir kelime olduğunu, mahkemenin kabulünün aksine 41. sınıf hizmetlerin tüketicilerinin dikkat ve algı düzeylerinin yüksek olduğunu ileri sürerek, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacı adına tescilli "KÜLTÜR" esas unsurlu çok sayıda marka bulunduğu, bu ibarenin dava konusu başvuruda da esas unsur olarak yer aldığı, başvuru markasındaki "çocuk, anaokulu, etüt ve okul" kelimelerinin başvuruya ayırt edicilik katmadığı ve başvuruyu davacı markalarından farklılaştırmadığı, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 08.01.2020 tarih ve 2019/1895 E. - 2020/123 K. sayılı ilamının da bu yönde olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporu ve ilk derece mahkemesi kararı gerekçesinde iltibas değerlendirmesi açısından ortalama düzeydeki tüketici kitlesi esas alınmış ise de, bu hali ile dava konusu markanın 41. sınıfın dikkat ve özen seviyesi daha yüksek tüketicileri bakımından dahi davacının markaları ile ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, somut olay açısından iltibas değerlendirmesinin hakimin hukuki bilgisi ile çözümlenebilecek olması karşısında, itiraz üzerine bilirkişi heyetinden ek rapor aldırılmasına gerek olmadığı gerekçesiyle davalı TÜRKPATENT vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka ile ilgili Kurum kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı Kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5087, Karar No: 2017/6809, Tarih: 09.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/5087 E.  ,  2017/6809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirtilen 09/05/2017 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davacı ... ile vekili Av. ... geldi.Aleyhine temyiz olunan davalı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat ....00' e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, ... duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen ....480 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, ....70.

TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde ... atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren ... günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.