muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10487, Karar No: 2013/5089, Tarih: 14.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/10487 E.  ,  2013/5089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... C.Başsavcılığının 17/05/1999 gün ve 1999/108 sayılı iddianamesi ile ... Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı olan Eğitim Araçları ve Donatım Merkezinde müdür vekili olarak görev yapan sanığın, suç tarihlerinde Milli Eğitim Vakfı ... ili, ilçe yönetim kurulu başkanlığınca kendisine teslim edilen 250.000.000 TL değerindeki eğitime katkı payı için verilen makbuzların tamamının satışının yapılmasına rağmen gelir defterine kaydedilmediği, makbuz karşılığında yapılan 191.900.000 TL'lik harcamanın, gider defterinde 261.900.000 TL olarak kaydedilip 71.900.000 TL ile 1998 yılı itibariyle kurumun gelir gider farkı olan 128.806.809 TL olmak üzere toplamda 450.706.809 TL'yi mal edindiğinin iddia edildiği, sanığın ise savunmasında suçlamaları kabul etmediğinin anlaşılması karşısında; öncelikle katılan kurumdan sanığın suç tarihi itibariyle zimmetinde kaldığı iddia edilen paranın Milli Eğitim Vakfınca verilen makbuzlar karşılığı toplanan paralar mı, yoksa kurumun genel idari bütçesinden ayrılan paralar mı olduğunun sorulup belirlenmesi, daha sonra dosyanın Sayıştay emekli denetçilerinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyetine tevdii edilerek sanığın zimmetinde kurum parasının kalıp kalmadığı konusunda rapor alınması, zimmetinde kalan paranın Milli Eğitim Vakfına ait para ise eyleminin zincirleme güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı da gözetilerek bir karara varılması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hüküm kazanılmış hak saklı kalmak üzere 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 14/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14508, Karar No: 2017/8681, Tarih: 06.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/14508 E.  ,  2017/8681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Sanığın mahkumiyetine karar verildiği halde kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “ Katılan vekili duruşmalara katılmadığı anlaşılmakla, karar tarihi itibarı ile 300. TL dilekçe yazım ücretinin...” ibaresi çıkarılıp yerine “katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin ...” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19605, Karar No: 2010/2077, Tarih: 15.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19605 E.  ,  2010/2077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6591, Karar No: 2022/8191, Tarih: 22.11.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/6591 E.  ,  2022/8191 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İstanbul 32. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2018 tarih ve 2017/122 - 2018/54 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanığın, TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar.

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebebine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizin 19.09.2017 tarih ve 2017/1798 esas 2017/5219 sayılı kararında da belirtildiği üzere; sanığın ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin, suçun sübutu açısından belirleyici olması karşısında, örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak, kesin kanaata ulaştıracak teknik verilerle tespit edilmesi halinde sanığın örgütle bağlantısını gösteren bir delil olarak kabul edilmesi mümkündür.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 esas ve 2017/970 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.02.2017 tarih, 2015/3 esas 2017/3 sayılı kararında; "Bylock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı"nın kabul edildiği gözetilmekle,

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun vasfının tayini açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporu getirtilip değerlendirildikten, temyiz aşamasında dosya arasına alınan tanık Tugay Demir beyanlarının duruşmada okunduktan gerekirse mahkemede tanık olarak dinlenmesi sağlanarak bu belgeler CMK'nın 217. maddesi uyarınca sanık ve müdafiine diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 32. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6275, Karar No: 2017/25569, Tarih: 30.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/6275 E.  ,  2017/25569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nun 158/1-d, 62/1, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hükümler sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanıklar ... ve ...'ın daha önce evli iken boşandıkları, sanıklardan ...'ın ... ili ... Köyü 18-J-2 pafta 3078 ada ve 21 parselde bulunan 183 metre karelik arsasını satışa çıkartan katılan ile irtibata geçtiği, taşınmazın 88.000,00 TL karşılığında satışı konusunda anlaştıkları, ancak suça konu arsa üzerinde şerh bulunduğundan sanığın 50.000,00 TL nakit parayı katılana ödeyip kalan 38.000,00 TL'yi şerhin kaldırılmasından sonra ödemeyi taahhüt edip 38.000,00 TL bedelli senedi düzenleyip katılana verdiği, katılanın nakit aldığı paradan şerhi kaldırdığı, sanık ...'un tapuda devir işlemlerinin boşandığını katılandan gizlediği eski eşi diğer sanık ... adına yapılmasını istediği, devir işlemlerinin tamamlanmasından sonra sanıkların kalan parayı ödemediği gibi, katılanın yaptığı icra takibinin de sanık ... adına kayıtlı herhangi bir malı bulunmadığından kalan alacağını tahsil edemediği olayda, katılanın beyanı ve tanık anlatımlarına göre nitelikli dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30/11/12017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13217, Karar No: 2023/12648, Tarih: 11.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/13217 E.  ,  2023/12648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2914 E., 2023/203 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 7. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/441 E., 2023/183 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile kesilen emekli aylığının yeniden bağlanması ve ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsili istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesi Başhekimliğinin 31.10.2016 tarihli engelli Sağlık Kurulu Raporu gereğince %51 oranında engelli raporu ile vergi indiriminden emekli olduğunu, kontrol muayenesi neticesinde 18.02.2020 tarihli ... Başkanlığı yazısı ile iş gücü kaybı oranının %34'e düştüğünü ve vergi indiriminin iptal edildiğini, hatanın düzeltilmesi için Kuruma başvurduklarını, Kurum tarafından talebin reddedildiğini ileri sürerek davalı Kurumun, müvekkilinin aldığı vergi indiriminden emekli aylığının kesilmesi işleminin iptali ile müvekkiline yeniden emekli aylığı bağlanmasını, aylığın kesilme tarihinden itibaren işleyecek birikmiş aylıkların yasal faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; kontrol muayenesi neticesinde ... hakkında Kayseri Şehir Hastanesi tarafından düzenlenen 08.11.2019 tarih ve 20192084a numaralı Sağlık Kurulu Raporu ile davacının maluliyet oranının %34 olduğunun tespit edildiğini, maluliyet oranı %40’ın altında olduğu anlaşılmakla yaşlılık aylığının kesildiğini, kurum işleminin hukuka uygun olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ATK İkinci Üst Kurulunun 23.02.2023 tarih ve 610 sayılı kararı ile davacı ...'in %32 oranında engelli olduğunun tespit edilmesi karşısında 193 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi gereğince çalışma gücünün en az %40'ını kaybetmemiş olduğu anlaşılmakla, davacıya bağlanan aylığın kesilmesi işleminde hukuka aykırılık bulunmadığından sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 23.02.2023 tarih ve 610 karar no.lu eksik ve hatalı inceleme sonucunda oluşturulan rapora göre hüküm kurulduğunu, davacının sağlık durumunda herhangi bir iyileşme olmadığı ve kişinin engel durumuna göre tüm vücut fonksiyon kaybı oranının %40' ın üzerinde olduğu hususunun Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 07.02.2022 tarih ve 2631 karar no.lu raporu ile doğrulandığını, davacıda kalp rahatsızlığı da bulunmasına rağmen bu hususun kurul raporlarında göz ardı edilmiş olduğunu, hatalı olarak davanın reddine karar verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile nihai ve bağlayıcı olan Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 23.02.2023 tarih ve 610 sayılı kararı ile davacının % 32 oranında engelli olduğunun tespit edilmesi karşısında davacının 193 Kanun'un 31 inci maddesi gereğince çalışma gücünün en az % 40'ını kaybetmemiş olduğunun anlaşıldığı bu sebeple davacıya bağlanan aylığın kesilmesi işleminde hukuka aykırılık bulunmadığından istinaf kanun yoluna başvuran davacı vekili tarafından ileri sürülen istinaf sebepleri yerinde görülmeyerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b/1 maddesi gereğince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile kesilen emekli aylığının yeniden bağlanması ve ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsiline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 25, 26, 27 ve 95 inci maddeleri.

3.Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile kesilen emekli aylığının yeniden bağlanması ve ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsiline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 25, 26, 27 ve 95 inci maddeleri.

3.Değerlendirme

1-Somut uyuşmazlıkta, davacı hakkında düzenlenen 31.10.2016 tarihli Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesi Sağlık Kurulu raporunda aritmi klas, kapak hastalığı, astım, sol tarafta doğuştan kalça çıkığı teşhisi ile % 51 oranında engelli olduğunun tespit edildiği, davalı Kurumca % 51 oranında engeli bulunan davacıya, 01.03.2010 tarihi itibariyle aylık bağlandığı, davalı Kurum tarafından 2017 yılında yapılan kontrol muayenesi sonucunda Kayseri Şehir Hastanesi tarafından düzenlenen 08.11.2019 tarihli rapora istinaden davacının engellilik oranının %34 olarak tespit edildiği ve dolaysıyla bu oranın %40 ın altına düşmesi nedeniyle bağlanan aylığın iptal edilerek 5510 sayılı Kanun'un 96/b maddesi kapsamında yersiz aylık borcu çıkarıldığı, buna göre davacının aylıklarının kesilerek kendisine borç çıkarılmasına yönelik Kurum işleminin iptali ile birikmiş aylıkların yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesi talebiyle başlatılan eldeki dava dosyasında; Mahkemece davanın reddine dair hüküm tesis edilmiş ise de Mahkeme hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

2-Yargılama safhasında Mahkemece 30.03.2013 tarih, 28603 Resmi Gazete'de yayımlanan Özürlülük Ölçütü ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik kapsamında davacının özür oranının tespiti bakımından Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınan 07.02.2022 tarih ve 2631 sayılı rapor ile 30.10.2016 tarihinden itibaren özür oranının % 40'ın üzerinde olduğunun belirlendiği, davacı hakkında kas iskelet sistemi rahatsızlıkları ile göğüs hastalıkları ve göğüs cerrahisi alanına ilişkin olarak inceleme yapıldığı, buna karşılık Adli Tıp 2. Üst Kurulu tarafından düzenlenen 23.02.2023 tarih ve 610 sayılı Kurul raporunda davacı hakkında sadece kas iskelet sistemi rahatsızlıkları bakımından inceleme yapıldığı, davacıya 01.03.2010 tarihi itibariyle engelli aylığı bağlanmasına ilişkin Sağlık Kurulu raporunda ise davacının kas iskelet sisteminden kaynaklanan rahatsızlıkları ile kalp rahatsızlıkları ve astım hastalığına dayalı olarak özür oranının belirlendiği gözetildiğinde Adli Tıp 2. Üst Kurulundan davacının kalp rahatsızlıkları ve astım hastalığı yönünden de yapılacak değerlendirmeye göre davacının özürlülük oranı hiç bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya konularak, sonucuna göre karar verilmelidir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2975, Karar No: 2021/1956, Tarih: 03.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2975 E.  ,  2021/1956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 28.12.2017 tarih ve 2014/207 E. - 2017/569 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 20.02.2019 tarih ve 2018/514 E. - 2019/261 K. sayılı karar davacı vekilince temyiz edilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine dair 27.05.2019 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı banka ile dava dışı Trakya Gübre Pazarlama San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki genel kredi sözleşmesinin davacı tarafından kefil olarak imzalandığını, kullanılan kredi borcu ödenmediği için davalı banka tarafından 21.05.2009 tarihinde hesabın kat edilerek 12.772,48 TL alacağın yıllık %27,30 temerrüt faiziyle ödenmesinin ihtar edildiğini, bahsedilen borcun ödenmesi için davalı banka ile asıl borçlu ve davacı tarafından 2009-2013 tarihleri arasında yapılandırma taksit ödemeleri bulunduğunu ve bu ödemeler nedeniyle davacı banka alacağının fazlası ile karşılanmış olmasına rağmen banka tarafından davacı hakkında icra takibi başlatıldığını, talep edilen faiz ve miktarların afaki olup haksız olduğunu ileri sürerek davacının icra dosyası ve genel kredi sözleşmesi nedeniyle davalıya şimdilik 5.000,00 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiş, 20.12.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile davacının davalıya 90.520,34 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davalı banka tarafından dava dışı asıl borçluya kullandırılan kredi borcu ödenmediği için asıl borçlu ile ipotek veren hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi yapıldığını, davacı kefil hakkında da tahsilde tekerrür olmamak üzere davaya konu icra takibinin başlatıldığını, davacının borca ve faize bir itirazı olmadığını ve icra taahhüdü verdiğini, taahhüdü ihlal etmesi nedeniyle İcra Ceza Mahkemesince mahkumiyet hükmü verildiğini, gereken taksidin ödenmesi üzerine cezanın düşürüldüğünü, yapılan ödemelerin tamamının hesap ekstresinde görüldüğünü, talep edilen faizin yasal olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.