muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10604, Karar No: 2023/3986, Tarih: 07.06.2023

3. Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.01.2020 tarihli ve 2019/187 Esas, 2020/42 Karar sayılı kararı,

a. Sanık ... hakkında tasarlayarak kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b. Sanık ... hakkında tasarlayarak kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

c. Sanık ... hakkında tasarlayarak kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 19.10.2020 tarihli ve 2020/1583 Esas, 2020/2014 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

5. Hükümlerin sanık ..., sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 14.12.2021 tarihli ve 2021/6974 Esas, 2021/14989 Karar sayılı kararı ile

"kasten öldürme suçunda tasarlamanın koşullarının oluşmadığı, ...'ın eyleminin suça yardım niteliğinde olduğu, ... hakkında ikinci kez mükerrirlik uygulamasının hatalı olduğu" belirtilerek bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

6. Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/37 Esas, 2022/129 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin 4 üncü fıkrası uyarınca direnilmesi ile sanıklar hakkında;

a. Sanık ... hakkında tasarlayarak kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b. Sanık ... hakkında tasarlayarak kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

c. Sanık ... hakkında tasarlayarak kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

c. Sanık ... hakkında tasarlayarak kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ve müdafiinin, sanık ... ve müdafiinin, sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri; sanıkların suçu işlemediklerine, cezalandırılmalarına dair kararların hatalı olduğuna, çelişkili ve yetersiz beyanlara itibar edilerek mahkûmiyet kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesi tarafından; maktul ... ile ...'in aynı işyerinde çalışmaları nedeniyle birbirlerini tanıdıkları, sanık ...'in de ...'in amcaoğlu olması nedeniyle maktul ile tanıştığı, maktulün faiz ile etrafa borç para verdiği, sanıklar ... ve ...'in aralıklı olarak maktulden faizle para aldıkları, ödeyemedikleri, bu nedenle aralarında anlaşmazlık meydana geldiği, maktulün para için ...'i ısrarla aradığı, ...'e doğrudan ulaşamadığı, ancak sürekli ... aracılığı ile ulaşmaya çalıştığı, haber gönderdiği, olay tarihinden 3-4 gün önce sanıklar ... ve ...'in akrabası olan sanık ...'ın evinde ...'in bulunduğu sırada, ...'ın husumetten haberdar olup ...'e bir silah verdiği, iddiaya göre "...'dan 20.000 TL al, sonra da öldürelim" dediği, ...'in silahı ...'dan aldığı, olay günü ...'in maktulü evinden konuşmak için çağırdığı, ...'in beklemekte olduğu boş bir araziye götürdüğü, para nedeniyle çıkan tartışma sonucu sanıklar ... ve ...'in maktule birden fazla el ateş ederek öldürdükleri, üzerinden çıkan cüzdan ve telefonu yaktıkları, silahı, şarjörü dereye attıkları kabulü ile sanıklar ..., ..., ...'ın iştirak halinde tasarlayarak kasten öldürme suçundan mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Otopsi ve kriminal raporlar, sanık savunmaları, tanık ve katılan beyanları, bilirkişi raporları, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

3. Hukuki süreç başlığı altında (5) numarada gösterilen bozma ilâmına karşı ilk derece mahkemesince direnme kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına göre tasarlamanın oluşması için, bir kimseye karşı belli bir suçu işleme kararının verilmesi, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında makul bir sürenin geçmesi, bu süre içerisinde sebat ve ısrar göstererek kararından dönülmemesi gerekmekte olup, olaydan bir gün önce sanık ...'ın olayda kullanılan silahı sanık ...'e vermesi hususunun sanık ...'ın oğlu ...'un beyanlarına dayandırıldığı, kendisi de sanık olarak yargılanan ...'un 01.08.2019 tarihli duruşmadaki beyanında, babası ...'ın, ...'e tabancayı verdiği sırada "ben artık bu işte yokum, sen ne yapacaksan yap" dediğini söylemesi karşısında, sanıklar ... ve ...'in bundan sonra hangi aşamada öldürme kararı verdiklerinin şüphede kaldığı,

a. Tasarlamanın koşulları oluşmadığından, sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi uyarınca kasten öldürme suçundan cezalandırılmaları yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek anılan Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi,

b. Sanık ...'ın olayda kullanılan silahı vermekten ibaret kalan eylemi nedeniyle "yardım eden" sıfatıyla 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi uyarınca cezalandırılması yerine, azmettirmekten anılan Kanun'un 38 inci maddesine göre sorumlu tutulması,

c. Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Kemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2017 tarihinde kesinleşmiş, 30.04.2014 tarihli ve 2014/69 Esas, 2014/178 Karar sayılı 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca verilen 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile mahkûmiyetine dair hükümde hırsızlık suçuna ilişkin olarak mükerrirlik uygulanmadığı, Yargıtay 13 üncü Ceza Dairesinin 17.05.2017 tarihli ve 2015/16774 Esas, 2017/5530 Karar sayılı kararında da sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür uygulanmaması yönünde eleştiri yapılarak hükmün onandığı görülmekle, sanık ... birinci kez mükerrir olduğu halde, sanığın ikinci kez mükerrir olarak kabul edilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuş, direnme kararı yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 14.12.2021 tarihli ve 2021/6974 Esas, 2021/14989 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy çoklugu ile DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

07.06.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere;

Akraba olan sanıklar ... ... ve ... ...’ın maktul ... ’den faizle borç para aldıkları, her iki sanığında borçlarını ödeyemediği, maktulün alacağını istemek için sanık ...’e ulaşamadığı, diğer sanık ... vasıtasıyla sanık ...’den alacağını istediği, olay tarihinden üç yada dört gün önce sanıklar ... ve ...’ın “...’dan 20.000 TL alalım sonrada öldürelim” şeklinde maktulün öldürülmesi için plan yapıldığı bu planın icrasına başlanıldığı bu kapsamda maktul ...’dan 20.000TL borç para alınarak sanıklar ... ve ... arasında paylaşıldığı suç tarihinden bir gün önce maktulden para alındıktan sonra sanık ...’ın diğer sanık ...’e tanık ...’un açıkça teşhis ettiği olayda kullandığı tabancayı vererek “...’ı öldür” dediği ve sanık ...’in bu planı maktul ...’a borcu olan sanık ...’e anlattığı, bu sanığında maktulün öldürülmesi için yapılan planı kabul ettiği,

Sanıkların ayrıntılı olarak planladıkları maktulün öldürülmesi konusundaki anlaşmalarını sebat ile sürdürerek, aradan makul bir süre geçmesine rağmen soğukkanlılıkla uygulamaya geçirerek, sanıklar ... ve ...’in Türk Ceza Kanunu'nun 37/1 inci maddesi kapsamında asli fail olarak maktul ...’ı öldürdükleri oluşa uygun şekilde ilk derece mahkemesince kabul edildiği,

Sanıklar ... ve ...’ın maktul ...’ı öldürmeye olay tarihinden 3-4 gün önce karar verdiklerine ilişkin tanık ... şüpheli sıfatıyla Cumhuriyet savcısı tarafından müdafii huzurunda alınan 12/02/2018 tarihli savunmasında “... ’in öldürülmesi olayının gerçekleştiği 11/10/2017 tarihinden 2 gün önce ... babam ... ve ... ... olduğu sırada babam ... sanık ... ...’a “... ’den 20.000 TL al sonra ...’ı öldürelim.” dedi. ...’de babama tamam dedi, sonrasında ise babam ... ... ...’a ... ’i öldürmesi için cinsini ve markasını bilmediğim gri renkli bir silah verdiğini gördüm” dediği,

Yargılama aşamasında ... ’un sanık sıfatıyla alınan savunmasında “ ... babam cinayet olayından 3-4 gün önce ...’e ...’dan 20.000 TL alalım, sonra ...’ı öldürürüz şeklinde söyledi, bu sırada tabancayı vermedi, daha sonra ...’dan 20.000 TL para alınmış, bu parayı babam ve ... 10.000 TL olarak bölüşmüşler, cinayet gününden bir gün öncede babam şu an huzurda bulunan tabancayı ...’e verdi ve ...’e artık ben bu işte yokum, ...’ı da öldüreceksen sen yap şeklinde söyleyerek tabancayı verdi...” şeklindeki savunmada bulunduğu;

Sanık ...’un yargılama aşamasında değişen savunmasında sanık ...’in 3-4 gün önce borç alıp öldürmeyi planladıkları ...’dan 20.000 TL borç aldıktan sonra ve olaydan bir gün önce sanık ...’ın diğer sanık ...’e maktulü öldürmesi için silahı verirken söylediği “artık ben bu işte yokum, ...’ı da öldürceksen sen yap” şeklindeki sözleri maktulü öldürme planını uygulama iradesini gösterdiği sanık ...’ın suça iştirak niteliğinin Türk Ceza Kanunu'nun 82/1-a, 39/2-b maddeleri kapsamında kaldığı, diğer sanıklar ... ve ...’in 3-4 gün önce verdikleri maktulün öldürülmesi kararını sebat ve soğukkanlılıkla uygulayarak maktulü öldürme eylemlerinin ise Türk Ceza Kanunu'nun 37, 82/1-a maddeleri kapsamında kaldığı kanaatinde olduğumdan sanıklar ... ve ... ile ilgili hükümlerin onanması ve ... ile ilgili hükmün bozulması gerektiğini düşündüğümden Sayın çoğunluğun görüşüne muhalefet ediyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/18125, Karar No: 2012/19459, Tarih: 14.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/18125 E.  ,  2012/19459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Fatih 3. As. C. M. )

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 26.10.2003 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7846, Karar No: 2014/7120, Tarih: 06.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/7846 E.  ,  2014/7120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tefenni Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2013/52-2013/96

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin yetki yönünden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı H.. T.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı; 03/04/2009 tarihinde kaldırımda yürüdüğü sırada davalıya ait aracın çarpması sonucu yaralandığını, ayağında %11 sakatlık kaldığını, bu sakatlık dolayısı ile çalışamadığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 25000TL maddi 15000TL manevi zararı kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile talep etmiştir.

Davalı vekili, yetkili mahkemenin davalının ikametgahı olan Torbalı Asliye hukuk Mahkemesi olduğunu, tazminatla ilgili zamanaşımı süresinin dolduğunu, olayın gerçekleşmesinde davalının herhangi bir kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Genel Kurulu'nun 15/01/2013 tarih ve 8 sayılı kararı ile Çavdır ilçesinin Tefenni Adliyesi'nin yargı alanından ayrılarak Gölhisar Adliyesi'nin yargı alanına dahil edilmesine karar verilmesi nedeni ile dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davalı H.. T.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 15.01.2013 tarih ve 8 sayılı kararı uyarınca Çavdır İlçesinin, Tefenni İlçesi yargı alanından çıkarılarak Gölhisar İlçesi yargı alanına bağlandığı anlaşılmakta ise de; davanın açıldığı 13.05.2011 tarihi itibarıyla Tefenni Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yetkisinin devam ettiği, Gölhisar Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yetkisinin idari nitelikteki kararın alındığı 15.01.2013 tarihinden sonra açılan davalar için söz konusu olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Tefenni Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı H.. T.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı H.. T..'a geri verilmesine 6.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8805, Karar No: 2020/4291, Tarih: 07.09.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8805 E.  ,  2020/4291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

.... Tic. A.Ş’ ye ait Çorlu’da bulunan tekstil fabrikasında yaş kesim operatörü olarak çalışan katılanın makinanın silindir kısmına ellerini sıkıştırması sonucu ellerinde kırık olacak şekilde yaralandığı, söz konusu şirketin yönetim kurulu başkanı olan ve şube sıfatıyla açılan fabrikayı da temsile ve ilzama yetkili kılınan sanığın noter kanalıyla fabrikaya bir mesul müdür atadığı ve müdürün kaza dolayısıyla mahkumiyetine hükmedilerek verilen hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı; dolayısıyla sanığa kusur izafe edilemeyeceğinin kabul ve tespit edildiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın atılı suç bakımından kusuru bulunmadığının anlaşılmasına ve mahkemece de kabulün bu yönde yapılmasına rağmen sanıklar hakkındaki beraat hükmünün CMK'nın 223/2-c maddesi yerine, CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (A) ile gösterilen paragrafındaki “sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a” ibaresinin çıkarılarak yerine “sanığın üzerine atılı suç bakımından kusuru bulunmadığı anlaşıldığından CMK'nın 223/2-c” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/525, Karar No: 2014/4014, Tarih: 20.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/525 E.  ,  2014/4014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Asliye Hukuk Mahkemesi ile Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, alacak istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın ticari iş niteliğinde olduğu ve ticaret mahkemesinde görüleceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, davanın her iki tarafının tacir olmadığı ve uyuşmazlığın ticari dava olmadığı belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda uyuşmazlık, davalı tarafça birlikte satın alındığı idda edilen arsa niteliğindeki taşınmaz üzerinde taraflar arasında düzenlenen adi yazılı sözleşme uyarınca yapımı taahhüt edilen binada, davalı arsa sahibince kat irtifakı kurularak kendilerinden izinsiz ve habersiz olarak 3.kişilere bağımsız bölüm satışı yapıldığı iddiasıyla belirsiz alacak istemine ilişkin olup, Borçlar Kanunundan kaynaklanan alacak davası niteliğinde olduğu ve davanın mutlak ticari nitelikte bulunmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17843, Karar No: 2014/16609, Tarih: 16.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/17843 E.  ,  2014/16609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... ve ... aralarındaki tazminat davasına dair ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13.06.2013 günlü ve 2008/730 E.- 2013/443 K. sayılı hükmün Bozulması hakkında dairece verilen 26.02.2014 günlü ve 2013/17802 E.- 2014/2898 K. sayılı ilama karşı taraf vekillerince kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, hayvancılık işiyle uğraşan müvekkilinin, davalı ...'in hayvanlarının çobanlığını yapan diğer davalı ... ile aralarında hayvan otlatma nedeniyle çıkan tartışmada ... tarafından tüfekle vurularak yaralandığını, tedavisinin halen devam ettiğini, olay nedeniyle iş ve gücünden kaldığını, sosyal güvencesi bulunmadığından çeşitli tedavi giderleri ödemek durumunda kaldığını, maddi ve manevi sıkıntılar yaşadığını, eylem çobanlık hizmetinin görülmesi nedeniyle meydana geldiği için hayvanların sahibinin de sorumlu olduğunu ileri sürerek 5.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davalı ...'nın kasıtlı bir hareketinin bulunmadığını, silahın boğuşma sırasında ateş aldığını, diğer davalı ...'in davalı ...'nın haksız fiili nedeniyle sorumlu olmayacağını, davalı ...'in diğer davalı ...'ın çobanı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılardan ... hakkında açılan davanın kabulü ile 1.000,00 TL tedavi giderinin olay tarihi olan 01.10.2007 tarihinden itibaren, 10.124,70 TL tedavi giderinin ıslah tarihi olan 18.04.2013 tarihinden itibaren, 4.000,00 TL geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatının olay tarihi olan 01.10.2007 tarihinden itibaren, 36.823,76 TL geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatının ıslah tarihi olan 18.04.2013 tarihinden itibaren, 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 01.10.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, davalı ... hakkında açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından, davalı ...'in de diğer davalı ile birlikte adam çalıştıran olarak müşterek ve müteselsilen sorumlu tutulması gerektiği ve hükmedilen tüm tazminat alacağı için haksız eylemin meydana geldiği tarihten itibaren faiz işletilmesi gerektiği gerekçesiyle, temyiz edilmiştir.