muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20825, Karar No: 2018/8237, Tarih: 27.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20825 E.  ,  2018/8237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesine dayalı olarak anlaşmalı boşanma talebiyle dava açmıştır. Davalı kadının 14.10.2015 tarihinde verdiği dilekçe ile anlaşmalı boşanmayı kabul etmediğini bildirmesi ile dava anlaşmalı boşanma olmaktan çıkmış, çekişmeli boşanmaya dönüşmüştür.

Bu durumda mahkemece, taraflara iddia ve savunmalarının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini içeren beyanları ile iddia ve savunmalarının dayanağı olarak ileri sürdükleri her bir vakıanın ispatını sağlayacak delillerini sunmaları ve dilekçelerin karşılıklı verilmesini sağlamak üzere süre verilip, ön inceleme yapılarak tahkikata geçildikten sonra usulüne uygun şekilde gösterilen deliller toplanmak suretiyle gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, dilekçeler aşaması tamamlanmadan tahkikat yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.06.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/6013, Karar No: 2022/2416, Tarih: 16.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/6013 E.  ,  2022/2416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı İpekyol Belediye Başkanlığı tarafından yapılan istinaf başvurusunun Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davalı İpekyol Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Van İli, İpekyol İlçesi, Yalı Mahallesi, (Eski Tuşba İlçesi, Tebrizkapı Mahallesi), 4009 ada, 78 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal kıyaslaması yapılarak dava tarihindeki değerinin biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile gerekçeli kararın tescil hükmünün ve taşınmazın ada numarasının düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın tapu kaydında Tuşba İlçesi, Tebrizkapı Mahallesi olarak kayıtlı iken İpekyol İlçesi,Yalı Mahallesi olarak kayıt gördüğü anlaşılmış olup eski ilçe ve mahalle adı belirtilmek suretiyle infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin: 2020/803 - 2021/224 E/K sayılı ilamın hüküm fıkrasının 1-(b) bendindeki (Tuşba) kelimesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine (İpekyol (eski Tuşba)) ibaresinin yazılmasına, aynı bentteki (Tebrizkapı) kelimesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine (Yalı (eski Tebrizkapı) ibaresinin yazılmasına,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin: 2020/803 - 2021/224 E/K sayılı ilamın hüküm fıkrasının 1-(b) bendindeki (Tuşba) kelimesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine (İpekyol (eski Tuşba)) ibaresinin yazılmasına, aynı bentteki (Tebrizkapı) kelimesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine (Yalı (eski Tebrizkapı) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalı ...'ndan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/947, Karar No: 2025/1433, Tarih: 22.01.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/947 E.  ,  2025/1433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/194 E., 2022/183 K.

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece bozma üzerine sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; taşınmazın ahır ve tarla niteliğinde olduğuna, ahırın yapı olarak kabul edilemeyeceğine, sanığın tadilatı yapmadığına, yalnızca taşınmazın maliki olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına ve kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, Tekirdağ Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü cevabi yazısı, bilirkişi raporu ve tüm dosya içeriği karşısında, sanığın imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/813, Karar No: 2017/5176, Tarih: 28.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/813 E.  ,  2017/5176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3611, Karar No: 2006/6706, Tarih: 17.07.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/3611 E.  ,  2006/6706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm davalılardan... ile ... mirasçılarından ... ve ... tarafından süresi içinde temyizedilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 103 ada 2, 3 ve 4 parsel sayılı 415.11, 223.98, 605.43 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı nedeniyle 2 nolu parsel...ve ... , 3 nolu parsel ... , 4 nolu parsel ... Belediyesi Tüzel Kişiliği adlarına tesbit edilmişlerdir. Askı ilan süresi içinde Hazine taşınmazların kıyı kenar çizgisi dışında ve deniz yönünden kalan kısımlarının Hazine adına tesçili isteğiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu 2 nolu parselin bilirkişi krokisinde (E) harfi ile gösterilen 59.33 metrekarelik kısmının tesbit dışı bırakılmasına, geri kalan kısmın ...ile ... mirasçıları adına tapuya tesçiline, 3 nolu parselin bilirkişi krokisinde (F) harfi ile gösterilen 17.13 metrekarelik kısmın tesbit dışı bırakılmasına, geri kalan kısmın ... mirasçıları adına tapuya tesçiline, 4 nolu parselin bilirkişi krokisinde (G) harfi ile gösterilen 40.60 metrekarelik kısmın tesbit dışı bırakılmasına, geri kalan kısmın ... Belediye Başkanlığı adına tapuya tesçiline karar verilmiş, hüküm davalılardan ... ile ... mirasçılarından ... ve Aysel Akay tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, dayanak tapu kayıtlarının miktarından fazlasıyla dava konusu taşınmazlar dahil dava dışı bir çok parsele revizyon görmesine, içerdiği dere sınırı itibariyle kapsamının yüzölçümüyle geçerli olmasına, her bir parselin tesbit dışı bırakılmasına karar verilen bölümlerinin kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının keşif, uygulama ve uzman bilirkişi kurulunun raporlu krokileriyle saptanmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 7.24.-YTL kalan onama harcın temyiz edenden alınmasına 17.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6412, Karar No: 2014/350, Tarih: 14.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/6412 E.  ,  2014/350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün talebe uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Hükme esas alınan ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 20/02/2006 tarihli raporunda müşteki ...'ın 3 ay önce sol ayak bileği üzerine düştüğünün bahsedilmesi ve bu raporun dayanağı ... Üniversitesi ... Tıp Merkezinin 31/03/2005 tarihli raporunda da kemik kırığından bahsedilmesi sebebiyle müştekinin sol bacağındaki kemik kırığının olayla ilgisinin bulunup bulunmadığı ve müştekinin 26/01/2006 tarihindeki söz konusu olayda kemik kırığına neden olan bir yaralanmasının olup olmadığı hususlarının araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

b) Kabule göre; sanığın eylemi sonucu müştekinin kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığının anlaşılması halinde, 5252 sayılı yasanın 9/3 maddesi hükmü uyarınca 5237 sayılı yasanın 87/3 maddesinin 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı yasa değişikliğinden önceki ve sonrası haline göre denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı somut olaya dair uygulaması hükmün gerekçesinde gösterilip lehe yasa karşılaştırması bu şekilde yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca talebe uygun olarak olarak BOZULMASINA, 14/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23475, Karar No: 2018/3166, Tarih: 21.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/23475 E.  ,  2018/3166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22405, Karar No: 2013/11786, Tarih: 04.06.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/22405 E.  ,  2013/11786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazasına uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi ve tedavi gideri istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kısmen kabulüne, 50.320,68 TL maddi tazminatın iş kazası tarihi olan 12.12.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, ...000,00 TL manevi tazminatın iş kazası tarihi olan 12.12.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının tedavi gider alacağı talebinin reddine, karar vermiştir.

Sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen ... hizmeti sunucularının ... kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum ... kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen ... Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen ... hizmeti sunucularının ... kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum ... Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Öte yandan 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek ... kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili ... hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan ... kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen ... hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.Usûlüne uygun ... kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş ... kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum ... Sigorta Yüksek ... Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek ... Kurulunca verilen karar ... Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek ... Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme ... Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda ise; zararlandırıcı olay ...'ca iş kazası olarak kabul edilmiş, Maluliyet Daire Başkanlığı zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan işçide oluşan sürekli iş göremezlik oranı %0 (maluliyeti gerekmez) olarak, Yüksek ... Kurulu tarafından da %0(maluliyeti gerekmez) olarak belirlenip rapora itiraz üzerine ... Kurumu Başkanlığı ... ... Şube Müdürlüğü tarafından yapılan inceleme sonucunda sigortalıda oluşan sürekli iş göremezlik oranının %8.2 olduğunu bildirilmiştir. YSK kararı ile ... raporları arasında çelişki bulunduğu halde bu çelişki giderilmeden sonuca gidilmiş olması isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, ... Kurumu Yüksek ... Kurulu tarafından belirlenen sürekli iş göremezlik oranının tesbitine dair rapor ile ... Kurumu tarafından belirlenen sürekli iş göremezlik oranına dair rapor arasındaki çelişkiyi ... Genel Kurulundan yeniden rapor almak suretiyle giderdikten sonra kesinleşen iş göremezlik oranına göre tazminatları yeniden yöntemince belirlemekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24486, Karar No: 2014/21044, Tarih: 27.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/24486 E.  ,  2014/21044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :Sanıklar hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 50/4, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'a ait TV-Uydu anten kurulum dükkanında çalışan ...'in olay günü yanında diğer sanık ... olduğu halde, sanık ...'nin sahibi ve sorumlusu olduğu inşaata uydu anten kurmaya gittiği, çatıda çalışırken tavanda bulunan bina içinin aydınlatmasını sağlamak üzere konulmuş açık renk plastiğe basması sonucu beş metre yükseklikten yedinci kat boşluğuna düşerek hayatını kaybetmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin herhangi bir nedene dayanmayan, sanık ... müdafinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin isteme uygun olarak sanık ... yönünden oyçokluğu ile, sanık ... yönünden oybirliği ile ONANMASINA,

Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... müdafinin kusura ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hüküm tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında; suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 50 maddesi gereğince adli para cezasına çevrilirken 18.150 TL yerine hesap hatası sonucu 12.100 TL olarak hesaplanması sonucu sanığa eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gözetilerek CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.10.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI: