muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/20567, Karar No: 2023/15706, Tarih: 27.12.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Yağma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına,

2.Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Mağdur ile sanığın olay tarihinden önce birbirlerini tanıdıkları, mağdurun iddiasına göre sanığın olay tarihinde ilk olarak geceden sayılan saat 04.00'da mağdurun ikametine geldiği, Sami isimli başka bir Suriyeli şahsın nerede olduğunu sorduğu, mağdurun nerede olduğunu bilmediğini söylemesi üzerine bir saat sonra tekrar geleceğim diyerek ikametten ayrıldığı, bir saat sonra geceden sayılan 05.00 saatinde tekrar bu kez elinde demir sopayla gelerek mağduru sopayla darp ederek vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı ve mağdurun boğazına bıçak dayayarak cep telefonunu aldığı, mağdurun telefona takılı olduğunu belirttiği hatlar üzerinden telefonunun IMEI numarasına ulaşıldığı ve olay gününden itibaren takılan hattın tanık M.E.'ye ait olduğunun tespit edildiği, tanık M.E.'nin soruşturma aşamasında alınan beyanında suça konu cep telefonunu kendisine getiren kişinin sanık ... olduğunu ve kendi hattını bu telefona taktığını beyan ettiği, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında mağdurun evinde sevgilisiyle yaklaşık bir hafta kaldıklarını, mağdurun sevgilisi olan tanık M.E.'nin uygunsuz fotoğraflarını çektiğini, olay tarihinde bu fotoğrafları silmesi için mağdurun evine gittiğini, tartışma esnasında mağduru sopayla darp ettiğini, telefonu mağdurdan zorla almadığını, mağdurun sinirle telefonu yere atıp kırdığını, kendisinin de telefonu alarak olay yerinden ayrıldığını beyan ettiği, sanık savunmalarının HTS kayıtlarıyla uyumlu olmadığı, suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğu ve sanığın atılı yağma suçunu işlediğinin maddi vakıa olarak kabul edildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalarda suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Tanık M.E.'nin beyanları dava dosyasında mevcuttur.

4.Kolluk görevlileri tarafından düzenlenen olay yeri inceleme raporu ve BTK'dan alınan mağdura ait cep telefonun HTS kayıtları, dosya arasında bulunmaktadır.

5.Kilis Devlet Hastanesi'nce düzenlenen 10.04.2023 tarihli raporda; yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı, kemik kırığı tanımlanmadığı bellirtilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmış, ancak sanık hakkında adli sicil kaydında yer alan en ağır cezayı içeren mahkûmiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, daha az cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinden düzeltilerek esastan red kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlığı altında yer alan (1) numaralı paragrafta belirtildiği şekilde gerçekleşen olayda, mağdur ve tanık M.E.'nin beyanları, sanığın savunması, adli raporlar, HTS kayıtları ve dosya içerisinde mevcut diğer tutanak ve belgeler ile mahkemece gösterilen gerekçeye göre, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği kabul edilmekle, sanık ve müdafiince ileri sürülen temyiz nedenleri bakımından kararın usul ve kanuna uygun olduğu kabul edilen hükümde, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Ancak;

Bölge Adliye Mahkemesince " 5275 sayılı Kanun'un 108/2 fıkrası uyarınca sanık hakkında adli sicil kaydında yer alan en ağır cezayı içeren mahkûmiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, daha az cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması ve mahkemece tekerrüre esas alınan ilamın karar numarasının esas numarası olarak yazılması yasaya aykırı, sanık ile sanık müdafinin istinaf itirazları bu yönüyle yerinde görülmüş ise de, bu husus 5271 sayılı CMK'nun 280/1-a ve 303. maddelerine göre yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeden düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan; hükmün tekerrür uygulamasına ilişkin (2-10.) fıkrasında yer alan "Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/1721 esas" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine " Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/1064 esas, 2022/559 karar" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLMESİNE," karar verilmiş ise de, aleyhe istinaf talebi bulunmadığından, sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 2021/2001 Esas ve 2022/1721 Karar sayılı ilamına konu olan 2 yıl 1 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş, bu hükmün Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümün açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 03.10.2023 tarihli ve 2023/1463 Esas, 2023/1787 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 283/1 ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği hüküm fıkrasından tekerrüre ilişkin kısma "aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 2021/2001 Esas ve 2022/1721 Karar sayılı ilamına konu olan 2 yıl 1 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kilis Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5531, Karar No: 2020/3317, Tarih: 24.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/5531 E.  ,  2020/3317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR (Kapatılan) 8. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için Uyuşturucu Madde Bulundurma

Hüküm : 24.11.2014 tarihli ek kararın iptali

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında uyuşturucu kullanmak suçundan 24/11/2014 tarihli ek karar ile kamu davasının düşürülmesine karar verilerek kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşmesinden sonra mahkemece 03/06/2015 tarihli ihbar üzerine resen ele alınarak 08/06/2015 tarihli ek karar ile 24/11/2014 tarihli ek kararın iptaline dair karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, bu şekilde verilen karar hukuki değerden yoksun olduğundan konusu olmayan temyiz isteminin CMUK 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 24.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6528, Karar No: 2014/4575, Tarih: 07.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6528 E.  ,  2014/4575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3748, Karar No: 2017/6737, Tarih: 09.10.2017

**19. Hukuk Dairesi         2017/3748 E.  ,  2017/6737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 10/12/2012 tarih 2012/12401 Esas 2012/18783 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı taraf vekillerince süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 09/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2020/20476, Karar No: 2021/5492, Tarih: 17.05.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/20476 E.  ,  2021/5492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ESKİL Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir" şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "...basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer

alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a- Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b- Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Sanığın yakalama kararı üzerine alınan savunmasında Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde 40 gün yatılı olarak tedavi gördüğünü ve bundan dolayı aksattığını belirtmesi karşısında, ilgili hastaneden varsa tedavi evraklarının getirtilmesi ve tedavi tarih aralığının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile sanığın mahkûmiyetine hükmolunması,

3- Sanığın yakalama kararı üzerine alınan savunmasında Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde 40 gün yatılı olarak tedavi gördüğünü ve bundan dolayı aksattığını belirtmesi karşısında, ilgili hastaneden varsa tedavi evraklarının getirtilmesi ve tedavi tarih aralığının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile sanığın mahkûmiyetine hükmolunması,

4- 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanununun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına ilişkin Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün uyarı yazısının sanığın bilinen adresine doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereği tebliğ edildiğinin dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine hükmolunması,

5- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunun 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10270, Karar No: 2018/2914, Tarih: 16.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/10270 E.  ,  2018/2914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyeti ile diğer atılı suçtan beraatine dair İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.03.2017 gün ve 2013/441 Esas, 2017/65 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen birinci-ikinci-üçüncü-dördüncü-beşinci-altıncı celselere ait duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16815, Karar No: 2015/5453, Tarih: 17.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/16815 E.  ,  2015/5453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, iş kazası sonucu maluliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 120.131,66 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ...'e verilmesine, diğer davacıların davasının reddine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacılar vekilince duruşmasız, davalı vekilince de duruşmalı olarak istenilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 17/03/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 19.04.2002 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 49,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının, çalışamadığı günlere ilişkin gelir kaybı, iktisadi geleceğinin tehlikeye düşmesi ve sürekli iş göremezlik nedeniyle maddi tazminat ile aynı olay nedeniyle kazalının, eşinin ve çocuklarının manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece sigortalının sürekli iş göremezlik nedeniyle maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, eş ve çocuklarının manevi tazminat istemlerinin ise reddine karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı ve davalı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacıların eşi ve babası olan sigortalının iş kazası sonucu % 41,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayda sigortalının % 20 davalı işverenin % 80 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.