muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7992, Karar No: 2009/9986, Tarih: 16.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/7992 E.  ,  2009/9986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde orman kadastrosu yapılıp yapılmadığının Orman İşletme Müdürlüğünden sorulması, yapılmış ise işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçların askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri gösterir orman tahdit haritasının,

2- 149 ada 2 parselin komşu parselleri olan 149 ada 1, 3, 4, 5, 6 ve 164 ada 1 ve 4 sayılı parsellerin kadastro tutanak ve ekleri, varsa dayanak kayıtları, davalı ise dava dosyalarının,

3- Çekişmeli parsele uygulanan ve tescilden oluştuğu anlaşılan Ağustos 2003 tarih 1 numaralı tapu kaydının hangi parsellere revizyon gördüğü hususunun Kadastro Müdürlüğünden sorulup alınacak yazı cevabının,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 16/06/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9232, Karar No: 2013/8942, Tarih: 12.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/9232 E.  ,  2013/8942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 169, 59, 31, 40, 36, 3713 sayılı

Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Temyiz edenler : Sanık ve müdafii

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı silahlı terör örgütüne yardım etme suçu için 765 sayılı TCK'nın 169. maddesinde öngörülen cezanın süresi itibariyle, suç tarihinde yürürlükte olan ve dava zamanaşımı yönünden 5237 sayılı TCK'ya göre sanık lehine hükümler içeren 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün BOZULMASINA, CMUK'nın 322. maddesine istinaden sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7960, Karar No: 2015/5902, Tarih: 16.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7960 E.  ,  2015/5902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2014/244-2014/474

Heyetçe incelenmesine gerek görülen;

1- Bursa 11. İcra Müdürlüğü'nün 2009/513 esas sayılı dosyasının aslının ya da okunaklı, düzenli, dizi listesine bağlanmış ve onaylanmış bir suretinin,

2- Bursa 4. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2013/546 esas, 2013/653 karar sayılı dava dosyasının aslı yada okunaklı, düzenli, dizi listesine bağlanmış ve onaylanmış bir suretinin birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8542, Karar No: 2013/5836, Tarih: 29.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/8542 E.  ,  2013/5836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ...'ın sürücüsü olduğu ve davalı ...’ya ZMSS poliçesi ile sigortalı olan aracın, karşıdan karşıya geçmekte olan müvekkilleri ...,...’a çarpması sonucu müvekkillerinin yaralandığını belirterek kaza nedeniyle yapılan tedavi ve yol gideri ile geçici ve sürekli işgöremezlik zararından oluşan ve ıslahla artırılmış haliyle 8.584 TL maddi tazminat ile ... için 25.000 TL, ... için 35.000 TL, baba ... içi 5.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, kusur oranında ve poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, kazanın meydana gelmesinde yayaların da kusuru bulunduğunu, tüm kusurun sürücüde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, 8.584,77 TL maddi tazminatın davalılardan; ... için 20.000 TL, ... için 10.000 TL, baba ... için 3.000 TL manevi tazminatın davalı ...'den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya İçerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 565,28 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... şirketinden alınmasına 29.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3824, Karar No: 2013/8885, Tarih: 07.10.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3824 E.  ,  2013/8885 K.**

* HAZİNE ADINA ORMAN SINIRI DIŞINA ÇIKARTILAN YERLER

* TUTANAKTA İŞGALCİ BELİRLENMESİNE İTİRAZ

* HUKUKİ YARAR

* ORMAN KANUNU (6831) Madde 2

* KADASTRO KANUNU (3402) Ek Madde 4

**"İçtihat Metni"**

Davacı K.. Belediyesi vekili, 24.05.2011 havale tarihli dilekçesiyle, Dere Köyü idari sınırları içerisinde yer alan; Yer içi, çiftlik, Kartal Gediği, Dana Çukuru, Orta Konak, Divrim Ardıç, Çalbalı, Taş Kozluk, Ok Atacak, Çayırlı, At Kuyruk, Salmaz, Ekiz Göl, Çevlik, Kara Eğrek, Dipçikli, Ayı Çukuru, Göl Çukuru, Koca Kaya, Karca İn, Çeğirdikli Mevkiilerinde ve keşifle gösterilecek diğer mevkilerde kadimden beri davacı K.. Köyü (Belediyesi) Tüzel Kişiliğinin mera ve yaylak olarak kullandığı taşınmazların bulunduğunu, bu taşınmazların bulunduğu yerlerde 3302 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulamasının yapıldığını ve yapılan bu uygulamada, 181 numaralı Orman Kadastro Komisyonunca, dava konusu taşınmazların mera ve yaylak haline dönüştürüldüğünü ve halen aynı özelliğini sürdürdüğünü belirterek, bu taşınmazlara P.XL - P.XLI - P.XLIII - P.XLIV - P.XLV - P.XXXIV - P.XXXV - P.XXXVI - P.XXXVII - P.XXXIII ve P.XXXIX poligon numaraları verilip, taşınmazların 3302 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılmasına karar verildiğini, yapılan bu tesbitte, Orman Kadastro Komisyonunca taşınmazların D.. K..nin işgalinde olduğunun belirtildiğini fakat bu tesbitin hatalı olduğunu ve taşınmazları kadimden beri davacı K..Köyü (Belediyesi) Tüzel Kişiliğinin mera ve yaylak olarak kullandığını iddia ederek, davaya konu taşınmazların mera ve yaylak vasfıyla davacı K.. K..nin zilyet ve işgalinde olduğunun tesbiti ile bu tesbitin tapuya şerh verilmesi istemleriyle dava açmıştır.

Mahkemece, Kadastro Kanununun Ek-4. maddesi gereğince orman sınırları dışarısına çıkartılan taşınmazların fiilî kullanım durumları dikkate alınmak ve varsa üzerindeki muhdesatın kime veya kimlere ait olduğu ve kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığının tesbit edilmesi mümkünse de, taşınmazlar hakkında kullanım kadastrosu yapılmadığına göre, davacının dava açmakta hukukî yararı bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı K.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulama tutanağının dava konusu taşınmaza ilişkin işgalci belirlemesine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 21.11.1949 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükümlerine göre yapılıp, arazi kadastrosu sonuçları ile birlikte ilân edilen aplikasyon ve 25.11.2010 tarihinde ilân edilen aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması vardır.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 21.11.1949 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükümlerine göre yapılıp, arazi kadastrosu sonuçları ile birlikte ilân edilen aplikasyon ve 25.11.2010 tarihinde ilân edilen aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamından davacı vekilinin, dava konusu taşınmazın Hazine adına orman sınırı dışına çıkartılması işlemine esas olan 2/B madde uygulama tutanaklarında, mera niteliğinde olduğu ifade edilen taşınmazlarda işgalci olarak davacı Belediyenin adının değil, bir başka köyün adının geçmesini (Dere Köyünün) dava ettiği anlaşılmaktadır. Yani bir başka anlatımla, somut dava, sınırlandırmaya itiraz olmayıp, sınırlandırmaya esas tutanakların içeriğinde yer alan işgalci (fiilî kullanıcı) tesbitine itiraza ilişkindir. Ancak, orman sınırı dışına çıkartılan bu neviden yerlere ilişkin olarak, 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanun ile eklenen Ek-4. maddesi uyarınca yapılacak kullanım kadastro çalışmasında taşınmazın fiilî kullanıcısı ve niteliği belirlenebilir. 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulama çalışmaları sırasında, fiilî kullanıcı tesbiti ve (mera, tarla, bahçe gibi) nitelik tesbiti yapılmamaktadır. Sadece taşınmazın 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybetmiş olup olmadığının tesbiti yapılmaktadır. Davacı Belediyenin adının, 2/B madde uygulama tutanaklarında işgalci olarak geçmesi veya geçmemesi veya taşınmazın mera veya tarla olarak nitelendirilmesi, hem taşınmazın fiilî kullanıcısına hem de niteliğine ilişkin bir karine teşkil etmez. Davacının dava konusu ettiği husus, ancak; 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanun ile eklenen Ek-4. maddesi uyarınca yapılacak kullanım kadastro çalışmalarında söz konusu olabilir. Dolaysıyla, Hazine adına orman sınırı dışına çıkartılan yerlere ilişkin tutanaklarda işgalci olduğunun belirtilmemesi veya taşınmazdan mera, tarla, bahçe ve benzeri nitelendirmeler ile söz edilmesi herhangi bir hak kaybına yol açmaması nedeniyle, 2/B tutanaklarının içeriğinde yer alan işgalci ve niteliğe dair beyanlara karşı ilgililerin dava açmada hukukî yararlarının bulunduğundan söz edilemez. Zira, komisyonun işgalci, yani fiilî kullanıcı ve mera, tarla, bahçe ve benzeri şekilde nitelik belirleme yetkisi bulunmadığı için 2/B madde uygulama çalışma tutanaklarındaki bu ifadelerin hukukî bir değeri bulunmamaktadır. 2/B madde uygulama çalışması tutanaklarında yer alan işgalci veya niteliğe dair ifadedeler sadece taşınmazın orman vasfında olmadığının veya bir başka ifade ile orman niteliğini kaybettiğinin dolaylı yoldan ifadesi olup, bunun ötesinde bir hukukî sonucu yoktur. Bu itibarla, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddi yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı K.. Belediyesi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/10/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22830, Karar No: 2015/2941, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22830 E.  ,  2015/2941 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/23940, Karar No: 2019/10299, Tarih: 01.07.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/23940 E.  ,  2019/10299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kara Kuvvetleri Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 05 Mayıs 2015 tarihli ve Esas 2008/1532, Karar 2015/304 Müt. sayılı kararı aleyhine Milli Savunma Bakanlığının 21/03/2017 tarihli, ...YRD.: 51393309-9010-1973-17/As. Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt. D. Rap. Tet. ve İşl. Ş. (26-B-45-17) sayılı “Kanun Yararına Bozma İstemi” konulu yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/03/2019 gün ve 2018/13919 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

“1. Kara Kuvvetleri Askeri Mahkemesinin zimmet suçundan sanık Ord.Er ... hakkındaki 2008/1598 Esas sayılı dava dosyası incelenmiştir.

2. Kara Kuvvetleri Askeri Mahkemesinin 31 Aralık 2008 tarihli, 2008/1598-1511 Esas ve Karar sayılı hükmü ile; sanığın 31.12.2005-01.02.2006 tarihleri arasında 2.423,30 YTL. tutarındaki kantin parasını zimmetine geçirmek suçunu işlediği sabit görülerek, eylemine uyan ASCK'nin 131/1'inci maddesi az vahim hal cümlesi ve TCK'nin 62'inci maddeleri uyarınca beş ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 2.423,30 YTL. tutarındaki hazine zararının beş yıllık denetim süresince yirmi taksit halinde tamamen giderilmesi koşuluyla CMK'nin 231'inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Süresi içinde itiraz edilmeyen bu karar, 24 Şubat 2009 tarihi itibariyle kesinleştirilmiştir.

3. Beş yıllık denetim süresi sonunda, Kara Kuvvetleri Askeri Mahkemesinin 05 Mayıs 2015 tarihli, 2008/1598, 2015/304 Müt. Esas ve Karar sayılı duruşmasız işlere dair kararı ile; hükümlünün kendisi için öngörülen 5 yıllık denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemediği gerekçesiyle açıklanması geri bırakılmış olan 31 Aralık 2008 tarihli, 2008/1598-1511 Esas ve Karar sayılı hükmün ortadan kaldırılmasına ve bu hükme ilişkin davanın düşmesine karar verilmiş; süresi içerisinde temyiz edilmeyen bu karar, 01 Temmuz 2015 tarihi itibariyle kesinleşmiştir.

4.CMK'nin 231'inci maddesinin altıncı fıkrasının (c) bendine göre; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. CMK'nin 231'inci maddesinin dokuzuncu fıkrasına göre ise; aynı maddenin altıncı fıkrasının (c) bendinde belirtilen koşulu derhal yerine getiremediği takdirde, sanık hakkında mağdura veya kamuya verdiği zararı denetim süresince aylık taksitler hâlinde ödemek suretiyle tamamen gidermesi koşuluyla da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilecektir.

5. Dosyanın incelenmesinde, sanık hakkında 5 yıllık denetim süresinin 24 Şubat 2009 tarihinde işlemeye başladığı ve bu sürenin 24 Şubat 2014 tarihi itibariyle dolduğu; 24 Şubat 2014 tarihine kadar hazine zararının 20 taksit halinde ödenmesi gerektiği; dosya içeriğinden sanığın 27.01.2016 tarihi itibariyle hazine zararının sadece 625.31 TL'sini ödediği, 1.797.99 TL. tutarındaki hazine zararının beş yıllık denetim süresi içerisinde ödenmediği anlaşıldığından 5 yıllık denetim süresi sonunda hükmün açıklanması gerekirken, verilen hükmün ortadan kaldırılmasına ve bu hükme ilişkin davanın düşmesine karar verilmesinin kanuna aykırılık oluşturduğu değerlendirilmiştir.

6. Bu nedenle, bahse konu dava dosyası EK-A’da gönderilmiş olup, Kara Kuvvetleri Askeri Mahkemesinin 05 Mayıs 2015 tarihli, 2008/1598, 2015/304 Müt. Esas ve Karar sayılı duruşmasız işlere dair kararının bozulması için, 353 sayılı Kanun'un 243'üncü maddesi gereğince Askerî Yargıtay Başkanlığına başvurulması ...” istenilmekle;

Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Kara Kuvvetleri Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 05 Mayıs 2015 tarihli ve Esas 2008/1532, Karar 2015/304 Müt. sayılı kararının CMK’nin 309/4-c maddesi uyarınca aleyhte sonuç doğurmamak ve yeniden yargılamayı yapılmamak üzere BOZULMASINA, 01/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28117, Karar No: 2012/35834, Tarih: 01.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/28117 E.  ,  2012/35834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile % 40 icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı tarafından, ücret alacaklarının tahsili için... 4. İcra Müdürlüğü’nün 2007/8601 sayılı dosyasında başlattığı takibe yapılan itirazın iptaline ve %40 icra inkâr tazminatı ödenmesine karar verilmesi talep edilmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davalı şirketin İstinye Park Alışveriş Merkezinin elektrik işlerinin üstlendiğini, elektrik montaj işlerini yapmak üzere ... Hırdavat Elektrik Malz. San Tic Ltd Şti ile taşeronluk sözleşmesi imzaladıklarını ve davacının bu şirketin işçisi olduğunu, asıl iş sahibinin talebi üzerine taşeron firma işçilerinin sigortalarının davalı şirket tarafından yapıldığını, davacının asgari ücret ile çalıştığını, davacının aldığı maaşa delil olarak gösterdiği puantaj formunun kendisi tarafından düzenlenen sahte bir evrak olduğunu, savunarak bu sebeplerle açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dava konusu hadisede davacı aylık ücretinin 2500 TL olduğunu iddia ederek ücret alacağı talebinde bulunmuş, mahkeme de ücret araştırmasını dikkate alarak asgari ücret üzerinden yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurmuştur.

Dava dosyasına sunulan ve Mahkemece kabul görmeyen “Personel Günlük Puantaj Formu”nun tetkikinden, davacının en üst sırada yer aldığı ve formen olarak görev yaptığı anlaşılmaktadır.

Şirketin kaşesini taşıyan ve imzalı olan bu belgenin Mahkemece kabul edilmeme gerekçesi yeterli olmadığı gibi, formenin asgari ücretle çalışması da hayatın olağan akışına uygun değildir.

Bu nedenle, Mahkemece yapılacak iş öncelikle sözkonusu belgede yer alan Şirket kaşesindeki imzanın kime ait olduğu araştırılarak imzanın yetkiliye ait olup, olmadığı belirlenip, bu belgenin değerlendirilmesi ve davacının ücretinin meslek kuruluşlarından (araştırma yapılanlar dışında) detaylıca araştırılarak belirlemektir.

Bu itibarla, eksik incelemeyle hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14019, Karar No: 2020/7636, Tarih: 15.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/14019 E.  ,  2020/7636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ..., sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK’nun 143. maddesi uygulanırken, sonuç olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan madde ile örtüşür biçimde 1/3 artırım yapılmasına rağmen artırım oranının 1/2 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar ve suça sürüklen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetinde 2013/1959 suç eşyası defter sayısı ile kayıtlı eşyalardan mağdur Kahramanmaraş Necip Fazıl Şehir Hastanesine ait olan, 30 adet enjektör ucu,1 adet enjektör,1 adet merhemin ve arta kalan 2 adet bally, 4 adet mum ile 2 adet bıçağın suça sürüklenen çocuk ...’na iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’ın, sanık ...’nın ve suça sürüklenen çocuk ...’nun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi göndermesiyle 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümlerden Adli Emanetin 2013/1959 sırasında kayıtlı eşyaların müsaderesine ilişkin kısmın çıkarılarak yerine "Adli Emanetin 2013/1959 sırasında kayıtlı eşyalardan, 30 adet enjektör ucu, 1 adet enjektör, 1 adet merhemin müşteki Kahramanmaraş Necip Fazıl Şehir Hastanesi’ne İadesine, arta kalan 2 adet bally, 4 adet mum ve 2 adet bıçağın suça sürüklenen çocuk ...’na İadesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8188, Karar No: 2022/17772, Tarih: 07.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8188 E.  ,  2022/17772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arazi niteliğindeki Tekirdağ İli, Çorlu İlçesi, Maksutlu Mahallesi 1 ada 25 parsel ve 3 ada 50 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve aynı Kanun'un 11/son maddesi uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergâhı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, 07.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.