muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/242, Karar No: 2022/1441, Tarih: 08.11.2022

36. Diğer taraftan şikâyet tarihi 19.07.2013 olmasına rağmen, direnmeye esas gerekçeli karar başlığında 06.05.2015 olarak hatalı gösterilmiş ise de, bu husus mahallinde düzeltilebilir maddî hata niteliğinde olduğundan, ayrıca bozma nedeni yapılmamıştır.

37. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında İİK’nın geçici 10. maddesindeki takip işleminden kastedilenin, taraf takip işlemi olan satış talebi olduğu, satış talebi başlıklı İİK’nın 106. maddesinde satış talep süresinin düzenlendiği ve uyuşmazlık konusunun haciz isteme süresi değil, satış isteme süresi olduğu, satış isteme süresinin haciz tarihinden itibaren başlamasının, satış isteme süresinde haciz tarihinde geçerli olan Kanun’un uygulanması şeklinde yorumlanamayacağı, sürenin devam ettiği dönemde henüz başlatılmamış takip işlemi niteliğindeki satış talebine satış talep tarihi itibariyle yürürlükte olan yeni Kanun’un uygulanacağı, somut olayda şikâyetçinin 16.10.2012 haciz tarihi ile ihale tarihi 16.05.2013 tarihi arasında altı aylık satış isteme süresi geçtiğinden haczin düştüğü, bu nedenle sıra cetvelinde şikâyetçiye satış bedelinden pay ayrılmamasının isabetli olduğu ve şikâyetin reddi yönündeki ilk derece mahkemesi kararının doğru olup direnme kararının onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de; bu görüş yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

38. Hâl böyle olunca; Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi doğru olmamıştır.

39. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Şikâyetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’na 5311 sayılı Kanun’un 29. maddesi ile eklenen “Geçici Madde 7” atfıyla uygulanmakta olan İİK’nın 366/III. maddesi uyarınca kararın tebliğden itibaren on gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.11.2022 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

02.07.2012 gün 6352 sayılı Kanunla İcra ve İflas Kanunu’nda değişiklikler yapılmıştır. 6352 sayılı Kanun’un 21. maddesine göre satış istemi süreleri taşınır ve alacaklarda 1 yıldan 6 aya, taşınmazlarda 2 yıldan 1 yıla düşürüldü. 6352 sayılı Kanun 05.07.2012 tarihinde 28344 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanmış olup, Kanunun yürürlüğüne ilişkin 106. maddesi uyarınca anılan 21. madde yayın tarihinden 6 ay sonra 05.01.2013 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Aynı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanun’a eklenen geçici 10. maddesi ile “Bu kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edileceği” düzenlenmiştir.

Aynı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanun’a eklenen geçici 10. maddesi ile “Bu kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edileceği” düzenlenmiştir.

Hukuk Genel Kurul önüne gelen uyuşmazlık 05.01.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 10. maddesi gözetilerek aynı Kanun’un 21. maddesi ile 2004 sayılı İİK’nın 106. maddesinde yapılan değişiklik gereğince somut olayda şikâyetinin haczedilen taşınır mallar için satış isteme süresinin 6 ay mı yoksa 1 yıl mı olarak uygulanması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda şikâyetçi şirket, Ankara 32. İcra Müdürlüğünün 2012/11038 Esas sayılı dosyasında başlattığı takipte Erzincan 1. İcra 2012/304 talimat sayılı dosyası ile 16.10.2012 tarihinde borçluya ait mallar üzerine haciz uygulanmıştır.

Aynı borçlu hakkında Erzincan 1. İcra Müdürlüğünün 2012/2612 Esas sayılı icra dosyasında başlatılan takipte, aynı malların 28.01.2013 tarihinde haczedildiği, 20.03.2013 tarihinde satış talebinde bulunulduğu ve o dosyadan 16.05.2013 tarihinde ihale edildiği, 21.06.2013 tarihinde sıra cetveli düzenlendiği, şikâyetinin sıra cetvelinin iptali ile satış bedelinin tarafına ödenmesini talep ettiği görülmektedir.

Şikâyetçi şikâyetinde, hacizlerinin 26.10.2012 tarihli olup, ihalenin 16.05.2013 tarihinde yapıldığını, haciz tarihi olan 16.10.2012 tarihinde yürürlükte olan İİK’nın 106. ve 110. maddesine göre haczolunan menkul mallarda satış isteme süresinin 1 yıl olduğunu ve haczinin düşmediğini, 6352 sayılı Kanun’un 21. maddesi ile 6 aylık satış istemi süresinin 05.01.2013 tarihinden sonra başlatılacak icra takiplerinde ya da uygulanan menkul hacizlerinde, uygulanacağını ileri sürmüştür.

Uyuşmazlığın çözümü için İİK’nın geçici 10. maddesinde geçen takip işlemleri deyiminden ne kastedildiğini belirlememiz gerekir. Öğretide bu konudaki bir görüşe göre takip işlemlerinden takip talebini anlamak gerekir (Kuru, Baki: İcra ve İflas Hukuk El Kitabı, Ankara, 2013 s.60). Diğer görüşe göre takip işlemlerini, takibe yön ve şekil veren ve özellikle cebri icrayı başlatmayı, ilerletmeyi, sonlandırmayı hedef tutan, taraflarca veya icra organlarınca yapılan işlemler olarak tanımlamakta, bu tanımdan hareketle takip işlemlerini taraf takip işlemleri ve icra organlarınca yapılan işlemler olarak ikiye ayırmaktadır (Pekcanıtez, Hakan/Erişir, Evrim: 6352 sayılı Kanunla İcra ve İflas Kanununda Yapılan Değişikliklerin Zaman İtibariyle Uygulanması, Yasa İzleme Enstitüsü, yasaizleme.org.tr, s.7).

Geçici 10. maddeye göre yazılı takip işlemlerinden takip talebi değil, takip taraf işlemlerinin ve icra takip işlemlerinin anlaşılması gerekmektedir.

Gerek direnme kararı gerekse Özel Dairenin bozma kararında takip talebinin değil, takip işlemlerinin esas alınması gerektiğinde uyuşmazlık yoktur.

Geçici 10. maddeye göre yazılı takip işlemlerinden takip talebi değil, takip taraf işlemlerinin ve icra takip işlemlerinin anlaşılması gerekmektedir.

Gerek direnme kararı gerekse Özel Dairenin bozma kararında takip talebinin değil, takip işlemlerinin esas alınması gerektiğinde uyuşmazlık yoktur.

Geçici 10. maddenin aradığı takip işlemi olarak Özel Dairece haciz tarihin esas alırken, ilk derece mahkemesi ise bir taraf takip işlemi olan satış talebini esas almıştır.

Geçici 10. maddede yazılı “yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri” ifadesi ile birden çok taraf ve icra organlarınca yapılan işlemi barındıran takibin aşamaları değil, münferit takip işlemleri kastedilmektedir (Pekcanıtez/Erişir, s.9). Yani her bir taraf ve icra organlarınca yapılan işlemleri geçici 10. md bakımından ayrı ayrı değerlendirmek gerekir.

Geçici 10. maddenin “yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri” ifadesinden anlaşılması gereken şudur; Tamamlanmış takip işlemleri ile başlatılmış ancak henüz tamamlanmamış takip işlemleri eski kanuna, henüz yapılmamış takip işlemleri yeni kanuna tabi olacaktır.

Satış isteme süreleri taşınır ve alacaklarda 1 yıldan 6 aya, taşınmazlarda 2 yıldan 1 yıla düşürülmüştür. 05.01.2013’ten önce başlamış ve bu tarihten önce sona ermemiş satış isteme süresi yeni Kanuna göre hesaplanacak, yani süre kısalacaktır. Geçici m. 10’un aradığı takip işlemi, bir taraf takip işlemi olan satış talebidir. Haciz talebi değildir. Haciz isteme süresi değil satış isteme süresi uyuşmazlık konusudur. Satış isteme süresinin haciz tarihinden itibaren başlaması, satış isteme süresinin haciz tarihinde geçerli kanunun uygulanması şeklinde yorumlanamaz. Sürenin devam ettiği dönemde henüz yapılmamış (başlatılmamış) takip işlemi niteliğindeki satış talebine satış talep tarihi itibariyle yürürlükte olan yeni Kanun uygulanacaktır.

İİK’nın 106. maddesi satış talebi başlıklı olup satış talep süresini düzenlemektedir. O hâlde esas alınacak takip taraf işlemi haciz işlemi olmayıp, satış talebi olduğundan satış talep tarihinde 6 aylık satış isteme süresi yürürlüğe girdiğinden, satış talep tarihine göre yeni kanunun yürürlüğe girip girmediğine bakılacaktır. Olayda başka bir icra dosyasından satış istendiğinden o dosyadaki satış talep tarihi değil, ihale tarihi itibariyle şikâyetçinin haczinin düşüp düşmediği dikkate alınmalıdır. Mahcuzun başka bir dosyadan satışının yapılması hâlinde satış tarihi itibariyle satış isteme süresinin geçmemiş olması kaydı ile haczin düşmesinden söz edilemez. Alacaklının bir icra takibi dosyasından yapmış olduğu satış talebi, bir başka dosyada konulmuş olan haciz düşmesini önlemez, meğerki aynı derece içinde yer almış olsun (İİK m.107). Satış isteme süresi, alacaklının satış istemesi ile veya o dosyadan satılmamış ise bir başkan alacaklının takip dosyasından mahcuzun satılmış olması ile kesinleşmiş olur. Somut olayda şikâyetçinin haciz tarihi 16.10.2012 de ihale tarihi 16.05.2013 tarihi arasında 6 aylık satış isteme süresi geçtiğinden haczi düşmüştür. Bu nedenle sıra cetvelinde şikâyetçiye satış bedelinden pay ayrılmaması isabetli olup şikâyetin reddi yönündeki ilk derece mahkemesi kararı isabetli olup direnme kararının onanması görüşünde olduğumdan, kararın bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/5393, Karar No: 2020/4562, Tarih: 30.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/5393 E.  ,  2020/4562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Sanığın mahkûmiyetine dair Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 27.02.2019 tarih 2018/387 esas ve 2019/78 karar sayılı ilamına yönelik istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık müdafii süresinde duruşma talebinde bulunmuş ise de; dosya kapsamı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanık hakkındaki inceleme takdiren duruşmasız olarak yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin düzeltilerek esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 3.Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine 30.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8565, Karar No: 2015/7160, Tarih: 13.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/8565 E.  ,  2015/7160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 03.05.2010 tarihli trafik kazası sonucu yaralanan sigortalıya yapılan harcama ve ödemelerden oluşan Kurum zararının rücuan tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali ile takibin devamı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamına belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 03.05.2010 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu yaralanan sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödemelerinin davalı ... şirketinden tahsiline yönelik yapılan takipte davalı ... şirketinin itirazının iptali istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 21/4. maddesidir.

5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin dördüncü fıkrası üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilebilecektir. Anılan fıkrada geçen “çalıştıranlara” ibaresi, zararlandırıcı sigorta olayına neden olan üçüncü kişinin işverenlerini ifade etmekte olup; söz konusu işverenlerin sorumluluğu için, iş kazası veya meslek hastalığının oluşmasında kusurunun bulunduğunun saptanması gerekir. Anılan maddede yarısı bakımından rücu edilebilecek tutarın peşin değerli gelirler olduğu, geçici iş göremezlik ödemeleri bakımından ise tamamen rücu edilebileceği belirtilmiştir.

Anılan madde kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, hükme dayanak alınan kusur oran ve aidiyetlerinin maddî olayla uyum içinde olması gerekir. Buna göre maddî olguyu tespit etmek hakime ait bir görevdir ve öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğu dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak, varsa, çelişkiler ve eksiklikler giderilerek belirlenmeli ve kabul edilen maddî olgular doğrultusunda kusur oran ve aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesine gidilmelidir.

Anılan madde kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, hükme dayanak alınan kusur oran ve aidiyetlerinin maddî olayla uyum içinde olması gerekir. Buna göre maddî olguyu tespit etmek hakime ait bir görevdir ve öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğu dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak, varsa, çelişkiler ve eksiklikler giderilerek belirlenmeli ve kabul edilen maddî olgular doğrultusunda kusur oran ve aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesine gidilmelidir.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde; mahkemece öncelikle kazadan sonra açılmış bir ceza davasının olup olmadığı araştırılmalı, okunaklı trafik kaza tespit tutanağı ve bu tutanağa göre maddi olgu ve trafik kazasının ne şekilde meydana geldiğini açıklıkla belirleyecek ve kazaya karışan şöförlerin kusur durumlarını irdeleyebilecek bir kusur raporu aldırılmalı, sonrasında ise, takibe konu geçici iş göremezlik ödemelerinin peşin değerli gelriler bakımından getirilen sınırlamaya tabi olmadan rücu edilebileceği kabul edilerek, kusur karşılığı olan kurum alacağı belirlenmeli ve bu kapsamda davalı şirketin ödemeleri de gözetilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Mahkemenin, bu maddî ve hukukî olguları gözardı ederek eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurmuş olması, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4468, Karar No: 2007/5083, Tarih: 07.06.2007

9. Ceza Dairesi 2007/4468 E., 2007/5083 K.

**9. Ceza Dairesi 2007/4468 E., 2007/5083 K.**

**- KANUNUN ZAMAN BAKIMNDAN UYGULANMASI

- LEHE OLAN HÜKÜMLER**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 151 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 308 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, tanık Dudu'nun uyarısına rağmen yeni almış olduğu taşınmazın sınırları içinde kaldığı düşüncesiyle katılana ait 3 adet ağacı kesmek ve bir adet ağacı da budamak şeklindeki 765 sayılı TCK.nun 308/1.maddesinde tanımlanan kendiliğinden hak alma suçunu oluşturan eyleminin karşılığının, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 151/1.maddesi olduğu, lehe yasa değerlendirmesinin buna göre yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, katılan vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 7.6.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17505, Karar No: 2011/2608, Tarih: 06.06.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/17505 E.  ,  2011/2608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama (Nitelikli dolandırıcılık suçundan yürütülen davada değişen suç vasfına göre)

HÜKÜM : 1)Değişen suç vasfına göre TCK.nun 245/3, 43, 52/2, 52/3, 52/4, 53 maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis ve 75.000,00 TL adli para cezası, adli para cezasının birer ay ara ile 24 eşit taksitte ödemesi, belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk,

2)Değişen suç vasfına göre TCK.nun 245/3, 43, 52/2, 52/3, 52/4, 53 maddeleri gereğince 8 yıl hapis ve 80.000,00 TL adli para cezası, adli para cezasının birer ay ara ile 24 eşit taksitte ödemesi, belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk,

3)Değişen suç vasfına göre TCK.nun 245/3, 43, 52/2, 52/3, 52/4, 53 maddeleri gereğince 9 yıl hapis ve 90.000,00 TL adli para cezası, adli para cezasının birer ay ara ile 24 eşit taksitte ödemesi, belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk, 4)Değişen suç vasfına göre TCK.nun 245/3, 52/2, 52/3, 52/4, 53 maddeleri gereğince 6 yıl hapis ve 60.000,00 TL adli para cezası, adli para cezasının birer ay ara ile 24 eşit taksitte ödemesi, belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk (3 kez),

Ayrıca TCK nun 63, 55 maddeleri gereğince tutuklulukta ve gözaltında geçen sürelerin cezadan mahsubu, Adli emanetin 2007/440 sırasında kayıtlı suçtan elde edilen ziynet, para ve malzemelerin (mağdurların) tespit edilememesi nedeniyle kazanç müsadereleri, Adli emanetin 2007/440 sırasında kayıtlı bir adet sahte sürücü belgesi , 33 adet sahte kredi kartı , slip ve faturaların delil olarak dosyada saklanması Bozmaya uyularak yapılan yargılama sırasında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.06.2008 gün ve 148/169 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK. nun 196. maddesine aykırı olarak, başka yer cezaevinde başka suçtan hükümlü bulunan ve duruşmadan vareste tutulma talebi bulunmayan sanığın, savunma hakkının kısıtlanmaması yönüyle 5271 Sayılı CMK’nun 193 ve 196. maddeleri uyarınca duruşmalara katılımı sağlanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1260, Karar No: 2012/6561, Tarih: 11.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2009/1260 E.  ,  2012/6561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Bozmaya uyulup, delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9536, Karar No: 2015/26822, Tarih: 15.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/9536 E.  ,  2015/26822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 12.03.2015 tarih ve 2012/778-2014/230 E-K sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle anılan ek kararın ONANMASINA, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2558, Karar No: 2018/4949, Tarih: 15.10.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/2558 E.  ,  2018/4949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Dairemizin 21/03/2017 tarih 2016/9510 Esas 2017/2268 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 15/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6661, Karar No: 2025/1992, Tarih: 17.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/6661 E.  ,  2025/1992 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/450 Esas, 2023/1293 Karar

DAVA TARİHİ : 20.06.2003

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki eski yöneticinin zimmetinde kalan paranın tahsili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Temyiz eden davacı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunulmuş, bu nedenle mahkemece temyiz harçları alınmadan dosya Dairemize gönderilmiştir.

Davacının adli yardım talebi Dairemizin 05.03.2024 tarihli ve 2024/564 Esas, 2024/2693 Karar sayılı kararıyla reddedilmiş ve bu karara karşı davacı tarafça itirazda bulunulması üzere davacının itirazı Yargıtay 6. Hukuk Dairesi tarafından kesin olarak reddedilmiştir.

Davacının adli yardım talebi reddedildiğine göre yatırılması gerekli olan temyiz harçlarının tamamlattırılması için 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3 üncü maddesi uyarınca işlem yapılması gerekir.

Buna göre, temyiz harçlarının yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirilmesi verilen süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilerek

ilgilisine tebliğ edilmesi, verilen süre içinde temyiz harçlarının tamamlanması veya mahkeme kararının

temyiz edilmemiş sayılmasına dair verilen tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz edilmesi halinde temyiz incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.