muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14935, Karar No: 2011/4417, Tarih: 05.04.2011

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden; asıl davanın davalıları ... ve ... ile dava dışı ...arasında 01.03.1995 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğu, yüklenici ...’ın 13395 sayılı parsel üzerine bir bina yapımını taahhüt ettiği, sözleşmeye göre davalılar ... ve ...’in arsa sahipleri oldukları anlaşılmaktadır.

Eldeki davadan önce mahkemenin 1996/937 esasına kayıtlı davada, davacılar ..., ..., ...ve ...’ın yüklenici ...ile arsa sahipleri ... ve ... aleyhlerine tapu iptali ve tescil davası açtıkları, şimdiki davanın konusu olan 2 ve 3 numaralı bağımsız bölümlerin davacılardan ... adına tesciline karar verildiği, mahkeme hükmünün temyiz edilmesi üzerine Dairemizce “13395 sayılı parsel üzerine yapılan bina tamamlanmışsa da sözleşmeye göre iskan ruhsatını alma borcu yerine getirilmediğinden, bu eksiklik giderilmek üzere davacıya mehil verilmesi …” gerekçesiyle bozulduğu, bozmadan sonra dosyanın yenilenmediği anlaşılmaktadır. Yine dosya arasında bulunan yüklenici ..., arsa sahipleri ... ve ... ile şimdiki davanın davacısı ...’ın imzalarını taşıyan 09.07.2001 tarihli “protokol” başlıklı belgeden 2 ve 3 numaralı bağımsız bölümlerin davacıya bazı koşullarla bırakıldığı görülmektedir. Eldeki dava 29.06.2006 tarihinde açılmış, bu davanın açılmasından hemen sonra arsa sahipleri 2 ve 3 numaralı bağımsız bölümleri 19.07.2006 tarihinde birleşen davanın davalısı ...’a onun tarafından da 2 numaralı bağımsız bölümün 22.12.2006 tarihinde diğer birleşen dava davalısı ...’e tapuda devredilmiştir.

Bu genel açıklamalardan sonra, somut olaya gelince;

Yukarıda belirtildiği gibi davadaki istemin dayanağı 13.03.1995 tarihli yüklenicinin temlik işlemidir. Davacı, 01.03.1995 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan 2 ve 3 numaralı bağımsız bölümleri ondan temlik aldığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Bir tanımlama yapmak gerekirse alacağın temliki, alacaklı (yüklenici) ile onu devralan üçüncü kişi (davacı) arasında borçlunun (arsa sahiplerinin) rızasına ihtiyaç göstermeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Bu gibi davalarda, temlik işleminin varlığı onun tarafı olan yükleniciye karşı kanıtlanabileceğinden, yüklenicinin de eldeki davada taraf olması zorunludur. Başka bir deyişle, eldeki davada bir bakıma yükleniciyle arsa sahipleri arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır. Hiç kuşkusuz, alacağın varlığı (gerçek alacak olduğu) hususu ise arsa sahiplerine karşı kanıtlanacaktır. O halde öncelikle davacıya, 01.03.1995 tarihli sözleşmenin yüklenicisi olan ...aleyhinde dava açmak üzere uygun bir süre verilmeli, dava açılırsa o dava dosyası eldeki dava dosyasıyla birleştirilmelidir.

Belirtilmelidir ki, üçüncü kişinin temlike dayalı istemine muhatap olan borçlu (arsa sahipleri), bu istemi derhal yerine getirmek zorunda değildir. Zira, üçüncü kişiye temlik yoluyla geçen alacak, gerçek bir alacak olmalıdır. Bu nedenle de Borçlar Kanununun 167.maddesinden yararlanacak olan muhatap (arsa sahipleri), temlik işlemi yapılmasaydı yükleniciye karşı ne gibi haklar ileri sürebilecekse, def’i yoluyla bunları üçüncü kişiye (davacıya) da ileri sürebilir. Bu nedenle de mahkemece Dairemizin 19.04.2002 tarihli bozma ilamında belirtilen hususların yerine getirilip getirilmediği yönü üzerinde de durulmalıdır.

Yapılacak bütün bu araştırmalar sonucu temlik işlemlerinin varlığı yükleniciye karşı kanıtlanırsa ve alacağın gerçek bir alacak olduğu da arsa sahipleri bakımından ispat edilirse, çekişme konusu taşınmazlar arsa sahipleri tarafından 19.07.2006 tarihinde tapuda birleştirilen davanın davalılarından ...’a, onun tarafından da 22.12.2006 tarihinde diğer davalı ...’e 2 numaralı bağımsız bölüm devredildiğinden, bu davalıların iyiniyetli kayıt malikleri olup olmadığı hususu üzerinde de durulmalıdır.

Bir tanımlama yapmak gerekirse iyiniyetten maksat, hakkın doğmasına engel olacak bir hususun hak iktisap edilirken kusursuz olarak bilinmemesidir. Belirtilen bu kural, TMK.m.1023’de aynen “tapu kütüğündeki sicile iyiniyete dayanarak mülkiyet veya başka bir ayni hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımı korunur” şeklinde yer almış, aynı ilke tamamlayıcı madde niteliğindeki m.1024’de “bir ayni hak yolsuz olarak tescil edilmiş ise, bunu bilen veya bilmesi gereken kişi bu tescile dayanamaz” biçiminde vurgulanmıştır. Öte yandan, kayıt malikinin iyiniyetli olup olmadığının tespitinde Türk Medeni Kanununun 3.maddesindeki karine ve bu konudaki 14.02.1951 tarih 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtilen gerekçeden de yararlanılması gerekir.

Davacı bu konuda tanık deliline dayanmış ve tanıkları dinlenmiş ise de, mahkemece birleşen davanın davalılarının hukuki durumları tartışılmamıştır.

Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı karar açıklanan tüm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 825,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin asıl ve birleşen dava davalılarından alınarak davacıya verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 05.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8514, Karar No: 2014/16439, Tarih: 08.09.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/8514 E.  ,  2014/16439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 18/02/2014

Numarası : 2012/982-2014/58

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde overlokçu olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdini kendisinin, rapor sonrası işe gelmeyerek sonlandırdığını, fazla mesai yapmadığını, kıdem ve ihbar tazminatını hak etmediğini, hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının işveren tarafından haklı neden olmadan iş akdinin feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının iş akdinin kim tarafından feshedildiği konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı, astım hastası olması nedeniyle ilaç yazdırmak üzere işverenden izin istediğini, ancak kendisine izin verilmediğini ve işyerinden kovulduğunu iddia etmiştir. Davalı ise, davacının ilaç yazdırmak için izin istediğini, bu izin verildiğini ve davacının rapor alıp sonra işe gelmediğini, iş akdini sonlandırmadığını savunmuştur. Dinlenilen davacı tanıkları, ”Davacı astım hastasıydı, tozlu ortam olduğu için rahatsızlanıyordu sürekli ilaç yazdırması gerekiyordu işten çıktığı gündü, rahatsızlandı izin istedi, izin vermediler bölüm şefiyle tartıştılar kendisi fenalaştı bu sırada davacıyı kovdular, davacı hastaneye gidip rapor aldı” diye beyanda bulunurken; davalı tanıkları, “Davacı işten çıktığı gün izin istedi ilaç yazdıracağını söyledi, izin verdim gitmiş ve bir haftalık rapor almış sonrasında işe dönmedi” şeklinde beyanda bulunmuşlardır. Davacının 11.10.2012-20.10.2012 arası raporlu olduğu sabittir. Dava tarihi, 23.10.3012 dir. Bu durumda, davacının raporunun işveren tarafından kabul edildiği ve davacının rapor bitimini takip eden ikinci iş gününde dava açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, davalı tanıklarının beyanlarının olayın oluşuna daha uygun olduğu gözetilmeden, davacı tanıklarının, iş akdinin işverence feshedildiğini iddia eden ancak, kovulan bir işçinin işyerine neden rapor sunduğu hususunu açıklamaya yeterli olmayan beyanlarına itibarla davanın reddi yerine, yazılı şekilde kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2984, Karar No: 2022/13619, Tarih: 10.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2984 E.  ,  2022/13619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Çorlu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince el atılan alan yönünden kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arsa niteliğindeki Tekirdağ İli, Çorlu İlçesi, Seymen Mahallesi 111 ada 12 ve 13 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun el atılan alan yönünden kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 10.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/38466, Karar No: 2025/2277, Tarih: 22.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/38466 E.  ,  2025/2277 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/389 E., 2021/1335 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 24. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/410 E., 2020/56 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek yardım etmek

HÜKÜM : TCK’nın 220/7. maddesi delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun'un 3. maddesi delaletiyle 5/1, TCK'nın 62/1, 53. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre;

a-Sanığa temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin "TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2. maddesi" olarak gösterilmesi gerekirken atıf maddesi olarak sadece TCK'nın 220/7. maddesinin gösterilmesi,

b-İlk Derece Mahkemesi gerekçeli kararında suç adının "silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme" yerine "örgüte bilerek isteyerek yardım etme" olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Ankara 24. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19970, Karar No: 2014/12816, Tarih: 27.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/19970 E.  ,  2014/12816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Antalya 1. İş Mahkemesi

Tarihi :10.06.2013

No :2012/448-2013/338

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum avukatının tüm, davalı avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava; 20.03.2010 tarihli iş kazasında sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir nedeniyle uğranılan Kurum zararının, davalı işverenden tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

a) 5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve 5510 sayılı Yasanın “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için, gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Mahkemece, bilirkişiye gerçek zarar tavan hesabı yaptırılarak, ilk peşin değerle karşılaştırılması sonucu düşük olanın kusur karşılığına isabet eden miktarın belirlenmesi gerekirken, gerçek zarar tavan hesabı yapılmaksızın karar verilmiş olması,

Mahkemece, bilirkişiye gerçek zarar tavan hesabı yaptırılarak, ilk peşin değerle karşılaştırılması sonucu düşük olanın kusur karşılığına isabet eden miktarın belirlenmesi gerekirken, gerçek zarar tavan hesabı yapılmaksızın karar verilmiş olması,

b)Dosya kapsamında bulunan gelir bağlama kararında, sigortalıda oluşan % 50 meslekte kazanma gücü kaybı oranı bakımından kontrol kaydı bulunmasına, giderek bu durumun gerek rücu alacağı, gerekse tavanı oluşturan miktara doğrudan etkili bulunması karşısında, kontrol muayene kaydının sonucunda meslekte kazanma gücü kaybı oranında değişiklik olup olmadığı, değişiklik olması halinde değişikliğin, ilk peşin sermaye değerli gelire etkisinin olup olmadığının Kurumdan araştırılarak karar verilmesi gerekirken, sigortalının kesinleşen meslekte kazanma gücü kaybı oranı belirlenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 27.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14891, Karar No: 2023/2521, Tarih: 15.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/14891 E.  ,  2023/2521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

KATILANLAR :....

SUÇ : 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'ye muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanlar vekilinin 07.11.2022 havale tarihli dilekçesi ekinde sunduğu belgelere göre, sanık hakkında her üç katılan firma yönünden geçerli şikâyetlerin bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin aramanın yapıldığı tarih olan 05.08.2015 yerine 03.08.2015 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7395, Karar No: 2024/12032, Tarih: 08.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/7395 E.  ,  2024/12032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 19.09.2011 tarihinde kesinleşmesi sonrasında sanığın denetim süresi içerisinde 12.03.2014 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi üzerine, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile hüküm açıklanarak sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin; sanığın aşamalarda kapalı alan fobisinin olduğu yönünde, dosyada dinlenilen tanıkların da sanığın astım hastası olduğu yönünde beyanda bulunmaları karşısında, sanığın astım hastası olup olmadığının ve sanığın konulduğu bölgenin insan sağlığı açısından zararlı olup olmadığının tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, bu ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III.GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 265/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresi öngörülmüştür.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık hakkında verilen 31.05.2016 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanunun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1.1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7273, Karar No: 2015/7860, Tarih: 03.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7273 E.  ,  2015/7860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil ve alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı yüklenici vekili, taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği müvekkilinin inşaatı bitirdiğini, binadan yüklenici müvekkiline verilmesi kararlaştırılan 3, 4, 5, 6, 7 ve 9 no'lu BB'lerin müvekkiline verilmediğini, sözleşmede rayiç kira öngörüldüğünü, 7 nolu daireyi müvekkilinin ... isimli üçüncü kişiye sattığını, 6 no'lu dairenin ise davalı tarafından ...'a satılmış olduğunu ileri sürerek, sözleşme gereğince müvekkiline verilmesi gereken hisseye tekabül eden bağımsız bölümlerin tapusunun iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, aksi takdirde fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 5.000,00 TL bedelin 05.10.2010 temerrüt tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline, sözleşmenin 9. maddesi gereğince şimdilik 5.000,00 TL cezai şartın 05.10.2010 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı arsa sahibi vekili, davacının müvekkilinin okuma yazması olmamasından faydalanarak kendisinin satıp bedelini aldığı daireleri müvekkili satmış gibi dava açtığını, dairelerin ilk maliklerinin daireleri davacıdan aldığını gösterir belgelerin bulunduğunu, müvekkilinin sadece tapudaki satış işlemini yaptığını, davacının tüm edimlerini yerine getirmediğinden bir çok eksikliğin müvekkilince bedeli ödenerek yaptırıldığını, 9 no'lu dairenin ise müvekkiline ait Kuşadası'ndaki daireyle takas ettiklerini, davacının müvekkili adına sahte imzalar attığını, kimsenin kendi kötüniyetinden yararlanamayacağını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.