muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6057, Karar No: 2016/4015, Tarih: 28.06.2016

Taraflar arasındaki 25.02.2008 tarihli sözleşmenin 18. maddesinde, inşatın bitim süresi temel üstü ruhsatı alındıktan sonra 18 ay olarak belirlenmiş, 1. maddesinde ise anahtar teslimi olarak işin teslim edileceği kararlaştırılmıştır. Temel üstü ruhsatı 08.07.2008 tarihinde alınmış olduğundan, işin teslimi gereken tarih 08.01.2009 tarihidir. Kendisine düşen daireleri Ekim 2008 tarihinde teslim aldığını beyan eden davacı arsa sahibinin istemiyle yapılan delil tespiti üzerine alınan bilirkişi raporunda, davacı arsa sahibine düşen bağımsız bölümlerde ve bina ortak alanlarında tespit edilen eksik ve ayıplı işlerin giderilmesi için gerekli olan bedelin 32.450,00 TL olduğu açıklanmıştır.

Mahkemece, yapı denetim kuruluşu tarafından tanzim edilen 09.02.2010 tarihli iş bitirme tutanağında işin %100 seviyesinde tamamlandığının tespit edildiği, bu tutanakta davacı arsa sahibi vekilinin de imzasının bulunduğu, bu durumda, davacı arsa sahibinin artık eksik ve ayıplı iş bedeli isteyemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş ise de, anılan iş bitirme tutanağı, inşaatın yüklenici tarafından, sözleşmeye, ruhsat ve projesi ile imar mevzuatına uygun olarak teslim edildiğini kanıtlamaz. Hakeza halen iskan ruhsatı da alınmış değildir. Öte yandan, davacı arsa sahibinin ilgili kurumlar nezdinde yaptığı şikayetler üzerine inceleme ve araştırmalar yapılmış, dosya arasında bulunan, kurumlar arası yazışmalarda, onaylı mimari projesi bodrum kat planında düzenlenen wc ,çöp odası ve su deposunun yapılmadığı, imar işlem dosyasında bulunan onaylı mekanik tesisat projesinde bodrum katta sığınak, binaya ait depo ve hidrofor alanlarının düzenlendiği fakat, sığınak havalandırma tesisatı, wc, 10 tonluk su deposu, hidrofor, yangın dolabı ve borulama tesisatı imalatlarının yapılmadığının tespit edildiği belirtilmiş... Başkanlığı'nca, mahkemeye gönderilen 11.02.2013 tarihli yazıda ise bahsedilen eksikliklere atıf yapılarak, bu eksikler tamamlanmadan iskan verilemeyeceği açıklanmıştır.

Bu durumda, mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda, konusunda uzman bilirkişi kurulu aracılığı ile, mahallinde keşif ve inceleme yapılarak, sözleşme uyarınca davacıya isabet eden dairelerdeki ve bina ortak alanlarındaki eksik ve ayıplı imalatlar ile bunların giderilmesi ve iskan ruhsatı alınması için gerekli olan bedellerin belirlenmesi, ortak alanlardaki eksik ve ayıplı imalatlar ile iskan ruhsatı masrafları yönünden davacı arsa sahibinin sözleşmedeki paylaşım oranına göre talepte bulunabileceğinin gözetilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu hususta 09.02.2009 tarihli iş bitirme tutanağına değer atfedilerek, başkaca bir inceleme ve araştırma yapılmaksızın, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13599, Karar No: 2017/10570, Tarih: 05.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/13599 E.  ,  2017/10570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4270, Karar No: 2016/9201, Tarih: 05.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/4270 E.  ,  2016/9201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, velayetin kaldırılmasına ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.05.05.2016(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/361, Karar No: 2020/1169, Tarih: 08.06.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/361 E.  ,  2020/1169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza DairesiSUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım

HÜKÜM : Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/10/2018 gün ve 2018/675 esas, 2018/727 sayılı kararı ile;

1- Sanık ... hakkında;

Kasten öldürme suçundan; TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası,

2- Sanık ... hakkında;

Kasten öldürmeye yardım suçundan; TCK'nin 81, 39, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası,

İstinaf başvurularının esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ''sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re'sen duruşma yoluyla yapar'' ibaresi 24.12.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ''uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir'' şeklinde değiştirildiğinden, sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiinin, duruşmalı inceleme taleplerinin takdiren REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında; maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 14 yıl 2 ay, sanık ... hakkında; maktule yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan TCK’nin 81, 39/2-c, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ile katılan ... vekili tarafından

istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 22.02.2019 gün ve 2019/530 esas, 2019/588 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık ... müdafiinin, sanığın öldürme kastı bulunmadığına, suçun olası kastla işlendiğine, sanık ... müdafiinin, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, sanığın yardım sayılabilecek bir eyleminin bulunmadığına, katılan ... vekilinin, sanıkların suçu tasarlayarak işlediklerine, haksız tahrik indiriminin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının, tebliğnamedeki düşünce gibi, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/06/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4495, Karar No: 2017/7172, Tarih: 24.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/4495 E.  ,  2017/7172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Asıl ve birleşen dava itirazın iptali ile icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası asıl ve birleşen dava hakkında ayrı ayrı kısmen kabul kararı verilmiştir.

Hükmün davacı vekili ile davalılardan... A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılardan ... A.Ş. vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bentler dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-5510 sayılı Kanunun 21’inci maddesinin dördüncü fıkrası, üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilebilecektir.

Üçüncü kişinin rücu alacağından sorumluluğu kusur sorumluluğu esasına dayanır. Bir başka ifadeyle; üçüncü kişi, ancak kusurlu bir hareketinin varlığı halinde rücu alacağından sorumludur.

İş kazası, meslek hastalığı ve hastalığın üçüncü kişinin kusuru sonucunda meydana gelmesi halinde rücu edilecek miktar ise; sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan ödemelerin tümünün, bağlanacak gelirlerin ise başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, kusur karşılığından oluşmaktadır.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla sebebiyet vermeleri halinde; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 61 ve 62’nci (818 sayılı Mülga Borçlar Kanununun 50 ve 51) maddeleri uyarınca teselsül hükümlerine göre birlikte sorumlulukları söz konusu olacaktır. Bu

halde, Türk Borçlar Kanunu’nun 62’inci maddesi uyarınca kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişinin diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkı baki kalmak koşuluyla, her bir sorumlu yönünden kusurlarına düşen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına hükmedilebilecektir.

Mahkemece belirtilen açıklamalar ışığında, asıl ve birleşen davalar yönünden talep edilen miktarın %90 kusur oranı karşılığında, davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluklarına (tahsilde tekerrüre neden olmayacak şekilde) hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

3-Davalıların, icra takibi ile talep edilen işlemiş faizden de toplam kusur karşılığında müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları belirgin olduğundan, aksi yönde karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

3-Davalıların, icra takibi ile talep edilen işlemiş faizden de toplam kusur karşılığında müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları belirgin olduğundan, aksi yönde karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/634, Karar No: 2020/1298, Tarih: 04.06.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/634 E.  ,  2020/1298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :..Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :...3. Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen kararın temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava temliken tescil talebine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ... davasında 23.07.1998 tarihli gayrımenkul satış vaadi sözleşmesi ile davalı şirketin inşa ettiği ... isimli iş merkezinin 1. katında bulunan ve 10/6474 arsa paylı, 258 nolu bağımsız bölümü satın aldığını, iş merkezinin 15.03.2012 tarihi itibariyle hizmete açıldığını, satın aldığı iş yerinin kendisine teslim edilmediği gibi davalı tarafından kiraya verildiğini belirterek ...ili, Kültür Mahallesi 11 ada 29 parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde davalı adına olan bağımsız bölümlerden ifayı gerçekleştirecek şekilde bir bağımsız bölüme ait irtifak payının adına tesciline, ifa mümkün olmadığı takdirde satın almış olduğu bağımsız bölümün rayiç bedelinin belirlenerek bu bedelin 500,00 TL'sinin iş merkezinin faaliyete geçtiği tarih olan 15.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline, iş merkezinin faaliyete geçtiği tarih ile dava tarihi arasında yoksun kaldığı kira bedelinin şimdilik 500,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline, taleplerinin kabul görmediği takdirde satış bedeli olarak ödenen 57.500 Alman markı karşılığı 28.750,00 Euro'nun satın alınan dükkanın rayiç değerine oranlanarak ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı savunmasında taşınmazın tamamının mülkiyetinin kendilerine ait olmadığını, mülkiyeti dava dışı ...Belediyesi'ne ait olan taşınmaz üzerinde, belediye ile dava dışı ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında düzenlenen 18.08.1995 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından inşaata başlandığını, müteahhidin inşaata devam etmemesi üzerine bu kez, ...Belediyesi ile yine dava dışı ...İnşaat San ve Tic. Ltd. Şti. arasında 31.07.1997 tarihli sözleşme ile kat karşılığı inşaat sözleşmesinin devredildiğini, belediyenin bu aşamada müteahhide düşen kısımları tapuda devretmediğini, mülkiyetin tamamının ...Belediyesi'nde olduğunu, daha sonra ...Belediyesinin taşınmazda kendisine ait olan bölümleri ihale yoluyla kendilerine sattığını, yapı da müteahhit hissesine düşen kısımların ise sözleşme ile kendilerine devredildiğini, davacının sözleşmesinin dava dışı ...İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. ile aralarında düzenlenip kendileri ile davacı arasında herhangi bir sözleşme bulunmadığını, kendilerinin dava dışı ...İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ...Belediyesi arasındaki sözleşmeyi devir aldıklarını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince davacı ve dava dışı ...arasında düzenlenen 23.07.1998 tarihli satış sözleşmesine konu bağımsız bölümün yapıldığı inşaatta arsa sahibi dava dışı ...Belediyesi ile yine dava dışı ...İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 01.06.2010 tarihli Düzenleme Şeklinde Kat Karşılığı İnşaat Devir Sözleşmesi ile davalıya devredildiği, davacının dayandığı 23.07.1998 tarihli Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesi'nin 01.03.2012 tarihli kat irtifakının kurulması ile imkânsız hale gelmesi nedeniyle davacının 29 parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde davalı adına olan bağımsız bölümlerinden aynen ifayı gerçekleştirerek şekilde bir bağımsız bölüme ait irtifak payının adına tesciline ilişkin davasının reddine, davacının uyuşmazlık konusu taşınmazın rayiç bedeli üzerinden alacak istemi yönünden davasının kısmen kabulü ile 139.887,60 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının uyuşmazlık konusu taşınmazın mahrum kalınan kira parasının tahsiline ilişkin davasının reddine, davacının 57.500,00 Alman markı karşılığı 28.750,00 Euro'nun dükkanın rayiç değerine göre oranlanarak tahsili talebinin reddine karar verilmiştir.

Bu kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacının taşınmaz mülkiyetini değil tazminat isteyebileceği olgusunun davanın açıldığı 21.10.2015 tarihinden sonra ortaya çıktığından ödenmesi gereken tazminat miktarının taşınmazın dava tarihindeki rayiç değerine göre bulunması gerekeceği sonucuna varılarak davalının başvurusunun esastan reddi ile davacının istinaf başvurusunun kabulü ile davacıların 29 parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde davalı adına olan bağımsız bölümlerinden aynen ifayı gerçekleştirerek şekilde bir bağımsız bölüme ait irtifak payının adına tesciline ilişkin davasının reddine, davacıların uyuşmazlık konusu taşınmazın rayiç bedeli üzerinden alacak istemi yönünden davasının kabulü ile; 174.300,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının uyuşmazlık konusu taşınmazın mahrum kalınan kira parasının tahsiline ilişkin davasının reddine, davacının 57500 Alman markı karşılığı 28750 Euro'nun dükkanın rayiç değerine göre oranlanarak ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsili talebinin reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre dava dışı ...Belediyesi ile dava dışı ... Ltd Şti. arasında ilk kez 18.08.1995 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinin düzenlendiği, bundan sonra ... Ltd Şti. ile dava dışı ...Ltd arasında 31.07.1997 tarihinde inşaatın yapımının devri sözleşmesinin düzenlendiği, bu devire ...Belediyesi'nin muvafakat ettiği, 01.06.2010 tarihinde ise bu kez ...Ltd Şti. ile davalı ...Ltd Şti. arasında devir sözleşmesi düzenlendiği bu devire de belediyenin muvafakat verdiği, davacının ise dava dışı ...Ltd Şti. ile aralarında 23.07.1998 tarihinde düzenlenen gayrımenkul satış vaadi sözleşmesi ile dava konusu taşınmazı satın aldığı anlaşılmaktadır.

Davacının talebi temliken tescil talebine ilişkin olup, arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alınmasına dayalı olarak açılan tapu iptâli ve tescil davalarında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki iskan koşulu (oturma izni) v.s. diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur. Bunun için de davaya konu temlik işleminin geçerli olup olmadığı, arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklenicinin borçlarının neler olduğunun sözleşme hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Somut olayda davacı 23.07.1998 tarihli gayrımenkul satış vaadi sözleşmesine dayanarak eldeki davayı açmış olup bu sözleşmenin taraflarının davacı ile dava dışı ...Ltd Şti. olduğu anlaşılmaktadır. Eldeki dosyanın davalısı ise dava dışı ...İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'den devir sözleşmesi ile inşaatı devralan yüklenicidir. Bu durumda davada, davacının temliken tescil talebini sözleşmeyi devralan yeni yükleniciye yöneltip yöneltemeyeceğinin belirlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda davacı 23.07.1998 tarihli gayrımenkul satış vaadi sözleşmesine dayanarak eldeki davayı açmış olup bu sözleşmenin taraflarının davacı ile dava dışı ...Ltd Şti. olduğu anlaşılmaktadır. Eldeki dosyanın davalısı ise dava dışı ...İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'den devir sözleşmesi ile inşaatı devralan yüklenicidir. Bu durumda davada, davacının temliken tescil talebini sözleşmeyi devralan yeni yükleniciye yöneltip yöneltemeyeceğinin belirlenmesi gerekmektedir.

Sözleşmenin devri diğer adıyla sözleşmenin yüklenilmesi için "yüklenme anlaşmasına konu olan borç ilişkisinin devredilebilir nitelik taşıması gerekir. Bir borç ilişkisinin devredilebilirliliği, kendisinden doğan hakların ve borçların devredilebilir olmasına bağlıdır. Borç ilişkileri, kural olarak devredilebilir bir nitelik taşırlar. Borçlar Kanunu'nda kendi niteliği gereği devredilemeyen sözleşme ilişkisi bulunmamaktadır.... Taraflar sözleşmenin yüklenilmesini yasaklamış bile olsalar, sonradan bu yasağı kaldırarak sözleşmeyi yüklenilebilir hale getirebilirler"(Dr. Hasan Ayrancı Sözleşmelerin yüklenilmesi(Devri) Yetkin yayınları basım 2003 sf 95-96).

TBK'nın 205/1. maddesi gereğince sözleşmenin devri, sözleşmeyi devralan ile devreden ve sözleşmede kalan taraf arasında yapılan yada sözleşmede kalan tarafça onaylanan veya önceden verilen izne dayanılarak yapılan ve devredenin devrettiği sözleşmeden doğan taraf olma sıfatıyla birlikte bütün hak ve borçlarının devralana geçiren bir anlaşmadır.Bu yasal düzenlemeye göre aksi taraflarca kararlaştırılmış olmadıkça devralana geçecek olan hak ve borçlar devredilen sözleşmedeki devreden ve sözleşmede kalanın sahip olduğu hak ve borçlardır. Devredenin aynı sözleşme ile ilgili olsa dahi üçüncü kişi ile yaptığı sözleşmeden doğan hak ve borçları önceki yüklenici, devralan ve sözleşmede kalan arasında yapılan devir sözleşmesinde devri alana devredildiği belirtilmiş olmadıkça devralana karşı ileri sürülmesi mümkün değildir. Somut olayda,devir sözleşmesinde devredenin, devredilen kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca sözleşme dışı üçüncü kişilere karşı üstlendiği borç ve hakların ve yaptığı temliklerin devralana devredildiğine ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır. Devreden yüklenicinin davacı üçüncü kişi ile yaptığı temlik sözleşmesi nedeniyle devir sözleşmesi kapsamında kalmaması nedeniyle devralan yüklenici sorumlu tutulamayacağından devralan yüklenici hakkındaki davanın reddine karar verilmesi yerine terditli talep olan alacak isteminin kabulüne karar verilmesi doğru olmamış bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalıya iadesine,