muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10826, Karar No: 2017/4565, Tarih: 12.04.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/10826 E.  ,  2017/4565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) Son sözün sanığa verilmemesi suretiyle CMK’nin 216/3. maddesine aykırı davranılması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 12.04.2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ; 5271 sayılı CMK'nin 216/3. maddesindeki hükmünde belirtilen hükümden önce son sözün sanığa verilmesi şeklindeki düzenlemenin amacının sanığın son anda bile aklına gelen bir şeyi söyleyebilmesi veya yeni bir delil sunabilmesi veya önemli gördüğü bir hususa tekrar dahi olsa özellikle dikkat edilmesini söyleyebilme, başka bir anlatımla savunma hakkının kısıtlanması için konulmuş olup, sanık müdafinin sanığın bulunmadığı son oturumlarda bu haktan yararlandırılması gerektiği;

Duruşma tutanağına baktığımızda “SANIKTAN SON SÖZLERİ SORULDU: Takdir mahkemenindir dedi.

SANIK MÜDAFİNDEN SON SÖZLERİ SORULDU: Takdir mahkemenindir dedi.

Dosya incelendi.Araştırılacak başkaca bir husus kalmadığından açık duruşmaya son verildiği bildirildi.” yazılmasında sanığa son sözünün sorulup, sanığın “Takdir mahkemenindir “ demekle başka bir sözünün olmadığını beyan etmesi sebebiyle savunma hakkının kısıtlanmadığı, kaldi ki sanığın son sözlerini söylemesinden sonra sanık müdafiinin ekstradan “Takdir mahkemenindir” son söz söylemesinin sanık aleyhine bir durum oluşturmadığı ,

5271 sayılı CMK'nin 216/3. maddesindeki hükmünde belirtilen hükümden önce son sözün sanığa verilmesi şeklindeki düzenlemenin şekli bir nitelik taşımadığı, bu düzenlemenin ruhunun sanığa son anda dahi savunmaya ilişkin bir söz söyleme amacını taşıdığı, duruşma tutanağından 5271 sayılı CMK'nin 216/3. maddesinin ruhuna uygun hareket edildiğinin anlaşıldığı, önce sanıktan sonra müdafiinden son sözlerin sorulmasının bir öneminin olmadığı, geciken adalet adalet değildir ve ekonomik yargılama ilkeleri de dikkate alındığında "Son sözün sanığa verilmemesi suretiyle CMK’nin 216/3. maddesine aykırı davranılması nedeniyle" bozma yapılmasına dair karara katılmak mümkün değildir.12.04.2017
Yargıtay — Esas No: 2014/10038, Karar No: 2017/5060, Tarih: 25.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10038 E.  ,  2017/5060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali (sanıklar), mala zarar verme (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'in atılı suçlardan mahkumiyetine, sanıklar ... ile ... haklarında müsnet suçlardan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında atılı suçlardan dolayı mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin olarak düzenlenen birinci-ikinci-üçüncü-dördüncü-altıncı-yedinci-sekizinci-dokuzuncu celselere ait duruşma zabıtları ile kovuşturma neticesinde mahkemece kurulan 18.06.2014 gün ve 2013/32 Esas, 2014/149 Karar sayılı gerekçeli hükümde zabıt katibinin elektronik imzalarının bulunmadığı Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan incelemede anlaşılmakla, anılan imza eksikliğinin ikmal edilmesinin ardından Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5355, Karar No: 2012/664, Tarih: 13.02.2012

**1. Ceza Dairesi         2008/5355 E.  ,  2012/664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2008/33836

MAHKEMESİ : Nazilli Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 25/10/2007, 2007/62 (E) ve 2007/266 (K)

SUÇ : Kasten Öldürmeye Teşebbüs, Yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Süleyman'ın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde eşi mağdur Banu'ya karşı suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan Banu'nun takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının yersizliğine, sanık müdafiinin suç kastının bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Sanığın mağdur Asım'a karşı eylemi yönünden;

a) Mağdur Asım hakkında 15/05/2007 tarihli Aydın Adli Tıp Şube Müdürlüğü raporunda; yaralanmalarının basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin, 2 derecede kemik kırığı bulunduğunun, 05/06/2007 tarihli raporda; yaralanmalarının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin ve 2 derecede kemik kırığı bulunduğunun, 22/08/2007 tarihli raporda ise yaralanmalarının basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin, kemik kırığının olmadığının belirtilmesi karşısında, mevcut raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi için, dosyanın ve tüm tedavi evrakları ile varsa film ve grafilerin İstanbul Adli Tıp Kurumuna gönderilmek suretiyle mağdurun TCK 86 ve 87. Maddeleri kapsamında raporunun aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

b) Kabule göre de; sanığın mağdur Asım'ı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden; sanığın eylemini silahtan sayılan bıçakla gerçekleştirdiği anlaşıldığı halde, 5237 sayılı TCK'nun 86/3-e maddesi gereğince cezadan arttırım yapılmayarak eksik ceza tayini,

2- Sanığın mağdur eşi Banu'ya karşı eylemi yönünden;

a) Sanığın mağduru bıçakla göğüs, kol ve bacak bölgesinden 7 isabetle yaraladığı, sol aksiller orta hatta toraksa nafiz darbe nedeniyle mağdurun yaşamsal tehlike geçirdiği olayda, meydana gelen zararın ağırlığına göre, 5237 sayılı TCK.nun 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine, 13 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b) Mağdur Banu'dan sanığa yönelen haksız fiil oluşturan herhangi bir söz ve davranış bulunmadığı halde, oluşa ve dosya kapsamına uymayan sanık savunmasına itibar edilerek lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması,

Yasaya aykırı olup, katılanların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 13.02.2012 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13910, Karar No: 2010/9859, Tarih: 07.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13910 E.  ,  2010/9859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.03.2006 tarih ve 2005/582 - 2006/219 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 05.10.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalılar avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile birlikte davalı ... ile diğer hissedarlar... ve...’in davalı şirket ortakları olduklarını, müvekkili ile birlikte adı geçen hissedarların kendi gruplarına isabet eden % 30.647 hisselerini temlik alan sıfatıyla...’e devir ve temliki hususunda anlaştıklarını, müvekkilinin davalı ...’ı hisselerini satış konusunda tam yetkili kıldığını, ...’ın vekaletname ile devir ve temlik edilen payların karşılığını tamamen ve noksansız almasına karşın, müvekkili payı karşılığı olan bedeli ödemediğini, davalıya keşide edilen ihtarnameye verilen cevapta 07.02.2001 tarihli protokol ve hesap mutabakatı ile müvekkilinin hiçbir alacağının kalmadığının belirtildiğini, anılan protokolün müvekkili imzasına havi kağıt üzerine doldurulmuş olup, gerçeği yansıtmadığını, alacaklarının tahsili amacıyla girişilen takibe de davalılar tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek, takibe yapılan itirazın 301.000 USD karşılığı olan 508.690.000.000.-TL ve buna isabet eden 48.645 USD zarar karşılığı 82.210.000.000.-TL’nın olmak üzere toplam 590.900.000.000.-TL için iptali ile takibin devamına % 40 icra-inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının imzasını taşıyan 7.2.2001 tarihli protokol başlıklı belge ile paranın davacıya ödendiğinin sabit olduğunu belirterek, davanın reddi ile birlikte % 40 kötü niyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının imzasını taşıyan 7.2.2001 tarihli protokol başlıklı belge ile paranın davacıya ödendiğinin sabit olduğunu belirterek, davanın reddi ile birlikte % 40 kötü niyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara nazaran, davacının borcun ifasına dair 07.02.2001 tarihli protokol altındaki imzasını inkar etmeyip, sahte bir belge olduğunu ileri sürdüğü, tarafların kardeş olması nedeniyle HUMK’nun 293. maddesi uyarınca tanık dinlenmesinin caiz olduğu, itibar edilebilir tanık anlatımlarına göre borç tasfiyesinin gerçekleştiği, davacının 12.12.1997 tarihli vekaletnamesinin davalı tarafından kötüye kullanıldığını bildirmekte ise de, 17.07.2000 tarihinde şirketin yeniden şekillendirilmesine katılmış olduğu gerekçesiyle, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili ile katılma yoluyla davalılar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24.05.2005 tarihli kararı ile mahkeme kararı davacı yararına bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyularak, 07.02.2001 tarihli protokolün aslının mahkemeye ibraz edilmediği, dinlenen tanık beyanlarının yeterli olmadığı gerekçesiyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, şirket ortakları olan davacı, dava dışı diğer hissedarlar... ve... ile davalı ...’nın kendi gruplarına isabet eden % 30.647 hisselerini temlik alan sıfatıyla...’e devir ve temliki hususunda davalı ile anlaşmalarına rağmen, davalı ...’in vekaletname ile devir ve temlik edilen payların karşılığını tamamen ve noksansız almasına karşın, davacının payı karşılığı olan bedeli ödememesi ve 07.02.2001 tarihli protokol ve hesap mutabakatı ile davacının hiçbir alacağının kalmadığını savunması nedeniyle alacağın tahsili amacıyla davalı aleyhine yapılan ve itiraz üzerine duran takibe olan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemizin 24.05.2005 tarihli bozma kararına uyulmak suretiyle yargılama yapılmış ve davanın reddine karar verilmiş ise de, bozma gereği yerine getirilmemiştir. Zira, Dairemize ait bozma kararında; yazılı bir belgenin varlığı savunulduğuna göre ve HUMK’nun 293/1. maddesi hükmü HUMK’nun 288.maddesinin istisnası ise de, HUMK’nun 290. maddesinde yer alan senede karşı senetle ispat yükümlülüğünün istisnası olmadığından, HUMK’nun 293/1. maddesinde belirtilen yakın hısımlar arasındaki bir hukuki işlem senede bağlanmışsa, artık bu yazılı belge haricindeki işlemlerin tanıkla ispatı olanağı bulunmamakla, anılan yasa hükmünün somut olayda tatbik edilmesinin mümkün bulunmadığı, bu durumda, varlığı iddia edilen 07.02.2001 tarihli protokole dayanan davalının, anılan belgenin aslını HUMK’nun 321. maddesi uyarınca dosyaya ibraz etmesi veya ibraz edememe gerekçesini HUMK’nun 294. maddesi kapsamında kanıtlaması halinde tanık dinlenebileceği gerekçesiyle, karar davacı yararına bozulmuştur. Dolayısıyla, mahkemenin gerekçesinde de kabul edildiği üzere taraflar arasında hisse devir sözleşmesi yapıldığı, bu devir sonucu davalının, davacıya 301.000 USD ödeyeceğinin kararlaştırıldığı taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Davalı savunmasında dava konusu miktarın 07.02.2001 tarihli protokol ile borcun ifa edildiğini savunmaktadır. Yine bozma kararında belgenin davalıda olduğu da belirtilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulmakla bu durum, davacı yararına usulü kazanılmış hak teşkil edecektir. Bozmadan sonra mahkemece davalı tarafa verilen mehil sonucunda davalı vekili tarafından sunulan 13.03.2006 havale tarihli dilekçede daha önceki savunmalar gibi 07.02.2001 tarihli belgenin davacı elinde olduğunu açıklamış ve HUMK'nun 294. madde hükmü uyarınca belgenin ibraz edilememe haklı gerekçesini ispat edememiştir. O halde mahkemece, davalı ...’in savunmasını kanıtlayamadığı dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken, bozma kararının dışına çıkalarak tamamen farklı gerekçelerle ve yine daha önceki tanık beyanları dikkate alınarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 750,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6010, Karar No: 2013/832, Tarih: 15.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6010 E.  ,  2013/832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacının açmış olduğu iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı ... Mensucat San. ve Tic. A.Ş. vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Dosyanın incelenmesinde dava evrakının belli bir tarihten sonraki kısmının dosyada bulunduğu, bunların (ekler hariç) bir klasörden ibaret olduğu ve dava dilekçesi ile sözü edilen kısım arasında kalan evrakın bulunamadığı;

Esas kararla birlikte ........2012 tarihli ek kararın da temyiz edildiği fakat bu karara ilişkin ilam ile bunun tebliğine dair belgelerin de dosya içinde olmadığı anlaşıldığından,

Dava dilekçesi ve eklerinden başlayarak tüm dava evrakının ve ........2012 günlü ek karar ile buna ilişkin talep dilekçesine ve sözü edilen ek kararın tebliğine dair belgelerin eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8362, Karar No: 2024/3964, Tarih: 25.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/8362 E.  ,  2024/3964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/232 E., 2021/434 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.11.2019 tarihli ve 2019/295 Esas, 2019/528 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-d, 168/3-1, 53/1-2-3, 58/6 ncı maddeleri uyarınca 7 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 26.02.2021 tarihli ve 2020/232 Esas, 2021/434 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, sanığın tutuklu ve gözetimde geçirdiği sürenin 5237 sayılı Kanun'un 63. maddesi gereğince cezasından mahsup edilmesinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünü belirterek, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi

Suçun unsurlarının oluşmadığına, mağdur ...'in duruşmadaki ifadesinde sanığın kardeşi olduğunu, çalışanlarından birine sanığa 200,00 TL para verilmesini söylediğini,ancak olay günü vardiyası bulunan diğer çalışanına bu bilgilendirmeyi yapmayı unuttuğunu beyan ettiğine, mağdur ...'in 01.05.2019 günlü ifadesinde açıkça sanığın kendisine herhangi bir kesici veya delici cisim ya da silah göstermediğini beyan ettiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesine, raporda da sanığın mağdura bıçak gösterdiği bunun üzerine mağdurunda da sanığa para verdiğine ilişkin bir tespit yapılamadığına, sanığın yağma suçunu işlemediğine ancak mahkeme aksi kanaatte olsa dahi, suça konu para 200,00 TL olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 150/2 nci maddesinin uygulanması gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereği takdiri indirim nedenlerinin ve tutuklulukta geçirilen sürelerin dikkate alınması gerektiğine, sanığın beraatine karar verilmesine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Hadise tarihinden evvel mağdur ile kardeşi olan sanık arasında bir takım meselelerden dolayı dargın ve kırgın oldukları, yine iddiaya göre kardeşi olan sanığın mahkemeden uzaklaştırma kararı aldığının beyan ettiği, olay günü sanığın mağdurun iş yeri olan ... mah. ... caddesi üzerinde bulunan ... isimli işyerine giderek bu iş yerinde çalışan ...'ten 200 TL para vermesini istediği, mağdurun da buranın çalışanı olduğunu, emanetçi olduğunu, talep ettiği bu parayı veremeyeceğini beyan ettiği, bunun üzerine sanığın "şayet parayı vermezsen seni bıçaklarım" diyerek (cd çözümünde bilirkişi raporunda belirttiği gibi sanığın sağ elinde kesici ve delici vasıfta bir bıçağa benzer bir nesnenin olduğunun tespit edildiği) tekrar tehditle para istediği, mağdurunda da şahsın geçmiş halinin iyi olmadığının bildiğinden korkusundan kasadan 200 TL parayı sanığa verdiği, sanığın parayı aldıktan sonra masada bulunan bir bardağı sanki sinir krizi geçiyormuş intibasını vermek için kafasına vurarak kırdığı ve buradan aldığı para ile ayrılıp gittiği, olay maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Mağdur ...'in aşamalarda özde değişmeyen beyanı, dava dosyasında mevcuttur.

3. Sanığın üzerine atılı suçu kabul etmediği görülmüştür.

4. Kolluğun düzenlediği 01.05.2019 tarihli tutanak, 07.05.2019 tarihli cd izleme tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

5. Bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

6. Sanığın adli sicil kaydı dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yağma Suçunun Yasal Unsurlarının Oluşmadığına, Şüpheden Sanık Yararlanır İlkesine, Sanığın Beraat Etmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 148 inci ve 149 uncu maddelerinde düzenlemeye göre; bir başkasının kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir. Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamaktadır.

Yağma suçu ekonomik nitelikteki suçlar arasında yer alıp işin niteliği gereği faydalanma amacını taşıması gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mağdurun anlatımları, sanığın savunması ile olay ve olgular bölümünde gösterilen diğer deliller karşısında, sanığın eyleminin ... olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Değer Azlığı Hükümlerinin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Yağma suçu ekonomik nitelikteki suçlar arasında yer alıp işin niteliği gereği faydalanma amacını taşıması gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mağdurun anlatımları, sanığın savunması ile olay ve olgular bölümünde gösterilen diğer deliller karşısında, sanığın eyleminin ... olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Değer Azlığı Hükümlerinin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın mağduru tehdit etmek suretiyle para aldığı olayda, özgülediği rakam, paranın satın alma gücü ve ekonomik koşullar birlikte değerlendirildiğinde, hükümde bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Mahkemece "Sanığın geçmişi ve dosya kapsamına göre taktiri indirim sebebi sayılabilecek bir sebep tespit edilemediğinden cezasından 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca indirim yapılmasına taktiren yer olmadığına" şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 26.02.2021 tarihli ve 2020/232 Esas, 2021/434 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

25.03.2024 tarihinde karar verildi.