muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3251, Karar No: 2019/8203, Tarih: 09.04.2019

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili, davacının dini-milli bayramlarda çalıştığını, fazla mesai yaptığını, kullandırılmayan izinlerinin bulunduğunu iddia ederek fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinin açıklamalar bölümünde dini-milli bayramlarda çalıştığını belirtmiş ancak talep bölümünde ulusal bayram genel tatil ücreti talep etmemiştir. Davacının bu alacağa yönelik harçlandırılmış bir talebi bulunmamaktadır. Davacı bilirkişi raporu sonrası verdiği 19.04.2013 hakim havale tarihli dilekçesinde, resmi tatil günlerindeki çalışmalarının genel tatil ücreti ya da fazla mesai ücreti olarak hesaplanmasını istediğini belirtmiştir. Bunun üzerine mahkemece ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının hesaplanması için dosya bilirkişiye verilmiş ve bilirkişiden ek rapor alınmıştır.

Davacı ek bilirkişi raporu sonrası verdiği 05.06.2014 tarihli ıslah dilekçesinde fazla mesai ücretini artırmıştır. Islah dilekçesinde fazla mesai ücreti dışında hangi alacak ile ilgili ne miktarda ıslah yapıldığı konusunda herhangi bir açıklama yapılmış değildir. Bu durumda davacının talebinin sadece fazla mesai ücreti alacağı olduğu açık olup bunun dışında talep bulunmayan ulusal bayram genel tatil ücreti alacağına karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/23019, Karar No: 2008/12352, Tarih: 14.07.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/23019 E.  ,  2008/12352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... ile davalı, Sosyal Güvenlik Kurumu aralarındaki tespit davası hakkında Kırşehir 1.As. Huk. Mahkemesinden verilen 27.09.2007 gün ve 208/273 sayılı hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacının 2926 sayılı yasaya tabi Tarım ... ve 1479 sayılı yasaya tabi Esnaf ... hizmet cetvellerinin ilgili Kurumdan getirtilerek eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3077, Karar No: 2015/7928, Tarih: 20.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/3077 E.  ,  2015/7928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İŞİN NEVİ : Hakimin Çocuk Mallarının Yönetimine Müdahalesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm ilgili tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, hakimin çocuk mallarının yönetimine müdahalesine ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.04.2015(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/2411, Karar No: 2016/7288, Tarih: 02.06.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/2411 E.  ,  2016/7288 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 15.04.2009 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanması sonucu verilen kararın Dairemizce bozulması üzerine 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; ... Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2015 gün ve 2015/661 esas, 2015/1034 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozma kararına uyulduğu halde, dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; davaya konu kuru sıkı tabancanın gaz ayırıcı fonksiyonunu yerine getirmek maksadıyla yerleştirilen ve ortasında boşluk bulunan “gaz ayırıcı parçasının” ve üzerindeki bu boşluktan herhangi bir çapta özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği belirtilmesi karşısında; davaya konu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit edilerek, ...Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edi- lememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilme- diğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, bozma kararının gereği yerine getirilmeden sanığın ikrarına dayanılarak eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 02.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8201, Karar No: 2014/11667, Tarih: 12.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/8201 E.  ,  2014/11667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... 13. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının babasına ait nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın soybağına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.Aile Mahkemesi ise, uyuşmazlığın nüfus kaydında düzeltim niteliğinde olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur. Aile Mahkemeleri TMK.'nun 282 ve devamı maddelerinde sınırlı olarak belirtilen soybağının reddi (TMK.'nun 286. vd.) babalık, tanıma, tanımanın iptali gibi davalara bakmakla görevlidir. Somut olayda davacı, nüfusta kardeşi olarak görünen ... , ... , ... , ... ve ... 'ın gerçekte kardeşleri olmadığını belirterek davalıların nüfus kaydının iptal edilerek babasının nüfus kaydının buna göre düzeltilmesini talep etmiştir. Davanın kabul edilmesi halinde davalıların baba adının değiştirilmesinin yanında nüfusta gerçek baba ile soybağı kurulacağından, dava bu niteliği itibariyle bir nesep davasıdır. Soybağı hukuku ile ilgili davalar 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin görev ve yargılama usullerine dair kanunun 4. maddesinde gösterilen davalardan olup TMK.'nun 282 vd. maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgili olan bu davanın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 13. Aile Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2213, Karar No: 2007/3517, Tarih: 09.05.2007

5. Ceza Dairesi 2007/2213 E., 2007/3517 K.

**5. Ceza Dairesi 2007/2213 E., 2007/3517 K.**

**- CEZANIN BELİRLENMESİ

- ETKİN PİŞMANLIK

- ZİMMET**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 247 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 248 ]

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanıklar Kenan ve Hanefî'nin bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan mahkumiyetlerine dair (Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 06.12.2005 gün ve 2005/189 Esas, 2005/ 303 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek İkinci Ceza Dairesi'nin 14.02.2007 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

765 sayılı TCK'nın 202/3. maddesinde yalnızca zararın ödenmesi kavramına yer verilmiş olup, 5237 sayılı TCK'nın 248. maddesinin 1. fıkrasında da benzer bir düzenleme yapıldığı halde; 248. maddesi 2. fıkrasında gönüllü olarak iadeden bahsedilmiş olmakla; sanıkların zimmete konu malı henüz hakimiyet alanına sokamadan kolluğa yapılan ihbar üzerine suçüstü yapılarak yakalanmaları ve soruşturma başlatıldıktan sonra zimmet konusu malın kollukça zaptedilmesi, şeklinde gelişen olayda gönüllü iadeden söz edilemeyeceği cihetle; 248/2. maddenin uygulama koşulları oluşmadığı halde lehe yasa belirlemesi sırasında 248/2. maddesinin uygulanması suretiyle lehe yasanın 765 sayılı TCK yerine 5237 olarak belirlenmesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 61/5. maddesindeki sıralamaya aykırı olarak 248/2. maddesinin 249. maddesinden önce uygulanması,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 09.05.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2050, Karar No: 2018/8167, Tarih: 13.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/2050 E.  ,  2018/8167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 231/11 maddesi uyarınca hükmün

açıklanması ile, TCK'nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri gereğince

mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, 27/11/2012 tarihli karar ile sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın, 20/02/2013 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştirildiği, daha sonra sanığın 06/08/2013 tarihinde “basit yaralama” suçunu işlediği sabit kabul edilerek, Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2014 tarihli ilamı ile mahkumiyetine hükmedildiği, anılan hükmün kesinleşmesi ile ihbar üzerine yeniden ele alınan dosyada, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmakla;

CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan düzenlemeye aykırı olarak, mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve fakat denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu sanık hakkında ilaveten TCK'nın 53/6 maddesi uyarınca otogaz montaj işine yönelik meslek ve sanatlarının 6 ay süreyle yasaklanmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/6. maddesinde “belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği ve bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerektiği gözetilmeksizin, otogaz işletmeciliği yaptığını beyan eden sanık hakkında, ruhsatnameye bağlı olmamasına karşın, çalışma hürriyetini de kısıtlayacak şekilde genel bir ifade ile sanığın 6 ay süre ile otogaz ve montaj işine yönelik meslek ve sanatlarının icrasının yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün TCK'nın 53/6 maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafının hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13244, Karar No: 2014/12277, Tarih: 18.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/13244 E.  ,  2014/12277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezaların miktarına nazaran sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum ya da kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kullanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Sanık ... ile ...'in bir emlakçı bürosu açtıkları, bu emlakçı bürosunun penceresine T.C. ... adına daire devir işlemleri yapmaya yetkili emlakçı olduklarına dair yazılar astıkları ve aynı şekilde çevreye kartvizitler dağıtıp sözlü olarak da duyurdukları, sanık ...'in, kendisini TOKİ'yle bağlantılı yetkili mühendis olarak, sanık ...'in de kendisini sanık ...'in şoförü olarak tanıttığı, ancak sanık ...'in bir süre sonra işyerine gelen kişilerle tek başına görüşüp kendisini bazı kişilere koordinatör, bazı kişilere de TOKİ'de müdür yardımcısı olarak bazen de mühendis ... şoförü olarak tanıttığı, sanıkların, bazı işyerlerine, evlere ve kahvehanelere giderek yaptıkları iş hakkında bilgi verdikleri, bu kişilere ve emlakçı dükkanına gelen şahıslara, TOKİ'den çekilen kura sonucu daire almaya hak kazananlardan bir kısmının taksitlerini ödeyemediğini, bir kısmının da daire sahibi olabilmek için gerekli şartları taşımadığını, bir kısmının ise dairelerini devretmek istediklerini söyleyerek dairelerini devreden kişilerle devralmak isteyen şahıslar arasında TOKİ'nin kendilerine verdiği yazılı ve resmi yetki belgesi ile bu devir işlemine aracılık yaptıklarını beyan ettikleri, inandırıcılık sağlamak için de daireleri devralmak için gelen kişilere Tuzla Aydınlı ve Halkalı'da bulunan TOKİ konutlarındaki örnek daireleri gösterdikleri, işyerine gelen kişilerden başvuru evrakı olarak nüfus cüzdanı, ikametgah senedi, maaş bordrosu ve 4 adet fotoğrafla birlikte peşinat olarak 4.000 ile 5.000 TL arasında değişen rakamlarda para istedikleri, kalan parayı da 10-15 yıl boyunca aylık taksitler halinde ödeyeceklerini söyledikleri, sanıkların, bu belgeler ile paraları aldıktan sonra tamamen sahte olarak düzenlenmiş üzerinde T.C. ... logo ve antetini taşıyan devir protokolleri, daire sözleşmeleri, TOKİ devir işlemi gibi belgeleri imzalattırdıkları, bu belgelerde dairelerini devreden kişilerin imzalarının bulunmadığı gibi TOKİ mühendisi veya yetkilisi olarak isim ve imzaları bulunan kişilerin de gerçekte TOKİ'de çalışmadıkları, imza ve kaşelerin sahte olduğu, sanıkların bu şekilde 143 kişiden 4.000 ile 5.000 TL arasında değişen miktarlarda peşinat adı altında para aldıkları, bu devir sözleşmesini imzalayan mağdurlardan birisi olan katılan ...'nin durumdan şüphelenmesi üzerine kendisine dairesini devreden olarak bildirilen ... 'a ulaştığında gerçek durumu öğrendiği, katılan ...'nın polise ihbarı üzerine işyerinde yapılan aramalarda çok sayıda sahte TOKİ devir protokolleri ele geçirildiği, yapılan soruşturma sonucunda, bu belgelerde devreden olarak görünen kişilerden ... haricindeki şahısların isim ve vatandaşlık numaralarının hayali olduğu, sanık Sebahatin'in TOKİ ile herhangi bir bağlantısı bulunmadığı ve devir sözleşmelerindeki imzaların da sanık ...'in eli ürünü olduğu, sanık ... bu şekilde 143 kişiye karşı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını; sanık ...'in ise aynı mahkemenin 2010/414 E

... haricindeki şahısların isim ve vatandaşlık numaralarının hayali olduğu, sanık Sebahatin'in TOKİ ile herhangi bir bağlantısı bulunmadığı ve devir sözleşmelerindeki imzaların da sanık ...'in eli ürünü olduğu, sanık ... bu şekilde 143 kişiye karşı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını; sanık ...'in ise aynı mahkemenin 2010/414 E. sayılı dava dosyasında karar verilmeyen 12 mağdura yönelik eylemi nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olaylarda;

1- Sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, TOKİ çalışanı olup, soruşturma aşamasında şikayetçi olarak ifadesi alınan ...'ya yönelik herhangi bir eylemi olmaması, bu kişiden haksız menfaat temin etmemiş olması karşısında katılan ...'ya yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ile hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik; sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen diğer kararlara ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'in 131 mağdura yönelik eylemi nedeniyle resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından yargılandığı aynı mahkemenin 2010/414 E. ve 2013/209 K. sayılı dava dosyasındaki savunmalarında, diğer sanık ...'in kendisini de dolandırdığını, yapılan işlemlerin yasal olarak yapıldığını sandığını, sanık ...'in şoförü olduğunu ve onun talimatıyla hareket ettiğini, mağdurların pek çoğunun komşusu ve arkadaşı olduğunu, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi, sanık ...'in ise duruşmada verdiği savunmasında eylemleri sanık ... ile birlikte işlediklerini, sahtecilik ve dolandırıcılık eylemlerinden haberdar olduğunu belirtmesine rağmen sonradan cezaevinden gönderdiği dilekçelerde sanık ...'in dolandırıcılık olaylarından haberdar olmadığını beyan etmesi, ekspertiz raporuna göre de, belgeler üzerindeki imzaların sanık ...'e ait olması karşısında, yargılamanın yüz yüze yapılması ilkesi de gözönüne alınarak sanık ...'in savunma hakkının kısıtlanmaması ve maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; temyiz incelemesine konu bu dava dosyası ile sanık ...'in 131 mağdura yönelik eylemleri nedeniyle yargılandığı aynı mahkemenin 2010/414 E. sayılı dava dosyası getirtilerek her iki sanığın savunması birlikte alındıktan sonra sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket edip atılı suçları birlikte işleyip işlemediklerinin karara bağlanması ve sanıkların, birbirleriyle yakın akraba, komşu veya aynı işyerinden arkadaş olan mağdurlara yönelik dolandırıcılık eylemlerini tek bir fiille gerçekleştirip gerçekleştirmedikleri, mağdurların ayrı ayrı ya da birlikte sanıklarla karşılaşıp karşılaşmadıkları araştırılarak eylemlerinin ayrı ayrı suçlar mı yoksa teselsül eden suçlar mı olup olmadığı tartışılıp her iki dava dosyası birleştirildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.