muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7464, Karar No: 2021/7987, Tarih: 23.06.2021

TCK’nın, 191. maddesinin gerekçesinde ‘‘uyuşturucu uyarıcı madde kullanan kişi aslında tedavi ve terapiye ihtiyaç duyan kişidir... Bu nedenle uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişinin tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulması gerektiği kabul edilmiştir.’’

Öğretide de kişinin hasta kabul edilip tedavi edilmesi, tedbir uygulanarak topluma kazandırılması, yeniden suçun işlenmesinin engellenmesi gerektiğinin amaçlandığı kabul edilmiştir.

Önceki davanın bekletici sorun yapılmaması nedeniyle, sonraki eylemden doğrudan mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırılık nedeniyle hak ihlali sorunlarına yol açacaktır.

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza yargılamasının en önemli ve evrensel ilkelerinden birisi de öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" dir

Anayasa’mızın 38/4. maddesinde, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/2. maddesinde ve Mecelle’nin 10. maddesinde düzenlenmiş olan “suçsuzluk karinesi”; suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar suç ile itham edilen herkesin suçsuz sayılmasını ve bu ilkeye göre kişiye davranılmasını ifade eder .

Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 12.4.2011 Tarih, 2011/1-51 E, 2011/42 Sayılı kararında;

“Yüksek de olsa bir olasılığa dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan, varsayıma dayalı olarak hüküm vermek anlamına gelir. O

./..

halde ceza yargılamasında mahkûmiyet, büyük veya küçük bir olasılığa değil, her türlü kuşkudan uzak bir keskinliğe dayanmalıdır. Adli hataların önüne geçilmesinin tek yolu budur.” İfadesiyle ceza yargılamasının amacını özetlemiştir.

Dairemizin uyuşmazlığın giderilmesi için çoğunluk ile verdiği kararın sonuç kısmında;

Dairemiz çoğunluğunca, ‘‘istinaf incelemesi sırasında, Bölge Adliye Mahkemesince sanığa ait UYAP kayıtları incelenmek suretiyle , kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali nedeniyle açılan önceki davanın durma, düşme ya da beraat kararı ile sonuçlandığının tespiti halinde bu hususun değerlendirilmesi ve durma kararı verilmek üzere kararın bozularak ilk derece mahkemesine gönderilmesi gerektiğine,’’ ilişkin bölüm zaten yapılması gerekendir. UYAP sisteminde sanığın kimlik numarası, adı yazıldığında bu suça ilişkin eylemleri görülmektedir, hakim bunu denetlemekle sorumlu ve görevli’dir.

Devamındaki bölümünde ise, ‘’istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek mahkumiyet kararının kesinleşmesinden sonra, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali nedeniyle açılan önceki davanın durma, düşme ya da beraat kararı ile sonuçlandığının tespit edilmesi halinde ise, bu hususun, koşulların varlığı halinde CMK’nın 309.maddesi gereğince kanun yararına bozma veya CMK’nın 311/1-e maddesi gereğince yargılamanın yenilenmesi konusu yapılabileceği ve bu şekilde hak kaybı ve mağduriyetlerin önüne geçilebileceği değerlendirilmekle,’’ ... İFADESİ HUKUKİ OLARAK SORUNLUDUR.

Çünkü yukarıda 10 madde halinde belirttiğim nedenler ile önceki kararların bozulduğu gözetildiğinde, çok büyük oranda önceki davaların beraat ya da durma kararı ile sonuçlandığı açıkça bellidir. ‘‘önceki davanın durma, düşme ya da beraat kararı ile sonuçlandığının tespit edilmesi halinde, kısaca uyuşmazlığa konu önceki davanın bekletici mesele yapılmaması nedeniyle, sonraki davaya ilişkin verilen mahkumiyet kararı yanlış ve haksız mahkûmiyet kararı olacaktır..

Önceden böyle bir ihtimalin varlığı kuvvetle muhtemel olduğu görülmesine rağmen, önceki davayı bekletici mesele yapmayalım, sanığa peşinen CEZA verelim, sonra bu haksız durum nedeniyle, kararda belirtildiği üzere, ‘‘koşulların varlığı halinde CMK’nın 309.maddesi gereğince kanun yararına bozma veya CMK’nın 311/1-e maddesi gereğince yargılamanın yenilenmesi konusu yapılabileceği ve bu şekilde hak kaybı ve mağduriyetlerin önüne geçilebileceği’’ ni söylemek önce mağduriyeti yaratmak sonrada bu mağduriyeti sanığın gidermesi için CMK’nın 309.maddesi gereğince Kanun Yararına Bozma yoluna başvur veya CMK’nın 311/1-e maddesi gereğince Yargılamanın Yenilenmesi isteminde bulun diye yol göstermektir. Bu külfet sanığın sırtına yüklenemez.

Bu kabul edilebilir bir durum olamaz, kişinin suçu ispat edilmeden cezalandırılmasıdır. Sanığa suçsuz olduğunu ispatla demektir.

Bu hâl uyuşmazlığı çözmek değil, daha çok hukuki ihtilafa davetiye çıkarmaktır.

Hak ihlalidir.

Anayasa’nın 38/4. maddesine, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/2. maddesine ve “suçsuzluk karinesi’’ ne aykırıdır.

Kısaca hukuka aykırıdır.

Bekletici mesele CMK’nın 218. maddesinin birinci fıkrasında “Yüklenen suçun ispatı, ceza mahkemelerinden başka bir mahkemenin görev alanına giren bir sorunun çözümüne bağlı ise; ceza mahkemesi bu sorunla ilgili olarak da bu kanun hükümlerine göre karar verebilir. Ancak bu sorunla ilgili olarak görevli mahkemede dava açılması veya açılmış davanın sonuçlanması ile ilgili olarak bekletici sorun kararı verebilir” demektedir.

Önceki davanın sonucunun beklenmesi tam olarak bu ve bunun gibi durumlar içindir.

Bekletici mesele, hatalı karar vermemek, adli hataların ve hatalar nedeniyle hak ihlallerinin önüne geçilmesi için yapılmış düzenlemedir.

./..

Açıkladığım tüm bu nedenlerle;

Önceki davanın sonucunun beklenmesi tam olarak bu ve bunun gibi durumlar içindir.

Bekletici mesele, hatalı karar vermemek, adli hataların ve hatalar nedeniyle hak ihlallerinin önüne geçilmesi için yapılmış düzenlemedir.

./..

Açıkladığım tüm bu nedenlerle;

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi ile 16. Ceza Dairesi arasındaki uyuşmazlığın, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin görüşü doğrultusunda, Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/784 esas sayılı dosyasında sanığın mahkûmiyetine dair verilen kararın kesinleşmesinin bekletici mesele yapılarak, sonucuna göre uyuşmazlığın giderilmesi görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

KARŞI OY

5237 sayılı Türk Ceza Kanununda ve ceza hükmü içeren özel kanunlarda bir fiil yaptırım altına alınırken yasa koyucunun bu fiilin sabit olması hali için söz konusu düzenlemeyi yaptığı bu anlamda 5337 sayılı Türk Ceza Kanunu 191. maddesinin 6. fıkrasında "bu maddedeki suç nedeniyle hakkında tedavi ve denetim tedbirine başvurulan ancak 4. fıkradaki koşulları yerine getirmemesi nedeniyle kamu davası açılan kişilerden söz ederken de bu kişilerin maddedeki suçları işleyen kişiler olduğu ön kabul ve ihtimali ile bu düzenleme yapılmış, aynı suçun tekrar işlenmesi nedeniyle açılan soruşturmalarda da bu kişiler hakkında yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez" hükmüne yer verilmiştir. Yasal düzenleme böyle olmasına rağmen Dairemizin önüne gelen bu suç tipine ait dosyaların neredeyse büyük çoğunluğunda suçun sabit olmaması ya da tedavi ve denetim şartlarının ihlali gerçekleşmemesine rağmen mahkemelerce verilen mahkûmiyet kararlarının bozulması şeklindeki uygulama örneklerinin fazlalığı nazara alındığında bu suç nedeniyle dava açılmış olmasının her zaman suçun sabit olduğu anlamına gelmeyeceğinin açık bir göstergesi olduğu görülmektedir. Sanırız yasa koyucu da bu ihtimali göz önünde bulundurmuş olsa gerek ki; "kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez" şeklindeki düzenlemeyi yaparken açılan bu davalarda diğer davanın sonucunun beklenmeyeceği yönünde açık bir hükme yer de vermemiştir.

Aksine genel bir düzenleme olarak 5271 sayılı CMK'nın 218/1. fıkra 2. cümlesinde yer alan bekletici mesele yapma şeklinde ifade edilen yargılama işlemine yer verilmiş, söz konusu madde tam da bu gibi haller için düzenlenmiş yargılaması yapılan eylemin subutu başka bir mahkemede açılmış sorunun çözümüne bağlı ise yargılamayı yapan mahkemece bu durumun bekletici mesele yapılması hüküm altına almış esasen bu düzenlemenin; amacının, maddi gerçeğin şüpheye yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması olan ceza yargılamasının bu temel gayesinin gerçekleşmesine yönelik olduğu da izahtan varestedir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu 191. maddesinin sistematiği ve söz konusu maddenin gerekçesi nazara alındığında yasa koyucununu bu suçlara suç olmaktan daha çok hastalık gözüyle baktığı bu nedenle de öncelikle tedavi ve denetim gibi tedbirlerle kullanıcıyı tedavi etmeye çalıştığı, bu tedbirlerin kullanıcı için hem yükümlülük hem de hak olduğu tartışmasızdır. Hal böyle olunca hakkında daha önce KADEK kararı verildiği için aynı suç nedeniyle doğrudan dava açılan kişi yönünden ilk davanın beraatle sonuçlanması halinde, bekletici mesele yapılmamış ikinci davada mahkûmiyet kararı verilmesi nedeniyle sanığın yasa koyucu tarafından sağlanan hakkının kullanılması engellenmiş olacaktır ki bunun ne sayın çoğunluğun gerekçesinde açıkladığı gibi; yargılamanın makul sürede bitirilmesi ilkesi ile izah edilmesi mümkündür, ne de; bu durumda sanığın durumunun düzeltilmesi için yeniden yargılama talep edebileceği gibi kanun yararına bozma yoluna da gidilebileceği şeklindeki önerilerine; hem yasa koyucunun TCK'nın 191. maddesinin düzenleme amacına aykırı olması, hem de bireyin hukuki güvenliğini ön planda tutan hukuk devletinin gereği ve ceza yargılamasının en önemli ve evrensel ilkelerinden biri olan "masumiyet karinesi" açısından kabul edilemez olması nedenleriyle katılmak, mümkündür.

./..

Tüm bu nedenlerle ikinci dava yönünden ilk dava sonucunun bekletici mesele yapılması hususundaki Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararının doğru olduğu kanaati ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/9975, Karar No: 2012/11534, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/9975 E.  ,  2012/11534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve dahili davalı Hazine ile bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin 10.04.2012 gün ve 2012/427 E, 2012/553 K, sayılı geri çevirme kararının gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Geri çevirme kararlarının gereğinin aynen yerine getirilmesi zorunlu olup, aksi davranış işin sürüncemede kalmasına yol açacağından, ilgili hâkim ve personelin sorumluluğunu doğurur. Bu nedenle;

1) Davacı ... Yönetimi tarafından dava konusu edilen ancak tutanak asılları ve örnekleri dosyada bulunmayan ... köyü, 153, 154, 159, 160 ve 161 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanak asılları istenmesine rağmen, mahkemece kadastro müdürlüğünden tutanak örneklerinin istendiği ve kadastro müdürlüğünce, 12.05.2012 tarihli cevabi yazıda kadastro tutanaklarının bulunmadığı ifade edilmiştir. Ancak, davacı ... Yönetimi tarafından dava konusu edilen ... köyü, 153, 154, 159, 160 ve 161 sayılı parsellere süresi içinde kadastro mahkemesinde dava açılmıştır. Fakat belirtilen taşınmazların tutanak asılları dosyada bulunmamaktadır. Kadastro davalarında tutanak aslının dosyada bulunması zorunludur. Bu nedenle ... köyü, 153, 154, 159, 160 ve 161 parsel sayılı taşınmazların tutanak asıllarının akıbeti ilgili yerlerden araştırılarak (Tutanak asıllarının Sapanca Kadastro (Tapulama) Mahkemesinin 1986/61 - 41; 1986/23-71; 1986/126 - 92; 1986/100 - 123 ve 1986/66 - 9 sayılı dosyaları arasında olabileceği de düşünülerek) dosya arasına konulması, bulunamaması halinde, bulunamama nedeninin belirtilmesi,

2) Yine, davalı olan parsellere komşu olan ... köyü, 131, 168, 598 ve 615 sayılı parsellerin tutanak örnekleri istenmesine rağmen, kadastro müdürlüğünün 09.05.2012 tarihli cevabî yazısında, bu parsellerin de kadastro tutanakları bulunmadığı ve askı ilâmlarının yazı ekinde gönderildiği ifade edilmiştir. Kadastro paftasında ve kadastro müdürlüğü yazı ekindeki, askı ilâmında gözüken ... köyü, 131, 168, 598 ve 615 sayılı parsellerin kadastro tutanaklarının kadastro müdürlüğünden tekrar istenmesi, kadastro tutanak örneklerinin bulunmaması halinde, bulunmama nedeninin sorulması,

3) Yine, geri çevirme yazısında ... köyü, 132, 136, 167, 169, 612, 613, 614 ve 616 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının kesinleşme şerhli onaylı tutanak örnekleri ile tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, hükmen kesinleşenler varsa mahkeme ilamlarının onaylı örnekleri istenmesine rağmen, yazı gereğinin tam olarak yerine getirilmediği, gönderilen kayıtlar arasında hükmen kesinleşen taşınmazlar bulunduğu halde mahkeme ilamlarının onaylı örneklerinin gönderilmediği anlaşılmıştır. Bu

nedenle, kadastro müdürlüğünün 15.05.2012 tarihli yazı ekinde gönderilen ve tapu kayıtlarının edinme sütununda hükmen edinildiği yazılan, 136, 167 ve 616 parsellerin mahkeme ilâmlarının kesinleşme şerhli onaylı örnekleri yine tapu kaydının edinme sütunda satış ibaresi bulunan 132 - 613 ve 614 parsellerden hükmen tescil edilenler bulunduğu takdirde, bu parsellerin de mahkeme ilâmlarının kesinleşme şerhli onaylı örneklerinin de temin edilerek dosya arasına konulması,

4- 937 tarih 465 tahrir nolu vergi kaydının revizyon gördüğü tüm parsellere ait kadastro tespit tutanakları ile eğer kesinleşmiş iseler tapu kayıtlarının, itirazlı iseler dava dosyaları istenmesine rağmen, yazı gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır. Bu nedenle, 937 tarih 465 tahrir nolu vergi kaydının revizyon gördüğü tüm parsellere ait kadastro tespit tutanaklarının sayısı, revizyon gören tüm kayıtların tek tek sayılarak bildirilmesi ve revizyon gören tüm parsellere ait tutanak örneklerinin kadastro müdürlüğünden sorularak, revizyon gören tüm parsellere ait kadastro tespit tutanak örnekleri ile eğer kesinleşmiş iseler tapu kayıtlarının, itirazlı iseler dava dosyalarının gönderilmesi,

Eksikliklerin bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek gereksiz yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin tümü ile yerine getirilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 15/10/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35199, Karar No: 2016/2074, Tarih: 09.02.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/35199 E.  ,  2016/2074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Anayasanın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir.

Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken, açıklanan bu hususlara uyulmayarak gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

Sanığın, şikayetçinin ifade tutanağında belirtilen ''görüşeceğiz Nilüfer hanım eğer yalvara yalvara benim ayaklarıma kapanmazsan demek ki ben bu dünyada boşuna yaşıyorum. seni de Haci Kuçi de, Fatoşuda s....... bunuda böyle bil ...söyle telime cevap versin, karısının eteğinin altına saklanmasın, bir gün geleceğim buna şahit ol orayı size zindan edeceğim, sen yine beni ciddiye almayabilirsin bende senedin olduğunu unutmuşsun kiminle oynadığının farkına varacaksın.'' biçimindeki sözler ile mağduru tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, eylemin TCK'nın 106/1. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı madde ve fıkranın birinci cümlesi uyarınca hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11491, Karar No: 2019/8345, Tarih: 02.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/11491 E.  ,  2019/8345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 434 ada 139 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan, eski tarihli taşınmaz emsal alınarak ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsalden daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde değer biçildiğinden rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazın fen bilirkişi rapor ve krokisinde (E) harfi ile gösterilen ve bozma ilamı uyarınca bedeline hükmedilen 8.345,36 m2'lik kısmın imar planında 15 metrelik taşıt yolunda kalan bölümü ile bu taşıt yolunu çevreleyen yeşil alan olarak ayrılan bölümünün yüzölçümleri ile birlikte ölçekli kroki üzerinde ayrı ayrı gösterilmesi için fen bilirkişisinden ek rapor alınarak, yeşil alanda kalan bölüm yönünden davacı adına olan tapu kaydının iptali ile davalı ... adına tesciline karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 8.345,36 m2'nin tamamının tapudan terkinine ilişkin hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9373, Karar No: 2014/30001, Tarih: 28.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/9373 E.  ,  2014/30001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/394466

MAHKEMESİ : Ordu 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2012

NUMARASI : 2012/193 (E) ve 2012/329 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık S.. A..'ün yüzüne karşı verilen 10.09.2012 günlü hükmün son paragrafında, 7 günlük yasal temyiz süresinin tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren başlayacağının belirtilerek, temyizin başlama tarihi konusunda sanığın yanıltılmış olduğunun anlaşılması karşısında, gerekçeli kararın 28.11.2013 tarihinde tebliği üzerine sanık S.. A..'ün 29.11.2013 tarihli temyiz talebinin geçerli ve süresinde olduğu kabul edilerek her iki sanık yönünden yapılan temyiz incelemesinde,

I-Sanıklar S.. A.. ve A.. D.. hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Sanıklar hakkında hüküm kurulurken TCK nın 116/1-4. maddesi uyarınca 1 yıl olarak belirlenen temel cezadan eylemin birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle bir kat arttırım yapıldığı sırada uygulama maddesinin karar yerinde gösterilmemesi mahallinde eklenebilir eksiklik kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 14,00 TL davetiye giderinin 6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. A.. ve A.. D..'nün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama gideri ile ilgili bölüm çıkarılarak yerine ''bu dava sebebiyle yapılan toplamda 14,00 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanıklar S.. A.. ve A.. D.. hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince,