muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8971, Karar No: 2023/3171, Tarih: 23.05.2023

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin 90'lı yılların başından bu yana inşaat sektörünün çatı ve cephe kaplamaları alanında öncü bir firma olduğunu, şirketin 1993 yılında sektöre sunduğu ilk, tek ve gerçek kepli sandviç panelini "Master Panel" adı altında üretmeye başladığını, kepli sandviç panel ürünlerin sektörde halen sadece müvekkili şirket tarafından üretildiğini, dava konusu TR 2012 10155 numaralı faydalı model tescilinin yenilik özelliğine sahip olduğunu, söz konusu faydalı modelin işlevsel çözümler getirerek ürüne yenilik arz eden özellikler kattığını ve kullanıcıların ihtiyaçlarına daha etkin şekilde cevap veren sanayiye uygulanabilir bir ürün oluşturduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafça davaya konu faydalı modelin yenilik özelliğinin bulunmadığına dair delil olarak bildirilen Zetplast şirketine ait endüstriyel tasarımda, davalının faydalı modelinde yer alan lamba boşluğunun mevcut olmadığı, davacı tarafından kendilerine ait olduğu iddiasıyla dosyaya sunulan 24.02.2006 tarihli çizimin davalının faydalı modeli ile aynı özelliklerde olduğu, ancak bu çizimin bilgisayarda hazırlanmış onaysız bir belge olduğu, çizimin dayanağını ve oluşturulduğu tarihi gösteren bir delil sunulmadığı, sunulan eski tarihli faturalardaki ürünlerin hangi özelliklerde olduğunun tespitinin mümkün olamayacağı, bu nedenle davacıya ait çizim belgesinin yenilik kırıcı bir delil olarak kabul edilemeyeceği, davacıya ait ürünlerin incelenmesinde de lamba boşluğunun bulunmaması nedeniyle dava konusu faydalı modelden farklı olduklarının tespit edildiği, hükümsüzlük koşullarının mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın safahatı ve mahkemece alınan bilirkişi raporlarını tekrarladığı, mahkeme hakiminin dosya kapsamında 4 ayrı heyet raporu aldıktan sonra, teknik değerlendirme yaparak, teknik görüş arz ettiğini, hukukçunun teknik konuda görüşünün olmasının beklenemeyeceğini, davalının 24.06.2006 yılına ait belgenin bilgisayar çıktısı olduğu ve davalının onayı olmadığı ısrarla ileri sürülmüşse de, belgenin Microsoft Outlook Posta Gönderi olarak, şirket bilgisayarında değiştirilemez orijinal gönderi tarihinin var olduğunun dikkate alınmadığını, dilekçe içeriğinde bu konuda uzman tarafından hazırlanan görüşü sunduklarını, bu konuda resmi araştırma yapılması taleplerinin tamamının reddedildiğini, mahkemeye delil olarak sundukları 2012 yılı öncesi faturaların dikkate alınmadığını, davalı tescil belgesinin yenilik ve tekniğin bilinen durumunu aşma kriterini karşılamadığını, bu hususun 4 ayrı raporla tespit edildiğini, müvekkilinin delil listesinde yer alan ve kataloglarda MASTERLUX adı ile yer alan ürünün tasarımının bizzat müvekkili tarafından 2006 yılında yapıldığını ve POLİTEC firmasına seri üretim yaptırıldığını, yurt içinde müvekkili tarafından MASTERPOOF, EASYPROOF 30 ASSAN adıyla satıldığını, davalı şirketin özel kulaklı (assan master sandviç panele uyumlu) pc paneline faydalı model belgesi alarak tekel hakkı oluşturduğunu, ekte bu konuda Politec firmasından gelen çizim ve e-mail mevcut olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile TR 2012 10155 U numaralı "kepli sandviç panelle uyumlu polikarbonat levha" buluş başlıklı faydalı modelin tescili için 22.10.2012 tarihinde başvuru yapıldığı, 21.06.2013 tarihinde davalı şirket adına tescil edildiği, davacı tarafından yenilik kırıcı olarak bildirilen Zetplast şirketine ait 2012 03528 numaralı endüstriyel tasarım belgesinin tescil kaydına göre, başvuru tarihinin 18.05.2012 olduğunun tespit edildiği, mahkemece alınan ikinci heyet kök ve ek raporlarında, yenilik giderici delillerle usulüne uygun olarak teknik karşılaştırma yapılmadığı, ancak 01.04.2015 tarihli kök rapor ile aynı heyetten alınan 26.08.2015 tarihli ek raporda teknik karşılaştırma yapıldığı, yenilik giderici delil olarak sunulan Zetplast firmasına ait tescilli tasarım ile karşılaştırıldığında, tasarım tescil belgesine konu üründe, FM belgesinin 1 numaralı bağımsız istemindeki; "panel lamba boşluğu (2) olarak tanımlanan bölgenin delil üründe olmadığı, ancak davacı tarafça sunulan 24.02.2006 tarihli teknik çizimdeki tarih bilgisinin doğru kabul edilmesi durumunda faydalı model ile koruma altına alınan ürünün 2006 yılı itibarıyla bilinen bir tekniğe sahip olduğunun görüldüğünün beyan edildiği, mahkemenin 10.10.2017 tarihli duruşma ara kararı ile davacı vekiline 24.02.2006 tarihli çizim belgesinin aslının ve dayanağı olan tüm delillerin dosyaya sunulması için süre verildiği, belge aslının sunulması üzerine, 28.12.2017 tarihli ara kararı ile belge asıllarında bulunan tarihleri doğrulayıcı mahiyette fatura ve şirket kaydı bulunması halinde ibrazı için 30 gün süre verildiği, davacı tarafça resmi onayı bulunmayan bilgisayardan çıkartılmış çizim belgesi ve ekinde bir kısım faturaları sunduğu, faturalar incelendiğinde, 2006-2011 yıllarına ait faturalar oldukları, Easyroof, Masterroof, Assan Klips isimli ürünlerin satışına ilişkin olduklarının tespit edildiği, sunulan faturaların tarih bilgisini doğrulayıcı özelliği bulunmadığı, faturalara konu ürünlerin teknik bilgi ve görsellerinin yer almadığı, davacı vekili istinaf dilekçesinde müvekkili ile Politec firması arasındaki e-mail yazışmaları bulunduğunu, bunların incelenmesini talep edilmesine rağmen, mahkemece kabul görmediğini ileri sürmüşse de, yargılama sırasında bu delile dayanılmadığı, davacı tarafça, davalının TR 2012 10155 U numaralı "kepli sandviç panelle uyumlu polikarbonat levha" buluş başlıklı faydalı modelinin başvuru tarihinden önce, aynı teknik özelliklere sahip ürünün kamuya sunulduğunu, tarih içeren ve tarihi kanaat verici şekilde doğrulanabilen yenilik giderici bir belge ile ispatlayamadığından mahkemece davanın reddine karar verilmesi yerinde görüldüğü gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, faydalı model belgesinin hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, davalı tarafça faydalı model belgesine konu buluşun, yenilik özelliğinin bulunup bulunmadığı ve tekniğin bilinen durumunun aşıp aşmadığı hususları uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 176 ncı ve 180 inci maddeleri, aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 551 sayılı KHK'nın 165 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile aynı Kanun'un 156 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/9658, Karar No: 2023/4947, Tarih: 07.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/9658 E.  ,  2023/4947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/13 E., 2015/141 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ceyhan (Kapatılan) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2015/13 Esas, 2015/141 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin dosya kapsamına göre sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Ceyhan Cumhuriyet Başsavcılığının 20.01.2015 tarih 2015/14 sayılı iddianamesi ile sanığın evinin yanında bulunan bahçede çalıştığı esnada mağdurenin bahçeye yanına geldiği, bu esnada bahçeyi sulamakta olan sanığın hortumu mağdura verdiği ve bahçeyi sulamaya mağdurenin devam ettiği, kısa bir zaman sonra mağdureye hitaben "bir daha ben söylemeden sen benim yanıma gel sana para veririm" şeklinde sözler söyleyerek mağdureyi dudağından öptüğü, eliyle ise pijamasını hafifçe açarak, iç çamaşırının altına eliyle dokunduğu şeklindeki anlatımla sanık hakkında kamu davası açılmıştır.

Yargılama neticesinde mahkeme tarafından, mağdurenin olay tarihinde yaklaşık 11 yaşında olduğu, görüntü itibariyle de mağdurun çok küçük gösterdiği, sanığın ise olay tarihinde yaklaşık 70 yaşında olduğu, sanığın iki ayağından da sakat olduğu, iki koltuk değneği ile ancak yürüyebildiği, ayakta durmakta da zorluk çektiği, sanığın kulağının da tam duymadığı, bağırmak suretiyle sanık ile iletişim kurulabildiği, bu itibarla sanığın cinsel eğilim yönünden fiziki durumunun mağdurenin olay anlatımına uygun düşmediği, her ne kadar müşteki olarak dinlenen Serap'ın iddia konusu olayı gördüğüne dair beyanları bulunsa da, sanığın mağdureyi öperken görmediğini, ellediğini de bizzat görmediğini, sadece cinsel bölgesini düzeltip "oh be" derken gördüğünü belirttiği, diğer hususları mağdurenin müştekiye aktardığı, mağdurenin ise aksi yönde beyanla üvey annesi Serap'ın kendilerini gördüğünü beyan ettiği, hatta fiziki müdahaleyi gördüğü için tepki vermediğini söylediği, bu itibarla Sevim'in beyanlarının sanık aleyhine olarak değerlendirilemeyeceği, mağdurenin beyanlarını doğrulamayan bu anlatımlardan yola çıkarak mağdurenin beyanlarının da çelişkili olduğunun açık olduğu, olayı görüş açısı ve uzaklığı gayet uygun olan tanık ...'in beyanlarının sanık ile örtüştüğü, tanığın böyle bir eylemi görememesi durumunun hayatın olağan akışına uygun olmayacağı, sanığın savunmasında belirtmiş olduğu ve olay yeri keşfinde tespiti yapılan yerde nane suladığı, mağdurenin olay yerine sanıktan sonra geldiği, sanığın mağdureye yönelik bir başlangıç eyleminin tespit edilemediği, sanığın oturduğu yer ile mağdure arasında 290 cm olarak belirtilen mesafenin fiziki müdahale için uzak bir mesafe olduğu, sanığın kızı ve mağdurenin annesinin olduğu bir ortamda mağdureye yönelik cinsel yönden bir eylem gerçekleştirmesinin de hayatın olağan akışına uygun düşmeyeceği, ayrıca bahçenin içerisinin yoldan ve diğer cepheden de rahatlıkla görüdüğünün belirtildiği, genellikle bu türlü eylemlerin kimsenin olmadığı gizli yerlerde gerçekleştirildiği, mağdurenin beyanlarının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, zira olayın gerçekleştiğini beyan ettikleri bahçe içerisinde yapılan normal konuşmaların ikametin terasında oturanlar tarafından duyulabileceğinin açık olduğu, tanık ..

...'in alınan beyanında sulama esnasında mağdurenin "ben sulayayım" dediğini duyduğunu, babasının da üzerime çamurlu su gelmesin diyerek "öte git" dediğini duyduğunu beyan ettiği, bunların dışında herhangi bir şey konuşulmadığını, herhangi birşey konuşulsaydı duyacağını belirttiği, mağdurenin neden bu yönde beyanlara başvurduğunun ise tespit edilemediği, mağdurun tüm yargılama aşamalarında tutarlı şekilde belirttiği iddiaların sanığın aleyhine değerlendirildiği, ancak AİHS ilkeleri ve yargı kararları dikkate alındığında sanığın cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, sanığın masumiyetine yönelik şüphenin de olayda mevcut olduğu, heyetimizce söz konusu şüpheden sanığın yararlanması gerektiği kanaatine varıldığı gerekçesi ve değerlendirmesiyle sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama neticesinde mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmünün tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre usul ve kanuna uygun bulunduğundan katılan mağdure vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ceyhan (Kapatılan) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2015/13 Esas, 2015/141 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6315, Karar No: 2024/646, Tarih: 18.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/6315 E.  ,  2024/646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2235 Esas, 2023/581 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hayrabolu Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/98 Esas, 2021/247 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, Hayrabolu ilçesi, ... Mahallesi 392 parsel sayılı taşınmazın 4468,82 m²sinin kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili tarafından sunulan cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın Tekirdağ Hayrabolu yoluna cepheli olduğunu, yerleşim alanı içinde olduğunu, mücavir alan içerisinde şehre yakın, köy civarında olduğunu, elektrik ve su hizmetlerinden faydalanabileceğini, ulaşımın kolay olduğunu, yetiştirilen ürünlerin pazarlama imkanının olduğunu, piyasa emsalleri ve rayiçleri ile taşınmazın konumu ve mevkii itibarıyla kamulaştırılan alanın fiilen ölçümlerinin yapılarak bedelinin tespit edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazda uygulanan % 4 oranındaki kapitalizasyon faizinin yakın parseller için % 5 oranında uygulanmış olması nedeniyle hatalı olduğunu, objektif değer artışı uygulanabilmesi için taşınmazın tarım dışı yatırımlara da uygunluk arz etmesi gerektiğini, münavebe ürünlerinin getirdiği gelirin olması gerekenin üstünde hesaplandığını, kalan arazide %5 değer azalışı olacağına ilişkin tespitin nedeninin açıklanmadığını, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın belediye köy imar planları ile ilgili yapmış olduğu genişleme çalışmasında bir kısmının arsa statüsü kazandığını ve arsa vasfında değerlendirilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmazın konumu dikkate alındığında objektif değer artışının % 250-350 civarında uygulanması gerektiğini, %5 oranında hesaplanan değer kaybının hatalı olduğunu, münavebe ürünlerinin hesaplanmasında giderlerin yüksek alındığını, üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınması gerektiğini, yasal faizin karar tarihi olan 27.07.2021 tarihine kadar işletilmesi gerektiğini ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, dosyada bulunan resmi verilerin bilirkişi raporunda esas alınan verilerle uyumlu ve bölgenin münavebe sistemine uygun olduğu, bilirkişi kurulunca uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ile objektif değer artırıcı unsur oranlarının taşınmazın niteliği ve konumuna uygun düştüğü, Kararın 6 ncı bendindeki karar tarihinin maddi hata sonucu 2021 yazılması gerekirken 2020 yazılmasının yerel mahkeme tarafından düzeltilebileceği, davalı idare lehine vekâlet ücreti verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, böylece mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararında ve İlk Derece Mahkemesinde bilirkişi raporlarına yapılan itirazların dikkate alınmadığını, hesaplamaların 2942 sayılı Kanun hükümlerine uygun yapılmadığını, kapitalizasyon faizinin %5 alınması gerektiğini, taşınmazın % 100 objektif değer artışı uygulanacak bir konumda bulunmadığını, kalan arazide %5 değer azalışı oluşacak bir durum olmadığını, münavebe ürünlerinin satış bedelleri yüksek alınarak ve üretim giderleri düşük tutularak net gelir hesabının yüksek çıktığını ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın hem eski yol hem yeni yol güzergahında kaldığını, belediye çalışmaları nedeniyle bir kısmının arsa niteliği kazandığını ve arsa vasfında değerlendirilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmazın konumu dikkate alındığında objektif değer artışının % 250-350 civarında uygulanması gerektiğini, %5 oranında hesaplanan değer kaybının hatalı olduğunu, münavebe ürünlerinin hesaplanmasında giderlerin yüksek alındığını, üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınması gerektiğini, yasal faizin karar tarihi olan 27.07.2021 tarihine kadar işletilmesi gerektiğini ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 12 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Tekirdağ ili, Hayrabolu ilçesi, Kandamış Mahallesi 392 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Kuru tarım arazisi niteliğindekiler dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

5. İlk Derece Mahkemesi karar tarihinin 27.07.2021 tarihi olduğu anlaşılmakla mahkemece tespit edilen kamulaştırma bedeline 26.06.2020 tarihinden hüküm tarihi olan 27.07.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken 27.07.2020 tarihine kadar faiz işletilmiş olması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,