muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/18714, Karar No: 2023/3652, Tarih: 26.04.2023

3. Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama

usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, 5271 sayılı Kanun'un yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sarayköy Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli ve 2015/681 Esas, 2016/164 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8833, Karar No: 2018/2008, Tarih: 19.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8833 E.  ,  2018/2008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen re'sen de temyize tabi hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 23.10.2014 günlü duruşma tutanağında üye hakim Sibel Kaymakcı Tekeli ile zabıt katibinin, 06.11.2014 günlü tutanakta ise zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliklerinin tamamlanmasının ardından kovuşturma evresinde on sekiz yaşından küçük olup vekili bulunmayan mağdureye 5271 sayılı CMK'nın 234/2. maddesi uyarınca istemi aranmaksızın tayin edilecek vekile gerekçeli kararın tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenip hükmün temyiz edilmesi halinde bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9690, Karar No: 2015/10564, Tarih: 09.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/9690 E.  ,  2015/10564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/19898

MAHKEMESİ : Gerede(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2012

NUMARASI : 2009/335 (E) ve 2012/114 (K)

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1- Sanık M.. S.. hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen yaralama ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin katılan sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşıldığından, sanık M.. S..'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık İ.. D.. hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme yönelik temyize gelince;

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre, sanık İ.. D..'ün 15.12.2012 tarihinde ölmüş olduğu anlaşıldığından, TCK'nın 64. maddesi uyarınca karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan M.. S..'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 09/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12400, Karar No: 2012/31710, Tarih: 26.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/12400 E.  ,  2012/31710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sarıveliler Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :27.03.2012
Yargıtay — Esas No: 2014/14556, Karar No: 2014/27690, Tarih: 27.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/14556 E.  ,  2014/27690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tokat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2011

NUMARASI : 2010/244-2011/290

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar geçersizdir.Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Mahkemece kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın tescili istemli işbu dosya da yapılacak keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda taşınmazın m2 bedelinin belirlenmesi gerektiği gibi, değerlendirme tarihi farklı olan ve hükme esas alınan acele kamulaştırma dosyasındaki bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazın akit tablosunun incelenmesinde; toplam 27982/41947 payın satışının yapılmış olduğu halde, bilirkişi kurulunca tam payın satışının yapıldığı kabul edilmek suretiyle m2 bedeli tespit edildiği ve iş bu dosyada yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi kurulu raporunda da taşınmaza emsal karşılaştırması yapılmadan soyut ifadelerle değer biçildiğinden, her iki bilirkişi kurulu raporu da geçersizdir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irat kaydedilmesine, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17738, Karar No: 2015/3889, Tarih: 09.03.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/17738 E.  ,  2015/3889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müşteki ...'e ait suça konu kullanımı gereği açıkta bırakılan motosikletin, suç tarihi olan 09.06.2011 günü saat 17:00 sıralarında park edildikten yaklaşık yarım saat sonra müştekinin motosikletin yanına geldiğinde yerinde olmadığını fark etmesi, sanığın alınan savunmasında motosikleti 09.06.2011 günü saat 18:00 sıralarında ara sokakta uzun saçlı esmer tenli bir şahıstan 350 TL karşılığında satın aldığını savunması, motosikletin çalındığı zaman dilimi ile aynı anda plakasız şekilde olan motosikleti açık adres ve kimlik bilgisini bilmediği bir şahıstan herhangi bir belge düzenlemeden satın aldığını belirtmesi, sanığın oto tamircisinde işçi olarak çalışması ve düşük gelir seviyesine sahip olmasına rağmen sanığın sokak arasında hiç tanımadığı bir şahıstan 350 tl karşılığında satış sözleşmesi yapmadan motosiklet satın almasının hayatın olağan akışına aykırı olması ve suçtan kurtulmaya yönelik bir beyan olması ile oluşan, dosya içeriğine göre, üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olması karşısında mahkumiyeti yerine sanık hakkında beraat karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.03.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12769, Karar No: 2011/4912, Tarih: 25.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/12769 E.  ,  2011/4912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.04.2009 tarih ve 2007/228 - 2009/76 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ticaret unvanının esaslı unsuru olan “patso“ ibaresinin 29. ve 30. sınıflarda “patso burger+şekil” ibaresiyle müvekkili adına tescilli olduğunu, müvekkili şirket ve ortağının 1993 yılından bu yana ibareyi ticaret unvanının ayrıcı unsuru olarak kullandıklarını, davalının, müvekkilinin ticaret unvanı ile iltibas oluşturan unvanını 2007 yılında tescil ettiğini ve müvekkilinin markası ile iltibas oluşturan “patso 7/24”, “pat-sos”, “pad-dos” ibarelerini markasal kullanarak yaptığı faaliyetinin haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, unvan ve markaya haksız rekabetin tespit ve önlenmesine, davalı şirketin unvanındaki “patso” ibaresinin terkinine, müvekkilinin markası ile iltibas oluşturan “potso”, “pat-sos”, “pad-sos” ibarelerinin şirketin tabela, broşür, katalog ve her türlü belgelerinden silinmesine, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkilinin faaliyet yerlerinin farklı olduğunu, davacının markasının tanınmış marka olmadığını, ibare üzerinde davacının tekel hakkının bulunmadığını ve müvekkilinin kullanımının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı unvanının 1999, davalı unvanın ise 2007 yılında tescil edildiğinden öncelik hakkının davacıda olduğu, davalının, davacının unvanının esaslı unsuru olan “patso” ibaresini ticaret unvanında kullandığından davacının unvanı ile iltibas oluşturduğu, davalının, davacının markasını kendi emtiasında markasal olarak kullanarak davacının markasına tecavüz ve haksız rekabette bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davacının “patso” markasına davalının haksız rekabetinin ve tecavüzünün tespiti ile önlenmesine, davalının ticaret unvanındaki “patso” ibaresinin terkinine, davalının markasal kullanımı nedeniyle “pat-so”, “pat-sos”, “pad-sos” ibarelerinin davalının tabelalarından silinmesine, broşür, katalog ve benzeri belgelerden çıkarılmasına, hükmün ilanına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20923, Karar No: 2015/1844, Tarih: 28.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/20923 E.  ,  2015/1844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy yoluna ve köy boşluğuna tecavüz suçundan doğrudan zarar görme ihtimali bulunan ... Tüzelkişiliği'nin yokluğunda verilen hükmün, tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi takdirde CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliği ile belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise sanığın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9364, Karar No: 2021/2580, Tarih: 15.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9364 E.  ,  2021/2580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1, 51/1-3-7-8. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araçla yerleşim yeri içinde, iki şeritli, bölünmüş, hız limitinin 110 km/s olduğu, düz, eğimsiz yolda, gündüz vakti seyir halindeyken dönel kavşağa geldiğinde kendisine hitaben kırmızı ışık yanmakta iken geçiş yaparak seyir istikametine göre sağından gelerek kavşağa giriş yapan katılanın idaresindeki araçla çarpışması şeklinde meydana gelen ve sanığın tam kusurlu olarak iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında hem B sınıfı hem de A2 sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki omotobil ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle yaralama suçu sebebiyle A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, sanığın hem B hem A2 sınıfı sürücü belgesinin ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi;

2)5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin 10 numaralı fıkrasından “A2” ibaresi ile hükmün hak yoksunluklarına ilişkin 5 numaralı fıkrasının hükümden çıkarılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 15/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2676, Karar No: 2017/11024, Tarih: 21.12.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/2676 E.  ,  2017/11024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıkların Suudi Arabistan ülkesinden Base Oil olarak yurda ithal ettikleri suça konu madeni yağlardan ...'nce ülkeye girişte alınan numunelerin standartlara uygun olmadığının belirlenmesi sonrasında soruşturmaya geçildiği görülmekle, eylemlerinin 5607 sayılı Yasa kapsamında değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmış olup, suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji ... ...'nun hükmü temyize hakkı bulunmadığından, Enerji ... ... vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan ... davadan haberdar edilmeksizin ve yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulması nedeniyle CMK.nun 260. maddesi uyarınca hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu belirlenerek sanık ... hakkındaki hükme yönelik incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

III-... vekilinin sanık ... hakkındaki hükme yönelik incelemede;

1-Suçtan doğrudan zarar görmesi nedeniyle davaya katılma hakkı bulunan ... davadan haberdar edilmeksizin yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulması suretiyle CMK.nun 233. ve devamı maddelere aykırı davranılması,

2-Bilgin Kimya .... yetkilisi olan sanık ... tarafından 17.05.2012 tarihli serbest dolaşıma giriş beyannamesi ile Suudi Arabistan ülkesinden yüklenerek Cilvegözü sınır kapısından yurda sokulan beyanname muhteviyatı 20.400 kg Base Oil SN 150 cinsi eşyadan alınan numuneler üzerinde yapılan analizler sonucunda; 22.06.2012 tarihli Tübitak

MAM raporunda söz konusu numunenin TS 13369 standardına uygun baz yağı olarak değerlendirilemeyeceği ve 03.08.2012 tarihli Tübitak MAM ek raporunda numunelerde bulunan (PCB) poliklorlanmış bifenil miktarının TS 13369 standardında belirtilen sınır değerin üstünde olduğu, İzmit Petro Kimya Ürünleri Kocaeli Laboratuvar Müdürlüğü'nün 09.08.2012 tarih ve 79 sayılı raporuna göre de (PCB) poliklorlanmış bifenil maddesinin trafo yağlarına ilave edilen bir kimyasal olduğu ve atık trafo yağlarında bulunduğunun tespit edilmesi karşısında ;sanığın SDG beyannamesi muhteviyatında beyan edilen base oil SN 150 maddesi yerine atık yağ ithal etmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği sabit görülmekle mahkumiyeti yerine yazılı şekilde dosya kapsamına ve oluşa uygun olmayan gerekçelerle beraatine karar verilmesi;

Yasaya aykırı, ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.