muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1274, Karar No: 2013/33, Tarih: 29.01.2013

Yargılama aşamasında; maaşından daha önce fazla ödeme yapıldığı gerekçesiyle aylık 500 Lira kesinti yapılmaya başlanınca maddi durumunun kötüleştiğini, boçlarının biriktiğini, icralık olma durumu doğunca ailesinden borç istediğini, birkaç güne kadar göndereceklerini söyleyince kasadan 4.000 Lira civarında parayı alıp borçlarını ödediğini, teftişin yapıldığı gün ailesinden paranın geldiğini ve eşinde olduğunu, teftişten sonra eşini arayarak parayı istediğini, eşinin de parayı getirince alıp yatırdığını, parayı teftişten 4 gün önce 10.06.2006 tarihinde aldığını, parayı zimmetine geçirmek için değil, iade etmek amacıyla aldığını savunduğu,

Anlaşılmaktadır.

Zimmet suçu 5237 sayılı TCK'nun 247. maddesinde; "(1) Görevi nedeniyle zilyedliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu malı kendisinin veya başkasının zimmetine geçiren kamu görevlisi, beş yıldan oniki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Suçun, zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla işlenmesi hâlinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(3) Zimmet suçunun, malın geçici bir süre kullanıldıktan sonra iade edilmek üzere işlenmesi hâlinde, verilecek ceza yarı oranına kadar indirilebilir" şeklinde düzenlenmiş, maddenin gerekçesinde de; "Maddenin son fıkrasında, kullanma zimmetine ilişkin hükme yer verilmiştir. Bu hükümde, zimmet suçunun, malın geçici bir süre kullanıldıktan sonra iade edilmek üzere işlenmesi hâlinde, verilecek cezada indirim yapılması öngörülmüştür.

Suç konusu mal üzerinde malikin bulunabileceği tasarruflarla zimmet olgusu ortaya çıktığına göre; kullanmanın malikin bulunabileceği tasarruf niteliğinde olup olmadığına bakmak gerekir. Bu nedenle, her bir kullanmanın, ilgili somut olayın koşulları göz önünde bulundurularak yapılacak bir değerlendirmeyle, zimmeti oluşturup oluşturmadığının belirlenmesi gerekir. Bu bakımdan, kullanmanın salt belli bir süreyle sınırlı olması, zimmetin oluşumuna engel değildir" açıklaması yapılmıştır.

Buna göre maddenin ilk fıkrasında suçun basit şekli, ikinci fıkrasında suçun açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla işlenmesi daha fazla ceza verilmesini gerektiren nitelikli hal, üçüncü fıkrasında ise "kullanma zimmeti" olarak da isimlendirilen, suçun, malın geçici bir süre kullanıldıktan sonra iade edilmek üzere işlenmesini suçun basit şekline göre daha az ceza verilmesini gerektiren hal olarak düzenlenmiştir.

Zimmet, bir kamu görevlisinin görevi dolayısıyla kendisine devredilmiş olan veya koruma ya da gözetimi ile yükümlü olduğu şeyi mal edinmesidir. Kullanma zimmeti ise, failin malı geçici bir süre kullanıldıktan sonra, iade etme düşüncesi ile uhdesinde tutması halidir. Kullanma zimmetinde, suçun konusunu oluşturan mal, kullanılan şey ya da paranın kendisi olmayıp, kullanımdan elde edilen yarardan ibarettir. Bu nedenle kullanma zimmetinde esas alınması gereken değer, malın kullanılması ile elde edilen yarardır.
Yargıtay — Esas No: 2013/4349, Karar No: 2014/14000, Tarih: 09.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4349 E.  ,  2014/14000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama (2 kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27, Karar No: 2017/519, Tarih: 22.02.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/27 E.  ,  2017/519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar .,.,.,. hakkında katılan . kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yapılan yargılama sonunda; kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan cezalandırılmalarına dair . Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19/11/2013 gün ve . esas, 2013/413 karar sayılı hükmün o yer Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafilerinin temyizi üzerine, Dairemizin 28/05/2015 gün ve . esas, 2015/3479 sayılı Kararı ile "Sanıklar .,.,.,. fikir, irade ve eylem birliği içerisinde fiil üzerinde hakimiyet kurarak suçu . ile birlikte işledikleri anlaşılmakla TCK'nun 37/1 maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu yardım eden sıfatıyla sorumlu tutulmaları," gerekçesiyle hükmün bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece sanıkların kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan cezalandırılmaları gerektiğinden bahisle eski hükümde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede,

Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2139, Karar No: 2006/4377, Tarih: 29.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/2139 E.  ,  2006/4377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-5263 Sayılı Yasanın 19.maddesi ile 3294 Sayılı Yasanın 7.maddesinde yapılan değişikliğe uygun olarak, vakıf mütevelli heyetinin yeni oluşumunun senette düzenlenmesine değişiklikten önceki mütevelli heyetin karar vermesi gerekir. Buna göre, somut olayda değişiklikten önce mütevelli heyette yer alan İlçe Emniyet Müdürüne mütevelli heyette yer verilmesi gerektiği gözardı edilerek İlçe Tarım Müdürünün katılımı ile değişiklik kararı alınmış olması,

2-5263 Sayılı Yasa ile yapılan değişikliğe bağlı kalınarak vakıf senedinin mütevelli heyet başlığını taşıyan 9.maddesi “mülki idare amirleri vakfın tabii başkanı olup, belediye başkanı, mal müdürü, ilçe milli eğitim müdürü, sağlık bakanlığının ilçe üst görevlisi, varsa ilçe tarım müdürü ve ilçe müftüsü vakfın mütevelli heyetini oluşturur. Ayrıca her faaliyet dönemi için, ilçe dahilindeki köy ve mahalle muhtarlarının kaymakamın çağrısı üzerine yapacağı toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile kendi aralarından seçecekleri birer üye ile ilçede kurulu ve kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşlarının yöneticilerinin kendi aralarından seçecekleri bir temsilci ve hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği iki kişi mütevelli heyetinde görev alırlar. İlçede kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşu olmaması halinde hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği üçüncü bir kişi daha mütevelli heyetinde görev yapar.” şeklinde düzenlenmesi gerekirken bu hususa dikkat edilmeden yapılan değişikliğin tesciline karar verilmesi,

3-Kabule göre de; tesciline karar verilen değişiklik senedini düzenleyen noterliğin adı ile değişiklik senedinin tarih ve yevmiye numarasının hüküm fıkrasında gösterilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4021, Karar No: 2016/4676, Tarih: 25.10.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4021 E.  ,  2016/4676 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 18.02.2015 gün ve ...Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalılar arasında lojistik, taşıma, müşavirlik ve benzeri işlere yönelik 1996 yılından itibaren 2007 yılı sonuna kadar süregelen ve yazılı olmayan ticari ilişki bulunduğunu, müvekkilinin başka firmalardan iş almadığını, davalı tarafa her yıl sonunda bir sonraki yıl için fiyat teklifinde bulunulduğunu, fiyat konusunda herhangi bir problem yaşamadıklarını, davalının da muvafakatı ile işin yapıldığını, 2007 yılı sonunda davalıya fiyat teklifinde bulunulduğunu, ancak davalının herhangi bir beyanda bulunmaksızın ve iyiniyete aykırı şekilde davadışı ... isimli firmaya iş verdiğini, 1996 yılından itibaren aynı işi yapan müvekkilinin, sözleşmenin haksız feshi sebebiyle kâr mahrumiyeti ve zarara uğradığını, mahiyeti itibariyle müvekkilinin ayrı işi yapabileceği başkaca firmanın da bulunmadığını ileri sürerek, şimdilik 100,000,00 TL'nin temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslahla istemini 1.082.069,59 TL'ye çıkartmıştır.

Davalılar vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin, ücret konusunda mutabakata varılamaması nedeniyle 2007 yılında sona erdiğini, fiilen de sözleşmenin ayakta tutulmasına yönelik karşılıklı davranışların bulunmadığını, 2008 yılı için mevcut bir sözleşmeden söz edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 03,20 TL harç ve takdiren 261,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak ... gelir kaydedilmesine, 25.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1126, Karar No: 2014/2025, Tarih: 10.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/1126 E.  ,  2014/2025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Serik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2013

NUMARASI : 2011/690-2013/238

Davacı A.. B.. vekili Avukat A. K.. tarafından, davalı A.. T.. aleyhine 14/12/2011 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali davasıdır. Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalının Milli Eğitim Müdürlüğü bünyesinde görevli olduğunu, bakanlıkça ücretsiz ders kitaplarının okullara dağıtımı işinde de görev aldığını ve kendisine bu iş için yapılan ödemenin yapılan müfettiş incelemesi sonucunda aslında yasal olmayan bir ödeme olduğunun anlaşılması nedeniyle geri istendiğini rızaen ödenmemesi nedeniyle alacağın tahsili için başlatılan icra takibine davalı-borçlunun itirazının iptalini istemiştir.

Davalı, ödemenin yasal olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının kitap dağıtımı için gönderilen ödenekten aldığı paranın mevzuata uygun olarak alınmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, davalıya yapılan ödemenin mahiyeti, dayanakları ve ilgili mevzuat açısından yeterli inceleme yapılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece eğitim ödemeleri ile ilgili uzman bilirkişiden davalıya yapılan ödemenin mevzuata uygun olup olmadığı konusunda rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17295, Karar No: 2018/3172, Tarih: 02.04.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/17295 E.  ,  2018/3172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Mahkemesi

Davacı, murisinin, davalı işverene ait işyerinde 18.06.2012-29.04.2014 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacıların murisi ...... ÜNAL'ın 18/06/2012 ile 29/04/2014 tarihleri arasında davalı yanında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin ...... kayıtlara geçmiş ... tanıkları yada ... işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve ...larına ...... kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı murisinin 01/06/1999 -29/04/2014 tarihleri arasında 5510 Sayılı Kanunun 4/1-b maddesi kapsamında (2926 sy) ...... hizmeti bulunduğu ,01.12.2014 tarihinden itibaren mirasçılarına ölüm aylığı bağlandığı,davacı tanıklarınca ...... Ünal’ın davalının işçisi olduğu vefat edene kadar 2 yıl süre ile davalının yanında çalıştığı ve davalının ...unda tütün vs.mal taşıdığının belirtildiği,davalı tanıklarının ise,davacının davalıya ait ...u adi yazılı şekilde yapılmış sözleşmeye dayanarak satın aldığı,borcu bittikten sonra üzerine alacağı,bu sözleşmeden sonra kendi adına çalıştığı ve davalının yanında şoför olarak çalışmadığının bildirildiği, 29.04.2014 günü davacıların murisi ...... Ünal idaresindeki ...un uçurumdan uçması sonucu meydana gelen ölümlü trafik kazası sonrası......... plakalı aracın ruhsat sahibi olarak davalı ...’e ...un jandarma tarafından teslim edildiğine dair tutanağın dosyada bulunduğu, 29/11/2012 tarihli noter satış sözleşmesi ile......... plakalı aracın davalı ...... Esen tarafından ...... Kılıçparlar isimli satıcıdan satın alındığı ve 18/12/2013 tarihli adi yazılı sözleşmeye göre;......... plakalı ...un 9.000 TL peşin, 10.000 TL vadeli olmak üzere ...... Esen tarafından davacıların murisi ...... Ünal'a satıldığı, satan ve alan olarak isim ve imzaların bulunduğu, şahit olarak ... isim ve imzasının bulunduğu görülmektedir.

Aracın davalı ...... Esen tarafından 29.11.2012 tarihinde satın alındığı dosyada bulunan araç satış sözleşmesinden anlaşıldığından, davacı murisinin bu tarihten önce davalıya ait ...da çalışma iddiasının mümkün olmadığına yönelik tespit yerindedir,ancak bu tarihten sonrasına ilişkin mahkemece yeterli araştırma yapılmadan karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş,aracın 2012-2013 yıllarında şoförü olarak çalıştığını beyan eden davalı tanığı ...’in hizmet cetvelini getirtmek, ...,...... odası aracılığı ve ... marifetiyle davalı işyerine o tarihte ... olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı ... işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı ve özellikle davalı adına kayıtlı ...da davacı murisinin kendi adına çalışıp çalışmadığı,aracın davacı murisine satıldığı yönünde bilgi sahibi olup olmadıkları hususlarında yöntemince beyanlarını almak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 02/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4867, Karar No: 2006/5585, Tarih: 01.06.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/4867 E.  ,  2006/5585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Balıkesir  İş Mahkemesi

Tarih               : 1.3.2006
Yargıtay — Esas No: 2016/13272, Karar No: 2019/5457, Tarih: 11.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/13272 E.  ,  2019/5457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-) 5187 sayılı Kanun'un "Düzeltme ve cevap" başlıklı 14. maddesi; "...Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür, hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.

Düzeltme ve cevabın birinci fıkrada belirlenen süreler içinde yayımlanmaması halinde yayım için tanınan sürenin bitiminden itibaren, birinci fıkra hükümlerine aykırı şekilde yayımlanması halinde ise yayım tarihinden itibaren onbeş gün içinde cevap ve düzeltme talep eden kişi, bulunduğu yer sulh ceza hâkiminden yayımın yapılmasına veya bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılmasına karar verilmesini isteyebilir. Sulh ceza hâkimi bu istemi üç gün içerisinde, duruşma yapmaksızın, karara bağlar.

Sulh ceza hâkiminin kararına karşı acele itiraz yoluna gidilebilir. Yetkili makam üç gün içinde itirazı inceleyerek karar verir. Yetkili makamın kararı kesindir.

Düzeltme ve cevabın yayımlanmasına hâkim tarafından karar verilmesi halinde, birinci fıkradaki süreler, sulh ceza hâkiminin kararına itiraz edilmemişse kararın kesinleştiği tarihten, itiraz edilmişse yetkili makamın kararının tebliği tarihinden itibaren başlar..."

"Tebligat" başlıklı 29. maddesi;

"Süreli yayının yönetim yeri, tebligat işlemleri yönünden, yayın sahibinin ve temsilcisinin, görevi devam ettiği sürece sorumlu müdürün yerleşim yeri sayılır." hükümlerini,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun "Belli bir yerde veya evde meslek ve sanat icrası" başlıklı 17. maddesi;

"Belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek veya sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır."

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun "Belli bir yerde veya evde meslek ve sanat icrası" başlıklı 17. maddesi;

"Belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek veya sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır."

7201 sayılı Kanunun “Belli bir yerde veya evde meslek ve sanat icrası” başlıklı 17. maddesi; “Belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek veya sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır ”,

“Muhatabın muvakkaten başka yere gitmesi” başlıklı 20. maddesi; “13, 14, 16, 17 ve 18 inci maddelerde yazılı şahıslar, kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka yere gittiğini belirtirlerse; keyfiyet ve beyanda bulunanın adı ve soyadı tebliğ mazbatasına yazılarak altı beyan yapan tarafından imzalanır ve tebliğ memuru tebliğ evrakını bu kişilere verir. Bu kişiler tebliğ evrakını kabule mecburdurlar. Kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka bir yere gittiğini belirten kimse, beyanını imzadan imtina ederse, tebliğ eden bu beyanı şerh ve imza eder. Bu durumda ve tebliğ evrakının kabulden çekinme halinde tebligat, 21 inci maddeye göre yapılır. (Değişik son cümle: 19.3.2003 - 4829/4 md.) Bu maddeye göre yapılacak tebligatlarda tebliğ, tebliğ evrakının 13, 14, 16, 17 ve 18 inci maddelerde yazılı kişilere verildiği tarihte veya ihbarname kapıya yapıştırılmışsa bu tarihten itibaren onbeş gün sonra yapılmış sayılır” biçiminde düzenlenmiştir.

25.01.2012 tarihinde 28184 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin “Meslek ve sanat erbabına tebligat” başlıklı 26. maddesi;

“(1) Belirli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenlere, o yerde de tebligat yapılabilir.

(2) Muhatabın iş yerinde bulunmaması halinde tebliğ, aynı yerde sürekli olarak çalışan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır.

Aynı Yönetmeliğin “Muhatabın geçici olarak başka yere gitmesi” başlıklı 29. maddesi;

“(1) 21, 22, 23, 25, 26 ve 27 nci maddelerde yazılı kişiler, tebliğ yapılacak olanın geçici olarak başka yere gittiğini belirtirlerse, tebliğ memuru, muhatabın hangi sebeple adresten geçici olarak ayrıldığını, beyanda bulunanın adı ve soyadı ile sıfatını tebliğ tutanağına yazar. Tebliğ tutanağını beyanda bulunana imzalattırır ve tebliğ edilecek evrakı beyanda bulunana verir. Bu kişiler, tebliğ evrakını kabule mecburdurlar.