muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/298, Karar No: 2023/3828, Tarih: 15.06.2023

2.Davalı ... (TPMK) vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 2016/26375 “YDC” markasının kapsamındaki malların, dava konusu 2017/80223 “YDÇ Yıldız Demir Çelik” markasının kapsamındaki mallar ile aynı/benzer olmadığı, marka işaretleri bakımından da benzerlik bulunmadığı, dava konusu 2017/80223 “YDÇ Yıldız Demir Çelik” ibareli markanın kapsamında yer alan 06.sınıf emtiaların davacının 2016/48924 “Yazıcı Demir Çelik” ibareli markasının kapsamında yer alan 06. sınıf mallar ile aynı/ aynı tür, 35.ve 40.sınıf hizmetler ile de benzer/ ilişkili olduğu, fakat taraf markaları arasında karışıklığa neden olacak derecede bir işaret benzerliğinin bulunmadığı ve markalar arasında iltibas ihtimalinin ortaya çıkmayacağı, bu bağlamda 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin uygulanması için gereken şartların oluşmadığı, davacıya ait “YDC” veya “Yazıcı Demir Çelik” markalarının tanınmış markalar sicilinde yer almadığı, dava konusu başvurunun kötü niyetli olarak yapıldığı iddialarının ispatlanamadığı, hükümsüzlük şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili şirkete ait "YAZICI DEMİR ÇELİK" markası ve tanınmışlığı açısından değerlendirme yapılmadığını, müvekkilinin yıllardır piyasaya sürdüğü demirlerin üzerinde yer alması sebebi ile koruma altına aldığı “YDC” ibaresi ile neredeyse aynı olan “YDÇ”

ibaresini davalının tescil ettirmeye çalıştığını, davalı şirketin kötü niyetli olduğunu, bilirkişi raporunun eksik incelemeye dayalı olduğunu, eksik inceleme sonucu çelişkili karar verildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki hususları tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 inci maddesi.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki hususları tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23488, Karar No: 2013/19280, Tarih: 05.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/23488 E.  ,  2013/19280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık davada kendisini vekil ile temsil ettirdiği halde, yoklukta verilen hükmün müdafii yerine sanığa tebliğ edilmesi usulsüz olup, temyiz süresinin sanık müdafiine sonradan çıkarılan tebligatın tebliğ edildiği tarihte başladığı dikkate alınarak; temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile bölünmemiş iki yönlü asfalt kaplama, düşeyde dik eğimli yolda Milas'tan Söke istikametine seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybedip yolun karşı yön trafiğine ait şeride geçerek nizami şeridinde seyreden katılan ...'ın kullandığı ve arkasında katılan ...'in yolcu olarak bulunduğu motorlubisiklete çarpması sonucunda; dosyadaki Milas Devlet Hastahanesi Acil Servisi geçici raporlarından, katılanların hayati tehlike geçirip, ...'ın sol femur diyafiz açık kırığı, sağ el 1. parmakta ve sağ ayak 5. parmakta eklem çıkıkları, ...'in ise sağ temporalda kırık oluşacak şekilde yaralandıkları olayda; her ne kadar katılanların kesin raporları aldırılmamış ise de, geçici raporlarından anlaşılan yaralanmalarının ağırlığı, sanığın olayda tama yakın asli derecede kusurlu oluşu ile 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerine göre temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınarak, temel cezanın tayini sırasında asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın kusurlu olmadığına, eksik inceleme yapıldığına ve lehe hükümlerin uygulanmaması için neden bulunmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12365, Karar No: 2010/8726, Tarih: 16.06.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/12365 E.  ,  2010/8726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklara atılı 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun temas ettiği yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. madde ve fıkrasına göre, dava 5 yıllık asli zamanaşımı süresine tabi olup 13.4.2005 tarihli mahkumiyet ve inceleme tarihleri arasında bu sürenin dolmuş olduğu ve bu tarihten sonra zamanaşımını kesen herhangi bir sebebin olmadığı anlaşılmakla, hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), bu hususta karar verilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322 ve 765 sayılı TCK.nun 102/4. madde ve fıkraları gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle CMK.nun 223. maddesi de gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), adli emanetin 2004/1387 sırasında katıylı, sanık ...'dan zapolunan 1 adet 7.65 mm çaplı AS-9425-1982 seri nolu Walter marka ruhsatsız tabanca ve şarjör ile sanık ...'dan zaptolunan 1 adet 9 mm. çaplı 8629 seri nolu cobra marka ruhsatsız tabanca ve şarjör ile 2 adet kovanın (MÜSADERESİNE), 16.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1211, Karar No: 2021/7338, Tarih: 27.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/1211 E.  ,  2021/7338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında tayin edilen hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında 15.200 TL yerine 15.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü ...’in, sanık ...’a ait tarlada biçerdöver ile buğday biçtiği sırada tarladan geçen elektrik hattının geçtiği iki direk arasından ilerlerken elektrik akımına kapılarak öldüğü olayda, Kuvvet Akım Tesisi Yönetmeliği 44. maddeye göre tarlalarda en küçük düşey mesafenin 6 metre olması gerektiği belirtildiği halde olay yerinde yapılan incelemede, tarladan geçen elektrik tellerinin yerden yüksekliğinin 3,5 metre ila 4 metre olduğunun tespiti karşısında, DEDAŞ tarafından 26.07.2012 tarihli sözleşme ile Derik ilçesinin elektrik şebekesinin arıza bakım onarım işlerinin... Yapı Grup Elektrik İnşaat Tahhahhüt Ticaret Sanayi Limited Şirketine verildiği anlaşılmakla, anılan şirkette mesül müdür olup koordinatör mühendis olarak görev yapan sanık ...’in, görevlerinin gerekliliğini yerine getirmeyerek asli kusuru ile, sanık ...’ın ise enerji nakil hattlarının güvenli seviyeye çekilmeden 3,75 metre yüksekliğindeki biçerdöverin tarlada çalışmasına müsaade ederek tali kusur ile taksirle bir kişinin ölümüne neden oldukları görülmekle, sanıklar hakkında mahkemece tayin edilen hükümlerde bir isabetsizlik bulunmamakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların mahkumiyet kararlarının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23319, Karar No: 2010/23830, Tarih: 14.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/23319 E.  ,  2010/23830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesi uyarınca 120 ... adlî para ceza, 86/3. maddesi gereğince 1/2 oranında arttırım yapılarak 180 ... adlî para, 35/1. maddesi gereğince 3/4 oranında indirim yapılarak 45 ... adlî para, 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 37 ... adlî para cezası ile cezalandırılmasına, ... adlî para cezasının günlüğü 20,00 ... Türk lirası üzerinden 740,00 ... Türk lirası adlî para cezasına çevrilmesine dair SOMA Sulh Ceza Mahkemesinin 02/05/2007 tarihli ve 2006/189 esas, 2007/132 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 06/06/2010 ... ve 2010/6713-36245 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.06.2010 ... ve 2010/146735 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Tüm dosya kapsamına göre;

1-Sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçundan 740,00 ... Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılması şeklinde hüküm kurulmuş ise de; kararın gerekçe ve hüküm kısmında asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibarenin bulunmaması karşısında, suçun işlendiği 21/04/2006 tarihi itibarıyla 5560 sayılı Kanun'un henüz yürürlüğe girmediği cihetle, para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddesi uyarınca beş ... adlî para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesinde,

2-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesinde yer ... "Hüküm fıkrasında, 223 üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir" hükmü uyarınca, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/2-3, 35/1, 62/1. maddelerine göre belirlenen 37 ... adlî para cezasının adlî para cezasına çevrilmesi sırasında kanun maddelerinin hüküm fıkrasında gösterilmemesinde;

İsabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1-(1) no'lu kanun yararına bozma istemi nedeniyle yapılan incelemede;

Sanık hakkında, ... oğlunu kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükümde, ... ceza belirlenirken, alt sınırdan uygulama yapıldığına ilişkin bir ifadeye yer verilmeyip, “suçun işleniş biçimi, sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu” şeklinde gerekçe gösterilmesi ve takdire dayanıldığının da açıklanması karşısında, mahkemece belirlenen cezanın, uygulama maddesindeki alt ve üst sınırlar arasında takdir hakkının kullanılması kapsamında değerlendirilmesi gerekeceğinden, Soma Sulh Ceza Mahkemesinin 02.05.2007 ... ve 2006/189, 2007/132 sayılı kararına yönelik (1) no'lu kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

2-(2) no'lu kanun yararına bozma istemine gelince;

Hukuka aykırılıkların ciddi boyutlara ulaşması halinde başvurulabilecek olağanüstü bir yasa yolu olan kanun yararına bozma, kesin hükmün otoritesinin korunması gereği, temyiz incelemesi nedenlerine göre dar kapsamlı olup, hukuka aykırılığın, kanun yararına bozma yasa yoluna konu edilebilmesi, sanığın hukuki durumunu etkilemesi ya da değiştirmesine bağlıdır. Olağan yasa yolunda bozma nedeni oluşturan her hukuka aykırılık, kanun yararına bozma yasa yoluna konu edilemeyeceğinden, adli para cezasına esas alınan ... sayısının paraya çevrilmesi sırasında, yasa maddesinin gösterilmemesine ilişkin (2) no’lu kanun yararına bozma istemi de yerinde görülmemekle REDDİNE, 14.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5450, Karar No: 2024/6167, Tarih: 02.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/5450 E.  ,  2024/6167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2306 E., 2020/1282 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yapılan incelemede; ilk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.03.2019 tarihli ve 2018/1 Esas, 2019/79 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı

Kanun) 81/1, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.11.2020 tarihli ve 2019/2306 Esas, 2020/1282 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin uygulamasında zarar ve tehlikenin ağırlığına göre üst sınıra yakın ceza verilmesi gerekirken alt sınırdan ceza verilmesi aleyhe istinaf olmadığından eleştiri konusu yapılarak 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanığın katılanı bıçakla hayati bölgeleri olan sol göğüs ve karın bölgesinden yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte yaraladığı, katılanın doğrudan hayati bölgelerini hedef aldığı, katılanın darbeler üzerine yere yığılması üzerine öldüğünü düşünerek eylemine son verdiği anlaşılmakla sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, darbe sayısı ve yerleri, olayda kullanılan silahın elverişliliği dikkate alındığında suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığı için haksız tahrik şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde Bölge Adliye Mahkemesi kararında eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. 6136 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçu Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.11.2020 tarihli ve 2019/2306 Esas, 2020/1282 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7087, Karar No: 2016/9211, Tarih: 08.11.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/7087 E.  ,  2016/9211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.09.2012 tarihli dilekçesiyle tapu iptali ve tescil mümkün olmaz ise satış bedelinin ve cezai şartın ticari faizi ile davalı ...'dan tahsili istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne tapunun kaydının iptali ile davacı adına tesciline dair verilen 22.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi asli müdahiller vekili tarafından duruşmasız olarak davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 08.11.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden taraf gelmedi. Karşı taraftan davacı vekili Av. ... ve davalı ... vekili Av... geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle davacının isminin karar başlığında yazılmamış olmasının mahallinde düzeltilebilecek maddi hatadan kaynaklandığının anlaşılmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.350 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan ve müdahillerden alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4657, Karar No: 2012/5658, Tarih: 15.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4657 E.  ,  2012/5658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili, birleşen davada kamulaştırmasız elatma tazminatı istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne, birleşen dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde sözü edilen fıkraya göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.