muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2466, Karar No: 2024/3310, Tarih: 27.03.2024

Nitekim Anayasa Mahkemesi bireysel başvuru üzerine verdiği kararda:

“Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere hizmet tespiti davalarıyla işçilik alacakları davaları birbirini etkileyebilecek bağlantılı davalardır. Nitekim Yargıtaya göre işçilik alacakları davasında -açılmış ise- kural olarak hizmet tespiti davasının sonucu beklenmelidir. Yine Yargıtay kararlarında her iki davanın birbirlerini etkilemesi mümkün ise de davaların niteliği gereği farklı sonuçlara varılabileceğinin kabul edildiği görülmektedir. Zira hizmet tespiti davalarında -kamu düzenine ilişkin olduğundan- resen araştırma ilkesinin, işçilik alacaklarıyla ilgili davalarda ise taraflarca hazırlama ilkesinin geçerli olduğu kabul edilmektedir. Bu nedenle işçilik alacakları davasında verilen karar hizmet tespiti davasında kesin delil değil güçlü delil olarak kabul edilmektedir. Hemen belirtmek gerekir ki delil değerlendirmesi derece mahkemelerinin takdirinde olup bariz takdir hatası veya açık bir keyfîlik içermedikçe Anayasa Mahkemesinin bu takdire müdahalesi söz konusu değildir. Bununla birlikte bağlantılı davalarda birbirine aykırı karar verilmesi hâlinde bu aykırılığın -taraflarca ileri sürülmesi durumunda- gerekçesinin açıkça ortaya konması anayasal bir yükümlülüktür ve bu husus Anayasa Mahkemesinin inceleme alanı kapsamındadır” gerekçesi ile hizmet tespit davasında işçilik alacaklarına ilişkin ücret tespitinin delil olarak dikkate alınmamasını, gerekçe yapılmamasını hak ihlali olarak kabul etmiştir(B. No: 2017/23739, 20.10.2021).

4. Belirtmek gerekir ki sigortalı aynı zamanda bireysel iş hukuku kapsamında işveren aleyhine işçilik alacakları davası açmış ve bu davada işçilik alacaklarına esas hizmet süresi veya prime esas kazanç ücreti belirlenmiş ise bu tespit davasında unsur etkisi yaratacak şekilde bir kuvvetli delil niteliğinde kabul edilecektir.

II. Dairemizin 2021/7772 E, 2021/11456 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerinde açıklandığı üzere;

4. Belirtmek gerekir ki sigortalı aynı zamanda bireysel iş hukuku kapsamında işveren aleyhine işçilik alacakları davası açmış ve bu davada işçilik alacaklarına esas hizmet süresi veya prime esas kazanç ücreti belirlenmiş ise bu tespit davasında unsur etkisi yaratacak şekilde bir kuvvetli delil niteliğinde kabul edilecektir.

II. Dairemizin 2021/7772 E, 2021/11456 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerinde açıklandığı üzere;

5. 5510 sayılı kanunun 80/1.d maddesindeki son aya mal etme uygulaması, yanlış bir yorumla yapılmaktadır. Zira maddeye göre “Ücretler hak edildikleri aya mal edilmek suretiyle prime tabi tutulur. Diğer ödemeler ise öncelikle ödendiği ayın kazancına dahil edilir ve ücret dışındaki bu ödemelerin yapıldığı ayda üst sınırın aşılması nedeniyle prime tabi tutulamayan kısmı, ödemenin yapıldığı ayı takip eden aydan başlanarak iki ayı geçmemek üzere üst sınırın altında kalan sonraki ayların prime esas kazançlarına ilâve edilir. Toplu iş sözleşmelerine tabi işyerleri işverenlerince veya kamu idareleri veya yargı mercilerince verilen kararlara istinaden, sonradan ödenen ücret dışındaki ödemelerin hizmet akdinin mevcut olmadığı veya askıda olduğu bir tarihte ödenmesi durumunda, 82 nci madde hükmü de nazara alınmak suretiyle prime esas kazancın tabi olduğu en son ayın kazancına dahil edilir”. Görüldüğü gibi son aya mal edilecek ödeme, ücret dışındaki ödemelerdir. Oysa burada karar altına alınan ücret olduğuna göre son aya değil, tüm hizmet süresine mal edilmesi ve ödenip ödenmemesine bakılmaması gerekecektir.

6. Çoğunluk görüşü ile somut uyuşmazlıkta, "davacının kesinleşmiş ve dönemlerine göre de işçilik alacakları tespitine esas olmuş belirlenen ücreti işçilik alacaklarında ödeme olgusuna bağlı olarak son aya tavanı geçmemek sureti ile mal edilmesi gerektiği, ödemenin gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği" gerekçesi ile verilen yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

7. Belirtmek gerekir ki karar altına alınan ücret olduğuna ve ücretler hak edildikleri aya mal edileceğine göre yerel mahkemenin kararı açıkça yasaya aykırıdır. Kararın bu gerekçe ile bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan, çoğunluğun son aya mal etme kararı yasanın açık düzenlemesine aykırı olup, temel sosyal güvenlik hakkını ortadan kaldırmaktadır. Kararın bu gerekçe ile bozulması gerekir. Bu nedenle çoğunluğun son aya mal etme gerekçesine katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2013/15903, Karar No: 2013/9050, Tarih: 16.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/15903 E.  ,  2013/9050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik görünmemesine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, kıdem tazminatı ve ücretli yıllık izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Daha önce mahkemece verilen kabul kararının davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 9.Hukuk Dairesi tarafından iş akdinin davacı tarafından fesh edildiği, bu durumda davacının kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kısmi olarak bozulması üzerine mahkemece bozma ilamına uyma kararı verilerek bozma kararı doğrultusunda kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, kısmi bozma kararına uyulması halinde kısmi bozma kararı gereğince inceleme yapılır ve yeni bir hüküm verilir. Mahkemenin kısmi bozma kararı gereğince verdiği yeni hüküm temyiz edilirse, Yargıtay'ca yalnız kısmi bozma kararının kapsamına giren bölüm hakkında temyiz incelemesi yapılır.

Davadaki taleplerden biri veya birkaçı hakkındaki kararın Yargıtay'ın bozma kararının kapsamı dışında kalması nedeniyle kesinleşmesi halinde mahkemenin kısmi bozma kararı üzerine yaptığı inceleme sonucu verdiği yeni kararında, infazda tereddüt oluşmaması açısından eski kararının kesinleşen bölümünün de aynen tekrarlanarak “bu konuda verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına” diye belirtilmek suretiyle yeni hükümde yer alması gerekmektedir.

Somut olayda mahkemece bozma kararına konu edilmeyen yıllık izin ücreti alacağına ilişkin olarak hüküm kurulmaması hatalı ise de bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasına (1) numaralı bentten sonra gelmek üzere;

Somut olayda mahkemece bozma kararına konu edilmeyen yıllık izin ücreti alacağına ilişkin olarak hüküm kurulmaması hatalı ise de bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasına (1) numaralı bentten sonra gelmek üzere;

"2- 100,000 TL Brüt Yıllık İzin Ücreti alacağının dava tarihi olan (23.09.2009) tarihinden itibaren, işleyecek yasal faizi ile birlikte (değişen oranlar göz önüne alınarak) davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına ilişkin mahkememizin 19.01.2010 tarih 2009/302 E 2010/9 K sayılı kararı bozma kararı kapsamı dışında kalmakla bu konuda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına" rakam ve sözcüklerinin bir bent olarak eklenmesine, sair bentlerin buna göre takip ettirilmesine ve kararın bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 16.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9541, Karar No: 2012/3415, Tarih: 21.03.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/9541 E.  ,  2012/3415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy Asliye 2. Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davalı ...’a dava dilekçesi ve gerekçeli karar tebliği kendisinin satış akit tablosunda gösterdiği adrese yapılmış olmasına rağmen yapılan araştırma bu adrese ilişkin değildir. Bu nedenle adı geçen davalıya geçerli bir karar tebliği yapılarak temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/03/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5974, Karar No: 2018/12043, Tarih: 19.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5974 E.  ,  2018/12043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4399, Karar No: 2011/11173, Tarih: 22.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4399 E.  ,  2011/11173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4683, Karar No: 2009/5299, Tarih: 04.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4683 E.  ,  2009/5299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ... vek.Av.... ... ile davalı 1-... A.Ş Mües.Müd.vek.Av.... ... 2-As ... İnş.Tic.Ltd.Şti. Yetkilileri ... ... b-... ... vek.Av.... arasında görülen dava hakkında Edremit 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.03.2008 ... ve 107-134 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 02.02.2009 ... ve 5948-626 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosya 22.04.2009 tarihli gönderme formu ile Dairemize gönderilmiş ise de, yapılan incelemede tarafların karar düzeltme isteminde bulunmadıkları ve Dairemiz onama ilamından sonra yerel mahkemenin de 31.03.2009 tarihinde kararı kesinleştirdiği anlaşıldığından dosyanın tetkiksiz olarak yerel mahkemesine iadesine, 04.06 .2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2504, Karar No: 2012/662, Tarih: 13.02.2012

1. Ceza Dairesi 2008/2504 E., 2012/662 K.

**1. Ceza Dairesi 2008/2504 E., 2012/662 K.**

**- KASTEN ÖLDÜRMEYE KALKIŞMA

- KASTEN YARALAMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 82 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 86 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 87 ]

**"İçtihat Metni"**

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Cantekin'in suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın, akıl hastası olup, ruhsal açıdan kendisini savunamayacak durumda bulunan kardeşi mağdur Aytekin'in, yüz, güvde, sağ ve sol kol bölgelerine çok sayıda bıçak darbesi vurarak yaraladığı, göbeğin yaklaşık 5 cm. üzerindeki ve göbeğin yaklaşık 12 cm. yukarısındaki kesici delici alet yaralarının batına, sol ön aksiler çizginin arkus costrumu kestiği yerin hemen üzerindeki aralarında 2 cm. aralık bulunan üç adet kesici delici alet yaralarından ortadakinin toraksa ve diafragmayı 3 cm. rüptüre edip batına, diğer iki yaranın ise batına nafiz olduğu, mağdurun bu yaralanma nedeniyle yaşamsal tehlike geçirdiği olayda; sanığın eylemi ile açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olup, öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, suç niteliğinde hata edilerek silahla etkili eylem suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), CMUK'nın 326/son maddesine göre ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1252, Karar No: 2012/6157, Tarih: 19.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/1252 E.  ,  2012/6157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, haksız hacizden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, davalı banka nezdinde bulunan hesabında 4.502,26 TL parasının bulunduğunu, davacı şirket ismine yakın başka bir şirkete ilişkin haciz bildirisinden dolayı, davalı tarafça sehven hesaplarına bloke işlemi uygulandığını, söz konusu işlemin 12.07.2010 tarihinde yapıldığını, 20.04.2011 tarihinde durumun davacı tarafça öğrenildiğini, davalı tarafa yaptığı başvurudan 8 gün sonra yanlışlığın düzeltildiğini ve hesabındaki parayı kullanabildiğini, hesabındaki parayı kullanamadığı için maddi zararının olduğunu, hesabına haksız haciz işlemi uygulandığı için ticari itibarının sarsıldığını bu nedenle de manevi zararının olduğunu iddia ederek maddi ve manevi zararının tazminini talep etmiştir. Davalı taraf ise, sehven haciz işleminin yapıldığını ancak davacının herhangi bir zararının bulunmadığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın maddi zararını ispat edemediği ve yanlış uygulanan haciz nedeniyle davacı tarafın herhangi bir manevi zararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

1-İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği ile dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının maddi tazminat talebine yönelik temyiz itirazlarına gelince, T.T.K.'nun 18. maddesi kapsamında tacir olan davalının, basiretli tacir olarak kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermesi gerekir. Uyuşmazlık, davalının haciz bildirisi üzerine sehven davacının banka hesabına bloke işlemi uygulaması nedeniyle, tacir olan davacının hesabında bulunan parasını kullanamamasına dayanmaktadır. Tacir olan davacının başvuru tarihi olan 21.04.2011 tarihinden, yanlışlığın düzeltilip hesabında bulunan parasını kullanabildiği tarih olan 26.04.2011 tarihine kadar geçen süre içerisinde kullanamadığı paraya ilişkin en azından faiz kaybı sözkonusudur.

Bu halde davacının ibraz edilen deliller ve dosya kapsamı üzerinde bilirkişi incelemesi yapılarak, hesabında bulunan parayı kullanamadığı süre boyunca paranın faiz getirisi dikkate alınıp, hesaplanacak olan zarar miktarına göre karar verilmesi gerekir.

Mahkemenin bu yönü gözetmeden verdiği karar usule ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu halde davacının ibraz edilen deliller ve dosya kapsamı üzerinde bilirkişi incelemesi yapılarak, hesabında bulunan parayı kullanamadığı süre boyunca paranın faiz getirisi dikkate alınıp, hesaplanacak olan zarar miktarına göre karar verilmesi gerekir.

Mahkemenin bu yönü gözetmeden verdiği karar usule ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ; Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 19.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12844, Karar No: 2014/19805, Tarih: 20.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/12844 E.  ,  2014/19805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2012/1070-2013/1334

Taraflar arasındaki tüketiciyi koruma kanunundan kaynaklanan davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 0 km astra araç satın aldığını, aracın kısa sürede arızaları ortaya çıktığını üretim hatası ve gizli ayıp bulunduğunu ileri sürerek, aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dava konusu değeri belirtilmediğinden HMK. 119/d uyarınca usulden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Tüketici kanunu 23.maddesine göre tüketiciler harçtan muaftır. Davacı, davasında aracın değiştirilmesi veya bedelinin tahsilini istemiştir. Satış sözleşmesi uyarınca dava değeri 51.634,00 TL olduğu açıktır. Dava dilekçesinde usulü bir eksiklik bulunmamaktadır. Mahkemece işin esası incelenerek sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9374, Karar No: 2014/11923, Tarih: 03.07.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/9374 E.  ,  2014/11923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bucak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2014

NUMARASI : 2013/157-2014/10

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozmaya uyularak rapor alınmış ise de; yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.