muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1818, Karar No: 2021/10633, Tarih: 29.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1818 E.  ,  2021/10633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddi ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönünden hükmün HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, Çatalca İlçesi, Kaleiçi Mahallesi 5 ada 71 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönünden hükmün HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

İlk derece mahkemesince verilen karar aleyhine davalı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmadığı gözetilmeksizin, üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan ve derhal ödenmesine hükmedilen kısım için belirlenen faiz bitiş tarihinin istinaf karar tarihi olarak gösterilmesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin 2020/889 Esas ve 2020/1734 Karar sayılı ilamının; hüküm fıkrasının (B) harfi ile gösterilen bendinin (3) numaralı maddesinde yer alan (istinaf karar tarihi olan 09/12/2020) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (16/07/2020) tarihinin yazılmasına,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin 2020/889 Esas ve 2020/1734 Karar sayılı ilamının; hüküm fıkrasının (B) harfi ile gösterilen bendinin (3) numaralı maddesinde yer alan (istinaf karar tarihi olan 09/12/2020) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (16/07/2020) tarihinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 29/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1689, Karar No: 2023/405, Tarih: 14.02.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/1689 E.  ,  2023/405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği katılan, sanık ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2019 tarihli ve 2017/861 Esas, 2019/528 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının c bendi uyarınca, sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

2.... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 17.06.2020 tarihli ve 2019/3038 Esas, 2020/2135 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kabulü ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin ikinci fıkrasının a, b ve e bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmedilen 300 gün adli para cezasının, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca seçenek yaptırımlara çevrilmesiyle 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.01.2021 tarihli ve 2020/76512 sayılı sair hususlar incelenmeksizin basit yargılama hükümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu bulunduğundan bahisle bozma görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanığın kusurunun bulunmadığından bahisle, bölge adliye mahkemesince sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

2.Katılanın temyiz istemi, sanığın eylemini kasıtlı olarak gerçekleştiğine,

3.Sanığın temyiz istemi, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanığın kusurunun bulunmadığından bahisle, bölge adliye mahkemesince sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

2.Katılanın temyiz istemi, sanığın eylemini kasıtlı olarak gerçekleştiğine,

3.Sanığın temyiz istemi, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.İlk Derece Mahkemesince, Kocadere mevkiinde, gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, ...'ye ait bahçede sanığın yevmiye karşılığı yanında ... ile birlikte kayısı ağaçlarını domuzlardan korumak amacıyla nöbet tuttukları esnada, ağaçların arasından bir çıtırtı sesi duyduğunu, hayvanın kaçması için üç kere bağırmasına karşın sesin yaklaşmaya devam ettiğini bunun üzerine elindeki av tüfeğiyle bir el ateş etmesiyle, fişeğin isabet ettiği katılan ...'in vücudunda 6. dereceden kemik kırığı oluşacak, hayati tehlikeye girecek ve sol alt ekstremite fonksiyonlarının sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralanması şeklinde meydana geldiği kabul edilen olayda, bilirkişi raporunun olayın oluşuna uygun olduğu kanaatine varılmış, olayın meydana geldiği yerin çevresinde yerleşim yeri bulunmaması, olayın meydana geldiği saat itibariyle görüş imkanının olmaması, cezaevi firarisi olan müştekinin ağaçlar arasında saklanması, ses vermemesi hususları birlikte gözetildiğinde sanığın kusuru bulunmadığının anlaşıldığı gerekçe gösterilerek sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

2.19.06.2017 tarihinde saat 07.30'da iki Jandarma Uzman ... tarafından tanzim edilen tutanakta, sanığın taksirle yaralama suçunda kullandığı huğlu marka, 12 mm çapında, 89272 seri numaralı, çifte kırma ruhsatlı içi boş av tüfeğinin ve bir adet sterlino marka 12 cal 70 mm boş kovan fişeğinin sanık tarafından kendilerine teslim edildiği bildirilmiştir.

3.Katılanın kati adli muayene raporu dosyada mevcuttur.

4.Sanık aşamalarda olay esnasında yanında bulunan tanıklar ... ve ... ile uyumlu şekilde gece 04.00 sıralarında kayısı ağaçlarına domuzların zarar vermemesi amacıyla üç kişi nöbet tuttukları sırada, ağaçların arasından bir çıtırtı sesi duyduğunu, hayvanın kaçması için üç kere bağırmasına karşın sesin yaklaşmaya devam ettiğini bunun üzerine elindeki av tüfeğiyle bir el ateş ettiğini, sonrasında vurulanın insan olduğunu fark edince ambulansı aradığını, kendisinin olayda etken kusurunun bulunmadığını ileri sürmüştür.

5.Yargılama aşamasında bir ... güvenliği uzmanı, bir olay yeri uzmanı, bir avcılık uzmanı üç kişilik bilirkişi heyetince tanzim olunan raporda, olayın meydana geldiği yerin Kocadere mahallesine 1200 metre uzaklıkta olduğu, gece saatlerinde bölgede ışıklandırmanın bulunmadığı ve ağaçlar nedeniyle görüş imkanının olmadığı, olay saatinde o bölgeden insan geçme ihtimalinin imkansızlığı, müştekinin yaklaşma şekli ve geliş zamanı dikkate alınarak sanığın müştekiyi domuz zannederek ateş etmesinin normal sayılacağı dolayısıyla olayın meydana gelmesinde sanığın kusurunun bulunmadığı, müştekinin tam kusurlu olduğu belirtilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsiz bulunmuştur.

1.Bölge Adliye Mahkemesince, komşusu tanık ile birlikte, kayısı bahçesine girerek zarar veren domuzları avlamak için bahçede pusu kuran sanığın, beklemekte oldukları yere yakın bir noktadaki ağaçların arasından hışırtı seslerinin gelmeye başladığını, seslerinin giderek arttığını ve sesi çıkaran canlının kendilerine doğru geldiğini görünce sesin geldiği tarafa doğru seslenmeden, avını görmeden, olayın meydana geldiği 19.06.2019 günü saat 04.30 itibarı ile ses çıkaran canlının ne olduğunu tespit etme imkanı olduğu halde gelenin domuz mu ya da insan mı olduğunu tam netleştirmeden ve sesin bir insana ait olabileceğini düşünmeden av tüfeği ile bir el ateş ederek katılanın yaralanmasına sebebiyet vermesi şeklinde gelişen olayda; sanığın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı bir şekilde davranarak katılanın yaralanması ile sonuçlanan olayın oluşumuna asli kusurlu olarak sebebiyet verdiğinin kabulü ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

2.Sanığın Bölge Adliye Mahkemesince talimatla aldırılan beyanında, ... ile birlikte ...'nin köye uzak olan tarlasında sabah saat 04:30 sıralarında domuzların mahsullere zarar vermemesi için beklediklerini, domuz geldiğini düşünerek karanlıkta silahla ateş ettiğini, öncelikle beraatine, mahkeme aksi kanaatte ise hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini istediğini belirtmiştir.

IV. GEREKÇE

2.Sanığın Bölge Adliye Mahkemesince talimatla aldırılan beyanında, ... ile birlikte ...'nin köye uzak olan tarlasında sabah saat 04:30 sıralarında domuzların mahsullere zarar vermemesi için beklediklerini, domuz geldiğini düşünerek karanlıkta silahla ateş ettiğini, öncelikle beraatine, mahkeme aksi kanaatte ise hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini istediğini belirtmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonucunda, ilk derece mahkemesince, sanığın taksirle yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının c bendi uyarınca hakkında beraat kararı verildiği, katılanın kararı istinaf etmesi üzerine sanık hakkındaki ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2019 tarihli ve 2017/861 Esas, 2019/528 Karar sayılı kararının kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin ikinci fıkrasının a, b ve e bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesi uyarınca 6000 TL adli para cezası mahkumiyetine karar verildiği, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının d bendi gereğince 28.02.2019 tarihinden sonra ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve 5271 sayılı Kanun'un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkumiyet kararlarının temyize tabi olduğu anlaşılmakla inceleme yapılmıştır.

1.Bölge Adliye Mahkemesi kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

2.5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7188 sayılı Kanun) 24 üncü maddesince yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251 inci maddenin birinci fıkrasında yer alan ''Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir'' şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, istinaf talebi üzerine duruşma açılarak yapılan yargılamada Bölge Adliye Mahkemesince, genel hükümlere göre yargılamaya devam edilip karar verildiği gözetildiğinde Mahkemenin uygulama yapılmayacağına ilişkin takdirinin olduğunun anlaşılması karşısında bu hususta bozma öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

3.Bilirkişi raporu, tanık beyanları, taraf anlatımları gözetildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde bulnmamıştır.

4.Tanık beyanları, taraf anlatımları, olayın gerçekleşme şekli, tarafların arasında husumetin bulunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemini kasıtla gerçekleştiğine dair emareye rastlanmadığından, katılanın bu husustaki temyiz istemi reddedilmiştir.

5.Tüm dosya kapsamından, sanığın sesin bir insana ait olabileceğini düşünmeden, canlının insan yahut hayvan olup olmadığını kesinleştirmeden av tüfeği ile bir el ateş ederek katılanın yaralanmasına kusuruyla sebebiyet verdiği anlaşıldığından sanığın beraat kararı verilmesi gerektiğine dair temyiz istemi uygun görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 11.Ceza Dairesinin, 17.06.2020 tarihli ve 2019/3038 Esas, 2020/2135 Karar sayılı kararında sanık, katılan ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13936, Karar No: 2010/20416, Tarih: 02.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13936 E.  ,  2010/20416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3880, Karar No: 2024/114, Tarih: 10.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3880 E.  ,  2024/114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2022/598 E., 2023/207 K.

Taraflar arasında Mahkemede görülen maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, en son bozma kararıyla Dairece davanın kısmen kabulüne dair Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; davalı ... Kamyon İmalat ve Ticaret A.Ş. vekili tarafından duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön incelemede temyize konu edilen kararda dava değerinin duruşma sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

I. DAVA

Davacılar vekili; murisleri İbrahim ...'ın, ..........., plakalı 98 model Chysler/ Grand Choroke araçtaki imalat hatası nedeniyle 25.11.2001 tarihinde kaza yaptığını ve murisin vefat ettiğini, kazanın imalat hatası sebebiyle olduğunun tespit ettirildiğini belirterek şimdilik her bir davacı için 100,00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 10.08.2015 tarihinde sunulan ıslah dilekçesi ile taleplerini... için 500.000,00 TL manevi tazminat, 122.836,28 TL maddi tazminat; ..... için 500.000,00 TL manevi tazminat, 370,63 TL maddi tazminat; ..........,için 500.000,00 TL manevi tazminat, 3.094,67 TL maddi tazminat;..........., için 750.000,00 TL manevi tazminat, 4.651,81 TL maddi tazminat olmak üzere toplam 2.250.000,00 TL manevi tazminat ve 130.953,39 TL maddi tazminat bedeli olmak üzere toplamda 2.380.953,39 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı .........vekili; davaya konu, 31.03.1998 tarihinde satışı yapılan aracın 1 yıllık garanti süresinin olay tarihinden çok önce sona erdiğini, müvekkili şirketin ürettiği her aracı gözetim sorumluluğu bulunamayacağından kusursuz sorumluluğuna gidilemeyeceğini, yasal sorumluluğunun olmadığını, davanın husumetten reddi gerektiğini, zaman aşımı süresinin dolduğunu, araçta herhangi bir üretim hatası bulunmadığını ve kazanın davacıların murisinin kusurlu olması nedeniyle meydana geldiğini, dava tarihinde ileri sürülmeyip saklı tutulan tüm talepler bakımından zamanaşımı süresinin 25.11.2020 tarihinde dolduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... Ticaret ve Sanayi A.Ş. (Askam Tic. A.Ş.) vekili; müvekkilinin satıcı firma olduğunu, aracın dava dışı ...tarafından kendilerinden satın alındığını, muris ......., ve ...'ın ise aracı bu kişiden satın aldıklarını, müvekkiline husumet düşmeyeceğini, husumet nedeniyle davanın reddi gerektiğini, aracın 1 yıllık garanti süresinin olay tarihinden çok önce sona erdiğini, zamanaşımı süresinin dolduğunu, müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI:

III. MAHKEME KARARI:

İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesinin 20.01.2004 tarihli ve 2005/10623 E. 2005/15185 K. sayılı ilamıyla; araçta imalat hatasının olmadığı, kazanın kullanım hatası nedeniyle meydana geldiği, davalıların kazanın oluşumunda kusurlarının bulunmadığı gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesinin 20.01.2004 tarihli kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 13.10.2005 tarihli ve 2005/10623 E., 2005/1585 K. sayılı ilamıyla; taraflar arasındaki uyuşmazlığın 4077 sayılı Yasa kapsamında kaldığından Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

1. İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesinin 24.01.2006 tarihli 2005/602 Esas 2005/23 Karar sayılı kararıyla; bozma ilamı doğrultusunda Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle, Mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, davalılar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 19.02.2006 tarihli ve 2006/13973 E., 2007/2220 K. sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

2. Tüketici Mahkemesinin 03.07.2007 tarihli ve 207/231 E., 2007/407 K. sayılı kararıyla; araçta imalat hatasının olmadığı, kazanın kullanım hatası sonucu olduğu, davalıların kazanın oluşumunda kusurlarının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 03.07.2007 tarihli kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili ve davalı ...Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 17.03.2008 tarihli ve 2007/14201 E., 2008/3715 K. sayılı ilamıyla; “.... Aracın trafik sicilindeki kayıt malikinin dava dışı Mustafa ... olduğu, Davalı ...Ş.'nin savunması ile ilgili deliller ntoplanarak, aracın ikinci el olarak dava dışı ve davalıdan alan kişi tarafından murise satıldığı anlaşılırsa, aralarında akdi ilişki bulunmadığından, bu davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerektiği, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda üretim hatası olmadığı, çarpma neticesinde tekerlek aksının kırıldığı, tespit raporunda ise aracın imalat hatası nedeniyle arızalandıktan sonra kazanın meydana geldiği belirtildiğinden her iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi için üç kişilik bilirkişi heyetinden gerekçeli rapor alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğ gerekçesiyle, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen üçüncü karar