muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/417, Karar No: 2019/5206, Tarih: 09.10.2019

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b)Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması,kabul etmesi veya bulundurması,

c)Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

hâlinde, hakkında kamu davası açılır." biçimindeki düzenlemeler ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” biçimindeki düzenleme, yine aynı maddenin 3 ve 4. fıkralarındaki düzenlemeler ile 8. fıkrasında yer alan "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." biçimindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda mahkemece, ısrar koşulunun gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, kamu davasında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine

karar verilmesi gerekirken, ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilerek sanığın suç teşkil eden eyleminden dolayı bir daha kovuşturma yapılmasını olanaksız kılacak şekilde dosyanın kesin olarak sonuçlandırılması kanuna aykırıdır.

D-)Karar:

Açıklanan nedenlere göre; ısrar koşulunun gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda kamu davasında durma kararı verilerek, kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın suç teşkil eden eyleminden dolayı bir daha kovuşturma yapılmasını olanaksız kılacak ve davayı kesin olarak sonuçlandıracak şekilde “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/04/2018 tarihli ve 2018/267 esas, 2018/287 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

09/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1848, Karar No: 2013/3610, Tarih: 05.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/1848 E.  ,  2013/3610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, baba ile çocuk arasında şahsi ilişki tesisi ve nafaka talebine ilişkin olup, davalı tarafından iki husus temyiz edilmektedir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 2.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 2.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/799, Karar No: 2014/21333, Tarih: 29.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/799 E.  ,  2014/21333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Gerekçeli kararın gereği düşünüldü'den sonraki paragrafında dava konusu ile ilgisi bulunmayan 'Suç tarihinde, yukarıda açık kimlikleri ve adresleri yazılı mağdurlar ile yukarıda açık kimliği ve adresi yazılı şüpheli arasında araba park yeri meselesi nedeniyle sözlü tartışma ve kavga olduğu,bu tartışma sırasında şüphelinin mağdurlara "ben emekli polisim, silahım olsa sizin hepinizi vururdum" diyerek, mağdurları ölümle tehdit ettiği, şüphelinin üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin, şüpheli hakkında kamu davası açmayı gerektirecek delillerin bulunduğu, dolayısıyla şüpheli hakkında iddianame ile kamu davası açılması gerektiği ve şüphelinin üzerine atılı suçu bu şekilde işlediğinden bahisle cezalandırılması için kamu davası açılmıştır' şeklindeki ifadelerin bulunması,

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322 maddesi gereğince 'bu ifadeler ile ilgili bölüm hükümden çıkarılarak' diğer yönleri aynen bırakılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8900, Karar No: 2016/7625, Tarih: 22.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/8900 E.  ,  2016/7625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı ... şirketi tarafından ZMSS ile sigortalanan, davalının işleteni, dava dışı ....'ın sürücüsü olduğu sigortalı kamyonetin virajı alamayıp direksiyon hakimiyetini kaybederek dere yatağına düşmesi sonucunda meydana gelen tek taraflı kazada kamyonetin kasasında yolcu olarak bulunan ...'in öldüğünü, kazada kamyonetin kasasında usulsüz olarak yolcu taşıyan sürücü dava dışı ....'ın asli ve tam kusurlu olduğunu, rücu haklarının doğduğunu, ölen ... mirasçılarına toplam 64.389,61 TL'nin müvekkil şirket tarafından ödendiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 64.389,61 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davacı ... şirketi ile davalı özel araç sahibi sigortalı arasında sigorta ilişkisinin bulunduğu, davalının tacir olmadığı, davanın ticari dava olmadığı, uyuşmazlığın tüketici mahkemesince sonuçlandırılması gerektiği gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine ve karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın Tüketici Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sigorta şirketinin kendi sigortalısına karşı açtığı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6502 sayılı Yasanın 73/1 maddesine göre davalı sigortalı gerçek kişi ile davacı ... şirketi arasındaki sözleşmenin tüketici işlemi olmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 22/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9973, Karar No: 2010/17814, Tarih: 21.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9973 E.  ,  2010/17814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2681, Karar No: 2013/4328, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/2681 E.  ,  2013/4328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan dava açılırken başlangıçta alınması gereken başvurma harcının tahsili ile alındığına ilişkin belgenin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5888, Karar No: 2010/11680, Tarih: 13.10.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/5888 E.  ,  2010/11680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Üst C.Savcısı temyiz dilekçesini süresi içinde vermediğinden temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- C.Savcısının temyizine gelince:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın köy boşluğuna ev ve bahçe yapmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla, kanıtlanan bu eyleminden ötürü 5237 sayılı TCK.nun 154/2. madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 13.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/114, Karar No: 2005/144, Tarih: 22.11.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/4MD-114 E., 2005/144 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/4MD-114 E., 2005/144 K.**

**- GÖREVİ İHMAL

- VERGİ KAÇAKÇILIĞI

- ZAMANAŞIMI NEDENİYLE KOVUŞTURMA YAPILMAMASI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 230 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 102 ]

- 5442 S. İL İDARESİ KANUNU [ Madde 21 ]

- 5442 S. İL İDARESİ KANUNU [ Madde 28 ]

- 5442 S. İL İDARESİ KANUNU [ Madde 29 ]

**"İçtihat Metni"**

Görevi ihmal suçundan sanık hakkında açılan kamu davasında; kamu davasının 765 sayılı TCY.nın 102/4 maddesi uyarınca ortadan kaldırma sonucunu doğurmak üzere düşürülmesine ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen 14.7.2005 gün ve 1-33 sayılı hüküm, Yargıtay C.Savcısının temyizi üzerine, "bozma" istekli 19.09.2005 gün ve 230102 sayılı tebliğname ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle; Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Maliye Bakanlığı Gelirler Genel Müdürlüğünün 13.2.1996 gün ve 652-2 sayılı kaçakçılık suçu raporuna istinaden hurda bakır ticareti yapan ...... ..... ve ...... ..... haklarında Gelirler Kontrolü .. ...... ..... imzasıyla, 26.9.1996 gün ve 654-35 sayılı yazıyla Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulması üzerine evrakın, hazırlığın 1996/10646 sayısına kayıt edilip, 2.10.1996 tarihinde Cumhuriyet Savcısı ..... ......'e (23265) tevdi edildiği,

12.11.2001 tarihine kadar işlemsiz bırakılan evrakta, bu tarihte kayıp olduğundan bahisle, İstanbul Defterdarlığından suretlerinin istenildiği,

Gelirler Genel Müdürlüğü Gelirler Kontrolörleri İstanbul Grup Başkanlığınca, 11.12.2001 günlü yazıyla kaçakçılık raporunun bir suretinin gönderilmesi üzerine, sanık Cumhuriyet Savcısı ...... ..... tarafından "26.9.1996 tarihinden sonra fezleke tanzim edilerek evrakın Eyüp Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş olma ihtimali bulunduğundan fezleke kartonundan araştırılması" notu düşülerek kaleme havale edildiği, bu kez de 24.5.2002 tarihine kadar işlemsiz bırakılan evrakta, bu tarihten sonra sanıkların savunmalarının alınması ve diğer eksikliklerin giderilmesi yoluna gidildiği, bu işlemlerin sanık Cumhuriyet Savcısı ...... ..... 'ün Bakırköy C.Savcılığına atanmasına kadar devam ettiği, atama üzerine hazırlık evrakının 13.6.2003 tarihinde kaleme, 7.7.2003 tarihli görevlendirme yazısıyla da C.Savcısı ...... .....'a teslim edildiği,

C.Savcısı .... ...... tarafından 10.09.2003 gün ve 10646-8690 sayı ile sanıklar hakkında zamanaşımı nedeniyle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, karara hazine vekilince yapılan itirazın Beyoğlu 2. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığınca 3.12.2003 gün ve 2003/423 müt. sayılı kararıyla red edildiği,

Red kararı üzerine Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünce; 10.12.2003 gün ve 45232 sayılı yazı ile, atılı suçun zamanaşımına uğramasına sebebiyet verildiğinden bahisle Adalet Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğüne ihbarda bulunulduğu,

Red kararı üzerine Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünce; 10.12.2003 gün ve 45232 sayılı yazı ile, atılı suçun zamanaşımına uğramasına sebebiyet verildiğinden bahisle Adalet Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğüne ihbarda bulunulduğu,

İhbar üzerine 31.8.1992 tarihinde birinci sınıfa ayrılıp, 31.8.1998 tarihinde ise birinci sınıf olan C.Savcısı ...... ....'ün 2.6.1996 tarihinde kendisine verilen 1996/10646 Hz. Sayılı evrakın kaybolmasına neden olduğu, 2.10.1996-12.11.2001 tarihleri arasında işlemsiz bıraktığı, evrakın ihyasını müteakip evrakı fezleke kartonunun araştırılması için kaleme havale etmekle yetinip, uzunca bir süre işlemsiz bıraktığı, bu şekilde evrakın kaybolmaması ve ikmali için gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek suçun zamanaşımına uğramasına neden olduğu iddiasıyla, görevi ihmal suçundan TCY.nın 230. maddesi uyarınca yargılanması istemiyle, hakkındaki son soruşturmanın görevli ve yetkili Yargıtay ilgili ceza dairesinde açılmasına karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Görüldüğü gibi sanık hakkında görevi ihmal suçuna konu olan iddia, 1996/10646 sayılı hazırlık evrakını işlemsiz bırakmak suretiyle zamanaşımına uğramasına neden olmakla sınırlıdır.

1996/10646 sayılı hazırlık evrakının konusu, sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belgeler kullanmak suretiyle vergi ziyaına neden olmaktır. Haklarında karşıt inceleme yapılarak vergi kaçakçılığı raporu düzenlen ...... ve ..... ......l Madencilik Sanayi Ltd. Şti, Kurumlar vergisi mükellefi olup, inceleme dönemi 1993 yılıdır. İsnat edilen eylemde suç tarihi, 5442 sayılı Kurumlar Vergisi Yasasının 21, 28 ve 29. madde hükümleri uyarınca 1.5.1994 günüdür. Suç tarihinde yürürlükte bulunan 4008 sayılı Yasa ile değişik 359. maddesi uyarınca atılı eylem altı aydan üç yıla kadar hapis cezasını gerektirmekte olup, TCY.nın 102/4. maddesi uyarınca beş yıllık zamanaşımı süresine tabidir, bu süre içerisinde zamanaşımını kesen veya durduran herhangi bir işleme rastlanılmadığından zamanaşımı süresi 1.5.1999 tarihinde gerçekleşmiştir.

Sanık C.Savcısının görevi ihmal suçunun işlenme tarihi olan 1.5.1999 tarihinden, sanık hakkında son soruşturmanın açılması kararının verildiği 14.10.2004 tarihine kadar, soruşturma izni istenmesi tarihi olan 28.1.2004 ile izin verilme tarihi olan 16.3.2004 tarihi arasındaki zamanaşımını durduran süre çıkarıldığı taktirde, görevi ihmal suçu yönünden de, TCY'nın 102/4. maddesindeki 5 yıllık zamanaşımı süresi 19.6.2004 tarihinde dolmuş, dolayısıyla son soruşturmanın açılmasına karar verildiği 14.10.2004 tarihinde zamanaşımı gerçekleşmiş bulunmaktadır.

Yargıtay C.Başsavcılığınca, C.Savcısının görevinin bir başka yere atanmasına kadar devam ettiği, dolayısıyla hazırlık evrakının zamanaşımına uğramasıyla görevinin sona ermeyeceği temyizen ileri sürülmüş ise de, dava konusu yapılan eylem 1996/10646 sayılı hazırlık evrakının işlemsiz bırakılmak suretiyle zamanaşımına uğramasına neden olmak iddiası olup, isnat edilen görevi ihmal suçunun tarihi 1996/10646 sayılı hazırlık evrakının zamanaşımına uğradığı 1.5.1999 tarihidir.

Bu itibarla Yargıtay C.Savcısının tüm temyiz itirazlarının reddi ile Özel Dairece verilen 14.7.2005 gün ve 1-33 sayılı düşme kararının onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Kurul Başkanı ve dokuz kurul üyesi; sanığa isnat edilen eylem; 1996/10646 Hz. Sayılı evrakının 2.10.1996-12.11.2001 tarihleri arasında işlemsiz bırakmak, evrakın kaybolmaması ve ikmali için gerekli dikkat ve özeni göstermemek suretiyle kişiye isnat olunan suçun zamanaşımına uğramasına neden olmak iddiasıdır. 1996/10646 sayılı Hz. Evrakı 1.5.1999 tarihinde zamanaşımına uğramış ise de, sanık C.Savcısının 1412 sayılı CYUY'nın 164. maddesinden kaynaklanan "Takibata yer olmadığına dair karar" verme görevi devam etmektedir.

Sanık, Gaziosmanpaşa C.Savcılığı görevinden ayrılıp, hazırlık evrakını teslim ettiği 13.6.2003 tarihine kadar bu görevini yerine getirmemiş, dolayısıyla ihmal eylemini sürdürmüştür, somut olayda suç tarihi 13.6.2003 tarihi olup, bu tarih itibariyle TCY'nın 102/4. maddesindeki zamanaşımı süresi dolmamıştır gerekçeleriyle hükmün bozulması yönünde karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14.7.2005 gün ve 1-33 sayılı hükmünün ONANMASINA,

2- Dosyanın Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, ilk müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından, 22.11.2005 günü yapılan ikinci müzakerede tebliğnamedeki isteme aykırı olarak oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1683, Karar No: 2019/19672, Tarih: 04.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/1683 E.  ,  2019/19672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine...Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/301 E. - 2017/205 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Süleymanpaşa İlçesi, Ferhadanlı Mahallesi, 2316 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25534, Karar No: 2015/1623, Tarih: 10.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25534 E.  ,  2015/1623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gevaş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/01/2011

NUMARASI : 2010/131-2011/8

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin harcı yatırılmayan temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra davacı idare vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemde;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü olması ve değer farklarının birbirine yakın olan emsallerin değerlendirmeye alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 10.447,63, m2, somut emsal olarak alınan taşınmaz 562,56 m2 dir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerinin 8,00-TL/m2,değerlendirmeye esas alınan emsal taşınmazın ise 25,00 TL/m2 olduğu belirtilmesine karşın ve emsal taşınmaz,dava konusu taşınmazdan 3 kat daha değerli olduğu halde dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan % 50 oranında daha az değerli olduğunu kabul eden ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.