muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1329, Karar No: 2014/7570, Tarih: 16.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/1329 E.  ,  2014/7570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka hakkının ihlali

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-556 sayılı KHK.nın 5833 sayılı yasa ile değişik 61/1-A, TCK. 43/1-2,62/1, 52/2 maddelerinin uygulanması sonucunda sanığın 1 yıl 15 gün hapis ve 2080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği halde gün adli para cezanın belirlenmesinden sonra "sanığın 10 ay hapis ve 1.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına " karar verildiğinin yazılması suretiyle hükmün karıştırılması,

2-Hükümden önce 01/03/2008 gün ve 26803 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle, 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hükümde TCK.nın 52/2 maddesi uyarınca gün adli para cezasının belirlenmesinden sonra yer alan " sanığın 10 ay hapis ve 1.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ” ibaresi ile adli para cezasının taksitlendirilmesi bölümünde yer alan " ödenmeyen adli para cezasının TCK.nun 52/4 maddesi uyarınca ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/3.maddesi gereğince hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına (İHTAR EDİLEMEDİ) " ibaresinin çıkarılması ye diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/23249, Karar No: 2025/4594, Tarih: 21.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/23249 E.  ,  2025/4594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

2. Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesi

SAYILARI : 1. 2019/291 E., 2021/20 K.

2. 2021/58 E., 2021/893 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

KARARLAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 53. maddeleri uyarınca hükmedilen 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin 22.01.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 192/3, ve 62 maddeleri uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezasının, aynı Kanun'un 50. maddesi uyarınca eğitim kurumuna devam etme seçenek tedbirine çevrilmesine karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin 19.04.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 01.11.2023 tarihli ve 2023/3500 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2023 tarihli ve KYB-2023/117247 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2023 tarihli ve KYB-2023/117247 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“1. Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2021 tarihli ve 2019/291 Esas, 2021/20 Karar sayılı kararı yönünden yapılan incelemede,

"Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 23/12/2019 tarihli ve 2019/5427 esas, 2019/8638 karar sayılı ve aynı Dairenin 05/10/2020 tarihli ve 2020/3684 esas, 2020/4900 karar sayılı ilâmlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı,

Somut olayda, şüpheli hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karara karşı itiraz yoluna başvuru süresinin 15 gün yerine 7 gün olarak belirtilmek suretiyle şüphelinin yanıltıldığı, usûlüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmaması nedeniyle de kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın kesinleşmediğinden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı ve bu bakımdan kovuşturma şartının gerçekleşmediği cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

2. Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2021 tarihli ve 2021/58 Esas, 2021/893 Karar sayılı kararı yönünden yapılan incelemede,

Sanık hakkında 28/07/2020 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu işlediği iddiasıyla yapılan soruşturma sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/4-a maddesi uyarınca daha önce aynı neviden suçtan hakkında dava açıldığından bahisle, kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 25/12/2020 tarihli ve 2020/9068 esas sayılı iddianamesiyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/04/2021 tarihli kararıyla sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 2. fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, 4. fıkrasında erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması gereken durumlar sayılarak, maddenin 6. fıkrasında ise “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.” hükmüne yer verildiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

Sanık hakkında, 09.05.2018 tarihli önceki kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca 30.07.2018 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, ancak anılan erteleme kararında 1 nolu gerekçemizde belirtildiği üzere sanığa erteleme kararına karşı itiraz yoluna başvuru süresinin 15 gün yerine 7 gün olarak belirtilmek suretiyle sanığın yanıltıldığı, bu durumda usûlüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmaması nedeniyle sanık hakkında usulüne uygun şekilde verilmiş bir erteleme kararı bulunmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesindeki şartın gerçekleşmediği ve sonraki eylemin tek başına dava konusu yapılmayıp her iki suça ilişkin dava dosyalarının birleştirilerek tek bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2021 tarihli ve 2019/291 Esas, 2021/20 Karar sayılı kararı yönünden yapılan incelemede,

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2021 tarihli ve 2019/291 Esas, 2021/20 Karar sayılı kararı yönünden yapılan incelemede,

1. Şüpheli hakkında, 09.05.2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 30.07.2018 tarihli ve 2018/144081 Soruşturma, 2018/1835 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz kanun yoluna başvuru süresinin "7 gün" olarak gösterildiği, Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2. Şüphelinin denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmaması üzerine Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 17.05.2019 tarihli ve 2018/144081 Soruşturma, 2019/27221 Esas, 2019/19028 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

3. Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 06.01.2021 tarihli ve 2019/291 Esas, 2021/20 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2021 tarihli ve 2021/58 Esas, 2021/893 Karar sayılı kararı yönünden yapılan incelemede,

1. Şüpheli hakkında, 28.07.2020 tarihli aynı nev'i suçu nedeniyle Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 25.12.2020 tarihli ve 2020/17906 Soruşturma, 2020/9068 Esas, 2020/6705 sayılı iddianamesi ile doğrudan kamu davası açıldığı,

2. Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 09.04.2021 tarihli ve

2021/58 Esas, 2021/893 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1., 192/3. ve 62. maddeleri uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezasının, aynı Kanun'un 50. maddesi uyarınca eğitim kurumuna devam etme seçenek tedbirine çevrilmesine karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. Dosya kapsamına göre;

2. Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 09.04.2021 tarihli ve

2021/58 Esas, 2021/893 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1., 192/3. ve 62. maddeleri uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezasının, aynı Kanun'un 50. maddesi uyarınca eğitim kurumuna devam etme seçenek tedbirine çevrilmesine karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. Dosya kapsamına göre;

Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191. maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda sanığa, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı,

Sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 30.07.2018 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar şüpheliye tebliğ edilmiş ise de, karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru süresinin, "15 gün" yerine "7 gün" olarak belirtilmek suretiyle şüphelinin yanıltıldığı, Anayasanın Temel Hak ve Hürriyetlerin Korunması başlıklı 40. maddesindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK'nın 191/2. ve 5271 sayılı CMK'nın 171., 172. ve 173. maddeleri uyarınca, başvurulacak kanun yolunun, merciinin, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup; "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararda kanun yolu başvuru süresinin şüpheliyi yanıltacak biçimde "7 gün" olarak gösterildiği, bu nedenle erteleme kararının usûlüne uygun şekilde kesinleştiğinden söz edilemeyeceği, usûlsüz olarak verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi, beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, kararın kesinleşmemesi nedeniyle beş yıllık erteleme süresi işlemeye başlamadığından şüphelinin

erteleme süresi zarfında, kendisine yüklenen denetimli serbestlik yükümlülüklerine veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar ermesi ya da yasakları ihlal etmesi halinden söz edilemeyeceği anlaşıldığından;

erteleme süresi zarfında, kendisine yüklenen denetimli serbestlik yükümlülüklerine veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar ermesi ya da yasakları ihlal etmesi halinden söz edilemeyeceği anlaşıldığından;

Mahkemesince; açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 5271 sayılı CMK'nın 173. maddesinin 7499 sayılı Kanun ile değişik haline göre "iki hafta" içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usûlüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usûlüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi nedeniyle Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2021 tarihli ve 2019/291 Esas, 2021/20 Karar sayılı kararı kanun'a aykırıdır.

Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2021 tarihli kararı ile sanığın mahkûmiyetine hükmedildiği ve yukarıda belirtildiği üzere anılan kararın kanun yararına bozulması halinde kamu davasının durmasına karar verileceğinin anlaşılması karşısında,

Sanığın incelemeye konu 28.07.2020 tarihindeki eyleminden ötürü 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi kapsamında doğrudan kamu davası açılamayacağı gibi söz konusu eylemin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulü ile kesinleşmemesi nedeniyle ihlâli mahiyetinde de olmadığı anlaşıldığından Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2021 tarihli ve 20217/58 Esas, 2021/893 Karar sayılı kararı da Kanun'a aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle, öncelikle; Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/58 Esas sayılı davasının Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemenin 2019/291 Esas sayılı davası ile birleştirmesine karar verilerek, davaların birleşmesinden sonra, Mahkemesince, eylemler yönünden kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, sanığın 09.05.2018, 28.07.2020 tarihli eylemlerine ilişkin ortak bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi ile usulüne uygun tebliğ ve devamı işlemlerin icrası için Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulması gerektiğinden, mahkûmiyet kararları Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2021 tarihli ve 2019/291 Esas, 2021/20 Karar sayılı kararı ile Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2021 tarihli ve 2021/58 Esas, 2021/893 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2021 tarihli ve 2019/291 Esas, 2021/20 Karar sayılı kararı ile Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2021 tarihli ve 2021/58 Esas, 2021/893 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyalarının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7804, Karar No: 2014/5720, Tarih: 28.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7804 E.  ,  2014/5720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/756, Karar No: 2018/4835, Tarih: 02.07.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/756 E.  ,  2018/4835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince kısmen bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece kurulan ilk hükmün temyiz incelemesinde bozulmasının ardından yapılan yargılama sonucunda kurulan gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliğinin usulüne göre tamamlanmasının ardından mağdurun annesi olup davaya katılan ...'nun yokluğunda verilen kararın adı geçene tebliğine dair dosyada herhangi bir bilgi veya belge bulunmadığı anlaşıldığından, varsa buna ilişkin belgenin temini, aksi takdirde gerekçeli kararın katılan ...'ya tebliğiyle tebligat parçası ile verildiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenip, hükmün temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10352, Karar No: 2020/864, Tarih: 04.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/10352 E.  ,  2020/864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Hazine vekili, ... ilçe merkezinde ve ... Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde, ... Belediyesi tarafından muhtelif zamanlarda doldurma ve kurutma yoluyla yaklaşık 512.000,00 m2 arazi kazanıldığını, Belediye tarafından kıyıda yapılan dolgu işlemlerinin Kıyı Kanunu’nun 7. maddesi gereğince gerekli izinler alınmadan yapıldığını, dolgu alanlarının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki alanlardan olduğunu, bu alanlar üzerinde davalı tarafından baraka tipi tesisler kurularak fidan satış yeri olarak kullanıldığını, ... Gölü’nün Türkiye’nin ikinci en büyük tatlı su gölü ve doğal içme suyu havzası olduğunu, bu nedenle ... Gölü kıyılarında doldurma ve kurutma yapılamayacağı gibi yapılmış dolgular için de Kıyı Kanunu uyarınca izin verilmesinin söz konusu olamayacağını, ... Belediyesi tarafından, ... İlçe sınırları dahilinde kıyıda ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi içinde kalan dolgu alanlarının Belediyeye devrinin yapılması için talepte bulunulduğunu ancak bu talebin Maliye Bakanlığınca ret edildiğini açıklayarak, ... Belediyesi tarafından, ... İlçe Merkezinde ve ... Gölü Kıyı Kenar Çizgisi içerisinde kıyıların izinsiz doldurulması suretiyle elde edilen arazilerde, davalı tarafından yapılan bina ve tesislerin kal’ine ve davalının bu yerlere elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... 23.11.2015 tarihli duruşmada, dava konusu yeri geçici fidan satış yeri olarak kullandıklarını, dikili binaları bulunmadığını, Belediyeye ve Mal Müdürlüğüne ödeme yaptıklarını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 4721 sayılı TMK’nin 2. maddesine göre herkesin, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uyması gerektiği, davalının hukuken geçerli kira sözleşmesine istinaden dava konusu yeri kullandığı, ... Belediye Başkanlığı ile Hazine arasında derdest olan Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 esas sayılı dosyasının konusunun eldeki dava dosyasından farklı olduğu, dava konusu alanın malikinin kim olduğu hususunun muğlak olduğu, davalının kira sözleşmesi ile dava konusu yerin dolaysız feri zilyedi bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddia edilen taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere, 3621 Sayılı Kıyı Kanunu’nun, Doldurma ve Kurutma Yoluyla Arazi Kazanma ve Bu Araziler Üzerinde Yapılabilecek Yapılar başlıklı 7.maddesinde;