muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2083, Karar No: 2025/4850, Tarih: 18.06.2025

1. Sanık ... hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Sanık ... hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardımdan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 39/1, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

3. Sanık ... hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardımdan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 39/1, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle, sanık ... ve ...'nun eyleme asli fail olarak iştirak ettiğine, suçun tasarlanarak işlendiğinden bahisle suç vasfına, eksik ceza tayinine, takdiri indirim nedenine,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, suç vasfına, haksız tahrike,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, suç kastı olmadığına, eylemin sabit olmadığına,

4. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, suç kastı bulunmadığına, iştirak iradesi bulunmadığına, suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından sanıklar ... ve ...'nun yardımlarıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, tasarlama koşullarının oluşmadığı, bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılandan sanıklara yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığından haksız tahrik koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ...'ın, av tüfeği ile birden fazla kez ateş etmesi nedeniyle katılanın sol akciğerinde pnömotoraksa, vücudunda %20'den fazla kan kaybına, yüz ve çene kemiklerinde kırığa, damar, sinir ve yumuşak doku lezyonuna neden olay yaralanmasının, yaşamsal tehlikeye ve yüzde sabit ize neden olduğu, katılandaki kırıkların hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (3.) derece olduğu olayda;

Katılandaki yaralanmanın niteliği dolayısıyla meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası ön gören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında sanıklar hakkında makul (orta) ile üst sınır arasında bir ceza tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde makul oranda eksik cezalar tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.12.2023 tarihli ve 2023/446 Esas ve 2023/2092 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19009, Karar No: 2015/1072, Tarih: 28.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/19009 E.  ,  2015/1072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çaycuma 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2014

NUMARASI : 2013/192-2014/403

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9509, Karar No: 2014/11306, Tarih: 14.10.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/9509 E.  ,  2014/11306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALMUS ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2011/135-2013/178

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu .....Köyü çalışma alanında bulunan 109 ada 13, 14, 141 ada 55, 62, 63, 64, 104, 108, 109, 110, 143 ada 11, 16, 17, 18, 19, 350, 351 ve 352 parsel sayılı sırasıyla 2.861.16, 1.324.05, 509.52, 2.452.54, 1.623.54, 1.809.69, 737.95, 7.208.91, 1.622.94, 6.426.22, 621.88, 1.050.35, 696.92, 1.174.58, 3.758.44, 1.775.85, 5.213.38 ve 3.926.94 m2 yüzölçümündeki taşınmazlardan 109 ada 13, 141 ada 55, 62, 63, 108, 109, 143 ada 19 ve 351 parsel sayılı taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı A.. B.. adına, 109 ada 14, 141 ada 64, 104, 110, 143 ada 11, 16, 17, 18, 350 ve 352 parsel sayılı taşınmazlar ise kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve satın alma nedeniyle davalılar A.. B.., D.. B.., A.. B.. ve F.. B.. adlarına paylı olarak tespit ve tescil edilmiştir. Davacı M.. S.. miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların miras bırakan H.. B..'tan davacı payına isabet eden 320 payın davacı M.. S.. adına, geriye kalan payların ise tespit maliki veya mirasçıları adına payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş, akabinde kararda yapılan tashih ile ayrıca adlarına tescil kararı verilen tespit maliki veya mirasçıları davalıların paylarında azaltım yapılarak miras bırakan H.. B.. mirasçılarından A.. S.. adına da belli payın tesciline dair şerh verilmiş; hüküm, davalı A.. B.. mirasçısı H.. B.. ile davalılar D.. B.. ve A.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece oluşturulan kısa karar ve gerekçeli kararda dava konusu taşınmazların davacı hissesine isabet eden payın davacı adına, geri kalan payların ise miras payları oranında davalı veya ölü olanların mirasçıları adına tesciline karar verilmiştir. Ne var ki akabinde mahkemece talep olmadığı halde 26.12.2013 tarihli tashih şerhi adı altında kısa ve gerekçeli karara aykırı şekilde adlarına tescil kararı verilen davalı tespit ve tapu kayıt maliki veya mirasçıların paylarında azaltma yapılarak oluşturulan kısa ve gerekçeli kararı değiştirir nitelikte hüküm oluşturulmuş, böylelikle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık mahkemelere olan güveni sarsıcı nitelikte olup, 10.04.1992 günlü 1991/7-4 Esas-Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma nedenini oluşturmaktadır. Açıklanan bu nedenle davalı A.. B.. mirasçısı H.. B.. ile davalılar D.. B.. ve A.. B.. vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 14.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1882, Karar No: 2020/66, Tarih: 06.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/1882 E.  ,  2020/66 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 28/11/2017 tarih ve 2016/638 E- 2017/994 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 14/02/2019 tarih ve 2018/1028 E- 2019/166 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; taraflar arasında işletme hakkı devir sözleşmesi bulunduğunu, dağıtım faaliyetlerini davalı tarafından yürütüldüğü dönemde dava dışı şirket hakkında düzenlenen ceza faturasına bağlı olarak tahsil edilen bedelin istirdatı istemiyle açılan davada, davanın kısmen kabulüne karar verildiğini, verilen kararın kesinleşmesi üzerine müvekkilinin icra dosyasına sunduğu teminat mektubunun paraya çevrilmesi sonucu 74.100.- TL ödeme yaptığını, ayrıca mahkeme kararı temyiz edildiğinde temyiz harç ve masrafı ile onama harcı yatırdığını, ödenen bedellerden davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek icra dosyasına ödenen 74.100.- TL ile 734,70 TL temyiz harç ve masrafı ve 1.778,50 TL onama harcının ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, taraflar arasında düzenlenen sözleşmeler uyarınca devre esas bilanço düzenlendiğini, bu bilançolar ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden geçmiş yıllara ilişkin olarak müvekkilinden herhangi bir talepte bulunulamayacağını, temerrüdün oluşmadığını, davanın kabulünün sebepsiz zenginleşmeye neden olacağını, faiz, icra giderleri, icra vekalet ücretine ilişkin taleplerinin reddinin gerektiğini, ödemeye konu davanın müvekkiline ihbar edilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; tüm dosya kapsamına göre, bilirkişi raporuyla da tespit olunduğu üzere İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi dosyası kapsamında işletme hakkı devir sözleşmesinin 7/4. maddesi kapsamında kaldığı, bu nedenle davacının ihbar yükümlülüğünün olmadığı ve davacının ödemiş olduğu 71.100.- TL ve 3.000.- TL'nin toplamı olan 74.100.- TL'nin, 727,20 TL temyiz harç ve masrafı ile 1.778,54 TL onama harcını ödeme tarihindenitibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan talep edebileceği gerekçesiyle, 74.100.- TL'nin 08.07.2009 tarihinden itibaren; 727,20 TL'nin 06.01.2009 tarihinden itibaren; 1.778,54 TL'nin 26.05.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.923,93 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 06/01/2020 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

TEDAŞ tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı TEDAŞ'a ait olmak üzere 28/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı Beda Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri devredilerek 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.Özelleştirme aşamasında Boğaziçi EDAŞ tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle Boğaziçi EDAŞ'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı TEDAŞ'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28/05/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28/05/2013 tarihi öncesi yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı TEDAŞ'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28/05/2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28/05/2016 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 28/05/2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddi ile kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2019/1249, Karar No: 2021/23355, Tarih: 05.10.2021

**4. Ceza Dairesi         2019/1249 E.  ,  2021/23355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Akıl hastalığı nedeniyle kusur yeteneği bulunmayan sanığın yükletilen suçları işleyip işlemediği delillere dayalı olarak tartışılıp hukuki durumu değerlendirilmeden, akıl hastalığı nedeni ile hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2- Akıl hastalığı nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilen sanığa, 5271 sayılı CMK'nin 325/1. maddesi uyarınca yargılama giderlerinin yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yargılama giderinin kamu üzerinde bırakılması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14334, Karar No: 2015/17736, Tarih: 12.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/14334 E.  ,  2015/17736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin temyiz istemine göre vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca, kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine vekil duruşmalara katılmamış olsa dahi, tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından “dilekçe yazım ücreti 300.00TL'nın sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine” ilişkin bölümün çıkartılmasına, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesinin 13/1. maddesi gereğince 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınarak katılan kuruma verilmesine karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12187, Karar No: 2020/2988, Tarih: 02.03.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/12187 E.  ,  2020/2988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Son oturumda sanığın yüzüne karşı 03.11.2015 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 12.11.2015 tarihinde temyiz eden sanık ...'ın temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle, aynı Kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 02/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4040, Karar No: 2025/3058, Tarih: 27.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/4040 E.  ,  2025/3058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/173 E., 2022/413 K.

Davacılar vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkillerinin bebekleri ...’ın 18.10.2010 tarihinde davalı hastanede normal doğumla dünyaya geldiğini, anne ...'in hamilelik sürecinde de aynı hastaneye muayeneye gittiğini, son aylarında yapılan muayenesinde her şeyin normal gittiğinin, normal doğuma engel bir durumunun bulunmadığının ve bu yöntemle doğum yapmasının en uygun yol olduğunun kendisine bildirildiğini, doğumu esnasında hastanede görevli personelin annenin karnına bastırdığını, bu şekilde doğumun gerçekleşmesinin sağlandığını, zor bir doğum olduğunu, doğumun ardından bebeğin muayenesi sonrasında uzman doktorun bebeğin kolunda bir problem olduğunu ancak merak edilmemesi gerektiğini ve 5-6 aya kadar geçeceğini söylediğini, akabinde bebeğin solunum güçlüğü çektiğini, kanında mikrop çıktığını, bu nedenlerle yoğun bakıma alındığını ve 8 gün boyunca hastanede oyalandığını, oysa bebeğin kolunun felç olduğunu ve bu durumun müvekkillerinden gizlendiğini, doğumun herhangi bir aşamasında normal doğumdan sezaryene geçiş mümkün iken bu yola başvurulmamasının doğumu gerçekleştiren hastane personelinin ağır ihmalinden kaynaklandığını, bebeğin daha sonra Özel ... Hastanesinde sol kolundan ameliyat olduğunu, ameliyat öncesi yapılan tetkikinde de '"bebeğin sol kolunda doğum felci ve doğum yaralanması" teşhisinin konulduğunu, bebeğin felç durumunun halen devam ettiğini belirterek; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutularak tespit edilecek maddi zararlar bakımından şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte, tedavi giderleri için 20.000,00 TL'nin fatura tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte ve anne ... için 60.000,00 TL, baba ... için 60.000,00 TL ve bebek ... için 80.000,00 TL olmak üzere toplam 200.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ...; davaya cevap vermemiştir.

2. Davalı ... vekili; alacağın zamanaşımına uğradığını, ticari faizin yasal dayanağının olmadığını, aydınlatılmış onamın alındığını, kusurunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.