muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12565, Karar No: 2012/4080, Tarih: 14.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/12565 E.  ,  2012/4080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...'dan 18.12.2002 tarihli mahkeme kararı ile boşandığını, davalı banka nezdinde müvekkili ile davalı ... adlarına müşterek mevduat hesabının bulunduğunu, müşterek hesaba yatırılan paranın müvekkilinin onay ve icazeti olmaksızın davalı bankaca diğer davalıya ödendiğini, davalı bankanın diğer mudiye hesaptaki parayı ödemesinden dolayı müvekkilini zarara uğrattığını, zararın tazmini için davalılar aleyhine girişilen icra takibinin itiraz sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... AŞ vekili, anılan hesabın teselsüllü nitelikte bir hesap olup hesap ortaklarının münferiden işlem yapmalarının mümkün olduğunu, para çekme,havale EFT dahil tüm işlemlerin hesabın bakiyesinin müsait olması şartıyla hesap ortaklarından biri tarafından gerçekleştirilebileceğini belirterek davanın reddine ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, hesabın birlikte ortak imzalı hesap olarak değil. münferit imza yetkisi bulunan ortak hesap şeklinde açıldığını, müvekkilinin hesaptaki paraları dilediği gibi tasarruf edebileceğini, müşterek hesaptan bir çok işlem yapıldığını bu süre zarfında itiraz edilmediğini, boşanma gerçekleştikten sonra itiraz edilmesinin kötü niyet göstergesi olduğunu, müvekkilinin müşterek hesaptan münferit olarak çekmiş olduğu paraları tamamen davacının bilgisi dahilinde müşterek evin ve müşterek çocuğun giderleri için harcadığını belirterek davanın reddine ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, dava konusu hesabın teselsüllü müşterek hesap niteliğinde, münferiden para çekilebilir türden bir hesap olduğu, teselsüllü müşterek hesap sahiplerine banka nezdindeki tutarın tamamı üzerinde bağımsız şekilde tasarruf etme yetkisi tanındığı, ayrıca davacının davalı eşinin boşanmadan önce bankaya giderek paranın tamamını çekmiş olduğunu öğrenmesine karşın takip tarihine kadar suskun kaldığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Müşterek hesaptan para çektiği anlaşılan davalı ...'ın payından fazlasını davacıya ödemekle yükümlü olduğu ve sözleşme ile aksi kararlaştırılmadıkça müşterek hesap sahiplerinin eşit paylara sahip oldukları gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilin öteki temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8012, Karar No: 2014/1591, Tarih: 11.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/8012 E.  ,  2014/1591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe, temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/02/2014 günü ovbirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2842, Karar No: 2020/5164, Tarih: 06.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/2842 E.  ,  2020/5164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen kararın süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, sigortalı muris ...'in çekmiş olduğu kredisini teminen davalı sigorta şirketi nezdinde hayat sigortası sözleşmesinin bulunduğunu, 24.03.2009 tarihinde sigortalının vefat ettiğini, müvekkilinin murisinin ölümü nedeni ile davalı şirketten sözleşme gereği tazminat talep ettiğini ancak davalı kurumun murisin hastalığını beyan etmemiş olması nedeni ile bu talebi reddettiğini belirterek fazlaya ilişkin hak ve talepleri saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL vefat teminatının ödenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, murisin kanserden vefat ettiğini, akit öncesi var olan hastalığını sigorta şirketinden gizlendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, poliçe başlangıcında yahut sigorta süresi içerisinde davalı sigorta şirketine muriste kanserin varlığından şüphelenildiğine dair herhangi bir beyanda ya da ihbarda bulunulmadığı, ihbar yükümlülüğüne aykırı davranılarak Hayat Sigortası Genel Şartlarının C.2. ve 3. maddelerinin ihlal edildiği, dolayısıyla mirasçıların poliçe nedeniyle alacak talep edemeyecekleri, davacıların taleplerinde haksız olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 06/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8979, Karar No: 2023/10219, Tarih: 28.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/8979 E.  ,  2023/10219 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, 14.08.2014 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ezine Cumhuriyet Başsavcılığınca 13.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, erteleme süresi zarfında 18.06.2015 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hakkında kamu davası açıldığının üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, Ezine Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Ezine 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2016 tarihli ve 2015/611 Esas, 2016/36 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gerekçesiyle hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gerekçesiyle hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Olay tarihi olan 14.08.2014 günü ele geçirilen esrar maddesi ile ilgili olarak Ezine Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde bulundurmak suçundan soruşturma başlatıldığı, sanığın alınan beyanında, olay tarihinde ele geçirilen esrar maddesinin kendisine ait olduğunu ve kullanmak için bulundurduğunu beyan ettiği, söz konusu madde ile ilgili alınan raporda maddenin toz esrar olduğunun ve THC ihtiva eden hint keneviri bitkisi olduğunun tespit edildiği, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair karar verildiği, bu kararın sanığa 03.03.2015 tarihinde usule uygun olarak tebliğ edildiği, ancak sanığın 08.06.2015 tarihinde tekrardan uyuşturucu

madde bulundurduğu, sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki samimi ikrarıyla üzerine atılı suçlamayı kabul ettiği, sanığın üzerine atılı suçun bu şekilde sabit görüldüğü, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Suç tarihi itibarıyla sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin uygulanma koşulu bulunmadığı belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

1. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanunu'nun 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata aynı Kanun'un 23 üncü maddesinin bir ila sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ıncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin; sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, 13.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri karar tebliğinin doğrudan MERNİS adresine çıkarılarak 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği muhtara teslim edildiği, dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, kovuşturma

şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, ihlal sayılan 08.06.2015 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirmiş olacağı, kaldı ki ihlal sayılan eylemin 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı gözetilmeksizin sanık hakkında 08.06.2015 tarihli eylem nedeniyle kamu davası açıldığından bahisle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılmasının hukuka aykırı olduğu, Mahkemece ihlal sayılan eylem yönünden herhangi bir inceleme yapılmadığı gibi 08.06.2015 tarihli eyleme ilişkin açılan kamu davasına ilişkin dosyanın getirtilip incelenmediği ya da dosyaların birleştirilmesine karar verilmediği, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla ve eksik incelemeyle sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ezine 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2016 tarihli ve 2015/611 Esas, 2016/36 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13933, Karar No: 2014/1290, Tarih: 11.02.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/13933 E.  ,  2014/1290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/255084

MAHKEMESİ : Kartal 1. (İstanbul Anadolu 1.) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2011 (Asıl Karar), 19/04/2012 (Ek Karar)

NUMARASI : 2009/913 Esas, 2011/1082 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Doktor olan sanık hakkında disiplin işlemi yapabilecek olan, yüklenen suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve kovuşturma aşamasında duruşmadan haberdar edilmeyen S.. B.. vekilinin Mahkemenin 29/12/2011 tarihli Kararını öğrenme üzerine 17/04/2012 havale tarihli dilekçe ile temyiz etmesine karşın mahkemenin 19/04/2012 tarihli Ek Kararı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmakla, usul ve yasaya uygun olmayan temyiz isteminin reddine dair Ek Kararın KALDIRILMASINA, 29/12/2011 günlü esas hükme yönelik inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen görevi kötüye kullanma suçunun “zarar göreni” olan S.. B..nın, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, müşteki S.. B.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4656, Karar No: 2023/6707, Tarih: 25.12.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/4656 E.  ,  2023/6707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapusuz taşınmazın tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı Hazine, davalı ... İdaresi ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

İlk Derece Mahkemesince verilen önceki karar, Yargıtay tarafından bozulmuş olup, hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; " Davalılar lehine usuli kazanılmış hak oluşturan ve 05.05.2006 tarihli raporda (A) harfi ile gösterilen alanın 4.043,27 m2' lik kısım olduğu, 27.09.2010 tarihli raporda kullanılmayan kısım olarak gösterilen 315,16 m² ve 141,74 m2'lik bölümlerin 05/05/2006 tarihli raporda (A) harfi ile gösterilen ve davacı adına tescil kararı verilen 4043,27 m2'lik kısım içerisinde kaldığı, İlk Derece Mahkemesinin aynı bölümler yönünden Hazine ve gerçek kişi lehine kurulan tescil hükmünün mükerrer tescil niteliğinde olduğu açıklanarak, davaya konu tüm alan 4043,27 m2 olarak kabul edilerek, 27.09.2010 tarihli fen bilirkişi raporunda kullanılmayan alan olarak belirtilen 315,16 m2 ve 141,74 m2'lik bölümlere ilişkin davanın reddine, bu bölümler 4043,27 m2'lik tüm alandan çıkarıldıktan sonra kalan bölüm yönünden ise davanın kabulü ile davacı gerçek kişi adına tesciline karar verilmesi, ayrıca taraf teşkili bakımından 6360 ... Kanun uyarınca ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının davaya katılımının sağlanması" gereğine değinilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; " bozma ilamında belirtilen eksikliklerin giderildiği, bilirkişiden yeniden rapor alındığı, başkaca husus bozma konusu edilmediğinden bozma öncesi gerekçeye dayanılarak, diğer bir deyişle, zilyetlikle kazanım koşullarının dava konusu edilen yerin bir kısmı açısından davacı lehine oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile harita mühendisi ... ... tarafından düzenlenen 08.10.2020 tarihli krokili raporda ... ili ... ilçesi ... köyü sınırları içerisinde kalan C harfi ile gösterilen 3.586,37 m2 yüzölçümlü taşınmazın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, aynı rapora ekli krokiye göre B2 olarak gösterilen 315,16 m2 lik kısım ile aynı krokide B1 olarak gösterilen 141,74 m2 lik kısım için davacının davasının reddi ile B2 olarak gösterilen 315,16 m2 lik kısım ile aynı krokide B1 olarak gösterilen 141,74 m2 lik kısmın Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline " karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine, davalı ... İdaresi ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; tapusuz taşınmazın tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce yapılıp 27.11.1979 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 1744 ... Kanun'la değişik 2 nci madde uygulamaları bulunmaktadır.