muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9336, Karar No: 2015/3482, Tarih: 08.05.2015

Karar, davacı yüklenici vekili, davalı arsa sahibi vekili ve asli müdahiller vekili (taraf vekilleri) tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dosya kapsamına göre taraflar arasında 30.11.2005 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendikten sonra yüklenici tarafından inşaata başlandığı, ancak tamamlanmadan terk edildiği ve kalan işleri da arsa sahibinin tamamladığı halihazırda 09.06.2010 tarihinde yapı kullanım izin belgelerinin alındığı ve bilirkişi raporuna göre de inşaat seviyesinin % 99,5 olduğu anlaşılmaktadır. Tarafların ileri sürdüğü iddia ve savunmalar ile dosyadaki bilgi ve belgelere göre sözleşme feshedilmemiş, ayakta tutulmuştur. Nitekim bu olgu esas kabul edilerek asıl davada yüklenici, hakedip de kendisine devri yapılmayan bir adet bağımsız bölümün tapusunun iptal ve tescilini, diğer üç adet bölümün ise arsa sahibi tarafından üçüncü kişilere satıldığından bahisle bedellerinin tazminini istemiş, birleşen davada ise arsa sahibince yüklenici tarafından eksik bırakılan işlerin giderilme bedeli talep edilmiştir.

Yukarıda ifade edildiği üzere, sözleşme taraflarca bozulmamıştır. Yüklenicinin belirli bir aşamada, inşaatı terk ettiği sabit olmakla beraber, bu aşamanın ne olduğu mahkemece belirlenmemiştir. Her ne kadar arsa sahibince yapılan masrafların, bir ajandaya kaydedildiğinden bahisle ajandada yazılı imalat kalemleri ve bedellerinden hareketle bilirkişi ve mahkeme tarafından eksik bırakılan işler bedeli ve tamamlanmayan seviye tespit edilmeye çalışılmış ise de ajandadaki kayıtların yüklenicinin imzasını taşımaması ve yargılama sırasında ajandadaki bilgileri kabul etmemesi karşısında yapılan bu hesap ve tespitin hükme esas alınması mümkün değildir. Dosyada, yüklenicinin işi bıraktıktan sonra arsa sahibince yaptırılan herhangi bir tespit bulunmamaktadır. Arsa sahibinin kalan işleri ikmal ettikten sonra .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/710 Değişik iş sayılı dosyada yaptırdığı ve sadece arsa sahibinin beyanını esas alan bir tespit raporu mevcuttur. Yargılama sırasında dinlenilen tanıklar ise, işin terk edildiği aşamanın saptanması yönünde bir bilgi vermemişlerdir.

Bu durumda, mahkemece, yüklenicinin işi terk ettiği fiili seviyenin tespiti için taraflardan delilleri sorulup saptanmalı, bu hususta tanık beyanları yeniden alınmalı ve bilirkişiden alınacak raporla işin terk aşamasındaki fiziki seviyesi belirlendikten sonra,belirlenen bu seviye ile inşaatın mevcut seviyesi arasındaki imalat bedeli eksik işler bedeli olarak birleşen davada hüküm altına alınmalı, eksik işler bedelinin yüklenici tarafından ödenmesi halinde artık sözleşmeye göre kendisine devri gerekip de devredilmeyen bağımsız bölümler varsa bunlar hakkındaki tescil ve tazminat talepleri hakkında talep ve kabullerle bağlı kalınarak, bu arada asli müdahillerin F blok 2 numaralı bağımsız bölüm hakkında tescil istemi gözden kaçırılmadan sonucuna uygun bir karar verilmelidir. İzah edilen husular dikkate alınmadan, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi, asıl davada davacı yüklenici vekilinin arsa sahibince üçüncü kişilere satıldığını iddia ederek talep ettiği üç adet bağımsız bölümün değeri yönünden herhangi bir inceleme ve değerlendirme yapılmadan soyut olarak bu istem yönünden red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Bunun yanında, asıl davada davacı yüklenicinin, tapu iptal ve tescil yönünden davayı takip etmediği, asli müdahillerin tapu iptal ve tescil davasını sürdürdüğü nazara alınmadan hem tazminat hem de tapu iptal ve tescil talepleri için reddedilen kısım üzerinden birlikte vekalet ücreti hesap edilerek davacı yüklenici ve asli müdahillerden tahsiline karar verilmesi de kabule göre hatalı olmuştur.

Açıklanan nedenlerle, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin tarafların her birinden alınarak yekdiğerine verilmesine, peşin alınan harçların istek halinde iadelerine kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10548, Karar No: 2015/31127, Tarih: 05.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/10548 E.  ,  2015/31127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/114739

MAHKEMESİ : Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2013

NUMARASI : 2011/261 (E) ve 2013/355 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar S.. K.. ve H.. K.. hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Tayin edilen cezanın tür ve miktarına göre; 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile yapılan değişiklik ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek geçici 2. maddesi ile “..hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000 TL. (dahil) ve altındaki adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri kesindir" hükmü gereğince, sanıklara verilen cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ve CMUK'un 317. maddesi uyarınca, sanıklar müdafiinin temyiz talebinin isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Sanıklar S.. K.. ve H.. K.. hakkında kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile sanıklar O.. A.. ve H.. Y.. hakkında kasten yaralama, hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Mağdur S.. G..'ü hayati tehlike geçirecek ve organlarından birinin işlevini yitirmesine neden olacak şekilde yaralayan sanıklar hakkında TCK’nin 86/1 maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, birden fazla nitelikli hal bulunması sebebiyle alt sınırdan uzaklaşmak gerektiği halde alt sınırdan ceza verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA; 05.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8714, Karar No: 2025/1137, Tarih: 06.02.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/8714 E.  ,  2025/1137 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2024/260 E., 2024/407 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen davanın bozma sonrası yapılan muhakemesi sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- karşı davalı kadın vekili tarafından tazminat miktarları, yoksulluk nafakası miktarı ve kişisel ilişki süreleri yönünden adli yardım talepli olarak, davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, asıl boşanma davasının kabulü, karşı boşanma davasının reddi, kabul edilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanun’un 363/3. maddesinde adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabileceği ve 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği düzenlenmiştir. Davacı- karşı davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacı karşı -davalı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2.Tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyizen incelenen kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının Ayten'e yükletilmesine,Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden Ersin'e yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6318, Karar No: 2017/9151, Tarih: 21.12.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/6318 E.  ,  2017/9151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş görmezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan ilk peşin değerli gelir ve geçici iş görmezlik ödeneği nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesi istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 21. ve 76. maddeleridir.

5510 sayılı Kanunun İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21’inci madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Somut olayımızda, 04.08.2010 tarihli iş kazası sonucu %24 oranında sürekli iş göremez olan sigortalıya 7.278,10 TL geçici iş görmezlik ödeneği ve 23.428,74 TL ilk peşin sermaye değerli gelir ödenmiştir. Kurumca hazırlanan borç bildirim belgesinde borç aslının 12.328,89 TL olup toplam borç ise 12.335,89 TL dir. Kurumun 05.07.2013 tarihli S. Aras Turizm A.Ş.'ye göndermiş olduğu yazıda ise geçici iş görmezlik ödeneği 7.278,10 TL olup yasal faizi 1.382,90 TL, genel sağlık sigortası

kapsamında kurumca ödenen 5.627,30 TL olup yasal faizi 1.708,48 TL şeklinde düzenlen kurum alacağının toplam 15.996,78 TL olduğu, davalı 13.08.2013 tarihli banka dekontunda 12.335,89 TL ödeme yaptığı dosyadan anlaşılmaktadır. Davalının ödeme iddiasına göre geçici iş görmezlik ödeneği ile Kurumun yazısındaki geçici iş görmezlik ödemelerinin dönemleri araştırılıp mükerrer talep olup olmadığı belirlenerek sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6397, Karar No: 2022/9079, Tarih: 14.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/6397 E.  ,  2022/9079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Mahkûmiyet; Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/05/2021 tarihli 2019/266 esas ve 2021/204 sayılı kararı

b) İstinaf başvurusunun esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 05/01/2022 tarih, 2021/3827 esas ve 2022/37 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde :

Hükmün mecburi müdafii olarak tayin edilen sanık müdafii Av. ... tarafından temyiz edilmesinden sonra, tutuklu sanığın temyizden vazgeçme hususunda vekaletnameli müdafilerine yetki verdiğine dair beyanını içeren 08.02.2022 tarihli dilekçesi üzerine, vekaletnamesinde temyizden feragat yetkisi bulunan sanık müdafii Av. ...'nın 21.02.2021 ve 25.03.2022 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteğinden vazgeçmesi nedeniyle, hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

2- Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde :

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin dilekçesindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere göre yapılan incelemede:

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ilk derece mahkemesince kurulan hükme ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteğinin CMK'nın 302/1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi gereğince dosyanın Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine,

14.09.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1493, Karar No: 2011/3025, Tarih: 07.03.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1493 E.  ,  2011/3025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davalılardan ...'e dava dilekçesinin ve mahkemenin gerekçeli kararının ilan yoluyla tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Kamulaştırma bedelinden bu kişinin payına düşen miktarın kendisinin başvurusuna kadar bankada üçer aylık vadeli hesaplarda tutulması gerektiğinin düşünülmemiş olması doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin 4. satırındaki "ödenmesine" kelimesinden sonra gelmek üzere "kamulaştırma bedelinden davalı ...'in payına düşen 9827 TLnın kendisinin bu parayı almak için başvurusuna kadar bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına" sözcüklerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 07.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14205, Karar No: 2014/15352, Tarih: 03.07.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/14205 E.  ,  2014/15352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Erdemli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :2.7.2004

NUMARASI :Esas no:2004/365 Karar no:2004/714

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanmaya ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 47 21 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.07.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2014/16214, Karar No: 2015/4994, Tarih: 09.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16214 E.  ,  2015/4994 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/02/2013 gün ve 2012/12-2013/17 sayılı kararı onayan Daire’nin 15/04/2014 gün ve 2013/17452-2014/7381 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı şirkete ait emtianın Kazakistan’da bulunan şirkete satılarak Derince Limanı'ndan davalı sorumluluğundaki gemiye yüklenerek Ukrayna Llichevsk Limanı'na, daha sonra da Kazakistan’a taşındığını, taşıma sırasında oluşan hasarın sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 12.679,40 USD’nin döviz faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, konşimento gereğince yetkili mahkemenin taşıyanın iş merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olduğunu, taşıyan şirketin adresinin Ukrayna Odessa olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuş, ayrıca davanın esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 09/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14935, Karar No: 2011/4417, Tarih: 05.04.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/14935 E.  ,  2011/4417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.06.2006, 27.12.2006 ve 30.04.2007 gününde verilen dilekçeler ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davalılar ... ve ... Büyükçayır yönünden husumetten, diğer davalılar yönünden ispat edilmediğinden davanın reddine dair verilen 24.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 05.04.2011 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.... ile karşı taraftan davalı ... vekili Av... geldi, başka gelen yok, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 13.03.1995 tarihli temlik sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Birleşen davalarda, davacı, çekişme konusu 2 ve 3 numaralı bağımsız bölümlerin tapularının davalılara muvazaalı işlem sonucu geçirildiğini, davalılar üzerindeki kaydın iptali ile adına tescilini talep etmiştir.

Davalı arsa sahipleri davaya katılmamış, birleştirilen davanın davalılarından ... davaya yanıt vermemiş, davalı ... iyiniyetli kayıt maliki olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, arsa sahipleri olan davalılar aleyhine açılan davanın husumet yönünden, davalı ... ve ... aleyhine açılan davanın da kanıtlanamadığından bahisle reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden; asıl davanın davalıları ... ve ... ile dava dışı ...arasında 01.03.1995 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğu, yüklenici ...’ın 13395 sayılı parsel üzerine bir bina yapımını taahhüt ettiği, sözleşmeye göre davalılar ... ve ...’in arsa sahipleri oldukları anlaşılmaktadır.