muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7443, Karar No: 2020/7586, Tarih: 24.12.2020

Diğer taraftan 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve lehe olan, 5510 sayılı Yasa'nın 25. ve 26. maddesi gereğince inceleme yapılmalıdır. Anılan madde; 4/a ve 4/b’li sigortalılar için “...çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az %60’ını kaybettiği...” Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usulüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi sonucu Kurumun Sağlık Kurulunca tespit edilenlerin malul sayılacağı belirtilmiştir.

Anılan Kanun’un 26’ncı maddesinde ise; “Sigortalıya malûllük aylığı bağlanabilmesi için sigortalının;

a) 25'inci maddeye göre malûl sayılması,

b) En az on yıldan beri sigortalı bulunup, toplam olarak 1800 gün veya başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede malûl olan sigortalılar için ise sigortalılık süresi aranmaksızın 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olması,

c)Malûliyeti nedeniyle sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan veya işyerini kapattıktan veya devrettikten sonra Kurumdan yazılı istekte bulunması, halinde malûllük aylığı bağlanır. Ancak, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanların kendi sigortalılığı nedeniyle genel sağlık sigortası primi dâhil, prim ve prime ilişkin her türlü borçlarının ödenmiş olması zorunludur.” hükmü getirilerek, “malullük aylığı” bağlanma şartları düzenlenmiştir.

Bu düzenleme çerçevesinde, sigortalı sayılanlar ve bunların bakmakla yükümlü oldukları veya hak sahibi çocuklarının çalışma gücü veya meslekte kazanma gücü kayıp oranlarının tespitine ilişkin, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği 01.10.2008 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 11.10.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak; Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği 01.09.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 03.08.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 95’inci maddesinde, malûl sayılmayı gerektirecek hastalık veya arızanın bulunup bulunmadığının tespitinde izlenecek yol açıklanmıştır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 95’inci maddesinde, malûl sayılmayı gerektirecek hastalık veya arızanın bulunup bulunmadığının tespitinde izlenecek yol açıklanmıştır.

Aynı yöndeki düzenleme 1479 ve 506 sayılı Yasalar kapsamında da mevcut olup, mahkemece, Kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı anılan yönetmelikler de irdelenerek öncelikle, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, çelişki olması halinde, Adli Tıp Genel Kurulundan 2013 tarihli Yönetmelik hükümleri de irdelenmek suretiyle, davacının maluliyet oranının en az %60 oranında olup olmadığı ve var ise Kurumca çıkartılan uyuşmazlık nedeniyle, sigortalı olma tarihinden önce maluliyet halinin var olup olmadığı, var ise oranının kaç olduğu ve başlangıç tarihinin ne olduğu hususunda alınacak rapora göre, karar verilmek suretiyle, bu çelişki giderilip, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Eldeki davada, davacının 07/06/1981 doğumlu olduğu,10/11/2005 – 11/2009 tarihleri arasında 1424 gün sigortalı olan ve 21/08/2001 – 21/02/2003 arasındaki 540 günlük askerlik süresini borçlanıp Kurumca tahakkuk ettirilen primleri 25/06/2012 tarihinde ödeyen buna göre toplam 1964 gün prim gün sayısı bulduğu, 31/05/2013 ve 02/11/2013 tarihlerinde malullük aylığı tahsis talebinde bulunduğu, 20/06/2012, 10/01/2013 ve 31/05/2015 tarihlerinde de malullük oranının tespiti talebinde bulunduğu, Kurumun cevabi yazılarında, “çalışma gücünün % 60’ını kaybetmediği, bu nedenle malul sayılmayacağının” belirtildiği, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nca düzenlenen 17/05/2013 tarihli kararda, “sigortalının mevcut hastalık ve arızalarına göre Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde çalışma gücünün en az % 60’ını kaybetmemiş olduğundan malul sayılmayacağına karar verildiği, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınan 10/06/2016 tarihli rapor ile Adli Tıp 2. Üst Kurulundan alınan 01/02/2018 tarihli raporda; “davacının hastalıklarına bağlı arızası sebebiyle 03/08/2013 tarih ve 28727 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri Ek 1 Bölüm Nöroloji 3 B kapsamında Beden Çalışma Gücünün en az % 60'ını kaybetmiş olduğundan malul sayılması gerektiği, maluliyet başlangıç tarihinin Erciyes Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesinin 21/11/2015 tarihli kurul raporunun düzenlendiği tarih olduğuna” karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda Mahkemece; Yüksek Sağlık Kurulu ile Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla Adli Tıp Genel Kurulu’ndan, belirtilen prosedür kapsamında rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu durumda Mahkemece; Yüksek Sağlık Kurulu ile Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla Adli Tıp Genel Kurulu’ndan, belirtilen prosedür kapsamında rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak, temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 24/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1676, Karar No: 2021/7117, Tarih: 27.05.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/1676 E.  ,  2021/7117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı kurum ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kusur raporlarının, 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır. Yukarıdaki maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak özellikle davaya konu kazayla ilgili maddi olgu doğru belirlenerek, olayın niteliği, davalıların ve dava dışı tarafların olay anındaki sıfatları ve olaya etkileri araştırılarak olayın nasıl gerçekleştiği ile tarafların kusur oranlarının ayrıntılı olarak değerlendirilebilmesi için hak sahiplerince açılan tazminat dosyası da gözetilerek, kurum denetmen raporu ile diğer dava dosyalarındaki kusur oranları arasındaki çelişkilerin giderilmesi amacıyla, uzman kişilerden oluşan üçlü bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu alınmadan ve mevcut çelişkiler giderilmeden karar verilmesi isabetsizdir. Bunun yanında hak sahiplerine bağlanan ölüm aylığı da dikkate alınarak, bu kapsamda ilk peşin sermaye değerli gelir ile hak sahiplerine ödenen fiili ödemelerinde kurumdan sorularak tespiti sonrasında, davalıların sorumlu olduğu tutarın belirlenerek hüküm kurulmaması da bozmayı gerektirir.

Açıklanan sebeplerle davacı kurum ve davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Açıklanan sebeplerle davacı kurum ve davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ...'ne iadesine

27.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4947, Karar No: 2019/7000, Tarih: 09.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/4947 E.  ,  2019/7000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihleri : 17.01.2017-18.01.2017

Hükümler : a)Mahkûmiyet; Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin

25.12.2017 tarihli 2017/88 esas ve 2017/452 sayılı kararı

b)İstinaf başvurularının esastan reddi; Bursa Bölge

Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 13.04.2018 tarihli

2018/1105 esas ve 2018/780 sayılı kararı

Temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını gerektiren bir sebep bulunmadığından sanıklar müdafilerinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, 696 sayılı KHK'nın 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek, duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen hüküm sanıklar müdafilerinin ve sanık ...’ın tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK’nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, temyiz dilekçelerinde;

Sanık ... müdafinin “kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, adil yargılanma yapılmadığına, eksik araştırmayla karar verildiğine”

Sanık ... müdafiinin; “her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına”

Dair temyiz istemlerinin CMK’nın 294/2.maddesi kapsamında olduğu ve hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlere yönelik “istinaf başvurularının esastan reddine” ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik CMK’nın 304/1. fıkrası uyarınca dosyanın Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, karardan bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 09.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2344, Karar No: 2024/5677, Tarih: 09.07.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2344 E.  ,  2024/5677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI :2021/159 Esas, 2022/1898 Karar

HÜKÜM :Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ:Isparta 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI :2018/533 E., 2020/191 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı şirket vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davalı şirket vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 29.07.2015 tarihli devir sözleşmesi ile kısmi bölünme yaparak işletmekte olduğu Isparta Belediyesi'ne ait Isparta Şehirler Arası Otogar bitişinde bulunan akaryakıt istasyonu, servis, pastane, market ve lokanta işletmesini şirket bünyesinden ayırarak davalı şirkete devrettiğini, 01.08.2015 tarihinden itibaren bu yerlerin fiili işletmesinin davalı ...' e geçtiğini, sözleşmeye göre ...'in ilgili işletmeyi istediği zaman kendi adına veya dilediği firma adına devir alabileceğini, davalı ...'in akaryakıt istasyonunu yüzde yüz pay sahibi olduğu davalı şirket adına devraldığını ve 01.08.2015 tarihinden itibaren ...'e imza ve para çekme yetkisi verilerek fiili olarak davalıların uhdesinde işletilmeye başladığını, yapılan devir işlemine ilişkin olarak Isparta Belediyesi'ne ve Petrol Ofisi Firmasının işleticisi ... Petrol Ofisi A.Ş.'ne devir alan davalılarca bildirimler yapıldığını, müvekkili tarafından ... Petrol Ofisi A.Ş.'den bayilik alınırken bir takım teminat mektuplarının verildiğini, davalının yapılan devir neticesi ... Petrol Ofisi A.Ş.'ye kendi teminat mektuplarının verilmesi gerektiğini ancak bu işlemi yapmadığını, devir tarihinden sonra davalı şirketin borçlanmasından dolayı müvekkili şirketin T. İş Bankasından alınma 4 adet teminat mektubunun 29.07.2016 tarihinde paraya çevrildiğini, bedelin de müvekkili hesabından çekildiğini, hatta teminat mektupları borca yetmediğinden kalan borç için ... Petrol Ofisi A.Ş. tarafından müvekkili şirkete karşı icra takibi başlatıldığını, müvekkili tarafından bu icra dosyasına 83.854,53 TL ödeme yapıldığını, 4 adet teminat mektubu bedeli 225.000,00 TL'nin müvekkili davacı şirkete ödenmesi için davalı şirkete ihtarname çekildiğini ancak ödemenin yapılmadığını, borçların davalının ağır kusurlu olarak hareket etmesi neticesi müvekkili tarafından ödenmek zorunda kaldığını, müvekkilinin davalılardan alacaklı olduğunu ve davalıların sebepsiz zenginleştiğini, bu nedenlerle teminat mektupları bedeli 225.000,00 TL'nin ihtarnamede verilen sürenin son günü olan 10.10.2016 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, icra dosyasına ödenmiş olan 83.854,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin 04.01.2017 tarihinde kısmi bölünme sureti ile bölünmeden önce ... Isparta Şoförler ve Petrol Naklie Turizm İnş. San. ve Tic. A.Ş. bünyesinde bulunan otogar kavşağındaki petrol istasyonunu devraldığını ancak bölünmenin sonuçlarının tam anlamıyla 15.07.2016 tarihinde gerçekleştiğini, dolayısıyla dava konusu teminat mektuplarının 29.07.2016 tarihinde paraya çevrilmesinden 14 gün öncesine kadar petrol istasyonunun davacı şirket tarafından işletilmeye devam edildiğini, bir işletmenin işletilebilmesi için ilk şart olan işyeri açma ve çalışma ruhsatının müvekkili şirket tarafından ancak 23.06.2016 tarihinde alınabildiğini, söz konusu teminat mektuplarının bozdurulması ve icra dosyasındaki borç davacının kendisine ait olduğunu, ayrıca dava konusu teminat mektuplarının müvekkili şirket uhdesine bölünme sonucu olarak geçtiğini, her ne kadar kayıtlarda ... A.Ş. adına gözükse de bu mektupların tüm tutarları ile birlikte müvekkili davalıya ait olduğunu, taraflar arasındaki bölünme ve işletme bütünlüğü kapsamında müvekkiline geçmesi gerekli varlıklar arasında olduğunu, davalının taraflar arasındaki alacak ve borç ilişkisinden doğan gerginlik ve anlaşmazlık nedeni ile kötü niyetli olarak dava açtığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile söz konusu şirket bölünmesinin 14.03.2016 tarihte ticaret sicil gazetesinde yayınlanarak 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca davalı şirket sorumluğuna geçtiği, davalı şirketin bu safhadan sonra petrol ofisinin yönetimine geçerek işletmeye başlamaması, tacire yüklenen basiretli iş adamı gibi davranma sorumluluğuna aykırı olduğu, zira davalının iş yeri açma, çalıştırma ruhsatını alınabilme tarihi, çıkabilecek gecikme ve problemleri araştırması veya öngörebilmesi gerektiği, 6102 sayılı Kanun'un 176 ncı maddesinin gerekçesinde "Bölünme sözleşmesi veya planına göre, bölünen şirketin bazı borçları, bölünmeye katılan şirketlerden birine devredilmişse yani borç o devralan şirket tarafından ödenecekse, fakat ödenmemişse bölünmeye katılan diğer şirketler bu ödenmeyen borçlardan müteselsilen sorumlu olurlar. Borcu ödemekle yükümlü olan şirket bu borçtan birinci derecede sorumludur. Çünkü, bölünmede aktif/pasif gruplaştırmasında borç ona intikal etmiştir. Birinci derecede sorumlu şirkete başvurmadan diğer (ikinci derecede) sorumlu şirketlere başvurulamaz..." denildiği, dava konusu borcun da bölünme bilançosunda yer aldığı, bu nedenle devralan davalı şirketin borcun ödenmesi bakımından birinci derecede sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı bölünen şirket tarafından bölünme öncesinde dava dışı şirkete verilen dava konusu teminat mektupları ve değerlerinin karşılığının şirket bölünmelerinin doğal sonucu olarak işletme bütünlüğü ilkesi çerçevesinde devralan müvekkili şirkete geçtiğini, bu itibarla teminat mektubunun davacı şirkete ait olduğunun kabulünün yasaya aykırı bulunduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporlarının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 04.01.2016 tarihli bölünme sözleşmesine göre, devir konusu işletme ile ilgili olarak işletme bütünlüğü korunacak şekilde faaliyetin devamı için gerekli aktif ve pasif bir bütün halinde ayni sermeye olarak devrine (bölünmesine) karar verildiği, sözleşmenin 15 inci maddesinde ise devre konu sözkonusu mal varlıkları ve bunlara bağlı her türlü hak ve sorumlulukların tescil tarihinden itibaren 6102 sayılı Kanun hükümlerine göre devir alan şirket tarafından tescil ettirilerek, izinleri devir alan şirkete devredileceğinin düzenlendiği, sözleşmenin 14.03.2016 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlandığı ve 6102 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca sözleşmenin bu tarih itibariyle hüküm ve sonuçlarını doğuracağı, aynı Kanun'un 176 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölünme sözleşmesi veya bölünme planıyla kendisine borç tahsis edilen davalı şirketin davaya konu borçtan birinci derecede sorumlu bulunduğu, teminat mektuplarının nakde çevrilmesine konu faturaların 2016 yılı temmuz ayına ilişkin olduğu ve faturada belirtilen tarih itibariyle davalının iş yeri açma ruhsatına ve Enerji Piyasası Denetleme Kurumu lisansına sahip olduğu, icra takibine konu fatura alacaklarının da 30.06.2016- 10.08.2016 tarih aralığında olduğu ve bu dönem itibariyle de devralan davalının ticari işletmeyi aktif şekilde işlettiği hususları gözetildiğinde kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşıldığı, davalı şirket vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmediği gerekçesiyle davalı şirket vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı ile dava dışı Petrol Ofisi A.Ş. arasında düzenlenen istasyonlu bayilik sözleşmesi kapsamında dava dışı Petrol Ofisi A.Ş.'ye verilen teminat mektuplarının nakde çevrilmesi ve bakiye alacağın icra takibi ile davacıdan tahsili neticesinde ödenen bedelin kısmi bölünme sonucunda akaryakıt istasyonu, servis, pastane, market ve lokanta işletmesinin davalı şirkete devri nedeniyle davalılardan tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 176 ncı maddesi ile 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı şirket vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.