muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/28969, Karar No: 2015/8363, Tarih: 05.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/28969 E.  ,  2015/8363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/214381

MAHKEMESİ : Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2013/185 (E) ve 2014/162 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli kararın sanığa tebliğinin usulüne uygun olmadığı gözetilerek temyiz süresi yönünden eski hale getirme talebinin kabulü ile temyiz talebinin reddine dair 04.04.2014 tarihli ek karar ortadan kaldırılarak yapılan incelemede,

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/37 esas 2005/101 karar sayılı ilamına konu eylemin suç tarihinde 18 yaşını ikmal etmemiş olması nedeniyle TCK'nin 58. maddesinin uygulanamayacağı, ancak Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/677 esas 2007/875 karar sayılı ilamıyla verilen 2 yıl hapis cezasının mükerirliğe esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı yasanın 322. maddesi uyarınca, sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin 8. bendindeki " Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/37 esas 2005/101 karar sayılı" ifadesinin çıkarılıp yerine " Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/677 esas 2007/875 karar sayılı 2 yıl hapis" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10772, Karar No: 2015/22007, Tarih: 25.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10772 E.  ,  2015/22007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2015

NUMARASI : 2014/182-2015/69

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan R.. S.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan R.. S.. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı Raif Sav vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmazın dosyaya ve bilirkişi raporuna yansıyan özelliklere göre objektif değer artırıcı unsur oranının % 150 olacağı gözetilmeden, daha az kabulüyle düşük bedele tespit edilmesi

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan R.. S.. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan R.. S..'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2690, Karar No: 2013/5516, Tarih: 15.05.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/2690 E.  ,  2013/5516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "önceki bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği, davacıların tutundukları tapu kayıtlarının tüm tedavülleri ile getirtilmesi, revizyon görüp görmediklerinin sorulması, usulüne uygun şekilde tapu kayıtlarının taşınmaz başında uygulanması, tapu malikleri arasında geçerli bir paylaşma olup olmadığının belirlenmesi, taşınmazın bir kısmının yada tamamının tapu kaydı kapsamında kalmadığının belirlenmesi halinde, davacılar adına dava dışı 13, 28 ve 29 parsel sayılı taşınmazlar olmak üzere toplam 53.547.10 metrekare yüzölçümüyle tespit gördüğünün gözönünde bulundurulmak suretiyle tapu kaydı kapsam dışında kalan bölümler üzerinde davacılar adına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ve müdahil davacılar temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığına, davacıların tutunduğu 20.07.2004 tarih 4 nolu ve 04.03.1975 tarih 1 nolu tapu kayıtları gayri sabit hudutlu olup kapsamı ile geçerli olduğu, çekişmeli taşınmazın tapu kaydı kapsamında kalmadığı belirlendiğine göre davacı ve müdahil davacıların bu yöne ilişen temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; mahkemece çekişmeli taşınmazın sulu arazi niteliğinde bulunduğu ve bitişiğinde bulunan 118 ada 13, 28, 49 parsel sayılı taşınmazların davacılar adına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle belgesizden toplam 53.547.10 metrekare yüzölçümüyle tespit ve tescil edildiği, bu taşınmazların da sulu arazi niteliğinde olduklarının kabulü gerekeceği böylece davacılar adına sulu arazide 40 dönümü aşkın şekilde zilyetlikten taşınmaz tespit edildiği, çekişmeli taşınmaz üzerinde davacılar lehine Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosyada toplanan delillere uygun düşmemektedir. Hükme esas alınan ve zirai bilirkişi ... tarafından hazırlanan 06.11.2012 tarihli raporda taşınmazın sulu arazi niteliğinde olduğu belirtilmiş ise de, gerekçesi yazılmadığı gibi dosyaya sunulan fotograflardan çekişmeli taşınmazın sulu arazi olduğuna dair bir belirti görülememektedir. Diğer yandan 13.09.2006 tarihli keşif sonucunda zirai bilirkişi Seyithan Tekin tarafından düzenlenen rapor ile 18.10.2007 tarihinde yapılan keşif sonucu zirai bilirkişi ... tarafından düzenlenen raporlarda çekişmeli taşınmazın sulu arazi olduğuna dair herhangi bir beyan olmadığı halde hükme esas alınan zirai bilirkişi raporu ile diğer raporlar arasındaki çelişki giderilmeksizin karar verilmesi, üstelik çekişmeli taşınmazın bitişiğinde bulunan davacılar adına tespit ve tescil edilen 118 ada 13, 28, 49 parsel sayılı taşınmazlar hakkında teknik bilgi ve uzmanlık gerektirdiği halde zirai bilirkişiden rapor alınmaksızın mahkemece sulu arazi olarak kabul edilmesi dahi doğru değildir. O halde doğru sonuca ulaşabilmek için; taşınmaz başında fen bilirkişisi ile 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu huzuruyla keşif icra edilmeli, ziaat bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın tarım arazisi niteliğinde çayır olarak kabul edilip edilemeyeceği, çekişmeli taşınmaz ile bitişiğinde bulunan ve davacılar adına tescil edilen 118 ada 13, 28, 49 parsel sayılı taşınmazların 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun 3/J maddesi uyarınca sulu tarım arazisi niteliğinde olup olmadığı konularında bilimsel verilere dayalı ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, fen bilirkişisine keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir

. Temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 15.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8112, Karar No: 2014/4995, Tarih: 14.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8112 E.  ,  2014/4995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6280, Karar No: 2014/11878, Tarih: 23.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6280 E.  ,  2014/11878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YOZGAT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2013/470-2014/65

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/01/2014 tarih ve 2013/470-2014/65 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle binlerce kişiden para topladıklarını, bu kapsamda müvekkilinden de hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi başlıklı belge karşılığında para alındığını, ancak müvekkilince istenmesine rağmen alınan paranın geri ödenmediğini, davalıların eylemlerinin hukuki dayanağının bulunmadığını, TTK, Bankalar Kanunu ve SPK hükümlerinin ihlal edildiğini, anılan kanunlar uyarınca müvekkilinin şirket ortağı yapılmadığını, şirket yönetim kurulu üyelerinin yürütülen bu faaliyetler nedeniyle defalarca yargılandıklarını ve mahkum edildiklerini, yapılan bu yargılamalar neticesinde şirket defterlerinde bulunan kayıtların gerçeği yansıtmadığının tespit edildiğini, TTK'nun 336. maddesi uyarınca davalı D.. U..'ın da ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, 223.300 EURO alacağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili Y. Yozgat İht.Mad.Paz. ve Tic. A.Ş.'nin ortağı olduğunu, bu ortaklığın mevzuata uygun geçerli bir ortaklık niteliğinde bulunduğunu, müvekkili şirketlerin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul ve diğer ilgili tüm resmi makamlar ile özel denetçiler tarafından faaliyetleri denetlenen çok ortaklı halka açık anonim şirket olduklarını, TTK'nın 329. ve 405. maddeleri gereğince anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketlerin tasfiye halinde olmadıklarını, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı şirketlerde ortak olduğunun bilirkişi kurulu raporu ile sübut bulduğu, davacının şirket ortaklığını, hisse devralmak yoluyla kazandığı, davacıya hissesini devreden şirketin, devir tarihi itibariyle devre konu payların sahibi olduğu, SPK raporlarında ikincil kayıtlardan bahsedildiği ancak şahıs bazında ve somut olarak herhangi bir tespitin yapılmadığı, herhangi bir isme yer verilmediği, bu durumda davacının davalı şirketteki ortaklığının geçerli Bulunduğu, 6762 Sayılı TTK'nın 405/2 maddesinin " pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemezler; tasfiye payına mütaallik hakları mahfuzdur" şeklinde düzenlendiği, bu hüküm uyarınca sermaye şirketlerinde, sermaye olarak şirkete verilenin geri istenemeyeceği, davalı şirketin tasfiye halinde bulunmadığı, Türk Ticaret Kanunu'nun anonim şirketler ve pay sahiplerine ilişkin hükümleri karşısında davacının talebinin yerinde olmadığı, bir an için davacının davalı şirkete usulünce ortak yapılmadığı ve ortaklığının geçerli olmadığı düşünülse bile bu kez eylemin haksız fiil niteliğinde değerlendirilebileceği,davacının 31.07.2004 tarihinde davalı şirkete ortak edildiği gözetildiğinde haksız fiil tarihinin bu tarih olacağı, davalı tarafın süresi içinde zamanaşımı defi'nde bulunduğu, davalılar hakkında dolandırıcılıktan veya başka bir suçtan dolayı yapılmış herhangi bir ceza soruşturmasının bulunmadığı, ayrıca anonim şirket yönetim kurulu başkanı olan davalı D.. U..'ın şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durumun da ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti, hukuka aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğü ve davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdadına ilişkin olup mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

2- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti, hukuka aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğü ve davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdadına ilişkin olup mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, Dairemiz bozma ilamında, öncelikle davacının sahih bir şekilde davalı şirkete ortak olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinden mahkemece bilirkişi kuruluna davalının tüm ticari defter ve kayıtları ve ayrıca hisse devir tarihinden dava tarihine kadar davalı şirketin yapmış olduğu genel kurullara ait tutanaklar ve hazirun cetvelleri incelettirilmek suretiyle davacıya verilen hisse senedinin bir değerinin bulunup bulunmadığı, bu hisselerin davalı şirketin sermayesinde temsil edilip edilmediği, davacının hisse devir aldığı şirketin devir tarihi itibariyle davalı şirkette ortak olup olmadığı, genel kurullarda sermayenin ne şekilde temsil edildiği hususlarının açıklığa kavuşturulması gerektiğine işaret olunmuş, mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde, davacıya verilen hisse senedinin bir değerinin bulunup bulunmadığı, bu hisselerin davalı şirketin sermayesinde temsil edilip edilmediği ve genel kurullarda sermayenin ne şekilde temsil edildiği hususları açıklığa kavuşturulmamıştır.

Bu itibarla, mahkemece Dairemiz bozma ilamında tam olarak belirtildiği şekilde bilirkişi kuruluna, davalının tüm ticari defter ve kayıtları ve ayrıca hisse devir tarihinden dava tarihine kadar davalı şirketin yapmış olduğu genel kurullara ait tutanaklar ve hazirun cetvelleri incelettirilmek suretiyle, davacıya verilen hisse senedinin bir değerinin bulunup bulunmadığı, bu hisselerin davalı şirketin sermayesinde temsil edilip edilmediği, genel kurullarda sermayenin ne şekilde temsil edildiği hususları açıklığa kavuşturulmalı ve bu inceleme sonucunda davacının ortaklığının sahih olmadığı, pay defterindeki kaydın diğer kayıtlarla örtüşmediği anlaşıldığı taktirde bu aşamadan sonra davacının zararından davalıların haksız fiil hükümleri uyarınca sorumluluklarının bulunup bulunmadığı üzerinde durularak her bir davalının hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi suretiyle oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken bozma gerekleri yeterince tartışılmadan düzenlenen bilirkişi kurulu ek raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10769, Karar No: 2013/16903, Tarih: 10.07.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/10769 E.  ,  2013/16903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat, hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkeme kararına karşı, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesinde; "aynı eylemden dolayı hem beraat hem idari para cezası uygulanması kararı verilemeyeceği" belirtmesi karşısında, O yer Cumhuriyet Savcısının beraat kararına karşı temyiz, idari para cezası kararına karşı itiraz talebinde bulunduğu kabul edilerek ve 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 27/7 maddesi de gözetilerek yapılan incelemede;

I- Beraat kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde, usul ve yasaya uygun olarak kararın ONANMASINA,

II- İdari para cezasına yönelik itirazın incelenmesinde,

İdari para cezasının miktarına göre, karar tarihi itibariyle 5326 Sayılı Kabahatler Kanununun 20/2-c maddesinde öngörülen soruşturma zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, bulunduğundan hükmün 1412 Sayılı CMUK nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASI, ancak idari para cezasının miktarına göre 5326 Sayılı Kabahatler Kanununun 20/2-c. maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşılmakla, anılan maddenin 1. fıkrası uyarınca ilgiliye İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA karar verilmesi, 10.07.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15411, Karar No: 2023/2099, Tarih: 24.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/15411 E.  ,  2023/2099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli ve 2014/318 Esas, 2015/111 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a-e) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 4 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanığın temyiz istemi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 23.05.2017 tarihli ve 2016/13230 Esas, 2017/6925 Karar sayılı ilâmıyla; "mağdur ... Saylık'ın yaralanmasına ilişkin Adli Tıp raporu aldırılması ve hak yoksunluklarında Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının değerlendirilmesi gerektiğinden" bahisle hükmün bozulmasına,

3. Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.06.2018 tarihli ve 2017/135 Esas, 2018/84 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a-e) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 4 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

4. Sanık ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 25.06.2019 tarihli ve 2019/6476 Esas, 2019/13573 Karar sayılı ilâmıyla; "gerekçeli karar başlığına mağdurun isminin yazılmaması, mağdurun hayati tehlike meydana gelecek şekilde yaralandığı bildirilmesine rağmen, hayati tehlike nedeniyle cezada arttırıma gidilmeden hatalı uygulama yapılması" nedenleriyle hükmün bozulmasına,

4. Sanık ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 25.06.2019 tarihli ve 2019/6476 Esas, 2019/13573 Karar sayılı ilâmıyla; "gerekçeli karar başlığına mağdurun isminin yazılmaması, mağdurun hayati tehlike meydana gelecek şekilde yaralandığı bildirilmesine rağmen, hayati tehlike nedeniyle cezada arttırıma gidilmeden hatalı uygulama yapılması" nedenleriyle hükmün bozulmasına,

5. Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2019/228 Esas, 2022/111 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a-e) bentleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesi, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 1 yıl 4 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ertelenmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii ve vasisinin temyiz istemi; sanığın cezai sorumluluğu bulunmadığına ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1. Kardeş olan sanıkla mağdur arasında ortak eşya kullanımı nedeniyle çıkan tartışmada karşılıklı yaralama meydana geldiği, sanığın kardeşi ...'yi sandalye ile hayati tehlike meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdur anlatımları, adli raporlar, tutanaklar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

3. Hukuki süreç başlığı altında (2-4) numarada gösterilen bozma ilâmlarının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında dosyaya sunulan ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 06.12.2019 tarihli heyet raporunda "mental retardasyon nedeniyle kişinin 17.01.2019 tarihinde işlediği

yaralama suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin bulunmadığı, fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli ölçüde azaldığı, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrasından istifade edebileceğinin" belirtildiği, bunun üzerine mahkemece ... Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünden bu konuda rapor istendiği, ... Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü 12.10.2021 tarihli tek hekim raporunda "sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğuna" dair görüş bildirdiği, mahkemece anılan tek hekim raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında akıl hastası olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, Tıp Fakültesi Psikiyatri Ana Bilim Dalı Başkanlığından ya da tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden heyet raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.