muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14902, Karar No: 2014/21072, Tarih: 28.10.2014

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanannedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/984, Karar No: 2024/4572, Tarih: 27.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/984 E.  ,  2024/4572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2091 E., 2022/1958 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.11.2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2022 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının a bendi ve 62 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Ceza Dairesinin, 03.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında ikinci kez mükerrir olmasına rağmen birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması eleştirilerek İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; tapelerin delil niteliği bulunmadığına, 5237 sayılı Kanunun 140 ıncı maddesi uyarınca gerekli kararın alınmadığına, miktar nedeniyle işlenemez suçun söz konusu olduğuna, teşhisin usule uygun olmadığına ve yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

2. Sanığın temyiz isteği özetle; yeterli delil bulunmadığına ve ikinci kez mükerrir olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; tapelerin delil niteliği bulunmadığına, 5237 sayılı Kanunun 140 ıncı maddesi uyarınca gerekli kararın alınmadığına, miktar nedeniyle işlenemez suçun söz konusu olduğuna, teşhisin usule uygun olmadığına ve yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

2. Sanığın temyiz isteği özetle; yeterli delil bulunmadığına ve ikinci kez mükerrir olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, tape kayıtları doğrultusunda yapılan fiziki takip neticesinde önce uyuşturucu madde alışverişi konusunda sanık ile S. D.'nin telefonla görüştükleri, buluşma yeri kararlaştırdıkları, sanık ile S. D.'nin işyeri önünde buluştukları ve aralarında uyuşturucu madde alışverişinin gerçekleştiğinin anlaşıldığı, yapılan fiziki takip sonrasında S. D.'nin durdurularak yapılan aramasında, sanıktan satın aldığı eroin maddesinin ele geçirildiği, S. D. alınan beyanlarında ve teşhis işlemlerinde, olay günü sanık ile telefonla konuşarak buluşma yeri belirledikten sonra, fiziki takipte belirtildiği şekilde sanık ile buluşarak üzerinden ele geçen maddeyi satın aldığını beyan ederek teşhiste bulunduğu, olay günü fiziki takip tutanaklarından da anlaşılacağı üzere sanığın ifadesinde belirttiği şekilde S.'ye motoru verdiği ve S.'nin motosiklet ile olay yerinden ayrıldığını gösterir bir tespitin de bulunmadığı, bu haliyle sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası kapsamında, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar, tutanak tanıklarının ve tanık beyanları ve Kriminal Laboratuvardan alınan rapor mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Tape kayıtları doğrultusunda yapılan fiziki takip neticesinde önce uyuşturucu madde alışverişi konusunda sanık ... ile S. D.'nin telefonla görüştükleri, buluşma yeri kararlaştırdıkları, sanık ile S. D.'nin işyeri önünde buluştukları ve aralarında uyuşturucu madde olduğu değerlendirilen madde alışverişinin gerçekleştiğinin görülmesi üzerine S.D.'nin durdurularak yapılan aramasında sanıktan satın aldığı eroin maddesinin ele geçirildiği, sanığın beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu hususları bir arada değerlendirildiğinde sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında ikinci kez mükerrir olmasına rağmen birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması hususu eleştirilerek, sanık hakkındaki İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ve suçun vasfına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yapılan fiziki takibin hukuka aykırı olduğuna, toplanan delillerin hükme esas alınamayacağına, teşhis işleminin hukuka aykırı

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ve suçun vasfına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yapılan fiziki takibin hukuka aykırı olduğuna, toplanan delillerin hükme esas alınamayacağına, teşhis işleminin hukuka aykırı

olduğuna ve sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dava dosyası kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, aşağıda belirtilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra adli para cezasının zamanında ödenmemesi halinde kalan miktarın tamamının tahsil edileceği belirtilmiş ancak ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmemesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/2091 Esas, 2022/1958 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği,

Hüküm fıkrasının ilgili bölümüne "Türk Ceza Kanunu'nun 52/4 üncü maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/7582, Karar No: 2012/8792, Tarih: 21.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/7582 E.  ,  2012/8792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı ve müstehcenlik suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; mağdur ...'a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan beraatine, mağdurlar ... ve ...'a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetine dair Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.06.2008 gün ve 2006/54 Esas, 2008/136 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılanlar Sinan ve ... vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'un 19.03.2009 tarihinde öldüğü anlaşıldığından hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu hususta yeniden duruşma yapılmaksızın karar verilmesi mümkün olduğundan,  CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davalarının sanığın ölmesi nedeniyle TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 21.09.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17954, Karar No: 2022/9989, Tarih: 12.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/17954 E.  ,  2022/9989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ..., dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 22/07/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 12/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1900, Karar No: 2023/1110, Tarih: 06.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/1900 E.  ,  2023/1110 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2021/188 Esas, 2022/451 Karar sayılı kararının, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, katılan Bakanlık vekili ve katılan ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.01.2023 tarihli Tebliğname’de, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının 12.04.2022 tarihli temyiz istemi ile ilgili herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu hususa ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 06.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6407, Karar No: 2018/10507, Tarih: 17.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/6407 E.  ,  2018/10507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6102 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan, CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu ve 23/09/2014 tarihli dilekçesinde katılma isteminde bulunduğu anlaşılan suçtan zarar gören Türk Patent Enstitüsü'nün temyiz dilekçesinin kapsamı ve içeriği karşısında, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığın yetkilisi olduğu marka/patent aracılık işleri yapan İşlem Patent ve Danışmanlık Ltd. Şti. tarafından marka tescil süresi dolan hak sahiplerinin belirlenmesinden sonra potansiyel müşteri olabilecek bu kişilerin işlemlerini takip etme hususunda kendisini rekabette öne çıkarabilmek ve müşteri temin edebilmek amacıyla bu kişilere uyarı bildirimi şeklinde gönderilen yazının Türk Patent Enstitüsü tarafından gönderildiği izleniminin yaratıldığı, somut olayda ise; "vi-ko nilüfer/lotus" markasının tescil yenileme işlemleri için hak sahibine gönderilen 30/08/2013 tarihli belge üzerinde kalın punto ile yazılmış "Türk Patent Enstitüsü" ibaresi, yazı içeriğinde "yenileme işlemi yapmadığınız takdirde markanız sicilden düşürülecektir" ibaresi kullanılıp, hak sahibinde yazının Türk Patent Enstitüsü tarafından gönderildiği izlenimi uyandırarak ticari işletmesi hakkında gerçek dışı veya yanıltıcı açıklamalarda bulunmak suretiyle rekabette öne geçerek üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmasına rağmen sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yetersiz ve yasal olmayan gerekçeye dayanılarak beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2309, Karar No: 2024/2426, Tarih: 19.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/2309 E.  ,  2024/2426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/296 E., 2023/887 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 9. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/577 E., 2021/1519 K.

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinden kaynaklanan asıl ve birleşen davalardan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın asıl davada davacı birleşen davada davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl davada davalı birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 20.03.2024 tarihli ek kararla, kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar asıl davada davalı birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu kararın, kesin olduğu gerekçesiyle asıl davada davalı birleşen davada davacı temyiz başvurusunun reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 20.03.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması nedeniyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın mahkemesine iadesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altı numaralı alt bendi uyarınca kesin olup temyiz edilemez.

Dosyanın incelenmesinde, Bölge Adliye Mahkemesinin 21.12.2023 tarihli kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının HMK’nın 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının 1 –a bendi uyarınca kaldırılarak yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verdiği kararın belirtilen kanun hükmüne göre kesin nitelikte olmasına rağmen, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 20.03.2024 tarihli ek kararda hatalı olarak kararın miktar itibariyle temyiz edilemeyeceği gerekçesi ile temyiz dilekçesinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının gerekçesi itibariyle düzeltilerek onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 20.03.2024 tarihli ek kararın gerekçesinin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının gerekçesi itibariyle düzeltilerek onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 20.03.2024 tarihli ek kararın gerekçesinin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10512, Karar No: 2013/12889, Tarih: 18.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/10512 E.  ,  2013/12889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tesbiti ve taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri ve ... vd.yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tesbiti ve taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılmış, ancak bozma sonrasında dava konusu taşınmazın kadastro çalışmaları sonucu kısmen dere yatağı ve kadastro yolu olarak tespit dışı bırakıldığı anlaşıldığından davanın kalan kısımlar yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile davalı ... vekili ve bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları dosya içindeki delil ve belgelere göre yerinde değildir.

Davalı ... vekili ile bir kısım davalıların temyizine gelince;

1)Her ne kadar mahallinde yapılan keşif sonucu, kamulaştırılan (B) harfli kısmın kadastro yolu olarak tespit dışında bırakıldığı belirlenmiş ise de kamulaştırılma nedeniyle yol olarak bırakılan bu yerin davalılar murisi ... zilyetliğinde bulunduğu dosyada mevcut zilyetlik tespit tutanağı ile belirlendiğinden bu kısmın bedeline de hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Davalılar murisi ... ile ...’ün ölü oldukları anlaşıldığı halde bu kişilerin gerekçeli karar başlığında mirasçıları ile birlikte davalı olarak gösterilmesi ve bedelin ölü ...’e ödenmesine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekili ile bir kısım davalıların temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, davalılardan ..., ... vd. peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10284, Karar No: 2015/39309, Tarih: 24.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/10284 E.  ,  2015/39309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklardan, yargılandıkları suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ....savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine” ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine “Yargılama nedeniyle yapılan davetiye gideri 28 TL'nin sanık ...tan, davetiye gideri 32,50 TL'nin ise sanık ....'tan tahsili ile hazineye gelir kaydına,” tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2021, Karar No: 2016/9661, Tarih: 11.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/2021 E.  ,  2016/9661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, davalı erkek adına kayıtlı olan taşınmazın aile konutu olduğunu, açık rızası olmaksızın diğer davalı banka lehine taşınmazın tapu kaydı üzerinde ipotek tesis edildiğini beyanla Türk Medeni Kanununun 194/1 maddesi gereğince davalı banka lehine tesis edilen ipoteğin kaldırılmasını talep etmiştir. İpotek bedeli 800.000.00 TL'dir. İpoteğin kaldırılmasına ilişkin istemler nispi harca tabi olup, davanın değeri ipotek miktarı olduğundan, bu bedel üzerinden nispi harç tamamlattırılmadan müteakip işlemler yapılamaz (Harçlar Kanunu md.30-32). Açıklanan nedenlerle nispi peşin harç noksanlığının tamamlattırılması, tamamlanmaması halinde Harçlar Kanununun 30. maddesi gereğince işlem yapılması gerekirken harç eksikliği tamamlanmadan yargılamaya devamla işin esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.05.2016 (Çrş.)