muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7025, Karar No: 2024/2657, Tarih: 18.04.2024

üzerine sürüp maktul ...’ya çarpıp 40 metre sürükleyerek ölmesine neden olmuş kaçıp saklandığı yerde olaydan dokuz gün sonra yakalanmıştır.

Sanık hakkında, kasten ölüme neden olmak suçundan Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen mahkûmiyet kararını inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesi, sanığa isnat edilen eylemin bilinçli taksirle ölüme neden olmak suçu kapsamına girdiği gerekçesi ile Yerel Mahkeme kararının bozmasına karar vermiştir.

Yerel Mahkemenin kasten öldürme suçunda direnmesi nedeniyle direnme kararını görüşen Yargıtay Ceza Genel Kurulu çoğunluk kararı ile, sanığa isnat edilen eylemin bilinçli taksirle ölüme neden olmak suçu kapsamına girdiğine karar vermiştir. Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ile aramızdaki ihtilaf sanığa isnat edilen öldürme eyleminin kasten mi bilinçli taksirle mi işlendiğine ilişkindir.

Beyanı alınan tanıklar sanık ...' in kendisini köyde söyledikleri dinlenen ve bir anlamda köy ağası olarak göstermeye çalıştığını bu nedenle diğer tarafı destekleyen maktule husumet beslediğini beyan etmişlerdir.

Keşif sırasında dinlenilen tanık ... "olaydan 3-5 ay kadar önce ... ile kahvede konuştuğumuz sırada beni bir kenara çekerek '...'ya söyle, onu çok kötü döveceğim, Korkmazlar sülalesini yükseltiyor, ... ve ...'yı yükseltiyor, ona söyle benim yanımda onları yükseltiyor' şeklinde beyanda bulunmuştur.

Yine keşifte dinlenen ...'da "bu olaydan 5-6 ay kadar önce ..., ...'den aldığım balıkların parasını vermeyince ve ... balıkların paralarını isteyince aralarında husumet oluşmuştu, yine ...'in bana anlattığına göre çocukken kendi çocuğunu dövdüğü için ...'e birkaç tokat attığını söylemişti, ... daha önce bana ... ile karşılaştığında ...'in kendisine ağalık devrinin bittiğini söylemişti, sana balık vermeyeceğim diye söyleyeceğini bildirdi" ifadesinde bulunmuştur.

Yine dinlenilen tanıklardan ..., ... ile başka tanıklar tarafından da maktul ... ile ... arasında husumet olduğu belirtilmiştir.

Sanık yukarıda belirtilen eylemleri, kendince köye ağalığını kabul ettirmek düşüncesiyle yapmıştır. Ancak yukarıda da belirtildiği üzere sanık ... kendi ağalığına direnç gösteren kişilere ciddi bir zarar verememiştir. Ayrıca kendince ağalığına direnç gösteren şahıslar babasını da yaralamıştır. Sanık bu ruh hali içerisinde köy meydanı oldukça geniş olmasına rağmen meydanın kenarına doğru aracı direkt olarak sürmüş ve kendince ağalığına direnç gösteren ...'yı araba ile ezmiştir.

Sanığın olay mahalli olan köy meydanında çok geniş alan varken bu alanı kullanmamış, yol kenarında beklemekte olan maktul ...'nın üzerine aracı doğrudan sürmesi eylemi taksirle değil kasten işlendiği kanaatini oluşturmuştur.

Yine sanık, maktule araba ile çarpıp maktulü aracın altına aldıktan sonra maktulü öldürmek gayesiyle tekrar geri gelmiş, çevrede ...'in aracın altında olduğuna dair bağırışmalar olmasına karşın tekrar aracı ...'in üzerine sürmüştür. ... araç ile yaklaşık 40 metre sürüklenmiş, daha sonra aracın altından düşmüştür.

Yine sanık, maktule araba ile çarpıp maktulü aracın altına aldıktan sonra maktulü öldürmek gayesiyle tekrar geri gelmiş, çevrede ...'in aracın altında olduğuna dair bağırışmalar olmasına karşın tekrar aracı ...'in üzerine sürmüştür. ... araç ile yaklaşık 40 metre sürüklenmiş, daha sonra aracın altından düşmüştür.

Taksirle suçun işlendiğinin kabul edilebilmesi için ilk çarpma anından sonra sanık ...' in durması ve aracı ile hareket etmemesi gerekir. Oysa sanık ...'i önce aracın altına almış, önce geri gelerek üzerinden geçmiş, sonra da araçla tekrar ileriye doğru hareket ederek maktulü yaklaşık 40 metre aracı ile sürüklemiştir. Bu nedenle sanığın eylemi kasten gerçekleştirdiği kanaati oluşmuştur.

Adli Tıp Kurumu da oy birliği ile düzenlediği raporda, sanık ...' in ...'ya taksirle değil kasten çarptığını belirtmiştir.

Yukarıda izah edilen nedenlerle, tanık beyanları, olayın oluş şekli, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin raporu, olay yeri keşif ve değerlendirmeleri gibi tüm delillerin incelenmesi sonucunda eylemin kasten öldürme olduğu kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğunun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/3093, Karar No: 2023/6049, Tarih: 07.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/3093 E.  ,  2023/6049 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1759 E., 2023/68 K.

...

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 25. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/403 E., 2021/143 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı kadın vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın dava ve vekili cevaba cevap dilekçesinde; evlilik birliğinin erkeğin kusurlu davranışları sebebiyle temelinden sarsıldığını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde; erkek hakkındaki iddiaların doğru olmadığını ve kadının kusurlu olduğunu belirterek davanın reddine hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının iddialarını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde; erkek hakkındaki iddiaların doğru olmadığını ve kadının kusurlu olduğunu belirterek davanın reddine hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının iddialarını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile, istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili dosyaya 05.05.2023 havale tarihli dilekçe sunarak tarafların dilekçe ekinde yer alan anlaşmalı boşanma protokolü doğrultusunda anlaşmalı olarak boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı erkek vekilinin sunduğu anlaşmalı boşanma protokolü doğrultusunda davaya anlaşmalı boşanma olarak devam edilip edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı erkek vekilinin sunduğu anlaşmalı boşanma protokolü doğrultusunda davaya anlaşmalı boşanma olarak devam edilip edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

Davacı kadın tarafından evlilik birliğinin sarsılması nedenine dayalı olarak açılan boşanma davasının yargılaması sonucunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş ve hüküm davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve karar davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosya temyiz incelemesindeyken, davalı erkek vekili 05.05.2023 havale tarihli dilekçe ekinde anlaşmalı boşanma protokolü sunarak tarafların anlaşmalı olarak boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir. Dilekçe elinde yer alan ve asılların imzasını ihtiva eden anlaşmalı boşanma protokolü içeriğinden tarafların boşanma, boşanmanın fer'îleri, ziynet eşyaları, ortak konuttaki eşyalar ve mal rejimi tasfiyesinden kaynaklı alacaklar konusunda anlaşmaya vardıkları anlaşılmaktadır. O halde, dosyaya sunulan protokol hükümleri dikkate alınarak ve taraflar duruşmaya çağrılıp bizzat beyanları da alınmak suretiyle boşanma, boşanmanın fer'îleri ve diğer hususlarda sonucu uyarınca karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2009/9492, Karar No: 2010/7431, Tarih: 24.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/9492 E.  ,  2010/7431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,dava dışı ...'e yersiz ödenen yaşlılık aylığı ve ölüm aylığı sebebiyle oluşan maddi zararın yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Doyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava davacı Vakfın davalı SGK Başkanlığı tarafından dava dışı ...'in 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılık süresinin eksik bildirilmesi şeklinde cereyan eden kusurlu eylemi sonucu Hanifi Korkarer'e yersiz olarak ödenen yaşlılık aylığı ile ...'in hak sahiplerine ödenen ölüm aylığı nedeniyle oluşan maddi zararının herbir ödeme tarihinden itibaren işleyecek değişken oranlardaki yasal faiziyle birlikte davalı SGK Başkanlığından tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece yersiz ödenen aylıklar nedeniyle oluşan 23.395.19-TL maddi zararın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden sigortalı ...'in davalı SGK'na başvurarak 2829 sayılı Yasa gereğince hizmet birleştirilmesi yapılmak suretiyle yaşlılık aylığı bağlanmasını talep ettiği, ancak davalı Kurumca sigortalının son yedi yıllık fiili hizmet süresi içinde en fazla hizmetinin davacı Vakıfta geçtiği gerekçesiyle talebinin reddedilmesi üzerine sigortalının davacı Vakfa müracaat ettiği, davacı Vakıf tarafından sigortalının davalı Kurumda geçen hizmet süresi sorulduğunda sigortalının 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı hizmeti 1280 gün olduğu halde davalı Kurumca 574 gün olarak bildirildiği, davacı Vakfın bu bildirimi esas alarak sigortalıya yaşlılık aylığı, ölümü üzerine de hak sahiplerine ölüm aylığı ödediği ve sağlık giderleri yapıldığı, sonradan gerçeğin öğrenilmesi üzerine davacı Vakfın 1.12.2005 tarihi itibariyle ölüm aylıklarını kesip 21.11.2005 tarihli yazı ile davalı Kurumun kusurlu eylemi sonucu yaptığı yersiz ödemeler nedeniyle oluşan 23.343.83-TL maddi zararı ile bu parayı yersiz olarak ödememesi halinde asgari olarak yasal faiz ile değerlendirilebileceğini gözeterek faiz gelirinden mahrum kalması nedeniyle 39.014.40-TL'lık maddi zararının ödenmesini talep ettiği, davalı Kurumca 6.1.2006 tarihli yazı ile talebinin reddedilmesi üzerine bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı Borçlar Kanununun 41. maddesi olup tazminat hukuku açısından bir eylemin hukuka aykırı sayılabilmesi için kasta dayanması ve suç niteliği taşıması zorunluluğu yoktur. İhmali bir davranış veya gösterilen “özensizlik” dahi, hukuka aykırı ve sorumluluğu gerektiren bir eylem niteliğindedir.

Davanın yasal dayanağı Borçlar Kanununun 41. maddesi olup tazminat hukuku açısından bir eylemin hukuka aykırı sayılabilmesi için kasta dayanması ve suç niteliği taşıması zorunluluğu yoktur. İhmali bir davranış veya gösterilen “özensizlik” dahi, hukuka aykırı ve sorumluluğu gerektiren bir eylem niteliğindedir.

Somut olayda davalı Kurum elemanınca özensiz davranılmak suretiyle sigortalının hizmet süresinin hatalı bildirilmesi sonucu davacı Vakfın sigortalıya yersiz ödeme yapılmak suretiyle yaptığı ödeme, ve bu ödemeleri yapmaması halinde Vakfın yersiz ödenen miktardaki parayı asgari olarak yasal faiz ile değerlendirebileceğininden oluşan faiz zararı nedeniyle maddi zarara uğradığı açıktır. Ne var ki davacı Vakıf davalı Kuruma yazdığı 21.11.2005 tarihli yazıda yersiz ödeme ve faizden yoksun kalma sonucu oluşan maddi zararını talep ettiği halde dava dilekçesinde yalnızca yersiz ödediği miktarı talep ettiği faiz yoksunluğu nedeniyle oluşan zararını talep etmediği ancak faiz yoksunluğu nedeniyle oluşan maddi zararını açabileceği ayrı bir dava ile isteyebileceği açıktır.

Uyuşmazlık bu davada talep edilen yersiz ödenen miktara hangi tarihten itibaren faiz yürütülmesi gerektiği noktasındadır.

Davacı Vakıf davalı Kuruma yazdığı 21.11.2005 tarihli yazı ile yersiz ödediği miktarı talep ettiğinden davalı Kurumun yersiz ödeme nedeniyle oluşan maddi zarar yönünden bu yazının kendisine ulaştığı tarih itibariyle temerrüde düştüğünün kabulü gerekir.

Yapılacak iş; 21.11.2005 tarihli yazının davalı Kuruma ulaştığı tarihi belirleyip hüküm altına alınan maddi tazminat alacağına o tarihten itibaren faiz yürütülmesine karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin hüküm altına alınan maddi tazminat alacağına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı Vakfın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7316, Karar No: 2022/1528, Tarih: 07.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/7316 E.  ,  2022/1528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki karar gibi 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedelin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen 30.532,69 TL kamulaştırma bedeli ile üçer aylık vadeli hesaba yatırılan kısmın biriken nemasının davalıya derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20552, Karar No: 2012/2682, Tarih: 20.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/20552 E.  ,  2012/2682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1) Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmaz il merkezine uzak, imar ve yapılaşma durumu itibariyle dava konusu taşınmaza göre daha az gelişmiş bir bölgede olup, aynı zamanda dava tarihi sonrasında mahkeme kararıyla bedeli belirlenmiş olduğundan emsal olarak alınamaz. Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede benzer özelliklere sahip emsal taşınmaz bulunması mümkün olup, taraflara emsallerini sunmaları için süre verilmeli, gerektiğinde resen emsal de getirtilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılıp, alınacak rapora göre hüküm kurulması gerekirken, geçersiz rapora dayanılarak bedel tesbit edilmesi,

2) Dava konusu taşınmaza dere ıslah çalışması nedeniyle kısmen el atıldığı dikkate alınarak, geri kalan bölümünde değer artışı olacağı muhakkaktır. Bu hususta bilirkişi kurulundan rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3)Dava konusu taşınmazın kamulaştırmasız el atılarak yol durumuna dönüştürülen bölümünün servis yolu niteliğinde özel yol olduğu dikkate alınarak Hazine adına tescili gerekirken terkin kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7741, Karar No: 2023/2124, Tarih: 06.04.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/7741 E.  ,  2023/2124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1376 Esas, 2021/ 588 Karar

HÜKÜM : Davalıların istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/218 E., 2019/243 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 1984 yılında ABD’de kurulan Cisco Systems’in iştiraki olduğunu, Cisco Systems’in ağ teknolojileri konusunda dünya lideri bulunduğunu, Webex ve ciscowebex uygulamasının video konferans alanında dünya lideri olduğunu, birçok ülkede tescilli bulunduğunu, bu kapsamda ülkemizde de 2009/08689 sayılı "CISCO WEBEX" ibaresinin davacı adına tescilli olduğunu, davalı gerçek kişinin ise bu markaya iltibas oluşturacak derecede benzer "WebX" ibaresinin tescili için marka başvurusu yaptığını, 2017/12318 numarası verilen başvuruya davacı tarafından yapılan itirazın YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu başvuru ile davacı markası arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, öte yandan davacının markasının tanınmış olması nedeniyle de dava konusu başvurunun tescil edilemeyeceğini, davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek YİDK'in 2018-M-2397 sayılı kararının iptalini, tescili halinde dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili cevap dilekçesinde; davalı Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI