muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17748, Karar No: 2015/20849, Tarih: 23.11.2015

Mahkemece; davacı ..'a takdiren 10.000,00-TL, davacı H.. Y..'a takdiren 2.000,00-TL ve davacı ..'a takdiren 2.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 09.04.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine tahsiline karar verilmiştir.

Kaza tarihinde yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Hal böyle olunca doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan yalnızca maddi sağlık bütünlüğü ihlal edilen kişi midir? Zarar kavramına (B.K. 46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil, ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu doktrinde ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (ana, baba, karı, koca ve çocuklar gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır şekilde bozulmuşsa, onların da manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Nitekim, kaza sonucu ağır yaralanan ve 2 kez ameliyata rağmen iyileşmeyen çocuklarının durumu sebebiyle ruhsal bütünlüğü bozulan anne ve babanın (H.G.K. 26.4.1995 gün ve 1995/11-122, 1995/430) ve haksız eylem sonucu ağır yaralanan ve iktidarsız kalan kocanın karısının manevi tazminat isteyebileceklerine (H.G.K. 23.9.1987 gün ve 1987/9-183 1987/655) ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları aynı esaslara dayanmaktadır. Yine dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56.maddesi ile bu konu yeniden düzenlenmiş olunup özetle "ağır bedensel zarar yada ölüm halinde zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar para ödenmesine karar verilebilineceği"hükmü getirilmiştir. Bu yeni düzenlenme ile 818 sayılı Borçlar Kanununun yürürlük zamanında içtihatlarla düzenlenen husus yasa koyucu tarafından açıklığa kavuşturulmuş ve yaralanan sigortalının yakınlarının manevi tazminat davası bakımından hak sahipliği durumu ön şartı olarak "ağır bedensel"zarar koşulunu getirmiştir.

.../...

Buraya kadar yapılan izahatlar kapsamında gerek haksız fiil zamanında yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar kanununda gerekse bu kanun zamanında gelişen içtihatlar ışığında düzenlenen ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda iş kazası nedeniyle ağır bedensel zarara uğrayan sigortalının yakınlarının manevi tazminat talep etme haklarının bulunduğu açıktır. Burada dikkat edilmesi gereken öncelikli hususlar “yakınlık” kavramından ne anlaşılması gerektiği ile yaralanmanın “ağır bedensel zarara” neden olup olmadığıdır.

Somut olayda davacı sigortalı Yasemin'in diğer davacıların çocuğu olduğu ve buna göre de gerek içtihatların gerekse yasanın öngördüğü “yakın” kavramın içinde değerlendirilmeleri gerektiğinde şüphe bulunmamaktadır. Fakat davacı kazalının %15,20 olan sürekli iş göremezlik oranına ve yaralanmasının niteliğine göre “ağır bedensel zarar” koşulu bakımından aynı şeyi söyleme ve giderek davacı anne ve babanın manevi tazminat talep edebilme hakkından bahsetme imkanı bulunmamaktadır. Hal böyle olunca davacı anne Hatice ile davacı baba Şemsettin'in manevi tazminat istemlerinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde, davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23.11.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Temyiz bir taraf usul işlemidir. Her usul işleminde olduğu gibi temyiz usul işleminin yapılabilmesi ve yüksek mahkemenin ilk derece mahkemesinin kararını temyiz yoluyla inceleyebilmesi için öncelikle bazı koşulların tamamlanmış olması gerekir. İlk derece mahkemesinin bir nihai karar vermiş olması, onun her türlü kararına karşı temyiz yoluna başvurulabileceği anlamına gelmemektedir. Bu bağlamda öncelikle aranacak ilk koşul temyiz edilebilen bir kararın bulunmasıdır. Belirtmek gerekir bir hükmün temyiz edilip edilemeyeceği, HUMK m. 427 çerçevesinde belirlenecektir. Anılan hüküm “miktar veya değeri ikibinseksen TL'nı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir” şeklindedir. Söz konusu miktar 2015 yılı içindir. Belirtilen sınırlama açısından HMK m. 341, HUMK m. 427 den farklı olarak “...malvarlığı davalarına...” şeklinde daha genel bir ifade kullanmıştır. Keza HMK m. 362/1-a da ise, ...yirmibeşbin TL'yi geçmeyen davalara ilişkin kararların temyize götürülemeyeceği ifade edilmiştir.

Davacı bir iş kazası geçirmiş ve bu kaza neticesi %15,20 oranında malul kalmıştır. Kendisi ile birlikte anne ve babası da bu yaralanmadan dolayı manevi tazminat davası açmıştır. Belirtilen oran dairemiz uygulamaları bakımından ağır bedensel zarar kapsamında değerlendirilmemektedir. Buna ilişkin sayın çoğunluğun değerlendirmeleri yerindedir. İş kazası geçiren ve yaralanan Yasemin ile onun anne ve babası aynı olaydan dolayı aynı dava dilekçesi ile aynı davalıya karşı birlikte dava açmışlardır. Aralarında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. İhtiyari dava arkadaşlığında her bir dava arkadaşı sayısı kadar dava vardır ve davalar birbirinden teknik anlamda bağımsızdır. Dolayısıyla, temyiz sınırının belirlenmesinde her bir davacının davaya konu ettiği miktar ayrı ayrı esas alınarak değerlendirilmelidir.

.../...

.../...

Somut olayda ayrı ayrı olmak üzere davacı Hatice 10.000 TL, davacı Şemsettin 10.000 TL manevi tazminat istemiştir. Bu talepler kısmen kabul edilmiş, davacı Hatice'ye 2.000 TL davacı Şemsettin'e ise 2.000 TL verilmiştir. Kararı davalı temyiz etmiş ancak davacılar temyiz etmemiştir.

Davacı 'in %15,20 olan işgöremezlik oranının ağır bedensel zarar olarak kabul edilmemesi bakımından sayın çoğunlukla aynı görüşü paylaşmakla birlikte, somut uyuşmazlık bağlamında davacı Hatice ve davacı Şemsettin için davalı aleyhine kurulan hükümdeki miktar, kararın verildiği 2015 yılının kesinlik sınırı olan 2080 TL yi geçmemektedir. Karar miktar itibariyle davalı açısından kesindir. Yargıtay'ın kamu düzenini gerektiren haller dışında kesinlik sınırı içinde kalan kararlar (miktarlar) için temyiz incelemesi yapamaması gerekir. Yüksek daire kesinlik sınırı içinde kalan kararlarda görev yönünden dahi temyiz incelemesi yapamaz iken temyize konu somut uyuşmazlık bakımından temyiz incelemesi yaparak davacı açısından kararın bozulması kararı vermiştir. Sayın çoğunluğun bu yönde oluşan görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2008/14173, Karar No: 2010/5776, Tarih: 24.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/14173 E.  ,  2010/5776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2.Tüketici Mahkemesi’nce verilen 09.09.2008 tarih ve 2007/70-2008/289 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka hesabından bilgisi dışında internet bankacılığı yoluyla 4.000 YTL’nin üçüncü bir şahsın hesabına aktarıldığını, davalı bankanın zararının oluşumuna kusurlu hareketi ile sebebiyet verdiğini iddia ederek, 4,000 YTL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, müvekkili bankanın hata veya kusurunun mevcut olmadığını, bankanın internet şubesi güvenliğini en gelişmiş sistemlerle sağladığını, güvenli giriş programı olduğunu ve gerekli tüm tedbirleri aldığını, davacının güvenliğe dikkat etmeyerek şifresinin başkalarının eline geçmesine sebep olduğunu, davacının kendi kusuru sebebiyle uğradığı zarardan müvekkili bankanın sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının korumakla mükellef olduğu şifre ve parola bilgilerini yeterli güvenlik önlemlerini almayarak 3.kişiler tarafından ele geçirilmesine sebebiyet verdiğine yönelik delil bulunmadığı, bilgisayar kullanımında gerekli özeni gösterdiği ve alabileceği tüm güvenlik önlemlerini aldığı, herhangi bir kusurunun olmadığı, davalı bankanın internet bankacılığında "kimlik kanıtlama" yönelik mekanizmaları gerekli biçimde tesis edememesi neticesinde davacının zararının doğduğu, bankaların objektif özen yükümlülüğünün yerine getirilmemesinden kaynaklanan kusurlarından sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1)Dava, mevduat hesap sözleşmesinden kaynaklandığı iddia edilen alacağın tahsiline ilişkin olup, TTK. 4. maddesi hükmü uyarınca mutlak ticari davalardandır. Bu itibarla, mahkemece davanın genel mahkemelerde görülmesi gerektiği nazara alınarak, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, anılan husus nazara alınmadan uyuşmazlığın esasına girilerek karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2)Bozma talep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19541, Karar No: 2014/2602, Tarih: 10.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/19541 E.  ,  2014/2602 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2013/367746

Ruhsatsız ateşli silâhlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bu- lundurma suçundan sanık E.. A..’un, 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 13/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddeleri uyarınca 6.000 Türk lirası ve 500 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalan- dırılmasına, cezasının aynı Kanun’un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair (İSTANBUL) 54. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2011 tarihli ve 2009/384 esas, 2011/615 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6. maddesine göre, tekerrür hâlinde hükmolunan cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan mükerrirlerin mahkûm olduğu cezanın infazı ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasının, kanunda gösterilen şekilde yapılması gerektiği biçimindeki düzenlemeler doğrultusunda, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/1-c maddesinde, tekerrür hâlinde işlenen suçtan dolayı mahkûm olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi hâlli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabileceği ve ancak aynı maddenin 2. fıkrasına göre, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içerdiği nazara alındığında, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanabilmesi için hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği cihetle, hakkında para cezasına hükmedilen sanığın ce- zasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasında,

2- 5237 sayılı Kanun’un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılma kararı verilebilmesi için hapis cezasına mahkûmiyetin zorunlu olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 15.11.2013 gün ve 69501 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 28.11.2013 gün ve KYB/2013-367746 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlü hakkında hükmedilen hürriyeti bağlayıcı cezaların adli para cezasına çevrilmiş olması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 53 ve 58/6. madde ve fık- ralarının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlü hakkında hükmedilen hürriyeti bağlayıcı cezaların adli para cezasına çevrilmiş olması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 53 ve 58/6. madde ve fık- ralarının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olduğundan kanun yararına bozma talebine dayanan ihbar- namede ileri sürülen düşünce bu nedenle yerinde görüldüğünden, İstanbul 54. Asliye Ce- za Mahkemesinin 03.11.2011 tarihli ve 2009/384 esas, 2011/615 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin ve TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bölümlerin çıkarılmasına, dos- yanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9350, Karar No: 2012/2842, Tarih: 13.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/9350 E.  ,  2012/2842 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/145345

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2008

NUMARASI : 2006/1547 (E) ve 2008/58 (K)

SUÇ : Elektrik Enerjisi Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın işyerindeki sayacın yapılan kontrolde kulak mühürlerinin kopuk olduğu ve çalışmadığının belirlenip, sayacın sökülerek sayaç muayene istasyonunda yapılan incelemesinde; içindeki akım bobin uçlarının kısa devre yapılarak kaçak elektrik kullandığının tespit edildiği olayda, suç tarihi sonrasına ait bir yıllık tüketim föyleri de getirtilerek işyerindeki kurulu güce göre tutanak tarihinden önceki ve sonraki birer yıllık dönemlere ait tüketim ortalamaları tespit edilip, karşılaştırılmak suretiyle tutanak tarihinden sonra tüketimde bariz bir artma olup olmadığı hususunda bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/323, Karar No: 2022/14759, Tarih: 16.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/323 E.  ,  2022/14759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310. maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili tarafından davadan feragat edildiği bildirdiğinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE 16/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19624, Karar No: 2013/3727, Tarih: 28.02.2013

**15. Ceza Dairesi         2011/19624 E.  ,  2013/3727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz Senedi Kullanma, Açığa İmzanın Kötüye Kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşabilmesi için; sanığın elinde borçlusunca bedelinin tamamı yada kısmen ödenmiş bir senet olmalı ve bunu kısmen veya tamamen ödenmemiş gibi tahsile sokması veya bir başkasına devretmesi gerekmektedir. Borcun bir bölümü ödenmiş ve geri kalan miktar için elinde tuttuğu senedi, tümü veya kalandan fazla miktarı için kullanan sanığın fiili de bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturacaktır.

Somut olayda; katılanın sanık aracılığıyla köylerden kiraz topladığı, karşılığında boş olarak imzaladığı teminat senedi verdiği, borcunun tamamını ödemediği gerekçesi ile sanık tarafından hakkında icra takibi başlatıldığı şeklinde gerçekleşen eylemde, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 24.3.1989 gün ve 1988/1-2 sayılı içtihadında açıklandığı üzere, katılan tarafından imzalanıp verilen suça konu, açığa imzalı senedin aralarındaki anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğu iddiasının yazılı belge ile kanıtlanamadığı gerekçesi ile verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19401, Karar No: 2013/15179, Tarih: 25.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/19401 E.  ,  2013/15179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında yol boşluğu olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 25.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/461, Karar No: 2024/4417, Tarih: 08.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/461 E.  ,  2024/4417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2134 E. 2021/1527 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü -İstinaf başvurusunun kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/310 Esas 2020/217 Karar

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklı maluliyet nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 19.07.2017 tarihli trafik kazası tespit tutanağına göre davalı...un malik, davalı ...'un sürücüsü bulunduğu ... plaka sayılı aracın Talas İlçesi Komanda Bulvarını takip etmekte iken önünde aynı istikamette seyreden dava dışı sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki ...plaka sayılı araca arkadan çarptığı ve iki taraflı, yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiğini, müvekkilinin ...plaka sayılı öndeki araç içerisindeki yolcu olduğunu ve yaralandığını, vücudunda kırıkların ve sinir harabiyetlerinin olduğunu belirterek şimdilik maluliyet tazminatı olarak 500,00 TL, bakıma muhtaçlık tazminatı olarak şimdilik 500,00 TL olmak üzere toplam 1.000,00 TL maddi tazminatın ve 150.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davacının trafik sigortasına başvurmadan iş bu davayı açtığını, dava ön şartı yokluğundan davanın öncelikle reddine karar verilmesini, kusura ilişkin tespiti kabul etmediklerini, kusur raporu alınması gerektiğini, kazaya karışan diğer aracın müvekkili .......,'in kullandığı aracı sıkıştırması ve müvekkilinin kaçacak yerinin olmaması nedeniyle kazanın meydana geldiğini, bu nedenle davada taraflarına yüklenecek bir kusurun olmadığını, davacının talep ettiği manevi ve maddi tazminat taleplerinin fahiş olduğunu, müvekkili ...in üniversite öğrencisi olduğu ve herhangi bir gelirinin olmadığını, diğer müvekkili...nin ise araç maliki ve ...in babası olduğunu, kendisinin emekli olduğu ve başkaca bir gelirin olmadığını, emekli maaşı yetmediği için sürekli olmasa da ara ara nadiren çeşitli işlerde çalıştığını, meydana gelen kaza nedeniyle kendi aracında oluşan hasarı dahi henüz tamir ettiremediklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI