muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14176, Karar No: 2023/9708, Tarih: 16.11.2023

Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2018 tarihli kararını müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesini takiben, Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2020 tarihli ek kararı ile erteli hapis cezasının aynen infazına karar verilmiş ise de; 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun uyarınca, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin yedinci fıkrasının ''Hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, infaz hâkiminin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine infaz hâkimliğince karar verilir." şeklinde yeniden düzenlendiği, bu halde aynen infaz kararının verildiği

19.06.2020 tarihi itibariyla, ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesi hususundaki kararın İnfaz Hakimliğince verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 04.01.2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 22.09.2017 tarihli ve 2017/182 Soruşturma, 2017/2104 Esas, 2017/1360 sayılı iddianamesi ile, Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesine 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı,

B. Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2018 tarihli ve 2017/573 Esas, 2018/346 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine, 2 yıl denetim altında bulundurulmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin 28.09.2018 tarihinde kesinleştiği,

C. Sanığın denetim süresi içerisinde 11.12.2018 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2020 tarihli ve 2017/573 Esas, 2018/346 Karar sayılı ek kararı ile, erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasının aynen infazına karar verildiği, sanığın ek karara itiraz ettiği,

D. İtirazı inceleyen mercii Düzce 1.Ağır Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 17.09.2020 tarihli ve 2020/982 değişik iş sayılı kararı ile, kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle "itirazın reddine" kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

E. İnceleme konusu dosyada 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan kamu davası açılmasına dayanak gösterilen Düzce 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/124 Esas, 2017/254 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde;

Anlaşılmıştır.

E. İnceleme konusu dosyada 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan kamu davası açılmasına dayanak gösterilen Düzce 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/124 Esas, 2017/254 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde;

1. Şüpheli hakkında, 17.04.2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 13.06.2016 tarihli ve 2016/5012 soruşturma, 2016/184 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl

süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına, kesin olarak karar verildiği, kararın 22.06.2016 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği,

2. Düzce Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 17.03.2017 tarihli ve 2016/5012 Soruşturma, 2017/620 Esas, 2017/427 sayılı iddianamesi ile, Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

3. Düzce 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2017 tarihli ve 2017/124 Esas, 2017/254 Karar sayılı kararı ile; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine, 1 yıl 8 ay denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin 25.05.2017 tarihinde kesinleştiği,

4. Sanığın denetim süresi içerisinde 11.12.2018 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.07.2019 tarihli ve 2017/124 Esas, 2017/254 Karar sayılı ek kararı ile, erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasının aynen infazına karar verildiği, ek kararın 20.08.2019 tarihinde mercii kararıyla kesinleştiği,

5. Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2017 tarihli ve 2017/124 Esas ve 2017/254 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozma isteminde bulunulduğu,

6. Dairemizin 2023/6221 Esas, 2023/9704 Karar sayılı kararı ile, kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın kesin olarak verildiği, şüpheliye itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı gerekçesiyle, Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2017 tarihli ve 2017/124 Esas ve 2017/254 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

6. Dairemizin 2023/6221 Esas, 2023/9704 Karar sayılı kararı ile, kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın kesin olarak verildiği, şüpheliye itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı gerekçesiyle, Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2017 tarihli ve 2017/124 Esas ve 2017/254 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

F. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi uyarınca, "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13.06.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin karar her ne kadar şüpheliye tebliğ edilmiş ise de, kararın kesin olarak verildiği, şüpheliye karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, kararın kesinleşmemesi nedeniyle tedbirin infazına başlanamayacağı, müdürlükçe yapılan infaza ilişkin işlemlerin hukuki sonuç doğurmayacağı, bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendindeki kovuşturma şartı olan "ısrar şartı" nın gerçekleşmediği, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan açılan işbu kamu davasında da kovuşturma şartının gerçekleşmediği, mahkemesince, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırıdır.

Kanun yararına bozma incelemesi sırasında, Dairemizin 2023/6221 Esas, 2023/ 9704 Karar sayılı kararı ile, kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın kesin olarak verildiği, şüpheliye itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı gerekçesiyle, Düzce 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2017 tarihli ve 2017/124 Esas ve 2017/254 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasına karar verilmiştir.

G. Yukarıda açıklanan nedenle, Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2018 tarihli ve 2017/573 Esas, 2018/346 Karar sayılı kararına karşı, kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2018 tarihli ve 2017/573 Esas, 2018/346 Karar sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulup

bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3705, Karar No: 2017/10460, Tarih: 03.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/3705 E.  ,  2017/10460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nafaka-Geçici Velayet-Manevi Tazminat

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından nafaka ve tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava; davalı tarafından gerçekleştirilen haksız fiil nedeniyle uğranılan manevi zararın tazminine ilişkin, manevi tazminat davası olup Türk Borçlar Kanunundan kaynaklanmaktadır. Davacının tüm aşamalardaki iddia ve beyanları dikkate alındığında Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesine dayanan manevi tazminat istemi bulunmamaktadır.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4/1. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun üçüncü kısmı hariç olmak üzere, ikinci kitabından kaynaklanan davalara aile mahkemelerinde bakılır. Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında dikkate alınması zorunludur. Davacının manevi tazminat isteminin Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından kaynaklanmadığı ve genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmakla, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davanın hukuki nitelendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14875, Karar No: 2024/4636, Tarih: 29.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/14875 E.  ,  2024/4636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/417 E., 2021/673 K.

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2021 tarihli ve 2021/417 Esas, 2021/673 Karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 03.05.2023 tarihli ve 2021/17540 Esas, 2023/2738 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, Ulusal Yargı Ağı Projesinde (UYAP) ve fiziken yapılan incelemede, bozma ilamı sonrası dosyanın yerel mahkemeye gönderilmeyip temyiz incelemesi için sehven yeniden esasa kaydedildiği ve Dairemizce bozulmasına karar verilen 05.10.2021 tarihli hükme yönelik Tebliğname düzenlendiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesine uygun temyiz davasına konu olabilecek nitelikte yeni bir hüküm bulunmadığından KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin iadesine, mahkemesine gönderilmesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31179, Karar No: 2013/3204, Tarih: 14.02.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/31179 E.  ,  2013/3204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı Yasanın 61. maddesine aykırı olarak aynı Yasanın 35. maddesinin 143/1. maddesinden önce uygulanması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCK'nın 58. maddesinin uygulamasına dayanak yapılan hükümlülüğünün, uyuşturucu madde bulundurmak ve uyuşturucu madde satmak suçlarından verilen cezalardan oluşması karşısında; uyuşturucu madde bulundurmanın 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanunla değişik 191. maddesinde düzenlenmesi ve koşullarının oluşması durumunda, "davanın düşmesi" seçeneğine de yer verilmesi nedeniyle tekerrür uygulamasına esas alınamayacağı gözetilerek uyuşturucu madde satmak suçundan verilen cezanın tekerrür uygulamasına esas alındığı gösterilmeden infazda tereddüde sebebiyet verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak, hüküm fıkrasına “Sanığın Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2003/40 esas 2003/257 karar sayılı ilamıyla uyuşturucu madde satmak suçundan verilen 26.03.2007 tarihinde infaz edilen 3 yıl 4 ay hapis cezası dikkate alınarak, hakkında hükmolunan cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12237, Karar No: 2014/20929, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/12237 E.  ,  2014/20929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2013/357-2014/127

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12120, Karar No: 2013/10231, Tarih: 17.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/12120 E.  ,  2013/10231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanığın savunmasında mühürleme tarihi olan 22.11.2005 tarihinde eyleme konu işyerini kendisinin işlettiğini, tutanaktaki imzanın kendisine ait olduğunu, mührü bozmadığını, mühürlendikten yaklaşık 5 ay sonra da işyerini kardeşi ...'a devrettiğini, buna dair kontrat düzenlediklerini, suç tarihinde işyerini kardeşinin işlettiğini ve suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi, soruşturma aşamasında vermiş olduğu ifadesinde ise "işyerini mühürlendikten sonra bir süre kapalı tuttuğunu, Yalova yolu üzerinde birçok içkili lokanta bulunduğunu ve bunların açık olduğunu görünce çevreden sorduğunu, belediyeden izin alarak açtıklarını ve kendisine de 'sende aç, birşey olmaz' demeleri üzerine başka bir işi olmaması ve ailesini geçindirmek zorunda olduğundan işyerini açmak durumunda kaldığını" ifade etmesi ve tanık olarak dinlenen ...'ın sanığın savunmasını açık ve net bir şekilde doğrulamaması karşısında, sanığın beyanları arasındaki çelişkinin giderilip, mühür fekki zaptında imzası bulunan ...'ın tanık olarak bilgi ve görgüsüne başvurularak, sanığın ibraz edeceğini söylediği devre ilişkin belgelerin de dosyaya intikali sağlandıktan sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.