muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23242, Karar No: 2017/4408, Tarih: 24.04.2017

Bunun yanında, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 20/d maddesinde “Tescil edilmiş araçların her çeşit satış ve devirleri, satış ve devri yapılacak araçtan dolayı motorlu taşıtlar vergisi, gecikme faizi, gecikme zammı, vergi cezası ve trafik idari para cezası borcu bulunmadığının tespit edilmesi ve taşıt üzerinde satış ve/veya devri kısıtlayıcı herhangi bir tedbir veya kayıt bulunmaması halinde, araç sahibi adına düzenlenmiş tescil belgesi veya trafik tescil kayıtları esas alınarak noterler tarafından yapılır. Noterler tarafından yapılmayan her çeşit satış ve devirler geçersizdir” hükmünü içermektedir. Görüldüğü gibi Yasa'nın 20/d maddesinde tescil edilmiş araçların her çeşit satış ve devirlerinin ancak noterler tarafından yapılacağı hükmüne yer verilmiştir. Ancak böyle bir satış ve devir işlemi araç üzerindeki mülkiyet hakkını devre elverişlidir. Bu devrin yöntemince aracın kayıtlı olduğu tescil müdürlüğüne bildirilmemesi yüzünden aracın tescil kaydında bir değişiklik yapılmaması satışa konu aracın mülkiyetinin geçişini engellemez ise de, anılan yasa maddesinde belirtilen türden resmi bir satış ve devir işlemi yapılmaksızın, satış işlemine dayalı olarak işleten sıfatının ve araç üzerindeki mülkiyet hakkının devredildiğinin kabulü mümkün değildir.

Bu durumda, yukarıda anılan 2918 sayılı ...'nın 3. maddesi ve 20/d maddesine göre; aracın maliki olan davalı tarafından aracın kanunen aranan resmi şekle uygun olarak satışının yapıldığını gösterir herhangi bir kaydın bulunmadığı, haricen satım hususunu kabulün 3. kişi konumunda bulunan davacılara karşı ileri sürülmesinin mümkün olmadığı dikkate alınıp, araç işleteni sıfatı devam eden davalının zarardan sorumlu olduğu gözetilmek suretiyle hüküm tesisi gerekirken; yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

2-Bozma ilamının kapsam ve şekline göre; davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığna; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 24/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/719, Karar No: 2020/2404, Tarih: 02.07.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/719 E.  ,  2020/2404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 02/12/2019 gün ve 2017/6330 E. - 2019/7024 K. sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı Orman Yönetimi vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu 1784 ada 3 parsel sayılı taşınmazın Orman Yönetimine tahsis edilip edilmediği sorularak cevabı yazı ile tahsis edilmişse tahsise ilişkin tüm belgeler ile tahsis haritasının istenilerek dosya arasına alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 02/07/2020 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16024, Karar No: 2023/508, Tarih: 17.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/16024 E.  ,  2023/508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/853 - 2022/845

SAYISI : 2022/İHK-46753

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kısmen Kabulü - Davalının İtirazın reddine,

davacının itirazının kabulü ile başvurunun kısmen kabulüne

SAYISI : 2022/182443

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davacı vekili ve davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının reddine, davacının itirazının kabulü ile başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 21.07.2015 tarihinde zorunlu trafik sigortası bulunmayan aracın karıştığı kazadan dolayı yaya konumundaki müvekkilinin maluliyeti bulunduğunu belirtip fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.500,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 28.07.2022 tarihli dilekçesi ile talebini 189.496,00 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımının dolduğunu, başvurunun usulsüz olduğunu, kusuru kabul etmediklerini ve geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...zamanaşımının dolmadığı, maluliyet raporunun mevzuata uygun olduğu, davacının kaza tarihinde 17 yaşında olduğundan geçici iş göremezlik tazminatına hükmedilemeyeceği, taleple bağlı kalınarak karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle alınan bilirkişi raporu doğrultusunda başvurunun kısmen kabulüne, 5.400,00 TL’nin 21.12.2021 tarihinden itibaren yasal faiz işletilerek başvurana ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

1. Davacı vekili itiraz dilekçesinde; bilirkişi raporuna itiraz ve ıslah süresi bitmeden karar verildiğini belirtmiştir.

2. Davalı vekili itiraz dilekçesinde; başvurunun usulsüz olduğunu, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, ceza dosyasında davacının feragat beyanı bulunduğunu, kusur raporu alınması gerektiğini, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1.65 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, temerrüt gerçekleşmediğini, vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

1. Davacı vekili itiraz dilekçesinde; bilirkişi raporuna itiraz ve ıslah süresi bitmeden karar verildiğini belirtmiştir.

2. Davalı vekili itiraz dilekçesinde; başvurunun usulsüz olduğunu, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, ceza dosyasında davacının feragat beyanı bulunduğunu, kusur raporu alınması gerektiğini, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1.65 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, temerrüt gerçekleşmediğini, vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...davacının ıslah talebi doğrultusunda karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle itirazın kısmen kabulü ile başvurunun kısmen kabulüne, 189.496,00 TL'nin 21.12.2021 tarihinden itibaren yasal faiz işletilerek başvurana ödenmesine, geçici iş göremezlik tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; başvurunun usulsüz olduğunu, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, davacının ödeme karşılığında feragat ettiğini, kusur raporu alınması gerektiğini, TRH Tablosu ve 1.65 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, ıslahın rapora itiraz süresi içinde yapılmadığını, temerrüt gerçekleşmediğini ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, zorunlu trafik sigortası bulunmayan aracın karıştığı 21.07.2015 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın uğradığı sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, başvurunun usule uygun olmasına, maddi tazminat talebinden feragat dilekçesinin ceza dosyasına esas ve karar numarası bildirilerek sunulmasına göre sadece ceza dosyasını kapsamasına, ceza dosyasında alınan kusur raporunun denetime elverişli olmasına, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın içtihatlara uygun olmasına, ıslahın usule uygun olmasına ve vekalet ücretinin maktu olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından geçici iş göremezlik süresi ile sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi zorunludur. Söz konusu belirlemenin, bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastaneler veya sağlık kuruluşları tarafından çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılması gerekir.

Somut olayda, davacının maluliyet oranının belirlenmesi açısından düzenlenen ve Hakem Heyetince hükme esas alınan Karadeniz Teknik Üniversitesinden alınan 08.10.2021 tarihli raporda davacının nöbet geçirme riskine bağlı tüm vücut fonksiyon kaybı oranı % 5 olarak hesaplanmış, hakem heyetince bu rapor hükme esas alınarak talebin kabulüne karar verilmiştir. Olay tarihi 21.07.2015 olup karara dayanak maluliyet raporu ise 08.10.2021 tarihlidir. Dosyada mevcut tedavi evrakının 2015 yılına ait olup 2015 yılından rapor tarihine dek raporda belirtilen epilepsi riski ile ilgili hastane başvuru evrakına ise rastlanmamıştır. Davacının bu riske dair şikayeti ve tedavi evrakı varsa istenip en yakın Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümlerinden içerisinde beyin ve sinir hastalıkları uzmanı da bulunan bir heyetten açıklayıcı, denetime elverişli rapor alınıp sonucuna göre, davalı lehine oluşan kazanılmış haklar da gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemeye gönderilmesine,

17.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13298, Karar No: 2022/1755, Tarih: 14.02.2022

**9. Hukuk Dairesi         2021/13298 E.  ,  2022/1755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin Orman Genel Müdürlüğünün 2013 yılı yangın sezonunda Türkiye geneli ve KKTC'nde çıkabilecek orman yangınları ile havadan mücadele işi ihalesinin kazanan davalı şirketlerden oluşan iş ortaklığı nezdinde sözlü olarak kurulan iş akdine istinaden 26/06/2013 tarihinden itibaren UR-CIR tescil işaretli Rain-19 çağrı adlı helikopter pilotu olarak ... Bölge Orman Yangın Söndürme işinde çalışmaya başladığını, hizmet süresinin 26/6/2013 - 01/11/2013 olarak, aylık net ücretinin 5.500,00TL olarak belirlendiğini, ayrıca sezon sonunda yarım maaş ikramiye ödenmesinin kabul edildiğini, bu maksatla 01/07/2013 tarihinden itibaren 4 ay süre ile ikamet maksatlı daire kiraladığını, ancak iş akdinin davalı şirketler tarafından 01.10.2013 tarihinde tek yanlı feshedildiğini, müvekkilinin 3 aylık süre boyunca "uçuş günü" olarak tabir edilen gün doğumundan 30 dakika önce ve gün batımından 30 dakika sonrayı kapsayan zaman dilimi içinde helikopter başında çalışmaya hazır şekilde beklediğini, çalışmasının 90 günlük sürede ortalama 05:30 - 20:45 saatleri arasında ve hafta tatili günleri ile çalışma süresine rastlayan bayram günlerinde devam ettiğini, fazla çalışma karşılıklarının ve 2013/Ekim ayı ücreti ile sezon sonunda verilmesi taahhüt edilen yarım maaş tutarındaki ikramiyenin ödenmediğini, işçilik alacaklarının ödenmesi için Kadıköy 14. Noterliğinden keşide edilen 01.10.2013 gün ve 21350 sayılı ihtarnamesi ile davalı işverenlerden alacaklarını talep ettiğini, ancak ihtarnameye cevap verilmediğini iddia ederek; fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, Ekim/2013 ayı ücreti, sezon sonu ikramiyesi alacaklarının davalılardan faizleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Sportif Havacılık ve Tur. A.Ş. vekili, davacının iş akdinin Boçlar Kanunu kapsamında bulunduğunu bu nedenle Mahkememizin görevsiz olduğunu, taraflar arasındaki

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Sportif Havacılık ve Tur. A.Ş. vekili, davacının iş akdinin Boçlar Kanunu kapsamında bulunduğunu bu nedenle Mahkememizin görevsiz olduğunu, taraflar arasındaki

belirli süreli hizmet sözlemesinin 3 ay süreli olduğunu, iş sözleşmesinin erken fesih edilmediğini, davacının fazla mesai ücreti talebinin yerinde olmadığını, mevzuat kapsamında Uçucu Ekip Uçuş Görev ve Dinlenme Süreleri ile Uygulama Esasları Talimatının 4. Maddesinde dinlenme süresi olarak bir uçucu ekibin, bir önceki uçuş görev süresinin bittiği andan itibaren başlayan ve yeni bir uçuş görev süresinin başlama saatine kadar süren, her türlü görevden muaf tutulduğu süreyi kapsadığını, uçuş süresinin ise helikopterin pervane pallerinin dönmeye başladığı andan, uçuş sonunda park yerinde motorunu durdurarak pervane pallerinin durduğu ana kadar geçen toplam süreyi kapsadığını, uçucu ekiplerin görev sonrası kesintisiz istarahatlarının güvence altına alındığını, dinlenme, barınma ve beslenme ortamının elverişli olduğunu, talimatın 9.maddesinde hava aracı ile zirai mücadele ve yangın söndürme faaliyetlerinde haftalık uçuş görev süresinin 60 saat olduğunu, talimatın 16.maddesinde nöbet süresinin tanımlandığını, nöbetçi ekibe görev verildiği takdirde, nöbetçi ekibin uçuş görev süresinin nöbete başlama saatinde başladığını, hiçbir görev verilmeyen nöbetçi ekiplere günlük minimum dinlenme süresi kadar dinlenme verildiğini, nöbetçi ekibin bu nöbeti kendi ikametgahında veya uygun konaklama tesisinde dinlenerek icra ediyorsa görev verildiği takdirde uçuş görev süresi verilen görevin başlangıç saatinde başlandığını, kendi ikametgahında veya uygun konaklama tesisinde icra edilen nöbet sürelerinde görev verilmeyen nöbetçi ekiplere herhangi bir dinlenme süresi verilmediğini,bayram ve hafta tatili ücreti taleplerinin yerinde olmadığını, ikramiye talebine ilişkin bir taahhüt ve sözleşmenin bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı ... San ve Tic. A.Ş. veklili özetle, davacının iş sözleşmesinin Borçlar Kanunu kapsamında bulunduğunu, bu nedenle Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğunu, taraflar arasında 3 ay süreli belirli süreli hizmet sözleşmesinin bulunduğunu, davacının İş Kanunu kapsamında olmaması nedeniyle İş Kanununda düzenlenen fazla mesai hükümlerinin uygulanmayacağını, uçuş görevi ve uçuş süresi ile dinlenme sürelerinin İş Kanunu na göre belirlenmeyeceğini, davacının ilgili talimatın 16.maddesi kapsamında 3 aylık sürede çoğunlukla günlerinin sağlanan imkanlarla nöbet tutarak geçirdiğini, uçuş görevi verildiği günlerde ise ortalama günlük 1,5 saati geçmeyen uçuşlar yaptığını, yine bayram, hafta tatili ve ikramiye alacağı taleplerinin davacının İş Kanunu kapsamında olmaması sebebiyle ve Borçlar Kanununda da bu konuda düzenleme bulunmaması nedeniyle reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraflarca temyizi üzerine karar Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin 2015/34179 Esas, 2018/15084 Karar sayılı ilamı ile özetle ve sonuç olarak; fazla çalışma ücretinin hesabı yönünden; Sivil Havacılık Genel Müdürlüğünce ihdas edilen "Uçucu Ekip Ucus Görev ve Dinlenme Süreleri ile Uygulama Esasları Talimatı” ile Türk tescilli hava araçlarında görev yapacak uçucu ekipler ile havacılık işletmelerinin uyması zorunlu uçuş görev ve dinlenme sürelerine ilişkin esas ve usullerin belirlendiği. davacı tarafından söz konusu talimatta bildirilen süreler aşılarak çalışıldığının ispatlanamadığı, Mahkemece, çalışma ve nöbet çizelgelerinin, mesai giriş-çıkış kayıtlarının, fazla mesai cetveli ve sair puantaj kayıtlarının, uçuş çizelgelerinin celp edilmesi; banka aracılığıyla yapılan ödemeleri gösterir hesap ekstreleri istenerek, fazla mesai ve ücret bordrolarındaki ücret tahakkuklarının karşılaştırılması, özetle delil olarak dayanılan iş yeri kayıtlarının incelenmesi ve Uçucu Ekip Ucus Görev ve Dinlenme Süreleri ile Uygulama Esasları Talimatında yer alan davacının kullandığı hava aracı türü belirlenerek talimatta bildirilen süreleri aşmadan çalışma sürelerinin belirlenmesi gerektiği, yazılı şekilde eksik incelemeyle sonuca gidilmesinin hatalı olduğu, gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Gerekçeli karar başlığına dava tarihi olarak 04.12.2013 tarihi yerine, 26.08.2015 tarihinin yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olup, bozma sebebi yapılmamıştır.

2-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

2-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacının 26.06.2013–30.09.2013 tarihleri arasında gündoğumundan 30 dakika önce ve gün batımından 30 dakika sonrayı kapsayan zaman dilimi içinde çalışmaya hazır halde beklediği dosyadaki bilgi ve belgeler ile taraf beyanlarından anlaşılmaktadır. Bu süre içerisinde yaptığı uçuşlar nedeniyle uçuş takip formlarında imzaları mevcuttur. Mahkemece uçuş takip formlarında imzasının bulunması nedeniyle, bu yazılı delilin aksinin ancak yazılı delille kanıtlanması gerektiği gerekçesiyle fazla mesai ücreti talebi reddedilmiştir. Her ne kadar Dairemizin 2021/7214 Esas, 2021/12105 Karar sayılı dosyasında da aynı yönde bir sonuca varılmış ise de, konunun yeniden yapılan değerlendirmesinde; davacının çalışma şekli ve fiilen olmasa da her an çalışmaya hazır vaziyette işyerinde beklemek zorunda olduğu hususu göz önüne alındığında, fiilen çalışma haricindeki sürelerin/sürenin makul bir kısmının çalışılmış gibi değerlendirilmesi gerekmektedir.Bu husus; “Genel bakımdan çalışma süresi haftada en çok kırkbeş saattir. Aksi kararlaştırılmamışsa bu süre, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine eşit ölçüde bölünerek uygulanır. (Ek cümle: 10/9/2014-6552/7 md.; Değişik cümle: 4/4/2015-6645/36 md.)

Tarafların anlaşması ile haftalık normal çalışma süresi, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine, günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabilir. Bu halde, iki aylık süre içinde işçinin haftalık ortalama çalışma süresi, normal haftalık çalışma süresini aşamaz. Denkleştirme süresi toplu iş sözleşmeleri ile dört aya kadar artırılabilir. (Ek cümle: 6/5/2016-6715/3 md.) Turizm sektöründe dört aylık süre içinde işçinin haftalık ortalama çalışma süresi, normal haftalık çalışma süresini aşamaz; denkleştirme süresi toplu iş sözleşmeleri ile altı aya kadar artırılabilir. “ şeklinde 4857 sayılı İş Kanunu’nda ifadesini bulan “Çalışma Süresi” başlıklı 63. maddeye de uygun düşecektir.

Nitekim dava dışı Orman Genel Müdürlüğü ile işçi sendikası arasında yapılan toplu iş sözleşmelerinde de orman yangın işçilerinin benzer çalışmaları dikkate alınarak günlük 3 saat fazla çalıştıkları kabul edilmiştir. Somut uyuşmazlıkta, davacının Temmuz-Ağustos-Eylül aylarında gün doğumu ile gün batımı saatleri arasında haftanın 7 günü çalıştığı dosya kapsamıyla ve özellikle davalı tanıklarının anlatımıyla sabittir.

Nitekim dava dışı Orman Genel Müdürlüğü ile işçi sendikası arasında yapılan toplu iş sözleşmelerinde de orman yangın işçilerinin benzer çalışmaları dikkate alınarak günlük 3 saat fazla çalıştıkları kabul edilmiştir. Somut uyuşmazlıkta, davacının Temmuz-Ağustos-Eylül aylarında gün doğumu ile gün batımı saatleri arasında haftanın 7 günü çalıştığı dosya kapsamıyla ve özellikle davalı tanıklarının anlatımıyla sabittir.

Bu durumda davacının çalışmaya hazır olduğu tüm süre dikkate alınarak orman yangın işçileri gibi günde 3 saat fazla mesai yaptığının kabulü, dosya içeriğine ve İş Kanunu’nun yukarıda belirtilen düzenlemesine de uygun düşecektir. Bu noktada belirtmek gerekir ki, fazla mesai yapılması fiili bir olgu olup her türlü delil ile ispat edilebilir. Davacının uçuş takip formlarını imzalaması çalışmaya hazır olarak beklediği sürenin yazılı delille kanıtlanması gerektiği sonucunu doğurmayacaktır.

Açıklanan nedenle, çalışılan süre içerisinde 5 günlük hafta tatili ücreti de ayrıca hüküm altına alındığından, hafta tatili kullanılan haftalarda haftada 6 gün üzerinden, hafta tatilinde çalışılan 5 haftada ise, hafta tatilinde de 3 saat fazla mesai yaptığının kabulü ile haftada 7 gün üzerinden günde 3 saat olarak hesaplanması ve belirlenecek fazla mesai ücretinden makul oranda takdiri indirim yapılarak sonuca gidilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.