muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5120, Karar No: 2025/271, Tarih: 28.01.2025

**1. Hukuk Dairesi         2023/5120 E.  ,  2025/271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/952 E., 2023/1576 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/80 E., 2020/210 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleştirilen davada davalı vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 28.01.2025 Salı günü duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde, temyiz eden asıl ve birleştirilen davada davalı ... vekili Avukat ... ile temyiz edilen asıl ve birleştirilen davada davacılar ... vd. vekili Avukat ... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl ve birleştirilen davada davacılar; mirasbırakanları ...’ın maliki olduğu 2 parsel sayılı taşınmazdaki 4 nolu bağımsız bölüm, 45 parsel sayılı taşınmazdaki 3 nolu bağımsız bölüm ve 19 parsel sayılı taşınmazdaki 12 nolu dükkan niteliğindeki bağımsız bölümlerin intifa haklarını üzerinde bırakarak çıplak mülkiyetlerini 28.11.2013 tarih ve 26963 yevmiye nolu akitle davalı Vakfa satış suretiyle devrettiğini, ...’ın temlik tarihinde fiil ehliyetini haiz olmadığını, resmi senetteki murisin imzalarının birbirini tutmadığını, anılan imzaların el tutularak birisinin yardımıyla attırıldığını ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında mirasbırakan ... mirasçıları adlarına tesciline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında davacılardan Hüseyin’in ölümü ile mirasçıları davaya devam etmişlerdir.

II. CEVAP

Asıl ve birleştirilen davalarda davalı; iddiaların haksız ve yersiz olduğunu, murisin Manisa Diyanet Vakfına bizzat gelerek sahibi olduğu taşınmazlarını bağışlamak istediğini, bu talebin Vakıf tarafından uygun bulunduğunu, murisin iradi davranış sergileyebilen ve ayırt etme gücüne sahip olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.05.2017 tarihli ve 2017/80 Esas, 2020/210 Karar sayılı kararı ile; Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 22.05.2019 tarihli raporu ile muris ...’ın işlem tarihinde fiil ehliyetini haiz olmadığının saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yolunan Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.05.2017 tarihli ve 2017/80 Esas, 2020/210 Karar sayılı kararı ile; Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 22.05.2019 tarihli raporu ile muris ...’ın işlem tarihinde fiil ehliyetini haiz olmadığının saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yolunan Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 19.06.2023 tarihli ve 2020/952 Esas, 2023/1576 Karar sayılı kararıyla; davaya konu taşınmazların 28.11.2013 tarihinde muris tarafından satış yolu ile davalıya devredildiği, ancak dosya kapsamına alınan deliller, tanık beyanları, murisin tedavi evrakları ile Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 22.05.2019 tarih 3361 sayılı raporuna göre murisin 28.11.2013 işlem tarihinde ehliyetinin olmadığı, hür iradesi ile işlemlere girişemeyeceği, telkinlere karşı koyamayacağının rapor edildiği, bu durumda murisin işlem tarihinde ehliyetinin bulunmadığının saptandığı, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun, HMK'nın 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; muris ...’ın maliki olduğu dört adet taşınmazından üçünü, intifa hakkını üzerinde bırakarak çıplak mülkiyetlerini davalı Vakfa bağışladığını, murisin dava konusu devir işlemini 28.11.2013 tarihinde yaptığını, Mahkemenin davayı kabul gerekçesini Adli Tıp Kurumu raporuna dayandırdığını, oysa Adli Tıp Kurumu raporunda Özel Grandmedical Hospital Hastanesinin 27.12.2013 tarihli beyin ve sinir cerrahi polikliniği muayene formunda murisin bilincinin açık ve koopera olduğunun belirtildiğinin beyan edildiği, bu tespitin taşınmazların devrinden 1,5 ay sonra yapıldığını, Adli Tıp Kurumunun raporuna dayanak yaptığı Manisa Ruh Sağlığı Hastanesinin 23.05.2014 tarihli raporunun işlem tarihinden 6 ay sonraya ait olduğunu, Adli Tıp Kurumunun sadece bu raporu baz alarak murisin işlem tarihinde fiil ehliyetinin bulunmadığı sonucuna varmasının hukuki olmadığını, tanıkların da murisin işlem tarihinde akli dengesinin yerinde olduğunu beyan ettiklerini, Mahkemece Adli Tıp Üst Kurulundan rapor alınması talebinin reddedilmesinin doğru olmadığını, murisin bilinçli olarak hareket ettiğini, toplam dört adet taşınmazından üçünü davalı Vakfa bağışladığını, bir tanesini ise mirasçılarına bıraktığını, murisin sağlığında kendisiyle ilgilenilmediği için dava konusu temlikleri yaptığını , davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ehliyetsizlik hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 9, 10, 13, 15. maddeleri ve 409. maddesinin ikinci fıkrası; 11.06.1941 tarihli, 4/21 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1935 doğumlu mirasbırakan ...’ın 17.02.2016 tarihinde ölümü üzerine geride mirasçı olarak asıl davada davacılar Şerif, Mürüvet, Hüseyin, Seda, Mesut, Metin ve Muammer ile birleştirilen davada davacılar Hafize, Umut, Serkan ve Murat’ın kaldığı, mirasbırakanın maliki olduğu dava konusu 2 parsel sayılı taşınmazdaki 4 nolu, 19 parsel sayılı taşınmazdaki 12 nolu ve 45 parsel sayılı taşınmazdaki 3 nolu bağımsız bölümlerin intifa hakkını üzerinde bırakarak çıplak mülkiyetlerini 28.11.2013 tarihinde bağış suretiyle davalı Vakfa devrettiği, Adli Tıp Kurumu Adli Tıp Dördüncü İhtisas Kurulunun 22.05.2019 tarihli raporuna göre mirasbırakan ...’ın 28.11.2013 tarihinde fiil ehliyetini haiz olmadığı anlaşılmıştır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup asıl ve birleştirilen davada davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Asıl ve birleştirilen davada davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı 35.441,16 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,03.10.2024 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca gelen temyiz edilen asıl ve birleştirilen davada davacılar vekili için 28.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınmasına,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,28.01.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28904, Karar No: 2018/7925, Tarih: 19.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/28904 E.  ,  2018/7925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir.Şöyle ki;

1- Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırılması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu ... ili ... ilçesi ... mahallesi 156 ada 332 parsel sayılı taşınmaza değer biçilirken, uzak mesafede bulunan taşınmazın, emsal alınması suretiyle hesaplama yapılması doğru olmadığı gibi, davalısı ... Müdürlüğü ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi nin 2015/40 Esas 2016/230 Karar sayılı dosyasında, dava konusu taşınmazın kök parseli 156 ada 87 parsel sayılı taşınmazdan ifraz olan 156 ada 331 parsel sayılı taşınmazın aynı değerlendirme tarihi itibari alan ile m2'sine 269,22-TL değer biçilip, Dairemiz denetiminden onanmak suretiyle geçen dosya da gözetildiğinde hükme esas alınan bilirkişi raporu inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar

ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydı üzerinde bulunan haciz şerhinin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10443, Karar No: 2013/14791, Tarih: 26.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/10443 E.  ,  2013/14791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-karşı davalı ... Assan Otom. San. Tic. AŞ. vek. Av. ... ile davalı-karşı davacı ... Otom. Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında İstanbul 35. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 27.02.2012 gün ve 2011/49 E. - 2012/36 K. Sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 11.02.2013 gün ve 2012/7320 E. - 2013/2488 K. Sayılı ilamına karşı davalı-karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı-karşı davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 219.00.-TL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3649, Karar No: 2012/10560, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/3649 E.  ,  2012/10560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVACI (3.Kişi) : ...

...

...

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3. kişi vekili, Kadıköy 1. İcra Müdürlüğünün 2010/5808 sayılı takip dosyasından 30.3.2011 ve 23.8.2011 tarihinde haczedilen menkullerin müvekkiline ait olduğunu, müvekkilinin borçlu şirkette bir süre müdür olarak çalıştığını, borçludan alacaklı olduğunu, bu nedenle borçluya ait bir kısım evrakın haciz mahallinde bulunduğunu ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacı 3. kişinin borçlu şirketin ortağı ve yetkilisi olduğunu, haczin komşuların göstermesi üzerine yapıldığını, borçlu şirket yetkilisi olan davacının haciz mahallinde hazır bulunduğunu, davacının dayandığı kira sözleşmesinden borçlu şirketin kefil olarak gösterildiğini istihkak iddiasının muvazaaya dayandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının sunduğu delillerin tek başına mülkiyeti ispata yeterli olmadığı, haciz mahallinde borçluya ait belgeler bulunduğu, haciz adresinin kiralanmasına ilişkin sözleşmede borçlu şirketin kefil olarak gösterildiği, davacı 3. kişinin borçlu şirketin ortağı ve yetkilisi olduğu, İİK.nun 97/a daki mülkiyet karinesi aksinin davacı tarafından

../...

-2-

2012/3649

2012/10560

ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3. kişi vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 4.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/151, Karar No: 2016/6159, Tarih: 05.05.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/151 E.  ,  2016/6159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığa ait taş duvarlı ev ve samanlığın içinde bulunduğu taşınmazın suç tarihinde köy boşluğunda bulunduğu ve daha önce de aynı yere tecavüzünden bahisle ceza aldığı anlaşılmakla; sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı veril- mesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 05.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19148, Karar No: 2024/731, Tarih: 23.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/19148 E.  ,  2024/731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/434 E., 2023/592 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 21.02.2011 tarihli iddianamesi ile hükümlünün 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bakırköy (Kapatılan) 13. Sulh Ceza Mahkemesinin, 28.05.2012 tarihli ve 2011/443 Esas, 2012/2249 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 05.06.2012 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

3. Hükümlünün tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda Bakırköy 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2014 tarihli ve 2014/153 Esas, 2014/357 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir. Karar 27.01.2015 tarihinde temyiz edilmeden kesinleşmiştir.

4. Bakırköy 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2015 tarihli ve 2014/153 Esas, 2014/357 Karar sayılı ek kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 311 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne ve hükmün infazının durdurulmasına karar verilmiştir.

4. Bakırköy 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2015 tarihli ve 2014/153 Esas, 2014/357 Karar sayılı ek kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 311 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne ve hükmün infazının durdurulmasına karar verilmiştir.

5. Bakırköy 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli ve 2015/18 Esas, 2016/53 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci dördüncü fıkraları, 57 nci maddesinin birinci ila yedinci fıkraları uyarınca verilen cezanın süresi aynı kalmak koşuluyla tamamen akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak uygulanmasına karar verilmiştir.

6. Bakırköy 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli ve 2015/18 Esas, 2016/53 Karar sayılı kararının hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 30.05.2023 tarihli ve 2020/21006 Esas, 2023/4897 Karar sayılı kararı ile; "Sanığın sevk edildiği Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir

Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 26.08.2015 tarihli sağlık kurulu raporunda, sanıkta "Atipik Psikoz" adlı psikiyatrik hastalığın bulunduğu, 13.01.2011 tarihinde işlediği iddia edilen suça ilişkin, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin ikinci fıkrasında ifade edilen anlamda fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını tam algılayamadığı ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olduğu, dolayısıyla işlediği öne sürülen suça yönelik ceza sorumluluğunun azalmış olduğunun tespiti karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmasını gerektirecek biçimde akıl hastası olan sanığa, 5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca istemi aranmaksızın müdafii görevlendirilmesinin zorunlu olduğu, ancak sanığın 13.12.2015 tarihli savunmasının "Yasal haklarımı biliyorum müdafi tayin talebim yoktur, bizzat ve hemen savunma yapacağım" şeklindeki beyanı üzerine zorunlu müdafii hazır edilmeden alındığı gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması" nedeniyle başka yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

7. Bakırköy 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2023 tarihli ve 2023/434 Esas, 2023/592 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ile dördüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca 5000 TL adli para cezasına hükmedilmiştir.

8. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

8. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafiinin temyiz isteği özetle; hükümlünün savunmasının aksine delil olmadığına, polis tutanaklarının usulsüz olduğuna, suçun manevi unsurunun oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A) 5271 sayılı Kanun’un 311 inci maddesi uyarınca yapılan yargılamanın yenilenmesi sonucunda, aynı Kanun’un 323 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen; “Yeniden yapılacak duruşma sonucunda mahkeme, önceki hükmü onaylar veya hükmün iptali ile dava hakkında yeniden hüküm verir.” şeklindeki düzenleme gereği Mahkemece ilk hükmün iptaline karar verilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

B) Hükümlünün üst aramasında uyuşturucu madde ele geçirilmiş olması karşısında, olay tarihinde

hükümlüye yönelik olarak 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu'nun (2559 sayılı Kanun) 9 uncu maddesi gereğince alınmış “önleme araması kararı” veya 5271 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesi, 117 nci maddesi ve 119 uncu maddelerine uygun şekilde alınmış "adli arama kararı" ya da "yazılı arama emri" bulunup bulunmadığının araştırılarak varsa aslı veya onaylı bir örneğinin getirilmesinden sonra sonucuna göre hükümlünün hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

C) Hükümlünün aşamalarda alınan savunmalarında suçu kabul etmemiş olması karşısında, kanaat oluşturacak sayıda tutanak mümzinin tanık sıfatıyla dinlenmesinden sonra hükümlünün hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2023 tarihli ve 2023/434 Esas, 2023/592 Karar sayılı kararına yönelik hükümlü müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.