muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3271, Karar No: 2019/4409, Tarih: 16.10.2019

**1. Ceza Dairesi         2017/3271 E.  ,  2019/4409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, bu suça yardım, kasten öldürme, suç delillerini gizleme ve yok etme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

a- Efrahim Türkmen'i tasarlayarak öldürmek suçundan TCK'nin 82/1-a, 29/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 22 yıl hapis cezası,

b- ...'i öldürmek suçundan TCK'nin 81/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

c- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nin 52, 53/1-2-3, 54. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası, 1200 TL adli para cezası,

2- Sanık ... hakkında;

a- Efrahim Türkmen'i tasarlayarak öldürmek suçundan TCK'nin 82/1-a, 53/1-2-3, 58, 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

b- ...'i öldürmek suçundan TCK'nin 81/1, 53/1-2-3, 58, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

c- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nin 52, 53/1-2-3, 58, 54. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası, 1200 TL adli para cezası,

3- Sanık ...'in Efrahim Türkmen'i tasarlayarak öldürmek suçuna yardım etmekten TCK'nin 82/1-a, 39/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası,

4- Sanıklar ... ve ...'nın suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan TCK'nin 281/1, 35/2, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca 2700 TL adli para cezası,

5- Sanıklar ..., ..., ... ve ...'in üzerlerine atılı töre saiki ile öldürme suçuna azmettirme suçunu işledikleri sabit olmadığından CMK'nin 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

4- Sanıklar ... ve ...'nın suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan TCK'nin 281/1, 35/2, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca 2700 TL adli para cezası,

5- Sanıklar ..., ..., ... ve ...'in üzerlerine atılı töre saiki ile öldürme suçuna azmettirme suçunu işledikleri sabit olmadığından CMK'nin 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... hakkında maktul ...’e yönelik tasarlayarak kasten öldürme, maktul ...’e yönelik kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı nedenin nitelik ve derecesi kabul ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanıklar...... hakkında töre saikiyle kasten öldürmeye azmettirme suçlarından elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınmış, duruşmalı olarak incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; sanığın öldürme suçuna yardım ettiğine ilişkin delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır kuralı gereği beraat kararı verilmesi, tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafiinin; tasarlama unsurunun gerçekleşmediğine, tahrik nedeniyle fazla oranda indirim yapılması, takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafiinin; tasarlama unsurunun bulunmadığına, tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ... ve ... müdafilerinin; ve saireye Cumhuriyet savcısının; sanık ... hakkında ...’i öldürme suçuna azmettirmekten mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, katılanlar vekilinin; sanıkların töre saikiyle öldürme suçundan cezalandırılması, tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine, beraat eden sanıkların aralarında anlaşarak öldürme kararı aldıklarına, delillerin mahkumiyetlerine yeterli olduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanıklar... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ...... hakkında kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

Sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik tasarlayarak kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine ve mahkemenin kabulüne göre, sanık ...'ın olaydan önce sanıklar Necmettin ve Tugay'ı aradığı, güzergah ve ölenlerin hareketleri hakkında bilgi verdiği, olay gerçekleştikten hemen sonra sanıkların birden fazla kere ...'ı arayıp olayı gerçekleştirdiklerini söyledikleri, olay gerçekleştikten sonrada ...'ın sanıkları karşıladığı belirtilmişse de; sanıklar ...'in sanık ...'ın beklediği güzergahtan geçip geçmedikleri hususunun, delilleriyle birlikte tartışıp açıkça ortaya konulmadan yazılı şekilde yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Sanıklar... hakkında suç delillerini yok etme, gizleme ve değiştime suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıklar...'ın suçta kullanıldığını bildikleri aracı petrol istasyonundan uzaklaştırmaya çalıştıkları sırada polisler tarafından engellendikleri sabit olup, sanıkların söz konusu eylemlerinin suç oluşturmadığı anlaşılmakla, atılı suçlardan haklarında 5271 sayılı CMK'nin 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafii ile sanıklar... müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 16/10/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.

16/10/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ......'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ..., ... müdafii Avukatlar ...'nun yüzüne karşı, ...,......, ...'in yokluklarında 17/10/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2009/1366, Karar No: 2009/1919, Tarih: 16.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/1366 E.  ,  2009/1919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen;

1-Bursa 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1993/540 Esas sayılı dosyası yine Bursa 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2002/719 Esas sayılı dosyasının merciinden getirtilip dosya arasına eklenmesi,

2-Bursa 5.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/1313 Esas, bozmadan sonra 2008/561 Esas sayılı dosyasının onaylı bir örneğinin çıkartılarak evraka eklendikten sonra dosyanın Dairemize yeniden gönderilmesi için MAHALLİNE İADESİNE, 16.02.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/25811, Karar No: 2008/8401, Tarih: 02.06.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/25811 E.  ,  2008/8401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 23.1.1990 tarihinde davalı kurumdan emekli olduğu, mesai listesinin dosya arasında bulunduğu, SSK Zonguldak Uzun Mehmet Meslek Hastalıkları Hastanesinin 1.9.1997 tarih ve M-303 sayılı sağlık kurulu kararında maluliyetinin % 12 olup yardıma muhtaç olmayıp kontrol kaydının da bulunmadığı, 20.1.2004 tarih ve M-17 sayılı sağlık kurulu kararında maluliyetinin % 13 olup yardıma muhtaç olmayıp kontrol kaydının da bulunmadığı, 20.7.2006 tarih ve M-1195 sayılı sağlık kurulu kararında maluliyetinin % 13,1 olup yardıma muhtaç olmayıp kontrol kaydının da bulunmadığı, kesinleşen ve mahkemece esas alınan manevi tazminat dosyasındaki rapora göre olayda % 100 oranında kaçınılmazlık olduğunun kabul edildiği, davacı vekilinin karar duruşmasında SSK’ca davacıya % 13,1 maluliyet için bağlanan ve 19.1.2008 tarihine kadar geçerli olan peşin sermaye değerli gelirlerin zarar hesabından düşülmesini istediği ve yeniden hesap raporu alınmasından vazgeçtiği görülmektedir.

Somut olayda, davacının hesaplanan maddi zararından % 40 kaçınılmazlık indirimi ile hüküm tarihine en yakın tarihli SSK’ca bağlanmış gelirlerin peşin sermaye değerleri düşüldükten sonra 4.337,15 YTL karşılanmayan zarar kalmış olup, mahkemece taleple bağlı kalınarak hükmedilen 4.001,00 YTL maddi tazminatın % 12 lik kısmı için maluliyetin belirlendiği 1.9.1997 tarihinden itibaren, % 1 lik kısmı içinde yine maluliyetin belirlendiği 20.1.2004 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hükmedilen tazminat miktarının tamamına 20.1.2004 tarihinden yasal faiz yürütülmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek yerine;

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek yerine;

“1- Davacının asıl ve birleşen davasının kabulü ile, davacının % 13 mesleki maluliyeti nedeniyle davacı vekilince kabul edilen hususların davalı yararına kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilerek ve bu doğrultuda düzenlenen 6.4.2007 tarihli hesap raporuna itibar edilerek 15.496,79 YTL maddi tazminattan olayın % 100 kaçınılmazlık sonucu meydana geldiği gözetilerek Borçlar Kanunu’nun 43. ve 44. maddeleri gereğince % 40 oranında indirim yapılarak bulunan 9.298,07 YTL maddi tazminattan SSK’ca bağlanan gelirlerin peşin sermaye değeri olan 4.960,92 YTL nin düşümüyle 4.337,15 YTL karşılanmamış maddi zararı kalmış ise de; taleple bağlı kalınarak 4.001,00 YTL maddi tazminatın % 12 lik kısmı için ilk maluliyetin belirlendiği 1.9.1997 tarihinden itibaren, % 1 lik kısmı içinde artan maluliyetin belirlendiği 20.1.2004 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yürütülen yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 02.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/2509, Karar No: 2015/861, Tarih: 22.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2509 E.  ,  2015/861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Evli olan sanıkların, sanık...’in vefat eden babasından kalan yetim maaşını alabilmek için 08.04.2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları halde aynı evde birlikte yaşamaya devam edip, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin etmek suretiyle kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de;

Herhangi bir mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmediği sürece hukuken geçerli olan boşanma kararlarından sonra eski eşlerin bir arada yaşamasını yasaklayan kanuni bir düzenleme bulunmadığından; boşanmanın hileli davranış olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Kaldı ki, Türk Medeni Kanunu'nun 166/3 maddesinde, evliliğin en az bir yıl sürmesi ve eşlerin birlikte başvurması ya da bir eşin diğerinin davasını kabul etmesi halinde, evlilik birliğinin temelinden sarsılmış sayılacağı; hakimin, tarafların iradelerini serbestçe açıkladıklarına kanaat getirmesi ve boşanmanın mali sonuçları ile çocukların durumu hususunda taraflarca kabul edilecek düzenlemeyi uygun bulması halinde de boşanmaya hükmolunacağı vurgulanmaktadır. Olaya bu açıdan bakıldığında zikredilen maddeye göre açılan boşanma davalarında yasa, boşanma gerekçesinin doğruluğunu araştırma hususunda boşanma kararını verecek hakime araştırma yetkisi vermediğinden, maaş almak amacı ile yapılan boşanmalar dahi hileli davranış olarak vasıflandırılamaz.

Üstelik 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağı düzenlenmesine karşın bu hususta cezai düzenlemeye yer verilmemiştir.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3025, Karar No: 2020/5019, Tarih: 02.11.2020

**16. Hukuk Dairesi         2018/3025 E.  ,  2020/5019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan ve 1962 yılında yapılan kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece verilen önceki tarihli hüküm, Dairemizin 10.10.2017 tarih ve 2015/21374 Esas-2017/6311 Karar sayılı ilamı ile "...tescil davasının Hazine yanında taşınmazın bulunduğu Kahramanmaraş Büyükşehir Belediye Başkanlığına da yöneltimesi" gereğine değinilerek bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, fen bilirkişisinin 18.04.2014 tarihli rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 16.154,68 metrekare yüzölçümlü yerin son parsel numarası verilerek davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü üzerinde, davacı lehine, yerin Kadastro Kanun'un 14. ve 17. maddesinde belirtilen zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, çekişmeli taşınmaz bölümünün imar planı kapsamına alınıp alınmadığı, alınmış ise imar planının hangi tarihte onaylanarak kesinleştiği sorulup saptanılmamış, 1962 yılındaki kadastro çalışmasında dere yatağı olarak tescil harici bırakılmış olup taşınmazın dereden kazanılıp kazanılmadığı ve aktif dere yatağında kalıp kalmadığının tespiti yönünde araştırma yapılmamış, zilyetlik süresinin belirlenmesinde esaslı unsur olan hava fotoğraflarından yöntemine uygun şekilde yararlanılmamış, hava fotoğraflarının jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi tarafından stereoskopik aletle incelenmesi gerektiği halde, hava fotoğrafı incelemesi, bu konuda uzman olup olmadığı anlaşılamayan orman mühendisi tarafından zilyetlik süresini tespite elverişli olmayan 1985 ve 1999 tarihlerine ait hava fotoğrafları üzerinde yapılmış ve taşınmaz bölümünün evveliyatı, kullanım süresi, niteliği ve üzerindeki imar-ihya işlemlerinin tamamlanıp tamamlanmadığı hususlarına ilişkin açıklama içermeyen, yetersiz bilirkişi (orman ve ziraat) raporuna dayanılarak hüküm kurulması cihetine gidilmiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemektedir.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece öncelikle, çekişmeli taşınmaz bölümünün imar planı kapsamında kalıp kalmadığı ilgili belediyelerden sorularak imar planı kapsamında kaldığının anlaşılması halinde imar planının onaylı bir örneği dosyaya getirtilmeli, taşınmaz bölümü imar planı kapsamında ise imar planının onay tarihinden, değilse dava tarihinden 15, 20, 25 yıl öncesine ilişkin faklı devrelerde çekilmiş en az 3 adet stereoskopik hava fotoğrafı Harita Genel Müdürlüğü'nden getirtilmeli, ayrıca bulunabilecek en eski tarihli yüksek çözünürlüklü uydu fotoğrafları da celbedilerek dosya keşfe hazır hale getirildikten sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek 3 kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu ve jeodezi ve fotogrametri uzmanı ile fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve yapılacak bu keşifte taşınmaz bölümünün önceki niteliği tespit edilerek, imar-ihyaya muhtaç yerlerden olması halinde, taşınmaza ev yapmanın imar-ihya anlamına gelmeyeceği, ancak önceki keşifte dava konusu taşınmaz bölümünün ev ve bahçesi olarak kullanıldığının belirtildiği dikkate alınarak, dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, çekişmeli taşınmaz bölümünün geçmişte ne durumda bulunduğu, ilk olarak ne zaman ve nasıl kullanılmaya başlandığı, imar-ihyaya konu edilip edilmediği, edilmiş ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığı ve kullanımın imar-ihyanın tamamlandığı tarihten itibaren 20 yıla ulaşıp ulaşmadığı, taşınmazın kime ait olduğu, kimden kime nasıl intikal ettiği, taşınmaz bölümü üzerinde sürdürülen zilyetliğin mevcut olup olmadığı ve mevcut ise imar-ihyanın tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar zilyetliğin hangi tasarruflarla sürdürüldüğü hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeye çalışılmalı; komşu parsellerin dayanak kayıtlarının çekişmeli taşınmaz yönünü ne şekilde okuduğu belirlenmeli; fen bilirkişisine, keşfi takibe ve denetlemeye elverişli, dava konusu taşınmazı komşularıyla birlikte gösterir krokili rapor düzenlettirilmeli; ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan, taşınmaz bölümünün toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, üzerindeki bitki örtüsünü, imar-ihyaya konu edilmişse imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş renkli fotoğraflarını içerir, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiden yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik üç adet hava fotoğrafının ve eski tarihli uydu fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde, çekişmeli taşınmaz bölümünün sınırlarını ve niteliğini, imar-ihyası tamamlanmış ise

komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş renkli fotoğraflarını içerir, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiden yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik üç adet hava fotoğrafının ve eski tarihli uydu fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde, çekişmeli taşınmaz bölümünün sınırlarını ve niteliğini, imar-ihyası tamamlanmış ise tamamlandığı tarih ile üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini belirtir şekilde rapor düzenlenmesi istenilmeli ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir

. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.11.2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16297, Karar No: 2012/6133, Tarih: 16.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/16297 E.  ,  2012/6133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/12/2009 tarih ve 2008/303-2009/306 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının Çorlu İlçesi'nde ticari faaliyette bulunmasına rağmen Çorlu Ticaret Sicili'ne tescil işlemi yaptırmadığını ileri sürerek davalının Çorlu Ticaret Siciline re'sen tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Çorlu'daki Çorlu Park projesinin geçici nitelikte olduğunu, Çorlu'da şirket merkezi veya şubenin bulunmadığını, şirket merkezinin Ankara olduğunu, yap-sat faaliyeti olup inşaatların bitirilip satılması ile faaliyetin sona ereceğini, devamlılığın bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirketin merkezinin Ankara olduğu, Çorlu İlçesi'nde Çorlu Park projesi adı altında müşteri kabul işi, meskenlerle ilgili olarak müşterilere bilgi ve fiyat verme işlemlerinin yapıldığı, yapılan iş açısından dış ilişkilerde bağımsızlık unsuru bulunup muhasebenin merkez kanalı ile yürütülmesinin şube vasfını ortadan kaldırmadığı, satış ofisinin Tekirdağ Sosyal Sigortalar Kurumu'nda merkezden ayrı olarak şube işyeri tescilinin yapıldığı, işyeri sicil numarasının bulunduğu, 14 kişilik personelin satış ofisinde ve inşaatta çalıştıkları, bu hali ile şube niteliğinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı şirketin Türk Ticaret Kanunu'nun 35. maddesi gereğince Çorlu Ticaret Siciline tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 13,15 TL harcın temyiz edene iadesine, 16/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.