muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15433, Karar No: 2011/17230, Tarih: 24.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/15433 E.  ,  2011/17230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mirasın hükmen reddi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların murisi Gönül Gemici’nin 8.3.2005-16.3.2005 tarihleri arasında üniversite hastanesinde yatarak tedavi görmekte iken vefat ettiğini,tedavi gideri olan 10.444,25TL’nin ödenmediğini, murisin kızı ... Gemici aleyhine açtıkları davanın mirasın reddi nedeniyle reddedildiğini ileri sürerek, 10.444,25TL’nin faiziyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, mirası ve borcu kabul etmediklerini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların kardeşi olan Gönül Gemici’nin üniversite hastanesinde yatarak tedavi Görmekte iken vefat ettiğini,ödenmeyen tedavi giderlerinin tahsili için murisin kızı aleyhine açtıkları davanın mirasın reddi sebebiyle reddedildiğini öne sürerek, tedavi giderlerinin murisin kardeşleri olan davalılardan tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. T.M.K.’nun 612.maddesinde “En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda arta kalan değerler, mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir.” hükmü düzenlenmiştir. Gönül Gemici’nin 16.3.2005 tarihinde vefatıyla kalan en yakın mirasçısı kızı ...’nin 31.3.2005 tarihinde mirası reddettiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.Murisin en yakın mirasçısı sıfatını taşımayan davalı kardeşlerine miras intikal etmez. Bu durumda davalıların, külli halifiyet ilkesi gereğince kardeşleri olan müteveffa Gönül Gemici’nin tedavi giderlerinden sorumlu olduklarından söz edilemez. Öyle olunca mahkemece davanın pasif husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 14.00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2334, Karar No: 2009/11522, Tarih: 09.12.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/2334 E.  ,  2009/11522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ş vek.Av.... ile davalı 1-... 2-Asım ve ... vek.Av.... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında İzmir 1.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 19.09.2008 gün ve 171-532 sayılı hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Mahkemece verilen 19.09.2008 tarihli yerel mahkeme hükmü, davalı ...Ş vekiline 15.12.2008 tarihinde tebliğ edilmiş, anılan davacı vekili tarafından 22.12.2008 tarihinde 2008/256 sıra no ile temyiz edilmiş ve 24.12.2008 tarihli makbuz ile posta masrafları yatırılmış ise de, temyiz harcı ile temyiz başvuru harcının yatırılmadığı görüşülmüştür. Davacı banka 492 Sayılı Harçlar Kanunu hükümlerine göre harçtan muaf olmadığından temyiz ve temyize başvuru harcını yatırması gerekir. Bu harçların yatırıldığına dair dosyada bilgi ve belge bulunamamaktadır. Bu durumda mahkemece temyiz ve temyiz yoluna başvurma harcnın yatırıldığına dair belgelerin (yatırılmış ise) dosyaya eklenmesine, aksi halde HUMK.nun 434/3.maddesi uyarınca anılan eksikliğin giderildikten sonra dosyanın yeniden gönderilmek üzere mahkemesine ÇEVRİLMESİNE, 09.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2013/986, Karar No: 2014/15594, Tarih: 25.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/986 E.  ,  2014/15594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/282264

MAHKEMESİ : Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2011

NUMARASI : 2010/294 (E) ve 2011/269 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma (değişen suç vasfına göre dolandırıcılık)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın araç kurtarma ve çekici işi yaptığı, damadı olan sanığın da katılanın diğer damadı olan tanık G..G..ile birlikte katılanın yanında çalıştıkları, katılanın iş yeri için 06 B... plakalı çekici iş makinasını satın almak istediği, bunun için 25.000 TL.'lik çeki ve 20.000 TL. nakit parayı araç bedeli olarak tanık G..G..'e teslim ettiği, karşılığında da aracın tescilinin katılanın adına yapılması konusunda sözlü olarak anlaştıkları, tanık G..G.. ile sanığın birlikte araç sahibi olan tanık C.. D.. ile 24/12/2009 tarihinde ön sözleşme yaptıkları ve alıcı kısmına sanık ile tanık Güven'in birlikte imza attıkları, çek bedelinin katılan tarafından ödenmesi üzerine 09/02/2010 tarihinde sanığın tek başına tanık Cengiz'in yanına giderek tanık Güven'in işi olduğu için gelemediğini, zaten aracı kendisine alacağını beyan ederek aracın tescilini kendi adına yaptırmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; gerçeğin kuşkuya meydan vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından tanık C.. D..'a araç alımıyla ilgili olarak verilen çekin aslının ya da varsa onaylı belgesinin satıcıdan, katılan S.. C..'dan ve ilgili bankadan araştırılıp getirtilerek çekin sahibinin belirlenip çekin S.. C..'a ait olması halinde alınmasına karar verilen çekicinin teslim edilmemesi ve verilen paranın iade edilmemesinin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçuna vücut vereceği değerlendirilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4838, Karar No: 2021/10433, Tarih: 27.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4838 E.  ,  2021/10433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinin B alt bendinde yer alan (üçer aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılarak karar kesinleştiğinde) ve 4. bendinin B alt bendinde yer alan (karar kesinleştiğinde) ibarelerinin çıkarılarak yerlerine ayrı ayrı (derhal) eklenmesine,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2016, Karar No: 2022/1339, Tarih: 23.02.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/2016 E.  ,  2022/1339 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vd.

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 19/08/2015 gününde verilen dilekçe ile TMK'nın 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19/04/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı; 678 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına, 679 parsel sayılı taşınmazın ise kendi adına kayıtlı olduğunu, kadastro tespiti sırasında taşınmazlarda kayma olması nedeniyle kullanmış olduğu yerin davalının parseli içerisinde kaldığını, bu yeri 1987 yılında satın alarak üzerinde ev yaptırdığını, evi kendisine ait olduğunu düşündüğü yere yaptırdığından iyi niyetle hareket ettiğini, bu nedenlerle açılmış olan el atmanın önlenmesi davasının reddine ve yaptığı binanın arsa tapusunun iptali ile kendi adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, duruşmalara katılarak davanın reddine ve asıl açmış oldukları el atmanın önlenmesi davasının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının tapu iptali ve tescil talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın bütünleyici parçası (mütemmim cüzü) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve bütünleyici parçası (mütemmim cüzü) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Türk Medeni Kanununun 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3.maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

İyi niyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır;

c) Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

d) Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

c) Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

d) Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Somut olaya gelince; dosya kapsamı ile tarafların sundukları tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, öncelikle davalılarca Elbistan 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/527 Esas sayılı dosyasında dava konusu 678 parsel sayılı taşınmaza yönelik ve bu davanın davacısı...’ya karşı müdahalenin önlenmesi talepli dava açıldığı ve yargılama devam ederken...’nın temliken tescile dayalı tapu iptal ve tescil talebinde bulunması üzerine mahkemece tefrik kararı verilerek temliken tescil istemine yönelik davanın temyize konu esasa kaydedildiği görülmüştür. Mahkemece gerek ilk açılan dava olan müdahalenin önlenmesi gerek tefrik edilen dosya kapsamında yapılan keşifler sonucunda alınan raporlar üzerine, davacı iyi niyetli kabul edilerek dava konusu taşınmazda kulllandığı kısım itibariyle davasının kabulüne karar verilmiştir. Ancak davacının, başkasının tapulu taşınmazı üzerine geçerli ve hukuki bir sebebi bulunmadan bina inşaa ettiği gözardı edilmiştir. Mahkemece her ne kadar " dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalde taşınmazlarda genel olarak kaymanın meydana gelmesi, mahalli bilirkişi beyanlarından o bölgede yaşayan insanların kadastrodan sonrada yıllarca taşınmazlarını fiili kullanımlarına göre kullandıkları, teknik bilirkişi raporlarında da bu durumun sabit olduğu anlaşıldığından" gerekçesiyle davacı iyi niyetli kabul edilse de davacı çapa bağlı taşınmazda yapı inşa etmeden önce yapması gereken iş ve eylemleri yerine getirmemiş, yalnızca fiili kullanımı dikkate alarak harekat etmiştir. Halbuki ilgili sınırlar uzman bilirkişilere gösterilerek yaptırılacak tespitten sonra bina inşaatına başlanması gerekirken, üzerine düşen bu sorumluluğu yerine getirmeyen davacı iyi niyet iddiasında bulunamaz. Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında Türk Medeni Kanununun 724. maddesi gereğince taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşulun iyiniyet olmasına rağmen iyiniyet koşulunun gerçekleşmediği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.02.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7250, Karar No: 2019/19508, Tarih: 11.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/7250 E.  ,  2019/19508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : BURSA 9. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 11/11/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7228, Karar No: 2016/5693, Tarih: 22.09.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/7228 E.  ,  2016/5693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yasal koşulları bulunmadığından sanığın duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip incelenerek gereği görüşüldü:

İlçe Gençlik ve Spor Müdür vekili olan sanığın görevi sırasında 31.01.2011-04.02.2011 tarihlerinde Yıldızlar ve Minikler Okçuluk Türkiye Şampiyonasına Okçuluk Sporcu Kafilesi ile idareci sıfatı ile şehir dışı görevine gitmesine rağmen, ... ilçesinde 02.02.2011 tarihinde oynanan Küçük Erkekler Basketbol Maçı ile 03.02.2011 tarihinde yapılan Yıldız Erkekler Basketbol maçlarında sahte resmi belge tanzim etmek sureti ile kendisini görevliymiş gibi göstererek hakkında yasadışı ücret tahakkuk ettirdiği, yine şüphelinin görevi kapsamında 16.03.2011 tarihinde Zeytinliova-Bakır maçı, 06.03.2011 tarihinde yapılan Süleymanlı–Akselendi maçı, 05.12.2010 tarihinde yapılan Akselendi-Süleymanlı maçı, 06.11.2010 tarihinde yapılan Beyoba-Sazoba maçı ve Süleymanlı-Gördes maçlarında görev alan ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın yerine bu şahısların adına görevlendirme formlarına imza atmak sureti ile sahte belge düzenlediği ve kendisine ücret tahakkuk ettirdiğinin iddia edilmesi karşısında, eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nun 204/2. maddesinde düzenlenen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve aynı yasanın 158/1-e maddesinde gösterilen nitelikli dolandırıcılık suçlarını oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme yetkisinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.09.2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11726, Karar No: 2011/2536, Tarih: 04.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/11726 E.  ,  2011/2536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, öncesinde ihdasen Hazine adına tescil edilen çekişme konusu 901 (62) parsel sayılı taşınmazda yapılan 38 nolu imar düzenlemesinin iptali için idari yargı yerinde dava açıldığını ileri sürerek, kadastral parselin ihyası ya da tazminat isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın idari tasarrufla Seyhan Belediyesi sınırlarından çıkarılıp ... Belediyesine dahil edildiği, Seyhan Belediyesinin taraf sıfatı kalmadığı gerekçesiyle anılan davalı bakımından hüküm kurulmasına yer olmadığına, diğer davalılar ve dahili davalı aleyhine açılan davanın, 38 nolu imar işleminin idari yargı yerinde iptal edilmemesi nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 04.03.2011 Cuma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden Hazine vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilenler vekilleri Avukatlar ve davalı asiller gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, her ne kadar Adana Büyükşehir Belediyesinin yapmış olduğu imar şuyulandırma işlemi idari yargı yerinde iptal edilmişse de, Seyhan Belediye Başkanlığının yapmış olduğu şuyulandırma işlemi ile ilgili imar ayakta bulunduğuna göre; davacı Hazinenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 04.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3, Karar No: 2017/523, Tarih: 06.03.2017

**6. Ceza Dairesi         2017/3 E.  ,  2017/523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mağdurlar ... ve ...'e yönelik nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-c-h, 168/3-2.cümle, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis (iki kez); TCK'nın 109/2, 3-a,b , 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis (iki kez) cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğa ilişkin Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07.11.2012 gün, 2012/206 Esas ve 2012/326 Karar sayılı hükmü sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6.Ceza Dairesi 27.12.2013 gün ve 2013/24047 Esas- 2013/25768 Karar sayı ile;

“Oluş ve dosya içeriğine göre; dosya içinde bulunan iletişim şirketlerinin sanığın abonelik kaydının olmadığına ilişkin cevabi yazıları; tanık ...'in, sanığı daha önce hiç görmediğini ve tanımadığı ifade etmesi; yakınan ...'in aşamalarda sanığı teşhis edememesi; Dairemizce 21.12.2004 tarihinde onanarak kesinleşen Ankara Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2004/193-177 Esas ve Karar sayılı dosyasında hakkında mahkumiyet hükmü kurulup, sanıkla aralarında husumet bulunan ...'in, sonradan değiştirdiği ifadesi dışında, atılı suçu kabul etmeyen sanık ...'ün yüklenen suçları işlediğine ilişkin başka kanıtlarla desteklenmeyen soyut anlatımı dışında, kuşkudan uzak, hukuka uygun, kuvvetli ve inanadırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,” şeklinde bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrası Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.03.2014 gün 2014/41- 2014/31 sayılı kararı ile;