muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/16476, Karar No: 2025/1520, Tarih: 17.02.2025

6. Bozmadan sonra; İzmir 1. Çocuk Mahkemesinin 13.10.2020 tarihli ve 2020/236 Esas, 2020/244 Karar sayılı kararı ile, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının durmasına, erteleme kararının usulüne uygun tebliği ve tedbirin infazının devamına karar verildiği, durma kararının 01.02.2021 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

C. Dosyalar kapsamına göre;

5237 sayılı TCK'nın 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/2 -3. maddesi uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar, kanuna uygun şekilde verilmesi ve usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesinden sonra itiraz süresinin geçmesi ile kesinleşecek, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden tedbirin infazına başlanamayacağı gibi erteleme süresi de işlemeye başlamayacaktır. 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesinde yer alan "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez" hükmü gereği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının bu suçtan yürütülen soruşturmalarda sadece bir kez verilebilecektir. Buna göre, usulüne uygun verilip kesinleşen herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bulunmamasına rağmen aynı sanık hakkında birden fazla soruşturma bulunması halinde, soruşturmaların birleştirilmesi sonrası kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekmektedir. Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesi tarihine kadar aynı sanık tarafından kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlenen tüm eylemler tek suç olarak kabul edilmekte ve 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi kapsamında temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kabul edilmektedir. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden sonra işlenen ilk kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu ise, 5237 sayılı TCK'nın 191/5. maddesi kapsamında ihlâl sebebi sayılmakta, bu ihlâlden sonra işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarının soruşturma ve kovuşturma konusu olabileceği, ancak iddianame düzenlenmeden aynı suçtan işlenen eylemlerin ise 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi kapsamında zincirleme suça esas alınması gerektiği kabul edilmektedir. İddianame düzenlendikten sonra aynı suçtan işlenen eylemler ise ayrı suçtur ve 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi kapsamında doğrudan dava konusu edilebilir.

Somut olayda, sanığın incelemeye konu 06.09.2020 tarihli eylemi nedeniyle, hakkında daha önce aynı nev'i suçtan kamu davası açıldığı gerekçesiyle 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açılmış ise de, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2016 tarihli kamu davasının

Somut olayda, sanığın incelemeye konu 06.09.2020 tarihli eylemi nedeniyle, hakkında daha önce aynı nev'i suçtan kamu davası açıldığı gerekçesiyle 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açılmış ise de, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2016 tarihli kamu davasının

açılmasının ertelenmesine ilişkin kararını takiben 11.11.2016 tarihinde aynı nev'i suçu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda verilen mahkûmiyet kararının, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 14.04.2020 tarihli ilamı ile bozulmasından sonra, İzmir 1. Çocuk Mahkemesinin 13.10.2020 tarihli ve 2020/236 Esas, 2020/244 Karar sayılı kararı ile, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının durmasına, erteleme kararının usulüne uygun tebliği ve tedbirin infazının devamına karar verildiği, durma kararının kesinleştiği, dolayısıyla inceleme konusu davada, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi kapsamında doğrudan dava açılamayacağı, kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından;

Kanun yararına bozma incelemesi sırasında gelinen aşamada;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) ve adli sicilde yapılan incelemede, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan birden fazla açık ve kapalı kaydın bulunduğu anlaşılmakla,

İzmir 1. Çocuk Mahkemesinin 13.10.2020 tarihli ve 2020/236 Esas, 2020/244 Karar sayılı kamu davasının durmasına dair kararından sonraki hukuki sürecin araştırılması, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan birden fazla mahkûmiyet kararları bulunduğu da gözetilerek, Cumhuriyet başsavcılığı ve/veya mahkemelerden ilgili dosyaların getirtilip dosya arasına alınması, usulüne uygun şekilde verilip kesinleşen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının bulunup bulunmadığı belirlenip, derdest dava bulunması halinde davaların birleştirilmesi, hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise gerektiğinde olağanüstü kanun yollarına başvurulabileceği, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle, Dairemizin yerleşik uygulamaları gözetilerek inceleme konusu eylem nedeniyle yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilip verilmeyeceği ya da inceleme konusu eylemin ihlâl niteliğinde olup olmadığı veya eylemlerin tek suç, zincirleme suç veya bağımsız suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2021 tarihli ve 2021/484 Esas, 2021/573 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2021 tarihli ve 2021/484 Esas, 2021/573 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/98, Karar No: 2025/1202, Tarih: 27.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/98 E.  ,  2025/1202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/694 E., 2023/1107 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/153 E., 2020/330 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince dava değeri itibariyle kesin olarak hükme bağlandığı gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine dair 27.09.2024 tarihli ek karar verilmiştir. Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; dava konusu taleplerin niteliği gereği kesin nitelikte olmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesinin 27.09.2024 tarihli ek kararının kaldırılarak, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilin maliki olduğu taşımaza iki adet üç katlı bina inşaa ettiğini ve yapı kullanma iznini 2009 yılında aldığını, müvekkili ile davalının aralarında imzaladıkları 25.01.2010 tarihli gayrimenkul ortaklık sözleşmesi, bu sözleşmeye eki niteliğinde bulunan 28.01.2010 tarihli noterde düzenlenen düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile gayrimenkul ortaklık sözleşmesi ek protokol başlıklı protokol ve diğer ek sözleşmelerin kanunda öngörülen şekle aykırılık nedeniyle kesin hükümsüz olduğunu, 25.01.2010 tarihli sözleşmenin 3,7/a ve 9/c maddeleri incelendiğinde taşınmaz devri taahhüdü içerdiğini, sözleşmeler resmi şekilde yapılmadığından geçersiz olduğunu, 28.01.2010 tarihli sözleşmenin 25.01.2010 tarihli sözleşmenin ekleri ve tamamlayıcıları olarak değerlendirilmesi gerektiğini, bu nedenle ana sözleşmenin geçersiz olması nedeniyle bu sözleşmeye bağlı sözleşmelerin de geçersiz olduğunu, sözleşmelerde edimler arasında aşırı nispetsizlik olduğunu, sözleşmede 2/3 hisse için yer alan 334.000 TL satış değeri gösterilmesi taşınmazın 2/3 ünün bağışlandığı gibi sonuç ortaya çıkardığını, bağış şekle bağlı olduğundan noterde düzenlenen gayrimenkul satış vaadi sözleşmesinin geçersiz olduğunu ileri sürerek; davalı ile aralarında yapılan adi yazılı 25.01.2010 tarihli "Gayrimenkul Ortaklık Sözleşmesi” ile eki olan 28.01.2010 tarihli “Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesi”, “Gayrimenkul Ortaklık Sözleşmesi Ek Protokol” başlıklı ek protokol ve diğer ek sözleşmelerin şekil şartları uyarınca( batıl) kesin hükümsüzlüğünün tespiti ile bahse konu geçersiz sözleşmelere dayanılarak taşınmazın tapu kaydına davalı lehine şerh edilmiş bulunan 13.06.2013 tarihli satış vaadi şerhinin terkinine, aksi takdirde gerçek anlamda bir satış vaadi olmayıp, aslında sözleşmeden kaynaklanan tasfiye alacaklarının tahsilini teminat altına alınması amacıyla yapılan 28.01.2010 tarihli Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Sözleşmesi’nin geçersiz ve kesin hükümsüz olduğunun tespiti ile işbu geçersiz sözleşmeye dayanılarak tapu kaydına eklenmiş satış vaadi şerhinin terkinine, sözleşmelerin geçerli olduğunun varsayılması halinde davalı tarafından ifa edilmesi gereken edimlerin yerine getirilmemiş olması ve söz konusu edimlerin ifasında temerrüde düştüğünden 25.01.2010 tarihli Gayrimenkul Ortaklık Sözleşmesi ile işbu sözleşmenin eki niteliğindeki 28.01.2010 tarihli Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesi, Gayrimenkul Ortaklık Sözleşmesi Ek Protokol başlıklı ek protokol ve diğer ek sözleşmelerin feshine, satış vaadi sözleşmesi gereğince tapu sicil müdürlüğü nezdinde konulan satış vaadi şerhinin kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; davanın zamanaşımından reddi gerektiğini, gayrimenkul ortaklık sözleşmesinin ortaklığın şekline ilişkin olup natamam durumdaki taşınmazın tamamlanmasına yönelik olarak kurulan ortaklığın hükümlerini düzenlemek olduğunu, satış vaadine ilişkin düzenlemeler ise satış vaadi sözleşmesinin konusunu oluşturduğunu ve müstakil bir sözleşme olduğunu, her iki sözleşmede kanunda belirtilen şekilde yapıldığını, dava konusu taşınmazın orta ve üst katının yıllardır müvekkili tarafından fasılasız ve nizası kullanıldığını, devir bedelinin davacıya ödendiğini, müvekkilinin taşınmazın inşaatını tamamladığını ve yüklendiği edimleri yerine getirdiğini, müvekkili tarafından açılan tapu iptal ve tescil davasında geçersizliği iddia edilen sözleşmelerin varlığı ve geçerliliğinin ikrar edildiğini, davanın halen derdest olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; terkini talep edilen satış vaadi şerhinin dayanağının noterde düzenleme şeklinde yapılan gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi olduğu, bu sözleşmenin geçerlilik şartını haiz olduğu, taşınmazın ruhsat ve projelerine uygun olarak tamamlanması ve paylaşımının düzenlenmesine ilişkin gayrimenkul ortaklık sözleşmesinin adi yazılı şekilde yapılmış olmasının ayrı bir şekilde yasal şartları haiz olarak düzenlenen gayrimenkul satış vaadi sözleşmesinin geçerliliğine etki etmeyeceği, davalının yerine getirilmesi gereken edimlerin ifasında temerrüde düşülmesi nedeniyle sözleşmelerin feshi talebinin davacı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; Mahkemenin kararına karşı, süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin 12.07.2023 tarihli kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davaya konu edilen taşınmazın değerinin bilirkişi raporuna göre 3.650.000 Amerikan Doları olarak tespit edildiğini, şekil eksikliği ve esasa ilişkin külfetlerin yokluğu nedeniyle davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, Mahkeme gerekçesinin hatalı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini, davalı ile müvekkili arasındaki ilişkinin adi ortaklık olduğunu, tapu iptal ve tescil davasının birleştirilmesi gerektiğini, davalı tarafından edimlerin hiç veya gereği gibi ifa edilmediğine ilişkin tüm mali kayıtların dosyada mübrez olduğunu ve bilirkişi raporlarında tespitler bulunduğu halde tüm bu hususların yok sayıldığını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, gayrimenkul ortaklık sözleşmesi ile ek sözleşmelerin şekil şartları uyarınca kesin hükümsüzlüğünün tespiti ile bu sözleşmelere dayanılarak tapu kaydına şerh edilen satış vaadinin terkini, aksi takdirde düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi sözleşmesinin geçersiz ve kesin hükümsüz olduğunun tespiti ile bu sözleşmeye dayanılarak tapu kaydına şerh edilen satış vaadinin terkini, aksi takdirde gayrimenkul ortaklık sözleşmesi ve ek sözleşmelerin, davalının edimlerin ifasında temerrüde düşmesi nedeniyle feshi ile satış vaadi sözleşmesi gereğince tapu kaydına konulan satış vaadi şerhinin terkini istemlerine ilişkindir.

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen gerekçeye, özellikle dava konusu sözleşmelerin şekle aykırı olmadığı, sözleşmede edimler arasında aşırı nispetsizlik olduğu, davalı tarafından ifa edilmesi gereken edimlerin yerine getirilmediği ve ifasında temerrüde düşüldüğünün ispatlanamadığının anlaşılmış olmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin 27.09.2023 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA,

2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin 12.07.2023 tarihli esasa ilişkin kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1945, Karar No: 2013/5414, Tarih: 02.10.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/1945 E.  ,  2013/5414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Töre saikiyle tasarlayarak öldürmeye azmettirme, töre saikiyle öldürme.

HÜKÜM : 1) Sanık ... için; TCK.nun 38/2 maddesi yollaması ile TCK.nun 82/1-a-k, 53 maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

2) Sanık ... için; TCK.nun 82/1-k, 31/2, 53, 54.maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Maktul ...'nin ilişkisi olduğu iddia edilen ...'ı tasarlayarak töre saiki ile öldürme suçundan, sanıklar ..., ... ve ... hakkında ... 1. Ağır Ceza mahkemesinde görülmekte olan, 08.05.2012 tarihinde karara çıkan, Dairemizin 27.03.2013 tarihli, 2012/5466-2013/2563 sayılı ilamı ile bozulan dava dosyası ile bu dava arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, dosyaların birleştirilmesi, karar verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyanın getirtilip bu dosya arasına konulması, delillerin birlikte değerlendirilmesi, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Usule aykırı olup, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede ileri sürdüğü temyiz itirazları ile sanık ... müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle sair yönler incelenmeksizin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 02/10/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

02/10/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 03/10/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/17688, Karar No: 2018/9392, Tarih: 23.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17688 E.  ,  2018/9392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 21/07/2013 tarihinde davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu aracın davacıların murisi yaya ... 'a çarparak ölümüne sebep olduğunu, kazada davalı sürücünün kusurunun bulunduğunu, davacıların olay nedeniyle derin acı ve üzüntü duyduklarını beyanla davacı eş Şengül için 40.000,00 TL, çocukları Eser ve Çiğdem için 20.000,00'er TL, kardeşleri Mihriban, Fuat, Gülşen ve Şengül için 10.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davalının işleten sıfatı bulunmadığından bahisle davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 10.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... için 2.500,00 TL, davacı ... için 2.500,00 TL, davacı ... için 2.500,00 TL, davacı ... için 2.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan

müteselsilen alınarak adı geçen davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde 6098 sayılı TBK nun. 56. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.534,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 23/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12922, Karar No: 2019/5697, Tarih: 04.04.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/12922 E.  ,  2019/5697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Konut dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde:

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 116/1,119/1-c,31/2 maddelerine uyan konut dokunulmazlığını ihlal suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının karar tarihi olan 05/03/2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilerek, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı süresinin dolması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Hırsızlık suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda yer alan suça sürüklenen çocuk hakkında Adli Tıp Kurumu raporunda akıl hastalığı, kişilik bozukluğu tespit edilmediği ancak uzman kişilerce hazırlanacak rapor eşliğinde mahkemesince karar verilmesinin uygun olacağının bildirilmesine rağmen, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğine ilişkin kati hekim raporu alınmadan suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyete karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış haklarının korunmasına, 04/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11196, Karar No: 2015/7922, Tarih: 01.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/11196 E.  ,  2015/7922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/64877

MAHKEMESİ : Muğla 1.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2012

NUMARASI : 2012/31 (E) ve 2012/530 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında atılı suçu kabul etmemesi, işyerinde yapılan arama sonucunda herhangi bir suç eşyasına rastlanılmaması, adli emanette kayıtlı ve müşteki vekilinin şikayet dilekçesine ekli olarak sunulan bir adet kitabın sanığın iş yerinden satın alındığına ilişkin delil bulunmaması karşısında, atılı suçu işlediğine dair mahkumiyeti için yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanığın beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi,

2-Kabule göre de;

a)Y...'in yayın evleri ile yaptığı yetki sözleşmelerinin hak sahipliğini kanıtlamak için yeterli olmadığı ve sanıkta ele geçen kitapla ile ilgili 5846 sayılı Kanun'da belirtilen 6 aylık süre içinde hak sahipliği belgelerinin de anılan meslek birliği tarafından dosyaya sunulmadığı gözetilmeden, davaya katılma hakkı bulunmayan Yaybir'in katılmasına karar verilip lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi,

b) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

c)Suça konu eşyanın müsaderesi veya iadesi konusunda bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.