muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/31449, Karar No: 2011/9112, Tarih: 15.12.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/31449 E.  ,  2011/9112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A)Hükümlü ... hakkında yapılan incelemede;

Hükümlü ...'ın... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 30.04.2003 tarihli kararının kendisine 25.06.2003'te tebliğ edilmesine rağmen temyiz isteminde bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

Hükümlü hakkında kurulan... Sulh Ceza Mahkemesinin 30.04.2003 gün ve 2002/586-2003/415 sayılı önceki hükmünün temyiz edilmediğinden kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez. Hükümlü hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık olan ...’na ilişkin ilk hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 07.07.2005 tarih 2004/22204-2005/12021 sayılı kararı ile bozmadan 1412 sayılı CMUK'nın 325. maddesi uyarınca diğer sanıklara da sirayet etmesine karar verildiği, ancak 5252 Sayılı Yasanın 9. maddesinde Yasa koyucu sonradan yürürlüğe giren yasa hükümleri uyarınca yapılacak uyarlama yargılaması ve sonuçlarını özel olarak düzenlemiş bulunduğundan, somut olayda 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 325. maddesi hükmünün lehe yasa değerlendirmesi gerekçesiyle yapılan bozmalarda uygulama koşul ve uygulama olanağının bulunmadığı, bozma sonrasında dosyanın yeniden ele alınıp hükümlü ... hakkında yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından, hükümlü ... bakımından yeniden kurulan hükme yönelik temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, hükümlü ... hakkında kurulan ilk hükümle ilgili uyarlamanın mahallinde yapılması için dosyanın gereği yapılmak üzere İADESİNE,

B) Sanık ... hakkında yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, 765 sayılı Yasanın 102/4 maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımının, ilk mahkumiyet tarihi olan 30.04.2003 tarihinden karar tarihine kadar geçmiş bulunması;

B) Sanık ... hakkında yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, 765 sayılı Yasanın 102/4 maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımının, ilk mahkumiyet tarihi olan 30.04.2003 tarihinden karar tarihine kadar geçmiş bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11445, Karar No: 2015/769, Tarih: 20.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/11445 E.  ,  2015/769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Davacılar dava dilekçesinde, davalıların nüfus kayıtlarında çocukları olarak görünen...’in, kendi çocukları olduğunun tespiti ile... ile davalılar arasındaki soybağının iptaline ve küçük...’in davacıların nüfusuna tesciline karar verilmesini istemişlerdir. Mahkemece, Hazine ve Cumhuriyet Savcısı yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davacılar yönünden ise davanın kabulü ile...’in anne ve babasının davacılar ... ve ... olduğunun tespitine ve... ile davalılar arasındaki soybağının iptaline karar verilmiş, hükmün Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya elektronik ortamda Dairemize gönderilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar dava dilekçesinde, kendilerinin evlilik dışı ilişkilerinden olan küçük...’in, maddi imkanları olmaması nedeniyle nüfus kütüğünde davalıların hanesine tescil edildiğini ileri sürerek küçük ...’nin kendi çocukları olduğunun tespiti ile davalıların hanesindeki kaydın iptaline karar verilmesini talep etmişlerdir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacıların evlilik dışı ilişkilerinden 11/06/1997 tarihinde...’in doğduğu, bu çocuğun davalılar ...ve ... hanesine kendi çocuklarıymış gibi 05/03/1998 tarihinde tescil edildiği, davacıların küçük ...’nin kendi çocukları olduklarının tespiti ile davalıların hanesindeki kaydının iptali ve kendi hanelerine tescilini talep ettikleri, 13/12/2012 tarihli Adli Tıp Raporu ile bu iddiaların doğrulandığı, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33. maddesi uyarınca olayları açıklamak taraflara, hukuki niteleme hakime aittir.

Somut olayda; birbirinden bağımsız iki ayrı dava söz konusudur. İlki,...’in mevcut kayda göre nüfusa tescili yanlış ve yanıltıcı beyana dayandığından, kayden baba ve anne olan... ve ... üzerindeki kaydın düzeltilmesi talebi, 5490 sayılı Yasa'nın 36. maddesinden kaynaklanan nüfus kaydının düzeltilmesi davasıdır. Bu davada hakları davadan etkilenen kişilerin yanında Nüfus İdaresine de husumet yöneltilmelidir. Yine...’in annesi Kudret’in hanesine yazılması talebi de, Türk Medeni Kanunu'nun 282. maddesi uyarınca çocukla ana arasındaki soybağı doğumla kurulduğundan, ananın ...

olduğunun tespitine ilişkin olup, bu talep de 5490 sayılı Yasa'nın 36. maddesinden kaynaklanan nüfus davasıdır. İkinci dava olan küçük ...’in babasının ... olduğunun tespitine yönelik talep ise, Türk Medeni Kanunu'nun 301. maddesine göre çocuk ile baba arasındaki soybağının mahkemece belirlenmesi (babalık) davasıdır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 301. maddesinde; ''Çocuk ile baba arasındaki soybağının mahkemece belirlenmesini ana ve çocuk isteyebilirler. Dava babaya, baba ölmüşse mirasçılarına karşı açılır. Babalık davası, Cumhuriyet Savcısına ve Hazineye; dava ana tarafından açılmışsa kayyıma; kayyım tarafından açılmışsa anaya ihbar edilir.'' hükmü yer almaktadır. Aynı yasanın 426. maddesinde ise “Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya resen temsil kayyımı atar: Ergin bir kişi, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya bir temsilci atayabilecek durumda değilse, bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa, yasal temsilcinin görevini yerine getirmesine bir engel varsa. “ hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar dikkate alındığında;

1-5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca, davaya nüfus idaresi dahil edilmeden eksik hasımla hüküm kurulması,

2-Türk Medeni Kanunu'nun 301. maddesi uyarınca anne tarafından açılan babalık davasında, davanın kayyıma ihbar edilmesi ve gösterdiği takdirde deliller toplanıp sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8905, Karar No: 2013/8513, Tarih: 03.07.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/8905 E.  ,  2013/8513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.05.2010 gün ve 2010/70 Esas, 2010/596 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 27.09.2011 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece mahallinde gerekli araştırma yaparak sanığın öldüğünü kesin olarak saptadıktan sonra 5237 sayılı TCK.nın 64/1. maddesi göz önüne alınarak adı geçen sanık hakkında değerlendirme yapılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12297, Karar No: 2017/1994, Tarih: 08.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/12297 E.  ,  2017/1994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “zorunlu müdafii ücreti 561,00.-TL'nin sanıktan tahsiline” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9683, Karar No: 2012/15519, Tarih: 10.07.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/9683 E.  ,  2012/15519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılmış, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

TMK’nun 612. maddesi dikkate alınarak bedelin ileride belirlenecek hak sahiplerine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerekirken ihbar olunan Hazineye ödenmesine karar verilmesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 4. fıkrasının çıkarılarak yerine (Bedelin ileride belirlenecek hak sahiplerine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3979, Karar No: 2024/692, Tarih: 20.03.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3979 E.  ,  2024/692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili dava dilekçesinde özetle; ... İcra Müdürlüğünün 2021/11313 Esas sayılı takip dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili alacaklarının eksik gösterildiğini, zira müvekkilinin hem borçludan hem de borçlunun yetkilisi olduğu şirketten alacaklı olduğunu, 6183 sayılı Yasanın 35. maddesi uyarınca şirket borçlarından da ortakların sorumlu olduğunu ileri sürerek, 06.09.2022 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Şikayet olunan ... T.A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; kamu alacağı alacaklısının dava dışı borçlu şirketin ortağın sorumluluğuna gidebilmesi için şirket aleyhine takip başlatması ve aciz halinde olduğunun tespit edilmesi gerektiğini, şikayetçinin borçlunun ortağı olduğu limited şirket aleyhine başlatmış olduğu bir takip bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

2....Elektrik A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; bildirilmeyen alacağa ilişkin sıra cetveline itiraz edilmesinin hukuka aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Vergi Dairesi tarafından icra dosyasına gönderilen yazı cevaplarından 27.07.2022 ve 06.09.2022 tarihli yanıtlarda borcun 4.203,00 TL olduğunun bildirildiği gibi, bu hususun alacaklı kurumun takip memurlarının kusurlarından kaynaklandığı kabul edilse dahi borçlunun ortağı olduğu ...İletişim Mühendislik Müteahhitlik Sanayi Tic. Ltd. Şti. hakkında yapılmış bir takip bulunduğuna dair iddia olmadığı, sunulan ödeme emirleri ve haciz varakasının şirket borcundan dolayı doğrudan ortak adına yapılmış takiplere ilişkin olduğu oysa asıl borçlu şirket hakkında yapılmış ve Kanunun 35. maddesinin aradığı koşulda tahsil edilmeyeceği anlaşılan bir alacağın bulunmadığı dolayısıyla mezkur madde uyarınca borçlunun doğrudan sorumluluğuna gidilemeyeceği ve bu sebeple sıra cetvelinin iptal edilemeyeceği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde özetle; ... İcra Dairesi müzekkeresini şahıs ismi ve TC. numarası üzerinden gönderdiğini, ilgilinin de aynı zamanda şahsi vergi borcunun bulunması nedeniyle sonraki yazışmada müvekkili idarenin ilgilinin sadece şahsından kaynaklanan vergi borcunu bildirdiğini, satışı gerçekleşen araç üzerinden şirketten kaynaklanan vergi borcu içinde haciz olduğunu ve bu durumun icra dairesine bildirildiğini, asıl alacağın 631.255,11 TL olması gerekirken şahsi vergi borcunun cetvele işlenmesinin yasa ve usule aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılarak davanın kabulünü istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayetçi tarafından borçlunun ortağı olduğu Ardıç Ltd. Şti. hakkında takip yapılmamış olması nedeniyle borçlunun 6183 sayılı Yasanın 35/1 maddesi uyarınca doğrudan şirket borcundan sorumlu olmadığı ve borçlunun şahsi kamu borcu ile sınırlı olarak düzenlenen sıra cetvelinin usulüne uygun olduğu gerekçesiyle şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, İİK’nın 142. maddesi, 6183 sayılı Yasanın 35/1 maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, İİK’nın 142. maddesi, 6183 sayılı Yasanın 35/1 maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Limited şirket ortak ve yöneticilerinin kamu borçlarından sorumluluğu 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanunun 35 ve mükerrer 35. maddeleri ile Vergi Usul Kanunu’nun 10. maddelerinde düzenlenmiştir. Buna göre kamu alacağının alacaklısının, davalı borçlu şirketin ortak ve yöneticilerinin sorumluluğuna gidebilmesi için, borçlu şirket hakkında takip yapmış olması, şirketin aciz halinde olması ve alacağın şirket malvarlığından tahsilinin mümkün olmadığının belirlenmesi ve bundan sonra, şirket ortak ve yöneticileri hakkında takip yapılarak, ortak veya yöneticilerin malvarlığına haciz uygulaması gerekir. Somut olayda, şikayetçi Vergi Dairesinin alacaklarının tahsili için dava dışı borçlu şirket hakkındaki 6183 sayılı Kanunun mükerrer 35. maddesinde öngörüldüğü üzere borçlu şirketle ilgili yasal işlemleri tamamlamadığı, bir başka ifade ile şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemediğinin veya tahsil edilemeyeceğinin tespiti bağlamında yeterli girişimde bulunmadığı anlaşıldığından mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Şikayetçi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23454, Karar No: 2014/10229, Tarih: 27.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/23454 E.  ,  2014/10229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/218640

MAHKEMESİ : Karacabey Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2011

NUMARASI : 2010/624 (E) ve 2011/927 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

1- Sanık hakkında ortağı olduğu iş yerindeki sayacın daha önce katılan kurum görevlilerince mühürlenmesine rağmen, suç tarihinde mührün bozularak elektrik kullanılması nedeniyle mühür bozma suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada; sanığın savunmasında; kendisinin haberi ve talimatı olmadan işyeri çalışanı S.. Ç.. tarafından kesik olan elektriğin geçici olarak bağlanıp müşterinin işleminin yapılmış olduğunu, bunu sonradan öğrendiğini belirterek yüklenen suçu kabul etmemesi, yargılama aşamasında dinlenen işyeri çalışanı S.. Ç.. ve sanığın ortağı olan aynı zamanda kardeşi F.. Ö..'ün, sanığı doğrulayan beyanları karşısında; sanık ve tanık beyanlarının bir arada tartışılıp irdelenerek sanığın tanık S.. Ç..'ın eyleminden ne şekilde sorumlu olduğu kararda açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de;

Erteleme hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil eden, suç tarihinden önce kesinleşen dolandırıcılık suçundan 3 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyetini içerip silinme koşulları da oluşmayan geçmiş hükümlülüğüne rağmen, sanık hakkında koşulları bulunmadığı halde 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 27.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7815, Karar No: 2015/23174, Tarih: 03.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/7815 E.  ,  2015/23174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir (HMK md. 297/2). Davacı-karşı davalı erkek tarafından evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine (TMK m. 166/1) dayalı boşanma davası ile davalı-karşı davacı ... tarafından 29.01.2014 tarihinde açılan nafaka davası birleştirilmiştir. Davaların birleştirilmesi halinde her dava bağımsız niteliğini korur. Bunun sonucu olarak da her dava hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerekir. Mahkemece kurulan hükümde, tedbir nafakasının hangi davaya yönelik olduğu ve hangi dava tarihinden itibaren başlatıldığı anlaşılmamaktadır. Hüküm bu yönüyle Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/2. maddesine uygun değildir. Bu sebeple hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre her iki dava ve fer'ileri hakkında yeniden hüküm kurulması zorunlu hale geleceğinden, tarafların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.