muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/25676, Karar No: 2019/24555, Tarih: 26.12.2019

Davalı temyizi bakımından;

1-Dava devam ederken davalı gösterilen ... İl Özel İdaresi kanunla kaldırıldığından davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık doğmuştur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 2. ve 5. fıkrası ile ... İl Özel İdaresinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36.maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresini tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkrasıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiliği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirileceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hazinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanunun 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği işçilik alacaklarından kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Her ne kadar Mahkemece İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği kaldırıldıktan sonra davacının çalıştığı birimin ... Büyükşehir Belediyesine devredildiği, 6360 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce emekli olan veya işten ayrılan işçilerin de dosyalarının kanun gereği Belediyeye devredildiği gerekçesi ile ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı aleyhine hüküm kurulmuş ise de; öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yöneltilerek sonuçlandırılması gerekir.

2-Diğer yandan, dosyadaki evraklara göre davacının geçici işçilikteki hizmet süresine dahil edilen 01/07/1989-01/11/1989 tarihleri arasında (120 gün) çalıştığı işverenin Arslan Öncel olduğu görülmekte olup bu sürenin hizmet süresinde dikkate alınması hatalı olmuştur.

3-Ayrıca, dosya kapsamına göre davacının düz işçi olarak çalıştığı sabit olup, emeklilik tarihi itibariyle yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinde düz işçinin pozisyon derecesi 1-8 iken bu pozisyon derecesi aşılarak emeklilik tarihi itibariyle 10. derece kabulü de hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8770, Karar No: 2022/6847, Tarih: 30.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/8770 E.  ,  2022/6847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, sair tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen kayıtlar ile dosya içeriğinden, mahkemece kısa kararın açıklandığı oturumda sanığın başka suçtan dolayı cezaevinde hükümlü olduğunun belirlenmesi ve duruşmadan bağışık tutulmasına yönelik talep ile bu konuda verilmiş karar bulunmadığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesi uyarınca sanığın duruşmada hazır edilmesi veya SEGBİS aracılığıyla savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8730, Karar No: 2018/4868, Tarih: 22.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/8730 E.  ,  2018/4868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

A-Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun V.U.K.'nın 359/b-1 maddesindeki cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının en aleyhe yorumla suçun işlendiği 31.12.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu husustata aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

B-Sanık hakkında 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanık müdafinin temyiz itirazlarına gelince;

Sanığın, söz konusu şirketin kurucusu, %95 hisse sahibi ve müdürü olduğunu, şirketin 2004 yılından yaklaşık 2007 yılına kadar faaliyette bulunduğunu, 2007 yılından sonra vergi dairesince belge düzenlemeleri yasaklandığından şirketin faaliyetine son verdiklerini, o dönem içinde kestikleri faturaların sahte olmadığını, suçlamaları kabul etmediğini savunması karşısında, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanıkların 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) Sanığın faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

ca)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

cb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan mükellef yetkililerinin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

da) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

db) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan mükelleflerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre de; hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 22.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13302, Karar No: 2014/4416, Tarih: 02.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/13302 E.  ,  2014/4416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16858, Karar No: 2013/28404, Tarih: 08.07.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/16858 E.  ,  2013/28404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 24.10.2011 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 01.11.2011 tarihinde temyiz etmesi karşısında, süreden sonraki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 08.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14760, Karar No: 2009/1083, Tarih: 29.01.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/14760 E.  ,  2009/1083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çayıralan Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 12.02.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tarafların boşanmalarına ilişkin H.-A. Mahkemesi (Dava No: 67737/ Es RK 04-998 ) kararının kesinleştiğine ilişkin kesinleştirme belgesi veya onanmış tercümesi dosYa içerisinde bulunmamaktadır.

İlamın kesinleştiğini gösteren ve o ülke makamlarınca usulen onanmış yazı veya belge ile onanmış tercümesinin bulunması zorunludur. (5718 sayılı yasa 53-b maddesi)

Kararın kesinleştiğine ilişkin o ülke makamlarınca usulen onanmış yazı veya belge ile onanmış tercümesi olmaksızın davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.29.01.2009 (Perş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/19921, Karar No: 2010/5241, Tarih: 30.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19921 E.  ,  2010/5241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz ... İlçesi ... Köyünde, emsal olarak alınan taşınmaz ise ... İli ... Mahallesinde olup, satış tarihi de 21 yıl öncedir. Bu nedenlerle uygun emsal değildir.

Taraflara taşınmaza yakın bölgelerden emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine, 30.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5247, Karar No: 2021/1436, Tarih: 16.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/5247 E.  ,  2021/1436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; dosya temyiz incelemsinde iken davacı vekili Av. ... tarafından uyap üzerinden gönderilen 07.07.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmesi için dosyanın İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 16/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7912, Karar No: 2019/4123, Tarih: 11.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7912 E.  ,  2019/4123 K.**

**"İçtihat Metni"**

1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ... Top’un, anılan Kanun’un 85/1 maddesinin birinci cümlesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/2 ve 62. maddeleri uyarınca 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair 1’inci Hava Kuvveti Komutanlığı Askeri Mahkemesi’nin 11/03/2014 tarihli ve 2013/3 Esas, 2014/122 Karar sayılı kararı aleyhine Milli Savunma Bakanlığı’nın 08/03/2017 gün ve ...YRD.: 51393309- 9010-1614-17/As. Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt.D.Rap.Tet. ve işl.Ş.(26.B-21-17) sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 13/11/2018 gün ve 2018/23887 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

“Milli Savunma Bakanlığının 8.3.2017 tarihli, ...YRD.: 51393309 - 9010 - 1614- 17/ As. Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt. D. Rap. Tet. ve işl.Ş.(26.B-21-17) sayılı “Kanun Yararına Bozma istemi” konulu yazısında aynen:

1. Muharip Hava Kuvveti Komutanlığı Askeri Mahkemesinin üste hakaret suçundan sanık Hv.P.Er Ercan TOP hakkındaki 2013/3 esas sayılı dava dosyası incelenmiştir.

2. Muharip Hava Kuvveti Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 11 Mart 2014 tarihli, 2013/3-122 esas ve karar sayılı hükmü ile; sanığın, 02.08,2007 tarihinde üste hakaret suçunu işlediği sabit görülerek, eylemine uyan ASCK'nın 85/1 1 'inci cümlesi ve TCK'nun 43/2 ve 62'nci maddeleri uyarınca üç ay üç gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nun 231 'inci maddesi uyarınca işbu hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş; süresi içerisinde itiraz edilmeyen bu karar, 15 Nisan 2014 tarihi itibariyle kesinleşmiştir.

3. 5271 sayılı CMK'nun 231/6'ncı maddesinde "Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için;

a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması;

b) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması;

c) Suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi, gerekir. (25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı RG'de yayımlanarak yürürlüğe giren 22.07.2010 tarih ve 6008 sayılı Kanun'un 7’nci maddesi ile eklenen cümle) Sanığın kabul etmemesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez." hükmü, öngörülmüş olup; CMK'nun 231/6-c maddesi gereğince sanığın kabul etmemesi halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemeyecektir.