muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2781, Karar No: 2019/19385, Tarih: 02.12.2019

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 2018/1046 Esas - 2019/115 Karar sayılı ilamının hüküm fıkrasının (E) bendindeki (98,10 TL istinaf başvuru harcı,) ile (toplam 112,10 TL) ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18742, Karar No: 2025/4327, Tarih: 21.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/18742 E.  ,  2025/4327 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2658 E., 2022/2473 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Nitelikli Yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 26.04.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 06.10.2022 tarihli ve 2021/2658 Esas, 2022/2473 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

21.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20791, Karar No: 2013/32519, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/20791 E.  ,  2013/32519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Mağdura ait, park halindeki kapıları açık unutulan otomobilden, araçta bulunması mutad olmayan cep telefonu ile fotoğraf makinesini çalan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesine uyduğu halde, hatalı nitelendirme ile yazılı şekilde aynı yasanın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılarak fazla ceza tayin edilmesi;

2)Görevlilerce şüphe üzerine durdurulup kimlik kontrolü yapıldığında, şüpheli hareketlerde bulunup cebini eli ile kapattığı görülerek cebindeki eşyaları çıkarması istenilen sanığın, mağdurun herhangi bir başvurusu olmaksızın, bu eşyaları kapıları açık bir otomobilden çaldığını beyan ederek yerini gösterip iadesini sağladığı anlaşılmakla; sanık hakkında hırsızlık suçu nedeniyle hükmolunan cezadan TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nün temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 07/11/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6999, Karar No: 2006/9568, Tarih: 13.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/6999 E.  ,  2006/9568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, eski eşi olan davalının boşanmalarından sonra paraya ihtiyacının olduğunu bildirdiğini, bunun üzerine dava dışı bankadan 8.000.000.000 Tl. kredi çekip davalıya verdiğini, davalının borcunu ödemediğini, girişilen takibe de itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline %40 tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıdan ödünç para almadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 3.6.2005 tarihli banka yazısı esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı bu davasında davalıyla boşanıp, boşanma hükmünün kesinleşmesinden sonra kendisine borç para verdiğini ileri sürerek talepte bulunmuş; davalı ise akti ilişkiyi inkar etmiştir. Her ne kadar tarafların boşanmalarından sonra gerçekleştirildiği iddia olunan karz ilişkisinin tanıkla ispatı yasal olarak mümkün değil ise de HUMK. 292 maddesi hükmünce yazılı delil başlangıcı karşısında olayda tanık dinlenilebilir. Davacı, gerek icra dosyasına ve gerekse dava dosyasına sunduğu ve davalı elinden sadır olduğunu iddia ettiği “sana daha fazla yük maddi yük olmak istemiyorum. Borcumu ev satılınca ödiyacam- Beyhan” yazılı ancak imzası bulunmayan bir belge sunmuş olmasına rağmen mahkemece anılan belge üzerinde durulmamıştır. Bu belge yazılı delil başlangıcı niteliğindedir. Hal böyle olunca HUMK. 230 maddesi hükmünce davalı isticvap edilerek kendisinden yazının aidiyeti sorulmalı, kabul etmesi halinde olayda tanık dinlenilebileceği gözetilerek davacı tanıkları dinlenilmeli, mevcut belgedeki yazıların davalı yanca inkar edilmesi halinde bu yönde inceleme ve araştırma yapılmalı, gerektiğinde konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı, mevcut yazının davalı el ürünü olduğunun anlaşılması halinde az yukarıda açıklandığı gibi davacı tanıkları dinlenip, sonucuna göre bir karar verilmedir. Bu yönlerin gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin hacrın istek halinde iadesine, 13.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16291, Karar No: 2014/21105, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/16291 E.  ,  2014/21105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2014

NUMARASI : 2013/30-2014/200

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20525, Karar No: 2014/23336, Tarih: 11.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/20525 E.  ,  2014/23336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2014/147811- Kanun Yararına Bozma

MAHKEMESİ : Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO : 25/11/2013-2013/194(E), 2013/667(K)

Kasten yaralama suçundan sanık A.. S..'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1-3-e, 87/1-a, 86/2, 86/3-e, 29/1, 62 ve 52/2. maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 37 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, gün para cezasının 52/2. maddesi gereğince 740 Türk Lirası adli para cezasına çevrilmesine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına dair Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2008 tarihli ve 20106/734 esas, 2008/276 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle ihbarda bulunulması üzerine, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 86/1-3-e, 87/1-a, 86/2, 86/3-e, 29/1, 62 ve 52/2. maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 740 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 25/11/2013 tarihli ve 2013/194-667 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 08.04.2014 tarih ve 2014/7039 – 25104 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.05.2014 tarih ve 2014/147811 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, basit yaralama suçunun 25/10/2005 tarihinde işlenmiş olması karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 61. maddesinin suç tarihinde yürürlükte olan şekli ve adli para cezalarına ilişkin 52. maddesi gereğince adli para cezasına esas alınan gün birimin alt sınırı 5 gün olduğu halde 120 gün tayin edilerek fazla cezaya hükmolunmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/11/2013 tarihli ve 2013/194-667 sayılı kararının CMK'nin 309/4. maddesi ( d ) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/2.maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın eylemini silah ile gerçekleştirmiş olması nedeniyle cezası 86/3-e maddesi gereğince ½ oranında artırılarak 7 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın eylemini tahrik altında işlemiş olması nedeniyle cezası 5237 sayılı TCK'nin 29.maddesi gereğince 3/4 oranında indirilerek 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezası 5237 sayılı TCK'nin 62/1.maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek 1 gün adli para

cezası ile cezalandırılmasına, sanığa hükmedilen 1 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nin 52/2.maddesi gereğince günlüğü 20 Türk Lirasından takdiren 20 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12320, Karar No: 2010/1118, Tarih: 16.02.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/12320 E.  ,  2010/1118 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanık ... ve arkadaşlarının yargılanmaları sırasında; Burdur Ağır Ceza Mahkemesiyle, Burdur Asliye Ceza Mahkemesi arasındaki olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine ve iddianamede olayın anlatılış biçimine göre, yerinde görülmeyen Burdur Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2009 gün ve 2009/808 E. 2009/605 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3611, Karar No: 2017/5330, Tarih: 30.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/3611 E.  ,  2017/5330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13041, Karar No: 2016/2675, Tarih: 17.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/13041 E.  ,  2016/2675 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 05/11/2014

NUMARASI : 2014/23-2014/225

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacılar üzerindeki tapusunun iptali ile dere yatağı olan kısımların tapudan terkinine ve tahkimat duvarı olan kısmının davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2. ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 6. bendinin çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 944.24 TL harçtan, peşin harcın mahsubu ile bakiye 919.04 TL'nin davalıdan alınarak hazineye irat kaydına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.