muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2742, Karar No: 2023/4238, Tarih: 11.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/2742 E.  ,  2023/4238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2021/3689 E., 2022/193 K.

SUÇLAR :Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 27.01.2022 tarihli ve 2021/3689 Esas, 2022/193 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi tarafından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 296/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddine dair verilen ek karara karşı başvurulacak yasa yolu için öngörülen yasal sürenin aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereğince 7 gün olmasına karşın mahkemece 15 gün olarak gösterilmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk müdafiinin yanıltıldığı, 25.02.2022 tarihinde usûlüne uygun bir şekilde tebliğ olunan ek karara karşı suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından 15 günlük süre dolmadan 07.03.2022 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 27.01.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca ... 2. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7678, Karar No: 2017/15366, Tarih: 07.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/7678 E.  ,  2017/15366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Mahkeme hükmü bir kısım davalılar vekili Av.... tarafından temyize cevap dilekçesi ile temyiz edilmiş ise de; dilekçenin temyiz defterine kaydedilip kaydedilmediği ve harç alınıp alınmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Temyiz harcı alınmış ise; buna ait belgenin dosyasına konulması, dilekçenin temyiz defterine kayıt tarihine göre süresi geçmemiş ve harç da alınmamış ise HUMK.nun 434/3.maddesine göre işlem yapılarak harcı ödemeye imkan tanınması, aksi halde veya yazılı bildirime rağmen harcın yatırılmaması durumunda 432/4 veya 434/3.maddeler uyarınca işlem yapıldıktan,

2)Dosyanın yapılan incelemesinde bir kısım davalılara mahkemenin gerekçeli kararı ve idarenin temyiz başvuru dilekçesi tebliğ edilmediği anlaşılmakla gerekçeli karar ve idarenin temyiz başvuru dilekçesinin tebligat yapılmayan davalılara tebliğ edilmesi, bir kısım davalıların ise kendilerini vekil ile temsil ettirmelerine rağmen asile tebligat yapıldığı anlaşılmakla kendilerini vekil ile temsil ettiren davalılar yönünden vekil yerine asile yapılan tebligat geçersiz olduğundan gerekçeli kararın ve idarenin temyiz başvuru dilekçesinin vekile tebliğ edilmesi ve temyiz başvuru süresinin de beklenildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21029, Karar No: 2011/21565, Tarih: 30.12.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/21029 E.  ,  2011/21565 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

KARAR

Dava, kolektif şirket hisse devir sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, temyizen inceleme görevi 11. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 30.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/429, Karar No: 2010/6850, Tarih: 20.10.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/429 E.  ,  2010/6850 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2009/292149

MAHKEMESİ :(BURSA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :22/04/2009-277/126

SUÇ :Saikiyle öldürmeye teşebbüs,silahla yaralamak ve izinsiz silah taşımak

T. T.'u töre saikiyle öldürmeye teşebbüsten ve Y.. Y..'ı silahla yaralamaktan sanık S.. E..'ün yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, izinsiz silah taşımaktan, diğer sanıklar M.. B.. ve E.. T..'un atılı suçlardan beraatlerine ilişkin (BURSA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22/04/2009 gün ve 277/126 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık Suvabi müdafii ve müdahil vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Suvabi’nin suçlarının sübutu kabul, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık Mehmet yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Suvabi müdafiinin sübuta; müdahil Tuba vekilinin sanık Mehmet’in de cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık Mehmet’in mağdurlar Tuba ve Yunus’u “öldürmeye teşebbüs” suçları yönünden kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanık Suvabi hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde,

A) Sanık Mehmet’in mağdurlar Tuba ve Yunus’u “öldürmeye teşebbüs” suçları yönünden kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanık Suvabi hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Dosya kapsamına göre; mağdurlar Tuba ve Yunus’un gönül ilişkisine dayanan arkadaşlıklarının bulunduğu, sanık Ercan’ın, Tuba’nın kardeşi, sanıklar Suvabi ve Mehmet’in de Ercan’ın arkadaşı oldukları, Ercan’ın, kardeşi Tuba ve Yunus arasındaki ilişkiden rahatsız olduğu, bu durumu Suvabi’ye anlatarak, kendisine Tuba ve Yunus arasındaki ilişkiyi bitirme konusunda yardımcı olmasını istediği, yakın arkadaşı tanık Ramazan’ın da Tuba’ya ilgi duyduğunu bilen Suvabi’nin, Ercan’ın bu teklifini kabul ettiği, Suvabi’nin, olaydan önce de Yunus’u, Tuba’yla ilişkisini bitirmesi konusunda tehdit ettiği, olay günü akşam saat:22.00 sularında, Tuba ve Yunus’un parkta olduklarını öğrenen Suvabi’nin, Mehmet ve Ercan’ı da alarak, temin ettiği araçla birlikte yanında suçta kullandığı av tüfeği de olduğu halde mağdurların bulunduğu parka geldiği, yolda araçta bulunan av tüfeğini soran Ercan’a, amacının sadece mağdurları korkutmak olduğunu söylediği, parka geldiklerinde Mehmet’in araçta bekleyip, Suvabi’nin av tüfeğini alarak Ercan’la birlikte mağdurların oturduğu banka yaklaştığı, aralarında 2-3 metre mesafe kaldığında mağdurları hedef alarak ateş ettiği, açılan ateş sonucu Tuba’nın, omuz, kol ve göğüs bölgelerinden aldığı isabetlerin, bağırsak, diyafragma yaralanmasına, ağır derecede kemik kırığına ve hayati tehlikeye yol açtığı; Yunus’un ise sol kol, sol kulak altı ve alt çene kemiğinden aldığı isabetlerle, basit bir tıbbi müdahale ile giderilmeyecek şekilde yaralandığı olayda,

a)Mağdur Yunus’a yönelik eylem yönünden,

Öldürme kastının eyleme bağlı olarak ortaya çıktığı anlaşıldığı halde, mağdurun, suç tarihinde TCK.nun 6/1-b maddesi kapsamında “çocuk” olduğu da gözetilerek, “öldürmeye teşebbüs” suçundan TCK.nun 82/1-e,35. maddelerinden hüküm kurulması yerine, suçun nitelendirilmesinde hataya düşülerek, kastın da bölünmesi suretiyle, “kasten yaralama” suçundan yazılı biçimde hüküm kurulması,

b)Mağdur Tuba’yı “öldürmeye teşebbüs” suçu yönünden,

Sanığın, “öldürmeye teşebbüs” suçundan, TCK.nun 81/1,35.maddeleriyle cezalandırılması yerine, eylemin “ töre saikiyle öldürmeye teşebbüs” suçunu oluşturduğu kabul edilerek, TCK.nun 82/1-k, 35.maddeleriyle cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde görüldüğünden, kısmen re’sen de temyize tabi hükümlerin, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), mağdur Yunus’a yönelik eyleminden dolayı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 20/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24548, Karar No: 2014/9754, Tarih: 22.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/24548 E.  ,  2014/9754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.06.2013

NUMARASI :Esas no:2012/554 Karar no:2013/653

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Feragat kesin hüküm gibi sonuç doğurur (HMK. md. 311). Davadan feragat halinde ne gibi bir karar verileceği kanunda gösterilmemiştir. Ancak, bu beyanın kesin hükmün hukuki sonuçlarını doğuracağı dikkate alındığında; davanın "feragat" nedeniyle reddi kararının verilmesi gerektiği açıktır. Feragat sonucunda davanın reddine karar verilmesi, davanın reddine bağlanan hukuki sonuçlar bakımından özellikle önem taşımaktadır. O halde "davanın feragat sebebiyle reddine" karar verilecek yerde yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.22.04.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2024/2245, Karar No: 2024/4147, Tarih: 19.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2245 E.  ,  2024/4147 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/661 E., 2024/686 K.

KARAR : Şikayetin Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 5. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/403 E., 2024/169 K.

1) İlk Derece Mahkemesince sıra cetvelinde ikinci sırada yer alan alacaklıya pay ayrılmasına ilişkin şikayette, Kayseri Genel İcra Müdürlüğü'nün 2020/17604 E. sayılı dosyasından 03.08.2023 tarihli sıra cetveli düzenlendiği, yapılan sıra cetvelinde birinci sırada Kayseri Genel İcra Müdürlüğünün 2020/17604 E. sayılı dosyasına satış bedelinden 3.546.077,48 Türk Lirası ödenmesine, ikinci sırada Kayseri Genel İcra Dairesi'nin 2020/208396 E. sayılı dosyasına 435.897,87 Türk Lirası ödenmesine karar verilmiş olduğu, 2020/17604 E. sayılı dosyadan satılan taşınmazlara 01.12.2016 tarihinde haciz konulduğu, 2020/208396 E. sayılı dosyadan satılan taşınmazlara da 01.12.2016 tarihinde haciz konulduğunun tespit edildiği, şikayet olunanın alacaklı olduğu icra dosyasındaki haciz tarihi ile şikayetçinin alacaklı olduğu dosyadaki haciz tarihleri aynı olup, şikayet olunanın yasal süresi içerisinde satış avansını yatırmış olduğundan haczinin de devam ettiği, 03.08.2023 tarihli sıra ve derece kararında bir isabetsizlik tespit edilemediği gerekçesiyle şikayetçinin sıra cetveline ilişkin şikayetinin reddine karar verilmiştir.

2) Karara karşı şikayetçi vekili istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; aynı tarihte haciz konulan iki takip dosyası arasında bakiye ihale bedelinin garameten paylaştırılmasına karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, mahkemece şikayetin reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

3) Bu karara karşı şikayetçi vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından şikayetçi vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı şikayetçi tarafından peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 19.11.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26670, Karar No: 2016/13724, Tarih: 20.06.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/26670 E.  ,  2016/13724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Akıl hastalığı nedeniyle kusur yeteneği bulunmadığı iddia edilen sanığa, CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca esas Mahkemesinde müdafi atanmadan, yargılamaya devamla akıl hastalığına özgü güvenlik tedbirine hükmedilmesi,

2-Adli Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığı'nca düzenlenen 19.04.2013 tarihli raporda, sanığın daha önceki raporlarından bahsedilmesinden sonra, sonuç bölümünde, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden görüş alınmasının uygun olacağının belirtilmiş olması karşısında, sanığın, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda CMK’nın 74. maddesine göre gözlem altında tutulup usulünce sağlık kurulu raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/06/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7693, Karar No: 2023/5160, Tarih: 13.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/7693 E.  ,  2023/5160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/155 E., 2015/241 K.

SUÇ : Sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ayancık Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2015 tarihli ve 2015/155 Esas, 2015/241 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İstemi

Atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına, suç işleme kastının olmadığına, mağdurun babasından çekindiği ve iş ücretini ödemek istemedikleri için kendisine iftira atıldığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İstemi

Atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına, suç işleme kastının olmadığına, mağdurun babasından çekindiği ve iş ücretini ödemek istemedikleri için kendisine iftira atıldığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'in olay günü saat 13.00 sıralarında daha önceden elektrik tesisatını yapmış olduğu katılanların evine takmış olduğu malzemeleri saymak için gittiği, evde katılan ...'ın tek başına bulunduğu, katılan ...'ın sanığın eve girmesine izin vermesi üzerine sanığın eve girdiği, sanık odalardaki takmış olduğu malzemeleri sayarken katılan ...'ın evinin oturma odasında kanepede oturduğu, daha sonra sanığın katılan ...'un oturmuş olduğu odaya geldiği ve karşısında bulunan kanepeye oturduğu, bir müddet sonra sanığın oturmuş olduğu kanepeden kalkarak katılan ...'un oturmuş olduğu kanepeye ...'un yanına oturduğu ve katılan ...'un belinden sıkıca sarıldığı, öpmeye çalıştığı ancak katılanın kendisini geri çekmesi nedeniyle öpemediği, katılanın sanığa hitaben "git sen ne yılışık şeysin" dediği, sanığın bunun üzerine kendisine "ben sana şaka yapıyorum "dediği, katılanın da "git ya of ben seni istemiyorum" dediği ve ayağa kalktığı ve diğer kanepeye oturduğu, sanığın bu kez diğer kanepeye katılanın yanına geldiği, katılandan telefon numarasını istediği, katılanın bağırarak "git ya ben seni istemiyorum" diyerek ayağa kalktığı ve dış kapıya doğru yöneldiği, bunun üzerine sanığın da dış kapıya yönelerek dışarıya çıktığı, sanık katılanın beline sarılmadığını ve öpmeye çalışmadığını beyan etmiş ise de, katılan ...'un sanığa iftira atmasını gerektirecek herhangi bir durumun olmadığı, daha önceden herhangi bir tanışıklık ve husumet durumu da bulunmadığı gözönüne alındığında sanığın beyanlarının kendisini cezadan kurtarmaya yönelik itibar edilmez beyanlar olduğu bu nedenle sanığın katılan ...'ın belinden sarılmak ve öpmeye çalışmak suretiyle üzerine atılı sarkıntılık düzeyinde kalmış cinsel istismar suçunu işlediği sabit olduğundan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi gereğince cezalandırılması gerektiği,

Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kamu davası açılmış ise de, sanığın eve katılanın izniyle girdiği, bir müddet sonra da kendiliğinden çıktığı gözönüne alındığında sanığın üzerine atılı konut dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiği, sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ile dosyada mevcut tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirilmek suretiyle sonuç ve kanaatine varılarak hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Mağdurenin aşamalardaki anlatımları, savunma, tanık beyanı ile tüm dosya kapsamına göre sanığın mağdurenin yanına oturup belinden sarılması ve öpmeye çalışması şeklindeki eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı anlaşılmakla Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ayancık Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2015 tarihli ve 2015/155 Esas, 2015/241 Karar sayılı sayılı kararı sanıkça öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4375, Karar No: 2019/1229, Tarih: 27.02.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/4375 E.  ,  2019/1229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan sanık ... hakkındaki Bursa 24.Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2015 tarihli, 2015/965 esas ve 2015/963 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 24/05/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Şüpheli ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 21/11/2013 tarihli ve 2013/72708 soruşturma,2013/19646 esa, 2013/9275 sayılı iddianame ile TCK’nın 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

2- Bursa 9.Sulh Ceza Mahkemesinin 17/04/2014 tarihli, 2013/1069 esas ve 2014/417 sayılı kararı ile; sanık hakkında TCK’nın 191/2.maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 15/05/2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

3-...Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 02/07/2014 tarihli çağrı yazısının 15/07/2014 tarihinde sanığa bizzat tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması nedeniyle dosyanın kapatılarak 21/08/2014 tarihinde Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

4-Mahkemeye bildirimde bulunulması üzerine, Bursa 24.Asliye Ceza Mahkemesinin 10/12/2014 tarihli, 2014/609 esas ve 2014/425 sayılı kararı ile, sanığın TCK’nın 191/1 ve 62.maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMK’nın 231/5.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 08/01/2015 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

5- Sanığın denetim süresi içerisinde 26/02/2015 tarihinde işlediği kasten yaralama suçundan Bursa 11.Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2015 tarihli, 2015/572 esas ve 2015/729 karar sayılı ilamı ile ; TCK’nın 86/1,87/3,29 ve 62. maddeleri uyarınca 3 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını veren mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verildiği, kararın 11/12/2015 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği,

6-İhbar üzerine kanun yararına bozma istemine konu Bursa 24.Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2015 tarihli, 2015/965 esas ve 2015/963 sayılı kararı ile; hükmün açıklanmasına, TCK’nın 191/1 ve 62.maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve TCK’nın 51.maddesi uyarınca cezanın ertelenmesine,1 yıllık denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, kararın 01/03/2016 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği,