muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7604, Karar No: 2015/2700, Tarih: 04.02.2015

Katılanın çalıştığı inşaat şirketinde iş kazası sonucu yaralanması nedeniyle şirkete karşı açacağı davada delil olarak kullanmak amacıyla, ... Üniversitesi Hastanesi'nden Sağlık Kurulu Raporu almak istemesi üzerine bu konuyla ilgili daha önceden tanıdığı ve hastanede çalışıyor olarak bildiği sanık ile görüştüğü, sanığın telefonla görüşmeler yaptıktan sonra kendisine yardımcı olacağını söyleyip katılandan fotoğraf ve 100 TL para aldığı, iki gün sonra tekrar görüştüklerinde sanığın heyet raporunun çıkması için film çektirmesinin ve en az 5-6 doktorun görmesi gerektiğini söyleyip bu işlemler için de katılandan 2.000 TL para aldığı, bir süre sonra sanığın katılanın telefonuna rapor işinin olumlu sonuçlandığına dair mesaj gönderdiği ancak katılanın sanığa ulaşamadığı, hastaneden yaptığı araştırma sonucunda da rapor için herhangi bir başvurunun olmadığını öğrendiği somut olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 158.maddesinin 2.fıkrasındaki nitelikli dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için suç failinin ismen söylemese bile kimden söz edildiğini karşı tarafın anlayacağı şekilde makamı, rütbesi, ünvanı ve lakabını söylediği kamu görevlilerini tanıdığını, hatırının sayıldığını, işini yaptıracağını söyleyerek mağduru kandırmasının gerekeceği, oysa ki somut olayda, sanığın, belli bir kamu görevlisi yanında hatırı sayıldığından ve ilişkisi olduğundan bahsetmeksizin raporu aldıracağı izlenimi uyandırarak ve bu duruma katılanı inandırmak suretiyle haksız çıkar sağladığı ve bu anlamda TCK'nın 158/2 maddesinde tanımlanan suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, eylemin aynı kanunun 157/1 maddesinde tanımlanan basit dolandırıcılık

suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Kabule göre de, hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

3- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8853, Karar No: 2020/12575, Tarih: 05.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/8853 E.  ,  2020/12575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan “1 yıl 3 ay” hapis cezasının, 5237 sayılı TCK’nin 49/2. maddesi gereği kısa süreli olmadığı uzun süreli hapis cezası olduğu ve ertelendiği, sanık hakkında TCK'nin 53/3. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak hak yoksunlukları hapis cezasının kanuni sonucu olması sebebiyle bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükmün (4-d) bendinde yer alan “Sanığa verilen kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olduğundan 5237 sayılı TCK'nin 53/4 maddesi gereği, TCK'nin 53/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,” cümlesinin çıkartılarak yerine “sanık hakkında mahkum olunan uzun süreli erteli hapis cezası için TCK’nin 53/3. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmesine” cümlesinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10569, Karar No: 2023/1904, Tarih: 11.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10569 E.  ,  2023/1904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 03.03.2015 tarihli ve 2014/484 Esas, 2015/172 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 21 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 1 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 03.03.2015 tarihli ve 2014/484 Esas, 2015/172 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 30.01.2020 tarihli ve 2017/16554 Esas, 2020/1312 Karar sayılı kararıyla;

''a) Sanığın eylemini doğrudan kast ile gerçekleştirdiği gözetilmeksizin, yerinde olmayan gerekçe ile olası kast nedeniyle indirim uygulanması,

b) Mağdurdan kaynaklanıp sanığa yönelen haksız bir davranış bulunmadığından koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanması,

c) Yargılama giderlerinden sanıkların ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerekirken, eşit olarak tahsiline karar verilmesi..''

Nedenleriyle hükümlerin bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin (son) cümlesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

3. ... 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 24.06.2021 tarihli ve 2020/119 Esas, 2021/434 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin (son) cümlesi uyarınca 1 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; atılı suçu kabul işlemediğine, akıl sağlığının yerinde olmadığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile kapsam dışı katılanlar ... ve ... arasında küfür etme meselesinden tartışma çıktığı, mağdur ...'ın katılan ...'ın koluna girerek olay yerinden uzaklaştırdığı esnada sanığın av tüfeği ile yaklaşık 50 metre mesafeden bir el ateş ederek mağdur ...'ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Mağdur aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı inkar etmiş, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiş, 29.08.2014 tarihli olay yeri inceleme ve 02.09.2014 tarihli uzmanlık raporu dosya arasında alınmış, sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak ... Devlet Hastanesi'nce tanzim olunan 29.08.2014 tarihli raporda, ''..sol kol altında, sol göğüs posterior axiller çizgi üzerinde, sol femur arka kısmında, sol gluteal bölgede 0,5 cm ebatlarında birer adet saçma yaralanması mevcut olup basit tıbbi müdahale ile iyileşir nitelikte olduğu.." tespitlerine yer verilmiştir.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sübut Yönünden

Mağdurun aşamalardaki beyanları, kapsam dışı katılanlar ... ve ... beyanları, mağdur hakkında düzenlenen adlî muayene raporu, 29.08.2014 tarihli olay yeri inceleme ve 02.09.2014 tarihli uzmanlık raporuna göre, sanığın üzerine atılı suç sabit olduğundan mahkumiyetine karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Suç Vasfı Yönünden

Suçta kullanılan tüfeğin elverişliliği, hedef alınan bölge, atış sayısı dikkate alındığında, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesini üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Cezai Ehliyet Yönünden

B. Suç Vasfı Yönünden

Suçta kullanılan tüfeğin elverişliliği, hedef alınan bölge, atış sayısı dikkate alındığında, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesini üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Cezai Ehliyet Yönünden

Sanığın temyiz dilekçesinde ve bozma sonrası alınan 10.05.2021 tarihli savunmasında, Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde psikolojik tedavi gördüğünü belirttiği ancak bu hususa ilişkin Mahkemece herhangi bir araştırma yapılmadığı gözetilerek, öncelikle sanığın herhangi bir Hastanede akıl hastalığı ile ilgili tedavi görüp görmediğinin araştırılması, buna ilişkin sağlık kurulu raporunun temini ile sanığın suç tarihi itibarıyla ve hâlen 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının tespiti için; tüm tahkikat dosyası ile birlikte İstanbul Adlî Tıp Kurumuna sevk ile Gözlem İhtisas Dairesinde müşahede altına alındıktan sonra düzenlenecek raporla birlikte İstanbul Adlî Tıp Kurumu 4. İhtisas Kuruluna gönderilmesi, Gözlem İhtisas Dairesi ile 4. İhtisas Kurulu raporları arasında çelişki mevcut olması hâlinde, sanığın İstanbul Adlî Tıp Kurumu Üst Kuruluna sevkinin sağlanması ile, muayenesi de yapılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

D. Tekerrüre Esas Alınması Gereken İlam Yönünden

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 19.11.2009 karar tarihli ve 2008/899 Esas, 2009/896 Karar sayılı ilamıyla, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 3 ay hapisten çevrilen 1.800 TL adlî para cezasının karar tarihi itibarıyla kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığın UYAP ortamından alınan güncel adlî sicil kaydında yer alan ve en ağır

cezayı içeren ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03.09.2009 karar tarihli, 07.03.2013 tarihinde infaz edilen, 2008/247 Esas, 2009/140 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca verilen 6 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin mahkûmiyeti nedeniyle mükerrir olduğu hususunun gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

E. Vesair

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

E. Vesair

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B, C ve D) bentlerinde açıklandığı üzere sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, ... 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 24.06.2021 tarihli ve 2020/119 Esas, 2021/434 Karar sayılı kararının suç vasfı, cezai ehliyet ve tekerrüre esas alınan ilam yönlerinden 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin (son) cümlesi uyarınca hükmolunacak sonuç ceza miktarı ve tekerrüre esas alınacak ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7927, Karar No: 2019/4124, Tarih: 11.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7927 E.  ,  2019/4124 K.**

**"İçtihat Metni"**

1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...’in, anılan Kanun’un 66/1-b ve 73. maddeleri ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair Mülga 5. Piyade Eğitim Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 13/07/2015 tarihli ve 2015/228 Esas, 2015/294 Karar sayılı kararı aleyhine Milli Savunma Bakanlığının 11/04/2017 gün ve ...YRD: 51393309 - 9010 - 2400 - 17/As. Adlt. B. Kan. Gen. Müd. As.Adlt.Czev. ve Müt.D.Rap. Tet. ve İşl.Ş. (26.B-103-17) sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12/11/2018 gün ve 2018/5594 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

“Milli Savunma Bakanlığının 11.04.2017 tarihli ...YRD: 51393309- 9010-2400-17/As. Adlt. B. Kanunlar Genel Müdürlüğü. As. Adlt. Czev. ve Müt. D. Rap. Tet.ve İşl. Ş. (26.B-103-17) sayılı Kanun Yararına Bozma istemi konulu yazısında aynen;

"1. Mülga 5'inci Piyade Eğitim Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin izin tecavüzü suçundan sanık P.Er ... hakkındaki 2015/228 Esas sayılı dava dosyası incelenmiştir.

2. Mülga 5'inci Piyade Eğitim Tugay Komutanlığı, Askeri Mahkemesinin 13 Temmuz 2015 tarihli 2015/228-294 Esas ve Karar sayılı hükmü ile sanığın 25.04.2015- 13.05.2015 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği sabit görülerek, eylemine uyan ASCK’nun 66/1-b, 73'üncü maddeleri ve TCK'nun 62'inci maddeleri uyarınca beş ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nun 231'inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Süresi içinde itiraz edilmeyen bu karar, 22 Temmuz 2015 tarihi itibariyle kesinleştirilmiştir.

3.CMK'nun 231'inci maddesinin altıncı fıkrasının (a) bendine göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması gerekmektedir. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Kanun'un 72'nci maddesi ile, CMK'nun 231’inci maddesinin sekizinci fıkrasına eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez" cümlesi uyarınca, daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş bir hükme ilişkin denetim süresi içerisinde işlenen bir başka kasıtlı suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği hüküm altına alınmakla birlikte, Yargıtay ve Askerî Yargıtay'ın istikrarlı kararları ile maddi ceza hukuku kurumu olarak kabul edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun objektif şartları yönünden olumsuz yeni bir koşul getiren bu düzenlemenin, TCK'nun 7/2'nci maddesi uyarınca, ancak yürürlüğe girdiği 28.06.2014 tarihinden sonra işlenen suçlara ilişkin uygulanabileceği, 28.06.2014 tarihinden önce verilmiş bir hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının devam eden denetim süresi içinde olmak kaydıyla 28.06.2014 tarihinden sonra işlenen kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği, 28.06.2014 tarihinden önce işlenen suç/suçlar yönünden, bu suç veya suçlardan önce verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması karar/kararlarının, objektif koşul yönünden yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine engel teşkil etmeyeceği açıktır.

4. Dosyanın incelenmesinde, sanığın adli sicil kaydına göre, 08.05.2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçu nedeniyle Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.09.2014 tarihli ve 2014/836-31 Esas ve Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 22.09.2014 tarihinde kesinleştiği, bu durumda suç tarihlerinden önce kasıtlı bir suçtan herhangi bir mahkûmiyetten söz edilemeyeceği, ancak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Kanun'un 72'nci maddesi ile, CMK'nun 231'inci maddesinin sekizinci fıkrasına eklenen cümlenin 28.06.2014 tarihinden sonra işlenen kasıtlı bir suç nedeniyle uygulanabilecek olduğu ve sanığın müsnet suçu 28.06.2014 tarihinden sonra işlediği dikkate alındığında, CMK'nun 231/8. maddesinde öngörülen denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez hükmüne aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesinin hukuka aykırılık oluşturduğu değerlendirilmiştir.

5. Bu nedenle, bahse konu dava dosyası EK-A’da gönderilmiş olup, Mülga 5. Piyade Eğitim Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 13 Temmuz 2015 tarihli, 2015/228-294 Esas ve Karar sayılı kararının bozulması için 353 sayılı Kanun’un 243’üncü maddesi gereğince Askeri Yargıtay Başkanlığına başvurulması", istenilmekle;

25.08.2017 tarihli 30165 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 36. maddesinde belirtilen "Kaldırılan Askeri Yargı mercilerinde görülmekte olan ... dosyalardan Askeri Yargıtayda olanlar... Yargıtay'a gönderilir" hükmü uyarınca anılan Bakanlık istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunur.” gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Mülga 5. Piyade Eğitim Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 13/07/2015 tarihli ve 2015/228 Esas, 2015/294 Karar sayılı kararının CMK’nun 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı CMK’nun 223. maddesinde tanımlanan ve davanın esasını çözen karar niteliğinde olmadığından müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 11/02/2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Gerekçeleri ayrıntılı olarak 2018/8578 E. sayılı karşı oy yazımızda belirtildiği üzere;

TCK'nun 58. maddesi gereğince sırf askeri suçların diğer suçlarla tekerrüre esas olamayacağı ve hükmün açıklanmasının ertelenmesi kararının kesinleşmiş mahkumiyet hükmü niteliğinde olmaması sebebiyle sanık hakkında yeni bir hükmün açıklanmasının ertelenmesi kararı verilmesine hukuki bir engel bulunmamaktadır.

Açıklanan sebeplerle kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun görüşüne katılamıyorum.

Dr. ...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2010/5145, Karar No: 2011/5970, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/5145 E.  ,  2011/5970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'in İİK'nun 337/a maddesi uyarınca üç ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Mahkemesinin 30.04.2009 tarihli kararının Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6.maddelerine aykırı olarak temyiz mercii, sürenin tefhimden mi yoksa tebliğden mi başlayacağı belirtilmeyerek tarafların yanıltıldığı, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceği hususlarının gösterilmediği gibi, bu hususları içeren meşruhatlı davetiye de gönderilmediği bu suretle, sanığa gerekçeli kararın tebliğinin usulsüz olması nedeniyle sanık müdafiinin 17/8/2009 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, yapılan temyiz incelemesi sonunda;

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.