muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5918, Karar No: 2011/7728, Tarih: 13.06.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/5918 E.  ,  2011/7728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.07.2008 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 2269 ada 28 sayılı parselin maliki olduğunu, taşınmazın yola cephesi bulunduğunu, davalının 28 sayılı parselin bir bölümünde kiracı iken tahliye edildiğini, ancak tahliyeden sonra 28 sayılı parselin yol bölümüne tezgah açarak çiçek sattığını, dolayısıyla taşınmazının yolla bağlantısının kesildiğini, tahliye edilen kısmı üçüncü bir kişiye kiraya veremediğini, ortaya çıkan muarazanın giderilmesini ve tazminat olarak 12.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, üzerinde çekişme çıkartılan yerde davacının mülkiyet hakkı bulunmadığını, işgal ettiği bölümün karayollarının yol boşluğu olduğunu, burada kendisi gibi başkalarının da tezgahlarının bulunduğunu, esasen davacı taşınmazının yola cepheli olduğunu, davacının zararına bir eylemi bulunmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, davacının maliki olduğu 28 sayılı parsel önünde bulunan ve karayollarına ait yol boşluğu üzerindeki krokide (A) harfi ile işaretlenen bölümdeki malzemenin davalı tarafından kaldırılmasına, taraflar arasındaki çekişmenin bu şekilde giderilmesine, davacının çap kaydı içindeki bir kısım bölümü davalının eylemi sebebiyle kiraya veremediği tespit edildiğinden, 7.200,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki çekişmenin çözümünde öncelikle mülkiyet hakkının kapsamı, ardından yolların hukuki niteliği üzerinde durulması gerekecektir.

Türk Medeni Kanununun “mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683.maddesi hükmüne göre bir şeye malik olan kimse, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Aynı yasanın 2.fıkrasına göre de mülkiyet hakkına haksız bir elatma varsa giderilmesi mahkemeden istenebilir. Yasanın 718.maddesine göre mülkiyet hakkı kapsamına yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer. 719.madde hükmüne göre de mülkiyet hakkının kapsamı tapu planlarıyla (çapla) belirlenir. Dava konusu, bilirkişi raporu ve krokisinde (A) ile ve kırmızı renkle gösterilen çekişmeli yerin davacının mülkiyet hakkı kapsamı dışında (çap kaydı kapsamı dışında) kaldığı tartışma konusu değildir. Dolayısıyla davacı, mülkiyet hakkına dayanarak eldeki davayı açamaz.

Yolların hukuki niteliğine gelince;

Yolların hukuki niteliğine gelince;

Türk Medeni Kanununun 715. ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16.maddeleri hükmüne göre yollar, ya tahsis yoluyla kamunun yararlanmasına bırakılan veya kadimden beri kamunun yararlandığı taşınmaz bölümüdür. Yukarıda belirtildiği üzere (A) harfli çekişmeli bölümün karayolu ile davacı taşınmazı arasında kalan yol boşluğu olduğu saptanmıştır. Davacının yoldan yararlanamadığı iddiasını ileri sürerek yola haksız elatmanın önlenmesi iddiasıyla açtığı bir dava da bulunmamaktadır. Eldeki uyuşmazlığa komşuluk hukukuna ilişkin Türk Medeni Kanununun 737. vd. maddelerinin uygulanması da olanaksızdır.

Açıklanan nedenlerle davanın reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 13.06.2011 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

Dava, mülkiyet hakkına dayalı olarak açılan elatmanın önlenmesi ve tazminat isteğine ilişkindir. Türk Medeni Kanunun 683.maddesi "bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir" hükmü ile malikin hukuksal sınırlar içinde mutlak kullanım hakkı olduğuna düzenlenmiştir.

Davacı, İzmir 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/23-381 EK sayılı kararı ile davalıyı taşınmazından tahliye ettirmişken, davalının bu sefer de davacı taşınmazının güneyindeki yola cephesini kapatacak şekilde yola müdahale ederek bu surette davacının taşınmazını kullanmasına engel olması tahliye kararından beklenen amacı bertaraf ettiğinden, yerel mahkeme kararı ve dayanağı gerekçeler usul ve yasaya uygun olduğundan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/8034, Karar No: 2017/1961, Tarih: 03.07.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/8034 E.  ,  2017/1961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 26.06.2015 gün ve 2014/5081 Esas, 2015/4965 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikâyetçi vekili, borçluya ait bağımsız bölümlerin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde birinci sırada bulunan şikayet olunan....A.Ş.’nin alacaklı olduğu..... İcra Müdürlüğü'nün 2006/6621 E. sayılı dosyasından konulan haczin, yasal süresi içinde satış istenmediğinden düştüğünü, ikinci sıradaki ... aleyhine açılan menfi tespit davası sonunda borçlunun davasının kabulle sonuçlandığını, yine bu kişi haczinin düştüğünü ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan .... A.Ş. vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ..., şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 26.06.2015 tarih ve 2014/5081 E., 2015/4965 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Şikayetçi vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 7,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 03.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17259, Karar No: 2013/4488, Tarih: 12.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/17259 E.  ,  2013/4488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, davalının sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazasına uğrayan davacının maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, davacı tarafça açılan davanın kısmen kabulü ile, 3.852,88 TL tazminatın, davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla taleplerin reddine karar vermiştir.

Sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Öte yandan 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda ise; zararlandırıcı olay SGK'ca iş kazası olarak kabul edilmiş, Maluliyet Daire Başkanlığı tarafından zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan işçide oluşan sürekli iş göremezlik oranının %3 olduğu ve Adli Tıp Kurumu tarafından yapılan inceleme sonucunda da sigortalıda oluşan sürekli iş göremezlik oranının %4.2 olduğu bildirilmiştir.

Yapılacak iş, Sosyal Güvenlik Kurumu Yüksek Sağlık Kurulu tarafından davacının sürekli iş göremezlik oranının tesbitine dair rapor olup olmadığını araştırarak, sürekli iş göremezlik oranının tespitine dair rapor olmadığının anlaşılması halinde Sosyal Güvenlik Kurumu Yüksek Sağlık Kurulu'dan davacının sürekli iş göremezlik oranının tesbitine dair rapor almak ve Sosyal Güvenlik Kurumu Yüksek Sağlık Kurulu ve Adli Tıp Kurumu tarafından belirlenen sürekli iş göremezlik oranı ile çelişki olduğu takdirde Adli Tıp Genel Kurulundan yeniden rapor almak suretiyle çelişkiyi giderdikten sonra kesinleşen iş göremezlik oranına göre tazminatı yeniden yöntemince belirlemekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın ... şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9045, Karar No: 2016/1344, Tarih: 29.02.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/9045 E.  ,  2016/1344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemenin 37048 sicil numaralı üyesi olan hakimin 28/09/2010 tarihli duruşma zaptındaki imza eksikliğinin sonradan tamamlanması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından sanık ... için atanan zorunlu savunman ücretinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4761, Karar No: 2007/1969, Tarih: 15.02.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/4761 E.  ,  2007/1969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Aydın İş Mahkemesi

Tarih               : 1.3.2006

Dava, sonucu itibariyle  dava dışı A.K.isimli kişinin davacıya ait işyerinde 04.04.2003-07.10.2003 tarihleri arasında hizmet akti ile 506 sayılı Yasa'ya  tabi çalışmadığının tesbiti istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca, verilecek kararın A.K.’nın da hak alanını doğrudan etkilediği açıktır. Bu bakımdan, A.K.’ya davanın yöntemince yöneltilmesi gerektiği ortadadır. Oysa, yargılamanın Sosyal Sigortalar Kurumu’nun katılımı ile sürdürüldüğü ve sonuçlandırıldığı açıktır.

Yapılacak iş, davayı yöntemince A.K.’ya  yöneltmek ve davalı A.K.’nın ileri süreceği delilleri toplamak ve dosyadaki mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 15.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14614, Karar No: 2015/7355, Tarih: 18.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/14614 E.  ,  2015/7355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/329088

MAHKEMESİ : Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2011

NUMARASI : 2010/488 (E) ve 2011/279 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

213 sayılı Kanun'da 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle 359. maddedeki suçlar yönünden genel olarak vergi ziyaı (kaybı) suçun unsuru olmaktan çıkarılmış, defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili olan kimselere ibraz edilmemesi ile oluşacağı, 213 sayılı Kanun'un 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl saklama ve tekrar istendiğinde ibraz edilme zorunluluğunun bulunduğu, bunları saklama sorumluluğunun ise mükellef sanığa ait olduğu, somut olayda da; varlığı noter tasdik kayıtları ile sabit olan defterlerin dosya içinde bulunan 09.05.2009 gün ve VDENY-2009-2196/121 sayılı yazı ile istenildiği ve bu yazının da yine dosya içinde bulunan ve sayı ile tarihini de belirtir şekildeki yazının alındığını belirten tebligatın sanığın kendisine 12.05.2009 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın alındıyı imzaladığı halde, geçerli bir mazeret ileri sürmeksizin defter ve belgeleri yasal süresinde ibraz etmediğinin anlaşılması karşısında; gelen davetiyeye icabet edemediği, daha sonra ibraz ettiği şeklinde savunmanın, 213 sayılı VUK’nın 13. maddesinde belirtilen mücbir sebeplere veya kastı kaldıran diğer nedenlerden birine dayanmaması nedeniyle saklama ve ibraz etme zorunluluğunu ortadan kaldırmayacağı cihetle; atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilerek mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde hatalı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16184, Karar No: 2014/21098, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/16184 E.  ,  2014/21098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bilecik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2014

NUMARASI : 2013/46-2014/149

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.