muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7550, Karar No: 2014/11755, Tarih: 22.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/7550 E.  ,  2014/11755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2013/21-2013/45

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının dosyası Dairemize elektronik ortamda gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayete konu Bursa 17. İcra Müdürlüğü'nün 2013/83 esas sayılı takip dosyası, mahkeme kararının taraflara tebliğine ilişkin PTT'den gelen tebligat parçası ve Bursa 1.İcra Mahkemesi'nin 2012/306 esas sayılı dosyasının elektronik ortamda tam ve eksiksiz olarak tarandıktan sonra Uyap ortamında gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14637, Karar No: 2012/20946, Tarih: 17.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14637 E.  ,  2012/20946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.07.2011 tarih ve 2006/603-2011/525 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka'da hesabı bulunduğunu, banka şubesi müdür yardımcısı davalı ... Barutçu'nun güven telkin ederek müvekkili şirketten sayısı belli olmayan imzalı boş dekontlar aldığını ve bu dekontları kullanarak şirket hesabındaki paraları çekerek zimmetine geçirdiğini, zararının 900.000,00 TL civarında olduğunu ileri sürerek, şimdilik 11.000,00 TL maddi zararın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Banka vekili, davacının boş dekontlara imza atması gibi bir olayın hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, bankalarının böyle bir uygulaması olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili aleyhine zimmet suçundan açılan soruşturmanın takipsizlikle sonuçlandığını, davacının iddialarının yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, tediye fişlerindeki imzaların hile ile alındığına dair delil sunulmadığı, buna bağlı olarak tediye fişlerindeki imzanın geçerli olduğu ve davalıların sorumlu olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14603, Karar No: 2015/6964, Tarih: 11.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/14603 E.  ,  2015/6964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/326530

MAHKEMESİ : Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2011

NUMARASI : 2010/1671 (E) ve 2011/611 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili olan kimselere ibraz edilmemesi ile oluşacağı, 213 sayılı Kanun'un 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl saklama ve tekrar istendiğinde ibraz edilme zorunluluğunun bulunduğu, bunları saklama sorumluluğunun ise mükellef sanığa ait olduğu, somut olayda da; 2004 takvim yılına ait varlığı noter tasdik kayıtları ile sabit olan defterlerin dosya içinde bulunan 01.10.2009 tarihli yazı ile istenildiği ve bu yazının da yine dosya içinde bulunan ve sayı ile tarihini de belirtir şekildeki yazının alındığını belirten tebligatın sanığın eşine 05.10.2009 tarihinde tebliğ edildiği ve anılan kişinin alındıyı imzaladığı halde, geçerli bir mazeret ileri sürmeksizin defter ve belgeleri yasal süresinde ibraz etmediğinin anlaşılması karşısında; defterleri bulamadığı ve nerede olduğunu bilmediğini savunmanın, 213 sayılı VUK’nın 13. maddesinde belirtilen mücbir sebeplere veya kastı kaldıran diğer nedenlerden birine dayanmaması nedeniyle saklama ve ibraz etme zorunluluğunu ortadan kaldırmayacağı, tebligatında geçerli olduğu gözetilerek atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilerek mahkûmiyeti yerine dava konusu hakkında uzmanlığı anlaşılamayan bilirkişinin suçun kanuni unsurlarının oluşmadığına dair raporuna itibarla beraat kararı verilmesi,

2-Kabule göre de, 20.10.2009 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2009 şeklinde yazılması,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23733, Karar No: 2014/23057, Tarih: 07.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/23733 E.  ,  2014/23057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2012/524-2013/265

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9392, Karar No: 2013/12562, Tarih: 12.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9392 E.  ,  2013/12562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka artırım davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalının kızı olduğunu, ancak davalının kızına yardım etmediğini, en son müvekkili için 30/12/2010 tarihinde nafaka arttırım davası açıldığını, nafaka miktarının 400,00 TL den 470,00 TL ye çıkarıldığını, müvekkilinin ..... Üniversitesinde öğrenim görmeye başladığını, masraflarının arttığını, bu nedenle 470,00 TL olan yardım nafakasının aylık 1.200,00 TL'ye çıkarılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; kendisinin .....emeklisi olduğunu, 650,00 TL.maaş aldığını, almış olduğu maaş ile eşi ve kendisinin ihtiyaçlarını zor karşıladığını, talep edilen nafakayı ödemesinin mümkün olmadığını, ..... şartlarında ödediği nafakanın fazla olduğunu, bu nedenle açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 470.00 TL olan nafaka miktarının dava tarihinden itibaren 520.00 TL'ye çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

.....Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.06.2011 Tarih 2010/907 Esas, 2011/480 Karar Sayılı ilamından; davalı hakkında en son açılan nafaka artırım davasında sözkonusu dava tarihine kadar aylık 400.00 TL olarak ödenen nafaka miktarının 470.00 TL ye çıkarıldığı anlaşılmıştır.

Davalının yapılan sosyo ekonomik durum araştırmasından eski köy muhtarı olduğu, yıllık ortalama gelirinin 30.000-35.000 civarında olduğu, .... emeklisi olduğu, aylık maaşının 840,00 TL olduğu, yaklaşık 80 dönüm arazisinin bulunduğu; köyde ayrıca bakkal işlettiği, ekonomik durumunun iyi olduğu, üzerine kayıtlı traktörünün bulunduğu, gayri resmi nikahlı eşinden mal kaçırmak amacıyla mal devirleri yaptığının köyde konuşulduğu anlaşılmıştır.

Davacı ..... Öğretmenliği 1. sınıf öğrencisi olup; toplam yıllık okul taksidi 5.440,63 TL'dir.

Dava; yardım nafakasının artırılması talebine ilişkindir.Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde nafakanın artırılmasına karar verilebilir.

TMK.'nun 364/1.maddesinde; "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir"düzenlemesi yeralmaktadır.

Artırılması istenen nafaka 27.06.2011 tarihindeki koşullara göre verilmiş olup, eldeki artırım davasının açıldığı 18.07.2012 tarihine kadar geçen 1yılı aşkın sürede tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve nafaka alacaklısının ihtiyaçları değişmiştir.

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir"düzenlemesi yeralmaktadır.

Artırılması istenen nafaka 27.06.2011 tarihindeki koşullara göre verilmiş olup, eldeki artırım davasının açıldığı 18.07.2012 tarihine kadar geçen 1yılı aşkın sürede tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve nafaka alacaklısının ihtiyaçları değişmiştir.

Sözkonusu yasal düzenlemeler nazara alındığında, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, özellikle de davalının tesbit edilen mevcut gelir durumuna, davacının eğitim giderlerine göre mahkemece takdir edilen nafaka miktarı az olup Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine uygun olmadığı anlaşılmakla; yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24742, Karar No: 2022/10098, Tarih: 09.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/24742 E.  ,  2022/10098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü;

Katılan mağdurenin 27.04.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK nın 243. maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 513. maddesi ile getirilen "Sözleşmeden veya işin niteliğinden aksi anlaşılmadıkça sözleşme, vekilin veya vekâlet verenin ölümü, ehliyetini kaybetmesi ya da iflası ile kendiliğinden sona ermiş olur." hükmü uyarınca vekalet ilişkisi son bulduğundan ve katılanın yasal mirasçılarının gerekçeli karar kendilerine tebliğ edildiği halde katılma haklarını takip etmek üzere talepte bulunulmadıkları belirlendiğinden katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin CMUK nın 317.mmaddesi uyarınca REDDİNE, 09.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7744, Karar No: 2014/4243, Tarih: 13.03.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/7744 E.  ,  2014/4243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/04/2012

NUMARASI : 2009/1429-2012/546

S.. H.. ile Hazine aralarındaki mirasçılık belgesi istemi davasının kabulüne dair Bodrum Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 13.04.2012 gün ve 1429/546 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, Hazine'yi taraf göstererek açtığı davada, vekil edeninin mirasbırakanı olan T.. H...'ın 30/05/2009 tarihinde öldüğünü, mirasçı olarak vasiyetname ile eşi S.. H..'i bıraktığını açıklayarak mirasçılık belgesi verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talebin kabulüne, mirasbırakan T... H...'in usulüne uygun vasiyetnamesi gereğince mirasının tamamının eşi olan S.. H..'e aidiyetine, verasetinin bu şekilde sübutuna karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava mirasçılık belgesi istemine ilişkindir.

Hasımsız açılması gereken, çekişmesiz yargıya tabii bir davanın hasımlı açılması veya sonradan dahili dava yoluyla taraflı hale getirilmesi ıslah yolu ile dahi mümkün değildir.

Ne var ki, Mahkemece Hazine hasım gösterilerek açılan mirasçılık belgesi verilmesi davası hasımlı görülerek karar verilmiştir.

Az yukarıda açıklanan hukuksal olgu gözetilerek, Hazine aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde Hazine'yi de bağlayacak şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6031, Karar No: 2015/1335, Tarih: 10.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6031 E.  ,  2015/1335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'nün, maktül .. kasten öldürme suçu ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasıfları tayin edilmiş, takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin bir nedene dayanmayan, katılanlar vekili ile Cumhuriyet Savcısının vasfa yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

T.C. Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık ve mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinden bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağının gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderine mahsus bölümünde yer alan ve sanıktan tahsiline karar verilen "740,00TL" müdafii ücretinden ibaret yargılama giderinin hükümden çıkartılarak, toplam "1.364,38TL" olarak tesbit olunan miktarın "624,38 TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, kasten öldürme suçu yönünden re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 10/03/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5871, Karar No: 2008/7627, Tarih: 18.06.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/5871 E.  ,  2008/7627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 19/02/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 8301 ada 3 parsel sayılı taşınmazı içerisinde davalıya ait yapının bulunduğunu, davalının şuyulandırmadan önceki malik olduğunu ileri sürerek, elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, kendisine ait yapının imar uygulaması ile dava konusu 8301 ada 3 sayılı parsel içerisinde  kaldığını,  imar uygulamasının iptali için idare mahkemesinde  dava açtığını, sonucunun beklenmesi gerektiğini, ecrimisilden sorumlu tutulamayacağını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu 3 parsel sayılı taşınmaza ilişkin imar uygulama işleminin İdari Yargıda iptal edilmiş olduğu, davalının mülkiyete dayalı hakkının üstün tutulması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; niza konusu 3 sayılı parselin imarla oluştuğu, davalının 50 sayılı kadastral parselde paydaş olduğu ve üzerine bina yaptığı, imar uygulaması sonucu üzerinde bina bulunan bu taşınmazın davacıya müstakil parsel olarak verildiği, ancak imar uygulamasının idari yargıda  iptal edildiği  anlaşılmaktadır.

İmar uygulaması iptal edilmiş isede kadastral çapa dönülmemiş olup, dava konusu 8301 ada 3 sayılı imar parseli halen ve şeklen ayakta durmaktadır.

O halde, davalıya kadastral çapın ihyası için dava açması  yönünde önel verilmesi ondan sonra yeni sicile göre bir karar verilmesi gerekirken imar uygulamasının iptal edilmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.06.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.