muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14446, Karar No: 2012/23601, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/14446 E.  ,  2012/23601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, ... kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava ... kazası sonucu sürekli ... göremezliğe uğrayan sigortalının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece ,manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar vermiştir .

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre ... kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli ... göremezlik gelirine hak kazanacağı, ... kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli ... göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli ... göremezlik gelirinin ... kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Öte yandan 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici ... göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile ... kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, ... kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, ... kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasa’ya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahli Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kululunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda ise, davacının 30.06.2004 tarihinde işyerinde geçirdiği ... kazası sonucu oluşan maluliyeti yukarıda belirlenen ilkeler gereğince saptanmadan yazılı tazminata karar verilmesi eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olup usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 18.12.2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5180, Karar No: 2021/4278, Tarih: 30.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2019/5180 E.  ,  2021/4278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2016/45-2019/204

Dava, davalı Kurumca 26.03.2012 tarihli kararla diğer davalı ...’in tespit edilen “Astım” arızasının mesleki olduğuna dair alınan kararın iptali ile davalıdaki hastalığın mesleki olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada, mahkemece verilen 04.11.2014 tarihli karar, Dairemizin bozma ilamı ile “….davalı ...’deki arızanın meslek hastalığı sayılıp sayılmaması hususunda öncellikle davalı hakkında Kurum nezdinde bulunan tüm sağlık raporlarının temini ile kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan davalı ...’de belirlenen hastalığın mesleki olup olmadığına ve başlangıcına ve kazanma gücü kaybı oranına dair rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, itiraz halinde, Adli Tıp Kurumundan alınacak rapora göre karar verilmesi; Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ile Adli Tıp Kurumu raporu arasında çelişki bulunması halinde ise, Adli Tıp Genel Kurulundan alınacak raporla, bu çelişki giderilip, varılacak sonuca göre karar verilmesi..” gereklerine işaret edilerek araştırma ve değerlendirme yapmak üzere bozulmuştur.

Bozma sonrasında mahkemece 5510 sayılı Yasanın 95. maddesi hükümlerine uygun şekilde prosedür işletilmiş ve Adli Tıp 2.Üst Kuruldan 03.01.2019 tarihli rapor aldırılmış ve yazılı şekilde davanın reddine dair karar verilmiş ise de, rapordaki “davalıdaki Astım hastalığının mesleki olmadığına, bu nedenle değerlendirmeye alınmadığına ve fakat işitme kaybının mesleki olduğuna” dair belirleme karşısında, davacının talebinin de dikkate alınması suretiyle alınan rapor içerikleri gözetilerek bir esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının davacı ve davalılardan ...'a iadesine, 30.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16452, Karar No: 2014/1239, Tarih: 28.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/16452 E.  ,  2014/1239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARAEREĞLİSİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2010/189-2013/33

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi Ş. H. B.'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece yapılan araştırma ve özellikle işlem tarihi olan 4.11.2010 tarihinde Ü.. T..'ün hukuki ehliyete haiz olmadığının Adli Tıp Kurumu'nun 28.3.2012 tarihli raporu ile sabit olduğu gözetilerek davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, Türk Medeni Kanunun'nun 28. maddesi gereğince kişilik ölümle sona erer. Diger taraftan kamu düzenine ilişkin bulunan sicil tutma ilkesi gözetildiğinde hakimin doğru sicil tutmakla yükümlü bulunacağı da tartışmasızdır. O halde mahkemece yargılama sırasında ölen Ü.. T..'e ait veraset ilamına göre tüm mirasçıları adına payları oranında tescil hükmü kurulması gerekirken ölü kişi adına tescil kararı verilmesi doğru değildir.

Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 2. bendinin hükümden çıkarılmasına yerine “ Tekirdağ ili M.ereğlisi ilçesi Sultanköy Bağlar mevkii 4461 parsel sayılı taşınmazın davalı T.. V.. adına olan kaydın iptali ile ölü davacı Ü.. T..' ün veraset ilamındaki mirasçıları adına miras payları oranında kayıt ve tesciline" cümlesinin yazılmasına davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün bu şekliyle 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3263, Karar No: 2018/7114, Tarih: 18.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/3263 E.  ,  2018/7114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 86/3-a, 29, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 740,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 21/05/2009 tarihli ve 2008/575 Esas, 2009/811 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 06.03.2018 tarih ve 2018/1662 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.03.2018 tarih ve 2018/21221 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, mahkemece temel cezanın alt sınırdan belirlenmiş olmasına göre, sanığın kasten yaralama olarak belirlenen eylemini cezai yaptırıma bağlayan 5237 sayılı Kanunun 86/2. maddesinde seçimlik ceza olarak öngörülen gün adli para cezasının alt sınırının aynı Kanunun 52/1. maddesi uyarınca 5 gün olduğu gözetilmeden, suçun işlendiği 01/09/2006 tarihinden sonra 19/12/2006 tarihli ve 26381 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanunun 61/9. maddesine eklenen “Adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz” hükmü nazara alınarak temel cezanın 5 gün yerine, 120 gün adli para cezası olarak belirlenmek suretiyle fazla ceza tayininde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Antalya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 21/05/2009 tarihli ve 2008/575 Esas, 2009/811 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince suç tarihi itibariyle 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 86/3-a maddesi gereğince cezasında (½) artırım yapılarak 7 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 29. maddesi gereğince cezasında (3/4) indirim yapılarak 1 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) indirim yapılarak 1 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20

Türk Lirasından çevrilerek 20 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3668, Karar No: 2015/1127, Tarih: 04.05.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/3668 E.  ,  2015/1127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yediemin olarak teslim edilen bir kısım mahçuzların eski ev sahibi olan ve malların kendisine ait olduğunu iddia eden ... isimli şahsın işyerinde bulunduğunun tespit edilmiş olması karşısında, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Hükmün esasına oluşturulan kısa karar karşısında, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında yanlış yazılan sanık adının “...” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5076, Karar No: 2018/10955, Tarih: 30.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5076 E.  ,  2018/10955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6442, Karar No: 2021/4575, Tarih: 30.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/6442 E.  ,  2021/4575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7-1 cümlesi yollamasıyla

TCK'nın 314/2, 220/7-2 cümlesi, 3713 sayılı

Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 63 maddeleri uyarınca

mahkumiyetine dair hüküm

Bölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;

Bank Asya'daki hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, dosya içerisinde bulunan 25.06.2018 tarihli bilirkişi raporu da dikkate alındığında katılım hesabı açma tarihlerinin örgüt üyelerinin talimat dönemine denk gelmeyen ve para yatırma işlemlerinin örgüt liderinin talimatı ile olmayıp, rutin bankacılık işlemi sonucu olduğu anlaşılan, örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2845, Karar No: 2023/3409, Tarih: 04.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2845 E.  ,  2023/3409 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun (2942 sayılı Kanun) 10 ncu maddesi uyarınca üçer aylık hesapta nemalandırılan kamulaştırma bedeline mahkeme karar tarihi ile kararın kesinleşme tarihi arasında kalan süre için belirlenecek yasal faiz alacağının davalı idareden tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davalı Hazine tarafından açılan bedel tespit ve tescil davasında belirlenen bedelin üçer aylık hesapta nemalandırılan kısmı için dava tarihinden dört ay sonrasından mahkeme karar tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına karar verildiğini; ancak vadeli hesapta nemalandırılan bu bedelin karar kesinleşinceye kadar ödenemeyeceğinden bu bedele karar tarihi ile kesinleşme tarihi arasında kalan süre için de yasal faiz ödenmesine ilişkin taleplerinin davalı Hazine tarafından reddedildiğini ileri sürerek, nemalandırılmasına karar verilen kamulaştırma bedeline mahkeme karar tarihi ile kararın kesinleşme tarihi arasında işleyecek yasal faizin davalı Hazineden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP