muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/25796, Karar No: 2022/4635, Tarih: 20.09.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/25796 E.  ,  2022/4635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım oluşturan en son eylem tarihi olacağından bölge adliye mahkemesi gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “11.09.2014” yerine “31.10.2016” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9115, Karar No: 2017/601, Tarih: 08.02.2017

**21. Ceza Dairesi         2015/9115 E.  ,  2017/601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Beraat

Resmi belgenin düzenlenmesi sırasında yalan beyan suçunun oluşması için, kişinin açıklamaları üzerine yetkili bir kamu görevlisi tarafından resmi bir belgenin düzenlenmesi ve düzenlenen resmi belgenin, beyanın doğruluğunu ispat edici bir güce sahip olması gerekir. Yalan beyanın tek başına kanıtlama gücünün bulunmadığı, bu beyana rağmen görevlinin, beyan edilen hususların doğruluğunu araştırıp da belgeyi sonra düzenlenmesinin gerekli olduğu takdirde, belgeye dayanak oluşturan bilgi yalan beyan olmayıp görevlinin araştırması sonucu ulaştığı bilgi olduğundan yine beyan olunan bilgiler ilgili memur ya da makamın başkaca araştırma yapmasını, belge incelemesini gerektirirse veya yalan beyan üzerine memurun kandırılamaması neticesinde doğru şekilde belge oluşturulması durumunda anılan suçun oluşmayacağı açıktır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, sanık hakkında yapılan icra takibine ilişkin haciz işlemi sırasında, üzerinde kimliğinin olmadığını ve ismini ... olduğunu beyan etmek ve imza atmak suretiyle resmi belge niteliğindeki haciz tutanağını düzenlemekle görevli icra müdürüne yalan beyanda bulunduğu iddia edilmiş ise de, icra müdürünün haciz tutanağına icra kefili olarak başkasını gösterdiği iddia edilen borçlu sanığın kimliğini kontrol etmesi gerekirken, beyanla yetinerek doğruluğunu araştırmadan haciz tutanağını düzenlenmesi karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan beraat hükmünün ONANMASINA, 08.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5052, Karar No: 2020/1483, Tarih: 03.03.2020

**20. Ceza Dairesi         2017/5052 E.  ,  2020/1483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KINIK Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma, İzinsiz kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A-) Sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen hükmün açıklanılmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının CMK'nın 231. maddesinin 12. fıkrası gereğince itiraz kanun yoluna tabi bulunması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

B-) Sanık ... hakkında izinsiz hint keneviri ekmek suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

TCK’nın 53.maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

C-) Sanıklar... hakkında izinsiz hint keneviri ekme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

Sanık ...’a ait biber tarlası içerisinde 77 kök ve bu tarlaya yaklaşık 100 metre mesafede sahipsiz arazide dere kenarında ele geçen 91 kök hint kenevirinin sanık ...’a ait tarlada işçi olarak çalışan sanıklarca ekildiklerine dair kolluk aşamasında bilgi sahibi ve mahkemece tanık olarak dinlenen ..., ... ve ...’ın sanıklar aleyhine suçu işlediklerine ilişkin beyanlarının bulunmadığı da gözetilerek mahkumiyetlerine yeterli her türlü kuşkudan uzak delil bulunmadığı gözetilmeden sanıkların izinsiz kenevir ekme suçundan beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, 03.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5325, Karar No: 2018/6660, Tarih: 13.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/5325 E.  ,  2018/6660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 10.07.2012 tarihli duruşma tutanağının birinci, ikinci ve üçüncü sayfalarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliğinin usulüne göre tamamlanmasının ardından katılan mağdure vekilinin 05.06.2013 havale tarihli süre tutum dilekçesiyle gerekçeli kararın tarafına tebliğini talep etmesine karşılık dosya içerisinde tebligat yapıldığına dair bilgi veya belge bulunmadığı anlaşıldığından, varsa buna ilişkin belgenin temini, aksi halde gerekçeli hükmün katılan mağdure vekiline usulünce tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde gerekçeli temyiz dilekçesinin eklenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3674, Karar No: 2017/5837, Tarih: 15.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/3674 E.  ,  2017/5837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ada, 5 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı olan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının irad kaydedilmesine, 15/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1277, Karar No: 2021/7905, Tarih: 27.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1277 E.  ,  2021/7905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedelin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen 1.591.448,64 TL kamulaştırma bedeli ile üçer aylık vadeli hesaba yatırılan kısmın biriken nemasının davalılara derhal ödenmesine, tapu kaydında takyidat varsa bedele yansıtılmasına, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına, (ilk kararda hükmedilen 1.293.387,98 TL’nin acele el koyma dosyasında hükmedilen bedel de dikkate alınıp mahsup edilmek ve mükerrer olmamak kaydıyla ödemenin yapılmasına)) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6810, Karar No: 2017/1368, Tarih: 23.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/6810 E.  ,  2017/1368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen 1 ay 20 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında adli para cezasının tespitine esas tam gün sayısının gösterilmemesi ve uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

2- TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, tayin olunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine, infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının kısmen veya tamamen infaz edilmesine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün altıncı paragrafından “kısa süreli hapis cezasının kısmen veya tamamen infaz edilmesine” ibarelerinin çıkartılarak yerine “tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibarelerinin yazılması, hükmün beşinci paragrafının hükümden çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 1 ay 20 gün hapis cezası suçun işlenmesindeki özellikler ve sanığın kişilik özellikleri nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 50 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve sosyal durumu gözetilerek, bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek sanığın, 1.000.-TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29917, Karar No: 2013/27772, Tarih: 03.12.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/29917 E.  ,  2013/27772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2012

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ve ihbar olunan avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle sona erdiğini  belirterek kıdem tazminatından haksız olarak kesilen gelir vergisi alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın  kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ve ihbar olunan vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık kıdem tazminatının gelir vergisi kesintisine tâbi bulunup bulunmadığı ve vergi kesintisinden davalının sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

İşçinin vergi kesilmesini gerektiren işçilik alacaklarında vergi yükümlüsü işçidir. Bu tazminatdan kesinti yaparak vergi dairesine işçi adına ödeme yükümlülüğü ise işverene aittir. Vergi Usul Kanunu bu konuda işvereni vergi sorumlusu olarak kabul etmiştir. Diğer taraftan hangi tazminat ve alacaklardan vergi kesintisi yapılamayacağı, kanunlarda açıkça gösterilmiştir. Bunların tipik örneği kıdem ve işe başlatmama tazminatıdır. Bir tazminat veya alacağın vergi kesintisine tabii olup olmadığı, kanuni düzenlemelerle bakılarak belirlenir.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 25/1. maddesinin 7. bendinde  1475 ve 854 sayılı Kanunlara göre ödenmesi gereken kıdem tazminatlarının tamamı  gelir vergisinden müstesna olduğu belirtilmektedir.

İşverenin vergi sorumlusu olarak vergi yükümlüsü olan davacı işçi  adına kesinti yaptığını ve yatırdığını savunmuş ve belgesini ibraz etmiştir. Kesintiler vergi dairesine ödenmiş ise işverenin sorumluluğu ortadan kalkacaktır. Davacı kesinti yapılmaması iddiası ile ilgili davasını işverene karşı değil, idari yargıda kesintiyi kabul eden vergi dairesine karşı dava açmalıdır. Mahkemece  vergi kesintisi yönünden açılan davanın husumet sebebi ile reddine karar verilmemesi hatalı olmuştur.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17873, Karar No: 2015/24405, Tarih: 15.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/17873 E.  ,  2015/24405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2015

NUMARASI : 2015/637-2015/1067

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de, dosyada davetiye gideri eksik bulunduğundan, duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kısa kararda 345.132,00-TL'ye hükmedildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 10.000,00-TL tazminata hükmedildiğinden, kısa karar ile gerekçeli karar çelişiktir. Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 - 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması bozma nedeni olduğu gibi, HMK'nun 298/2 maddesi uyarınca da, gerekçeli karar tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Bu durumda, bozmadan sonra yerel mahkeme önceki kararla bağlı olmaksızın, çelişkiyi kaldırmak kaydıyla, vicdani kanaate göre karar verilebilir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2361, Karar No: 2017/3914, Tarih: 17.05.2017

**19. Hukuk Dairesi         2017/2361 E.  ,  2017/3914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 14/06/2016 tarih 2016/3264 Esas 2016/10660 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 17/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2893, Karar No: 2013/14360, Tarih: 28.10.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/2893 E.  ,  2013/14360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak, tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak ve tazminat davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağı ve hor kullanma tazminatının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesi ile kira alacağı ve hor kullanma tazminatının tahsilini talep etmiş,davalı vekili, davalının yerleşim yerinin Kadıköy olduğunu ve kira sözleşmesi ile ... Mahkemelerinin yetkilendirildiğini belirterek yetki itirazında bulunmuştur. Mahkemece, yetkisizlik kararı verilerek dosyanın yetkili (...) ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Taraflar arasında 01/05/2009 başlangıç tarihli, onbeş yıl süreli yazılı kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmenin 18.maddesinde “Bu sözleşmeden doğacak ihtilafların hallinde Kadıköy Mahkeme ve İcra Dairelerinin yetkili olduğu" kabul edilmiş ise de; Davacı tacir olmadığından taraflar arasında düzenlenen yetki sözleşmesi ile genel yetki kuralı ortadan kaldırılamaz. Türk Borçlar Kanun'unun 89.maddesi (Borçlar Kanun'unun 73/1. maddesi) gereğince kira alacağı sözleşmeden doğan alacak olduğundan alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ödenir. Kira borçları alacaklının ayağına götürülecek borçlardan olduğuna göre alacaklının ikametgahı mahkemesi de davaya bakmakla yetkilidir. Kira alacağı ile birlikte açılan tazminat talebine ilişkin davada da mahkemenin yetkili olduğunun kabul edilmesi gerekir. Mahkemece işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.