muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5785, Karar No: 2011/7475, Tarih: 17.11.2011

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki Kuru, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım

düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varılmıştır.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1735, Karar No: 2017/3078, Tarih: 17.04.2017

**19. Hukuk Dairesi         2017/1735 E.  ,  2017/3078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 03/05/2016 tarih 2015/16137 Esas 2016/8174 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 17/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1528, Karar No: 2019/11813, Tarih: 19.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/1528 E.  ,  2019/11813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kısmen Arazi,kısmen kapama ceviz bahçesi niteliğindeki ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak, değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, bozmadan önce tespit edilen kamulaştırma bedeline 10.11.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 22.12.2015 tarihine kadar, bozma sonrası artan kısma ise 10.11.2015 tarihinden son karar tarihi 19.06.2018 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde fark bedele son karar tarihine kadar faiz yürütülmesi

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin 1. paragrafında (mahsubu ile bakiye kalan 40.767,98 TL) ibaresinden sonra (7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar kesinleştikten sonra)ibaresinin eklenmesine

b-Gerekçeli kararın 2 nolu bendinin 2. paragrafında yer alan (gözönüne alınarak) kelimesinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (dava konusu taşınmaz hakkında bozmadan önce tespit edilen 112.691,33 TL’lik kamulaştırma bedeline 10.11.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 22.12.2015 tarihine kadar, bozma sonrası fark bedel 40.767,98 TL'lik kısma ise 10.11.2015 tarihinden son karar tarihi olan 19.06.2018 e kadar yasal faiz uygulanmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2904, Karar No: 2023/2362, Tarih: 26.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/2904 E.  ,  2023/2362 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. .... Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2018 tarihli ve 2018/4 Esas, 2018/138 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.11.2019 tarihli ve 2018/2572 Esas ve 2019/1810 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, gerekçeli karar başlığında suç adının silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme olarak gösterilmesi gerekirken silahlı terör örgütüne üye olmak olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş, yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve Mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre yerinde görülmeyen sair istinaf istemlerinin reddine, ancak; sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin "TCK'nın 220/7 ve 314/3 üncü maddeleri yollamasıyla TCK'nın 314/2 nci maddesi" yerine, sadece "TCK'nın 314/2 nci maddesi" olarak gösterilmesi, sanıklar hakkında kurulan hükümde temel ceza 5 yıl hapis olarak belirlenip, TCK’nın 220/7 nci maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapıldıktan sonra sanıkların 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilip sonrasında 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapılarak 1 yıl 18 ay hapis cezasına hükmolunması gerekirken 2 yıl 6 ay hapis ve TCK 62/1 inci maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirim uygulandıktan sonra hapis cezalarının 1 yıl 13 ay yerine yazılı şekilde 2 yıl 1 ay olarak fazla tayini, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas - 2015/85 sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53/1 inci maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle, sanıklar hakkında bu karar doğrultusunda hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı, sanıklar müdafiilerinin istinaf istemi bu nedenle yerinde ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu aykırılık, 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303 üncü maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, usul ve yasaya aykırı olup, sanıklar müdafiinin istinaf istemleri bu nedenle yerinde ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu aykırılık, 5271 sayılı CMK'nun 280/1-a ve 303 üncü maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, hükmün "1" ve "2" numaralı bendlerinin hükümden çıkartılarak yerlerine; ''1-Sanık ..

. fıkrasının (f) bendi uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, usul ve yasaya aykırı olup, sanıklar müdafiinin istinaf istemleri bu nedenle yerinde ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu aykırılık, 5271 sayılı CMK'nun 280/1-a ve 303 üncü maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, hükmün "1" ve "2" numaralı bendlerinin hükümden çıkartılarak yerlerine; ''1-Sanık ...'ın üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etmek suçunu oluşturduğu sabit olduğundan sanığın değişen suç vasfına göre eylemine uyan TCK'nın 220/7 ve 314/3 üncü maddeleri yollamasıyla TCK'nın 314/2 nci maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri dikkate alınarak takdiren 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen cezanın TCK'nun 220/7 nci maddesi uyarınca, yardımın niteliği ve derecesi dikkate alınarak takdiren 2/3 oranında indirilerek 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen cezanın 3713 sayılı Yasa'nın 5/1 inci maddesi uyarınca 1/2 oranında artırılarak 1 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları ve cezanın geleceği üzerindeki olası etkilerine göre verilen cezasından TCK’nun 62/1 inci maddesi uyarınca takdiren l/6 oranında indirim yapılarak sonuç olarak 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas - 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK'nın 53/1 inci maddesinin uygulanmasına, sanık ... Akalan'ın üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etmek suçunu oluşturduğu sabit olduğundan sanığın değişen suç vasfına göre eylemine uyan TCK'nın 220/7 ve 314/3 üncü maddeleri yollamasıyla TCK'nın 314/2 nci maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri dikkate alınarak takdiren 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen cezanın TCK'nın 220/7 nci maddesi uyarınca, yardımın niteliği ve derecesi dikkate alınarak takdiren 2/3 oranında indirilerek 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen cezanın 3713 sayılı Yasa'nın 5/1 inci maddesi uyarınca 1/2 oranında artırılarak 1 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları ve cezanın geleceği üzerindeki olası etkilerine göre verilen cezasından TCK’nın 62/1 inci maddesi uyarınca takdiren l/6 oranında indirim yapılarak sonuç olarak 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında Anayasa Mahkemesinin 24.11

.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas - 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK'nın 53/1 inci maddesinin uygulanmasına" cümleleri yazılmak ve hükmün diğer bentleri aynen muhafaza edilmek suretiyle, sanık müdafiilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.06.2020 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiilerinin temyiz istemi özetle;

1. Savunma hakkının kısıtlandığına,

2. Adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine,

3. Bankasya kayıtlarının rutin, birikim ve ticaret amaçlı olduğuna,

4. Usul ve yasaya aykırı karar verildiğine,

5. Kabule esas alınan delillerin hukuka aykırı olduğuna,

6. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

7. Lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine,

8. Eksik araştırma, inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna,

9. Sanıkların kastı bulunmadığından hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

10. Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... ile ilgili olarak; öğretmen olan sanığın FETÖ/PDY örgütün finans kaynağı durumundaki Bank asyada hesap hareketlerinin bulunduğu, örgütle bağlantılı olan ve KHK ile kapatılan Kurumlarında SGK kaydının bulunduğu, FETÖ'ye müzahir sendikaya üye olduğu belirtilerek terör örgütüne üye olduğu iddia edilmiş, sanığın örgütün kriptolu haberleşme programı olan ByLock kullanıcısı olmadığı, sanığın örgütle bağlantılı SGK kayıtlarının bulunduğu, örgütle bağlantılı Pak Eğitim İş adlı sendikaya üye olduğu, örgütle bağlantılı Genç Uşak Gençlik ve Spor Kulübü Derneğine üye olduğu, sanığa ait Bank ... kayıtları incelendiğinde; Sanığın Bank Asyada, 10.01.2014 tarihinde 5.000 TL'lik, 11.02.2014 tarihinde 1.500 EUR karşılığı 4.551,41 TL'lik, 17.09.2014 tarihinde 2.600 TL'lik, 13.10.2014 tarihinde 5.213,66 TL'lik, 08.07.2015 tarihinde 1.013,89 EUR karşılığı 2.984,79 TL'lik katılım hesabı açtırdığı, 2013 Aralık ayında sıfır olan bakiyenin 2014 Ocak ayında 6.190 TL, Şubat ayında 10.823 TL, Mart ayında 10.696 TL, Nisan ayında 10.636 TL, Haziran ayında 10.623 TL, Temmuz ayında 10.555 TL, Ağustos ayında 9.196 TL, Eylül ayında 13.757 TL, Ekim ayında 11.764 TL, Kasım ayında 13.085 TL, Aralık ayında 12.004 TL,2015 Mart ayında 15.322 TL, Haziran ayında 16.696 TL, Eylül ayında 14.360 TL, Aralık ayında 5.582 TL, 2016 Temmuz ayında 1.626 TL olduğu tespit edilmiş, bu değerlendirmelere göre; sanığın örgütün nihai amacını bilerek hiyerarşiye dahil olduğuna, iradesini koşulsuz örgüte teslim ettiğine, örgütle organik bir bağ kurup örgüt üyesi olduğuna dair kesin bir delil bulunmadığı, ancak Bank Asyaya örgüt elebaşının talimat tarihinden sonra para yatırması, örgüte müzahir Pak-İş sendikasına ve Genç Uşak Gençlik ve Spor Kulübü Derneğine üye olması, örgüte ait kurumlarda çalıştığına dair SGK kaydının olması nedenleriyle örgüte yardım kastını açıkça ortaya koyduğu, her ne kadar terör örgütü üyesi olmak suçlaması ile kamu davası açılmış ise de, sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım suçuna dönüştüğünün kabulü gerektiği anlaşılmakla, sanığın bu suçtan cezalandırılmasına karar vermek gerekmiş, temel ceza belirlenirken alt sınırdan ayrılmayı gerektiren bir neden bulunmadığından temel ceza 5 yıl hapis cezası olarak belirlenmiş, bu ceza yardımın niteliği ve derecesi dikkate alınarak TCK'nın 220/7 nci maddesi gereğince 2/3 oranında indirilmiş, 3713 sayılı Yasa'nın 5 inci maddesi gereğince 1/2 oranında artırılmış, sanığın duruşmalara yansıyan olumsuz bir tavrı bulunmaması nedeniyle TCK'nın 62 nci maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak mahkemede oluşan vicdani kanaat sonucu hüküm kurulmuş, sanık ..