muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17237, Karar No: 2019/7987, Tarih: 16.09.2019

Bu yasal düzenleme karşısında, kazaya karışan araçların meydana getirdikleri zararlardan araç sahiplerinin hukuken sorumlu olacağı ilkesi benimsenmiş ise de, bu araçların sahipleri tarafından herhangi bir sebeple yararlanılmasının bir başka kimseye devir edilmesi halinde (çok kısa bir süre olmaması kaydıyla), artık üzerindeki fiili hakimiyetin kalmaması ve bu sebeple ekonomik yönden de bir yararlanma olanağının kalktığı durumlarda, o aracı kaza sırasında fiili hakimiyeti altında bulunduran ve ondan iktisaden yararlanan kimsenin işleten sıfatıyla meydana gelen zarardan sorumlu tutulması gerekip, bunun sonucu olarak da araç malikinin sorumlu tutulmaması gerekecektir. Gerek doktrinde, gerekse Yargıtay uygulamalarında, işleten sıfatının belirlenmesinde araç üzerinde fiili hakimiyet ve ekonomik yararlanma unsurlarının birlikte bulunması ve fiili hakimiyetin uzun süreli olması gerekmektedir. Ancak bu konuda getirilecek delillerin üçüncü kişileri bağlayabilecek nitelikte ve güçte olması, özellikle zarara uğrayanların haklarını halele uğratacak bir sonuç yaratmaması şarttır.

Bunun yanında, 2918 sayılı KTK'nun 20/d maddesinde “Tescil edilmiş araçların her çeşit satış ve devirleri, satış ve devri yapılacak araçtan dolayı motorlu taşıtlar vergisi, gecikme faizi, gecikme zammı, vergi cezası ve trafik idari para cezası borcu bulunmadığının tespit edilmesi ve taşıt üzerinde satış ve/veya devri kısıtlayıcı herhangi bir tedbir veya kayıt bulunmaması halinde, araç sahibi adına düzenlenmiş tescil belgesi veya trafik tescil kayıtları esas alınarak noterler tarafından yapılır. Noterler tarafından yapılmayan her çeşit satış ve devirler geçersizdir” hükmünü içermektedir. Görüldüğü gibi Yasa'nın 20/d maddesinde tescil edilmiş araçların her çeşit satış ve devirlerinin ancak noterler tarafından yapılacağı hükmüne yer verilmiştir. Ancak böyle bir satış ve devir işlemi araç üzerindeki mülkiyet hakkını devre elverişlidir. Bu devrin yöntemince aracın kayıtlı olduğu tescil müdürlüğüne bildirilmemesi yüzünden aracın tescil kaydında bir değişiklik yapılmaması satışa konu aracın mülkiyetinin geçişini engellemez ise de, anılan yasa maddesinde belirtilen türden resmi bir satış ve devir işlemi yapılmaksızın, satış işlemine dayalı olarak işleten sıfatının ve araç üzerindeki mülkiyet hakkının devredildiğinin kabulü mümkün değildir. (YHGK 06.05.2015 gün ve 2013/4-2288 E- 2015/1319 K ve 06.05.2015 gün ve 2013/17-2197 E- 2015/1302 K sayılı ilamları)

Somut olayda; davacı ... şirketine trafik sigortalı aracın dava dışı ehliyetsiz sürücü ... idaresinde iken 19.11.2011 tarihinde sebebiyet verdiği çift taraflı kazada, bu araçta yolcu olarak bulunan ... ın vefat ettiği, 2005 tescil tarihli araç maliki davalı ...'un 08.09.2011 tarihinde ... plakalı (kazaya karışan) aracı ve ... plakalı araçları satmak ve trafik kaydı gibi işlemleri yapmak üzere üzere toplam 33 kişiye noterden düzenlenmiş vekaletname verdiği, olay tarihi itibari ile zorunlu mali mesuliyet sigortasının ... tarafından yapıldığı sabittir.

Ayrıca bu aracın ...plakalı araçla takas edildiği, üstüne 8.500,00 TL bedelin alınacağına dair kaydın bulunduğu 08.09.2011 tarihli komisyoncu ... ve davalı ... imzalı adi nitelikte oto satış sözleşmesi ile ... plakalı kazaya karışan aracın ruhsat sahibinin ... alıcının ... (imza bölümünde ... komisyoncu olarak imzalamıştır) olarak belirtildiği oto alım satım sözleşmesi ...,... da dosya içinde bulunmaktadır.

Araçta yolcu olarak bulunan ... ile birlikte aracı kullanan ... 'ın da kazada vefat ettiği, davalı ... tarafından davaya verilen cevapta “...aracın 08.09.2011 tarihinde galeriye vekalet verilmek suretiyle satıldığı, mülkiyet ve zilyetliğinin devredildiği...” belirtilerek davanın reddi talep edilmiştir.

Davalı tarafından aracın galeriye teslim edildiğine dair yazılı herhangi bir belge ibraz edilmemiş, az yukarıda yazılı vekaletname ile adi nitelikteki sözleşmeler sunulmuştur. Davaya konu trafik kazasında sürücü ... ve yolcu ...'ın vefat ettiği ve beyanlarının da alınamadığı anlaşılmaktadır. Bu halde, 2918 sayılı Kanun’un 20/d maddesine aykırı olarak satılması için bırakılan aracın kayıt maliki dışında bir kişinin kendi hesabına ve tehlikesi kendisine ait olmak üzere işletildiği ve araç üzerinde fiili tasarrufu bulunup, bulunmadığının ispatı bakımından, desteğin mirasçıları tarafından davacı ... şirketine karşı açılan ve kesinleşen Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/149 E- 2013/283 K sayılı dosyasının getirtilmesi, ...,... 'ın kazaya karışan araçla ilgili ticari defter, kayıt ve belgelerinin temin edilerek incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, birden fazla kişinin vekil tayin edildiği, ... otomotive ait satış sözleşmesinden aracın müteveffa ...'a satıldığı, dolayısıyla aracın davalı tarafından galericilik yapan dava dışı kişilere teslim edildiği, zilyedliğin onlara geçtiğinin sabit bulunduğu ve gerçek işletenin sorumlu olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 16/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12232, Karar No: 2022/5640, Tarih: 28.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/12232 E.  ,  2022/5640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Akarbaşı Köyü, 101 ada, 7 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 28/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/138, Karar No: 2014/1728, Tarih: 19.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/138 E.  ,  2014/1728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/76924

MAHKEMESİ : Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 11/01/2013, 2012/10 (E) ve 2013/12 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulunun 02.01.2013 tarihli raporuna göre, atipik psikoz denilen ruhsal rahatsızlığa duçar olduğu tespit edilen sanığın, suçu işlediği sırada ve halen akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda, Adli Tıp Kurumu’na sevk edilerek, Gözlem İhtisas Dairesi’nde müşahedeye tabi tutulup, karar vermeye yetkili 4. İhtisas Kurulundan 5237 sayılı TCK'nın 32 ve 34.maddeleri yönünden rapor alınması, raporlar arasında çelişki bulunması halinde Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunda sanığın bizzat muayene edilerek alınacak rapor sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulunca düzenlenen rapor ile yetinilerek hüküm kurulması,

2) T.C. Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmekle, katılanın temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle, sair cihetleri incelenmeyen hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 19/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/296, Karar No: 2018/6392, Tarih: 17.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/296 E.  ,  2018/6392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/05/2016 tarih ve 2015/16-2016/262 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2006/213 E., 2007/59 K. sayılı ilamı uyarınca ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2006/5086 sayılı dosyasına teminat mektubunun nakte çevrilmesi sureti ile ödeme yapıldığını ve ayrıca bakiye 1.821,00 TL'nin dosyaya yatırıldığını, öte yandan davanın takibi sırasında da 705,35 TL tutarında temyiz harç ve masrafı ödediklerini, müvekkili ile davalı şirket arasında 24/07/2016 tarihinde işletme hakkının devri sözleşmesi imzalandığını, söz konusu sözleşme nedeni ile müvekkili tarafından yapılan ödemeden davalının sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak icra dosyasına ödenen 1.821,00 TL; teminat mektubu bedeline ilişkin olarak 1.000,00 TL ve temyiz harç ve masrafı olarak ödenen 705,35 TL olmak üzere toplam 3.526,35 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı 07/04/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile istemini artırarak toplam 25.650,00 TL talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, kısmi olarak dava açılamayacağını, ödenen bedelin ... kapsamında talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, alacağın, 09/06/2005-31/03/2006 tarihleri arasındaki süreye ait olup ... öncesi dönemden kaynaklandığı, ...'nin 7.4.maddesi uyarınca davalıdan rücuen istenebileceği, önceki davanın davalıya ihbar edilmediği, yapılan hesaplamaya göre ödenecek miktarın bilirkişi raporunda belirtildiği şekilde 14.903,17 TL olup bu miktar üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 763,53 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17/10/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 763,53 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17/10/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde ... Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri devredilerek 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında ... tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ...'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28/05/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28/05/2013 tarihi öncesi yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28/05/2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28/05/2016 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 28/05/2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddi ile kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2009/4748, Karar No: 2010/10461, Tarih: 18.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/4748 E.  ,  2010/10461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.01.2009 tarih ve 2006/461 - 2009/6 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı sigortalıya ait fındık yağı emtiasının davalı şirkete ait kamyon ile taşınması sırasında kamyon sürücüsü olan davalı ...’in tam kusuru ile sebep olduğu kaza sonucunda emtiada 33.900 TL tutarında hasar meydana geldiğini ve bu tutarın sigortalıya ödendiğini ileri sürerek 33.900 TL'nın sigortalıya ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 06.02.2007 tarihli oturumda ise davalı ... hakkındaki davasını atiye terk ettiğini belirtmiştir.

Davalı ... İnş. ve Tic.Ltd.Şti. yetkilisi, davaya konu fındık yağının içinde bulunduğu yağ balonunun kusurları dışında patlaması nedeniyle yağın akarak tır dorsesinin dengesini bozması sonucunda kaza meydana geldiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sigortalı malın hasara uğramasına neden olan olayın trafik kazası değil, maldaki ambalaj eksikliğinden kaynaklandığı, kazaya hatalı ve eksik yüklemenin yol açtığı, yükleme işleminde davalı şirkete kusur izafe edilemeyeceği gerekçesiyle davalı ... İnş. ve Tic.Ltd.Şti. hakkında açılan davanın reddine, davalı ... hakkında açılan davanın ise açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/167, Karar No: 2019/1330, Tarih: 20.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/167 E.  ,  2019/1330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 27/06/2016 tarih ve 2015/718-2016/364 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, elektrik dağıtım faaliyetinin davalı tarafından yürütüldüğü dönemde dava dışı ...isimli işçinin .../08/1998 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeni ile ödediği tazminatın rücuen tahsili istemi ile ... tarafından davalı aleyhine dava açıldığını, davanın başlangıçta davalı tarafça takip edildiğini, ancak bilahare müvekkili ile davalı arasında aktedilen İHDS'den sonra müvekkilinin davayı takip ettiğini, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/168 E. sayılı dosyasında davanın kısmen kabulüne karar verildiğini ve kesinleştiğini, müvekkilinin icra dosyasına .../08/2011 tarihinde 16.838,80 TL, 04/.../2011 tarihinde ise 462,00 TL olmak üzere toplam ....300,80 TL ödeme yaptığını, ayrıca temyiz harç ve masrafı olarak 564,... TL'de sarf edildiğini, taraflar arasında akdedilen İHDS'nin 7.4.maddesi uyarınca sorumluluğun davalıda olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak ....864,90 TL'nin .../01/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, İHDS ve hisse satış sözleşmesi uyarınca müvekkilinin herhangi bir sorumluluğunun mevcut olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, İHDS 7.4. ve 7.6. maddeleri uyarınca davalının sorumlu olduğu ve davacının davalıya ihbar yükümlülüğünün bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile, ....864,90 TL'nin 16/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 915,27 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20/02/2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY