muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5315, Karar No: 2011/42059, Tarih: 20.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/5315 E.  ,  2011/42059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/128584

MAHKEMESİ : Şaphane Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2007

NUMARASI : 2007/17 (E) ve 2007/17 (K)

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hakkında, “mesken aboneliğine ait olduğu halde, bahçesinde kullandığı sayacın gerilim kancasını düşürmek” suretiyle, kaçak elektrik kullandığına dair tutanak düzenlenen sanığın, sadece yaz aylarında 2 ay elektrik kullandığını, sayacın açık arazide olması nedeniyle başkalarının müdahalesine açık olduğunu savunması, tüketim föylerine göre de uzunca bir süre tüketim kaydı bulunmadığı gibi tutanak tarihindeki endeksin sadece 90 kwh olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın ne zamandan beri tutanağa konu sayacı bahçe sulamasında kullandığı araştırılarak, sulanan alan ve sulama süreleri konusunda ziraatçı bilirkişiden görüş alınmak suretiyle, keşifte tespit edilen kurulu güce göre tüketebileceği ortalama elektrik miktarı bilirkişiye hesaplattırılarak, tüketim föyleriyle karşılaştırılıp, arasında aşırı bir oransızlık bulunup bulunmadığı, tutanaktan sonra tüketimde belirgin bir artış olup olmadığı konusunda elektrikçi bilirkişiden ek rapor alındıktan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken; eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Üst C. Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13384, Karar No: 2015/30463, Tarih: 02.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/13384 E.  ,  2015/30463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/136192

MAHKEMESİ : Kütahya(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/09/2013

NUMARASI : 2013/320 (E) ve 2013/559 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 02.03.2015 tarihli kararı ile sanık G.. A..'ın kasten yaralama suçundan kendisi hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ait 30.09.2013 havale tarihli temyiz dilekçesi bulunduğu, gerekçeli kararın 19.09.2013 tarihli yazı ile sanığa tebliği için Çanakkale E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'na gönderildiği ancak sanığa gerekçeli kararın tebliğine ilişkin belgenin dosyada olmadığı, sanığın temyizinin süresinde olup olmadığı hususunun denetlenemediği ve tebliğnamede de sanık G.. A..'ın temyizi hakkında görüş bildirilmediği, söz konusu eksikliklerin giderilmesi gerekçesi ile tevdii kararı verildiği, ancak söz konusu eksikliklerin gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmakla 19.09.2013 tarihli yazı ile sanığa tebliğe çıkarılan gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin belgenin dosyaya eklenmesinin sağlanması ve sonrasında sanığın temyizi hakkında ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/620, Karar No: 2019/16949, Tarih: 23.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/620 E.  ,  2019/16949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bedelin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bedelin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesince davalı idarenin istinaf başvurusunun faiz başlangıç tarihi yönünden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; tarım arazisi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Köyü 416 parsel sayılı taşınmaza kamulaştırmasız elatma tazminat bedelinin taraflar arasında görülüp kesinleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/218 E,2015/625 K, sayılı davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan davalı idarenin istinaf başvurusunun esastan reddi ile faiz başlangıç tarihi yönünden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-)Dava konusu 416 parsel taşınmazın tapu kaydına göre 9/16 payın 24/11/2015 tarihinde satış yolu ile davacıya intikal ettiği davacı ...'in aynı zamanda asıl davanın davacısı ... mirasçısı olduğu anlaşıldığından ilk dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin gerekçeli kararının 1 nolu bendinde yer alan (dava tarihi olan 23/05/2017 ) ibaresinin çıkarılarak, yerine (ilk dava tarihi olan 24/05/2012) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6856, Karar No: 2024/6312, Tarih: 04.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/6856 E.  ,  2024/6312 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2002/616 E., 2003/218 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında 2/B uygulama kadastrosuna itiraz ve mülkiyetin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, Gebze ilçesi Dilovası Beldesi Diliskelesi Mahallesi Piyamlar ve Akçay Mevkii Bursa G23a21a/21b orman kadastro paftasında ve aynı paftada P.VII olarak gösterilen ve haritada 1 nolu kısım olan 2/B vasfındaki taşınmazların 2/B uygulamasına dahil edildiğini, yapılan uygulamanın yanlış olduğunu, zira 1952 yılında yapılan maki tefrik komisyonu çalışmaları ile makilik alan olarak tefrik edildiğini, belirtilen sahanın orman sayılmadığı ve kesinleştiğini, 1986 yılında yapılan orman kadastrosunda bu husus dikkate alınmadan 3116 sayılı Orman Kanunu (3116 sayılı Kanun) uygulaması ile tespit edilen orman sınırı aplike edilerek karar verildiğini, taşınmazın 775 sayılı Gecekondu Kanunu (775 sayılı Kanun), 2805 sayılı ve değişik 2981 sayılı İmar Ve Gecekondu Mevzuatına Aykırı Yapılara Uygulanacak Bazı İşlemler Ve 6785 Sayılı İmar Kanununun Bir Maddesinin Değiştirilmesi Hakkında Kanun (2981 sayılı Kanun) gereği bedelsiz olarak belediyeye intikali gerekirken davalı kurumların mülkiyetinde olduğunu belirterek taşınmazın mülkiyetinin bedelsiz olarak belediyeye intikalinin tesbitini ve taşınmaz üzerindeki 2/B şerhinin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, orman tahdit komisyonunca maki tefrik komisyonu çalışmaları dikkate alınmadan yapılan tahdit ve 2/B çalışmalarının geçersiz olduğu, taşınmazın kamu hizmetine tahsis edilmediği, belediye sınırları içinde olduğu, imar planına göre konut alanında kaldığı, dolayısıyla 775 sayılı Kanuna göre Belediyeye devredilmesi gereken yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile taşınmazların orman sınırlanmasının iptaline ve şerhin silinmesine, taşınmazların Hazine hissesinin mülkiyetinin davacı belediyeye ait olduğunun tespitine hakem sıfatıyla karar verilmiştir.

Davalı Hazine vekili; 775 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi uyarınca belediyeye geçecek taşınmaz malların Belediye Meclis Kararı ile belli olacağı ve İmar ve İskan Bakanlığınca uygun görülenlerin bu kanun hükümleri dairesinde konut yapımına ayrılacağının düzenlendiğini, ancak Belediye Meclis Kararı ve Bakanlık onayının mevcut olmadığını, dava açıldığında uygulama imar planının yapılmamış olduğunu, intikale ilişkin şartların dava açıldığında gerçekleşmediğini, bu nedenle davanın reddedilmesi gerektiğini, Yargıtayın yerleşik içtihatlarına göre hakem sıfatlı kararın artık yasal dayanağının bulunmadığını, bilirkişi raporunda taşınmazın evveliyatı itibariyle orman sınırları kapsamında kalıp kalmadığının incelenmediğini, mahkeme kararının hakem sıfatıyla verilmiş olmasına rağmen, 03.07.2003 tarihli ve 4916 sayılı Çeşitli Kanunlarda ve Maliye Bakanlığının Teşkilât ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un (4916 sayılı Kanun) 24 üncü maddesiyle taşınmazın aynına ilişin uyuşmazlıkların 3533 sayılı Umumî, Mülhak ve Hususî Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususî İdarelere Aid Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilâfların Tahkim Yolile Halli Hakkında Kanun'un (3533 sayılı Kanun) kapsamı dışına hüküm kesinleşmeden çıkarıldığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.

Mahkemece hakem sıfatıyla verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir. Şöyle ki; 3533 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi: ''Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir'' hükmüne amir olup taşınmazların aynına ilişkin davaların hakem sıfatıyla görülemeyecekleri açıkça düzenlemiştir.

Somut olayda; ..., Asliye Hukuk Mahkemesinde hakem sıfatıyla açtığı davada, dava konusu yaptıkları taşınmazın maki tefrik komisyonu kararının kapsamında kaldığını açıklayarak, 775 sayılı Kanun ve 2981 sayılı Kanunlar gereğince orman sayılamayacağından bahisle bedelsiz olarak belediyeye intikalinin tespitini, taşınmazın orman vasfı dışına çıkarılmasını ve belediyeye bedelsiz olarak devrini talep etmiş olup, mülkiyete ilişkin bu talebin hakem sıfatıyla çözümlenmesi ve itiraz kanun yoluna tabi tutulması usul ve kanuna uygun bulunmamaktadır. Bu nedenle, davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması ve göreve ilişkin olduğundan bu hususun Mahkemece re'sen gözetilmesi gerekmektedir.

Ayrıca, 20.07.1966 tarihinde yürürlüğe giren 775 sayılı Kanun'un "Belediyelere Arsa Sağlanması" başlıklı 3 üncü maddesi, yasadaki istisna halleri ayrık ve yine kanunda belirtilen koşulları mevcut olmak kaydıyla, Hazinenin özel mülkiyetindeki ve Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazların bedelsiz olarak ilgili belediyelerin mülkiyetine geçeceğini öngörmüştür. Ancak, anılan Kanun hükmü, 03.07.2003 tarihli 4916 sayılı Kanun'un 38 üncü maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır.

Öte yandan, 24.12.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5272 sayılı Belediye Kanunu'nun (5272 sayılı Kanun) geçici 1 inci maddesi ile de istisna kuralları getirilerek, bu ayrıcalıklar dışında kalan Hazineye ait taşınmaz malların yasada belirtilen koşulların gerçekleşmesi halinde ilgili belediyelere bedelsiz devredileceğine ilişkin düzenlemenin, 5281 sayılı Kanun'un 31.12.2004 tarihli ve 25687 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 45/10 uncu maddesi ile 24.12.2004 tarihinde yürürlüğe giren Kanun'un 44/7 nci maddesi hükmü ile yürürlükten kaldırıldığı, sözü edilen düzenlemenin ise Anayasa Mahkemesinin 18.01.2005 tarihli ve 2004/118-2005/8 sayılı kararı ile iptali sonucu yürürlükten kalktığı anlaşılmakta olup, sonradan yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanununda (5393 sayılı Kanun) ise benzer bir hükme yer verilmediğinden, bu hususlar da ayrıca göz önünde tutularak (Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E:2006/10253- K:2006/12063, T:04.12.2006) karar verilmesi gerekirken hakem sıfatıyla karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Taraflarca 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1926, Karar No: 2021/4162, Tarih: 31.05.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/1926 E.  ,  2021/4162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanun'un 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde; davalı kadının kendisinin ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerinin kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına, karar vermek gerekmiştir.

3-İlk derece mahkemesince, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı kadının ağır kusurlu olduğu kabul edilerek, tarafların boşanmalarına karar verilmiş, davacı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesince davalı kadının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. Yapılan incelemede; tarafların birbirlerine şiddet uyguladığı ve hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Buna göre; boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. O halde davalı kadının ağır kusurlu olduğunun kabul edilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 3. bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkeme kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 31.05.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/14100, Karar No: 2013/10964, Tarih: 02.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/14100 E.  ,  2013/10964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında yol boşluğu olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 nolu Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin işbölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevi cümlesinden bulunmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 02.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5476, Karar No: 2012/39602, Tarih: 20.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/5476 E.  ,  2012/39602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar ... ve ... yönünden yapılan temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanıklar hakkında, ... 1 Çocuk Mahkemesinin 29.12.2009 tarih 2007/872 E 2009/687 K sayılı Hükmün Açıklanmasının geri bırakılması kararına katılan vekilinin yaptığı itiraz üzerine incelemede, ... 3 Ağır Ceza Mahkemesinin 25.01.2010 tarih 2010/54 Değişik ... sayılı kararı ile itirazın bu sanıklar yönünden kabul edilmediği anlaşılmakla, ... 1 Çocuk Mahkemesinin 11.05.2010 tarih 2010/87 E 2010/245 K sayılı kararı yok hükmünde olduğundan sanıklar müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE,

2-Sanıklar ...,...,... yönünden yapılan temyiz isteminin incelenmesinde,

Somut olayda; sanıkların müştekinin müdür olarak görev yaptığı İlköğretim okuluna gittikleri, okulun camlarına birlikte taş atmak suretiyle kırmaları eylemlerinin, mahkemece mala zarar verme suçlarının oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklara verilen para cezalarının 765 sayılı TCK'nın 72.maddesine göre toplanmasına karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321. maddesi uyarıncaBOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm ‘765 sayılı TCK nın 72. maddesi gereğince sanıklara verilen para cezaları toplanarak sonuçta 610 TL adli para cezaları ile cezalandırılmalarına " ibaresi eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/547, Karar No: 2011/7811, Tarih: 22.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/547 E.  ,  2011/7811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu 101 ada 62 parsel sayılı taşınmaza komşu olan 101 ada 57, 58, 59, 60, 65, 66 ve 67 parsellere ait kesinleşme şerhli kadastro tespit tutanak suretleri ile eğer itirazlı iseler dava dosyalarının, kesinleşmiş iseler kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, yine çekişmeli taşınmaza komşu olan ve gerçek kişiler adına itirazsız kesinleştikleri anlaşılan 101 ada 61 ve 63 parsellere yönelik hukuk mahkemelerinde dava açılıp açılmadığının tespit edilerek, alınacak cevabi yazıların bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 22/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9359, Karar No: 2012/11150, Tarih: 26.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/9359 E.  ,  2012/11150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın taraflar arasındaki kitap alımı sözleşmesine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 26/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8672, Karar No: 2016/7848, Tarih: 15.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/8672 E.  ,  2016/7848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ile müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.