muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2242, Karar No: 2025/1928, Tarih: 07.04.2025

2. Davalı ... vekili; davaya kabul etmiştir.

3. Davalı ...; davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 27.06.2019 tarihli kararıyla; 02.12.1996 tarihli imzası muris ...'e ait olan ancak içeriği daktilo ile yazılan borç taahüdünü içeren belge içeriği yazıların murise ait imza ile aynı anda yazılıp yazılmadığının bilimsel olarak tespitinin mümkün olmadığı, murisin bu belgenin verilmesinden yaklaşık 16 gün sonra davacıya karşı boşanma davası açtığı ve dava dilekçesinde tahminen 10 yıldan beri ayrı yaşadıklarını iddia ettiği, davacının da cevap dilekçesinde evi terk eden kişinin muris olduğunu kabullendiği, bu şartlar altında borçlandırıcı belgenin ayrı yaşayan muris tarafından davacıya verilmiş olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, murisin bütün mal varlığını dava konusu belgeden sonra düzenlemiş olduğu vasiyetname ile mirasçı atadığı Türk Eğitim Vakfı'na bıraktığı, vasiyetnamede taahhüt ettiği borcun ödenmesi ile ilgili bir bilginin yer almadığı, davacı ve diğer yasal mirasçılar tarafından açılan vasiyetnamenin iptali ve tenkisine ilişkin davaların da reddedilerek kesinleştiği, bu belge içeriğinin muris tarafından düzenlenmiş olduğunun kabulü halinde dahi murisin vefat tarihi olan 01.07.2000 tarihine kadar belge içeriğinde şart olarak belirlenen ... Film A.Ş.'deki hisselerin satışdan elde ettiği gelirden ödeme imkanı varken ödememiş olmasının davalı iddialarını doğruladığı, sadece murisin imzasını taşıyan içeriği daktilo ile doldurulmuş belgeye dayalı olarak yüklü miktarda alacak talebinde bulunulmuş olmasının, bu belgenin imzalı olarak murisden bir şekilde sağlığında aynı şirket ve iş yerlerinde birlikte çalıştığı eşi tarafından boş olarak elde edilme imkanının bulunduğu da göz önünde tutulduğunda hukuken ispat için elverişli sayılmasının mümkün olamayacağı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılardan Türk Eğitim Vakfı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 02.03.2022 tarihli kararıyla; imza incelemesi konusundaki raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olmadığı, Üniversitelerin (grafoloji alanında uzman) Güzel Sanatlar Fakültesi öğretim üyelerinden oluşturulacak bilirkişi kurulundan, dava konusu belgedeki imzanın murisin eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu alınarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve varsayıma dayalı olarak karar verildiği gerekçesiyle; istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kaldırma kararı doğrultusunda dosyanın Güzel Sanatlar Fakültesi öğretim üyelerinden oluşturulan bilirkişi kuruluna tevdi edildiği, grafoloji uzmanı bilirkişi heyetindeki iki bilirkişinin belgedeki imzanın ... el ürünü olduğunun kuvvetle muhtemel olduğunu, muhalif kalan bilirkişinin de ...'in el ürünü olmadığının kuvvetle muhtemel olduğu yönünde rapor düzenledikleri, İstanbul ATK Fizik Dairesinden ve Jandarma Genel Komutanlığından alınan raporlarda da, belge aslındaki imzanın ... 'in eli ürünü olduğunun tespit edildiği, yapılan tespitlere göre davaya dayanak belgedeki imzanın ...'e ait olduğunun kabulünün zorunlu olduğu, bu belgeye göre murisin sahibi olduğu ... Film şirketindeki hisselerin satıldığı, muris tarafından taahhüt edilen 1 milyon USD'nin bu satış bedelinden davacı muris eşine ödenmesi taahhüt edildiği halde ödenmediği, davalıların mirasın gerçek ya da hükmen reddi talebinde bulunmadıkları, muris mal varlığından yararlandıkları gibi borçlarını da olduğu gibi ödeme yükümlülüklerinin olduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne, 1.000.000 USD'nin ödeme tarihindeki TC Merkez bankasındaki efektif satış TL kuru üzerinden hesaplanacak değerinin davalılardan müştereken ve

müteselsilen tahsiline karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili ve davalılardan Türk Eğitim Vakfı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporunun yeterli, denetime ve somut olayın özelliklerine uygun olduğu, davaya konu 02.12.1996 tarihli belgede bulunan imzanın murise ait olduğu, murisin yasal ve atanmış mirasçılarının belgede yer alan borçtan sorumlu oldukları ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, ancak harç ve vekalet ücreti hesabının hatalı yapıldığı gerekçesiyle; davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden davanın kabulüne, 1.000.000 USD'nin ödeme tarihindeki TC Merkez bankasındaki USD'nin efektif satış TL kuru üzerinden hesaplanacak karşılığındaki TL cinsinden alacağın TL olarak davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili; murisin terekesinin müvekkil vakfa intikal etmediğini, terekenin tereke idare memuru tarafından yönetildiğini, davada müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davanın kesinleşmesi halinde murisin terekesinin borca batık hale geleceğini, bu nedenle müvekkili Vakıf tarafından mirasın hükmen reddi davası ikame edildiğini, müteveffanın 10 yıldır ayrı yaşadığı ve boşanma davası açma safhasında olduğu eşine davaya konu borçlandırıcı belge vermesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, bu hususun istinaf incelemesinde değerlendirilmediğini, kaldırma kararı sonrası alınan raporun kendi içerisinde dahi tereddüt barındırdığını ve kesin olmadığını, Mahkemece rapora karşı itirazlarının değerlendirilmediğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, tarafların ortak murisinin yazılı belge ile davacıya ödeyeceğini taahhüt ettiği bedelin mirasçılarından tahsili istemine istemine ilişkindir.

1. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere göre; davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2. Türk Medenî Kanununun 605/1. maddesinde gerçek ret, 605/2. maddesinde ise hükmen ret düzenlenmiştir. TMK'nın 605/1. maddesi uyarınca miras ancak üç ay içinde reddolunabilir. (TMK m. 606) Ölümü tarihinde miras bırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise, miras reddedilmiş sayılır. Bu hüküm çerçevesinde, mirasın hükmen reddi bir süreye tabi olmayıp, mirasçılar, alacaklılara karşı açacakları tespit davası ile terekenin borca batık olduğunun tespitini her zaman isteyebilecekleri gibi, mirasçılara karşı açılacak davada defi olarak da her zaman terekenin borca batık olduğu ileri sürülebilecektir.

3. Somut olayda; davalı ... tarafından Ankara 42. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2023/50 E. sayılı dosyası ile mirasın hükmen reddi davası açıldığı ve henüz karar verilmediği anlaşılmıştır.

O halde, Bölge Adliye Mankemesince açılan mirasın hükmen reddi davasının temyize konu davanın sonucunu etkileyecek nitelikte olduğu değerlendirilerek, Ankara 42. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2023/50 E. sayılı dava dosyasının bekletici mesele yapılıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20699, Karar No: 2013/17180, Tarih: 11.11.2013

**15. Ceza Dairesi         2012/20699 E.  ,  2013/17180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılan şirketin Saray Bölge Müdürlüğünde şef ve müdür yardımcısı olarak çalıştığı, sanığın yetkisi dahilinde olan ve kendisine teslim edilen paraları 01.01.2006-31.12.2006 tarihleri arasında değişik zamanlarda kendi hesabına geçirdiği iddia olunan olayda; sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargılamada kendisini vekil ile temsil ettiren ve beraatine karar verilen sanık ... lehine hükmedilen vekalet ücretinin hazine yerine katılana yüklenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilininin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum yeniden yargılamayı gerektirmeden aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bölümün çıkartılarak yerine "Beraat eden sanık yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre takdir edilen 1.000.00 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine" ibaresinin eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/482, Karar No: 2019/1862, Tarih: 14.03.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/482 E.  ,  2019/1862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, çekişme konusu 304 parsel sayılı taşınmazda paydaş olan ...'un ölümü üzerine payının mirasçılarına intikali sırasında hata yapıldığını ve anılan hatanın mirasçıların davalılara ve dava dışı kişilere yaptıkları devirlerde de devam ettiğini ileri sürerek hatalı hisse dağılımının TMK'nun 1027. maddesi ve Tapu Sicil Nizamnamesinin 85. maddesi gereğince düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazda Yusuf kızı ... adına kayıtlı 3/40 payın mirasçılarına hatalı olarak intikal ettirildiği ve sonrasında yapılan devirlerde aynı hatanın devam ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar ... ve ... tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği dava değeri yönünden reddedildi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre;davalılardan ... ve ...'ın yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 15.20'şer TL. bakiye onama harçlarının temyiz eden davalılardan ... ve ...'dan ayrı ayrı alınmasına, 14/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3437, Karar No: 2015/6057, Tarih: 17.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/3437 E.  ,  2015/6057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının davacıya ait taşınmazı mesken olarak kullanmak üzere 20.11.2007 başlangıç tarihli 3 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiraladığını, ... İcra Müdürlüğünün 2011/4692 Esas sayılı dosyası ile icra takibi ile yıllık peşin ödenmesi gereken 01.01.2011-01.01.2012 yılı kira parası 36.000 TL.'nın tahsilinin istendiğini, davalının taşınmazı 2010 yılında tahliye ettiklerine ilişkin itirazı üzerine takibin durduğunu, davalı tarafından taşınmazın tahliye edileceğine ilişkin herhangi bir bildirimde bulunulmadığı gibi taşınmazın anahtarlarının da hâlâ davacıya teslim edilmediğini belirterek davalının itirazının iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise davalının, diplomatik dokunulmazlığa sahip, Viyana Sözleşmesi uyarınca medeni ve idari yargıdan bağışık olduğunu, dava konusu taşınmazın Kasım 2010 tarihinde boşaltıldığını, kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin 20/11/2007 olup sözleşmenin 3 yıl süreli olduğunu ve taşınmazın sözleşme sonunda boşaltıldığını, dairenin konut olarak kiralandığı Başkonsolos yardımcısının görev süresinin belirli olması nedeni ile kira sözleşmesinin süre sonunda uzayacağına dair ibare de konulmadığını, taşınmazın Kasım 2010 tarihinde boşaltılacağının davacıya bildirildiğini, davalının 2011 yılı için kira borcunun olmadığını, davalının sözleşme sonunda da toplam 4 aylık ( Aralık 2010, 2011 Ocak Şubat mart ayları kirası )fazla ödeme yaptığını belirterek haksız açılan davanın reddini savunmuştur.

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 20/11/2007 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede yıllık kira parasının 36.000 TL olduğu ve yıllık peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin hususi şartlarının 5. maddesinde “Kiracı tahliye istemini en az 2 ay önceden yazılı bildirmek zorundadır” düzenlemesi bulunmaktadır. Davacı kira sözleşmesine göre ödenmeyen 2011 Ocak ayından aralık ayına kadar bir yıllık kira parası 36.000 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı itiraz dilekçesinde, taşınmazın 2010 yılı Kasım ayında tahliye edildiğini belirtmiştir. Davalı kiracı 2010 yılı Kasım ayında taşınmazı tahliye ettiğini bildirmesine rağmen kiralananın anahtarını teslim ettiğini yasal delillerle kanıtlayamamıştır. Nitekim mahkemenin davalının kiralananın anahtarlarını yasaya uygun şekilde kiralayana teslim etmediği, bu nedenle de kiracının kira parasını ödeme ve sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerinin devam ettiği yönündeki kabulü isabetlidir. Ancak, ne var ki kiracı 06.04.2011 tarihli Ocak, Şubat, Mart ayı açıklaması ile 9000 TL kira borcunun ödendiğine ilişkin banka dekontunu dosyaya sunduğuna ve bu durum bilirkişi rporu ile de saptandığına göre 9000 TL'nın mahsubundan sonra kalan miktar üzerinden itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak tüm alacak üzerinden itirazın iptaline karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21550, Karar No: 2014/3704, Tarih: 28.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/21550 E.  ,  2014/3704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/198229

MAHKEMESİ : Kemer 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2012

NUMARASI : 2008/20 (E) ve 2012/3 (K)

SUÇ : Mühür Bozma

1-Sanık S.. K.. savunmasında kendisinin O. T. Cd. K. S.sitesi B blok No: ... adresinde 2006 yılı içerisinde 1 yıllığına oturmak için T. S. ile sözleşme imzaladığını ancak sözleşmesi gereği ödemesi gereken kirayı ödeyemediğini bu nedenle ev sahibinin avukat aracılığıyla kendisini tahliye etmek için icra yoluna başvurduğunu evi bu nedenle tahliye ettiğini, evde oturduğu zaman zarfında elektrik borcunu ödediğini 31.07.2006 tarihinde yapılan mühürlemenin kendisinden önceki kiracının borçları nedeniyle yapıldığını durumu abone olan ev sahibinin oğlu T. S.'ya bildirdiğini onun da kira kontratı ile Tedaş'a müracaat ettiğini eve geldiğinde elektriğin açılmış olduğunu suçlamayı kabul etmediğini mührü bozmak suretiyle elektrik kullanmadığını beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi amacıyla mühürleme ve bozma tarihlerinde evde kimin ikamet ettiği araştırılıp, mühürleme tutanağı mümzileri de dinlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2- Hükümden sonra 03.02.2012 tarih ve 28193 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6273 sayılı Kanun ile 5941 sayılı Çek Kanununda yapılan değişiklik sonucu; sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan karşılıksız çek keşide etmenin suç olmaktan çıkarılması karşısında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin sanık hakkında uygulanma imkanının bulunmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1087, Karar No: 2011/918, Tarih: 22.02.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/1087 E.  ,  2011/918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Davada, orman idaresi taraf olup, kadastro çalışmalarında orman vasfı ile boşluk olarak tapulama harici bırakılan taşınmazın kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeni ile tescil isteğinde bulunulduğuna ve dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda uzman orman mühendisi bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak orman vasfında olduğunun belirlendiği açıklanarak davanın reddine şeklinde hüküm kurulduğuna göre, Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2009 tarihli kararı gereğince, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 22.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2606, Karar No: 2010/3515, Tarih: 12.05.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/2606 E.  ,  2010/3515 K.**

**"İçtihat Metni"**

...ı kasten öldürmekten, ... ...’ı kasten öldürmeye teşebbüsten, ...’ı silahla yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık ..., işbu öldürme suçuna azmettirmekten sanıklar ... ile ... ...., ...’u silahla yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanıklar ... ile ...’un yapılan yargılanmaları sonunda; Hükümlülüklerine, ...’un üzerine atılı diğer suçtan, diğer sanıklar ..., ..., ... , ..., ... ve ...’ın atılı suçlardan beraatlerine ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10/04/2008 gün ve 129/57 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanıklar ..., ..., ..., ... ... ve müdahil taraflarından istenilmiş, sanık ... duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanık ... hakkında duruşmalı, diğer temyizler veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a)Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kime karşı işlendiği açıklanmamakla birlikte kasten insan Öldürmeye Teşebbüs; sanık ... hakkında kasten insan öldürme, mağdurlar ..., ... ve ...’yi kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık; sanıklar ..., ... ve ... hakkında 11.02.2008 tarihli ek iddianame ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından açılan kamu davaları ile ilgili her hangi bir karar verilmemiş ise de, zamanaşımı süresince bir karar verilmesi;

b)Hüküm fıkrasının 11. bendinde; mağdur ...’u öldürmeye teşebbüs suçundan sanıklar, İsmail, ..., Mücahid ...’ın beraatlerine karar verildiği hüküm fıkrasının 11. bendinde mağdur ...’ın soyadının “...” yerine “Yalçın” olarak yazılması yazım hatası olup mahallinde düzeltilmesi;

Olanaklı görülmüştür.

2-)Suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından beraatine dair hükümleri gerekçeye yönelmeyen temyizde sanık ...’in hukuki yararı bulunmadığından, müdafiinin bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Olanaklı görülmüştür.

2-)Suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından beraatine dair hükümleri gerekçeye yönelmeyen temyizde sanık ...’in hukuki yararı bulunmadığından, müdafiinin bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın kasten insan öldürmeye azmettirme; sanık ...’ın kasten insan öldürme, mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık; sanıklar ... ve ...in kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar .... ve ... hakkında kasten insan öldürme suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ...’ın bir nedene dayanmayan; sanık ... müdafiinin kasten insan öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçları yönünden sübuta, meşru savunma hükmünün uygulanması gerektiğine, mağdur ...’e yönelik eylem yönünden suç vasfına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine; katılan-sanık ... vekilinin sanık sıfatıyla sübuta ve katılan sıfatıyla maktule yönelik eylemde sanıklar ... yönünden haksız tahrik hükmünün uygulanmasının yersizliğine ve ceza miktarına, beraatlerine karar verilen sanıklar yönünden ise sübutun bulunduğuna; sanık ... müdafiinin eksik incelemeye ve verilen kararın usul ve yasaya aykırı bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A-)Sanık ...’ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık; sanıklar .... ve ...in kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından cezalandırılmalarına dair kurulan hüküm fıkralarındaki 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bentlerin, “Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1- c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK 322.maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan sanıklar ..., .... ve ....’in cezalandırılmalarına ilişkin belirtilen hükümler ile kasten insan öldürme suçundan sanıklar .... ve....’in beraatlerine dair hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-)Sanıklar ... ve ... hakkında kasten insan öldürmeye azmettirme; sanık ... hakkında kasten insan öldürme, mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur ...’yi kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;