muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2685, Karar No: 2023/3089, Tarih: 15.05.2023

Anlatılan şekilde sanığın 03/09/2001 doğumlu ve suç tarihinde (01.05.2016) 15 yaşını ikmal etmemiş bulunan katılan ... \*\*\*\*\*\*\*\*'a yönelik vücuduna organ sokma suretiyle cinsel istismarda bulunarak Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı suçunu işlediği anlaşılarak sabit olan Çocuğun Cinsel İstismarı suçundan 5237 Sayılı TCK'nın 103/2 maddesi gereğince takdiren ve teşdiden 17 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın geçmişi, suç sonrası ve yargılama sürecindeki davranışları, yakalama kararı ile hazır edilebilmesi dikkate alınarak TCK'nın 62/1 maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına, Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/05/2012 tarih, 2011/244 esas ve 2012/197 karar sayılı ilamı ile ikinci (2) kez mükerrir olduğundan TCK'nın 58/1 maddesi gereğince ikinci (2) kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, TCK'nın 58/6 madde ilk cümle gereğince tayin edilen cezanın 5275 sayılı yasanın 108. maddesine göre ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir." şeklinde hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamış ancak katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilerek istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 24.03.2021 tarihli ve 2021/461 Esas, 2021/749 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,15.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17136, Karar No: 2022/12263, Tarih: 26.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/17136 E.  ,  2022/12263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümden sonra; 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında sanık ile katılan arasında CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yapılması için dosyanın yeniden değerlendirilmesi ve sanığın hukuki durumunun buna göre yeniden belirlenmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/325, Karar No: 2024/5689, Tarih: 16.10.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/325 E.  ,  2024/5689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1567 E., 2023/1922 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/676 E., 2023/345 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, olmazsa bedel davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; yurt dışında yaşadığını, zaman zaman Türkiye'ye gelerek ailesi ve akrabalarını ziyaret ettiğini, 2013 yılında davalı ... ile arkadaşlık yapmaya başladığını, davalının, aralarındaki ilişkiyi fırsat bilerek davacının eski eşi ile ortak mülkü olan taşınmazı satın almak için ısrar ettiğini, 2014 yılında vekaletname çıkarttırdığını, davacının yıllarca psikolojik tedavi gördüğünü ve Almanya'da alınmış olan resmi doktor raporlarına göre %60 oranında engelli olduğunu, davalının, davacının kendisine duymuş olduğu güveni fırsat bilerek tüm malları satabilecek nitelikte vekaletname düzenlettirdiğini ve dava konusu 3821 ada 11 parsel sayılı taşınmazını 13.11.2015 tarihinde ...'a devrettiğini, ... tarafından taşınmazın 07.09.2016 tarihinde ...'e temlik edildiğini, onun tarafından da 21.6.2018 tarihli satış işlemi ile diğer davalı ...'a devredildiğini, adı geçen tüm şahısların davalı vekil ...'ın arkadaşları olduğunu, vekalet görevinin kötüye kullanıldığını ve yapılan devir işlemlerinin muvazaalı olduğunu, davalı ...'ın, satış işlemlerini davacının öğrenmemesi için davacının dava konusu taşınmazda oturmasına ses çıkarmadığını, hatta aynı taşınmaz üzerinde bulunan diğer meskenlerin davacı tarafından kiraya verildiğini, kira bedellerini davacının aldığını, yapılan devir işlemlerinde bedellerin çok düşük olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline, olmadığı takdirde taşınmaz bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ...; dava konusu taşınmazı, taşınmaz üzerinde asıl hak sahibi olan ...'e vekaleten yetkili vekili ... isimli şahıstan iyiniyetli olarak satın aldığını, bu satın alma süreci boyunca asıl hak sahibi yerine vekilin işlem yapması nedeniyle düzenlenen vekaletname de dahil olmak üzere her şeyin kanuna ve usule uygun bir şekilde gerçekleştirildiğini, yapılmış olan satış işlemiyle birlikte edindiği taşınmaz bedelini de ...'e ödediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.04.2023 tarihli ve 2021/676 Esas, 2023/345 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmaz davacı adına kayıtlı iken, davalı ...'ın vekil olarak 13.11.2015 tarihli satış işlemiyle dava dışı ...'a devrettiği, ... tarafından 07.09.2016 tarihli satış işlemiyle (...'a vekaleten ...) dava dışı ...'e devir edildiği, ... tarafından 21.06.2018 tarihli satış işlemiyle (...'e vekaleten davalı ...'ın eşi ...) davalı ...'a devir edildiği, mezkur devir işlemleri tek tek irdelendiğinde, ...'ın eski eşi tanık ...'ın beyanıyla ...'a yapılan devir işleminin muvazaalı bir işlem olduğu, ... ve ...'ın ortak iş yaptıkları, arkadaş oldukları, birlikte hareket ettikleri, taşınmazın tüm devir işlemlerinin muvazaalı olduğu, ...'ın davacıyı zarara sokma kastıyla taşınmazın el değiştirilmesini sağladığının görüldüğü; ...'in 12.04.2023 tarihli duruşmadaki beyanıyla taşınmazı davalı arkadaşı ...'ın istemesi üzerine göstermelik olarak devraldığı, gerçekte bir satış işleminin olmadığı, sonrasında ...'ın eşi ...'a verilen vekalet ile devrin sağlandığı, kime devredildiğini bilmediğinin görüldüğü; davalı ... ve davalı ...'ın eşlerinin kardeş olduğu, taşınmazın gerçek bir satış işlemiyle devredilmediği, nitekim taşınmazı kullanan kiracıların dahi devir işlemlerinden haberdar olmadıkları, ...'in tutarsız savunmalarına itibar edilmediği; davalı ... ve diğer davalıların iş birliği içerisinde hareket ettikleri, davalılara yapılan satış işlemlerinin gerçek olmadığı, nitekim satış işlemlerinde bedel ödenmediği, davalıların taşınmazı dahi görmedikleri, taşınmazın bulunduğu yer olan Konya ile bir ilgilerinin bulunmadığı, bu nedenle davalı ... adına olan tapu kaydının yolsuz olduğu ve taşınmazın gerçek maliki davacıya devrinin gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, Mahkemece tapu iptali ve tescil kararı verildiğinden diğer davalı vekil ...'ın bu davada davalı sıfatı bulunmadığından hakkında husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, bu nedenle davalı ...'ın yargılamaya dahil edilmesi, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasının usule ve emsal Yargıtay kararlarına aykırı olduğunu, davacı tarafın iddia ettiği şekilde vekaletin kendisinden hile ile alındığı iddiasını ortaya çıkaran hiçbir araştırma yapılmadığını, bu hususta davacı tarafından herhangi bir belge sunulmadığını, tanık beyanlarının da bu yönde olmadığını, davacının vekaletin hile ile alındığı yönündeki iddiasını ispatlayamadığını, ancak Mahkemece davalıların akrabalık ilişkilerinden dolayı davanın kabulüne karar verilmesinin yerinde olmadığını, davalılar hakkında yapılan şikayetlerin değerlendirilmesi gerektiğini, bu durumun emsal Yargıtay kararlarına da aykırı olduğunu, vekil ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan dolayı yapılan şikayetten verilen KYOK kararının vekil ...'ın hile ile vekaletname almadığını gösterdiğini ve dolayısıyla müvekkilinin de bu durumu bilemeyeceğini ve tapu kaydına güvenen iyiniyetli 3.kişi konumunda olduğunu, taşınmazın vekil tarafından ...'a satılmasından yaklaşık 3 sene sonra müvekkilinin satın aldığını, 3 sene sonra satışı yapılan bir taşınmazın vekalet görevi kötüye kullanılarak devredildiğini bilmesinin imkansız olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 06.11.2023 tarihli ve 2023/1567 Esas, 2023/1922 Karar sayılı kararıyla; dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına; özellikle davalı tarafından öne sürülen ödeme savunmasının kanıtlanmaması, satış tarihinden sonra taşınmazın zilyedinin değişmemesi, davacı tarafından taşınmazın kiraya verilmeye devam edilmesi, ilk satıştan sonra taşınmazın üç defa el değiştirmesi, taşınmazın son olarak davalı vekil....'ın bacanağına devredilmesi gibi hususlar dikkate alındığında vekilin el ve işbirliği içerisinde hareket etmek suretiyle davacının iradesine aykırı olarak davacıyı zararlandırma kastıyla temliki gerçekleştirdiğinin anlaşıldığı, başka bir ifadeyle olayda vekalet görevinin kötüye kullanıldığının ispatlandığı ve davalı kayıt maliki ...'ın vekil....'ın bacanağı olduğu ve vekilinin vekalet görevini kötüye kullandığını bilen veye bilmesi gereken kişilerden olduğu, TMK'nın 1023. maddesinin koruyuculuğundan faydalanmayacağı gözetildiğinde yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü iddialarını yineleyip verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde bedel istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 504/1. ve 506. maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması HMK'nın 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacının kayden maliki olduğu dava konusu 3821 ada 11 parsel sayılı taşınmazın, davacıya vekaleten ( Manavgat 4.Noterliğinin 22.10.2014 tarih ve 10432 yevmiye nolu vekaletnamesi ile) davalı ... tarafından 13.11.2015 tarihli satış işlemi ile ...'a, onun tarafından ( ....'a vekaleten dava dışı ....) 07.09.2016 tarihli satış işlemi ile ...'e, onun tarafından ise 21.06.2018 tarihli satış işlemi ile ( ....'e vekaleten davalı ...'ın eşi dava dış....tarafından) davalı ...'a devredildiği anlaşılmaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazının reddi ile, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 73.111,61 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9888, Karar No: 2015/2985, Tarih: 29.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9888 E.  ,  2015/2985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 Esas, 1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Hükmü asıl ve birleşen dava yönünden temyiz eden asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi hükümleri uyarınca temyiz kaydı yapılmış ise de, hem asıl hem de birleşen dava için ayrı ayrı temyiz başvuru ve karar harcının yatırılması gerekirken, tek temyiz başvurma ve karar harcının yatırıldığı, diğer dava için anılan harcın yatırıldığına dair bilgi ve belge bulunmadığı anlaşıldığından, asıl ve birleşen davada davacı vekilinden hangi dava için anılan harçları yatırdığı sorulup, harcı yatırılmayan dava için anılan harç yatırılmışsa buna ilişkin belgenin eklenmesi, yatırılmamışsa harcı yatırılmayan dava yönünden temyiz başvuru harcı yatırılması için; HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca asıl ve birleşen davada davacı vekiline muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde aynı madde hükmü uyarınca mahkemece bir karar verilmesi ve harcı yatan dava ya da davalar bakımından temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11841, Karar No: 2012/15818, Tarih: 05.07.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/11841 E.  ,  2012/15818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2009

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre  davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı kesinleşen işe iade kararı gereği ödenen işe başlatmama tazminatından kesilen gelir vergisi  miktarı için ayrı  yapılan icra takibi  ile ücret, ikramiye, temettü, yemek,  ve talep edilen diğer  alacaklar için ayrı icra takibi yaptığını ve davalının itirazı üzerine her iki icra dosyasındaki takibin durduğunu itirazların iptali davalarının birleştirilerek,  itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini  istemiştir

Davalı davacıya  işe başlatmama tazminatından gelir vergisinin kesilerek ödendiğini, diğer alacaklarının bulunmadığından reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece işe başlatmama tazminatından kesilen  gelir vergisi için yapılan  itirazın iptaline takibin devamına, diğer alacaklar için  bilirkişi tarafından hesaplanan kısmi alacak miktarı üzerinden iptali ile  takibin devamına  ve  icra inkar tazminat istemi de reddine karar verilmiştir.

16.06.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Buna göre işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilmemeli, sadece damga vergisi kesilmesiyle yetinilmelidir. Aynı yasa ile 193 sayılı gelir vergisi kanununa eklenen geçici 77 maddede  ise, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlerle ilgili olarak 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21 inci maddesi uyarınca işverenlerce işçiye ödenen işe başlatmama tazminatları, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz. Anılan dönemlere ilişkin işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tevkifatına tabi tutulan mükelleflerin; tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun düzeltmeye  ilişkin  hükümleri   uyarınca  tahsil  edilen  gelir  vergisinin  red ve iade işlemleri  yapılır” şeklinde kurala yer verilerek daha önce kesilen gelir vergisi ile ilgili iade esasları belirlenmiştir. Anılan düzenlemeye göre daha önce kesilen gelir vergisi tutarları vergi yükümlüsüne iade edilmelidir. Vergi yükümlüsü işçi olup, işçinin fazla ödenen vergiyi ilgili vergi dairesinden talep etme hakkı vardır. Kanunda,  vergi sorumlusu olan işverene iadeye dair bir düzenlemeye yer verilmemiştir. İşçi haksız yere kesilen gelir vergisini ilgili vergi dairesinden talep edebileceğine göre, işverenin aynı tutardan sorumluluğuna dair karar verilmesi mükerrer sorumluluğuna yol açacaktır. Bu nedenle işverence işe başlatmama tazminatından kesilerek vergi dairesine yatırılan gelir vergisi yönünden işverenin sorumlu tutulması doğru  olmaz.

Dosya içeriğinden kesinleşen işe iade kararı sonrası  davalı işverenin davacıyı işe başlatmaması üzerine işe başlatmama tazminatının ödediği konusunda uyuşmazlık yoktur. Davalı tarafından dosyaya sunulan “mahkeme kararına isitinaden ödenecek tazminat hesabı” tablosunda işe başlatmama tazminatından gelir vergisi ile damga vergisi kesinti  yapılarak ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda işe başlatmama tazminatında ödenmesi gereken nihai miktar belirlenirken işverenin vergi dairesine ödediğini iddia ettiği  gelir vergisi düşülmeden hesaplama yapıldığı  görülmüştür.

Mahkemece gelir vergisinin vergi dairesine yatırıldığına dair kayıtlar getirtilip denetlemeden karar vermesi  yerinde değildir. İşverenin vergi dairesine kesilen miktarları yatırıldığının anlaşılması durumunda vergi yükümlüsü davacının işe başlatmama tazminatından kesilip vergi dairesine ödenen gelir vergisi miktarını bizzat davacının vergi dairesine başvurarak talep etmesi gerekeceği ve davalı işvereni mükerrer ödeme durumunda bırakacak şekilde karar verilmemesi göz önüne alınarak sonuca gidilmesi gerekir .

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin ödenen temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14383, Karar No: 2022/10246, Tarih: 07.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14383 E.  ,  2022/10246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/172 E. ve 2019/250 K. sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arsa niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinde taşınmazın kadastro yenileme çalışması gördüğünün belirtilmesi üzerine, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü'nün parsel sorgu sisteminden edinilen bilgi ve UYAP TAKBİS sitemi üzerinden alınan tapu kaydına göre dava konusu 1076 m² yüz ölçümlü, 2008 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının kapatılarak ... parsel numarasını aldığı ve taşınmazın yüz ölçümünün değiştiği anlaşılmaktadır. Bu durumda; taşınmazın, malikleri ve paylarını gösterir şekilde tapu kaydı ve krokisi ilgili tapu ve kadastro müdürlüklerinden getirtilip, taşınmazın değişen yüz ölçümü dikkate alınarak mahallinde fen bilirkişisi eşliğinde keşif yapılıp alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden,

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olduğundan Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/172 E. ve 2019/250 K. sayılı hükmünün HMK’nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 07/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.