muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4854, Karar No: 2024/483, Tarih: 16.01.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; mağdur olduğuna, kararın hukuka ve yasaya aykırı olduğuna, temyiz ettiğine, kararın bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın dosyası tefrik edilen arkadaşı Alaattin ile birlikte 29.11.2014 tarihinde bir şahıstan içmek için uyuşturucu madde niteliğinde olan esrar temin ettikleri, bunu içmek üzere oldukları sırada polisleri gördüklerinde sanığın bunu parçalayıp yere attığı, bunu gören polis memurlarının atılan esrarı bulup muhafaza altına aldıkları, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile birlikte bir yıl denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, infaz aşamasında 30.07.2015 tarihinde denetim planı yapılacağı söylendiğinde sanığın bunu beklemeyip kurumu terk ettiği, denetimli serbestlik müdürlüğünce hazırlanan uyarı yazısının 13.08.2015 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, bu uyarıda 10 gün içinde infazın devamı için başvurması istendiği halde sanığın haklı mazereti olmaksızın 10 günlük süre içinde müracaat etmemek sureti ile yükümlülüğe uymamakta ısrar ettiğinden hakkında dava açma ve

cezalandırma koşulunun oluştuğu, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken,

Sanık hakkında incelemeye konu 29.11.2014 tarihli eylem nedeniyle, 15.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının, sanığa 24.01.2015 tarihinde tebliğ edildiği, her ne kadar kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin ve merciinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmamışsa da sanığın bu karara itirazı üzerine İzmir 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 06.02.2015 tarihli ve 2015/489 D.iş sayılı kararı ile sanığın itirazı değerlendirilerek itirazın reddine karar verildiği dolayısıyla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 06.02.2015 tarihinde kesinleştiği ancak, bu erteleme kararının kesinleşmesi beklenmeden infazı için dosyanın 15.01.2015 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, denetime kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden 27.01.2015 tarihinde başlanılmış ise de sanığın kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına ilişkin itirazının reddi üzerine denetime devam ettiği ve tedavisini tamamladığı, 30.07.2015 tarihli vaka sorumlusu görüşmesine katılan sanığın, denetim planı hazırlanması gerektiği belirtilmesine rağmen kurumu terk etmesi üzerine uyarıldığı dolayısıyla 30.07.2015 tarihli yükümlülük ihlalinin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmesi sonrası gerçekleştiği, uyarı üzerine sanığın devam etmediğinden bahisle dosyasının kapatıldığı, ikinci uyarı yapılmadığı, sanığın mazeret bildirdiği, bu itirazı hususunda görevli merci tarafından inceleme yapılmadığı ve mazeretinin Mahkemece de değerlendirilmediği, sanığa ikinci bir uyarı yapılmaması nedeniyle ısrarın gerçekleşmediği ve sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmadığı,

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde yer verilen koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” hükmü kapsamında ihlal nedeni sayılacak eylem bulunup bulunmadığı hususunun tespiti için, sanık hakkında incelemeye konu 29.11.2014 tarihli suç tarihinden sonra, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 06.02.2015 tarihinden itibaren erteleme süresi olan 5 yıl içinde işlenen kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan verilen herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ya da 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan açılan kamu davaların bulunup bulunmadığının araştırılarak,

aa. Var ise; Cumhuriyet Başsavcılığı ve/veya mahkemelerden ilgili dosyaların getirtilip dosya arasına alınıp, derdest ise temyize konu dava dosyası ile birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, gerektiğinde olağanüstü kanun yollarına başvurulabileceği, sonucuna göre, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle ihlal niteliğinde eylem olup olmadığı ya da eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi,

bb. Yok ise; kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı dikkate alınarak, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekmekte ise de; dosya inceleme tarihi itibarıyla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği tarihten itibaren 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 5 yıllık erteleme süresinin dolduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının birinci cümlesinde yer verilen “Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.” hükmü uyarınca erteleme süresinin dolması nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2016/149 Esas, 2016/176 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, diğer yönleri incelenmeksizin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18214, Karar No: 2013/1877, Tarih: 07.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/18214 E.  ,  2013/1877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Dava, MK'nun 2. kitabında yer alan nişan bozulmasına ilişkin olarak açıldığından ve davaya Aile Mahkemesince bakılıp sonuçlandırıldığından temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 2. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 2. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 07/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16526, Karar No: 2014/22987, Tarih: 08.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/16526 E.  ,  2014/22987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2011/1262-2013/176

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı sendikanın seçilmiş Sakarya Şubesi Genel Sekreteri olduğunu, müvekkiline haksız bir suçlama yapılarak sendikanın olağanüstü genel kurula götürüldüğünü ve bu suretle müvekkilinin görevden uzaklaştırıldığını, bunun üzerine açılan dava sonucunda olağanüstü genel kurulun iptal edildiğini ileri sürerek müvekkilinin görevden uzaklaştırıldığı Şubat 2009 tarihinden itibaren hak ettiği ve kendisine ödenmeyen yöneticilik ücretlerinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 02.07.2006 tarihinde yapılan olağan genel kurul sonucunda yönetim kurulu üyeliğine seçildiği, tüzüğe göre görev süresinin dört yıl olduğu, ancak davacının 04.04.2009 tarihli olağanüstü genel kurul ile görevden uzaklaştırıldığı ve bu genel kurulun da mahkemece iptaline karar verildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 28. maddesinin altıncı fıkrasında, sendikaların, gelirlerini, bu Kanunda ve tüzüklerinde gösterilen faaliyetler dışında kullanamayacağı ve bağışlayamayacağı hususu belirtilmiştir.

6356 sayılı Kanun'un 8. maddesinde de, sendika tüzüklerinde, sendika yöneticilerinin ücretleri ile ilgili usul ve esasların yer alması gerektiği belirtildikten sonra, aynı kanunun 11. maddesinde de, yönetim kurulu, denetleme kurulu ve disiplin kurulu üyelerine verilecek ücret, tazminat, ödenek ve yolluklar ile sosyal hakların belirlenmesi konusundaki görev ve yetkinin genel kurulda olduğu ifade edilmiştir.

Sendika tüzüğünün 18. maddesinin “m” bendinde ise, sendika ve şubelerde görev alan yöneticilere verilecek ücretler ile ödenek, yolluk ve tazminatların tespit edilmesi konusu, genel kurulun görev ve yetkileri arasında sayılmıştır.

Yine tüzüğün 63. maddesinin “a” bendinde, sendika ve şubelerin yönetim kurulu üyeleri ile başkanlarına verilecek ücretler, her türlü ödenek ve sosyal yardımların sendika merkez genel kurulunda tespit edileceği düzenlemesi yer almıştır.

Sendika tüzüğünün 18. maddesinin “m” bendinde ise, sendika ve şubelerde görev alan yöneticilere verilecek ücretler ile ödenek, yolluk ve tazminatların tespit edilmesi konusu, genel kurulun görev ve yetkileri arasında sayılmıştır.

Yine tüzüğün 63. maddesinin “a” bendinde, sendika ve şubelerin yönetim kurulu üyeleri ile başkanlarına verilecek ücretler, her türlü ödenek ve sosyal yardımların sendika merkez genel kurulunda tespit edileceği düzenlemesi yer almıştır.

Sendika ile sendika yöneticileri arasındaki ilişkinin kural olarak vekalet ilişkisi olduğu kabul edilmelidir. Ücret, vekalet sözleşmesinin zorunlu unsuru değildir. Buradan hareketle sendikalarda profesyonel sendika yöneticisi ve amatör sendika yöneticisi olmak üzere iki tip yöneticinin söz konusu olduğunu söylemek gerekir. Sendika yöneticilerine verilecek ücretler ile sağlanacak diğer menfaatleri belirleme yetkisi ise münhasıran genel kuruldadır.

Öte yandan, kural olarak ücret, çalışma karşılığıdır.

Somut olayda, davacı, 01.07.2006 tarihli genel kurul ile sendika Sakarya şubesi yönetim kurulu üyesi ve şube genel sekreteri seçilmiş, daha sonra 04.04.2009 tarihinde yapılan şube olağanüstü genel kurulunda seçilemeyerek görevi bu tarih itibariyle son bulmuştur. Her ne kadar 04.04.2009 tarihli olağanüstü genel kurul iptal edilse de, davacı belirtilen tarihten itibaren fiilen çalışmamıştır. Yukarıda ayrıntılı olarak izah edildiği üzere, ücret çalışma karşılığı olduğu gibi, sendika tüzük ve bütçe hükümlerine göre de, fiilen yapılacak görev karşılığında ücret ödemesi öngörülmüştür. Diğer taraftan, bütçenin 7. maddesinde yer alan düzenlemeye göre de “Sendika merkez ve şubelerinde profesyonel olarak görev alıp müteakip şube veya merkez genel kurullarında seçime girmeyen yada seçilemeyenlere, genel kuruldan sonraki bir aylık ücretleri ile süreye ilişkin ikramiyeleri ödenir”.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular karşısında, davacının, sadece genel kuruldan sonraki bir aylık ücret yönünden alacağının bulunduğu, bunun haricinde fiilen çalışmadığı dönem yönünden herhangi bir ücret alacağının söz konusu olmadığı tartışmasızdır. Bu itibarla, mahkemece, sadece bir aylık ücretin hüküm altına alınarak fazlaya dair talebin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23009, Karar No: 2022/17263, Tarih: 19.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/23009 E.  ,  2022/17263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av.... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 07.11.2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne İŞLEMSİZ İADESİNE, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına 19.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3607, Karar No: 2014/10681, Tarih: 02.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/3607 E.  ,  2014/10681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/292087

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2012

NUMARASI : 2007/249 (E) ve 2012/234 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin; 'resmi belgede sahtecilik' suçundan kurulan hükme yönelik olduğu kabulüyle, bu hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanığın, dosya içinde bulunan örneğine göre; Türk Ticaret Kanununda öngörülen zorunlu unsurları taşıdığı anlaşılan ve bu itibarla resmi belgelerden sayılan suça konu çekte sahtecilik yaptığının iddia olunması karşısında, sübutu halinde eylemin; suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 349/2. maddesi yollaması ile aynı Yasanın 342/1, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 210/1. maddesi yollaması ile aynı Yasanın 204/1. maddelerinde yazılı 'resmi belgede sahtecilik' suçunu oluşturacağından, 765 sayılı Yasanın 342/1. maddesinde yazılı cezanın türü ve üst sınırı itibariyle aynı Yasanın 102/3 ve 104/2. maddelerinde gösterilen 10 yıllık asli ve 15 yıllık kesintili veya 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesinde yazılı cezanın türü ve üst sınırı itibariyle aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde gösterilen 8 yıllık asli ve 12 yıllık kesintili dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu cihetle, suç tarihinin 06.12.2004, iddianame tanzim tarihinin 16.03.2007 olması karşısında, gerek asli gerekse de kesintili dava zamanaşımı sürelerinin henüz dolmadığı gözetilmeden, yargılamaya devamla sanığın savunması da alınarak hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, yazılı şekilde kamu davasının dava zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20373, Karar No: 2014/8301, Tarih: 24.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20373 E.  ,  2014/8301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısmalarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9004, Karar No: 2022/9559, Tarih: 15.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9004 E.  ,  2022/9559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin çalıştığı işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik uyarınca belirlenen değerlerin üzerinde gürültü ölçüldüğünü ve 8,5 saat çalışan davacının buna göre günde 7,5 saat çalıştırılmayı ve buna bağlı haklarının ödenmesini beklerken yeni bir ölçüm yapılacağı söylenerek uygulamaya devam edildiğini, toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümlerine rağmen kısa çalışma primi ödenmediğini, ayrıca günlük 8,5 saat çalıştırıldığı ve ara dinlenmesi hariç günde yarım saat fazla çalışma yaptığı hâlde ücretinin ödenmediğini ileri sürerek günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiğinin tespiti ile kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik hükümleri dışındaki işler için haftanın beş günü, günde 8,5 saat olmak üzere 42,5 saat çalışma yapıldığını ve 45 saat üzerinden ücretinin ödendiğini, ölçümlerin usulüne uygun bir şekilde yapıldığını ve davacının 7,5 saat çalıştırılmasının maddi koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarının ödenmediği sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri