muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9092, Karar No: 2011/12139, Tarih: 17.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9092 E.  ,  2011/12139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.06.2009 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit, istirdat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraflarca istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı iş sahibi, asıl davada davalı ile aralarında boya-badana vs. işlerin yapımı konusunda sözleşme bulunduğunu, sözleşme kapsamındaki 2 adet 500,00 TL’lik senet bedellerinin ödenmesine rağmen davacının icra takibine giriştiğini, bu senetler sebebiyle borçlu bulunmadığının tespitini, birleşen davasında ise aynı akti ilişki sebebiyle iş bedeline karşılık davalıya her biri 1.000,00 TL olmak üzere toplam 3.000,00 TL’lık senedi ciro ettiğini, bedellerini makbuzla ödediğini, ancak davalının bedelsiz kalan bu senetlere dayanarak icra takibi yaptığını, toplam 3.000,00 TL’lık senetlerden dolayı borçlu bulunmadığının tespitini, birleştirilen bir başka davasında ise boya-badana vs. işlerinin 10.540,00 TL bedelle yapımı konusunda davalı ile sözleşmeleri bulunduğunu, ancak yaptırdığı tespitte bu işlerin 6.033,50 TL’ye yapılacağının saptandığını, fazla ödeme tutarı olan 3.950,50 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının maliki olduğu binada boya-badana vs. işleri yapımı konusunda sözleşmeleri olduğunu, senetlerin iş bedeline karşılık verildiğini, ek işlerde bulunduğunu, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl ve birleşen davalar kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında 03.02.2009 tarihli protokolün varlığı, içeriği ve imzaları çekişmeli değildir. “Sözleşme Metni” başlıklı bu belgeye göre; asıl ve birleştirilen davaların davalısı, davacıya ait binanın boya-badana gibi işlerinin yapımını yüklenmiş, taraflarca iş bedelinin 11.050,00 TL olacağı kararlaştırılmıştır. Bu bedelin kısmen nakit olarak, kısmen de dava konusu yapılan senetlerle davalıya ödendiği de ihtilaf konusu yapılmamıştır. Kısaca belirtmek gerekirse, sözleşmede kararlaştırılan bedel götürü bedeldir.

Bir tanımlama yapmak gerekirse “götürü ücret” Borçlar Kanununun 365.maddesinde düzenlenmiş olup önceden ve kesin olarak tayin edilmiş ücret türüdür. Bu hükme göre, ücretin götürü kararlaştırıldığı işlerde yüklenici yapılacak şeyi kararlaştırılan fiyatla yapmaya zorunludur. Eser, kararlaştırılan götürü ücretten daha fazla masraf ve emekle meydana çıkarılsa bile, yüklenici kural olarak götürü bedelin artırımını isteyemeyeceği gibi, daha az masraf ve emekle yapılmış olsa da iş sahibi bedelden indirim yapılmasını talep edemez.

Bütün bu açıklamalara göre mahkemece, davacı iş sahibinin fazla ödemeye ilişkin davasının reddi yerine bu davanın da kabulü doğru olmamış, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 17.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/32382, Karar No: 2014/915, Tarih: 15.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/32382 E.  ,  2014/915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı 25.05.2012 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 18.06.2012 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 15.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5646, Karar No: 2019/10998, Tarih: 25.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/5646 E.  ,  2019/10998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Dairemizin 03.05.2016 tarih ve 2016/5852 E-2016/5361 K sayılı ilamında; “...davanın TBK'nin 19.maddesi gereğince değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gereğine...”değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava BK'nun 19.maddesine dayalı olarak açılan muvazaalı işlemin iptaline ilişkindir.

10.04.1992 gün 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hakimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasını öngörmektedir. Kısa kararda hükmedilen bir yükümlülüğünün gerekçeli kararda hüküm altına alınmamış olmasının çelişki teşkil etmediğini söylemek mümkün değildir. Yargı erkinin görev ve yetkisi Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak keza İBK'nın bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir.

Tefhim edilen hüküm başka gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki İBK ile bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Diğer taraftan 1086 sayılı HUMK.’nun 381.- 389. maddelerinde (6100 sayılı HMK m. 294-297), hükmün tefhimi, nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. HMK 297/II maddesinde; hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu açıklanmıştır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hüküm, infazı kabil ve uygulanabilir olmalıdır.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Somut uyuşmazlıkta, yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı 24/09/2014 tarihli kısa kararında "Davanın kabulüne, dava konusu Amasya Merkez Şeyhcui Mahallesi 760 parsel sayılı taşınmazdaki hisselerinin davalılardan ... tarafından diğer davalı ...'a satış işlemine yönelik tasarrufun muvazaa sebebi ile İPTALİNE," denildiği halde, gerekçeli kararda "Davanın kabulüne, davalılardan ...'ın, maliki olduğu Amasya İli, Merkez İlçesi, Şeyhcui Mahallesi, 760 parsel sayılı taşınmazdaki 17/240 oranındaki hissesini 20.10.2006 tarihinde diğer davalı ...'a satışının TBK 19. maddesi uyarınca muvazaa sebebi ile İPTALİNE," şeklinde yazıldığı görülmektedir. Bu durum HMK'nın 294/3. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas-1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderildiği bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine, 25/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11706, Karar No: 2014/8978, Tarih: 12.05.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/11706 E.  ,  2014/8978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 09.04.2010 tarihli işyeri devir sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin davalıya sözleşme gereği işyerini devrettiğini, davalının devir bedelini ödemediğini, alacağın tahsili için girişilen icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ticari işletmenin devredilmediğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının 09.04.2010 tarihli sözleşme uyarınca edimini yerine getirmediği, kendi edimini yerine getirmeyen tarafın karşı edimin yerine getirilmesini isteyemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23035, Karar No: 2014/10978, Tarih: 28.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/23035 E.  ,  2014/10978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK.nın 165/1.maddesininde "altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanunun 52/1.maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda "suçun işleniş şekli, suçtan doğan zarara göre" hapis cezası kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 60 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK.nun 165/1 ve 52/1.maddelerine aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK.nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,sanığın 5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesi uyarınca 5 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına,aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 4 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca bir günü 20 TL hesabıyla paraya çevrilmek suretiyle sanığın sonuç olarak 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 28/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26982, Karar No: 2018/2420, Tarih: 07.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/26982 E.  ,  2018/2420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ile O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27494, Karar No: 2015/3421, Tarih: 24.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27494 E.  ,  2015/3421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Polatlı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2012

NUMARASI : 2011/99-2012/582

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idareler vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlar gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idareler vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16812, Karar No: 2018/3652, Tarih: 05.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/16812 E.  ,  2018/3652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ...'in mahkumiyetine, ...'ın beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar Asım ve Yasin hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6955, Karar No: 2025/3016, Tarih: 17.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/6955 E.  ,  2025/3016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/391 E., 2023/719 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-(a) maddeleri gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2022 tarihli ve 2020/42 Esas, 2022/57 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-(d), 35/2, 53/1 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2022/391 Esas, 2023/719 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, mağdurun yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda, teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesi uyarınca meydana gelen

zarar ve tehlikenin ağırlığı gözönünde tutularak, sanık hakkında makul oranda ceza tayini yerine yazılı şekilde alt sınırdan ceza belirlenmesinin aleyhe istinaf bulunmaması nedeniyle eleştirilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına, suç vasfının kasten yaralama olduğuna, sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, sanığın cezasında takdiri indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın, mağdurun oğlu olduğu, daha önce psikolojik rahatsızlıkları bulunan ve tedavi gören sanığın olay günü annesi ile tartışmasının ardından mutfakta kahvaltı hazırlayan annesine çekmeceden aldığı bıçakla saldırarak dört kez bıçakladığı, yaralanmalardan bir tanesinin batına nafiz olduğu ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu olayda,

III. GEREKÇE

Sanığın, mağdurun oğlu olduğu, daha önce psikolojik rahatsızlıkları bulunan ve tedavi gören sanığın olay günü annesi ile tartışmasının ardından mutfakta kahvaltı hazırlayan annesine çekmeceden aldığı bıçakla saldırarak dört kez bıçakladığı, yaralanmalardan bir tanesinin batına nafiz olduğu ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu olayda,

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sanığın ikrara yönelen savunması, mağdur beyanı ve dosya kapsamındaki diğer delillerle saptandığı, sanığın öldürmeye elverişli bıçakla mağdurun hayati bölgelerini hedef alarak birden fazla kez bıçağı sapladığı, mağdurun yaşamının tehlikeye girdiği olayda, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin kabulü ile suç vasfının nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, mağdurun yaralanmasına ilişkin hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu ve dosya kapsamında bu hususta eksik incelemenin söz konusu olmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın şizofreni teşhisi ile Bakırköy Prof. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nde 11.10.2017- 01.11.2017 tarihleri arasında tedavi gördüğü, Silivri Ceza İnfaz Kurumu Hastanesince düzenlenen 19.09.2019 tarihli sağlık kurulu raporunda organik olmayan psikoz tanısı aldığı, Bakırköy Prof. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nce düzenlenen 25.09.2019 tarihli reçetede şizofreni tanısı ile ilaç yazıldığı, 06.08.2017 tarihinde işlediği kasten yaralama suçuna ilişkin düzenlenen ve inceleme konusu suça ilişkin aldırılan Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunda yer verilen Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinin 01.11.2019 tarihli raporunda 28.10.2019 giriş-01.2019 çıkış tarihleri arasında yapılan muayene, müşahede ve tetkikler neticesinde ceza sorumluluğunu ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede olan Psikotik Bozukluk denilen akıl hastalığının tespit edildiği ve sanığın cezai ehliyetinin olmadığının bildirilmiş olduğu, yargılama aşamasında Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunca düzenlenen 27.11.2019 ve 22.10.2021 tarihli raporlarda ise sanığın ceza ehliyetinin tam olduğu yönünde görüş bildirilmiş olup sanık hakkında başka bir suça ilişkin olan ancak incelemeye konu suçun işlemesinden kısa