muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5140, Karar No: 2021/1550, Tarih: 08.03.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/5140 E.  ,  2021/1550 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, 14/03/2016 gününde verilen dilekçe ile mirasın gerçek reddi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/05/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, davacılardan İsmail ve Şenay'ın oğlu ve yine davacılardan Ziya ve Mehmet'in kardeşi ...'in 02/01/2016 tarihinde vefat ettiğini, mirasın müvekkilleri tarafından reddedildiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın davacılar ... ve ... yönünden kabulüne, davacılar ... ve ... yönünden ise murisin kardeşleri oldukları, dava tarihi itibariyle murisin mirasçıları olma sıfatını kazanmadıkları, ancak annesi veya babasının mirası red talebinin karara bağlanıp bu karar kesinleştikten sonra mirasçılık sıfatını kazanabilecekleri ve mirası red süreci ile 3 aylık sürelerinin kesinleşme tarihinden sonra başlayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılardan ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 612. maddesinde yer alan "En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddedilen miras sulh hukuk mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir" hükmüne göre miras reddedilmiş olmakla tasfiyeye tabi tutulacaktır.

Somut olayda, muris ...'in tüm yakın yasal mirasçıları tarafından miras gerçek olarak reddedilmiş olup TMK'nun 612. maddesine göre tasfiye edilmesine ilişkin hüküm kurulması gerekirken murisin kardeşleri olan davacılardan ... ve ...'in mirası ret hakkına ilişkin 3 aylık sürenin en yakın mirasçıların mirası reddinin kesinleşmesinden itibaren başlayacağından bahisle temyiz eden davacılar yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, açıklanan nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın yatırana iadesine, 08/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6042, Karar No: 2010/13312, Tarih: 18.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/6042 E.  ,  2010/13312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, tayininin çıkması nedeniyle, veda yemeği ve eğlence düzenlenmek üzere davalıya ait lokanta ile anlaşıldığını, davalının yerleri yeni cilalaması nedeniyle ayağının kayarak düştüğünü ve kolunun kırıldığını ileri sürerek maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı , davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3.maddesinde, kanunun uygulanmasıyla ilgili tanımlar yapılıp, bu arada “Alışverişe konu olan taşınır eşyayı...” mal, “Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi” tüketici, “kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere, ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri” satıcı olarak, tanımlamıştır.Aynı Yasanın 23. maddesinin 1. fıkrasında ise, “Bu kanunun uygulanmasıyla ilgili çıkacak her türlü ihtilaflara tüketici mahkemelerinde bakılır” hükmüyle, kanunun uygulanmasından doğacak ihtilaflara bakacak görevli mahkeme belirtilmiştir.

Somut olay değerlendirildiğinde, tüketici davalı ile, satıcı davacı arasında hizmet satışından kaynaklanan bir uyuşmazlık bulunmaktadır. Hal böyle olunca, sözü edilen yasanın 23.maddesi gereğince davaya bakmaya Tüketici mahkemesi görevlidir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 15.60 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3344, Karar No: 2019/13366, Tarih: 02.07.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/3344 E.  ,  2019/13366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı düzeltilerek kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş bu karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... ili,... ilçesi,... köyü 101 ada 22 parsel,102 ada 16,23 ve 25 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/126E.-2017/106 sayılı kararının kaldırılarak,objektif değer artış oranının %10 alınarak hesaplanan bedel üzerinden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 2017/1410E.-2018/59K. sayılı ilamın 8 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idareden peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine, 02/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26500, Karar No: 2014/1483, Tarih: 27.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26500 E.  ,  2014/1483 K.**

**"İçtihat Metni"**

:MAHKEMESİ :Alanya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.10.2013

NUMARASI :Esas no:2013/596 Karar no:2013/1142

Taraflar arasındaki "boşanma, ziynet ve eşya alacağı" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; eşyalar hakkında tesis edilen hüküm yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, bozmaya uyulmuş; ancak davacının eşyalara ilişkin bedel talebi; "bu eşyaların aynen mevcut olduğu ve davalı tarafından teslime hazır bulundurulduğu" gerekçesiyle reddedilmiştir. Davacı, çeyiz eşyalarının bedelini istemiştir. Ayın veya bedel isteme konusunda tercih hakkına sahiptir. Tercihini bedel yönünde kullandığına göre, eşyaların bulunduğu mahalde bu işlerden anlayan uzman bilirkişi eşliğinde keşif yapılarak, kullanım durumlarının belirlenmesi, kullanılmış olmaları halinde yıpranma bedelleri düşülerek belirlenecek bedele hükmedilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır. (H.G.K.'nun 17.9.2008 tarihli 2008/2-525 esas, 2008/537 karar sayılı kararı.)

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.27.01.2014(Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Davacı vekili dava dilekçesinde dava konusu çeyiz eşyalarının mülkiyetinin davacıya ait olduğunu, ancak davalıda kaldığını ileri sürerek eşyaların bedellerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf dava konusu edilen çeyiz eşyalarının halen mevcut olduğunu ve bu eşyaları davacı tarafa teslim etmeye hazır olduğunu bildirmiştir.

Türk Medeni Kanununun 226/1. maddesine göre "Evlilik boşanma ile sona erdiğinde eşlerden her biri diğerinde bulunan mallarını geri alır. Buradaki geri alma hakkının dayanağını mülkiyet hakkı oluşturmaktadır. Yani ayrılan eşler, mülkiyet haklarına dayanarak diğer eşte bulunan eşyalarını geri alacaklardır. Eşyaların davacıya ait olduğu ve halen davalıda bulunduğu konusunda taraflar arasında ihtilaf yoktur. Taraflar arasındaki tartışma ve çözümlenmesi gereken problem "davalının, davacıya ait olduğunu ve teslim etmeye hazır olduklarını kabul ettiği eşyaların, davacının aynen iadesi yerine bedelini isteyip isteyemeyeceğidir.

..Eslerin diğer eşte kalan eşyalarını mülkiyet hakkına dayanarak geri alabilmeleri istihkak davası ile mümkündür. Çünkü karşı tarafın mülkiyeti kazanması söz konusu olmadığından ve davacı (alacaklı), halen bu şeyin maliki olduğundan bu durumda açılması gereken dava istihkak davasıdır. İstihkak davasının mümkün olmadığı durumlarda ise sebepsiz zenginleşme davası açılarak eşyaların bedeli talep edilebilir. Açılan davada güdülen amaç, malikin mülkiyet hakkına dayanarak malın dolaysız zilyetliğine kavuşmasını sağlamaktır. (Oğuzman/, Eşya Hukuku, s. 222). Davacının, davalının aynen teslime hazır olduklarını beyan ettiği, çeyiz eşyalarının aynen iadesi yerine bedelinin tahsilini istemesinin hukuki dayanağı yoktur. Eşyaların eskimiş olmasında veya zamanında teslim edilmemesinde de davalının bir kusuru bulunmamaktadır. Davalının borcu para borcu gibi götürülecek borçlardan da değildir. Davacının bu eşyaların bedelini isteyebilmesi için eşyaların bulunmaması gerekir. Eşyaların aynen teslimine karar verilmesi halinde, buna ilişkin kararın, infaz aşamasında eşyaların aynen teslim edilememesi halinde zaten davacının eşyaların kararda gösterilen değerlerini tahsil etmesi mümkündür. Bu açıklamalar karşısında davacıya ait olup, davalının zilyetliğinde bulunan ve davalı tarafından teslime hazır olduğu bildirilen çeyiz eşyalarının bedelinin tahsiline ilişkin talebin reddi doğrudur.

Bu sebeple temyize konu hükmün onanması gerektiğini düşündüğüm için sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2006/4837, Karar No: 2006/8332, Tarih: 11.07.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/4837 E.  ,  2006/8332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 4.12.2002 gününde verilen dilekçe ile ipoteğin kaldırılması, mümkün olmadığı takdirde tadil edilmesi istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabulü ile ipoteğin tadil edilmesine, kaldırılması isteminin reddine dair verilen 27.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, tayin olunan 11.7.2006 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av....ile karşı taraftan Tapu Sicil Müdürlüğü vekili Av....geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

1- Mahkeme hükmü davalılardan Tapu Sicil Müdürlüğüne kurumun evrak memuru olduğu anlaşılan Sibel Türker'e teslim edilmek suretiyle tebliğ edilmiştir. O tarihte kurum müdür vekili olan kişinin tebliğ sırasında görev başında olduğu belgelenmediğine göre Tebligat Yasası 13 ve Tebligat Tüzüğünün 18.maddesine göre yapılan tebligat yasaya uygundur. Davalı Tapu Sicil Müdürlüğü tebliğ tarihinden itibaren yasal süresi içinde hükmü temyiz etmediğinden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve mahkemece varılan takdire göre hüküm usul ve yasaya uygun olup diğer davalılar ve davacı vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenle Narlıdere Tapu Sicil Müdürlüğünün temyiz dilekçesinin reddine, (2) numaralı bent uyarınca diğer davacılar ve davalıların temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 450.00 YTL. Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılar-

dan alınıp davalı ... ve Fatma Hayrünisa Latif Topuz'a verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının hükmü temyiz eden davacılar ile davalı ... ve...dan alınmasına, 11.7.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14565, Karar No: 2011/7196, Tarih: 14.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14565 E.  ,  2011/7196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.05.2009 tarih ve 2008/347-2009/167 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka şubesinde vadeli döviz hesabının bulunduğunu, sözlü ve yazılı olarak yaptığı başvurularda hesabı ile ilgili bilgi alamadığını, bunun üzerine davalıya noterden ihtarname gönderildiğini, bu ihtarnameye verilen cevap ile müvekkilinin talimatı olmaksızın hesabında bulunan 21.479,71 DM'nin başka bir hesaba yatırıldığının bildirildiğini, bu işlemin ilgili mevzuata aykırı olduğunu, davalının basiretli bir tacir gibi davranmadığını ve özen borcunu yerine getirmediğini ileri sürerek, 11.015,23 EURO'nun faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, hesapta bulunan meblağın davacının telefon talimatına istinaden eşinin sahibi olduğu şirketin hesabına gönderildiğini, davacının 9 yıl gibi uzun bir süre hesaplarını kontrol etmemesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığını, söz konusu işlemden sonra davacının hesabında hareket olduğunu, davacının hesabındaki işlemlere itiraz etmeyerek icazet verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının hesabındaki paranın eşinin ortağı olduğu şirketin hesabına geçirildiği, para hesaba geçirilirken şirket ortağı ...'un imzasının alındığı, bu haliyle davacının haberi olmaksızın bu işlemin gerçekleşmesinin mümkün olmadığı, ayrıca bu işlemden sonra davacının hesabında işlem yaptığı ve hesapta bulunan para hakkında bilgi sahibi olduğu, dolayısıyla hesabındaki dava konusu işleme icazet vermiş sayılması gerektiği, hesabında bu miktarda para bulunan birinin 1998 yılından dava tarihine kadar hesabı ile hiç ilgilenmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/282, Karar No: 2019/482, Tarih: 04.02.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/282 E.  ,  2019/482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

A)Davacı İstemi;

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkili davacının davalıya ait işyerinde çalışırken meslek hastalığına yakalanarak % 60 oranında malül kaldığını, malüliyeti nedeniyle manen olduğu kadar maddende zarara uğradığını belirterek; % 60 mesleki malüliyet için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10 TL maddi 50.000TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Islah dilekçesi ile maddi tazminat istemi 95.373,30 TL’ye artırılmış ve ıslah harcı yatırılmıştır.

B)Davalı Cevabı;

Davalı vekili cevap ve beyanlarında; olayda müvekkilinin kusuru olmadığını, anılan malüliyet nedeniyle de davacıya manevi tazminatın önceden ödendiğini belirterek haksız ve yersiz davanın reddi gerektiğini bildirmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

Kararın gerekçesi özetle “davacının dava konusu % 60 malüliyeti nedeniyle Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 2016/15324 Esas 2017/1123 Karar sayılı ilamı ve benzer şekilde görüş değiştiren ilamları gereğince hesaplanan zarardan bağlanan gelirin ilk Peşin Sermaye Değeri kusur oranında düşülerek maddi kazanç kaybının 31.889,78 TL olduğu tespit edilmiş olup, davacının maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair karar tesis olunmuştur.Manevi tazminat talebi yönünden yapılan irdelemede ise; davacının yaşı ve sosyal yaşantısı, meslek hastalığının tespit tarihi, hastalığın derecesi, ilerdeki artış ihtimali, davacının hayat boyu çekeceği üzüntü, ülkenin ekonomik durumu, davalı işverenin mali durumu, paranın satın alma gücü, hastalığın oluşumundaki davalı işverenin kusur oranı ile kaçınılmazlık oranı 22/06/1966 gün 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında belirtilen ilkeler ve hak nesafet kuralları gözönünde tutularak, Mahkememizce takdir edilen ve hükümde gösterilen manevi tazminat miktarının davacıda bir tatmin duygusu yaratabileceği, olayı arzu edilen hale getirmeyeceği ve karşı tarafın mahvına yol açmayacağı sonuç ve inancına varılarak manevi tazminatın talebinin de kısmen kabulüne karar verilmiştir.” şeklindedir.

Kararın Hüküm Kısmında ise özetle“1-Davanın Kısmen Kabulü İle Kısmen Reddine,

A)Maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 31.889,78 TL'nin tespit tarihi olan 23/07/2015 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

B)Manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile takdiren 45.000,00 TL'nin tespit tarihi olan 23/07/2015 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, ” şeklinde hüküm kurulmuştur.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

B)Manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile takdiren 45.000,00 TL'nin tespit tarihi olan 23/07/2015 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, ” şeklinde hüküm kurulmuştur.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

“Meslek hastalığı nedeniyle davacının maluliyetinin %60 olduğu bu maluliyetin oluşumunda davalının %88.58 kusurunun bulunduğu, davacının 1949 doğumlu olduğu Yargıtay 21. HD'nin 2016/13324 E sayılı ilamı ve benzer kararlarında SGK'nun 2011/58 sayılı genelgenin dikkate alınmayacağı rücu edilebilir kısmın maddi tazminat hesaplanırken indirilmesi gerektiği, anlaşılmış, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hakiminin objektif, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, HMK’nın 355. maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu; ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varılarak, tarafların istinaf başvurularının esas yönünden reddine karar verilmiştir.”

E) Davalı Temyiz Nedenleri;

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle, maddi tazminat hesabından kurumca bağlanan gelirin Tüm Peşin Sermaye değerinin tenzilinin gerektiğnii, Farazi verilere göre hesap yapıldığını, davacının her gün çalışacağı varsayılarak hesap yapıldığınu, davacının1993 yılında emekliliğinden sonra 1 gün dahi çalışması oldmadığını varsayıma göre dahi yöre şartlarında yılın 2-3 ayı çalışması kabul edilebilir olduğunu, pasif devrede tüm yıl çalışacağı kabul edilemeyeceğini, fiili gün ortalaması uygulamasının hatalı olduğunu, davacının 1993 yılında Emekli olduktan 22 yıl sonra 2015 yılında ortaya çıkan meslek hastalığı ile ilgili herhangi bir kusuru olmadığını, raporu hazırlayan bilirkişi heyetinde hekim bilirkişinin yer alması gerektiğini, tek kusur raporuna itibar edildiğini, maluliyete etki eden diğer hususuların dikkate alınmadığını ve %88,58’den hesap yapılmasının hatalı olduğunu, müvekkilinin, meslek hastalığı ortaya çıkmaması için her türlü İSG önlemini aldığını, davacının maluliyetine etki eden tüm unsurların değerlendirilmesi gerektiğini, maluliyetinin belirlenmesinde davcının yaş kriterinin dikkate alınmadığını, davacı lehine fazla manevi tazminata hükmedildiğini, faize dava tarihinden hükmedilmesi gerektiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

A) Maddi Tazminat hükmü yönünden yapılan temyiz incelemesinde; Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırı, karar tarihi itibariyle 41.530,00 TL dir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

A) Maddi Tazminat hükmü yönünden yapılan temyiz incelemesinde; Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırı, karar tarihi itibariyle 41.530,00 TL dir.

Davacı taraf lehine 31.889,78 TL maddi tazminata karar verildiği taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği ve bu kararın davalı vekilince temyize getirildiği dikkate alındığında, hükmedilen maddi tazminat miktarının karar tarihi itibariyle temyiz sınırının altında kaldığı açıktır.

O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının maddi tazminat yönünden temyiz kabiliyeti olmayıp, davalı vekilinin maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının H.M.K.'nun 362/1-a maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

B) Manevi Tazminat hükmü yönünden yapılan temyiz incelemesinde ise ;

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere, temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,