muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3446, Karar No: 2013/25824, Tarih: 18.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/3446 E.  ,  2013/25824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-b, 62, 52/1, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, olayda bilinçli taksir halinin bulunmadığına, kırmızı ışık ihlali yapmadığına, hükme esas alınan tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, tanığın doğru söylemediğine ve olay mahallinde olmadığına, müştekinin kendisinden şikayetçi olmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Oluşa, dosya kapsamına ve kabule göre, tam kusurlu olan sanık hakkında, hükme bağlanan gerekçeli kararın dokuzuncu paragrafı ile hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ''Sanığın trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı anlaşıldığından verilen cezanın miktarı ve kusur durumu nazara alınarak TCK 53/6 maddesi uyarınca sanığın... Emniyet Müdürlüğü tarafından verilen 22.07.1986 tarih,... nolu B sınıfı sürücü belgesinin takdiren 6 ay süre ile geri alınmasına'' karar verildiği halde bir üst bentte, yazım fazlalığı olacak şekilde ''Sanığa verilen cezanın miktarı, kusur durumu nazara alınarak takdiren TCK 53/6 maddesinin uyarınca sürücü belgesinin geri alınmasına yer olmadığına'' denilerek aynı hükümde sürücü belgesinin geri alınmamasına ve geri alınmasına şeklinde karar verilerek hükmün karıştırılması,

2- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda, sanığa hükmolunan gün para cezasının bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan Kanun maddesine ilişkin fıkranın 52/2 yerine, 52/1 olarak yanlış gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının paraya çevirmeye ilişkin 6. fıkrasında taksitlendirmeye ilişkin bendindeki "TCK'nın 52/1 maddesi" ibaresi yerine ''52/2'' ibaresinin yazılması ve hükmün 11. fıkrasında ''sanığa verilen cezanın miktarı, kusur durumu

nazara alınarak takdiren TCK'nın 53/6. maddesinin uyarınca sürücü belgesinin geri alınmasına yer olmadığına'' ibaresinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10631, Karar No: 2014/35135, Tarih: 04.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/10631 E.  ,  2014/35135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/121833

MAHKEMESİ : Ağın(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2012

NUMARASI : 2011/11 (E) ve 2012/1 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Katılanın, telefondaki mesaj içerikleri, soruşturma evresindeki sanığın sesini teşhis ettiğine dair beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın her iki katılana karşı hakaret suçunu işlediği anlaşılmakla, ayrı ayrı cezalandırılması gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle beraat hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı, katılanlar T.. G.. ve G.. G.. vekillerinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25624, Karar No: 2017/14832, Tarih: 04.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/25624 E.  ,  2017/14832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, Mahkememize verdiği dava dilekçesi ile; Müvekkilinin Kurum sigortalısı olarak çalışmakta iken astım hastalığı sebebiyle 1993 yılında malulen emekli olduğunu, 10.05.2006 günü işyeri açan bir arkadaşını ziyarete gittiğinde, şikayet üzerine bu işyerinde inceleme yapan sigorta müfettişinin kendisini de bu işyerinde çalışıyormuş gibi tutanak tuttuğunu, bunun üzerine bir gün çalışmış gibi sigortaya bildirim yapıldığını ve kurumun maluliyet aylığı almakta iken çalıştığı gerekçesiyle 10.05.2006 tarihinden itibaren almakta olduğu aylığı kesip 10.05.2006-17.10.2006 tarihleri arasında ödenen aylıkları toplamı 2.621,02 TL’nin de 15 gün içinde faiziyle birlikte iade edilmesini istediğini, ancak belirtilen işyerinde fiili bir çalışmasının olmadığını, astım hastalığının da devam ettiğini belirterek kurum işleminin iptaline, maluliyet aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanıp, sağlık hizmetlerinden de faydalanması yönünde ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı Mahkemece temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 18.06.2014 tarihli 6545 Sayılı Kanun'un 31. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 20.01.2017 tarih ve 1 sayılı kararı ile belirlenmiştir.

İnceleme konusu karar, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’ndan kaynaklanan talebe ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun iş bölümü kararına ve Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin bozma kararının olmasına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve hizmet tespiti taleplerinin temyiz incelemesi Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir.

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz incelemesi Dairemizin görevine girmeyip Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'nin görevine girdiğinden, dava dosyasının 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6723 sayılı Kanun ile değişik 60/3. maddesi gereğince Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 04.10.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12793, Karar No: 2016/8731, Tarih: 24.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/12793 E.  ,  2016/8731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a-4, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ölen ...'nın eşi katılan ...'nın 06/03/2012 tarihinde, sanığın imar müdür vekili olarak görev yaptığı İslahiye Belediye Başkanlığı'na yazılı şekilde başvurarak, kendilerine ait olan yaklaşık 50-60 yıllık, virane, iki katlı kerpiç evin yağışlardan dolayı yıkılmak üzere olduğunu, çevre sakinlerinin can güvenliği için tehlike arz ettiğini, maddi güçleri yerinde olmadığından evin yıkılarak enkazın güvenli bir şekilde kaldırılması için talepte bulunduğu, belediyece henüz yıkım işlerine başlanılmadan, 22/04/2012 tarih saat 14:00 sıralarında ...'nın tek başına evin merdivenlerinden çıkarak, yaklaşık 2 metre yükseklikteki balkonda demir levye ile hem tahta kırıklarını çıkarmak hem de yıkım işini gerçekleştirmek için çalıştığı sırada, çöken balkonla beraber yere düştüğü ve ağır yaralı olarak kaldırıldığı hastanede 30/04/2012 tarihinde hayatını kaybettiği olayda; evin yıkılma tehlikesinin olduğunu bildiği halde, herhangi bir güvenlik önlemi almadan, yaklaşık 2 metre yükseklikteki balkonunda demir levye ile tahta kırıklarını çıkarmaya çalışan ...'nın ölümüne kendi ihmali davranışı ile sebep olduğu, bu nedenle belediye fen işleri müdürü olarak görev yapan sanığa yüklenecek kusur bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın atılı suçtan beraati yerine, yazılı gerekçeyle mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 24/05/2016 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14357, Karar No: 2015/15604, Tarih: 17.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/14357 E.  ,  2015/15604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: .. KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/04/2015

NUMARASI : 2014/129-2015/98

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1-Dava konusu 114 ada 14 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanak aslı dosyada bulunmamaktadır. Kadastro davalarında tutanak aslının dosyada bulunması zorunludur. Bu nedenle, tutanak aslının bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulması, aynı parsel hakkında başka bir dava var ise ilgili dava dosyasının da getirtilerek dosyaya konulması,

2- Dava konusu taşınmaza komşu olan taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri, varsa dayanağı kayıt ve belgeler ile tapu kayıt örneklerinin,

3- Davalı adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle başkaca taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediğinin Mahkemeler Yazı İşleri, Kadastro ve Tapu Müdürlüğü'nden ayrı ayrı sorulup alınacak cevabi yazıların dosyaya konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10396, Karar No: 2019/867, Tarih: 21.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/10396 E.  ,  2019/867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı verilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra sanık müdafinin temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında mahkemece süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafinin temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA, 21.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/427, Karar No: 2011/1001, Tarih: 22.09.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/427 E.  ,  2011/1001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2009

Davacı işçi vekili, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren vekili , şirketin ülkenin içinde bulunduğu ekonomik şartları göz önünde tutarak, varlığının sürdürebilmek için yeniden yapılanma sürecinde bazı hizmetlerin yürütülmesi konusunda sistem değişikliği yaptığını, işlerde ciddi bir daralma olduğunu, şirketin sürekliliğini sağlamak için tedbirler aldığını, bu sebeple bölge müdürlüklerindeki tahsilat işlemlerine son verdiğini, davacının çalışacak birimi kalmadığını, işe yeni alınan işçilerin engelli kadrosuna, uzmanlık gerektiren kadrolara alındığını, başkaca işçi alınmadığını, yeniden yapılanma sebebiyle yapılan feshin geçerli olduğunu, işçilere tüm haklarının ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı şirketçe feshin dayanağı alınmış açık bir işletmesel kararın bulunmadığı feshe ulaşmadan önce tüm tedbirlerin alındığı buna rağmen son çare olarak feshe başvurulduğu ve feshin ferdileştirilme noktasında objektif olarak işçi seçiminin hangi kriterlere göre yapıldığı feshin geçerli nedenlere dayandırıldığının kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davalıya ait işyerinde tahsilat bölümü personeli olarak çalışan davacının iş sözleşmesi “yeniden yapılandırma çalışmaları bağlamında iç örgütlenme düzeninde yaptığı değişiklik ve iyileştirmeler arasında, tüm tahsilat işlemlerinin Genel müdürlük bünyesinde oluşturulan departman tarafından yürütülmesine, bu sebeple bölge müdürlüklerinde bulunan tahsilat kadrosunun kaldırılmasına karar verildiği” gerekçesi ile 4857 sayılı İş Kanununun 17.maddesi uyarınca feshedilmiştir. Mahkemece alınan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda özetle feshin dayanağı alınmış bir işletmesel karar bulunmadığı,  feshe son çare olarak  başvurulduğunun  ispatlanamadığı,  işçi seçiminin  hangi

kriterlere göre yapıldığının ortaya konamadığı ve feshin geçerli nedene dayandığının kanıtlanamadığı belirtilmiştir. Davacının işten çıkartılmasından sonra yeni işçi alındığı ileri sürülmüşse de alınan işçilerin davacı ile aynı nitelikte olup olmadıkları ya da davacının kısa bir eğitimle yapabileceği işlere alınıp alınmadıkları dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Davacının konumuna uygun bir işte değerlendirilmesi öncelikle işyerinin herhangi bir bölümünde uygun boş bir pozisyonun bulunmasına bağlıdır. Davacının fesihten önce değerlendirilebileceği uygun bir pozisyon olup olmadığı araştırılmamıştır. Bu nedenle yapılacak iş; feshe neden gösterilen yeniden yapılanmanın gerçek olup olmadığı, davacının çalıştığı bölümün yada pozisyonunun lağvedilip edilmediği, davacının işe yeni alınan işçilerle aynı nitelikte olup olmadığı, işyerinde davacının mevcut nitelikleri ile ya da kısa bir eğitimle değerlendirilebileceği uygun bir pozisyonun olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı belirlenmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1027, Karar No: 2014/11482, Tarih: 22.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1027 E.  ,  2014/11482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4300, Karar No: 2021/551, Tarih: 27.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/4300 E.  ,  2021/551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde yer alan (Bozma sonrası tespit edilen bedelden ilk karar ile ödenmesi hüküm altına alınmış olan bedelin mahsubu ile bulunan ve davacı idarece bloke edilmiş olan 192.387.02- TL'nin üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak ilk karar tarihi 10/06/2016 olan tarihinden işbu mahkeme kararının kesinleşmesine kadar yasal faiz işletilerek davalıya ÖDENMESİNE,) cümlesinin çıkarılmasına,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde yer alan (Bozma sonrası tespit edilen bedelden ilk karar ile ödenmesi hüküm altına alınmış olan bedelin mahsubu ile bulunan ve davacı idarece bloke edilmiş olan 192.387.02- TL'nin üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak ilk karar tarihi 10/06/2016 olan tarihinden işbu mahkeme kararının kesinleşmesine kadar yasal faiz işletilerek davalıya ÖDENMESİNE,) cümlesinin çıkarılmasına,

b)Gerekçeli kararın 4 numaralı bendinde yeralan (üçer aylık vadeli hesaplarda nemalandırılarak dava tarihinden 4 ay sonrasına isabet eden 22/05/2016 tarihinden kararın kesinleşmesine kadar) cümlesinin çıkarılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalıya derhal ödenmesine, üçer aylık vadeli hesapta bloke edilen bölüme ilişkin ödemenin karar tarihi itibariyle yapılamayacağı gözetilerek, mahkemece tespit edilen 192.387,02 TL fark kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrası olan 22.05.2016 tarihinden başlayarak Yargıtay 5 Hukuk Dairesi onama tarihine kadar) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9487, Karar No: 2016/7718, Tarih: 14.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9487 E.  ,  2016/7718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f, 62/1 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis, 1.000 TL adli para cezası ve hak yoksunluğu.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın sahibinden.com isimli internet sitesinde gördüğü bir araç için telefonla aradığı açık kimliği tespit edilemeyen bir kişi ile anlaşmaya varması sonucu kaparo ve peşinat olarak gönderdiği 500 TL’yi kendisine ait banka hesabından çektiği, bu suretle nitelikli dolandırıcılık suçuna iştirak ettiği iddia ve kabul olunan olayda,

Sanık savunması, katılan ve tanık beyanı ile dosya kapsamı itibariyle, sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğu yönündeki mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararına göre infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle ne, ancak;

5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaati belli ise; TCK'nın 52. madde hükmü de gözetilmek sureti ile haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52/2. madde hükmü gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının

belirlenmesi gerekirken, adli para cezasının önce 60 gün adli para cezası olarak belirlenip, günlüğü 20 TL’den 1200 TL adli para cezasına çevrildikten sonra TCK'nın 62. maddesi uygulanarak indirim yapılması suretiyle ceza tayini,

belirlenmesi gerekirken, adli para cezasının önce 60 gün adli para cezası olarak belirlenip, günlüğü 20 TL’den 1200 TL adli para cezasına çevrildikten sonra TCK'nın 62. maddesi uygulanarak indirim yapılması suretiyle ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, adli para cezasına mahkumiyete ilişkin uygulamanın hükümden çıkartılarak yerine, “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f,son maddesi gereğince 50 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62/1 maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 41 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 820 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” ifadeleri yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.06.2016 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.