muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/22082, Karar No: 2012/8629, Tarih: 20.03.2012

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onanmış ve onaylayan yasada; "...Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Somut olayda haciz konulan borçlu belediyenin banka hesaplarında vergi, resim ve harç gelirleri olduğu gibi haczi kabil paraların da bulunduğu görülmektedir. Haczedilen hesap bu hali ile havuz hesabı niteliğindedir. Hesabın sürekli işlem görüyor olması ve sürekli yatan ve çekilen paraların bulunması karşısında kalan bakiyenin vergi, resim ve harç gelirinden mi, yoksa haczi kabil paralardan mı oluştuğunun belirlenmesine imkan yoktur. Bu şekilde haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkanını kendisi kaldırmıştır. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaplardaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

O halde mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün ikinci fıkrasında söz konusu hesap yönünden şikayetin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24165, Karar No: 2015/134, Tarih: 19.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/24165 E.  ,  2015/134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2012

NUMARASI : 2011/410-2012/401

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde, ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz Pınarüstü köyü 112 ada 53 parsel olduğu halde hükmün, tapunun iptali ile yola terkine ilişkin kısmında ,sehven Merkez 894 parsel sayılı taşınmaz hakkında hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Muş ili Korkut ilçesi Pınarüstü köyü 112 ada 53 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi M. Asım Karadağ tarafından hazırlanan 10.04.2012 tarihli raporda (B) harfi ile gösterilen 1.469,61 m2 lik kısmının tapu kaydının iptali ile yol olarak TERKİNİNE) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5426, Karar No: 2011/1760, Tarih: 23.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/5426 E.  ,  2011/1760 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/164825

MAHKEMESİ :(DOĞUBAYAZIT) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :15/04/2010 - 31/93

SUÇ :Kasten öldürmeye teşebbüs ve izinsiz silah taşımak

F.. Y..'ı kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık B.. A..'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (DOĞUBAYAZIT) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15/04/2010 gün ve 31/93 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanığın sabıka kaydındaki ilamın bihakkın infaz tarihinin açıkça belirlenmesinden sonra hakkında sonucuna göre TCK.nun 58.maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2)Dosya kapsamı ve oluşa göre; sanıkların üzerlerine atılı suçu inkar edip benzer savunmalarda bulunduğu, aralarında menfaat uyuşmazlığı bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

3)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın "kasten öldürmeye teşebbüs ve yasak silah taşımak" suçlarının sübutu kabul, cezayı azaltıcı indirim nedenlerinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede sübuta, suç vasfına, eksik soruşturmaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Dosya içeriğine göre; sanık Birol'un babası olan eşi Muhacir'le birlikte yaşadığı dönemde sanık Birol tarafından şiddete maruz kalan ve eşiyle arasında doğan anlaşmazlık sonucu boşanma davası açarak ortak konutu terkeden tanık Zeynep'in bu süreçte Kadın Sığınmaevinde kaldığı, daha önceden tanıdığı mağdur Fadil tarafından buradan alınarak, mağdur ile gayriresmi olarak birlikte yaşamaya başladığı, durumu öğrenen sanık Birol'un, olay günü tabanca ile tarafların oturduğu evin salon camını kırıp onbir el ateş ederek, hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde mağduru yaraladığı olayda;

Eşi Muhacir'e karşı boşanma davası açarak evden ayrılan tanık Zeynep'in ve birlikte yaşamaya başladığı mağdur Fadil'in, kendi yaşam ve davranışlarından dolayı tanık Zeynep'in üvey oğlu sanık Birol'a karşı bir sorumluluğunun olmayıp, sadece TMK.nun 185/2.maddesine göre, eşine karşı sadakat yükümlülüğünün bulunduğu, dolayısıyla mağdurun, sanığın üvey annesiyle rızası dahilinde arkadaşlık etmesinin sanığa yönelik haksız bir eylem oluşturmadığı, sanığın eylemi, mağdur Fadil'in üvey annesi Zeynep ile nikahsız olarak birlikte yaşaması nedeniyle, ailenin namus ve şerefini eksilttiği düşüncesiyle, töre (namus ve şereflerini kurtarmak) saikiyle gerçekleştirdiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 82/1-k maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek kasten adam öldürme suçundan aynı Yasanın 81.maddesi ile hüküm kurulması;

Yasaya aykırı olup, hükmün değişik gerekçe ile tebliğnamedeki düşünce gibi, ceza miktarı yönünden CMUK.nun 326/son maddesi gereği sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla (BOZULMASINA), 23/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

23/03/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık B.. A.. müdafii yokluğunda 24/03/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2020/2610, Karar No: 2021/1697, Tarih: 18.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/2610 E.  ,  2021/1697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki reçete bedeli kesintisi, cezai şartın tahsili, sözleşmenin süreli feshi işlemlerinin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Optik isimli firmanın sahibi olduğunu, kuruma fatura ettiği bir kısım reçetelerde yazılı malzemelerin hasta ya da yakınına teslim edildiğine ilişkin reçete arkasındaki yazı ve imzanın hasta veya hasta yakınına ait olmadığının tespit edilmesi nedeniyle Kurum tarafından hakkında; 2011 yılı sözleşmesinin 6.3.2. maddesi uyarınca cezai şart tahsili ve uyarı cezası verilmesi işlemleri uygulandığını, aynı sözleşmenin 4.3.15. maddesi uyarınca ilgili reçete bedellerinin faiziyle birlikte tahsilinin talep edildiğini ve 6.3.14. maddesine göre; mesul müdür, müessese sahibi veya müessesede çalışanlar tarafından reçetede veya reçete ekindeki belgede haksız kazanç elde edilmesini sağlayacak nitelikte tahrifat yapıldığının veya sahte reçete, reçete ekindeki sahte belgenin kuruma fatura edilmesi gerekçesiyle cezai şart tahsili ile sözleşmenin 6 ay süreyle feshine karar verildiğini beyanla, söz konusu haksız işlemlerin iptaline, muarazanın giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; çekişmeye konu reçetelerin sahte olduğu belirlendiğinden, iptali istenen işlemlerin yanlar arasındaki protokol hükümlerine uygun olduğu anlaşılmakla ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Uyuşmazlık, davacının kuruma fatura ettiği bir kısım reçeteler nedeniyle kurumca uygulanan cezai işlemlerin yerinde olup olmadığına ilişkindir.

Davalı kurum tarafından, davacıya ait optik işyeri hakkında; 2011 Yılı Sosyal Güvenlik Kurumu Görmeye Yardımcı Tıbbi Malzemelerin Teminine İlişkin Sözleşme’nin 6.3.2, 6.3.14 ve 4.3.15. maddeleri gereğince cezai şart, uyarı, 6 ay süreyle sözleşmenin feshi ile fatura bedeli kesintisi işlemi uygulanmıştır. Davaya konu 2011 sözleşmesinin 6.3.2. ve 6.3.14. maddeleri uygulanan eylemlerle ilgili, 2018 yılında yürürlüğe giren sözleşmenin 5.3.1. maddesinde; “Müessese tarafından Kuruma fatura edilen reçetelerde bulunması gereken hasta/hasta yakınına ait imzanın hasta/hasta yakınına ait olmadığının tespit edilmesi

halinde, ilgili reçete içeriğinde yer alan malzeme bedelinin 2 (iki) katı ceza koşulu uygulanır ve müessese yazılı olarak uyarılır. Aynı fiilin tekrarı halinde ilgili reçete içeriğinde yer alan malzeme bedelinin 5 (beş) katı tutarında ceza koşulu uygulanarak sözleşme 1 (bir) ay süreyle askıya alınır. Ancak hasta reçete muhteviyatı malzemeyi aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz.”, 5.3.6. maddesinde; “Müessese sahibi/mesul müdürü veya çalışanlar tarafından reçete/reçete eki belgede tahrifat yapıldığının tespit edilmesi halinde ilgili müessese yazılı olarak uyarılır ve reçete bedelinin 10 (on) katı tutarında ceza koşulu uygulanır. Aynı fiilin tekrarı halinde reçete bedelinin 20 (yirmi) katı tutarında ceza koşulu uygulanarak sözleşme 1(bir) yıl süreyle feshedilir” 5.4.2. maddesinde de; “Müessese tarafından sözleşmenin (5.4.1) maddesinin (a) bendinde belirtilen fiil/fiillerden, bir fatura dönemi için uygulanacak ceza koşulunun hesaplanması reçete bazında yapılır. Bir reçetede birden fazla usulsüz fiilin tespit edilmesi durumunda ceza koşullarından en yüksek olanı esas alınır. Bir fatura döneminde ceza koşulu gerektiren fiil/fiillerin birden fazla reçetede tespit edilmesi halinde belirlenen ceza koşulu her bir reçete için ayrı ayrı hesaplanıp bu bedeller toplanmak suretiyle tahsil edilir. Yine aynı sözleşme döneminde, sözleşmenin (5) başlıklı maddesinde belirtilen fiil/fiillerden sözleşmenin feshini gerektiren birden fazla farklı fiilin işlendiğinin tespiti halinde uzun olan fesih süresi uygulanır.” hükümleri düzenlenmiştir.

Davacı tarafından, Kuruma fatura edilen 6 adet reçetenin sahte olduğu; reçete sahibi hastaların, reçetelerin yazıldığı göz merkezine ve reçeteleri yazan doktora gitmediklerine dair beyanlarından anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemenin, reçetelerin sahte olduğu yönündeki kanaati yerinde olmuştur. Ancak 2018 Yılı Sosyal Güvenlik Kurumu Görmeye Yardımcı Tıbbi Malzemelerin Teminine İlişkin Sözleşme’nin 5.4.16. maddesinde “Bu sözleşmenin yürürlük tarihinden önceki sözleşme hükümlerine göre Kuruma fatura edilen ve kontrolleri Kurum tarafından bu sözleşmenin imzalandığı tarihten sonra yapılan ya da kontrolleri yapılmış olmakla birlikte fesih ile ilgili işlemlerin henüz tamamlanmadığı durumlarda tespit edilen fiil/fiiller için Kurumca bu sözleşmenin (5) numaralı maddelerinde yer alan hükümleri uygulanır. Ancak tespiti yapılan fiil/fiiller için reçetenin veriliş tarihinde geçerli olan sözleşme hükümlerinin uygulanması optisyenlik müessesesi tarafından Kurumdan yazılı olarak talep edilirse reçetenin veriliş tarihinde yürürlükte olan sözleşmedeki ceza koşulu ve fesih hükümleri uygulanır.” hükmü yer almaktadır. Her ne kadar, mahkemece karar verildiği tarihte, bu sözleşme henüz yürürlüğe girmemişse de, dava konusu uyuşmazlıkla ilgili işlemlerin tamamlanmamış olması nedeniyle Kurumun, 2018 yılı sözleşmesini uygulaması gerekmektedir. Hal böyle olunca taraflar arasında yapılan 2018 yılı sözleşmesinin yukarıda bahsi geçen hükümleri değerlendirilerek bir karar verilmesi gerektiğinden, bu husus bozma nedeni yapılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK’nın 440. maddesi gereğince 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30131, Karar No: 2015/10386, Tarih: 07.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/30131 E.  ,  2015/10386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2012/479-2013/438

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığı, bu itibarla davanın idari yargıda tam yargı davası olarak görülmesi gerektiği kabul edilerek yargı yolu bakımından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama sırasında dere koruma alanında kalan taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Açıklanan nedenlerle yargı yolu bakımından davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/264, Karar No: 2008/4756, Tarih: 21.04.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/264 E.  ,  2008/4756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hükmü bir kısım davalılar adına temyiz eden vekil Av....'a verilmiş vekaletnameler dosyada bulunmamaktadır. Vekaletler verilmiş ise dosyasına konulması, verilmemiş ise mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin davalılardan ..., ..., ... ve ... ile ...'e tebliğ edilip temyiz ve cevap süreleri beklendikten,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5826, Karar No: 2016/4314, Tarih: 15.12.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/5826 E.  ,  2016/4314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli öldürme ve bu suça azmettirme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ... (1957 doğumlu) ve ... hakkında; Tüm suçlardan Beraat

Sanık ... (1987 doğumlu) hakkında; TCK'nun 82/1-k ve 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası

TCK'nun 82/1-e-d-k ve 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası

TCK'nun 82/1-d-k ve 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası(2 kez), 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 52 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası, 600 TL adli para cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık ... (1987 d.lu)'ın maktuller ..., ..., ... ve ...'e yönelik

eylemleri ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, düzeltme nedenleri saklı kalmak kaydıyla maktuller ... ve...'ye yönelik nitelikli kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının niteliği tayin takdire ilişen cezayı azaltıcı sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ... (1957 d.lu), ..., ... ve ...'ın maktuller ... ve ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarına azmettirme fiillerinden açılan kamu davalarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... (1987 d.lu) müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki, sübuta, sanıklar..(1957 d.lu) ...ve ... müdafilerinin vekalet ücretine, Cumhuriyet savcısının 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun azmettirildiğine, bu suç yönünden üst sınırdan ceza gerektiğine, maktuller... ve ... yönünden azmettirmenin sübutuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... (1987 d.lu) hakkında maktuller... ve ...'yı nitelikli kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet, sanıklar ... (1957 d.lu), ..., ... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve maktuller ... ve...'ye yönelik nitelikli kasten öldürmeye azmettirme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

-Maktuller... ve ...'nın sanık ... (1987 d.lu) tarafından töre saiki ile öldürüldüğüne dair herhangi bir delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nun 82/1-k maddesinin uygulanması yasaya aykırı ise de bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkralarında yer alan TCK'nun 82/1-k maddesinin uygulanmasına ilişkin ilgili bölümlerdeki "k" bentlerinin hükümlerden çıkarılmasına,

-Maktuller... ve ...'nın sanık ... (1987 d.lu) tarafından töre saiki ile öldürüldüğüne dair herhangi bir delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nun 82/1-k maddesinin uygulanması yasaya aykırı ise de bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkralarında yer alan TCK'nun 82/1-k maddesinin uygulanmasına ilişkin ilgili bölümlerdeki "k" bentlerinin hükümlerden çıkarılmasına,

-24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde, değiştirilmesine,

Karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN sanık ... (1987 d.lu) hakkındaki mahkumiyet hükümleri ile sanıklar... (1957 d.lu), ...ve ... hakkındaki belirtilen beraat hükümlerinin kısmen tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA,

.

B)- Sanık ... (1987 d.lu) maktul ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürme, maktul ...'ya yönelik nitelikli kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet, sanıklar ... (1957 d.lu), ..., ... ve ... hakkında maktuller... ve....'ya yönelik nitelikli kasten öldürmeye azmettirme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;