muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15877, Karar No: 2014/21094, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/15877 E.  ,  2014/21094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2013/267-2013/326

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16324, Karar No: 2014/9391, Tarih: 22.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/16324 E.  ,  2014/9391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Bakanlığın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Genel bütçeye dahil olan davalı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının Harçlar Kanunu’nun 13/j. Maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı Bakanlığa harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyize konu kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin 3-4 numaralı bentlerin tamamen çıkartılarak, yerlerine;

“Davalı Bakanlık Harçlar Kanununun 13/j. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan davalı Bakanlığa harç yükletilmesine yer olmadığına,

Peşin harem mahsubu ile bakiye 320, 00 TL ilam harcının davalı şirketten tahsili ile hâzineye irad kaydına,

Davacının yapmış olduğu 126,15 TL harç giderinin davalı şirketten tahsili ile davacıya ödenmesine," bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16393, Karar No: 2022/14440, Tarih: 14.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/16393 E.  ,  2022/14440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 tarihli, 2013/830 Esas ve 2014/502 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; CMK'nin 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına dair kararda, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiğinden; somut olayda sanığın sabit kabul edilen fiilinin ne olduğu belirtilip buna dayanak olan deliller gösterilip tartışılmadan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilk karara atıfta bulunulmak suretiyle gerekçesiz hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 14.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5602, Karar No: 2014/10934, Tarih: 19.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/5602 E.  ,  2014/10934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Vakfıkebir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2012

NUMARASI : 2010/143-2012/206

Dava dilekçesinde, nüfus kaydının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, Sait ve A.. K.. kızı Gülhanım ile R.K.eşi ölü Gülhanım'ın aynı kişi olduğu halde nüfus kayıtlarında bu durumun görünmediğini, ayrıca kendisininin Gülhanım'ın kızı olmasına rağmen nüfus kaydında anne adının Gülhan yazıldığını bildirerek yukarıda adı geçen Gülhanım adlı kişilerin aynı kişi olduğunun tespiti, Rıfat eşi Gülhanım'ın Asiye olarak görünen anne adının Ayşe, Gülhanım'ın baba hanesindeki (Hane 93) nüfus kaydında 22.02.1966 olarak görünen ölüm tarihinin 12.04.1966, Rıfat eşi Gülhanım'ın 01.07.1913 olan doğum tarihinin 23.07.1913 (baba hanesindeki gibi), Gülhanım'ın baba hanesindeki bekar kaydının "evli" ve davacının nüfus kaydının da Gülhanım kızı olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece, Ayşe ve Sait kızı Gülhanım ile Rıfat eşi Gülhanım'ın aynı kişi olduğu kanıtlanamadığından, davacının Gülhan olan anne adının Gülhanım olarak değiştirilmesi isteminin ise ölü kişinin adı değiştirilemeyeceğinden reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden: davacının annesi olduğunu iddia ettiği Gülhanım'ın Sait ve A.. K.. kızı olarak kayıtlı bulunduğu, 23.07.1913 doğumlu olup ölüm araştırması sonucu 22.02.1966 tarihinde öldüğünün tescil edildiği ve bekar olduğu, Rıfat eşi Gülhanım'ın evlenerek geldiği yerin kayıtlarda görünmediği, 01.07.1913 doğumlu olup 14.04.1966 tarihinde çocuksuz olarak öldüğü, davacının ise babası Rıfat hanesinde Gülhan adlı kadından doğmuş olarak kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Davada istem Gülhanım adlı kişilerin aynı kişi olduğunun tespiti ile nüfus kayıtlarının düzeltilmesi, davacının ise anne yönünden kaydının düzeltilmesidir. Nüfus kayıtlarındaki düzeltme davaları kamu düzeni ile yakından ilgili olup, mahkemeler hiç bir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorundadır. Somut olayda Rıfat eşi G. K.nun Sait ve A. kızı G.ile aynı kişi olduğunun tespiti durumda Sait ve Ayşe ile davacının babası R. K. mirasçılarının hukuku etkileneceğinden bu kişilerin veraset ilamının temini ile varsa davalı gösterilmeyenlerin yöntemince davaya katılımının sağlanması, gösterilecek olan tanıklarının beyanının alınması, kolluk tarafından gerekli araştırmanın yapılıp tutulacak tutanağın dosyaya konulması, Rıfat eşi G.K.'nun tesciline ilişkin belgeler getirtilip oradaki anne adının tespit edilmesi, iddia ile ilgili olarak DNA testi yaptırılıp, alınacak rapor da gözetilerek karar verilmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6217, Karar No: 2012/14153, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/6217 E.  ,  2012/14153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R -

K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında 15.08.2008 tarihli satış sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmede satılan bilgisayar malzemelerinin hangi firmadan ne kadar ücretle temin edileceğinin belirtildiği, ödemenin tedarikçi firmaya yapılmasının kararlaştırıldığı, ayrıca tarafların sözleşmedeki yükümlülüklerini yerine getirmemeleri halinde 8.000-USD cezai şart ödeneceği hususunda da anlaştıklarını, müvekkilinin sözleşme gereği tedarikçi firma tarafından gönderilen malzemeleri süresinde davalı şirkete kurduğunu, ancak davalı şirketin tedarikçi firmalara borcunu ifa etmede temerrüde düştüğünü, dolardaki kur artışı nedeniyle tedarikçi firmaların zarara uğradığını, hatta tedarikçi firmalardan biri olan davadışı . şirketinin kur farkı nedeniyle davalı şirkete karşı icra takibi başlattığını, bu durumun müvekkilinin tedarikçi firmalar nezdinde ... ve prestij kaybına yolaçtığını, müvekkilinin sözkonusu firmalardan mal alamaz hale geldiğini, sözleşmedeki cezai şart nedeniyle müvekkilinin davalı şirket hakkında ... 1. İcra Müdürlüğü' nün 2009/1617 E. sayılı dosyasından takip başlattığını, ancak davalının kötüniyetli olarak borca itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve müvekkili yararına %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, davacı tarafça kendilerine verilmiş hiçbir malzeme olmadığını, malzemelerin davadışı. firması tarafından davalı şirkete direkt verildiğini, davacıdan alınan herhangi bir malzeme olmadığını, davadışı. şirketine sözleşmeye göre fazladan para ödendiğini, davacının dava açmakta kötüniyetli olduğunu beyanla davacı aleyhine kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacının satış sözleşmesinde temsilci olduğunu, "dolaysız temsil" sayılan bu sözleşmeden dolayı tüm borç ve alacakların davalı şirket ile tedarikçi şirketlere geçtiğini, dolayısıyla davacının sözleşmeye dayanarak cezai şart istemesinin mümkün olmadığını, ayrıca davacının mal teslimi ve kurulumu işlemini yerine getirdiğini de ispatlayamadığını belirterek, davanın reddine ve davacının takipte kötüniyetli olduğu sabit olmadığından davalı lehine kötüniyet tazminatı talebinin de reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, cezai şart alacağına ilişkin olup taraflar arasında 15.08.2008 tarihli sözleşmenin 6. maddesinde cezai şart, 5. maddesinde de ödeme şekli düzenlenmiştir. Sözleşmede davacı satıcı, davalı ise alıcı olarak tanımlanmıştır. Bu durumda sözleşmenin taraflar arasında yapıldığının kabulü gerekir. Mahkemenin dolaysız temsil ile ilgili gerekçesi bu yönden isabetsizdir. O halde mahkemece anılan sözleşme hükümleri çerçevesinde değerlendirme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29592, Karar No: 2013/29714, Tarih: 18.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29592 E.  ,  2013/29714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...'in sevk ve idaresindeki ... ile seyir halindeyken, direksiyon hakimiyetini kaybedip, viyadük ayağına çarpıp karşı yönden gelen yola savrulduğu olayda, sanığın aracında bulunan mağdurlar ... ve ...'nın vücutlarında 3. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandıkları, mağdurların soruşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olmamaları sebebiyle sanık hakkında sadece trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan dava açıldığı, mahkemece yapılan yargılama sonunda ''Olayın meydana geldiği saat olaydan önce mağdur ve katılan ile birlikte içkili eğlence yerinde eğlenip birlikte alkol almaları, katılanın soruşturmadaki anlatımına göre aşırı hız yaptığının anlaşılması'' gerekçeleri ile sanığın yazılı şekilde mahkumiyetine karar verildiği, mahkemenin trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun unsurlarının oluştuğu kanusundaki Kabulünde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte alkollü olan ve aşırı hız yaptığı tespit ve kabul edilen sanığın bilinçli taksirle gerçekleştirdiği olayda, mağdurların yaralanmalarının nitelikli olduğu ve TCK'nın 89/5 gereğince şikayet aranmaksızın sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği, sanık hakkında bilinçli taksirle iki kişinin nitelikli şekilde yaralanmaları nedeniyle taksirle yaralama suçundan dava açtırılıp, davaların birleştirilerek sanığın taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ''hüküm kurulmasına yer olmadığına'' karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15902, Karar No: 2015/22736, Tarih: 17.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15902 E.  ,  2015/22736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2014

NUMARASI : 2013/276-2014/126

Taraflar arasında görülen Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne ait 2013/100 Esas sayılı (ilgisiz dosya gönderilmemesi bakımından esas numarası kontrol edilerek) ecrimisil isteğine ilişkin dava dosyası ile Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'ne ait 2014/485 Esas sayılı ortaklığın giderilmesi dava dosyasının incelenip iade edilmek üzere mahkemelerinden istenilmesi dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Yerel Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11053, Karar No: 2013/16478, Tarih: 30.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/11053 E.  ,  2013/16478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kozan 1. Asliye Hukuk (İcra Hukuk) Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu hakkında 30.04.2011 keşide tarihli çeke hasren ilamsız takibe ilişkin (7) örnek takip yapılmış, borçlu icra dairesine süresinde verdiği itiraz dilekçesinde borca itiraz etmiş, icra mahkemesindeki 30.10.2012 tarihli cevap dilekçesinde çekin zamanaşımına uğradığını ileri sürmüş, mahkemece, borca itirazın belge ile ispat edilemediği gerekçesi ile itirazın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Takip dayanağı çek, TTK'nun 692. maddesinde yer alan unsurları havi çek vasfında olup, aynı kanunun 708-720. maddelerinde öngörülen yasal süre içinde muhatap bankaya ibraz olunmuştur.

İİK.nun 63.maddesi uyarınca, itiraz eden borçlu, itirazın kaldırılması duruşmasında, alacaklının dayandığı senet metninden anlaşılanlar dışında itiraz sebeplerini değiştiremez ve genişletemez. Zamanaşımı deri, senet metninden anlaşılan itiraz sebepleri arasındadır (Prof.Dr.Baki Kuru, İİH-1.Cilt 1988-sh.242 ve devamı).

Çek, süresinde muhatap bankaya ibraz edildiği ve kambiyo senedi vasfını taşıdığı için kambiyo senetlerine mahsus takip şekli yerine genel haciz yolunun seçilmesi belgenin niteliğini ve uygulanacak yasa maddelerini değiştirmez. İcra dairesinde itiraz olarak ileri sürülen, senet metninden de anlaşılan zamanaşımı itirazının mahkemece incelenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, anılan konu üzerinde durulmaksızın borca itirazın kaldırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15083, Karar No: 2025/2318, Tarih: 26.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/15083 E.  ,  2025/2318 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1737 E., 2022/3294 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 26.09.2022 tarihli ve 2022/1737 Esas, 2022/3294 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2019/110 Esas, 2022/75 Karar sayılı kararına karşı suça sürüklenen çocuk ... infazın durdurulması, eski hale getirme talebiyle istinaf başvurusunda bulunduğu, Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2023 tarihli ve 2019/110 Esas, 2022/75 Karar sayılı ek kararı ile talebinin reddine karar verilmiş ise de eski hale getirme talebine ilişkin şartların oluşup oluşmadığının değerlendirerek kabulüne ya da reddine dair karar verme yetkisi Bölge Adliye Mahkemesi ilgili ceza dairesine ait olduğundan, suça sürüklenen çocuk ...'ın eski hale getirme talebiyle istinaf başvurusu hakkında karar verilerek, kabulü halinde verilen kararın suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiine tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile süresi içinde hükmü temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.