muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24256, Karar No: 2013/3491, Tarih: 29.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/24256 E.  ,  2013/3491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, cezasının paraya çevrilmediğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- 5728 sayılı Kanunun 156. maddesi ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/3. maddesi uyarınca para cezasına esas alınacak birim gün sayısının belirlenmesi, TCK.nun 61/8. maddesi gereğince bu miktar üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra yirmi liradan yüz liraya kadar bir gün karşılığı takdir olunacak miktarla çarpılarak sonuç adli para cezasının bulunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde doğrudan 500 lira adli para cezasına hükmolunup indirimin bu miktar üzerinden yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

2- Birden fazla tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında mükerrir- lere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken, en ağırının esas alınması gerek- tiği gözetilmeden iki ayrı cezanın tekerrüre esas alınması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 6136 sayılı Yasanın 13/4. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında tayin edilen 500 TL temel adli para cezası ile TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu hükmedilen 416 TL adli para cezasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak ''20 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması ve ''TCK.nun 52/2. maddesine göre bir gün 20 TL'den çarpılarak neticeden 400 TL adli para cezasına hükmedilmesi'' ibaresinin eklenmesi ve hükmün tekerrür uygulanmasına ilişkin 8 fıkrasından ''151/1, ve 1 yıl'' ibarelerinin çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLE- REK ONANMASINA), 29.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7673, Karar No: 2016/9723, Tarih: 16.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/7673 E.  ,  2016/9723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 02/03/2016

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Karar: TCK'nın 155/1, 62, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ve 80 TL adli para cezası

Ek karar: Süresinden sonra yapılan temyiz talebinin reddi.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün bulunduğu cezaevi yönetimi eliyle 03.02.2016 tarihinde yöntemince tebliğ edildiği, sanığın 29.02.2016 tarihinde yasal süresi geçtikten sonra temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair 02.03.2016 günlü ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik başvurunun reddiyle ek kararın ONANMASINA, 16.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4699, Karar No: 2016/9627, Tarih: 21.11.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/4699 E.  ,  2016/9627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 02.08.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Dava, alacaklının açtığı ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı (alacaklı) ..., borçlu ... aleyhine ... İcra Müdürlüğünün 2009/13830 sayılı icra dosyası ile icra takibi başlatmış, borçlu ...'e babası ...'ten miras yoluyla geçen taşınmazlar için yetki belgesine dayalı ortaklığın giderilmesi davası açmış, borçlu ...'in ölmesi üzerine mirası, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/592 sayılı dosya ile en yakın mirasçılarının tümü tarafından reddedilmiştir.

En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından ret olunan miras sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda arta kalan değerler mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir. (TMK m. 612)

En yakın yasal mirasçılardan maksat miras bırakanın ölümünde doğrudan doğruya mirasçılık sıfatını kazanan mirasçılardır.

Mirası reddedenler aleyhine ortaklığın giderilmesi davası açılamaz. Ancak mahkemece terekenin re'sen tasfiyesi için görevlendirilen tereke tasfiye memuru, mirasbırakana ait malların paraya dönüştürülmesi amacıyla başkalarıyla ortak olduğu elbirliği halindeki malların ortaklığının giderilmesi davası açabilir.

O halde, mahkemece ... Sulh Hukuk Mahkemesince terekenin resen tasfiye edilip edilmediğinin araştırılması, terekenin resen tasfiyesi yapılmamış ise bu mahkemenin harekete geçmesi için yazı yazılması, muris (borçlu) ... terekesi tasfiye edildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...'in temyiz itirazlarının kabulü hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 21.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1113, Karar No: 2013/6772, Tarih: 29.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/1113 E.  ,  2013/6772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve iftira suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.03.2011 gün ve 2007/436 Esas, 2011/152 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla Merkezi Nüfus İdare Sistemi (MERNİS) üzerinden alınan nüfus kayıt örneğinden, hükümden sonra 22.12.2012 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, mahallinde gerekli araştırma yapılarak sanığın gerçekten öldüğünün saptanması halinde 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3356, Karar No: 2014/12327, Tarih: 22.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/3356 E.  ,  2014/12327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı ... vekili, davalı...aleyhine boşanma davası açtıklarını ancak davalı ...’in, dava konusu taşınmazını davalı ...’a devrettiğini belirterek tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalı...davanın reddini istemiş ölümünden sonra mirasçıları tasarrufun iptalini kabul etmişlerdir.

Diğer davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, boşanma davasında hükmedilen tazminatın ödenmiş olmasından dolayı davanın konusuz kaldığı gerekçesi ile dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacının talebinin dayanağını oluşturan tazminatın ödendiğinin açık olmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 0,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 22/09/2014 tarihinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17199, Karar No: 2015/20565, Tarih: 15.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/17199 E.  ,  2015/20565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/138579

Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan Yıldırım Ölçer'in cezasının infazı sırasında, adı geçen hükümlünün denetimli serbestlik hükümlerinden faydalanma talebinin kabulü ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A ve aynı Kanun’a 6411 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile eklenen Geçici 4. maddeleri gereğince cezasının koşullu salıverme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin Tekirdağ 1. İnfaz Hakimliğinin 19/08/2014 tarihli ve 2014/1381 esas, 2014/1449 sayılı kararını müteakip, hükümlünün Çorlu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce belirlenen yükümlülüklere uymadığından bahisle kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesi konusunda karar verilmesi talebi üzerine, 6291 sayılı Kanun ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen 105/A- 6-b bendi gereğince denetimli serbestliğin kaldırılmasına, yükümlülüğün ihlal edildiği 23/10/2014 tarihi ile şartla tahliye tarihi olan 16/08/2015 tarihleri arasındaki sürenin kapalı ceza infaz kurumuna çektirilmesine dair Çorlu İnfaz Hakimliğinin 27/11/2014 tarihli ve 2014/244 esas, 2014/252 sayılı kararına yönelik sanık müdafiince yapılan itirazın reddi ile "yükümlülüklerine uymamakta ısrarlı davrandığı kabul edilen ihlalinden önceki ihlallerinin" koşullu salıverilme süresine ilave edilmesi gerektiği, hükümlünün 309 gün infaz kurumunda cezasını infaz edeceği anlaşıldığından anılan infaz hakimliğinin kararında yer alan "yükümlülüğün ihlal edildiği 23/10/2014 tarihi ile şartla tahliye tarihi olan 16/08/2015 tarihine kadar olan cezasının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine" ibaresinin çıkarılmasına ilişkin Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/01/2015 tarihli ve 2015/2 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 10.04.2015 tarih ve 2015/8246–26059 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.04.2015 tarih ve 2015/138579 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesinin 6. fıkrasında yer alan;

Hükümlünün;

a) Ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra, talebinde belirttiği denetimli serbestlik müdürlüğüne üç gün içinde müracaat etmemesi,

b) Hakkında belirlenen yükümlülüklere, denetimli serbestlik müdürlüğünün hazırladığı denetim ve iyileştirme programına, denetimli serbestlik görevlilerinin

bu kapsamdaki uyan ve önerileriyle hakkında hazırlanan denetim planına uymamakta ısrar etmesi,

c) Ceza infaz kurumuna geri dönmek istemesi,

Hükümlünün;

a) Ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra, talebinde belirttiği denetimli serbestlik müdürlüğüne üç gün içinde müracaat etmemesi,

b) Hakkında belirlenen yükümlülüklere, denetimli serbestlik müdürlüğünün hazırladığı denetim ve iyileştirme programına, denetimli serbestlik görevlilerinin

bu kapsamdaki uyan ve önerileriyle hakkında hazırlanan denetim planına uymamakta ısrar etmesi,

c) Ceza infaz kurumuna geri dönmek istemesi,

halinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine, koşullu salıverme tarihine kadar olan cezasının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine infaz hakimi tarafından karar verilir." şeklindeki düzenleme ile,

Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliği'nin hükümlünün uyarılması başlıklı 44. maddesinde yer alan;

1) Yükümlülüğün yerine getirilmesi için uyulması gereken kurallar ile karara uygun olarak hazırlanan programa ve denetimli serbestlik personelinin bu kapsamdaki uyarı ve çağrılarına uyulmaması yükümlülüğün ihlali sayılır. Yükümlülüğün ihlal edilmesi durumunda vaka sorumlusunun teklifi üzerine yükümlü, komisyon tarafından veya kanunda yazılı hallerde komisyonun önerisi üzerine ilgili hakim tarafından uyarılır.

2) Uyarı bir yazı ile yükümlüye tebliğ edilir. Gerektiğinde yükümlü, müdürlüğe davet edilerek yükümlülüklerine ilişkin hususlar ve ihlalin sonuçları vaka sorumlusu tarafından kendisine sözlü olarak da açıklanır. Yükümlünün gelmemesi durumunda daha önce yapılmış olan yazılı uyarı yeterli sayılır.

3) Denetimli serbestlik kararlarının infazında, yükümlülüğün bir yıl içerisinde iki defa ihlal edilmesi yükümlülüğe uymamada ısrar etme sayılır. Yükümlünün uyarılmasının ardından bir yıl içerisinde ikinci ihlalin tespit edilmesi halinde infaza son verilerek kayıt kapatılır." şeklindeki düzenlemeler karşısında, ikinci ihlalin tespiti halinde infaza son verileceği, öncesine ilişkin sürelerin infaz edilmiş sayılacağı, dolayısıyla 23/10/2014 tarihinde denetimli serbestlik kapsamında belirlenen yükümlülüğü ikinci kez ihlal ettiğinden denetimli serbestlik tedbiri uygulamasının sonlandırılarak, yükümlülüğün ihlal edildiği 23/10/2014 tarihi ile şartla tahliye tarihi olan 16/08/2015 tarihleri arasındaki sürenin kapalı ceza infaz kurumuna çektirilmesi gerektiği gözetilerek, itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanun yararına bozma isteminin kapsamına, talebin niteliğine göre,Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararının “Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümüne İlişkin Ortak Hükümler" kısmı ve Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 2014/Bşk-485 Esas, 2015/105 sayılı kararı, 6545 sayılı Kanunun 31. maddesi ile değişik Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca işin incelenmesi Yüksek Yargıtay 19. Ceza Dairesine ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE; dosyanın incelenmek üzere ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE; 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3483, Karar No: 2024/4516, Tarih: 14.10.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/3483 E.  ,  2024/4516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/261 E., 2023/773 K.

DAVA TARİHİ : 15.09.2021

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Amasya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2021/312 E., 2022/441 K.

Taraflar arasındaki taşınmaz satım sözleşmesinden kaynaklanan cezai şart alacağının icra takibine yapılan itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 24.09.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında yapılan 17.09.2018 tarihli adi yazılı sözleşme ile 1697 ada 7 parsel sayılı taşınmazda kain 2 numaralı bağımsız bölümün davacıya satıldığını, satış bedelinin ödendiğini, 04.10.2018 tarihinde dava konusu taşınmazın davacıya tapuda devredildiğini, sözleşmeye göre binadaki asansörün 3 ay içinde yapılacağının davalı tarafından taahhüt edildiğini, asansörün yapılmadığını, yapı kullanım belgesinin de alınmadığını, binadaki asansör boşluğunun tehlike yarattığını, dava konusu bağımsız bölümün müvekkili tarafından kiraya verilemediğini, sözleşmede belirtilen eksiklikler davalı tarafından yerine getirilmediğinde davacıya cezai şart ödeneceği hususunda anlaşmaya varıldığını, davacının anılan cezai şartı tahsil etmek amacıyla icra takibi başlattığını, davalının icra takibine itiraz ettiğini, icra dairesince takibin durdurulduğunu iddia ederek itirazın iptaline, icra takibinin devamına, asıl alacağın % 20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili 25.02.2022 tarihli 1. oturumda davanın reddini savunmuş, 05.01.2022 tarihli dilekçesi ile dava konusu bağımsız bölümün davacıya eksiksiz teslim edildiği, binanın %95 oranında tamamlandığı ve davacının bağımsız bölümü kiraya vermesinde engel bulunmadığı hususlarının mahkemenin 2021/313 Esas sayılı dosyası ile de tespit edildiğini, adi yazılı sözleşme ile cezai şart talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili 25.02.2022 tarihli 1. oturumda davanın reddini savunmuş, 05.01.2022 tarihli dilekçesi ile dava konusu bağımsız bölümün davacıya eksiksiz teslim edildiği, binanın %95 oranında tamamlandığı ve davacının bağımsız bölümü kiraya vermesinde engel bulunmadığı hususlarının mahkemenin 2021/313 Esas sayılı dosyası ile de tespit edildiğini, adi yazılı sözleşme ile cezai şart talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; "...sözleşmedeki kararlaştırılan 200.000,00 TL bedelli cezai şartın seçimlik cezai şart niteliğinde olduğu, davacının kanun maddesi uyarınca seçimlik olarak aynen ifa ve gecikmeden doğan olumlu zarar kalemlerini talep edebileceği yahut ifadan vazgeçerek kararlaştırılan cezai şartın ödenmesini talep edebileceği, davacının Mahkememizin 2021/313 Esas, 2022/130 Karar sayılı önceki 15.09.2021 tarihli dava dosyasında gecikmeden doğan olumlu zarar niteliğindeki kira alacaklarını talep etmiş olduğu, bu bakımdan seçim hakkını aynen ifa ve gecikmeden doğan zararlarının tahsili yönünde kullanmış olduğu, nitekim diğer dava dosyasında dava konusu taşınmazın davacı tarafından kiraya verildiği ve fiilen teslimin gerçekleştiğinin kabul edildiği, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından da dava konusu meskenin su aboneliğinin bulunduğundan bahisle İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun reddine karar verildiği nazara alındığında davacının seçimlik cezai şartı talep edebilmesi için ifadan vazgeçerek cezai şart alacağının ödenmesini talep etmesinin gerekmesi ve davacının ifadan vazgeçmeye ilişkin hakkını kullandığına dair bir irade beyanının da her iki dava dosyasında mevcut olmadığı, aksine davacının taşınmazı kiraya vererek kullandığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ceza şartın sözleşmede açıkça belirlenmiş olduğunu, sözleşme içeriğinin mahkemece doğru değerlendirilmediğini, Türk Borçlar Kanununun 179/2 nci maddesinin yanlış yorumlandığını, dava konusu bağımsız bölümün bulunduğu binada asansörün tamamlanmadığını, yapı kullanım belgesinin alınmadığını, sözleşmede belirtilen süre geçmesine rağmen anılan eksikliklerin giderilmediğini, eksikliklerin bilirkişi raporu ile sabit olduğunu, dava konusu eksiklikleri tamamlanması için gönderilen ihranamenin 04.07.2019 tarihinde davalıya tebliğ edildiğini, sözleşme incelendiğinde mevcut cezai şartın seçimlik cezai şart olmayıp ifaya eklenen cezai şart olduğunun anlaşılacağını, aradan geçen 5 yıllık zamanda davacının sadece ifayı talep edebileceğinin kabul edilmesinin davacının zararına olacağını, davalının davranışının ticari teamüllere ve dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, iskan belgesi alınmamış olduğundan yapının kaçak duruma geldiğini, eksik işler nedeniyle cezai şart alacağının doğduğunu, bu nedenle hukuki anlamda bağımsız bölümün tesliminin gerçekleşmemiş sayılması gerektiğini ileri sürerek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, taraflar arasında akdedilen bağımsız bölüm satış sözleşmesinden kaynaklanan cezai şart alacağına ilişkin icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapmakta olduğu veya arsa sahibinin aynı zamanda yüklenici sıfatıyla hareket ederek (yapsatçı konumunda) inşa etmekte olduğu binalardan bağımsız bölüm satın alınması halinde Borçlar Kanununun 163 üncü maddesi (TBK m. 184) gereğince üçüncü kişiye yapılacak temlikin yazılı olması yeterlidir.