muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3323, Karar No: 2018/12323, Tarih: 18.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/3323 E.  ,  2018/12323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ... idaresinde olup diğer davalı ... Beton Ticaret San. ve Tic. A.Ş.'ye ait aracın 30.08.2011 tarihinde ... ’a çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini belirterek müvekkilleri olan baba Abdullatif ve anne Beyhan için 40.000.00'er TL, kardeşler ... ve Hiranur için 5.000.00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalı ... ve ... Ticaret San. ve Tic. A.Ş.'den müştereken ve müteselsilen tahsiline, müvekkili Abdullatif ve Beyhan için müteveffanın desteğinden yoksun kalmaları nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00'er TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 6.334,00 TL ve davacı ... için 8.696,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının 30/08/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketi için poliçe limitleriyle sınırlı kalmak kaydıyla davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, davacı ... için 5.000,00 TL,

... için 5.000,00 TL ... için 3.000,00 TL, ... için 3.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 30/08/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ... Beton Şirketinden müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine, karar verilmiş; karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminatın takdirinde BK'nın 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanmasında, destek payları doğru belirlenerek, destekten yoksun kalanlara müteveffanın sağlığında sağlamış/sağlayacak olduğu yardımın miktarı da doğru şekilde hesaplanmalıdır.

Davacıların desteği olan Eyüphan, 7 yaşında vefat etmiştir. Hükme esas alınan aktüer raporunda, desteğin askere gidinceye kadar olan dönemde anne ve babasına gelirinden %15'er, askerlik dönüşünde evlenene kadar %12,5'er ve evlendikten sonra ise %10'ar pay ayıracağı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Davacıların desteği olan Eyüphan, 7 yaşında vefat etmiştir. Hükme esas alınan aktüer raporunda, desteğin askere gidinceye kadar olan dönemde anne ve babasına gelirinden %15'er, askerlik dönüşünde evlenene kadar %12,5'er ve evlendikten sonra ise %10'ar pay ayıracağı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Hayatın olağan akışına göre bekar olarak ölen çocuğun ileride evleneceği ve en az iki çocuk sahibi olacağı kabul edilerek, desteğin evleninceye kadar gelirinin yarısını kendi ihtiyaçları yarısını da anne ve babası için ayıracağı varsayılarak bu dönemde desteğe iki anne ve babaya birer pay vermek suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında evlenmeden önceki dönem içinde anne ve babanın her birine %25 pay verilmesi gerektiği, desteğin ileride evlenmesi ile birlikte desteğe iki eşe iki anne ve babaya birer pay verilerek, yine desteğin tüm gelirinin oranlanarak anne ve babaya %16 şar pay ayrılması, desteğin bir çocuğunun olması durumunda iki pay desteğe, iki pay eşe bir pay çocuğa ve birer pay anne ve babaya ayrılmak suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında anne ve baba için %14'er pay verilmesi daha sonra ikinci çocuğun doğacağı varsayılarak bu kez desteğe iki, eşe iki, çocukların her birine birer ve anne ve babaya birer pay verilerek desteğin tüm gelirine oranlanarak anne ve babaya 12,5'ar pay verilmesinin uygun olacağı, daha sonra, yaşam tablosuna göre anne ve babadan

hangisi destekten çıkacaksa, kalan kişiye diğerinin payının ilave edilerek destek tazminatlarının varsayımsal hesabının yapılması gerekeceği, Dairemizin yerleşik uygulaması gereğidir.

Bu nedenle; mahkemece, Yargıtay uygulamaları da gözetilmek suretiyle, bilirkişiden işaret edilen hususta ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetli görülmemiştir.

3-Türk Medeni Kanunu'nun 185. maddesi hükmü gereğince, anne-baba çocukların bakımından birlikte sorumludur.Aynı yasanın 327.maddesinde ise “Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır” denilmektedir.

Her anne ve babanın çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi (annenin çalışıp çalışmadığına ilişkin ayrıksı durumlar da göz önüne alınarak) gerekmektedir.

Somut olayda, anne ve baba lehine hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından anne ve babadan ayrı ayrı 6.290,27'şer TL yetiştirme gideri düşülmüştür. Daire ilkelerine göre; annenin çalışması durumunda anne ve babadan ayrı ayrı %5'er, anne çalışmıyorsa sadece babadan %5 yetiştirme gideri düşülmesi gerekmektedir.

Somut olayda, anne ve baba lehine hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından anne ve babadan ayrı ayrı 6.290,27'şer TL yetiştirme gideri düşülmüştür. Daire ilkelerine göre; annenin çalışması durumunda anne ve babadan ayrı ayrı %5'er, anne çalışmıyorsa sadece babadan %5 yetiştirme gideri düşülmesi gerekmektedir.

Eldeki davada, dosya kapsamındaki gerek ekonomik- sosyal durum araştırma tutanağından ve gerekse SGK bilgi sistem çıktısından anne Beyhan'ın çalışmadığı anlaşılmaktadır.Bu durumda hükme esas alınan bilirkişi raporu yukarıda bahsi geçen ilkeye de aykırı şekilde düzenlenmiş olup hüküm kurmaya elverişli değildir.

O halde mahkemece, yukarıdaki açıklamalar ışığında, bilirkişiden işaret edilen hususta da ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetli görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 18/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3031, Karar No: 2024/16420, Tarih: 12.03.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/3031 E.  ,  2024/16420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/447 E., 2015/1095 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 04.12.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2015 tarihli ve 2015/447 Esas, 2015/1095 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2562, Karar No: 2012/9524, Tarih: 10.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/2562 E.  ,  2012/9524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2680, Karar No: 2014/8069, Tarih: 11.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2680 E.  ,  2014/8069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çaycuma İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/138-2013/127

-KARAR-

Dosya dairemize elektronik ortamda gönderilmiş ise de dosya içerisinde yer alan tüm bilgi ve belgelerin taranarak sisteme aktarılmadığı anlaşılmıştır. Ayrıca yargılamaya esas icra dosyalarının da elektronik ortamda gönderilmediği anlaşılmıştır.

Sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi, dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemece UYAP'ta taranarak, UYAP ekranına aktarılması ve davanın taraflarına ait icra dosyalarının gönderilmesi suretiyle mümkündür.

Bu durumda mahkemece hem dava dosyasının ve hem de tarafların sıra cetveline girmiş bulunan takip dosyaları ile ayrı bir dosya düzenlenmişse sıra cetvelinin düzenlendiği takip dosyasının asıllarının gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, elektronik ortamda gönderilen dava dosyasının yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16765, Karar No: 2015/2630, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/16765 E.  ,  2015/2630 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8079, Karar No: 2015/15242, Tarih: 28.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/8079 E.  ,  2015/15242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili,davacının, işe girdiği tarihten bu yana davalı ...’nin aynı deposunda çalıştığı halde önce ..., son olarak da .... İsimli taşeron şirket işçisi olarak gösterildiğini, ana firma ... işçileri ile birlikte, aynı koşullarda, aynı yöneticilerin talimatları ile çalıştığını, aynı işyerinde, aynı işi yaparak, aynı koşullarda, aynı servisle işe gidip gelerek, aynı yemekhanede yemek yiyerek çalıştığı halde değişik taşeron şirket işçisi olarak gösterildiğini, Taşeron firma işçileri ile ana firma işçileri birlikte aynı ekipte çalışmakta olup, işyeri amirleri asıl ve alt işveren işçisi olabildiğini, yani bazen alt işveren işçisi asıl işveren işçisinin amiri olduğu bazen de asıl işveren işçisi alt işveren işçisi olmakta olduğunu, davacının ... işçilerinden birinin takım lideri olduğu ekipte ... işçileriyle birlikte çalıştığını, Bu şekilde, yasaya aykırı, göstermelik ( muvazaalı )alt işverenlikler ihdas edilerek işçilerin ücret ve sosyal hakları gasp edilmek, sendikalaşması engellemek, sorumluluk zinciri kırılmak istendiğini, İş Kanununun 2. Maddesinde açık bir şekilde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez” dendiği halde, asıl iş yasaya aykırı bir biçimde bölünerek alt işveren işçilerine yaptırıldığını, işçiler hiçbir zaman tanışmadıkları, görüşmedikleri, görmedikleri alt işverenlerin işçisi olarak işlem gördüklerini, haberleri dahi olmadan bir alt işverenden diğer alt işverene nakledildiklerini, daha sonradan bir alt işverenden diğerine haklarıyla birlikte devredilmelerine rıza gösterildiklerine ilişkin yazılar imzalatıldığını, davacının, işe girerken ... yetkilileri tarafından görüşmeye çağırılarak sınava tabi tutulduğunu ve işe başlamasına da ... yetkililerinin karar verdiğini, Çalıştığı süre boyunca da ... yetkililerinin emir ve talimatı altında olduğunu, ...’nin alt işvereni gibi görünen ..., bu işi yapmak için gerekli organizasyona, uzmanlığa ve hukuksal bağımsızlığa, yani bu hizmetin yerine getirilmesine ilişkin ekonomik faaliyetin bağımsız yönetimine sahip olmadığını, İşe ve işin yürütülmesine ilişkin bütün yönetim ve denetim asıl işverene ait olup, çalışanların işe alınmasına ve çıkarılmasına da karar veren asıl işveren olduğunu, Yaklaşık 2 yıldan bu yana aynı depoda değişik ünvanlarda alt işverenlerin işçisi olarak gösterilerek çalışmakta olan davacı, ağır çalışma koşulları, düşük ücret gibi nedenlerle asıl işveren işçileriyle birlikte ... sendikasına üye olduğunu, daha önce de sendikal nedenlerle işçi çıkaran davalı ... yetkilisi ... ( Operasyon sorumlusu ) 06.06.2013 tarihinde müvekkili odasına çağırdığını ve başka bir adresteki depoya gönderileceğini, bundan sonra orada çalışacağını söylediğini, bu duruma ilişkin yazılı tebligat yaptığını, davacının “ aynı iş olduktan sonra niye gitmeyeyim. Gider orada çalışırım, yemek, servis haklarımda olursa problem yok “ dediğini, buna rağmen ... isimli ..

... sendikasına üye olduğunu, daha önce de sendikal nedenlerle işçi çıkaran davalı ... yetkilisi ... ( Operasyon sorumlusu ) 06.06.2013 tarihinde müvekkili odasına çağırdığını ve başka bir adresteki depoya gönderileceğini, bundan sonra orada çalışacağını söylediğini, bu duruma ilişkin yazılı tebligat yaptığını, davacının “ aynı iş olduktan sonra niye gitmeyeyim. Gider orada çalışırım, yemek, servis haklarımda olursa problem yok “ dediğini, buna rağmen ... isimli ... yetkilisinin; “ kendi isteğinizle ayrılın, yoksa hiçbir şey alamazsınız, tazminatsız çıkarılırsınız, sendika bu işyerine giremez “ diyerek kendi isteğiyle işten ayrılmak istediklerini bildiren yazılar imzalatmak istediğini, ancak davacının reddettiğini, Bu tebligattan sonra işinin başına dönen davacının yanına bu defa ... ( güvenlik amiri ) ve ... isimli ... ( davalı şirket ) yetkilileri gelerek “ yanlış yapıyorsun, tazminatını al çık, seni burada çalıştırmazlar, ...’a sendika giremez “ diyerek, davacıyı kendi isteği ile işten ayrılmaya zorladıklarını, işyeri değişikliğine ilişkin tebligatı aldıktan sonra davacının 10.06.2013 tarihinde bildirilen adresteki depoya gidip çalışmayı kabul ettiğini bildiren bir dilekçe verdiğini, ... isimli yetkili müvekkilin bu dilekçesini almasına rağmen davacıya kendi isteğiyle işten ayrıldığını bildiren bir yazı imzalatmak için bir kez daha girişimde bulunduğunu, davacının reddettiğini ve davacının 12.06.2013 tarihinde bölge müdürü ... tarafından “... alanı ... Sk. No:... ..../...” adresindeki depoya götürüldüğünü, buradaki depo müdürünün “ böyle adamlar istemiyorum, sorunlarınızı depoma taşımayın, sendikayı benim depoma da bulaştıracaksınız” diyerek davacının yanında kendisini çalıştırmak istemediğini açık bir dille beyan ettiğini, Buna rağmen ... isimli bölge müdürünün davacıya burada çalışacaksın diyerek müvekkili yeniden eski deposuna götürdüğünü, 13.06.2013 tarihinde işyerine giden davacının, ... isimli başka bir sendika üyesi işçi ile birlikte yeni görev yeri olarak bildirilen depoya götürüldüğünü, ancak hiçbir iş verilmeden bir odada beklemelerinin söylendiğini, davacı ve sendika üyesi diğer işçiyi istemeyen depo müdürünün, davacının diğer işçilerle temasını engellemek istediğini, Birkaç saatlik beklemeden sonra odaya gelen bir işçinin, davacı ile ... isimli işçiye “ sırtınızda yük taşıyacaksınız” dediğini, davacının ve diğer işçi “ biz RT operatörüyüz “ deyince, “ kabul etmeyeceğinizi biliyorlar zaten “ diyerek odadan çıktığını, akşama kadar bu odada oturtulan davacı ile ... için verilen işleri yapmadıklarına ilişkin tutanaklar imzalatılmak istendiğini, davacı ile ...'ın verilen işi yapmaya hazır olduklarını, ancak kendilerine iş verilmediğini, sendika üyesi oldukları için yıldırma amacıyla kendilerinin dışında işler yaptırılmak istendiğini söyleyerek duruma itiraz ettiklerini, akşam iş çıkışında ertesi gün eski depolarına gidip çalışmaları söylendiğini, 14.06.2013 tarihinde eski depoya giden davacı ile ..

... için verilen işleri yapmadıklarına ilişkin tutanaklar imzalatılmak istendiğini, davacı ile ...'ın verilen işi yapmaya hazır olduklarını, ancak kendilerine iş verilmediğini, sendika üyesi oldukları için yıldırma amacıyla kendilerinin dışında işler yaptırılmak istendiğini söyleyerek duruma itiraz ettiklerini, akşam iş çıkışında ertesi gün eski depolarına gidip çalışmaları söylendiğini, 14.06.2013 tarihinde eski depoya giden davacı ile ...’ın işyerinin içine girmeleri engellenerek güvenlik noktasında bekletildiklerini, Öğleden sonra ... isimli işveren yetkilisinin gelerek, davacı ile ...’ı işyeri içine alarak ve yeniden bir tutanak imzalatmak istediğini, davacı ile ... bu tutanağa savunmalarını yazdıklarını, ardından kendi istekleriyle işten ayrıldıklarına ilişkin bir yazı imzalatılmak istenmesine rağmen davacı ile ...'ın bu yazıyı imzalamayı reddettiklerini, Bunun üzerine özel güvenlik elemanları çağırılarak işyeri dışına çıkarılarak işten çıkarıldıklarının söylendiğini, yazılı fesih beyanı verilmediği için davacı ile ... ın 15.06.2013 tarihinde yeniden işyerine gittiklerini, ...'ın parmak basarak imza attığını ve işyerine gidip çalışmaya başladığını, ancak müvekkilinin işyeri içine sokulmadığını, ...’ın da bir süre sonra özel güvenlik marifetiyle yeniden işyerinin dışına çıkarıldığını, davacıya yazılı fesih beyanı verilmediğini, verilen işi yapmadığı gerekçesiyle işten çıkarıldığı söylenen davacıya ilişkin iddianın gerçeği yansıtmadığını, gerçek fesih sebebinin davacının davalı işyerinde örgütlenme çalışması başlatan ... sendikasına üye olması ve iş arkadaşları ile ( iş saatleri dışında ) sendika üyeliği konusunda işçilerle sohbet etmesi olduğunu iddia ederek feshin geçersiz olduğunun tespiti ile davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,müvekkillerden davalı ..., nin lojistik faaliyetini sürdürmekte olup “ 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’na” ekli cetvelde belirlenen ... sıra numaralı ardiye ve antrepoculuk iş kolunda faaliyet göstermekte olduğunu, Diğer müvekkil davalı ...'nin ise, aynı adresteki işyerinde ambalajlama, paketleme, etiketleme, yükleme ve boşaltma faaliyetini sürdürmekte olup “İşkolları Yönetmeliği’nin 10 sıra numaralı “ ticaret, büro, eğitim ve güzel sanatlar” iş koluna tabi bulunduğunu, her iki şirketin tabi bulundukları işkolları bir birinden tamamen farklı olduğunu bu nedenle, davayı haklı çıkartmak gayreti içinde, dava dilekçesinde ileri sürülen muvazaalı asıl işveren – alt işveren iddiasının bir dayanağının olmadığını, davacının alt işveren işçisi olmasından ya da sendikaya üye bulunmasından ötürü kısıtlanmış bir hakkı söz konusu olmadığını,. Yargılama sırasında, aynı işi yapan işçilerin ücret bilgileri karşılaştırıldığında, sendikalı olanlar ile sendikasız olan işçiler arasında ücret ve diğer hakları bakımından hiçbir ayrımın yapılmadığı kanıtlanacağını, Ayrıca, müvekkil şirketler farklı işkollarında faaliyet gösterdiklerinden ve yaptıkları işler bir birinden tamamen farklı olduğundan, “davacının aynı organizasyon içinde çalıştırıldığı talimatların bütün işçilere aynı kişiler tarafından verildiği vb iddialar” samimi olmaktan uzak, olayı tamamen iş sözleşmesinin sendikal nedenlerle feshedildiğini göstermek için yaratılmış yapay nedenler olduğunu, Davacının iş sözleşmesi “İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli nedenlerle” feshedildiğini, İş sözleşmesinin feshinden önceki süreçte davacının, müvekkillerden ...’nin ... – ... adresindeki işyerinde depo uzmanı görevinde çalıştığını, Lojistik sektörünün müşteri odaklı olması ve müşterilerden alınan iş yoğunluğuna göre, zaman zaman işçilerin farklı lokasyonlardaki işyerlerinde görevlendirilebilmekte olduğunu, Müşterilerden gelen siparişlere ve iş yoğunluğuna göre, işyerlerindeki iş gücü sayısı değişkenlik gösterdiğini, Somut olayda da, ... işyerindeki iş gücü fazlalığı, ...’deki iş gücü açığı nedeni ile davacının bu iş yerinde görevlendirilmek istendiğini, Kocaeli ili içinde ve dışında birçok yerde işyerleri bulunan müvekkili şirketlerin, davacının iş şartlarında olumsuzluk meydana gelmemesi için duyarlı davranarak davacıyı bir birine yakın mesafedeki işyerlerinde çalıştırmak için özen gösterdiklerini, davacının 06.06.2013 tarihi görevlendirme yazısı ile müvekkil şirketlerin ...ndeki işyerine tayin edildiğini, Bu görevlendirmede davacının iş şartlarında aleyhine hiçbir düzenleme yapılmadığını aksine iş şartlarını daha iyileştirici bir davranış sergilendiğini, davacının çalıştığı ... işyeri ile görevlendirildiği ...’deki işleri ..