muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15422, Karar No: 2023/9922, Tarih: 21.11.2023

C. Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2015/477 Esas, 2015/679 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine ve iki yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

D. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 10.01.2022 tarihli ve 2019/7101 Esas, 2022/18 Karar sayılı kararı ile "Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 04/06/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, Yasaya aykırı olduğu" gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

E. Bozmaya uyularak, Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2022/123 Esas, 2022/272 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, yargılamanın durması ile sanığın tedavi ve denetimine riayet etmemesi halinde Mahkemeye ihbarda bulunulmasının Dinar Cumhuriyet Başsavcılığından talep edilmesine karar verilmiştir. Karar 21.04.2022 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

F. Sanık hakkında, durma kararı üzerine, 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Dinar Cumhuriyet Başsavcılığınca yeniden 13.05.2022 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

F. Sanık hakkında, durma kararı üzerine, 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Dinar Cumhuriyet Başsavcılığınca yeniden 13.05.2022 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

G. Sanığın, kendisine yüklenen denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, Dinar Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.12.2022 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesi ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

H. Sanık hakkında, Dinar Asliye Ceza Mahkemesince, 22.03.2022 tarihli karar ile verilen "Durma" kararı, ihlalin bildirilmesi üzerine kaldırılarak Mahkemenin 2023/33 Esas sayılı dosyasına yeniden kayıt açılarak, dosya üzerinden yapılan incelemede aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunduğundan bahisle 12.01.2023 tarih ve 2023/33 Esas, 2023/15 Karar sayılı karar ile Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin incelemeye konu 2023/30 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

I. Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2023 tarihli ve 2023/30 Esas, 2023/328 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

J. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca usul ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın eksik incelemeye dayandığına, usul ve yasaya aykırı olduğuna ve kararın bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin kabulüne göre)

J. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca usul ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın eksik incelemeye dayandığına, usul ve yasaya aykırı olduğuna ve kararın bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin kabulüne göre)

Olay günü Dinar İlçe Emniyet Müdürlüğünde görevli polis memurlarının sanığın kimlik kontrolünü yaptıkları esnada avucunda bulunan esrar maddesini fark etmeleri üzerine soruşturma işlemlerine başlanıldığı, dosyada bulunan İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce yapılan incelemede söz konusu bitki parçalarının 0,12 gram esrar maddesi içerdiğinin tespit edildiği, sanığın ikrar içeren savunmada bulunduğu, sanık hakkında bu 27.04.2015 tarihli eylemi nedeniyle Dinar CBS tarafından 13.05.2022 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, bu kararın 18.06.2022 tarihinde kesinleşmiş olduğu, bu karar ile birlikte sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulduğu, sanığın Dinar Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 2022/127 DS ve 19.12.2022 tarihli yazısı ile yazılı olarak uyarılmasına rağmen yükümlülüklerini 3. kez ihlal etmesiyle yüklenen yükümlülüklerin gereğini yerine getirmemekte ısrar etmiş olduğu, soruşturma aşamasında toplanan tüm deliller, kovuşturma aşamasında alınan beyanlar ve tüm dosya birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Dairemizin yukarıda anılan bozma ilamına uyularak, Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2022/123 Esas, 2022/272 Karar sayılı kararı ile verilen durma kararının gereği olarak yeni bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeksizin sadece sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesine ilişkin tebligat eksikliği giderilerek 04.06.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun kesinleştirilmesini müteakip erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının devamına karar verilip, ihlali halinde Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/123 Esas sayılı dosyasına bildirimde bulunulması ile yetinilmesi gerekirken, sanık hakkında ikinci kez 13.05.2022 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği ve bu kararın tebliğ edildiği, sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının anlaşılması üzerine ikinci kez 21.12.2022 tarihinde düzenlenen iddianame ile Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/30 Esas sayılı dosyası üzerinden mükerrer kamu davası açıldığı, aynı zamanda durma kararı verilen Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/123 Esas sayılı dosyasına da ihbarda bulunulup yeni esasa kayıt yapılıp incelemeye konu dosya ile birleştirilmesine karar verildiği, ancak sanık hakkında birleşen dosya yönünden karar verilmediği,

Aynı eylemin daha önce Yargıtay incelemesinden geçmiş olması nedeniyle Dairemizin görevli olduğu, somut olayda, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sadece bir kez verilebileceği şeklindeki amir hükme aykırı olarak, 04.06.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararındaki tebligat eksikliği giderilmeksizin durma kararına istinaden aynı eylem nedeniyle ikinci kez 13.05.2022 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş ise de, 13.05.2022 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında itiraz süre ve mercinin gösterildiği ve usulüne uygun tebliğ edilerek kesinleştiği dolayısıyla 13.05.2022 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı esas alınarak tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulamasının durma kararına istinaden devam ettiği, durma kararının kesinleştiği 21.04.2022 tarihinden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmaması nedeniyle Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce ihlal nedeniyle dosyanın kapatıldığı 29.11.2022 tarihi arasında duran süre eklendiğinde zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla,

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrasında yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince aynı eylemden dolayı sanık hakkında mükerrer dava açılmış olması nedeniyle, durma kararı verilen ve birleşen dosya üzerinden ihlalin gerçekleşip gerçekleşmediğinin tartışılması, sanığın farklı tarihlerde işlediği kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan Mahkeme ve Cumhuriyet Başsavcılıkları nezdinde açık ve kapalı dosyalarının bulunup bulunmadığı da araştırılarak, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) üzerinden yapılan araştırma kayıtları da denetime olanak verecek şekilde dosya arasına alınıp, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından da başkaca kayıt bulunup bulunmadığı da sorularak, dosya ve soruşturma kayıtlarının akıbeti araştırılıp, aslı veya onaylı örneklerinin getirtilip incelenen dosya arasına konulması ve tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi, 21.12.2022 tarihli iddianame ile açılan kamu davası yönünden ise mükerrer açılmış olması nedeniyle ayrı hüküm kurularak davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında mükerrer açılan kamu davası üzerinden yargılamaya devam ederek, mahkûmiyet kararı verilmesi ve birleşen dosya yönünden hüküm kurulmaması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2023 tarihli ve 2023/30 Esas, 2023/328 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, diğer yönleri incelenmeksizin, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.

#########
Yargıtay — Esas No: 2014/12858, Karar No: 2014/12810, Tarih: 18.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/12858 E.  ,  2014/12810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, yargılamanın yenilenmesi istenilmiştir. Mahkemece talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yargılamanın yenilenmesi istemini içeren dilekçenin temyiz dilekçesi olarak kabulü ile temyiz defterine kaydı yapılarak dosyanın Yargıtay'a gönderilmesine karar verilmiş, dosya temyiz incelemesi için gönderilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemenin temyiz dilekçesi olarak kabul ettiği 24.06.2010 havale tarihli dilekçesinde davacı vekili İskenderun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 13.02.2004 tarih, 2001/737 Esas, 2004/111 Karar sayılı kararından 14.05.2010 tarihinde haberdar olduğunu beyan etmiştir.

Tebligat Kanunu’nun “usulüne aykırı tebliğin hükmü” başlığını taşıyan 32. maddesinde; tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, ilgili tebliği öğrenmiş ise geçerli sayılacağı, ilgilinin beyan ettiği tarihin, tebliğ tarihi kabul edileceği hükme bağlanmış olup, usulsüz yapılan tebliğ, mutlaka geçersiz olmayıp, ilgilisi tarafından öğrenildiği tarihte geçerli olacaktır (HGK'nun 05.06.1991 tarih, 1991/12-258 E.- 1991/344 K.) Dolayısı ile davacı vekilinin öğrenme tarihi olarak bildirdiği 14.05.2010 tarihi mahkeme kararının tebliğ tarihidir. Temyiz süresi iş bu tebliğ tarihi esas alınarak belirlenmesi gerekmektedir.

Buna göre, mahkeme kararı davalıya 14.05.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi kabul edilen dilekçe ise 24.06.2010 tarihinde mahkemeye verilmiş, harcı da bu tarihte alınmıştır. Bu durumda HUMK nun 432. maddesinde öngörülen 15 günlük temyiz süresi geçtiğinden 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin REDDİNE, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3053, Karar No: 2022/4517, Tarih: 02.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/3053 E.  ,  2022/4517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırımasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, İlk Derece Mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın usulden reddine ilişkin karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, aslı vakıf olan 5815 ada, 9 parsel sayılı taşınmazdaki 24/120 pay sahibi ... kızı ..., 8/120'şer pay sahibi ... kızı ..., ... kızı ..., ... kızı ..., ... kızı ..., 10/120 pay sahibi ... kızı ..., 6/120 pay sahibi ... kızı ..., 7/120'şer pay sahibi ... kızı ... ve ... oğlu ...'in hayatta olup olmadığının bilinmediğini, mirasçılarına ulaşılamadığını 5737 sayılı Yasanın 17. maddesi uyarınca taşınmazın vakfına dönmesi gerektiğini ileri sürerek adı geçenlerin gaipliğiyle, tapu kaydının iptaline, taşınmazın Istabl Beyazıtpaşa Vakfı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.03.2018 tarihli ve 2014/144 E. , 2018/346 K. sayılı kararıyla; davanın ve asli müdahale talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde, vakfı adına tescil koşullarının oluştuğunu, ancak dava devam ederken taşınmazın gedik hakkı sahiplerinin 3194 sayılı İmar Kanununun geçici 5. maddesinde yer alan hükümler doğrultusunda ilgili merciden talepte bulunarak Zemin bedellerini hesap ettirdiklerini ve bu bedelleri Vakıflar Bankası Cumhuriyet Şubesinde açtırdıkları hesaplara bloke ettiklerini, zemin hisselerini tapuda adlarına aldıklarını, bu bloke işleminden sonra davaya müdahale talebinde bulunarak davanın reddini talep ettiklerini, müdahale talebinden sonra da davacı yan olarak hisselerin vakfı adına tescilinde ısrar edildiğini, Mahkeme kararının bu aşamada hatalı olduğunu, İmar Kanunu geçici 5. maddesi işlemleri tamamlanmış olduğundan Zemin haklarının bedele dönüştüğü kabul edilerek bankaya bloke edilen bedellerin vakfı adına Vakıflar Genel Müdürlüğüne ödenmesine karar verilmesi gerekirken davanın tümüyle reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 07.10.2020 tarihli ve 2018/1639 E., 2020/908 K. sayılı kararıyla; davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 07.10.2020 tarihli ve 2018/1639 E., 2020/908 K. sayılı kararıyla; davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Daire’nin 07.04.2021 tarihli ve 2020/3857 E., 2021/2099 K. sayılı kararıyla “kayyımın atanması, görev ve sorumluluklarını düzenleyen TMK'nın ilgili hükümleri ile 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanun hükümleri dikkate alındığında; ilgililerin hak ve menfaatlerinin korunması amacıyla malvarlığına yönelik bu tür davaların kayyıma yöneltilmesinde zorunluluk bulunduğu açıklanmış, somut olayda, davanın hasımsız açılması nedeniyle yargılamanın görülebilirlik koşulu olan taraf teşkilinin sağlanmadığı; davanın Kayyım'a ihbar edilmesinin ya da Kayyım'ın davaya dahil edilmesinin de Kayyım'a taraf sıfatı kazandırmayacağı gözetilerek davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiği belirtilmiş, kabule göre de, fiili ve hukuki irtibat sebebi ile eldeki dava ile birlikte görülmesi gerekirken gaiplik davasının tefrikinin doğru olmadığı" üzerinde durularak, Bölge Adliye Mahkemesi kararı ortadan kaldırılmış, İlk Derece Mahkemesi kararı da bozulmuştur.

3. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.11.2021 tarihli ve 2021/654 E., 2021/695 K. sayılı kararıyla; davanın hasımsız açılması nedeniyle taraf teşkilinin sağlanmadığı, Kayyım'a davanın ihbar edilmesi veya davaya dahil edilmesi ile de Kayyım'a taraf sıfatı kazandırılamayacağı gerekçeleri ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili verilen kararın usulsüz olduğunu belirterek ve önceki istinaf nedenlerini tekrar ederek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

6. Gerekçe

Uyuşmazlık, 5737 sayılı Yasa'nın 17. maddesine dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 5737 sayılı Yasa’nın 17. maddesinde “Tasarruf edenlerin veya maliklerin mirasçı bırakmadan ölümleri, kaybolmaları, terk veya mübadil gibi durumlara düşmeleri halinde icareteynli ve mukataalı taşınmaz malların mülkiyeti vakfı adına tescil edilir.”,

3.2.2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 32. maddesinde, “Ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa, hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir.”,

3.2.2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 32. maddesinde, “Ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa, hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir.”,

3.2.3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 33. maddesinde, "Gaiplik kararının istenebilmesi için, ölüm tehlikesinin üzerinden en az bir yıl veya son haber tarihinin üzerinden en az beş yıl geçmiş olması gerekir. Mahkeme, gaipliğine karar verilecek kişi hakkında bilgisi bulunan kimseleri, belirli bir sürede bilgi vermeleri için usulüne göre yapılan ilânla çağırır.",

3.2.4. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 35. maddesinde, “İlândan sonuç alınamazsa, mahkeme gaipliğe karar verir ve ölüme bağlı haklar, aynen gaibin ölümü ispatlanmış gibi kullanılır. Gaiplik kararı ölüm tehlikesinin gerçekleştiği veya son haberin alındığı günden başlayarak hüküm doğurur.” hükümlerine yer verilmiştir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayanağı olan yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak kararın (V/3.) no.lu bendinde yer verilen gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine davacıdan temyiz karar harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 02/06/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8952, Karar No: 2012/970, Tarih: 26.01.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/8952 E.  ,  2012/970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Amb. San. Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı 2 As Matbaa Amb. Asn. Tic. Ltd. Şti. ralarındaki davası hakkında Bakırköy 11. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 08/03/2011 gün ve 857-223 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyizedilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davalı vekili verilen kararı temyiz etmiş, ancak temyiz dilekçesinden nisbi harç yerine maktu harç alındığı anlaşılmıştır.

Davalı vekili, temyiz harcını eksik yatırdığından, kendisine HUMK'nun 434/3.maddesi uyarınca 7 günlük kesin süre içerisinde eksik harcın tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacaklarına dair muhtıra tebliğ edilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılmak üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13953, Karar No: 2024/1523, Tarih: 14.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/13953 E.  ,  2024/1523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/207 E., 2022/149 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi, nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararı üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri; sanıklar hakkında verilen hapis cezalarının ertelenmemesi gerektiğine, nakil aracının müsaderesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek diğer sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; hükmün usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanık hakkında fazla cezaya hükmedildiğine ve sanığın beraati gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanık ...'ın sevk ve idaresindeki, diğer sanığın içinde bulunduğu ve her iki sanığın şoför olarak çalıştıkları firma adına kayıtlı araçta, önleme araması kararına istinaden yapılan aramada,

çekicinin çeşitli yerlerine gizlenmiş vaziyette ve dorse kısmında olmak üzere 298 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanıkların aynı mahiyetteki savunmalarında; araçta birlikte şoförlük yaptıklarını ve Doğubayazıt'ta sigara almak için durduklarını, yol kenarındaki büfeden bahse konu kaçak sigaraları ucuz olduğu için hem içmek hem de eşe dosta dağıtmak için aldıklarını, satma amaçları olmadığını, eylemin suç olduğunu bilmediklerini beyan ettikleri görülmüştür.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (...) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Soruşturma aşamasında sanıklara 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2 maddesinde düzenlenen etkin pişmanlığa ilişkin usulüne uygun ödeme ihtaratı yapıldığının; kovuşturma aşamasında ise herhangi bir oran belirtilmeden ihtarat yapıldığının anlaşılması karşısında Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.