muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10143, Karar No: 2023/1578, Tarih: 29.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/10143 E.  ,  2023/1578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddine dair 13.12.2022 tarihli ek karar

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 13.12.2022 tarihli ve 2022/4144 Esas, 2022/3456 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında, Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2022/38 Esas, 2022/380 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca neticeten 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 31/3, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca neticeten doğrudan 1.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı 11.10.2022 tarihinde verilen İlk Derece Mahkemesi hükmünü yedi günlük süreden sonra 19.10.2022 tarihinde istinaf etmesi üzerine, Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2022 tarihli ek kararı ile suça sürüklenen çocuk müdafinin istinaf isteminin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

3.Suça sürüklenen çocuk müdafinin ek kararı istinaf etmesi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 02.12.2022 tarihli ve 2022/4144 Esas, 2022/3456 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk müdafinin süresinden sonra yapmış olduğu istinaf başvurusunun reddine dair verilen 25.10.2022 tarihli ek kararda hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 02.12.2022 tarihli ve 2022/4144 Esas, 2022/3456 Karar sayılı ek kararının temyiz edilmesi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/4144 Esas, 2022/3456 Karar sayılı ek kararı ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği “kesin nitelikte verilen karara karşı suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz hakkı bulunmadığından temyiz talebinin reddine ” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; istinaf başvurusunun süresinde yapıldığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; istinaf başvurusunun süresinde yapıldığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

İlk derece mahkemesince istinaf talebinin süresinde yapılmadığından istinaf başvurusunun reddine dair verilen ek karara karşı, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından 5271 sayılı Kanun'un 276/2. maddesi uyarınca yapılan istinaf incelemesi sonucu verilen 02.12.2022 tarihli karar kesin nitelikte bulunup temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince 13.12.2022 tarihinde verilen temyiz isteminin reddine dair ek kararda hukuka aykırılık bulunmamış, bu nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/4144 Esas, 2022/3456 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ilgın Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10077, Karar No: 2022/6935, Tarih: 19.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10077 E.  ,  2022/6935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Mahkemece verilen ilk kararın davalılar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmediği gözetildiğinde, ilk kararda tespit edilen bedelin bu davalılar yönünden davacı idare lehine usuli kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden; usulü kazanılmış hak ilkesi ihlal edilmek suretiyle hükmü temyiz etmeyen davalılar yönünden fazla bedele hükmedilmesi,

2- Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin hatalı yazılması,

3-Dava konusu taşınmazın parsel numarasının hüküm fıkrasına hatalı yazılması,

Doğru olmadığı gibi;

4-Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün, 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih ve 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 7139 sayılı Kanunla Değişik 10. maddesinin 8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak bozma ilamı sonrası artan fark kamulaştırma bedelinin mahkemenin 28.01.2021 tarihli ek kararı ile derhal ödenmesine karar verildiği anlaşıldığından ve fark bedele ek karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) (2) numaralı bendindeki (960.152,058) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (928.324,52 ) rakamlarının yazılmasına,

b) (4) ve (5) numaralı bendindeki (132.642,88) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (100.814,82 ) rakamlarının yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) (2) numaralı bendindeki (960.152,058) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (928.324,52 ) rakamlarının yazılmasına,

b) (4) ve (5) numaralı bendindeki (132.642,88) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (100.814,82 ) rakamlarının yazılmasına,

c) (4) ve (5) numaralı bendinden (davalılara) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (ilk kararı temyiz eden davalılar ..., ..., ...’a) iberesinin yazılmasına,

d) 2 numaralı bendinin sonuna (davacı idarece fazla depo edilen bedel var ise davalı tarafa ödeme yapılmamış ise davacı idareye verilmesine, ödeme yapılmış ise ilk kararı temyiz etmeyen davalılar ..., ... ve ... dan alınarak davacı idareye ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

e) Gerekçeli karar başlığının dava tarihine ilişkin bölümünden (01/04/2014) tarihinin çıkartılamasına, yerine (25.03.2014) tarihinin yazılmasına,

f) 1. bendinden (315 ada, 153 parsel 1376 m²'lik gayrimenkulün imar parseli olarak 6756 ada, 1 parsel) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (315 ada, 152 parselin) ibaresinin yazılmasına,

g) (4.) bendinde yer alan (üçer (3) aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılarak karar kesinleştiğinde) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal) cümlesinin yazılmasına,

h) 5. bendinden (kararın kesinleşme tarihine kadar işleyecek yasal faizin karar kesinleştiğinde) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (derhal ödemeye ilişkin ek karar tarihi 28.01.2021 tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına ,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 19/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14392, Karar No: 2007/1392, Tarih: 15.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/14392 E.  ,  2007/1392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 8.11.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.7.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar .... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki ile kazanılan kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kabul edilmiştir.

Hüküm arsa sahibi olan davalılarca temyiz edilmektedir.

Davalı arsa sahipleri ile yüklenici arasında biçimine uygun düzenlenmiş 1.5.1991 günlü arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi bulunmaktadır. Anılan sözleşmeye göre eser tamamlandığında meydana çıkacak binalardaki 58 adet bağımsız bölümünün yükleniciye, 37 adedinin arsa sahiplerine bırakılması kararlaştırılmıştır. Sözleşme uyarınca 3 ay içinde ruhsat alınmasından sonra 27 ayda yani 1.11.1993 tarihinde teslimi gereken eserin davadan sonra yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporuna göre ancak %70/12 fiziki seviyeye getirildiği anlaşılmaktadır. 1.5.1991 günlü sözleşmenin 6.sayfasında yükleniciye hangi bağımsız bölümlerin hangi seviyede ferağ edileceği hükme bağlanmış bulunmaktadır.

İki tarafa hak ve borçlar yükleyen eser sözleşmelerinde yüklenicinin temel borcu sözleşmesine fen ve sanat kurallarına ve imar mevzuatına uygun bir eser meydana getirmek ve yine sözleşmesi çerçevesinde eseri kararlaştırılan sürede arsa sahibine teslim etmektir. Şayet eser yüklenici tarafından iş olağan yürütülerek sözleşmeye uygun seyir içinde meydana getiriliyor ise yüklenici sözleşmedeki kademeli devir tablosundan yararlanarak devrine hak kazandığı bağımsız bölümlerin ferağını talep edebilir.

Somut olayda olduğu gibi, teslim süresi çoktan geçtiği halde eserin getirildiği fiziki seviye bunun gerisinde kalmış ise yüklenici sözleşmede kararlaştırılan kademeli devir hükmünden yararlanamaz. Çünkü yüklenici öncelikle eseri kararlaştırılan olağan seyrinde yürütmek zorundadır. B.K.nun 81.maddesi hükmünce bir akit hükmünden yararlanmak isteyen kimse aktin şartlarını ve işin mahiyetine nazaran öncelikle kendi borcunu ifa etmelidir. Davada işi olağan seyrinde götürmeyerek kendisinin öncelikli borcunu ifa etmeyen yüklenici sözleşmenin kademeli devir hükmünden yararlanamayacağından onun halefi durumundaki davacı üçüncü kişi de yükleniciden temlik aldığı iddiasına dayanarak sözleşmenin ifasını talep edemez.

Hal böyle olunca mahkemenin davayı reddetmesi gerekirken hukuki olan bu konuda bilirkişi raporuna bağlı kalınarak istemin hüküm altına alınması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

Hal böyle olunca mahkemenin davayı reddetmesi gerekirken hukuki olan bu konuda bilirkişi raporuna bağlı kalınarak istemin hüküm altına alınması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 15.2.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22635, Karar No: 2019/11389, Tarih: 22.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/22635 E.  ,  2019/11389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının emeklilik nedeniyle iş akdini feshettiğini beyan ederek ödenmeyen kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının istifa ettiğini kıdem tazminatına hak kazanamadığı, fazla çalışmanın ücrete dahil olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağı davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafça belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkânsız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukukî yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukukî yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmî davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hâllerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

Alacağın hangi hallerde belirsiz, hangi hallerde belirli veya belirlenebilir olduğu hususunda kesin bir sınıflandırma yapılması mümkün olmayıp, her bir davaya konu alacak bakımından somut olayın özelliklerinin nazara alınarak sonuca gidilmesi gereklidir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tâbi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneği bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması ve bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması ve bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. Pekcanıtez, Belirsiz Alacak Davası, Ankara 2011, s. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 448). Sadece alacak miktarının taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkâna sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlenmesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde ispatı (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir; ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.

Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz.

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Belirsiz alacak davası, bu davaya ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak belirlenmesi gerekir.

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Belirsiz alacak davası, bu davaya ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak belirlenmesi gerekir.

Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51, 56) hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin, iş hukuku uygulamasında, Yargıtayca, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde, tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir.

6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanunun 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.