muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/346, Karar No: 2023/8075, Tarih: 26.09.2023

davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği, kaldı ki kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesi beklenmeden infazı için 22.01.2015 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı gözetilmeksizin denetime başlanıldığı, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının tebliği üzerine yükümlünün 30.01.2015 tarihinde başvurarak denetimin infazına başladığı ve hastaneye sevk edildiği, 22.05.2015 tarihli vaka sorumlusu ile olan görüşmesine katılmaması nedeniyle uyarılmasına karar verildiği ve uyarı tebliğinin 18.06.2015 tarihinde yapıldığı ancak uyarı tebliğinden önce 05.06.2015 tarihli yazı ile sanığın hastaneye de başvurmadığının bildirilmesi üzerine uyarı tebliğ tarihi dikkate alınmaksızın ve ikinci bir uyarı yapılmaksızın dosyasının kapatıldığı, kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun da sağlanmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.12.2015 tarihli ve 2015/397 Esas, 2015/593 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26173, Karar No: 2015/5141, Tarih: 19.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/26173 E.  ,  2015/5141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, Türk vatandaşı iken yurtdışında geçen çalışmaların 3201 sayılı yasa kapsamında borçlanma hakkı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ...... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Anayasamızın 141. maddesinde, yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsenmiştir. Bunun anlamı yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. Hukuk Muhakemeleri Kanun'unun 28. maddesinde de bu husus belirtilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297. maddesinde;

“(1) Hüküm "Türk Milleti Adına" verilir ve bu ibareden sonra aşağıdaki hususları kapsar:

a)Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini.

b)Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini.

c)Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri.

ç)Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini.

d)Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını.

e)Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi.

(2)Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” şeklinde düzenleme getirilmiştir.

Yine Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun HMK’nun 298. maddesinde hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Bu hükümden anlaşılacağı gibi, mahkeme hükmünü gerekçesi ile birlikte tam olarak yazmış olsa bile, bunu duruşma tutanağına tamamen yazdırması ve okunması gerekir. Bir başka ifade ile mahkeme hükmünün hukuki varlık kazanabilmesi için onun tefhim edilmesi, verilen kararla, ne şekilde tefhim edildiğinin duruşma tutanağına yazılması zorunludur. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür.

Kısa karar, bir davayı sona erdiren (Niha-i) temyizi mümkün olan son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur. Asıl olan kısa karardır. Bu gibi hallerde de Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararında buna uygun olarak düzenlenmesi gereklidir. (10/04/1992 gün ve 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı) Nitekim aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 2011/21-23E 268 K, 2012/6-97 E 203 K , 2012/10-149 E 291K sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

Somut olayda; Mahkemece, kısa kararda, davacının "08.05.2002" tarihine kadar yurt dışındaki çalışmalarını borçlanabileceğinin tespitine karar verilmiş iken, gerekçeli kararda bu tarih "02.10.2006" olarak belirtildiği gibi, kısa kararda bulunmayan "Davacının borçlanma talep tarihindeki yurt içi hizmet borçlanma bedelinin alt sınırı üzerinden borçlanması gerektiğinin TESPİTİNE" şeklinde ilave yapılarak kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulduğu görülmektedir. Kamu düzeni ile ilgili ve emredici nitelikte bulunan yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere aykırı şekilde, hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1947, Karar No: 2021/5981, Tarih: 27.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/1947 E.  ,  2021/5981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

Dava, davalı ...’in tutulduğu hastalığın meslek hastalığı olmadığının tespiti ile sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu davada, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin, davalı ... vekiline tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 433. maddesinde temyiz dilekçesinin hükmü veren mahkeme tarafından karşı tarafa tebliğ edileceği ve tebliğ yapılan tarafın tebliğ gününden başlayarak on gün içinde cevap dilekçesi verebileceği, cevap veren hükmü süresinde temyiz etmemiş olsa bile cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek temyiz isteğinde de bulunabileceği düzenlenmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davacı vekilinin temyiz dilekçesinin, davalı ... vekiline tebliğ edilerek katılma yoluyla temyiz hakkını kullanabilme imkanı tanınmalı ve temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.04.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6701, Karar No: 2021/3386, Tarih: 05.04.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/6701 E.  ,  2021/3386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nun 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacılar vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 18.03.2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat etmiş olup, yerel mahkemece (İtiraz Hakem Heyeti'nce) davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE 05/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12762, Karar No: 2010/12540, Tarih: 28.06.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/12762 E.  ,  2010/12540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Tehdit, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM(LER) : Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Mahaline iade, bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1- Tehdit ve hakaret eylemleri nedeniyle kurulan hükümlere yönelik temyiz isteğinde;

CMK'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması nedeniyle niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun mahallinde bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, ...'ın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2- Görevi yaptırmamaki için direnme suçundan beraat hükmüne yönelen temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan avukatın, Gelibolu İcra Müdür Yardımcısı ile birlikte sanığa ait işyerine haciz işlemi için geldiğinde sanığın "ne olursanız olun, burada haciz yapamazsınız, defolun buradan çıkın" diyerek haciz tutanağını yırttığı, katılanın üzerine vurmak üzere yürüdüğü sırada olay yerine gelen polis memurları tanıklar tarafından engellendiği, bu eylemler nedeniyle haciz işleminin yapılmadığının anlaşılması karşısında haciz işlemine konu icra müdürlüğü dosyası getirtilerek incelenip, katılanın,sanığın işyerinde haciz işlemi yapmak istemesinin hukuka uygun olup olmadığı tartışılarak, sonucuna göre TCY.nın 265 ve 29. maddelerince karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yetersiz gerekçelerle ve eksik inceleme ile baraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13459, Karar No: 2019/4057, Tarih: 17.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13459 E.  ,  2019/4057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli taşınmaz ... ili, ... ilçesi, ... köyü 106 ada 86 parsel sayılı taşınmaz, 26.956,40 m2 yüzölçümüyle tarla niteliğiyle ... adına tespit ve tescillidir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... köyü 106 ada, 86 nolu parselin tapu kaydına ihtiyati tedbir konularak söz konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile ve orman vasfı ile Hazine adına tescili istenilmiştir.

Mahkemece; taşınmazın (A) harfi ile gösterilen kısımlarının orman arazisi olduğu gerekçesiyle (B) kısmı yönünden açılan davanın ise gerek bilirkişi raporunda tarım arazisi olarak belirtilmesi gerek de; davalı tanıklarının davalının bu yeri satın aldığı kişinin daha önceden bu kısımda tarım yaptığını ifade etmeleri, buğday ve mısır ekildiğini beyan etmeleri göz önünde bulundurularak bu kısmın orman arazisi olmadığı, krokinin ve haritanın incelenmesinde orman içi açıklık olarak da nitelendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, ... ili, ... ilçesi, ... köyü, Keçili mevkiinde kain 106 ada 86 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının kadastro ve orman bilirkişilerinin 06/06/2011 tarihli ortak raporunda; (A) harfi ile gösterilen 18795,95 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına kayıt ve tesciline, (B) Harfi ile gösterilen kısım için açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Kanuna göre 1944 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1993’de yapılan eski tahdidin aplikasyonu ve 2/B madde çalışmaları kesinleşmeden iptal edilmiştir. Yörede, genel arazi kadastro çalışmaları ise 26.01.1994 tarihinde kesinleşmiştir. 3302 sayılı Kanuna göre 24.01.2008 tarihinde ilânı yapılıp dava tarihinde kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

6100 sayılı HMK'nın 303/1. maddesi gereğince "Bir davaya ait şekli anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir."

Ne var ki, HMK’nın 114/1-i maddesi uyarınca dava şartları arasında bulunan ve mahkemece yargılamanın her safhasında re'sen gözetilmesi gereken aynı davanın, daha önceden kesin hükme bağlanmamış olması kuralı mahkemece gözardı edilmiştir.

Ne var ki, HMK’nın 114/1-i maddesi uyarınca dava şartları arasında bulunan ve mahkemece yargılamanın her safhasında re'sen gözetilmesi gereken aynı davanın, daha önceden kesin hükme bağlanmamış olması kuralı mahkemece gözardı edilmiştir.

... Asliye Hukuk Mahmemesinin 14.02.1968 tarih 1967/870-1968/75 Esas ve Karar sayılı ilamında; davacı ... köyünden ..., davalı ... köyü şahsiyeti adına muhtarlık ve Hazine Maliyeye izafeten mal müdürlüğü olup ... köyünün köy civarında bulunan doğusu yol, batısı ..., kuzeyi yol, güneyi dere ile çevrili 13896 m2 tarlanın ve aynı köyün ... mevkiinde kain doğusu ..., ..., batısı Kuru dere, kuzeyi Kuru dere, güneyi ... tarlaları ile çevrili 24700 m2 yüzölçümlü tarlanın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm temyiz edilmeyerek 12.04.1968 tarihinde kesinleştiği görülmüştür.

Mahkemece davalının savunmasında dayandığı ... Asliye Hukuk Mahmemesinin 14.02.1968 tarih 1967/870-1968/75 Esas ve Karar sayılı dava dosyasının kapsama alınması düşünülmemiş, yapılan keşif ve yargılama esnasında bahsi geçen dava dosyası nazara alınmamış, bahsi geçen ilam ve bu ilamın dayanağı olan kroki keşifte uygulanmamış, çekişmeli taşınmazı kapsayıp kapsamadığı belirlenmemiş, hükme dayanak olarak alınan fen bilirkişi raporda da bu hususa değinilmemiş sonuç olarak kesin hüküm hususu tartışılmamıştır. Hal böyle olunca; mahkemece kesin hüküm hususunda bir değerlendirme yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Dava konusu 106 ada 86 parsel için davacı tarafın tutunduğu 14.02.1968 tarih ve 1967/870 -1968/75 Esas-Karar sayılı kesinleşen mahkeme ilamının öncelikle yerel bilirkişi yardımı ve uzman bilirkişi eliyle, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmü uyarınca yerine uygulanması, anılan mahkeme ilamının haritası bulunduğu takdirde anılan haritanın ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlenerek ve haritalar çakıştırılarak yerel bilirkişi yardımı ve uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanması, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktaları ile arz üzerindeki doğal ya da yapay sınır yerlerinden yararlanılması, sözü edilen ilamın dayanağı harita yoksa, ilamda tarif edilen sınır yerleri esas alınarak yerine uygulanması, bu yollarla dava konusu 106 ada 86 parsel sayılı taşınmazın tutunulan ve kesinleşen mahkeme ilamının ve varsa dayanağı haritasının kapsamında kalıp kalmadığının duraksamasız belirlenmesi gerekmektedir.

Ayrıca mahkemece, önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu fen memurundan oluşturulacak 2 kişilik bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 2 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6831 sayılı Orman Kanununa göre Orman Kadastrosu ve aynı Kanunun 2/B maddesinin Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, hava fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin “Teknik İşler” başlıklı Dokuzuncu Bölümde yazılı esaslar göz önünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevkii, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan hava fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeği çevrilerek, çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde yukarıda yazılı yönetmelikler ile teknik izahnamelerde yazılı tutanakların düzenlenmesine esas alınan hava fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği düşünülerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece ... Asliye Hukuk Mahmemesinin 14.02.1968 tarih 1967/870-1968/75 Esas ve Karar sayılı dava dosyası yapılan keşif ve yargılama esnasında nazara alınarak, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 17/06/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4980, Karar No: 2012/8726, Tarih: 15.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/4980 E.  ,  2012/8726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 526-99

Dava, idari para cezasının tahsili amacıyla yapılan takibin durdurulması ile haciz yoluyla yaşlılık aylıklarından yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle, 1479 sayılı Kanunun 67’nci maddesinin birinci fıkrasında, bu Kanun gereğince bağlanacak aylıkların, nafaka borçları dışında haciz veya başkasına devir ve temlik edilemeyeceğinin belirtilmiş olmasına, 01.10.2008 günü yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 106’ncı maddesiyle anılan madde yürürlükten kaldırılarak “Devir, temlik, haciz ve Kurum alacaklarında zamanaşımı” başlıklı 93’üncü maddesiyle de; sigortalıların aylıklarının, 88’inci maddeye göre takip ve tahsili gereken alacaklar ile nafaka borçları dışında haczedilemeyeceğinin hüküm altına alınmış olmasına, idari para cezasının 5510 sayılı Kanunun 88’inci madde kapsamında bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 15.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.