muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4478, Karar No: 2018/524, Tarih: 05.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/4478 E.  ,  2018/524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Medya Yayıncılık A.Ş. aleyhine 02/09/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 22/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacı ...’ün yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosya kapsamından, davalı ... Medya Yayıncılık A.Ş. vekili Av....’in vekaletnamesinin süreli olup 30.01.2015’e kadar geçerli olduğu, gerekçeli kararın tebliğ tarihi itibariyle vekalet süresinin sona ermiş olduğu anlaşılmakla; öncelikle davalı tarafından avukata verilmiş başkaca vekaletname olup olmadığının araştırılarak mevcut ise dosya içerisine alınması, şayet mevcut değil ise gerekçeli kararın ve davacının temyiz başvuru dilekçesinin davalı asıla tebliğinin yapılması ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 05/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19287, Karar No: 2013/1855, Tarih: 11.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/19287 E.  ,  2013/1855 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av.... ile 1- ... ve ... Tic. Ltd. Şti. adına Av. ... 2-... 3-... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ İş Mahkemesinden verilen 28.09.2011 günlü ve 273/253 sayılı hükmün, davalı ... ve ... ve ... Tic. Ltd. Şti.tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

7201 sayılı Tebligat Kanununun 16. maddesine göre, “Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.” Yine, anılan Kanunun 17. maddesine göre, “Belli bir yerde devamlı olarak meslek ve sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek ve sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.”

Kanunun 16 ve 17. maddelerine göre yapılan tebligatın geçerli olabilmesi için, muhatabın adreste bulunmama sebebinin tespiti, Yine, muhatap ile muhatap adına tebligatın yapılacağı kimsenin aynı konutta birlikte oturan kişi veya hizmetçi/daimi çalışan olması gerekir.

Dosyadan,gıyabi hükmün, davalılardan ...’e , evi veya meslek ve sanatını icra ettiği yer olduğu anlaşılamayan adrese, adreste bulunmama nedeni belirtilmeksizin, ve davalı ile birlikte sakin olup-olmadığı veya daimi çalışanı olup-olmadığı hususunda tereddüt oluşturacak şekilde “muhattap ile aynı çatı altında beraber ve sürekli ikamet ettiğini,çalıştığını beyan eden işçisi “...” imzası ile yapılan tebligat usulsüz olup; gıyabi hükmün davalı ...’ün bildirilen adresine açıklanan düzenlemeler gereğince usulüne uygun şekilde tebliği, bu mümkün olmadığı takdirde hakkında yapılacak araştırma ile adres kayıt sisteminde yazılı adresine Tebligat Kanunu’nun 21.maddesine göre tebliğ edilerek; temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3.maddesi gereği,

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine,11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33557, Karar No: 2017/7332, Tarih: 07.06.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/33557 E.  ,  2017/7332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Mağdur ...’nun, sanığın hükümlü olarak bulunduğu ceza infaz kurumunun müdürü olması, müşahade altında bulunan sanığın kendi koğuşuna geçişine idare tarafından izin verilmemesi ve bu duruma tepki olarak kendisine zarar vermesi nedeniyle hastaneye sevkinin gerçekleştirileceği sırada, infaz koruma memurlarının elinden kurtularak doğrudan idare katındaki müdür odasına girmek istemesi, mağduru bulamayınca gıyabında hakaret içerikli sözler söylemesi şeklinde gelişen somut olayda, hakaret eyleminin, ceza infaz kurumunun müdürü olan mağdurun ifa ettiği kamu görevinden dolayı gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 125/3-a maddesinin uygulanmaması,

2-Sanık hakkında “lehe olan yasal hükümlerin uygulanmasının” talep edilmesi karşısında, TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması, TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarından, kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine, kendi alt soyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi yerine, (c) bendindeki tüm haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksunluğuna karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ...’nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/06/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2506, Karar No: 2017/4231, Tarih: 04.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/2506 E.  ,  2017/4231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4188, Karar No: 2012/16358, Tarih: 15.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/4188 E.  ,  2012/16358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasını toplanması suretiyle hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün taksitlendirmeye ilişkin bölümünden, "3160 TL adli para cezasının" ibaresinin çıkarılması ve yerine " 3000 TL adli para cezası ve 160 TL adli para cezasını" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 15.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/485, Karar No: 2021/15568, Tarih: 21.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/485 E.  ,  2021/15568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 6249 parsel sayılı taşınmazın taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara ise aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesince verilen karara karşı davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile davacı idarenin usuli kazanılmış hakkı gözetilerek bedel belirlenmesinde ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harç ve terkine ilişkin bentlerinin düzeltilerek HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Tespit edilen bedele uygulanan faizin bitiş tarihinin hüküm fıkrasında hatalı yazılması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesi'nin 2019/1265 E- 2020/1545 K sayılı ilamının B harfi ile gösterilen bölümünün 7. parağrafından (15/08/2018) tarihinin çıkartılmasına, yerine (15/08/2017 ) tarihinin yazılmasına

Ancak;

Tespit edilen bedele uygulanan faizin bitiş tarihinin hüküm fıkrasında hatalı yazılması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesi'nin 2019/1265 E- 2020/1545 K sayılı ilamının B harfi ile gösterilen bölümünün 7. parağrafından (15/08/2018) tarihinin çıkartılmasına, yerine (15/08/2017 ) tarihinin yazılmasına

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3744, Karar No: 2017/7410, Tarih: 19.06.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/3744 E.  ,  2017/7410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 01.08.2010 tarihinde düzenlenen tutanakta abonesiz sayaç ile kullanım yapılması ve akım trafo uçlarının boşta olduğunun tespit edilmesi karşısında; sanığın keşif sırasında sayaçsız kullanım yapmasının ayrı bir suç oluşturduğu gözetilerek öncelikle tutanağı düzenleyenlere, tutanak içeriğinin açıklattırılması suretiyle kayıt dışı kullanımın nasıl yapıldığının ayrıntılı şekilde tespit ettirilmesi, bu tespit içeriğine göre ve 18.06.2012 tarihli bilirkişi raporunda kayıt dışı tüketim yapılmadığının belirlenmesi karşısında; bilirkişiye sorulup açıklattırılmak suretiyle rapor ile tutanak içerisi arasındaki çelişki giderilmeden karşılıksız yararlanma suçunun oluşup oluşmadığı kesin olarak saptanmadan sanık hakkında yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7485, Karar No: 2019/17692, Tarih: 06.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/7485 E.  ,  2019/17692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kapama kavaklık niteliğindeki ... Köyü 133 ada 168 parsel sayılı taşınmazına kavak gelirine göre bilimsel yolla değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2-a nolu bendinde (5.178,21-TL kamulaştırma bedelinin) ibaresinden sonra gelen kısmın hükümden çıkarılmasına, yerine (7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına, karar kesinleştikten sonra hak sahibine ödenmesine ) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2773, Karar No: 2012/4375, Tarih: 10.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2773 E.  ,  2012/4375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada desteklerinin öldüğünü açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacı baba Emin ve anne Aşure için 25.000'er TL, diğer davacı kardeşler için 2.500'er TL manevi tazminatın ve davacılar için 1.000 TL destek ile diğer maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen (davalı ... sadece maddi tazminattan ve limit dahilinde sorumlu olarak) tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacılar vekili 17.3.2010 tarihli dilekçe ile maddi istemlerinin baba için 450 TL destek, anne için 450 TL destek ve 100 TL defin giderinden ibaret olduğunu, davacı kardeşler için maddi tazminat istemlerinin olmadığını beyan etti, ıslah ile de maddi tazminat talebi miktarı toplamını bilirkişi raporu doğrultusunda 3.320 TL.ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile, taleple bağlı kalınarak davacılar Emin ve Aşure için 3.320 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen (davalı ... limit dahilinde ve dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizden sorumlu olarak ) tahsiline, davacı ... ve aşure için 2.500'er TL, diğer davacılar için 1.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... ile belediye başkanlığından müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-HUMK'nun 388 (HMK 297)maddesi uyarınca mahkeme kararında, İki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, ihtilaflı konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışması ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.Hüküm fıkrasında davacı baba emin ile anne aşure için toplam 3.320 TL maddi tazminata hükmedilmiş ise de, hangi davacı için ne kadar destek ve ne kadar defin tazminatına hükmedildiğinin açıkça gösterilmemiş olması doğru görülmemiştir.

2-Kabule göre de;

a-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-Kabule göre de;

a-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

KTK'unun 111/2 maddesinde, ”bu kanunda öngörülen hukuki sorumluluğu kaldıran veya daraltan anlaşmalar geçersizdir. Tazminat miktarlarına ilişkin olup da, yetersiz veya fahiş olduğu açıkça belli olan anlaşmalar veya uzlaşmalar yapıldıkları tarihten başlayarak iki yıl içinde iptal edilebilir” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın bu hükmünden yararlanmak için ibra belgesinin iptalini açıkça veya ayrıca istenmesine gerek olmayıp ,dava sırasında bu husus ileri sürülebileceği gibi, yapıldığı tarihten itibaren 2 yıl içinde hükümlerinin kabul edilmediğine ilişkin bir irade açıklaması da yeterlidir.

Somut olaya bakıldığında, davalı ... davacıların müracaatı üzerine davadan önce 18.9.2008 tarihinde davacı babaya 9.575 TL, anne ye 8140 TL olmak üzere toplam 17.715 TL destek tazminatı ödemiştir.

Bu durumda mahkemece bilirkişiden ek rapor alınıp, ödeme tarihi olan 18.9.2008 tarihi verilerine göre hesaplama yaptırılarak, bulunacak gerçek destek zararı miktarı ile davacılara ödenen tazminat miktarı karşılaştırıldıktan sonra

kısmi ödemenin KTK 111 maddesi de dikkate alınarak yetersiz olup olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli değildir.

b-Hükme esas alınan 13.5.2010 tarihli bilirkişi raporunda, davacı anne ve baba için hesaplanan tavan destekten yoksun kalma tazminatı miktarından önce kusur indirimi sonrada yapılan ödemenin mahsubu gerekir iken, aksi kanaatle tavan destek zararından önce ödeme, sonrada kusur indirimi yapılması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda 1 ve 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Hesabına geri verilmesine 10.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.