muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2455, Karar No: 2016/1825, Tarih: 23.03.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/2455 E.  ,  2016/1825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı ... ile davalı-k.davacı arasındaki davadan dolayı .. Hakimliğince verilen .. gün ve .. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı-k.davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı-karşı davalı vekilince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Davacı karşı davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi içeriğinden hem asıl dava hakkında verilen davanın reddine dair kararın, hem de karşı davada verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Asıl ve karşı dava birbirinden bağımsız davalar olup, her bir kararın temyiz incelemesinin yapılabilmesi için ayrı ayrı temyiz harçlarının yatırılması zorunludur. Asıl ve karşı davada ayrı ayrı verilen kararları temyiz eden davacı-karşı davalıdan sadece asıl davanın reddine ilişkin maktu temyiz karar harcı ile temyiz yoluna başvurma harcı alınmış; karşı davanın kısmen kabulüne dair nispi temyiz karar harcı ile temyiz yoluna başvurma harcı alınmamıştır.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamayacağından, mahkemece 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/III. maddesindeki prosedüre göre karşı davanın kısmen kabulüne ilişkin 77,57 TL nispi temyiz karar harcı ile 136,00 TL temyiz yoluna başvurma harcı olmak üzere toplam 213,57 TL noksan harcın ikmâlinin sağlanması

2-Davalı-karşı davacı iş sahibi kooperatifin dosyada bulunan 02.07.2009 tarihli imza sirkülerinde; kooperatifi temsile yetkili olan temsil yetkisinin 3 yıl ile süreli olup, yetkinin..tarihinde sona erdiği ve mahkemece ..arihinde verilen kararın, .. günü temsil yetkisinin süresi dolan .. .. tebliğ edildiği anlaşıldığından; mahkemece ilgili ticaret sicil memurluğuna yazılacak müzekkere ile davalı-karşı davacı iş sahibi kooperatifin yetkili temsilcilerinin belirlenerek gerekçeli kararın davalı-karşı davacı kooperatifin yetkili temsilcisine usulüne uygun tebliğinin sağlanıp, temyiz süresi de beklenerek temyiz isteminde bulunulduğunda gerekli işlemlerin ikmâlinden sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15374, Karar No: 2014/11476, Tarih: 09.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15374 E.  ,  2014/11476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

TCK'nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası nedeniyle sanık hakkında 1.fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca; 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların hükümden çıkartılması ile yerine “Sanığın, 5237 sayılı TCK’nun 53/l-a, b, d, e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya; 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26924, Karar No: 2015/16805, Tarih: 07.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/26924 E.  ,  2015/16805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, izin ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı şirketin tüm, davalı ... Başkanlığının (İçişleri Bakanlığının) aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j. bendinde genel bütçeye dahil idarelerin yargı harçlarından muaf olacağı düzenlenmiştir.

Mahkemece, davalı ... Başkanlığının (İçişleri Bakanlığının) harçtan muaf olduğu gözetilmeden, başvurma ve peşin harçtan sorumlu tutulması usul ve kanuna aykırı olup bozma sebebidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle hüküm fıkrasının 3. ve 4. bendinin silinerek yerlerine,

"3-Alınması gereken 1.061,60 TL harçtan peşin alınan 286,15 TL harcın mahsubu ile bakiye 775,45 TL harcın davalı .... Şirketinden tahsili ile hazineye gelir kaydına,

4-Davacının yatırdığı 286,15 TL peşin harcın davalı ... Şirketinden tahsili ile davacıya verilmesine," rakam ve sözcüklerin yazılmasına hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1185, Karar No: 2016/4188, Tarih: 05.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/1185 E.  ,  2016/4188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarından sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ayrıca Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birliket yeniden infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi taktir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5271 sayılı CMUK'nun 231. maddesinin uygulanmama nedenleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğudan sanık ...'un yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 05.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12149, Karar No: 2017/5623, Tarih: 15.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/12149 E.  ,  2017/5623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç ve hüküm tarihlerinde kayden onbeş yaşından küçük olan mağdurun babası ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) temin edilen nufus kaydına göre aynı zamanda vasisi olan müşteki ...’in, kovuşturma evresinde 19.02.2013 günlü duruşmada verdiği ifadesinde sanıklardan şikayetçi olmadığını bildirmesine karşılık haklarında kamu davası açılan sanıkların, mağdurun amcası ile dayısı oldukları gözetildiğinde, şikayet hususunda mağdur ile babası müşteki ... arasında menfaat çatışması bulunduğu anlaşıldığından, mağduru bu dosyada temsil etmesi için temsil kayyımı tayin edilerek gerekçeli kararın kayyıma tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz dilekçesinin evraka eklenmesi ve hükümlerin temsil kayyımı tarafından temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1737, Karar No: 2019/967, Tarih: 07.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/1737 E.  ,  2019/967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/05/2016 tarih ve 2013/310-2016/141 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 05/02/2019 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının dava dışı ... Un Mamülleri Nakliye ve Tic. Ltd. Şti'nin %50’şer paya sahip ortağı olduklarını, davalının münferit imza yetkisine sahip müdür olduğunu, şirket müdürünün görevini yürütürken 6102 sayılı ...’nın 613 ve 626 maddelerine uygun davranması gerektiğini, müdürün bağlılık ve rekabet yasağı hükümlerini ihlali halinde ...’nın 630. maddesi uyarınca azlinin talep edilebileceğini, müvekkilinin ortağı olduğu şirketin kuruluşundan beri kullandığı “... Çiçek Ekmek ve Pasta Fırını 1959'dan beri" markasını .../03/2011 tarihinde tescil ettirdiğini, davalının tescilli bu markaya tecavüz ederek "... ... Çiçek Ekmek ve Pasta Fırını 1959'dan beri" şeklinde kendi adına tescil ettirdiğini, davalının şirketin en değerli malvarlığı olan markasına tecavüz ederek şirketin içini boşaltmakta ve kendi adına faaliyette bulunmak için hazırlık yaptığını ileri sürerek, ...’nın 630/.... maddesi uyarınca şirket müdürlüğünden alınmasına, müvekkilinin tedbiren şirket müdürü olarak atanmasına, bu mümkün olmadığı takdirde ...'nın 235.maddesi kıyasen uygulanmak suretiyle davalının imza yetkisinin ihtiyati tedbir olarak kaldırılıp bu yetkinin bir kayyıma verilmesine, davalının şirket ortaklığından çıkarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ortaklıktan çıkarma ve azil koşullarının bulunmadığını, tarafların ortak olduğu iki limited şirket olduğunu, her iki şirketin de baştan itibaren “... Çiçek Ekmek ve Pasta Fırını 1959'dan beri" ibaresini kullandığını, ... Un Mamülleri Nakliye ve Tic. Ltd. Şti. adına yapılan ilk marka başvurusunun ... tarafından reddedilmesi üzerine marka tescil işlemlerini yürüten firmanın ikinci başvuruyu şirket adına yapacakken yanlışlıkla müvekkili adına yaptığını, müvekkilinin markayı fiilen hiç kullanmadığını, markaya tecavüzün söz konusu olmadığını, bağlılık yükümlülüğü ve rekabet yasağının ihlal edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, tarafların ortağı olduğu şirketin faaliyete geçtiği tarihten itibaren tescilsiz olarak kullandığı markanın davalı tarafça başına kendi ismi eklenmek sureti ile kendi adına tescili için başvuru yapıldığı, ... tarafından söz konusu başvurunun kabul edildiği ancak daha sonra davalının talebi ile iptal edildiği, davalı tarafça söz konusu başvurunun sehven yapıldığı savunulmuş ise de şirket müdürü olan davalının şirketin en önemli öz varlıklarından biri olan marka konusunda böyle bir tavır sergilemesi hayatın olağan akışına aykırı olup bir an için bu savunma kabul edilse dahi bu durumun davalının müdürlük görevini ifa ederken görevinin gereklerine uygun şekilde davranmadığını ve yönetimde gerekli özeni göstermediğini ortaya koyduğunu, davalı tarafça kasıtlı olarak söz konusu markanın kendi adına tecili için başvuruda bulunduğu olgusu kabul edilirse davalının şirket müdürü olarak dürüstlük kuralına uygun davranmadığı ve kendi menfaatini şirket menfaatlerinin üzerinde tutarak hareket ettiğinin kabul edilmesi gerekeceği, her iki durum ve olasılığın varlığının da davalının şirket müdürlüğünden azli için haklı neden olarak kabul edilmesini gerektirdiği, dava konusu şirketin %50 hisseye sahip iki ortaktan oluşması, ortaklar arasındaki anlaşmazlığın mahkemede devam eden diğer davalar ile sabit olması karşısında şirkette temsil ve yönetimin sağlıklı bir şekilde sağlanması için tarafsız bir kayyum atanmasını gerektirdiği, davacının ortaklıktan çıkarma davası açma hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, şirket ortaklığından çıkarılma talebinin reddine, müdürlükten azil talebinin kabulüne, dava konusu şirketin iki ortaklı olması nedeniyle temsil ve yönetimin sağlanması amacıyla şirkete kararın kesinleşmesiyle beraber bir mali müşavirin kayyım olarak atanmasına, kayyımın öncellikle tarafların anlaşacağı bir isim olarak belirlenmesi için taraflara söz konusu mahkeme kararının kesinleşmesiyle beraber iki hafta kesin süre verilmesine, belirtilen süre içerisinde tarafların anlaşamaması halinde söz konusu kayyımın bilirkişi listesinde kayıtlı mali müşavirler arasından resen seçilmesine, kayyım için takdiren aylık ....500 TL ücretin davacı tarafça karar kesinleşmesiyle beraber her ayın ...'una kadar mahkeme veznesine yatırılmasına, kayyım atanması kararının karar kesinleşmesiyle beraber Türkiye Sicil Gazetesi’nde masrafın davacı tarafça karşılanmak üzere ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir

...-Dava, limited şirket müdürünün haklı sebeple azli, şirkete tedbiren kayyım atanması, davalının ortaklıktan çıkarılması istemlerine ilişkindir. Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacı vekili dava dilekçesinde ...’nın 630/.... maddesi uyarınca davalının şirket müdürlüğünden alınmasına, müvekkilinin tedbiren şirket müdürü olarak atanmasına, bu mümkün olmadığı takdirde ...’nın 235. maddesi kıyasen uygulanmak suretiyle davalının imza yetkisinin ihtiyati tedbir olarak kaldırılıp bu yetkinin bir kayyıma verilmesine karar verilmesi talep edilmiştir. 6102 sayılı ...’nın 235. maddesinin 1. fıkrası, haklı sebeplerin varlığı hâlinde temsil yetkisinin, bir ortağın başvurusu üzerine, mahkemece kaldırılabileceği, gecikmesinde tehlike bulunan hâllerde mahkemenin temsil yetkisini “ihtiyati tedbir” olarak kaldırıp bu yetkinin bir kayyıma verilebileceği, kayyımın atanması, görevleri, mahkemece verilen temsil yetkisi ve bunların sınırlarının mahkemece resen tescil ve ilan ettirileceği hükmünü düzenlemiştir. Somut olayda dava dilekçesinde kayyım atanması talebi 6102 sayılı ...’nın 235. maddesine dayandırılmış ve yargılama aşamasında başka bir deyişle geçici olarak davanın devamı sırasında kayyım atanması talep edilmiş olup hükümden sonra kayyım atanmasına ilişkin bir talep bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece davacı vekilinin ./..

tedbiren kayyım atanmasına ilişkin talebi yanılgılı değerlendirilmek suretiyle kararın kesinleşmesinden sonraki dönem için kayyım atanması doğru olmadığı gibi hükümde gösterilen kayyım atama yöntemi dahi doğru olmadığından davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın buna yönelik kısmının davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 07/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6054, Karar No: 2012/7574, Tarih: -

**6. Hukuk Dairesi         2012/6054 E.  ,  2012/7574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Davacı dava dilekçesinde, davalının 01.08.2008 tarihli 3 yıl süreli kira sözleşmesi ile müvekkiline ait taşınmazı işyeri olarak kiraladığını, davalının sözleşme gereğince sorumlu olduğu stopajı yatırmaması nedeni ile yıllık gelir vergisi beyannamesinden mahsup edemediğinden, ödemek zorunda kaldığını, bu nedenle 13.297,00 TL zarara uğradığını, belirterek,  tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki ihtilaf, işyeri olarak kiraya verilen taşınmazda, kiracının ödemesi gereken stopajı ödememesi nedeni ile, kiralayanın bu miktarı gelir vergisinden mahsup edemediği iddiası ile tazminat talep edip edemeyeceğine ilişkindir.

193 Sayılı Gelir Vergisi Kanununun 70. maddesinde, kira gelirleri de, Gayrimenkul Sermaye iradı olarak değerlendirilmiş ve gelir vergisine tabi tutulmuştur. Yasanın 94. maddesi ise “Kamu idare ve müesseseleri, iktisadi kamu müesseseleri, sair kurumlar, ticaret şirketleri, iş ortaklıkları, dernekler, vakıflar, dernek ve vakıfların iktisadi işletmeleri, kooperatifler, yatırım fonu yönetenler, gerçek gelirlerini beyan etmeye mecbur olan ticaret ve serbest meslek erbabı, zirai kazançlarını bilanço veya zirai işletme hesabı esasına göre tespit eden çiftçiler ........ 70 inci maddede yazılı mal ve hakların kiralanması karşılığı yapılan sayılan ödemeleri .... nakden veya hesaben yaptıkları sırada, istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben tevkifat yapmaya mecburdurlar.” düzenlenmesine yer verilmiş, aynı yasanın 121. maddesinde, vergi tevkifatının mahsubu ile ilgili olarak “Yıllık beyannamede gösterilen gelire dahil kazanç ve iratlardan bu kanuna göre kesilmiş bulunan vergiler, beyanname üzerinden hesaplanan Gelir Vergisine mahsubedilir......Mahsuben iade işlemi, aranan tüm belgelerin tamamlanması koşuluyla, yıllık gelir vergisi beyannamesinin verildiği tarih itibarıyla yapılır. İkmalen veya resen yapılan tarhiyatlarda mahsup işlemi, mahsup talebine ilişkin dilekçe ve eklerinin eksiksiz olarak vergi dairesi kayıtlarına girdiği tarih esas alınarak yapılır. Aranan belgelerin tamamlanması aşamasında yapılan tahsilatlar yönünden düzeltme yapılmaz.” denilerek, gelir vergisinden mahsup için, vergi sorumlusundan tahsilat yapılmasını zorunlu görmemiştir.  193 Sayılı yasa hükümlerine göre, işyeri kirasında gelir vergisini tevkifat yaparak kiracının ödeyeceği, vergi sorumlusunun kiracı olduğu, açıktır. Ayrıca 213 Sayılı yasanın 8. maddesi Mükellef, vergi kanunlarına göre kendisine vergi borcu terettübeden gerçek veya tüzel kişidir. Vergi sorumlusu, verginin ödenmesi bakımından, alacaklı vergi dairesine karşı muhatap olan kişidir. Vergi kanunlariyle kabul edilen haller müstesna olmak üzere, mükellefiyete veya vergi sorumluluğuna mütaallik özel mukaveleler vergi dairelerini bağlamaz. Bu kanunun müteakip maddelerinde geçen "mükellef" tabiri vergi sorumlularına da şamildir.” Düzenlemesine yer verilmiştir. Bu nedenle vergi borcundan işyeri kiralarında kiracının sorumlu olduğu sabit olduğu gibi,  kiracı tarafından tevkifatın yapılmaması yahut sözleşmede aksine hüküm belirlenmesi, kiracıyı sorumluluktan da kurtarmaz. Nitekim 252 Sayılı Gelirler Vergisi tebliğinin, beyanname üzerinden hesaplanan vergiye mahsubu düzenleyen 1.2. maddesinde “Yıllık beyanname ile beyan edilen gelir veya kurum kazancı üzerinden hesaplanan vergiden yıl içinde tevkif yoluyla kesilen vergiler mahsup edilir. Mahsup işleminin yapılabilmesi için, tevkif yoluyla kesilen verginin beyannameye dahil edilen gelir veya kazanca ilişkin olması gerekir

. Nitekim 252 Sayılı Gelirler Vergisi tebliğinin, beyanname üzerinden hesaplanan vergiye mahsubu düzenleyen 1.2. maddesinde “Yıllık beyanname ile beyan edilen gelir veya kurum kazancı üzerinden hesaplanan vergiden yıl içinde tevkif yoluyla kesilen vergiler mahsup edilir. Mahsup işleminin yapılabilmesi için, tevkif yoluyla kesilen verginin beyannameye dahil edilen gelir veya kazanca ilişkin olması gerekir. Tevkif yoluyla kesilen vergilerin, yıllık gelir veya kurumlar vergisinden mahsubunda mükelleflerin kendilerinden yapılan vergi tevkifatı ile ilgili olarak kesintiyi yapan vergi sorumlularının adı-soyadı veya unvanını, bağlı olduğu vergi dairesini ve vergi kimlik numaralarını, kesintiye esas alınan brüt tutarları, kesilen vergileri ve kesinti yapılan dönemleri gösteren bir tabloyu yıllık beyannamelerine eklemeleri yeterlidir.” denilmek suretiyle Tevkif yolu ile kesilmesi gereken verginin, tahsil edilmiş olması şartını aramamış,  kesintiyi yapan vergi sorumlularının adı-soyadı veya unvanını, bağlı olduğu vergi dairesini ve vergi kimlik numaralarını, kesintiye esas alınan brüt tutarları, kesilen vergileri ve kesinti yapılan dönemleri gösteren bir tabloyu yıllık beyannamelerine eklemelerini yeterli görmüştür. Buna göre davacının gelir vergisinden mahsup talep edebilmesi için, davalının stopajı ödeyip ödememesinin önemi yoktur. Hal böyle olunca, davacı tarafından, gelir vergisinden mahsubu gereken bir miktarı, gelir vergisinden mahsup etmemiş olması yahut fazladan gelir vergisi ödemesi söz konusu ise, bunu ancak ödeme yaptığı kurumdan talep edebilir. Yapılan ödeme yasa hükümlere göre davalının yerine geçerek ödeme niteliğinde olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükümün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine,  21.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.