muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20047, Karar No: 2022/1186, Tarih: 31.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/20047 E.  ,  2022/1186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 28/12/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiklerini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE 31/01/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14033, Karar No: 2013/625, Tarih: 23.01.2013

**5. Ceza Dairesi         2011/14033 E.  ,  2013/625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM :... hakkında beraet, ... hakkında değişen suç niteliğine göre görevi kötüye kullanma suçundan mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında sahtecilik suçundan zamanaşımı süresi içinde mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan beraet hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

İlköğretim Kurumları Yönetmeliğinin 78. maddesi gereğince okul müdürü tarafından kurum içi bir işlemle hesap işleri memuru olarak görevlendirilen ve ... İlköğretim Okulu müdür yardımcısı olan sanığın kurumda görev yapan personelin tahakkuk eden ücretlerine ilişkin ödemeye esas banka listelerinin özel kesinti bölümlerinde haksız kesintiler yaparak okul müdürüne imzalatmak ve bu listeleri bankaya göndermek suretiyle kesintilerin kendi hesabına aktarılmasını sağlayarak mal edinmesi şeklindeki eylemlerinin zincirleme şekilde basit zimmet suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin dosya kapsamına, oluşa ve bu konudaki mevzuata uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde görevi kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kamu görevlisi sanığın TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kulanılması suretiyle işlediği suç nedeniyle hakkında TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Ertelenen cezaya ilişkin denetim süresinin infazda tereddüt oluşturacak şekilde 1-3 yıl şeklinde belirlenmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4318, Karar No: 2021/4195, Tarih: 06.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2021/4318 E.  ,  2021/4195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların arkadaş oldukları, sanık ...'in hasta olması nedeniyle olay tarihinde ... ilinde bulunan Özel ... Hastanesine başvurduğu, sanık ...'in Bağ-Kur sosyal güvencesinin özel hastanede geçerli olmadığını düşünmeleri ve sanık ...'in ekonomik durumunun iyi olmaması nedeniyle sanık ...'ın özel hastanede bulunan avuç içi okuma cihazına elini koyarak okuttuğu ve sanık ...'in, sanık ...'ın kimlik bilgilerini kullanarak muayene olmasını sağladığı, bu suretle sanıkların üzerilerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda; sanıkların savunması, katılan beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'in hastalığının ciddi ve acil bir nitelik arzetmesi nedeniyle sanık ...'in hastaneye yatışının yapılarak 2 gün yataklı tedavisinin yapıldığı, sanık ...'in hastalığının ilerlemiş ve daha ileri tetkik tedavi gerektirmesi nedeniyle sanık ...'in ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesine sevk edildiği, sanık ...'in üniversite hastanesinde uzun süre yataklı tedavi gördüğü anlaşılmakla, acil sağlık hizmet bedellerinin alınamayacağı ve hastanenin herhangi bir zararın da söz konusu olmadığı, bu nedenle sanıkların üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarının unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan kurum vekilinin, sanıkların suçunun sabit olduğuna, cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12768, Karar No: 2012/18039, Tarih: 13.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/12768 E.  ,  2012/18039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Birecik Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/05/2012 tarih ve 2009/279-2012/292 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket nezdinde klasik yangın sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan müvekkiline ait işyerinde 18/11/2008 tarihinde meydana gelen yangın neticesinde hasar meydana geldiğini, müvekkilinin davalı ... şirketinin kendisine teklif etmiş olduğu tazminatı ilk etapta kabul etmek zorunda kaldığını, ancak ödenen tazminat miktarının zararı karşılamadığını belirterek şimdilik 7.500 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, olayın meydana gelmesinde davacının kusurunun bulunduğunu, hasar dosyası kapsamında davacıya ödeme yapıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, olay sebebiyle davacının toplam bakiye zararının 41.406,58 TL olduğu, davacı tarafın imzaladığı iddia edilen ibranamedeki imzanın davacıya ait olmadığının anlaşıldığı, davacı tarafın toplam talebinin 40.406,58 TL olduğu nazara alınarak taleple bağlı kalınarak bu miktar üzerinden tazminata hükmedilmesi gerektiği, davacının vergilendirme bakımından basit usule tabii olup, ticari defterlerinin bulunmaması ve diğer faktörler nazara alınarak tazminat miktarında BK m.43 gereğince %30 hakkaniyet indirimi yapılacağı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne 28.284,61 TL'nin temerrüt tarihi olan 22/12/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, işyeri sigorta poliçesi kapsamında meydana gelen yangın sebebiyle tazminat istemine ilişkindir. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.'un 294 ve devamı maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması, tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi esastır. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır, infaz edilebilir şekilde tesis edilmesi ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın, kısa karara uygun olması gerekmektedir. Aksi halde, yargılamanın açıklığı ilkesi, dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş ve mahkeme kararlarına güven sarsılmış olacaktır. Nitekim, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.4.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 sayılı kararında da kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olmasının bozma nedeni sayılacağı içtihat edilmiştir.

Somut olayda mahkemece kısa kararda hüküm altına alınan alacağın ''olay tarihi olan 18.11.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile'' tahsiline karar verilmiştir. Ancak, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, hüküm altına alınan alacağın “temerrüd tarihi olan 22.12.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile'' tahsiline şeklinde hüküm kurulmuş ve gerekçe bölümünde faiz başlangıcı yönünden kısa kararda maddi hata yapıldığı açıklanmıştır. Mahkemece mevcut çelişki maddi hata olarak nitelendirilmiş ise de, bu husus maddi hata niteliğinde bulunmayıp, çelişkinin izahı doğru bulunmamıştır. Buna göre, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılmadığı, faiz başlangıcı yönünden kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmış olduğu anlaşılmakla, bu yönden hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin temyiz itirazlarının bozma sebep ve şekline göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 13/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5839, Karar No: 2012/9420, Tarih: 09.04.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/5839 E.  ,  2012/9420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili müvekkili davacının öğrenci olduğu , davalının ailesi ile ilgilenmediği, evi terk edip üç dört ay boyunca eve gelmediğini, canı istediği zaman ortaya çıktığını, davacının annesi ve kardeşleri ile aynı evde yaşadıklarını, adli yardım taleplerinin olduğunu aylık 400,00 TL tedbir nafakasının bağlanmasını yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Dava dilekçesinde davacı ile evi terk ettiği iddia edilen davalının adresi aynı yer olarak gösterilmiş, bu adrese davalı adına duruşma gününü bildiren davetiye çıkarılmış ve bu davetiyeye adresin kapalı olması sebebi ile Tebliğat Kanunu’nun 21. maddesine göre evrakın mahalle muhtarına teslim edildiği haber kağıdının kapıya yapıştırıldığı ve durumun isim ve imzadan imtina eden komşusuna haber verildiği şerh verilmiştir.

Duruşmaya davacı vekili katılmış mahkemece davacı davalı ve davacının annesinin mali durumu araştırılarak davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Duruşmaya davacı vekili katılmış mahkemece davacı davalı ve davacının annesinin mali durumu araştırılarak davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’nun yargılamaya hakim olan ilkeler ile ilgili birinci kısım 2. bölümünde ‘Hukuki dinlenilme hakkı’ başlıklı 27. maddesinde davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip oldukları, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunması, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerdiği açıklanmıştır.Dosyada davalı adına duruşma gününü bildiren davetiye tebliği usulüne uygun değildir.Hukuki dinlenilme hakkı, Anayasanın 36.maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6.maddesinde düzenlenen adil yargılama hakkının en önemli unsurudur.Zira, insan onurunun yargılamadaki zorunlu bir sonucu olarak, yargılama sürelerinin, yargılamada şeklen yer almaları dışında, tam olarak bilgi sahibi olmaları, kendilerini ilgilendiren yargılama konusunda açıklama ve isbat haklarını tam ve eşit olarak kullanmaları ve yargı organlarının da bu açıklamaları dikkate almaları, gereği gibi değerlendirme yapıp karar vermesi gerekir.Hukuki dinlenilme hakkı olarak ifade edilen ve uluslararası metinlerde yer bulan bu hak çoğunlukla "İddia ve savunma hakkı" olarak bilinmektedir.Tebligatın yapılmaması 6100 sayılı Yasanın 27.maddesine aykırı ve Anayasanın 36.maddesinde yer alan Adil Yargılama Hakkının ihlali niteliği taşımaktadır. Kararın anılan nedenlerle bozulması 6100 sayılı Yasanın 27.maddesi, Anayasa'nın 36.maddesi, Tebligat Kanununun 21 ve Tüzüğünün 28.madde hükümlerinin sonucudur. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11965, Karar No: 2012/542, Tarih: 24.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11965 E.  ,  2012/542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili, dava dilekçesinde davacının murisi ...'un nüfus kütüğüne kayıtlı olan ... ve ...'un annelerinin babalarının ilk eşi ... olduğunu ileri sürerek anne adlarının düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Geri çevirme kararında ...'ın açık adresinin araştırılıp tespit edilerek bu adrese gerekçeli kararın tebliğinin şayet adı geçenin tebligata yarar açık adresi tespit edilemezse Tebligat Yasası'nın 28 ve devamı maddeleri uyarınca ilanen tebligatın yapılması sağlanıp, temyiz süresinin beklenmesinden sonra dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmesi istendiği halde, geri çevirme kararı gereği yerine getirilmeden, adı geçenin yerleşim yeri adresine tebligat yapılması usule aykırıdır.

2-Mahkeme kararı, ...'a Tebligat Yasasının 21. maddesine göre tebliğ edildiği bildirilmiş ise de, durumun haber verildiği komşusunun adı yazılmamış imzası da alınmamış olmakla yapılan tebligat usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle adı geçenlere usulüne uygun tebligat yapılarak yapılan tebligatların usulüne uygunluğu mahkeme hakimi tarafından denetlendikten ve temyiz süreleri de beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31720, Karar No: 2014/6920, Tarih: 11.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/31720 E.  ,  2014/6920 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-... 2-... vekili avukat ... ile 1-... vekili avukat ... 2-... Anadolu Sağlık Hizmetleri Tıbbi Malzeme İnşaat Turizm A.Ş. Vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28/06/2012 tarih ve 2008/166-2012/264 sayılı hükmün Dairenin 18.3.2013 tarih ve 2012/25056-2013/6536 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacılar, Davalı ... Hastanesinde 13.8.2007 tarihinde ... isimli çocuklarının dünyaya geldiğini, doğumun davalı ... tarafından gerçekleştirildiğini, doğumun sezaryen ile yapılması gerekirken önce suni sancı iğnesi vurulduğunu, daha sonra da vakum uygulanmak suretiyle doğumun gerçekleştirildiğini,davalı hastane yetkililerinin bu uygulamayı yaparken onamını almadıklarını, ayrıca doğum yapılırken ...'in büyük acı gektiğini, halen fiziksel ve psikolojik olarak da iyileşemediğini, doğumdan bir(1) ay sonra bebeğin boynunun şiştiğini, hastaneye götürdüklerinde bir çözüm bulunamadığını, 4-5 geçtikten sonra küçüğün sağ kolunu kullanamadığını farkettiklerini, daha ileri tetkik için Hacettepe Hastanesine götürdüklerinde, doğumdan kaynaklı olduğunun söylendiğini, ayrıca beyin hasarının da bulunduğunu öğrendiklerini, zihin yönünden bir zarar olup olmadığının 4-5 yaşlarında iken anlaşılabileceğinin söylendiğini, halen sağ kol ve bacağının tam olarak kullanamadığını, duydukları elem ve ızdırap nedeniyle küçük için 50.000 TL, anne ve baba için ise 10.000'er TL manevi tazminatın hüküm altına alınmasını istemişlerdir.

Davalılar, iddiaların doğru olmadığını, hastaya bilgi verilmeden vakum kulllanılmadığını, normal doğum gerçekleştirildiğini, doğumun büyük bir titizlikle ve özenle yapıldığını, her aşamada ailenin bilgilendirilerek normal doğum kararının birlikte alındığını, sezeryan ile doğumun ancak tıbben kesin olarak tanımlanmış özel belirti ve durumların varlığı halinde yapılan bir müdahale ve doğum şekli olduğunu, kadın doğum uzmanının bu konuda hiçbir hatası bulunmadığını, bebekte oluşan sağlık sorunu ile doğum olayı arasında nedensellik bağı bulunmadığını, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Adlı Tıp Raporu nazara alınarak davanın reddine karar verilmiş, karar Davacıların temyizi üzerine Dairemizce onanmış, Davacı bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Mahkemece, Adlı Tıp Raporu nazara alınarak davanın reddine karar verilmiş, karar Davacıların temyizi üzerine Dairemizce onanmış, Davacı bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Bir davada dayanılan maddi olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini bulmak ve uygulamak HUMK.76. maddesi gereği doğrudan hakimin görevidir. Dava, davacının tedavisini üstlenen davalı hastane ve çalıştırdığı elemanın tedavi sırasındaki kusurları nedeniyle oluşan zararın giderilmesine ilişkindir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. (BK. 386-390) Vekil vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1 md.) O nedenle sağlık memuru ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafifte olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlar da, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmak ve en emin yol seçilmelidir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK.nun 394/1 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Yine 4.4.1997 tarihinde imzalanan ve 9.12.2003 tarih ve 25311 sayılı Resmi Gazetede yayımlanıp yürürlüğe giren Avrupa Biyotıp Sözleşmesinde iç hukukumuzun bir parçası haline gelmiş olup, sözleşmenin amaç başlıklı 1. maddesi bu sözleşmenin tarafları tüm insanların hayatını ve kimliğini koruyacak ve biyoloji ve tıbbın uygulanmasında, ayırım yapmadan herkesin, bütünlüğüne ve diğer hak ve özgürlüklerine saygı gösterilmesini güvence altına almakla yükümlüdürler, yine 4. maddesinde ise, “araştırma dahil, sağlık alanında herhangi bir müdahalenin ilgili mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olarak yapılması gerekir” düzenlemesi mevcuttur. Avrupa Biyotıp Sözleşmesi yazılı olan veya yazılı olmayan meslek kurallarına uygun müdahaleyi güvence altına almaktadır. Ayrıca, uygulamanın tedavi yada yaşam kalitesinin yükseltilmesi amacına yönelmesi zorunlu olduğu belirtilmektedir. Burada kastedilenin tıbbi standartlar olduğu konusunda bir duraksama bulunmamalıdır.Yine sözleşmenin 5. Maddesinde muvafakat (rıza) ile ilgili bir düzenleme getirilmiş ve yeteneği bulunmayan kimselerin korunması bakımından da 6. Madde düzenlenmiştir. 5 madde aynen; “(1) Sağlık alanında herhangi bir müdahale, ilgili kişinin bu müdahaleye özgürce ve bilgilendirilmiş bir şekilde muvafakat etmesinden sonra yapılabilir. (2)Bu kişiye, önceden, müdahalenin amcı ve niteliği ile sonuçları ve tehlikeleri hakkında uygun 2013/31720-2014/6920