muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/13413, Karar No: 2019/15146, Tarih: 18.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/13413 E.  ,  2019/15146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/1, 62 ve 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın, güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde yer alan adresi araştırılarak buraya tebligat yapılması, bulunmaması halinde kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan kanunun 35. maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin olmaması halinde ise, adres araştırması ile yeni adres tespitine çalışılıp, bulunamaması halinde ilanen tebligat yapılması gerektiği, daha önce aynı adrese kanuni usullere göre yapılmış bir tebligat bulunmamasına rağmen sanığın yokluğunda verilen hükmün, sorgusunda bildirdiği son adresine Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edilmek suretiyle hükmün kesinleştirildiği; ancak, açıklanan nedenlerle Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan bu tebliğin hukuki bir geçerliliğinin bulunmadığı, aynı kanunun 32/2. maddesi gereğince usulsüz tebliğ halinde, muhatabın hükmü öğrendiğini beyan ettiği tarihin tebliğ tarihi kabul edilmesi gerektiği, bu kapsamda sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 18/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12766, Karar No: 2009/3058, Tarih: 09.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/12766 E.  ,  2009/3058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 21.12.2004 tarihinde yapılan kontrolde davalının aboneliği olduğu halde kaçak su kullandığının tespit edildiğini, kullanılan kaçak su bedelinin ödenmediği gibi, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine de itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın öncelikle zamanaşımı, kabul edilmediği takdirde ise esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacı kurumda dava açtırmaya yetkili genel müdür tarafından dava açılması için “olur” verilmesinden bir yılı aşkın süre sonra takip başlatıldığı, taraflar arasında abonelik sözleşmesi bulunsa da kaçak su kullanımının haksız fiil hükümlerine tabii olduğu belirtilerek, bir yıllık zamanaşımı süresi içinde açılmadığı gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, aboneliğin bulunduğu adreste kaçak olarak kullanılan su bedelinin tahsiline ilişkin olup, abonelik olduğu halde kaçak su kullanımı, aynı zamanda sözleşmeye aykırılık niteliğinde olduğundan, dava konusu olayda zamanaşımı süresi, B.K.’nun 125.maddesine göre 10 yıldır. Dava tarihi itibarı ile bu süre dolmadığına göre, mahkemece işin esası incelenerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, taraflar arasında abonelik sözleşmesi mevcut olduğundan, olayda sözleşmeden doğan davalarda uygulanması gereken zamanaşımı süresinin esas alınması gerektiği gözardı

2008/12766-2009/3058

edilerek, yazılı şekilde haksız fiillerde uygulanan bir yılık zamanaşımı süresi esas alınmak suretiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 9.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11406, Karar No: 2022/3578, Tarih: 12.04.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/11406 E.  ,  2022/3578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz, Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, müdahil davacılar ... ve ...'ın davasının kabulüne, dahili davalı ... Belediye Başkanlığına karşı açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, dava konusu 289 ada 1 ve 281 ada 2 parsel nolu taşınmazların ... ve ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine vekili, davalı Ayabastı Belediye Başkanlığı vekili, davalı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Aziz Koçalan vekili; Aybastı İlçesi Uzundere Köyü ... mevkili doğusu yol, batısında ırmak, kuzeyi dere ve güneyi ırmak ile çevrili tahminen 4 dönüm miktarda yerin ötesi bilinmeyen zamandan beri mürislerinin zilliyet ve tasarrufunda olduğunu, burayı 1987 yılına kadar mısır, arpa, buğday ekmek sureriyle ziraat arazisi olarak kullandıklarını, yerin daha sonrasında otlakiye olarak kullanıldığını ve bu süre içinde davacının rızasıyla komşularının da hayvanlarının yayıldığını, o yıl içinde ise yeniden tel ile çevrilerek mısır ektiklerini, sonrasında davalıların Aybastı Kaymakamlığına müracat ederek mülkiyet iddasıyla 3091 sayılı Kanun hükümleri gereğince men kararı aldıklarını, davalıların bu yer üzerinde hiçbir haklarının olmadığını ileri sürerek bu nedenle dava konusu yere haksız müdahalelerinin mennine ve dava konusu yerin davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Müdahil davacılar vekili; Aybastı İlçesi Uzundere Köyü ... mevkili cilt 147, sayfa 46 da 11.05.1979 tarihi ile davacı müvekkillere ait olduğunu, bu taşınmazda davacıların ve davalının hiçbir hakkının bulunmadıklarının, taşınmazın davaya dahili davacı olarak katılmak isteyen müvekllilere ait olduğunu, bu nedenle davacılar ile davalının vaki müdahalelerinin meni talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davacının açtığı müdahalenin meni ve tescil davasının reddine, müdahil davacılar Adem ... ve ... ...’in ...’a açtığı müdahalenin meni davasının reddine, müdahil davacılar Adem Hacer ve ... ...’in davalılar ... ..., ... ..., ...’a yönelik açtığı müdahalenin meni davasının reddine karar verilmiştir. Anılan hükme karşı davacı, davalılar ve Hazine tarafından temyiz yoluna başvurulmuş; Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 2001/13809 Esas, 14234 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, müdahil davacılar ... ve ...'ın davasının kabulüne, dahili davalı ... Belediye Başkanlığına karşı açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, dava konusu 289 ada 1 ve 281 ada 2 parsel nolu taşınmazların ... ve ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm davalı Hazine vekili, davalı Ayabastı Belediye Başkanlığı vekili, davalı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava elatmanın önlenmesi tescil talebine ilişkindir.

Her ne kadar Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de bozma ilamının gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 2001/13809 Esas, 14234 Karar sayılı ilamında "müdahillerin tapu kayıtlarının sınırlarının sabit olup olmadığı, ilk tesis tarihinde ki sınırların değişip değişmediği, daha açık bir anlatımla tapu tesis tarihindeki ...-dere-yol ve nehricari sınırlarının aynı yerden geçip geçmediği hususlarının araştırılmadığı gibi sınırlarının tam olarak kapanıp kapanmadığı, açık yönler kalıp kalmadığının da açıklığa kavuşturulmadığı, ayrıca sınırda gösterilen ... ... taşınmazının tapu kaydı bulunup bulunmadığının araştırılmadığı ve varsa tapu kaydının getirilip uygulanmadığı belirtilerek; yaşlı ve yansız 3 yerel bilirkişi aracılığı ile mahalinde keşif yapılması, müdahillerin ve davalıların tapu kaydının yeniden uygulanması, tapu sınırlarının her bir arazi başında gezilip görülmek suretiyle tespit edilmesi, sınırlarının değişip değişmediğinin ve sabit sınır olarak kabul edilip edilmeyeceğinin saptanması, sınırlarının gayri sabit olması veya tam olarak kapanmaması halinde tapu kaydına sabit sınırlardan itibaren tapu kayıtlarına miktarı ile geçerli kapsam tayin edilmesi, tapu kayıtlarının çakışması halinde sahih esaslı ve eski tarihli tapu kaydına üstünlük tanınması, böylece çekişmeli taşınmaza hangi tapu kaydına üstünlük verileceğinin belirlenmesi sonuca göre hüküm kurulması gereğine" değinilmiştir. Ne varki müdahillerin ve davalıların tapu kaydının yeniden uygulanması, tapu, sınırlarının değişip değişmediği, sabit sınır olarak kabul edilip edilmeyeceği saptanmamıştır.

Hal böyle olunca dava konusu taşınmazların ne suretle kullanıldığının ve öncesinde kime ait olduğunun belirlenmesi, sınırlarının değişip değişmediğinin ve sabit sınır olarak kabul edilip edilmeyeceğinin saptanması, sınırlarının gayri sabit olması veya tam olarak kapanmaması halinde tapu kaydına sabit sınırlardan itibaren tapu kayıtlarına miktarı ile geçerli kapsam tayin edilmesi, tapu kayıtlarının çakışması halinde sahih esaslı ve eski tarihli tapu kaydına üstünlük tanınması, böylece çekişmeli taşınmaza hangi tapu kaydına üstünlük verileceğinin belirlenmesi ile sonuca göre hüküm kurulması gerekeriken, yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekili, davalı ... Belediye Başkanlığı vekili, davalı ... ve davalı ...'ın temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara ayrı ayrı iadesine, 12.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4979, Karar No: 2015/10426, Tarih: 12.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/4979 E.  ,  2015/10426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Dava, geçici işçi statüsünde çalışılan süreler dikkate alınmak suretiyle hizmet süresinin hesaplanarak davalı kuruma başvuru tarihinden geriye dönük 5 yıl içinde eksik ödenen bir kısım fark işçilik alacaklarının belirsiz alacak davası olarak tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, daimi kadroya geçtiği aşamada geçici işçi statüsünde çalıştığı sürelerin dikkate alınması gerektiğini ileri sürerek, geriye dönük 5 yıl içinde eksik ödenen bir kısım fark işçilik alacaklarının belirsiz alacak davası olarak tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını belirterek taraf sıfatı yokluğu nedeniyle ve esastan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili bilirkişi raporundan sonra ibraz ettiği dilekçe ile talep ettiği alacak miktarlarını artırmak suretiyle bilirkişi raporunda belirtilen alacak miktarlarının hüküm altına alınmasını karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın türü belirsiz alacak davası olarak kabul edilmek suretiyle isteklerin kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davaya konu işçilik alacalarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı ile zamanaşımı ve faiz başlangıcı yönlerinden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Belirsiz alacak davası 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile öngörülen ve alacaklıya bazı avantajlar sağlayan yeni bir dava türüdür. Sözü edilen hükme göre “Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir”. Şu hale göre davanın açıldığı tarihte alacak miktarının belirlenmesi imkansız ise belirsiz alacak davası açılabilir. Öte yandan alacaklı tarafından alacağın miktar veya değerinin tam olarak belirlenmesi beklenemez ise yine belirsiz alacak davası açılabilir.

Belisiz alacak davasını düzenleyen HMK’nun 107. maddesinin gerekçesinde, birçok kez hak arama özgürlüğüne vurgu yapılmıştır. Yine alacaklının hukuki ilişkiyi, muhatabını ve talep edebileceği asgari tutarı bilmesine rağmen “alacağın tamamını tam olarak” tespit edemeyecek durumda olması da davanın nedenleri arasında sayılmıştır. Bu itibarla belirsiz

Belisiz alacak davasını düzenleyen HMK’nun 107. maddesinin gerekçesinde, birçok kez hak arama özgürlüğüne vurgu yapılmıştır. Yine alacaklının hukuki ilişkiyi, muhatabını ve talep edebileceği asgari tutarı bilmesine rağmen “alacağın tamamını tam olarak” tespit edemeyecek durumda olması da davanın nedenleri arasında sayılmıştır. Bu itibarla belirsiz

alacak davasıyla ilgili yoruma gidildiğinde, alacaklının hak arama özgürlüğünün değerlendirilmesi gerekir. Bunun aksine ilgili hükmün, alacaklının hakkına ulaşmasını kısıtlayan şekilde ele alınması doğru olmaz.

Dava konusu alacak karşı tarafın vereceği bilgi veya belgelerle belirlenecekse, alacak belirsiz kabul edilmelidir. Karşılaştırmalı hukukta geçerli olan bu kriter 107. maddenin 2. fıkrasının başlangıcında “karşı tarafın vereceği bilgi sonucu” yargılama sırasında belirlenme olarak kabul edilmiştir.

Konuyu iş mevzuatı açısından ele aldığımızda, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 3, 8, 22, 28, 32, 37, 67. maddelerinde işverene çalışan her bir işçi yönünden kayıt tutma ve işçiye belge verme yükümlülüğü getirildiği görülmektedir. Bütün yasal yükümlülüklere uyan işveren bakımından kural olarak işçi alacaklarının belirsiz olduğundan söz edilemeyecektir. Zira işçinin çalışma süresinin tam olarak kayda geçirildiği, iş sözleşmesi ile ücreti, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlendiği, işçiye her ay ücret hesap pusulası verildiği, günlük ve haftalık iş sürelerinin işçiye önceden bildirildiği, işçinin yaptığı olağanüstü çalışmalar için kendisine belge verildiği durumlarda, işçinin bir çok alacağı belirli ya da belirlenebilir durumdadır. Sadece hakimin taktirine kalan bazı alacaklar bakımından yine de başlangıçta bir belirsizlikten söz edilebilecektir.

İşçilik alacaklarının hesabı genelde iki kritere tabidir. İşçinin işyerinde geçen çalışma süresi ve ücreti ile ekleri bilindiğinde işçilik alacakları belirlenebilir durumdadır. Bu yüzden özellikle kamu kurumlarında işçinin çalışmalarının tam olarak Sosyal Sigortalar Kurumuna bildirilmesi ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinden yararlanan işçinin ücreti ile eklerinin toplu iş sözleşmesinde yer alması sebebiyle işçilik alacakları belirlenebilir durumdadır. Yine de hakimin taktir alanına giren manevi tazminat, taktiri indirime tabi fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, cezai şart, sözleşmenin kalan süresine ait ücret gibi alacakların başlangıçta tam olarak ve tamamen belirlenmesi mümkün değildir. Nitekim 107. maddenin Adalet Komisyonu gerekçesinde de, alacaklının “talep edebileceği miktarı asgari olarak bilmesine ve tespit edebilmesine rağmen, alacağın tamamını tam olarak tespit” edememesi halinde belirsiz alacak davası açılabileceği ifade edilmiştir.

Gerekçede örnek olarak “keşif ve bilirkişi raporu” ile alacağın miktarının tespit olunmasından söz edilmiştir ki, iş yargısında bilirkişi hesap raporu alınması çok yaygın bir uygulamadır. Yine 107. maddenin 2. fıkrasında “karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu” alacak miktarının belirlenmesinden söz edilmiştir ki, yukarıda sözü edilen yasal yükümlülükler sebebiyle işçiye çalışırken belge vermekle yükümlü olan işveren bunu yerine getirmediğinde, işçinin alacağın miktarını tam olarak belirlemesini beklemek doğru olmaz.

Belirsiz alacak davasını öngören hükümde biri sübjektif, diğer objektif iki unsur karşımıza çıkmaktadır. Alacağın veya dava değerinin belirlenmesini objektif olarak imkansız olması halinde belirsiz alacak davası açılabilecektir. Örneğin iş kazası geçiren işçinin açacağı davada işveren ve işçinin karşılıklı kusur oranları, kusursuz sorumluluk olup olmadığı ve varsa kaçınılmazlık durumu ve maluliyet oranlarının dava açma aşamasında belirlenmesi imkansızdır.

Sübjektif unsur ise alacaklının talep konusu miktarı belirlemesinin alacaklıdan beklenememesidir. İşçinin yasal hakları ödenmeksizin işten çıkarıldığı bir durumda yukarıda belirtilen masraflara ek olarak uzman hesap raporu aldırarak olası işçilik alacaklarını belirlemesi de hak arama özgürlüğü önünde engel olarak değerlendirilebilir.

Talep sonucunun rakam olarak ifadesinin imkansızlığı, davacının tam olarak miktarını bilmediği ve bu bilgisizliğini davalının sahasında bulunan vakıalardan kaynaklandığı durumlarda söz konusudur.

İşyerinde sendikasız çalışan ve yasal işçilik alacakları konusunda ayrıntılı bilgi sahibi olması beklenmeyen bir işçinin, alacakları doğru şekilde adlandırması dahi mümkün olmazken doğru hesap yöntemiyle birlikte ve tam olarak belirlemesi mümkün görülmemelidir. Ancak işyerinde hukuk müşaviri, personel uzmanı, muhasebe müdürü gibi konumda çalışan bir işçi bakımından aynı sonuca varmak mümkün olmayacaktır.

Belisiz alacak davası hukuk sistemimize girmeden önce icra inkar tazminatına hak kazanma yönünden likit (belirli) olma kriteri içtihat olarak kabul edilmiştir. Bu kriterin, alacağın belirli olup olmamasında da dikkate alınabileceği Yargıtay tarafından kabul edilmiştir. Yargıtay’a göre; “Likit bir alacaktan söz edilebilmesi için ise; ya alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olması ya da borçlusu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olması; böylece, borçlunun borç tutarını tahkik ve tayin etmesinin mümkün bulunması; başka bir ifadeyle, borçlunun yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda olması gerekir. Bu koşullar yoksa, likit bir alacaktan söz edilemez”(HGK. 14.07.2010 gün ve 2010/19-376 E, 2010/397 K, HGK, Y.HGK. 17.10.2012 gün ve 2012/9-838 E, 2012/715 K).

Belirsiz alacak davası ise mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK’nun 107. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğinde belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin 3. fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, alacaklı belirleyebildiği miktarı davaya konu etmelidir. Bu konuda rastgele bir miktarı talep etmesi doğru olmaz. Örneğin, işveren ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında 10 yıl ve asgari ücretten hizmeti görünen bir işçi, çalışma süresini 12 yıl ve ücretini net 2.000,00TL olarak açıklamak suretiyle kıdem tazminatıyla ilgili belirsiz alacak tahsil davası açabilir. Bu davada, kayıtlarda geçen süre ve asgari ücrete göre belirlenebilen miktar talep edilmelidir. Başka bir anlatımla tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında alacaklı belirleyebildiği kadarıyla bir hesaplama yapmalı ve bu miktarı talep etmelidir. Dava dilekçesinde şimdilik kaydıyla farazi bir miktar (100,00TL) gösterilmesi halinde, davanın, tahsil amaçlı belirsiz alacak davası olarak kabulü doğru olmaz.

Tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında, işverenin vereceği cevap, ön inceleme aşamasında bu yönde uzlaşı veya tahkikat aşamasında belirsizlik ortadan kalktığında, 107/2. maddeye göre davacı miktarı arttırabilir ve alacağın tümünün tahsilini talep edebilir. Bu aşamada iddianın genişletilmesi yasağı devreye girmez.

HMK’nun 107. maddesinin gerekçesine göre, alacak belirli hale geldiğinde artırım, sadece bir kez yapılabilir. İkinci kez artırım yapılmak istenirse, iddianın genişletilmesi yasağı ile karşı karşıya kalınır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, dava tarihinde alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Faiz başlangıcı, davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir. Belirtmek gerekir ki, belirsiz alacak davasının alacaklıya sağladığı bütün imkanlar bir tek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında ortaya çıkar.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabileceği HMK’nun 107/3. maddesinde kabul edilmiş olmakla, davanın miktar belirtmeden açılması da imkan dahilindedir. Bu halde hukuki yarar yokluğu ile ilgili tartışmalara mahal vermemek için, 107. maddenin son cümlesinde, belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunduğu ifade edilmiştir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacak için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107. maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.