muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9292, Karar No: 2020/2142, Tarih: 17.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/9292 E.  ,  2020/2142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Şişli 2. İcra Müdürlüğünün 2008/28268 Esas sayılı dosyasından tanzim edilen 07.03.2011 tarihli sıra cetvelinde bedelden ayrılan satış masrafları tutarının eksik hesaplandığını, davalılardan ...'in alacağının muvazaalı olduğunu ve imtiyazlı alacaklardan olmadığını ayrıca diğer davalılar T. Halkbankası ve Vergi Dairesi alacaklarının da belirtilen miktarda olmadıklarını, bankanın ipotek alacağının sona ermiş olduğunun düşünüldüğünü ileri sürerek, 07.03.2011 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve Çorlu Vergi Dairesi vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Davalı T. Halkbankası A.Ş. vekili, sıra cetveli tanziminden sonra tüm alacaklarının ödendiğini beyan ederek, haklarında açılan davanın konusuz kaldığını savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, nafaka alacağının muvazaalı olduğunun ispatlanamadığı, ilama dayalı olup imtiyazlı alacaklardan sayıldığı için ilk haciz ile sıraya gireceği, davalı T. Halkbank yönünden ise davanın konusuz kaldığı, satış bedeli 40.000,00 TL'den tahsil ve cezaevi harcı olan 4.760,00 TL, icra takip ve satış masrafları toplamı 5.037,30 TL ve 3.786,96 TL vekalet ücreti olmak üzere toplam 13.584,26 TL davacı alacaklıya ödenmek üzere düşürüldükten sonra bakiye 26.415,74 TL'den ...'ne 23.330,77 TL, nafaka alacaklısı ...'e 3.084,97 TL ödenmesi gerektiği belirtilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 13/j maddesi uyarınca temyiz eden davalı ...'nden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26902, Karar No: 2022/23584, Tarih: 28.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/26902 E.  ,  2022/23584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Uzlaşmanın sağlanmaması durumunda, 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 E. 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar vermesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasanın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23706, Karar No: 2019/14344, Tarih: 04.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/23706 E.  ,  2019/14344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan Cumhuriyet Savcısının, eksik araştırmaya ve suçun sabit olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.12.2019 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan ötürü kamu davası açılmış ise de, yargılama aşamasında olay anına ilişkin CD görüntüleri incelenerek sanığın aracını mağdurun aracının çıkışını engelleyecek şekilde park ettiği, babaannesini kendi aracına bindirdiği ardından müştekinin aracının yanına giderken elini bagaj kısmına koyduğu, birkaç kez müştekinin aracının yanına gittiği ancak araca tekme attığının müşahede edilemediği gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir. Oysa kolluk görevlilerince tutulan 21.06.2014 tarihli tutanakta müştekiye ait ... plaka sayılı aracın sol ön kapısında göçme olduğunun tespit edildiği, kolluk tarafından düzenlenen CD inceleme tutanağı içeriğine göre sanığın müştekinin aracının yanına giderek hararetli bir şekilde konuştuktan sonra sağ ayağıyla aracın sol kapı kısmına doğru tekme attığı, daha sonra araya güvenlik görevlilerinin girdiği, müştekinin aracından indiği gibi hususlar açık ve net şekilde belirlenmiş, müştekinin ve kolluk tarafından beyanı alınan ...'ın sanığın müştekinin aracına tekme atmak suretiyle zarar verdiğine ilişkin beyanlarına itibar edilmeyerek beraat kararı verilmesinin dosya içeriğine uygun düşmediği anlaşılmıştır. Açıklanan nedenlerle olayın tanığı olan ...'ın dinlenmesi, olay anına ilişkin CD'nin mahkeme huzurunda izlenmesine ilişkin tespitin kolluk tarafından düzenlenen tutanak ile çeliştiği anlaşıldığından tamamının izlenmesinin sağlanarak çelişkinin giderilmesi suretiyle eksik hususların tamamlanmasından sonra hüküm kurulmasının zorunlu olduğu gözetilerek sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne iştirak edilmemiştir. 04.12.2019
Yargıtay — Esas No: 2014/42110, Karar No: 2015/37252, Tarih: 21.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/42110 E.  ,  2015/37252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2- ...

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı işçinin İş Mahkemesinde açtığı dava sonunda verilen karar uyarınca işçiye ödeme yaptığını, bu miktardan davalı işverenlerin sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlası saklı kalmak üzere 4.131,06TL'nin faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı... davanın reddini dilemiş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davaya bakmak ...Ticaret Mahkemesinin görevine girdiğinden görev nedeni ile dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki davada dava dışı işçiye mahkeme kararına istinaden ödediği miktarın rücuen tahsilini istemiş olup dava tarihinden önce davalı ...Şti.'nin iflasına karar verildiği hususlarında uyuşmazlık bulunmayıp, bu davalı hakkındaki davanın sıra cetveline itiraz niteliğinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Esasen bu husus mahkemenin de kabulündedir. Ne var ki davada müflis davalı şirket dışında ... de davalı konumunda olup, davacı bu davalıdan da talepte bulunmaktadır. Eldeki dava mutlak ticari dava niteliğinde değildir. Hal böyle olunca, mahkemece, davadan önce hakkında iflas kararı verilen davalı ....aleyhine açılan davanın tefrik edilerek bu davalı hakkında açılan davada Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görevli olması dikkate alınarak görevsizlik kararı verilmesi, diğer davalı yönünden ise davaya devam olunarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönü göz ardı ederek yazılı şekilde tüm davalılar hakkında görevsizlik kararı vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 21.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verild.
Yargıtay — Esas No: 2015/25019, Karar No: 2017/9211, Tarih: 25.12.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/25019 E.  ,  2017/9211 K.**

**"İçtihat Metni"**

...........

Dava, iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelirlerin 506 sayılı Yasanın 26. ve 10. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre, davacı vekilinin aşağıdaki hususlar dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 9,10 ve 26. maddeleri olup, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davacı Kurum, davada 506 sayılı Kanunun 10. maddesi uyarınca istemde bulunduğu halde, sigortalının işe giriş tarihi ve işe girişinin süresinde Kuruma bildirilip bildirilmediği yöntemince araştırılmamıştır.

İş kazasının vuku bulduğu tarihte yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın 9. maddesi ile , “İşveren çalıştıracağı kimseleri, işe başlatmadan önce örneği Kurumca hazırlanacak işe giriş bildirgeleriyle Kuruma doğrudan bildirmekle veya bu belgeleri iadeli-taahhütlü olarak göndermekle yükümlüdür. İnşaat işyerlerinde işe başlatılacak kimseler için işe başlatıldığı gün Kuruma veya iadeli-taahhütlü olarak postaya verilen işe giriş bildirgeleri ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilen işyerlerinde işe alınan işçiler için en geç bir ay içinde Kuruma verilen veya iadeli taahhütlü olarak gönderilen işe giriş bildirgeleri de süresi içinde verilmiş sayılır.” hükmü getirilmiş, anılan Yasanın 10. maddesinde de, “Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde Kuruma bildirilmemesi halinde bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tesbit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililerin sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Sigortalı çalıştırmaya başlandığı Kuruma bildirilmiş veya bu husus Kurumca tesbit edilmiş olmakla beraber, yeniden işe alınan sigortalılardan, süresi içinde Kuruma bildirilmiyenler için de, iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde gerekli sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Ancak, yukarıki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22 nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesabedilecek sermaye değerleri tutarı, 26 ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Ancak, yukarıki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22 nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesabedilecek sermaye değerleri tutarı, 26 ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Davalı işverenin 506 sayılı Kanunun 10. maddesine göre sorumluluğu; kusursuzluk ilkesine dayanır. İş kazasında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemişse, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından 10.maddeye göre sorumlu tutulması gerekir.

İşverenin, 506 sayılı Yasanın 10. maddesine dayalı tazmin sorumluluğunun sınırlarının belirlenmesi konusuna çözüm getiren, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 15.03.1995 T., 1994/800 E., 1995/166 K. sayılı ilamında “...Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş, hak sahiplerinin işverenden isteyebileceği tazminat (tavan) miktarını önce kusur durumunu hiç gözetmeksizin belirlemek ve belirlenen tazminat miktarını geçmemek üzere davalının olaydaki kusursuzluğu dikkate alınarak Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uygulanarak varılacak sonuç uyarınca rücu alacağına hükmetme...” gereği öngörülmüş olup; işverenin sorumluluk sınırlarının belirlenmesinde, kendisinin kusurlu olup olmaması etkili bulunmakta, işverenin kusursuz bulunduğu durumlarda, ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı olarak ortaya çıkan tazminat tavanından, Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca, % 50'den aşağı olmamak üzere indirim yapılarak, işverenin sorumlu olduğu tazminat tutarının belirlenmesi gerekmektedir.

İşverenin, 506 sayılı Kanunun 26. maddesi yanında 10. maddesi uyarınca da sorumlu tutulması gerektiğinin tespiti halinde ise, işverenin %100 kusurlu olduğu kabul edilerek, hesaplanacak maddi tazminat miktarından, Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uyarınca sigortalının kusurunun %50’sinden az olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, 506 sayılı Yasanın 9 ve 10. maddeleri kapsamında, işverenin sorumluluğu irdelenmeksizin, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Kabule göre de; sigortalının gelirden çıkmış olup kendisine fiili ödeme yapıldığının anlaşılması karşısında, Mahkemece fiili ödemenin kusur karşılığına hükmedilmesi gerekirken, ilk peşin sermaye değerinin kusur karşılığına hükmedilmek suretiyle karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda inceleme yapılarak elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda inceleme yapılarak elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2024/661, Karar No: 2024/14149, Tarih: 26.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/661 E.  ,  2024/14149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1585 E., 2023/1513 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/31 E., 2023/362 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda,; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; "Müvekkilinin davalıya ait işyerinde 10.03.2017 tarihinde montaj ustası olarak işe başladığını, 26.05.2017 tarihinde iş kazası geçirdiğini, müvekkilinin yaklaşık yerden 9 metre yükseklikte platform üzerinde, kendisine verilen görev gereği montaj işi yapmakta olduğunu, normal işini yaparken, olay yerinde kullanılan vinci kullanma yetkisi, eğitimi, sertifikası olmayan ... 'ün düğmesine basmak sureti ile vinci hareket ettirdiğini, vincin hareket ettiğinden habersiz işini yapmakta olan müvekkilinin vincin gövdesi ile platform arasına sıkıştığını, iki metal kütlesi arasına sıkışan müvekkilinin ezilmek sureti ile ağır bir şekilde yaralandığını, müvekkilinin sol bacak bileğinde çatlak kırık, özellikle sol bacak, basen ve vücudunun değişik bölümlerinde kaslarında ezilme meydana geldiğini, leğen kemiğinin yerinden kırıldığını, ezilmeye bağlı midesi ve iç organlarında da hasar oluştuğunu, yediğini sindiremediğini, belinde eğrilme ve kayma oluştuğunu, ayrıca bel fıtığı da oluştuğunu, bir süre hastanede yatarak tedavi olduğunu, taburcu olduktan sonra da 12.11.2017 tarihine kadar evinde sürekli yatarak tedavi gördüğünü, halen sağlığına kavuşmadığını, cinsel fonksiyonlarını da kaybettiğini, testislerinde ve cinsel organında ezilme meydana geldiğini, sinirlerinde harabiyet oluştuğunu, aile hayatının da olumsuz etkilendiğini, montaj ustası olarak aylık net 2.400,00 TL ücret aldığını, bir öğün yemek yardımından yararlandığını, servis hizmeti sağlandığını, hiçbir iş güvenliği önlemi almayan, ehliyeti olmayan vasıfsız, eğitimsiz bir kişiye vinci kullanmasına izin veren ve buna göz yuman işverenin olayın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olduğunu, müvekkilinin kaza sonrası yüzüstü bırakılarak kendisine geçmiş olsun bile denilmediğini beyanla şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın ve 60.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 26.05.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini" dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; "Dava dilekçesinde yer alan tüm iddialara itiraz ettiklerini, müvekkili şirkete atfedilecek kusur olmadığı gibi kaza ile zarar arasındaki illiyet bağının da hem davacı işçinin hem de üçüncü kişi işçinin (...) kusurlu eylemi sonucu kesilmiş olduğunu, müvekkili şirketin işveren olarak iş sağlığı ve güvenliği için her türlü önlemi aldığının açıkça tespit edildiğini, ...'ün müvekkili şirkette 26.04.2017-02.07.2017 tarihleri arasında montaj elemanı olarak çalıştığını, müvekkili şirketin gerekli uyarıları yapmasına rağmen işçi ...'ün yaptığı işten bağımsız olarak vinç kumandasını eline alıp; adeta oyuncak misali kumanda ve vinç ile oynadığını, işi ve görevi olmadığı halde işvereninden habersiz sergilediği bu davranışın ağır ihmal derecesinde kusurlu bir davranış olduğunu, müvekkili şirketin iş sağlığı ve güvenliği kapsamında tüm önlemleri aldığını, tüm işçilerine gerekli eğitimleri sağlandığını, iş yerine gerekli uyarılar asıldığını, mesai saatleri içerisinde her dakika bir işçinin yanında durup onu kontrol etmesi hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, kazaya kusurlu davranışları ile sebebiyet veren 3. kişinin ... olduğunu, yargılama neticesinde davacı işçiye bir maddi tazminat ödenmesine karar verilecek olursa, maddi tazminat tutarının doğru hesaplanabilmesi için SGK tarafından işçiye bağlanacak kazanç bedelinin belirlenmesini beklemek gerekeceğini, davacı yanın manevi tazminat talebi de fahiş olduğunu beyanla davanın reddini" savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle davacı işçinin, davalı firmada 11.03.2017 tarihinde montaj işçisi olarak çalışmaya başladığı, 26.05.2017 tarihinde yaklaşık 7 metre yüksekliği bulunan bir ekipmanın üzerinde montaj işlerini yürüttüğü sırada, hemen hemen ekipman ile aynı yüksekliğe sahip gezer köprülü (kirişli) vincin çalışan ... tarafından hareket ettirilmesi sonucu üzerinde çalıştığı ekipman ile vinç arasında sıkışarak yaralandığı, kaza olayının 5510 sayılı Kanun'un 13/a maddesi anlamında iş kazası olduğu, alınan kusur raporuna göre işverenin %80, davacının %10, dava dışı ...'ün ise %10 kusurunun bulunduğu, davacının maluliyetinin %16,2 olduğu, usul ve yasaya uygun olarak düzenlenen hesap raporu doğrultusunda 432.452,15 TL maddi tazminatın kabulüne karar verildiği, manevi tazminat yönünden ise ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, tespit edilen maluliyet oranı, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikler göz önünde tutularak 50.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesi ile