muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/662, Karar No: 2017/8136, Tarih: 14.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/662 E.  ,  2017/8136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen kararda direnilmiş olmakla, yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

02/12/2016 günlü Resmi Gazete de yayınlanarak yürürlüğe 6763 Sayılı Kanunun geçici 4.maddesi uyarına yapılan incelemede;

Dairemizce yapılan değerlendirmede dava konusu taşınmazlardan ... parselin Büyükçekmece ... Mutlak Koruma alanında kaldığından İSKİ 'nin sorumluluk alanında bulunan bu taşınmaz yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne dair hüküm kurulmasının doğru olmadığı belirtilmiş ise de;

Bozmadan sonra İSKİ ile davalı ...'den yeniden yazı cevapları getirtilmiş ve fen bilirkişiden tekrar rapor alınmış olup verilen karar yeni hüküm niteliğinde olduğu gibi, dosyadaki bilgi ve belgelere göre 1954 parselinde DSİ'nin sorumluluk alanında kalan ve idarece kamulaştırma kararı verilen Büyükçekmece gölü maksimum su kotunda olup yükleniciye teslim edildiği anlaşıldığından mahkemece verilen karar yerindedir.

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara net geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve taşınmazlar bedelinin tahsiline karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5836, Karar No: 2013/14658, Tarih: 26.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/5836 E.  ,  2013/14658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 10 ay hapis cezası ile 50 gün adli para cezası tayin edildiği ancak gün para cezasının bir gününün 20 YTL'den hesabına karar verildiği halde infaz aşamasında tereddüte neden olacak şekilde sonuçta 1.000 YTL adli para cezasına hükmolunmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca hapisten çevrilen 6.000 YTL adli para cezası ile gün adli para cezasının da 1.000 YTL olarak tayini suretiyle hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14344, Karar No: 2016/481, Tarih: 18.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/14344 E.  ,  2016/481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/315525

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Karabük Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2012/92, 2012/103

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık M..... çıkan tartışma sonucunda eşi S...... kolunu kırdığı, eşinin ağrılarının arttığını söylemesi üzerine sosyal güvencesi ve ekonomik geliri olmayan sanık M..... diğer sanık A.. A..'ün eşine ait sağlık karnesini alarak eşi S.... K..... Ş...... D..... H..... A.... S..... götürdüğü, oradan ortopedi polikliniğine sevk edilerek tedavisinin yapıldığı olayda; yerel Mahkeme'nin 27/03/2007 tarih 2006/143 E. 2007/27 sayılı kararıyla sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine yönelik hükmün, Dairemizin 28/05/2012 tarih ve 2011/13670 esas, 2012/37931 sayılı kararıyla, sanığın ve eşinin hiçbir sosyal güvencesinin olmaması ve ödeme gücünün bulunmaması nedeniyle kendisinden acil sağlık hizmet bedellerinin alınamayacağı ve bu nedenle herhangi bir zararın söz konusu olmayacağı anlaşılmakla, sanıklara atılı suçun unsurları bakımından oluşmadığı nazara alınarak beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmedilmesi gerekçeleriyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla;

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 18/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3316, Karar No: 2007/3748, Tarih: 17.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3316 E.  ,  2007/3748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 5. İcra Mahkemesi

Ticareti terk etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş; hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığınca dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1-Anayasa'nın 141. CMK'nun 34,230 ve 289/1-g maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ve suçun ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan ve beraate ilişkin kabulün hangi delillere dayandığı açıklanmadan, iddia ve suça konu takip dosyasının özetinden ibaret anlatımla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

2- Dosya içerisine celbedilen müzekkere cevaplarından şirketin resmi olarak ticareti terk etmediği, ancak sanığa ait işyerinde yapılan hacizde ise borçlu şirketin bu adresten taşındığı anlaşılmıştır. Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için şirketin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu gerekli resmi kurumlara bildirmemesi gerekmektedir. Fiili durumun araştırılarak şirketin gerçekten ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yapılmaksızın eksik inceleme ile sanığın beraatine karar verilmesi isabetsizdir.

Bu nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 17.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3526, Karar No: 2019/19156, Tarih: 27.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/3526 E.  ,  2019/19156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine .... Bölge Adliye Mahkemesi 14.Hukuk Dairesince istinaf isteminin davalı yönünden reddine, davacı idare yönünden ise kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ...... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş; bu karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... köyü 129 ada 9 parsel sayılı taşınmazın zemininin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan yapıya aynı Kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/175 Esas - 2017/111 sayılı kararının kaldırılarak, yapı bedeli yönünden endeksleme yapılarak bedel tespiti doğru görülmediğinden, yeniden hesaplanan kamulaştırma bedeli üzerinden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12332, Karar No: 2022/3333, Tarih: 07.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/12332 E.  ,  2022/3333 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.05.2018 tarih ve 2016/546- 2018/399 sayılı kararı

Suç :Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm :TCK'nın 314/2, 220/7-2, TMK'nın 5/1, TCK'nın 62, 53, 63 maddeleri uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler :Sanık müdafii

Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5.maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunda suç tarihinin yardım niteliğindeki son eylem tarihi olan "15.01.2014" yerine; ilk derece ve bölge adliye mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında "14.10.2016" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2851, Karar No: 2023/3404, Tarih: 04.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2851 E.  ,  2023/3404 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesi uyarınca üçer aylık hesapta nemalandırılan kamulaştırma bedeline mahkeme karar tarihi ile kararın kesinleşme tarihi arasında kalan süre için belirlenecek yasal faiz alacağının davalı idareden tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davalı idare tarafından açılan bedel tespit ve tescil davasında belirlenen bedelin üçer aylık hesapta nemalandırılan kısmı için dava tarihinden dört ay sonrasından mahkeme karar tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına karar verildiğini, ancak vadeli hesapta nemalandırılan bu bedelin karar kesinleşinceye kadar ödenemeyeceğinden bu bedele karar tarihi ile kesinleşme tarihi arasında kalan süre için de yasal faiz ödenmesine ilişkin taleplerinin davalı idare tarafından reddedildiğini ileri sürerek, nemalandırılmasına karar verilen kamulaştırma bedeline mahkeme karar tarihi ile kararın kesinleşme tarihi arasında işleyecek yasal faizin davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi uyarınca açılan bedel tespit ve tescil davası neticesinde kamulaştırma bedelinin bloke edildiğini, 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesine 19.04.2018 tarihinde 7139 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile eklenen "idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmesine" ilişkin düzenlemenin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı Anayasa Mahkemesi ilamı ile iptal edildiğini, ayrıca bedel tespit ve tescil davası üzerinden dosyanın karara bağlanmasıyla birlikte aleyhine ve kanuna açık aykırılık hallerinde kanun yoluna başvuru imkanı bulunduğu belirtilerek müvekkil idare yönünden usuli müktesep hak doğduğundan ve idarenin üzerine düşen kanuni yükümlülüklerini yerine getirdiğinden açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan bedelin kararın kesinleşmesi ile ödenebilir olduğu gözetildiğinde, vadeli hesapta nemalandırılan bu bedele kesinleşme tarihine kadar faiz uygulanması gerektiği halde karar tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına karar verilmesinin hatalı olduğu kanaatine varılarak, karar tarihi ile kesinleşme tarihi arasında tahsili yapılamayan kamulaştırma bedeli yönünden davacının yasal faiz talep etmekte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; üçer aylık hesapta nemalandırılan bedelin nemasıyla birlikte ödenmesine karar verilmesi nedeniyle faiz bakımından kesin hüküm oluşmasının yanında aynı bedel için iki defa faiz işletilemeyeceğini, kaldı ki davalı idarenin kamulaştırma bedelini depo etmekle kanuni yükümlülüğünü yerine getirdiğini, depo edilen bedelin semeresinin bankadan talep edilmesi gerektiği için davalı idareye husumet yöneltilemeyeceğini, mahkemece verilen kararın kesinleşmesi ile artık taraflar lehine usulü kazanılmış hakların oluştuğunu, bu hakkı ihlal edecek şekilde istemin kabulüne karar verilemeyeceğini, davacının faiz konusunda ek dava açmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup bu nedenle vekalet ücreti takdirinin doğru olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile eldeki dava, hüküm altına alınmayan faiz alacağının tahsili istemine ilişkin olup 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi uyarınca açılan kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davasının devamı ve asıl hakkın ferisi niteliğinde olduğundan, Anayasa Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2021/34 Esas 2022/21 Karar sayılı kararı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinin “kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin davalar” yönünden iptaline karar verildiği gözetildiğinde kesinlik sınırına ilişkin düzenlemenin somut uyuşmazlıkta uygulanamayacağı belirtilerek işin esasına girilerek inceleme yapılmış olup davalı idare tarafından açılan bedel tespit ve tescil davasında yapılan yargılamada ilk derece mahkemesince verilen kararda üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele dava tarihinden dört ay sonrasından karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine dair hüküm kurulduğu ve bu karara karşı tarafların mevcut haliyle faize ilişkin hükmü de kabullenerek istinaf yoluna başvurmadığı, bunun üzerine İlk Derece Mahkemesi kararının kesinleştiği gözetildiğinde, davacı açısından artık hüküm altına alınmamış bir faiz alacağından bahsedilemeyeceğinden davalı idare vekilinin istinaf başvuru talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin davanın kabulüne ilişkin kararı kaldırılarak davanın reddine dair yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen kararın miktar itibari kesinlik sınırının altında olduğu anlaşılmasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesince işin esasına girilmesinin doğru olmadığını, davalı idare tarafından faiz taleplerinin karşılanmaması nedeni ile eldeki davanın açıldığını belirterek davanın reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi uyarınca üçer aylık hesapta nemalandırılan kamulaştırma bedeline mahkeme karar tarihi ile kararın kesinleşme tarihi arasında kalan süre için belirlenecek yasal faizin alacağının davalı idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi.

3. Anayasa Mahkemesi'nin 24.02.2022 tarihli ve 2021/34 Esas, 2022/21 Karar sayılı ilamı.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi.

3. Anayasa Mahkemesi'nin 24.02.2022 tarihli ve 2021/34 Esas, 2022/21 Karar sayılı ilamı.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava hüküm altına alınmayan faiz alacağının tahsili istemine ilişkin olup, 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi uyarınca açılan kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davasının devamı ve asıl hakkın ferisi niteliğinde olduğundan, Anayasa Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2021/34 Esas, 2022/21 Karar sayılı kararı ile 6100 sayılı Kanun'un 341 inci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinin “kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin davalar” yönünden iptaline karar verildiği gözetildiğinde kesinlik sınırına ilişkin düzenlemenin somut uyuşmazlıkta uygulanamayacağı belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesince işin esasına girilmesi yerindedir.

3. Davalı idare tarafından açılan bedel tespit ve tescil davasında yapılan yargılamada İlk Derece Mahkemesince verilen kararda üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele dava tarihinden dört ay sonrasından karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine dair hüküm kurulduğu ve bu karara karşı tarafların istinaf yoluna başvurmaması üzerine İlk Derece Mahkemesi kararının kesinleştiği gözetildiğinde, davacı açısından artık hüküm altına alınmamış bir faiz alacağından bahsedilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.