muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1855, Karar No: 2017/5407, Tarih: 14.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/1855 E.  ,  2017/5407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mevcut kat mülkiyetinin terkini ile yeniden kat mülkiyeti tesisi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde kain 213 ada 14 parsel sayılı taşınmazda 1989 yılında kat mülkiyeti kurulduğunu, daha sonra aynı parsele 3 bağımsız bölümden oluşan yeni bir yapı yapıldığını ancak kat mülkiyeti kurulurken bu yeni yapının nazara alınmadığını bu nedenle tavzihen mevcut kat mülkiyetinin terkini ile yeniden kat mülkiyeti tesisi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Hükmün tavzihini düzenleyen Hukuk Muhakemeleri Kanununun 305. maddesine göre; "Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." şeklindeki yasal düzenlemeye göre, hükmün tavzihinin istenebilmesi için verilen hükmün, yeterince açık olmaması, icra işlemleri sırasında uygulanması açısından tereddüt uyandırıyor olması ve hükmün içinde birbirine aykırı fıkralar bulunması gerekmektedir. Eğer böyle bir hal söz konusu ise, taraflardan her biri hükmün tavzihini isteyebilir ve mahkeme kararında açık olmayan veya çelişkili bulunan yönler; ancak, hükmün aslına uygun olarak tavzih edilebilir. Ancak tavzih yolu ile hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar sınırlandırılamaz, karar değiştirilemez veya genişletilemez. Buna göre, mahkemenin asıl kararında, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde kain 213 ada 14 parsel sayılı taşınmazın kat mülkiyetinin kaldırılmasına, yeniden kurulması için davacının ilgili kurumlara müracaatına, şeklindeki hükmü tavzih yoluyla “taşınmazın kat mülkiyeti kurulması için yapı kullanım izin belgesindeki hak sahipliği esas alınarak dosyadaki bilirkişi raporu doğrultusunda yeniden kat mülkiyeti tesisine” şeklinde hüküm sonucunu tamamen etkileyecek şekilde değiştirmesi, açıklanan mevzuata aykırı olup bu hususun gözetilmemesi,

2-Ayrıca, davacıların parsel üzerindeki yeni yapı için Kat Mülkiyeti Kanununun 44. maddesinde sayılan şartları yerine getirerek ilgili yerlere başvuruda bulunması gerekmektedir. Anılan madde gereği kat malikleri kurulunun oybirliği ile karar vermesi gerekip somut olayımızda davalılar davanın reddini istemekle buna muvafakat etmediklerini açıkça ortaya koymuşlardır. Kat Mülkiyeti Kanunu 46 ve 47. maddelerinde kat mülkiyetini sona erdiren sebepler sayılmış olmakla, mahkemece sadece kanunda sayılan bu sebeplerin varlığına yahut yokluğuna ilişkin tespit hükmü kurulabilir. Dava konusu parselde yeni bina yapıldığından

bahisle mevcut kat mülkiyetinin kaldırılmasına karar verilemez. Tüm bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 14/06/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18570, Karar No: 2017/9725, Tarih: 26.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/18570 E.  ,  2017/9725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dilekçesi ile müvekkili tarafından kasko sigortalı olan aracın 12.05.2009 tarihinde E5 karayolu bağlantısında park halinde iken, dönüş manevrası yapmaya çalışan karşı araç sürücüsünün çarpması sonucu meydana gelen kaza sebebiyle, kendi aracında meydana gelen, tespit tutanağı ve ekspertiz raporuna göre tespit edilen 3.200.-TL hasar bedelinin 28.05.2009 tarihinde ödenmesi üzerine, ödenen hasar tutarını karşı araç sürücüsü..., aracın maliki ...Ltd. Şti. ve karşı aracın Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası ... ... A.Ş.‘den 26.11.2010 tarihinde ... 7. ... Müdürlüğünde açmış olduğu ... takibi ile talep etmiş, davalılardan ... ... A.Ş. 07.12.2010 tarihinde ... dosyasında borca, faize, ferilerine ve yetkiye itiraz etmiş, itiraz üzerine de ... takibinin devamını ve davalının % 20 den aşağı olmamak üzere ... İnkar tazminatına hükmedilmesini talep ederek itirazın iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirketin husumet ehliyetinin ve bahsi geçen kazaya karışan araç ile poliçesinin olmadığını iddia ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; ... 7.... Müdürlüğünde açılan ... takibinin itirazının kısmen iptaline, takibinin 3.200,29 TL asıl alacak üzerinden devamına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kasko poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesine göre; "l) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 9 uncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile 10uncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.

Buna göre; davacı lehine 786,63 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de; bu yöndeki yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte bulunmadığından 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK.nın 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Buna göre; davacı lehine 786,63 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de; bu yöndeki yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte bulunmadığından 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK.nın 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü hükümde yer alan “Av. As. Ücret tarifesine göre 1.800.-TL avukatlık ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine ““Av. As. Ücret tarifesine göre 786,63 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 26/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7669, Karar No: 2019/3412, Tarih: 12.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/7669 E.  ,  2019/3412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, kazada zarar görenin kendisi olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2.bendinin 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 350 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 7000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24315, Karar No: 2013/179, Tarih: 15.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/24315 E.  ,  2013/179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Çay bahçesi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

1) Davacı olmayan, tapu maliki Osman Uludoğan mirasçısı Hüseyin Uludoğan'ın payını da kapsar şekilde bedele hükmedilmesi,

2) Dava, 20.01.2011 tarihinde açıldığından 2011 yılı için ecrimisil istenemeyeceğinin düşünülmemesi,

3) Hükmedilen bedele dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, ıslah edilen miktar için ıslah tarihinden faize hükmedilmesi,

4)Ecrimisil bedeline her bir dönem sonundan itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, dava ve ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi,

5) Hükmedilen taşınmazın dere yatağında kalan ve terkin edilen kısımları dışında kalan ve bedeline hükmedilen taş duvarların bulunduğu yerin, davalı idare adına tescili yerine,... adına tesciline karar verilmesi,

6) .... 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı KHK.nun 58.maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir. Bu itibarla hükmedilen bedel üzerinden nispi karar harcı alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının .... irad kaydedilmesine, 15.01.2013 gününde karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/8085, Karar No: 2014/17954, Tarih: 19.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/8085 E.  ,  2014/17954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18073, Karar No: 2014/5802, Tarih: 01.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18073 E.  ,  2014/5802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4544, Karar No: 2010/5702, Tarih: 13.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4544 E.  ,  2010/5702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, ECRİMİSİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 1099 ada 266 parsel sayılı taşınmazdaki binayı dava dışı ... Ayak. Teks. Mobilya Day. Tük. Mal Boya ve Kimyevi Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti. ne kiraya verdiğini, kira bedelinin ödenmemesi nedeniyle açılan dava sonucunda kiracının tahliyesine karar verildiğini, bu arada kiracı şirket yetkilileri hakkında yapılan soruşturma nedeniyle binanın Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca mühürlendiği için tahliye kararının infaz edilemediğini, davalının suç eşyaları için depo olarak kullanmak suretiyle taşınmazı işgal ettiğini ileri sürüp elatmanın önlenmesine ve 105.000,00.-TL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazın boşaltılması için ilgili yerlere yazı yazıldığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, dairece; “elatmanın önlenmesi isteği bakımından harç ikmal edilmeden kabul kararı verilmesinin doğru olduğu söylenemez. Ne varki, eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen belgelerden, hükümden sonra mühür sökülerek elatma olgusuna son verildiği ve taşınmazın malikine teslim edildiği görülmektedir. Buna göre, elatmanın önlenmesi bakımından davanın konusuz kaldığı gözetilerek bir hüküm kurulmak üzere karar bozulmalıdır. Öte yandan; ecrimisilin 07.11.2007 tarihinden itibaren hesaplanmasında bir usulsüzlük yok ise de, faizin bu tarihten önceki süreyi de kapsar şekilde hüküm altına alınması isabetsizdir” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü. -KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Tarafların temyiz itirazları yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 13.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/8111, Karar No: 2018/362, Tarih: 17.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8111 E.  ,  2018/362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.11.2016 gün ve 2016/296 Esas, 2016/285 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 18.10.2016 günlü duruşma tutanağı ile 17.11.2016 tarihli gerekçeli hükümde zabıt katibinin ve anılan hükümlere yönelik istinaf incelemesi sonucunda Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince verilen 19.06.2017 günlü gerekçeli kararda üye hakim.... ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/30096, Karar No: 2019/12134, Tarih: 03.10.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/30096 E.  ,  2019/12134 K.**

**"İçtihat Metni"**

5’inci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 03.03.2009 tarihli ve 2009/618-61 Esas ve Karar sayılı hükmü ile; 05.07.2003-09.12.2003 tarihleri arasında işlediği firar suçundan ötürü hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık hakkında, Askeri Mahkemenin 08.10.2014 tarihli ve 2014/1241-498 Evrak-Müt. sayılı duruşmasız işlere dair kararı aleyhine Milli Savunma Bakanlığının 11/04/2017 tarihli, ...YRD.: 51393309-9010-2382-17/As. Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt. D. Rap. Tet. ve işl.Ş.(26.B-65-17) sayılı “Kanun Yararına Bozma istemi” konulu yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/05/2019 gün ve 2018/23075 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1. 5’inci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin firar suçundan sanık Jandarma Er ... hakkındaki 2009/618 Esas sayılı kovuşturma dosyası incelenmiştir.

2. 5’inci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 03.03.2009 tarihli ve 2009/618-61 Esas ve Karar sayılı hükmü ile; 05.07.2003-09.12.2003 tarihleri arasında işlediği firar suçundan ötürü hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık hakkında, Askeri Mahkemenin 08.10.2014 tarihli ve 2014/1241-498 Evrak-Müt. sayılı duruşmasız işlere dair kararıyla; dosya yeniden esasa kaydedilmeksizin yapılan değerlendirme neticesinde sanığın 01.10.2014 tarihli adli sicil kaydına göre denetim süresi içinde yeniden suç işlemediği gerekçesiyle kamu davasının düşmesine karar verildiği; temyiz yasa yoluna tâbi olduğu işaret olunan işbu kararın taraflarca temyiz edilmemek suretiyle 27.10.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış olup yapılan incelemede; sanığın 30.04.2011 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan Beykoz 1’inci Sulh Ceza Mahkemesinin 02.01.2013 tarihinde kesinleşen 16.11.2012 tarihli ve 2012/165-1456 Esas ve Karar sayılı hükmüyle mahkumiyetine karar verildiği anlaşıldığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11’inci maddesine göre mahkumiyet hükmünün açıklanması gerekirken aksi kabulle tesis olunan duruşmasız işlere dair kararın hukuka aykırı olduğu anlaşılmıştır.

3. Bu nedenle, bahse konu kovuşturma dosyası EK-A'da gönderilmiş olup 5’inci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 08.10.2014 tarihli ve 2014/1241-498 Evrak-Müt. sayılı duruşmasız işlere dair kararının kanun yararına bozulması için, 353 sayılı Kanun'un 243'üncü maddesi gereğince Askeri Yargıtay Başkanlığına başvurulması istenilmekle;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

3. Bu nedenle, bahse konu kovuşturma dosyası EK-A'da gönderilmiş olup 5’inci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 08.10.2014 tarihli ve 2014/1241-498 Evrak-Müt. sayılı duruşmasız işlere dair kararının kanun yararına bozulması için, 353 sayılı Kanun'un 243'üncü maddesi gereğince Askeri Yargıtay Başkanlığına başvurulması istenilmekle;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, 5’inci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 08/10/2014 tarihli ve 2014/1241-498 Evrak-Müt. sayılı duruşmasız işlere dair kararının CMK’nin 309/4-c maddesi uyarınca aleyhte sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA, 03/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19317, Karar No: 2015/18028, Tarih: 08.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/19317 E.  ,  2015/18028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 185 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

11.10.2011 gün ve 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir”hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığından ... vekili ... tarafından verilen temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt edilip edilmediği ve temyiz harcının alınıp alınmadığı araştırılarak, bunlara ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya konulması, süresi içinde temyiz defterine kayıt yapılmış ancak harç alınmamış ise HUMK. nun 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve belgesinin getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1562, Karar No: 2014/10529, Tarih: 29.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1562 E.  ,  2014/10529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş (4 defa)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (4 defa)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.