muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7812, Karar No: 2024/5844, Tarih: 12.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7812 E.  ,  2024/5844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/24 E., 2023/614 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yenyiden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/683 E., 2020/307 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalı erkeğin,müvekkiline sevgisiz ve ilgisiz bir eş olduğunu, saygı sınırlarını aşarak sürekli aşağıladığını, rencide ettiğini, hakaretlerde bulunduğunu, kötü ve tehditkar bakışlar attığını, fiziksel özelliklerini aşağılayarak alay ettiğini, cinsel münasebeti kestiğini, soğuk tavırlar sergilediğini, yapılan yemekleri beğenmediğini, evinin ve ailesinin ihtiyaçlarını hiç bir zaman önemsemediğini, masraflar için cüz'i miktarda para verip maddî kısıtlamalar getirdiğini, ağza alınmayacak küfürler ettiğini, kayınvalidenin müvekkiline defalarca fiziksel şiddet uygulamasına ses çıkarmadığını, aile mahremiyetine önem vermeyen annesinin bu tutumlarına karşı müvekkiline bağırıp çağırdığını, hakaretlerine izin verdiğini, ortak konutu terk ettiğini, müvekkilinin evlilik boyunca psikolojik, cinsel, ekonomik şiddet ile insanlık onuruna yakışmayacak muameleye maruz kaldığını iddia ederek; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk yararına 2.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına her yıl artırım kaydı ile aylık 5.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 500.000,00 TL maddî, 500.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; davacı kadının iddialarının asılsız ve gerçek dışı olduğunu davacı kadının sinirli bir yapıya sahip olduğunu, ufak tefek meseleleri büyütüp sorun haline getirdiğini, yatağını ayırdığını, kendisini eve almadığını, özür mesajları atmasına rağmen eve almamaya devam ettiğini, iyi bir insan olan eşinin bir anlık sinir ve kızgınlıkla dava açtığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı kadın tarafından davalı erkek eşin boşanmayı gerektirir nitelikte kusurunun ispat edilemediği, tanıkların beyanlarının bir kısmının soyut nitelikte ve duyuma dayalı olduğu, yine bir kısım tanık beyanlarının ise geçmişe dönük olduğu ve tanıklık yapılan olaylardan sonra tarafların birlikte yaşamaya devam ettiğinin dosya kapsamından anlaşıldığı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesinin usul ve kanuna uygun olmadığını belirterek; davasının reddi yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin, kadına aşağılamalarda bulunduğu, yeterince maddî ve manevî katkıda bulunmadığı ve ilgi göstermediği, erkeğin kadına attığı özür mesajlarının içeriğine göre de, erkeğin iddiasında dayandığı olayları hoşgörü ile karşıladığı evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde erkek eşin tam kusurlu olduğu, kadın eşin dava açmakta ve boşanmayı talep etmekte haklı olduğu, İlk Derece Mahkemesince kadının yasal koşulları gerçekleşen boşanma davasının kabulüne karar verilmesi gerekir iken reddine karar verilmesi isabetli olmadığı gerekçesi ile; kadının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak kadının açtığı boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuk için aylık 750,00 TL tedbir ve 1.000,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir ve 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına nafakalara gelecek yıllar için kararın kesinleşme tarihi esas alınarak TÜİK'in tarafından açıklanacak ÜFE oranında artırıma tabi tutulmasına ve kadın yararına 35.000,00 TL maddî, 35.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; İstinaf Mahkemesinin davacı kadının tanıklarının evliliğin ilk yıllarına ait beyanlarını esas alarak karar verdiğini, tanıkların anlattığı olayların 15-20 yıl önce meydana gelmiş olaylar olduğunu belirterek, davanın kabulü yönünden temyiz talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadının davasının kabulüne karar verilmesinin yerinde olup olmadığı, erkeğin kusurlarının ispat edilip edilmediği, af olup olmadığı noktasında toplanmaktadır

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20920, Karar No: 2016/3453, Tarih: 03.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/20920 E.  ,  2016/3453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan S.. Ş.. ve D.. M.. vekillerince ekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılardan S.. Ş.. ve D.. M.. vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine

03/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/399, Karar No: 2019/5161, Tarih: 16.12.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/399 E.  ,  2019/5161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki asıl ve birleşen dosya davalıları vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık arsa sahibi ... ile yüklenici... Konut Yapı Kooperatifi arasında ... 1. Noterliğinde düzenleme biçiminde imzalanan 03.09.1999 tarih 15324 yevmiye numaralı kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Yüklenici kooperatif tarafından açılan, bozma öncesi 2000/517 (yeni 2004/29) Esaslı, bozma sonrası ise 2013/89 Esaslı dava tapu iptâli ve tescil, 2000/915 Esaslı dava tapu devrinin gecikmesi nedeniyle tazminat, 2001/71 Esaslı dava imalât bedeli, tazminat ve inşaatçı ipoteği tesisi, arsa sahibi tarafından açılan 2000/805 ve 2001/318 Esaslı davalar ise gecikme tazminatı ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

Davacı yüklenici kooperatif, davalıların mirasbırakanı ile aralarında ... 1. Noterliği’nin 03.09.1999 tarihli kat karşılığı inşat sözleşmesi imzalandığını, inşaatın belirli seviyeye kadar getirilmesine rağmen arsa sahibinin yapması gereken tapu devirlerini yapmadığını, ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2000/307 D. iş sayılı dosyasında yaptırdıkları tespit ile inşaatlar için yapılan masrafın 1.093.432,56 TL olduğu ve inşaatların

tespit tarihi itibarı ile değerinin 1.300.000,00 TL olduğunun tespit edildiğini, ... 36. Noterliği’nin 18.01.2001 tarihli ihtarnamesi ile davalı ile akdedilen sözleşmenin feshedilerek imalât bedelinin ödenmesini talep ettiklerini ancak ödenmediğini belirterek, imalât bedelinin tahsiline, davalı adına kayıtlı gayrimenkullere yapı alacaklısı olarak lehlerine ipotek tesisini, davalının edimlerini yerine getirmemesi sebebi ile uğradıkları zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı ise, davacının sözleşme gereği edimlerini yerine getirmediğini, sözleşmede devir ve temlik yasağı olmasına rağmen inşaat yapımı ile ilgili bilgileri ve muvafakatleri dışında ... Ltd. Şti. ile anlaştığını, yaptırılan tespitler ile davacıdan alacaklı olduklarının belirlendiğini, fiili imkansızlığa sebebiyet veren kusurlu tarafın davacı olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ise, davacının sözleşme gereği edimlerini yerine getirmediğini, sözleşmede devir ve temlik yasağı olmasına rağmen inşaat yapımı ile ilgili bilgileri ve muvafakatleri dışında ... Ltd. Şti. ile anlaştığını, yaptırılan tespitler ile davacıdan alacaklı olduklarının belirlendiğini, fiili imkansızlığa sebebiyet veren kusurlu tarafın davacı olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Üçüncü kişi ... 01.02.2007 tarihli dilekçesiyle davaya müdahale talebinde bulunmuştur. Müdahale dilekçesinde; sözleşme konusu 871 ada 1 parsele yapılmakta olan inşaatın tüm haklarını yüklenici kooperatiften devir ve temlik aldığını, devir ve temlik bedeline karşılık yüklenici kooperatif tarafından 27.01.2006 günlü, 1.700.000,00 TL bedelli fatura düzenlenip gönderildiğini, fatura bedelini tamamen ödediğini, kooperatifin herhangi bir hak ve alacağının kalmadığını, dolayısıyla kooperatif tarafından açılan davaların konusuz kaldığını, devir ve temlikten sonra arsa sahibiyle düzenleme biçiminde 27.01.2006 tarih, 3663 sayılı sözleşme ve 08.03.2006 tarih, 2040 sayılı ek sözleşme akdederek arsa payı karşılığı kalan inşaatın ikmâlini üstlendiğini, inşaatın bitme aşamasına geldiğini savunarak kooperatif tarafından açılan davaların reddini istemiştir.

Müdahale talebine karşı yüklenici kooperatif, sözleşmeden doğan hakların hiçbir şekilde müdahale talep eden ...’e devredilmediğini, bu şahısla bir devir temlik sözleşmesi de imzalanmadığını, müdahilin arsa sahibinin ikinci yüklenicisi olup yaptığı 1.700.000,00 TL’lik ödemenin arsa sahibince yapılacak ödemelerin dışında kalan şantiye binası, malzemeler ve değer farkına ilişkin olduğunu savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın reddine dair verilen ilk hüküm, Dairemizin 30.11.2011 tarihli kararı ile bozulmuş, bozmaya uyan yerel mahkemece 2001/71 Esas sayılı dosya bakımından davanın 1.093.432,56 TL üzerinden kısmen kabulüne, diğer dava dosyaları bakımından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün olmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün olmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Kat karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri, tapuda pay devrini de içerdiğinden, tarafların tek taraflı irade beyanı ve bunun karşı tarafa ulaşmasıyla feshi mümkün değildir. Kat karşılığı inşaat sözleşmeleri ancak mahkeme kararıyla ya da tarafların fesih iradelerinin birleşmesi ile feshedilebilir. Davacı yüklenici kooperatif tarafından açılan imalât bedeli ile ilgili 2001/71 Esas sayılı dosyada, davalı arsa sahibi tarafından verilen 20.02.2001 tarihli dilekçe ve ekleri ile sözleşmenin feshedildiği hususunun kabul edildiği belirtilmiş olup, tarafların fesih iradelerinin 20.02.2001 tarihi itibarı ile birleştiği anlaşılmaktadır. Bu durumda sözleşmenin tasfiyesi

gerekecek olup, tarafların karşılıklı olarak verdiklerini iadesi gerekmektedir. Buna bağlı olarak yapılan imalât bedelinin de iradelerin birleştiği tarihdeki sebest piyasa fiyatları ile belirlenmesi (piyasa fiyatları içerisinde KDV ve müteahhit kârı olduğundan ayrıca eklenmeksizin) gerekmektedir. Ayrıca dosya içeriğine göre; 1999/173 D. iş sayılı dosyası içerisinde bulunan ... 5. Noterliği’nin 14.01.1999 tarih, 1115 sayılı ek sözleşmesi (arsa sahibi, kooperatif ve... arasında) gereği, ... 5. Noterliği’nin 14.01.1999 tarih ve 116 yevmiye nolu işlemi ile arsa sahibi...’in yüklenici olan ...’e vekâlet verdiği, buna göre; A-B-C-L-M-N blokları bodrum katında 158/2400 arsa paylı 8 nolu bağımsız bölümün davalı arsa sahibi adına kayıtlı iken 22.06.1999 tarihinde vekil olunan ... tarafından satıldığı, A-B-C zemin asma katında 14/24000 arsa paylı 13 nolu bağımsız bölüm ve A-B-C zemin asma katında 19/2400 arsa paylı 15 nolu bağımsız bölümün dava dışı üçüncü kişilere satıldığı ve tapuda bu kişiler adına tescil edildiği anlaşılmıştır. Anılan tapu devirleri imalât bedeli karşılığında yapılmış olup, bu bağımsız bölümlerin fesih tarihi itibarı ile bedellerinin belirlenerek imalât bedelinden düşülmesi, bu suretle bulunan imalât bedelinden müdahil ...'in imalât bedeline karşılık verilen ve davacı yüklenici kooperatif tarafından da mahsubu kabul edilen 1.700.000 TL'nin düşülerek davacı alacağının belirlenmesi gerekmektedir. Açıklanan nedenlerle eksik incelemeye dayalı mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin 2. bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 353,20 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan harcın temyiz eden asıl ve birleşen dosya davalılarına iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 16.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12155, Karar No: 2011/633, Tarih: 25.01.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/12155 E.  ,  2011/633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalılar 1-Müflis ... İflas İdaresi 2-...3-... ... vek.Av.... Yüksel 4-... vek.Av.... arasında görülen dava hakkında ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 28.12.2009 gün ve 132-887 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 14.07.2010 gün ve 5057-8897 sayılı ilamına karşı davalılar ..., ... ve ... ... vekilleri tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

1-İflas davaları HUMK.nun 176/9.maddesi hükmü uyarınca adli tatilde görülebileceğinden temyiz ve karar düzeltme süreleri adli tatilde işlemeye devam eder. İflas davalarında temyiz ve karar düzeltme süresi 10 gündür (İİK.m.164,366). Yargıtay ilamı davalı ... ... vekiline 17.08.2010 tarihinde, davalı ... ... vekiline 20.08.2010 tarihinde tebliğ edilmiş olmasına rağmen 10 günlük süre geçtikten sonra karar düzeltme talep edilmiştir. Süresinde yapılmayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

2-Davalı ...’in karar düzeltme istemine gelince;

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere ve özellikle 3182 sayılı Bankalar Kanunu’nun 69.maddesinde 512 ve 538 sayılı kanun hükmünde kararnamelerle yapılan değişikliklerin Anayasa Mahkemesi’nce iptalinden sonra Hukuk Genel Kurulu’nca boşluk oluştuğu gerekçesiyle banka yöneticilerinin iflasının boşluk doldurmak suretiyle istenebileceği kabul edilmiş olmasına, 3182 sayılı Bankalar Kanunu’nu 23.06.1999 tarihinde yürürlükten kaldıran 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun 17.maddesinde banka yöneticilerinin iflasının düzenlenmiş bulunmasına, 4389 Sayılı Bankalar Kanunu’nu yürürlükten kaldıran 5411 Sayılı Bankacılık Kanunu’nun 110.maddesinde banka yöneticilerinin ve denetçilerinin şahsi iflası konusunda düzenleme yapılmış olmasına, bankanın faaliyetinin durdurulduğu tarihte yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri gözetilerek karar verilmiş bulunmasına göre davalı ...’in karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle Ş.... ve ... ...’nın karar düzeltme isteminin süreden reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’in HUMK.nun 440.maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirine girmeyen karar düzeltme isteminin REDDİNE, ve takdiren 185.00.- TL.para cezasının karar düzeltme isteyenlerden ... alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde iadesine 25.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9425, Karar No: 2024/6135, Tarih: 19.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9425 E.  ,  2024/6135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1092 E., 2023/1231 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Büyükçekmece 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/1429 E., 2020/1408 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, olduğunu, kadının ailesine düşmanlık ettiğini, psikolojik şiddeti ortak çocuklarına da uyguladığını belirterek davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, kadın ve çocuk için aylık 1.000,00 TL tedbir, yoksulluk ve iştirak nafakasına, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının yanıltıcı ve gerçeklikten uzak olduğunu, kadının uzun süredir psikolojik sorunlar yaşamakta olduğunu, davacı tarafın sinir krizleri ve panik atak krizleri geçirdiğini belirtrerek haksız ve mesnetsiz davanın tümden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının yanıltıcı ve gerçeklikten uzak olduğunu, kadının uzun süredir psikolojik sorunlar yaşamakta olduğunu, davacı tarafın sinir krizleri ve panik atak krizleri geçirdiğini belirtrerek haksız ve mesnetsiz davanın tümden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı kadının, davalı erkeğin kızı ile telefonda konuşurken babaannesini cuma günü arayıp cumasını tebrik etmediği için kızını fırçaladığı boşanmaya sebebiyet veren olaylar kapsamında davalı erkek tam kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin davacı anneye verilmesine, karar kesinleşinceye kadar olan süreçte de geçici velâyetin davacı annede olmaya devam etmesine, velâyet hakkı anneye verilen ortak ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, velâyeti anneye verilen ortak çocuk yararına daha önceden takdir edilen aylık 400,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibari ile aylık 500,00 TL'ye yükseltilerek hüküm kesinleşinceye kadar devamına, hüküm kesinleştikten sonra ise iştirak nafakası olarak davalı babadan alınarak ortak çocuğun yararına harcanmak üzere davacı anneye verilmesine, davacı kadın lehine daha önceden takdir edilen aylık 300,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibari ile aylık 400,00 TL'ye yükseltilerek hüküm kesinleşinceye kadar devamına, hüküm kesinleştikten sonra ise yoksulluk nafakası olarak davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine, 25.000,00 TL maddî tazminat ile 5.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili; kusur tespiti, tazminat ve nafaka miktarları yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı erkek vekili; hükmün bütünü yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç