muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15947, Karar No: 2025/313, Tarih: 13.01.2025

2. Sanığa 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligatın yapılması ve sanığın başvuruda bulunmaması üzerine, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerine uymamakta ısrar etmiş olacağı, somut olayda, denetimli serbestlik çağrı yazısının 22.04.2015 tarihinde sanığın doğrudan "MERNİS" adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi gereğince tebliğ

edilmesini takiben yükümlülüklerine uymadığı gerekçesiyle denetim dosyasının kapatıldığı, bu hâlde sanığın davet edilmesinden bahsedilemeyeceği gibi, yükümlülüklerine uymamakta da ısrar etmiş sayılamayacağı,

Anlaşıldığından; Mahkemesince, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına" karar verilerek, denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulması ve infazın sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2015 tarihli ve 2015/430 Esas, 2015/537 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2566, Karar No: 2022/1143, Tarih: 15.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/2566 E.  ,  2022/1143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - GAİPLİK

Taraflar arasındaki tapu iptali-tescil, gaiplik davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen asıl davanın reddine, birleştirilen davanın kabulüne ilişkin karara karşı taraflarca yapılan istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş, karar süresi içinde taraflarca duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak saptanan 15/02/2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılardan ... ve vekilleri Avukat ... ile temyiz eden davalı Hazine vekili Avukat ...... geldiler. Davetiye tebliğine rağmen başka gelen olmadı, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl davada davacılar, dava konusu 1145 ada 15 no.lu parselin mirasbırakanları tarafından haricen satın alındığını ve 1956 yılından itibaren zilyetliklerinin devam ettiğini ileri sürerek, tapu iptali-tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Birleştirilen davada davacı ... İdaresi, 1145 ada 15 parsel sayılı taşınmazın aslının vakıf olduğunu belirterek, kayıt maliklerinin gaipliğine ve Vakıflar Kanunu′nun 17. maddesi uyarınca tapusunun iptaliyle Vakfı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Taşınmaz yargılama sırasında kamulaştırılmış ve 460.164,00 TL kamulaştırma bedeli kayyımlık hesabına aktarılmıştır.

II. CEVAP

Davalı Kayyım, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22/02/2019 tarihli ve 2010/642 Esas, 2019/91 Karar sayılı kararında; TMK′nın 32. ve devamı maddelerine göre gaiplik koşullarının gerçekleştiği, diğer yandan taşınmazın aslının icareli vakıflardan olduğu, 5737 sayılı Kanun′un 17. maddesine göre davacı Vakıf adına tescil koşullarının oluştuğu; Vakfa ait taşınmazların zilyetlikle edinilmesinin de mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, asıl davanın reddine, birleştirilen davanın kabulüyle 1145 ada 15 parsel sayılı taşınmazın malikleri olan ...'nın gaipliğine, taşınmazın kamulaştırılması nedeni ile kayyım hesabına aktarılan 460.164 TL'nin varsa faiz getirisi ile birlikte birleştirilen davada davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davanın davacıları ve birleştirilen davanın davalısı tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Taraflar, davada dayandıkları iddia ve savunmalarını tekrarlayarak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmişlerdir.

3. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davanın davacıları ve birleştirilen davanın davalısı tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Taraflar, davada dayandıkları iddia ve savunmalarını tekrarlayarak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmişlerdir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 11/02/2021 tarihli ve 2019/1522 Esas, 2021/232 Karar sayılı kararında; İlk Derece Mahkemesinin gerekçeleri benimsenmek suretiyle tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davanın davacıları ve birleştirilen davanın davalısı tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Taraflar, davada dayandıkları iddia ve savunmalarını tekrarlayarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemişlerdir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapulu taşınmaza yönelik haricen satın alma ve zilyetliğe dayalı tapu iptali-tescil; birleştirilen dava, gaiplik ve Vakıflar Kanunu′nun 17. maddesine dayalı tapu iptali-tescil isteklerine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Bilindiği üzere, tapuda kayıtlı taşınmazların harici satışı 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) ″Taşınmaz mülkiyetinin devrini amaçlayan sözleşmelerin geçerli olması, resmî şekilde düzenlenmiş bulunmalarına bağlıdır.″ şeklindeki 706. (743 sayılı Medeni Kanunu′nun 634.), 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) ″Taşınmaz satışının geçerli olabilmesi için, sözleşmenin resmî şekilde düzenlenmesi şarttır.″ şeklindeki 237. (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 213.) ve 2644 sayılı Tapu Kanunu'nun ″Mülkiyete, mülkiyetin gayrı ayni haklara ve müşterek bir arzın hissedarları veya birbirine muttasıl gayrimenkullerin sahipleri arasında bunlardan birinin veya bir kaçının o gayrimenkul üzerinde mevcut veya inşa edilecek binanın, muayyen bir katından veya dairesinden yahut müstakillen istimale elverişli bir bölümünden munhasıran istifadesini temin gayesiyle Medeni Kanun'un 753. maddesi hükümlerine göre irtifak hakkı tesisine veya tesisi vadine mütedair resmi senetler tapu sicil müdürü veya tapu sicil görevlileri tarafından tanzim edilir.″ şeklindeki 26. maddeleri uyarınca hukuken geçerli bir sonuç doğurmaz.

Ancak kanunun açıkça izin verdiği ayrık durumlarda tapulu bir taşınmazın tamamının veya belli bir payının koşulları oluştuğu takdirde olağanüstü zamanaşımı yoluyla kazanılması mümkün olabilir. Kanunda düzenlenen ayrık hallerden biri de ″Aynı koşullar altında, maliki tapu kütüğünden anlaşılmayan veya 20 yıl önce ölmüş ya da (″ölmüş ya da″-AYM'nin 17.03.2011 tarihli kararıyla iptal edildi) hakkında gaiplik kararı verilmiş bir kimse adına kayıtlı bulunan taşınmazın tamamının veya bölünmesinde sakınca olmayan bir parçasının zilyedi de o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir″ şeklindeki TMK'nın 713/2. maddesidir.

3.2.2. Diğer taraftan, 5737 sayılı Yasa’nın 17. maddesinde ″Tasarruf edenlerin veya maliklerin mirasçı bırakmadan ölümleri, kaybolmaları, terk veya mübadil gibi durumlara düşmeleri halinde icareteynli ve mukataalı taşınmaz malların mülkiyeti vakfı adına tescil edilir.″; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 32. maddesinde, ″Ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa, hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir.″ hükümleri düzenlenmiştir.

3.3. Değerlendirme

Somut olayda, dava konusu taşınmaz ″... Vakfından″ icareli şerhiyle 1940 yılında kadastro suretiyle tapuya tescil edilmiş olup, asıl davada davacılar harici satın alma ve zilyetliklerinin 1956 yılında başladığını ileri sürmüşlerdir.

Tapulu taşınmazların harici satın alma ve zilyetlik yoluyla kazanılması hukuken mümkün olmadığı gibi; 1956 yılında başladığı ileri sürülen zilyetliğin, eski Medeni Kanun′a vakıf taşınmazlarının zilyetlikle edinilemeyeceği hükmünü getiren 903 sayılı Kanun′un yürürlüğe girdiği 1967 yılına kadar 20 yılı doldurmadığı ve TMK'nın 713/2. maddesindeki iktisap koşulunun gerçekleşmediği açıktır.

VI. SONUÇ:

Dosya içeriğine, toplanan delillere, yukarıda değinilen ilke ve olgulara, kararın (III) ve (IV/3) no.lu bentlerindeki gerekçeye göre, yazılı biçimde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tarafların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 21,40 TL. bakiye onama harcının temyiz eden asıl davanın davacılarından, aşağıda yazılı 23.575,35 TL. bakiye onama harcının temyiz eden birleştirilen davanın davalısından alınmasına, 15/02/2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19424, Karar No: 2024/9288, Tarih: 09.07.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/19424 E.  ,  2024/9288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/84 E. 2015/245 K.

SUÇ : Tacir veya şirket yöneticileri ile kooperatif yöneticilerinin dolandırıcılığı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2015 tarihli ve 2015/84 Esas, 2015/245 Karar sayılı kararının, katılan Turgay Yıldıran tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 28.02.2022 tarihinde katılanın vefat ettiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8950, Karar No: 2017/3299, Tarih: 07.06.2017

**1. Hukuk Dairesi         2016/8950 E.  ,  2017/3299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın açılmamış sayılmasına ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı, 49 parsel sayılı taşınmaz 6 nolu bağımsız bölümde davalı babası ... lehine olan ipoteğin kaldırılması için 3. kişiden olan 20.000,00 TL'lik alacağını noter işlemi ile babasına temlik etmesine rağmen ipoteğin kaldırılmadığını, ayrıca dava dışı kardeşi ...'a da 145 parsel sayılı taşınmazdaki 18 nolu bağımsız bölümü satması için vekalet verdiğini, ancak taşınmazın ... 1. İcra Müdürlüğünün 1987/907 Esas sayılı dosyasında yapılan satış ile babası davalı İsmet adına cebri ihale sonucu tescil edildiğini, davalı ...'in iyiniyetli olmadığını belirterek tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Diğer Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava dosyasının işlemden kaldırma tarihinden itibaren üç ay içinde yenilenmediği gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, davanın yenilenmesi tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK’nun 409/4. fıkrasında ( 6100 sayılı HMK’nun 150/4 maddesi ); “Dava, dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak 1 ay geçtikten sonra yenilenirse yeniden harç alınır. Bu harç yenileyen tarafından ödenir ve karşı tarafa yüklenemez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, yeni bir dava sayılmaz.” hükümlerine yer verilmiştir.

Öte yandan, davanın işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren bir ay geçtikten sonra, ve fakat üç ay içinde yenileme talebinde bulunulmuş, ancak yenileme harcı yatırılmamış olması halinde, mahkemenin yenileme talebinde bulunan tarafa yenileme harcını ödemesi için uygun bir süre vermesi gerekmektedir.

Somut olaya gelince, mahkemece 23.09.2014 tarihinde dosyanın işlemden kaldırıldığı, davacılar vekili tarafından 16.12.2014 havale tarihli dilekçe ile adli yardım istekli olarak harçlandırılmadan davanın yenilenmesinin istenildiği, mahkemece yenileme harcının ikmali için davacı vekiline uygun bir süre verilmediği gibi adli yardım talebi hakkında da olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği, buna karşın davacı tarafça 10.04.2015 tarihinde harcın yatırıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; adli yardım, talepte bulunan tarafın, istemlerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması halinde bir davanın gerektirdiği oldukça kabarık olan harç ve masrafları sağlayamaması durumunda, bu mali külfetlerden geçici olarak muaf tutulmasıdır. Adli yardıma ilişkin usûl ve esaslar 6100 sayılı HMK'nin 334. - 340. maddelerinde düzenlenmiş olup, adli yardım talebinin her dava bakımından açıldığı tarihteki duruma göre değerlendirilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Bilindiği üzere; adli yardım, talepte bulunan tarafın, istemlerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması halinde bir davanın gerektirdiği oldukça kabarık olan harç ve masrafları sağlayamaması durumunda, bu mali külfetlerden geçici olarak muaf tutulmasıdır. Adli yardıma ilişkin usûl ve esaslar 6100 sayılı HMK'nin 334. - 340. maddelerinde düzenlenmiş olup, adli yardım talebinin her dava bakımından açıldığı tarihteki duruma göre değerlendirilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, öncelikle davacının adli yardım talebinin eldeki davanın açıldığı tarihteki duruma göre değerlendirilerek yukarıda belirtilen ilke ve esaslar çerçevesinde bir karar verilmesi, ayrıca yenileme harcının ikmal edildiği de gözetilerek davanın yenilenmesi isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9017, Karar No: 2022/9572, Tarih: 15.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9017 E.  ,  2022/9572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin çalıştığı işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik uyarınca belirlenen değerlerin üzerinde gürültü ölçüldüğünü ve 8,5 saat çalışan davacının buna göre günde 7,5 saat çalıştırılmayı ve buna bağlı haklarının ödenmesini beklerken yeni bir ölçüm yapılacağı söylenerek uygulamaya devam edildiğini, toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümlerine rağmen kısa çalışma primi ödenmediğini, ayrıca günlük 8,5 saat çalıştırıldığı ve ara dinlenmesi hariç günde yarım saat fazla çalışma yaptığı hâlde ücretinin ödenmediğini ileri sürerek günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiğinin tespiti ile kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik hükümleri dışındaki işler için haftanın beş günü, günde 8,5 saat olmak üzere 42,5 saat çalışma yapıldığını ve 45 saat üzerinden ücretinin ödendiğini, ölçümlerin usulüne uygun bir şekilde yapıldığını ve davacının 7,5 saat çalıştırılmasının maddi koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarının ödenmediği sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarının ödenmediği sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemece verilen kararın eksik ve hatalı incelemeye dayalı olduğunu, itiraz ve savunmalarının nazara alınmadığını, delillerinin yeterince değerlendirilmediğini, zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçirildiğini, dava konusu alacakların belirlenebilir olması hâlinde belirsiz alacak ve kısmi dava açılamayacağını, İdarece yapılan işlemlerin mevzuat ve toplu ... sözleşmesi hükümlerine uygun olarak gerçekleştirildiğini, talep edilen alacaklar yersiz ve dayanaksız olduğu gibi talep edilen faiz türü ve faiz başlangıç tarihinin de kanuni dayanaktan yoksun olduğunu, kararda hüküm altına alınan alacak miktarlarının da doğru olmadığını ve davacının alacağı bulunmadığını belirterek kararın kaldırılması ile davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, davacının çalıştığı işyerinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda neticeten; davacının Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamındaki işte çalıştığı ve söz konusu Yönetmelik uyarınca günde en fazla 7,5 saat çalıştırılabileceği, dosyada mevcut olan puantaj kayıtlarından davacının 8,5 saat çalıştırıldığı dönem belirlenmekle davacının günlük 7,5 saati aşan çalışması yönünden fazla çalışma alacağına hak kazandığı ve puantaj kayıtları ile ücret bordroları esas alınarak günlük yarım saat fazla çalışması için fazla çalışma alacağının belirlendiği, Yargıtay kararları doğrultusunda toplu ... sözleşmesi hükümleri de dikkate alınarak belirlenen fazla çalışma ücretinden sadece fazla çalışma süresine isabet eden saatler için ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma priminin mahsubu gerektiği, bu doğrultuda verimliliği teşvik priminin mahsup edildiği ancak günlük 7,5 saati aşan çalışmalar için kısa çalışma primi hesaplanmadığından fazla çalışma alacağından mahsup edilecek kısa çalışma primi alacağı bulunmadığı, kısa çalışma priminin ödendiğinin ispat yükü üzerinde olan davalı tarafça ödemenin ispatlanamadığı, ıslah edilen alacakların zamanaşımına uğramadığı, uygulanan faiz türü ve faiz başlangıç tarihlerinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında yer alan bir işte çalışıp çalışmadığı ve buna bağlı olarak fazla çalışma ücreti ile kısa çalışma primi alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10335, Karar No: 2022/6012, Tarih: 28.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10335 E.  ,  2022/6012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

İncelenmesi gerekli görülen;

1-Davacıların murisi ... ile dava dışı ... Bankası ... şubesi ile yapılan kredi sözleşmesi ve eklerinin aslı, yoksa onaylı suretlerinin bulundukları yerden getirilmesi,

2- Davaya konu muris ... adına düzenlenen hayat sigortası poliçesinde ... Bankası ... Şubesi’nin dain-mürtehin olduğu belirtilmekle poliçede dain-mürtehin olarak görünen ... Bankası ... Şubesi'ne yazı yazılarak; sigortalı muris ...’ın kredi borcunun vefat tarihi olan 03/01/2019 tarihi itibariyle kaç TL olduğu, kredi borcunun tamamının ödenip ödenmediği, dain-mürtehin kaydının devam edip etmediği, ödeme varsa ölümden sonra ne kadarının kim tarafından ödendiği, dain-mürtein ... Bankası ... Şubesi tarafından davacılar aleyhine icra takibi başlatılıp başlatılmadığı, icra dosyasına tahsilat yapılıp yapılmadığı, kredi borcuna ait ödenmeyen taksitler var ise hangi aylara ilişkin ve ne kadar olduğunun, davacılar hakkında herhangi bir icra takibi başlatılıp başlatılmadığı hususlarının sorulup belgelendirilmesi istenerek, verilecek cevabi yazının dosya içerisine alınması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 28/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.