muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/18853, Karar No: 2023/2238, Tarih: 15.03.2023

fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2016 tarihli ve 2015/174 Esas, 2016/248 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8067, Karar No: 2017/12602, Tarih: 04.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/8067 E.  ,  2017/12602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Pınardere mahallesi 863 parsel (eski 604 parsel) sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması, değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması ve kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, kıyasi emsal olarak incelenen taşınmazlar Anonim Şirkete satılmış olup özel amaçlı bu satışların emsal olarak değerlendirilmesi mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden

sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Tespit edilen bedele 04.10.2014 tarihinden karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlenmesi,

3)Davacı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

2)Tespit edilen bedele 04.10.2014 tarihinden karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlenmesi,

3)Davacı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2869, Karar No: 2010/9763, Tarih: 31.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2869 E.  ,  2010/9763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17588, Karar No: 2013/11846, Tarih: 21.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/17588 E.  ,  2013/11846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın daha ağır cezayı içeren Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/144 Esas ve 2002/63 Karar sayılı ilamının 5237 sayılı TCK'nın 58.madde uyarınca tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin ../..

-2-

uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/2835, Karar No: 2020/2457, Tarih: 02.12.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/2835 E.  ,  2020/2457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik ve Şantaj

Hüküm : 1-Tefecilik suçundan TCK 241/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası, hak yoksunluğu

2-Şantaj suçundan beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılan ... Hazinesinin sanık ... hakkında şantaj suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Maliye hazinesinin şantaj suçundan zarar gören sıfatı bulunmadığı ve temyiz yetkisi olmadığı, CMK'nın 237. maddesi kapsamında yüklenen suçtan doğrudan zarar görmediği anlaşılmakla, katılan Hazine vekilinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık hakkında tefecilik suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarihli ve 2007/10-108 Esas-2007/152 Karar sayılı ilamında belirtildiği gibi, yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, TCK'nın 241/1 maddesi gereğince hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da hükmedilmesi gerekirken, sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanunun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 02.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14229, Karar No: 2014/4544, Tarih: 17.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14229 E.  ,  2014/4544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük İdaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından "gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücreti kısmının" çıkartılması, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/03/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24438, Karar No: 2023/8513, Tarih: 06.02.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/24438 E.  ,  2023/8513 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2013 tarihli ve 2013/639 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2013 tarihli ve 2013/129 Esas, 2013/256 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarına 7 ay 15 gün (3 kez) hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. ... Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2013 tarihli ve 2013/129 Esas, 2013/256 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve mağdur ... Yeşilbaş'ın temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 18.06.2018 tarihli ve 2015/288 Esas, 2018/4766 Karar sayılı kararı ile;

"... Mağdur ...'nın 26.06.2013 tarihli dilekçesine konu "ortak evin" neresi olduğu ile anılan yerin mülkiyeti ve/veya zilyedi, taraflar arasında olan irtibatı, mağdur ...'nın sanık ...'ın bu ev için harcadığını ileri sürdüğü bir masrafın olup olmadığı, varsa miktarının saptanmasından sonra; sanığın alacaklı olduğunu ileri sürdüğü 65.000,00 TL arasında nispetsizlik olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerektiği düşünülmeden eksik araştırma ile yetinilip yeterli olmayan gerekçe ve genel-geçişli ifadeler ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Aralarında 5237 sayılı TCK'nın 150/1 inci maddesi anlamında bir hukuki ilişki ve bu ilişkiye dayanan alacak bulunmayan mağdurlar ... ve ...'ya müteaddit defa telefonla tehdit içerikli mesajlar gönderip 65.000,00 TL'nin ödenmesini isteyen sanık ...'ın eyleminin yağmaya kalkışma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Aralarında 5237 sayılı TCK'nın 150/1 inci maddesi anlamında bir hukuki ilişki ve bu ilişkiye dayanan alacak bulunmayan mağdurlar ... ve ...'ya müteaddit defa telefonla tehdit içerikli mesajlar gönderip 65.000,00 TL'nin ödenmesini isteyen sanık ...'ın eyleminin yağmaya kalkışma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.01.2019 tarihli ve 2018/213 Esas, 2019/8 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'ya karşı yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası il cezalandırılmasına kazanılmış hak ilkesi uyarınca sonuç cezasının 7 ay 15 gün olarak belirlenmesine (iki kez), mağdur ...'ya karşı yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukların ve hükmedilen cezaların mükerrir infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.01.2019 tarihli ve 2018/213 Esas, 2019/8 Karar sayılı kararının sanık müdafi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 11.01.2019 tarihli ve 2019/1590 Esas, 2021/4164 Karar sayılı kararı ile;

"...Sanık ...’ın olayların başından beri özgülediği kastı doğrultusunda aynı aile fertleri olan mağdurlardan 65.000,00 TL’yi almayı amaçlayan eyleminin, bir bütün halinde tek bir yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu düşünülmeden yerinde ve yeterli olmayan gerekçeli ile yazılı şekilde karar verilmesi..."

Nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma kararı üzerine ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2021 tarihli, 2021/171 Esas, 2021/209 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kazanılmış hak ilkesi uyarınca sonuç cezasının 11 yıl 17 ay 30 gün olarak belirlenmesine, hak yoksunluklarına ve hükmedilen cezanın mükerrir infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi;

1.Mahkumiyete yeterli delilin bulunmadığıne,

2. Suçun mağdur sayısınca oluşmayacağına,

3. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Boşandığı eşi ...'nın babası olan mağdur ...'nın işyerine gidip 65.000,00 TL para isteyen sanık ...'ın; aldığı olumsuz yanıt üzerine mağdur ...'ya yumruk atıp darp etmesinden sonra mağdurlar ..., ... ve ...'ya müteaddit defa telefonla tehdit içerikli mesajlar gönderdiği anlaşılmıştır.

2. ... Devlet Hastanesinin 03.04.2013 tarihli raporuna mağdur ...'nın başında meydana gelen yaralanmalarının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu belirtilmiştir.

1. Boşandığı eşi ...'nın babası olan mağdur ...'nın işyerine gidip 65.000,00 TL para isteyen sanık ...'ın; aldığı olumsuz yanıt üzerine mağdur ...'ya yumruk atıp darp etmesinden sonra mağdurlar ..., ... ve ...'ya müteaddit defa telefonla tehdit içerikli mesajlar gönderdiği anlaşılmıştır.

2. ... Devlet Hastanesinin 03.04.2013 tarihli raporuna mağdur ...'nın başında meydana gelen yaralanmalarının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu belirtilmiştir.

3. Sanık tarafından gönderilen mesajların soruşturma aşamasında tespitinin yapılarak doküman haline getirildiği görülmüştür.

4. Sanığın, 08.10.2018 tarihli oturumda "...Ben her ne kadar daha önceden 65.000TL tutarında alacağım olduğunu belirtmiş isem de benim Mucit Sobacı'dan böyle bir alacağım yoktur. Böyle bir para vermedim. Ortak ev denilen ev benim kendi evimdir. O dönem benim çocuklarımdan ayırmışlardı. Bu sinirle bu şekilde bir beyanda bulunmuştum..." şeklinde savunma yaptığı anlaşılmıştır.

5. Hukukî Süreç başlığı altında (3) ve (5) numaralı paragraflarında bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarının gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Delil Yetersizliği Yönünden

Mağdurların aşamalarda özde değişmeyen tutarlı anlatımları, bunu doğrulayan hastane raporu, mesaj içerikleri ve tüm dosya içeriği bir bütün halinde dikkate alındığında sanığın yağma suçunu işlediği sabit görülerek kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Suçun Mağdur Sayısınca Kabul Edildiği Yönünden

Sanık hakkında tek bir yağma suçundan mahkumiyet hükmünün kurulduğu anlaşıldığından sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz istemi yerinde görülmemiş ve bu yönüyle kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Vesaire yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2021 tarihli ve 2021/171 Esas 2021/209 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17696, Karar No: 2023/358, Tarih: 18.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/17696 E.  ,  2023/358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1- Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Isparta Cumhuriyet Başsavcılığınca 2014/7219 soruşturma numarası üzerinden 05.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2- Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3- Isparta 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2015/725 Esas, 2015/1512 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası, 53 üncü maddesin uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, aldığı cezayı temyize göndererek tekrar gözden geçirilerek kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR