muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1840, Karar No: 2015/4311, Tarih: 12.03.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/1840 E.  ,  2015/4311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından yapılan duruşma sonunda, mahkumiyetlerine ilişkin ... Asliye Mahkemesince verilen 23.02.2012 tarih 2011/547 esas 2012/195 karar sayılı hükmün sanık müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 24.06.2014 tarih ve 2013/13313 esas 2014/22254 karar sayılı ilamı ile oy birliği ile sanık hakkında mala zarar verme suçlarından onama ve hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından bozulması yolundaki kararı üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 21.01.2015 tarih ve 2014/403060 sayılı yazısı ile sanık hakkında mala zarar verme suçlarından hesap hatası sonucu fazla ceza tayin edildiği gerekçesiyle onama kararının kaldırılarak hükmün düzelterek onanmasına karar verilmesi yönündeki itiraz talebi üzerine dairemize gönderilen dosya 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi uyarınca itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzere okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 21.01.2015 tarih ve 2014/403060 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 24.06.2014 tarih ve 2013/13313 esas 2014/22254 karar sayılı sanık ... hakkında müştekiler ... ve ...'e yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre mala zarar verme suçlarının sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca belirlenen 4 ay hapis cezalarından TCK'nın 31/3. maddesi ile 1/3 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu hapis cezalarının 2 ay 20 gün yerine 3 ay 10 gün olarak ve akabinde TCK'nın 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca 1600 TL adli para cezası yerine 2000 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK'nın 31/3 maddesi uyarınca belirlenen “3 ay 10” gün hapis cezasının “2 ay 20” güne indirilerek ve TCK'nn 50/1-a, 52 maddeleri uyarınca 2000 TL adli para cezası ile iki kez cezalandırılmasına ilişkin hüküm fıkrasından, “2000 TL” sonuç adli para cezasının “1600 TL” adli para cezasına indirilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASI, 12.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9438, Karar No: 2016/9052, Tarih: 25.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9438 E.  ,  2016/9052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın155/2, 43/1, 62, 52, 51 maddeleri uyarınca 12 ay 15 gün hapis ve 620 TL adli para cezası, hapis cezasının ertelenmesi, 1 yıl denetimli serbestlik tedbiri uygulanması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan şirkette taahhüt müdürü olarak görev yapan sanığın, kendisine verilen vekaletname uyarınca şirket adına, Türkiye Petrolleri A.O Batman Bölge Müdürlüğünce,... İnşaat Emlak ve Nato ... Bölge Başkanlığınca ve... Tekel Tütün İşletmesi Fabrika Müdürlüğünce açılan üç ayrı ihaleye girdiği, bu ihaleleri kaybeden sanığın katılan şirkete ihalenin kendilerinde kaldığını söyleyip bu ihalelerin kazanıldığına ilişkin kurumlar tarafından yazılmış gibi sahte belgeler ve sahte sözleşmeler düzenleyip bunların fotokopilerini vererek katılan şirketten, sözleşme ve damga vergisi olarak yatırılmak üzere 26/12/2008 tarihinde 29.400 TL, 12/09/2008 tarihinde 21.000 TL ve 20/02/2009 tarihinde 9.900 TL parayı havale yoluyla aldığı, sonrasında ilgili kurumların saymanlıklarınca düzenlenmiş görünen sahte alındı belgelerini tanzim edip fotokopilerini katılan şirkete sunduğu, ayrıca.... İnşaat Emlak ve Nato ... Bölge Başkanlığından alınan ihaledeki işe başlanacağını söyleyerek malzeme talebinde bulunduğu, bunun üzerine şirketin temin ettiği, üç kamyon malzemeyi gönderdiği, katılan şirketin ilk hakediş bedelinin ödenmesi için ilgili kuruma yazı yazdığı, kurumca, ihalenin kendilerine verilmediğine dair yazı gönderilmesine rağmen sanığın bu yazı içeriğini değiştirip eylemini gizlemeye çalıştığı iddiası karşısında sanığın

eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-d maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/10/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3444, Karar No: 2014/927, Tarih: 19.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2012/3444 E.  ,  2014/927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/87671

MAHKEMESİ : Siirt Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 28/12/2011, 2011/136 (E) ve 2011/179 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Necmettin’in mağdur Adem'e yönelik eyleminin sübutu kabul, haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru müdaafaya, haksız tahrike yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın mağduru bıçakla sol 2. kotun sternumla birleştiği bölgeden, sol 7. kot posterior bölgeden, sol 2. kotun vertebraya yakın kısmından ve sol 5. kot seviyesinden toraksa nafiz ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde, ayrıca sol klavikula bölgesinden, sol kol, boyun, ense, ön kafatası, sağ ve sol kulak, saçlı deri, sol üst dudak, frontal ve sol uyluk bölgelerinden yaraladıktan sonra mağdura ait telefonla babasını arayıp mağduru yaraladığını haber vermesi üzerine mağdurun amcaları Vehbi ve Abit’in olay yerine gelip mağduru hastaneye götürdükleri olayda,

1) Sanık hakkında TCK'nun 36. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

2) Kabule göre ise;

Teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9 ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alınarak üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine 9 yıl hapis cezası tayini,

Yasaya aykırı olup bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 19/02/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/79, Karar No: 2005/78, Tarih: 21.06.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/YYB-79 E., 2005/78 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/YYB-79 E., 2005/78 K.**

**- GÖREVSİZLİK KARARI**- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 13 ]

- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 26 ]

- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 27 ]

- 1918 S. KAÇAKÇILIĞIN MEN VE TAKİBİNE DAİR KANUN (MÜLGA) [ Madde 25 ]

**"İçtihat Metni"**

Kaçakçılık ve 4250 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından sanık Hakan S...'in kaçakçılık suçundan 1918 sayılı Yasanın 25/2. maddesi uyarınca 584.665.047 lira gümrük ağır para cezasıyla cezalandırılmasına, kaçak eşyanın satış bedelinin Hazineye gelir kaydına ilişkin Silifke Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2002 gün ve 158-646 sayılı karar sanığın temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7.Ceza Dairesince 2.12.2003 gün ve 16848-11292 sayı ile;

"Hükümden sonra 19.7.2003 gün ve 25173 sayılı Resim Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanunu yürürlükten kaldıran 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun getirdiği lehe düzenlemeler ile TCK 2. maddesi de göz önünde tutularak sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilerek bir hüküm kurulmasının gerekmesi," isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin bozulmuştur.

Silifke Asliye Ceza Mahkemesi bu kez 30.01.2004 gün ve 52-21 sayı ile; sanığın Taşucu Gümrüğünden giriş yaparken yakalattığı eşyaların yolcu beraberinde getirilen eşyalardan olduğunu, kaçak eşyanın miktar ve nev'ine göre 4926 sayılı Yasanın 13/1 maddesi uyarınca eylemlerin idari cezayı gerektirdiğini belirterek mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Taşucu Gümrük Müdürlüğüne gönderilmesine karar vermiştir.

Dosyanın gönderildiği Taşucu Gümrük Müdürlüğü Yolcu Komisyonu ise 14.09.2004 gün ve 1 sayı ile; sanıkta yakalanan çay, sigara, içki gibi eşyaların Türkiye'ye ithalinde, ithalat rejimi gereğince belirlenen kurumların iznine tabi olması nedeniyle, eylemin 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Yasasının 13. maddesinin 3. fıkrasına temas ettiği ve aynı Yasanın 26. maddesi uyarınca Yolcu Komisyonunun görevsiz olduğunu belirterek, dava dosyasının ilgili mercie iletilmesine karar vermiştir.

Uyuşmazlığın giderilmesi istemi ile başvuruda bulunulması üzerine Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü de 06.12.2004 gün ve 122-129 sayı ile; "Gümrük Komisyonlarının Anayasa'nın 158 ve 2247 sayılı Yasanın 1. maddesinde belirtilen yargı mercilerinden olmadığı, bu nedenle Uyuşmazlık Mahkemesince çözümü gereken bir uyuşmazlıktan söz edilemeyeceği" gerekçesiyle başvurunun reddine karar vermiştir.

Yerel Mahkeme ile Taşucu Gümrük Komisyonu arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğduğundan bahisle bu kez Yargıtay'a gönderilen dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının 10.06.2005 gün ve 90858 sayılı "dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına tevdi edilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yerel Mahkeme ile Taşucu Gümrük Komisyonu arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğduğundan bahisle bu kez Yargıtay'a gönderilen dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının 10.06.2005 gün ve 90858 sayılı "dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına tevdi edilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Adli yargıya dahil ceza mahkemeleri ile adli yargı dışında kalan diğer yargı mercileri veya yaptırım uygulama yetkisi verilmiş makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını çözecek yargı mercileri, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ile diğer bazı yasalarda belirlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında ayrıntılı olarak açıklandığı üzere;

Uyuşmazlık Mahkemesi; adli, idari ve askeri yargı mercileri arasında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu ise, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile "kaza salâhiyetini haiz sair makamlar" arasında doğacak görev uyuşmazlıklarının çözümü ile görevlidir. 1684 sayılı Yasanın 1. maddesinde sözü edilen; "kaza salâhiyetini haiz sair makamlar", çeşitli yaptırımları uygulayabilmeleri bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş bulunduğu halde, Anayasanın 9. maddesinde kastedilen anlamda yargı mercii olarak kurulmayan ve görevlileri hakim sıfatını taşımayan makamlardır. Nitekim Devlet sistemimiz içinde yer alan, il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri (Kunter-Yenisey, Ceza Muhakemesi Hukuku, I. Kitap, 12. Bası, 2003, s. 871 vd., Prof. Dr.Tahir Taner, Ceza Muhakemeleri Usulü Dersleri, 1944, s. 27 vd.) gibi makamlar, yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makamlardır. Bu bakımdan, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

Öte yandan, uyuşmazlıkların merci tayini suretiyle çözümlenebilmesi için, uyuşmazlığa konu kararların kesinlik kazanmış olması gerekir. Bunların ıslahı ve uyuşmazlığın halli için bir başka yasa yolu mevcut bulunduğu takdirde, merci tayini usulüne başvurulamayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Öte yandan, uyuşmazlıkların merci tayini suretiyle çözümlenebilmesi için, uyuşmazlığa konu kararların kesinlik kazanmış olması gerekir. Bunların ıslahı ve uyuşmazlığın halli için bir başka yasa yolu mevcut bulunduğu takdirde, merci tayini usulüne başvurulamayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Silifke Asliye Ceza Mahkemesi ile Taşucu Gümrük Müdürlüğü Yolcu Komisyonu karşılıklı görevsizlik kararları vermişlerdir. Yerel Mahkemenin görevsizlik kararı, adli yargı dışındaki bir makamı görevli sayar nitelikte bulunduğundan, temyiz yasayoluna tabidir. Katılan vekili ile sanığın yokluğunda verilen bu karara, Gümrük Müdürlüğü tarafından dosyanın tümüyle kendisine tevdii nedeniyle katılan vekilinin sonradan muttali olduğu saptanmıştır. Ancak görevsizlik kararı, yasayoluna başvurma olanağı bulunan sanığa tebliğ edilmemiştir. Öte yandan, 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Yasasının 27. maddesi gereğince gümrük komisyonlarının kararlarına karşı ilgililerce, tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde Sulh Ceza Mahkemesine itiraz edilebilmesi olanağı bulunmaktadır. Buna karşın, Taşucu Gümrük Müdürlüğü Yolcu Komisyonu görevsizlik kararının sanık Hakan S...'e tebliğ edilmediği, katılan Hazine vekilinin ise sonradan bu karardan haberdar olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda her iki görevsizlik kararı da henüz kesinleşmemiştir. Bu nedenle öncelikle ilk kararı vermiş bulunan Silifke Asliye Ceza Mahkemesi görevsizlik kararının sanığa tebliğ edilmesi, bu kararın yasayoluna başvurulmaması nedeniyle kesinleşmesi veya başvurulan yasayolu sürecinin sonunda kesinleşmesi halinde, bu kez Taşucu Gümrük Müdürlüğü Yolcu Komisyonu kararının da sanığa tebliğ edilerek aynı yöntemle kesinleştirilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, gerek Silifke Asliye Ceza Mahkemesi gerekse kaza yetkisini haiz sair makamlardan olan Taşucu Gümrük Komisyonu görevsizlik kararlarının henüz kesinleşmemesi nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığı bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

Silifke Asliye Ceza Mahkemesi ile Taşucu Gümrük Komisyonunca verilen görevsizlik kararlarının henüz kesinleşmemesi nedeniyle, bu aşamada Yargıtay Ceza Genel Kurulunca, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığı bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 21.06.2005 günü sonucu itibariyle tebliğnamedeki iade düşüncesine uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16374, Karar No: 2014/21111, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/16374 E.  ,  2014/21111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2013/552-2014/151

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3254, Karar No: 2014/13475, Tarih: 01.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3254 E.  ,  2014/13475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/97727

MAHKEMESİ : Kiraz Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08.12.2011

NUMARASI : 2009/106 Esas, 2011/148 Karar

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal (2 kez), mala zarar verme (2 kez), hırsızlık, banka veya kredi kartlarını kötüye kullanmak, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, iftira

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 04.11.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, bu hususun mahallinde araştırılıp kesin olarak belirlenmesinden sonra 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.