muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5475, Karar No: 2019/6673, Tarih: 23.10.2019

Dava dosyasındaki ticaret sicil kayıtları incelendiğinde ... ve ...'nun davalı şirketi münferiden temsil ve ilzama yetkili müdürler olduğu anlaşılmaktadır. Bununla birlikte davacı marka başvurusuna TPMK nezdinde şirket adına temsile yetkili müdürlerden ... tarafından vekalet verilen marka vekillerince itiraz edildiği, şirket adına temsile yetkili müdürlerden ... tarafından vekalet verilen marka vekillerince itirazların geri çekilmesine dair dilekçeler verildiği, yine dava aşamasında davaya cevap dilekçesinde imzası bulunan Av. ...'a davalı şirketce verilen vekaletnamede davalı şirket adına temsile yetkili müdürlerden ... tarafından vekalet verildiği ve davanın reddine karar verilmesinin talep edildiği, buna karşın diğer temsile yetkili müdür ... tarafından davanın kabulüne dair dilekçe verildiği anlaşılmıştır. Davalı şirket adına bir müdürün iradesiyle şirketin malvarlığının korunması amacıyla TPMK nezdinde itiraz edilip, açılan davada davanın reddine karar verilmesi istenilmiş iken diğer müdürce TPMK nezdinde itirazın geri çekilmesine dair dilekçeler verilmiş ve davanın kabulü istenilmiştir. Böylece davalı şirketi tek başına temsile yetkili müdürler arasında davanın sürdürülüp sürdürülmemesi konusunda görüş ayrılığı oluşmuş bulunmaktadır. Mahkemece, davacının, davalı şirketin yönetim kurulu başkanının oğlu olduğu ve her iki müdür arasında bu dava nedeniyle görüş ayrılığı bulunduğu ayrıca davacının da davalı şirket müşterek imza ile temsile yetkili yönetim kurulu üyesi olduğu ve bu nedenle taraflar arasında menfaat çatışması olduğu nazara alınarak davalı şirketi münhasıran bu davada temsil etmek üzere bir temsil kayyumu atanması ve kayyumun davanın kabulüne dair verilen dilekçeye karşı beyanına göre bir değerlendirme ile karar verilmesi gerektiğinden hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, re’sen İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 23/10/2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

6102 sayılı TTK 393/1 maddesinde "Yönetim kurulu üyesinin, kendisinin şirket dışı kişisel menfaatiyle veya alt ve üst soyundan birinin ya da eşinin yahut üçüncü derece dahil üçüncü dereceye kadar kan ve kayin hısımlarından birinin, kişisel ve şirket dışı menfaatiyle şirketin menfaatinin çatıştığı konulara ilişkin müzakerelere katılamayacağı" düzenlenmiş.

KARŞI OY

6102 sayılı TTK 393/1 maddesinde "Yönetim kurulu üyesinin, kendisinin şirket dışı kişisel menfaatiyle veya alt ve üst soyundan birinin ya da eşinin yahut üçüncü derece dahil üçüncü dereceye kadar kan ve kayin hısımlarından birinin, kişisel ve şirket dışı menfaatiyle şirketin menfaatinin çatıştığı konulara ilişkin müzakerelere katılamayacağı" düzenlenmiş.

6100 sayılı HMK 308/2 maddesinde "davayı kabulün, ancak tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri davalarda hüküm doğuracağı " vaz edilmiş,

4721 sayılı TMK 426/1 maddesinde de "ergin bir kişinin hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya bir temsilci atayabilecek durumda değilse" vesayet makamının temsil kayuma atayacağı öngörülmüştür.

Somut uyuşmazlıkta,

Temyiz aşamasında, 17.06.2019 havale tarihli dilekçesi ile davayı kabul ettiğini bildiren, davalı şirket Yönetim Kurulu Başkanı ..., münferiden şirketi temsil ve ilzama yetkili olup davacının babasıdır.

Davacının menfaati ile davalı şirketin menfaatinin çatışması nedeniyle, 6102 sayılı TTK 393/1 maddesine göre müzakerelere dahi katılması yasaklanan davalı şirket temsilcisi ...'nun davacı oğlu tarafından açılan davayı kabul etmesi HMK 308/2 maddesi gereğince hukuki bir sonuç doğurmamaktadır.

Davalı şirket, davacının babası ... ile birlikte amcası ... tarafından da münferiden temsil edilmekte olup, ...'nun temsil yetkisinin devam ediyor olmasına göre,. TMK 426 maddesine göre şirkete temsil kayyumu tayin edilebilmesi için organ yokluğundan söz edilmesi mümkün olmadığı gibi, kayyum tayini şartları da gerçekleşmemiştir.

Bu halde, davalı şirket Yönetim Kurulu Başkanı ...'nun davayı kabul beyanı, TTK 393 ve HMK 308/2 maddesi hükümlerine göre hukuki hiçbir sonuç doğurmadığından, hukuken değer izafe edilmeyen kabul beyanı davalı şirkete temsil kayyumu tayinini gerektirmeyeceğinden davacı vekilinin temyiz isteminin esastan incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2021/20990, Karar No: 2022/16483, Tarih: 07.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/20990 E.  ,  2022/16483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310. maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; davacı vekili Av. ... 25.02.2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat edildiğini bildirdiğinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne İŞLEMSİZ İADESİNE, 07/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1248, Karar No: 2020/4543, Tarih: 24.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/1248 E.  ,  2020/4543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bursa 2. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar ..., ... ve .... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, Bursa 5. İcra Müdürlüğünün 2016/3638 Esas sayılı takip dosyasından tanzim edilen 16.03.2017 tarihli sıra cetvelinde şikayetçi haczinin 1. sırada yer alması gerekirken şikayet olunanlara, usulüne uygun olmayan şekilde İİK'nın 120/2. maddesi uyarınca verilen yetkiye dayalı olarak, tüm bedelin ödenmesine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şİkayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.

İlk derece mahkemesince, şikayet olunanlara icra müdürlüğünce şikayete konu yetkinin verilebilmesi için İ.İ.K.'nın 120/2 maddesi yollaması ile uygulanması gereken İ.İ.K.'nın 120/1. maddesine göre, alacağa haciz koyduran tüm alacaklıların muvafakatının gerekli olduğu, dosyada tüm alacaklıların muvafakatının bulunmadığı, bu haliyle verilen tahsil yetkisi geçerli olmadığı gibi buna dayalı yapılan paylaştırma işlemi ile daha önce alacağa haciz koyduran davacı tarafa paylaştırmada yer verilmemesi işleminin de usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş, bir kısım şikayet olunanlar vekilinin istinaf başvurusu, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince, İİK 120/2 maddesine göre verilen tahsil yetkisinin geçerli olmadığı, buna dayalı yapılan paylaştırma işlemi ile daha önce alacağa haciz koyduran davacı tarafa paylaştırmada yer verilmemesinin de doğru olmadığı gerekçesiyle, esastan reddedilmiştir.

Kararı, şikayet olunanlar ..., ... ve .... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunanlar ..., ... ve .... vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayet olunanlar ..., ... ve .... vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden şikayet olunanlar ..., ... ve ....'den alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 24.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17526, Karar No: 2018/6733, Tarih: 19.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/17526 E.  ,  2018/6733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle; daha önceden belirlenen, 19/06/2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile davacı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6.70.TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya, 32.710.20.TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 1.630.TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10147, Karar No: 2015/16747, Tarih: 14.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/10147 E.  ,  2015/16747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı S.. Ş.. vek. Av. E.. K.. ile davalı Ç.. A.. vek. Av. S.. A.. arasında görülen dava hakkında Bakırköy (Kapatılan) 17. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 04.12.2013 gün ve 2013/1 E. - 2013/102 K. sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 23.02.2015 gün ve 2014/5348 E. - 2015/2363 K. sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 248.00.-TL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/37231, Karar No: 2013/26925, Tarih: 11.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/37231 E.  ,  2013/26925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Oluşa, dosya kapsamına ve dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde dairesel yapıda (ortasında boşluk bulunan) gaz ayırıcı parçası bulunduğu, namlusu içerisindeki gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikteki saçma, kurşun, metal küre vb. cisim geçebileceğinin belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın olay öncesi aralarında husumet bulunan müştekinin evinin önüne giderek korkutmak amacıyla ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin belli bir kişiye yönelik olması nedeniyle TCK.nun 106/2-a madde ve fıkrasına uyan silahlı tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçu kapsamında bulunduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı sanğın kazanılmış hakkı saklı tutularak 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1027, Karar No: 2014/19541, Tarih: 20.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/1027 E.  ,  2014/19541 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Esas No : 2014/1027

Karar No : 2014/19541

Tebliğname No : 3 - 2012/181012

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Sürmene Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2012

NUMARASI : 2010/199 (E) ve 2012/84 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın akıl hastalığı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında aldırılacak raporunun, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan ya da tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden heyet raporu alınması gerektiği gözetilmeden Sürmene Devlet Hastanesinde tek hekim tarafından düzenlenen 25.01.2011 tarihli raporla yetinilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Dosya kapsamına göre akıl hastalığı şüphesi olan sanığın sorgu ve savunmasının müdafii huzurunda alınması zorunluluğu gözetilmeyerek CMK’nin 150/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca  talebe uygun olarak BOZULMASINA, 20/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34175, Karar No: 2018/21485, Tarih: 11.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/34175 E.  ,  2018/21485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ...... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 11.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AS
Yargıtay — Esas No: 2014/13663, Karar No: 2014/17792, Tarih: 07.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/13663 E.  ,  2014/17792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, yüzüne karşı 01.10.2013 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra 03.12.2013 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5336, Karar No: 2021/11293, Tarih: 21.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/5336 E.  ,  2021/11293 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun’un 3/5, 3/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/06/2018 tarihli ve 2018/371 Esas, 2018/492 sayılı kararının Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 17/10/2019 tarihli ve 2018/3461 Esas, 2019/2612 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, 15/04/2020 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik gereğince lehe hükümler değerlendirilerek yapılan uyarlama yargılaması sonucunda, sanığın 5607 sayılı Kanun’un 3/5, 5/2, 3/10, 3/22-2. cümle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 20,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/09/2020 tarihli ve 2020/345 Esas, 2020/269 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair ORDU 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/03/2021 tarihli ve 2021/293 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 03/05/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/06/2021 tarihli ve KYB. 2021-64425 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Hükümden sonra 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği,

Mezkür ihbarnamede;

Hükümden sonra 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği,

Somut olayda Mahkemesince, sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/5 ve 10. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl hapis ve 7 gün adli para cezası üzerinden, suça konu malların değerinin pek hafif olduğu kabulü ile aynı Kanun'un 3/22. maddesi uyarınca cezanın 1/3'üne kadar indirilerek 1 yıl hapis ve 2 gün adli para cezası yerine, yanılgıya düşülerek 1/3 oranında indirim yapılması ile 2 yıl hapis ve 4 gün adli para cezasına hükmedilmesini müteakip, 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi gereğince 1/3 oranında indirilerek 8 ay hapis ve 1 gün adli para cezası yerine, 1 yıl 4 ay hapis ve 2 gün adli para cezasına ve bu ceza üzerinden de 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç ceza olarak 6 ay 20 gün hapis ve 20,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 1 yıl 1 ay hapis ve 20,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/03/2021 tarihli ve 2021/293 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMK'nun 309/4-d maddesi gereğince Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/09/2020 tarihli 2020/345 Esas, 2020/269 sayılı kararında 5607 sayılı Kanunun 3/5 ve 10. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 7 gün adli para cezası üzerinden, suça konu malların değerinin pek hafif olduğu kabulü ile aynı Kanunun 3/22. Esas No : 2021/5336

maddesi uyarınca cezanın 1/3'üne kadar indirilerek 1 yıl hapis ve 2 gün adli para cezası yerine, yanılgıya düşülerek 1/3 oranında indirim yapılması ile 2 yıl hapis ve 4 gün adli para cezasına hükmedilmesini müteakip, 5607 sayılı Kanunun 5/2. maddesi gereğince 1/3 oranında indirilerek 8 ay hapis ve 1 gün adli para cezası yerine, 1 yıl 4 ay hapis ve 2 gün adli para cezasına ve bu ceza üzerinden de 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç ceza olarak fazla olarak verilen 1 yıl 1 ay 10 gün ve 20,00 TL adli para cezasının 6 ay 20 gün hapis ve 20,00 Türk Lirası adli para cezası olarak düzeltilmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, 21/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5398, Karar No: 2014/8275, Tarih: 20.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/5398 E.  ,  2014/8275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2013/401-2013/287

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibine başlandığı, örnek 10 nolu ödeme emrinin şikayetçi borçlu C.. Market Restaurant Hayvancılık Et ve Et Ürünleri Gıda Deri san.Tic.Ltd.Şti'ne tebliğ edilemeden bila tebliğ iade edildiği, adı geçen borçlunun 27.8.2013 tarihinde icra mahkemesine başvurarak zamanaşımı itirazında bulunduğu anlaşılmıştır.

Başvuru bu haliyle İİK'nun 168/5. maddesi kapsamında ve aynı kanunun 169/a maddesine dayalı, takibin kesinleşmesinden önceki zamanaşımı itirazı niteliğindedir.

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre, borçluya ödeme emri tebliğ edilmese bile alacaklının takibi sürdürme iradesinin bulunması halinde, itiraz hakkının doğduğunun kabulü gerekir.

Somut olayda, her ne kadar müşteki borçluya ödeme emri tebliğ edilmemişse de alacaklı, yenileme emri tebliğ ettirdiğine ve icra mahkemesine verdiği cevap dilekçesiyle davanın reddini istediğine göre, takibi sürdürme iradesinin bulunduğunun ve bu nedenle borçlunun itiraz hakkının doğduğunun kabulü gerekir.

O halde mahkemece İİK'nun 169/a maddesi uyarınca borçlunun zamanaşımı itirazının kabulü gerekirken istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.