muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10594, Karar No: 2017/259, Tarih: 19.01.2017

Yurt dışında yaşlılık veya maluliyet aylığı bağlanması, çalışma ve sigortalı ilişkisinin sona erdiğini gösterdiğinden kesin dönüşe karinedir. İşçinin, çalıştığı ülkeden işsizlik yardımı, hastalık, geçici işgöremezlik ve benzeri çalışmaya veya sigortalılığa dayalı yardımlar alması halinde sigortalının kesin dönüş yapmadığı kabul edilmelidir.

İkamet şartına bağlı olmayan sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği kesin dönüşe engel değildir.

Yurda kesin dönüş koşulunun aylık bağlanırken Kurumca, yargılamada ise mahkemece re'sen araştırılması gerekir. 3201 sayılı Kanun'un 6.maddesi uyarınca yaşlılık aylığına hak kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, tarafların beyanlarına bağlı kalınmaksızın, resmi kayıtlar doğrultusunda, resen araştırılarak, irdelenip saptanmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, özellikle sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneğinin ikamet koşuluna bağlı olup olmadığı Kurumdan ve ihtiyaç duyulursa yabancı ülke sosyal güvenlik kuruluşundan sorulmalıdır.

Somut olayda davacının yurt dışında işe başlama tarihi olan 23/07/1981 tarihinin Türkiye'de de işe başlama tarihi olduğunun tespitine dair Mahkemece kurulan hüküm doğrudur. Ne var ki davacının tahsis talep tarihi olan 23/05/2014 tarihinden sonrası tarihlerde de davacı adına PF ( Pflichtbeitrag / Mecburi prim ) kodu ile hizmet bildiriminde bulunulduğu anlaşılmakla, davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı tarihte ve sonrasında yabancı ülke mevzuatına tabi çalışması olup olmadığı, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği alıp almadığının belirlenebilmesi için Mahkemece yöntemince inceleme ve araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı iddia edilen 01/06/2014 tarihi itibariyle yabancı ülke mevzuatına tabi çalışması olup olmadığını, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği alıp almadığını Sosyal Güvenlik Kurumu aracılığıyla ilgili ülke Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan sormak, davacının tercümeli onaylı güncel yurt dışı hizmet döküm belgesini istemek, davacının MERNİS ikamet adresini gösteren kayıtları ve 2014-2015 yıllarında yurda giriş çıkış kayıtlarını da birlikte değerlendirmek suretiyle sonucuna göre davacının 01/06/2014 tarihi veya sonrasında yurda kesin dönüş koşulunu yerine getirip getirmediğini belirlemek, kesin dönüş koşulunun sağlandığı tarihi takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda yer alan maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7639, Karar No: 2011/8357, Tarih: 14.07.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/7639 E.  ,  2011/8357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 15/02/2011 gün ve 2009/14246-2011/1349 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava konusu ". ..." adli kitabın eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine 14/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3656, Karar No: 2022/7652, Tarih: 31.10.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/3656 E.  ,  2022/7652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan ''Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.'' şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada mahkemece basit yargılama usulünün uygulanmamasına karar verilerek genel hükümlere göre yargılamaya devam edilip karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede,

Her ne kadar maddi hasarlı trafik kazasına sebebiyet vermiş olan sanık trafik ekiplerince ve götürüldüğü hastanede yapılmak istenen alkol ölçümünü reddetmiş olduğundan sanığın alkol miktarı promil cinsinden tespit edilememiş ise de; dosya kapsamında polis memurlarınca düzenlenen 28/11/2014 tarihli tutanak ve olay anını gösteren kamera görüntülerinin incelenmesine ilişkin 01/12/2014 tarihli tutanağa göre; sanığın aşırı derecede alkollü olduğu, ayakta durmakta zorluk çektiği anlaşılmakla, alkollü vaziyette ... kullanmak suretiyle trafik güvenliğini tehlikeye soktuğu tespit edilen sanık hakkında;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, trafik polislerinin alkol kontrol uygulaması olmayan yerde sanığa ceza kesmeleri yasaya aykırı olduğuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 31/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12370, Karar No: 2013/18547, Tarih: 14.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/12370 E.  ,  2013/18547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Niğde İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çevresinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),

2)HMK'nun 368. maddesi gereğince temyiz talebinin kötü niyetle yapıldığı anlaşılırsa, Yargıtay'ca 329. madde hükümleri uygulanır. Davacı vekilinin kararı kötü niyetle temyiz ettiği anlaşıldığından HMK'nun 368. maddesi yollaması ile 329/2. maddesi gereğince davacı vekili Av. Banu Asa'nın  takdiren 2.500,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, para cezasının mahal mahkemesince yerine getirilmesine,24.30 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmnasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15705, Karar No: 2012/23718, Tarih: 22.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15705 E.  ,  2012/23718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2555, Karar No: 2025/1214, Tarih: 25.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2555 E.  ,  2025/1214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/533 Esas, 2024/69 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/996 E., 2020/1191 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından davacı aleyhine kambiyo senetlerine mahsus icra takibine girişildiğini, takibin bonoya dayandığını, bono üzerindeki imzanın kendisine ait olduğunu, ancak bononun 1.260.000,00 TL değil, 260.000,00 TL tutarındaki borç için düzenlendiğini, bononun yazı ve rakamla miktar yazılı kısmında önüne "1" ibarelerinin eklenip, yazı ile doldurularak tahrifat yapıldığını, bu değişikliklere paraf da atılmadığını ileri sürerek takip nedeniyle 1.000.000,00 TL anapara için davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine ve %20 tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ispat yükünün davacı tarafta olduğunu, davacının icra hukuk mahkemesine yaptığı borca itirazda tahrifat iddiasında bulunmadığını, davacının borca itirazlarının icra mahkemesince reddedildiğini, değişik mercilerdeki başvurularıyla çelişkili hareket ettiğini, ceza soruşturmasında davalıdan yaklaşık 1 milyon TL para aldığını ikrar ettiğini, davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddine ve %20 tazminata karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tahrifat iddiasının en geniş haliyle genel mahkemelerde ikame edilecek davada ileri sürülmesi gerektiği, ortada çelişkili bir durum görülmediği, davacının ve vekilinin ceza soruşturmasındaki beyanlarında davadaki iddiaları çürüten bir olgu tespit edilmediği, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 778/2,c ve 676. maddeleri uyarınca kural olarak, yazı ve rakamla gösterilen iki bedel arasında fark bulunması halinde yazı ile gösterilen bedelin üstün tutulması gerektiği, ancak bu kuralın senedin bedel kısmında tahrifat yapılmamış olması halinde uygulanacağı, somut olayda takip dayanağı bononun rakam ile değer belirten bölümüne “1” rakamı eklenerek tahrifat yapıldığından, bononun yazı ile değer belirten bölümüne itibar edilmesinin mümkün olmadığı, bu durumda senedin, düzenleyenin kabul ettiği miktar kadar geçerli olacağı, davalının bonoda lehtar konumunda olduğu, tahrifat eylemi davalının sorumluluğunda gerçekleştiğinden kötü niyetli kabul edildiği, tahrifat iddiası sabit görüldüğünden ceza dosyasının bekletici mesele yapılmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, takip dosyası ve takibin dayanağı bono nedeniyle davacının davalıya 1.000.000,00 TL asıl alacak miktarında borçlu olmadığının tespitine, 200.000,00 TL kötüniyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön görülmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, menfi tespit istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, takibe ve davaya konu bonoda tahrifat yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/311, Karar No: 2007/5591, Tarih: 31.05.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/311 E.  ,  2007/5591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı ile davalının baba oğul olduklarını, davacının oğlu olan davalıya ev alması için çek verdiğini, davalının babasının sıkışık durumunu bildiği halde çeki süresinden önce bankaya ibraz edip, takibe girişerek haksız kazanç sağlamaya çalıştığını, icra dosyasında haciz baskısı altında borcun kabul edilip, 1.000.00 YTL ödendiğini belirterek, çekin iptaline, 1.000.00 YTL'nin istirdadına, tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iddiaların asılsız olduğunu, çekin borç karşılığı verildiğini, tanık dinlenmesine muvafakatları olmadığını bildirerek, davanın reddi ile tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tarafların baba-oğul oldukları halde alacak borç ilişkisinin çeke bağlandığı, davalı yanın tanık dinlenmesine muvafakat etmemesine göre davacının tanık dinletme isteminin reddine, iddianın yazılı delille kanıtlanamadığı ve davacı vekilinin yemin teklif hakkını kullanmayacaklarına dari beyanına göre ispat edilemeyen davanın reddine, %40 oranında kötüniyet tazminatının davacıdan alınarak, davalıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 31.52007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/906, Karar No: 2022/11808, Tarih: 16.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/906 E.  ,  2022/11808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Büyükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/2018 tarihli ve 2017/162 esas, 2018/633 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 14/01/2022 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 02/01/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 04/03/2015 tarihli ve 2014/74 soruşturma, 2015/248 sayılı karar ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı Kanunun 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 05/09/2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek 10/10/2016 tarihinde tedbirin infazı için Tokat Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Tokat Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce uyarılmasına rağmen yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiğinin bildirildiği,

3- Yine şüphelinin 23/01/2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 02/02/2015 tarihli ve 2015/3017 soruşturma, 2015/99 sayılı karar ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı Kanunun 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 05/09/2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek 10/10/2016 tarihinde tedbirin infazı için Tokat Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

4- Tokat Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce uyarılmasına rağmen yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 03/04/2017 tarihli ve 2014/74 soruşturma, 2017/3198 esas, 2017/2894 sayılı iddianamesi ile Büyükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4- Tokat Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce uyarılmasına rağmen yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 03/04/2017 tarihli ve 2014/74 soruşturma, 2017/3198 esas, 2017/2894 sayılı iddianamesi ile Büyükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

5- Büyükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 14/11/2018 tarihli ve 2017/162 esas, 2018/633 sayılı kararı ile; sanığın 5237 sayılı Türk

Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/02/2015 tarihli ve 2015/3017 soruşturma, 2015/99 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar ile aynı şüpheli hakkında atılı suçtan Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/03/2015 tarihli ve 2014/74 soruşturma, 2015/248 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 5237 sayılı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararların itiraz edilmeksizin kesinleşmesini müteakip, şüphelinin denetim yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinin bildirilmesini takiben kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Büyükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/2018 tarihli ve 2017/162 esas, 2018/633 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan sanık hakkında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığından bahisle mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmış ise de;

Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 30/01/2019 tarihli ve 2017/14845 esas, 2019/198 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 7201 sayılı Kanun'nun 10/1, 21/1 ve 21/2. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alındığında, öncelikle muhatabın bilinen son adresine tebliğ yapılması, tebligatın iade gelmesi durumunda bu defa muhatabın Mernis adresinin tespiti yapılarak tebligat zarfı üzerine söz konusu adresin Mernis adresi olduğunu belirtmeden tebliğ yapılması, yine tebligatın iade gelmesi durumunda bu defa tebligat parçası üzerine adresin Mernis adresi olduğu ve 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca işlem yapılması belirtilerek tebliğ yapılması gerektiği nazara alındığında,