muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19953, Karar No: 2014/22110, Tarih: 04.11.2014

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7677, Karar No: 2019/20798, Tarih: 25.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/7677 E.  ,  2019/20798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : BURSA 2. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 25/11/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14891, Karar No: 2015/17147, Tarih: 05.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/14891 E.  ,  2015/17147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun işlediği hırsızlık suçunun anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışların yönlendirme yeteneğinin geliştiğine ilişkin uzman hekim raporu dosyada bulunduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suç tarihinde işlediği iddia olunan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı ya da davranışlarını yönlendirme yeteneğinde azalma olup olmadığı hususunda Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastaneleri Sağlık Kurulundan veya Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, rapor alınmadan eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağının değerlendirilmesi açısından, suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 20/2. maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden istem gibi BOZULMASINA, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11599, Karar No: 2019/1918, Tarih: 12.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/11599 E.  ,  2019/1918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 12/03/2019 tarihinde davalı vekili Av.... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.037 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacı taraftan alınıp davalı tarafa verilmesine, 15,20 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. Başkan V.
Yargıtay — Esas No: 2013/1224, Karar No: 2014/10589, Tarih: 29.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1224 E.  ,  2014/10589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenip gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7464, Karar No: 2021/7987, Tarih: 23.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/7464 E.  ,  2021/7987 K.**

**"İçtihat Metni"**

A-)KARAR UYUŞMAZLIĞININ GİDERİLMESİNE DAİR BAŞVURU:

Adana Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının 04/02/2021 tarih ve 2021/1 temyiz numaralı yazıları ile;

"TCK 191. Madde Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçunu düzenlemektedir. TCK 191/2 bu suçtan dolayı 5 yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesini, TCK 191/4 ise erteleme süresi içinde yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedbirin gereklerine uyulmaması, uyuşturucu kullanılması veya uyuşturucu kullanmak için yeniden satın alınması veya kabul edilmesi hallerinde kamu davasının açılacağını düzenlemiştir.

TCK 191/5 erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi, bulundurması ya da kullanmasını dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılacağını ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmayacağını düzenlemiştir.

TCK 191/6 fıkra ise dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemeyeceğini düzenlemiştir.

Yani bir şahıs hakkında TCK 191/4 maddeye göre bu suçtan kamu davası açıldıktan sonra şahsın aynı suçu yeniden işlemesi durumunda artık doğrudan kamu davasının açılması gerektiği konusunda kuşku yoktur. Sorun bu aşamadan sonra yargılama esnasında ikinci açılan davanın mahkümiyet kararı verilebilmesi için ilk açılan davanın mahkümiyet kararı ile sonuçlanıp bu kararın da kesinleşmesinin aranıp, aranmayacağı konusundadır. Çünkü ilk dava beraat ile sonuçlanacak olursa ikinci açılan davadaki eylem ilk KADEK kararı verilen eylemin ihlali niteliğinde olacak ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu TCK 191/5’e göre yapılamayacaktır.

İşte bu noktada Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. ve 16. Ceza Daireleri arasında uyuşmazlık oluşmuştur. 5. Ceza Dairesi şahıs hakkında kamu davasının açılmış olmasını ikinci dava için yeterli görmekte, 16. Ceza Dairesi ise kovuşturma şartı olarak kabul edip, ilk açılan davanın mahkumiyetle sonuçlanmasını ve bu kararın kesinleşmesi gerektiğini kararlarında belirtmiş bu durum ise aynı durumda olan sanıklar hakkında farklı uygulamalara yol açmıştır.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi nezdinde kararların düzeltilmesi için itiraz edilmiş ancak daire tarafından itirazlarımız reddolunmuş, en son yapılan itiraz da Adana Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlar Kurulu tarafından 22/01/2021 tarih ve 2021/3 karar sayılı kararı ile reddolunmuştur.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi nezdinde kararların düzeltilmesi için itiraz edilmiş ancak daire tarafından itirazlarımız reddolunmuş, en son yapılan itiraz da Adana Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlar Kurulu tarafından 22/01/2021 tarih ve 2021/3 karar sayılı kararı ile reddolunmuştur.

Yukarıda sayılan daire kararlarından da anlaşılacağı üzere iki dairenin kesin nitelikteki kararları arasında uyuşmazlık bulunduğu anlaşılmakla, ceza daireleri arasındaki uyuşmazlığın giderilmesi yönünde 5235 Sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanunun 35/3 maddesinde belirtildiği üzere ceza daireleri arasında uyuşmazlık bulunması nedeniyle bu yönde karar alınarak uyuşmazlığın giderilmesi yönünde Yargıtay Birinci Başkanlığından istenilmesi talep olunur." denilerek uyuşmazlığın giderilmesi hususunda Adana Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’na talepte bulunulmuştur.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’nun 23/02/2021 tarihli ve 2021/1 sayılı kararı ile,

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 18/04/2019 tarihli, 2019/906 esas, 2019/438 karar sayılı ek (01/10/2018 tarihli ve 2018/1719 esas, 2018/1923 sayılı asıl karar) ve 02/06/2020 tarihli, 2019/173 esas, 2020/660 sayılı kararları ile Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi'nin 14/01/2021 tarihli, 2020/232 esas, 2021/52 sayılı ve 10/11/2020 tarihli, 2020/139 esas, 2020/272 sayılı kesin nitelikteki kararları arasında uyuşmazlık bulunduğuna, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yetkilerini düzenleyen Kanunun 35/3. maddesi uyarınca ilgili bilgi ve belgelerin eklenerek kararın bir suretinin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, karar verilmiştir.

B-) KARAR UYUŞMAZLIĞININ GİDERİLMESİNE KONU BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ CEZA DAİRESİ KARARLARI:

1-Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 18/04/2019 tarihli, 2019/906 esas ve 2019/438 sayılı ek kararı (01/10/2018 tarihli ve 2018/1719 esas,2018/1923 karar sayılı asıl karar)

İskenderun 3.Asliye Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet kararının sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 01/10/2018 tarihli kararı ile;

B-) KARAR UYUŞMAZLIĞININ GİDERİLMESİNE KONU BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ CEZA DAİRESİ KARARLARI:

1-Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 18/04/2019 tarihli, 2019/906 esas ve 2019/438 sayılı ek kararı (01/10/2018 tarihli ve 2018/1719 esas,2018/1923 karar sayılı asıl karar)

İskenderun 3.Asliye Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet kararının sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 01/10/2018 tarihli kararı ile;

“Sanık Mithat Uzun hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 15/01/2015 tarihli, 2015/638 soruşturma sayı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği,kararın usulsüz kesinleştirildiği,bu haliyle kovuşturma şartının gerçekleşmesinin beklenmesi amacıyla durma kararı verilmesi gerektiği düşünülebilir ise de, UYAP kayıtlarının incelenmesinde sanığın daha önce 22/04/2014 tarihli eylemi ile ilgili İskenderun 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/265 esas, 2015/969 karar sayılı dosyasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın temyizi üzerine dosyanın Yargıtay’a gönderildiği anlaşıldığından, TCK’nın 191/6. maddesi kapsamında değerlendirme yapılmak suretiyle yapılan incelemede;

Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı,delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı,mahkemece yapılan değerlendirmenin ve varılan sonucun yerinde olduğu” gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

Adana Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının karara itiraz etmesi üzerine 18/04/2019 tarihli ek karar ile, “sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması kararı verilip de sanığın tedbire uymaması sonucu hakkında kamu davası açıldıktan sonra ya da daha önce aynı suçtan dava açılıp mahkumiyet verilmesi halinde, işlediği yeni eylemi sebebiyle hakkında tekrar kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemeyeceği şeklindeki TCK'nun 191/6 maddesinin amacına uygun olarak ilk açılan kamu davasına ilişkin yargılama devam ederken sonradan açılan kamu davasında dosyada mevcut delil durumuna göre sanık hakkında hüküm kurulması gerektiği, ilk açılan kamu davasının soncunun beklenmesine gerek olmadığı gibi bu davada sanığın beraatine ./..

karar verilmesinin bu sonucu değiştirmeyeceğini kabul etmek gerekir. Bu tespit ve değerlendirmeye göre Adana Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı'nın önceden açılan kamu davasının sonucunun beklenerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği yönündeki itirazının yerinde olmadığı” gerekçesiyle “itirazın reddine” karar verildiği, anlaşılmıştır.

2-Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 02/06/2020 tarihli, 2019/173 esas ve 2020/660 sayılı kararı;

karar verilmesinin bu sonucu değiştirmeyeceğini kabul etmek gerekir. Bu tespit ve değerlendirmeye göre Adana Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı'nın önceden açılan kamu davasının sonucunun beklenerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği yönündeki itirazının yerinde olmadığı” gerekçesiyle “itirazın reddine” karar verildiği, anlaşılmıştır.

2-Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 02/06/2020 tarihli, 2019/173 esas ve 2020/660 sayılı kararı;

Dörtyol 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin mahkûmiyet kararının sanık İrfan Korkmaz tarafından istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 02/06/2020 tarihli kararı ile;

“Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, mahkemece yapılan değerlendirmenin ve varılan sonucun yerinde olduğu” gerekçesiyle “istinaf başvurusunun esastan reddine” karar verildiği,

Adana Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının karara itiraz etmesi üzerine 04/01/2012 tarihli ek karar ile, TCK’nın 191/6. maddesine dayanak olan kararın kesinleşmesini beklemeye gerek olmadığı gerekçesiyle, itirazın reddine karar verildiği, Adana Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlar Kurulunun 22/01/2021 tarihli ve 2021/3 sayılı kararı ile; “Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 2019/173 esas, 2020/660 sayılı itirazın reddine ilişkin karar gerekçeleri yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının önceden açılan kamu davasının sonucunun beklenerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği yönündeki itirazının yerinde olmadığı” gerekçesiyle 5271 sayılı CMK'nın 308/A maddesi gereğince “itirazın reddine” karar verildiği, anlaşılmıştır.

3-Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 14/01/2021 tarihli, 2020/232 esas ve 2021/52 sayılı kararı;

3-Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 14/01/2021 tarihli, 2020/232 esas ve 2021/52 sayılı kararı;

Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31/01/2019 tarihli mahkumiyet kararının sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi'nin 14/01/2021 tarihli kararı ile; “Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, TCK'nın 191/6. maddesine dayanak yapıldığı belirtilen Ceyhan Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/6303 soruşturma sayılı dosya kapsamında yapılan soruşturmasının, Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/784 esas sayılı dosya üzerinden yürütüldüğü ve verilen mahkumiyet kararının Yargıtay aşamasında olması nedeniyle henüz kesinleşmediği, sanık hakkında "Kullanmak İçin Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Satın Almak, Kabul Etmek, Bulundurmak ve Kullanmak" suçundan kesinleşmiş başka bir mahkumiyet kararı da bulunmadığı, istinaf incelemesine konu davada sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi için, bahsi geçen Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/784 esas sayılı dosyasında sanığın mahkumiyetine dair verilen kararın kesinleşmesinin gerektiği, bu hususun istinaf incelemesine konu yargılama için kovuşturma şartı olduğu, iddianamede TCK'nın 191/6. maddesine dayanak yapıldığı belirtilen ve yukarıda bahsi geçen dosyanın kesinleşmesinin bekletici mesele yapılarak, sanığın bu dosyada mahkum olması halinde, istinafa konu suçtan dolayı da mahkumiyet kararı verilmesi, aksi halde düşme kararı verilmesi gerektiği” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği, anlaşılmıştır.

4-Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 10/11/2020 tarihli, 2020/139 esas ve 2020/272 sayılı kararı ;

Ceyhan 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2018 tarihli mahkumiyet kararının sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi'nin 10/11/2020 tarihli kararı ile; “Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, TCK'nın 191/6. maddesine dayanak yapıldığı belirtilen "Dava Açılmasının Ertelenmesi Kararı"nın ihlal nedeniyle kaldırıldığı ve sanık hakkında Adana 27. Asliye Ceza Mahkemesi'ne dava açıldığı, 2016/14 esas, 2016/265 karar sayılı dosya üzerinden verilen mahkumiyet kararının Yargıtay temyiz aşamasında olması nedeniyle henüz kesinleşmediği, aynı şekilde; sanığın 17/10/2015 tarihinde işlediği iddia olunan aynı nevi suç nedeniyle Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesi'ne açılan davanın 2016/370 esas, 2017/8 karar sayılı dosya üzerinden verilen mahkumiyet kararının ise istinaf edilmesi üzerine ./..

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi tarafından bozulduğu, davanın halen derdest olduğu, sanık hakkında "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak" suçundan kesinleşmiş başka bir mahkumiyet kararı da bulunmadığı, istinaf incelemesine konu davada sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi için, bahsi geçen Adana 27. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/14 esas, 2016/265 karar sayılı dosyası ile Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/370 esas, 2017/8 karar sayılı dosyalarında sanığın sanığın mahkumiyetine dair verilen kararlardan herhangi birisinin kesinleşmesinin gerektiği, bu hususun istinaf incelemesine konu yargılama için kovuşturma şartı olduğu, iddianamede TCK'nın 191/6. maddesine dayanak yapıldığı belirtilen ve yukarıda bahsi geçen dosyaların kesinleşmesinin bekletici mesele yapılarak, sanığın bu dosyalardan en az birinden mahkum olması halinde, istinafa konu suçtan dolayı da mahkumiyet kararı verilmesi, aksi halde düşme kararı verilmesi gerektiği” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği, anlaşılmıştır.

C-) KARAR UYUŞMAZLIĞI HAKKINDA YARGITAY CUMHURİYET BAŞSAVCILIĞININ GÖRÜŞÜ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/04/2021 tarihli ve UG-2021/31023 sayılı tebliğnamesinde;

“Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi'nin 2020/272 ve 2021/52 sayılı kararları ile özetle TCK’nın 191/6. fıkrasına dayanak yapılan kararların henüz kesinleşmemesi nedeniyle TCK’nın 191/6 madde ve fıkrası uyarınca açılan davada TCK’nın 191/1 maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü verilemeyeceğini; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi ise 2019/438 ve 2020/660 sayılı kararları ile bekletici sorun yapılmaksızın verilen mahkumiyet hükümlerinin usul ve yasalara uygun olduğuna karar vermektedir.

Yargıtay 10 Ceza Dairesi kanun yararına bozma talebi üzerine 2020/7063 K, 2020/999 K, ve 2019/8196 K sayılı kararlarıyla "...sanık hakkında 21/07/2014 tarihli ilk suçu nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlal edilip 04/02/2016 tarihinde dava açılmış olması nedeniyle, kanun yararına bozma talebine konu olan 08/01/2018 tarihli suç, TCK’nın 191/6. maddesi gereğince müstakil bir suç olup doğrudan kovuşturulması yasaya uygun olduğundan kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir..." şeklindeki özetlenen değerlendirmesi ile TCK’nın 191/6 madde ve fıkrası uyarınca bekletici sorun yapılmasına gerek olmadığı kanaatine varılmıştır.” denilerek 696 sayılı KHK m.92/2 maddesi ile değişik 5235 sayılı Kanunun 35/1 madde ve fıkrası uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 23/02/2021 tarih ve 2021/1 Uyuşmazlık esas numaralı kararına istinaden değinilen kararlar arasındaki uyuşmazlığın giderilmesi talep edilmiştir.

D-)KARAR UYUŞMAZLIĞI İLE İLGİLİ YASAL DÜZENLEMELER: