muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20009, Karar No: 2016/13954, Tarih: 06.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/20009 E.  ,  2016/13954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki adi ortaklığın fesih ve tasfiyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı tarafça istenilmekle; daha önceden belirlenen, 06.12.2016 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı ... ve vekili Av. ... geldi. Aleyhine temyiz olunan davalı ... vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ... için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.350 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, 1.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.12.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1443, Karar No: 2015/2765, Tarih: 20.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/1443 E.  ,  2015/2765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilâmına uyulduğu belirtilerek, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ... İnşaat Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasa'nın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücûan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereğince, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

Mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına uyulmakla, bozma kararı lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğar ve mahkemece de bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi gerekir. (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İBK) O hâlde mahkemece bozma kararına uyulduğuna göre, bozma kapsamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak karar verilmesi gerekir.

Dairemiz bozma ilâmında, ceza davasında kusurlu bulunarak mahkum olanlara, zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelmesinde az da olsa bir miktar

kusur verilmesi zorunlu bulunduğu belirtilerek, mevcut çelişkiyi giderecek şekilde, iş kazasının olduğu meslek kolu ile iş ve işçi güvenliği konusunda uzman bilirkişi kurulun kusur raporu alınması gerektiği belirtilmiştir.

Bozma sonrası yargılama sürecinde, alınan kusur raporunda Limited şirketin % 70 oranında kusurlu bulunduğu, bu oran içerisinde % 10 davalılardan ...'un, % 10 oranında ise ...'un kusurlu bulunduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Bozma ilâmında da belirtildiği üzere, ceza davasında kusurlu bulunarak mahkum olanlara, zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelmesinde az da olsa bir miktar kusur verilmesi zorunludur. Diğer taraftan, davalılardan ... açısından ise, 3. kişi olarak iş kazasının meydana gelmesinde şahsi kusurunun bulunup bulunmadığı tartışılmalı, 26. maddenin 2. fıkrası kapsamında şahsi kusuru bulunmamakta ise kusur verilemeyeceği gözetilmelidir.

Bozma ilâmında da belirtildiği üzere, ceza davasında kusurlu bulunarak mahkum olanlara, zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelmesinde az da olsa bir miktar kusur verilmesi zorunludur. Diğer taraftan, davalılardan ... açısından ise, 3. kişi olarak iş kazasının meydana gelmesinde şahsi kusurunun bulunup bulunmadığı tartışılmalı, 26. maddenin 2. fıkrası kapsamında şahsi kusuru bulunmamakta ise kusur verilemeyeceği gözetilmelidir.

Mahkemece ceza dosyasının celp edilerek, iş kazasının gerçekleşmesinde etkileri olduğu belirlenen gerçek kişilerin ihlal ettikleri iş güvenliği kurallarıyla ihlal sonucuna bağlanan şahsi kusur oranlarıyla işveren şirketin kusur oranlarının ayrı ayrı belirlenmesi gereği gözetilmek suretiyle, yeniden iş güvenliği alanında ve kazanın meydana geldiği iş kolunda uzman bilirkişi kurulundan kusur raporu aldırıldıktan sonra tüm deliller dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Mahkemece, ...lanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan ... İnşaat Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. ve ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda ...lanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... İnşaat Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.'ye ve ...'a iadesine, 20.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6753, Karar No: 2008/8960, Tarih: 23.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6753 E.  ,  2008/8960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 104 ada 3 parsel sayılı 7768.38 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı ve orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, krokide (A)=2097.30 m2'lik kısmın orman niteliği ile Hazine, (B)=5671.08 m2'lik kısmın tespit gibi davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması yapılmış ve 08.05.1979 tarihinde ilan edilmiş, ekip çalışmalarına yapılan itirazlar komisyonca incelenip karara bağlanmadığı, daha sonra 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre verilen yetkiye dayanılarak 1744 Sayılı Yasaya göre yapılan ekip çalışmalarına yapılan itirazların incelenerek karara bağlanması, aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış, 24.11.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada kısmen orman tahdit hattı dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4462, Karar No: 2024/8683, Tarih: 04.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/4462 E.  ,  2024/8683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2018/228 Esas, 2023/459 Kara

HÜKÜM : Asıl davanın kabulü, birleşen davanın kısmen kabulü

İlk Derece Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

1.Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 23.03.2007 günü davalı işletmeye ait tren istasyonunda trenden inmek isterken düştüğünü ve peronla tren arasında bulunan ve uluslararası standartlara aykırı olarak çok geniş olan boşluğa sıkışan sol ayağının parçalandığını ve kullanılmaz hale geldiğini, müvekkilinin ağır bir şekilde yaralandığını ve ömür boyu sürecek şekilde özürlü kaldığını, davalı taşıyıcının 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 850 nci ve devamı maddeleri uyarınca düzenlenen taşıyıcının sorumluluğuna ilişkin ilkeler uyarınca alt yapısını olması gereken düzey ve nitelikte düzenlememekle, bakımı gerektiği biçimde yerine getirmemekle, işletmeciliğini belli bir özenle yapmamakla asli ve birinci derecede kusurlu ve sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin tüm hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL’nin avans faizi ile birlikte davalı işletmeden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin 23.03.2007 günü davalı işletmeye ait tren istasyonunda trenden inmek isterken düştüğünü ve peronla tren arasında bulunan ve uluslararası standartlara aykırı olarak çok geniş olan boşluğa sıkışan sol ayağının parçalandığını ve kullanılmaz hale geldiğini, müvekkilinin ağır bir şekilde yaralandığını ve ömür boyu sürecek şekilde özürlü kaldığını, 500.000 TL lik manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TCDD İşletme Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde, zamanaşımının söz konusu olduğunu, davanın yargı yolu yokluğu ve görevsizlik nedeni ile reddi gerektiğini, olayda tüm kusurun davacıda olduğunu, davacının yolcu uğurlamak üzere trene bindiğini, oysa yolcu uğurlamak için trene binmenin yasak olduğunu, müvekkiline atfedilecek bir kusur bulunmadığını, olayın akabinde Kütahya C.Başsavcılığının 2007/2335 sayılı soruşturma dosyası ile yürütülen soruşturma neticesinde "davacının yaralanmasında başka bir kimsenin kusur ve kabahatinin bulunmadığı, tamamen kendinin dikkatsiz ve tedbirsiz davranması sonucu düşerek yaralandığı...anlaşılmaktadır." denilerek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı TCDD Taşımacılık A.Ş.vekili cevabında özetle, olayın olmasında davalıya yüklenecek kusur bulunmadığını, 01.05.2013 tarihinde resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6461 sayılı Yasanın geçici 1/1 maddesi uyarınca TCDD Taşımacılık A.Ş.'nin kurulmasına karar verildiği, bu şirketin 14.06.2016 tarihinde kurularak tüzel kişilik kazandığını, yasanın geçici 2/a maddesi uyarınca TCDD Taşımacılık A.Ş.'nin tüzel kişilik kazandıktan sonraki bir yıl içinde TCDD'nin ilgili hizmet birimlerinden şirkete devredilecek personel ile cer, yük ve yolcu taşıma hizmetlerinde kullanılan çeken ve çekilen araçlarla bunlarla ilgili her türlü diğer araç gereç ve cihazların belirlenmesi ve personelin kadro ve pozisyonlarıyla araç, gereç ve cihazların ise hak, alacak, borç ve yükümlülükleriyle birlikte davalı şirkete devredilmiş sayılacağının hüküm altına alındığını, kazanın TCDD İşletmesi Genel Müdürlüğünün sorumluluk kapsamında oluştuğunu, bu nedenle bu davalı yönünden reddini talep ettiklerini bildirmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, asıl davanın kabulü ile,

681.905,65 TL maddi tazminatın 23.03.2007 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalı TCDD İşletmesi Genel Müdürlüğünden alınarak davacıya ödenmesine; birleşen davanın kısmen kabulü ile, 90.000,00 TL manevi tazminatın 23.03.2007 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalı işletmeye ait tren istasyonunda düşerek yaralanması neticesinde oluşan zararın tazmini talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdiri ve mahkemece kanuni tazminat yönünden avans faizine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı TCDD İşletmesi Genel Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir

2.Davalı olarak TCDD İşletmesi Genel Müdürlüğünün yanında TCDD Taşımacılık A.Ş.'nin davalı olarak tüm yargılama aşamasında yer alması ve davalı sıfatı da göz önüne alındığında TCDD Taşımacılık A.Ş. hakkında bir hüküm verilmemesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

V.SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bend uyarınca Mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22956, Karar No: 2012/17847, Tarih: 27.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/22956 E.  ,  2012/17847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanma davası feragat sebebiyle reddedilmiş olup, davadan feragatin diğer tarafın kabulüne bağlı olmadığına ve davalının maddi ve manevi tazminat talepleri, davanın feragat sebebiyle reddedilmiş olmasına bağlı olarak reddedilmiş olup, bu sebeple verilen ret kararının tazminatlar bakımından davalı aleyhinde "kesin hüküm" oluşturmayacağına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı, delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden sonra 03.10.2011 tarihinde davadan feragat ettiğine göre, davalı yararına tarifede belirlenen vekalet ücretinin tamamına hükmedilmesi gerekirken (Av. As. Ücr. Trf. m. 6), yarısına hükmolunması doğru değil ise de, kanuna aykırı olan bu husus hakkında yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, hükmün vekalet ücretine ilişkin bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HMK m. 438/7).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple hüküm sonucunun yedinci maddesinde yer alan "önce" kelimesinin ve "550" TL rakamının bu kısımdan çıkartılmasına, çıkartılanların yerine "sonra" sözcüğü ve "1100 TL" rakamının yazılmasına, hükmün bu bölümünün belirtilen şekilde DÜZELTİLMESİNE, bu bölümün düzeltilmiş şekliyle, diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.27.06.2012 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/9812, Karar No: 2016/11945, Tarih: 07.12.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/9812 E.  ,  2016/11945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece dosya üzerinden yapılan incelemede adli yardım talebinin kabulü ile yapılan yargılama sonucunda; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 23/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 07/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8437, Karar No: 2008/3340, Tarih: 25.04.2008

1. Ceza Dairesi 2007/8437 E., 2008/3340 K.

**1. Ceza Dairesi 2007/8437 E., 2008/3340 K.**

**- KASTEN ÖLDÜRME

- TAHRİK

- TÖRE SAİKİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 29 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 82 ]

**"İçtihat Metni"**

Karısı Rukiye ile kızı Hatice'yi öldürmekten sanık Dursun, işbu suçlara katılmaktan sanıklar Yüksel, Mehmet, Hayati ile Musa, izinsiz silah taşımaktan adları geçen sanıklar Dursun ve Mehmet'in yapılan yargılanmaları sonunda; hükümlülüklerine ilişkin (Elazığ Birinci Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 05.12.2006 gün ve 662/503 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan, dava dosyası C.Başsavcılığı'ndan tebliğ-name ile Dairemize gönderilmekle duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-

Maktul Rukiye'den kaynaklanan haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışlar nedeniyle eşi Dursun lehine makul miktarda tahrike dayalı indirim yapılması gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile azami miktarda indirim ile eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Dursun, Musa, Mehmet, Yüksel ve Hayati'nin maktule Hatice'ye, sanık Dursun'un maktule Rukiye'ye yönelik nitelikli öldürme ve Dursun ile Mehmet'in 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde bozma nedenleri saklı kalmak üzere suç nitelikleri tayin, takdire dayalı cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin duruşmalı incelemede, sanık Dursun yönünden eksik soruşturmaya, suçun tasarlanarak işlenmediğine, diğer sanıklar yönünden maktule Hatice'ye yönelik suçların sübut bulmadığına, yardımcı fail olduklarına, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık Dursun'un eşi maktule Rukiye'yi tasarlayarak öldürme suçundan mahkumiyetine dair hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B- Sanık Dursun'un maktule Hatice'ye yönelik öldürme, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet, sanıklar Musa, Mehmet, Yüksel ve Hayati'nin her iki maktuleye yönelik öldürme ve sanık Mehmet'in 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçları hakkında ise;

A- Sanık Dursun'un eşi maktule Rukiye'yi tasarlayarak öldürme suçundan mahkumiyetine dair hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B- Sanık Dursun'un maktule Hatice'ye yönelik öldürme, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet, sanıklar Musa, Mehmet, Yüksel ve Hayati'nin her iki maktuleye yönelik öldürme ve sanık Mehmet'in 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçları hakkında ise;

a- Sanıklardan Dursun'un maktule Hatice'nin babası, Musa, Mehmet ve Yükselin kardeşleri, Hayati'nin de kız kardeşinin eşi olduğu, Hatice'nin önceden evlenip boşandığı ve anne babası ile beraber yaşamaya devam ettiği, bu süre içerisinde kız kardeşi Aytenln eşi olan Remzi ile cinsel birliktelik yaşayıp hamile kaldığı, çocuğu aldırdığı, bu durumun babası ve kardeşleri tarafından öğrenilmesi üzerine olaydan bir ay kadar önce Remzi ile beraber kaçtıkları, olayı öğrenen sanıkların toplanarak konuyu konuşup öldürülmesi konusunda karar aldıkları, bu karar doğrultusunda maktuleyi arayıp Beyşehir ilçesinde olduğunu öğrenmeleri üzerine sanıklardan Musa, Mehmet, Yüksel ve Hayati'nin buradan maktuleyi alıp getirdikleri ve öldürme fiilinin de Dursun tarafından gerçekleştirildiği olayda, sanıkların töre saikiyle hareket ettikleri ve haklarında 5237 sayılı TCK'nın 82/1. maddesinin "k" bendinin de uygulanması, suçun istenmesindeki saik nedeniyle tahrike dayalı indirimden de yararlan-dırılmamaları gerektiği halde yazılı şekilde suç vasfının belirlenmesinde ve tahrike dayalı indirimde hataya düşülmesi.

Kabul ve uygulamaya göre de; maktulenin rızaya dayalı ilişkisinin babası olan sanık Dursun, kardeşleri olan sanıklar Musa, Mehmet ve Yüksel yönünden makul miktarda indirimi gerektirir tahrik teşkil edeceğinin, kız kardeşinin eşi olan Hayati yönünden ise, tahrik teşkil etmeyeceğinin gözetilmemesi,

b- Sanıklar Musa, Mehmet, Yüksel ve Hayati'nin maktule Rukiye'nin sanık Dursun tarafından öldürülmesi suçuna yardımcı fail olarak katıldıklarının şüpheli kaldığı, şüpheden sanığın yararlandırılması kuralı gereğince beraat-lerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

c- Sanıklar Dursun ve Mehmet'in 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarında temel adli para cezasının suç tarihine göre teşdiden de belirlense 450 YTL olan alt sınırı geçemediğinin gözetilmemesi ve hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), aleyhe temyiz bulunmadığından sonuç ceza miktarı bakımından sanıkların kazanılmış hakların CMUK'nın 326/son maddesi gereğince korunmasına, dosya kapsamına, tutuklulukta geçen süreye ve verilen ceza miktarına göre sanıklar müdafiinin tahliye talebinin reddine, 25.04.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19340, Karar No: 2015/2805, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19340 E.  ,  2015/2805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.