muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11509, Karar No: 2023/5724, Tarih: 20.06.2023

hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 30.03.2018 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 20.07.2018 tarihinde işlediği aynı nitelikteki suçtan ... 32.Asliye Ceza Mahkemesinin 03.07.2019 tarihli ve 2018/1279 Esas, 2019/703 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği ve kararın 30.12.2020 tarihinde ... Bölge Adliye Mahkemesi 17.Ceza Dairesinin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı ile kesinleştiğinin ihbar edilmesi üzerine; Genç Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2021 tarihli ve 2021/48 Esas, 2021/199 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

F. Dosya kapsamına göre;

Her ne kadar Tebliğnamede; sanığın 21.07.2014 tarihli aynı nitelikteki eylemi nedeniyle Genç Cumhuriyet Başsavcılığının 11.05.2016 tarihli kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş, yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle Genç Cumhuriyet Başsavcılığının 03.11.2017 tarihli iddianamesi ile kamu davası açılmış ve Genç Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2018 tarihli kararıyla mahkûmiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olduğu gözetilerek inceleme konusu dosyada 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan kamu davası açılması koşullarının oluştuğu kabul edilmiş ise de;

Genç Cumhuriyet Başsavcılığının 11.05.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında itiraz süresinin gösterilmemesi nedeniyle kararın usulüne uygun şekilde kesinleştiğinin söylenemeyeceği, karar kesinleşmeden infaza başlanamayacağından denetimli serbestlik müdürlüğünce yapılan işlemlerin hukuki sonuç doğurmayacağı, bu bağlamda ısrar şartının gerçekleşmeyeceği, esasen Genç Asliye Ceza Mahkemesince durma kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyet kararı verilmesinin kanuna aykırı olduğu, yine Bingöl Cumhuriyet Başsavcılığının 15.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın şüpheliye tebliğ edilmemesi nedeniyle Bingöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2020 tarihli kararıyla, kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle kamu davasının durmasına karar verildiği, durma kararının 27.01.2020 tarihinde kesinleşmesinden sonra Bingöl Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/677 soruşturma sırasına kaydedildiğinin anlaşılması karşısında;

Genç Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2021 tarihli ve 2021/48 Esas, 2021/199 Karar sayılı kanuna aykırı kararına karşı kanun yararına bozma ihbarında bulunulması, bu kararın kanun yararına bozulması halinde ... 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.07.2019 tarihli mahkûmiyet kararının hukuki dayanağı kalmayacağından kanuna aykırı hale geleceği, ancak bu karar ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 30.12.2020 tarihli kararıyla düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmiş olduğundan kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği gözetilerek, ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 30.12.2020 tarihli ve 2019/2723 Esas, 2020/3362 Karar sayılı kararına karşı 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi uyarınca itiraz yoluna gidilmesi için ihbarda bulunulması, Genç Asliye Ceza Mahkemesi kararının kanun yararına bozulması ve ... 32.Asliye Ceza Mahkemesi kararının itiraz sonucu ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince bozulması halinde, Genç Asliye Ceza Mahkemesi ve ... 32. Asliye Ceza Mahkemesince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere ayrı ayrı "durma" kararları verilerek, sanığın 21.07.2014, 23.07.2014, 20.07.2018, 11.07.2019 ve 06.09.2019 tarihli eylemlerine ilişkin soruşturma evrakının birleştirilerek ilk suç tarihi olan 21.07.2014 tarihli eylem nedeniyle yürütülen Genç Cumhuriyet Başsavcılığının soruşturma dosyası üzerinden, erteleme kararının 15 günlük itiraz süresi gösterilmek suretiyle şüpheliye usulüne uygun şekilde tebliği ile kararın kesinleşmesinden sonra infazın sonucunun beklenilmesi gerekir. Bu durumda, sanığın 21.07.2014, 23.07.2014, 20.07.2018, 11.07.2019 ve 06.09.2019 tarihli eylemleri, erteleme kararının kesinleşmesinden önce işlenmiş hale geleceğinden tüm suçlar erteleme kararı kapsamında kalacak ve erteleme kararının ihlali niteliğinde sayılamayacaktır. Bu nedenle, durma kararlarıyla birlikte soruşturmaya dönüşen evrakın yetkili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerekmektedir.

Açıklanan nedenlerle, Bingöl 4.Asliye Ceza Mahkemesinin "durma" kararının sonuç olarak Kanun'a uygun olduğu anlaşıldığından, durma kararına itirazı inceleyen mercii tarafından itirazın reddine karar verilmesi, Kanun'a uygun olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Genç Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2021 tarihli ve 2021/48 Esas, 2021/199 Karar sayılı kararına karşı kanun yararına bozma ihbarında bulunulması ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 30.12.2020 tarihli ve 2019/2723 Esas, 2020/3362 Karar sayılı kararına karşı 5271 sayılı

Kanun'un 308/A maddesi uyarınca itiraz yoluna gidilmesi için ihbarda bulunulması hususunda gerekli işlemlerin Bingöl 4. Asliye Ceza Mahkemesince yerine getirilmesine,

Genç Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2021 tarihli ve 2021/48 Esas, 2021/199 Karar sayılı kararına karşı kanun yararına bozma ihbarında bulunulması ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 30.12.2020 tarihli ve 2019/2723 Esas, 2020/3362 Karar sayılı kararına karşı 5271 sayılı

Kanun'un 308/A maddesi uyarınca itiraz yoluna gidilmesi için ihbarda bulunulması hususunda gerekli işlemlerin Bingöl 4. Asliye Ceza Mahkemesince yerine getirilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18985, Karar No: 2010/1073, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18985 E.  ,  2010/1073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde, ağaç bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3803, Karar No: 2016/5760, Tarih: 09.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/3803 E.  ,  2016/5760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü;

I-Davacı vekili, müvekkilinin, mülga .... Genel Müdürlüğü'ne bağlı ..... .... Genel Müdürlüğü'nde işe başladığı tarihten kadrolu işçi statüsüne geçirildiği 2001 yılına kadar geçici/mevsimlik işçi statüsünde çalıştırıldığını, bu dönemde her yıl yeni bir geçici/mevsimlik iş sözleşmesi ile işe başladığını ve yıl sonunda işten ayrıldığını, 2001 yılında aynı müdürlükte daimi/kadrolu işçi statüsüne geçirildiğini, ancak kadrolu işçi statüsüne alındığında geçici mevsimlik işçilikte geçen sürelerin kıdem hesabında dikkate alınmadığını, sanki işe yeni başlamış bir işçi gibi, başlangıç derece ve kademesinden işe başlatıldığını, kadrosu dışındaki işlerde çalıştırıldığını, 2005 yılında .... Müdürlüğünün lağvedilmesi ile tüm hak ve alacakları ile beraber İl Özel İdaresi'ne devredildiğini, aynı işverene bağlı hizmetlerinin kıdem süresinde birleştirilmediğini belirterek davacının mevsimlik işçilikte geçen hizmet süresinin dikkate alınması sureti ile yeni derece ve kademesinin tespitine, buna bağlı olarak fark ücret, akdi ikramiye, ilave tediye, yıpranma primi, kıdem tazminatı farkı, yıllık izin ücreti ve kadro dışındaki işlerde çalıştırılmasından kaynaklı fark ücret, eşit davranma ilkesine aykırılık nedeni ile tazminat alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı İl Özel İdaresi vekili, davacının derece ve intibakının yasa ve TİS hükümlerine göre usulüne uygun olarak yapıldığını, taleplerinin haksız olduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını, 2011/2013 dönemini kapsayan TİS hükümlerine göre talepte bulunmasının mümkün olmadığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Dava devam ederken ..... İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliğinin sona ermesi nedeni ile dava kendisine teşmil edilen .... ....si vekili, davada taraf sıfatlarının bulunmadığını, 6360 sayılı Yasa'nın 3/2.maddesine göre kapatılan il özel idaresinin taraf olduğu davaların il özel idaresinin yetki, görev, taşınmaz veya personelinin devredildiği kuruma ait olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, “...Davacının emekli olmadan önce çalışmış olduğu ..... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliğinin yasa ile kaldırılarak ..... Büyükşehir Belediyesine devredildiği nazara alınarak 6360 sayılı Kanunun 3/2 maddesine göre husumet ..... Büyükşehir Belediyesine yönlendirilmiş ve taraf teşkili sağlanmıştır.” gerekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davada husumetin kime yöneltileceği ihtilaflıdır.

Mahkemece, “...Davacının emekli olmadan önce çalışmış olduğu ..... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliğinin yasa ile kaldırılarak ..... Büyükşehir Belediyesine devredildiği nazara alınarak 6360 sayılı Kanunun 3/2 maddesine göre husumet ..... Büyükşehir Belediyesine yönlendirilmiş ve taraf teşkili sağlanmıştır.” gerekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davada husumetin kime yöneltileceği ihtilaflıdır.

6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'nun 1.maddesinde, “(1) Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür. (2) Adana, Ankara, ....., Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır. (3) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır. (4) İstanbul ve Kocaeli il mülki sınırları içerisinde bulunan köylerin tüzel kişiliği kaldırılarak bağlı bulundukları ilçe belediyesine mahalle olarak katılmıştır. (5) Birinci, ikinci ve dördüncü fıkrada sayılan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. (6) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illerin bucakları ve bucak teşkilatları kaldırılmıştır.”

3./2.maddesinde, “(2) Mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, ....ye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılır. Tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılır ve yerine getirilir. Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında, “ (1) Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.; 5. fıkrasında ise, “Bu Kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verilir. Devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulur. .... ....sine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılır. ....nin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan .... Bakanlığınca, bu Kanunun 1 inci maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılır.; 6. fıkrasında da “(6) Bu Kanuna göre tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin personeli, komisyon kararıyla ilgisine göre yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluşu veya ilçe belediyesine devredilir.” hükümleri yeralmaktadır.

Görüldüğü üzere, 6360 sayılı Yasa'nın Geçici 1.maddesinde büyükşehir belediye sınırları içine alınarak tüzel kişiliğine son verilen köy ve belde belediyeleri açısından mahkemelerde süren davalarda husumetin katıldığı belediyeye; Geçici 2.maddesine göre nüfusu 2000 (ikibin)'in altında kaldığı için köye dönüştürülen belde belediyeleri bakımından il özel idarelerine yöneltileceğine ilişkin açık düzenleme bulunmakta iken, Yasanın 1. maddesinde sayılan ve tüzel kişiliği kaldırılarak lağvedilen il özel idareleri için bu şekilde tek bir sorumlu belirlenmemiş ve Yasanın Geçici 3/2.maddesinde söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olarak tespit edilmiştir. Bu durumda kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun aldığı devir kararlarına göre sorumluyu, davalarda hasmı belirlemek gerekecektir.

Yukarıdaki yasa hükümleri çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; davacının ilk önce .... Genel Müdürlüğü'nde, daha sonra bu müdürlüğün 5286 sayılı Yasa ile lağvedilmesi üzerine devren İl Özel İdaresi'nde çalıştığı ve 6360 sayılı Yasa ile İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliğinin kaldırılmasından (30.03.2014 tarihinden) önce çalışmasının sona erdiği anlaşılmaktadır. 6360 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile ..... İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliği sona ermiş, aynı Yasa'nın Geçici 2.maddesine göre kurulun Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunca taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçları ile personeli ilgisine göre aralarında ..... Büyükşehir Belediyesi'nin de bulunduğu çeşitli kamu kurum ve kuruluşları arasında paylaştırılmıştır. Eldeki davanın hangi kuruma devredildiğine ilişkin Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun bir kararı bulunmamakta ancak komisyon kararının 3.maddesinde, devir tutanaklarında sehven yer verilmeyen ancak daha sonra ortaya çıkacak personel, hak, alacak, borç ve teminatların taşıtların -iş makinaları hariç- taşınırların ve devam eden davaların ilgili olduğu bakanlığa, büyükşehir belediyesine, belediye bağlı kuruluşuna, YİKOB'na devredilmiş sayılmasına karar verilmiştir. Bu itibarla davacının emekli olmadan önce hangi birimde ne iş yaptığı ve bu birimin veya birimin yaptığı görevlerin, yetki ve sorumluluğun hangi kuruma devredildiği belirlenmeli ve sonuca göre devir yapılan kurumun sorumluluğu yoluna gidilmelidir. Mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

II-Kabule göre de;

1-Davanın belirsiz alacak davası olarak açılıp açılmadığı, buna bağlı olarak alacakların tümüne dava tarihinden itibaren faiz işletilmesinin mümkün olup olmadığı noktasında ihtilaf bulunmaktadır.

Belirsiz alacak davası 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile öngörülen ve alacaklıya bazı avantajlar sağlayan yeni bir dava türüdür. Sözü edilen hükme göre “Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir”. Şu hale göre davanın açıldığı tarihte alacak miktarının belirlenmesi imkansız ise belirsiz alacak davası açılabilir. Öte yandan alacaklı tarafından alacağın miktar veya değerinin tam olarak belirlenmesi beklenemez ise yine belirsiz alacak davası açılabilir.

Belirsiz alacak davası mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK’nun 107. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğinde belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin 3. fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Belirsiz alacak davası mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK’nun 107. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğinde belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin 3. fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Alacağın belirsiz olması halinde alacaklı, belirsiz alacak davası açabileceği gibi kısmi dava olarak da alacağın tahsilini talep edebilir.

Somut olayda, davacı vekili davasını açıkça ve ayrıca belirtmek sureti ile belirsiz alacak davası olarak açmamış, aksine mevsimlik işçilikte geçen hizmet süresi de dikkate alınmak sureti ile derece ve kademesinin tespitine ve buna bağlı olarak bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş alacaklarının bir kısmını dava konusu etmiştir. Görüldüğü üzere dava, kısmi dava olarak açılmıştır. Davacı vekilinin sonradan davanın belirsiz alacak davası olduğunu beyan etmesi sonucu değiştirmez. Hal böyle olunca mahkemece davacı vekilinden her bir alacak için ne miktar talepte bulunduğu hususu açıklattırılarak yıllık izin ücreti dışındaki alacakların ıslah ile istenen kısımlarına ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken, yazılı şekilde ıslah ile istenen alacaklara da dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olmuştur.

2-Davacı dava dilekçesinde fark ücret, akdi ikramiye, ilave tediye, yıpranma primi, kıdem tazminatı farkı, yıllık izin ücreti ve kadro dışındaki işlerde çalıştırılmasından kaynaklı fark ücret alacakları için toplam 1.000,00 TL talep etmiştir. Yargılama aşamasında, kıdem tazminatı farkı ve kadro dışındaki işlerde çalıştırılmasından kaynaklı fark ücret alacağını 1,00'er TL olarak açıklamıştır. Ancak diğer talepleri ile ilgili açıklamada bulunmamıştır. Buna rağmen, yıllık izin ücretinin 1.000,00 TL'lık kısmına dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi doğru olmamıştır.

3-Öte yandan, ilave tediye alacağının talep dikkate alınarak yasal faiz oranını aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi yerine yanılgılı değerlendirme ile en yüksek banka mevduat faizi ile tahsiline karar verilmesi de isabetsizdir.

4-Ayrıca davacı dava dilekçesi ile kıdem tazminatı farkı alacağı da talep etmiş olup bu konuda olumlu olumsuz bir karar verilmemesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8908, Karar No: 2011/9917, Tarih: 29.09.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/8908 E.  ,  2011/9917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :28.10.2010

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir adet taşınmazın paydaşlığın giderilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece satış suretiyle paydaşlığının giderilmesine karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş ise de, davalılar vekili 13.7.2011 tarihli dilekçe ile temyiz talebinden feragat ettiğinden vaki feragat nedeniyle temyiz isteminin REDDİNE, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 29.9.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8331, Karar No: 2014/5422, Tarih: 22.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8331 E.  ,  2014/5422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.