muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11562, Karar No: 2023/1662, Tarih: 21.03.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/11562 E.  ,  2023/1662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 07.01.2020

KARAR : Davaların reddine

Taraflar arasında görülen kadastro tespitine itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtayca İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı ..., davacı ... ve davacı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 07.01.2020, 24.01.2020 ve 11.02.2020 tarihli ek kararlarıyla, temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiği gerekçesiyle temyiz başvurularının yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

İş bu ek kararlar davacı ..., davacı ... ve davacı ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, harç ve giderlerin eksik ödendiği gerekçesiyle davacı ... vekili, davacı ... vekili ve davacı ... vekilinin temyiz başvurularının yapılmamış sayılmasına ilişkin İlk Derece Mahkemesinin 07.01.2020, 24.01.2020 ve 11.02.2020 tarihli ek kararlarına yöneliktir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken eksik ödenen temyiz harç ve giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekmekte olup, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, temyiz başvurusu yapılmamış sayılacağı hükme bağlanmıştır.

Dosya içeriğine göre; İlk Derece Mahkemesince, eksik ödenen temyiz harç ve giderlerinin bir haftalık kesin sürede ödenmesi için usulüne uygun olarak düzenlenen muhtıralar, davacı ... vekiline 30.12.2019 tarihinde, davacı ... vekiline 12.01.2020 tarihinde, davacı ... vekiline ise 27.01.2020 tarihinde tebliğ edildiği ve eksik kalan temyiz harç ve giderlerinin davacı ..., davacı ... ve davacı ... vekilleri tarafından bir haftalık yasal süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılmadığı anlaşılmaktadır.

Buna göre; İlk Derece Mahkemesince verilen, temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin 07.01.2020, 24.01.2020 ve 11.02.2020 tarihli ek kararların, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğu anlaşıldığından, ek kararlara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile söz konusu ek kararların onanmasına karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen, temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin 07.01.2020, 24.01.2020 ve 11.02.2020 tarihli ek kararların ONANMASINA,

179,90'ar TL peşin harcın temyiz eden davacılardan ayrı ayrı alınmasına,

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen, temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin 07.01.2020, 24.01.2020 ve 11.02.2020 tarihli ek kararların ONANMASINA,

179,90'ar TL peşin harcın temyiz eden davacılardan ayrı ayrı alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,21.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/6643, Karar No: 2015/23295, Tarih: 01.07.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/6643 E.  ,  2015/23295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3 maddeleri uygulanarak verilen 1 yıl 2 ay hapis cezasından TCK'nin 29. maddesi uygulanarak cezasından (1/3) oranında indirim yapılarak 9 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken 9 ay 13 gün hapis cezasına ve devamında TCK'nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapılarak "7 ay 23 gün" hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken 7 ay 25 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasında TCK'nin 29. maddesi ile ilgili kısımda "9 ay 13 gün” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “9 ay 10 gün” ibaresinin hükme eklenmesine; TCK'nin 62. maddesi ile ilgili kısımda "7 ay 25 gün” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “7 ay 23 gün” ibaresinin hükme eklenmesine; TCK'nin 52/2. maddesi ile ilgili kısımda "5.875,00 TL” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “...5.825,00 TL” ibaresinin hükme eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.07.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5593, Karar No: 2014/21607, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/5593 E.  ,  2014/21607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/01/2014

NUMARASI : 2012/433-2014/3

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29315, Karar No: 2013/19663, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/29315 E.  ,  2013/19663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... adına Avukat ... ile davalı 1-T.P.A.O adına Avukat ..., 2-Asa Yemek Üretim Taah. Gıda Pazarlama San. Tic. Ltd. Şti. adına Avukat ... Cemil Bilgiç, 3-Batman Sarıgül İnş. Nak. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. adına Avukat Hikmet Aksoy aralarındaki dava hakkında Batman İş Mahkemesinden verilen 20.11.2012 tarihli ve 2012/494 esas, 2012/1313 karar sayılı kararı Dairenin 30.05.2013 tarihli ve 2013/11828 esas, 2013/12900 karar sayılı ilamıyla BOZULMASINA karar verilmiştir. Davacı avukatınca kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğine göre, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesi gereğince İş Mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davacı vekilinin dilekçesinin REDDİNE, 24.09.013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı TPAO ile alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun kesinleşen yargı kararları ile sabit olduğunun anlaşılmasına göre maddi hatanın kabulü ile mahkeme kararının onanması gerekir görüşündeyim.24.09.2013
Yargıtay — Esas No: 2019/4120, Karar No: 2021/10128, Tarih: 08.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2019/4120 E.  ,  2021/10128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MAKTUL : ...

KATILANLAR : ..., ..., ..., ...

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım etme

HÜKÜM : Sanık ...’in maktul ...’i kasten öldürmeye yardım etme suçundan TCK’nın 81/1, 39, 62, 53. maddelerine göre 10 yıl hapis cezasına mahkumiyetine dair; Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 28.05.2019 tarihli ve 2019/274E-2019/402K sayılı kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri, katılanlar vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in maktul ...’i kasten öldürmeye yardım etme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, duruşmalı olarak incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafilerinin; suça iştirak etmediğine, suç vasfına, katılanlar vekilinin; sanık ...’in müşterek fail olarak cezalandırılması gerektiğine, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle; hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre gözetilerek sanık ... müdafilerinin tahliye taleplerinin reddine, 08/06/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.

08/06/2021 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nün yokluğunda 10/06/2021 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/10913, Karar No: 2015/15702, Tarih: 26.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/10913 E.  ,  2015/15702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Y.. A.. vek. Av. A.. M.. ile davalılar 1- A.. B.. 2-S.. G.. vek. Av. C.. Ö.. aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Bilecik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08/05/2014 gün ve 2013/177-2014/154 E.K. sayılı hükmün davalı A.. B.. tarafından ve davalı S.. G.. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen ve 24/03/2014 günlü bilirkişi raporunun 5. sayfasında bahsi geçen, kredinin 17/09/2012 ve 17/09/2013 tarihlerinde 2 taksit halinde ödenmesini öngören geri ödeme planının aslı ya da okunaklı ve tasdikli bir örneğinin eklendikten sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/863, Karar No: 2011/10888, Tarih: 26.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/863 E.  ,  2011/10888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/10/2009 tarih ve 2007/148-2009/182 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince çevirisi yapılan aslı Almanca dilindeki eserin müvekkilince davalıya teslim edildiğini ancak davalı yayıncının kitabı yayınlamakta gecikmesi üzerine defalarca görüşmesinin sonuçsuz kaldığını ve akabinde davalı tarafından 01.09.2006 tarihli telif hakkı devir sözleşmesinin feshedildiğinin bildirildiğini, bu feshin haksız ve geçersiz olduğunu, davalının müvekkilini maddi-manevi zarara uğrattığını ileri sürerek, şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminat ile 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının çevirisindeki hataların düzeltilmesi aşamasında davacının tehdit ve sözleşmeye aykırı talepleri nedeniyle sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı tarafça çevirisi yapılan kitapta ciddi çeviri hatalarının bulunduğu, çeviri eserde aranan nitelikleri taşımadığı, bu nedenle de sözleşmenin 10. maddesinin davalıya fesih yetkisi tanıdığı ve feshin haklı nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7706, Karar No: 2016/7847, Tarih: 21.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/7706 E.  ,  2016/7847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı Vergi Usul Kanununun “Bazı Kaçakçılık Suçlarının Cezalandırılmasında Usul” başlıklı 367. maddesinin aşağıdaki değişikliklerden önceki 1. fıkrası “Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı kaçakçılık veya iştirak suçlarını tespit eden maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların muavinleri ve gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili vergi dairesinin bağlı bulunduğu defterdarlığın veya gelirler bölge müdürlüğünün mütalaasıyla, keyfiyetin yetkili Cumhuriyet savcılığına bildirilmesi mecburidir” biçiminde iken,

04.04.2007 gün ve 26483 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 28.03.2007 gün ve 5615 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 20. maddesi ile 367. maddesinin birinci fıkrasında yer alan "defterdarlığın veya gelirler bölge müdürlüğünün" ibaresi "vergi dairesi başkanlığının veya defterdarlığın" şeklinde değiştirilerek, dava şartı niteliğindeki mütalaa vermeye yetkili makamlar,

- maliye müfettişleri,

- hesap uzmanları ile bunların muavinleri,

- gelirler kontrolörleri,

- stajyer gelirler kontrolörleri,

- vergi dairesi başkanlığı ve

- defterdarlık olarak belirlenmiştir.

08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete ile yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Kanunun 280. maddesi “Yaptıkları inceleme sırasında 359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların yardımcıları ve gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili vergi dairesinin bağlı bulunduğu vergi dairesi başkanlığının veya defterdarlığın mütalaasıyla, keyfiyetin Cumhuriyet başsavcılığına bildirilmesi mecburidir” şeklinde değiştirilmiş ise de mütalaa vermeye yetkili makamlarda bir değişiklik yapılmamıştır.

Anılan maddenin birinci fıkrası, 01.08.2010 tarih ve 27659 sayılı Resmi Gazete ile yayımlanan 23.07.2010 gün ve 6009 sayılı Kanunun 13. maddesi ile “Yaptıkları inceleme sırasında 359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların yardımcıları ve gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir” şekline dönüştürülmüşse de 10.07.2011 gün ve 27990 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 07.07.2011 gün ve 646 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 4. maddesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların yardımcıları ve gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörleri” ibaresi “Vergi Müfettişleri ve Vergi Müfettiş Yardımcıları” şeklinde değiştirilmiştir.

16.05.2005 gün ve 25817 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 05.05.2005 gün ve 5345 sayılı Gelir İdaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun “Taşra teşkilatı” başlıklı 23. maddesinin birinci fıkrası “Başkanlığın taşra teşkilatı, doğrudan merkeze bağlı vergi dairesi başkanlıkları ile vergi dairesi başkanlığı kurulmayan yerlerde bu Kanunun 24 ve 25. maddelerindeki görev ve yetkileri haiz vergi dairesi müdürlüklerinden oluşur. Vergi dairesi başkanlıklarının kuruluş yerleri ve sayıları ile bunlara ilişkin değişiklikler Bakanlar Kurulunca belirlenir” biçiminde olup, 06.07.2005 gün ve 25867 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 13.06.2005 gün ve 2005/9064 sayılı Bakanlar Kurulu kararına göre ise ülkemizde aralarında İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının da bulunduğu 29 bölgede vergi dairesi başkanlıklarının faaliyete geçmesi benimsenmiştir.

Aynı Kanunun “Yetki devri” başlıklı 27. maddesi ise “Başkan ve her kademedeki Başkanlık yöneticileri, sınırlarını açıkça belirtmek ve yazılı olmak şartıyla, yetkilerinden bir kısmını astlarına devredebilir. Yetki devri uygun araçlarla ilgililere duyurulur” şeklinde olup, vergi dairesi başkanının Kanundaki usule göre yetkisinin bir kısmını astlarına devredebileceği hüküm altına alınmıştır.

Anılan Kanunun “Atıflar ve yetkiler” başlıklı 33. maddesi uyarınca; diğer mevzuatta defterdara ve defterdarlığa yapılmış atıfların ilgisine göre vergi dairesi başkanı ve başkanlığına yapılmış sayılacağı belirtilmiştir.

Anılan Kanunun “Atıflar ve yetkiler” başlıklı 33. maddesi uyarınca; diğer mevzuatta defterdara ve defterdarlığa yapılmış atıfların ilgisine göre vergi dairesi başkanı ve başkanlığına yapılmış sayılacağı belirtilmiştir.

Somut olay açısından; sanık hakkında 2005-2006 takvim yılllarında sahte fatura kullanmak suçu ile ilgili olarak Vergi Dairesi Başkanı adına Denetim Grup Müdürü vekili tarafından 10.11.2010 tarihli yazı ile doğrudan doğruya mütalaada bulunulduğu, yukarıda bahsedildiği üzere, 10.11.2010 tarihi itibariyle rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasının zorunlu olduğu gözetilerek, durma kararı verilerek 213 sayılı VUK'nun 367. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde mütalaa alınıp dava şartı yerine getirtildikten sonra yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.