muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2905, Karar No: 2021/13344, Tarih: 21.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/2905 E.  ,  2021/13344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 15. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen menfi tespit ve kurum işleminin iptali davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; "Özel ... Tıp Merkezi " unvanıyla sağlık alanında ticari faaliyet gösterdiğini, imzaladığı "Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesi" uyarınca davalı kurumun sigortalılarına sağlık hizmeti sunduğunu, davalı kurum tarafından Mart 2015 dönemine ait faturalar üzerinde örnekleme yöntemi ile yapılan incelemeler sonucunda hakedişlerinden toplam 175.814,50 TL tutarında kesinti yapılacağının bildirildiğini, kesinti gerekçelerinin gerçek dışı olduğunu, hastalara yapılan işlemlerin tıbbi gerekçesinin açık olup, var olan endikasyona uygun işlemler yapıldığını, kurum işleminin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek; kurum işleminin iptali ile 175.814,50 TL’den davalıya borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

Davalı; davaya konu kurum işleminin mevzuat ve sözleşme hükümlerine uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; 26/03/2018 havale tarihli bilirkişi heyeti raporu hükme esas alınarak, kurum işleminin haksız ve hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne, davaya konu kurum işleminin iptali ile davacının davalı kuruma 175.814,50 TL’den borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; ilk derece mahkemesince alınan bilirkişi raporunun konunun uzmanı bilirkişiler tarafından hazırlandığı, ayrıntılı, hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğu, bu nedenle ilk derece mahkemesi kararının da usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava; kurum işleminin iptali ile menfi tespit istemine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 281 inci maddesinde; tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkemenin, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Bilirkişiler, raporlarını hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu, aynı zamanda taraf ve Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Somut olayda; davalı kurum tarafından davacıya ait Mart 2015 dönemine ait faturalar üzerinde yapılan incelemeler sonucunda, davacı hastanenin göz polikliniğinde, hastalara konulan tanıyla uyumsuz ya da tanı konulmadan işlem yapıldığından bahisle, davaya konu kurum işlemi ile davacının hakedişlerinden toplam 175.814,50 TL tutarında kesinti yapılacağının bildirildiği görülmüştür. İlk derece mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise; Sağlık Kurumu İtiraz İnceleme Komisyonu raporunda davaya konu kurum işlemine dair kesinti gerekçesine ayrıntılı olarak yer verildiği halde; kesinti gerekçesinin somut bilgi ve belgeye dayanmadığından bahisle, kesintinin ilgili mevzuata aykırı olduğu belirtilmiş olup, ilgili mevzuat ve SUT hükümleri çerçevesinde değerlendirme yapılmaksızın, genel ve soyut ifadelerde bulunulduğu anlaşılmaktadır. Rapor, bu haliyle hüküm kurmaya ve denetime elverişli olmadığı gibi konunun uzmanı bilirkişilerce de hazırlanmamıştır.

Hal böyle olunca, ilk derece mahkemesince; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde, önceki bilirkişiler dışında seçilecek, aralarında davaya konu edilen fatura bedellerine esas sunulan sağlık hizmetini tıbbi açıdan değerlendirecek nitelikte göz hastalıkları uzmanı doktor bilirkişinin de yer aldığı üç kişilik bilirkişi heyetinden, ilgili mevzuat ve SUT hükümleri çerçevesinde değerlendirme yapılması suretiyle, Yargıtay ve taraf denetimine elverişli rapor alınarak, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371 ince maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 21/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20937, Karar No: 2022/12819, Tarih: 24.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/20937 E.  ,  2022/12819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310. maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili Av. ... 06/07/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat edildiğini bildirdiğinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE, 24/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8874, Karar No: 2023/2643, Tarih: 27.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/8874 E.  ,  2023/2643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

KARARLAR : Mahkûmiyet

Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2021 tarihli ve 2021/130 Esas, 2021/293 Karar sayılı ve Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2021 tarihli ve 2021/129 Esas, 2021/2932 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklanması ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

ilişkin hükümlerin, istinaf edilmeksizin 15.07.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 01.04.2022 tarihli ve 2021/23918 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.05.2022 tarihli ve KYB-2022/8874 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.05.2022 tarihli ve KYB-2022/8874 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Dosya kapsamına göre, sanığın inceleme konusu 08.03.2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan Pamukova Cumhuriyet Başsavcılığının 17.05.2018 tarihli ve 2018/131 esas sayılı iddianamesi ile kamu davası açılmasını müteakip, yapılan yargılama sonunda hükmün açıklanmasına ve sanığın mahkumiyetine dair Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2021 tarihli ve 2021/129 esas, 2021/292 sayılı kararının verildiği, anılan kararın 15/07/2021 tarihinde kesinleştiği,

Anılan karar kesinleşmeden evvel sanığın yine inceleme konusu aynı neviden suçu 09.08.2017 tarihinde işlediği, bu suça ilişkin Pamukova Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2018 tarihli ve 2018/252 esas sayılı iddianamesinin tanzim edilmesi üzerine, yapılan yargılama sonunda hükmün açıklanmasına ve sanığın mahkumiyetine dair Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2021 tarihli ve 2021/130 esas, 2021/293 sayılı kararının verildiği, anılan kararın 15.07.2021 tarihinde kesinleştiği, bu halde sanığın bahse konu eylemlerinin ilk hukukî kesintiyi oluşturan Pamukova Cumhuriyet Başsavcılığının 17.05.2018 tarihli ve 2018/131 esas sayılı iddianamesinden önce olması karşısında, birleştirme kararı verilerek, sanık hakkında tek bir kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan mahkûmiyet kararı verilip, zincirleme suç hükümleri uygulanması gerektiği gözetilmeden karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 09.08.2017 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Pamukova Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2018 tarihli ve 2018/230 Soruşturma, 2018/252 Esas, 2018/247 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2019 tarihli ve 2018/317 Esas, 2019/74 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 26.02.2019 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

Sanığın denetim süresi içerisinde 17.10.2020 tarihinde kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2021 tarihli ve 2021/130 Esas, 2021/293 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 15.07.2021 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

B. Şüpheli hakkında, 08.03.2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Pamukova Cumhuriyet Başsavcılığının 17.05.2018 tarihli ve 2018/259 Soruşturma, 2018/131 Esas, 2018/127 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2018 tarihli ve 2018/179 Esas, 2018/377 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 16.11.2018 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

Sanığın denetim süresi içerisinde 17.10.2020 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2021 tarihli ve 2021/129 Esas, 2021/292 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 15.07.2021 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

C. Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2021 tarihli ve 2021/130 Esas, 2021/293 Karar sayılı kararına konu dosyada suç tarihinin 09.08.2017, iddianame düzenleme tarihinin ise 09.10.2018 olduğu,

Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2021 tarihli ve 2021/129 Esas, 2021/292 Karar sayılı kararına konu dosyada suç tarihinin 08.03.2018, iddianame düzenleme tarihinin ise 17.05.2018 olduğu,

C. Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2021 tarihli ve 2021/130 Esas, 2021/293 Karar sayılı kararına konu dosyada suç tarihinin 09.08.2017, iddianame düzenleme tarihinin ise 09.10.2018 olduğu,

Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2021 tarihli ve 2021/129 Esas, 2021/292 Karar sayılı kararına konu dosyada suç tarihinin 08.03.2018, iddianame düzenleme tarihinin ise 17.05.2018 olduğu,

Her iki suçun da ilk iddianamenin düzenlendiği 17.05.2018 tarihinden önce işlendiği ve eylemler arasında hukuki kesinti olmadığı, sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı nitelikte olduğu dikkate alınarak, eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, davaların birleştirilmesi ve sanık hakkında tek bir kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet kararı verilip 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle cezanın artırılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden her bir eylem için ayrı ayrı ceza verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerindedir.

Ancak;

Ancak;

Pamukova Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2018 tarihli ve 17.05.2018 tarihli iddianameleri ile açılan her iki kamu davasının da 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan açıldığı, sanığın daha önce 09.05.2017 tarihinde işlediği aynı nev'iden suç nedeniyle Akyazı Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2017 tarihli ve 2017/82549 soruşturma, 2017/41 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz süresinin "7 gün" olarak gösterildiği, 19.12.2017 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine erteleme kararının kaldırılarak Akyazı Cumhuriyet Başsavcılığının 22.03.2018 tarihli ve 2017/2549 Soruşturma, 2018/292 Esas, 2018/287 sayılı iddianamesi ile Akyazı Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Akyazı Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2018 tarihli ve 2018/524 Esas, 2018/854 Karar sayılı kararı ile sanığın cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine de, Akyazı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2019 tarihli ve 2019/789 Esas, 2019/1119 Karar sayılı ilamı ile hükmün açıklandığı, kararın 15.11.2019 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği, sanık hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararda itiraz yoluna başvuru süresinin "15 gün" yerine "7 gün" olarak belirtilmek suretiyle şüphelinin yanıltıldığı, Anayasanın Temel Hak ve Hürriyetlerin Korunması başlıklı 40 ıncı maddesindeki düzenleme ile 5237 sayılı

Kanun'un 191 inci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 171, 172 ve 173 üncü maddeleri uyarınca, başvurulacak kanun yolunun, merciinin, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup; "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararda kanun yolu başvuru süresinin şüpheliyi yanıltacak biçimde "7 gün" olarak gösterilmesi nedeniyle kararın usulüne uygun şekilde kesinleştiğinden söz edilemeyeceği, usulsüz olarak verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, denetimli serbestlik müdürlüğünce yapılan tebligatlar hukuki sonuç doğurmayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, bu nedenle ihlal niteliğindeki suçun erteleme süresi içerisinde işlendiğinden söz edilemeyeceği, açıklanan nedenle Akyazı Asliye Ceza Mahkemesince kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinin kanuna aykırı olduğu, dolayısıyla Pamukova Asliye Ceza Mahkemesine açılan davalarda da kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından;

Pamukova Asliye Ceza Mahkemesince 2021/129 Esas ve 2021/130 Esas sayılı her iki davanın birleştirilmesinden sonra, 5237 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere "durma" kararı verilmesi ve Akyazı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2019 tarihli ve 2019/789 Esas, 2019/1119 Karar sayılı kararına karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi için Akyazı Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunularak sürecin takip edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararları verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2021 tarihli ve 2021/130 Esas, 2021/293 Karar sayılı kararı ile Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2021 tarihli ve 2021/129 Esas, 2021/292 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyalarının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18845, Karar No: 2011/24050, Tarih: 26.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2009/18845 E.  ,  2011/24050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Beraat, 765 sayılı TCK.nun 342/1. maddesi 2 yıl hapis.

Katılma talebinin ileri sürüldüğü 19.04.2006 günlü celsede hazır bulunan sanıklar müdafiilerinin bu talebe karşı bir itirazda bulunmadıkları anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1- 5271 sayılı CMK'nun 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği, iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanık sorgusunun yapılması gerektiği gözetilmeden; sanıklardan ...'ın sorgusu yapılmadan yazılı şekilde beraatine hükmolunması,

2-Sanıkların suç kasıtlarının ortaya konulabilmesi ve gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından, olayla ilgili Gümrük Müdürlüğü tarafından inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği, düzenlenmiş ise getirtilip özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi ve onaylı örneklerinin dosyaya konulması, gerektiği takdirde bilirkişi incelemesi yaptırılması, suça konu gümrük beyannamesinde eşyaların palet sayısı, net ve brüt ağırlıklarının faturalarla aynı olduğu adet yönünden farklı olduğu, faturaların gümrük müdürlüğünce istenildiğinde firma tarafından 20.04.2004 tarihli cevap ekinde düzeltilmiş faturayı bildirmesi de gözönünde bulundurmak suretiyle toplanan bütün deliller değerlendirildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20930, Karar No: 2011/6578, Tarih: 13.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20930 E.  ,  2011/6578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2126, Karar No: 2014/21857, Tarih: 23.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/2126 E.  ,  2014/21857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından ... lehine dilekçe yazım ücreti verilmesine ilişkin bendin çıkartılması ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4217, Karar No: 2014/5401, Tarih: 21.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4217 E.  ,  2014/5401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.