muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14976, Karar No: 2014/21074, Tarih: 28.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanannedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9445, Karar No: 2011/12582, Tarih: 24.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9445 E.  ,  2011/12582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.05.1996 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18.03.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı kooperatif, 11.02.1993 tarihli kooperatif kararı ile davalı adına kayıtlı 573 ada 48 parsel numaralı taşınmaz üzerine inşaat yapılmasına karar verildiğini, daha sonra taşınmaz üzerine inşaat yapılarak taşınmazdaki bağımsız bölümlerin kooperatif üyelerine teslim edildiğini, ancak Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/1013 E – 2001/995 K sayılı ilamı ile 11.02.1993 tarihli kooperatif kararı ile yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesinin geçersiz olduğunun tespit edildiğini, müvekkilinin iyiniyetli olarak taşınmaz üzerine bina yaptığını ve binanın değerinin arsanın değerinden fazla olduğunu belirterek uygun bedel karşılığında taşınmazın tapu kaydının iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geçerli olduğu gerekçesi ile sözleşme hükümleri uygulanmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalılar vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanunu m. 684. ve 718 hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması

halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Türk Medeni Kanununun 724.maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3.maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır;

Bu koşul dava tarihine ve objektif esaslara göre saptanmalı, fazlalık ilk bakışta da kolayca anlaşılmalıdır. İnşaatın kapsadığı alanın ifrazı kabil ise arsa değeri yalnız bu kısma göre, aksi halde tamamının değerine göre bulunmalıdır. Bazı Yargıtay kararlarında vurgulandığı üzere, inşaatın kaldırılmasının arazi ve malzemeye vereceği zarar, kaldırılmasıyla malzeme sahibinin elde edeceği yarardan daha fazla ise inşaatın kaldırılması fahiş bir zarara yol açar.

c) Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Uygun bedel genellikle yapı için gerekli olan arsa miktarının dava tarihindeki gerçek değeri olarak kabul edilmekte ise de, büyük bir taşınmazın bir kısmının devri gerektiğinde geri kalan kısmın bedelinde noksanlıklar meydana gelecekse, bunlar taşınmaza bağlı öteki zararlar da göz önünde

bulundurularak hak ve yarar dengesi kurulması suretiyle hesaplattırılmalı, iptale konu zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

bulundurularak hak ve yarar dengesi kurulması suretiyle hesaplattırılmalı, iptale konu zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

HMK'nun 25. maddesi hükmünce Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz. HMK'nun 26 m. maddesinde hükme bağlanan ve uygulamada “taleple bağlılık” kuralı olarak bilinen ilke uyarınca yasaların öngördüğü ayrık durumlar hariç hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Eldeki davada davacı, dava dilekçesinde açıkladığı hukuki işlemler ve olayları Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yazılı iyiniyet koşulunun göstergesi olarak açıklamış ve dilekçesinin sonuç kısmında da taşınmazın uygun bir bedel karşılığında adına tescilini istemiştir. Hal böyle olunca; mahkemece yukarıda açıklanan Türk Medeni Kanununun 724. maddesi hükmü uyarınca temliken tescil koşullarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediğinin yöntemince araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, kesinleşmiş mahkeme kararı ile inşaat sözleşmesinin geçersiz olduğu tespit edilmesine rağmen inşaat sözleşmesi geçerliymiş gibi karar verilmesi doğru olmamış bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 24.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/6223, Karar No: 2018/6145, Tarih: 22.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/6223 E.  ,  2018/6145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ... hakkında bir, sanık ... hakkında iki kez)

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 06.02.2015 günlü duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliğinin usulüne göre tamamlanmasının ardından yokluğunda verilen hükmün 04.11.2013 tarihinde istinabe yoluyla alınan beyanında sanıklardan şikayetçi olup kamu davasına katılmak istediğini bildiren müşteki ... tebliğine ilişkin dosyada her hangi bir bilgi veya belgeye rastlanılmadığından, varsa buna ilişkin belgenin temini, aksi halde anılan tebligat eksikliğinin giderilmesiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyiz edilmesi durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5232, Karar No: 2011/9734, Tarih: 25.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/5232 E.  ,  2011/9734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Dairemizin bozma ilamında özetle, dava konusu haczin 1.3.2007 tarihinde, 22.2.2007 tarihli haciz tutanağında tesbit edilen ve borçlu şirket yetkilisinin kardeşinin hazır bulunduğu adreste yapıldığı, haciz adresinde borçluya ait vergi levhası ve belgelerin bulunduğu, bu durumda İİK 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesinin borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olup aksinin davacı 3.kişi tarafından her türlü delille ispatlanmasının olanaklı olduğu, davacı 3.kişi şirketin dava konusu deri yarma makinasını borçluya kiraladığını ve bu makinanın amortisman ve demirbaş kayıtlarında yer aldığını ileri sürdüğünden mahkemece davacı 3.kişinin tacir olup ticari defter tutma zorunluluğu olduğu dikkate alınarak borçlunun kira ödemelerine ilişkin kayıtların ve hacizli malın ticari defterlerinde kaydının bulunup bulunmadığı konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla araştırma yaptırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan delillere göre,kira sözleşmesindeki adres ile haczin yapıldığı ve menkul malın bulunduğu adresin farklı olduğu, davacı tarafından kira sözleşmesi ve ekleri ile diğer delillerin mülkiyet karinesinin aksinin ispatı bakımından yeterli olmadığı, davacının davasını şüpheden uzak kesin

inandırıcı ve güçlü kanıtlarla kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı 3.kişi. vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 25.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/116, Karar No: 2016/7168, Tarih: 03.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/116 E.  ,  2016/7168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

2-...

Vek.Av....

İHBAR OLUNANLAR : 1-...

2-...

Dava dilekçesinde, babalığın tespiti hakkındaki hükme karşı yargılamanın yenilenmesi talep edilmiş, mahkemece, yargılamanın yenilenmesi sebebinin varlığı kabul edilmiş, yeniden yargılama yapılarak bu defa babalığın tespiti hakkındaki davanın reddine karar verilmiş; hüküm yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunan davacı (asıl davanın davalısı) tarafından yargılama giderleri yönünden, yargılamanın yenilenmesi davasının davalısı (asıl davanın davacısı) tarafından ise hükmün tamamına yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde ve yargılama aşamalarındaki dilekçelerinde, ...’in babasının ... olmadığını ileri sürerek 1988 tarihinde alınan yetersiz tıbbi rapora dayanılarak kurulan "babalık hükmünün" yargılamanın yenilenmesi yoluyla kaldırılarak yargılamanın yenilenmesi ile babalık davasının reddine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece yeniden yargılama yapılarak babalığın tespiti hakkındaki davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı yasal gerektirici sebeplere ve özellikle, iadei muhakeme sebebinin mevcut olduğunun anlaşılmasına, bu hususa ilişkin kanıtların takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının iadei muhakeme sebebinin bulunmadığı yönündeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Babalık hükmüne esas alınan ...Kıırulu'nun 17.02.1988 tarihli raporunda, davalı (iadei muhakeme davasının davacısı) .... isimli çocuğun babası olabileceğinin belirtildiği; eldeki yargılamanın yenilenmesine ilişkin davada alınan ... Başkanlığının 15.08.2011 tarihli raporunda ise, ...'in .... isimli çocuğun biyolojik babalığının reddedildiğinin bildirildiği görülmektedir. Bu halde raporlar arasında çelişki mevcut olup, bu çelişkinin 2659 sayılı ...

./..

... -2-

Kurumu Kanununun 15'nci maddesi gereğince... rapor alınmak suretiyle giderilmesi ve neticesine göre karar verilmesi gerekirken, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile hüküm tesisi,

3-Kabule göre de;

Yargılamanın yenilenmesi talebi kabul edilip yeniden yargılama yapıldığına göre önceki hükmün ortadan kaldırılması ve yeniden hüküm tesisi gerekirken önceki hüküm ortadan kaldırılmadan davacı ...un babalık davasının reddi hususunda karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Kurumu Kanununun 15'nci maddesi gereğince... rapor alınmak suretiyle giderilmesi ve neticesine göre karar verilmesi gerekirken, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile hüküm tesisi,

3-Kabule göre de;

Yargılamanın yenilenmesi talebi kabul edilip yeniden yargılama yapıldığına göre önceki hükmün ortadan kaldırılması ve yeniden hüküm tesisi gerekirken önceki hüküm ortadan kaldırılmadan davacı ...un babalık davasının reddi hususunda karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre, iadei muhakeme davasının davacısının (asıl davanın davalısı) yargılama giderlerine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 03.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6961, Karar No: 2022/9338, Tarih: 23.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/6961 E.  ,  2022/9338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir." düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 22/04/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine(İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE 23/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5485, Karar No: 2016/10539, Tarih: 13.06.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/5485 E.  ,  2016/10539 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 23/12/2014

NUMARASI : 2012/424-2014/519

DAVACI :...

vek. Av.....

DAVALI : ....

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan olan cari hesap alacağının tahsili amacıyla icra takibi başlatıldığını, takibin davalının haksız itirazı ile durduğunu, davalı tarafça sebepsiz ve kötüniyetli olarak düzenlenen faturaların kabul edilemeyeceğini ileri sürerek itirazın iptaline ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkilinden alacağının bulunmadığını, müvekkili tarafından düzenlenen faturaların sözleşmeye uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; taraflar arasındaki mal satışına dayalı ticari ilişkide davacının, ürünlerin davalının raflarında satışa sunulması halinde bir bütçe taahhüt ettiği, ancak davalının uyuşmazlık konusu 19.544,92 TL ve 1302,90 TL bedelli faturalara konu hizmetin verildiğini ispatlayamadığı, davacının 20.847,82 TL alacak talebinde haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, davalının icra takibine itirazının kısmen iptaline, takibin 20.847,82 TL asıl alacak üzerinden devamına, %40 oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, .. gününde oybirliğiyle karar verildi.