muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/232, Karar No: 2024/41, Tarih: 09.01.2024

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı ... Tur. Sey. Ac. Pet. Pen. Nak. A.Ş vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalıların sırası ve bütün davalıların alacak miktarı yönünden de taleplerinin kabul edilmesi gerektiğini, şirket alacağının TTK kapsamında rüçhanlı alacak olduğunu, bütün davalı alacaklarından önce gelmesi gerektiğini, liman barınma ücretinin rüçhanlı alacak olduğunun TTK’da hüküm altına alındığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı ... Tur. Sey. Ac. Pet. Pen. Nak. A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemece yeni rapor aldırılmaksızın İcra Hukuk mahkemesinde alınan raporun gerekçeye aynen yansıtıldığını, söz konusu raporun yetersiz ve hatalı olduğundan ilgili mahkemece yeniden rapor aldırılmasına karar verildiğini, ... Asliye Ticaret Mahkemesinde müvekkilin alacağının yolcu taşıma sözleşmesinin hiç ve gereği gibi yerine getirilmemesinden kaynaklandığının belirtildiğini, yolcu taşıma sözleşmesinin akdedildiği 05.09.2003 tarihinde ve ... Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından karar verilen 17.03.2014 tarihinde 6762 sayılı TTK’nın yürürlükte olduğunu ve bu kanunun 1235 vd. maddelerine göre gemi alacak hakkı veren alacak olduğunu, davacı alacağı yönünden alacak miktarı ve verilen barınma hizmetinin niteliğinin incelenmediğini, barınma ücretinin nasıl ve neye göre belirlendiğinin, verilen hizmetin niteliği ve yapılan masraflarda göz önüne alınarak ücretin yeniden hesaplanması gerektiğini, aynı gemi için yediemin ücreti de ödendiği gözönüne alındığında barınma ücreti olarak davacıya ödenen bedelin yüksek olduğunu, bilirkişi incelemesi yaptırılmadan teknik bilgi gerektiren konuda haksız hüküm kurulduğunu, sıra cetveli ile rapor arasında çelişki bulunduğu, raporun eksik olduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

C.2. İlgili Hukuk

İcra ve İflas Kanununun 142/1. maddesi, 6102 sayılı TTK’nın 1389. ve 1390. maddeleri

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekili ile davalı ... ... Seyahat ... Den. ve Nakl. Tic. A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekili ile davalı ... ... Seyahat ... Den. ve Nakl. Tic. A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

09.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2516, Karar No: 2020/754, Tarih: 24.02.2020

**6. Ceza Dairesi         2017/2516 E.  ,  2020/754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Hükmün açıklanması; Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

Sanık ...'ın suç ortaklarına mağdurların üzerlerini aramalarını söylemesi üzerine yapılan aramada mağdur ...'in üzerinde para bulamadıkları ancak cebinden cep telefonu ve şarj aletini alıp baktıktan sonra geri verdiklerinin anlaşılması karşısında; sanığın yağma suçunu oluşturan eyleminin tamamlandığı gözetilmeden, suçun teşebbüs aşamasında kaldığı gerekçesiyle TCK’nin 35/2 maddesi uygulanarak eksik cezaya hükmolunması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında mağdur ...'ya yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ile haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ... ve ...'in, yaya olarak evlerine gitmekte olan mağdurlar ile karşılaşıp mağdurları arka sokağa götürerek mağdur ... ...'den "Bize para vereceksin yoksa seni döveriz" demek suretiyle tehdit edip para istedikleri, mağdurun üzerinde para olmadığını söylemesi üzerine sanık ...'ın suç ortaklarına mağdur ... ...'nin üzerini aramalarını söylemesi üzerine yapılan aramada para bulamadıkları, bir paket sigara ve mağdur ... ...'nin boğazında sarılı bulunan atkıyı aldıkları, diğer mağdurun üzerini arayıp para bulamadıkları ancak cebinden cep telefonu ve şarj aletini alıp baktıktan sonra geri verdikleri, daha sonra sanık ...'ın, mağdur ... ...'yi "Senin evinde para vardır, para al getir yoksa seni döveriz" şeklinde tehdit etmesi üzerine hep birlikte mağdur ... ...'nin evine gittikleri, eve gittikleri esnada sanık ...'ın mağdur ... ...'ye "...'na 30 TL borcun olduğunu ailene söylersin, bu şekilde para alırsın" dediği ve mağdur ... ...'nin ikametinin önüne geldikleri, mağdurların eve çıktığı, mağdur ... ...'nin yaşadıkları olayı babasına anlatması üzerine polisin olay yerine çağrılıp sanıkların yakalandığı olayda; sanığın, yakınan ...'ye yönelik aynı kasıt altında devam eden eyleminin tek bir yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13569, Karar No: 2018/3696, Tarih: 09.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/13569 E.  ,  2018/3696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali-tenkis davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, murisleri ...'in 25/12/2008 tarihinde vefat ettiğini, 04/03/2002 tarihli vasiyet ile sekiz taşınmazını davalıya bıraktığını, 24/06/2005 tarihli ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile de davalıya taşınmazlarını temlik ettiğini, davalının murise fiilen bakmadığını, muris muvazaası olduğunu, şekil yönünden geçersiz olduğunu, murisin ağır duyma özürü olduğundan işlemlerin de batıl olduğunu ileri sürerek; işlemlerin iptaline olmaz ise, tenkise karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı, vasiyetin ve sözleşmenin gerçek iradeyi yansıttığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı tarafın, murisin vasiyetnameyi ve sözleşmeyi düzenlediği tarihlerde ağır duyma özürü nedeni ile fiil ehliyetinin bulunmadığını ileri sürdüğü anlaşılmaktadır.

Fiil ehliyeti yokluğu; yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk gibi salt biyolojik nedenlere değil, aynı zamanda bilinç, idrak, irade gibi psikolojik unsurlara da bağlı olduğundan, akıl hastalığı, akıl zayıflığı gibi biyolojik ve buna bağlı psikolojik nedenlerin belirlenmesi, çok zaman hâkimlik mesleğinin dışında özel ve teknik bilgi gerektirmektedir.

Fiil ehliyetinin nispi bir kavram olması, kişiye, eylem ve işleme göre değişmesi bu yönde en yetkili sağlık kuruluşu olan ... Kurumundan rapor alınmasını da zorunlu kılmaktadır. Esasen TMK. nun 409/2. maddesinde de, akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceği hüküm altına alınmıştır.

Bu durumda, ehliyetsiz olduğu ileri sürülen murisin vasiyetname ve sözleşme tarihlerine yakın günlerde ve sonrasında tedavi görüp görmediği hususunda tarafların bilgisine başvurularak varsa doktor raporları, hasta müşahede kâğıtları ve film grafilerinin eksiksiz getirtilmesi, sonrasında işlem tarihlerinde miras bırakanın fiil ehliyetinin olup olmadığının tespiti için ... Kurumundan rapor alınması gerekmektedir.

O halde mahkemece, ehliyetsizlik iddiası yönünden, işlem tarihlerinde murisin fiil ehliyetinin olup olmadığının tespiti için ... Kurumundan rapor alınması gerekirken, ... raporu alınmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

O halde mahkemece, ehliyetsizlik iddiası yönünden, işlem tarihlerinde murisin fiil ehliyetinin olup olmadığının tespiti için ... Kurumundan rapor alınması gerekirken, ... raporu alınmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/982, Karar No: 2010/11678, Tarih: 25.10.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/982 E.  ,  2010/11678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : 213 S VUK:nun 359/a-1,2 mad ve 765 S TCK:nun 59 mad ile 647 SK 6 mad göre erteli 5 ay hapis cezası

5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek; 16.06.2009 tarihli 5904 sayılı Yasanın 23. maddesi ile 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. ve 562 maddeleriyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2 ve CMK.nun 231. maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26174, Karar No: 2014/20956, Tarih: 16.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/26174 E.  ,  2014/20956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/340781

MAHKEMESİ : Çeşme 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2013

NUMARASI : 2012/283 (E) ve 2013/17 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın sorgusunda bildirdiği adresinde, işte olduğu belirtilerek kayınvalidesine tebliğ edildiği anlaşılmışsa da, Uyap sisteminden yapılan sorgulamada, tebligat tarihinde, sanığın başka bir suçtan cezaevinde olduğunun anlaşılması karşısında, yapılan tebliğ işleminin hukuken geçersiz ve 01.08.2013 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu, mahkemenin, 01.08.2013 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin kararının hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın 29.12.2011 tarihinde mağdurun sorumlu müdürü olduğu işyerinden kitap ve içki çalması, 19.01.2012 tarihinde ise aynı suçu işleme kararının icrası altında, aynı işyerinden kitap çalmaya çalışırken farkedilmesi üzerine kaçması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, aradaki kısa zaman farkı dikkate alındığında zincirleme suç oluşturacağı, sanığın bir kez tamamlanmış hırsızlıktan cezalandırıldıktan sonra cezasının 5237 TCK'nın 43. maddesiyle arttırılması gerekirken, sanığın eylemlerinin iki ayrı suç oluşturduğu kabul edilerek fazla ceza belirlenmesi,

2-Sanığın, 12.07.2012 tarihli duruşmada alınan ifadesinde, "mağdur kurumun zararını gidermeyi kabul ettiğini, kendilerine olay nedeniyle uğradıkları maddi zarar olarak 300 TL'yi ödemek istediğini..." bildirmesi ile mağdurun aynı tarihli duruşmada alınan ifadesinde, "bu aşamadan sonra zararlarını tahsil etmek istemediklerini, muhasebe kayıtlarına girişte problem olabileceğini, sanığın zararı gidermesi yönündeki beyanına bir diyeceğinin olmadığını ancak parayı almak istemediklerini..." bildirmesi karşısında; sanıklara ödeme yeri gösterilip, ödemeleri halinde 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21478, Karar No: 2010/5946, Tarih: 05.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21478 E.  ,  2010/5946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av. ...

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/27222, Karar No: 2015/44726, Tarih: 11.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/27222 E.  ,  2015/44726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/85678

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2011

NUMARASI : 2010/347 (E) ve 2011/322 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanık hakkında hükmolunan “498,00 TL zorunlu müdafii gideri” ne ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3771, Karar No: 2020/6884, Tarih: 04.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/3771 E.  ,  2020/6884 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.02.2017 tarihinde verilen dilekçeyle önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 16.01.2020 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce istinaf talebinin usulden reddine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce 03.06.2020 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce 17.03.2020 tarihinde istinaf başvurusunun usulden reddine 6100 sayılı HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin 03.06.2020 tarihli ek kararı ile davalı avukatının 01.04.2020 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin 17.03.2020 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 362/1-a maddesi gereğince kesin olarak usulden reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 362/1-a maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davalı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 03.06.2020 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 04.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17091, Karar No: 2013/18147, Tarih: 13.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/17091 E.  ,  2013/18147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, işe başlatmama tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi işe başlatmama tazminatının eksik ödendiğini ileri sürerek icra takibi yapmış, davalı işveren borca itiraz etmiştir. Davacı işçi itirazın iptali ile icra inkar tazminatı isteğiyle bu davayı açmıştır. Mahkemece itirazın iptali isteğinin kabulüne karar verilmiş, icra inkar tazminatı isteği reddedilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatınca temyiz etmiştir.

Somut olayda uyuşmazlık işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilip kesilmeyeceği noktasında toplanmaktadır. Davalı işveren vergi sorumlusu olup davacı vergi yükümlüsü adına anılan tazminattan gelir vergisine keserek ilgili vergi dairesine yatırmıştır. Davalı işveren uygulaması Maliye Bakanlığının 28.6.2005 gün ve GİB. 042/ 4207 - 44/ 27873 sayılı ve 3.8.2007 gün ve B.7.1.GİB.0.03.43/4305-182/ 069750 sayılı Özelgelerine uygun olup sözü edilen yazılarda işe başlatmama tazminatının gelir vergisine tabi olduğu vurgulanmıştır. Danıştay 3. Dairesinin 15.2.2007 gün ve 2006/3799 E, 2007/414 K. sayılı kararı ve Dairemizin 25.4.2008 gün ve 2007/16610 E, 2008/10304 K. sayılı kararları işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilmeyeceği yönünde olsa da, soruna işveren açısından bakıldığında davalı işveren Maliye Bakanlığı Özelgelerine uymak durumundadır. Bu nedenle davalı işvereni kötüniyetli olduğundan söz edilemez.

Öte yandan 16.6.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı yasa ile 193 sayılı gelir vergisi kanununda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Aynı yasa ile 193 sayılı gelir vergisi kanununa eklenen geçici 77 maddesinde ise, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlerle ilgili olarak 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 21inci maddesi uyarınca işverenlerce işçiye ödenen işe başlatmama tazminatları, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz. Anılan dönemlere ilişkin işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tevkifatına tabi tutulan mükelleflerin; tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanununun düzeltmeye ilişkin hükümleri uyarınca tahsil edilen gelir vergisinin red ve iade işlemleri yapılır” şeklinde kurala yer verilerek daha önce kesilen gelir vergisi ile ilgili iade esasları belirlenmiştir. Anılan düzenlemeye göre daha önce kesilen gelir vergisi tutarları vergi yükümlüsüne iade edilecektir.

Somut olayda vergi yükümlüsü davacı işçi olup davacının fazla ödenen vergiyi ilgili vergi dairesinden talep etme hakkı vardır. Yasa, vergi sorumlusu olan davalı işverene iadeye dair bir düzenlemeye yer vermemiştir. Bu durumda davalı işveren tarafından vergi tutarı kadar miktar biri vergi dairesine diğeri işçiye olmak üzere iki kez ödenmiş olacaktır. Yine mahkemece verilen karar kesinleştiği taktirde davacı işçi işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tutarı kadar bir miktarı biri işverenden diğeri ilgili vergi dairesinden olmak üzere iki kez talep edebilir durumda olacaktır. Davacı işçi vergi iadesi tutarını ilgili vergi dairesinden talep edebileceğine göre mahkemece bu şekilde mükerrer yararlanmaya dair hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.