muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3735, Karar No: 2014/6146, Tarih: 18.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/3735 E.  ,  2014/6146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... 2. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalı ...'in nüfus kaydındaki ana-baba adının düzeltilmesini talep etmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın soybağına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, uyuşmazlığın nüfus kaydında düzeltim niteliğinde olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Aile Mahkemeleri TMK.'nun 282 ve devamı maddelerinde sınırlı olarak belirtilen soybağının reddi (TMK.'nun 286. vd.) babalık, tanıma, tanımanın iptali gibi davalara bakmakla görevlidir. Somut olayda davaname ile davalı ...'in nüfus kaydında Ahmet ve Nurten'in çocuğu olarak göründüğü, bu kişilerin gerçek anne ve baba olmadıkları iddiasıyla nüfus kaydının buna göre düzeltilmesi talep edilmiştir. Davanın kabul edilmesi halinde davalı ...'in anne adının değiştirilmesinin yanında nüfusta babası gözüken kişi ile soybağının iptali de gerekeceğinden, dava bu niteliği itibariyle bir nesep davasıdır. Soybağı hukuku ile ilgili davalar 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin görev ve yargılama usullerine dair kanunun 4. maddesinde gösterilen davalardan olup TMK.'nun 282 vd. maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgili olan bu davanın... Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Aile Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1288, Karar No: 2018/5820, Tarih: 19.09.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/1288 E.  ,  2018/5820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 11.12.2013 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.11.2017 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne davalı vekilinin duruşma talebinin davanın niteliği gereği reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dosya içerisinde rastlanamadığından,

1- Davacılar vekili TMK’nın 605. maddesi gereğince mirasın reddini talep etmiş ise de Türk Medeni Kanununun Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğünün 39. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca vekilin vekaletnamesinde mirasın reddi yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından bu yetkiyi içeren özel vekaletnamenin temini,

2- Muris ...'in ölüm tarihi olan 02.05.2012'de üzerine kayıtlı araç bulunup bulunmadığının araştırılması için ilgili emniyet müdürüğüne yazı yazılıp gelen cevabi yazıyla birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 19.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2098, Karar No: 2020/5714, Tarih: 15.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/2098 E.  ,  2020/5714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8.

-K A R A R-

Temyiz eden davalı ... vekili her ne kadar adli yardım talepli temyiz talebinde bulunmuş ise de; HMK 336/2. maddesi gereği iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Davalı vekili temyiz dilekçesi ekinde müvekkilinin mağduriyetini yeterince belgelendirmediği gibi dosya içerisindeki ekonomik sosyal durum araştırması ve araç ruhsat kaydına göre yargılama giderlerini (temyiz harcını) karşılayabilecek durumda olduğu anlaşıldığından davalı ... vekilinin adli yardım talebinin reddi gerekmiştir.

Buna göre; nispi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının temyiz ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir. (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı)

Yukarıda belirtildiği üzere davalı ... vekilinin adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, 25.1.1985 gün ve 5/1 sayılı İBK göz önünde tutularak, davalı vekiline eksik harcı ikmal etmesi için HUMK 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılarak önel verilmesi, süresi içinde harç yatırıldığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde aynı madde gereğince bir karar verilmesi ve belirtilen işlemler tamamlandıktan sonra diğer davalının temyiz talebi de bulunduğundan dosyanın dairemize tekrar gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 15/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8301, Karar No: 2015/10520, Tarih: 30.11.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/8301 E.  ,  2015/10520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kemer 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2010/384-2014/160

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılık sıfatının tespiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ancak davanın niteliği itibari ileduruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2010/384-2014/160

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılık sıfatının tespiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ancak davanın niteliği itibari ileduruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Antalya ili .... ilçesi ... ada 20 parsel de kayıtlı taşınmaz üzerinde .... Otelcilik ve Turizm A.Ş. adına 49 yıllığına irtifak hakkı tescil edilmiştir.Bu şirketin 4.3.2003 tarihinde iflasına karar verilmesi üzerine parsel üzerindeki irtifak hakkı ve üzerindeki villalar ihale ile 15.5.2009 tarihinde davalı ... Turizm A.Ş. ye satılarak bu şirket adına 11.03.2010 tarihinde 49 yıllığına irtifak hakkı tescil edilmiştir. Davalı şirket .... Turizm A.Ş taşınmazın irtifak hakkını satın aldıktan sonra villalarda oturan davacı E. L. hakkında İİK.nun 135/2 maddesine göre tahliye emri gönderilmesini sağlamıştır. Tahliye emri gönderilmesi üzerine davacı vekili 26.7.2010 tarihli dava dilekçesinde ihale ile satılan 115 ada 20 parsel üzerinde bulunan “ Phaselis 63-64“ nolu villaları konusunda önceki malik ... Otelcilik Ve Turizm A,Ş ile müvekkili arasında 14.5.2001 tarihli mülk kullanım sözleşmesi imzalandığını,o tarihlerden beri villaları kesintisiz kullandığını, 9.3.2009 tarihli açık artırma şartnamesinde açıkca 44 villanın eşyalı olarak kullanıldığının tesbit edildiğini, davalı şirketin açık artırma ilanını görerek ihaleye o şekilde girip aldığını, davalı şirketin tek yetkilisi H. G. ’nun da aynı yerde villası olup komşu olduklarını, H. G. ’nun başından beri müvekkilinin burada hak sahibi olduğunu bildiğini, davacının kiracılığının iflastan ve satıştan öncesine dayandığını, davacının tahliyesinin istenmesinin mümkün olmadığını belirterek taşınmazda müvekkilinin fuzuli şagil olmadığının ve tüm tesislerde kullanma hakkının bulunduğunun ve tahliye etmek zorunda bulunmadığının tespitini talep etmiştir. Davacı delil olarak 14.5.2001 tarihli önceki malikle yapılan 39 yıllık mülk kullanım sözleşmesine dayanmıştır. Taşınmazın satılması halinde taşınmazda oturan kiracı hacizden önceki bir tarihte kiracı olduğunu iddia ediyorsa bu iddiasını İİK.nun 135/2 maddesinde belirtildiği şekilde resmi belgelerle ispat etmelidir. Ancak taşınmaz alıcısının başından beri kiracı olduğunu bildiğini ve kiracılığını kabul ettiğini iddia ediyorsa bu iddiasını genel mahkemede açacağı menfi tesbit davasında tanık dahil her türlü delil ile kanıtlayabilir. Davacı dava dilekçesinde davalı şirket sahibi ve yetkilisi olan H. G.’nun da aynı yerde villası olduğunu ve komşuluk yaptıklarını başından beri kendisinin kiracı olduğunu bildiğini belirtmiş bu konuda tanık dinletmiştir. Dinlenilen tüm davacı tanıkları şirket yetkilisinin aynı yerde villasının bulunduğunu, başından beri komşuluk yaptıklarını ve davacının kiracı olarak oturduğunu bildiğini beyan etmişlerdir.

Öte yandan 9.3.2009 tarihli açık artırma suretiyle gayrimenkul ve irtifak hakkının satış ilanında 20 sayılı parsel üzerinde bulunan 44 adet villanın tamamına yakınının yabancılar tarafından irtifak hakkı süresince kiralandığı ve fiilen eşyalı olarak kullanıldıkları tespit edilmiştir. Davalı şirketin temsilcisinin H. G. olduğu ve aynı yerde 2.8.1999 düzenleme tarihli 99 yıllık mülk kullanım sözleşmesi bulunduğu ve davalı şirket adına ihaleye şirket temsilcisi olarak H. G. ’nun girdiği anlaşılmaktadır. Uzun süre kiracılarla komşuluk yapan şirket temsilcisi H. G. ihale şartnamesinde yabancı kişilerin kiracı olduğunu bilerek ihaleye girip satın aldığına göre hacizden önce davalı şirketin burada davacının kiracı olarak oturduğunu bildiğinin kabulü gerekir. Toplanan tüm delillerin değerlendirilmesi sonunda davacının, hacizden ve satıştan önce dava konusu taşınmazda kiracı olduğu ve bu durumun davalı tarafça bilindiği kanıtlanmış olmakla davacının kiracı olduğunun tespiti yönünde davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

Hüküm yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10283, Karar No: 2014/7981, Tarih: 28.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/10283 E.  ,  2014/7981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2013

NUMARASI : 2011/105-2013/99

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı şirket yetkili temsilcisi K.F. A.ve vek. Av. B.. A.. ile davalı vek. Av. Y.. A..'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan şirket temsilcisi ve avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, davalı tarafından takibe konu edilen senet bedelinin haricen ödenerek makbuz ve ibraname alındığından bahisle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davaya dayanak yapılan belgenin sahte olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve Adli Tıp Kurumu raporuna göre; dava konusu takip dosyasında davacının takip alacaklısı vekili olan Av. Y.. A.. tarafından ibra edildiğine ilişkin belge altındaki imzanın Av. Y.. A..'a ait olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin kısa kararında "İzmir 12. İcra Müdürlüğü'nün 2010/8972 takip dosyasında takip alacaklısı vekili olan Av. Y.. A.. tarafından ibra edildiğine ilişkin belge altındaki imzanın Adli Tıp Kurumu'nun dosya içinde sureti mevcut olan 15.05.2012 tarihli Fizik İhtisas Dairesinin 3437 nolu belgesi ile Av. Y.. A..'ın eli ürünü olduğunun tespitine karar verildiğinden davacının belgede belirtilen miktarda borçlu olmadığının tespitine" denilmiştir. Bu kısa kararda belirtilen belgedeki miktar 245.177 TL olduğu halde, kısa kararda miktar belirtilmemiştir. Gerekçeli kararın hüküm kısmında ise aynı belge hükme esas alınarak "Davanın kabulü ile İzmir 12. İcra Müdürlüğü'nün 2010/8972 takip dosyasında takip alacaklısı vekili olan Av. Y.. A.. tarafından ibra edildiğine ilişkin belge altındaki imzanın Adli Tıp Kurumu'nun dosya içinde sureti mevcut olan 15.05.2012 tarihli Fizik İhtisas Dairesi'nin 3437 nolu belgesi ile Av. Y.. A..'ın eli ürünü olduğunun tespitine karar verildiğinden davacının İzmir 12. İcra Müdürlüğü'nün 2010/8972 E. sayılı dosyasına esas teşkil eden Türkiye İş Bankası 2. Sanayi Sitesi İzmir Şubesi, 14.06.2010 düzenleme tarihli 3253775 numaralı 208.000,00 TL bedelli çek ve fer'ileriyle ilgili borçlu olmadığının tespitine" denilmiş olup, bu şekilde kısa karar ile gerekçeli kararda çelişki yaratıldığı gibi kısa karar da infazda tereddüt yaratacak biçimdedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarınn şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1.100.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/41084, Karar No: 2014/855, Tarih: 16.01.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/41084 E.  ,  2014/855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama

HÜKÜM : Temyiz isteğinin reddi, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, yerel mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA, 16/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AS
Yargıtay — Esas No: 2015/26656, Karar No: 2016/5041, Tarih: 15.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/26656 E.  ,  2016/5041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsalara serbest alım satıma dayalı emsal satışlara göre değer biçilmesi, emsalin yakın tarihli bir satış olması, emsal ile dava konusu taşınmazın yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmaz, dava konusu taşınmazdan çok daha farklı bir mahalle ve konumda olduğu gibi, dava konusu taşınmaz ve emsalin Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca resen belirlenen emlak vergi değerleri arasında da önemli oranda faklılık söz konusu olduğundan rapor inandırıcı değildir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü, özel amaçlı olmayan satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme sonucu hüküm kurulması

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22641, Karar No: 2011/17637, Tarih: 18.10.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/22641 E.  ,  2011/17637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevlilere hakaret, toplu ayaklanma,

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-) Kamu malına zarar verme suçundan açılan davadan dolayı hüküm kurulmamış ise de, zaman aşımı süresince mahkemesince her zaman karar alınabileceğinden ve ortada temyize konu bir hüküm bulunmadığından, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

B-) Görevlilere hakaret ve toplu ayaklanma suçlarına ilişkin hükümlere yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede :

l-) 5237 Sayılı TCY 296/1 maddesinde, toplu ayaklanma suçunun oluşabilmesi için üçten fazla kişinin eyleme katılmasının koşul olarak öngörülmüş olması,iddianamede üç sanığın dışında kimliği tesbit edilememiş olsa bile başka kişilerinde olaya katıldığına ilişkin bir iddianın olmaması,ve mahkemenin gerekçesinde de bu yönde bir kabul bulunmaması karşısında, "üçten fazla kişinin olaya ne suretle dahil olduğu" konusundaki kanıtlar kabulde gösterilmeden, atılı suçtan hüküm kurulması;

2-) Hükme esas alınan tutanakta, başka suçtan cezaevinde tutuklu bulunan ve ayağındaki kurşun yarası nedeniyle koltuk değnekleriyle yürüyen sanık ...'ı cezaevinden hastaneye götürürken ambulansta kelepçe takılmaya kalkışılması, adı geçenin buna karşı gelmesi nedeniyle hastaneye götürülmeyip ambulanstan indirilmesi eyleminin, bu sanık açısından haksız kışkırtma sayılıp sayılmayacağının tartışılmaması;

3-) Kabule göre de:

a-) Birden fazla görevliye hakaret suçunda suç çokluğunun gözetilmemesi;

b-) CYY 326/2 maddesine aykırı olarak iştirak halinde işlenen suçta her sanık açısından yargılama giderinin saptanıp hükmolunmaması;

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar ..., ..., ... müdafıilerinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8005, Karar No: 2019/18796, Tarih: 03.12.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/8005 E.  ,  2019/18796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın yalnızca tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulan eşe karşı kasten yaralama ile tehdit eylemlerinin suç tarihlerinin farklı olduğu anlaşıldığından uzlaşmaya engel bulunmadığı belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de;

Mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içirisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu CMK'nın 231/7. maddesine aykırı olarak, sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının paraya çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/219, Karar No: 2017/4033, Tarih: 19.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/219 E.  ,  2017/4033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yüzüne karşı verilen hükmü kanuni süresi içerisinde müdafii aracılığıyla temyiz eden sanığın, daha sonra dosyaya ibraz ettiği 20.07.2017 havale tarihli dilekçesi ve 24.07.2017 günlü tutanağa geçirilen imzalı beyanı ile vaki temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine İADESİNE, 19.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.