muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1748, Karar No: 2020/5947, Tarih: 21.10.2020

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, hayat sigortası poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar murisi ... ile davalı sigorta şirketi arasında 10.06.2011 tarihli beş yıllık hayat sigorta poliçesi düzenlenmiş; poliçenin düzenlenmesinden sonra, 06.11.2011 tarihinde sigortalı vefat etmiştir.

Müteveffanın mernis ölüm belgesinde, ölüm sebebinin kardiopulmoner arrest, hipovolemi, cilt ca olduğu ve otopsi yapılmadığı belirtilmiş olup, davalı taraf, davacı murisinin poliçe tanziminden önce mevcut olan kanser hastalığını (ayak parmağı yatağındaki) bildirmeyip sözleşmenin kurulması sırasında beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığı, bu aykırılık nedeniyle de zararın teminat dışı kaldığı savunmasında bulunmuştur.

Yargılama sırasında alınan 08/11/2017 tarihli Adli Tıp Kurumu 1.Adli Tıp İhtisas Kurulu raporunda "kişiye 09/02/2010 ... Üniversitesi ...Uygulama ve Araştırma Hastanesinde biyopsi yapıldığı ve burada Skuamöz hücreli karsinom tanısını almış olduğu, kişinin ölüm anına ait ölüm sebebi ve mekanizmasını açıklayacak EKG, laboratuar ve röntgen tetkikleri gibi herhangi bir tıbbi belge bulunmadığı, zamanında otopsi yapılarak dokularda makroskobik, histopatolojik ve toksikolojik araştırma yapılmadığı, kişinin kesin ölüm sebebinin mevcut belgelerle bilinemediği cihetle kişide mevcut squamöz hücreli karsinom hastalığı ile ölümü arasında illiyet bağı hususunda değerlendirme yapılmadığı" bildirilmiştir.

Yine davalı vekilinin itirazları üzerine düzenlenen 19/07/2018 tarihli Adli Tıp Kurumu Üçüncü Üst Kurulu raporunda da "tanısı konulan Squamöz hücreli karsinom hastalığının klinik seyri dikkate alındığında ölümün bu hastalık sonucu meydana gelmiş olabileceği, ancak ölümün evde gerçekleşmesi, ölüm anına ait ölüm sebebi ve mekanizmasını açıklayacak EKG, laboratuar ve röntgen tetkikleri gibi herhangi bir tıbbi belge bulunmaması, zamanında otopsi yapılarak dokularda makroskobik, histopatolojik ve toksikolojik araştırma yapılmaması nedeniyle kesin ölüm sebebinin mevcut belgelerle bilinemediği cihetle kişide mevcut Squamöz hücreli karsinom hastalığı ile ölümü arasında illiyet bağı hususunda değerlendirme yapılamadığı" bildirilmiştir.

Mahkemece, ölüm sebebinin kanser olduğunun davalı tarafça kanıtlanamaması nedeniyle davacıların davasının kabulüne karar verilmiştir.

Sigorta sözleşmeleri iyi niyet sözleşmeleri olup, taraflar sözleşme kurulması aşamasında birbirlerini aydınlatma yükümlülüğü altındadır.

Mahkemece, ölüm sebebinin kanser olduğunun davalı tarafça kanıtlanamaması nedeniyle davacıların davasının kabulüne karar verilmiştir.

Sigorta sözleşmeleri iyi niyet sözleşmeleri olup, taraflar sözleşme kurulması aşamasında birbirlerini aydınlatma yükümlülüğü altındadır.

Poliçenin tanzim edildiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 1290. maddesine göre, sigorta ettiren sigortacıya doğru bilgi vermekle yükümlüdür. Hayat Sigortası Genel Şartları C-2 sözleşmenin yapılması sırasındaki beyan yükümlülüğü başlığı altında yer alan 2.2 maddesinde de doğru bilgi verme yükümlülüğü açıklanmış ve yükümlülüğe aykırı davranışın müeyyideleri belirlenmiştir.

TTK'nun md.1290 ile Hayat Sigortası Genel Şartları'nın C-2.2. Maddesi düzenlemesine göre, sigortalı, sözleşmenin

yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlüdür.

Sigortalı tarafından imzalanan sağlık beyan formunda, kendisinin herhangi bir rahatsızlığın olmadığı bildirilmiş; poliçeden önce mevcut "skuamöz hücreli karsinom" rahatsızlığı bildirilmemiştir. Bu itibarla; doğrudan ölüm sebebi olmasa da, ölümle sonuçlanan önceki kronik hastalıkların, riskin kapsamı konusunda değerlendirme yapma hakkı bulunan sigortacıya bildirilmesi gerektiği açıktır.

Buna göre murisin bildirmediği hastalık ile ölüm arasında doğrudan illiyet bağı bulunmadığının anlaşılması halinde, poliçe tanzimi sırasındaki beyan yükümlülüğü kasten ihlal edilmemiş olup davanın tümden reddi gerekmez ise de sigortalının kasıtlı olarak sağlık durumunu gizlemesi haricinde eğer sigortacının sorumluluğunu ağırlaştıran ve daha fazla prim almasını gerektiren bir halin varlığında teminatın indirilmesi gerektiğinden, murisin bu hastalığının belirtilmesi halinde ödenmesi gereken prime göre proporsiyon hesabı yapılarak tazminat hesabının yapılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 21/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8448, Karar No: 2019/17499, Tarih: 12.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8448 E.  ,  2019/17499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin 18/11/2014 tarihinde sokak üzerine direksiyon kilidi ile kilitleyerek park ettiği motosikletinin çalındığı, kolluk görevlilerince düzenlenen 24/11/2014 tarihli tutanak içeriğine göre sanığın başka bir olay nedeniyle müştekiye ait motosikleti kullandığının olay yerinde bulunan kameradan tespit edildiği, motosikletin düz kontak ve plakasız olarak sanığın kullanımında iken, 24/11/2014 tarihinde ele geçirildiği,sanığın aşamalardaki savunmasında, tanımadığı ve açık kimlik bilgilerini ve adresini bilmediği ... isimli kişiden 400 TL karşılığında satın aldığını beyan etmesi karşısında,sanığın suça konu motosikletin satışının ancak noter aracılığıyla yapılması gerektiğini, ruhsatsız kullanılamayacağını bilebilecek durumda olduğundan, isim ve açık adreslerini bilmediği kişiden satın almış olduğu şeklindeki savunmalarına itibar edilerek 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesi uyarınca mahkumiyeti yerine suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan dolayı yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 12/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4656, Karar No: 2012/5657, Tarih: 15.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4656 E.  ,  2012/5657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde sözü edilen fıkraya göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/35340, Karar No: 2016/22796, Tarih: 28.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/35340 E.  ,  2016/22796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ... ve ... Kurulu Başkanlığı'nda görevli iş müfettişleri tarafından 2012 yılı programlı serbest bölgeler teftiş programı kapsamında işin yürütümü yönünden yapılan genel teftiş sonucunda, yine aynı bakanlık tarafından tanzim edilerek davacı şirkete gönderilen, 29/06/2012 tarih, 2.3812.59654.21 sayılı ve noksanlık ve aykırılıklar konulu yazının "1-Çalışanların ücretlerine uygulanan gelir vergisi kesintilerinin çalışanlara iadesinin gerekip gerekmediği, " başlıklı birinci bölümünde yer alan "Çalışanların ücretlerine uygulanan gelir vergisi kesintilerinin çalışlara iadesi gerektiğine..." şeklindeki kısmının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ...Başkanlığı'nda görevli iş müfettişleri tarafından 2012 yılı programlı serbest bölgeler teftiş programı kapsamında işin yürütümü yönünden yapılan genel teftiş sonucunda, yine aynı bakanlık tarafından tanzim edilerek davacı şirkete gönderilen, 29/06/2012 tarih, 2.3812.59654.21 sayılı ve noksanlık ve aykırılıklar konulu yazının "1- Çalışanların ücretlerine uygulanan gelir vergisi kesintilerinin çalışanlara iadesinin gerekip gerekmediği," başlıklı birinci bölümünde yer alan, " Çalışanların ücretlerine uygulanan gelir vergisi kesintilerinin çalışanlarına iadesi gerektiğine..." şeklindeki kısmın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davalı Bakanlık'ca yapılan denetim sonucunda nihai teftiş raporunun henüz düzenlenmediğini, bu bağlamda müvekkil idare tarafından yapılan işlemin 29/06/2012 tarihli noksanlık ve aykırı hususlar bildirimi olduğunu, bu bildirimle davacıya 30 günlük süre verildiğini ve bu süre sonunda yapılan veya yapılmayan işlemlere göre nihai ve uygulanabilir raporun düzenlenebileceğini, bu bildirimin kesin ve yürütülebilir bir işlem olmadığından davacının dava tarihinde dava açmakta hukuki menfaatinin bulunmadığını, ancak kesin uygulanabilir bir işlem olmamakla birlikte mevcut yasal düzenlemeler karşısında müvekkil idare tarafından yapılan işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğunu savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, iş müfettişleri tarafından düzenlenen rapor ve tutanakların usulüne uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiş ve Dairemizin 26/11/2014 tarih, 2014/29763 Esas ve 2014/35650 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, iş müfettişleri tarafından düzenlenen rapor ve tutanakların usulüne uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiş ve Dairemizin 26/11/2014 tarih, 2014/29763 Esas ve 2014/35650 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bozma ilamında özetle; davacı tarafından iptali talep edilen, rapor, tutanak ve yazıların vergi hukukuna ait teknik tespitler içerdiği bu nedenle; mahkemece üniversitelerin vergi hukuku bölümünde görevli bir öğretim görevlisi, bir serbest muhasebeci mali müşavir (ya da yeminli mali müşvir) ve işletme hukukunda uzman bir kişinin iştirakiyle üç kişilik bir bilirkişi heyeti oluşturulması, bu heyetin gerekli görmesi ve talep etmesi halinde heyete davacı şirketin tüm defter ve kayıtları üzerinde inceleme yetkisi verilerek rapor aldırılması ve sonucuna göre talep hakkında bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacı işverenin, işçiler ile net ücret üzerinden anlaşmaya varmış olduğu, bu nedenle tüm vergi ve sosyal sigortalar prim yükünün işverene ait olduğu, dolayısı ile istisna edilen gelir vergisinin de işverenin uhdeside bırakılması gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Somut olayda; davacı,.... Başkanlığı'nda görevli iş müfettişleri tarafından 2012 yılı programlı serbest bölgeler teftiş programı kapsamında işin yürütümü yönünden yapılan genel teftiş sonucunda, yine aynı bakanlık tarafından tanzim edilerek davacı şirkete gönderilen, 29/06/2012 tarih, 2.3812.59654.21 sayılı ve noksanlık ve aykırılıklar konulu yazının "1- Çalışanların ücretlerine uygulanan gelir vergisi kesintilerinin çalışanlara iadesinin gerekip gerekmediği," başlıklı birinci bölümünde yer alan, " Çalışanların ücretlerine uygulanan gelir vergisi kesintilerinin çalışanlarına iadesi gerektiğine..." şeklindeki kısmın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı işverenin, işçiler ile net ücret üzerinden anlaşmaya varmış olduğu, bu nedenle tüm vergi ve sosyal sigortalar prim yükünün işverene ait olduğu, dolayısı ile istisna edilen gelir vergisinin de işverenin uhdeside bırakılması gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Genel teftiş sonucu düzenlerek davacı şirkete gönderilen yazının dayanağı; 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu'nun geçici 3. maddesidir. Bu maddede getirilen muafiyet sonucunda, işçinin ücretinden kesilen gelir vergisinin işçiye ödenmesi gerektiği, davacıya gönderilen yazıda belirtilmekte olup, davacı tarafından da bu kısmın iptaline karar verilmesi istenmektedir.

Genel teftiş sonucu düzenlerek davacı şirkete gönderilen yazının dayanağı; 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu'nun geçici 3. maddesidir. Bu maddede getirilen muafiyet sonucunda, işçinin ücretinden kesilen gelir vergisinin işçiye ödenmesi gerektiği, davacıya gönderilen yazıda belirtilmekte olup, davacı tarafından da bu kısmın iptaline karar verilmesi istenmektedir.

Yasal düzenlemeler incelenecek olursa, 5810 Sayılı Kanun'un 7. Maddesi ile değiştirilen ve 01.01.2009 tarihinden geçerli olmak üzere yürürlüğe giren 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu'nun geçici 3. Maddesinde bu bölgelerde üretilen ürünlerin FOB bedelinin en az %85'ini yurtdışına ihraç eden mükelleflerin istihdam ettikleri personele ödedikleri ücretlerin gelir vergisinden müstesna olduğu ve bu oranı %50'ye kadar indirmeye ve kanuni seviyesine kadar yükseltmeye Bakanlar Kurulu'nun yetkili olduğu ve yıllık satış tutarı bu oranın altında kalan mükelleflerden zamanında tahsil edilmeyen vergilerin cezasız olarak gecikme zammı ile birlikte tahsil edileceği belirtilmiştir. İstisna uygulamasından yararlanan mükelleflerin yurtdışı ihracat tutarının toplam satış tutarına oranının %85 veya üzerinde gerçekleştiğini, faaliyet raporu ile tespit edilmesi halinde vergi dairesince tescil edilen verginin terkin edileceği ve öte yandan serbest bölgede üretim faaliyetinde bulunan işletmelerde çalıştırılan ve yıl içerisinde gelir vergisi tevkifatı yapılmış olan işçilerin de işvenin yılsonu itibariyle ürettikleri ürünlerin %85'ini yurtdışına ihraç etme şartını gerçekleştirmesi halinde gelir vergisi istisnasından yararlanabileceği belirtilmiştir.

Bu yasa maddelerine dayanılarak Maliye Bakanlığı tarafından çıkarılan 1 seri nolu 3218 Sayılı Serbest Bölgeler Kanunu tebliğinde ise, işverenin gerekli koşulları yerine getirmesi halinde yıl içinde verilen muhtasar beyannameler üzerinden hesaplanan ve ödenen ücretlere ilişkin gelir vergisi tevkifat tutarları, bu tebliğ ile belirlenen koşullar ile ilgili vergi dairesi tarafından 213 sayılı kanun hükümlerine göre düzeltme işlemi yapılarak mükellefe ret ve iade edilecektir, düzenlemesi getirilmiştir.

Yasal düzenlemelere ve usule bakıldığında; serbest bölgede faaliyet gösteren üretici işverenin, işçilerin ücretlerinden gerekli gelir vergisi kesintisini yapması, bunu bağlı bulunduğu vergi dairesine beyan etmesi, beyan edilen bu verginin tecili ve işverenin yeminli mali müşaviri tarafından hazırlanan raporla kanunda aranan koşulları sağladığının tespiti halinde, bu verginin düzeltme fişi ile terkin edilmesi gerekmektedir.

Terkinle sonuçlanan bu süreçte kesinti ve terkin konusu bu gelir vergisi üzerinde, işverenin mi yoksa işçinin mi hakkının olduğu sorusu ile karşılaşılmaktadır.

Terkinle sonuçlanan bu süreçte kesinti ve terkin konusu bu gelir vergisi üzerinde, işverenin mi yoksa işçinin mi hakkının olduğu sorusu ile karşılaşılmaktadır.

213 Sayılı Vergi Usul Kanunun 8. Maddesine göre aynı zamanda vergi sorumlusu sıfatını taşıyan işveren, işçiye ödeyeceği ücretten devlete ait gelir vergisini keser ve bu kesintiyi devlete yine kendisinin verdiği bir muhtasar beyanname ile öder. Görüldüğü üzere devletle ücretli işçi arasındaki ilişkide işverenin rolü, işçiye ait ücretten kesilen verginin devlete aktarılması işindeki bir aracılıktan ibarettir. Bu ilişkide işçi gelir vergisi mükellefi, işveren ise bu verginin beyanı ve tahsili ile görevli vergi sorumlusudur. Bu ilişki çerçevesinde vergi sorumlusunun işçiden kesilen gelir vergisi üzerinde hiçbir hak sahipliği bulunmamakta, sadece kesilen bu tutarı doğru bir biçimde beyan ve vergi dairesi veznesine intikal ettirme görevi yerine getirilmektedir.

Uyuşmazlık, vergi dairesinin yaptığı herhangi bir işlemden değil, vergi dairesince işverene ret ve iadesi yapılan işçi ücretinden kesilen gelir vergisi tutarının işçiye mi işverene mi ait olduğudur. Dolayısıyla uyuşmazlığın tarafları işçi ve işverendir. Nitekim yukarıda yer verilen genel tebliğ hükümleri gereği işveren tarafından kesilen vergi tutarı ...raporuyla işverenin teşvik kapsamında olduğunun belirlenmesine kadar yine işveren uhdesinde kalmakta, rapor olumluysa vergi dairesine hiç intikal etmeksizin düzeltme işlemiyle reddedilmektedir. YMM raporuna göre işverenin teşvik kapsamında olmadığının anlaşılması halinde ise bu tutar gecikme zammı ile beraber vergi dairesine yatırıldığından işçinin de işverene yöneltebileceği bir talep hakkı kalmamaktadır.

İstisna uygulamasından yararlanan mükelleflerin yurt dışı ihracat tutarının toplam satış tutarına oranı, %85 veya üzerinde gerçekleştiğinin ... faaliyet raporu ile tespit edilmesi halinde, vergi dairesince tecil edilen vergi terkin edilecektir.

Öte yandan, serbest bölgede üretim faaliyetinde bulunan işletmelerde çalıştırılan ve yıl içinde gelir vergisi tevkifatı yapılmış olan işçi ücretleri de, işverenin yılsonu itibarıyla ürettikleri ürünlerin %85’ini yurt dışına ihraç etme şartını gerçekleştirmesi halinde, gelir vergisi istisnasından yararlanılabilecektir.

3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu'nun lafzında dahi işçiden kesilen gelir vergisinin işverene aktarılacağı düzenlenmemişken, idari yazı ve işlemlerle böyle bir sonuca ulaşılması mümkün değildir.

3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu'nun lafzında dahi işçiden kesilen gelir vergisinin işverene aktarılacağı düzenlenmemişken, idari yazı ve işlemlerle böyle bir sonuca ulaşılması mümkün değildir.

Türkiye Cumhuriyeti Devletinde, vergi mevzuatına göre ücret ve benzeri alacaklar gelir vergisine tabidir. Bu nedenle, ücretin iş sözleşmesinde net olarak belirlenmesi vergi tahakkuk ettirilmeyeceği sonucunu doğurmamaktadır. Davaya konu bakanlık yazısının dayanağı, 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu'nun geçici 3. maddesi olup; bu maddede belirtilen koşulların gerçekleşmesi halinde işçinin ücretinden gelir vergisi kesilemeyeceği ortadadır. Ücretten kesilecek verginin, yukarıda ayrıntılı bir biçimde ifade edildiği üzere, mükellefi işçi olup, kanundaki koşulların gerçekleşmesi halinde muafiyetten yararlanacak olan da işçidir.

Tüm bu hususlar dikkate alınarak davanın reddi gerekirken yanılgılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmektedir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/12/2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

)

MUHALEFET ŞERHİ

3218 Sayılı Kanunun geçici üçüncü maddesinin (b) fıkrasındaki şartların varlığı durumunda, işverenlerin çalıştırdıkları işçilerin ücretlerinden gelir vergisi alınmaması nedeniyle ortaya çıkacak parasal menfaatin işçiyemi yoksa işverenemi ait olduğu tartışma konusudur.

Anılan düzenleme mevzuatımıza 3218 Sayılı Serbest Bölgeler Kanununa geçici üçüncü madde olarak 5084 sayılı Yatırımların ve İstihdamın Teşviki ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un dokuzuncu maddesi ile,

" Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla bu Kanuna göre kurulan serbest bölgelerde faaliyette bulunmak üzere ruhsat almış mükelleflerin;

a) Bu bölgelerde gerçekleştirdikleri faaliyetleri dolayısıyla elde ettikleri kazançları, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla faaliyet ruhsatlarında belirtilen süre ile sınırlı olmak üzere gelir veya kurumlar vergisinden müstesnadır. Bu istisnanın 31.12.1960 tarihli ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 94 üncü maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendinin (b) alt bendi kapsamında yapılacak tevkifata etkisi yoktur.

b) Bu bölgelerde istihdam ettikleri personele ödedikleri ücretler 31.12.2008 tarihine kadar gelir vergisinden müstesnadır. Ancak, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla ruhsatlarında belirtilen süre 31.12.2008 tarihinden daha önceki bir tarihte sona eriyorsa, istisna uygulamasında ruhsatta yer alan sürenin bitiş tarihi dikkate alınır."

Şeklinde girmiş, bilahere 5810 Sayılı Serbest Bölgeler Kanunu ile Gümrük Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun yedinci maddesi ile de halen yürürlükteki hali olan,

" Avrupa Birliğine tam üyeliğin gerçekleştiği tarihi içeren yılın vergilendirme döneminin sonuna kadar;