muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1631, Karar No: 2015/136, Tarih: 14.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/1631 E.  ,  2015/136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2001/283-2013/155

Davacı T.. M.. vekili Avukat Saliha tarafından, davalı A.. H.. aleyhine 13/04/2001 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-)Dava, haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının temyiz dilekçesiyle yaptığı adli yardım talebi 6100 sayılı HMK 334. maddesi uyarınca değerlendirilerek; davanın niteliği, değeri ve özellikle adına kayıtlı taşınmazları, emekli aylığı gözönüne alındığında, davacının yargılama giderlerini karşılayamayacak derecede yoksul olmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle, temyiz harç ve masrafları için istenen Adli Yardım talebinin reddine karar verilmiştir.

2-) İlk bentte açıklanan nedenlerle, davalının temyiz harç ve masrafları ile ilgili adli yardım talebi reddedildiğine göre;

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 434. maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne göre temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir. 25/01/1985 günlü, Esas: 1984/5 ve Karar: 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, harca tabi olmasına rağmen mahkeme kalemince harç hesap edilip ilgilisinden istenilmeden ve dolayısıyla harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da sözü edilen fıkrada öngörülen eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın kıyasen uygulanması ve bu durumda dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyizin yapılmış sayılması gerekir.

SONUÇ: Davalının temyiz harç ve masrafları ile ilgili Adli Yardım talebinin ilk bentte açıklanan nedenle reddine; dosyanın (2) nolu bentte gösterilen nedenle ve bildirilen şekilde işlem yapılmak üzere GERİ ÇEVRİLMESİNE 14/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6402, Karar No: 2019/2047, Tarih: 05.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/6402 E.  ,  2019/2047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahalli mahkemece uyulmasına karar verilen, Dairemiz 27/03/2018 tarih, 2017/11568 Esas ve 2018/5544 Karar sayılı ilamı ile sanık ...’ın, mağdur ...’a karşı işlediği kasten yaralama suçuna yönelik olarak “Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2006 tarih ve 2006/4-227 Esas, 2006/228 Karar sayılı içtihadında da belirtildiği üzere, esasen olağan bir dikkat ve özenin gösterilmesi halinde gerçekleşmeyecek olan isim, yaş ve hesap hatalarının "maddi yanılgı" veya "yazım hatası" olarak değerlendirilebileceği ve bu yanılgıların herhangi bir yöntem ve zaman sınırlamasına bağlı olmadan, bizzat bu hatayı yapan merci tarafından, kendiliğinden veya bir kanun yolu başvurusu üzerine verilen bir karardaki uyarı üzerine düzeltilebileceği, yargılama araçlarının belirli biçimde takdir edilmelerinden kaynaklanan değerlendirme hatalarının ise hukuki yanılgı olup, hukuki yanılgıların ancak başka bir mercii tarafından ve kanun yolu başvurusu ile düzeltilebileceği, somut olayda mahkemece 26.02.2015 tarihli kısa kararda, "Müşteki sanık ...'un yaralandığına dair rapor olmadığından her ne kadar iki kez yaralama suçundan cezalandırılması istenmiş ise de bu suçtan beraatine," şeklinde hüküm kurulmasına rağmen, mahkemece kısa kararda yapılan hatanın farkına varılması üzerine 27/02/2015 tarihli tavzih kararı ile sanık hakkında aynı eylemden dolayı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 62. maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilmeye çalışıldığı anlaşılmış ise de mahkemece 26.02.2015 tarihli kısa kararda yukarıda ayrıntıları belirtilen hatanın yapıldığı, mezkur hatanın “maddi yanılgı” ya da “yazım hatası” olarak değerlendirilip tavzih yoluyla düzeltilmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, 27.02.2015 tarihli tavzih kararının yok hükmünde olduğu ve hukuki değerinin bulunmadığı kabul edilerek yapılan değerlendirmede, gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki yaratılması” gerekçesiyle bozma kararı verildiği ve mahkemece bahse konu karara uyulduğu halde, sanık hakkında, mağdur ...’a karşı yargılama konusu kasten yaralama suçundan herhangi bir karar verilmemiş ise de; zamanaşımı süresince bu konuda her zaman bir karar verilebileceği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında “6136 sayılı Kanun'a Muhalefet” ve mağdur ...’a karşı “Kasten Yaralama” suçlarında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 05.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9026, Karar No: 2022/9581, Tarih: 15.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9026 E.  ,  2022/9581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin çalıştığı işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik uyarınca belirlenen değerlerin üzerinde gürültü ölçüldüğünü ve 8,5 saat çalışan davacının buna göre günde 7,5 saat çalıştırılmayı ve buna bağlı haklarının ödenmesini beklerken yeni bir ölçüm yapılacağı söylenerek uygulamaya devam edildiğini, toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümlerine rağmen kısa çalışma primi ödenmediğini, ayrıca günlük 8,5 saat çalıştırıldığı ve ara dinlenmesi hariç günde yarım saat fazla çalışma yaptığı hâlde ücretinin ödenmediğini ileri sürerek günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiğinin tespiti ile kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik hükümleri dışındaki işler için haftanın beş günü, günde 8,5 saat olmak üzere 42,5 saat çalışma yapıldığını ve 45 saat üzerinden ücretinin ödendiğini, ölçümlerin usulüne uygun bir şekilde yapıldığını ve davacının 7,5 saat çalıştırılmasının maddi koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarının ödenmediği sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarının ödenmediği sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemece verilen kararın eksik ve hatalı incelemeye dayalı olduğunu, itiraz ve savunmalarının nazara alınmadığını, delillerinin yeterince değerlendirilmediğini, zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçirildiğini, dava konusu alacakların belirlenebilir olması hâlinde belirsiz alacak ve kısmi dava açılamayacağını, İdarece yapılan işlemlerin mevzuat ve toplu ... sözleşmesi hükümlerine uygun olarak gerçekleştirildiğini, talep edilen alacaklar yersiz ve dayanaksız olduğu gibi talep edilen faiz türü ve faiz başlangıç tarihinin de kanuni dayanaktan yoksun olduğunu, kararda hüküm altına alınan alacak miktarlarının da doğru olmadığını ve davacının alacağı bulunmadığını belirterek kararın kaldırılması ile davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, davacının çalıştığı işyerinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda neticeten; davacının Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamındaki işte çalıştığı ve söz konusu Yönetmelik uyarınca günde en fazla 7,5 saat çalıştırılabileceği, dosyada mevcut olan puantaj kayıtlarından davacının 8,5 saat çalıştırıldığı dönem belirlenmekle davacının günlük 7,5 saati aşan çalışması yönünden fazla çalışma alacağına hak kazandığı ve puantaj kayıtları ile ücret bordroları esas alınarak günlük yarım saat fazla çalışması için fazla çalışma alacağının belirlendiği, Yargıtay kararları doğrultusunda toplu ... sözleşmesi hükümleri de dikkate alınarak belirlenen fazla çalışma ücretinden sadece fazla çalışma süresine isabet eden saatler için ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma priminin mahsubu gerektiği, bu doğrultuda verimliliği teşvik priminin mahsup edildiği ancak günlük 7,5 saati aşan çalışmalar için kısa çalışma primi hesaplanmadığından fazla çalışma alacağından mahsup edilecek kısa çalışma primi alacağı bulunmadığı, kısa çalışma priminin ödendiğinin ispat yükü üzerinde olan davalı tarafça ödemenin ispatlanamadığı, ıslah edilen alacakların zamanaşımına uğramadığı, uygulanan faiz türü ve faiz başlangıç tarihlerinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında yer alan bir işte çalışıp çalışmadığı ve buna bağlı olarak fazla çalışma ücreti ile kısa çalışma primi alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1043, Karar No: 2021/2186, Tarih: 12.04.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/1043 E.  ,  2021/2186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ..., dava konusu 658 parsel (yeni 742 ve 743 parsel) ve 659 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından ..., ..., ..., ..., ..., ......, ..., ..., ... ...ve ...’nun paylarının tamamını davalı ...’a satış suretiyle temlik ettiklerini, yapılan pay devirlerinin 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun, 5578 sayılı Yasa ile değişik 8. maddesine aykırı olduğunu ileri sürerek, anılan satış işlemlerinin iptali ile tapu sicilinin eski hale getirilmesini istemiştir.

Davalı ..., taşınmazlarda paydaş olduğunu, yapılan temliklerde hukuka aykırı bir durum bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, yapılan devirler ile taşınmazlarda pay ve paydaş adedinin arttırılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 12.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15560, Karar No: 2022/1870, Tarih: 07.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/15560 E.  ,  2022/1870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında telif hakları şikayetçi firmaya ait olduğu belirtilen eserlerin, sanığa ait ... Kırtasiye adlı iş yerinde bulunan fotokopi makinaları ile çoğaltılarak satıldığı iddiasıyla açılan kamu davasında, 15/05/2013 tarihli arama tutanağına göre iş yerinde yapılan arama neticesinde fotokopi makinasına ait ve bilgisayara takılı hard diskler ile arama anında şikayetçi vekilince kendilerine ait olduğu beyan edilen 114 sayfalık fotokopi soru bankası kitapçığının ele geçirildiği anlaşılmış ve 24/02/2014 tarihli bilirkişi raporunda da ele geçirilen hard diskler içerisinde şikayetçi firmaya ait PDF formatında test ve çalışma kitaplarının olduğu bildirilmiş olup aralarında şikayetçinin hak sahibi olduğu anlaşılan ... Yayınlarının da olduğu test ve çalışma kitaplarının isimleri liste halinde sunulmuştur. Şikayetçi vekilinin sunduğu şikayet dilekçesinin (3) no’lu ekinde “yasadışı çoğaltılmış fotokopi ürün” olduğunun belirtmiş olması karşısında, şikayet dilekçesi ekleri dosya arasına alınarak, arama tutanağında belirtilen 114 sayfalık fotokopi soru bankasının şikayet dilekçesi eki mahiyetinde şikayetçi vekili tarafından mı sunulduğu yoksa arama anında iş yerinde çoğaltılmış vaziyette mi ele geçtiği araştırılarak, arama anında ele geçtiğinin anlaşılması halinde ise sanık hakkında 5846 sayılı Kanunun hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 71/1 ve 81/13. maddelerinin uygulanması gerekmekte ise de, hükümden sonra 17/07/2020 tarih ve 31188 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 12.06.2020 tarih ve 2019/74 E., 2020/29 K. sayılı kararı ile, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 23/01/2008 tarihli ve 5728 sayılı Kanunun 143. maddesiyle değiştirilen 81’inci maddesinin on üçüncü fıkrasında düzenlenen “Bandrol yükümlüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71’inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71’inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak; verilen ceza üçte biri oranında artırılır.” hükmünün iptal edilmiş olması da gözetilerek sanığın eyleminin 5728 sayılı Kanunla değişik 5846 sayılı Kanunun 81/4. maddesine uyduğu; aksi halde ise hard diskler içerisinde şikayetçi firmaya ait PDF formatında test ve çalışma kitaplarının bulunması karşısında sanığın eyleminin 5846 sayılı Kanunun 71/1. maddesine uyduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek sanık hakkında yazılı şekilde marka hakkına tecavüz suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden isteme uygun olarak, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yeniden yapılacak yargılamada CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 07/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14307, Karar No: 2017/6592, Tarih: 23.02.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/14307 E.  ,  2017/6592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın, katılanlardan ...'den suça konu... plaka sayılı İveco marka aracı satın almak konusunda anlaştığı, 28.07.2010 tarihli protokole göre sanığın bir sonraki ayın yedisinde 500,00 TL, kalanına da aracın devri sırasında ödemek kaydı ile 6.000,00 TL karşılığında satın aldığı aracı, sanayide tamirciye göstermek bahanesiyle alıp ortadan kaybolduğu, parayı ödemediği gibi suça konu aracı temyize gelen katılan ...'e ..... plaka sayılı araç karşılığında 500,00 TL kapora , kalan 2.000,00 TL'yi ise aracın devir işlemleri sırasında vermek üzere anlaştıkları, sanığın 2.000,00 TL'nin 1.350,00 TL'lik kısmını da almasına rağmen ortadan kaybolduğu, katılan ...'in bahsi geçen aracı diğer katılan ... ile irtibata geçip 6.000,00 TL karşılığında satın alıp devir işlemlerini tamamladığı olayda; tarafların arasındaki uyuşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu gerekçesiyle kurulan beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12661, Karar No: 2012/19068, Tarih: 18.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/12661 E.  ,  2012/19068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde suya müdahalenin önlenmesine karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan köy ile, bu köy sakinlerinin dava konusu suyu, sulama ve içme amaçlı kullandıklarını, dava konusu çeşmenin hemen üst tarafında bulunan tarlada, davalılar tarafından üç adet kuyu açıldığını, açılan bu kuyuların dava konusu çeşmenin kurumasına neden olduğunu beyan ederek suya yapılan bu müdahalenin önlenmesine karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Davalılar savunmalarında dava konusu suyun mevsimsel su olduğunu, ayrıca bu suyun kuru dere yatağı içinde bulunduğunu beyan ederek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.Mahkemece, dava konusu kaynağın yer altı suyu olmayıp, yer altı akışı olarak boşalan sulardan olduğu, suyun debisinin en yüksek olduğu dönemde dahi kaynağı kuru olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Yargılama sırasında ekim ayı içinde yapılan keşifte, uzman bilirkişi heyeti “Davalıların açtığı keson kuyuların, dava konusu kaynağı etkileyip etkilemediğini tespit edebilmek için, pompa tecrübesinin yapılması gerektiği, ancak kaynak tamamen kuru olduğu için ileriki tarihte suyun akması halinde pompa tecrübesinin yapılması gerektiğini" rapor etmişlerdir.

Öyle ise mahkemece, bilirkişi heyetinin ifade ettiği gibi kaynağın aktığı bir dönemde, pompa tecrübesi yapılarak, davalıların açtığı kuyuların, dava konusu kaynağı etkileyip etkilemediğinin belirlenmesinden sonra, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/778, Karar No: 2014/8173, Tarih: 17.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/778 E.  ,  2014/8173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.