muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2665, Karar No: 2024/864, Tarih: 16.04.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; tahkime dair sözleşmenin 37/1. maddesinin yanlış değerlendirildiğini, uyuşmazlık tahkime tabi olmasa dahi Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğunu, davacının sadece faiz yönünden borçlu olmadıklarının tespitini talep etmiş olmakla birlikte mahkemece talep aşılarak tüm icra dosyası yönünden borçlu olunmadığının tespitine karar verilmek suretiyle talep aşılarak karar verildiğini, taleple bağlılık ilkesinin ihlal edildiğini, sözleşmenin 12.3. maddesinin yüklenicinin alacak temlikini düzenlediğini, yüklenicinin ... A.Ş. ye yaptığı devrin sözleşme hükümlerine uyularak yapıldığını sonraki devirler için bir düzenleme yapılmadığını, bu nedenle, sonra ki devirlerde sözleşmenin bu maddesinin uygulanamayacağını, nitekim devirden sonra sadece para alacaklısı olan yeni alacaklının alacağı devrinde idarenin izninin alınmasının hukuki bir menfaati bulunmadığını, sözleşmenin bu şekilde yorumlanması gerektiğini, istinaf mahkemesi tarafından bir diğer onama gerekçesi olan Hizmet İşleri Genel Şartnamesi m.42 hükmüne göre hak ediş raporunun yüklenici tarafından imzalanmaması halinde kontrol teşkilatının hesaplamaları tek başına yaparak hak ediş raporunu düzenleyeceğini, bu noktada hak ediş raporlarının yüklenici tarafından imzalanmamış olması ihtimalinin kabulü halinde dahi şartnamenin idareye görev yüklemediğini ve hak ediş raporunun düzenlenmesini gerekli kıldığını, bu anlamda, somut olay bakımından kesinleşmiş bir icra takibinin bulunması ve bu icra takibine idare tarafından da ödemelerde bulunması durumu göz önüne alındığında TMK m.2 uyarınca ilgili şartın da gerçekleştiğinin kabulü gerekmediğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının ilgili icra dosyasında talep edilen faizden sorumlu olup olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, HMK md. 26

3. Değerlendirme

Uyuşmazlık dava dışı yüklenici ile davacı arasında akdedilen hizmet sözleşmesi gereği, yüklenicinin sözleşme hükümlerine göre alacağını birinci kez temlik etmesinden sonra temlik edilen alacağın temlik alan tarafından ikinci kez temlik edilmesinde sözleşmenin 12.3. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı, ve Hizmet İşleri Genel Şartnamesi'nin 42. maddesi gereği davacının kesinleşen ve kısmi ödeme yapılan icra takibinde temlik alana karşı ödeme yapmaktan kaçınıp kaçınamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Davacı ile dava dışı yüklenici arasında imzalanan hizmet sözleşmesindeki alacakların bir kısmı, davacıya da bildirilmek suretiyle hizmet sözleşmesinin 12.3. maddesi'ne uygun olarak dava dışı ...A.Ş’ye temlik edilmiş, temlik edilen alacağın ödenmemesi üzerine ilk temlik alan tarafından iki adet faturaya dayalı olarak ilamsız icra takibi başlatılmış, davacı borçlu tarafından itiraz edilmeksizin icra takibi kesinleşmiş ve davacı tarafından icra dosyasına kısmi ödeme yapılımıştır.

Davacı ve dava dışı yüklenici arasında imzalanan hizmet sözleşmesinin 12.3 maddesi "yüklenici yapılan işe ilişkin hak ediş ve alacaklarını idarenin yazılı izni olmaksızın başkalarına devir ve temlik edemez." hükmünü içermekte olup, sözleşmenin sadece yüklenicinin temliki halinde davalı borçluya bildirim koşulu yüklemiş olmasına rağmen, temlik alanın icra dosyasında kesinleşmiş alacak niteliğine dönüşmüş olan alacağı temlikinde de, sözleşmenin bu hükmünün uygulanarak temlikin davacı borçluya bildirilmemiş olması nedeniyle, davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Yine davacı borçlu taraf icra takibine itiraz etmeksizin takibin kesinleşmesini sağladıktan ve icra dosyasına kısmi ödeme yaptıktan sonra Hizmet İşleri Genel Şartnamesinin 42. maddesinde belirtilen "düzenlenen hakediş raporunun işleme konulabilmesi için yüklenici veya iş başında bulunan vekili tarafından imzalanmış olması gerekir" hükmünü gerekçe göstererek faiz ödemekten kaçınması TMK'nın 2. maddesine aykırı olmakla, icra takibine konu faturalara esas hak edişlerin yüklenici tarafından imzalanarak davacıya tevdi edilmediği gerekçesiyle davacının borçlu olmayacağı yönündeki kabul de doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; menfi tespit talepli dosyada davacı tarafından sadece icra dosyasında hesaplanan faize yönelik dava açılarak borçlu olunmadığının tespiti talep edilmiş olmasına rağmen asıl alacağı da kapsayacak şekilde tüm icra dosyasından borçlu bulunmadığının tespitine şeklinde hüküm kurulması HMK'nın 26 ncı maddesine aykırıdır.

Bu bağlamda davalıya icra dosyasındaki kesinleşmiş alacağa dair yapılan temlikte hizmet sözleşmesinin 12.3 maddesinin uygulanmayacağı ve davacının icra takibindeki kesinleşmiş alacak yönünden hizmet işleri genel şartnamesini 42. maddesini gerekçe göstermesi TMK, m. 2'ye aykırı olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararının bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5647, Karar No: 2022/13451, Tarih: 06.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5647 E.  ,  2022/13451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Tavzih talebinin reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Talep, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili istemli davada verilen kararın tavzihi istemine ilişkindir.

Mahkemece, tavzih isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu’nun 45. maddesi ile genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tescil olunacağı düzenlendiğinden, dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, davacı idare adına tesciline karar verildiği anlaşıldığından, hükmün talep doğrultusunda tavzih edilmesi gerekirken, tavzih talebinin reddine karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

24.12.2019 tarihli ek kararın 1. bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (Tavzih talebinin kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 nolu bendindeki (421,05 m2'lik kısım üzerinden davacı idare lehine daimi irtifak hakkı tesisine ve tapuya tesciline) ifadesinin çıkarılmasına, yerine (421,05 m²lik kısmın kullanım hakkı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna ait olmak üzere Hazine lehine daimi irtifak hakkı tesisine ve tapuya tesciline) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 06.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12794, Karar No: 2022/7119, Tarih: 07.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/12794 E.  ,  2022/7119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, ... temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı asıl ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra, 27/12/20211 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 07/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4157, Karar No: 2017/1265, Tarih: 07.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/4157 E.  ,  2017/1265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı şirkette 22/01/2014 tarihinde silahlı güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını; müvekkilinin iş akdinin işveren tarafından 03/03/2015 tarihinde feshedildiği; iş akdi işverence feshedilen davacını kanun gereği yazılı bir bildirim yapılmadığını; işverenin işten çıkarma sebebi olarak SGK kayıtlarında kod 29 olarak bildirildiğini; silahlı güvenlik sertifikası olduğundan davalı işyerinde diğer güvenlik elemanı olan ... ile birlikte değişimli olarak çalıştığını; işverenin işyerinde ilgili kurallar gereği en az 3 güvenlik elemanı çalıştırması gerekirken iki eleman çalıştırarak nöbet değişim sırasında sorun çıkmasına sebebiyet vermesi nedeniyle işverenin ağır kusurlu olduğu; diğer güvenlik görevlisi olan ...'ın sürekli işe geç geldiğini; bu gecikmeler nedeniyle davacının servis saatini kaçırıp kendi imkanları ile evine dönmek zorunda kaldığını; bu hususları belirtilen dilekçelerin şirket yetkililerine verildiğini; şirket yetkililerinin de şahsı bir kaç kez uyardığını; son olarak 03/03/2015 tarihinde davacının nöbet saati bitmesine rağmen nöbet değişimine gelmeyen ...'ı telefonla aradığında ...'ın kendisine küfür ettiğini; daha sonra işyerine geldiğinde davacının silahı ve görevi hemen devrederek gitmek için beklediği sırada silahı boş olarak teslim etmek için namlusundan tutup ...'a uzattığında ...'ın küfür edip tekme attığını; karnına gelen tekmenin etkisi ile davacının refleks olarak karnını tutmak için büküldüğünde kaza olarak diğer güvenlikçi ...'a çarptığını bu esnada teslim etmek için namlusundan tuttuğu tabancanın diğer güvenlikçi ...'ın çenesine denk geldiğini; bu olaya müteakip işyeri yetkilileri tarafları çağırıp savunmalarını alıp davacının iş akdinin feshedildiğini ancak diğer güvenlikçi ...'ın iş akdini feshetmeyerek eşitlik ilkesine aykırı davrandığını; kavga olayını da davacının çıkarmadığını; davacının suçu olmadığı halde işverence cezalandırıldığını; fesih bildirimi ve gerekçesinin de yazılı olarak bildirilmediğini belirterek müvekkilinin iş akdinin feshinin geçersizliğinin tespitine ve işe iadesine, buna bağlı olarak işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücret alacağına karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin diğer bir işçiye sataşması, vurması nedeni ile haklı olarak feshedildiğini, davacı hakkında yaralama suçundan kamu davası açıldığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, avalı şirketin ... Tesisinde bulunan dinamit deposunda davacı ile dava dışı ...'ın iki vardiya halinde 08;00-24;00 ve 24;00-08;00 saatleri arasında vardiyalı silahlı güvenlik personeli olarak çalıştıkları; davacı ile vardiyalı olarak çalışan ...'ın vardiya değişimlerine 5-10 dakika geç gelmeyi alışkanlık haline getirdiği; vardiya değişimlerine ...'ın geç gelmesi nedeniyle davacının mesaisinin bitmesine rağmen görev yerini terkedemediği; bu durumu davacının müteaddit defalar işyeri yetkililerine bildirdiği; işyeri yetkililerinin mesaiye-vardiya değişimine geç gelen davacının iş arkadaşı ...'ın sözlü olarak defaten uyardıkları; davacının 03/03/2015 günü 24;00-08;00 vardiyasında görev aldığı; vardiyasını 08;00 de bittiği ancak yine vardiya gelmesi gereken ...'ın gecikmesi nedeniyle kendisini cep telefonu ile aradığı; davacının iş arkadaşı ...'a cep telefonunda görüşürken herhangi bir hakaret, küfür içerir söz sarf etmediği; aradan 5-10 dakika geçtikten sonra ...'ın işyerine geldiğinde davacı ...'a her zaman 5-10 dakika geç geliyorsun, ben seni beklemek zorundamıyım dediği, bu arada davacının elinde ...'a teslim etmek için şarjörü çıkarılmış tabancanın namlusundan tutup ...'a doğru uzattığı ve aralarında tartışma çıktığı esnada ...'ın davacıya vurmak üzere sağ elini kaldırıp tekme ile de davacı ...'nin karın kısmına vurup ana avrat küfür etmesi üzerine davacının namlusundan tuttuğu tabancanın kabzası ile ...'ın sağ yanağına vurduğu ve sağ yanağında ödem ve 2 santimlik kesi oluştuğu; tarafların karşılıklı birbirlerine küfür etmeye devam ettikleri esnada taraflar arasında ki kavgaya işyerinde çalışanlar tarafından müdahale edilip ayrıldığı ve olayla ilgili olarak davacı ...'nin aynı tarihte savunmasının alınıp iş akdinin yazılı olarak feshedildiği; ancak kavgayı başlatan ve davacıya ilk önce küfür eden ...'ın iş akdinin davacı ile birlikte feshedilmediği; davalı işyerinde çalışmaya devam ettiği; bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında davacının iş arkadaşı güvenlik görevlisi ...'ın devamlı vardiya değişimlerine geç gelmesi, bu durumdan mağdur olan davacının durumu işverene defaten iletmesine rağmen işverenin duyarsız davranıp çözüm bulmaması nedeniyle kusurlu olduğu; diğer yönden vardiya değişimine geç gelen ...'ın olumsuz davranışları nedeniyle tartışmaya sebep verip ilk önce davacıya sağ eli ile vurmak isteyip karın kısmına tekme atarak kavgayı başlatıp ilk önce davacıdan olumsuz herhangi bir söz gelmeden ana avrat küfür ettiği halde kavgayı başlatmayan davacının iş akdinin feshedilip davacı ile birlikte çalışan diğer güvenlik görevlisi ...'ın işyerinde çalışmasının devam ettirilmesinin eşitlik ilkesine aykırılık oluşturduğu; eğer taraflardan birinin iş akdi feshedilecekse olayın oluşumuna ve gelişimine göre iş akdinin ilk feshedilmesi gereken kişinin davacı olmayıp diğer güvenlik görevlisi ..

...'ın işyerinde çalışmasının devam ettirilmesinin eşitlik ilkesine aykırılık oluşturduğu; eğer taraflardan birinin iş akdi feshedilecekse olayın oluşumuna ve gelişimine göre iş akdinin ilk feshedilmesi gereken kişinin davacı olmayıp diğer güvenlik görevlisi ... olduğu; bu suretle davacının iş akdinin yasaya ve usule aykırı haksız olarak feshedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarına dayanan fesih, her şeyden önce, iş sözleşmesinin işçi tarafından ihlal edilmesini şart koşmaktadır. Bu itibarla, önce işçiye somut olarak hangi sözleşmesel yükümlülüğün yüklendiği belirlendiği, daha sonra işçinin, hangi davranışı ile somut sözleşme yükümlülüğünü ihlal ettiğinin eksiksiz olarak tespit edilmesi gerekir. Şüphesiz, işçinin iş sözleşmesinin ihlali işverene derhal feshetme hakkını verecek ağırlıkta olmadığı da bu bağlamda incelenmelidir. Daha sonra ise, işçinin isteseydi yükümlülüğünü somut olarak ihlal etmekten kaçınabilip kaçınamayacağının belirlenmesi gerekir. İşçinin somut olarak tespit edilmiş sözleşme ihlali nedeniyle işverenin işletmesel menfaatlerinin zarar görmüş olması şarttır.

İşçinin yükümlülüklerinin kapsamı bireysel ve toplu iş sözleşmesi ile yasal düzenlemelerde belirlenmiştir. İşçinin kusurlu olarak (kasden veya ihmalle) sebebiyet verdiği sözleşme ihlalleri, sözleşmenin feshi açısından önem kazanır. Geçerli fesih sebebinden bahsedilebilmesi için, işçinin sözleşmesel yükümlülüklerini mutlaka kasıtlı ihlal etmesi şart değildir. Göstermesi gereken özen yükümlülüğünün ihlal edilerek ihmali davranış ile ihlali yeterlidir.

İşçinin yükümlülüklerinin kapsamı bireysel ve toplu iş sözleşmesi ile yasal düzenlemelerde belirlenmiştir. İşçinin kusurlu olarak (kasden veya ihmalle) sebebiyet verdiği sözleşme ihlalleri, sözleşmenin feshi açısından önem kazanır. Geçerli fesih sebebinden bahsedilebilmesi için, işçinin sözleşmesel yükümlülüklerini mutlaka kasıtlı ihlal etmesi şart değildir. Göstermesi gereken özen yükümlülüğünün ihlal edilerek ihmali davranış ile ihlali yeterlidir.

İşçinin, işverenin başka bir işçisine sataşması 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II, d hükmü uyarınca haklı fesih nedeni sayılmıştır. Sataşma niteliğinde olmadığı sürece, diğer işçilerle devamlı ve gereksiz tartışmaya girişmek, iş arkadaşları ile ciddi geçimsizlik göstermek geçerli fesih nedenidir. Buna karşılık bir darp veya hakaret söz konusu olmaksızın işçinin, yasanın gerekçesinde de belirtildiği gibi "amirleri veya iş arkadaşları ile ciddi geçimsizlik göstermesi, sıkça ve gereksiz yere tartışmaya girişmesi" gibi davranışlarda bulunması, işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde, geçerli bir fesih nedenidir. Gerçekten işçinin işverenle, işveren vekilleriyle veya diğer işçilerle geçimsizliği işyerinin normal işleyişine zarar veriyorsa işveren süreli fesih hakkını kullanabilir. İş Kanunu’nun 25’inci maddesi kapsamında değerlendirilecek ağır sözleri, işçi, işverenin veya vekilinin tahrikleri sonucu söylemesi, geçerli fesih nedeni sayılmalıdır. İş Kanunu’nun 25’inci maddesi kapsamında değerlendirilecek ağır sözleri, işçi, işverenin veya vekilinin tahrikleri sonucu söylemesi, yada tahrik kapsamında savunma sınırlarını aşarak darp veya hakarette bulunması geçerli fesih nedeni sayılmalıdır. İşverenin tahrik eden veya sataşmayı başlatan işçinin iş sözleşmesini feshetmemesi, eşit işlem borcu kapsamında sataşılan ve cevap veren işçinin iş sözleşmesinin feshin haksız kılsa da, davranış işyerinde olumsuzluklara yol açmış ise geçerli nedeni ortadan kaldırmayacaktır.

Dosya içeriğine ve mahkemenin de kabulünde olduğu gibi davacı, diğer bir işçinin sürekli nöbete geç gelmesi nedeni ile işverene de şikayet ettiği işçinin iş akdinin fesihten önceki son olayda gelmesi nedeni ile tartıştığı, diğer işçinin davacıya önce vurduğu, davacının bu darp nedeni ile karşılık verdiği ve diğer işçinin yaralandığı, davacı hakkında yaralama suçundan kamu davası açıldığı, bunun üzerine davalı işverenin davacının savunmasını alarak iş sözleşmesini feshettiği anlaşılmaktadır. Sataşmayı başlatan işçinin iş sözleşmesi davacı ile birlikte feshedilmemiş ise de daha sonra feshedilmiştir. Ancak bu kavganın işyerinde olumsuzluklara yol açtığı sabittir. Davacı da karşılık vererek bu olumsuzluğa yol açan davranışta bulunmuştur. Her ne kadar davacı diğer işçinin tahriki ile bu davranışta bulunmuş ve aslında sataşan diğer işçi olup, bu işçinin iş sözleşmesi o an için feshedilmemiş ise de bu durum işveren açısından geçerli nedeni ortadan kaldırmaz. Fesih haklı değilsede geçerli nedene dayanmaktadır. Davanın reddi yerine kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı yargılama gideri 100.00 TL’nin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.980,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 07/02/2017 tarihinde oybirliği ile kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5241, Karar No: 2025/3271, Tarih: 20.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/5241 E.  ,  2025/3271 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3477 E., 2021/2259 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan karşılıklı hakaret nedeniyle verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik katılan vekilinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, basit hakaret ile kamu görevlisine hakaret suçlarının karşılıklı işlenmesi durumunda karşılıklı hakaretten söz edilemeyeceğine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, alınan beyanlara, incelenen dava dosyası içeriğine göre, hakaret suçunun karşılıklı işlendiği yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Tekirdağ 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 20.02.2025 tarihinde karar verildi.