muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16499, Karar No: 2023/2939, Tarih: 09.05.2023

BTK'dan alınan cevabi yazılara göre sanığın sanığın 0536 (...) (..) 98 nolu Gsm hattı ile bylock programı tarafından kullanılan 46.166.164.181 IP nolu serverda 07/02/2015 tarihinden 22/05/2015 tarihine kadar 1189 adet, sanığın 0507 (...) (..) 77 nolu Gsm hattı ile bylcok programı tarafından kullanılan 46.166.164.181 IP nolu serverda 08/07/2015 tarihinden 08/02/2016 tarihine kadar 2044 adet trafik kaydının bulunduğu tespit edilmiştir.

Sanığın kendisinin kullandığını beyan ettiği 507 (...) (..) 77 GSM hattından bylock isimli programı indirip kullandığı gerek bylock sorgu sonucundan, gerek bylock tespit ve değerlendirme tutanağından ve BTK'dan alınan sanığa ait internet trafik verilerinden açık ve net bir şekilde anlaşılmıştır. Söz konusu bylock programının yukarıda tüm ayrıntısı ile açıklandığı şekilde örgütün ve üyelerinin deşifre olmaması için sadece örgüt üyeleri tarafından kullanılan gizli, şifreli ve örgüt üyelerinden birinin referansı ile girilebilen bir haberleşme aracı olması sebebiyle sanığın bylock kullanması fetö/pdy silahlı terör örgütü üyesi olduğunu, örgütün hiyerarşisi içine girdiğini açık ve net olarak gösterdiği,

Tüm dosyanın incelenmesinde;

Sanığın bylock programını kullandığının sabit olması, örgüt içinde aktif olarak görev yapıp ortaokul öğrencileriyle örgütsel kapsamda ilgilenip onları askeri okul sınavlarına hazırlaması, hatta bir dönem ortaokul öğrencileri ile ilgilenen örgüt sorumlularının üstü konumunda bulunması, örgüt içinde ev abiliği yapması, yine örgüt içerisinde Asım kod adını kullanması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın eylemlerinin süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk unsurlarını taşıdığı, sanığın fetö/pdy silahlı terör örgütü ile organik bağ kurarak emir ve talimatlar doğrultusunda hareket ettiği anlaşıldığından fetö pdy silahlı terör örgütü üyesi olmak suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, incelenen dosya kapsamına ve gerekçeye göre İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki vasıflandırma ve cezanın kişiselleştirilmesi yönünden hükümde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

a) Amacı, yapılanması ve faaliyet yöntemlerine ilişkin ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen, Yargıtay (Kapatılan)16. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı kararında ve Dairemizin müstakar kararlarında açıklandığı üzere, FETÖ/PDY, cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmayı ve yerine başka bir düzen getirmeyi amaçlayan bir terör örgütüdür.

b) Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan)16. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında Bylock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle; örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespit edilmesi halinde sanığın örgütle bağlantısını gösteren bir delil olarak kabul edilmesi mümkündür.

c) Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, Bylock iletişim sistemini 317615 ID numarası ile örgütsel iletişim amacıyla kullanan, örgütsel yapılanmada Ev Abiliği, Bölge İlköğretim Mesulü olarak görev yapan, Asım kod adı kullanan sanığın, anılan örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katılıp süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluluk arz eden faaliyetlerde bulunmak suretiyle üyesi olduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

d) Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçesinde ileri sürülen esasa müessir savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla, incelenen hükümde hukuka aykırılık saptanmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 29.01.2019 tarihli ve 2018/2915 Esas, 2019/241 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...

##
Yargıtay — Esas No: 2016/32967, Karar No: 2020/18049, Tarih: 10.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/32967 E.  ,  2020/18049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı Temyizi Yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, gerekçeli temyiz dilekçesi verilmediği dikkate alınarak, gerekçesiz temyiz dilekçesi çerçevesinde kanunun açık hükmüne ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususları ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda, yerinde bulunmayan ve sebepleri bildirilmiş olmayan bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Davalı Temyizi Yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre ve gerekçeli temyiz dilekçesinin süresinde verilmediği dikkate alınarak, gerekçesiz temyiz dilekçesi çerçevesinde kanunun açık hükmüne ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususları ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda, yerinde bulunmayan bozma isteğinin reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 10/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16753, Karar No: 2023/2294, Tarih: 12.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/16753 E.  ,  2023/2294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 20.02.2013 tarihli, 2013/1324 Esas numaralı iddianame ile sanık hakkında beden veya ruh sağılığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçundan dava açılmıştır.

2. Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2014 tarihli ve 2013/72 Esas, 2014/231 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2014 tarihli ve 2013/72 Esas, 2014/231 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 21.10.2021 tarihli ve 2021/1527 Esas, 2021/8581 Karar sayılı kararı ile "Mağdurede herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, varsa bundan dolayı olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı, fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olup olmadığı, durumunun hekim olmayanlar ile kendisini tanıyanlar veya çevresinde yaşayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2021/362 Esas, 2022/230 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın alt sınırdan cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın alt sınırdan cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Kronik şizofren teşhisi ile tedavi gören mağdurenin çelişkili tutarsız beyanları ile olayı katılandan dinleyen tanıkların ifadelerine itibar edilerek sanığın cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece bozma ilamına uyularak mağdur hakkında aldırılan Adli Tıp 6. İhtisas Kurulu'nun 11.04.2022 tarihli raporunda mağdurede 'Psikotik Bozukluk' saptandığı, bu akıl hastalığı nedeniyle mağduru bulunduğu olayda fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacağı, fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olamayacağı, durumunun hekim olmayanlarca ilk bakışta anlaşılamayabileceği ancak yakın tanıyanlarca ve tekrarlayan görüşmelerle anlaşılabileceği, beyanlarına ancak kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde ana hatlarıyla itibar edilebileceğinin bildirildiği; Mahkemece dosya içerisinde bulunan tüm deliller bir bütün halde değerlendirildiğinde, sanık her ne kadar savunmasında; atılı suçu işlemediğini iddia etmişse de, mağdurenin tutarlı olarak tüm aşamalarda sanık ile önce sigara içtiklerini, sanığın asansöre binip aşağıya inelim şeklindeki teklifinden sonra birlikte asansöre bindiklerini, burada sanığın kendisine sarılıp dudaklarından öptüğünü, cinsel organını çıkartıp tutmasını istediğini beyan ettiği, mağdurenin bu anlatımlarının kurumda görevli tanık anlatımları ile de desteklenip tutanağa bağlandığı, ayrıca asansörün kapısı açıldığında sanığın pantolonunu düzeltmeye çalıştığı hususunun dinlenen tanıklar tarafından ifade edildiği, bu sebeple sanığa suç isnat etmesini gerektirecek haklı bir nedeni bulunmayan mağdurenin tanık beyanları ile doğrulanan ifadesinin samimi ve inandırıcı olup, sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya matuf olduğu anlaşılmış; sanığın, kronik şizofreni teşhisi ile tedavi gören ve alınan adli raporlara göre ruh ve beden bakımından kendini savunamayacak durumda olan mağdurenin aynı kurumda tedavi olmaları nedeniyle bu durumunu bildiği halde onunla bir şekilde yakınlık kurarak birlikte asansöre binip asansördeyken mağdureye sarılıp dudaklarından öpmek ve cinsel organını çıkartıp tutmasını istemek sureti ile cinsel saldırı eyleminde bulunmak şeklindeki fiilinde 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası(suç tarihi itibariyle lehe olan) ve aynı Kanun'un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde yazılı basit cinsel saldırı suçunun tüm unsurlarının oluştuğu anlaşılarak hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırı bulunmamış, katılan mağdure vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kocaeli 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2021/362 Esas, 2022/230 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8009, Karar No: 2020/2897, Tarih: 26.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/8009 E.  ,  2020/2897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 62, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde yanında kimliği tespit edilemeyen iki kişi ile birlikte katılanın evine zeytinyağı almak bahanesi ile geldiği, katılanın olay öncesinde 187 litre yağı bulunduğu ve zeytinyağının litresini 6,5 TL'den verdiği, şahısların yanlarında getirdikleri bidonlar ile ölçüm yaparak 30 litre yağ ücreti olan 195,00 TL parayı katılana teslim ettikleri, daha sonra şahısların gittikleri, katılanın yapmış olduğu inceleme sonrası toplamda 125-130 litreye yakın yağının alındığını tespit ettiği, böylece sanığın hile ile haksız menfaat temin etmek suretiyle üzerine atılı basit dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

5237 sayılı TCK’nun 157/1. maddesi uyarınca hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da hükmolunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dairemizin 03/07/2017 tarih 2017/16191 Esas 2017/16933 Karar sayılı bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere uzlaşma bürosuna gönderilmesi neticesinde, uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair uzlaşma raporu, sanık savunması, katılan beyanı ile tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 26/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2018/1296, Karar No: 2019/3116, Tarih: 17.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1296 E.  ,  2019/3116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Karapınar Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 10/10/2016 tarih ve 2002/200 E. - 2010/188 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabul kısmen reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 05/10/2017 tarih ve 2017/763-2017/871 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; davalıların maliki, işleteni, sürücüsü, imalatçısı, sigortacısı olduğu otobüste müvekkillerinin eşi ve babalarının yolcu olarak bulunduğu sırada meydana gelen kaza sonucu vefat ettiğini, kaza nedeniyle müvekkillerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi için Karapınar Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açıldığını, mahkemece, meydana gelen kazada aracın imalinden kaynaklanan bir kusurun bulunmadığı, davalı ... Taş. Ltd.'nin muvazaalı olarak tescil edildiğinin ispatlanamadığı, otobüs ikinci sürücüsü ...'ın olaya sebebiyet vermediği gerekçesiyle davalılar Mercedes Benz A.Ş., ..., Lüks İpek Taşımacılık yönünden davanın reddine, davacı eş için 5.000.- çocuklar Ahmet ve Kevser için 4.000.- diğer çocuklar için 2.000.- TL manevi tazminatın ve 81.794,82 TL maddi tazminatın diğer davalılardan tahsiline karar verildiğini, kararın davacılar ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edildiğini, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 30.11.2012 tarih ve 2010/15679 E.- 2012/19635 K. sayılı kararı ile onanıp kesinleştiğini, daha sonra müvekkillerinin Anayasa Mahkemesi'ne yaptıkları bireysel başvuru sonucunda verilen 2013/7002 başvuru no'lu ve 11/05/2016 tarihli genel kurul kararında yaşamı koruma yükümlüğünün ihlal edildiğine ilişkin iddianın kabul edilemez olduğuna, yaşama hakkına ilişkin etkili bir yargılama sürecinin yürütülmediği iddialarının kabulünün gerektiğine karar verildiğini ileri sürerek, 6216 sayılı Kanun'un 50. maddesi gereğince yeniden yargılama yapılmasını, Anayasa Mahkemesi genel kurul kararının ihlale müteallik gerekçeleri göz önünde bulundurularak adil ve etkili bulunmayan yerel mahkeme kararının yenilenmesini ve Anayasa Mahkemesine yaptıkları bireysel başvurularının kabulü doğrultusunda karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk derece mahkemesince tüm dosya kapsamına göre; yargılamanın yenilenmesi talebinin ele alınabilmesi için yeni bir dava açılmasının gerektiği, davacılar vekilinin talebini yeni bir dava açma şeklinde yöneltmediği, yeni dava için gerekli olan harç ve gider avanslarının da yatırılmadığı, HMK.'nın 379/2. maddesi gereğince hakimin davayı esasına girmeden reddedebileceği gerekçesiyle davacılar vekilinin yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce; mahkemece her ne kadar davacının talebinin HMK'nın 374 vd. maddelerinde düzenlenen yargılamanın iadesi istemine ilişkin olduğu kabul edilerek karar verilmişse de, davanın 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 50. maddesine dayalı yeniden yargılama yapılarak, adil ve etkili bulunmayan mahkeme kararının yenilenmesi ve Anayasa Mahkemesinin bireysel başvurunun kabulü kararı doğrultusunda yeniden karar verilmesi istemine ilişkin olduğu, Anayasa Mahkemesince bir ihlal kararı verilmesi halinde, ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere açıkça hükmedileceği, gerekli görülürse ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosyayı ilgili mahkemeye gönderebileceği, yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmayan hâllerde ise başvurucu lehine tazminata hükmedilebileceği veya başvurucuya genel mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebileceği, somut uyuşmazlıkta ise Anayasa Mahkemesinin 11.05.2016 tarih ve 2013/7002 başvuru numaralı kararında, davacıların yaşama hakkına ilişkin etkili bir yargılama sürecinin yürütülmediği iddialarının kabulüne ve davacılar yararına müştereken 30.000,00 TL. manevi tazminatın tahsiline hükmedildiği, Anayasa Mahkemesinin yeniden yargılama yapılması görüşünde olması halinde hüküm fıkrasında açıkça yeniden yargılama yapmak üzere dosyanın ilgili mahkemeye gönderilmesine karar verildiğinin belirtileceği, ilk derece mahkemesince davacı tarafın isteminin açıklanan gerekçe ile reddi gerekirken, yazılı gerekçelerle reddi doğru olmadığı gerekçesiyle HMK.'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince davacılar vekilinin ileri sürdüğü diğer istinaf sebeplerinin reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun ilk derece mahkemesi hükmünün gerekçesine ilişkin olarak kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince Karapınar Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.10.2016 tarih ve 2002/200 E.-2010/188 K. sayılı ek kararının kaldırılmasına, davacıların isteminin açıklanan gerekçe ile reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacıların temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 17/04/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14605, Karar No: 2015/23305, Tarih: 25.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14605 E.  ,  2015/23305 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI :

DAVACI : F.. Y.. vs.

DAVALI : Ö.. G.. vs.

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil, Tazminat

K A R A R

Gerekçeli kararın ve bir kısım davalıların temyiz dilekçesinin davacıya tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ mazbatası dosya içerisinde bulunmamaktadır. Kararın ve temyiz dilekçesinin tebliğ edilip edilmediğinin araştırılması, tebliğ edilmişse tebligat evraklarının dosya arasına konulması, tebliğ edilmemişse kararın ve bir kısım davalıların temyiz dilekçesinin davacıya tebliği ve ondan sonra temyiz incelemesine gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkeme'ye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.