muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/19677, Karar No: 2022/9544, Tarih: 28.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/19677 E.  ,  2022/9544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderilmeden önce itiraz aşamasında 10/05/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 28/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9828, Karar No: 2024/10224, Tarih: 09.10.2024

**5. Ceza Dairesi         2022/9828 E.  ,  2024/10224 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/66 Esas, 2022/333 Karar

KATILANLAR : Hazine, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...

SUÇTAN ZARAR GÖREN : İçişleri Bakanlığı

SUÇ : İcbar suretiyle irtikap

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'nın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hükümden önce 14.06.2017 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesine göre katılan ölürse katılma hükümsüz kalacağından, katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılmak isteyip istemediklerinin tespiti için mirasçılarına usulüne uygun olarak gerekçeli kararın tebliğ edilerek tebellüğ belgelerinin, hükmü temyiz etmeleri durumunda dilekçelerinin ve Yargıtay C.Başsavcılığı tarafından düzenlenecek ek tebliğnamenin eklenmesinden sonra iade edilmesinin temini için esası incelenmeyen dosyanın Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE 09.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2300, Karar No: 2019/19625, Tarih: 04.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/2300 E.  ,  2019/19625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince terkin hükmü yönünden HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Adana İli, Yüreğir İlçesi, Solaklı Mahallesi 165 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki binaya ise aynı Kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun terkin hükmü yönünden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırma bedeline ilk derece mahkemesi karar tarihi olan 27.10.2017 tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesi’nin 2018/1500 Esas-2019/17 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasının; 5 nolu bendindeki (07.01.2019) tarihinin çıkartılmasına, yerine (27/10/2017) tarihinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 04/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4246, Karar No: 2020/2188, Tarih: 02.03.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4246 E.  ,  2020/2188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 18/12/2017 tarih ve 2017/23 E. - 2017/482 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 28/06/2019 tarih ve 2018/1315 E. - 2019/726 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının "SINAV", "SINAV DERGİSİ", “SINAV YAYINLARI” gibi çok sayıda tanınmış markasının bulunduğunu, davalının "sınavkitaplari.com" sitesinde ve yönlendirdiği sitelerde müvekkilinin "SINAV" tanıtım işaretiyle eğitim, öğretim, kitap yayın hizmetlerini pazarladığını, "SINAV" ibaresini müvekkili markalarıyla iltibas yaratacak şekilde kullanarak marka haklarına tecavüz ve haksız rekabette bulunduğunu ileri sürerek, davalının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil eden eylemlerinin önlenmesini, "sınavkitaplari.com" adresine erişimin engellenmesini ve 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, internet alan adının ve davalı kullanımlarının davacının haklarını ihlal etmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davalının internet sitesinde "SINAV" ibaresinin farklı bir renk, yazı karakteri ve daha büyük puntolarda yazılmak suretiyle "kitapları" ibaresinden ayrıştırıldığı, bu suretle "SINAV" ibaresinin baskın unsur haline getirildiği, ayırt edici nitelik ve markasal bir fonksiyon kazandığı, sitede sunulan "kitap satışı hizmetlerinin" davacıya ait "SINAV" markaları kapsamında olan "eğitim-öğretim hizmetleri" ve "dergi-kitap yayınlama hizmetleriyle" doğrudan ilişkili olduğu, bu nedenle davalının kullanımlarının iltibasa yol açabilecek nitelikte olduğu, fakat "www.sinavkitaplari.com"alan adının davacı markalarına tecavüz teşkil etmediği ve haksız rekabet oluşturmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının "sinavkitaplari.com" adlı internet sitesinde "SINAV" şeklindeki kullanımının davacı tarafın tescilli marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespiti ile bu şekildeki kullanımının önlenmesine, 2.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bu karara karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce, davalının internet sitesinde “SINAV” ibaresini farklı renkte ve baskın unsur olarak kullanmasının markasal hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturması nedeniyle davalı vekilinin istinaf itirazlarının yerinde olmadığı, davalının faaliyetinin davacının tescilli markalarının kapsamları ile ilişkili olduğu, "sınavkitapları.com" alan adı ile girilen site içerisinde davalının "SINAV" ibaresine markasal bir fonksiyon kazandırması ve bu suretle davacının marka hakkına tecavüz eden kullanım yapması, ayrıca "sinavkitapları.com" kullanımının içinde davacının markasının ayırıcı bir ek bulunmadan aynen yer alması nedeniyle davalının "sinavkitapları.com" şeklindeki kullanımının da marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf itirazlarının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın kısmen kabulü ile, davalının "sinavkitaplari.com" şeklindeki internet sitesi alan adı kullanımı ile bu site içerisindeki "SINAV" şeklindeki kullanımının davacı tarafın tescilli marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespiti ile bu şekildeki kullanımlarının önlenmesine, davalıya ait "sınavkitapları.com"alan adını içeren internet sitesine erişimin engellenmesine, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 211,77 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 02/03/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3476, Karar No: 2021/2625, Tarih: 03.11.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/3476 E.  ,  2021/2625 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.05.2018 ve 22.05.2018 tarihinde verilen dilekçelerle ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davada davanın davalı ... yönünden reddine, diğer davalı şirket yönünden kısmen kabulü ile, davalı şirketin dava konusu taşınmaza haksız müdahalesinin önlenmesine, müdahaleye konu müştemilatın yıkılmasına, 137.235,50TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, birleştirilen davanın kısmen kabulü ile davalı ...'un dava konusu taşınmaza ilişkin elatmasının önlenmesine, 64.248,49TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen 11.02.2020 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi taraf vekillerince talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince asıl dava davacısı tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, asıl dava davalısının asıl dava için yaptığı istinaf talebinin kabulü ile kararın HMK'nın 353/1.b.2. maddesi gereği kaldırılarak asıl dava yönünden davanın reddine, birleştirilen davada, birleştirilen dava davalısı tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 03/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/850, Karar No: 2019/192, Tarih: 08.01.2019

**17. Ceza Dairesi         2017/850 E.  ,  2019/192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın suça konu oto teybini çaldığını kabul ettiği, zamanına ilişkin herhangi bir beyanda bulunmadığı, müştekinin 06/06/2008 tarihli mahkemece alınan beyanında aracını akşam 19.00-19.30 sıralarında park ettiğini, 20.00-20.30 sıralarında babasının evine giderken baktığında CD çaların araç içerisinde olduğunu, sabah kalkıp arabaya baktığında aracının kapısının açık olduğunu gördüğünü beyan etmiş, soruşturma aşamasındaki beyanında da 24/08/2007 tarihinde saat 11.00 sıralarında aracının ön kapısının açık olarak gördüğünü söylemiştir. Görgü ve tespit tutanağında da olaya ilişkin ihbarın 11.50'de geldiği belirtilmektedir. Bu sebeplerle hırsızlık suçunun zamanı konusunda belirsizlik olduğu anlaşılmakla, suçun gece vakti işlendiği hususundaki delillerin nelerden ibaret olduğu ortaya koyulup tartışılmadan suçun gece vakti işlendiğinden bahisle TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3972, Karar No: 2017/13944, Tarih: 15.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/3972 E.  ,  2017/13944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-07/02/2014 tarihli bilirkişi raporunda, sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket ettiğinin tespit edilmesi karşısında; katılan kurumun uğradığı vergili ve cezasız gerçek zararı miktarının hesaplattırılmasına yönelik teknik bilirkişiden ek rapor alınmadan, eksik araştırma ve yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Alınacak bilirkişi raporu sonucunda, 5237 sayılı TCK'nın 168/5. maddesi uyarınca ''Karşılıksız yararlanma suçunda, fail, azmettiren veya yardım edenin pişmanlık göstererek mağdurun, kamunun veya özel hukuk tüzel kişisinin uğradığı zararı, soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi halinde kamu davası açılmaz; zararın hüküm verilinceye kadar tamamen tazmin edilmesi halinde ise, verilecek ceza üçte birine kadar indirilir. Ancak kişi, bu fıkra hükmünden iki defadan fazla yararlanamaz.'' Eğer zarar soruşturma aşamasında tamamen ödenmişse mutlaka düşme kararı verilip adli sicilde bunlara ilişkin mahsus bir sisteme kayıt ettirilmelidir. Sanık soruşturma aşamasında hiç ödeme yapmamış, sanığa ödeme ihtarı da yapılmamış ve sanık kovuşturma aşamasında bilirkişinin hesapladığı miktarı tamamen gidermişse yine düşme verilmelidir. Bilirkişiden alınan ek rapor sonucunda sanığa yeniden makul bir süre verilerek ve ''bilirkişi tarafından belirlenen zararı tamamen tazmin etmesi halinde kamu davasının düşürüleceğine'' dair bildirimde bulunarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24977, Karar No: 2016/6823, Tarih: 31.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24977 E.  ,  2016/6823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bulanık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2015

NUMARASI : 2014/173-2015/430

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Taşınmaza el atılmadan önce davacı tarafça 2012 yılında yaptırılan delil tespiti dosyasındaki bilirkişi raporunda 7600 m² yüz ölçümündeki taşınmazda 10-15 yaşlarında 200 söğüt ve 4-6 yaşlarında 85 söğüt ağacı bulunduğunun tespit edildiği, dere ıslah çalışması sonrasında taşınmazın 769,56 m²’sine el atıldığı ve arta kalan 340,30 m²’nin işe yaramaz hale geldiği anlaşılmıştır.

Mahallinde yapılan keşifte dinlenen tanık anlatımında; taşınmaz üzerinde ağaç bulunmadığı, el atılan kısmın su altında olduğu, su altında kalmadan önce bu kısımdaki ağaçların davalılarca kesildiği belirtilmiştir. Bu durumda; davacının el atılan bölümdeki ağaçları kesip götürdüğü, kereste olarak değerlendirdiğinin kabulü gerekir.

Mahkeme, ağaçların davacı tarafından kesildikten sonra idarece alınıp- alınmadığı kesin olarak araştırılıp, alınmış ise, ağaçların maktu bedeline hükmedilmesi, alınmamış ise ağaçlar bakımından davanın reddi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32245, Karar No: 2015/16317, Tarih: 15.04.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/32245 E.  ,  2015/16317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim suçu

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın, mağdur ... ya yönelik eylemi nedeniyle kuru- lan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Şikayetçinin, ... no'lu kredi kartından 01.07.2007 tari- hinde bilgisi dışında 56 TL harcama yapıldığını beyan ettiği, ... 08.10.2007 tarihli yazısı ekinde gönderilen harcama detaylarında da sonu 8014 olan kartın 01.07.2007 tarihinde 1 kez kullanıldığının bildirildiği, ancak söz konusu yazı ve eklerinden sanığın GSM hattına 01.07.2007 tarihinde 2 farklı kontör şifresinin gönderildiği, sözkonusu 2 alışverişte kullanılan kart bilgilerinin ise şikayetçiye ait olup olmadığının anlaşılamadığı, Garanti Bankası'nın 15.03.2010 tarihli yazısında sonu 8014 nolu kredi kartının 25.02.2007 tarihinde, sonu 8022 nolu kredi kartına devir edildiğinin bildirildiği ve her iki kartın hesap ekstrelerinde de 01.07.2007 tarihinde harcama bulun- madığı, ayrıca başkalarına ait kredi kartı bilgilerini hukuka aykırı olarak ele geçirip kullanma eyleminin TCK.nun 245/1. maddesine uyan suçu oluşturacağı gözetilerek; temel cezanın tayini, teşebbüs, zincirleme suç ve işlenemez suç hükümlerinin uygulanabilmesi açısından, Garanti Bankası'ndan, Kontör İletişim Sistemleri Ltd.Şti'nin 08.10.2007 tarihli yazısı ekinde gönderilen harcama detaylarında sonu 8014 olan kartın 01.07.2007 tari- hinde 1 kez kullanıldığının bildirildiği de belirtilerek, suça konu kredi kartı hesap ekstre- leri getirtilip, 01.07.2007 tarihinde mağdurun sonu 8014 ve 8022 olan kredi kartlarından harcama yapılıp yapılmadığı, mağdurun bilgisi dışında gerçekleşen işlemlere ait itirazının ve itiraz üzerine banka tarafından işlem iptali ve geri ödemede bulunulup bulunulmadığı,

sonu 8014 nolu kartın 01.07.2007 tarihinde aktif olup olmadığı, 8022 nolu karta devir işleminin hangi nedenle yapıldığı ve bu devir işleminin sonu 8014 olan kartı pasif hale getirip getirmediği, devir işlemine rağmen sözkonusu kart bilgileri kulanılmak suretiyle internet üzerinden harcama yapılıp yapılamayacağı hususları sorulup, sözkonusu bilgi ve belgeler istenilerek, ayrıca kontor.com adlı internet sitesinden şikayetçinin sonu 8014 ve 8022 olan kredi kartı bilgileri kullanılarak 01.07.2007 tarihinde sanığın sonu 1140 olan GSM hattına ve başka bir hatta kontör şifresi gönderilip gönderilmediği, kart bilgileri kullanılmış ancak kontör şifresi gönderilmemiş ise bunun nedeni, mağdurun kart bilgileri kullanılarak başka hatta kontör şifresinin gönderildiğinin bildirilmesi halinde ilgili GSM operatöründen kontör şifresinin gönderildiği ve yüklendiği hat sahipleri tespit edilerek gerektiğinde beyanları alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında, katılanlar ... ile mağdurlar ...'a yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hü- kümlere yönelik temyiz incelemesinde;

2- Sanık hakkında, katılanlar ... ile mağdurlar ...'a yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hü- kümlere yönelik temyiz incelemesinde;

a) Sanığın, katılanlar ve mağdurların kredi kartı bilgilerini ele geçirip kullanmak suretiyle internet üzerinden değişik zamanlarda birden fazla alışveriş yapmaktan ibaret eyleminin TCK.nun 245/1 ve 43. maddelerinde yazılı suçu oluşturduğu halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK.nun 244/4, 43. maddeleri uyarınca hü- kümler kurulması,

b) Mağdur ...'nun, zararının sanık tarafından karşılan- dığını beyan etmesi, kredi kartı hesap ekstresinde ise itiraz üzerine banka tarafından 153,00 TL ödemenin yer alması karşısında; mağdurdan ve ilgili bankadan mağdurun kredi kartı borcunun kim tarafından ne zaman ödendiğinin sorularak sonucuna göre sanık hakkında TCK.nun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık koşullarının değerlen- dirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla (BOZUL- MASINA), 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.