muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11375, Karar No: 2016/6665, Tarih: 27.04.2016

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

6100 sayılı HMK'nın 26.maddesi (HUMK’nun 74. maddesi) hükmüne göre, mahkeme tarafların iddia, savunma ve talepleri ile bağlıdır. Kural olarak mahkemenin talepten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi olanak dışıdır. Öğreti ve uygulamada taleple bağlılık olarak adlandırılan bu kural sadece sonuç istem yönünden değil, sonuç istemi oluşturulan her bir alacak kalemi yönünden de uygulanır.

Aynı kanunun 141/2.maddesinde ise "İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." şeklinde düzenlenmiş olup, 176.maddesinin 1.fıkrasında ise, ıslah "Taraflardan her biri, yapmış olduğu usul işlemlerini kısmen veya tamamen ıslah edebilir." şeklinde ıslahın kapsamı belirlenmiştir.

HGK.nun 26.09.2011 tarih, 2011/1-364 E.-2011/453 K.sayılı ilamında "Dava konusu edilmeyen bir şeyin ıslah yoluyla davaya ithaline ve dava konusu haline getirilmesine yasal açıdan olanak bulunmamaktadır." ilkesi benimsenmiştir.

Somut olayda;...1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/677 E.-2013/756 K.sayılı boşanma dosyasında, davacı kadının 10.07.2012 tarihli davaya cevap dilekçesinde, ziynet eşyası ve çeyiz eşyasına ilişkin istemini talepte bulunduğu, bu talebini ise 17.07.2013 tarihinde harçlandırdığı dilekçe ile karşı dava olarak (sonrasında tefrik edilen) işbu davayı açtığı anlaşılmaktadır. Davacı vekili 10.07.2013 tarihli cevap dilekçesinde müşterek konutta bulunan eşyaların tümünü sıralar iken, 17.07.2013 tarihli dava dilekçesinde dava konusu ettiği çeyiz eşyalarıyla sınırlı talepte bulunduğu; ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporunda çeyiz eşya kalemlerine kanepe, yatak, yorgan, misafir odası takımı, yatak odası takımı, buzdolabı, çamaşır makinesi, bulaşık makinesi, set üstü fırın kalemleri de eklenerek, çeyiz eşyalarının fatura ve tahmini değerleri üzerinden kıymet takdir edildiği, yerel mahkemenin de bu rapora istinaden hüküm tesis ettiği anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece; ıslahın bir usul işlemi niteliği taşıması, bir dava olmaması karşısında, dava konusu edilmeyen eşyalar yönünden ıslahla talebin genişletilmesi mümkün olmadığı nazara alınarak davacının talep ettiği eşyalarla sınırlı olarak yıpranma payı da dikkate alınarak dava tarihi itibariyle değerlerinin hesaplanması için bilirkişiden rapor alınması, hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken; taleple bağlılık kuralına aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2357, Karar No: 2010/414, Tarih: 27.01.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/2357 E.  ,  2010/414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kardeşi ... ile ...'u kasten öldürmekten sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24/06/2008 gün ve 215/191 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle:duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Dosya kapsamına göre,aralarında gönül ilişkisi bulunan maktuller ... ve ...’in birlikte ikamet ettikleri Söke ilçesinden ... iline kaçtıkları, ...’in olaydan dört ay önce boşandığı, ...’in ise evli olduğu, kardeşi ...’in evli bir kadınla birlikte olmasını ailesinin namus ve şerefini eksilten bir davranış olarak nitelendiren sanığın maktulleri öldürmeye karar verdiği, yerlerini araştırdığı, akrabaları tanık....’nin ...’daki evinde kaldıklarını öğrendikten sonra yaptığı plan uyarınca .....’den kaldıkları ...’daki eve gittiği, burada maktulleri evin dışına çıkarmaya çalıştığı, .....’in, sanığın kendilerini öldürmeye geldiğini hissettiği anda, sanığın maktulleri tabancayla öldürdüğü olayda;

Mahkemenin, sanığın eylemlerini töre ve namus saiki ile işlediğini kabulünde ve suçu vasıflandırmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamenin,suçların aile meclisi kararı ile işlendiğini gösteren delillerin bulunmadığı gerekçesi ile TCK.nun 82/1-k maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin bozma öneren düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde düzeltme nedeni dışında suçlarının niteliği tayin,cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış,savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede, suç vasfına, meşru savunmaya, tahrikin varlığına, usulü hataya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

Maktul ...’i öldürme suçu yönünden; sanığın maktulle akrabalık bağının bulunmadığı anlaşılmakla, TCK.nun 82/1-d maddesinin uygulanması Kanuna aykırı ise de, ceza miktarı dikkate alındığında, bu durum yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,

Hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan, “5237 Sayılı TCK.nun 82/1 (a, d ve k maddesindeki)” (d) bendinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, resen de temyize tabi hükümlerin ONANMASINA, 27.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

27/01/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ....'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafiileri avukatlar ... ile ...'un yokluklarında 28/01/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/981, Karar No: 2015/11322, Tarih: 09.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/981 E.  ,  2015/11322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Avusturya sigortasına giriş tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıcı olduğunun ve yaşlılık aylığına hak kazanıldığının tespiti ile ödenmeyen aylıkların toplu olarak ödenmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, aylıkların toplu olarak ödenmesi isteminin reddi ile, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere ve Mahkemenin, ... sigortasına giriş olan 01.06.1988 tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıcı olduğuna ilişkin kabulünün yerinde olmasına göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Yasa hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6. maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Kesin dönüşün, aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade ettiği; “sosyal sigorta ödeneği” deyiminden, çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ödeneklerin amaçlandığı; “sosyal yardım ödeneği” ibaresinin ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlamını taşıdığı kabul olunmaktadır. Ne var ki, “kesin dönüş” ifadesi, mutlak anlamda, yurtdışında bulunduğu ülkeden Türkiye’ye döndükten sonra tekrar yurtdışına çıkış yapmama şeklinde değerlendirilemez. İkamet şartına bağlı olmayan nitelikte sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alanlara, anılan koşulun

gerçekleştiğinin kabulü ile aylık bağlanabilecektir. Aksi yöndeki düşünce, Anayasamızın 23. maddesi ile güvence altına alınmış olan “Yerleşme ve seyahat hürriyeti”nin; İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmeye (... İnsan Hakları Sözleşmesine) ek 4 nolu Protokolün 2. maddesi ile tanınmış “Serbest dolaşım özgürlüğü”nün ihlali sonucunu doğuracaktır. 3201 sayılı Kanunun 6. Maddesinin B bendi ile tekrar yurtdışına gitmek değil, yabancı ülke mevzuatına tabi olarak çalışmak ve ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği almak, aylığın kesme nedeni olduğu belirtilmiş; 3201 sayılı Kanuna göre yaşlılık aylığı bağlanıp altı aydan daha uzun süre yurtdışında bulunmuş olanların, yurtdışında çalışıp çalışmadıklarını ve ikamete dayalı bir sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadıklarını “3201 sayılı Kanuna göre aylık alanlara mahsus yoklama belgesi” vererek, aylıklarını almaya devam edebilecekleri, Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 14. maddesi ile hüküm altına alınmış olup, yurtdışında uzun süre kalmak, tek başına bir aylık kesme nedeni teşkil etmemektedir.

Ayrıca, yurtdışında geçen çalışmalar sonucu o ülkenin sosyal güvenlik sisteminden hak kazanılan yaşlılık ya da malullük aylığının bir sonucu olan ve ikamete dayalı bulunmayan sosyal sigorta veya sosyal yardım niteliğindeki edimlerden yararlanmak, yurtdışından kazanılmış olan sosyal güvenlik hakkının en doğal sonucu olup, bu haktan feragat anlamı çıkacak şekilde bir “kesin dönüş” tanımı yapılması, sosyal güvenlik hakkından feragat edilemeyeceği olgusunun göz ardı edilmesi sonucunu da doğuracaktır.

Bu halde, 3201 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince, borçlanılan süreler gözetilerek yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için, yurtdışındaki çalışma veya çalışmaya dayalı yardım ilişkisinin sona ermesi gerekmekte olup; dosya içerisinde yer alan 19.12.2013 tarihl...Kurumu sigorta bilgileri döküm belgesinde davacının 01.03.2013 tarihinden itibaren devam eden serbest meslek çalışması belirtildiğinden, Mahkemece, tahsis talep tarihi ve sonrası süre yönünden davacı için kesin dönüş şartının belirlenmesiyle ilgili olarak yurtdışından aylık alıp-almadığı veya yurtdışında çalışıp-çalışmadığı ya da çalışmaya dayalı olarak yardım alıp-almadığı resmi belgeler, yeni tarihli ...Kurumu sigorta belgesi vs. ile kesin dönüş şartı araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, isabetsiz bulunuştur.

2- Öte yandan, 6100 sayılı HMK nun Hükmün Kapsamı başlığını taşıyan 297. maddesinin c bendinde hükmün, “Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri” kapsayacağı ve “Hükmün Yazılması” başlığını taşıyan 298. maddesinin 2. fıkrasında ise “gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı” düzenlemesi amirdir. Kararın, hüküm fıkrası ile gerekçesi birbirine sıkı sıkıya bağlı olup, arasında çelişki bulunmaması gerekmektedir. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgili olup, hükmü temyiz etmeyen yönünden sonuç doğurması gerekeceği de gözetilerek, gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; 01.10.1963 doğumlu olan davacının, 29.01.2014 tarihli başvurusu üzerine, yurtdışında geçen borçlanmaya esas sürelerinden, 3201 sayılı Kanun kapsamında 5450 günlük süreyi, 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında 24.04.2014 tarihinde ödeme yaparak borçlandığı, aynı tarih itibariyle tahsis talebinde bulunduğu, Mahkemece 506 sayılı Yasa'nın Geçici 81 B/h maddesi uyarınca 25

../...

yıl sigortalılık süresi, 51 yaş ve 5450 gün prim ödeme şartları yerine getirildiğinden, tahsis talep tarihini takip eden aybaşı olan 01.05.2014 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verildiği, hükmün gerekçesinde ise, davacının 51 yaşını 01.10.2014 tarihi itibariyle dolduracağı, bu nedenle 01.11.2014 tarihinden itibaren yaşlılılık aylığına hak kazandığının belirlendiği, anlaşılmaktadır.

Mahkemece, hüküm fıkrasında 01.05.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazanıldığının tespitine karar verilirken, gerekçede, 01.11.2014 tarihinden itibaren yaşlılılık aylığına hak kazandığının belirtilmiş olması, hüküm fıkrası ile hükmün gerekçesi arasında çelişki niteliğindedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla, davacının yaşlılık aylığı tahsisi bakımında kesin dönüş şartı irdelenmeksizin, gerekçe ile hüküm fıkrası arasında da çelişki oluşturulacak şekilde hüküm kurulmuş olması, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5849, Karar No: 2018/21691, Tarih: 12.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2018/5849 E.  ,  2018/21691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'un tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyizde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a-Yokluğunda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanığın duruşmada bildirdiği en son adrese kararın tebliğ edilmemesi nedeniyle kesinleşmediği ve denetim süresinin işlemeye başlamayacağı gözetilmeden, yazılı biçimde hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

b-Kabule göre ise,

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

./..

-2-

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AS
Yargıtay — Esas No: 2009/13097, Karar No: 2011/1163, Tarih: 02.02.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/13097 E.  ,  2011/1163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 765 sayılı TCK lehe kabul edilip uygulama yapıldığı halde kısa kararda 5237 sayılı TCK’nun 53.maddesinin uygulandığı, mahkemenin bu yanlışlığı fark ederek yanlışlığı gerekçeli kararında tartışarak bunu gerekçeli karar hüküm fıkrasına ilave etmediği, bu haliyle sonuç doğurmayacak bir fazlalık olarak kısa karada yazılı olarak kaldığı anlaşıldığından bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02/ 02/ 2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6815, Karar No: 2014/21338, Tarih: 16.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/6815 E.  ,  2014/21338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın iade kararından önce müşteki vekilinin temyiz isteminin 30.07.2010 tarih 2009/44 Esas, 2010/49 Karar sayılı ek karar ile reddedildiği ve bu ek kararın süresinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında verilen 23.11.2012 tarihli ikinci karar yok hükmünde olup 30.07.2010 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin geçerli olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede,

Temyiz isteminin reddine dair, 30.07.2010 tarih 2009/44 Esas, 2010/49 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, müşteki vekilinin temyiz itirazının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan red kararının tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 16.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28817, Karar No: 2014/31977, Tarih: 18.12.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/28817 E.  ,  2014/31977 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında 22.04.2009 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar kaldırılarak hükümlerin açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 15/1. ve 5237 sayılı TCK.nun 86/2. ve 86/3...e madde ve fıkraları uyarınca hükümlülüğüne ve müsadereye dair; (PASİNLER) Sulh Ceza Mahkemesinin 13.02.2013 gün, 2008/138 esas, 2009/110 ek karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi suça sürüklenen çocuk tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre suça sürüklenen çocuğun, suçun sabit ol- madığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görül- mediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahke- menin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden,

verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahke- menin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden,

verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün TCK.nun 50. maddesinin uygulanmasına ilişkin 4 ve 5 bölümlerinde yer alan "TCK.nun 50/3. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hapis cezasına seçenek yaptırım olarak adli para cezasına çevrilmek sureti ile TCK.nun 52. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun ekonomik ve şahsi halide göz önünden bulundurmak sureti ile 3 Ay 10 Gün hapis cezasının 100 gün adli para cezasına çevrilerek neticeten 113 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 50. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi hali göz önünde bulundurularak günlüğü takdiren 1 gün karşılığı 30 TL'den çevrilmek sureti ile neticeten 3.390 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına", ibarelerinin çıkarılması ile yerine "TCK.nun 50/3. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hapis cezasına seçenek yaptırım olarak adli para cezasına çevrilmek sureti ile TCK.nun 52. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun ekonomik ve şahsi halide göz önünden bulundurmak sureti ile 100 gün adli para cezası ve 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında TCK.nun 52. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi hali göz önünde bulundurularak günlüğü takdiren 1 gün karşılığı 30 TL'den çevrilmek sureti ile 3000 TL adli para cezası ve 390 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/555, Karar No: 2015/6989, Tarih: 23.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/555 E.  ,  2015/6989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çaldıran Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2014

NUMARASI : 2011/115-2014/76

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.10.2011 gününde birleştirilen dava ile 06.01.2012 gününde verilen verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl ve birleştirilen davaların reddine dair verilen 09.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 23.06.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asil ve vekili Av. C.. S.. ile karşı taraftan davalı idareyi temsilen Hazine vekili Av. M..A.. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklaması dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 günlük yasal süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.