muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3964, Karar No: 2024/11363, Tarih: 09.09.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/3964 E.  ,  2024/11363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Örgüte üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29 ncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanuna eklenen geçici 5 inci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunulduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.05.2018 tarihli 2017/120 Esas, 2018/127 sayılı Kararı ile sanık hakkında örgüte üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesinin yedinci fıkrası yollamasıyla 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 24.12.2018 tarihli ve 2018/1990 Esas, 2018/2210 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun yargılama giderleri ile ilgili hükmü düzeltilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 14.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin hükme karşı temyiz sebepleri özetle;

1-Müvekkilinin geçimini sağlamak için çalışmak durumunda kaldığına, defalarca kez devlet kadrosunda yer bulabilmek için KPSS'ye girdiğine,

2-Maaş hesabının bulunduğu bir bankada birikim yapmasının gayet doğal olduğuna ve bir suç delili olarak kabul edilemeyeceğine,

3-Bankanın TMSF'ye devrinden sonra da hesabını aktif olarak kullandığına ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın örgüte üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu işlediği sabit görülmekle hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

2-Maaş hesabının bulunduğu bir bankada birikim yapmasının gayet doğal olduğuna ve bir suç delili olarak kabul edilemeyeceğine,

3-Bankanın TMSF'ye devrinden sonra da hesabını aktif olarak kullandığına ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın örgüte üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu işlediği sabit görülmekle hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;... hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, sanığın ....nezdindeki işlemlerinin rutin bankacılık işlemleri olduğu, sanığın örgüt liderinin talimatı doğrultusunda, örgüte yardım kastıyla hareket ettiği tespit edilemediğinden örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 24/12/2018 tarihli ve 2018/1990 Esas, 2018/2210 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/321, Karar No: 2019/9751, Tarih: 07.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/321 E.  ,  2019/9751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Kırşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben yazılmış 12/01/2016 tarih, 2014/601 Esas sayılı evrağın ve eklerinin incelenmesinde, sanık ...'ın kendisine 25/11/2015 tarihinde tebliğ edilen kararı 31/12/2015 tarihli dilekçesiyle temyiz ettiği, 04/01/2016 tarihinde sanığın temyiz isteminin reddine dair ek karar verildiği, sanığın ek kararı süresi içinde 12/01/2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, Sanık ...'ın temyiz talebi hakkında EK TEBLİĞNAME düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16635, Karar No: 2015/5487, Tarih: 31.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/16635 E.  ,  2015/5487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/2-4.maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak,

1- ... Köyü ... mevkinde, 45/27 metre ebatlarında, zeminde önünde ızgara bulunmayan ve 25 santim genişliğinde su gideri kanalı bulunan köyün sulama havuzuna yüzmek için giren ...'un havuzun zeminindeki, suyun köye tahliyesini sağlayan borunun çekim gücüne kapılarak ayaklarından beline kadar su tahliye borusuna sıkışması nedeni ile boğularak öldüğü olayda;... Köyü muhtarı olarak görev yapan sanık ...'nün yargılamaya konu eylemi görevi kapsamında gerçekleşmesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca durma kararı verilerek, sanık hakkında 4483 sayılı Kanun gereğince soruşturma izni talep edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sulama havuzuna giren ...'un boğularak ölümü nedeni ile... Köyü ihtiyar heyeti azası ...'nın cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 20.05.2011 tarih ve 7 sayılı ...Köy İhtiyar Heyeti Kararı ile köy dışına satılan suyun ihtiyaç sahiplerine günlük sıralama yazılarak ihtiyaca göre verilmesi, çizelge yapılması hakkında, 2011 yılında günlük görev yerleri belirtilen sakalardan (sucu) sorumlu aza ..'in görevlendirildiğinin belirtilmesi karşısında, olayın meydana geldiği sulama havuzunun bakımından, onarımından ve anılan havuzun kullanımından doğabilecek tehlikelere karşı önlem almaya yönelik sorumluluğunun bulunmadığı dikkate alınarak sanık ...'ya kusur izafesinin mümkün olmadığı gözetilmeden atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince sair yönleri incelenmeyen hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 31/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25371, Karar No: 2015/3168, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25371 E.  ,  2015/3168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/19233, Karar No: 2020/130, Tarih: 06.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/19233 E.  ,  2020/130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten basit yaralama suçundan sanık ... (...)'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-a, 86/3-e, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 160,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ...Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2019 tarihli ve 2018/103 Esas, 2019/78 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 27.11.2019 tarihli ve 2019/13116 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.12.2019 tarihli ve 2019/121394 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1) Suç tarihinin 14.02.2018 olduğu ve cezanın alt sınırdan hükmolunduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesindeki "Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur." ve 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 61. maddesine eklenen "Adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz." şeklindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda, sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçuına ilişkin adlî para cezasının alt sınırının 120 gün olarak belirlenmesi yerine 5 gün adlî para cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayininde,

2) 5237 sayılı Kanun'un 86. maddesinin 3. fıkrasında gösterilen kasten yaralama suçunun nitelikleri hâllerinin birden fazla olması durumunda bir kez artırım yapılacağı, her bir nitelikli hâl için ayrı ayrı artırım yapılamayacağı gözetilmeden, sanığın eşine yönelik bıçakla yaralama eylemi nedeniyle, hükmedilen cezadan yazılı şekilde iki kez artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden; ...Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2019 tarihli ve 2018/103 Esas, 2019/78 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık ...’ın ...’ı kasten basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 86/3-a, e maddesi gereğince cezasında (½) oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) oranında indirim yapılarak 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK’nin 309/4-b, c maddesine göre cezanın 160,00 Türk Lirası adli para cezasına indirilmesine, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12447, Karar No: 2019/20016, Tarih: 14.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12447 E.  ,  2019/20016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı Karşı Davalı İsteminin Özeti:

Davacı/davalı vekili, davacının 01/02/1997-01/10/2012 tarihleri arasında lastik tamircisi olarak çalıştığını, 01/10/2012 tarihinde davalı karşı davacı ile arasında tartışma çıktığını, davalı işyeri sahibinin küfür ettiğini, davacı karşı davalının arabasına binip işyeri önünde dolaştığı sırada, şirket sahibi tarafından şiddete maruz kaldığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalı karşı davacıdan tahsiline karar verilmesini, karşı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Karşı Davacı Cevabı ve İsteminin Özeti:

Davalı/davacı vekili, davacının alacakların zamanaşımına uğradığını, davacı karşı davalının davalı karşı davacının yanına gelerek ağza alınmayacak derecede küfür, hakaret ve tehditlerde bulunduğunu, bu nedenle İş Kanunu’nun 25/ll maddesine göre haklı nedenle iş akdinin feshedildiğini, fazla mesai ücreti alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine, davacı/davalının işverene küfür etmesi ve saldırması nedeniyle 10.000,00 TL manevi tazminatın davacı karşı davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/36 E., 2013/79 K. sayılı dosyasında, davacı ...'ın maaş ve diğer alacakların ödenmesi konusunda yapılan konuşmalar sırasında çıkan tartışmada ...'ın küfrederek hakaret ettiği, bunun üzerine ...'ın da küfrederek hakaret ettiği, CD kayıtlarında ...'ın işyerinden ayrıldığı, dışarıda tekrar hakaret içeren sözler söylemesi üzerine ...'ın dışarı çıkarak ...'a yönelik yaralama eylemi gerçekleştirdiği gerekçesiyle davacı/davalı ...'ın hakaret suçundan cezalandırılmasına, davalı-davacı ... 'nın yaralama suçundan cezalandırılmasına ve ...'ın hakaret suçunu kendisine yönelik hakarete karşılık olarak işlediğinden ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesi’nin 14/09/2015 tarih ve 2015/5466 E., 2015/5203 K. sayılı karar ile hükmün onanmasına karar verildiğinin anlaşıldığı, ceza dosyası ve dosyaya sunulan belgelere göre olayın davacı işçi ...'ın hakareti ile başladığı bu nedenle iş akdine haklı gerekçelerle son verildiği ispatlandığından davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile manevi tazminata hak kazanamadığı, ücret bordrolarında fazla çalışma tahakkukunun olması ve bordroların imzalı olması nedeniyle davacı karşı davalı işçinin fazla çalışma ücreti alacağı olmadığı, ulusal bayram ve genel tatil alacağı bulunduğu, ceza dosyasına göre ilk hakaret eyleminin davacı karşı davalı ...'dan geldiği, olayın bu nedenle başladığı, davalı karşı davacının kişilik hakları zarara uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçinin imzasını içermeyen bordrolarda fazla çalışma tahakkuku yer aldığında ve tahakkukta yer alan miktarların karşılığı banka hesabına ödendiğinde, tahakkuku aşan fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir. Tahakkuku aşan fazla çalışma hesaplandığında, bordrolarda yer alan fazla çalışma ödeme tutarları mahsup edilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının imzasını içeren fazla mesai tahakkuku bulunan bordroların dışlanması gerekir ise de imzalı olmayan bordro dönemleri için karşılığı bankaya ödenmiş ise mahsup yapılmalıdır. İmzasız bordro dönemlerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delille ispatı mümkün olup, dosya içinde bulunan tanık beyanları dikkate alınarak fazla çalışma hesabı yapılmalı, belirtilen ilkeler doğrultusunda istekle ile ilgili karar verilmelidir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2771, Karar No: 2015/4826, Tarih: 07.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2771 E.  ,  2015/4826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın bir borç nedeniyle, keşidecisi ... Şirketi olarak görünen 1.800 TL bedelli çeki ciro ederek katılana verdiği, katılanın da bu çeki ciro ederek ...isimli şahsa verdiği, bu kişi tarafından çekin tahsili için bankaya ibraz edildiği ve çalıntı olduğunun anlaşıldığı, çekin katılana iade edildiği, katılanın keşideci görünen şirket ve sanık aleyhine icra takibi başlatması sonrasında İcra Hukuk Mahkemesi tarafından yaptırılan imza incelemesi ile çekteki keşideci imzasının şirketi temsile yetkili müdür ...'a ait olmadığının tespit edildiği, çekteki cironun kendisine ait olmadığını savunan sanığın bu yöndeki savunmasının alınan imza incelemesi raporuna göre gerçeği yansıtmadığı anlaşıldığından, sanığın resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediğine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dolandırıcılık suçunda 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Bu açıklama kapsamında adli para cezasının gün karşılığı belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde doğrudan haksız elde olunan menfaatin iki katı esas alınmak suretiyle belirlenmesi, sonuç cezanın aynı olması karşısında sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.