muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7561, Karar No: 2015/7353, Tarih: 16.11.2015

Bu durumda mahkemece, davacının, üyesi olduğu kooperatife ödediği, bu kooperatifin emlak vergisi ödemesinde kullanılmak üzere malik olan diğer davalı kooperatife aktardığı ve (davacının iddiasına göre) başka bir borcun ödenmesinde kullanmadığı, sonrasında davacının ödemek zorunda kaldığı 7.417,00 TL'den davacının üyesi olduğu davalı .... ile bu kooperatifin yöneticisi olan davlalıların bir sorumluluğunun bulunmadığı anlaşıldığından, kendisine aktarılan bu meblağı emlak vergisi ödemesinde kullanmayan S.S.... İşyeri Yapı Kooperatifleri Birliği'nin ve onun yöneticisi olan davalıların bu meblağdan sorumlu oldukları, bu kooperatifin taşınmazın maliki olmasına rağmen emlak vergisini ödeme yükümlülüğünü yerine getirmemesi sebebiyle davacının geriye dönük olarak ödemek zorunda kaldığı gecikme cezasını yine davalı S.S. ... İşyeri Yapı Kooperatifleri Birliği ile bu kooperatifin yöneticisi olan davalılardan talep edebileceği gerekçesiyle, bu istek kalemlerine yönelik davanın bu davalılar yönünden kabulüne karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye ve yanılgılı gerekçeye göre bu davalıları da kapsayacak şekilde yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15865, Karar No: 2017/6067, Tarih: 12.09.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/15865 E.  ,  2017/6067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09/09/2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08/07/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin davalılar ile birlikte ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... Mevkii 123 ada 9 parsel sayılı taşınmazda müştereken malik olduğunu, aynen taksim mümkün olmadığından ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir. Bir kısım davalılar vekili tarafından verilen cevap dilekçesinde; taşınmazın üzerinde 2 katlı 3 adet evin bulunduğunu, müvekkili ...’in taşınmazın sol kısmındaki 2 katlı evle ilgili mülkiyet iddiasının bulunduğunu, taşınmazın orta kısmındaki 2 katlı evin 1. katının ...’e, 2. katının ise oğlu ...’e ait olduğunu; taşınmazdaki diğer evin ise ...’e ait olduğunu, yıllardır kimse kimseye müdahale etmeden ve itirazsız olarak kullanıldığını, öncelikle davanın reddini, karşı tarafın mülkiyet iddiası olursa dava açmak için süre verilmesini, ortaklığın aynen taksim mümkün değilse satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.Mahkemece, davanın kabulü ile satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.Paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine ilişkin davalarda taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçaların (muhdesat) kime ait olduğu konusunda uyuşmazlık olup da bunlar üzerinde bazı paydaşların (ortaklar) hak iddia etmeleri ve öncelikle bu uyuşmazlığın giderilmesini istemeleri halinde o paydaşa görevli mahkemede dava açmak üzere HMK'nın 165. maddesi uyarınca uygun bir süre verilmelidir. Mahkemece verilen süre içerisinde dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi, açılmadığı takdirde o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmesi gerekir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.Somut olaya gelince; taşınmaz üzerindeki 3 adet eve ilişkin davalı ..., ... ve ...’in muhdesat iddialarının bulunduğu, ilk duruşmada davalı ..., ... ve ...’un bu muhdesat iddiasını kabul ettiği; ancak, diğer davalıların bu muhdesat iddiasını kabul ettiklerine dair beyanlarının bulunmadığı, muhdesatın aidiyeti hususunda tüm paydaşlar arasında mutabakat bulunmadığından muhdesat iddiasında bulunan ..., ... ve ...’e mahkemece muhdesatın aidiyetinin tespiti davası açmak üzere süre verildiği ancak dava açılmayarak bir kısım davalılar arasında yapılan taksime ilişkin sözleşmenin sunulduğu, mahkemece daha sonra keşif yapılarak işin esasına girildiği görülmüştür. Mahkemece muhdesat iddiasında bulunan ..., ... ve ...’e muhdesatın aidiyetinin tespiti davası açmak için kesin süre verilmesi, dava açılmazsa mevcut duruma göre karar verilmesi gerekirken muhdesat iddiaları kabul edilerek kararda genel değerlendirmeyle “Taşınmaz üzerindeki inşai yapıların ... ... ... ve ...’e ait olacak şekilde oranlama suretiyle payın ödenmesine” şeklinde yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Ayrıca, kabule göre de; satış bedelinin dağıtılmasında "satış bedeli" ifadesine yer verilmeden ve infaza elverişli olmayacak biçimde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, harcın tahsil şeklinin de hükümde gösterilmemesi isabetsizdir.Mahkemece, belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16583, Karar No: 2014/21119, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/16583 E.  ,  2014/21119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2014

NUMARASI : 2013/729-2014/402

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7378, Karar No: 2018/2477, Tarih: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7378 E.  ,  2018/2477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5431, Karar No: 2020/19983, Tarih: 21.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/5431 E.  ,  2020/19983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 18.04.2014 tarihli hükümde TCK.nın 157/1 ve 62. maddeleri uygulamasıyla 3 kere erteli 1 yıl 8 ay hapis ve 2660 TL adli para cezasına (toplamda erteli 3 yıl 24 ay hapis ve 7980 TL adli para cezası)na hükmedildiği hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine kararın bozulduğu, bozma üzerine 12.04.2018 tarihli hükümde TCK.nın 157/1. madde ve fıkrası gereğince üç kere 1 yıl 8 ay hapis ve 2660 TL adli para cezası (toplamda erteli 3 yıl 24 ay hapis ve 7980 TL adli para cezası)na ve TCK.nın 197/1. maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği halde; temyiz incelemesine konu edilen bozma üzerine yapılan yargılamada kurulan 10.10.2019 tarihli hüküm olan 3 yıl 4 ay hapis ve 4160 TL adli para cezasının önceki hükümlerden lehe olduğu gözetilmeden 1412 sayılı CMUK.nın 326/son maddesi gereğince, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutularak verilen cezanın 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 80 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamlarına uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin eksik inceleme yapıldığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5548, Karar No: 2015/12557, Tarih: 25.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5548 E.  ,  2015/12557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. FİKRÎ VE SINAÎ

HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/04/2012

NUMARASI : 2009/109-2012/94

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/04/2012 tarih ve 2009/109-2012/94 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Fenerbahçe resmi logosunun marka hakkı sahibi olup, logosu ile boyuna sarı ve lacivert renkli 100 yıllık formasının FSEK'in 4. maddesi uyarınca sanat eseri olduğunu, bu nedenle eserin, eser sahibinden izin alınmaksızın kullanılmasının müvekkilinin mali ve manevi haklarını ihlal ettiğini, davalı tarafından 30/07/2009 tarihli nüshayla birlikte verilen spor ekinin son sayfasında kuşe kağıda basılı, haber amaçlı olmayan, müvekkili futbol takımı oyuncularından "Andre Dos Santos"'un üzerinde Fenerbahçe resmi logolu formasının bulunduğu büyük boy, tam sayfa posterinin yayınlandığını, davalı tarafça posterin yayınlanmasına ilişkin izin alınmadığı gibi, taraflar arasında sözleşme de bulunmadığını, müvekkili markasının davalıya ait gazeteye olan talep artışında belirleyici bir etken olduğunu, davalının müvekkilinin marka hakkını ihlal ettiğini ileri sürerek, 556 sayılı KHK'nın 62. ve 66. madde uyarınca 30.000,00 TL'nin haksız dağıtım ve yayının yapıldığı 30/07/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, husumet itirazında bulunmuş, fotoğrafın müvekkil şirket foto muhabiri tarafından çekildiğini, müvekkilinin fotoğrafı kullanımının kanunun verdiği izne dayandığını, FSEK'in 37. maddesi uyarınca bir ihlalden söz edilemeyeceğini, Fenerbahçe Futbol Takımı ile ilgili olarak bir futbolcunun sevinç görüntülerinin yayınlanmasında, kamu yararı ve toplumsal ilginin bulunduğunu, toplumun haber alma ihtiyacı bulunan hallerde resmin izinsiz yayınlanabileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu yayının Fenerbahçe-Honved UEFA karşılaşması kapsamında yer alan sevinç gösterilerinin sonucu olarak ilgili gazete ekinin iç sayfası olan 2. sayfada yer aldığı, bu fotoğrafın davalı gazete muhabirlerince çekildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11873, Karar No: 2018/298, Tarih: 16.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/11873 E.  ,  2018/298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş (sanıklar Abdullah, Özgül, Harun, Cuma, Muharrem, Zeki, İsmail, Hamza, Senan, Aynur), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar Cuma ve Radiye)

HÜKÜM : Sanık ...'nın fuhuş (iki kez) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (bir kez) suçlarından mahkûmiyetine; sanık ...'nin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine; sanıklar Hamza ile Muharrem'in fuhuş suçundan (üçer kez) mahkûmiyetlerine, sanıklar Aynur, Zeki, Senan, İsmail, Harun, Özgül ve Abdullah'ın fuhuş suçundan beraatlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında, Sevcihan, Rabia, Ayşe'ye ve sanıklar Muharrem, Cuma haklarında Sevcihan, Aygül'e yönelik fuhuş suçundan açılan kamu davaları ile ilgili olarak dava zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi ve hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar Cuma, Hamza ve Radiye müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetindenyoksun kılma ve sanıklar Aynur, Zeki, Senan, İsmail, Harun, Özgül, Abdullah haklarında fuhuş suçundan verilen beraat kararları ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, fuhuş (iki kez) suçlarından ve sanıklar Hamza, Muharrem haklarında fuhuş suçundan (üçer kez) kurulan mahkumiyet hükümlerinin ONANMASINA, 16.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1507, Karar No: 2020/6160, Tarih: 10.06.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/1507 E.  ,  2020/6160 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...'un anılan Kanun'un 63/10 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/03/2017 tarihli ve 2016/234 esas, 2017/170 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 17/01/2019 gün ve 94660652-105-06-16929-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/01/2019 gün ve KYB 2019-7450 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 03/03/2016 tarihli ve 2014/21037 esas, 2016/1833 karar sayılı ilâmında yer alan, "... Sanığın, katılanın kimlik bilgilerini kullanarak hat çıkartan kişinin Ahmet Tatlılıoğlu olup olmadığı konusunda gerekli araştırma yapmayarak abonelik sözleşmesi yaptığından bahisle özel belgede sahtecilik suçuna iştirak ettiği gerekçesi ile hakkında açılan kamu davasında, aşamalardaki savunmalarında suçlamayı red etmesi, Samsun Kriminal Polis Laboratuvarının 16.07.2012 tarihli raporunda sözleşme altındaki imzaların katılana ait olmadığının tespit edilmesine rağmen; sözleşme ile ekindeki nüfus cüzdan fotokopisi üzerindeki yazı ve rakamlar ile sözleşmedeki katılana atfen bulunan imzaların sanığın eli ürünü olduğu hususunda bir araştırma yapılmadan kararın verilmiş olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu sözleşme ile ekindeki belge üzerindeki yazı ve rakamlar ile sözleşmedeki katılana atfen bulunan imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması..." şeklindeki açıklamalar karşısında,