muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2389, Karar No: 2018/5588, Tarih: 03.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/2389 E.  ,  2018/5588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir. 5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK'nın 438/I. maddesindeki parasal sınır, 5236 Sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK’a eklenen ek-madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2015 yılı için 21.242,00 TL’dir.

Temyize konu 24.03.2015 tarihli kararda dava değerinin 20.000,00 TL olması nedeniyle, duruşma isteğinin miktar yönünden reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili,...’dan müvekkilinin annesi ...ve kardeşlerine mirasen intikal eden ... Merkez ... mahallesi 322 ada, 12 parsel de kayıtlı olan arsalarını, kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaparak arsa sahiplerine 8 adet daire verilmesi karşılığında davalı kooperatife devredilen taşınmazda müvekkilinin annesine düşen 1. kat 6 no.lu dairenin kooperatif aidat borcu olarak 20.000 ...’lik borç belgesi yaratmak suretiyle ...tarafından aidat borcu karşılığı davalı ...’a, ondan da diğer davalı ...’e hisse devri yolu ile satıldığını ileri sürerek yapılan üyelik devir ve ibra sözleşmesinin geçersizliğinin tespiti ile... Konut Yapı Kooperatifinin 1. kat 6 no.lu dairenin ...mirasçılarına ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 26.05.2011 tarihli dilekçesi ile davasını ıslah ederek, talebini aynı yer 4. kat 14. no.lu daire olarak düzelttiğini, adı geçen 14 no.lu dairenin kooperatif üyesi olan davacıya ait olup eşi ... ile olan boşanma davasında verilen tedbir nafakasının sonuçlarından kaçınmak için adı geçen daireyi önce annesi ...’e devrettiğini, sonra 03.05.2011 tarihli belge ile ...’da arkadaşlık yaptığı ...’a devrettiğini, bundan önce kooperatifçe düzenlenen 28.04.2001 tarihli belge ile ...’e 20.000 ...’lik aidat borcu çıkartıldığını, ... tarafından ödenen 20.500 ...’yi aslında davacı ...’in yatırdığını, bu işlemlerin hiçbirinden ne ...’ün ne de devir alan ...’ın haberi olduğunu, davalı ... ile davacının arasının bozulması üzerine ...’nin evden ayrılırken aldığı kooperatif evrakından bu muvazaalı devirden haberi olduğunu ve kızgınlıkla o sırada arkadaşı olan diğer davalı ...’e kooperatif hissesini devrettiğini ileri sürerek yapılan işlemin geçersizliğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., ... 16. Noterliğinin 08.06.2009 tarih 13563 yevmiye numaralı hisse devir sözleşmesi ile 25.000 TL bedel mukabilinde davalı ...’dan davalı kooperatif hissesini satın aldığını, akabinde üyelik işlemleri için davalı kooperatife başvurduğunu ve kabul edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., ... 16. Noterliğinin 08.06.2009 tarih 13563 yevmiye numaralı hisse devir sözleşmesi ile 25.000 TL bedel mukabilinde davalı ...’dan davalı kooperatif hissesini satın aldığını, akabinde üyelik işlemleri için davalı kooperatife başvurduğunu ve kabul edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., dava konusu taşınmaza ilişkin kooperatif üyeliğini ...’den satın aldığını, 08.06.2009 tarihinde de diğer davalı ...’e 25.000 TL bedelle devrettini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı kooperatif adına başkan ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; kooperatif üyeliğini devre yönelik davacı ile davalılar ... ve ... arasındaki işlemin güvene dayalı inançlı bir işlem olduğu ancak davalı ...'ın bu işlemlerin tarafı olmadığı ve diğer davalılarla el birliği içinde muvazaalı işlem yaptığınında yazılı belge ile kanıtlanamadığı, davacı tarafın bu konuda her hangi bir yazılı belge, delil sunamadığı, hiç kimsenin kendi muvazaalı işleminin sonuçlarından yararlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 03.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10486, Karar No: 2014/7431, Tarih: 03.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10486 E.  ,  2014/7431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1605, Karar No: 2020/2971, Tarih: 02.07.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/1605 E.  ,  2020/2971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdurlar ... ile ...'e yönelik)

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet (her iki mağdura karşı ayrı ayrı)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 25.03.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan mağdur ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1360, Karar No: 2018/8425, Tarih: 19.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/1360 E.  ,  2018/8425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca

mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, suçun oluşmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK' nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 180 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15494, Karar No: 2014/5027, Tarih: 14.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15494 E.  ,  2014/5027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 08.05.2013 tarih ve 2012/291-2013/128 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili ve fer'i müdahil vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin parasını hesabına vadeli olarak yatırdığını, bu paranın müvekkilinin bilgisi dışında off shore hesaplarına aktarıldığını, ancak esasen mevduat hesabına aktarılan paraların şirketlerine kredi olarak kullandırıldığını ileri sürerek, 21.541 DM ve 5.034 TL'nin 20.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi, döviz alacağının ise fiili ödeme tarihindeki döviz kuru faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında davalı banka dışındaki davalılar hakkındaki davasını takip etmediğini ve geri aldığını bildirmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

.../...

-2-

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait paranın off shore hesabına aktarılarak grup şirketlere kredi olarak kullandırılıp tüketildiği, yapılan ceza yargılaması sonunda sanıkların bankayı aracı kılmak suretiyle dolandırıcılık eylemleri nedeniyle cezalandırılmalarına karar verildiği, bankaların basiretli bir tacir gibi davranma yükümlülüğünün bulunduğu ve objektif özen borcunun sonucu olarak hafif kusurlarından dahi sorumlu oldukları gerekçesiyle, davalı banka hakkındaki davanın kabulü ile 21.541 DM karşılığı 11.013,73 Euronun 20.12.1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi gereğince işleyecek faizi ile ve 5.034 TL'nin 20.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalı bankadan tahsiline, bir kısım davalılar hakkında açılan davanın açılmamış sayılmasına, bir kısım davalılar hakkında açılan davanın geri alınması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, davalıvefat etmiş olması nedeniyle bu davalı hakkında açılan davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka vekili ve fer'i müdahil vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalının sorumluluğunun BK'nın 41, 55 ve TTK'nın 336'ncı maddelerinden kaynaklanmasına, davacı zararının off shore bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zamanaşımı süresinin başlamasının gerekmesine göre, davalı banka ve fer'i müdahilin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, banka hesabındaki paranın tahsili istemine ilişkindir. Uyuşmazlık konusu hesabın açılmasını teşvik eden devir olunduğu, 26.01.2001 tarihinde ise arasında yapılan 09.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi ile külli halefiyet prensipleri çerçevesinde bu banka ile birleştirildiği, anılan sözleşmenin 6.13 maddesi uyarınca bankanın devir tarihinden önceki döneme ait olması kaydıyla, devir alan bankanın maruz kalabileceği her türlü taleplerden doğacak tüm yükümlülükten ve bunlara ilişkin olarak mahkemelere intikal etmiş bulunan dava, takip ve benzer işlemlerin sonuçlarından sorumlu olacağının kararlaştırıldığı, davacı alacağının, esasen fona devredilen işlemi olduğu, somut uyuşmazlık itibariyle davalı bankanın 5411 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf bulunduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 5. bendinin hükümden çıkarılarak yerine ''davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'' ibaresinin eklenmesine, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13898, Karar No: 2021/12366, Tarih: 24.11.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/13898 E.  ,  2021/12366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki ... 1. Çocuk Mahkemesinin 09/04/2019 tarihli ve 2018/664 esas, 2019/195 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 21/04/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A- Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 19/06/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 18/11/2014 tarihli ve 2014/40712 soruşturma, 2014/921 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolunun gösterildiği, ancak itiraz süresi ve merciinin gösterilmediği, kararın 28/11/2014 tarihinde şüpheliye usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, 04/02/2015 tarihinde denetimli serbestlik tedbirinin infazı için ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, şüphelinin MERNİS adresinin Şanlıurfa ilinde olması nedeniyle de 10/02/2017 tarihinde Şanlıurfa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Şanlıurfa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, tedbirin infazı devam ettiği sırada 02/06/2018 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine, erteleme kararı kaldırılarak her iki soruşturma evrakının birleştirildiği ve ... Cumhuriyet Başsavcılığının 12/11/2018 tarihli, 2014/40712-15 soruşturma, 2018/23000 esas ve 2018/1332 sayılı iddianamesi ile, sanığın TCK’nın 191/4-b maddesi delaletiyle 191/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle ... 1. Çocuk Mahkemesine kamu davası açıldığı,

3- ... 1. Çocuk Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 09/04/2019 tarihli ve 2018/664 esas, 2019/195 sayılı kararı ile TCK’nın 191/1, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verildiği, kısa kararda ise cezanın TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine, 1 yıl 6 ay denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiğinin belirtildiği, kararın 24/04/2019 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B- Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu made bulundurmak suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18/11/2014 tarihli ve 2014/40712 soruşturma, 2014/921 sayılı kamu

Anlaşılmıştır.

B- Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu made bulundurmak suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18/11/2014 tarihli ve 2014/40712 soruşturma, 2014/921 sayılı kamu

davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın kesinleşmesini müteakip, sanığın erteleme süresi içinde tekrar aynı neviden suç işlemesi nedeniyle ... Cumhuriyet Başsavcılığının 12/11/2018 tarihli ve 2014/40712 soruşturma, 2018/23000 esas, 2018/1332 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davası neticesinde, suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 10 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 1. Çocuk Mahkemesinin 09/04/2019 tarihli ve 2018/664 esas, 2019/195 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre,

1- Suç tarihi olan 19/06/2014 itibariyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi gereğince cezanın alt sınırının 1 yıl hapis cezası olduğu halde, Mahkemesince ceza tayin edilirken alt sınırdan ayrılındığına dair bir gerekçe gösterilmeden suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve sanık aleyhine olan 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun uyarınca yapılan değişiklik uyarınca ceza tayin edilerek, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 12/11/2018 tarihli iddianamesi ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda kısa kararda suça sürüklenen çocuğun uyuşturucu madde bulundurmak suçundan mahkumiyetine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi uyarınca cezanın ertelenmesine kararı verildiği, ancak kararın gerekçe kısmında sanığın suç işlemeyeceği kanaati oluşmadığından cezanın ertelenmediği şeklinde karar verilmek suretiyle, gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki oluşturulmasında, İsabet görülmemiştir.” denilerek ... 1. Çocuk Mahkemesinin 09/04/2019 tarihli ve 2018/664 esas, 2019/195 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C- Konunun Değerlendirilmesi:

C- Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında 19/06/2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca 18/11/2014 tarihli ve 2014/40712 soruşturma, 2014/921 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolu gösterilmesine rağmen itiraz süresinin ve merciinin gösterilmediği, şüphelinin erteleme süresi içinde tekrar aynı neviden suç işlemesi nedeniyle ... Cumhuriyet Başsavcılığının 12/11/2018 tarihli ve 2014/40712 soruşturma, 2018/23000 esas, 2018/1332 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda, ... 1. Çocuk Mahkemesinin 09/04/2019 tarihli ve 2018/664 esas, 2019/195 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 10 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

1- 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından

ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı,

ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı,

Somut olayda; şüpheli hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve bir yıl süre ile denetimli serbestlik ve tedavi tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın itiraz kanun yolu açık olmak üzere verildiği, ancak kararda itiraz süresinin, itiraz merciinin ve başvuru şeklinin gösterilmediği, Anayasanın Temel Hak ve Hürriyetlerin Korunması başlıklı 40. maddesindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi ve 5271 sayılı CMK’nın 171,172 ve 173. maddeleri uyarınca, başvurulacak kanun yolunun, merciinin, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup; "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararda kanun yolu başvuru şekli, mercii, başvuru süresi ve bu sürenin başlangıcının belirtilmediği, bu nedenle kararın usulüne uygun şekilde kesinleştiğinden söz edilemeyeceği, usulsüz olarak verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, bu durumda sanığın 02/06/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun, erteleme süresi içerisinde işlendiğinin söylenemeyeceği anlaşıldığından; mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden durma kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi kanuna aykırıdır.

2- Kabule göre de;