muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1948, Karar No: 2014/21492, Tarih: 30.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3762, Karar No: 2018/622, Tarih: 06.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/3762 E.  ,  2018/622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi : ....Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Davacı tarafından, hizmet tespiti istemiyle açılan davanın yargılaması sonucu, .... İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı kurum vekilince istinaf yoluna başvurulması ve .... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun süreden reddine dair verilen kararın temyizen incelenmesi davalı Kurum vekilince istenilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İSTEM: Davacı, 1 günlük sigortalılık süresi ile sigorta başlangıç tarihinin tespitini istemiştir.

CEVAP: Davalı kurum (SGK) vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü süre geçtikten sonra davanın açıldığını beyanla haksız ve yersiz açılan, hukuki dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

MAHKEME KARARI: İlk derece mahkemesi, 10.01.2017 günlü kararı ile, Davanın kısmen kabulüne, davacının 01/01/1984 tarihinde 1(bir) gün sigortalı olarak çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar vermiştir.

Davalı kurum vekili verdiği İstinaf yolu dilekçesiyle, kararın eksik araştırmaya dayalı olduğunu bu nedenle kararın kaldırılması ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir..

.... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi 17.05.2017 gün ve 2017/849—837 sayılı ilamı ile İstinaf başvurusunun süresinde yapılmadığından bahisle, davacının istinaf başvurusunun süreden reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU NEDENLERİ : İstinaf başvurusu süresi içerisinde ve 08.03.2017 tarihinde UYAP üzerinden yapılmış olup, esasa girilmesi gerekirdi..

İLGİLİ HUKUK KURALLARI: 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun İstinaf Dilekçesinin verilmesini düzenleyen 343’üncü maddesi “(1) İstinaf dilekçesi, kararı veren mahkemeye veya başka bir yer mahkemesine verilebilir. İstinaf dilekçesi hangi mahkemeye verilmişse, o mahkemece bölge adliye mahkemesi başvuru defterine kaydolunur ve başvurana ücretsiz bir alındı belgesi verilir.

(2) Kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmiş olan istinaf dilekçesi, bu mahkemece yukarıdaki fıkraya göre işlem yapıldıktan sonra kararı veren mahkemeye örnekleriyle birlikte gönderilir. Bu durum derhâl mahkemesine bildirilir.

(3) İstinaf yoluna başvurma tarihi konusunda 118 inci madde hükmü uygulanır.

(4) Dosya, kararı veren mahkemece, istinaf dilekçesinde gösterilen daire ile bağlı kalınmaksızın, ilgili bölge adliye mahkemesine gönderilir.” Hükmünü içerirken aynı yasanın başvuru süresini düzenleyen 345’inci maddesi “(1) İstinaf yoluna başvuru süresi iki haftadır. Bu süre, ilamın usulen taraflardan her birine tebliğiyle işlemeye başlar. İstinaf yoluna başvuru süresine ilişkin özel kanun hükümleri saklıdır.” Hükmünü,

(4) Dosya, kararı veren mahkemece, istinaf dilekçesinde gösterilen daire ile bağlı kalınmaksızın, ilgili bölge adliye mahkemesine gönderilir.” Hükmünü içerirken aynı yasanın başvuru süresini düzenleyen 345’inci maddesi “(1) İstinaf yoluna başvuru süresi iki haftadır. Bu süre, ilamın usulen taraflardan her birine tebliğiyle işlemeye başlar. İstinaf yoluna başvuru süresine ilişkin özel kanun hükümleri saklıdır.” Hükmünü,

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 8’inci maddesi “…İstinaf yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür…” hükmünü içerir.

Öte yandan Bölge Adliye Ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari Ve Yazı İşleri Hizmetlerinim Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin Kanun Yoluna Başvuru İşlemlerini düzenleyen 68’inci maddesi “(1) Kanun yoluna başvuru dilekçesi, ön büro veya yazı işlerinde görevli personele teslim edilir…

(9) Taraf vekillerince UYAP üzerinden güvenli elektronik imza ile kanun yolu başvuru dilekçesi gönderilebilir. Bu işler için ayrıca elle atılmış imzalı belge istenmez. Avukatların UYAP Avukat Bilgi Sistemi üzerinden kanun yolu başvuru dilekçesi gönderebilmeleri için güvenli elektronik imza sahibi olmaları gerekir. Kanun yolu harçları avukat tarafından elektronik ortamda mahkeme veznesi hesabına aktarılır. Bu işlemlerin Barokart veya kredi kartı gibi ödeme araçları ile yapılması sağlanabilir. Kanun yolu başvurusu, dilekçenin UYAP üzerinden mahkeme ekranlarına düştüğü tarihte yapılmış sayılır. İşlem sonucunda başvuru sahibinin elektronik ortamda erişebileceği bir alındı belgesi oluşturulur…” hükmünü içerir.

İnceleme konusu olayda; .... 27.İş Mahkemesi’nin 10.01.2017 günlü kararı davalı kurum vekiline 02.03.2017 tarihinde usulünce tebliğ edilmiş olup, davalı kurum avukatının sekiz günlük temyiz süresi içerisinde 08.03.2017 tarihinde e imza ile imzaladığı istinaf istemine ilişkin dilekçesini UYAP üzerinden gönderdiği ve evrak işlem kütüğüne göre 08.03.2017 tarihinde dilekçenin mahkeme kâtibince açıldığı, okunduğu ve yazdırıldığı bu şekilde evrak işlem kütüğündeki ilk işlemin 08.03.2017 tarihli olduğu anlaşılmaktadır.

Şu halde istinaf başvurusunun süresinde yapıldığı gözetilerek, esasa girilip yapılacak yargılama ve değerlendirme ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve .... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun süreden reddine ilişkin hükmü bozulmalıdır.

SONUÇ: .... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, 06.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5791, Karar No: 2013/12774, Tarih: 02.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/5791 E.  ,  2013/12774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın iç hastalıkları servisindeki odadan müşteki Mevlüde Atçı'nın eşyalarını koyduğu dolabın içinden 10 TL parayı ve doktor odasından da mağdur ...'nın cep telefonunu çaldıktan sonra hırsızlığın farkedilmesi üzerine güvenlik görevlileri tarafından hastane bahçesinde suça konu eşya ve para ile birlikte yakalandığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçlarının tamamlandığının gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ...'nün temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 02.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22635, Karar No: 2012/24097, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/22635 E.  ,  2012/24097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, 15/07/1971 tarihinde Türkiye'deki ilk sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespitine, iptal edilen yaşlılık aylığından başlangıç tarihinden itibaren geçerli olduğuna ve yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı tarafyararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 20/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30648, Karar No: 2022/10318, Tarih: 25.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/30648 E.  ,  2022/10318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık müdafiinin kısa kararın açıklandığı 03/03/2016 tarihli oturumda, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına dair isteğinin, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesi uyarınca tayin olunan kısa süreli hapis cezalarının seçenek tedbirlere çevrilmesi talebini de (TCK'nın 50/2. maddesi uyarınca aynı Kanunun 50/1-a. bendi hariç olmak üzere) içerdiği halde, bu konuda olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/05/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/40407, Karar No: 2014/33892, Tarih: 24.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/40407 E.  ,  2014/33892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/98261

MAHKEMESİ : Tavşanlı(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2012

NUMARASI : 2011/674 (E) ve 2012/117 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olayın görgü tanığı olup hazırlıkta anlatımlarına başvurulan M. S. ve M.S. usulünce dinlenilmeden, eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan B.. S.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/360, Karar No: 2021/2177, Tarih: 15.02.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/360 E.  ,  2021/2177 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2020/2526

Patlayıcı maddeleri izinsiz olarak bulundurmak suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 174/1, 62/1 ve 52/2 maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis ve 17.660,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/07/2018 tarihli ve 2017/300 esas, 2018/426 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine esas patlayıcı maddeleri izinsiz olarak bulundurmak suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 174/1. maddesi gereğince 5 yıl hapis ve 1.000 gün adli para cezası olarak belirlenmesini müteakip, anılan Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 4 yıl 2 ay hapis ve 833 gün adli para cezası yerine 4 yıl 2 ay hapis ve 883 gün adli para cezasına karar verilmesi üzerine, günlüğü 20,00 Türk lirasından paraya çevrilmek suretiyle sanığın sonuç olarak 16.660,00 Türk lirası yerine, 17.660,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 31.12.2019 gün ve 18534 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2020 gün ve KYB/2020-2526 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine esas patlayıcı maddeleri izinsiz olarak bulundurmak suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 174/1. maddesi gereğince 5 yıl hapis ve 1.000 gün adli para cezası olarak belirlenmesini müteakip, anılan Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 4 yıl 2 ay hapis ve 833 gün adli para cezası yerine 4 yıl 2 ay hapis ve 883 gün adli para cezasına karar verilmesi üzerine, günlüğü 20,00 Türk lirasından paraya çevrilmek suretiyle sanığın hapis cezası yanındaki adli para cezasının 16.660,00 Türk lirası yerine 17.660,00 Türk lirası adli para cezası olarak yazılması,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.07.2018 tarihli ve 2017/300 esas, 2018/426 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesinin 4. fıkrasının “d” ./..

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.07.2018 tarihli ve 2017/300 esas, 2018/426 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesinin 4. fıkrasının “d” ./..

bendi gereğince BOZULMASINA, hükmün diğer hususlarının aynen korunmasına, ancak; sanık ... hakkında patlayıcı maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçundan kurulan hükmün 3. ve 5. fıkralarında yer alan "883 gün" yerine "833 gün" yazılmasına, 5-A bölümünün 5. 6. ve 7. fıkralarındaki "17.660,00 TL"ibarelerinin çıkarılarak yerlerine "16.660,00 TL" yazılmasına, infazın bu şekilde "4 yıl 2 ay hapis ve 16.660,00 TL" adli para cezası üzerinden yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 15.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4522, Karar No: 2011/1511, Tarih: 15.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/4522 E.  ,  2011/1511 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/149684

MAHKEMESİ :(ŞANLIURFA) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :10/12/2009 -73/179

SUÇ :Kasten öldürmek

N.. Y..'i kasten öldürmekten sanıklar F.. A.. ile H.. A..'nın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (ŞANLIURFA) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10/12/2009 gün ve 73/179 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri taraflarından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanıkların duruşmaya müdafii göndermemeleri nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.Gerekçeli karar başlığında, hakkında katılma kararı verilen H.. Y..’in mağdur olarak gösterilmesi, sanık H.. A.. müdafiinin isminin ise yanlış yazılmış olması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

2.Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Fevzettin ve Hazim’in suçlarının sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Fevzettin müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, sanık Hazim müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; kardeş olan sanıkların babaları M.. A..’nın evli olmasına ve eşinin hayatta olmasına rağmen maktul Nisan ile cinsel amaçlı birliktelik yaşamaya başladıkları, eşi ve çocuklarının bu duruma karşı çıktıkları, ancak M.. A..’nın Birecik ilçe merkezinde ev kiralayıp maktul ile birlikte yaşam hazırlıkları yaptıkları, olay günü sanıkların, birlikte söz konusu eve yüzlerini gizleyecek şekilde gelip kapı zilini çaldıkları, kapının açılması üzerine içeri girerek maktulü bıçaklamak suretiyle öldürdükleri olayda;

Öldürülen kadın Nisan’ın zina yaptığı Mahmut’un kendi yaşam ve davranışlarından dolayı oğullarına karşı bir sorumluluğu olmayıp, TMK.nun 185/2.maddesine göre sadece eşine karşı sadakat yükümlülüğü bulunduğu, sanıkların, eylemi maktul Nisan’ın babaları Mahmut ile zina eyleminde bulunması nedeniyle, ailenin namus ve şerefini kurtarmak düşüncesiyle, namus/töre saikiyle gerçekleştirdikleri anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 82/1-k maddesi gereğince cezalandırılmaları gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek kasten adam öldürme suçundan aynı yasanın 81. maddesi ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Hazim ve Fevzettin müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanıklar hakkında kurulan hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından, CMUK.nun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, sanıklar hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, tayin edilen cezaya ve tutuklulukta geçen süreye göre, sanık Fevzettin müdafiinin tahliye talebinin reddine, 15/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19208, Karar No: 2014/23556, Tarih: 11.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/19208 E.  ,  2014/23556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 21. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2014

NUMARASI : 2014/24-2014/172

Davacı, yurt dışındaki çalışma süresinin Türkiye'deki çalışma başlangıcı olduğuna emekliliğe ve yaşlılık aylığına hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2) Dava, davacının Almanya’da sigortaya giriş tarihi olan 01.02.1967 tarihinin Türkiye'deki sigorta başlangıcı olarak kabulü ile yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile yazılı şekilde karar verilmiştir.

3201 sayılı Kanun’un 6/A-(a) bendine göre bu Kanuna göre değerlendirilen sürelere istinaden aylık tahsisi yapılabilmesi için yurda kesin dönülmüş olması şarttır. Kanun’un 6/B fıkrasının 1.cümlesine göre bu Kanun hükümlerinden yararlanmak suretiyle aylık bağlananlardan tekrar yurt dışında yabancı ülke mevzuatına tabi çalışanlar, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği alanların aylıkları, tekrar çalışmaya başladıkları veya ikamete dayalı bir ödenek almaya başladıkları tarihten itibaren kesilir. Türkiye'de sigortalı olarak çalışmaya başlayanlar hakkında 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun sosyal güvenlik destek primine tabi olarak çalışılmasına ilişkin hükümleri uygulanır.

Kesin dönüş kavramının tanımı Yönetmelik'in "Tanımlar" başlıklı 4.maddesinin (d) bendinde yapılmıştır. Buna göre kesin dönüş; aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade eder.

Bu tanımda geçen sosyal sigorta ödeneği deyiminden; çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ikamete dayalı ödenekler, sosyal yardım ödeneği deyiminden ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin

asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlaşılmalıdır.