muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7093, Karar No: 2010/11161, Tarih: 20.10.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/7093 E.  ,  2010/11161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere ve taşınmazın değerinin satış aşamasında yeniden tespit edilebileceğinin anlaşılmasına göre davalının hükmün esasına ilişkin itirazları yerinde değildir. Ancak Harçlar Kanunu uyarınca karar tarihi itibariyle taşınmazın satış bedeli üzerinden %09,9 harç alınması gerekirken %09 harç alınması doğru değil ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının harca ilişkin beşinci bendindeki %09 rakamının çıkartılarak yerine %09,9 rakamının yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine HUMK. 438 maddesi uyarınca bu düzeltilmiş haliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 20.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14895, Karar No: 2016/5134, Tarih: 15.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/14895 E.  ,  2016/5134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Bu itibarla, HUMK.'nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3. maddesinde "temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir" hükmü yer almaktadır.

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilirken Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5 esas 1985/1 sayılı kararı uyarınca temyiz harcının hesaplanarak temyiz edenden istenip istenmediği araştırılarak harç istenmiş ve yatırılmış ise makbuzunun, istenmesine rağmen harç yatırılmamış ise, bu konuda mahkeme kalemince tanzim edilen belge varsa bu belgenin dosya içine konularak birlikte gönderilmesi için,

Mahkeme kalemince belge tanzim edilmemiş ise HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3. maddesi uyarınca, temyiz harcının süresinde yatırılması için muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3214, Karar No: 2010/3912, Tarih: 06.04.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/3214 E.  ,  2010/3912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm birleşen davanın davacıları vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden, 1306 ada 27 numaralı parselin birden çok paydaşı yanında fotokopi tapu senedi şeklinde sunulan örnek kayıtta "... oğlu ..."in 30.12.1983 tarihi itibariyle 6156 yevmiye numaralı işlemle 72/8000 oranında pay sahibi görünmesine rağmen 21.05.2003 gün ve 1055 sayılı ......Müdürlüğü yazısı ile gönderilen aynı parsele ait maliklerin tümünü gösterir kayıt örneğinde adı geçen "..."e ait herhangi bir pay yer almadığından kaydın beşeri bir hata sonucu eksik çıkarılmış olabileceği de düşünüldüğünden her iki kayıttan öncekiler müzekkereye eklenerek tapu siciline gönderilerek 27 parsele ait son kayıt örneğinin yeniden istenilmesine ve evraka eklenmesinden sonra inceleme yapılması için yeniden Dairemize gönderilmek üzere dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 06.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13489, Karar No: 2013/7297, Tarih: 22.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/13489 E.  ,  2013/7297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiğini, bir miktar ödeme yapıldığını ancak bu ödemelerin alacağını karşılamadığını, yasal olmayan kesintiler yapıldığını beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile izin ücreti, ikramiye alacağı, ücret alacağı, iş sonu tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında ikale sözleşmesi imzalandığını, yapılan kesintilerin yasal olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre ikale sözleşmesi doğrultusunda davalı işverenin toplam tazminat ve işçilik alacaklarından toplam kümülatif değer üzerinden vergi sorumlusu olarak gelir vergisi ve diğer vergiler ile kesintileri yaparak davacı işçiye ödeme yaptığı, kıdem tazminatı ödemesinden de Vergi Dairesinin karşılıklı anlaşma sureti ile sona erdirmenin kıdem tazminatına hak kazandıran durum olmaması nedeni ile damga vergisi yanında gelir vergisi de kesildiği anlaşılmaktadır.

İşçinin vergi kesilmesini gerektiren işçilik alacaklarında vergi yükümlüsü işçidir. Bu tazminat ve alacaklardan kesinti yaparak Vergi Dairesine işçi adına ödeme yükümlülüğü ise işverene aittir. Vergi Usul Kanunu bu konuda işvereni vergi sorumlusu olarak kabul etmiştir.

İşçinin vergi kesilmesini gerektiren işçilik alacaklarında vergi yükümlüsü işçidir. Bu tazminat ve alacaklardan kesinti yaparak Vergi Dairesine işçi adına ödeme yükümlülüğü ise işverene aittir. Vergi Usul Kanunu bu konuda işvereni vergi sorumlusu olarak kabul etmiştir.

Davalı işveren karşılıklı anlaşma sureti ile iş sözleşmesinin sona erdirilmesi protokolü uyarınca davacıya ödediği kıdem, ihbar, ücret, yıllık ücretli izin ve ikramiye alacaklarından kümülatif olarak gelir vergisi, damga vergisi ve diğer kesintiler yapmıştır. Davalı işveren vergi sorumlusu olarak davacı vergi yükümlüsü işçi adına yasal olarak hareket etmiştir. Bu kesintiler Vergi Dairesine ödenmiş ise işverenin sorumluluğu ortadan kalkacaktır. Zira bu durumda işverenin mükerrer ödemesi sözkonusu olacaktır. Kıdem tazminatından yapılan gelir vergisi ile diğer tazminat ve işçilik alacaklarından yapılan kesinti oranının yüksek oranda uygulanması nedeni ile fazla ödemeden Vergi Dairesi sorumlu olacaktır. Bu durumda ise anılan kesintilerin davacı işçi tarafından Vergi Dairesinin bağlı olduğu Hazine'den istenmesi ve Vergi Mahkemesine dava açılması, bu davanın ise davalı yönünden reddine karar verilmesi gerekir. Ancak bu kesilen vergiler davalı işveren tarafından yatırılmamış ise işverenin sorumluluğu devam edeceğinden, vergi oranlarından anlayan bilirkişiden hesap raporu alınarak sonucuna göre değerlendirilmeli, fark var ise hüküm altına alınmalıdır.

Mahkemece eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10302, Karar No: 2017/4597, Tarih: 06.07.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/10302 E.  ,  2017/4597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... vekili tarafından, davalılar ... ve aleyhine 11/04/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ve davalılardan ...nin tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardantemyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davalı ... Belediyesi bir kamu tüzel kişiliği olup; kural olarak, işlem ve eylemleri kamusal nitelik taşır. Somut olayda, davalılar tarafından yapılan sinyalizasyon çalışmaları esnasında davacıya ait kablolara zarar verildiği ileri sürülmüştür. Görevin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesi hizmet kusuru niteliğindedir. İdarenin hizmet kusurundan doğan zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdare’ye karşı idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden (re’sen) dikkate alınır. Mahkemece, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi yerine işin esasının çözümlenmesi usul ve yasaya mutlak aykırılık oluşturmaktır. Karar açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı ... yararına BOZULMASINA; davacı ve davalılardan ...nin tüm temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve davalı ... Başkanlığından peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18632, Karar No: 2016/3379, Tarih: 24.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/18632 E.  ,  2016/3379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tespit

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, 2828 sayılı Yasa uyarınca koruma altına alınarak yetiştirme yurduna yerleştirildiğini belirterek ergin oluncaya kadar yetiştirme yurdunda kaldığının tespitini istemiştir. Dava, Aile Mahkemesince karara bağlanmıştır. 2828 sayılı Yasa uyarınca çıkarılan Korunmaya Muhtaç Çocukların İşe Yerleştirilmesine İlişkin Tüzüğün 7. maddesinde "Bu tüzük hükümlerinden yararlanmak isteyenler, 18 yaşını tamamladıkları tarihten itibaren kamu kurum ve kuruluşlarına kurum aracılığıyla başvururlar. Başvuru sahibinin geçmişte bir sosyal hizmet kuruluşunda kaldığının ve korunduğunun belgelenmemesi halinde, bu hususun tespiti mahkeme kararıyla olur" hükmü yer almaktadır. Bu hükümdeki "mahkeme" ibaresinin korunma kararının esasında yetkili olan mahkemeleri ifade ettiği açıktır. Mahkemelerin görevi kamu düzeni ile ilgilidir. Mahkemece, yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 24.05.1983 tarihli ve 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu (SHK)'nun 22. maddesinde, korumaya muhtaç çocukların reşit oluncaya kadar bu Kanun hükümlerine göre kurumca kurulan sosyal hizmetler kuruluşlarında bakılıp yetiştirilmeleri ve bir meslek sahibi edilmeleri hususundaki gerekli tedbir kararının yetkili ve görevli mahkemece alınacağı düzenlenmiş ancak maddede görevli mahkeme belirtilmemiştir. Çocuk Koruma Kanununun 26/3. maddesinde mahkemeler ve çocuk hakiminin bu Kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden 2828 sayılı Kanun'un 22. maddesinde düzenlenen tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır. Tekirdağ da çocuk mahkemesi bulunmaktadır. Bu durumda tespit kararının çocuk mahkemesinde verilmesi gerektiğinden, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasıyla ilgili yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir (HGK.'nun 16.01.2013 tarih ve 2012/2 - 563 E - 2013/69 K sayılı kararı).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmasına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.02.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/14164, Karar No: 2014/255, Tarih: 15.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/14164 E.  ,  2014/255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/32943

MAHKEMESİ : İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Fatih 3.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2007

NUMARASI : 2006/472 (E) ve 2007/28 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

M.. E..'ın hüküm verildikten sonra gönderdiği 21.07.2008 havale tarihli dilekçe içeriğinde özetle; suç işlemediğini, yargılamadan yeni haberdar olduğunu, tutuklanmadığını, yargılanmadığını, ifade vermediğini, Fatih 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/432 Esas sayılı dosyası ile bilgi sahibi olduğunu, ilgili dosyada aynı şekilde kimlik bilgilerinin kullanıldığını, kimlik bilgilerinin kardeşi İ.. E.. tarafından kullanılmış olduğunu ifade edip, Fatih 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/432 Esas sayılı 20.02.2008 günlü oturum tutanağını ek olarak sunduğunu belirtmesi karşısında; dosya kapsamından, M.. E..'ın adı geçen dilekçedeki imzası ile hazırlık aşamasında M.. E.. imzalı kolluk ifade tutanağı ve 31.07.2006 havale tarihli Bayrampaşa Cezaevi Müdürlüğü aracılıyla Fatih 3. Asliye Ceza Mahkemesine hitaben yazılmış dilekçedeki imzaların gözle görünür derecede farklılık arz ettiği hususu da dikkate alındığında; 21.07.2008 havale tarihli içeriğinin araştırılıp sonucuna göre hüküm kurulması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanık M.. E.. ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31300, Karar No: 2013/18594, Tarih: 08.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/31300 E.  ,  2013/18594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/4, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında TCK'nın 50/1-a maddesi yerine taksirli suçlarda uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinde uygulama imkanı bulunan TCK'nın 50/4 maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

2- Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin yanı sıra "ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği" nin belirtilmemiş olması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesine ilişkin kısımdaki "50/4" maddesi yerine "50/1-a" maddesinin yazılması, taksitlendirmeye ilişkin kısma ise " ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA 08.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3893, Karar No: 2009/9587, Tarih: 14.05.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/3893 E.  ,  2009/9587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Sonradan Evlenme Yolu İle Soybağının Kurulmasına İtiraz

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.14.05.2009 (Perş.)

KARŞI OY YAZISI

Dava, sonradan evlenme ile kurulan soybağına itiraza ilişkindir. (TMK 292 vd. m.)

Davacı, kayden ana baba bir kardeşi görünen 12.08.1976 doğumlu ve 02.10.1978 tarihinde ölü babası adına tescil edilen davalı ...'ın babasının, annesi ile evlilik dışı beraberlik yaşayan ... olduğunu ileri sürmüştür.

Kayden baba görünen ve 10.12.2000 tarihinde ölen Mehmet ile anne Sabahat 03.03.1978 tarihinde evlenmiştir.

Sonradan evlenme ile kurulan soybağına itiraz ve iptal davalarına tanımanın iptaline ilişkin hükümler kıyas yolu ile uygulanır. (TMK.md.294/son)

Evlenme tarihinden itibaren Türk Medeni Kanununun 300. maddesinde öngörülen 1 ve 5 yıllık hak düşürücü süreler geçmiştir. Davacının, Türk Medeni Kanununun 300/son maddesi uyarınca gecikmeyi haklı kılan bir sebebe dayalı iddiası ve delili de bulunmamaktadır. Hak düşürücü süreler mahkemece kendiliğinden nazara alınır. O halde davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerekir.
Yargıtay — Esas No: 2015/6534, Karar No: 2015/6724, Tarih: 16.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/6534 E.  ,  2015/6724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2013/425-2014/34

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.07.2010 gününde verilen dilekçe ile mirasın reddinin iptali istenmesi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.01.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 16.06.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av. Y.. S.. ile karşı taraftan davacı vekili Av. A.. A.. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10649, Karar No: 2015/8458, Tarih: 11.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/10649 E.  ,  2015/8458 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 04/06/2014

Numarası : 2012/209-2014/507

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı M.. B..'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı idarenin alt işverenlerinde aralıksız olarak çalıştığını, iş akdinin davalı şirket tarafından haksız ve nedensiz şekilde feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, mahkemece davalıdan karar harcı alınması, ayrıca harcın yargılama giderleri içine katılarak harçla sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının 5, 6 ve 7. Numaralı bentlerinin silinerek yerine;

“ 5-Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı tarafından peşin olarak yatırılan toplam 70,80 TL harcın istek halinde davacıya iadesine,

7-Davacı tarafından yapılan toplam 765,55 TL yargılama giderinden takdiren 341,60 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 11/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3525, Karar No: 2016/4544, Tarih: 17.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/3525 E.  ,  2016/4544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaline, aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespitine, aylıkların iadesine ilişkin Kurum kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine

.../03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.