muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/26636, Karar No: 2015/11767, Tarih: 24.06.2015

2-6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL’den az gerçekleşen yargılama masrafının, 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK.nın 58. maddesinin tatbikine ilişkin bölümden, "bu süre içinde kendisine rehberlik edecek uzman bir kişi görevlendirilmesine, bu kişinin üçer aylık süreler halinde rapor düzenleyip mahkememize ibraz etmesine" cümlesinin çıkarılması, yine 7,45 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline ilişkin bölümün çıkartılması ve yerine "toplam 7,45 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21607, Karar No: 2024/11504, Tarih: 14.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/21607 E.  ,  2024/11504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 28.08.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının sanığın vefatı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14521, Karar No: 2016/305, Tarih: 14.01.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/14521 E.  ,  2016/305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/246829

MAHKEMESİ : Samandağ Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2012

NUMARASI : 2010/151 (E) ve 2012/252 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

SUÇ TARİHİ : 07/01/2010

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanlara yönelik aynı eylemden dolayı hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer sanık O.. S..'nin talimatıyla katılanlara ait ağaçları kesmek suretiyle mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda; sanığın cezalandırılabilmeleri için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan S.. K.. vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/60, Karar No: 2021/91, Tarih: 19.01.2021

**23. Hukuk Dairesi         2020/60 E.  ,  2021/91 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki konkordato davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı temyiz yolu kapalı olduğu gerekçesi ile temyiz başvurusunun reddine yönelik verilen ek kararın süresi içinde fer'i müdahil Halk Bankası A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekilince,açılan konkordato davasında mahkemece bir yıl süre ile kesin mühlet verilmesine ilişkin karara karşı müdahil Halkbankası vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince İİK’nın 287/6 ve 293.maddeleri uyarınca ihtiyati tedbir ve kesin mühlet talebinin kabulüne yönelik kararlara karşı istinaf yoluna gidilemeyeceği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, müdahil ...A.Ş. vekilinin temyiz etmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesince 11.11.2019 tarihli ek karar ile İİK'nın 287/son maddesi gereğince temyiz yolu kapalı olduğu gerekçesiyle temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Ek kararı, müdahil ...A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, müdahil ...A.Ş. vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararına ilişkin müdahil ...A.Ş.vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine kararın bir örneğinin de Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine 19.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15532, Karar No: 2015/13958, Tarih: 21.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/15532 E.  ,  2015/13958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müşteki ...'nun aşamalardaki anlatımlarında sanıktan şikayetçi olduğunu açık bir şekilde belirtmiş olmasına, vekilinin de aynı tür beyanda bulunmasına karşılık; 1412 sayılı CMUK.nun 366, 5271 Sayılı CMK.nun 238. maddesine uygun müdahillik kararı verilmeden müşteki yararına vekalet ücretine hükmolunması, ayrıca; müşteki vekilinin sanık vekili olarak tutanağa kaydedilmesi suretiyle hükmün karıştırılmış bulunması,

2-Sanığın, katılana ait dairenin yanında bulunan ve öncesinde sanığın kiracı olarak suça konu garajı depo olarak kullandığı anlaşıldığından, suça konu yerin katılana ait dairenin eklentisi konumunda olup olmadığı mahalinde keşif yapılarak araştırılmadan “sanık Asım'ın şikayetçi Hayrettin'in bilgisi dışında şikayetçiye ait garaja girerek eşyalarını koyduğu sabit olup, sanığın üzerine atılı suçu işlediği” biçimindeki kanuni olmayan gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/12/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14786, Karar No: 2021/438, Tarih: 06.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/14786 E.  ,  2021/438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Cumhuriyet savcısının gerekçeli temyiz dilekçesi içeriğinden, temyiz isteminin sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile sınırlı olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında müştekiye yönelik silahla kasten yaraklama suçundan verilen karara ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafinin ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin ayrı ayrı reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık hakkında, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen karara yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde ise;

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğine hükmedilmiş ise de para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntem 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde ve CGK'nin 28.01.2018 tarih, 2017/12-463 Esas ve 2018/20 sayılı kararında belirtildiği üzere infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında 6136 sayılı yasanın 15/1.maddesinden temel ceza belirlenirken, ilgili yasa maddesinde adli para cezasının 25 günden az olamayacağı belirtildiği halde, mahkemece temel ceza olarak 5 gün adli para cezası belirlenmesi, bu ceza üzerinden TCK'nin 62.maddesi uyarınca (1/6) takdiri indirim uygulandığında ise 4 gün adli para cezası belirlenmesi suretiyle temel cezanın eksik tayin edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkrasından "5 gün adli para cezası" ifadesinin çıkarılarak yerine "25 gün adli para cezası" ifadesinin eklenmesi ve devamında TCK'nin 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkrasından ise "4 gün adli para cezası" ifadesinin çıkarılarak yerine "20 gün adli para cezası" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8629, Karar No: 2013/16403, Tarih: 01.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8629 E.  ,  2013/16403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan ve sonradan açılan ek davada Kamulaştırma Kanununun 38. maddesi uyarınca reddedilen bölümün bedelinin 5999. sayılı Yasa uyarınca tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davacılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 01.10.2013 günü temyiz eden davacılar vekili ile davalı idare vekili Av. ...'ın yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan ve sonradan açılan ek davada Kamulaştırma Kanununun 38. maddesi uyarınca reddedilen bölümün bedelinin 5999. sayılı Yasa uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1) Dava açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 5999 sayılı Yasa ile Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici 6. maddenin 6. ve 8. fıkra hükümleri ile geçici bu maddeyi değiştiren ve 11.06.2013 günü yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesinin 6. ve 9. fıkra hükümlerine göre, geçici 6. maddenin bedele ilişkin hükümleri vuku bulduğu tarih itibari ile bu maddenin kapsamında olan kamulaştırmasız el koymadan dolayı açtıkları tazminat davası süre bakımından dava hakkının düştüğü gerekçesiyle reddedilmiş olanlar hakkında da uygulanır ve dava açılması halinde, fiilen el konulan taşınmazın dava tarihindeki değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu durumda; mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak, daha önce açılan davada ödenen miktarın taşınmazın kaç metrekaresinin bedeline tekabül ettiği hesaplanıp bakiye kısmın dava tarihindeki değerinin belirlenmesi yönünden bilirkişi kurulu raporu alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Bir kısım davacılar tarafından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru sebebiyle AİHS'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının ihlal edildiği gerekçesi ile tazminata hükmolunduğu anlaşılmış olup, başvuranlar lehine hükmedilen tazminatın niteliği dikkate alındığında, kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davasında hüküm altına alınan alacaktan mahsup edilemeyeceğinin düşünülmemesi,

2) Bir kısım davacılar tarafından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru sebebiyle AİHS'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının ihlal edildiği gerekçesi ile tazminata hükmolunduğu anlaşılmış olup, başvuranlar lehine hükmedilen tazminatın niteliği dikkate alındığında, kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davasında hüküm altına alınan alacaktan mahsup edilemeyeceğinin düşünülmemesi,

3) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir" hükmü getirilmiş olduğundan ilam harcı ve vekalet ücretinin maktu olarak takdir edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 990,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 990,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.10.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Dava, kök muristen intikal eden 740 parsel sayılı taşınmaza (1977 yılında) kamulaştırmasız olarak fiilen el atıldığı, bu nedenle idare aleyhine açılan kısmi davanın kabulle sonuçlanıp kesinleştiği, bakiye kısım için sonradan açılan ek davaların 2942 sayılı yasanın 38. maddesi gereğince hak düşürücü süre yönünden reddedildiği, 5999 sayılı yasanın 6. maddesi uyarınca hak düşürücü süre nedeniyle davaları reddedilen şahıslara, idare ile uzlaşma yapması, uzlaşma gerçekleşmezse dava hakkı tanındığı, bu hakka dayalı olarak önceki kısmi davada tespit edilen 49.669.647.300-TL değerden ödenmeyen bakiye 24.669.647.000-TL kaldığı bunun da davacılar hissesi bazında 3011 m2 yere karşılık geldiği belirtilerek öncelikle bu miktar yer için dava tarihindeki değerinin (şimdilik 24.669-TL) olmazsa, ek davada hak düşürücü süre nedeniyle reddedilen 24.699-TL'nin ilk kısmi dava açma tarihi olan 24.09.1996 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile tahsili istenilmiştir.

Mahkemece, aynı taşınmazın farklı paydaşlarınca açılan ek davadaki uygulama esas alınarak (önceki -kısmi- davada tüm taşınmaz için tespit edilen toplam bedel baz alınıp buna göre (bakiye) kalan kısma ilk dava tarihinden faiz işletilerek hüküm kurulmuştur.) AİHM'den davacılar lehine hükmedilen tazminatların mahsubu ile bakiye (kalan) 24.669,00-TL'nin ilk kısmi dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk (kısmi) davada saklı tutulan bakiye alacağın 5999 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca tahsiline ilişkindir.

Uyuşmazlık, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk (kısmi) davada saklı tutulan bakiye alacağın 5999 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca tahsiline ilişkindir.

Kural olarak, kamulaştırmasız el atma nedeniyle bedel tazmini istemlerinde taşınmazın değeri, el atma tarihindeki nitelikleri gözetilip dava tarihindeki güncel fiyatlandırma ile saptanmaktadır.

Ne var ki uyuşmazlık konusu olayda açılan ek dava; öncesinde kısmen el atılan ve bu nedenle bedeli tahsil edilen taşınmazın arta kalan kısmının kamulaştırılmaksızın el atılması nedeniyle bu yer bedelinin tahsili istemine ilişkin değildir. Önceki kısmi davada, 740 parsel sayılı taşınmazın tamamı dava konusudur. Dolayısı ile şimdi ek davadaki istem, esas davada tüm taşınmazın bedeli olarak tespit edilen (49.669,00-TL'den) idarece ödenmeyen bakiye para alacağına ilişkindir.

Kısmi davada taraflar arasındaki hukuki ilişkinin varlığı ve davalı idarenin sorumluluğu kesinleşen hükümle tespit edilmiştir. Bu kararın tespite ilişkin bölümünün, ek dava için kesin hüküm oluşturacağında kuşku bulunmamaktadır.

İlk davada hükme esas alınan ve tüm taşınmazın değerini belirleyen bilirkişi raporu ise, ek dava yönünden kuvvetli delil mahiyetinde olup tarafları bağlayıcıdır.

Zira kısmi davada alınan rapora davalı taraf itiraz etmiş, itirazlar yargısal denetimler sırasında değerlendirilmiş, sonradan açılan davada halledilecek bir yön bırakılmadan alacağın tamamı rapor doğrultusunda benimsenmiş, ancak taleple bağlı kalınarak verilen hüküm onanarak kesinleşmiştir.

Yerel mahkemece de kısmi davada kesinleşen bu rapor doğrultusunda hükme varılmıştır.

Bakiye alacağın ne şekilde güncelleneceği ise tartışma konusudur. Bu hususta davacı tarafın terditli isteminde yer alan, ilk dava tarihinden yasal faiz uygulanması talebi ile, bununla örtüşen ve mahkeme gerekçesine de yansıyan aynı taşınmazın farklı paydaşlarınca açılıp kabul edilen ve “taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki (kısmi) davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.” gerekçesiyle onanıp kesinleşen aynı mahkemenin 08.03.2012 gün ve 2011/257 esas, 2012/170 sayılı ilamı da gözetildiğinde; bakiye para alacağına ilk dava tarihinden itibaren paranın enflasyon karşısındaki değer kaybının da üzerinde gerçekleşen yasal faiz uygulanarak ek dava tarihindeki rayiç değerin tespit ve kabulü doğrudur. Kabul edilen bu bedelin AİHM'nin (Jahn ve Diğerleri – Almanya; Papachelas- Yunanistan; Lithgow ve Diğerleri -Birleşik Krallık; Akkuş-Türkiye) kararlarında vurgulanan “orantılılık” ve “hakkaniyet” ilkelerine de uygun olduğu kanaatiyle, taşınmaz değerinin açılan ek dava tarihine göre belirlenmesi yönündeki Dairemiz çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2016/12824, Karar No: 2016/18232, Tarih: 26.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/12824 E.  ,  2016/18232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24991, Karar No: 2013/21610, Tarih: 10.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/24991 E.  ,  2013/21610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Öğr.San.ve Tic.Ltd.Şti. vekili Av....

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına davacı vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde yerel mahkemenin Yargıtay bozma ilamı sonrasında yaptığı yargılama sonucu verdiği kararın yeniden hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedenleri bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ve yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına 10/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3262, Karar No: 2023/10505, Tarih: 19.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/3262 E.  ,  2023/10505 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/375 E., 2023/95 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bozma üzerine Karşıyaka 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2022/375 Esas, 2023/95 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının numaralı bendi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmitir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, yeterli gerekçe gösterilmediğine, Yargıtay bozma ilamına aykırı karar verildiğine, defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatın geçersiz olduğuna, 2009 yılına ait defter ve belgelerin ibraz edilmemesi nedeniyle Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/71 esas, 2013/400 karar sayılı dosyasında karar verilmiş olması nedeniyle aynı davet yazısı ve tebligat kapsamındaki 2010 yılı için ayrıca hüküm kurulmuş olmasının hatalı olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, anılan ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay,... İnş. Ve Malz Taah. San ve Tic Ltd şirketinin yetkili müdürü olan sanığın, şirkete ait 2010 yılı hesap dönemine ait defter ve belgelerin Vergi Müfettişliğine ibraz edilmesine ilişkin 24.04.2013 tarihli isteme yazısının 09.05.2013 tarihinde tebliğ edildiği halde, yasal süresi içerisinde anılan defter, kayıt ve belgelerini ibraz etmeyerek Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanık savunmasında, iş yerinde hırsızlık olması nedeniyle 2010 takvim yılı defter, kayıt ve belgelerinin hırsızlar tarafından alındığı veya parçaladığı için ibraz edemediğini beyan etmekle suçlamaları reddetmiştir.