muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22273, Karar No: 2013/1502, Tarih: 04.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/22273 E.  ,  2013/1502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanmak ve açığa atılan imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “görevi kötüye kullanmak” ve “açığa atılan imzanın kötüye kullanılması” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22012, Karar No: 2021/17067, Tarih: 13.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/22012 E.  ,  2021/17067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM :Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı ve 16.05.2017 tarih ve 2015/398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanıkların eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 17.04.2015, iddianame düzenleme tarihinin ise 14.05.2015 olduğu,

Yapılan UYAP sorgulamasında Dairemizin 2019/7246 Esas sırasında kayıtlı olan Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/239 Esas, 2015/434 Karar sayılı dosyada suç tarihinin 08.04.2015, iddianame düzenleme tarihinin ise 28.04.2015 olduğu,

Bu dosyadaki eylemin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanıkların eylemlerinin TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile sanık ... ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27806, Karar No: 2017/2519, Tarih: 23.02.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/27806 E.  ,  2017/2519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece verilen kararın, borçlu tarafından süresinde adli yardım talepli olarak temyiz edildiği görülmektedir.

6100 Sayılı HMK’nun 334/1. maddesi; “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler”, aynı Kanunun 336/2. maddesi ise; “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Borçlunun adli yardım talebini dayandırdığı belge, yukarıda anılan yasal düzenlemelere göre, mali durumunu göstermeye yeterli ve nitelikte bulunmadığından, borçlunun adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Temyiz harç ve masraflarının yatırılması için şikayetçi tarafa HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca, yöntemine uygun kesin süre içeren meşruhatlı muhtıra gönderilerek, muhtırada belirtilecek süre beklendikten sonra, anılan madde uyarınca işlem yapılması, kararın temyizi halinde Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3023, Karar No: 2019/11093, Tarih: 21.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/3023 E.  ,  2019/11093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında TCK’nin 32/1. maddesinin uygulandığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/2. maddesi gereğince akıl hastası olduğu anlaşılan sanığa zorunlu müdafii tayin edilmesi gerekirken, sanığa müdafii atanmayarak savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle karar verilmesi,

2) Sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığının bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; sanığın TCK'nin 32. maddesinden yararlanacağına dair tek hekim tarafından düzenlenen rapor esas alınarak, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, 21.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6863, Karar No: 2014/14482, Tarih: 30.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/6863 E.  ,  2014/14482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada Adana 9. Asliye Hukuk Mahkemesi ile Adana 2.Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kardeşinin nüfus kaydında anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Aile Mahkemesi ise, anne ve baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda davacılar vekili müvekkilerinin nüfus kaydında kardeşleri olarak gözüken ...'ın aslında kardeşlleri değil,kardeşleri olan ...'nün kızı olduğunu bu nedenle davalı ...'ın nüfusta ... ve ...'nün kızı olarak tashihine karar verilmesini talep etmiştir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Adana 9.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14481, Karar No: 2014/14047, Tarih: 23.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/14481 E.  ,  2014/14047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Divriği Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :11.03.2014

NUMARASI :Esas no:2014/2 Karar no:2014/124

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanmaya ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.06.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2007/3698, Karar No: 2007/3385, Tarih: 01.11.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/3698 E.  ,  2007/3385 K.**

**"İçtihat Metni"**

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait otomobilin, davalının sevk ve kullanımında iken kırmızı ışık ihlali yaparak başka bir araca çarptığını olayda davalı tam kusurlu olup müvekkili şirket aracının ağır hasara uğradığını belirterek, 2.248.00.YTL değişen parça bedeli, 1.500.00.YTL işçilik bedeli, 1.000.00.YTL kazanç kaybı ve 752.00.YTL araçtaki değer kaybı toplamı 5.500.00.YTL'nin davalıdan yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, aracın şoför eğitiminde kullanıldığını ehliyetli sürücü olmasına rağmen kendi aracını kullanamaz durumda olan davalının kursa başvurarak yardım ve eğitim talep ettiğini araçta debriyaj ve ayak freninin çift olduğunu eğitim sırasında meydana gelen kaza nedeniyle tazminat talep edilemeyeceğini istenen hasar bedelinin fahiş olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 2.099.04.YTL7nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline fazla istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata

ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 100.40.-YTL fazla alınan onama harcın temyiz eden davacıya geri verilmesine 1.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33754, Karar No: 2013/10866, Tarih: 04.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/33754 E.  ,  2013/10866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyada mevcut ekspertiz raporlarına göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde dairesel yapıda (ortasında boşluk bulunan) gaz ayırıcı parçası bulunduğu, namlusu içerisindeki gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal, küre vb. bir cisim geçebileceği belirtildiği, silahın orjinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinden belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancalarının marka, model ve üretim yılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabule ve uygulamaya göre de;

a- Hüküm kurulurken birim gün üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK.nun 61/8. maddesine aykırılık yapılması,

b- Sanık hakkında hapis cezası adli para cezasına çevrilirken dayanak kanun ve maddenin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15568, Karar No: 2014/6977, Tarih: 14.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/15568 E.  ,  2014/6977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Tanık ... ile aynı ceza evinde birlikte kalan sanığın, tahliye olduktan sonra tanık ...'ın akrabası olan mağdur ...'ın iş yerine giderek tanık ...'ın gönderdiğini söylediği bir mektubu verip, 50 TL para istediği, mektubun içeriğinde; ''... bu yanına gelen arkadaş gariban biridir, bizimle beraber yatıyordu bugün tahliye oldu durumu iyi değil yanına yolluyorum ona biraz harçlık ver yeni evli ihtiyacı var ben çıkarken hallederiz yanlız kimseye söyleme '' şeklinde yazılı olduğu, mağdur ...'ın söz konusu mektubun akrabası olan tanık ...'tan geldiğine inanarak sanığa 50 TL para verdiği, parayı alan sanığın, muhtelif zamanlarda bir kaç defa daha mağdurun iş yerine gelerek bu şekilde para istediği; ancak mağdurun sanığa bir daha para vermediği, söz konusu mektubun içeriğindeki yazıların adli tıp uzmanı bilirkişi tarafından yapılan incelemesi neticesinde düzenlenen raporda; söz konusu yazıların sanığın el ürünü olduğunun tespit edildiği, bu şekilde sanığın, hileli hareketler sergileyerek haksız menfaat temin etmek suretiyle üzerine atılı olan dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, mağdurun beyanlarına, bilirkişi raporuna, tanıkların anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, muhtelif zamanlarda birden fazla kez mağdurun iş yerine giderek hileli hareketler sergilemek suretiyle para istediği; ancak sadece bir kez mağdurdan para aldığı ve bu şekilde; 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünü birden fazla ihlal ederek, değişik zamanlarda birden fazla kez menfaat temin etmeye kalkışmış olduğunun anlaşılması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi hususu aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 157/1, 62, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 50 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine '' 5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2 maddeleri gereğince verilen 4 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5733, Karar No: 2015/9280, Tarih: 02.11.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/5733 E.  ,  2015/9280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Datça İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2015

NUMARASI : 2015/4-2015/12

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için tahliye istekli olarak başlatılan takibe vaki itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, davalının 1.142,61 TL’ye ilişkin itirazının kaldırılmasına, davalının dava konusu taşınmazdan tahliyesine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından tahliyeye ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 02.08.2012 tarihinde başlattığı icra takibinde 2007, 2008, 2009, 2010, 2011 yılları ve feshi ihbar edilen dönem olan 15.12.2012 tarihine kadar 2012 yılı kira paraları ile birikmiş faizleri olmak üzere toplam 67.157,16 TL'nin tahsilini talep etmiştir. Ödeme emrinin borçluya tebliği üzerine borçlu yasal süresinde borcunun 44.863,01 TL olduğunu ileri sürerek borca kısmi itirazda bulunmuş ve 03.09.2012 tarihinde 30 günlük yasal süresi içerisinde kabul edilen kısım için icra dosyasına ödeme yapmıştır. Davacılar, davalının itiraz ettiği kısma yönelik olarak itirazının kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuşlardır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk kararın davalı tarafça temyizi üzerine, Dairemizin 18.11.2014 tarih ve 2014/10297 E, 2014/12589 K. sayılı ilamı ile; “…mahkemece, davalı tarafın itiraz dilekçesinde açıkça kabul ettiği kısım dışında kalan ve itiraza uğrayan bakiye kısım yönünden inceleme yapılarak bulunacak toplam alacak miktarından davalının kabul ettiği kısım mahsup edilerek bakiye kısım üzerinden itirazın kaldırılmasına ve sonucuna göre de tahliyeye karar verilmesi gerekirken, takip konusu yapılan tüm alacağa itiraz edilmiş gibi infazda tereddüt yaratacak şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi, taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan 01.06.1997 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde ödeme zamanı olarak her yılın Temmuz ayının 1-3'ü arası gösterilmiş olup, bu ödeme zamanı dikkate alındığında takip tarihi itibariyle muaccel olmayan alacaklar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir…” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonunda; ilk kararda karara dayanak yapılan bilirkişi raporu dikkate alınarak, davanın kısmen kabulüne, davalının 1.142,61 TL üzerinden itirazının kaldırılmasına, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine, davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonunda; ilk kararda karara dayanak yapılan bilirkişi raporu dikkate alınarak, davanın kısmen kabulüne, davalının 1.142,61 TL üzerinden itirazının kaldırılmasına, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine, davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmiştir.

Mahkemenin kabulüne göre, asıl kira borcu 43.379,11 TL olup, yasal 30 günlük süre içerisinde ödenen miktar 44.863,01 TL olduğuna göre, uyuşmazlıkta temerrüt olgusu gerçekleşmemiştir. Mahkemece temerrüt oluşmadığından tahliye talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile tahliyeye karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.