muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9367, Karar No: 2019/3397, Tarih: 21.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/9367 E.  ,  2019/3397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 23/07/2006 tarihinde ...'a ait olan ve sürücüsü sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın müvekkilinin idaresindeki... plakalı motosiklet ile keçi dere köyünden dereli köyüne seyir ederken çarpışması sonucu yaralanmalı ve maddi hasarlı trafik kazasının olduğunu, müvekkilinin trafik kazası sonucu genel beden gücünden kayba uğradığını ve malul duruma düştüğünü, kazaya karışan ... plaka sayılı otomobilin ZMSS poliçe şirketi ... olduğunu, poliçe klozları gereğince davalı şirket tam tazminatla mükellef olduğunu, fazlaya ilişkin tüm hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL maddi, 100,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu trafik kazasının 23/07/2006 tarihinde olduğu, sigorta poliçesinden doğan taleplerin 2 yıllık zaman aşımı süresine bağlı olduğunu, davanın zaman aşımı nedeniyle reddine karar verilmesi talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacı ... hakkındaki dava dosyasının 03/11/2015 tarihinde müracaata bırakıldığı tarihten itibaren 3 aylık yasal sürede yenilenmediğinden, davanın açılmamış sayılmasına, davalı kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan lehine A.A.Ü.T uyarınca 1.800,00 TL vekalet ücretine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen vekalet ücreti yönünden temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 21/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22309, Karar No: 2017/8591, Tarih: 24.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22309 E.  ,  2017/8591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/627, Karar No: 2012/866, Tarih: 23.02.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/627 E.  ,  2012/866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli zimmet, dolandırıcılık ve resmi evrakta sahtecilik, zimmete sebebiyet vermek

HÜKÜM : ...'in zimmet ve sahtecilik suçlarından, ...'ın zimmete sebebiyet vermek suçundan beraetlerine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan açılan kamu davası ile ilgili zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Hakkında zimmet ve resmi evrakta sahtecilik suçlarından beraet hükmü kurulan sanık ...’in pansiyondan sorumlu müdür yardımcısı olup 01.01.2004 tarihinden itibaren mutemetlik görevi de bulunduğu, parasız yatılı öğrencilere ödenmek için kendisine yasal olarak tevdii edilen öğrenci harçlıkları ile okulun pansiyonunda paralı yatılı olarak kalan ya da okuldan ayrıldıkları için kendilerine harçlık verilmemesi gereken öğrencilerin adına da düzenlediği listeye dahil edip harçlık tahakkuk ettirilmesini sağlayarak yasal olarak tevdii edilmeyen harçlıkları öğrencilere vermeyip okulun acil ihtiyaçları için kullandığı tanık beyanları, dosya kapsamındaki makbuz ve faturalardan anlaşıldığı, bu şekilde gerçekleştirdiği eylemlerinin kül halinde görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, 765 sayılı TCK'nın 240. maddesinde düzenlenen bu suça ve sanık ...'a isnat olunan, 765 sayılı TCK'nın 203. maddesinde düzenlenen denetim görevini ihmal suretiyle zimmete sebebiyet vermek suçuna öngörülen cezaların üst sınırları itibariyle aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi 30/03/2004 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4218, Karar No: 2011/8282, Tarih: 18.10.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/4218 E.  ,  2011/8282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, 53.619.88TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davacı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18.10.2011 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 09.03.2007 tarihinde meslek hastalığı sonucu % 32,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece meslek hastalığının ortaya çıkmasındaki %22,02 oranındaki kaçınılmazlığın % 50’den işverenin sorumlu olduğu kabul edilerek ve bunun işveren kusuruna eklenerek, işvereninin meslek hastalığı sonucu zararın ortaya çıkmasındaki sorumluluğu tespit edilmek suretiyle, davacının maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiş ve karar süresinde davacı ve davalı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Kaçınılmazlık; hukuksal ve teknik anlamda; fennen önlenmesi mümkün bulunmayan başka bir anlatımla, işverence mevzuatın öngördüğü tüm önlemlerin alınmış olduğu koşullarda dahi önlenmesi mümkün bulunmayan durum ve sonuçları ifade eder.

Bir olayın tamamen ya da kısmen kaçınılmazlık sonucu meydana geldiğinin saptanması halinde hakim, işverenin sorumluluğunu, Borçlar Kanunu'nun 43. maddesini göz önünde tutarak hakkaniyet ölçüsünde saptamalıdır. Kaçınılmazlık halinde her iki taraf yönünden %50'şer sorumluluğun paylaştırılması ilk bakışta uygun görünebilirse de,

işçi-işveren arasındaki bu tür davalarda tarafların ekonomik ve sosyal durumlarının göz önünde bulundurulması halinde; işverene biraz daha fazla sorumluluk verilmesi; sosyal hukuk devleti ilkesi gereği düşünülmelidir. Yargıtay’ın giderek Dairemizin yerleşik uygulaması da bu yöndedir. Hal böyle olunca da yerel mahkemenin kaçınılmazlığın % 50’den işvereni sorumlu kabul etmek suretiyle sorumluluk paylaşımının Borçlar Kanunu'nun 43. maddesine aykırı olduğu açık ve seçiktir.

işçi-işveren arasındaki bu tür davalarda tarafların ekonomik ve sosyal durumlarının göz önünde bulundurulması halinde; işverene biraz daha fazla sorumluluk verilmesi; sosyal hukuk devleti ilkesi gereği düşünülmelidir. Yargıtay’ın giderek Dairemizin yerleşik uygulaması da bu yöndedir. Hal böyle olunca da yerel mahkemenin kaçınılmazlığın % 50’den işvereni sorumlu kabul etmek suretiyle sorumluluk paylaşımının Borçlar Kanunu'nun 43. maddesine aykırı olduğu açık ve seçiktir.

Manevi tazminata gelince: Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, husule gelen elem ve ıstırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, paranın alım gücüne, özellikle 26.6.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararının içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda; gerçekleşme biçimine, oranına, niteliğine hak ve nefaset kurallarına göre, davacı yararına hüküm altına alınan 40.000,00-TL manevi tazminatın fazla olduğu açıkça belli olmaktadır.

Yapılacak iş ; öncelikle yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda zararlandırıcı sigorta olayından işverenin sorumlulugunu belirlemek ve belirlenen bu sorumluluk oranına göre maddi ve manevi tazminatın tayini yoluna gitmekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, kaçınılmazlığın bulunduğu durumlarda işverenin sorumluluğunun ve manevi tazminatın takdirinde yanılgıya düşülerek ve özellikle kaçınılmazlıktan işverenin sorumluluğunun düşük, manevi tazminatın ise fazla takdiri suretiyle yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, davacı ile davalı yararına takdir edilen 825.00'er TL. duruşma Avukatlık parasının karşılıklı olarak birbirlerine yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 18.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26445, Karar No: 2015/7965, Tarih: 15.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26445 E.  ,  2015/7965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/08/2014

NUMARASI : 2014/95-2014/354

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Taşınmazın arazi niteliğinde kabulü doğrudur.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1)Değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait bilirkişi raporunda esas alınan münavebe ürünlerinin İl Tarım Müdürlüğü'nden kg satış fiyatları, dekara ortalama verim miktarlarını gösterir resmi veriler getirtilerek bilirkişi raporunun denetlenmesi gerekirken, 2010 yılı değerlendirmede esas alınarak bedel tespit edilmesi,

2)Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer arttırıcı unsur oranının %120 oranında olacağının gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1422, Karar No: 2010/7942, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1422 E.  ,  2010/7942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25921, Karar No: 2013/21635, Tarih: 18.09.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/25921 E.  ,  2013/21635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5411 sayılı yasanın 160/2 ve TCK nun 43 maddeleri uyarınca hükmedilen 2812 gün karşılığı adli para cezasında; 5411 sayılı yasanın 160/4 veTCK.nun 62. maddeleri gereğince yapılan indirimlerin uygulanmasında ve TCK.nun 52.maddesine göre paraya çevrilmesi sonucunda 15.600 -TL yerine yazılı şekilde 7.800-TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca;

"Sanığın soruşturma başlamadan önce elde etmiş olduğu haksız menfaati tam ve eksiksiz olarak müdahil kuruma iade ettiği anlaşıldığından, 5411 sayılı yasanın 160/4 maddesi uyarınca cezasından 2/3 oranında indirim yapılmak suretiyle 5 yıl hapis ve 468 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

Sanığın duruşmadaki saygılı davranışları lehine indirim nedeni olarak kabul edildiğinden TCK.nun 62/1 madde gereğince cezası takdiren 1/6 oranında indirim yapılmak suretiyle 4 yıl 2 ay hapis ve 390 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

Sanığa gün karşılığı verilen adli para cezasının, sanığın ekonomik durumu günün ekonomik koşulları da nazara alınarak TCK nun 52/2 maddesi gereğince beher günü takdiren 20 TL den paraya çevrilmek suretiyle 7.800 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" ibarelerinin hükümden çıkarılarak yerine;

" Sanığın soruşturma başlamadan önce elde etmiş olduğu haksız menfaati tam ve eksiksiz olarak müdahil kuruma iade ettiği anlaşıldığından, 5411 sayılı yasanın 160/4 maddesi uyarınca cezasından 2/3 oranında indirim yapılmak suretiyle 5 yıl hapis ve 937 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

Sanığın duruşmadaki saygılı davranışları lehine indirim nedeni olarak kabul edildiğinden TCK.nun 62/1 madde gereğince cezası takdiren 1/6 oranında indirim yapılmak suretiyle 4 yıl 2 ay hapis ve 780 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

Sanığa gün karşılığı verilen adli para cezasının, sanığın ekonomik durumu günün ekonomik koşulları da nazara alınarak TCK nun 52/2 maddesi gereğince beher günü takdiren 20 TL den paraya çevrilmek suretiyle 15.600 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesine, diğer kısımlarının aynen bırakılmasına karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/09/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10574, Karar No: 2019/5945, Tarih: 01.10.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/10574 E.  ,  2019/5945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli 163 ada 25 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas 26.07.2000 Tarih ve 1 sıra numaralı ve davacının dayandığı 26.08.1971 Tarih ve 3 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesislerinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtlar (eksiksiz ve tedavülleri birbiriyle bağlantılı olacak ve bilgisayar ya da daktilo ile yazılı şekilde) ile varsa haritalarının Mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtlarının Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilmesi, dayanak kayıtların revizyon görüp görmediği araştırılarak alınacak cevabi yazıların dosyaya konulması,

2- Çekişmeli taşınmaza komşu 166 ada 1, 2, 3, 4, 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanakları, kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ve varsa tespite dayanak belgelerin onaylı birer örneğinin getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15639, Karar No: 2013/12350, Tarih: 26.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/15639 E.  ,  2013/12350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Kısa kararda sanıklar hakkında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak kurulmasına karşın, hükmün gerekçe kısmında sanık hakkındaki temel cezanın alt sınırdan kurulduğu belirtilmesi suretiyle gerekçe ile kısa karar arasında çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/10567, Karar No: 2016/8345, Tarih: 28.09.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/10567 E.  ,  2016/8345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 06/01/2016 tarih ve 2015/421 E. 2016/10 K. sayılı kararı ile verilen mahkumiyet kararına yönelik sanığın 26/02/2016 tarihinde yapmış olduğu temyiz inceleme başvurusunun aynı mahkemenin 26/02/2016 tarih ve 2015/421 E. 2016/10 K. sayılı ek kararı ile temyiz başvurusunun reddine dair karar verildiği ve bu kararın sanığa 04/03/2016 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın ek karara yönelik bir temyiz başvurusu bulunmadığı halde bu defa mahkeme tarafından 26/04/2016 tarihli “tutanaktır” başlıklı yazı ile ek kararın kaldırılarak dosyanın incelenmek üzere Yargıtay’a gönderildiği anlaşılmış olmakla;

Ek kararın verildikten sonra re’sen kaldırılması biçiminde gerçekleşen işlem; hukuki dayanaktan yoksun olmakla, yok hükmünde kabul edilerek; hakkında temyiz kanun yoluna başvurulmamış ek karar ile ilgili olarak, dairemizce karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 28.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1040, Karar No: 2017/1689, Tarih: 09.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/1040 E.  ,  2017/1689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 esas- 2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtayın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, davacı vekiline harcın tamamlanması için gönderilen muhtırada temyiz giderinin yanılgıya sebep olacak şekilde dosyaya yatırılması gerektiği belirtildiğinden gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.