muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4252, Karar No: 2023/7284, Tarih: 28.11.2023

2.Sanık savunmaları, mağdur, tanık ve katılan beyanları, olay yeri görgü ve tespit tutanağı, ölü muayenesi ve otopsi tutanağı, adli tıp raporu, güncel nüfus ve sabıka kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'in Maktul ...'a Yönelik Tasarlayarak Öldürme ve Nitelikli Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma; Sanık ...'in Maktul ...'a Yönelik Tasarlayarak Öldürme ve Nitelikli Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Verilen Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden;

Mahkemece kısmen direnme kararı verildiği belirtilmiş ise söz konusu hükümlerin tesisinde gerekçenin genişletildiği, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.07.2014 tarih ve 2014/5-155 Esas, 2014/367 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere karara daha önce eklenmeyen içtihadın eklenmesi ve yeni gerekçe yazılması gerekçenin genişletilmesi olup Yargıtay denetimine elverişli yeni hüküm niteliği taşıdığı anlaşılmakla yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre; sanık ... ile mağdur ...'nın 16 yıl boyunca aynı evde karı-koca hayatı yaşadıkları, bu birliktelikten sanık ... ile birlikte 4 müşterek çocuklarının olduğu, yakın çevre ve akrabaları tarafından da evli olarak bilindikleri, mağdurun aynı apartmanda ikamet eden gönül ilişkisi yaşadığı maktul ... ile birlikte olay tarihinden 9 ay kadar evvel ...'ya kaçmasının ve bu durumun da duyulmasının ardından sanık ...'in ve .........'nin tanık beyanlarından anlaşıldığı üzere bulundukları yerden taşınmak zorunda kaldıkları mağdurun, ... ile birlikte olabilmek için sanık ...'in çocukları diğer sanık ...'nin de kardeşleri olan ... olmayan üç çocuğu bırakması, maktulün de evli olarak bilinen aynı apartmanda yaşadığı mağdur ile kaçması nazara alındığında her ne kadar Türk Medeni Kanunu'nun 185 ... maddesi gereğince sadakat yükümlülüğü sadece eşe karşı mevcut olup diğer aile bireylerine karşı böyle bir yükümlülük mevcut değil ise de; mağdur ve maktulden kaynaklanan haksızlık içeren davranışların ulaştığı boyut da dikkate alınarak tüm eylemler yönünden sanıklar...ve...yönünden asgari oranda TCK'nin 29 uncu maddesinde düzenlenen "haksız tahrik" hükmünün uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

B.Sanık ...'in Mağdur ...'ya Yönelik Tasarlayarak Kasten Öldürmeye Teşebbüs ve Nitelikli Hürriyetinden Yoksun Kılma; Sanık ...'in Mağdur ...'ya Yönelik Üst Soya Karşı Tasarlayarak Kasten Öldürmeye Teşebbüs ve Nitelikli Hürriyetinden Yoksun Kılma; Sanık ...'in Maktul ...'a Yönelik Tasarlayarak Öldürme ve Mağdur ...'ya Yönelik Kardeşe Karşı Tasarlayarak Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükümlerin Katılan Kurum Vekili ve Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstemleri Yönünden İncelenmesinde;

B-1.Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden;

B-1.Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden;

Dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin doğru olarak belirlendiği, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, eylemin töre saikiyle gerçekleştirildiğinin kabulü için; öncelikle davranışı ya da bulunduğu durum konum, sanık açısından haksızlık teşkil etmeyen mağdurun toplumda genel olarak benimsenmiş olan bir davranış veya yaşam biçimine aykırı davranmış olmasının, ikinci olarak bu aykırı davranışın "ölümle" cezalandırılması gerektiğinin o toplumda yaşayanlar tarafından beklenen bir tepki olduğunun kabul edilebilmesinin, üçüncü olarak ise öldürme fiilinin fail tarafından toplumun öldürme beklentisinin yönlendirmesiyle sırf aykırı davranışın cezalandırılması görevi üstlenilerek işlenmesinin gerektiği, bu nedenle eylemlerinin töre gütme saikiyle işlenmiş sayılamayacağı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından katılan Kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B-2.Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstemleri Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından fikir ve irade birliği içinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, silahla, birden fazla kişiyle birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurlarının somut olayda oluştuğu, kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçları yönünden tasarlamanın koşullarının gerçekleştiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiğinden sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

A.Sanık ...'in Mağdur ...'ya Yönelik Tasarlayarak Kasten Öldürmeye Teşebbüs ve Nitelikli Hürriyetinden Yoksun Kılma; Sanık ...'in Mağdur ...'ya Yönelik Üst Soya Karşı Tasarlayarak Kasten Öldürmeye Teşebbüs ve Nitelikli Hürriyetinden Yoksun Kılma; Sanık ...'in Maktul ...'a Yönelik Tasarlayarak Öldürme ve Mağdur ...'ya Yönelik Kardeşe Karşı Tasarlayarak Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçenin (B) bendinde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.01.2023 tarihli ve 2022/2869 Esas, 2023/245 Karar sayılı kararında katılan Kurum vekili ve sanık müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçen süreler göz önüne alındığında, sanıklar müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

B.Sanık ...'in Maktul ...'a Yönelik Tasarlayarak Öldürme ve Nitelikli Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma; Sanık ...'in Maktul ...'a Yönelik Tasarlayarak Öldürme ve Nitelikli Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Verilen Mahkumiyet Hükümleri Yönünden :

Gerekçenin (A) bendinde açıklanan nedenlerle; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.01.2023 tarihli ve 2022/2869 Esas, 2023/245 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerinin ve katılan Kurum vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda sanıklar müdafiiilerinin temyiz sebepleri kısmen yerinde görülerek aynı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameden farklı düşünce ve oy çokluğuyla HÜKÜMLERİN BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek takdiren ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine bir örneğinin ise Bilecik Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy) (Karşı Oy)

K A R Ş I O Y

Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin 2023/4252 Esas, 2023/7284 Karar sayılı kararının çoğunluk görüşüne, sanıklar ... ve ...’in maktul ...’a karşı gerçekleştirdikleri nitelikli kasten öldürme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine ilişkin bozma düşüncesine aşağıda açıklamaya çalışacağımız gerekçeyle katılmamaktayız.

(Karşı Oy) (Karşı Oy)

K A R Ş I O Y

Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin 2023/4252 Esas, 2023/7284 Karar sayılı kararının çoğunluk görüşüne, sanıklar ... ve ...’in maktul ...’a karşı gerçekleştirdikleri nitelikli kasten öldürme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine ilişkin bozma düşüncesine aşağıda açıklamaya çalışacağımız gerekçeyle katılmamaktayız.

5237 sayılı Kanun’un "Haksız Tahrik" başlıklı 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için öncelikle tahriki oluşturan ve mağdurdan/maktulden kaynaklanan haksız bir fiil olmalıdır. Mahkemenin kabulüne göre; 1966 doğumlu olan sanık ...’in tanık ... ile resmi nikah kıyarak evlendiği, 1999 yılında tanık Mevlüde ile birlikteliği devam ederken 1981 doğumlu mağdur ... ......, ile dini nikah kıyarak birlikte yaşamaya başladığı, beyanlara göre mağdur ...’dan dört çocuğunun olduğu, nüfus kaydında bu çocukların annesinin tanık ... olarak gösterildiği, adli rapor içeriğinden müşterek çocuklarından birinin sanık ... olduğu sabittir. Mağdur ... ile sanık ...’in müşterek çocukları ile birlikte ... ili Patnos ilçesinde ikamet ederken mağdurun, 1996 doğumlu maktul ... ile gönül ilişkisi yaşaması üzerine 2018 yılı içerisinde birlikte kaçarak dini nikâh kıydıkları, Odeksan isimli fabrikada işe giren maktul ile mağdur ...’nın Bilecik İli Osmaneli İlçesinde ev kiralayarak birlikte yaşamaya başladıkları anlaşılmıştır. Dosya içeriğinden sanık ... ile oğlu sanık ...’nin tasarlayarak maktul ...’ı öldürdükleri, mağdur ...’yı ise tasarlayarak öldürmeye teşebbüs ettikleri hususunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Çoğunluk görüşü ile uyuşamadığımız nokta maktul ...’a karşı gerçekleştirilen eylemlerde haksız tahrikin koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği hususudur.

Mahkemece, “Birlikte yaşadığı kişiden ayrılmak isteyen resmi nikahı bulunmayan kadının yapacağı iş dosya konusu olayda olduğu gibi yaşadığı şehri değiştirmek ve birlikte yaşadığı kişi ile paylaştığı evi terk etmek olacaktır. Aksi düşünce resmi evlilik yaşamayan kadının ömrü boyunca nikahsız yaşadığı kişi ile yaşamaya mecbur olduğu sonucunun doğurur ki bu eşitlik ilkelerine aykırı olur. Çünkü resmi evli olan çiftlerin boşanmak ile ayrı yaşamayı hak ettikleri bilinen gerçektir. Yani resmi evli olmayan dini nikahlı ya da gayri resmi birliktelik yaşayan eşlerin nasıl ayrılık kararı alacakları örfen veya kanunen belirlenmiş değildir. Bütün bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde müştekinin maktul ile birlikte kaçması ve imam nikahı ile yaşadığı diğer kişiyi terk etmesi haksız tahrik olarak nitelendirilemez.” gerekçesiyle sanıklar lehine haksız tahrik indirimi uygulanmamıştır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu 2017/5 Esas 2018/7 Karar sayılı kararında evlilik birliği devam ederken eşlerden biri ile evli olduğunu bilerek birlikte olan üçüncü kişiye karşı manevi tazminat isteminde bulunulamayacağına karar vermiştir. Yargıtay anılan karar ile resmi nikâh akdi yaparak evlenen kişilerin eşlerine karşı sadakat yükümlülüğü bulunduğu, sadakat yükümlülüğüne uymayan eşin maddi ve manevi tazminat yükümlülüğü altında olduğu, sadakat yükümlülüğüne aykırı hareket eden eş ile evli olmasına rağmen ilişki içinde bulunan üçüncü kişiye ise maddi veya manevi tazminat davası açılamayacağını kararlaştırmıştır. İçtihadı Birleştirme Kararları hukukumuzda kanun ile eşdeğerdir.

Somut olayda; tanık Mevlüde ile evli olan sanık ..., bu evlilik devam etmesine rağmen mağdur ... ile dini nikâh kıyarak birlikte yaşamaya başlamıştır. Mağdur ... bu birliktelik sürerken sanık ...’in kendisine şiddet uygulaması üzerine komşusu olan maktul ... ile duygusal bir ilişki kurmuştur. Bir süre sonra maktul ... ve mağdur ... müşterek bir yaşam kurmak için anlaşmış ve birlikte kaçarak dini nikâhla evlenmişlerdir. Gerek sanık ... gerekse maktul ... mağdur ... ile resmi nikâh yapmamış, her ikisi de dini nikâha dayalı bir birliktelik yaşamışlardır. Kaldıki sanık ... zaten resmi nikâhlı olduğundan mağdur ... ile resmen evlenmesi de mümkün değildir. Maktul ...’ın ise mağdur ... ile resmen evlenmesine engel bir durum bulunmamaktadır. (Kaldıki mağdur ... suç tarihinden sonra da 22.07.2019 tarihinde sanık ...’ten başka biriyle evlenmiş ve bir çocuk sahibi olmuştur.) Bu çerçevede maktul ...’dan kaynaklanan ve sanıklar...ve ...........,ye yönelen

hukuk kuralları ile korunan hiçbir haksız davranış bulunmamaktadır. Resmi eş yönünden dahi aldatma fiiline katıldığı için üçüncü kişiye karşı tazminat davası açılması kabul edilmezken, gayrı resmi bir birlikteliğin bozulduğu gerekçesiyle kurulan yeni birlikteliğin hukuken haksızlık olarak değerlendirilmesi kanaatimizce mümkün görülmediğinden, sanıklar ... ve ...’in maktul ...’a karşı gerçekleştirdikleri nitelikli kasten öldürme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine ilişkin bozma görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2022/22, Karar No: 2022/2587, Tarih: 21.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/22 E.  ,  2022/2587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01.11.2021 tarih ve 2021/21413 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17.12.2021 tarih ve KYB-2021/135154 sayılı ihbarname ile;

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/10/2019 tarihli ve 2018/304 esas, 2019/639 sayılı kararının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 12/02/2020 tarihli ve 2020/333 esas, 2020/741 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, hükümlünün yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2021 tarihli ve 2018/304 esas, 2019/639 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/06/2021 tarihli ve 2021/439 değişik iş sayılı kararının, "30/10/2015 vadeli, borçlusu..., alacaklısı ... olan 15/01/2015 düzenlenme tarihli ve 12.750.000,00 Türk lirası bedellli senedin ciro edilerek sanığa verildiği, senedin İstanbul 5. İcra Dairesinin 2016/1100 esas nolu dosyasında icraya konulduğu ve borçlu tarafından senetteki imzaya itiraz edilerek menfi tespit davası açıldığı, ayrıca sanık hakkında 22/01/2016 tarihinde resmi belgede sahtecilik suçundan suç duyurusunda bulunulduğu, menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonucunda İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesinin 09/05/2018 tarihli ve 2016/252 esas, 2018/616 sayılı kararıyla talebin reddine karar verildiği, karar yönünden istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 28/03/2019 tarihli ve 2018/3439 esas, 2019/663 sayılı kararında, "..Menfi tespit talepli davada; davacı vekilinin 15.01.2015 tanzim 30.10.2015 vadeli 12.750.000,00 TL bedelli senetteki imzanın müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek dava açtığı, daha sonra mahkeme tarafından yapılan bilirkişi incelemesinde imzanın davacıya ait olduğunun tespiti üzerine, senedin bir kargo teslimi yapılarak hile ile alındığını ileri sürdüğü, ilk derece mahkemesinin imzanın davacıya ait olduğu, davacının önce imza inkârında bulunması daha sonra ise ele geçirilen imzasının üzerine senet oluşturulduğu iddialarının değişkenliğinin borçtan kurtulmaya matuf olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verdiği görülmüştür...Dosya kapsamında alınan Adli Tıp Kurumu raporları ile senet üzerinde olağan dışı yıpranma, saçaklanma, katlanma izleri bulunduğu, imzanın çevresinde yapıştırıcı bakiyeleri bulunduğunun, senedin sağ kenar ortasında belirgin olmak üzere mürekkep ve karbon benzeri bakiyelerin bulunduğu, senedin alt ve üst kısımlarındaki yıpranma ve saçaklanmaların farklı olduğu, A-4 kağıda basılmış mutad matbu senetlerden olmadığı, senet üzerindeki çizgi kalınlıkları, harf ve desen baskısının homojen olmadığının tespit edildiği ve "tüm bulgular birlikte değerlendirildiğinde inceleme konusu senedin imzadan faydalanılarak oluşturulmuş olduğu" görüşünün beyan edildiği, taraflar arasında bononun 15.01.2015 tanzim tarihinde 12.750

.01.2015 tanzim tarihinde 12.750.000,00 TL bedelli borç doğuracak hukuki ilişkinin varlığının davalı tarafça ispatlanamadığı, senedin hile ile alındığı iddiasının bilirkişi raporu ile ispatlandığı kanaatiyle ilk derece mahkemesinin, sadece imzanın davacıya ait olması nedeniyle hile iddiası incelenmeden davanın reddi kararının yerinde olmadığından, davacı vekilinin istinaf talebinin kabulüne..Davacının İstanbul 5.İcra Müdürlüğünün 2016/1100 E. Sayılı icra dosyasına konu 15.01.2015 tanzim, 30.10.2015 vade tarihli 12.750.000,00 TL bono nedeniyle davalılara borçlu bulunmadığının tespitine" şeklindeki açıklamalarla istinaf talebinin kabul edildiği, anılan kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 16/01/2020 tarihli ve 2019/2147 esas, 2020/10 karar sayılı ilâmında yer alan, senetteki imzanın davacı el ürünü olduğu tespit edildikten sonra Bölge Adliye Mahkemesince senedin imzadan faydanılarak oluşturulmuş olduğu, taraflar arasındaki borç ilişkisinin kanıtlanamadığı, senedin hile ile alındığının bilirkişi raporuyla tespit edildiği şeklindeki gerekçesiyle davacının istinaf talebinin kabul edildiği ancak istinaf mahkemesince hükme esas alınan ATK raporunda dava konusu senetteki keşideci imzasının davacıya ait olduğunun ispatlandığı ancak ATK raporundaki fiziksel bulgulardan bu şekilde de sonuç çıkarılamayacağı, rapordaki tespitlerin yetersiz olduğu gibi istinaf mahkemesinin gerekçesinin olaya uygun düşmediği, sanığın İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/10/2019 tarihli ve 2018/304 esas, 2019/639 karar sayılı dosyasında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkum olduğu, istinaf mahkemesinin "bononun başka bir belgedeki imzadan faydanılarak oluşturulduğu" sonucuna varan ATK raporunun sonuç kısmına değer vermemesi gerektiği gibi hukuki değerlendirmenin ancak mahkemeye ait olduğu şeklindeki gerekçe ile bozma kararı verdiği anlaşılmakla, resmi belgede sahtecilik suçuna konu senedin hukuki mahiyetine yönelik ayrıntılı inceleme yapılarak senetteki imzanın borçlu el ürünü olduğuna ilişkin ATK raporuna itibar edilmesi gerektiği yönündeki Yargıtay ilamı nazara alındığında,

İnceleme konusu dosyada, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesince verilen ek karara itiraz üzerine, mercii İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın reddine karar verilmiş ise de, “Yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte olursa” şeklindeki 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 311/1-e maddesi uyarınca kesinleşen hükümden sonra ortaya çıkan bu durumun 5271 sayılı Kanun’un 311/1-e maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi sebebi olabileceği nazara alınarak, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule şayan olduğuna karar verildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK’nin Üçüncü Kısım Üçüncü Bölümünde, yargılamanın yenilenmesinin “Olağanüstü Kanun Yolları” arasında sayıldığı, kesinleşmiş bir hükümle sonuçlanan davanın hükümlü lehine yargılamanın yenilenmesi yoluyla tekrar görülebilmesi için 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 311. maddesi uyarınca;

a) Duruşmada kullanılan ve hükmü etkileyen bir belgenin sahteliğinin anlaşılması,

b) Yemin verilerek dinlenmiş olan bir tanık veya bilirkişinin hükmü etkileyecek biçimde hükümlü aleyhine kasıt veya ihmal ile gerçek dışı tanıklıkta bulunduğu veya oy verdiğinin anlaşılması,

c) Hükme katılmış olan hakimlerden birinin, hükümlünün neden olduğu kusur dışında, aleyhine ceza kovuşturmasını veya bir cezayla mahkumiyetini gerektirecek biçimde görevlerini yapmada kusur etmiş olması,

d) Ceza hükmünün, Hukuk Mahkemesi'nin bir hükmüne dayandırılmış olup da bu hükmün kesinleşmiş diğer bir hükümle ortadan kaldırılmış olması,

e) Yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte gözönüne alındıklarında, sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanmasıyla mahkum edilmesini gerektirecek bir nitelikte olması,

f) Ceza hükmünün, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlâli suretiyle verildiğinin ve hükmün bu aykırılığa dayandığının, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olmasının gerekeceği,

f) Ceza hükmünün, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlâli suretiyle verildiğinin ve hükmün bu aykırılığa dayandığının, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olmasının gerekeceği,

CMK'nin 311. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde düzenlenen "yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulması"na ilişkin yenileme nedeninde belirtilen delil kavramının; ceza muhakemesinin konusu olan olayda maddi gerçeğe ulaşmak amacıyla kullanılan ispat aracı olup, ceza muhakemesi hukukunda "delil serbestisi" ilkesi gereği akılcı ve gerçekçi olmak, hukuka aykırı bulunmamak şartıyla sunulan beyan ve belgeler, olay kavramının ise; doğrudan doğruya veya dolayısıyla muhakeme hukuku içinde ispat vasıtası olarak kabul edilen, diğer bir anlatımla doğrudan veya dolaylı olarak ispat aracı olarak kullanılabilecek ve yargılama sonucunu etkileyecek olan olgular olarak tanımlanabileceği nazara alınarak somut olay değerlendirildiğinde;

Yargılamanın yenilenmesi talebini konu alan dilekçede belirtilen bir kısım hususların, yargılama sırasında alınan savunmalarda da dile getirilen ve mahkemece kabul edilmeyen hususlara ilişkin olduğu, bu doğrultuda yargılama aşamasında yerel mahkemece temas edilen, bilgi sahibi olunan, incelenen, hüküm verilirken göz önüne alınan ve istinaf aşamasında da değerlendirilen olaylara ilişkin olarak yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulmasının mümkün olmadığı; Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin 16.01.2020 tarihli, 2019/2147 Esas ve 2020/10 Karar sayılı bozma ilamında yer alan “adli tıp kurumu raporunun sonuç kısmına değer verilmemesi ve kurumun görevi dışına çıkarak yaptığı hukuki değerlendirmenin kabul edilmemesi“ gerektiği yönündeki tespitlerin ise ceza mahkemesi bakımından yeni olay veya yeni delil olarak nitelendirilemeyeceği anlaşılmakla; İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2021 tarihli, 2018/304 Esas ve 2019/639 Karar sayılı yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin merci İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2021 tarih ve 2021/439 Değişik İş sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin CMK'nin 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 21.02.2022 tarihinde Sayın ...'un karşı oyu ile oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY