muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17712, Karar No: 2023/25093, Tarih: 04.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/17712 E.  ,  2023/25093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/309 E., 2016/27 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bakırköy 40. Asliye Ceza Mahkemesi'nin kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Katılan ...'un, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden alınan güncel nüfus kaydına göre hükümden sonra 30.07.2021 tarihinde öldüğü, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 243 üncü maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı ve vekalet ilişkisinin sona erdiği anlaşıldığından, mirasçıların katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, yasal mirasçıları belirlenip, katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılma haklarının bulunduğu hususunu içeren açıklamalı davetiye ile gerekçeli kararın yasal mirasçılara tebliğ edilmesi, temyiz dilekçesi vermeleri halinde de yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 04.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9012, Karar No: 2022/9567, Tarih: 15.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9012 E.  ,  2022/9567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin çalıştığı işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik uyarınca belirlenen değerlerin üzerinde gürültü ölçüldüğünü ve 8,5 saat çalışan davacının buna göre günde 7,5 saat çalıştırılmayı ve buna bağlı haklarının ödenmesini beklerken yeni bir ölçüm yapılacağı söylenerek uygulamaya devam edildiğini, toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümlerine rağmen kısa çalışma primi ödenmediğini, ayrıca günlük 8,5 saat çalıştırıldığı ve ara dinlenmesi hariç günde yarım saat fazla çalışma yaptığı hâlde ücretinin ödenmediğini ileri sürerek günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiğinin tespiti ile kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik hükümleri dışındaki işler için haftanın beş günü, günde 8,5 saat olmak üzere 42,5 saat çalışma yapıldığını ve 45 saat üzerinden ücretinin ödendiğini, ölçümlerin usulüne uygun bir şekilde yapıldığını ve davacının 7,5 saat çalıştırılmasının maddi koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarının ödenmediği sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarının ödenmediği sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemece verilen kararın eksik ve hatalı incelemeye dayalı olduğunu, itiraz ve savunmalarının nazara alınmadığını, delillerinin yeterince değerlendirilmediğini, zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçirildiğini, dava konusu alacakların belirlenebilir olması hâlinde belirsiz alacak ve kısmi dava açılamayacağını, İdarece yapılan işlemlerin mevzuat ve toplu ... sözleşmesi hükümlerine uygun olarak gerçekleştirildiğini, talep edilen alacaklar yersiz ve dayanaksız olduğu gibi talep edilen faiz türü ve faiz başlangıç tarihinin de kanuni dayanaktan yoksun olduğunu, kararda hüküm altına alınan alacak miktarlarının da doğru olmadığını ve davacının alacağı bulunmadığını belirterek kararın kaldırılması ile davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, davacının çalıştığı işyerinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda neticeten; davacının Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamındaki işte çalıştığı ve söz konusu Yönetmelik uyarınca günde en fazla 7,5 saat çalıştırılabileceği, dosyada mevcut olan puantaj kayıtlarından davacının 8,5 saat çalıştırıldığı dönem belirlenmekle davacının günlük 7,5 saati aşan çalışması yönünden fazla çalışma alacağına hak kazandığı ve puantaj kayıtları ile ücret bordroları esas alınarak günlük yarım saat fazla çalışması için fazla çalışma alacağının belirlendiği, Yargıtay kararları doğrultusunda toplu ... sözleşmesi hükümleri de dikkate alınarak belirlenen fazla çalışma ücretinden sadece fazla çalışma süresine isabet eden saatler için ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma priminin mahsubu gerektiği, bu doğrultuda verimliliği teşvik priminin mahsup edildiği ancak günlük 7,5 saati aşan çalışmalar için kısa çalışma primi hesaplanmadığından fazla çalışma alacağından mahsup edilecek kısa çalışma primi alacağı bulunmadığı, kısa çalışma priminin ödendiğinin ispat yükü üzerinde olan davalı tarafça ödemenin ispatlanamadığı, ıslah edilen alacakların zamanaşımına uğramadığı, uygulanan faiz türü ve faiz başlangıç tarihlerinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında yer alan bir işte çalışıp çalışmadığı ve buna bağlı olarak fazla çalışma ücreti ile kısa çalışma primi alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2203, Karar No: 2022/4068, Tarih: 30.05.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/2203 E.  ,  2022/4068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım etme

HÜKÜMLER : 1) Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin 26/02/2019 tarih ve 2018/73 Esas ve 2019/41 Karar sayılı kararı ile; sanık ...'in kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine,

2) Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19/09/2019 tarih ve 2019/3018 Esas, 2019/2392 Karar sayılı kararı ile; "istinaf başvurularının esastan reddine" dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19/09/2019 tarih ve 2019/3018 Esas, 2019/2392 Karar sayılı kararının katılanlar Cengiz, Mehmet ve ... vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; ... ve ... aileleri arasında mera ve hayvan otlatma meselesi yüzünden husumet bulunduğu, olaydan bir gün önce ... ile ... arasında tartışma yaşandığı, olay günü ...'in, ...'e önünün ... tarafından kesildiğini ve artık bu duruma dayanamayacağını söylemesi üzerine ...'in eline aldığı tüfekle ikametten ayrılarak ... ve ...'ı köy çeşmesinin önünde ateş etmek suretiyle öldürdüğü, maktulleri vurduktan sonra da ... ve ...'ın evlerine doğru ateş ettiği, olay yerine gelen ve kendisine tepki gösteren..'ye karşı silah doğrulttuğu, yine olay yerine gelen ve kendisine tepki gösteren maktul ...'ın babası olan ...'ın üzerine silahla yürüdüğü, ...'ın ise av tüfeği ile maktul ...'in evinin damından İlhan, İrfani, ... ve ...'in evine doğru ateş ettiği şeklinde gelişen olayda;

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19/09/2019 tarih ve 2019/3018 Esas, 2019/2392 Karar sayılı kararı ile; temyiz dışı sanık ... hakkında kasten öldürme ve tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden bozma kararı vererek dosyayı yerel mahkemeye gönderdiği, sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım etme suçundan kurulan hüküm yönünden ise istinaf başvurularının esastan reddine karar verdiği görülmekle; dava ve usul ekonomisi, delillerin bir bütün olması, maktüle yönelik kasten öldürme suçundan sanık ... hakkında verilecek hükmün ve yapılacak nitelemenin kasten öldürmeye yardım etme suçu yönünden sanık ...’in hukuki durumunu esaslı şekilde etkileme durumu nazara alındığında, her iki olaya ait yargılamanın birlikte yürütülmesi sonucu hükümler kurulması gerektiği gözetilmeden; sanık ... hakkında kasten öldürme suçu yönünden tefrik kararı verilmesi suretiyle eksik inceleme sonucu sadece sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım etme suçundan istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekili ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde bulunduğundan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca dosyanın "Patnos Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/05/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2188, Karar No: 2024/6735, Tarih: 17.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2188 E.  ,  2024/6735 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2671 E., 2022/2342 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

1. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.10.2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.09.2022 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkrasının (a) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği özetle; suçun unsurlarının oluşmadığına, somut delil bulunmadığına ve sanığın kullanıcı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; somut delil bulunmadığına ve tanık beyanının soyut olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği özetle; suçun unsurlarının oluşmadığına, somut delil bulunmadığına ve sanığın kullanıcı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; somut delil bulunmadığına ve tanık beyanının soyut olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın ikameti ve çevresinde bulunan ara sokaklarda uyuşturucu madde kullanıcısı şahıslara para karşılığında uyuşturucu madde sattıkları yönünde istihbari bilgilerin elde edildiği, ... ve ... isimli şahısların istihbari bilgiye konu binanın önüne geldikleri, pencereden biriyle konuştuktan sonra ... isimli şahsın içeriye girdiği, yaklaşık 1 dakika sonra binadan çıktığının görüldüğü, şahısların uyuşturucu madde almış olduğu değerlendirilerek kolluk görevlilerince durdurulduğu, ... isimli şahsın üzerinde 1 paket şeffaf poşet parçası içerisinde eroin olduğu değerlendirilen maddeyi rızası ile verdiği ve bahsekonu maddeyi sokağın sonundaki evden ... isimli şahıstan aldığını beyan ettiği, arama kararına istinaden yapılan arama faaliyetlerinde, 1 paket halinde kitap sayfasına sarılı vaziyette eroin olduğu değerlendirilen madde, uyuşturucu maddeleri paketlemede kullanıldığı değerlendirilen 1 adet mavi renkli ölçüm kürek, 1 adet mavi saplı ucu yanık makas, 1 adet turuncu saplı makas, 6 adet kare şeklinde kesilmiş kitap sayfası parçaları, 3 adet sayfaları kesilerek kullanılmış ders kitapları, 1 adet beyaz şeffaf poşet parçasının ele geçtiği, bu haliyle sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası kapsamında, kolluk tarafından tutulan tutanaklar, tutanak tanıklarının ve tanık Yusuf'un beyanları ve Kriminal Laboratuvardan alınan rapor mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İstihbari bilgiye konu evin sanık ...'a ait olduğu, olay günü de söz konusu ikamete gelen ... ile ...'in sanık ...'e ait ikametten çıktıktan sonra durdurulduğunda ...'ın üzerinde eroin ele geçirildiği, soruşturma aşamasında avukat huzurunda alınan beyanında söz konusu maddeyi ...'dan aldığını beyan ettiği, sanığa ait ikamette yapılan aramada 1 paket halinde kitap sayfasına sarılı vaziyette eroin olduğu değerlendirilen madde, uyuşturucu maddeleri paketlemede kullanıldığı değerlendirilen 1 adet mavi renkli ölçüm kürek, 1 adet mavi saplı ucu yanık makas, 1 adet turuncu saplı makas, 6 adet kare şeklinde kesilmiş kitap sayfası parçaları, 3 adet sayfaları kesilerek kullanılmış ders kitapları, 1 adet beyaz şeffaf poşet parçasının ele geçtiği, ayrıca ...'ın üzerinde ele geçen uyuşturucu maddenin sarılı olduğu poşet parçası ile bahsekonu ikamette yapılan aramada ele geçen uçları koparılmış poşet parçasının renk, görünüm, şekil olarak birbiri ile aynı olduğu dikkate alındığında sanığın üzerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçunu işlediği anlaşıldığından mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince isabetsizlik bulunmadığından hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemle uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, İlk derece mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler özellikle; olay ve arama tutanakları, uyuşturucu maddeler hakkındaki uzmanlık raporu, ele geçiriliş biçimi ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanık ve müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına, somut delil bulunmadığına, tanık beyanının soyut olduğuna ve sanığın kullanıcı olduğuna ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde aşağıda belirtilen husus dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı” bulunmamasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/2671 Esas, 2022/2342 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bendine “taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilebileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9491, Karar No: 2016/735, Tarih: 20.01.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9491 E.  ,  2016/735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2015/133585

Mahkemesi : Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Asıl Karar Tarihi : 06/11/2014

Ek Karar Tarihi : 16/02/2015

Numarası : 2014/314-2014/393

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Davacı vekilinin 10.06.2014 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle gözaltında kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141 ve devamı maddeleri gereğince manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin miktar yönünden reddine dair verilen ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427 ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalının temyiz isteminin reddine ilişkin Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.02.2015 gün ve 2014/314-2014/393 sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, ek kararın ONANMASINA, 20.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15970, Karar No: 2024/3799, Tarih: 06.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/15970 E.  ,  2024/3799 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/569 E., 2021/161 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda 03.03.2021 tarihinde karar verildiği, UYAP sisteminde sanığın karar tarihinde Kocaeli Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak gözüktüğü, her ne kadar 03.03.2021 tarihli duruşma zaptında, sanığın salgın hastalık nedeniyle izinli olarak tahliye edildiğine ilişkin tespitte bulunulmuş ise de dosya arasında bulunan Kocaeli Açık Ceza İnfaz Kurumu tarafından düzenlenen izin belgesinde sanığın izne ayrıldığı tarihin 15.04.2020 ve izinden dönüş tarihinin 31.05.2020 olarak gözüktüğü, bunun dışında sanığın izninin uzatıldığına ya da tahliye edildiğine ilişkin herhangi bir bilginin dosya arasında bulunmadığı anlaşılmakla, öncelikle mahkemesince sanığın karar tarihinde ve sonrasında cezaevinde bulunup bulunmadığı, izinli olup olmadığı, izinli ise hangi tarihler arasında izinli olduğu ve izinliyken bildirdiği adresin hangi adres olduğu, izin süresi uzatılmış ise hangi tarihe kadar uzatıldığı, bu süreçte tahliye edilmiş ise hangi tarihte tahliye edildiği ve tahliye edilirken bildirdiği adresin hangi adres olduğu hususlarının ilgili cezaevinden sorularak tespiti ile eksiklikler giderildikten sonra incelenmek üzere iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 06.03.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3206, Karar No: 2010/5734, Tarih: 03.05.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/3206 E.  ,  2010/5734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Orman Yönetiminin 01.06.2009 tarihli yazısında orman niteliği ile tespit edilen taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının 10.03.2009 - 09.04.2009 tarihleri arasında ilan edildiğine dair ilan tutanak gönderildiği halde, çekişmeli taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının arkasında tutanakların 03.06.2009 - 02.07.2009 tarihleri arasında ilana çıkarılığı şerh verilmiştir, Kadastro Müdürlüğüne müzekkere yazılarak çekişmeli ... Köyü 106 ada 1 ve 111 ada 1 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının hangi tarihler arasında ilana çıkarıldığı sorularak alınacak cevabi yazının dosyaya eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliğin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 03.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.