muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/546, Karar No: 2017/70, Tarih: 14.02.2017

Özel Daire ve Ceza Genel Kurulunun önceki kararlarında da vurgulandığı üzere, sözleşmenin feshedilmesi halinde tarafların birbirinden aldıklarını iade yükümlülüğü doğmaktadır. Bu bağlamda sanıklar katılandan aldıkları parayı iade etmedikleri halde, katılanın haricen satın almış olduğu aracı iade etmek zorunda olduğunu söylemek veya sanıkların gizlice veya zorla alma hakları olduğunu kabul etmek adil bir yaklaşım olamaz.

Bu mantıktan hareketle; ev sahibi kiracının oturduğu eve istediği zaman zorla veya gizlice girecek, kiracıyı zorla tahliye edecek, kiraya verilen menkuller zorla geri alınabilecektir. Herkes kendi hakkını alabileceğinden yetkili kurumlara da ihtiyaç olmayacaktır. Mülkiyetin devrini içeren finansal kiralama sözleşmelerinde malın sahibi taksitler bitinceye kadar kiralayandır. Kiracı son borcun taksidini ödeyinceye kadar mülkiyet kendisine geçmeyecektir. Milyonlarca liralık bir finansal kiralama sözleşmesine istinaden ödemelerini muntazaman yapan kiracının, sadece bir taksit kalmışken, kiralayanın 'ben malikim’ diyerek kurmuş olduğu fabrikayı söküp götürmesi suç sayılamayacağından kendisine engel olunamayacaktır. Malikin zilyetlere karşı bu şekildeki haksız eylemleri suç olarak değerlendirilemeyeceğinden bu tür eylemlerde artış görülecek ve mağduriyetler artacaktır.

Buna karşın olayımızda olduğu gibi kayıt sahibinin alacağının ödenmediğini iddia etmesi durumunda veya araca gelen vergi veya cezaların kayıt malikini borç altına soktuğu durumlarda hırsızlık suçunun özel bir düzenlemesi olan 5237 sayılı Yasanın 'Daha Az Cezayı Gerektiren Haller' başlıklı 144. maddesinin (b) fıkrasındaki 'bir hukuki ilişkiye dayanan alacağı tahsil maksadıyla hırsızlık suçunun işlenmesi' hükmü uygulama alanı bulabilecektir. Şikayete ve uzlaşmaya bağlı bir eylemdir. Taraflar uzlaşırsa zaten ceza verilmemektedir.

Sonuç olarak; ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, zilyedin haklarını yok saymak suretiyle adalet duygusunu tatminden uzaklaşan Özel Daire kararı usul ve yasaya aykırı olduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının haklı itirazının kabul edilmesi gerektiği" görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

Üç Ceza Genel Kurulu Üyesi ise itirazın reddi yönünde oy kullanmakla birlikte; "Yalnızca, sanıkta yararlanma kastı bulunmaması gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmesi gerektiği" şeklinde çoğunluk görüşünden ayrılmışlardır.

Birinci uyuşmazlıkla ilgili olarak suçun oluşmadığı kabul edildiğinden, ikinci uyuşmazlık konusu değerlendirilmemiştir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2017 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5426, Karar No: 2014/17603, Tarih: 18.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5426 E.  ,  2014/17603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Vakfıkebir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2013/152-2014/38

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11495, Karar No: 2025/3068, Tarih: 06.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11495 E.  ,  2025/3068 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/516 Esas, 2021/343 Karar

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı idare vekilince temyiz edilmekle Dairemizce düzeltilerek onanarak 22.11.2022 tarihinde kesinleşmiştir.

Davalı idare vekili 21.07.2023 tarihli dilekçesi ile kesinleşen ilam doğrultusunda dava konusu taşınmazın hükmen yola terk işleminin yapılması için talepte bulunulması üzerine Kadastro Müdürlüğünce, mahkeme kararının hüküm kısmında taşınmazın (A) ile gösterilen 82.19 m²lik kısmının ifrazı, (B) harfi ile gösterilen 191,10 m²lik alanların müvekkili idare adına terkinine karar verildiği; ancak mahkeme kararı eki bilirkişi raporunda terkin edilmesi gereken kısmın hatalı olarak hesaplandığı, koordinatların mevcut koordinatlarla uyumlu olmadığının tespit edildiği ve Kadastro Müdürlüğünce 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek-1 maddesi kapsamında yapılan sayısallaştırma çalışmaları sonucunda parselin koordinatlarının kesinleştiği belirtilmekle taşınmazın, Kadastro Müdürlüğünün 8074175 sayılı yazısında belirtilen koordinatlar gözetilerek tavzihine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 31.07.2023 tarihli ek karar ile tavzih isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, tavzih isteminin reddine ilişkin 31.07.2023 tarihli ek karara ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 305 inci maddesinin ikinci fıkrasının ''Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.'' hükmü gözetildiğinde her ne kadar tavzih yoluyla hükmün esası değiştirilemez ise de bu hususun kamu düzenine ilişkin olduğu ve fen bilirkişisinden Kadastro Kanunu’nun EK-1 maddesi uyarınca oluşan ... Mahallesi 15851 ada 46 parsel sayılı taşınmazda davalı idarece fiilen el atılan alanları gösterir sayısal koordinatları da içerir ek rapor alındıktan sonra hükmün infaz kabiliyetinin oluşturulması gerektiğinden hükmün tavzihine ilişkin talebin reddedilmesine ilişkin kararın bozulması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen 31.07.2023 tarihli ek kararın BOZULMASINA,

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen 31.07.2023 tarihli ek kararın BOZULMASINA,

06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1210, Karar No: 2014/12700, Tarih: 07.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1210 E.  ,  2014/12700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malazgirt Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/08/2013

NUMARASI : 2012/116-2013/199

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalde uygun emsal bulunmadığı belirtilerek 127 km gibi çok uzakta bulunan il merkezindeki daha düşük yüzölçümlü satışın emsal alınması doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkân tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın imar parseli olduğu belirtilmesine rağmen 1/1000 ölçekli mi, yoksa 1/5000, 1/25.000 ölçekli imar planı içinde bulunduğu açıkça belirtilmediğinden Belediye Başkanlığından araştırılarak 1/1000 ölçekli imar planında ise, paftası üzerinde dava konusu taşınmazın konumu da işaret ettirildikten sonra değerlendirme yapılması gerekirken eksik inceleme ile bedel tesbiti,

3-Kabule göre de;

a-Değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

3-Kabule göre de;

a-Değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

b-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen M.. ili K.. m. .. ada, ... parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

Raporlar değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7169, Karar No: 2011/4888, Tarih: 13.07.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/7169 E.  ,  2011/4888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava ve temyize konu 114 ada 11 parsel sayılı taşınmaz tutanağında belirtilen hukuksal olgulara dayanılarak 3402 sayılı Kadastro Kanununun 5. maddesi hükmü uyarınca malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Hal böyle olunca somut olayda aynı Yasanın 30. maddesi hükmünün uygulanacağı kuşkusuzdur.

Dava konusu 114 ada 11 parsel sayılı taşınmazın malik hanesi açık olarak tespit edilip, kadastro tespit tutanağı askıya çıkarılmadan kadastro mahkemesine gönderildiğine göre somut olayda 3402 sayılı Kadastro Kanununun 11. maddesi hükmünde öngörülen otuz günlük askı ilanlarının yöntemine uygun şekilde yapılması zorunludur. Kural olarak askı ilanları yapılmadıkça kadastro hakiminin duruşma oturumunu açmasına yasal olanak bulunmamaktadır. Bu olgu kamu düzenine ilişkin olup, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gereklidir.

Mahkemece 3402 sayılı Kadastro Kanununun 11. maddesi hükmüne göre ilan yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...'un temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin ödenen 67,20 TL temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.07.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8574, Karar No: 2014/21717, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/8574 E.  ,  2014/21717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2014/34-2014/110

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9498, Karar No: 2015/14888, Tarih: 29.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/9498 E.  ,  2015/14888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı Kurum tarafından gönderilen ödeme emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ancak davalı Kurum aleyhine 24.595,38 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168. maddesine 16/06/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 35. maddesiyle eklenen cümlede “Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.” hükmü yer almaktadır.

Bu hükme göre davalı Kurum aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 2. bendinin tamamen silinerek yerine “Davacı kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden A.... Gereğince 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin davalı Kurum'dan alınarak davacıya verilmesine“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 29/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6284, Karar No: 2016/4335, Tarih: 22.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/6284 E.  ,  2016/4335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde kanun yararına bozma istemi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili davacı için aylık 500 TL yardım nafakası talebinde bulunmuş, yapılan yargılama sonucunda mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacı için aylık 250 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün 27.06.2013 tarihli yazısı üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.04.2015 tarih ve 2015/92278 sayılı yazıları ile davacı vekili lehine hükmedilen vekalet ücreti yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulmuştur.

Karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT 9.maddesi uyarınca, nafaka davalarında; davanın görüldüğü mahkemeye göre belirlenmiş bulunan ücretten (maktu vekâlet ücreti) düşük olmamak üzere, hükmolunan nafakanın bir yıllık tutarı üzerinden nisbi vekâlet ücretine hükmolunur. Buna göre mahkemece, davacı lehine 1500 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 360,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir. Açıklanan bu yönün gözardı edilmesi usul ve yasa hükümlerine aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının HMK.’nun 363.maddesine dayalı kanun yararına bozma isteminin kabulü ile, hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 22.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.