muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9435, Karar No: 2021/6894, Tarih: 17.05.2021

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-4 nolu bendinde bulunan (ve yol olarak terkinine) kelimelerinin çıkartılmasına,

b-2 nolu bendinde yer alan (3.082.505,29) rakamlarının çıkarılmasına yerine (3.092.505,29) rakamlarının yazılmasına,

c-2 nolu bendinde yer alan (karar tarihine kadar) ibaresinin çıkartılmasına yerine (karar kesinleşinceye) ibaresinin yazılmasına,

d-Vekalet ücretine ilişkin 8 nolu bendinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4279, Karar No: 2012/2696, Tarih: 10.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/4279 E.  ,  2012/2696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2011/125157

MAHKEMESİ : Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 07/12/2010, 2010/246 (E) ve 2010/261 (K)

SUÇ : Kasten insan öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Katılanın, duruşmalı inceleme isteminde bulunma ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından, vekilinin bu yöndeki isteminin CMUK.nun 317 ve 318. maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-) 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hüküm yönünden; sanığın adli sicil kaydında yer alan yabancı mahkeme ilamının, 5237 sayılı TCK.nun 58/4.fıkra 2. cümle hükmü de gözetilerek tekerrüre esas olup olmadığının araştırılıp karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-) Oluşa, dosya içeriğine, gösterilen gerekçeye ve aksi kanıtlanamayan savunmaya göre; sanığın, evli ve reşit olan kız kardeşi Gamze ile gönül ilişkisine giren maktul Soner'in "kız kardeşin bu yolun yolcusu" demesi üzerine öldürme eylemini tahrik altında gerçekleştirdiği anlaşılmakla, mahkemece suç niteliğinin tayininde ve haksız tahrik hükmünün uygulanmasında isabetsizlik görülmediğinden, eylemin töre saikiyle öldürme suçunu oluşturduğu ve haksız tahrik hükmünün uygulanması koşullarının bulunmadığı yönleriyle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

4-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede tahrikin derecesine, tasarlama halinin yokluğuna, katılan vekilinin eylemin töre saikiyle ve tasarlanarak işlendiğine, haksız tahrik hükmünün uygulanmasının yersizliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

a-) Kasten insan öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan yabancı mahkeme ilamının, 5237 sayılı TCK.nun 58/4.fıkra 2. cümle hükmü de gözetilerek tekerrüre esas olup olmadığının araştırılıp karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-) 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde;

5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 13/1.maddesi uyarınca hapis cezası yanında otuz günden yüz güne kadar adli para cezasına hükmolunacağı gözetilmeden, temel para cezasının 120 gün karşılığı adli para cezası olarak fazla tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 10/04/20l2 gününde oybirliği ile karar verildi.

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 10/04/20l2 gününde oybirliği ile karar verildi.

10/04/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı E. G.'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık S.. Ş.. müdafii Avukat Ö. Ç.'in yokluğunda 12/04/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2009/36339, Karar No: 2011/4451, Tarih: 07.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/36339 E.  ,  2011/4451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/7618

MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2007

NUMARASI : 2007/674

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

08.02.2006 tarihli suç tespit tutanağında, sayacın tansiyon köprüsünün düşük, diskin dönmesini durdurmuş, kw. kaydetmediği görüldüğünün yazılı olduğu, sanığın; “suça konu sayacın bulunduğu evde 4,5 yıldır oturduğunu, sayaca müdahale etmediğini” savunduğu ve elektrik mühendisi bilirkişinin, tutanak sonrasında tüketimlerin azalan yönde olduğuna ilişkin raporuna göre, suç tespit tutanağını düzenleyen M. T. ve S. S. mahkemede tanık olarak dinlenildikten sonra, tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/03/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3186, Karar No: 2020/1064, Tarih: 10.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3186 E.  ,  2020/1064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 27/12/2017 tarih ve 2016/618 E- 2017/777 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 18/04/2019 tarih ve 2018/1197 E- 2019/513 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS)” akdedildiğini, anılan sözleşmenin üçüncü kişilerin hak iddialarını düzenleyen 7. maddesinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, anılan sözleşmeden önce dağıtım faaliyetlerin davalı tarafından yürütüldüğü sırada kaçak elektrik faturası nedeniyle ihtirazı kayıtla ödenen fatura bedeli ve damga vergisi nedeniyle İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/827 E. sayılı dosyasında açılan davanın kısmen kabulüne karar verildiğini ve davaya istinaden müvekkili tarafından icra dosyasına ödeme yapıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 354.371,70 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini ve İHDS hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 24/07/2006 tarihli İHDS'nin 7. maddesi gereğince sözleşme öncesi dönemle ilgili davalardan doğan mali yükümlülüklerin TEDAŞ'a ait olduğu, davacının icra dosyasına ödeme yaparken mahsup ettiğini belirttiği lehine hüküm altına alınan vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden davalıdan talepte bulunamayacağı, mahsup işleminin ödeme olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne 337.087,66 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmişti.

Karara karşı, taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 17.269,45 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/02/2020 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

TEDAŞ tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı TEDAŞ'a ait olmak üzere 28/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı Beda Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri devredilerek 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında Boğaziçi EDAŞ tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle Boğaziçi EDAŞ'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Özelleştirme aşamasında Boğaziçi EDAŞ tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle Boğaziçi EDAŞ'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı TEDAŞ'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28/05/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28/05/2013 tarihi öncesi yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı TEDAŞ'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28/05/2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28/05/2016 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 28/05/2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddi ile kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2016/20417, Karar No: 2017/594, Tarih: 30.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20417 E.  ,  2017/594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 05/05/2015 tarih 2014/16569 Esas 2015/6533 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 30/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4468, Karar No: 2012/8460, Tarih: 28.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/4468 E.  ,  2012/8460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5824,80 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, 5824,80 TL alacağın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Davanın konusu hazine ile belediye arasındaki alacağın tahsili talebine ilişkindir. 3533 Sayılı Kanunun 1.maddesi hükmünce “umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya umumi idarelere ait olan dava ve müesseseler arasında çıka ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanları, bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilir.” Davada taraflar, 3533 Sayılı Kanunun 1.maddesinde gösterilen kuruluşlardandır. Bu kanunun 2570 sayılı kanunla değişik 4.maddesi gereğince aralarındaki uyuşmazlığın “Hakem” sıfatı ile çözümelenmesi gerekmektedir.

Mahkemece tarafların sıfatı ile 3533 sayılı Kanunun 1. ve 4. maddeleri hükümleri dikkate alınarak uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözülmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, genel hükümlere göre incelenip sonuca bağlanması doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3034, Karar No: 2020/7027, Tarih: 12.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/3034 E.  ,  2020/7027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve vekalet ücreti yönünden bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ...’nin adına kayıtlı gayrımenkullerin kardeşlerine, yiğenlerine ve arkadaşlarına devredilmesi sebebi ile iptali, ortaklık ilişkisi bulunan şirketlerdeki hisselerin de kardeşlere devredilmesi sebebi ile şirketlerdeki hisseleri oranında şirket adına kayıtlı ve el değiştiren gayrımenkul ve araçlar ile ilgili de tasarrufun iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davanın dayanağı olan takibe konu senetlerin Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2014/330 ve Bakırköy 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/253 sayılı dava dosyalarına göre gerçek bir alacağa dayalı olmadığı ve gerçek dışı düzenlenmiş olduğunun anlaşılmasına göre davacı vekilinin ve bir kısım davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 26,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan ve aşağıda dökümü yazılı 26,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 12/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12729, Karar No: 2017/237, Tarih: 12.01.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/12729 E.  ,  2017/237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-TCK.nun 204/1,62/1,53 maddeleri gereğince mahkumiyet

2-TCK’nun 158/1-f-son,35/2 ,62/1,53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın sahibi bulunduğu .... şirketine ait 13.000.00 TL bedelli sahte çeki hamiline olarak tanzim edip, bankaya ibraz ederek tahsil etmeye çalıştığı, bu suretle üzerine atılı suçları işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın savunmasında, sözkonusu çekin keşidecisinin şirketinde 2008 yılında yaptığı demir doğrama işi karşılığı alacağından dolayı hazırlanmış olarak verildiğini, çeki bankaya ibraz ettiğinde karşılığının olmadığını, sonra avukatına verip icra takibine koydurduğunu, icra takibine itiraz edilmediğini ifade etmesi ve katılanın çekle ilgili bir çalıntı başvurusunun bulunmaması, yalnızca kaybettiğinden bahisle bankaya ödemeden men talimatı vermiş bulunması karşısında; sanığın kendi şikayeti ile hakkında soruşturma başlatmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gözetilerek, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için, sanığın iddia ettiği iş konusundaki belgelerin sorulması ve tanıkların dinlenmesi, çek üzerinde katılanın şirketinde vekaletle işlem yaptığı görülen ... ile ...’ün tanık sıfatıyla bu konuda beyanlarının alınıp, bu tanıklar ile sanığın sözkonusu çek üzerinde yazı ve imzalarının bulunup bulunmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, katılanın kaybettiğini iddia ettiği diğer 8 adet çeklerinde akibeti bankadan sorulup, imza itirazında bulunup bulunulmadığı ve neticesinin ne oldukları konusunda bilgi edinildikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ( j) ve (k )bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek -1300- gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.