muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4154, Karar No: 2012/6057, Tarih: 21.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4154 E.  ,  2012/6057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11661, Karar No: 2014/15836, Tarih: 24.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/11661 E.  ,  2014/15836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine .../08/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen .../04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 24/.../2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Sorun eşlerden birinin başka bir kişiyle cinsel ilişkiye girmesi nedeniyle diğer eşin manevi anlamda eşten ve üçüncü kişiden tazminat isteyeyip isteyemeyeceğine ilişkindir.

Eşler nikah sözleşmesi yapmakla birbirlerine karşı cinsel anlamda sadakat yükümlülüğü altına girerler (M.K. 185/ III). Bu yükümlülüğün ihlali halinde sadakat yükümlülüğünü ihlal eden eşe karşı aldatılan eş manevi tazminat talep edebilir. Bu tür bir eylem TMK' da boşanma nedeni olarak öngörüldüğünden aldatılan eş bunu boşanma sebebi sayabilir ve boşanmaya göre M.K. 174/... ile manevi tazminat isteyebilir. Ancak aldatılan eş böyle bir eylem dolayısıyla boşanmaya zorlanamaz. Diğer ifadeyle aldatılan eş boşanma nedeni yapmaksızın kişisel saldırıların ihlal edildiği gerekçesiyle aldatan eşe karşı manevi tazminat talebinde bulunabilir. Bu durum 4787 sayılı kanun .... maddesi ile açıkça düzenlenmektedir. Anayasaya göre de devlet aile bütünlüğünü korumak amacıyla ve boşanmaların azaltılması amacıyla 4787 sayılı kanun .... maddesini öngörmüştür. Anayasa ve bu madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde aldatılan eşe aldatma eylemine rağmen boşanmaması yönünde yargıca tembih, telkin ve önerilerde bulunmak görevi yüklenmektedir. Eşe de aldatma eylemine rağmen aile birliğinin geleceğini kurtarmak maksadıyla (ki bu amaç son derece yücedir) eşini affetmesi önerileri sunulur. Zira aile toplumun temelidir ve dağılmaması gerekir. Bu eyleme rağmen aile kurtarılmalıdır. Bu da ancak aldatılan eşin tercihinin ne yönde olacağıyla doğrudan ilgilidir. Şu durumda bu eş aldatma eylemine rağmen evliliğini kurtarmak yönünde davranış sergilerse eşine karşı boşanma davası açmayacaktır. Hukuk sistemi de eşin manevi zararının ancak bir boşanma şartıyla sağlanmasının sakıncalarını öngörüp aile birliğinin kurtarılması ancak aldatılan eşin manevi zararının da karşılanması yönünde tercihte bulunmuştur. Buna göre aldatılan eş hem boşanmayacak hem de genel hükümlere göre aldatan eşinden manevi tazminat talebinden bulunabilecektir.

Ahlaki ve yasal olmayan bir cinsel ilişkinin tarafları açısından baktığımızda aldatan eşin konumu yukarıda belirlendiği üzere 4787 sayılı kanunun .... maddesi, Anayasa 41, M.K. 185, 174, B.K. 41, 49 (6098 sayılı ... 49, 58) ile özel bir statü içine alınmıştır. Diğer ifadeyle aldatan eşin hukuksal sorumluluğu bu özel hükümlerle düzenleme altına alınmıştır.

Üçüncü kişi olan eylemcinin hukuksal konumunu belirlemek için şu noktalara dikkat edilmelidir. İlki, tartışılan bu konu bugün yürürlükte olmayan ancak eski ceza kanununda bulunan "zina" kurumuyla karıştırılmamalıdır. Zira zina hem hukuk sisteminden kaldırılmıştır, emsal değerlendirilmesine alınamaz. Hem de zinanın unsur ve sonuçları ceza hukuku açısından ele alınmak zorundadır. Zina da unsur olarak karşı cinsten olan iki kişinin ahlaki ve yasal olmayan cinsel birleşmesi belli koşulları taşıyor olmak kaydıyla cezalandırılıyordu. Ve o koşullara göre her zaman cezalandırılan iki "fail" bulunabiliyordu. Böyle bir kurumu özel hukuk alanında uygulamaya kalkmak cezalandırılmama sonucunda "cezalandırma yoksa manevi zarar da yoktur" gibi adil olmayan bir sonuç doğurur.

İkinci olarak eşin aldatması olayı salt aile hukuku anlamında ele alınıp incelenmelidir. Bu durumda eşin aldatmasında iki eylem ve iki eylemci vardır. Birinci eylem aldatan eşin eylemi olup, bu eylem eşinden başkasıyla cinsel beraberlik yaşamayacağı sözü veren eşin bu sözü ihlal etmesi ve yasanın da buna sonuç öngörmesidir. İkinci eylem ise üçüncü kişinin eylemi olup işbirliği yaptığı eşin gerçekte sadakatle yükümlü olduğu ve o eşle cinsel

beraberlik yaşama hakkına sahip olan ve bu hakkın ahlaki ve yasal tek sahibi olan eşin yerine geçerek aldatan eşe tatmin duygusu vermesidir. Üçüncü kişi hakkı olmadığı halde yasal eşin yasal tatmin etme ve eşini başkasıyla paylaşmama hakkını ihlal etmektedir. Bu ihlal o eşin aile değerlerine eşi olmayan kişi tarafından gerçekleştirilen yoğun bir saldırıdır. Bu saldırı ile aldatan eşin saldırısını öz ve konum itibariyle özdeş ve tek tutulması olanaksızdır. Dolayısıyla aldatan eş eyleminde cezacı mantıkla bakılıp tek eylem varlığından bahsetmek hukuksal olarak ve ahlaki olarak son derece yanlıştır. Gerçek odur ki ortada iki ayrı eylem ve iki ayrı eylemci bulunmaktadır.

Çoğunluk görüşünün benimsediği aldatan eş ve üçüncü kişinin eylemlerinden doğan tazminat sorumluluğunun müteselsil sorumluluk kapsamında kalması belirttiğimiz noktalar itibariyle de olanaksızdır. Çünkü müteselsil sorumlulukta birden çok hukuksal durum ve eylemin aynı zararı doğurması ve yasal olarak da bunun müteselsil olduğunun belirlenmesiyle söz konusu olur. Örneğin çoğunluk görüşünün örneklediği 2918 sayılı kanundan doğan sorumluluktan kayıt maliki, sigorta şirketi ve şöforun müteselsilen sorumlu olması hali yasal olarak öngörülmüş bir müteselsil sorumluluk halidir. Aldatan eşin ve üçüncü kişi olan kişinin sorumluluğu ise özellikle aldatan eşin sorumluluğu özel yasalarla ve özel hükümlerle ayrı bir statü içine alınmıştır. Yasalarla ayrı bir statü içine alınmış sorumluluğun yasal olmayan bir şekilde başka bir sorumluluk alanına çekilmesi ve başka bir eylemden doğan zarar sorumluluğuna ortak edilmesi söz konusu olamaz. Aksi takdirde 4787 kanunun .... maddesi ailenin korunmasına ilişkin Anayasa hükümleri, Medeni Kanunun 185 ve 174. maddeleri ihlal edilmiş olur. Oysa çoğunluk görüşü bu belirlemelere rağmen aldatılan eşin aldatan eşe karşı dava açmasa da hem dava açmasını zorlamakta hemde dolaylı olarak dava açılmadığı halde sorumlu tutulmasını sağlamaktadır.

Diğer yandan konu müteselsil sorumluluk açısından ele alındığında şu husus da dikkat çekici olsa gerektir. Yukarıda belirtildiği üzere eş aldatmasında iki ayrı eylem ve iki ayrı eylemci bulunmaktadır. Buna göre de yasal anlamda yaptırımlar farklıdır. Zira her iki eylemin ihlalinin ağırlığı itibariyle yaptırım farklılığı söz konusudur. Buna göre eşini aldatan kişinin eylemi sonucu eşinin maneviyatına verdiği zarar üçüncü kişinin verdiği zarardan (gerçekleştirdiği saldırıdan) çok daha ağırdır. Dolayısıyla eşin ödeyeceği tazminat miktarı üçüncü kişinin ödeyeceği tazminat miktarıyla kıyaslanamayacak kadar yüksek olacaktır. Çünkü eşlerin aile değerlerine bağlı kalma yükümlülüğü aile birliğinin korunması ve sağlanmasında en önemli yükümlülüktür. Üçüncü kişinin eylemi ise eşin eylemi yanında sıradan bir haksız fiil eylemidir. Böyle açık bir duruma rağmen müteselsil sorumluluktan söz edilmesi olanaksızdır.

Belirtilen nedenler itibariyle çoğunluk görüşüne katılmam olanaksızdır.24/.../2014
Yargıtay — Esas No: 2011/16600, Karar No: 2012/2747, Tarih: 21.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/16600 E.  ,  2012/2747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir.Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmazda emsalin zaruret olmadıkça yakın, bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Birinci bilirkişi kurulu raporunda emsal karşılaştırması yapılmadan piyasa rayicinden söz edilerek değer biçildiğinden,

İkinci bilirkişi kurulu raporunda ise ilçede geçerli emsal bulunamayacağı gerekçesiyle komşu ilçeden getirtilen emsal incelendiğinden; her iki rapora göre de hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu nedenle dava konusu taşınmazın bulunduğu Karaisalı ilçesinden benzer yüzölçümlü, değerlendirme tarihine yakın zamanlı emsal bulunup bulunmadığı sorulup, emsallerin bulunduğunun bildirilmesi halinde taraflara emsal satışları bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, Tapu Sicil Müdürlüğünce ilçede alınabilecek emsalin olmadığının bildirilmesi durumunda, komşu ilçeden emsal getirtilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturularak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmazın tapu kaydı üzerindeki ipoteğin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine 22.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi:
Yargıtay — Esas No: 2023/10133, Karar No: 2023/10475, Tarih: 30.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/10133 E.  ,  2023/10475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1880 E., 2023/1436 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 19. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/300 E., 2022/49 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkil şirketin davalı ... SGM ve ... SGM'ye ayrı işyeri sicil numaraları ile tescilli olduğunu, müvekkil şirketin Tuzla SGM tarafından şüpheli kaydı konulduğunu, müvekkil şirket ortaklarından ...'ın 2009-2010 yılları arasında ortağı olduğu ve Tuzla SGM'ye tescilli olan Petrolsan Petrol Ürünleri ve Kimya San. ve Tic. Ltd. Şti. ünvanlı şirketin davalı idare tarafından kontrol ve denetime alınması olduğunu, müvekkil şirketin davalı idare tarafından kontrol ve denetime alınan firma ile herhangi bir dolaylı veya dolaysız ilgisi bulunmadığını beyan ederek, SGK kayıtlarına düşülen şüpheli kaydının öncelikle teminatsız tedbiren kaldırılmasına, bu kaydın silinmesi yönündeki talebinin reddine dair işleminin yargılama neticesinde iptalini ve söz konusu kaydın silinmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi, ...’ın 10.02.2009-10.12.2009 tarihleri arasındaki sınırlı dönemde dava dışı şirketteki mevcut ortaklığı ve şirket müdürlüğü göz ardı edilerek 2014 yılı hesap döneminde geçmişte ortak olduğu anılan şirkette yapılan bir vergi incelemesi sebebi ile Alhan Gündoğan'ın ortak olduğu davacı şirketin iki ayrı işyeri dosyası üzerine “kontrollü” kaydının ve bu işyeri sigortalılarının 4/1-a sigortalı hizmetlerine “şüpheli” kaydının konulmasının yerinde olmadığı anlaşıldığından davanın kabulüne, davacının Piromet Pirometalurji Malzeme Refrakter Makine Sanayi ve Ticaret A.Ş’nin ... SGM’de 1.079.801,041 ve ... SGM’de 1.070.459,043 işyeri sicil numaraları ile kayıtlı iki ayrı işyeri dosyası üzerine bu nedenle “kontrollü” kaydının ve bu işyeri sigortalılarının 4/1-a sigortalı hizmetlerine bu nedenle “şüpheli” kaydının konulmasına ilişkin Kurum işleminin iptaliyle kontrollü ve şüpheli kayıtlarının kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepler

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepler

Davalı Kurum vekili; Yerel Mahkemenin Alhan Gündoğan'ın ortak olduğu davacı şirketin iki ayrı işyeri dosyası üzerine “kontrollü” kaydının ve bu işyeri sigortalılarının 4/1-a sigortalı hizmetlerine “şüpheli” kaydının konulmasının yerinde olmadığı gerekçeleri ile davanın kabulüne ilişkin kararının yerinde olmadığı, davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; ... Anadolu 19. İş Mahkemesi'nin 08.02.2022 tarihli, 2019/300 Esas - 2022/49 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b-1 inci maddesi gereğince esasdan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının Kurum kayıtlarına konulan "şüpheli" kaydının kaldırılması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme

Somut dosyada; davacı Kurum kayıtları üzerine konulan "şüpheli" kaydının kaldırılmasını talep etmiş, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacının ünvanı Piromet Pirometalurji Malzeme Refrakter Makine Sanayi ve Ticaret A.Ş. olmasına rağmen karar başlığında davacı şirketin ünvanının eksik yazılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2 nci maddesi gereğince verilen karar, düzeltilerek onanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,..

Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi karar başlığında davacı kısmında yer alan "Piromet Pirometalurji Malzeme Refrakter Makine" ibaresinin silinmesine, yerine " Piromet Pirometalurji Malzeme Refrakter Makine Sanayi ve Ticaret A.Ş." yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9703, Karar No: 2014/2961, Tarih: 25.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/9703 E.  ,  2014/2961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Yağma suçundan görevsizlik yoluyla gelen davada, eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğundan bahisle 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35/2, 31/3, 50/3, 1-a, 52/2 maddeleri uyarınca 4.800,00 TL adli para cezası ile mahkumiyet,

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin ...c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanık hakkında hükmolunan “420,00 TL zorunlu müdafii giderinin” çıkarılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.02.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18718, Karar No: 2013/19208, Tarih: 16.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/18718 E.  ,  2013/19208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın özel halk otobüsü işlettiği, 1580 sayılı Belediyeler Kanunu ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunundan kaynaklanan yükümlülüklerinin olduğu ve suça konu belgenin EGO Genel Müdürlüğüne karşı kullanılması sebebiyle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmesi nedeniyle katılan sıfatını alabilecek olan ancak, katılma istemi reddedilen şikayetçi kurum adına vekilinin 5271 sayılı CMK'nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenip aynı Yasanın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Sanığın ... plakalı araca ait motorlu araç trafik tescil belgesini sahte olarak kullandığının iddia olunması, söz konusu belgeleri ...'ın hazırladığını, kendisinin emniyete gitmediğini savunması, Ankara Trafik Tescil Şube Müdürlüğüne hitaben yazılmış işlem formu ile bila tarihli dilekçe üzerindeki imzaların, 04.03.2009 tarihli bilirkişi raporuna göre sanığın eli ürünü olduğunun belirtilmesi, ihbarcı ...’ın 03.09.2007 tarihli dilekçesinde sanığa aracın belediye ruhsat satışını yaptığını, ancak trafik satışını yapmadığını, hileli bir şekilde trafik satışı da yapılmış gibi gösterilip çift katlı yerine tek katlı otobüsü hatta koyduğunu belirtmesi, ekinde sunduğu "V 851367" seri nolu tescil belgesine ilişkin olarak Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 31.01.2008 tarihli ekspertiz raporunda bu belgenin orijinal olduğunun tespit edilmesi ve ...’ın %50 pay sahibi olduğunun yazması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, olay tarihinde ... plakalı araç üzerinde sanığın hissesinin yüzde kaç olduğu, sanığın yüzde yetmişbeş hisse sahibi olarak göründüğü suça konu "...." seri nolu tescil belgesinin trafik şube müdürlüğünden sorularak, kendileri tarafından resmi olarak düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi, ...’ın tanık sıfatıyla dinlenilerek, somut olayda kimin menfaat elde ettiği de belirlenerek sonucuna göre hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması.

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.