muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/24028, Karar No: 2022/1278, Tarih: 01.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/24028 E.  ,  2022/1278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ... , dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 16/12/2021 tarihli dilekçe ile davacı tarafla sulh olduklarını bildirdiğinden,sulhe ilişkin belgeler getirtilerek, taraf vekillerinin vekaletnamelerinde sulh yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle İtiraz Hakem Heyetince taraflar arasında yapılan sulh sözleşmesi hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE, 01/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15748, Karar No: 2012/22933, Tarih: 19.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15748 E.  ,  2012/22933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3152, Karar No: 2021/4182, Tarih: 22.12.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/3152 E.  ,  2021/4182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05/04/2011 gününde verilen dilekçe ile İİK'nun 121. maddesi gereğince ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/01/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, davalı Karayolları Genel Müdürlüğü vekili ve davalı... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, İcra ve İflas Kanununun 121. maddesi uyarınca alınan yetki belgesine dayalı olarak açılan ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, bir kısım davalıların müvekkili bankaya borçları sebebiyle haklarında icra takibi başlatıldığını ve haczin kesinleştiğini, icra hukuk mahkemesinden ortaklığın giderilmesi davası açabilmek için yetki belgesi alındığını beyanla, davalı borçluların murislerinden intikal eden taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bir kısım taşınmazlar yönünden yetki sınırı dışında kaldığından dosyadan tefriki ile ayrı esasa kaydedilmesine, davaya konu 724, 830, 831, 832, 834, 837 ve 838 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın kabulü ile ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili, davalı Karayolları Genel Müdürlüğü vekili ve davalı Nihat Tekin temyiz etmişlerdir.

6100 sayılı HMK’nın “Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi” başlıklı 294. maddesinde açıklandığı üzere mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

6100 sayılı HMK’nın “Hükmün kapsamı” başlıklı 297. maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

“Hükmün yazılması” başlıklı 298. maddesinde de gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda; tefhim edilen kısa kararda; davalı Karayolları Genel Müdürlüğü lehine vekalet ücreti takdirine karar verildiği halde, gerekçeli kararda, bu kısım çıkarılmak suretiyle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz (HMK m.298/2). Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz (HMK m.298/2). Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur.

Bunun yanında; davaya konu 834 ve 837 parsel sayılı taşınmazların ifrazı ile oluşan 2272, 2273 ve 2275 parseller hakkında hüküm kurulması gerekirken kapalı kayıt hakkında infazı kabil olmayacak şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 22.12.2021 tarihinde oy birliği ile  karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/27128, Karar No: 2013/7388, Tarih: 09.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/27128 E.  ,  2013/7388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tarsus C Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 13.09.2007 tarihli yazı ile bu suçtan tutuklu olan sanığın, Tarsus Ağır Ceza Mahkemesinin 07.03.2006 günlü ilamı ile aldığı 4 yıl 2 ay hapis cezası ilamının infazına başlandığını, 13.05.2009 tarihinde koşullu salıverileceğinin bildirildiği, bu suçtan tahliyesine karar verilmesi üzerine ise 08.11.2007 tarihli yazı ile sırada bulunan tutuklama yazısından tahliye edildiğinin bildirilmesi ve sanığın da kararı aynı yer Cezaevinden temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; yargılandığı yargı çevresinde başka suçtan tutuklu bulunan sanık, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılama yapılarak hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 09.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3528, Karar No: 2012/5847, Tarih: 05.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/3528 E.  ,  2012/5847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 12/09/2006 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazası nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin kısmen kabulüne dair verilen karar davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar dava dilekçesinde davalılar ... ve ...'nın reşit olmayan oğlu ...'ın kusurlu olarak trafik kazasına neden olduğunu belirterek oluşan zarardan davalı anne ve babanın Medeni Yasa'nın 369. maddesi gereğince, ev başkanı sıfatıyla sorumlu tutulmasını istemiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasa'nın 4/1. maddesi gereğince, 4721 sayılı Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı'ndan doğan dava ve işlere aile mahkemesinde bakılır. Dava konusu olayda Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı içerisinde yer alan 369. maddenin uygulanması gerektiğinden eldeki davaya aile mahkemesinde bakılması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3414, Karar No: 2015/5386, Tarih: 13.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/3414 E.  ,  2015/5386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/12/2014

NUMARASI : 2014/942-2014/1781

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, .. ada .. parseldeki 1 ve 14 nolu bağımsız bölümlerin tapu kaydında baba adının Mehmet Ali yerine "M.Ali", anne adının ise Fatma olduğu halde Fatima yazıldığını ileri sürerek tapu kayıtlarının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece "...her iki parselin tapu kaydında idarece resen yapılan düzeltmelerin ne zaman yapıldığı tespit edilerek dava tarihinden önce yapılmışsa davanın reddine, şayet yargılama sırasında yapılmış ise davanın konusuz kaldığı gözetilerek hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş; mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda 14 nolu bağımsız bölümdeki malikin M.A.olan baba adının M. A. olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

13.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9182, Karar No: 2011/2014, Tarih: 28.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/9182 E.  ,  2011/2014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.02.2009 tarih ve 2002/409-2009/11 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Gülhane Parkı yeni düzenleme projesinin 20.06.1996 tarihinde ... tarafından Üçer Müşavirlik Mühendislik A.Ş.'ye ihale edildiğini, müvekkili ile Üçer Müş. A.Ş. arasında yapılan sözleşme ile teknik yönetici olarak işin başına geçtiğini, parka ait projelerin tamamının müvekili tarafından hazırlandığını, çevre düzenlemesi projesi ile albüm ve analizlerin yapıldığını ve davalı ...'na sunulduğunu, 12.04.1999 tarihinde işin tasfiye edildiğini, sonradan davalı ... Belediyesi'nin işi yeniden ihale ederek davalılar Sega İnş. A.Ş.'ye verdiğini, bu şirketinde ...'ye işi yaptırdığını, müvekkiline ait plan ve projelerin kullanılarak işin yapıldığını, telif haklarının müvekkiline ait olduğunu, haksız kazanç sağlandığını ileri sürerek, her türlü hak ve alacaklarına ilişkin sonradan açılacak davaya esas olmak üzere, Gülhane Parkının düzenlemesinde kullanılan plan ve projelerin, albüm, analizler ve çevre düzenlemesine ilişkin telif haklarının müvekkiline ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Belediyesi vekili, davacıya ait projenin onaylanmadığını ve kullanılmadığını, ayrıca Üçer Müş. A.Ş. ile yapılan sözleşmeye göre, davacıya ait projeler üzerinde değişiklik yapma hakkının da bulunduğunu, davanın Üçer Müşavirlik A.Ş. aleyhine açılması gerektiğini, Üçer Müşavirlik A.Ş.'ye ihale bedelinin de ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Kültür Bakanlığı vekili, ilk ihalenin Belediye ile Üçer Müşavirlik A.Ş., ikinci ihalenin Belediye ile Sega İnş A.Ş. arasında yapıldığını, restorasyon yapılan yerin sit alanı olması nedeniyle konuyla ilgilerinin bulunduğunu, davada taraf sıfatlarının olmadığını, Sega İnş A.Ş. ve Akant Ltd. Şti. tarafından yapılan projelerin yeni ve onaylı olduğunu savunarak davanın öncelikle husumetten, olmadığı takdirde esastan reddini talep etmiştir.

Davalı ... Tasarım Ltd. Şti. vekili, kullanılan projelerin yeni olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... İnş. A.Ş. vekili, işi ihale ile alıp Akant Ltd. Şti.'ye projeleri yaptırdığını, davacının projelerinin kullanılmadığını, Üçer Müş. A.Ş.'nin proje bedelini davalı Belediyeden aldığını, projenin belediye tarafından onaylanmadığını, kullandıkları projenin yeniden hazırlandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Tasarım Ltd. Şti. vekili, kullanılan projelerin yeni olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... İnş. A.Ş. vekili, işi ihale ile alıp Akant Ltd. Şti.'ye projeleri yaptırdığını, davacının projelerinin kullanılmadığını, Üçer Müş. A.Ş.'nin proje bedelini davalı Belediyeden aldığını, projenin belediye tarafından onaylanmadığını, kullandıkları projenin yeniden hazırlandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunmalar ve dosya kapsamına göre, davacının dava dışı Üçer Müşavirlik A.Ş. ile yaptığı sözleşme gereğince adı geçen şirket için hazırladığı projenin davalılar tarafından değişiklik yapılarak kullanıldığını iddia ettiğinden davanın esasına girilerek projeler üzerindeki telif haklarının belirlenebilmesi için öncelikle davacı ile dava dışı Üçer Müşavirlik A.Ş. arasındaki sözleşme gereğince yapılan proje üzerindeki mali hakların davacıda olup olmadığının tespit edilmesi gerektiği, ancak Üçer Müşavirlik A.Ş. davada taraf olarak gösterilmediği için bu şirketin yokluğunda proje üzerindeki mali hakların davacıya ait olduğuna bu dava kapsamında hükmetmenin mümkün olmadığı, davalılarca kullanılan projenin davacıya ait olup olmadığının tepitinin usulen mümkün olmadığı, bu istemin ancak Üçer Müşavirlik A.Ş.'nin de davalılarla birlikte davalı olarak gösterildiği bir dava kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ile davalılar tarafından uygulanan projenin davacının eser sahibi olduğu projeden farklı olduğunun belirlenmiş olmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile, gerekçe itibariyle değilse de sonucu itibariyle doğru olan hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9351, Karar No: 2022/2473, Tarih: 30.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/9351 E.  ,  2022/2473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince düşme

Asta Müessir Fiil suçundan sanık hakkında açılan davada, suç vasfı değişerek taksirle yaralama suçundan sanık hakkındaki davanın şikayet yokluğu gerekçesi ile düşmesine ilişkin karar, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Dosya içeriğine göre; Bilecik 9'uncu Jandarma Eğitim Alay K.lığı emrinde görevli sanık J. Atğm. ...'ın 22/05/2014 tarihinde saat 16.00 sularında takım komutanı olarak 8'inci Jandarma Eğitim Bölük K.lığına bağlı erlere acemi eğitimi kapsamında yürüyüş çalışması yaptırdığı sırada J. Er ... ile mağdur Er ...'ın tartışığını gördüğü, bunun üzerine tarafları bölüğün içerisinden çıkartarak çömelttiği, J. Er ... ile müşteki J. Er ...'ın tekrar tartışması üzerine tarafları anfinin içerisine götürdüğü, burada mağdur ...'ın suratına iki defa tokat attığı, daha sonra tarafları barıştırarak anfiden dışarıya çıkardığı, bir süre sonra kulağı ağrımaya başlayan mağdur ...'ın Bilecik Devlet Hastanesi sevk edildiği ve alınan kati hekim raporuna göre basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek şekilde yaralandığı olayda,

Yerel mahkeme tarafından sanığın eyleminin Askeri Ceza Kanunun 117/1. maddesinde düzenlenen asta müessir fiil suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, sadece mağdurun ve sanığın beyanlarına itibar edilerek, mağdura yönelik suç vasfının tayininde hataya düşürülerek eylemin taksirle yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle, yazılı şekilde şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 30/03/2022 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3387, Karar No: 2012/21449, Tarih: 11.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/3387 E.  ,  2012/21449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 22/3, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesi uyarınca cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceği haller ilk defa duruşmada ortaya çıkarsa ek savunma verilmesi gerektiği, somut olayda ise sürücü belgesinin geri alınmasının yargılamanın başından beri verilen cezaya ek olarak uygulanabilir nitelikte olup, ek savunma gerektirmediği anlaşılmakla tebliğnamedeki bu husustaki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi, ancak;

Sanığa veya müdafine CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması;

Kanuna aykırı olduğundan, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2083, Karar No: 2025/4850, Tarih: 18.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/2083 E.  ,  2025/4850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/446 E., 2023/2092 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanıklar müdafiileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2022 tarihli ve 2019/231 Esas, 2022/481 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-c-d, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Sanık ... hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-c-d, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

3. Sanık ... hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-c-d, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.12.2023 tarihli ve 2023/446 Esas ve 2023/2092 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili, sanıklar müdafiileri ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile;

1. Sanık ... hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,