muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2345, Karar No: 2020/6627, Tarih: 21.09.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/2345 E.  ,  2020/6627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...

Taraflar arasındaki kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili istemli davada verilen kararın tavzihi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Tavzih talebinin reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Talep, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın hazine adına tescili istemli davada verilen kararın tavzihi istemine ilişkindir.

Mahkemece, tavzih isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; 5018 sayılı Kamu Mali Yöntemimi ve Kontrol Kanunu’nun 45. maddesi ile genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tescil olunacağı düzenlendiğinden, dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, davalı idare adına tesciline karar verildiği anlaşıldığından, hükmün talep doğrultusunda tavzih edilmesi gerekirken, tavzih talebinin reddine karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

24.12.2019 tarihli ek kararın 1. bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (Tavzih talebinin kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 nolu bendindeki (davacı idare) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (kullanım hakkı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na ait olmak üzere Hazine) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, 21/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38710, Karar No: 2015/14410, Tarih: 22.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/38710 E.  ,  2015/14410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/169485

MAHKEMESİ : Datça(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2013

NUMARASI : 2010/202 (E) ve 2013/40 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın eylemini, katılan S.. Ç..'ın kendisine ve oğluna küfür etmesi nedeniyle gerçekleştirdiğine dair savunması, mahkemece katılan S.. Ç..'ın sanık A.. H..'ye yönelik hakaret suçunu işlediğinin sabit kabul edilerek katılan S.. Ç..'ın mahkumiyetine karar verilmesi gözetilerek, sanık lehine TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Tekerrüre esas alınan Tire Sulh Ceza Mahkemesi'nin 14/02/2006 tarihli E.2005/519-K.2006/49sayılı ilamında, sanık hakkında 6831 sayılı yasanın 91/5 maddesinden hüküm kurulduğu, 6217 sayılı yasanın 11. maddesi ile 6831 sayılı yasanın 91/5. maddesinde değişiklik yapılarak cezanın idari para cezasına dönüştürüldüğü, bu bağlamda, bu ilamın artık tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

3)5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre TCK’nin 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun sadece kendi altsoyu üzerinde şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9747, Karar No: 2012/14884, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/9747 E.  ,  2012/14884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili, davalılar Sıdıka ve ... vekili ile davalı ... Sigorta vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ...'in sürücüsü ve davalı ...'nın işleteni olduğu ve davalı ... Sigorta’ya ... poliçesi ile sigortalı olan araç içerisinde yolcu olarak bulunmakta olan müvekkillerinin desteği ...'nin, davalı ...'ın sürücüsü, davalı ... İnş.A.Ş'nin işleteni olduğu ve davalı ...'ya ... poliçesi ile sigortalı araç ile çarpışması sonucu vefat ettiğini belirterek davacı baba ... için 10.000 TL, anne Nevin için 10.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, baba için 50.000 TL, anne için 50.000 TL, abla ... için 30.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar ... ... Sigorta A.Ş. ve ...hariç olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 13.10.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile anne için olan talebini 18.000 TL.ye, baba için olan talebini 15.000 TL.ye yükseltmiştir.

Davalı ... ve ... vekili, kazaya başka aracın görüşü kapatmasının sebep olduğunu, talep edilen manevi tazminatın fazla olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... İnş....ve ... vekili, kusur oranını kabul etmediklerini ve manevi tazminat talebinin fahiş olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, poliçe limitiyle, kusur oranında ve gerçek zarar ile sorumlu olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Sigorta vekili ise, poliçe limitiyle, kusur oranında ve gerçek zarar ile sorumlu olduklarını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, baba için 15.000 TL, anne için 18.000 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine; baba için 15.000 TL, anne için 15.000 TL, abla ... için 5.000 TL olmak üzere toplam 35.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketleri dışındaki davalılardan müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili, davalılar Sıdıka ve ... vekili ile davalı ... Sigorta vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve özellikle oluşan ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasına bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde mülga BK 47 maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına, konusunda uzman bilirkişilerden alınan rapor uyarınca araçta fazla kişi bulunmasının kazanın oluşumunda etkisi bulunmadığının bildirilmesine göre maddi tazminat davasına yönelik davalılar ... Sigorta A.Ş, ... ve Sıdıka'nın tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT.nin 10/2 maddesinde " davanının kısmen reddi durumunda karşı taraf vekili yararına tarifenin 3.kısmına göre hükmedilecek ücretin davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemeyeceği" öngörülmesine rağmen tarife hükmüne aykırı şekilde davalılar vekilleri için davacılardan daha fazla vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

3-AAÜT.nin 10/4 maddesinde de manevi tazminat davasının maddi tazminat veya para ile değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda manevi tazminat açısından vekalet ücretine ayrı bir kalem olarak hükmedileceği öngörülmüş iken maddi ve manevi tazminat davası için davacılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

4-Yargılama sırasında yapılan tüm giderler maddi tazminata ilişkin yapılmış olup, mahkemece tüm tazminatların toplam kabul red oranına göre davacılardan ve davalılardan tahsiline karar verilmesi de doğru olmamıştır.

5-Davacıların birlikte dava açmaları objektif dava birleşmesi niteliğinde olup davacılar ihtiyari dava arkadaşı konumundadırlar. Buna göre herbir davacı lehine hükmedilen toplam maddi ve manevi tazminat üzerinden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tek bir vekalet ücretine hükmedilmeside doğru görülmemiştir.

6-Karardan sonra davacılar vekili Av.... ile davalılar ... ve ... vekili Av. ... ... tarafından düzenlendiği iddia olunan 21.10.2011 günlü sulh sözleşmesi ile adı geçen tarafların manevi tazminat davası yönünden sulh oldukları anlaşılmaktadır.

Bu halde sunulan sulh sözleşmesinin geçerliliğinin araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinde kararın bu yönünden de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Sigorta A.Ş, davalılar ... ve ...'in tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2, 3, 4, 5 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin, 6 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile

Bu halde sunulan sulh sözleşmesinin geçerliliğinin araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinde kararın bu yönünden de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Sigorta A.Ş, davalılar ... ve ...'in tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2, 3, 4, 5 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin, 6 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile

hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacılara iadesine, aşağıda dökümü yazılı 798,23 Tl harcın davalılar ... Sigorta A.Ş ile ... ve ...'den tahsiline 26.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3691, Karar No: 2014/1873, Tarih: 18.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3691 E.  ,  2014/1873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyetlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7658, Karar No: 2014/3957, Tarih: 11.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7658 E.  ,  2014/3957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, Müsadere

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nun 32. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28963, Karar No: 2016/9242, Tarih: 26.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/28963 E.  ,  2016/9242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararında belirtilen işlerle sınırlıdır.

İnceleme konusu karar meslek hastalığına dayalı maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin olup, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu kararı uyarınca belirgin şekilde Dairemizin işbölümü alanı içine girmemektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı temyiz incelemesi Dairemizin görev alanına girmediği görülmekle, inceleme yapacak Dairenin belirlenmesi için dava dosyasının YARGITAY HUKUK İŞ BÖLÜMÜ İNCELEME KURULUNA GÖNDERİLMESİNE, 26.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12192, Karar No: 2024/2968, Tarih: 20.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/12192 E.  ,  2024/2968 K.**

**"İçtihat Metni"**

HÂKİMLİĞİ : İstanbul Anadolu 3. Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2021/7159 Değişik iş

TALEPTE BULUNANLAR : ..., Ömer Kandemir

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Https://www.birgun.net/haber/ihalelerde-dayim-sag-olsun-donemi-362578 URL adresinde yayınlanan içerik nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğinden bahisle ilgilisi ... ve anılan şirket yetkilisi Ömer Kandemir vekili tarafından yapılan erişimin engellenmesi talebinin reddine dair İstanbul Anadolu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25.10.2021 tarihli ve 2021/6412 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın mercii İstanbul Anadolu 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23.11.2021 tarihli ve 2021/7159 değişik iş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.08.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.11.2022 tarihli ve KYB-2022/113701 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.08.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.11.2022 tarihli ve KYB-2022/113701 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.11.2022 tarihli ve KYB-2022/113701 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Dosya kapsamına göre, talep eden vekilince talep eden şirket hakkında yapılan haberde ''Dayısı olan götürüyor'' başlığı altında müvekkil şirketin usulüne uygun bir şekilde katıldığı, Bahçelievler Belediyesi, Sancaktepe İlçeleri ile Kocaeli Büyükşehir Belediyesi'nden almış olduğu ihalelerle ilgili gerçeklerle ilgisi olmayan, yayıncılık ilke ve yasalarına aykırı haber yapıldığı belirtilerek ''Https://www.birgun.net/haber/ihalelerde-dayim-sag-olsun-donemi-362578 URL'' adresine erişimin engellenmesi talebinde bulunulması üzerine, İstanbul Anadolu 2. Sulh Ceza Hâkimliğince talebe konu URL adresi incelendiğinde yukarıda sayılan hallerden (çocuk pornografisi, çocukların cinsel istismarı, ırkçılık, bir kimsenin çıplak resim yada videosu gibi ağır nitelikte bir suç) herhangi birisinin mevcut olmadığı gibi 5651 sayılı yasanın 8. maddesinde öngörülen katalog suçlar arasında yer almadığı bu nedenle salt talepte bulunanın kişilik hakkını ihlal edici hususlar bulunmadığı gerekçesiyle, talebin reddine karar verilmiş ise de, dosya kapsamında bulunan başvuruya konu URL adresinin ve ekran görüntülerinin yer aldığı, anılan URL adresindeki içerikte yer alan ''İhalelerde dayım sağ olsun dönemi'' başlığı altında müşteki şirketin AKP'li iki ilçe belediyesinden aldığı ihalelerin toplam tutarının 45,9 milyon Türk lirası olduğu, AKP Sancaktepe İlçe Başkanı Adil Kandemir'in yeğenlerine ait şirketin AKP'nin iktidara geldiği 03/11/2002 tarihinden 22 gün sonra kurulduğu, Kandemir'in yeğenlerine ait As-Ton isimli şirket kuruluşundan bugüne toplam 48 kamu ihalesini gerçekleştirdiği, Adil Kandemir'in başkanlığını yaptığı Sancaktepe İlçesinden de müşteki şirkete beş ihalenin verildiğinin belirtildiği dikkate alınarak, söz konusu haberin AS-TON Yapı Elemanları Anonim şirketine yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, yapılan haber nedeniyle AS-TON Yapı Elemanları Anonim şirketinin ve şirket yetkilisinin kişilik haklarının ihlal edildiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir...” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Başvuru ve incelemenin;https://www.birgun.net/haber/ihalelerde-dayim-sag-olsun-donemi-362578 URL adresinde yer verilen içerik ile sınırlı olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

II. GEREKÇE

Başvuru ve incelemenin;https://www.birgun.net/haber/ihalelerde-dayim-sag-olsun-donemi-362578 URL adresinde yer verilen içerik ile sınırlı olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

İhbarnamede yer verilen Dayısı olan götürüyor başlıklı içeriğin, talebe konu edilen https://www.birgun. net/haber/ihalelerde-dayim-sag-olsun-donemi-362578 URL adresinde yer verilen içeriklerden biri olmadığı, anılan URL adresinde yer alan içeriklerin ise toplumsal açıdan haber değeri taşıdığı, başvuranların kişilik haklarını ihlal etmediği, basın özgürlüğü çerçevesinde kaldığı, Mahkemece verilen erişimin engellenmesi talebinin reddine dair kararın sonucu itibarı ile yerinde olduğu sonuç ve kanaatine varıldığından talebin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2024 tarihinde karar verildi.

Yz. İşl. Müd. Y.

M.B.
Yargıtay — Esas No: 2013/15474, Karar No: 2013/18223, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15474 E.  ,  2013/18223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı vekili Av.... ve aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle mahkemesine geri çevrilmiş, bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece bedel tespitine esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Yasası'nın bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddesinin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. ... gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan ve satış tarihinin 1999 olması nedeniyle aradan geçen uzun sürenin yanıltıcı sonuçlara götürebileceği de dikkate alınmadan 7304 parselin satışının somut emsal alınmış olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Ayrıca 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarında getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “…bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” düzenlemeleri karşısında harç ve vekalet ücretinin maktu olarak belirlenmesi gerekir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 990,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1766, Karar No: 2021/9560, Tarih: 02.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1766 E.  ,  2021/9560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun hükümlerden sonra 18.04.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.