muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14390, Karar No: 2012/19249, Tarih: 05.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/14390 E.  ,  2012/19249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 165/1, 53/1-2, 52/2 maddeleri uyarınca 6 ay hapis ve 500 TL apc

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç yerinin yazılmaması yerinde eklenmesi olanaklı görülmüştür.

Sanığın Tekirdağ 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/523 Esas 2005/572 Karar sayılı tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58 maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığın 08/08/2006 tarihinde Cumhuriyet Savcılığında kendisine gösterilen ve içerisinde suça konu Golden Whell marka kırmızı gri renkli bisiklette bulunan 11 adet bisikletten sadece 1 adet markasız gri renkli ve 1 adet Brovay marka turuncu renkli bisikleti kendisinin çalmadığını, 6 adet bisikleti çaldığı yerleri hatırladığını, diğer bisikletleri çaldığı yerleri ise hatırlamadığını beyan etmesi karşısında; sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu düşünülmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sanığın ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının korunmasına, 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22088, Karar No: 2024/2564, Tarih: 29.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/22088 E.  ,  2024/2564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/143 E., 2016/436 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Mahkemenizin 12.06.2012 tarihli, 2011/80 Esas, 2012/370 Karar sayılı kararının sanığa yöntemince tebliğ edilip edilmediğine dair dosya kapsamında ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi kayıtlarında bilgi ve belge bulunmadığı anlaşıldığından, belirtilen husus araştırılarak, sonucunda düzenlenecek tutanağın ya da tespit edilmesi halinde tebliğ mazbatasının aslının ve adı geçen karara ait dosyanın aslı veya onaylı örneklerinin de incelemeye konu dosyaya eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 29.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6281, Karar No: 2008/12185, Tarih: 21.10.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/6281 E.  ,  2008/12185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı,davalılardan ... ...’in bankalarının genel müdürü,...’ün genel müdür yardımcısı,diğer davalı ... ....’in de şube müdürü olduğunu,davalıların dava dışı ... Lt Şt’ne usulsuz kredi vermek suretiyle 1.120.000.000.000.TL zararına neden olduklarını ileri sürerek bu paranın müştereken ve müteselsilen faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece,davacı ile davalılardan ... ve ... arasındaki hukuki ilişkinin hizmet sözleşmesine dayalı olduğu, bu tür davaların ... mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bu iki davalı yönünden ayırma kararı verilerek görevsizlik kararı verilmiş;hüküm,davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3. maddesinin 2. fıkrasında “müteselsilen sorumlu olanlar aleyhine açılan davanın reddine, red sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur” yazılıdır. Mahkemece, görevsizlik kararı verilen davalılar için tek bir ret sebebi gösterildiğine göre vekalet ücretine hükmedilirken de tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi zorunludur. Bu hususun gözardı edilerek her iki davalı lehine iki ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş olması bozmayı gerektirir. Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının ikinci bendinin ikinci satırındaki(ücretlerinin davacıdan alınarak ayrı ayrı) sözlerinin hükümden tamamen çıkarılmasına, yerine (ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine) sözlerinin yazılmasına hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 20.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/978, Karar No: 2012/2049, Tarih: 15.02.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/978 E.  ,  2012/2049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 30.06.2010 gününde verilen dilekçe ile tapuda kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.10.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde, 787 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında, murisi babası ...'nin “...” yazılan baba adının '..." olarak düzeltilmesini istemiş ve 07.10.2010 günlü duruşmada ise; dava konusu taşınmazda ... oğlu ...'nin adı hatalı olarak ... oğlu ... olarak yazılmıştır. Bu hatanın düzeltilmesini istiyoruz şeklinde açıklamada bulunmuştur. ( HMK. madde 31)

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile tapuda malik gözüken ... oğlu ...'nin "..." olan baba adının "..." olarak düzeltilmesini ve düzeltilmiş şekli ile tapu tesciline dair hüküm kurmuştur.

Hükmü davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanunun 1027 maddesine göre tapu kaydında yazılı kimlik bilgilerinin nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki

ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı,kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Düzeltilmesi istenen tapu kaydının; 21.07.1970 tarihinde yapılan tapulama tespiti sırasında senetsizden "... oğlu ..." adına tespit gördüğü ve tespitin 27.10.1970 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Davacının dayanağı veraset ilamı ile celb edilen nüfus kayıtlarına göre, babası "... oğlu ..."dir. Düzeltilmesi istenen tapu maliki ise ... oğlu ...'dir.

Yukarıda yazılı açıklamalara göre, tapu kaydında düzeltme istemine ilişkin davalar tapu sicilinin düzenli tutulması amaçlandığından kamu düzenine ilişkindir.

Mahkemece tapu kayıt maliki "... oğlu ..." ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığının gerek nüfus müdürlüğünden ve gerekse zabıta aracılığı ile araştırılması yapılmamıştır.

Öncelikle bu eksikliklerin giderilmesi ve yukarıda açıklanan ilkeler ışığında tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında, davanın kabulü yoluna gidilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak tapu kayıt maliki olarak gözüken

kişinin sadece baba adının ... olarak düzeltilmesi sonucu tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun hale getirilmediği için infazda tereddüt yaratacağıda gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/746, Karar No: 2015/7198, Tarih: 11.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/746 E.  ,  2015/7198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 18. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2014

NUMARASI : 2013/536-2014/695

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen dosyadaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen dosyadaki şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl dosyada şikayetçi ve birleşen dosyada şikayetçi vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosya şikayetçisi R...Ç..-G....Kağıt Cilt Malz. Tic. ve San. A.Ş. vekili, müvekkili şirketin borçlu Y... O...ve San. Tic. A.Ş. aleyhine İstanbul 13. İcra Müdürlüğü'nün 2013/4368 esas sayılı dosyası ile takip başlattığını, borçlu şirketin üçüncü kişi nezdindeki 115.859,69 TL üzerine haciz konulduğunu, şikayet olunan alacaklı G..Kağıtçılık A.Ş.'nin başlattığı ve usulsüz işlemlerle kesinleştirdiği İstanbul 3. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2916 esas sayılı dosyası ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacaklar usulsüz işlemlerle haciz edildiğini ve sıra cetveli tanzim edilirken şikayet olunan G... Kağıtçılık A.Ş.'nin 1. sıraya alındığını, bu derece kararının usule ve esasa aykırı olduğunu, İstanbul 3. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2916 esas sayılı takip dosyasından Y... Ofset ve San. Tic. A.Ş'ye İTO'dan bildirilen adresine değil, PTT tarafından bildirilen adresine Tebligat Kanunu 35. madde uyarınca tebligat çıkarıldığını ve bu şekliyle takibin kesinleştiğini, yapılan tebligat usulsüz olmasına rağmen sıra cetvelinin İstanbul 3. İcra Müdürlüğü'nce hazırlanması kanunun amir hükümlerine aykırı olduğunu, sıra cetveli derece kararında 1. sırada gösterilen şikayet olunan alacaklının takibi kesinleşmiş gibi işlem yapıldığını, üçüncü kişilerdeki alacakların haciz tarihinin talep tarihi olarak kabul edileceğinin yerleşik uygulama olduğu sıra cetvelinde bu hususa dikkat edilmediğini, ihtiyati hacizlerin kesinleşme tarihlerinin yanlış gösterildiğini ileri sürerek, İstanbul 3. İcra Müdürlüğü'nün 45.957,40 TL esas alınarak düzenlenen 12.04.2013 tarihli 2 no'lu sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Birleşen dosya şikayetçisi M...Kağıtçılık Sanayi ve Tic. A.Ş. vekili, İstanbul 45. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin ihtiyati haciz kararına istinaden İstanbul 36. İcra Müdürlüğü'nün 2013/1732 esas sayılı dosyasında takip başlattıklarını, borçlunun alacaklı olduğu şirketlere 89/1. haciz ihbarnamesi gönderdiklerini ve Y... Ming, Schenker Arkas şirketine 11.02.2013, Marport Şirketine 13.02.2013, A...Şirketine ise 12.02.2013 tarihlerinde ihbarnamelerin tebliğ edildiğini, şikayet olunanın alacaklı olduğu dosya kapsamından Schenker Arkas şirketine 27.03.2013, A... Y... Ming, Marport şirketlerine ise 25.02.2013 tarihlerinde 89/1. haciz ihbarnamesinin tebliğ edildiği, söz konusu hacizlerin ihtiyati haciz olduğunu, daha sonra aynı dosya kapsamında kesin haciz uygulandığını, İcra Müdürlüğünce dosyadan konulan ihtiyati hacizlerden ilk önce şikayet olunanın alacaklı olduğu İstanbul 3. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2916 esas sayılı dosyasının kesin hacze dönüştüğünden borçlunun alacaklı olduğu şirket tarafından yatırılan paranın bu dosyaya gönderilmesine karar verildiğini, diğer haciz alacaklılarının hacze iştirak koşulları taşımadığından bahisle tüm paranın şikayet olunana ödenmesine karar verildiğini, aynı alacak üzerine konulan birden çok ihtiyati hacizden birinin daha önce kesinleşmesi halinde daha önce ihtiyati haciz uygulayan alacaklının alacağının iştiraki için 100. maddedeki şartların aranmaması gerektiğini, ihtiyati haciz sahibinin ilk kesinleşen hacze kendiliğinden ve geçici olarak iştirak edeceğini, ihtiyati haczi kesin hacze dönüşmesi ile geçiçi iştirakin kesin iştirake dönüşeceği, şikayet olunanın alacaklı olduğu dosya kapsamındaki ihtiyati haczinin ilk olarak kesinleştiğini, bu durumda ondan önceki tüm ihtiyati haciz alacaklılarının İİK'nın 268. maddeye göre hacze iştirak etmesi gerektiği ve bedelin garameten paylaştırılmasına karar verilmesi gerektiğini, son konulan ihtiyati haciz ilk kesinleştiğinde diğer hacizlerin İİK'nın 100. madde şartlarını taşıması aranmaksızın hacze garameten iştirak etmesi gerektiğini, müvekkilinin alacaklı olduğu dosya kapsamında ödeme emrinin ilk olarak şube adresine gönderildiği için kesinleşmenin diğer dosyalara nazaran geç olduğunu, bu kapsamda hak kaybına sebep olunduğunu ileri sürerek, 12.04.2013 tarihli 2 nolu sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan alacaklı G... Kağıtçılık Mat. San. ve Tic. A.Ş. vekili, itiraz ve şikayetlerin yersiz ve mesnetsiz olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan alacaklı G... Kağıtçılık Mat. San. ve Tic. A.Ş. vekili, itiraz ve şikayetlerin yersiz ve mesnetsiz olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; kesinleşme tarihlerine göre daha önce tarihli olan şikayet olunan G... Kağıtçılık Mat. San. ve Tic. A.Ş'nin alacaklı olduğu İstanbul 13. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2916 esas sayılı dosyasının 1. sırada sıra cetvelinde yer almasının ve hacze iştirak koşulları oluşmadığından asıl ve birleşen dosya şikayetçilerinin alacaklı olduğu dosyaların garameten paylaştırmaya dahil edilmemesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen dosya şikayetlerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen dosya bakımından şikayetçi vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl dosyada şikayetçi ve birleşen dosyada şikayetçi vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl dosyada şikayetçi ve birleşen dosyada şikayetçi vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Başkan
Yargıtay — Esas No: 2022/4519, Karar No: 2022/9040, Tarih: 29.11.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/4519 E.  ,  2022/9040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tescil-maddi ve manevi tazminat davasında verilen kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 29/11/2022 duruşma günü için tebligat üzerine davacı vekili Av. ... ile davalı Asil ... ve vekili Av. ... geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve özellikle ileri sürülen temyiz nedenlerine göre de, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 8.400 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin yekdiğerinden alınıp yekdiğerine verilmesine, 63.797,80 TL bakiye temyiz harcının temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/451, Karar No: 2020/10972, Tarih: 05.03.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/451 E.  ,  2020/10972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'da para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 7. fıkrasında yer alan “3080 TL adli para cezasına” ilişkin kısım çıkartılarak yerine “3000 TL ve 80 TL adli para cezası” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5979, Karar No: 2014/9662, Tarih: 02.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/5979 E.  ,  2014/9662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2013

NUMARASI : 2012/79-2013/626

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece verilen karar, borçlular tarafından süresinde temyiz edilmekle temyiz defterine kaydı yapılmış, dilekçede adli yardım talebinde bulunulduğundan bahisle temyiz harcı yatırılmamıştır.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 336/3. maddesi uyarınca, kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi, Bölge Adliye Mahkemesi'ne veya Yargıtay’a yapılır. Aynı Yasa’nın 448. maddesi uyarınca bu kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır. Anılan kanunun 336/3. maddesi, bu kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümlerinden olmadığından, geçici 1. madde kapsamında da değildir. Dolayısıyla davacının temyiz aşamasındaki adli yardım talebi hakkında karar vermeye yetkili mercii, temyiz incelemesi yapmakla görevli bulunan Yargıtay dairesidir.

6100 Sayılı Yasa'nın 334. maddesinde; “1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler” düzenlemesine yer verilmiştir. Görüldüğü üzere yasada adli yardımdan mağduriyeti yasal merciilerce belirlenen gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği, bu bağlamda sermaye şirketlerinin adli yardımdan faydalanamayacağı anlaşılmaktadır.

Temyiz dilekçesi yasal süresi içerisinde verilip yerel mahkemenin temyiz defterine kaydedildiğinden temyiz harcının yatırılmasından sonra temyiz itirazlarının incelenmesine geçilebilecektir. Bu itibarla belirtilen noksanlığın tamamlanması için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle adli yardım talebinin reddine, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24424, Karar No: 2015/24387, Tarih: 17.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/24424 E.  ,  2015/24387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Evlenmenin İptalinden Sonra İstenen Maddi-Manevi Tazminat

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, evliliğin iptalinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat isteğine ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.12.2015(Prş.)