muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/880, Karar No: 2024/2018, Tarih: 15.04.2024

III. MAHKEME KARARI

Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli ve 2014/1604 Esas, 2016/498 Karar sayılı kararıyla, 55 parselin sit alanı ve orman tahdidi içinde kaldığı, kamu yararı ve ülke güvenliği açısından yabancı uyruklu gerçek kişiler ile yabancı ülkelerde kendi ülkelerinin kanunlarına göre kurulan tüzel kişiliğe sahip ticaret şirketlerinin, taşınmaz ve sınırlı ayni hak edinemeyeceği alanlar kapsamında bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 08.06.2020 tarihli ve 2017/10111 Esas, 2020/3100 Karar sayılı kararıyla; dava dilekçesi kapsamı ve dosyadaki bilgi ve belgelere göre, uyuşmazlığın zemine ilişkin olmayıp, üçüncü kişiye ait arsa üzerinde yapılan kalıcı nitelikli yapıya ilişkin olduğu, bu bakımdan açılan davanın TMK 683 üncü maddesi gereğince ayni hakka dayalı açıldığı, davacının taşınmaz üzerindeki yapı bakımından mülkiyet hakkına dayanarak dava açtığı, hakka dayanan meni müdahale isteği yönünden hükmü veren Mahkeme görevsiz hale geldiğinden istek hakkında görevsizlik kararı verilmek suretiyle dava dosyasının görevli Antalya Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmesi gerektiği belirtilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.10.2020 tarihli ve 2020/839 Esas 2020/831 Karar sayılı kararıyla, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, dosya görevli mahkemeye devredilmiştir.

Antalya 14. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu 55 parselin orman vasfı ile Hazine adına tescilli olduğu, taşınmaz üzerinde bulunan tek katlı yapının davacıya ait olduğu, dava dışı ...'nın 21.03.2014 tarihli zilyetlik devir sözleşmesi ile taşınmazın zilyetliğini davalıya devrettiği, ...'ya ise devrin dava dışı ... ... tarafından 13.12.2004 tarihli devir belgesi ile yapılmış olduğu, bu devrin davacının imzası taklit edilerek başka bir ifade ile sahte imza ile ... ... tarafından gerçekleştirilmiş olduğu, Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılamada 13.12.2004 tarihli devir sözleşmesi altındaki imzanın davacıya ait olmadığı, ... ...'in imzayı kendisinin attığını bildirdiğinin sabit olduğu, davacının tüm bu devirlerin öncesinde 05.05.1994 tarihli devir sözleşmesi ile taşınmazın zilyetliğini devraldığı, 13.12.2004 tarihli devir belgesindeki imzanın davacıya ait olmayıp sahte olduğu, bu nedenle davalının da zilyetliği devrinin yolsuz olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla, davanın kabulüne, 55 parsel sayılı taşınmaz içerisinde bulunan fen bilirkişisi A. ... imzalı rapora ekli krokide "A" harfi ile gösterilen 1230 metrekare yüzölçümlü alan içerisinde bulunan 112 metrekarelik eve davalı tarafından yapılan el atmanın önlenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyizinde, yabancı uyruklu olan davacının Türkiye’de sadece kayda dayalı ayni hak elde edebileceğini, tapu harici hak elde edemeyeceğini, Alman vatandaşı olan davacının Askeri Güvenlik Bölgesi içinde kalan yerde hak sahibi olamayacağını, davacının dava kousu evin zilyetliğini hiçbir zaman devralmadığını ve fiilen kullanmadığını, müvekkilinin dava konusu yerin zilyedi olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, orman vasıflı taşınmaz üzerinde bulunan ev açısından hakka dayalı el atmanın önlenmesi (ıslah ile alacak) istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 83 üncü ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Davacı taraf dava dilekçesinde üstün hakka dayanarak dava konusu muhdesata el atmanın önlenmesini talep etmiş ise de, 09.01.2023 tarihli dilekçesi ile davasını ıslah ederek muhdesatın tespit edilen değeri olan 64.600 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesini talep etmiştir.

2. Islah, taraflardan birinin yapmış olduğu usul işleminin tamamen veya kısmen düzeltilmesine denir. (6100 sayılı Kanun'un 176 ncı, 1086 sayılı Kanun'un 83 ve devamı maddeleri) (Prof.Dr...., Hukuk Muhakemeleri Usulü, B.6.C.IV, İstanbul 2001, s 3965). Islah müessesesi, dava değiştirme, başka deyişle iddia ve müdafaanın değiştirilmesi veya genişletilmesi yasağını bertaraf eden bir imkandır. Islahın konusu tarafların yapmış oldukları usul işlemleri olduğu için, gerek öğreti gerekse Yargıtay uygulaması, ıslahla davanın değiştirilebileceğini ve genişletilebileceğini, aynı şekilde savunmanın genişletilebileceğini ilke olarak kabul etmektedir. Islahın amacı, yargılama sürecinde, şekil ve süreye aykırılık sebebiyle ortaya çıkabilecek maddi hak kayıplarını ortadan kaldırmaktır.

3. Gerek öğretide, gerekse yerleşik yargısal kararlarda, davanın tamamen ıslahında yeni bir dava açılmamış sayılacak, tamamen ıslah edilen dava ilk açılan davanın devamı niteliğinde olduğundan, bunun doğal sonucu olarak, zamanaşımı, hak düşürücü süre, ilk davanın açıldığı tarihteki duruma göre dikkate alınacaktır.

4. Davacı vekili 09.01.2023 tarihli dilekçesi ile el atmanın önlenmesi davasını tamamen ıslah ederek alacak (tazminat) davasına dönüştürmüş olduğundan, mahkemece yalnızca alacak davası yönünden değerlendirme yapılarak hüküm kurulması gerekirken, ıslah dilekçesi gözetilmeksizin el atmanın önlenmesi talebi yönünden değerlendirme yapılmış olması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

4. Davacı vekili 09.01.2023 tarihli dilekçesi ile el atmanın önlenmesi davasını tamamen ıslah ederek alacak (tazminat) davasına dönüştürmüş olduğundan, mahkemece yalnızca alacak davası yönünden değerlendirme yapılarak hüküm kurulması gerekirken, ıslah dilekçesi gözetilmeksizin el atmanın önlenmesi talebi yönünden değerlendirme yapılmış olması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tarafın temyiz isteminin yukarıda belirtilen sebeple kabulü ile temyiz olunan kararın BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme kanun yolu açık olmak üzere,

15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5581, Karar No: 2012/7608, Tarih: 11.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/5581 E.  ,  2012/7608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin verilen hüküm davalı ... Sigorta vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'nın, davalı ... Sigorta’ya ... poliçesi ile sigortalı araç içerisinde yolcu olarak bulunmakta iken meydana gelen kazada vefat ettiğini bildirerek davacı anne ... ve baba ... için 6.000 TL maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah ile toplam talebini poliçe limiti uyarınca 40.000 TL.ye yükseltmiştir.

Davalı ... sigorta vekili, araç sürücüsünün kusur oranı ve poliçe limiti dahilinde sorumlu olduklarını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, maddi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile anne ... için 20.383 TL ve baba ... için 18.272 TL.nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Sigorta vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.721,10 TL kalan

onama harcının temyiz eden davalı ... Sigorta AŞ.'den alınmasına 11.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2304, Karar No: 2019/3707, Tarih: 30.09.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/2304 E.  ,  2019/3707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş

olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin müştereken maliki bulunduğu taşınmaz üzerine daha önce inşa edilen blokların tamamlanması için davalı yüklenici ile ... 10. Noterliği’nce tanzim ve tasdikli 07.12.2005 tarih 26135 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi akdedildiğini, sözleşmenin 1. maddesi gereğince arsa sahiplerine düşecek bağımsız bölümlerin yer aldığı D blokun teslim tarihinin sözleşmenin imzalanmasından itibaren 90 gün olduğunu ancak davalı yüklenici tarafından süresinde teslim edilmemesi üzerine arsa sahiplerince davalıya ihtarname keşide edildiğini ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2007/128 D. iş sayılı dosyası ile inşaatın henüz tamamlandığı hususunda tespit yapıldığını, sözleşmenin 5. maddesinde teslim şartının süresinde yerine getirilmemesi halinde gecikilen her ay için bağımsız bölüm sayılı kadar aylık en yüksek kira bedelinin mülk sahiplerine ayrı ayrı ödeyeceğinin öngörüldüğünü, bu sebeple teslimi gereken tarih olan 08.03.2006 ile ihtarnamede belirtilen tarih olan 08.11.2006 arasındaki 8 aylık dönem için aylık 450,00 TL kira bedeli üzerinden davacılara isabet eden 9 bağımsız bölüm için toplamda 32.400,00 TL alacağın ihtar tarihi olan 27.11.2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacıların teslim tarihinden önce bağımsız bölümlere taşındıklarını ve kullanmış oldukları dairelerin kira bedellerini talep ettiklerini, sözleşmenin 6. maddesinde dairelerin kabul protokolünün dava dışı ... tarafından tanzim edileceğinin ve protokolünün mülk sahipleri, müteahhit ile tanzim eden tarafından imzalanacağının hüküm altına alındığını, dairelerin 07.03.2006 tarihli kabul protokolü ile teslim edildiğini ancak davacıların imzadan imtina ettiklerini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi eser sözleşmesinin bir türüdür. Eser sözleşmesi ile taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklenmektedir. Yüklenicinin borcu inşaat yapımı, arsa sahibinin borcu da yapılan iş karşılığı olarak taşınmaz malda pay mülkiyetinin devri borcudur. Borçlu sözleşmeden doğan edimini zamanında yerine getirmez ise alacaklı 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 106/II. (6098 sayılı TBK'nın 125/I) maddesinde kendisine tanınan seçimlik hakkını kullanarak gecikme tazminatını da talep edebilir. İfanın gecikmesinde borçlu kusursuzluğunu kanıtlayamadığı sürece bundan doğan zarardan sorumludur. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde arsa sahibinin sözleşmeden doğan hakkı, inşaatın zamanında bitirilip teslim edilmesini isteme hakkıdır. Yüklenicinin edimini zamanında ifa edememesi nedeniyle arsa sahibinin gecikmeden kaynaklanan kira tazminatını talep hakkı ise kanundan doğan bir haktır. Yüklenicinin edimini zamanında ifa etmemesi nedeniyle talep edilebilecek olan kira tazminatı teslimde gecikilen her ay için ödenecek bir miktar paradır. Kira tazminat miktarı sözleşme yapılırken kararlaştırılabilir. Bu şart geçerlidir.

Somut olayda, davacı arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında akdedilen ... 10. Noterliği’nin 07.12.2005 tarih 26135 yevmiye numaralı Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Daire Karşılığı İnşaat Sözleşmesi'nin 5. maddesinde belirtilen süre içerisinde teslimin gerçekleşmemesi halinde, gecikilen her ay için yüklenici tarafından arsa sahiplerine bağımsız bölüm sayısı kadar ve ayrı ayrı olmak üzere en yüksek kira bedelinin ödeneceği kararlaştırılmıştır.

Davalı yüklenicinin savunması ve dosyaya getirtilen tapu kayıtlarına göre; davacılardan arsa sahibi ...’e isabet eden bağımsız bölümlerden 10 numaralı bağımsız bölümün satış suretiyle 16.05.2006 tarihinde dava dışı ... ’a, 12.05.2009 tarihinde de dava dışı ...tarafından dava dışı ...’a satış suretiyle devredildiği anlaşılmaktadır.

Davalı yüklenicinin savunması ve dosyaya getirtilen tapu kayıtlarına göre; davacılardan arsa sahibi ...’e isabet eden bağımsız bölümlerden 10 numaralı bağımsız bölümün satış suretiyle 16.05.2006 tarihinde dava dışı ... ’a, 12.05.2009 tarihinde de dava dışı ...tarafından dava dışı ...’a satış suretiyle devredildiği anlaşılmaktadır.

Arsa sahibi kendisine bırakılan bağımsız bölümler ile ilgili ancak bağımsız bölümün maliki olduğu süre için gecikme tazminatı isteyebilir. Satış tarihinden sonraki dönem için gecikme tazminatı istenemeyeceğinden, mahkemece ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 5909 ada 13 parsel sayılı taşınmazda kain 10 numaralı bağımsız bölümün ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtları ve satış akit tabloları getirtilip, davacı ...’in 10 numaralı bağımsız bölümü satış suretiyle 3. kişilere devrettiği tarih belirlenip, teslimi gereken 08.03.2006 tarihinden satış tarihine kadar bu bağımsız bölüm ile ilgili gecikme tazminatı isteyebileceği kabul edilmek suretiyle hesaplama yapılıp, 10 numaralı bağımsız bölümün satış tarihinden sonraki dönem için davacının gecikme tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, gelen tapu kayıtlarına göre satış suretiyle devir yapıldığı gözden kaçırılarak 08.11.2006 tarihine kadar hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın sonuçlandırılması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 154,30 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 30.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10518, Karar No: 2019/3276, Tarih: 06.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/10518 E.  ,  2019/3276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Anayasanın 141, CMK’nın 34, 230, 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, mevcut delillerin irdelenmesi ve kanıtlarla sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın, müştekiye ait inşaattan monteli kabloları çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan tahsis ve kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafi ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameyea aykırı olarak BOZULMASINA, 06.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3720, Karar No: 2015/15405, Tarih: 29.09.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3720 E.  ,  2015/15405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2012/225-2013/77

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için, genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcının kapsamaz.

Bu itibarla, HUMK'un 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3.maddesinde "temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir" hükmü yer almaktadır.

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilirken Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5 esas 1985/1 sayılı kararı uyarınca temyiz harcının hesaplanarak temyiz edenden istenip istenmediği araştırılarak harç istenmiş ve yatırılmış ise makbuzunun, istenmesine rağmen harç yatırılmamış ise, bu konuda mahkeme kalemince tanzim edilen belge varsa, bu belge dosya içine konulduktan,

Mahkeme kalemince belge tanzim edilmemiş ise HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3 maddesi uyarınca temyiz harcının süresinde yatırılması için muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapıldıktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/371, Karar No: 2014/8755, Tarih: 08.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/371 E.  ,  2014/8755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇANKIRI 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/05/2012

NUMARASI : 2008/327-2012/181

Taraflar arasında görülen davada Çankırı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.05.2012 tarih ve 2008/327-2012/181 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar İ.. Y.. ve İ..Müzik Basın Yayın Turizm İnş. Ltd. Şti. vekili ile katılma yoluyla davalı İ.. B.. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 06.05.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacılar vekili Av. A.. T.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı İ.. B..’in maliki olduğu binayı 01.01.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile davalı A.. D..'a aylık 3.000 TL karşılığında kiraladığını, davalılar A.. D.., T.. D.. ve dava dışı K.. O. söz konusu bina üzerinde esaslı bir tadilat ve yatırım yaparak bu binayı kız yurdu olarak işletmek istedikleri ancak herhangi bir sermayeleri olmadığı için davalı A.. D..'ın müvekkili İ.. Y..'ne nakdi sermayesini katarak ortak olması teklifinde bulunduğunu, müvekkili İ.. Y..’nün bu teklifi kabul ettiğini, davalı A.. D..’ın 07.03.2007 tarihli iş yeri ortaklık protokolü ve 15.03.2007 tarihli protokolle 4 yıllık işletme ve kiracılık hakkını müvekkili İ.. Y..'ne devrettiğini, davalı İ.. B..’in A.. D..’a kiralamış olduğu binayı, bu kez davalı T.. D..’a aylık 1.200 TL kira bedeli karşılığında 26.01.2007 başlangıç tarihli kira kontratı ile kiraladığını, T.. D..’ın bu mecurun işletme hakkını ve içindeki tüm demirbaşları noter devir sözleşmesi ile müvekkil İ.. M.. Basın Yay. Tur. İnş. Ltd. Şti'ye devrettiğini, bu şekilde müvekkillerinin söz konusu mecurun işletme hakkını devraldığını, müvekkilleri tarafından bu harabe bina üzerinde tadilat yaptırıldığını ve mefruşat alındığını, yapılan bu faydalı ve zorunlu masrafların müvekkilleri tarafından karşılandığını, müvekkilleri tarafından yapılan tüm bu faydalı ve zorunlu tadilatlara davalıların tamamının izninin olduğunu, bilgileri dahilinde yapıldığını, ancak müvekkillerinin dava konusu taşınmazın işletme hakkı devir sözleşmelerini, bu binanın usulüne uygun yapı ruhsat belgesinin olduğuna ve depreme dayanaklı olduğuna güven duyarak yaptıklarını, oysaki 12.03.2007 tarihli yapı ruhsat belgesinin sahte olup, dava konusu taşınmazın depreme dayanıklı olmadığının ortaya çıktığını, bu nedenle taşınmazın yurt olarak kullanımının mümkün olmadığını, dolayısıyla müvekkillerinin bu devir sözleşmesindeki asıl amaçlarının da olanaksız hale geldiğini, davalıların baskı ve tehdidi ile dava konusu taşınmazın depreme dayanıklı olmaması nedenleriyle müvekkillerinin dava konusu taşınmazı tahliye etmek zorunda kaldıklarını, ancak taşınmaza yaptıkları zorunlu ve faydalı masrafların karşılığını davalılardan geri alamadıklarını, masraflar ödenmediği gibi mefruşatların da iade edilmediğini ileri sürerek, dava konusu taşınmaz üzerinde yapılan zorunlu ve faydalı masraflar, devir sözleşmeleri ile ödenen bedeller ve müvekkiller tarafından ödenen aylık kira paraları karşılığı olarak yapılan ıslah sonucu 127.387,60 TL'nin faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı İ.. B.., davaya konu taşınmazı A.. D..'a kiraya verdiğini, kira sözleşmesinin hususi şartlar kısmında mecurun 3. şahsa devir ve temlik edilemeyeceği, ortak alınamayacağı, yapılacak her türlü giderlerin ve tezyinat masraflarının kiracıya ait olacağı konularında açık hükümlerin mevcut olduğunu, davacı şirketi tanımadığını, diğer davacı İ.. Y..'nün ise kiracısı olmadığını, İ.. Y.. tarafından ödenen kira bedellerinin kiracısı A.. D..'ın kira borcuna mahsuben ödendiğini, hiçbir şekilde kiracı olarak İ.. Y..'e rıza ve muvafakat etmediğini, davacıların iddia ve taleplerinin hukuki dayanağının olmadığını, binanın depreme dayanıklı olduğunu, binaya yapılan harcamaların davalı A.. D.. ve kendisi tarafından yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar A.. D.. ve T.. D.. vekili, davacının iddialarının ve taleplerinin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.