muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1027, Karar No: 2025/346, Tarih: 22.01.2025

.000,00 TL maddi tazminatın olayın özelliklerine ve hakkaniyete uygun olduğu, davalının markasını kullandığı süre, elde ettiği gelire göre 5.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesinin hakkaniyete uygun olduğu, davalı ...'ün şirketin tek ortağı ve yetkilisi olması nedeniyle haksız fiil teşkil eden eylemlerden şirketle birlikte sorumlu olduğu, husumet itirazının yerinde olmadığı, davalı şirketin yargılama sırasında ticaret unvanını değiştirmesi nedeniyle, ticaret unvanının terkini talebinin konusuz kaldığı, ancak davacıya ait markanın aynı alanda iştigal eden davalı tarafça ticaret unvanının esas unsuru olarak tescil edilmiş olmasının davacının marka haklarına tecavüz niteliğinde olduğundan davacının ticaret unvanının terkini için dava açmakta haklı olduğu, bu nedenle bu davayla ilgili yargılama giderlerinin de davalıya yüklemesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalıların davacıya ait "..." markasını ürünleri üzerinde, ticaret unvanında ve internet alan adında ve içeriğinde kullanmak suretiyle davacının marka haklarına tecavüz ettiklerinin ve haksız rekabette bulunduklarının tespitine, davacının marka hakları ihlal edilerek üretilen ürünlerin üretiminin, satışının, ticari amaçla bulundurulmasının, tanıtımının engellenmesine, masrafı davalılardan alınmak suretiyle davacının markası ihlal edilerek üretilen ürünlere, ürün görsellerine, ürün görsellerinin yer aldığı reklam ve tanıtım vasıtalarına, ticari evraklarına el konulmasına, el konulan ürün ve araçların muhafaza altına alınmasına ve karar kesinleştiğinde masrafı davalılardan alınmak suretiyle imha edilmelerine, davacının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak şartıyla 1.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, "..." markasının davalı şirketin internet sitesinden ve alan adından çıkartılmasına, "....com" alan adının erişime kapatılmasına, davacının fazlaya ilişkin 5.000,00 TL manevi tazminat talebinin reddine, davalı şirketin ticaret unvanından "..." ibaresinin terkin edilmesi talebi konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, kararın masrafı davalılardan alınmak suretiyle Türkiye'de yayın yapan tirajı yüksek bir gazetede bir kez ilanına karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı ... vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm hüküm davacı vekili ve davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalının "... Yayıncılık" ibaresini markasal kullanımının, www.....com alan adlı internet sitesi alan adının ve davalı şirketin dava tarihinde ticaret ünvanındaki "..." ibaresinin davacının markasından kaynaklanan haklarına tecavüz edip ve haksız rekabet yarattığının tespiti, maddi ve manevi tazminat davasıdır.

3. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. HMK maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve davacı vekilince temyize konu edilen toplam miktar 5.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238,730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

2.Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı ...'e yükletilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davacıya iadesine, 22.01.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7926, Karar No: 2019/4122, Tarih: 11.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7926 E.  ,  2019/4122 K.**

**"İçtihat Metni"**

1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...’nın, anılan Kanun’un 91/1 maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29 ve 62. maddeleri uyarınca 1 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılması ve uyarlama yargılaması sonucunda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması sonrasında denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemediği gerekçesiyle davanın düşmesine dair Ege Ordusu Komutanlığı Askeri Mahkemesi’nin 14/03/2016 tarihli ve 2016/55 Müt., 2017/67 (Tali 1049) Evrak ve Esas sayılı duruşmasız işlere dair kararı aleyhine Milli Savunma Bakanlığı’nın 21/03/2017 gün ve ...YRD.: 51393309 - 9010 - 1966-17/As.Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt. D. Rap. Tet. ve Işl.Ş.(26-B-12-17) sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12/11/2018 gün ve 2018/23832 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

“Milli Savunma Bakanlığının 21.03.2017 tarihli, ...YRD.: 51393309 - 9010 - 1966-17/As. Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt. D. Rap. Tet. ve Işl.Ş.(26-B-12-17) sayılı “Kanun Yararına Bozma İstemi” konulu yazısında aynen:

“1. Ege Ordusu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin üste fiilen taarruz suçundan sanık P. Er ... hakkındaki 2007/671 esas sayılı dava dosyası incelenmiştir.

2. Ege Ordusu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 29.08.2007 tarihli, 2007/671-606 esas ve karar sayılı kararı ile; sanığın, 23.10.2006 tarihinde üste fiilen taarruz suçunu işlediği sabit görülerek, eylemine uyan ASCK'nın 91/1 ve TCK'nun 29 ve 62'nci maddeleri uyarınca neticeten bir ay yedi gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş; bu karar temyiz edilmediğinden 03.05.2008 tarihi itibariyle kesinleşmiştir. Askeri savcılığın talebi üzerine CMK'nun 231'inci maddesi uyarınca yeniden değerlendirildiği; Ege Ordusu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 10.06.2008 tarihli, 2008/949 müt. sayılı duruşmasız işlere dair kararı ile sanık hakkında CMK'nun 231'inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, beş yıl süreyle denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş; süresi içerisinde itiraz edilmeyen bu karar, 16.07.2011 tarihi itibariyle kesinleşmiştir.

3. Ege Ordusu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 10.06.2008 tarihli, 2008/949 müt. sayılı duruşmasız işlere dair kararı ile belirlenen beş yıllık denetim süresi sonunda değerlendirme yapılarak, Ege Ordusu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 14 Mart 2016 tarihli, 2016/55 müt., 2017/67 (Tali 1049) evrak ve esas sayılı duruşmasız işlere dair kararı ile, sanığın denetim süresi gereklerine uyarak denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemediği gerekçesiyle açıklanması geri bırakılmış olan 10.06.2008 tarihli, 2008/949 müt. sayılı hükmün ortadan kaldırılmasına ve bu hükme ilişkin davanın düşmesine karar verilmiş; süresi içerisinde temyiz edilmeyen bu karar, 09 Ağustos 2016 tarihi itibariyle kesinleşmiştir.

4. CMK'nun 231/11'inci maddesinde, "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması hâlinde, mahkeme hükmü açıklar..." hükmü yer almaktadır. Dolayısıyla, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması için, öncelikle, kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması hâlinin denetim süresi içinde gerçekleşmesi gerekmektedir. Doktrinde ve yargı kararlarında kabul edildiği üzere, denetim süresinin başlangıcı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşme tarihidir.

5. Dosyanın incelenmesinde, sanık hakkında 5 yıllık denetim süresinin dolacağı 16.07.2016 tarihinden önce, duruşma açılmadan; sanığın denetim süresi içerisinde kalacak şekilde 28.02.2013 tarihinde işlemiş olduğu uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapmak suçundan, 11.01.2017 tarihinde kesinleşen, Nazilli 1 'inci Ağır Ceza Mahkemesinin 10.12.2013 tarihli, 2013/159-335 esas ve karar sayılı kararı ile mahkumiyetinin bulunmasına rağmen, Ege Ordusu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 14 Mart 2016 tarihli, 2016/55 müt, 2017/67 (Tali 1049) evrak ve esas sayılı duruşmasız işlere dair kararı ile hükmün ortadan kaldırılmasına ve bu hükme ilişkin davanın düşmesine karar verilmesinin kanuna aykırılık oluşturduğu değerlendirilmiştir.

6. Bu nedenle, bahse konu dava dosyası EK-A'da gönderilmiş olup, Ege Ordusu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 14 Mart 2016 tarihli, 2016/55 müt., 2017/67 (Tali 1049) evrak ve esas sayılı kararının bozulması için, 353 sayılı Kanun'un 243'üncü maddesi gereğince Askerî Yargıtay Başkanlığına başvurulması ...” istenilmekle 25.08.2017 tarihli 30165 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 36.maddesinde belirtilen "Kaldırılan Askeri Yargı mercilerinde görülmekte olan, dosyalardan Askeri Yargıtayda olanlar... Yargıtay'a gönderilir" hükmü uyarınca anılan Bakanlık istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunur.” gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya üzerinden yapılan incelemede;

Dosya üzerinden yapılan incelemede;

Sanığın, yokluğunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına dair tebligatların 20/08/2010 ve 22/09/2010 tarihlerinde bila tebliğ iade edilmesi sonrasında kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 28. maddesi uyarınca adres araştırması yapılmaksızın, 29/12/2010 tarihli Resmi Gazete’de ilan yoluyla tebliği usule aykırı olduğundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği ve denetim süresinin başlamadığı anlaşılmakla kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, 11/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3515, Karar No: 2014/19768, Tarih: 19.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/3515 E.  ,  2014/19768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/190984

MAHKEMESİ : Şarköy Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2009

NUMARASI : 2007/389 (E) ve 2009/84 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hazine vekilinin katılma isteminin tüm sanıklar yönünden yapıldığı ve temyiz isteminin suçun vasfına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

24.06.2010 tarih ve 27621 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5995 sayılı Maden Kanunun'da ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 6. maddesiyle 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12. maddesinin 5. fıkrasının değiştirildiği, buna göre; ''Ruhsatı olmadan veya başkasına ait ruhsat alanı içerisinde üretim yapıldığının tespiti halinde sevk edilen madene el konulur. Bu fiili işleyenlere, bu fıkra kapsamında üretilmiş olup, el konulan ve el konulma imkanı ortadan kalkmış olan tüm madenin ocak ayı satış bedelinin üç katı tutarında idari para cezası uygulanır...'' hükmüne yer verildiğinin anlaşılması karşısında, yetkili makamların bilgileri ve rızaları dışında dere yatağından kum ve çakıl çıkardığından bahisle hırsızlık suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davası sonucunda, sanıkların eyleminin Kıyı Kanunu kapsamında değerlendirilmesi hukuka aykırı ise de; söz konusu değişiklik sonrasında, sanıkların eyleminin, sadece idari yaptırımı (para cezası) gerektirmesi ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20. maddesinde düzenlenen 3 yıllık soruşturma zamanaşımının eylem tarihi olan 27.09.2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20/2. maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının dolmuş olması karşısında sanıklara İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 19.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20117, Karar No: 2021/13231, Tarih: 29.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/20117 E.  ,  2021/13231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09/02/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 18/05/2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, uyulan bozmaya, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 29/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8335, Karar No: 2013/9421, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8335 E.  ,  2013/9421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı kurumun temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak anılan dilekçenin temyiz defterine kaydı varsa bu kaydı gösterir sayfanın onaylı bir örneğinin ve buna ilişkin tutulacak tutanağın dosya içerisine konulmasından,

2-Davalılar vekili Avukat ...'a mahkeme kararı Tebligat Yasasının 21/2. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de kendisine haber verilen komşu imzası veya imzadan imtina beyanı bulunmadığından yapılan tebligat geçerli değildir. İlgili vekile Tebligat Yasası ve Yönetmelik hükümlerine uygun olarak mahkeme kararı tebliğ edilip temyiz süresinin beklenmesinden,

3-Davalı ....'ın baba adının dava konusu taşınmazlardan 884 parselde "..." oğlu olarak, 883 parselde "..." oğlu olarak yazıldığı ve adı geçen davalının Avukat ...'a verdiği vekaletnamesinde ise baba adının "...." olduğu anlaşılmıştır. Bu çelişkinin giderilmek suretiyle .... oğlu ... ile .... oğlu ...'ın aynı kişi olup olmadığı araştırılarak varsa buna ilişkin düzeltim davası olup olmadığı hususunda tarafların beyanlarına başvurulmak suretiyle, buna ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya konulmasından,

4-Dava konusu taşınmazların ilk tesisten itibaren tüm tedavülleri ile birlikte üzerindeki şerhleri de gösterir biçimde takyidatlı tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2822, Karar No: 2019/2776, Tarih: 09.04.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/2822 E.  ,  2019/2776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :. İş Mahkemesi

A)Davacı İstemi:

Davacı belediyenin, 2006 ve 2007 yılları için ödediği yakacak yardımlarına ilişkin prim miktarının yasal faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.

B)Davalı Cevabı:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü süre ve zamanaşımı itirazında bulunarak davanın reddini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı:

Mahkemece, işyerinde uygulanan TİS leri gereği yardım amacıyla yapılan yakacak yardımının prime esas kazançlar toplamına dahil edilmemesi gerektiğinin tespitine, 2006 Ekim ve 2007 Ekim aylarında ödenen toplam 261.346,00 TL primin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, ödemeyi takip eden ay başından, iadenin yapıldığı ayın başına kadar yasal faizin uygulanmasına, karar verilmiştir.

D) İstinaf Başvurusu :

Davalı kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, ayni yardımların sözleşmeye tabii ve nakdi olarak ödenmesi halinde prime tabi tutulması gerektiğini, raporlar arasında ciddi çelişki olduğu halde çelişkinin giderilmediğini, zamanaşımına uğramış alacağın hesaplandığını belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

E)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

Bölge Adliye Mahkemesince, “ Davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine,” şeklinde karar verilmiştir.

F)Temyiz:

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesindeki aynı gerekçeleriyle kararı temyiz etti.

G) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Uyuşmazlık, davacı işverence yakacak yardımı olarak çalışanlarına yaptığı ödemelerin sigorta primine esas kazançlara dahil edilip edilmeyeceğine ilişkindir.

İhtilaflı dönemde yürürlükte olan 506 sayılı Yasanın 29.07.2003 tarih ve 4958 sayılı Yasanın 36. maddesi ile değişik 77/2. maddesinde “Şu kadar ki, ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz. Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur.” hükmü yer almaktadır.

506 sayılı Yasa’nın 77. madde 1. fıkrasında prim hesabı da göz önünde tutulacak kazançlar belirtilmiş, 2. fıkrasında ise bunun istisnaları gösterilmiştir. Fıkrada ifade edildiği biçimde sosyal amaçlı olarak veya işverenin yasa ve sözleşme dışında sigortalısına yaptığı yardım ve ödemeler prim hesabında nazara alınmazlar ve prime tabi tutulmazlar. Bu ödeme veya yardımlar ücret ve benzeri ödemelerden tamamen farklı nedenlere dayanırlar. İşin karşılığı olmaktan ziyade insani değer yargıları sonucu verilirler. Yasa bunları sayarak belirtmiştir. Bu yardımlar ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar, yemek, çocuk ve aile zamlarıdır.

Somut olayda; davacı belediyenin ilgili döneme ait kayıtları üzerinden yerinde inceleme yaptırmak gerekirken, belediyenin gönderdiği sıhhati denetlenemeyen belgelere göre sonuca gidilmesi hatalıdır.

Yapıcak iş, davacı belediyenin 2006-2007 yıllarına ait kayıtları üzerinden yerinde yapılan inceleme sonucu hüküm kurmaya elverişli ve ayrıntılı olarak düzenlemiş bilirkişi raporu almak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten dolayı ORTADAN KALDIRILMASI, ilk derece Mahkemesi kararının BOZULMASI gerekmiştir.

H)Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA), ilk derece Mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle (BOZULMASINA), dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2751, Karar No: 2017/6032, Tarih: 25.09.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/2751 E.  ,  2017/6032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanakları 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddeleri olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Davacı taraf, 01.01.2000-01.03.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, 04.01.2003 tarihi öncesi hizmetlerini bildirir işe giriş bildirgesi ya da dönem bodrosu gibi yönetmelikte belirtilen belgelerden herhangi birinin davalı Kuruma verilmediğinin ve davacının çalışmalarının tespit de edilmediğini belirterek 04.01.2003 öncesine ilişkin istemin hak düşürücü süreye uğradığı, 2007-2008 yıllarında dava dışı işveren işyerinde çalıştığı kabul edilerek, davacının 06.01.2003-31.12.2006, 01.01.2009-01.03.2010 tarihleri arasında davalı kooperatife ait işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamında ”Mahkemece yapılan yargılamada dinlenilen tanıkların beyanları yetersiz ve hüküm vermeye elverişli olmadığından, özellikle tanık hat sahibi...’ün, davacının birkaç kez işe girip işten ayrıldığı, sürekli ve her gün çalışmadığı, 2006 yılında ...’den ayrılıp 5-6 ay gelmediği, 2007 ve 2008 yıllarında ise kendisinin arabasında muavin olarak hizmet verdiği yönündeki anlatımları dikkate alınmak suretiyle, aynı çevrede faaliyet yürüten işverenler ve çalıştırdığı kişiler yöntemince belirlenerek bilgi ve görgülerine başvurulmalı, ayrıca hizmetin geçtiği ileri sürülen hatta/bölgede hat sahibi ve şoförler saptanarak ifadeleri alınmalı, öncelikle davacının hizmet süresinin başlangıcı ve sonu açıklıkla ortaya konulmalı, anılan tarihler arasında her yıl çalışılan süre belirlenmeli, çalışmanın kesintili geçip geçmediği açıklığa kavuşturularak gerektiğinde hak düşürücü süre yönünden irdeleme yapılmalı, belirdiği takdirde tanık anlatımları arasındaki çelişkiler giderilmeli, tüm kanıtlar değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.” şeklinde bozma nedenleri belirtilmiştir.