muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11787, Karar No: 2012/18306, Tarih: 15.11.2012

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı şirkete ait alacağın davalılardan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, yazılı gerekçe ile davacının davalı şirketten ve gerçek kişilerden alacaklı olduğuna karar verilmiştir. Davalı taraf, yargılama sırasında ıslah ettikleri savunmalarında davaya konu borcun gerçek bir borç olmayıp, fiktif bir borç olduğunu belirtmiştir. Davacı şirket ortaklarının 21.11.2006 tarihli hisse devir sözleşmesine kadar davalı ...’nin de aralarında bulunduğu kardeşlerden oluştuğu, anılan tarihte yapılan hisse devir sözleşmesi sonucu davalı ...’nin de aralarında bulunduğu bir kısım ortakların davacı şirketten ayrıldıkları, hisseleri kardeşleri ... ve başkalarına devrettikleri, hisse devir sözleşmesi ile aynı tarihte davacı şirket ortakları olan kardeşlerin bir araya gelerek 21.11.2006 tarihli ibraname düzenledikleri anlaşılmıştır. Yargılama sırasında davalıların dayandığı, davacının da varlığını ve içeriğini kabul ettiği, davacı şirketin tüm ortakları tarafından imzalanmış olan ve davacı tarafından da sahteliği ileri sürülmemiş bulunan 21.11.2006 tarihli “İBRANAMEDİR” başlıklı belgede Öztop A.Ş’nin Be-Ma’ya borçlu olduğu açıkça kabul edilmiştir. Bu durumda, davacı şirketin 21.11.2006 tarihinden önce Be-Ma’dan olan bir alacağının bulunmadığının kabulü gerekmektedir. Davacı şirketin aynı zamanda kardeş olan ortaklarının 21.11.2006 tarihinde yapılan hisse devir sözleşmesi sonucu ... dışındaki ortakların hisselerini devrederek davacı şirketten ayrıldıkları, hisselerini devreden ortaklar ile devralan ...’in bir araya gelerek hisse devir sözleşmesine istinaden anılan ibranameyi düzenlemiş oldukları ve bu ibranamede Be-Ma’nın borcunun olmadığının aynı tarihte düzenlenen kasa teslim tutanağına ve bu tutanakta belirtilen kasa değerine dayalı olarak belirtilmiş bulunmasına göre, tüm bu hususlar göz önüne alındığında davalı ...’nın davacıya karşı gerçek bir borcunun olduğu yönündeki davacı iddiasının geçerli olmadığı, taraflar ve taraf şirketlerin ortakları arasındaki ilişki, yapılan ibraname değerlendirildiğinde davacının davalıdan alacaklı olmadığı, davalı şirketin borcun fiktif olduğuna yönelik savunmasının yerinde olduğunun anlaşılması karşısında davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 15.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12952, Karar No: 2012/12961, Tarih: 19.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/12952 E.  ,  2012/12961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine ve davalılar Ümit ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin 18.04.2012 gün ve 2011/17393 – 2012/6009 sayılı geri çevirme kararı ile çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... Köyünde orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı orman işletme müdürlüğünden sorularak, yapılmış ise; işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazların bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneği istenmesine rağmen, orman kadastro tutanaklarının eksik gönderildiği, ayrıca; orman kadastro haritası ile askı ilân tutanağının gönderilmediği, yine iade öncesi dosyada kadastro paftası olmadığı için ada sayıları yazılmaksızın parsel numaraları belirtilen komşu parsellerin tam olarak gönderilmediği ve bu şekilde geri çevirme kararının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Geri çevirme kararlarının gereğinin aynen ve eksiksiz yerine getirilmesi zorunlu olup, aksi davranış işin sürüncemede kalmasına yol açacağından, ilgili hâkim ve personellerin sorumluluğunu doğurur. Bu nedenle;

1) Çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... Köyünde yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin ve varsa 2/B madde çalışmalarına ilişkin işe başlama, işi bitirme, çalışma tutanakları ile askı ilân tutanaklarının ve orman tahdit haritaları ile varsa aplikasyon ve 2/B haritalarının orijinalinden çekilmiş renkli fotokopi örneğinin eksiksiz bir şekilde Orman Yönetiminden temin edilerek, dosya arasına konulması,

2) ... Köyü, 102 ada 421, 103 ada 20, 44, 128, 129, 139, 142, 143 ve 145 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının kesinleşme durumlarını gösterir şekilde onaylı tutanak örnekleri ile varsa dayanak belgelerinin, tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, hükmen kesinleşenler varsa mahkeme ilamlarının onaylı örneklerinin, davalı iseler dava dosyalarının, temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderilmiş iseler onaylı karar örneklerinin getirtilerek dosyasına konulması,

Eksikliklerin bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek ve dikkatle okunarak gereksiz yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksiksiz bir şekilde gereklerinin en kısa zamanda yerine getirilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/11/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7101, Karar No: 2014/4224, Tarih: 31.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7101 E.  ,  2014/4224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6283, Karar No: 2022/15791, Tarih: 10.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6283 E.  ,  2022/15791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Tavzih talebinin reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Talep, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili istemli davada verilen kararın tavzihi istemine ilişkindir.

Mahkemece, tavzih isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu’nun 45. maddesi ile genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tescil olunacağı düzenlendiğinden, dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, davacı idare adına tesciline karar verildiği anlaşıldığından, hükmün talep doğrultusunda tavzih edilmesi gerekirken, tavzih talebinin reddine karar verilmesi,

Doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

24.12.2019 tarihli ek kararın 1. bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (Davacı idare vekilinin tavzih talebinin kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 no.lu bendindeki (kısım) kelimesinden sonra gelen tüm ifadenin çıkartılmasına, yerine (kullanım hakkı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna ait olmak üzere Hazine lehine daimi irtifak hakkı tesisine ve tapuya tesciline, bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 10.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/309, Karar No: 2020/1425, Tarih: 06.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/309 E.  ,  2020/1425 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.04.2011 tarihinde verilen dilekçeyle ortaklığın giderilmesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.05.2018 tarihli hükmün Bursa Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi davalı ... vekili tarafından talep edilmiştir. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi tarafından 23.12.2019 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Temyiz talebinin reddine dair ek kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve özellikle 6100 sayılı HMK'nın temyiz edilemeyen kararlar başlıklı 362/1-b maddesinde "4. maddede gösterilen davalar ile (23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar" hükmü dikkate alındığında, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 06.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2022/13315, Karar No: 2023/1178, Tarih: 21.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/13315 E.  ,  2023/1178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM :Ceza verilmesine yer olmadığı ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 ... maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı Kanun'un 231 ... maddesinin on ikinci fıkrası uyarınca itirazı kabil olup temyizlerinin mümkün olmadığı, sanık ... hakkında katılanı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik katılan vekili tarafından yapılan itirazın ... 36. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2022 tarihli ve 2022/248 Değişik iş sayılı kararı ile reddine karar verilerek kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.10.2018 tarihli ve 2017/524 Esas, 2018/599 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, birinci fıkrasının son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

1. ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.10.2018 tarihli ve 2017/524 Esas, 2018/599 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, birinci fıkrasının son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.10.2018 tarihli ve 2017/524 Esas, 2018/599 Karar sayılı kararının, katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 30.01.2019 tarihli ve 2018/8417 Esas, 2019/1611 Karar sayılı ilâmı ile sanığın suç tarihi itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi gereğince işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığının saptanması için Üniversite Hastaneleri ile Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanelerinden ya da Adlî Tıp Kurumundan heyet raporu alınması gerektiği gözetilmeden tek hekimli raporla yetinilmesi, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel ceza belirlenirken sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza belirlenmesi, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine sanık aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilemesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2019/286 Esas, 2022/126 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası, 57 nci maddesinin birinci ve devamı fıkraları, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebebi

Sanığın en ağır ceza ile cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi

Sanık hakkında akıl hastalığı nedeniyle kusur yeteneği bulunmadığı için ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin de uygulanması suretiyle orantısız karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Sanığın, katılanın kiracısı olduğu, sanığın taşınmazı genişletmesi nedeniyle anlaşmazlık yaşayan katılan ile sanık arasında olay günü öğle saatlerinde telefonda yaşanan tartışma sonrasında akşam saat 20.00 sıralarında vuku bulan kavgada, sanığın elle vurmak suretiyle katılanı, yüzde sabit ize ve nazal kemikte hayat fonksiyonlarını hafif (1) derece etkileyen kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılan beyanı ve tanıkların anlatımları dava dosyasında mevcuttur.

2. Sanık savunması, katılan beyanı ve tanıkların anlatımları dava dosyasında mevcuttur.

3. Katılanın yaralanmasına ilişkin olarak Adlî Tıp Kurumu ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 20.03.2013 ve 07.10.2013 tarihli adlî muayene raporları dava dosyasında mevcuttur.

4. Hacettepe Üniversitesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 12.03.2020 tarihli sağlık kurulu raporunda sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında olduğu belirtilmiştir.

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri yönünden;

Sanığın suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının tespiti bakımından sanığın varsa önceki rapor ve tedavi evrakları da eklenerek tüm tahkikat dosyası ile birlikte Adlî Tıp Kurumuna sevk edilerek, Gözlem İhtisas Dairesinde müşahede altına aldırıldıktan sonra düzenlenecek raporla birlikte Adlî Tıp Kurumu 4. İhtisas Kuruluna gönderilmesi, suç tarihinde işlediği "kasten yaralama" fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamayacağı veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına dair rapor aldırılması, Hacettepe Üniversitesi Hastanesinin raporu, Gözlem İhtisas Dairesinin raporu ile 4. İhtisas Kurulunun raporları arasında çelişki mevcut olması halinde, sanığın Adlî Tıp Üst Kuruluna gönderilmesi, muayenesi de yapılarak rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, Hacettepe Üniversitesi Hastanesinin 12.03.2020 tarihli yetersiz raporu hükme esas alınarak eksik araştırma ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan eksik inceleme ile karar verilmesi nedeniyle ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2019/286 Esas, 2022/126 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5019, Karar No: 2024/5532, Tarih: 13.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/5019 E.  ,  2024/5532 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/362 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve nitelikli hırsızlık suçlarından Sinop İnfaz Hâkimliğinin 07.03.2022 tarihli ve 2022/404 Esas, 2022/406 Karar sayılı içtima kararı ile 5 yıl 22 ay 15 gün hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Sinop İnfaz Hâkimliğinin 24.07.2023 tarihli ve 2023/1322 Esas, 2023/1301 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmediğinden bahisle anılan kararın kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine ilişkin Sinop İnfaz Hâkimliğinin 15.08.2023 tarihli ve 2023/1831 Esas, 2023/1835 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 31.08.2023 tarihli ve 2023/362 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 14.05.2024 tarihli ve 94660652-105-57-28234-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.05.2024 tarihli ve 2024/56985 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.05.2024 tarihli ve 2024/56985 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, Sinop Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05.07.2022 tarihli ve 2022/603 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün Sinop İnfaz Hâkimliğinin 07.03.2022 tarihli ve 2022/404 Esas, 2022/406 Karar sayılı içtima kararı ile verilen 5 yıl 22 ay 15 gün hapis cezasının infazına 05.07.2022 tarihinde başlandığı, koşullu salıverilme tarihinin 26.04.2026, bihakkın tahliye tarihinin ise 05.01.2029 olduğu,

Hükümlünün kalan cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, Covid-19 izninde olan hükümlünün izin süresinin bitiş tarihi olan 31.07.2023 tarihinden itibaren 5 gün içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmemesi halinde açık ceza infaz kurumuna gönderileceğine dair Sinop İnfaz Hâkimliğinin 24.07.2023 tarihli kararının hükümlünün yokluğunda verildiği anlaşılmakla,

Hükümlünün kalan cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, Covid-19 izninde olan hükümlünün izin süresinin bitiş tarihi olan 31.07.2023 tarihinden itibaren 5 gün içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmemesi halinde açık ceza infaz kurumuna gönderileceğine dair Sinop İnfaz Hâkimliğinin 24.07.2023 tarihli kararının hükümlünün yokluğunda verildiği anlaşılmakla,

Her ne kadar Sinop İnfaz Hâkimliğinin 15.08.2023 tarihli kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmediğinden bahisle açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de,

Hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle tahliyesine dair Sinop İnfaz Hâkimliğinin 24.07.2023 tarihli ve 2023/1322 Esas, 2023/1301 Karar sayılı kararının açığa iade kararından sonra, hükümlüye 24.08.2023 tarihinde tebliğ edildiği nazara alındığında,

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22.09.2021 tarihli ve 2021/10167 Esas, 2021/12656 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, koşullu salıverilme tarihine kadar kalan cezanın denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine yönelik hakimlik kararının hükümlüye tebliğ edilmesinde zaruret bulunduğu halde, anılan kararın açığa iade kararından önce usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği ve dolayısıyla hükümlü hakkında itiraza tabi olarak verilen denetimli serbestlik tedbirine ilişkin kararın kesinleşmediği cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;