muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20599, Karar No: 2017/726, Tarih: 02.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20599 E.  ,  2017/726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 04.03.2014 tarih 2014/810 Esas 2014/4285 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 02/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16153, Karar No: 2023/2316, Tarih: 25.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/16153 E.  ,  2023/2316 K.**

**"İçtihat Metni"**

¸

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen beraat hükmüne

yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17.10.2018 tarihli, 2018/150 Esas ve 2018/4097 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan dolayı cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; sanığın müsnet suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede, kuvvette, kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediğinden yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması sebebiyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e. maddesi gereğince atılı suçtan sanığın beraatına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin 13.03.2019 tarihli, 2018/3357 Esas ve 2019/553 sayılı Kararı ile, kararda bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının istinaf itirazları yerinde görülmemiş olmakla istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; Sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğundan bahisle hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dosya Daire'ye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A-Bölge Adliye Mahkemesi savcısının temyiz istemi:

1-Sanığın silahlı terör örgütüne üyelik suçundan cezalandırılması gerektiğine,

2-Beraat hükmünün kanun maddesinin yazılmamasının hukuka aykırı olduğuna,

B-Sanık müdafiinin temyiz istemi:

Beraat kararının CMK'nın 223/2 a veya b bendi gereği verilmesi gerektiğine ve sair nedenlere ilşkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A-Bölge Adliye Mahkemesi savcısının temyiz istemi:

1-Sanığın silahlı terör örgütüne üyelik suçundan cezalandırılması gerektiğine,

2-Beraat hükmünün kanun maddesinin yazılmamasının hukuka aykırı olduğuna,

B-Sanık müdafiinin temyiz istemi:

Beraat kararının CMK'nın 223/2 a veya b bendi gereği verilmesi gerektiğine ve sair nedenlere ilşkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın terör örgütü üyeliğini çağrıştırır süreklilik, çeşitlilik ve devamlılık gösteren fiil ve davranışlarının tespit edilemediği, sanığın örgütle iltisaklı olması sebebiyle kapatılan Salıpazarı Eğitim Kültür, Yardımlaşma ve Dayanışma derneğine üye olması, örgüte müzahir Zaman Gazetesine abone olması şeklindeki eylemlerinin terör örgütüne sempatizanlık düzeyinde kaldığı, terör örgütü üyeliği yahut örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte yardım olarak değerlendirilemeyeceği, şahit F. Ö.nün kendisinin bizzat katılmadığı bir örgüt toplantısında sanığın olduğu yönündeki beyanlarını destekleyecek nitelikte dosyada somut bir delil bulunmadığı, bu nedenle şahit F. Ö.'nün ve diğer şahitlerin beyanlarının soyut beyanlardan ibaret olduğu ve bu beyanlara da itibar edilemeyeceği, bu nedenlerle sanığın örgüt üyesi olmadığı yönündeki savunması da dikkate alındığında savunmasının aksine FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olduğuna yönelik cezalandırılmasına yeterli her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, her hukuk devletinde kabul edilen ve masumluk karinesi ile sıkı bir ilişkisi bulunan şüpheden sanık yararlanır ilkesine göre yapılan ceza muhakemesinin sonunda fiilin sanık tarafından işlendiğinin yüzde yüz açıklığa ulaşmadığı durumlarda mahkumiyet kararının verilemeyeceği atılı suçun işlendiği yönünde iddianın şüpheli kaldığı anlaşılmış, şüpheden sanık yararlanır evrensel hukuk kuralı gereğince sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın beraatine dair İlk Derece Mahkemesinin kararında her hangi bir isabetsizlik görülmemiş ve hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların istinaf denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı anlaşılmakla; sanık müdafî ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden hükme yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

a) Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, syf. 383 vd.)

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır. (... özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280)

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 inci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

b) Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün Salıpazarı yapılanmasında, örgütsel toplantıların yapıldığı Salıpazarı ve Köyleri Eğitim Kültür ve Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği'nin (SAY-DER) denetleme kurulu asil üyesi olarak toplantı organizasyonu içinde faaliyet gösteren, bu toplantılara katılan, örgütün yayın organı olan Zaman gazetesinin uzun süre dağıtıcılığını yapan, protesto gösterilerine iştirak eden ve sosyal medya hesabında örgüt lehine paylaşımlarda bulunan sanığın eylemlerinin süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluğu itibariyle müsnet silahlı terör örgütü üyeliği suçunu oluşturacağı nazara alındığında, müsnet suçtan mahkumiyeti yerine, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yerinde olmayan gerekçe ile beraat hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin ve BAM C.savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin 13.03.2019 tarihli, 2018/3357 Esas ve 2019/553 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin ve BAM C.savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin 13.03.2019 tarihli, 2018/3357 Esas ve 2019/553 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8 inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304/2 nci maddesinin a bendi uyarınca dosyanın Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2022/6311, Karar No: 2023/1223, Tarih: 13.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/6311 E.  ,  2023/1223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2011/212 E., 2016/189 K.

SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karar onama, zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin ve Aralık Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2016 tarihli ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Aralık Cumhuriyet Başsavcılığının 15.04.2011 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'un (5237 sayılı Kanun) Türk Ceza Kanunu 154/2 maddesi yollamasıyla 154/1, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2.Aralık Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli karan sanıkların köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

3.Mahkemenin 11.06.2016 tarihli ek kararı ile, yokluğunda 30.05.2016 tarihinde tebliğ edilen kararın yasal süresinden sonra 10.06.2016 tarihinde temyiz edildiği gerekçesi ile sanık ...'un temyiz talebin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'un ek karara yönelik temyiz istemi, gerekçeli kararın adresinde ...'a tebliğ edildiğini ancak bu isimde bir kardeşinin olmadığına ilişkindir.

2. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'un temyiz istemleri, atılı suçu işlemediklerine, kararın yersiz olduğuna ilişkindir.

3. Sanıklar ... Mankan, ..., ... ...'nün temyiz istemleri, atılı suçu işlemediklerini, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'un yokluğunda verilen kararın 30.05.2016 tarihinde yurtiçi ikametgah adresinde kendisinin adreste bulunmamasından dolayı kardeşi ...'a tebliğ edilmiştir.

2. Sanığın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan nüfus kayıt örneğine göre bu isimde kardeşinin olmadığı anlaşılmıştır.

3. Dava konusu olay köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçu olup bu eylemin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulüne tabi olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnameye yönelik

2. Sanığın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan nüfus kayıt örneğine göre bu isimde kardeşinin olmadığı anlaşılmıştır.

3. Dava konusu olay köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçu olup bu eylemin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulüne tabi olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnameye yönelik

Suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 15.04.2011 tarihi olması nedeni ile 12 yıllık dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği ve sanık ...'a yapılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşıldığından tebliğnamdeki görüşlere iştirak edilmemiştir.

B. Sanıkların Temyiz İstemlerine Yönelik

Sanık ...'un yokluğunda verilen kararın 30.05.2016 tarihinde yurtiçi ikametgah adresinde bulunmamasından dolayı kardeşi ...'a imzası karşılığında tebliğ edilmiş olduğu, ancak sanığın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre bu isimde kardeşinin olmaması nedeniyle tebliğin usulsüz olduğu anlaşıldığından, öğrenme üzerine yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

1. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra sanık ...'ın 15.02.2020 tarihinde, sanık ...'ın 08.04.2021 tarihinde vefat ettiklerinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

2. Diğer Sanıklar Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

a. Suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 15.04.2011 tarihi olduğunun gözetilmemesi,

b. Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 ... ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 ... ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı karan ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na (5271 sayılı Kanun) 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 ... maddesiyle eklenen geçici 5 ... maddenin (d) bendinde yer ... "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanun 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Aralık Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı kanun'un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19562, Karar No: 2015/2803, Tarih: 18.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/19562 E.  ,  2015/2803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2014

NUMARASI : 2013/130-2014/101

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Taşınmazın tarla niteliğindeki kısmında;

Değerlendirme tarihi olan 2013 yılı hasat dönemindeki münavebe ürünü olarak alınan buğday, ayçiceği, fasulye ve karpuzun ortalama toptan kg. satış fiyatlarının dekar başına verim miktarlarının ise İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek bilirkişi raporunun denetlenmemesi,

2) Taşınmazın bir kısmında ise 17 adet kiraz ağacı bulunmaktadır. Öncelikle ağaçların yaşları da belirlendikten sonra İl Tarım Müdürlüğünden bu ağaçların bulundukları yaş ve bir dönüm itibariyle verimi, değerlendirme yılı hasat döneminde toptan kilogram satış fiyatları ve üretim masrafları sorulup net geliri belirlendikten sonra, bu gelir kapitilizasyon faizine bölünmek suretiyle birim fiyatının bulunması ve daha sonra ağaçların taşınmazda kapladığı alanlar belirlenerek buna göre bahçenin toplam değerinin bulunması gerekirken, denetime imkan vermeyecek şekide hüküm kurulması,

3)Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın yazılı özelliklerine göre objektif değer artırıcı unsurun % 100 oranında olacağının gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/841, Karar No: 2015/1697, Tarih: 20.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/841 E.  ,  2015/1697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın, katılana ait 18 ton gübreyi...'ye götürülmek üzere yüklediği, ancak teslim etmemek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia edilen olayda, katılan firma yetkilisinin aşamalardaki beyanları, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını

gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "100 GÜN" ve 2.000 TL ibarelerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN" ve "100 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.