muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7524, Karar No: 2024/3747, Tarih: 09.05.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporuna ilişkin itirazların değerlendirilmediğini, gerekçeli karardaki davacı tasarımlarının ayırt edici olmadığının ancak dava yoluyla ileri sürülebileceğine dair gerekçenin savunma hakkını kısıtladığını, her iki tasarımın yer aldığı ürünlerdeki tek ortak noktanın, ayakkabı sayalarındaki üçgenimsi geometrik şekiller olduğunu, yalnızca ayakkabının yan yüzeyinde tek bir bölge ele alınarak değerlendirme yapılamayacağını, anılan şekillerin anonim tasarımlar olması ve aralarında azımsanmayacak düzeyde farklılıklar bulunması nedeniyle müvekkilinin tescilli tasarımlarının, davacı tasarımları ile iltibas oluşturmadığını, Roma döneminden kalan ayakkabı tasarımına ait görselden açıkça anlaşılacağı üzere yeni bir moda akımı olduğunu, outdoor ayakkabıların sayalarında kullanılan şekillerin, resimde gösterilen bağlama ve germe biçiminin getirdiği zorunluluktan ortaya çıktığını, anonim karakterler taşıdığını, bilirkişi raporunda ürünün parçalar halinde incelendiğini, bilirkişiler tarafından ayakkabının tasarımında bütününün değerlendirilmesinin gerektiğini, örnek olarak burnu, fordu, tabanı, yan ve üst görünüşleri yani bütünsel görünüşü dururken yalnızca yan yüzeyde trekking ayakkabılarında biçimsel yönden ortak özellik taşıyan ve tabanla sayanın yan yüzeyindeki outdoor ayakkabılarının genel olarak bağlama biçimin ön plana çıkartan geometrik desenin bir moda akımı olduğunu, dünyaca ünlü diğer marka ayakkabılarda da kullanıldığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı adına DM 085379 tescil numaralı çoklu tasarım belgesinin tescilli olduğu, davalı davacının tasarımlarının anonim olduğu ileri sürmüşse de, hükümsüzlük davası açmadığı, bu davada davacı tasarımlarının diğer firmaların tasarımları ile karşılaştırmasının yapılarak yenilik incelemesi yapılamayacağı, Roma döneminden beri kullanıldığı ileri sürülen bağlama biçimine ilişkin görsellerin de, davacı tasarımının anonim olduğunu göstermediği, davalının tasarımlar arasındaki ortak özelliğin “ayakkabı sayalarındaki üçgenimsi geometrik şekiller” olduğu, bilirkişilerce ürünlerin bütün olarak incelenmesi gerekirken, ürünlerin parçalar halinde incelendiğini ileri sürdüğü, davacının ayakkabı tasarım tescillerinin incelenmesinde, ayakkabı tasarımlarının yan yüzeylerindeki çizgi/desen tasarımlarının koyu renk çizgilerle belirgin hale getirildiği, tasarım inceleme kılavuzu hükümleri dikkate alındığında, ürünün bir parçasının korunmasının talep edilmesi halinde korunma talep edilen kısımların açıkça gösterilmesi gerektiği, fotoğraf veya çizim olarak sunulan görsel anlatımlarda, koruma talep edilen özelliklerin, sınırlarının açıkça çizilerek gösterilebileceği, sınırın dışındaki özelliklerin, koruma kapsamı dışında olduğunun kabul edileceği, bu durumda, somut olayda koyu renk ile işaretlenen kısımların korumasının talep edildiğinin anlaşıldığı, davalının ayakkabı ürününün tümü yönünden inceleme yapılmasını talep etmesinin yerinde görülmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hatalı bir biçimde, bilirkişi raporuna ilişkin itirazların değerlendirilmediğini, sadece görünürde bir inceleme yapılmış olan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verildiğini, bir kişinin kendisini savunması için dava açma yükümü getirilmesinin savunma hakkını kısıtladığını, davacının tasarım tescilinin yenilik ve ayırt edicilik taşımadığı itirazlarını dava açmaya gerek kalmadan ileri sürebileceklerini, ürünlerdeki tek ortak noktanın, ayakkabı sayalarındaki üçgenimsi geometrik şekiller olduğunu, yalnızca ayakkabının yan yüzeyinde tek bir bölge ele alınarak değerlendirme yapılamayacağını, bu şekillerin de anonim olduğunu, aralarında azımsanmayacak düzeyde farklılıklar bulunması nedeniyle müvekkilinin tescilli tasarımlarının, davacı tasarımları ile iltibas oluşturmadığını, Roma döneminden bir ayakkabı tasarımına ait şeklin yeni bir moda akımı olması nedeniyle davacının, piyasada mevcut bir çok firmanın ve müvekkilinin outdoor ayakkabıların sayalarında kullanılan şekillerin bağlama ve germe biçiminin getirdiği zorunluluktan ortaya çıkan bir geometrik biçim olduğunu, anonim karakterler taşıdığını, davacının Roma döneminden kalma bir tasarımı kendisinin yaptığını iddia etmesinin kötü niyetini açıkça ortaya koyduğunu, bir tasarımın, sınai mülkiyet konusu olabilecek her türlü unsurun bir bütün olarak incelenmesi ve değerlendirilmesi gerektiğini, bilirkişi raporunda da açıkça yazıldığı üzere ürünün parçalar halinde incelendiğini, bilirkişilerin uzmanlıklarının bulunmadığını, örnek olarak burnu, fordu, tabanı, yan ve üst görünüşleri yani bütünsel görünüşü dururken yalnızca yan yüzeyde trekking ayakkabılarında biçimsel yönden ortak özellik taşıyan ve tabanla sayanın yan yüzeyindeki outdoor ayakkabılarının genel olarak bağlama biçimin ön plana çıkartan geometrik desenin bir moda akımı olduğunu, dünyaca ünlü diğer marka ayakkabılarda da kullanıldığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tasarım hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 56 ncı ve 77 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tasarım hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 56 ncı ve 77 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2670, Karar No: 2021/10255, Tarih: 23.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2670 E.  ,  2021/10255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 7139 sayılı Kanunla Değişik 10. maddesinin 8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)3.bendinden (üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak nemalandırılması amacıyla Ziraat Bankası Maden Şubesine müzekkere yazılmasına, aynı zamanda bu bedelin kararın kesinleşme tarihine kadar bloke altına alınmasına, karar kesinleştiğinde talep halinde davalı tarafa hisseleri oranında ödenmesine) cümlesinin çıkartılmasına, yerine (işlemiş nemaları ile derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) ibaresinin yazılmasına,

b)4.bendinin son cümlesinde yazılı (kararın kesinleşme tarihine) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin ilam tarihi olan 23/09/2021 tarihine) ibaresinin yazılmasına,

c)7.bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32505, Karar No: 2017/8098, Tarih: 12.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/32505 E.  ,  2017/8098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarihte uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde, sanık mahkemece yapılan uzlaşma teklifini kabul etmediğini beyan etmişse de, bir hakkın doğmadan önce kullanılması söz konusu olamayacağından, uzlaşma teklifinin hukuken geçerli olmadığı anlaşılmakla, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7 maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1- 5237 sayılı TCK'da cezaların içtimaı müessesine yer verilmemiş olmasına göre, sanık hakkında doğrudan hükmolunan adli para cezası ile hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen para cezalarına ayrı ayrı hükmolunması gerektiği gözetilmeden, “sanığa hükmedilen adli para cezaları içtima edilerek sanığın neticeten 6080 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi gereğince adli para cezasının 24 eşit taksitte ödenmesine karar verilirken infazda duraksamaya yol açacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,

3- Sanık hakkında kısa süreli hapis cezasından çevrili 6.000 TL adli para cezası ile doğrudan verilen 80 TL adli para cezasına hükmedildiği halde, “sanığa verilen adli para cezasının 24 eşit taksitte ödenmesine” denilmek suretiyle infazda tereddüt oluşturacak şekilde hangi adli para cezasının taksitlendirildiğinin belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1740, Karar No: 2023/1163, Tarih: 09.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/1740 E.  ,  2023/1163 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/318 E., 2021/110 K.

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

İTİRAZA KONU KARAR : Düşme

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 05.12.2022 tarihli ve 2022/9803 Esas, 2022/16876 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.12.2022 tarihli ve KD-2021/91016 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

CMK'nın 308/1-2. cümle. maddesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı; sanık hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/91016 nolu tebliğnamesi ile talepte bulunulan 'mühür bozma' suçu yönünden de karar verilmesine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 203/1.maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının sanık hakkında ilk mahkumiyet kararının verildiği 22.04.2014 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2021 tarihli ve 2019/318 Esas, 2021/110 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden mühür bozma suçundan kurulan hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında mühür bozma suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11924, Karar No: 2021/2110, Tarih: 01.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/11924 E.  ,  2021/2110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından meçhul şüpheliler hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 12/02/2020 tarihli ve 2020/27706 soruşturma, 2020/4335 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez özel belgede sahtecilik suçundan yapılan soruşturma sırasında suç yeri bakımından dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/02/2020 tarihli ve 2020/18910 soruşturma, 2020/1017 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Yalova 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/03/2020 tarihli ve 2020/309 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13/10/2020 gün ve 94660652-105-34-9426-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/10/2020 gün ve 2020/93140 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sahte belge ile Bursa ili Osmangazi Belediyesinde yapılan ihaleye katıldığı yönündeki şikayet kapsamında, iddiaya konu özel belgede sahtecilik suçuna konu Tehlikesiz Atıklar Toplama Ayırma Belgesinin kullandığı Bursa ili olduğunun anlaşılması karşısında, merciince Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılarak yetkili savcılık olarak belirlenmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sahte belgenin ihalaye girilerek haksız menfaat temini amacıyla kullanıldığı yerin yerin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Yalova 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/03/2020 tarihli ve 2020/309 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 01/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10173, Karar No: 2025/4307, Tarih: 10.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/10173 E.  ,  2025/4307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/229 E., 2020/160 K.

SUÇLAR : Görevi kötüye kullanma, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığın, suç tarihlerinde tebligat servisinden imza karşılığı aldığı tebligat evraklarını keyfi olarak uhdesinde tuttuğu ve tebliğ işlemlerinde 16-31 gün arasında değişen gecikmelere neden olup iş sahiplerinin yakınmalarına neden olarak görevi kötüye kullanma suçunu işlediği eylemi nedeniyle, İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesi 21.06.2018 tarihli ilamıyla zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiği ve bu kararın temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşıldığından, Mahkemenin 30.06.2020 tarihli kararında yeniden verilen düşme kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Anadolu Yakası ... Başmüdürlüğüne bağlı posta dağıtıcısı olarak görev yapan sanığın bir kısım tebliğ evraklarının tebliğ işlemlerinin gerçekleştirilmesi sırasında tebligatlara ait teslim belgeleri ve tebliğ mazbatası ile tebliğ alındılarında muhatapların yerine imza attığı somut olayda,

l.Her ne kadar mahkemece 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresi dolduğundan bahisle düşme kararı verilmiş ise de; Mahkemece sübutu kabul edilen sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 204/2 maddesinde düzenlenen kamu görevlisinin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu, bahse konu suçun gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu olağan zamanaşımı süresinin TCK’nın 66/1-d maddesi uyarınca 15 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin ise TCK’nın 67/4 maddesi uyarınca 22,5 yıl olduğu anlaşıldığından, suç ve hüküm tarihleri itibarıyla suça ilişkin olağan ve olağanüstü dava zamanaşımı sürelerinin dolmadığı gözetilerek, yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken zamanaşımı nedeniyle davanın düşmesine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

2. 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince kamu davaslarının düşmesine karar verilmesi yerine, kamu davalarının düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. Maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. Maddesi uyarınca sahtecilik suçundan kurulan hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. Maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. Maddesi uyarınca sahtecilik suçundan kurulan hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/206, Karar No: 2021/1007, Tarih: 22.09.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/206 E.  ,  2021/1007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06/07/2012 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12/06/2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle davacı Hanım Sarıkaya yerine vekil edilen Çilem Didar Töre'nin karar başlığında davacı olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilecek maddi hataya dayalı olmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.