muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/17499, Karar No: 2024/4820, Tarih: 04.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/17499 E.  ,  2024/4820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1260 E., 2022/1544 K.

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

A. Sanık ...'ın temyiz talebi yönünden,

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 29.06.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 30.06.2022 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname 'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ...'ın temyiz talebi yönünden,

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ürgüp Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2013 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin 03.10.2018 tarihli kararı ile sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 26.05.2022 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın temyiz isteği;

Hükme esas alınan kamera kayıtlarında kendisine benzer bir kişinin daha bulunmasına karşın mahkemece yeterli gerekçe göstermeden suçu kendisinin işlediğini kabul ettiğine, mahkemece mağdurun zararını giderip gidermeyeceğini açıkça belirtmediği gibi bu husustaki beyanlarının tutanağa geçirilmediğine, müştekinin kendisini teşhis etmemesine karşın mahkumiyet kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay, sanıkların müştekiye ait kredi kartını izinsiz kullanmak suretiyle yarar sağladığı iddiasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay, sanıkların müştekiye ait kredi kartını izinsiz kullanmak suretiyle yarar sağladığı iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Müşteki ...’nin yurt dışından Türkiye’ye turist olarak geldiği, olay tarihi olan 29.09.2012 günü Ürgüp İlçesine geldiği, Ürgüp İlçesinde bulunan Denizbank’a ait ATM cihazından para çekmek için kendisine ait Accort Fransız bankasına ait master kartını ATM cihazının giriş haznesine soktuğu ancak kartın makineye girmediği, bu esnada arkasında bulunan sanık ...’ın ve yanında bulunan kimliği tespit edilemeyen 1.75 cm boylarında mavi renkli, uzun kollu gömlekli, güneşlik kısmında beyaz yazıların bulunduğu koyu renkli şapkalı, siyah renkli her iki yanda beyaz çizgisi bulunan spor ayakkabılı şahıs ile birlikte geldikleri, kimliği tespit edilemeyen şahıs ile sanık ...'ın müştekiyi bir süre izledikten sonra müştekiye yakınlaştığı, müştekinin rızasıyla kartını yardım etmek amacıyla aldığı, kartı makinenin haznesine sokuyor gibi yaptığı ancak kartı hazneye sokmayarak el çabukluğu ile sağ elindeki kartı sol koluna doğru götürerek kol altına aldığı ve el hareketi ile ATM tuşlarını gösterdiği, müştekinin kart şifresini girdiği, bu esnada sanığın olay yerinden hızlıca uzaklaştığı, kimliği tespit edilemeyen şahsın da koşarak olay yerinden uzaklaştığı, incelenen güvenlik kamerası görüntülerinde sanık ... ile kimliği tespit edilemeyen şüphelinin Ürgüp İlçe Merkezinde bulunan Ekonomik Pazar market karşısına geldiklerinde park halinde beklemekte olan gri renkli, arkası kesik hatchback kasa tabir edilen bir araca bindikleri müştekinin de herhangi bir işlem yapamaması nedeniyle ATM cihazının kartını yuttuğunu sanarak ATM cihazının başından ayrıldığı, sonrasında müştekinin 01.10.2012 tarihinde Denizbank’a gittiği ve kartını almak istediği ancak kartının ATM cihazında bulunmaması nedeniyle kartını alamadığı ve hesap hareketlerini incelediğinde kartından müştekinin kartından değişik zamanlarda toplamda 7.200 Euro para çekildiği tespit edildiği,

20.10.2012 tarihinde İzmir İlinde ATM cihazında aparat olduğu ihbarının alınması üzerine yakalanan ve olay tarihi olan 29.09.2012 günü Ürgüp Denizbank ATM’sine ait güvenlik kamera kayıtlarında tespit edilen sanık ... olduğu İzmir İl Emniyet Müdürlüğünce tanzim edilen 20.10.2012 tarihli tutanaktan anlaşıldığı, sanığın yanında yakalanan ... vermiş olduğu beyanında Ürgüp ilçesinde gerçekleşen banka ve kredi kartlarını kötüye kullanma suçuna ilişkin olarak bir ilgisinin olmadığını, olay tarihinde Ürgüp ilçesinde turizm amaçlı olarak ...Otel'de kaldığını, tesadüfen önceden tanıdığı ... ve sahte ...ve ... kimliğini kullanan kişi ile karşılaştığını, birlikte aynı otelde kaldıklarını üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği,

Sanık ...'ın fotoğrafları ...'ya gösterildiğinde "dayı" lakaplı ...ve ... sahte kimliğini kullanan kişinin ... olduğunu teşhis ettiği, sanık ...'nın ifadesi doğrultusunda şüpheli ...'a ulaşıldığı, ... vermiş olduğu beyanında ... ve ... isimli şahısları tanımadığını, sahte kimlik kullanmam gibi bir durumun söz konusu olmayacağını, olaya karışan aracı kiralayana ...'ın yeğeni olduğunu beyan ettiği,

Suç işlenirken kullanılan 01 \*\*\* 64 plakalı aracın ...isimli şahsa ait olarak kiralandığı, ancak şüpheli vermiş olduğu beyanında olay ile hiçbir alakasının olmadığını beyan ettiği, yapılan araştırma neticesinde şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,

...Otel'de çalışan resepsiyon görevlisi S.A. beyanında otele ..., ... ve ... (...)'un birlikte geldiklerini ve kaldıklarını, ayrıca... İş Bankası'nın önünde görünen ve müştekiye ait karttan para çeken top sakallı, kafasında açık renk şapka, orta yaşlardaki, kilolu şahsın ... (...) ismi ile otelde kalan kişi olduğunu beyan ettiği,

Şüpheli sıfatı ile ifadesi alınan gerçek ... ise hayatında hiç Ürgüp ilçesine gelmediğini, kendi kimliğini kullanan bir kişinin Türkiye'nin farklı yerlerinde birçok trafik cezası yediği ve suça karıştığı, olaylarla bir bağlantısının olmadığını beyan ettiği, yapılan araştırma neticesinde şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,

Sanıklar ..., ... ve ...'ın Ürgüp'e birlikte gelip birlikte kalmaları, daha sonra ...İlçesinde başka bir banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçu nedeni ile ... ve ...'ın yakalanması, ...'ın CD çözüm tutanakları ve teşhis sonucunda müşteki ...'ye karşı işlenen suç nedeni ile tutuklanması ve hakkında dava açılması, ...in suçu işlediğinin dosyadaki delillerle mevcut olması, ...'nın beyanları, ...'ın olayla bir bağlantısının bulunmadığını beyan etmesine rağmen suçta kullanılan aracı yeğeni ...'ın kiralaması ve diğer sanık ... ile tanınmayan bir şahıs araçta beklerken...'ın... İş Bankası'na gelerek müştekiye ait karttan para çekmesi, kendini ... olarak tanıtan...'ın para çekme görüntüleri tanığa izletilince tanığın...'ı teşhis etmesi nedeni ile bahse konu suçu, ... ve ...'ın iştirak halinde işledikleri ilk derece mahkemesince kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'ın temyiz talebi yönünden,

Dairemizin 12.02.2024 tarihli ve 2022/3888 Esas, 2024/1145 Karar sayılı kararı ile sanığa "Tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine" ilişkin ihtarat içeren tebligatın yapıldığı ancak sanığın gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Dairemizin 12.02.2024 tarihli ve 2022/3888 Esas, 2024/1145 Karar sayılı kararı ile sanığa "Tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine" ilişkin ihtarat içeren tebligatın yapıldığı ancak sanığın gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

B. Sanık ...'ın temyiz talebi yönünden,

Katılanın aşamalarda alınan istikrarlı ifadesi, sanığın çelişkili ve suçtan kurtulmaya yönelik savunmaları, CD çözüm tutanağı, fotoğraflar, tutanaklar ve tüm dava dosyası kapsamından sübuta ve suç vasfına yönelik istinaf mahkemesi kabulünde bir hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanğın yukarıda yer alan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

1. Gerekçe bölümünün (A) bendinde belirtilen nedenle, ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 29.06.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 30.06.2022 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2022/1260 Esas, 2022/1544 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilânımın bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/14600, Karar No: 2016/3079, Tarih: 22.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/14600 E.  ,  2016/3079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Patnos 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2015

NUMARASI : 2011/444-2015/70

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Patnos gibi bir ilçede yeterli bir araştırma yapılmadan emsal bulunamadığından bahisle bilirkişi kurulu raporunda Patnos merkezinde bulunan taşınmaz için Ağrı merkezindeki taşınmazın satışı emsal olarak incelenmek suretiyle taşınmaza değer biçildiğinden alınan rapor inandırıcı olmayıp hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve tapu müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen raiç vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2373, Karar No: 2019/3623, Tarih: 09.09.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/2373 E.  ,  2019/3623 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Ası suretiyle intihar ve eşi kasten öldürme suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/06/2018 tarihli ve 2018/8718 soruşturma, 2018/30838 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin, merci ... 3. Ceza Mahkemesinin 07/02/2019 tarihli ve 2018/4458 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu,

Somut olayda 02/05/2018 tarihli otopsi raporunda yer alan "ölümün ası sonucu meydana geldiği ve ası işleminin kişi canlı iken yapılmış olduğu" şeklindeki bulgulara ve dosya kapsamında mevcut diğer delillere dayanılarak ölen ... ...'nın tamamen kendi iradesiyle, kendini asmak suretiyle intihar ettiğinin kabul edilmesi gerektiği, kasten adam öldürme suçunun meydana geldiğine dair kamu davasının açılmasını gerektirir yeterli şüphe oluşturacak delil bulunmadığından bahisle şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, ölenin 21/01/2012 tarihinde eşi olan şüpheli tarafından yatak odasında asılı olarak ölü bulunduğu, ölen ... ...'ya ait 26/12/2018 tarihli CD çözümü ve cep telefonu incelemesi yapılarak hazırlanan bilirkişi raporuna göre ölen ... ... ile eşi şüpheli ...'nın arasındaki konuşmaların ölen ...'nin ölümünün şüpheli ölüm olarak değerlendirilmesi gerektiğine sebep olduğu, ayrıca 02/05/2018 tarihli otopsi raporuna göre ölen ...'nin her iki el tırnak örneklerinin moleküler genetik incelemesinin yapılmadığı anlaşılmakla, eksik soruşturma ile verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın bu yönden kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 10/05/2019 gün ve 94660652-105-16-5198-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, ... 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 07/02/2019 tarihli ve 2018/4458 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22300, Karar No: 2016/3691, Tarih: 01.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/22300 E.  ,  2016/3691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (2. İcra Hukuk) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtiraz

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu, takibe konu nafaka ve tazminatları ödediğini, ödemeye ilişkin alacaklı ile aralarında ibraname düzenlendiğini, bu nedenle takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; alacaklının mahkeme huzurunda imzasının kendisine ait olduğunu ikrar ettiği ibraname ile dosya alacağının tamamen ödendiği anlaşılmakla, icranın geri bırakılmasına karar verilmesi üzerine, hüküm; alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan ... tarihli ibranamede, velayet hakkı sahibi alacaklı annenin ... tarihinden sonrası için çocuk lehine takdir edilen nafakayı talep etmeyeceği ve bu konuda icra takibi başlatmayacağı yönünde taahhütte bulunduğu anlaşılmaktadır.

Alacaklı vekili müvekkiline nüfus hakkında olduğu belirtilerek boş kağıt imzalatıp üzerinin, doldurulduğunu, belgenin İİK'nun 33. maddesinde yazılı belge olmadığını belirtmiştir. Nafaka alacaklısı velayet hakkı sahibi anne, anılan ibranameyi verdiği tarihe kadar ki birikmiş nafaka alacağından feragat edebilir ise de, çocuğun üstün yararı gözetilerek ibraname tarihinden sonra işleyecek çocuk lehine hükmedilmiş iştirak nafakasından feragat edemeyeceğinin kabulü gerekir. Bu nedenle, imzası kabul edilen ibraname; düzenlendiği tarihe kadar olan nafaka alacaklarını sonlandırır.

Mahkemece anılan kabuller doğrultusunda karar verilmesi gerekirken, ibranamenin borcun tamamını kapsadığından hareketle takibin tümü yönünden icranın geri bırakılmasına karar verilmesi doğru değildir.

.//..

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının doğru yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın temyiz edene iadesine, 01.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24498, Karar No: 2013/27148, Tarih: 13.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/24498 E.  ,  2013/27148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan beraati

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Sanığın, aşamalardaki ifadelerinde suça konu silahın kuru-sıkı tabanca olduğunu savunması, tabanca ile birlikte mermi ele geçmemiş olması ve dosyada mevcut ekspertiz raporunda, söz konusu tabancanın ses fişeklerinden tadil edilmiş yasak niteliği haiz fişekleri de atabilen yarı otomatik bir tabanca olduğu belirtildikten sonra, her hangi bir tadilat yapılıp yapılmadığı hususuna değinilmeden “...namlusu içerisinde dairesel yapıda (ortasında boşluk bulunan) gaz ayırıcı parçası bulunduğu, namlusu içerisindeki gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun metal küre vb. bir cisim geçebileceği”nin belirtilmesi karşısında; davaya konu ses ve gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın fotoğrafları, faturası ve dosyadaki bilirkişi raporları eklenip üretici firmadan mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosyanın yeniden kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra, ayrıca "kuru sıkı" olarak tabir edilen tabanca olduğunun anlaşılması halinde ise yerleşik yerde ateş etme şeklindeki eyleminin, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 36/1. madde ve fıkrasında tanımı yapılan gürültüye neden olma kapsamında idari yaptırımı gerektireceği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.