muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2249, Karar No: 2019/1300, Tarih: 05.12.2019

Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.06.2015 tarihli ve 2015/22-1156 E., 2015/1598 K.; 22.06.2016 tarihli ve 2016/22-874 E., 2016/824 K.; 17.01.2018 tarihli ve 2016/22-2181 E., 2018/24 sayılı kararlarında da aynı ilkeler kabul edilmiştir.

Öte yandan işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı konusunda Yargıtay'ın iş davalarına bakan 7, 9 ve 22. Hukuk Daireleri ile Hukuk Genel Kurulu içtihatları arasında ortaya çıkan farklılığın giderilmesi için Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan değerlendirme sonucunda 15.12.2017 tarihli ve 2016/6 E., 2017/5 K. sayılı kararı ile "İşçilik alacaklarının çok çeşitli tür, nitelik ve kapsamda olması, somut olayın özelliklerine göre oldukça değişkenlik göstermesi, hatta aynı tür işçilik alacaklarında dâhi somut olayın özellikleri itibariyle işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı konusunda soyut ve genel nitelikte, her bir olayda geçerli olacak ölçüde bir karar alınamayacağından içtihadı birleştirmeye gerek olup olmadığı ön sorun olarak tartışılmış ve sonuç olarak içtihadı birleştirmeye gerek olmadığı" yönünde karar verilmiştir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular ışığında somut olay değerlendirildiğinde, davacı vekili müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız ve kötü niyetle feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar ve kötü niyet tazminatlarının tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının bordrolarda gösterilen son ücreti 978,60TL'ye davalı tarafından maliyetleri bildirilen yemek ve servis hizmeti tutarları ile erzak yardımı maliyetinin de eklenerek giydirilmiş ücretin belirlendiği, belirlenen bu giydirilmiş ücret üzerinden ise kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Açıklandığı üzere uyuşmazlık konusu alacakların hesabına esas olan ücret, giydirilmiş ücret olup, giydirilmiş ücrete işçinin asıl ücretine ek olarak sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler de dâhil edilmektedir. Bu kapsamda davacıya ayni olarak sağlanan yemek ve yol yardımı ile erzak yardımının parasal değerinin tazminat hesabında göz önünde tutulacağı kuşkusuzdur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 8/3. maddesinde işveren açıkça işçiye varsa ücret eklerini gösteren yazılı bir belge vermekle yükümlü tutulmuştur. Ancak işveren tarafından Kanun'un kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirerek gerekli belgeleri işçiye teslim ettiğine dair dosyaya bir delil sunulmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda işçinin alacağını belirleyecek verilerin elinde bulunduğundan söz etmek mümkün değildir.

Öyle ise, dava konusu edilen kıdem, ihbar ve kötü niyet tazminatlarının belirlenebilmesi için işverende bulunan bilgi ve belgelere ihtiyaç duyulduğundan, anılan alacakların belirlenebilir olduğundan bahsedilemeyecektir.

Öyle ise, dava konusu edilen kıdem, ihbar ve kötü niyet tazminatlarının belirlenebilmesi için işverende bulunan bilgi ve belgelere ihtiyaç duyulduğundan, anılan alacakların belirlenebilir olduğundan bahsedilemeyecektir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 25.09.2018 tarihli ve 2015/22-856 E., 2018/1350 K.; 07.03.2018 tarihli ve 2015/22-2283 E., 2018/421 K.; 09.05.2018 tarihli ve 2015/22-569 E., 2018/1017 K. sayılı kararlarında da aynı ilkeler kabul edilmiştir.

Hâl böyle olunca mahkemenin direnme kararı yerindedir.

Ne var ki, Özel Dairece bozma nedenine göre davanın esasına yönelik diğer temyiz itirazları incelenmediğinden, bu yönde inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme uygun bulunduğundan davalı vekilinin işin esasına ilişkin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 22. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05.12.2019 tarihinde oy birliği ile ve kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8227, Karar No: 2014/5691, Tarih: 28.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8227 E.  ,  2014/5691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13504, Karar No: 2014/25933, Tarih: 13.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13504 E.  ,  2014/25933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

NUMARASI : 2012/59-2012/380

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmaz pay satışı olduğu gibi;

bilirkişi kurulu raporunda dop kesintisi yapılarak dava konusu taşınmazın m2 bedeli 60,00-TL olarak bulunduğu, ek raporda ise ilgili belediye başkanlığının yazısı gözetilerek her iki taşınmaz kadastro parseli kabul edilerek dop uygulanmadan yine dava konusu taşınmazın m2 bedeli 60,00-TL olarak belirlenmiş olup, bu nedenlerle rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın,

.../...

-2-

ESAS NO : 2014/13504

KARAR NO : 2014/25933

değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi;

2)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi'nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, 3.000,79-TL fark bedele 28.06.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davacı idare ve davalılar vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1509, Karar No: 2019/2542, Tarih: 26.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/1509 E.  ,  2019/2542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 26/03/2019 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine davalı vekili Av.... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.037 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalıya verilmesine, 13,00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. Başkan V.
Yargıtay — Esas No: 2015/2557, Karar No: 2015/43415, Tarih: 07.10.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/2557 E.  ,  2015/43415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık..... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan incelemede;

Sanık ve suç arkadaşlarının yakınanı telefon ile suç arkadaşı ...’ın işyerine bir iş görüşmesi bahanesiyle çağırıp silahla etkisiz hale getirerek el ve ayaklarım bağlamak suretiyle suça konu senetleri almaları eylemlerinin 765 sayılı TCY.nın 499/1. maddesindeki suçu oluşturduğu, anılan maddedeki yağma suçu ile 5237 sayılı TCY.nın 148 ve 149. maddelerinde tanımlanan yağma suçunun öğelerinin farklı olduğu, eylemin 5237 sayılı TCY.nın 149/1-a-c-d-h maddesine uyan yağma suçunun yanı sıra, aynı Yasanın 109/2, 109/3-a-b maddelerine uyan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır;

Sanığa yükletilen dava konusu yağma eyleminin, eleştiri dışında yasada öngörülen suç tipine uygun olarak nitelendirildiği,

İddiaya, savunmalara ve toplanıp karar yerinde gösterilen yeterli kanıtlara göre belirtilen suçun sanık tarafından işlendiği,

Soruşturma aşamalarında ileri, sürülen iddia, itiraz ve savunmaların incelenip tartışıldığı ve uyulan bozmaya göre kanıtlara uygun olarak değerlendirildiği,

Yasal ve takdiri artırıcı ve indirici nedenin gözetildiği,

Duruşma sonunda oluşan vicdani kanı ve uygulama maddeleri uyarınca cezanın doğru olarak belirlendiği,

Anlaşıldığından, sanık..... savunmanının temyiz dilekçesinde ve sanık savunmanı Av.....’ün duruşmada ileri sürdükleri tüm itiraz ve savunmaların reddiyle, tebliğnameye aykırı olarak, duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükmün ONANMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 07.10.2015 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcıcısı ...ın katıldığı oturumda, sanık ve savunmanının yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/17818, Karar No: 2014/6565, Tarih: 03.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17818 E.  ,  2014/6565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.04.2013 tarih ve 2011/332-2013/181 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, vergi denetmenleri tarafından hazırlanan raporda sahte fatura ticareti yapan ve gerçekte bir ticari faaliyeti olmayan tasfiye halinde...Giyim ve Deri Sanayi A.Ş’nin İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2003/264 Esas, 2004/1384 Karar sayılı ilamı ile tasfiyesine karar verildiği, aynı kararla aylık 250 TL ücret takdiri ile tasfiye memuru olarak müvekkilinin atandığını ve müvekkilinin 20/07/2007 tarihinde göreve başladığını, şirketin tasfiyesine başlandığını, 20/07/2007 tarihi ile istifa edilen 27/04/2010 tarihine kadar ödenmesi gereken ve ödenmemiş olan 8.038,00 TL tasfiye memuru ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi kök-ek raporlarına göre, davacının tasfiye memuru ücret alacağını talep etmekte haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 8.038,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz eden davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15136, Karar No: 2011/5659, Tarih: 13.04.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/15136 E.  ,  2011/5659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve karşı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı hazineye ait olan yerden daha önceden stokladığımız 160.229.m3 tuvanen kum ve çakıl malzemesinin 3 yıllık sürede 202.500.00.TL karşılığında alınması yönünde davalı ile 22.03.2002 tarihinde kira sözleşmesi imzaladıklarını, teminat olarak 185.625.00.TL' lık teminat mektubu ile 12.150.00.TL kati teminat yatırdığını, 1. yıl kira bedelini ödediğini, 2. yıl kira bedeli olarak 90.100.00TL ödediğini, kira süresi bitmeden davalı hazinenin 15.12.2003 tarihinde sözleşmeyi haksız olarak feshetmesi üzerine açtığı davada sözleşmenin hukuken geçerli olduğu ve sözleşmedeki süreye kadar devam edeceğinin tespiti ile muarazanın giderilmesine karar verildiğini ve kararın temyiz edilmeksizin 07.12.2006 tarihinde kesinleştiğini, bu arada davalı hazinenin arazide kalan 56.854.8.m3 malzemeyi almayı engellediğini belirterek haksız fesih nedeniyle şimdilik 40.000.TL ile kira bedelinin ödenmemesi nedeniyle davalı tarafından irat kaydedilen 12.150.00.TL' nın tahsiline ve sözleşmeden dolayı borcu olmadığının tespiti ile teminat mektubunun paraya çevrilmesinin önlenmesine karar verilmesini istemiştir. Yargılama sırasında teminat mektubu nakte çevrildiğinden 185.625.00.TL' nın istirdatını istemiştir.

Davalı - karşı davacı, davacı tarafından açılan davanın reddine, kira bedelinin 2. yıl 4. taksidinden kati teminat olarak yatırılan 12.150.00.TL' nın mahsubu ile kalan bakiyesi ile 3. yıl kira bedellerinin gecikme faizi ile birlikte ödenmediğini belirterek toplam 129.635.26.TL' nın davacı - karşı davalıdan tahsiline karar verilmesi dilemiştir.

Mahkemece, davacı ... tarafından açılan davanın kabulü ile 40.000,00 TL' nin dava tarihinden itibaren, 12.150.00.TL kati teminatın 05.04.2004 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte, 185.625.00.TL teminat mektubu bedelinin davalı hazineden tahsiline; davalı - karşı davacı ... Hazinesi tarafından açılan karşı davanın kabulü ile 129.635.26.TL' nin; 14.429.50.TL' sine 2010/15136-2011/5659

26/12/2003 tarihinden, 28.801.44.TL' sine 26/03/2004 tarihinden, 28.801.44.TL' sine 26/06/2003 tarihinden, 28.801.44.TL 'sine 26.09.2004 tarihinden, 28.801.44.TL. 'sine 26/09/2004 tarihinden itibaren 6183 sayılı yasada öngörülen oranlarda faizi ile birlikte davacı - karşı davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

26/12/2003 tarihinden, 28.801.44.TL' sine 26/03/2004 tarihinden, 28.801.44.TL' sine 26/06/2003 tarihinden, 28.801.44.TL 'sine 26.09.2004 tarihinden, 28.801.44.TL. 'sine 26/09/2004 tarihinden itibaren 6183 sayılı yasada öngörülen oranlarda faizi ile birlikte davacı - karşı davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve fazlaya ilişkin haklar yönünden talebin reddedilmemiş olması, kararda fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmadığının belirtilmemesinin ileride bu hakkı talep etmeyi engellemediğine göre davacı - karşı davalının aşağıdaki 2. nolu, davalı - karşı davacının aşağıdaki 3. nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Davacı – karşı davalı yönünden; 185.625.00.TL' lık teminat mektubunun yargılama sırasında davalı karşı davacı tarafından 08.02.2007 tarihinde nakte çevrilmesi ve karşı dava yönünden mahsupta edilmemesi nedeniyle nakte çevrildiği tarihten itibaren faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken mahkemece, bu hususta bir karar verilmemesi ayrıca karşı dava yönünden 3. yıl kirasının 4. taksidi olan 28.801.44.TL' nın 26.12.2004 tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsili gerekirken mahkemece, 26.09.2004 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3.Davalı – karşı davacı yönünden; Taraflar arasında imzalanan kira sözleşmesine göre ödenmesi gereken ancak ödenmeyen 2. yıl 4. taksidinin KDV' si ile birlikte 26.579.00.TL olduğu ve davalı – karşı davacı tarafından bu bedelden 05.04.2004 tarihinde irat kaydedilen 12.150.00.TL kati teminatın 10.296.61.TL' sının 2. yıl 4. taksidinden 1.853.39.TL' sının KDV' sinden mahsup edilerek 2. yıl 4. taksitten kalan 12.228.39.TL kira ve 2.201.11.TL KDV olmak üzere 14.429.50.TL' nın, 26.12.2003 tarihinden itibaren tahsilinin talep edildiği gözden kaçırılarak mahkemece, mükerrer tahsilat olacak şekilde asıl davada 12.150.00.TL kati teminatın 05.04.2004 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı – karşı davalı yararına BOZULMASINA, üçüncü bente açıklanan nedenlerle hükmün davalı – karşı davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 1.925,00 TL. temyiz harcının istek halinde davacı-karşı davalıya iadesine, 13.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2153, Karar No: 2023/8142, Tarih: 02.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2153 E.  ,  2023/8142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/545 Esas, 2022/1846 Karr

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/593 Esas, 2021/770 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek belirlendiğini, bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu ve ağır hatalar içerdiğini, rapora itirazlarının değerlendirilmediğini, münavebe ürünlerinin verim ve fiyatının yüksek, masraflarının düşük alındığını, yörede karpuz yetişmediğini, münavebe ürün deseninin hatalı seçildiğini, objektif değer artış oranının ve kapitalizasyon faiz oranının hatalı olduğunu, taşınmazın arta kalan kısmında değer kaybı bulunmadığını, acele el koyma dosyasında da bedelin fazla belirlendiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç