muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3860, Karar No: 2015/39935, Tarih: 27.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/3860 E.  ,  2015/39935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/145186

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2010

NUMARASI : 2010/125 (E) ve 2010/253 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihi itibariyle sanığın sabıkasındaki açıklanması geri bırakılan mahkumiyet hükümlerinin açıklanması hususunda gereğinin takdiri için mahkemelerine daha sonra da ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun, aralarında husumet olmadığını söylediği sanığın elinde bıçak olduğu halde yol üzerinde 2-TL para istediğine, param yok demesi üzerine kendisini tehdit ve darp ettiğine dair anlatımları, sanığın olaydan hemen sonra bıçağı ile birlikte yakalanması, savunmasında mağdurdan para istediğini kabul etmesi, mağdurun darp edildiğinin adli raporu ile kanıtlanması karşısında sanığın eylemlerinin bir bütün olarak TCK'nın 149/1-a, 150/2, 35 maddelerine uygun silahla yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanıktan tahsiline karar verilen 5-TL yargılama masrafının 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen 20-TL’den az olması nedeniyle, 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gereğince Hazine'ye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık V.. Ş.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına 27/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14365, Karar No: 2012/13726, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14365 E.  ,  2012/13726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan (beşer kez) sanıklar ... ile ...'in bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan (beşer kez) mahkûmiyetlerine dair Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.07.2009 gün ve 2009/146 Esas, 2009/878 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya,toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında mahkemece kurulan 12.03.2007 gün ve 2006/1300 Esas, 2007/219 Karar sayılı ilk hükümde beş mağdureye karşı işlediği fuhuş suçu nedeniyle TCK.nın 227/2, 39, 62/1. maddeleri gereğince beş kez belirlenen 10 aylık hapis cezalarının aynı Kanunun 50/1. maddesine göre 6000 TL adli para cezasına çevrilip içtimaen sanığın beş kez 6500'er TL adli para cezasıyla cezalandırıldığı ve anılan kararın sanık müdafiince temyiz edilmesi nedeniyle CMUK.nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakka konu olduğu halde, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 05.03.2009 gün ve 2008/15295 Esas, 2009/2712 Karar sayılı bozma ilamı sonrası sanık hakkında atılı suçtan hüküm kurulurken tayin edilen 10 aylık hapis cezalarının paraya çevrilmemesi kanuna aykırı, sanık ... müdafilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının 2. bendinin 5. paragrafında bulunan “...neticeten ve sonuç olarak 5 kez 10'ar ay hapis 5 kez 8'er ay hapis 5 kez 500'er TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına” ibaresinin çıkartılarak, yerine “... neticeten ve sonuç olarak 5 kez 6500'er TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4772, Karar No: 2024/3029, Tarih: 14.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4772 E.  ,  2024/3029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2021/1334 E., 2023/1172 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Gaziantep 1. Tüketici Mahkemesi

SAYISI: 2016/643 E., 2021/56 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkili ...'in eşi ve diğer müvekkilerinin annesi olan ...'in davalı ...'nde kalp ameliyatı sonrası yoğun bakıma alındığını, iki üç saat kadar sonra da hastanın yoğun bakım ünitesinden çıkarılarak normal odaya alındığını, normal odada başka bir hasta ve hastanın ziyaretine gelmiş sekiz-on kişi civarında hasta yakını bulunduğunu, bu durumun müvekkillerince görevli kişilere iletildiğini, ancak gerekli özenin gösterilmediğini, hasta yakınlarının uyarılmadığını, ameliyattan birkaç gün sonra hastanın durumunun ağırlaştığını, durumu derhal ameliyatı yapan davalı doktor ...'a ilettiğini, müteveffanın iki adet kaburga kemiğinin kırıldığını ve yeniden ameliyata alınması gerektiğini söylediğini, müteveffanın ilk ameliyattan 4 gün sonra tekrar ameliyat edildiğini, iki saat yoğun bakımda tutulduktan sonra yine bir başka hasta ve hastanın birden fazla yakınlarının bulunduğu normal odaya alındığını, ikinci ameliyatın ardından da müvekkillerinin yine kendi imkanlarıyla dışarıdan tıbbi cihaz temin ettiğini, davalı doktorun ameliyattan birkaç gün sonra herşeyin yolunda olduğunu, bayram bitiminde 31.07.2014 tarihinde hastanın taburcu edilebileceğini söylediğini, 30.07.2014 tarihinde müteveffanın durumunun ağırlaştığını, müvekkillerinin hastanın yoğun bakıma alınmasını istediğini ancak diğer davalı doktorun yaptığı muayene sonrası bayram nedeniyle yoğun bakımın kapalı olduğunu söylediğini, davalı doktorların defalarca aranmasına rağmen müdahale için gelmediklerini, bir buçuk saatlik çırpınma sonrasında hastanın müvekkillerinin gözü önünde vefat ettiğini, her iki doktorun ve hastanenin de vekalet görevlerini gereği gibi ifa etmediklerini, hastaya en zorunlu müdahalelerin dahi zamanında ve gereği gibi yapılmadığını ileri sürerek, müvekkillerinin uğradığı manevi zararın tazmini için her bir müvekkili adına 40.000,00 TL toplam 360.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı Hastane vekili; müvekkili hastanenin üzerine düşen sorumluluğu, gerekli dikkat ve özeni tam olarak yerine getirdiğini, davacı yanın iddialarının aksine tedaviyi yapan doktorun davacıdaki rahatsızlık ve hastaneye getiriliş amacıyla ilgili gerekli tüm aydınlatmayı ve uyarıları yaptığını, aydınlatılmış onam alındıktan sonra tedaviye başlandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... ve ... vekili; müvekkillerinin üzerine düşen sorumluluğu gerekli dikkat ve özeni tam olarak yerine getirdiğini, yapılan tüm tedavi amaçlı işlemlerin tıp biliminin gerektirdiği standartlar ve kurallara uygun olarak yapıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya kapsamında alınan Adli Tıp Kurumu raporu ve 12.12.2020 tarihli bilirkişi raporunun birbiriyle uyumlu olduğu, sözkonusu raporlarda oluşan durumun komplikasyon olarak değerlendirildiği, tedavide kusur ve ihmalin bulunmadığının tespit edildiği, davalılara izafe edilecek kusur bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili; kararın usul ve yasa hükümlerine aykırı olduğunu, müteveffaya 4 gün arayla üst üste açık kalp ameliyatı yapan davalı doktor ...'ın gerek yapmış olduğu operasyondan gerekse de operasyonlar sonrası sürdürülecek olan tedavinin özenle uygulanmasından ötürü vekillik sözleşmesinden kaynaklı sorumlu olduğunu, yerleşik Yargıtay uygulamalarında da sıkça bahsedildiği üzere vekilin iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumlu olduğunu, ölümün meydana geldiği gün hemşire tarafından hastanın durumunun kritik olduğu bilgisi defaatle davalı doktor ...'a yine telefonda diğer davalı doktor ...'a iletilmesine rağmen her iki doktorun da müdahale için gelmediğini, 06.01.2020 havale tarihli bilirkişi raporunun 12. sayfasında yer alan ''hastanın sıkıntılarının artması sonrası saat 17.00'dan sonra hastanın yoğun bakıma alınmadığı ve gerekli müdahalelerde gecikme olduğu kanaatine vardık. Mavi kod sisteminin gerektiği gibi çalışmaması sebebiyle ... Park Hastanesi yöneticileri, hastanın 30.07.2014 tarihindeki takiplerindeki kusurları sebebiyle de nöbetçi ve sorumlu doktorların ihmalleri olduğu kanaatine vardık.'' şeklindeki değerlendirmesi ile davalıların yaşanan olaylardaki kusur durumunun ortaya koyulduğunu, görevli hemşire tarafından kendisine defaten bildirilmesine rağmen hastayla ilgilenmeyen diğer davalı doktor ...'ın da hukuki ve mesleki sorumluluğu bulunduğunu, her iki vekilin de vekalet görevlerini gereği gibi ifa etmediğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; yargılama sırasında alınan 06.01.2020 havale tarihli bilirkişi heyet raporunda, davalı hastane yöneticilerinin ve nöbetçi ve sorumlu doktorların ihmalleri olduğu yönünde kanaat bildirilmiş ise de 07.08.2019 tarihli ve 12.12.2020 tarihli raporların birbirini teyit ettiği, davalılara atfı kabil kusur bulunmadığı, Mahkemece 07.08.2019 tarihli ve 12.12.2020 tarihli raporlar benimsenerek karar verildiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; gerek davalı doktorlar gerekse hastane tarafından vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırı hareket edildiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı hastane ve doktorların özen yükümlüğünden kaynaklı manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 502- 506 ncı maddeleri.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 141 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile doktorun görev yaptığı sağlık kuruluşları için de geçerlidir.

2. Özel hastane ile hasta arasındaki hukukî ilişkinin, bir sözleşme ilişkisi olup hastaneye kabul sözleşmesinin karma sözleşme olarak kabul edildiği ve asıl edimi oluşturan tıbbî tedavi ediminin ait olduğu vekâlet sözleşmesi hükümlerine tabi tutulması, ancak diğer yükümlülüklere ilişkin tipik sözleşme hükümlerinin de niteliklerine uygun düştüğü oranda kıyasen uygulanması gerektiği, davalı hastanenin çalıştırdığı yardımcı hizmet gören diğer görevliler de borcun (sağlık hizmetinin) ifasında yardımcı kişi konumunda olup borcun kusurlu ifasından kaynaklı zararlardan hastanenin Türk Borçlar Kanunu 116 ncı maddesi uyarınca sorumlu olacağı, bu durumda en azından tedavinin gerçekleştirildiği hastane bakımından koşulları oluşursa organizasyon kusurunun bulunduğunun kabulü gerekecektir.

3. Somut uyuşmazlıkta dosya kapsamında yer alan tüm raporlarda; Adli Tıp Kurumundan alınan raporda ölüm olayının kişinin koroner by-pass ameliyatı ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiği tespiti yapılmış ise de 05.06.2020 tarihli bilirkişi raporuna göre ikinci operasyon sonrası hastanın sıkıntılarının artması üzerine saat 17:00'den sonra hastanın yoğun bakıma alınmadığı ve gerekli müdahalelerde gecikme olduğu, Mavi Kod sisteminin gerektiği gibi çalışmaması sebebiyle davalı hastane yöneticileri ve hastanın 30.07.2014 tarihindeki takiplerinin kusurlu olması sebebiyle nöbetçi ve sorumlu doktorların ihmalleri olduğu tespitinde bulunulmuştur. İki rapor arasındaki çelişkiyi gidermek üzere alınan 12.12.2020 tarihli raporda, hastanın istenmeyen durum gelişmesi üzerine ikinci defa operasyona alındığı, tedavisine yoğun bakımda ve serviste devam edildiği, yoğun bakımda hastanın yeniden canlandırılması için bir saat süreyle kalp masajı CPR yapıldığının anlaşıldığı, tedaviyi yapan doktorlarda tıbbi uygulama, tedavi hatası veya tedavide gecikmenin söz konusu olmadığı, sağlık hizmetlerinde çalışanların üzerine düşen sorumluluğu yerine getirerek görevlerini yaptığı, tıbbın gerek ve kurallarına davalıların sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunmadığı tespit edilmiştir.

4. Davacı vekilinin 12.12.2020 tarihli rapora itirazında; ATK raporu ile 07.01.2020 tarihli ve 05.06.2020 tarihli raporlar arasındaki çelişkiye değinilmediği, serviste yeterli tıbbi ekipman bulunduğu tespitinin doğru olmadığı, hemşire Fatma Meltem'in müştekisi olduğu ceza davasındaki ifadesinin göz ardı edildiği bildirilmiştir. Bu durumda hükme dayanak teşkil eden 12.12.2020 tarihli raporda hastanın geçirdiği operasyonlardan kısa süre sonra servise alındığı, serviste başka hastaların ve yakınlarının bulunduğu, hastanede VAC uygulama cihazının bulunmadığı, bayram tatilinde yoğun bakımın kapalı olduğu, ikinci operasyon sonrası durumu kötüleşen hastanın gereken sürede yoğun bakıma alınmadığı, tüm aramalara rağmen sorumlu doktora ulaşılamadığı, nöbetçi doktorun gerekli tedbirleri almadığı, Mavi Kod sisteminin çalışmadığı iddialarının araştırılmadığı, Mahkemece, davacının bilirkişi raporuna yaptığı itirazları karşılamaya yönelik başka bir heyetten rapor alınmadığı gibi bu itirazları karşılayacak şekilde mahkeme kararında bir gerekçe ve değerlendirmeye yer verilmediği, organizasyon kusuru yönünden çelişkiyi giderecek mahiyette olmadığı anlaşılmaktadır. Belirtilen hususların hastanın ölümünde etkisinin bulunup bulunmadığı, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalıların organizasyon kusurundan kaynaklanan sorumluluğunu gerektirecek hata ve ihmal bulunup bulunmadığı hususunun belirlenmesi gereklidir. Hal böyle olunca, mahkemece davacının bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları da karşılayacak şekilde, konusunda uzman bilirkişilerden oluşacak 3 kişilik bir heyetten taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine açık, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve deliller de incelenmek suretiyle oluşacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.10.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere, özellikle Mahkemece ikinci bilirkişi raporuna yapılan taraf itirazının üçüncü rapor alınarak karşılanmış olmasına; ikinci raporda da; "Sonuç bölümünde" Bilirkişiler Adli Tıp Kurumu 8. İhtisas Dairesinin yorumuna katıldığımızı ifadesini kullanarak; yapılan işlemleri tıp kurallarına uygunluğunu teyit etmiş bulunmalarına karşın, Sayın Çoğunluğun yeniden bilirkişi raporu alınması görüşüne iştirak etmediğimizi ve kararın ONANMASI düşüncesinde olduğuma dair karşı oyumdur. 14.10.2024
Yargıtay — Esas No: 2013/16730, Karar No: 2015/2825, Tarih: 16.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/16730 E.  ,  2015/2825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacılar vekili, davacıların destekleri olan ..., ..., ... ve ...'ın yolcu olarak bulunduğu aracın tek taraflı kaza yapması sonucu vefat ettiklerini, kazanın, yol üzerindeki çöküntüden kaynaklandığının anlaşıldığını belirterek ... ...'ın ölümü nedeniyle eşi ... için 1.000,00 TL oğlu ... için 500,00 TL, oğlu ... ... için 1000,00 TL, oğulu ... ... için 1000,00 TL, ... ...'ın ölümü nedeniyle baba ... için 1.000,00 TL ... ...'ın ölümü nedeniyle baba ... için 1000,00 TL anne ... için 1000,00 TL ... ... ın ölümü nedeniyle baba ... için 1000,00 TL, anne ... için 1000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı, ... ... ın vefatı nedeniyle 1000,00 TL ... ...'ın vefatı nedeniyle 1000,00 TL cenaze ve defin giderinin ...'a ... ...'ın ölümü nedeniyle 1000,00 TL ... ...'ın ölümü nedeniyle 1000,00 TL cenaze ve defin gideri için ... ve ...'a olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, kazanın oluşumunda sürücünün kusurlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile destek ... ...'ın ölümü nedeniyle; davacı ... için 157.676,00 TL, ... ... için 254,00 TL, davacı ... ... için 6.908,00 TL, destek ... ...'ın ölümü nedeniyle; davacı ... için 31.414,00 TL, destek ... ...'ın ölümü nedeniyle davacı ... için 30.634,00 TL, davacı ... ... için 47.147,00 TL, destek ... ...'ın ölümü nedeniyle; davacı ... için 28.165,00 TL, davacı ... için 45.128,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihi olan 04/10/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Kamu hizmeti görmekle yükümlü olan davalı ..., kamu hizmeti sırasında verdiği zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi değildir. Olay idari karar ve eylemlerden doğan zararlar niteliğinde bulunduğundan, zararın ödetilmesi istekleri 11.2.1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının 2. bendi hükmünce tam yargı davasının konusunu oluşturur. Bu davaların ise 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2.maddesi hükmü uyarınca, idare aleyhine idari yargı yerinde tam yargı davası olarak açılması gerekmektedir. Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece re'sen dikkate alınması zorunludur.

Bu durumda mahkemece, davalı ... yönünden dava dilekçesinin yargı yolu (görev) bakımından reddi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 16/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17142, Karar No: 2021/2913, Tarih: 11.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/17142 E.  ,  2021/2913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

01/07/2016 tarihinde kabul edilip 23/07/2016 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60. maddesinin 3. fıkrası değiştirilmiştir. Bu düzenlemeye göre, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçeleri ile birlikte dosyayı bir ay içinde görevli Daireye gönderecektir.

Bu durumda dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın davacının davalılardan hakkında görevsizlik kararı verilen As Oto Ltd. Şti.ne yönelik açık eser sözleşmeleri iddiasına ve bu hususun mahkemenin de kabulünde bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 15. Hukuk Dairesine aittir.

Yukarıdaki yasal düzenleme de dikkate alındığında dosyanın görevli Yargıtay 15. Hukuk Dairesine gönderilmesine 11/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.