muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10394, Karar No: 2012/21261, Tarih: 20.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/10394 E.  ,  2012/21261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinden yararlanması konusundaki vaki talep üzerine yapılan yargılaması sonunda; hükümlü- lüğüne dair (GÖYNÜCEK) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 02.02.2011 gün ve 2010/22 esas, 2011/14 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak:

Kesinleşen kararda tayin olunan sonuç para cezası 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelendiği halde, yeniden kurulan hükümde bu hususta bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, karara ''sanığa verilen cezanın 647 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince ertelenmesine'', ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 20.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5410, Karar No: 2014/170, Tarih: 14.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/5410 E.  ,  2014/170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de;“Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de,birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının,özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin,kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat,verileri toplayıp,yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü,yeni ticari ilişkiler,internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle,klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için,dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların,ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Somut olayda; sanığın, katılan adına düzenlenmiş ancak Ankara Kriminal Polis Laboratuarı tarafından verilen rapora göre katılanın eli ürünü olmayan çeki ciro ederek müşteki Akbank'a verdiği ve çek bedelini ödemediği şeklinde gerçekleşen eylemlerinin sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Kanun’da 765 sayılı Kanun'dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanun'un 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet

Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle adli para cezasının tayini,

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle adli para cezasının tayini,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükümde yer alan "69.700 TL" ve "58.084 TL" para cezası ibarelerinin çıkarılarak yerine "3485 gün adli para cezası" ve "2904 gün adli para cezası, 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilerek sonuç olarak 58.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4897, Karar No: 2019/845, Tarih: 18.02.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/4897 E.  ,  2019/845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım

HÜKÜM : TCK.nin 81/1, 39/1, 62/1-2, 53/1-2-3. maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım etmek suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma üzerine kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin; bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 18/02/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5264, Karar No: 2013/5922, Tarih: 30.05.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/5264 E.  ,  2013/5922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ...'ün anne, baba ve kardeşlerini gösterir şekilde nüfus aile kayıt tablosunun getirtilerek dosyasına konulması bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3823, Karar No: 2017/8033, Tarih: 13.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/3823 E.  ,  2017/8033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabululüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi, ... ada ... parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapılara değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Acele el koyma dosyasında yapılar bedelinin 309.587,48-TL olarak belirlendiği, işbu dosyamızda ise yapılar bedelinin 319.355,00-TL olarak kabul edildiği gözetilerek, yapılara yönelik olarak belirlenen kamulaştırma bedelinden acele el koyma dosyasında yapı bedeli olarak bloke edilen bedel çıkarıldıktan sonra bankaya yatırılmış olan 9.767,52 TL lik yapı bedeli ile acele el koyma dava dosyasında belirlenmiş olan yapı bedelinin davalılara ödenmemiş olması halinde ihtilaf nedeniyle üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. ve 4. bentlerinin tamamen çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen 2.066.548,75.-TL.den ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/293 esas sayılı dosyasında acele el koyma bedeli olarak belirlenip ödenen 1.427.791,48.-TL düşüldükten sonra Ziraat Bankası Trabzon Merkez Şubesinin TR79 0001 0002 4339 2828 6778 37 IBAN nolu hesabına yatırılan 638.757,27.-TL kamulaştırma bedeli farkından 628.989,75-TL'nin davalılara tapu kaydındaki hisseleri gözetilerek ödenmesine, 9.767,52-TL nin ve acele el koyma dava dosyasında bloke edilmiş olan bedel ödenmemiş ise yapılara isabet eden 309.587,48-TL bedelin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesi uyarınca üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına, mahkememizin 2014/282 esas ve 2015/517 esas sayılı davalarının kesinleşmesini meteakip bu bedellerin hak sahiplerine ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1064, Karar No: 2018/11432, Tarih: 13.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/1064 E.  ,  2018/11432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen sebepsiz zenginleşmeden kaynaklı alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, taraf dava dilekçesinde özetle; davacı şirket aleyhine farklı işçiler tarafından açılan işe iade davaları sonucu her dosyada davalı lehine 1500,00'er TL avukatlık ücretine hükmedildiğini, avukat olan davalının her bir dosya için davacı aleyhine ilamlı icra takibi başlattığını ve davacının her icra dosyasında %20 stopaj kesintisi yaparak ödeme yapması gerekirken kesinti yapmaksızın avukatlık ücretinin tamamını ödediğini , buna ek olarak da davalının düzenlediği Serbest Meslek Makbuzunun %20 Gelir Vergisi Tevkifatı tutarını davalı adına ilgili Vergi Dairesine ödediğini davalı adına yapılan ödemeler nedeniyle davalının sebepsiz zenginleştiğini belirterek 4.014,00TL'nin davalıdan faiziyle alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, savunmasında özetle; görev ve husumet itirazında bulunmuş, işe iade dosyalarında hükmolunan vekalet ücretlerinin müvekkilleri lehine hükmedildiğini, sebepsiz zenginleşmediğini, davanın ödeme yapılan Vergi Dairesine yöneltilmesi gerektiğini, davacının tacir olması nedeniyle serbest meslek makbuzlarına 8 gün içinde itiraz etmesi gerektiğini ve süresinde itiraz edilmediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davalının yatırması gereken vekalet ücretlerinin gelir vergisini yatırıp yatırmamasının davalı avukatın bağlı olduğu vergi dairesinin alacak isteminin konusu olabileceği, davacının, davalı namına vergi dairesine yatırdığı gelir vergisi tevkifatlarını vergi dairesine kendisi yatırdığından bunları davalıdan talep edemeyeceği, davalı avukatın tahsil ettiği avukatlık ücretleri nedeni ile gelir vergisi beyanı sonucu yaptığı ödemesi var ise vergi dairesinin sebepsiz zenginleşmiş olabileceği, dolayısıyla husumetin davalıya düşmeyeceği gerekçesiyle dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Somut olayda; mahkemece, davalının yatırması gereken vekalet ücretlerinin gelir vergisini yatırıp yatırmamasının bağlı olduğu vergi dairesinin alacak isteminin konusu olabileceği ve davalı avukatın tahsil ettiği avukatlık ücretleri nedeni ile gelir vergisi beyanı sonucu yaptığı ödemesi nedeniyle vergi dairesinin sebepsiz zenginleşmiş olabileceği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir. Oysa avukat olan davalının elde ettiği vekalet ücreti dolayısıyla vergi dairesine ödemesi gereken gelir vergisini davacı şirket ödemiştir. Buna göre davalının elde ettiği bu gelire bağlı olarak ödemesi gereken gelir vergisini ödememiş olması halinde davacı tarafça davalı yerine ödemede bulunulması nedeniyle davalının sebepsiz zenginleşmiş olabileceğinin dikkate alınması gerekmektedir. Bu durumda işin esasına girilip, taraf delilleri değerlendirilerek, davalının sebepsiz zenginleşmesinin söz konusu olup olmadığının araştırılması; davalının elde ettiği vekalet ücreti gelirine bağlı olarak vergi dairesine ödemesi gereken gelir vergisini ödemesi halinde sebepsiz zenginleşmesinin söz konusu olmadığı gözetilerek şimdiki gibi davanın reddine hükmedilmesi, gelir vergisi ödemesi yapmamış olması halinde ise sebepsiz zenginleşme kuralları dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,13/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9077, Karar No: 2014/8879, Tarih: 06.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/9077 E.  ,  2014/8879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eruh Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2012

NUMARASI : 2011/132-2012/64

M.. Y.. ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Eruh Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 03.07.2012 gün ve 132/64 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, miras yoluyla intikal, taksim ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayanarak 100 yıla yakın süredir tarımsal faaliyet yapılan Hazine adına kayıtlı 207 ada 8 parselin tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine temsilcisi, kazanma süresi ve koşullarının gerçekleşmediğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu 207 ada 8 parsel kapsamında kalan 5.398,72 m2 yerin tapu kaydının iptaliyle davacı adına tapuya tesciline, dava dışı 207 ada 4 parsel kapsamında kalan bölüm hakkındaki davanın taraf sıfatı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi üzerine; hükmün, kabule ilişkin bölümü davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Hali arazi nitelindeki 81.145 m2 yüz ölçüme sahip dava konusu 207 ada 8 parsel, Devlet'in hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, ileride ekonomik yarar sağlanması mümkün bulunduğundan 27.08.2009 tarihinde Hazine adına tespit edilmiş, davacı tarafından Köy Tüzel Kişiliği aleyhine yapılan itiraz üzerine; Eruh Kadastro Mahkemesi'nin 23.09.2010 tarih 2009/13 Esas 2010/37 Karar sayılı ilamıyla taraf sıfatı yokluğu nedeniyle davanın reddine, taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hükmün taraflarca temyiz edilmemiş, kararın 30.11.2010 tarihinde kesinleşmesi üzerine tapu kaydı oluşmuştur.

Dava; kadastro öncesi kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayalı TMK'nun 713/1, 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddeleri uyarınca açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece, kazanma koşullarının davacı lehine gerçekleştiği düşüncesinden hareketle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme karar vermeye yeterli değildir. Dava konusu taşınmaz Hali arazi niteliğinde tespit edildiğine göre taşınmazın imar ihyaya muhtaç olduğunun kabulü gerekir. Bu bakımdan 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesinde açıklanan imar ve ihyanın tüm olumlu ve olumsuz koşullarının araştırılıp belirlenmesi zorunludur. Bir yerin imar ihya edilip edilmediğini en iyi belirleme yöntemi hava fotoğrafı uygulamasıdır. Bugüne kadar sapma göstermeyen Daire uygulaması gereğince tespit tarihinden geriye doğru en az yirmi yıl öncesine ait (1979-1989 yılları arası) iki ayrı zamanda çekilmiş yüksek çözünürlüklü hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığı'ndan, belirtilen tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftaların ise İl Kadastro Müdürlüğü'nden getirtilerek dosya arasında konulması, yeniden yapılacak keşifte üç uzman bilirkişi jeodezi ve fotogrametri uzmanı mühendisler aracılığıyla hava fotoğrafları ile paftaları zemine uygulanması, hava fotoğraflarının çekildikleri, paftaları ise düzenlendikleri tarihlere göre tescili istenen taşınmazın imar ve ihyasının yapılıp yapılmadığı, kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığı veya hangi nitelikte bulunduğu hususlarının açıklığa kavuşturulması, belirtilen konularda uzman bilirkişilerden tarafların ve Yargıtay’ın denetimine açık gerekçeli ve karşılaştırmalı rapor alınması dava konusu yerin hava fotoğrafları ile paftaların onaylı örnekleri üzerinde işaretlenmesi, birlikte keşfe götürülecek konunun uzmanı bir fotoğrafçı aracılığıyla dava konusu yer ve çevresini gösterir biçimde “yakın plan ve panoramik fotoğraflar” çektirildikten sonra mahkemece onaylanarak dosyaya eklenmesi, dava konusu taşınmazın kuzey sınırında bulunan ve hükmen Bilgili Köyü Tüzel Kişiliği adına tescil edilen 207 ada 6 parsele ait hüküm dosyasının istenilmesi, taşınmazın sınırında aktif dere yatağı bulunması nedeniyle, aktif dere yatağı ya da etkisi altında bulunup bulunmadığının uzman jeolog bilirkişi dinlenilmek suretiyle tespiti, dava konusu yerin kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığı, imar ve ihyanın hangi tarihte tamamlandığı konularında karşılaştırmalı, gerekçeli ve denetime açık rapor istenmesi, imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten tespit tarihine kadar yirmi yıllık kazanma süresinin dolup dolmadığının hesaplanması gerekirken yukarıda açıklanan araştırma ve incelemeler yapılmadan yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün kabule ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine, 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.