muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12351, Karar No: 2012/11770, Tarih: 01.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/12351 E.  ,  2012/11770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ...Asliye Hukuk ve Osmaniye Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava,nüfusta anne ve baba adının değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, dava konusunun davalıların nüfus kayıtlarında müşterek çocukları olarak görünen Hatice isimli çocukla, davacı taraf arasında soybağının kurulması istemine ilşkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, davanın anne ve baba adının düzeltilmesine istemine ilişkin nüfus davası olduğu gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda dava, davacı tarafından dünyaya getirildiği halde, nüfus kayıtlarında gerçek anne ve babası olmayan davalılar Memiş ve ... üzerlerine yazılan küçük Hatice'nin annesinin ve babasının davacılar olduğunun tespitiyle, nüfus kayıtlarında anne ve babanın birlikte değiştirilmesi istemine yöneliktir. Anne ve babanın birlikte değiştirilmesine yönelik dava Türk Medeni Kanunu hükümleri uyarınca soybağının düzeltilmesi istemine ilişkindir. (Y.18. HD. 2011/1605 E -4230 K) Bu durumda, uyuşmazlığın Osmaniye Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 21.ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince Osmaniye Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4192, Karar No: 2015/9595, Tarih: 03.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/4192 E.  ,  2015/9595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan hükümlü hakkında, mahalli Cumhuriyet savcısının talebi üzerine tesis edilen karar, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça konu taşınmazın, sanık... adına kayıtlı olup, ... ili,... ilçesi, ... köyü, ... caddesi, no: 48 sayılı adreste bulunduğu, davaya konu yerin ... Koruma Kurulu'nun 15.11.1995 tarih ve 7755 sayılı kararıyla 3. derece doğal sit alanı kabul edilen bölge içerisinde yer aldığı, olay yeri görgü ve tespit tutanağı, olay yeri keşif tutanağı, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamından, doğal sit alanı içerisinde kalan dava konusu yerdeki binada esaslı tadilatların yaptığı, bahçesindeki toprakları kazdığı ve düzelttiği, toprak döktüğü, su kuyusu açtırdığı ve arazisinin içerisinden geçen dere kolu üzerine köprü yaptırdığı tespit edilen hükümlünün üzerine atılı suçun sabit olduğu, 6498 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 2863 sayılı Kanunun 65/1 maddesinde öngörülen yaptırım miktarında hükümlüler lehine herhangi bir değişiklik olmadığı anlaşılmış ise de;

08/10/2013 tarihinde kabul edilen 6498 sayılı Kanun ile 2863 sayılı Kanun'da getirilen değişiklikler değerlendirilerek, 03/09/2013 tarihinde kesinleşen ilam hakkında, 6498 sayılı Kanun nedeniyle hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi için mahalli Cumhuriyet savcısının 17.09.2013 tarihli talebi üzerine mahkemece 09/05/2014 tarihli karar verilmiş olup, infaz aşaması ile ilgili bu karara karşı 5275 sayılı Kanunun 101/3 maddesi uyarınca itiraz yoluna başvurulabileceği anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nın 264/2 maddesi uyarınca gereği mercince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8371, Karar No: 2023/6155, Tarih: 02.11.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/8371 E.  ,  2023/6155 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/697 E., 2022/1521 K.

DAVA TARİHİ : 16.03.2020

HÜKÜM/KARAR : Kabul/ Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/123 E., 2021/633 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 74 yaşında ve bekar olduğunu, ilerleyen yaşı nedeniyle sağlık problemleri bulunduğunu, davalının davacıyı ölünceye kadar bakma vaadi ile kandırarak 882, 2820, 1151 ve 1007 parsel sayılı taşınmazlardaki davacı hisselerinin kendisine devrini sağladığını, ancak devirden sonra davacının talebine rağmen bakım akdine uymadığını, davacının davalının bakım sözleşmesine aykırı hareketleri nedeniyle şüphelenerek 2020 yılı şubat ayı içinde tapu kayıtlarını incelediğinde ölünceye kadar bakma sözleşmesi yerine satış sözleşmesi yapılmış olduğunu anladığını ve kandırıldığını farkettiğini ileri sürerek davaya konu taşınmazlarda davacıya ait payların tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında ölünceye kadar bakma sözleşmesi olmadığı, dinlenen tanık beyanlarından davacının ölünceye kadar bakma akdi inancı ile taşınmazları davalıya devir ettiği, devir öncesi kız kardeşi tanık Zahide Yurtçu'ya bakım karşılığı taşınmazları devretmeyi teklif ettiği, davacının iradesinin bakım şartıyla devir olduğu, davacıya bir bedel ödenmediği, davacı bakıma ihtiyaç duyduğunda ve özellikle pandemi döneminde bakım borcunun yerine getirilmediği düşüncesiyle araştırdığında satış işlemi yaptığını fark ettiği, böylelikle davacının hatasından yararlanılarak tapuda işlem yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazlarda davacıdan davalıya devrolunan hisse oranında tapu iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; satış işleminin memurlar önünde gerçekleştirildiğini, davacının ayırt etme gücünün bulunduğunu, bu hususun tanık beyanlarıyla sabit olduğunu, resmi şekilde bir ölünceye kadar bakma akdinin yapılmadığını, davacının kızının bulunması nedeniyle davacının bakıma muhtaç olmadığı 2011 yılında böyle bir sözleşme yapmasının da yersiz olduğunu, davalının yılın belli dönemlerinde yurt dışında yaşadığını, son 1 yılda ortaya çıkan yeni bir durumun olmadığını, hak düşürücü sürenin geçtiğini, satış işlemlerinin rayiç değer üzerinden yapıldığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hak düşürücü sürenin hesabında davacının öğrenme tarihi olarak ileri sürdüğü 2020 yılı şubat ayının esas alınması gerektiği, aksinin davalı tarafça kanıtlanmadığı, taşınmazların devir tarihindeki gerçek değerlerinin satış değerinin 13 katı olduğu, satış bedelinin ödendiğinin kanıtlanamadığı, tanık beyanlarına göre davacının yaşlı, hasta ve bakıma muhtaç bulunduğu, sosyo-kültürel ve eğitim düzeyinin düşük olduğu, tarafların kardeşi olan tanık Zahide YURTÇU'nun taşınmazların ölünceye kadar bakma karşılığı devredildiği kanaatinde olduğu, devir işleminin temelini davalının bakım vaadinin teşkil ettiği, davacının gerçek iradesi ile tapuda yapılan satış işleminin birbiri ile uyuşmadığı, böylece davacıya ölünceye kadar bakma sözü verilip tapunun da ölünceye kadar bakma karşılığı devredildiğine inandırılarak tapuda kati satış işleminin yapılmış olmasının "hile" niteliği taşıdığı, davacının gerçek iradesini yansıtmayan ve hileye dayanan satışın ve tapu kaydının iptalinin yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki hususları tekrarla davacının işleme taraf olduğunu, devrin başka bir amaçla yapıldığının kabulü halinde dahi davacı tarafın kendi muvazaasına dayanamayacağını, davacı satış işlemini bildiğinden hak düşürücü sürenin bu tarihten başlaması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hile hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun (TBK) 36 ıncı maddesinin 1 inci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Dosya içeriğinden, davaya konu taşınmazlardaki davacı paylarının 10.08.2011 tarihinde satış suretiyle davalıya temlik edildiği anlaşılmaktadır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hile hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun (TBK) 36 ıncı maddesinin 1 inci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Dosya içeriğinden, davaya konu taşınmazlardaki davacı paylarının 10.08.2011 tarihinde satış suretiyle davalıya temlik edildiği anlaşılmaktadır.

2.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.11.2023 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6467, Karar No: 2025/1551, Tarih: 28.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/6467 E.  ,  2025/1551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1052 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/303 Esas, 2017/299 Karar sayılı kararı ile 12 yıl 6 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasının Açık Ceza Kurumunda infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 9/5. maddesi gereğince Covid-19 iznine ayrılmasını müteakip, covid iznindeyken 5275 sayılı Kanun'un geçici 10/2. maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Çorum İnfaz Hâkimliğinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/4143 Esas, 2023/4113 Karar sayılı kararını takiben, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına, açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine ilişkin Çorum İnfaz Hâkimliğinin 29.08.2023 tarihli ve 2023/4857 Esas, 2023/4902 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2023 tarihli ve 2023/1052 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 17.09.2024 tarihli ve 94660652-105-13-11793-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2024 tarihli ve 2024/96195 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2024 tarihli ve 2024/96195 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, her ne kadar Çorum İnfaz Hâkimliğinin 29.08.2023 tarihli kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına ve hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de,

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2024 tarihli ve 2024/96195 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, her ne kadar Çorum İnfaz Hâkimliğinin 29.08.2023 tarihli kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına ve hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 1. maddesinde yer alan, "Kazaî merciler, 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idareler, (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlar, (IV) sayılı cetvelde yer alan sosyal güvenlik kurumları ile vakıf yükseköğretim kurumları, il özel idareleri, belediyeler, köy hükmî şahsiyetleri, barolar ve noterler tarafından yapılacak elektronik ortam da dâhil tüm tebligat, bu Kanun hükümlerine göre Posta ve Telgraf Teşkilatı Genel Müdürlüğü veya memur vasıtasıyla yapılır." şeklindeki düzenlemeye nazaran, kazai mercilerce verilen kararların 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre tebliğ edilmesi gerektiği nazara alındığında;

Hükümlü hakkında Çorum İnfaz Hâkimliğinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/4143 Esas, 2023/4113 Karar sayılı kararı ile cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, anılan denetimli serbestlik kararının hükümlüye İskilip Açık Ceza İnfaz Kurumu tarafından 27.07.2023 tarihinde APS yoluyla tebliğe çıkartıldığı, ancak anılan tebligatın iade edildiği ve bahse konu kararın hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair başkaca bir kaydın dosya içerisinde mevcut olmadığı, bu itibarla hükümlünün hakkında verilen denetimli serbestlik kararından usulüne uygun şekilde haberdar edilmemesi karşısında, yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın anılan nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

(4) 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezası infaz edilip geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle 31/7/2023 tarihi itibarıyla izinde bulunan hükümlüler, koşullu salıverilme tarihine kadar olan süreleri 105/A maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen yükümlülüklere tabi olmadan geçirirler.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün, 12 yıl 6 ay hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 10.03.2022 tarihli ve 2022/932 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 09.12.2019 tarihinde cezasını infaz etmek üzere ceza infaz kurumuna alındığı ve 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkarıldığı, şartla tahliye tarihi 28.08.2026 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/4143 Esas, 2023/4113 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, izin bitim tarihinde infaz işlemlerinin devam ettiği infaz kurumuna dönme zorunluluğu olduğunu ve dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 26.07.2023 tarihinde karar verildiği, hükümlünün yaşanan deprem nedeniyle sürekli oturduğu ve adresini verdiği yeri terk etmek zorunda kaldığını bildirdiği anlaşılmakla, adres değişikliği ile ilgili izne ayrıldığı Açık Ceza İnfaz Kurumuna bildirimde bulunup bulunmadığı, bulundu ise İnfaz Hakimliğince yokluğunda verilen Denetimli Serbestlik Kararının bildirdiği bu adrese çıkartılıp çıkartılmadığı, hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına

cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat ettiğine ancak orada bulunan görevliler tarafından daha sonra gelmesi gerektiği yönünde beyanda bulunduklarına ilişkin savunmasının doğruluğu araştırılmaksızın, eksik inceleme sonucu verilen karar hukuka aykırı olup, bu karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.12.2023 tarihli ve 2023/1052 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10141, Karar No: 2015/4399, Tarih: 08.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10141 E.  ,  2015/4399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin kira alacağının tahsili amacıyla ortak borçlu ... şirketi aleyhine ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2013/4058 sayılı dosyasında 2004 sayılı İİK'nın 270. maddesi uyarınca hapis hakkı kullanılarak rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takip yaptığını, davalının da borçlu aleyhine... 17. İcra Müdürlüğü’nün 2013/6480 sayılı dosyası ile kambiyo senetlerine özgü takip yolu ile takip yaptığını, davalının takip dosyasında haczedilen, aynı zamanda hapse konu borçluya ait taşınır malların satışı sonucu düzenlenen sıra cetvelinde davalının ilk sıraya, kendilerinin 2. sıraya yazıldığını ve paranın tamamının davalı dosyasına ödenmesine karar verildiğini, oysa kendilerinin rüçhanlı alacaklı olduklarını ve öncelikle kendilerine ödeme yapılması gerektiğini ileri sürerek, düzenlenen sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet edilen vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; 818 sayılı BK'nın 267. (6098 sayılı TBK'nın 336.) maddesine göre kiralayanın işlemiş bir senelik ve işlemekte olan 6 aylık kira alacağının temini için kiralanan yerde bulunan kiracının menkul eşyası üzerinde hapis hakkı bulunduğu, bu hakkın 2004 sayılı İİK'nın 23 ve 270. maddeleri uyarınca rehinli alacak niteliğinde olduğu ve menkul malların satış bedelinin öncelikle hapis hakkı sahibi davacıya ödenmesinin gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulüne ve şikayet konusu 15.04.2014 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.