muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1679, Karar No: 2020/765, Tarih: 03.02.2020

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı TEDAŞ'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28.06.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28.06.2013 tarihi öncesi yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı TEDAŞ'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28.06.2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28.06.2013 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 28.06.2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddine yönelik sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2013/1389, Karar No: 2013/5601, Tarih: 04.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/1389 E.  ,  2013/5601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Emirdağ Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :6.4.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, Türk Medeni Kanununun 298. maddesi uyarınca açılmış tanımanın iptaline ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer bölümlerinin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.03.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/12328, Karar No: 2022/15846, Tarih: 30.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/12328 E.  ,  2022/15846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... 27.10.2022 tarihli dilekçe ile tarafların sulh olduklarını bildirdiğinden, taraflar arasındaki sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesine işlemsiz olarak iade edilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere saklayan mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE 30/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32620, Karar No: 2015/6763, Tarih: 23.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/32620 E.  ,  2015/6763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra...Hukuk...Mahkemesi

Yukarıda...tarih...ve...numarası...yazılı...mahkeme...kararının...müddeti...içinde...temyizen...tetkiki...borçlu...tarafından...istenmesi...üzerine...bu...işle...ilgili...dosya...mahallinden...daireye...gönderilmiş...olup,...dava...dosyası...için...Tetkik...Hakimi.......tarafından...düzenlenen...rapor...dinlendikten...ve...dosya...içerisindeki...tüm...belgeler...okunup...incelendikten...sonra...işin...gereği...görüşülüp...düşünüldü...:

Sair...temyiz...itirazları...yerinde...değil...ise...de;

Alacaklı...tarafından...borçlu...hakkında...üç...adet...bonoya...dayalı...olarak...kambiyo...senetlerine...özgü...haciz...yolu...ile...icra...takibine...başlandığı,...örnek...10...ödeme...emrinin...tebliği...üzerine...borçlunun,...dayanak...bononun...teminat...senedi...olduğunu...ileri...sürerek...takibin...iptalini...talep...ettiği,...mahkemece;...dosya...üzerinden...yapılan...inceleme...ile...istemin...reddine...karar...verildiği...görülmektedir.

............İİK'nun...169/a-1...maddesine...göre;..."İcra...mahkemesi...hakimi,...itiraz...sebeplerinin...tahkiki...için...iki...tarafı...en...geç...otuz...gün...içinde...duruşmaya...çağırır....Hakim,...duruşma...sonucunda...borcun...olmadığının...veya...itfa...veya...imhal...edildiğinin...resmi...veya...imzası...ikrar...edilmiş...bir...belge...ile...ispatı...halinde...itirazı...kabul...eder....İcra...mahkemesi...hakimi...yetki...itirazının...incelenmesinde...taraflar...gelmese...de...gereken...kararı...verir."...

.....................Somut...olayda,...takip...dayanağı...bonoların...alacaklıya...teminat...senedi...olarak...verildiği...yönündeki...iddia,...borca...itiraz...olup,...anılan...madde...gereğince...mahkemece...mutlaka...duruşma...açılmalı...ve...itiraz...duruşmalı...olarak...incelenmelidir....Dosya...üzerinden...yapılan...inceleme...ile...sonuca...gidilemez.

.....................O...halde;...mahkemece,...duruşma...açılarak...ve...tarafların...gösterecekleri...deliller...toplanarak...oluşacak...sonuca...göre...karar...verilmesi...gerekirken,...dosya...üzerinde...inceleme...yapılarak...yazılı...şekilde...hüküm...tesisi...isabetsizdir.

SONUÇ......:...Borçlunun......temyiz...itirazlarının...kısmen...kabulü...ile...mahkeme...kararının...yukarıda...yazılı...nedenlerle...İİK'nun...366...ve...HUMK’nun...428....maddeleri...uyarınca...(BOZULMASINA),...peşin...alınan...harcın...istek...halinde...iadesine,...ilamın...tebliğinden...itibaren...10...gün...içinde...karar...düzeltme...yolu...açık...olmak...üzere,...23.03.2015...gününde...oybirliğiyle...karar...verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2012/26018, Karar No: 2014/22549, Tarih: 18.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/26018 E.  ,  2014/22549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

28.6.2008 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 29.8.2008 olarak yazılması, yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanların ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunmanların ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından müdafii ücretine ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12825, Karar No: 2015/26147, Tarih: 24.12.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/12825 E.  ,  2015/26147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/308133

MAHKEMESİ : Beyşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2011/198 (E) ve 2013/172 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

27.10.2010 tarihli Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı ile 29.03.2011 tarihli Jandarma Genel Komutanlığı raporlarına göre; suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının dairesel yapıda olduğu, ses ve gaz fişeklerini istimal edebildiği gibi çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar boşluk sağladığı ve mermi çekirdeği niteliği taşıyan ve ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah fişeği niteliği kazanmış çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olduğunun tespit edilmesi ve namlu içerisinde ve ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçası gibi teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emare görülmediğinin belirtilmesi, sanığın silahın kuru-sıkı olduğunu iddia etmesi ve olayda suça konu tabanca ile birlikte mermi veya bu silahtan atıldığı tespit edilen boş kovan elde edilmemiş olması karşısında; tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorularak, silaha ait üretim şeması getirtilip, suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını gösterir fotoğrafları ile polis ve jandarma uzmanlık raporları eklenerek üretici firmadan suça konu silah üzerinde imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1153, Karar No: 2015/1658, Tarih: 11.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1153 E.  ,  2015/1658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

(Kapatılan) Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/07/2014 tarih ve 2014/295-2014/306 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati hacze itiraz eden (borçlu) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz kararına itiraz eden vekili, çeke dayalı ihtiyati haciz kararı vermeye mahkemenin yetkili olmadığını, yetkili mahkemenin Tekirdağ mahkemeleri olduğunu, müvekkilinin mal kaçırma durumunun olmadığını ileri sürerek, ihtiyati haciz kararına itiraz etmiş, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

İhtiyati haciz talep eden vekili, itirazın süresinde bulunmadığını, çeke dayalı borcun götürülecek borç olması sebebiyle alacaklının yerleşim yeri mahkemesinin yetkili bulunduğunu, ihtiyati hacze itiraz sebebinin bulunmadığını belirterek; ihtiyati haciz kararına itirazın reddini istemiştir.

Mahkemece, ihtiyati haciz kararına itiraz eden vekilinin itirazlarının esasa ilişkin olduğu, bu suretle esas davada tartışılması gerektiği, ihtiyati hacze itiraz sebeplerinin kanunda tahdidi olarak sayıldığı gerekçesiyle; İİK'nın 265. maddesine uymayan ihtiyati hacze itirazların reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz kararına itiraz eden vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati hacze itiraz eden (borçlu) vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati hacze itiraz eden (borçlu) vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10749, Karar No: 2021/5775, Tarih: 23.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/10749 E.  ,  2021/5775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre sanık müdafiinin 13/07/2015 tarihli temyiz talebinin yerel mahkemece 21/07/2015 tarihli ek karar ile reddedildiği; sanık müdafiinin 17/08/2015 tarihli dilekçesi ile ek kararı temyiz ettiği,yerel mahkemenin 27/08/2015 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek, 21/07/2015 tarihli ek karara yönelik dosya görüşüldü:

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, sanığa doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarına göre hükmün kesin nitelikte olduğu cihetle, Yerel Mahkeme tarafından sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA, 23/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3612, Karar No: 2017/9348, Tarih: 19.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/3612 E.  ,  2017/9348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 30.06.2011 tarihinde müvekkilinin evine gitmekte iken davalının sahibi olduğu ve kullandığı ... plaka sayılı aracın çarpması sonucu müvekkilinin ayak bacağı kemiklerinin kırılmasına neden olduğunu, kaza sonrasında müvekkilinin yatalak olduğunu kendi ihtiyaçlarını dahi karşılayamaz hale geldiğini, kaza nedeniyle müvekkilinin ihtiyaçlarını oğlu ... ile gelininin karşıladığını, müvekkilinin maddi ve manevi bir çok kaybının olduğunu ve müvekkilinin yaşadığı üzüntü ve keder nedeniyle psikolojik rahatsızlıklarının ilerlediği nazara alınarak davacıya 100 TL maddi, 10.000 TL manevi olmak üzere toplam 10.100 TL’nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiş, maddi tazminat talebini ıslahla yükseltmiştir.

Davalı taraf, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, maddi tazminat isteminin ıslah edilmiş şekilde kabulü ile 1.795 TL maddi tazminatın 30.06.2011 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı mirasçılarına verilmesine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 2.000 TL manevi tazminatın 30.06.2011 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı mirasçılarına verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56 (eski BK 47) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 105,60 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden davacılara geri verilmesine 19.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14150, Karar No: 2014/14603, Tarih: 30.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/14150 E.  ,  2014/14603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy(Kapatılan) 12. Asliye

Taraflar arasındaki davada Bakırköy 1. Tüketici, Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesi ve Bakırköy 12. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Tüketici mahkemesince, asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi nce, uyuşmazlığın ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde

olduğu ve tüketici tarafından açılmadığı anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğinc Bakırköy 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7324, Karar No: 2011/7667, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/7324 E.  ,  2011/7667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanıklar ... ve ...'in, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337/a, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 1.800,00'er Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair ... İcra Mahkemesinin 03/02/2009 tarihli ve 2007/6455 Esas, 2009/145 sayılı Kararını kapsayan dosya aleyhine, Adalet Bakanlığından verilen 04/08/2011 gün ve 2011/41411 sayılı kanun yararına bozma talebini içeren Yargıtay C.Başsavcılığının 27/09/2011 gün ve K.Y.B.2011/266035 sayılı tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle dosya incelendi.

Tebliğnamede;

1- Ticaret şirketlerinin müdürleri veya yetkililerinin, 2004 sayılı Kanun'un 44.maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün bulunmadığı, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 136. maddesinde sayılan kollektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinin müdür veya yetkilileri yönünden anılan Kanun'un 337/a maddesindeki suçun işlenmesinin mümkün olmadığı cihetle, sanıkların beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-Sanıkların ... İcra Ceza Mahkemesinin 2007/6399, 6400, 6401, 6447,6448, 6449, 6450, 6451, 6452, 6453, 6454, 6455 ve 6456 esas sayılı dosyalarında 2004 sayılı Kanunun 337/a maddesi uyarınca yargılandıkları ve ceza aldıkları anlaşılmakla, sanıkların eyleminin tek suç olması sebebiyle söz konusu davaların birleştirilmesi ve tek ceza verilmesi gerekirken her dosya için ayrı ayrı mahkûmiyet hükmü kurulması isabetsiz olduğundan, anılan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesi uyarınca bozulması gereğine işaret edilmiştir.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosyanın incelenmesinden; müşteki vekili şikayet dilekçesi ile ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanıkların cezalandırılmalarını talep ettiği, Mahkemece sanıklar ... ve ...'in, 2004 sayılı İİK'nun 337/a, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 1.800,00'er Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair, verilen karara yönelik sanıklar müdafiinin temyiz istemi, Mahkemenin 22/6/2009 tarihli ek kararı ile, cezanın temyiz sınırının altında kaldığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu kararın temyizi üzerine Dairemizin 2010/4579-5112 Esas-Karar sayılı ilamı ile işin esasına girilmeden, para cezası miktarı temyiz sınırının altında kalması nedeniyle temyiz isteminin reddine dair hükmün onanmasına karar verilmiştir.