muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1740, Karar No: 2011/6452, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/1740 E.  ,  2011/6452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'ın İİK'nun 337/a maddesi uyarınca üç ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur. Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanığın adli sicil kaydı getirtilip dosya içine konulmadan mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanığa tebliğ edilen duruşma davetiyesinde 53. Sokak yerine 57. Sokak yazılarak usulüne uygun tebligat yapılmadığı halde, yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün kısmen istem gibi BOZULMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5713, Karar No: 2019/6007, Tarih: 10.10.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/5713 E.  ,  2019/6007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin emekliliğinin iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaline, emekliliğinin ve sigortalılığının geçerli kabul edilmesine, iptali edilen maaşların geçerli olduğunun tespitine ve yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 10/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/172, Karar No: 2017/2701, Tarih: 13.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/172 E.  ,  2017/2701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı baba tarafından, kişisel ilişki süresi ile annenin davasının kabulü yönünden, davalı-davacı anne tarafından ise, babanın kabul edilen davası ve iştirak nafakası miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı babanın tüm, davalı-davacı annenin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece ortak çocuk ile davacı-davalı baba arasında ”her hafta Pazar günü sabah saat 08.00'dan akşam saat 20.00'a kadar" şeklinde kurulan kişisel ilişki davalı-davacı annenin velayet görevini yerine getirmesini engelleyeceği gibi, anneyi her haftasonu Pazar günleri eve bağlı hale getirecektir. Açıklanan nedenlerle, her ayın belirli hafta sonları şeklinde kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.03.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/7382, Karar No: 2021/8145, Tarih: 22.12.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/7382 E.  ,  2021/8145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.03.2020 tarihli ve 2017/67- 2020/60 sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Bir kısım taşınmazlar yönünden davanın husumetten reddine, bir kısım taşınmazlar yönünden ise davanın esastan reddine ilişkin olarak verilen kararın Dairece bozulması üzerine, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davalı ... tarafından temyizi üzerine mahkemece 07.10.2020 tarihli ek karar ile, temyiz dilekçesinde temyiz edenin adının "...", temyiz harcı yatıranın adının ise "..." olduğu, isimlerin uyuşmadığı gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş; anılan ek kararın davalı ... tarafından temyizi üzerine mahkemece bu kez 11.03.2021 tarihli ek kararla, davalının bir önceki ek karara karşı yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, 11.03.2021 tarihli ek karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, 07.10.2020 tarihli ek karar davalı ...'e 02.11.2020 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı ... anılan ek kararı 09.11.2020 tarihinde temyiz edip, aynı gün temyiz harcını da yatırmış olmakla, anılan ek kararın yasal sürede temyiz edildiği anlaşılmaktadır. Öte yandan, asıl karara ilişkin temyiz dilekçesinde davalının adı "..." olarak doğru şekilde yazmasına rağmen temyiz harcının yatırıldığını gösterir sayman mutemed alındısında davalının adının UYAP'a sehven kaydedildiği gibi "..." şeklinde yazmasının maddi hatadan kaynaklandığı açıktır.

Hal böyle olunca, 07.10.2020 ve 11.03.2021 tarihli ek kararların ORTADAN KALDIRILMASINA,

Davalının asıl karara yönelik temyiz itirazına gelince;

Bilindiği üzere; 28.02.2018 tarihli ve 7101 sayılı Kanun ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 7/a maddesinin 1. fıkrasının 9. bendinde; baro levhasına yazılı avukatlara tebligatın elektronik yolla yapılmasının zorunlu olduğu, 4. fıkrasında ise elektronik yolla tebligatın, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılacağı düzenlenmiş, bu maddeye dayanılarak hazırlanan ve 06.12.2018 tarihli 30617 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, elektronik ortamda yapılacak tebligata ilişkin usul ve esasları düzenleyen Elektronik Tebligat Yönetmeliği 01.01.2019 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Her ne kadar anılan düzenleme gereğince baro levhasına kayıtlı avukatlara elektonik tebligat zorunlu ise de, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 32. maddesi gözetildiğinde fiziki olarak yapılan tebligatın geçerliliğini de ortadan kaldırmayacağı kuşkusuzdur.

Her ne kadar anılan düzenleme gereğince baro levhasına kayıtlı avukatlara elektonik tebligat zorunlu ise de, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 32. maddesi gözetildiğinde fiziki olarak yapılan tebligatın geçerliliğini de ortadan kaldırmayacağı kuşkusuzdur.

Somut olayda, 24.03.2020 tarihli mahkeme kararının davalı ... vekili Av. ...'a 09.04.2020 tarihinde Tebligat Kanununa göre posta yoluyla fiziki olarak tebliğ edildiği, temyiz süresinin 24.04.2020 tarihinde sona erdiği anlaşıldığından davalı ...'in 02.10.2020 tarihli temyiz istemi süresinde yapılmamıştır.

Öte yandan süresi geçtikten sonra temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 tarihli ve 1989/3 Esas - 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, davalı ...'nun 02.10.2020 tarihli temyiz dilekçesinin süreden REDDİNE, alınan peşin harcın istek halinde davalı tarafa verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9804, Karar No: 2018/4295, Tarih: 05.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9804 E.  ,  2018/4295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.11.2014 gün ve 2014/74-2014/213 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 09.05.2016 gün ve 2015/10608-2016/5185 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yazarı ... isimli kitabın mali haklarının sahibi olduğunu, davalı tarafından anılan kitabın haksız olarak basıldığını, çoğaltıldığını, dağıtılarak satıldığını, bu nedenle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek FSEK'nin 68. maddesi uyarınca talep edebilecekleri tazminata istinaden şimdilik 1.000,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini 82.584,00 TL olarak ıslah etmiş anılan miktarın haksız fiil başlangıcından itibaren işlenecek faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 09/05/2016 tarihli ilamı ile düzeltilerek onanmıştır.

Davacı vekili ile katılma yoluyla davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacı ve davalıdan ayrı ayrı alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 05.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1750, Karar No: 2015/479, Tarih: 08.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1750 E.  ,  2015/479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Somut olayda; Sanık ...'ün, diğer sanık ...'nun adına olan ancak kendisinin de kefil olduğu taşıt kredi sözleşmesi ile alınan ... plakalı traktörün 29.000 TL'ye satışı konusunda galericilik yapan katılanlarla 2005 yılında anlaşıp parayı aldığı, katılanların ilk aşamada aracın resmi devrini almadıkları ancak ruhsatı kendilerinde bulunan aracı fiilen kullanmaya başladıkları, resmi devri almak için girişimlerde bulunduklarında ise aracın banka kredisi borcunun olduğunu öğrenmeleri üzerine sanık ...ile yaptıkları sözlü anlaşma ile banka borcunun sanık ...tarafından ödenmesinden sonra devir işlemlerinin yapılacağı, sanığın teminat olarak 30.000 bedelli bir senet vereceği, bu süre zarfında aracın katılanların kullanımında kalacağı, kredi borcunun ödendikten sonra devir işlemlerinin yapılacağını kararlaştırdıkları, bu çerçevede 30.000 TL bedelli senedi alan katılanların aracı kullanmaya devam ettikleri, sanık ...'in borcu ödediğini aracı devredebileceğini söylemesi üzerine 29.05.2009 tarihinde katılan ...'in aracın devrini almak üzere sanık ...ile buluştukları, sanık ...'in noterden devir işlemlerinin başlatılabilmesi için vermiş olduğu senedin teslim edilmesini istediği, katılanın kabul etmesi üzerine noter işlemlerinin başlatıldığı, bu sırada sanık ...'in kardeşi olan sanık ...'ün katılan ...'in yanına giderek senedin teslim alındığı ve sanık ...'e haber vermesi üzerine sanık ...'in çeşitli bahanelerle katılan ...'in yanından ayrılıp noter işlemlerine son verdiği, katılanların sanık ...'e ulaşamadıkları ancak aracın kendilerinde kaldığı, bir süre sonra sanık ...ile ...'in muvazaalı bir alacak borç ilişkisi yaratarak sanık ...tarafından ... aleyhine yapılan icra takibi sonucunda kayden ...'e ait olan ancak fiilen katılanda bulunan araca icra vasıtasıyla el koyduğunun iddia edilmesi karşısında, eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddelerinde öngörülen “kamu kurumunun vasıta olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321'nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1094, Karar No: 2018/5384, Tarih: 04.10.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/1094 E.  ,  2018/5384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVATÜRÜ:TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ve bu fotoğraflar kullanılarak üretilmiş memleket haritaları ile temin edilen en eski ve en yeni tarihli uydu fotoğrafları dosya arasına konulduktan sonra 3 kişilik ziraat mühendisi; 3 kişilik jeolog bilirkişi ve 1 harita mühendisinden oluşacak bilirkişi heyeti eşliğinde keşif yapılması; hava ve uydu fotoğraflarının bilirkişilere bilimsel yöntemlerle incelemesi yaptırılarak; çekişme konusu taşınmazların öncesinde dere yatağı olup olmadığının, imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığının ve ne zaman tamamlandığının, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılması, tanık ve yerel bilirkişi ifadelerinin de bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporuyla denetlenmesi, çekişmeli taşınmazlardan (2) rakamı ile gösterilen taşınmaza komşu 638 parsel sayılı taşınmazın dayanağı olan tapu kaydının sınırları tanık ve yerel bilirkişilere okunmak suretiyle çekişmeli taşınmaz yönünü ne okuduğunun ve ayrıca çekişmeli taşınmazların sınırında bulunan ve davacı tarafından yapıldığı belirtilen seddenin çay yatağını değiştirmek için yapılmış olup olmadığının ve hangi tarihte yapıldığının belirlenmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda fen bilirkisi ... tarafından hazırlanan 21.05.2015 tarihli krokili bilirkişi raporunda; (1) rakamı ile gösterilen sarıya boyalı 1.348,78 metrekare yüzölçümlü bölüm ile aynı raporda (2) rakamı ile gösterilen sarıya boyalı 730,43 metrekarelik bölümün ayrı ayrı davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir. Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 04.10.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.