muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11894, Karar No: 2015/41428, Tarih: 16.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/11894 E.  ,  2015/41428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/240349

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/03/2011

NUMARASI : 2011/54 (E) ve 2011/48 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin, yeterli ödeme gücü bulunmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla

CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin bölümün çıkartılarak yerine, “Sanığın yapılmasına sebebiyet verdiği yargılama gideri olmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4283, Karar No: 2018/2784, Tarih: 19.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/4283 E.  ,  2018/2784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın, katılanın yetkilisi olduğu... isimli şirketten satın almış olduğu kırtasiye malzemeleri karşılığında suça konu 10.000 TL bedelli çeki verdiği, ancak daha sonra sanığın söz konusu çek hakkında ödemeden men talimatı verdiği bu şekilde nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan olayda;

Sanığın savunması, katılan ve tanık beyanları ile 20/06/2013 tarihli bilirkişi raporuna göre suça konu çekteki yazı ve imzaların sanığa ait olmayıp çekteki yazıların çek emrine düzenlenen .... Yayınları isimli şirketin yetkilisi olan tanık ...’ya ait olduğunun belirtilmesi nedeniyle mahkemece sanık hakkında üzerine atılı suçları işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı gerekçesine dayanan beraat hükümlerinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, atılı suçların sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,19/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/684, Karar No: 2015/7980, Tarih: 09.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/684 E.  ,  2015/7980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı müflis şirketin,... Veraset ve Harçlar Vergi Dairesi'nce tahakkuk ettirilen 143.656,44 TL, ... Vergi Dairesi'nce tahakkuk ettirilen 100.324,31 TL ve .. Vergi Dairesi'nce tahakkuk ettirilen 3.770.481,62 TL tutarında vergi borcunun bulunduğunu, müvekkilinin bu alacaklarının kaydı için davalı müflis şirket iflas masasına başvurduklarını, ancak iflas idaresince başvurularının, söz konusu alacakları kanıtlayacak nitelikte belge bulunmadığını, faiz hesabının yargılamayı gerektirdiği belirtilerek reddedildiğini, ret kararının haksız olduğunu, müvekkili kurumun alacağının kamu alacağı niteliğinde olduğu ve iflas masasının sadece, zamanaşımı, ödeme ve mükerrer kayıt olması halinde bu tür alacakları reddedileceğini, bu sebepler dışında ret kararı veremeyeceğini ve alacağı kabul ederek kayıt yapmakla yükümlü olduğunu, iflas idaresinin bu alacağı ilişkin olarak Vergi Mahkemeleri'nde dava açma imkanının olduğunu ileri sürerek, 100.324,31 TL, 3.770.481,62 TL ve 143.656,44 TL tutarındaki alacaklarının iflas masasına kaydını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iflas idaresinin, davacının alacaklarını reddetmesinin usul ve yasaya uygun olduğunu, davacı tarafça sunulan belgelerin alacak kaydı yapmak için yeterli olmadığını, faiz hesabı yönünden de yargılamanın gerektiğini, iflas idaresi'nce İİK'nın 230 ve 233. madde hükümlerine göre inceleme yapıldığını, iflas idaresinin belirtilen alacakları kabul edip kayıt etmek şeklinde bir yükümlüğünün olmadığını, anılan yasa hükümlerine göre inceleme yapmakla yükümlü olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın süresi içinde açıldığı, vergi alacaklarının 6183 sayılı Kanun uyarınca, kamu alacağı niteliğinde olduğu, bir idari işlem ile doğduğu, idarenin vergisel işlemlerinin, ancak, vergi mahkemelerince iptal edilebileceği, bu nedenle vergi alacağının iflas masasına kaydı talebinin iflas masasınca reddedilemeyeceği, iflas masasının vergi alacağına ilişkin olarak düzenlenen ödeme emrine karşı dava açma hakkı bulunduğu, davalı iflas idaresinin de, dava konusu vergi alacaklarına ilişkin Vergi Mahkemeleri nezdinde dava açtığının anlaşıldığı,dava konusu alacakların nizalı alacak olarak kabulünün mümkün olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile,... Veraset ve Harçlar Vergi Dairesi'nce tahakkuk ettirilen 143.656,44 TL'nin, ... Vergi Dairesi'nce tahakkuk ettirilen 100.324,31 TL'nin ve .. Vergi Dairesi'nce tahakkuk ettirilen 3.770.481,62 TL vergi alacağının davalı müflis şirketin iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı müflis şirket iflas idaresi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12482, Karar No: 2010/17114, Tarih: 12.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/12482 E.  ,  2010/17114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline ilişkin dava ile maddi hata düzeltim istemli muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkin birleştirilen davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili; birleşen dava ise maddi hata düzeltim istemli muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ağaçlar için; yaş, cins ve verim durumlarına göre, beton çite de maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Zemin bedeli yönünden hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın tarihli olması, ancak özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa emsal satışı şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır. Bu nedenle bu taşınmaz emsal olarak alınamaz.

Taraflara taşınmaza yakın bölgelerden emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılıp, sonucuna göre hüküm kuruması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11284, Karar No: 2015/5264, Tarih: 26.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11284 E.  ,  2015/5264 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ceza miktarına ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine, sanık müdafinin ise kusura, illiyet bağının gerçekleşmediğine ve sair temyiz itirazının reddine ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü saik" gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında tayin edilen 2 yıl hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, sanık hakkında 14.600 TL yerine sehven hesap hatası sonucu 7.300 TL adli para cezasına hükmolunarak eksik ceza tayin edilmesi,

3- Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “saikleri” ibaresinin çıkartılmasına, yine hüküm fıkrasının 4. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 730 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 14.600TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7270, Karar No: 2010/7057, Tarih: 30.11.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/7270 E.  ,  2010/7057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında temyize konu 2883, 2884, 2892 ve 2938 parsel sayılı 11200, 9000, 10100 ve 2500 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 2883, 2884 ve 2938 parsel sayılı taşınmazlar, ... yatak değiştirmesi sonucu meydana gelen yerlerden olması nedeniyle davalı Hazine, 2892 parsel sayılı taşınmaz ise tapu kayıtları nedeniyle davalı ... ... adına tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacı...2892 ve 2938 parsel sayılı taşınmazlara yönelik tapu kaydına, davacı ... ve müşterekleri 2883 parsel sayılı taşınmaza yönelik kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, davacı ... ise, 2884 parsel sayılı taşınmaza yönelik kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında ... ve müşterekleri 2883 parsel sayılı taşınmaza yönelik kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda çekişmeli 2283 parsel sayılı taşınmazın müdahiller ... mirasçıları ile müşterekleri adlarına payları oranında, çekişmeli 2284 parsel sayılı taşınmazın davacı ... mirasçıları adlarına payları oranında, çekişmeli 2892 parsel sayılı taşınmazın davalı ... ... mirasçıları adlarına payları oranında, çekişmeli 2938 parsel sayılı taşınmazın davalı Hazine adına tesçiline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ile Davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ...’nın yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile 2892 ve 2938 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili hükmün ONANMASINA,

2- Davalı Hazine vekilinin çekişmeli 2883 ve 2884 parsel sayılı taşınmazla ilgili temyizine gelince, Mahkemece çekişmeli taşınmazların tarım arazisi niteliğinde bulunduğu, kamu yararına tahsis edilen, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan veya yasalar gereğince devlete intikal eden yerlerle ilgisinin olmadığı, adlarına tesçil kararı verilenler lehine zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle

hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazların hududunda ... Nehrinin bulunmasına rağmen taşınmazların dere yatağı olup olmadığı ya da dereden kazanılıp kazanılmadığı hususlarında Jeolog bilirkişiden, taşınmazların niteliği ile ilgili olarak ise 3 kişilik uzman ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmamış, taşınmazların, kadastro paftası üzerinde kıyı kenar çizgisine göre konumları belirlenmemiş, zilyetliğin sürdürülüş biçimi ve süresi yöntemince araştırılmamıştır. Çekişmeli taşınmazların kadastro paftası üzerinde kıyı kenar çizgisine göre konumlarının belirlenmesine yönelik olarak; 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı gibi idarece yapılmış ve yöntemince kesinleşmiş bir kıyı kenar çizgisi yoksa kıyı kenar çizgisinin mahkemece tespiti gerekmektedir. Bu tespit yapılırken, 13.03.1972 tarih ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklanan kıyı şeridinin nasıl tespit edileceğine dair kural ve yöntemler ile 17.04.1990 tarih, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4. ve 9. maddeleri ile 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı içtihadı birleştirme kararı göz önünde tutulmalıdır. Hal böyle olunca; mahkemece, çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde idarece yapılmış ve yöntemince kesinleşmiş bir kıyı kenar çizgisi bulunup bulunmadığı sorulmalı, idarece yapılmış ve yöntemince kesinleşmiş bir kıyı kenar çizgisi bulunmadığı sonucuna varıldığı takdirde, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, 3621 sayılı Kanun'un 9. maddesine göre bu işlerde uzman olan jeolog veya jeomorfolog, harita mühendisi ve 3 kişilik ziraat mühendislerinin de katıldığı geniş katılımlı bir bilirkişi kurulu huzuruyla keşif icra edilmelidir. Taşınmazların başında icra edilecek keşif sırasında yerel bilirkişiden taşınmazların öncesinin ne olduğu, taşınmazlar üzerindeki zilyetliğin başlangıcı, sürdürülüş biçimi, öncesinde tarla olarak kullanılıp kullanılmadığı, taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması halinde imar ve ihyaya konu edilip edilmediği, imar ve ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği, etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, teknik bilirkişilerden; dava konusu taşınmazların bulunduğu yere ilişkin memleket haritalarının, en eski tarihli askeri haritaların, hava fotoğraflarının yöntemince uygulanması, gerektiğinde değişik kodlardan toprak örnekleri alınıp analizlerinin yapılması, mevsimsel etkilerin de göz önünde tutulması suretiyle kıyı kenar çizgisini saptamaları istenilmeli, belirlenen kıyı kenar çizgisinin de gözetilmesi suretiyle çekişmeli taşınmazların ..

... Nehrinin etki alanı içerisinde kalıp kalmadıkları ve aktif dere yatağı içerisinde bulunup bulunmadıkları ile ilgili olarak denetime açık, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, 3 kişilik zirai bilirkişi kurulundan taşınmazların toprak yapısı, bitki örtüsü, kullanım durumu ile ilgili olarak ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, teknik bilirkişilerden, çekişmeli taşınmazların kadastro paftası ile kıyı ve kıyı kenar çizgisinin çakıştırılması neticesinde taşınmazların konumunu belirlemeleri istenilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle 2883 ve 2884 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili hükmün BOZULMASINA, 30.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3551, Karar No: 2016/3715, Tarih: 14.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3551 E.  ,  2016/3715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davası üzerine mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar dava dilekçesinde; 1928 doğumlu muris babalarının 26.01.2011 tarihinde vefat ettiğini, murisin kandırılarak 25.09.2008 tarihinde vasiyetname düzenlendiğini; murisin çok yaşlı olduğunu, kulaklarının duymadığımı, astım hastası olduğunu, kandırılabilecek durumda olduğunu, vasiyetnamedeki el yazısının da murise ait olmadığını; vasiyetnamenin tebliğ edilmediğini, vasiyetnamenin tenfizi dosyası ile vasiyetnameden haberdar olduklarını belirterek; vasiyetnamenin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, cevap dilekçesinde; davanın 1 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, murisin vasiyetname yapmaya ehil olduğunun noter gözlemi ve aile hekimi raporu ile sabit olduğunu, imzaların noter önünde atıldığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; tüm dosya kapsamından miras bırakanın temyiz kudretine haiz olduğu, vasiyetnamenin tüm şekil şartlarına uygun olduğu gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, murisin vasiyetnamenin düzenlenmesi sırasında ehliyetsiz olduğu ve vasiyetnamenin şekil şartlarına da uygun olmadığı iddiasına dayalı olarak vasiyetnamenin iptali talebine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, somut olayda; davacı taraf, vasiyetnamenin düzenlendiği tarihte murisin çok yaşlı olduğunu, kandırılabilecek durumda olduğunu, kulaklarının duymadığını belirterek, vasiyetnamenin ehliyetsizliğe dayalı olarak iptalini talep etmektedir.

Fiil ehliyeti yokluğu; yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk gibi salt biyolojik nedenlere değil, aynı zamanda bilinç, idrak, irade gibi psikolojik unsurlara da bağlı olduğundan, akıl hastalığı, akıl zayıflığı gibi biyolojik ve buna bağlı psikolojik nedenlerin belirlenmesi, çok zaman hâkimlik mesleğinin dışında özel ve teknik bilgi gerektirmektedir.

Hele fiil ehliyetinin nisbi bir kavram olması, kişiye, eylem ve işleme göre değişmesi bu yönde en yetkili sağlık kuruluşu olan Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasını da zorunlu kılmaktadır. Esasen TMK.nun 409/2.maddesinde de, akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceği hüküm altına alınmıştır.

Hele fiil ehliyetinin nisbi bir kavram olması, kişiye, eylem ve işleme göre değişmesi bu yönde en yetkili sağlık kuruluşu olan Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasını da zorunlu kılmaktadır. Esasen TMK.nun 409/2.maddesinde de, akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceği hüküm altına alınmıştır.

Şu durumda, ehliyetsiz olduğu ileri sürülen mirasbırakanın vasiyetname tarihine yakın günlerde ve sonrasında tedavi görüp görmediği hususunda tarafların bilgisine başvurularak varsa doktor raporları, hasta müşahede kâğıtları ve film grafilerinin eksiksiz getirtilmesi, sonrasında işlem tarihinde mirasbırakanın fiil ehliyetinin olup olmadığının tesbiti için Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerekmektedir.

O halde mahkemece, davacı tarafın tüm delilleri toplanarak, varsa murise ilişkin tüm hastane kayıtları, rapor, film vs celbedilerek, ehliyetsizlik iddiası yönünden, işlem tarihinde mirasbırakanın fiil ehliyetinin olup olmadığının tesbiti için Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak, yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, murisin temyiz kudretine sahip olduğu belirtilse de bunu doğrular Adli Tıp Kurumu raporu olmadan eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.