muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/36198, Karar No: 2016/3655, Tarih: 29.02.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/36198 E.  ,  2016/3655 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########Sulh Ceza Mahkemesi

##########

##########

##########

SUÇ : Tehdit

##########

HÜKÜM : Mahkumiyet

##########

##########

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Başka bir suçtan tutuklu bulunan sanığın, ağır ceza mahkemesine katılmak için bindiği cezaevi arabasında, duruşmada not tutmak için bulundurduğu kağıt ve kalemin alınması, cezaevine dönüşü sırasında da arabadan ineceği sırada kendisini hızla çekmeleri nedeniyle ayağının kayıp düşmesi üzerine, jandarma karakol komutanı olup sevki gerçekleştiren mağdura “Seninle uğraşırım, burdan çıkınca gör bak seninle uğraşacağım, ben çok kişi ile uğraştım” demekten ibaret eylemin, yasal şikayet hakkını kullanma bildirimi niteliğinde olup, bir kötülük yapılacağı yönünde tehdit niteliğinde olmadığı gözetilmeden, yüklenen suçtan beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesi,

2) Kabule göre de;

a) Soruşturma aşamasında dinlenen tanıklardan ..., ... ve ...’in, sanığın, yüklenen sözleri söylediği yönünde ifade verdiği, buna karşın tanıklar ... ve ...’ın ise sanığın yüklenen sözleri söylemediğini ifade ettikleri, tanıklardan sadece ... ve ...’nın duruşmaya çağrıldığı, diğer tanıkların duruşmaya çağrılmadığı, duruşmaya gelen tanık ...’in dinlenmesi ile yetinilerek, diğer tanıklar dinlenmeden, sanığın savunmasında ileri sürdüğü hususlar ile tanık beyanları birlikte değerlendirilerek, hangi anlatımına ne gerekçe ile üstünlük tanındığı açıklanarak hüküm kurulması gerekirken sadece aleyhe olan kanıtlar toplanarak eksik inceleme ile hüküm kurulması,

b) Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

##########

##########

##########

##########

##########

##########
Yargıtay — Esas No: 2014/8751, Karar No: 2014/13838, Tarih: 08.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/8751 E.  ,  2014/13838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4768, Karar No: 2024/6906, Tarih: 30.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4768 E.  ,  2024/6906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/957 Esas, 2023/958 Karar

HÜKÜM : Yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/23 E., 2020/24 K.

Taraflar arasındaki TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin 2018/44600 nolu "şekil+ SEMTAS ASANSÖR" ibareli marka başvurusuna, müvekkilinin "SEMT" ibareli markalarını mesnet gösterilerek yapılan itirazın davalı Kurum tarafından reddedildiğini, müvekkilinin "SEMT" ibareli seri markalarının bulunduğunu, davalı şirkete ait marka başvurusu ile müvekkiline ait "SEMT" ibareli seri markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, müvekkili markalarının tanınmış markalar olduğunu, davalı marka başvurusunun müvekkiline ait tanınmış markaların ayırt ediciliğini zedeleyeceğini, başvurunun kötüniyetli olduğunu, dava konusu marka başvurusunun aynısının daha önce 2015/32727 no.lu başvuruya konu edildiğini, söz konusu başvuruya müvekkilinin itirazı üzerine başvurunun reddine karar verildiğini, buna rağmen davalı şirketin aynı işareti yeniden marka başvurusuna konu ettiğini ileri sürerek, YİDK'in 2019-M-5214 sayılı kararının iptaline ve davalı şirkete ait 2018/44600 no.lu markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, taraf markaları arasında emtia benzerliği şartının gerçekleştiği, davacı markalarının esas unsurunu oluşturan "SEMT" ibaresinin başvuru markasının başında aynen yer aldığı, davacı markalarının bir kısmında "SEMT" ibaresinin yanında yer alan bir takım figüratif unsurlar bulunduğu, başvuru markasında "SEMTAS" ibaresinin başında figüratif şekil unsurunun bulunduğu, başvuru markasında yer alan "ASANSÖR" ibaresinin davalı şirketin iştigal alanına işaret eden tasviri bir ibare olarak algılanacağı, bu nedenle söz konusu ibarenin tali unsur olduğu, davacı markalarında bulunan "SEMT" ibaresinde vurgunun sert bir şekilde "t" ibaresinde toplandığı, başvuru markasında bulunan "SEMTAS" ibaresinde farklılık yaratan "AS" harflerinin vurgunun ve fonetik tonlamanın "t" ve "s" harflerine yayılmasına neden olduğu, söz konusu farklılıkların işaretler arasında doğrudan/dolaylı karıştırılma ihtimali doğuracak derecede benzerlik bulunmasını engellediği, davacı markalarını oluşturan "SEMT" ibaresinin mahalle, muhit manası ile algılanacağı, başvuru markasındaki "SEMTAS" ibaresinin ise ortalama tüketici nezdinde manası olmayan bir kelime olarak algılanacağı, bu nedenle işaretler arasında kavramsal benzerlik bulunmadığı, başvuru markasının 35/1,2,3,4, 35/5 (6,7,9,11,12) ve 37. sınıflarda tescil edilmek istendiği hizmet sınıfının ortalama tüketici kesiminin dikkat ve hizmet tercihindeki özen derecesinin sıradan, günlük ve ucuz ürün ve hizmetlere göre ortalamanın üzerinde olduğu, karşılaştırılan markaları oluşturan işaretlerin genel görünümü, yukarıda açıklandığı şekli ile yapılan global değerlendirmenin hizmetlerin niteliği ve ilgili tüketici kesimin dikkat ve özen seviyesi birlikte değerlendirildiğinde işaretler arasında ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi bulunmadığı, davacının itiraza mesnet markalarının tanınmış olduğunu ispatlayamadığı, 2015/32727 no.lu marka başvurusu ile davaya konu markanın genel görünümünün aynı olmadığı, önceki başvuruda "SEMT" ve "AS" ibareleri çizgi ile ayrıldığından markanın esas unsurunun "SEMT" ibaresi olduğu, bu başvuru ile eldeki davaya konu marka başvurusunu aynı olmadığından kötüniyet iddiasının kabul edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu başvuru kapsamında kalan 35. (01, 02, 03 ve 04. alt sınıflar ile 06, 07, 09, 11 ve 12. sınıf malların satışına özgülenmiş 05. alt sınıf perakendecilik hizmetleri) ve 37. sınıf hizmetlerin davacının itiraza mesnet 2016/23646 sayılı "SEMT STORES" ve 2012/49626 sayılı "SEMT" ibareli markalarının kapsamında aynen yer aldığı, taraf markaları arasında emtia benzerliği şartının gerçekleştiği, taraf markalarının işaretlerinin karşılaştırılmasına gelince, dava konusu markanın "SEMTAS ASANSÖR" ibaresinden oluştuğu, markada şekil unsurunun da yer aldığı, "asansör" ibaresinin tanımlayıcı nitelikte bulunması nedeniyle markanın asli unsurunun "SEMTAS" ibaresi olduğu, davacının itiraza mesnet markalarının esas unsurunu "SEMT" ibaresinin oluşturduğu, buna göre, "SEMTAS" ibareli başvuru ile itiraza mesnet "SEMT" asıl unsurlu markalar arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira itiraza mesnet markaların asli unsuru olan "SEMT" ibaresinin davaya konu markada aynen yer aldığı, bu ibarenin sonuna getirilen "AS" harflerinin ve markadaki şekil unsurunun başvuruyu görsel, işitsel ve anlamsal olarak itiraza mesnet markalarından yeterince uzaklaştırmadığı, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 24.02.2020 tarih ve 2019/3671 E., 2020/1913 K. sayılı kararında "SEMTAŞ" ibaresinin davacının "SEMT" ibareli markalarıyla benzer bulunduğu, buna göre başvuru yönünden mezkur maddedeki tescil engelinin oluştuğu, her ne kadar davacı tarafça, dokuzuncu fıkra uyarınca tescil engeli bulunduğu ileri sürülmüş ise de, ilk derece mahkemesince buna ilişkin yapılan değerlendirmede bir isabetsizlik bulunmadığı, taraf markaları arasında iltibas koşullarının oluşması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddinin doğru olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, davaya konu 2018/44600 sayılı “SEMTAS ASANSÖR” ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, karar davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı şirket marka başvurusuna davacı tarafından yapılan itirazın reddine dair YİDK kararının iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci ve dokuzuncu fıkraları.

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı şirket marka başvurusuna davacı tarafından yapılan itirazın reddine dair YİDK kararının iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci ve dokuzuncu fıkraları.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemesince markalar arasında yapılan karşılaştırmaya göre, davalı şirket markasının asli unsurunun "SEMTAS" olduğu, davacı marklarının ise "SEMT" ibaresinden oluştuğu, markalar arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira itiraza mesnet markaların asli unsuru olan "SEMT" ibaresinin davaya konu markada aynen yer aldığı, bu ibarenin sonuna getirilen "AS" harflerinin ve markadaki şekil unsurunun başvuruyu görsel, işitsel ve anlamsal olarak itiraza mesnet markalarından yeterince uzaklaştırmadığı, Dairemizin "SEMTAŞ" ibaresi ile ilgili verdiği bir kararın da bu yönde olduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesince verilen karar kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmişse de, emsal karardaki değerlendirme bilhassa, SEMT ibaresi sonuna eklenen, anonim şirket kısaltması olan "A.Ş" ibaresinden hareketle markadaki asıl unsurun "SEMT" ibaresine odaklandığı yönünde olup, "SEMTAS ASANSÖR" ibaresi ile davacının "SEMT" ibareli markaları arasında fonetik ve görsel olarak yeterince ayırt edicilik sağlanmış olmakla, somut olayda İlk Derece Mahkemesince markaların karşılaştırılmasına yönelik değerlendirme isabetli olup, aksi yönde verilen kararın bozulması gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalıların temyiz istemlerinin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 30.09.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/194, Karar No: 2019/14893, Tarih: 26.09.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/194 E.  ,  2019/14893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddi ile ilk derece mahkemesinin faiz ve terkine ilişkin bendinin düzeltilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

- K A R A R -

Dava, kamlaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince değerlendirilerek bedel yönünden esastan reddi ile faiz ve terkine ilişkin tashih hükümleri yönünden kabulüyle 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Dava konusu ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 1909 ada 161 ve 162 parsel sayılı taşınmazlar arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; emsal alınan ... Mahallesi 131 ada 1 parsel sayılı taşınmaz, dava konusu taşınmazdan farklı bir mahalle ve konumda olup, emsal olarak kabul edilmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli, Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmaz daha değerli olduğu halde, emsal taşınmazın daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde değer tespiti edildiğinden alınan rapor inandırıcı değildir. Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.Davalı idare vekililin temyiz itirazları yerinde olduğundan ilk derece mahkemesinin hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10951, Karar No: 2010/12050, Tarih: 04.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/10951 E.  ,  2010/12050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.03.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.05.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup; hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde, Adana İli, Yüreğir İlçesi, ... Köyü'nde kain 183 ada 9 parsel numaralı taşınmazın kendisine ait olup, tapu kaydında "..." olarak yazan baba adının "..." olarak düzeltilmesini istemiştir. Dosyaya celbedilen 183 ada 9 parsel sayılı taşınmaza ait tapu kaydında, malikin "... oğlu ..." olduğu anlaşılmıştır.

Tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkin davalardaki amaç, tapu kaydının nüfus bilgileri ile uyumlu hale getirilmesidir. Dava konusu edilen 183 ada 9 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında, davacı malik ...'nin baba adı nüfus kaydında olduğu biçimde "..." olarak yer almaktadır. O halde, tapu kaydındaki kimlik bilgileri ile nüfus bilgileri uyumlu olup, davacının bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenle hüküm bozulmalıdır.

Kabule göre de; kısa kararda "tespit hükmü" kurulduğu halde gerekçeli kararın "düzeltme" yönünde olması isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 04.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2410, Karar No: 2021/3736, Tarih: 09.12.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/2410 E.  ,  2021/3736 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25/01/2018 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ecrimisil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.12.2018 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, mahkemece temyiz talebinin reddine dair verilen 20/02/2020 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılar ..., ..., ... ve Dokuma Fabrikası A.Ş ile Türeks Tekstil Ürünleri Sanayi ve Ticaret A.Ş'ne karşı açılan elatmanın önlenmesi davasının kabulü ile; davalıların davacıya ait 4551 ve 5806 parsel sayılı taşınmazlara elatmalarının önlenmesine, davalılar ..., ..., ... ve Dokuma Fabrikası A.Ş ile Türeks Tekstil Ürünleri Sanayi ve Ticaret A.Ş'ne karşı açılan ecrimisil talebinin kısmen kabulü ile 437.018,72TL ecrimisil tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte bu davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin ecrimisil talebinin (21.798,64TL) reddine, davalı ...'ye karşı açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar (..., ..., ... ve Dokuma Fabrikası A.Ş ile Türeks Tekstil Ürünleri Sanayi ve Ticaret A.Ş) vekili temyiz etmişlerdir.

Hükmü, bir kısım davalılar (..., ..., ... ve Dokuma Fabrikası A.Ş ile Türeks Tekstil Ürünleri Sanayi ve Ticaret A.Ş) vekili temyiz etmişlerdir.

Bir kısım davalılar (..., ..., ... ve Dokuma Fabrikası A.Ş ile Türeks Tekstil Ürünleri Sanayi ve Ticaret A.Ş) vekili davalıların maddi durumunun elverişli olmadığından gerekli harç ve giderleri ödeyemeyeceğini belirterek adli yardım isteminde de bulunmuştur. Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 21.05.2019 tarihli kararı ile adli yardım talebinin reddine karar verilmiş, davalılar vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine Yargıtay 15. Hukuk Dairesi tarafından itirazın reddine karar verilmiştir. 14. Hukuk Dairesinin 23.12.2019 tarihli 2019/3151 Esas- 2019/8946 Karar sayılı ilamıyla karar ve ilam harcı tutarının dörtte biri oranındaki nispi temyiz harcının tamamlanması bakımından HUMK'nun 434/III. maddesi uyarınca işlem yapılabilmesi için dosyanın mahalline iadesine karar verilmiş, mahkemece davalı ... ve davalı ...'ye (ve temsil ettiği şirketler Veliç A.Ş., Türek A.Ş.) ayrı ayrı harç yatırması için muhtıra çıkarılmış davalılarca muhtıranın gereği yerine getirilmediğinden davalı ... (ve temsil ettiği şirketler Veliç A.Ş., Türek A.Ş.) ve ... verilen kesin süre içerisinde temyiz harcını yatırmadığı gerekçesiyle 20/02/2020 tarihli ek karar ile davalı ... (ve temsil ettiği şirketler Veliç A.Ş., Türek A.Ş.) ve ... temyiz talebinin reddine karar verilmiş, 20/02/2020 tarihli ek karara karşı temyiz kanun yoluna başvurmuş, Yargıtay 14. Hukuk Dairesi Başkanlığının 13/07/2020 tarih 2020/2106 Esas ve 2020/4537 Karar sayılı dosyanın işlem yapılmaksızın mahkemesine iadesine karar verilmiş olup, temyiz için gerekli olan harç ve giderlerin yatırılmaması üzerine 09/11/2020 tarihli ek kararı ile ayrı ayrı tarafların temyiz taleplerinin reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Davalı ... (ve temsil ettiği şirketler Veliç A.Ş., Türek A.Ş.) ve ... ek kararı temyiz etmiştir.

1-1086 sayılı HUMK'nin 427. maddesinde temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir. Mahkemece her ne kadar ek kararın kesin olduğu belirtilerek karar verilmiş ise de, ek kararın temyizi, asıl kararın temyiz edilebilen kararlardan olması halinde mümkün olduğundan ek karara yönelik itirazlar incelenmiştir.

2-Somut olayda; temyiz başvurma harcının verilen kesin süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılmasına dair düzenlenen muhtıra, ... (ve temsil ettiği şirketler Veliç A.Ş., Türek A.Ş.) ve ... 'ye usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir. Davalılar kesin süre içerisinde temyiz başvurma harcını yatırmadığından temyiz talebinin reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle, 09.11.2020 tarihli ek kararların onanması gerekmiştir.