muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17557, Karar No: 2014/20486, Tarih: 19.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/17557 E.  ,  2014/20486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 2. İŞ MAHKEMESİ (KARTAL 2. İŞ)

TARİHİ : 08/03/2012

NUMARASI : 2010/988-2012/194

DAVA :Davacı, fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı ile fark işe başlatmama alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Tekel Sigara Fabrikasında çalışırken davalı tarafından haksız bir şekilde iş akdinin feshedildiğini, açtığı işe iade davasının yapılan yargılaması neticesinde feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verildiğini, kararın Yargıtayca onanarak kesinleştiğini, yasal süresi içerisinde işe başlamak için müracaat etmesine rağmen işe başlatılmadığını, kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatlarının işverence ilk fesih tarihine 4 aylık süre eklenmek suretiyle o tarihteki ücreti üzerinden eksik ödediğini iddia ederek eksik ödeme nedeniyle fark kıdem, fark ihbar ve fark işe başlatmama tazminatlarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının fark alacağının bulunmadığını, tazminatlarının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporlarına dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 16.6.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Yasa ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Buna göre işe başlatmama tazminatından sadece damga vergisi kesilmesiyle yetinilmelidir.

Aynı Yasa ile 193 sayılı Kanuna eklenen geçici 77 inci maddede, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlerle ilgili olarak 22/05/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 21 inci maddesi uyarınca işverenlerce işçiye ödenen işe başlatmama tazminatları, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz. Anılan dönemlere ilişkin işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tevkifatına tabi tutulan mükelleflerin; tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213

sayılı Vergi Usul Kanununun düzeltmeye ilişkin hükümleri uyarınca tahsil edilen gelir vergisinin red ve iade işlemleri yapılır” şeklinde kurala yer verilerek, daha önce kesilen gelir vergisi ile ilgili iade esasları belirlenmiştir. Anılan düzenlemeye göre daha önce kesilen gelir vergisi tutarları vergi yükümlüsüne iade edilmelidir. Vergi yükümlüsü işçi olup, işçinin fazla ödenen vergiyi ilgili vergi dairesinden talepte bulunma hakkı vardır. Yasada, vergi sorumlusu olan işverene iadeye dair bir düzenlemeye yer verilmemiştir. İşçi haksız yere kesilen gelir vergisini ilgili vergi dairesinden talep edebileceğinden, işverenin aynı tutardan sorumluluğuna dair karar verilmesi, mükerrer sorumluluğuna yol açar. Bu nedenle işverence işe başlatmama tazminatından kesilerek vergi dairesine yatırılan gelir vergisi yönünden işverenin sorumlu tutulması doğru olmaz (Yargıtay 9.HD. 16.2.2010 gün 2009/29055 E, 2010/ 3626 K) İşe başlatmama tazminatı brüt olarak hüküm altına alınmalı ve kesintiler infaz sırasında gözetilmelidir.

Yasada, usulsüz kesilen verginin işverene iadesine dair bir düzenlemeye yer verilmemiştir. İşçi haksız yere kesilen gelir vergisini ilgili vergi dairesinden talep edebilceğine göre, işverenin aynı tutardan sorumluluğuna karar verilmesi isabetsizdir. Dosya içeriğinden, işe başlatmama tazminatından işverence kesilen gelir vergisinin ilgili vergi dairesine yatırılıp yatırılmadığı anlaşılamamaktadır. Bu sebeple mahkemece bu yönde bir araştırma yapılarak kesilen gelir vergisinin ilgili vergi dairesine yatırılıp yatırılmadığı tespit edilmeli, vergi dairesine yatırılmış ise bu miktardan davalı işveren sorumlu tutulamayacağından bu miktar yönünden talebin reddine aksi halde bilirkişi ek raporunda hesaplanan fark alacağın tahsiline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.06.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15510, Karar No: 2024/14920, Tarih: 20.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/15510 E.  ,  2024/14920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1466 E., 2020/1336 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/618 E., 2018/225 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK'nın 314/2, 53/1-2-3, 58/9, 62, 63 TMK'nın 5 maddeleri uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

İlk Derece Mahkemesi gerekçeli kararının 5070 sayılı Elektronik İmza Kanununun 5 ve 22. maddeleri gereğince güvenli elektronik imza ile imzalandığı belirtildiği halde, ... ve ... sicil numaralı üye hakimler ile ... sicil numaralı zabıt katibi tarafından elektronik olarak imzalanmamış olması; Bölge Adliye Mahkemesi istinaf kararı başlığında mahkeme adının Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesi yerine Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesi olarak yazılması mahallinde giderilmesi olanaklı maddi hatalar olarak görülmüş; tanık olarak dinlenilmeyen Yakup İ.'nin kollukta bilgi sahibi sıfatıyla alınan beyanının hükme esas alınması mevcut delil durumu naraza alınarak sonuca etkili görülmemiştir.

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, dosya kapsamına göre sanığın örgüt içerisindeki konumu itibariyle örgütün nihai amacını bilebilecek durumda olduğu, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafi tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın Kanun'un 302/1. maddesi gereğince temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6865, Karar No: 2018/9639, Tarih: 26.09.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/6865 E.  ,  2018/9639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

TCK'nun 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin l. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve uygulama maddesinin TCK'nun 53/3. maddesi yerine uygulama yeri bulmayan TCK'nun 50/3. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükmün TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan “TCK nun 50/3 maddesi gereğince bu fıkranın uygulanmasına yer olmadığına” ifadesinin çıkartılarak yerine “sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,” ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.09.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17337, Karar No: 2007/12615, Tarih: 25.09.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/17337 E.  ,  2007/12615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ...A.H.

DAVA TÜRÜ :Nüfus Kaydında Baba Adının Düzeltilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Kararın Cumhuriyet Savcısına tebliği ile tebliğ mazbatasının eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 25.09.2007
Yargıtay — Esas No: 2015/2555, Karar No: 2016/3232, Tarih: 23.05.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/2555 E.  ,  2016/3232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu ticareti, Suç işlemek amacıyla örgüt kurma,

Kurulan örgüte üye olma, Yardım etme

Hüküm : 1- Tüm sanıklar hakkında suç işlemek amacıyla örgüt

kurma, kurulan örgüte üye olma ve yardım etme

suçlarından; Beraat

2- Sanık ... hakkında :

Uyuşturucu ticareti suçundan; Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyizin kapsamına, iddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, sevkteki ağırlığa, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile 26.02.2016 tarih ve 29636 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararına göre, işin incelenmesi Yargıtay 10. Ceza Dairesine ait olmakla, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4745, Karar No: 2023/2970, Tarih: 08.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/4745 E.  ,  2023/2970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunu’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunu’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'un (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu' un ( 5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi, 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli kararı ile her sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddenin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, sanığın suçu işlediğine dair soyut iddialar ve beyanlar dışımda mahkumiyete yeterli somut delil olmadığına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, tehditin katılanda korkuya sebep olup olmadığının araştırılmasının gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın resmi nikahlı eşinin kız kardeşi olan katılanı hile ile arabasına bindirerek katılanın elleri ve ayaklarını iple bağladıktan sonra katılanın kendisini de araç koltuğuna bağlaması ve araç seyir halinde iken ele geçirilemeyen bıçak ile katılanın sol bacağından bıçakladığı iddiasına ilişkindir.

2. Katılanın 02.02.2015 tarihinde alınan doktor raporunda, sol bacakta yaklaşık birisi 2 Cm olmak üzere 3 adet eski skar izi bulunduğu ve yaralamasının btm ile giderilebilecek ölçüde olduğunun belirtildiği tespit edilmiştir.

2. Katılanın 02.02.2015 tarihinde alınan doktor raporunda, sol bacakta yaklaşık birisi 2 Cm olmak üzere 3 adet eski skar izi bulunduğu ve yaralamasının btm ile giderilebilecek ölçüde olduğunun belirtildiği tespit edilmiştir.

3. Dava dosyası içerisinde yer alan 02.02.2015 tarihi mesaj tespit tutanağına göre, sanığın kullandığı 0 536 \*\*\* \*\* 25 numaralı telefondan katılanın kullandığı 0 531 \*\*\* \*\* 32 numaralı telefona 14.01.2015 günü saat 22.00 de "lütfen beni affet seni çok ama çok seviyorum, sen beni hiç anlamadin. yada işine geldiği gibi hareket ediyorsun, ben seni kocanla bile paylaşamaz iken başkalarını duyduğum anda, kopuyorum elimde değil, yarın işyerimdeyim aynı acıyı yaşamak istiyorum ve yaşayacağım" şeklinde yazılı mesajın gönderildiğinin tespit edildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Katılanın sanığın resmi nikahlı eşinin kız kardeşi olduğu ve sanık tarafından hile ile arabaya bindirilerek elleri ve ayaklarının bağlanıp, ele geçirilemeyen bıçak ile bacağından yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Tanıklar N.Z. Ve F.Z. tarafından katılanın iplerinin çözüldüğü, tanıkların alınan ifadelerinde araç içerisinde katılanı kalın bir iple araç içerisinde bağlı olarak gördüklerini beyan ettikleri tespit edilmiştir.

3. Katılanın aşamalarda alınan istikarlı ifadeleri, tanık beyanları, katılana ait adli muayene raporu, katılan ile sanık arasında katılanın sanığa iftira atmasını gerektirir bir husumetin olmaması ve tüm dava dosyası kapsamından sanığın üzerine atılı suçların sübut bulduğu anlaşıldığından mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiş, sanık müdafinin sanığın suçu işlediğine dair soyut iddialar ve beyanlar dışımda mahkumiyete yeterli somut delil olmadığına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, tehditin katılanda korkuya sebep olup olmadığının araştırılarak hüküm kurulması gerektiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/360, Karar No: 2019/15061, Tarih: 04.12.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/360 E.  ,  2019/15061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Suç tarihi itibariyle daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında asta müessir fiil suçundan hükmedilen 25 gün hapis cezasının, TCK'nin 50/3. maddesinde düzenlenen “Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla mahkum olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkum olduğu bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca, TCK'nin 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5937, Karar No: 2019/1410, Tarih: 16.04.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5937 E.  ,  2019/1410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ile teknik servis sözleşmesi imzaladıklarını, sözleşmenin haksız bir şekilde davalı tarafından feshedildiğini, davalı tarafından verilen ek garanti paketlerinin elinde kalması nedeniyle doğan zararını, davalı tarafta teminat olarak bulunan çekin iadesini, ek garanti paketi sözleşmelerinin iadesi için merci tayini yapılmasını, ... kaybı nedeniyle yaşadığı üzüntüler karşılığı manevi tazminat talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ek garanti paketlerinin amacı davacıya destek olmak olduğunu, davacının beklenen yükümlülüklerini yerine getirmediğini ve cari hesap borcunu kapatmadığı için sözleşmenin noter aracılığı ile feshedildiğini, ek garanti sözleşmelerinin fatura karşılığı gönderildiğini ve yasal süresi içerisinde itiraz edilmediğini, sözleşme feshinin ek garanti paketi satma yetkisini ortadan kaldırmadığını, davacının bu nedenle zararının doğmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre davalının temsil yetkisini ivaz karşılığı davacıya tanıdığı, davacının ödediği bedelin bu yetkilendirme karşılığı olduğu, davacının ek garanti paketleri bedeli olarak ödemesi gereken tutarları ödememesinin haklı nedenle fesih imkanı tanımayacağı, davacının ek garanti paketi bedellerini ödediği, davalının da davacıya fatura ederek cari hesabına işlediği, davalının bu bdelleri ödeyerek; teminat için almış olduğu çekin iade edilmesi gerektiği, davacı tarafından kişilik haklarının zarar uğradığı kanıtlanamadığından manevi tazminat talebinin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, yatırılması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12721, Karar No: 2016/2540, Tarih: 15.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/12721 E.  ,  2016/2540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi uyarınca boşanmışlar, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir. Anlaşmalı boşanma yönünde oluşan karar kesinleşinceye kadar eşlerin bu yöndeki diğer bir ifadeyle gerek boşanmanın mali sonuçları, gerekse çocukların durumu hususunda kabul edilen düzenlemeleri kapsayan irade beyanından dönmesini engelleyici yasal bir hüküm bulunmamaktadır. Bu halde anlaşmalı boşanma davasının "çekişmeli boşanma" (TMK m. 166/1-2) olarak görülmesi gerekir.

Açıklanan sebeple mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının dayanağı bütün vakıaları sıra numarası altında açık özetlerini içeren beyan ile iddia ve savunmanın dayanağı olarak ileri sürülen her bir vakıanın ispatını sağlayacak delillerini sundukları da göz önünde tutularak, gösterilen deliller toplandıktan sonra gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz sebeplerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.15.02.2016(Pzt.)