muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/14390, Karar No: 2024/8525, Tarih: 11.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/14390 E.  ,  2024/8525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEME-KARAR :1-Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2018 tarihli ve 2016/736 Esas, 2018/718 Karar sayılı kararı

2-... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2017 tarihli ve 2016/568 Esas, 2017/693 Karar sayılı kararı

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak uru

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2018 tarihli ve 2016/736 Esas, 2018/718 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 11.09.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2017 tarihli ve 2016/568 Esas, 2017/693 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 01.11.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 24.03.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.05.2023 tarihli ve KYB-2023/38947 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.05.2023 tarihli ve KYB-2023/38947 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/06/2018 tarihli ve 2016/736 Esas, 2018/718 sayılı kararı ile ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/10/2017 tarihli ve 2016/568 Esas, 2017/693 sayılı kararı yönünden;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.05.2023 tarihli ve KYB-2023/38947 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/06/2018 tarihli ve 2016/736 Esas, 2018/718 sayılı kararı ile ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/10/2017 tarihli ve 2016/568 Esas, 2017/693 sayılı kararı yönünden;

Dosyalar kapsamına göre; Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/06/2018 tarihli ve 2016/736 Esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 02/11/2015, iddianame düzenleme tarihinin ise 05/08/2016 olduğu, ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/10/2017 tarihli ve 2016/568 Esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 05/10/2015, iddianame düzenleme tarihinin 02/06/2016 olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu dikkate alınarak, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, sanığın bahse konu eylemlerinin ilk hukukî kesintiyi oluşturan ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/10/2017 tarihli ve 2016/568 Esas, 2017/693 Karar sayılı dosya kapsamında yer alan 02/06/2016 tarihli iddianameden önce olması karşısında, birleştirme kararı verilerek, tek bir uyuşturucu madde kullanmak suçundan mahkûmiyet kararı verilip, zincirleme suç hükümleri kapsamında değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/10/2017 tarihli ve 2016/568 Esas, 2017/693 sayılı kararı yönünden;

Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 09/12/2019 tarihli ve 2019/2360 Esas, 2019/7718 Karar sayılı ve aynı Dairenin 24/02/2020 tarihli ve 2020/250 Esas, 2020/1242 Karar sayılı ilâmları ile benzer diğer ilamlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik şüphelinin 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkının bulunduğu ve erteleme kararında itiraz hakkı ile itiraz süresi ve merciinin gösterilmesi gerektiği, itiraz hakkı bulunduğu hususunu içerir bahse konu karar kendisine hiç tebliğ edilmeyen yahut usulüne uygun şekilde tebliğ edilmeyen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, anılan kararın infazına başlanmış olmasının hatta tedbirin infazının tamamlanmasının da bir önem arz etmediği,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde yer alan, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." şeklindeki, 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4. maddesinde “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinde yer alan "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler karşısında, mahkemece kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda 5271 Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği,

Somut olayda, şüpheli hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/10/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karara karşı itiraz yoluna başvuru süresi belirtilmeksizin karar verildiği gibi ayrıca şüpheliye kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceği hususlarını açıkça belirten meşruhatlı davetiye de gönderilmediğinin anlaşılması karşısında, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kendisine usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadan tebliğ edilen sanık hakkında açılan kamu davasında mahkemesince durma kararı verilerek, geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Kanun yararına bozma incelemesine konu Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2018 tarihli ve 2016/736 Esas, 2018/718 Karar sayılı dava dosyası yönünden yapılan ön incelemede;

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Kanun yararına bozma incelemesine konu Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2018 tarihli ve 2016/736 Esas, 2018/718 Karar sayılı dava dosyası yönünden yapılan ön incelemede;

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince verilen "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı,

7201 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yer alan, ''(1) Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir. (2) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasında; "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği dikkate alındığında; tebligatın öncelikle bilinen en son adrese, MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin birinci ve sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, "Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması" gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği,

Somut olayda, şüpheli hakkında 02.11.2015 tarihli eylemi nedeniyle Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27.11.2015 tarihli ve 2015/9008 Soruşturma, 2015/286 Karar sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarılarak 12.12.2015 tarihinde şüpheliye 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğ edildiği, tebligatın usulsüz olması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, erteleme kararı usulûne uygun şekilde kesinleşmeden tedbirin infazına başlanamayacağından sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar ettiğinin kabul edilemeyeceği ve ısrar koşulunun gerçekleşmediği, mahkemesince açılan kamu davasında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesinin Kanun'a aykırı olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

B. İnceleme konusu hüküm hakkında belirlenen husus yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7929, Karar No: 2014/13876, Tarih: 01.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/7929 E.  ,  2014/13876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin yaşı 18'den küçük olan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde sanık için soruşturma ve kovuşturma aşamasında görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından, “yargılama giderine” ilişkin bölüm çıkartılıp, "206.76 TL keşif masrafının sanıktan tahsiliyle hazineye irad kaydına" karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8735, Karar No: 2014/10637, Tarih: 28.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/8735 E.  ,  2014/10637 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2012 gün ve 2012/13 Esas, 2012/541 Karar sayılı hükmü ile sanık ... hakkında gece vakti ve birden fazla kişiyle birlikte silahla yağma suçundan yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-c-h maddeleri gereğince 12 yıl hapis cezasına mahkumiyetine karar verildiği, hükmün sanık ve savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.02.2014 gün ve 2013/13007 Esas, 2014/1458 Karar sayılı ilamı ile (Yanlış yazılan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 08.04.2005 olarak yerinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür) eleştirisi ile ONANMASINA karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2014 günlü, KD-2014/167695 sayılı yazıları ile itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazılarında özetle “Suç tarihi itibarı ile 18 yaşından küçük olan hükümlü hakkında yaş küçüklüğü nedeni ile indirim yapılmamasının usul ve yasaya aykırı olduğu, hükümlünün 09.04.1987 doğumlu olduğu, olay tarihinin ise 08.04.2005 olmasına karşın 2008 yılında bir başka olay nedeni ile yakalanan sanığın dava konusu olayda daha önce elde edilen parmak izi mukayesesi nedeni ile düzenlenen kriminal ekspertiz raporunun tarihi itibarı ile gerek UYAP kayıtlarına gerek dosyadaki belgelere suç tarihinin 08.04.2008 olarak geçirilmesinden dolayı yaş küçüklüğünün dikkatten kaçtığı, daha sonra hükümlünün bu durumu dilekçesinde belirtmesinin ardından UYAP kayıtlarının düzeltildiği ancak neticeten fazla ceza tain edildiğinin görüldüğü 765 sayılı TCK ile 5230 TCK'nun müsnet suça ilişkin hükümlünün mukayesesinde 5237 sayılı TCK’nun 31/3. maddesinin değişiklik öncesi haline göre takdir olunacak cezanın 1/2 oranında indirim getirmesi karşısında lehe sonuç doğuracağı ve hükümlünün yetkili ve görevli Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinde yargılamasının yapılması gerektiği” belirtilerek itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.

Dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 6352 sayılı Yasanın 99.maddesi ile değişik 308.maddesi gereğince yapılan incelemede;

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2-Dairemizin 05.02.2014 gün ve 2013/13007 Esas, 2014/1458 Karar sayılı sanık ... hakkındaki bozma kararının KALDIRILMASINA,

3-Suç tarihi itibarı ile 18 yaşından küçük olan sanık hakkında yargılama görevinin Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine ait olması ve yaş küçüklüğü nedeni ile indirim yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ve savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33089, Karar No: 2014/34538, Tarih: 28.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/33089 E.  ,  2014/34538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/263202

MAHKESİ:Aksaray 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Esas No : 2008/640

Karar No : 2010/312

Kasten yaralama suçundan sanık A.. B..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 52/4. maddesi gereğince adli para cezasının l’er aylık sürelerle 20 eşit taksitte ödenmesine, ödenmeyen para cezasının hapse çevrilmesine dair Aksaray 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 12/03/2010 tarihli ve 2008/640 esas, 2010/312 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 30.06.2014 tarih ve 2014/13443 – 44782 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.07.2014 tarih ve 2014/263202 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 1) Kayden 18/06/1990 doğumlu olup, suçun işlendiği 14/04/2008 tarihinde 18 yaşını ikmal etmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamasında,

2) Sanığın, suçun işlendiği tarihte 18 yaşını bitirmemiş bulunmasına göre, 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesi gereğince hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Aksaray 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 12/03/2010 tarihli ve 2008/640 esas, 2010/312 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2.maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın yaşı suç tarihi itibariyle 15-18 yaş aralığında olduğundan 5237 sayılı TCK'nin 31/3.maddesi gereğince cezası takdiren 1/3 oranında indirilerek 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62/1. maddesi gereğince cezasında takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 75 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2.maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü takdiren 20 Türk Lirasından çevrilerek ve sonuç olarak 1500 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hüküm fıkrasından “...ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” kısmının çıkarılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 28.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24932, Karar No: 2024/12712, Tarih: 04.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/24932 E.  ,  2024/12712 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

İpsala Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2016 tarihli ve 2015/270 Esas, 2016/52 Karar sayılı kararının, katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 10.11.2019 tarihinde katılanın vefat ettiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup, yine katılan ile vekili arasındaki vekalet ilişkisi ölümle sona erdiğinden, mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3870, Karar No: 2010/7922, Tarih: 24.06.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/3870 E.  ,  2010/7922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :08.12.2009

ÜÇÜNCÜ ŞAHIS :

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı elbirliği halindeki mülkiyetin paylı mülkiyete çevrilmesi davasına dair karar davalılardan Maliye Hazinesi tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyet dönüştürülmesi istemine ilişkin olup, mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde;... -... İlçesi ...Kavağı Mevkii ... Caddesinde bulunan ... pafta ... ada ... parsel sayılı taşınmazda müvekkilinin babası 18.05.1974 tarihinde vefat eden ortak miras bırakanı ...'ün 1/8 pay sahibi olduğunu, mirasçılarından ... oğlu ...'ün de 14.08.1995 tarihinde öldüğünü, ... mirasçıları tarafından mirasın reddedildiğini, bu durumda ...'ün başkaca yasal mirasçısı bulunmadığından mirasının Devlet'e geçtiğini belirterek Maliye Hazinesini de hasım göstermek suretiyle ortak miras bırakan ... adına kayıtlı bulunan iştirak halindeki payın paylı mülkiyete çevrilmesine karar verilmesini istemiştir.

Her ne kadar ortak miras bırakandan sonra ölen oğlu ...'ün mirası en yakın tüm mirasçıları tarafından reddedilmiş ise de; T.M.K.'nun 612. maddesi uyarınca en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda arta kalan değerler, mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir. Bu durumda en yakın mirasçılar tarafından reddedilen miras Hazineye geçmeyeceğinden Maliye Hazinesine husumet yöneltilemez. Mahkemece Hazine hakkındaki dava yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3389, Karar No: 2020/3282, Tarih: 04.03.2020

**13. Ceza Dairesi         2020/3389 E.  ,  2020/3282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Son oturumda yüzüne karşı verilip 31.03.2015 tarihinde tefhim edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 08.04.2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle, aynı Kanunun 317.maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 04.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.