muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23236, Karar No: 2014/21945, Tarih: 31.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 31.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18104, Karar No: 2014/19194, Tarih: 21.10.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/18104 E.  ,  2014/19194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına davacı vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde yerel mahkemenin Yargıtay bozma ilamı sonrasında yaptığı yargılama sonucu verdiği kararın yeniden hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedenleri bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ve yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 21/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5751, Karar No: 2024/2270, Tarih: 12.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5751 E.  ,  2024/2270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/575 E., 2023/1287 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 41. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/74 E., 2022/40 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davacılardan ... ile ...'nin çocuğu, ...'in eşi, ...'un babası, ... ve ...'ın kardeşi ...'in 27.06.2017 tarihinde Zonguldak İli ... İlçesi ... Köyünde bulunan babasına ait bahçede boyu 5-6 metre olan ağacı budadığı sırada, budadığı ağacın sarkma nedeniyle yerden yüksekliği 5-6 metreye kadar alçalan enerji nakil hattının üzerine devrilmesi sonucu elektrik akımına kapılarak hayatını kaybettiğini, davalı tarafından enerji nakil hattı altında kalan ağaçların arındırılması ve temizlenmesi gerekirken bakımsız ve temizlenmemiş şekilde bulunduğunu, davalı şirketin enerjinin aniden kesilmesine yarayan sigorta veya kesicilerinin kullanması gerektiğini, enerji hatlarının altında bulunan ağaçların yaşının en az 30-40 olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacılardan ..., ..., ... ve ... için ayrı ayrı 1.000,00'er TL maddi, ... için 50.000,00 TL, ... için 40.000,00 TL, ... ve ... için ayrı ayrı 30.000,00'er TL, ... ve ... için ayrı ayrı 20.000,00 'er TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, 25.12.2021 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; olayda illiyet bağı kesildiğini, Orman Sayılmayan Taşınmazlar Üzerindeki Ağaç ve Ağaççıklardan Faydalanılması Hakkında Yönetmeliğe uygun işlem yapılıp yapılmadığının dava dosyasından anlaşılamadığını,desteğin ağaç kesim işlemi yaptığının ikrar edildiğini ve ağacın cinsinin tespitinin pek çok yasal yükümlülüğü beraberinde getirdiğini, Yönetmeliğe göre bazı ağaçların belirli zamanlarda kesim yasağının dahi olduğunu, bu hususların tespitinin gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; desteğin babasına ait bahçede bulunan ıhlamur ağacında budama yaptığı esnada kesilen dalın ağacın yakınından geçmekte olan ve davalının bakım işletme sorumluluğundaki enerji nakil hattına değmesi sonucu elektrik akımına kapılarak hayatını kaybettiği, davalı şirketin hattın yatay ve düşey emniyet mesafelerini sağlamaması nedeniyle olayın meydana gelmesinde %70 oranında kusurunun bulunduğu, ...'ın taşınmaz maliki olarak tedbir almamasında %10 oranında ve desteğin olayın meydana gelmesinde ise enerji nakil hattının çok yakın mesafede olması ve bunun varlığının bilinmesine rağmen tedbir almadan budama yapması nedeniyle %20 oranında müterafik kusurunun bulunduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile davacılardan ... için 299.904,48 TL, ... için 47.786,16 TL, ... için 123.189,36 TL, ... için 62.984,79 TL maddi ve davacılardan ... için 20.000,00 TL, ... için 15.000,00 TL, ... ve ... için ayrı ayrı 10.000,00'er TL, ... ve ... için ayrı ayrı 7.500,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; somut olayda illiyet bağının kesildiğini, Orman Sayılmayan Yerlerdeki Ağaç Ve Ağaççıklardan Sahiplerinin Faydalanma Şekil ve Esasları Hakkındaki Yönetmelik’e uygun işlem yapılıp yapılmadığının dava dosyasından anlaşılamadığını, ağacın cinsinin tespitinin pek çok yasal yükümlülüğü beraberinde getirdiğini, zarar görenin kusurunun illiyet bağını kesecek yoğunlukta olduğundan zarar görenin müterafik (ortak) kusuru belirlenerek sorumluluk paylaştırılıp tazminattan indirim yapılması gerektiğini, bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğini, 10.11.2020 tarihinde tebliğ edilen bilirkişi raporunda davalı şirketin sorumluluğu %50 iken 20.01.2021 tarihli raporda %70 olarak belirlendiğini, davacı tarafın ilk rapora itiraz etmediğini, Mahkemece %70 kusur oranı üzerinden hüküm kurularak usuli kazanılmış hakka aykırı davranıldığını, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verildiğini savunarak, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı babanın bahçesinde bulunan ağaç dallarının, yüksek gerilim hattına tehlike yaratabilecek şekilde yaklaşmış olduğunu görmesine rağmen, bu durumun çözümü konusunda hiçbir tedbir almayarak olaya zemin hazırladığından olayın meydana gelmesinde % 10 oranında müterafik kusurunun bulunduğu, desteğin olay tarihinde 28 yaşında, akli melekeleri yerinde evli, genç bir insan olarak ağacın üzerine çıkarken ağacın çok yakınından geçmekte olan enerji nakil hattının varlığını ve tehlikesinin bilebilecek yaş ve bilinç düzeyinde olmasına rağmen hiçbir tedbir almadan budama yapması nedeniyle dava konusu olayın meydana gelmesinde % 20 oranında müterafik kusurunun bulunduğu, tarafların ilk bilirkişi raporuna itirazı üzerine alınan uzman bilirkişi heyet raporunun esas alındığı tazminat bilirkişi raporunda ise asgari ücret üzerinden davacı eş yönünden % 23 yeniden evlenme indirimi ve davalının % 70 kusur oranı gözetilerek hesaplama yapıldığı, olayın meydana geliş şekli, hükme esas alınan bilirkişi raporları, kusur durumu, davacıların olay nedeniyle uğradığı manevi üzüntü, tarafların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alındığında, hükmedilen manevi tazminat miktarlarının hakkaniyet ilkesine göre takdir edildiği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik çarpması sonucu desteğin ölümü nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56 ve 71 inci maddeleri,

2. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin 5 ve 27 nci maddeleri,

3. Değerlendirme

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, illiyet bağının kesildiğine ilişkin bir tespitin bulunmamasına, talimat mahkemesince alınan kusur raporunun Mahkemece yeterli görülmeyerek yeniden rapor alınmasının usulü kazanılmış hakka aykırı olmamasına, hükme esas alınan kusur ve tazminat raporlarının denetime elverişli olmasına ve hükmedilen manevi tazminatın hakkaniyete uygun olduğunun anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3757, Karar No: 2020/5739, Tarih: 09.12.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/3757 E.  ,  2020/5739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen kayıtlar ile dosya içeriğine göre mahkemece kısa kararın açıklandığı oturumda suça sürüklenen çocuğun başka bir suçtan dolayı aynı yargı çevresindeki cezaevinde tutuklu olduğunun belirlenmesi ve duruşmadan bağışık tutulmasına dair karar da verilmediğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine göre duruşmaya getirilmesi veya SEGBİS aracılığıyla hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yokluğunda karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23208, Karar No: 2014/31404, Tarih: 15.12.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/23208 E.  ,  2014/31404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'ın katılan ...'a ait kredi kartını hukuka aykırı olarak ele geçirme eylemi nedeniyle mahallinde gereğinin takdiri mümkün görülmüştür.

I- Sanıklar hakkında katılan ...'ye yönelik eylemlerinden dolayı kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar müdafiileri ve sanıklar ... ve ...'nın suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- Sanıklar hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik eylemlerinden dolayı kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Katılanlara ait kartlarla yapılan alışverişlere ait sliplerin bir kısmının elde edilemediği, elde edilenlerde ise imza bulunmadığı ve alışveriş yapılan işyeri sahiplerinin sanıkları teşhis edemediklerinin anlaşılması karşısında; sanıkların savunmalarının aksine cezalandırılmalarına yeterli kesin delillerin bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiileri ve sanıklar ... ve ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/27450, Karar No: 2024/5904, Tarih: 17.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/27450 E.  ,  2024/5904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 03.05.2023 tarihli ve 2022/1357 Esas 2023/1376 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

1-Konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları için

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Hırsızlık suçu için;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak,5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren ... (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18001, Karar No: 2013/10159, Tarih: 07.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/18001 E.  ,  2013/10159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair.... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.05.2009 gün ve 2008/91 Esas, 2009/210 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Oluşa, kabule ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın aralarındaki duygusal ilişkiyi bitirme niyetinde olan mağdureyi tekrar kendisi ile barışması konusunda ikna etmek gayesiyle evden çağırıp arabasına bindirerek zorla fabrikanın yanındaki kulübeye sokup bir müddet alıkoyduğu olayda, sanığın cinsel amaçla hareket ettiğini gösteren söz veyahut da davranışta bulunduğuna dair dosya kapsamında bir delilin bulunmaması karşısında, sanığa TCK.nın 109/5. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ... tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın aralarındaki duygusal ilişkinin bitmemesi için, kız arkadaşı mağdureyi zorla hürriyetinden yoksun bırakmasında, eylemin cinsel amaçla işlendiğinin açıkça anlaşılması ve TCK.nın 109/5. maddesi hükmünün uygulanabilmesi için kişiye yönelik mutlak surette cinsel nitelikli bir eylemin gerçekleştirilmesinin gerekmemesi karşısında, sayın çoğunluğun, suçun cinsel amaçla işlendiğine ilişkin delil bulunmadığı ve 109/5. madde hükmünün uygulanmaması gerektiği biçimindeki bozma düşüncesine katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2006/12656, Karar No: 2007/9, Tarih: 22.01.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/12656 E.  ,  2007/9 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Karşıyaka l. Aile Mahkemesi

TARİHİ        :19.04.2006

SONUÇ: Temyiz olunan kararın 2,3 ve 4. bentlerde yazılı sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının l. bentte gösterilen nedenle ONANMASINA,  temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi. 22.01.2007 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2021/12826, Karar No: 2023/568, Tarih: 16.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/12826 E.  ,  2023/568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

... Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 07.05.2013 tarih ve 2007/173 Esas, 2013/343 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında Ruhsatsız Ateşli Silahlarla Mermileri Satın Alma veya Taşıma veya Bulundurma suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, temyiz edilmeksizin 03.07.2013 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığı'nın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.04.2021 tarihli ve 2020/18431 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.06.2021 tarihli ve KYB-2021/58897 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.06.2021 tarihli ve KYB-2021/58897 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, somut olayda suç tarihinin 20/06/2005 olmasına göre, 13/11/2004 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunu'nun 5/2. maddesinde yer ... "Bu kanunlarda Türk Ceza Kanununda belirlenen cezalar sistemine uygun değişiklik yapılıncaya kadar, (...) alt veya üst sınırlar arasında uygulama yapılmasını gerektirir nitelikteki adlî para cezalarında cezanın alt sınırı dörtyüzellimilyon, üst sınırı yüzmilyar Türk Lirası olarak uygulanır. Bu fıkra hükümleri, nispî nitelikteki adlî para cezaları hakkında uygulanmaz." şeklindeki ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un geçici 1. maddesinde yer ... ''...26.9.2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki diğer kanunlarda yer ... adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, hükümlüler bir ... yüz Türk Lirası hesabı ile hapsedilirler...'' düzenlemeleri nazara alındığında, suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi uyarınca 450,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın hem sonuç ceza hem de adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrilecek ... sayısı miktarında aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik 13/1. maddesi uyarınca 500,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunu'nun 5 ... maddesinin ikinci fıkrasının;