muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10251, Karar No: 2015/3186, Tarih: 02.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/10251 E.  ,  2015/3186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2012/649-2014/23

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalının .. Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalışmakta iken, 4958 Sayılı SSK 17/5 maddesine göre kendisine döner sermaye ek ödemelerinden eksik gelir vergisi ve damga vergisi hesaplanarak tevkifat yapıldığını, vergi müfettişleri tarafından düzenlenen raporlarla tespit edildiğini, raporların inceleme ve değerlendirme bölümlerinde döner sermaye ek ödemelerinden eksik tevkif edildiğini, ilgililerden tahsili gerektiğini bildirilen meblağların ilgililer adına vergi sorumlusu olarak davacı tarafından 6111 Yasa kapsamında yapılandırılarak, ilgili vergi dairesine ödendiğini, davacının mükellef olmayıp, vergiyi tevkif ve ilgili vergi dairesine aktarmakla sorumlu olduğunu, vergi mükellefinin ek ödeme yapılan çalışan olduğunu, davacı tarafça ilgililer adına yapılan ödemenin kişilere tekabül eden miktarlarının belli olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakların saklı kalmak kaydıyla, Muhasebat Başkontrolorü tarafından düzenlenen 25.02.2009 tarih 89/İR.2/3 sayılı İnceleme Raporu ve Vergi Denetmen-Müfettiş raporları gereği davalı adına ödenen 2.697.65-TL’nın kanuni faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; mahkemece, bilgisine başvurulan bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, Muhasebat Başkontrolorü Mehmet Malanlı tarafından düzenlenen 25.02.2009 tarih ve 89/İR.2/3 sayılı inceleme Raporuna istinaden Vergi denetmenleri tarafından düzenlenen 08.12.2010 tarih VDENR-2010-693/31-3233-34-35-36-37-38-39-40 sayılı vergi inceleme raporları ve Vergi Müfettişleri tarafından düzenlenen 14.10.2011 tarih ve VDENR-2011-693/2-3 sayılı raporların aksi iddia ve ispat edilmemiş olduğundan, raporda

belirtilen ve davalıya döner sermayeden yapılan ödemelerden eksik kesilen gelir ve damga vergilerinden kaynaklanan 2.697,65 TL nin vergi sorumlusu davacı idare tarafından, davalı adına ilgili vergi dairesine ödendiğini, davalı adına yapılan 2.697,65 TL ödemeden dolayı davacı idarenin davalıdan alacaklı olduğu bildirilmiştir. Mahkemece, benimsenen bu bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulmuştur. Bilirkişi raporunda kesilmesi gereken gelir ve damga vergisinin bulunup bulunmadığı, hesaplama şeklinin denetime elverişli bir şekilde ayrı ayrı gösterilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, mahkemece; döner sermaye saymanı (emekli Sayıştay denetçisi), vergi denetmeni ve hastane idarecisinden oluşacak 3 kişilik bilirkişi kurulundan uyuşmazlık hakkında rapor aldırılması ve sonucuna göre hüküm tesis edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/741, Karar No: 2014/26102, Tarih: 09.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/741 E.  ,  2014/26102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Konya 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 12.11.2013

No : 2011/133-2013/712

Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve diğer ödemelerin 5510 sayılı Kanunun 21. ve 76. maddelerince tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde, "hüküm sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde, gösterilmesi gereklidir", hükmü öngörülmüştür. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgilidir.

Anılan hükme aykırı olarak, hüküm kısmında 34.825,42 TL'nin kabulüne karar verildiği belirtilmesine karşın, kabul edilen kalemler toplamının işbu miktara ulaşmaması, zira %80 kusura göre ıslah edilen miktarın kabul edildiğine dair hüküm kurulmak istenirken, Kurum zararını oluşturan masraf ve ödemelerin ayrıntılı belirtilmeye çalışılmasında, dava dilekçesi ile talep edilen %10'luk oranlar üzerinden yazılması isabetsizdir.

2- Müteselsil sorumlulukta, kural olarak borçlulardan her biri, Borçlar Kanunu'nun 141 ve 142. maddelerine (6098 sayılı BK md. 162) göre, borcun tamamından sorumlu olup, aynı Kanununun 146. maddesi (6098 sayılı BK md. 167) uyarınca, sorumluların iç ilişkide kusur oranına göre birbirlerine rücu hakkının bulunmaktadır. Somut olayda, davalılardan Meram Belediyesi ve Toprakkale Ayakkabı Mak.Nak.San. ve Tic.Ltd.Şti'nin, zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelmesinde toplamda %75 oranında sorumlu olduklarına dair mahkeme kabulü isabetli ise de, adı geçen davalıların bu oran içinde olayın oluşumunda yüzde kaç oranında kusurlu bulundukları belirlenmemiştir.

3- Davanın yasal dayanağı 07.02.2009 tarihli iş kazası tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

3- Davanın yasal dayanağı 07.02.2009 tarihli iş kazası tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Gerçek zarar miktarları hesaplanarak, ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının karşılaştırması sonucu Kurumun rücu alacağının belirlenmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmü BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 09.12.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/728, Karar No: 2011/3045, Tarih: 23.05.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/728 E.  ,  2011/3045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Davalılar : 1-... 2-...

Yukarıda tarih ve sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı ... ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı ile davalı ... dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece kurulan ara kararında davalı lehine %40 kötüniyet tazminatına hükmedilmemiş gerekçeli kararda ise %40 icra inkâr tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine denilmek suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

10.04.1992 gün ve 7/4 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Yerel mahkemece bozmadan sonra önceki kararla bağlı kalmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaatine göre karar verebilir.

Mahkemece bu ilke bir yana bırakılarak kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması usul ve yasaya aykırı görülmüş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 825,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalılardan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 23.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14494, Karar No: 2014/14259, Tarih: 08.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/14494 E.  ,  2014/14259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/201155

MAHKEMESİ : Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2009

NUMARASI : 2008/120 (E) ve 2009/358 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Gerekçeli kararda yanlış gösterilen suç tarihinin belgenin kullanıldığı 16.02.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1-Suç tarihinde ikinci el cep telefonu alım satım işleri yapan T.. Elektronik isimli işyerinin sahibi olan sanığın, müşteki S.. A..'un gayri resmi şekilde satın aldığı 26.09.2006 tarihinde çalınan cep telefonunu M.. K.. isimli kişiden çalındığı tarihten önce 09.09.2006'da satın aldığına dair suça konu sahte belgeyi düzenleyip belgenin fotokopisini kolluk görevlilerine ibraz ederek kullandığının iddia edilmesi, suça konu belge aslı temin edilmeden kararın verilmiş olması, yapılan araştırmada adına belge düzenlenen M.. K..'ın gerçek bir kişi olmadığının tespit edilmesi, suça konu cep telefonunu 26.09.2006 tarihinden önce müştekinin kullanıp kullanmadığı araştırılmadan ve suça konu belge altındaki imzanın cep telefonunu sanığa satan tanık A.. D..'ın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmadan kararın verilmiş olması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti ve suçun yasal unsurlarının tayini bakımından, suça konu cep telefonunun 26.09.2006 tarihinden önce kim tarafından kullanıldığı araştırılıp, belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu göz önüne alınarak, suça konu belge aslı temin edilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, denetime olanak verecek şekilde dosya içine konulması, belge altındaki imzanın kimin eli ürünü olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, belgenin fotokopiden ibaret olduğunun anlaşılması durumunda ise yapılan sahteciliğin iğfal kabiliyeti bulunmayacağı, bu durumda da sanığın üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı gözetilmeden ve aldatma yeteneğinin ne şekilde oluştuğu karar yerinde tartışılıp açıklanmadan eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de; sanığın adli sicil kaydındaki ilamın suç tarihinden sonra 07.06.2007 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, suç tarihinde sabıkasız olan, hakkındaki takdiri indirim hükümleri uygulanan ve hapis cezası seçenek yaptırıma çevrilen sanık hakkında, kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunduğu gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5407, Karar No: 2018/3220, Tarih: 07.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/5407 E.  ,  2018/3220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nce verilen 02.11.2017 tarih ve 2017/919-2017/746 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS)” akdedildiğini, anılan sözleşmenin üçüncü kişilerin hak iddialarını düzenleyen 7. maddesinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, anılan sözleşmeden önce dağıtım faaliyetlerin davalı tarafından yürütüldüğü sırada işçi kazası sonucu vefat eden işçinin yakınları tarafından açılan maddi ve manevi tazminat davasının kısmen kabulüne karar verildiğini ve davaya istinaden müvekkili tarafından 129.827,96 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; alacağın zamanaşımına uğradığını, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini ve İHDS hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu alacakla ilgili olayın İHDS’nin imza tarihinden önce gerçekleştiği ve davanın bu sözleşmeden önce açıldığı, bu nedenle davacı tarafından üçüncü kişiye ödenen miktarın tümünden davalı ...'ın sorumlu olduğu, dava açılmadan önce davalı temerrüde düşürülmediği için dava tarihinden itibaren faiz talep edilebileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile 129.827,96 TL'nin dava tarihinden itibaren hesaplanacak değişen oranlı avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının faiz başlangıcı yönünden kaldırılmasına, davanın kabulü ile 129.827,96 TL'nin ödeme tarihi olan 28/04/2008 tarihinden itibaren değişen oranlı avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının faiz başlangıcı yönünden kaldırılmasına, davanın kabulü ile 129.827,96 TL'nin ödeme tarihi olan 28/04/2008 tarihinden itibaren değişen oranlı avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı yanca yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 6.651,42 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 07.05.2018 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiye'deki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28.06.2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Enerji Yatırım San. ve Tic. A.Ş'ne devredilerek 28/06/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/06/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28.06.2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Enerji Yatırım San. ve Tic. A.Ş'ne devredilerek 28/06/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/06/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 28/06/2013 tarihinde ... Elektrik Dağıtım A.Ş tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ... Elektrik Dağıtım A.Ş'nin özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28.06.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28/06/2013 tarihi öncesi, yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28.06.2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28.06.2013 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 28.06.2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile dava reddedilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddiyle yazılı gerekçe ile kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2013/2622, Karar No: 2015/38545, Tarih: 11.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/2622 E.  ,  2015/38545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin ödeme gücü olmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından, “Yargılama giderine” ilişkin kısım çıkarılarak (Zorunlu savunman ücreti çıkartıldıktan sonra kalan yargılama masrafının 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen miktardan az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gözetilerek) "Yargılama giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına" karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.