muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1271, Karar No: 2019/1334, Tarih: 20.02.2019

Karara karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, yerel mahkemece verilen karar usul ve yasaya uygun olduğundan davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5.690,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20/02/2019 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde ... Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı ....07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 29/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'ye devredilerek 29/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 29/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 29/05/2013 tarihinde ... tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ...'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 29/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.... maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 29/05/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 29/05/2013 tarihi öncesi, yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) ....07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 29/05/2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın ....07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 29/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 29/05/2013 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 29/05/2013 sözleşmenin 9.... ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddine yönelik sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2009/16328, Karar No: 2010/1501, Tarih: 19.02.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/16328 E.  ,  2010/1501 K.**

**"İçtihat Metni"**

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanık ...'nun yargılaması sırasında, defterdarlık mütalaası alınmadan dava açıldığından bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca yargılamanın durmasına dair Kadıköy 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/12/2008 tarihli ve 2005/1149 esas, 2008/499 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Kadıköy 1 .Ağır Ceza Mahkemesinin 24/12/2008 tarihli ve 2008/1405 müteferrik sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre;

16/05/2005 tarihli ve 25817 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5345 sayılı Gelirler idaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 33. maddesi uyarınca, diğer mevzuatta defterdara ve defterdarlığa yapılmış atıfların ilgisine göre vergi dairesi başkanı ve başkanlığına yapılmış sayılacağının belirtilmesi ve bu hükme uygun olarak 04/04/2007 tarihli, 26483 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5615 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesinin 1. fıkrasında bulunan "Defterdarlığın veya Gelirler Bölge Müdürlüğünün" ibaresinin "Vergi Dairesi Başkanlığının veya Defterdarlığın" şeklinde değiştirilmesi karşısında; İstanbul Vergi Dairesi Başkanı adına Denetim Grup Müdürü vekili ... imzalı 12/10/2005 tarihli, 4270 sayılı yazının, 213 sayılı Kanun'un 367. maddesinde belirtilen ve dava şartı olan mütalaa niteliğinde bulunduğu gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden Bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 15.06.2009 gün ve 2009/6396/32092 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 20.06.2009 gün ve KYB.2009/161019 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

213 sayılı Vergi Usul Kanununun “Bazı Kaçakçılık Suçlarının Cezalandırılmasında Usul” başlıklı 367. maddesinin aşağıdaki değişikliklerden önceki 1. fıkrası “Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360 ıncı maddelerde yazılı kaçakçılık veya iştirak suçlarını tespit eden maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların muavinleri ve gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili vergi dairesinin bağlı bulunduğu defterdarlığın veya gelirler bölge müdürlüğünün mütalaasıyla, keyfiyetin yetkili Cumhuriyet Savcılığına bildirilmesi mecburidir” biçiminde iken, 04.04.2007 gün ve 26483 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 28.03.2007 gün ve 5615 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 20. maddesi ile 367. maddesinin birinci fıkrasında yer alan "defterdarlığın veya gelirler bölge müdürlüğünün" ibaresi "vergi dairesi başkanlığının veya defterdarlığın" şeklinde değiştirilerek, dava şartı niteliğindeki mütalaa vermeye yetkili makamlar,

- maliye müfettişleri,

- hesap uzmanları ile bunların muavinleri,

- gelirler kontrolörleri,

- stajyer gelirler kontrolörleri,

- vergi dairesi başkanlığı ve

- defterdarlık olarak belirlenmiştir.

08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete ile yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Kanunun 280. maddesi “Yaptıkları inceleme sırasında 359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların yardımcıları ve gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili vergi dairesinin bağlı bulunduğu vergi dairesi başkanlığının veya defterdarlığın mütalaasıyla, keyfiyetin Cumhuriyet başsavcılığına bildirilmesi mecburidir” şeklinde değiştirilmiş ise de mütalaa vermeye yetkili makamlarda bir değişiklik yapılmamıştır.

16.05.2005 gün ve 25817 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 05.05.2005 gün ve 5345 sayılı Gelir İdaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun “Taşra teşkilatı” başlıklı 23. maddesi “Başkanlığın taşra teşkilatı, doğrudan merkeze bağlı vergi dairesi başkanlıkları ile vergi dairesi başkanlığı kurulmayan yerlerde bu Kanunun 24 ve 25 inci Maddelerindeki görev ve yetkileri haiz vergi dairesi müdürlüklerinden oluşur. Vergi dairesi başkanlıklarının kuruluş yerleri ve sayıları ile bunlara ilişkin değişiklikler Bakanlar Kurulunca belirlenir” biçiminde olup, 06.07.2005 gün ve 25867 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 13.06.2005 gün ve 2005/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararına göre ise ülkemizde aralarında İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının da bulunduğu 29 bölgede vergi dairesi başkanlıklarının faaliyete geçmesi benimsenmiştir.

Aynı Kanunun “Yetki devri” başlıklı 27. maddesi ise “Başkan ve her kademedeki Başkanlık yöneticileri, sınırlarını açıkça belirtmek ve yazılı olmak şartıyla, yetkilerinden bir kısmını astlarına devredebilir. Yetki devri uygun araçlarla ilgililere duyurulur” şeklinde olup, vergi dairesi başkanının Kanundaki usule göre yetkisinin bir kısmını astlarına devredebileceği hüküm altına alınmıştır.

Anılan Kanunun “Atıflar ve yetkiler” başlıklı 33. maddesi uyarınca; diğer mevzuatta defterdara ve defterdarlığa yapılmış atıfların ilgisine göre vergi dairesi başkanı ve başkanlığına yapılmış sayılacağı belirtilmiştir.

Somut olay açısından; sanık hakkında 2002-2003 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçları ile ilgili olarak inceleme yapan Vergi Denetmeni Murat Ekici tarafından düzenlenen 12.09.2005 gün ve VDENR-2005-865/21 sayılı Vergi Suçu (Kaçakçılık) raporuna istinaden Gelir İdaresi Başkanlığı, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğü, İhbarlar ve Şikayetleri Değerlendire Müdürlüğünün 12.10.2005 gün ve 04270 sayılı yazısı ile İstanbul Vergi Dairesi Başkanı adına, Denetim Grup Müdür vekili ... tarafından imzalanmak suretiyle mütalaada bulunulduğu, aynı Başkanlığın dosyada mevcut 02.03.2009 gün ve 002602 sayılı yazısı ekindeki 16.09.2005 günlü Onay ile de İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğüne bağlı olarak faaliyete geçen İhbarlar ve Şikayetleri Değerlendirme Müdürlüğü ile Denetim Koordinasyon Müdürlüğünce yürütülmekte olan işlemlerin verimliliğinin sağlanması ve hızlı bir biçimde yürütülmesi amacıyla onay ekindeki listede yer alan belirtilen şekilde yetki devrinin yapılmasına izin verildiği, İstanbul Vergi Dairesi Başkanı ...’un 16.09.2005 günlü Olur’u ile de Başkanlıklarında görevli Grup Müdür Vekillerinden ...’a Denetim Grup Müdürlüğü sorumluluğunun verildiği keza ekindeki Vergi Dairesi Başkanı, Denetim Grup Müdürü ile İhbarlar ve Şikayetleri Değerlendirme Müdürünün görevlerinin belirlendiği belgeye göre de 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca Vergi Usul Kanununa muhalefet fiilinden dolayı İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı adına mütalaa vermek ve Cumhuriyet Başsavcılıklarına suç duyurusunda bulunmak görevinin Denetim Grup Müdürlüğü yetkisinde olduğu anlaşılmaktadır.

Anılan mevzuat ile İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğü, İhbarlar ve Şikayetleri Değerlendirme Müdürlüğünün dosyada mevcut 02.03.2009 gün ve 002602 sayılı yazısı ekindeki 16.09.2005 günlü Onay birlikte değerlendirilerek; aynı Başkanlığın 12.10.2005 gün ve 04270 sayılı dava şartı niteliğindeki mütalaasının 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 367. maddesine uygun bulunduğu gözetilerek, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsiz bulunduğu cihetle, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Kadıköy 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2008 gün ve 2005/1149 esas, 2008/499 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2008 gün ve 2008/1405 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, gereğinin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 19.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/865, Karar No: 2017/5174, Tarih: 08.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/865 E.  ,  2017/5174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... vekili, ... vekili, ... ve ... vekili, ... vekili, ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ... Sistem Özel Güvenlik Gözetleme Bilgisayar Toplama İnsan Kaynakları Gıda İnşaat Nak.Tem.Yem ve Otom Hiz.San ve Tic Ltd Şti'nin 08.04.2003 tarihinde başladığı faaliyetini 06.04.2006 tarihi itibariyle resen terk ettirildiğini, ünvanının ... Sistem Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd.Şti olarak değiştirildiğini, 13.03.2007 tarihi itibari ile 2.944.499,56 TL vergi borcu olduğunu, davalıların kurucu ortak ve hisse devri yapılan kişiler olduğunu, davalı şirketin 2003- 2004 takvim yıllarına ait vergi inceleme raporlarında ... Özel Güvenlik şirketinin ortaklığından ayrılan ortaklardan ..., ... ve ...'in 08.04.2003 tarihinde birleşen dava davalısı ...'nin kardeşi... ile birlikte ... Sistem Özel Güv. Göz. Bil. Top. İns. Kay.Ltd.Şti'ni kurduğunu, Sistem Tem.Güv.Gıda İnş Taah.Tic ve San.Ltd.Şti ve ... Özel Güv.Ltd.Şti nezdinde yapılan vergi incelemesi sonucunda sahte fatura kullanma ve sahte fatura düzenleme nedeniyle vergi inceleme raporları yazıldığını, üç şirket ve ortakları arasında vergi kaçırma amacına yönelik organik bağlar olduğunun tespit edildiğini, şirketin sürekli olarak hisse devirleri yapılarak borçlarını ödemediği ve kamu alacağının tahsilini erteleyerek tehlikeye düşürdüğünü, işlemlerin muvazaalı yapıldığını, bu nedenlerle davalılar arasındaki tüm hisse devirlerinin iptaline, Ticaret Sicil Memurluğundaki tescil kaydının eski haline iadesine, 42837 ticaret sicil numaralı davalı şirketin kuruluşundaki ana sözleşmede yer alan ilk kurucuları ..., ..., ...,..., ... ve ...'nin şirketteki paylarını devrettikten sonraki dönemle ilgili vergi borçlarından da sorumlu tutulmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosyada davacı vekili, davalı borçlu ... Özel Güvenlik İnsan Kay.Org.Tem.Hiz Yem.Gıda San.Ltd Şti'nin 26.12.2000 tarihinde faaliyete başladığı, bilinen adreslerinde yapılan yoklamalarda bulunamadığından 15.02.2006 tarihi itibariyle resen terk ettirildiğini, 2001-2002 ve 2003 yıllarına ait defter ve belgelerin incelenmesi neticesinde düzenlenen raporda; ..., ... ve ...'le ilgili ortaklık devir işlemlerinin sahte ve muvazaalı olduğu, borçlardan ve vergi hukukuna aykırı işlemlerden dolayı davalılardan ... ve eski ortakların kendilerini defter ve belgeleri ibraz etme sorumluluğundan kurtarmak için muvazalı devirler yaptıklarını, amme alacağının kesinleştiğini, bu nedenlerle davalılar arasında yapılan hisse devirlerinin iptalini istemiştir.

Davalı ... vekili, zamanaşımı nedeni ile davanın reddi gerektiğini ve devir tarihinden sonraki borçlardan sorumlu olunamayacağını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., şirkette asgari ücretle çalıştığını, şirketin asıl sahibi dayısı ... ... tarafından şirkete hissedar olmasının istenildiğini, yine şirkette belirli görevlerde çalışan kişilerin şirket ortağı olarak kayıtlarda gözüktüğünü, devleti zarara uğratma kastının bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkiline ödeme emri gönderilmediğini ve kesinleşmiş ... takibi bulunmadığını, tasarrufun yapıldığı tarihten 5 yıl geçtikten sonra açılan davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkili hakkında kesinleşen kamu alacağının bulunmadığını ve kamu alacağının tahsilini engellemek amacı ile hareket edilmediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın zamanaşımı yönünden reddi gerektiğini ,davalının şirket hisselerini devrettiği tarihte şirketin herhangi bir borcu bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, zamanaşımı süresinin dolduğunu, hissedar olunmayan dönemlere ilişkin borçlardan sorumlu olunamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkilinin şirkette asgari ücretle çalıştığını ve getir, götür işleri yaptığını, şirket sahiplerinin şirket paylarının bir bölümünü hiçbir bedel istemeksizin devretmek istediklerini bu öneriyi kabul etmediği takdirde işine son verileceğini pay devrinin on günlük kısa bir süre için yapılacağını düşünerek ve işini yitirmemek için bu öneriyi kabul ettiğini 14.01.2004 tarihinde pay devrini hiçbir bedel ödemeden aldığını, davalının herhangi bir gelir ya da kazanç sağlamadığını, bu nedenle davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., hisseleri devrettiği tarih olan 14 Ocak 2004 tarihinde şirketin vergi borcu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., ... Zortuk ve ... duruşmadaki beyanlarında davanın reddini istemişlerdir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Davalı ..., hisseleri devrettiği tarih olan 14 Ocak 2004 tarihinde şirketin vergi borcu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., ... Zortuk ve ... duruşmadaki beyanlarında davanın reddini istemişlerdir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davalı borçlu ... Sistem Özel Güvenlik Ltd. Şirketinin 13.03.2007 tarihi itibariyle 2.944.499,56 TL vergi borcu bulunduğu, bu sebeple şirket ortakları davalı ..., ...,..., ..., ... ve ...'ın sahip oldukları şirket hisselerini diğer davalılara devrettikleri, davalı şirket hissedarlarının hisselerini vergi dairesinin alacağının tahsilini önlemek amacıyla muvazaalı olarak gerçek değerinin çok altında devredildiği, devredilen hisse bedellerinin ödendiğine dair dosyaya herhangi bir delil sunulmadığı, şirketin aktif malvarlığının bulunmadığı, bu nedenle davacının vergi alacağını tahsil imkanının bulunmadığı, tasarrufun iptali koşullarının davacı lehine gerçekleştiğinin tespit edildiği belirtilerek, asıl ve birleşen 2009/44 Esas sayılı dosyadaki davaların kabulüne, davalı ... Sistem Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd Şirketi ortakları olan diğer davalılar arasında yapılan hisse devirlerinin iptaline, Ticaret Sicil Memurluğundaki tescil kaydının eski hale iadesine karar verilmiş, hüküm davalılar ... vekili, ... vekili, ... ve ... vekili, ... vekili, ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6183 Sayılı AATUHK'nun 24 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

1-1086 Sayılı HUMK'nun 388. ve 389. maddeleri ile 6100 Sayılı HMK'nun karşılık 297/1-2 maddeleri uyarınca, mahkeme kararında; hüküm sonucunun, taraflara yükletilen hak ve sorumlulukların şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde ayrı ayrı ve açıkça gösterilmesi gerekir. Ayrıca; 1086 Sayılı HUMK'nun 45. maddesi ile 6100 Sayılı HMK'nun karşılık 166. maddesi uyarınca, birleştirilen dava dosyaları birbirlerinden bağımsız ayrı davalar olup, asıl ve birleştirilen her dava hakkında usul hükümlerine göre ayrı ayrı hüküm kurulması, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin her dava için ayrı ayrı belirlenmesi gerekir. Yukarıda belirtilen ilkeler gözardı edilerek asıl ve birleştirilen davalar için tek hüküm kurulması, bozmayı gerektirmiştir.

2-HMK’nun 297/1-c maddesine göre mahkeme kararları, asgari olarak iki tarafın iddia ve savunmalarının özetlerini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri içermesi zorunludur. Yine Anayasanın 141/3 maddesi hükmü de tüm mahkeme kararlarının gerekçeli olması gereğini düzenlemektedir. Kararlara konulması gereken gerekçeler sayesinde taraflar hükmün hangi maddi ve hukuki sebebe dayandırıldığı anlayabilecekleri gibi, karar aleyhine kanun yoluna başvurulduğunda da HUMK’nun 428.maddesi uyarınca ... incelemesi sırasında ancak bu gerekçe sayesinde kararın usul ve yasaya uygun olup olmadığı saptanır. Diğer bir ifadeyle ... denetimi ancak bir kararın gerekçe taşıması halinde mümkün olabilir. Mahkemece birleştirilen davanın kabul gerekçesi açıklanmaması da isabetli bulunmamıştır.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, asıl ve birleştirilen her dava hakkında usul hükümlerine göre ayrı ayrı hüküm kurulmamış, HMK’nun 297/1-c maddesi gereği birleştirilen dava bakımından özellikle gerekçeden yoksun, sadece asıl ve birleşen 2009/44 Esas sayılı dosyadaki davaların kabulüne şeklinde bir ifadeye yer verilmiş, asıl ve birleşen davalar yönünden ayrı ayrı kabul gerekçeleri açıklanmamıştır. Bu yönleri ile karar usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ... vekili, ... vekili, ... ve ... vekili, ... vekili, ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ..., ..., ... ve ..., ..., ... ve ...'e geri verilmesine 08/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.