muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4272, Karar No: 2017/3440, Tarih: 13.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/4272 E.  ,  2017/3440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı alacaklı vekili, ... 28. İcra Müdürlüğü'nün 2013/3061 Esas sayılı dosyasında haczedilen malların borçluya ait olduğunu,istihkak iddiasında bulunan 3. kişi ile borçlunun baba oğul olduğunu, haczin ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste yapıldığını, borçlunun haciz yapılan işyerinde sigortalı olarak çalıştığını, iş yerindeki ürünlerin muvazaalı olarak istihkak iddiasında bulunan ....e devredildiğini iddia ederek davanın kabulü ile 3. kişinin istihkak iddiasının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı 3. kişi vekili, müvekkili ...'ın 2009 yılından beri fiilen söz konusu iş yerini işlettiğini, bunun vergi levhası ve esnaf sanatkarlar sicil tasdiknamesi ve oda kayıtlarından anlaşılabileceğini, davalıların baba oğul olduklarını ancak borçlunun 3. kişi yanında sigortalı olarak çalıştığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı 3. kişi ...n 2009 yılından bu yana haciz yapılan yerde gözlük ve saat üzerine faaliyet gösterdiği, borçlu babası ile bu iş yerinin bir ilgisinin olmadığı, haczedilen malların davalı ...'e ait olup borçlunun bir süredir yanında çalıştığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı alacaklı vekili temyiz etmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nun 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi isteğine ilişkindir.

Dava konusu haciz, borçluya ödeme emrinin tebliğ edildiği ve takibe konu bonoda yazılı adreste yapılmıştır. Buna göre, İİK'nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararınadır. Bu yasal karinenin aksinin davalı 3. kişi tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir.

Takip borçlusu ile 3. kişinin baba-oğul olmaları, babanın oğlunun yanında haciz adresinde sigortalı olarak çalışıyor olması, dayanak bononun lehdarı olan tanık ...'ın beyanına göre borcun borçlunun şahsi borcu olması, ayrıca davalı 3. kişinin dayandığı belgelerin temini her zaman mümkün belgelerden olması dolayısıyla, istihkak davalarında güçlü delil teşkil etmeyecekleri dikkate alındığında davalı 3. kişinin mülkiyet karinesinin aksini ispatlayamadığının kabulü gerekir.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, alacaklının açtığı davanın kabulü yerine, oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile reddine yönelik hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, alacaklının açtığı davanın kabulü yerine, oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile reddine yönelik hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 13.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/53200, Karar No: 2019/5887, Tarih: 02.04.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/53200 E.  ,  2019/5887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı, güvenlik tedbiri uygulanması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Akıl hastalığı nedeniyle kusur yeteneği bulunmayan sanığa, CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca müdafi atanmadan, yargılamaya devamla hükümlülük kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AS
Yargıtay — Esas No: 2014/15905, Karar No: 2014/28419, Tarih: 03.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/15905 E.  ,  2014/28419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından, usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13400, Karar No: 2017/13794, Tarih: 11.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/13400 E.  ,  2017/13794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 18.04.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.... ve Av.... geldi. Karşı taraf davalılar vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra noksanlığın giderilmesi bakımından dosya mahalline geri çevrilmiş, bu kez yeniden gelmekle; belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.480 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, 2.20 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11849, Karar No: 2018/84, Tarih: 16.01.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/11849 E.  ,  2018/84 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ..., ... ve ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmolunan cezanın miktarına göre, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

I- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Oluş ve dosya içeriğine göre; müştekilerin olayın akabinde karakola yaptıkları şikayet esnasında yalnızca üç sanıktan bahsederek olayı anlattıkları ve üç sanığa ilişkin eşgal bilgisi verdikleri, bahsi geçen üç sanık olarak sanıklar ..., ... ve ...’nın yakalanmasından sonra alınan ifadelerinde yanlarında sanık ...’ın da bulunduğunu söylemeleri üzerine Korhan’ın da yakalandığı, müştekilere yaptırılan canlı teşhis işleminde ilk olay anlatımlarında bahsetmemiş olmalarına rağmen müştekilerin “bu kişi de olay yerindeydi” dediklerinin tutanağa geçildiği, sanık ...’ın karakolda alınan ilk ifadesinde “telefonları alarak kaçan kişinin kendisi olduğunu” söylediği, ancak duruşmada alınan ifadesinde “sanık ...’in yakalanmasından sonra Caner’in babasının kendisine gelip korkutarak karakola getirdiğini ve o şekilde ifade vermesini istediği, bu nedenle ilk ifadesini o şekilde verdiğini, aslında olay yerinde hiç olmadığını” söylediği, her ne kadar sanığın cezai ehliyetinin tam olduğuna ilişkin rapor alınmış ise de, dosya içerisinde sanığın “hafif mental reterdasyon” nedeniyle %50 özürlü olduğuna dair rapor bulunduğunun anlaşılması karşısında; müştekilerin neden ilk ifadelerinde sanık ... bahsetmedikleri ve telefonları alıp kaçan sanık olarak diğer üç sanıktan birinin eşgalini verdikleri hususu sorulmadan ve konu hakkında mübayenet giderilmeden, sanık ... hakkında yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmuş olması;

Kabule göre de;

1- Sanık ... hakkında ...'a yönelik yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükümde TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında 2 yıl 3 ay 15 gün yerine 2 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası verilmesi suretiyle eksik ceza tayini;

2- T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince,

sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmiş olması,

sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, (1) nolu bozma nedeni yönünden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 16.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4299, Karar No: 2017/5484, Tarih: 18.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2017/4299 E.  ,  2017/5484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece bir kısım davalılar hakkında davanın atiye bırakılmasına, bir kısım davalılar hakkında davanın feragat nedeniyle reddine, bir kısım davalılar hakkında ise davanın reddine ilişkin olarak verilen karar bir kısım davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 1040 ada 1 ve 10 parsel sayılı taşınmazların bir bölümünü bitişik sitede daire sahibi olan davalıların bahçe ve otopark olarak kullanmak suretiyle işgal ettiklerini, belediyenin 2009 yılında yıkım kararı alması üzerine tecavüzün son bulduğunu ileri sürerek her daire için 3.000,00 TL olmak üzere geçmiş beş yıllık dönemi kapsayan 72.000,00 TL tutarındaki ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bir kısım davalılar hakkında davanın atiye bırakılmasına, bir kısım davalılar hakkında davanın feragat nedeniyle reddine, bir kısım davalılar hakkında ise davanın reddine ilişkin verilen karar, Yargıtay 3. Hukuk Dairesince; "...Davacının tecavüz edilen arsasını bir duvar ile kendi bahçe alanına alan ... Yapı Kooperatifi binaları maliklerine teslim ettikten sonra davalı kat malikleri tarafından Belediyece bahçe duvarının yıkım tarihi olan 28.05.2009 tarihine kadar fuzuli şagil olarak kullanıldığı Belediyenin tesbit raporları, tecavüzün men’i yazıları ve duvarın yıkılması tutanakları ile anlaşılmaktadır. 09.03.2011 tarihli teknik bilirkişi raporunda davalılara ait 2 nolu parselin bahçe duvarının dava konusu olan 1 nolu davacı parseline 12.71 m2, 10 nolu parsele ise 38.42 m2 olmak üzere toplam 51.13 m2 tecavüzlü olduğu, vaki tecavüzün 28.05.2009 tarihli yıkım tutanağı ile ortadan kaldırıldığı tesbit edilmiştir. Tecavüz ettiği yeri bahçe duvarı ile çevirip kendi hakimiyet alanına alan davalıların bu yeri fiilen kullandıklarının kabulü gerekir. Mahkemece davacının ecrimisil talep etmekte haklı olduğu gözetilmeksizin davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, mahkeme hükmünün bu nedenle bozulması gerekirken, zuhulen onandığı anlaşılmakla, davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin yerel mahkeme hükmünün onanmasına ilişkin 14.12.2011 gün ve 2011/13813 E.-2011/20604 K.sayılı kararının kaldırılması ve mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerektiği.." gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 6.227,64 TL tutarındaki ecrimisilin birkısım davalılardan tahsiline, bir kısım davalılar yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, bir kısım davalılar yönünden ise davanın atiye bırakılmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 6.227,64 TL tutarındaki ecrimisilin birkısım davalılardan tahsiline, bir kısım davalılar yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, bir kısım davalılar yönünden ise davanın atiye bırakılmasına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre, ... Yapı Kooperatifi kat maliklerinin maliki olduğu 2 nolu parselin bahçe duvarının dava konusu olan 1 nolu davacı parseline 12.71 m2, 10 nolu parsele ise 38.42 m2 olmak üzere toplam 51.13 m2 tecavüzlü olduğu, vaki tecavüzün 28.05.2009 tarihli yıkım tutanağı ile ortadan kaldırıldığı, mahkemece davalıların arsa pay oranı gözetilmeksizin ecrimisilin tamamından sorumlu tutuldukları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Ne var ki, davacının zamanaşımı defi, süresinden sonra yapıldığı için mahkemece davacının talebi doğrultusunda ecrimisile hükmedilmesinde isabetsizlik yoktur.

Hal böyle olunca; temyiz eden davalıların payları oranında ecrimisile hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Bir kısım davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle(6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.10.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Dava, taşınmaz maliki tarafından komşu site maliklerinden bir kısmına karşı açılmış ecrimisil alacağı davasıdır.

Olayın sübutu açısından Daire çoğunluğu ile aramızda bir ayrılık bulunmamaktadır.

Sayın çoğunluk, davacı zarar görenin zararını, davalıların hissesi oranında isteyebileceği görüşündedir.

Bilindiği üzere ecrimisil haksız müdahale sonucu ödenmesi gereken bedel olup niteliği itibariyle haksız fiil tazminatıdır. (8.3.1950 t, 22/4 sayılı İBK, HGK 25.2.2004 t, 2004/1-120E,96K)

Bu nedenle uygulanacak hükümler Türk Borçlar Kanunu'nun haksız fiil ve müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümleri olacaktır.

Davalılar, komşu taşınmazın üzerinde bulunan sitede paydaştırlar. Davalılardan başka paydaşlar da bulunmakla birlikte bunlar davada taraf değillerdir. Bu durumda davalı olan paydaşlar kendi taşınmazlarındaki payları oranında mı zarardan sorumlu olacaklar, yoksa zararın tamamından mı sorumlu olacaklar tartışılan hukuki ihtilaf budur.

Bu nedenle uygulanacak hükümler Türk Borçlar Kanunu'nun haksız fiil ve müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümleri olacaktır.

Davalılar, komşu taşınmazın üzerinde bulunan sitede paydaştırlar. Davalılardan başka paydaşlar da bulunmakla birlikte bunlar davada taraf değillerdir. Bu durumda davalı olan paydaşlar kendi taşınmazlarındaki payları oranında mı zarardan sorumlu olacaklar, yoksa zararın tamamından mı sorumlu olacaklar tartışılan hukuki ihtilaf budur.

Somut olayda davacı, her bir davalıdan belli bir miktar zararın tazminini istemekle esasen müşterek sorumluluk hükümlerine dayanmıştır. Bu nedenle davalıların bu dava açısından müştereken sorumlu olacakları hususu tartışma konusu değildir. Ne var ki bozma ilamında bu tür davaların tamamı açısından emsal alınabilecek nitelikte “davalıların arsa payı oranı gözetilmeksizin ecrimisilin tamamından sorumlu tutuldukları anlaşılmaktadır... davalıların payları oranında ecrimisile hükmedilmesi gerekirken ..” şeklinde gerekçe oluşturulmasına katılmak mümkün olmamıştır.

Haksız fiillerde zarar veren birden fazla ise ve her birinin verdiği zararı ayırmak, bölmek mümkün değilse doğan zarardan faillerin her biri ayrı ayrı sorumludur. Zarar gören ile zarar verenler arasındaki ilişki “dış ilişki”dir. Zarar verenler arasındaki ilişki ise “iç ilişki”dir. Birden çok zarar verenin zarar görene karşı müteselsil sorumluluğu Türk Borçlar Kanunu 61 ve 62. maddelerinde düzenlenmiştir. Müteselsil sorumlulukta zarar gören zararın tamamını isterse zarar verenlerden birinden, birkaçından veya tamamından isteyebilir. Tercih hakkı zarar görene verilmiştir. Tazminat yükümlülerinden her biri zarar görene tazminatın tamamını ödemek zorundadır. TBK 163/2. maddeye göre zarar verenlerin sorumluluğu tazminat borcunun tamamı ödeninceye kadar devam eder. Dava edilen zarar veren, tazminatın diğer zarar verenlerden istenmesini ileri süremez. Böyle bir savunma müteselsil sorumluluğun niteliği ile bağdaşmaz.

Müteselsil sorumlulukta iç ilişkiye gelince; zarar verenler arasında rücu ilişkisi söz konusudur. Bu durumda zarar verenlerin her biri kendi payı oranında zarara katlanacaktır. Kendi payından fazlasını ödeyen, diğer zarar verenlerden bu fazla ödemeyi isteyebilecektir. (Prf.Dr. ... Borçlar Hukuku Genel Hükümler)

Somut olaya tekrar döndüğümüzde, davalıların paydaş olduğu site yönetiminin davacıya ait taşınmazın bir kısmını site sınırları içine almak suretiyle ortak alan haline getirdiği, daha sonra bu duvarın yıkılarak müdahaleye son verildiği, taşınmazın kullanıldığı döneme ilişkin ecrimisil talebinin dava konusu olduğu çekişme konusu değildir.

Somut olaya tekrar döndüğümüzde, davalıların paydaş olduğu site yönetiminin davacıya ait taşınmazın bir kısmını site sınırları içine almak suretiyle ortak alan haline getirdiği, daha sonra bu duvarın yıkılarak müdahaleye son verildiği, taşınmazın kullanıldığı döneme ilişkin ecrimisil talebinin dava konusu olduğu çekişme konusu değildir.

Davalılar site kat maliklerinden olup her biri paydaştır. Ortak alanları birlikte tasarruf etmektedirler. O halde her biri davacıya verilen zararın tamamından müteselsilen sorumludur. Müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerin sorumlu sayısına göre değişmesi söz konusu değildir. Nasıl ki bir kişiyi üç kişi birlikte dövdüğünde veya bir taşınmazı üç kişi birlikte ekip biçtiğinde verdikleri zararın tamamından her biri müteselsilen sorumlu ise somut olayda da her bir davalı verilen zararın tamamından müteselsilen sorumludur. Komşu parselin paydaş sayısının çokluğu bu kuralı değiştirmez.

Bu ilkeleri koyduktan sonra, olayımızda davacının talebini müşterek sorumluluğa dayandırması nedeniyle zararın tamamı için davalıların payları oranında sorumluluğuna gidilmesi gerekirken bundan kaçınılması, ayrıca davalıların her biri için talep aşılarak fazlaya hükmedilmesi nedeniyle bozma kararı verilmesi gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun farklı yöndeki bozma gerekçesine katılmıyorum.