muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25405, Karar No: 2014/27472, Tarih: 19.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/25405 E.  ,  2014/27472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 24. İş Mahkemesi

Tarihi : 17.04.2014

No : 2013/482-2014/130

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. Maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3531, Karar No: 2024/2051, Tarih: 13.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/3531 E.  ,  2024/2051 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1162 Esas, 2022/484 Karar

DAVA TARİHİ : 23.12.2019

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Malatya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

EK KARAR TARİHİ : 25.01.2021

SAYISI : 2019/330 E., 2020/153 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili, duruşma istemi olmaksızın davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 12.03.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Avukat Veysel Taner Şenel dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili aleyhine Malatya İcra Müdürlüğü 2019/13721 E. sayılı dosyası ile kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi başlatıldığını, davaya dayanak icra dosyasında takip konusu bonoda keşideci olan müvekkili şirket adına atılan imzanın aynı zamanda davalı şirket sahibi ve yetkilisi ...'e ait olduğunu, Malatya Ticaret Sicil Müdürlüğü kayıtlarından anlaşılacağı üzere takip konusu bononun imzalandığı tarihte müvekkili şirket yetkilisi olan ...'in imza yetkisine haiz olduğunu, yetkisi sona ermesine rağmen eski tarihli bir bono düzenlediğini ve müvekkili şirketi kendi şirketine karşı borçlandırmaya çalıştığını ileri sürerek borçlu olmadığının tespitine ve takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 02.01.2016 tediye tarihli kambiyo senedindeki kaşenin bizzat Mapet Petrol Ürn. Oto. Tic. A.Ş.'ye ait olup senedin ... tarafından imza altına alındığını, senedin ... tarafından imzalandığı iddiasının doğru olmadığını, davacının iddiasını ispatlaması gerektiğini, senedin Demirşah Plazanın muhdesat bedeli olarak müvekkiline verildiğini, davacının iddiasını ispatlayacak herhangi bir belge sunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile takibe konu bononun düzenlendiği tarih itibari ile keşideci şirketin yetkili temsilcisi olan ...'in aynı zamanda bonoda lehtar olarak görünen şirketin sahibi ve yetkilisi olduğu, borçlu şirket adına söz konusu bononun düzenlenebilmesi için ...'e açıkça bir yetki verilmediğinin tespit edildiği, çifte temsil veya temsilcinin kendisiyle hukuki işlemlerde bulunması için temsilciye bu konularda açık yetki verilmesi ya da böyle bir muameleden dolayı temsil olunanın zarara uğrama ihtimalinin bulunmaması koşullarının varlığı halinde yapılan hukuki işlem geçerli olabileceği, temsilcinin kendisiyle işlem yapmasının kural olarak yasak olduğu, temsilcinin izinsiz olarak kendisiyle yaptığı işlemin sakat bir işlem olduğu, bu işlemin temsil olunanı bağlamayacağı, şirketin çıkarına aykırı bir işlem yapıldığında bu işlemin kural olarak temsil görevinin dışında kalacağı, davacı şirket adına tanzim edilen bononun batıl olduğu, davacının söz konusu bono nedeni ile borçlu kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

2. Mahkemece 25.01.2021 tarihli ek karar ile; 6100 Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 305/A maddesi gereğince davacı vekilinin talebi değerlendirilmekle; davalı aleyhine tazminata hükmedilebilmesi için takibin haksız olmasının yanı sıra kötüniyetli olarak da yapılmış olması gerektiği anlaşılmakla davalının kötüniyetli olduğu kanıtlanamadığından davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının takip başlatmakta kötü niyetli olduğunu, asıl alacak miktarının %20'si üzerinden kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bu yönden kaldırılması ve düzeltilmesini istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının borçlu olmadığını belirttiğini, ancak bunu ispatlayacak herhangi bir belge, delil sunamadığını, bononun takibe konulduğunu, davacı şirketin ise ödeme emrinin tebliği ile birlikte borca veya imzaya herhangi bir itirazda bulunmadığını, senedin tanzim edildiği 02.01.2016 tarihinde Demir Şah Plazanın muhdesat bedeli olarak müvekkil şirkete verildiğinin bilinmesine rağmen hakkın kötüye kullanılmasını teşkil edecek şekilde dava açılmasının usul ve yasalara aykırı olduğunu, yemin deliline dayanmalarına rağmen yemin konusunda hiçbir işlem yapılmadığını, bu konu ile ilgili olarak senet tanzim tarihlerinde müvekkil şirketin banka hesaplarından davacı şirket banka hesaplarına geçen paraların incelenmesi gerektiğini, müvekkilinin alacağının gerçek bir alacak olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu senetteki imzanın davacı şirket adına ... tarafından atıldığı, senedi düzenleyen ...'in davalı şirketin de ortağı ve yöneticisi olduğu, ancak davacı şirket genel kurulu tarafından ...'e bu yönde bir izin verilmediğinin anlaşıldığı, davalı alacaklının takip başlatmasında kötü niyetli olduğunu gösteren herhangi bir delil gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi, 6012 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 395 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8669, Karar No: 2012/1770, Tarih: 21.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8669 E.  ,  2012/1770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'nin beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Sanıklardan ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesi sonunda;

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına ve ... Ticaret Sicil Memurluğunun 7/10/2010 tarih ve 45293 sayılı yazısına göre sanıklarından ...'nin şirketin yetkili temsilcisi olmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA,

2- Sanıklardan ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesi sonunda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oy çokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği hususunda zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre yetkilisi sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5438, Karar No: 2007/7513, Tarih: 05.11.2007

11. Ceza Dairesi 2007/5438 E., 2007/7513 K.

**11. Ceza Dairesi 2007/5438 E., 2007/7513 K.**

**- KATILMA USULÜ

- VERGİ USUL KANUNUNA MUHALEFET**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 238 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 223 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 366 ]

**"İçtihat Metni"**

213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçlarından sanık İ.. Yusuf 'in yapılan yargılaması sonunda: Defter ve belge gizlemek suçundan beraatine, sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasının 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine dair ÜSKÜDAR 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.02.2007 gün ve 2005/109 Esas, 2007/30 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi şikayetçi idare vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 14.06.2007 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK.nun yürürlüğe girdiği tarihe kadar şikayetçi idare vekilinin 1412 sayılı CMUK.nun 366. maddesi uyarınca usulüne uygun katılma talebi bulunmadığı ve bu konuda bir karar verilmediği dosyada mevcut 2000/91 Esas sayılı dosyaya ait duruşma tutanakları örneklerinden anlaşılmakta ise de; 5271 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği tarihten sonra 08.02.2007 günlü oturuma katılıp şikayetlerinin devam ettiğini beyan eden vekile, davaya katılmak isteyip istemediği sorulmadan yargılamaya devamla hüküm kurulmak suretiyle anılan Yasanın 238/2. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, şikayetçi idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17018, Karar No: 2014/18560, Tarih: 17.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/17018 E.  ,  2014/18560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Davacı, 12.12.2005 tarihinde açılan boşanma davasında, davalı eski eşi ile aralarında düzenlenen 12.12.2005 tarihli anlaşmalı boşanma protokolünün 3. maddesinde, ...Mahallesi, 1351 ada 1 parselin davalı ... adına devir alınacak olup devir yapıldığında parsel üzerindeki 4 katlı binada bulunan 1. ve 2. kattaki evlerin tapularının davalı ... tarafından davacı ...'a devredileceğinin, 3. ve 4. kattaki dairelerin davalı adına kayıtlı kalacağının kararlaştırıldığını, mahkemece anlaşmalı olarak boşanmalarına karar verildiği ve kararın temyiz edilmeyerek kesinleştiğini, daha sonra protokolün mahkeme hükmüne yazılmadığını gördüklerini, davalı eşinin kendisini sürekli oyalayarak 1. ve 2. kattaki evlerinin tapularını devretmediğini açıklayarak tapu iptali ve tescil davasını kayıt maliki ...'ya karşı açtığına ve işin doğrudan mal rejimiyle ilgisi bulunmadığına göre; Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 nolu Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (2.) Hukuk Dairesi'nin görevi cümlesinden bulunmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 17.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3214, Karar No: 2012/1070, Tarih: 23.01.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/3214 E.  ,  2012/1070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVACI-DAVALI

DAVALI-DAVACI :...

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillerden davacı-davalı kadının evlenmeye engel nitelikte olmayan ve tedavisi mümkün hastalığının tedavisiyle ilgilenmeyen ve bu hastalığı gerekçe gösterip eşini babaevine gönderen davalı-davacı koca, boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurludur. Davacı-davalı kadının ise bir kusurlu davranışı kanıtlanamamıştır. Boşanmaya karar verebilmek için davalının az bile olsa kusurunun varlığı ve davacının daha fazla kusurlu olduğu durumda Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki diğer koşulların gerçekleşmesi gerekir. Kocanın boşanma davasında Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki boşanma koşulları gerçekleşmediği halde, boşanma kararı verilmesi hatalı olmuşsa da; davacı-davalı kadın boşanma hükmünü temyiz etmediğinden; bu husus bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir.

2-Davalı-davacı kocanın temyiz sebeplerine yönelik incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan sebeplerle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.01.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/9779, Karar No: 2014/853, Tarih: 20.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/9779 E.  ,  2014/853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak,

Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile altı aydan üç yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası şeklindeki yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanunun 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hüküm fıkrasında sanık hakkında uygulama maddesindeki temel cezalardan hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde farklı bir gerekçe gösterilmeden aynı gerekçelerle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 300 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi..