muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9019, Karar No: 2022/9574, Tarih: 15.09.2022

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında yer alan bir işte çalışıp çalışmadığı ve buna bağlı olarak fazla çalışma ücreti ile kısa çalışma primi alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6333, Karar No: 2020/3679, Tarih: 17.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6333 E.  ,  2020/3679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 30/09/2015

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 85/1, 50/4-1.a, 52/2-4, 53/6. maddelerine göre mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... İnşaat Taah. Akaryakıt Turz. Tic Limited Şirketinin sahibi ve yetkilisi olan sanık ...'un, Elmadağ Belediyesine ait kültür sanat merkezi binası yapım işini ihale usulü ile aldığı ve inşaata başlandığı, sanık ...'nin de yapılmakta olan bu inşaatın şantiye şefi olarak görev yaptığı, aynı inşaatta işçi olarak çalışan müteveffa ...'un olay günü inşaatın 3. katında bulunan ve yaklaşık 2 metre yüksekliğindeki asansör odasına şap atmak için yukarı çıkarak çalışmaya başladığı, daha sonra müteveffanın teras zemine inmek isterken, yaklaşık 14 metre yüksekten zemine düşerek vefat etmesi ile sonuçlanan ve mahkemece sanıkların asli kusurlu olduklarının kabul ve tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ... müdafii ve sanık ...'nin eksik incelemeye, kusur tespitine, illiyet bağının olmadığına, tayin edilen cezaya, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği, madde uyarınca bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için o mesleğin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerektiği dikkate alındığında, dosya içeriğine göre inşaat işleri ile uğraştığı tespit edilen sanıkların, icra ettiği mesleğin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan, çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde soyut ifadelerle 6 ay süre ile meslek ve sanatlarını icralarından yasaklanmalarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanıklar hakkında TCK'nın 53/6 uygulanmasına ilişkin paragrafın hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5844, Karar No: 2011/16296, Tarih: 17.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5844 E.  ,  2011/16296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki Kamulaştırma Kanununun 30. maddesine uygun olarak devri gerçekleşen taşınmazın davalı idare tarafından devir amacı dışında kullanılması nedenine dayalı tapu iptali ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, Kamulaştırma Kanununun 30. maddesine uygun olarak devri gerçekleşen taşınmazın davalı idare tarafından devir amacı dışında kullanılması nedenine dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmazın belediye hizmet alanı olarak kamulaştırıldıktan sonra davalı idareye devredildiği, davalı idarenin, taşınmaz üzerinde, kamu hizmetine yönelik olarak bir takım binalar yaptığı anlaşılmıştır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15471, Karar No: 2021/11942, Tarih: 05.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/15471 E.  ,  2021/11942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-O yer Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, Türkiye'ye giriş yapmak üzere İpsala Gümrük sahasına gelen sanıklardan ...'in sürücülüğünü yaptığı sanık ...'nin de yolcu olarak bulunduğu araçta yapılan aramada 19 şişe alkollü içki, 31 adet kullanılmış oto yedek parçası ve işlenmemiş deri kılıfların ele geçirildiği olayda; sanığın aşamalardaki savunmalarında, suça konu eşyaları şahsi ihtiyaçları için aldığını, ticaretini yapmadığını beyan etmesi ve ele geçirilen eşyaların kişisel kullanım sınırları içinde kalması karşısında, eşyanın ele geçiriliş şekli ve yakalanan eşya miktarına nazaran sanığın savunmasının aksine suça konu eşyaları ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek, müsnet suçtan beraati ve ele geçirilen eşyalar hakkında 11/04/2013 tarih ve 28615 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğüne giren 6455 sayılı Yasanın 12. maddesi ile değişik 4458 sayılı Yasanın 235/3. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere gümrük idaresine gönderilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2809, Karar No: 2014/3951, Tarih: 25.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2809 E.  ,  2014/3951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/267, Karar No: 2006/2321, Tarih: 19.04.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/267 E.  ,  2006/2321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edildikten sonra gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davacı dava dilekçesinde arsa sahiplerine ait 24 daire ve 2 dükkandan oluşan bloktaki 7 daire ile 1 dükkanın kendisine ait olduğunu iddia etmiş ise de, davacı ile davalı devralan yüklenici şirket arasındaki 30.9.1997 tarihli inşaat devir sözleşmesinde bu konuda herhangi bir hüküm bulunmamasına, bu devir sözleşmesinde arsa sahiplerinin taraf olmamasına, arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerin bir blok halinde yapılacağının 24 adet daire ile iki dükkandan oluşacağının belirtilmiş bulunmasına, ayrıca davacının arsa sahipleriyle imzaladığı 9 adet sözleşmede de davalı arsa sahiplerine verilmesi kararlaştırılan toplam bağımsız bölüm sayısının bu durumu doğrulamasına göre sonucu itibariyle doğru olan red kararının değiştirilmiş bu gerekçeyle onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının değiştirilmiş gerekçe ile HUMK.nun 438/son maddesi uyarınca düzeltilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,10 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 19.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14295, Karar No: 2014/2549, Tarih: 18.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14295 E.  ,  2014/2549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava ve ıslah dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 35.350,31 TL borcun 20.683,39 TL'sinden borçlu olmadığının tespiti, birleşen dava dilekçesinde ise davacının 35.350,31 TL borcun tamamından borçlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

12.07.2012 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 6353 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un Geçici 1. maddesinin 2. fıkrasında "...Kuvvetlerine bağlı her derecedeki eğitim kurumuna 1997 ve sonraki yıllarda giren ve askeri öğrencilikten kendi isteğiyle ayrılan veya sağlık sebepleri dışında askeri öğrencilikten çıkarılanlardan; yüklenme ve kefalet senetlerinde yazılı olsa dahi ilaç ve tedavi giderleri, kitap, kırtasiye giderleri, öğrenci harçlıkları ile yiyecek giderinin yarısı ve bunlara tekabül eden faizleri geri alınmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ödemeleri devam edenler ile bu konuda açılmış davaları sonuçlanmamış veya kesin hükme bağlanmış olanlar da bu madde hükümlerinden yararlandırılır. Ödemesi devam edenlerden bu madde çerçevesinde yapılacak hesaplamaya göre fazla ödeme yapmış olanlar ile bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce ödemesini tamamlamış olanlara geri ödeme yapılmaz. Bu maddenin uygulamasına ilişkin usul ve esasla.. Bakanlığı ile Millî Savunma Bakanlığınca müştereken

belirlenir" hükmü yer almaktadır. Bu madde ile yapılan düzenleme, askeri okullara 1997 ve sonraki yıllarda giren ve askeri öğrencilikten kendi isteğiyle ayrılan veya sağlık sebepleri dışında askeri öğrencilikten çıkarılan kişiler için geçerli olup, askeri okullardan mezun olduktan sonra subay, astsubay, uzman jandarma vs. olarak TSK emrinde çalışmakta iken ilişiği kesilenler için uygulanması mümkün olmadığı halde, mahkemece hükme esas alınan 02.04.2013 havale tarihli bilirkişi raporunda davacı ...'nın borçlu olmadığı miktar belirlenirken; ilaç ve tedavi giderleri, kitap, kırtasiye giderleri, öğrenci harçlıkları ile yiyecek giderinin yarısı düşülmek suretiyle hesaplama yapılması ve mahkemece bu rapor doğrultusunda karar verilmesi doğru değil ise de, davacı hakkında uygulanması gereken 17.12.2005 tarihinde yürürlüğe giren...Kuvvetleri Personelinin Öğrenim, Eğitim ve Yetiştirme Masraflarının Tespitine Dair Yönetmeliğin 5. maddesinin (a) bendi 09.11.2013 tarihinde "öğrenci harçlıkları, kitap kırtasiye", "ilaç-tedavi giderleri" ile "personel ve amortisman" ibareleri yürürlükten kaldırılmış, "yiyecek" ibaresi "yiyecek masraflarının yarısı" olarak değiştirilmiş ve birinci fıkrasının sonuna "01.01.1997 ve sonrasında imzalanan yüklenme senetleri dikkate alınarak hesaplanacak tazminat miktarlarında bu Yönetmelik hükümleri esas alınır" şeklinde değiştirilmiş olup bu değişiklik nedeniyle davalının borcunun aynı içeriğe sahip 6353 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinin 2. fıkrasına göre belirlenmiş olması bozma nedeni yapılmamış olup sonucu itibarıyla doğru olan kararın yukarıda açıklanan gerekçeyle, gerekçe değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4021, Karar No: 2012/5453, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4021 E.  ,  2012/5453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10537, Karar No: 2019/16160, Tarih: 14.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/10537 E.  ,  2019/16160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca tescile ilişkin bendin düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin olarak ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi, 998 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapıya aynı Kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca tescile ilişkin bendin düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Ancak;

Davalı ... hissesindeki haciz şerhinin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

... Bölge Adliye Mahkemesinin 5.Hukuk Dairesinin 2017/1102E-2018/963K sayılı ilamının hüküm fıkrasının (B-2) bendinin sonuna gelmek üzere (davalı ... hissesindeki haciz şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmasına) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 14/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2381, Karar No: 2019/4872, Tarih: 22.10.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/2381 E.  ,  2019/4872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davası hakkında Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen istinaf talebinin reddine yönelik 2016/97 esas ve 2017/1130 karar sayılı, 27.12.2018 tarihli ek karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması sonucunda Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20.Hukuk Dairesi tarafından verilen davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, faturalara dayalı olarak davalı tarafından başlatılan takipte davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının alacağını tahsil için takip başlattığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının davalıya borçlu olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının takip dosyası nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince adli yardım talepli olarak istinaf edilmiş , adli yardım talepli istinaf istemine ilişkin olarak davalı tarafın adli yardım talebi Ankara BAM 20. Hukuk Dairesi tarafından reddedilmiş ve bu karara yapılan itiraz da Ankara BAM 21. Hukuk Dairesi tarafından reddedildikten sonra yerel mahkemece verilen kesin süreye rağmen istinaf nisbi harcının yatırılmaması nedeniyle 27.12.2018 tarrihli ek karar ile istinaf talebinin reddine karar verilmiş, istinaf isteminin reddine dair ek kararın kaldırılması için davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı tarafça nisbi karar ve ilam harcının yatırılmadığı, davalının adli yardım talebinin Daire’nin verdiği kararla reddedilerek kesinleştiği, davalının HMK'nun 346/2 maddesi gereğince gerekli harç ve giderleri ilk derece mahkemesince verilen kesin sürede yatırması gerekirken yatırmadığı, ilk derece mahkemesince davalının istinaf isteminin reddine dair kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun istinaf talebinin reddine ilişkin kararın ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesine gönderilmesine 22/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4592, Karar No: 2016/7594, Tarih: 27.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/4592 E.  ,  2016/7594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ..... ile müvekkili arasında finansal kiralama sözleşmesi imzalandığını, diğer davalının sözleşmenin kefili olduğunu sözleşmeye konu araçların davalı şirkete devredildiğini ancak devir tarihinden önceki döneme ilişkin trafik cezalarını kayden malik sıfatıyla ödediklerini, ödenen bedelden sözleşmenin 6. maddesine göre davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, 18.525,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, kira borcunun ödenerek araçların devralındığını ve sözleşmenin sona erdiğini, davacının artık herhangi bir talepte bulunamayacağını beyan ederek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri uyarınca devir öncesi döneme ait trafik cezalarından kiracının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.