muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5710, Karar No: 2011/14895, Tarih: 27.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5710 E.  ,  2011/14895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz üzerinden geçen yolların hem ana arter, hem de ara yol niteliğinde oldukları anlaşılmakla, el atılan bu kısımların yüzölçümlerinin ayrı ayrı belirlenerek, ara yol olan bölüm yönünden ... aleyhine davanın kabulüne, ana arter olan kısım için ise; Gaziantep Büyükşehir Belediye Başkanlığı sorumlu olacağından husumetten red kararı verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmazda, davacı dışında malik olan diğer paydaşların kendi hisselerine isabet eden bölümleri bina yapmak suretiyle fiilen kullandıkları, yol ve kaldırım olan kısımların ise davacının payına karşılık geldiği iddiası karşısında, diğer paydaşların beyanları alınmadan, gerektiğinde tanık dinlenip, fiili taksime ilişkin belgeler getirtilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/737, Karar No: 2016/4141, Tarih: 24.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/737 E.  ,  2016/4141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yaşlılık aylığının Vakıf Senedinin geçici 15. maddesine uygun olarak bağlanması gerektiğinin tespiti ile şimdilik eksik ödenen 4.000,00-TL'nin işleyecek faiziyle birlikte tahsili, istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesinde, İş Kanunu'na göre işçi sayılan kimselerle (o kanunun değiştirilen ikinci maddesinin Ç, D ve E fıkralarında istisna edilen işlerde çalışanlar hariç) işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanunu'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevli olarak gerekli görülen yerlerde iş mahkemelerinin kurulacağı, bu mahkemelerin İşçi Sigortaları Kurumu ile sigortalılar veya yerine kaim olan hak sahipleri arasındaki uyuşmazlıklardan doğan itiraz ve davalara da bakacağı belirtilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 101. maddesinde de, bu Kanun'da aksine hüküm bulunmayan durumlarda, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği öngörülmüştür.

Ayrıca 6100 sayılı Kanunun 1. maddesinde, mahkemelerin görevinin ancak kanunla düzenleneceği, göreve ilişkin kuralların kamu düzeninden olduğu hüküm altına alınmış olmakla görev değerlendirmesinin mahkemelerce yargılamanın her aşamasında kendiliğinden yapılması gerekmektedir.

506 sayılı Kanunun geçici 20. maddesin de “Bankalar, sigorta ve reasürans şirketleri, ticaret, odaları, sanayi odaları, borsalar veya bunların teşkil ettikleri birlikler personelinin malüllük, yaşlılık ve ölümlerinde yardım yapmak üzere” sandık kurulacağı, yine aynı maddenin (b) bendi "Bu personelin, iş kazalarıyla meslek hastalıkları, hastalık, analık, malûllük, yaşlılık ve ölüm, eşlerinin analık, eş ve çocuklarının hastalık hallerinde, en az bu kanunda belirtilen yardımları sağlayacak," hükmünü içermekte olup davalı vakıf, mensupları yönünden zorunlu sosyal güvenlik kurumu niteliğindedir.

4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunun uygulanmasına ilişkin 2 nolu tebliğin de 506 sayılı Yasanın Geçici 20. maddesine tabi sandıkların tek tek belirtilmiş, davalı ...'da, ilgili tebliğin sekizinci sırasında gösterilmiştir.

4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunun uygulanmasına ilişkin 2 nolu tebliğin de 506 sayılı Yasanın Geçici 20. maddesine tabi sandıkların tek tek belirtilmiş, davalı ...'da, ilgili tebliğin sekizinci sırasında gösterilmiştir.

5510 sayılı Yasanın 106.maddesinin 17/4/2008 tarihli ve 5754 sayılı Yasanın 64.maddesiyle değişik son fıkrasında, 506 sayılı Yasanın geçici 20.maddesinin, 5754 sayılı Yasanın Geçici 20.maddesinde belirtilen devir işlemlerinin tamamlanmasından sonra yürürlükten kalkacağı hüküm altına alınmıştır. Devir işlemleri tamamlanana kadar, davalı vakıf hakkında 506 sayılı Yasanın geçici 20.maddesi uygulama alanı bulacaktır. Geçici 20. madde, 506 sayılı Yasa'nın tüm sistemi içinde değerlendirildiğinde görüleceği üzere, bu madde de sayılan sandıklar bağlı bulundukları kuruluşların personeli hakkında yasal düzenleme alanı içinde Sosyal Sigortalar Kurumu'nun yüklendiği görevleri, sağladığı hakları o düzeyin altına düşmemek üzere yüklenmiş sandıklar olup, görevleri ve en az yükümlülükleri 506 sayılı Yasa ile belirlenmiştir. Bu haliyle yaşlılık aylığına ilişkin uyuşmazlığın esasına girilerek, yapılacak incelemeyle sonuca varılması gereği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davacıya iadesine, 24.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23568, Karar No: 2013/14529, Tarih: 14.05.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/23568 E.  ,  2013/14529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, TCK'nın 106/1-1. cümlesinde tehdit suçu için seçimlik ceza öngörülmemesi karşısında TCK'nın 58/3. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesinin sonuca etkili olmadığı ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2012/9-167 Esas ve 2012/225 Karar sayılı kararı uyarınca Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesinin 25/05/2007 ve Çerkezköy Sulh Ceza Mahkemesinin 15/05/2009 duruşma tutanaklarındaki zabıt katibi imza eksiklerinin mahallinde giderilmesi olanaklı görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun süresi ve kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3. fıkrası hükmünün gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindekilerle sınırlı olmak üzere koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 14/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/320, Karar No: 2019/1099, Tarih: 13.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/320 E.  ,  2019/1099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ .... HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22/.../2016 tarih ve 2015/... E - 2016/951 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi’nce verilen 09/11/2017 tarih ve 2017/745-2017/756 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin elektrik hizmetlerinin özelleştirilmesi maksadıyla 4046 sayılı Kanun uyarınca kamu tüzel kişiliğinin nev’inin değiştirilmesi suretiyle kurulduğunu, davalı ile .../07/2006 tarihinde akdedilen İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalandığını, dava dışı ...'ın davalı şirketle yaptığı ihale işi nedeniyle verdiği teminat mektubunun paraya çevrilmesi nedeniyle ödenen bedelin istirdadı ve hak ediş alacağı için müvekkili aleyhine ... 50. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde .../04/2003 tarihinde dava açtığı, davanın kısmen kabulüne karar verildiği, bu kararın kesinleştiğini, ilama istinaden müvekkilinin takip dosyasına .../05/2013 tarihinde 95.058,34 TL ödeme yaptığını, ayrıca 520,74 TL ve 100,00 TL bakiye karar ilam harcı ile 1.897,... TL temyiz harç ve masrafını ödediğini, sözleşmenin 7.4 maddesi uyarınca müvekkilinin ... olduğu toplam 97.576,... TL bedelden davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, ödemelerin ödeme tarihlerinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımının geçtiğini, devre esas bilanço düzenlendiğinden ve bu suretle geçmişe yönelik alacak ve borç işlemleri kesinleştiğinden davacının ihale şartnamesi ve hisse satış sözleşmesi hükümlerine göre talepte bulunamayacağını, davcının ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediğinden davaya ilişkin faiz ve icra dosyasına ilişkin giderleri talep etme hakkı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, davacının üçüncü şahsa yaptığı ödemeleri İHDS'nin 7.4 ve 7.6 maddeleri uyarınca davalıdan talep etme hakkı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 95.058,34 TL'nin .../05/2013, 520,74 TL'nin 30/07/2013, 100,00 TL'nin .../06/2013, 1.417,95 TL'nin 03/07/2012 ve 479,20 TL'nin .../05/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü istinaf sebepleri yerinde olmadığından davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir

Karara karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü istinaf sebepleri yerinde olmadığından davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4.998,43 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, .../02/2019 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde ... Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı ....07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri devredilerek 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında ... tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ...'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.... maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28/05/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28/05/2013 tarihi öncesi yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) ....07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28/05/2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın ....07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28/05/2016 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 28/05/2013 sözleşmenin 9.... ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddi ile kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2015/12446, Karar No: 2017/14140, Tarih: 25.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/12446 E.  ,  2017/14140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ölüm izni ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde 15.03.1999 tarihinde saçak makinesinde usta olarak çalışmaya başladığını, ancak sigorta kaydının iki yıl sonra yapıldığını, önceleri ...’da olan işyerinin ...’e taşınması üzerine sigortada çıkış yapılarak 3 ay sonra yeniden sigortalılığı başlatılmış ise de, müvekkilinin işyerindeki çalışmasının sürekli ve kesintisiz devam ettiğini, 22/06/2012 tarihinde 3 yıldan beri işyerine girmek için kullanılan ahşap merdivenden inerken ayağının kayması sonucu düşerek her iki ayağında ezilme meydana geldiğini ancak şirket yetkilisi tarafından resmi makamlara iş kazası geçirdiğini söylememesi ve sandalyeden düştüğünü söylemesi konusunda baskı yapıldığını, buna rağmen müvekkilinin ...’ya iş kazası başvurusunda bulunduğu ve bu olay sonrasında işveren tarafından işten çıkartıldığını ileri sürerek, kıdem, ihbar, kötüniyet tazminatları ile yıllık izin, fazla mesai, ölüm izni ücreti, ulusal bayram ve genel tatil alacakları istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili işyerinde ilk kez 30.03.2001 tarihinde işe başladığını, 2004 yılı ortalarında ...’daki işyerinin ...’e nakledildiğini, ancak taşınma aşamasında ortaya çıkan hukuki problem nedeniyle ...’deki işyerinin faaliyete geçirilmesinin geciktiğini, bu nedenle bütün çalışanların tüm işçilik hakları verilerek iş akitleri feshedilmek suretiyle işten çıkarıldığını, davacının da aynı sebeplerle 17.06.2004 tarihinde iş akdi feshedilerek bu tarih öncesine dair haklarının kendisine ödendiğini, 1-2 ay sonra problem aşılarak işyerinin faaliyete geçmesi üzerine tüm eski çalışanlara yeni işyerinde çalışmak istemeleri halinde işbaşı yapmalarının bildirildiğini, kabul edenlerin işe alındığını, davacının da 1-2 hafta gecikme ile kabul edenler arasına katıldığını ve 05.10.2004 tarihi itibariyle tekrar işe alındığını, bu nedenlerle kesintili çalışan davacının ilk işe giriş tarihinin 30.03.2001, ikinci kez işe başlama tarihinin ise 05.10.2004 olduğunu, 13.08.2012 tarihinde 1-2 saatlik izin alarak işyerinden ayrılan davacının işyerine dönüşünde personelin girdiği giriş kapısı yerine depoya mal konulması ve depodan mal çıkarılması için kullanılan bantın bulunduğu yerdeki delikteki seyyar ahşap merdivenden içeri girerken düştüğünü, bacaklarında sağlık sorunları bulunan ve personele yasak ve sadece depoya mal indirilip çıkarılırken kullanılan bir yerden işyerine girmekte ısrar eden davacının düşmesi sonucu muayene ve tedavisi için götürüldüğü hastanede düşmeye bağlı kırık-çıkık yerine eski hastalığına bağlı rahatsızlığına dair hastalık teşhisi konularak 10 günlük istirahat verildiğini, sandalyeden düştüğünü söylemesi yönünde bir baskının söz konusu olmadığını, sadece doğruyu söylemesi, dikkatsiz ve tedbirsiz olarak ve girilmemesi gereken bir yerden işyerine girmeye çalışırken düştüğünü söylemesinin istendiğini, olayın tamamen davacın kendi kusurundan kaynaklandığını ve iş bu dava tarihine kadar da iş akdinin feshedilmediğini, davacının rapor bitiminden sonra ilk gün işbaşı yapmasına rağmen kısa bir süre sonra “ ben rahatsızım, bu iş bana ağır geliyor “ diyerek kendiliğinden işyerinden ayrılıp gittiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında, davacının davalıya ait işyerinde kesintisiz çalışıp çalışmadığı, tazminat ve alacaklara esas hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında, davacının davalıya ait işyerinde kesintisiz çalışıp çalışmadığı, tazminat ve alacaklara esas hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.

İş hukukunda çalışma olgusunu, iddia eden işçi kanıtlamalıdır. Somut uyuşmazlıkta, davacı, davalı işyerinde kesintisiz çalıştığını ileri sürmüş, davalı ise, davacının iki dönem halinde çalıştığını, iki dönem arasında yaklaşık 4 ay boşluk olduğunu ve ilk dönem için kıdem tazminatı ödemesinde bulunulduğunu savunmuştur.

Hükme esas raporu hazırlayan bilirkişi tarafından hizmet süresi yönünden seçenekli hesap yapılmış, mahkemece kesintisiz çalışmaya göre yapılan hesaplama esas alınarak karar verilmiş ise de, bu tercihin nedeni gerekçeli kararda tartışılıp değerlendirilmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş, dosyada bulunan “ibraname” başlıklı belge, davacı asilden sorularak iki dönem arasındaki çalışmada boşluk olup olmadığı, belgede yazılı paranın alınıp alınmadığı açıklığa kavuşturularak, birinci çalışma döneminde fesih varsa, fesih sebep ve şekline göre ilk dönemin tasfiye edilip edilmediği değerlendirilerek, tasfiye varsa buna göre, tasfiye yoksa paranın ödendiğinin anlaşılması halinde mahsup hususu değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Eksik araştırma ile ve gerekçesi açıklanmadan hizmetin kesintisiz olduğunun kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.