muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5365, Karar No: 2025/5447, Tarih: 05.05.2025

Birinci fıkra hükümleri bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar hakkında da uygulanır..." şeklindeki,

5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesinde yer alan, "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." şeklindeki düzenlemeler ile,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 18/12/2023 tarihli ve 2023/5143 esas, 2023/10342 karar sayılı ilamında yer alan "...Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; Kocasinan Vergi Dairesi Müdürlüğünün 192 008 6622 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanık hakkında, defter ve belgelerini ibraz etmediğinden bahisle düzenlenen 02.08.2019 tarihli ve 2019-A-9029/17 sayılı vergi inceleme raporunda, defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinin 213 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi uyarınca re'sen takdir kapsamında olduğunun, katma değer vergisi beyannamelerinde indirim konusu yapılan katma değer vergilerinin gerçekten yüklenilip yüklenilmediği, yasal defter ve kayıtlarına kaydedilip kaydedilmediği, indirime hak kazanılıp kazanılmadığının tespitinin mümkün bulunmadığı, bu nedenle 2015/Ocak-Aralık dönemlerine ait indirilecek KDV olarak beyan edilen ve indirim konusu yapılan KDV'nin reddedilmesinin gerektiği belirtilerek, re'sen tarh edilecek katma değer vergileri tablo halinde belirtildikten sonra, 213 sayılı Kanun'un 341, 344 ve 359 uncu maddeleri uyarınca üç kat vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiği belirtilmiş ise de, 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesindeki "...verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin..." ibaresi de nazara alınarak defter ve belgelerin ibraz edilmemesi neticesinde gerçekleştirilen re'sen tarh işleminin vergi ziyaı olarak değerlendirilemeyeceği, defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde herhangi bir vergi ziyaı oluşmadığı, bu nedenle 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri gereğince yapılan uyarlama yargılamasında, sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılmasında isabetsizlik görülmemiş olup kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, her ne kadar Mahkemesince sanığın tarh edilen vergi, gecikme zammı, gecikme faizi ile kesilen cezanın yarısını ödemediği, ayrıca ödeme gücünün olmadığını beyan ettiği gerekçesiyle etkin pişmanlık hükümleri uygulanmaksızın sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de, defter ve belgelerin ibraz etmemek eyleminde somut bir zarardan söz edilemeyeceği cihetle, önceki karar yönünden yapılan istinaf incelemesi sırasında kanun değişikliği yapılarak sanık lehine düzenlemeler getirilmiş olması sebebiyle somut olayda 213 sayılı Kanun'un geçici 34/2. maddesi dikkate alınarak sanığın cezasından 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Hüküm tarihinden önce 15.04.2022 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır." fıkralarının eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde de; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.

...

Birinci fıkra hükümleri bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar hakkında da uygulanır. Bu takdirde, ödemenin hüküm verilinceye kadar yapılması şarttır.”

Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.

...

Birinci fıkra hükümleri bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar hakkında da uygulanır. Bu takdirde, ödemenin hüküm verilinceye kadar yapılması şarttır.”

Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.

2. 213 sayılı Kanun'un 30/1. maddesi; "Resen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunmasıdır. İnceleme raporunda bu maddeye göre belirlenen matrah veya matrah farkı resen takdir olunmuş sayılır.", aynı Kanun'un 341/1. maddesi; "Vergi ziyaı, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden, verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade eder." ve anılan Kanun'un 344/1-2. maddeleri ise; "341 inci maddede yazılı hallerde vergi ziyaına sebebiyet verildiği takdirde, mükellef veya sorumlu hakkında ziyaa uğratılan verginin bir katı tutarında vergi ziyaı cezası kesilir. Vergi ziyaına 359 uncu maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu ceza üç kat, bu fiillere iştirak edenlere ise bir kat olarak uygulanır.

" şeklinde düzenlenmiştir.

3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; defter ve belgelerin ibraz edilmemesi neticesinde gerçekleştirilen re'sen tarh işleminin vergi ziyaı olarak değerlendirilemeyeceği, defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi neticesinde herhangi bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 ve 371. maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca, sanık hakkında belirlenecek temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2022 tarihli ve 2022/531 Esas, 2022/756 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2022 tarihli ve 2022/531 Esas, 2022/756 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13538, Karar No: 2013/16201, Tarih: 19.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/13538 E.  ,  2013/16201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/05/2011tarih ve 2010/379-2011/173 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 17/09/2013 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalıların sahibi olduğu dava dışı ... Gıda Mad. Ltd. Şti.'nin hisselerinin müvekkillerine devredildiğini, ancak payı devredilen şirketin Sağra bayii olmadığı hususu ile hiçbir malvarlığı ve kazanç getirici faaliyeti bulunmadığının sonradan anlaşıldığını ileri sürerek, devir nedeniyle keşide edilen 17.12.2004 vade tarihli senedin iade edilmesini veya iptalini, devir sözleşmesinin feshi ile karşılıklı edimlerin iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin paylarını davacılara devrettikleri şirketin borcunun bulunmadığını, 10.11.2000 tarihinden itibaren "Sağra Special Mağazası" olarak faaliyet gösterdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemize ait 20.05.2010 tarihli ilama dayanılarak, yapılan hisse devrinin pay defterine kayıt edilme şartının yerine getirilmediği gerekçesiyle 26.000,00-TL'lik senet ile ilgili sözleşmenin feshi, karşılıklı edimlerin iadesi, menfi tespit ve senet iade edilmediği takdirde iptaline ilişkin davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.390,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 19/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14120, Karar No: 2014/2269, Tarih: 31.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14120 E.  ,  2014/2269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; Beraat

2- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK'nın 43, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'ın beraatine, sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in ikametinde yaptığı kaçak kazılar sonucu, Bizans dönemine ait (İ.S.4-5.yy) mozaikli zeminin tahrip edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın suç tarihinde yürürlükte bulunan 2863 sayılı Kanunun 65/a maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Kolluk kuvvetleri tarafından, sanık ...'in kazı yaptığı, elinde çok sayıda tarihi eser bulunduğu ve bu eserleri pazarladığı ihbarının alınması üzerine, sanığın ikametgahında ve eklentilerinde arkeologlar eşliğinde yapılan araştırmada, parselin kuzeydoğusunda bulunan çalılık alanın güneybatı köşesinde, yaklaşık 1 m ağız çapında ve 6 m derinliğinde bir çukur tespit edildiği, çukurun yüzeyden yaklaşık l,5 m altında düzgün kireçtaşı bloklarla yapılmış mimari yapı elemanlarının bulunduğu, ağız kısmı kendiliğinden açılan çukurda özellikle tabana doğru kaçak kazı yapıldığı ve çukurun derinleştirildiği, taban kısmına teneke ve demir levha atılmış olduğu, kaçak kazı çukurunun doğusuna doğru devam eden yükseltili çalılık alanda yapılan küçük çaplı bitki temizliği sonrası, bu alanda birkaç yerde açılmış ve yarısı tekrar taşlarla doldurulmuş olan kaçak kazı çukurları ve içerisinde kırılmış sütun ve mimari parçalar olduğu, muhtemelen bu kaçak kazı çukurundan çıkarılmış olup, hemen yanına bırakılmış olan üzeri kabartmalı 91 cm uzunluğunda, 64 cm genişliğinde ve 20 cm kalınlığında yarısı eksik, arkasında kenet deliği mevcut olan mimari bir parça bulunduğu, parselin doğu köşesinde bulunan ters dubleks evin merdiven girişine, yaklaşık 5x5 m ebatlarında kaçak olarak yapılan terasın alt kısmının, 1,75 cm yükseklikte galveniz plakalar ile çevrilerek kapatılmış olduğu ve taban yüzeyine yeni kültür toprağının yayılarak düzleştirildiği, toprağın genelindeki nemlilikten kazı işleminin yeni yapıldığının anlaşıldığı, yayılan dolgu toprak açıldığında alanın kuzeydoğu köşesinde, mevcut evin temel tabanına yakın yerde, ahşap bir kapakla (kapı kanadı) örtülüp, üzeri toprak doldurulan, ağız genişliği yaklaşık 1 m, derinliği 1,5 m olan kuyu şeklinde açılmış çukur ile karşılaşıldığı, evin duvarının, üzeri kabartmalı mimari bloğun üzerine oturtulduğu, kapalı bölümün içerisine yayılmış olan toprağın dışarıya atılmış olduğu, atılan toprağın altında kuzeybatı köşede daha önce kazılarak açılan ve tekrar üzeri kapatılarak kamufle edilmiş olan erken Bizans dönemine ait (İ.S.4-5

.S.4-5.yy) mozaikli zeminin bir köşesi ile karşılaşılarak toprağın temizlendiği ve tabanda mavi, kırmızı, beyaz tesseralarla oluşturulmuş geometrik bordürde sarmaşık motifli mozaik zeminin bir bölümünün ortaya çıkarıldığı, zemini kaplayan mozaik döşemenin, kuzeydoğu köşeye doğru devam ettiği, ancak bu bölümde kazılan çukurla kırılarak tahrip edildiği, kazılan çukurun güney doğusunda muhtemelen yapıya ait giriş basamağı olduğu düşünülen bir eşik taşı şeklinde kireçtaşı mimari blok bulunduğu, etrafı sac malzeme ile kapatılmış olan bu alanın tabanının kaçak olarak kazılıp açıldığı, kuzey doğu köşede taban mozaiğinin tahrip edilerek derin bir çukur açıldığı ve daha sonra çıkan kazı toprağının tüm alan yüzeyine tekrar yayılarak sıkıştırıldığının tespit edildiği, 18/08/2010 tarihinde dava konusu yerde yapılan kontrolde kazı yapılmaya devam edildiği ve daha önceki kaçak kazıda kuzeydoğu köşede yaklaşık 1,5 m derinlikte açılmış olan çukurdan evin altına giden yaklaşık 1 m uzunlukta bir tünel oluşturulduğunun tespit edildiği, dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporunda, dava konusu parselin Antalya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 13/10/1991 tarih ve 1209 sayılı ve 22/03/1999 tarih ve 4145 sayılı kararları ile 1. ve 3. derece arkeolojik sit alanında kaldığı, sanık ...'ın aşamalarda değişmeyen savunmasında, sanık ...'nin dünürü olduğunu, kızının, sanık ...'nin evine bitişik başka bir evde oturduğunu, hamile ve bacaklarından rahatsız olduğundan sık sık ziyaretine gittiğini, dünürü olan sanık ...'nin evine de ziyaret amacıyla gittiğini, kaçak kazı yapmadığını beyan ettiği, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'nin savunmasının aksine dosyada delil bulunmadığı anlaşılmakla,

Sanık ... hakkında, yapılan yargılama sonunda sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, sanık ... hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine, sanık müdafinin, sanığın atılı suçu işlemediğine, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkındaki beraat, sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin isteme uygun olarak, ONANMASINA, 31/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10546, Karar No: 2013/10605, Tarih: 02.07.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/10546 E.  ,  2013/10605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Alacak hukukuna ilişkin davada Antalya 5. Asliye Ticaret ve Antalya 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava,elektrik işi yapımının karşılığı olarak düzenlenen fatura bedelinin ödenmemesi nedeniyle yapılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.

Antalya 5. Asliye Ticaret Mahkemesince, davalının gerçek kişi olduğu, taraflar arasında elektrik işlerinin yapımı konusunda akdi ilişkinin bulunup bulunmadığı sonucuna göre davacının alacaklı olup olmadığı hususunun eser sözleşmesi hükümlerine göre asliye hukuk mahkemesince çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Antalya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, Davacı şirketin,limited şirket olmakla tacir olduğunu, davacının alacağının faturaya dayandığını, faturanın TTK 21. maddede düzenlendiğini, düzenlenen faturaların geçerli olup olmadığı, alacağın bulunup bulunmadığı,ticari defter ve belgeler incelenmek suretiyle tespit edileceğini bu haliyle davanın ticari dava olduğu ve ticaret mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, Borçlar Yasasının 355. maddesinde, istisna akdi bir tarafın iş sahibi, diğer tarafın yüklenici konumunda olduğu ve bedel karşılığında bir şeyin imalinin yapılmasının sağlandığı sözleşme olarak tanımlanmıştır. Buna göre dava istisna(eser) sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davacı tacir ise de ve davanın mutlak ticari nitelikte bulunmadığı nazara alındığında uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde, Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK'nın 21., 22. ve 23. maddeleri gereğince Antalya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17371, Karar No: 2016/9640, Tarih: 11.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/17371 E.  ,  2016/9640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hükmü temyiz eden davalı kadın adli yardım talebinde bulunmuştur. Davalının temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığı, dosyada mevcut mali durumla ilgili araştırma tutanağından da anlaşılmakla adli yardım talebinin "temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muafiyete" münhasır olmak üzere kabulüne

2-İncelenmesi gerekli görülen Edremit 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2013/453 esas sayılı dosyasının dosya içerisine alınarak birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.11.05.2016(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/281, Karar No: 2014/1861, Tarih: 14.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/281 E.  ,  2014/1861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı ...vsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, nüfusta anne ve baba adının değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, davanın soy bağının düzeltilmesi davası olduğunu belirterek ...vsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi'nce nüfusta anne/baba adının düzeltilmesi davalarında 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca ...vli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu, bu hususta özel kanunda açık düzenleme bulunduğundan bahisle ...vsizlik kararı verilmiştir.

Dava;....'in ... ve ...'in birlikteliklerinden dünyaya geldiği halde nüfusa ... ve ...'in çocukları olarak kaydedildiği bildirilerek, ... ve ...'in üzerindeki nüfus kayıtlarının iptali ile ... ve ...'in üzerine kayıt edilmesini istemiştir.

Bu türden yanlış ve yanıltıcı beyan ve işlemle yasaya aykırı olarak yapılan kayıtların düzeltilmesinin nüfus kaydının düzeltilmesi davası olduğu ve ...vli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu açıktır. ( Hukuk Genel Kurulu 2013/18-354 E. 2013/1554 K. 13.11.2013 T.)

Bu durumda,Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490

Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere ... Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.’nun 21.ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.