muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12076, Karar No: 2012/1544, Tarih: 07.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/12076 E.  ,  2012/1544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Somut olayda; 2007/ 10286, 10287, 10288, 10290, 10291, 10446, 10447 nolu takip dosyalarından prim ve idari para cezaları nedeniyle 6183 sayılı Yasa uyarınca takip yapıldığı, takip dosyasından borçlu site ile site yöneticisi olan davalı ...’ya ödeme emirleri tebliğ edildiğinden bahisle ödeme emirlerinin iptali talep edilmiştir.

6183 sayılı Yasanın 58. maddesi hükmüne göre; ödeme emrine karşı, böyle bir borcun bulunmadığı veya kısmen ödendiği veya zamanaşımına uğradığı nedenleriyle ödeme emrinin ilgiliye tebliğinden itibaren 7 günlük hak düşürücü süre içerisinde iptali için dava açılabilir.

Öncelikle, dava konusu yapılan ödeme emirlerine ilişkin takip dosyaları ve tebliğ belgeleri celbedilmeli, ödeme emirlerinin dayanakları ile söz konusu takip dosyalarından davacı ... ve yöneticisi adına ödeme emirleri tebliğ edilip edilmediği belirlenmelidir.

Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Yasanın 80. maddesi hükmüne göre; tüzel kişiliğe haiz işverenlerin üst düzeydeki yönetici ve yetkililerinin Kuruma karşı işverenleriyle müştereken ve müteselsilen sorumlulukları sigorta primleri ve Ek 24/L maddesi kapsamında ki sosyal yardım zammı ve ferileri ile sınırlı olup idari para cezaları anılan madde kapsamındaki sorumluluğa dahil olmadığı, bu kapsamda davacılardan ... hakkında davalı Kurum tarafından 6183 sayılı Yasa ve 506 sayılı Yasanın 80. maddesi uyarınca düzenlenen ödeme emirlerinin dayanağının idari para cezası olduğunun anlaşılması karşısında, davacı ...’nın bu ödeme emirleri kapsamında ki idari para cezasından dolayı şahsi sorumluluğunun bulunmadığı gözetilmelidir.

506 sayılı Kanunun 140. maddesinde; idari para cezasını gerektiren haller, cezayı uygulayacak makam, cezaya itiraz ve itirazı inceleyecek merci ile itiraz üzerine verilen karara karşı hangi mahkemede dava açılabileceğinin özel bir şekilde belirlenmiş olduğu, buna göre; cezayı gerektiren haller oluştuğunda Kurumca verilecek idari para cezasına karşı tebliğ tarihinden itibaren kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebileceği, itirazın reddi halinde, red kararının kendilerine tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde yetkili idare Mahkemesinde dava açılabileceği, idari para cezasına karşı süresi içinde Kuruma itiraz edilmemesi veya itirazın reddine karar verilmesi halinde yine süresi içinde idare Mahkemesinde dava açılmaması hallerinde idari para cezası kesinleşeceği ve artık İş mahkemesinde menfi tespit ve iptal davası açılamayacaktır.

Davacı vekili, davaya konu ödeme emirlerinin dayanağı olan idari para cezalarının iptali için idare mahkemesine dava açtıklarını bildirmiştir. Bu durumda, idari para cezasının kesinleşip kesinleşmediği araştırılmalı, idari para cezasının kesinleşmesi olgusu bekletici sorun yapılarak elde edilecek sonuca göre, ödeme emriyle ilgili bir karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, davacıların dava konusu takip dosyalarından gönderilen ödeme emrine konu borçlardan dolayı sorumlu olup olmadıkları her bir takip dosyası yönünden ayrı ayrı irdelenerek belirlendikten sonra, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme ile davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacılardan alınmasına, 07.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14456, Karar No: 2015/2595, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14456 E.  ,  2015/2595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10737, Karar No: 2022/9083, Tarih: 21.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/10737 E.  ,  2022/9083 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten yaralama suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.240,00 Türk Lirası ve aynı suçtan sanık ... ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.800,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmalarına ve sanık ... ... hakkında kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına dair Alaplı Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2021 tarihli ve 2020/228 Esas, 2021/208 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 29.07.2022 tarihli ve 2022/15830 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.10.2022 tarihli ve 2022/111713 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 Esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede;

1) Sanık ... ... yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında mahkemesince, şartları oluştuğundan bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmiş ise de sanığın adli sicil kaydında görülen ilâmın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 72. maddesiyle 5271 sayılı Kanun’un 231/8. maddesine eklenen “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının

geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesinin yargılama konusu olan 30/09/2018 tarihinde yürürlükte olması karşısında, evvelce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın denetim süresi içinde atılı suçu işleyen sanık hakkında şartları oluşmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde,

2) Sanık ... yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;

geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesinin yargılama konusu olan 30/09/2018 tarihinde yürürlükte olması karşısında, evvelce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın denetim süresi içinde atılı suçu işleyen sanık hakkında şartları oluşmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde,

2) Sanık ... yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;

a) Sanığın suç tarihi itibariyle ve halen 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken, ... Valiliği İl Sağlık Müdürlüğü ... Karadeniz Ereğli Devlet Hastanesi Başhekimliği ve ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünde görevli tek hekim tarafından düzenlenen yetersiz raporlar ile yetinilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında,

b) Kabule göre;

Dosya kapsamına göre, Alaplı Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında daha önceden verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın bulunduğu ve denetim süresi içinde davaya konu suçu işlediği bu nedenle yasal koşulları oluşmadığından bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; bahse konu adli sicil kaydının diğer sanık ... ...'ya ait olduğu, sanığın adlî sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel olacak şekilde kayıt bulunmayan, cezası üzerinden takdiri indirim de uygulanan sanık hakkında, mahkemesince sanığın kişilik özellikleri değerlendirmeye tabi tutularak ve tekrar suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluşması halinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi hükümlerinin uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararların bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı CMK’nin 231. maddesinde düzenlenen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesinin uygulanabilmesi için öncelikle,

\*Sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde, hükmolunan cezanın iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasından ibaret olması,

\*Suçun CMK’nin 231. maddesinin 14. fıkrasında yazılı suçlardan olmaması,

\*Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması,

\*Sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına itirazının bulunmaması,

\*Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesine ilişkin koşulların birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

\*Suçun CMK’nin 231. maddesinin 14. fıkrasında yazılı suçlardan olmaması,

\*Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması,

\*Sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına itirazının bulunmaması,

\*Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesine ilişkin koşulların birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

Ayrıca, bahsi geçen maddenin 8. fıkrasında; "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulur. (Ek cümle: 18.06.2014-6545 S.K./72. md) Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” hükmü yer almaktadır.

5271 sayılı CMK’nin 231/8. maddesine ilişkin 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesinin gerekçesinde de bu durum; “Maddeyle, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin sekizinci fıkrasında değişiklik yapmak suretiyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi halinde sanığın tabi tutulacağı denetim süresi içinde sanık hakkında bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği düzenlenmektedir. Söz konusu maddenin uygulanmasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanıklar hakkında işledikleri diğer suçlardan dolayı da birçok kez hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği görülmektedir. Yapılması öngörülen değişiklikle, bu uygulamaya son verilmesi ve denetim süresi içinde sanık hakkında bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilememesi amaçlanmaktadır. Kişinin işlediği ikinci suçun denetim süresi içinde işlenip işlenmediğinin önemi bulunmamaktadır. Daha önceden işlenen suçlar bakımından da bu yasak uygulanacaktır.” şeklinde ifade edilmiştir.

Buna göre 6545 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten sonra işlenen suçlar için, hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunan sanıklarla ilgili bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemeyecektir.

İncelenen dosyada; sanık ...’nun suç tarihi itibariyle sabıkasız olduğu, sanık ...’nın ise adli sicil kaydında yer alan kasten yaralama suçundan verilen Kdz. Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.01.2015 tarihli ve 2014/780 Esas, 2015/39 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 20.02.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Mahkemece 01.03.2021 tarihli karar ile sanık ...’nun kasten basit yaralama suçundan adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

1) Sanık ... ... yönünden yapılan incelemede;

Mahkemece 01.03.2021 tarihli karar ile sanık ...’nun kasten basit yaralama suçundan adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

1) Sanık ... ... yönünden yapılan incelemede;

Sanık ... ...’nun ise kasten basit yaralama suçundan adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Sanık ... hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231/8. maddesindeki; “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” şeklindeki düzenleme gereğince inceleme konusu kasten basit yaralama suçu yönünden sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyecektir.

Ayrıca, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.03.2014 tarihli 2014/14-102 Esas ve 2014/128 Karar sayılı ilamı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.10.2009 tarihli, 2009/4-169 Esas ve 2009/223 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; kurulan hükmün sanık hakkında hukuksal bir sonuç doğurmamasını ifade eden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı davayı sonuçlandıran ve uyuşmazlığı çözen bir hüküm değildir. Bunun sonucu olarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesinde sayılan hükümlerden olmadığından, bu tür kararların kanun yararına bozulması durumunda yargılamanın tekrarlanması yasağına ilişkin kurallar uygulanamayacağı gibi davanın esasını çözen bir karar bulunmadığı için verilecek hüküm veya kararlarda lehe ve aleyhe sonuçtan da söz edilemeyeceğinden kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2) Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Sanığın suç tarihi itibariyle ve halen 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; tek hekim tarafından düzenlenen yetersiz rapor ile yetinilerek, eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsizdir.

Bununla birlikte, sabıkasız olan sanık ... hakkında “Sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, denetim süresi içerisinde davaya konu suçu işlediği” şeklindeki dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinde de isabet görülmemiştir.

Bununla birlikte, sabıkasız olan sanık ... hakkında “Sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, denetim süresi içerisinde davaya konu suçu işlediği” şeklindeki dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinde de isabet görülmemiştir.

Bu nedenlerle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden; sanıklar ... ve ... hakkındaki Alaplı Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2021 tarihli ve 2020/228 Esas, 2021/208 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/14113, Karar No: 2016/6394, Tarih: 26.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/14113 E.  ,  2016/6394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... şirketi ile arasında; bina bedeli olarak 120.000,00-TL, eşya bedeli olarak 100.00,00-TL, değerli eşya bedeli olarak 90.000,00-TL olmak üzere toplam 220.000,00-TL sigorta bedelli poliçe düzenlendiğini, 29/03/2011 tarihinde müvekkilinin evinden, bir adet 80.000,00-TL değerinde... Halısı, bir adet 13.000 USD değerinde ...marka kol saati, bir adet 8.000 USD değerinde ... marka kol saati ve 100.000 USD değerinde antika gümüş çatal bıçak takımı çalındığının saptandığını, .... C.Başsavcılığı'nca başlatılan tahkikatın devam ettiğini, davalı şirketçe müvekkiline 16/08/2011 tarihinde sadece 9.374,40-TL tazminat ödendiğini ve sigorta sözleşmesinden doğan borcun tam olarak yerine getirilmediğini belirterek 80.625,00-TL sigorta bedelinin 16/08/2011 tarihinden itibaren işletilecek ticari faizi ile birlikte davalı ... şirketinden alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin ekspertiz raporu sonucunda sorumlu olduğu ve sigorta teminatı kapsamındaki eşya için tespit edilen 9.374,40-TL'lik hasar tazminatını 16/08/2011 tarihinde sigortalıya/davacıya ödediğini, çalındığı iddia edilen kol saatleri ve çatal-bıçak takımı yönünden ise poliçe özel şartları gereğince, sabitlenmiş ve/veya muhkem çelik kasada muhafaza şartı gerçekleşmediğinden poliçe teminatı kapsamına girmeyen davacı talebinin reddi gerektiğini, davacının poliçede 80.000,00-TL ile teminat altına alınan... Halısına ilişkin olarak sunduğu 1992 yılına ait faturada üç metrekare ebadındaki yün-ipek karışımı... ... Halısının fiyatının 24.000 USD olduğunu, davacı talebi ile karşılaştırıldığında iş bu .

faturanın çalındığı iddia edilen ipek... Halısına ait olmadığının ortada olduğunu, müvekkili şirketin ... 1283. maddesi gereğince gerçek zararı tazminle yükümlü bulunduğunu, davaya konu sigorta poliçesi davacı/sigortalı beyanı doğrultusunda akdedilmiş olup sigortalı ile mutabık kalınmış bir sigorta bedelinin söz konusu olmadığını, sigortalının dava konusu hasar dolayısıyla gerçek zararının piyasa araştırması sonucunda tespit edilen tutar olup bu tutarın da sigortalıya ödenmiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ispatlanamayan ve sübut koşulları oluşmayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ev sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ispatlanamayan ve sübut koşulları oluşmayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ev sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece 06.11.2013 tarihli ara kararı ile dosyanın sigorta hukuku alanında uzman bir bilirkişiye verilmesine ve bilirkişi ücretinin davacı tarafından karşılanmasına karar verilmiş, davacı vekili 29.11.2013 tarihli yazılı beyanında ispat külfetinin taraflarına ait olmadığını belirterek ara kararından dönülmesine karar verilmesini talep etmiş, 12.02.2014 tarihli karar celsesindeki sözlü beyanında da aynı talebini tekrarlamış, mahkemece ispatlanamayan ve sübut koşulları oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda davacı, evinde gerçekleşen hırsızlık olayı sonucunda 80.000 TL bedelli bir adet ipek... Halısı ile ayrıca iki adet kol saati ve on iki kişilik antika çatal bıçak takımının çalındığını ileri sürerek davalı ... şirketinden poliçedeki değerli eşya limiti olan 90.000 TL nin ödenmesini talep etmiş, davalı ... şirketi ise yaptırmış olduğu eksper raporu doğrultusunda çalınan... halısı için 9.374 TL bedel belirleyerek bu miktarı davacıya ödemiş, çalınan diğer eşyaların ise poliçede belirtildiği şekilde muhafaza edilmediğini ileri sürerek bu eşyalar yönünden ödeme yapmamış, bunun üzerine davacı tarafından eldeki dava ile ve ödenen 9.374 TL nin düşümünden sonra bakiye limit miktarı olan 80.625 TL nin davalıdan tahsili talep edilmiştir.

Taraflar arasındaki Ev Sigorta Poliçesinde değerli eşya bedeli limiti 90.000 TL olarak belirlenmiş ve poliçede özel şartlar bölümünde ise 80.000 TL bedelli... Halısının teminat altına alındığı kararlaştırılmış, davacı fatura ibraz etmiştir. Davalı ... şirketi ise söz konusu halının piyasa değerinin taraflarınca davacıya ödenen şekilde 9.374 TL olduğunu ileri sürmüştür. (T.T.K 1283 md.)

Müddei (sigorta) iddiasını (aşkın sigorta savunmasını) ispatla mükellef olup halının değerinin poliçede belirlenenin altında olduğunu ispat yükü davalıya ait olduğundan, mahkemece yazılı olduğu şekil ve gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 26/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23574, Karar No: 2015/36432, Tarih: 22.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/23574 E.  ,  2015/36432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2015/290256

MAHKEMESİ : Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2015

EK KARAR TARİHİ : 01/06/2015

NUMARASI : 2014/396 (E) ve 2015/208 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık S.. B.. hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyizi üzerine mahkemece 01.06.2015 tarihinde temyiz talebi süre nedeniyle reddine karar verilerek, bu kararın da sanığa 22.06.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve son tebligattan sonra ret kararının temyizine dair dosya içinde herhangi bir dilekçe ya da tutanak bulunmadığı,

Anlaşıldığından, sanık S.. B..'nın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.