muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7895, Karar No: 2022/2541, Tarih: 29.03.2022

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; başvuru kapsamındaki malların ve hizmetlerin, itiraza dayanak markaların kapsamındaki mal ve hizmetlerle aynı/benzer oldukları, başvuru standart karekterle yazılmış “avicennaform” ibaresinden oluştuğunu, ETİ markasının davacının çatı markası olması nedeniyle, huzurdaki davaya konu davacı markalarında esas ve ayırt edici markasal unsurun “FORM” ibaresi olduğu, “form” ibaresinin hemen herkes tarafından günlük hayatta sık biçimde kullanılması sebebiyle ayırt ediciliğinin zayıf olduğu, dava konusu markalarda ortak FORM ibaresinin (bisküvi ürünleri hariç) ayırt edici niteliğinin zayıf olduğu, AVİCENNAFORM markasının başlangıç kısmında yer alan AVİCENNA kelimesinin toplumda bilinen, kullanılan bir sözcük olmadığı da dikkate alındığında işareti, davacının FORM markalarından farklılaştırdığı, soldan sağa okuma prensibi gereğince dikkatin AVİCENNA sözcüğünde toplandığı, işaretin ilk bakışta bıraktığı etki bakımından FORM markaları ile benzeşmediği ve/veya karıştırılma ihtimali doğurmadığı yahut işletmeler arasında bağlantı bulunmadığı, dava konusu 05. sınıf malların ortalama tüketicisinin bir kısmının işin uzmanı olduğu ve çağrışım yoluyla dahi bir iltibas tehlikesi doğmayacağı, ilaveten 30. sınıf gıda mallarının tüketici grubunun da makul düzeyde bilgilendirilmiş olduğu dikkate alındığında ürünü almak için ayırdığı zaman içinde davalı markasını davacının FORM markalı ürünlerinden ayırabileceği, dava konusu markalar arasında, 556 sayılı KHK m. 8/1-b anlamında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunmadığı, davacının “FORM” markasının m.8/4 göre “Bisküvi ve benzer ürünler.” emtiada tanınmışlığa sahip olduğu, ancak somut uyuşmazlığa bir etkisinin bulunmadığı, somut olayda kötüniyetli bir başvurudan bahsedilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davalının "AVİCENNAFORM" ibareli başvurusu ile davacının "FORM" esas ibareli markaları arasında 556 sayılı KHK m. 8/1-b anlamında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 29/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7290, Karar No: 2013/12607, Tarih: 02.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/7290 E.  ,  2013/12607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK'nun 542. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanun'un 321. maddesine göre geçerli bir yönetim kurulu kararına dayanmaksızın temsilci tayin edilen kişilerin şirket adına yapacakları işlemler geçersizdir. Zira TTK'nun 539. maddesine göre atanan müdürler, esas itibariyle ticari mümessil niteliğinde olduklarından bir başka kişiyi ticari mümessil tayin etme yetkilerine haiz değillerdir. Ayrıca TTK'nun 545. maddesine göre de, sözleşmede aksine hüküm olmadıkça ticari mümessiller ile bütün işletmeyi idare selahiyetine haiz olan ticari vekiller, şirketi oluşturan ortaklar kurulu kararı ile takip olunabilirler.

Somut olayda borçlu limited şirketin ortaklar kurulu kararı ile atanan .......'ın ........ Noterliği'nin tarih ve  yevmiye numaralı vekaletle vekil olarak atadığ....'ın takibe konu bonoyu borçlu şirket adına imzaladığı taraflar arasında çekişmesizdir. ........'ın şirket ortaklar kurulu kararı ile şirketi borçlandırma yetkisi bulunmadığından borçlu şirketi temsil ve ilzam edemez.

Bu kişinin şirket adına keşideci sıfatı ile imzaladığı bonodan dolayı borçlu şirket sorumlu tutulamaz. Kaldı ki, söz konusu vekaletnamede. bono düzenleme konusunda özel bir yetki de verilmemiştir.

Mahkemece itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, ....'ın geniş yetkileri sebebi ile ticari mümessil sayılacağından bahisle reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14576, Karar No: 2018/4224, Tarih: 10.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/14576 E.  ,  2018/4224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12443, Karar No: 2014/6697, Tarih: 14.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/12443 E.  ,  2014/6697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10665, Karar No: 2014/13144, Tarih: 01.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/10665 E.  ,  2014/13144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfüs kaydında anne ve baba adı düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın soy bağına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, uyuşmazlığın nüfus kaydında düzeltim niteliğinde olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Aile Mahkemeleri TMK.'nun 282 ve devamı maddelerinde sınırlı olarak belirtilen soybağının reddi (TMK.'nun 286. vd.) babalık, tanıma, tanımanın iptali gibi davalara bakmakla görevlidir. Somut olayda, davacı gayriresmi birliktelikten doğduğunu ve babası kendisi üç aylıkken öldüğü için dayısı ve yengesi üzerine nüfusa yazdırıldığını iddia ederek gerçek annesinin... ve gerçek babası .... olduğunu belirterek nüfus kayıtlarının buna göre düzeltilmesini talep etmiştir. Davanın kabul edilmesi halinde davacının baba adı ve soyadı(nüfus hanesi-kütüğü) değişeceği gibi nüfusta babası gözüken kişi ile olan soybağının iptali de gerekeceğinden dava bu niteliği itibariyle bir nesep davasıdır. Soybağı hukuku ile ilgili davalar 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin görev ve yargılama usullerine dair kanunun 4. maddesinde gösterilen davalardan olup TMK.'nun 282 vd. maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgili olan bu davanın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Aile Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27238, Karar No: 2016/14409, Tarih: 20.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/27238 E.  ,  2016/14409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6476, Karar No: 2015/3627, Tarih: 03.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6476 E.  ,  2015/3627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmek ve bu suça azmettirme, kasten yaralamak, konut dokunulmazlığını ihlal etmek, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

1-a) Sanık ... hakkında mağdurlar ..... ve .....’i kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık..... hakkında maktul .....’ı kasten öldürme, mağdurlar ......, ..... ve .....’i kasten yaralama, konut dokunulmazlığının İhlali ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ..... hakkında maktuller .... ve ....’ı kasten öldürme ve mağdur ....’i kasten yaralama suçlarından verilen beraat kararlarını temyizde sanıkların hukuki yararı bulunmadığından ve temyiz beraat kararlarının gerekçesine de yönelik olmadığından, sanık ... müdafiinin ve sanık ... müdafiinin bu suçlara yönelen temyiz talepleri ile katılan-sanık ... müdafiinin sanık müdafii sıfatıyla yaptığı temyiz talebinin,

b)Maktül ...’den ve kendinden davaya katılan .....’ın 20.09.2010 tarihli celsede sadece sanık .....’dan şikayetçi olduğunu belirtmesi karşısında sanıklar...................... ve ...... yönünden davaya katılma ve haklarında verilen hükümleri temyize hakkı bulunmadığından bu sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz talepleri ile yine katılan ...’in maktüller ........ yönünden ve maktüller .......... yönünden davaya katılanlar ..........’ın maktül ....... yönünden davaya katılma hak ve yetkileri bulunmadığından bu maktüller yönünden katılan ... ile katılanlar .... ve ..... vekilinin temyiz istemlerinin,

CMUK’nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2) Sanık.....’ın mağdur ......’ı kasten yaralama ve sanık.....’ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinde öngörülen güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmemiş ise de; bu hususun infaz sırasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

3) Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2010 tarihli iddianamesi ile sanık ..... hakkında mağdur ......’ı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nun 86/2 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı halde mahkemece bu suç ile ilgili olarak herhangi bir hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı sonuna kadar hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

4) Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2010 tarih ve 2010/12277 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ..... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığı halde beraat kararı verilmesi hukuki değerden yoksun olduğundan inceleme dışı bırakılmıştır.

4) Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2010 tarih ve 2010/12277 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ..... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığı halde beraat kararı verilmesi hukuki değerden yoksun olduğundan inceleme dışı bırakılmıştır.

5) Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2010 tarih ve 2010/12277 Esas sayılı iddianamesinin metin kısmındaki anlatımda ve suçlar bahsinde sanıklar ......... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan dava açıldığı, sadece sevk maddelerinin gösterilmediği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bu sanıklar hakkında dava bulunmadığı halde hüküm kurulduğundan ve TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasında eksiklik bulunduğundan bahisle bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

6) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .....’ın maktul .....’ı kasten öldürmeye azmettirme, sanık .....’ın mağdur ......’ı kasten yaralama, sanık.....’ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık .....’ın maktül ....’ı kasten öldürme, mağdur.....’ı kasten yaralama, mağdurlar.... ve .....’ya yönelik eylemleri ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, sanık ....’ın maktül .....’ı kasten öldürmeye azmettirme, sanık.....’ın mağdur .....’ı kasten yaralama, sanık .....’ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık .....’ın maktül....’ı kasten öldürme, mağdur .....’ı kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçları yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık .....’ın mağdur ...’ı kasten yaralama, sanıklar...... ve .....’un maktül....'ı kasten öldürme, sanık....’ın maktül.....'ı kasten öldürme, sanık .....’in mağdur.....’yı kasten yaralama suçları yönünden elde edilen delillere göre; CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca, mahkumiyete yeter nitelik ve derecede olmadığı kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede delillerin takdirinde hata yapıldığına, eksik incelemeye, sübuta, TCK’nun 27/1.maddesinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafiinin delillerin takdirinde hata yapıldığına, sübuta vesaireye, sanık ..... müdafiinin sübuta vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta ilişen, Cumhuriyet savcısının sanıklar .................... hakkında maktül ..... yönünden sübuta, katılan ... vekilinin sübuta, katılanlar ... ve .. vekilinin sanık ...’un maktül ...’ı kasten öldürmeye azmettirmeden de cezalandırılması gerektiğine, vasfa vesaireye, katılan ...’in sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a) Sanık ....’ın maktül .....’ı kasten öldürmeye azmettirme, sanık.....’ın mağdur .....’ı kasten yaralama, sanık ....'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık.....’ın maktül .....'ı kasten öldürme, mağdur ......’ı kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık .....’ın mağdur....’ı kasten yaralama, sanıklar ...............’un maktül .....’ı kasten öldürme, sanık .....’ın maktül .....’ı kasten öldürme, sanık .....’in mağdur .....’yı kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce hilafına (ONANMASINA),

b) Sanık.....’ın mağdurlar........’yı kasten yaralama suçları yönünden;

aa) Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nün 20.08.2009 tarih ve 3015 sayılı raporu ile sanığın mağdur ....’i, sol lomber bölgede kurşun giriş, sağ gluteada ateşli silah yarası, sağ illiak kanatta 2 adet ateşli silah yarası, batın sol alt kadranda ateşli silah yarası, sağ ön kolda yaralanma, frontalde laserasyon olacak şekilde ve Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 24.05.2010 ve 793 sayılı raporu ile mağdur ...’yı da sol lomber bölgede mermi giriş deliği, L4 vertebra korpusunun ortasında kurşun olacak şekilde yaraladığının belirlendiği anlaşılmakla,

aaa)Kullanılan vasıtanın elverişliliği, atış sayısı, hedef alınan bölgelerin ve yaraların niteliği ile meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığında, sanığın mağdurlar .... ve ...’a yönelik fiili ile açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, bu nedenle mağdurlara karşı ayrı ayrı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğinin düşünülmemesi,

bbb)Mağdurlara ait tüm tedavi belgeleri ile film ve grafilerinin dosya ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek mağdurlardaki her bir yaralanmanın ayrı ayrı nitelikleri, büyük damar, sinir ve iç organ yaralanmasına, hayati tehlikeye neden olup olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği hususlarında ayrıntılı rapor alındıktan sonra 5237 sayılı TCK’nun 35.maddesi uyarınca teşebbüs nedeniyle hükmedilecek cezaların belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

bb)Kabule göre de; Sanığın mağdur ...’ı sağ lomber bölgede, sağ gluteada, sağ iliak kanatta, batın sol alt kadranda, sağ ön kolda olacak şekilde tabanca ile yaraladığı, Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nün 20.08.2009 tarih ve 3015 sayılı raporuna göre yaralanmasının mağdurun hayatını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığının belirlendiği, kemik kırığı tarifi ve tespiti yapılmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nun 87/3.maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmekle, sanık ... müdafiinin ve katılan .. vekilinin temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle, sanık.....'ın mağdur .....’ı kasten yaralama suçundan kurulan hükümde CMUK’nun 326/son.maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, sanık .....’ın mağdurlar .... ve....’yı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ancak farklı gerekçeyle (BOZULMASINA), ceza miktarı ve tutuklulukta kalınan süre nazara alınarak sanık ..... müdafii ile sanık.... ve müdafiinin tahliye taleplerinin reddine, 03/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

03/06/2015 gününde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ....'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ..... müdafii Avukat ....'un yokluğunda 04/06/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2010/12261, Karar No: 2012/3388, Tarih: 07.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12261 E.  ,  2012/3388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/04/2010 tarih ve 2008/518-2010/231 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, sigortalısına ait emtianın davalı tarafça karayolu ile İtalya'dan Bursa'ya taşınması sırasında hasar görmesinden dolayı sigortalıya 10.965 TL tazminat ödendiğini, bu bedelin tahsilinin davalı aleyhine yapılan icra takibine itiraz üzerine durduğunu iddia ederek itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözkonusu taşımayı davalının gerçekleştirdiğini, hasarın yüklemeden kaynaklandığını, CMR konvansiyonu 17/2.madde kapsamında taşıyıcının sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre; taşıma belgesine yükün noksan veya hasarlı teslim edildiğine dair taşıyıcısının bir şerh koymadığı, sunulan belgelere göre yükleme ve istiflemenin gönderen-alıcı tarafından yapılacağına dair bir kayıt bulunmadığı, dorseye sıralı olarak yerleştirilen emtianın aralarına takoz ve bağlama tedbiri alınmaksızın yapılan taşıma sırasında sarsıntıdan yekdiğerine çarpması sonucu makina ayağının kırıldığı, tamirat kabul edilmediğinden, makinenin pert sayılarak bedelinin sigortalıya ödendiği gerekçesi ile asıl alacak üzerinden itirazın iptali ile takibin devamına diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 470,30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10495, Karar No: 2010/14158, Tarih: 11.10.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/10495 E.  ,  2010/14158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nun 87/3 maddesi uygulamasında, suçun işleniş şekli ve kırığın niteliğine göre yarı oranında yapılan arttırımın 1/6 oranında gösterilmesi mağdurlara ait Adli Tıp raporları kapsamı ve sonraki ceza indiriminin yarı oranındaki arttırılmış miktar üzerinden yapılması nedeniyle mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilerek bozma sebebi sayılmamıştır.

Sanık müdafiinin temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.