muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2205, Karar No: 2015/1933, Tarih: 11.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/2205 E.  ,  2015/1933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2012/401-2013/600

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakan Z. P..'nın 1322 ada 19 parsel sayılı taşınmazını mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak davalı Hasan'ın eşinin akrabası olan davalı Z. U..'a, bu şahsında sonrasında murisin torunu olan davalı Hasan'a satış suretiyle devrettiğini ileri sürerek, muvazaa nedeniyle tapu kaydının iptali ile miras payları oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesi isteminde bulunmuşlar, taşınmazın yargılama sırasında Z.. A..'ya devredilmesi nedeniyle Z. A.. davaya dahil edilmiştir.

Davalılar, devrin muvazaalı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle mirasbırakanın ara malik kullanmak suretiyle yaptığı temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı, muvazaalı ve bedelsiz olduğu ve ara malik Hasan ile son kayıt maliki Zeynep'in iyi niyetli olmayıp, durumu bilen ve bilmesi gereken konumunda oldukları anlaşıldığına göre; bir kısım davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.935,39 TL. bakiye onama harcının temyiz eden bir kısım davalılardan alınmasına, 11.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3907, Karar No: 2013/1000, Tarih: 13.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/3907 E.  ,  2013/1000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2012/26234

MAHKEMESİ : Bingöl Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 29/09/2011, 2010/150 (E) ve 2011/127 (K)

SUÇ : Töre saikiyle öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya Aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık müdafiine, 22.09.2011 tarihli oturumda esas hakkındaki savunmasını sunmak için süre verilmiş ise de 29.09.2011 tarihli oturumda sanık müdafiinin rahatsızlığından dolayı yazılı savunma hazırlayamadığını beyan ederek istediği savunmaya yapmaya yönelik süre talebinin savunma yapmamasının sonuçları da anlatılarak kabulü yerine reddedilerek savunma hakkının kısıtlanması,

2-) Sanık müdafiince sanık Ramazan'ın kızkardeşi Z.. K..'ın maktulün tecavüzüne uğradığının savunulması,maktulle sanığın kızkardeşi arasındaki ilişkinin ise katılan Alattin ve tanıklarca da doğrulanması karşısında mahkemece maktulle rızası dahilinde evlilik dışı cinsel ilişkiye girmesi nedeniyle hamile kaldığı ve olaya neden olduğu kabul edilen sanık Ramazan'ın kızkardeşi tanık Zehra'nın tensip tutanağı ile tanık olarak dinlenilmesine karar verildiği halde bu ara karardan dönülmeden ve olaya ilişkin anlatımları tanık olarak tespit edilmeksizin hüküm kurulması,

Usule aykırı olup, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesindeki temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin,öncelikle bu nedenle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 13/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

13/02/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı A.. A..'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık R.. K.. müdafii Avukat M.. K..’ın yokluğunda 14/02/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/20628, Karar No: 2017/591, Tarih: 30.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20628 E.  ,  2017/591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

KARAR

Dairemizin 08/01/2014 tarih 2013/15780 Esas 2014/788 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 30/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2178, Karar No: 2024/2801, Tarih: 19.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2178 E.  ,  2024/2801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/186 E., 2022/222 K.

ŞİKAYETÇİ : HSBC Bank A.Ş. vekili Avukat ...

TEMLİK ALAN : ... vekili Avukat ...

...

ŞİKAYET OLUNANLAR : 1- Anadolu Bank A.Ş. vekili Avukat ...

2- Denizbank A.Ş. vekili Avukat ... 3- Odea Bank

A.Ş. vekili Avukat ... 4- Yüreğir Vergi Dairesi

Müdürlüğü vekili Avukat ...

ŞİKAYET TARİHİ : 04.08.2015

HÜKÜM/KARAR : Kabul

1- Yerel Mahkemece, sıra cetvelinin iptali istemli şikayet dosyasında, şikayetin feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

2- Yerel Mahkeme kararı, şikayetçi vekilince temyiz edilmekle, Yargıtay (Kapatılan) Yüksek 23. Hukuk Dairesi'nin 03.07.2019 tarihli, 2016/8016 E., 2019/3179 K. sayılı ilamıyla, şikayetin icra dairesi işlemi açısından devam ettiği, kayıtsız şartsız bir feragat iradesinin söz konusu olmadığı dikkate alınıp, işin esasının incelenmesi gerektiği belirtilerek, karar bozulmuştur.

3- Yerel Mahkemenin bozma üzerine verdiği, şikayetin kabulü ile sıra cetveline giren bedelin tamamının şikayetçiye ödenmesine dair karara karşı şikayet olunan Yüreğir Vergi Dairesi Müdürlüğü vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine şikayete konu sıra cetvelinde temyiz eden Vergi Dairesine zaten pay ayrılmamış ve Vergi Dairesince bu durum aleyhine herhangi bir yasa yoluna başvurulduğu da iddia edilmemiş olduğundan şikayet olunan Yüreğir Vergi Dairesinin temyizinde hukuki yarar bulunmadığı, haklarındaki şikayetten bozma öncesi feragat edilmiş olan ve sıra cetvelinde yer almadıkları tespit edilen alacaklı üçüncü kişilere gerekçeli karar başlığında yer verilmiş olmasının ise, 6100 sayılı HMK’nın 304/1 maddesi uyarınca, tarafların başvurusu üzerine veya re'sen mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğu anlaşıldığından, şikayet olunan Vergi Dairesi vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Adana 2. İcra Hukuk Mahkemesi kararına ilişkin şikayet olunan Vergi Dairesi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, şikayet olunan Yüreğir Vergi Dairesi Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

kararın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.09.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23095, Karar No: 2015/2955, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/23095 E.  ,  2015/2955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3246, Karar No: 2024/482, Tarih: 16.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3246 E.  ,  2024/482 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/777 E., 2023/285 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2013 tarihli ve 2012/1239 Esas, 2013/312 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2.... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2013 tarihli ve 2012/1239 Esas, 2013/312 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 28.11.2018 tarihli ve 2016/5249 Esas, 2018/9622 Karar sayılı ilamı ile eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2019 tarihli ve 2018/1435 Esas, 2019/855 Karar sayılı kararı ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

4. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2019 tarihli ve 2018/1435 Esas, 2019/855 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 16.05.2022 tarihli ve 2020/936 Esas, 2022/8414 Karar sayılı ilamı ile, 7394 sayılı Kanun'un uygulanması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2023 tarihli ve 2022/777 Esas, 2023/285 Karar sayılı kararı ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

5. Bozma üzerine, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2023 tarihli ve 2022/777 Esas, 2023/285 Karar sayılı kararı ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, haksız ve hukuka aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Ege Vergi Dairesi mükellefi olan sanığın, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçu yönünden incelenmek üzere defter, kayıt ve belgelerinin ibraz edilmesine ilişkin 24.04.2012 tarihli ve AGB/A-1219/45-19 sayılı yazının 24.04.2012 tarihinde usulune uygun olarak tebliğ edildiği, yasal süre içinde varlığı noter onayı ile sabit defterler ve anlaşmalı matbaalarda basılan faturalarını ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği, 7394 Sayılı Yasa kapsamında, Vergi Dairesince bildirilen sanık hakkında tarh edilen verginin, gecikme faizinin, gecikme zammının, vergi ziyaı cezanın yarısının ve buna isabet eden gecikme zammını gösterir yazının gönderildiği ancak sanık tarafından ödeme yapılmadığı anlaşılmış ve mahkemece sanık hakkında sabit görülen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan cezalandırılmasına ilişkin temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, ancak;

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, ancak;

2.15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir.” fıkralarının eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.” hükmünün yer aldığı anlaşılmıştır.

3. 213 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin birinci fıkrası; "Resen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunmasıdır. İnceleme raporunda bu maddeye göre belirlenen matrah veya matrah farkı resen takdir olunmuş sayılır.", aynı Kanun'un 341 inci maddesinin birinci fıkrası; "Vergi ziyaı, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden, verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade eder." ve anılan Kanun'un 344 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ise; "341 inci maddede yazılı hallerde vergi ziyaına sebebiyet verildiği takdirde, mükellef veya sorumlu hakkında ziyaa uğratılan verginin bir katı tutarında vergi ziyaı cezası kesilir. Vergi ziyaına 359 uncu maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu ceza üç kat, bu fiillere iştirak edenlere ise bir kat olarak uygulanır.

" şeklinde düzenlenmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanık hakkında, defter ve belgelerini ibraz etmediğinden bahisle düzenlenen 10.07.2012 tarihli ve 2012-A-1219/16 sayılı vergi inceleme raporunda, defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinin 213 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi uyarınca re'sen takdir kapsamında olduğunun, buna göre mükellefin 2011 yılında indirim konusu yaptığı KDV'nin (katma değer vergilerinin) reddedilmesi gerektiği belirtilerek, re'sen tarh edilecek katma değer vergileri tablo halinde belirtildikten sonra, 213 sayılı Kanun'un 341, 344 ve 359 uncu maddeleri uyarınca üç kat vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiği belirtilmiş ise de, 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesindeki "...verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin..." ibaresi de nazara alınarak defter ve belgelerin ibraz edilmemesi neticesinde gerçekleştirilen re'sen tarh işleminin vergi ziyaı olarak değerlendirilemeyeceği, defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde herhangi bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının da aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2023 tarihli ve 2022/777 Esas, 2023/285 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1301, Karar No: 2012/4610, Tarih: 05.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1301 E.  ,  2012/4610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : 1- Sanıklar ..., ... ve ...'nın tasarlayarak öldürme suçundan ayrı ayrı beraatlerine,

2- Sanık ... hakkında;

a) 5237 sayılı TCK.nun 81, 62 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis,

b) 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62 maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in kasten insan öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ..., ... ve ... hakkında tasarlayarak insan öldürme suçundan elde edilen delillerin mahkumiyete yeter derece ve nitelikte bulunmadığı mahkemece gerekçesi gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede sübuta, katılan vekilinin sanık ... yönünden suçun tasarlanarak ve töre saiki ile işlendiğine; diğer sanıklar yönünden suçların sübuta erdiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen resen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 05.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

05/06/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 07/06/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2021/25430, Karar No: 2024/1825, Tarih: 22.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/25430 E.  ,  2024/1825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/5334 E., 2020/3611 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, nakil aracı ve orman emvalinin müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği, sanığın ağaç kestiğine dair suç üstü hali veya kesin delil bulunmadığına, varsayıma dayalı olarak mahkûmiyet kararı verildiğine, tutanakta belirtilen tekerlek izleri ile sanığın kullandığı aracın ve ayak izlerinin sanığa ait olup olmadığına yönelik araştırma yapılmadığına, sanığın savunmasının araştırılmadığına, kesin delil olmaksızın motorlu testere artırımı yapıldığına, sanığın kullandığı araçta motorlu testere bulunmadığına, iddianamede araç müsadere talebi olmadığına, 40 kental emval için müsadere kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, nakil aracının ruhsat sahibine yediemin sıfatı olmadan teslim edildiğine, araç müsaderesinin hakkaniyete aykırı olduğuna, zararın giderilmesine ilişkin sanığın beyanının alınmadığına ve sanığın beraati gerektiğine ilişindir.

II. GEREKÇE

1.Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağına göre, orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde sanığın sürücülüğünü yaptığı 45 ZN 749 plakalı kamyonun kasasında yeni kesilmiş meşe odunları görüldüğü, orman yolunda kamyon izleri takip edilerek kesim yapılan yere gidildiği, yeni kesilmiş ağaçlar, yeni ayak izleri ve kamyonun tekerlek izlerinin görüldüğü, 58 adet meşe ağacı kökünün tespit edildiği ve nakil aracı ile 40 kental emvalin muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2.Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3.Sanık aşamalarda, yolun kenarındaki kesilmiş odunları aldığını beyan etmiştir.

4.Mahallinde yapılan keşif sonucu orman ve fen bilirkişileri tarafından düzenlenen raporda, orman sayılan yerden, yakacak nitelikte emval veren 58 adet meşe ağacının dikiliden motorlu testere ile kesildiği, yediemindeki odunların kesim yüzeyleri ile arazideki kök yüzeylerin çap ve köklerinin uyumlu olduğu tespit edilmiştir.

5.Suçta kullanılan nakil aracına ilişkin ruhsat bilgisi dosyada mevcuttur.

6.Sanık hakkında ağaç kesme suçundan yargılama yapılan Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/666 Esas sayılı dosyasının bir örneği dosyada mevcuttur.

7.İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın savunmasına itibar edilmemiş ve suçun sübuta erdiği sabit görülerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.