muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14823, Karar No: 2022/349, Tarih: 13.01.2022

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/5. maddesinde, "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" şeklinde yer alan düzenleme uyarınca, sanığın 11/02/2018 tarihli aynı neviden suçunun, Adalar Cumhuriyet Başsavcılığının 05/04/2015 tarihli kamu davasının ertelenmesi kararının ihlali niteliğinde olduğu, ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı anlaşıldığından;

11/02/2018 tarihli suçtan açılan davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve Adalar Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/39 esas sayılı dosyasına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

Yukarda açıklanan nedenlerle, kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve Adalar Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/39 esas sayılı dosyasına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Adalar Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2019 tarihli ve 2018/214 esas, 2019/38 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

13/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11879, Karar No: 2017/7977, Tarih: 10.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/11879 E.  ,  2017/7977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3038, Karar No: 2018/7469, Tarih: 18.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/3038 E.  ,  2018/7469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu ... köyü 486 ve 1043 parsel sayılı taşınmazların değerinin tespitinde emsal olarak incelenen Güzelburç mahallesi 6268 parsel sayılı taşınmaz şirkete yapılan özel amaçlı satış olup değerlendirmede esas alınamayacağından bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi ve dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede değerini etkileyecek derecede olumlu bir gelişme ve bu nedenle değerinde bir artış olup olmadığı hususunda yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazların kamulaştırılan kısımlarının bedeline hükmedildiği halde, tapusunun iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4943, Karar No: 2025/660, Tarih: 17.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/4943 E.  ,  2025/660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1406 E., 2024/1686 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/66 E., 2021/646 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 04.10.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin değerden reddine karar verilmiş; ek karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Hemen belirtilmelidir ki; muris muvazaası hukuki sebebine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin davada, dava değerinin davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değer olacağı kuşkusuzdur.

Somut olayda, dava konusu 355 ada 57 parsel sayılı taşınmazın dava tarihi itibariyle keşfen saptanan (arsa, taşınmaz üzerindeki bina ve ağaçlarla birlikte) toplam değeri 476.525,00 TL olup davacının 1/3 miras payına 158.841,66 TL isabet ettiği, belirlenen değerin 2024 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 04.10.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 187,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9754, Karar No: 2014/3181, Tarih: 12.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9754 E.  ,  2014/3181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16203, Karar No: 2013/4554, Tarih: 11.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/16203 E.  ,  2013/4554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

1)Hükmün gerekçe kısmında sanıkların alt sınırdan cezalandırılmaları yoluna gidildiği belirtildiği halde, temel cezanın alt sınır aşılarak tayini,

2)5237 Sayılı Türk Ceza Kanununda nispi para cezalarının öngörülmeyip ... adli para cezasının öngörüldüğü, bu itibarla nispi para cezalarının tayininde emvalin miktarı ile 6831 sayılı Orman Kanunun 91/1-2. maddelerindeki para cezasının çarpımı sonucunda bulunan sonuç cezanın 1 YTL’nin altında kalıp 5335 sayılı Kanun ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki 5083 sayılı Kanunun 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 1 YTL’nin altında kalan para cezaları hesaba alınmayacağından para cezası tayininin usul ve yasaya aykırı bulunduğunun gözetilmemesi

3)Suç tarihi itibariyle yürürlükte olan yasalar ile sonradan yürürlüğe giren yasaların ilgili hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle sanığın lehine olan yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin hüküm tesisi

4)5271 Sayılı CMK’nin yürürlük kanunu olan 5320 sayılı Kanunu değiştiren 5347 sayılı Kanunun 3. Maddesine göre 01.06.2005 tarihinden sonra açılan davalarda şahsi hakka ilişkin taleplerin karara bağlanmaması öngörüldüğü halde yazılı şekilde hüküm tesisi

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14619, Karar No: 2011/13195, Tarih: 08.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/14619 E.  ,  2011/13195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 26/10/2005-06/04/2007 gününde verilen dilekçeler ile haksız eylem nedeniyle tazminatın dava ve birleşen dava ile istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; dava ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın dava ve birleşen dava ile tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava ve birleşen dava kısmen kabul edilmiş; karar, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılar tarafından çay yatağından tekniğine aykırı olarak kum alınması nedeniyle taşınmazının sular altında kalarak kullanılamaz hale gelmesi nedeniyle uğradığı zararı, dava ve birleşen dava ile istemiştir.

Yerel mahkemece, dava konusu taşınmazın rayiç bedeli belirlenerek hüküm altına alınmıştır.

Dosyadaki belgelerden davalı tarafça çay yatağından kum ocağı işletirken derinden kum alınması nedeniyle davacıya ait parselin sular altında kaldığı ve tarım yapılamaz hale geldiği anlaşılmaktadır. Yerel mahkeme taşınmazın rayiç bedelini belirleyerek tazminata hükmetmiştir. Ne var ki, dava konusu taşınmazın tapusu davacı üzerinde kalmıştır. Şu durumda, tapunun halen davacı üzerinde kalması hususu gözetilerek belirlenen tazminattan uygun bir miktar indirim yapılmak gerekirken bu yönün gözardı edilmesi usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9426, Karar No: 2023/7682, Tarih: 23.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/9426 E.  ,  2023/7682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/223 E., 2023/142 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2022/420 Esas, 2022/451 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası ile 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 06.02.2023 tarihli ve 2023/223 Esas, 2023/142 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.06.2023 tarihli ve 9-2023/62548 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın üst sınırdan cezalandırılması ve Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın akli dengesinin yerinde olup olmadığı ve bu sebeple cezai sorumluluğu bulunup bulunmadığı, ifadesinde bahsettiği ilacın ne olduğu, fazla kullanımda ne gibi yan etkilerinin olduğu araştırılmadan, bu konuda rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması ile kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle takdiri indirim uygulanmamasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın akli dengesinin yerinde olup olmadığı ve bu sebeple cezai sorumluluğu bulunup bulunmadığı, ifadesinde bahsettiği ilacın ne olduğu, fazla kullanımda ne gibi yan etkilerinin olduğu araştırılmadan, bu konuda rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması ile kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle takdiri indirim uygulanmamasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece; sanığın aynı mahallede oturan katılan mağdura 17.07.2022 tarihinden yaklaşık 2-3 hafta önce "Seni eğiteyim, güçlü kuvvetli yapayım" gibi sözler söyleyerek yaklaştığı, katılan mağdurun sanığın evine gittiği, sanığın katılan mağdurun tişörtünü çıkartarak vücuduna dokunduğu, sanığın bu cinsel istismar eyleminin sarkıntılık düzeyinde kaldığı, 17.07.2022 tarihinde ise katılan mağdurun dışarıda oynadığı esnada sanığın katılan mağdura yeniden yaklaşarak "Benim yatağım bozuk, bana yardım eder misin" şeklinde sözler söyleyerek katılan mağduru kendi ikametine götürdüğü, ikamete girdikten sonra sanığın ikametinin kapısını kilitlediği, katılan mağdurun tişörtünü çıkardığı ve eline aldığı bıçağı mağdurun boğazına doğrulttuğu ve ağzını kapattığı, sonrasında sanığın katılan mağduru evinin yatak odasına götürdüğü, burada göğüslerini öptüğü, zorlayarak kıyafetlerini çıkardığı, katılan mağdurun popo kısmına kayganlaştırıcı bir sıvı sürdüğü, bu esnada "Yaptıklarımı kimseye anlatma, söylersen seni öldürürüm" şeklinde sözler söylediği, sonrasında sanığın cinsel organını katılan mağdurun poposuna soktuğu, sonrasında da katılan mağdurdan eğilmesini, sırtı dönük kendisine dönerek el işareti yapmasını ve gülmesini istediği, bu şekilde sanığın katılan mağdurun fotoğrafını çektiği ve bıraktığı, katılan mağdurun ağlayarak eve gittiği, annesinin sorması üzerine olayı anlattığı ve hemen şikayetçi oldukları, katılan mağdurun alınan raporunda fiili livataya dair bulgu olması, katılan mağdurun iç çamaşırında tespit edilen vücut sıvısının sanığa ait olduğunun Emniyet Kriminal raporuyla tespit edilmesi ile katılan mağdurun bahsettiği fotoğrafın sanığın telefonunda bulunması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın savunmasına itibar edilmeyerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş, son eylemden 2-3 hafta önceki sarkıntılık düzeyinde kalan fiili nedeniyle zincirleme suç hükümleri uyarınca artırım yapılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği ancak her ne kadar katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti verilmemesi hatalı ise de, belirtilen hatanın düzeltilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden bahisle hükme "Katılan Bakanlığın kendisini bir vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından yürürlükte bulunan AAÜT'ye göre hesaplanan 10.250 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan Bakanlığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İSTİNAF BAŞVURULARININ DÜZELTİLEREK ESASTAN AYRI AYRI REDDİNE" ibaresi eklenmek suretiyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinde düzenlenen takdiri indirimin uygulanmasına veya uygulanmamasına ilişkin kararların da gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda kanun koyucunun aradığı anlamda kanuni ve yeterli gerekçe niteliği taşımayan "Sanığın yargılama sürecinde sergilediği tutum ve davranışları göz önüne alınarak cezasından 5237 Sayılı TCK’nun 62. maddesi uyarınca ve başkaca nedenlerle artırım ve indirim yapılmasına TAKDİREN YER OLMADIĞINA" şeklindeki yetersiz gerekçeyle anılan maddenin tatbikine yer olmadığına dair karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Bozma sebebine göre Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 06.02.2023 tarihli ve 2023/223 Esas, 2023/142 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1737, Karar No: 2015/16280, Tarih: 17.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/1737 E.  ,  2015/16280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, şiddetli geçimsizliğe dayalı (TMK m. 166/1) boşanma davasıdır. Davacı erkek dava dilekçesinde bildirmiş olduğu tanıkların bir kısmının dinlenilmesinden 29.01.2014 tarihli dilekçe ile "bu tanıklarla arasında davadan sonra husumet oluştuğunu" iddia ederek vazgeçtiğini bildirmiş, davalı kadın da 07.01.2014 tarihli ön inceleme duruşmasında ve 10.02.2014 tarihli dilekçe ile bu tanıkların dinlenilmesinden vazgeçme isteğini kabul etmediklerini beyan etmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 196. maddesi gereğince “Delil gösteren taraf, karşı tarafın açık izni olmadıkça, o delile dayanmaktan vazgeçemez.” Açıklanan sebeple davalı kadının dinlenilmelerinden vazgeçmeyi kabul etmediği bu tanıkların Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243. ve devamı maddeleri uyarınca dinlenilerek, gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.09.2015 (Perş.)