muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14945, Karar No: 2011/13495, Tarih: 28.11.2011

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle; davacılar ... ve ...’in temyiz itirazlarının reddi ile bu davacılar hakkındaki hükümlerin ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden gerçek kişilere yükletilmesine,

2) Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle; davacı Hazine ve Orman Yönetiminin davacı ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile davacı ... hakkında kurulan hükmün BOZULMASINA, Orman Yönetiminden peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 28/11/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3746, Karar No: 2017/18820, Tarih: 25.09.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/3746 E.  ,  2017/18820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-d, 62/1, 52/2, 51, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında "2009-08/02/2010" olarak yazılan suç tarihinin suça konu taşınmazın devir tarihi olan "24/11/2009" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Müteveffa sanık ...'ın katılana ait...mahallesindeki...parsel numaralı arsa karşılığında sanık ...'ya ait olduğunu söylediği ... ilçesi ... mahallesi A Blok ... numaralı binanın 2. katındaki 4 numaralı daireyi devretme konusunda katılanla anlaşarak daireyi gezdirdiği, devir aşamasında her iki sanığın birlikte katılanı tapu dairesine götürdükleri, katılanın arsası karşılığında katılana gösterdikleri dairenin üzerinde bulunduğu arsa hissesini değil sanık ...'nun ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı yerdeki arsasının devrini yaparak nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Sanık savunmaları,katılan ve tanıkların beyanları ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın cezanın alt sınırdan verilmesi ve ertelenme kararının yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 25/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5098, Karar No: 2014/21598, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/5098 E.  ,  2014/21598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2013/470-2013/670

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/294, Karar No: 2018/4793, Tarih: 19.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/294 E.  ,  2018/4793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4233, Karar No: 2023/3828, Tarih: 14.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/4233 E.  ,  2023/3828 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1871 E., 2022/1223 K.

DAVA TARİHİ : 30.04.2018

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 25. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/205 E., 2019/271 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 14.11.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz talebinde bulunan davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı vakıf arasında 09.10.2010 tarihli davalı vakfa ait hastane binasının tamamlanması ve bir kısım vakıf borçlarının da üstlenilerek ödenmesi karşılığında taşınmaz hisse satışı ve intifa hakkı tesisine ilişkin sözleşme imzalandığını, sözleşme gereği 10295 ada 16 parselin ½ hissesinin müvekkiline devredildiğini, kalan ½ hissede ise müvekkili lehine 20 yıl süreli intifa hakkı tescil edildiğini, sözleşmenin 3. maddesinde ‘‘gayrimenkulün emlak vergileri tarafların kendilerine ait olacaktır’’ şeklinde mutabakata varılmasına karşın davalı vakfın sorumlu olduğu emlak vergilerinin müvekkilince ödendiğini, davalının sorumlu olup da müvekkilince ödenen bedellerin tahsili için başlatılan takibe haksız itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili vakfın 03.04.986 tarih ve 86/10555 sayılı karar ile vergiden muaf olduğunu, vergiden sorumluluğun davacıda olduğunu ve alacak iddiasını ispatlayamadığını, 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununun 3. maddesine göre bina vergisini, binanın maliki, barsa intifa hakkı sahibi, her ikisi de yoksa binaya malik gibi tasarruf edenlerin ödeyeceğinin düzenlendiğini, müvekkilinin davacının ödediği bedellerden bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında imzalanan sözleşme ve ek sözleşme kapsamında; İstanbul, Şişli, Kaptanpaşa mahallesi, Darüleceze Caddesi, no: 14 adresinde bulunan taşınmaz üzerinde A ve B bloktan müteşekkil hastane binasının mevcut haliyle 1/2'sinin KLN şirketine satışının, devir ve temlikinin yapılması, kalan 1/2 kısmın ...'na kalması ve vakfa kalan kısım üzerinde KLN şirketi lehine 20 yıl süre ile intifa hakkı tanınmasının kararlaştırıldığı, KLN şirketi 1/2 mülkiyet hakkı yanında kalan 1/2 kısım yönünden ise intifa hakkını 20 yıl süre ile devralıp karşılığında da davalı vakfa ait arsa üzerinde hastane binasını tamamlayacağı, ayrıca vakfın bir takım borçlarını üstlenerek ödeyeceğinin kararlaştırıldığı, davacı şirketin davalının mülkiyet hakkına sahip olduğu; intifa hakkının ise kendisine ait olduğu 1/2 pay yönünden de davalının bina vergilerini tabiat varlıklarının korunması vergilerini ve vergi ziyaı cezalarını ödediği, kamuya yararlı vakıfların, 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu 3. maddesinde ve 4 maddesi bina vergisinden daimi olarak muaf olduğu düzenlemesinin bulunduğu, Bakanlar Kurulunca vergi muafiyeti tanınan vakıflara ait binalar bilirkişi raporunda bina vergisi ile ilgili ödelerin 1835 sayılı Yasa kapsamında yapıldığının belirtildiği, ancak yapılan ödemelerin 1319 sayılı Kanuna göre yapılmış ödemeler olduğu, Gelir İdaresi Başkanlığının 1319 sayılı Kanun 3. maddesine uygun görüşüne göre, davalı, vergi muafiyetine tabi kabul edilmezse dahi intifa hakkı sahibi olarak davacının dava konusu yapılan vergileri ödemesinin gerekli olduğu, davalı vakfın emlak vergisinden 03.04.1986 tarih ve 86/10555 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı uyarınca muaf olduğu, 1319 sayılı Kanun 4. maddesi ve Bakanlar Kurulu kararı kapsamında davalının emlak vergisi yönünden muafiyeti bulunduğu, davacının kendi 1/2 mülkiyet hissesi için vergi ödemesi yaptığı sırada davalının 1/2 mülkiyet hissesi için de ödeme yapmış olmasının davalıyı kendiliğinden vergi ödeme yükü adına sokmayacağı, davalının muaf olduğu bir konuda vergi yükü altına konulamayacağı, davalının muaf olduğu vergiyi ödeyen davacının, husumeti vergiyi ödediği belediyeye yöneltmesi gerektiği, taraflar arasındaki sözleşmenin 8.3.maddesindeki "İş bu sözleşmeden doğan vergi,resim ve harçlar ile gayrimenkulün emlak vergileri tarafların kendilerine ait olacaktır" düzenlemesi sebebiyle, davacının davalı hissesi için yaptığı ödemeden davalının sorumlu olacağı düşünülse de davalının vergi muafiyeti nedeniyle esasen olmayan bir borcunun dava ve takip konusu yapıldığının göz ardı edilmemesi gerektiği, öte yandan intifa hakkı sahibi olarak bina vergisinden sorumlu olan davacının, davalının vergi muafiyeti olsa da olmasa da bina vergisini intifa hakkı sahibi olarak 1319 sayılı Yasanın 3. maddesi kapsamında ödemesi gerektiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, davalı vekili tarafından dosyaya sunulan 09.04.2019 tarihli bilirkişi raporuna karşı süresi içerisinde usulüne uygun olarak itiraz edilmemesine rağmen mahkemece ek rapor alınmasına bile gerek görmeden davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, mahkemenin 29.11.2018 tarihli duruşmanın 7 numaralı ara kararı ile bilirkişi tarafından 09.04.2019 tarihli rapor tanzim edildiğini, bilirkişi raporu ile davacının davalıdan 728.144,27 TL asıl alacak ve 334.782,96 TL gecikme faizi olmak üzere toplam 1.062.927,73 TL alacaklı olduğu, aylık %1,40 oranında faiz oranının uygulanması gerektiği yönünde rapor sunulduğunu, bilirkişi raporuna davalı tarafından süresi içerisinde itiraz edilmediğini, mahkeme tarafından bilirkişi raporuna rağmen aykırı karar verdiğini, mahkeme tahkikat bitirilmeden HMK 184. maddesindeki usullere uyulmadan, sözlü yargılama aşamasına geçmeden alel acele karar verildiğini, 03.04.1986 tarih ve 86/10555 sayılı Bakanlar kurulu kararında davalı Vakfa 903 sayılı kanun ve vakıflar senedine uygun faaliyette bulunduğu dönemlere münhasır olmak üzere vergi muafiyeti tanındığını, davalının beyan dilekçesinde Vakıf yöneticilerinin görevden alındığını kayyım tarafından yönetildiğini dolayısıyla Vakıf senedine uygun faaliyette bulunmadığını, Vakıflara vergi muafiyeti tanınmasının şartları bulunduğunu, Vakfın yıl içinde elde ettiği brüt gelirinin en az 2/3 ünün sağlık sosyal yardım, eğitim, bilimsel araştırma ve geliştirme, kültür ve çevre koruma ile ağaçlandırma faaliyetlerine harcanacağının yazılı olması ve son bir yılda bu koşula fiilen yerine getirmiş olması ve vergi muafiyetinin devamı süresince de bu şartları uyması gerektiğini, bu husus Maliye Bakanlığı'nın Vakıflara vergi muafiyeti tanınması hakkında genel tebliğ başlıklı tebliğinde düzenlendiğini, davalı vakfın 20.05.2016 tarihli 3 numaralı denetim raporunun sonuç ve kanaat bölümünde ... Vergi muafiyetinin kaldırılması noktasında konunun Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığınca Vakfın 2015 yılı harcamaları da dikkate alınarak incelemesinin yerinde olacağı şeklinde görüş bildirildiğini, davalı Vakfın muafiyet şartlarını taşımadığının İstanbul 21.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/267 esas sayılı dosyasında sunulan raporlarda da görülmekte olduğunu, Şişli Belediye Başkanlığı tarafından emlak vergisi tahakkuk ettirilmesinin davalı Vakfın vergi muafiyeti olmadığının en iyi kanıtı olduğunu, belediye tarafından gayrimenkulü bir bütün olarak değerlendirerek vergi belirlediğini, mahkeme inceleme yapmadan sadece güncel bilgi olup olmadığı bile belli olmayan internet sitesi bilgisine istinaden davalı Vakfın Vergi Muafiyeti olduğunu kabul etmesinin hatalı olduğunu, mahkeme gerekçeli kararında hatalı olarak sözleşmenin 8

.3 maddesinde "iş bu sözleşmeden doğan vergi, resim ve harçlar ile gayrimenkulün emlak vergileri tarafların kendilerine ait olacaktır" şeklinde düzenleme bulunmasına rağmen mahkemenin aksine karar verildiğini, vergilerden davalı vakfın sorumlu olduğunu, Şişli Belediye Başkanlığına yazılan müzekkereye verilen 25.02.2019 tarihi cevapta, emlak ve çevre temizlik ödemelerinin tamamının KLN şirketi tarafından ödendiğinin bildirildiğini, tüm vergilerin davacı tarafından ödendiğini, sözleşme gereğince davalının hissesi itibariyle sorumlu olduğunu, davalının muhatabının Şişli Belediye Başkanlığı olduğunu, mahkemenin gerekçesinin hukuki değerinin bulunmadığını, mahkeme gerekçesinde 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunun 3. maddesinde yer verilmesinin de bir önemi bulunmadığını, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 8.3 maddesinin açık olduğunu, vergi sorumluluğunun davalıya ait olduğunu belirterek, yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında imzalanan sözleşme gereğince davalıya ait gayrimenkul'ün 1/2 hissesinin davacıya devredilmiş, kalan 1/2 hisse üzerinde davacı lehine 20 yıl süreli intifa hakkı kurulmuş, sözleşmenin 8.3.maddesinde "İş bu sözleşmeden doğan vergi, resim ve harçlar ile gayrimenkulün emlak vergileri tarafların kendilerine ait olacaktır" hükmü düzenlenmiş olduğu, somut olayda, taraflar arasındaki 09.10.2016 tarihli hastane binasının tamamlanması, hisse satış ve intifa sözleşmesi gereğince, davalı tarafından sahibi olduğu gayrimenkulün 1/2 hissesi davacı tarafa devredilmiş, ayrıca kalan 1/2 hissesi üzerine davacı lehine 20 yıl süre ile intifa hakkı kurulmuş olduğu, davalı ... 03.04.1986 tarih ve 86/10555 sayılı Bakanlar Kurulu Kararına göre kamu yararına vakıf olması sebebiyle emlak vergilerinden muaf tutulmuş olduğunun görüldüğü, ayrıca 1319 sayılı Kanunun 3 ve 4. maddesi gereğince Emlak vergisinden kamu yararı vakıf olması sebebiyle muaf durumunda olduğu, Gelir İdaresi Başkanlığından alınan cevabi yazıya göre emlak vb vergilerden öncelikle kullanan durumunda olan intifa hakkı sahibinin sorumlu olduğunun bildirildiği, tüm bu hususlar göz önüne alındığında, davalının sahip olduğu 1/2 hisse için vergi muafiyeti bulunduğundan, davacı tarafından davalı adına yapılan ödemeler sebebiyle davalıya rücu edilmesinin mümkün olmadığı, mahkemece bu hususlar gözetilerek davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmuş, öte yandan, 20/06/2019 tarihli duruşmada tahkikat aşamasının sona erdirildiği ve HMK'nın 186. maddesi gereğince sözlü yargılama aşamasına geçilip taraf vekillerinden son sözlerinin sorulduğu, beyanlarının alındığı anlaşıldığından, davacı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf itirazları yerinde görülmemiş, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkidir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, İİK 67. maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.