muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4027, Karar No: 2014/2186, Tarih: 24.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4027 E.  ,  2014/2186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6746, Karar No: 2012/19952, Tarih: 11.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/6746 E.  ,  2012/19952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden adli para cezalarının içtimaına ilişkin 5. fıkrasındaki '3080 TL adli adli para cezasına' ibaresinin çıkarılarak yerine '3000 TL ve 80 TL adli para cezasına' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 11.06.2012 gününde oybirli- ğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2734, Karar No: 2021/15320, Tarih: 16.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2734 E.  ,  2021/15320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, Merkez İlçesi, .... Köyü 2065 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsili ve ecrimisile ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile davalı idare vekilince süresi içerisinde zamanaşımı itirazında bulunulduğu dikkate alınarak dava tarihinden itibaren geriye doğru beş yıllık süre için ecrimisil bedeline hükmedilmesi, ecrimisil bedeline her bir dönem sonu itibariyle faiz işletilmesi ve davalı idarenin harçtan muaf olduğu gözetilerek aleyhine harca hükmedilmemesi yönlerinden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaza el atma tarihinin 04/11/1983 tarihinden önce olduğu dikkate alındığında, el atma tarihi itibariyle maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 2019/109 Esas - 2021/97 Karar sayılı ilamının hüküm fıkrasının (10) numaralı bendinde yer alan (11.296,01) sayısının hükümden çıkartılmasına, yerine (4.080) sayısının yazılmasına,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 2019/109 Esas - 2021/97 Karar sayılı ilamının hüküm fıkrasının (10) numaralı bendinde yer alan (11.296,01) sayısının hükümden çıkartılmasına, yerine (4.080) sayısının yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8372, Karar No: 2014/4612, Tarih: 18.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/8372 E.  ,  2014/4612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/03/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6672, Karar No: 2019/6005, Tarih: 07.11.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/6672 E.  ,  2019/6005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-) İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suç konusu uyuşturucu maddeden alınan tanık numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin, sanık ... ve sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-) TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin hüküm fıkralarından çıkarılması ve yerlerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi,

2-) Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin kısmında “... uyuşturucu maddesinin" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce alınan tanık numunelerin" şeklinde ibarenin eklenmesi,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14994, Karar No: 2014/15621, Tarih: 07.07.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/14994 E.  ,  2014/15621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Menemen Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :27.03.2012

NUMARASI :Esas no:2012/246 Karar no:2012/362

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanma protokolünden kaynaklanan yargılamanın yenilenmesine ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.07.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2018/6033, Karar No: 2018/16449, Tarih: 02.07.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/6033 E.  ,  2018/16449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davalı ... vekilince temyiz yoluna başvuru harcı yerine istinaf yoluna başvurma harcı, maktu temyiz karar harcı yerine maktu istinaf karar harcı yatırıldığı ve temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; davalı tarafa temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcının (sayman mutemedi alındısında harç adı doğru yazılmak ve sehven yatırılan harçlar talep halinde iade edilmek üzere) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.07.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15817, Karar No: 2022/15313, Tarih: 23.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/15817 E.  ,  2022/15313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kızıltepe 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen davanın kabulüne ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; istinaf isteminin esastan reddine ilişkin kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili; davacıların oğluna 07.01.2014 tarihinde plakası tespit edilemeyen bir aracın çarpması neticesinde vefat ettiğini, aracın bulunamadığını, savcılık soruşturmasının ise devam ettiğini, davalının 16.06.2015 tarihli yazısında görüleceği üzere destek tazminatı hesaplaması yapılmışsa da yeterli olmadığını, bu nedenle kabul etmediklerini, beyanla, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle taleplerini davacı ... için 106.376,73 TL, davacı ... için 101.468,09 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; davacılara 26.176,00 TL teklif ettiklerini, davanın açılmasına sebebiyet vermediklerini, hesaplanacak tazminatta arada fahiş fark olmaması halinde davanın açılmasına sebebiyet vermedikleri için aleyhlerine vekalet ücreti hükmedilmemesi gerektiğini, vefat eden çocuğun kusurunun ve müterafık kusurunun belirlenmesi gerektiğini, temerrüde düşmediklerini, faiz talebine itiraz ettiklerini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulü ile davacı ... için 106.376,73 TL, davacı ... için 101.468,09 TL destekten yoksun kalma tazminatının 09.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi'nce; davalının istinaf taleinin esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 185. madde hükmü gereğince, anne-baba birlikte çocukların bakımından sorumludur, aynı yasanın 327. maddesinde ise “Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır” denilmektedir.

Her anne ve babanın çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi gerekmektedir. Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan 15.01.2020 tarihli aktüer ek bilirkişi raporunda, desteğin kaza tarihinde 12 yaşında olduğu, anne ve babasına destek olacağı kabul edilmiş, ancak babadan yetiştirme gideri tenzil edilmiş ise de davacı anneden tenzil edilmemiştir. Oysa, 12 yaşındaki desteğin 18 yaşında kazanç elde etmeye başlayacağı, davacı annenin de yetiştirme gideri yapacağı kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken, davacı anneden yetiştirme gideri tenzil edilmemesi bozma nedenidir. Açıklanan ilkeler doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alınarak davalı lehine oluşan kazanılmış haklar gözetilerek sonucuna göre karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 373/1. maddesi gereğince kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 23.11.2022 gününde Başkan ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

4721 sayılı TMK’nun 185. madde hükmü gereğince, anne-baba birlikte çocukların bakımından sorumludur, aynı yasanın 327. maddesinde ise “Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır.” denilmektedir.

Her baba ve annenin çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi (anne ve babadan birinin ya da her ikisinin çalışıp çalışmadığına ilişkin ayrıksı durumlar da göz önüne alınarak) gerekmektedir.

Yetiştirme gideri indiriminin yapılabilmesi için davacının çalışan, geliri olan, desteğin yetiştirme giderlerini kısmen de olsa üstlenmiş olan kişilerden olması gerekmektedir. Dosya kapsamında davacı annenin çalıştığına dair bir iddia ve delil bulunmayıp davacı anne bakımından hesaplanan tazminattan yetiştirme giderinin indirilmemesi yerinde olmakla Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/1307, Karar No: 2017/2930, Tarih: 08.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/1307 E.  ,  2017/2930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı avukat, davalı ile adına tazminat davası açılması için anlaştığını ve davalının yargılama sonunda kazanılacak tazminatın %25'ini vermeyi taahhüt ettiğini, davalı adına açtığı dava sırasında bilirkişi raporu alındıktan sonra haksız olarak azledildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 5.000TL'nin davalıdan tahsilini istemiş, 26.12.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle toplam talebini 10.939,36TL olmak üzere artırmıştır.

Davalı, davacıya tazminatın %25'ini vermeyi taahhüt etmediğini, davacı avukatın dava esnasında gerekli dikkat ve özeni göstermediğini, bu nedenle haklı olarak azlettiğini, davacının hakkı olan 1.320,00 TL'yi ödemeye hazır olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile, 10.939,36TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, eldeki davada, haksız azil nedeniyle vekalet ücreti alacağını istemiştir. Dosya kapsamı incelendiğinde, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere azlin haklı olduğunun ispatlanamadığı kanaatine varılmıştır. Bu durumda, davacı avukat, davalı adına açıp takip ettiği dava nedeniyle, vekalet ücretinin tümüne hak kazanır. Ancak, davacı avukatın davalı adına açmış olduğu Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/372 esas sayılı dosyasında, dava açılırken harca esas değer 10.000TL olarak gösterilmiş, 05.11.2013 tarihinde davacı avukatın azlinden sonra başka bir avukat tarafından ıslah ile dava değeri 50.900,93TL olarak artırılmıştır. Mahkemece, azlin haksız olduğu, davacının vekalet ücretine hak kazandığı, isabetli olarak, kabul edilmekle birlikte, ıslah edilmiş tüm dava değeri olan 50.900,93TL üzerinden vekalet ücreti hesaplanması suretiyle hüküm tesisi doğru olmamıştır. Davacı avukatın hak kazanacağı vekalet ücreti, davanın başında harca esas değer olarak gösterdiği 10.000TL üzerinden hesaplanmalıydı. Hal böyle olunca, mahkemece açıklanan husus dikkate alınmak suretiyle varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3014, Karar No: 2012/8574, Tarih: 06.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/3014 E.  ,  2012/8574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.12.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, velayet, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 06.04.2012 günü temyiz eden davalı S... B.. vekili Av. M.. B. ve karşı taraf davacı B.. B.. vekili Av. S.. V.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gelir durumlarının birbirine eşit düzeyde bulunduğu ve davalı kocanın asgari ücret dışında başka bir gelirinin ve mal varlığının olmadığı ve davacının ana okulunda sigortalı olarak çalıştığına dair beyanı dikkate alındığında yoksulluk nafakası koşullarının oluşmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyleyken davacının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 900 TL. vekalet ücretinin B..'den alınıp S..'a verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.06.04.2012 (Cum.)