muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1448, Karar No: 2024/1051, Tarih: 19.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/1448 E.  ,  2024/1051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2020/309 Esas, 2022/226 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2022/2016 Esas, 2022/2600 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun haklarında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen şahıslarla birlikte tasarlayarak gerçekleştirildiğinden eksik ceza tayin edildiğine, takdirî indirim sebebinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun haklarında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen şahıslarla birlikte tasarlayarak gerçekleştirildiğinden eksik ceza tayin edildiğine, takdirî indirim sebebinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın cezai ehliyetine ilişkin raporun hüküm kurmaya yeterli olmadığına, sanığın yaralama kastıyla hareket ettiğinden bahisle suç vasfına, teşebbüs ve haksız tahrik indirimlerinin azami hadden uygulanması ile meşru müdafaa ve takdiri indirim hükümlerinin de tatbiki gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan ile sanığın akraba olup aynı köyde yaşadıkları, olaydan önce katılanın, muhtarın çağırması üzerine sanığın kullanımındaki araziye Tarım İl Müdürlüğü ekipleriyle gittiği, sanığın bunu öğrenerek kardeşleri Yaşar ve Emrah ile birlikte katılanı uyardıkları, bu karşılaşmadan üç gün sonra katılanın hayvanlarını otlatmak üzere 04:30 sıralarında çıktığı köyün arazisinde, sanıkla karşılaştığı, o sırada sanığın av tüfeği ile katılana uzak mesafeden bir el ateş ettiği, katılanın yere düştüğünü görmesinin ardından yanına gelerek bir el daha ateş ederek katılanı av tüfeği saçma tanelerine bağlı olarak karın

bölgesinden batın içerisinde kanamaya ve batın içi organların dışarı çıkmasına, sağ önkol ve dirsekte kas doku ile sinir hasarına, göğüs bölgesinde cilt, cilt altı yumuşak ve kas doku hasarına, hayat fonksiyonlarını 4 üncü (ağır) derece etkileyen açık kaburga kırıklarına, akciğer zarı ve diyafram yırtılmasına, göğüs ve batın içi kanamaya, karaciğer yırtılmasına ve düşük el nedeniyle işlev zayıflamasına neden olacak şekilde yaraladığı, sanığın öldüğünü düşündüğü katılanı sürükleyerek ekinlerin arasına bırakıp olay yerinden ayrıldığı, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu kabul edilerek uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılanın beyanları, tanık anlatımları, katılan hakkında ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 26.01.2022 tarihli adlî muayene raporu, 17.05.2020 tarihli genel adli muayene raporu, sanığın ceza ehliyetinin tam olduğuna dair ... Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesinin 24.02.2021 tarihli raporu, uzmanlık raporları, olay yeri inceleme raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Olay günü sanığın kendisine ait tarlada küçükbaş hayvanını otlattığı gerekçesi ile tartıştığı katılana av tüfeği ile iki el ateş ettiği, katılanın karın ve göğüs bölgesinde iki adet isabet bulunması, silahın niteliği dikkate alınarak sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğundan kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu, olayı gören tanık bulunmaması, katılanın küçükbaş hayvanlarını sanığın ekili tarlasında otlatması ve bu nedenle yaşanan tartışma sırasında katılanın kendisine yönelik sinkaflı küfür etmesi şeklindeki sanık savunmasının aksinin ispatının mümkün olmadığı; ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi gereğince, şüphe sanık lehine yorumlanarak, aksi ispatlanamayan sanık savunması da dikkate alınarak sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince teşebbüs nedeniyle eksik ceza belirlenmesi ve asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanmaması nedenleriyle İlk Derece Mahkemesi kararının isabetsiz olduğundan kaldırılmasına karar verilerek yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının oluşmadığı, katılanın sanığa ait tarlada hayvanları otlatmasından kaynaklı tartışma sırasında, sanığın aksi sabit olmayan savunmasına göre katılanın hakarette bulunması nedeniyle eylemini gerçekleştirdiği olayda meşru savunma koşullarının bulunmadığı, katılanın eyleminin haksız tahrik oluşturduğu, katılandaki yaralanmaların niteliği dikkate alındığında teşebbüs nedeniyle belirlenen ceza miktarı ile katılandan sanığa yönelen eylemin ulaştığı boyut nedeniyle sanık lehine asgari oranda haksız tahrik indirimi

uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2022/2016 Esas, 2022/2600 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14621, Karar No: 2018/1184, Tarih: 21.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/14621 E.  ,  2018/1184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın ve birleşen asıl davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın, davacılar vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; ... ilçesinde maddi hasarlı meydana gelen kazada iki adet ineğinin telef olduğunu, kazanın oluşumunda davalı araç sürücüsünün kusurlu olduğunu, kazanın taşıt trafiğine kapalı bir alanda meydana geldiğini, haksız fiil nedeniyle meydana gelen 14.500,00 TL zararın fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.Davalı vekili; kusurlu tarafın hayvanlarını başı boş bırakan davacı olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosyada davacılar vekili; ...’ın sevk ve idaresindeki araçta meydana gelen hasar bedelini, olay nedeni ile davacı ...’nin yaralanmasından dolayı yapmış oldukları hastane masraflarını, ... için 8.000,00 TL, ... için 1.000,00 TL, ... için 1.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.Birleşen dosyada davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; asıl davanın davacısının maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 5.720,00 TL'nin dava tarihi olan 20/12/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacı ...'e verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, birleşen dosyanın davacısının maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 7.912,73 TL’nin olay tarihi olan 05/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacı ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, birleşen dosyanın davacısının manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, davacı ... için 500,00 TL, davacı ... için 4.000,00 TL ve davacı ... için 500,00 TL olmak üzere toplamda 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 05/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine dair karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, asıl davacı-birleşen davalı vekili ile asıl davalı-birleşen davacılar vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazası nedeni ile maddi tazminat, manevi tazminat ve araçta meydana gelen hasarın tazmini isteminden ibarettir.Asıl davada davacı ... vekilinin ve birleşen davada davacılar vekilinin kusura yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;Somut olayda alınan Trafik Polis Memurunun 28/06/2011 havale tarihli raporunda ... plakalı araç sürücüsü ...’ın yol zeminin bozuk, durma mesafesini ayarlamanın zor, kaza yerinin mücavir alan, yol yapım ve onarım alanı olduğunu göz önünde bulundursaydı bu kazanın olmayacağını, aksine hareketle 2918 sayılı K.Y.T.K.'nın 84. maddesinde yer alan 52/1-a kuralını da ihlal ettiğini, telef olan iki ineğin sahibi ... her ne kadar yol yapım ve çalışması olsa da kaza mahallinin karayolu olduğuna dikkat etseydi ve hayvanlarını başıboş olarak karayolunda kontrolsüz bırakmasıydı bu kazanın meydana gelmeyeceğini, aksine hareketle telef olan ineklerin sahibi ...’in 2918 sayılı K.Y.T.K'nın 84. maddesinde yer alan ve diğer kusurlardan sayılan 69/2 kuralını ihlal ettiğini, bu kazanın oluşunda ... plakalı oto sürücüsü ...'ın 8/5 kusurlu olduğunu, başıboş hayvan sahibi ...'in 8/3 kusurlu olduğu kanaatinde olduğunu belirtmiştir.Makina, Trafik Polisi ve Veteriner Bilirkişi Heyetinin 31/05/2013 havale tarihli ortak ek raporlarında; Makine Mühendisi ve Trafik Polisi bilirkişiler, kazada %40 oranında hayvan sahibinin kusurlu olduğunu, %60 oranında araç sürücüsünün kusurlu olduğunu belirtmiştir.08/11/2013 havale tarihli Adli Tıp Kurumunun raporunda ise; davalı sürücü ... idaresindeki araç ile geceleyin, aydınlatması mevcut olmayan mahalde stabilize zeminli yolda seyrini sürdürürken hızını meskun mahal şartlarına ve far ışığı altındaki görüş durumuna göre ayarlamamış, bu haliyle seyrini sürdürürken önünde, seyir şeridinde ilerlemekte olan davacının maliki olduğu büyükbaş hayvanları hızından dolayı zamanında fark edemeyip, bu hayvanlara tedbirsizce çaptığını, olayda dikkat ve özen yükümlüğüne aykırı hareketleriyle tali kusurlu olduğunu, geceleyin aydınlatma mevcut olmayan mahalde davalının seyir şeridinde büyükbaş hayvanlarını bulundurmasının kazanın asli sebebini oluşturduğunu, bu itibarla maliki olduğu hayvanları başıboş bırakarak kazanın meydana gelmesine zemin hazırlayan davacı hayvan sahibi ...’in olayda asli derecede kusurlu olduğu belirtilmiştir. 18/15/2015 havale tarihli Adli Tıp Kurumu ek raporunda özetle; davalı sürücü ...'ın %40 oranında kusurlu olduğu davacı ...'in %60 oranında kusurlu oldukları tespit edilmiştir.Mahkemece hükme esas alınan ATK Trafik İhtisas Dairesi raporu ile dosyada mevcut diğer bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğu anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporları arasındaki kusur dağılımına ilişkin çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir

...’in olayda asli derecede kusurlu olduğu belirtilmiştir. 18/15/2015 havale tarihli Adli Tıp Kurumu ek raporunda özetle; davalı sürücü ...'ın %40 oranında kusurlu olduğu davacı ...'in %60 oranında kusurlu oldukları tespit edilmiştir.Mahkemece hükme esas alınan ATK Trafik İhtisas Dairesi raporu ile dosyada mevcut diğer bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğu anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporları arasındaki kusur dağılımına ilişkin çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir. Mahkemece İstanbul Teknik Üniversitesi Karayolları Kürsüsü veya Karayolları Trafik Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek 3 kişilik uzman bilirkişi kurulundan kusur dağılımına ilişkin, çelişkilerin giderilmesi yönünden dinlenilen tanık beyanları, tespit dosyası, araçların modeli, kaza yeri ve çarpma noktaları değerlendirilmesi suretiyle gerekçeli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

3-Asıl davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacının zararı hesaplanırken ölen hayvanların etinin satıldığı hususu üzerinde durularak tarafların sunmuş olduğu deliller değelendirilerek veteriner bilirkişiden bu konuda ek rapor alınmak suretiyle karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün asıl dosya davalısı lehine bozulması gerekmiştir.SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davacı-birleşen davalı vekili ile asıl davalı-birleşen davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davacı vekili birleşen davada davacılar vekilinin (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden asıl davacı-birleşen davalı ile asıl davalı-birleşen davacılara geri verilmesine, 21/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15703, Karar No: 2014/5578, Tarih: 21.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/15703 E.  ,  2014/5578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKHİSAR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2012

NUMARASI : 2012/115-2012/304

Taraflar arasında görülen davada Akhisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.06.2012 tarih ve 2012/115-2012/304 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21.03.2014 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı bulunduğunu, 20.12.2011 tarihinde şirketin sermayesinin artırılmasına karar verildiğini, yapılan çağrının usulsüz olduğunu, hukuka aykırı işlem sonucu paylarının küçültüldüğünü, haklarının kısıtlandığını ileri sürerek, ortaklar kurulu kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, toplantının usulüne uygun olarak yapıldığını, davacının payının karar nisabını etkilemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacıya 6762 Sayılı TTK'nun 538/4. maddesi uyarınca 5 gün önceden toplantıya davet yapılmadığı, yapılan çağrının usulsüz olduğu, usulsüz çağrının toplantının iptalini talep etme hakkı tanıdığı, ancak kararın iptali için alınan kararın yasaya, anasözleşmeye, objektif iyiniyet kurallarına aykırı olması gerektiği, davacının payının toplantı ve karar nisabını etkilemediği, bunun dışında yoklukla ve mutlak butlanla sakatlık iddia ve ispat edilmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sermayenin artırılmasına ilişkin ortaklar kurulu kararının iptali istemine ilişkin olup, mahkemece toplantıya çağrının 6762 sayılı TTK'nın 538/4. maddesine uygun olarak yapılmadığı, ancak toplantının yasaya, anasözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı olması gerektiği, davacının payının toplantı ve karar nisabını etkilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Davacı taraf toplantıya çağrının usulsüz yapıldığını, hukuka aykırı işlem sonucu paylarının küçüldüğünü, haklarının kısıtlandığını ileri sürerek işbu davayı açmıştır. Gerçekten de iptali istenen ortaklar kurulu toplantısına usulüne uygun olarak davet edilmemiş olması nedeniyle davacı toplantıya katılmamıştır. Mahkemece de doğru olarak tesbit edildiği üzere, çağrıda usulsüzlük ortaklar kurulu toplantısında alınan kararların salt bu nedenle iptalini gerekli kılmaz ise de, çağrılmayan ortağa alınan kararların yasa, anasözleşme ve iyiniyet kuralları ile bağdaşmadığı iddiası ile iptalini isteme hakkı verir.

Bu durumda, davacının yokluğunda yapılan ortaklar kurulu toplantısında alınan kararların yasa, anasözleşme ve iyiniyet kuralları ile bağdaşıp bağdaşmadığına bakmak gerekir. Dava konusu ortaklar kurulu toplantısında 1000 hisseye ayrılmış 50.000 TL olan şirket sermayesinin, 20.000 hisseye ayrılmış 1.000.000 TL sermayeye yükseltilmesine karar verilmiş, bunun sonucunda iki şirket ortağı yeni hisse alıp sermaye miktarlarını artırmışlardır.

Dairemizin 28.10.2004 tarih, 2003/13782 Esas, 2004/10454 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; esas sermaye, pay sahiplerinin ortaklığa getirmeyi yükümlendikleri malvarlığının toplamı ve bunun nakit olarak ifadesi olup, esas sermaye artırımı yasanın tanıdığı bir hak olması nedeniyle kural olarak zorunlu değildir. Artırılan sermayeye katılmada öncelik (rüçhan) hakkı ise, mevcut hisseleri ile orantılı olmak kaydı ile hisse sahiplerine ait olup, bu hakkın kullanımı kural olarak isteğe bağlı olması nedeniyle iradeleri dışında ortaklar rüçhan hakkını kullanmaya ve ek taahhüt altına girmeye zorlanamazlar.

Bununla birlikte, ortaklığın çıkarları veya ihtiyacının zorunlu kılmamasına rağmen sermaye artırım kararı ile bir kısım paydaşların rüçhan hakları bir kısım paydaşlar yararına olacak biçimde dolaylı veya dolaysız sınırlanır veya tamamen kaldırılırsa esas sermaye artırımı kararlarının objektif iyiniyet kurallarına uygunluğundan söz edilemez.

Bu itibarla, mahkemece yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, davacı ortağın artırılan sermayeden yeni pay alma (rüçhan) hakları ihlal edilecek şekilde alınan sermaye artırım kararının eşitlik ve iyiniyet kuralları ile bağdaşmadığının kabulü ile iptaline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.