muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1659, Karar No: 2024/2456, Tarih: 07.03.2024

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara toplanan delillere göre, davacı Kurumun, davalılardan ... ve ......Ltd. Şti.'nin tüm, davalı ...'in sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21 inci maddesi 1 inci fıkrası ile “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş olup, 21 inci maddenin 4 üncü fıkrası ise 3. kişilerin sorumluluğu" İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir." şeklinde düzenlenmiştir.

İnceleme konusu dosyada; davacı Kurum 19.09.2011 tarihinde meydana gelen iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine ödenen gelir ve tedavi giderinin tahsilini talep etmiştir. Dosyada alınan kusur raporunda ... ..Ltd. Şti.%100 kusurlu (bu kusur oranı içinde kalmak üzere ... %2, ... %2, ... %1, ... Alıç %1 kusurlu) sigortalının kusursuz bulunduğu, Mahkemece kusur raporu esas alınarak (% 100 kusur oranı üzerinden) Kurum zararının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline hükmedilmiştir.

Somut dosyada davalı ... üretim sorumlusu olup, 3. kişi konumundadır. Bu itibarla sorumluluğu 5510 sayılı Kanun'un 21/1-4 maddesine göre belirlenmesi gerekirken Kurum zararının tamamından sorumlu tutulması yerinde değildir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin yatırın temyiz harcın istek halinde davalılardan ...'e iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin davalılardan ... ve ......Ltd.Şti'den alınmasına,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6952, Karar No: 2021/9478, Tarih: 30.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/6952 E.  ,  2021/9478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “ (1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; davacı vekili Av. ... tarafından uyap üzerinden gönderilen 16/09/2021 tarihli dilekçe ile davalı tarafla sulh olunduğundan bahisle davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince, davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11774, Karar No: 2015/17735, Tarih: 23.12.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/11774 E.  ,  2015/17735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/348920

Nitelikli yağma suçundan suça sürüklenen çocuklar S.. Ö.. ve S.. F..'nın yapılan yargılanmaları sırasında; İstanbul 6. Çocuk Mahkemesiyle İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocukların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İstanbul 6. Çocuk Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 03/04/2015 gün ve 2015/119 E. 2015/103 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15985, Karar No: 2015/37441, Tarih: 02.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/15985 E.  ,  2015/37441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın 2008 yılı Ocak ayı içerisinde katılanın önüne çıkarak “Sana iftira atarım, başını belaya sokarım.” diyerek para istediği, katılanın 3.50 TL para verdiği, ertesi gün sanığın tekrar katılanın önüne çıkıp sigara ya da para istediği, katılanın “yok” demesi üzerine ağzından jilet çıkartıp kolunu jiletlediği, katılanın da kolunu sıvıyarak “Senin kolunu da bu hale getirmemi istemiyorsan bana para ver.” dediği, bunun üzerine katılanın sanığa 4 TL para verdiği, bu olaydan 2 gün sonra sanığın katılandan tekrar para ve sigara istediği, katılanın “yok” demesi üzerine, "o zaman sonra getirirsin" dediği ve katılanın 3.50 TL verdiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin üç ayrı yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden tek suç kabul edilerek yazılı biçimde karar verilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık .... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13470, Karar No: 2022/6821, Tarih: 19.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/13470 E.  ,  2022/6821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dini inanç ve duygularının istismarı suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. maddesi uyarınca vekille takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği, 27.02.2011 tarihli talimat duruşmasına katılıp sanığın müdafisi olduğunu bildiren Av....'ın yokluğunda verilen hüküm sanık müdafisine tebliğ edilmediği gibi sanığın sorgusunda beyan ettiği adrese gönderilen tebligatın da usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyizinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince halen uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "130 gün", ve "2.600 TL" adli para cezası ibarelerinin çıkartılarak yerlerine sırasıyla "5 gün" ve "100 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3164, Karar No: 2024/530, Tarih: 25.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3164 E.  ,  2024/530 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/265 E., 2023/255 K.

DAVA TARİHİ : 14.11.2016

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2016/942 E., 2019/729 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dilekçeler teatisinde sunduğu dilekçelerde özetle; erkeğin kıskanç olduğunu, küfür ve hakaret ettiğini, aşağıladığını, fiziksel şiddet uyguladığını, sürekli ekonomik sıkıntı içinde bıraktığını, sadakatsiz olduğunu, iftira attığını, belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata, 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; kadının iddialarının doğru olmadığını, kadının cinsel anlamda soğuk davrandığını, hallüsinasyonlar gördüğünü, bu konularda tedavi gördüğünü, davanın oğlunun baskıları sonucunda açıldığını, davanın reddine karar verilmesini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin kadına hakaret ve küfür ettiği, sadakatsiz davranışlarda bulunduğu, psikolojik baskı uyguladığı, tarafların boşanma davasından önce yataklarını ayırdıkları, Manisa Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden gelen evraklarda davacının eşi ile sorunları sebebi ile de psikolojik tedavi gördüğü, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı erkeğin ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, davacı lehine 24.01.2017 tarihli ara karar ile hükmedilen 200,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle 450,00 TL'ye çıkarılmasına, kararın kesinleşmesinden itibaren yoksulluk nafakası olarak devamına, 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; nafakanın ve tazminatların yetersiz olduğu gerekçeleri ile tazminatların ve nafakaların miktarı yönünrden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusurunun bulunmadığını, yoksulluk nafakasının fazla olduğunu, maddî ve manevî tazminatlara hükmedilmesi ve davanın kabulünün hatalı olduğu gerekçeleri ile hükmün tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı erkeğin başka bir kadınla ilişkisi bulunduğundan sadakatsizlik derecesine varacak şekilde güven sarsıcı davranışta bulunduğunun sabit olduğu ancak erkeğe yüklenen hakaret ve küfür etmek, psikolojik baskı uygulamak kusurlarının ispatlanamadığı, bu konudaki davacı tarafın tanıklarının beyanlarının soyut, yer ve mekan belirtilmeyen hakaret ve küfür içerikleri ile psikolojik baskının niteliğini belirtmeyen genel ifadeler olmasından dolayı bu yönden erkeğin istinaf talebinin kabulü ile erkeğe verilen hakaret, küfür ve psikolojik baskı kusurlarının erkeğin kusurları arasından çıkarılmasına buna rağmen erkeğin sadakatsizlik derecesine varacak şekilde güven sarsıcı davranışta bulunduğunun sabit olmasından dolayı evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı bunda da davalı erkek tamamen kusurlu olup davacıya atfı kabil bir kusurun bulunmadığı, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminatlar ile yoksulluk nafakasının az olduğu gerekçesi ile davalı erkek vekilinin kusur taktirine yönelik istinaf talebi ile davacı kadın vekilinin maddî tazminata, manevî tazminata, yoksulluk nafakasına yönelik istinaf taleplerinin kabulüne, ilgili bentlerin kaldırılmasına, kusura ilişkin gerekçenin düzeltilmesine, 40.000,00 TL maddî, 40.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınıp davacı kadına verilmesine, aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasının davalı erkekten alınıp davacı kadına verilmesine, sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili; kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakasının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; hükmün tamamı yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili; kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakasının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; hükmün tamamı yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, boşanma davasının kabulü kararının yerinde olup olmadığı, kadın yararına yoksulluk nafakası ile tazminat şartlarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ıncı maddeleri, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 176 ncı maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre ve özellikle erkeğe kusur olarak yüklenen vakıanın güven sarsıcı davranış niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11057, Karar No: 2013/1538, Tarih: 01.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/11057 E.  ,  2013/1538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, genel ve hafta tatili ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı tarafından iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek, ihbar ve kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin hafta tatili ve fazla çalışma ücretlerinin hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 46. maddesinde işçinin, tatil gününden önce aynı yasanın 63. maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla yedi günlük zaman dilimi içinde 24 saat dinlenme hakkının bulunduğu açıklanmıştır. İşçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin 2. fıkrasında ifade edilmiştir. Buna göre, çalışılmayan hafta tatili günü için bir iş karşılığı olmaksızın işçinin ücreti tam olarak ödenir.

4857 sayılı Kanun'unda hafta tatilinde çalışan işçinin ücretinin nasıl hesaplanacağı düzenlenmemiş ise de, hafta tatilinde yapılan çalışmanın fazla çalışma sayılacağı ve buna göre ücretin yüzde elli zamlı ödenmesi gerektiği görüşü Dairemizce benimsenmiştir. Buna göre hafta tatilinde çalışılmışsa, çalışma karşılığı olmaksızın ödenmesi gereken bir yevmiye yanında çalışmanın karşılığı da bir buçuk yevmiye olarak ödenmelidir.

Öte yandan, 4857 sayılı Kanun'un 41. maddesine göre haftalık 45 saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılır. Fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıyla ödenir (İş K. m. 41/2). İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, bu halde sadece kalan yüzde elli zamlı kısmı ödenir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hafta tatilindeki çalışmaların hem hafta tatili alacağı, hem de fazla çalışma alacağı olarak hesaplanması doğru olmamıştır. Bu durumda, aynı çalışmanın mükerrer şekilde davalı işveren aleyhine hüküm altına alınması usul ve kanuna aykırıdır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hafta tatilindeki çalışmaların hem hafta tatili alacağı, hem de fazla çalışma alacağı olarak hesaplanması doğru olmamıştır. Bu durumda, aynı çalışmanın mükerrer şekilde davalı işveren aleyhine hüküm altına alınması usul ve kanuna aykırıdır.

3-Kabule göre de, Mahkemenin gerekçesinde, “bilirkişi tarafından hesaplanan fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve haftasonu çalışma ücretinden davacının yapmış olduğu işin niteliği de gözönüne alınarak takdiren %40 oranında hakkaniyet indirimi yapılmıştır.” denilmesine rağmen, bilirkişi raporu ile hesap edilen miktarlardan değil, davacının ıslah dilekçesi ile talep ettiği (bilirkişi raporu ile hesap edilen miktarlardan daha düşük olan) miktarlardan %40 indirim yapılması da isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1935, Karar No: 2014/19358, Tarih: 17.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1935 E.  ,  2014/19358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/245212

MAHKEMESİ : Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2010

NUMARASI : 2008/757 (E) ve 2010/82 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1-UYAP sorgulamasında sanık hakkında Dairemizde, Ceza Mahkemelerinde ve Cumhuriyet Başsavcılıklarında 'resmi belgede sahtecilik’ suçundan açılmış birçok kamu davasının bulunduğunun anlaşılması karşısında; mükerrer cezalandırılmaya sebebiyet vermemek bakımından UYAP kayıtları üzerinden araştırma yapılıp güncel adli sicil kaydının dosya içerisine konulması, 'resmi belgede sahtecilik’ iddiasıyla açılan davaların tespitine çalışılması, varsa derdest davaların birleştirilmesi hususunun düşünülmesi, olmazsa dosyalardaki ilgili belgelerin onaylı suretlerinin bu dosya içine alınarak suç ve iddianame tarihlerinin belirlenmesinden sonra, iddianame düzenlenmesi ile hukuki kesintinin oluşacağı gözetilip, suça konu eylemler nedeniyle sanığın her bir eylemi yenilenen suç kastıyla mı, bir suç işleme kararıyla değişik zamanlarda aynı suçu birden fazla kez mi işlediği tartışılarak, hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Kabule göre de; Sanık M.. K..' ın, kendisi ve ailesine ait beş adet sağlık karnesinin vizelerindeki kaşe ve imzayı sahte olarak attırdığının iddia ve kabul edildiği olayda; sanık ve ailesine ait suça konu yeşil kartların ve kartlardaki birinci vizelerin gerçek olması, savunmasında vize işlemlerini kuruma giderek iş takibi yapan kimselere yaptırdığını beyan etmesi karşısında; sanığın kastının değerlendirilmesi veya TCK'nun 211. maddesinin uygulanması açısından sahte olduğu kabul edilen vizelerin yapıldığı tarihte kart sahiplerinin iş takipçileri vasıtasıyla vize yaptırmalarının mümkün olup olmadığı ve suç tarihi itibariyle yeşil kart kullanmaya hak sahibi olup olmadıkları ilgili kurumdan sorularak hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık E.. F.. ve müdafii ile sanık M.. K..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.