muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18162, Karar No: 2012/21541, Tarih: 12.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/18162 E.  ,  2012/21541 K.**

**"İçtihat Metni"**

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanık ...'ın yargılaması sırasında, defterdarlık mütalaası alınmadan dava açıldığından bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca yargılamanın durmasına dair Şişli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/10/2009 tarihli ve 2008/230 esas, 2009/958 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/01/2010 tarihli ve 2009/1245 değişik iş sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre.

16/05/2005 tarihli ve 25817 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5345 sayılı Gelirler İdaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 33. maddesi uyarınca, diğer mevzuatta defterdara ve defterdarlığa yapılmış atıfların ilgisine göre vergi dairesi başkanı ve başkanlığına yapılmış sayılacağının belirtilmesi ve bu hükme uygun olarak 04/04/2007 tarihli ve 26483 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5615 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin 1. fıkrasında bulunan "Defterdarlığın veya Gelirler Bölge Müdürlüğünün" ibaresinin "Vergi Dairesi Başkanlığının, veya Defterdarlığın" şeklinde değiştirilmesi karşısında; İstanbul Vergi Dairesi Başkanı adına Denetim Grup Müdürü vekili Adem Durak imzalı 19/01/2006 tarihli ve 1362 sayılı yazının, 213 sayılı Kanun'un 367. maddesinde belirtilen ve dava şartı olan mütalaa niteliğinde bulunduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 09.05.2012 gün ve 2012/8235/27657 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.05.2012 gün ve KYB.2012135972 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

213 sayılı Vergi Usul Kanununun “Bazı Kaçakçılık Suçlarının Cezalandırılmasında Usul” başlıklı 367. maddesinin aşağıdaki değişikliklerden önceki 1. fıkrası “Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360 ıncı maddelerde yazılı kaçakçılık veya iştirak suçlarını tespit eden maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların muavinleri ve gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili vergi dairesinin bağlı bulunduğu defterdarlığın veya gelirler bölge müdürlüğünün mütalaasıyla, keyfiyetin yetkili Cumhuriyet savcılığına bildirilmesi mecburidir” biçiminde iken,

04.04.2007 gün ve 26483 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 28.03.2007 gün ve 5615 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 20. maddesi ile 367. maddesinin birinci fıkrasında yer alan "defterdarlığın veya gelirler bölge müdürlüğünün" ibaresi "vergi dairesi başkanlığının veya defterdarlığın" şeklinde değiştirilerek, dava şartı niteliğindeki mütalaa vermeye yetkili makamlar,

- maliye müfettişleri,

- hesap uzmanları ile bunların muavinleri,

- gelirler kontrolörleri,

- stajyer gelirler kontrolörleri,

- vergi dairesi başkanlığı ve

- defterdarlık olarak belirlenmiştir.

08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete ile yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Kanunun 280. maddesi “Yaptıkları inceleme sırasında 359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların yardımcıları ve gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili vergi dairesinin bağlı bulunduğu vergi dairesi başkanlığının veya defterdarlığın mütalaasıyla, keyfiyetin Cumhuriyet başsavcılığına bildirilmesi mecburidir” şeklinde değiştirilmiş ise de mütalaa vermeye yetkili makamlarda bir değişiklik yapılmamıştır.

Anılan maddenin birinci fıkrası, 01.08.2010 tarih ve 27659 sayılı Resmi Gazete ile yayımlanan 23.07.2010 gün ve 6009 sayılı Kanunun 13. maddesi ile “Yaptıkları inceleme sırasında 359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların yardımcıları ve gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir” şekline dönüştürülmüşse de 10.07.2011 gün ve 27990 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 07.07.2011 gün ve 646 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 4. maddesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların yardımcıları ve gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörleri” ibaresi “Vergi Müfettişleri ve Vergi Müfettiş Yardımcıları” şeklinde değiştirilmiştir.

16.05.2005 gün ve 25817 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 05.05.2005 gün ve 5345 sayılı Gelir İdaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun “Taşra teşkilatı” başlıklı 23. maddesinin birinci fıkrası “Başkanlığın taşra teşkilatı, doğrudan merkeze bağlı vergi dairesi başkanlıkları ile vergi dairesi başkanlığı kurulmayan yerlerde bu Kanunun 24 ve 25 inci Maddelerindeki görev ve yetkileri haiz vergi dairesi müdürlüklerinden oluşur. Vergi dairesi başkanlıklarının kuruluş yerleri ve sayıları ile bunlara ilişkin değişiklikler Bakanlar Kurulunca belirlenir” biçiminde olup, 06.07.2005 gün ve 25867 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 13.06.2005 gün ve 2005/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararına göre ise ülkemizde aralarında İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının da bulunduğu 29 bölgede vergi dairesi başkanlıklarının faaliyete geçmesi benimsenmiştir.

Aynı Kanunun “Yetki devri” başlıklı 27. maddesi ise “Başkan ve her kademedeki Başkanlık yöneticileri, sınırlarını açıkça belirtmek ve yazılı olmak şartıyla, yetkilerinden bir kısmını astlarına devredebilir. Yetki devri uygun araçlarla ilgililere duyurulur” şeklinde olup, vergi dairesi başkanının Kanundaki usule göre yetkisinin bir kısmını astlarına devredebileceği hüküm altına alınmıştır.

Anılan Kanunun “Atıflar ve yetkiler” başlıklı 33. maddesi uyarınca; diğer mevzuatta defterdara ve defterdarlığa yapılmış atıfların ilgisine göre vergi dairesi başkanı ve başkanlığına yapılmış sayılacağı belirtilmiştir.

Somut olay açısından; sanık hakkında 2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu ile ilgili olarak inceleme yapan Vergi Denetmeni Muzaffer Yıldız tarafından düzenlenen 30.12.2005 gün ve VDENR-2005-604/44 sayılı Vergi Suçu (Kaçakçılık) raporuna istinaden Gelir İdaresi Başkanlığı, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğü, İhbarlar ve Şikayetleri Değerlendirme Müdürlüğünün 19.01.2006 gün ve 1362 sayılı yazısı ile İstanbul Vergi Dairesi Başkanı adına, Denetim Grup Müdür vekili Adem Durak tarafından imzalanmak suretiyle mütalaada bulunulduğu, aynı Başkanlığın dosyada mevcut 16.09.2005 tarihli Olur'u içeriğinden 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesi uyarınca mütalaa verme yetkisinin, 5345 sayılı Gelir İdaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 27. maddesi doğrultusunda hazırlanan 16.09.2005 tarihli yetki devri Olur'una istinaden Vergi Dairesi Başkanı adına Denetim Grup Müdürlüğüne devredildiği anlaşılmaktadır.

Anılan mevzuat ile İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğü, İhbarlar ve Şikayetleri Değerlendirme Müdürlüğünün 16.09.2005 tarihli Olur'u birlikte değerlendirilerek; aynı Başkanlığın 19.01.2006 gün ve 1362 sayılı dava şartı niteliğindeki mütalaasının 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 367. maddesine uygun bulunduğu gözetilerek, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsiz bulunduğu cihetle, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Şişli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2009 gün ve 2008/230 esas, 2009/958 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.01.2010 gün ve 2009/1245 değişik iş sayılı kararının CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, gereğinin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 12.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5122, Karar No: 2014/17995, Tarih: 20.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/5122 E.  ,  2014/17995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVACILAR : ... V.D.

DAVALILAR : ... V.D.

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, davalılar ile birlikte paydaşı oldukları 1075 parsel sayılı 101.800 m²'lik taşınmazın ifraz edilmek suretiyle 9 parçaya bölündüğünü, bu bölünmede kendilerine ait olan ve 50 yıldır fiilen kullanmakta oldukları zeytin ağaçlarının yer aldığı kısımların davalılar adına tespit ve tescil edildiğini, ayırma tapularının düzenlenmesi sırasında kullandıkları yerlerin ayrılarak tapu verileceği konusunda aldatıldıklarını, hile ile işlemlerin yapıldığını, fiili kullanma biçimine aykırı olarak ifraz yapıldığını ileri sürerek, ifraz sonucu oluşan 2196, 2195, 2194, 2193, 2192, 2191, 2190, 2189, ve 2188 parsel sayılı taşınmazların kayıtlarının iptali ile yeniden ve tarafların fiili kullanım durumlarına uygun ifraz işlemi yapılarak tespit ve tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı ...'nın davasının HMK 150 madde uyarınca açılmamış sayılmasına,diğer davacıların davasının esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; bir kısım davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.05.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11002, Karar No: 2012/10782, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11002 E.  ,  2012/10782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ..., ... vd. Vek.Av....

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 09.04.2012 tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Gerekçeli karar ve davacının temyiz dilekçesi dahili davalılar ... ve ...'a Tebligat Yasası'nın 21. maddesi gereğince tebliğ edilmiş ise de yapılan tebliğ komşu imzası alınmadığından Tebligat Yasası'nın 21. maddesi ve Tüzüğün 28. maddesi hükümlerine uygun değildir. Adı geçen dahili davalılara 7201 Sayılı Tebligat Yasası ve Tüzük'te öngörülen yöntemlere uygun olarak gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliğ edilmesi istendiği halde dosya içinde adı geçen davalılara gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliğine dair tebligata rastlanmamıştır. Bu nedenle tebligat yapılmış ise dosya içine alınması, yapılmamış ise gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi tebliğ edilerek temyiz ve cevap süresinin beklenmesinden,

2-Dahili davalı ...'ya gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi tebliği aynı konutta oturan dayısı ...'a yapılmış ise de yaptırılan zabıta tahkikatında davalı ...'nin "..." adresinde, tebligat yapılan ...'ın ise "..." adresinde ikamet ettiği, böylece dahili davalı ile tebligatı alan ...'ın aynı konutta oturmadıkları anlaşıldığından yapılan tebligatı usulüne uygun kabul etmek mümkün değildir. Bu nedenle, adı geçen dahili davalıya 7201 Sayılı Tebligat Yasası ve Tüzük'te öngörülen yöntemlere uygun olarak gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi tebliğ edilerek temyiz ve cevap süresinin beklenmesinden,

Ve tebligatların yöntemince yapıldığının mahkeme hakimince denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/687, Karar No: 2024/2364, Tarih: 01.07.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/687 E.  ,  2024/2364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2032 E., 2023/2004 K.

ŞİKAYETÇİ : İzmir Vergi Dairesi Başkanlığı vekili Avukat ...

ŞİKAYET OLUNANLAR : 1-... 2-... 3-... vekili Avukat ...

ŞİKAYET TARİHİ : 08.09.2022

HÜKÜM/KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 11. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/593 E., 2023/371 K.

Taraflar arasında sıra cetvelini şikayet isteminden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince istemin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili dava dilekçesinde özetle; dava dışı borçlu şirketin bedeli paylaşıma konu aracın satış tarihi itibarıyla toplam 346.554,55 TL vergi borcu olduğunu, sıra cetvelinde ilk sırada yer alan şikayet olunanın haciz tarihinin müvekkilin hacizlerinden sonra geldiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunanlar vekili cevap dilekçesinde özetle; Aydın 1. İş Mahkemesinin 2016/293 E. sayılı dosyası üzerinden verilen ihtiyati haciz kararının borçlu şirkete ait araç kaydına 11.09.2017 tarihinde uygulandığını, daha sonra ilgili mahkemece yapılan yargılama sonucunda 24.02.2021 tarihinde davanın kabulüne karar verildiğini, bununla birlikte şikayetçinin haciz tarihinin 26.09.2017 olduğunu, müvekkillerin alacakları İİK'nın 100 maddesi kapsamına girdiğinden sıra cetvelinde davacı kurum hacizlerine iştirak ettirilerek garameten paylaşım yoluna gidildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; satılan mal üzerine ilk olarak davalı tarafça 11.09.2017 tarihinde ihtiyati haciz konulduğu, ihtiyati haczin davanın ilama bağlanması ile 24.02.2021 tarihinde kendiliğinden kesin hacze dönüştüğü ve süresinde ihtiyati haczi tamamlayan merasimin tamamlanarak esas takibe de geçilmiş olduğu, ihtiyati hacizden sonra kamu alacakları için hacizler konulduğu ve ihtiyati haczin daha sonra kesinleştiği, davalı alacaklıların alacakları ve açılan icra takipleri davacı kurumun kamu haczinden önceki tarihte açılan bir dava neticesinde verilen ilama dayandığı, bu şekilde davalı alacaklıların alacaklarının hacze iştirak şartını taşıdığı, bu nedenle davalı alacaklı ile iki ayrı kamu alacağı arasında garamaten paylaştırma yapılması gerektiği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili Vergi Dairesinin haciz tarihlerinin şikayet olunanların haciz tarihinden önce olduğundan sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerektiğini beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayet olunan icra takibi alacağının işçi alacağı olduğu, Aydın 1. İş Mahkemesinin 2016/293 E. ve 2021/51 K. sayılı ilamına dayandığı, şikayet dışı borçlu hakkında takip başlattıkları, borçlunun aracı üzerine 13.07.2017 tarihli karar ile ihtiyati haciz kararı konulduğu, dolayısıyla İİK'nın 100/2 uyarınca 1. sırada bulunmasında, şikayet olunan hacze iştirak etmesinde ve garame hesabıyla paranın paylaşımının yapılmasında usul ve yasaya aykırı bir husus bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili, temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelini şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 142 nci maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

3.1. Dosya kapsamından, şikayet olunanların bedeli paylaşıma konu araç kaydına ihtiyati haciz kararının 11.09.2017 tarihinde işlendiği, şikayetçi Vergi Dairesi'nin hacizlerinin ise 26.09.2017, 27.09.2017 ve 02.08.2019 olduğu, şikayet olunanların icra takibine dayanak alacağına konu Aydın 1. İş Mahkemesinin 2016/293 E. sayılı dosyasında karar tarihinin 24.02.2021 olduğu, dava konusu sıra cetvelinde şikayet olunanların alacağının 1. sırada, şikayetçi Efeler Vergi Dairesinin alacağının 2. sırada, dava dışı Güzelhisar Vergi Dairesinin alacağının 3. sırada gösterildiği ve ihale bedelinden kalan miktarın ilk sıradaki şikayetçi dosyası ile vergi daireleri arasında garameten paylaştırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

3.2. Somut olayda, şikayetçinin Vergi Dairesinin kesin haczinin 26.09.2017 olduğu, şikayet olunanların Aydın 1. İş Mahkemesinin 2016/293 E. sayılı dosyasına konu işçi alacağına ise 24.02.2021 tarihinde hükmedildiğinden bu tarih itibarıyla kesin hacze dönüştüğü, bu durumda şikayetçi dosyasının haciz tarihinin şikayet olunanların haciz tarihinden önce olduğu, şikayetçi alacağı kamu alacağı olduğundan ve kamu alacaklarına İİK'nın 100 üncü maddesi gereğince iştirak mümkün olmadığından sıra cetvelinde öncelikle 1. sırada şikayetçi Vergi Dairesinin tüm alacaklarına pay ayrıldıktan sonra daha önce haczi kesinleşen dava dışı Güzelhisar Vergi Dairesine pay ayrılması, sonrasında bir bedel kalması halinde şikayet olunanlara pay ayrılması gerekir.

3.3. Bu durumda mahkemece şikayetin kabulüne ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Şikayetçi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10748, Karar No: 2021/11115, Tarih: 09.11.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/10748 E.  ,  2021/11115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşmasız, davalı ... vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 09/11/2021 tarihinde davalı vekili yetki belgesine istinaden Av. ...geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.050 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, 4,90 TL bakiye temyiz harcının davacıya, 13.576,60 TL bakiye temyiz harcının davalı ...'ya yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6405, Karar No: 2011/5864, Tarih: 24.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/6405 E.  ,  2011/5864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 08/12/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 23/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle yaralamadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, İlköğretim Okulu 3. sınıf öğrencisi olan kızları küçük ... ... ...’in, davalıların aynı sınıfta okuyan ... ...’ın itmesi nedeniyle yaralanıp tedavi gördüğünü, ağrıları ve psikolojik sorunlarının devam ettiğini, davalılar ... ile ...'ın kendilerine asaleten, yaralanmaya yol açan ergin olmayan küçük ... ...'a velayeten sorumlu tutulmalarını istemişlerdir. Davacıların bu istemi ve dava dilekçesinin düzenleniş biçimi gözetildiğinde, davalıların Medeni Yasa'nın 369. maddesinde belirtilen ev başkanının sorumluluğuna ilişkin düzenlemelere göre sorumlu tutulmalarının istendiği sonucuna varılmaktadır.

4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasa'nın 4/1. maddesi gereğince, 4721 sayılı Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı'ndan ... dava ve işlere aile mahkemesinde bakılır. Dava konusu olayda Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı içerisinde yer alan 369. maddenin uygulanması gerektiğinden eldeki davaya aile mahkemesinde bakılması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.