muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11120, Karar No: 2014/8046, Tarih: 12.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11120 E.  ,  2014/8046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/13422, Karar No: 2014/22434, Tarih: 10.12.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/13422 E.  ,  2014/22434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Düzce İş Mahkemesi

Tarihi : 03/04/2014

Numarası : 2012/649-2014/324

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı işyerinde 13/07/2010- 27/11/2012 tarihleri arasında sorumlu yönetici olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, fazla mesai, hafta tatili, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41'inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nisbi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir. Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai ücreti hesaplanırken davacının haftada 6 gün 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığı ve günde 1 saat ara dinlenme yaptığı kabul edildikten sonra günde toplam 9 saat çalıştığı ve haftada toplam 54 saat çalıştığı şeklinde hesaplama yapılmıştır. Oysa kabule göre bilirkişinin yapmış olduğu hesaplama hatalı olup, davacının haftada 6 gün 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığı ve günde 1 saat ara dinlenme yaptığının kabulü durumunda davacı günde toplam 9 saat değil, 8 saat çalışmış olacak ve buna göre de haftada toplam 3 saat fazla mesai yapmış olacaktır. Yine tarafların kabulünde olduğu üzere davacı çalışırken mesai saatleri içerisinde sürücü kursuna devam etmiştir. Bu husus ilgili sürücü kursundan gelen 28.02.2013 havale tarihli yazı ile de sabittir. Bilirkişi tarafından fazla mesai ücreti hesaplanırken davacının sürücü kursuna devam ettiği dönemler dikkate alınmamıştır. Mahkemece bu hususlar gözden kaçırılarak, hatalı bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle fazla mesai ücretine hükmedilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5355, Karar No: 2013/4188, Tarih: 26.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/5355 E.  ,  2013/4188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki taraflar vekilince istenmiş davalı ... ve ... vekilince duruşma talep edilmiş, davacılar ve davalılar ... ve ... tarafından gelen olmadı. Davalı ... vekili Av. ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı ... vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada davacı ...’un yaralandığını açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacı ... için 200.000 TL manevi, 1.000 TL geçici iş göremezlik, 1.000 TL daimi iş göremezlik, 1.000 TL tedavi gideri, ...,... için 30.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacılar vekili ıslah ile daimi iş göremezlik zararı istemini 192.361 TL'ye, tedavi gideri istemini 2.250 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile, davacı ... için 192.361 TL daimi iş göremezlik ve 798 TL geçici iş göremezlik zararı olmak üzere 193.159 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren

işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen (davalı ... şirketi limit dahilinde ve ihbar tarihi olan 25.9.2007'den işleyecek yasal faizden sorumlu olarak) tahsiline, davacı ... için 2.250 TL tedavi gideri 25.9.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline (sigorta limit dahilinde), davacı ... için 50.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen tahsiline, diğer davacıların manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... şirketi vekilinin tüm, davacılar vekili ile davalı ... ve ... vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... şirketi vekilinin tüm, davacılar vekili ile davalı ... ve ... vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan iş göremezlik ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Sosyal Güvelik Kurumunun, ... ile sürücü ... aleyhine açtığı davada (Orhangazi İş Mahkemesinin 2009/538-2010/531 sayılı) tarafların %50'şer oranında kusurlu olduğu kabul edilerek karar verilmiştir. Mahkemece ise davalı sürücü %70 oranında kusurlu kabul edilerek karar verilmiştir. Aynı kazadan kaynaklanan ve farklı mahkemelerde görülen davalarda farklı kusur oranlarının ortaya çıkmasını önlemek ve mevcut çelişkiyi gidermek amacı ile Orhangazi İş Mahkemesinin 2009/538-2010/531 sayılı dava dosyası örneği de temin edildikten sonra kusur oranları konusunda adli tıp kurumu trafik ihtisas dairesinden gerekçeli, ayrıntılı ve denetime imkan verecek nitelikte rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gereklidir.

3-Dairemizce de benimsenen H.G.K’nun E:2010/4-77 E,2010/82 K sayılı kararında da belirtildiği üzere, BK 49. maddesinde “Şahsiyet hakkı hukuka aykırı bir şekilde tecavüze uğrayan kişi, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat namıyla bir miktar para ödenmesini dava edebilir. Maddede belirtilen kişilik haklarına, kişinin yaşamı, sağlığı, beden ve ruhsal bütünlüğü gibi varlıkların tümü girmektedir. Kişinin

duygu yaşantısı ve düşünce dünyası da kişisel varlıklar olup, yasa tarafından korunmuştur. Duygu yaşantısı da ruhsal uyum ve denge, ruhsal sükun, yakınlarla olan gönül bağlılığı, aile birliği kişisel varlıklardır. Manevi acılar verdirilmek yolu ile de ruhsal varlıklara saldırılmış olur. Kişisel değerlere saldırı yolu ile kişiye manevi acılar verdirmek kişinin ruhi varlığına ve sonuçta kişilik hakkına saldırıyı ortaya koyar. Bunun gibi, küçüğün kişilik hakları ihlal edildiği gibi suç niteliğindeki haksız eylemle çocuğunun ana babasının da kişilik hakları saldırıya uğramış olur. Çünkü bu eylem sonucu gerek küçüğün, gerekse ana babanın ruhsal dengeleri bozulacaktır.

Öte yandan BK 47.madde de düzenlenen “Hakim, hususi halleri nazara alarak cismani zarara düçar olan kimseye yahut adam öldüğü takdirde ölünün ailesine manevi zarar namiyle adalete muvafık tazminat verilmesine karar verebilir.” Hükmünden de anlaşılacağı üzere cismani zarara uğrayan kimseye manevi tazminat verilebilecektir. Doktrinde ve yerleşik içtihatlarda da belirtildiği gibi cismani zarar kavramına ruhi bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin de girdiği, bir kimsenin cismani zarara maruz kalması sonucunda onun ana babası gibi çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle hukuken korunan ruhi ve asabi sağlık bütünlüğü ağır bir şekilde haleldar olmuşsa bu durumda yansıma yolu ile değil doğrudan doğruya zarara maruz kalmasının söz konusu olduğu, çocuklarının yaralanması nedeniyle ana babanın manevi tazminat isteyebileceği kabul edilmiştir. Bu husus Hukuk Genel Kurulu’nun 26.4.1995 Tarih, 1995/11-122 esas, 430 Karar sayılı ilamında da belirtilmiştir.

Somut olaya gelince, davacı çocuk ..., geçirdiği trafik kazası sonucu sağ bacağı diz altından kesilerek %42 oranında malul kalacak şekilde yaralanmıştır.Gerek BK 47.maddedeki cismani zarar kavramından, gerekse BK 49.maddedeki kişilik hakları kavramından yola çıkıldığında tüm bu olayların anne babada manevi zarar doğuracağı açık olduğundan davacı anne ve baba da bir miktar manevi tazminata hak kazanacaktır. Bu nedenle davacı anne ve babanın manevi tazminat isteminin reddi doğru olmamıştır.

4- Davacı vekili tarafından davacı ... için 200.000 TL manevi tazminat talep edilmiş, mahkemece manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak hükmedeceği manevi tazminatın adalete uygun olması, zenginleşme aracı olmaması, özendirici nitelikte bulunmaması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır. Somut olayda, tarafların kusur oranı, davacının yaşı, ekonomik sosyal durumları, duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacı ... için hükmedilen manevi tazminat miktarı yüksek düzeyde olup, hükmedilen 50.000 TL manevi tazminattan bir miktar indirim yapılarak karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin tüm, davacılar vekili ile davalı ... ve ... vekilinin sair, 2 ve 4 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ve ... vekilinin, 3 numaralı bentte açıklanan nedenle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 990.00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı ...'ye verilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davacılar ve davalı ... yararına vekalet ücreti taktirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ...,... ile davalılar ...,...'e geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 3,15 TL kalan harcın temyiz eden davalı ...'den alınmasına 26.3.2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7634, Karar No: 2019/14353, Tarih: 03.07.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/7634 E.  ,  2019/14353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozmaya uyularak verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2 ve 86/3-e maddeleri uyarınca hükmolunan 6 ay hapis cezası üzerinden TCK'nin 29. maddesi gereğince (¼) oranında indirim yapılarak 4 ay 15 gün hapis cezası yerine 4 ay 15 gün adli para cezasına, TCK’nin 62. maddesi ile (1/6) oranında indirim yapılarak 3 ay 22 gün hapis cezasına hükmolunduğu, TCK’nin 29. maddesinin uygulanması ile bulunan 4 ay 15 gün hapis cezasının yazımı sırasında “4 ay 15 gün adli para” cezası ibaresine hükümde yer verilmiş ise de, bu husus mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11642, Karar No: 2012/35098, Tarih: 20.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/11642 E.  ,  2012/35098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın suçun sabit olmadığına, cezanın ertelenmediğine, para cezasının fazla olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak,

5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrili adli para cezası ile doğrudan tayin olunan adli para cezalarının içtimaına ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13275, Karar No: 2021/13663, Tarih: 14.12.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/13275 E.  ,  2021/13663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1- Bursa 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/253 esas 2019/438 karar sayılı mahkumiyet hükmü

2- İstinaf talebinin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 14/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7213, Karar No: 2022/10696, Tarih: 27.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/7213 E.  ,  2022/10696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b-d-son, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri

gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesinde yeniden düzenlenmiş olan ‘’Basit Yargılama Usulü’’ başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan ‘’Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.’’ şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı ve bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada basit yargılama usulüne göre verilen karara sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine karar kaldırılarak genel hükümlere göre yargılama yapılıp karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanığın sevk ve idaresindeki araçla geceleyin meskun mahaldeki bölünmüş çift şeritli yolun sağ şeridinde seyri sırasında kaza mahalli olan dönel kavşak hizasına geldiğinde sağdaki banket üzerinden dörtlüleri yanar halde duraklamakta olan kamyonetin sol arka kısmına çarpması sonucu kamyonetin 29 metre sürüklendiği, sanığın aracında bulunan katılan ...’ın hayati fonksiyonlarına etkisi 5. derece kırık olacak ve yüzde sabit bırakacak şekilde yaralandığı, yola gereken dikkat ve özeni göstermeyerek duraklamakta olan aracı zamanında fark etmeyerek gerekli tedbire başvurmayan sanığın asli kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, kusur durumuna ve ceza miktarına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine ancak;

Sanığın 375 gün karşılığı adli para cezasının günlüğü 20 TL’den olmak üzere 7.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği sırada adli para cezasına esas alınan gün sayısının sehven 337 gün olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5. paragrafındaki “337” ibaresinin “375” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA , 27.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1503, Karar No: 2012/1881, Tarih: 20.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1503 E.  ,  2012/1881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.03.2006 gün ve 2005/392 Esas, 2006/108 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ile mağdurenin hükümden sonra 17.10.2007 tarihinde evlendikleri Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneğinden anlaşıldığından, mahkemesince suç tarihi ve 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi dikkate alınarak 765 sayılı TCK.nın 434. maddesi gereğince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7780, Karar No: 2018/3617, Tarih: 11.06.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/7780 E.  ,  2018/3617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, arsa sahibi olan müvekkili ve davalı arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve ekindeki krokiye göre müvekkiline ... numaralı daire, ... numaralı daire ve çatı altındaki dairlerin verilmesi gerekirken, çatı altındaki daireye bugüne kadar iskan ruhsatı alınmadığından ve ayrı bir bağımsız bölüm haline getirilmediğinden kullanılamadığını ve satılamadığını ileri sürerek, bu eksikliğin giderilmesi için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere ....000 TL tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, çatı arasına daire yapılmasına izin verilmemesi nedeniyle buranın ... nolu bağımsız bölüme eklenti olarak yapıldığını, davacının ise burayı başka birine sattını bu nedenle davayı açma ehliyetinin dahi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; ... nolu bağımsız bölüme eklenti olarak görülen kısmın taraflar arasındaki sözleşmeye uygun olmadığı, ancak kat irtifak tesisinden önce davacının taşınmazdaki paydan devretmesi neticesinde mevcut kat irtifakı tesisinin o anki mülkiyet sahipleri olan ... ve ... tarafından tüm yönleri ile onaylanan mimarı proje ve diğer tescile ait belgelere uygun olarak söz konusu eklentinin "çamaşırlık" niteliği ile ... nolu bağımsız bölüme eklenti yapılarak tapuya tescil edilmesini kendi imzaları ile sağladıkları, yine bu kısmın eklenti olarak inşa edileceğinin ana sözleşmeye ekli bulunan kroki ile taraflar tarafından tespit edildiği ve bu hususun tarafların kabulünde olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.