muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/24692, Karar No: 2023/3155, Tarih: 16.05.2023

Sanık ile mağdurenin aynı apartmanda ikamet ettikleri, mağdurenin ailesi ile birlikte uzun yıllardır sanığın evinde kiracı olarak oturdukları, mağdurenin ortaokula gitmeye başladığı 2016 yılından itibaren okuluna servisle gidip servisle eve döndüğü, sanığın da çocuklarını okula bırakmak için hafta içi her gün evinden çıktığı, mağdurenin tek başına servise gittiği dönemlerde apartman içinde servisi beklerken ya da asansörde sanıkla yalnız karşılaştığı her zaman sanığın bunu fırsata çevirerek mağdurenin yapma, istemiyorum diye karşı koymasına rağmen kalçalarından okşadığı, bir keresinde dudağından ve boynundan öptüğü, aralarında geçen konuşmalarda ergenlik dönemine ilişkin fiziksel gelişmelere ilişkin sorular sorduğu, mağdurenin korkusundan durumu kimseye anlatmadığı, en son 2017 yılı Nisan ayında sanığın mağdureye vajinasından öpmek istediğini söylemesi üzerine babasının çok sinirli olması ve karşı tarafa zarar verebilecek olmasından korkarak durumu annesine anlattığı, annesinin de sanıkla konuştuğu ve uyardığı, bu olaydan sonra sanığın bir daha mağdureye yönelik bir eylemi olmadığı, aradan dört ay kadar bir süre geçtikten sonra mağdurenin televizyonda çocukların cinsel tacize uğraması ile ilgili haber izlemesi üzerine sanığın yaptığı eylemleri düşünerek okulda ağlamaya başladığı ve durumu arkadaşlarına anlattığı, arkadaşlarının da kendisini rehberlik öğretmenine yönlendirmesi üzerine öğretmeniyle konuştuğu ve bu konuda tutanak tutularak ilgili makamlara haber verildiği iddia ve kabul edildiği olayda; 10.11.2017 tarihli Psikolojik Danışman tarafından düzenlenen tutanak içeriği, Adli Görüşmeci tarafından düzenlenen 27.11.2017 tarihli rapor içeriği, mağdurenin ifadesi esnasında hazır bulunan psikolog beyanı, sanık savunması, tanık beyanları, mağdurenin aşamalarda alınan tutarlı ve istikrarlı beyanı, mağdurenin beyanına paralel bir şekilde annesinin kolluk aşamasında alınan beyanı, olayın intikal şekli dikkate alındığında mağdurenin aşamalarda değişmeyen istikrarlı ve tutarlı ve samimi bulunan anlatımlarına üstünlük tanınarak sanığın savunmasına itibar edilmediği, 2016 yılının Temmuz ayı sonu Eylül ayı başlarından 2017 yılı Mart-Nisan aylarına kadar sanığın mağdureyi okul zamanı servis beklerken ya da asansörde yalnız gördüğü her fırsatta kıyafetlerinin üstünden kalçalarını okşayarak ve bir seferde dudağından öperek ani ve kesik, süreklilik arz etmeyecek şekilde cinsel davranışlarda bulunduğu, bu hali ile fiziksel temas içeren eylemlerinin kısa süreli, ani, kesintili olması ve fiillerin kendiliğinden sonlandırılması da göz önüne alındığında eylemlerin sarkıntılık düzeyinde kaldığının anlaşıldığı, takdiren alt sınırdan hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın eylemini birden fazla işlediği dikkate alındığında eylemlerindeki yoğunlukta göz önüne alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle zincirleme suç hükümleri gereğince cezasında artırım yapıldığı, geçmişi ve sabıkasız oluşu dikkate alınarak cezasından indirim yapıldığı anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip annesi şikâyetçi Muazzez'in bozma öncesi kovuşturma aşamasında sanıktan şikâyetçi olmaması karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşıldığında, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Ret gerekçesi doğrultusunda Tebliğnamede mağdure vekilinin temyiz talebinin esastan incelenmesine yönelik düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Dosya kapsamı ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi dikkate alınarak eylemin doğru vasıflandırıldığı, alt sınırdan tayin edilen ve takdiri indirim nedenlerini uygulanarak verilen cezanın gerekçelendirildiği anlaşılmakla, temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.12.2020 tarihli, 2020/118 Esas, 2020/231 Karar sayılı kararına yönelik mağdure vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafii ile Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Gerekçenin (B) ve (C) bölümlerinde açıklanan nedenlerle İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.12.2020 tarihli, 2020/118 Esas, 2020/231 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilince, öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.05. 2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2013/14755, Karar No: 2014/11750, Tarih: 11.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14755 E.  ,  2014/11750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen Gümrük İdaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından Gümrük İdaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücreti kısmının çıkarılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10890, Karar No: 2013/23258, Tarih: 24.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/10890 E.  ,  2013/23258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 22.05.2012 tarihinde tefhim olunan hük- mü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 08.06.2012 günü temyiz eden sanık müdafiinin vaki temyiz istemi ile koşulları bulunmayan eski ... getirme isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1636, Karar No: 2018/4976, Tarih: 11.12.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/1636 E.  ,  2018/4976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yapım sözleşmesi gereği projeye ve sözleşmeye aykırılık nedeniyle projeye aykırı imalâtların uygun hale getirilmesi, getirilmemesi halinde eski hale getirme masraflarının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece sığınakla ilgili istemin kabulüne, yangın merdiveni ve kalorifer kazanının projeye uygun hale getirilmesi ve tazminat talebinin reddine dair verilen karar, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı yükleniciler, davacı kat maliklerinin rızası ile kazan dairesinin projedekinden farklı bir yere yapıldığını ve yine davacıların muvafakat ve rızasıyla yangın merdiveni yapılmayıp, boşluğun kapatıldığını ileri sürdüklerinden, mahkemece davacıların önceden rıza gösterdikleri durumla ilgili sonradan aykırılık ileri sürmeleri hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu kabul edilmiş ise de; davalı yükleniciler, 818 sayılı BK'nın 357/son ve 6098 sayılı TBK'nın 472/son maddesi gereğince genel ihbar mükellefiyetini yerine getirdiklerini ileri sürüp kanıtlamadığından, yüklenicilerin bunun sonuçlarına katlanması gerekir. Bu sebeple mahkemece kazan dairesi değişikliği ve yangın merdiveninin yapılmaması nedeniyle ilgili talebin reddinde bir isabet bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece davalı yükleniciler projesine göre yapılması zorunlu olan yangın merdivenini yapmamak, merdiven boşluğunu kapatmak ve kazan dairesini de projesindeki yerden farklı bir yerde kurmak suretiyle projeye aykırı imalât yaptığı ve genel ihbar mükellefiyetini yerine getirmemeleri, başka bir ifadeyle davacıları bunların yapılmamasının projeye aykırılık teşkil edip sorun yaratacağını belirterek uyarmamaları nedeniyle sonuçlarından sorumlu olacaklarından, yangın merdiveni ve kazan dairesiyle ilgili yapılan ve yapılmayan işlerin projeye aykırı olduklarının tespitiyle davalılar tarafından projeye uygun hale getirilmesi ve yapılmasına, aksi halde bunların da giderim bedelinin

davalılardan tahsiline karar verilmesi gerekirken davalıların genel ihbar mükellefiyetini yerine getirmemeleri sebebiyle sorumlu olacakları gözden kaçırılarak bu kalem isteklerinin reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 11.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7084, Karar No: 2011/5732, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/7084 E.  ,  2011/5732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanıklar ... ve ...'ün beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının onama-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak ONANMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16325, Karar No: 2013/24343, Tarih: 26.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/16325 E.  ,  2013/24343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, ecrimisil ve müdahelenin önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: müdahelenin men'ine yönelik isteminin reddine, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil isteminin kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, ecrimisil ve müdahelenin önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece müdahelenin men'ine yönelik isteminin reddine, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil isteminin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

...) Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılırken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmazlardan 262 ada ... nolu parsel 371.433,00 m2, 263 ada ... nolu parsel ise 107.500,00 m2 yüzölçümünde olup, kıyasi emsal olarak alınan taşınmaz ise küçük yüzölçümlüdür. Bu nedenle emsal olarak alınamaz.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

...) Ecrimisil yönünden, dava konusu taşınmazın ne şekilde kullanıldığı davacı tarafa açıklattırılıp, bu konuda emsal kira sözleşmeleri ibraz etmesi için süre verilerek, ecrimisil ile ilgili deliller toplandıktan sonra, bilirkişi kurulundan bu konuda ek rapor alınıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, ecrimisil ile ilgili talep hakkında eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

...)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici .... maddesinde değişiklik yapan ve ....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın .... maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilininin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.