muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14824, Karar No: 2017/2618, Tarih: 30.03.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/14824 E.  ,  2017/2618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl menfi tespit ve ipoteğin fekki davası ile karşı alacak davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabul, kısmen reddine, karşı davada bir kısım talepler hakkında karar verilmesine yer olmadığına, bir kısım taleplerin reddine yönelik olarak verilen hükümlerin taraf vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar-karşı davalılar vek. Av... ile davalı-karşı davacı vek. Av. ... gelmiş olduğundan hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

İpoteğin fekki ve diğer talepler yönünden görülen davada mahkemece hüküm fıkrasını değiştirecek şekilde tavzih kararı verilmesi ve bunun sonucu olarak tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması HMK. m. 298/2’ye aykırı olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacılar-karşı davalılar ..., ... Mobilya ve Day. ….Ltd. Şti. yararına takdiren 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı-karşı davacı ...Ş.’den alınarak davacılar-karşı davalılar ..., ... Mobilya ve Day. ….Ltd. Şti.’ne verilmesine, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı-karşı davacı ...Ş. yararına takdiren 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılar-karşı davalılar ..., ... Mobilya ve Day. ….Ltd.’nden alınarak davalı-karşı davacı ...Ş.’ne verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 30/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3198, Karar No: 2011/5097, Tarih: 03.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/3198 E.  ,  2011/5097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZURUM 1. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ..., ..., İrfan Gürkan ve ...'nin beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin

kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı gerekçesiyle sanığın beraati yerine somut olayda borçlu kollektif şirket yetkilisi sanıkların ticareti terk ettiklerine ilişkin başvuru yazısı ve ekli mal bildirimine karşı Erzurum Ticaret Sicili Memurluğunca ticareti terk yapabilmeleri için noterden fesihname düzenlenip "ticaret siciline başvurmanız gerektiği" şeklinde bildirime rağmen, usulüne uygun tasfiye ve terkin işlemi yapılmadığı gibi, bu şekilde verilen mal beyanının Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlanmadığı da gözetilmeden mal beyanı verildiği ve herhangi bir zarar olmadığı gerekçesi ile sanıkların beraatlerine karar verilmesi isabetsiz ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın isteme aykırı olarak ONANMASINA, 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2593, Karar No: 2018/3826, Tarih: 21.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2593 E.  ,  2018/3826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle evrak tetkik edildi.

Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan hükme ve kesinleşme şerhlerine Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) içeriğinden ulaşılıp sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilerek yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1185, Karar No: 2024/2079, Tarih: 11.06.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1185 E.  ,  2024/2079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük. Mah. Sıf.)

SAYISI : 2020/214 E., 2022/494 K.

BİRLEŞEN TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİNİN 2016/10 ESAS SAYILI

DOSYASINDA

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki, yükleniciden temlik alınan şahsi hakka dayalı tapu iptal ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik verilen hükmün, birleşen davada davalılar vekilince duruşmasız, asıl davada davalı şirket vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli edilen günde asıl ve birleşen davada davacı vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen karşı taraftan gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı yüklenici şirketin, dava dışı arsa sahileri ile yaptığı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre kendisine isabet eden 4 no.lu bağımsız bölümü 23.11.2013 tarihli daire satış sözleşmesi ile müvekkiline sattığını, satış bedelinin 119.900,00 TL’lik kısmının davalıya ödendiğini, ancak yüklenicinin aynı bağımsız bölümü 08.09.2014 tarihli bir taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile üçüncü kişilere de sattığını, yüklenicinin inşaatı tamamladığını, sözleşmede yazılı süre dolmuş olmasına rağmen tapuyu devretmediğini ileri sürerek, anılan bağımsız bölümün ya da davalı yükleniciye isabet eden başka bir bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, olmadığı takdirde 119.900,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Birleşen davada ise aynı talepleri davalı arsa sahipleri ... ve ...'a karşı ileri sürmüştür.

II. CEVAP

1. Asıl davada davalı yüklenici şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının dayandığı sözleşmenin adi yazılı olduğunu, sözleşmeye geçmiş tarih atıldığını, davacının daire bedelinin tamamını ödemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Birleşen davada davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacı ile aralarında hukuki ilişki bulunmadığını, davanın yüklenici şirkete yöneltilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1. Asıl davada davalı yüklenici şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının dayandığı sözleşmenin adi yazılı olduğunu, sözleşmeye geçmiş tarih atıldığını, davacının daire bedelinin tamamını ödemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Birleşen davada davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacı ile aralarında hukuki ilişki bulunmadığını, davanın yüklenici şirkete yöneltilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.04.2017 tarihli, 2015/120 Esas, 2017/397 Karar sayılı kararıyla; davalı yüklenici şirketin, dava konusu taşınmazı satış vaadi sözleşmesi ile üçüncü kişilere sattığı, bir başka mahkemede açılan dava sonucunda taşınmazın bu kişiler adına tesciline karar verildiği, bu nedenle davacı adına tescilin mümkün olmadığı, öte yandan, davacı ile yüklenici arasındaki sözleşme adi yazılı olarak düzenlendiğinden geçerliliğinin de bulunmadığı, davacının ancak yüklenici şirketten ödediği bedeli talep edebileceği, davacının, aralarında sözleşme ilişkisi bulunmayan birleşen davada davalılara karşı her hangi bir hak talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle, birleşen davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, asıl davanın kısmen kabulü ile 119.900,00 TL'nin davalı şirketten tahsiline, tapu iptal ve tescil talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde, asıl ve birleşen davada davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 18.10.2018 tarihli, 2017/2132 Esas, 2018/1658 Karar sayılı kararıyla; davacı ile yüklenici arasındaki sözleşmenin alacağın temliki niteliğinde olduğu, davacının bu temlik sözleşmesine dayalı olarak tapu iptali isteminde bulunabileceği, ancak ilk derece mahkemesi kararında da açıklandığı üzere, dava konusu taşınmazın, bir başka mahkeme kararıyla, üçüncü kişiler adına tesciline karar verildiğinden, ortada davacı adına tescil edilecek bağımsız bölüm kalmadığı, bu itibarla tapu iptal ve tescil talebinin reddine karar verilmesinin doğru olduğu belirtilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde, asıl ve birleşen davalarda davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde, asıl ve birleşen davalarda davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin (Yargıtay kapatılan 15. Hukuk Dairesi) 04.06.2020 tarihli, 2020/625 Esas, 2020/1276 Karar sayılı ilamıyla, davanın açıldığı tarihte ve devamı sırasında, dava konusu taşınmazın, birleşen davada davalılar ... ve ... adına kayıtlı olduğu, bir başka mahkeme dosyasına (Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/76 E.) sunulan sulh anlaşması uyarınca, bir kısım taşınmazların 3. kişiler adına tesciline yönelik verilen ek karar dikkate alınarak, birleşen dosya davalıları hakkında husumetten ret kararı verilmiş ise de bu ek karar sonucunda herhangi bir tescil işlemi yapılmadığından ve tapuda malik olarak birleşen dava davalıları görüldüğünden, birleşen dosyada verilen husumetten ret kararının doğru olmadığı, bu durumda, davalı yüklenicinin, davacı ile imzaladığı sözleşmenin imza ve tarihine ilişkin itiraz ve savunmaları da incelenmek suretiyle davacının temliken tescil talebinde bulunabilmesi için, davalı yüklenicinin arsa sahibine karşı olan yükümlülüklerini yerine getirmesi zorunlu olduğundan öncelikle, temliken tescil koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilip sonucuna göre asıl ve birleşen dosyada bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek, ilk derece mahkemesi kararı davacı yararına bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile inşaatın %98,1 oranında tamamlandığı, bina ortak alanlarında bir takım eksik imalatlar bulunduğu, bunların giderilmesi için gerekli meblağın toplam 24.000,00 TL olarak belirlendiği, bu bedelden dava konusu bağımsız bölümün payına düşen tutarın 2.400,00 TL olduğu, davacı tarafın söz konusu bedeli mahkeme veznesine depo ettiği, yüklenici bağımsız bölüme hak kazandığından ondan temlik alan davacının da hak kazandığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların kabulü ile dava konusu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde, asıl ve birleşen davalarda davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde, asıl ve birleşen davalarda davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Asıl davada davalı ... Yapı ve Yapı Malz...Ltd. Şti. vekili temyiz dilekçesinde; davacının dayandığı 23.11.2013 tarihli sözleşmede daire satım bedelinin 160.000,00 TL olduğunu, söz konusu bedelin tamamen ödenmediğini, sözleşmenin adi yazılı olarak düzenlenmiş olması nedeniyle tarih atmanın her zaman mümkün olduğunu, sözleşme tarafı olmayan 3. kişileri bu sözleşmenin bağlamayacağını, bu dairelerin noterde yapılan taşınmaz satış vaadi sözleşmesiyle 3. kişilere de satıldığını, noter sözleşmesindeki tarihe itibar edilmesi gerektiğini, öte yandan başka bir mahkeme kararı ile 3. kişiler adına tescil hükmü kurulduğunu, tescil hükmü ile birlikte mülkiyetin geçtiğini, tapuda yapılacak işlemin açıklayıcı mahiyette olduğunu, artık yeni bir tescil hükmü kurulmasının mümkün olmadığını, hükmün kesinleşmesi ile 3. kişilerin malik sıfatını kazandıklarını, dolayısıyla davada taraf sıfatına haiz olmayan bir kişi aleyhine sonuç doğuracak şekilde tescil hükmü kurulamayacağını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

2. Birleşen davada davalılar vekili temyiz dilekçesinde; bozma ilamında belirtilen Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/76 E. sayılı dosyasında verilen tapu iptal ve tescil kararının, işbu davada taşınmazların tapu kaydına ihtiyati tedbir konulması nedeniyle, tapuya işlenemediğini, arsa sahibi müvekilleri tarafından ayrıca arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ve tapuların iadesi istemiyle ayrı bir dava açılmış olup davanın derdest olduğu, davalı yüklenicinin ve dava konusu daireyi sattığı dava dışı 3. kişilerin (... ve ...) kötüniyetli hareketlerinin sorumluluğunun müvekkiline yüklenmemesi gerektiğini, yargılama giderlerinden ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmalarının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yükleniciden temlik alınan şahsi hakka dayalı tapu iptal tescil, olmazsa yükleniciye ödenen bedelin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 705 inci ve 6100 sayılı HMK’nın 125 inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Asıl ve birleşen davalarda davalılar vekillerinin, dava konusu bağımsız bölümün, bir başka mahkeme kararıyla, dava dışı kişiler adına tesciline karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.1. Bilindiği üzere; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 705. maddesinde; “Taşınmaz mülkiyetinin kazanılması, tescille olur. Miras, mahkeme kararı, cebrî icra, işgal, kamulaştırma hâlleri ile kanunda öngörülen diğer hâllerde, mülkiyet tescilden önce kazanılır. Mülkiyetin tapu siciline tescil edilmesi işlemi kurucu değil açıklayıcıdır.