muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3904, Karar No: 2024/211, Tarih: 11.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/3904 E.  ,  2024/211 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2803 Esas, 2022/531 Karar

DAVACILAR : ... Mirasçıları;

1 -...

2 -...

3 -...

HÜKÜM : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzurum Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/213 E., 2019/309 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 3 adet bonoya dayalı olarak müvekkili aleyhine takip başlattığını, davalının yetkili hamil ve alacaklı sıfatı taşımadığını, emekli işçi olan müvekkilinin lehtar görünen kişiyle bir ticari ilişkisi bulunmadığını, bonolardaki imzaların müvekkilinin imzasına benzemediğini, birbirleriyle dahi farklılıkların bulunduğunu, bonoların müvekkili yerine imza atılarak sahte düzenlendiğini ileri sürerek anılan bonolardan dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini, kötü niyet tazminatının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava dışı ... ...’nin müvekkilinden kullandığı kredilerin teminatı olarak dava konusu bonoları cirolayıp verdiğini, kredi borcunun ödenmediğini, davacının şahsi defileri ancak lehtara karşı ileri sürebileceğini, sahtelik iddiasında bulunduğu halde şikayet yoluna gitmemesinin hayatın olağan akışına aykırılık taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile takibe konu 3 adet bonodaki imzaların davacının ... ürünü olmadığı, sahte şekilde davacının imzası taklit edilerek birileri tarafından keşide edildiği, sahtelik iddiasının şahsi defi niteliğin taşımadığı, bonoda hak sahibi görünen herkese karşı ileri sürülebileceği, davalının takipte kötü niyetli olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacı hakkında Erzurum 2. İcra Müdürlüğünün 2017/4451 E. sayılı dosyasından 3 adet bonoya ilişkin başlatılan takipte davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, %20 kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle;zamanaşımı definin değerlendirilmediğini, Adli Tıp Kurumundan da imza incelemesi yapılması gerektiğini, iyi niyetli üçüncü kişi konumundaki müvekkiline şahsi defilerin ileri sürülemeyeceğini, bonoları lehtardan ciro yoluyla devralan müvekkilinin kimsenin zararına hareket etmediğini, davacının protestolara itiraz etmediğini, şikayet yoluna gitmediğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hüküm kurmaya elverişli ve denetime açık bilirkişi raporunda davaya konu bonolardaki imzaların davacının ... mahsulü olmadığının bildirildiği, davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar vermek gerektiği, harcın kamu düzenine ilişkin olduğu, resen gözetileceği, davalının harçtan muafiyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin sair istinaf itirazlarının esastan reddine, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, Erzurum 2. İcra Müdürlüğünün 2017/4451 E. sayılı dosyasından 3 adet bonoya ilişkin başlatılan takipte davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, davacının %20 kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; zamanaşımı defi hakkında bir değerlendirme yapılmadığını, dosyanın imza incelemesi için Adli Tıp Kurumuna gönderilmesini talep ettikleri halde bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirilmediğini, iyi niyetli yetkili hamil olan müvekkili yönünden davanın reddinin gerektiğini, dava dışı kredi borçlusunun senetleri müvekkiline ciro yoluyla devrettiğini, ödeme definin iyi niyetli müvekkiline karşı ileri sürülemeyeceğini, müvekkilinin davacı dahil kimsenin zararına hareket etmediğini, davacının şikayet yoluna başvurmamasının hayatın olağan akışına aykırılık taşıdığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18827, Karar No: 2012/23531, Tarih: 14.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/18827 E.  ,  2012/23531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4000 TL tazminatın (ıslahtan sonra 9.750 TL) faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesi ile; davacının evinde hırsızlık yaptıklarını iddia ettiği davalıların olay tarihinde reşit olmadıklarından, küçüklere velayeten, velileri durumunda bulunan anne ve babalarından uğranan zararın tazminini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, bir kısım davalılarca temyiz edişlmiştir.Dava dilekçesinde davalı olarak eylemi gerçekleştirdiği bildirilen küçüklere velayeten anne ve babaları gösterilmiştir. Bu istek ve dava dilekçesinin yazım şekli göz önüne alındığında, davanın TMK’nun 369. maddesinde düzenlenen ev başkanının sorumluluğuna göre açıldığının kabulü gerekir. Anılan madde, kanunun ikinci kitabında yer almaktadır.4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4. maddesinde; Türk Medeni Kanunu’nun ikinci kitabından doğan dava ve işlerin aile mahkemesinde çözümleneceği belirtilmektedir. Somut olay itibariyle de TMK’nun 369. maddesinin uygulanması söz konusu olacağından davanın Aile Mahkemesi’nce görülmesi gerekirken genel mahkemede görülmesi doğru olmayıp kararın bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17202, Karar No: 2015/5719, Tarih: 24.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17202 E.  ,  2015/5719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 51. Asliye Ticaret Mahkemesi 'nce verilen 07/03/2013 gün ve 2011/64 - 2013/61 sayılı kararı onayan Dairenin 26/05/2014 gün ve 2014/825 - 2014/9672 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun kurtarma-yardım tekel sahasında karaya oturan ... Bey isimli tankere davalı şirkete ait ... 3 isimli romörkör ve...'e ait balıkçı teknesi tarafından kurtarma-yardım hizmeti verildiğini, bu nedenle müvekkili kurumun kar kaybına uğradığını ileri sürerek, şimdilik 15.000,00 USD kar mahrumiyetinin 21/08/2010 tarihinden itibaren uygulanacak ticari temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, olayda kurtarma yardım hizmeti bulunmadığını, teamüle göre hareket edildiğinden bir bedel tahsil edilmediğini, olayın kızaktan kayan bir geminin tekrar kızağın önüne alınması olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... - ...Balıkçılık vekili, müvekkilinin denizde zor duruma düşen bir başka denizciye yardım etmeye çalıştığını, ancak ameliye fayda vermediğinden sonlandırmak zorunda kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 24/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8017, Karar No: 2016/677, Tarih: 11.02.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/8017 E.  ,  2016/677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2014/194240

Mahkeme : TEKİRDAĞ (KAPATILAN) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 20.03.2014-2013/27 esas ve 2014/180 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanığın bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12837, Karar No: 2017/1964, Tarih: 08.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/12837 E.  ,  2017/1964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 06/09/2013 havale tarihli dava dilekçesinde özetle;...köyünde kadastro çalışmaları yapılırken Kornat mevkiinde bulunan doğusunda..., batısınd...karayolu, kuzeyinde ...l ve hissedarlarının taşınmazı, güneyi ırmak ile çevrili yaklaşık 15 dönüm miktarında fındık bahçesi, çayırlık ve ağaçlık niteliğinde olan taşınmazın tespit dışı bırakıldığını, söz konusu taşınmazın davacının kayınpederi ...'a ait iken 1970'li yıllarda satın alındığını, o tarihten beri davacının tasarruf ve zilyetliği altında olduğunu, taşınmazın dere yatağı, Devlet ormanı ve mera niteliğinde olmadığını, etrafının tarım arazileri ile çevrili olduğunu, davacının taşınmazın kadastro tespiti sırasında kendi adına yazıldığını zannettiğini, taşınmazın bir bölümünü Kuran Kursu yapılmak üzere ... isimli kişiye hibe ettiğini, binanın yapımına başlandığı esnada taşınmazın tespit dışı bırakıldığını öğrendiğini, tespit dışı bırakılan bu taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davada zilyetlik koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından(vekalet ücreti yönünden) temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapusuz taşınmazın tescili talebine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve zilyetlike kazanma koşullarının oluşmadığı belirlenerek hüküm tesis edildiğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, 5018 sayılı Kanun gereğince Karayolları Genel Müdürlüğünden onama harcı alınmasına yer olmadığına 08/03/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3484, Karar No: 2021/10397, Tarih: 27.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3484 E.  ,  2021/10397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, ödenmemişse üçer aylık vadeli hesaba aktarılmasına karar verilen 6.643,44.-TL kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan (3'er aylık vadeli hesaba dönüştürülerek bedele ilişkin kararın kesinleşmesi ile) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal) ibaresinin yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan (kararın kesinleşmesine kadar) ve (işleyen faizin kararın kesinleşmesi ile davalıya ÖDENMESİNE), ibarelerinin çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 27.09.2021’e kadar) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13351, Karar No: 2024/22341, Tarih: 16.09.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/13351 E.  ,  2024/22341 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Ordu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün, temyiz edilmeksizin 12.07.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2022/31860 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58329 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58329 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"1-Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Ordu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03.12.2014 tarihli ve 2014/10384 soruşturma, 2014/93 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin karar, sanığın mernis adresine 10.12.2014 tarihinde tebliğ edilmiş ise de;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58329 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"1-Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Ordu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03.12.2014 tarihli ve 2014/10384 soruşturma, 2014/93 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin karar, sanığın mernis adresine 10.12.2014 tarihinde tebliğ edilmiş ise de;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, anılan Kanun'a göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanun'un 23 üncü maddesinin bir ila sekizinci ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, "Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması" şeklindeki şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, somut olayda, Ordu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03.12.2014 tarihli kamu davasının ertelenmesine ilişkin kararın sanığın doğrudan mernis adresine 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ edilmesi sebebiyle yapılan tebligatın usulsüz olduğu, bu hâliyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 10.Ceza Dairesinin 16.06.2021 tarihli ve 2020/18965 Esas, 2021/7640 Karar sayılı ve Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 21.06.2021 tarihli ve 2020/21397 Esas, 2021/7865 Karar sayılı ilâmları ile benzer diğer ilâmlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında

verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye usulüne uygun tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, anılan kararın infazına başlanmış olmasının hatta tedbirin infazının tamamlanmasının bir önem arz etmediği,