muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/265, Karar No: 2024/6638, Tarih: 29.05.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; vekâlet ücretinin maktu değil nispi olarak verilmesi gerektiğini, asıl ve birleştirilen davalar için ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; Yeşilırmak güzergâhı boyunca oluşturulan tapulu arazilerin içinden geçtiğinden, kıyı kenar çizgisi tespit edilmeden ve kadastro tarafından ırmak yatağında tescil edilen arazilerin uğramış oldukları zararlardan idarenin sorumlu tutulmaması gerektiğini, tazminat bedelinin yüksek tespit edildiğini, objektif değer artışının eklenmemesi gerektiğini, tapudan terkin yerine tescil kararı verilmesi gerektiğini ve idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dere ırmak ve yataklarının ıslahından sorumlu olması sebebi ile davalı idarenin yasal hasım olarak tespitinde (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 13/10/2015 tarih 2015/5443 Esas 2015/17091 Karar sayılı ilamı), dava konusu taşınmazın arazi niteliğinde değerlendirmeye esas alınmasında, taşınmazın konumu ve bilirkişi raporundaki özelliklerine göre köy yerleşik alanına mesafesi 1.000 metre olmakla, taşınmazın gelir metoduna göre tespit edilen metrekare birim bedeline % 50 oranında objektif değer arttırıcı unsur uygulanmasında ve yine, net gelirin hesaplama yönteminde ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu anlaşılan 24.04.2023 tarihli bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda belirlenen tazminat miktarında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gibi aynı bölgede bulunan ... Mahallesi 118 ada 2 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili aynı sebebe dayalı ve aynı davalı hakkında açılan Çarşamba 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/278 Esas, 2022/495 Karar sayılı dava dosyasının temyiz incelemesinde ve yine Çarşamba 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen ... 113 ada 8 parsel ile ilgili aynı sebebe dayalı ve aynı davalı hakkında açılan Çarşamba 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/158 Esas, 2021/277 Karar sayılı dava dosyasının temyiz incelemelerinin yapıldığı, Yargıtay 5.Hukuk Dairesinin 2022/5848 Esas, 2022/13685 Karar ve 2022/818 Esas, 2022/10027 Karar sayılı dosyalarında el atmaların 04.11.1983 tarihinden önce yapıldığının kabul edilmesi gerektiğinin belirtilmesine ve tüm dosya kapsamına göre somut davada da el atmanın 04.11.1983 tarihinden önce gerçekleştiğinin anlaşılmasına göre, davacılar lehine tek maktu vekalet ücretine hükmedilmesinde de herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ile bedelinin tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu taşınmazlara 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmek suretiyle alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5886, Karar No: 2008/7381, Tarih: 09.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/5886 E.  ,  2008/7381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.09.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.02.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... İdaresi vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4109 sayılı parselde 03.02.2006 tarihinde tapu kaydı üzerine konulan “... ... Vakfı” şerhinin terkini istemi ile açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kayıtlardaki vakıf şerhinin tek taraflı işlemle Medeni Kanunu’nun 1027. maddesine aykırı olarak konulmuş bulunduğu her ne kadar 3402 sayılı Yasada yapılan değişiklikle ..., 10 yıllık süreden muaf tutulmuş ise de, bu muafiyet idari yoldan şerh konulmak üzere değil, 10 yıllık süreden sonrada dava yolu ile taşınmazlara vakıf şerhinin işlenmesi imkanı getirmiş olduğu nedenleri ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare temyiz etmiştir.

4109 parsel sayılı taşınmazın ifrazen oluştuğu 1453 ve 1454 parsellerin tapulama tutanakları 13.07.1967 tarihinde kesinleştiği, kaydına vakıf şerhinin işlenmediği, “... ... Vakfı” şerhinin 03.02.2006 tarihinde 606 yevmiye ile 4109 sayılı parsel taşınmaz kaydına yazıldığı anlaşılmaktadır.

5737 Sayılı ... Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Yasanın geçici 5.maddesi hükmüne göre vakıf şerhleri ile ilgili devam etmekte olan davalarda diğer kanunlarda yer alan zaman aşımı ve hak düşürücü sürelere ilişkin hükümlerin bu kanun açısından uygulanmayacağı kuralı getirildiğinden burada 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3.maddesinde öngörülen on yıllık hak düşürücü sürenin dolayısı ile 02.04.2004 tarih ve 1/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının uygulanma olanağı yoktur.

Az önce sözü edilen ve 27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 Sayılı ... Kanununun 18.maddesi hükmünce; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, Mukataalı vakıf: zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığının çözümü için, kayda işlenen “... ... Vakfı”nın mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir. Ancak;

4109 parselin kaydına taşınmazın olan tapulama tespiti sırasında tutanağına vakıf şerhinin işlenmediği, bu şerhin 4109 sayılı parsel kaydına 03.02.2006 tarihinde işlendiği ve işlemin mahkeme hükmüne değil idarenin tek taraflı istemesi, bu isteğin yetkili tapu sicil müdürlüğünce kabul edilmemesi üzerine idari işlemin İdare Mahkemesi kararıyla iptali üzerine işlendiği görülmektedir. Kısaca söylemek gerekirse, 4109 sayılı parsel kaydındaki düzeltme, ilgililerin rızaları dışında Mahkeme hükmü olmaksızın yapılmıştır. Kayda işlenen şerh Türk Medeni Kanunu'nun 1027.maddesindeki yönteme uygun düşmediğinden, şerhin açıklanan olgu gözetilmek suretiyle kaldırılmasında yasaya aykırılık yoktur.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı idarenin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 5737 sayılı ... Kanununun 77. maddesi uyarınca ... her türlü harçtan muaf olduğundan yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.06.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17018, Karar No: 2014/10629, Tarih: 02.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17018 E.  ,  2014/10629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli ve üst Cumhuriyet savcıları tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Üst Cumhuriyet savcısının hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.11.2007 gün ve 167/222 sayılı kararında belirtildiği üzere Ağır Ceza Mahkemesi nezdindeki Cumhuriyet savcılarının yargı çevresindeki Asliye ve Sulh Ceza Mahkemelerinin hükümlerine karşı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi gereğince tefhim tarihinden itibaren bir ay içinde temyiz kanun yoluna başvurabilecekleri, temyiz süresinin görüldü ile değil tefhimle başlayacağı 28.02.2013 tarihinde verilen hükme karşı 29.03.2013 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla, üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 310 ve 317. maddeleri uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE;

2-Mahalli Cumhuriyet savcısının hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; kolluk tarafından yapılan yol kontrolü sırasında 114 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7076, Karar No: 2018/2460, Tarih: 02.04.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/7076 E.  ,  2018/2460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karacasu Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Davacı Orman Yönetimi tarafından aynı iddia ile çekişmeli taşınmaza komşu 247 ada 14, 15, 16,17, 19, 20, 21, 23, 24, 40 ve 237 ada 3 ve 6 parsel sayılı taşınmazlara yönelik dava açılıp açılmadığı mahkeme yazı işleri müdürlüklerinden araştırılarak öğrenilmesi, dava açılmış olması halinde dava dosyalarının temin edilerek dosya arasına alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 02/04/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/143, Karar No: 2023/418, Tarih: 24.01.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/143 E.  ,  2023/418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki babalık davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 18.01.1982 doğumlu müvekkillinin ... tarafından 15.08.1979 doğumlu ablası ile birlikte ... ... doğumevinde doğar doğmaz terk edildiğini, ...'ın iki çocuğu terk edeceği için o tarihte doğumevine ... ismini verdiğini, adres olarak ... Terminalini gösterdiğini, yanlış kimlik bilgisi verdiği için ... olarak aranan anne ...'ın bulunamadığını, müvekkiline ... ablasına ... isminin verilerek birlikte nüfusa tescil edilen kardeşlerin SHÇEK korumasına alındığını, çocukların baba adı hanesine ise babaları bilinmediğinden rastgele olarak ... isminin yazıldığını, terk edildikten hemen sonra ... ailesi yanına yerleştirildiğini ve ... tarafından mahkeme kararı ile evlat edinildiğini, daha sonra adının ... olarak değiştirildiğini, müvekkilinin kendisi ile aynı anda terk edilen ablası ...'in varlığını 2013 yılının Ağustos ayının son günlerinde öğrendiğini, Mütokondriyal DNA testi sonucuna göre müvekkili ile ...'in annelerinin bir olduğu, Amerikalı uzmanın e-posta yolu cevaben aktardığı görüşlerine göre müvekkilinin ve ...'in babalarının yakın akraba veya aynı kişi olması ihtimali tam kardeşlik oranının görece yüksek çıkması sebebi ile kuvvetli olduğunu iddia ederek müvekkilinin anne ... ile soybağının araştırılarak düzeltilmesine, davalılardan gerçek biyolojik babası olan kişinin tespiti ile aralarında soybağının kurulmasına, evlatlık olarak hakkı olan çifte soybağına sahip olmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde iddiaların gerçek dışı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu Raporu doğrultusunda davacı ile davalı ... arasında biyolojik annelik, davacı ile davalılar ... ve ... arasında biyolojik babalık bulunmadığı sabit olduğundan davanın reddine karar verilerek davalı ...'ın davacı ...'nin biyolojik annesi olduğunun tesbiti ve davalı ile soybağının kurulması davasının reddine, davalılar ... ile ...'ın davacı ...'nin biyolojik babası olan davalı ile soybağının kurulmasına ilişkin davasının reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 18.Hukuk Dairesinin 28.04.2016 tarih ve 2015/23088 Esas, 2016/6839 Karar sayılı kararı ile davacı annesinin ... olduğunu, babasının ise ...'nin 16.01.1979 tarihinde evlendiği davalı ... olabileceği gibi, aynı evde birlikte yaşadıkları ...'nin kayınbiraderi davalı ... da olabileceğini iddia ettiğinden davanın, babanın ... olması ya da ... olması olasılığı yönünden ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiği, davacının doğum tarihinde bir yanlışlık iddia ve ileri sürülmediğine göre, mevcut doğum tarihi itibariyle gerçek anne ve babası olduğu iddia edilen ... ve ... adlı kişilerin evli olduğu, davalı ...'ın davacının annesi olduğunun tespiti halinde adı geçenler yönünden soybağı hâkim hükmüyle değil 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 282 inci maddesi uyarınca evlilik ile kurulacağı, diğer davalı ... yönünden ise evlilik içi doğum sebebiyle 4721 sayılı Kanun'un 285 inci maddesinin birinci fıkrasındaki babalık karinesinin geçerli olacağı ve bu halde koca yönünden de soybağı incelenemeyeceğine göre ... ve ...'a yönelik davanın soybağı davası olmayıp, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu, nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği, bu husus dikkate alınarak ... ve ...'a karşı açılan davanın tefrik edilerek asliye hukuk mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi, davalı ...'a yönelik babalık davasının ise tefrik edilen davanın bekletici mesele kabul edilerek o davanın sonucuna göre değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle şimdilik diğer yönler incelenmeksizin hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, bozma kararına uyulmakla nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin ... ve ...'a karşı açılan dava dosyadan tefrik edilmiş, asliye hukuk mahkemesine gönderilmek üzere görevsizlik kararı verilmiş, dosya kesinleştikten sonra gönderilmesine ilişkin talep olmadığından, davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun (6100 sayılı Kanun) 20 inci maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiş, işbu dosya bakımından bekletici mesele yapılan dosyada verilen davanın açılmamış sayılması kararı kesinleşmekle bu davada yargılamaya devam edilmiş olup ... Adli Tıp Kurumu Grup Başkanlığının 13.02.2015 tarihli raporları ile tarafların DNA profillerinin karşılaştırıldığı bu davanın davalısı ...'ın davacı ... için biyolojik babalığının red edildiği gerekçesiyle davacı tarafından davalı ... hakkında açılan babalık davasının reddine verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı yeterli araştırma yapılmadan yalnızca DNA testi ile davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğununu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, babalık davasında davalı ...'ın davacının babası olup olmadığına ilişkin gerekli incelemenin yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4721 sayılı Kanun'un 282 nci maddesi ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapıldığı, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukuken mümkün bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

24.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

İş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere