muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1155, Karar No: 2021/1985, Tarih: 22.03.2021

**14. Hukuk Dairesi         2021/1155 E.  ,  2021/1985 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMES : Doğanşehir Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 18/10/2017 tarihinde verilen dilekçeyle ortaklığın giderilmesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda: davanın kabulüne dair verilen 08/11/2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı ... vekili tarafından talep edilmiştir. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince 05/02/2021 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R AR

Davacılar vekili, ortaklığın giderilmesi talebinde bulunmuştur.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı ... vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince, 23/12/2020 tarihinde davalı ... vekili istinaf başvurusunun esastan reddine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-b maddesi gereğince, karar verilmiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz talebi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 05/02/2021tarihli ek kararı ile davalı ...'ın avukatının 25/01/2021 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nun 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nun 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davalı ... vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 23/12/2020 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 362/1-b maddesi gereğince esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 362/1-b maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davalı ... vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 05/02/2021 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 22/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14366, Karar No: 2012/12117, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/14366 E.  ,  2012/12117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 27/11/2007 tarihinden itibaren ödenmeyen maaşlarının yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; 01.12.2005 tarihinden itibaren malulen emekli edilerek maaş bağlanan, ancak daha sonraki bir rapor gerekçe gösterilerek malulen emeklilik şartlarını kaybettiği bildirilerek emekliliği iptal edilen ve almış olduğu maaşların aidesi istenen davacının, 27.11.2005 tarihinden sonra ve devamında malulen emeklilik şartlarına sahip olduğunun, 15.078,00 TL yersiz ödeme nedeniyle borcu olmadığının tespiti ve 27.11.2007 tarihinden itibaren ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile birlikte ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulü ile davacının, 27.11.2005 tarihinden sonra ve devamında malulen emeklilik şartlarına sahip olduğunun, bu tarihi takip eden aybaşı olan 01.12.2005 tarihinden itibaren malulen emekli olduğunun ve davacının yersiz ödemeden dolayı 15.078,00 TL borçlu olmadığının tespiti ile 27.11.2007 tarihinden itibaren ödenmeyen malulen emeklilik maaşlarının ilgili oldukları aydan itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile davacının, 27.11.2005 tarihinden sonra ve devamında malulen emeklilik şartlarına sahip olduğunun, bu tarihi takip eden aybaşı olan 01.12.2005 tarihinden itibaren malulen emekli olduğunun ve davacının yersiz ödemeden dolayı 15.078,00 TL borçlu olmadığının tespiti ile 27.11.2007 tarihinden itibaren ödenmeyen malulen emeklilik maaşlarının ilgili oldukları aydan itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 1998 yılında trafik kazası geçirdiği, ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 20.02.2002 tarihli raporu ile davacının sağ kalça ve sağ ayak bileğindeki rahatsızlıklardan dolayı desteksiz yürüyemediğinin bildirildiği, ... Devlet Hastanesi'nin 07.10.2004 tarihli raporu ile davacının çalışma gücü kaybının % 55 olduğu ve ayakta durmayı, ağır bedeni faaliyetleri gerektirmeyecek işlerde çalışabileceğinin bildirildiği, ... Devlet Hastanesi'nin 21.10.2005 tarihli raporu ile de davacının sağ ve sol kalçasında rahatsızlıklar olduğunun bildirildiği, davalı Kurum tarafından düzenlenen 01.02.2006 tarihli Sağlık Kurulu Raporu 'nda ise önceki raporlar esas alınarak davacının 2/3 oranında işgücünü kaybettiğinin, Ekim 2007 tarihinde tekrar muayenesinin yapılması gerektiğinin ve 2 yıl sonra muayenesinin uygun olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır. Sağlık Kurulu'nun 01.02.2006 tarihli raporuna istinaden 28.08.2007 tarihinde davacının ... Devlet Hastanesi'nde muayenesi yapıldığı ve davacının durumunun Kurumca değerlendirilmesi gerektiğinin bildirildiği, yargılama sırasında mahkemece Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'ndan rapor aldırıldığı ve Kurulun 17.07.2009 tarihli raporunda davacının Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü'ne göre çalışma gücünün 2/3'ünü kaybetmediğinin bildirildiği, yine mahkemece aldırılan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun 05.03.2010 tarihli raporunda ise davacının geçirdiği trafik kazası sonucu meydana gelen multipl kemik kırıklarına bağlı bilateral kalça protezi ve her iki disde hareket kısıtlılıkları arızasının tüzüğe göre E cetveline göre % 88 oranında maluliyete sebep olduğunun ve maluliyetin sürekli olduğunun, tedavinin devam ettiğinin, iyileşme süresinin 1998 tarihinden itibaren 9 aya kadar uzayabileceğinin ve bu süre zarfında %100 malül sayılması gerektiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

1479 sayılı Yasa'nın 28.maddesine göre çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirdiği tespit edilen sigortalı malul sayılır. Yasa'nın 28.maddesine göre, malullük aylığından yararlanabilmek için; bu Kanun'un 28 inci maddesine göre malul sayılmak, en az beş tam yıl sigorta primi ödemiş olmak, yazılı istekte bulunmak ve istek tarihi itibariyle prim ve her türlü borçlarını ödemiş olmak şarttır.Yasa'nın 56.maddesine göre malullük halinin tespitine dair Kurum kararlarına itirazlar, Sosyal Sigortalar Kurumu Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır. Yüksek Sağlık Kurulunca verilen kararlara itiraz halinde ise Adli Tıp 3.İhtisas Kurulundan rapor alınmalıdır.

Yüksek Sağlık Kurulu ile Adli Tıp 3.İhtisas Kurulu raporları arasında çelişki bulunduğu takdirde Adli Tıp Genel Kurulundan, davacının malullük halinin tespitine dair karar alınarak sonuca gidilmedilir.

Somut olayda; Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 17.07.2009 tarihli raporunda, davacının Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü'ne göre çalışma gücünün 2/3'ünü kaybetmediğinin bildirildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun 05.03.2010 tarihli raporunda ise davacının geçirdiği trafik kazası sonucu meydana gelen multipl kemik kırıklarına bağlı bilateral kalça protezi ve her iki disde hareket kısıtlılıkları arızasının tüzüğe göre E cetveline göre % 88 oranında maluliyete sebep olduğunun ve maluliyetin sürekli olduğunun, tedavinin devam ettiğinin, iyileşme süresinin 1998 tarihinden itibaren 9 aya kadar uzayabileceğinin ve bu süre zarfında %100 malül sayılması gerektiğinin bildirildiği anlaşılmakla, mahkemece Yüksek Sağlık Kurulu ile Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu raporları arasındaki çelişki giderilmeden, Adli Tıp 3.İhtisas Kurulu raporu doğrultusunda davacının çalışma gücünün 2/3'ünü kaybettiği kabul edilerek 01.12.2005 tarihinden itibaren malullük aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmektedir.

Yapılacak iş; Adli Tıp Genel Kurulu'ndan davacının çalışma gücünün 2/3'ünü kaybedip kaybetmediği hususunda rapor alınarak raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesinden ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29809, Karar No: 2013/9490, Tarih: 11.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/29809 E.  ,  2013/9490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, sahibi bulunduğu ... plaka sayılı otobüsün satılması için davalıyı, dava dışı... birlikte vekil tayin ettiğini, davalıca bu vekaletnameye dayanılarak 16.2.2007 tarihinde ... 37. Noterliği'nin 3361 yevmiye sayılı satış sözleşmesiyle aracı dava dışı ...'e 54.000,00 TL bedelle satılıp satış bedeline mahsuben senet verildiği ve senedin 32.900,00 TL'sinin tahsil edilmesine karşın bakiyesi olan bedelin ödenmediğini, senet borçluları hakkında yapılan icra takibine de borçluların ödeme yapmalarına karşın, bu kez kendisi hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/91 esas sayılı dava dosyası ile menfi tespit ve istirdat davası açtıklarını, kararın kesinleşmesiyle hükmedilen bedeli ödemek zorunda kaldığını, aracın satış bedelinin bakiyesinin tahsil edilmesine karşın ödenmediğini, istisdat davasında da fazladan 1.000 TL para ödediğini ileri sürerek 19.100,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini dilemiştir.

Davalı, davanın husumet itirazında bulunmuş, ayrıca, davanın zamanaşımına uğradığını, satış bedellerinin kendi hesabına gönderilmesinin nedeninin dava dışı ...'e ait banka hesabının bulunmaması olduğunu, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm; davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın dayanağı Borçlar Kanunu'nun 386 ve devamı maddelerinde düzenlenen Vekalet ilişkisidir. Anılan Yasa'nın 392. maddesinin f.1'de, Vekil, müvekkilinin talebi üzerine yapmışlduğu işin hesabını vermeye ve bu cihetten dolayı her ne nam ile olursa olsun almış olduğu şeyi müvekkile tediyeye mecburdur." düzenlemesi bulunmaktadır. Somut olayda da, Davacı tarafından aracın satışı için dava dışı ...le birlikte davalıya vekalet verildiği anlaşılmaktadır. Öte yandan, dava dışı ... le Davalı ...'nın ... Otomotiv isimli galeride birlikte çalıştıkları ileri sürüldüğüne ve aksi ispatlanamadığı gibi, 12.6.2006 tarihli harici oto alım-satım sözleşmesinde ...'nın imzasının bulunmaması karşısında Noter satış sözleşmesinde Davalının imzasının bulunması sonuca etkili değildir. Davalı ile Dava dışı ...'in aynı işyerinde birlikte çalışmaları, el ve iş birliği içerisinde hareket etmeleri nedeniyle davalıya husumet düşer. Öyle olunca, mahkemece esasa girilip, deliller toplandıktan sonra hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ, Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın Davacı yararına BOZULMASINA, 3.15 TL kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 11.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8472, Karar No: 2010/10395, Tarih: 01.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/8472 E.  ,  2010/10395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/35875

MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2008

NUMARASI : 2008/647

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

08.03.2007 tarihli tespit tutanağında, tahliyeden dolayı sayacın sökülmesinden sonra açığa çıkan kablo uçlarını birleştirerek kaçak elektrik kullanıldığının belirtilmesi, sanığın savunmasında, kiracı olarak oturduğu evde ev sahibi ile sorunlarının olduğunu, tespit tarihinden önce tarım işleri nedeniyle köydeki evlerinde kaldıklarını, kardeşinin nişan töreni nedeniyle suça konu eve geldikten iki saat sonra Tedaş görevlilerinin gelerek tutanak tuttuklarını, sayacın sökülerek kablo uçlarının birleştirildiğini tespit tarihinde öğrendiğini ve kedisini evden çıkarmak isteyen ev sahibinin sayacı söktürerek kablo uçlarını birleştirdiğini ileri sürmesi karşısında, sayacın neden ve hangi tarihte söküldüğü katılan kurumdan sorulup, sanığın savunması doğrultusunda tespit tarihinden önce köydeki evinde kalıp kalmadığı ve ev sahibi ile sorunları olup olmadığı kolluk aracılığıyla araştırılıp, tutanak düzenleyicileri ve ev sahibi tanık olarak dinlenip, sayacın bulunduğu yerin müdahaleye açık olup olmadığı da belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3217, Karar No: 2012/26977, Tarih: 13.11.2010

**2. Hukuk Dairesi         2012/3217 E.  ,  2012/26977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Devrekani Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :27.09.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Vasi vesayetin kaldırılması isteminde bulunmuştur.

Kısıtlı Devrekani Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.11.2010 tarih 2010/133 esas 2010/293 karar sayılı ilamıyla, vasi tarafından ibraz edilen Kastamonu Şerife Bacı Devlet Hastanesince kısıtlının özürlü maaşı alabilmesi için verilen 24.07.2007 tarihli vasi tayini gerekip gerekmediği hususunda görüş dahi içermeyen yetersiz rapora dayanılarak akıl hastalığı nedeniyle kısıtlanmış, karar taraflarca temyiz edilmediğinden 29.11.2010 tarihinde kesinleşmiştir.Akıl hastalığı veya akıl zayıflığı yüzünden kısıtlanmış olan kişi üzerindeki vesayet, ancak kısıtlama sebebinin ortadan kalkmış olduğunun resmi sağlık kurulu raporu ile belirlenmesi halinde kaldırılabilir (TMK. md 474). Kısıtlı hakkında Kastamonu Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 08.09.2011 tarihli raporda; "spastik serebral palsy" tanısı ile vasi tayininin uygun olmadığı ve aktif psikopatolojik belirti saptanmadığı bildirilmiştir.

Vasi tayini davasında usulüne uygun rapor alınmadığı hususu da gözetildiğinde kısıtlı hakkında akıl hastalığına dayalı olarak verilen kısıtlama sebebinin ortadan kalktığı da anlaşılmaktadır. O halde davanın kabulüne karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA oybirliğiyle karar verildi. 13.11.2012(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/2885, Karar No: 2010/3168, Tarih: 01.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/2885 E.  ,  2010/3168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Uyuşmazlık, iştirak nafakasının indirilmesiyle birlikte davacı baba ile küçük arasındaki şahsi ilişkinin yeniden tesisine ilişkin olup, hüküm her iki yönüyle de temyiz edilmiştir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 2. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13918, Karar No: 2020/3591, Tarih: 27.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/13918 E.  ,  2020/3591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Müsarede

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz başvurusunun müsadere istemi ile sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan beraat kararlarının verildiği, dosyada bulunan kısa kararın fiziken yapılan incelemesinde, müsadere yönünde herhangi bir karar bulunmamasına rağmen; UYAP'ta kayıtlı kısa kararın hüküm kısmında “Adli Emanet Memurluğu'nun 2014/86 sırasında kayıtlı mühürlü bez torba içerisinde bir adet mavi saplı tornavida, bir adet 40 cm uzunluğunda demir levye, beş adet siyah çorap, iki adet uzun siyah kullanılmamış poşet, iki adet yeşil kar maskesi, bir çift iç kısmı kırmızı renkli eldivenin TCK 54 maddesi uyarınca müsaderesine” karar verildiğinin anlaşılması ve 5271 sayılı CMK'nın 38/A-5 maddesi uyarınca elektronik imzalı belgenin elle atılan imzalı belgeyle çelişmesi halinde UYAP'ta kayıtlı olan güvenli elektronik imzalı belgenin geçerli kabul edileceğinin düzenlenmesi karşısında, tebliğnamedeki kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunup hükmün karıştırıldığı yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Suçta kullanılmayan ve suçtan elde edildiğine dair delil bulunmayan Adli Emanetin 2014/86 sırasında kayıtlı eşyaların müsaderesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından müsadereye ilişkin bölümün çıkartılması ile sahibine iadesine karar verilmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1065, Karar No: 2013/10528, Tarih: 28.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/1065 E.  ,  2013/10528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar tazminatlarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının yaptığı iş belirli süreli iş olmayıp belirli bir olgunun ortaya çıkması veya belirli bir işin tamamlanmasına yönelik değildir. Ayrıca davacının kariyeri ve uzmanlığı belirli süreli iş yapma hakkını işverene vermemektedir. Kendisi birimin yardımcı hizmetlerinde çalıştırılmak üzere işe başlatılmış olup sözleşmenin belirli süreli kabul edilmesi başta iş güvencesi olmak üzere ihbar tazminatı gibi isteklerin talep edilememesi sonucunu doğuracaktır. Şeklen belirli süreli olarak yapılan sözleşmelerin gerçekte belirsiz süreli sözleşmeler olarak kabul edilmeleri gerekmektedir. İşveren süre dolması nedeniyle iş akdini feshetmiş olup sözleşmeleri baştan itibaren belirsiz süreli sözleşme saymaları nedeniyle davacının ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanabileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında uyuşmazlık, davacının çalışmalarının İş Kanunu kapsamında kalıp kalmadığı ve buna göre iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 1. maddesinin 2. fıkrasında, İş Kanununun 4. maddesinde belirtilen istisnalar dışında kalan bütün işyerlerinde, işverenler ile işveren vekillerine ve çalışma şekline bakılmaksızın işçilere bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

Sorun daha çok, statü hukukuna tabi kamu çalışanları ile yine kamuda çalışan işçiler arasındaki ayrım noktasında ortaya çıkmaktadır. T.C. Anayasasının 128. maddesi, “Devletin, kamu iktisadi teşebbüsleri ve diğer kamu tüzelkişilerinin genel idare esaslarına göre yürütmekle yükümlü oldukları kamu hizmetlerinin gerektirdiği asli ve sürekli görevler, memurlar ve diğer kamu görevlileri eliyle görülür. Memurların ve diğer kamu görevlilerinin nitelikleri, atanmaları, görev ve yetkileri, hakları ve yükümlülükleri, aylık ve ödenekleri ve diğer özlük işleri kanunla düzenlenir” şeklindedir.

657 sayılı yasanın 4. maddesinde ise, kamu hizmetlerinin memurlar, sözleşmeli personel, geçici personel ve işçiler eliyle görüleceği hükme bağlanmıştır. Aynı Yasanın (A) bendinde, mevcut kuruluş biçimine bakılmaksızın, Devlet ve diğer kamu tüzel kişiliklerince genel idare esaslarına göre yürütülen asli ve sürekli kamu hizmetlerini ifa ile görevlendirilenler, bu Kanunun uygulanmasında memur sayılacağı, ayrıca maddede sözü edilen kurumlar dışındaki kurumlarda, genel politika tespiti, araştırma, planlama, programlama, yönetim ve denetim gibi işlerde görevli ve yetkili olanların memur oldukları belirtilmiştir.

Memur, sözleşmeli personel ve işçinin ortak noktası ücret karşılığı bağımlı çalışmalarıdır. Memur, genel idare esaslarına göre yürütülen asli ve sürekli kamu hizmetlerinin yerine getirilmesinde görevlendirilir. İşe alınması, “atama” idari işlemiyle olur. Yine memurların çalışma koşulları, hakları, ödev ve sorumlulukları ve memurluğun sona ermesi önceden yasa ile kesin olarak belirlenmiştir. Bu konularda memur ile onu atayan idare arasında farklı bir uygulamanın kararlaştırılması söz konusu olmaz.

657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4/B maddesinde ise, “kalkınma planı, yıllık program ve iş programlarında yer alan önemli projelerin hazırlanması, gerçekleştirilmesi, işletilmesi ve işlerliği için şart olan, zaruri ve istisnai hallere münhasır olmak üzere özel bir meslek bilgisine ve ihtisasına ihtiyaç gösteren geçici işlerde, kurumun teklifi üzerine Devlet Personel Dairesi ve Maliye Bakanlığının görüşleri alınarak Bakanlar Kurulunca geçici olarak sözleşme ile çalıştırılmasına karar verilen ve işçi sayılmayan kamu hizmeti” yapanların sözleşmeli personel oldukları açıklanmıştır.