muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4120, Karar No: 2011/6639, Tarih: 18.05.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/4120 E.  ,  2011/6639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye, ertelemeye ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesinin 6. fıkrasında, "Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için;

a)Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması,

b )Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,

c )Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi, gerekir."

9. fıkrasında, "Altıncı fıkranın ( c) bendinde belirtilen koşulu derhal yerine getiremediği takdirde; sanık hakkında mağdura veya kamuya verdiği zararı denetim süresince aylık taksitler halinde ödemek suretiyle tamamen gidermesi koşuluyla da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilir."

Hükümleri mevcuttur.

Bu yasal düzenlemeler karşısında, kaçakçılık suçundan açılan kamu davasının niteliğine göre öncelikle kamu zararı kavramına açıklık getirilmesi gerekmektedir. Suç tarihinde yürürlükte bulunan 4458 sayılı Gümrük Kanununun 3. maddesinde; "Gümrük vergileri deyimi, ilgili mevzuat uyarınca eşyaya uygulanan ithalat vergilerinin yada ihracat vergilerinin tümünü;

Gümrük yükümlülüğü deyimi, yükümlünün gümrük vergilerini ödemesi zorunluluğunu; İthalat vergileri deyimi, eşyanın ithalinde ödenecek gümrük vergisi ile diğer eş etkili vergiler ve mali yükleri"

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 2.maddesinde; "Gümrük vergileri: Gümrük idaresi veya başka idarelerce, eşyanın ithali veya ihracına bağlı olarak uygulanan vergiler ile diğer mali yükümlülükleri" ifade eder. Hükümleri bulunmaktadır.

Bu düzenlemeler karşısında eşyanın yasal yollardan ithali, eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yüklerin ödenmesi suretiyle mümkün olmaktadır. Eşyanın yasal olmayan yollardan yurda getirilmesi, yurt içinde alım satıma konu edilmesi halinde ise ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yükler ödenmediğinden, yoksun kalınan bu gelirin kamu zararı olarak kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelindiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelindiğinde;

Eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı olarak gümrük idaresince bildirilmiş bulunan 221,99 TL. tutarın kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanununun 231/9.madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, eşyanın gümrüklenmiş değerinin hükümden önce ödenmesi gerektiği sanığa tebliğ edilerek zararı gidermediğinden bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 18.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1905, Karar No: 2010/2398, Tarih: 15.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/1905 E.  ,  2010/2398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1,29,62 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11/09/2009 gün ve 9/229 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında ...'u öldürmek suçundan 765 Sayılı TCK.nun 449,51/1,59/2 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, re’sen temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),15/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/122, Karar No: 2020/2048, Tarih: 13.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/122 E.  ,  2020/2048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında: TCK'nin 157/1, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanık ... ve ... hakkında: TCK'nin 157/1, 62, 52/2-4, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin, gerekçeli kararın kendisine 11/10/2018 tarihinde tebliğ edildiğine dair tebliğ evrakında bulunan imzanın kendisine ait olmadığını, o tarihte Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2018/275 esas sayılı dosyasının duruşmasına katıldığını ve duruşmanın saat 15:12 de bittiğini iddia ederek eski hale getirme talebinde bulunduğu, bahse konu duruşmaya katıldığına dair duruşma zaptı ve dosya safahat bilgilerini dosyaya sunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Katılan ...’nin aracını satmak için ... isimli internet sitesine ilan verdiği, sanık ...’in katılanı arayarak araca müşteri olduğu, buluştuklarında sanık ...’i katılana sanatçı ... ismiyle tanıtıp müzik CD’leri gösterdiği, daha sonraki bir günde tekrar buluştukları ve 1 günlüğüne kiraladıkları büroya götürdükleri, sanık ...’i de büro çalışanı olarak tanıttıkları, aracı önce ...’ in adına, daha sonra da şirket üzerine devredileceği konusunda katılanı ikna ettikleri, katılan ile sanık ...’in notere giderek aracın devir işlemini yaptıkları ve tekrar büroya geldikleri, bu arada sanık ...’nin park için anahtarı aldığı, büroya geçtiklerinde sanıklar ... ve ...’in parayı muhasebeden alıp geliyoruz diye çıktıkları ve aracı da alarak olay yerinden uzaklaştıkları, daha sonra da ... isimli şahsa sattıklarının iddia edildiği somut olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre taraflar arasında uzlaştırma yönünde verilen bozma sonucu uzlaştırma sağlanamadığı ve sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 13/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27964, Karar No: 2016/1192, Tarih: 26.01.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/27964 E.  ,  2016/1192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü;

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

Mahkemenin davacının işçilik alacaklarının kabulüne ilişkin kararı Dairemizce “ davacının çalıştığı kabul edilen aylar için ücret bordrolarındaki ödeme ile genel tatil çalışması yapmasaydı yapılacak ödeme karşılaştırılarak eğer farklı bir ödeme varsa bu miktar genel tatil alacağından mahsup edilmesi ve davalı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu harçtan muaf olmasına karşın mahkemece davalının harçla sorumlu tutulmuş olmasının da isabetsiz olması ” gerekçesiyle bozulmuş ve mahkemece bozma kararına uyulmuştur.

Bozmadan sonra mahkemece bozma kararına uyulmuş olduğunun belirtilmesine rağmen genel bütçeye dahil olduğu için harçtan muaf tutulan davalı T.C. Başbakanlık SHÇEK.'nun harcın yargılama giderlerine katılarak harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Temyize konu kararın hüküm fıkrasının masrafa ilişkin 7 numaralı bendinin hükümden çıkartılarak, yerine;

“ 4- Davacının yaptığı harç hariç 477.00 TL yargılama giderinden takdiren 386,74 TL . yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının yatırdığı 44,05 TL ilk harçlar ve 23,00 TL ıslah harcı toplamı 67,05 TL harç giderinin karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine, “ rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, 26/01/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6963, Karar No: 2022/322, Tarih: 18.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/6963 E.  ,  2022/322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelemeye, lehe hükümlerin uygulanmadığına, eksikliklerin giderilmediğine, delillerin yanlış değerlendirildiğine, savunma hakkının kısıtlandığına ve sair nedenlere ilişkin, katılan vekilinin ceza miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın çocuğu olan mağdurun, 22.08.2009 cumartesi günü rahatsızlanıp idrarından kan gelmesi üzerine Moris Şinasi Çocuk Hastanesine ailesi tarafından götürüldüğü, idrar tetkik sonucu alındığı, yaklaşık bir saat kadar sonra rahatsızlığı devam etmesi nedeniyle Celal Bayar Üniversitesi Acil Servisine götürüldüğü, saat 11.14'te acil servise getirilen mağdurun sanık tarafından muayene edildiği, çocuğun kustuğu, ailede bilinen bir hastalık öyküsü veya böbrek hastalığının bulunmadığının öğrenildiği, 37.9 santigrad ateşinin bulunduğu, acilde nöbetçi olan araştırma görevlisi doktor sanık tarafından Moris Şinasi Çocuk Hastanesinden alınan idrar tetkikine ilişkin belgelerin kontrol edildiği, idrarında eritrosit bakteri ve amorf üraf kristali saptandığı, batın grafisi ve USG çekildiği 3 saat kadar acil serviste gözetim altında tutulduktan sonra pazartesi günü çocuk hastalıkları polikliniğine kontrol edilmesi için getirilmesi gerektiği belirtilerek velilerine teslim edildiği, ancak gece çocuğun fenalaştığı ve ertesi gün saat 16.22'de CBÜ Acil Servisine getirildiğinde şoka girmiş bir vaziyette bulunduğu, tüm müdahalelere rağmen 23/08/2009 tarihinde hastanede ölmesi ile sonuçlanan olayda;

Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 13.01.2010 tarihli raporunda ölüm sebebinin "akut pyelonefrit, ürosepsis ve hemolize bağlı komplikasyonlar (kan değerlerinde ileri derecede ve hızlı düşme hipovolemik şok) sonucu meydana geldiğinin belirtildiği, 19/02/2013 tarihli 3 kişilik bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporda sanığın hastanın acil servise başvurduğu aşamada tanı ve tedavisi açısından kusurlu olmadığı, ilerleyen saatlerde hastanın durumunu kötüleştirebilecek indirekt hiperbilirubinemi ve anemi bulgularının sanık tarafından ortaya çıkarıldığı, hastanın hastaneye yatırılarak izlenmesi gerektiği, ancak kayıtlarda sanığın hastanın hastaneye yatırılarak izlenmesini önerdiğine yönelik bir bilgiye rastlanmadığı, diğer yandan hastanın hastaneye yatırılması halinde de ürosepsis ve hemolizin ağır seyretmesi nedeni ile tüm tedavilere rağmen hastanın ölümünün önlenemeyebileceği görüşünün bildirildiği, Yüksek Sağlık Şurası tarafından düzenlenen 25.10.2013 tarihli kararda hastayı muayene eden ve ayakta takip edip taburcu eden sorumlu araştırma görevlileri veya sorumlu uzman hekimlerin eylemlerinin tıp kurallarına uygun olmadığı ve ölümle illiyet bağı bulunduğu, ancak yatırılarak takip ve tedavi altına alınması halinde de üriner sepsis ve hemolizin ağır seyretmesi nedeniyle meydana gelen ölümün engellenemeyeceğine oybirliği ile karar verildiği, Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 05/05/2010 tarihli raporunda hastada ortaya çıkan ürosepsis ve ağır hemolizin her birinin tek başına ölüme sebebiyet verecek düzeyde olduğu, hastalığın ilk belirtilerinin ortaya çıktığı zaman hastanın ileri tetkik ve tedavi amaçlı olarak hastanede yatırılarak izlenmesinin uygun olduğu, bu aşamada hastayı muayene eden ve ayakta takip eden sorumlu araştırma görevlileri ile sorumlu uzman hekimlerin eylemlerinin tıp kurallarına uygun olmadığının mütalaa edildiği, bozma ilamı sonrası Adli Tıp Kurumu Üçüncü Üst Kurulundan aldırılan 04.03

.03.2021 tarihli raporda ise yüksek ateş ve kusma şikayeti olan, tetkiklerinde lökositoz, ürosepsis ve intravasküler hemoliz bulguları saptanan hastanın hastaneye yatırılarak tedavi uygulanmasının tıbbi bir gereklilik olduğu, tıbbi belgelere göre hasta hakkında uzman konsültasyonu istenmediği de göz önünde bulundurulduğunda sanığın uygulamalarının tıp biliminin genel kabul görmüş ilke ve kurallarına uygun olmadığı, söz konusu tıbbi hata ile meydana gelen sonuç arasında illiyet bağı bulunduğu, ancak ürosepsis ve intravasküler hemoliz tablosunun ağır klinik seyri dikkate alındığında, çocuğun hastaneye yatırılarak uygun dozda intravasküler antibiyotik tedavisi ve hemolizin durdurulmasına yönelik uygulamalar yapılması halinde de kurtulmasının kesin olmadığı hususunda oy birliği ile mütalaa verildiği anlaşılmakla, her ne kadar sanığın kusurlu eylemi ile ölüm nedeni arasında illiyet bağı bulunduğuna yönelik görüş bildirilmiş ise de, sanık tarafından yapılan uygulamalar doğru olsa dahi ölümün meydana gelebileceği hususu göz önünde bulundurulduğunda, sanığın, yüksek ateş ve kusma şikayeti ile tetkiklerinde lökositoz, ürosepsis ve intravasküler hemoliz bulguları saptanması nedeniyle yatırılarak tedavi uygulanması gereken hastanın yatışını yapmayarak antibiyotik reçetesi ve önerilerle taburcu etmesi ve hasta hakkında uzman konsültasyonu istememesi şeklindeki tıp kurallarına uygun olmayan eyleminin TCK'nın 257/2. maddesindeki ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçu kapsamında değerlendirilerek, sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın taksirle öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/01/2022 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22140, Karar No: 2011/2826, Tarih: 21.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22140 E.  ,  2011/2826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden pasif husumet nedeni ile reddine, ... yönünden ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... İnşaat AŞ hakkındaki davanın husumetten reddine, ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi gereğince, arsa nitelikli taşınmaza değer belirlenirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça benzer yüzölçümlü ve özel amacı olmayan yakın tarihli satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsal kabul edilen taşınmazın yüzölçümünün dava konusu taşınmazlardan oldukça küçük olduğu ve 26.07.1991 olan satış tarihinin değerlendirme tarihine göre eski olduğu anlaşıldığından rapor hükme alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü ve özel amacı olmayan satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmazlardan 1054 parsel nolu taşınmazın kamulaştırmadan artan bölümünün yüzölçümüne göre değer azalışı bulunmadığı göz önüne alınmadan yazılı nedenlerle fazla bedele hükmedilmesi,

3-Kabule göre de;

Davacılar vekilince dava değeri konusunda ıslah ile arttırma talebinde bulunulmadığı halde talep aşılarak bilirkişi raporunda belirlenen bedeller üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11716, Karar No: 2019/7030, Tarih: 05.11.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/11716 E.  ,  2019/7030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ...Mahallesi çalışma alanında bulunan 178 parsel sayılı 25.000,00 (uygulama kadastrosu sonucunda 126 ada 6 parsel sayılı 25.224,50 metrekare yüzölçümlü olarak) metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, mütegayyip eşhastan metruken Hazineye intikal eden yerlerden olduğu belirtilerek Hazine adına tespit edilmiş; ... oğlu ...’ın itirazı kadastro komisyonu tarafından reddedilmiştir. Davacı ..., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin ve komisyon kararının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir. Çekişmeli taşınmaz, 1953 yılında yapılan kadastro sırasında Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın atalarından kalma yer olup, 150-200 yıldır eklemeli olarak zilyetliklerinde bulunduğunu, tespit sırasında taşınmazın babası ...’ın zilyetliğinde olduğunu, uzun yıllardır ise taşınmazın kendi tasarruf ve zilyetliği altında bulunduğunu ileri sürerek, taşınmazın tespitinin iptali ile adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davacı lehine iktisap koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek sureti ile yazılı şekilde karar verilmiştir. Ne var ki; davacıdan, çekişmeli taşınmazın murisinden kaldığını ileri sürmesine karşın hangi nedene dayalı olarak (taksim, satış, bağış vs.) adına tescil istediği sorulup saptanılmamış; taşınmazın tespit tarihi 1953 tarihi oldğundan zilyetlikle iktisap koşullarının bu tarihe göre belirlenmesi gerekli olup, dinlenen yerel bilirkişiler yaşları itibari ile bu tarihe kadar davacı lehine iktisap koşullarının oluşup oluşmadığını bilebilecek yaşta olmadıkları halde bu tarihten öncesini bilebilecek durumda mahalli bilirkişi bulunup bulunmadığı araştırılmamış; mahalli bilirkişi ve tanıkların taşınmazın ilk olarak ne zaman kulanılmaya başlandığı, ilk malikinin kim olduğu, zilyetliğin hangi tarihten beri, kim tarafından ve hangi hukuki nedene dayalı olarak ve hangi tasarruflarla sürdürüldüğü hususlarındaki soyut nitelikteki beyanlarına itibar edilmiş; mahalli bilirkişi beyanları ile kadastro komisyonuna beyanda bulunan yerel bilirkişilerin taşınmazın kimden kaldığı ve zilyedinin kim olduğu hususundaki beyanları çeliştiği halde bu çelişki üzerinde durulmamış; taşınmazın sınırında dere bulunduğu halde jeolog bilirkişiden rapor alınmamış; bir arazinin niteliğini ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresini en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarının incelenmesi olduğu halde, tespitten öncesine ait hava fotoğrafı bulunup bulunmadığı araştırılmamış ve bulunması halinde getirtilip incelenmemiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca, sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, mahkemece öncelikle, davacı tarafa babasından kaldığını ileri sürdüğü taşınmazın hangi nedenle adına tescilini talep ettiği hususu açıklattırılmalı; bundan sonra tespit tarihi olan 1953 yılından öncesine ait hava fotoğrafı bulunup bulunmadığı araştırılmalı; bulunması halinde getirtilerek dosya ikmal edilmeli; daha sonra mahallinde, elverdiğince yaşlı (taşınmazın tespit tarihinden öncesini bilebilecek yaşta), tarafsız ve yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisi, ziraat mühendisi ve jeoloji mühendisi bilirkişiler ile fen bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı; yapılacak keşifte, yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazın öncesinin ne olduğu, zilyetliğin ilk olarak ne zaman başladığı, kimden kime kaldığı, taşınmazın kim tarafından, ne zamandan beri kullanıldığı, mütegayyip eşhastan intikal eden yerlerden olup olmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanlar arasında oluşacak çelişkiler ile yukarıda açıklanan çelişkilerin gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmesine çalışılmalı; alınan beyanlar komşu parsellerin tutanak ve dayanağı kayıtlar ile denetlenmeli; ziraat mühendisi bilirkişisinden, çekişmeli taşınmazın önceki ve mevcut niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü, taşınmaz öncesi itibariyle imar ve ihyaya konu edilecek yerlerden ise imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir, taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş; jeolog bilirkişisinden ise, çekişmeli taşınmazın aktif dere yatağında kalıp kalmadığı ve derenin taşkın etkisi altında bulunup bulunmadığı hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; tespit tarihinden öncesine ait hava fotoğrafı bulunması halinde, hava fotoğrafları üzerinde jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisine stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak, dava konusu taşınmazın hava fotoğraflarında gösterilmesi istenilmeli ve taşınmazın tespitten önceki niteliğinin ne olduğunu ve arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığını belirten rapor alınmalı; belirtilen şekilde yapılan uygulama sonunda davacı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14/1. maddesinde öngörülen edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeli; bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.