muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1211, Karar No: 2017/6704, Tarih: 23.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/1211 E.  ,  2017/6704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindekiparsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4284, Karar No: 2014/1736, Tarih: 17.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4284 E.  ,  2014/1736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8430, Karar No: 2023/5480, Tarih: 22.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/8430 E.  ,  2023/5480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2011/900 E., 2011/1031 K.

KARAR : Davanın Kabulü

Taraflar arasındaki korunma kararının kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Mahkeme kararı hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kurum mahkemeye sunduğu 09.07.2013 ve 18.12.2013 tarihli talep yazıları ile ... hakkında verilen korunma kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Korunma kararının kaldırılması istenen ... velisine dava dilekçesi tebliğ edilmemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, sosyal inceleme raporunda ...`ın bakım tedbiri kararının kaldırılmasının uygun olacağının bildirildiği gerekçesi ile bakım tedbiri kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, sosyal inceleme raporunda ...`ın bakım tedbiri kararının kaldırılmasının uygun olacağının bildirildiği gerekçesi ile bakım tedbiri kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... vekili kararın görevsiz mahkemede verilmesinin ve davanın hasımsız olarak görülmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, daha önce çocuk hakkında verilen korunma kararının kaldırılması şartlarının oluşup oluşmadığı, mahkemenin görevli olup olmadığı ve davanın hasımsız görülüp görülemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun`un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası. 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu`un (2828 sayılı Kanun) 22 nci, 24 üncü maddesi, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu`nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci, 7 inci, 26 ncı maddesinin üçüncü fıkrası maddeleri ve geçici 1 inci maddesi. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, 16.01.2013 tarih, 2012/2-563 Esas 2013/69 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1.Dava, çocuk hakkında verilmiş korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. 2828 sayılı Kanun`un 22 nci maddesinin birinci fıkrasında; korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağı hükme bağlanmıştır. Aynı Kanun'un 24 üncü maddesinde de; korunma kararının, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ergin olmadan kaldırılabileceği gibi, ergin olduktan sonra da, çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde devamına karar verilebileceği hükme bağlanmıştır.

2.5395 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 sayılı Kanundaki tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır (YHGK, 2012/2-563 E, 2013/69 K).

2.5395 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 sayılı Kanundaki tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır (YHGK, 2012/2-563 E, 2013/69 K).

3.Yukarıda açıklandığı üzere 5395 sayılı Kanun`un yürürlüğe girmesiyle 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi çocuk mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İstanbul`da çocuk mahkemesi bulunmaktadır. Görev kamu düzenine ilişkin olup, her aşamada mahkemece kendiliğinden dikkate alınmalıdır. Gerçekleşen bu durum karşısında, dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi yönünden bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

4. Kabule göre;

Korunma kararının kaldırılmasına yönelik istek korunma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle ilgilidir. Bu sebeple davanın hakkında korunma kararı alınmış olan kişi küçük ise yasal temsilcisine, ergin ise korunma altına alınan kişiye yöneltilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan eksik hasım ve incelemeyle hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu diğer bölümlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine

İşbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere

22.11.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3023, Karar No: 2022/12218, Tarih: 19.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/3023 E.  ,  2022/12218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak karar verilmiş hüküm; taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Kızıl Köyü, 1601 parsel sayılı taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün, 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih ve 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 5 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına yerine (Bozma sonrası artan fark 19.133,24 TL bedele ise dava tarihinden 4 ay sonrası olan 17/07/2016 tarihinden Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin ilam tarihi 19.09.2022 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, 19.133,24-TL’nin üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya derhal müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 19/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5999, Karar No: 2018/1208, Tarih: 08.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/5999 E.  ,  2018/1208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında 18. Hukuk Dairesinden çıkan kararı kapsayan 12/11/2015 gün ve 2015/16592 Esas - 2015/16467 Karar sayılı ilama karşı taraf vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkin davanın kabulüne dair mahkemece verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine onanmış, bu karara karşı taraf vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması gerektiği ve dava konusu taşınmazın bulunduğu ... ilçesi, ... mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğal olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu yönteme uyulmadan başka bir ilçede bulunan taşınmaz emsal alınmak suretiyle değer biçildiği gibi, dava konusu taşınmazın ve içinde bulunduğu bölgenin ileride imar uygulamasına tabi tutulması halinde kesilmesi gereken düzenleme ortaklık payı oranının ve dava konusu taşınmazın çevresinde düzenleme görmüş parseller var ise bunlardan kesilen düzenleme ortaklık payı oranları ile bunlara ilişkin bilgi ve belgeler Belediye İmar Müdürlüğünden sorularak alınacak cevaba göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden dava konusu taşınmazın emsal karşılaştırması sonucu tespit edilen metrekare birim fiyatından % 40 oranında düzenleme ortaklık payı düşülmek suretiyle hesap yapan rapor doğrultusunda eksik incelemeyle hüküm kurulduğu, ayrıca dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmının yüzölçümü ve geometrik şekli nazara alındığında kullanılamaz hale geldiği anlaşıldığından bu bölümün de bedeline hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmediği bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından;

Taraf vekillerinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 12/11/2015 gün ve 2015/16592 Esas - 2015/16467 Karar sayılı kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... ili, ...va ilçesi, ... mahallesi, 110 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın ve içinde bulunduğu bölgenin ileride imar uygulamasına tabi tutulması halinde kesilmesi gereken düzenleme ortaklık payı oranının ve dava konusu taşınmazın çevresinde düzenleme görmüş parseller var ise bunlardan kesilen düzenleme ortaklık payı oranları ile bunlara ilişkin bilgi ve belgeler Belediye İmar Müdürlüğünden sorularak alınacak cevaba göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden dava konusu taşınmazın emsal karşılaştırması sonucu tespit edilen metrekare birim fiyatından % 40 oranında düzenleme ortaklık payı düşülmek suretiyle hesap yapan rapor doğrultusunda eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi,

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması gerektiği ve dava konusu taşınmazın bulunduğu Bornova ilçesi, ... mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğal olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu yönteme uyulmadan başka bir ilçede bulunan taşınmaz emsal alınmak suretiyle değer biçildiğinden yapılan karşılaştırma inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmının yüzölçümü ve geometrik şekli nazara alındığında kullanılamaz hale geldiği anlaşıldığından bu bölümün de bedeline hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

2)Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmının yüzölçümü ve geometrik şekli nazara alındığında kullanılamaz hale geldiği anlaşıldığından bu bölümün de bedeline hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan karar düzeltme harcı ile temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11997, Karar No: 2017/10969, Tarih: 18.09.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/11997 E.  ,  2017/10969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı üçüncü kişi vekili haczedilen malların müvekkiline ait olduğunu, müvekkilinden önce bu adreste borçlunun işletmeci olarak bulunduğunu, bu kişinin kiracılığının sonra erdiğini, akabinde işyerinin müvekkili tarafından devralındığını, bu tarihten sonra adresin borçlu ile ilgisinin bulunmadığını iddia ederek davanın kabulü ile menkuller üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporuna göre haciz yapılan adresin 19/01/2012 tarihinde davacı adına tesis edildiği, haczedilen kitapların davacının işletme defterinde kayıtlı bulunduğunun tespit edildiği, 27/02/2014 tarihli oturumda dinlenen tanık beyanlarının da bu yönde olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile menkuller üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma karar vermeye yeterli değildir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma karar vermeye yeterli değildir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre; dava konusu hacizden önce aynı yerde 20.01.2012 tarihinde yapılan haciz sırasında da 3. kişinin mahalde hazır olduğu, yeri yaklaşık 1 ay önce devraldığını beyan ettiği, malların kendisine ait olduğunu beyan ettiği, yapılan evrak araştırmasında borçlu adına kesilmiş faturalara,tahsilat makbuzlarına, hesap ekstrelerine ve bir takım paketlere rastlandığı, 15.000 TL değerinde üniversite hazırlık kitapları ve romanların haczedildiği, 3. kişinin yediemin olmak istememesi üzerine mahcuzların mahalde bırakıldığı, akabinde 3. kişi tarafından menkullerle ilgili olarak istihkak iddiasında bulunulduğu, istihkak iddiasının alacaklı tarafından kabul edilmediği, İcra Hukuk Mahkemesi kararıyla takibin devamına ve 3. kişiye dava açması için süre verildiği, bu kararın da 3. kişiye usulüne uygun tebliğ edildiği, ancak bu hacze ilişkin dava açılmadığı, dava konusu 26.12.2012 tarihli haciz tutanağına yansıyan 3. kişi beyanlarına göre de, 20.01.2012 tarihinde haczedilen kitapların 3. kişi tarafından borçluya teslim edildiğinin bildirildiği görülmektedir. Tüm bu bilgilere ve takip borçlusu ile 3. kişinin faaliyet alanlarının aynı olmasına göre dava konusu olayda, mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olup, davada ispat külfeti davacı üzerindedir. Öte yandan; davalı alacaklı tarafça, davacı 3.kişi ile borçlu arasında akrabalık ilişkisi olduğu iddia edildiğine ve cevap dilekçesinde delil olarak nüfus kaydına da dayanıldığına göre, davalı 3. kişi ile borçlunun ayrıntılı nüfus kayıt örnekleri Mahkemece getirtilerek, davalı alacaklının iddiasının gerçekliğinin incelenmesi, bu doğrultuda elde edilen bilgilerin dosyada bulunan diğer delillerle birlikte, mülkiyet karinesinin borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olduğu hususu da değerlendirilerek, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,18.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.