muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4432, Karar No: 2019/7585, Tarih: 17.09.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/4432 E.  ,  2019/7585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı üçüncü kişi vekili, müvekkili şirket ile borçlu şirketin faaliyet adreslerinin ve konularının farklı olduğunu, ...' nın her iki şirket ortak veya yöneticisi olmasının tek başına organik bağ için yeterli olmadığını, mülkiyet karinesinin davacı şirket lehine olduğunu açıklayarak, davanın kabulü ile menkuller üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın süresinde açılmadığını, borçlu ile üçüncü kişi şirket arasında organik bağ bulunduğunu, davacının adresinde farklı icra dosyalarından yapılan haciz işlemi sırasında borçlu şirkete ait evraklar bulunduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, borçlu şirket ortaklarından ... ...'nın her iki şirket ile bağlantısının bulunması, haciz mahallinde başka dosyalardan daha önce gerçekleştirilen hacizlerde çöp kutusunda iki adet belge bulunmuş olması tek başına borçlu şirket ile üçüncü şirket arasında organik bağ bulunduğu ve muvazaalı işlemler yapılarak mahcuzların alacaklıdan mal kaçırmak üzere buraya getirildiğini ispat edemeyeceği, hacizli menkullerin üçüncü kişi şirketin faaliyet adresinde faaliyet alanıyla ilgili olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre, dava konusu 23.1.2014 tarihli haciz ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste yapılmamış ise de, borçlu şirket 2.7.2010 tarihinde ... şubesini açmış olup, 11.8.2010 tarihinde üçüncü kişi şirket ilk kez aynı adreste faaliyete başlamış, 6.7.2012 tarihinde de haciz adresine taşınmıştır. Bu durumda, borçlu ile üçüncü kişi şirket anılan adreste uzun bir süre birlikte faaliyet göstermişlerdir. Öte yandan, borçlu şirketin ünvanı, İpek İnşaat Malzemeleri San Ve Tic. A.Ş. olup üçüncü kişi şirketin ünvanı ise ... Madencilik Asfalt İnş. San. Tic. Ltd. Şti. iken 6.7.2012 tarihinde ünvanını değiştirmiştir. Ayrıca,...1. İcra Müdürlüğünün 2013/ 820 talimat sayılı dosyasında eldeki davaya konu haciz adresinde yapılan 21.10.2013 tarihli haciz sırasında bilgisayarda yapılan aramada borçlu şirkete ait vergi levhası, 24.7.2012 tarihli sipariş formu, 1.5.2013 tarihli borçlu şirket adına ödeme alım maili ve 2010- 2011 tarihli belgeler bulunmuş olup, aynı yerde...1.İcra Müdürlüğü 2013/ 952 talimat sayılı dosyasında yapılan 24.12.2013 tarihli haciz sırasında çöp kutusunun en üstünde borçlu şirket ünvanının yazılı olduğu yapı ruhsat belgesi ve ihtarname bulunmuştur. Bunların yanında, ticaret sicil kayıtlarına göre, borçlu şirket ortakları ...ve ... ... olup, 5.9.2013 tarihi itibari ile yapılan hisse devri ile tek ortak ...olmuştur. Üçüncü kişi şirket kurucu ortakları .. ve ..l iken yapılan hisse devirleri ile ortakları Deniz ... ve ... ... olmuş, 07.05.2013 de Mete, 24.3.2014 de de ... hisselerini ... a devretmiştir. ..., İnegör 1. İcra Müdürlüğü tarafından yapılan 24.12.2013 tarihli hacizde ve dava konusu haciz de hazır bulunmuş ve çalışan olduğunu beyan etmiştir. Öte yandan, 2.8.2017 tarihi itibari ile borçlu şirket gibi üçüncü kişi şirketin tek ortağı da ...olmuş, her iki şirketin faaliyet alanları da benzerdir. Bu koşullarda, istihkak iddiasının, alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla danışıklı olarak ileri sürüldüğünün ve muvazaalı işlemler yapıldığının kabulü gerekir. Bu nedenlerle Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önüne alınarak, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün hükmün İİK'nin 366 ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca

BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 17.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11044, Karar No: 2014/8172, Tarih: 17.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11044 E.  ,  2014/8172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/164072

MAHKEMESİ : Konya 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 24.12.2009

NUMARASI : 2008/391 Esas, 2009/761 Karar

SUÇ : Aralarında resmî evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların eylemleri sübuta erdiği halde yazılı şekilde yerinde olmayan gerekçe ile beraatlerine karar verilmiş ise de; inceleme tarihi itibariyle de Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP)'dan alınan nüfus kayıt örneğinden sanıkların birbirleriyle 10.08.2010 tarihinde evlendikleri anlaşılması karşısında, TCK.nın 230/5-2. maddesi uyarınca sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9065, Karar No: 2017/22577, Tarih: 18.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/9065 E.  ,  2017/22577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ...köyü 49 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37023, Karar No: 2015/26330, Tarih: 23.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37023 E.  ,  2015/26330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı idarenin alt işverenlerinde aralıksız olarak güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş akdinin davalı şirket tarafından haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davacının nöbet esnasında uyurken yakalandığını, bu durumun fotoğraflandığını, kendisininde savunmasında uyuduğunu ikrar ettiğini bu nedenle feshin haklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine verilmiştir.

Davacı işçinin iş akdinin haklı nedene dayalı olarak feshedilip edilmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda güvenlik görevlisi olarak çalışan davacının nöbet esnasında uyurken yakalandığı ve iş akdinin bu nedenle feshedildiği uyuşmazlık konusudur. Davacı davalı işyerinde uygulanan “Disiplin Ceza Cetveli” nin 20-a maddesi gereği iş saatlerinde uyuma fiilinin ilk seferde iş akdinin feshinin gerektirmeyeceği, bu cetvele göre bunun cezasının yevmiye kesimi olduğunu iddia etmiştir. Gerçekten de davacı tarafından dosyaya sunulan “Disiplin Ceza Cetveli” başlıklı belgede iş saatlerinde uyuma fiilinin ilk seferde 2 yevmiye kesimi ile cezalandırılacağı düzenlenmiştir. Fakat bu belgenin herhangi bir yerinde davalılarca hazırlandığına ve davalı işyerinde uygulandığına dair bir ibare bulunmamaktadır. Güvenlik görevlisi gibi bir meslekte görev esnasında uyuma fiili işverene İş Kanunu 25. madde kapsamında iş akdini haklı nedenle feshetme yetkisi verirse de işverenin Toplu İş Sözleşmesi vs. gibi bir düzenleme ile bu fiili başka şekilde cezalandırması da sözleşme serbestisi çerçevesinde mümkündür. Yapılacak iş davacı tarafından dosyaya sunulan “Disiplin Ceza Cetveli” isimli belgenin işyerinde uygulanıp uygulanmadığı araştırılmalı, işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi varsa getirtilmeli, davacının bu kapsamda daha önce ceza alıp almadığı araştırılmalı ve tüm bu deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin eksik inceleme ile karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/441, Karar No: 2015/12359, Tarih: 03.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/441 E.  ,  2015/12359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/08/2014

NUMARASI : 2014/95-2014/221

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup Uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Taşınmaz kapama meyve bahçesidir. Öncelikle meyve ağaçlarının yaşları belirlenip İl Tarım Müdürlüğünden bu ağaçların bulundukları yaşları itibarıyla dekara verim miktarı, değerlendirme yılı hasat döneminde toptan kilogram satış fiyatları ve üretim masrafları sorulup net geliri belirlendikten sonra, bu gelirin kapitalizasyon faizine bölünmesi suretiyle birim fiyatının bulunması ve daha sonra ağaçların taşınmazda kapladığı alan belirlenerek buna göre bahçenin toplam değerinin bulunması gerekirken, denetime imkan vermeyecek şekilde hüküm kurulması,

2)Bilirkişi raporunda yazılı özellikleri dikkate alınarak objektif değer artırıcı ursunurun % 100 oranında uygulaması gerekirken daha az alınarak eksik bedelin tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19867, Karar No: 2014/1591, Tarih: 29.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/19867 E.  ,  2014/1591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hüküm, davacı vekili tarafından da temyiz edilmiştir. 02.09.2013 tarihli temyiz dilekçesinde temyiz eden davacı vekilinin imzası bulunmamaktadır. Elektronik imzayı ihtiva ettiğine ilişkin de bir bilgi mevcut değildir. Dilekçe üzerinde “UYAP’tan alınmıştır” kaydı mevcut ise de, elektronik ortamdan elde edilen fiziki örneğin, incelemeye esas alınabilmesi için “aslının aynı olduğu” belirtilerek hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmiş olması zorunludur (HMK.md.445/3). Bu nitelikte bir tasdik şerhi de bulunmamaktadır. Bu haliyle dilekçe incelemeye esas alınamaz. Bu bakımdan:

1-Davacı vekilinin 02.09.2013 tarihli temyiz dilekçesindeki imza noksanlığının ilgili avukata tamamlattırılması veya,

2-“Aslının aynı olduğu” belirtilerek hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmesi,

3-Bu dilekçeden temiz harcı alınmış ise buna ilişkin tahsilat makbuzunun örneğinin dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 29.01.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/29206, Karar No: 2014/28767, Tarih: 30.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/29206 E.  ,  2014/28767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki maddi ve manevi tazminat taleplerinin temyiz incelemesi Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'ne verilmiştir.

SONUÇ: Taraflar arasındaki uyuşmazlığın meslek hastalığından kaynaklanması ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun anılan kararına göre dosyanın Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14688, Karar No: 2017/2073, Tarih: 13.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14688 E.  ,  2017/2073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK’nın 53.maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından sanık için atanan zorunlu savunman ücretinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,13/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13487, Karar No: 2012/910, Tarih: 01.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/13487 E.  ,  2012/910 K.**

**"İçtihat Metni"**

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanık ...'nin, 1163 sayılı Kanun'un ek 2/2.maddesi uyarınca 1 ay hapis ve 343 yeni Türk lirası adİî para cezası ile cezalandırılmasına, kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/1e maddesi gereğince 1 ay süre ile kooperatif yönetim kurulu üyeliği yapmaktan yasaklanması yaptırımına çevrilmesine dair ÜSKÜDAR 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 09/04/2008 tarihli ve 2007/1175 esas, 2008/373 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 30.10.2010 gün ve 66775 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 25.11.2010 gün ve KYB. 2010-286881 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50/1 e maddesinde "Sağladığı hak ve yetkiler kötüye kullanılmak suretiyle veya gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılarak suç işlenmiş olması durumunda; mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, ilgili ehliyet ve ruhsat belgelerinin geri alınmasına, belli bir meslek ve sanatı yapmaktan yasaklanmaya, çevrilebilir." hükmünün yer aldığı, kooperatif yönetim kurulu üyeliğinin, belli bir meslek ve sanat olmadığı gibi, adaylık, seçim ve bir kooperatif üyeliğinin varlığını zorunlu kılması karşısında, sanığa tayin edilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırıma çevrilirken, kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa aykırı olmayan tarafları tatmin edici, denetime elverişli bir seçenek yaptırıma hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel kurulu'nun 07.11.2006 gün ve 2006/213 Esas, 229 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6.maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde başvurulabilecek yasa yolu, süresi, mercii ve başvuru şekli tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmelidir.

Dosyanın yapılan incelemesinde; kanun yararına bozmaya konu kararda yasa yolunun başlangıcı gösterilmediği, sanığa yukarıda anılan hususları içeren açıklamalı davetiye de gönderilmediği bu suretle sanığın yanıltıldığı ve kararın kesinleşmediği anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 01.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3256, Karar No: 2021/761, Tarih: 11.02.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/3256 E.  ,  2021/761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Erdemli 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.04.2016 gün ve 536-370 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi dahili davalı ... vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 11.02.2021 Perşembe günü saat 10.00 da daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Davalılardan ... vekili davalı ile irtibat kurulmadığını ve gerekçeli karar tebligatının sehven tebliğ alındığını belirterek tebligatı iade etmiş, mahkemece bu dilekçe ile birlikte gerekçeli karar davalının Günel Altay Mah. Kadıköy-İstanbul adresine tebliğ edilmiş, adres kentsel dönüşüm alanı içinde kaldığından tebligat iade edilmiş, bunun üzerine davalının mernis adresine TK 21/2’ye göre tebligat yapılmıştır. Ne var ki, davalı ...’un vekaletnamedeki adresi 6. Kolordu Komutanlığı Subay Lojmanları Asım Apt no:4 Adana olarak geçmektedir. Bu durumda gerekçeli kararın davalının yukarıda anılan bilinen adresine usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi için Dairece 03.02.2020 tarihinde dosyanın yerel mahkemesine çevrilmesine karar verilmiş olup, bu kez gerekçeli karar davalıya 6. Kolordu Komutanlığı Subay Lojmanları Asım Apt no:4 Adana adresine Tebligat Kanunu 35. maddesine göre 01.10.2020 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Hemen belirtilemelidir ki; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinin 1.fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresine yapılır. Aynı maddenin, 6099 sayılı Kanun ile eklenen 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır. Aynı Kanunun 21. maddesinde ise muhatabın adresinde bulunmaması halinde yapılacak işlemler ve bu kapsamda 21/1 maddesinde muhatabın adresten geçici olarak ayrılmış olması halinde tebligat usulü, 21/2 maddesinde ise mernis adresine tebligat usulü düzenlenmiştir. Bu yasal düzenlemeler kapsamında tebligatın öncelikle bilinen en son adrese çıkartılması, bu adreste tebliğ edilemeyerek iade edilmesi halinde ise mernis adresine çıkartılması gerekmektedir.

Elde ki davada, davalı ...’a yapılan tebliğ doğrudan bilinen adrese Tebligat Kanununun 35.maddesine göre çıkartılmışsa da anılan tebliğin usule uygun olduğunu söylemek mümkün değildir.

Elde ki davada, davalı ...’a yapılan tebliğ doğrudan bilinen adrese Tebligat Kanununun 35.maddesine göre çıkartılmışsa da anılan tebliğin usule uygun olduğunu söylemek mümkün değildir.

O halde, davalı ...’a gerekçeli kararın öncelikle bilinen adresine (6. Kolordu Komutanlığı Subay Lojmanları Asım Apt no:4 Adana) tebliğe çıkartılması, tebligatın yapılamaması halinde mernis adresine TK21/2 uyarınca tebliğinin sağlanması ve temyiz süresinin beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,11/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.