muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4206, Karar No: 2017/6877, Tarih: 19.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/4206 E.  ,  2017/6877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında haricen satış sözleşmesi ile satın aldığı ... plaka sayılı araca ait motorlu araç trafik belgesinin arka yüzündeki 30.01.2002, 24.03.2004 ve 12.01.2007 işlem tarihli muayene işlemlerini sahte olarak düzenlemek sureti ile resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında; sanığın savunmalarında söz konusu aracı açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediği ismini ... olarak bildiği ve sonrasında cezaevinde bulunduğunu duyduğu bir kişiden 12.03.2007 tarihinde sözleşme karşılığında satın aldığını, araç trafik belgeleri üzerindeki muayene kısmındaki bilgilerin aracı aldığı esnada var olduğunu, daha sonrasında aracın ruhsatta asıl sahibi olarak gözüken ...'dan 02.07.2007 tarihinde satış için vekalet aldığını, sahtecilik yapmadığını beyan ettiği ve sanığın 31.10.2013 tarihli temyiz dilekçesinde aracın satışına ilişkin satış sözleşmesi fotokopisini ibraz ederek aracı ... isimli sahıştan aldığını beyan ettiği, aracın tescil belgesinde sahibi olarak görünen ve hakkında beraat kararı verilen sanık ...'ın ise söz konusu aracın satışına ilişkin vekaleti verdiği tarihde aracın muayenesinin tam olduğunu beyan ettiği ve satış protokolünde ... isimli şahsın TC kimlik numarasının ve telefon bilgilerinin bulunması, Uyapta TC kimlik numarasına göre yapılan sorgulamada böyle bir şahsın var olduğunun anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi amacıyla sanığın temyiz dilekçesinde belirttiği ve araç satış sözleşmesindeki satıcı olarak görünen "..." isimli şahsın açık kimlik ve adres bilgilerinin araştırılarak tespit edilmesi ile ayrıntılı olarak beyanın alınması, suça konu araç muayene işleminde yer alan el yazısı, rakam ve imzaların sanığa ve "..." isimli şahsa ait olup olmadığına ilişkin inceleme yaptırılarak toplanan delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de; Sanığın adli sicil kaydına göre sabıkasına konu hükümlülüğünün 765 sayılı TCK'nın 404/2. maddesine aykırılıktan uyuşturucu madde kullanmak suçuna ilişkin olup, 5237 sayılı Kanunun 191/2. maddesine göre tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilebileceği,tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uyması halinde açılmış olan davanın düşmesine karar verilebilecek olması nedeniyle, hakkında tekerrür hükümleri uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7948, Karar No: 2024/11263, Tarih: 20.11.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/7948 E.  ,  2024/11263 K.**

**"İçtihat Metni"**

7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan sanıklar ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerlerine atılı suçun niteliğine ve iddianamelerde olayın anlatılış biçimine göre, her iki mahkemenin dava dosyaları arasında sanıklar ve suç yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden, İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/637 Esas sayılı davası ile Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/640 Esas sayılı davasının BİRLEŞTİRİLMESİNE,

Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2023 tarihli ve 2018/640 Esas, 2023/819 sayılı BİRLEŞTİRME KARARININ oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Davanın Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesi dosyası üzerinden YÜRÜTÜLMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17965, Karar No: 2017/3384, Tarih: 20.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/17965 E.  ,  2017/3384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davalı ... kısmen kabulüne, davalı ... ve ... yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalılardan ...'in, araç maliki Selçuk Müsellim'e ait vekaletname ile 34 BL 0389 plakalı aracı 28.150,00 TL karşılığı davacıya satılması konusunda anlaştıklarını, 04/01/2006 tarihinde davalı ...'ın noter, davalı ...'in başkâtip olduğu Üsküdar 12. Noterliği'ne giderek Selçuk Müsellim tarafından verilen vekaletname ile, araca ait ruhsat ve araca ait ilişik kesme belgesi ile aracın satışının yapıldığını, davacının Esenler Trafik Tescil Şubesi'ne aracın tescili için başvurduğu sırada çalıntı olduğunun tesbit edildiğini, araca el konulduğunu, noter satış sözleşmesinin incelenmesinde ekinde bulunan satış işlemi için bulunması zorunlu olan ilişik kesme belgesinde yazan şasi numarası ile satış için notere ibraz edilen ruhsattaki şasi numarasının birbirinden tamamen farklı olduğunu tespit ettiklerini, bu durumu noterin ve yetkili başkatibinin incelemesi gerekirken, görevlerini gereği gibi yapmadıklarından, davacının 28.150,00 TL zarara uğratıldığını, davalılar ... ve ... aleyhine Üsküdar 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/783 esas sayılı dosyası ile dava açıldığını, Üsküdar 2. Noteri ... için ise Adalet Bakanlığı'ndan soruşturma izni verildiğini ileri sürerek davacının uğradığı 28.150,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; davacının aracına el konulduğu tarihten itibaren 1 yıl içinde dava açması gerektiğini, davanın 1 yıllık zamanaşımı süresinde açılmadığı gibi noter olan davalının haksız fiil olayında hiçbir ilgisinin bulunmadığından davanın reddini istemiştir.

Davalı ...; davanın zamanaşımına uğradığını, satış işleminin ruhsattaki bilgilere göre yapıldığını, olayda kusurunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı ... ve ... hakkında açılan davanın reddi ile davalı ... hakkında açılan davanın kısmen kabulü ile 22.500,00 TL'nin 04/01/2006 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı ... ve ... hakkında açılan davanın reddi ile davalı ... hakkında açılan davanın kısmen kabulü ile 22.500,00 TL'nin 04/01/2006 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hükmü temyiz eden davalı ... tarafından verilen temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ise de temyiz harçlarının yatırıldığına dair dosya içerisinde bilgi ve belge bulunmadığı, Mahkemece, söz konusu harcın ikmal edilmesi için davalı vasisine muhtıra tebliğ edildiği, ancak verilen süre içerisinde davalının harcı tamamlamadığı anlaşılmıştır. Buna göre, açıklanan nedenlerle davalı ...'in temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava; noterde düzenlenen araç satış sözleşmesiyle satın alınan aracın, alıcının elinden alınması nedeniyle, alıcının uğradığı maddi zararın, noter ve notere vekaleten vekaletnameyi düzenleyip imzalayan katipten tazmini istemine ilişkindir.

1512 sayılı Noterlik Kanunu'nun 162.maddesine göre, ''Noterler bir işin yapılmamasından veya hatalı yahut eksik yapılmasından dolayı zarar görmüş olanlara karşı sorumludurlar''. Bu maddeye göre noterlerin sorumluluğu Kusursuz sorumluluktur. Kusursuz sorumlulukta ise, zarar gören kişinin kusurun varlığını ispat etmek zorunluluğu yoktur, aksine kusursuz sorumlu olan davalının (noterin) olayla zarar arasında uygun illiyet bağının bulunmadığını kanıtlaması gerekir.

Sorumluluk Hukukunun önemli ögelerinden biri de zarar ile eylem arasında illiyet bağının bulunmasıdır. İlliyet bağının kesildiği durumlarda kusursuz sorumlu olan kişi sorumlu tutulmayacaktır. Teoride ve uygulamada; mücbir sebep, zarar görenin tam kusuru ve üçüncü kişinin ağır kusuru ile illiyet bağı kesilir ve kusursuz sorumlu olan kişi sorumluluktan kurtulur.

Diğer taraftan Noterlik Yasası'nın 72.maddesi gereğince noter; iş yaptıracak kişilerin kimlik ve adresleri ile gerçek isteklerini tam öğrenmekle yükümlüdür. Noterin sahte belgeler ile işlem yapması ve gerçek maliki iyi tespit edememesi, hatalı ve eksik bir işlemdir.

Tüm bu bilgiler ışığında somut olay irdelendiğinde; davalı ...'in sahte olarak düzenlediği ve gerçek araç maliki Selçuk Müsellim'e ait kimlik bilgilerini içeren vekaletname, ruhsat, ilişik kesme belgesini notere sunduğu, davacıyı zarara uğratan bu sahte belgelere dayalı olarak noterce yapıldığı anlaşılmaktadır.

07.01.2006 tarihli ekspertiz raporu ile, tetkik için gönderilen motorlu araç trafik belgesi ile oto plakası üzerinde yapılan incelemede; belgelerin sahte oldukları, üzerlerinde sahte soğuk mühür izleri oluşturulduğu, mühür izlerinin basım yerleri ve özellikleri nedeni ile belgelerin iğfal kabiliyetlerinin bulunduğu kanaatine varıldığı rapor edilmiştir.

07.01.2006 tarihli ekspertiz raporu ile, tetkik için gönderilen motorlu araç trafik belgesi ile oto plakası üzerinde yapılan incelemede; belgelerin sahte oldukları, üzerlerinde sahte soğuk mühür izleri oluşturulduğu, mühür izlerinin basım yerleri ve özellikleri nedeni ile belgelerin iğfal kabiliyetlerinin bulunduğu kanaatine varıldığı rapor edilmiştir.

Somut olayda; sahte motorlu araç trafik belgesi kullanılarak aracın satışının yapıldığı, davacının bu nedenle zarara uğradığı sabit olduğuna göre; nedensellik bağının kesildiğinin ispatı davalı notere düşmektedir.

Kamu hizmeti yürüten noterin, motorlu araç trafik belgesinde hatalar nedeniyle daha özenli davranıp gerekli araştırmayı yaparak sürücü belgesi ve vekaletnamenin sahte olup olmadığını detaylı şekilde araştırması gerekmektedir.

Davalı noterin, sahte motorlu araç trafik belgesine dayanarak satış yapmış olması özen yükümlülüğünün kusurlu şekilde aksattığını göstermekte olup, noterin eylemi ile meydana gelen zarar arasında illiyet bağının kesilmediği açıktır. Bu nedenle, davalı noterin ve onun adına işlem yapan diğer davalıların sorumluluğu cihetine gidilmelidir.

O halde, mahkemece; davalı noterin, araç satış işlemini yaparken kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermediği gözetilerek, kamu hizmeti yapan noterin, gerekli dikkat ve özeni göstermemesi onun sorumluluğunu gerektirdiğinden, davacının uğradığı maddi kayıpların belirlenmesi ve davalılardan tazminine karar verilmesi gerekirken; itibar edilmeyen gerekçeler ile, davalılar ... ve ... yönünden davanın reddine yönelik hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'in temyiz isteminin reddine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15577, Karar No: 2023/21593, Tarih: 26.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/15577 E.  ,  2023/21593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2021/3102 E., 2022/1727 K.

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 01.09.2022 tarihli ve 2021/3102 Esas, 2022/1727 Karar sayılı ek kararına ilişkin yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip 28.06.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 19.07.2022 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin süre yönünden reddine dair ek karar verildiği, ek kararın sanığa usulüne uygun şekilde 16.09.2022 tarihinde tebliğ edildiği ancak sanık tarafından ek karar aleyhine temyiz isteminde bulunulmadığı anlaşıldığından Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1042, Karar No: 2013/19090, Tarih: 04.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/1042 E.  ,  2013/19090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/.../2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın maddi tazminat yönünden kısmen kabulüne, manevi tazminat yönünden reddine dair verilen .../.../2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının işveren vekili olarak görev yaptığı kuaförde manikürcü olarak çalıştığını, olay tarihinde bulmaca çözerken elindeki kalemi davalının almaya çalıştığını, bu sırada kalemin kırılması nedeniyle yaralandığını belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, müdür olarak çalıştığı işyerinde manikürcü olan davacının müşterilerle ilgilenmediğini, bu nedenle davacıyı uyardığını, davacının haksız kazanç peşinde olduğunu söyleyerek davanın reddini istemiştir.

Yerel mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, davacı ile işveren vekili olan davalının yaptıkları iş akdine bağlı olarak birlikte çalıştıkları ve davaya konu olayın da akdin devamı sırasında gerçekleştiği anlaşılmaktadır. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun .... maddesine göre, İş Mahkemesi, İş Kanunu hükümlerine göre işçi sayılanlar ile işveren arasındaki her türlü uyuşmazlıkları çözümlemekle görevlidir. Şu durumda, davanın iş mahkemesi tarafından görülmesi gerekir. Mahkemece, görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddi yerine işin esasının çözümlenmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/.../2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10303, Karar No: 2006/10707, Tarih: 27.09.2006

10. Ceza Dairesi 2006/10303 E., 2006/10707 K.

**10. Ceza Dairesi 2006/10303 E., 2006/10707 K.**

**- ADLİ PARA CEZASI

- KANUN YARARINA BOZMA

- KARŞILIKSIZ ÇEK KEŞİDE ETMEK**- 4675 S. İNFAZ HAKİMLİĞİ KANUNU [ Madde 6 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 16 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 5 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 77 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 84 ]

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan çeşitli mahkemelerce verilen para cezaları ile hükümlü C.... G....... hakkındaki cezaların içtima ettirilerek neticeten 191.428.37.-YTL para cezasının 1617 gün olarak hapse çevrilerek, azami had itibariyle 3 yıl olarak infazına ilişkin İstanbul 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.01.2006 gün ve 2006/5 müteferrik sayılı kararına yönelik itiraz üzerine, itirazın kabulü ile 191.428.37.-YTL para cezası karşılığı 1617 günün 4 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası olarak infazına ilişkin İSTANBUL 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'nın Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 28.06.2006 gün ve 29170 sayılı kanun yararına bozma talebi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.07.2006 gün ve 2006/156973 sayılı tebliğnamesi ile dosya Dairemize gönderilmekle incelenip, gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebi ve tebliğnamede, "Sanık hakkında hükmolunan para cezalarının ödenmemesi sebebiyle yerine çektirilecek hapis cezasının 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 5/11. maddesi gereğince 3 yıldan fazla olamayacağı gözetilmeden, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin anılan kararının bozulması istenmiştir.

765 sayılı TCK'nın 77/4. maddesinde, "Birleştirilen para cezalarının şahsi hürriyeti bağlayıcı bir cezaya çevrilmesi halinde bu ceza müddeti beş seneyi geçemez." hükmüne yer verilmiş, 647 sayılı Kanun'un 5/11. maddesinde ise, "Para cezası yerine getirilen hapis cezası 3 yılı geçemez. Türk Ceza Kanununun 84. maddesi hükmü saklıdır." hükmü öngörülmüştür.

647 sayılı Kanun'un 5/11. maddesi, tek bir hüküm ile verilen para cezasının ödenmemesi nedeniyle hapis cezasına çevrilmesi durumundaki azami sınırı göstermekte iken, 765 sayılı TCK'nın 77/4. maddesi, birden fazla hükümle verilen para cezalarının toplanması sonucu bulunan cezanın ödenmemesi nedeniyle çevrilen hapis cezasının üst sınırını göstermektedir. Bu nedenle, daha sonra yürürlüğe giren 647 sayılı Kanun'un 5/11. maddesi hükmüyle, 765 sayılı TCK'nın 77/4. maddesindeki 5 yıl sınırının 3 yıla indirildiğini kabul etmek mümkün değildir.

Somut olayda, yedi ayrı mahkeme hükmüyle verilen para cezalarının içtimai söz konusu olup, her bir para cezasının hapis cezasına dönüştürülmesi sonucunda bulunan hiçbir ceza üç yıldan fazla değildir ve toplanan para cezasının dönüştürüldüğü hapis cezasının üst sınırı da beş yıldır. Bu nedenle kanun yararına bozma talebine dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce yerinde olmayıp, itiraz merciinin gerekçesi yasaya uygundur. Ancak, toplam hapis süresi kararda belirtildiği şekilde 1617 gün olmayıp, 1914 gündür ve 5 yıl 2 ay 29 güne tekabül etmektedir. Böylelikle hükümlünün yatacağı süre, itiraz merciince yapılan hesaplama sonucu bulunan ceza miktarı olan 4 yıl 5 ay 7 gün hapis olmayıp, azami sınır olan 5 yıldır.

Bu nedenle, İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2006 gün ve 2006/233 müteferrik sayılı kararının 5271 sayılı CMK'ın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA; aynı Kanun'un 309/4-a maddesi uyarınca dosyanın müteakip işlemlerin yapılması için anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı makamına TEVDİİNE, 27.09.2006 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9576, Karar No: 2012/12414, Tarih: 12.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/9576 E.  ,  2012/12414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ... ve diğerleri vekili Avukat ... ... tarafından, davalı Abdülhamit ... (kendisine asaleten ... ...'a vesayeten) ve diğerleri aleyhine 27/03/2000 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07/05/2002 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ... ve ... ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş; hüküm, davalılardan ... ... ve ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, olay tarihinde henüz reşit olmayan davalılar ... ..., ... ... ... ve ... ...'un haksız eylemleri nedeniyle uğranılan zararın, velayet görevlerini yerine getirmedikleri gerekçesiyle kendileri ile birlikte babalarından da tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulü ile tedavi giderleri, destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminatın, hakkındaki dava takip edilmeyen ... ... dışındaki tüm davalılardan dayanışmalı olarak tahsiline karar verilmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasa'nın 4/1. maddesi gereğince, 4721 sayılı Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı'ndan ... dava ve işlere aile mahkemesinde bakılır. Somut olayda Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı içerisinde yer alan 369. maddenin uygulanması gerektiğinden eldeki davaya aile mahkemesinde bakılması gerekir. Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA , bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.