muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1209, Karar No: 2014/12698, Tarih: 07.05.2014

3-Kabule göre de;

a-Değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

b-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen M..ili K.. m.. .. ada, .. parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

Raporlar değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30778, Karar No: 2014/23745, Tarih: 28.10.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/30778 E.  ,  2014/23745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/379185

MAHKEMESİ : Bursa 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2013

NUMARASI : 2011/1391 (E) ve 2013/876 (K)

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itiba- riyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden önce 05.07.2012 tarihli Resmi Gaze- te'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evre- sinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme gözetilmeyerek yargılamaya devamla yazılı biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMA- SINA), 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7118, Karar No: 2014/14467, Tarih: 20.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/7118 E.  ,  2014/14467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2013/383-2014/65

Dava dilekçesinde, 04.08.2010 ve 17.01.2012 tarihli kat malikleri kurul kararlarının yok hükmünde olduğunun tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

İptali istenen 04.08.2010 tarihli toplantının 2 numaralı kararında mantolama yapılmasına, 3 numaralı kararında ise bahçe yolu açılması kararlaştırıldığı, mantolama (ısı yalıtımı) kararının Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 42. maddesi kapsamında, projede bulunmayan yol açılmasının ise Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. maddesi çerçevesinde değerlendirilmesi gereken hususlar olduğu, Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 33. maddesi gereğince kat malikleri kurulu kararlarının yok veya mutlak butlanla hükümsüz sayıldığı durumlarda süre koşulu aranmayacağı da dikkate alınarak, sözü edilen kararların Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. ve 42. maddeleri çerçevesinde değerlendirilip oluşacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bir ve altı aylık sürelerin geçtiği gerekçesi ile bunlar yönünden de red kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1209, Karar No: 2017/6017, Tarih: 16.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/1209 E.  ,  2017/6017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Bu itibarla, HUMK.'nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3. maddesinde "temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir" hükmü yer almaktadır.

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilirken Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5 esas 1985/1 sayılı kararı uyarınca temyiz harcının hesaplanarak temyiz edenden istenip istenmediği araştırılarak harç istenmiş ve yatırılmış ise makbuzunun, istenmesine rağmen harç yatırılmamış ise, bu konuda mahkeme kalemince tanzim edilen belge varsa bu belgenin dosya içine konularak birlikte gönderilmesi için,

Mahkeme kalemince belge tanzim edilmemiş ise HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3. maddesi uyarınca, temyiz harcının süresinde yatırılması için muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapıldıktan,

Sonra birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4409, Karar No: 2019/6176, Tarih: 12.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/4409 E.  ,  2019/6176 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 21.05.2019 tarihli ve 2019/3018 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 28.05.2019 tarihli ve KYB-2019/56484 sayılı ihbarname ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 08/01/2019 tarihli ve 2018/24157 soruşturma, 2019/317 esas, 2019/258 sayılı iddianamenin iadesine dair Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/01/2019 tarihli ve 2019/3 iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/02/2019 tarihli ve 2019/71 değişik iş sayılı kararının “Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 13/03/2019 tarihli ve 2016/6214 esas, 2019/2615 karar sayılı ilâmında “...213 VUK'nin 367. maddesi gereğince kovuşturma şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması...” şeklinde belirtilmiş olması karşısında, şüpheli hakkında komisyon mütalaası düzenlenmediği, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 367/1. maddesi uyarınca komisyon mütalaasının dava şartı olduğu anlaşılmakla; iddianamenin iadesi kararına karşı yapılan itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 08.01.2019 tarihli 2018/24157 Soruşturma ve 2019/317 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2019 tarihli ve 2019/3 İddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın kabulüne dair Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08.02.2019 tarihli ve 2019/71 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 12.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/987, Karar No: 2019/2751, Tarih: 14.05.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/987 E.  ,  2019/2751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme suçuna yardım etme

HÜKÜM : TCK.nin 81, 39, 29, 31/2, 62/1 ve 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Tüm dosya kapsamına göre, maktul ..., suça sürüklenen çocuk ... ve diğer sanık olan ağabeyi Kenan arasında, daha önceden suça sürüklenen çocuğun maktule borç olarak verdiği iki adet yüzüğün maktul tarafından geri verilmemesi üzerine aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi neticesinde sanık Kenan’ın maktulü öldürdüğü, suça sürüklenen çocuğun ise sanığın eylemine yardım ettiği olayda, maktulden suça sürüklenen çocuğa yönelen söz ve davranışların boyutu dikkate alındığında suça sürüklenen çocuk hakkında haksız tahriki düzenleyen 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca asgari oranda indirim yapılması gerekirken, somut olayın özelliklerine uygun düşmeyecek şekilde 3/4 oranında indirim yapılarak suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve yaş küçüklüğüne ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, suça

sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 14/05/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16284, Karar No: 2007/19277, Tarih: 23.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/16284 E.  ,  2007/19277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından borçlu hakkında bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus yol ile icra takibine geçildiği ve borçluya gönderilen örnek 10 numaralı ödeme emri bila tebliğ iade edildiği , borçlunun ise 14.05.2007 tarihinde İcra Mahkemesine başvurduğu ve icra takibini haricen öğrendiğini belirterek borca ve faize itiraz ettiği anlaşılmıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 32. maddesi gereğince tebliğ, usulüne aykırı yapılmış olsa bile muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi olarak kabul edilir.Bu maddenin uygulanabilmesi için muhataba usulsüz de olsa yapılmış bir tebligat olmalıdır.Her hangi bir tebligat yapılmamış veya tebligat çıkarılmasına rağmen tebliğ edilemeden iade edilmiş ise  anılan madde hükmü uygulanmaz. Somut olayda borçluya çıkarılan ödeme emri tebliğ edilmeksizin bila tebliğ iade edildiğine göre, borçlu hakkında 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 32. maddesinin uygulanma imkanı bulunmamaktadır.

Öte yandan, borçluya “ödeme emri tebliğ edilemese” bile,alacaklının anlaşmazlığı ve takibi sürdürme iradesi mevcut bulunduğu sürece borçluya ödeme emrinin tebliğ edilmemesi şikayet ve itirazda bulunmasına engel teşkil etmez. Her ne kadar borçluya ödeme emri tebliğ edilmemiş ise de alacaklı vekilinin yargılamaya katılarak itirazın reddini talep ettiği ve bu nedenlerle, anlaşmazlığı ve takibi sürdürme iradesinin mevcut bulunduğu görülmektedir.O halde Mahkemece borçlunun itirazının esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde itirazın süre aşımı nedeniyle reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2189, Karar No: 2017/2588, Tarih: 07.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/2189 E.  ,  2017/2588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda,davacı ... İnş.Ltd.Şti. Yönünden davanın reddine, davacı ... İşleyen yönünden davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirtilen 07.03.2017 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ...geldi. Aleyhine temyiz olunan davacılar adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00' e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle yargılama sırasında ileri sürülmeyen hususların temyiz incelemesi sırasında ileri sürülemeyecek olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6.803.30. TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.03.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11510, Karar No: 2025/3015, Tarih: 15.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/11510 E.  ,  2025/3015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/347 E., 2015/719 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İstemi

Özetle, atılı suçu işlemediğine, kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılan ...'nin aşamalardaki anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın olay günü, katılanın cinsel organına eli ile değmeye başladığı, katılanın tepki vermesi üzerine sanığın sus bağırma, komşular duyar şeklinde sözler söylediği, bu sırada katılanın ayağa kalkarak çıkmak istediği, ancak sanığın kendisini kolundan tutarak yatağa doğru çektiği ve üzerine doğru eğildiği, sana s.ks. çekmek istiyorum vb. sözler söyledikten sonra katılanın üzerinde bulunan eşofmanını çıkartmak istediği, ancak katılanın durumdan rahatsız olması üzerine ve kurtulmak amacıyla sanığın kafasına o an yanında bulunan bira şişesi ile vurduğu, bunun üzerine katılanı bıraktığı ve katılanın evden ayrıldığının anlaşılması karşısında, eylemin mevcut haliyle sarkıntılık düzeyini aştığı gözetilerek sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/1-1. cümlesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. ve 326/son maddeleri gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4103, Karar No: 2023/6449, Tarih: 24.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/4103 E.  ,  2023/6449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1589 E., 2022/1838 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozulmasına

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.09.2020 tarihli ve 2019/311 Esas, 2020/126 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2020/1589 Esas, 2022/1838 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiilerinin Temyiz Sebepleri

Haksız tahrik, takdirî indirim ve akıl hastalığına özgü hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktul ile sanık ...'ın aynı sokakta oturduğu, maktulün zaman geçirmek amacıyla güvercin beslediği, öğretmen arkadaşının kendisine emanet olarak bıraktığı güvercinleri de arkadaşı gelene kadar beslediği, maktulün öğretmen arkadaşının kendisine emanet ettiği güvercinlerin eksik olduğunu anlaması üzerine, kendisi gibi kuş besleyen sanık ile görüştüğü, güvercinleri sanığın aldığını anladığında da sanığa güvercinleri getirmesi için para verdiği, ancak sanığın güvercini getirmediği, sanığın olay tarihinde babasından kalan ruhsatsız av tüfeğini alarak, maktul ...'ın evine gittiği, kapıyı maktul ile annesinin açtığı, maktulü hedef alarak tetiğe bastığı ancak tüfeğin ateş almaması üzerine tekrar tetiğe basınca maktulü karın kısmından vurduğu anlaşılmıştır.

2. Tanıkların beyanları dava dosyasında mevcuttur.

2. Tanıkların beyanları dava dosyasında mevcuttur.

3. 19.12.2016 tarih sayılı otopsi raporuna göre; "Kişinin ölümünün, av tüfeği saçma taneleri toplu girişi nedeniyle iç organ yaralanmaları sonucu gelişen iç kanama sonucu meydana geldiği"

Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

4. Olay yeri inceleme ve kriminal raporlar dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Haksız Tahrik ve Takdiri İndirim Yönünden

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan bir eylem veya söz bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Akıl Hastalığı Yönünden

Sanığın cezaî ehliyetinin bulunmadığına ilişkin Elazığ Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 13.12.2017 tarihli raporu ile Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu'nun 28.02.2020 tarihli raporu arasında çelişki bulunması karşısında, sanığın akıl hastalığına ilişkin tüm tedavi evraklarının dosyaya celbi sonrasında dosya aslı veya onaylı sureti ile sanığın Adli Tıp Kurumu 1. Üst Kuruluna gönderilerek gerekli muayenesinin yaptırılması suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında belirtilen cezaî ehliyetini ortadan kaldıracak surette akıl hastalığı veya zayıflığı olup olmadığına dair rapor alındıktan sonra hukukî durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2020/1589 Esas, 2022/1838 Karar sayılı kararının akıl sağlığı hususunda yeniden rapor aldırılması yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğu ile BOZULMASINA,

Bozma içeriği ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy)

K A R Ş I O Y