muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3774, Karar No: 2020/464, Tarih: 15.01.2020

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbarnamede;

“Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak suçundan sanık ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen tarihsiz ve 2014/18378 soruşturma, 2014/476 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın kesinleşmesini müteakip, şüphelinin yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiğinden bahisle hakkındaki ilam dosyasının kapatılmasını takiben, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 04/06/2015 tarihli iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine, sanığın eyleminin hakkında verilen kararın gereklerine uygun davranmamakta ısrar olarak nitelendirilemeyeceğinden bahisle durma kararı verilmesine dair Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/06/2017 tarihli ve 2015/702 esas, 2017/355 sayılı kararını müteakip, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının yargılamanın Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/201 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesi talepli 26/10/2017 tarihli ve 2017/30244 soruşturma sayılı iddianamesi sonrasında, hüküm kurulmasına yer olmadığına ve kamu davasının durmasına dair Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2018 tarihli ve 2017/916 esas, 2018/819 sayılı kararını kapsayın dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/5. maddesinde yer alan "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/5. maddesinde yer alan "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında,

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 22/07/2014 tarihindeki kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/18378 soruşturma, 2014/476 sayılı dosyası üzerinden soruşturma yapılarak 5 yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair verilen kararı müteakip, şüphelinin yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiğinden bahisle hakkındaki ilam dosyasının kapatılmasını takiben, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 04/06/2015 tarihli iddianame ile kamu davası açılması üzerine, Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesince 13/06/2017 tarihli ve 2015/702 esas, 2017/355 sayılı kararıyla sanığın eyleminin hakkında verilen kararın gereklerine uygun davranmamakta ısrar olarak nitelendirilemeyeceğinden durma kararı verildiği, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianame ile Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen durma kararı arasında 15/02/2017 tarihinde kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunu işlediğinin anlaşıldığı, ihlale ilişkin olarak yargılama yapılarak Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/06/2017 tarihli ve 2017/701 esas, 2017/418 sayılı kararı ile aynı suçtan Şanlıurfa 8. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği dolayısıyla kovuşturma şartının ortadan kalkması ile sanık hakkında düşme kararı verildiği,bu hususa ilişkin olarak da Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca anılan durum fark edilerek Şanlıurfa 4. Asliye Ceza

Mahkemesinden birleştirme yönünde karar verilmesi için 26/10/2017 tarihli iddianame düzenlenmesi üzerine, düzenlenen iddianamenin durma kararının kaldırılması mahiyetinde olduğundan bahisle hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 19/11/2016 tarihinde işlediği suça Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/06/2017 tarihli ve 2017/201 esas, 2017/418 sayılı kararı ile sanık hakkında düşme kararı verildiği, erteleme süresi devam ederken, 15/02/2017 tarihinde uyuşturucu kullanarak denetim yükümlülüğünü ihlal eden sanık hakkındaki iş bu davanın 5237 sayılı Kanun'un 191/5. maddesi uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmayıp halen derdest olan diğer dava ile birleştirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir.” denilerek 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2018 tarihli ve 2017/916 esas, 2018/819 sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosya içeriğine göre; şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sonucunda, 22/07/2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca tarihsiz ve 2014/18378 soruşturma, 2014/476 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesini takiben, denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında yükümlülüklere uymadığı gerekçesiyle hakkındaki ilam dosyasının kapatıldığı, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 04/06/2015 tarihli iddianamesi ile kamu davası açıldığı, Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/06/2017 tarihli ve 2015/702 esas, 2017/355 sayılı kararı ile ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle durma kararı verildiği, durma kararı verilmesi üzerine Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca doya yeni bir soruşturma sayısına kaydedilerek, Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/201 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesi talepli 26/10/2017 tarihli ve 2017/30244 soruşturma sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2018 tarihli ve 2017/916 esas, 2018/819 sayılı kararı ile, hüküm kurulmasına yer olmadığına ve kamu davasının durmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/5. maddesinde yer alan "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/5. maddesinde yer alan "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında,

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 22/07/2014 tarihindeki kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/18378 soruşturma, 2014/476 sayılı dosyası üzerinden soruşturma yapılarak beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararından sonra, şüphelinin yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiği gerekçesiyle Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 04/06/2015 tarihli iddianame ile kamu davası açılması üzerine, Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesince 13/06/2017 tarihli ve 2015/702 esas, 2017/355 sayılı kararıyla sanığın eyleminin yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar olarak nitelendirilemeyeceği gerekçesiyle durma kararı verildiği, sanığın, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianame ile Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen durma kararı arasında 15/02/2017 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşıldığı, ihlale ilişkin olarak yargılama yapılarak Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/06/2017 tarihli ve 2017/701 esas, 2017/418 sayılı kararı ile aynı suçtan Şanlıurfa 8. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği dolayısıyla kovuşturma şartının ortadan kalktığı gerekçesiyle kamu davasında düşme kararı verildiği, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca anılan durum fark edilerek Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesine Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/701 esas sayılı davası ile birleştirme talepli 26/10/2017 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, düzenlenen

iddianamenin durma kararının kaldırılması mahiyetinde olduğu belirtilerek hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 15/02/2017 tarihinde işlediği suç nedeniyle Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/06/2017 tarihli ve 2017/201 esas, 2017/418 sayılı kararı ile düşme kararı verildiği, erteleme süresi devam ederken, 15/02/2017 tarihinde uyuşturucu kullanarak denetim yükümlülüğünü ihlal eden sanık hakkındaki iş bu davanın 5237 sayılı Kanun'un 191/5. maddesi uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmayıp diğer dava ile birleştirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi kanuna aykırı olup Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/06/2017 tarihli ve 2017/201 esas, 2017/418 sayılı düşme kararının 10/07/2017 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği anlaşıldığından Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/06/2017 tarihli ve 2017/201 esas, 2017/418 sayılı kararına karşı da kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdirinin sağlanması için dosyanın Adalet Bakanlığı’na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

D-)Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle; Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/06/2017 tarihli ve 2017/201 esas, 2017/418 sayılı kararına karşı da kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdirinin sağlanması için dosyanın Adalet Bakanlığı’na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE,15/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4032, Karar No: 2022/16615, Tarih: 08.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/4032 E.  ,  2022/16615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310. maddesi “ (1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22.07.2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22.07.2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; davacı vekili tarafından UYAP üzerinden gönderilen 11.11.2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince, davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE 08.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23908, Karar No: 2017/17904, Tarih: 06.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/23908 E.  ,  2017/17904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Taşınmaz üzerindeki yapılarına biçilen değerde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ağaçlar ile zemin bedeli açısından alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu ... Mahallesi 120 ada 1parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1 fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla; dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz Merkez (...), emsal ise ... Mahallesinde olup, emsalin ve dava konusu taşınmazın konumları, il ve ilçe merkezlerine olan mesafeleri ve çevrelerinin gelişmişlik durumları ve emsalin dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi uygun değildir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Merkez (...) mahallesinde veya yakınında benzer yüzölçümlü, değerlendirme tarihine yakın ve özel amacı olmayan satışların bulunması doğaldır.

Dava konusu taşınmaz Merkez (...), emsal ise ... Mahallesinde olup, emsalin ve dava konusu taşınmazın konumları, il ve ilçe merkezlerine olan mesafeleri ve çevrelerinin gelişmişlik durumları ve emsalin dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi uygun değildir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Merkez (...) mahallesinde veya yakınında benzer yüzölçümlü, değerlendirme tarihine yakın ve özel amacı olmayan satışların bulunması doğaldır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı Yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ağaçların değerinden enkaz bedelinin düşülmeyeceği gözetilmeden, indirilmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

3-Güncel tapu kaydına ve Tapu Müdürlüğünün yazısına göre dava konusu taşınmazn imar uygulaması gördüğü ve tapuda numarasının 349 ada 1 parsel olarak değiştiği gözetildiğinde fen bilirkişisine yeni duruma göre infaza yarar korki düzenlettirildikten sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmemesi,

4-Güncel Tapu kaydına göre tapu paydaşları arasında ayrı ayrı ... kızı ... ile ... kızı ... adlarının olduğunun anlaşıldığı halde, adı geçenlerin aynı kişi olup olmadığı dosya kapsamından anlaşılamadığından bu husustaki bilgi ve belgeler(nüfus kaydı,tapuda isim düzeltme kararı vb. taraflardan istenip) gerekiyorsa tapu kaydı düzeltildikten, aynı kişiler olmadığının anlaşılması halinde ... 'ın davalılar arasında adı geçmediğinden davacı idarece bu kişi davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3378, Karar No: 2019/444, Tarih: 28.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/3378 E.  ,  2019/444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2. maddesi delaleti ile 87/3, 29/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 1.800,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2009 tarihli ve 2007/209 Esas, 2009/384 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; Sanık hakkındaki kişiye hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik yapılan temyiz incelemesi neticesinde verilen, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 26.02.2014 tarihli ve 2012/2298 Esas, 2014/2407 sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere, katılanın aşamalardaki çelişkili beyanları, dosya kapsamında katılanla ilgili alınan raporlarda katılanda basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanma meydana geldiğinin ve sol ayak ikinci parmak proksimal falanks distalinde nondelapse kırığı oluştuğu belirtilmesine rağmen dosya içerisinde bulunan katılanın, sanığa ait işyerine hastaneye gitmek amacıyla vizite kağıdı almak için verdiği 30.03.2006 tarihli başvurusunda Buldan'daki evinde dam aktardığı sırada damdan düştüğünü belirtmesi ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın kasten yaralama suçundan cezalandırılmasını gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmamasına rağmen beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyeti cihetine gidilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 28.01.2015 tarihli, 94660652-105-20-11389-2014-1174/2674 Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2009 tarihli 2007/209 Esas 2009/384 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına ve dosyanın merciine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 28.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3271, Karar No: 2010/11917, Tarih: 25.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/3271 E.  ,  2010/11917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafından takibe konulan çekte müvekkilinin keşideci olarak göründüğünü, ancak çekin düzenlendiği davadışı İş Bankası çek karnesi hazırlama yetkilisinin yaptığı bir hata sonucu çek hesabı sahibi Markom ... San.ve Tic.AŞ. unvanındaki Metal ibaresinin unutularak yazılmaması sonucu müvekkilinin borçlu duruma düştüğünü bildirerek dava konusu çek nedeniyle borçlu olmadıklarının tespitine, %40 tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kendilerine ciro yoluyla gelen dava konusu çekin İş Bankası ... Şubesine ait çek olduğunu ve hesap sahibi “... San.ve Tic.Ltd.Şti.”nin unvanında “Metal” ibaresinin eksik yazılması sonucu çekin “... San.ve Tic.Ltd.Şti.”olarak basıldığını, unvanın eksik yazılmasının maddi hatadan kaynaklandığını, bu hususun fark edilmesi üzerine icra müdürlüğünden hatanın düzeltilmesini talep ettikleri, talebin reddi üzerine İcra Hukuk Mahkemesinde düzeltme için dava açtıklarını, davacı şirketten hiçbir hak ve alacakların olmadığını ve davacı hakkında herhangi bir icrai işlem yapılmadığından davacının zararının bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davalı vekilinin cevap dilekçesinde davacıdan alacaklarının bulunmadığını kabul ettiği, maddi hatanın muhatap bankanın işleminden kaynaklanması nedeni ile ayrıca, davalı bankanın her ne kadar vergi numarasından çekin gerçek keşidecisini tespit imkanı mevcutsa da bu durumun bilahare düzeltilmesine yönelik talepte bulunduğu, davacı tarafça imzaya itiraz hakkının kullanıldığı ve tedbiren takibin durduğu ve hiçbir icrai işlem yapılmadığı dikkate alındığında davalı bankanın kötüniyetli olduğu kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının dava konusu çek nedeniyle davalı bankaya borçlu olmadığının tespitine, davacının %40 kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde iadesine, 25.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1898, Karar No: 2022/1006, Tarih: 10.02.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/1898 E.  ,  2022/1006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12.12.2019 tarih ve 2019/2 E. - 2019/1403 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı E&S Yalçınkaya Gıda Sağ. Hiz. Tur. İnş. Tic. İth. İhr. Ltd. Şti. vekili tarafından duruşmalı, davacı vekilince duruşmasız olarak istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 08.02.2022 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ...ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: