muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19398, Karar No: 2017/11584, Tarih: 28.09.2017

Ancak iptal kararının yasal dayanağının İİK.nun 170/a maddesi olması gerektiğinden ve bu maddede tazminat öngörülmediğinden borçlu yararına tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

2-Borçlu ...’ün temyiz itirazlarına gelince;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK’nun 170/a-son fıkrasında; "Her ne surette olursa olsun, imza inkarı itirazı geri alınmış veya borç kısmen veya tamamen kabul edilmiş ise, bu madde hükmü uygulanmaz" düzenlemesi yer almaktadır.

Borçlu ...’ün, temyiz dilekçesinde ve dosya içerisine sunulan bilgi ve belgelerden senet bedelinin kendisi tarafından ödendiğini beyan ettiği anlaşılmakla, her ne kadar takip dayanağı senedin kambiyo vasfı bulunmasa da, yukarıda anılan yasal düzenleme gereğince borçlunun kambiyo şikayeti dinlenemez.

Öte yandan, borçlu ..., itiraz dilekçesinde kendi imzasına itiraz etmeyip şirket kaşesi üzerindeki imzaya itiraz ettiği ve bu konudaki yargılamanın devam ettiğini beyan ettiğine göre, mahkemece imza incelemesi yapılarak borçlu ... aleyhine para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, hükmün belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının ve borçlu ...’ün temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Yalova İcra Hukuk Mahkemesi’nin 18.12.2015 tarih ve 2014/228 E. - 2015/582 K. sayılı kararında, yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle, hüküm bölümünün A1-b bendinde yer alan; "Asıl alacak miktarı olan 153.751,26 TL'nin % 20'si oranında tazminatın davalıdan alarak davacıya verilmesine," şeklindeki cümlenin ve yine yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle, hüküm bölümünün B1-c bendinde yer alan; "Asıl alacak miktarı olan 153.751,26 TL'nin % 10'u oranında para cezasının davacı ...'den tahsili ile Hazine'ye gelir kaydedilmesine," şeklindeki cümlenin karar metninden çıkarılmalarına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8167, Karar No: 2015/24178, Tarih: 09.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/8167 E.  ,  2015/24178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/154309

MAHKEMESİ : Bakırköy 32. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2012/838 (E) ve 2013/979 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve taksirle yaralama

I- Sanıklar hakkında, taksirle yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Tayin olunan adli para cezalarının tutarına ve hüküm tarihine göre hükümler, 6217 sayılı Yasayla 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde maddesi uya- rınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanıkların temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanık T.. G.. hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçun- dan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine ancak;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesinde öngörülen temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddesi uyarınca 450 TL olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. maddesi uyarınca fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık

hakkında 6136 sayılı yasanın 13/1. maddesi uyarınca, hapis cezası yanında hükmedilen “30 gün karşılığı adli para cezası" ibaresinin "450 TL adli para cezası" ibaresi ile, TCK.nun 62. maddesinin uygulandığı bölümdeki "25 gün adli para cezası'' ibarelerinin yerine ''375 TL adli para cezası'' ibaresinin yazılması ve hükmedilen 25 gün adli para cezalarına ilişkin olarak TCK.nun 52/2 maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkarılması suretiyle hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMA- SINA),

III- Sanık E.. S.. hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

1- Hakkında mahkumiyet kararı verilen T.. G.. tarafından, sanığın içinde bulunan araca getirilen ruhsatsız tabancayı arabada alıp inceleyen sanığın eyleminde, taşıma kastının ne şekilde gerçekleştiği açıklanmadan yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesinde öngörülen temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddesi uyarınca 450 TL olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. maddesi uyarınca fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/17521, Karar No: 2014/20729, Tarih: 27.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/17521 E.  ,  2014/20729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manavgat İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2012/688-2014/140

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17342, Karar No: 2014/1037, Tarih: 22.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/17342 E.  ,  2014/1037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bodrum 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi :18.06.2013

No :2012/1000-2013/583

Dava, maluliyet aylığına hak kazandığının tespiti ile aksine Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.05.1990 tarihinden itibaren 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında toplam 2060 gün prim günü bulunan davacının, 23.11.2011 tarihinde maluliyet aylığı tahsis talebinde bulunduğu, Kurum tarafından sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarih itibariyle malul olduğu gerekçesiyle tahsis talebinin reddedildiği anlaşılmaktadır. Davacı, tahsis talebinin reddine ilişkin anılan Kurum kararının iptali ile başvuru tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

1- 5510 sayılı Kanunun 25’inci maddesine göre, “…Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usulüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu 4’üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az %60’ını, (c) bendi kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün en az %60’ını veya vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalı, malul sayılır. Ancak, sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihten önce sigortalının çalışma gücünün % 60'ını veya vazifesini yapamayacak derecede meslekte kazanma gücünü kaybettiği önceden veya sonradan tespit edilirse, sigortalı bu hastalık veya özrü sebebiyle malûllük aylığından yararlanamaz.” Maluliyet aylığı bağlanabilmesi için ilk defa sigortalı olarak çalıştığı tarihten önce malûl sayılmayı gerektirecek derecede hastalık ve arızasının bulunmaması gerekir. Sigortalılık öncesi malûl sayılmasını gerektirmeyecek düzeyde hasta veya sakat iken bu hastalık veya sakatlığı ilerlemiş ve sigortalılık sonrası malûl sayılmayı gerektirecek dereceye ulaşmış ise sigortalıya malûliyet aylığı bağlanabilecektir.

Mahkemece davacının sigortalılık niteliğini kazanmasından önce kendisinde var olan hastalığının sigortalılığından sonra malûl sayılmayı gerektirecek noktaya varıp varmadığı ve malul ise hangi tarihten itibaren maluliyetinin başladığı 5510 sayılı Kanunun 95’inci maddesinde belirtilen prosedüre uyularak belirlenmesi gerekirken, dosya içerisinde mevcut 1989 tarihli Numune Hastanesi sağlık kurulu raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece davacının sigortalılık niteliğini kazanmasından önce kendisinde var olan hastalığının sigortalılığından sonra malûl sayılmayı gerektirecek noktaya varıp varmadığı ve malul ise hangi tarihten itibaren maluliyetinin başladığı 5510 sayılı Kanunun 95’inci maddesinde belirtilen prosedüre uyularak belirlenmesi gerekirken, dosya içerisinde mevcut 1989 tarihli Numune Hastanesi sağlık kurulu raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4222, Karar No: 2011/5797, Tarih: 29.04.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/4222 E.  ,  2011/5797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.09.2008 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.07.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden bir kısım davalılara yükletilmesine, 29.04.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8966, Karar No: 2012/27950, Tarih: 25.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/8966 E.  ,  2012/27950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Bonoya dayalı kambiyo senedine özgü yolla başlatılan icra  takibinde, borçlu icra mahkemesine başvurusunda,  yetkiye, imzaya ve borca itirazı ile birlikte takip dayanağı çek suretinin ödeme emrine eklenmediğine ilişkin şikayetini ileri sürerek takibin durdurulmasını talep etmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Bir mahkeme kararının gerekçesi, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyar; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterir. Tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta bir gerekçe bölümünün bulunması zorunludur. Bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerektiğini öngören Anayasa'nın 141/3 . maddesi ve ona koşut bir düzenleme içeren 6100 Sayılı HMK'nun 27 ve 297. maddeleri işte bu amacı gerçekleştirmeye yöneliktir.

Öte yandan, bir mahkeme kararının, başka bir dava yönünden kesin hüküm veya güçlü delil oluşturup oluşturamayacağı gibi konularda yapılacak hukuksal değerlendirmelerin sağlıklı olabilmesi de, o kararın yukarıda açıklanan nitelikte bir gerekçeyi içermesiyle mümkündür (Hukuk Genel Kurulu'nun 18.10.2006 tarih ve 2006/11620 E. - 2006/659 K. sayılı kararı).

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde "Hukuki dinlenilme hakkı" düzenlenmiştir. Buna göre davanın taraflarının, yargılama ile ilgili bilgi sahibi olma, açıklama ve ispat hakkı bulunmaktadır. Maddenin gerekçesinde açıklandığı üzere bu hak, Anayasanın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde "Hukuki dinlenilme hakkı" düzenlenmiştir. Buna göre davanın taraflarının, yargılama ile ilgili bilgi sahibi olma, açıklama ve ispat hakkı bulunmaktadır. Maddenin gerekçesinde açıklandığı üzere bu hak, Anayasanın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 28.04.2010 gün ve 2010/11-195 E. - 238 K. sayılı usulden bozmayı kapsayan ilamının gerekçesinde aynen; "Yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir" ifadelerine yer verilmiştir.

Nitekim, 07.06.1976 gün ve 3/4-3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde yer alan "Gerekçenin, ilgili bilgi ve belgelerin isabetle takdir edildiğini gösterir biçimde geçerli ve yasal olması aranmalıdır. Gerekçenin bu niteliği, yasa koyucunun amacına uygun olduğu gibi, kararı aydınlatmak, keyfiliği önlemek ve tarafları tatmin etmek niteliği de tartışma götürmez bir gerçektir" şeklindeki açıklama ile de aynı ilkeye vurgu yapılmıştır.Anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir.

Aksine düşünce ve uygulama, gerek yargı erki ile yargıcın, gerek mahkeme kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile bağdaşmaz.

Belirtilen anayasal ve yasal düzenlemeler doğrultusunda, borçlu tarafından ileri sürülen yetki itirazı, borca itiraz ve takip dayanağı belge suretinin eklenmemesine ilişkin şikayetinin reddinin sebebinin gerekçesiyle birlikte tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Bununla birlikte, borçlunun imza itirazına ilişkin olarak mahkemece, 18.8.2011 tarihli oturumda borçlu vekilince imza incelemesi için müvekkilini hazır etmek üzere süre istendiği ancak borçlu şirket yetkililerinin hazır edilmediği gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Bununla birlikte, borçlunun imza itirazına ilişkin olarak mahkemece, 18.8.2011 tarihli oturumda borçlu vekilince imza incelemesi için müvekkilini hazır etmek üzere süre istendiği ancak borçlu şirket yetkililerinin hazır edilmediği gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

İİK.nun 170/b maddesinin göndermesiyle somut olayda uygulanması gereken aynı kanunun 68/a-3.maddesinde açıkça belirtildiği üzere, icra mahkemesi, tatbike medar imza mevcutsa bununla, yoksa yazdıracağı yazı ve attıracağı imza ile yapılacak mukayese ve incelemelerden veya diğer delil ve karinelerden reddedilen imzanın borç1uya aidiyetine kanaat getirirse itirazın muvakkaten kaldırılmasına karar verir. Aynı kanunun 68/a-5 maddesine göre de, yapılacak duruşmada mazerete dayanmaksızın borçlunun hazır bulunmaması halinde, mahkemece başka bir cihet tetkik edilmeksizin itirazın muvafakaten kaldırılmasına karar verileceği, ancak bu karar için keyfiyetin davetiyeye yazılması gerektiği öngörülmüştür. Anılan maddenin kambiyo senetlerine mahsus yolla yapılan takibe uyarlanması durumunda ise, borçluya çıkartılacak davetiyeye, duruşmada, mazerete dayanmaksızın hazır bulunmaması halinde itirazının reddedileceği yönünde meşruhatın yazılması zorunludur. İhtarlı davetiyenin borçlu asile gönderilmesi gerekip, vekile çıkarılan davetiye ile aynı hukuki sonuca ulaşılması  (68/a-5.maddenin tatbiki) mümkün değildir. Mahkemece usul hükümlerinde yer almadığı halde vekile müvekkilini hazır etmesi konusunda sorumluluk yüklenmesi doğru değildir. Ayrıca, mahkemece borçlunun imza örneklerinin ilgili yerlerden istenmesine karar verilmesine rağmen müzekkere cevapları beklenmeden sonuca gidilmesi isabetsiz olup, mahkemece borçlu asile usulüne uygun meşruhatlı davetiye çıkarılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile itirazın reddi yönünde hüküm kurulması doğru değildir.

Öte yandan HMK'nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde "gerekçeli kararın yazıldığı tarihin" yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.