muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10158, Karar No: 2016/10548, Tarih: 27.10.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/10158 E.  ,  2016/10548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/03/2007 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi-manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; olay tarihinde davalının, tarla sürmekte kullandığı traktörün çapasını evinin yanındaki boşluğa önlem almaksızın gelişi güzel bırakması neticesinde, çapanın o alanda top oynamakta olan davacının küçük kızı ...'in üzerine devrildiğini, adı geçenin Adli Tıp Kurumu’nun 14/11/2006 tarihli raporuna göre başından ve yüzünden hayati tehlike geçirecek, yüzde sabit eser oluşacak ve vücutta kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığını, davalı hakkında "taksirle yaralama" suçundan ceza davası açıldığını, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/157 esas, 2007/55 karar sayılı ilamı ile davalı hakkında adli para cezası verildiğini, bu kararın 28/06/2010 günü kesinleştiğini belirterek uğranılan maddi ve manevi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Kanunu 47. maddesi (TBK md. 56) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olaya gelince; olayın oluş şekli, gelişim biçimi, küçük kızın yüzünde sabit eser meydana gelmesi, tarafların sosyal ekonomik durumu ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı az olup, davacı yararına daha yüksek miktarda manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davalının tüm, davacının ise diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18876, Karar No: 2015/22431, Tarih: 29.09.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/18876 E.  ,  2015/22431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 Sayılı HMK'nun 166. maddesine göre ayrı ayrı açılmış davaların aralarında bağlantı bulunmaları halinde birleştirilerek bakılabilmeleri mümkündür. Ancak, birleştirme kararı, taraflar arasındaki uyuşmazlığı esastan çözümleyen bir karar değildir. Bu karar, sadece birleştirilen davaların yargılama safhalarının müşterek cereyan etmesi sonucunu doğurup, her dava, ayrı ayrı hükme bağlanmalıdır. Davaların birbirlerinin içerisinde erimesi, tek bir davaya dönüşmesi gibi bir durum söz konusu değildir. Başka bir anlatımla, birleştirmeye konu davalar bağımsız kimliklerini korurlar.

Somut uyuşmazlıkta da asıl ve birleşen dava mevcut olmasına rağmen her bir dava hakkında ayrı ayrı hüküm kurulmaksızın istemin kabulüne karar verildiği görülmektedir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler göz önünde bulundurularak her bir dava için ayrı ayrı hüküm tesis edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Diğer taraftan 6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanun'un 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, davalılar aleyhine 50.804,59 TL tazminata hükmedildiği halde, gerekçeli kararda, davalılar aleyhine 52.804,59 TL tazminata hükmedildiği ve bu şekilde kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, davalılar aleyhine 50.804,59 TL tazminata hükmedildiği halde, gerekçeli kararda, davalılar aleyhine 52.804,59 TL tazminata hükmedildiği ve bu şekilde kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.

10/04/1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre tarafların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26378, Karar No: 2013/3522, Tarih: 28.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/26378 E.  ,  2013/3522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine, ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan sanık ... müdafiinin, müşteki sanıklar ... ve ...haklarında hakaret ve yaralama suçlarından kurulan hükmü de 'müşteki vekili' sıfatıyla temyiz ettiği anlaşıldığından, sanıklar Asım ve Rasim yönünden ek tebliğname düzenlenmek üzere dosyanın Yargıtay Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4444, Karar No: 2014/12019, Tarih: 17.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4444 E.  ,  2014/12019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.708.10 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 17.09.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

-KARŞI OY-

Sayın çoğunluğun onama kararına karşı oyumuzdur.

Dava dilekçesinde davacının isteminin kusura dayalı olarak talep olunduğu açıktır. Annenin kusuru gözetilerek talep olunan manevi giderim için aynı oranda ve kusurda olduğu kabul edilmek suretiyle davacı baba için de kusurun varlığının kabul edilmesi ile manevi giderinin tayini gerekmektedir.

Zira, anne ve babanın bakım ve velayeti icra etmedeki müşterek hareket etmek külfetinin birlikte kullanılacak olmasına göre davacı baba için bu oranın ve niteliğinin gözetilmemesi bozmayı gerektirmektedir. TMK. 336. ve 342. madde hükümleri buna amirdir.

Ayrıca, aile başkanının sorumluluğunun kusura dayanmayan bir sorumluluk olduğu, yasal gözetim ve özen ödevinin yerine getirilmemesinden kaynaklanan bir sebep sorumluluğu bulunduğu da gözetilmek suretiyle birlikte sorumluluk için karar verilmesi bozmayı gerektirdiğinden sayın çoğunluğun onama kararına karşı oyumuzdur. 17.09.2014
Yargıtay — Esas No: 2019/8568, Karar No: 2020/1531, Tarih: 26.02.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/8568 E.  ,  2020/1531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesinin 15.10.2018 tarih ve 2018/66 - 2018/233 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvuru süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7318, Karar No: 2013/9527, Tarih: 14.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/7318 E.  ,  2013/9527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payı nedeniyle davacı lehine tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payı nedeniyle davacı lehine tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalının dava tarihinde ölü olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

3194 sayılı Yasanın 17/son ve Kamulaştırma Kanununun 14/5. maddesi uyarınca ölü olduğu belirlenen davalı ...’ın mirasçılarının mahkemece davaya dahil edilmeleri yerinde olduğu halde, bu işlem yapıldıktan sonra ölü kişiye karşı dava açılamayacağından davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Yapılan incelemede; dava konusu ipoteğin tesisine ilişkin dağıtım cetvellerinin Bayraklı Belediyesi Encümenince 02.03.2010 tarihinde iptal edildiği, 25.05.2010 tarihli Encümen kararı ile de yeni dağıtım cetvellerinin kabul edildiği, yeni dağıtım cetveline göre dava konusu parsel üzerinde davacı lehine ipotek tesis edilmediği, ancak; davacı tarafından ... 1. İdare Mahkemesine açılan 2010/1833 esas, 2011/769 karar sayılı dava sonucunda yeni dağıtım cetvellerinin kabulüne ilişkin Bayraklı Belediyesi Encümeninin 25.05.2010 tarih ve 10/814 sayılı kararının iptal edildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda; ... 1. İdare Mahkemesinin iptal kararı üzerine Bayraklı Belediye Başkanlığınca yapılan işlemler araştırılıp, dahili dava edilecek mirasçıların ipotek borçlusu olup olmadıkları belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16086, Karar No: 2019/540, Tarih: 17.01.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/16086 E.  ,  2019/540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ...... adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ...... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. ...... niteliğindeki ...... ili, ...... ilçesi, ...... mahallesi, 173 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza göre küçük yüzölçümlü taşınmaz emsal alındığından rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ......... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazın tapu kaydında .........Müdürlüğü lehine 1992 senesinde tesis edilen irtifak hakkının taşınmazda meydana getireceği değer düşüklüğü yönünden bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

2)Dava konusu taşınmazın tapu kaydında .........Müdürlüğü lehine 1992 senesinde tesis edilen irtifak hakkının taşınmazda meydana getireceği değer düşüklüğü yönünden bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1831, Karar No: 2018/3246, Tarih: 09.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/1831 E.  ,  2018/3246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 677 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : 677 sayılı Kanun'un 1/2 maddesi ve 5237 sayılı TCK'nın 43/1, 62, 50/1-a, 52/2 ve 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın 677 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılana kendisini derin hoca olarak tanıttığı, suya bakarak katılanın evinde muska olduğunu söyleyip bu muskaları evin çeşitli yerlerinden çıkardığı, ayrıca katılanın 28 günlükken ölen çocuğunu mezarlıkta okuduğu ve ölen çocuğundan haber var diyerek katılanı mezarlığa götürdüğü, mezar başını eştiklerinde yeşil renkli üzerinde yazılar bulunan bir kağıt çıktığı, iki gün sonra sanığın katılanı tekrar mezarlığa götürerek okuduğu ve mezarın yakınında üzeri Türkçe yazılı kağıtlar buldukları, katılanın bunlar karşılığında sanığa para verdiğinin ise sabit olmadığı anlaşılmakla; eylemin 677 sayılı Kanun'un ½. maddesine aykırılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/05/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15072, Karar No: 2012/21079, Tarih: 18.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/15072 E.  ,  2012/21079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/07/2011 tarih ve 2010/584-2011/300 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacılar vekili ile davalı ... Belediyesi Eshot Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ......tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin babası, birleştirilen 2010/578 Esas sayılı dosyada müvekkilinin eşi, birleştirilen 2010/587 Esas sayılı dosyada müvekkilinin babası olan muris ...'nun davalı idareye ait otobüsten inmekte iken diğer davalı sürücü ... tarafından otobüsün hareket ettirilmesi nedeniyle otobüsten düşerek kafasını yere çarptığını, bir aydan fazla komada kaldıktan sonra vefat ettiğini, otobüs sürücüsünün tam kusurlu bulunduğunu, murisin ölümü nedeniyle müvekkillerinin büyük üzüntü yaşadığını ileri sürerek, davacı ... için 25.000 TL, davacı ... için 35.000 TL ve davacı ... için 25.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin olayda kusursuz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Belediyesi vekili, kazanın 02.02.2006 tarihinde meydana geldiğini davanın ise 25.11.2010 tarihinde açıldığından zamanaşımı süresinin dolduğunu, otobüs sürücüsünün trafik kurallarına uymasına, tüm dikkat ve özeni göstermesine rağmen kazanın meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, ceza dosyasında alınan rapora göre davalı sürücünün tam kusurlu, murisin kusursuz olduğu, kaza sonucunda hayatını kaybeden ... mirasçılarının üzüntü duydukları, haksız fiile neden olan davalı sürücünün ve işleten sıfatı ile diğer davalının manevi tazminattan sorumlu oldukları gerekçesiyle davacı ... için 10.000 TL, ... için 15.000 TL ve ... için 10.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ve davalı ... Belediyesi vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekili ve davalı ... Belediyesi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacılar vekili ve davalı ... Belediyesi vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekili ve davalı ... Belediyesi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekili ve davalı ... Belediyesi vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 46,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davacılardan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 1.559,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davalı ... Belediyesi Eshot Genel Müdürlüğü'nden alınmasına, 18/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.