muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1035, Karar No: 2014/3458, Tarih: 10.06.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1035 E.  ,  2014/3458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Öz kızkardeşini töre saikiyle ve tasarlayarak kasten öldürme, 6136 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : 1- Öz kız kardeşi maktule ...'ı tasarlayarak kasten öldürme suçundan TCK 82/1-a-d md., 62 md. uyarınca neticeten sanığın müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2- Ruhsatsız ateşli silah taşıma suçundan 6136 s.K. 13/1 md., TCK.nun 62 md., 52/2 md. uyarınca neticeten sanığın 1 yıl 8 ay hapis ve 660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Soruşturma aşamasında ifadelerine başvurulan ...ın kovuşturma aşamasında dinlenilmelerinden vazgeçilmesine karar verilmesinde; ... ve ...'ın, görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığı, ...'in, beyanlarının tanık ...tarafından doğrulandığı, sanığa duruşmada okunan iddianamede ...'in 15.06.2012 tarihli emniyet ifadesinin anlatıldığı anlaşıldığından, CMK.nun 211. maddesine aykırı davranıldığı yönünde sanık müdafii tarafından duruşmalı incelemede ileri sürülen bozma isteminin reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık...'un, kardeşi...'ı tasarlayarak öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde eksik incelemeye, suç niteliğine, haksız tahrik bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 10/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

10.06.2014 gününde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'un yokluğunda 12.06.2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/16594, Karar No: 2015/1275, Tarih: 06.02.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/16594 E.  ,  2015/1275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.04.2006 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.01.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Bu davalarda davalı da davacı gibi aynı haklara sahiptir. Bu nedenle davacının paydaşlığın satış suretiyle giderilmesini istemesi davalıların aynen paylaşma istemesine engel teşkil etmez.

Davacı ...'un dava konusu taşınmazdaki payını 06/11/2013 tarihinde ticaret şirketlerine ayni sermaye konulması amacıyla tapudan devrettiği, ayrıca dava tarihinde davalı olarak gösterilen bir kısım maliklerin de paylarını devrettikleri, bunların yanında davalılardan ...'ın da ölü olduğu, mirasçılarının davaya dahil edilmediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, pay satışları da gözönüne alınarak dava konusunun devrine ilişkin HMK'nın 125. maddesi hükmü doğrultusunda işlem yapılarak taraf teşkili sağlandıktan sonra davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 06.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23718, Karar No: 2016/7512, Tarih: 20.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/23718 E.  ,  2016/7512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2012/9-1468 E., 2013/101 K. sayılı ve 26.03.2013 tarihli kararında açıklandığı üzere, fiili işlediği sırada on iki yaşını doldurmuş olup da on beş yaşını doldurmamış olan çocukların ceza sorumluğu, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin varlığına bağlıdır. Bu yaş grubundaki çocukların ceza sorumluluklarının bulunup bulunmadığı açılacak kamu davası sonucunda çocuğun sosyal inceleme raporundaki ailevi, sosyal, ekonomik, psikolojik koşulları ile eğitim durumuna ilişkin tespitler ve adlî tıp uzmanı, psikiyatrist ya da zorunluluk hâlinde uzman hekimin görüşü dikkate alınarak bizzat çocuk mahkemesi tarafından belirlenir. Bu değerlendirme sonucunda mahkemece çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediği kabul edilirse, ceza sorumluluğunun olmayacağı böyle bir durumda çocuk hakkında 5271 sayılı CMK’nın 223/3-a. maddesi uyarınca “kusurunun bulunmaması dolayısıyla ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilecek ve çocuklara özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; fiili işlediği sırada 12-15 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocukla ilgili ... Hastanesinde düzenlenen sağlık kurulu raporunda suç tarihinden farklı bir tarih belirtilerek suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçunun farik ve mümeyyizi olmadığının bildirildiği, sosyal inceleme raporunda ise suça sürüklenen çocuğun zihinsel , fiziksel ve ruhsal anlamda gelişimsel bir geriliğinin olmadığının bildirildiği, iki rapor arasında oluşan çelişki nedeniyle 14.06.2012 tarihli oturumda verilen ara kararda suça sürüklenen çocuğun Adli Tıp Kurumuna sevkinin talep edildiği halde dosya içerisinde Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen bir raporun bulunmadığının anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde, işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde varsa azalmanın önemli derecede olup olmadığı, TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu'nun ilgili ihtisas kurulundan rapor alınarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3771, Karar No: 2024/4604, Tarih: 29.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/3771 E.  ,  2024/4604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/364 E., 2023/1038 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/99 E., 2022/213 K.

Taraflar arasındaki iş kazası tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 05.02.2013 tarihinde davalı iş yerinde iş kazası geçirdiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurumun davanın açılmasına sebebiyet vermediğini savunmuştur.

Davalı şirkete, dava dilekçesi ve duruşma günü usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalı temsilcisi duruşmalara katılmamış, davaya cevap vermemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

I.DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 05.02.2013 tarihinde davalı iş yerinde iş kazası geçirdiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurumun davanın açılmasına sebebiyet vermediğini savunmuştur.

Davalı şirkete, dava dilekçesi ve duruşma günü usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalı temsilcisi duruşmalara katılmamış, davaya cevap vermemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile davacı tarafından, dava öncesinde, davalı Kuruma başvuruda bulunulması sonucunda, davadan sonra davalı Kurum denetmeni tarafından düzenlenen 25.02.2022 tarih ve 2022-408338- 003 sayılı denetmen raporu ile, davacının, 05.02.2013 tarihinde davalı iş yerinde işçi olarak çalıştığına ve 05.02.2013 tarihinde davalı iş yerinde çalışırken 5510 sayılı Kanun'un 13/b maddesi uyarınca iş kazası geçirdiğinin tespitine karar verildiği ve bu şekilde davalı Kurum yönünden açılan davanın dava açıldıktan sonra konusuz kalması nedeniyle, esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Davalı iş yeri yönünden yapılan değerlendirmede ise dosya arasına alınan ve olaya ilişkin tüm delillerin toplandığı denetmen raporu ve eklerinden, davacının, 05.02.2013 tarihinde davalı iş yerinde çalışırken, öğleden sonra molaya çıkıldığı sırada, iş yeri çalışanı ... ...'nin kullandığı forklift aracının makasları üzerine binerek, mola yerine gitmek isterken, hareket halindeki forklift aracından dengesini kaybederek düşüp, sol ayağının forklift altında kalması sonucunda, sol ayağından yaralanarak iş kazası geçirdiği, davacının, bu şekilde kaza geçirdiği, kazadan sonra, aynı gün götürüldüğü Özel ... Hastanesince düzenlenen 2 adet genel adli muayene raporu, davalı iş yerinde forklift operatörü meslek kodu ile çalışan ve olay anında forklifti kullanan ... Kale ile ön muhasebeci meslek kodu ile çalışan ...'in beyanları ile sabit olmakla olayın 5510 sayılı Kanun'un 13/1-a-b maddesi uyarınca iş kazası olduğu anlaşılmış davalı Kurumun, davanın açılmasına sebebiyet vermemesi nedeniyle aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmeyerek, davanın davalı şirket yönünden kabulü ile davacının davalı şirket iş yerinde çalışırken 05.02.2013 tarihinde iş yerinde iş kazası geçirdiğinin tespitine, davanın davalı Kurum yönünden konusuz kaldığı anlaşılmakla esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı Kurum lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken davacı lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmiş olmasının yerinde olmadığını savunmuş, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı Kurum lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken davacı lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmiş olmasının yerinde olmadığını savunmuş, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar ile temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; davacının 05.02.2013 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2.5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9755, Karar No: 2024/2208, Tarih: 28.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9755 E.  ,  2024/2208 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1170 E., 2023/1751 K.

DAVA TARİHİ : 11.08.2022

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/524 E., 2023/355 K.

Taraflar arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı-davacı erkek tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; tarafların anlaşmalı olarak boşandıklarını, 29.06.2023 tarihinde boşanma kararının kesinleştiğini, davalı ile ortak çocuklar arasındaki kurulan kişisel ilişkinin kötü kullanılmaya başlanıldığını, sütten kesilmemiş çocuğun bile müvekkilinden yatılı olarak alınmaya başlanıldığını belirterek tarafların ortak çocukları ile davalı baba arasındaki kişisel ilişkinin ortak çocukların yararına uygun olacak şekilde yeniden düzenlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki iddiaları kabul etmediklerini, müvekkilinin sütten kesilmemiş çocukları yatılı olarak zorla almaya çalışmadığını, davacının çocukları göstermediğini belirterek davacı tarafın davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 20.04.2021 doğumlu Şaban Emir Muaz ile davalı baba arasındaki kişisel münasebetin yeniden düzenlenmesine ilişkin davasının kabulü ile, davalı baba ile ortak çocuğun her ayın 2. ve 4. haftasının Cumartesi günü sabah saat 10.00'dan saat 17.00 saatleri arasında, dini bayramların 3. günü sabah 10.00'dan akşam 17.00 saatleri arasında, her yıl babalar günü saat 10.00'dan saat 17.00'ye kadar, eğitimine mani olmamak kaydı ile görmek, gözetmek ve alıkoymak suretiyle küçüğün davacı anneden alınarak davalı babaya teslimi ile kişisel münasebet tesis ve devamına, 07.04.2022 doğumlu Musab Eymen ile davalı baba arasındaki kişisel münasebetin yeniden düzenlenmesine ilişkin davasının kabulü ile, davalı baba ile ortak çocuğun her ayın 2. ve 4. haftasının Cumartesi günü sabah saat 10.00'dan saat 13.00 saatleri arasında, dini Bayramların 3. günü sabah 10.00'dan akşam 13.00 saatleri arasında, her yıl babalar günü saat 10.00'dan saat 13.00'e kadar, eğitimine mani olmamak kaydı ile görmek, gözetmek ve alıkoymak suretiyle küçüğün davacı anneden alınarak davalı babaya teslimi ile kişisel münasebet tesis ve devamına karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davanın kabulü yönünden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; çocuğun içerisinde bulunduğu yaş dönemi, sosyal inceleme raporundaki tespitler doğrultusunda yeniden tesis edilen kişisel ilişki süresinin makul olduğu, kişisel ilişki tesisine ilişkin kararların kesin hüküm oluşturmadığı, gelişen durum ve şartlara göre yeniden dava açılabileceği de gözetildiğinde, İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile davalının istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davanın kabulünün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davanın kabulünün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortak çocuklar ile baba arasında kurulan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesinin çocukların üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 323 üncü maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddeleri. Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.