muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16068, Karar No: 2016/10910, Tarih: 28.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/16068 E.  ,  2016/10910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

17/12/2010 tarihinde, ... İlçe Jandarma Komutanlığının, ... İl Jandarma Komutanlığı Hareket Merkezince aranarak; 71 AS 818 plakalı bir aracın, trafik güvenliğini tehlikeye düşürecek şekilde, süratli ve kontrolsüz olarak Köprüköyü beldesinden ... İlçesine seyir halinde olduğu ve araçtaki şahısların alkollü olabileceği hususunun bildirilmesi üzerine, Jandarma tarafından bahse konu aracın Konur kasabası yol ayrımında park edilmiş vaziyette tespit edildiği ve araçta yapılan arama neticesinde bir miktar faturasız sigaranın ele geçirildiği; aracı kullanan sanık hakkında, trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve 5607 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kamu davası açıldığı, sanığa atılı suçlar ile ilgili bir ayrım yapılmadan ... Müdürlüğünün davaya müdahil olarak katılmasına karar verildiği; trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu bakımından herhangi bir zararı olmayan kurumun, bu suç yönünden katılma hakkı bulunmadığı gözetilmeden, katılma kararı verilmiş olmasının hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla, hükmü temyiz etme hakkı bulunmayan katılan kurum vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 28/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5421, Karar No: 2015/4597, Tarih: 16.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/5421 E.  ,  2015/4597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7884, Karar No: 2016/239, Tarih: 28.01.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/7884 E.  ,  2016/239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/210917

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2011

NUMARASI : 2010/268 (E) ve 2011/75 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, yaşı küçük sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık O.. K.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanık hakkında hükmolunan “498,00.-TL zorunlu müdafii giderine” ilişkin bölüm çıkartılarak yerine "yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/989, Karar No: 2019/3198, Tarih: 26.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/989 E.  ,  2019/3198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı Vakıf vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacının 15.04.2013 tarihli yazılı müracaatına rağmen ilk müracaat tarihinden itibaren ödeyeceği primin hesap edilerek ek emeklilik aylığı bağlanması gerekirken 01.06.2014 tarihinden itibaren ek emeklilik aylığı bağlanması sebebiyle geçen süre içerisinde ödenmeyen ek emeklilik aylığı ile fazla ödenen fazla prim nedeniyle uğranılan zararın yasal faizi ile birlikte davalı vakıftan tahsili istenmiş, mahkemece ek aylık bağlanması için yazılı başvuru ile primlerin peşin ödenmesi gerektiği, ödenmesi gereken primlerin peşin ödenmediği gerekçesi ile davanın reddine dair kararı (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesince; borcun hiç veya gereği gibi ifa edilmediğinde borçlu kendisine hiçbir kusurun yüklenemeyeceğini ispat etmedikçe alacaklının bundan doğan zararını gidermekle yükümlü olduğu, davalı vakfın almış olduğu karar iptal ile ortadan kaldırıldığına göre, davacının vakıf senedinden ve yönetmeliğinden kaynaklanan hakkının artık 15.04.2013 tarihinde başlayacağını, buna göre davacının borcun ifa edilmemesi nedeniyle uğrayacağı zararın kapsamının, bu hususta bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle tespiti ve neticesine göre karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulması üzerine mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda başlangıçta harçlandırılan miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava dilekçesinde birden fazla talep mevcut olup ilki, davacının ek emeklilik aylığı bağlanmasına dair başvurusunun reddine dair 30.04.2013 tarih ve 161 sayılı vakıf yönetim kurulu kararın mahkemece iptal edilmesine rağmen ilk talep tarihi olan 15.04.2013 tarihi esas alınarak ek emeklilik aylığı bağlanması gerekirken, 01.06.2014 tarihinden itibaren ek aylık bağlanması sebebiyle geçen süre içerisinde ödenmeyen ek aylık miktarından doğan zararın tahsili; ikinci talep ise ilk talep tarihi olan 15.04.2013 tarihi itibariyle geçerli olan prim miktarı üzerinden borçlanma yapılması gerektiği halde, ikinci talep tarihinden sonra 12.05.2014 tarihi esas alınarak prim miktarının belirlenmesi sebebiyle fazla prim ödediğinden bahisle doğan zararının tahsili istemine ilişkindir.

1. Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi gereği, hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Davacı vekili tarafından açılan belirsiz alacak davasında fazlaya dair haklarını saklı tutarak 2.000,00 TL'nin davalı vakıftan tahsilini istemiş, hükme esas alınan bilirkişi raporu ile davacının

1. Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi gereği, hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Davacı vekili tarafından açılan belirsiz alacak davasında fazlaya dair haklarını saklı tutarak 2.000,00 TL'nin davalı vakıftan tahsilini istemiş, hükme esas alınan bilirkişi raporu ile davacının

alamadığı on üç aylık ek maaş tutarının 10.159,37 TL, fazla ödenen prim tutanın ise 2.740,50 TL olduğu tespit edilmiş, bilirkişi raporu 11.07.2018 tarihinde davacı vekiline tebliğ edilmiş, tebliğden sonra iki duruşma yapılmasına rağmen davacı vekilince bilirkişi raporu ile tespit edilen miktar üzerinden harç yatırılarak talebin ıslah edilmediği, mahkemece başlangıçta talep edilen miktar üzerinden davanın kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin on üç aylık ek emekliliğe dair temyiz itirazları yönünden;

a) Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davalı vekilinin yerinde olmayan aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b) Davalı vekilinin prim farkına dair temyiz itirazlarına gelince;

Davacı, dava dışı... 18.05.1998-31.01.2013 tarihleri arasında avukat olarak çalışmış ve 01.02.2013 tarihinden itibaren de davalı vakıftan emekli aylığı almakta iken davalı vakfa 15.04.2013 tarihinde müracaat ederek Vakıf Senedi Uygulama Yönetmeliğinin “Ek Aylık” başlıklı 9-15. maddelerinde düzenlenen ek aylık ödenmesini talep etmiştir. İş bu tarih esas alındığında ek emeklilik için davacının ödemesi gereken peşin prim miktarı 54.904,50 TL iken başvurunun reddi, red kararının mahkemece iptali sonrası davacı 09.04.2014 tarihinde ikinci müracaatını yapmış ve 12.05.2014 tarihindeki ek emeklilik aylığı için tespit edilen matrah dikkate alınarak kendisinden 57.645,00 TL yani ilk müracaat tarihinde ödenmesi gereken miktardan 2.740,50 TL fazla ödeme yapmış olduğu bilirkişi raporu ve dosya kapsamı ile sabittir. Ancak davacının miktar bazında fazla prim yatırdığı sabit ise de davacı da bu miktar parayı uhdesinde tutarak semerelerinden faydalandığı, en azından 54.904,50 TL'nin yasal faiz getirisinin dahi kaba bir hesapla 4.900,00 TL civarında olduğu, yine 12.05.2014 tarihinde paranın alım gücündeki düşüşler de hesaba katıldığında denkleştirici ... ilkesi gereği davacının ek emeklilik aylığı için fazladan ödeme yapmasında bir zararının bulunmadığı dikkate alınarak, davacının talepleri hakkında bir hüküm kurulması gerekirken bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının ise yukarıda (2-a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine, (2-b) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı vekilinin yazılı temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 8,50 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 26.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10884, Karar No: 2024/5298, Tarih: 14.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/10884 E.  ,  2024/5298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2380 E., 2023/1592 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 14. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/366 E., 2022/323 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı TEİAŞ vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı TEİAŞ vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmek ve de davalı ... vekili tarafından duruşma talep edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin ve işin duruşmaya tabi olduğunun anlaşılması nedeniyle duruşma talebinin kabulüne karar verildikten sonra duruşma için 14.05.2024 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı ... adına Avukat ... ile davacı adına Avukat ... ... ve davalı .... adına Avukat ... geldiler. Diğer davalı adına gelen olmadı. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlanıp sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili özetle; müvekkilinin iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğradığı, kazanın meydana gelişinde davalıların kusurlu olduklarından bahisle 799.342,75 TL maddi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekilleri özetle; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iş kazası nedeniyle davacının %42,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı, kazanın meydana gelişinde davacının kusursuz olduğundan bahisle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TEİAŞ vekili ile davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iş kazası nedeniyle davacının %42,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı, kazanın meydana gelişinde davacının kusursuz olduğundan bahisle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TEİAŞ vekili ile davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı TEİAŞ vekili istinaf dilekçesinde özetle, kazazedenin müvekkili çalışanı olmadığını, husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkilinin ihale makamı olduğunu, asıl işveren olmadığını, kazanın oluşumunun 3 üncü kişi olan diğer davalı ...'ın kusurundan kaynaklandığını, bu kişinin daha önce iş yerinde çalışmış olmasından dolayı arkadaşlarını ziyaret için geldiğinden içeri alındığını, iş sağlığı ve güvenliği konusunda sorumluluğun yükleniciye ait olduğunu, SGK inceleme raporu ve kök kusur raporunda müvekkiline kusur verilmediğini, müvekkilinin kazayı önleme şansının olmadığını, davanın müvekkili yönünden reddi gerektiğini istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle, kararın yasanın aradığı nitelikte gerekçe taşımadığını, öncelikle bu yönden kaldırılması gerektiğini, mahallinde keşif yapılıp tanıkların keşifte dinlenilerek kusur raporu alınması gerektiğini, davalı işverenlerin iş yerinde gerekli güvenlik önlemlerini almadıklarını, bu nedenle kazadan sorumlu olduklarını, işverenlerin ziyaretçinin üzerinde tehlikeli madde ile iş yerine girmesine engel olmadığından kazanın meydana geldiğini, müvekkilinin davranışının şaka ve süpriz niteliğinde olduğunu, SGK tarafından maluliyetin fahiş olarak belirlendiğini, aktüerya raporunda bakiye ömrün hatalı belirlendiğini, hesap raporunun hatalı olduğunu, maddi zararın yanlış hesaplandığını, Ankara 16. İş Mahkemesinin 2020/145 E. sayılı dosyasında devam eden rücuan tazminat davasının dikkate alınmadığını istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından bahisle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TEİAŞ vekili ile davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından bahisle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TEİAŞ vekili ile davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı TEİAŞ vekili temyiz dilekçesinde özetle, davacının müvekkili şirketin işçisi olmadığını, müvekkili hakkındaki davanın reddi gerektiğini, müvekkilinin ihale makamı olduğunu, kazanın diğer davalı ...’nın %100 kusurundan kaynaklandığını, kazaya sebebiyet veren davalı ...'nın daha önce iş yerinde çalışmış ve halen kardeşinin aynı iş yerinde çalıştığı bir kişi olduğunu, bu nedenle kendisinin girişine müsade edildiğini, olayın meydana geldiği yerin Gölbaşı İşletme Müdürlüğü Sosyal Tesisleri olup, dışardan gelen kişilerin girişlerinin engellenemediği, bir polis gibi üstlerinin aranamadığının ortada olduğunu, olay mahallinde keşif yapılarak dosyanın yeniden kusur bilirkişilerine gönderilmesi hakkındaki taleplerinin İlk Derece ve İstinaf Mahkemesince değerlendirilmediğini, öte yandan, mezkur kazanın meydana geldiği yerin iş yerinin dinlenme bölümü olduğunu, bahse konu bölümde makina ve teçhizat bulunmamakla birlikte söz konusu yerin istirahat ve mola yeri olarak ayrıldığından çalışma alanı olarak değerlendirilmesi ve diğer davalı ...'nın kontrolsüz olarak iş yerine girdiğinin ifade edilmesi kanaatinin uygun olmadığını, iş sağlığı ve güvenliği konusunda sorumluluğun yükleniciye ait olduğunu, müvekkiline kusur vermeyen raporların dikkate alınması gerektiğini, İlk Derece Mahkemesince bütün kusurun davalı ...'ya ait olduğu düşüncesiyle, 01.11.2021 tarihli duruşmanın ara kararında; "Dosya kapsamı toplanan deliller ışığında davalılardan ...'nın %100 kusurlu olduğu esas alınarak dosyanın aktüerya bilirkişisine tevdine" şeklinde karar verildiğini, bu ara karara rağmen, hesap bilirkişisinin 14.06.2021 tarihli kusur bilirkişi raporunu göz önünde bulundurarak ve kendilerinin %10 kusurlu olduğunu ifade ederek kendileri aleyhine hesaplama yaptığını, İlk Derece Mahkemesince kendilerine sorumluluk yüklendiğini, bu durumun çelişki arz ettiğini, usul ve yasaya uygun olmadığını, benzer bir dava olan işçinin müşteri tarafından bıçaklanması olayında Yargıtay'ın, işverenin 6331 sayılı Kanun kapsamında alabileceği bir önlemden bahsedilemeyeceği ve iş kazasını işverene bağlayan illiyet bağının kesiliğine hükmettiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle, davanın niteliği gereği uzman bilirkişi marifetiyle mahallinde keşif yapılmaksızın Mahkemece hüküm tesis edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, olaya şahit olan tanıkların dahi ifadelerin keşif esnasında alınması gerektiğini, müvekkilinin kusursuz olduğunu, bu kapsamda davalı TEİAŞ ve davalı Piramit şirketinin somut olaya ilişkin işveren olarak iş yerinde gerekli tedbirleri almayıp gözetim- denetim-kontrol yükümlülüğüne aykırı davranmaları sebebiyle hukuken sorumluluklarının bulunduğunda kuşku olmadığını, kazanın meydana geldiği yerin dosya kayıtları ile sabit olduğu üzere davalı TEİAŞ’ın Gölbaşı Eymir Mahallesindeki sosyal tesislerindeki inşaat atölyesi olduğunu, bu iş yerine mesai saatleri içerisinde veya dışında 3

. bir kişinin kimlik ibraz etmeden ve güvenlik kontrolünden geçmeden giriş - çıkış yapabilmesi mümkün olmaması gerektiğini, giriş - çıkış esnasında güvenlik kontrolü gereği gibi olsaydı ya da x-ray cihazından geçerken bu madde (torpil) fark edilse idi, güvenlik tarafından bu madde bir nevi patlayıcı madde olması nedeniyle içeri sokulmayacağını ve bu üzücü kazanın meydana gelmeyeceğini, bu kapsamda davalı işverenlerin gerekli güvenlik tedbirlerini almadıkları için asli kusurlu olduklarında ve işçiyi gözetme yükümlülüğüne aykırı hareket ettiklerinde şüphe olmadığını, kusur oranının hatalı ve fahiş olması, tazminat hesabının da fahiş ve hatalı olması sonucunu doğurduğunu, hesaplama yapılırken bilirkişinin Ankara Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi Müdürlüğünce dosyaya gönderilen cevabi yazıda davacı asilin sürekli iş göremezlik oranının %42,00 olduğu, yardıma muhtaç olmadığı ve yeniden kontrolü gerekmediğini belirttiğini, her ne kadar SGK tarafından davacı asilin sürekli iş göremezlik oranı fahiş olarak %42,00 olarak belirlenmiş ve kendileri tarafından bu orana itiraz edilmiş olmakla, kesinlikle kabul anlamına gelmemek kaydıyla bir an için doğru belirlendiği düşünülse dahi, davacı asilin yardıma muhtaç olmadığı tespit edildiğinden davacı asilin sürekli kısmi iş göremez olduğunun düşünülmesi ve hesaplamanın da bu esaslar dahilinde yapılması gerektiğini, hesap raporunda davacının bakiye ömrünün TRH tablosuna göre fazla tespit edildiğini, bilirkişi tarafından geçici iş göremezlik zararı hesabı yapılırken davacının 23 gün süre ile %100 malul kaldığına dair değerlendirmeyi kesinlikle kabul etmediklerini, ayrıca bilirkişi tarafından davacı asilin aktif ve pasif dönem aylık ve yıllık gelirinin de hatalı ve fahiş hesaplandığını, bilirkişi tarafından pasif dönem hesabı yapılmasının da hukuka ve yargıtay kararlarına aykırı olduğunu, yıllık yüzde beş oranıyla yapılan artışta bulunan gelir farklarının daha makul düzeyde olup ülkemiz koşullarına daha uygun olduğunu, bu kadar yüksek tazminat miktarından müvekkilinin sorumlu tutulmasının hakkaniyete uygun düşmeyeceğini, müvekkilinin ödeme gücü ve maddi durumu göz ardı edilerek hesaplanan fahiş zarar miktarına itiraz ettiklerini, rücuan tazminat dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.