muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11218, Karar No: 2024/1169, Tarih: 22.02.2024

2. Sanık savunması, katılan beyanları ve tanık anlatımları, olay yerinde yapılan incelemeye istinaden düzenlenen olay yeri inceleme raporu, maktul ... hakkında düzenlenen ... Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2008 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağı, maktul ... ... hakkında düzenlenen ... Cumhuriyet Başsavcılığının 25.12.2008 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağı, katılan ...'nın yaralanmasına ilişkin düzenlenen ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 03.02.2009 tarihli adlî muayene raporu, ... Kriminal Polis Laboratuvarlığının 15.04.2009, 28.01.2009 ve 11.10.2012 tarihli raporları dosya kapsamında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî

kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada eksik inceleme bulunmadığı, eylemlerin sanık tarafından 6136 sayılı Kanun nezdinde vahim nitelikli silahlardan sayılan "Kalaşnikof" marka silahla gerçekleştirildiğinin katılanların beyanları, tanık anlatımları, otopsi, adli muayene ve uzmanlık raporlarıyla saptandığı, inceleme dışı sanıklar ... ve ...'in maktuller ve katılanlara ateş ettiği sırada sanığın da vahim nitelikteki silahla en az 20 defa ateş ederek diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiği, katılan ...'dan ve maktullerden kaynaklanan sanığa yönelen haksız bir söz ya da eylem bulunmadığından sanık lehine haksız tahrik indiriminin uygulanma koşullarının oluşmadığı, somut olayda meşru savunmanın şartlarının gerçekleşmediği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2022/713 Esas, 2022/1522 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7053, Karar No: 2017/1794, Tarih: 08.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/7053 E.  ,  2017/1794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 58. maddesine göre, tekerrüre esas sabıkası olan kişiler hakkında TCK'nın 50. maddesindeki şartların yerine gelmesi halinde kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinde bir engel olmadığı, mahkeme tarafından "kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/1-(a) maddesi gereğince kişiliği, ekonomik ve sosyal durumu, suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak adli para cezasına çevrildiği, sanık hakkında sonuç olarak adli para cezasına hükmedilmiş olmasına göre şartları oluşmadığından TCK'nın 58 maddesi hükmünün uygulanmadığı" da belirtildiğinden, tebliğnamenin (1) nolu bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

1-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve uygulama maddesinin belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması;

2- Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtaratı ile yetinilmesi gerekirken, “Taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilmesine” karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 3 paragrafındaki “suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak” ibaresinden sonra gelmek üzere “TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 75 gün adli para cezasına çevrilmesine ve” ibaresinin eklenmesi, hüküm fıkrasının taksitlendirmeye ilişkin 5 paragrafındaki "tahsil edilmesine" ve "hapse çevrilmesine" ibarelerinin sırasıyla "tahsil edileceğinin" ve "hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6168, Karar No: 2012/11547, Tarih: 19.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6168 E.  ,  2012/11547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.05.2008 gün ve 2007/1189 Esas, 2008/486 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi müşteki vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

CMK.nın 260. maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, bipolar affektif bozukluk şeklindeki psikiyatrik hastalığı bulunan mağdureye atanan zorunlu vekilin şikâyetci olduğunu beyan edip, hükmü temyiz ederek açıkca katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda, araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure ...'ın katılan ve mağdure vekili Av. ...'nun da katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2487, Karar No: 2015/924, Tarih: 23.02.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/2487 E.  ,  2015/924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ........... arasındaki davadan dolayı ......... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 17.09.2013 gün ve 216-249 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 24.10.2011 tarihli sözleşmeden kaynaklanmaktadır.

Sözleşmeye göre; davacı taraf, Marka Kalkınma Ajansı tarafından verilen hibe desteği programı çerçevesinde davalı şirket için bir plân hazırlamayı, bu plânın kabul görmesi halindeyse, verilen hibe desteğinin %5'i ile 10.000,00 TL + KDV iş bedeli ile başarı primi alarak hazırlanan plân dahilinde gerçekleşecek projenin takibini yapmayı üstlenmiştir. Her ne kadar sözleşmede bir proje hazırlanmasından bahsedilmekte ve Yüksek 19. Hukuk Dairesi'nce de proje hazırlama işinin eser sözleşmesi olarak nitelendirilmesi gerektiği gerekçesiyle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Dairemize gönderilmesine karar verilmişse de, dosyaya sunulan belgelerden anlaşılacağı üzere, davacının üstlendiği edim; bir proje çizimi olmayıp, hibe ve proje teşvik programlarından yararlanmaya yönelik maliyet, bütçe, faaliyet ve amaçlarının belirlenmesine yönelik bir plânın hazırlanması ve yürütülmesinden ibarettir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın temelinde yer alan sözleşme, mahkemenin de kabulünde bulunduğu üzere, açıklanan nitelikleri itibariyle özellikle, davacının ediminin bir proje çiziminden değil, yukarıda nitelikleri açıklanan bir plân hazırlanması ve bu plân dahilinde işlerin takibinden ibaret bulunmasına göre hizmet sözleşmesi niteliğinde olup, bu tür sözleşmelerden kaynaklanan davalar nedeniyle verilen kararların temyiz incelemesini yapma görevi Yüksek 13. Hukuk Dairesi'ne aittir. Bu nedenle, dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yargıtay Yüksek 13. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yargıtay Yüksek 13. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5875, Karar No: 2014/21614, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/5875 E.  ,  2014/21614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2014

NUMARASI : 2013/293-2014/56

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14792, Karar No: 2011/708, Tarih: 10.02.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/14792 E.  ,  2011/708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği, dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-765 S TCK.nun 342/1,59/2 mad göre 1 yıl 8 ay hpc

2-5237 S TCK.nın 157/1,62,52/2 mad göre 10 ay hp ve 3000 TL apc

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamaya, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre, 5237 sayılı TCK.nun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3 maddeleri uyarınca uygulanması gereken 765 ve 5237 sayılı TCK.nun hükümleri olaya uygulanarak lehe Yasa belirlendikten sonra CMK.nun 231. maddesinin uygulanmayacağına karar verilmiş, incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlünün suç unsurlarının oluşmadığına, cezanın paraya çevrilip ertelenmesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6104, Karar No: 2011/5338, Tarih: 03.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/6104 E.  ,  2011/5338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/12/2008 tarih ve 2008/135-2008/713 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 03.05.2011 gününde davacı avukatı .... ile davalı avukatı ..... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 193 s. Gelir Vergisi Kanunu’nun 4369 S.K. ile değişik 94/8 maddesi uyarınca 29.07.1998 tarihinden itibaren Kurumlar Vergisi’nin bütünüyle kapsamı dışındaki dernek ve vakıflara stopaj yükümlülüğü getirildiğinden davalı vakfın müvekkili banka nezdindeki mevduatı ile ilgili vergisi kesilmeyen faiz ödemelerinden dolayı müvekkilince anapara vergi borcu ve gecikme tutarı 185.585.260.865 TL’nın Vergi Dairesi’ne 20.09.2001 tarihinde yatırıldığını, vergi yükümlüsünün davalı mudi olduğunun ileri sürerek, anılan meblağın faiziyle davalıdan rucuan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Bakanlar Kurulu’nun 21.11.1997 tarih ve 10284 sayılı kararı ile müvekkiline vergi muafiyeti tanındığını, sehven yapılan tevkifatın vadesinde yerine getirilmemesinden doğan gecikme cezasına davacının katlanması gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının, davacı nezdinde hesabı bulunduğu, bu hesap nedeniyle ödemek zorunda kaldığı stopaj ve vergi cezasından davalının sorumlu olduğu iddiasıyla bu davayı açtığı, davalının bu durumun davacı hatasından kaynaklandığını savunduğu, tarafların kusur durumlarının araştırılması gerekçesiyle önceki kararın bozulduğu, bilirkişi kurulunun tarafların eşit oranda kusurlu olduğu yönünde görüş bildirdiği, stopaj olarak kesilen tutardan vergi yükümlüsü davalının sorumlu bulunduğu, bu miktarın 57.580.00 YTL olduğu, vergi cezasının yarısı olan 34.914.96 YTL’den ayrıca sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 92.494.96 YTL’nin faiziyle tahsiline karar verilmiştir

Karar, taraf vekillerince temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamları dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamları dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, mevduat faizi geliri nedeniyle ödenen vergi ve gecikme tutarının rucuan tahsili istemine ilişkindir. Davalının, davacı nezdinde mevduat hesabı olduğu, faiz geliri elde ettiği, bu gelirin vergiden muaf olduğu zannedilip tahakkuk eden verginin uzun süre ödenmediği, daha sonra davacının vergi aslı ve gecikme tutarını idareye ödediği, rucuan tahsili için eldeki bu davayı açtığı hususu uyuşmazlık konusu değildir. Vergi mevzuatındaki değişiklik sonrası elde edilen faiz geliri nedeniyle davalının vergi yükümlüsü haline geldiğini faizin vergisinin yatırılması gerektiğini bilmek durumunda olması, bu hususta davacı bankayı uyarması ve denetlemesi nedeniyle davalının verginin geç ödenmesinde sorumluluğu mevcut ise de, bu verginin zamanında yatırılması mükellefiyeti esasen vergi sorumlusu davacı bankaya aittir. Bu bakımdan, zamanında vergi yatırılmaması işleminde davacının davalıya nazaran daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gereklidir. O halde, tarafların yarı oranında kusurlu bulunduğu yönündeki bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Ayrıca, vergi yükümlüsü olması dolayısıyla davalı davacının ödediği vergi aslının tamamından sorumludur. Esasen bu yön önceki kararla da kesinleşmiştir. Uyuşmazlık, ödenen gecikme tutarından kimin ne oranda sorumlu olduğu noktasında toplanmaktadır. Davacı, ödediği vergi aslı ile gecikme cezası tutarının davalı kusuruna isabet eden kısmının toplamı kadar rücu edebilecektir. Bu durum karşısında, vergi aslının zamanında ödenmemesi nedeniyle davacının ödediği gecikme cezası tutarının ne kadar olduğu açıklanmadan ve davalının sorumlu olduğu miktarın nasıl hesaplandığı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması da kabul şekli bakımından yanlış olmuş, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, takdir edilen 825,00 TL duruşma vekillik ücretinin taraflardan alınarak yek diğerine verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 03.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10019, Karar No: 2014/2498, Tarih: 27.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/10019 E.  ,  2014/2498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sanık ... beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs etmek ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yardım etmek

HÜKÜM : Sanık ...'nin nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs etmek ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine, sanık ...'nın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yardım etmekten mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs etmekten kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar ...ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa uygun kabule göre, sanık ...'nın eyleminin diğer sanık ...'nin mağdureye yönelik gerçekleştirdiği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yardım niteliğinde olduğu anlaşılmakla, her iki sanık hakkında da TCK.nın 109/3-b maddesinin uygulanmaması gerektiği gözetilmeden sanıklara fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.