muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5872, Karar No: 2012/1599, Tarih: 06.02.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/5872 E.  ,  2012/1599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili bankanın ... Şubesi ile tanzim ve imza olunan Genel Kredi Sözleşmelerine istinaden ... adına kredi hesabı açılıp kullandırıldığını, davalıların bu Genel Kredi Sözleşmelerini müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıklarını, kredi borcunu ödemeyen davalılar hakkında icra takibi yapıldığını, davalıların itirazı üzerine takibin durduğunu ve itirazın haksız olduğunu belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ..., bu krediyi kendisinin hiç kullanmadığını, herhangi bir şekilde tasarruf etmediğini, kredinin alındığı tarihlerde davalılardan ... Otomativ Şirketinin kendi üzerinde gözükmesine rağmen gerçek sahibinin ... olduğunu, vefat eden ...'in yanında 20 sene çalıştığını, bu şahsın 5-6 adet şirketinin bulunduğunu, şirket elamanları üzerine kayıtlar yapıldığını, ...'in vefatından sonra şirketin eşine geçtiğini, kendisinin sigortalı olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, diğer davalılar hakkında açılan davanın kısmen kabulüne, davalılardan ... hakkında açılan davanın ise; bu davalının kredi sözleşmesinin imzalandığı tarihte ... Otomativ'in ortaklarından göründüğü, 11.09.2009 tarihinde şirketteki hissesini ...'e devrettiği, Ticaret Sicil Kayıtlarında ortaklar kurulu kararının yer aldığı, icra takibinden önce hissenin devredildiği, sözleşmenin 12. maddesinde kefalet ve kefillerin sorumluluğunun düzenlendiği, BK'nun 493,494 ve 502 maddelerinde tanınan imkanların yasa gereği tanınmış olup, sözleşme ile kefilin bu haklarından vazgeçmesinin yasal olarak mümkün bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından ... hakkında açılan davanın reddinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle temyiz edilmiştir.

Dava konusu Kredi Sözleşmesinde asıl borçlu olarak ... Ldt. Şti. gösterilmiş olup şirket kaşesi üzerine o tarihte şirketin yetkili temsilcisi durumundaki ...'ın imzası bulunmaktadır. Davalı, ... bunun yanında ayrıca ismi altına bir imza daha atmıştır. Anılan davalının şirket kaşesi üzerindeki imzası sözleşmeyi şirketi temsilen imzaladığını, bunun dışındaki şahsi imzası ise sözleşmeyi müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığını gösterir. Mahkemece, davalı ...'ın sözleşmeyi müteselsil kefil sıfatıyla da imzalamış olmasına rağmen bu yöndeki değerlendirmede yanılgıya düşürülerek bu davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2547, Karar No: 2023/1135, Tarih: 06.04.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/2547 E.  ,  2023/1135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/212 Esas, 2016/286 sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 6.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 5 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

2. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/212 Esas, 2016/286 sayılı kararının, sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 12.10.2020 tarihli ve 2019/7086 Esas, 2020/5001 sayılı kararı ile sair yönleri incelenmeksizin basit yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Mahkeme bozma ilamına uyarak, basit yargılama usulünü uygulamış ve sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 5271 sayılı Kanunun 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 5.040,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 5 ay süre ile geri alınmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 252 nci maddesi uyarınca itiraza tabi olmak üzere karar verilmiştir.

4. Katılan vekilinin itirazı üzerine ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2021 tarihli ve 2021/699 Esas, 2021/1022 sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 5271 sayılı Kanunun 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 5.040,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 5 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.04.2022 tarihli onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.04.2022 tarihli onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

1.Asli kusurlu olmadığına

2.Katılanın olaydan 1 ay önce zeytin ağacından düşmesi neticesinde yaralandığına, yaralanmanın kaza ile ilgisi olmadığına

3.Katılanın zararının mahkeme tarafından tespit edilmediğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine

4.Usul ve Yasaya Aykırı Diğer Hususlara,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın, idaresindeki. aracı ile geri geri hareket ettiği sırada aracının sol arka stop lambası kısmı ile gerisinde bulunan ve yürümekte olan katılan yaya ...'ya çarptığı, katılanın kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Kaza tespit tutanağında, kamyonet sürücüsünün, meskun mahalde, 4.5 metre genişliğindeki iki yönlü ve kaldırım bulunmayan yolda, geri geri giderken, yolu geçmekte olan katılan yayaya, aracın sol arka tarafı ile çarptığı, ... sürücüsünün 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 84 üncü maddesinde yer kural ihlallerinden "sürücülerin geri geri giderken, karayolunu kullananlar için tehlike doğurabilecek ve bunların hareketlerini zorlaştıracak şekilde ... kullanmak" ihlalinde bulunduğu, yayanın kural ihlalinin olmadığı şekilinde görüş verilmiştir.

3. Müşteki kolluk ifadesinde, yaralanması nedeni ile şüpheliden şikayetçi olduğunu ve uzlaşmak istemediğini beyan etmiş, yargılama aşamasında da şikayeti devam etmiş ve davaya katılmıştır.

4. Katılan ...'nun yaralanması ile ilgili olarak ... Devlet Hastanesinden 06.04.2015 tarihinde alınan ve Beyin ve Sinir Cerrahisi Uzmanı tarafından düzenlenen kesin rapor "mağdurun vücudunda mevcut travmaya bağlı Lomber 1. Omurgada meydana gelen patlama fraktürü nedeni ile beyin cerrahisi olarak stabilizasyon operasyonu yapılmıştır." şeklindedir.

5. Kovuşturma aşamasında olay yerinde trafik bilirkişisi ile yapılan keşif sonucu düzenlenen 09.11.2015 tarihli bilirkişi raporunda özetle; yolun 3.80 cm genişliğinde olduğu ve sağ tarafta araçların park halinde bulunması nedeni ile iyice daralan yolda, aracı geri geri kullanan sanığın, Karayolları Trafik Kanununun 67. maddesinde düzenlen "yönetmelikte belirtilen şartlar haricinde geriye dönmek veya gitmek, izin verilen durumlarda bunları yaparken kara yolunu kullanan kişiler için tehlike arz edecek hareketler yapan" kural ihlali nedeni ile Tali Kusurlu, Katılan mağdurun ise Karayolları Trafik Kanununun 68/1-c maddesinde düzenlenen "yayaların taşıt yolu üzerinde trafiği tehlikeye düşürecek davranışlarda bulunmak" ihlalini yaptığından Asli Kusurlu olduğu belirtilmiştir.

6. Bilirkişi raporuna itiraz üzerine Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden alınan rapora göre ise; bilirkişi raporunun aksine sanığın kazanın oluşumunda dikkat ve özen yükümlülüğün aykırı davranışını nedeniyle Asli ve Tam kusurlu olduğu anlaşılmıştır.

6. Bilirkişi raporuna itiraz üzerine Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden alınan rapora göre ise; bilirkişi raporunun aksine sanığın kazanın oluşumunda dikkat ve özen yükümlülüğün aykırı davranışını nedeniyle Asli ve Tam kusurlu olduğu anlaşılmıştır.

7. Sanığın birbiri ile uyumlu aşamalarda verdiği ifadesinde "müştekiyi fark ettim ve kendisine korna çaldım ve oda geri çekilmişti, arabamın dikiz aynalarından kontrol ettiğimde arkam boştu, bende geri geri çıkmak isterken bir kişinin yere yığıldığını gördüm. Müştekinin maddi manevi zararı varsa karşılamak isterim, Öncelikle beraatimi mahkeme aksi kanaatta ise lehe olan hükümlerin uygulanmasını isterim" demiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın Kusura ilişkin Temyiz Nedenleri ;

Sanığın idaresindeki kamyonet ile saat 17:00 sıralarında, meskun mahalde, 3.80 cm genişliğinde iki yönlü yolda, sağ tarafta araçların park halinde bulunması nedeni ile iyice daralan yolda, yüksek ... ile geri geri gitmesinin tehlike arz ettiği, dikiz aynalarından yeterince arkayı denetlemediği, gereken dikkat ve özeni göstermediği anlaşılmakla; kaza tespit tutanağı ve ATK raporunda belirtildiği üzere, sanığın asli ve tam kusurlu olarak, bir kişinin yaralanmasına neden olması ile gerçekleşen olayda, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Sanığın Katılanda oluşan omurga kırığının çarpma neticesinde oluşmasının mümkün olmadığına ilişkin Temyiz Nedenleri;

Katılan ...'nun yaralanması ile ilgili olarak ... Devlet Hastanesinden olay tarihinde alınan geçici rapor ile 06.04.2015 tarihinde alınan kesir raporda, Lomber Omurgada fraktür görülmesi karşısında, sanığın bu husustaki temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

3. Hükmün Açıklanmasının Geri bırakılmasına Karar Verilmesi Gerektiği Yönünden;

Katılanın maddi zarar talebi bulunduğu, sanığın katılanın zararını gidermediği, zarar giderimine ilişkin dosyaya herhangi bir evrak, dekont vs. sunmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Sanığın Usul ve Yasaya Aykırı Diğer Hususlara İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2021 tarihli ve 2021/699 Esas, 2021/1022 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2021 tarihli ve 2021/699 Esas, 2021/1022 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10109, Karar No: 2017/15257, Tarih: 06.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10109 E.  ,  2017/15257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 23/12/2015 gün ve 2015/9143 Esas - 2015/25276 Karar sayılı ilama karşı davalı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair mahkemece verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce Düzeltilerek onanmış, bu karara karşı davalı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelere, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün parsel sorgu sisteminde yapılan gözleme, taşınmazın yakın çevresindeki taşınmazların Dairemiz Denetiminden geçen niteliğine göre; taşınmazın arsa vasfında olduğu bu defa yapılan incelemede anlaşılmakla;

Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile, Dairemizin 23/12/2015 gün ve 2015/9143 Esas -2015/25276 Karar sayılı Düzeltilerek onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki bilgi ve belgelere, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün parsel sorgu sisteminde yapılan gözleme, taşınmazın yakın çevresindeki taşınmazların Dairemiz Denetiminden geçerek kesinleşen arsa nitelikleri nazara alındığında; taşımaz arsadır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki bilgi ve belgelere, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün parsel sorgu sisteminde yapılan gözleme, taşınmazın yakın çevresindeki taşınmazların Dairemiz Denetiminden geçerek kesinleşen arsa nitelikleri nazara alındığında; taşımaz arsadır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-"kil malzeme sahası" olarak kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili yerine, terkinine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1899, Karar No: 2021/10260, Tarih: 23.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1899 E.  ,  2021/10260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Hatay İli, ... İlçesi, ... Köyü ... parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi’nin 27.11.2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere’ bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine’ ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)3 numaralı bendinin 2. paragrafında geçen (kararın kesinleşmesinin ardından) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemalarıyla derhal) kelimelerinin yazılmasına,

b)3. bendinin 3. paragrafında geçen (son karar tarihi olan 17.06.2020) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5.Hukuk Dairesi'nin ilam tarihi olan 23.09.2021) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17163, Karar No: 2013/21896, Tarih: 25.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/17163 E.  ,  2013/21896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tazminat

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti davacı anneye verilen müşterek çocukla davalı baba arasında dini bayramların 2. günü saat 09.00'dan Pazar gününe kadar olmak üzere düzenlenen kişisel ilişkinin infazının mümkün olmadığı gibi, tarafların ayrı şehirlerde yaşamaları halinde düzenlenen kişisel ilişki de, babalık duygularını tatmine elverişli ve yeterli değildir. Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek onanması gerekmiştir. (HUMK.m.438/7)

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın 3. fıkrasının tamamen hükümden çıkarılmasına ve yerine "velayeti anneye verilen müşterek çocuk ile baba arasında her ayın 2. ve 4. Cumartesi saat 10.00'dan Pazar günü saat 17.00'ye dini bayramların 2. günü saat 10.00'dan 3. günü saat 17.00'ye kadar ve her yıl 1 Temmuz saat 10.00'dan 31 Temmuz saat 17.00'ye kadar kişisel ilişki kurulmasına" sözcüklerinin yazılmasına; hükmün bu bölümünün bu şekilde düzeltilerek temyize konu diğer yönlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.09.2013(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/19821, Karar No: 2021/107, Tarih: 04.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/19821 E.  ,  2021/107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 1) Sanığın hükmün açıklanması suretiyle yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2017 gün ve 2017/691 Esas, 2017/906 Karar sayılı kararı

2) İstinaf başvurusu kabul edilerek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın mahkumiyetine dair; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01/10/2018 gün ve 2018/843 Esas, 2018/2002 Karar sayılı kararı

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01.10.2018 gün ve 2018/843 Esas, 2018/2002 Karar sayılı kararının sanık ve katılan kurum vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesince 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-a, 87/3, 29, 62. maddelerine göre belirlenen 5 ay 25 gün hapis cezasına dair mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanığın aynı maddelere göre 1 yıl 5 gün hapis cezasına mahkum edilmesi suretiyle CMK'nin 286/2-b. maddesi gereğince cezanın arttırılmış olması nedeniyle hükmün temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01.10.2018 gün ve 2018/843 Esas, 2018/2002 Karar sayılı “istinaf başvurusunun kabul edilerek ilk derece mahkemesinin mahkumiyet kararının kaldırılması suretiyle sanığın yeniden hüküm kurularak mahkumiyetine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın ve katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.