muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17702, Karar No: 2014/21165, Tarih: 28.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26916, Karar No: 2018/2405, Tarih: 07.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/26916 E.  ,  2018/2405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10014, Karar No: 2010/1142, Tarih: 11.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/10014 E.  ,  2010/1142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında diğer temyiz itirazlarının reddine ,

2-Uyuşmazlık, meslek hastalığı sonucu ölen işcinin kızının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı murisi Ahmet Sarıtoprak’ın davalıya ait işyerinde Maden ocağında işçi olarak çalışırken meslek hastalığına yakalandığını ve meslek hastalığı sonucu ölümü nedeniyle ,kısmi dava ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.00-TL maddi, birleştirilen ek dava ile de 6.000.00-TL manevi tazminatın ölüm tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece maddi tazminata ilişkin davanın feragat sebebiyle reddine manevi tazminata ilişkin istemin ise aynen kabulune karar verilmiştir.

22.9.2008 ve 10.4.2009 tarihli dava dilekçelerinden açıkça anlaşıldığı üzere davacı, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunurken,murisinin meslek hastalığının meydana gelmesinde hiçbir kusurunun olmadığını belirtmiş, giderek davalı işverenin tam kusuruna dayanmış yargılama devam ederken olayın kaçınılmazlık sonucu meydana geldiği davacı vekili tarafından kabul edilmiştir.Mahkemece talep edilen miktardan bir miktar indirim yapılmak suretiyle manevi tazminatın belirlenmesi gerekirken isteğin aynen hüküm altına alınmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.'nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinmesine, yerine;

“1-Davacının maddi tazminata ilişkin davasının vaki feragat nedeniyle reddine,Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca red edilen maddi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 575.00-TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

2-Manevi tazminata ilişkin davanın kısmen kabulu ile,davacının babası Ahmet Sarıtoprak’ın 21.7.2008 tarihinde meslek hastalığı sonucu vefat ettiği sabit olmakla ,tarafların sosyal ve ekonomik durumları ,paranın satın alma gücü günün ekonomik koşulları ölüm olayındaki kaçınılmazlık gözetilerek taktiren 5.000.00-TL manevi tazminatın 21.7.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine

2-Manevi tazminata ilişkin davanın kısmen kabulu ile,davacının babası Ahmet Sarıtoprak’ın 21.7.2008 tarihinde meslek hastalığı sonucu vefat ettiği sabit olmakla ,tarafların sosyal ve ekonomik durumları ,paranın satın alma gücü günün ekonomik koşulları ölüm olayındaki kaçınılmazlık gözetilerek taktiren 5.000.00-TL manevi tazminatın 21.7.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine

3-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 600.00-TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine; red edilen manevi tazminat miktarı üzerinden aynı tarife gereğince hesaplanan 575.00TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

3-Alınması gereken 270.00-TL karar ve ilam harcından peşin alınan 81.00 TL harcın düşümüyle eksik bulunan 189.00-TL harcın davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına; davacı tarafından yatırılan 81.00-TL nispî harç, 15.60TL başvuru harcı olmak üzere toplam 96.60 TL harç giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4-Davacı tarafından yapılan toplam 32.00 TL yargılama giderinin kabul ve red oranına göre hesaplanan 28.00-TLsinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye kısmın davacı üzerinden bırakılmasına;" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,11.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5809, Karar No: 2022/8642, Tarih: 13.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/5809 E.  ,  2022/8642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ..., dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 24/03/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE 13/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3482, Karar No: 2008/6344, Tarih: 28.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/3482 E.  ,  2008/6344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 15/08/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Konu ile ilgili İİK.nun  276. maddesinin 1. bendi aynen " tahliyesi istenen yerde kiracıdan başka bir şahıs bulunur ve işgalde haklı olduğuna dair resmi bir vesika  gösteremezse derhal tahliye olur.

Aynı maddenin 2. fıkrasında ise " şu kadar ki, bu şahıs resmi bir vesika gösterememekle beraber daireye ibraz olunan mukavele tarihinden evvelki bir zamandan beri orayı işgal etmekte bulunduğunu beyan eder ve bu beyanı icra müdürü tarafından mahallinde yapılacak tahkikatla teeyyüt ederse müdür, tahliyeyi tehirle 3 gün içinde keyfiyeti icra mahkemesine bildirir.Bu maddenin 3. fıkrasında ise icra mahkemesi, tarafları dinleyerek icabına göre tahliyeyi emreder veya taraflardan birinin 7 gün içinde mahkemeye müracaat etmesi luzümuna karar verir. Bu müddet içinde mahkemeye müracaat edilirse, davanın neticesine göre hareket olunur. Dava etmeyen taraf iddiasından vazgeçmiş sayılır. Yasal düzenlemesini içermektedir.

Somut olayda 3. kişinin ibraz ettiği Beyoğlu 36. Noterliğince tanzim edilen 7.8.2002 tarihli muvafakatname, alacaklı ile kiracı M. K.  arasında tanzim edilen 15.6.2000 tarihli kira sözleşmesinden sonrasına ait bulunmaktadır. Mahkemece yukarıda açıklanan ilgili maddenin 3. bendi uyarınca taraf teşkili sağlanıp ve taraflar dinlenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde evrak üzerinden sonuca gidilmesi isabetsizdir. Kabule göre de dayanak alınan belgeler sözü edilen maddenin ikinci bendinde öngörülen nitelikleri de  taşımadığından bunlara itibar edilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32786, Karar No: 2019/9150, Tarih: 09.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/32786 E.  ,  2019/9150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince (... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi 2016/46 Esas–2016/882 Karar) davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince davalılar yönünden esastan reddine, davacı idare bakımından ise kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 09/05/2019 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davalılar yönünden esastan reddine, davacı idare bakımından ise kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 14.Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçeye göre arsa niteliğindeki ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 13236 ada 5 parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapılara değer biçilmesi ile acele kamulaştırma dosyasında yatan bedelin mahsubu ile bakiye bedele faiz yürütülmesine karar verilerek 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle taraf vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki haciz şerhinin bedele yansıtılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesinin 2017/1134 E-017/1011 Ksayılı ilamının hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Tapu kaydındaki haciz şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki haciz şerhinin bedele yansıtılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesinin 2017/1134 E-017/1011 Ksayılı ilamının hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Tapu kaydındaki haciz şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK 370/2. maddesi gereğince DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10648, Karar No: 2017/3948, Tarih: 28.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/10648 E.  ,  2017/3948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 11.04.2016 tarihli ve 2015/4216 esas, 2016/10339 karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Mahkemece, yazılı gerekçeyle bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'na 6352 sayılı Kanunu'nun 40. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca Dairemizin, direnme kararını öncelikle inceleme yetki ve görevi olduğu anlaşılmakla yapılan inceleme sonucunda; her ne kadar mahkeme kararı yazılı gerekçeyle Dairemizin 11.04.2016 tarihli ilamıyla bozulmuş ise de, somut olayda, tanık beyanlarından işyerinde günlük ara dinlenme süresinin beşer ya da onar dakika sürecek şekilde bölünerek kullandırıldığı ve aralıklı kullandırılan ara dinlenme süresi içerisinde zaruri ihtiyaçların karşılanmasında dahi zorluk çekildiği anlaşılmaktadır. Bu halde, iş sözleşmesinin davacı tarafça feshi haklı sebebe dayandığından kıdem tazminatına hak kazanıldığı sabit olup, diğer fesih sebeplerinin incelenmesine ve araştırılmasına gerek kalmamıştır. Anılan sebeple, direnme kararının bozma gerekçesine göre uygun bulunmasıyla, Dairemizin 11.04.2016 tarihli ve 2015/4216 esas, 2016/10339 karar sayılı bozma ilamı ortadan kaldırılarak; dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre ve özellikle; somut olayda, tanık beyanlarından işyerinde günlük ara dinlenme süresinin beşer ya da onar dakika sürecek şekilde bölünerek kullandırıldığının ve aralıklı kullandırılan ara dinlenme süresi içerisinde zaruri ihtiyaçların karşılanmasında dahi zorluk çekildiğinin anlaşıldığı, bu halde iş sözleşmesinin davacı tarafça feshinin haklı sebebe dayandığı, diğer fesih sebeplerinin incelenmesine ve araştırılmasına gerek kalmadığı kanaatine ulaşıldığından, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçeyle, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun ek geçici 2. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 28.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13609, Karar No: 2011/11970, Tarih: 16.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/13609 E.  ,  2011/11970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/10/2003 gününde verilen dilekçe ile kasten öldürme eylemi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yasal erginlik yaşına ulaşmamış küçüğün haksız eylemi nedeniyle TMK'nun 369. maddesi uyarınca ev başkanın da sorumluluğuna dayalı maddi ve manevi tazminat isteklerine ilişkindir. Mahkemece işin esası incelenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1. maddesi; 4721 sayılı Medeni Kanunun ikinci kitabından (üçüncü kısım hariç olmak üzere MK. md.118–395, 5133 sayılı kanun md 2–3) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici 1. maddesi de sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli Aile Mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Davanın konusu TMK. nun ikinci kitabında yer alan 369. maddedeki düzenlemelerle de ilgilidir. O halde uyuşmazlığın Aile Mahkemesinde çözümlenmesi gerekir. Bu nedenle dava dilekçesinin görev yönünden reddi gerektiği halde işin esası hakkında karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16.11.2011 gününde oybirlğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3122, Karar No: 2014/2814, Tarih: 10.03.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/3122 E.  ,  2014/2814 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 52/2, 51, 51/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece cezanın alt sınırdan tayin edileceği hususunda bir kabulün bulunmaması karşısında tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiş, hapis cezası ile birlikte hükmolunan adli para cezasının ertelenemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

Muhafazası için kendisine bırakılan eşyanın sahibi olduğu dosya kapsamından anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 289/1. maddesinin son cümlesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasında TCK'nın 289/1. maddesi gereğince tayin olunan 3 ay hapis ve 90 gün adli para cezasının aynı Kanunun 289/1-son cümlesi gereğince 1/2 oranında indirlerek 1 ay 15 gün hapis ve 45 gün adli para cezasına ve 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılarak 1 ay 7 gün hapis ve 37 gün adli para cezasına indirilmesi ile aynı Kanunun 52. maddesi gereğince de 1 gün adli para cezasının 20 TL hesabı ile 740 TL adli para cezasına çevrilmesi suretiyle sonuç

olarak sanığın 1 ay 7 gün hapis ve 740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına denilmek suretiyle diğer yönleri doğru olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.