muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11191, Karar No: 2023/1932, Tarih: 22.03.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı ve davacı üçüncü kişi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı alacaklı, taraflar arasındaki muvazaalı devir ilişkisi ile organik bağın varlığının sabit olduğunu, eksikliğin giderilmesi mahkemeden istenilmiş olmasına karşılık ... Şirketinin çalışan kayıtları dahi dosya içerisinde alınıp incelenmediğini, belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davacı üçüncü kişi, alacaklının kötüniyetli olduğunu, lehlerine tazminat verilmesi gerektiğini belirterek kararın tazminata ilişkin kısmının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; haciz yapılan adresin borçlunun ticaret sicil kayıtlarına göre, 26.10.2017 tarihine kadar kullandığı resmi adresi olduğu, haciz anında borçlulardan birinin önlük ile ... yaparken, diğerinin ise, kasada olduğunun haciz zaptına geçirilerek tespit edildiği, üçüncü kişi şirket yetkilisinin sonradan gelerek alacaklı vekili ile borcun ödenmesi konusunda görüşüldüğünü, bu ay sonu çek götüreceğini beyan ettiği, mülkiyet karinesinin borçlu dolayısıyla alacaklı lehine olduğu,davacı 3. kişinin ticari işletme ve markayı dava dışı başkaca şirketten bedeli ödenerek alındığı iddiasının, dosya kapsamından toplanan delillerle uyuşmadığı gibi, bahsi geçen devir sözleşmesi de haczin yapıldığı adrese ilişkin olmadığından, davacı tarafın istihkak iddiasını güçlü ve inandırıcı delillerle ispat edemediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile katılma yoluyla davalı alacaklı vekili duruşmalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili, borçlular davadışı ... Şirketinin ortakları olması nedeni ile devirden sonra 3. kişi şirketin işlere adaptasyonu için haciz mahallinde bulunduklarını, borçlu şirketin hiçbir zaman haiz adresinde faaliyet göstermediğini, devir işlemini yapan davadışı ... Şirketinin dosya borçlusu olmadığını, haciz adresinin üçüncü kişinin şube adresi olması nedeniyle vergi levhasındaki adresin farklı görüldüğünü, muvazaalı bir devrin söz konusu olmadığını, ayrıca alacaklının kötüniyetli olması nedeniyle lehlerine tazminata hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın duruşmalı incelenerek bozulmasını istemiştir.

2.Davalı alacaklı vekili, borçluların mal kaçırma gayesiyle hareket ettiklerini, alacağına kavuşulmasının engellendiğini belirterek lehlerine tazminata hükmedilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, üçüncü kişinin İİK'nın 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2.Davalı alacaklı vekili, borçluların mal kaçırma gayesiyle hareket ettiklerini, alacağına kavuşulmasının engellendiğini belirterek lehlerine tazminata hükmedilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, üçüncü kişinin İİK'nın 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 97 ve 99 üncü maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, borçlu ile üçüncü kişi arasında danışıklı işlemler yapıldığının anlaşılmasına ve İİK'nın 97/13 inci maddesi gereği tazminat şartları oluşmadığına göre usul ve kanuna uygun olup davalı alacaklı vekili ile davacı üçüncü kişi vekili temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90'ar TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenlerden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18984, Karar No: 2012/21622, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/18984 E.  ,  2012/21622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, icra-inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, kesinleşen işe iade kararı üzerine süresi içerisinde işverene başvuruda bulunmasına rağmen davalı işverence işe iade edilmediğini, boşta geçen süre ücret alacağı ve işe başlatmama tazminatının eksik ödendiğini, işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilmesinin haksız olduğunu, bu alacaklarının tahsili amacı ile başlattığı icra takiplerinin davalı işverenin haksız itirazı nedeni ile durduğunu ... sürerek itirazın iptali ile takibin devamını ve davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren davacının hak kazandığı tüm alacaklarının eksiksiz ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir .

Karar davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı işveren davacının hak kazandığı tüm alacaklarının eksiksiz ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir .

Karar davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilip kesilmeyeceği noktasında toplanmaktadır. Davalı işveren vergi sorumlusu olup, davacı vergi yükümlüsü adına anılan tazminattan gelir vergisine keserek ilgili vergi dairesine yatırmıştır. Davalı işveren uygulaması Maliye Bakanlığının 28.6.2005 gün ve GİB. 042/ 4207 -44/ 27873 sayılı ve 03.08.2007 gün ve B.7.1.GİB.0.03.43/4305-182/ 069750 sayılı Özelgelerine uygun olup sözü edilen yazılarda işe başlatmama tazminatının gelir vergisine tabi olduğu vurgulanmıştır. 16.06.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı yasa ile 193 sayılı gelir vergisi kanununda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Aynı yasa ile 193 sayılı gelir vergisi kanununa eklenen geçici 77 maddede ise, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlerle ilgili olarak 22.05.2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 21 inci maddesi uyarınca işverenlerce işçiye ödenen işe başlatmama tazminatları, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz. Anılan dönemlere ilişkin işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tevkifatına tabi tutulan mükelleflerin; tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanununun düzeltmeye ilişkin hükümleri uyarınca tahsil edilen gelir vergisinin red ve iade işlemleri yapılır” şeklinde kurala yer verilerek daha önce kesilen gelir vergisi ile ilgili iade esasları belirlenmiştir. Anılan düzenlemeye göre daha önce kesilen gelir vergisi tutarları vergi yükümlüsüne iade edilecektir.

Somut olayda vergi yükümlüsü davacı işçi olup, davacının fazla ödenen vergiyi ilgili vergi dairesinden talep etme hakkı vardır. Yasa, vergi sorumlusu olan davalı işverene iadeye dair bir düzenlemeye yer vermemiştir. Bu durumda davalı işveren tarafında vergi tutarı kadar miktar biri vergi dairesine diğeri işçiye olmak üzere iki kez ödenmiş olacaktır. Yine mahkemece verilen karar kesinleştiği taktirde davacı işçi işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tutarı kadar bir miktarı biri işverenden diğeri ilgili vergi dairesinden olmak üzere iki kez talep edebilir durumda olacaktır. Davacı işçi vergi iadesi tutarını ilgili vergi dairesinden talep edebileceğine göre mahkemece bu şekilde mükerrer yararlanmaya dair hüküm kurulması hatalıdır.

3-Davalı işveren dört aylık boşta geçen süre içerisinde davacının hak kazandığı yemek bedelinin ödendiği ... sürmüş ve ödemeye ilişkin banka dekontunu dosya içerisine ibraz etmiştir .Mahkemece, taraflar arasında ihtilaf bulunması nedeni ile bu ödemenin bloke edildiği ve davacının bu parayı tahsil edemediği kabul edilerek yemek bedeli alacağı talebinin kabulüne karar verilmiş ise de, ilgili bankadan ödeme yapılıp yapılmadığı husus araştırılmaksızın hüküm kurulmuş olması da isabetsiz olup bu husus ayrı bir bozma sebebi olarak kabul edilmiştir .

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.10.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19072, Karar No: 2011/1301, Tarih: 31.01.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/19072 E.  ,  2011/1301 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... Eğitim Danışmanlık Hiz. ve Yay. Tic. Ltd. Şti. 2-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 14. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.3.2010 gün ve 391-96 sayılı hükmün davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, davalı şirketin yetkilisi olan davalı ile 23.500 TL bedel üzerinden işletmenin devrinin kararlaştırıldığını, devir kapsamında 1.750 değerindeki eşyaları devraldığını ve aynı adreste faaliyet yapmayı sağlayacak kira sözleşmesi yapıldığını,bu kira sözleşmesini kiralayan adına davalının imzaladığını,ancak ev sahibinin gelerek kira kontratı ile bağlı olmadığını söyleyerek tahliye etmelerini istediğini,bu nedenle tahliye ettiklerini,davalı tarafından hava parası olarak ödenen 23.500 TL geri ödenmediğini,bu bedelin tahsili için yapılan icra takibine davalının itiraz ettiğini,haksız itirazın iptali ile % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar işbölümü itirazında bulunmuşlardır.

Mahkemece,davanın mutlak ticari dava olması nedeniyle dosyanın görevli ve yetkili ... Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İşbölümü itirazı üzerine verilen gönderme kararları HUMK 427/1 maddesi gereğince nihai karar niteliğinde olmadığından tek başına temyiz edilmesi mümkün değildir. 24.4.1967 gün, 12/3 sayılı Yargıtay İçtihadı birleştirme kararında, gönderme kararlarının kesin olduğu, ancak gönderme kararının niteliğine uygun düşmeyen hususlara hükmedilmiş ise kararın temyiz edilebileceği kabul edilmiştir. Davalıların temyizinin mahiyeti dikkate alınarak gönderme kararı tek başına temyize tabi olmadığından dava dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda, açıklanan nedenlerle davalıların temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 31.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12194, Karar No: 2014/35166, Tarih: 03.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/12194 E.  ,  2014/35166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/7047

MAHKEMESİ : Osmaniye(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2013/357 (E) ve 2013/632 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın, akıl hastalığı nedeniyle yargılamaya konu eylem yönünden 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği hususunda, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan ya da tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden rapor aldırılarak sonucuna göre hukuki durumunun tayini gerekirken, sanık hakkında suç tarihinden çok önce verilen Osmaniye Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.06.2006 tarih ve 2006/294 esas-2006/929 karar sayılı vesayet kararına atıfla cezai ehliyeti bulunmadığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de, akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişiler hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 32/1-2. cümlesi ve 5237 sayılı TCK'nin 57. maddeleri uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8328, Karar No: 2022/3509, Tarih: 27.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/8328 E.  ,  2022/3509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 04.12.2018 tarih ve 2017/415 E- 2018/926 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 06.10.2020 tarih ve 2019/636 E- 2020/952 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirket ile davalı arasında 24/07/2006 tarihinde işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığını, müvekkiline devredilen bölgede daha önce davalı tarafından yürütülen elektrik dağıtım faaliyetlerinin 27/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesiyle müvekkili şirkete geçtiğini, İHDS 7.maddesi gereğince sözleşmenin imza tarihinden önce dağıtım tesisleri ile dağıtım tesislerinin işletilmesinden kaynaklı her türlü hukuki ve cezai sorumluluk TEDAŞ'a ait olduğunu, dağıtım faaliyetlerinin TEDAŞ tarafından yürütüldüğü dönemde meydana gelen olay nedeniyle Kırıkhan Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/368 esas sayılı dosyasında görülen dava sonucu verilen kararın onanarak kesinleştiğini, mahkeme ilamı gereğince müvekkili tarafından ödenmek zorunda kalınan 117.428,10 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; talep konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, İHDS uyarınca düzenlenen bilançolarda geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerin kesinleştiğinden davacının alacak talep edemeyeceğini, açılan davaya ilişkin bildirim yükümlüğünü yerine getirmeyen ve icra takibine sebep olan davacının rücuya esas davaya ilişkin faizi ve icra dosyasına ilişkin giderleri talep hakkının bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; talep konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, İHDS uyarınca düzenlenen bilançolarda geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerin kesinleştiğinden davacının alacak talep edemeyeceğini, açılan davaya ilişkin bildirim yükümlüğünü yerine getirmeyen ve icra takibine sebep olan davacının rücuya esas davaya ilişkin faizi ve icra dosyasına ilişkin giderleri talep hakkının bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacı şirket ile davalı şirket arasında 24/07/2006 tarihinde işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığını, elektrik dağıtım faaliyetlerinin TEDAŞ tarafından yürütüldüğü dönemde dava dışı Hamza Uzun'un iş kazası neticesi ölümü nedeniyle SGK tarafından bağlanan peşin değerli gelir ve cenaze yardımı ödeneğinin tahsili için davalı ... EDAŞ aleyhine dava açtığı, Kırıkhan Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/368 esas sayılı dosyasında görülen dava sonucu mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın onanarak kesinleştiği, mahkeme ilamı sonucu davacı tarafından ödenen 103.403,38 TL'nin davalıdan tahsili gerektiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulü ile 103.403,38 TL'nin dava tarihinden tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Karara karşı, taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; alacak taraflar arasında imzalanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne dayandığından bu davada uygulanması gerekli olan zamanaşımı süresi Türk Borçlar Kanunu'nun 146.maddesi uyarınca 10 yıl olup davanın da bu süre içerisinde açıldığı, rücu talebine konu kök davanın Kırıkhan Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/368 esas 2010/457 Karar sayılı dosyasının SGK tarafından, Toroslar EDAŞ aleyhine 05/08/2005 tarihinde iş kazasında ölen Hamza Uzun'un mirasçılarına bağlanan peşin değerli gelir ve ödenen cenaze yardımının tahsiline yönelik olarak açıldığı, davacı ... EDAŞ ile davalı TEDAŞ arasındaki İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi 24/07/2006 tarihinde imzalandığı, bu durumda davacı tarafından icra takibi nedeniyle yapılan ödemenin İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin imzalandığı tarihten önceki döneme isabet eden olaya dayandığı, rücuen alacağa dayanak olan Kırıkhan Asliye Hukuk Mahkemesi'ndeki davanın davacısı da bu sözleşme çerçevesinde üçüncü kişi konumunda olup İHDS'nin 7.4 ve 7.6 maddeleri gereğince davacının icra takibi nedeniyle ödediği miktarı davalıdan rücuen talep ve dava hakkı bulunduğu, ancak rücuya esas dava dağıtım tesislerinin mülkiyetine ilişkin olarak açılan bir dava olmadığından davacının davalıya ihbar yükümlülüğünün bulunmadığı ve davacı tarafından SGK'ya ödenen 117.428,10 TL'ye hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden mahkemece davanın ihbar yükümlülüğü bulunduğu gerekçesiyle rücuya esas kararın kesinleşme tarihi itibariyle rücu edilebilecek tutar olan 103.403,38 TL'ye hükmedilmesi isabetsiz olup, davacı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf itirazları yerinde görüldüğü, sözleşme hükümleri gözetildiğinde Hisse Satış Sözleşmesi karşısında İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin öncelikle uygulanacağı, ayrıca rücuen tazminat talebi, başkasına ait bir borcu yerine getiren kişinin mal varlığında meydana gelen kaybı gidermeye yönelik tazminat niteliğinde olup, davacının mal varlığındaki eksilme ödeme tarihinde gerçekleştiğinden, ödeme gününden itibaren her iki tarafta tacir olduğundan avans faizi talep edebileceği gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun ise kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak ve yeniden hüküm kurularak, davanın kabulü ile 117.428,10 TL'nin ödeme tarihi olan 24/07/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 6.015,51 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27/04/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13502, Karar No: 2015/20107, Tarih: 12.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/13502 E.  ,  2015/20107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2015

NUMARASI : 2013/596-2015/252

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde usta öğretici sıfatıyla hizmet akdine dayalı olarak sürekli ve tam gün esasıyla sigortalı olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 1993-2008 yılları arasında (1994-1995 yılları hariç) davalı M.. B..'na bağlı Yeni Mahalle Halk Eğitim Merkezi'nde usta öğretici sıfatıyla hizmet akdine dayalı olarak sürekli ve tam gün esasıyla çalıştığının ve Kuruma eksik bildirilen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Yerel mahkemenin davanın kabulüne ilişkin önceki kararı davalılar tarafından temyiz edilmiş ve dava dilekçesindeki istem ve mevcut delil durumuna göre yapılan inceleme ile Dairemizce, “ İnceleme konusu olayda, davacının davalı işyerinde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, davacının davalı işyerinde geçen çalışmalarının kısmi veya tam süreli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Hal böyle olunca, davacının günlük mesaisinin tamamını bu işe ayırıp ayırmadığının ve aynı işyerinde tam gün süreli çalışan emsal çalışanlarla aynı işi yapıp yapmadığının ya da tam gün süreli çalışan emsal çalışanlara göre önemli ölçüde daha az çalışıp çalışmadığının belirlemek için davalı işyerinden davacı adına düzenlenen ders programları, devam-devamsızlık çizelgesi ve kursa geliş ayrılış saatlerini gösterir belgelerin de getirtilerek, dosyada bulunan kayıtlar ve ücret belgeleri ile birlikte değerlendirilmek suretiyle, okula geliş ve ayrılış saatleri de göz önüne alınarak, davacının günlük girilen ders saati itibariyle mesaisini tam gün olarak davalı işveren nezdinde geçirip geçirmediği, diğer bir anlatımla, bir günlük çalışma mesaisinin tümünü davalı işyerine hasredip etmediği saptanmalı, daha az saat derse girilen günlerde tam gün mesaisinin davalı işveren nezdinde geçtiği kabul edilemeyeceğine göre, 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılması gerekirken, mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.” denilerek bozulmuştur.

.../...

Yerel Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın reddine karar verilmiştir.