muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/30180, Karar No: 2024/582, Tarih: 17.01.2024

2. Sanıklar atılı suçlamayı kabul etmemişlerdir.

3. Katılan ......'ın, olayı gerçekleştiren kişilerden birisinin sanık ... olduğuna dair teşhis tutanağı, 24.01.2014 tarihinde olay yerinden elde edilen görüntülerdeki kişinin sanık ... olduğuna ilişkin uzmanlık raporu, katılan ...'un 11.11.2013 tarihinde olan eylemi gerçekleştiren kişinin ... olmadığına dair teşhis tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

4. Mahkemece yapılan yargılamada katılan ......'a yüklenen eylemin sübut bulduğu ancak dolandırıcılık suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanıkların dolandırıcılık suçundan mahkûmiyetlerine, katılan ...'a yönelik gerçekleştirildiği iddia edilen eylemin sübut bulmadığı kabul edilerek sanıkların dolandırıcılık suçundan beraatlerine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar Hakkında Katılan ...'a Yönelik Eylem Nedeniyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

1. Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin temyiz dışı sanık ...'in 19.10.2015 tarihli sorgusu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanıklar Hakkında Katılan ...'e Yönelik Eylem Nedeniyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

1. Saruhanlı Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2015 tarihli iddianamede eylemin anlatılmış olması ve 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Mahkeme'nin fiilin nitelendirilmesinde iddia ile bağlı olmaması karşısında, Cumhuriyet savcısının sanıklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kamu davası açıldığına, iddianamede dolandırıcılık suçunun anlatılmaması nedeniyle bu suçtan hüküm kurulamayacağına ilişkin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2. Sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümlerden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanıklar Hakkında Katılan ...'a Yönelik Eylem Nedeniyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

V. KARAR

A. Sanıklar Hakkında Katılan ...'a Yönelik Eylem Nedeniyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanıklar Hakkında Katılan ...'e Yönelik Eylem Nedeniyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5814, Karar No: 2019/11486, Tarih: 18.12.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/5814 E.  ,  2019/11486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava dilekçesinde, Suriye vatandaşı olan davacı ...'ın Suriye'deki nüfus kaydında babası olan ... ile T.C. vatandaşı olan ... ve ... oğlu 13.12.1943 doğumlu ...'ın aynı kişi olduğu ileri sürülerek davacının da babasından dolayı Türk Vatandaşı olduğununun tespiti ile nüfusa tescili istenmiş, Mahkemece davacının Türk vatandaşı olduğunun tespitine karar karar verilmiş, davalı ... verilen kararı iddia ile ilgili tıbbı rapor alınmadığı gerekçesi ile temyiz etmiştir.

Dava, yabancı uyruklu davacının, Türk vatandaşı olarak nüfusa kayıtlı kişinin kendi babası olduğu iddiasına dayalı olarak kendisinin de Türk vatandaşı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

1. Baba olduğu iddia edilen ...'ın mirasçılarının verilecek karar ile miras hakları etkileneceğinden mirasçılarının tespiti ile Mahkemece bu kişilerin re'sen davalı sıfatı ile davaya katılmaları sağlandıktan ve varsa delilleri toplanarak işin esasının incelenmesi gerekirken bu husus gözetilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davanın esası hakkında karar verilmesi,

2. Kabule göre ise;

Nüfus kayıtlarının düzenli ve gerçeğe uygun olarak tutulması kamu düzeni ile yakından ilgilidir. Nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalarda, Mahkemelerin hiçbir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunluluğu bulunmaktadır. Bu bakımdan hakim resen araştırma ilkesinin sonucu olarak kendiliğinden delil toplama yetkisine sahip olup, bu kapsamda iddia ile ilgili doktor raporları, tanık anlatımları ve diğer belgeleri birlikte değerlendirerek diğer kayıtlarla çelişki yaratmayacak şekilde karar vermek durumundadır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden, davacının babası olduğu iddia edilen Türk vatandaşı ... Var, ... ve ...'den olma 13.12.1943 doğumlu olarak ... İli ... İlçesi ... Mahallesi Cilt No:6, Hane No: 103'de nüfusa kayıtlı olup adı geçenin nüfus kaydının bekar olarak 01.02.1944 tarihinde ölüm sebebi ile kapatıldığı, dosya içerisinde bulunan evrak fotokopilerinden bu kişinin yaşadığına dair idareye ve Mahkemeye müracaatlarının olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece baba olduğu ileri sürülen ...'ın mevcut nüfus kaydına göre henüz bir yaşında öldüğü, dolayısı ile 1979 doğumlu olan davacının 1944 tarihinde vefat eden birisinin çocuğu olamayacağı, bu sebeple ...'ın ölümüne dair ölüm tutanağı, bu kişinin yaşadığına dair İdare ve Mahkemeye var ise müracaatlar bunların akıbeti araştırılıp çelişkiler giderilmeden ve iddia ile ilgili davacı ile baba olduğu ileri sürülen ...'in kardeşleri arasında DNA incelemesi yaptırılmaksızın eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davalı ... Müdürlüğünün temyiz itirazlarının yukarıda gösterilen nedenlerle kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 18.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11762, Karar No: 2020/16162, Tarih: 28.09.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/11762 E.  ,  2020/16162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nın 271. maddesinde düzenlenen suç uydurma suçunun oluşabilmesi için failin işlenmediğini bildiği bir suçu yetkili makamlara işlenmiş gibi ihbar etmesi veya işlenmeyen bir suçun delil ya da emarelerini soruşturma yapılmasını sağlayacak biçimde uydurması gerekir. Uydurulan suçun atıldığı kişilerin belirlenebilir olması halinde ise eylemin TCK.nın 267. maddesinde düzenlenen iftira suçu oluşur. Oluş, dosya kapsamı ve sanığın kabul yönündeki beyanı dikkate alındığında, sanığın arkadaşı ...'a verdiği çek karşılığında parasını alamaması ve bu kişiye ulaşamaması sebebiyle hakkında Cumhuriyet Başsavcılığımıza başvurarak hırsızlık suçundan suç duyurusunda bulunduğu ancak kovuşturma başlamadan etkin pişmanlıkta bulunduğunun anlaşılması karşısında; hırsızlık suçu isnat edilen mağdurun açık kimliği araştırılarak somut ve belirlenebilir kişi olması halinde iftira suçunu oluşturduğu ve atılı suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen mağdurun usulüne uygun duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği mağdurun açık kimliğinin tespitinin mümkün olmaması halinde ise suç uydurma suçunu oluşturacağı gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321, 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 28.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8215, Karar No: 2020/623, Tarih: 20.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2019/8215 E.  ,  2020/623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : BURSA 9. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, banka promosyon alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ret kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 20/01/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3680, Karar No: 2019/9386, Tarih: 22.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/3680 E.  ,  2019/9386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

Davacı, banka nezdinde gerçekleştirilen usulsüz işlemlerle ilgili olarak hazırlanan ve hesabından bilgisi dışında yapıldığını iddia ettiği ödemeler dolayısıyla davacı bankaya açtığı davayı kazanan ...'nın adının geçtiği soruşturma ve inceleme raporlarında işlemlerden Şube Yetkilisi olan davalı ...'ın sorumlu tutulduğunu, ...'nın hesabında yapmış olduğu usulsüz işlemler nedeniyle şimdilik 811.542,52 TL.nin davacı banka tarafından ödenmesine yol açarak davalının, davacının zararına sebebiyet verdiğini, bu nedenlerle banka zararının tahsilini talep etmiştir.

Davacı bankanın, soruşturma raporlarındaki ve teftiş raporlarındaki hiçbir iddiayı kabul etmediğini, davacı banka ile 3. şahıs ... arasındaki dava sürecinin 11 yıl devam ettiğini ve ... lehine sonuçlandığını, bu süre zarfında davacı bankanın, davalıyı hiçbir nam ve sıfat altında davaya dahil etmediği gibi sözlü veya yazılı hiçbir davet ve çağrı da yapmadığını, 11 yıl sonra ...'nın davayı kazanması ve paranın ödenmesinden sonra davacı bankanın rücuen alacak davası açtığını, haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddini istemiştir.

Yerel mahkemece bozma ilamına uyularak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yerel mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davalı vekilince kanun yolu başvurusunda bulunulmuş, davacı tarafından ise katılma yoluyla kanun yolu başvuru dilekçesi dosya kapsamına sunulmuştur.

Mahkemece davalı ... vekiline "18.750,00 TL. nispi temyiz harcını" yatırması için muhtıra tebliğ edilmiş, muhtıraya riayet edilmemesi üzerine 02.05.2018 tarihli ek karar ile "Davalı vekilinin temyiz isteminin reddine" karar verilmiştir.

Davalı ... vekili 02.05.2018 tarihli "temyiz isteminin reddine" ilişkin kararı süresinde temyiz etmiş, ancak ek kararın temyizinde de harç yatırmamıştır.

6100 sayılı HMK’nın 334 vd. maddelerinde " Adli Yardım " kurumu düzenlenmiştir.

Adli yardımdan amaçlanan Türk yargı sistemine tabi olup, mali güçsüzlüğü nedeni ile yargılama sırasında gerekli harçlar dahil giderleri karşılayamayacak durumda olanların adil yargılanmalarını sağlamak için harçlar dahil giderlerden belli bir zaman muaf tutulmasıdır.

Bu amaç 334. maddenin gerekçesinde "Anayasada düzenlenen hak arama özgürlüğünün kullanılabilmesi ve adil yargılama hakkının unsurlarından olan, taraflar arasında silahların eşitliği ilkesinin hayata geçirilebilmesi için, gerekli yargılama giderlerini hiç veya sıkıntıya düşmeksizin ödeyemeyecek durumda bulunan kişilere, her türlü malî ve hukukî korunma taleplerinde kolaylık sağlanması, sosyal hukuk devleti ilkesinin gereklerindendir. Bu gereğin yerine getirilebilmesi ise adli yardım ile mümkün olacaktır." şeklinde açıklanmıştır.

Kararı temyiz eden davalının yatırması gereken nispi temyiz harcı "18.750,00 TL." olup, davalı vekili “temyiz isteminin reddine ilişkin” ek karara yönelik temyiz dilekçesinde davalının anılan harcı yatıracak maddi durumu olmadığını beyan etmiştir.

Davalı ... vekilinin 10.05.2018 ek kararın temyizi dilekçesinde yer alan "...müvekkilenin anılan harcı yatıracak mali gücü bulunmamaktadır. " şeklindeki ifadesi adli yardım talebini içermektedir.

Mahkemece adli yardım konusu değerlendirilmeden davalı vekilinin "temyiz isteminin reddine" karar verilmesi hatalıdır.

Dosya temyiz incelemesinde bulunduğundan adli yardım talebi Dairemizce değerlendirilecektir.

Bu nedenle davalı ...’ın adli yardıma müstehak olup, olmadığının tespiti için gerekli zabıta tahkikatının ivedi yaptırılarak, tahkikat evraklarının eklenerek gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/04/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8569, Karar No: 2023/7070, Tarih: 12.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/8569 E.  ,  2023/7070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/3933 Esas, 2023/392 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Solhan Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/751 Esas, 2020/1015 Karar

Taraflar arasında görülen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından cevap dilekçesi verilmek suretiyle süresinde temyiz edilmiş ise de;

Yapılan ön incelemede; bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz harcının yatırılmamış olduğu görülmüştür.

Temyiz harcı alınmış ise, buna ait belgenin dosyasına konulması, harç alınmamış ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi yollaması ile 344 üncü maddesi gereğince temyiz harcının yatırılması için bir kısım davalılar vekiline muhtıra tebliğ edilip harcın yatırılmaması durumunda 344 üncü maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

12.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11045, Karar No: 2025/1866, Tarih: 04.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2024/11045 E.  ,  2025/1866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2104 E., 2019/2157 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Tebliğnamenin ve fiziki dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.07.2019 tarihli ve 2019/2104 Esas, 2019/2157 Karar sayılı kararına yönelik bulunduğunun, ancak Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'ndeki (UYAP) dosyanın aynı Mahkemenin 12.07.2024 tarihli ve 2024/2104 Esas, 2024/2411 sayılı kararına ve farklı sanığa ilişkin olduğunun ve temyiz talebine dair evrakların UYAP ortamında sehven bahsi geçen dosyanın içerisine eklendiğinin anlaşılması karşısında, hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinde bulunulan sanık ... 'e ilişkin UYAP kayıtlarının düzeltildikten sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının incelenmeksizin, Dairemize gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle 04.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11152, Karar No: 2009/11504, Tarih: 09.12.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/11152 E.  ,  2009/11504 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 02.06.2009

No : 255-188

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Bergama 1. İcra Müdürlüğü’nün 2006/1937 Esas sayılı takip dosyasında yapılan takip sonucunda, haczedilen aracın satılarak paraya çevrildiğini, sıra cetveli düzenlenirken davalının rehinle temin edilmemiş alacağının da rehinle temin edilmiş gibi işleme tutulduğunu, satış tarihindeki borç üzerinden davalı alacağının hesaplanması gerekirken satıştan sonraki dönemde doğan borçların da hesaba dahil edildiğini belirterek davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, bedeli paylaşıma konu aracın satışı anında kredi hesabının henüz kat edilmemiş olduğunu, müvekkilinin alacağının satış tarihi itibariyle sıra cetvelinde gösterildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bankacı bilirkişiden alınan rapor doğrultusunda satış tarihi itibariyle davalı bankanın rehinli alacağının 2.561.-TL.olduğu, bu miktarı aşan kısmın davacıya ödenmesi gerektiği, çek hesabından kaynaklanan 17.220.-TL.nin rehin kapsamında bulunmadığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 09.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/17363, Karar No: 2019/3942, Tarih: 07.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/17363 E.  ,  2019/3942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. ...... niteliğindeki ...... ili, ...... ilçesi, ...... mahallesi 1848 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)...... Başkanlığının 14.12.2014 tarihli yazı cevabında dava konusu taşınmazın 2014 yılı arsa m2 rayiç değerinin 60,00-TL olarak bildirildiği, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda ise; dava konusu taşınmazın bulunduğu ...... mahallesinde en düşük ...... vergi değerinin 150,00-TL olduğu, taşınmaza en yakın sokak olan 7408 ve 7408/6 sokağın 2014 yılı arsa m2 rayiç değerinin 350,00-TL olduğu belirtildiği halde, dava konusu taşınmazın 2014 yılı arsa m2 rayiç değeri ve cephe aldığı sokaklara ilişkin bilirkişi kurulu raporu ile belediye yazı cevabı arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmadığı gibi, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması gerektiği ve dava konusu taşınmazın bulunduğu Bornova ilçesi, Pınarbaşı mahallesinde benzer ...... ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğal olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu yönteme uyulmadan başka bir ilçede bulunan ve dava konusu taşınmaza uzak olan taşınmaz emsal alınmak suretiyle değer biçildiğinden yapılan karşılaştırma inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer ...... satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Fen bilirkişi rapor ve krokisine göre dava konusu taşınmazın 2.008,81 m2'lik kısmı kamulaştırıldığı ve mahkemece bu bölümün bedeline hükmedildiği halde, taşınmazın tamamının tapu kaydının iptaline karar verilmesi,

3)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, ...... ay içerisinde sonuçlandırılamayan davada, tespit edilen bedelden acele el koyma bedelinin mahsubundan sonra kalan fark bedele 11.03.2015 tarihinden karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

4)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ...... irad kaydedilmesine, 07/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.