muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1297, Karar No: 2013/2203, Tarih: 19.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/1297 E.  ,  2013/2203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AYVALIK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/12/2011

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ayvalık Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 22.12.2011 gün ve 2010/488 esas 2011/871 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 4.10.2012 gün ve 6129-10684 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı- birleşen davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl dava, tapu iptali ve tescil olmazsa bedelin tazmini; birleşen dava elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, asıl dava bakımından tapu iptali ve tescil isteğinin reddine, tazminat isteğinin 39.506 TL olarak kabulüne; birleşen dosya bakımından, ecrimisil isteğinin reddine, elatamanın önlenmesi isteğinin kabulüne ilişkin verilen karar, dairece, 04.10.2012 tarihinde bozulmuş, ancak bozma iki tarafın da temyizi varmış gibi değerlendirilerek yapılmıştır.

Nevar ki, bu kez yapılan incelemede hükmü sadece davalı-birleşen dosya davacısı E.'in, temyiz ettiği anlaşılmış olmakla;

Bozma ilamının 2. sayfasının 3. paragrafındaki “taraf vekilleri” ibaresinin “ davalı-birleşen dosya davacısı” olarak, bir sonraki paragrafın başındaki “ tarafları” ibaresinin “ davalı-birleşen dosya davacısı” olarak düzeltilmesine, yine bozma ilamının 2. sayfasındaki “o halde” ile başlayan paragrafın bozma ilamından çıkarılmasına, yerine “ O halde, davalı E.’in kabulünde olan satış bedeli ile D.tarafından çekişme konusu yere yapılan, teknik bilirkişi aracılığıyla değeri tespit edilen zorunlu ve faydalı masraflar toplamı üzerinden D.’ın terditli tazminat isteğinin hüküm altına alınması gerikirken, tanık anlatımlarında geçen miktarları da tazminat miktarına dahil edilerek değerlendirme yapılmış olması doğru değildir” ibaresinin eklenmesine, yine son paragraftaki “ taraf vekilleri” ibaresinin hükümden çıkarılmasına, yerine “ davalı-birleşen dosya davacısı” ibaresinin konulmasına , davalı-birleşen dosya davacısının karar düzeltme isteklerinin KABULÜNE, daire bozma ilamının yukarda belirtildiği şekliyle şekliyle düzeltilmesine, 19.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5023, Karar No: 2018/13162, Tarih: 19.09.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/5023 E.  ,  2018/13162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 29, 52 ve 62. maddeleri gereğince 2.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ...9. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/04/2015 tarihli ve 2015/141 Esas, 2015/325 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, 52 ve 62 maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ...9. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2018 tarihli ve 2017/966 Esas, 2018/181 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 19.06.2018 tarih ve 2018/5077 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.06.2018 tarih ve 2018/54460 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verildiğinde aynı Kanun'un 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması zorunluluğu karşısında, ...9. Asliye Ceza Mahkemesince hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, 52 ve 62. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ...9. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/04/2015 tarihli kararında uygulanmasına rağmen, açıklanan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29. maddesinin uygulanmaması suretiyle, sanık hakkında 2.240,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 3.000,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle, fazla ceza tayininde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ...9. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2018 tarihli ve 2017/966 Esas, 2018/181 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ...9. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2018 tarihli ve 2017/966 Esas, 2018/181 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

TCK’nin 86/3-a maddesi gereğince sanığın cezasında (½) artırım yapılarak 180 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 29. maddesi gereğince cezasında (1/4) indirim yapılarak 135 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) indirim yapılarak 112 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 2.240,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

-2-
Yargıtay — Esas No: 2014/13180, Karar No: 2015/10907, Tarih: 07.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/13180 E.  ,  2015/10907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2013/464-2014/242

Davacı S.. B.. vekili Avukat Hayri tarafından, davalı Z.. S.. aleyhine 01/10/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1371, Karar No: 2016/5503, Tarih: 30.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1371 E.  ,  2016/5503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 50/1-a, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanık ...’in, ... plazada çalıştığı, katılanın daha öncesinde de tahsil etmesi için vermiş olduğu çekleri eksiksiz olarak kendisine getiren sanığa güvenmesi nedeniyle onunla birlikte aynı şirkette çalışan ... ’e tahsil etmeleri için ... Bank İkitelli şubesine ait 23.372,00 ve 921.201,00 TL bedelli iki adet çek verdiği, çeklerin meblağı yüksek olduğundan katılanın, arkadaşı olan ..., ... ve ... ile birlikte bankaya giderek çekleri ciro edip tahsil etmesini istediği, parayı tahsil ettikten sonra sanık ...’ın, acelelerinin olduğunu söyleyerek tanık ...’yı araçtan indirdiği, daha sonra benzin istasyonundaki marketin önünde durdurduğu, ayaklarının altında para çantasının bulunması nedeniyle, kendisinin inemeyeceğini söyleyerek tanık ...’ı markete gönderdiği, tanığın markete girdiği sırada sanığın içinde 944.573,00 TL para bulunan araçla birlikte hızlı bir şekilde uzaklaştığı anlaşıldığından, eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Gün para cezasının, adli para cezasına çevrildiği sırada sevk maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin yanında uygulama yeri bulunmayan aynı kanunun 50/1-a. maddesinin de yazılması suretiyle hükümde karışıklığa sebebiyet verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, anılan maddenin verdiği yetkiye istinaden sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasından, “50/1-a” ibaresinin kaldırılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20614, Karar No: 2014/3011, Tarih: 24.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20614 E.  ,  2014/3011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

1- .../06/2013 tarihli hükmü davalı şirket adına temyiz eden Av. ...'ın vekaletnamesinin ya da yetki belgesinin bulunmadığı anlaşılmakla bu husustaki eksikliğin giderilmesi,

2- Davalı şirket adına temyiz dilekçesi verilmesine rağmen dosya içinde yapılan inceleme ve sistem üzerinden yapılan araştırmada davalı tarafından nisbi temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza rastlanmaması, harcın yatırılmaması halinde temyiz edene yazılan gerekli harç ve giderleri yatırması için mahkemece çıkarılmış bir muhtıranın bulunamaması karşısında, mahkemece varsa davalı tarafından yatırılmış temyiz harcına dair makbuzun dosyaya eklenmek suretiyle, harcın yatırılmamış olması durumunda 6100 sayılı ...nun 344, 346 ve 366. maddeleri ile, Hukuk ve Ticaret mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53. Maddesi gereğince işlem yapılıp temyiz süresi dolduktan sonra gönderilmesi,

3- Davacının maluliyet oranının % 56 olduğu ve 03.....2011 tarihinde kontrolünün gerektiğinin anlaşılmasına göre, kontrol kaydı sonucu ile birlikte maluliyet oranının tespiti ile ilgili tüm rapor ve Kurum kararlarının ...'ndan istenerek verilen cevabi yazı eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, .../02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4325, Karar No: 2018/4588, Tarih: 08.05.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/4325 E.  ,  2018/4588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, babasından almakta olduğu aylığın kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, kesilen aylığın yeniden bağlanmasına, kesilerek ödenmeyen aylıkların faiziyle iadesine, Kuruma borçlu olmadığının tespitine ve borç nedeniyle aylığından yapılan kesintilerin iadesine, karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 08/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37173, Karar No: 2017/29175, Tarih: 26.12.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/37173 E.  ,  2017/29175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK.nın 157/1, 62/1, 52/2-4, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet (Herbir sanık hakkında ayrı ayrı üçer defa)

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümlerden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 26/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9142, Karar No: 2008/10962, Tarih: 13.11.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/9142 E.  ,  2008/10962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı ... vek.Av.... aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında İzmir 8. İcra Mahkemesinden verilen 04.08.2008 gün ve 205-902 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen sıra cetvelinin düzenlendiği İzmir 15. İcra Müdürlüğünün 1999/1544 E. sayılı dosyasının aslı, İzmir 4. İcra Müdürlüğünün 1999/9310 E. sayılı takip dosyasının aslı, İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2001/146 E., 2002/228 K. sayılı dosyası ve İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2000/805 E, 2004/774 K. sayılı dosyaları ile birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/868, Karar No: 2018/233, Tarih: 18.01.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/868 E.  ,  2018/233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/07/2012 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... ilçesi ... Bölge okulunda müdür olarak görev yaptığı sırada okul personeli dava dışı ... hakkında yürütülen soruşturma nedeniyle o dönemde İlçe Milli Eğitim Müdürü olan davalının kendisi hakkında kullandığı ifadelerle kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu, davalının birden fazla ve haksız nedenlerle disiplin cezası verdiğini ileri sürerek, maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, görev yeri değiştirme yetkisinin bulunmadığını ve diğer esasa ilişkin beyanlarda bulunarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu idari soruşturma sırasında davalının sarfettiği iddia olunan ve mahkemece tazminat verilmesine gerekçe sayılan ifadeler değer yargısını içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında da değer yargılarının kısıtlanamayacağına vurgu yapılmaktadır. Bütün olarak değerlendirildiğinde kullanılan sözler, kişilik haklarına saldırı niteliğinde kabul edilemez. Mahkemece belirtilen hususlar gözetilerek manevi tazminata ilişkin istemin de tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18336, Karar No: 2017/10314, Tarih: 10.10.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/18336 E.  ,  2017/10314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2007/182 Esas, 2008/127 Karar sayılı ilamında sanık cinsel saldırı suçundan 10 yıl hapis cezasına hükmedildiği halde kararda tekerrüre esas alınan sürenin 12 yıl olarak gösterilmesi,

2-Kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün” çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi ve TCK'nın 58. Maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümde tekerrüre esas alınan mahkumiyetin 12 yıl yerine "10 yıl" olarak değiştirilmesi

suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3432, Karar No: 2024/10199, Tarih: 08.10.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/3432 E.  ,  2024/10199 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/517 E., 2016/716 K.

SUÇ : İhaleye fesat karıştırmaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TÜBİTAK Gebze Yerleşkesi tarafından 23.07.2012 tarihli personel taşıma servisi hizmet alımı ihalesine katılmak üzere bekleyen sanığın, bu ihaleye girmek için bekleyen ... Turizm şirketinin yetkilisi ...'ye, ihaleye katılmaması yönünde baskı yaparak her iki firmanın ihale dışında bırakılmasına ayrıca ihalenin iptaline neden olduğunun kabulüyle ihaleye fesat karıştırmaya teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; olay yerinde emniyet görevlileri tarafından düzenlenen 23.07.2012 tarihli "... yerleşke binasının sağ tarafında bulunan otopark kısmında iki şahsın ağız tartışması yaptıkları duyulması üzerine belirtilen yere gidildiğinde ... firmasının yetkilisi ... olduğu öğrenilen şahsın ihaleye katılımcı olarak bulunan ... Turizm yetkilisi ... isimli şahsa ihaleye neden katıldığı yönünde ağız münakaşası yaptıkları görülmüş, şahıslara kendimizi tanıtarak sorulduğunda ...'nin ihaleye katılmaması yönünde ... tarafından söylemlerde bulunduğu yönünde beyanı üzerine şikayeti olup olmadığı sorulmuş, şikayetinin olmadığını beyan etmesi üzerine şahıslar birbirinden uzaklaştırılarak takviye ekiple TÜBİTAK güvenlik görevlilerince gerekli tedbirler alınmış olup..." şeklindeki tutanak, sanığın tüm aşamalarda değişmeyen, ... ile aralarında başka bir alacak verecek meselesi bulunduğuna, aralarındaki tartışmanın bu nedenle olduğuna dair anlatımı, mağdur ...'nin kolluktaki beyanında, ...'la karşılaştığımda bana "ihaleye neden giriyorsunuz, işimizi bozmayın" şeklinde sözler söylediğini bildirmesi, mahkemede sanığın alacak verecek meselesine ilişkin beyanlarını doğrulaması ile 5237 sayılı Kanun'un 235. maddesinde ihaleye fesat karıştırma halleri yasa koyucu tarafından tahdidi olarak sayılmış olup, sanığın eyleminin ancak aynı Kanun'un 235/2-c maddesinde yer alan “Cebir veya tehdit kullanmak suretiyle ya da hukuka aykırı diğer davranışlarla, ihaleye katılma yeterliğine veya koşullarına sahip olan kişilerin ihaleye, ihale sürecindeki işlemlere katılmalarını engellemek” suçuna uyabileceği, bu düzenlemede yer alan cebir veya tehdidin 5237 sayılı Kanun'un 86 veya 106. maddeleri kapsamında olması gerektiği, buna karşılık mahkemece sanığın mağdura cebir veya tehdit uyguladığına dair bir kabulü bulunmaması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, mağdura yönelik 5237 sayılı Kanun'un 235/2-c madde-fıkra ve bendi ya da anılan madde kapsamında değerlendirilebilecek bir eyleminin bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraati yerine yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Hükmün gerekçesinde sanığın 5237 sayılı Kanun'un 235/1-a, 35/2. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verildiği belirtildiği halde hükümde aynı Kanun'un 235/1. maddesi uyarınca cezalandırılması suretiyle gerekçeyle hüküm arasında açık çelişkiye neden olunması,

4734 sayılı Kanun'un 17. maddesi delaletiyle 59. maddesi gereğince sanık hakkında ihalelerden yasaklama kararına hükmolunmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 08.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.