muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13102, Karar No: 2023/17770, Tarih: 22.11.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının üst düzey yönetici olması gerekçesi ile reddedilen fazla çalışma, ... bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanamayacağına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.2709 sayılı T.C. Anayasası'nın (Anayasa) 50 nci maddesi.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

3. 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 41, 44, 46, 47 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıda yer alan paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Anayasa'nın “Çalışma Şartları ve Dinlenme Hakkı” başlıklı 50 nci maddesine göre, dinlenmek çalışanların hakkıdır. Aynı maddede dinlenme hakkının kapsamı açıklığa kavuşturularak, ücretli hafta ve bayram tatili ile ücretli yıllık izin hakları ve şartlarının kanunla düzenleneceği ifade edilmiştir.

3. 4857 sayılı Kanun'un 46 ncı maddesinde, işçinin tatil gününden önce 4857 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesine göre belirlenmiş olan ... günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmi dört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş; işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46 ncı maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.

4. Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmi dört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmi dört saatten az olarak kullandırılması hâlinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır.

5. Hafta tatili dinlenme hakkına ilişkin olup işçinin ücretinin yüksek olması veya çalışma saatlerini kendisinin belirlemesi bu hakkın kullanımına engel teşkil etmez. Hafta tatilinde çalışan işçiye hafta tatili ücreti ödenmelidir (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, 27.....2022 tarihli ve 2022/7405 Esas, 2022/8328 Karar sayılı kararı).

5. Hafta tatili dinlenme hakkına ilişkin olup işçinin ücretinin yüksek olması veya çalışma saatlerini kendisinin belirlemesi bu hakkın kullanımına engel teşkil etmez. Hafta tatilinde çalışan işçiye hafta tatili ücreti ödenmelidir (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, 27.....2022 tarihli ve 2022/7405 Esas, 2022/8328 Karar sayılı kararı).

6. 4857 Kanun'un 47 nci maddesinde, Kanun'un kapsamındaki işyerleri bakımından, ... bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışma karşılığı olmaksızın o günün ücretinin ödeneceği, tatil yapılmayarak çalışıldığında ise ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücretin ödenmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. Nispi emredici nitelikteki bu kurala göre, ... bayram ve genel tatil günlerinde çalışmamak işçinin hakkıdır. Ancak kanun koyucu işçinin çalışması hâlinde, bu çalışmaya ne şekilde bir hukuki sonuç bağlanacağını da öngörmüş olup aynı hükümde, ... bayram ve genel tatil gününde çalışan işçiye çalışılan her gün için bir günlük ücretin ödeneceği ifade edilmiştir.

7. 4857 sayılı Kanun'da ... bayram ve genel tatil günlerindeki çalışmalar için herhangi bir denkleştirme kuralına yer verilmediği gibi fazla çalışmada olduğu gibi serbest zaman verilmesine ilişkin bir düzenleme de bulunmamaktadır.

8. ... bayram ve genel tatil günleri, dayanışma, birlik ve beraberlik günleri olup diğer günlerden farklı bir özellik gösterir. Bu günlerde bayramlaşma, sosyalleşme, aile ve toplumun diğer bireyleri ile birlikte zaman geçirme gibi manevi birtakım ihtiyaçların giderilmesi söz konusudur. İşçinin açık onayı olmadığı sürece, ... bayram veya genel tatil gününde çalışmanın, diğer herhangi bir günde çalışmamak suretiyle telafisi mümkün görülmemelidir (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, 12.01.2021 tarihli, 2020/3846 Esas ve 2021/290 Karar sayılı kararı).

9. Somut uyuşmazlıkta davacının çalıştığı süre boyunca genel müdür olarak görev yaptığı, kendisine emir ve talimat veren bir kişinin bulunmadığı, çalışma düzenini kendisinin belirlediği gözetilerek fazla çalışma ücreti alacağının reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki ... bayram ve genel tatil ile hafta tatili günlerinin dinlenme hakkına ilişkin olduğu, işçinin ücretinin yüksek olması veya çalışma saatlerini kendisinin belirlemesinin dinlenme hakkının kullanımına engel teşkil etmeyeceği düşünülmeksizin ... bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti taleplerinin de reddine karar verilmesi isabetli değildir. Söz konusu alacaklara hak kazanılıp kazanılmadığının tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre değerlendirilip yapılacak değerlendirmenin sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9636, Karar No: 2012/71, Tarih: 17.01.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/9636 E.  ,  2012/71 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, İstanbul 1.İcra Müdürlüğü’nün 2009/23531 Takip,Tekirdağ 2.İcra Müdürlüğünün 2009/645 talimat sayılı dosyasından 15.7.2009 tarihinde haczedilen menkullerin müvekkiline ait olduğunu belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılması dava ve talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili,haczin borçlunun huzurunda yapıldığını, davacı ile borçlu arasındaki işlemlerinin muvazaalı olduğunu belirterek davanın reddini %40 tazminatın tahsilini savunmuştur.

Davalı borçlu vekili,dava konusu menkullerin ve haciz adresinin davacıya ait olduğunu belirterek davaya itirazları olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre; davacı şirket ile borçlu şirket ortakları, yetkilisi ile faaliyet alanınının aynı olduğu, borçlu şirketin ticari terk ettiği, bu terkin BK 179 ve İİK 44 maddelerine uygun yapılmadığı, mühendislik hizmeti için kurulan davacı şirketin faaliyetine ayakkabı işini de eklediği, borçlu şirket yönünden bu işlemin örtülü ve muvazaalı işyeri devri niteliğinde olduğu, bir an için davacı ve borçlu şirket bağımsız şirketler olarak kabul edilse bile borçlu şirketin borçlarından muvazaalı devir nedeniyle davacı şirketin de sorumlu olduğu, davacının davasını kesin ve inandırıcı delillerle ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 17.1.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40, Karar No: 2018/3287, Tarih: 23.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/40 E.  ,  2018/3287 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, davalı alacaklı tarafından yapılan takip sırasında takip dosyası borçlusu olan.....ait aracın satışının yapıldığını, motorlu taşıtlar vergisinin aracın aynından doğan amme alacağı olmasına rağmen bu husus kabul edilmeden icra müdürlüğünce derece kararı düzenlendiğini ve bu alacağın sıra cetveline dahil edilmediğini ileri sürerek, şikayete konu derece kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı asil, dosyaya cevap sunmamış, duruşmaya katılmamıştır.

Mahkemece iddia ve tüm dosya kapsamına göre; takip, takibe ve hapis hakkına konu aracın muhafazası ile ilgili yedieminlik ücretinden kaynaklanmaktadır. Bu ise İ.İ.K.'nun 138/2 maddesinde öngörülen ve satıştan sonra öncelikle ödenmesi gereken muhafaza masrafı olduğu, bu masraf satıştan sonra öncelikle ilgilisine ödeneceği ve para kalırsa bu kalan para da sıra cetveli düzenlenip diğer alacaklılara ödeneceği, davada ise satış bedeli İ.İ.K.'nun 138/2 maddesinde öngörülen nitelikte olan muhafaza giderini de karşılamadığı, bu durumda bundan sonra gelen alacaklılara ödeme yapılması mümkün olmadığı gerekçesiyle 14.05.2015 tarihli motorlu taşıtlar vergisinden önce alacaklıya ödeme yapılmasına dair derece kararına yönelik sübut bulmayan şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayete konu uyuşmazlık aracın aynından kaynaklanan .... mi yoksa aracın muhafaza masrafı olan yedieminlik ücretinin mi önce ödeneceği hususunda toplanmaktadır. Aracın muhafaza edilmemesi halinde .... alacağının ödenmesi dahi mümkün olamayacağından yediemin alacağının İİK'nın 138/2. fıkrası gereğince tüm alacaklıları ilgilendiren masraf olduğundan .... alacağına önceliğin olduğunun kabulü gerekir. Ancak muhafaza için alınacak bu ücretin tespitinde ..... ait depo ve garajlarda muhafaza edilen mallar için alınacak ücret tarifesi hakkında tebliğin 3 ve 4. maddeleri nazara alınmalıdır.

Bu durumda mahkemece öncelikle yediemin için yukarıda zikredilen tarifenin 4. maddesinde belirtilen azami haddi aşmayacak şekilde ücret belirlenmesinden sonra bakiyenin, alacağın aynından kaynaklanan ..... alacağına ödeneceğinin göz önünde bulundurularak sıra cetveli düzenlenmesi şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16383, Karar No: 2014/17029, Tarih: 11.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/16383 E.  ,  2014/17029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2014

NUMARASI : 2012/471-2014/377

Davacı Ç.. B.. vekili Avukat A.D. tarafından, davalı A.. B.. aleyhine 06/09/2012 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin meni ve muarazanın giderilmesi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, müdahalenin meni ve muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir. .

3533 sayılı Yasa'nın 1. maddesi gereğince genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar, o Yasa'da yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Mahkemece tarafların durumu gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek, sözü edilen Yasa'daki düzenleme uyarınca mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1974, Karar No: 2020/2592, Tarih: 27.10.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/1974 E.  ,  2020/2592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nin 81/1, 35/2, 62 ve 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ...'un mağdur ...'ı batın sol yanda 2 adet, meme lateralinde 3. interkostal aralıkta 1 adet, sol aksiller orta hatta 3 adet, sağ meme lateralinde 1 adet olmak üzere toplam 7 adet bıçak darbesi sonucunda hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, göğüs boşluğuna nafiz olan sol aksiller orta hatta bulunan 1 adet yaranın pnömotoraksa neden olacak, batın boşluğuna nafiz olan batın sol yanda bulunan 1 adet yaranın ise diafragma, splenik ven ve kolon yaralanmalarına neden olacak mahiyette olduğu olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde sanık ... hakkında 10 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini ile;

Yine; mağdurdan sanığa yönelen, haksız tahrik oluşturan söz yada eylemlerin ulaştığı boyut dikkate alınarak sanık hakkında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerekirken yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılarak sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından ve CMUK 326/son maddesi kapsamında netice değişmeyeceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında mağdur ... yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve

soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; sanığın öldürme kastının bulunmadığına, suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinde üst hadden indirim yapılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 27/10/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1523, Karar No: 2011/19978, Tarih: 14.09.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/1523 E.  ,  2011/19978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hüviyet cüzdanı, pasaport gibi belgelerde sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanık ...: 765 s. TCK'nın 350/3,59

maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası,

2-Sanık ... Bozkurt: 765 s. TCK'nın 350/3,55/3,59 ve 647 s.y.nın 4,6 maddeleri gereğince Erteli 2200 YTL adli para cezası

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.03.2008 gün ve 7/56 Sayılı Kararında açıklandığı üzere, kendisine yargılamanın yapıldığı ve hükmün kurulduğu Mahkeme tarafından zorunlu müdafii atandığından haberdar olmayan sanık ...’ye yokluğunda verilen gerekçeli karar ile atanan müdafiinin temyiz dilekçesi tebliğ edilerek belgesi ile verilmesi halinde sanığa ait temyiz dilekçesinin de eklenmesinden sonra iade edilmek üzere dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2017/905, Karar No: 2018/3457, Tarih: 08.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/905 E.  ,  2018/3457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda verilen 09.11.2016 tarihli gerekçeli kararda zabıt katibinin ve 09.09.2016 günlü duruşma tatanağında ise üye hakim...'ın ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı ve Nüfus Müdürlüğü temsilcisi mağdurenin doğum tarihinin düzeltilmesine dair kararı 06.12.2016 tarihli dilekçe ile temyiz etmesine rağmen tebliğnamede bu hususta herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşıldığından, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan ve Nüfus Müdürlüğü temsilcisinin temyiziyle ilgili olarak ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9115, Karar No: 2011/947, Tarih: 01.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/9115 E.  ,  2011/947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 2278 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak Hazinenin açtığı iptal-tescil davasının " taşınmazın dere yatağı olduğu, özel mülkiyete konu olamayacağı" gerekçesiyle kabul edilerek sicil kaydının terkinine karar verildiğini ve derecaattan geçmek suretiyle kesinleştiğini, daha sonra yapılan imar uygulamasında özel mülkiyete konu olacak şekilde 783 ada 1 sayılı parsel olarak Hazine adına tescil edildiğini, bu durumun yeni belge niteliğinde olduğunu ileri sürerek yargılamanın yenilenmesini istemiştir.

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuş, diğer davalı ise bir savunma getirmemiştir.

Mahkemece,yargılamanın yenilenmesi isteğinin HUMK'nun 447. Maddesinde öngörülen 3 aylık süre içerisinde ileri sürülmediği, bunun yanı sıra HUMK'nun 445. maddesindeki koşullarında oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 01.02.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... ile temyiz edilen Hazine vekili Avukat ...... geldiler, davetiye tebliğine rağmen davalı ... gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının ve aşağıda yazılı 1,25 .-TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 01.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3185, Karar No: 2024/5204, Tarih: 02.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/3185 E.  ,  2024/5204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1985 E., 2024/113 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 9. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/526 E., 2023/500 K.

Taraflar arasındaki kişisel ilişkinin değiştirilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların anlaşmalı olarak boşandıklarını, ortak çocuğun velâyetinin davalı anneye verildiğini, davacı baba ile kişisel ilişki kurulduğunu ancak , dini bayramlar, resmi tatiller ve tatil günleri ile ilgili olarak düzenleme yapılmadığını,çocuğun 20 aylık olduğunu, davacının çocuğu ile daha çok vakit geçirmek istediğini belirterek davanın kabulü ile her hafta sonu veya her ayın üç hafta sonu cumartesi ve pazar günleri yatılı olarak, dini bayramlarda, resmi tatillerde, ara tatil ve yaz tatil günlerinde Mahkemece belirlenecek şekilde, hafta içi iletişim araçları ile görüntülü olarak Mahkemece belirlenecek gün ve saatlerde kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; düzenlenen kişisel ilişki saatlerinin taraflarca karşılıklı uyum içinde esnetildiğini, çocuğun babasında yatılı kaldığını ancak davalının görüş günleri haricinde de çocukla görüşmek istediğini ve bu konuda davalıyı rahatsız ettiğini, bu nedenle davacı aleyhine koruma kararları alındığını, davacının öfke kontrolü olmadığını, bebeği ile hastaneden döndüğü bir gün evinin önünde beklemekte olan davacıyı görünce korkup arabadan inmeyince davalının içinde bebeğin de bulunduğu aracın camını patlattığını, tehditler savurduğunu, bu davranışları nedeniyle bebeğini davacıya yatılı vermek istemediğini, hafta sonları çalışmadığından bebeği ile vakit geçirdiğini, her hafta sonu çocukla kişisel ilişki talebini kabul etmediklerini, çocuk henüz telefonla görüntülü konuşabilecek yaşta olmadığından ve okula gitmediğinden iletişim araçları, resmi, ara ve yaz tatili günlerine yönelik talepleri kabul etmediklerini belirterek davanın reddine, mahkeme aksi kanaatte ise kişisel ilişkinin her haftasonu olmayacak ve yatılı olmayacak şekilde düzenlenmesine karar verilmesini istemiştir

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI