muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1145, Karar No: 2015/1361, Tarih: 07.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1145 E.  ,  2015/1361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oto pazarında katılan adına kayıtlı aracı gören sanığın satın almak üzere katılanla anlaştığı, noterde devir işlemlerine başladıkları, imza aşamasında sanığın paranın bankada olduğunu, çekip parayı vereceğini söylediği, katılan üzerinde güven telkin edip kandırarak aracın devir işlemini yaptıktan sonra banka önüne gittikleri, aracını park edip geleceğini söyleyip katılanı atlatarak olay yerinden uzaklaşarak kaçtığı, bu şekilde dolandırıcılık kastıyla hareket ettiği iddia edilen olayda; sanık savunması, katılan ve tanıkların beyanı ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın araç bedelinin satıştan önce berber dükkanında verdiğine dair savunmasının hayatın olağan akışına uymadığı, tanık Durmuş’un anlatımlarının da sanığın savunmasıyla uyuşmadığı, katılanın aynı gün şikayetçi olduğu da dikkate alındığında , sanığın aracın bedelinin bankadan ödeneceği konusunda güven oluşturup inandırarak katılanın araç devrini vermesini sağladığı, bu şekilde hileli hareketlerle menfaat sağladığı anlaşılmakla, dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden sanığın mahkumiyeti yerine yasal olmayan gerekçe ile beraatine dair hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/05/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5686, Karar No: 2014/9381, Tarih: 19.09.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/5686 E.  ,  2014/9381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2014/222902

Mahkemesi : Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 12.12.2012

Numarası : 2012/260 - 2012/552

Suç : Gizliliğin ihlali, adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca yasada yapılan değişiklikler uyarınca yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılması için yaptığı iade işlemi bozma etkisi gösteren ve mevcut temyiz sürecini sonlandıran bir işlem olup, bu işlemle 13.12.2011 tarihli önceki hükmün bozularak tamamen ortadan kalktığı, CMK'nın 223. maddesi uyarınca yeniden kurulacak hükmün 230. maddesinde gösterilen koşulları içermesi ve 6352 sayılı Kanunun geçici 1/b madesi nazara alınarak kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiği de gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 19.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1141, Karar No: 2018/5649, Tarih: 17.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/1141 E.  ,  2018/5649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacı vekili, önce sulh hukuk mahkemesine vermiş olduğu dava dilekçesinde; müvekkilinin ... köyü, ...... mevkiinde bulunan ...... köyü sitesinde 428B numaralı bağımsız bölümün m......ki olduğunu, ...... Köyü Sitesi müdür yardımcısı ...... Uçar tarafından tutulan tutanaktan anlaşılacağı üzere davalıya ait aynı tatil köyünde bulunan 428A nolu evde davalı tarafından mevcut pergole yıkılarak bir platform inşa edildiğini, ayrıca evin arka tarafındaki banyonun da dışarıya doğru büyütüldüğünün tespit edildiğini, davalının söz konusu taşınmaza vaki müdahalesinin önlenmesine ve taşınmazın eski hale getirilmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece açılan davanın görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava müdahalenin men'i ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelemesinde uyuşmazlığın 2993 parsel sayılı taşınmazda bulunan 55 ve 54 numaralı bağımsız bölümlere ilişkin olarak müdahalenin meni ve eski hale getirilmesi talebinin olduğu, yani site birden fazla parsel üzerine kurulu bulunsa da uyuşmazlık ortak yönetim planı bulunan tek parselle ilgili olup, dolayısı ile taraflar arasındaki uyuşmazlığın Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun Ek-1 maddesinde yer alan, bu kanundan doğan uyuşmazlıklar sulh hukuk mahkemelerinde incelenerek karara bağlanır hükmü gereğince sulh hukuk mahkemelerince çözümlenmelidir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, mahkemece davada sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 17/09/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5190, Karar No: 2020/6226, Tarih: 26.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/5190 E.  ,  2020/6226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Davanın kendine asaleten ..., ..., ... ve ... adına velayeten baba ... tarafından açıldığı ancak kararın tebliği tarihi itibariyle ..., ..., ... ve ... reşit olması nedeniyle, davacı vekilinin varsa ..., ..., ... ve ilişkin vekaletnamesini dosyaya ibraz etmesi, yoksa gerekçeli kararın ..., ..., ... ve ... tebliğ edilerek temyiz süresi de beklenildikten sonra incelenmek üzere, Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 26/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/275, Karar No: 2019/1528, Tarih: 28.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/275 E.  ,  2019/1528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanığın TCK'nın 158/1-d, 62/1, 52/2-4 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyetine

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'ın, ...ilçesinde bulunan bazı arazilerini satmak istediği ve alıcı olan sanık ... ile bir satış protokolü yaptıkları, protokole göre sanığın katılana avans olarak toplam 54.000 liralık çekler verdiği, henüz tapuda devir işlemi yapılmadığı için katılanın da sanığa iyi niyet göstergesi olarak 54.000 liralık bir senet verdiği, devir işlemi yapıldıktan sonra katılanın senedini geri istediği, ancak sanığın katılana asıl senetten başka bir senet verip, asıl senedi icraya koyduğu ve bu surette nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; katılan beyanı, sanık savunması, tanıklar beyanı ve tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine atılı kamu kurumu olan icra dairesini araç olarak kullanmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunun sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, müvekkilinin beraatine hükmedilmesi gerektiğine, Cumhuriyet savcısının ise, eylemin bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6074, Karar No: 2019/6, Tarih: 14.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/6074 E.  ,  2019/6 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyanın, Dairenin 15/10/2018 tarihli geri çevirme kararıyla iade edildiği, ancak mahkemece, iade gerekleri yerine getirilmeden dosyanın Dairemize geri gönderildiği anlaşılmıştır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için,

Ana taşınmaza ait tapu kaydının ve yönetim planının tapu müdürlüğünden istenilerek bu dosyada yer alması,

İade kararı ile istenen belgeler ve alınan cevabî yazı ve varsa ekindeki belgeler bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin yukarıda belirtilen eksikliklerin yerine getirilmesinin sağlanması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 14/01/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9691, Karar No: 2015/8835, Tarih: 13.10.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/9691 E.  ,  2015/8835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kastamonu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2015

NUMARASI : 2014/78-2015/91

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 18.02.2014 gününde verilen dilekçe ile mera komisyon kararının iptali istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 25.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 13.10.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. E.. M.. ile karşı taraftan davalı köy vekili Av. M.. Ş.. ile davalı Hazine vekili Av. M..A..geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5941, Karar No: 2014/9754, Tarih: 05.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/5941 E.  ,  2014/9754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın davalı ...Ş. yönünden reddine, diğer davalı yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, İş Mahkemelerinden verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Bu bakımdan, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Yukarıda yazılı sebepten ötürü davalı ... vekilinin karar düzeltme talebinin REDDİNE;

2-)Davacı Kurum vekilinin Dairemizin 02.12.2013 tarih, 2013/22755 Esas ve 2013/22857 Karar sayılı Düzelterek Onama kararındaki maddi hatanın düzeltilmesi isteminin incelenmesine gelince;

Dairemizin Düzelterek Onama ilamında, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 326. maddesine göre yargılama giderlerinden davada haksız çıkan taraf sorumlu olup, bu bağlamda, kabulüne karar verilen davada davacının yaptığı 734,50 TL. yargılama giderine ilişkin karar verilmemiş olması düzelterek onama nedeni yapılmış olmasına ve bu düzeltmenin hükme ayrı bir bent olarak eklenmesi gerekmesine karşın, hakkında açılan davanın reddine karar verilen davalı ... AŞ. lehine yargılama giderine ilişkin bentte düzeltmenin yapılmış olmasının belirgin şekilde maddi hataya dayandığı anlaşıldığından, bu durumun düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : 1-)Davacı Kurum vekilinin isteminin kabulü ile, Dairemizin maddi hataya dayalı 02.12.2013 tarih, 2013/22755 Esas ve 2013/22857 Karar sayılı Düzelterek Onama kararının ORTADAN KALDIRILMASINA;

2-)Hükme, "Davacının yaptığı 734,50 TL. yargılama giderinin davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin yazılarak eklenmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26003, Karar No: 2013/9581, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/26003 E.  ,  2013/9581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan zarar görme ihtimali olması nedeniyle davaya katılmasına karar verilen ...'nın gerekçeli karar başlığında "Katılan" yerine "Müşteki" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir hata olarak görülmüştür.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; katılanın kullanıp iade etmek üzere sanıklara verdiği ...plakalı aracı istemesine rağmen, iade etmedikleri iddisıyla atılı suçtan kamu davası açılmış ise de; sanıklar ile katılan arasında önceye dayalı ortaklık ilişkisi bulunduğu, tarafların yaptıkları anlaşmaya göre, katılanın 1999 yılında alınan aracın kayden maliki olduğu, katılanın aracın sanıklara devrini sağlamadığı, ihtilafın aracın resmi devir yapılması ve ödenmeyen vergi borcu nedeniyle çıktığı,bu nedenle sanıklarla katılan arasındaki dava konusu uyuşmazlığın hukuki anlamda alacak-borç ilişkisinden kaynaklandığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2543, Karar No: 2020/7010, Tarih: 23.09.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/2543 E.  ,  2020/7010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1-Son kararla tespit edilen fark bedelin nemalandırılmasına karar verildiği halde ödeme hususunda bir hüküm kurulmaması,

2-Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6.maddesi ile eklenen hüküm uyarınca dört ay içinde sonuçlandırılamadığından Anayasa Mahkemesinin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı kararı da gözetilerek, tespit edilen bedelden ilk karar ile ödenmesine karar verilen bedele 25.11.2012 tarihinden ilk karar tarihi olan 19.09.2014 tarihine, bozma sonrası artan kısma 25.11.2012 tarihinden ikinci karar tarihi olan 07.09.2016 tarihine kadar ve son karar ile ödenmesine karar verilen fark bedele ise 25.11.2012 tarihinden karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği halde yazılı şekilde tüm bedele son karar tarihine kadar faiz yürütülmesi,

3-28.04.2018 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 7139 sayılı Yasanın 6.maddesi gereğince davacı idare yargı harçlarından muaf hale geldiğinden,davacı idare aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 4 nolu bendinin hükümden çıkarılmasına yerine(kamulaştırma bedeli ile önceki karar ile tespit edilen bedel arasındaki fark olan 10.659,72 TL’nin üçer aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılarak, karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine,bu hususta Çankırı Vakıfbank Şube Müdürlüğü’ne müzekkere yazılmasına)cümlesinin yazılmasına,

b) (3) numaralı bendinin hükümden çıkarılmasına yerine (ilk karar ile tespit edilen 22.955,08 TL ye 25.11.2012 tarihinden ilk karar tarihi olan 19.09.2014 tarihine kadar, bozma sonrası artan 3.716 TL fark bedele de 25.11.2012 tarihinden ikinci karar tarihi olan 07.09.2016 tarihine kadar, son karar ile üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen 10.659,72 TL fark bedele ise 25.11.2012 tarihinden karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilmesine,) ibaresinin yazılmasına,

b) (3) numaralı bendinin hükümden çıkarılmasına yerine (ilk karar ile tespit edilen 22.955,08 TL ye 25.11.2012 tarihinden ilk karar tarihi olan 19.09.2014 tarihine kadar, bozma sonrası artan 3.716 TL fark bedele de 25.11.2012 tarihinden ikinci karar tarihi olan 07.09.2016 tarihine kadar, son karar ile üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen 10.659,72 TL fark bedele ise 25.11.2012 tarihinden karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilmesine,) ibaresinin yazılmasına,

c) (6) numaralı bendin hükümden çıkarılmasına yerine(Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan harçların karar kesinleştiğinde talep halinde davacı tarafa iadesine ) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18734, Karar No: 2014/11381, Tarih: 09.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/18734 E.  ,  2014/11381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-j bendinde, dolandırıcılık suçunun, banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla, işlenmesi, nitelikli hal olarak kabul edilmiştir. Bu suçun oluşabilmesi için, kredi elde eden kişinin banka veya diğer kredi kurumu görevlilerini hile ile aldatmış olması gerekir. Krediyi alan kişinin aldatıcı herhangi bir eylemi olmaksızın, sırf banka elemanlarının kendi görevlerini layıkıyla yerine getirmemeleri yüzünden bir kredi açılmışsa, dolandırıcılıktan bahsedilemez, şartları varsa bankacılık suçundan bahsedilebilir. Bu suçun mağdurları banka ve diğer kredi kurumlarıdır. 5411 sayılı “Bankacılık Kanununun 3. maddesinde banka, 48. maddesinde ise kredinin tanımı

Yapılmıştır. Tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlama suçun konusudur. Kredinin tahsis edilmesinin gerekli olup olmadığı, kredi verecek kuruluşun mevzuatında öngörülen düzenlemeler çerçevesinde belirlenir. Fiil, sahte kıymet takdiri raporları veya gerçeğe aykırı belgeler, bilançolar düzenleyerek hileli davranışıyla bunları aldatmaktadır. Kredi kurumu banka olmamasına karşın faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa, basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

Sanığın, " ..." kimlik bilgilerine göre düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanı ve diğer belgelerle kredi ile otomobil almak amacıyla otomobil firmasına müracaat ettiği, bunun üzerine ilgili firma tarafından sanığın kredi talebinin katılan bankaya iletildiği, sanığın sonrasında gerekli evrakları bankaya teslim ettiği, katılan banka tarafından işlemlere başlanıldığı ve sanık için krediye onay verildiği, ancak bu arada sanığın başka bir bankada sahte kimlikle çek hesabı açtırmak istediği sırada yakalanması üzerine durum fark edildiği ve kredinin sanığa verilmediği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla, hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak,

5237 sayılı Kanun’da 765 sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanunun 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 tarih ve 5377 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.