muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3296, Karar No: 2013/3616, Tarih: 27.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/3296 E.  ,  2013/3616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28...2011 tarih ve 2008/203-2011/578 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan yük taşıma sözleşmesi gereğince davalıdan teslim aldığı malların dağıtımını, boşaltımını ve istiflenmesini üstlendiğini, 01/09/2007 tarihinde müvekkilinin malları aracına yükleyip davalının çalışanı ile birlikte teslim etmeye gittiklerini, aracını CEPA Alışveriş Merkezi'nin ambar kapısının bulunduğu yerdeki yola park ettiğini, davalı çalışanının malları taşıyamaması üzerine müvekkilinin aracın kapılarını kilitleyip ona yardım ettiğini ancak döndüğünde araç içerisinde bulunan malların çalınmış olduğunu, davalı şirketin, hırsızlık olayı sebebiyle mal sahiplerine ....495,... TL ödediği gerekçesiyle müvekkilinin hakedişlerinden kesinti yaparak, bakiye ....546,04 TL üzerinden de müvekkili aleyhine icra takibi yaptıklarını, icra takibine itiraz süresini geçirdiklerinden haciz tehdidi altında ....021,00 TL ödemek zorunda kaldıklarını, müvekkilinin hırsızlık olayında kusuru bulunmadığını ayrıca davalının mal sahibine ödediği miktarın da fahiş olduğunu ileri sürerek ....021,00 TL'nin faiziyle birlikte istirdadını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının yük taşıma sözleşmesi gereği hırsızlık olayı nedeniyle müvekkilinin dava dışı mal sahibine ödediği meblağı tazmin etmek zorunda olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, yük taşıma sözleşmesinin 4. maddesi ve ...'nın 781. maddesi uyarınca hırsızlık sonucu malların zayi olmasından sorumlu olduğu, sözleşmeye göre davacının, davalının kuryesine yardım etmek gibi bir zorunluluğunun bulunmadığı gibi araç sürücüsünün yanında muavin bulundurmak zorunda olduğu, davacının aracı kilitlemekten başka bir önlem almadığı, bu nedenle kusurlu olduğu, taraflar arasında düzenlenen bir taşıma senedi bulunmadığı ayrıca tarafların karşılıklı olarak üzerinde anlaştıkları bir değer de olmadığı, bu nedenle gerçek zararın ...'nın 785. maddesine göre aynı cins ve vasıftaki eşyanın gönderilene teslim edileceği yerdeki değerine göre belirlenmesi gerektiği ancak çalınan malların değer belirlemesine yönelik özelliklerinin tespit edilemediği, bu nedenle davalının ödediği miktarın eşyanın teslim edileceği yerdeki değeri olarak kabul edildiği, davacının davalıya fazla ödeme yapmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

...- Ancak, riziko teminat dahilinde olmakla birlikte davalının, davacıdan 178,46 TL ana para ve 8,45 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 186,... TL fazla tahsilat yaptığı tespit edildiğine göre mahkemece anılan miktarın istirdadına karar verilmesi gerekirken, davanın tümüyle reddi doğru görülmemiş kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair itirazlarının reddine, (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6204, Karar No: 2015/6799, Tarih: 09.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/6204 E.  ,  2015/6799 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/169138

MAHKEMESİ : İzmir 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2012

NUMARASI : 2008/121 (E) ve 2012/64 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 61/9. maddesi gereğince "adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az, üst sınırı da hapis cezasının üst sınırından fazla olamayacağına" dair düzenleme 19.12.2006 tarih 26381 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş olup, bu tarihten önce işlenen suçlarda 5846 sayılı Kanun'un 71/1. maddesinde yer alan seçimlik adli para cezasının alt sınırının 5237 sayılı TCK'nın 52/1. maddesi gereğince 5 gün adli para cezası olduğu ve mahkemece de hükmün alt sınırdan verildiği belirtildiği halde yazılı şekilde 365 gün adli para cezasına hükmolunması,

2) Sanığa adli para cezası hükmolunması karşısında, TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktalarının; tebliğnameye uygun olarak, hükmün ikinci fıkrasındaki adli para cezasının 5 gün ve sonuç adli para cezasının da 60 TL olarak değiştirilmek ve adli para cezasının taksitlendirilmesi ile tekerrür uygulanmasına ilişkin kısımların çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA , 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4203, Karar No: 2015/10210, Tarih: 05.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/4203 E.  ,  2015/10210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2015/35319

MAHKEMESİ : Tokat 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23.10.2014 (Asıl karar), 12.12.2014 (Ek karar)

NUMARASI : 2014/ 213 Esas, 2014/ 128 Karar

SUÇ : Cinsel taciz

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip 05.11.2014 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen kararı 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenen bir haftalık kanuni süresinden sonra 09.12.2014 günü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında temyiz talebinin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13494, Karar No: 2014/25952, Tarih: 13.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13494 E.  ,  2014/25952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/08/2011

NUMARASI : 2010/324-2011/301

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazın pay satışı nazara alınmak suretiyle m2 bedeli belirlendiği gibi, emsal ile yapılan karşılaştırma da; değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından re'sen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden getirtilmeden denetime imkan vermeyecek şekilde soyut ifadelerle yapıldığından bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın,

değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

Doğru olmadığı gibi;

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi'nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 21.04.2011 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4772, Karar No: 2025/1783, Tarih: 12.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/4772 E.  ,  2025/1783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2560 Esas, 2024/359 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/692 Esas, 2022/160 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ... ilçesi, ...Mahallesi 102 ada 18 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek tespit edildiğini, değer düşüklüğü oranının ve objektif değer artış oranının yüksek belirlendiğini, ürünlerin net gelirlerinin yüksek alındığını, davacı idare lehine vekâlet ücreti verilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin çok düşük tespit edildiğini, objektif değer artış oranının ve değer düşüklüğü oranının düşük hesaplandığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek tespit edildiğini, değer düşüklüğü oranının ve objektif değer artış oranının yüksek belirlendiğini, ürünlerin net gelirlerinin yüksek alındığını, davacı idare lehine vekâlet ücreti verilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin çok düşük tespit edildiğini, objektif değer artış oranının ve değer düşüklüğü oranının düşük hesaplandığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kapama armut bahcesi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın niteliği ve konumuna göre belirlenen kapitalizasyon faizi ile objektif değer artırıcı unsur oranlarının yerinde olduğu, münavebeye alınan verilerin resmî verilerle uyumlu ve yörenin münavebe sistemine uygun bulunduğu, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı bedelinin tespit edilmesinde usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı, davanın niteliği gereğince davacı idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kapama armut bahçesi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2021 yılı ... İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü resmî veri cetvelindeki dekar başına verim miktarı, üretim masrafı ve hasat dönemindeki ortalama toptan kilogram satış fiyatı verileri esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken, bu yönteme uyulmadan hesaplama yapılan raporun hükme esas alınması doğru değilse de davacı idare vekilinin açık temyizi bulunmadığından bu husus eleştirilmekle yetinilmiştir.

2. Kapama armut bahçesi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2021 yılı ... İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü resmî veri cetvelindeki dekar başına verim miktarı, üretim masrafı ve hasat dönemindeki ortalama toptan kilogram satış fiyatı verileri esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken, bu yönteme uyulmadan hesaplama yapılan raporun hükme esas alınması doğru değilse de davacı idare vekilinin açık temyizi bulunmadığından bu husus eleştirilmekle yetinilmiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12139, Karar No: 2011/2868, Tarih: 11.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/12139 E.  ,  2011/2868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, öncesinde ihdasen adına tescil edilen çekişme konusu taşınmazdaki 38 nolu imar düzenlemesinden sonra Adana Büyükşehir Belediyesi tarafından yapılan imar uygulamasının idari yargı yerinde iptal edildiğini ileri sürerek, kadastral parselin ihyası ya da tazminat isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın idari tasarrufla Seyhan Belediyesi sınırlarından.... Belediyesine dahil edildiği,... Belediyesinin taraf sıfatı kalmadığı gerekçesiyle bu davalı hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına, diğer davalılar ve dahili davalı aleyhine açılan davanın ise Hazine adına ihdasen tescil edilen taşınmazın ikinci imar uygulaması ile park alanına terk edilmesi nedeniyle Hazinenin bir kaybı olmayıp, eski hale ihyası da mümkün olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 11.3.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden Hazine vekili Avukat... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilenler vekilleri avukat gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, her nekadar... Büyükşehir Belediye Başkanlığının yapmış olduğu imar uygulamasının idari yargı yerinde iptal edilmiş ise de, ...Belediyesinin çekişme konusu taşınmazla ilgili yaptığı imar işleminin iptal edilmediği ve halen ayakta olduğu anlaşılmakla mahkemece verilen ret kararı sonucu itibariyle ve bu gerekçe ile doğru olduğuna göre; davacı Hazinenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 11.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21797, Karar No: 2018/8983, Tarih: 12.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/21797 E.  ,  2018/8983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkeme, tahkikatın bitiminden (HMK m. 184) sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkarılacak davetiyede (Tebligat K. m.9) belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. Mahkeme hukuk Muhakemeleri Kanununun emredici düzenlemelerinin gereğini yerine getirmek zorundadır (HGK 13.03.2013, 2013/802 esas. 2013/347 karar). Mahkeme, davalı erkeğe tahkikatın tümü hakkında açıklama ve son sözlerini söyleme hakkı vermeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanununun 184. ve 186. maddelerinin emredici ve açık hükmünü uygulamadan hüküm vermiştir. Hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.09.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/7673, Karar No: 2019/20794, Tarih: 25.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/7673 E.  ,  2019/20794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : BURSA 2. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 25/11/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.