muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13654, Karar No: 2017/1561, Tarih: 16.03.2017

. Dayanılan yağış, sel ve seylap riskleriyle ilgili güvenlik önlemlerine ait garanti klozu inşaat sigortası kapsamında sigortalı lojman çatılarında meydana gelen hasarlar için geçerli olup, inşaat sigortası ilişkisi dışındaki değerlerin kural olarak 3. kişiye ait olduğu kabul edileceğinden davada 3. şahıs mali mesuliyet teminatı şartlarının tartışılması, hasar gören kalemlerin ve miktarlarının belirlenmesi, 3. şahıs mali mesuliyet teminatı dışında kalan hallerin değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu suretle; mahkemece sorumluluğu yeniden değerlendiren, tarafların bilirkişi raporuna itirazlarını karşılayan mevcut bilirkişi heyetinden ek rapor alınması veya 3 kişiden oluşan yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde noksan incelemeyle ve yetersiz bilirkişi raporuna göre, gerekçesi de açıklanmaksızın, davacı tarafından giderilen hasarın "inşaat all risk sigortası" teminatı kapsamında kalmaması nedeni ile davalıların her hangi bir sorumluluklarının bulunmadığı kabul edilerek davalı ... şirketi aleyhine açılan davanın reddi yönünde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile davalı ... (İçişleri Bakanlığı) aleyhine açılan davanın reddi kararının ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı ... İdaresine verilmesine, takdir olunan 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15938, Karar No: 2017/18447, Tarih: 16.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/15938 E.  ,  2017/18447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının hastalandığını, hastaneye gittiğini, 31/01/2013-09/02/2013 arası için doktordan istirahat raporu -geçici işgörmezlik belgesi verildiğini, 10/02/2013 pazara denk geldiğinden 11/02/2013 tarihinde işe gittiğini ama işe başlatılmadığını istifa ve ibraname imzalatılmak istendiğini, davacı nedenini sorunca açıklama yapılmadığını ve imzalamazsa hiç bir alacağını alamayacağının dendiğini, davacının imzalamadığını ve şirket yetkililerinin talebi üzerine işyerinden ayrıldığını, bunun üzerine 3916 yevmiye numaralı ihtarı ile davacının haklı nedenle iş aktini feshettiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının istifa ettiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacıya ait SGK kaydı, fesih bildirimi, taraflar arasındaki sözleşme, emsal ücret araştırması, Emniyet Müdürlüğü cevabi yazısı, iş yeri şahsi sicil dosyasının, celp ve tetkik edildiği, davacı tanıkları, ..., ..., davalı tanıkları, ..., ..., ...'ın beyanları alınmış ve akabinde dosya bilirkişiye tevdii edilerek, bilirkişi Av...'in raporu ve ek raporu dosyaya ibraz edildiği, dosya kapsamına uygun raporların Mahkeme tarafından hükme esas alındığı, ayrıca imza incelemesi yaptırılarak bilirkişi Emniyet Genel Müdürlüğü Grofoloji ve Sahtecilik uzmanı ....'ın raporu dosyaya ibraz edilmiş, inceleme konusu iş akdinin 30/01/2013 tarihinde sona ermesi ile ilgili, personel müdürlüğüne hitaben yazılmış olan 15/01/2013 tarihli belgedeki, 30/01/2013 ve 15/01/2013 tarih rakamlarının davacı ...'in eli ürünü olmadığı, raporda belirtilmiş, akabinde yeniden aynı hesap bilirkişisi Av....'den ek rapor alınarak, dosya kapsamına uygun bulunan ek rapordaki 1. seçeneğin Mahkeme tarafından hükme esas alındığı, davacı vekilinin aşamalarda, 04/02/2014 tarihli ıslah harç makbuzunu ve dilekçesini dosyaya ibraz ettiği ve talebini bilirkişi raporu doğrultusunda arttırıldığı, taraflar arasındaki uyuşmazlığın, davacının iş akdinin feshinin haklı fesih olup-olmadığı, dolayısıyla talep edilen kıdem tazminatı ve diğer işçilik alacaklarının mevcut olup-olmadığı, noktasında olup, iş akdi feshinin kıdem tazminatı gerektirmeyecek şekilde olduğu, hususunda ve ödeme hususunda ıspat yükü, davalı-işveren tarafa ait olduğu, yapılan yargılama sonucunda iddia, savunma, sunulan ve toplanan deliller, tanık beyanları, bilirkişi raporları, cevabi yazılar ile dosyada mevcut bütün delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucunda; Davacının davalı şirket nezdinde kesintili olarak, SGK kayıtları ve davacı iddiası da nazara alınarak, toplam 2 yıl 9 ay 15 gün çalışmış olduğu, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından, davacıya hak etmiş olduğu tüm işçilik alacaklarının zamanında ve tam olarak ödenmediğinden, iş akdinin davacı tarafça haklı sebeple bildirimsiz olarak feshedilmiş olduğu, davalı tarafın, davacı istifa ettiği ve hak ettiği tüm alacaklar davalı tarafça davacıya ödendiği yönündeki mücerret savunmasına, dosya kapsamı ve tanık beyanları ile bilirkişi raporları nazara alınarak, itibar edilemeyeceği, bu sebeple kıdem tazminatına davacı işçinin hak kazanmış olduğu, talep edilen diğer alacak kalemleri olan fazla çalışma ücreti, genel tatil ve hafta tatili alacağına da hak kazanmış olduğu bu alacaklar yönünden 1/3 hakkaniyet indirimi yapılmak sureti ile değerlendirilmesi gerektiği, yıllık izin alacağına da hak kazanmış olduğu, bu itibarla davacı iddiaları ıspatlandığından sübut bulan davanın miktar itibari ile kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, davacının 06/07/2010-11/02/2013 tarihleri arasındaki 2 yıl 7 ay 5 günlük çalışma süresi esas alınarak alacaklara hükmedilmiş olmakla birlikte Mahkeme gerekçesinde davacının hizmet süresinin 2 yıl 9 ay 15 gün olarak belirtilerek çelişki yaratılmıştır.

Davacı, 26/04/2010-11/02/2013 tarihleri arasında çalıştığını ileri sürmüştür.

Davalı, 06/07/2010-09/08/2010 ve 26/12/2011-30/01/2013 tarihleri arasında çalıştığını savunmuştur.

İş aktinde işe başlama tarihi 06/07/2010 şeklinde boşluğu kalemle doldurma ise de o sayfada davacının imzası bulunmamaktadır. Hizmet döküm cetvelinde 2007 yılında davalıda işe girdiği görünen 06/07/2010 tarihine dek hiç bir yerde çalışması görünmemektedir. Cumhuriyet Başsavcılığından işyerine verilmek üzere sabıka kaydı talebi tarihi 11/03/2010 olup, davalı tanığı ... "hatta kendisini ben işe aldırmıştım, ... davacı hatırladığım kadarıyla 2010 yılının Şubat veya Mart ayında çalışmaya başlamıştı," yönünde beyanda bulunmuştur. Davalı tanığı ...'in davacının işe alınma tarihi olarak belirttiği tarih Cumhuriyet Başsavcılığına sabıka kaydı için başvurma tarihini desteklemektedir. Dolayısı ile davalı tanığı ...'in beyanı dahi davacının iddiasını doğrulamıştır. Davacı tanığı ...., "davacı işe 2010 yılında çalışmaya başlamıştır ancak ay ve gün olarak bilmiyorum, 2010 yılının ortaları idi" yönünde beyanda bulunmuş ise de beyanı mütereddit olup, kendi çıkış tarihi konusunda dahi mütereddit beyanda bulunmuştur. Kaldı ki davalı tanığı ... davacının işe girişinde rol oynamış olduğundan giriş tarihini daha somut bilmesi ve daha net hatırlaması normaldir. Bu nedenler ile davacının işe giriş tarihi iddiası gibi işe giriş tarihi 26/04/2010 ve hizmet süresi de Mahkemenin eldeki gerekçesinde yazıldığı gibi 2 yıl 9 ay 15 gün olarak kabul edilerek, bu hizmet süresine göre yapılan hesaplama denetime tabi tutularak hüküm altına alınmalıdır.

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, dava dileçesinde hiç bir açıklama yapılmaksızın fazla mesai ücreti talep edilmiş, Mahkeme tarafından bu husus açıklatılmamış ancak davacı vekili 01/07/2013 tarihli cevaba cevap dilekçesinin 3 numaralı bendinde "müvekkil davalı şirketin sahibinin şoförlüğünü yaptığı için işe giriş çıkış saatleri, şirket sahibinin giriş çıkış saatleri ile bağlantılı idi. Bu sebeple müvekkil şirket sahibinin uzayan toplantılarve çalışma saatleri boyunca beklemek durumunda kalmıştır. Bu şekilde müvekkil haftada 2-3 gün günde 2-3 saat fazla mesai yapmıştır. Yine müvekkil ayda birkaç kez hafta tatilinde çalışmak zorunda kalmış, çalıştığı süre boyunca genel tatillerde de çalışmıştır" şeklinde açıklamada bulunmuştur.

Davacı tanıklarının ve davalı tanığı ....'ın beyanına göre davacının haftada 6 gün çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılabilir idi ise de davacı vekilinin haftada 2-3 gün günde 2-3 saat fazla mesai yaptığı yönündeki beyanı ile bağlı kalınarak 2x2=4, 3x3=9, 9+4=13, 13/2=6,5 olduğundan, haftada 6,5 saat fazla mesai ile sınırlı olarak hesaplama yapılarak sonuca gidilmelidir.

Davacı tanıklarının ve davalı tanığı ....'ın beyanına göre davacının haftada 6 gün çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılabilir idi ise de davacı vekilinin haftada 2-3 gün günde 2-3 saat fazla mesai yaptığı yönündeki beyanı ile bağlı kalınarak 2x2=4, 3x3=9, 9+4=13, 13/2=6,5 olduğundan, haftada 6,5 saat fazla mesai ile sınırlı olarak hesaplama yapılarak sonuca gidilmelidir.

4-Anayasa’nın 138 ve 141. maddeleri uyarınca Hakimler, Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler ve bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Bu gerekçede hukuki esaslara ve kurallara dayanmalı, nedenleri açıklanmalıdır.

Diğer taraftan 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK.’un 27. Maddesinde hukuki dinlenilme hakkı kurala bağlanmıştır. Hukukî dinlenilme hakkı, Anayasanın 36 ncı maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkemeler, kararlarını somut ve açık bir şekilde gerekçelendirmek zorundadırlar. Eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması adil yargılanma hakkının (hukukî dinlenilme hakkının), ihlâlidir.

HMK.’un 297. maddesinde de, verilecek hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin yer alması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Kararın gerekçesinde maddi olay saptanmalı, hukuki niteliği ve uygulanacak hukuki kurallar belirlenmeli, bu konuda gerekli inceleme ve delillerden sözedilmeli, hukuk kuralları somut olaya uygulanmalı ve sonunda hüküm kurulmalıdır. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti için özel gerekçe oluşturulmaması da hatalıdır.

4-Hükmedilen miktarın net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi hatalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16548, Karar No: 2016/6819, Tarih: 19.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/16548 E.  ,  2016/6819 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 16/04/2015

NUMARASI : 2013/612-2015/131

DAVACI : O.. K.. vek. Av. S.. B..

DAVALI : M.. S.. vek. Av. K.. S..

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafından müvekkili aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatıldığını, takibe konu bonoların imzalanıp imzalanmadığının müvekkilince hatırlanmadığını, ayrıca bonoları müvekkilinin imzaladığı varsayılsa bile, müvekkilinin Türkçe'yi yeterince bilmediğini, dolayısıyla davalı tarafından hile ile bonoların imzalatılmış olabileceğini ileri sürerek, müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kötü niyetli olarak müvekkiline borcunu ödememek için dava açtığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu'ndan alınan raporla bonolardaki imzaların davacı eli ürünü olduğunun tespit edildiği, kambiyo senedinde borçlu olunmadığına ilişkin ispat yükünün davacı borçluda olduğu, senede karşı borçlu olunmadığı iddiasının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine ve davalı lehine %20 oranında tazminata karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davalı tarafından yapılan icra takibinin tedbir yoluyla durdurularak alacaklının alacağına kavuşmasının engellenmiş olması nedeniyle, tazminata hükmedilmiş olmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, ... gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5228, Karar No: 2012/16855, Tarih: 01.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/5228 E.  ,  2012/16855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Hükümlü ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde;

Hükümlü ... hakkında kurulan İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2005 gün ve 2004/292-2005/131 sayılı önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere, adı geçen hükümlü hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hükmün ancak, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep halinde ya da resen uyarlama yargılaması yapılmasının mümkün olduğu, hükümlü hakkında kurulan ilk hükmün kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık ... Atman hakkında kurulan ilk hükmün sanık ... Atman savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.11.2005 tarihli yazısı ile lehe yasa değerlendirilmesi için mahkemesine gönderildiği, dosyanın yeniden ele alınıp hükümlü ... hakkında yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından, hükümlü ...'ün, yeniden kurulan hükme yönelik temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, hükümlü hakkında kurulan ilk hükümle ilgili uyarlamanın mahallinde yapılması için dosyanın gereği yapılmak üzere İADESİNE,

II-Sanık ... Atman hakkında verilen hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınana ait evin giriş kapısı sert bir cisimle zorlandığı esnada alarmın çalması üzerine kaçan sanıkların, apartmanın yakınındaki tanıklar tarafından yakalanması şeklinde gerçekleşen eylemde, hırsızlık suçu kalkışma aşamasında kalmasına karşın, 5237 sayılı Yasanın 145. maddesinin uygulanma olanağı olmadığı halde sanığın cezasından indirim yapılması,

2-Sanığın adli sicil kaydının silinme koşulları araştırılarak sonucuna göre Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün ve 2008/250-2009/13 sayılı kararında belirtilen ilkeler ışığında, hükümden sonra 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2-Sanığın adli sicil kaydının silinme koşulları araştırılarak sonucuna göre Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün ve 2008/250-2009/13 sayılı kararında belirtilen ilkeler ışığında, hükümden sonra 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... Atman savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına, 01.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6549, Karar No: 2024/1674, Tarih: 14.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/6549 E.  ,  2024/1674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/24 Esas, 2023/69 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Samsun ili, 19 Mayıs ilçesi, ... Mahallesi 116 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili Avukat ... cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi niteliğinde verimli bir yapıya sahip olduğunu, Karadeniz bölgesinde arazinin sınırlı olduğunu, bu nedenle kapitalizasyon faizinin en alt seviyede alınması gerektiğini, yörede yetişen ürünler ile bu ürünlere ilişkin verilerin İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden sorulmasını, ancak taşınmazın bulunduğu bölgenin kendine özgü yapısı nedeniyle yüksek verim alındığının da göz ardı edilmemesi gerektiğini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.04.2022 tarihli ve 2021/76 Esas, 2022/171 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 05.04.2022 tarihli ve 2021/76 Esas, 2022/171 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç