muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1359, Karar No: 2023/2263, Tarih: 27.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/1359 E.  ,  2023/2263 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/568 E., 2021/298 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2012 tarihli ve 2012/950 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında ... mağazasına müşteri gibi girdiği, 1 adet 70'lik rakı ele geçirildiği, şüphelinin çantasında yapılan kontrolde de 2 adet 600 gramlık Balparmak marka bal ve 1 adet ... marka kutu bira çalarak kasadan ödeme yapmadan çıkmaya çalışırken yakalandığı, sanığın Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulu Raporu'na göre 26.03.2010 tarihinde hırsızlık suçunun anlam ve sonuçları tam algılayamadığı, bu itibarla da 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32/1. maddesi kapsamında olduğu gerekçesi ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35 ve 32/1. maddeleri uyarınca ceza tertibine yer olmadığı ve hakkında güvenlik tedbirinin hükmolunması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2012 tarihli ve 2012/100 Esas, 2012/721 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35 ve 32/1. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2012 tarihli ve 2012/100 Esas, 2012/721 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35 ve 32/1. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

3. Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2012 tarihli ve 2012/100 Esas, 2012/721 Karar sayılı kararının sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 07.02.2018 tarihli ve 2016/10895 Esas, 2018/1232 Karar sayılı kararı ile Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 26.03.2010 tarihli başka bir olay için alınan fotokopi raporunda; “08.01.2010 tarihinde işlediği iddia olunan hırsızlık suçlarına karşı akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını tam olarak algılayamaz. Bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmıştır. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32/1. maddesi kapsamındadır.” şeklinde görüş belirtildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın inceleme konusu 04.02.2012 tarihli suçu için; 5237 sayılı Kanun'un akıl hastalığını düzenleyen 32. maddesinde öngörülen kriterlere göre ''sanığın suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde tamamen ya da önemli derecede azalma olup olmadığı" araştırılıp, ''işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp-azalmadığı" hususunda yöntemince raporla saptanılıp, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 32/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2020 tarihli ve 2018/248 Esas, 2020/6 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2020 tarihli ve 2018/248 Esas, 2020/6 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2020 tarihli ve 2018/248 Esas, 2020/6 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 22.10.2020 tarihli ve 2020/27233 Esas, 2020/11422 Karar sayılı kararı ile Malatya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi’nin 26.03.2010 tarih ve 5915 numaralı raporunda, sanığın kleptomani rahatsızlığı bulunduğuna ve işlediği iddia olunan suç ile ilgili olarak, hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunmadığına dair tespitin bulunduğu, yine Malatya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi’nin 09.01.2020 tarih ve 330 numaralı raporuna göre ise sanığın suç tarihinde işlediği iddia olunan suç ile ilgili olarak cezai sorumluluğunun tam olduğuna ilişkin görüş bildirildiğinin görülmesi ve her iki rapor arasında çelişki bulunduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca Adli Tıp Genel Kurulu’ndan sanığın suç tarihi itibarıyla üzerine atılı hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığı hususunda rapor alınarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken; raporlar arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2020/568 Esas, 2021/298 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; raporlar arasındaki çelişkilerin tam olarak giderilemediği, sanığın duruşmada, halen daha Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nde tedavisinin devam ettiği, kendisine ilaç yazıldığını ve bu ilaçları kullandığını beyan ettiği, bu nedenle sanığın Manisa Hastanesinden son durumunu gösterir raporlarının da istenerek, fiziken muayenesi için İstanbul Adli Tıp Kurumu'na gönderilmesi ve lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ...’in olay günü gittiği ... isimli mağazadan 1 şişe rakı, 2 adet 600 gramlık bal ve 1 kutu bira çalması ve ödeme yapmadan geçerken şüphe üzerine yakalandığı ve çaldığı ürünlerin üzerinden çıktığı, sanığın alınan savunmasında alkollü olduğunu olay günü ne alıp ne almadığını hatırlamadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ...’in olay günü gittiği ... isimli mağazadan 1 şişe rakı, 2 adet 600 gramlık bal ve 1 kutu bira çalması ve ödeme yapmadan geçerken şüphe üzerine yakalandığı ve çaldığı ürünlerin üzerinden çıktığı, sanığın alınan savunmasında alkollü olduğunu olay günü ne alıp ne almadığını hatırlamadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

2. 04.02.2012 tarihli tutanak ve 10.02.2021 tarihli sanık hakkındaki tüm raporların karşılaştırıldığı ve fiziki muayenesini içerir kapsamlı Adli Tıp Kurumu raporu dosya arasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

04.02.2012 tarihli tutanak ve 10.02.2021 tarihli Adli Tıp Kurumu raporu ile tüm dosya birlikte değerlendirildiğinde bozma sonrası yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2020/568 Esas, 2021/298 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14195, Karar No: 2014/4577, Tarih: 17.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14195 E.  ,  2014/4577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından "gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücreti kısmının"’ çıkartılması, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/03/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4949, Karar No: 2013/9565, Tarih: 23.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/4949 E.  ,  2013/9565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tek. Hakimli As. Mah. Sıf.)

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince duruşmasız davalı vekilince de her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de bu isteğin miktar itibariyle reddine, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, taraf vekillerinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden davalıdan alınmasına 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8317, Karar No: 2022/4439, Tarih: 06.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8317 E.  ,  2022/4439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İstanbul (Kapatılan) 68. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine verilen mahkûmiyet kararında; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. CMK'nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bu fiilinin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

Kabule göre;

2- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye

yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından,sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkumiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlandıktan sonra sanığın Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 30/05/2014 tarih ve 41340010/32113 sayılı yazısı ile sanığın tedaviye uyumsuz olduğunun bildirilmesi üzerine yükümlülüklerini ikinci kez ihlal ettiği gerekçesi ile dosyasının kapatıldığı anlaşılmakla; bahsi geçen hastane yazısından tedaviye ne şekilde uyumsuz olduğu anlaşılmadığından; sanığın hastane randevularına gitmeyerek mi yoksa uyuşturucu madde kullanmaya devam etmek suretiyle mi tedaviye uyumsuzluğunun araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi,

5- Duruşma günü için sanığa gönderilen davetiyenin “tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, duruşmaya gelip bu konuda beyanda bulunması veya diyeceklerini duruşma gününe kadar yazılı olarak bildirmesi gerektiği, mazeretsiz olarak duruşmaya gelmediği ve diyeceklerini yazılı olarak bildirmediği takdirde tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunabileceği” uyarısı ile birlikte duruşma tarihi ve saati yazılarak sanığa tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içeren davetiye usulüne uygun tebliğ edilmeden ya da sanık dinlenmeden mahkûmiyet hükmü kurulması,

6- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17953, Karar No: 2013/13370, Tarih: 24.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/17953 E.  ,  2013/13370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapusuz taşınmaz tescili

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında yol boşluğu olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı ........ Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 24.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10745, Karar No: 2022/10091, Tarih: 13.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/10745 E.  ,  2022/10091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Dava konusu İtiraz Hakem Heyeti kararının davalı vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Davalı vekili temyizden sora tarihsiz dilekçesi ile tarafların sulh olduğunu beyan göre, davacı vekilinin de sulh konusunda beyanı alınarak, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek, davalı vekili Avukat ...’ın sulh yetkisini içeren vekaletname örneği de istenilerek ek-karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE,13/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2647, Karar No: 2024/5414, Tarih: 29.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/2647 E.  ,  2024/5414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2023 E., 2023/1073 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/788 E., 2021/543 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili küçük ...ya davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün çarpması neticesinde davacının malul kaldığını, fazlaya ilişkin dava ve talep hakkı saklı kalmak kaydı ile şimdilik 100,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan talep etmiştir.

Davacı vekili talebini 290.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazaya karışan aracın kendilerinde sigortalı olduğunu, kusur oranını tespiti gerektiğini zira kusur oranında sorumlu olduklarını, ayrıca yaralanma ile ilgili tedavi belgelerinin ve iş göremezlik sürelerine ilişkin dayanak belgelerin dosyaya kazandırılmasını talep ettiklerini, geçici iş göremezlik hali ve hastane giderlerinin teminat kapsamında olmadığını, avans faizi isteminin reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI