muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/116, Karar No: 2023/7089, Tarih: 04.12.2023

5. Diğer taraftan; bir mahkeme kararını istinaf veya temyiz etmeyen taraf hakkında "kararı bu hâliyle benimsemiş olduğu" sonucuna ulaşılır. Kararın temyiz edilmeyerek şekli anlamda kesin hükme dönüşmesi karar lehine olan için usuli müktesep hak oluştururken, karar aleyhine olan kimse için de bir katlanma yükümlülüğü meydana getirir (Hukuk Genel Kurulu'nun 15.11.2023 tarihli ve 2022/2-1106 E., 2023/1099 K. sayılı kararı, § 8).

6. Hemen belirtilmelidir ki; Mahkemece bozma kararı öncesinde taşınmazın kuzey kısmında yol olduğu belirtilen kısımların reddine karar verilmesine ve redde yönelik hükmün davacı tarafından temyiz edilmemesine göre bu kısımlar yönünden davalı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu gözetilmeden bozma kararına uyulması sonucunda Mahkemesince bu kısımların da davacı adına tesciline karar verilmesi davalı lehine olan usuli kazanılmış hakka aykırılık teşkil etmektedir.

7. Bunun yanında; taraf teşkilinin sağlanması dava şartlarından olup bu koşul yerine getirilmeden işin esasına girilerek hüküm kurulması hukuken mümkün bulunmamaktadır. Kamu düzenine ilişkin bu hususun yargılamanın her safhasında Mahkemece re'sen dikkate alınması gerekir. Somut olayda dava konusu taşınmaz Urganlı köyü sınırları içinde kalmasına ve taşınmazın bir kısmının yol olmasına rağmen Urganlı köyü tüzel kişiliği ve Karayolları Genel Müdürlüğü davaya dahil edilmeden karar verilmesi de doğru değildir.

8. Öte yandan; bozma kararı öncesi alınan ilk fen bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın içinden kuru dere geçtiği ifade edilmesine rağmen jeoloji bilirkişisi taşınmazın dere ile alakası olmadığını soyut olarak değerlendirmiş ve böylece iki rapor arasındaki çelişki giderilmemiş; fen bilirkişisi ile jeodozi ve fotogrametri mühendisi bilirkişinin raporlarında dava konusu taşınmaz farklı şekilde harflendirilmiş; ziraat bilirkişisi ise taşınmazı zirai yönden değerlendirmek yerine jeodozi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi raporunu kopyalamış, (C) ve (D) harfi ile gösterilen yerde tarımsal faaliyetin bulunup bulunmadığı konusunda çelişkili rapor sunmuş; davacı ve zilyetliğine dayandığı mirasbırakanı adına senetsizden tespit edilen taşınmazların tespiti amacıyla yeterli araştırma yapılmadan eksik araştırma ile karar verilmiştir.

9. Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için Mahkemece öncelikle, Urganlı köyü tüzel kişiliği ve Karayolları Genel Müdürlüğü davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanmalı, akabinde ise dava konusu taşınmazın tapu müdürlüğünden çaplı krokisinin ve varsa taşınmaza komşu parsellere ait kadastro tespit tutanakları ile dayanakları getirtilerek dosya ikmal edilmelidir.

9. Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için Mahkemece öncelikle, Urganlı köyü tüzel kişiliği ve Karayolları Genel Müdürlüğü davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanmalı, akabinde ise dava konusu taşınmazın tapu müdürlüğünden çaplı krokisinin ve varsa taşınmaza komşu parsellere ait kadastro tespit tutanakları ile dayanakları getirtilerek dosya ikmal edilmelidir.

10. Daha sonra mahallinde fen, ziraat, jeoloji ile jeodozi ve fotogrametri mühendisi bilirkişilerin katılımıyla keşif yapılmalı; fen bilirkişiden keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli, taşınmaza komşu parselleri de göstermek sureti ile hazırlanmış ayrıntılı kroki ve rapor alınmalı; ziraat bilirkişiden taşınmazın evveliyatını, toprak yapısını, eğimini, bitki örtüsünü, tarımsal niteliğini, zilyetlikle mülk edinilebilecek yerlerden olup olmadığını, kullanım biçimini, taşınmazın üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, taşınmaz imar-ihyaya konu edilmişse imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi komşu taşınmazlarla ve önceki bilirkişi raporları ile karşılaştırmalı şekilde açıklayan, fen bilirkişi raporundaki harflendirmeye uygun taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı ayrıntılı ve gerekçeli rapor istenmeli; dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait farklı dönemlerde çekilmiş en az üç adet stereoskopik hava fotoğrafı jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiye tevdi edilerek stereoskop aletiyle incelenmeleri neticesinde taşınmazın sınırlarını ve niteliğini, öncesinin ne olduğunu, imar-ihyaya konu edilip edilmediğini, imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarih ile sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini belirtir şekilde rapor hazırlatılmalı; jeolog bilirkişi ve bozma kararı öncesi alınan fen bilirkişisi raporunda taşınmazın içinden geçen kuru dere de dahil olmak üzere taşınmaz bölümlerinin dere yatağı olup olmadığına ya da dereden kazanılıp kazanılmadığına ilişkin rapor düzenlettirilmelidir.

11. 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi uyarınca, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların mirasbırakanları adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediği Tapu Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğü ile Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğünden sorulup aynı Kanun'un 03.07.2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2 nci maddesi gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenerek Kanun'un getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanmalıdır.

12. Toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilip ulaşılacak sonuca göre, davacının bozma kararı öncesinde yol olduğu tespit edildiğinden bahisle davanın reddine ilişkin kararı temyiz etmediği ve yol olan kısımların bozma öncesi ve sonrası alınan fen bilirkişi raporlarında farklı m2'lerde olduğu da gözetilerek usuli kazanılmış hakkı zedelemeden bir hüküm kurulmalıdır.

13. Kabule göre de, davanın kabulü halinde dava konusu taşınmazın kabul edilen kısımları yönünden dava tarihindeki zemin değeri üzerinden nispi karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerekmektedir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Temyiz eden Hazine harçtan muaf olduğundan, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

04.12.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11508, Karar No: 2012/28572, Tarih: 04.07.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/11508 E.  ,  2012/28572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi uyarınca indirilmesinde 1 yıl 3 ay hapis cezasına hükmolunması gerekirken yazılı şekilde 15 ay hapis cezasına karar verilmesi, sanığa verilen hapis cezası kısa süreli olmadığı halde "kısa süreli olup ertelenmiş olduğundan TCK'nin 53/4 maddesi uyarınca sanık hakkında aynı maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanmasına yer olmadığına" biçimindeki gerekçeyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, TCK'nin 62. maddesi uygulamasında indirimin 1 yıl 3 ay olarak, TCK'nin 53. maddesinin uygulanmamasına ilişkin kısmın ise “5237 sayılı TCK’nın 53/1-a, b, c, d, bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkûm oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan 53/3 maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde değiştirilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1621, Karar No: 2025/795, Tarih: 12.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1621 E.  ,  2025/795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/542 E., 2013/586 K.

Mahkemece bozma sonrasında verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalının davacıya ait taşınmazda, 22.02.2006 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli sözleşme ile kiracı olduğunu, yıllık kira bedelinin üçer aylık dönemler halinde dört eşit taksitte ödenmesi kararlaştırılmasına rağmen, davalının 21.08.2008, 21.11.2008, 22.02.2009 ve 23.09.2009 tarihlerinde ödemesi gereken kira bedellerini ödemediğini, haklı nedenle feshedilen sözleşmenin 11. maddesi gereğince bir yıllık kira bedeli tutarında cezai şart bedelinin de davalı tarafından ödenmesi gerektiğini ileri sürerek; kira bedeli taksitleri ile bir yıllık kira bedeli karşılığı olan 54.330,00 TL olmak üzere toplam 106.973,73 TL'nin vade tarihleri itibariyle ayrı ayrı hesaplanacak olan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un (6183 sayılı Kanun) ile belirlenmiş gecikme zamlarıyla birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; kiralananın işletme ruhsatı bulunmadığından mühürlendiğini, davalının faaliyetine devam edemediğini kiranın taksitler halinde ödendiğini, sözleşmenin feshi nedeniyle talep edilen tazminatı kabul etmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 25.05.2010 tarihli kararıyla; tarafların kira bedelini sözleşme ile belirlediği, kira bedellerinin ödenmemesi sonucunda davacı kiraya verenin kira sözleşmesini feshettiği, tacir olan davalının gerekli, özen ve dikkati göstererek sözleşme yapması gerektiği, akaryakıt bayiiliği ruhsatının fesh edilmesi, bu ruhsatı kendi eylem ve yükümlülüklerini yerine getirerek temin etmesi zorunluluğu karşısında davalının kira ödeme yükümlülüğünden kurtulmasının söz konusu olmayacağı, kira bedelinin ödenmemesine bağlı olarak sözleşmenin 11. maddesi uyarınca davacının cezai şart bedeli talep edebileceği gerekçesiyle; davanın kabulü ile 106.973,73 TL alacağın feshin yapıldığı 18.08.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Yargıtay (Kapatılan) 6. Hukuk Dairesinin 22.11.2011 tarihli ilamıyla; davacı vekilinin sair temyiz itirazları reddedildikten sonra, taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan 22.02.2006 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesinde yıllık kira bedellerinin üçer aylık dönemler halinde dört eşit taksitte ödeneceği kararlaştırıldığı bu şartın geçerli olup tarafları bağladığı, borcun ifa olunacağı gün sözleşme ile belirlendiğinden ihtar şartı aranmadan bu günün bitmesi ile borçlunun mütemerrit olacağı, bu durumda Mahkemece kira alacağına sözleşme ile kararlaştırılan ödeme tarihlerinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde fesih tarihinden itibaren hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

2. Mahkemenin 13.03.2012 tarihli kararıyla; vadenin temerrüt tarihi olarak kabul edilebilmesi için bu tarihin açık olarak taraflar arasında kararlaştırılması gerektiği, dava konusu uyuşmazlıkta dönemlik kira bedellerinin ödeme tarihlerinin açık olarak belirlendiğinden söz edilemeyeceği, temerrütün ihtar şartına bağlı olduğu gerekçesiyle, önceki kararda direnilmiş; direnme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.05.2013 tarihli ilamıyla; sözleşmede yer alan; “yıllık kira bedeli üçer aylık dönemler halinde, peşin olarak tahsil edilecektir” şeklindeki açık hüküm uyarınca, kira bedelinin ödenme zamanının belirlendiği, bu belirlemenin ihtara gerek kalmaksızın temerrüdün oluşmasını sağlayan bir sözleşme hükmü olduğu, ödenmeyen kira alacağına sözleşme ile kararlaştırılan ödeme tarihlerinden itibaren dönemsel olarak faize hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle, direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

4. Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kabul edilen toplam 52.343,00 TL kira alacağından 12.588,00 TL'ye 21.08.2008 tarihinden, 12.588,00 TL'ye 21.11.2008 tarihinden, 13.583,50 TL'ye 22.02.2009 tarihinden, 13.583,50 TL'ye 23.09.2009 tarihinden itibaren itibaren, cezai şart alacağı ile karar pulu bedeli ve noter ihtar masrafı toplamı olan 54.330,00 TL 'ye dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; alacağa 6183 sayılı Kanun kapsamında gecikme zammına hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ödenmeyen kira alacağı tahsili istemine ilişkindir.

Temyize konu edilen Mahkeme kararının; bozma ilamlarında belirtilen hukuki esaslar gereğince verildiği, bozma ilamlarının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan kısımlara yönelik temyiz itirazlarının incelenemeyeceği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Uyuşmazlık, ödenmeyen kira alacağı tahsili istemine ilişkindir.

Temyize konu edilen Mahkeme kararının; bozma ilamlarında belirtilen hukuki esaslar gereğince verildiği, bozma ilamlarının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan kısımlara yönelik temyiz itirazlarının incelenemeyeceği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1295, Karar No: 2020/3308, Tarih: 25.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1295 E.  ,  2020/3308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : İstanaf talebinin esastan reddi, temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 03.02.2020 tarihli dilekçesindeki temyiz isteminin konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen temyiz isteminin reddine dair 04.11.2019 tarihli ek kararı da kapsadığı halde konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden verilen temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik 03.02.2020 tarihli temyiz istemine ilişkin tebliğnamede görüş belirtilmediği anlaşıldığından, sanık hakkında ''konut dokunulmazlığının ihlali'' suçundan temyiz isteminin reddine dair 04.11.2019 tarihli ek karara yönelik temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 25/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6249, Karar No: 2017/11494, Tarih: 23.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/6249 E.  ,  2017/11494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı tarafından boşanmaya ilişkin açılmış bir karşı dava mevcut değildir. Hakim, iki taraftan birinin talebi olmaksızın kendiliğinden bir davayı inceleyemez ve karara bağlayamaz (HMK m.24/1). Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağladır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez (HMK m.26/1). Boşanmaya ilişkin açılmış bir karşı dava olmadığı halde, karşı dava var kabul edilerek, boşanma kararı verilmesi kanuna açık aykırılık teşkil eder. Bu yön nazara alınmadan, yazılı şekilde karşı davanın kabulü suretiyle tarafların boşanmalarına karar verilmesi kanuna aykırı olup, bu yön temyizin kapsamı dışında tutulsa bile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 439/2. maddesi uyarınca doğru olmamış ve hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.10.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/18351, Karar No: 2013/4689, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/18351 E.  ,  2013/4689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı itirazın iptali - tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı - davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl dava, satım sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine, birleşen dava sözleşme konusu malların eksik ve ayıplı olması nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Davacı – karşı davalı vekili, birleşen davanın; davalı – birleşen dosya davacısı vekili de asıl davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; davalı – karşı davacının ayıp iddiasını ispatlayamadığı, sözleşme konusu malların bedelini ödemediği gerekçeleriyle asıl davanın kabulü ile itirazın iptaline, asıl alacak 32.693,55 TL'nin %20'si oranında inkar tazminatının davalıdan tahsili ile temlik alan ...'a verilmesine; birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı birleşen dosya davacısı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl dava İİK'nun 67. md. gereğince itirazın iptali istemine ilişkindir.

Bir itirazın iptali davasının görülebilmesi için usulüne uygun şekilde yapılmış, geçerli, ayakta bulunan bir icra takibinin varlığı şarttır. Ortada geçerli bir takibin bulunmadığı durumlarda itirazın iptali davasının görülebilmesine usulen olanak yoktur. İcra dairesinin yetkisine itiraz edildiği ve bu itirazın olumlu veya olumsuz sonuçlandırılmadığı hallerde geçerli bir takibin bulunamayacağı açıktır. O halde bu husus İİK'nun 67. maddesi uyarınca bir dava şartıdır ve dava şartları da mahkemece re'sen gözetilmek zorundadır.

Somut olayda davalı hem icra dairesinin yetkisine, hem de borca itiraz etmiştir. Bu durumda mahkemece İİK'nun 50. md. uyarınca öncelikle, icra dairesinin yetkisine yönelik itirazın incelenerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu yönün gözetilmemesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14158, Karar No: 2013/899, Tarih: 22.01.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/14158 E.  ,  2013/899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tapuda kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenen ...'nın anne, baba ve kardeşlerini gösterir nüfus kayıtlarının nüfus müdürlüğünden istenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 22.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20454, Karar No: 2017/649, Tarih: 31.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20454 E.  ,  2017/649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 16.05.2013 tarih 2013/6079 Esas 2013/9106 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 31/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3470, Karar No: 2012/21535, Tarih: 11.10.2012

1- 5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesine göre, adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesine yönelik artırma ve indirimler gün üzerinden yapılıp belirlenen gün sayısının TCK'nın 52. maddesine göre birim güne esas para miktarı ile çarpılması suretiyle netice adli para cezasının tespiti gerekirken, artırım ve indirimlerin her aşamada para birimi üzerinden yapılması,

2- Bilinçli taksir nedeniyle cezada artırım yapılırken hesap hatası sonucu sonuç cezanın fazla tayini,

3- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesinin gösterilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ilk dört bendinin hükümden çıkarılarak, mahkemenin takdiri de gözetilip, yerine "(1) Sanığın taksirle yaralama suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi gereğince takdiren 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, (2) Sanığın eylemini bilinçli taksirle işlediği anlaşılmakla sanığın cezası 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi gereğince takdiren 1/3 oranında artırılarak 240 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, (3) Sanığın eylemi sonucu katılanda kemik kırılması meydana geldiğinden sanığın cezası 5237 sayılı TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince ½ oranında artırılarak 360 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, (4) Sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 300 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, (5) Sanığın 300 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek neticeten 6000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına", şeklinde bentlerin eklenmesine ve taksitlendirme ile ilgili bendine “5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine, usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.