muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7823, Karar No: 2023/1527, Tarih: 08.05.2023

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; tazminat talebinin dayanağını oluşturan ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/260 Esas sayılı dosyasının incelenmesinde; davacı ...'ın "Terör Örgütü Propagandası Yapmak" ve "Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma" suçlarından gözaltına alınıp, bu suçlardan ayrı ayrı tutuklanarak 02.04.2016 ile 09.05.2016 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklulukta kaldığı, hakkında ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine iddianame ile "Görevi Yaptırmamak İçin Direnme, Terör Örgütü Propagandası Yapmak, Kanuna Aykırı Toplantı ve Yürüyüşlere Silahsız Katılarak İhtara Rağmen Kendiliğinden Dağılmama, Toplantı ve Yürüyüşlere Silah veya 23. Maddede Belirtilen Aletlerle Katılma, Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma, Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma" suçlarından dava açıldığı, yargılama sonunda da Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma suçu dışında ki suçlardan beraatine karar verildiği, gözaltı ve tutuklu kaldığı "Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma" suçundan ise "Ceza Verilmesine Yer Olmadığına" karar verildiği, kararın ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 2018/491 Esas, 2018/866 Karar saylılı ilamı ile 18.04.2018 tarihinde kesinleştiğinin anlaşıldığı, 5271 sayılı CMK'nın 141/1-e maddesinde düzenlenen kanuna uygun olarak tutuklandıktan sonra hakkında beraat ya da kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilenlerin tazminat talebinde bulunabileceği hükmü karşısında, hakkında beraat kararı verilmeyen davacının tazminat talebinin reddi yerine yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Tazminat talebinin dayanağı olan ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/260 Esas 2017/358 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, 02.04.2016 ile 09.05.2016 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığı

yapılan yargılama neticesinde silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ceza verilmesine yer olmadığına,

görevi yaptırmamak için direnme, terör örgütü propagandası yapmak, toplantı ve yürüyüşlere silah veya 23. mad. belirtilen aletlerle katılma, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından beraatine, toplantı ve gösteri yürüyüşüne katılarak ihtara ve zor kullanmaya rağmen dağılmamakta ısrar etmek suçundan ise neticeten hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, beraat hükümlerinin istinaf edilmeksizin 18.01.2018 tarihinde, ceza verilmesine yer olmadığı kararının ise istinaf incelemesi sonucu onanmak suretiyle 18.04.2018 tarihinde kesinleştiği, gözaltı/tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

2. Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2. Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a. Davacı vekilince davacının görevi yaptırmamak için direnme ve örgüt propagandası yapma suçlarından gözaltında ve tutuklu kaldığını ve yapılan yargılama neticesinde ... bu suçlardan hakkında beraat kararı verildiğini belirterek maddi ve manevi tazminat davası açılmıştır.

Dosya kapsamına göre; davacının 02.04.2016 tarihinde gözaltına alındığı, ... 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 04.04.2016 tarih ve 2016/235 sorgu sayılı kararı ile silahlı terör örgütüne üye olma ve terör örgütü propagandası yapma suçlarından ayrı ayrı tutuklanmasına karar verildiği, ... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 19.10.2018 tarihli cevabi yazısına göre davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen tutuklama kararının 04.04.2016 ile 09.05.2016 infaz edildiği, terör örgütü propagandası yapmak suçundan verilen tutuklama kararının sırada beklemekte iken davacının tahliyesine karar verilmesi nedeniyle hiç infaz göremeden davacının tahliye edildiği, yapılan yargılama neticesinde tutuklama kararının infaz gördüğü silahlı terör örgütüne üye olma suçundan davacı hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği,terör örgütü propagandası yapmak suçundan beraat kararı verilmiş ise de bu suç yönünden verilen tutuklama kararının hiç infaz görmeden davacının tahliye edildiği, bu itibarla CMK’nın 141 - 144 maddeleri gereğince tazminat şartlarının oluşmadığı anlaşılmakla;

Bölge Adliye Mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

b. Davanın tümüyle reddedilmesi karşısında, yapılan yargılama giderlerinin davacıdan tahsil edilmesine ve yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren davalı kurum lehine, yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücreti takdir edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 30.09.2019 tarihli ve 2018/3830 Esas 2019/2156 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza

Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/996, Karar No: 2021/1941, Tarih: 09.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2019/996 E.  ,  2021/1941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yasal süresinde ileri sürülmediği ve hükmedilen cezanın süresine göre de duruşmalı incelenmesi olanaklı bulunmadığı için sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 318 ve 421. maddeleri gereğince reddedilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıkların, mağdurun kredi kartlarını yağmaladıktan sonra kredi kartlarını kullanarak mağdura ait hesaptan para çeken sanıklar hakkında, kredi kartının kötüye kullanılması suçundan 5237 Sayılı TCK' nın 245/1. maddesi uyarınca zamanaşımı içinde işlem yapılması ve 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulaması yönünden, 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

I- Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Sanığın adli sicil kayıtlarında yer alan, Nazilli Ağır Ceza Mahkemesinin 21.10.2004 gün, 2004/44 Esas ve 2004/291 Karar sayılı kararına konu mahkumiyet hükmü esas alınarak hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenle yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “Sanıklar için atanan zorunlu savunman ücretinin" çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Mağdur ...'ın 31.10.2018 tarihli dilekçesinde, bütün zararlarının sanık ... tarafından karşılandığı belirttiği ve sanık ...’ın zararın karşılanmasına yönelik bir karşı duruşunun bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 168/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-) T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13878, Karar No: 2010/21475, Tarih: 13.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13878 E.  ,  2010/21475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde, ağaç bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4486, Karar No: 2017/3232, Tarih: 09.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/4486 E.  ,  2017/3232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar savunmanları

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, fabrika bekçisi olan müştekinin ellerini ve ayaklarını bağladıklarının anlaşılması karşısında; hakkında kişiyi özgürlüğünden yoksun bırakmak suçundan 5237 sayılı TCK.nın 109/2-3.b maddesi uyarınca zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı TCK.nın 58/7. maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilebilmesi için, sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlarının getirtilerek mükerrirlere ilişkin infaz rejiminin uygulanıp uygulanmayacağının denetime olanak verecek şekilde karar yerinde tartışılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ...'ın adli sicil kaydında bulunan Hüküm Açıklanmasının Geri Bırakılması kararının koşullarının bulunması halinde 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca mahkemesine yerinde ihbarda bulunulması olanaklı kabul edilmiştir.

Tüm dosya kapsamına ve oluşa uygun kabule göre yağma eyleminin mağdura ait fabrikada işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın

149/1-a,b, c ve h maddesi yanında 149/1-d maddesi ile de uygulama yapılması gerektiği gözetilmeyerek, yazılı biçimde hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20795, Karar No: 2011/6448, Tarih: 12.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20795 E.  ,  2011/6448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tesbit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ayrıca, davacı idare harçtan bağışık olmadığı halde muaf olduğundan bahisle harca hükmedilmemesi doğru değilse de, karardan sonra bu noksanlık tamamlandığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın Hazine yerine, davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

2-Bankaya bloke edilen kamulaştırma bedelinden davalılara ödenmemiş olan miktarların, adı geçenlerin mağduriyetlerinin önlenmesi bakımından adlarına açılacak üçer aylık vadeli hesaba yatırılmaması,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan (2942 sayılı Yasanın 19. maddesi uyarınca davacı ...) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (Hazine) kelimesinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Bankaya bloke edilen kamulaştırma bedelinin davalılar adına açılacak üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2895, Karar No: 2023/4899, Tarih: 09.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/2895 E.  ,  2023/4899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2880 E., 2022/2965 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; 5271 sayılı Kanunun 280/2. maddesi uyarınca yeniden yapılan yargılama sonucu kurulan mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04/03/2021 tarih 2019/727 esas 2021/215 karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının c bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 02/11/2022 tarihli ve 2021/2880 Esas, 2022/2965 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılması ile yeniden yapılan yargılama sonucu, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesi uyarınca 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 20/03/2023 tarihli ve 2022/165100 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi;

Sanığın kusuru olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü:

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 20/03/2023 tarihli ve 2022/165100 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi;

Sanığın kusuru olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü:

Olay günü sanık ...'ın kullandığı ... plakalı motosiklet ile sanık ...'ın kullandığı ... plakalı aracın çarpışması neticesinde sanık ... ile onun motorunda yolcu olarak bulunan ...'in BTM ile giderilebilir şekilde yaralandıkları, olay nedeni ile düzenlenen kaza tespit tutanağında sanık ...'ın hızını kavşaklara yaklaşırken azaltmadığı ve ilk geçiş hakkını diğer sanığın aracına vermediği gerekçesi ile kusurlu olduğunun, yine sanık ...'ın da kavşağa gelirken hızını azaltmaması nedeni ile kusurlu olduğunun belirlendiği, hazırlık aşamasında yapılan uzlaşma görüşmelerinden sonuç alınamadığı, yargılama aşamasında trafik bilirkişisinden kazanın gelişimi konusunda rapor düzenlenmesinin istendiği ve dosyaya sunulan bilirkişi raporunda ... sürücüsü sanık ...'ın kavşağa kurallara uygun şekilde giriş yaptığının ancak motosiklet sürücüsü sanık ...'ın kavşağa hızını azaltmadan ve sağdan gelen araca ilk geçiş önceliğini vermeyerek kazaya sebebiyet verdiğinin belirtildiği,bu raporun kazanın gelişimini açıklayıcı nitelikte görülmesi nedeniyle hükme esas alındığı, bu haliyle kazada sanık ...'a izafe edilebilecek kusur bulunmadığı görülmekle üzerine atılı taksirle yaralama suçu yönünden beraat kararı verildiği, sanığın aşamalardaki savunmalarında yüklenen suçu kabul etmediği, kusuru olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü:

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü:

Dosya kapsamında bulunan, olayın oluşuna uygun, ayrıntılı ve gerekçeye dayalı Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlemiş olan raporda da belirtildiği üzere olayın meydana gelmesinde katılan sürücü ...'ın, idaresindeki motosiklet ile kavşak içerisine girmeden önce yolda seyir halinde olan vasıtaların seyir durumlarını, hız ve mesafelerini yeterince kontrol etmediği, ilk geçiş hakkını istikametine göre sağından gelen sanık yönetimindeki minibüse vermediği, dikkatsiz ve kontrolsüz şekilde kavşağa girerek kazaya sebebiyet verdiği, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareketiyle asli kusurlu olduğu, sanık sürücü ...'ın ise, idaresindeki minibüs ile kavşağa yaklaştığını dikkate alarak mahal şartlarına uygun şekilde seyretmesi, istikametine göre solundan kavşağa giren diğer sürücü yönetimindeki motosiklete karşı etkili fren ve direksiyon tedbiri alması gerekirken bu hususlara riayet etmeyerek dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketle aracının sağ ön tampon kısmı ile katılanların motosikletinin sağ arka yan kısmı ile temas etmesi sonucu meydana gelen kazada tali kusurlu olduğu kanaatine varılmış ve sanığın sanığın tali kusurlu olarak katılanlar ... ve ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarına neden olması nazara alınarak TCK'nın 3/1 maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi gereğince alt sınırdan ceza tayin edildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesi kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Soruşturma ve kovuşturma aşamasında düzenlenen bilirkişi raporlarının ve İstinaf aşamasında alınan Adli Tıp Raporunun oluş, dosya kapsamı ve birbiri ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin kusura ilişkin temyiz istemi yönünden hükümde bu yönler itibariyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 02/11/2022 tarihli ve 2021/2880 Esas, 2022/2965 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 20.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2023 tarihinde karar verildi.