muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/17696, Karar No: 2023/358, Tarih: 18.01.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, aldığı cezayı temyize göndererek tekrar gözden geçirilerek kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde, sanık ...'in Isparta Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinde tuvalete girerek eroin maddesi kullandığı, inceleme dışı sanık ...'un eşi olan ...'un ihbarda bulunması üzerine yakalandığı, sanığın usulüne uygun olarak yapılan idrar analizinde opiat maddesi saptandığı, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilerek sanığa tebliğ edildiği ancak denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerini ihlal etmesi nedeni ile evrakın iade edildiği, bu kapsamda denetime uymadığı dikkate alınarak sanığın durumu yeniden değerlendirilerek, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 05.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının erteleme süresi zarfında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tebliğ edildiği anlaşılmış olup; aynı Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata aynı Kanun'un 23 üncü maddesinin bir ila sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ıncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin; Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından 29.12.2014 ve 06.03.2014 tarihlerinde çıkarılan çağrı yazılarının

doğrudan MERNİS adresine yapıldığı, başvurmaması üzerine dosyasının kapatıldığı dolayısıyla çağrı tebligatlarının usulsüz olduğu anlaşılmakla, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar vermek gerektiği gözetilmeyerek mahkûmiyet kararı verilmesi,

4- 5271 sayılı Kanun’un 209 uncu maddesi hükmüne aykırı olarak nüfus kaydı ile adli sicil kaydının duruşmada sanığa okunmaması ve 5271 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesi gereğince sanığa ek savunma hakkı da tanınmadan 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanması,

5- Adli sicil kaydında yer alan Isparta 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 21.05.2014 tarihinde kesinleşen 2014/240 esas ve 2014/490 karar sayılı kararı ile hükmolunan tecilli 10 ay hapis cezasının “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olduğu, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesiyle 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde yapılan değişiklikler ile yine 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7 nci maddeye göre, koşullarının oluşması durumunda, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" ve “davanın düşmesi” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

6- Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Isparta 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli ve 2015/725 Esas, 2015/1512 Karar sayılı kararına yönelik sanık temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3715, Karar No: 2014/1327, Tarih: 10.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3715 E.  ,  2014/1327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13994, Karar No: 2020/6915, Tarih: 01.07.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/13994 E.  ,  2020/6915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında 19/12/2019 tarihli ek karar ıle hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...’in yakalama emri üzerine alınan savunmasında, beyan ettiği adresine çıkarılan tebligatın iade edilmesi üzerine MERNİS adresine çıkarılan tebligatın Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine uygun olarak tebliğ edildiği, incelenen UYAP verilerine göre, gerekçeli kararın tebliğ tarihinde sanığın herhangi bir ceza infaz kurumunda bulunmadığı, bu nedenle yapılan tebligatın temyiz süresini başlattığı ve suça sürüklenen çocuğun kararı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiği anlaşılmakla; mahkemenin 19.12.2019 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin reddine karar verdiği ve sanık tarafından ek karara yönelik temyiz talebinde bulunulduğu anlaşılmakla;

Temyiz isteminin reddine dair 19.12.2019 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz nedenlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 315/2. maddesi uyarınca REDDİ, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 01.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9311, Karar No: 2023/1850, Tarih: 22.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/9311 E.  ,  2023/1850 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/559 E., 2015/799 K.

SUÇLAR : Resmî belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı, sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bartın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2015 tarihli ve 2015/559 Esas, 2015/799 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

a)Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı,

b)Resmî belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 205 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet savcısının kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteği; delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanığın resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteği, suç işleme kastının olmadığına, lehine hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet savcısının kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteği; delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanığın resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteği, suç işleme kastının olmadığına, lehine hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, Bartın Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak cezasını infaz etmekte iken, 13.03.2015 tarihinde Bartın Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/184 Talimat sayılı dosyasında ifadesi alınmak üzere Cumhuriyet Başsavcılığına getirildiği, ilgili talimat dosyasında şüpheli olarak savunması alınan sanığın konu hakkındaki savunmasını tamamlayıp hazırlanan tutanağı imzaladığı esnada ifade tutanağının üzerini imza amacıyla kendisine verilen siyah renkte tükenmez kalemle çizerek resmi belge niteliğindeki tutanağa zarar vermek suretiyle tahripte bulunduğu, bu eyleminin hemen sonrasında elinde bulunan kalemle ifade tutanağının üzerine doğru elini de yumruk yapmak suretiyle vurarak mağdur Cumhuriyet savcısına karşı görevinden dolayı hakaret suçunu işlediği iddia edilmiştir.

2. Sanık, mağdur Cumhuriyet savcısının kendisine "doğruyu söylemiyorsun, doğruyu söyle" demesi üzerine sinirlenerek ifadenin üzerini kalemle çizdiğini, suç işleme kastının olmadığını, sinir hastası olduğundan bu şekilde bir tepki verdiğini, kimseye hakaret etmediğini savunmuştur.

3. Sanığın ifadesinin alınması sırasında görevli olan jandarma görevlileri K.O. ve M.K. ile Bartın Cumhuriyet Başsavcılığında görevli olan zabıt katibi M.K. tanık olarak dinlenmiş, tanıklar sanığın Cumhuriyet Başsavcılığında şüpheli sıfatıyla savunmasının alındığını, sanığın ifadesini imzaladığı esnada verdiği ifadenin üzerini kalemle çizdiğini, ayrıca ifade tutanağını kaldırıp masaya vurmak suretiyle tespki gösterdiğini beyan etmişlerdir.

IV. GEREKÇE

A. Kamu Görevlisine Karşı Görevinden Dolayı Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Bartın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2015 tarihli ve 2015/559 Esas, 2015/799 Karar sayılı kararında, her ne kadar sanık hakkında, resmi belgeyi bozma eyleminin hemen sonrasında elinde bulunan kalemle ifade tutanağının üzerine doğru elini de yumruk yapmak suretiyle vurarak mağdur Cumhuriyet savcısına karşı görevinden dolayı hakaret suçunu da işlediğinden bahisle cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de, yumruk haline getirilen el ile tutanağın üzerine vurulması şeklindeki eylemin atılı hakaret suçunun unsurlarını oluşturmadığının anlaşılması nedeniyle hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin de reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin de reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Resmî Belgeyi Bozmak, Yok Etmek Veya Gizlemek Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2017 tarihli ve 2017/866 Esas, 2017/466 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; 5327 sayılı Kanun'un 205 inci maddesindeki "resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek” suçunun oluşabilmesi için resmi bir belgenin içeriğindeki bilgilerin anlaşılamaz, kullanılamaz hale getirilmekle birlikte maddi varlığına dokunulmaksızın ondan faydalanma olanağının imkansız hale getirilmesi suretiyle bozulması veya belgenin maddi varlığına son verilerek yok edilmesi ya da belgenin bütünlüğüne dokunmaksızın hak sahibinin ondan yararlanmasını engelleyecek şekilde gizlenmesi gerekmektedir. Failin bir belgeyi ortadan kaldırmak, bozmak veya gizlemekle elde etmek istediği sonuç, hak sahibinin o belgeden yararlanmasını engellemekten ibarettir. Nitekim, belge ortadan kalkınca veya bozulunca bu yararlanma olanağı kalmayacağından failin elde etmek istediği sonuç da gerçekleşecektir. Gerçek belgenin aslı ortadan kaldırılarak veya bozularak sonuç elde edildiğinde suç da tamamlanmış olur. Belgenin bozulması, yok edilmesi veya gizlenmesinin amacı hak sahibinin suça konu belgeden yararlanmasının önlenmesidir. Diğer bir anlatımla bu suç, hak sahibinin o belgeden yararlanmasını engellemek amacıyla kanıt değeri taşıyan belgelerin ortadan kaldırılması, bozulması ya da gizlenmesi suretiyle oluşacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın, ifadesinin alınmasından sonra ifade tutanağının ortasına siyah renkli tükenmez kalemle çizik attığı, elinde olmayan sebeplerle engellenmesine yönelik herhangi bir davranış olmadığı halde sanığın eylemini devam ettirmediği anlaşılmakla, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Kabule göre; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Kamu Görevlisine Karşı Görevinden Dolayı Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Bartın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2015 tarihli ve 2015/559 Esas, 2015/799 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Resmî Belgeyi Bozmak, Yok Etmek Veya Gizlemek Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Bartın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2015 tarihli ve 2015/559 Esas, 2015/799 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Resmî Belgeyi Bozmak, Yok Etmek Veya Gizlemek Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Bartın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2015 tarihli ve 2015/559 Esas, 2015/799 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.03.2023 tarihinde karar verildi.