muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/20810, Karar No: 2011/7298, Tarih: 25.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20810 E.  ,  2011/7298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tesbit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ayrıca, davacı idare harçtan bağışık olmadığı halde muaf olduğundan bahisle harca hükmedilmemesi doğru değilse de, karardan sonra bu noksanlık tamamlandığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın Hazine yerine, davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

2-Bankaya bloke edilen kamulaştırma bedelinden davalılara ödenmemiş olan miktarların, adı geçenlerin mağduriyetlerinin önlenmesi bakımından adlarına açılacak üçer aylık vadeli hesaba yatırılmaması,

3-Davanın mahiyeti ve hükmedilen miktar nazara alındığında kendilerini vekille temsil ettiren taraflar lehine fazla vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan (2942 sayılı Yasanın 19. maddesi uyarınca davacı ...) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (Hazine) kelimesinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Bankaya bloke edilen kamulaştırma bedelinin davalılar adına açılacak üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına) ibaresinin yazılmasına,

C)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 8. ve 9. bentlerindeki (575,00) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (270,00) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19438, Karar No: 2010/21684, Tarih: 22.12.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/19438 E.  ,  2010/21684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ardahan Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :02.10.2009

Davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

"En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras Sulh Hukuk Mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda arta kalan değerler mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir." (TMK.md.612) Buna göre murisin en yakın yasal mirasçıları tarafından reddedilen miras, Türk Medeni Yasasının Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 51.maddesi gereğince Sulh Hakimince iflas hükümlerine göre tasfiye edilerek, borçlar ödendikten sonra tereke aktifinden geriye bir değer kalırsa bu değer hiç ret yokmuş gibi, miras bırakanın mirasçılarına paylaştırılması gerekirken yazılı şekilde davanın hak düşürücü süreden reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA oybirliğiyle karar verildi.22.12.2010 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/10323, Karar No: 2015/10444, Tarih: 14.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/10323 E.  ,  2015/10444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 12. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/03/2015

NUMARASI : 2012/239-2015/182

Taraflar arasında görülen davada Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.03.2015 tarih ve 2012/239-2015/182 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, T.'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle abonenin menfi tespit ve istirdat istemine ilişkin Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/394 Esas-2007/313 Karar sayılı kararına istinaden müvekkilinin icra dosyasına 12.760,26 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu alacağın taraflar arasında imzalanan "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin" akdedildiği tarihten önceki döneme isabet ettiği, sözleşmenin 7. maddesi uyarınca davacının davalıdan rücuen talepte bulunabileceği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 12.760,26 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delilerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7.4. maddesi kapsamında kalmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 653,73 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/671, Karar No: 2025/409, Tarih: 21.01.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/671 E.  ,  2025/409 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/322 E., 2022/2330 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/271 E., 2020/229 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; 03.02.2013 tarihinde Vatan Caddesi üzerinde yürüdükleri sırada Vergi Dairesi inşaat giriş kapısının halatının kopması neticesinde, kapının müvekkili ... ile çocuğu ...'nin üzerine düştüğünü, müvekkilinin kendi çabaları ile çocuğunun üstüne kapanıp onu kurtardığını, kendisinin de ölümden döndüğünü ve yaralı olarak kurtulduğunu, olay nedeniyle inşaatın proje müdürü olan davalı ... hakkında İstanbul (kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesinde açılan ceza davası sonucunda taksirle yaralama suçu nedeniyle verilen mahkumiyet kararının 11.03.2014 tarihinde kesinleştiğini, bu olaydan eşi ve diğer çocuğunun da manen zarar gördüğünü ileri sürerek; fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere, şimdilik ... ve ... için 1.000,00'er TL maddi ve ... için 20.000,00 TL, ... ve ... için 5.000,00'er TL, ... için 8.000,00 TL olmak üzere topalm 38.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek banka faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş 24.06.2020 tarihli ıslah dilekçesiyle; davacı ... için maddi tazminat talebini toplam 255.649,08 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili; müvekkilinin dava konusu olayın meydana geldiği inşaatta proje müdürü olarak çalıştığını, dava konusu kazanın meydana geldiği inşaatın yapımı sırasında dışarıdan insanların şantiye alanına girmemeleri için bina çevresinin paravanlarla kapatıldığını, kazanın olduğu gün çok şiddetli rüzgarın olması sebebiyle Emniyet Müdürlüğü tarafında bulunan kapının menteşelerinden koparak yola devrilmesi sonrasında dava konusu olayın meydana geldiğini, kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı idare vekili; dava konusu olayda müvekkiline izafesi mümkün hiçbir hizmet kusuru, eylem ya da işlemin mevcut bulunmadığını, davacıların maddi zararlarının varlığını ispatlayamadıklarını, talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı idare vekili; dava konusu olayda müvekkiline izafesi mümkün hiçbir hizmet kusuru, eylem ya da işlemin mevcut bulunmadığını, davacıların maddi zararlarının varlığını ispatlayamadıklarını, talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İstanbul 10.Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/682 E., 2014/432 K. sayılı kararının gerekçesinde davalı ...'ın asli kusurlu olduğu ve davacının kusurunun olmadığı kanaatine varıldığı, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulunun 07.08.2019 tarihli raporu üzerine yapılan hesaplamada davacı ...'nin talep edebileceği toplam maddi zararın 255.649,08 TL olduğu, davacı ... yönünden maddi zararına ilişkin herhangi bir belge ve tespit bulunmadığından maddi tazminat talebinin reddine karar verildiği, her bir davacı lehine ayrı ayrı manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davacı ...'ın maddi tazminat talebinin reddine, davacılardan ... için 255.649,08 TL maddi tazminatın dava tarihinden, davacı ... için 15.000,00 TL, ... İçin 2.500,00 TL, ... için 4.000,00 TL, ... için 2.500,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 69. maddesi kapsamında bina maliki olması nedeniyle davalı idareye husumet yöneltilebileceği, her ne kadar dava konusu olay nedeniyle davalı ... hakkında açılan kamu davası sonucunda hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verilmiş ve bu nitelikteki karar hukuk hakimi için bağlayıcı değil ise de dosyada mevcut deliller birlikte değerlendirildiğinde davalının davacıya yönelik taksirle yaralama eylemini gerçekleştirdiği ve TBK'nın 61. maddesi hükmü uyarınca davalının pasif husumet ehliyetinin bulunduğu, bilirkişi raporu takdiri delil olup kusur raporu tanzim eden iş güvenlik uzmanı raporunda her ne kadar davacı yayaya kusur atfedilmiş ise de raporda atfedilen kusurun yasal dayanağı gösterilmemiş olup raporun hükme esas alınmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı, somut olayda kazanın meydana geldiği yolun yaya geçişine kapalı olduğu yönünde bir tespit ve iddia bulunmadığı dikkate alındığında olayın meydana gelmesinde davacı yayaya atfı kabil bir kusur bulunmadığı, haksız eylem 03.02.2013 tarihinde gerçekleşmiş olup dava tarihi olan 02.07.2015 tarihi itibariyle yasada belirtilen 8 yıllık ceza zamanaşımı süresinin dolmadığı, davanın maddi tazminat yönünden mahiyeti gereği belirsiz alacak davası olduğu ve davacının bilirkişi raporuna göre alacak miktarını belirlemesi ve buna göre eksik harcı ikmal etmesinin alacağın belirli hale getirilmesi niteliğinde olup, buna göre zamanaşımı ve faiz başlangıç tarihi yönünden ileri sürülen istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle; istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili; müvekkilinin olayın meydana geldiği inşaatta proje müdürü olarak çalıştığını, bu nedenle müvekkilinin pasif dava ehliyeti olmadığını, ceza yargılamasında müvekkili hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğini, haksız fiil koşullarının müvekkili yönünden oluşmadığını, olay günü meydana gelen rüzgarın mücbir sebep niteliğinde olduğunu, davacının da kusuru bulunduğunu ve bunun dikkate alınması gerektiğini, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, zamanaşımının söz konusu olduğunu, ıslah edilen miktar için ıslah tarihinden faiz yürütülmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı İdare vekili; davaya konu yaralanma olayının vuku bulduğu tarihte bina inşaat halinde olup, tüm sorumluluğun Toplu Konut İdaresi Başkanlığı ve yüklenici firma Kalyon-Asl Adi Ortaklığı uhdesinde bulunduğunu, henüz İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının kullanımına tahsis edilmediğinden, davalı idarenin iş sahibi olarak nitelendirilmesi ve dolayısıyla işbu davada husumetin davalı idareye yöneltilmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, haksız fiilden kaynaklanan zararın tazmini istemine ilişkindir.

1.Ceza mahkemesinde yapılan yargılamada davalı ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının hukuk hakimini bağlayıcı nitelikte olmadığı, dava konusu olay haksız fiil niteliğinde olduğundan TBK'nın 117/2. maddesi gereği haksız fiil tarihinden itibaren faiz işletilebileceği, taleple bağlı kalınarak kabul edilen maddi tazminata dava tarihinden itibaren faiz işletilmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı haksız fiil hükümleri gereği davalı idareye husumet yöneltilebileceği anlaşılmakla, davalılar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesince her ne kadar dava belirsiz alacak davası olarak değerlendirilip, ıslah dilekçesinin talep artırımı niteliğinde olduğu ve bu nedenle faiz ve zamanaşımı yönünden davalıların istinaf başvurusunun yerinde olmadığı değerlendirilmişse de; dava dilekçesinde davanın açıkça belirsiz alacak davası olarak nitelendirilmediği, davanın kısmi dava niteliğinde bulunduğu, davacıda meydana gelen iş gücü kaybının 07.08.2019 tarihli Adli Tıp Kurumu raporu ile belirlendiği ve ıslah tarihi olan 24.06.2020 tarihi itibariyle henüz sekiz yıllık ceza zamanaşımı süresi dolmadığı buna bağlı olarak ıslah edilen kısmın zamanaşımına uğramadığı anlaşılmakla, davalı ...'ın istinaf başvurusunun bu gerekçeyle reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle davanın belirsiz alacak davası olarak nitelendirilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır.

3. Dairemizin 16.03.2016 tarihli ve 2015/7031 E., 2016/3998 K. sayılı ilamının ilgili bölümü şöyledir; ''....TBK'nın 69.maddesinde; Bir binanın veya yapı eserlerinin maliki, bunların yapımındaki bozukluklardan veya bakımındaki eksikliklerden doğan zararı gidermekle yükümlüdür (818 sa.yasa 58.m). Burada, yasa koyucu bozuk yapılan bir yapı eserinden zarar görenleri, mümkün olduğu kadar basit ve dolaysız bir tazmin imkânı sağlayarak, onları korumaktadır. Bu anlamda sorumlu olabilecek malik, gerçek kişi veya özel hukuk tüzel kişisi olabileceği gibi, kamu hukuku tüzel kişisi de olabilir. Söz konusu sorumluluğun söz konusu olabilmesi için, yapı eserinin, yapım bozukluğu veya bakım eksikliğinden bir zarar doğması gereklidir.

Yapım bozukluğu; bir inşaatın kötü yapılmasını, imal ve inşaat zamanında uyulması gerekli olan teknik kurallara uyulmamış olmasını ifade eder. Bir yapı eserinin maliki, bunların hiç kimse ve hiçbir şey için tehlike taşımayacak şekilde yapılmasını ve işlemesini garanti etmekle yükümlüdür. Bu nedenle, bir yapı eserinde herhangi bir yapım bozukluğu olmasa bile, ek güvenlik ve koruma tertibatının bulunmaması, yine de bir yapım eksikliği sayılır. Bakımsızlık ve koruma eksikliği ise, bir inşaatın kullanmaya uygun ve tehlikeleri önleyecek biçimde korunmamasını ifade eder. Yapının tamamlanmasından sonra kendini gösteren ek güvenlik tertibatı ihtiyacının giderilmemesi de bir bakım eksikliğidir.

Bakımsızlıktan veya bakım eksikliğinden söz edebilmek için bir inşa eserinin bitmiş ve kullanım amacına özgülenmiş olması gerekir. ''

Açıklanan bu ilamda da belirtildiği üzere, bakımsızlıktan veya bakım eksikliğinden söz edebilmek için bir inşa eserinin bitmiş ve kullanım amacına özgülenmiş olması gerekmektedir. Somut olayın gerçekleştiği tarih itibariyle, davalı İdareye ait binanın henüz inşaat aşamasında olup kullanım amacına özgülenmediği dosya kapsamı ile sabittir. Hal böyle olunca Bölge Adliye Mahkemesince; davalı İdarenin haksız fiil hükümleri uyarınca sorumlu olduğu gözetilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle reddine karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırı olup kararın bozulmasını gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 370/2 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Davalılar vekillerinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin yukarıda DEĞİŞTİRİLEREK ve DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı ...'a iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5997, Karar No: 2014/146, Tarih: 09.01.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/5997 E.  ,  2014/146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Gaziantep Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :03.05.2012

Numarası :2009/412-2012/296

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı-k.davacı Ç.... Turizm Otelcilik A. Ş vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde taraf vekilleri yapılan tebligata rağmen gelmediklerinden incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilmiş ve eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, bakiye iş bedelinin tahsili istemiyle başlatılan icra takibine takip borçlusu davalının vâki itirazının iptâli; Gaziantep Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2010/70 Esas sayılı hükmü ile birleştirilen dava ise kusurlu işlerin giderim bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 176.493,61 TL asıl alacak üzerinden takip borçlusu davalının vâki itirazının iptâline, fazlaya ilişkin isteminin reddine; birleşen davanın ise reddine karar verilmiş ve verilen karar davalı-k.davacı Ç.... Turizm Otelcilik A.Ş vekilince temyiz edilmiştir.

Gaziantep 7. İcra Müdürlüğü’nün 2009/17586 takip sayılı dosyası kapsamından; E... Çatı ve Cephe Sistemleri San. Tic. Ltd.Şti. tarafından, Ç.. Turizm Otelcilik San. ve Tic. A.Ş hakkında adi takip yoluyla üç adet fatura dayanak alınarak başlatılan icra takibinde 182.493,61 TL asıl alacak ve 7.559,74 TL işlemiş temerrüt faizinin tahsilinin istendiği, takip borçlusu şirketin süresindeki itirazı sonucu takibin durduğu anlaşıldığı gibi; takip konusu asıl alacak üzerinden borçlunun vâki itirazının iptâli istemiyle açılan davanın da bir yıllık süresi içinde açıldığı tespit olunmuştur.

Yanlar arasında 17.08.2007 tarihli ve “Sözleşmedir” başlıklı adi yazılı şekilde sözleşme yapılmıştır. Bu sözleşme, somut olayda uygulanması gereken 818 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 355. maddesinde tanımı yapılan bir eser sözleşmesidir. Eska Çatı ve Cephe Sistemleri Ltd.Şti yüklenici; Ç... Turizm Otelcilik A.Ş ise iş sahibidir. Yüklenici şirket, sözleşmenin 2. maddesinde tanımı yapılan işlerin 5. maddesinde gösterilen bedel ile ve sözleşme koşullarına uygun şekilde yapımını ve iş sahibi şirkete teslimini yüklenmiştir. Asıl

davada dava ve takip konusu bakiye iş bedelinin tahsili; birleşen davada ise, ayıplı işlerin giderim bedelinin tahsili istenmektedir. Ayıp, mal ya da eserde yasa ya da sözleşme gereğince bulunması gereken unsurların bulunmaması; bulunmaması gereken bozuklukların ise mevcut olmasıdır. Kısaca ayıp, eşyanın normal niteliklerinden ayrılmasıdır. Eksik iş ise, sözleşme konusu işin tamamen ya da kısmen hiç yapılmamasıdır. 818 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 360. maddesi hükmü gereğince, yapılan şey iş sahibinin kullanamayacağı ve nısfet kurallarına göre kabule zorlanamayacağı ölçüde kusurlu veya sözleşmeye önemli ölçüde aykırı olursa, iş sahibi, o eseri kabulden kaçınabilir; bunda yüklenicinin kusuru varsa maddi zararlarının tazminini de talep edebilir. Eserdeki kusur veya sözleşmeye aykırılık az yukarıda açıklanan ölçüde önemli değil ise, iş sahibi, eserin değerindeki eksiklik oranında, bedeli indirebilir; eğer kusurların giderilmesi büyük harcamaları gerektirmiyorsa, yükleniciyi onarıma zorlayabilir; bunda yüklenicinin kusuru varsa, iş sahibi, maddi zararlarının giderilmesini de talep edebilir. Kural olarak; açık ayıplarda 818 Sayılı Kanun’un 359, gizli ayıplarda ise 362. maddeleri hükümlerine uygun olarak yükleniciye ihbarda bulunduğu takdirde iş sahibi, 818 Sayılı Kanun’un 360. maddesinde tanınan haklarını kullanabilir. Ancak, yüklenici tarafından sözleşme ile ya da imzasını taşıyan ayrı bir yazılı belge ile yapılan iş için “garanti” verilmiş ve iş sahibi tarafından da ayıpla ilgili garanti süresi içinde dava açılmış ise, iş sahibi tarafından yükleniciye ihbar yapılmasına gerek bulunmamaktadır. Çünkü; yüklenici, garanti vermekle iş sahibinin, açık ayıplar yönünden muayene ve süresinde ihbar yükümlülüğünü; gizli ayıplar yönünden de süresinde ihbar yükümlülüğünü kaldırmaya ve garanti süresi içindeki tüm ayıpları gidermeye yükümlü olur. Açık ayıplarda işin teslimi; gizli ayıplarda da ayıbın ortaya çıktığı tarihi takip eden uygun süredeki serbest piyasa rayiçlerine göre onarım bedellerinin taleple de bağlı kalınmak suretiyle belirlenmesi gerekir. Yanlar arasındaki sözleşmenin 7. maddesinde işin teslimi tarihinden itibaren 5 yıllık garanti süresi tanınmış olup, iş sahibinin davasının da garanti süresi içinde açılmış olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yerinde uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla keşif ve inceleme yapılmadan ve işin uzmanı olmayan mali müşavire inceleme yaptırılarak alınan rapor ile yüklenici şirketin yaptırdığı delil tespiti sonucu verilen bilirkişi raporu değerlendirilerek hüküm verilmiştir. Oysa, 6100 Sayılı HMK’nın 266. maddesi hükmü gereğince, mahkeme özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Aynı Yasa’nın 282. maddesi hükmü gereğince de hakim, bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendirir.