muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2499, Karar No: 2014/8960, Tarih: 04.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2499 E.  ,  2014/8960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MANAVGAT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/02/2012

NUMARASI : 2011/494-2012/58

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalının elektrik abonesi olan müvekkilinin iş yerinde davalı elemanları tarafından yapılan kontrol sonucunda müvekkilinin akım trafolarında 75/5 amper yazdığı, oran testi sonucunda gerçek oranın 150/5 amper olduğunun belirlendiği gerekçesiyle ek tüketim faturası düzenlendiğini ileri sürerek davalıya ek tüketim faturasından dolayı borçlu olunmadığına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş yerinde yapılan denetim sonucunda davacıya ait akım trafolarının etiketlerinde 75/5 amper yazdığı hâlde yapılan oran testi sonucunda gerçek oranın 150/5 amper olduğunun tespit edilmesi üzerine ek tüketim faturasının tahakkuk ettirildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda akım trafosunun dönüştürme oranının hatalı olması sebebiyle %50 oranında eksik tüketim kaydettiği, tahakkuk ettirilecek ek tahakkukun başlangıç tarihinin sayaç ve ölçü devrelerinin kontrol işleminin yapıldığı 26/02/2007 tarihi olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya elektrik borcunun 361,99 TL olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 06/07/2011 tarih 2010/14524 Esas, 2011/9532 Karar sayılı ilamı ile; davanın İİK'nun 72. maddesine dayalı menfi tespit davası olduğu, mahkemece HUMK'nun 74. maddesi de gözetilerek taleple bağlılık kuralı çerçevesinde davacının borçluluk durumu saptanarak borçlu olmadığı miktar yönünden menfi tespit hükmü kurulması gerekirken, borçlu olunan miktar üzerinden olumlu tespit kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırılığı gerekçesiyle, hükmün bozulmasına, bozma nedenine göre davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Uyuşmazlık; davalı dağıtım şirketinin, çarpan farkını yanlış uygulayarak (150/5 amper yerine 75/5 amper) hatalı ödeme bildiriminde bulunması nedeniyle, bu olayda kusuru bulunmayan davacı abonenin tahakkuk ettirilen fatura bedelinden sorumlu tutulup tutulmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle, davanın yasal dayanağını oluşturan Elektrik Tarifeleri Yönetmeliğinin 44. maddesi ile Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 23. maddesinin irdelenmesinde yarar vardır.

Uyuşmazlık; davalı dağıtım şirketinin, çarpan farkını yanlış uygulayarak (150/5 amper yerine 75/5 amper) hatalı ödeme bildiriminde bulunması nedeniyle, bu olayda kusuru bulunmayan davacı abonenin tahakkuk ettirilen fatura bedelinden sorumlu tutulup tutulmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle, davanın yasal dayanağını oluşturan Elektrik Tarifeleri Yönetmeliğinin 44. maddesi ile Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 23. maddesinin irdelenmesinde yarar vardır.

09/11/1995 tarihinde yürürlüğe giren Elektrik Tarifeleri Yönetmeliğinin “Abonenin Kusuru Dışındaki Hususlar” başlıklı 44. maddesinde; “Abonenin kusuru dışında olan hususlara kaçak elektrik işlemi uygulanmaz. Ancak kaçak ve usulsüz elektrik kullanımı dışında kalan hatalı okuma, hatalı hesaplamalar sonucunda şirket veya müşteri lehine doğan alacaklarda doğru kaydetmiş sayaç değerleri var ise sayaç değerleri, yok ise 41. maddeye göre ortalama aylık tüketim hesaplanarak ait olduğu tüketim dönemlerindeki birim fiyatlar dikkate alınmak suretiyle fatura düzenlenir.” hükmü yer almaktadır.

Elektrik Tarifeleri Yönetmeliğini yürürlükten kaldırarak 01/03/2003 tarihinde yürürlüğe giren Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 23. maddesinde ise; “Ödeme bildirimine ilişkin hatalar; hatalı sayaç okunması, yanlış tarife veya yanlış çarpım faktörü uygulanması, tüketim miktarı ve/veya bedelinin hatalı hesaplanması ya da mükerrer ödeme bildirimi düzenlenmesi gibi hususlardır.

Hatalı bildirimlere karşı, müşteri tarafından fatura tebliğ tarihinden itibaren (1) yıl içerisinde perakende satış şirketine itiraz edilebilir. İtirazın yapılmış olması ödeme yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz. İtiraza konu tüketim bedeli ile müşterinin bir önceki tüketim döneminde ödemiş olduğu tüketim bedeli arasındaki farkın yüzde otuzdan fazla olması durumunda müşteri, bir önceki dönem tüketim bedeli kadarını son ödeme tarihinden önce ödeyebilir. Bu durumda müşteriye 24. madde hükümleri uygulanmaz.

İtiraz, perakende satış lisansı sahibi tüzel kişi tarafından başvuru tarihini izleyen en geç (10) iş günü içerisinde incelenerek sonuçlandırılır.

İtirazın dağıtım şirketini ilgilendiren hususlarla ilgili olduğunun tespit edilmesi hâlinde, itiraz geliş tarihinden itibaren perakende satış lisansı sahibi tarafından iki iş günü içerisinde dağıtım şirketine iletilir. Dağıtım şirketi itirazın kendisine ulaştığı tarihten itibaren (10) iş günü içerisinde inceleme sonuçlarını perakende satış şirketine bildirir. İnceleme sonuçları perakende satış şirketi tarafından en geç (3) iş günü içerisinde müşteriye yazılı olarak bildirilir.

İnceleme sonucuna göre itirazın haklı bulunmaması hâlinde, itiraza konu tüketim bedelinin eksik tahsil edilen kısmı, müşteriden tahsil edilir.” hükmüne yer verilmiştir.

İnceleme sonucuna göre itirazın haklı bulunmaması hâlinde, itiraza konu tüketim bedelinin eksik tahsil edilen kısmı, müşteriden tahsil edilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu iki madde birlikte değerlendirildiğinde; anılan hükümlerin, yanlış çarpım faktörü uygulanması sonucu dağıtım şirketi lehine doğan alacaklarda, tüketimin hesaplanacağı süre konusunda bir sınırlama getirmediği, dolayısıyla gerek önceki yönetmelik gerekse de yürürlükte olan yönetmeliğe göre ödeme bildirimine ilişkin bu ve benzeri hatalar açısından, hatanın başlangıç tarihi itibariyle tüketimin hesaplanması gerektiği ortadadır.

Ancak, (davacı yanında) davalı şirketin endeks okumalarında çarpan farkını yanlış uygulaması nedeniyle davaya konu uyuşmazlığın doğduğu dosyadaki belgelerle sabittir. Akım trafosunun dönüştürme oranının hatalı olması nedeniyle (150/5 amper yerine 75/5 amper) %50 lik eksik tüketim faturalandırılmasında, davalı tarafından yapılması gereken kontrol ve testlerin ilk devreye alma sırasında ve daha sonraki sürede yapılmaması, yapılmış ise eksik veya hatalı yapılması yada sayaç okumalarında fark edilmemesi gibi sebeplerden dolayı (davacı ile birlikte) davalının da kusurlu olduğu, dolayısıyla BK'nun 98/2. maddesi delaletiyle sözleşme ilişkilerine de uygulanması gereken BK'nun 44. maddesi uyarınca (davacı ile birlikte) davalının da müterafik (%50) kusurlu olduğu açıktır. (HGK'nun 22/05/2012 günlü ve 2002/19-340 E.-2002/420 K., 13. Hukuk Dairesinin 19/01/2004 günlü ve 2003/321 E.- 2003/72 K. sayılı ilamlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir ).

Hâl böyle olunca, mahkemece; yukarıda belirtilen ilke ve esaslar doğrultusunda konusunda uzman (üçlü) bilirkişiden rapor alınarak, belirlenecek tüketim bedelinden, (davacı yanında) davalının da müterafik kusuru nedeniyle 818 sayılı BK'nun 98/2. maddesi delaletiyle 44. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, davalının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3812, Karar No: 2014/6751, Tarih: 27.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/3812 E.  ,  2014/6751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/82700

MAHKEMESİ : Gaziantep 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2011

NUMARASI : 2011/136 (E) ve 2011/199 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın tüm aşamalardaki savunmalarında, dosyaya faturasını ibraz ettiği suça konu aynı özellikleri taşıyan 07/04/2005 tarihinde satın aldığı motosikleti olduğu, bu motosikleti verdiği arkadaşı M. S.'nın bu motosiklet ile trafik kazası yaparak öldüğü, sanığın bir müddet emniyet parkında bekleyen motorsikleti tamir etmesi için 22/04/2009 tarihinde vefat eden S. L.'ye verdiği, yapılan kontrolde, motor numarasının kendi motosikleti ile aynı olmasına karşın, şasi numarasının çalınan motosiklete ait olduğunun belirlendiği, suçu işlemediğini, belki tamir sırasında şasinin değiştirilmiş olabileceğini bildirmesi ve suça konu motorsikletin yaklaşık 15 ay sonra ele geçirilmiş olması da nazara alınarak, sanığın bildirdiği tarihlerde, sanığa ait motosiklet ile Mustafa Sarıboğa isimli şahsın kaza yapıp yapmadığının, ayrıca öldüğü bildirilen S. L.i'nin motosiklet tamiri ile uğraşıp uğraşmadığının zabıta marifetiyle tespiti ile delillerin bir bütün halinde değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun taktiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule Göre de;

Sanığın suça konu motosikleti çaldığına dair cezalandırılmasına yeterli delil ve emare bulunmayıp, bu haliyle sanığın eyleminin TCK'nın 165. maddesindeki hırsızlık malını bilerek kabul etme suçunu oluşturmasına karşın, hırsızlıktan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık G.. K.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6375, Karar No: 2009/5680, Tarih: 18.09.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/6375 E.  ,  2009/5680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada İpsala Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi ile Çerkezköy 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda, mallarının korunması istenen çocuk ... ’in babası ...’in vefatı sonucu, velayeti kullanan anne ...’in yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

İpsala Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi tarafından, zabıta araştırması ve adrese dayalı nüfus kaydına göre sağ kalan eşin adresinin Çerkezköy’de olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Çerkezköy 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesince, sağ kalan eşin ikamet ettiği bildirilen Kapaklı Beldesinin büyük bir yerleşim yeri olması, adresin yetersiz oluşu ve yetkisizlik kararı veren mahkemece adres tam olarak belirlendikten sonra ilgili mahkemeye gönderilmesi gerektiği belirtilerek yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamındaki, zabıta araştırmasıyla sağ kalan eşin Kapaklı Beldesi Çerkezköy, Tekirdağ adresinde ikamet ettiği bildirilmiş, adresin yetersiz olduğu gerekçesiyle veli ...’e ulaşılamadığı belirtilmiştir. Davanın sürüncemede kalmaması ve çocuğun haklarının korunması bakımından Çerkezköy 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesince, sağ eşin yerleşim yeri tespit edilerek uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Çerkezköy 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8946, Karar No: 2018/3327, Tarih: 27.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/8946 E.  ,  2018/3327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, işleteni ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kazada, müvekkillerinin kızı ... 'nun (yaya) vefat ettiğini, müvekkillerinin vefat eden kızlarının desteğinden yoksun kaldıklarını ve manevi yönden üzüntü yaşadıklarını belirterek şimdilik 10.000,00 TL maddi ve toplam 100.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, taleplerin fahiş olduğunu ve müvekkilinin hafif derecede tali kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.Davalı ... Sıhhi Malz San Ve Tic. Ltd. Şti. vekili, zorunlu mali sorumluluk sigortasının zarardan sorumlu olduğunu, bunu aşan kısım bakımından da ihtiyari mali sorumluluk sigortasının sorumlu olacağını, kusur ve tazminat miktarının hesaplanması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı... A.Ş. Sigorta vekili, kusur oranında limite göre sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davanın maddi tazminat yönünden reddine, manevi tazminat yönünde kısmen kabulüne, her bir davacı için 10.000,00'er TL'den toplam 20.000,00-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan sürücü ... ve işleten ... Sıhhi Malzeme Ltd. Şti'den tahsiline, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-)Dava, trafik kazasından dolayı destekten yoksun kalma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.Türk Medeni Kanunu'nun 185. maddesi hükmü gereğince, anne-baba çocukların bakımından birlikte sorumludur.Aynı yasanın 327.maddesinde ise “Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır” denilmektedir.Her anne ve babanın çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi (anne ve babadan birinin ya da her ikisinin çalışıp çalışmadığına ilişkin ayrıksı durumlar da göz önüne alınarak) gerekmektedir.Somut olayda, anne ve baba lehine hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından anne ve babadan ayrı ayrı 3.508,15'er TL yetiştirme gideri düşülmüştür. Daire ilkelerine göre; anne ve baba çalışıyorsa anne ve babadan ayrı ayrı %5'er, anne çalışmıyorsa( dosyada, annenin çalıştığına ilişkin herhangi bir belgeye rastlanılmamıştır) sadece babadan %5 yetiştirme gideri düşülmesi gerekmektedir. Eldeki davada, hükme esas alınan bilirkişi raporu yukarıda bahsi geçen ilkelere aykırı düzenlenmiş olup denetime ve hüküm kurmaya elverişli değildir.O halde mahkemece, yukarıdaki açıklamalar ışığında, annenin çalışıp çalışmadığı araştırılarak tespit edildikten sonra, bilirkişiden, yetiştirme gideri düşülmesi ile ilgili olarak hüküm kurmaya ve denetime elverişli şekilde ek rapor alınarak sonucuna göre ve davacı yanca kazanılmış usuli haklar da gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile verilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 27.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2168, Karar No: 2018/11569, Tarih: 27.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/2168 E.  ,  2018/11569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.10.2014 gün ve 2013/170 Esas 2014/592 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dairenin 09.10.2017 tarihli geri çevirme kararı ile dava konusu ... Ada l ve ... parsel sayılı taşınmazların 26.08.2010 tarih ve 2715 yevmiye ve 02.09.2010 tarih – 2785 yevmiye no’lu resmi senetlerinin, akit tablolarının , kesinleşme şerhini içeren ... 6.Aile Mahkemesinin 2013/176 E. - 2014/895 K. sayılı kararının ve boşanma davasından tefrik edilen mal rejiminin tasfiyesi dosyasının gönderilmesi istendiği halde, bahsi geçen resmi senetler getirtilmeden dosya gönderilmiştir.

Öte yandan dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından adli yardım istekli olarak temyiz edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nin 334. ila 340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir ve HMK’nin 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir.

Aynı kanunun 336/2. maddesi hükmü gereğince; adli yardım talebinde bulunan kişinin iddiasının özeti ile birlikte iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

Ne var ki somut olayda; davalı temyiz dilekçesi ekinde temyiz harç ve masraflarını karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmuş değildir.

Bu durumda; HMK’nin 336/1 maddesi hükmü gereğince davalının adli yardım talebinin reddine, HUMK'nin 434.( 6100 Sayılı HMK'nin 368, 344. md.) maddesi hükmü gözetilmek suretiyle temyiz edenden temyiz harçlarının tahsil edilmesi için ve bu eksikliğin ikmal edilmesi halinde diğer eksiklik olan dava konusu ... Ada ... ve ... parsel sayılı taşınmazların 26.08.2010 tarih ve 2715 yevmiye ve 02.09.2010 tarih – 2785 yevmiye no’lu resmi senetlerinin, akit tablolarının temin edilerek evrakına eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9034, Karar No: 2014/15395, Tarih: 20.10.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/9034 E.  ,  2014/15395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine icra takibine girişirken herhangi bir nedene dayanmadığını ve açıklama yapmadığını, müvekkili şirketin yetkilileri ve sahipleri Hollanda vatandaşı olduğundan Türkiye' de şirket açabilmek için bir Türk ortağa ihtiyaçları olduğunu, davalı şirketin firmasında müdür olarak çalışan ...' un davalı tarafın önerisi ile ortak alındığını ve bu şekilde davacı şirketin oluştuğunu, davalının icra takibinde ödeme emrini kendi elemanı ...' a tebliğ ettirdiğini takibe itiraz edildiğini ancak süresinde olmadığından itirazın reddedildiğini icra mahkemesinden de bir sonuç alamadıklarını müvekkilinin davalıya borcunun bulunmadığını ileri sürerek takibin iptali ile %40 kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının icra takip dosyasına borcunu 24.05.2013 tarihinde ödemesi ile davanın konusuz kaldığını, davacının kötüniyetle iş bu davayı açtığını belirterek davanın reddi ile %20 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde, alacaklı olduğunu ispat yükünün davalıda olduğu, davalı tarafın alacağın varlığına ilişkin herhangi bir delil sunmadığı gibi yemin deliline de dayanmadığı, yargılama sırasında takip konusu borcun ödenmesi nedeniyle istirdata karar vermek gerektiği gerekçeleri ile davanın kabulüne, davacının Söke İcra müdürlüğü' nün 2010/4513 E. sayılı dosyası nedeni ile, ödemiş olduğu bedelin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/729, Karar No: 2007/1238, Tarih: 01.03.2007

**8. Hukuk Dairesi         2007/729 E.  ,  2007/1238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile Hazine ve ... Belediye Başkanlığı aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ...1. Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 16.11.2006 gün ve 421/439 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, satın alma ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebepleriyle dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı 3000 m2 taşınmazın vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı uyarınca davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK.nun 713/1 maddesine dayalı tescil davası olarak açılmışsa da, dava tarihinden sonra dava konusu taşınmaz bölümleri 24.12.2003 tarihinde 8681 parsel no.su ile idari yoldan Hazine adına tapuya tescil edilmiştir.Davanın kabulüne dair önceki hüküm, Dairemizin 24.02.2005 gün, 2005 / 755 esas, 1370 karar sayılı ilamıyla özet olarak “...dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde kadastro çalışmalarının ne zaman yapıldığının ve davalı taşınmazın hangi nedenle tespit dışı bırakıldığının belirlenmesi, dava ve tescil tarihine dek kazanma süresi ve koşullarının oluşup, oluşmadığının saptanması, kum ocağı vasfı ile tescil edilen bu yerin davacı tarafından nasıl tasarruf edildiği hususunun araştırılması ve istek aşılarak fazlasına hüküm verilmesinin doğru bulunmadığı ...” hususlarına işaret edilmek suretiyle bozma sevk edilmişti. Davacı vekili bozma sonrası ...1.Asliye Hukuk Mahkemesine 2006 / 179 Esas sayılı dosya ile açtığı-birleşen davada, dava konusu taşınmaz bölümünün 7403,29 m2 olduğunun anlaşıldığını, 4403,29 m2 lik kısmın daha önce dava edilmediğini belirterek, eklemeli zilyetliğine istinaden 8681 parselin tapu kaydının kısmen iptali ile vekil edeni adına tescilini talep etmiştir.