muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3120, Karar No: 2012/7651, Tarih: 14.06.2012

2- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım suçundan verilen beraat, sanık ... hakkında terör örgütüne silah sağlama suçundan kurulan mühkumiyet hükümelerine ilişkin temyize gelince;

a- Sanık ...'un yanlarındaki silahları ve patlayıcılarıyla ... terör örgütü mensuplarını evine kabul edip barındırdığı, ancak; örgüte ait silah ve patlayıcıları kendi hakimiyet alanına geçirmediği gibi uhdesine bırakıldığı ya da saklanmalarına iştirak ettiğine dair de yeterli delil bulunmadığı dikkate alınıp, terör örgütü mensuplarını evine kabul edip barındırmak şeklinde sübuta eren eyleminin silahlı örgüte yardım suçunu oluşturacağı gözetilerek, TCK'nın 220/7 ve 314/3. maddeleri delaletiyle 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

b- Sanık ... hakkındaki hükme ilişkin olarak; sanığın 23.07.2009 ve 04.08.2009 tarihlerinde sanık ...'le yaptığı anlaşılan telefon görüşmelerine ait tapelerin içerikleri, 23.10.2009 tarihli kolluk tutanağı, yakalanan örgüt mensubu ...'in el ürünü olan örgütsel rapor içeriği ve tüm dosya kapsamından; sanığın örgütsel faaliyetler için alan araştırması yapan örgüt üyelerini evinde barındırdığı, sanık ... ile irtibata geçmelerini sağladığı, akabinde sanık ...'un adresini ve telefon numarasını vererek kalınacak yer temin etmelerini sağlamak suretiyle örgüte yardım suçunu işlediği hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden anılan suçtan mahkumiyeti yerine yazılı gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçeleri ile duruşmalı inceleme sırasında sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 14.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

14.06.2012 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ün huzurunda, sanık ...'un savunmasını yapmış bulunan Av. ...'un yokluğunda 20.06.2012 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2013/18260, Karar No: 2014/10780, Tarih: 05.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18260 E.  ,  2014/10780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 52/2,4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa atılı taksirle yaralama suçuna ilişkin yaptırımın TCK'nın 89/4 maddesinde düzenlendiği ve eylemin cezasının 6 aydan 3 yıla kadar hapis cezası olduğu gözetilmeksizin adli para cezasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,gerekçeli kararın gerekçe kısmındaki”adli para cezası” ibaresinin “hapis cezası” şeklinde, hükmün temel cezanın belirlendiği 1.paragrafındaki”240 gün karşılığı adli para ”ibaresinin “8 ay hapis”, 2. paragrafındaki “200 gün karşılığı adli para" ibaresinin “6 ay 20 gün hapis" şeklinde, 3. paragrafının” Sanığa verilen 6 ay 20 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 200 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 4000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” şeklinde değiştirilerek hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9939, Karar No: 2012/14008, Tarih: 26.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/9939 E.  ,  2012/14008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10802, Karar No: 2020/876, Tarih: 04.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/10802 E.  ,  2020/876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Hazine vekili, ... İlçe Merkezinde ve ... Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde, ... Belediyesi tarafından muhtelif zamanlarda doldurma ve kurutma yoluyla yaklaşık 512.000,00 m2 arazi kazanıldığını, Belediye tarafından kıyıda yapılan dolgu işlemlerinin Kıyı Kanunu’nun 7. maddesi gereğince gerekli izinler alınmadan yapıldığını, dolgu alanlarının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki alanlardan olduğunu, bu alanlar üzerinde davalı tarafından yapılan bina ve tesislerin, restoran, büfe, çay bahçesi, işyeri v.b amaçlarla kullanıldığını, ... Gölü’nün Türkiye’nin ikinci en büyük tatlı su gölü ve doğal içme suyu havzası olduğunu, bu nedenle ... Gölü kıyılarında doldurma ve kurutma yapılamayacağı gibi yapılmış dolgular için de Kıyı Kanunu uyarınca izin verilmesinin söz konusu olamayacağını, ... Belediyesi tarafından, ... İlçe sınırları dahilinde kıyıda ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan dolgu alanlarının Belediyeye devrinin yapılması için talepte bulunulduğunu ancak bu talebin Maliye Bakanlığınca ret edildiğini açıklayarak, ... Belediyesi tarafından, ... İlçe Merkezinde ve ... Gölü Kıyı Kenar Çizgisi içerisinde kıyıların izinsiz doldurulması suretiyle elde edilen arazilerde, davalı tarafından yapılan bina ve tesislerin kal’ine ve davalının bu yerlere el atmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf, dava konusu taşınmazı belediye başkanlığından 1989 yılında kiradığını, davanın belediye başkanlığına karşı açılması gerektiğini, davacı Hazine’ye ecrimisil ödediğini, dava konusu alanın dolgu alanı olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 4721 sayılı TMK’nin 2. maddesine göre herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğu, davalının hukuken geçerli kira sözleşmesine istinaden dava konusu yeri kullandığı, ... Belediye Başkanlığı ile Hazine arasında derdest olan Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 esas sayılı dosyasının konusunun eldeki dava dosyasından farklı olduğu, dava konusu alanın malikinin kim olduğu hususun muğlak olduğu, davalının kira sözleşmesi ile dava konusu yerin dolaysız feri zilyedi bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddia edilen taşınmaza ilişkin el atmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere, 3621 sayılı Kıyı Kanunu’nun, Doldurma ve Kurutma Yoluyla Arazi Kazanma ve Bu Araziler Üzerinde Yapılabilecek Yapılar başlıklı 7. maddesinde;

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddia edilen taşınmaza ilişkin el atmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere, 3621 sayılı Kıyı Kanunu’nun, Doldurma ve Kurutma Yoluyla Arazi Kazanma ve Bu Araziler Üzerinde Yapılabilecek Yapılar başlıklı 7. maddesinde;

“Kamu yararının gerektirdiği hallerde, uygulama imar planı kararı ile deniz, göl ve akarsularda ekolojik özellikler dikkate alınarak doldurma ve kurutma suretiyle arazi elde edilebilir.

Bu gibi yerlerde doldurma veya kurutmayı yapacak ilgili idarenin valiliğe iletilen teklifi, valilik görüşü ile birlikte Çevre ve Şehircilik Bakanlığına gönderilir. Bakanlık, konusuna göre ilgili kuruluşların görüşünü de almak suretiyle teklifi inceler. Uygun bulunması halinde ilgili idare tarafından uygulama imar planı hazırlanır. Bu yerler için yapılacak planlar hakkında 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu hükümleri uygulanır. Ancak bu planlar Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından; 12/3/1982 tarihli ve 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu kapsamında kalan alanlardaki planlar, anılan Kanun'un 7 nci maddesine göre ve 4737 sayılı Kanun kapsamında kalan alanlardaki planlar ise anılan Kanunun 4/A, 4/C ve 4/Ç maddelerine göre tasdik edilir. Doldurma ve kurutma işlemleri yürürlükteki mevzuat hükümlerine göre yapılır. Bu araziler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır, özel mülkiyet konusu olamaz.

Bu alanlar üzerinde 6 ncı maddede belirtilen yapılar ile yol, açık otopark, park, yeşil alan ve çocuk bahçeleri gibi teknik ve sosyal altyapı alanları düzenlenebilir” hükmü getirilerek, dolgu suretiyle elde edilen alanların devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu açıklanmıştır.

Ancak, yargılama sırasında, gerek davacı Hazine gerekse de Mahkemenin 2015/281 esas sayılı dosyasında davalı bulunan ... Belediye Başkanlığı tarafından, dava konusu alanların Belediyeye devri için talepte bulunulduğu, talebin reddi nedeniyle, ret işleminin iptali için Isparta İdare Mahkemesi’nin 2015/461 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı belirtilmiş olmakla, 6100 sayılı HMK'nin 165. maddesi gereğince, İdare Mahkemesi tarafından verilecek hükmün eldeki davada verilecek kararı etkileyeceği anlaşıldığından, Isparta İdare Mahkemesi’nin 2015/461 Esas sayılı dosyasının sonucunun beklenilmesi, anılan davanın kesin olarak karara bağlanmasından sonra toplanan ve/veya toplanacak bütün deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, değinilen husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere ret karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 04.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4496, Karar No: 2013/5589, Tarih: 20.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4496 E.  ,  2013/5589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, 31.08.2007 tarihinde devir yoluyla davalı kooperatife üye olan müvekkiline ... Blok ... nolu dairenin tahsis edildiğini ve ....02.2008 tarihinden beri bu dairede ikamet ettiğini, müvekkilinin, tapusunun verileceği inancıyla, üyelikten kaynaklanan tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, ancak kooperatif tasfiye kurulunun muvazaalı bir şekilde söz konusu daireyi diğer davalı ...'a sattığını ileri sürerek, ilgili dairenin tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini, bunun mümkün olmaması halinde aynı nitelikte bir dairenin müvekkili adına tescilini veya dairenin tespit edilecek emsal değerinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, daire tahsisleri yapılırken sehven bir hata olup olmadığını, dairenin bir başkasına tescil edilip edilmediğini inceleyip beyanda bulunacaklarını bildirmiş, bunun dışında başkaca bir savunmada bulunmamıştır.

Davalı ... vekili, müvekkilinin tapu kaydına güvenerek daire satın aldığını, davacı ile kooperatif arasındaki kişisel ilişkiyi bilmesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının, 31.08.2007 tarihinde eski bir kooperatif üyesinden devir yoluyla davalı kooperatife üye olduğu, devir ile birlikte önceki üyeye tahsis edilen dairenin davacıya teslim edildiği, bu dairenin daha sonra 03.06.2010 tarihinde davalı kooperatif tarafından diğer davalı ...'a ferdileşme sebebine dayalı olarak tescil edildiği, oysaki yapı kooperatiflerinde ferdileşme işleminin ancak ortaklar için yapılabileceği, davalı ...'ın ise kooperatif ortağı olmadığı, dolayısıyla anasözleşmeye uygun bir tapu işleminden söz edilemeyeceği, tapuda yapılan işlemin satış işlemi olduğu, fakat kooperatif genel kurullarında daire satışı konusunda bir karar alınmadığı, bu sebeple yapılan satış akdinin de geçersiz olduğu, genel kurul kararı olmaksızın kooperatif dairesini satın alan davalı ...'ın iyiniyetli kabul edilemeyeceği, kaldı ki iyiniyetli olsa dahi tapuda yapılan işlemin hukuken yok hükmünde olduğu, davacının davalı kooperatife herhangi bir aidat borcu bulunmadığı, davalı kooperatifin de bunun aksi yönde bir savunması olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile dava konusu dairenin tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/876, Karar No: 2022/11079, Tarih: 02.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/876 E.  ,  2022/11079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/01/2019 tarihli ve 2018/1086 esas, 2019/90 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 06/01/2022 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 12/09/2018 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 04/12/2018 tarihli ve 2018/31681 soruşturma, 2018/11025 esas, 2018/8905 sayılı iddianamesi ile Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, iddianamede, daha önce 07/06/2018 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, ihlal nedeniyle Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesine 2018/1337 esas sayılı kamu davasının açıldığı, TCK’nın 191/6. maddesi gereğince yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği,

2- Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 31/01/2019 tarihli ve 2018/1086 esas, 2019/90 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 18/02/2019 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

3- Dosya arasında bulunan Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/1337 esas ve 2019/215 karar sayılı dosyasının incelenmesinde;

a-) Şüphelinin 30/12/2017 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 07/06/2018 tarihli ve 2018/113321 soruşturma, 2018/1398 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi gereğince bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, 12/06/2018 tarihinde şüpheliye bizzat tebliğ edilerek 18/07/2018 tarihinde infazı için Ankara Batı Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

b-) Şüphelinin 27/06/2018 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine erteleme kararının kaldırılarak Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 29/08/2018 tarihli ve 2018/113321 soruşturma, 2018/39716 esas, 2018/25151 sayılı iddianamesi ile, Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

c-) Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2019 tarihli ve 2018/1337 esas, 2019/215 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın kararı istinaf ettiği,

c-) Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2019 tarihli ve 2018/1337 esas, 2019/215 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın kararı istinaf ettiği,

d-) Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin 06/04/2021 tarihli ve 2020/1005 esas, 2021/398 sayılı kararı ile, erteleme kararının kesinleştiği 28/06/2018 tarihinden önce 27/06/2018 tarihinde işlenen eylemin ihlal sayılamayacağı, Ankara Batı 8.

Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/1086 esas sayılı dosyasına konu 12/09/2018 tarihli eylemin ihlal niteliğinde olduğu, Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesi kararına karşı kanun yararına bozma ihbarında bulunulması, kararın kanun yararına bozulması halinde davaların birleştirilerek 12/09/2018 tarihli eylem için düşme kararı verilmesi, kanun yararına bozulmaması halinde kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere durma kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği,

e-) Bozmadan sonra, dosyanın Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/591 esasına kaydedildiği, davanın derdest olduğu,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan şüpheli ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/01/2019 tarihli ve 2018/1086 esas, 2019/90 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Sanık hakkında önceden işlemiş olduğu aynı nev'iden suç sebebiyle açılmış bir kamu davası olduğundan, bu seferki yargılama konusu suçtan ötürü 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi gereğince kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeden doğrudan dava açılması üzerine, Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/01/2019 tarihli kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de,

Sanık hakkında önceden işlemiş olduğu aynı nev'iden suç sebebiyle açılmış bir kamu davası olduğundan, bu seferki yargılama konusu suçtan ötürü 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi gereğince kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeden doğrudan dava açılması üzerine, Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/01/2019 tarihli kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında ilk kez 30/12/2017 tarihinde işlediği iddia olunan uyuşturucu madde kullanma suçundan dolayı Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/06/2018 tarihli ve 2018/113321 soruşturma, 2018/1398 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın 28/06/2018 tarihinde kesinleştiği ve sanığın denetim süresi içerisinde 27/06/2018 tarihinde yeniden aynı nitelikte suç işlediğinden bahisle kamu davası açılması üzerine, Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2019 tarihli ve 2018/1337 esas, 2019/215 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği, anılan bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin 06/04/2021 tarihli ve 2020/1005 esas, 2021/398 sayılı kararı ile; 07/06/2018 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 28/06/2018 tarihinden önce 27/06/2018 tarihinde işlenen suçun ihlal sayılamayacağından dava şartı bulunmadığından bahisle söz konusu kararın bozulduğu, bu halde sanığın 12/09/2018 tarihinde işlediği aynı nev'iden suçtan dolayı Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/01/2019 tarihli kararı ile mahkumiyetine karar verilmiş ise de, esasen anılan suçun kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın ihlali mahiyetinde olduğu ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı gözetilmeden, kamu davasının düşürülmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/01/2019 tarihli ve 2018/1086 esas, 2019/90 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında, 12/09/2018 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 04/12/2018 tarihli ve 2018/31681 soruşturma, 2018/11025 esas, 2018/8905 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/01/2019 tarihli ve 2018/1086 esas, 2019/90 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Dosya arasında bulunan Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/1337 esas ve 2019/215 karar sayılı dosyasının incelenmesinde ise; Şüphelinin 30/12/2017 tarihinde işlediği