muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/653, Karar No: 2010/741, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/653 E.  ,  2010/741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dairemizin 12.10.2009 tarihli geri çevirme kararı ile Toprak Tevzi Komisyonunca 5 ada 11 parsel sayısı verilerek itilaflı saha olarak bırakılan alana doğudan komşu 103 adada bulunan parsellerin tespit tutanakları ve varsa dayanakları olan kayıtlar istenildiği halde yalnızca tespit tutanaklarının gönderildiği, taşınmazların tespit dayanaklarını oluşturan tapu kayıtlarının gönderilmediği anlaşılmakla; söz konusu itilaflı saha olarak bırakılan alanın doğusundaki Ortaköy yolundan sonra gelen ve Yakınca Köyünün 103 adadaki komşu parsellere uygulandığı anlaşılan; 28.8.1996 tarih 31, 18.4.1958 tarih 184, 18.4.1958 tarih 168, 18.4.1958 tarih, 168, 12.7.1990 tarih 8; 21.8.2003 tarih 3, 18.4.1958 tarih 181, 12.8.1985 tarih 22, 18.4.1958 tarih 200, 18.4.1958 tarih 187, 18.4.1958 tarih 199, 14.10.1986 tarih 4 ve, 17.4.1987 tarih ve 8 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesislerinden itibaren tüm tedavüllerinin dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

2- Yakınca Köyü çalışma alanına dahil 121 ada 1 sayılı parselin kadastro tespit tutanağının onaylı sureti ve varsa uygulanan kayıtlar ile 121 ada 1 sayılı parselin tespiti kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kaydının ve hükmen kesinleşmiş ise buna ilişkin mahkeme ilamının tastikli suretinin getirtilerek dosyasına konulması,

3- Yakınca Köyü çalışma alanına dahil 101 ada 91 ila 110 sayılı ve 102 ada 17 ila 51 sayılı parsellerin kadastro tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilmesi, davalı iseler bu hususta tutulacak dosya inceleme tutanaklarının, hükmen kesinleşenler varsa Mahkeme ilamlarının tastikli suretlerinin çıkartılarak dosyasına konulması,

4- Taşınmazlara komşu bulunan Ortaköyde Toprak Tevzi Komisyonunca çalışma yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise bu çalışmalar sırasında Yakınca Köyünün 101 ada 91 ila 110 sayılı,102 ada 17 ila 51 sayılı parsellerin bulunduğu yere ilişkin olarak da belirtmelik tutanağı ve haritası düzenlenmiş olup olmadığı Tarım İl Müdürlüğünden sorularak varsa belirtmelik tutanakları, dağıtım haritası, cetvelleri ve oluşan tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, istenilen hususların bir kez daha geri çevrimeye meydan verilmemek üzere eksiksiz ve tam olarak yerine getirilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanının Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34386, Karar No: 2013/26911, Tarih: 31.10.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/34386 E.  ,  2013/26911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit ve hakaret suçlarından sanık ...’in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1, 43/1, 62 ve 50/1-a ve 125/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 3.740,00 TL ve 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanunun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair, (Erfelek) Sulh Ceza Mahkemesi’nin 23/01/2012 tarihli ve 2011/57 esas, 2012/8 sayılı kararının, Adalet Bakanlığınca yasa yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/10/2012 ... ve 261465 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre;

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50. maddesinin 2. fıkrasında yer ... "Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez." şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında hüküm kurulurken, aynı Kanun'un 125/1. maddesindeki seçenek yaptırımlardan hapis cezasının tercih edilmesine karşın, sanığa tayin edilen kısa süreli hapis cezasının adlî para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesinde,

2- Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 22/03/2007 tarihli ve 2006/10559 esas, 2007/4396 karar sayılı ilâmında da belirtildiği gibi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106 ve 108. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, sadece özgürlüğü bağlayıcı cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesinin mümkün olduğu gözetilmeden, sanık hakkında hükmolunan adlî para cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde,

isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Sanık ... hakkında, tehdit ve hakaret suçlarından açılan kamu davasında, Erfelek Sulh Ceza Mahkemesinin 18/10/2012 tarihli kararı ile, hapis cezasından çevrilen 3.740,00 TL ve 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, yoklukta verilen kararın tebliğ edilerek temyiz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, infaz aşamasında Kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırım olarak belirlenen adli para cezasında, tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı ve seçimlik ceza olarak belirlenen hapis cezasının para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırım olarak belirlenen adli para cezasında, tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı ve seçimlik ceza olarak belirlenen hapis cezasının para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

1-5237 sayılı TCK’nın 125/1. maddesinde yaptırım olarak hapis veya adli para cezası şeklinde seçimlik cezaların öngörülmesi ve aynı Kanunun 50/2. maddesinde yer ...; "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez" şeklindeki düzenleme karşısında, sonuç ceza olarak adli para cezasına hükmedilmek istenildiğinde yasal ölçütler çerçevesinde takdir yetkisi kullanılarak, doğrudan adli para cezasının tercih edilmesi gerekirken, incelenen dosyada mahkemece "suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, sanığın kusurluluk derecesi, sanığın mükerrirlik durumu dikkate alınarak" biçimindeki gerekçelerle hapis cezasına hükmedilmesine karşın, anılan 50/2. madde hükmü göz ardı edilerek hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesinin hukuka uygun bulunmadığı,

2- 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 6. fıkrasında "Tekerrür halinde hükmolunan ceza, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilir. Ayrıca, mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." hükmü yer almakta, aynı Kanunun 50. maddesinin 5. fıkrasında ise "Uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen para cezası veya tedbirdir." hükümlerine yer verilmektedir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejiminin, yalnızca hapis cezalarına ilişkin olduğu ve aynı Kanunun adli para cezalarının infaz yöntemini gösteren 106. maddesinde de mükerrirlikle ilgili bir düzenlemeye yer verilmediği görülmektedir.

Belirtilen yasal hükümler birlikte değerlendirildiğinde, mahkemece hükmolunan cezanın türü itibariyle sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilemeyeceği anlaşılmaktadır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Tehdit ve hakaret suçlarından sanık ... hakkında, (Erfelek) Sulh Ceza Mahkemesi’nin 23/01/2012 tarihli ve 2011/57 esas, 2012/8 sayılı kararının, CMK'nın 309. maddesi uyarınca, (1) nolu kanun yararına bozma istemi yönünden aleyhe sonuç doğurmamak üzere BOZULMASINA,

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Tehdit ve hakaret suçlarından sanık ... hakkında, (Erfelek) Sulh Ceza Mahkemesi’nin 23/01/2012 tarihli ve 2011/57 esas, 2012/8 sayılı kararının, CMK'nın 309. maddesi uyarınca, (1) nolu kanun yararına bozma istemi yönünden aleyhe sonuç doğurmamak üzere BOZULMASINA,

2- Karardaki (2) nolu kanun yararına bozma istemine ilişkin hukuka aykırılığın aynı yasa maddesinin 4/d fıkrası gereğince Yargıtay tarafından giderilmesi gerektiğinden; hüküm fıkrasında yer ... tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımların hükümden ÇIKARILMASINA, karardaki diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, 31/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8470, Karar No: 2021/6672, Tarih: 12.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/8470 E.  ,  2021/6672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “ (1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde ; davacı vekili Av. ... tarafından uyap üzerinden gönderilen 16.08.2021 tarihli dilekçe ile davalı ile sulh olunduğu belirtilerek davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetine GERİ ÇEVRİLMESİNE 12/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5024, Karar No: 2013/5938, Tarih: 18.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/5024 E.  ,  2013/5938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, 04.01.2011 tarihinde yüzüne karşı tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen bir haftalık süreden sonra 14.01.2011 tarihinde temyiz etmesi karşısında, süreden sonraki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5902, Karar No: 2012/7203, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5902 E.  ,  2012/7203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, taşınmaz mal ortaklığının giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı ...'nın temyizi yönünden;

Davacının temyiz dilekçesi davalıya 17.05.2010 günü tebliğ edilmiş, 28.05.2010 tarihinde temyiz etmiştir. Bu durumda HUMK'nun 433. maddesi hükmünde öngörülen 10 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,

2-Davacıların temyizi yönünden;

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, 408 ada 13 parsel sayılı taşınmazda kat mülkiyeti kurularak, mümkün değil ise şuyuun izalesiyle ortaklığın giderilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kat Mülkiyeti Yasası'nın 10. maddesinin 5. fıkrası hükmüne göre kat mülkiyetine konu olmaya elverişli bir taşınmaz üzerindeki ortaklığın giderilmesi davasında, ortak maliklerden birinin yargılamanın (temyiz aşaması dahil) herhangi bir aşamasında paylaşmanın kat mülkiyeti kurulması ve bağımsız bölümlerin tahsisi suretiyle yapılmasını istemesi durumunda, hakim, 12. maddedeki belgeleri de tamamlattırıp taşınmaz mülkiyetinin kat mülkiyetine çevrilmesine ve paylar denkleştirilmek suretiyle bağımsız bölümlerin ortaklara ayrı ayrı özgülenmesine karar vermelidir.

Kat Mülkiyeti Yasası hükümlerine uygun olarak, üzerinde kat mülkiyetine elverişli yapı bulunan ortak taşınmazda kat mülkiyetine geçilebilmesi için, üzerindeki yapının mimari projesine uygun biçimde tamamlanmış ya da projesi olmamakla birlikte fiili durumuna göre çizdirilmiş imara ve fenne uygunluğu ilgili makamca onaylanmış projesinin olması, bağımsız bölümlerinin başlı başına kullanmaya elverişli bulunması (M.1), yapının tümünün kargir olması (M.50/2) ve her bir paydaşa en az bir bağımsız bölüm düşmesi, ayrıca 12.maddede yazılı

belgelerin (belediyeden onaylı proje, yapı kullanma belgesi ve yönetim planı) tamamlattırılması gerekmektedir. Bu koşulların gerçekleşmesi durumunda anılan Yasanın 10. maddesinin son fıkrası hükmünce taşınmazda kat mülkiyetine geçilebilecek ve açılan davada ortaklığın bu yolda giderilmesine karar verilebilecektir.

belgelerin (belediyeden onaylı proje, yapı kullanma belgesi ve yönetim planı) tamamlattırılması gerekmektedir. Bu koşulların gerçekleşmesi durumunda anılan Yasanın 10. maddesinin son fıkrası hükmünce taşınmazda kat mülkiyetine geçilebilecek ve açılan davada ortaklığın bu yolda giderilmesine karar verilebilecektir.

Dosyada bulunan belge ve bilgilere, özellikle bilirkişi raporu içeriğine göre; 408 ada 13 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki yapının 19 bağımsız bölümden oluştuğu ve 16 paydaşı bulunduğu, Kat Mülkiyeti Yasası'nın 50/2. maddesine uygun nitelikte olduğu, her bir paydaşa en az bir bağımsız bölüm düştüğü, bu haliyle kat mülkiyeti kurulmasına elverişli olduğu, dava konusu taşınmazın 14.08.1984 onay tarihli projesi ile 16.10.1987 tarihli yapı kullanma izin kağıdının bulunduğu, 12. maddede sayılan belgelerden yönetim planının hazırlattırıldığı ancak maliklerin imzasının bulunmadığı, yerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 18.07.2008 tarihli bilirkişi raporunda arsa sahipleri ile yüklenici firma arasındaki ihtilaf nedeniyle arsa sahiplerince 6 adet meskene sahip çıkılmadığı, bu bağımsız bölümlerin pencere camlarının kırıldığı, mesken içlerinde kuşların yuvalandığı ve duvar fayanslarının döküldüğü, musluklarının olmadığı, bazı apartman sakinlerince fazlalık malzemelerin depolandığı, merkezi kalorifer ve asansör sisteminin çalışmadığı, halihazırda masraf yapılmadan bu dairelerde oturulamayacağı, anataşınmazda kat mülkiyetine geçilebileceği belirtilmiş, 17.11.2008 tarihli ek raporda ise her bir bağımsız bölümün değerlerinin ve ivaz ilavesi verecek veya alacak bağımsız bölümlerin tesbiti yapılmış olup, raporda tespit edilen eksikliklerin kat mülkiyeti kurulmasına engel oluşturacak nitelikte olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında mahkemece, anataşınmaza ait yönetim planının paydaşlara imzalattırılması, imzadan kaçınan paydaşın olması halinde bunların imzalamış sayılmasına karar verilmek suretiyle bu eksikliğin de giderilmesi, varsa fiili taksime göre, taksim yoksa çekilecek kur'a ile önce her bir paydaşa birer bağımsız bölüm özgülendikten sonra arta kalan bağımsız bölümün pay oranları da gözetilmek suretiyle yine kur'a ile paydaşlara özgülenerek gerekiyorsa bedel farkı nedeni ile ödenecek ivaz da belirlenmek suretiyle payların denkleştirilmesiyle birlikte kat mülkiyetine geçiş yoluyla ortaklığın giderilmesine aksi halde satış yoluyla ortaklığın giderilmesine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8415, Karar No: 2016/14878, Tarih: 13.06.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/8415 E.  ,  2016/14878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, boşanma davası ve daha sonra açılacak katılma alacağı davası için davalıyı vekil olarak tayin ettiğini, davalı avukatın kendisinin hak ve menfaatlerine açıkça aykırı olarak ibraname tanzim ettiğini, kendisinin hiçbir şekilde bilgisi ve haberinin olmadığı gibi, alacak miktarında da indirim yapılarak karşı tarafın ibra edilmesi konusunda zımni yada açık hiçbir şekilde davalıya onay veya talimat vermediği gibi İşin başından itibaren yargılamanın hiçbir aşamasında, vekalet ilişkisine dayanarak ibraname ve yapılan ödemeler, mahkeme kararları ve icra takipleri hakkında müvekkiline hiçbir şekilde bilgi de vermediğini, müvekkilinin tüm ısrarlarına rağmen dava ve icra dosyalarının sonuçlarından bilgi vermeyen davalının sadece İş Bankası hesabına 3.500.00 TL, daha sonra da 5.000.00 TL yatırdığını, geri kalan 88.000.00 TL'yi haksız olarak uhdesinde tutarak ödemediğini, ödenmeyen 88.000.00 TL ile bu paranın dava tarihine kadar işleyen 24.175..00 TL olmak üzere toplam 112.500.00 TL alacaklı olduğunu, ayrıca ibraname nedeniyle uğradığı maddi zarar olarak toplam 183.126,10 TL alacak ile ayrıca 20.000 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Yargılma aşamasında alacağını ıslah ederek yükselttiğini bildirmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Davanın KISMEN KABULÜ İLE; Davacı yanın uğradığı maddi zarar karşılığında 221.825.00 TL'nin dava tarihi olan 10/09/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline,Davacı yanın maddi tazminat talebinin fazlaya ilişkin kısmı ile manevi tazminat isteminin REDDİNE karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı avukatın haksız olarak uhdesinde tuttuğu para ile ibraname nedeniyle uğradığı zarar için alacağın dava tarihine kadar işlemiş faizi de eklemek suretiyle talep etmiş, mahkemece de 221.825,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline şeklinde hüküm kurulmuş olmakla faize faiz yürütülmesine karar verilmiş olunmaktadır ki, bu durum B.K.nun 104/son maddesinde düzenlenen faize faiz yürütülemez hükmüne aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeni bir yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HMK.'un 370. maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. maddesinde yer alan "221.825,00 TL'nin dava tarihi olan 10/09/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline" sözlerinin hükümden çıkarılarak yerine “221.825,00 TL'nin davalıdan tahsiline, 197.893,00 TL asıl alacağa dava tarihi olan 10/09/2012 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine" söz ve rakamların yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 3.788,20 TL harcın istek halinde iadesine, 13/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6860, Karar No: 2014/14823, Tarih: 31.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/6860 E.  ,  2014/14823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ... 4. Aile Mahkemesi ile ... 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının çocuğunun nüfus kaydında anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Aile Mahkemesi, anne ve baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda davacı, gerçekte çocuğu olan ...'in doğum tarihinde resmi nikahı olmaması nedeniyle nüfus kaydında küçüğün büyükanne ve büyükbabası ... ve ...'den olma şeklinde kaydedildiği iddiasıyla nüfus kaydının düzeltilmesini talep etmiştir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3049, Karar No: 2013/8759, Tarih: 15.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/3049 E.  ,  2013/8759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava; kaynağını İİK'nun 89. maddesinden alan menfi tespit davasıdır.

Davalı ... vekili müvekkilinin diğer davalı ...'den bono dayalı alacağı için, giriştiği icra takibinde borçlunun davacı şirketten alacağı olduğu anlaşıldığından davacıya İİK'nun 89. maddesi gereğince haciz ihbarnameleri gönderildiğini, haciz ihbarnamelerine itiraz etmeyen davacının bu davayı açmakta haksız olduğunu belirterek davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Diğer davalı duruşmalara katılmadığı gibi cevap dilekçesi de vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde, icra takip borçlusu davalı ...'nin borcunu ödediği, hal böyle olunca bu davanın konusunun kalmadığı gerekçesi ile davanın konusu kalmaması sebebiyle hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı ... vekili, 12.06.2012 tarihli oturumda imzasız beyanı ile takip borçlusu diğer davalı ...'den olan asıl alacağını icra harç ve masrafları dışında tahsil ettiğini bildirerek davanın konusuz kaldığını ifade etmiştir. Bu beyan adı geçenin imzası ile tasdik edilmediğinden bağlayıcı olmadğı gibi icra harç ve masrafları yönünden davalılar arasındaki takibin halen ayakta olduğu ve takipten feragat edilmediği anlaşıldığından somut olayda davanın konusuz kaldığı söylenemez.

Bunun yanında, kabul şekli itibariyle de dava tarihindeki haklılık durumu araştırılmadan yargılama giderleri ve vekalet ücreti bakımından yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.