muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7832, Karar No: 2014/9868, Tarih: 24.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/7832 E.  ,  2014/9868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2012

NUMARASI : 2010/548-2012/163

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Kadıköy 7.İcra Müdürlüğünün 2009/26249 sayılı takip dosyasından, davacının işlettiği otel işyerindeki malların 26.04.2010 tarihinde haczedildiğini belirterek, İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan hacizlerin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, haciz adresindeki otelin dava dışı bir firmaya ait olduğunu ve borçlu tarafından kiralandığı kira süresi dolmadan ve sözleşme fesh edilmeden davacı şirketin muvazalı olarak kuralarak bu şirket üzerinden işletilmeye devam edildiğinden haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, duruşmaya katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve delillere göre haciz adresinin borçlu şirket ortağı M. G. tarafından işletildiği, başka şirketler adına yapılan devirlerin mal kaçırma amacına yönelik olduğunu ve BK'nun 179.maddesi gereğince de işyerini devir alan davacının devir aldığı işletmenin borçlarından sorumlu olacağından bahisle davanın reddine karar vermiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu haciz 26.04.2010 tarihinde yapılmıştır. Dava ise 22.06.2010 tariihinde açılmıştır. Dava devam ederken 16.04.2012 tarihinde aynı adrese gidildiğinde 3.kişi yetkilisi tarafından yeniden istihkak iddiasında bulunulmuş alcaklı vekili haciz sırasında "her ne kadar 3.kişinin istihkak iddiası Denizli 3.İcra Mahkemisi tarafından red edilmiş ve bu red kararına istinaden haciz talep etmiş ise de istihkak iddiasının kabul eder haciz ve muhafaza işleminden vazgeçiyoruz."şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür. Bu beyandan dava konusu mallar yönünden de hacizden vazgeçip vazgeçmediği net olarak anlaşılmamaktadır.

Bu durumda mahkemece, davalı alacaklı vekilinden 16.04.2012 tarihli haciz sırasındaki kabul beyanının dava konusu haczi de kapsayıp kapsamadığı açıklattıralarak, oluşacak sonuca göre davanın konusu kalıp kalmayacağı değerlendirilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı 3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19734, Karar No: 2014/18791, Tarih: 21.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/19734 E.  ,  2014/18791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katılma alacağı

K A R A R

Dairenin 15.04.2014 tarihli ilamı ile araç kayıtları ile ilgili eksiklikler yanında ayrıca tarafların boşanmalarına ilişkin olduğu anlaşılan Üsküdar 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 27.11.1991 tarih, 1991/754 Esas 1991/980 Karar sayılı dava dosyasının da Mahkemesinden getirtilerek dosya arasına konulması da istenmiş olup. Mahkeme tarafından diğer eksiklikler yerine getirilmiş ise de az yukarıda sözü edilen dosya getirtilmeden dosya yeniden temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiştir.

Bu nedenle Üsküdar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 27.11.1991 tarih, 1991/754 Esas 1991/980 Karar sayılı dava dosyasının incelenmek ve iade edilmek üzere bulunduğu yerden getirtilerek dosya arasına konulması, Yerel Mahkeme Hakimi tarafından eksikliğin tam olarak yerine getirilmesi hususunda gerekli denetimin yapılması, yeniden eksiğe göndermeye sebebiyet verilmemesi, denetim yapılmamasının sorumluluğu gerektirdiğinin bilinmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın Yerel Mahkeme'ye İADESİNE, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/103, Karar No: 2005/116, Tarih: 18.10.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/7-103 E., 2005/116 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/7-103 E., 2005/116 K.**

**- ÖNÖDEME NEDENİYLE DAVANIN ORTADAN KALDIRILMASI

- TÜRK PARASININ KIYMETİNİ KORUMA

- YÜKLENEN KAMBİYO YÜKÜMLÜLÜĞÜNÜ YERİNE GETİRMEMEK**- 4961 S. TÜRK PARASININ KIYMETİNİ KORUMA HAKKINDA KANUND... [ Madde 2 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 2 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 119 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 305 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 317 ]

- 1567 S. TÜRK PARASININ KIYMETİNİ KORUMA HAKKINDA KANUN [ Madde 3 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık ..... Elektrik San. ve Tic. Ltd. Şirketi'ne yüklenen kambiyo yükümlülüğünü yerine getirmemek suçunun nitelik değiştirerek kambiyo yükümlülüğünü süresinden sonra yerine getirmek suçuna dönüştüğünün kabulüyle sanık Şirket hakkındaki kamu davasının vaki önödeme nedeniyle TCY'nın 119. maddesi uyarınca ortadan kaldırılmasına ilişkin İstanbul 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.10.2003 gün ve 281-1433 sayılı hüküm katılan Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 07.10.2004 gün ve 4386-10812 sayı ile;

"Kambiyo takibine konu ithalatın 4961 sayılı Yasanın Geçici 2/2. maddesinde öngörülen süreden önce yapıldığı ve anılan Yasanın yürürlük tarihi itibariyle kambiyo senedine konu ithalat hesabının kapatıldığı gözetilip tartışılarak hükümden sonra 06.08.2003 gün ve 25191 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren "Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair 4961 sayılı Kanunun" Geçici 2/3. maddesindeki düzenlemelere göre TCK.nun 2. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilerek bir hüküm kurulmasının gerekmesi" isabetsizliğinden bozulmuştur.

Yerel Mahkeme 18.05.2005 gün ve 1709-349 sayı ile;

"% 4 ödeme yapmasının sanık şirket aleyhine olacağı, sanık Şirket'in önödemeyi kabul edip ödemede bulunduğu " gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de süresi içinde katılan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay C.Başsavcılığının "temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği" görüşünü içeren 18.07.2005 gün ve 125794 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesi üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme konusu olayda;

Yerel Mahkeme, sanık şirketin ithalat bedelini ödemesine karşın malı süresinden sonra yurda getirip ithalat hesabını da süresinden sonra kapattığı, 1567 sayılı Yasanın 3/a maddesinde düzenlenen ve önödemeye tabi bulunan bu suçtan dolayı yapılan öneriye uyarak 218.103.180 TL parayı yargılama giderleri ile birlikte süresi içinde Maliye veznesine yatırdığından bahisle, sanık şirket hakkındaki kamu davasının vaki önödeme nedeniyle TCY'nın 119. maddesi uyarınca ortadan kaldırılmasına ilişkin önceki kararında direnmiş, katılan vekili 18.05.2005 günlü bu hükmü temyiz etmiştir.

Ceza Genel Kurulunun 02.05.1983 gün ve 65/199, 02.05.1994 gün ve 97-126 sayılı kararlarında vurgulanan ilkeye göre; hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenleme dikkate alınmalıdır.

Önödeme nedeniyle davanın ortadan kaldırılmasına ilişkin kararların temyiz edilebilir nitelikte olup olmadıkları saptanırken de aynı ölçü gözönünde tutulmalıdır. Buna göre, önödemede belirtilen para cezası miktarı, hüküm tarihi itibariyle CYUY'nın 305. maddesindeki kesinlik sınırının üstünde ise, önödeme nedeniyle verilen düşme (ortadan kaldırma) kararları da temyiz edilebilecek, aksi takdirde bu kararlar kesin nitelikte sayılacaktır. (CGK 05.02.1990 gün ve 367-6)

Öte yandan, CYUY'nın Yerel Mahkeme direnme hükmünden önce 21.07.2004 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasa ile değişik 305. maddesine göre, 2 milyar liraya kadar para cezasına dair hükümler kesin nitelikte olup, temyiz olunamaz.

Yine, Ceza Genel Kurulu'nun 04.10.1993 gün ve 187-227 sayılı kararında vurgulandığı üzere, kesin nitelikteki hükümler dahi, suç vasfına yönelik temyiz halinde, bu hususla sınırlı biçimde Yargıtay denetimine tabidir.

Açıklanan bu ilkeler ışığında olay incelendiğinde;

Katılan vekilinin suç niteliğine ilişkin açık bir temyizi olmadığı gibi, sanık şirketin ithalat hesabını süresinden sonra kapatması eyleminin başka bir suça dönüşmesi olasılığı da bulunmamaktadır. O halde, önödemeye esas para cezasının miktarı itibariyle düşme (ortadan kaldırma) kararı kesin nitelikte olduğundan, katılan vekilinin temyiz inceleme isteminin CYUY'nın 305 ve 317. maddeleri uyarınca reddi gerekir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1- Katılan vekilinin temyiz inceleme isteminin CYUY'nın 305 ve 317. maddeleri uyarınca REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 18.10.2005 günü tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/137, Karar No: 2021/3576, Tarih: 20.05.2021

**14. Ceza Dairesi         2021/137 E.  ,  2021/3576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, sanık müdafisinin süre tutum dilekçesinin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden gönderiliş tarihine göre temyizin süresinde olduğu gözetilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdurenin anlatımları doğrultusunda olayın tek görgü tanığı konumunda bulunup, aşamalarda beyanı alınmayan... ile mağdurenin ablası ... ve üvey babası ...'in maddi gerçeğin ortaya çıkarılması açısından temin edilip, tanık sıfatıyla ifadelerinin alınmasından sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3775, Karar No: 2013/3281, Tarih: 25.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/3775 E.  ,  2013/3281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen .../01/2012 tarih ve 2011/480-2012/27 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların, davacının dava dışı Nazlı Ltd. Şti.'nde bulunan hisselerinin yine dava dışı ...'na devrine ilişkin olarak ........2007 tarihli bir "Ön Protokol" imzaladıklarını ve bu amaçla müvekkilinin davalıya toplam 1.200.000 TL bedelli 6 adet çek verdiğini, ancak daha sonra tarafların hisse devir bedelinin nakden ve peşinen ödenmesi hususunda anlaşarak ... ncü Noterliği'nin ........2007 tarih ve 30497 yevmiye nolu noter devir sözleşmesinin imzalandığını, noter devir sözleşmesinden anlaşılacağı üzere davalının hiçbir alacağının kalmadığını, buna rağmen davalının aldığı çekleri iade etmediğini ileri sürerek, keşidecisi davacı olan Şekerbank ... Şubesi'nin muhatabı bulunduğu çekler nedeniyle müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ikametgahı itibariyle yetkili mahkemenin Üsküdar Mahkemeleri olduğunu ve ...'nın 4 ncü maddesi uyarınca da davaya bakmaya görevli mahkemenin ... Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuş ve ayrıca da ........2007 tarihli "Ön Protokol" sonrasında protokoldeki çekler iade edilerek bu kez dava konusu çeklerin verildiğini, 1.200.000 TL değer biçilen hisselerin 250.000 TL'ye devredildiği iddiasının dinlenemeyeceğini savunarak, davanın reddine ve % 40 tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine ve davalı alacaklının davacının tedbiri nedeniyle alacağını alamadığı ve icra dosyasındaki takibin durduğu gerekçesiyle İİK'nın 72. maddesi gereğince alacaklı davalı lehine 1.200.000 TL'nin %40 oranında icra inkar tazminatının davacıdan alınıp davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, .../02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16047, Karar No: 2014/18202, Tarih: 04.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/16047 E.  ,  2014/18202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davanın kabulüne dair mahkemece verilen hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, davalı vekilinin temyiz talebi mahkemece bir ek kararla miktardan reddedilmiştir. Ek karar davalı vekiline tebliğ edilmiş, davalı vekili tarafından bu ek karar da temyiz edilmiştir.Ek kararın temyizine ilişkin temyiz harçlarının yatırılıp yatırılmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu nedenle, ek kararın temyizine ilişkin temyiz harçları yatırılmış ise buna dair belgelerin dosya içine konması, yatırılmamışsa iş bu temyiz harçlarının yatırılması/tamamlanması ile ilgili gereken işlemlerin yapılması ve bu şekilde temyize ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/06/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4631, Karar No: 2019/1514, Tarih: 25.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4631 E.  ,  2019/1514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 29/11/2016 tarih ve 2015/200-2016/617 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili; müvekkili ile davalı şirket arasında 2001 tarihinde yetkili acentelik sözleşmesi imzalandığını, diğer davalının da cari hesap ilişkisine teminat teşkil etmek üzere taşınmazı üzerinde müvekkili lehine 70.000,00 TL bedelle ipotek tesis ettirdiğini, davalı şirketin ihtarına rağmen acentelik sözleşmesine dayalı borcun ödenmediğini, bunun üzerine müvekkilince davalılar aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ... 14. İcra Müdürlüğünün 2010/22395 esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, ancak davalıların itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptalini ve davalıların icra inkar tazminatına mahkum edilmelerini talep ve dava etmiş; birleşen davada ise, aynı borç için tahsilde tekerrür olmamak üzere davalı şirket aleyhine genel haciz yoluyla başlatılan ... 14. İcra Müdürlüğünün 2010/22395 esas sayılı takibine de itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini ve davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava istemiştir.

Asıl davada davalılar vekili, davacının hangi poliçeler dolayısı ile alacaklı olduğunu belgelendirmek zorunda olduğunu savunarak davanın reddini istemiş; birleşen davada da davalı vekili aynı savunmada bulunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; 17.11.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda davalı tarafın ticari defterleri ve dava dosyası kapsamına göre takip ve dava konusu edilen davacı alacağın mevcudiyetinin tespitinin mümkün olmadığının, davacının ticari defter ve belgeleri üzerinde yapılacak detaylı incelemelerden sonra netlik kazanacağının belirtildiği, talimat yolu ile alınan 10.06.2016 tarihli bilirkişi raporunda da davacının davalı şirketten olan poliçe alacaklarının hangi poliçelere dayalı oldukları yönünde poliçe bazında bir takip sisteminin bulunmadığının, davacı tarafça sunulan 23.10.2009 tarihli davalı şirketin kaşesini içeren özet ekstresi ve mutabakat formunun aslının dosyaya sunulmadığının ve takip öncesindeki 1 yıla ilişkin olduğunun, bu nedenle davacının alacağının kendi ticari defter ve kayıtları üzerinde yapılan incelemede saptanamadığının belirtildiği, davacı tarafından asıl ve birleşen davanın ispat edilemediği gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Asıl ve birleşen davalar, acentelik sözleşmesine dayalı alacağın tahsili için başlatılan takiplere yapılan itirazların iptali istemine ilişkin olup mahkemece yazılı gerekçe ile asıl ve birleşen davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiştir. Ancak, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, şirket kayıtları üzerindeki incelemenin yerinde yapılmadığı anlaşılmaktadır. Davacı tarafça iddia edilen borca ilişkin olarak muavin hesap kayıtlarının, taraflar arasındaki ilişkinin başından itibaren dikkate alınarak detaylı bir şekilde incelenmesi, dosyada fotokopisi bulunan mutabakat belgesinin aslının davacıdan istenerek dosyaya kazandırılması sonrasında, davalıların bu belgeye karşı beyanlarının uygunluğunun tespit edilmesi halinde, mutabakat tarihinden sonrasına ilişkin değerlendirmeyle sonuca ulaşılması gerekirken yetersiz bilirkişi incelemesine dayalı olarak karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 25/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20503, Karar No: 2014/3412, Tarih: 11.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/20503 E.  ,  2014/3412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2010

NUMARASI : 2010/635-2010/1017

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, İstanbul 2.İcra Müdürlüğünün 2010/21357 sayılı takip dosyasından, davacıya ait işyerindeki malların 28.08.2010 tarihinde haczedildiğini belirterek İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan hacizlerin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı, duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, dava konusu haczin davacının işyerinde yapıldığı, borçlunun faaliyet alanının farklı olduğu ve işyeri ruhsatının 3.kişi adına olduğundan bahisle davanın kabulüne karar vermiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3.kişinin İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

Dava konusu haciz, 28.08.2010 tarihinde takip dayanağı bonoda belirtilen, borçluya ödeme emrinin tebliğ edildiği ve 08.07.2010 tarihli haczin yapıldığı adreste gerçekleşmiştir. İİK'nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu dolayısı ile alacaklı yararına olup karine aksinin davacı 3.kişi tarafından kesin ve güçle delillerle kanıtlanması gerekmektedir.

Dosya içerisindeki vergi kayıtlarından borçlunun haciz adresinde 27.06.2007-23.08.2010 tarihleri arasında hediyelik eşya, elişi, imitasyon takı perakende satış işi ile iştigal ettiği ve davacının da 23.08.2010 tarihinde aynı adreste aynı konuda faaliyete başladığı görülmüştür. Haciz sırasında hazır bulunan ve önceki hacizde de yer alan N. G.3.kişinin işyerini borçludan 15 gün önce devir aldığını beyan etmiştir.

Bu olgular, davacı ve borçlu arasında, yapılan işlemlerin alacaklılardan mal kaçırma amacına yönelik danışıklı örtülü işyeri devri niteliğinde olduğundan davalı alacaklı yönünden hüküm ifade etmeyeceği açıktır. Biran için devrin danışıklı olmadığı düşünülse dahi işyeri devrinin İİK'nun 44.madde koşullarına uygun yapıldığı iddia ve ispat edilmediği gibi BK'nun179 (YBK'nun 202) maddesi gereğince işyerini devir alan davacı devir aldığı işyerinin borçlarından sorumludur.

Mahkemece, tüm bu maddi ve hukuki veriler dikkate alınarak davacı 3.kişinin davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8343, Karar No: 2018/5175, Tarih: 10.07.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/8343 E.  ,  2018/5175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriği ile mahkemenin kabul ve gerekçesi karşısında, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C.Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin, yeterli ödeme gücü bulunmayan sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı, sanık ... ve savunmanı ile sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden “zorunlu müdafii giderinin” çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.