muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2725, Karar No: 2012/9004, Tarih: 28.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/2725 E.  ,  2012/9004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Malatya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/12/2010 tarih ve 2010/183-2010/698 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 14.510 TL’nın altında bulunduğundan HUMK’nun 3156 sayılı Kanun ile değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'ın bankadan ihtiyaç kredisi kullandığını, davalı ile de hayat sigortası tanzim ettiğini, kendisinin 20.11.2009 tarihinde kalp krizi nedeniyle öldüğünü, sigortanın poliçe öncesi murisin şeker hastalığı bulunduğu, bu durumu başvuru formunda belirtmediği gerekçesiyle ödemede bulunmadığını ileri sürerek, 15.000 TL'nın 08.12.2009 tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinden tazminatı talep etme hakkının lehtara ait olduğunu, poliçede lehtar olarak bankanın isminin geçtiğini, murisin poliçe öncesi diabetes mellitus hastalığı olduğu halde bunu başvuru formunda belirtmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacıların murisinin hastalığını sigortadan gizlemediği, sigortanın tazminatı ödemesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 9.063 TL'nın 08.12.2009 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, hayat sigortasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda açıklanan gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Oysa, davaya konu poliçede dava dışı banka lehtar olup, tazminat talep hakkı öncelikli olarak bankaya aittir. Banka, alacağını tahsil ettikten sonra, bakiye miktar kalırsa sigortalının mirasçıları olan davacılara ödeme yapılabilir.

Bu itibarla, mahkemece davacıların murisi tarafından dava dışı bankadan çekilen kredinin ödenip ödenmediği belirlenip, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla, mahkemece davacıların murisi tarafından dava dışı bankadan çekilen kredinin ödenip ödenmediği belirlenip, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10535, Karar No: 2016/10925, Tarih: 30.11.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/10535 E.  ,  2016/10925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçinin kayıp ettiği kredi kartı ile cep telefonu alımı yapılması nedeniyle yapılan araştırma sonucu, 20.09.2006 tarihinde ... adına kesilen fatura ile satın alınan cep telefonunun 24.09.2006 tarihinde yapılan satış protokolü ile ..'e satıldığı, satıcı adı ... olup daha sonra telefonun başkasına satılıp kullanılmaya başlanması üzerine bu bilgilerden ulaşılan sanıklar hakkında açılan davada; yargılama sonucu verilen beraat kararının aleyhe temyizi sonucu dosyayı inceleyip bozma kararı veren Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin ilamında belirtildiği üzere alışverişe ilişkin slipler ve fatura aslı ele geçmemişse de dosyaya ibraz edilen satış sözleşmesi aslı getirtilerek, sanıkların suç tarihinden önce resmi dairelerde var olan yazı, rakam ve imzalarının istenmesi, huzurda alınan örneklerle birlikte aidiyetinin belirlenmesi açısından Adli Tıp Kurumuna gönderilmesi, sözleşme üzerindeki sabit ve cep telefon numaralarının kime ait olduğunun saptanması, ...'in sahibi ... ile sanıkların yüzleştirmesinin yapılması, ...'in yanında çalışan görevli ...'ın 14.12.2011 tarihli celsedeki teşhise ilişkin beyanları da dikkate alınarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15642, Karar No: 2014/5386, Tarih: 27.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/15642 E.  ,  2014/5386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/137565

MAHKEMESİ : Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2012

NUMARASI : 2011/168 (E) ve 2012/36 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın iddianamenin düzenlenmiş olduğu 31/05/2011 tarihinden önce soruşturma aşamasında çalmış olduğu üç adet beşer litrelik zeytinyağı bedeli olarak 11/05/2011 tarihinde PTT Müdürlüğü vasıtasıyla 150 TL parayı mağdura göndermiş olduğunun ve mağdurun 19.09.2011 havale tarihli dilekçe ile zararının karşılanmış olması sebebi ile sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğinin bu suretle mağdurun zararının soruşturma aşamasında karşılandığının anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK.nun 168. maddesinin 1.fıkrası uyarınca cezadan indirim yapılması gerekirken aynı maddenin 2.fıkrası ile indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13624, Karar No: 2013/17759, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13624 E.  ,  2013/17759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vasi atanması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, kızı ...'nin boşandığını, çocuklarının velayetinin kızına verildiğini, ancak kızının geçirdiği trafik kazası sonucu bitkisel hayata girdiğini belirterek torunu 20.05.2009 doğumlu ...'a vasi atanmasına karar verilmesini istemiş, mahkemece dava kabul edilmiş olup hüküm baba ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, vasi atanması hakkındaki davanın 21.09.2012 tarihinde açıldığı, kendisine velayet verilen ve bitkisel hayatta olan anne Atike'nin davadan sonra 17.01.2013 tarihinde öldüğü, kararı temyiz eden baba tarafından velayetin kendisine verilmesi hakkında ... 8. Aile Mahkemesinin 2013/178-372 sayılı dosyasında 07.03.2013 tarihinde velayetin kendisine verilmesi hakkında dava açıldığı ve velayetin babaya verildiği, kararın ise 26.06.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Dava açıldıktan sonra velayet babaya verildiğinden vasi atanması hakkındaki davanın konusu kalmamıştır. Mahkemece karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1331, Karar No: 2020/3783, Tarih: 24.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/1331 E.  ,  2020/3783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No : 2018/1732-2019/2170

İlk Derece

Mahkemesi : Bakırköy 17. As. Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2013/1108-2018/71

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi tarafından temyiz isteminin kesinlik nedeniyle reddine dair verilen ek kararın, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Temyize konu toplam kurum zararı ile kabul edilen kısım gözetildiğinde, davacı kurum vekilinin temyiz isteminin karar tarihi itibariyle 58,800,00 TL' lik temyiz kesinlik sınırı altında kaldığı belirgin olduğundan, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin "temyiz yoluna başvuru dilekçesinin kesinlik nedeniyle reddine" ilişkin 14.01.2020 tarihli EK KARARININ ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23769, Karar No: 2016/3172, Tarih: 22.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23769 E.  ,  2016/3172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bulanık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2015

NUMARASI : 2014/125-2015/331

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar,taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş ise de: bozma kararının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1)Bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazda bulunan elma fidanlarının bedeline hükmedilmiş ve bu husus bozma kapsamı dışında tutularak davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşturmuştur.

Bu durumda; kamulaştırılan taşınmazın üzerinde bulunan elma fidanlarının bedellerine hükmedilmesi gerekirken bu hususta değerlendirme yapmayan eksik bilirkişi raporuna göre eksik bedele hükmedilmesi,

2) Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan, emsal kabul edilen taşınmazın vergi,masraf ve harçtan kurtulmak için değerinin eksik gösterildiğinden bahisle m2 birim fiyatının piyasa şartlarına göre 4 kat fazla ve dava konusu taşınmaz ile aynı değerde olduğunun kabulü ile 17,84 TL/m2 belirleyen bilirkişi raporuna göre değer biçilmiştir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan, emsal kabul edilen taşınmazın vergi,masraf ve harçtan kurtulmak için değerinin eksik gösterildiğinden bahisle m2 birim fiyatının piyasa şartlarına göre 4 kat fazla ve dava konusu taşınmaz ile aynı değerde olduğunun kabulü ile 17,84 TL/m2 belirleyen bilirkişi raporuna göre değer biçilmiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle ve emsal taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların. Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılıp, bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19446, Karar No: 2019/7427, Tarih: 12.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/19446 E.  ,  2019/7427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 14/07/2003 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davalının eşi ...'in vefat ettiğini, müvekkili kurumun yasa ve mevzuat gereği davalıya 19/07/2004 tarihinde 30.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ödediğini, müvekkili kurumun ödediği bu tazminatı rücuen tahsil etmek için kazaya sebebiyet veren ... ve araç sahibi ...'ya dava açtığını, Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/89 Esas, 2009/248 karar sayılı dava dosyasında yapılan yargılama sonunda; B.K.nun 43. Maddesine göre hatır taşıması indirimi yaparak talep ettikleri 30.000,00 TL tazminatı 24.000,00 TL'ye düşürdüğünü, mahkeme kararını temyiz ettiklerini, ancak davalı ...'den yapılan fazla ödemenin iadesini talep etme zorunluluğu doğduğunu, davalı hakkında Uzunköprü İcra Müdürlüğünün 2011/837 Esas sayılı dosyası ile ilamsız takip yaptıklarını, davalının bu takibe itiraz ederek zamanaşımı itirazında bulunduğundan takibin durduğunu, davalının itirazının haksız ve yersiz olduğunu, zamanaşımının geçmediğini, belirterek davalının itirazının iptali ile takibin devamına, davalının asıl alacağın % 40'ı oranında icra inkar tazminatına mahkum edilerek, yargılama giderlerinin davalı taraftan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 12/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8614, Karar No: 2013/5873, Tarih: 29.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/8614 E.  ,  2013/5873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik (iki kez)

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 241. maddesinde tefecilik suçunun; “Kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para veren kişi,...” biçiminde tanımlandığı, bu düzenlemeye göre suçun oluşması için sanığın yalnızca bir kişiye ödünç para vermesi yeterli olup, bu işi meslek haline dönüştürüp dönüştürmemesinin öneminin bulunmadığı, bu nedenle suçun temadi ettiğinden ve birden fazla kişiye ödünç para verilmesinin tek suç oluşturduğundan bahsedilemeyeceği,

Ayrıca, kesintisiz suçlarda kesintinin gerçekleştiği anda suçun işlendiği kabul edilmekle birlikte 5237 sayılı Yasanın 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunun maddede yazılı tipik hareketin bir kez işlenmesiyle oluşan sırf hareket suçu niteliğinde bulunduğu, bu suçun ivaz karşılığında ödünç paranın borç alana verilmesiyle tamamlandığı, suçun tamamlanması için ivazın temin edilmiş olmasının şart olmadığı, hatta ödünç olarak alınan paranın vadesinde geri ödemesinin yapılmamış olmasının da suçun oluşması üzerinde bir etkisinin bulunmadığı, aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında önemli miktardaki paraların karşılıksız verilmesinin de hayatın olağan akışına ve genel hayat tecrübelerine uygun düşmediği,

Dava konusu somut olayda ise; sanığın, C.Savcılığında alınan savunmasında her iki şikayetçiye de faiz karşılığında borç para verdiğini, Sorgu Hakimliğinde alınan ifadesinde sadece şikayetçilerden ...'a faiz karşılığında borç para verdiğini, kovuşturma aşamasında ise ...'a 2007 yılında 6.000 TL borç para verdiğini, ancak karşılığında faiz istemediğini, diğer şikayetçi Nesrin'e ödünç para vermediğini beyan etmesi, şikayetçi ...'ın aşamalarda, kovuşturma aşamasında beyanı alınamayan diğer şikayetçi Nesrin'in de soruşturma safhasında sanıktan faiz karşılığında borç para aldıklarını beyan etmeleri, 22/05/2008 günlü vergi inceleme raporu, aynı tarihli sanık tarafından da

imzalanan tutanak ile tüm dosya kapsamından sanığın kazanç elde etmek amacıyla şikayetçilere 2007 yılında ayrı ayrı ve birden fazla ödünç para verdiği anlaşıldığından, başkaca bir hususun araştırılmasına gerek kalmaksızın zincirleme biçimde tefecilik suçundan mahkümiyeti yerine yasal olmayan ve dosyada bulunan kanıtlarla örtüşmeyecek biçimdeki gerekçelerle beraetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29809, Karar No: 2019/6444, Tarih: 04.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/29809 E.  ,  2019/6444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaza müdahalenin önlenmesi, eski hale getirme ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaza müdahalenin önlenmesi, eski hale getirme ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kısa kararda, dava konusu taşınmazlardan ... Mahallesi, (eski 131 ada 43 parsel) yeni 407 ada 80 parsel sayılı taşınmaza yönelik müdahalenin önlenmesine ve taşınmazın davacıya teslimine de karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında bu taşınmaz yönünden hüküm kurulmaması nedeniyle kısa karar ile gerekçeli karar çelişiktir. Yargıtay Büyük Genel Kurulunun l0.04.l992 gün l99l/7 – l992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması bozma nedenidir. Bozmadan sonra yerel mahkeme önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaate göre karar verebilir.

Bu nedenle taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle sair hususlar incelenmeksizin H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11678, Karar No: 2017/27255, Tarih: 23.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/11678 E.  ,  2017/27255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, Mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte birinin nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır.

Hükmü temyiz eden davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinin verildiği sırada ve yasal temyiz süresi içerisinde gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenmemiş bulunmaktadır. Davalılar avukatı tarafından temyiz yoluna başvurulurken, her iki davalı adına temyiz talebinde bulunulduğu; ancak her bir davalı adına ayrı ayrı başvuru ve nispi temyiz harcı yerine tek harcın yatırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca, başvuru ve nispi temyiz harcının tamamlanması, şayet davalılar adına ayrı ayrı temyiz harcının yatırılmaması halinde yatırılan temyiz harcının hangi davalı adına yatırıldığı tespit edildikten sonra, tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.