muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6483, Karar No: 2024/1869, Tarih: 21.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/6483 E.  ,  2024/1869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/210 D.İş, 2022/255 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : İHK-2022/3729

DAVA TARİHİ : 12.07.2021

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi/İtirazın Reddi

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/181267

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın reddine karar verilmiştir.

Karara davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı şirkete trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 50.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ile 1.200,00 TL rapor ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvuran tarafından delil olarak ileri sürülen maluliyet raporunun hüküm vermeye elverişli olmadığını, ilgili yönetmelik maddelerine uymadığını, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz esasına göre yapılması gerektiğini, vekalet ücretinin 1/5 olarak hesaplanması gerektiğini beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Adli Tıp Bilirkişi Heyeti tarafından düzenlenen raporda davacının kalıcı maluliyetinin bulunmadığının tespit edildiği" gerekçesiyle, başvurunun reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davacı vekili itiraz dilekçesinde; sundukları güncel mevzuata uygun maluliyet raporuna itibar edilmeksizin Adli Tıp Bilirkişi Heyeti tarafından düzenlenen rapor dikkate alınarak talebin reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu beyanla kararın kaldırılarak davanın kabulünü istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Adli Tıp Bilirkişi Heyeti tarafından hazırlanan raporun dosya kapsamı ile uyumlu olduğu" gerekçesiyle, davacı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Adli Tıp Bilirkişi Heyeti tarafından hazırlanan raporun dosya kapsamı ile uyumlu olduğu" gerekçesiyle, davacı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; itirazında ileri sürülen sebepler ve resen görülecek nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı ile adli rapor gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Somut olayda hükme esas alınan Adli Tıp Bilirkişi Heyeti tarafından düzenlenen maluliyet raporunda davacıdaki arazların sürekli iş göremezlik oluşturmadığı tespit edilmiş, Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından bu rapora itibarla başvurunun reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından bu karara itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından aynı gerekçe ile davacı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından Sigorta Tahkim Komisyonuna başvuru sırasında sunulan Manisa...r Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 11.06.2020 tarihli raporda Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre yapılan değerlendirmede davacıda travma sonrası stres bozukluğu nedeniyle %40 oranında maluliyet oluştuğu tespiti yer almaktadır. Yine dosya içinde bulunan 27.05.2021 tarihli Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen maluliyet raporunda da davacıda travma sonrası stres bozukluğu teşhisiyle %40 oranında kalıcı maluliyet oluştuğu tespiti yer almaktadır. Tahkim yargılaması sırasında dosyanın maluliyet raporu düzenlenmesi için Adli Tıp Bilirkişi Heyetine gönderilmesi üzerine Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından davacının fiziki muayenesi yapılarak 10.11.2021 tarihinde düzenlenen raporda ise davacıda halihazırda sosyal ve mesleki işlevselliğini etkileyecek düzeyde bir ruhsal bozukluğun olmadığının tespit edilmesi üzerine Adli Tıp Bilirkişi Heyeti tarafından davacıda kalıcı maluliyet oluşmadığı yönünde rapor tesis edilmiştir. Ancak dosya içinde bulunan iki maluliyet raporunda davacıda travma sonrası stres bozukluğu teşhisi ile %40 oranında kalıcı maluliyet tespit edilmişken hükme esas muayene raporunda davacıda kalıcı araz olmadığı yönündeki tespit arasındaki çelişki giderilmeden sonuca gidilmesi hatalı olmuştur. Davacı vekili maluliyet raporunun yeterli olmadığını savunmaktadır. Davacının maluliyetinin haksız fiil sorumlusunun fiili sonucu oluştuğunun, yani haksız fiil ile maluliyet arasında illiyet bağının bulunduğunun da belirlenmesi sorumluluk açısından zorunludur. Bu nedenlerle maluliyet raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Bu durumda, davacının kaza tarihi öncesinde psikolojik tedavisine ilişkin tedavi var ise ve yine kazadan sonraki tedavi evrakları da dosya arasına getirtildikten sonra muayenesi de yapılarak, kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre, kazadan sonra oluştuğu belirtilen "travma sonrası stres bozukluğu" nedeniyle davacıda kalıcı maluliyet bulunup bulunmadığı, kaza ile illiyet bağının olup olmadığı, maluliyet oranına etki edip etmediği, belirtilen rahatsızlığın ömür boyu sürüp sürmeyeceği ve sürekli değilse ne kadar süre devam edeceği konusunda Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümlerinden içerisinde psikiyatri uzmanının da bulduğu bir heyetten açıklayıcı, denetime elverişli rapor alınıp sonucuna göre (davalı lehine oluşan kazanılmış haklar da gözetilerek) karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

21.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3134, Karar No: 2023/10271, Tarih: 29.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/3134 E.  ,  2023/10271 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Sivas Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 18.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 06.11.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Sivas (Kapatılan) 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 tarihli ve 2015/800 Esas, 2016/103 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci, 51 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 26.01.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulü)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 26.01.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulü)

" Sanık savunması ve dosya kapsamı dikkate alındığında, 07.03.2015 tarihinde yapılan bir ihbarla Dedebalı Mahallesi Mısmılırmak Caddesi üzerinde bulunan 3 katlı metruk bir binaya iki şahsın girdiğinin haber edilmesi üzerine görevli polis memurları tarafından olay yerine gidildiği, görevli polis memurlarını gören sanık ... ile hakkında kamu davası açılan Cemalettin'in beyaz kağıda sarılı vaziyette bulunan daralı ağırlığı 4,40 gram olan uyuşturucu esrar maddesini dışarı attıkları, sanık ...'ın yapılan idrar tahlili sonucunda uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, sanığın savunmasında uyuşturucu madde kullandığını ikrar ettiği, ele geçirilen esrar maddesi üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen rapor içeriğine göre esrarın aktif uyuşturucu maddesi olan "tetrahydrocannabinolün ihtiva eden ve esrar yapımına elverişli kenevir bitkisi parçaları olduğunun belirtildiği, sanığın üzerine atılı eylem nedeniyle 18.03.2015 tarihinde dava açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve kararın 26.03.2015 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, sanığın erteleme süresi içerisinde

ikinci kez suç uyuşturucu madde kullanmak ve bulundurmak suçunu işlediğinin tespit edildiği " gerekçesiyle sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

ikinci kez suç uyuşturucu madde kullanmak ve bulundurmak suçunu işlediğinin tespit edildiği " gerekçesiyle sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1) 18.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığın MERNİS adresinde doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca muhtara teslim edildiği anlaşılmış olup; aynı Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata aynı Kanun'un 23 üncü maddesinin bir ila sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ıncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği için yapılan tebliğ usulsüz olduğundan 18.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, bu kapsamda inceleme konusu olayda ihlal sayılan 16.06.2015 tarihli eylemin, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2) 16.06.2015 tarihli ihlal sayılan olayda kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmeyen, olayı müteakip kamu davası açılmadan önce uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanamayan sanığın, daha önce kullandığını söylediği uyuşturucu maddelerin de ele geçmemesi nedeniyle niteliklerinin belirlenmesi mümkün olmadığından, ele geçen madde ile ilgisi

2) 16.06.2015 tarihli ihlal sayılan olayda kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmeyen, olayı müteakip kamu davası açılmadan önce uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanamayan sanığın, daha önce kullandığını söylediği uyuşturucu maddelerin de ele geçmemesi nedeniyle niteliklerinin belirlenmesi mümkün olmadığından, ele geçen madde ile ilgisi

bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı dolayısıyla ihlal sayılan eylemin sübut bulmadığı gözetilmeden, sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi,

3) 18.03.2015 tarihli kamu davasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri infaz dosyasının aslı ya da onaylı örneğinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurularak sanığın hukuki durumunun tayini yerine, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

4) 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi

ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

5) Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sivas (Kapatılan) 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 tarihli ve 2015/800 Esas, 2016/103 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.11.2023 tarihinde karar verildi.

#########
Yargıtay — Esas No: 2013/21637, Karar No: 2015/32551, Tarih: 22.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/21637 E.  ,  2015/32551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/99080

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Salihli Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2012

NUMARASI : 2010/149, 2012/29

SANIKLAR : T.. K.., H.. K..

KATILAN : B.. Y..

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık H.. K..'ın sahibi bulunduğu "Tunmed Medikal Tıbbi Cihazlar Pazarlama" firması ile katılan "BKS Basınçlı Kaplar San. A.Ş." arasında çelik oksijen tüpleri alım satımına ilişkin ticari faaliyet olduğu, bu faaliyet gereğince BKS Basınçlı Kaplar San. A.Ş. tarafından Tunmed Medikal Tıbbi Cihazlar Pazarlama firmasına imal ettiği oksijen tüpü satışının yapıldığı, karşılığında da Tunmed Medikal Tıbbi Cihazlar Pazarlama firması yetkilisi olarak sanık H.. K..'ın oğlu olan sanık T.. K.. tarafından 55.789 TL, 24.000 TL ve 40.000 TL bedelli olmak üzere üç adet çek düzenlenerek katılan şirkete verildiği, 55.789 TL bedelli ve 24.000 TL bedelli çeklerin ödendiği, 40.000 TL bedelli çekin ise ödenmemesi üzerine icra takibi başlatıldığı, icra takip aşamasında çekteki imzaya ve borca itiraz edilmediği, ödenmeyen ve sahteliği iddia edilen bahse konu 40.000 TL bedelli, 03.08.2007 keşide tarihli, 35743 numaralı çekin, Garanti Bankası Güzelyalı şubesinin 16.12.2007 tarihli cevabi yazısına göre, hesap sahibi sanık H.. K.. adına çek keşide etmeye yetkili olan oğlu sanık T.. K.. tarafından keşide edildiğinin bildirildiği ve bu yazı ekinde T.. K..'ın vekil olarak tayin edildiğine ilişkin İzmir 11. Noterliğince tanzim edilmiş 627 yevmiye numaralı 11/01/2007 tarihli vekaletname örneğinin de bulunduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen nitelikli dolandırıcılık suçunda sanıkların kastının bulunmaması; resmi belgede sahtecilik suçunda ise sahtecilik olarak tanımlanan fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 22/12/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.