muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8353, Karar No: 2022/7295, Tarih: 26.09.2022

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre açıklanan sebeple yerinde görüldüğünden, Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin 12/10/2021 tarihli ve 2021/935 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/155, Karar No: 2022/3388, Tarih: 24.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/155 E.  ,  2022/3388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili tarafların sulh olduklarını bildirdiğinden, taraflar arasındaki sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) işlemsiz olarak iade edilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere yerel mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 24/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9487, Karar No: 2014/17109, Tarih: 11.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/9487 E.  ,  2014/17109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Van Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.02.2014

NUMARASI :Esas no:2012/90 Karar no:2014/81

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davacının davasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; dosya içerisinde yer alan 08.10.2012 tarihli uzman raporuna göre müşterek çocukların giysilerinin temiz olmadığı, elleri ve kollarında yoğun şekilde yara, sıyrık ve kesiklerin olduğu, 14.05.2004 doğumlu müşterek çocuk Tolga’nın boşanma davasının kesinleşmesinden sonra güneş altında fazla kaldığı için beyin kanaması geçirerek vefat ettiği, velayete tabi 22.01.2006 doğumlu Eray ve 18.03.2008 doğumlu Berat'ın ciltlerinde fazla güneşe maruz kalmalarından kaynaklı olduğu düşünülen deri lezyonlarının olduğu bu haliyle babanın velayet görevini ihmal ettiği, davacı annenin uygun koşullara sahip olması durumunda velayetin anneye verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Ayrıca talimatla beyanlarına başvurulan müşterek çocuklar Eray ve Berat, babalarını uzun süre görmediklerini, çalışmaya gittiğini, yengesi ve amcasının yanında kaldıklarını beyan etmişlerdir. Bu durumda baba kendisine velayet hakkı verildiği halde müşterek çocukları yanına almayarak velayetle ilgili görevini ifa etmemiştir. Çocuklar yaşları itibarıyla ana bakım ve şefkatine muhtaçtır. Ana yanında kalmalarının bedeni, fikri ve ahlaki gelişimlerine engel olacağı yönünde ciddi sebep ve delil bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle Türk Medeni Kanununun 183. ve 349. madde koşulları oluştuğundan müşterek çocuklar Eray ve Berat’ın velayetlerinin babadan alınıp, anneye verilmesi gerekirken; davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.09.2014(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/11072, Karar No: 2019/6874, Tarih: 29.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/11072 E.  ,  2019/6874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62, 51/1-3, 51/7, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 53/6. maddesinde "Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilir." açık hükmü karşısında sürücü belgesinin geri alınması ve süresinin hakimin takdir yetkisi kapsamında olması gözetilerek, tebliğnamede bu yönde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Olayda yaralanan 05/11/2009 doğumlu ...’ın babası olan ...’ın 05/06/2014 tarihli ilk kolluk ifadesinde sanıktan şikayetçi olmayıp, 09/06/2014 tarihli ek ifadesinde şikayetçi olduğunu belirttiği, bilahare sanıktan şikayetçi olmasının davaya katılma hakkı vermeyeceği, dolayısıyla 25.11.2014 tarihli katılma kararının hükümsüz olduğu anlaşılmakla, ...’ın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca reddi ile katılanlar ..., ... vekili, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyizi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın kusuru bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, mahalli Cumhuriyet savcısının, CMK’nın 231. maddesi uygulanmayan sanık hakkında erteleme kararı verilirken TCK’nın 51/2 maddesi uyarınca ertelemenin mağdurun uğradığı zararın giderilmesine bağlı tutulmayarak gerekçeler arasında karışıklığa ve cezada beklenen amaca aykırı olduğuna ilişkin, katılanlar vekilinin ceza miktarına, cezada indirim yapılmasına, erteleme kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 28/11/2014 tarih ve 13799 sayılı raporda mağdurun yaralanmasının yüzde kalıcı iz niteliğinde olduğu belirtilmesine rağmen sanığa ek savunma hakkı tanınarak hükmolunan cezasında 89/2-d madde ve fıkrası gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-TCK'nın 51/8. maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağının sanığa ihtar edilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9357, Karar No: 2012/18825, Tarih: 07.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9357 E.  ,  2012/18825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; Beraat

2-Sanık ... hakkınnda;

a-Pamukbank' a ait Havsa keşideli, İş bankası ve Demirbank'a ait çekler yönünden; Beraat

b- Diğer suçtan; Mahkumiyet

Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 11.05.2001 günlü iddianamesiyle sanıkların katılan ...'a ve diğer katılan ile şikayetçiye ait çekleri ele geçirip kullanmak üzere düzenlendiklerinden bahisle açılan dava nedeniyle yapılan yargılamada, sanıklar ... ve ... haklarında katılan ...'a yönelik eylemlerinden beraatlerine karar verildiği, sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün ise katılan ...'a ait çekle ilgili olup anılan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak yapılmış bir temyizin bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanıkların katılan ...'a yönelik eylemlerinden dolayı verilen beraat kararına hasren yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği'' suçunun 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve sanıklar lehine olan 5237 sayılı TCK’nun 204/1. maddesindeki cezasının miktarı ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Kanunun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı 03.07.2001 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan ...'un temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik eylemleri hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3154, Karar No: 2011/5822, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/3154 E.  ,  2011/5822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının onama-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1189, Karar No: 2024/404, Tarih: 17.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/1189 E.  ,  2024/404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2022 tarihli ve 2022/63 Esas, 2022/255 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/2095 Esas, 2022/1804 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin, istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrikin varlığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrikin varlığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktul ...'nın olay tarihinde boş bir arazide boğaz, yüz ve karın kısımlarında bulunan çok sayıda keseci alet yaralanmasına bağlı olarak ölü bulunması üzerine maktulün öldürüldüğü çevrede kamera kayıtlarının incelenmesi neticesinde sanığın, 15.11.2021 tarihinde saat 22:30 sıralarında ... plakalı aracın maktulün yanına giderek aracına aldığının tespit edildiği, sanığın soruşturma aşamasında olayın hemen sıcağı sıcaklığına alınan savunmasında olaydan 6-7 ay kadar önce aracı ile otogar civarında gezdiği sırada bir bayanın kendisini durdurarak para karşılığı erkeklerle birlikte olduğunu söylediği, bayanı alarak tenha bir yere gittiklerini burada bayanın ismini söylemeyip ... lakaplı olduğunu söylediği, ... lakaplı maktul ... ile bir süre arkadaşlıklarının olduğunu, 14.11.2021 günü saat 07:00 sıralarında işe gitmek için aracı ile seyir halinde iken bir şahsın kendisine el ederek durdurduğunu, şahsın mezarlığa gitmek istediğini söylemesi üzerine şahsı mezarlığa bıraktığını, akabinde işe gitmek için yola koyulduğunda aracında bulunan cep telefonu ile 2,000 TL parasının olmadığını fark ettiği, 15.11.2021 günü saat 16:00 sıralarında cep telefonunu ve parası alan şahsı bulmak için otogar çevresine gittiğinde ... lakaplı ... ile karşılaştıklarını ve kendisine para karşılığı birlikte olacağını söylediği, ...'nın parası ve telefonunu çalan şahısları tanıdığını ve kendisine yardımcı olacağını düşüncesi ile aracına aldığını, ... ile ... plakalı araçta birlikte olduklarını, akabinde ...'nın kendisine " senin bu söylediklerinden haberim var, bunu planlı şekilde yaptılar, sen boşu boşuna bunların peşine düşme, o çekilen parayı da hep birlikte yedik, hatta çok ısrar edip bunlardan birini vurursan üzerine ifade veririz, cezaevine girersin, evdeki eşini de kandırıp gerekirse zorla getirip bu otogar önünde fuhuş yaptırıp parası yeriz, eşine çocuklarını her türlü eziyeti yaparız, eşini burada erkeklere pazarlarız" dediğini, kendisinin bir anlık sinirle ...'yı araçtan sürükleyip dışarı attığını, ...'nın "senin avradını aynen bu noktada getirip erkeklere pazarlayacağız, eşine eziyet edeceğiz, bekle bunu göreceksin" sözleri ile ağır ithamlarda Esas No : 2023/1189