muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16700, Karar No: 2020/4595, Tarih: 17.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/16700 E.  ,  2020/4595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın, Ankara Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hematoloji Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesinde uzman tabip olarak görev yapan şikayetçiye ait kaşeyi çaldığı, bu kaşeyi kullanarak üzerinde SSK amblemi bulunan boş reçeteye Aferin isimli ilacı yazıp şikayetçi adına imzaladığı ve suça konu sahte reçeteyi kullanarak eczaneden adı geçen ilacı almak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunması, yapılan incelemede, reçete üzerinde hasta adı olarak ''... '' yazmasına rağmen, TC kimlik numarasının sanık ...'a ait olması, SSK amblemli reçetelerin 2006 yılından bu yana kullanılmadığının belirtilmesi karşısında; belgede sahtecilik suçlarında, aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini hakime ait olup, suça konu belge aslı duruşmada incelenmek suretiyle özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan sonra aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığı tespit edilip, denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine konulması gerektiği gözetilmeden ve iğfal kabiliyetinin ne şekilde gerçekleştiği de gerekçeli kararda tartışılmadan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanığa yüklenen hırsızlık eyleminin, 5237 sayılı TCK’nin 142/1-a maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun nitelikli haline uyduğu gözetilmeden, suçun vasfında ve delillerin takdirinde yanılgıya düşmek suretiyle sanık hakkında TCK'nin 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

3-Kabule göre de;

a-Sanığa atılı suçun TCK'nin 141/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun tespiti halinde, TCK'nin 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nin 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 17.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7596, Karar No: 2019/18451, Tarih: 18.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/7596 E.  ,  2019/18451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... İlçesi, .../... Mahallesi 211 ada 28 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın geldisi olan 1273 parsel sayılı taşınmazdan 547,69 m2'lik kısım 3194 sayılı İmar Kanunu 15, 16. maddeleri uyarınca bedelsiz yola terk edildiğinden Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre dava konusu taşınmazın da imar parseli olarak kabul edilmesi ve emsal taşınmaz imar parseli olduğundan dava konusu taşınmazın emsal karşılaştırması sonucu tespit edilen değerinden düzenleme ortaklık payı düşülmeden hesap yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçelerle denkleştirmeden bahsedilerek düzenleme ortaklık payı düşülerek değer biçildiğinden bu rapora göre karar verilmesi mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5419, Karar No: 2016/3866, Tarih: 04.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/5419 E.  ,  2016/3866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı Asım Yılmaz vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dosyasının önceki raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek; çekişmeli taşınmaza ait 1945 yılında 3116 sayılı Kanuna göre düzenlenen ilk orman kadastro haritası ile daha sonraki aplikasyon haritaları ve yöreye ait en eski tarihli hava fotoğraflarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine bilgisayar ortamında ... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, komşu ve yakın komşu parseller ve değişik açı ve uzaklıkta en az 10-12 OS noktası görülecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun herbirinde ayrı renklerle işaretlendiği ve orman olan bölümlerin yüzölçümlerinin ayrı ayrı yazıldığı müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 04/04/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6940, Karar No: 2015/13484, Tarih: 15.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/6940 E.  ,  2015/13484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 29. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2012/90-2014/121

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 29. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/05/2014 gün ve 2012/90-2014/121 sayılı kararı bozan Daire’nin 12/01/2015 gün ve 2014/14443-2015/68 sayılı kararı aleyhinde davalılar E.. T.., C.. S.. ve A.. G.. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan E.. T.. ve A.. G..'in P..Tic. A.Ş.'nin ortakları aynı zamanda 10.10.2011 tarihinde istifalarına kadar, diğer davalı C.. S..'nin ise şirketin kuruluşundan dava tarihine kadar Yönetim Kurulu üyesi olarak görev yaptığını, davalılardan E.. T.. ve A.. G..'in 23.12.2011 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında yeni seçilen yönetim kurulu tarafından 13.01.2012 tarihinde Polisu A.Ş.'nin imzaya yetkili müdürü olarak atandıklarını, dava dışı P..Tic. A.Ş.'nin P. A.Ş.'nin %82,5 oranında hisseye sahip hakim ortağı olduğunu, bu hisselerin davalı E.. T.., C.. S.. ve A.. G..'in hakim ortağı ve yönetim kurulu üyesi olduğu Polimeks Holding A.Ş.'ye devredildiğini, buna ek olarak bu davalıların dava dışı H..e toplam % 2,5 oranında P.. A.Ş.'de hisselerinin de bulunduğunu, müvekkilinin, P..A.Ş.'de % 15 oranında hissesinin bulunduğunu, 09.10.2011 tarihine kadar genel müdürlük, 23.12.2011 tarihine kadar yönetim kurulu üyeliği yaptığını, P.A.Ş. ile P.. A.Ş. arasından Türkmenistan'da yapımı üstlenilen 4 adet proje nedeniyle kar paylaşım anlaşmalarının imzalandığını, bu anlaşmalar gereğince üstlenilen inşaatların tamamlanmasına rağmen davalıların P.A.Ş.'ye aktarılması gereken kar bedelinin aktarımını sağlamayarak şirket zararına yol açtıklarını, ayrıca P. A.Ş.'nin P.s A.Ş.'den faturaya bağlı alacaklarının tahsilini de yapmadıklarını, aynı zamanda P.AŞ'nin mali ve finansal işlerinden sorumlu en üst düzey yöneticisi olan şirket denetçisi diğer davalının ise bu usulsüzlüklere göz yumduğunu, ileri sürerek kar paylaşım anlaşmalarına konu projeler nedeniyle P. A.Ş'ye yapılmayan kar payı aktarımı nedeniyle şirketin zararının tespiti ile projelerden kaynaklı olarak şimdilik 8.000,00 USD ile P. A.Ş. ile P. A.Ş. arasındaki cari hesap ve fatura ilişkisinden kaynaklı zarara binaen şimdilik 2.000,00 USD'nin zararın gerçekleştiği andan itibaren ticari temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek Polisu A.Ş'ye ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar E.. T.., C.. S.., A.. G.. vekili, dava dışı P. A.Ş.'nin Türkmenistan'da dava konusu inşaat projelerini üstlendiğini, bu projelerin bir kısmında Polisu A.Ş.'nin alt müteahhit olarak yer aldığını ancak bu şirketin sorumluluğuna bırakılan kısımların sözleşmeye uygun gerçekleştirilmemesi nedeniyle inşaatların kesin kabullerinin yapılmadığı gibi bu eksikliklerin üstlenici firma olan P..A.Ş. tarafından giderilmek zorunda kalındığını, bu nedenle ek masraflar yapıldığını, sözleşmeler uyarınca halen tahsil edilmemiş alacakların olduğunu, bu nedenle kar dağıtım sözleşmeleri uyarınca dağıtılması gereken bir kardan söz edilemeyeceğini, iki şirket arasındaki cari hesabın henüz kesinleşmeyip halen işlediğini, bu nedenle P..A.Ş.'nin zararına sebebiyet verildiği iddiasının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı M.. U.. vekili, dava konusu projelerin henüz tamamlanıp teslim edilmediğini, bu aşamada dağıtılacak kardan söz edilemeyeceğini, P..A.Ş. tarafından P. A.Ş. adına yapılan ödemeler dikkate alındığında 66,119,78 USD cari hesap alacağının bulunduğunu, şirketin zarara uğratılması durumunun söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalılar E., C. ve A..vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar E.. T.., C.. S.. ve A.. G.. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar E.. T.., C..ve A.. G.. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılar E.. T.., C.. S.. ve A.. G..'den alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 15/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6911, Karar No: 2021/3654, Tarih: 13.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/6911 E.  ,  2021/3654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

A)2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçudan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

2008 takvim yılında en son aralık ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle suç tarihinin en aleyhe yorumla 31.12.2008 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzamış dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) 2009 yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi:

2009 yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında sanığın, o tarihlerde ... olarak tanıdığı açık kimlik bilgilerini bilmediği bir şahsın, iş bulma vaadiyle kendisini notere götürdüğünü, adına şirket kurulduğunu, kendisinin o zaman madde bağımlısı olduğunu, iş bulma vaadiyle bunu kabul ettiğini, söz konusu şirketle hiç bir ilgisinin olmadığını, hiç bir şirket faaliyetinde bulunmadığını, ayrıca 2009 yılından bu yana hükümlü olarak bulunduğunu, 16 yıl hüküm giydiğini, fatura düzenlemediğini savunması karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Sanığın 2009 takvim yıllarında düzenlediği iddia olunan faturaların kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle getirtilip dosya içine konulması, faturalar sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2- Yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi hâlinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- Söz konusu faturalara ulaşılamaması ve/veya faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

3- Söz konusu faturalara ulaşılamaması ve/veya faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

b) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4-Mükellefin vergi beyannamelerinin ve Ba-Bs bildirimlerinin ne şekilde verildiği vergi dairesinden sorulup e-beyanname ile internet üzerinden verildiğinin tespiti halinde GİB Merkezi sorgulamalar ekranından araştırma yapılarak belgelerin kim tarafından gönderildiğinin tespit edilmesi,

5- Beyannamelerin muhasebeci tarafından verildiğinin anlaşılması halinde bu kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak duruşmaya çağrılması, CMK’nin 46/1-c. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra kendisinden sanığı tanıyıp tanımadığının ve beyannamelere konu faturaların sanık tarafından kendisine getirilip getirilmediğinin sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

6-Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 13/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/11605, Karar No: 2022/9025, Tarih: 18.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/11605 E.  ,  2022/9025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39 .Hukuk Dairesi'nce HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddi ile ilk derece mahkemesince üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına ve karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine karar verilen bedelin, Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün ve 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 16/07/2020 tarih ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı uyarınca derhal ödenmesine ilişkin verilen hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına ve karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine karar verilen bedelin, Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün ve 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 16/07/2020 tarih ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı uyarınca derhal ödenmesi yönünden düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 18/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4426, Karar No: 2017/8310, Tarih: 16.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/4426 E.  ,  2017/8310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... İli ... İlçesi ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5000, Karar No: 2018/2582, Tarih: 27.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/5000 E.  ,  2018/2582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma suçundan dönüşen kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve kabule göre; yakınan ile sanık ... arasındaki alacak borç ilişkisinin tarafı olmayan sanıklar ... ve ...’ın eylemlerinin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukuki vasfında yanılgıya düşülerek yazılı biçimde karar verilmesi,

2-) Yargılama giderinin tahsil şeklinin gösterilmemesi,

3-) TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden,yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına karar verilmesi,

4-) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinde yazılı, “seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptal edilmiş olması nedeniyle karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 27.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.