muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6133, Karar No: 2019/405, Tarih: 23.01.2019

Görüldüğü gibi, çıraklık sözleşmesi iş akdinden farklı unsurları içermektedir. Bu nedenle de hukukumuza göre çıraklar işçi niteliği taşımazlar.'' (Prof. Dr. Sarper Süzek, İş Hukuku, 15. Baskı, s.140).Bütün bu açıklamalardan sonra davanın yasal dayanağına baktığımızda, 5521 sayılı Yasanın 1. maddesi olduğunu görmekteyiz. Anılan maddede; işçiyle işveren veya işveren vekili arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının İş Mahkemelerinde çözümleneceği hükmü öngörülmüştür. Maddede belirtildiği üzere, İş Mahkemesinin görevli olması için şu iki unsurun birlikte gerçekleşmesi koşuldur. a)Uyuşmazlığın tarafları işçi ve işveren (ya da işveren vekili) olmalıdır. b)Uyuşmazlık iş sözleşmesinden veya İş Kanunundan kaynaklanmalıdır.

Somut olayda, davacılar murisi ile davalı ... … Ltd. Şti. arasında hizmet ilişkisi bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla adı geçen davalı şirket, davacılar murisinin işvereni değildir. Hal böyle olunca, uyuşmazlığın iş akdinden veya İş Kanunundan doğmadığı giderek davada, yukarıda sözü geçen Yasanın 1.maddesinin öngördüğü koşulların oluşmadığı açık-seçiktir. Öte yandan, zararlandırıcı olayın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından iş kazası sayılması, İş Mahkemesinin görevli olması için yeterli olmayıp 5521 sayılı Yasanın 1.maddesinin öngördüğü koşulların ayrıca olayda gerçekleşmesi gerektiği de söz götürmez.Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde, davanın görülmesinde genel mahkemelerin görevli olduğu gözetilerek dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmek gerekirken, davanın esası hakkında karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Hal böyle olunca davacılar vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi istemi kabul edilmeli, Dairemizin 17/04/2018 tarihli bozma kararı kaldırılmalı ve Mahkemenin hükmü yukarıda yazılı gerekçe doğrultusunda bozulmalıdır.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 17/04/2018 tarih ve 2016/16796 Esas 2018/3969 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 23/01/2019 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET KARARI

Dava, 18.09.2013 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden 5510 sayılı Kanun'un 4/1-(a) bendine göre sigortalı olan kazalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi ilişkindir.Çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık, görevli mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununda , İş Mahkemelerinin görevli olduğuna dair özel bir düzenleme yoktur. Bu durumda çıraklar hakkında iş kazası veya meslek hastalığından kaynaklanan tazminat davaları yönünden hangi mahkemelerin görevli olacağı konusunda 6331 sayılı Kanun yürürlüğü ile birlikte mevzuatta boşluk doğmuştur.

5510 sayılı Kanuna göre; çıraklar, yaşı ve tabi olduğu yasa ne olursa olsun, kısa vadeli sigorta koluna tabi olacaktır. 6331 sayılı Kanunda hüküm bulunmamakta ise de, çırakların kısa vadeli sigorta koluna tabi olduğu gözetildiğinde, açtıkları davaların İş Mahkemelerinde görülmesi gerekmektedir. Çünkü, iş kazası veya meslek hastalığından kaynaklanan tazminat davalarında Kurumca bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin rücua tabi kısmının kusura isabet eden pay oranında tazminattan düşülmesi gerekmekte olup, bunu yapacak uzman mahkeme iş mahkemesidir. Aksi yorum, başka bir ifadeyle, özel uzmanlık gerektiren mahkemelerden bu davaların alınarak genel mahkemelere verilmesi İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun ruhuna ve çıkarılış amacına aykırı olur. Kaldı ki, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. Maddesi ile, kanımızca bu tartışmalar son bulmuştur. (Bkz. ..., Birol Soner, ..., ...- İş Kazaları ve Meslek Hastalıklarından Kaynaklanan Tazminat Davalarında Görev ve yetki, sh 48 vd.) 7036 Sayılı Yasanın 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun ikinci kısmının altıncı bölümünde düzenlenen hizmet sözleşmelerine tabi işçiler ile işveren veya işveren vekilleri arasındaki iş ilişkisi nedeniyle sözleşmeden veya kanundan doğan her türlü hukuk uyuşmazlıklarında İş Mahkemelerinin görevli olacağı düzenlenmiştir.Bu nedenlerle davanın İş Mahkemelerinde görülmesi gerektiğini düşündüğümüzden Sayın Çoğunluğun görüşüne katılmamaktayız.17/04/2018
Yargıtay — Esas No: 2015/15222, Karar No: 2015/18078, Tarih: 16.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/15222 E.  ,  2015/18078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : OSMANİYE AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/04/2015

NUMARASI : 2014/853-2015/310

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ile davalı A.. K.. tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin 03.09.2015 tarih 2015 /10421 E. 2015/13090 K. Sayılı ilamıyla; hükmü temyiz eden davalı A.. K.. tarafça verilen temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kayıt edildiğini gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde yer almadığından söz konusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcın yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve ancak harç alınmamışsa HUMK. nun 434/3. maddesine göre işlem yapıldıktan sonra, harç alınmış ise harcın alındığına dair belgenin, temyiz defterinin ilgili sayfasının sureti ile birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Osmaniye Aile Mahkemesi tarafından “ Davalı A.. K.. tarafından yapılan bir temyiz başvurusu yoktur. Davalının temyize cevap dilekçesi vardır” ibaresiyle, yukarıda belirtilen eksikliğin giderilmeden dosyanın Başkanlığımıza gönderildiği anlaşılmakla; davalı A.. K.. tarafından verilen 27/05/2015 tarihli dilekçede yer alan “Davacı taraf, yardım istemekte haksızdır.”, “Bu nedenle mahkemece verilen yardım nafakası kararı açıkça hukuka aykırı olmuştur.” ve “ … yardım nafakası kararının bozulmasına karar verilmesini saygılarımla arz ve talep ederim.” ifadelerinden mahkemece verilen hükmün davalı A.. K.. tarafından açık bir şekilde temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Söz konusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcın yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve ancak harç alınmamışsa HUMK. nun 434/3. maddesine göre işlem yapıldıktan sonra, harç alınmış ise harcın alındığına dair belgenin, temyiz defterinin ilgili sayfasının sureti ile birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20743, Karar No: 2015/2688, Tarih: 16.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/20743 E.  ,  2015/2688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/252755

MAHKEMESİ : Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2013/28 (E) ve 2013/368 (K)

SUÇ : Suç eşyasının kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğa TCK'nın 165 ve 31/3. maddeleri ile verilen hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken 3 ay 10 gün yerine 2 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve sonuç adli para cezasının da 2.000 TL yerine 1.500 TL. olarak belirlenmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğa atılı suç eşyasının kabul edilmesi suçunun düzenlendiği TCK'nın 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası şeklindeki yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adlı para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hüküm fıkrasında suça sürüklenen çocuk hakkında uygulama maddesindeki temel cezalardan hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde farklı bir gerekçe gösterilmeden aynı gerekçelerle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerinde, 60 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

2-5275 sayılı CGİK'nın 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen hapisten çevrilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde bu cezaların hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; TCK'nın 165/1. maddesi

uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, bu cezadan aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak cezanın 3 güne ve aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6. oranında indirim yapılarak 2 güne indirilmesine ve aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyuarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek, sonuç adli para cezasının 40 TL olarak belirlenmesine" ve hükümden " ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ilişkin bölümün çıkartılmasına ve "5275 sayılı CGİK'nın 106/11. maddesi uyarınca taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde kalan adli para cezasının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanun'a göre tahsiline" karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve Yasa'ya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11601, Karar No: 2014/20712, Tarih: 27.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/11601 E.  ,  2014/20712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2012/328-2014/150

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14309, Karar No: 2017/9472, Tarih: 15.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14309 E.  ,  2017/9472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)6360 sayılı Kanun uyarınca davalı ... köyünün tüzel kişiliği kaldırılmış olup dava konusu taşınmazların bağlı bulunduğu ilçe belediyesi ve... Büyükşehir Belediyesi tüzel kişiliğine gerekçeli kararın tebliğ edilip temyiz süresi beklendikten sonra tebligat evraklarının,

2)Dava konusu taşınmazların imar uygulamasına tabi tutulup tutulmadığının ilgili birimlerden sorulmak suretiyle araştırılarak alınacak yazı cevabının dava dosyasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 15/11/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12743, Karar No: 2021/12706, Tarih: 30.11.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/12743 E.  ,  2021/12706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : 23/02/2019

Hükümler : 1- Mahkûmiyet; Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/07/2019 tarih, 2019/19 esas ve 2019/301 sayılı kararı

2- İstinaf başvurusunun esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 22/10/2019 tarih, 2019/4111 esas ve 2019/1839 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca, takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''23/02/2019”' yerine ''24/02/2019'' olarak gösterilmesi mahkemece düzeltilebilir nitelikte maddi hata olarak görülmüştür.

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönlerine ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanunla yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ilk derece mahkemesince kurulan hükme ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının, eleştiri dışında, hukuka uygun olması nedeniyle sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 30.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14930, Karar No: 2018/2790, Tarih: 09.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/14930 E.  ,  2018/2790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/10/2015 gününde verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 04/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davalı kurumun kendisini vekille temsil ettirdiği ve davalı lehine vekalet ücretine hükmedildiği halde, mahkemece karar başlığında davalı vekilinin gösterilmemiş olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.