muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2450, Karar No: 2015/165, Tarih: 14.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/2450 E.  ,  2015/165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 19. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2014

NUMARASI : 2014/503-2014/711

Hukuk Genel Kurulu’nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı HMK’nun 76’ncı, vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nun 77’nci ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nun 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Dosya içerisinde yapılan incelemede mahkemenin 07/07/2014 günlü direnme kararını temyiz eden S.. B.. vekili Av. Havva Hacınecipoğlu vekaletnamesi ya da usulünce düzenlenmiş yetki belgesi dosya arasında bulunamamış, bu eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı noksanlığın tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25957, Karar No: 2014/12604, Tarih: 25.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/25957 E.  ,  2014/12604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen 06.04.2010 tarih 2009/634-2010/327 E, K sayılı ilk mahkumiyet hükmünün katılan vekili tarafından yasal sürede temyiz edildiği ancak aynı ilamda elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.07.2012 tarihli kararı ile 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine iade kapsamında bulunmayan mühür bozma suçundan yeniden kurulan 02.10.2012 tarihli, 2012/540-544 E, K sayılı hüküm hukuki değerden yoksun olup yok hükmünde olduğu anlaşılarak 06.04.2010 tarihli ilk hükmün temyizen incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA , 25.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3471, Karar No: 2020/3968, Tarih: 09.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/3471 E.  ,  2020/3968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

Dava; davalı (baba ) tarafa verilen makul eşyanın iadesi talebine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 4. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 4. Hukuk Dairesine gönderilmesine 09/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8787, Karar No: 2022/7736, Tarih: 05.10.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/8787 E.  ,  2022/7736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerin; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar; 01.06.2011 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını belirttikleri ...., İlçesi ...., mahallesinde bulunan tespit dışı taşınmazı imar ve ihya ettiklerini, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu belirterek adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; dava edilen yerin Göksu ırmağının güneyinde bulunan tescil dışı yerde kaldığı, 4373 sayılı ... Sulara ve Su Baskınlarına Karşı Koruma Kanun'una göre belirlenmiş olan yatak mihverinden 125 sağa ve sola olan genişliğin içerisinde yer aldığı, 19/06/1951 tarihli ve 12920 sayılı kararnamenin güncelliğini koruduğu, taşınmazın 1961 yılında Göksu nehrinin yatağında olduğu, bu haliyle dere yatağından kazanılan yer durumunda olduğundan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden bulunduğu, özel mülkiyete konu olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Anılan hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmekle Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 13/04/2016 tarihli ve 2015/7882 Esas, 2016/4450 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır. Buna karşılık davacılar vekilinin karar düzeltme talebi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 22/03/2018 tarihli ve 2017/9617 Esas, 2018/2176 Karar sayılı ilamı ile maddi yanılgıya dayalı onama kararının kaldırılarak hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay bozma ilamında özetle "Mahkemece verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğu, Orman ve Su İşleri Bakanlığının 07/04/2014 tarih 1602 sayılı yazı cevabında; Göksu nehrinin 19.06.1951 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 17.04.1951 tarihli ve 12920 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile 4373 sayılı Kanun kapsamına alınarak Silifke Regülatörü ile denize döküldüğü yer arasında yatak mihverinden itibaren sağlı ve sollu yüzyirmi beşer metre olmak üzere iki yüz elli metre genişliği haiz şeritvari sahanın ... saha ilan edildiği, Göksu ırmağından kasıtın Göksu ırmağının tescilli kadastro paftasında gözüken yatak sınırı olarak algılanması gerektiği, kararname tarihinden bu yana Göksu ırmağının zaman içinde yatak ekseninin değiştiği, kadastro paftasında gözüken yatak sınırının günümüzde güncelliğini yitirdiği, 1951 yılında kara olarak gözüken yerlerin günümüzde ırmak yatağı, ırmak yatağı olarak gözüken yerlerin ise kara alanı olarak gözüktüğü, 19/06/1951 tarihli ve 12920 sayılı kararnamenin güncelliğini koruduğu, sonrasında herhangi bir düzenlenme yapılmadığı hususlarının belirtildiği, 4373 sayılı ... Suları ve Su Baskınlarına Karşı Koruma Kanunu'nun 1. maddesinde 'Yüksek seviye gösteren akarsuların taşmasıyla su altında kalan veya su baskınlarına uğrayabilecek olan sahaların sınırlarının İmar ve İskan Bakanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu kararıyla tespit ve ilan olunacağı' hükmüne yer verildiği, 4373 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile de tespit ve ilan edilen alanda suların akmasına engel olacak bina ve benzeri tesisler ile ağaç dikmek ve birtakım engellerin yapılmasının yasaklandığı, dolayısıyla 4373 sayılı Kanun'un mülkiyet hakkının edinilmesini yasaklamadığı, sadece tasarruf durumunu kısıtladığı, bir bakıma bu kanunla sınırlı mülkiyet durumunun öngörüldüğü belirtilmiş; Mahkemece; açıklanan bu hususlar gözetilmeksizin çekişmeli taşınmazın 4373 sayılı Kanun'a göre belirlenmiş olan yatak mihverinden 125 sağa ve sola olan genişliğin içerisinde yer aldığı, 1961 yılında Göksu nehrinin yatağında olduğundan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden bulunduğu, özel mülkiyete konu olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı açıklanarak; öncelikle 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun'un 1/2. maddesi ile ... Büyükşehir Belediyesinin sınırları il mülkî sınırları olarak genişletildiğinden dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir davetiyenin ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına tebliğ edilerek husumetin yaygınlaştırılması, davacılar yararına 4721 sayılı TMK’nin 713, 3402 sayılı Kanun'un 14 ve 17. maddeleri uyarınca imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşup oluşmadığı yönünde gerekli tüm inceleme ve araştırmalar yapılıp sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda "dava konusu taşınmazın dere yatağından kazanılan yer olduğunun ve zilyetlikle kazanılmayacağının bilirkişi raporlarıyla açıkça ifade edilmesi sebebiyle" davanın reddine, davalı Hâzinenin tescil talebinin kabulü ile fen bilirkişileri ... Bıçak ve Sedat ... tarafından müştereken tanzim edilen 13/11/2013 tarihli rapor eki krokide A harfi ile gösterilen 5083.374 metrekarelik alanın Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 36,30 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 05.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29906, Karar No: 2015/4708, Tarih: 03.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/29906 E.  ,  2015/4708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2014

NUMARASI : 2014/524-2014/454

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Bursa 3. İcra Müdürlüğü'nün 2010/18158 Esas sayılı dosyasının aslı ile Bursa 8. İcra Müdürlüğü'nün 2012/11907 Esas sayılı takip dosyasının temyiz olunan kararla ilgisi de belirlenerek takip dayanağı belgelerle birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3600, Karar No: 2021/8361, Tarih: 07.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3600 E.  ,  2021/8361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Terekenin tasfiyesi istemine ilişkin olarak açılan davada ... 1. Suh Hukuk Mahkemesi ve ... ... 2.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, terekenin tasfiyesi istemine ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, sistem üzerinden çıkartılan nüfus aile kayıt tablosunun incelenmesinde müteveffanın ölmeden önceki yerleşim yerinin "....." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, müteveffa ...'nün mirasının en yakın mirasçıları tarafından ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2017/152 esas, 2017/159 karar sayılı kararı ile reddedildiği gerekçesiyle TMK'nın 612. Maddesi uyarınca tereke tasfiye işlemlerini yürütülmesi için dosyanın görevli ve yetkili ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2017/152 esas, 2017/159 karar sayılı dosyasına gönderilmesine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 612. maddesi uyarınca "En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir."

Dosya kapsamından, ... 4. Suh Hukuk Mahkemesi tarafından 02.02.2017 tarih ve 2017/152 Esas - 2017/129 Karar sayılı ilâm ile murisin mirasçıları olan ... ... ... ve ...'in kayıtsız şartsız mirasın reddedildiğinin tespit ve tesciline karar verildiği anlaşılmıştır. En yakın yasal mirasçılar tarafından miras reddedildiği takdirde, red kararı veren sulh mahkemesinin re'sen tasfiye işlemlerini de değerlendirmesi gerektiğinden uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. Maddesi gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1471, Karar No: 2013/3840, Tarih: 19.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/1471 E.  ,  2013/3840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

K A R A R

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

...Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı KHK'nin 58. maddesi uyarınca Genel Bütçeli İdareler arasından çıkartılarak Özel Bütçeli İdareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, temyiz başvuru ve karar harçlarının yatırıldığına ilişkin herhangi bir tahsilat ya da para makbuzu dosya arasında bulunmamaktadır. Bu nedenle, hükmü temyiz eden davacı vekiline temyiz başvuru ve karar harçları yatırılmış ise buna ait tahsilat, saymanlık ya da para makbuzunun bulunarak dosya arasına konulması, hiç yatırılmamış ise HMK'nun 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 344. (HUMK'nun m.434/3.fıkrası) maddesi gereğince temyiz harçlarını yatırması için adına muhtıra çıkarılması, verilecek 7 günlük kesin süre içerisinde temyiz başvuru ve karar harçlarının tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun muhtırada belirtilmesi, verilen kesin süre içinde istenen harçlar tamamlanmadığı taktirde Mahkemece başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verileceği konusunda aynı biçimde muhtırada uyarı yapılması, tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük kesin sürenin dolmasının beklenilmesi, bu konuda 25.01.1985 tarih ve 5/1 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı'nın kapsamının göz önünde bulundurulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21438, Karar No: 2017/16333, Tarih: 06.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/21438 E.  ,  2017/16333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte birinin nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır.

Hükmü temyiz eden davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinin verildiği sırada ve yasal temyiz süresi içerisinde gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenmemiş bulunmaktadır. Davalılar avukatı tarafından temyiz yoluna başvurulurken, her üç davalı adına temyiz talebinde bulunulduğu; ancak her bir davalı adına ayrı ayrı başvuru ve nispi temyiz harcı yerine tek harcın yatırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca, başvuru ve nispi temyiz harcının tamamlanması, şayet davalılar adına ayrı ayrı temyiz harcının yatırılmaması halinde yatırılan temyiz harcının hangi davalı adına yatırıldığı tespit edildikten sonra, tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.07.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/168, Karar No: 2013/168, Tarih: 30.04.2013

**Ceza Genel Kurulu         2013/8-168 E.  ,  2013/168 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2010/51905

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanık D. Y..'ın aynı kanunun 13/1, 5237 sayılı TCK'nun 62, 52 ve 54. maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrilen 6.000 Lira, doğrudan verilen 500 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına ve müsadereye ilişkin, Suşehri Asliye Ceza Mahkemesince verilen 26.11.2009 gün ve 2-109 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 30.10.2012 gün ve 17971-31721 sayı ile;

“UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 25.11.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşılmış ise de; emanette kayıtlı suç eşyası bulunduğu gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi gereğince hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 21.11.2012 gün ve 51905 sayı ile; sanık hakkındaki kamu davasının ölüm nedeniyle düşmesine ve münhasıran müsadereye tabi olan suç eşyasının müsaderesine Özel Dairece hükmedilmesi gerektiği görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece 24.12.2012 gün ve 32538-39448 sayı ile; itirazının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; çıkartılan nüfus kaydında sanığın temyiz aşamasında öldüğünün belirtilmesi halinde  yapılması gereken işlemin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Temyiz aşamasında Özel Dairece UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak çıkarılan nüfus kayıt örneğinde, sanığın yerel mahkeme hüküm tarihinden sonra 25.11.2011 tarihinde öldüğü bilgisinin yer aldığı anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nun 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tâbi olan eşya ve yararlar hakkında yargılamaya devam edileceği, hükümlünün ölümü halinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte, müsadere ve yargılama giderlerine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

5237 sayılı TCK’nun 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tâbi olan eşya ve yararlar hakkında yargılamaya devam edileceği, hükümlünün ölümü halinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte, müsadere ve yargılama giderlerine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

Buna göre, kamu davası açılmadan önce şüphelinin ölmesi halinde kovuşturma imkanının bulunmaması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığı kararı, kamu davası açıldıktan sonra sanığın ölmesi halinde ise mahkemece düşme kararı verilecektir. Ölümün ceza ilişkisini sadece ölen kişi bakımından sona erdirdiğinden iştirak halinde işlenen suçlarda diğer sanıklar hakkında davaya devam edilecek, sanığın ölümü niteliği itibarıyla müsadereye tâbi eşya ve maddi menfaatler hakkında davaya devam olunarak müsadere kararı verilmesine engel olmayacaktır. Sanığın ölümü ceza ve infaz ilişkisini düşürürken, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşmiş olan hükümlünün ölümü sadece hapis ve henüz infaz edilmemiş adli para cezalarının infaz ilişkisini ortadan kaldıracaktır. Buna bağlı olarak ölümden önce tahsil edilmiş bulunan para cezaları mirasçılarına iade edilmeyecek, buna karşın tahsil edilmemiş bulunan para cezaları da mirasçılardan istenmeyecek, bunun yanında müsadereye ve yargılama giderlerine ilişkin hükümler ölümden önce kesinleşmiş olmak kaydıyla infaz olunacaktır.

Görüldüğü gibi, suç teşkil eden bir fiilin işlenmesiyle fail ile devlet arasında doğan ceza ilişkisi, bu fiili işleyen sanığın ya da hükümlünün ölümüyle cezaların şahsiliği ilkesi nedeniyle başkası sorumlu tutulamayacağından, düşmektedir. Ölüm, bir vakıa olan suçu ortadan kaldırmayacak, suçtan sorumlu tutulacak kişi olmadığından, devletin suçla birlikte ortaya çıkan cezalandırma sorumluluk ve yetkisini sona erdirecektir.

Temyiz aşamasında sanığın öldüğüne ilişkin bir iddianın ortaya çıkması ya da UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) vasıtasıyla alınan nüfus kaydında öldüğü bilgisinin yer alması veya sanık adına tebliğnamenin tebliğ edilmesi için çıkarılan evrakın öldüğünden bahisle iade edilmesi gibi durumlarda, ölümün kamu davasının düşürülmesini gerektiren bir neden olduğu da göz önüne alınarak, ölüm nedeniyle düşme kararının temyiz merciince dosya üzerinde yapılan inceleme sırasında verilmesi yerine, ölüm bilgisi nedeniyle diğer yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilerek yerel mahkemelerce mahallinde yapılan araştırmada sanığın öldüğünün kesin olarak belirlenmesinden sonra düşme kararı verilmesinin sağlanması gerekmektedir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 05.03.2013 gün ve 131-75, 13.03.2012 gün ve 360-95 ile 06.05.2008 gün ve 97–101 sayılı kararlarında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak alınan nüfus kayıt örneğinde, sanığın hükümden sonra 25.11.2011 tarihinde öldüğü bilgisi yer aldığından, gerekli araştırmanın yapılarak sonucuna göre TCK’nun 64 ile 5271 sayılı CMK'nun 223. maddeleri uyarınca müsaderesine hükmolunan eşyayı da kapsayacak şekilde gereken hükmün mahkemesince verilmesinin temini için hükmün bozulmasına dair Özel Daire kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2013 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1735, Karar No: 2024/4433, Tarih: 25.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/1735 E.  ,  2024/4433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/311 E., 2023/575 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Niğde İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/281 E., 2021/245 K.

Taraflar arasındaki malullük aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile aylığının kesildiği tarih itibariyle bağlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA