muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15141, Karar No: 2014/19116, Tarih: 25.06.2014

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, davacı iş makinesi operatörü olarak çalıştığını, TİS'nin 96. maddesi gereği eksik ödenen yıpranma priminin ödenmesi gerektiğini belirtmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yıpranma prim alacağı talep edilen çalışma süresi üzerinden hesaplanan ücret farkı alacağına göre hesaplanmıştır. Ancak TİS'nin yıpranma primine ilişkin 96. maddesinde senelik izin, ücretsiz izin ve raporlu günlerde ödenmemek şartıyla yıpranma prim alacağının ödeneceğinin belirtildiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca bu düzenlemeye göre davacının senelik izin,ücretsiz izin ve raporlu günleri tespit edilerek yapılacak hesaplamada dikkate alınmaması gerekli iken talep edilen tüm çalışma süresi üzerinden yıpranma prim alacağının hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 25.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17792, Karar No: 2023/3106, Tarih: 17.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/17792 E.  ,  2023/3106 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ..... Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2017 tarihli ve 2017/301 Esas, 2017/265 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca 6 Yıl 3 Ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.12.2019 tarihli ve 2018/394 Esas, 2019/715 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.10.2021 tarih ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1.Atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

2.Sadece CGNAT kayıtlarının ByLock kullanımı için yeterli olmadığına,

3.Tanık beyanının görgüye dayalı olmadığına,

4.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Anayasa Mahkemesi II. Bölümünce verilen 16.11.2016 ... ve 2015/9756 sayılı “Bağrıyanık ve diğerleri davası” ile Anayasa Mahkemesi Genel Kurulunca verilen 20.06.2017 ... ve 2016/22169 sayılı “Yavuz ve diğerleri davası” kararlarları ile Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 14.07.2017 ... ve 2017/1443-2017/4758 sayılı kararın da açıkça izah edildiği üzere ByLock isimli kriptolu haberleşme programının soruşturma aşamasında tutuklamaya esas olmak üzere kuvvetli suç şüphesi olarak, kovuşturma aşamasında ise delil olarak esas alınmasına her hangi bir yasal engel bulunmadığının belirtilmesi nedeniyle olayda herhangi bir hukuksuzluk bahsedilemeyeceği neticesine varılmıştır.

Tüm açıklamalar ile Anayasa Mahkemesi II. Bölümünün 16.11.2016 ... ve 2015/9756 sayılı “Bağrıyanık ve diğerleri davası”, Anayasa Mahkemesi Genel Kurulunun 20.06.2017 ... ve 2016/22169 sayılı “Yavuz ve diğerleri davası” na ait kararlar, Yargıtay Ceza Genel Kurulu 26.09.2017 ... ve 2017/956-2017/370 Karar sayılı ilamı, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 ... ve 2015/3-2017/3 Karar sayılı ilamı, temyiz mahkemesi sıfatıyla verdiği 14.07.2017 ... ve 2017/1443- 2017/4758 Karar sayılı ilamı, ...Bölge Adliye Mahkemesinin 25.05.2017 ... ve 2017/223-2017/124 Karar sayılı ilamı, 25/05/2017 ... ve 2017/224-2017/125 Karar sayılı ilamı ila 31.05.2017 ... ve 2017/241-2017/136 karar sayılı ilamlarında belirtilen hususlar göz önüne alındığında sanığın sübuta eren FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyeliği suçundan dolayı cezalandırılmasına karar verilerek hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen, Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararlarında ve ve Dairemizin müstakar kararlarında "ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı"nın kabul edildiği gözetilerek;

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, buna dair delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması ve USER ID tespit çalışmalarının devam etmesi karşısında ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporunun yeniden istenmesi, ayrıca dosyaya gelen sanığın örgütsel konumuna ilişkin beyanda bulunan K.Ş., İ.G., M.D., M.Ç. ve H.S.'nin beyanlarının duruşmada 5271 sayılı CMK 217 nci maddesi gereğince sanık ve müdafiine okunması, gerekirse tanıkların da usulüne uygun olarak çağrılıp dinlenmesinden sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ile sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ...Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.12.2019 tarihli ve 2018/394 Esas, 2019/715 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ...Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise .... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.05.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2012/12622, Karar No: 2013/11690, Tarih: 17.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/12622 E.  ,  2013/11690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı T. Medya Yatırım San ve Tic. AŞ ve diğeri aleyhine 21/06/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davaya konu edilen gazete haberinin gerçek dışı ve hakaret içerikli olduğunu belirterek, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, hukuki dayanaktan yoksun ve mesnetsiz olarak açılan davanın reddini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, 30.05.2010 tarihli yayından dolayı açılan davanın reddine, 30.04.2010 tarihli yayından dolayı açılan davanın, kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği kabul edilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu Akşam Gazetesi'nin 30.04.2010 tarihli nüshasında yayınlanan “...'ya ne yapsak yaranamıyoruz, 7.500 doları beğenmedi” başlıklı yazıda özetle; davacının takım arkadaşlarının 1.000 dolar almasına rağmen kendisinin 7.500 doları beğenmediği, bu nedenle sözleşme imzalamaya yanaşmadığı, daha fazla ücret talep ederek özel bir sözleşme yapılmasını istediği, federasyon bütçesinin yarısının davacıya ödenecek olmasının kafalarda soru işareti uyandırdığının belirtildiği, dosya içerisinde mevcut 22.03.2010 tarihli sözleşme örneklerine göre ise; davacının, takım arkadaşlarına göre daha fazla ücret almasının kararlaştırıldığı, dekont örneklerinden de sözleşme öncesi ve sonrasında davacıya daha fazla ücret ödendiği anlaşılmaktadır.

Basının görevi, okuyucuyu bilgilendirmek olup bu görevi yaparken okuyucunun ilgisini çekecek güncel konuları dikkat çekici bir biçimde haber yapabilir. Dava konusu yazı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacının, takım arkadaşlarından daha fazla ücret almasına rağmen aldığı ücreti beğenmeyerek kendisine özel bir sözleşme yapılmasını istemesinin eleştirel bir dille haber yapıldığı, yayının yapıldığı andaki beliriş biçimine yani görünür gerçekliğe uygun olduğu, yazıda davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde herhangi bir ifadenin kullanılmadığı kabul edilmelidir.

Şu halde, yayının hukuka aykırılığından ve davacının kişilik haklarını zedelediğinden söz edilemez. Manevi tazminat isteminin koşulları oluşmadığından davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken; yazılı gerekçeyle kısmen kabul kararı verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Şu halde, yayının hukuka aykırılığından ve davacının kişilik haklarını zedelediğinden söz edilemez. Manevi tazminat isteminin koşulları oluşmadığından davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken; yazılı gerekçeyle kısmen kabul kararı verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10774, Karar No: 2017/10330, Tarih: 14.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/10774 E.  ,  2017/10330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3 delaletiyle 179/2, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun sübutuna ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen 5 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2- Tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK' nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

3- Adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde, geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ihtaratı ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde“taksitlerden birisinin süresinde ödenmemesi halinde cezanın tümden tahsiline” karar verilmesi,

4- Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemek suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 4. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 5 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 150 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi, hükmün 5. bendinin 2. cümlesinin hükümden çıkarılarak yerine "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/692, Karar No: 2012/4342, Tarih: 19.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/692 E.  ,  2012/4342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın İptali

BİRLEŞEN DOSYA : ... As. Tic. Mahk. .../... E.

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

İncelenmesine gerek görülen ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/3953 ve 2009/3956 no'lu icra takip dosyalarının aslı ile bu dosyalardaki ödeme emri tebliğ tarihlerini gösteren tebliğ belgelerinin evraka eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14165, Karar No: 2012/16685, Tarih: 12.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/14165 E.  ,  2012/16685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... vdl. tarafından, davalı... Elektrik Dağıtım AŞ. Genel Müdürlüğü aleyhine 24/12/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 16/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız şikayet nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde; davalının, yeterli araştırma yapmadan isim benzerliğinden dolayı kendisi hakkında elektrik hırsızlığı suçu işlediğinden bahisle suç duyurusunda bulunduğunu, Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılamada beraat ettiğini, bu nedenle uğramış olduğu manevi zararın tazminini istemiştir.

Davalı; kaçak elektrik zaptının tutulduğu tarihte ve adreste davacı ile aynı isimli başka bir şahsın kiracı olarak oturduğunun tespit edildiğini, kaçak zaptında ya da şikayet dilekçesinde ... isimli şahsın açık kimlik bilgilerinin olmadığını, şikayet dilekçesinin ekine sehven aynı ismi taşıyan davacı ...'ın kimlik bilgilerinin eklendiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının yürütülen yargılama sürecinde tutuklanmadığı, gözaltına alınmadığı, kurum memurlarınca düzenlenen tutanağın aslında doğru olduğu, tutanakta yazılı olduğu üzere eşi ... olan ... hakkında suç duyurusunda bulunulduğu, ancak Cumhuriyet Savcılığınca sehven davacı hakkında kamu davası açıldığı, bundan dolayı sanık hakkında suç işlemediğinden bahisle beraat kararı verildiği, davacının yargılanma dolayısı ile kişisel üzüntü içine düştüğüne dair de dosyaya herhangi bir delil ibraz edilmediğinden dolayı davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda; her ne kadar, davalı kurum gerçek fail olan ... isimli şahıs hakkında suç duyurusunda bulunduğunu bildirmiş ise de, tutanakta kaçak elektrik kullanan şahsın eşinin ismi ve adresi yazılı olmasına rağmen gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek suç duyurusunun ekinde olayla hiçbir ilgisi olmayan aynı isimli davacının abone kimlik bilgilerinin Cumhuriyet Savcılığına gönderildiği, kimlik kontrolü yapılmayarak tamamen yanlış bildirimden kaynaklanan haksız şikayet yapıldığından davacının kişilik haklarına zarar verildiğinin kabulü ile işin esasına girilerek davacı yararına uygun bir manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde istemin tümden reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

-/-

-2-

2011/14165-2012/16685

-/-

-2-

2011/14165-2012/16685

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12597, Karar No: 2019/7319, Tarih: 15.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/12597 E.  ,  2019/7319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü 141 parsel sayılı taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde ve tespit edilen fark bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi halinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedel davalı taraf adına üçer aylık vadeli hesaba yatırıldığı halde bu bedelin karar kesinleşene kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına yeni bir bent olarak; (Bozma sonrası tespit edilen fark bedel 58.035,00TL’nin 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/444, Karar No: 2014/3942, Tarih: 21.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/444 E.  ,  2014/3942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Burdur İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/206-2014/6

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Burdur İcra Müdürlüğü'nün 2012/8090 E. sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkili de dahil tüm alacaklıların haciz tarihlerinin aynı, fakat müvekkilinin haczinin saat itibariyle daha önce olduğunu, buna rağmen, İcra Müdürlüğü'nce dosyaya gelen paranın garameten paylaştırılmasına karar verildiğini ileri sürürek, sıra cetvelinin düzeltilmesini istemiştir.

Şikayet olunanlar vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; sıra cetveline dahil olan her üç icra dosyasında da 18.12.2012 tarihinde haciz konulduğu, her ne kadar ayın gün konulan hacizlerin saatleri farklı olsa da, bu durumun birinin diğerine öncelikli olması sonucunu doğurmayacağı ve hacizlerin aynı zamanda yapılmış sayılacağı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Ayni gün uygulanan hacizlerde, diğerinden daha önceki bir zaman diliminde uygulandığı tesbit edilen haciz ilk haciz sayılır. Eğer aynı gün uygulanan hacizlerde saat ve dakika olarak hangisinin daha önce uygulandığı tesbit edilemezse, paylaştırma alacaklıların aynı derecede hacze katılmış oldukları kabul edilerek, garameten yani, alacaklılar arasında, alacakları oranında, aynı derecede yapılır. Somut olayda, şikayetçi kendi haczinin 18.12.2012 tarihinde saat 10.59 tarihinde uygulandığını, şikayet olunanların hacizlerinin de yine aynı gün saat 12:27 ve 12:40'ta uygulandığı ileri sürmüştür. Sıra cetvelinin düzenlendiği 2012/8090 E sayılı icra dosyasının incelenmesinde, bahsi geçen bu alacak hacizlerine ilişkin müzekkerelerin ilgili icra dairelerince 18.12.2012 tarihinde gönderildikleri ve icra memuru tarafından UYAP sistemine, belirtilen saatlerde, kaydı girilmek suretiyle hacizlerin uygulandığı anlaşılmıştır. İcra memuru tarafından söz konusu hacizler uygulanırken birinin öne alınmasında fiili zorunluluk mevcuttur. Memurun birini öne almak suretiyle haciz uygulaması, UYAP sistemine haciz kaydı sonradan girilen alacaklıya karşı öncelik hakkı vermez. Aksi halin kabulü keyfi uygulamalara yol açabilir. Şikayetçinin vekili vasıtasıyla, şikayet olunanlarınkinden daha önceki bir zaman diliminde UYAP sistemi üzerinde elektronik ortamda haciz talebinde bulunduğu yönünde de bir iddia yargılama sırasında ve temyiz dilekçesinde ileri sürülmemiş olduğundan, mahkemenin, icra memuru tarafından aynı gün farklı zaman dilimlerinde uygulanan haciz işlemlerinin bir diğerine göre önceliği bulunmadığı ve bu hacizlerin aynı zamanda yapılmış sayılacağına ilişkin gerekçesi yerindedir.