muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14039, Karar No: 2023/9746, Tarih: 25.12.2023

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince, her ne kadar, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından aynı olayla ilgili Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2018 tarihli ve 2017/1019 Esas, 2018/40 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet kararları verildiğinden bahisle mükerrer dava nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de; anılan Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2018 tarihli ve 2017/1019 Esas, 2018/40 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istinaf edilmesi sonucu, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 03.12.2019 tarihli ve 2019/24 Esas, 2019/782 Karar sayılı kararında "ilk derece mahkemesince, suça sürüklenen çocuk ... hakkında Yusuf Yılmaz'a ait işyerinden hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarını işlediği iddiası ile açılmış dava bulunmadığı halde, bu suçlardan mahkûmiyetine karar verilmesinin 5271 sayılı Kanun'un 225/1. maddesine aykırı olduğu" biçiminde bir tespit yapılarak bozma kararının verildiğinin anlaşıldığı, yine aynı kararda incelemeye konu dosyaya esas olan iddianameden farklı olarak şikâyetçi ...'a ait iş yerinden hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları nedeni ile Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca 2017/91204 Soruşturma sayılı dosya üzerinden soruşturma yürütüldüğünün dosya içeriğinden anlaşıldığının belirtilmesi karşısında, karar tarihinde Mahkemece tespite esas alındığı şekilde mükerrerlik durumunun söz konusu olmadığı, aynı olayla ilgili Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca 2017/91204 Soruşturma sayılı dosyasının veya başkaca bir dosya varsa akıbeti araştırılarak, sonucuna göre mükerrerlik hususunun var olup olmadığının tespiti gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Bursa 1. Çocuk Mahkemesinin istinaf edilmeksizin kesinleşen 08.11.2018 tarihli ve 2018/93 Esas, 2018/633 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin Yerel Mahkemece yerine getirilmesine, dava dosyasının Yerel Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1214, Karar No: 2010/6183, Tarih: 29.09.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/1214 E.  ,  2010/6183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kızkardeşi ... ile ...'i töre saikiyle öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ... ...'in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10/11/2009 gün ve 263/267 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde, incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin, temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede, eksik incelemeye, suç vasfına, tahrikin varlığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 29/09/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

29/09/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafi Avukat ......,'ın yokluğunda 30/09/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2011/13876, Karar No: 2012/9724, Tarih: 14.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/13876 E.  ,  2012/9724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın akıl hastalığı olduğuna dair dosyada her hangi bir rapor bulunmaması, müşteki olan babası Emin Yücel'in akıl hastalığı için müracatlarında sağlam raporu verildiğini beyan ettiği ve dosyaya buna ilişkin konulan Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 12.10.2006 tarihli ve 06.02.2007 tarihli raporlarında "sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun, alkol ve uyuşturucu bağımlılığının olmadığının" bildirildiği görülmekle mahkemece araştırma yapıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın dosyada mevcut adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan hüküm, TCK 58/2-b maddesi gereğince infaz tarihinden itibaren 3 yıl geçtiğinden tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasında yer alan TCK.nın 58/6-7. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13439, Karar No: 2017/1375, Tarih: 08.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/13439 E.  ,  2017/1375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/04/2015 tarih ve 2014/481-2015/362 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... A.Ş.'nin beş ortağının bulunduğunu, şirket ortaklarından ...'in uzun süre sağlık sorunları ile uğraştığını, sonrasında 21/12/2012 tarihinde vefat ettiğini, ...'in çocukları olan davalıların ...'in tüm payını 2012 Ekim ayında usulsüz bir şekilde devralmış gibi göstermek suretiyle davacı şirkete ortak olmaya çalıştıklarını, davalılar tarafından pay devrine ait olduğu iddia edilen belgedeki imzanın ... eli ürünü olmadığını, ... tarafından davalılara yapılmış geçerli bir hisse devri olmadığını ileri sürerek davacı şirketin ortaklarından olan ...'in sahibi olduğu 1.750 payın geçerli bir devir sözleşmesi ile davalılara devredilmemiş olması nedeniyle ... tarafından davalıların her birine 583'er pay devredilmediğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müteveffa ...'in davalıların babası olduğunu, davacı tarafın iddialarının aksine müteveffanın ölümünden evvel kendi rızası ile şirketteki paylarını işlerin devamı için oğullarına satarak bu işlerden çıktığını, davacının mirasçılık sıfatı olmadığından eldeki davayı açmakta hukuki yararının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalıların şirketin müteveffa eski ortağı ve yönetim kurulu başkanı ...'in eşit paylı mirasçıları olduğu, şirket ortaklığını 18.10.2012 tarihli genel kurul kararı ile kazandıkları, 18.10.2012 tarihli genel kurul tutanağında davacının da imzasının olduğu ve tutanakta karar muhalif kaldığına dair bir şerhinin bulunmadığı, murisin ölümü ile aynen iptali istenen genel kurul kararında olduğu gibi davalıların eşit hisse ile şirket paylarını iktisap edecekleri, bu nedenle davacının bu payların devrini içeren genel kurul kararının iptalini istemek de hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan ayrı ayrı alınmasına, 08/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/756, Karar No: 2015/3232, Tarih: 10.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/756 E.  ,  2015/3232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı S.. S.. Kayıt Teknoloji Tic. Ltd.Şti. ile davalı A.. P.. A.Ş. arasındaki davadan dolayı İstanbul 50. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 20.12.2012 gün ve 2011/175-2012/304 sayılı hükmü onayan Dairemizin 12.05.2014 gün ve 2013/4162-2014/3231 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilâmında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 226,00 TL para cezası ile bakiye 5,20 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 10.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6784, Karar No: 2008/8928, Tarih: 23.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6784 E.  ,  2008/8928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 102 ada 10 parsel sayılı 7234.68 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı ve orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, krokide (A)=642.46 m2'lik kısmın orman niteliği ile Hazine, (B)=6592.22 m2'lik kısmın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması yapılmış ve 08.05.1979 tarihinde ilan edilmiş, ekip çalışmalarına yapılan itirazlar komisyonca incelenip karara bağlanmadığı, daha sonra 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre verilen yetkiye dayanılarak 1744 Sayılı Yasaya göre yapılan ekip çalışmalarına yapılan itirazların incelenerek karara bağlanması, aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış, 24.11.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada kısmen orman tahdit hattı dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/25099, Karar No: 2024/21029, Tarih: 24.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/25099 E.  ,  2024/21029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 24.04.2023

SAYISI : 2021/75 E., 2021/164 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER: Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Sanığın yokluğunda verilen 24.04.2023 tarihli ek karar, sanığa ...No.lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda okunup anlatılmak suretiyle tebliğ edilmiş ise de; kanun yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre ceza evinde bulunan sanığın cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın öğrenme üzerine sunduğu 29.05.2023 tarihli temyiz mahiyetindeki isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 24.04.2023 tarihli ve 2021/75 Esas, 2021/164 Karar sayılı ek kararın: 5271 sayılı Ceza Mahkemesi Kanunu'nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği ve yukarıda belirtilen gerekçeyle temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddinin gerektirir bir durum bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 24.04.2023 tarihli ve 2021/75 Esas, 2021/164 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7759, Karar No: 2013/11051, Tarih: 28.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/7759 E.  ,  2013/11051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.12.2010 tarih ve 2006/621-2010/253 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 28.05.2013 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ...... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, düzenlemesi ve icrası müvekkili ...a, fonogram hakları diğer müvekkiline ait 'Fırat Ağıtı' adlı eserin davalıya ait televizyonda 'Ajans' adıyla yayınlanan programda töre cinayetlerini işleyen bir haberde izinsiz şekilde, ses/görüntü altına döşenmek ve senkronize edilmek suretiyle kullanıldığını, müvekkillerinin FSEK'ten doğan mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, 9.000.00'er TL maddi ve müvekkili Erkan Oğur için 10.000.00 YTL manevi tazminatın tecavüz tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların aktif dava ehliyetinin olmadığını, hak sahibinin MESAM adlı meslek birliği bulunduğunu, davacı ...'un iletim hakkı sahibi olmadığını, kaldı ki, tazminat isteminin fahiş bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu 'Fırat Ağıt' isimle icranın yer aldığı ses kaseti eser işletme belgesinde yer alan noter devir şerhinde mali hakların davacı yapımcıya geçtiği, icracısının diğer davacı olduğu, davacıların aktif dava ehliyetlerinin bulunduğu, izinsiz şekilde davalıya ait haber programı eşliğinde fon müziği olarak kullanıldığının tespit edildiği, icracının, eserin davaya konu şeklindeki kullanım hakkını devir etmediği, her iki davacının FSEK'nin 80 ve 68. maddeleri uyarınca maddi tazminat talep haklarının bulunduğu, manevi hakların ihlal edilmediği, töre cinayetleri haberleriyle verilmesinin icra ve icracı sanatçının manevi haklarının ihlalini oluşturmayacağı, eserde değişiklik yapılmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, her bir davacı için belirlenen 3.000 TL'nin FSEK'nin 68. maddesi uyarınca 3 misli artırılarak her biri için 9.000 TL olmak üzere toplam 18.000 TL'nin davalıdan tahsiline, bu miktarın her bir davacı için 1.000'er TL'lik bölümüne eserin yayın tarihi olan 06.10.2006 tarihinden itibaren reeskont faizi yürütülmesine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, icracı sanatçı davacının 5846 sayılı Kanun'un 80. maddesinde sayılan haklarının manevi tazminat doğuracak şekilde ihlal edildiğinin kanıtlanmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin herbir yandan alınarak yek diğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 980,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 28.05.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

5846 sayılı FSEK'nın 66/4 ve 68'inci maddeleri gereğince mahkemece ödenecek bedel üç kata kadar kusurun derecesi, ihlalin ağırlığı gözönüne alınarak belirlenmesi gerektiğinden bu konuda hiçbir değerlerdirme yapılmaksızın üç kat tazminata hükmedilmesi doğru olmadığından kararın bu yönden bozulması gerektiği görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2014/18251, Karar No: 2015/8362, Tarih: 18.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18251 E.  ,  2015/8362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 1.531,84 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hükmün esasını oluşturan kısa kararda davacı lehine taleple bağlılık kuralına aykırılık oluşturulacak şekilde ''20.000'' TL manevi tazminata hükmedilmesine karşın, gerekçeye bağlanan kısa kararda ''10.000'' TL manevi tazminata hükmolunması suretiyle, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması,

2-Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar yasal faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nasafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda fazla (10.000 TL) manevi tazminata hükmolunması,

İsabetsiz olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2467, Karar No: 2011/6863, Tarih: 17.11.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/2467 E.  ,  2011/6863 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/308037

...'i kasten öldürmekten, tehditten sanıklar ... ile ..., işbu suçlara yardımdan ve ...'i kasten yaralamaktan sanık ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, izinsiz silah taşımaktan adıgeçen sanık ... hakkında CMK.nun 231 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, adları geçen sanıklar ..., ... ile ...'ın üzerlerine atılı diğer suçtan ve diğer sanıklar ..., ... ile ...'ın üzerlerine atılı suçlardan beraatlerine ilişkin (İSTANBUL) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.05.2010 gün ve 422/224 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanıklar ... ve ... müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanık ... müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanığın duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıklar ..., ...,...,... ve ... hakkında mağdur ...’ı kasten yaralama suçundan açılan davada, zamanaşımı süresi içerisinde hüküm verilmesi mümkün görülmüştür.

2-A) Katılan ...’ın temyiz istemini yasal bir haftalık süresinden sonra yaptığı anlaşıldığından;

B) Katılan ...’ın,

Sanıklar ... ve ... hakkında, 6136 Sayılı Kanuna Aykırılık suçlarından kurulan hükümlere ilişkin hak ve yetkisi bulunmadığından;

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen adli para cezasına ilişkin mahkumiyet kararının, 5219 sayılı Kanunla değişik CMUK’nun 305.maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, bu suça yönelik temyiz mümkün olmadığından;

Temyiz istemlerinin, CMUK’nun 317. Maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3- Dosya içeriğine, oluşa ve gösterilen gerekçeye göre; sanık ... hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

4- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’ın kasten insan öldürme suçlarının sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ... ve ... hakkında tehdit, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında tehdit ve kasten öldürmeye yardım suçlarında elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter derece ve nitelikte bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin bir nedene dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanması, katılan ...’ın sanıklar hakkında tehdit ve sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın kasten öldürmeye yardım suçlarından mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;