muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13221, Karar No: 2011/18622, Tarih: 22.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13221 E.  ,  2011/18622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10375, Karar No: 2012/888, Tarih: 24.01.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/10375 E.  ,  2012/888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerden oluşan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 31.03.2000 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarının 506 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca davalılardan rücuan tahsili istemine ilişkindir

Somut olayda; Köy Hizmetleri Konya İl Müdürlüğü işyeri işçilerinden..... yakınlarında askeri atış poligonu yolu ile ilgili stablize malzemenin taşınmasında görevlendirilmiş olması sebebiyle, 31.03.2000 günü, şoförlüğünü yaptığı işyerine ait .....plakalı damperli kamyonla, saat 16:00 sıralarında poligondan Konya - Karaman yolu istikametine boş olarak malzeme almaya giderken, karşı yönden gelmekte olan sürücü .... sevk ve idaresindeki....ait .... plakalı çekici ve arkasındaki ....plakalı dorseden oluşan tır aracından, dorsenin sağ yan kapak babasının yerinden fırlayarak, kullandığı aracın ön camına çarpıp oradan da içeri girerek başına isabet etmesi sebebiyle vefat ettiği kazada vefat eden ..... desteğinden yoksun kalan yakınlarına peşin sermaye değerli gelir bağlandığı anlaşılmaktadır

...... Asliye Ceza Mahkemesinin 2000/108 Esas 2005/103 K. sayılı davasında alınan Adli Tıp raporunda, ..... 8/8 oranında kusurlu olduğuna karar verilmiş, dosya ile ilgili ..... Asliye Ceza Mahkemesinde görülen ceza davasında sanıkların cezalandırılmasına karar verilmiş daha sonra Yargıtay 9.Ceza Dairesi'nin 21.11.2007 tarih ve 2007/9843 Esas 2007/8406 Karar sayılı ilamı ile davanın zamanaşımı yönünden düşürülmesine karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki İTÜ öğretim üyeleri tarafından hazırlanan 01.02.2001 tarihli raporda; sürücü ...'nun 4/8 oranında kusurlu olduğu, aracın yükünün emniyetinden sorumlu diğer şahısların 2/8 oranında kusurlu olduğu, kaçınılmazlık faktörünün 2/8 oranında etkili olduğu bildirilmiştir.

Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nin 31.01.2002 tarihli raporunda; sürücü ...'nun 2/8 oranında,...'in 2/8 oranında ... 2/8 oranında, olumsuz tesadüfi şartın 2/8 oranında etkili olduğu bildirilmiştir.

Mahkemece alınan, 07.11.2005 tarihli üçlü bilirkişi raporunda; ..... Genel Müdürlüğünün olayın meydana gelmesinde %100 oranında kusurlu olduğu, davalı şoför ... ile, muteveffa işç.....olayın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığının bildirildiği görülmüştür.

Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nin 31.01.2002 tarihli raporunda; sürücü ...'nun 2/8 oranında,...'in 2/8 oranında ... 2/8 oranında, olumsuz tesadüfi şartın 2/8 oranında etkili olduğu bildirilmiştir.

Mahkemece alınan, 07.11.2005 tarihli üçlü bilirkişi raporunda; ..... Genel Müdürlüğünün olayın meydana gelmesinde %100 oranında kusurlu olduğu, davalı şoför ... ile, muteveffa işç.....olayın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığının bildirildiği görülmüştür.

Dosya içerisindeki kusur raporlarının, çelişkili olması nedeniyle, söz konusu çelişkinin giderilmesi bakımından dosya mahkemece .... Adli Tıp Kurumuna gönderilmiş, .... Adli Tıp Kurumunun 03.06.2008 tarihli bilirkişi raporunda; DSİ'nin %75 oranında kusurlu olduğu, davalı .....%25, ...'in %25 ve ...'nun %25 kusurlu olduğunun bildirildiği görülmüştür

Mahkemece; alınan rapor arasında çelişki olduğu gerekçesiyle 2. bir bilirkişi incelemesi yapılmış ise de, ortada kesinleşmiş bir ceza davası olmadığından 2.bilirkişi incelemesine aslında gerek olmadığı, bu raporda davalılar ..., ... ve....için %25'er oranında kusur belirlendiği, mahkemece, daha sonra ..... istenen belgelere ve ..... gelen 14.04.2009 günlü cevap yazılarına göre, başşoför ...'nin o günkü görev dağılımında ağır vasıtalardan görevli olmadığı, bu nedenle, kazaya karışan araçla alakalı bakım, gözetim ve denetim görevinin bulunmadığı, ...'in ise, işletme şefi değil işletme mühendisi olduğu, görev ve sorumlulukları içinde kazaya karışan araçla ilgili bakım, gözetim ve görev ve denetim ihmali ve kusuru olmadığının bildirildiği, bu durumda, davalılar ... ve ...'ye sorumluluk yüklenemiyeceği, ilk alınan bilirkişi raporunun olayın oluşumuna daha uygun olduğu, ayrıca bu raporun Yargıtay incelemesinden de geçerek, raporun dayanak yapıldığı kararın kesinleştiği, tarafları aynı olmasada, aynı olaya ilişkin olarak yapılan yargılama sonucunda, verilen kararın taraflar için kuvvetli delil teşkil edeceği kanaatiyle davalı ... Müdürlüğünün %100 kusurlu kabul edilerek karar verildiği anlaşılmıştır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olup, bu tür davalar kusur sorumluluğu esasına dayanmaktadır. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir. İşverenin tamamen kusursuz kabul edilebilmesi için ise, anılan madde gereğince işyerindeki işçilerin sağlığı ve iş güvenliğini sağlamaya yönelik her türlü tedbiri almak, uygun çalışma ortamı hazırlamak, araçları noksansız bulundurmak, işçileri etkin bir biçimde denetlemek, gözetlemek, bütün yükümlülükleri özenle yerine getirme gerekir. Kaçınılmazlıktan ise, işveren tarafından tüm bu önlemler alındığı ve kazalı da, bu önlemlere uyduğu halde kaza meydana gelmişse söz edilebilecektir. “Kaçınılmazlık, sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram….... olup; bu halin kabulünün koşulu, “…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır.

Kamu düzeni düşüncesi ile oluşturulan işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuat hükümleri; işyerleri ve eklerinde bulunması gereken sağlık şartlarını, kullanılacak alet, makineler ve hammaddeler yüzünden çıkabilecek hastalıklara engel olarak alınacak tedbirleri, aynı şekilde işyerinde iş kazalarını önlemek üzere bulundurulması gerekli araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğunu belirtmektedir. Burada amaçlanan yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin vücut tamlığı ve yaşama hakkının önündeki tüm engellerin giderilmesidir.

Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olmuş hareketinin işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının tespiti işidir.

Bu konuda yapılacak ilk yargı işlemi, mevcut hükümlere göre alınacak tedbirlerin neler olduğunun tespiti işidir. Mevzuat hükümlerince öngörülmemiş, fakat, alınması gerekli başkaca bir tedbir varsa, bunların dahi tespiti zorunluluğu açıktır. Bunların işverence tam olarak alınıp alınmadığı (=işverenin koruma tedbiri alma ödevi), alınmamışsa zararın bundan doğup doğmadığı, duruma işçinin tedbirlere uymamasının etkili bulunup bulunmadığı (=işçinin tedbirlere uyma yükümlülüğü) ve bu doğrultuda tarafların kusur oranı saptanacaktır.

Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve yasada belirlenmiş bulunan durumun kendi özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir.

Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve yasada belirlenmiş bulunan durumun kendi özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir.

Mahkemece, iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile, işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan, yukarıda sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında yapılacak incelemeyle; mevzuat uyarınca hangi önlemlerin alınması gerektiği, bu önlemlerin işverence alınıp, alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalının uyup uymadığı yönlerinin yargısal denetime elverir biçimde irdelenip, kaçınılmazlık faktörünün de olayda etkili olup olmadığı ve tüm çelişkiler giderilerek karar verilmesi gerekirken ,Mahkemece, kusur aidiyeti konusunda eksik ve yetersiz incelemeye dayalı kusur raporu esas alınmak suretiyle sonuca varılması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ile, davalılarda ..... Genel Müdürlüğü vekillerinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5676, Karar No: 2024/6902, Tarih: 30.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5676 E.  ,  2024/6902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi

SAYISI :2020/1286 Esas, 2023/584 Karar

HÜKÜM :Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI :2017/230 E., 2019/443 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin müvekkili şirkete doğmuş ve doğacak borçlarının teminatı olarak Erzurum ili Aşkale İlçesi'nde bulunan taşınmazlarına 13.07.2012 tarihli resmi senet ile müvekkili şirket lehine ipotek tesis edildiğini, müvekkili tarafından davalıya doğrudan borç verildiği gibi davalı şirket adına farklı kişi ve kurumlara ödemeler yapıldığını, davalının bankalara olan kredi borçlarının ödendiğini, müvekkili şirketin alacağı daha fazla olmasına rağmen 2.000.000,00 TL alacağın ipotek ile teminat altına alındığını, davalı tarafa 28.03.2016 tarihli noter ihtarnamesi ile faiz ve masraflar hariç 3.561.079,00 TL borcun ödenmesinin ihtar edildiğini, ancak ödeme yapılmadığından icra takibi başlatıldığını, davalının itirazının haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesinde yer verilen kayıtların müvekkilinin ticari defterlerinde bulunmadığını, müvekkili şirketin bir kısım hisselerinin davacı tarafta bulunduğu dönemde ticari defter ve kayıtların davacı şirket tarafından tutulduğunu ve halen kendilerine iade edilmediğini savunarak davanın reddini; karşı dava yönünden ise müvekkili şirketin bir kısım hisselerinin davalı şirketin pay sahibi ve yetkilileri ... İnan ve ... İnan'a devredildiğini, her iki şirket arasındaki bu organik bağ sırasında davaya konu ipoteğin İnanlar İnşaat A.Ş. lehine hiçbir gerekçe ve borç ilişkisi yokken kurulduğunu, bu işlemin davacı şirket kurucu ve ana hissedarlarının bilgisi dışında yapıldığını ileri sürerek ipoteğin fekkine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili 19.04.2018 tarihli celsede davayı geri aldığını beyan etmiş, davacı-karşı davalı vekili karşı davanın geri alınmasına muvafakat etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı-karşı davacı vekili 19.04.2018 tarihli celsede davayı geri aldığını beyan etmiş, davacı-karşı davalı vekili karşı davanın geri alınmasına muvafakat etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacının davalıdan alacaklı olduğunu geçerli deliller ile ispat etmesi gerektiği, davacı tarafın cari hesap alacağına dayanak olarak sunmuş olduğu ödemelere ait banka dekontlarının bir kısmında hiçbir açıklama bulunmadığı, bir kısmında "proje ödemesi, devre faiz ödemesi, kredi kapama, tapu harcı" şeklinde açıklamaların yer aldığı, dekont incelemeleri sonucunda, yapılan para havalelerinin mevcut bir borcun ödenmesi için mi yoksa borç olarak mı verildiğinin tespit edilemediği, davacı tarafından kredilere ilişkin olarak ödenen ana para ve faizlerin hangi kredilere ilişkin oldukları, dolayısı ile söz konusu kredilerin davalı şirket tarafından kullanılıp kullanılmadıkları, kullanılmış ise kredi tutarlarının kimlere ödendiğinin de tespit edilemediği, davacının, davalının takibe itirazının haksız olduğunu ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine; karşı dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemece uyuşmazlığın çözümü için tarafların ticari defterlerinin incelenmesine karar verildiği, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 222 nci maddesine göre, ticari defterlerin, ticari davalarda delil olarak kabul edilebilmesi için, kanuna göre eksiksiz ve usulüne uygun olarak tutulmuş, açılış ve kapanış onayları yaptırılmış ve defter kayıtlarının birbirini doğrulamış olması, ayrıca usulüne uygun olarak tutulan ticari defter kayıtlarının sahibi ve halefleri lehine delil olarak kabul edilebilmesi için, diğer tarafın aynı şartlara uygun olarak tutulmuş ticari defterlerindeki kayıtların bunlara aykırı olmaması veya diğer tarafın ticari defterlerini ibraz etmemesi yahut defter kayıtlarının aksinin senet veya diğer kesin delillerle ispatlanmamış olması gerektiği, ikinci fıkrada yazılan şartlara uygun olarak tutulan ticari defterlerin, ilgili hususta hiçbir kayıt içermemesi hâlinde ticari defterlerin, sahibi lehine delil olarak kullanılamayacağı, bu şartlara uygun olarak tutulan defterlerdeki sahibi lehine ve aleyhine olan kayıtlar birbirinden ayrılamayacağı, davacının, ticari defterlerine göre davalıdan 3.508.479,00 TL alacaklı olduğu, davalının ticari defterlerinin, bir dönem davalı şirket yöneticiliğini yaptıkları iddia olunan davacı şirket yetkililerinde olduğu gerekçesiyle ibraz edilmediği, davacının ticari defterlerinin lehine delil teşkil edebilmesi için, belgeleme ve kaydın belgeye (evrak-ı müsbiteye) dayanması ilkesine "belge yoksa kayıt da yoktur", 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 64 üncü maddesinin ikinci fıkrasına uygun olması gerektiği, bunun yanı sıra kaydın dayandığı belge dayanağının da ispatlanması gerektiği, alacağın dayanağı cari hesapta geçen kayıtlarla ilgili olarak bir kısım dekontun ibraz edildiği, buna göre iddia olunan alacağın, proje ödemesi, tapu harcı, kefalet imzasına kâr devre faiz öd., ana para kredi kapama, inanlar inşaat gibi açıklamalarla gönderilen paralardan ve hiçbir açıklama içermeyen para gönderme dekontlarından oluştuğu, herhangi bir açıklama içermeyen dekontların, kural olarak bir borcun ödendiğine karine teşkil ettiği, davacı tarafça bu karinenin aksini ispat edecek bir delil sunulmadığı, proje ödemesi, tapu harcı, kefalet imzasına kar. devre faiz öd., ana para kredi kapama, inanlar inşaat açıklamalı dekontlar yönünden ise gönderilen bu paraların ödünç olarak gönderildiğine dair bir kayıt bulunmadığı, dosya kapsamı itibariyle, dayanılan cari hesabı oluşturan kalemlerin davalıya ödünç olarak verildiğinin ispatlanamadığı, bunun yanı sıra takipte bonoya dayanılmış ise de dava dosyasına herhangi bir bono sunulmadığı, mahkemece davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, icra takibine vaki itirazın iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 191, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 64 ve 222 nci maddeleri,

3.4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi,

4.2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi

3. Değerlendirme

Dava, cari hesap alacağına dayalı başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali talebine ilişkin olup, dava dilekçesinde ve ekinde, davacı tarafça davalıya ya da davalı için yapıldığı belirtilen bir kısım dekontlara yer verilmiştir.

Yapılan yargılama sonunda, bahsekonu dekontların bir kısmında açıklama olmadığı, kredilere ilişkin olduğu belirtilen ödemelerin hangi kredilere ait olduğu, bu kredilerin davalı şirket tarafından kullanılıp kullanılmadığının belirli olmadığı, kullanılmış ise kime ödendiğinin belli olmadığı, davacının ticari kayıtlarına göre davalıdan alacaklı olduğunun dayanak evrakı ile belgelenmesi ve belge dayanağının ispatlanması gerektiği, dayanılan cari hesabı oluşturan kalemlerin davalıya ödünç verilip verilmediğinin ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, yeterli inceleme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Öncelikle davalının kullandığı kredi olup olmadığının tespiti için banka kayıtlarının yerinde incelenmesi, tarafların ticari kayıtlarının incelenmesi, dava dilekçesinde yer verilen "kefalet karşılığı kullanılan", "kredi devre faizi", "ipotek harcı", "devre faizi ödemesi", "kefalet imzasına ödenen", "kefalet imzasına karşılık" gibi alacak kalemleri açısından bunların kredi borcu ile irtibatları açıklattırılıp, dava dilekçesine ekli dekontlarda yazılı kredilerin kim tarafından kullanıldığı, dekontlarda belirtilen tutarların hangi hesaba ödendiği, "proje bedeli" ödemesinin davalı ile ilgisinin olup olmadığı, davalı adına ödeme yapıldığı belirtilen "devre faizi ödemesi", "kredi kapama" ve "tapu harcı" şeklinde yapılan ödemenin hangi kredi için ve hangi taşınmaz ile ilgili olduğu ve bunun davalı ile ilgisinin olup olmadığı incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe karar verilmesi doğru olmamış hükmün bozulması gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5053, Karar No: 2012/8691, Tarih: 10.09.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/5053 E.  ,  2012/8691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevli memura mukavemet

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 10/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10649, Karar No: 2012/42056, Tarih: 25.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/10649 E.  ,  2012/42056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle emniyeti suistimal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın müdürü ve hissedarı olduğu cep telefonu satışı yapılan firmada stok görevlisi ve sorumlusu olarak çalışan sanığın, stokta mevcut görünen 58 adet cep telefonunu kayıtlarda mevcut gösterip, suç tarihine kadar farklı zamanlarda piyasaya satıp bedelini firmaya aktarmayarak haksız kazanç elde etmesi şeklinde meydana gelen olayda, hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçunun oluştuğuna ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1.bendindeki 180 gün karşılığı adli para cezası yerine 5 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, ikinci fıkrasındaki 225 gün karşılığı adli para cezası yerine 6 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, 4.bendindeki 4.500,00 TL adli para cezası yerine 120.00-TL. adli para cezasıyla cezalandırılmasına, ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.