muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3078, Karar No: 2018/387, Tarih: 20.02.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/3078 E.  ,  2018/387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet (istinaf başvurusunun esastan reddine)

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Her ne kadar temyiz aşamasından sonra gönderildiği anlaşılan ByLock “Tespit ve Değerlendirme Tutanağı”nın 5271 sayılı CMK'nın 217.maddesi gereğince duruşmada taraflara okunup tartışılmasından sonra karar verilmesi gerekmekte ise de, aleyhe temyiz olmaması ve sanığın FETÖ/PDY terör örgütü tarafından kullanılan ırmak pansiyon isimli öğrenci yurdunda 3 yıldır mesul müdürlük yapan ve atılı suçlamayı kabul etmeyen, KOM Daire Başkanlığı bünyesindeki KOM Bilgi sistemi FETÖ/PDY sorgu ekranında yapılan sorgulama sonucunda kendisine ait ... numaralı telefon hattında ve ... imei nolu telefonunda FETÖ/PDY üyeleri ve yöneticilerinin kendi aralarında mesajlaşmak için kullandıkları ByLock programını kullandığı tespit edilen, ayrıca anılan cihaz üzerinde yapılan dijital inceleme sonucunda ByLock programının 29.12.2015 tarihinde oluşturulduğu ve bilinmeyen bir tarihte silindiği, Eagle programının ise 02.03.2016 tarihinde oluşturulduğu ve yakalandığı gün olan 06.08.2016 günü silindiği ve örgüt lideri

...'in resmi sitesi olarak kabul edilen “herkul.org” ve “herkul nağme” ve “özgür herkul” isimli Facebook, Twitter ve Youtube gibi sosyal paylaşım sitelerine birçok kez erişim sağladığı belirlenen sanığın örgüt üyesi olduğuna dair kabulde isabetsizlik bulunmaması karşısında, sanık ile ilgili hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

1-İlk derece Mahkemesince, adli aramada ele geçirilen kitaplardan 'in yazarı olduğu kitaplar ve yasaklı olan diğer kitapların dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken müsaderesine karar verilmesi,

1-İlk derece Mahkemesince, adli aramada ele geçirilen kitaplardan 'in yazarı olduğu kitaplar ve yasaklı olan diğer kitapların dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken müsaderesine karar verilmesi,

2-Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "06.08.2016" yerine “05.08.2016” olarak yazılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesi kararının 2 nolu hüküm fıkrasındaki “TCK.nun 54 maddesi gereğince müsaderesine” ibaresinin çıkarılarak yerine “dosyada delil olarak saklanmasına” ibaresinin eklenmesi, Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli karar başlığındaki suç tarihi bölümünden "05.08.2016" ibaresinin çıkarılarak yerine "06.08.2016" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15382, Karar No: 2013/15926, Tarih: 27.11.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/15382 E.  ,  2013/15926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedeli tahsili için icra takibine yapılan itirazın kaldırılması ve tahliye istemlerine ilişkindir.Mahkemece itirazın kısmen kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, davalı vekilinin tahliyeye ilişkin karara yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin alacağa yönelik temyiz talebine gelince:

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 346.maddesinde; Kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.

Taraflar arasında düzenlenen 5.7.2011 tarihli kira sözleşmesinin 19. maddesinde bir kira ödenmediği takdirde gelecek kiraların muaccel olacağı koşuluna yer verildiği görülmekte ise de; dosya kapsamından kiracının TTK.nu kapsamında tacir olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda mahkemece kiracının tacir olup olmadığı araştırılarak, tacir olması durumunda hakkında TBK.nun 346.maddesinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile uygulanamayacağı gözetilmeli, tacir olmadığının anlaşılması halinde ise; yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracı yönünden geçersiz hale geldiği kabul edilerek değerlendirmenin takip tarihi itibariyle ödenmemiş muaccel kira alacağına göre yapılması, muacceliyet koşulu gereğince istenen aylar kirası yönünden alacak isteğinin reddine karar verilmesi gerekir.

Mahkemece yukarıda açıklanan hususlarda araştırma yapılarak ve yapılan ödemeler nazara alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) No'lu bentte açıklanan nedenlerle kararın tahliyeye ilişkin kısmının ONANMASINA, (2) No'lu bentte yazılı nedenle 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın alacağa ilişkin kısmının BOZULMASINA, onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 27/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3777, Karar No: 2017/7485, Tarih: 20.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3777 E.  ,  2017/7485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/11/2015 tarih ve 2014/153-2015/728 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili taraflar arasında 23/02/2009 tarihli karma sözleşme imzalandığını, müvekkilinin sözleşme gereği hisselerini davalı ...'ye devrettiğini, davalıların sözleşmenin 2b numaralı maddesi gereği yapmaları gereken ödemeleri yapmadıklarını ileri sürerek alacaklarının doğduğu tarihten itibaren ayrı ayrı avans faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; tarafların 4 ortaklı ticari işletmede % 25'er pay sahibi olduğunu, davacının hissesinin devrine karşılık müvekkilinin davacıya 7.000,00 TL nakit ödeme, bakiye için boş senet verdiğini, müvekkilinin ayrıca bakiye kısım ile diğer ortağın hisse bedeli olarak davacıya 23.371,00 Euro bedelli bono verdiğini, boş senet iade edilmediği senede 100.000,00 TL bedel yazarak takip yaptığını, bu bedelin de ödendiğini, dava konusu alacağın dayanağı olan sözleşmenin geçersiz olduğunu, davacının ortaklıkla ilgisi olmayan eşinin sigorta primlerini müvekkiline ödettiğini, 100.000,00 TL borca karşılık davacıya aylık ödenen 2.500,00 TL'nin borçtan düşülmeyeceğinin kararlaştırıldığını savunarak davanın reddine, sözleşmenin geçersizliğine, müvekkilinin müspet zararının avans faizi ile birlikte davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının ödeme yapıldığına ilişkin dosyaya sunduğu bir kısım belgelerin dava konusu sözleşme hükümlerine göre yapılan ödemeler olduğuna ilişkin bir açıklık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, limited şirket hisse devir bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, limited şirket hisse devir bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne ve hisse devir bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmiş ise de, 23/02/2009 tarihli hisse devir sözleşmesinde diğer tarafın davalı ... olduğu, sözleşmelerin nispiliği ilkesi çerçevesinde hisse devir bedelinin ancak davacının akidi olan davalı ...'den istenebileceği, davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceği açık olup, davalı şirket yönünden davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Öte yandan, davalı ... ödeme savunmasında bulunmuş, delil olarak Kuveyt Türk Bankası A.Ş. nezdindeki hesap hareketlerine ve PTT kanalı ile yapılan havalelere ilişkin dekontlarına dayanmıştır. Ancak, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalının bu delilleri hakkında olumlu veya olumsuz herhangi bir değerlendirme yapılmadığı gibi, karar yerinde de bu delillere itibar edilmemesinin gerekçesi açıklanmamıştır. Davalının ödemeye ilişkin dosyaya mübrez delilleri değerlendirilmeksizin davanın kabulü doğru olmadığından davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, (3) no'lu bentte açıklanan nedenlerle de hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 20/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9763, Karar No: 2010/1240, Tarih: 02.03.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/9763 E.  ,  2010/1240 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/251107

MAHKEMESİ : Tarsus Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 03.06.2005 - 269/136

SUÇ : Adam öldürmek,öldürmeye teşebbüs, izinsiz silah taşımak

Adam öldürmek, öldürmeye teşebbüs ve izinsiz silah taşımak suçlarından M.. A.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma yapılmaksızın uyarlama talebinin reddine dair (TARSUS) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03/06/2005 gün ve 269/136 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-)Tarsus Ağır Ceza Mahkemesinin 03.06.2005 tarihli ek kararı hükümlü hakkında kurulan hükümler verilen ceza miktarları dikkate alındığında CMUK.nun 305 maddesine göre re'sen temyize tabi olduğu, temyiz incelemesine gönderilmediği ve henüz kesinleşmediği anlaşıldığından, hükümlü hakkında Tarsus Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 27.02.2006 tarihli ve 16.02.2009 tarihli yeniden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kararlar hukuken yok sayılmıştır.

2-)Hükümlü M.. A.. hakkında, 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 448,52,31,33,450/4,62,31,33 maddeleri ve 6136 sayılı Kanunun 13/1 ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunun 59,77/1 maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17.03.2004 tarihli kararıyla onanmak suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2 maddesinin ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9. Maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan Yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan,

Ancak;

A-)Hükümlü hakkında, teşebbüs hükümleri nedeniyle takdir hakkının kullanılması sözkonusu olduğundan, duruşmalı inceleme yapılarak hüküm kurulması gerekirken, duruşma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

B-)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17.04.2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca, Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, her suç yönünden ayrı ayrı yapılan değerlendirme sonucu, her suçla ilgili lehe yasa ve buna göre her suçun sonuç cezası belirlendikten sonra, cezaların toplanmasına 765 sayılı TCK.nun 68-77 maddelerindeki ilkelere göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

C-)6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümde;

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562 maddesi uyarınca değiştirilen 5271 sayılı CMK.nun 231 maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında; ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkarılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

C-)6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümde;

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562 maddesi uyarınca değiştirilen 5271 sayılı CMK.nun 231 maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında; ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkarılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Usule ve yasaya aykırı olup, re'sen temyize tabi hükümlerin CMUK.nun 231 maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 02.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/690, Karar No: 2025/1771, Tarih: 07.04.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/690 E.  ,  2025/1771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1411 E., 2023/1671 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/246 E., 2022/203 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davalı ...’in 01.06.2023 tarihinde öldüğü, nüfus kayıtlarına göre geriye mirasçı olarak çocukları ..., ..., ... ve ...’nın kaldıkları, mirasçı ... dışındakilerin davalı olarak davada yer aldıkları, Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2022/1226 Esas sayılı davası ile kısıtlanan mirasçı ... vasisine Bölge Adliye Mahkemesi kararı ve davacı vekilinin temyiz dilekçesi tebliğ edildiğine dair dosyada evraka rastlanılamadığı, aynı zamanda davalı olan vasi ... ’in dosyada kendisini temsil eden avukatı kendisi adına yetkilendirdiği, vekilin mirasçı ...’yi de temsilen yetkilendirildiğine dair vekaletnameye de dosyada rastlanılamadığı, ayrıca dava konusu kök 1175 ada 9 parsel sayılı taşınmazın son parsel numaralarının tespitine olanak sağlayacak şekilde taşınmazın kütük sayfası kapanmadan önceki güncel kütük sayfası, ilk imar uygulaması ve sonrasında yapılan imar uygulamalarına ilişkin imar cetvelleri, imar, tevhit ve ifrazla oluşan parsellerin yeni kütük sayfaları, taşınmazlardaki el değiştirmelere ilişkin resmi senetler ile sonradan oluşan parsellere ilişkin kat karşılığı inşaat sözleşmelerinin dosyada yer almadığı ve bu hali ile kök parselin takibinin yapılamadığı görülmüştür.

Bu itibarla;

1) Davalı ... mirasçısı ... vasisine usulüne uygun olarak Bölge Adliye Mahkemesi kararı ve davacı vekilinin temyiz dilekçesi tebliğ edildi ise buna ilişkin evrakın; tebliğ edilmedi ise tebliğ edilerek yasal temyiz süresinin beklenilmesi ve buna ilişkin evrakın dosya arasına alınması,

2) Dava konusu kök 1175 ada 9 parsel sayılı taşınmazın son parsel numaralarının tespitine olanak sağlayacak şekilde ilk tesis tarihinden itibaren tüm maliklerini, el değiştirmelerini gösterir tapu kayıtlarının (özellikle taşınmazın kütük sayfası kapanmadan önceki güncel kütük sayfası, ilk imar ve sonrasında yapılan imar uygulamalarına ilişkin imar cetvelleri, imar, tevhit ve ifrazla oluşan parsellerin yeni kütük sayfaları, taşınmazlardaki el değiştirmelere ilişkin resmi senetler ile sonradan oluşan parsellere ilişkin kat karşılığı inşaat sözleşmelerinin) ve dayanağı tüm belgelerin (birbirini takip edecek, denetlenecek ve tamamının okunaklı olmasına dikkat edilecek şekilde) merciinden istenilmesi ile buna ilişkin evrakın dosya arasına alınması,

sonrasında temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

07.04.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/301, Karar No: 2013/7963, Tarih: 28.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/301 E.  ,  2013/7963 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddine.

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davanın reddine karar verilmiş olması karşısında, davalı lehine vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücreti tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasındaki davalı lehine dilekçe yazım ücreti tayinine ilişkin bendin çıkartılarak yerine" 2200 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16886, Karar No: 2016/2787, Tarih: 16.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/16886 E.  ,  2016/2787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre ve suç tarihine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-3194 sayılı İmar Kanunu'nun 21/3 maddesine göre "derz, iç ve dış sıva, boya, badana, oluk, dere, doğrama, döşeme ve tavan kaplamaları, elektrik ve sıhhi tesisat tamirleri ile çatı onarımı ve kiremit aktarılması ve yönetmeliğe uygun olarak mahallin hususiyetine göre belediyelerce hazırlanacak imar yönetmeliklerinde belirtilecek taşıyıcı unsuru etkilemeyen diğer tadilatlar ve tamiratlar ruhsata tabi değildir". Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği'nin 14 ve 3030 sayılı Kanun Kapsamı Dışında Kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliği'nin 16. maddesine göre esaslı tadilat, "yapılarda taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler" şeklinde tanımlanarak, esaslı tadilatın, ruhsata tabi olduğu ifade edilmiştir.

Yapı tatil zaptı ve bozma öncesi yargılamada yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre dükkan önüne yapılan 4 m demir konstrüksiyondan yapılan sundurmanın bina vasfında bağımsız bir bölüm oluşturup oluşturmadığı hususunda bir açıklık bulunmadığının anlaşılması karşısında, yapılan bu tadilatın, taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler olup olmadığı ve ne zaman yapıldığı konusunda bilirkişiden ek rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yerinde olmayan ve eksik kovuşturmaya dayananan gerekçeyle beraat hükmü kurulması,

2- Sanığın bozma ilamına karşı diyecekleri sorulmadan CMK'nın 326. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve katılan ... Başkanlı vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/02/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.