muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16471, Karar No: 2023/3120, Tarih: 05.04.2023

H. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükümlerin hukuka aykırı olması nedeniyle bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi özetle; eylemleri sabit olan sanıkların mahkûmiyetlerine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Açık kimlik bilgileri önceden tespit edilen sanık ...'nin ... ilinden İstanbul iline plaka numarası ve modeli önceden tespit edilerek diğer emniyet birimlerine bildirilen araçla uyuşturucu madde sevkiyatı yapacağının bildirildiği, araç plakasının Plaka Takip Sistemine (PTS) kayıt edilmesinden sonra...ilçesinde durdurulduğu, sanık ...'nin kimlik tespiti akabinde nöbetçi Cumhuriyet savcısından soruşturmanın safahatinden de bahsedilmek suretiyle arama kararı talep edildiği, Cumhuriyet savcısının somut delillere dayalı kuvvetli suç şüphesinin bulunmaması gerekçesiyle arama talebini reddettiği; bunun üzerine sanık ...'nin polis nezaretinde aracıyla tekrar ... il merkezine dönmesinin sağlandığı, sanığın kendiliğinden il merkezine geri hareket ettiği yönündeki iddianın somut olayın gelişimine uygun düşmeyeceği, il merkezine döndürülen araçta bu kez ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.03.2014 tarihli ve 163 değişik iş sayılı önleme arama kararına istinaden ve fakat yeniden adli arama talebinde bulunulmaksızın gerçekleştirilen arama işlemi neticesinde yargılamaya konu uyuşturucu maddenin tespit edildiği olayda; kolluk görevlilerince araç plakasının ve araç modelinin önceden ihbar ile belirlenip, sanığın açık kimlik bilgilerinin tespit edildiği, adli aramayı gerektiren bu olayda önleme araması kararına dayanılarak yapılan aramanın hukuka aykırı olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 116, 117 ve 119 uncu maddelerine uygun şekilde adli arama kararı veya yazılı adli arama emri alınmaksızın gerçekleştirilen arama

neticesinde elde edilen uyuşturucu maddenin suçun maddi konusu ve delili olarak hükme esas alınamayacağı, ele geçen uyuşturucu maddenin kendilerine aidiyetine ilişkin bir ikrarlarının da bulunmadığı gerekçesiyle sanıkların beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteklerinin incelenmesi;

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 inci ve geçici 2 nci maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 07.11.2015 tarih ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başladığı, sanıklar ... ve... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle verilen mahkeme kararının ilk defa 21.12.2020 tarihinde açıklandığı, daha önce de Bölge Adliye Mahkemesi denetiminden geçmediği ve 5271 sayılı Kanun'un 272 nci maddesi uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün incelenmesi;

B. Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün incelenmesi;

Bozmaya uyulduğu, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, mahkemenin ... İl Emniyet Müdürlüğünün 11.03.2014 tarihli yazısı uyarınca sanığın ... ilinden İstanbul iline plaka numarası ve araç markası belirtilerek uyuşturucu madde nakledeceğinin diğer emniyet müdürlüklerine bildirilmesi üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, plaka numarası plaka tanıma sistemine kayıt edilen aracın, olay günü Muhabere ve Elektronik Şube Müdürlüğü görevlilerince... ilçesi istikametine doğru gittiğinin bildirilmesi ve yapılan takip sonucunda...ilçesinde durdurularak sanığın kimlik tespitinin yapılmasından sonra, sevk ve idaresinde bulunan aracın, usulüne uygun adli arama kararı ya da emri alınmadan arama yapılması amacıyla Bakım Onarım Şube Müdürlüğü tamirhanesine çekildiği ve ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.03.2014 tarih, 2014/163 Değişik İş nolu önleme araması kararına dayanılarak yapılan detaylı arama sonucunda aracın sağ ön koltuğu altında bulunan gizli bölmede suç konusu eroinin ele geçirildiği olayda; suç şüphesi altında bulunan sanığın aracının 5271 sayılı Kanun'un 116, 117 ve 119 uncu maddelerine uygun şekilde "adli arama kararı" veya “yazılı adli arama emri” alınmadan, hukuka aykırı olarak aranması sonucu ele geçirilen uyuşturucu maddenin, “suçun maddi konusu” ve “suçun delili” olarak hükme esas alınamayacağına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik

görülmediğinden, Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanıklar... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz istekleri yönünden;

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 inci ve geçici 2 nci maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 07.11.2015 tarih ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başladığı, sanıklar ... ve... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle verilen mahkeme kararının ilk defa 21.12.2020 tarihinde açıklandığı, daha önce de Bölge Adliye Mahkemesi denetiminden geçmediği ve 5271 sayılı Kanun'un 272 nci maddesi uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğu anlaşıldığından; sanıklar hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerine karşı kanun yolu başvurularının istinaf olarak kabulüyle, esası incelenmeyen dosyanın görevli Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmü yönünden;

B. Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2020 tarihli ve 2019/588 Esas, 2020/581 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3551, Karar No: 2011/5923, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/3551 E.  ,  2011/5923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İCRA CEZA)

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanıklar ... ve ...'ın ayrı ayrı İİK'nun 337/a maddesi uyarınca üç ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanıklar müdafii tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur. Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanıkların beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- İİK'nun 352/2. madde ve fıkrası uyarınca dava ve cezanın anılan Yasanın 354. maddesinde yazılı sebeplerle düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kısa kararda yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmediği halde gerekçeli kararda hükmedilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

3- İİK'nun 337/a maddesi gereğince cezalandırılmaya karar verilmesi gerektiği halde İİK'nun 337/2. fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi ve cezanın türünün belirtilmemesi,

İsabetsiz, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4295, Karar No: 2014/7788, Tarih: 04.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/4295 E.  ,  2014/7788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi süresinde duruşmalı olarak istenmiştir. Yargıtay duruşması için gerekli tebligat giderlerinin ödenmemesi nedeniyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 191 ve 233 parsel sayılı 189.500. 387.500 metrekare yüzölçümlündeki taşınmazlar tapu kaydı, vergi kaydı nedeniyle davalı ... mirasçıları olan ... ve arkadaşları adına tespit ve hükmen tescil edilmiştir. Davacı ..., kök muris ... adına kayıtlı tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazların adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece; yapılan yargılama sırasında; kök muris ... nun diğer mirasçılarının davaya muvafakatlarının sağlanması ya da TMK'nın 640 maddesi uyarınca miras ortaklığına temsilci atanması için dava açılmak üzere, ayrıca 233 parsel ve 191 nolu parselde malik hanesinde adları bulunan ... ,... , ... , ... 'nin baba adlarının ve soyadlarının; ... oğlu ... , ... , ... kızı ... , ... kızı... , ... kızı ... ve... kız... 'in soyadlarının ve ... nın baba adının tapu kütüğünde düzeltilmesi için davacıya Sulh Hukuk Mahkemesinde tapu kaydı düzeltimi davası açması için verilen kesin süreye rağmen istenilen hususların yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 04.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10419, Karar No: 2012/8700, Tarih: 14.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/10419 E.  ,  2012/8700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :1059-131

Dava, ... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezinde röntgen teknisyeni olarak görev yapan davacının, fiili hizmet zammından yararlandırılması istemiyle yaptığı başvurunun reddine dair 17.03.2011 tarih ve 644 sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının, davalı ...'na bağlı ... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezinde röntgen teknisyeni olarak görev yaptığı, 2008 yılına kadar fiili hizmet süresi zammından ve şua izninden yararlanmakta iken, 02.02.2008 tarihli SGK (Devredilen Emekli Sandığı) Hizmet Borçlanması ve İşlemleri Dairesi Başkanlığı'nın yazılarına göre diş hekimleri ve röntgen teknisyenlerinin 1621 sayılı Yasa ile verilmesi öngörülen fiili hizmet süresi zammından yararlandırılmalarına imkan bulunmadığına ilişkin yazısına göre, ... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezinde çalışan röntgen teknisyenlerinin fiili hizmet zammından yararlandırılmadığı, davacının tekrar yararlandırılma talebine olumsuz cevap verilmesi üzerine, Eskişehir 2.İdare Mahkemesine 2011/483 Esas sayı ile dava açtığı, Mahkemenin, 05.05.2011 tarih ve 2011/435 sayılı kararı ile, 5510 sayılı Yasanın 40/11 ve 101 maddeleri uyarınca, İş Mahkemeleri görevli bulunduğundan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 15/1-a hükmüne göre, davanın görev yönünden reddine karar verildiği, yasal süresi içinde İş Mahkemesine dava açılması üzerine, Mahkemece; davacının görev yaptığı merkezde, her türlü radyografi çekimini ifa ettiği, günde yedi saat röntgen, radyon ve radyasyon ile fiilen çalıştığı, bu çalışma sırasında kullanılan tüm radyoloji ve teşhis cihazlarının Türkiye Atom Enerjisi tarafından ruhsat, lisans ve kontrol işlemlerinin yapıldığı, davacının çalıştığı Röntgen Labaratuvarlarının Radyasyon Güvenliği Yönetmeliğinin 15. maddesinde belirtilen radyasyon alanları tanımına girdiği ve davacının röntgen labaratuvarında aynı Yönetmeliğin 4/h bendinde tanımlı olan “radyasyon görevlisi” olarak bilfiil çalıştığı, aynı Yönetmeliğin 10.maddesinde, toplum üyesi kişiler için belirtilen doz sınırlarının üzerinde radyasyona maruz kalma olasılığının bulunduğu gerekçesiyle, fiili hizmet zammından yararlanabileceğinin tespitine, aksine Kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa"ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin bulunması nedeniyle, yargılamanın her safhasında mahkemece resen nazara alınır.

Bilindiği üzere, mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa"ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin bulunması nedeniyle, yargılamanın her safhasında mahkemece resen nazara alınır.

5510 sayılı Yasanın geçici 7.maddesinin birinci fıkrası “Bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanunun geçici 20 nci maddesine göre sandıklara tabi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları kanun hükümlerine göre değerlendirilir.” hükmünü getirmiş, aynı maddenin sondan ikinci fıkrası ise, “Kanunun yürürlük tarihinden önce 5434 sayılı Kanunun ilgili hükümlerine göre itibari hizmet süresine müstehak kadro ve görevlerde bulunanlardan bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında çalışmaya devam edenlerin itibari hizmet süreleri hakkında, bu Kanunun yürürlük tarihinden önceki hükümlerinin uygulanmasına devam edilir.” hükmünü getirmiş olup, 5510 sayılı Yasanın Geçici 4. maddesi ise, “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanuna göre; aylık, tazminat, harp malûllüğü zammı, diğer ödemeler ve yardımlar ile 08/02/2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanunun 1'nci maddesine göre ek ödeme verilmekte olanlara, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanunda kendileri için belirtilmiş olan şartları haiz oldukları müddetçe bunların ödenmesine devam olunur. Ancak, 5 ilâ 10 yıl arasında fiili hizmet süresi olan iştirakçilerden dolayı dul ve yetim aylığı almakta olanların, aylık ve diğer ödemeleri, bu Kanunun 32'nci, 34'ncü ve 37'nci maddelerindeki şartları haiz oldukları müddetçe devam edilir…

Bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır…” hükmüne yer verilmiştir.

Davacının 5434 sayılı Yasanın 32/h maddesi kapsamında fiili hizmet zammının kesilmesinden kaynaklanan uyuşmazlığın, yukarıda sıralanan düzenlemeler ışığında idari yargıda çözümlenmesi gerektiği yönü gözetilmeksizin, davanın esasına girilerek karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.