muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/600, Karar No: 2024/1852, Tarih: 06.06.2024

3. Davalı ...'in ise dava konusu olay nedeni ile herhangi bir kusur yada ihmali olmadığından hakkında açılan davanın reddine karar vermek gerekmiştir. Davalılar vekilinin fark teorisi nedeni ile ve davacı küçükte görme kaybı dışında doğuştan gelen sekellerin de bulunması nedeni ile maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi talep edilmiş ise de toplanan deliller ve ATK raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davalı ...'ın eyleminin tek başına davacının %100 maluliyetine sebep olması, davacının diğer sekellerinin davalının eylemini ve sorumluluğunu ortadan kaldırmadığı değerlendirilerek davalı vekilinin bu yöndeki beyanlarına itibar edilmemiştir. ... ve ... tarafından açılan maddi tazminat davasının ise ispatlanamadığından reddine karar vermek gerekmiştir.

4. Manevi tazminat yönünden yapılan değerlendirmede; Anayasa ve yasa hükümleri, Yargıtay içtihatları, ceza dosyası, toplanan deliller, taraf beyanları, tanık anlatımları ve dosya kapsamı nazara alındığında davalı ... Atılganın fiilinin davacının vücut bütünlüğüne hukuka aykırı şekilde saldırıda bulunulduğu ve görme kaybına sebep olduğu, bu nedenle ceza yargılamasında taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmiş olması, görme kaybının ağır cismani zarar olması hususu da dikkate alınarak davalı ... ve davalı şirket yönünden; davacılar yararına manevi tazminata karar vermek gerekmiştir. Görme kaybı nedeni ile anne baba için TBK 56/2 gereği ağır cismani zarar söz konusu olduğundan manevi tazminata hükmetmek gerekmiştir. Tarafların ekonomik ve sosyal durumu, haksız fiilin niteliği, olay tarihindeki paranın alım gücü, tarafların kusuru ve olaya etki eden tüm etmenler göz önüne alınarak, davacıların manevi zararının bir nebze olsun giderilmesi için manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile davacı ... yönünden, 30.000,00 TL, diğer davacılar anne ve baba için ayrı ayrı 15.000,00 TL'er olmak üzere toplam 60.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve Tasfiye Halinde Özel Halkalı Sağlık Hiz. ve Tic. Aş'den alınarak davacılara verilmesine, fazlaya dair manevi tazminat talebinin reddine karar vermek gerekmiştir. Davalı ...'in ise dava konusu olay nedeni ile herhangi bir kusur yada ihmali olmadığından hakkında açılan manevi tazminat davasının reddine karar vermek gerekmiştir.

5. Davacı tarafından yargılama sırasında Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/598 E. sayılı dosyası ile olay tarihinden itibaren faize hükmedilmesi yönünde ve söz konusu dava tarihine kadar işlemiş toplam faizin tahsili yönünde ek dava açılmış ve Mahkememiz dosyası ile birleşmiştir. Davacı asıl davayı ıslah ederek faiz talep ettiğinden ve bu talebi de mahkememizce kabul edildiğinden faiz talebi için açılan davanın derdestlik dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

6. Davacı tarafından yargılama sırasında Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/234 E. sayılı dosyası üzerinden ilk davada talep edilen manevi tazminat miktarı düşük olduğundan bahisle ek manevi tazminat davası açılmış söz konusu dosya mahkememiz dosyası ile birleşmiştir. Birleşen dosya üzerinden yapılan yargılamada manevi tazminatın tekliği ve bölünmezliği ilkesi gereğince birleşen dosyadaki manevi tazminat talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı tasfiye halinde Özel Halkalı Sağlık Hiz. Ve Tic. Aş vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

1. Dairemizin 12.07.2023 tarih ve 2022/7473E.-2023/2150 K. sayılı ilamı ile; 1.Birleşen Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/598 E. sayılı dosyası yönünden;

Davacı asıl davada dava dilekçesi ile faiz isteminde bulunmadığı için 08.09.2016 tarihli dilekçesi ile asıl davasını ıslah ederek tazminat alacağının davalılardan faizi ile tahsilini istemiş ve aynı tarihte aynı faiz istemine ilişkin bu ek davayı açmıştır. Hal böyle olunca aynı konuda, aynı taraflar arasında ve aynı dava sebebine dayanarak birleşen davanın açıldığı anlaşıldığından davanın derdestlik dava şartı noksanlığından usulden reddine dair verilen temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre yerinde olduğundan davacıların temyiz itirazının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.

2. Birleşen Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/334 E. sayılı dosyası yönünden;

2. Birleşen Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/334 E. sayılı dosyası yönünden;

Davacı vekilince manevi tazminat davasının reddedilmesinin hukuka aykırı olduğu, davalıların haksız fiil mahiyetindeki eylemlerinin devam etmekte olması, sürecin sona ermemesi nedeniyle ek davanın kabulü gerektiği, değişen ekonomik koşullar, adli tıp raporuyla sabit olan yüzde yüzlük maluliyet oranı, davalının tam ve asli kusurlu olmasının kesinleşen mahkeme kararıyla sabit olması nedeniyle başta talep edilen manevi tazminatın davacıların manevi zararlarını karşılamaya yetmeyeceği, haksız fiilin öğrenildiği tarihte ki altın kuru ve döviz kuruna bakıldığında da ekonomik koşulların günümüzdekinden epeyce farklı olduğu ileri sürülmüş ise de dosyadaki belgelere, kararın dayandığı delillere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve gerekçe içeriğine göre, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, davacı ...’de meydana gelen görme kaybından dolayı davacıların 04.03.2009 tarihinde açtıkları asıl davada manevi tazminat talebinde bulundukları, bu dava ile de yine manevi tazminat istemiş olmalarının manevi tazminatın bölünmezliği ilkesine aykırı olması nedeniyle davanın reddedilmesinin yerinde olduğu gözetilerek davacıların temyiz itirazının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.

3. Asıl dava dosyası yönünden;

A) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm davalıların sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3. Asıl dava dosyası yönünden;

A) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm davalıların sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

B) Davanın temelini vekillik sözleşmesi oluşturmaktadır. Dava, davalı hastane ve doktorların vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır. (Dava tarihi olan 12.10.2005 tarihi itibariyle yürürlükte olan 818 sayılı B.K. 386, 390. md.). Vekil, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de, bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır (B.K. 390/II). Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur (B.K. 321/1 md.). O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları (hafif de olsa) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktorlar, hastalarının zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor, tıbbi çalışmalarda bulunurken, bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak, tedaviyi her türlü tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor, ufak bir tereddüt gösteren durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmalı, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmalı ve en emin yolu tercih etmelidir (Bkz. Tandoğan, Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Cild, Ank.1982, Sh.236 vd). Gerçektende mesleki bir işgören; doktor olan vekilden ona güvenen müvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz bir özen göstermeyen vekil, B.K. 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

4. Davacı ...’in prematüre doğması nedeniyle tedavi gördüğü hastanede tedavisini gerçekleştiren hekim ... tarafından erken doğuma bağlı muhakkak yaptırılması gereken ROB muayenesinin yapılması için göz doktorundan konsültasyon istendiği hastane kayıtları ve dr. ... tarafından ispat edilemediği, hastanın göz muayenesi için SGK girişi yapılmadığı, muayene yapıldığına dair sunulan belgenin fotokopi olduğu ve hasta adının görünmediği, muayene ettiği iddia edilen göz Dr. Ayten’in hastayı görmediğini beyan etmiş olması nedeniyle Dr. ...’ın eyleminin tıp kurallarına uygun olmadığı Adli Tıp’tan alınan 30.12.2013 tarihli rapor ve 19.01.2018 tarihli üniversite hocalarından oluşan heyet tarafından tanzim edilen bilirkişi raporuna göre sabit olmuşsa da davacı ...’ın maluliyet oranının tespiti için Adli Tıp’tan alınan 03.02.2022 tarihli raporda ROB muayenesine yönlendirilmemesi neticesinde yaşadığı görme kaybının ilgili yönetmelik kapsamında %100 maluliyet oranı gerektirdiği ancak çocukta mevcut diğer (göz dışı) hastalıkların erken doğum ve sonrasında gelişen komplikasyondan kaynaklandığı, hekimin eksik eylemi ile ilişkili olmadığı, bu nedenle dava konusu olaya bağlı maluliyet oranı hesaplamasında değerlendirilmediği, bu diğer hastalıklara bağlı maluliyet oranının da tek başına yönetmelik kapsamında %100 oranında maluliyeti gerektirdiği, ROB’da zamanında muayene edilerek tedaviye başlansa dahi görme kaybının gelişebileceği görüşünün bildirildiği, hal böyle olunca davacı ...’ın görme kaybı dışındaki maluliyetleri nedeniyle hayatı boyu çalışabilme ve kazanç elde edebilme ihtimali bulunmadığı, hayatı boyunca bakıma muhtaç olduğu tespit edildiğinden davalı Dr ...’ın ihmali nedeniyle davacıların maddi bir zarara uğramadığı anlaşıldığından maddi tazminat taleplerinin reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olduğu” gerekçesiyle;

1-Birleşen Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/598 E. sayılı dosyası ile 2021/334 E. sayılı dosyasında davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına,

2-Temyiz olunan asıl davada davacıların tüm, davalıların sair temyiz itirazlarının reddine,

3-Temyiz olunan asıl davada Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi gereğince davalılar yararına bozulmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar ve davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

2-Temyiz olunan asıl davada davacıların tüm, davalıların sair temyiz itirazlarının reddine,

3-Temyiz olunan asıl davada Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi gereğince davalılar yararına bozulmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar ve davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

1. Davacılar vekili temyiz dilekçesindeki hususları tekrar ederek ayrıca, kesinleşmiş ceza mahkemesi kararına rağmen bozma ilamının hatalı olduğunu, davalı doktorun mahkumiyet aldığını ve kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğini, buna rağmen maddi tazminattan sorumluluk olmayacağına dair bozma ilamının hatalı olduğunu, ayrıca görme yetisinin kaybına davalıların neden olduğunu, taleplerinin görme yetisinin kaybından doğan tazminat olduğunu, bu durumun olsa olsa hesaplamada indirim yapılması gerektireceğini ancak maddi tazminatın tamamının reddi gerektiği yönündeki bozma gerekçesinin son derece yanlış olduğunu belirterek Daire bozma ilamının düzeltilerek mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı Tasfiye Halinde Özel Halkalı Sağlık Hiz. ve Tic. Aş vekili temyiz dilekçesindeki hususları tekrar ederek, kendilerine yüklenecek herhangi bir kusur bulunmadığını, davanın tamamen reddi gerektiğini belirterek Daire bozma ilamının düzeltilerek mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

3. Davalı ... vekili karar düzeltme dilekçesinde, temyiz dilekçesinde özetle; manevi tazminat yönünden de kararın bozulması gerektiğini, ayrıca bozma ilamında bulunan davalının kusuru ve ihmali ifadesinin de çıkarılması gerektiğini belirterek Daire bozma ilamının düzeltilerek mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vekilin özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı iddiasına dayanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun (818 sayılı Kanun) 390 ıncı maddesine göre; vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Buna göre vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur.

2. İlgili Hukuk

1. Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun (818 sayılı Kanun) 390 ıncı maddesine göre; vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Buna göre vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur.

2. Aynı Kanun’un 321/1 inci fıkrası gereğince mesleki iş gören vekil özenle davranma zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafifde olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, 818 sayılı Kanun’un 394/1 inci fıkrası uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Ancak tıbbın gerek ve kurallarına uygun davranılmakla birlikte sonuç değişmemiş ise doktor sorumlu tutulmamalıdır.

3. Şahsi menfaatleri ihlal edilen kimseye duyduğu ağır manevi acıyı belli bir oranda gidermek, bozulan ruhi dengeyi onarmak, olanak dahilinde bu dengenin yeniden elde eldilmesini sağlamak amacına yönelik olarak manevi tazminata hükmedilir. Manevi tazminatın ve kapsamının taktiri hakime ait bir hak ve görevdir. Ancak hakim bu hak ve görevini yerine getirirken Medeni Kanun'un 4 üncü maddesi hükmünü de gözetmek suretiyle hak ve nesafet ilkeleriyle bağlı kalarak tarafların sosyal ve ekonomik durumlarını, kusurlu eylemin mağdurda uyandırdığı elem ve ızdırabın derecesini, istek sahibinin toplumdaki yerini, kişiliğini, hassasiyet derecesini gözetmek suretiyle makul bir tazminata hükmetmelidir.

4. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca; hakimin, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı, onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

5. 22.06.1966 tarihli ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim; bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

6. Hakim belirlemeyi yaparken somut olayın özelliğini, zarar görenin ekonomik ve sosyal durumunu, paranın alım gücünü, duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırabı gözetmelidir (Hukuk Genel Kurulunun 28.05.2003 tarihli ve 2003/21-368-355 ve 23.06.2004 tarihli 2004/13-291-370 sayılı kararları).

3. Değerlendirme

Karar düzeltme yoluyla incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle karar düzeltme talebinde bulunulan Daire bozma ilamındaki gerekçelerin yerinde olduğunun anlaşılmasına göre davacılar ve davalılar vekillerinin karar düzeltme talebinin reddine karar vermek gerekir.

VIII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;Davacılar ve davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE,Aşağıda yazılı temyiz harcı ile para cezasının karar düzeltme isteyen davacıdan mahallinde alınmasına,Aşağıda yazılı para cezasının karar düzeltme isteyen davalıdan alınmasına,06.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20053, Karar No: 2014/22116, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20053 E.  ,  2014/22116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2014

NUMARASI : 2012/343-2014/292

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.