muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7741, Karar No: 2023/2124, Tarih: 06.04.2023

II. CEVAP

1.Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili cevap dilekçesinde; davalı Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının "WebX" ibareli başvuru markasıyla davacının "CISCO WEBEX" ibareli tescilli markası arasında dava konusu 2017/12318 sayılı markanın kapsamında yer alan 42.02 sınıftaki tüm hizmetler ile 42.03 sınıfındaki tüm hizmetler yönünden görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, bu hizmetler yönünden 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında iltibasın oluştuğu, başvuru kapsamındaki 42.01. ve 42.04. sınıfta yer alan hizmetler yönünden ise anılan madde koşullarının oluşmadığı, iltibas oluşmayan hizmetler yönünden davacı tarafın markasının tanınmışlığından haksız yarar sağlanabileceği, itibarına zarar verebileceği veya ayırt edici karakterini zedeleyici sonuçlar doğabileceği hususlarının ispatlanamadığı, yine bu hizmetler yönünden dava konusu marka başvurusunun kötü niyetli yapıldığının da ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2018-M-2397 sayılı YİDK kararının başvuru kapsamında yer alan 42.02. ve 42.03. sınıf hizmetler yönünden iptaline, bu hizmetler yönünden markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkin edilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet marka arasında görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel intiba itibariyle iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... istinaf dilekçesinde özetle; başvuru konusu yaptığı işaret ile davacı markası arasında iltibas tehlikesini bulunmadığını, davacı ile kendisinin farklı alanlarda faaliyet gösterdiklerini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı ... istinaf dilekçesinde özetle; başvuru konusu yaptığı işaret ile davacı markası arasında iltibas tehlikesini bulunmadığını, davacı ile kendisinin farklı alanlarda faaliyet gösterdiklerini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvurunun, beyaz zemin üzerine standart küçük harflerle yazılan "WEB" ibaresi ile özel bir stilde oluşturulmuş "X" harfinden oluştuğu, davacının itirazına mesnet markanın ise beyaz zemin üzerine siyah büyük harflerle yazılmış "CISCO WEBEX" ibareli olduğunu, taraf markalarında ortak olarak yer alan "WEB" kelimesi, "WORLD WIDE WEB" ibaresinin kısaltması olup ayırt ediciliği olmayan ve herkesin kullanımına açık bir ibare olduğu, dava konusu başvuruda "WEB" kelimesini asıl unsurun bir parçası haline getiren, yazım şekli ve renkler ile başvuruya eklenen "X" harfi olduğunu, buna göre dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet marka arasında "WEB" kelimesinin ortaklığından kaynaklanan bir benzerlik mevcut ise de bu ibarenin ayırt ediciliğinin olmaması yine başvuruda farklı olarak yer verilen "X" harfinin de tek başına ayırt edicilik taşımaması, davacı markasının asli unsurunun "CISCO" ibaresi olması, dava konusu başvurunun tertip tarzı ve genel kompozisyonu itibariyle başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlanması hususları birlikte gözetildiğinde, sırf ayırt ediciliği olmayan "WEB" ibaresinin markalarda ortak olarak yer almasının iltibasa yol açmayacağı, öte yandan, başvuru kapsamındaki 42. sınıf hizmetlerin hitap ettiği tüketicilerin yüksek dikkat düzeyine sahip olması da varılan kanaati güçlendirdiği, sonuç olarak, başvuru kapsamındaki bir kısım hizmetler yönünden marka kapsamları arasında benzerlik olmakla beraber, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet marka işaretleri arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesi bulunmadığı gerekçesiyle davalıların istinaf başvurunun kabulüne İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; karıştırılma ihtimali incelemesi mal ve hizmet benzerliği ve markasal benzerlik birlikte değerlendirilmek suretiyle çok boyutlu şekilde yapılması gerektiğini, somut olay bakımından markaların kapsadığı hizmetlerin bire bir aynı ve yüksek derecede benzer ve "WEBEX" ve "WEBX" ayniyet derecesinde benzer olduğunu, davacının "WEBEX" asli unsurlu markasının tanımışlığının en yüksek olduğu 42. sınıftaki hizmetler üzerinde, davaya konu "WEBX" markası ile karşılaşan tüketicilerin, hatalı bir biçimde "WEBX" markasının davacının bir seri markası olduğunu veya davacının denetimi ve gözetimi altında sunulduğunu ya da başvurucu ve davacı arasında idari veya ekonomik bir bağlantı bulunduğunu düşünmelerine yol açacağını, "Cisco" ibaresi, davacının ticaret unvanının çekirdek unsuru olduğunu, bu kelimenin çatı marka olduğu ve davacının bu ibare altında pek çok başka ibare ile oluşturduğu seri markaları ve bu markalar ile piyasaya sürdüğü çeşitli ürünleri olduğu hesaba katıldığında, davaya dayanak 2009/08689 sayılı "Cisco WEBEX" markasında "Cisco" ibaresinin bir çatı marka şeklinde kullanıldığı ve markada korunmak istenen asli ve ayırt edici unsurun "WEBEX" ibaresi olduğunu, "WEBX" markası, davacının markasının asli unsurunu oluşturan "WEBEX" ibaresini, yalnızca sondan ikinci harfini oluşturan "E" harfinin çıkartılması suretiyle bire bir ve esas unsur olarak içerdiğini,"WEBEX" ve "WEBX" ibarelerinin telaffuzlarının bire bir aynı olduğunu, markalar arasında görsel, işitsel ve konseptsel olarak neredeyse ayniyet derecesinde bir benzerlik mevcut olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesince hizmet itibarıyla hedef tüketici kitlesinin ve buna göre dikkat seviyesi ortalamanın üstünde olan tüketicinin kimlerden oluştuğunu, somut olayda gösterdiği dikkat seviyesinin neden yüksek olduğunu objektif ve bilimsel kriterler ortaya koyarak açıklanmadığını, hizmetlerin ikame edilebilirliği, tüketicilerin yapısı, hizmete özgü pazarın benzerliği gibi bağlantı özellikleri de düşünüldüğünde karıştırılma ihtimalinin ilgili tüketici düzeyinde de doğduğunu, davaya konu "WEBX" markasını, web tasarımı, web yazılımı, logo tasarımı, web hosting, alan adı tescili, yazılım hizmetleri gibi bilgisayar hizmetleri kapsamında giren hizmetler için halihazırda kullanıldığını, davacının tanınmış "CISCO WEBEX" markası da, bilgisayar hizmetleri kapsamında online toplantı ve video konferans uygulaması üzerinde kullanıldığını ve bu alan, davacının markasının tanınmışlığının en yüksek olduğu alan olduğunu, bu nedenle söz konusu hizmetlerin davacı şirket tarafından veya onun gözetimi ve denetimi altında sunulduğu yönünde hatalı bir izlenimin ortaya çıkmasının kaçılnılmaz olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraf markaları arasında iltibas ihtimali bulunup bulunmadığı, davacı markasının tanınmışlığı iddiasının davalı marka başvurusuna engel teşkil edip etmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 saylı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci, dördüncü ve beşinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8591, Karar No: 2016/1575, Tarih: 07.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/8591 E.  ,  2016/1575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama (Yağmadan dönüşen)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 3.Ceza Dairesinin 11/06/2013 tarihli ve Yargıtay 22.Ceza Dairesinin 02/10/2015 tarihli görevsizlik kararları ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin yeterli ödeme gücü olmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “904.-TL müdafi avukat giderlerinin sanıktan tahsili ” cümlesinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5254, Karar No: 2015/15107, Tarih: 18.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/5254 E.  ,  2015/15107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2015

NUMARASI : 2013/112-2015/24

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan 24 adet aberden angus cinsi gebe düve satın aldığını, davalının satışın bütün aşamalarında satın alınan düvelerin brucella aşısını yaptırmış olduğunu beyan ettiğini, satın alınan hayvanlarda abort yaşanması ve erken doğum sonrası ölüm meydana gelmesi üzerine müvekkilinin ölü yavruları ........Üniversitesi Veterinerlik Fakültesi'nde muayene ettirmesi sonucu hayvanlarda brucella hastalığının tespit edildiğini, bu hastalığın insan sağlığını tehdit eder mahiyette olması nedeniyle müvekkilinin davalıya ayıp bildiriminde bulunduğunu, davalının bildirim üzerine satış bedelini iade ettiğini fakat, müvekkilinin karşılanmayan zararlarının bulunduğunu, ödeme tarihinden iade tarihine kadar geçen sürede işleyen faiz farkının 4.480,31 TL olduğunu, satım konusu ayıplı hayvanlar nedeniyle müvekkilinin taşıma,bakım,ilaç, sigorta,harç vb giderler nedeniyle yapmış olduğu 16.393,47 TL menfi zararının bulunduğunu, müvekkilinin gebe hayvanlardan normal şartlarda 24 adet yavru alması gerekirken, yavruların erken doğum nedeniyle ölmesi, düvelerin yavru atması neticesinde yavru edinememesi nedeniyle 42.000 TL kar mahrumiyetine uğramasından kaynaklanan müspet zararının doğduğunu iddia ederek, ayıplı ifa nedeniyle müvekkilinin uğradığı zararların şimdilik 10.000 TL'sinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, mahkemeye sunmuş olduğu 19/11/2014 tarihli dilekçesi ile fazlaya dair haklarını saklı tutarak talep ettiği tazminat tutarını 33.760,89 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacının beyanlarının soyut iddialardan ibaret olduğunu, davacıya satılan hayvanların hepsinin sağlık kontrollerinin yapıldığını ve aşılı olduğunu, davacıya hayvanları sağlıklı bir şekilde teslim eden müvekkilinin teslimden sonra meydana gelecek hastalıklardan ve ölümlerden sorumlu tutulamayacağını, ölümlerin hayvanların uygun ortamda barındırılmaması, yetersiz beslenmeleri gibi birçok sebepten kaynaklanmış olabileceğini, ticari itibarını zedelememek adına hayvanları geri almayı kabul eden ve satış bedelini ödeyen müvekkilinden başkaca taleplerde bulunan davacının kötüniyetli olduğunu, kabul anlamına gelmemekle birlikte davacının yasal süresi içinde ve usulüne uygun şekilde ayıp ihbarında bulunmamış olması sebebiyle ayıptan doğan haklarını kaybettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

../..

../..

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller doğrultusunda, taraflar arasında düve satışının gerçekleştiği,davacının davalıya satış bedeli olarak 129.600 TL ödeme yaptığı, sözleşmenin feshedilmesi nedeniyle davalının satış bedelini davacıya geri ödediği hususlarının taraflar arasında ihtilafsız olduğu, satılan düvelerin yavrularının brucella hastalığı nedeniyle öldüğünün dosya kapsamında bulunan ........ Üniversitesi Veteriner Fakültesi raporları ile sabit olması karşısında davalının davacıya ayıplı mal sattığının kabulünün gerektiği, davacı her ne kadar müspet zararı nedeniyle tazminat davası açmış ise de, sözleşme feshedilmiş olduğundan hukuken müspet zararın tazminini talep etme hakkının bulunmadığı, davacının menfi zarar kapsamında 8.093,14 TL avans faizi, 6.577,02 TL yem bedeli, 2.900 TL veteriner bakım bedeli, 1.062 TL nakliye bedeli olmak üzere toplam 18.632,14 TL'nin tazminini talep edebileceği, ayıbın düvelerin doğum yapması ile ortaya çıkmış olması nedeniyle davalının zamanaşımı itirazının yerinde görülmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 18.632,14 TL'nin temerrüt tarihi olan 20/07/2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Taraflar arasındaki satım akdine konu olan hayvanların iadesi noktasında mutabakat sağlanmış, davacı hayvanlarını geri alırken davalı da satış bedelini tahsil etmiştir. Bu durumda yalnızca hayvanlar için yapılmış faydalı masrafları talep edebileceği gözetilmeksizin, akdin kuruluş anından itibaren talep edilen işlemiş faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm davalının yukarıdaki bentte açıklanan sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18925, Karar No: 2010/1288, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18925 E.  ,  2010/1288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1807, Karar No: 2014/23236, Tarih: 10.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/1807 E.  ,  2014/23236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/2-2013/237

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.