muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6992, Karar No: 2015/5376, Tarih: 16.04.2015

Taraflar arasında geçerli bir sözleşmenin kurulabilmesi için sözleşme ehliyeti, hukuka, ahlaka, adaba uygunluk, ifa imkansızlığının bulunmaması, irade ile beyan arasında uyum, geçerlilik şeklinin arındığı hallerde bu şekle uygunluk gerekmekte olup, bu unsurlardan birinin eksikliği halinde ortada irade açıklaması bulunmasına rağmen, bu irade bir borç doğurmayacaktır. (Bkz. Prof Dr. Ahmet Kılıçoğlu Borçlar Genel Hukuku Genel Hükümler, 2. baskı, sayfa 50)

Mülga 818 Sayılı BK'nun 28. madddesine göre hile, diğer tarafta sözleşme yapma düşüncesini uyandıran ya da bu düşünceyi güçlendiren gerçeğe aykırı eylem ve davranışları ifade eder. Hile nedeniyle sözleşmenin geçersiz sayılabilmesi için kişide aldatma kastının bulunması gerekir. Buna göre kişinin ileri sürdüğü ya da açıklanan zorunluluğu bulunmadığı halde susmuş olduğu nitelikler, karşı tarafı sözleşme yapmaya ikna etme veya sözleşme düşüncesini pekiştirme amacıyla ortaya konulmuş olmaktadır. Kişi bu eylem ve davranışlarda bulunmasaydı diğer tarafın bu sözleşmeyi yapmayacağı bilinç ve düşüncesinde olmalıdır. Aldatma kastında, kişiyi gerçek dışı eylem ve davranışlarda bulunmak suretiyle sözleşme yapmaya ikna etme düşüncesi vardır. Bir başka ifadeyle, sözleşmenin yapılması ile aldatma eylemi arasında illiyet bağı bulunmalıdır. Hileye uğrayan kişinin iradesi sakatlanmıştır. Bu nedenle sözleşmeyi iptal etme hakkına sahiptir. Sözleşmenin iptali halinde tarafların aldıklarını iade yükümlülüğü doğacaktır.

Somut olayda, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın davalı şirket yönünden kısmen kabulüne, diğer davalı yönünden ise husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş ise de, öncelikle davacının sahih bir şekilde davalı şirkete ortak olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinden mahkemece bilirkişi kuruluna davalının tüm ticari defter ve kayıtları ve ayrıca hisse devir tarihinden dava tarihine kadar davalı şirketin yapmış olduğu genel kurullara ait tutanaklar ve hazirun cetvelleri incelettirilmek suretiyle davacıya verilen hisse senedinin bir değerinin bulunup bulunmadığı, bu hisselerin davalı şirketin sermayesinde temsil edilip edilmediği, davacının hisse devir aldığı kişinin devir tarihi itibariyle davalı şirkette ortak olup olmadığı, genel kurullarda sermayenin ne şekilde temsil edildiği hususlarının yeterince ve denetime elverişli bir şekilde açıklığa kavuşturulması gerektiği açıktır. Bu bağlamda mahkemece davacının hisse devraldığı şahsın paylarının davalı şirketin sermayesi içinde temsil edilip edilmediği, hisse devreden kişinin devir tarihi itibariyle hisselerini devrettiği şirketin ortağı olup olmadığı yeterince incelenmediği gibi, davalı şirketin sicil dosyaları tümü ile dosyaya ibraz edilmediğinden belirtilen hususun denetimi de yapılamamıştır.

Bu itibarla, mahkemece bilirkişi kuruluna, davalının tüm ticari defter ve kayıtları üzerinde inceleme yapılarak, davalı şirketin devir tarihleri itibariyle sicil dosyaları ile davalı şirket yöneticileri hakkındaki ceza dosyalarının birer suretleri getirtilerek, davacıya devredilen hisselerin davalı şirketin sermayesinde temsil edilip edilmediği, davacının söz konusu hisseleri devraldığı şahsın devir tarihi itibariyle davalı şirketlere ortak olup olmadığı, genel kurullarda sermayenin ne şekilde temsil edildiği hususları açıklığa kavuşturularak, bu inceleme sonucunda davacının ortaklığının sahih olmadığı anlaşıldığı taktirde, davacının zararından davalıların haksız fiil hükümleri uyarınca sorumluluklarının bulunup bulunmadığı üzerinde durularak, haksız fiil, hile ve aldatma olgusunun tespiti yapılırken de yukarıda bahsi geçen SPK, TBMM ve MASAK raporları, davalı şirketin yöneticileri hakkındaki ceza dosyaları, bu dosyalardaki tanık beyanları da nazara alınarak, her bir davalının hukuki durumu buna göre tayin ve takdir edilerek, sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken belirtilen yönler yeterince tartışılmadan düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Öte yandan, olay tarihinde yürürlükte bulunan 6762 Sayılı TTK'nın 336. maddesi uyarınca davalı ... hakkındaki davanın pasif husumet yokluğundan yazılı gerekçeyle reddi de doğru değildir. Zira, 6762 Sayılı TTK'nın 336/5. maddesinde tarif edilen gerek kanunların gerekse sözleşmelerin kendisine yüklediği sair vazifelerin kasten ve ihmal neticesi yapılmaması, TTK'nın 321/son maddesinde de, temsile ve idareye salahiyetli olanların vazifelerini yaptıkları sırada işledikleri haksız fiillerden anonim şirketin sorumlu olacağı hükme bağlandığından davalı ...'ın da davalı şirketlerin yönetim kurulu başkanı olarak gerek MK'nın 50. maddesi gerekse de TTK'nın 321/son maddesi uyarınca zarardan sorumlu tutulabileceği ve bu nedenle kendisine husumet yöneltilebileceği gözetilmeksizin bu davalı yönünden dahi pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5251, Karar No: 2013/6150, Tarih: 12.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/5251 E.  ,  2013/6150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak ve kan gütme saikiyle öldürmeye yardım

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 82/1-a-j, 39, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın maktule yönelik “tasarlayarak ve kan gütme saikiyle kasten öldürmeye yardım” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, resen temyize tabi usul ve yasaya uygun hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA), 12/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18117, Karar No: 2023/9779, Tarih: 26.09.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/18117 E.  ,  2023/9779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/376 E., 2021/269 K.

HÜKÜM/KARAR : Red - Esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/227 E., 2017/454 K.

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf itirazının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı doktorların Bakırköy Kadın ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi'nde görevli olduklarını, dava dışı hasta ...'in davalıların görevli olduğu hastanede sezaryen ameliyatı olduğunu, bu ameliyatın davalıların kusurlu eylemleriyle gerçekleşmesi nedeniyle dava dışı hastanın bir böbreğinin alındığını, dava dışı hastanın malul kaldığını, bu nedenle davacı idare aleyhine idare mahkemesinde açılan davanın kısmen kabul edildiğini, dava dışı hastaya davacı idare tarafından ödeme yapıldığını, davalı doktorların görevini yerine getirirken kusurlu davranarak idareyi tazminat ödemek zorunda bıraktığını belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla ödenen bedel olan 505.145,24 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen ve ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle birlikte rücuen tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davalıların meydana gelen olayda kusurlarının olmadığını, husumetin hatalı yöneltildiğini, rücuya esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunun eksik incelemeye dayalı olduğunu, davacı idarenin hizmet kusurunun hekim kusurundan bağımsız olarak incelenmediğini, davalı hekimlere ihbar yapılmamasının hatalı olduğunu, müştereken ve müteselsilen dava açılmasının hatalı olduğunu, ihbar edilmeyen dava nedeniyle faiz talep edilmesinin yerinde olmadığını, hastanın üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediğini, davalı doktorların tıbbi bir kusur ve ihmalleri bulunmadığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 08.09.2017 tarihli bilirkişi raporu uyarınca, Sabiha Ezer isimli hastanın "fetal distress" tanısıyla sezeryan ameliyat geçirdiği, ameliyatta sol tarafta selvikstenvasane uzanan yırtık görüldüğü, ciddi kanama geliştiği, kanama kontorü amacıyla yoğun çaba sarfedildiği, yoğun kan trasfüzyonunun yapılmış olduğu ve subtotal histrektomi yapıldığı, olası ürüner sistem travmasına yönelik önlem ve tetkikler planlandığı, hastanın zamanında takip ve tetkiklere gelmesi durumunda talihsiz organ kaybının önlenebileceği sonucuna varıldığı, dolayısıyla davalı doktorlara herhangi bir kusur izafe edilemeyeceği, söz konusu ilk sezeryan ekibinde olan davalı doktorların ihmal ve kusur oranının olmadığı, hastaya uygulanan tüm tıbbi tanı ve tedavi yöntemlerinin tıbbi ilke ve kurallara uyumlu olduğu, dolayısıyla Adli Tıp Kurumu tarafından verilen davalı doktorların kusurlu olduklarına dair raporlara itibar edilemeyeceği ve İstanbul Tıp Fakültesi Üniversite hocalarından oluşan bilirkişi raporundaki tespitleri katılarak verilen raporda davalı doktorların herhangi bir kusurlarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava dışı hastaya yapılan ödemede davacı idarenin hiç bir kusuru bulunmadığını, davacı tarafından olaydaki kusurlu personelin tespiti amacıyla uzman görevlendirildiğini, uzman tarafından yapılan incelemede davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarının tespiti üzerine yapılan ödemenin tahsili için davalılara iş bu davanın açıldığını, kararın hatalı olduğunu belirterek kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, mahkemece daha evvel alınan kusur raporları arasındaki çelişkiyi gidermek üzere üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan 08.09.2017 tarihli bilirkişi heyeti raporunun daha evvel alınan bilirkişi raporları arasında çelişkiyi giderecek şekilde gerekçeli, denetime elverişli ve dosya kapsamına uygun olmasına, bu raporda tazminata yol açan olayda davalıların kusuru bulunmadığının tespit edilmiş olmasına göre davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; idare mahkemesince davalıların kusurlu olduğu kabul edilerek tazminat ödenmesine karar verilmesine rağmen mahkemece yeniden kusurlu olup olmadıklarına dair rapor alınmasının yerinde olmadığını, mahkemenin kusur oranlarının tespiti açısından rapor alması gerektiğini, davalıların kusurlu olduklarının netleştiğini, bu nedenle kararın hatalı olduğunu, davalıların görevleri esnasında gerekli dikkat ve özeni göstermemeleri nedeniyle kusurlu olduklarını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacı tarafından Bakırköy Kadın ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi'nde dava dışı hastaya uygulanan hatalı sezaryen işlemi sonucu hastada meydana gelen maluliyet nedeniyle ödenen tazminatın davalı doktorlardan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 73 üncü maddesi, 27.05.2022 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7406 sayılı Türk Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (7406 sayılı Kanun) 15 inci maddesi ile 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu’na (3359 sayılı Kanun) eklenen geçici 13 üncü maddesi, 7046 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile 3359 sayılı Kanun'a eklenen Ek Madde 18.

3. Değerlendirme

1. Resmi Gazetede 27.05.2022 tarihinde yayınlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7406 sayılı Türk Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 15 inci maddesi ile 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu’na eklenen geçici 13. madde “Ek 18 inci maddenin birinci fıkrası hükümleri, 4483 sayılı Kanun hükümleri uyarınca haklarında kesinleşmiş bir soruşturma izni verilenler bakımından uygulanmaz ve soruşturma veya kovuşturmalara devam olunur. Kamu kurum ve kuruluşları ve Devlet üniversitelerinde görev yapan hekim ve diş hekimleri ile diğer sağlık meslek mensuplarının sağlık mesleğinin icrası kapsamında yapmış oldukları muayene, teşhis ve tedaviye ilişkin tıbbi işlem ve uygulamalar nedeniyle idare tarafından ödenen tazminattan dolayı açılan rücu davalarından, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla yargılaması devam edenler bakımından ek 18 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca karar verilmek üzere Mesleki Sorumluluk Kuruluna başvurması için davacıya iki aylık süre verilir. Başvuru yapılmaması hâlinde dava usulden reddedilir. Bu durumda yargılama gideri taraflar üzerinde bırakılır ve davacı aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmez.” hükmünü haizdir.

Dosya kapsamından, davalı doktorların olay tarihinde Bakırköy Kadın ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi'nde görevli doktorlar olduğu, dava dışı ... isimli hasta tarafından hatalı uygulanan sezaryen ameliyatı nedeniyle malul kaldığı iddiasına dayalı Sağlık Bakanlığı aleyhine İstanbul 4. İdare Mahkemesinde 2015/313 Esas, 2015/518 Karar sayılı dosyası ile açılan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verildiği, bu karar sonrasında ödenen bedelin eldeki dava ile davalılardan rücuen tahsilinin talep edildiği anlaşılmaktadır. Şu durumda mahkemece, yukarıda gösterilen mevzuat hükmü gereğince Mesleki Sorumluluk Kuruluna başvurması için davacıya süre verilmesi başvuru yapılmaması halinde ise davanın usulden reddine karar verilmesi gerekir. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

2. Bozma nedenine ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle, temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının re'sen BOZULMASINA,

3. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeple, bozma ilamının kapsam ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34887, Karar No: 2015/24718, Tarih: 08.12.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/34887 E.  ,  2015/24718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 7. İş Mahkemesi

Tarihi : 25/06/2015

Numarası : 2014/215-2015/377

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 08.12.2015 Salı günü belirlenen saatte davalı .... Turz. Ltd. Şti. vekili Av. A.. Ö.. geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin davalı .... Cafe Bar’da 2002 Haziran ayından 2013 Ocak ayına kadar barmen olarak çalıştığını, iş akdini fazla çalışma ücretinin ödenmemesi ve ücretine zam yapılmaması nedeniyle haklı nedenle feshettiğini, son ücretinin net 1.100,00 TL olduğunu, fazla mesai yaptığını, yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı, fazla mesai ve yıllık izin ücretlerinin tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili aşamalardaki beyanlarında davanın .... Kafe'ye karşı açıldığını, husumette yanılma kabul edilerek müvekkili şirkete davanın ve husumetin yöneltilemeyeceğini, davanın husumetten veya usulden reddi gerektiğini, işyeri devri bulunmadığını, davacının 2007 Kasım ayından 2008 Kasım ayına kadar 1 yıl çalışmadığını, işsizlik ödeneği aldığını, tanıkların davalı işyerinde kısa bir süre çalıştığını, tüm dönemi biliyorlar gibi beyanda bulunduklarını, davacının gönderdiği ihtarnamede şirketin ismini doğru yazdığını, yıllarca çalıştığını iddia ettiği işyerinin ünvanını bilmemesinin mümkün olmadığını, belirsiz alacak davası açamayacağını, zaman aşımı itirazında bulunduklarını, davanın usulden reddine, savunma ve cevap hakkının saklı tutulmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece dava dilekçesi, tensip tutanağının tebliğ edildiği adresin davalı şirketin adresi olması, tebligatı alan Soner Gencer'in davalı şirket işçisi olması nedeni ile husumetin doğru yöneltildiği kabul edilerek, davacının ödenmeyen fazla mesai ücretinin bulunması nedeni ile işten ayrılmasının haklı olduğu, kıdem tazminatına ve bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklara hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşyeri devri bulunup bulunmadığı ve davacının hizmet süresi ihtilaflıdır.

Davacı vekili davacının davalı şirkete ait kafede 2002 yılından iş sözleşmesinin feshine kadar kesintisiz çalıştığını iddia etmiştir.

İşyeri devri bulunup bulunmadığı ve davacının hizmet süresi ihtilaflıdır.

Davacı vekili davacının davalı şirkete ait kafede 2002 yılından iş sözleşmesinin feshine kadar kesintisiz çalıştığını iddia etmiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda 23.07.2002 tarihinden 31.10.2007 tarihine kadar 1482 Sokak No:20 Alsancak/İZMİR adresinde bulunan mahiyeti kafetarya olan işyerinde İbrahim Hakkı Katıltan işçisi olarak; 01.11.2007 tarihinden fesih tarihi olan 28.01.2013 tarihine kadar yine adresteki aynı mahiyetteki işyerinde bu sefer davalı şirket işçisi olarak işyeri devri kuralları içinde çalıştığı kabul edilerek işçilik alacakları buna göre hüküm altına alınmış ise de, hizmet cetveli ve SGK dönem bordrolarından davacının 23.07.2002-31.10.2007 tarihleri arasında İbrahim Katıltan işverenliğinde; 29.11.2008 tarihinden 28.01.2013 tarihine kadar davalı şirket işverenliğinde çalıştığı, 01.11.2007-29.11.2008 tarihleri arasında kayıtlı çalışması bulunmadığı görülmektedir. Davalı vekilinin temyiz dilekçesine eklediği Türkiye İş Kurumu'ndan alınmış işsizlik ödeneğine ilişkin belgeden davacının 09.11.2007 tarihli başvurusu üzerine 2008 yılının 6.ayına kadar bu ay dahil 8 ay işsizlik ödeneği aldığı anlaşılmaktadır. Davacı tanıklarının davacı ile tam olarak hangi tarihler arasında çalıştığı belli değildir. Yine davalı vekilinin temyiz dilekçesine eklediği belgelere göre davacı tanığı E.. A.. 02.08.2010-070.5.2012; Şevhat Doger ise 02.06.2012-17.09.2012 tarihleri arasında çalıştığı davalı şirkette çalışmıştır. Bu nedenle sadece soyut tanık anlatımlara göre davacının kesintisiz çalıştığının kabulü hatalı olmuştur.

Davacının işsizlik ödeneği aldığına ilişkin belgeler, davacı tanıklarının hizmet cetvelleri getirtilmeli, yeniden tanıklıklarına başvurularak davacının çalışmasında kesinti olup olmadığı, işyeri devri bulunup bulunmadığı hususu açıklığa kavuşturulmalıdır. Şayet işyeri devri bulunmadığı anlaşılırsa davalı sadece davacıyı çalıştırdığı süre ile sınırlı olmak üzere sorumlu olacağından işçilik alacakları da buna göre belirlenerek hüküm altına alınmalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına takdir olunan 1.100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 08.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.