muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1301, Karar No: 2020/878, Tarih: 11.11.2020

27. Hemen belirtmek gerekir ki, sigorta sözleşmelerinde 6762 sayılı TTK’nin 1282. (6102 sayılı TTK’nin 1421.) maddesi gereğince sigortacının rizikoyu taşıma yükümlülüğü, kara ve denizde eşya taşıma işlerine ilişkin sigortalar hariç olmak üzere, primin veya ilk taksitinin ödenmesi ile başlayacaktır. Prim veya ilk taksit için ileri düzenleme tarihli çek veya ileri vadeli bono verilen hâllerde de, bu çek veya bonoyu kabul eden sigortacının sigorta korumasını derhal başlatmaya razı olduğu sonucu çıkmaktadır.

28. Bu durumda mahkemece, taraflar arasında sigorta sözleşmesinin kurulduğu ve davacının gerçek zararından davalı ... şirketinin sorumlu olduğu yönündeki direnme kararının uygun olduğu kabul edilmelidir.

29. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında; taraflar arasında sigorta sözleşmesinin kurulduğu, ancak yenileme talebinde yer alan poliçe numaralarını kontrol etmeyen davacının müterafik kusurunun bulunduğu, bu nedenle direnme kararının bu değişik gerekçeyle bozulması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüş yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

30. O hâlde mahkemenin yukarıda açıklanan hususlara değinen direnme kararı usul ve yasaya uygun olup yerindedir.

31. Ne var ki, Özel Dairece tazminat miktarı yönünden bir inceleme yapılmadığından bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Direnme uygun olup, davalı Başak Groupama Sigorta A.Ş. vekilinin tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 11. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, ancak karar düzeltme yolunun açık olması sebebiyle öncelikle mahkemesince bu işlemlerin yerine getirilmesine, karar düzeltme yoluna başvurulması hâlinde dosyanın Hukuk Genel Kuruluna, başvurulmaması hâlinde ise mahkemesince doğrudan 11. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.11.2020 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24835, Karar No: 2013/6128, Tarih: 14.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/24835 E.  ,  2013/6128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine, hak yoksunluğuna, mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmalarına, denetimli serbestlik tedbirine ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-İzmir 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 2011/252 Esas sayılı dosyasında yer alan 12.07.2011 gün 2011/280 numaralı idianameye konu eylem nedeniyle sanıklar ... ve ... haklarında verilen mahkumiyet hükmünün, birleşen 2011/303 Esas sayılı dosyasında yer alan 16.08.2011 gün 2011/360 sayılı iddianameye konu eylem nedeniyle sanıklar ... ve ... haklarında verilen mahkumiyet hükmünün, birleşen 2011/256 Esas sayılı dosyasında yer alan 13.07.2011 gün 2011/286 sayılı iddianameye konu eylem nedeniyle sanıklar ... ve ... haklarındaki mahkumiyet hükmünün, birleşen 2011/255 Esas sayılı dosyasında yer alan 12.07.2011 gün 2011/284 numaralı iddianameye konu eylem nedeniyle sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmünün sanıklar ... ve ... müdafiileri tarafından temyizlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanıklar ... ve ... müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar ... ve ... hakkında birleşen 2011/252 Esas, 2011/303 Esas, 2011/256 Esas sayılı dosyalarında verilen mahkumiyet hükümlerinin ve sanık ... hakkında birleşen 2011/255 Esas sayılı dosyasında verilen mahkumiyet hükümlerinin ONANMASINA,

II-Birleşen İzmir 1. Fikri Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 2011/257 Esas, sayılı dosyasında yer alan 13.07.2011 gün 2011/288 sayılı iddianameye konu eylem nedeniyle ve birleşen 2011/319 Esas sayılı dosyasında yer alan 12.08.2011 gün 2011/336 sayılı iddianameye konu eylem nedeniyle sanık ... hakkında verilen hükümlerin anılan sanık müdafii tarafından temyizinin incelenmesinde;

Sanık ...`a ait Çeşme ilçesi 5152 Sokak No: 12/1 Ilıca adresindeki Hobi Kitap adlı işyerinde ve Çeşme ilçesi 16 Eylül Mahallesi 3011 Sokak No: 57 sayılı adreste bulunan deposunda 19.06.2010 tarihinde aynı gün yapılan aramalarda ele geçirilen kitaplar yönünden eylemin tek suç olduğu gözetilmeden iki ayrı suç kabul edilerek ayrı ayrı ceza tayini,

Yasaya aykırı sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.01.2013 günü 1 numaralı onama kararı oyçokluğuyla, 2 numaralı bozma kararı oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Sanıkların değişik tarihlerde işlediği suçlarla ilgili olarak verilen cezalarda teşdit uygulanmasına karar verilmesi bakımından yapılan değerlendirmede;

İddianameler;

KARŞI OY

Sanıkların değişik tarihlerde işlediği suçlarla ilgili olarak verilen cezalarda teşdit uygulanmasına karar verilmesi bakımından yapılan değerlendirmede;

İddianameler;

2011/252 E. sayılı dosyadaki 20.08.2009 tarihli suç için iddianame 12.07.2011 tarihinde;

2011/255 E. kayıtlı dosyadaki 22.05.2010 tarihli suç için iddianame 12.07.2011 tarihinde;

2011/256 E. kayıtlı dosyadaki 30.10.2010 tarihli suç için iddianame 13.07.2011 tarihinde;

2011/303 E. kayıtlı dosyadaki 21.09.2009 tarihli suç için iddianame 16.08.2011 tarihinde düzenlenmiştir.

Yukarıda numaraları gösterilen tüm davaların suç tarihlerinin hepsi de, dosyalardaki iddianamelerin düzenlendiği tarihlerden öncedir.

Yani tüm dosyalarda, suç tarihlerinden çok sonra iddianame düzenlenebilmiş ve sanıklar hakkında dava açılmıştır. Her ne kadar kanunu bilmemek mazeret değilse de, sanıkların üzerlerine atılı suç ekonomik sonuç doğuran ve hukuk tarihimiz içinde hapis cezası olarak düzenlenmesi çok yeni olup, bu eylemlerin suç oluşturduğu bilinci, kısa sürede yapılan ceza değişiklikleri de nazara alındığında toplum ve bireylerde yerleşmiş değildir.

İddianameden önce işlenmiş olan bu suçları zincirleme suç olarak yorumlamak bile tartışılabilecek bir durum ve böyle bir kabul halinde, esaslı bir teşdit uygulamak çok yerinde olacak iken, dava açılmasındaki zorunlu gecikme süresi içinde, sanığın birbirine yakın tarihlerde işlediği suçlar, mahkemece kabul edildiği şekilde sanığın suç işleme kastındaki yoğunluğu değil, aksine sanık için, eylemin adli makamlar ve yasalar bakımından çok umursanmayan ve suç olduğu konusundaki algıyı zayıflatan bir hal oluşturacağından, - ki sanıklardan Barış`ın savunmasında, korsan kitap satıcılarının etkin bir şekilde soruşturulmadığından, etkin soruşturma yapılmadığı düşüncesiyle korsan kitap sattıklarını, sonradan vazgeçtiklerini savunmuş olması dikkate değerdir - alt sınırdan fazlaca uzaklaşılarak ceza verilmesinin yerinde olmadığı görüşüyle, bu konuda sayın çoğunluğa katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/7859, Karar No: 2013/10758, Tarih: 20.06.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/7859 E.  ,  2013/10758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması-Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılmış olan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılmasını, kiralananın tahliyesini ve inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, kararın dayandığı gerekçelere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanunu'nun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.

Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 6. maddesinde muacceliyet koşuluna yer verildiği görülmekte olup, yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracının sıfatına göre geçersiz hale geldiğinin kabulü gerekir.

Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 6. maddesinde muacceliyet koşuluna yer verildiği görülmekte olup, yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracının sıfatına göre geçersiz hale geldiğinin kabulü gerekir.

Davalı borçlu hakkında başlatılan icra takibinde 2010 yılı Ocak ayından 2011 yılı Eylül ayına kadar ödenmeyen kira farkı, 2011 yılı Ağustos ayından 2012 yılı Ocak ayına kadar işleyen aylar kirası ile muacceliyet koşulu uyarınca 2011 yılı Şubat ayından Aralık ayına kadar ödenmesi gereken aylar kirasının da tahsili istenildiğine göre değerlendirmenin takip tarihi itibariyle ödenmemiş muaccel kira alacağı üzerinden yapılması gerekirken, muacceliyet koşulu gereğince istenen aylar kirasının da değerlendirmeye tabi tutulması yeni yasal düzenleme karşısında doğru görülmemiştir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle kararın tahliye istemine yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenle kararın alacağa ilişkin bölümünün BOZULMASINA ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 20.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3760, Karar No: 2021/10136, Tarih: 24.11.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/3760 E.  ,  2021/10136 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2019 tarih ve 2017/93 - 2019/300 sayılı kararı

Suç : Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme,

silahlı terör örgütüne üye olma, silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek

yardım etme.... ..., ..., ... yönünden),

10.11.2014 (Sanık ... yönünden),

15.08.2016 (Sanık ...yönünden),

18.08.2016 (Sanık ... yönünden),

19.08.2016 (Sanık ... yönünden),

23.08.2016 (Sanıklar ..., ...yönünden),

24.08.2016 (Sanıklar ... yönünden),

29.08.2016 (Sanık ... yönünden),

02.09.2016 (Sanıklar ... ve ...yönünden),

26.09.2016 (Sanıklar ... yönünden),

12.10.2016 (Sanık ... yönünden),

17.10.2016 (Sanık ... yönünden)

Hüküm : 1-Sanık ...

hakkında; Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya

teşebbüs etme suçundan hüküm kurulmasına yer

olmadığı kararına yönelik istinaf başvurularının

düzeltilerek esastan reddi,

2-Sanıklar ..., ...,

..., ..., ... ,

... , ..., ...,

..., ..., ..., ..., ..., ..., ...., ..., ...,

... hakkında; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı

Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53/1, 58/9, 63. maddeleri

uyarınca mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf

başvurularının esastan reddi,

3-Sanık ... hakkında; TCK'nın

220/7 ve 314/3 maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2,

220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi ile TCK’nın

62, 53/1, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına

ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanıklar ..., ...

Akçakoyun ve sanıklar müdafileri, katılan T.C.

... vekili

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

İlk Derece Mahkemelerinden verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulabilecegine dair 5271 sayılı CMK’nın 272/1. maddesinde yer alan düzenleme sarahatine, sanık ... hakkında Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçu ile ilgili olarak İlk Derece Mahkemesince verilen "hüküm kurulmasına yer olmadığına" ilişkin kararın, aynı Kanunun 223. maddesinde tahdidi olarak sayılan hüküm niteliğinde olmadığının tartışmadan varaste bulunmasına nazaran; ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin anılan karara yönelik "ceza verilmesine yer olmadığına" dair düzelterek esastan ret kararı hukuki değerden yoksun bulunmakla temyiz incelemesi yapılmamış, zikredilen suçla ilgili açılan kamu davası yönünden zamanaşımı süresi içinde mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Katılan Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığının temyizi suç vasfına yönelik olduğundan silahlı terör örgütüne üye olmak suçu yönünden temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanıklar ..., ..., ... müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Katılan Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığının temyizi suç vasfına yönelik olduğundan silahlı terör örgütüne üye olmak suçu yönünden temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanıklar ..., ..., ... müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-)Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ..., ... haklarında kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

Adil yargılanma hakkı, İHAS'nın 6, Anayasanın 36. maddeleri ile teminat altına alınan, hukuk devletinin temel gerekleri arasında kabul edilegelmiş bir hak olarak, yargılama sonunda verilen kararın adil olup olmadığından ziyade adil bir karara ulaşılabilmesi için gerekli imkanların sağlanıp sağlanmadığına, sürecin dürüst yürütülüp yürütülmediğine ilişkin, bazı asgari güvenceler içeren bir haktır.

Sözleşmenin 6/3-b maddesine göre suç isnadı altında olan herkes, "savunmasını hazırlamak için gerekli zamana ve kolaylıklara sahip olma" hakkına sahiptir. Gerekli zamandan anlaşılması gereken, sanığın ve müdafiinin savunma için zorunlu hazırlıkları yapabilecekleri süredir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin yerleşik uygulamalarına (1003 Albert and Le Compte/Belgium, 10.02.1983, 1004 X and Y/Austria, (Commission, admissibility), Appl. No:7909/77, 12.10.2978. 1005 Huber/Austria, (Commission, admissibility), Appl. No: 5523/72, 05.10.1974.) göre sürenin yeterliliği, her olay özelinde; davanın karmaşıklığı, müdafiin bu davadaki iş yükü, yargılamanın gelmiş olduğu aşama, sanığın ya da müdafiin yargılama sürecindeki tutumları (AYM.Ufuk R.Çobanoğlu Başvurusu 01.02.2017 tarih 2014/6971 no) gibi kıstaslar gözetilerek yargılamayı yöneten hakim tarafından belirlenmelidir. Her halde verilecek sürenin, yargılamanın alelacele yapılmayacağı ve fakat makul sürede de tamamlanacağı teminatını içermesi gerekir.

Anayasa Mahkemesinin, 01.02.2017 tarih 2014/6971 nolu Ufuk R. Çobanoğlu ve 25.03.2015 tarih 2013/1966 nolu A. Zeki Üçok başvurularında da ifade olunduğu üzere; her ne kadar Anayasanın 36. maddesinde özel sınırlama nedenleri öngörülmemiş ise de, bu hak mutlak haklardan değildir. Bu nedenle hakkın nesnel sınırlarıyla çatışan diğer hak ve ilkeler dikkate alınmalı, aralarında bir denge kurulmalıdır. İHAS'nın 6/3-b ve Anayasanın 36. maddelerinde düzenlenen "savunmasını hazırlamak için gerekli zamana ve kolaylıklara sahip olma" hakkının, Sözleşmenin 6/1. maddesine paralel Anayasanın 141. maddesinde yer alan, "davaların mümkün olan süratle sonuçlandırılması" ilkesi ile birlikte değerlendirilmesi ve bu iki hak/ilke arasında adil bir dengenin kurulması gerekmektedir. Buna göre; savunma için tanınacak zamanın, hem yargılamanın aceleye getirilmemesini temin etmesi, hem de yargılamanın makul bir sürede sonuçlandırılmasını olumsuz etkileyecek uzunlukta olmaması gerekecektir. (Aynı yönde İnceoğlu Sibel Adil Yargılanma Hakkı sh.324)

Bu cümleden olarak; mahkeme başkanının, doğrudan yargılamaya konu fiil ve bu fiilin hukuki değerlendirmesine dair makul sürede yapılacak savunmalar dışında, yargılamayı uzatmaya matuf, hiç bir hukuk düzenince korunmayan "hakkın kötüye kullanılması" niteliğindeki davranışlara müsaade etmemesinin, 5271 sayılı CMK'nın 203/1. maddesi gereğince tanınan duruşmanın yönetim ve düzenini sağlama yetki ve sorumluluğunun bir gereği olduğu kabul edilmelidir.

Somut olayda, müdafii olduğu sanıklar ... ve ... hakkında Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki mütalaasını sunduğu 05.03.2019 tarihli celseye mazeret dilekçesi sunarak katılmayan, bu celseyi takip eden 18.06.2019 tarihli celseye katılarak esasa ilişkin savunmasını yapmak üzere süre talep eden, talebi kabul edilerek 19.11.2019 tarihine talik edilen karar duruşmasında hazır bulunmayarak başka dosyanın duruşmasına katılacağı gerekçesi ile saatli mazeret dilekçesi verdiği görülen müdafiinin yokluğunda, CMK'nın 188/1-2 ve 216/3. maddelerinin tanıdığı yetkiye istinaden yargılamanın tamamlanıp hükmün açıklandığının anlaşılmış olmasına nazaran, davanın karmaşıklık derecesi, müdafiinin bu davadaki iş yükü, yargılamanın gelmiş olduğu aşama sanığın ve müdafiinin yargılama sürecindeki tutumları itibariyle sanık müdafiinin, kendisine verilen yeterli süreye rağmen karar celsesine katılmaması savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar ..., ... ile bu sanıklarla ilgili olarak katılan ... vekilinin ve sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davalarının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA

2-)Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan mahkumiyet hükümleri ile ilgili olarak:

a-Sanık ... yönünden;

Yargıtay Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 sayılı kararında; "ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı"nın kabul edildiği gözetilmekle,

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, buna dair delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporu getirtilip ayrıca UYAP’ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında sanık hakkında herhangi bir beyan yahut bilgi olup olmadığı araştırılıp bulunması halinde temin edilmesi, gerekirse bu şahısların da tanık olarak beyanlarının alınması, tüm delillerin CMK’nın 217. maddesi gereğince duruşmada okunup tartışılması, ByLock tespit ve değerlendirme raporu veya başkaca bilgi, belge veya beyan tespit edilememesi halinde sanığın eyleminin örgüte yardım suçunu oluşturup oluşturmayacağının karar yerinde değerlendirilmesi,

b-Sanık ... yönünden;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

b-Sanık ... yönünden;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;