muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19403, Karar No: 2018/12030, Tarih: 29.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/19403 E.  ,  2018/12030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.04.2001–25.04.2014 tarihleri arasında davalı işverenlik nezdinde makineci olarak çalıştığını, ... primlerinin gerçek ücret üzerinden bildirilmediğini, fesih tarihi itibariyle ücretinin net 830,00 TL. ve ek sosyal haklar olduğunu, tüm yasal haklarının bu miktarlar üzerinden hesaplanması gerektiğini, iş akdinin hiçbir neden gösterilmeden feshedildiğini, davalı işverenlik nezdinde 2012 yılına kadar günde 12 saat iki vardiya olarak haftanın 6 günü çalışılmakta olup müvekkiline fazla mesai ücret alacaklarının ödenmediğini, bordrolar görülmediğinden bordrolarda fazla mesai tahakkuku yapılıp yapılmadığını bilmediklerini, müvekkilinin 2001 yılında işe başladığından bu yana hiç yıllık izin kullanmadığını, davalı tarafça müvekkiline ve diğer tüm işçilere zaman zaman içeriğini okutturmadığı belgeler imzalattığını ve imzalatılan belgeler içerisinde izin hakkına ilişkin bir belge imzalatıp imzalatılmadığını bilmediklerini, her ay 2 Pazar günü çalışmak zorunda bırakıldığını, bu sebeple hafta tatili yapamadığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin ve ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 20.06.2002 tarihinde müvekkili işverenlik nezdinde çalışmaya başladığını, iş akdinin 4857 sayılı Yasanın 25/I. numaralı fıkrasında belirtilen ... sebepleri başlıklı maddesine istinaden 25.04.2014 tarihinde işverenlik tarafından feshedildiğini, böbrek nakli ameliyatı geçirdiğini, aylarca işine devam edemediğini ve hastalığı ile ilgili %60 özür durumunu gösterir Özürlü ... Kurulu Raporunu ve iş göremezlik belgesini işverenliğe teslim ederek durumunu belgelediğini, davacının mağdur olmaması adına yasalardan kaynaklanan tüm haklarının kendisine ödendiğini, davacının bu süreç üzerine neden işten çıkartıldığını bilmediğini iddia etmesinin kötü niyet göstergesi olduğunu, üstelik davacının fesih ihbarnamesini kendi imzası ile tebellüğ ettiğini, hesabına yatırılan kıdem tazminatı ile diğer hak edişlerini ihtirazi kayıtsız aldığını, davalı işverenlikte genel uygulamanın fazla mesai yapılmaması yönünde olduğunu, ihtiyaç olması durumunda ise nadiren de olsa yapılabildiğini, bu durumlarda da yapılan çalışmaların bordrolara yansıtılarak işçilere ödendiğini, işyerinde kart basma sistemi olup puantaj kayıtlarının davacının çalışma saatlerini ve günlerini gösterdiğini, tüm yıllık izinlerini kullandığını, kalan izin ücretinin de kendisine ödendiğini, davacıya Nisan 2014 bordrosunda görüleceği üzere kıdem tazminatı ve diğer hak edişlerinin tam ve eksiksiz ödendiğini, ihbar tazminatı alma hakkının yasada da belirtildiği üzere olmadığını, davacının 17. maddeye göre bildirim süresinin 8 hafta olduğu ve yasada belirtilen 6 hafta da eklenmek suretiyle 14 hafta şartına riayet edilerek rapor bitiminde iş akdinin feshedildiğini, işbu davayı belirsiz alacak davası olarak açamayacağını, davacının talep ettiği faiz ve başlangıç tarihlerinin de hatalı olduğunu ve itiraz ettiklerini ayrıca geriye dönük beş yılın dışında kalan alacaklara ilişkin zamanaşımı itirazları da olduğunu, ihtirazi kayıt bulunmayan, işçinin imzasını taşıyan bordroların kesin delil niteliğinde olduğunu, imzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiğinin anlaşılması halinde işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülemeyeceğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

A-Usul Yönünden;

Anayasa’nın 138 ve 141. maddeleri uyarınca Hakimler, Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler ve bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Bu gerekçede hukukî esaslara ve kurallara dayanmalı, nedenleri açıklanmalıdır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

A-Usul Yönünden;

Anayasa’nın 138 ve 141. maddeleri uyarınca Hakimler, Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler ve bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Bu gerekçede hukukî esaslara ve kurallara dayanmalı, nedenleri açıklanmalıdır.

Diğer taraftan 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK.’un 27. maddesinde hukukî dinlenilme hakkı kurala bağlanmıştır. Hukukî dinlenilme hakkı, Anayasanın 36 ncı maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6 ncı maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkemeler, kararlarını somut ve açık bir şekilde gerekçelendirmek zorundadırlar. Eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması adil yargılanma hakkının (hukukî dinlenilme hakkının), ihlâlidir.

HMK.’un 297. maddesinde de, verilecek hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukukî sebeplerin yer alması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Kararın gerekçesinde maddi olay saptanmalı, hukuki niteliği ve uygulanacak hukuki kurallar belirlenmeli, bu konuda gerekli inceleme ve delillerden söz edilmeli, hukuk kuralları somut olaya uygulanmalı ve sonunda hüküm kurulmalıdır. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkeme feshe ilişkin gerekçesinde davalının ispat külfetini yerine getiremediği tespitinde bulunmuş, yapılan bu tespitin dayanakları açılanmamış, yıllık ücretli izin ve hafta tatili alacağına ilişkinde herhangi bir değerlendirmeye yer verilmeyerek bu alacakların reddedildiği görülmüştür. İddia ve savunmaları tartışmayan, taleplerin reddindeki veya kabulündeki hukuki dayanakları açıklamayan karar, Anayasa’nın ve HMK.’nun amaçladığı anlamda gerekçe taşımadığı için adil yargılanma hakkını ihlal edeceğinden salt bu nedenle hatalıdır.

B-Esas Yönünden;

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

B-Esas Yönünden;

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin işveren tarafından ... sebepleriyle haklı nedenle ve derhal feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (I) numaralı bendinin (a) alt bendinde, “işçinin kendi kastından veya derli toplu olmayan yaşayışından yahut içkiye düşkünlüğünden doğacak bir hastalığa veya sakatlığa uğraması halinde, bu sebeple doğacak devamsızlığın ardı ardına üç iş günü veya bir ayda beş iş gününden fazla sürmesi” hali, (b) alt bendinde ise, “işçinin tutulduğu hastalığın tedavi edilemeyecek nitelikte olduğu ve işyerinde çalışmasında sakınca bulunduğunun ... Kurulunca saptanması” durumunda, işverenin derhal fesih hakkının olduğu açıklanmıştır.

İşçi hastalık veya sakatlığa yol açan olayı bilerek ve isteyerek gerçekleştirmelidir. İşçinin derli toplu olmayan yaşantısı ile içkiye düşkünlüğü de başlı başına fesih nedeni olmayıp, bu durumların, işçiyi hastalığa veya sakatlığa yöneltmesi gerekir.

İşçinin sözü edilen nedenlere dayanan hastalık ya da sakatlığının, ardı ardına üç gün ya da bir ay içinde beş iş günü aşması halinde işverenin derhal fesih hakkı doğar. Maddede geçen “bir ay” takvim ayı olmayıp, işçinin kusura dayanan hastalık veya sakatlık ya da derli toplu olmayan yaşantısı sebebiyle işe gidemediği ilk günü takip eden bir aylık süredir.

İşverenin Yasanın 25/I-a maddesi uyarınca derhal feshi, aynı maddenin (g) alt bendinde geçen devamsızlık nedeniyle fesih hakkından bağımsızdır. Maddenin anılan (g) alt bendinde, işçinin izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmemesi hali söz konusudur.

1475 sayılı Yasanın 17/I-b maddesinde “işçinin bulaşıcı veya işi ile bağdaşmayacak derecede tiksinti verici bir hastalığa tutulması” hali derhal fesih nedeni olarak sayılmışken, 4857 sayılı Kanunda bu hükme yer verilmemiştir. Bunun yerine işçinin tedavisi imkânsız bir hastalığa tutulması hali düzenlenmiştir. İşçinin tutulduğu hastalığın tedavisinin bulunmaması yanında, işyerinde çalışmasının sakıncalı olması da ... kurulunca belirlenmelidir. Yasanın 25/I-b maddesindeki bu düzenlemeye göre her iki şartın da bir arada bulunması gerekir (Yargıtay 9.HD. 10.11.2008 gün 2008/5816 E, 2008/30572 K.).

İşverenin İş Kanununun 25. maddesinin (a) ve (b) bentleri yönünden feshi haklı fesih olmayıp, kıdem tazminatı ödemekle yükümlüdür. Ancak, Yasa işverene derhal fesih hakkı tanıdığından, işverenin bildirim sürelerine uyma ve ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacının böbrek nakli olduğu, özür durumunun %60 olup, işveren feshinin ... nedeniyle gerçekleştirildiği anlaşılmıştır. Bu durumda davalı işverenin ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmamaktadır. Mahkemece ihbar tazminatı talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Somut uyuşmazlıkta; davacının böbrek nakli olduğu, özür durumunun %60 olup, işveren feshinin ... nedeniyle gerçekleştirildiği anlaşılmıştır. Bu durumda davalı işverenin ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmamaktadır. Mahkemece ihbar tazminatı talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatili çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını, hafta tatili çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma ve tatil alacaklarının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma ile hafta tatili çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, çalışma şeklinin yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi dava dilekçesinde fazla çalışma yaptığını, hafta tatilinde çalıştığını iddia etmiş, ispat noktasında işyeri kayıtları ile tanık deliline dayanmıştır.

Mahkemenin, fazla çalışma alacağına ilişkin davacının “fazla mesai yaptığını kanıtlamak için yazılı belge sunmamış, sadece tanık ifadelerine dayanmıştır.” şeklindeki gerekçesi ise fazla çalışma iddiasının her türlü delil ile ispatlanabilmesi karşısında yerinde değildir.

Mahkemece yapılacak iş; öncelikle kesin süre vererek işe giriş çıkış kayıtlarının davalı işverenden 6100 sayılı HMK’nın 220. maddesi kapsamında istemek, sonucuna göre, kayıtların olduğu dönemlerde sadece kayıtlara itibar edilerek, kayıt olmayan dönemler için ise tanık beyanlarına göre davacının fazla mesai, hafta tatili talepleri konusunda bilirkişiden denetime elverişli rapor almak ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektir. Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle bu taleplerin reddi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 29.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4112, Karar No: 2025/1452, Tarih: 13.02.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/4112 E.  ,  2025/1452 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/442 E., 2024/314 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 21. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/57 E., 2022/648 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, davanın reddi ve kabul edilen tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Davacı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanun’un 363/3. maddesinde adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabileceği ve 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği düzenlenmiştir. Davacı erkeğin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacı erkeğin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2.Davacı erkek vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5678, Karar No: 2016/1501, Tarih: 10.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/5678 E.  ,  2016/1501 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 26/12/2013 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; U.. ili, Merkez, B... köyünde bulunan müvekkiline ait eski 651 ve 652 (yeni 230 ada 8 ve 9) sayılı parsellere bitişik ve doğusunda kalan, tescil harici bırakılan taşınmazın yirmi yıldan fazladır müvekkili tarafından kullanıldığı halde 26/11/2013 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu işleminde orman sınırları içine alındığı iddiasıyla orman kadastrosuna itiraz ve tescil isteminde bulunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna itiraz ve tescil davasıdır.

Yörede 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre 1971 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 26/11/2013 tarihinde ilân edilen eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen daha önce sınırlama dışı kalmış ormanların kadastrosu ile daha önce yapılıp kesinleşen orman kadastrosunun aplikasyonu ile 2/B uygulama çalışmaları vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın hükme dayanak orman bilirkişi tarafından düzenlenen krokili raporda (B) ve (C) harfleri ile gösterilen taşınmazların orman bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen 1971 yılında kesinleşen orman kadastrosunda orman içinde bırakıldığı, (A) harfi ile gösterilen bölümün dere yatağı niteliğinde bulunduğu belirlenerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/02/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6342, Karar No: 2010/16237, Tarih: 14.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/6342 E.  ,  2010/16237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Kanununun 10. maddesinin 10. fıkrasına göre kamulaştırılan taşınmazın hak sahibinin adresi ve kim olduğunun tespit edilemediği durumlarda, mahkemece tespit edilen kamulaştırma bedelinin üçer aylık vadeli hesaba dönüştürülerek nemalandırılması için gerekli tedbirler alınması gerekirken, mahkemece bu konuda bir karar verilmemiş olması doğru değil ise de, bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün ikinci fıkrasının “Kamulaştırma bedeli olarak tespit edilen ve TC Ziraat Bankası Bozkır Şubesine Bloke edilmiş olan 15.374,40 TL nin üçer aylık vadeli hesaba dönüştürülerek nemalandırılmasına ve hak sahibinin müracaatı üzerine nemasıyla beraber hak sahibine ödenmesine” şeklinde değiştirilmesine, hükmün düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17550, Karar No: 2015/2989, Tarih: 05.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17550 E.  ,  2015/2989 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/06/2014 tarih ve 2011/29-2014/100 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın .... Havalimanı Şubesi'nde açtırdığı hesaba yatırdığı 85.000 TL'nın davalının Tekirdağ Şubesi'nden kimliği belirsiz kişiler tarafından çekildiğini ileri sürerek, anılan meblağın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava dışı ... isimli şahısla birlikte müvekkili bankayı dolandırdığını, hesaptan para çekilirken davacıya ait kimliğin ibraz edildiğini, davacının kimliğini ve kimlik bilgilerini parayı çeken şahsa verdiğini, parayı çeken şahsın havalimanı şubesine paranın yatırıldığını ve miktarını bildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ceza mahkemesi karar gerekçesi ve sanık ...'in beyanları dikkate alındığında, davacının...l'le işbirliği yaparak kendisinin davalı bankanın havalimanı şubesine yatırdığı 85.000 TL'yi ... 'nden çektikleri, davacının paranın ... tarafından çekilmesine rızasının bulunduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9336, Karar No: 2015/3482, Tarih: 08.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9336 E.  ,  2015/3482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil ve alacak davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile şirket temsilcisi ... ile davalı-birleşen davada davacı ... vekili avukat ... ve asli müdahiller vekili avukat ... gelmiş olup, duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, davalı arsa sahibi ile davacı arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, inşaat bitirildiği halde davacı yüklenici şirkete verilmesi gereken on adet bağımsız bölümden altı adedinin davacıya verildiğini,ancak üç adedinin davalı tarafından satıldığını, bir adet bağımsız bölümün ise devrinin yapılmadığını ileri sürerek, F blok 2 numaralı bağımsız bölümün tapu iptal ve tescilini, satılan üç adet bölümün ise değerinin tahsilini talep ve dava etmiş; birleşen davada, davacı arsa sahibi vekili, davalı yüklenicinin inşaatı yarım bırakarak terk ettiğini,arsa sahibinin inşaatı tamamladığını ileri sürerek, eksik işler bedelinin tahsilini; asli müdahiller vekili, asıl davanın konusu olan F blok 2 numaralı bağımsız bölümü,asli müdahillerin, yükleniciden satın aldıklarını ileri sürerek, anılan bölümün müdahiller adına tescilini talep ve dava etmişlerdir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından, inşaatın %33.58'nin arsa sahibi tarafından tamamlandığı, buna göre davacı yüklenicinin 6.642 adet bağımsız bölüme hak kazandığı, altı adet bölümü daha önce aldığından, kalan 0.642 adet bölümün F blok 2 numaralı bağımsız bölümden verilmesi gerektiği, bu bölümün yüklenici tarafından asli müdahillere satıldığı, bunun dışında tarafların herhangi bir alacağının kalmadığı gerekçesiyle,asıl davada F blok 2 numaralı bağımsız bölümün kısmen asli müdahiller adına tesciline, davacının diğer taleplerinin ve asli müdahillerin fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı yüklenici vekili, davalı arsa sahibi vekili ve asli müdahiller vekili (taraf vekilleri) tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.