muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9413, Karar No: 2010/5643, Tarih: 29.03.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/9413 E.  ,  2010/5643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine, cezasının teciline dair,

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-CMK.nun 34/2. 231/1, 232/6. madde ve fıkralarının açık hükümleri gereğince kararın sonunda başvurulacak kanun yolunun süresi, mercii ve şeklinin açıkca gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 Sayılı Kanunla, özel nitelikte olan 6831 Sayılı Orman Kanununda getirilen köklü değişikliklerin ve ceza sisteminin lehe hükümlerinin bütün halinde değerlendirme sonucu 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 7. maddesi dikkate alınarak sanık lehine uygulanması gerekliliği ve 5728 Sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası uyarınca CMK'nun 231/5, 14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ve soruşturma ile kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 29.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4100, Karar No: 2010/7861, Tarih: 05.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/4100 E.  ,  2010/7861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.12.2009 tarih ve 2008/179 - 2009/690 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı sigorta şirketine hayat sigortası ile sigortalı müvekkilerinin babası ...'ın 03.06.2007 tarihinde kalp hastalığından öldüğünü, sözleşme yapılırken bu rahatsızlığını gizlediği gerekçesiyle tazminat ödemeyi reddettiğini, oysa ölüm nedeninin ince bağırsak tümörü olduğunu ileri sürerek, şimdilik 22.841,31 YTL'nın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın usul ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacıların murisi sigortalı ...'ın ölümünün kalp rahatsızlığına bağlı olarak gelişen komplikasyon sonucu gerçekleştiği, kalp rahatsızlığını önceden bilmesine rağmen sigortalının poliçe tanzim edilirken bu rahatsızlığını gizlediği, böylelikle TTK'nun 1290 vd. maddelerindeki ihbar ve beyan yükümlüğünü yerine getirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, hayat sigortası poliçesinden kaynaklanan tazminatın davalı sigorta şirketinden tahsili istemine ilişkin olup, davacıların murisi ... ile davalı arasında 02.10.2006/2016 tarihlerini kapsayan hayat sigortası sözleşmesi yapıldığı, sigortalının 03.06.2007 tarihinde yaşamını yitirdiği uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, sigortalının ölüm nedeninin ne olduğu ve poliçe tanzimi sırasında beyan edilmeyen mevcut rahatsızlıkla ölüm nedeni arasında uygun bir illiyet bağının bulunup bulunmadığı, bu bağlamda sigorta ettirenin ihbar ve beyan yükümlülüğünü ihlal edip etmediği noktasında toplanmaktadır. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle ölüm sebebinin tepitiyle davacıların murisi sigortalının, davalı tarafça savunulduğu üzere, gerçekten de beyan yükümlülüğünü ihlal edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması ve bilahare de beyan edilmediği belirtilen hastalık veya hastalıklarla ölüm sebebi arasında uygun illiyet bağının mevcut olup olmadığının kuşkuya yer bırakmaksızın saptanmasına bağlı olup, mahkemece bu yönde bir araştırılmaya girişilmiş ve bu hususta bilirkişiden rapor alınması cihetine gidilmiş ise de, alınan rapor içerik itibariyle bu hususta yeterli olmadığı gibi hükme esas alınan bu bilirkişi raporuna karşı davacı tarafın ciddi, sonuca etkili itirazları dahi karşılanmamış yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmişltir.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, yeniden oluşturulacak başka bir bilirkişi kurulu aracılığıyla davacı tarafın ciddi ve sonuca etkili itirazlarını da karşılayan mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli yeni bir rapor alınmak ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmek gerekirken, eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın davacılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/187, Karar No: 2015/732, Tarih: 21.01.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/187 E.  ,  2015/732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/322512

MAHKEMESİ : Taşlıçay Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/06/2011

NUMARASI : 2010/177 (E) ve 2011/63 (K)

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2613, Karar No: 2007/4453, Tarih: 04.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/2613 E.  ,  2007/4453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, Hazine vekili ... Köyü 8244 parselin Doğu Alikahya Devlet Ormanı sınırları içinde kalmaktayken, 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde gereğince Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılan yerlerden olduğu iddiasıyla davalı adına kayıtlı tapunun iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptaline, Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava 2/B madde uygulamasına dayalı tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 6 numaralı orman kadastro komisyonunca, ... ilçe sınırları içinde bulunan ormanların kadastrosu ve 2. madde uygulamalarına, 28.05.1981 tarihinde işe başlanarak, sonuçları 08.03.1982 tarihinde; itirazlı yerlerde ise itiraz sonuçları 11.11.1985 tarihinde ilan edilmekle kesinleşmiştir. Daha sonra, 3302 Sayılı Yasaya göre yapılıp, 30.10.1991 tarihinde ilan edilmek suretiyle kesinleşen 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Yörede 6 numaralı orman kadastro komisyonunca, ilk kez ... ilçe sınırları içinde bulunan ormanların kadastrosu ve 2. madde uygulamalarına, 28.05.1981 tarihinde başlanarak gerçek kişinin dayandığı 5658 Sayılı Yasa uyarınca iade edilen 17/03/1952 tarih 87 numaralı kayıtta, orman vasfında, aynı miktar ve hudut ile Asım ... Eksat adına tapulu taşınmazın bulunduğu alan, Batı ... ... Özel Ormanı adı verilerek tapu maliki adına sınırlandırılmış, doğuda bulunan orman vasfındaki taşınmazlar ise 291-292-293-294- 295-296-297- 298-299-291 nolu orman sınır noktalarını birleştiren hatlar ile Doğu ... ... VIII Nolu Devlet Ormanı olarak sınırlandırılmış ve akabinde içinde çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanın nitelik yitirdiği saptandığından, 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmış, sonuçları 08.03.1982 tarihinde, itirazlı yerlerde ise, itiraz sonuçları 11.11.1985 tarihinde ilan edilmekle kesinleşmiştir.

Tüm bu açıklamalara göre, gerçek kişinin dayandığı tapu kaydının ilk oluşumunda 300 dönüm yüzölçümünde olmasına karşın, bu tapu kaydının gittisi olan, Mart 1952 tarih 77 nolu, 48 hektar 1597 m2 yüzölçümünde, Asım ... Eksat adına kayıtlı taşınmazın, önce 4785 sayılı yasaya göre istimlak edilip, daha sonra 5658 Sayılı Yasaya göre iade edilen, orman kadastrosu sırasında ise, Batı ... ... Özel Ormanı olarak sınırlandırılan alanın, kök tapu miktarı olan 300 dönümün çok üzerinde olduğu, tapunun ilk tesisinden sonra yapılan intikaller sırasında sınırdaki Devlet ormanları da tapu kaydı kapsamına alınarak yüzölçümünün artırılması işleminin Orman Yönetimini bağlamayacağı, bu nedenle davalı gerçek kişinin maliki

olduğu kadastro parsellerinin dayanağı Haziran 1945 tarih 36 nolu tapu kaydının 4785 Sayılı Yasa gereği devletleştiği ve 5658 Sayılı Yasada yazılı koşullar oluşmadığından iadeye tabi olmaması nedeniyle orman kadastrosu sırasında önce Doğu ... ... VIII Nolu Devlet Ormanı olarak sınırlandırılıp 2. madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı ve işlemin 08.03.1982, itirazlı yerlerin 11.11.1985 tarihinde ilan edilerek orman kadastro işlemi ile orman rejimi dışına çıkartma işlemlerinin kesinleştiği, orman kadastro işlemlerinin kesinleştiği tarihe göre hak düşürücü sürenin çoktan geçtiği, davalı gerçek kişinin orman kadastrosunu iptal ettirecek hiçbir yasal dayanaklarının bulunmadığı, yerel mahkemece bu ilkeler gözönünde bulundurularak Hazinenin davasının kabulüne dair verilen karar usul ve yasaya uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/04/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7323, Karar No: 2012/2099, Tarih: 22.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/7323 E.  ,  2012/2099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşini öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-d, 29/1, 62/1, 53/1-3 ve 63 maddeleri uyarınca 17 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıkla öldürülen ...'in evli oldukları, evlilik birliği sürerken başka bir erkekle yaşadığı çevrede ve sanıkça bilinen arakadaşlık ilişkisi kurduğu, böylece Türk Medeni Kanununun 185. maddesinde yazılı bulunan sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, bu haksız eyleminin tahrik nedeni sayılması gerektiği ve dairemizin yerleşmiş görüşüne göre, töre saikiyle insan öldürme suçunun tahrik ile bağdaşmayacağı, dolayısıyla mahkemece suçun niteliğinin belinlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, töre saikiyle insan öldürme suçu oluşacağına ilişen tebliğnamedeki görüş benimsenmemiştir.

2- Öldürülenin evlilik birliğinin devamı sırasında, sanık eşine karşı sadakat yükümlülüğüne aykırı olacak şekilde başka bir erkekle gönül ilişkisi kurduğunun sanık tarafından öğrenilmesi ve eşinin uyarısına karşın bu ilişkiyi sürdürmesi, haksız eylem oluşturmakta ise de, öldürülenin boşanma davası açarak ayrı yaşamaya başlamış olması, bu arkadaşlığının cinsel ilişki boyutuna varmamış olması gibi nedenler dikkate alındığında tahrik nedeniyle 18-24 yıl arasında hapis cezası öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, en alt sınırdan uygulama yapılması yerine, yazılı şekilde cezanın 21 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın eşini kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdir ve eleştiri nedeni saklı kalmak üzere tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, re'sen temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (ONANMASINA), 22.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/43092, Karar No: 2017/23862, Tarih: 02.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/43092 E.  ,  2017/23862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davacı vekilince temyiz yoluna başvurma harcı yerine istinaf yoluna başvurma harcı olarak 79,70 TL yatırıldığı, maktu temyiz karar harcı yerine maktu istinaf karar harcı yatırıldığı ve temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; davacı tarafa temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcının ( sayman mutemedi alındısında harç isimleri doğru yazılmak ve sehven yatırılan istinaf harçları talep halinde iade edilmek üzere ) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19288, Karar No: 2014/5355, Tarih: 12.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/19288 E.  ,  2014/5355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/07/2013

NUMARASI : 2013/118-2013/784

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacı, kayden paydaşı olduğu .. parsel sayılı taşınmazda "Kadir" yazan adının "Kadri" ve "Hamdi" yazan baba adının "H.. H.." olarak düzeltilmesi için eldeki davayı açmış, mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sonucu, tapu ile nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlanarak baba adının düzeltilmesine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, davacı her nekadar tapu kaydındaki adının "Kadri" olarak düzeltilmesini istemiş ise de; getirtilen tapu kaydında malikin adının istek doğrultusunda "Kadri" olarak yazıldığı görülmektedir.

Bu durumda, tapu kütüğünde malikin adı nüfus kaydı ile tutarlı olduğundan isteğin reddi yerine kabul kararı verilmesi doğru değil ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 1. bendindeki “...adının Kadri olarak” ibaresinin çıkartılmasına, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6799, Karar No: 2011/2577, Tarih: 26.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/6799 E.  ,  2011/2577 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/237851

MAHKEMESİ : (ADANA) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 08.04.2010 - 266/143

SUÇ : Töre saikiyle öldürme

G.. B..'u töre saikiyle öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık A.. B..'un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, diğer sanık M.. B..'un beraatine ilişkin (ADANA) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.04.2010 gün ve 266/143 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık hakkında duruşmalı, müdahilin ve C.Savcısını temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; somut olayda, aynı olay nedeniyle yargılanan ve cezalandırılmasına karar verilen sanık Ayhan ile beraatine karar verilen kardeşi sanık Mehmet arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşılmakla, sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 152 maddelerine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup, sanık Ayhan müdafii, katılan vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin CMUK.nun 321 maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 26.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi. 26.04.2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık A.. B.. müdafii Avukat N. S.’ın yokluğunda 28.04.2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/15856, Karar No: 2014/14679, Tarih: 08.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/15856 E.  ,  2014/14679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/05/2014

NUMARASI : 2013/84-2014/285

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Tesis kadastrosu sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan eski 352 parsel sayılı 11.200 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz uygulama kadastrosu sonucu 28251 ada 8 parsel numarasıyla ve 9.574,62 metrekare, eski 353 parsel sayılı 9150 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise uygulama kadastrosu sonucu 28251 ada 9 parsel numarasıyla ve 11.096,48 metrekare yüzölçümlü olarak tespit ve tapuya tescil edilmiştir. Davacılar A.. S.. ve E. Ç., uygulama kadastrosu sırasında kendilerine ait eski 352 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve eksikliğin davalıya ait 28251 ada 9 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 28251 ada 9 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi rapor ve haritasında (9B) olarak gösterilen 1.625,38 metrekare yüzölçümündeki bölümün ifrazı ile 28251 ada 8 parsel sayılı taşınmaza eklenerek tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı İ.. H.. tarafından temyiz edilmiştir.

Teknik açıdan yetersiz kalan, uygulama niteliğini kaybeden, eksikliği görülen veya zemindeki sınırları gerçeğe uygun göstermediği anlaşılan kadastro haritalarının yenilenmesi ve uygulanabilir hale getirilmesi amacıyla ilk kez 23.06.1983 tarih ve 2859 sayılı Yasa uyarınca yenileme çalışmaları (yenileme kadastrosu) yapılmış; bu yasa ihtiyaca cevap vermeyince, 22.02.2005 tarih ve 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi ile bu madde uyarınca çıkarılan ve 29.11.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren "Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilindeki Gerekli Düzeltmelerin Yapılmasında Uygulanacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmelik" hükümlerine göre çalışmalar (uygulama kadastrosu) yapılmaya başlanmıştır. Uygulama (yenileme) kadastrosunun amacı, tapulama, kadastro veya değişiklik işlemlerine ilişkin; sınırlandırma, ölçü, çizim (tersimat) ve hesaplamalardan kaynaklanan hataları gidermektir. Uygulama kadastrosu, 3402 sayılı Yasa'nın 12/3. maddesinin istisnası olmadığı gibi, mülkiyet ihtilaflarının idari işlemle ortadan kaldırılması gibi bir amaca da sahip değildir. Bu nedenlerle, uygulama kadastrosu sırasında mülkiyet ihtilafları gündeme getirilemez ve değerlendirmeye alınmaz. Kazanılmış hakların korunması ve mülkiyet hakkının zedelenmemesi için uygulama kadastrosunun amacına ve yöntemine uygun şekilde yapılması zorunludur.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra yukarıda sözü edilen yönetmelikte açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eş değer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur.