muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5566, Karar No: 2023/1198, Tarih: 13.02.2023

cezalandırılmasına 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, söz konusu karar yasal süresi içerisinde taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 28.04.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

2.(Kapatılan) 5. Piyade Eğitim Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 10.01.2015 tarihli ve 2014/574 Esas, 2015/33 Karar sayılı kararı aleyhine Milli Savunma Bakanlığının kanun yararına bozma talebi üzerine (Kapatılan) Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 27.11.2019 tarihli ve 2019/33057 Esas, 2019/14620 Karar sayılı kararı ile sanığın adlî sicil kaydına göre, 2007 yılında işlediği suçu nedeniyle (Kapatılan) Jandarma Genel Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 22.02.2011 tarihli ve 2011/35 Esas, 2011/50 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu durumda suç tarihlerinden önce kasıtlı bir suçtan herhangi bir mahkûmiyetten söz edilemeyeceği, ancak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Kanun'un 72 nci maddesi ile, 5271 sayılı Kanun'un 231'inci maddesinin sekizinci fıkrasına eklenen cümlenin 28.06.2014 tarihinden sonra işlenen kasıtlı bir suç nedeniyle uygulanabilecek olduğu ve sanığın müsnet suçu 28.06.2014 tarihinden sonra işlediği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasında öngörülen denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez hükmüne aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesinin hukuka aykırılık oluşturduğu değerlendirilerek bozulmasına karar verilmiştir.

3.Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2021 tarihli ve 2020/37 Esas, 2021/222 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında asta müessir fiil suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 117 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanığın Temyiz İsteği;

1.Alaçam Asliye Ceza Mahkemesince adil yargılama hakkının gözetilmediğine,

2.Kanun yararına bozmanın aleyhe sonuç doğurmamak üzere gerçekleşmesi gerektiğine,

3.Ceza zamanaşımı süresi dolan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı hakkında ihbarda bulunulmasının haksız ve hukuksuz olduğuna,

4.Döneminde askeri mahkemede hakkında karar veren hakimlerin bazılarının daha sonra haklarında silahlı terör örgütüne üye olmak suçlarından işlem yapıldığı ve bu sebepten vicdani kanaatleri üzerine verilen karara itibar edilmemesi gerektiği, aynı doğrultuda karar veren Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin kararının haksız ve hukuksuz olduğuna,

3.Ceza zamanaşımı süresi dolan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı hakkında ihbarda bulunulmasının haksız ve hukuksuz olduğuna,

4.Döneminde askeri mahkemede hakkında karar veren hakimlerin bazılarının daha sonra haklarında silahlı terör örgütüne üye olmak suçlarından işlem yapıldığı ve bu sebepten vicdani kanaatleri üzerine verilen karara itibar edilmemesi gerektiği, aynı doğrultuda karar veren Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin kararının haksız ve hukuksuz olduğuna,

5.Askeri Mahkemenin vermiş olduğu kararın gerekçesine dayanarak hüküm kurulmasının haksız ve hukuksuz olduğuna,

B.O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği;

Adlî para cezasına ilişkin infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde hüküm kurulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde Samsun Alaçam İlçe Jandarma Komutanlığı emrinde görev yapan sanık J.Asb.Kd.Bçvş. ...'nin, Kızlan Jandarma Karakol Komutanlığı emrine dağıtımı yapılan ve buraya gitmek istemediğini belirten mağdur J.Er Burak ...'e odasında, sen neyin peşindesin diyerek bağırdıktan sonra karnına, yüzüne ve bacağına vurmaya başladığı ve “it oğlu it” dediği, bağırışma seslerini duyan karakol komutanı J.Asb.Kd.Bçvş. Muammer ...'ın gelerek mağduru odasına götürdüğü maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık savunmalarında özetle; mağdura vurmadığını, mağdurun kendi kendine zarar verdiğini beyan etmektedir.

3.Mağdur kovuşturma aşamasında sanık tarafından darp edilmediğini, korktuğu için o şekilde beyanda bulunduğunu beyan etmekle birlikte kamu davası açılmadan önce üç kez ifadesi alınan mağdur ilk ve son beyanında darp edildiğini, ikinci beyanında ise darp edilmediğini beyan etmektedir.

4.Karakol Komutanı tanık J.Asb.Kd.Bçvş. Muammer ... ifadesinde özetle; olay tarihinde odasında bulunduğu sırada 2. kattan bağrışma sesleri duyduğunu, seslerin geldiği odaya gittiğinde Erkan Uzman ile Gökhan Uzman'ın aynı odada mağdurun başında beklediklerini, mağduru yanına alarak odasına götürdüğünü, kendisine ne olduğunu ve niye bağırdığını sorduğunda dövüldüğünü söylediğini, bunun üzerine mağduru hastaneye sevk ederek ifadesini aldığını, görgüye dayalı bilgisinin bulunmadığını, mağdurun beyanı ve mağdurun boğazında hafif kızarıklık görmesi üzerine adlî işlemlere başladıklarını beyan etmiştir.

5.Dosya içerisinde bulunan ve Alaçam Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 25.07.2014 tarihli darp cebir raporunda mağdurda basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek düzeyde yaralanma olduğu belirtilmiştir.

6.Sanığa ait güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

5.Dosya içerisinde bulunan ve Alaçam Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 25.07.2014 tarihli darp cebir raporunda mağdurda basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek düzeyde yaralanma olduğu belirtilmiştir.

6.Sanığa ait güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Asta Müessir Fiil suçu 1632 sayılı Kanun'un 117 nci madeesinin birinci fıkrasında düzenlenmiştir. "Madununu kasten itip kakan, döven veya sair suretlerle cismen eza verecek veya sıhhatini bozacak hallerde bulunan veyahut tazip maksadıyla madunun hizmetini lüzumsuz yere güçleştiren veya onun diğer askerler tarafından tazip edilmesine veya suimuamelede bulunulmasına müsamaha eden amir veya mafevk iki seneye kadar hapsolunur.” denilmektedir.

2.Mağdurun çelişkili beyanları, ayrıca kamu davası açılmadan önceki son beyanında sanığın, ailesini arayarak özür dilediğini ve her ne kadar kendisini darp etmiş ise de sanıktan şikayetçi olmadığını bu sebeple ikinci beyanında darp edilmediğini söylediğini beyan etmesi, dosya kapsamında bulunan adlî muayene raporu ve tanık Muammer ...'ın olayı tamamlayan ve doğrulayan beyanlarından

dolayı sanık ... ve dosya kapsamında bulunan diğer tanıkların beyanlarına itibar edilemeyerek, asta müessir fiil suçunu işlediği belirlenmekle, sanığın yasal, haklı ve inandırıcı gerekçelerle alt sınırdan, hakkında kanuni ve takdiri indirim de uygulanmak suretiyle cezalandırılmasına dair mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

3.Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2021 tarihli ve 2020/37 Esas, 2021/222 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmolunan adlî para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan miktarın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarı ile yetinildiğinden, Cumhuriyet savcısının infazda yetkinin kısıtlandığına ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2021 tarihli ve 2020/37 Esas, 2021/222 Karar sayılı kararında sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin son cümlesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutularak sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12052, Karar No: 2008/17033, Tarih: 01.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/12052 E.  ,  2008/17033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 157 ada 1 parsel sayılı 105,88 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındıklık.niteliği ile Nisan 1954 tarih 29 nolu tapu kaydı ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adlarına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı ve orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın KABULÜNE, dava konusu taşınmazın tespitinin iptaline, orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından vekalet ücratine ve yargılama giderlerine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması yapılmış ve 08.05.1979 tarihinde ilan edilmiş, ekip çalışmalarına yapılan itirazlar komisyonca incelenip karara bağlanmadığı, daha sonra 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 ve 1744 Sayılı Yasalara göre yapılan ekip çalışmalarına yapılan itirazların incelenerek karara bağlanması, aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış, 24.11.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dahili davalının dava açılmasına sebebiyet vermediği de gözönünde bulundurularak H.Y.U.Y.'nın 94. maddese hükümleri de dikkate alınarak yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasında ve davacı yararına vekalet ücreti tayin ve takdir edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 01/12/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/838, Karar No: 2017/971, Tarih: 28.03.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/838 E.  ,  2017/971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Töre saikiyle öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

a) TCK.nun 82/1-k-son, 62/1. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

b) 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

2- Sanık ... hakkında;

a) TCK.nun 82/1-k-son, 62/1. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

b) 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62/1. maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 500,00.TL adli para cezası.

3- Sanık ... hakkında;

a) TCK.nun 82/1-k-son, 62/1. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

b) 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

4- Sanık ... hakkında;

Töre saikiyle öldürme suçundan CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

5- Sanık ... hakkında;

Töre saikiyle öldürme suçundan CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, müşteki vekili.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafii tarafından, kararın duruşmalı olarak temyiz istemi üzerine, duruşma günü belirlenerek, sanık müdafiine meşruatlı davetiye çıkartılmasına karşın, belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ... müdafiinin yüzüne karşı 24/01/2011 tarihinde tefhim olunan hükme yönelik olarak, müdafiinin yasal süreden sonra 30/05/2013 tarihinde yapmış olduğu temyiz isteminin CMUK.nun 310-317. maddeleri uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Suçtan zarar gören ... Gaziantep İl Müdürlüğünün 01/12/2015 tarihinde tebliğ aldığı hükme yönelik olarak, vekilinin 09/12/2015 tarihinde yapmış olduğu temyiz isteminin CMUK.nun 310-317. maddeleri uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Temyizin kapsamına göre, sanık ... hakkında maktule ...'yi nitelikli kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar Şeref ve Gökhan hakkında; maktule ...'yi nitelikli kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine hasren yapılan incelemede,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...'ın, maktule ...'yi nitelikli kasten öldürme suçları ile sanık ... ve sanık ...'in, maktule ...'ye yönelik eylemlerinin, sübutu kabul, sanık ...'in, 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve sanık ...'ın, maktule ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürme eylemleri yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sanık ... müdafiinin sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık ...'in, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...'ın, maktule ...'yi nitelikli kasten öldürme suçları yönünden kurulan hükümlerin ONANMASINA,

A- Sanık ...'in, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...'ın, maktule ...'yi nitelikli kasten öldürme suçları yönünden kurulan hükümlerin ONANMASINA,

B- Sanıklar ... ve ...'in, maktuleye yönelik eylemleri yönünden yapılan incelemede ise,

Sanık ...'in, maktulenin babası ve sanık ...'in ise maktulenin abisi olması nedeni ile 5237 sayılı Yasanın 82/1-d-k maddesinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre gözetilerek sanık ...'in tahliye talebinin REDDİNE, 28/03/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5654, Karar No: 2018/1103, Tarih: 21.03.2018

**15. Hukuk Dairesi         2016/5654 E.  ,  2018/1103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatı tayini istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, iş sahibi tarafından ödenen damga vergisinin sözleşme gereği vergi ödemelerinden sorumlu bulunan yükleniciden rücu'en tahsili amacıyla girişilen icra takibine vaki itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatı talebinde bulunmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 17.01.2006 ve 02.06.2006 tarihli tip sözleşmeler gereği iş sahibi davacı banka tarafından dava dışı vergi idaresine ödenen tek nüsha bedelini aşan damga vergisinden dolayı yüklenicinin sorumluluğunun bulunup bulunmadığı noktasındadır. Anılan sözleşmelerin 8. maddesinde, sözleşmenin düzenlenmesine ilişkin her türlü vergi, resim ve harçlarla diğer giderlerin yükleniciye ait olduğu; 39. maddesinde sözleşmelerin (yedi) nüsha olarak düzenlendiği açıkça ifade edilmiştir.

Esasen, çözümü gereken mesele, taraflarca sözleşmede açıkça nüsha sayısı belirtilmiş olmasına rağmen, bu nüshaların bir kısmının suret olarak kabulünün mümkün olup olmadığıdır. Nüsha, sözleşmenin tıpkısının aynısı iken; suret, örnekten ibarettir. Başka bir anlatımla; suret, nüshanın fotografik görünümü olup, kanıt değeri yoktur. Damga vergisine tabi, taraflarca imzalanmış bir sözleşmenin fotokopisinin alınıp "Aslının Aynı" olduğuna dair imzalı şerh düşülmesi, bu belgeyi nüsha haline getirmez. Bununla birlikte, sözleşmenin taraflarca imzalanmadan önce birden çok fotokopisinin alınıp bu fotokopilerin taraflarca imzalanması halinde, o belgelerin her biri nüsha olarak kabul edilir. Bu yönüyle nüsha, belgenin birden çok aslından bir tanesidir.

488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 5. maddesinde, "Bir nüshadan fazla olarak düzenlenen kâğıtların her nüshası ayrı ayrı aynı miktar veya nispette damga vergisine tabidir.

488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 5. maddesinde, "Bir nüshadan fazla olarak düzenlenen kâğıtların her nüshası ayrı ayrı aynı miktar veya nispette damga vergisine tabidir.

Şu kadar ki, poliçe ve emre yazılı ticari senetlerin yalnız tedavüle çıkarılan nüshaları vergiye tabi tutulur." hükmüne yer verilmiştir. Düzenlemenin ikinci cümlesinin aksi düşüncesinden sözleşme nüshalarının tedavüle çıkarılmasa dahi damga vergisine tabi tutulacağı anlaşılmaktadır. Üstelik, Damga Vergisi Kanunu'nun 1. maddesi gereği, damga vergisinden sorumluluk için vergiye tabi belgenin ibrazı da zorunlu değildir. Vergi sorumluluğu için, bu belgenin herhangi bir hususu kanıtlamak veya belli etmek için ibraz edilebilecek olması yeterli olup ibraz edilmesi gerekli değildir. Bu durumda, sözleşme nüshalarının kanıt olarak kullanılmamış olması, bu vergiden sorumsuzluğu doğurmaz. Kaldı ki, uyuşmazlık konusu sözleşmelerde de açıkça nüsha sayısı belirtilmiş, "1 nüsha, 6 suret olarak düzenlenmiştir." ibaresi yerine "7 nüsha olarak düzenlenmiştir." ibaresine yer verilmiştir. Başka bir anlatımla, nüsha sayısı sözleşmede tarafların özgür iradeleri ile açıkça belirlenmiştir. Bu nedenle mahkemece, davalı yüklenicinin sözleşmelerde gösterilen adette nüsha için damga vergisi sorumluluğunun bulunduğu kabul edilmektedir. Sözleşmenin tek nüsha düzenlendiği, kalan kısmının suret olduğu gerekçesiyle verilen karar, 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 5. maddesine aykırı olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davacının temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 21.03.2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

- K A R Ş I O Y -

Dava, iş sahibince ödenen damga vergisi ödemelerinin yükleniciden ruc'uen tahsiline yönelik itirazın iptâli davasıdır. Davacı banka iş sahibi, davalı şirket ise yüklenicidir. Davacı banka vekili, davalı yüklenici şirketin ödemesi gereken damga vergilerinin müvekkillerince ödendiğini,damga vergisinden sorumluluğun davalı yüklenicide

olduğunu, ödemeden sonra yapılan ödemeyi davalıdan ruc'uen talep ettiklerini, bedelin ödenmediğini ve ... . İcra Müdürlüğü'nün 2011/14686 Esas sayılı icra takip dosyası üzerinden icra takibi yaptıklarını ve takibe itiraz edildiğini belirterek itirazın iptali ile %40 dan aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiş, davalı yüklenici şirket vekili ise, davanın reddini savunmuş,mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddine kârar verilmiş, verilen kârar davacı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında eser sözleşmesi niteliğinde 17.01.2006 ve 02.06.2006 tarihli sözleşmelerin düzenlendiği konusunda ihtilâf bulunmamaktadır. Bu sözleşmenin 8. maddesinde her türlü vergi, resim ve harçlarla diğer giderlerin yükleniciye ait olduğu kârarlaştırılmıştır.

Taraflar arasında eser sözleşmesi niteliğinde 17.01.2006 ve 02.06.2006 tarihli sözleşmelerin düzenlendiği konusunda ihtilâf bulunmamaktadır. Bu sözleşmenin 8. maddesinde her türlü vergi, resim ve harçlarla diğer giderlerin yükleniciye ait olduğu kârarlaştırılmıştır.

Sözleşmede vergi ve harçlardan yüklenicinin sorumlu olduğunun belirlenmiş olmasına rağmen, davacı banka yönetim kurulu 10.03.2011 tarih 10 nolu toplantısı ile tahakkuk ettirilen vergi cezalarının 6111 sayılı Kanun kapsamında banka tarafından ödenmesine kârar verilip, bu bedel ilgili vergi dairesine ödenmiştir. Ödenen verginin kaynağı sözleşmenin birden fazla nüsha yapılmasından dolayı olup, dosyaya celp edilen deliller ile davalı vekilinin temyiz dilekçesine eklediği Danıştay 7. Dairesinin örnek kârarları kapsamında bu verginin dava konusu edilmiş olması halinde yargı organınca iptal edilerek ödemeden kurtulma ihtimalinin yüksek olduğu anlaşılmaktadır. Davacı banka yönetim kurulu, sözleşmeye göre vergiyi ödemede esasen sorumlu olan davalı şirketin yerine geçerek vergi borcunu ödemekle davalı şirketin vergiye ilişkin kanun yoluna gitme hakkını elinden almış bulunmaktadır. Verginin ödenmesinde davacı bankanın yasa yoluna gitmeyerek kusurlu olduğu da anlaşılmaktadır. “Hiç kimse kendi kusurundan hak elde edemez” ilkesi gereğince kusurlu olan bankanın davacıya rücu etmesini hukuk düzenini korumaz. Danıştay 7. Dairesinin 20.02.1982 tarih 1984/3147 Esas 1986/437 kârar sayılı kârarı emsal gösterilerek dava yoluna gidilmiş olması halinde damga vergisi borcunun terkini mümkün olduğu halde (nasıl olsa sözleşmeye göre gerçek vergi yükümlüsüne rucu hakkım var) düşüncesi ile vergi dairesince tarih ve tahakkuk ettirilen damga vergisi borcunun ödenmiş olması, davacı bankanın iyi niyetli olması halinde dahi kendi kusurundan hak elde edemeyeceği ve davalıya rücu edemeyeceği bu nedenle davanın reddi gerektiği görüşünde olduğumdan sonucu itibariyle doğru olan kârarın onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum.