muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25847, Karar No: 2014/16312, Tarih: 14.10.2014

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye ..., ... ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun ... ... ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır.Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, ... ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Hakaret huzurda işlenebileceği gibi, gıyapta da işlenebilir. Gıyapta hakaretin cezalandırılabilmesi için, mağdurun yokluğunda en az ikiden fazla kişilerle ihtilat edilerek yani en az üç kişinin hakaret sözünü öğrenmiş olması kaydıyla hakaretin yapılması şarttır. Mağdur bu sayıya dâhil değildir. Mağdurun hazır olması halinde gıyapta hakaretten bahsedilemez. Kendileriyle ihtilat edilen kişilerin bir arada bulunmaları ve hakaret sözünü aynı anda öğrenmelerine gerek yoktur. İhtilat aktarma suretiyle gerçekleşmişse hakaret sözlerinin aynı yada benzer olması aranmalıdır. Fail, sözlerini ikiden fazla kişiye söylemekte yada daha çok kişinin duyabileceği bir yerde konuşmakta ve sözleri başkaları tarafından duyulabilmekte, failde bu durumun bilincinde ise ihtilat oluşmuştur.

Sanığın 13.06.2005 tarihinde şikayetçi ...’ya ait olan ... plaka sayılı aracın ön ve arka sileceklerin kırmak, boydan boya çizmek suretiyle zarar verdiği, aynı tarihte ...’nın annesi şikayetçi ... evinde iken sanığın telefonda " seni ve kızını Kuşadası'nda yaşatmayacağım, öldüreceğim, kendinize dikkat edin, hayatı zindan edeceğim" şeklindeki sözler söyleyip tehdit ettiği,

Sanığın 13.06.2005 tarihinde şikayetçi ...’ya ait olan ... plaka sayılı aracın ön ve arka sileceklerin kırmak, boydan boya çizmek suretiyle zarar verdiği, aynı tarihte ...’nın annesi şikayetçi ... evinde iken sanığın telefonda " seni ve kızını Kuşadası'nda yaşatmayacağım, öldüreceğim, kendinize dikkat edin, hayatı zindan edeceğim" şeklindeki sözler söyleyip tehdit ettiği,

18/07/2005 tarihinde şikayetçi ...'nin sanıktan korkmaları nedeniyle kendisini ve kızı olan diğer şikayetçiyi spor salonuna götürmesini tanık ...’dan istediği, birlikte spor salonuna gittikleri, ... ile tanığın spor salonunun önünde çay içtikleri sırada sanığın yanlarına geldiği, ...'ye hitaben " söyle kızına dikkat etsin, yüzüne maske takarak gezsin, peşine 5-10 adam taktım, yüzünü korusun, çünkü yüzüne kezzap atacağım, siz beni ciddiye almıyorsunuz ama yakında göreceksiniz " demek suretiyle ve aynı gün ...’nin evini arayan sanığın "… burada yaşatmayacağım, kızının yüzüne kezzap atacağım, yarın 5-10 kişiyi spor salonuna göndereceğim" demek suretiyle tehdit edip, cep telefonundan şikayetçi ...’yı arayarak “sen bir orospusun, fahişesin, seni Kuşadası’nda yaşatmayacağım, seni herkese rezil edeceğim…” demek suretiyle sinkaflı küfür ederek tehdit ve hakaret eden, sanığın ...’ye karşı tehdit, ...'ya karşı tehdit, hakaret ve mala zarar verme eylemlerinin sabit olduğu anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın iki ayrı şikayetçiye karşı tehdit suçu nedeniyle, TCK’nın 106/1. ve 106/1, 43. maddeleri gereğince iki kez cezalandırılması yerine sadece tek hüküm kurularak TCK’nın 43. maddesinden artırım yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2434, Karar No: 2011/9488, Tarih: 20.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/2434 E.  ,  2011/9488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "873 ada 6 parsel ile ilgili olarak davacı tarafın dayanağını oluşturan 16000 m2 yüzölçümündeki 6.5.1966 tarih ve 12 sıra nolu tapu kaydının ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1965/188 sayılı ilamı ile hükmen oluştuğu halde tapu dayanağı tescil krokisi uygulanmadığı, Hazinenin dayanağı tapu kaydının kapsamının da tevzi haritalarından yararlanılmak suretiyle saptanmadığı vurgulanarak, yeniden taşınmaz başında keşif yapılarak tarafların dayandığı tapu kayıtları ve haritaları uygulanıp kapsamlarının 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20/A maddesi gereğince haritalarına göre belirlenmesi, tescil krokisinin uygulama kabiliyetinin olmaması halinde tapu kaydının sınırlarında "yol ve dere" bulunması nedeniyle değişebilir sınırlı olduğu ve miktarı ile geçerli olacağının düşünülmesi, yapılan uygulama sonunda davalı tarafın tapu kaydı ve tescil krokisi kapsamında kalan kısmın davalı adına, Hazine tapusu kapsamında kalan kısmın ise zilyetlik yoluyla edinilmesi mümkün olmadığından bu bölümün Hazine adına tesciline karar verilmesi, tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının kapsamları dışında kalan bölümü olduğunun saptanması halinde ise bu bölüm yönünden Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme koşullarının davalı yararına oluşup oluşmadığının araştırılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısmının davacı adına tesciline, (B) harfi ile gösterilen kısmının Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11722, Karar No: 2013/17633, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11722 E.  ,  2013/17633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyada mevcut gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğüne ait veri cetvelinde bilirkişi kurulu tarafından değerlendirilen taze fasulyenin üretim masrafının 495TL, sofralık domatesin üretim masrafı 791TL, sivri biberin üretim masrafının 629TL olduğu halde Dairemizce incelenen aynı mahkemenin 2012/486 Esas 2013/168 Karar sayılı (Dairenin 2013/13950Esas 2013/17644Karar sayılı) dosyasına gönderilen veri cetvelinde taze fasulyenin üretim masrafının 882TL, sofralık domatesin üretim masrafı 1106TL, sivri biberin üretim masrafının 950TL olarak bilirdirildiği, verilerin birbirinden farklı ve çelişkili olduğu anlaşılmakla, dava konusu taşınmazın bulunduğu Yenişehir ilçe genelinde bilirkişi tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, 2.ürün taze fasulye, domates ve sivri biber ürünlerinin kuru-sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, üretim gideri (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) kg başına ortalama satış fiyatını gösterir veri cetvelinin yukarıdaki çelişkiler giderilecek şekilde değerlendirme tarihi olan 2012 yılı itibariyle gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18616, Karar No: 2013/16433, Tarih: 01.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/18616 E.  ,  2013/16433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanıklar ... ve ...'ün ... Laser Estetik ve Bakım Hizmetleri Ltd. Şirketi'nin eşit oranda hissedarı ve temsile yetkili müdür oldukları, şirket bünyesinde faaliyet gösteren ... Huzur Evi'nde kalan yaşlıların sağlık karnelerine yazılanlardan farlı ilaçların kullanıldığı, mevcut ilaçların nereden ve nasıl temin edildiğinin bilinmediği, tedavi defterleri ile karneler arasında farklılıklar bulunduğu, yaşlılar adına eczanelerden alındığı kabul edilen ilaçların yaşlılara verilmediği ve kuruluşta da bulunmadığı, yaşlılara reçete edilmemiş ilaçların kullanıldığı, sağlık kurulu raporuna göre yazılan ilaçların önerilen doz ve sürede verilmediği, ancak ilacın artması ve saklanması gerektiği halde depoda bulunmadığının tespit edildiği iddiasıyla hizmet nedeni ile görevi kötüye kullanmak suçundan kamu davası açılmış ise de; sanıkların hissedar oldukları şirketin iki adet huzur evinin bulunduğu, ilaçların depo olarak Göztepe'deki huzur evinde toplandığı, kurum doktoru ve ortağı olan sanık ...'in beyanları doğrultusunda ilaçların kalan yaşlılara verildiği, sanıkların söz konusu ilaçları hastalara vermeyerek tasarrufta bulunduklarına dair mahkumiyetlerine yeterli her türlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3020, Karar No: 2014/3904, Tarih: 20.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/3020 E.  ,  2014/3904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2012

NUMARASI : 2011/942-2012/458

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirkete trafik sigortalı araç içinde bulunan davacının meydana gelen kazada hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığını, ayağına platin takılan ve tedavisi devam etmekte olan davacının halen çalışamadığını belirterek, kaza nedeni ile uğradığı fiziksel etkilerin devam etmesi ve kalıcı etkilerini devam ettirecek olması nedeni ile 1000,00 TL maddi tazminatın davalıya müracaat tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiş iken ıslah dilekçesi ile talebini arttırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara; 25.02.2011 tarih ve 27857 sayılı resmi gazete de de yayınlanarak yürürlüğe giren 6011 sayılı kanunun 58-59, geçici 1. maddesi gereğince davalı husumeti nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istemine yöneliktir. Davacı tarafça, Sakarya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/65 esas sayılı dava dosyasında kazaya karışan karşı aracın malik ve sigorta şirketinden de tedavi dolayısıyla yapılmış olan masraflar, geçici işgöremezlik ödeneği ve manevi tazminat talebinde bulunulmuştur. Mahkemece diğer destek belirlemeleri de dikkate alınarak davacının geçici işgücü kaybı zararı ve 6111 sayılı yasa kapsamında olmayan tedavi giderlerinin tespit edilerek değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın husumet yönünden reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 20.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4916, Karar No: 2015/11839, Tarih: 12.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/4916 E.  ,  2015/11839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, zoralım

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Kaçakçılık suçlarında, yasal olmayan yollardan yurda getirilen veya yurt içinde alım satıma konu edilen eşyanın, ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yükler toplamının kamu zararı olduğu gözetilmeden, sanığa kamu zararı olarak gümrüklenmiş değerin 2 katı bildirilerek bu zararı ödemediğinden bahisle 5271 sayılı CMUK.nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza yönünden "Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının 5237 Sayılı TCK nun 50. maddesinde belirtilen seçenek yaptırımlara çevrilmesine takdiren yer olmadığına" şeklindeki yetersiz gerekçe ile 5237 sayılı TCK'nun 50/1.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Sanığa verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza, adli para cezasına çevrilirken bir gün karşılığı 20 TL olarak miktarıın hesaplanması sırasında kanun maddesinin (TCK.nun 52/2 maddesinin) gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6.maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5121, Karar No: 2014/8741, Tarih: 15.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/5121 E.  ,  2014/8741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Karabük İş Mahkemesi

Tarihi : 27.09.2012

No : 2009/172-2012/200

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava ehliyeti, kişinin bizzat veya vekili aracılığıyla bir davayı davacı veya davalı olarak takip etme ve usuli işlemleri yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekildir; dolayısıyla, medeni hakları kullanma ehliyetine ( fiil ehliyetine ) sahip gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptirler.

Taraf sıfatına gelince; bir hakkı dava etme yetkisi ( dava hakkı ) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin kim olduğu, dolayısıyla o hakkı dava etme yetkisinin kime ait olduğu, ( o davada davacı sıfatının kime ait olacağı ) tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak, bir davanın davacısının o dava yönünden davacı sıfatına sahip bulunmadığının belirlenmesi halinde, mahkeme dava konusu hakkın mevcut olup olmadığını inceleyemeyeceği ve sıfat yokluğundan davanın reddine karar vermek zorunda olduğu için, taraf sıfatı usul hukukunun da düzenleme alanındadır.

Eş söyleyişle, sıfat, dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (Baki Kuru-Ramazan Arslan-Ejder Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 7. baskı, Ankara 1995, s. 231).

Bu nedenle, davanın tarafları, taraf ehliyetine sahip olmalıdır. Yani, bir davada taraf olabilmek için, ya, hakiki şahıs; ya da, hükmi şahıs olmak gerekir. Zira, taraf ehliyeti, medeni hukukun haklardan istifade ehliyetine tekabül eder ( Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I-II, 7. Baskı, İstanbul 2000, s.288).

Ticaret şirketlerinin taraf ehliyetinin son bulması konusuna ilişkin; 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun “Tüzel kişiliğinin devamı” başlıklı 269. maddesine göre; “ (1) Tasfiye hâline giren şirket, ortaklarla ilişkilerinde de, 293'üncü madde hükmü saklı kalmak kaydıyla, ehliyeti tasfiye sonuna kadar bu amaçla sınırlı olarak tüzel kişiliğini korur ve ticaret unvanını buna “tasfiye hâlinde” ibaresini ekleyerek kullanmakta devam eder.” yine aynı Kanunun “Tasfiyenin sonu” başlıklı 303. maddesinde; “ (1) Tasfiyenin sona ermesi üzerine, şirketin ticaret unvanının sicilden silinmesi ve bunun tescil ve ilanı için durum, tasfiye memurları tarafından ticaret sicili müdürlüğüne bildirilir.” denilmektedir.

Bir ticaret şirketinin, taraf bulunduğu bir dava devam ederken şirket tasfiye haline girerse, şirketin taraf ehliyeti son bulmaz. Zira, şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere devam eder. Şirket, davada taraf olarak kalmayı sürdürür; yalnız, şirket davada tasfiye memurları tarafından temsil edilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, İstanbul 2001, s. 935, aynı yönde görüş için bkz. İlhan E. Postacıoğlu, Medeni Usul Hukuku Dersleri, 6. Bası, İstanbul 1975, s. 209 ). Ancak ortaklık, ticaret sicilinden kaydı silininceye kadar tüzel kişiliğini korur. Bu nedenle, gerek infisah gerekse fesih kararı, ortaklığın sonunu değil, tasfiye işlemlerinin başlangıcını ifade eder ( Hasan Pulaşlı, Şirketler Hukuku Temel Esaslar, 10. Baskı, 2011, s. 511; İsmail Doğanay, Türk Ticaret Kanunu Şerhi, C. II, 4. Baskı, 2004, s. 1309)

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10.06.2009 gün ve 2009/11-173 Esas -2009/247 Karar sayılı ve 14.3.2012 tarih ve Esas 2011/12-850 Karar 2012/147 sayılı ilamlarında da; iflas eden şirketin ticaret sicilinden kaydı silinmekle dava ve taraf ehliyetinin sona ereceği kabul edilmiştir.

Somut olayda; davalı K. B. İnş. Taah. Emlak Tur. San. Tic. Ltd. Şti.’nin iflasına karar verildiği, iflasa dair işlemlerin tamamlanarak Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 17.02.2012 tarih 2012/71-44 sayılı kararı ile İİK’nun 254. Maddesi gereğince iflasın kapatılmasına karar verildiği, bu durumda, taraf ehliyeti bulunmayan şirket aleyhine karar verildiği anlaşılmış olmakla, davalı şirket hakkında ihya yapılması için yasal prosedür işletilmek suretiyle şirketin ihyasına dair karar alındıktan sonra, usulüne uygun şekilde taraf teşkilinin sağlanması ve sonrasında karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve infazı mümkün olmayacak şekilde, karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17936, Karar No: 2011/827, Tarih: 25.01.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/17936 E.  ,  2011/827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 22.400 TL tazminatın birleşen davada nişan hediyelerinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Asıl davada ve birleşen davada, nişanın bozulmasından kaynaklanan alacak ve tazminat talep edilmiştir.

Mahkemece, asıl davanın zamanaşımı nedeniyle reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davacı (k.davalı) vekili temyiz etmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un 4.maddesinde, “Aile Mahkemeleri, 4721 sayılı ... Medeni Kanunu'nun üçüncü kısım hariç olmak üzere ikinci kitabı ile 03.12.2001 tarihli ve 4722 sayılı ... Medeni Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna göre Aile Hukukundan ... dava ve işleri görür” hükmü getirilmiştir.

Dava konusu nişanın bozulması nedeniyle maddi ve manevi tazminat ile hediyelerin geri verilmesine ilişkin hükümler 4721 sayılı ... Medeni Kanun'un Aile Hukukuna ilişkin İkinci Kitabın 1.kısmın, 1.bölümünde düzenlenmiştir.

Bu durumda davanın Aile Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir. Görev kamu düzeni ile ilgili olup,davanın her aşamasında re'sen araştırılmalı ve gözetilmelidir. Mahkemece, davada Aile Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.