muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3540, Karar No: 2012/3133, Tarih: 26.04.2012

Karar, birleşen davanın davacısı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmiştir. Bu itibarla;

1-30.03.2005 tarihli davacı ... hakkında yönetim kurulunca verilin ihraç kararının davalı ...'a tebliğ edilip edilmediği hususunun araştırılmaması,

2-Yargılama sırasında dosyaya ibraz edilen 05.02.2006 tarihli devir sözleşmesine ilişkin davalı karşı davacı ...'ın yaptığı itirazlar üzerinde durularak, sözleşmenin aslı araştırılıp dosyaya getirilmesi, sahtelik ve imza inkarı iddiaları üzerinde durulması, bu yönde imza incelemesi yapılarak, Adli Tıp veya Güzel Sanatlar Akademisinden rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Kooperatif yönetim kurulu tarafından 05.02.2006 tarihli devir sözleşmesine istinaden, davalı ...'ın üyeliğini kooperatife devretmesine ilişkin alınmış bir karar bulunup bulunmadığı, kooperatif genel kurulunca daire satışına ilişkin bir karar alınıp alınmadığı hususlarında tereddüte yer verilmeyecek şekilde kooperatif defter, kayıt, belge, yönetim kurulu ve genel kurul kararları üzerinde inceleme yaptırılarak bilirkişiden açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor alınması ve varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, birleşen davada davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün adı geçen davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8954, Karar No: 2023/1269, Tarih: 21.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/8954 E.  ,  2023/1269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ancak sanığın temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verilmediği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiimin temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanığın temyiz isteminin ise reddi gerektiği yapılan ön

inceleme neticesinde tespit edilmekle, sanık müdafiinin temyize hasren yapılan inceleme yapılarak gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.01.2020 tarihli ve 2019/149 Esas, 2020/7 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2021/462 Esas, 2021/505 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanık hakkında verilen dinleme kararının hukuka aykırı olduğuna,

2. Suçun işlendiğine dair somut olgular olmadığına,

3. Yeterli delil bulunmadığına,

4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçundan hakkında ayrı soruşturma yürütülen ...

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçundan hakkında ayrı soruşturma yürütülen ...

isimli şahsın kullanımında bulunan ... numaralı GSM hattı hakkında teknik takip çalışmalarına başlandığı ve devamı sırasında; sanığın kullanıldığı tespit olunan 0541.... numaralı GSM hattının teknik takipteki ... ile yapılan görüşme içeriği itibarıyla kuvvetli suç şüphesinin bulunması nedeniyle sanığın kullanımında bulunan GSM hattı ile ilgili 07.02.2019 tarihinde iletişimin dinlenmesi, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi kararı alındığı ve teknik takip çalışmalarına başlandığı; 23.02.2019 tarihinde sanık ile hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ...'in, sanığı aradığı ve buluşmak istediği, sanığın da ...'i parka çağırdığı akabinde yapılan fiziki takipte ...'in araç içerisinde beklediği ve sanığın bahse konu yere gelerek araca bindiği ve ... ile kısa bir süre görüştüğü ve araçtan inerek geldiği istikamete doğru ayrıldığı, sonrasında ...'in durdurulduğu ve elinde bulunan uyuşturucu maddeyi rızaen görevlilere teslim ettiği olayda; ...'in soruşturma aşamasında bilgi veren sıfatıyla verdiği beyanında uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığını söylemesi ve sanığı teşhis etmesi, sanıkla ... arasında gerçekleşen görüşme içeriği, tutanak mümziinin de sanığın yalnız başına olay yerine geldiğini beyan etmesi nedeniyle sanığın ...'e uyuşturucu madde sattığı kabul edilmiş; 02.03.2019 tarihinde ise sanıkla hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ...'ın buluşmaya çalıştıkları yere ilişkin görüşme yaptıkları ayrıca suç unsuru içeren görüşmelerin de olduğunun anlaşılması neticesinde fiziki takibe başlandığı, sanığın kullanımında olan araca ...'ın ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen...'un bindiği ve devam eden fiziki takipte aracın şoför koltuğunda bulunan sanığın aracın arka koltuğunda oturan şahıslara döndüğü ve bir şeyler alıp verdiklerinin görüldüğü, kısa bir süre geçtikten sonra şahısların aracın arka koltuğundan inerek ayrıldığının görülmesi üzerine durduruldukları ve alınan arama kararına istinaden yapılan üst aramalarında ...'ın cebinde uyuşturucu madde ele geçirildiği olayda ise; sanık ile ... arasında gerçekleşen şifreli görüşme içeriği, sanık ve kullanıcı şahısların birbirlerine bir şeyler alıp verdiklerinin görülmesi ve olay günü alınan beyanlarında uyuşturucu maddeyi sanığa ait hat ile yaptıkları görüşme sonrası görüşme yaptıkları şahıstan aldıkları yönündeki beyanları ve sanığın soruşturma evresinde müdafi huzurunda alınan beyanı, fiziki takip tutanağına üçüncü şahısların yansımaması nedeniyle sanığın olay günü ...'a da uyuşturucu madde sattığı kabul edilmiş, her iki eylem nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanarak mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2021/462 Esas, 2021/505 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/194, Karar No: 2006/5280, Tarih: 10.04.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/194 E.  ,  2006/5280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile birlikte ortak olarak işletmek üzere servis aracı aldıklarını, yarı yarıya ortak oldukları araçtan elde edilen gelirden kendisine kar payı ödenmediğini, araç için ayrıca 370.000.000 TL. masraf yatığını ileri sürerek aracın yarı bedeli olan 3.500.000.000 Tl., masraf karşılığı 370.000.000 Tl. ve ödenmeyen kar payı olarak 4.500.000.000 TL. olmak üzere toplam 8.370.000.000 TL.nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının araçtaki hissesini 2.500.000.000 TL. Karşılığında satın aldığını, aracın çalışmaması nedeniyle kar payı da istenemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulu raporu benimsenmek suretiyle ortaklığın fesih ve tasfiyesine, ortaklıktaki araç bedeli 2.500.000.00 Tl. ve bakiyeside kar payı olmak üzere toplam 5.546.570.000 Tl.nın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davaya konu aracın taraflarca ortak olarak alındığı masrafların ve karın yarı yarıya paylaştırılacağı hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır. Davacı bu davada aracın yarı bedelini, bir başka deyişle koyduğu sermayeyi islemiş olmakla ortaklığın tasfiyesini de talep etmiş olup, bu itibarla mahkemece ortaklığın fesih ve tasfiyesine karar verilmiş olması doğrudur. Davacı dava dilekçesinde masrafı, şoför parası vs.nin düşümünden sonra kalan paranın yarı yarıya paylaştırılacağını belirtmiş olmakla şoför parası ve masrafların ortaklık gelirinden ödeneceğini bildirmiş , davalıda savunmasında şoföre ödenecek ücretinde giderlere dahil edilmesini talep etmiştir. Yargılama aşamasında alınan bilirkişi kurulu raporunda ortaklığın gelir ve gideri hesaplanırken giderler ayrıntılı bir şekilde açıklanmadan global olarak hesaplanmıştır.bu şekilde bir hesap tarzı ve belirleme taraf mahkeme ve Yargıtay denetimine olanak tanımadığı gibi gider kalemlerinin içinde hangi hususların yer aldığı, şoför parasının gider hesabına dahil edilip edilmediği hususu da anlaşılamamaktadır. Yönetici ortak olduğu anlaşılan davalıdan giderler konusunda ve özellikle araç şoförüne ücret olarak ödenen miktar hususunda mahkemece hesap istenmeli , bu konuda davacıdan diyecekleride sorulmalı, araç şoförüne ödenen ücret belirlenmeli, araç şoförüne ödenen ücret hususunda tarafların anlaşmamaları halinde, davaya konu aracı kullanan bir şoför için ödenmesi gereken ücretin ne olabileceği bilirkişi marifetiyle belirlenmeli giderleri ve araç şoförüne ödenen ücreti ayrıntılı bir şekilde gösterir bilirkişi raporu alındıktan sonra hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece değinilen bu yönler gözardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bent uyarınca temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9008, Karar No: 2022/9563, Tarih: 15.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9008 E.  ,  2022/9563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin çalıştığı işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik uyarınca belirlenen değerlerin üzerinde gürültü ölçüldüğünü ve 8,5 saat çalışan davacının buna göre günde 7,5 saat çalıştırılmayı ve buna bağlı haklarının ödenmesini beklerken yeni bir ölçüm yapılacağı söylenerek uygulamaya devam edildiğini, toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümlerine rağmen kısa çalışma primi ödenmediğini, ayrıca günlük 8,5 saat çalıştırıldığı ve ara dinlenmesi hariç günde yarım saat fazla çalışma yaptığı hâlde ücretinin ödenmediğini ileri sürerek günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiğinin tespiti ile kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik hükümleri dışındaki işler için haftanın beş günü, günde 8,5 saat olmak üzere 42,5 saat çalışma yapıldığını ve 45 saat üzerinden ücretinin ödendiğini, ölçümlerin usulüne uygun bir şekilde yapıldığını ve davacının 7,5 saat çalıştırılmasının maddi koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarının ödenmediği sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarının ödenmediği sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemece verilen kararın eksik ve hatalı incelemeye dayalı olduğunu, itiraz ve savunmalarının nazara alınmadığını, delillerinin yeterince değerlendirilmediğini, zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçirildiğini, dava konusu alacakların belirlenebilir olması hâlinde belirsiz alacak ve kısmi dava açılamayacağını, İdarece yapılan işlemlerin mevzuat ve toplu ... sözleşmesi hükümlerine uygun olarak gerçekleştirildiğini, talep edilen alacaklar yersiz ve dayanaksız olduğu gibi talep edilen faiz türü ve faiz başlangıç tarihinin de kanuni dayanaktan yoksun olduğunu, kararda hüküm altına alınan alacak miktarlarının da doğru olmadığını ve davacının alacağı bulunmadığını belirterek kararın kaldırılması ile davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, davacının çalıştığı işyerinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda neticeten; davacının Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamındaki işte çalıştığı ve söz konusu Yönetmelik uyarınca günde en fazla 7,5 saat çalıştırılabileceği, dosyada mevcut olan puantaj kayıtlarından davacının 8,5 saat çalıştırıldığı dönem belirlenmekle davacının günlük 7,5 saati aşan çalışması yönünden fazla çalışma alacağına hak kazandığı ve puantaj kayıtları ile ücret bordroları esas alınarak günlük yarım saat fazla çalışması için fazla çalışma alacağının belirlendiği, Yargıtay kararları doğrultusunda toplu ... sözleşmesi hükümleri de dikkate alınarak belirlenen fazla çalışma ücretinden sadece fazla çalışma süresine isabet eden saatler için ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma priminin mahsubu gerektiği, bu doğrultuda verimliliği teşvik priminin mahsup edildiği ancak günlük 7,5 saati aşan çalışmalar için kısa çalışma primi hesaplanmadığından fazla çalışma alacağından mahsup edilecek kısa çalışma primi alacağı bulunmadığı, kısa çalışma priminin ödendiğinin ispat yükü üzerinde olan davalı tarafça ödemenin ispatlanamadığı, ıslah edilen alacakların zamanaşımına uğramadığı, uygulanan faiz türü ve faiz başlangıç tarihlerinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında yer alan bir işte çalışıp çalışmadığı ve buna bağlı olarak fazla çalışma ücreti ile kısa çalışma primi alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14270, Karar No: 2022/8322, Tarih: 12.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14270 E.  ,  2022/8322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare ve davalılardan ... vekillerince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan bedelin derhal ödenmesi, faiz bitiş tarihi ve vekalet ücreti yönlerinden hükmün kamu düzeni gereğince re'sen düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare ve davalılardan ... vekillerince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan bedelin derhal ödenmesi, faiz ve vekalet ücreti yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 12/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2044, Karar No: 2024/13594, Tarih: 23.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2044 E.  ,  2024/13594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1904 E., 2022/1797 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/397 E., 2021/678 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işyerinde çalışırken geçirdiği iş kazası nedeniyle fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı tutularak, geçici iş göremezlikten kaynaklanan maddi zararı için 500,00 TL, geçici iş görmezlik dönemi bakıcı gideri olarak 100,00 TL, sürekli iş görmezlik tazminatı 1.800,00 TL ile 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında geçici iş göremezlik nedeniyle maddi zararını 555,62 TL, sürekli iş göremezlik nedeniyle 130.174,45 TL olarak arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; iş kazasının tamamen davacının kusurundan ve ihmalinden kaynaklandığını, ceza davasının hala derdest olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI