muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4799, Karar No: 2019/6328, Tarih: 09.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4799 E.  ,  2019/6328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Hayrabolu Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 11/04/2018 tarih ve 2017/124-2018/126 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin bir kısım davalılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ...’in Akbank ile kredi sözleşmeleri imzaladığını, diğer davalıların da çekilen kredilerin kefili olduklarını, davalılara hesap kat ihtarı gönderilmesine rağmen borçların ödenmemesi nedeniyle icra takibi başlatıldığını, müvekkilinin Akbank’tan icra dosyasını devir ve temlik aldığını, banka tarafından açılan itirazın iptali davasında davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğini ileri sürerek, asıl alacak, işlemiş faiz ve BSMV olmak üzere davalılardan ...’den 19.563,36 TL, davalı ...’den 4.108,20 TL, davalı ...’dan 1.267,50 TL, davalı ...’den 6.591 TL ve davalı ...’dan 7.452,90 TL alacağın faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, talebin zamanaşımına uğradığını, varlığı iddia edilen alacağın Akbank ile bir kısım müvekkilleri arasında usul ve yasaya aykırı olarak imzalanan birleşik kredilerden kaynaklandığını, bu sözleşmelerde bankanın, krediler arasında para aktarımı yaparak müvekkillerinin borçlu olmadığı rakamlara ulaştığını, yine kredi sözleşmelerinde müvekkiline ait olmayan imzalar ile para çıkışları yapıldığını, daha önce açılan itirazın iptali davalarında davacı tarafça davaların takip edilmemesi nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verildiğini ve o davalarda kredi sözleşmesi lehdarı olan bankanın alacağını ispatlayamadığını, ispatlanamayan bir alacağın temlikinin de geçersiz olduğunu, alacağın temliki şartlarının oluşmadığını savunarak, davanın usulden ve esastan reddini istemiştir.Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalılardan ...’ın dava tarihinden önce vefat ettiği, bu nedenle bu davalı yönünden davanın reddi gerektiği, alacağın kredi sözleşmesinden kaynaklandığı, hesap kat tarihi itibariyle 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı, davacı şirkete yapılan temliknamenin geçerli olduğu, tediye makbuzlarında imzanın asıl borçlunun eli ürünü olduğu, davaya konu alacak için % 80 oranında akdi faiz, %120 oranında temerrüt faizi talep edilebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, davalı ...’den 16.724,12 TL, tahsilde tekerrür etmemek kaydıyla, davalı kefil ...’den 4.157,39 TL, davalı Kefil ...’den 1.337,49 TL ve davalı kefil ...’dan 8.334,90 TL alacağın tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, bir kısım davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, bir kısım davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.565,24 TL temyiz ilam harcının temyiz eden ... dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına, 09/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17044, Karar No: 2022/7189, Tarih: 02.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/17044 E.  ,  2022/7189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2016 tarihli, 2016/84 esas ve 2016/292 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 16/09/2020 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 25/07/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 22/04/2015 tarihli, 2015/4466 soruşturma ve 2015/144 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına kesin olarak karar verildiği, kararın 07/05/2015 tarihinde şüpheliye usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek infazı için Düzce Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Düzce Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, uyarılmasına rağmen yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle dosyanın kapatılmasına karar verilerek Düzce Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3- Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak 15/07/2015 tarihli, 2015/4466 soruşturma, 2015/2520 esas ve 2015/2087 sayılı iddianame ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4- Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 31/03/2016 tarihli, 2016/84 esas ve 2016/292 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 51/1. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine karar verildiği, kararın temyiz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

4- Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 31/03/2016 tarihli, 2016/84 esas ve 2016/292 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 51/1. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine karar verildiği, kararın temyiz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/04/2015 tarihli, 2015/4466 soruşturma ve 2015/144 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin denetim yükümlülüğünü ihlal etmesi nedeniyle kamu davası açılması

üzerine yapılan yargılama sonucunda, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahkûm olduğu hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine ilişkin Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2016 tarihli, 2016/84 esas ve 2016/292 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, adı geçen sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, bahse konu hapis cezasının aynen infazına dair Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/09/2017 tarihli, 2016/84 esas ve2016/292 sayılı ek kararının, 31/03/2016 tarihli ilk kararın kanun yararına bozma yoluyla bozulması halinde, infaz kabiliyetinin bulunmayacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 09/12/2019 tarihli, 2019/2360 esas ve2019/7718 karar sayılı ve aynı Dairenin 24/02/2020 tarihli, 2020/250 esas ve 2020/1242 sayılı ilâmları ile benzer diğer ilamlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik şüphelinin 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkının bulunduğu ve erteleme kararında itiraz hakkı ile itiraz süresi ve merciinin gösterilmesi gerektiği, itiraz hakkı bulunduğu hususunu içerir bahse konu karar kendisine hiç tebliğ edilmeyen yahut usulüne uygun şekilde tebliğ edilmeyen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, anılan kararın infazına başlanmış olmasının hatta tedbirin infazının tamamlanmasının da bir önem arz etmediği,

Somut incelemesi konu olayda, sanık hakkında itiraz hakkı olduğu bildirilmeden kesin olarak verilen Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/04/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar her ne kadar şüpheliye 07/05/2015 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, anılan kararın itiraz hakkı bulunduğu bildirilmeden şüpheliye tebliğ edildiği ve denetimli serbestlik sürecinde hiç bir aşamada şüpheliye bu hakkının bildirilmediğinin anlaşılması karşısında, mahkemesince durma kararı verilerek, geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2016 tarihli, 2016/84 esas ve 2016/292 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında, 25/07/2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 22/04/2015 tarihli, 2015/4466 soruşturma ve 2015/144 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının 5 yıl sure ile ertelenmesine, 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, şüphelinin tedbirin gereklerine uygun davranmaması nedeniyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2016 tarihli, 2016/84 esas ve 2016/292 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, hapis cezasının aynen infazına dair Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/09/2017 tarihli, 2016/84 esas ve 2016/292 sayılı ek kararının, 31/03/2016 tarihli ilk kararın kanun yararına bozma yoluyla bozulması halinde, infaz kabiliyetinin bulunmayacağı değerlendirilerek

yapılan incelemede;

Sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, hapis cezasının aynen infazına dair Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/09/2017 tarihli, 2016/84 esas ve 2016/292 sayılı ek kararının, 31/03/2016 tarihli ilk kararın kanun yararına bozma yoluyla bozulması halinde, infaz kabiliyetinin bulunmayacağı değerlendirilerek

yapılan incelemede;

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/04/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin karar her ne kadar şüpheliye 07/05/2015 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, kararın kesin olarak verildiği, şüpheliye anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, bu nedenle Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce yapılan tebligatların hukuki sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden “durma kararı” verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle; kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca “kamu davasının durmasına” ve “şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte yeniden usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi ve infazının sonucunun beklenilmesi için Düzce Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2016 tarihli, 2016/84 esas v 2016/292 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,

02/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12390, Karar No: 2012/29981, Tarih: 17.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/12390 E.  ,  2012/29981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın tekerrüre esas sabıka kaydı olmasına rağmen 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanık hakkında TCK'nin 53/1. maddesinin tatbikinde haklardan yoksun bırakılma süresinin kararlarda gösterilmemesi,

2) Sanığın tüm aşamalarda, mağdur ...'i kızkardeşini rahatsız etmesi nedeniyle yaraladığını belirtmesi ve sanığın bu savunmasının tanık ... tarafından da doğrulanması karşısında sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçunda haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3) Ankara Dışkapı Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 19.08.2005 tarih ve 406 sayılı raporunda mağdur ...'ın “sol temporal bölgede 7-8 cm uzunluğunda cilt, cilt altı kesici aletle yapılmış kesi, umbilical bölgede kesici aletle yapılmış derin adale tabakasına kadar varan kesi” olduğu sözkonusu yaranın “ilk anda yaşamı tehlikeye sokacak nitelikte olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığının” belirtilmesi karşısında, mağdurdaki bu yaralama ile ilgili adli tıp kurumundan yeniden aldırılacak adli raporun sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

4) Sanık müdafinin lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmiş olmakla, sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçunda TCK'nin 50, 51 ve 62. maddelerinin, mağdur ...'a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunda TCK'nin 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi ,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12828, Karar No: 2024/9990, Tarih: 21.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/12828 E.  ,  2024/9990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/453 E., 2016/25 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdure ...'nın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydına göre velayet hakkına sahip annesi ... ile babası ...'in aşamalarda yargılamaya dahil edilmeksizin karar verildiği ve inceleme tarihi itibarıyla reşit olan mağdurenin yokluğunda kurulan hükümden haberdar olmadığı dosya kapsamından anlaşılmakla, söz konusu kararla ilgili temyiz hakkına sahip mağdure ...'ya gerekçeli hükmün tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyizi halinde bu konuda ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 21.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9253, Karar No: 2024/18, Tarih: 08.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/9253 E.  ,  2024/18 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2023 tarihli ve 2021/825 Esas, 2023/281 Karar sayılı kararı ile hükümlünün, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 ... maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 defa 1.100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla, 5271 sayılı Kanun’un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 17.05.2023 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 17.10.2023 tarihli ve 2023/18497 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.11.2023 tarihli ve KYB-2023/111055 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.11.2023 tarihli ve KYB-2023/111055 sayılı kanun yararına bozma isteminin; hesaplama hatası yapılarak hükümlü hakkında fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmediği şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. İnceleme konusu hükümde, hükümlünün kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre belirlenen 120 gün adlî para cezasından, aynı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre (1/4) oranında indirim yapılırken 90 gün adlî para cezası yerine hesaplama hatası yapılarak 100 gün adlî para cezasına, 31 ... maddesinin üçüncü fıkrasına göre (1/3) oranında indirim yapılırken 60 gün adlî para cezası yerine 66 gün adlî para cezasına, 62 nci maddesinin birinci fıkrasına göre (1/6) oranında indirim yapılırken 50 gün adlî para cezası yerine 55 gün adlî para cezasına, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü 20,00 TL’den çevrilirken 1.000,00 TL adlî para cezası yerine 1.100,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza belirlendiği anlaşılmıştır.