muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6113, Karar No: 2022/2798, Tarih: 04.04.2022

Davalılar vekili, şirketin karlılığı ve özsermayesinin sürekli artış gösterdiğini, müvekkili M. ...'nun kurucu ortağı olduğu Çizmeciler Oto Tur. Tic. ve San. A.Ş. ile müvekkili davalı şirketin faaliyet konularının tamamen farklı olduğunu ve rekabet yasağı iddiasına konu edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davacı vekili birleşen davada, müvekkilinin Çizmeciler Petrol Pazarlama Tur. Ltd. Şti.’nin hissedarlarından olduğunu, 13/02/2012 tarihinde yapılan ortaklar kurulu toplantısında alınan karar ile şirketin davalılar tarafından yönetilmeye başlandığını, ancak davalı müdürlerden M....'nun şirketteki müdürlük görevini suiistimalle rekabet yasağı ilkesine aykırı davranarak şirketi zarara uğrattığını, aynı konuda açılmış davanın devam ettiğini ancak davalının azlini gerektirecek yeni tespit edilen hususların mevcut davada değerlendirilmesi HMK gereği mümkün olamayabileceğinden işbu davayı açtıklarını, tasfiye davası devam eden şirkette huzur hakkının artırıldığını, taraflar arasındaki sulh protokolü ile arsa mülkiyeti ile birlikte davalıya geçen akaryakıt istasyonlarının kiralarının şirket zararına arttırıldığını ve bu istasyonların yenilenmesine dair giderlerinin tasfiye sürecinde olan şirketin parası ile karşılandığını, davalının 24.02.2015 tarihinde kurduğu şirketle rekabet etmeme yasağına aykırı davrandığını ileri sürerek davalı şirket müdürlerinin şirket müdürlüğü görevinden azline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, birleşen davada, davanın TTK'nın 396. maddesi gereği zamanaşımına uğradığını, iddia edilenin aksine müvekkillerinden M....'nun TTK'nın 613 ve 626.maddelerinde düzenlenen rekabet yasağına aykırı bir davranışının bulunmadığını, istasyonlarda yenileme faaliyeti olmadığı gibi davalı şirket kasasından yapılmış herhangi bir harcama bulunmadığını, kira ve huzur hakkına ilişkin iddiaların Medeni Kanun’un 2. maddesine aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, birleşen davada, davanın TTK'nın 396. maddesi gereği zamanaşımına uğradığını, iddia edilenin aksine müvekkillerinden M....'nun TTK'nın 613 ve 626.maddelerinde düzenlenen rekabet yasağına aykırı bir davranışının bulunmadığını, istasyonlarda yenileme faaliyeti olmadığı gibi davalı şirket kasasından yapılmış herhangi bir harcama bulunmadığını, kira ve huzur hakkına ilişkin iddiaların Medeni Kanun’un 2. maddesine aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacı ortak ...'nun davalı ... Pet. Paz. ve Tur. Tic. Ltd. Şti. ile şirketin yetkili müdürleri konumundaki davalı ... ve M... aleyhine ortak sıfatıyla kendisi adına açtığı asıl ve birleşen dosyada rekabet yasağına yönelik iddiaları bakımından aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı; davalı şirket müdürlerinin şirketi kötü yönettiklerini ve şirketi maddi zarara uğrattıkları iddiasının dosya kapsamında kanıtlanamadığı, zira, davalı şirketin 2009-2014 yıllarına ait ticari defter ve belgeleri ile mali tabloları ayrıntılı şekilde mali analize tâbi tutularak incelendikten sonra hazırlanan raporda ortaya konulduğu üzere davalı şirket müdürlerinin diğer davalı şirkete yönelik hukuka aykırı nitelikte ve şirketin maddi zararını doğuran bir filleri ve müdürlük yetkisini kötüye kullanmak suretiyle gerçekleştirdikleri kötü yönetim olgusunun dosya kapsamında usulen kanıtlanmadığı; birleşen davada birleşen davalı şirket müdürü M....'na, davacı ile imzalanan sulh protokolüne istinaden devredilen BP Aktaş ve Kuruçay akaryakıt istasyonlarının yenileme ve tadilat giderlerinin asıl davalı şirketin gelirleri ile finanse ederek karşılandığı iddia edilmiş ise de söz konusu imalat ve tadilat giderlerine ilişkin fatura konusu borcun davacının ortağı olduğu Çizmeciler Pet. Paz. ve Tur. Tic. Ltd. Şti.’ye değil, müdür M.... tarafından kurulan rekabet yasağı iddiasına dayanak dava dışı Çizmeciler Akaryakıt Nak. Oto. Tur. İnş. San. ve Tic. A.Ş.'ye fatura edildiği, fatura bedelinin davalı şirket tarafından ödendiğine ilişkin bir delilin davacı vekili tarafından sunulamadığı, dava konusu iddiaların haklılığının kanıtlanamadığı, davalı şirket müdürlerinin yerine müdürlük yetkilerini kullanarak görev yapmak üzere yönetim kayyımı atanmasının yasal koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılamada alınan bilirkişi raporlarına göre, dava dışı şirketin 18/02/2015 tarihinde kurulduğu, şirketin tek ortağının ... olduğu, davalı şirket ile dava dışı şirketin rekabet yasağı yönünden karşılaştırılacak döneminin, davalı şirket ile dava dışı şirketin aynı faaliyet kolunda gerçekleşen bir geliri olmadığından 02/03/2017 tarihinden sonrası olacağı, 02/03/2017 tarihinde Aktaş İstasyonu'nun davalı ...'nun ortağı olduğu dava dışı anonim şirket tarafından işletilmeye başlandığı, davalı şirketin bu adreste akaryakıt satışı olmadığı, diğer Kuruçay İstasyonu'nun ise Sulh Protokolü gereği 07/06/2017 tarihinden itibaren davalı ...'nun ortağı olduğu anonim şirket tarafından işletilmeye başlandığı, davalı şirketin bu adreste herhangi bir akaryakıt satışının olmadığı, Aktaş ve Kuruçay İstasyonları'nın farklı tarihlerde kapanması gerçekleşene kadar yani 02/03/2017 ile 07/06/2017 tarihleri arasında her iki şirkette de akaryakıt satışının olduğu, Kuruçay İstasyonu'nun kapanışından sonra ise davalı şirketin yalnızca kamu kurumlarına sözleşme taahhütleri gereği alım satışlarının gerçekleştiği, 15/05/2017 tarihinden itibaren BP İstasyon Bayilik Sözleşmesi'nin dava dışı anonim şirket tarafından imzalanması nedeniyle davalı şirketin mevcut istasyonunun olmadığı ve akaryakıt satışı ile ilgili bir faaliyetinin gerçekleşmediği, bu nedenle rekabet yasağına aykırı bir durumun mükerrer tarihlerde sözleşmeler yapılmadığından söz konusu olmadığı, Opet, Kuruçay ve Aktaş İstasyonları Sulh Protokolü çerçevesinde davalı şirket tarafından ortaklara bırakıldığından ortaya çıkan demirbaş ve bu süre zarfında yapılan yenileme tadilat çalışmalarının davalı ...'na ait ve tek ortağı bulunan dava dışı Çizmecioğlu Akaryakıt A.Ş.'ne toplam 691

...'na ait ve tek ortağı bulunan dava dışı Çizmecioğlu Akaryakıt A.Ş.'ne toplam 691.213,67 TL olarak bedellerinin mizanda görülen ve amortisman eskime payları düşülerek tespiti yapılan demirbaşlar ile birlikte fatura edildiğini, bedelin her iki şirket kayıtlarında da göründüğünü ve henüz ödenmediği, davalı şirketin kayyım ataması yapılan dönem aralığı olan 18/07/2012 ile 07/12/2012 tarihleri ve sonrası olan davalılarca yönetilen dönemlerde kâr/zarar kalemlerinde ve satış litre miktarına ilişkin şubelerin yıllık litre miktarında sürekli artış olduğundan şirketin finansal yapısında herhangi bir azalmanın meydana gelmediği, bu nedenle herhangi bir yönetim zafiyetinden söz edilmesinin mümkün olmadığının belirtildiği, davacının, davalı yöneticilerin, davalı şirketle aynı faaliyet alanında bulunan başka bir şirket kurmak suretiyle rekabet yasağını ihlal etmek suretiyle haklı nedenden ötürü davalıların şirket müdürlüğünden azlini talep ettiği, davacının şirket ortağı olması nedeniyle dava hakkı bulunduğu halde İlk Derece Mahkemesince rekabet yasağı iddiasına yönelik iddialar yönünden davanın aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle reddi kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, davalı şirketin 06/04/2018 tarihinde yapılan 2017 yılı Olağan Genel Kurul Toplantısında alınan karara göre ...ve... ...'nun 10 yıl süreyle şirkete müdür seçildikleri, söz konusu kararın Ticaret Sicil Müdürlüğünün 18/05/2018 tarih ve 599 sayılı Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiği anlaşıldığından davaların konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken ilk derece mahkemesince yazılı şekilde hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, davanın konusuz kalması halinde mahkemenin yargılamaya devam ederek davanın açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumu ile dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama giderlerine mahkum etmesi gerektiği, dosya kapsamında bilirkişi heyetinden alınan raporda da açıklandığı üzere davacıların davasını somut bilgi belgelerle ispatlayamadığı anlaşıldığından dava dosyasında yapılan yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılması gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, asıl davada davalı şirket yönünden açılan davanın husumetten reddine, asıl davada davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davada davalı şirket yönünden açılan davanın husumetten reddine, birleşen müdürlerin azli davasında davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, asıl ve birleşen davada davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 04/04/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16542, Karar No: 2021/11597, Tarih: 24.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/16542 E.  ,  2021/11597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, 07.05.2021 tarihli ek kararla davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup, ek kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yalova Kadastro Mahkemesinin 04.06.2014 tarihli ve 2014/1 Esas, 2014/24 Karar sayılı görevsizlik kararı 24.04.2015 tarihinde kesinleşmiş olup, davacılar vekili tarafından dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi yönünde talepte bulunulması üzerine, Mahkemece, başvurunun iki haftalık yasal süre içinde yapılmadığı gerekçesiyle 07.05.2021 tarihli ek kararla, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 20/1. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ve iş bu ek karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilamda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan 07.05.2021 tarihli ek kararın ONANMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

59.30 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, 24.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14088, Karar No: 2014/17790, Tarih: 07.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/14088 E.  ,  2014/17790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, yüzüne karşı 10.10.2013 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra 24.10.2013 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7642, Karar No: 2014/1741, Tarih: 27.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/7642 E.  ,  2014/1741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 2 - 2012/91594

MAHKEMESİ : İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2012

NUMARASI : 2011/355 (E) ve 2012/46 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmün gerekçesinde sanık hakkında TCK.nun 142/1-b maddesinin uygulandığı bildirildiği halde hüküm fıkrasında TCK.nun 142/1-a maddesi ile uygulama yapılmışsa da,her iki maddede aynı tür ve miktar ceza öngörülmesi karşısında sonuca etkili görülmediğinden tebliğnamenin (2) nolu bozma görüşü benimsenmemiş,yine sanığın katılana ait çekmeceden aldığı şeyin kitap olduğunu soruşturma aşamasında bildirmeyip kovuşturma aşamasında bu savunmayı geliştirmesi,dosyada bulunan kamera görüntülerinin izlenmesine ilişkin tutanak içeriğindeki bilgiler ve mahkeme tarafından görüntülerin izlenerek tutanak içeriğinin teyit olunması karşısında,sanığın tek başına bulunduğu ortamda,çekmeceden aldığı nesnenin kitap olması halinde,görüntü içeriklerinde bildirildiği üzere ,elindeki hırka ile gizlemeye çalışmasının tutarlı görülmemesi de gözetildiğinde sübuta ilişkin mahkemenin kabul ve takdirinde isabetsizlik görülmediği ve bilirkişi incelemesinin dosyaya yenilik getirmeyeceği değerlendirildiğinden tebliğnamenin (3) nolu bozma görüşü benimsenmemiş ve dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

İddianamede TCK.nun 142/1-b maddesinin aynı Kanunun 145. maddesi ile birlikte uygulanması istendiği halde, 5271 sayılı CMK.nun 226.maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden TCK.nun 145. maddesi uygulanmaksızın sanığın TCK.nun 142/1-b maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 27/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15740, Karar No: 2017/12307, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15740 E.  ,  2017/12307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ..... mahallesi 122 ada 11 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1136, Karar No: 2020/3538, Tarih: 19.10.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/1136 E.  ,  2020/3538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakınanın aşamalarda değişmeyen ısrarlı anlatımları ile oluş ve dosya içeriğine göre; solistlik yaptığını ve sanıkla duygusal birliktelik yaşadıklarını, ayrılmak istediğini ancak sanığın izin vermediğini, kaldığı otelin sahibi arkadaşı olduğu için kendisi yanında olmadığı zaman odaya kilitleyip gittiğini, ailesinin solistlik yaptığından haberi olmadığı için ailesine durumu anlatmakla tehdit ettiğini, dövdüğünü, kafasına silah dayayıp, kazandığı paraları elinden aldığını, toplamda 10,000 TL'den fazla parasını aldığını, en sonunda dayanamayıp sanıktan ayrıldığını ve Isparta iline geldiğini, tüm yaşananlara aynı otelde kalan ... isimli arkadaşının tanık olduğunu,

Tanık ...’ın aşamalarda alınan beyanlarında mağdurun anlatımlarını doğruladığı, mağdurla aynı işyerinde çalıştıklarını ve aynı otelde kaldıklarını, sanığın mağduru otel odasına kapatıp tehdit ettiğine ve başına silah dayayıp çantasından zorla para aldığına şahit olduğunu, sanığın mağdura ''Benden ayrılamazsın, senin kafana sıkarım, ayağına sıkarım, topal bırakırım" dediğine şahit olduğunu belirttiğinin anlaşılması karşısında;

Yerel mahkemenin gerekçeli kararında; ''Müştekinin, ... Otel'de kaldığı zamana ilişkin tarihlerin tek tek belirtilerek müştekinin yalnız başına kaldığının tespit edildiği, bu nedenle tanık ...'nın müşteki ile aynı odada birlikte kaldıkları yönündeki beyanının doğru olmadığı anlaşılmıştır. Müştekinin sanığın kendisini otel odasında kilitli tuttuğu ve kafasına silah dayayarak zorla parasını aldığı şeklindeki beyanları ve bu beyanı doğrulayan tanık ...'nın anlatımları hayatın olağan akışına uygun değildir” şeklinde yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile, sanık hakkında hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8956, Karar No: 2016/8706, Tarih: 24.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/8956 E.  ,  2016/8706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3, 62 ,53 . maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan sanık ...'a ait adli sicil kaydının incelenmesinde çok sayıdaki ilamda sanık hakkında TCK'nin 32/1 ve 57/1. maddeleri gereğince akıl hastalığı nedeniyle güvenlik tedbiri uygulandığı gözetilip, sanığın 14/04/2013 tarihinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği sırada cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden veya en yakın Akıl ve Ruh Sağlığı Hastalıkları Hastanesi veya Üniversite hastaneleri sağlık kurulundan rapor alınarak akıl hastalığı tespit edilirse, istemi aranmaksızın CMK'nin 150/2. maddesi uyarınca kendisine bir müdafii görevlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7835, Karar No: 2014/3947, Tarih: 11.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7835 E.  ,  2014/3947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nun 32. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14343, Karar No: 2016/439, Tarih: 18.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/14343 E.  ,  2016/439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/272488

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2012/74, 2012/261

SUÇ : Dolandırıcılık

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde müştekinin dükkanını arayarak iki tane tavuk istediğini, geldiklerinde 100 TL para vereceğini, para üzerini buna göre getirmelerini istediği, siparişleri götüren müştekiyi binanın girişinde karşılayarak para üstünü aldığı ve tavukları adrese bırakmasını, 100 TL parayı orada vereceklerini söylediği, müştekinin söylenilen yere gittiğinde dolandırıldığını anladığı, sanığın bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Yerel Mahkemenin 26/05/2008 tarih 2008/307-388 sayılı kararıyla sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine karar verildiği, Dairemizin 05/12/2011 tarih ve 2011/11251-14555 sayılı kararıyla, hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı maddede öngörülen adli para cezası belirlenirken bu defa aynı gerekçe ile alt sınırın üzerine çıkılarak teşdiden hüküm kurulmak suretiyle çelişkiye düşülmesi ve sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 Sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi, gerekçeleriyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla; mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda sanığın ikrara dayalı savunması, müşteki beyanı ile tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın gerekçeye dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/498, Karar No: 2021/19915, Tarih: 17.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/498 E.  ,  2021/19915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesi gereğince “ilgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır” düzenlemesi karşısında; tebliğ tarihinde cezaevinde bulunan sanık ...' e gerekçeli kararın ve 12.01.2016 tarihli ek kararın 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine uygun olarak “okunup anlatılmak suretiyle” tebliğ edilmesi gerekirken, sadece “okumak/almak” suretiyle yapılan tebligatların usulsüz olduğu,

Anlaşıldığından, sanık ... ile katılan ...'ın temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın adı geçen sanığa gerekçeli karar ve ek kararın yöntemince tebliğ işlemi gerçekleştirildikten sonra tebliğ edildiğine dair evrak, verilmesi halinde ek karara yönelik temyiz dilekçesi ile ek temyiz dilekçesinin de eklenmek ve EK TEBLİĞNAME DÜZENLENDİKTEN sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 17/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.