muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2887, Karar No: 2024/9808, Tarih: 16.09.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/2887 E.  ,  2024/9808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi ve istinaf isteminin reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyizin reddi, onama

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 09.03.2021 tarihli ve 2019/1524 Esas, 2021/347 sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma ve dolandırıcılık suçlarından İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince dolandırıcılık suçu yönünden sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 279 uncu maddesi uyarınca reddine kesin olmak üzere karar verildiği,

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan hükmolunan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiş,

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.04.2019 tarihli ve 2017/863 Esas, 2019/317 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca cezalandırılmasına,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 43 üncü maddesinin birinci, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci ikinci ve üçüncü fıkraları ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 43 üncü maddesinin birinci, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci ikinci ve üçüncü fıkraları ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 09.03.2021 tarihli ve 2019/1524 Esas, 2021/347 sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma ve dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine kararı verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.12.2021 tarihli ve dolandırıcılık suçu yönünden sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden reddi, silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden sanık müdafinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özet olarak;

1. Sanığa atılı silahlı terör örgütüne üye olma ve dolandırıcılık suçlarının unsurlarının oluşmadığına,

2. Faraziyeye dayalı ve bilirkişi raporunda kuvvetli ihtimal tespitine binaen mahkumiyet hükmü verilmiş olduğuna, sanığın örgütle hiç bir bağı bulunmadığına,

3. ByLock kullanımının ispatlanamadığına, tespit değerlendirme tutanağı mevcut olmadığına,

4-Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma ve dolandırıcılık suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş ancak;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarihli ve 2017/16-956 Esas, 2017/970 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarihli ve 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı kararı ile Anayasa Mahkemesinin ... başvurusuna ilişkin 04.06.2020 tarihli ve 2018/15231 başvuru numaralı kararında belirtildiği üzere; ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle, örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını ortaya koyan bir delil olacağında şüphe bulunmamakla birlikte, savunmasında ByLock kullanıcısı olmadığını bildiren sanığın savunmasının denetlenmesi bakımından ByLock tespit ve değerlendirme tutanağında sanığı kullanıcı olarak ekleyenler ile sanığın eklediği kullanıcılar hakkında soruşturma yahut kovuşturma bulunup bulunmadığı araştırılarak, varsa sanık ile ilgili aşama beyanları dosyaya getirtilip, tanık sıfatıyla ifadelerine başvurulduktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1-Sanık müdafiinin dolandırıcılık suçu yönünden kurulan hükme yönelik temyiz istemi:

Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 12.04.2021 tarihli ek kararın ONANMASINA,

2. Sanık müdafiinin silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi:

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 09.03.2021 tarihli ve 2019/1524 Esas,

2021/347 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9645, Karar No: 2011/12296, Tarih: 14.07.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/9645 E.  ,  2011/12296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bayramiç Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :25.02.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava,  müşterek çocuk  adına davalı babadan manevi tazminat isteğine ilişkin olup, anne tarafından açılmıştır. Manevi tazminat isteği, davalı babanın bir başka kadınla yaşaması ve bu kadından çocuğunun olması sebebine dayanmaktadır. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi, boşanma davasının taraflarının manevi tazminat isteğini düzenlemektedir. Çocuğun, babasından manevi tazminat isteği bu madde kapsamında değildir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1. maddesi gereğince;  Türk Medeni Kanununun  üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabından (m.118-395) kaynaklanan “aile hukukundan” doğan dava  ve işlerde aile mahkemeleri görevlidir. Dava, Türk Medeni Kanununun üçüncü kısmı hariç  İkinci kitabına göre “aile hukukundan doğan dava ve işlerden olmayıp, Borçlar Kanununun 49. maddesi kapsamında, genel hükümlere tabi ve genel mahkemelerin görevi dahilindedir. Göreve ilişkin kurallar kamu düzeninden olup, taraflarca  ileri sürülüp sürülmediğine bakılmaksızın hakim tarafından  kendiliğinden dikkate alınır. Davanın genel hükümlere göre görülmesi gerekirken “aile mahkemesi” sıfatıyla sonuca bağlanması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine,  işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.07.2011
Yargıtay — Esas No: 2024/1103, Karar No: 2025/355, Tarih: 20.01.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1103 E.  ,  2025/355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2886 E., 2023/1715 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi

SAYISI : 2018/580 E., 2021/437 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin eşinin 34 haftalık hamile iken bebeğiyle birlikte vefat ettiğini, müteveffanın gebeliğinin davalı hastanede diğer davalı doktor tarafından takip edildiğini, müteveffanın çoklu gebelik, geçirilmiş sezaryen gebelikler, ektopik (rahim içi) gebelik, IVF gebelik ve skar gebeliğe bağlı sezaryen öyküleri bulunduğunu, önceki evliliğinden iki çocuğu olduğunu, müteveffanın ölüm nedeninin skar bölgesine gebelik olduğu için plasenta previa ve plasenta perkreata riskli oluşumuyla gelişen uterus rüptürüne bağlı hipovolemik şok gelişen komplikasyonlar olduğunu, 07.08.2017 tarihinde 33 haftalık gebeyken ağrıları nedeniyle, 14.08.2017 tarihinde 34 haftalık gebeyken ağrılarından ve miadından önce doğum eylemi sebebiyle hastaneye yatışı yapıldığını, dinmek bilmeyen ağrıların kaynağının tespit edilemediğini ve ayaktan tedavi edilmesi imkansızken 15.08.2017 tarihinde taburcu edilerek evine gönderildiğini, hastanın ilk ve sorunsuz gebeliğiymiş gibi evinde takip edildiğini, 21.08.2017 tarihinde gece sancıları artınca müvekkilinin davalı doktoru aradığını, doktorun şehir dışında olduğunu, hastaneyi aramasını söylediğini, 112 Acil servisin aranarak ambulans istendiğini, müteveffanın Balıkesir Atatürk Şehir Hastanesi Acil servisine götürüldüğünü, burada rahmin parçalandığı ve ceninin karın zarının dışına çıktığı ve aynı anda vefat ettiğinin öğrenildiğini, annede kalp durması geliştiğinden müdahale edilerek yoğun bakım ünitesine yatırıldığını, defalarca ameliyata ve diyalize alındığını, kalp atımlarını ve güçlendirici ilaçlar başlanıldığını, birçok kez kan verildiğini ancak müvekkilinin eşinin 04.09.2017 tarihinde vefat ettiğini, davacının bu süreci ızdırapla takip ettiğini, anne ve bebeğinin ölümünün öngörülebilir olduğunu, özen göstermeyen davalının görevini gereği gibi ifa etmediğini ileri sürerek; şimdilik 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 1.000.000,00 TL manevi tazminatının 04.09.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili; mütevaffanın geçmişinde sezaryenle iki doğum, bir tüp bebek denemesi, bir dış gebelik, sezaryen kesesine yerleşen skar gebeliği nedeniyle küretaj bulunduğunu, bir gün önce başka bir hekime başvurarak sezaryen skar gebeliği olduğu ve sonlandırılması önerildiğini, 32. haftada vajinal kanama başka şikayeti bulunmadığını, bebeğinin gelişiminin normal izlendiğini, bir hafta sonra 14.08.2017 tarihinde karın ağrısı ile müvekkiline başvurduğunu, düzenli rahim kasılmaları tespit edilerek erken doğum tehdidi tanısı ile yatırıldığını, vajinal kanaması olmadığını, doğumun erken dönemde olacağı düşünülerek bebeğin akciğer gelişimini hızlandırmak için tedbirler alındığını, tedaviyle rahim kasılmalarının durduğunu, ağrı şikayetinin gerilemesi üzerine antibiyotik ve adalat corana önerilerek taburcu edildiğini, dört gün sonra kontrole çağrıldığını, 18.08.2017 tarihindeki muayenede vajinal kanama bulunmadığı, rahim kasılması tespit edilmediği, bebeğin normal olması nedeniyle ve rahim kanama tespit edilmediğinden idrar yolu enfeksiyonu tanısıyla antibiyotik tedavisine başlandığını, 23.08.2018 tarihinde sezaryen doğum planlandığını, 21.08.2017 tarihinde 02.00-03.00 civarında davacının müteveffanın telefonundan müvekkilini aradığını, hastanın bulantı ve kusması olduğu şeklinde bilgi verildiğini, müvekkili tarafından davacıya acile başvurması gerektiğinin söylendiğini, müvekkilinin saat 06.00’dan akşam saat 21.30’a kadar müteveffanın telefonunu aramasına rağmen ulaşamadığını, saat 22.30’da davacı ile telefonda görüştüğünü ... Hastanesine başvurmadıklarını öğrendiğini, gebeliğin 33. haftasına kadar hiçbir klinik problemle karşılaşılmadığını, bu haftada ortaya çıkan rahim yırtılma riskine yol açabilecek rahim kasılmalarının uygun tedavi ile önlendiğini, rahim yırtılması sonrası ölümün erken tanı, hızlı ve uygun cerrahi tedavi ile önlenebileceğini, rahim yırtılması gelişmesinin önlenemez bir komplikasyon olduğunu, fakat ölümün önlenebileceğini, rahim yırtılmasını düşündüren hızlı hemoglobinde düşme, akut karın ağrısı veya vajinal kanama bulgusu tespit edilemediğini, müvekkilinin bu şekilde sayısız plasenta perkreata ameliyatlarına girdiğini, donanımlı ve tecrübeli bir hekim olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; müteveffa ...'nun hamile olduğu, takibinin davalı hastane ve davalı doktor tarafından yapıldığı, 30.01.2017 tarihinde yapılan tespitte altı haftalık gebe olduğunun anlaşıldığı, müteveffanın tıbbi geçmişinde rahmine birden fazla işlem yapıldığından gebelik sırasında rahminin yırtılma riskinin bulunduğunun tespit edildiği, gebeliğin takibi sırasında müteveffaya plasenta perkreata tanısı konulduğu, gebeliğin 35. haftada sonlandırılmasının planlandığı, planlanan doğum tarihinin mevcut tıbbi bilgiler ışığında uygun olduğu, 14.08.2017 tarihinde 33 hafta 3 günlük gebe iken ağrı şikayeti ile erken doğum tanısıyla hastaneye yatırıldığı, bir gün sonra taburcu edildiği, 21.08.2017 tarihinde plasenta perkreataya bağlı olarak hastaneye müracaat ettiği, müracaat tarihi itibari ile davalı doktorun izinli olduğu, yapılan işlemlerin tıbbi verilerle uyumlu olduğu, davalı hastane ve davalı doktora atfedilebilecek bir kusurun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; Mahkemece tanıklar dinlenmeden ve deliller toplanmadan ATK raporu alındığını, ATK kurulunda 1 adet kadın hastalıkları ve doğum uzmanı bulunduğunu, alınan raporda hiçbir gerekçe ve açıklama yapılmadan doktorun hatalı olmadığının belirtildiğini, itirazları üzerine alınan 02.04.2021 tarihli bilirkişi heyeti raporunda; davalıların hukuki konum ve sorumlulukları, dosyada mevcut delillerle birlikte bir bütün olarak değerlendirilmediğini, raporda birçok hastada erken doğum veya vajinal kanama sebebiyle önceden öngörülemeyecek komplikasyonlar geliştiği ve planlanan tarihten önce acil doğumun yaptırılması gerektiği tespit edilmesine rağmen, planlanan doğum tarihinin ideal ve hasta yönetimine uygun olduğunun tespitinin çelişkili olduğunu, müteveffanın 14.08.2017 tarihinde 34 haftalık gebeyken ağrı şikayetiyle davalı hastaneye yatırıldığını ve erken doğum riskine yönelik tedavi sonrası taburcu edildiğini, 18.08.2017 tarihinde tekrar hastaneye yatırılarak taburcu edildiği, 21.08.2017 tarihinde rahim yırtılmasının gerçekleştiğini, davalı doktorun 19.08.2017–21.08.2017 tarihlerinde şehir dışında otelde olduğunu beyan ettiğini, davalının tatil programına göre sezeryan ameliyat gününü tayin ettiği ve hastanın durumuna uygun bir süreç izlemediği, davalının takip ettiği anne ve bebek açısından yüksek riskli bir gebelik varken ve planlanan doğum tarihine üç gün kala hastasını bırakarak il dışına çıktığını ve bu konuda müvekkilini bilgilendirip başka bir doktor tayin etmediğini, müteveffadaki plesenta previa, plesenta perkreata ve uterus rüptürü nedeniyle oluşan açık komplikasyonlar zamanında fark edilmesine karşın gerekli önlemler alınmadığını, defalarca miadından önce doğum eylemi nedeniyle hastaneye başvuran hastanın bu kritik tabloda ayakta tedavi edilerek eve gönderilmesinin tıp kurallarına uygun olmadığını, yüksek riskli gebelik teşhisiyle 8 ay özel hastanede takibi yapılan hastanın hastanede gözetim altında doğumu beklemesi gerekirken doğuma sayılı günler kala taburcu edilerek kaderine terk edilmesinin hastane ve doktorun tıbbın gerek ve kurallarına uygun davranmadığını ortaya koyduğunu, davalı doktor tarafından müteveffaya uterus rüptürü riskinden bahsedilmediğini, aydınlatma yükümlülüğünün yerine getirildiğinin davalılarca ispatlanması gerektiğini, hükme esas alınan raporda davalı hastane takip ve epikriz formlarının dikkate alınmadığını ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vekalet ilişkisinden kaynaklı hekim hatası iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasıdır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vekalet ilişkisinden kaynaklı hekim hatası iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasıdır.

Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK 321/1 md) (TBK 400). O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, TBK 510 (BK 394/1) maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile doktorun görev yaptığı sağlık kuruluşları için de geçerlidir.

Somut olayda; müteveffanın tıbbi geçmişinde iki sezaryenle doğum, başarısız tüp bebek denemesi, bir kez dış gebelik, bir kez skar gebeliği küretaj bulunduğu, 30.01.2017 tarihinde müteveffa ilk defa davalı Özel ... Hastanesine başvurduğunda yapılan tetkiklerde skar bölgesine yakın gebelik olduğu için plasenta previa ve plasenta perkreata riskinin mevcut olduğunun tespit edildiği, daha önce uterusa yönelik cerrahi öyküsü bulunan müteveffa vasıflarındaki bir gebede uterus rüptürünün davalılar tarafından öngörülebilir olduğu, nitekim davalı doktorun da uterus rüptürü riski hakkında müteveffayı ve davacıyı bilgilendirdiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

O halde Mahkemece; davalı doktorun izne ayrılmasından önce yakın zamanda üç kez ağrıları nedeniyle gelen davacının tıbbi geçmişi de dikkate alınarak, hastanede yatarak tedavisinin yapılmasının gerekip gerekmediği, öte yandan müteveffanın gebeliğinin özelliği nedeniyle jinekolojik onkoloji alanında uzman hekimlerin nezaretinde doğumun gerçekleştirilmesinin gerektiği, sezaryen doğumundan kısa bir süre önce izne ayrılan davalı doktorun müteveffayı bu hususta bilgilendirerek, planlanmayan bir durumun gerçekleşmesi halinde nasıl hareket etmesi gerektiği hususunda bilgilendirme yapmasının gerekli olup olmadığı, erken doğum halinde bebeğin ve annenin zarar görmemesi için gerekli tıbbi şartları hazırlanıp hazırlanmadığı, zararın/tehlikenin öngörülebilir ve önlenebilir olup olmadığı, davalıların özen yükümlülüğünü yerine getirip getirmediği hususlarında bilirkişi heyetinden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hazırlanan bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.01.2025 tarihinde oybirliği ile karar verildi.