muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/36612, Karar No: 2018/878, Tarih: 13.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/36612 E.  ,  2018/878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 157/1, 62, 52/2-4, 58, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hükümler sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanıklar ... ve ...’ın internette satılık cep telefonu ilanı verdikleri, bu ilanı görüp ilanda bildirilen numarayı arayan katılan ile 529 TL karşılığında anlaştıkları, katılanın PTT havalesiyle sanık ...’ya ait 8879561 numaralı posta çeki hesabına parayı gönderdiği, ancak sanıkların parayı almasına rağmen katılana cep telefonu yerine değeri çok daha düşük olan bitki çayları, merhem ve deodorant göndererek kendisine haksız menfaat temin ettikleri ve bu şekilde üzerlerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f, maddesi gereği "bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı kanunun 157/1 maddesi gereğince basit dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMK'nın 326/son maddesi gereğince sanıkların ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 13/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4111, Karar No: 2016/2347, Tarih: 03.05.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/4111 E.  ,  2016/2347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, bu suça yardım

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanıklar .,., hakkında mağdur .kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıkların olayın başlangıcından sonlanmasına kadar eylem ve irade birliği içerisinde hareket ederek iş bölümü yaptıkları, bu anlamda sanık . aracı her an harekete hazır vaziyette bekletirken . olayda kullanılan bıçağı beline takıp sanık .yanında bulunduğu ve mağdur üzerinde hakimiyet kurmasını kolaylaştırdığı ve sanıkların bu şekilde birlikte fonksiyonel olarak fiil üzerinde müşterek hakimiyet tesis ettikleri anlaşılmakla TCK'nun 37'nci maddesi uyarınca müşterek fail olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar .,., mağdur . yönelik eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre

verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafilerinin suçun vasfına, eksik incelemeye, verilen cezanın miktarına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi kapsamında baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde sanıklardan tahsiline karar verilmesi,

b) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih,. esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında bu madde ile yapılan uygulamaları, kanuna aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yargılama giderlerinin yer aldığı bölümden zorunlu müdafii ücretinin çıkartılması ile "sanıklar hakkında yargılama gideri yapılmadığından karar verilmesine yer olmadığına" olarak, TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların ise "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine, karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2) Sanık .hakkında mağdur . kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

2) Sanık .hakkında mağdur . kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdur . yönelik eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun bir şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden sanıklar müdafilerinin sübuta, eylemin kasten yaralama olduğuna, tahrik indiriminin yetersizliğine ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay günü sanıklar ile mağdur ve arkadaşlarının birahanede alkol alarak eğlendikleri, mağdur ile sanık . pistte oynadıkları sırada mağdurun sanık. ayağına dokunduğu ve bu nedenle aralarında kısa bir tartışma yaşandığı, araya girenlerin müdahalesi ile kapandığı ancak . hareketleri ile mağdur ve arkadaşlarını rahatsız etmeye devam ettiği, bunun üzerine mağdurun arkadaşı . mağdurun ağabeyi .çağırarak kendilerini eve götürmelerini istediği,

tartışmayı gören mağdurun arkadaşları .,., de olayın daha fazla büyümesini engellemek amacıyla mağdurun yanına geldikleri, mağdur ve arkadaşlarının hesap ödeyip çıkacakları esnada sanıkların da hareketlendiklerini görünce bekledikleri, bunun üzerine sanıkların hesabı ödeyerek mağdur ve arkadaşlarından önce dışarıya çıktıkları, bu sırada CD izleme tutanağından da anlaşılacağı üzere sanıklardan . aracı çalıştırdığı, . bıçağı alarak beline taktığı, mağdur ve arkadaşlarının dışarı çıktıklarında sanıklar .,., duvara yaslanarak kendilerini bekler vaziyette gördükleri, . ise aracı çalışır vaziyette beklediği, mağdur ."benimle meselen ne" demesi üzerine sanık . diğer sanık .belinden bıçağı alarak mağdurun hayati bölgelerine sallayarak sternumda kalbe nafiz ve epigastrik bölgeden bıçaklayarak hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, mağdurun arkadaşlarının araya girmesi ile sanıkların eylemlerini sonlandırarak kaçtıkları anlaşılan olayda;

A) Sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza verilmesi,

B) Tanıkların olayların başlangıcı olan pistte ayağa basma olayında mağdurdan sanık . yönelen haksız bir hareket olmadığını beyan etmeleri, sanığın kolluk ifadesinde küfür ve hakaretten bahsetmemesi ve savunmasını doğrulayacak tarzda bir saldırıya maruz kaldığına dair delil bulunmaması karşısında sanık hakkında uygulama yeri bulunmayan TCK'nun 29'ncu maddesi gereğince verilen cezada haksız tahrik nedeniyle indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

C)Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, . esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

C)Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, . esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 03/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25444, Karar No: 2018/11615, Tarih: 22.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/25444 E.  ,  2018/11615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından ortak çocuk ... Bulur'un velayeti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların ortak çocuğu ... 2013 doğumlu olup velayeti davacı babaya bırakılmıştır. Mahkemece sosyal hizmet uzmanından alınan raporda, sadece baba ve çocuk ile görüşülerek, babanın ortamı gözlemlenerek baba ile yaşamaya devam etmesinin uygun olacağı belirtilmiştir. Mahkemece, anne ile görüşme yapılmadan hazırlanan velayet düzenlenmesine esas alınan uzman raporu hüküm kurulması için yeterli değildir. Velayetin düzenlenmesinde asıl olan çocuğun üstün yararıdır. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi gereğince Aile Mahkemesi bünyesinde bulunan psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan rapor istenip; her iki ebeveyn ve çocukla görüşmek suretiyle, annenin yaşadığı yerde de inceleme yapılarak tarafların barınma, gelir, sosyal ve psikolojik durumlarına göre çocuğun sağlıklı gelişimi için velayeti üstlenmeye engel bir durumun bulunup bulunmadığının araştırılması ve diğer deliller de gözönüne alınmak suretiyle ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocuğun menfaatine olacağı tespit edilerek velayet konusunda bir karar verilmesi gerekirken, bu hususlara riayet edilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.10.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/8004, Karar No: 2015/9395, Tarih: 04.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/8004 E.  ,  2015/9395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 11 nolu dairede dahil edilerek arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 15.01.2015 tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmeden Bahçelievler Tapu Müdürlüğü'ne yazılan müzekkere cevabı beklenmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmıştır.

Bahçelievler Belediye İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün 16.03.2015 tarih ve 5545 sayılı yazısı ekinde dosyaya gönderilen 08.12.1986 tarihli röleve projesinin onay tarihi itibariyle dava konusu taşınmazda kat maliki olanları gösteren tapu kayıtlarının ve bu maliklerin röleve projesine muvafakatlerini gösteren bilgi ve belgelerin tapu müdürlüğünden sorularak dosya içerisine getirtilmesinden ve noksanlıkların giderildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/360, Karar No: 2017/1366, Tarih: 08.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2017/360 E.  ,  2017/1366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Mahkemece verilen hükmü davalı ... vekili adli yardım talepli olarak temyiz etmiş, davalının adli yardım talebi Dairemizin 22.06.2016 tarih 2015/11437 esas - 2016/6886 karar sayılı ilamıyla reddedilmiş olup red kararına karşı davalının itirazları da Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nce incelenmiş ve itirazın reddine karar verilmiştir. Bu defa mümeyyiz davalı Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nin 02.12.2016 tarih ve 2016/31442 esas - 2016/24818 karar sayılı red kararına karşı itirazlarını sunmuş olup, işbu itirazları inceleme görevi de Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'ne gönderilmek üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 08/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26284, Karar No: 2014/4233, Tarih: 20.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/26284 E.  ,  2014/4233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2012/759-2013/672

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kısa kararda 4.223,51-TL hükmedildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 5427,43-TL'ye hükmedildiğinden, kısa karar ile gerekçeli karar çelişiktir. Yargıtay Büyük Genel Kurulunun l0.04.l992 gün l99l/7 – l992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması bozma nedenidir. Bozmadan sonra yerel mahkeme önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaata göre karar verebilir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20946, Karar No: 2014/13775, Tarih: 09.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/20946 E.  ,  2014/13775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Ticari taksi şöförü olan sanığın şikayetçiyi müşteri olarak aldığı, şikayetçiden hileli davranışlarla yaptığı hizmete karşılık alması gereken ücretin üzerinde olmak üzere 200 TL para aldığı, bu eylemiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı, teşhis tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında belirlenen temel gün adli para cezasının, para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

2-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenmek suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

1-Sanık hakkında belirlenen temel gün adli para cezasının, para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

2-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenmek suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, temel gün adli para cezasının, para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmesi ve hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla "365 gün" ve "7300 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün" ve "100 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17230, Karar No: 2015/48, Tarih: 12.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/17230 E.  ,  2015/48 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ...Asliye Hukuk Mahkemesi ve ...Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava,inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince ise,tarafların tacir olduğunu belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise,davanın ticari dava olarak nitelendirilmesi için her iki tarafında tacir olması ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmesinden kaynaklanmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda davacı vekili,müvekkili ile davalı arasında yapılan kat karşılığı taşınmaz satışvaadi sözleşmesi uyarınca davacıya teslimi gereken ancak davalı tarafından süresinde teslim edilmeyen taşınmaz nedeniyle site yönetimine ödenen aidat bedellerinin tazminini istemiştir.Davanın temelinde taraflar arasında düzenlenen inşaat yapım sözleşmesi bulunmakta olup, davanın mutlak ticari nitelikteki davalardan olmadığı, davacının tacir niteliği bulunmadığı gibi uyuşmazlığın her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili olmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ....Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7103, Karar No: 2023/4099, Tarih: 03.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2019/7103 E.  ,  2023/4099 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2013 tarihli ve 2012/419 Esas, 2013/134 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun (5015 sayılı Kanun) Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ... hapis cezası ve 7.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5015 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin

birinci fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ... 10 gün hapis cezası ve 4.660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 27.05.2013 tarihinde usulüne uygun kesinleştirildiği, denetim süresi içerisinde 30.07.2013 tarihinde işledikleri kaçakçılık suçu nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanması için mahkemesine bildirimde bulunulduğu ve bunun üzerine Mahkemece 06.10.2015 tarihinde sanıklar hakkında verilen önceki hükmün açıklanmasına karar verildiği belirlenmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.11.2019 tarihli ve 2015/375672 numaralı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiin temyiz sebepleri; ele geçirilen gaz yağına ilişkin faturaların mevcut olduğuna, bayilik lisansı olan yerlerde gaz yağı bulundurulmasının yasak olmadığına ve 6545 sayılı Kanun ile getirilen değişikliklerden dolayı sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2.Suça sürüklenen çocuk ... müdafiin temyiz sebepleri; suça sürüklenen çocuğun iş yeri çalışanı olduğuna ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR