muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12965, Karar No: 2012/20116, Tarih: 06.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12965 E.  ,  2012/20116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.05.2011 tarih ve 2010/366-2011/269 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Sandviç Dünyası Gıda Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. ortağı olduğunu ve şirkette mevcut 75.000 TL hissesinin tamamını davalıya devrettiğini, davalının bu kararı tescil ve ilan ettirmediğini ileri sürerek, Limited Şirket hisse devrinin TTK'nun 35. maddesi gereğince tescilinin resen yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirket ortaklar kurulunca onaylanmayan tescil ve ilan edilmeyen bir hisse devrinin hükmen tescilinin talep edilemeyeceğini, TTK'nun 520. maddesindeki şartların oluşmadığını, ortaklar devir işlemine muvafakat etmediği gibi devrin paydefterine de işlenmediğini, şirketin kendisi ve diğer ortağının ortada olmadığını, devre konu işyerinin müvekkiline teslim edilmediğini, kamuya borçlu ve değersiz bir şirket hissesinin davalıya devredilmek istenmesinin iyiniyet kurallarıyla bağdaşmadığını, taraflar arasında noterde yapılan hisse devrine istinaden devir bedelinin davacıya ödendiğini, peşin ödenen devir bedelinin iadesi ve devrin feshi için davacıya ihtar gönderdiklerini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, İstanbul Ticaret Sicil Memurluğu'ndan gelen evrakların incelenmesinde dava dilekçesinde belirtilen devre ilişkin herhangi bir bilgi yer almadığı, davacı vekiline 05.04.2011 tarihli duruşmada hisse devrine şirket ortaklarınca muvafakat edilip edilmediği konusunda müzekkere yazılması ve bu konuda beyanda bulunulması için süre verilmesine rağmen davacı vekilinin bu ara kararı gereğini yerine getirmediği, TTK'nun 520/1-2. maddelerine göre bir payın devrinin şirket hakkında ancak şirkete bildirilmek ve pay defterine kaydedilmek şartı ile hüküm ifade ettiği, davacının davalıya yaptığı hisse devrinin bu şartları taşıdığına dair ve devre muvafakat verildiğine dair delil ve belge sunmadığı, gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13496, Karar No: 2014/25951, Tarih: 13.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13496 E.  ,  2014/25951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2011

NUMARASI : 2010/325-2011/462

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazın pay satışı nazara alınmak suretiyle m2 bedeli belirlendiği gibi, emsal ile yapılan karşılaştırma da; değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından re'sen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden getirtilmeden denetime imkan vermeyecek şekilde soyut ifadelerle yapıldığından bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın,

değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

Doğru olmadığı gibi;

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi'nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 21.04.2011 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1305, Karar No: 2018/5547, Tarih: 07.11.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/1305 E.  ,  2018/5547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davada menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, davalıya deri satımı nedeniyle avans olarak bonolar ciro edildiğini, davalının davacıya mal teslim etmediğini, bonoların bedelsiz kaldığını ileri sürerek, davacının davalıya bonolar nedeniyle borçlu olmadığının tespitini, senetlerin iadesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, davalının 2 adet bonoya dayalı takip yaptığını, takip dayanağı bonoların davacının elinden rızası dışında çıktığını, davalının eline nasıl geçtiğinin bilinmediğini ileri sürerek, davalıya bonolar nedeniyle borçlu olunmadığının tespitini, senetlerin iadesini ve kötü niyet tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, borç ilişkisi nedeniyle dava konusu bonoların davalıya verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl dava konusu bonolarda tarafların keşideci ve lehtar olmadıkları, davacının ciro yoluyla aldığı bonoları davalıya ciro ettiği, senetlerdeki kayıtların taraflar arasındaki ilişkiyi belirtmediği, senetlerin mal teslimi karşılığında avans olarak verildiğini ispat yükünün davacıda olduğu, davacının iddiasını ispat edemediği, birleşen dava konusu senetlerde de tarafların ciranta ve hamil oldukları, bonoların rızaya aykırı olarak elden çıktığı ve davalının bu senetlere kötü niyetli olarak hamil olduğuna dair delil bulunmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm asıl ve birleşen davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 07/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13236, Karar No: 2011/20487, Tarih: 08.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13236 E.  ,  2011/20487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7250, Karar No: 2019/2465, Tarih: 08.04.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/7250 E.  ,  2019/2465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ... TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sırasında... İlçesi, ...(Akpınar) Köyü çalışma alanında bulunan eski (240 parsel) yeni(160 ada 22 parsel) sayılı 19.500,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ...... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1973/34 Esas sayılı dosyasında davalı olduğunu belirterek; 1973 yılından beri bulunan davalıdır şerhinin kaldırılması ve babası ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın ... mirasçıları adına miras payı oranında kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.04.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18671, Karar No: 2014/1945, Tarih: 29.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18671 E.  ,  2014/1945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1,89/2-b,62,52/2-4 maddeleri

gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA

2- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

LTF isimli limited şirketi tarafından yürütülen yurt inşaatında işçi olarak çalışan katılanın, olay tarihinde hilti ile duvarları kırdıkları sırada üst kattan düşen taşın ayağına çarpması sonucu yaralandığı olayda; sanık ...'in şirket ortağı, yetkili müdürü ve fiilen işin başında bulunan inşaat mühendisi olduğu, sanık ...'ın ise; dosya içeriğindeki Ticaret Sicili Gazetesi cevabi yazılarına göre 30/10/2009-06/09/2010 tarihleri arasında şirketin ortağı ve yetkilisi olmadığı, adı geçen sanığın bu tarihler arasında şirkette elektrik mühendisi olarak çalıştığı, işçilere uygun ayakkabı verilmesi ve iş güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığının denetlenmesi konusunda sanık ...'a yüklenebilecek kusur bulunmadığı gözetilmeksizin, sanığa kusur yükleyen 11.10.2012 ve 18.08.2011 tarihli bilirkişi raporlarına itibar edilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2142, Karar No: 2023/8143, Tarih: 02.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2142 E.  ,  2023/8143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1158 Esas, 2022/1852 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/624 Esas, 2021/348 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek belirlendiğini, bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu ve ağır hatalar içerdiğini, rapora itirazlarının değerlendirilmediğini, münavebe ürünlerinin verim ve fiyatının yüksek, masraflarının düşük alındığını, yörede karpuz yetişmediğini, münavebe ürün deseninin hatalı seçildiğini, objektif değer artış oranının ve kapitalizasyon faiz oranının hatalı olduğunu, ağaç ve muhdesat bedellerinin yüksek hesaplandığını, acele el koyma dosyasında bedelin fazla belirlendiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin düşük belirlendiğini, objektif değer artış oranının hatalı alındığını, taşınmazın arsa vasfında olduğunu, aksi halde bile sulu arazi olarak değerlendirilmesi gerektiğini, taşınmazın içinden ilçeye giden su hattının geçtiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin düşük belirlendiğini, objektif değer artış oranının hatalı alındığını, taşınmazın arsa vasfında olduğunu, aksi halde bile sulu arazi olarak değerlendirilmesi gerektiğini, taşınmazın içinden ilçeye giden su hattının geçtiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, dava konusu taşınmazın sulama imkanı olmadığından kuru tarım arazisi vasfında kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın niteliği ve konumuna göre belirlenen kapitalizasyon faizi ile objektif değer artırıcı unsur oranlarının yerinde, bilirkişi raporunda esas alınan verilerle resmi verilerin uyumlu ve bölgenin münavebe sistemine uygun olduğu anlaşıldığı gerekçesiyle davacı idare ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7678, Karar No: 2019/20799, Tarih: 25.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/7678 E.  ,  2019/20799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : BURSA 2. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 25/11/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16665, Karar No: 2015/1979, Tarih: 16.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16665 E.  ,  2015/1979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki dava, ticari satımdan kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.Dava mahkemecede bu şekilde nitelenmiş olup, davanın TTK'nın 5. Kitaptaki hükümlerle ilgili bulunmamaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca dosyanın temyiz inceleme görevi Dairemize ait olmayıp, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'ne ait bulunduğundan Dairemizin görevsizliğine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 19. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE,16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.