muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6806, Karar No: 2023/1032, Tarih: 14.03.2023

3. Tanık beyanları, 2017/280 rapor numaralı olay yeri inceleme raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

4. 1. Adlî Tıp İhtisas Kurulu'nun 19.11.2018 tarihli raporunda: "Maktulün ölümünün künt kafa travmasına bağlı kafa kemik kırığı, beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve gelişen komplikasyonları sonucu meydana geldiği," şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamış ise de; sanık ... hakkında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ve sanığın kasta dayalı kusurunun yoğunluğu gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi gereğince makul oranda alt sınırdan uzaklaşılmıştır ve maktul ...'in olayın başlangıcında sanık ... ve eşi ...'a ağır hakaretlerde bulunması ve inşaat küreği ile sanığın torunu olan mağdur suça sürüklenen çocuk ...'i darbetmesi nedeniyle, sanığın yüklenen suçu haksız tahrik altında işlediği kabul edilmiş ve tahrikin ulaştığı boyut dikkate alınarak sanığın cezasından takdiren (1/3) oranında haksız tahrik indirimi yapılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri

1. Sanık ... Yönünden

Sanık ve maktul arasında öldürmeyi gerektirir bir husumetin bulunmaması, olaydan önce yaşanan tartışmanın günlük meselelerden kaynaklanması, suçta kullanılan ve silahtan sayılan küreğin suç mahalline maktul tarafından getirilmiş olması, sanığın olayda küreğin keskin kısmını değil daha az tehlikeli kısmını kullanması, fiiline kendiliğinden son vermiş olması dikkate alındığında sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suça Sürüklenen Çocuk ... Yönünden

Olayda maktulün suça sürüklenen çocuğa kürekle saldırması nedeniyle vücut bütünlüğüne karşı gerçekleşen haksız bir saldırıyı defetmek için maktulün sol omzuna vurduğu, bu anlamda eyleminin maktul tarafından kendisine yöneltilen haksız saldırı ile orantılı olduğunun ve meşru savunma kapsamında olduğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Meşru Savunma

Sanığın maktulün elinden küreği aldıktan sonra da hali hazırda mevcut saldırıyı defetmiş olduğu, kürek ile maktule vurması durumunda ise eyleminin maktule duyduğu öfkeyi gidermeye yönelik olduğu sanık maktulün eşine küfretmesi ve torununa vurması sebebiyle duyduğu sinir ile maktule vurduğunu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Alt Sınırdan Cezalandırma Yapılması

Sanık ... hakkında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ve sanığın kasta dayalı kusurunun yoğunluğu gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi gereğince makul oranda alt sınırdan uzaklaşılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

2. Alt Sınırdan Cezalandırma Yapılması

Sanık ... hakkında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ve sanığın kasta dayalı kusurunun yoğunluğu gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi gereğince makul oranda alt sınırdan uzaklaşılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerla ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.06.2020 tarihli ve 2019/2281 Esas, 2020/1665 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10282, Karar No: 2014/7368, Tarih: 03.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10282 E.  ,  2014/7368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32900, Karar No: 2013/27869, Tarih: 01.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/32900 E.  ,  2013/27869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dosyasında davalı vekilinin temyizin reddine ilişkin ek kararın temyiz dilekçesi var ise de, dosyada, davalı adına ek karar temyiz başvuru harcının yatırıldığına ilişkin makbuzun bulunmadığı görülmüştür. Mahkemece bu husus araştırılarak davalı adına yatırılan temyiz harçlarına ilişkin makbuzun eklenmesi, harç yatırılmamış ise davalıya ek karar temyiz harçlarını yatırması için usulüne uygun hakim imzalı harç ve masraf kalemlerini ve tutarlarını ayrı ayrı içerir, verilecek ek süre içinde mahkeme veznesine yatırılması ihtarına havi muhtıra işlemleri yerine getirilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3126, Karar No: 2017/6732, Tarih: 09.10.2017

**19. Hukuk Dairesi         2017/3126 E.  ,  2017/6732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 22/11/2016 tarih 2016/3881 Esas 2016/15026 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 09/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10235, Karar No: 2022/855, Tarih: 07.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/10235 E.  ,  2022/855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (mağdureler ... ile ...’a karşı), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdure ...’ya karşı)

HÜKÜM : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı (mağdure ...’a yönelik), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama (mağdure ...’ya yönelik) suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 25.05.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9628, Karar No: 2024/15928, Tarih: 31.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/9628 E.  ,  2024/15928 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU-TAHLİYE

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/229 E., 2024/292 K.

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve sanık müdafiinin temyiz isteminin sağın suç tarihi itibarıyla işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarının azalıp azalmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden rapor alınmadan hüküm kurulmasına, teşdit gerekçesinin soyut ve genel geçer ifadelere dayanmasına, somut delil bulunmamasına rağmen sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak ;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak ;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.04.2013 tarihli, 2012/9-1450 Esas ve 2013/232 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinin "Başkasının taşınır veya taşınmaz malını kısmen veya tamamen yıkan, tahrip eden, yok eden, bozan, kullanılamaz hale getiren veya kirleten kişi, mağdurun şikayeti üzerine, dört aydan üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklinde, aynı Kanunun 153/1 maddesinin "İbadethanelere, bunların eklentilerine, buralardaki eşyaya, mezarlara, bunların üzerindeki yapılara, mezarlıklardaki tesislere, mezarlıkların korunmasına yönelik olarak yapılan yapılara yıkmak, bozmak veya kırmak suretiyle zarar veren kişi, bir yıldan dört yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlendiği, mala zarar verme suçunun gerçekleşebilmesi için failin, başkasına ait taşınır veya taşınmaz bir mala, aynı Kanunun 151. maddesinin 1. fıkrasında sayılan seçimlik hareketlerden herhangi biriyle zarar vermiş olması gerekmektedir. Seçimlik hareketler maddede; “Kısmen veya tamamen yıkmak, tahrip etmek, yok etmek, bozmak, kullanılamaz hâle getirmek veya kirletmek” şeklinde belirtilmiştir. Türk Dil Kurumunun Büyük Türkçe Sözlüğünde yıkmak fiili, “Kurulu bir şeyi parçalayarak dağıtmak, bozmak, tahrip etmek”; bozmak fiili ise “Bir şeyi kendisinden beklenilen işi yapamayacak duruma getirmek” şeklinde tanımlanmıştır. Yıkmak fiili yalnızca taşınmazlar için söz konusu olabilir. Kanun’unda yıkmanın, kısmen veya tamamen olması arasında fark öngörülmediğinden, binanın bir duvarının yıkılması örneğinde olduğu gibi suçun oluşumu için taşınmazın belli bir kısmına zarar verilmesi yeterlidir. Bozmak ise malın kullanım amacına uygun tasarrufunu kısmen veya tamamen ortadan kaldıran ya da güçleştiren bir müdahale olup, süreklilik taşıması gerekli değildir. Geçici olarak malın kullanılamaması da mala zarar verme suçunu oluşturur. Aracın motor aksamının sökülerek, çalışamaz duruma getirilmesi hâli bu fiile örnek olarak gösterilebilir. Yıkmak ve bozmak fiileri, aynı zamanda tahrip etmek fiilini de kapsar. Kullanılamaz hâle getirme eyleminde, malın fiziki varlığı ortadan kaldırılmaksızın, amacına uygun olarak maldan yararlanma imkanının bulunmaması ve bu şekilde değerinin azalması hâli söz konusudur.

Yok etmek ise malın fiziki varlığının tamamen ortadan kaldırılarak, tüketilmesi anlamına gelmektedir. Televizyonun yakılması bu fiile örnek gösterilebilir. Kirletmek fiili de, taşınır veya taşınmaz malın, önceki hâle getirilmesi için önemsiz olmayan bir çabayı gerektiren, malın değerinde veya görünümünde azalma veya değişikliklere yol açan, madde kapsamında yer alan diğer eylemler dışındaki durumları kapsar. Mağdurun evinin duvarına yazı yazmak, aracını çizmek gibi örneklerin verilebileceği kirletmek fiili, kirli duruma getirmek, pisletmek olarak tanımlanabilir.

Somut olayda ibadethane olarak kullanılan camileri yakarak zarar veren sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 153. maddesinde düzenlenen seçimlik hareketlerden olmadığı, bu haliyle sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 152/2-a. maddesinde düzenlenen yakarak kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşürülerek yazılı şekilde anılan Kanun'un 153/1. maddesinde belirtilen "İbadethanelere ve mezarlıklara zarar verme” suçundan hüküm kurulması,

2- Soruşturma evresinde sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu 32. maddesinden yararlanıp yararlanamayacağı hususunda Bafra Devlet Hastanesi psikiyatri uzmanı tarafından tanzim edilen 26.10.2023 tarihli raporda biopalar bozukluk tanısıyla koruyucu tedavi gördüğü, hastalık belirtilerinin yatışmış durumda olduğu için cezai ehliyetini etkilemeyeceği, Türk Ceza Kanunu 32.maddesinden yararlanamayacağının bildirildiği, kovuşturma evresinde Samsun Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 19.12.2023 tarihli sağlık kurulu raporunda 24.10.2023 tarihinde işlediği kamu malına zarar verme fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneği gelişmiştir 5237 sayılı Kanunun 32/1 ve 2 fıkrasından istifade edemeyeceğinin belirtildiği anlaşılmışsa da sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde...Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Ana Bilim Dalı Başkanlığının 15.05.2018, 09.02.2018, 21.12.2017 tarihinde düzenledikleri raporlarda sanığın 5237 sayılı Kanunun 32/1. maddesi uyarınca akıl hastalığı nedeni ile işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığı ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalması nedeniyle aynı Kanun'un 31/1. maddesinden istifade edebileceğinin belirtilmesi üzerine sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilerek aynı Kanunun 57/1. maddesi gereğince güvenlik tedbirlerine hükmediği nazara alınarak ve sanığın yargılama evresinde ki savunmaları ve yazdığı dilekçelerde göz önüne alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamında verilen tüm raporlar temin edilerek 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden sanığın suç tarihi itibarıyla üzerine atılı fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor alınarak raporlar arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 283. maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının korunmasına, bozma kararının sanığın tutuklu olarak bulunduğu hükmün bozulmasına ilişkin olması ve cezaevinde kaldığı süre de dikkate alınarak sanığın mala zarar verme suçundan TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde salıverilmesi için ilgili yer Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, bilgi edinilmesi amacıyla tahliye kararının bir örneğinin de Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, dava dosyasının aynı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/515, Karar No: 2012/18278, Tarih: 12.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/515 E.  ,  2012/18278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b-3-b, 62, 52/4.

maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesine göre, adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesine yönelik artırma ve indirimler gün üzerinden yapılıp, belirlenen sonuç gün ile TCK'nın 52. maddesine göre belirlenecek bir gün karşılığı miktarın çarpılmasıyla netice adli para cezasının tespiti gerekirken, hükümde, birim gün sayısının, bir gün karşılığı adli para cezasının ve gün karşılığı adli para cezası miktarının belirlemesinin yasal dayanak maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1-a. fıkrasındaki "TCK'nın 89/1-2-b, 3-b-son maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, göz önünde bulundurularak takdiren 180 gün karşılığı 3.600,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılarak yerine "TCK'nın 89/1 maddesi uyarınca takdiren 90 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, bu cezanın aynı Kanunun 89/3-b maddesi gereğince 1 katı oranında artırılarak 180 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, 52/2. maddesi uyarınca da sanığın şahsi ve ekonomik hali gözetilerek günlüğü 20TL'den olmak üzere paraya çevrilmesiyle neticeten sanığın 3.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesine, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21687, Karar No: 2023/5558, Tarih: 14.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/21687 E.  ,  2023/5558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/505 E., 2016/265 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında,... Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 23.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine... Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C.... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2016 tarihli ve 2015/505 Esas, 2016/265 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 11.05.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR