muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5470, Karar No: 2011/5782, Tarih: 17.10.2011

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanıkların beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9586, Karar No: 2013/3750, Tarih: 19.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/9586 E.  ,  2013/3750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : UZUNKÖPRÜ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/03/2012
Yargıtay — Esas No: 2020/8519, Karar No: 2022/3735, Tarih: 11.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/8519 E.  ,  2022/3735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 06.03.2018 tarih ve 2016/169 E. - 2018/67 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.10.2020 tarih ve 2018/2077 E. - 2020/1042 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirket yetkilisi Semra Baykan ile davalı şirket yetkilisi Ali Peker’in daha önceden birlikte çalıştığını, 06.04.2012 tarihinde davalı şirket yetkilisinin hisselerini davacı şirket yetkilisine devrederek ayrıldığını, davacı şirkete ait 2009/27741 nolu “HDF DANIŞMANLIK” ibareli markanın davalıya verildiğini, 04.04.2012 tarihinde davalı şirketin kurulduğunu, davalı şirket yetkilisinin hisselerini devrederken “HEDEF PATENT” ibaresini kullanmayacağını belirttiğini, o zamanlar eski ortak olması ve “HEDEF PATENT” ile “HDF DANIŞMANLIK” markasının karıştırılmasının daha düşük ihtimal olacağına duyulan inançtan dolayı müdahalede bulunulmadığını, davacının 2003/11768 nolu “HEDEF PATENT” ibareli markası bulunduğunu, davalının sonradan 2015/02521 nolu “HDF PATENT Q DANIŞMANLIK” markasını tescil için başvurduğunu, marka başvurusuna itiraz ettiklerini, her iki şirketin internet sitelerindeki bilgilerin benzer olduğunu, davalı şirketin daha önceden davacı ile aynı apartmanda faaliyet gösterdiğini, markaların benzer olmasından dolayı karışıklığa neden olunduğunu ileri sürerek, davalı şirketin ticaret unvanındaki “HEDEF” ibaresinin sicilden terkinini, “HEDEF PATENT” markasına ve ticaret unvanına yapılan tecavüzün tespitini, önlenmesini, “HEDEF” ve “HDF PATENT” ibaresini taşıyan tanıtım araçlarının toplatılmasını, hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında 06.04.2012 tarihinde marka devir sözleşmesi yapıldığını, devir sözleşmesinde ticaret unvanlarının açıkça belirtildiğini, davalı markasının bilindiğini, eylemli olarak kabul edildiğini, sonradan işbu davanın açılmasının TMK’nın 2. maddesine aykırı olduğunu, ticaret unvanlarını kullanarak davacı ile defalarda ortak iş yaptıklarını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında 06.04.2012 tarihinde marka devir sözleşmesi yapıldığını, devir sözleşmesinde ticaret unvanlarının açıkça belirtildiğini, davalı markasının bilindiğini, eylemli olarak kabul edildiğini, sonradan işbu davanın açılmasının TMK’nın 2. maddesine aykırı olduğunu, ticaret unvanlarını kullanarak davacı ile defalarda ortak iş yaptıklarını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketi, davalı şirket ile davacı şirket yetkilisinin 2003 yılında birlikte kurdukları, 2012 yılında davalı şirket yetkilisinin hisselerini davacı şirket yetkilisine devrettiği, 06.04.2012 tarihinde marka devir sözleşmesi yapıldığı, “HDF DANIŞMANLIK” markasının davalıya devredildiği, davacının 25.04.2014 tarihli genel kurul kararı ile ticaret unvanını değiştirdiği, 06.04.2012 tarihli marka devir sözleşmesinde davalı şirket unvanının üç yerde açıkça yer aldığı, davacı şirketin sözleşmeyi şerh koymadan imzaladığı, davacı vekilinin daha önceden her iki şirketin aynı apartmanda faaliyet gösterdiğini belirttiği, sözleşme tarihi ile dava tarihi arasında 3 yıl 11 aylık sürenin geçtiği, dava tarihine kadar tecavüzün sonlandırılmasına ilişkin herhangi bir ihtarname vs. gönderilmediği, davacının, kullanıma engel olmak istediğine veya rıza göstermediğine yönelik delil bulunmadığı, sessiz kalma yoluyla hak kaybının oluştuğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davacı şirket ile davalı şirket yetkilisinin, davacı şirketin ortakları olduğu, 06.04.2012 tarihinde davalı şirket yetkilisinin hisselerini davacı şirket yetkilisine devrettiği, yine aynı tarihte davacıya ait “HDF DANIŞMANLIK” markasının davalı şirkete verildiği, marka devir sözleşmesinin üç yerinde davalı şirket ticaret unvanın açık olarak yazıldığı, her iki şirketin bir zamanlar aynı binada faaliyette bulunduğu, davalının kullanımının bilindiği, 03.11.2015 tarihinde davalının “HDF PATENT Q DANIŞMANLIK” ibareli marka tescil başvurusuna itiraz edildiği, işbu davanın 23.03.2016 tarihinde açıldığı, tarafların konumu, aralarındaki ilişki, yakınlıkları nazara alındığında davalı kullanımına uzun süre sessiz kalındığı, işbu davanın açılmasının TMK’nın 2. maddesine aykırı olduğu, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına, özellikle; davalının davacı markasına ve ticaret unvanına tecavüz oluşturacak mahiyette markasal kullanımının bulunmamasına ve davacı şirketin davalı şirket ticaret unvanını bilerek marka devir sözleşmesi yapıp daha sonradan ticaret unvanının terkinini istemesinin çelişkili davranış yasağına ve bu sebeple TMK'nın 2. maddesindeki dürüstlük kurallarına aykırı olmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 11/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1719, Karar No: 2023/1591, Tarih: 15.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1719 E.  ,  2023/1591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/198 Esas, 2021/1019 Karar

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasındaki müdürlükten azil ve kayyum atanması davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 3156 sayılı Kanun ile değişik 438 inci maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin dava dışı As Elektronik Teknik Servisleri San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin %10 ortağı, davalını ise aynı şirketin %81 ortağı ve aynı zamanda şirketin müdürü olduğunu, davalının dava dışı şirketin ve ortaklarının zararına sebep olduğunu, yasadan ve ana sözleşmeden doğan yükümlülüklerini ihlal ettiğini, yönetim yetkisini kötüye kullandığını, eşit işlem borcuna aykırı davrandığını, bilgi edinme hakkını engellediğini, uzun süre boyunca ortaklar kurulu toplantısının yapılmadığını, müvekkiline kâr payı ödenmediğini, davalının dava dışı As Elektronik Ltd.Şti.'nin diğer ortağı ile aynı iş kolunda ve aynı bölgede faaliyet gösteren... Elektronik Ltd. Şti. isimli başka bir şirket kurduğunu ve kurulan bu şirketin müdürü olduğunu, bu haliyle davalının 6102 sayılı Türk Ticaret Kanun'un (6102 sayılı Kanun) 626 ncı maddesi uyarınca rekabet yasağına aykırı hareket ettiğini, müşteri çevresini bu şirkete aktardığını, müvekkilinin ortağı olduğu şirketin içinin boşaltılarak yeni kurulan şirkete aktarıldığını, bilgi edinme hakkının engellenmesi üzerine müvekkilince İstanbul Anadolu 2 Asliye Ticaret Mahkemesi nezdinde açılan 2012/1174 E. sayılı davanın derdest olduğunu, şirket defterlerinin usulüne uygun tutulmadığını, kötü niyetli ve basiretsiz yönetim nedeniyle şirketin zarar ettiğini yahut zarar etmiş gibi gösterildiğini, bu durumun davalının müdürü olduğu dava dışı... Elek. Ltd. Şti.'nin kurulması sonrasında vuku bulduğunu, müvekkili aleyhine İstanbul Anadolu 15. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/558 E. sayılı dosyasında ortaklıktan çıkarma davası açıldığını, işbu davanın anılan ortaklıktan çıkarma davası ile birleştirilmesi gerektiğini, dava sonuna kadar şirkete tedbiren kayyım atanması gerektiğini ileri sürerek 6102 sayılı Kanun'un 630 uncu maddesi uyarınca davalının As Elektronik Teknik Servisleri San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin müdürlüğünden azlini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının şirket ile ilgilenmediğini, anlaşmazlıklar çıkardığını, davacının şirket ile aynı iş kolunda şahıs firmasını eşi adına açarak ortağı oldukları şirketin müşterilerini yeni açtığı iş yerine yönlendirdiğini, şirketten öğrendiği sırları kötüye kullandığını, ortağı oldukları şirketle haksız rekabetin davacı tarafından yapıldığını, şirketi zarara davacının uğrattığını, müvekkilinin dava dışı... Elektronik Ltd. Şti.'ndeki ortaklığını sonlandırdığını, ayrıca her iki şirketin farklı bölgelerde faal olduğundan haksız rekabetin söz konusu olmadığını, davacının ticari sırları ve müşteri çevresini eşi adına faaliyet gösteren iş yerine yönlendirmesi nedeniyle davacıya bilgi verilmediğini, bu hususta açılan davanın işbu dava ile ilgisinin bulunmadığını, birleştirme talebinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece 13.04.2016 tarih ve 2014/1117 E. ve 2016/325 K. sayılı kararı ile dava dışı As Elektronik Teknik Servisler San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin müdürü olan davalının, dava dışı başka bir şirkette de ortaklar kurulundan izin almadan müdür olarak görev yaptığı, As Elektronik Şti.'nin ana sözleşmesinde, rekabet konusunda izin verildiğine dair maddenin bulunmadığı, bu açıdan davalının anılan şirketteki müdürlük görevinden azli için haklı nedenin oluştuğu, ancak müdürlükten azli istenen şirketin davalı olarak gösterilmediğinden, davanın usulden reddinin gerektiği, davanın "tasfiye memurunun azli" davası olarak kabul edilmesi halinde ise tasfiye memuru olarak davalının azlini gerektiren haklı bir nedenin tespit edilemediği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 29.04.2019 tarih ve 2018/1597 E., 2019/3235 K. sayılı kararıyla, şirket müdürünün azli davalarında husumetin, azli istenen müdüre yöneltilmesi gerekli ve yeterli olup, ayrıca limited şirketin dava edilmesinin zorunlu olmadığı, mahkemece işin esasına girilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Bozma Kararı

Dairemizin 29.04.2019 tarih ve 2018/1597 E., 2019/3235 K. sayılı kararıyla, şirket müdürünün azli davalarında husumetin, azli istenen müdüre yöneltilmesi gerekli ve yeterli olup, ayrıca limited şirketin dava edilmesinin zorunlu olmadığı, mahkemece işin esasına girilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda belirtilen tarih ve sayılı kararıyla, davalı ..., hem dava dışı As Elektronik Teknik Servisleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin ortağı ve müdürü, hem de dava dışı... Elektronik Ticaret Limited Şirketi'nin ortağı ve müdürü olduğu, aynı alanda faaliyette bulunduklarının tespit edildiği, tüm ortakların yazılı muvafakat ettiklerine ilişkin bir belgenin dava dosyasında bulunmadığı, 6102 sayılı Kanun'un 630 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca müdürün azli için haklı neden olarak belirtilen özen ve bağlılık yükümünün ihlal edilmesi şartı gerçekleşmiş bulunduğu, davalının dava dışı İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğünde 503220-0 sicil numarası ile kayıtlı As Elektronik Teknik Servisleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketindeki müdürlük görevinden azline, yönetim ve temsil yetkisinin kaldırılmasına, şirketin organsız kalmaması için yetkili organlar tarafından yeni bir şirket müdürü seçilene kadar şirketi temsil ve ilzam etmek üzere ...'ün kayyum olarak görevlendirilmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının ıslahla talebini değiştirdiğini, kararın taleple bağlılık ilkesine aykırı olduğunu, 2009 yılından itibaren dava dışı... Elektronik Ticaret Limited Şirketi'nin ortağı ve müdürü olduğu, davanın ise 2014 yılında açıldığını, haksız rekabete ilişkin hakların zaman aşımına uğradığını, davacının dava dışı şirketlerin bölgesi ve müşteri portföyü farklı olduğundan şirketlerin birbiri ile rekabet etmesinin mümkün olmadığını, davacının müvekkilinin faaliyetlerine izin vermesine paralel olarak kendisinin de eşinin işletmesi üzerinden satış ve yetkili servis hizmeti verdiğini, eşinin şirketini esasen temsil ettiğini, daha sonra ise dava dışı ortakları olduğu şirketin yetki alanındaki işleri eşinin firmasına geçirdiğini, müvekkilinin ortaklıktan çıkarma talebiyle açmış olduğu dava sonucunda misilleme olarak bu davanın açıldığını, bilirkişi tespitlerinden anlaşılığı üzere dava dışı... Elektronik Ticaret Limited Şirketi'nin küçülürken diğer şirketin aynı oranda büyümesi gerektiği halde raporunda böyle bir durumun olmadığının tespit edildiği halde kararın hakkaniyete, taraflara arasındaki hak ve menfaat dengesine aykırı olduğundan bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, haklı nedenlerle limited şirket müdürünün azli istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6102 sayılı Kanun'un 630 uncu maddesi

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, haklı nedenlerle limited şirket müdürünün azli istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6102 sayılı Kanun'un 630 uncu maddesi

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20491, Karar No: 2020/19203, Tarih: 21.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/20491 E.  ,  2020/19203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davanın husumet ve zamanaşımı nedeniyle reddini talep etmiştir.

Davalı ... Grup Tem. Ltd. Şti.-... Yapı Pey. Ltd. Şti. İş Ortaklığı vekili; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar vermiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti, bir davada taraf olabilme yeteneğini ifade eder. Taraf ehliyeti, medeni (maddi) hukuktaki medeni haklardan yararlanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekil olarak anlaşılmalıdır Buna göre; medeni haklardan yararlanma ehliyeti bulunan her gerçek yada tüzel kişi davada taraf ehliyetine sahip kabul edilmelidir. Mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 520 (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 620) ve devamı maddelerinde düzenlenen adi ortaklığın taraf ehliyeti yoktur. Bu nedenle, adi ortaklığa ilişkin davalarda, adi ortaklığı oluşturan kişilerin taraf olarak hep birlikte hareket etmeleri gerekir. Adi ortaklık tarafından açılacak davaların iştirak halinde mülkiyet hükümleri gereği bütün ortaklar tarafından birlikte açılması gerekir. Adi ortaklığa karşı açılacak davalar yönünden ise; ikili bir ayrım yapmak gerekecektir. Davanın konusu paradan başka bir şey ise davanın bütün ortaklara karşı birlikte açılması (mecburi dava arkadaşlığı), davanın konusu para ise; ortaklar bu borçtan müteselsil sorumlu bulunduklarından ortaklardan biri, bazıları yada tümüne karşı (ihtiyari dava arkadaşlığı) dava açılabilecektir. Zira 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 163. maddesi uyarınca "Alacaklı, borcun tamamının veya bir kısmının ifasını, dilerse borçluların hepsinden, dilerse yalnız birinden isteyebilir. Borçluların sorumluluğu, borcun tamamı ödeninceye kadar devam eder".

Taraf ehliyeti, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-d maddesi gereğince dava şartlarından olup, taraflarca ileri sürülmese dahi, mahkemece re'sen nazara alınabilecektir.

Taraf ehliyeti, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-d maddesi gereğince dava şartlarından olup, taraflarca ileri sürülmese dahi, mahkemece re'sen nazara alınabilecektir.

Sözleşme ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 638. maddesine göre; ortaklık sözleşmesinde aksi kararlaştırılmadıkça adi ortaklar birlikte ya da temsilci vasıtasıyla üçüncü kişilere karşı deruhte etmiş oldukları borçlardan müteselsilen sorumlu olurlar. Bu hükme göre alacağa ilişkin bu davanın adi ortakların müteselsil sorumluluğuna dayalı olarak her birine karşı açılması mümkündür.

Alacak istemli dava dilekçesinde, dava adi ortaklıklardan birine veya birkaçına karşı açılmış ise, Türk Borçlar Kanunu 163. maddesi uyarınca dava incelenmelidir. Ancak sadece adi ortaklık veya ortak girişim denmiş ve kişi gösterilmemiş ise “Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacının davalı ... yanında adi ortaklığı da davalı mevkîinde gösterdiği, yargılama safhasında tebligatların bu ortaklığa yapıldığı ve karar başlığında da davalılar arasında adi ortaklığın gösterildiği görülmüştür. Açıklanan nedenlerle tek başına tüzel kişiliği bulunmayan bu ortaklığa karşı davanın açılıp sonuçlandırılması usule ve kanuna aykırıdır. Mahkemenin adi ortaklığı oluşturan şirketlere ayrı ayrı tebligat çıkartıp usule uygun taraf teşkilini sağlamadan karar vermesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 21.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14748, Karar No: 2023/9264, Tarih: 31.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/14748 E.  ,  2023/9264 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 12.06.2023 tarihli ve 2023/876 Esas, 2023/1102 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunmasından sonra aşamalarda tercüman vasıtası ile savunması alınan sanığın 17.08.2023 tarihli dilekçe ile temyiz hakkından vazgeçtiğini beyan ettiği ve mahkemece duruşma açılarak tercüman eşliğinde alınan 20.10.2023 tarihli beyanında, "Dilekçe içeriği doğrudur. Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından hakkımda verilen kararın onanarak

kesinleşmesini talep ediyorum. Temyiz hakkımdan vazgeçiyorum. Kararın bir an önce kesinleştirilmesini talep ediyorum. Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesin'de adil bir şekilde yargılandım. Verilen kararı kabul ediyorum" şeklindeki beyanıyla temyiz isteğinden vazgeçtiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.