muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16002, Karar No: 2015/12469, Tarih: 22.10.2015

Dairemizde iş bu dava ile birlikte temyiz incelemesine konu olan birden çok dava dosyası, daha önce temyiz incelemesi yapılan 407 adet dava dosyası ile birlikte tek bir tescil davasından kaynaklanmaktadır. Yukarıda belirtilen ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde; açılan tescil davası yüzlerce parçaya ayrılan davacılar yönünden, davanın parsel bazında tefrik edilerek ayrı ayrı yürütülmesi, maddi külfet dışında, yargılamanın sağlıklı yürütülmesi ve delillerin birlikte değerlendirilmesi imkanını da ortadan kaldırmakta, yüzlerce dosyaya dönüştürülmüş ihtilafın yargılama giderleri ve temyiz giderlerini de karşılanamaz hale getirmektedir. Öte yandan 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 27. maddesi hükmüne göre Kadastro tespitinden önce açılan davaya konu olan taşınmazlar hakkındaki davanın kadastro mahkemesinde birlikte görülmesi zorunludur. İhtilafın aynı nedenle açılan tescil davasından, bir başka ifade ile aynı sebepten kaynaklandığı göz önüne alındığında 17. Hukuk Dairesince bu hususun göz ardı edildiği ve bozma ilamının maddi hataya dayalı olduğu kuşkusuzdur. Maddi hataya dayalı bozma ilamı kazanılmış hak oluşturmaz. Hal böyle olunca aynı tescil davasının kapsamında kalan davalardan biri hakkında verilecek hükmün diğerlerini de etkileyeceği dikkate alınmak suretiyle tefrik edilen tüm dava dosyalarının birleştirilip, 3402 sayılı Kanun'un 30. maddesi göz önüne alınarak mahkemece taşınmazların gerçek hak sahibi belirlenmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, davaların ayrı ayrı sürdürülüp sonuçlandırılması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/713, Karar No: 2014/1284, Tarih: 04.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/713 E.  ,  2014/1284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım

HÜKÜM : TCK.nun 81, 39, 29, 62, 53/1, 63 maddeleri uyarınca 6 sene 3 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın kasten öldürmeye yardım suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASlNA), 04/03/2014 gününde oybirliği ile karar varildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10612, Karar No: 2013/15858, Tarih: 17.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/10612 E.  ,  2013/15858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.09.2010 gün ve 2004/671-2010/357 sayılı kararı bozan Daire’nin 21.02.2013 gün ve 2013/1445-2013/3142 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Kapital Sigorta A.Ş.'nin zorunlu trafik sigortacısı bulunduğu minibüste yolcu olan müvekkilinin, diğer davalıların sürücüsü ve maliki bulunduğu kamyonun çarpması neticesinde meydana gelen trafik kazası sonucu ağır şekilde yaralandığını, çalışamadığını, sürekli olarak iş göremez duruma gelmesi nedeniyle büyük üzüntüler çektiğini ileri sürerek, 28.09.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile 10.000,00 TL manevi tazminat ile 15.213,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının davalı... Ltd. Şti. ile ...'dan, 32.962,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının tüm davalılardan temerrüt faiziyle birlikte müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan... Ltd. Şti. vekili ile davalı Kapital Sigorta A.Ş. vekili davanın reddini savunmuş, davalı ... savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalılardan ... Ltd. Şti. vekilinin temyizi üzerine Dairemizce mümeyyiz yararına bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2781, Karar No: 2018/2410, Tarih: 02.04.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/2781 E.  ,  2018/2410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asta müessir fiil, askeri eşyayı kasten tahrip etmek, üste fiilen taarruz ve üste hakaret suçlarından sanıklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonucunda, askeri mahkemenin görevsizliğine, yargılama yapılmak üzere dosyanın yetkili ve görevli Elazığ Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Kara Kuvvetleri Komutanlığı 8. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 09/12/2016 tarihli ve 2013/59 esas, 2016/398 sayılı kararını müteakip, Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/182 esasına kayden yapılan yargılama sırasında, Hakimler ve Savcılar Kurulu 1. Dairesinin 31/05/2017 tarihli ve 831 sayılı kararı ile askeri mahkemelerin kapatılması nedeniyle bu mahkemelerin ceza davaları için 3 numaralı Asliye Ceza Mahkemelerinin yetkilendirildiğinden bahisle verilen Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2017 tarihli ve 2017/182 esas, 2017/244 sayılı kararına karşı verilen Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2017 tarihli ve 2017/894 esas, 2017/667 sayılı karşı görevsizlik kararını müteakip ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığı üzerine Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/01/2018 tarihli ve 2017/570 değişik iş sayılı kararının;

Sanıklar ... ve ... hakkında asta müessir fiil, askeri eşyayı kasten tahrip etmek, üste fiilen taarruz ve üste hakaret suçlarından yapılan yargılama sırasında Elazığ 8. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 09/12/2016 tarihli ve 2013/59 Esas, 2016/398 sayılı kararı ile sanıkların Jandarma Genel Komutanlığı personeli olduğu, 668 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile yapılan değişiklik ile tâbi oldukları yargı kolunun değiştirildiği ve bu sebeple adlî yargı kolunun görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilerek dosyanın Elazığ Asliye Ceza Mahkemelerine gönderildiği, görevsizlik kararı üzerine yapılan tevzi sonucunda dosyanın Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/182 esasına kaydedildiği, Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesince 12/09/2017 tarihli ve 2017/182 esas, 2017/244 sayılı kararı ile 03/06/2017 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Hakimler Savcılar Kurulu'nun 31/05/2017 tarihli ve 831 Sayılı kararı gereğince, Askeri Mahkemelerden devredilen dosyalara bakma görev ve yetkisinin 3. Asliye Ceza Mahkemelerine ait olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilerek dosyanın, Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi kararını müteakip, Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen karşı görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de,

Hakimler Savcılar Kurulu'nun 31/05/2017 tarihli ve 831 sayılı kararı ile 6771 Sayılı Kanunun 17/e. maddesi uyarınca faaliyetlerine son verilerek kaldırılmasına karar verilen Askeri Mahkemelerin dosyalarının karar tarihi itibari ile 3. Asliye Ceza Mahkemelerine devredileceğinin ve bu kanun kapsamında bulunan suçlarla ilgili davalara 3. Asliye Ceza Mahkemelerince bakılacağının hüküm altına alındığı, somut olayda ise Hakimler Savcılar Kanunu'nun 31/05/2017 tarihli kararından önce 09/12/2016 tarihinde dosyanın askeri yargı kolundan görevsizlik kararı ile adlî yargı koluna gönderildiği ve 31/05/2017 tarihi itibari ile yargılamanın adlî yargı mahkemesinde derdest olduğunun anlaşılması karşısında, yargılama yapma görev ve yetkisinin Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinde olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 27/02/2018 gün ve 94660652-105-23-731-2018-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/01/2018 tarihli ve 2017/570 Değişik İş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26699, Karar No: 2017/6595, Tarih: 30.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/26699 E.  ,  2017/6595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminatların reddi ve nafaka miktarı yönünden; davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar, velayet, kişisel ilişki ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yaşı, ana ve babalık duygusunun tatmini, çocukların yüksek yararı birlikte değerlendirilerek; çocukların kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir. Bütün bu hususlar değerlendirildiğinde davalı baba ve müşterek çocuk arasında kurulan kişisel ikişki babalık duygularının tatmini bakımından yetersiz olmuştuır. Davalı baba ile çocuk arasında yatılı olacak şekilde ve uygun süreli kişisel ilişki kurulması gerekirken, bu yönün gözetilmemesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 31.05.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/3976, Karar No: 2019/2054, Tarih: 12.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/3976 E.  ,  2019/2054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın katılandan satın aldığı mal karşılığında Türkiye Finans Katılım Bankasına ait, 13/07/2007 keşide tarihli, keşidecisi diğer sanık ...'in yetkilisi olduğu ... Gıda San. Ltd. Şirketi olan, 1.900 TL bedelli çeki verdiği, katılanın bankaya ibrazında çekin karşılığının bulunmadığı gibi, çek sahibi olan sanık ...'in çekin çalındığını beyan edip imza inkarında bulunarak ödemeden men talimatı verdiği somut olayda;

1-Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen beraat hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bilirkişi raporuna göre çekteki imzanın sanık ...'a ait olmadığının anlaşılması, sanık ...'ın beyanında sanık ...'ın yetkilisi olduğu şirkete satmış olduğu lokum kesme makinesi karşılığında suça konu çekin sanık ... ile ortak olduğunu bildiği Uğur isimli şahıstan teslim aldığını ifade etmesi ve 05.05.2007 tarihli tahsilat makbuzu ile sevk irsaliyesini sunmuş olması karşısında, mahkemenin sanıkların üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmaması gerekçesine dayanan beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara atılı resmi belgede sahtecilik suçunun 5237 sayılı TCK'nın 204/1. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, suç tarihinin 05/05/2007, iddianamenin düzenlenme tarihinin ise 08/01/2010 olduğu, yapılan yargılama neticesinde sanıklar hakkında beraat hükmü verildiği, bu nedenle dava zamanaşımını kesen son işlemin

2-Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara atılı resmi belgede sahtecilik suçunun 5237 sayılı TCK'nın 204/1. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, suç tarihinin 05/05/2007, iddianamenin düzenlenme tarihinin ise 08/01/2010 olduğu, yapılan yargılama neticesinde sanıklar hakkında beraat hükmü verildiği, bu nedenle dava zamanaşımını kesen son işlemin

sanık ... için 17/03/2010, sanık ... için ise 09.06.2010 tarihli sorgu tarihlerinin olduğu, sorgu tarihlerinden itibaren dava zamanaşımını kesen başka bir işlem bulunmadığı, dolayısıyla sanıkların sorgusunun yapıldığı tarihten temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7154, Karar No: 2015/22060, Tarih: 24.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/7154 E.  ,  2015/22060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/231645

MAHKEMESİ : Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2012

NUMARASI : 2011/544 (E) ve 2012/246 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar M.. T.., M.. T.. hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Mağdur S.. A.. 'ın 09/02/2012 tarihli celsede şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiği ve katılan sıfatının bulunmadığı anlaşıldığından; temyize hak ve yetkisi bulunmayan mağdurun temyiz isteminin CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık S.. A.. hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre müşteki sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9383, Karar No: 2017/8865, Tarih: 06.07.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/9383 E.  ,  2017/8865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair Bursa 1. İnfaz Hakimliğinin 20.01.2016 gün ve 2016/221E 2016/222K sayılı kararı sanığa tebliğ edilmiş ise de; sözkonusu kararın teslim şekli ve süresi hususunda herhangi bir açıklık ve ihtar da içermedikleri gözetilerek, sanığın kararın kesinleşeceği tarihi ve dolayısıyla en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olması gerektiği tarihi bilmesi mümkün olmadığından, müsnet suçun unsurlarının oluşup oluşmadığının tespiti için infazı takiple görevli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanığa "ihtarın tebliğinden itibaren 2 gün içerisinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olması gerektiğine" dair ihtar içeren bir ihtarname tebliğ edilip edilmediği araştırılmadan ve tebligat yapılmamışşsa müsnet suçun unsurlarının oluşmayacağı nazara alınmadan eksik inceleme ile hüküm verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5654, Karar No: 2018/3632, Tarih: 28.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5654 E.  ,  2018/3632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6339, Karar No: 2016/3432, Tarih: 06.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6339 E.  ,  2016/3432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vek. Av. ...

Vek. Av. ...

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında özel güvenlik hizmetine ilişkin sözleşme bulunduğunu, davacı tarafça verilen hizmetin bedeli olan 2009 yılının Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarına ait hak edişlerden davalı idare tarafından % 5'lik sigorta prim kesintisi yapıldığını, ancak söz konusu kesintinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, 9.129,10 TL'lik kesintinin temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıya ödetilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı idarenin yaptığı tüm işlemlerin yasal düzenlemeler çerçevesinde olduğunu, söz konusu tutarların hak ediş ödemelerinden düşülmesinde hukuka aykırılık olmadığını, bu tutarların hakediş ödemelerinden düşülmediği takdirde, aynı prim tutarının hem bütçeden hem de hazine tarafından ödenmesine sebebiyet verileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 5510 sayılı Kanunla sağlanan % 5'lik indirim işverene sağlanan hazine yardımı ve teşvik amaçlı olduğu, davacı işverenin bu yardımdan mahrum edilmemesi gerektiği, idarece yapılan kesintinin yerinde ve yasal olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.