muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5003, Karar No: 2024/487, Tarih: 16.01.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; denetimli serbestlik kararının kendisine tebliğ edilmediğine, bu nedenle denetimden haberinin olmadığına, ayrıca aynı olay nedeniyle Ağır Ceza Mahkemesinde de ceza aldığına, iki kez cezalandırılmaması gerektiğine, kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

21.11.2014 günü ihbar üzerine güvenlik güçlerince yapılan aramada araç içerisinde kendinden geçmiş halde 5 kişinin bulunduğu, sanık ...'ın bu kişilerden biri olduğu ve üzerinde hap bulunduğu ve sanığın tespit edilen savunmasında 2013 yılından bu yana uyuşturucu madde kullandığını ikrar ettiği, yapılan muayanesinde uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, sanık hakkında kamu davanın açılmasının ertelenmesine karar verildiği, bu kararın sanığa tebliğ edildiği ve Manisa denetimli serbestlik müdürlüğüne bildirimde bulunulduğu, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliğinden sonra 07.03.2015 günü Yalova Topçular Feribot iskelesinde üzerinde ekstazi hap ile yakalandığı, yapılan sorgusunda uyuşturucu madde kullandığını ikrar ettiğinin anlaşılması üzerine Yalova Cumhuriyet Başsavcılığınca bu suça ilişkin yürütülen soruşturma sırasında sanık hakkında dava dosyasının ayrılarak incelemeye konu davanın açıldığı, sanığın yargılama aşamasında tespit edilen savunmasında, olay günü arkadaşları ile birlikte uyuşturucu madde içerken yakalandığını, ayrıca bu olay nedeniyle de uyuşturucu madde ticareti yapmak suçlamasıyla da ağır ceza mahkemesinde dava açıldığını, hakkında Cumhuriyet başsavcılığınca verilen denetimli serbestlik tedbirinin uygulanarak kamu davasının açılmasının ertelenmesine, kararın tebliğ edildiğinden haberi olmadığını, bu nedenle denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat ederek işlem yapmadığını, daha sonra Yalova'da üzerinde ekstazi hap ve uyuşturucu madde olduğu halde yakalandığını, 2012 yılından bu yana uyuşturucu madde kullandığını beyan ederek atılı suçu ikrar ettiği, sanığın 21.11.2014 tarihinde uyuşturucu madde kullandığı iddiası ile yapılan soruşturma sırasında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, bu kararın sanığa tebliğ edilerek kesinleştiği ve denetim süresi içerisinde 07.03.2015 günü 1484 adet uyuşturucu madde içeren ekstazi hap ile yakalanarak denetimli serbestlik tedbirine uymadığı ve böylelikle üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak, uyuşturucu madde kullanmak suçunu işlediğinin sabit görüldüğü, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "21.11.2014" yerine ihlal sayılan eylem tarihi olan "07.03.2015" olarak yazılması,

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "21.11.2014" yerine ihlal sayılan eylem tarihi olan "07.03.2015" olarak yazılması,

2. İhlal sayılan 07.03.2015 tarihli eylemle ilgili olarak, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma ve uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından ayrı ayrı dava açıldığı, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün kesinleştiği, incelemeye konu 21.05.2015 tarihli iddianame anlatımında da 07.03.2015 tarihli eyleme ilişkin herhangi bir tahlilden bahsedilmediği, sanığın tek olan eylemi nitelik yönünden ikiye bölünerek aynı zamanda kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna da konu edilmişse de, sanığın dava tarihi öncesinde uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle saptanmaması karşısında, sübut bulan uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu gizlemek ve bu suçun cezasından kurtulmaya yönelik, ele geçen uyuşturucu maddeyi kullandığına ilişkin soyut beyanına itibar edilemeyeceği dolayısıyla ihlal sayılan eylemin sübut bulmadığı gözetilmeden sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi,

3. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en

son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata aynı Kanun'un 23 üncü maddesinin bir ila sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin; sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri karar tebliğinin doğrudan MERNİS adresine 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği çıkarılarak muhtara teslim edildiği, dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, ihlal sayılan eylemini erteleme kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

4. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli ve 2015/950 Esas, 2016/72 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, diğer yönleri incelenmeksizin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/361, Karar No: 2014/11346, Tarih: 20.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/361 E.  ,  2014/11346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/56493

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21.10.2010

NUMARASI : 2008/211 Esas, 2010/140 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık Levent müdafiin kanuni süreden sonra yapılan duruşmalı inceleme talebinin hükmedilen ceza miktarları itibarıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ve kabule göre; mağdurun sanık İsmail'e kendisini zengin bir iş adamı gibi tanıtarak bir miktar borç aldığı, daha sonra arkadaşlarının kazı çalışması yaparken küp içerisinde altın bulduğundan bahisle bu kişilerin İsmail'den yüklü miktarda para almasını sağladığı ancak bu paraların İsmail'e geri ödenmediği ve sanık Levent'in de mağdura bir miktar borç para vermesine karşılık bu parayı geri alamadığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, sanıkların zararlarını tahsil amacıyla ve haksız tahrik altında mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri nazara alınıp TCK.nın 29. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Sanıklar haklarında kasten işlemiş oldukları suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak TCK.nın 53/1. maddesinin (a), (b), (d) ve (e) bentlerinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yer alan velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun ise kendi altsoyları yönünden koşullu salıvermeye kadar, altsoyları haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9466, Karar No: 2025/707, Tarih: 06.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/9466 E.  ,  2025/707 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2340 E., 2020/615 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :2017/945 E. 2018/1346 K.

SUÇLAR : Silahlı terör örgütüne üye olma, resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM :Resmi belgede sahtecilik suçundan; CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat,

Nitelikli Dolandırıcılık suçundan; TCK'nın 158/1-e son, 62, 52/2, 53. Maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Silahlı Terör Örgütüne üye olma suçundan; TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Katılan ÖSYM ve ... vekilleri ile sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, Ret, Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Katılan ÖSYM Başkanlığı vekilinin silahlı terör örgütüne üye olma ve nitelikli dolandırıcılık ve katılan ... Hazinesi vekillerinin silahlı terör örgütüne üye olma ve resmi belgede sahtecilik suçlarına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olmak, ve kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık suçlarının niteliği itibariyle suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma ve hükme karşı kanun yollarına başvurma hakkı bulunmayan, katılan ÖSYM Başkanlığının silahlı terör örgütüne üye olma ve nitelikli dolandırıcılık suçları yönünden, katılan ... Bakanlığının ise silahlı terör örgütüne üye olma ve resmi belgede sahtecilik suçları yönünden davaya katılmasına ilişkin verilen kararlar hukuki değerden yoksun olup, davaya katılmalarına imkan bulunmadığından, Bölge Adliye Mahkemesinin CMK'nın 279/1-b maddesi uyarınca verdiği istinaf başvurusunun reddine dair karar, anılan maddenin son cümlesine göre itiraza tabi olup temyizi mümkün olmadığından ve itiraz merciince de bu hususta bir karar verilmiş bulunduğundan temyiz incelemesine yer olmadığına, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2- Katılan ÖSYM vekilinin resmi belgede sahtecilik suçuna yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma ve hükme karşı kanun yollarına başvurma hakkı bulunmayan, ÖSYM ve Maliye Hazinesinin resmi belgede sahtecilik suçu bakımından katılma hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz taleplerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Katılan ÖSYM vekilinin resmi belgede sahtecilik suçuna yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma ve hükme karşı kanun yollarına başvurma hakkı bulunmayan, ÖSYM ve Maliye Hazinesinin resmi belgede sahtecilik suçu bakımından katılma hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz taleplerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

3-Katılan ... vekilinin ve sanık müdafiinin, kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz taleplerinin incelemesinde;

Sanık hakkındaki mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmiş ise de, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin ve katılan ... vekilinin bu karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 296/2 ve 298. maddelerince REDDİNE,

4- Sanık müdafinin silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm İşlemek İçin Örgütlenme, s. 383 vd.)

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu Özel Kısım s. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt s. 28, Özgenç Genel Hükümler s. 280).

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Hakkında kamu kurumu zararına dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile resmi belgede sahtecilik suçlarının unsurları itibariyle oluşmadığından beraatine dair verilen hükümler kesinleşen sanığın, iptal edilen 2010 yılı KPSS'de soruların örgüt tarafından önceden verildiği hususunda kuvvetli bir kanaat oluştuğu tespitini içeren bilirkişi raporu dışında anılan örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katıldığına ilişkin kesin ve yeterli delil ikame olunamadığından, müsnet suçtan da beraatine karar verilmesi gerekirken şüpheye dayalı belge ve delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15576, Karar No: 2025/1517, Tarih: 11.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/15576 E.  ,  2025/1517 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1740 E., 2022/318 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, nitelikli yağma suçundan sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerinde, herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 27.10.2022 tarihli ve 2022/1740 Esas 2022/318 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hukuka aykırılık görülmediğinden aynı sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ayrı ayrı ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

11.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1824, Karar No: 2015/3023, Tarih: 05.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1824 E.  ,  2015/3023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/06/2011 gün ve 2008/23-2011/26 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece verilen ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de, daha önce Dairemizin 26.11.2014 tarih, 2014/11900 Esas, 2014/18430 Karar sayılı geri çevirme kararında, ek kararın taraflara tebliğinin sağlanmasından sonra dosyanın gönderilmesinin belirtildiği, mahkemece geri çevirme kararı sonrasında ek kararın davacı vekili ile davalılar ... ve ...'e tebliğe çıkartıldığı ancak, diğer davalı ...'ya tebliğ edilmediği gibi, davalı ...'a çıkartılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesine rağmen tebliğ işlemlerine devam edilmediği ve davalı ...'a da ek kararın tebliğinin sağlanmadığı ve bu itibarla geri çevirme kararının gereğinin yerine getirilmemiş olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, mahkemece Dairemiz'in geri çevirme kararının gereği yerine getirilerek, ek kararın taraflara tebliği işlemleri tamamlandıktan sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın mahal mahkamesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.