muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2032, Karar No: 2012/3350, Tarih: 21.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/2032 E.  ,  2012/3350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Trabzon Aile Mahkemesi

TARİHİ :30.4.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı, 14.12.2008 tarihinde ölmüştür. Vekalet, ölümle nihayet bulunmuştur (BK.m.397). Bu durumda, Dairemizin 29.01.2009 tarihli bozma kararının, vekaleti sona eren avukat O.P..'a tebliğ edilmesi sonuç doğurmaz ve bozma kararına karşı karar düzeltme süresini başlatmaz. Böyle bir durumda, Yargıtay bozma ilamının ölen davalının mirasçılarına tebliğ edilmesi ve ilama karşı karar düzeltme süresinin beklenmesi, düzeltme talep edilmediği veya bu yola başvurulur ise karar düzeltme incelemesinin sonuçlanması, bundan sonra yeniden duruşma açılması gerekir. Bozma kararı ölen davalının mirasçılarına tebliğ edilmeden, diğer bir ifade ile karar düzeltme süresi beklenmeden mahkemece dosyanın ele alınması ve duruşma açılıp, karar düzeltme yolu açık bulunan bozma ilamına dayanılarak yargılama yapılıp hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.21.02.2012 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2019/6926, Karar No: 2020/3328, Tarih: 24.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/6926 E.  ,  2020/3328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : YÜKSEKOVA Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLD:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı karar ile 7242 sayılı kanunla yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile artırma ve indirme nedenleri tartışılarak yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

09.05.2013 tarihli olay yeri tespit tutanağına göre, suç tarihinde ...plakalı aracın kolluk görevlilerince durdurulmak istendiği sırada geri manevra yaparak kaçtığı, takip üzerine araçta bulunan iki kişinin aracı durdurarak inerek kaçmaya başladıkları, sanık ...’nin olay yerinde yakalandığı ve aracın kasasında suça konu maddelerin ele geçirildiği belirtilen tutanakta, ayrıca; “.... boğuşma sonucu üzerinde bulunan montu çıkararak devriye elemanlarından kurtulan mont içinde nüfus cüzdanı sureti ele geçirilen...12.09.1979 doğumlu ...’ın yaya olarak dere istikametine kaçarak izini kaybettirdiği...” şeklinde tespit yapıldığı anlaşılmakla; sanık ...’in aşamalarda, olay yerinde bulunmadığını, iki yıl önce kimliğini kaybedip yeni kimlik çıkarttığını savunması karşısında, 09.05.2013 tarihli olay yeri tespit tutanağını düzenleyen görevlilerin tanık olarak beyanları alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 24.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11715, Karar No: 2013/16168, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11715 E.  ,  2013/16168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyada mevcut gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğüne ait veri cetvelinde, bilirkişi kurulu tarafından değerlendirilen ürünlere ait üretim masrafı olarak taze fasulyenin 495 TL, sofralık domatesin 791 TL, sivri biberin 629 TL belirtildiği halde; Dairemizce incelenen aynı mahkemenin 2012/486 Esas 2013/168 Karar sayılı (Dairenin 2013/13950 Esas 2013/17644 Karar sayılı) dosyasına gönderilen veri cetvelinde ise üretim masrafı olarak taze fasulyenin 882 TL, sofralık domatesin 1.106 TL, sivri biberin 950 TL olarak belirtildiği, böylece verilerin birbirinden farklı ve çelişkili olduğu anlaşılmakla, dava konusu taşınmazın bulunduğu Yenişehir ilçe genelinde bilirkişi tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, 2.ürün taze fasulye, domates ve sivri biberin kuru-sulu şartlarda dekar başına ortalama verimini, üretim giderini (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ve kg başına ortalama satış fiyatını gösterir veri cetvelinin yukarıdaki çelişkiler giderilecek şekilde değerlendirme tarihi olan 2012 yılı itibariyle gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16286, Karar No: 2016/2177, Tarih: 23.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16286 E.  ,  2016/2177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Tüketici ile ... 1. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesine aykırılık nedeni ile sözleşmenin sona erdiğinin tespiti ve maddi tazminat istemine ilişkindir.

... 3. Tüketici Mahkemesince, davacının tüketici olmayıp tacir gibi hareket ettiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 1. Asliye Ticaret Mahkemesince ise, taraflar arasındaki işlemin tüketici ilişkisi olduğu gerekçesiyle karşı görevsizlik kararı verilmiştir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanunun 3. maddesi (I) bendinde "gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanunun 73/1. maddesi ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirlenmiştir.

6502 sayılı Kanunun 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı BK'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununda 3/k maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç kullanmak için konut edilnmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Somut olayda, davacı vekilinin, taraflar arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiği, davacının inşaat yapılması amacıyla taşınmazı teslim ettiği ancak davalının sözleşme gereği üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediği ve sözleşmenin feshine neden olduğu iddasıyla, sözleşmenin sona erdiğinin tespiti ile uğranılan zararların tazmini istemiyle dava açtığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacı vekilinin, taraflar arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiği, davacının inşaat yapılması amacıyla taşınmazı teslim ettiği ancak davalının sözleşme gereği üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediği ve sözleşmenin feshine neden olduğu iddasıyla, sözleşmenin sona erdiğinin tespiti ile uğranılan zararların tazmini istemiyle dava açtığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, eldeki davada uyuşmazlığın 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığı, davalı şirket tacir ise de, davacının gerçek kişi olup, tacir olmadığı, anlaşılmakla, davanın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Her ne kadar, görev uyuşmazlığı, tüketici mahkemesi ile asliye ticaret mahkemesi arasında ise de, görev kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen gözönünde bulundurulması gerekmektedir. Dosyada, asliye hukuk mahkemesi tarafından verilen bir görevsizlik kararı yok ise de, tüketici ve asliye ticaret mahkemelerinin, verilen görevsizlik kararları ile davadan çekildikleri ve 6100 sayılı HMK'nın 22/2. maddesi uyarınca da Yargıtayca yargı yeri belirlenmesi gerektiğinden, ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak tayin edilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/301, Karar No: 2018/4349, Tarih: 31.05.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/301 E.  ,  2018/4349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7142, Karar No: 2018/9420, Tarih: 15.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/7142 E.  ,  2018/9420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tanımanın İptali

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili ile davalı ...'un evlilik dışı ilişkisinden davalı diğer davalı 10.09.1999 doğumlu ...'un dünyaya geldiğini, davalı ...'un çocuğun davacıdan olduğunu beyan etmesi üzerine davacının davalı ...'yi... 3. Noterliğinin 14.09.1999 tarih ve 08960 yevmiye numaralı tanıma senedi ile tanıdığını,...tarafından müvekkili aleyhine... Aile Mahkemesi'nin 2012/655 esas sayılı dosyasında tanımanın iptali ve babalık davası açıldığını, davacı müvekkilinin, davalı ...'nin kendi kızı olmadığını bahsedilen davadaki dava dilekçesinin kendisine tebliğ edilmesi ile öğrendiğini ileri sürerek tanımanın iptalini istemiş, Mahkemece, tanımanın iptali için öngörülen hak düşürücü sürelerin geçtiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 297 ve devamı maddelerinde düzenlenen baba tarafından çocuk ve anne aleyhine açılan tanımanın iptali davasıdır. TMK'nun 300. maddesine göre, Tanıyanın dava hakkı, iptal sebebinin öğrenildiği veya korkunun etkisinin ortadan kalktığı tarihten başlayarak bir yıl ve her hâlde tanımanın üzerinden beş yıl geçmekle düşer. İlgililerin dava hakkı, davacının tanımayı ve tanıyanın çocuğun babası olamayacağını öğrendiği tarihten başlayarak bir yıl ve her hâlde tanımanın üzerinden beş yıl geçmekle düşer. Çocuğun dava hakkı, ergin olmasından başlayarak bir yıl geçmekle düşer. Yukarıdaki süreler geçtiği hâlde gecikmeyi haklı kılan sebep varsa, sebebin ortadan kalkmasından başlayarak bir ay içinde dava açılabilir.

Somut olayda; dava dilekçesinde,...adlı kişi tarafından davacı baba ... aleyhine açılan tanımanın iptali ve babalık davası dilekçesinin tebliğ edildiği tarih olan 25/09/2012 tarihinde baba olmadığını öğrendiği beyan edilmiştir. Bahsedilen... Aile Mahkemesi'nin 2012/655 Esas sayılı davasında, Mahkemece yapılan 19/03/2013 tarihli oturuma bizzat katılan ...'in imzalı açık beyanıyla, tanıdığı çocuğun kendisinden olmadığını öğrendiğini, beyan ettiğine ve eldeki dava 02/09/2013 tarihinde açıldığına göre, red gerekçesi yerinde olmakla mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan gerekçe doğrultusunda ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 6,70 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 15.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22973, Karar No: 2019/13484, Tarih: 19.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/22973 E.  ,  2019/13484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı Bakanlık, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Somut uyuşmazlıkta, davacı taraf emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini feshettiğini iddia etmiş olup hizmet döküm cetvelinde yaşlılık aylığı bağlandığı ve dosya kapsamına göre emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini feshettiği ortada iken mahkemece davalı işverenin iş sözleşmesini haklı veya geçerli bir neden göstermeden feshettiğine ilişkin gerekçesi hatalıdır.

2-Kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda ödenmesi gereken faiz mevduata uygulanan en yüksek faizdir. Faiz başlangıcı fesih tarihi olmalıdır. Yaşlılık, malullük aylığı ya da toptan ödeme almak için işyerinden ayrılma halinde işçinin bağlı bulunduğu kurum ya da sandığa başvurduğunu belgelemesi şarttır. Bu halde faiz başlangıcı da anılan belgenin işverene verildiği tarihtir.

Dosya içeriğine göre, davacının emeklilik sebebi ile iş sözleşmesini feshettiğini ve kuruma başvurduğunu işverene belgelemediği anlaşılmaktadır. Bu durumda kıdem tazminatına fesih tarihinden değil dava tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir. Bu yön gözetilmeden kıdem tazminatına fesih tarihinden faiz yürütülmesi de hatalı olup bozmayı gerektirir.

3-Somut olayda, hükme esas bilirkişi raporunda, davacının hizmet süresine 01.11.1991-03.07.1992 ve 05.11.1992-10.04.1993 tarihleri arasındaki sürelerin de eklendiği görülmektedir. Ancak, dosyadaki hizmet döküm cetveline göre davacının bu tarihlerdeki işvereninin ayrı bir tüzel kişilik olduğu anlaşılan Devlet Hastanesi Yardım Derneği olduğu görülmektedir. Davacının anılan dernekte çalıştığı dönemlere ilişkin olarak dernek ile davalı Bakanlık arasında hukuki ilişki kurulup kurulmadığının araştırılarak kurulmadığı takdirde söz konusu çalışma döneminin hizmet süresine eklenmemesi gerekir.

4-Öte yandan, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının hizmet süresi olarak 01.11.1991-31.12.2009 tarihleri arası (18 yıl 2 ay) kesintisiz ve sürekli çalışıldığının kabul edildiği görülmektedir. Dosyada mevcut hizmet döküm cetveli incelendiğinde, davacının sözkonusu tarihler arasında çalışmadığı ve boşluk bulunan bazı dönemler olduğu görülmektedir. SGK kayıtlarına göre boşluk olan dönemlerdeki çalışmaların kesintisiz yapıldığına dair dosyada bilgi-belge, tanık beyanı olmamasına rağmen boşluk olan dönemlerin çalışılmış gibi kabulü hatalı olup, SGK kayıtlarına göre davacının çalışma süresinin belirlenmesi gerekir.

5-Taraflar arasında, davalı Bakanlık ile davacının çalıştığı işverenler arasındaki hukuki ilişki noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriğinden, hükme esas bilirkişi raporuna göre yukarıda da belirtildiği üzere, davacının hizmet süresinin 01.11.1991-31.12.2009 tarihleri arası olarak kabul edildiği ve davalının kıdem tazminatından sorumlu tutulduğu görülmektedir.

Dosyadaki hizmet döküm cetveline göre, davacının çalıştığı işverenler belli olmakla birlikte bu işverenlerin davalı ile hukuki ilişkileri ortaya konulması gerekirken yeterli araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Dolayısıyla, davacının işverenlerinin davalı Bakanlık ile hukuki ilişkileri dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Bu nedenle, Mahkemece davalı Bakanlık ile davacının davaya konu çalışma dönemlerindeki işverenleri arasındaki hukuki ilişki araştırılıp netleştirilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

6-Diğer yandan, davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen hüküm fıkrasının 4. bendinde bakiye harçtan ve 5. bendinde yargılama giderlerine dahil edilen harçlardan davalı Bakanlığın sorumlu tutulması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, 19.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2460, Karar No: 2015/3692, Tarih: 05.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/2460 E.  ,  2015/3692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.11.2014

NUMARASI :Esas no:2014/656 Karar no:2014/841

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı erkek eş tarafından, kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden; davalı-karşı davacı kadın eş tarafından ise kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-karşı davalı erkek eşin temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı kadın eşin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında taraflar "eşit kusurlu" kabul edilerek boşanmalarına, davalı-karşı davacı kadın eşin tazminat taleplerinin ise reddine karar verilmiştir. Yapılan soruşturma, toplanan deliller ve mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 26.06.2014 tarihli bozma ilamında gösterilen kusurlu davranışlar dikkate alındığında, davacı-karşı davalı erkek eşin boşanmaya sebep olan olaylarda daha ağır oranda kusurlu bulunduğunun kabulü gerekir. Hal böyle olunca davalı-karşı davacı kadın eş yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminata (TMK m.174/1-2) hükmedilmesi gerekirken, kusur belirlemesinde hataya düşülerek tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden davalı-karşı davacı kadın eş yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Münür'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 123.60 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Figen'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.03.2015 (Prş.)