muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7744, Karar No: 2024/9726, Tarih: 15.10.2024

Davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 16.02.2021 tarihli ve 2019/71 Esas ve 2021/69 Karar sayılı kararıyla; taşınmazların 31.03.2017 tarih ve 4652 yevmiye sayılı satış senediyle davalılar arasında devir edildiği, toplam devir bedelinin 370.000 TL olduğunun yazılı olduğu, alınan bilirkişi raporuna göre taşınmazların bir bütün olarak bar ve büro olarak kullanıldığı, fiiliyatta bütün oldukları, devir tarihindeki toplam bedellerinin ise 1.512.281,64 TL olduğu, davalı ...’in satış tarihi olan 31.03.2017 tarihinde bankadan 1.020.000 TL çekildiği, asıl satış bedelinin bu bedel olduğunu iddia ettiği, aynı gün taşınmaz üzerindeki ipoteklerin de kaldırıldığı, dolayısıyla satışın gerçek bir satış olduğu, satış bedeli ile rayiç bedel arasında misli farkın da bulunmadığı, taşınmazların fiilen bir bütün olduğu anlaşıldığında aslında tek bir satışın olduğu,4 farklı taşınmazdan bahsedilemeyeceği, yine dosyaya gelen Fethiye Belediyesi cevabına göre işyerinin ruhsatının davalı ...’e ait olduğu ve halen aktif olarak onun adına kayıtlı olduğu, dolayısıyla taşınmazların davalı ... tarafından kullanıldığı, davalılar arasında aynı iş kolunda faaliyet gösterdiklerine dair bir delil olmadığı gibi, davalıların ayrı illerde ikamet ettikleri, aralarında borçlunun durumunu bilecek bir yakınlığın, akrabalığın olduğunun da kanıtlamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; borcun doğumundan sonra taşınmazların elden çıkarııldığı, ve borçlu davalının aciz içinde olduğu haciz tutanakları ile sabit olduğu, satış bedeli ile satış tarihindeki gerçek değeri arasında misli fark şartınında gerçekleştiğini, satışın daha yüksek bedel ile olduğu iddiasını kabul etmediklerini, ödemenin elden yapıldığı iddiasının ve taşınmazın aslında tek olduğu iddiasının kabul edilemez olduğunu zira dört bağımsız bölüm olduğunu, iş yerinin boş olduğunu, her iki davalının da iş yerini "bar" olarak işlettiğini ve davalıların arkadaş olduklarını ve ipotekli taşınmazı ipoteği kaldırarak aldığını, davalı unvanı ile birlikte iş yerini devir ettiğini belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.04.2023 gün, 2021/901 E- 2023/ 365 K sayılı kararı ile; davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nun 353/(1)-b-1.madde ve bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, mahiyeti ve kapsamına göre uyuşmazlık, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi

2.2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 277 ve devamı maddelerinde düzenlenen tasarrufun iptali hükümleri.

3. Değerlendirme

1.İİK'nun 280.maddesinde malvarlığı borçlarına yetmeyen bir borçlunun alacaklılarına zarar vermek kastıyla yaptığı tüm işlemler, borçlunun içinde bulunduğu mali durumu ve zarar verme kastının işlemin diğer tarafınca bilindiği veya bilinmesini gerektiren açık emarelerin bulunduğu hallerde tasarrufun iptal edileceği, aynı maddenin son fıkrasında ise ticari işletmenin veya işyerindeki mevcut ticari emtianın tamamını veya mühim bir kısmını devir veya satın alan yahut bir kısmını iktisapla beraber işyerini sonradan işgal eden şahsın, borçlunun alacaklılarını ızrar kastını bildiği ve borçlunun da bu hallerde ızrar kastıyla hareket ettiğinin kabul edildiği, bu karinenin, ancak iptal davasını açan alacaklıya devir, satış veya terk tarihinden en az üç ay evvel keyfiyetin yazılı olarak bildirildiğinin veya ticari işletmenin bulunduğu yerde görülebilir levhaları asmakla beraber Ticaret Sicili Gazetesiyle; bu mümkün olmadığı takdirde bütün alacaklıların ıttılaını temin edecek şekilde münasip vasıtalarla ilan olunduğunun ispatla çürütülebileceği hüküm altına alınmıştır.

Dava konusu borçlu adına kayıtlı dava konusu taşınmazların her ne kadar takyidatlı tapu kaydında arsa vasfında olduğu belirtilmişse de tapu resmi senetlerinde dükkan/büro niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

28.03.2010 tarihli haciz tutanağında taşınmazın davalı borçlu tarafından "Efsane Legen Bar ve Club" adında bir işletme olarak kullanıldığının anlaşıldığı, davalı 3. Kişinin de satın alma tarihinden hemen sonra 08.08.2017 de bar işletme ruhsatı aldığı ancak işletmeyi aktif olarak kullanmadığı anlaşılmış olup, buna göre mahkemece tasarruf tarihinde taşınmaz üzerindeki işyerinin İİK madde 280/3 gereğince ticari işletme devri niteliğinde olup olmadığı hususu tartışılmadan karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2.Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Değerlendirme bölümünün(1) nolu bendin de yer alan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

(2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

32.000,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,15.10.2024 tarihinde oybirlliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5547, Karar No: 2019/3022, Tarih: 08.05.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/5547 E.  ,  2019/3022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi ( Tic. Mah. Sıf. )

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Mahkemenin esas hakkındaki hükmü davacı vekiline 31.07.2017 tarihinde davacı vekilinin imzasına olmak üzere tebliğ edilmiş, davacı vekili hükmü 11.09.2017 tarihinde temyiz etmiştir.

Mahkemece temyiz süresinin son günü adli tatile rastladığından, temyiz süresinin adli tatilin bitiminden itibaren 1 hafta uzadığı, bu sebeple temyiz süresinin son günü 08/09/2017 olmasına rağmen temyizin süresinden sonra yapıldığı gerekçesi ile temyiz isteminin reddine dair ek karar verilmiş, verilen ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin ek karara yönelik yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 26.09.2017 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 08/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21103, Karar No: 2010/13361, Tarih: 25.11.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/21103 E.  ,  2010/13361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, evrakta sahtecilik

HÜKÜM :1-...: Beraat

2-...: a-Beraat

b-5237 sayılı TCY'nın 204/1-3, 43 md.leri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası,

I-Her iki sanık hakkında dolandırıcılık,sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9.maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen "dolandırıcılık" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK nun 102/4 maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının kesici son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı 28.11.2000 ve 29.03.2001 tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden,kamu davasının ortadan kaldırılması yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında;her iki sanığa yüklenen dolandırıcılık sanık ...’a yüklenen memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; dolandırıcılık suçu yönünden olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 maddesinde,sahtecilik suçu yönünden sonradan yürürlüğe giren ve lehe hükümler içeren 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının kesici son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı 28.11.2000 ve 29.03.2001tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış,katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması

gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle her iki sanık hakkında dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasının 765 Sayılı TCK.nun 102/4 maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,sanık ... hakkında sahtecilik suçundan açılan kamu 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

II-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığın aşamalarda İnş.Tem.Turizm.Ltd.Şirketi’nin ortağı ve sorumlu müdürü olmakla birlikte şirketin gerçek sahibinin ve işleteninin damadı ve aynı zamanda baldızının oğlu olduğunu,kendisine %1 hisse verdiğini bütün işlemleri adı geçenin takip ettiğini,09.02.1998 gün ve 03982 yevmiye nolu vekaletname ile aynı tarih ve 03981 yevmiye nolu imza sirkülerindeki imzanın kendisine ait olmadığını savunmasına,dosya arasında mevcut 07.10.2004 günlü grofoloğ bilirkişi raporunda da anılan belgelerdeki imzaların sanığın imzalarına benzetilmek suretiyle takliden atıldığını belirtmesine,Ankara Üniversitesi Rektörlüğü ile sanığın yetkilisi olduğu şirket arasında imzalanan 19.02.1998 günlü sözleşmenin savunmada geçen tarafından şirket yetkilisi sıfatıyla imzalandığının Ankara 8.Noterliği’nin 19.02.1998 gün ve 5492 sayılı onaylama şerhinde belirtilmesine göre;gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından adı geçenın bilgisine başvurulmadan suça konu belgelerdeki yazı ve imzaların kime ait olduğu belirlenmeden eksik soruşturma sonucu mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Üzerinde tahrifat yapıldığı iddia olunan sözleşmelerin noter tarafından düzenlenmeyip onaylanması nedeniyle 1512 sayılı Noterlik Kanunu’nun 82.maddesinde belirtilen sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belge niteliğinde olmadığı gözetilmeden suça konu belgelerin bir kısmının noterlik tarafından düzenlendiğinden bahisle lehe hükümler içerdiği kabul edilen 5237 sayılı TCK.nun 204/3.madde ve fıkrası uyarınca tayin olunan cezada artırım yapılması ve aynı yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme,diğer bendlerde sayılan haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13464, Karar No: 2018/650, Tarih: 08.02.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/13464 E.  ,  2018/650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 102 ada 198 parsel sayılı 5.687,03 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak vasfıyla ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar ... ve ..., satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabülü ile; 102 ada 198 parsel numaralı doğusu ..., batısı ..., güneyi yol, kuzeyi Hali ve Cebel olan; 26.06.2013 tarihli fen bilirkişisi raporunda (A) harfiyle gösterilen ve maliye adına tespit ve tescili yapılan 262,62 metrekare taşınmazın tapu kaydının iptaliyle, davacılar ... ve ... adına kayıt ve tesciline, fen bilirkişisi raporunda (B) harfiyle gösterilen ve tescil harici bırakılan 189,86 metrekare alanı kapsayan taşınmazın davacılar ... ve ... adına kayıt ve tesciline, davalı ...'ın davacıların taşınmazına herhangi bir müdahalesinin olmaması sebebiyle men'i müdahale talebinin reddine, 102 ada 198 parsel numaralı meranın, 5.687,03 metrekare alana sahip kısmını ifrazen davacılar ... ve ... adına kayıt ve tesciline, ifraz edilen 5.687,03 metrekare yüzölçümlü alana mera sınırlandırmasının iptali ile bu alana Tapu Müdürlüğünce son parsel nosu verilerek davacılar adına kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemelerce tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın birbiriyle uyumlu olması zorunludur. Bu zorunluluk; açık, adil ve güvenli yargılanma ilkelerinin gereğidir. Mahkemece; kısa kararda "102 ada 198 parsel numaralı doğusu ..., batısı ..., güneyi yol, kuzeyi ... olan; fen bilirkişisi raporunda (A) harfiyle gösterilen ve maliye adına tespit ve tescili yapılan 262,62 metrekare taşınmazın tapu kaydının iptaliyle, davacılar ... ve ... adına kayıt ve tesciline, (B) harfiyle gösterilen ve tescil harici bırakılan 189,86 metrekare alanı kapsayan taşınmazın davacılar ... ve ... adına kayıt ve tesciline, Davalı ...'ın davacıların taşınmazına herhangi bir müdahalesinin olmaması sebebiyle men'i müdahale talebinin reddine" karar verildiği halde; gerekçeli kararın hüküm kısmının 3 numaralı bendi ile "102 ada 198 parsel numaralı meranın, 5.687,03 metrekare alana sahip kısmını ifrazen davacılar ... ve ... adına kayıt ve tesciline, ifraz edilen 5.687,03 metrekare yüzölçümlü alana mera sınırlandırmasının iptali ile bu alana Tapu Müdürlüğünce son parsel nosu verilerek davacılar adına kayıt ve tesciline" şeklinde hüküm kurulmuş ise de Mahkemece tefhim edilen kısa kararda bu şekilde bir hüküm bulunmadığından kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki ve aykırılık oluşmuştur. Kısa kararın gerekçeli karara aykırı olması, mahkemelere olan güveni zedeleyebileceği gibi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2. maddesine de aykırılık oluşturmaktadır. Bu durum; 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca da bozma nedeni olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalı ...'a iadesine, 08.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/299, Karar No: 2016/1574, Tarih: 02.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/299 E.  ,  2016/1574 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN:

MAHKEMESİ : 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2015

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 325. maddesi uyarınca çocuk ile kişisel ilişki kurulması istemine ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.02.2016(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/14553, Karar No: 2019/12444, Tarih: 10.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/14553 E.  ,  2019/12444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... İl Özel İdaresinde taşeron şirket bünyesinde güvenlik görevlisi olarak işe başladığını, son olarak ... Özel Güvenlik ve Koruma Eğitim Kurumu Hiz. Tic. Ltd. Şti. adındaki taşeron şirkete bağlı olarak çalışmasına devam ettiğini, müvekkilinin ihale süresinin sona erdiği gerekçesiyle birçok arkadaşı ile birlikte 30.03.2014 tarihinde hiçbir hak ve alacağı ödenmeden işten çıkartıldığını beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevaplarının Özeti:

Davalı ... Büyükşehir Belediyesi vekili, 6360 sayılı Kanun gereğince İl Özel İdaresi personelinin ilgili kurum ve kuruluşlara paylaştırıldığını, ilçe belediyeleri, Büyükşehir Belediyesi ve ... Valiliği Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığına devredildiğini, İl Özel İdaresi ile ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı arasında doğrudan hak ve borçlarının devrinin söz konusu olmadığını, davacının Büyükşehir Belediyesine devredilen personel arasında bulunmadığını, borcun da devredilmediğini, hizmet akdinin İl Özel İdaresi ile taşeron şirket arasında temizlik hizmeti alımına ilişkin olması nedeniyle devir kapsamına girmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Özel Güvenlik ve Koruma Eğitim Hiz. Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının verilen görevi yerine gitmeyerek istifa etmek sureti ile iş akdini kendisinin feshetmiş sayılacağından tazminatlara hak kazanamadığını, bordrolar, banka ödeme kayıtları ve puantaj tablolarına göre de davacının alacak iddialarının yerinde olmadığını, kamu kuruluşunda fazla çalışma yapılamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

... Valiliği vekili, ... Valiliğinin ... İl Özel İdaresinin halefi olmadığını, tüzel kişiliği ortadan kalkan özel idareyi ... Valiliğinin temsil etmediğini, ... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliğinin 30.03.2014 tarihi itibariyle ortadan kalkması ile tüm mallarının ve borçlarının devredildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. ve 5. fıkrası ile ... İl Özel İdaresinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36.maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresini tüzel kişiliği sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkrasıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.