muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/65491, Karar No: 2013/9446, Tarih: 22.05.2013

5237 sayılı TCK.nun 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yedi yüz otuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK. nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise; 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8586, Karar No: 2007/9591, Tarih: 17.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8586 E.  ,  2007/9591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.8.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 5.4.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava ile davacı 4603 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında murisi annesinin adının yanlış yazıldığını belirterek "..." adının "..." olarak düzeltilmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın kabulü ile davacının murisinin tapu kaydında "..." olan adının "..." olarak, düzeltilmesine ve istem olmadığı halde "..." olan baba adının " ..." ve "..." soyadının "..." olarak düzeltilmesine ve doğum tarihinin 1909 olarak eklenmesine karar verilmiştir.

Hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- H.U.M.K.nun 74.maddesine göre hakim talepten fazlasına hüküm veremez. Yukarıda açıklandığı üzere davacı 4603 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında murisi annesinin "..." olan adının ... olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece talep olmadığı halde tapu kayıt malikinin soyadının, baba adının ve doğum tarihinin düzeltilmesine karar verilmesi H.U.M.K.nun 74.maddesine aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bentteki nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 17.7.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26459, Karar No: 2020/11998, Tarih: 14.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/26459 E.  ,  2020/11998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 19.07.2012 ila 24.10.2013 tarihleri arasında davalı...Sağlık Hizmetleri A.Ş.'nin Özel...Plastik Cerrahi Hastanesi'nde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, davacının iş akdinin 24.10.2013 tarihinde askerlik nedeniyle sona erdiğini, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğunu, davacının işe ilk başladığı tarihten beri yaptığı işin değişmediğini, en son aylık net 925,00-TL ücret aldığını, yemeğin davalılar tarafından karşılandığını, ücretin asgari ücret kadar kısmının bankadan yatırıldığını, kalanının ise elden verildiğini, Ekim 2013 dönemine ait ücreti ile önceki aylardan 5 günlük ücretinin kaldığını, davalı işyerinde Pazar günleri sürekli olmak üzere haftanın 5 günü çalışıldığını, buna göre haftada 4 gün 19.00 ila 09.00 arasında gece vardiyasında sabit 14 saat çalışıldığını, Pazar günü ise 09.00 ila 15.00 veya 15.00 ila 19.00 saatleri arasında gündüz vardiyalarında 6'şar saat çalıştığını, bu şekilde sürekli gece çalıştırılan davacının 7,5 saatten fazla çalıştırıldığı için fazla mesai ücreti alacağının olduğunu iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ücret alacağı ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraflar vekillerince temyiz edilmşitir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2--İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

Dosya içeriğine göre, davacı, davalı...şirketine ait işyerinde hizmet alımı yolu ile faaliyet gösteren farklı alt işverenler bünyesinde ve en son davalı ... Ltd. Şti. bünyesinde çalıştıktan sonra iş sözleşmesini askerlik sebebi ile feshetmiştir. Mahkemece, alt işveren şirket ile davalı asıl işveren...şirketi arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu kabul edildikten sonra hesaplanan kıdem tazminatından ve yıllık izin ücretinden yalnız davalı...şirketi sorumlu tutulmuş, davalı ... şirketi yönünden bu şirkette bir yıldan az süre çalışıldığından kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti talebinin reddine karar verilmiştir.

Yukarıda belirtilen ve Dairemizce benimsenen ilkeler gereğince, son alt işveren ...Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti.'nin hesaplanan kıdem tazminatından ve yıllık izin ücretinden davalı asıl işveren...şirketi ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması gereklidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3- Taraflar arasında davacının ücret alacağının bulunup bulunmadığı hususunda ihtilaf vardır.

Davacı dava dilekçesinde 2015 yılı ekim ayı ücret alacağının ödenmediğini ve önceki aylardan ödenmeyen 5 günlük ücret alacağının bulunduğunu belirterek ücret alacağı talep etmesine ve davacının davalı işyerinde 23.10.2013 tarihinden sonra çalışmasının bulunmadığının anlaşılmasına rağmen ücret alacağı hesaplanırken ödendiği ispatlanamayan 23 günlük ekim ayı ücreti ile önceki aylardan 5 gün ücretinin toplamı olan 28 günlük ücretinin hesaplanması gerekirken 35 günlük ücret alacağı hesaplanması suretiyle hüküm kurulması hatalı olup bozma sebebidir.

4- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının, davalı işyerinde tanık beyanlarından da anlaşılacağı üzere gün aşırı 19.00-09.00 saatleri arasında, bir hafta 4 gün ve diğer hafta 3 gün çalıştığı kabul edildiği halde ulusal bayram ve genel tatil ücreti hesaplanırken davacının çalışma günlerine denk gelen ulusal bayram genel tatillerde çalıştığı ancak dosyaya sunulmuş puantaj veya vardiya çizelgesi bulunmadığından davacının hangi günlerde çalıştığının tespitinin mümkün olmadığı gerekçesiyle tüm resmi tatillerde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılması çelişkili olmuştur. Davacının ulusal bayram ve genel tatillerin yarısında çalıştığı kabul edilerek ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının hesaplanmaması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 14.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21107, Karar No: 2009/1839, Tarih: 29.01.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/21107 E.  ,  2009/1839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Anayasa'nın 4709 sayılı Yasa ile değişik 46/son fıkrası hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanamaz. İcra mahkemesince takip dayanağı ilamın kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı Yasa hükümleri doğrultusunda (2003-2004-2005 yılı Bütçe Kanunları Anayasa Mahkemesince iptal edildiğinden bu Kanunlardaki faiz oranlarının aynen uygulanma olanağı kalmamıştır. Bu durumda faiz oranlarının dikkate alınması zorunludur. Dayanak ilamın kesinleşmesine kadar yasal faiz oranları kesinleşme tarihinden sonrası için Anayasa'nın 46/son maddesindeki değişikliğe göre kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faiz oranı üzerinden faiz talep edilebilecektir. O halde şikayetin yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda sonuçlandırılması gerekir.

Mahkemece bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak duruma göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23098, Karar No: 2022/4647, Tarih: 14.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/23098 E.  ,  2022/4647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310. maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili Av. ... tarafından sunulan 24/01/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat edildiğini bildirdiğinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE, 14/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11951, Karar No: 2007/863, Tarih: 01.02.2007

**1. Hukuk Dairesi         2006/11951 E.  ,  2007/863 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2006/11951

KARAR NO : 2007/863

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,kayden maliki bulunduğu .. ada . parsel sayılı taşınmaza davalının yapılaşmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürüp elatmanın önlenmesine,yapıların yıkımına ve 18.630.000.000.TL.ecrimisilin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı,dava konusu taşınmazdaki yapıların bir kısmının ölen eşi A.. U...’nun kullanımında olduğunu,taşınmaza bir müdahalesi bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,çekişme konusu taşınmaza davalının bir müdahalesi olduğunun ispat edilmediği,davalıya eşinin müdahalesinden dolayı husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar,davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla tetkik hakimi Emine Küçüksözen’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava,çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden, çekişme konusu ..ada .parsel sayılı taşınmazın kadastral parsel olduğu, eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen kayıt ve belgelerden, anılan parselin bir kısmının imar uygulamasına tabi tutularak müstakil imar ada ve parsellerinin oluştuğu, diğer bölümün kadastral parsel olarak bırakılmış olduğu anlaşılmaktadır.Davacı kadastral parsele davalının yapılaşmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürüp eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; çaplı taşınmaza elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle çap kaydının yada kayıtlarının  getirtilerek tarafların tüm delilleri toplanılmalı, dosya keşife hazırhale geldikten sonra yapılacak uygulamada çekişmeli yer ile yanların ellerinde bulunan kısımların sınırları tarafların ortak beyanlarına göre açıklığa kavuşturulmalı, gerektiğinde  bu yön taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile  kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalıdır. Daha sonra belirlenen bu durum gözönünde tutularak  hazır bulundurulan kadastro fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilere kadastro sırasında konan nirengi noktalarından, bunlar yoksa hem paftada hem arazide mevcut sabit noktalardan yararlanılarak takometrik aletlerle kadastral yöntemlere uygun biçimde ölçüm yaptırılmalı; bilirkişilerden uygulamayı yansıtan,   infazı sağlamaya yeterli ve özellikle davacı tarafın taşınmazına bir tecavüzün bulunup bulunmadığını varsa miktarını açıkca gösteren kroki ve rapor alınmalıdır.                          Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırma uygulamanın hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olduğu söylenemez.

Mahkemece, kadastral . parselin keşfen hangi imar parsellerine gittiği saptanmadığı gibi, taşınmaz üzerindeki yapıların da hangi imar parselleri içerisinde kaldığı imara tabii tutulmayan kadastral parsel bölümüne bir tecavüzünün varolup olmadığı belirlenmemiş ve imar parsellerinde davacı idarenin mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunup bulunmadığı da saptanmamıştır.

Hal böyle olunca yukarıda değinilen ilkeler de gözetilmek suretiyle çekişmeye konu yapıların hangi parsel yada parselerde kaldığının yeniden yerinde uzman bilirkişiler marifetiyle yapılacak uygulama ile saptanması, tarafların  iddia ve savunmalarının belirlenerek bu olgularla birlikte değerlendirilmesi, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 1.2.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22640, Karar No: 2015/6351, Tarih: 30.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/22640 E.  ,  2015/6351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/38872, Karar No: 2014/788, Tarih: 16.01.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/38872 E.  ,  2014/788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Temyiz isteğinin reddi, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz süresinin geçmesi,

Nedeniyle Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, yerel mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AS
Yargıtay — Esas No: 2010/4806, Karar No: 2011/5718, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/4806 E.  ,  2011/5718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.