muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/21327, Karar No: 2019/7312, Tarih: 02.04.2019

6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanunun 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 454)

. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).6100 sayılı Kanunun 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz (Simil, s. 412). Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası türünde mi, yoksa kısmi dava türünde mi açıldığı hususunda bir açıklama yok ise de, davacı vekili 26/10/2015 tarihli dilekçesinde bu yöne ilişkin açıklamada bulunarak, davasını belirsiz alacak davası türünde açtığını beyan etmiştir. Bu halde, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, davanın belirsiz alacak davası türünde açılmasında hukuki yararın bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gereklidir.Dava dilekçesinde, davacıya yıllık izin kullandırılmadığı ileri sürerek yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınması talep edilmiştir. Davacı, çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını ve hak kazandığı yıllık izin süresini belirleyebilecek durumdadır. Dava konusu yıllık izin ücreti alacağının gerçekte belirlenebilir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği açıktır. Anılan sebeple, davanın belirsiz alacak davası türünde açılmasında hukuki yarar bulunmadığından usulden reddine karar verilmesi gerekirken, talebin esastan değerlendirilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre işin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığı, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26389, Karar No: 2017/4083, Tarih: 10.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/26389 E.  ,  2017/4083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesine dayalı olarak anlaşmalı boşanma talebiyle dava açmıştır. Davacı kadının 14.01.2015 tarihinde sunduğu dilekçe ile dava anlaşmalı boşanma olmaktan çıkmış, kendiliğinden çekişmeli boşanmaya dönüşmüştür. (TMK m. 166/1-2). Bu durumda mahkemece, taraflara iddia ve savunmalarının dayanağı bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini içeren beyanları ile iddia ve savunmalarının dayanağı olarak ileri sürdükleri her bir vakıanın ispatını sağlayacak delillerini sunmak ve dilekçelerin karşılıklı verilmesini sağlamak üzere süre verilip, ön inceleme yapılarak tahkikata geçildikten sonra usulüne uygun şekilde gösterilen deliller toplanmak suretiyle gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.04.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/1115, Karar No: 2012/4106, Tarih: 22.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1115 E.  ,  2012/4106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak ve töre saikiyle öldürme, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'in "tasarlayarak, töre saiki ile öldürme" ve "6136 sayılı Kanuna Muhalefet", sanık ...'in "tasarlayarak töre saiki ile öldürme" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozmaya uyularak verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eksik soruşturmaya, sübuta, iştirakin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen resen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 22.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

22.05.2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ... ve ... müdafii Avukat ...’nın yokluğunda 24.05.2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/8849, Karar No: 2016/4499, Tarih: 18.05.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/8849 E.  ,  2016/4499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde aşağıdaki husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafii ve sanık ... velisinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Temel ceza belirlenirken alt sınırdan ceza tayin edileceğinin belirtilmesine karşın adli para cezasının tayininde alt sınırdan uzaklaşılarak uygulama yapılması suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Kanuna aykırı olup hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

a) Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK'nın 188. maddesinin 3. fıkrası uyarınca tayin edilen "240 gün" adli para cezasının "5 güne", TCK'nın 62. maddesinin 1. fıkrası uygulanması sonucu belirlenen "... gün" adli para cezasının "... güne" ve TCK'nın 52. maddesinin 2. fıkrası uyarınca "...TL" olarak hesaplanan sonuç adli para cezasının "... TL'ye" indirilmesi,

b) Sanık ... hakkında; TCK'nın 188. maddesinin 3. fıkrası uyarınca tayin edilen "... gün" adli para cezasının "... güne", aynı Kanunun 31. maddesinin 3. fıkrası uygulanması sonucu belirlenen "... gün" adli para cezasının "... güne", TCK'nın 62. maddesinin 1. fıkrası uygulanması sonucu belirlenen "... gün" adli para cezasının "... güne" ve TCK'nın 52. maddesinin 2. fıkrası uyarınca "... TL" olarak hesaplanan sonuç adli para cezasının "... TL'ye" indirilmesi, ibarelerinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17509, Karar No: 2016/9457, Tarih: 09.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/17509 E.  ,  2016/9457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kısa kararda baba ile müşterek çocuk arasında kişisel ilişki tesisine yönelik hüküm kurulmadığı halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında baba ile müşterek çocuk arasında kişisel ilişki tesis edilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz (6100 s. HMK m. 298/2). Buna göre, tdhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılt içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.05.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/3104, Karar No: 2023/5401, Tarih: 27.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/3104 E.  ,  2023/5401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1020 Esas, 2022/143 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2020/472 E., 2021/371 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 26.09.2023 günü tebliğata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların uzun yıllar taşıma kooperatifinde birlikte çalıştıklarını, davalının kooperatif yetkilisi olduğu dönemde üye aidatlarının teminatı için üyelerden boş senet aldığını, davalının yönetimden ayrılmasından sonra diğer üyelere bonoları iade ettiğini, bu kapsamda müvekkilince davalıya teslim edilen bononun husumet nedeniyle iade edilmeyip üzeri doldurularak bankaya verildiğini, taraflar arasında ticari ilişki bulunmadığını, bono üzerindeki yazıların müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini, bonoya dayalı açılacak takibin tedbiren durdurulmasını, bononun iptalini, ödenmek zorunda kalınırsa istirdadını, kötü niyetle takip başlatılması halinde kötü niyet tazminatının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; nakten verilen borç karşılığı dava konusu bononun düzenlendiğini, 07.10.2020 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe geçildiğini savunarak davanın reddini, %20 oranından az olmamak üzere tazminatın davacıdan tahsilini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; nakten verilen borç karşılığı dava konusu bononun düzenlendiğini, 07.10.2020 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe geçildiğini savunarak davanın reddini, %20 oranından az olmamak üzere tazminatın davacıdan tahsilini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının senetteki imzayı inkar etmediği, senedin kayıtsız şartsız borç ikrarını içerdiği, davalının bu parayı verdiğini ispatla yükümlü olmadığı, açık bono düzenlenebileceği, görünüşe itimat prensibi gereği boş bono veren borçlunun sonuçlarına katlanması gerektiği, senette tüm yasal zorunlu unsurlar bulunduğundan senedin bono vasfı taşıdığı, davalının senedin bedelsiz olduğu yönündeki itirazının ise yazılı delille ispatı gerektiği, davacının bu konuda tanık dinlenilmesi yönündeki talebinin kabul edilmediği, senette yazı farklılıklarının olduğu gözlemlenmişse de imza inkar edilmediğine göre senedin boş olarak verilmesi ve daha sonra doldurulmasının mümkün olduğu, senette yazı ve yaş tayini teknik olarak mümkün olmamakla birlikte bu yönde bir inceleme yapılması ve yazıların sonradan doldurulduğunun kabulü halinde dahi senedin kambiyo vasfının etkilenmediği, davacının senedin bedelsiz olduğunu ve sonradan aralarındaki anlaşmaya aykırı olarak düzenlendiğini yazılı delille ispatlayamadığı, davacının kendisine senetten ötürü 250.000,00 TL tutarında borçlu olduğu hususunda davalının yemin ettiği gerekçesiyle davanın reddine, 50.000,00 TL tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kooperatiften aidat ödemesi için alınmış ve geri teslim edilmiş 3 adet bono ve bononun arkasına yazılmış bir adet takibe konu bononun aidat ödemesi için alındığı, başka hiçbir işlem yapılmayacağı, geçersiz olduğu yazılı senedi ibraz ettiklerini, davalının senetteki yazı ve imzayı beyan ettiğini, ibra niteliği taşıdığını, bu senetlerin delil olarak kabulünün gerektiğini, davalının hukuki ve ticari ilişkiyi ispatlamak zorunda olduğunu, tanıklarının dinlenmediğini, bilirkişi incelemesi yaptırılmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dava konusu senedin bedelsiz kaldığı, teminat senedi olduğu ve gerçeğe aykırı doldurulduğu hususlarını yazılı delillerle ispatlayamadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dava konusu senedin bedelsiz kaldığı, teminat senedi olduğu ve gerçeğe aykırı doldurulduğu hususlarını yazılı delillerle ispatlayamadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; takip konusu bononun davalı ile olan herhangi bir hukuki ve ticari ilişki neticesi olmadığı, müvekkilinin kooperatifin aidat alacağı için davalıya 12 adet bono verdiği, 3 tanesini 01.08. 2011 yılında geri aldığı, geri kalan 9 senedin davalının uhdesinde olduğu, bu senetlerin geçersizliği ve hiçbir işlem yapılamayacağı, dolayısıyla davalının bonoyu haksız ve kötü niyetli şekilde doldurarak müvekkiline ait olmayan bir borç isnat ettiği senede karşı senetle ispat kuralı uyarınca senetle ispat edildiği, davalının 250.000,00 TL nakden verildiğini iddia ettiği senedin hangi borca ilişkin olarak verildiğini, müvekkili tarafından davalıya yukarıda belirtilen 12 bono dışında başka bir borç nedeniyle bono verildiğini, müvekkili ile arasındaki hukuki ve ticari ilişkiyi ispat etmesi gerektiğini, davalının müvekkilime 250.000,00 TL verdiğini ispatlayamadığı, bu sebeple de mahkemeye sundukları davalı tarafından kendisine ait olduğu ikrar edilen senedin, işbu menfi tespit davasına konu bonoya ilişkin olarak verildiği kabul edilmesi gerektiği, sundukları senedin müvekkili ile davalı arasında bir borç ilişkisi olmadığını, bu sebeple müvekkili tarafından davalıya verilen bonoların hiçbir işlem için kullanılamayacağını, geçersiz olduğu hususunda davalı tarafından yazılmış ve müvekkilime verilmiş olup, ibraname niteliği taşıdığını, tanıkların dinlenmediğini, bilirkişi incelemesi yaptırılmadığını, dava dilekçesinde imzaya itirazlarının da olduğunu, nazara alınmasını talep ettiklerini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme