muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/15160, Karar No: 2018/9822, Tarih: 28.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/15160 E.  ,  2018/9822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın 13/12/2017 havale tarihli dilekçesinde ibraz ettiği belgelere göre sanığın Ankara Asker Hastanesi Baştabipliğinin 26/08/2005 tarihli sağlık kurulu raporunda psikotik bozukluk nedeni ile askerliğe elverişi olmadığının belirtilmiş olması karşısında, sanığın daha önce tedavi gördüğü kurumlardan tüm tedavi evraklarının temin edilerek suç tarihi itibariyle TCK'nin 32/1-2. maddeleri kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini lüzumu,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1691, Karar No: 2023/6509, Tarih: 25.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/1691 E.  ,  2023/6509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3395 E. 2022/2718 K.

SUÇLAR : Eşi kasten öldürme, kasten öldürmeye azmettirme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2021/879 Esas, 2022/450 Karar sayılı kararı ile;

1.Sanık ... hakkında eşi kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2.Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten öldürmeye azmettirme suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince ayrı ayrı beraatlerine, karar verilmiştir.

B. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.10.2022 tarihli ve 2022/3395 Esas, 2022/2718 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan Kurum vekili, katılanlar vekili, mağdur ... vekili ve sanık ... müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzelterek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi; beraat kararlarının hatalı olduğuna, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılanlar vekilinin temyiz istemi; suçun tasarlanarak ve töre saiki ile işlendiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, beraat kararlarının hatalı olduğuna ilişkindir.

3. Mağdur ... vekilinin temyiz istemi; suçun tasarlanarak ve töre saiki ile işlendiğine, beraat kararlarının hatalı olduğuna ilişkindir.

1. Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi; beraat kararlarının hatalı olduğuna, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılanlar vekilinin temyiz istemi; suçun tasarlanarak ve töre saiki ile işlendiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, beraat kararlarının hatalı olduğuna ilişkindir.

3. Mağdur ... vekilinin temyiz istemi; suçun tasarlanarak ve töre saiki ile işlendiğine, beraat kararlarının hatalı olduğuna ilişkindir.

4. Sanık ... müdafilerinin temyiz istemleri; olası kast veya bilinçli taksirle öldürme suçu oluştuğuna, haksız tahrik indiriminin yetersiz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık ... ile maktul ...'in resmi nikahlı evli oldukları, sanık ... hakkında uzaklaştırma kararı verilmesi nedeniyle sanık ... ve maktul ...'in ayrı yaşadıkları, olay tarihinde sabah saatlerinde sanık ...'in, maktul ... ile çocukların birlikte yaşadığı eve gittiği, maktulün kapıyı açtığı, sanık ... ile maktul ... arasında tartışma yaşandığını ve sanık ...'in eşi olan maktul ...'i ele geçirilemeyen silah ile başından vurarak öldürdüğü anlaşılmıştır.

2. Sanık ... aşamalarda üzerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrar etmiştir.

3.Sanıklar ..., ... ve ... üzerilerine atılı suçlamayı kabul etmemişlerdir.

4. Tanık beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

5. Maktul hakkında tanzim olunan otopsi raporunda kişinin ölümünün kafatası kemik kırıkları ile birlikte beyin doku harabiyeti sonucu gerçekleştiği bildirilmiştir.

6. Olay yeri inceleme raporu, olay yeri basit krokisi, uzmanlık raporları, HTS kayıtları, bilirkişi raporları, tutanakların dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

6. Olay yeri inceleme raporu, olay yeri basit krokisi, uzmanlık raporları, HTS kayıtları, bilirkişi raporları, tutanakların dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, kasten öldürme eyleminin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanıklar ..., ... ve ... hakkında mahkumiyetlerine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden haklarında atılı suçlardan beraat kararları verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, dosya kapsamından eylemin töre saiki ile gerçekleştirildiğinin tespit edilemediği, suç vasfı ve yaptırımların doğru olarak belirlendiği, tanık beyanları ve HTS kayıtlarının incelenmesine ilişkin bilirkişi raporları karşısında sanığın eylemini maktulden kaynaklanan evlilik birliğinden doğan sadakat yükümlüğüne aykırı davranmasından kaynaklanan haksız tahrik altında gerçekleştirdiği, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılan kurum vekili, mağdur ... vekili, katılanlar vekili ve sanık ... müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.10.2022 tarihli ve 2022/3395 Esas, 2022/2718 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25806, Karar No: 2016/6665, Tarih: 04.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/25806 E.  ,  2016/6665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında, hükmün aslını oluşturan kısa kararda her iki suçtan kesin nitelikli para cezasına hükmedilmiş olmasına karşın, yasaya aykırı biçimde hükümden sonra tutulan 11/12/2013 tarihli "tutanak" başlıklı belge ve ek karar ile sanık hakkında bu kez hapis cezasına hükmedilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması,

2- Sanığın aynı suç işleme kararı kapsamında ve kısa zaman aralığı içinde önce katılan ...'ye hakaret ettikten sonra hemen akabinde katılan ...'ya hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca cezanın artırılması gerektiği gözetilmeden, katılan sayısınca hüküm kurularak fazla ceza tayini,

3- Sanığın hakaret suçunu aleni sayılan çocuk parkında işlediğinin anlaşılması karşısında , TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden yargılama yapılırken CMK'nın 326/son maddesinin dikkate alınmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/296, Karar No: 2024/3452, Tarih: 27.06.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/296 E.  ,  2024/3452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR TARİHİ : 27.11.2023

EK KARAR TARİHİ : 21.12.2023 -12.01.2024

SAYISI : 2023/2277 E., 2023/2408 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDE GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz istemlerinin reddine ilişkin ek kararlar sanık müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

1- Sanık müdafilerinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın, bulunduğu cezaevi kurumu aracılığı ile mahkemesine göndermiş olduğu 01.12.2023 tarihli dilekçesi ile "5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasının onaylanmasını istiyorum. Temyiz hakkımdan vazgeçmek istiyorum. Temyiz edilmiş ise temyizden feragat ediyorum ve aldığım cezamın kesinleştirilmesini istiyorum" şeklindeki talebini bildirmesi nedeniyle sanık müdafileri tarafından yapılan temyiz talebinin reddine yönelik Adana Bölge Adliyesi Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından 21.12.2023 tarihli ek karar, usul ve Yasaya uygun bulunduğundan ek kararın ONANMASINA;

2. Katılanlar vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Katılanların, 06.07.2023 tarihli ... Noterliği tarafından düzenlenen vekaletname ile Av...., Av. ... ve Av. ...’ü yetkilendirdiği, vekaletnameli avukat...’in, yetki belgesi ile Av. ...’u yetkilendirdiği, yetkili avukatın kararı 25.12.2023 tarihinde temyiz ettiği ancak kararın e-tebligat yolu ile vekaletnameli Av. ...‘e gönderildiği ve 30.11.2023 tarihinde alıcısı tarafından açıldığını gösterir tebligat parçasının dosyada mevcut olması karşısında, 7201 sayılı Tebligat Kanunun 11/1. maddesi ile birden çok vekil ile temsil edilen durumlarda bunlardan birine tebligat yapılmasının yeterli olduğu, bu itibarla katılanlar vekillerinden Av. ...’e yapılan tebligatın geçerli olduğu anlaşılmakla yetki belgesine istinaden yetkilendirilen katılanlar vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin süresinde olmadığı anlaşılmakla; 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz edilmesi nedeniyle, temyiz isteminin reddine ilişkin Adana Bölge Adliyesi Mahkemesi 14.Ceza Dairesi tarafından 12.01.2024 tarihli ek karar, usul ve yasaya uygun bulunduğundan ek kararın ONANMASINA;

27.06.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5694, Karar No: 2019/229, Tarih: 14.01.2019

**10. Ceza Dairesi         2018/5694 E.  ,  2019/229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 11/12/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasına yer olmadığına dair Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin 11/06/2018 tarihli ve 2014/410 esas, 2015/72 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/07/2018 tarihli ve 2018/995 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 18/12/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında 12/03/2014 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 14/05/2014 tarihli iddianame ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin 17/02/2015 tarihli ve 2014/410 esas, 2015/72 sayılı kararı ile TCK'nın 191/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6545 sayılı Kanunla değişik 5320 sayılı Kanunun geçici 7/2. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 25/03/2015 tarihinde kesinleştiği,

2- Daha sonra, sanığın 20/09/2016 tarihinde Elazığ 8. Kolordu Komutanlığında askerlik görevini yaparken işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca 15/06/2017 tarihli iddianame ile TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeden dava açıldığı,

3- Ancak yapılan yargılama sonucunda Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2018 tarihli ve 2017/292 esas, 2018/229 sayılı kararı ile, “sanık hakkında 20/09/2016 tarihli suç bakımından kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeden dava açılma koşulu bulunmadığı, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

4- Bunun üzerine, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca, Bursa 2. Çocuk Mahkemesine ihbar müzekkeresi yazılarak, “düşme kararı verilen 20/09/2016 tarihli suçun Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin 17/02/2015 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararının denetim süresi içinde işlenmiş olduğu ve bu kararın ihlali niteliğinde olması nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilmesinin” talep edildiği,

4- Bunun üzerine, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca, Bursa 2. Çocuk Mahkemesine ihbar müzekkeresi yazılarak, “düşme kararı verilen 20/09/2016 tarihli suçun Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin 17/02/2015 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararının denetim süresi içinde işlenmiş olduğu ve bu kararın ihlali niteliğinde olması nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilmesinin” talep edildiği,

5- İhbarı değerlendiren Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin 11/06/2018 tarihli ve 2014/410 esas, 2015/72 sayılı ek kararı ile “Cumhuriyet Başsavcılığınca Mahkemelerce verilen HAGB kararlarına ilişkin olarak ihbarda ya da değerlendirme talebinde bulunulmasının yasal olarak mümkün olmadığı, Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2018 tarihli 2017/292 esas, 2018/229 karar sayılı ilamının hukuka aykırı olduğu düşünülüyor ise; bu karara yönelik kanun yararına bozma talebinde bulunulması gerektiği” gerekçesi ile, “hükmün açıklanmasına yönelik talebin reddine” karar verildiği,

6- Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca bu karara itiraz edildiği, ancak itirazı değerlendiren Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/07/2018 tarihli ve 2018/995 değişik iş sayılı kararı ile, “Bursa 2. Çocuk Mahkemesince, hükmün açıklanmasına yönelik talebin reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu” gerekçesi ile itirazın reddine kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

6- Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca bu karara itiraz edildiği, ancak itirazı değerlendiren Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/07/2018 tarihli ve 2018/995 değişik iş sayılı kararı ile, “Bursa 2. Çocuk Mahkemesince, hükmün açıklanmasına yönelik talebin reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu” gerekçesi ile itirazın reddine kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/5. maddesinde yer alan, “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda sanık hakkında uyuşturucu madde kullanma suçundan daha önce Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 14/05/2014 tarihli ve 2014/1525 soruşturma, 2014/940 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasını müteakip Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin 17/02/2015 tarihli ve 2014/410 esas, 2015/72 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, mevcut incelenen dosyanın suç tarihinin 20/09/2016 olması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlenmesi sebebiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından yeni bir soruşturmaya konu edinmeyip hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını veren mahkemeye ihbarda bulunması gerekirken kamu davası açılarak hataya düşülmüş ise de, mahkeme tarafından kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesini müteakip Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan ihbar üzerine denetim süresi içerisinde tekrar uyuşturucu madde kullandığı sabit olan sanık hakkında hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/07/2018 tarihli ve 2018/995 değişik iş sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Her ne kadar, “Bursa 2. Çocuk Mahkemesince hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği" gerekçesi ile kanun yararına bozma yoluna başvurulmuş ise de, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğinde olduğu belirtilen 20/09/2016 tarihli suç bakımından Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2018 tarihli ve 2017/292 esas, 2018/229 sayılı kararı ile “düşme” kararı verilmiş olması karşısında, öncelikle, Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesince 20/09/2016 tarihli ihlal niteliğindeki suça ilişkin dosyanın Bursa 2. Çocuk Mahkemesindeki dosya ile birleştirilmesi için ihbarda bulunulması gerekirken, “düşme kararı” verilmesinin yasaya aykırı olduğu hususunda kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdirinin sağlanması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2018 tarihli ve 2017/292 esas, 2018/229 sayılı düşme kararına karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdirinin sağlanması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 14.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1047, Karar No: 2023/4168, Tarih: 14.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/1047 E.  ,  2023/4168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Altsoyunu Töre Saikiyle Öldürmeye Yardım Etmek

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından bozulması üzerine verilen 24.11.2020 tarihli 2020/163 Esas ve 2020/441 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında altsoyunu töre saikiyle öldürmeye yardım etme suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Esas No : 2023/1047

(5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (k) bendleri, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2020 tarihli 2020/163 Esas ve 2020/441 Karar sayılı kararının katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.09.2021 tarihli ve 2021/8387 Esas 2021/12463 Karar sayılı kararı ile '' sanık ...’ın asıl sanık ... ’ın eylemlerine yardım ettiğine ilişkin mahkumiyetine yetecek, her türlü şüpheden uzak, delil elde edilemediğinden CMK'nin 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi,'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.04.2022 tarihli 2021/711 Esas 2022/311 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında altsoyunu töre saikiyle öldürmeye yardım etme suçundan; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi; sübuta, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR