muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15998, Karar No: 2015/12465, Tarih: 22.10.2015

Anayasamızın 141. maddesine göre, devlet yargının basit, çabuk ve ucuz gerçekleşmesi için gereken tedbirleri almak zorundadır. Usul ekonomisi Anayasamızda ayrıca düzenlenmiş olduğu için, buna aykırılık, aslında Anayasa'ya aykırılık oluşturacaktır. (m.141). Ayrıca, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 6. maddesine göre de mahkemelerin makul bir süre içinde karar vermeleri öngörülmüştür. Bu, adil yargılanma hakkının bir gereğidir. Hukuk Muhakemeleri Kanunumuzun 30. maddesinde de hakimin yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlü olduğu belirtilmiştir. Ayrıca yargılamanın hakkaniyete uygun olarak adil bir şekilde yürütülmesi gerekmektedir. Hakkaniyet, taraflar arasındaki tam bir eşitliğin bulunmasını ve bu eşitliğin tüm yargılama boyunca devam etmesini gerektirir. Bu eşitlik yargılamada “silahların eşitliği” olarak ifade edilmektedir. Silahların eşitliği hukuk devleti ve genel eşitlik ilkesinin bir sonucudur. Silahların eşitliği, “hakim önünde eşitlik” ilkesi olarak, kanuni hakim ve hukuki dinlenilme hakkı yanında klasik bir usuli temel hak olarak kabul edilmiştir. Nitekim Anayasa Mahkemesinin 2.12.2004, 2001/216, 2004/120 (RG,21.10.2005, S.25973) sayılı kararında da “silahların eşitliği ilkesi davanın tarafları yargılama sırasında usul hükümleri yönünden eşit konumda bulunma, taraflardan birine dezavantaj sağlayacak kurallara yer vermeme esasını öngörmekte diğer bir deyişle davanın tarafları arasında hakkaniyete uygun bir dengenin varlığını gerekli kılmaktadır”. görüşü benimsenmek suretiyle yargılamada hakim olan temel ilkelere açıklık getirilmiştir.

Dairemizde iş bu dava ile birlikte temyiz incelemesine konu olan birden çok dava dosyası, daha önce temyiz incelemesi yapılan 407 adet dava dosyası ile birlikte tek bir tescil davasından kaynaklanmaktadır. Yukarıda belirtilen ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde; açılan tescil davası yüzlerce parçaya ayrılan davacılar yönünden, davanın parsel bazında tefrik edilerek ayrı ayrı yürütülmesi, maddi külfet dışında, yargılamanın sağlıklı yürütülmesi ve delillerin birlikte değerlendirilmesi imkanını da ortadan kaldırmakta, yüzlerce dosyaya dönüştürülmüş ihtilafın yargılama giderleri ve temyiz giderlerini de karşılanamaz hale getirmektedir. Öte yandan 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 27. maddesi hükmüne göre Kadastro tespitinden önce açılan davaya konu olan taşınmazlar hakkındaki davanın kadastro mahkemesinde birlikte görülmesi zorunludur. İhtilafın aynı nedenle açılan tescil davasından, bir başka ifade ile aynı sebepten kaynaklandığı göz önüne alındığında 17. Hukuk Dairesince bu hususun göz ardı edildiği ve bozma ilamının maddi hataya dayalı olduğu kuşkusuzdur. Maddi hataya dayalı bozma ilamı kazanılmış hak oluşturmaz. Hal böyle olunca aynı tescil davasının kapsamında kalan davalardan biri hakkında verilecek hükmün diğerlerini de etkileyeceği dikkate alınmak suretiyle tefrik edilen tüm dava dosyalarının birleştirilip, 3402 sayılı Kanun'un 30. maddesi göz önüne alınarak mahkemece taşınmazların gerçek hak sahibi belirlenmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, davaların ayrı ayrı sürdürülüp sonuçlandırılması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7944, Karar No: 2013/9737, Tarih: 18.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/7944 E.  ,  2013/9737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4389 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi ile Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen raporlarda; sanıkta, "...şizofreni hastalığı bulunduğu ve bu hastalığının kısmi davranışları üzerinde olumsuz etki doğuracağı..." hususunun belirtildiği dikkate alındığında; sanığa ait tüm tedavi belgeleri ilgili kurumlardan istenerek, sanığın, İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevk edilmesi ve Gözlem İhtisas Dairesinde müşahede altına aldırılması, suç tarihi ve şimdiki hali itibariyle, akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda, 5237 sayılı TCK' nun 32. maddesi kapsamında, 4. İhtisas Kurulundan rapor aldırılması, Gözlem İhtisas Dairesinin raporu ile 4.İhtisas Kurulunun raporları arasında çelişki çıkması halinde, sanığın Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilerek rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması.

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21590, Karar No: 2012/20051, Tarih: 27.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/21590 E.  ,  2012/20051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Dava Tarihi : 11.03.2009

Hüküm : Davanın reddine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Gözaltında kalması ve yakalaması bulunmayan davacının sadece beraat ettiği ceza dosyasındaki vekalet ücreti talebini içeren dava dilekçesinin CMK'nın 142. maddesindeki şartları taşımaması nedeniyle reddi ve davalı lehine dilekçe yazım ücreti tayini yerine, davanın esasına girilerek davanın reddi ile vekalet ücreti tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine "175 TL dilekçe yazım ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10, Karar No: 2011/18, Tarih: 01.02.2011

**Ceza Genel Kurulu         2011/1-10 E.  ,  2011/18 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname : 2009/67016

Sanıklar E. Ö. ve K. Ö.’in yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraatlerine,

Sanık D. Ö.'in ise öz kızını öldürmek suçundan, 5237 sayılı TCY’nın 82-d ve 62/1 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetinin sonucu olarak hakkında TCY’nın 53/1-2-3. maddesinin tatbikine, 1. fıkranın, a,b,d,e bentlerinde belirtilen hakları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendindeki haklardan ise koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,

Ruhsatsız silah taşıma suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1 ve TCY’nın 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetinin sonucu olarak hakkında TCY’nın 53/1-2-3. maddesinin tatbikine, 1. fıkranın, a,b,d,e bentlerinde belirtilen hakları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendindeki haklardan ise koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına, 63. madde uyarınca sanığın hüküm kesinleşmeden önce gerçekleşen ve şahsi hürriyeti sınırlama sonucu doğuran bütün haller nedeniyle geçirilmiş sürelerinin hükmolunan hapis cezasından indirilmesine ve tutukluluk halinin devamına,

Emanetin 2006/3699 sırasında kayıtlı mühürlü zarf içerisinde deforme olmuş 2 adet mermi çekirdeği ile 2006/3744 sırasında kayıtlı 1 adet 7,65 mm. çapında 285577 seri nolu Vizor marka tabanca, şarjör, 6 adet boş kovan ve 2 adet mermi çekirdeğinin TCY'nın 54. maddesi gereğince müsaderesine ilişkin Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 23.11.2006 gün ve 300-504 sayılı kısmen re’sen temyize tabi olan hüküm, sanık müdafii tarafından da temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 16.04.2008 gün ve 7782-3058 sayı ile;

“a) Sanığın kızı olan maktûlün olay öncesinden sık sık evini terkedip başka erkeklerle birlikte olduğu, kocasını ve ailesinin ikazları üzerine evine döndüğü olay öncesi tanık M.ile birlikte yaşamak için evinden ayrıldığı, pansiyonda 3 gün birlikte kaldıkları, daha sonra da Ankara’da beraber yaşamak için ev kiraladıkları, durumu öğrenen sanığın oğullarını Ankara’ya göndererek maktûlü eve getirttiği, yine maktûlün yaşadığı bu hayattan vazgeçmesi için ikazda bulunduğu, ancak maktûlün akşam telefonla tanık M.’yı arayarak ‘buradan kurtulup kocamı kandırabilirsem sana dönerim’ şeklinde konuştukları, bu konuşmayı duyan sanığın olay sabahı kapıldığı hiddet ve elemin etkisi altında maktûlü öldürdüğü anlaşıldı¬ğından sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtla¬manın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtla¬manın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun gözetilmemesi,

c) Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendiril¬mesinde zorunluluk bulunması” nedenleriyle bozulmuştur.

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen bozma kararına uyan Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesince, tahrike ilişkin bozma nedenine karşı ise 17.10.2008 gün ve 184-289 sayı ile;

“Maktûl H.A.’nın D.Ö.’nün kızı, E. ve K.Ö.nün ise kız kardeşleri olduğu, Y.N. A. ile olaydan 13 yıl önce evlendiği, maktûl ile eşi arasında uzun süredir anlaşmazlık bulunduğu, maktûlün evi ara sıra terk edip başka erkeklerle başka yerlerde kaldığı, en son olay tarihinden önce de maktûlün eşine tatile çıkmak istediğini söylediği, eşinin işlerinin çokluğu sebebiyle bunu reddettiği, bunun üzerine maktûlün evden tek başına ayrılıp tanık M.ile Ankara’ya gittiği, bu durumu öğrenen ve maktûlün eşinin maktûle sahip çıkmadığını düşünen sanık D.’nun oğulları E. ve K.’i maktûlü Ankara’dan getirmek üzere gönderdiği, E. ve K.nin maktûlü Ankara’da bulup babası D. Ö.’ye ait eve getirdikleri, kaçmasını önlemek için bir odaya kapattıkları, maktûlün buradan kaçmak için fırsat kolladığı, telefon ile görüştüğü kişilerden buradan kaçacağını, kocasının evine gideceğini, kendisini buradan almalarını istediği, bunu duyan sanık D.’nun maktûlü tabanca ile ateş ederek öldürdüğü, mahkememizce önceki kararda sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanmadığı, zira maktûlenin evlenip baba evinden ayrıldığı, eşiyle evlilik birliği kurduğu, bu evlilik birliğinin yürümediği, maktûlün eşinden boşanmayı düşündüğü, bunu eşine de söylediği, maktûlün yürümeyen evlilik birliğini sona erdirmesinin en doğal hakkı olduğu, ancak boşanmanın olmadığı, maktûlenin evinden ayrılarak Ankara'da daha önce arkadaşlık ettiği M. isimli kişiyle yaşamak zorunda kaldığı, bu ilişkide eşinin de örtülü rızasının bulunduğu, zira aralarındaki evlilik birliğinin yürümediği, ancak sanık ve oğullarının maktûleyi evine ve eşine döndürme konusunda ısrarcı oldukları, sanığın oğullarının Ankara'da maktûleyi ve yaşadığı şahsı bulup bu şahsı da dövdükten sonra maktûleyi zorla baba evine götürdükleri, evlilik birliğini sürdürmek istemeyen maktûlenin evden kaçıp başkasıyla yaşamak istemesi üzerine babası tarafından öldürülmesinde maktûlden kaynaklanan tahrik durumunun söz konusu olmadığı, maktûlün hayatta olmaması sebebiyle olduğundan daha ağır ahlâksızlıkla itham edildiği, sanık ve tüm tanıkların maktûlün çok sayıda erkekle ilişkisi olduğu yönünde beyanlarda bulunarak tahrik hükümlerinin uygulanmasını sağlamaya çalıştıkları, olayın sıcağı sıcağına dinlenen maktûlenin eşinin beyanından da eşinin birden fazla erkekle birlikte olmadığının ve boşanma aşamasında olduklarının anlaşıldığı, bu beyanın tanık M.B.'nin beyanıyla da doğrulandığı, maktûlenin kardeşleri tarafından Ankara'dan alınıp eve getirildiğinde eşiyle görüştüğü, hatta eşiyle anlaşarak birlikte evlerine gitmeye karar verdikleri, ancak evden çıkışta kardeşlerden K.'in maktûleyi yeniden eve çağırarak geceleyin kalmasını istediği, bunun üzerine, H.'nin kaldığı bir saat kadar sonra tekrar eşi Y

.B.'nin beyanıyla da doğrulandığı, maktûlenin kardeşleri tarafından Ankara'dan alınıp eve getirildiğinde eşiyle görüştüğü, hatta eşiyle anlaşarak birlikte evlerine gitmeye karar verdikleri, ancak evden çıkışta kardeşlerden K.'in maktûleyi yeniden eve çağırarak geceleyin kalmasını istediği, bunun üzerine, H.'nin kaldığı bir saat kadar sonra tekrar eşi Y. ile oğlunun maktûleyi almak için kayınpederinin evine geldikleri, maktûlenin evden ayrılmak istediği, ancak evden müsaade etmedikleri için gelemediğini söylediği, bu durumda ölen maktûlenin eşi tarafından kabul edildiğinin anlaşıldığı, haksız tahrikin uygulanabilmesi için tahrik oluşturan haksız bir fiilin bulunması, bu haksız fiilin failde hiddet veya şiddetli elem meydana getirmesi, işlenen suç ile haksız fiil arasında nedensellik bağının bulunması, haksız fiil yapanın mağdur olması veya mağdurun bu fiili önleme sorumluluğunun bulunmasının gerektiği, olayda ise evli ve 2 çocuklu olan maktûlenin başka bir erkekle yaşamasının eşi açısından tahrik oluşturabileceği, zira evlilik birliğinin maktûle ile eşi arasında kurulduğu, ortada bir sadakatsizlik varsa bunun ancak eşine karşı tahrik oluşturabileceği, kişinin kişisel, aile veya kabile ahlak anlayışı ile hareket etmesi durumunda yasa koyucunun tahrik hükümlerinin uygulanmayacağını düzenlediği, aksi durumun yasa koyucunun topluma önderlik yapmak, toplumu yönlendirme işlevini ortadan kaldıracağı, bu durumda toplumda var olan bir kısım yerleşik değerlerin yasanın önüne geçebileceği, bu durumun giderek bireylerin yaşantılarına müdahale halini alacağı, sübjektif gerekçelerle kişilerin öldürülebileceği, 5237 sayılı TCY’da töre saikiyle öldürmeler ve namus cinayetleri için ağırlaştırıcı düzenlemelerin yapıldığı, yasanın bunları korumadığı, sanığın da maktûlü, eşinden boşanmak isteyip bir başkasıyla yaşaması nedeniyle namusunu temizlemek için öldürdüğü, bu şekilde gerçekleşen fiilde sanık açısından tahrik hükümlerinin uygulanamayacağı” gerekçeleriyle önceki hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

Kısmen re’sen temyize tabi olan hüküm, sanık müdafii tarafından da temyiz edilmekle, Yargıtay C.Başsavcılığının “onama” istekli 05.04.2009 gün ve 67016 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerek¬çelerle karara bağ¬lanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözülmesi gereken uyuşmazlık, tahrik hükümlerinin uygulanması olanağı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmakta ise de, ilk hükümde suçun kasten öz kızını öldürme, direnme hükmünde ise namus saikiyle öldürme şeklinde nitelendirilmesine karşın hükmün 5237 sayılı TCY’nın 82/1-d bendinden tesisinin, hükmün karıştırılması niteliğinde bulunup bulunmadığı öncelikle değerlendirilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde;

Yerel mahkemece ilk hükümde; sanık D.’nin kızını eve getirttiğinde evden kaçmaması yönünde ikna etmeye çalıştığı, maktûlün daha önceden de evden kaçıp başkaları ile yaşadığının tanık beyanları ile anlaşıldığı, şayet töre saikiyle öldürme düşünülse idi maktûlün ilk evden kaçtığında ve yakalandığında bu suçun işlenmesi gerektiği, maktûlün birden fazla evden kaçtığı, son eve getirildiğinde de babası tarafından düzenli hayat yaşaması için ikna edilmeye çalışıldığı, ancak maktûlün “ben istediğim gibi yaparım, siz bana karışamazsınız” diye söylemesi üzerine sanık D.’nun maktûlü öldürdüğü, bu nedenle öldürmenin tasarlayarak ve töre saikiyle değil, kasten olduğu kabul edilerek 5237 sayılı TCY'nın 82/1-d maddesi uyarınca uygulama yapılmasına karşın, verilen hükmün tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği gerekçesiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesince bozulması üzerine, bu kez yerel mahkemece “5237 sayılı TCY’da töre saikiyle öldürmeler ve namus cinayetleri için ağırlaştırıcı düzenlemelerin yapıldığı, yasanın bunları korumadığı, sanığın da maktûlü, eşinden boşanmak isteyip bir başkasıyla yaşaması nedeniyle namusunu temizlemek için öldürdüğü, bu şekilde gerçekleşen fiilde sanık açısından tahrik hükümlerinin uygulanamayacağı gerekçeleriyle ilk hükümde direnilmiş, ancak sanığın töre saikiyle cezalandırılmasına ilişkin 5237 sayılı TCY’nın 82/1-k bendiyle değil, öz kızını öldürmeye ilişkin 5237 sayılı TCY’nın 82/1-d bendi ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye yol açılmıştır.

Bu itibarla öldürme suçu yönünden sair yönleri incelenmeyen direnme hükmünün bozulmasına, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen hüküm yönünden Özel Dairece inceleme yapılmak üzere dosyanın Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.10.2008 gün ve 184-289 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu yönünden inceleme yapılmak üzere, Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.02.2011 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20565, Karar No: 2017/3653, Tarih: 04.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/20565 E.  ,  2017/3653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ve davalı ... ... Taş. Otopark İnş. San. Tic. Ltd. Şti temsilcisi ... .... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı ... ... Taş. Otopark İnş. San. Tic. Ltd. Şti tarafından işletilmekte olan, olay sırasında davalılar ... ve ... murisi müteveffa ... adına kayıtlı ... ... plakalı aracın .../04/2007 tarihinde davalı ...'in kusurlu hareketi neticesinde trafik kazasına sebep olduğunu, olay anında düzenlenen trafik kazası tespit tutanağına göre davalı ...'in tam kusurlu olduğunu, kaza sırasında araçta yolcu olarak bulunan ...'in sol ayağının kırıldığını, davacının yaralanması nedeniyle ameliyat geçirdiğini, ayrıca davacının kaza nedeniyle manevi olarak acı çektiğini belirterek ....758,80 TL sağlık gideri, 150,00 TL tedavi için yapılan ulaşım ve iade gideri, ....000,00 TL iş ve güç kaybı nedeniyle uğranılan zarar kalemlerinden oluşan toplam ....908,80 TL tazminat ile 8000 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ... ve Taşımacılık Oto.İnş.San.Tic.Ltd Şti temsilcisi .... ... ve davalı ...; şirkete ait aracın kaza tarihinde ... ... A.Ş otobüs zorunlu koltuk sigortası kapsamında sigortalı olduğunu,

... şirketinin poliçe limitleri dahilinde davacının uğradığı zararı karşılamakta yükümlü olduğunu, davacının ancak ... şirketi tarafından karşılanmayan zararları talep edebileceğini, sosyal güvenlik kuruluşu tarafından davacıya ödenen tedavi masrafları karşılığı ödenen paraların zarardan mahsubu gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı ... vekili, davacının dava konusu yaralanma sebebiyle gerek tedavi gideri ve gerek iş göremezlik tazminatı bakımından davanın reddi gerektiğini, davacının herhangi bir ödenek alıp almadığının sosyal güvenlik kurumundan sorularak tazminat hesabında bu hususun dikkate alınması ve davacının dava konu kaza sebebiyle malul kalıp kalmadığının Adli Tıp Kurumundan alınacak rapor ile belirlenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ...; davaya konu kazada aracın ve yolcuların sigortalanmış olduğunu, uğranılan zararla ilgili diğer davalı ... şirketine başvuruda bulunulması gerektiğini, müteveffanın mirasçıları sıfatıyla mirası reddetme durumlarının olduğunu, mirasın reddi süresinin henüz dolmadığını, davacının tazminata konu olan kazada ayağının bileğinden kırık olduğunu, marangozluk yapan davacının çalışma hayatı ile ilgili endişesinin yersiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının davasının kısmen kabul, kısmen reddi ile ....000,00-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ... ve ... ... Taşımacılık Otopark İnş. San. Tic. Ltd. Şti.'den müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacının tedavi ve yol gideri ile iş göremezlik tazminatına ilişkin maddi tazminat talepleri dava devam ederken davalı .... tarafından karşılandığından ve maddi tazminat taleplerinin konusuz kaldığı anlaşıldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... ve dahili davalılar ... ve ... hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı .... Hakkında takip edilmeyen davanın hmk 150/... maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına, karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve davalı ... ... Taş. Otopark İnş. San. Tic. Ltd. Şti temsilcisi .... ... tarafından temyiz edilmiştir.

...-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...'in ve davalı ... ... Taş. Otopark İnş. San. Tic. Ltd. Şti temsilcisi .... ...'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...-Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun .... maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, somut olayda, kaza tarihi, davacının yaralanmasının niteliği, maluliyet oluşmaması ve diğer hususlar gözetildiğinde davacı yararına takdir olunan manevi tazminatın bir miktar fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'in ve davalı ... ... Taş. Otopark İnş. San. Tic. Ltd. Şti temsilcisi .... ...'in sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (...) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ...'in ve davalı ... ... Taş. Otopark İnş. San. Tic. Ltd. Şti temsilcisi .... ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... ve davalı ... ... Taş. Otopark İnş. San. Tic. Ltd. Şti'ne geri verilmesine 04/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.