muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4057, Karar No: 2018/7528, Tarih: 01.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/4057 E.  ,  2018/7528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık hakkında her iki suçtan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanığın beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın eczacı olarak görev yaptığı, yapılan denetimde sanığın tanıklar ...,..adlı hastalar için Özel Odak Tıp Merkezi tarafından düzenlenen 14.01.2011, 02.02.2011 tarih ve 4425 ile 30.05.2011 tarih ve 15750 protokol numaralı 3 ayrı reçetedeki ilaçları reçete sahiplerine teslim etmediği halde teslim etmiş gibi reçete arkasına teslim alındığına dair üçüncü bir şahsa imza attırdığı, daha sonrada bu reçetelerin bedelini katılan kuruma fatura ederek, 157,59 TL haksız menfaat elde ettiği, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanık savunması, katılan dilekçesi, reçeteler, SGK yazıları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetlerine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının suçun sübut bulduğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 01.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30761, Karar No: 2015/16640, Tarih: 27.10.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/30761 E.  ,  2015/16640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ve suç ortaklarının suç tarihinde müştekiye yönelik hırsızlık suçunu işleyip uzaklaştıktan sonra bir başka yerde kollukça şüphe üzerine yakalandıklarında suça konu eşyaların suç ortağının üzerinde ele geçmesine göre rızai iade söz konusu olmamasına rağmen sanık hakkında TCK'nın 168/1 maddesiyle uygulama yapılması ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50/1-d maddesinde "Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama süresinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre; mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanmaya çevrilebilir" hükmünün yer aldığı, sanığa tayin edilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırıma çevrilirken, kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa aykırı olmayan tarafları tatmin edici, denetime elverişli ve infaz edilebilir nitelikte bir seçenek yaptırıma hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 1 ay 20 gün süre ile “Siirt ilinde bulunan kapalı eğlence mekanlarına’’ gitmekten yasaklanma tedbirine çevrilmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5594, Karar No: 2012/5357, Tarih: 27.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/5594 E.  ,  2012/5357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ...’ya ... poliçesi ile sigortalı olan aracın, müvekkillerinin murisi İbrahim’e çarparak ölümüne sebep olduğunu bildirerek davacı anne İran için 4.000 TL, baba Ayhan için 4.000 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile defin ve taziye giderleri için 6.000 TL maddi tazminatın kaza tarihinden, kabul edilmediği takdirde dava itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah ile destekten yoksun kalma tazminatı talebini bilirkişi raporu uyarınca toplam 12.888,68 TL.ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, araç sürücüsünün kusur oranı ve poliçe limiti dahilinde sorumlu olduklarını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinin kabulü ile anne İran için 7.469,24 TL, baba Ayhan için 5.419,44 TL tazminatın ve 1.000 TL cenaze ve defin giderinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 27.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19611, Karar No: 2014/314, Tarih: 14.01.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/19611 E.  ,  2014/314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları; her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Dosya içerisinde yer alan ... Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünün 09.10.2012 tarih ve 3088 sayılı yazısı ile münavebeye alınan buğday, saman, mısır ve ası mısırın sulu şartlardaki 2012 yılına ait veri cetveli ile geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen... Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünün 07.11.2013 tarih ve 3799 sayılı veri cetveli arasında münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi, üretim gideri ve ortalama toptan satış fiyatları arasında çelişki bulunmaktadır.

Saptanan bu durum karşısında mahkemece her iki cetvel gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğüne gönderilip çelişkinin nereden kaynaklandığı sorularak, çelişkinin giderilmesinden sonra, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, saman, mısır ve ası mısırın 2012 yılı itibarıyla sulu şartlardaki dekar başına ortalama verimi, üretim gideri ile kg başına ortalama toptan satış fiyatlarını gerçekçi istatistiki bilgilere ve bilimsel esaslara dayalı olarak belirleyen veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek bilirkişi raporundaki değerlerin bu verilere uygunluk sağlayıp sağlamadığının denetlenmesi ve gerekirse verilere uygunluk sağlayan ek raporlar alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

2-Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazlardan 3233 parselin 924m²'lik kısmı dava tarihi itibariyle bağ olarak belirlendiğine göre, taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerlendirme yapılırken ekonomik olarak değer ifade eden ilk ürününün (yaş üzümün) verim, üretim gideri ve ortalama satış fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek bu ürün üzerinden bildirilen veriler esas alınarak değer belirlemek gerekirken, işleme tabi tutulduktan sonra elde edilen kuru üzüm üretimine göre değerlendirme yapılmış olması,

3-Dava konusu taşınmazların açık tarım arazisi olarak tespit edilen bölümleri ile ilgili olarak yapılan net gelir hesabında bilirkişi heyeti tarafından 1. yıl buğday, mısır ( bir yılda iki ürün) , 2. yıl ası mısır ürünleri alınarak 1. yılda araziye ekileceği kabul edilen ürünlerin %25'inin, 2. yıl ekileceği kabul edilen ürünün ise %50'si alınarak taşınmazın bedeli tespit edilmiştir. İklim koşullarının elverdiği bazı yörelerde bir ürün idrak edildikten toprak yeniden hazırlanıp hemen akabinde ikinci uygun ürün ekilebilmektedir. Bir yılda birden fazla ürün alınma imkanı bulunan yerlerde ülke genelinde bir yıldaki ikinci ürünün hazırlık ve yetiştirme süreleri de dikkate alındığında yılı aşan süre gerektiği de gözetilerek iki yılda üç ürün veya üç yılda dört ürün münavebe esası uygulanarak değerlendirme yapılması gerekmektedir. Buna göre bilirkişi kurulu tarafından bir yılda iki ürün ekilebileceği dikkate alınarak iki yılda üç ürün münaveye alınmak suretiyle değerlendirme yapıldığına göre ürünlerin net gelirleri toplamının ikiye bölünerek hesaplama yapılması gerekirken 1. yılın %25'i, ikinci yılın %50'si alınarak değerlendirme yapılmış olması,

4-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasanın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesine karar verilmiştir. Yasa koyucunun da bu hak ihlalini dikkate alarak 6459 sayılı Kanunun 6. maddesi ile 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenlemenin getirildiği dikkate alınarak (her ne kadar getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de), 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesinin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ile tescil davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerekirken faiz verilmemiş olması,

5-Davanın mahiyeti gereği davada kendisini vekille temsil ettiren davacı idare lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10869, Karar No: 2014/17070, Tarih: 27.11.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/10869 E.  ,  2014/17070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/582-2014/127

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalının kendisi aleyhine bonoya dayalı takip yaptığını, senedin sonradan gerçeğe aykırı olarak doldurulduğunu belirterek takip ve bono nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 29.04.2013 gün, 2013/1618 esas ve 2013/7745 karar sayılı ilamıyla "senette (nakden) kaydının bulunduğu, senet lehdarının Cumhuriyet Savcılığındaki ifadesinde senedin 50 adet dana karşılığında alındığını belirterek nakden olan bedel kaydını (malen) olarak talil ettiği, davalının bu beyanı yönünden isticvap edilip beyanının mahkeme içi ikrar olup olmadığı üzerinde durulup sonucuna göre bir karar verilmesi" gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, davalının iş makinası almak üzere davacıya 70.000 TL para verdiği, senetteki nakden kaydının talil edilmediği, davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu bonoda ihdas nedeni “nakden” olup davalı Cumhuriyet Savcılığındaki beyanında bononun 50 adet dana karşılığı alındığını söyleyerek ihdas nedenini talil etmiştir. Somut olayda talil nedeniyle ispat külfeti davalıya geçmiş olup davalının 50 adet dana verdiği iddiasını yazılı delille ispatlamak zorundadır. Mahkemece ispat yükünün davacıda olduğu ve davalının senedi talil etmediği görüşü doğru olmayıp bozma gereği yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/71, Karar No: 2013/1642, Tarih: 04.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/71 E.  ,  2013/1642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, taraflar arasındaki hizmet sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem tazminatının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, iş sözleşmesinin davalı tarafından feshinin söz konusu olmadığını, taraflar arasındaki sözleşmenin süreli sözleşme olması sebebiyle süre sonunda sözleşmenin kendiliğinden sona erdiğini, bu sebeple davanın kıdem tazminatına hak kazanamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece taraflar arasında belirli süreli iş sözleşmesi bulunduğu, sözleşmenin takip eden dönemde haklı bir sebep olmaksızın yenilenmediği bu sebeple davacının kıdem tazminatına hak kazanacağı gerekçesiyle kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi gereği halen yürülükte olan 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesinde işçiye hangi hallerde kıdem tazminatı ödeneceği sayılmıştır. Bu hüküm, mutlak emredici olup, yorum yoluyla genişletilemez.

Somut olayda, davacı, taraflar arasında imzalanan sözleşme içeriğine göre davalı bünyesinde belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışmıştır. Süre sonunda işverence herhangi bir bildirim yapılmaksızın iş sözleşmesi kendiliğinden sona ermiş olmakla davacı kıdem tazminatına hak kazanamaz. Mahkemece davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7126, Karar No: 2014/5347, Tarih: 21.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7126 E.  ,  2014/5347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdureye ait onaylı nüfus kayıt örneğinin getirtilmemesi Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edildiğinden bozma nedeni yapılmamış, mağdurenin olayın hemen ardından sanığı yanında bulunan annesine ve teyzesine göstermesiyle mağdurenin ailesinin sanığa tepki vermesi üzerine, sanığın kaçması, daha sonra yolda tekrar sanıkla karşılaşmalarıyla sanığın yakalanması ve duruşmada sanık müdafiin sorusuna karşılık, mağdurenin kendisine eylemi gerçekleştiren kişinin sanık olduğundan ve eyleminde çarpma değil sıktırma şeklinde olduğundan emin olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10316, Karar No: 2018/655, Tarih: 22.01.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/10316 E.  ,  2018/655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 7.664,77 TL maddi, 11.270,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında "koruma tedbirleri nedeniyle tazminat" yerine "yakalama veya tutuklama sonrası kyo veya beraat kararı verilmesi halinde tazminat", "dava yeri" ibarelerine yer verilmesi; 15/05/2015 tarihli duruşma zaptında duruşmanın tarafların yokluğunda yapıldığının anlaşılmasına karşın mütalaya karşı davacı ve vekilinin beyanlarının alındığının belirtilmesi, ayrıca incelemeye konu tazminat davasının davacısı ... olmasına karşın hüküm fıkrasında davacı adı olarak "..." ibaresine yer verilerek çelişkilere neden olunması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı, hüküm duruşmasında hazır bulunan Cumhuriyet savcısının ad - soyad ve sicilinin gösterilmemesi ise mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekili ve davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 22/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4033, Karar No: 2013/7273, Tarih: 18.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/4033 E.  ,  2013/7273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 09.11.2012 gün ve 17206 - 26611 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Karar düzeltme talebinde bulunan davacı-davalının 21.1.2013 tarihli karar düzeltme talebine ilişkin dilekçesinde; temyiz incelemesini yapan Yargıtay 2. Hukuk Dairesi Başkan ve Üyeleri hakkında münasip olmayan (uygunsuz) ifadeler kullandığı görülmektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 32/2. maddesi gereğince; sözü edilen dilekçe dosyada alıkonulmak kaydıyla, davacı-davalıya usulüne uygun yeniden dilekçe düzenleyip vermesi için bir hafta kesin süre verilmesi, bu süre içinde yeniden dilekçe tanzim edip vermediği takdirde, süresi içinde karar düzeltme talebinde bulunmamış sayılacağı hususunda uyarılması, bu hususta bildirimde bulunulmasından sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.18.03.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/11509, Karar No: 2017/10851, Tarih: 04.10.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/11509 E.  ,  2017/10851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın mahkeme huzurunda verdiği "Malatya ilinde ...Market isimli iş yerini ben açmadım. Ben kimliğimi dayımın oğlu ...'e beni Botaş'ta işe başlatacak diye başvuru yapması için vermiştim. 20-25 gün sonra bana kimliğimi getirdi, yaklaşık 20-25 gün sonra da polisler eve gelerek beni karakola götürdüler, olayı karakolda öğrendim" şeklindeki savunması ile Emniyet tarafından alınan ikrara dayalı çelişkili savunması karşısında, işyerinin açılış belgelerinin ilgili Vergi Dairesi Müdürlüğünden istenmesi, resim, yazı, rakam, imza incelemeleri yapılması, suça konu kartların kaybolmadığı (şikayetçiler) kart sahiplerinde bulunduğu, sanığın işyerinde suça konu kartların hangi yöntemle (pos cihazı, internet, mail order) kullanıldığı ve kopyalanıp kopyalanmadığının saptanamadığının anlaşılması karşısında,üye işyeri ve kartların bağlı bulunduğu bankadan kullanılan kartların kopya olup olmadığının sorulması, hesap ekstrelerinin istenmesi, sonucuna göre, sübutu halinde kopya kartlar olması durumunda TCK.nun 245/2-3, olmadığı takdirde aynı yasanın 245/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.