muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20321, Karar No: 2014/28368, Tarih: 03.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/20321 E.  ,  2014/28368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/07/2013

NUMARASI : 2012/1239-2013/940

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan S.. Ç.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan S.. Ç.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın çeltik tarlası niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde, davaya konu taınmazlardan .. parsel sayel taşınmazlar üzeride bulunan ve taşınmazlara bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ve kamulaştırılan taşınmaz baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan S.. Ç.. vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün yasaya uygun hükmün ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12139, Karar No: 2012/18400, Tarih: 04.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/12139 E.  ,  2012/18400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1016, Karar No: 2024/8756, Tarih: 19.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1016 E.  ,  2024/8756 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2272 E., 2023/2284 K.

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 8. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/152 E., 2023/754 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı erkek vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; tarafların 2010 yılında evlendiklerini, çocuklarının bulunmadığını, müvekkilinin annesinin ağır hastalığından dolayı, davalının muvafakati ile müvekkil annesinin bakımlarına yardımcı olduğuna, bu evrede müvekkilinin gerek müşterek konuta gerekse annesinin evinde yaşadığını, müvekkilinin annesinin 2021 yılı Mart ayında vefat ettiğini, davalı tarafından müvekkiline sürekli psikolojik şiddet uygulandığını, müvekkilinin davalı tarafından sürekli küçük görüldüğünü ve müvekkiline olan hakaretlerin hiç eksik olmadığını, davalının agresif yapısı dolayısıyla en küçük şeylerde dahi sinirlendiğini, sinirini de müvekkilden çıkardığını, müvekkilinin artık ne yapacağını şaşırdığını, davalının bu haksız davranışının müvekkilinin psikolojisini bozduğunu, tüm bu nedenlerle tarafların boşanmalarına, 1.500,00 TL yoksulluk nafakasına, nafakaya artırım uygulanmasına, 50.000,00 TL maddî 50.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; tarafların 2010 yılında evlendiklerini, çocuklarının bulunmadığını, tarafların evlendikleri 30.04.2010 tarihinden davacının annesinin vefat tarihi olan 30.03.2021 tarihinden itibaren vefatının 52. gününden sonra tarafların fiili olarak birlikte yaşamaya başladıklarını, bu tarihten öncesinde ise tarafların fiili birlikte yaşadığı sürenin toplam 6 ayı geçmediğini, zaten davacı tarafın da bunu kabul ettiğini, tarafların uzun süre birlikte yaşayamamalarının nedeni davacının annesinin hasta olmasından dolayı davacıya ait evde annesine bakması olduğunu, tüm bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı erkeğin sesini yükselterek davacıya psikolojik şiddet uyguladığı ve hakaret ettiği, davalının agresif davranarak davacıyı müşterek haneden kovduğunun anlaşılmasına göre, yaşanan olaylarda davalı erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacının yoksulluk nafakası talebinin kısmen kabulü ile 16.09.2022 tarihli celse (9) nolu ara kararı uyarınca ve tahsilde tekerrür olmaması kaydıyla dava tarihi olan 23.02.2022 tarihinden karar kesinleşinceye kadar devam etmek üzere kendisi için aylık 750,00 TL nafakanın devamı ile; kararın kesinleşmesinden itibaren davacının kendisi için aylık 1.500,00 TL yoksulluk nafakasının davalıdan alınarak davacı kadına ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının maddî ve manevî tazminat talebinin kabulü ile 30.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacı kadına ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanma, maddî-manevî tazminat ve nafaka talebi yönünden kabulüne ilişkin kararınun hukuka aykırı olduğunu, davacı kadının iddialarını ispat edemediğini, kararın kabulünün hatalı olduğunu, yerel mahkemece verilen kararın bozulmasına karar verilmesini talep ederek kararı istinaf etmiştir.

2. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın maddî ve manevî tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakaları yönünden kanuna aykırı olduğunu, müvekkil lehine hükmedilen nafaka miktarlarının çok düşük olduğunu, yine mahkeme tarafından 26.01.2023 tarihli celse de tedbir nafakasını 1250,00TL olarak belirlenmesine rağmen gerekçe gösterilmeksizin kararında iş bu nafakanın dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 750,00 TL olarak belirlemesinin kanuna aykırı olduğunu, tedbir nafakasının düşürülmesine neden olacak hiçbir gerekçe bulunmadığını, hükmedilen nafakanın her yıl üfe oranında artırılmasına yönelik talepleri bulunmasına rağmen bu talep yönünde olumlu veya olumsuz bir karar verilmediğini, yerel mahkeme kararının kaldırılmasını, tedbir nafakası ve yoksulluk nafakası taleplerinin kabulü ile dava dilekçelerinde açıkladıkları şekilde her yıl ÜFE oranında artırılmasına ve ayrıca maddî ve manevî tazminat miktarının da yükseltilmesine karar verilmesini talep ederek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı kadının lehine hükmedilen tedbir nafakasının azlığına, yoksulluk nafakasının her yıl ÜFE oranında artarak devam etmesi talebinin reddine dair istinaf başvurusunun kabulü ile davacı kadının tedbir ve yoksulluk nafakası talebinin kabulü ile tahsilde mükerrerlik olmaması kaydı ilk derece mahkemesinin 16.09.2022 tarihli celse (8) nolu ara kararı ve 26.01.2023 tarihli celse (2) nolu ara kararı uyarınca dava tarihi 23.02.2022 tarihinden 26.01.2023 tarihine kadar geçerli olmak üzere aylık 750,00 TL, 26.01.2023 tarihinden karar kesinleşinceye kadar devam etmek üzere aylık 1.500,00 TL tedbir nafakası ile kararın kesinleştiği tarihten geçerli olmak üzere aylık 1.500,00 TL yoksulluk nafakasının davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine, hükmedilen nafakaya TÜİK'in her yıl belirlediği ÜFE oranında artış uygulanmasına, tedbir nafakası yönünden fazlaya ilişkin talebin reddine, erkeğin tüm; kadının sair istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili; istinaftaki nedenlerle kararın tamamı yönünden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının davasının kabulünün gerekip gerekmediği, nafakalar ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun)190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/378, Karar No: 2021/10193, Tarih: 23.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/378 E.  ,  2021/10193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamındaki veraset ilamlarına göre tapu maliki muris ... mirasçısı olmayan ... ve ...’nın adlarının karar başlığında davalılar arasında gösterilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a) Gerekçeli karar başlığında “davalılar” kısmından 9. sırada yer alan (...) ve 13. sırada yer alan (...) adlarının ve yanlarındaki kimlik numaraları ile adres bilgilerinin çıkarılmasına, davalı sıra numaralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

a) Gerekçeli karar başlığında “davalılar” kısmından 9. sırada yer alan (...) ve 13. sırada yer alan (...) adlarının ve yanlarındaki kimlik numaraları ile adres bilgilerinin çıkarılmasına, davalı sıra numaralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan (üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak nemalandırılması amacıyla Ziraat Bankası Maden Şubesine müzekkere yazılmasına, aynı zamanda bu bedelin kararın kesinleşme tarihine kadar bloke altına alınmasına, karar kesinleştiğinde talep halinde davalı tarafa hisseleri oranında ödenmesine,) cümlesinin hükümden çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta biriken neması ile birlikte davalı tarafa derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

c) Gerekçeli kararın 4. bendinden (kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz yürütülmesine) kelimelerinin çıkarılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 23/09/2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3095, Karar No: 2014/8372, Tarih: 06.05.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/3095 E.  ,  2014/8372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2013

NUMARASI : 2012/2273-2013/1776

Dava dilekçesinde, H.. T..'e vasi atanması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının babası H.. T.. 'in hastalığı yanında Türk Medeni Kanunu'nun 406. maddesi gereğince mal varlığını kötü yönetme sebebiyle de vasi atanmasını istemiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesinde; akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her erginin kısıtlanacağı, 406. maddesinde ise; savurganlığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle kendisini veya ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan ve bu yüzden devamlı korunmaya ve bakıma muhtaç olan ya da başkalarının güvenliğini tehdit eden her erginin kısıtlanacağı hükme bağlanmıştır.

Mahkemece, resmi sağlık kurulundan rapor alınarak ilgilinin akli durumu değerlendirilmiş ise de; malvarlığını kötü yönetme, savurganlık (TMK md. 406) iddiası yönünden herhangi bir araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır. Vesayet hakkındaki hükümlerin kamu düzenine ilişkin olduğu, mahkemece re'sen araştırma yapılabileceği de gözetilerek; re'sen ve tarafların gösterecekleri delillerin toplanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi yerine eksik inceleme ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5448, Karar No: 2023/5712, Tarih: 23.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5448 E.  ,  2023/5712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1673 E., 2023/21 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 36. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/179 E., 2022/121 K.

Taraflar arasındaki sigorta primine esas kazanç tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 19.05.2010 – 31.01.2014 tarihleri arasında davalıya ait kuyum atölyesinde taş dizim ustası olarak çalışmasına ve en son ücretinin 2.000 TL olmasına rağmen, ücretlerinin Kuruma eksik bildirildiğini ileri sürerek, 19.05.2010 – 31.01.2014 tarihleri arasındaki prime esas ücretlerinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iş akdinin işveren tarafından kıdem ve ihbar tazminatı ödenerek sona erdirildiğini, davacının ibraname imzaladığını, en son net ücretin asgari geçim indirimi dahil 1.090,33 TL, brüt 1.412,77 TL olduğunu, ücretin banka yolu ile ödendiğini, prime esas kazancın doğru bildirildiğini, iddianın yazılı belge ile ispatlanması gerektiğini, tanık dinletilmesine muvafakatlerinin olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; ücret bordrolarının istenmesini, bordrolardaki imzaların davacıya ait olmaması halinde davanın reddolunması gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; ücret bordrolarının istenmesini, bordrolardaki imzaların davacıya ait olmaması halinde davanın reddolunması gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İstinaf kaldırma kararı sonrası, davacı vekiline Kuruma müracaat etmek üzere 2 hafta kesin süre verildiği, böylelikle dava şartının tamamlandığı, dosya kapsamı itibariyle, brüt ücret üzerinden miktar itibariyle davacının prime esas ücret talebinin tanıkla ispat sınırının üzerinde olduğu, davalı vekili tarafından sunulan davacıya ait özlük dosyası içerisinde imzalı ücret pusulalarının da bulunduğu, davacı vekiline imzalı ücret bordrolarındaki imzalara ilişkin beyanda bulunmak üzere süre verildiği ve davacı vekili tarafından 2012/1, 3, 8, 10, 11 ve 2013/9 ve 12 bordrolardaki imzaların müvekkiline ait olmadığını beyan ettiği yani belirttiği dönemler dışındaki bordrolardaki imzaları kabul etmiş olduğu, bu sebeple davacının ücret talebinin miktar itibariyle tanıkla ispat sınırı üzerinde olması, davalı tarafça sunulan özlük dosyasında davacının imzasının yer aldığı ücret bordrolarının aksinin davacı tarafça ispat edilememiş olması, davanın tanıkla ispatının mümkün olmaması ve yazılı delille kanıtlanması gerektiği, davacı vekili tarafından ise tanık beyanı dışında yazılı delil ya da yazılı delil başlangıcı sayılabilecek herhangi bir belgenin dosya içerisine sunulmamış olması hususları nazara alınarak davacının davasını ispat edememiş olduğu kanaatine varılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; son ay ücret bordrosu ile ücret pusulalarının büyük kısmındaki imzaların taklit edildiğini, imzaların davacıya ait olmadığını belirterek, eksik inceleme ile verilen kararın kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç