muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14312, Karar No: 2014/25329, Tarih: 27.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/14312 E.  ,  2014/25329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bünyan Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/59-2014/38

Davacı, kesilen yetim aylığının yeniden bağlanmasına, biriken aylıkların ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya ilamına uyularak davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası kanunun 56. maddesidir.

Somut olayda, davacı Bünyan Aile Mahkemesinin 11.2.2009 tarih 2009/1 Esas ve 2009/22 Karar sayılı ilamıyla boşanmıştır ve davacıya babası nedeniyle yetim aylığı bağlanmıştır. 8.10.2009 tarihli kontrol memuru raporunda yer alan, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşayarak Kurumdan haksız menfaat temin ettiği yönündeki tespit üzerine yetim aylığı 20.3.2009 tarihi itibariyle kesilerek, Kurumca, yapılan ödemeler borç kaydedilmiştir. Öte yandan davacının ayrıldığı eş ile 4.9.2012 tarihinde yeniden evlendiği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

Dosya içeriğinden, 8.10.2009 tarihli Kontrol Memuru Raporunun ekinde muhtarın ifadesi bulunmakta olup, sonrasında mahkemece dinlenen tanık beyanlarının da muhtar beyanını doğrular nitelikte olduğu ve davacı ve ayrıldığı eşin nüfustan gelen ikamet adreslerinin de aynı olduğu anlaşılmıştır.

Tüm bu hususlar ve 8.10.2009 tarihli Kontrol Raporu birlikte değerlendirildiğinde davacı ve boşandığı eşinin fiilen birlikte yaşamaya devam ettikleri sabittir. 5510 sayılı yasının 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerli olup Kontrol Memuru Raporunun da aksi ispat edilememiştir. Ayrıca davacı ve ayrıldığı eşin sonradan yeniden evlenmeleri de fiilen birlikte yaşadığının karinesi olup, aksi somut delillerle ispatlanamamıştır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda; davanın reddi gerekirken mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda; davanın reddi gerekirken mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29245, Karar No: 2014/20560, Tarih: 22.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29245 E.  ,  2014/20560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/76104

Mahkemesi : Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 30/01/2013

Numarası : 2011/771 - 2013/96

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, sanığın idaresindeki araçla, gece, aydınlatma olmayan meskun mahalde, açık havada, kuru zeminde, 10.5 metre genişliğinde, Ankara istikameti, Sülün kavşağı O.. petrol istikametinden gelen ve Çarşamba istikametinden gelen şeritlerin birleştiği yerin bitiminden, yolun Ankara istikametine iki şeritli tek yönlü olarak kullanıldığı iniş eğimli yolun, gidiş istikametine göre sağında ve orta refüj kenarında 50 cm yüksekliğinde çelik bariyerler olduğu, görüşün açık olduğu yolda, üzerinde koyu renkli pantolon olan karşıdan karşıya geçmek için yola giren yayaya çarparak, ölümüne neden olduğu olayda, kaza mahallindeki yolun her iki tarafında demir bariyerler bulunduğu, yolun yaya trafiğine kapalı olduğu hususları gözetildiğinde, sanığa kusur izafe edilemeyeceği gözetilmeyerek, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13240, Karar No: 2014/19914, Tarih: 17.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13240 E.  ,  2014/19914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27/05/2014 tarih ve 2013/419-2014/157 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın personeli iken emekliye ayrılan ...Şube müdürü ve muhasebecisinin görev yaptıkları dönem içerisinde müşterilerin şube nezdindeki mevduat ve yatırım hesaplarından muhtelif tarih ve tutarlarda bazı müşterilere boş tediye fişleri imzalatmak, bazı müşterilerin imzalarını taklit etmek ve düzenlenen fişlerde gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suretiyle usulsüz paralar çekilmek suretiyle bu paraların büyük bir bölümünün yakınlarının yatırım hesaplarına aktarılıp bu hesaplardan kendi adlarına hisse senedi aldıkları, hesap sahiplerinin bilgisi dışında çekilen paraların bir süre başka müşterilerin mevduat ve yatırım hesaplarından çekilen usulsüz paralarla yatırıldığı, usulsüz tediye ve mahsup fişleri düzenlendiği, bankanın muhtelif alacaklar/müteferrik alacaklar, ödenecek vergiler/menkul sermeye iradı gibi hesapların alt hesaplarından çekilen paralar ile karşılandığı, bankanın bu hesaplarından usulsüz olarak çekilen paraların tasfiyesinin ise Türk Lirası mevduata verilen faizler hesabının ilgili alt hesaplarından çekilen paralar ile sağlandığı, yürütülen idari soruşturma sonucunda 16.08.2005 tarih 62 sayılı soruşturma raporunda davalı ...'a ait yatırım hesabı ile vadesiz tasarruf mevduatı hesabından ve bu kişinin ortağı olduğu ... İnş. Ltd.Şti'nin tevdiat hesabı ve kredi hesaplarından usulsüz olarak 684.175,85 TL para çekildiği, bu 4 hesaba usulsüz şekilde yatırılan para toplamının 789.911,67 TL olduğu, bu hesaplara usulsüz yatırılan ve çekilen paralar dikkate alındığında davalılar üzerinde bankanın 105.735,82 TL parasının bulunduğunun anlaşıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 105.735,82 TL'nın avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının davaya konu zararının kendi memurlarının hesaplar üzerinde yaptıkları usulsüzlüklerden kaynaklandığını, davaya konu 4 hesaptan yapılan para yatış ve çekiş işlemlerine ilişkin belgelerdeki imzaların müvekkiline ait olmadığını, müvekkili şirketin kayıtlarında davaya konu hesap hareketlerinin görünmediğini, müvekkillerinin dava konusu hesapları uzun zamandır kullanmadıklarını, dava konusu hesap hareketlerinden müvekkillerinin bilgisi olmadığını, banka müfettişlerince yapılan incelemede de müvekkillerinin bu hesaplardan para çekmediğinin anlaşıldığını, müvekkillerinin banka aleyhine sebepsiz zenginleşmesinin de söz konusu olmadığını, bu nedenle sorumlulukları bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve uyulan bozma ilamı doğrultusunda, davacı bankanın dava dosyasında sunmuş olduğu 246 adet fiş ve dekontlar bilirkişi kurulunca teker teker incelemek suretiyle, davacı banka görevlileri tarafından davalılar hesaplarına iddia edildiği gibi vezne aracılığı ile nakit para yatırılmadığı gibi davalılara yapılmış nakit ödemelerin de bulunmadığı, davacı bankanın vezne aracılığı ile yapılmış tahsilat ve ödemelerin bulunmadığının kabul edilmekte olduğu, ödeme fişleri ile fişlerdeki imzaların sahte oldukları, davacı bankanın dayandığı kasa tahsil ve tediye fişlerinde davalılara izafeten atılmış imzaların sahte olduklarının sahtecilik uzmanı bilirkişi tarafından da raporla tespit edilmiş olduğu, davalıların hesaplarına 278-Muhtelif alacaklar, 392-Muhtelif borçlar, 610-Faiz Giderleri hesaplarından yapılmış usulsüz virmanlar bulunmadığı, bu nedenlerden dolayı davacı bankanın çalışanlarınca icra edilen usulsüz işlemler kapsamında davalılara yaptığı ödemeler bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10559, Karar No: 2019/3093, Tarih: 05.03.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/10559 E.  ,  2019/3093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, davaya konu kaçak dişli ve rediktör yağının sanığa yediemin olarak teslimi tarihinde yürürlükte olan ve 31.03.2007 tarih ve 26479 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 5607 sayılı Kanunun 25. maddesi ile yürürlükten kaldırılan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na göre el konulan 239.500 Kg endüstriyel yağın, 5607 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinin 3. bendindeki “Bu maddenin yayımı tarihinden önce kaçak akaryakıt ile birinci ve ikinci fıkralar kapsamı dışındaki kaçak şüphesiyle el konulan eşya hakkında, bu maddenin yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde gerekli tespitler yaptırılarak soruşturma aşamasında hâkim, kovuşturma aşamasında mahkeme tarafından tasfiye kararı verilir. Bu süreler içinde karar verilmemesi halinde eşya derhal tasfiye edilir.” hükmü ve aynı Kanunun geçici 3. maddesindeki “Eşyanın miktar bakımından fazla olması veya saklanması özel tesis ve tertibatı gerektirmesi hallerinde eşya özelliklerine göre doğrudan ilgili idarelere, bunun mümkün olmaması halinde İçişleri Bakanlığı, Gümrük Müsteşarlığı ile Maliye Bakanlığı Tasfiye İşleri Döner Sermaye İşletmeleri Genel Müdürlüğünce belirlenecek usul ve esaslara göre mahallin en büyük mülki amirinin uygun göreceği bir yere konulur." hükümleri karşısında; 19.06.2003 tarihinde el konularak sanığa yediemin olarak teslim edilen endüstriyel yağın kanunun amir hükümlerine rağmen zamanında tasfiye edilmediği gibi aradan geçen zaman süresince de tasfiyeye yönelik bir girişimde bulunulmadığı anlaşılmakla; suça konu eşyayı bedelsiz olarak bu kadar uzun süre saklama yükümlülüğü yüklenemeyeceğinden unsurları oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25243, Karar No: 2015/7199, Tarih: 09.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/25243 E.  ,  2015/7199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalılardan Türkiye Halk Bankası A.Ş. tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, aile konutu üzerine konulan ipoteğin kaldırılmasına ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.09.04.2015 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/12450, Karar No: 2015/16839, Tarih: 07.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/12450 E.  ,  2015/16839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek görülmesi sebebi ile;

1-Davacının sigortalı hizmet cetvelinin 2014 yılını tümü ile gösterir şekilde ilgili Sosyal Güvenlik Kurumundan, celbi ile,

2-Sigortalı hizmet cetvelinde 22.09.2014 tarihinden sonra işe giriş kaydı bulunduğunun anlaşılması halinde, işe giriş kaydı olan iş yerinin dava dışı ....'ne ait olup olmadığının tespitine yarar iş yeri tescil bilgeleri, her türlü delil ve belge, (varsa davacı ile imzalanan iş sözleşmesinin),

3-Dava dışı . .. ile davalılar arasında varsa sözleşmelerin,

Eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16126, Karar No: 2011/1784, Tarih: 09.02.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/16126 E.  ,  2011/1784 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-..., 2-... vekili avukat ... Çelik ile AS Bodrum ... Hiz. Ltd. Şti vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.4.2009 gün ve 107-138 sayılı hükmün Dairemizin 2.6.2010 tarih ve 14407-8854 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 185.00 (Yüzseksenbeş) Lira para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 2.70 TL. kalan harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 9.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14022, Karar No: 2013/10603, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14022 E.  ,  2013/10603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şeklide çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair ...Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.12.2009 gün ve 2009/535 Esas, 2009/596 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdureye ait onaylı nüfus kayıt örneği Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edildiğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6235, Karar No: 2016/5845, Tarih: 09.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/6235 E.  ,  2016/5845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekilince istenilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş akdinin kendisi tarafından evilik nedenine dayalı olarak nedeniyle feshedildiğini bildirerek kıdem tazminatı alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, harçla sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının “2.”, “3.” ve “4.” paragraflarının çıkarılarak yerine ;

“Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından ödenen 24,30 TL peşin harç ve 225,00 TL ıslah harcı, 24,30 TL başvuru harcı ve 3,75 TL vekalet harcı olmak üzere toplam 277,35 TL harç giderinin istek halinde davacıya iadesine ,

Davacı tarafından yapılan 200,00 TL bilirkişi ücreti 32,00 TL davetiye gideri 16,00 yazışma gideri olmak üzere toplam 248,00 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 09.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7671, Karar No: 2022/5100, Tarih: 22.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/7671 E.  ,  2022/5100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tesciline ilişkin davada yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Tekirdağ İli, Çorlu İlçesi, Maksutlu Mahallesi, 3 ada, 11 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığı ve pilon yeri bedelinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik Kamulaştırma Kanun'un 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 4 numaralı bendinin (b)harfi ile gösterilen bölümünden (üçer aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılarak karar kesinleştiğinde) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 22/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9823, Karar No: 2015/8843, Tarih: 05.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9823 E.  ,  2015/8843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık .. müdafii ile sanık ..'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.