muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1996, Karar No: 2020/329, Tarih: 28.01.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/1996 E.  ,  2020/329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/10/2014 tarihinden itibaren tahsis edilen yaşlılık aylığının yeniden tespiti ile eksik ödenen aylıkların yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 28/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4855, Karar No: 2019/5210, Tarih: 21.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/4855 E.  ,  2019/5210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın ve içinde bulunduğu bölgenin ileride imar uygulamasına tabi tutulması halinde kesilmesi gereken düzenleme ortaklık payı oranının ve dava konusu taşınmazın çevresinde düzenleme görmüş parseller var ise bunlardan kesilen düzenleme ortaklık payı oranları ile bunlara ilişkin bilgi ve belgeler ...... İmar Müdürlüğünden sorularak alınacak cevaba göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden dava konusu taşınmazın emsal karşılaştırması sonucu tespit edilen metrekare birim fiyatından % 40 oranında düzenleme ortaklık payı düşülmek suretiyle hesap yapan rapor doğrultusunda eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi,

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması gerektiği ve dava konusu taşınmazın bulunduğu ...... mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğal olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu yönteme uyulmadan başka bir mahallede bulunan taşınmaz emsal alınmak suretiyle değer biçildiği ve bozma öncesi hükme esas alınan raporda dava konusu taşınmaza değerlendirme tarihi olan Kasım/2012 itibariyle 797.00 TL/m2 değer biçildiği, bozma sonrası hükme esas alınan ek raporda ise 317.00 TL/m2 değer biçildiği anlaşıldığından raporlar arasında çelişki nedeniyle de yapılan karşılaştırma inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Başkanlığı ve ... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1662, Karar No: 2022/12293, Tarih: 20.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1662 E.  ,  2022/12293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/399-2019/860 E/K sayılı kararının incelenmesinde,

Arazi niteliğindeki ... İli, Merkez İlcesi, .. Köyü 996 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin 1 inci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Üçer aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılmasına karar verilen fark bedel davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin 9 uncu fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden, tespit edilen kamulaştırma bedelinin tamamına karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/399-2019/860 E/K sayılı gerekçeli kararının; (3) numaralı fıkrasının hükümden çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen kamulaştırma bedelinin kıymet takdir raporunda tespit edilen ve derhal ödenmesine karar verilen 195.483,00 TL’lik kısmına 22.01.2018 tarihinden karar tarihi olan 23.10.2019 tarihine, üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan 1.319.753,67 TL fark bedele ise 22.01.2018 tarihinden, kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, söz konusu yasal faizin davacıdan alınarak, davalılara verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 20/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1212, Karar No: 2019/4464, Tarih: 11.09.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/1212 E.  ,  2019/4464 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : ANKARA 9. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Tebliğname de her ne kadar ..., ... ve ... sanık olarak gösterilmiş ise de; sanıkların beraat ettiği ve hükümlerin temyiz edilmediği anlaşılmıştır.

Adli para cezasının alt sınırın üzerinde belirlenmesine ilişkin mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bu konuya ilişkin düzeltilerek onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş aralığında bulunan sanık hakkında hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK'nin 31/2. maddesince indirim yapılması gerekirken TCK’nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılarak sanığa fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Sanık hakkında TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanmasına dair, hükmün 1. fıkrasında yazılı bulunan "5 yıl hapis ve 120 gün adli para cezası ,aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 yıl 2 ay hapis ve 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve TCK nun 52/2 maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL den paraya çevrilerek 2.000 TL Adli para cezası ile cezalandırılmalarına," ibaresinin karardan çıkarılarak yerine ,sanık hakkında TCK'nın 188/3-4, maddeleri uyarınca tayin olunan 7 yıl 6 ay hapis ve180 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak 3 yıl 8 ay hapis ve 90 gün adli para cezasına, TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranından indirim yapılarak 2 yıl 10 ay 20 gün hapis ve 75 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,TCK nun 52/2. maddesi uyarınca 75 gün adli para cezasını günlüğü takdiren 20 TL den paraya çevrilerek 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin yazılması suretiyle,hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/09/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16612, Karar No: 2018/6655, Tarih: 05.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/16612 E.  ,  2018/6655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... İlçesi ... Mahallesi 3294 ve 3495 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6342, Karar No: 2012/4079, Tarih: 22.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/6342 E.  ,  2012/4079 K.**

**"İçtihat Metni"**

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanıklar ... ve ... haklarında, anılan Kanun'un 359/b-l, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasında, sanıklar hakkında defterdarlık mütalası alınmadığından bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8 maddesi uyarınca yargılamanın durmasına dair Kadıköy 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2008 tarihli ve 2007/606 esas, 2008/470 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/12/2008 tarihli ve 2008/1284 müteferrik sayılı kararının dosya kapsamına göre, 16/04/2005 tarihli ve 25817 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5345 sayılı Gelirler idaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 33. maddesi uyarınca, diğer mevzuatta defterdara ve defterdarlığa yapılmış atıfların ilgisine göre vergi dairesi başkanı ve başkanlığına yapılmış sayılacağının belirtilmesi ve bu hükme uygun olarak 04/04/2007 tarihli, 26483 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5615 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesinin 1. fıkrasında bulunan "Defterdarlığın veya Gelirler Bölge Müdürlüğünün" ibaresinin "Vergi Dairesi Başkanlığının veya Defterdarlığın" şeklinde değiştirilmesi karşısında; İstanbul Vergi Dairesi Başkanı adına Denetim Grup Müdürü vekili ... imzalı 24/04/2007 tarihli, 8470 sayılı yazının, 213 sayılı Kanun'un 367. maddesinde belirtilen ve dava şartı olan mütalaa niteliğinde bulunduğu gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 02/09/2009 gün ve 2009/10360/48930 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.04.2011 gün ve KYB.2011/43299 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

213 sayılı Vergi Usul Kanununun “Bazı Kaçakçılık Suçlarının Cezalandırılmasında Usul” başlıklı 367. maddesinin aşağıdaki değişikliklerden önceki 1. fıkrası “Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360 ıncı maddelerde yazılı kaçakçılık veya iştirak suçlarını tespit eden maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların muavinleri ve gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili vergi dairesinin bağlı bulunduğu defterdarlığın veya gelirler bölge müdürlüğünün mütalaasıyla, keyfiyetin yetkili Cumhuriyet savcılığına bildirilmesi mecburidir” biçiminde iken,

04.04.2007 gün ve 26483 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 28.03.2007 gün ve 5615 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 20. maddesi ile 367. maddesinin birinci fıkrasında yer alan "defterdarlığın veya gelirler bölge müdürlüğünün" ibaresi "vergi dairesi başkanlığının veya defterdarlığın" şeklinde değiştirilerek, dava şartı niteliğindeki mütalaa vermeye yetkili makamlar,

- maliye müfettişleri,

- hesap uzmanları ile bunların muavinleri,

- gelirler kontrolörleri,

- stajyer gelirler kontrolörleri,

- vergi dairesi başkanlığı ve

- defterdarlık olarak belirlenmiştir.

08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete ile yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Kanunun 280. maddesi “Yaptıkları inceleme sırasında 359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların yardımcıları ve gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili vergi dairesinin bağlı bulunduğu vergi dairesi başkanlığının veya defterdarlığın mütalaasıyla, keyfiyetin Cumhuriyet başsavcılığına bildirilmesi mecburidir” şeklinde değiştirilmiş ise de mütalaa vermeye yetkili makamlarda bir değişiklik yapılmamıştır.

Anılan maddenin birinci fıkrası, 01.08.2010 tarih ve 27659 sayılı Resmi Gazete ile yayımlanan 23.07.2010 gün ve 6009 sayılı Kanunun 13. maddesi ile “Yaptıkları inceleme sırasında 359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların yardımcıları ve gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir” şekline dönüştürülmüşse de 10.07.2011 gün ve 27990 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 07.07.2011 gün ve 646 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 4. maddesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların yardımcıları ve gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörleri” ibaresi “Vergi Müfettişleri ve Vergi Müfettiş Yardımcıları” şeklinde değiştirilmiştir.

16.05.2005 gün ve 25817 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 05.05.2005 gün ve 5345 sayılı Gelir İdaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun “Taşra teşkilatı” başlıklı 23. maddesinin birinci fıkrası “Başkanlığın taşra teşkilatı, doğrudan merkeze bağlı vergi dairesi başkanlıkları ile vergi dairesi başkanlığı kurulmayan yerlerde bu Kanunun 24 ve 25 inci Maddelerindeki görev ve yetkileri haiz vergi dairesi müdürlüklerinden oluşur. Vergi dairesi başkanlıklarının kuruluş yerleri ve sayıları ile bunlara ilişkin değişiklikler Bakanlar Kurulunca belirlenir” biçiminde olup, 06.07.2005 gün ve 25867 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 13.06.2005 gün ve 2005/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararına göre ise ülkemizde aralarında İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının da bulunduğu 29 bölgede vergi dairesi başkanlıklarının faaliyete geçmesi benimsenmiştir.

Aynı Kanunun “Yetki devri” başlıklı 27. maddesi ise “Başkan ve her kademedeki Başkanlık yöneticileri, sınırlarını açıkça belirtmek ve yazılı olmak şartıyla, yetkilerinden bir kısmını astlarına devredebilir. Yetki devri uygun araçlarla ilgililere duyurulur” şeklinde olup, vergi dairesi başkanının Kanundaki usule göre yetkisinin bir kısmını astlarına devredebileceği hüküm altına alınmıştır.

Anılan Kanunun “Atıflar ve yetkiler” başlıklı 33. maddesi uyarınca; diğer mevzuatta defterdara ve defterdarlığa yapılmış atıfların ilgisine göre vergi dairesi başkanı ve başkanlığına yapılmış sayılacağı belirtilmiştir.

Somut olay açısından; sanıklar hakkında 2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu ile ilgili olarak inceleme yapan Vergi Denetmeni Oktay Isırkan ve Vergi Denetmen Yardımcısı ... tarafından düzenlenen 09.05.2007 gün ve VDENR-2007-724/45 sayılı Vergi Suçu (Kaçakçılık) raporuna istinaden Gelir İdaresi Başkanlığı, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğü, Vergi Denetmenleri Büro Başkanlığı’nın 16.05.2007 gün ve 10297 sayılı yazısı ile İstanbul Vergi Dairesi Başkanı adına, Denetim Grup Müdür vekili ... tarafından imzalanmak suretiyle mütalaada bulunulduğu, aynı Başkanlığın dosyada mevcut 04.05.2009 gün ve 10432 sayılı yazısı ile İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı İnsan Kaynakları Grup Müdürlüğünün 16.10.2006 gün ve 012797 sayılı yazısı ve İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğü, İhbarlar ve Şikayetleri Değerlendirme Müdürlüğünün 16.09.2005 tarihli Olur'u içeriğinden 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesi uyarınca mütalaa verme yetkisinin, 5345 sayılı Gelir İdaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 27. maddesi doğrultusunda hazırlanan 16.09.2005 tarihli yetki devri Olur'una istinaden Vergi Dairesi Başkanı adına Denetim Grup Müdürlüğüne devredilerek, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı İnsan Kaynakları Grup Müdürlüğünün 16.10.2006 gün ve 012797 sayılı görevlendirmesi ile de Denetim Grup Müdürlüğünü vekaleten yürütme yetkisinin ...'a verildiği anlaşılmaktadır.

Anılan mevzuat ile İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğü, Vergi Denetmenleri Büro Başkanlığı’nın dosyada mevcut 04.05.2009 gün ve 10432 sayılı yazısı ile İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı İnsan Kaynakları Grup Müdürlüğünün 16.10.2006 gün ve 012797 sayılı yazısı ve İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğü, İhbarlar ve Şikayetleri Değerlendirme Müdürlüğünün 16.09.2005 tarihli Olur'u birlikte değerlendirilerek; aynı Başkanlığın 16.05.2007 gün ve 10297 sayılı dava şartı niteliğindeki mütalaasının 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 367. maddesine uygun bulunduğu gözetilerek, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsiz bulunduğu cihetle, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Kadıköy 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2008 gün ve 2007/606 esas, 2008/470 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2008 gün ve 2008/1284 müteferrik sayılı kararının CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, gereğinin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6838, Karar No: 2011/23136, Tarih: 09.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2009/6838 E.  ,  2011/23136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Fatih 2. As. C: M.)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 62, 53 mad. uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kısıtlama

T.C. Anayasasının 141. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nun 34 ve 230 .maddelerine göre mahkeme kararlarının; sanıkları, mağdurları ve Cumhuriyet savcısını ve de herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtay'ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapması ve bu açıdan gerekçelerde disiplin işlemini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianın, savunma ve varsa tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılmasının gerekli olduğu, dosyanın incelenmesinde mahkemenin sanık hakkındaki 13.10.2006 tarih 2006/616 esas, 2006/1174 karar sayılı gerekçeli kararının gerekçe kısmında, sanığın üzerine atılı ve yargılama konusu edilen “resmi belgede sahtecilik”suçuna ilişkin iddia, savunma ve delil değerlendirmesi yerine yargılama konusu yapılmayan “6136 sayılı Yasaya Muhalefet” suçu ile ilgili iddia, savunma ve delil değerlendirmesinin bulunduğu, bu haliyle kararın gerekçesi ile hüküm bölümü arasında farklılık oluşturularak 5271 sayılı CMK'nun 34 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı sair yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA 09.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5478, Karar No: 2016/6781, Tarih: 10.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5478 E.  ,  2016/6781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

İnceleme konusu dosya kapağında ekinin bulunduğunun belirtilmesi ve dairemizce yapılan önceki denetim sırasında ekinde bir adet klasör bulunduğunun anlaşılması karşısında, ek mahiyetindeki klasörün eklenmesinden sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.