muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/745, Karar No: 2008/1564, Tarih: 13.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/745 E.  ,  2008/1564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.09.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda kayıt düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.11.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu parsellerde yanlış yazılan baba adının düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılama, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2-Dava dilekçesinde diğer parseller ile birlikte 209 parselde de baba adının düzeltilmesi istenmiş, yargılama aşamasında celb edilen tapu kayıtlarından 209 parselin başkasına ait olduğu, davacıya ait parselin ise 209 ada 1 parsel olduğu, dava dilekçesindeki bu yanlışlığın maddi hatadan ileri geldiği anlaşılmış, ancak hüküm kısmında hem 3.kişiye ait 209 parselde ve hem de davacıya ait 209 ada 1 parselde düzeltme yapılmasına karar verilmiştir. Bu yanlışlık nedeniyle hükmün bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama gerektirmediğinden HUMK.nun 438/VII.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte yazılı nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca hüküm fıkrasının birinci paragrafının ilk sırasında yazılı olan "209" rakamın hükümden çıkarılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 13.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12450, Karar No: 2010/20489, Tarih: 02.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/12450 E.  ,  2010/20489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14182, Karar No: 2024/5727, Tarih: 06.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/14182 E.  ,  2024/5727 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/412 E., 2015/360 K.

İstanbul 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli ve 2013/412 Esas, 2015/360 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 01.08.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16256, Karar No: 2023/1445, Tarih: 20.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16256 E.  ,  2023/1445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Suluova Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.03.2022 Tarihli ve 2022/134 Esas, 2022/180 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin ... Çorlu/ Tekirdağ olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Çorlu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.06.2022 Tarihli ve 2022/752 Esas, 2022/815 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin ... Amasya/Suluova olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Hükümlünün vasi atanması talep dilekçesi ile 06.04.2022 tarihli dilekçesinde cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini ... Amasya/Suluova olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Suluova Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Suluova Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12203, Karar No: 2017/895, Tarih: 06.02.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/12203 E.  ,  2017/895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adli emanete kayıtlı kredi kartının akıbetine ilişkin mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1- Temel hapis cezaları alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezalarına esas birim gün sayılarının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümlerde çelişkiye neden olunması,

2- Bozmadan önceki hükmün yalnız sanık müdafii tarafından temyiz edildiği gözetilmeden, sanık hakkında tayin olunan cezaların CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ve 2.080,00 TL adli para cezası olarak infazına karar verilmesi gerekirken sonuç olarak “4 yıl 2 ay hapis cezası ve 2.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 245/2. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 100 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi uyarınca belirlenen 83 günün 4 güne, 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL'den hükmolunan 1.660,00 TL adli para cezasının 80,00 TL'ye, TCK.nun 245/3. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 100 günün 5 güne, TCK.nun 43. maddesinin uygulanması ile belirlenen 125 günün 6 güne, TCK.nun 62. maddesinin uygulanması ile belirlenen 104 günün 5 güne ve 52. maddesi uyarınca tayin olunan 2.080,00 TL adli para cezasının ise 100,00 TL'ye indirilmek ve hükmün CMUK.nun 326/son maddesinin uygulandığı bölümünde yer alan “4 yıl 2 ay hapis ve 2.080,00 TL'ye indirilerek neticeten sanığın 4 yıl 2 ay hapis ve 2.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresi çıkartılarak yerine “4 yıl 2 ay hapis ve 2.080,00 TL adli para cezası üzerinden infaz edilmesine” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10317, Karar No: 2014/7679, Tarih: 18.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/10317 E.  ,  2014/7679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı payı alacağı

... ile ... aralarındaki katkı payı alacağı davasının kabulüne dair Antalya 5. Aile Mahkemesi'nden verilen 04.04.2013 gün ve 754/295 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, tarafların evlilik birliği içerisinde edindikleri 1022 ada 1 parsel, 28 numaralı bağımsız bölümde kayıtlı gayrimenkulun yarı hissesinin vekiledeni adına tescilini, bunun mümkün olmaması halinde gayrimenkulun yarı değeri olan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 55.000,00 TL nin davalıdan alınarak vekiledenine verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporlarına göre HMK 236 ve 309 maddeleri gereğince taşınmazın yarı bedeli olarak kabul edilen 90.000,00TL nin hüküm tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Hüküm, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Ne var ki; davalı Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne verdiği 08.04.2014 Hakim havale tarihli dilekçeyle temyizden feragat etmiş ve bu feragat dilekçesi Dairemize gönderilmiştir. Dilekçede kimlik tespiti yapılmıştır.

Davalı temyiz yoluna başvurduktan sonra, temyiz isteğinden feragat ettiğine göre temyiz dilekçesinin feragat nedeniyle REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde davalıya iadesine 18.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2671, Karar No: 2022/14822, Tarih: 27.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2671 E.  ,  2022/14822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Bodrum İlçesi, Torba Mahallesi 127 ada 16 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi "idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere" bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan" idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine" ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark bedele dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-3 numaralı bendinde yer alan (davalı hak sahibine verilmek üzere bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar 3'er aylık vadeli hesapta nemalandırılarak bloke edilmesine, kararın kesinleşmesi halinde davalıya ödenmesi için Bodrum Ziraat Bankası Şubesine müzekkere yazılmasına,) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta biriken tüm nemaları ile birlikte kararın kesinleşmesi beklenmeksizin derhal davalıya ödenmesine ve bu hususta Bodrum Ziraat Bankası Şubesine müzekkere yazılmasına,) ibaresinin yazılmasına,

b- 4 numaralı bendinde bulunan (kesinleşme) kelimesinin çıkarılarak (hak sahibine derhal ödeme yapılmasına ilişkin Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 27.10.2022) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4527, Karar No: 2010/7876, Tarih: 08.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/4527 E.  ,  2010/7876 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/150112

MAHKEMESİ :BATMAN Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :23.02.2010 -90/22

SUÇ :Töre saikiyle insan öldürmek

F.. B..'i töre saikiyle öldürmekten sanık M.. A..'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (BATMAN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.02.2010 gün ve 90/22 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın sübuta, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde usule, eksik incelemeye, sübuta ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa, dosya kapsamına, olayı gören ve aşamalarda aynı anlatımlarda bulunan tanık Reşit beyanlarına göre; 11.08.1994 tarihinde sanığın kardeşi Abdurrahman Araz'ın öldürüldüğü, sanığın bu olayla ilgili olarak R..D.., S.. Ö.. ve S...'ın iki oğlundan şüphelendiği, bu kişilerin maktul Faik ile akrabalık bağının bulunmadığı, yargılanmaları sonucunda beraat ettikleri, haklarında henüz yargılama devam ederker sanığın, olay günü daha önceden tanıdığı maktul Faik ve kardeşi Reşit'in ......köyünde arazide hayvan otlattıkları sırada yanlarına gelip, herhangi bir şey söylemeden tabanca ile ateş ederek Faik'i başından bir isabetle öldürdüğü, sanığın kardeşinin maktul Faik ve yakınları tarafından öldürüldüğüne, eylemin kangütme saikiyle işlendiğine ilişkin kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı, maktul Faik'i belirlenemeyen bir nedenle öldürdüğü anlaşılmakla; sanığın kasten öldürme

suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, resen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, sanığa verilen ceza miktarı ve tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık ve müdafiinin tahliye talebinin reddine 08.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

08.12.2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı S.. M..'nun huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık M.. A.. müdafii Avukat ....yokluğunda 09.12.2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/6152, Karar No: 2016/7403, Tarih: 15.12.2016

**6. Ceza Dairesi         2016/6152 E.  ,  2016/7403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... savunmanının, sanık ...'nin mahkumiyetine ilişkin hükmü 30/12/2015 günlü dilekçe ile; sanık ... savunmanının, sanık ...'un mahkumiyetine ilişkin hükmü 30/12/2015 günlü dilekçe ile yasal süre içerisinde temyiz ettiği, ancak sanıklar ... ve ... cezaevi aracılığıyla göndermiş olduğu dilekçelerinde “... dosyalarının onaylanmasını istediğini” belirtmeleri,

Temyizden vazgeçme iradesini taşıdığı kabulle, adı geçenler temyiz incelemesi dışı bırakılarak, sanık ... yönünden yapılan sınırlı temyiz itirazlarına geçince;

1-)Sanık ...'ın 18 yaşından küçük olduğu, yargılama karar ve inceleme tarihinde de halen 18 yaşını doldurmadığı anlaşıldığından,

Duruşmaların kapalı yerine açık yapılması ve hükmün de açık duruşmada tefhim edilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması,

2-)Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olan sanık ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7184, Karar No: 2011/7885, Tarih: 23.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/7184 E.  ,  2011/7885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.