muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5164, Karar No: 2024/1713, Tarih: 26.02.2024

b- Sanık hakkında temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı

gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

" nedeni ile bozulmasına karar verilmiştir.

4.Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2019 tarihli kararı ile sanığın başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma vb., ve sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir.

5.Yargıtay 8.Ceza Dairesi 08.02.2021 tarihli kararı ile "1- Dairemizin 09.03.2016 tarihli bozma ilamında, ‘’suça konu kredi kartıyla yapılan harcama dökümleri getirtilerek varsa olay tarihinde harcama yapılan işyeri sahipleri/yetkilileri dinlenmeden, bahse konu kredi kartıyla alışveriş yapan şahsın sanık olup olmadığı sorulmadan, teşhisi yaptırılmadan ve alışverişe ilişkin slip bulunup bulunmadığı varsa üzerindeki imzanın sanığa ait olup olmadığı imza incelemesi ile belirlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi’’ gerekçeleri ile bozulduğu, bozmaya uyulduğu halde bu yönden bozma gereği yerine getirilmeden ve sanık ... ile beraat eden diğer sanık ...’un beyanlarında geçen Özgür İletişim isimli işyerinin gerçekte olup olmadığı varsa işleteninin kim olduğu araştırılmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Sanık hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Bozmadan önce verilen 20.05.2014 tarihli hükümde sanığa hapis cezası yanında verilen adli para cezasının, TCK.nın 52/4. maddesi gereğince 24 taksitte tahsiline karar verildiği ve hüküm yalnız sanık tarafından temyiz edildiği halde bozma sonrası verilen kararda, 10 taksit yapılması suretiyle CMUK.nın 326/son maddesinde yer alan kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi," nedeni ile bozulmasına karar verilmiştir.

6.Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2023 tarihli kararı ile sanığın başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma vb., ve sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi gerektiğine, zaman aşımı nedeni ile düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2.Katılan ...Ş vekilinin temyiz isteği; bankanın dolandırılarak zarara uğradığına, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna, kararın bozularak yeniden hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; müşteki ...'ın bilgisi ve rızası dışında ...'tan adına çıkarılan kredi kartı ile çeşitli harcamaların yapıldığı ve nakit avans çekildiğini iddiasına ilişkindir.

2.Katılan ...Ş vekilinin temyiz isteği; bankanın dolandırılarak zarara uğradığına, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna, kararın bozularak yeniden hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; müşteki ...'ın bilgisi ve rızası dışında ...'tan adına çıkarılan kredi kartı ile çeşitli harcamaların yapıldığı ve nakit avans çekildiğini iddiasına ilişkindir.

2.... adına internet üzerinden yapılan talep gereğince 27.11.2008 tarihinde Ümraniye Plastik Kartlar Şubesi tarafından 4022 \*\*\*\* \*\*\*\* 9295 numaralı kredi kartının tahsis edildiği, 17.12.2008 tarihinde kuryenin firması tarafından kredi kartının teslim edildiği, 17.12.2008 ile 26.12.2008 tarihleri arasında biri nakit avans diğerleri ise alışverişlerde olmak üzere toplam 9 kez bu kredi kartının kullanılarak toplam 4.165 TL'lik harcama gerçekleştirildiği anlaşılmıştır.

3.... yazıları, Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı raporları, bilirkişi raporları, tanık beyanları, emniyet araştırmaları dosyadadır.

IV. GEREKÇE

1.Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'ın suç tarihinde kurye olarak çalıştığı, sanığın katılan adına çıkarılan kredi kartını teslim eden kişi olduğu, katılan adına çıkartılan kredi kartına ilişkin sözleşmedeki imzaların katılanın eli ürünü olduğunu gösterir nitelikte ve yeterlilikte uygun kaligrafik özellik ve itiyadi unsur tespit edilemediği, ilgili sözleşmede kişisel bilgileri, müşteri imza beyanı, teyit kısmında yazılı bulunan el yazısı ve rakam örnekleri ile kurye adı ve soy adı kısmındaki imza ve yazıları ile sanık ...'ın el yazıları arasında benzerlik olduğu gerekçesi ile suçun sübut bulduğundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla; bilirkişi raporları, ses kaydı incelemeleri ve tanık beyanları karşısında, sanığın savunmasının aksine atılı suçu işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeter derecede her türlü şüpheden uzak, yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraati yerine yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2.Sanık hakkında Türk Ceza Kanun'un 245 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca tayin edilen cezadan Türk Ceza Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapılırken hesap hatası sonucu 4 yıl 6 ay yerine 6 yıl olarak fazla ceza tayin edilmesi,

3.Bozmadan önce verilen 18.11.2019 tarihli kararda sanık hakkında Türk Ceza Kanun'un 245/3, 62/1, 52, 53/1-a-b-c-d-e-2-3 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezasına hükmedildiği ve bu kararın aleyhe temyiz edilmediği gözetilmeden, Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun'unun 326 ncı maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 3 yıl 4 ay hapis cezası ve 2000,00 TL adli para cezası üzerinden infazı yerine netice ceza olarak tayini,

3.Bozmadan önce verilen 18.11.2019 tarihli kararda sanık hakkında Türk Ceza Kanun'un 245/3, 62/1, 52, 53/1-a-b-c-d-e-2-3 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezasına hükmedildiği ve bu kararın aleyhe temyiz edilmediği gözetilmeden, Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun'unun 326 ncı maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 3 yıl 4 ay hapis cezası ve 2000,00 TL adli para cezası üzerinden infazı yerine netice ceza olarak tayini,

4.Bozmadan önce verilen 18.11.2019 tarihli kararda sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 245/3, 62/1, 52, 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 2.000 TL adli para cezasına hükmedildiği ve 1412 sayılı Kanunun 326 ncı maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 3 yıl 4 ay hapis cezası ve 2000,00 TL adli para cezası üzerinden cezalandırılması yerine, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 3 yıl 4 ay hapis cezası ve 100,00 TL adli para cezası üzerinden cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

5. Gerekçeli karar başlığında suç adının Başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma vb., yerine hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma olarak yazılması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2023 tarihli kararına yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14525, Karar No: 2016/3097, Tarih: 22.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/14525 E.  ,  2016/3097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Vezirköprü 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2013

NUMARASI : 2012/109-2013/257

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin kararın temyizine yönelik bir kısım davalı vekilinin talebinin süreden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı S.. Ö.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davalılar F.. Ç.. ve S.. Ö.. vekilinin temyiz talebinin süresinde yapılmadığından bahisle reddine karar verilmiş; hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davalılar F.. Ç.. ve S.. Ö..'in karar verilmeden önce vekil ile temsil edilmedikleri, belirtilen adreslerine yapılan tebligatların bila tebliğ döndüğü, bu kez mahkemece davalıların Mernis sistemi adreslerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesine göre usulüne uygun şekilde tebligat yapıldığı anlaşılmakla davalılar vekili gerekçeli kararı süresinde temyiz etmediğinden, mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1277, Karar No: 2013/24, Tarih: 22.01.2013

**Ceza Genel Kurulu         2012/1277 E.  ,  2013/24 K.**

* MÜHÜR BOZMA SUÇU

* ADLİ SİCİL KAYITLARININ TUTULMASI

* DERNEKLER KANUNU (5253) Madde 2

* DERNEKLER KANUNU (5253) Madde 4

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 308

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 38/A

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 72

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 80

**"İçtihat Metni"**

Mühür bozma suçundan sanık U.. S..'in 5237 sayılı TCK'nun 203/1, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nun 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin, Sincan 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 06.03.2008 gün ve 200-221 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 28.11.2011 gün ve 9174-24531 ile;

"...Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydında yer alan ilam getirtilmeden sanık hakkında TCK’nun 58/6. maddesinin uygulanması,

Hükümde yer verilen 'TCK’nun 53/1,2,3 maddesinin uygulanmasına' şeklindeki cümlenin infazda tereddüte sebebiyet vereceğinin gözetilmemesi” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 27.01.2012 gün ve 183778 sayı ile;

" Sanığın mühür bozma şeklinde oluşan eylemleri 28.01.2006 tarihinde başlayarak. 17.02.2006- 28.02.2006 - 14.03.2006 - 09.05.2006 ve 23.05.2006 tarihlerinde temadi ederek gerçekleşmesi ve adli sicil kaydındaki Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/946 E., 2003/134 K., 27.03.2003 tarihli kararın 03.04.2003 tarihinde kesinleşmiş bulunması, ayrıca yasanın aradığı 3 yıllık sürenin suç tarihi olarak kabul edilmesi gereken 28.01.2006 tarihi itibariyle geçmemiş bulunması ve bu kararın 18.04.2011 tarihinde yerine getirilmiş bulunması nedeniyle mahkemece sanığın 5237 sayılı TCK’nun 203/1, 43 ve 53. maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve yukarıda belirtilen suç tarihinden önce kesinleşen Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı dolayısıyla TCK’nun 58/6. maddesi gereğince sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine yerel mahkemece karar verilmiştir. Mevcut adli sicil kaydı gözetildiğinde tekerrüre esas alınması gereken kararın bu olması ve suç tarihi itibariyle kesinleşmiş bulunduğunun da anlaşılması karşısında bu ilamın getirilmeksizin hüküm kurulması bir eksiklik olarak görülmediğinden Sincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2008 T, 2007/200E, 2008/221 K. sayılı kararının TCK’nun 53/1. maddesi yönünden düzeltilerek onanması gerektiği" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına ve hükmün TCK'nun 53. maddesi yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazını inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 10.09.2012 gün ve 9693-8707 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğine karar verilmesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın mühür bozma suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; yerel mahkeme hükmünün Özel Dairece, "sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydında yer alan ilam getirtilmeden TCK'nun 58/6. maddesinin uygulanması" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmesinin isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Sanığın adli sicil kaydına göre:

1- 07.06.2001 tarihinde işlemiş olduğu mühür bozma suçundan Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesince 30.04.2002 gün ve 928-388 sayı ile, 765 sayılı TCK’nun 274/1, 80 ve 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca 664.372.800 Lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 21.05.2002 tarihinde kesinleştiği, ilamın 24.06.2002 tarihinde infaz edildiği, infaz tarihine göre bu ilamın tekerrüre esas nitelikte olmadığı,

2- 16.08.2001 tarihinde işlemiş olduğu mühür bozma suçundan Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesince 27.03.2003 gün ve 946-134 sayı ile, 765 sayılı TCK’nun 274/1, 80, 72 ve 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca 691.092.000 Lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 03.04.2003 tarihinde kesinleştiği, ilamın infaz edildiğine ilişkin bilginin kayıtta yer almadığı, yerel mahkemece bu ilam tekerrüre esas kabul edilerek TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği,

Adli sicil kaydında geçen ilamların dosya içinde yer almadığı,

Özel Daire bozma kararından sonra Yargıtay C.Başsavcılığınca UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak elde edilen adli sicil kaydına göre, yerel mahkemece tekerrüre esas alınan ilamın infaz tarihinin 18.04.2011 olduğu, iddianamede dava konusu yapılan mühür bozma suçlarının 28.01.2006, 17.02.2006, 28.02.2006, 14.03.2006, 27.03.2006, 15.04.2006, 25.04.2006, 09.05.2006 ve 23.05.2006 tarihlerinde işlendiği,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nun 58. maddesi ile; önceden işlenen suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmesinden sonra, yeni bir suçun işlenmesi halinde, sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanacağı, tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için önceki hükmün kesinleşmesi ve ikinci suçun da kesinleşmeden sonra işlenmesi yeterli olup, ayrıca cezanın infaz edilmiş olmasının gerekmediği,

Ancak, beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl,

b) Kolluk ve diğer kamu kurum ve kuruluşları Adalet Bakanının onayı ile,

Sorgulama yapabilirler" şeklinde düzenlenmiş, Kanunun amacı ise; "kesinleşmiş ceza ve güvenlik tedbirlerine mahkûmiyete ilişkin bilgilerin otomatik işleme tâbi bir sistem kullanılarak toplanmasına, sınıflandırılmasına, değerlendirilmesine, muhafaza edilmesine ve gerektiğinde en seri ve sağlıklı biçimde ilgililere bildirilmesi" olarak ifade edilmiştir.

Bu düzenlemeler ile Adalet Bakanlığı Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü bünyesinde "adli sicil" adı altında elektronik ortamda tutulan adli sicil kayıtlarından adli makamların ve diğer kurumların da doğrudan yararlanmasının kanuni dayanağı oluşturulmuş, soruşturma ve yargılama makamlarının tüm aşamalarda adli sicil kayıtlarına doğrudan ulaşmalarına imkan sağlanmıştır. Bu durumda, kanunen Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü tarafından bilişim sistemleri kullanılarak depolanan adli sicil bilgilerinin adli makamlarca UYAP kullanılarak doğrudan çıkartılıp, dosyaya eklenmesinde ve bu bilgilerin hükme esas alınmasında kanuni bir engel bulunmamaktadır. Bu nedenle Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden alınan adli sicil kayıtları incelendiğinde tereddüte neden olacak bir durumla karşılaşılmaması durumunda adli sicil kayıtlarında geçen ilamların dosya içerisine getirtilmesine gerek yoktur. Ancak, adli sicil kaydında bulunan ilamların silinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı gibi konularda tereddüt oluşması halinde ilamların kesinleşme ve infaz tarihlerini içerir örnekleri getirtilmek suretiyle tereddütlerin giderilmesi gerekmektedir.

Öte yandan, Özel Dairelerce de UYAP kullanılarak çıkartılan güncel adli sicil kayıtlarına göre sanığın sabıkalı olup olmadığı, adli sicil kaydında yer alan ilamların infaz edilip edilmediği, silinme koşullarının bulunup bulunmadığı veya sanığın mükerrir sayılıp sayılmayacağı hususları değerlendirilmekte, bu uygulama ile temyiz incelemesi sırasında dosyada tespit edilen eksiklerin veya oluşan tereddütlerin giderilmesi sağlanmaktadır. Nitekim temyiz incelemesi sırasında bu yolla gidermesi mümkün olan tereddüt ve eksikliklerin bozma nedeni yapılmaması da Yargıtayca sürdürülen bir uygulamalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

5352 sayılı Adli Sicil Kanunu hükümlerine göre Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünce bilişim sistemleri kullanılarak depolanan adli sicil kayıtlarının, adli makamlarca UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak çıkartılması ve soruşturma ile yargılama aşamalarında resmi nitelikteki bu kayıtların esas alınması kanuni ve yerinde bir uygulamadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

5352 sayılı Adli Sicil Kanunu hükümlerine göre Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünce bilişim sistemleri kullanılarak depolanan adli sicil kayıtlarının, adli makamlarca UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak çıkartılması ve soruşturma ile yargılama aşamalarında resmi nitelikteki bu kayıtların esas alınması kanuni ve yerinde bir uygulamadır.

Yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden diğer adli makamların olduğu gibi Yargıtay Dairelerinin de gerek adli sicil kayıtlarını, gerekse diğer bilgileri çıkartarak kullanmasında ve kararlarına dayanak yapmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmayıp, usûl ekonomisi de gözetildiğinde, yargılamaların süratle sonuçlandırılabilmesi için gerektiğinde temyiz aşamasında UYAP kullanılarak adli sicil kayıtları çıkarılmalı ve inceleme sırasında değerlendirilmelidir. Böylece adil yargılanma hakkının bir gereği olarak yargılamaların gereksiz yere uzamasının önüne geçilebilecektir.

Somut olayda, sanığın adli sicil kaydında yer alan iki ilamdan birincisi Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü olup, hükmün 24.06.2002 tarihinde infaz edilmesi ve inceleme konusu ilk mühür bozma suçunun 28.01.2006 tarihinde işlenmesi karşısında anılan ilamın tekerrüre esas nitelikte olmadığı görülmektedir.

İkincisi ise; Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 691.092.000 Lira ağır para cezasından ibaret olup, 03.04.2003 tarihinde kesinleştiği, dosyada mevcut adli sicil kaydında ilamın infazına ilişkin bilginin bulunmadığı, bu nedenle oluşan tereddütün UYAP kullanılarak adli sicil kaydının çıkartılması suretiyle giderilmesi mümkün iken, bu husus gözardı edilerek yerel mahkeme hükmünün bu yönden bozulmasına karar verilmesi, Anayasamızın 141. ve AİHS’nin 6. maddelerine aykırı olarak yargılamayı gereksiz yere uzatma sonucu doğuracaktır.

Zira, bozma kararından sonra Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca UYAP kullanılarak çıkartılıp, dosyaya eklenen adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas alınan ilamın 18.04.2011 tarihinde infaz edildiği, bu duruma göre yerel mahkemece sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulamasında ve Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2003 gün ve 946 - 134 sayılı ilamının esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, hükümde sanık hakkında hak yoksunluğuna karar verilirken tereddüte neden olunduğuna ilişkin Özel Dairenin (2) nolu bozma nedeninin isabetli olduğu, ancak bu aykırılığın hükmün düzeltilerek onanması suretiyle giderilmesi isteminde bulunulmuş ise de; yerel mahkeme hükmündeki hak yoksunluğuna ilişkin bölümün "TCK’nun 53/1,2,3 maddesinin uygulanmasına" şeklinde olduğu, bu ifadenin hükmün infazında herhangi bir tereddüte neden olmadığı gibi, yasal ve yeterli olduğu anlaşıldığından, Özel Dairenin (2) nolu bozma nedeni de isabetsiz olup, yerel mahkeme hükmünün düzeltilmesine gerek bulunmamaktadır.
Yargıtay — Esas No: 2023/5221, Karar No: 2023/5162, Tarih: 10.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/5221 E.  ,  2023/5162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... işçisi olan davacının Tekirdağ Büyükşehir Belediyesine bağlı işyerlerinde otobüs şoförü kadrosunda süreklilik arz eden işlerde çalıştığını, davacının ... Taşıma-İş Sendikası üyesi olup davalı Şirket ile ... Taşıma-İş Sendikası arasında Yüksek Hakem Kurulu Başkanlığı tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmelerinden yararlandığını, buna karşın davacıya toplu iş sözleşmeleriyle belirlenen ilave tediye ve fark ücret alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek ödenmeyen ilave tediye ve fark ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu ilave tediye alacağı iddiasının dayanağının 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun İkinci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun (6772 sayılı Kanun) olduğunu, 6772 sayılı Kanun'da ilave tediye ödemesi yapacak kurum ve kuruluşların belirlendiğini, davalı Şirketin ... hukuk tüzel kişiliğini haiz bir anonim şirket olması sebebiyle ilave tediye ödeme yükümlülüğünün bulunmadığını, davacının toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ücret alacaklarının eksiksiz ödendiğini, sendika üyesi olan davacıya toplu iş sözleşmesine uygun olarak ücret zammı uygulandığını, bu nedenle zam farkı taleplerinin reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI