muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/14609, Karar No: 2021/1375, Tarih: 01.02.2021

CMK'nın 307/4-son maddesi gereği ilk derece mahkemesinin Ceza Genel Kurula kararına uyması ve beraat kararı vermesi zorunludur. Beraat kararı verilmesinin zorunlu olduğu böyle bir durumda da sanık lehine olan hükümleri sanık aleyhine

zorlama bir yorumla aleyhe döndürmek yasanın ruhuna aykırıdır. Sanık lehine olan yasama dokunulmazlığı ve buna bağlı usul hükümlerini sanık aleyhine yorumlayarak derhal beraat kararı verilerek suç ve cezadan kurtulma imkanı yerine durma kararı verilerek sürekli bir biçimde ceza tehdidi altında tutmak 5271 sayılı Yasanın 223/9. maddesine aykırıdır.

Görüldüğü üzere sanık lehine olan iki usul hükümden hangisinin öncelikle uygulanması gerektiği sorun olarak ortaya çıkmaktadır. Yukarıda açıklandığı üzere 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesindeki durma kararı, sanığın suç ve cezadan kurtulması anlamına gelmemekte, Meclis kararının beklenmesi sonucunu doğurmakta ve sanık üzerindeki ceza tehdidi devam etmektedir. Aynı Yasanın 223/9. madde gereği verilecek beraat kararının ise, sanık üzerindeki ceza tahdidini ortadan kaldırması nedeniyle daha lehe olduğu, izahtan varestedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2003 tarih ve 2003/9-84-85 sayılı kararı ile 1990/58-78 sayılı kararları da derhal beraat kararı verilebilecek hallerde durma veya düşme kararı verilemeyeceği yönündedir.

Ceza muhakemesinin amacının usul kuralları içerisinde tarafların haklarını zedelemeden ve en kısa zamanda gerçeğe ulaşmaktır.

Ceza Muhakemesi Kanunun yukarıda açıklanan amir hükümleri çerçevesinde hareket ederek derhal beraat kararı veren Mahkeme hükmü usul ve yasaya uygun olduğundan, sanık hakkında verilen beraat kararının onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2021/24842, Karar No: 2021/10977, Tarih: 23.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/24842 E.  ,  2021/10977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekiliAv. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 30/11/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 23/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19308, Karar No: 2014/21259, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/19308 E.  ,  2014/21259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2014/16-2014/264

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4551, Karar No: 2018/5586, Tarih: 05.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/4551 E.  ,  2018/5586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan;

1-Davacının, hizmet döküm cetvelinde yer alan işyerleri bilgileri ile adreslerini içerecek şekilde işe giriş ve çıkış bildirgelerinin, Sosyal Güvenlik Kurumundan istenmesi,

2-Davalı Belediyeye bağlanmış olan kapanan .... Belediyesinin, davacının hizmet döküm cetvelinde çalıştığı gözüken işyerleri ile varsa ihale sözleşme ve şartnamelerinin olup olmadığının davalıdan sorularak bu belge ve bilgilerin eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyasının Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1440, Karar No: 2008/3141, Tarih: 12.05.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1440 E.  ,  2008/3141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Vek.Av...., Av....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ... .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinde kararlaştırılandan fazla yapılan bağımsız bölümler nedeniyle tapu iptâli, tescil ve tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında 14.07.1997 tarihli adi yazılı 13.05.1993, 15.02.2000 ve 17.02.2000 tarihli düzenleme şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmeleri düzenlenmiş ve en son sözleşmede taşınmazda yapılacak 202 bağımsız bölümden 75 adedinin arsa sahiplerine, geri kalanının yüklenici kooperatife ait olacağı kararlaştırılmış, fazladan inşaat yapılması halinde ne şekilde paylaşım yapılacağına dair herhangi bir düzenleme yapılmamıştır. 06.10.2003 tarihli daire teslim tutanağında birinci paragrafın sonunda tekabül eden kelimesinden sonra gelen “11.05.1993, 14.07.1997 ve 16.07.1997 tarihli sözleşmeler gereği feragat ettiğini muhatabı gayri kabili rücu-ibra ederim.” Şeklinde ifadeler bulunmakta ise de; bu kısmın tutanak düzenlendikten sonra farklı bir daktilo ya da bilgisayar ile yazıldığı çıplak gözle dahi anlaşılmakta olduğu gibi davacı yanca imza ya da

./..

s.2

15.H.D.

2007/1440

2008/3141

./..

s.2

15.H.D.

2007/1440

2008/3141

paraf edilmediğinden HUMK’nın 298. maddesi uyarınca yok hükmündedir. Sözkonusu tutanak bu ibareler dışında arsa sahibine kalan 15 bağımsız bölümün teslim alınmasına ilişkin olduğundan ticaret merkezi olarak yapılan işyerleri ile ilgili ibra belgesi niteliğinde de değildir. Öte yandan davacı arsa sahibine vekâleten ... 16.07.1997 tarihli adi yazılı inşaat yapım sözleşmesine ek taahhütname ve feragatname başlıklı belge ile 01.08.2003 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesine ek protokolde arsa sahiplerine verilen 75 daire dışında ticaret merkezinde yapılan bağımsız bölümler ve sözkonusu sözleşmeler nedeniyle tazminat, gecikme cezası, hak ve alacak talebinde bulunmayacaklarını ve dava açmayacaklarını beyan etmiş ise de davacının vekil olan ...’a verdiği Yenimahalle 1. Noterliği’nin 07.05.1993 gün 30466 yevmiye nolu vekâletnamesinde fazladan yapılacak bağımsız bölümlerden feragate yetkisi bulunmadığı gibi ek sözleşme yapma yetkisinin feragat yetkisini de kapsadığı kabul edilse dahi BK’nın 12. maddesi uyarınca resmi sözleşmenin eki olan ve sözleşmenin asli unsurlarını düzenleyen bu taahhüt ve protokoller dahi resmi şekilde yapılmadığından geçersizdir.

Bu durumda mahkemece Dairemizin sözleşmede fazla inşaatın paylaşımı şekline ilişkin hüküm bulunmasa dahi fiilen fazladan yapılmış bağımsız bölümler varsa bunların da sözleşmedeki paylaşım oranında dağıtılması gerektiği ilkesinden hareketle fazladan yapılan ticaret merkezinin elden çıkartıldığı dikkate alınarak davacı arsa sahibinin istemekte haklı olduğu tazminat miktarının hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken yanlış değerlendirme sonucu davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent gereğince kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 550,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 12.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11681, Karar No: 2009/12980, Tarih: 16.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/11681 E.  ,  2009/12980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... VD.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.04.2004 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.03.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı genel yola çıkışı bulunmayan 1524 parsel sayılı taşınmazı lehine, davalılara ait 1525 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalılardan ... davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, 1525 parsel sayılı taşınmazdan, bilirkişilerin 28.04.2008 tarihli raporunda, “A” harfi ile gösterilen yerden geçit hakkı kurulmasına, bu yer üzerinde bulunan mutfağın kal’ine karar verilmiş, hükmü davalılar temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda katlanma yükümlülüğü ve fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi uyarınca geçide konu olabilecek tüm alternatifler incelenip olumlu ve olumsuz yönlerinin irdelenmesi gerekir. Eldeki davada mahkemece davacının istemi doğrultusunda sadece 1525 parsel sayılı taşınmaz üzerinden kurulabilecek geçit alternatifleri araştırılmış olup, lehine geçit hakkı kurulan parsel sınırında bulunan 1523 parsel sayılı taşınmazdan kurulabilecek geçit alternatifi ile ayrıca davacı taşınmazının kuzeyinde bulunan dere yatağından geçit olarak yararlanılıp yararlanılamayacağı hususu değerlendirilmeden sonuca gidilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

./..

2009/11681 - 2009/12980 -2-

Kabule göre de, hükümden önce geçit bedelinin mahkeme veznesine depo ettirilmesi gerekirken, bedel depo edilmeden karar verilmesi yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.11.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7775, Karar No: 2016/4111, Tarih: 06.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/7775 E.  ,  2016/4111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Mahkeme hükmünün ...'e tebliğine dair belgenin dosyada bulunmadığı gözlenmiştir.

Hüküm tebliğ olunmuş ise, tebliğ belgeleri; tebliğe çıkarılmış ve parçası bulunamıyor ise, tebliğ tarihi PTT Müdürlüğünden sorularak, alınacak cevabî yazının veya mahkemedeki kayıt ve belgeler incelenerek tebliğ tarihleri saptanıp, bu konuda düzenlenecek belgelerin dosyaya eklenmesi; ancak, tebligat yapılmamış ise, usulünce yapılıp; gerekli temyiz süresi beklendikten sonra dosyanın gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 06/04/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4723, Karar No: 2015/23278, Tarih: 08.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4723 E.  ,  2015/23278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına nazaran, sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Yaşın küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, ayyaşlık veya bunlara benzer durumlarda bulunma dolayısıyla, fiil ve hareketlerin saikini ve sonuçlarını doğru olarak algılayamayan kişilerin dolandırılması, TCK'nın 158/1-c bendiyle ağırlaştırıcı neden kabul edilmiştir. Algılama yeteneğinin zayıflığından yararlanmak suretiyle kişilerin aldatılması daha kolaydır. Algılama, duyu organları aracılığıyla, olay, nesne ve ilişkileri birbirinden ayırt etme demektir. Yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk, uyuşturucu etkisinde bulunma yada bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olan kişilerin aldatılması suçun konusudur. Mağdurda zayıf da olsa bir irade, zayıflamış bilinç var olmalıdır. Akla uygun davranma demek, belli bir olay karşısında normal insanlardan çoğunun

izleyeceği davranışa uygun hareket etmek demektir. Hâkim, somut olayın mahiyetini, kişinin içerisinde yaşadığı sosyal çevreyi, gelişme derecesini, muhakeme ve fikrî becerisini göz önünde tutarak değerlendirme yapacaktır. Algılama yeteneğinin çok zayıf olması veya hiç olmaması halinde, aldatılması gereken bir irade söz konusu olmayacağından dolandırıcılık suçundan bahsedilemeyeceğinden hırsızlık suçu söz konusu olacaktır. Ceza sorumluluğu olmayan 12 yaşını bitirmemiş çocukların ve tam akıl hastalarının yaptıkları hareketlerin anlam ve sonuçlarını bilemeyeceklerinden aldatılmalarından ve dolandırılmalarından bahsedilemez. 12 yaşını tamamlayıp 15 yaşını tamamlamayan çocukların algılama yeteneklerinin bulunup bulunmadığı araştırılarak,bulunmaması halinde eylem,hırsızlık suçunu oluşturacaktır. Fail, bilerek mağdura uyuşturucu madde vererek veya sarhoş ederek onun algılama yeteneğini azaltmış ise ve oluşturulan bu zayıflık anında mal alınmışa eylem, TCK'nın 148/3 kapsamında mefruz cebir kapsamında değerlendirileceğinden yağma suçunu oluşturacaktır.

Sanığın, katılanın evinin yakınında bulunan kuaförde çalışması nedeniyle katılan ile tanıştığı, katılana ekonomik bakımdan zor durumda olduğunu söylemesi üzerine, katılanın kredi çekmesi halinde sanığa kefil olmayı kabul ettiği ve birlikte bankaya gittikleri, 30/09/2011 tarihli ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığı'nın raporuna göre, bipolar bozukluk tanısıyla düzenli izlenmekte olan ve olay sırasında hastalık dönemi içinde olduğu tespit edilen katılanın bu durumunu bilmekte olan sanığın, katılan adına 10.000 TL kredi aldığı ve kredi belgelerini asıl borçlu olarak katılana imzalattığı, bu suretle sanığın kişinin algılama yeteneğinin zayıflığından yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık beyanı, katılan ifadesi, sağlık raporu ile tüm dosya kapsamına göre, bu gerekçelere ve Yargıtay bozma ilamına dayanan mahkumiyet hükmünde isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1960, Karar No: 2014/11539, Tarih: 23.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1960 E.  ,  2014/11539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun soy bağını değiştirme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.