muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14946, Karar No: 2024/2562, Tarih: 17.04.2024

4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2022/1292 Esas, 2022/1488 Karar sayılı kararı ile açıklanması geri bırakılan mahkumiyet hükmünün açıklanmasına, sanık hakkında kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bendleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlemediğine, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması koşullarının oluşmadığına, aksi kanaat halinde erteleme ve seçenek yaptırımların uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'nın olay gecesi 23:00 sıralarında mağdur olan eşi evinin önünde arkadaşı tanık ...'la birlikte otururken yanına gelerek, mağdura hitaben "benimle barışmayacak mısın" diye sorduğu, mağdurun da korkarak ikametine girdiği, şanığın da peşinden girip mağdura "bana para ver" diye söylediği, mağdurun parası olmadığını söylemesi üzerine sanığın üzerinden çıkardığı bıçakla mağdura saldırdığı ve mağduru bıçakla hayati tehlike arzetmeden basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaraladığı, bu arada sanığın zorla mağdurdan para istemeye devam ettiği, mağdurun yardım için bağırması üzerine de yağma eylemini tamamlayamadan olay yerinden ayrıldığı anlaşılmıştır.

2. Sağlık Bakanlığı Sağlık Bilimleri Üniversitesi Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 21.05.2018 tarihli raporunda; sağ uyluk lateralde 2x2x2cm kenarları düzenli kesi, sağ uyluk medialde orta hatta 2x2x4cm ebatlarında kenarları düzgün kesiye ait iz, arteriyal ve venöz ultrasonu normal olduğu, kesinin sütüre edildiği, mevcut yaralanmasının hayati tehlikeye neden olmadığı, belirtilmiştir.

İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 23.05.2018 tarihli raporunda özetle;

''Şahısta tarif ve tespit edilen, yumuşak doku travmasına neden olan, kemik kırığı, kafatası kemiklerinde çatlak-kırık, fokal beyin lezyonu, iç organ ile büyük damar ve sinir hasarı, kas, fasia, tendon, damar kesisi bildirilmeyen yaralanmasının;

1-Şahsın yaşamını tehlikeye sokan bir durum OLMADIĞI,

2-Basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte OLDUĞU..'' belirtilmiştir.

3. Sanık savunması, mağdur beyanı, tanık anlatımları, Sağlık Bakanlığı Sağlık Bilimleri Üniversitesi Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 21.05.2018 tarihli raporu, İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 23.05.2018 tarihli raporu, sanığa ait nüfus ve adli sicil kaydı dosya içerisinde bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1-Şahsın yaşamını tehlikeye sokan bir durum OLMADIĞI,

2-Basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte OLDUĞU..'' belirtilmiştir.

3. Sanık savunması, mağdur beyanı, tanık anlatımları, Sağlık Bakanlığı Sağlık Bilimleri Üniversitesi Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 21.05.2018 tarihli raporu, İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 23.05.2018 tarihli raporu, sanığa ait nüfus ve adli sicil kaydı dosya içerisinde bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'nın resmi nikahlı eşi olan ... ile aralarında anlaşmazlıklar olduğu, buna bağlı olarak İzmir 1. Aile Mahkemesinin 02.04.2018 tarih ve 2018/150 değişik iş sayılı kararı ile 6284 sayılı Yasa gereğince hakkında mağdurun konutuna gelmemesi tedbiri uygulandığı, olay tarihinde saat 23:00 sıralarında mağdurun evine gittiği, evin salon kısmında eşini bir başkasıyla uygunsuz vaziyette görmesi üzerine mutfak tezgahında bulunan ekmek bıçağını alarak bu bıçakla mağduru doktor raporunda belirtildiği şekilde sağ bacağından basit bir tıbbi müdahele ile giderilemez şekilde yaraladığı, anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, hükmün açıklanması koşullarının oluştuğu, seçenek yaptırımların ve erteleme hükümlerinin yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2022/1292 Esas, 2022/1488 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı

olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14579, Karar No: 2017/3324, Tarih: 17.04.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/14579 E.  ,  2017/3324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, trafik kazası sonucu yaralanan sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağını teşkil eden 5510 sayılı Yasanın 21/4. fıkrasında "İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir" hükmü öngörülmüştür.

İnceleme konusu davada 05.06.2011 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu yaralanan sigortalıya, Kurumca yapılan geçici iş göremezlik ödemelerinin, kazaya karışan aracın sürücüsü ile sigorta şirketinden rücûan tahsili istenilmiş, mahkemece 5510 sayılı Yasanın 21/4 maddesinin uygulanabilmesi için olayın iş kazası olması gerektiği, sigortalı ...'nın sürücüden şikayetçi olmadığı dolayısıyla ilgili Yasanın 39 ve 76 madde şartlarının da oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

5510 sayılı Yasanın 76. maddesi iş kazasına uğrayan veya meslek hastalığına tutulan sigortalılarla yapılan sağlık hizmeti giderleri, 39. maddesi ise üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malül veya vazife malülü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değeri ile ilgili olup, dava konusu somut olayda uygulama yeri yoktur.

Dava konusu iş kazası sayılmayan trafik kazası sonucu sigortalıya hastalık kapsamında ödenen geçici iş göremezlik ödeneği olup, yasal dayanağı 5510 Sayılı Yasanın 21/4 maddesidir. Mahkemece yapılan kusur incelemesine göre değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken davanın reddi yönünde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13839, Karar No: 2014/22175, Tarih: 25.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13839 E.  ,  2014/22175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2013

NUMARASI : 2013/122-2013/287

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince ;

1-Dava konusu taşınmazın dosyada yazılı özelliklerine göre objektif değer artırıcı unsur oranının %140 olacağı gözetilmeden daha düşük oranda kabulüyle az bedel tespiti,

2- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 21.07.2013 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Baraj gölü haline gelen taşınmazın tapudan terkini yerine davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21607, Karar No: 2022/17050, Tarih: 14.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/21607 E.  ,  2022/17050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310. maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; vekaletnamesinde davadan feragate yetkisi olan davacı vekili Avukat ... tarafından sunulan 13/10/2021 tarihli dilekçede, davadan feragat edildiği bildirilmiş olup davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, tarafların temyiz dilekçelerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 14/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23002, Karar No: 2011/1020, Tarih: 27.01.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/23002 E.  ,  2011/1020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 780,00 lira birleşen davalarda 380,00 TL ve 2.336,17 TL alacak için itirazın iptali, inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili; müvekkiline ait mecurda 14.....2004 başlangıç tarihli kira sözleşmesine göre davalının aylık 1.000 Euro bedelle kiracı olduğunu, kira sözleşmesinin özel 1. maddesinde yeni yıl için aylık ... kira tutarının para birimi aynı kalmak üzere ilk iki yıllık uzatmada önceki yılın kirasına göre %5 ..., müteakip uzatmalarda ise %19 ar artar hükmünün bulunduğunu, hal böyle iken, borçlunun 14.....2007 tarihinde başlayan dönemde % 19 oranında kira artımı yapmaksızın önceki dönem aylık kirası olan 1.102.5 Euro aylık kira ödediğini, borçlunun devam eden dönemlerde de kira artışı yapmadığını, bunun üzerine ... 14.,İcra Müdürlüğünün 2007/11328 E sayılı dosya ile kira farkı alacağı için icra takibi yapıldığını, ancak davalının haksız itiraz ettiğini beyanla, itirazının iptali ile alacağın %40'ından aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili birleşen aynı nitelikteki ... 5.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/523 esas sayılı dosyası ile ... 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/1384 esas sayılı davalarında da diğer aylar kira farkı için itirazın iptali talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili; kira bedelinin arttırılması hususunda bir mahkeme kararı olmadığını, bunun yanında kira bedelinin döviz cinsinden belirlenmiş olduğu ahvalde yenileme dönemlerine kiranın arttırılmayacağına dair Yargıtay İçtihatlarının bulunduğunu beyan ile davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu gibi, kira sözleşmesindeki artış şartının sözleşmenin yenilenen ilk yılı için geçerli olduğu, ondan sonraki dönemler için kira artışının 3 yıl endeks oranında olacağı davacının kira tespit davası açıp kira tespit kararı almadan artış yaparak icra takibi yapamayacağı kanısına varıldığından davanın ve birleşen davaların reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu gibi, kira sözleşmesindeki artış şartının sözleşmenin yenilenen ilk yılı için geçerli olduğu, ondan sonraki dönemler için kira artışının 3 yıl endeks oranında olacağı davacının kira tespit davası açıp kira tespit kararı almadan artış yaparak icra takibi yapamayacağı kanısına varıldığından davanın ve birleşen davaların reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamasında, kira sözleşmesinde tarafların serbest iradeleri ile kararlaştırdıkları artış şartı varsa ilk yıl için geçerli ve bağlayıcı olduğu, sonraki dönemler için ise ortak irade ile değiştirilmediği veya mahkeme kararı ile iptal edilmediği sürece tarafları bağlayacağı kabul edilmektedir. Ancak, artış şartı yoksa, veya kira sözleşmesi 4 yıldan fazla devam ediyorsa, devam eden dönemler için, şartlar değişmediği veya özel gelişmelerin varlığı iddia ve ispat edilmediği sürece, 3 yıl için ard arda ( her yıl için ayrı ayrı ) endeks uygulanarak bulunacak kira parasının da o dönemler için aşırı olmayan kira parası olduğu ilke olarak kabul görmektedir.

Somut olayda, 14.....2004 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde “aylık kiranın ... 1.000 Euro olduğu ve yeni yıl için aylık ... kira tutarının para birimi aynı kalmak üzere ilk iki yıllık uzatmada önceki yılın kirasına göre %5 ... (14 Haziran2005-14 Haziran 2006 dönemi için 1050 Euro /..., 14 Haziran 2007 dönemi için 1102.5 Euro) müteakip uzatmalarda ise %19 ar artar.” hükmü konulmuştur. Sözleşmede kararlaştırılan ilk iki yıldan sonra kira parasının %19 oranındaki artış koşulu geçerli olup, tarafları bağlayacağı düşünülmeden, Yargıtay içtihatları yanılgılı yorumlanarak davanın yazılı gerekçe ile reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5091, Karar No: 2011/6764, Tarih: 23.05.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/5091 E.  ,  2011/6764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Nak.San.Tic.Ltd.Şti.vek.Av.... ile davalılar 1-As Metal San.Tic.Ltd.Şti.vek.Av.... 2-... El İnş.Tic.Ltd.Şti., birleşen davada davalı Mehmet Emin Aslan vek.Av.... arasında görülen dava hakkında Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 22.10.2009 gün ve 201-318 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 08.11.2010 gün ve 2180-12633 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 185.00.-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 23.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6535, Karar No: 2015/16106, Tarih: 05.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6535 E.  ,  2015/16106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gevaş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/01/2011

NUMARASI : 2010/305-2011/22

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü olması ve değer farklarının birbirine yakın olan emsallerin değerlendirmeye alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 14.311,00 m² somut emsal olarak alınan taşınmaz 2.855,42 m2'dir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazların emlak vergisine esas değerinin 8,00 TL/m2, değerlendirmeye esas alınan emsal taşınmazın ise 25,00 TL/m2 olduğu belirtilmesine karşın ve emsal taşınmaz, dava konusu taşınmazdan 3 kat daha değerli olduğu halde taşınmazı emsal taşınmazdan % 70 oranında değerli kabul eden ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzçölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3674, Karar No: 2018/12183, Tarih: 13.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/3674 E.  ,  2018/12183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıların sürücüsü, maliki ve trafik sigortacısı olan aracın davacı ...'a çarparak yaralanmasına sebep olduğunu belirterek davalı araç sahibi ... ve araç sürücüsü ... yönünden kaza tarihinden, sigorta şirketinden ise başvurunun yapıldığı 28/09/2010 tarihinden itibaren 10.000,00 TL maddi tazminatın yasal faizi ile kabulüne ve davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, ... için 25.000,00 TL manevi tazminat, ... için 25.000,00 TL manevi tazminat, ... için 25.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren asal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı tarafın maddi tazminat davasının sigorta şirketi yönünden reddine, 981,96 TL'nin olay tarihi 18/09/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat davasının; Davacılar Murat ve Hatice yönlerinden reddine, ... yönünden 5.000,00 TL'nin olay

tarihi 18/09/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.