muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11729, Karar No: 2015/24599, Tarih: 30.04.2015

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Somut olayda; ... E tipi Ceza İnfaz Kurumuna nakil olarak gelip hastalığı sebebi ile astım hastalarının barındığı D-3 koğuşunda kalmaya başlayan sanığın, astım hastası olmasına rağmen sigara kullanmaya devam ederek kullandığı sigaraları ranzasında bulunan yatağı keserek zula oluşturmak sureti ile sakladığı ve manav alışverişi nedeniyle anlaşmazlık yaşadığı kendisi ile aynı koğuşta kalan katılan ...’e “yavşaksın” dediği anlaşılmakla, eylemlerinin, nitelikli mala zarar verme ve hakaret suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 30.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24317, Karar No: 2013/181, Tarih: 15.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/24317 E.  ,  2013/181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Kamulaştırmasız el atma bedeli davasının kabulüne, ecrimisil isteminin reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, kamulaştırmasız el atma bedelinin kabulüne, ecrimisil isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi ve ecrimisil talebinin reddine karar verilmesi doğrudur. Ancak;

1-Davacı olmayan, tapu maliki ....'ün payını da kapsar şekilde bedele hükmedilmesi,

2-Taşınmazın dere yatağında kalan ve terkin edilen kısımları dışındaki bölümleri ile kalan ve bedelinin ödenmesine karar verilen taş duvarların bulunduğu alanın davalı idare adına tescili yerine, ... adına tesciline karar verilmesi,

3- ...., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı KHK.nun 58.maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir. Bu itibarla hükmedilen bedel üzerinden nispi karar harcı alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Taşınmaza ilk dava tarihi esas alınarak değer biçildiğinden, hükmedilen bedele dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, ıslah edilen miktar için ıslah tarihinden faize hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının ....irad kaydedilmesine, 15.01.2013 gününde karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2020/8058, Karar No: 2020/7227, Tarih: 01.12.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/8058 E.  ,  2020/7227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalılar vekili tarafından duruşmalı ve davacılar vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 01/12/2020 tarihinde davalılar vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklaması dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı şirketin davaya konu yerde hizmet verdiği ve hizmet sırasında olayın meydana geldiğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.581,20 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6552, Karar No: 2014/3166, Tarih: 12.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6552 E.  ,  2014/3166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4295, Karar No: 2012/8568, Tarih: 07.06.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/4295 E.  ,  2012/8568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ziynet eşyası ve paranın iadesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ziynet eşyası ve paranın iadesi davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyası ve paranın iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4.maddesinde; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabındaki üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK’nun 118-395 mad.) kaynaklanan bütün davalara Aile Mahkemesinde bakılacağı hükme bağlanmıştır.

Olayımıza gelince; dava, kişisel malların iadesi istemine ilişkindir. Kişisel eşyaların iadesine ilişkin davaların Türk Medeni Kanununun yürürlüğe girmesinden önce veya sonra açılmasına bakılmaksızın Aile Mahkemesinde görülmesi zorunludur. Bu nedenle bağımsız Aile Mahkemesi bulunan yerlerde bağımsız Aile Mahkemesinde, bağımsız Aile Mahkemesi bulunmayan yerlerde ise Hâkim ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp karara bağlanması gerekmektedir. Kişisel malların iadesi Türk Medeni Kanunun 226 ncı maddesinde düzenlenmiş olup, davanın bu madde hükümlerine göre çözümlenmesi icap eder. Söz konusu maddenin Türk Medeni Kanununun 2.kitabında yer aldığı ve Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp sonuçlandırılması gerekirken bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yargılamaya devam edilip sonuçlandırılması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA ,bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 07/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7094, Karar No: 2009/2038, Tarih: 08.04.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/7094 E.  ,  2009/2038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-Sübule ... 2-İlhan ... 3-Necla ... 4-Ayhan ... 5-Ayla ... 6-Hülya ... 7-Yusuf ... 8-Adnan ... 9-Nurdan ... 10-Firdevs ... 11-Şirin ... 12-Nevin ... 13-Bülent ... 14-Berrin ... 15-Fethi ... 16-Feriha ... 17-Şengül ... 18-Alp ... 19-Akın ... 20-Aysun ... 21-Nurşen ... 22-Nurcan ...23-Damla ... 24-Pınar ... ile davalı ... İth.İhr.Yapı San.Tic.Ltd.Şti. arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 26.02.2007 gün ve 2006/409-2007/63 sayılı hükmü bozan Dairemizin 15.07.2008 gün ve 2008/3571-4813 sayılı ilamı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden,

... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2007/646 Esas sayılı dava dosyası ile varsa bu dava ile birleşen dava dosyalarının, birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1166, Karar No: 2018/873, Tarih: 12.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/1166 E.  ,  2018/873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davalı site yöneticiliği vekili marifetiyle davacı hakkında site ortak gider aidatlarını ödemediği gerekçesiyle Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğünün 2013/886 Esas sayılı dosyası ile 1.978,00.-TL borca ve fer'ileri ile birlikte 8.473,00.-TL toplam alacak talep edildiğini, müvekkil şirketin hakkında yapılan icra takibine itiraz edememiş olması sebebiyle belirtilen icra dosyasından dolayı davalı site yönetimine karşı borçlu olmadığının tesbitini talep etmek durumunda kaldıklarını, aidat talep edilen dönemlerin 2009-2010 yıllarına ait olup, belirtilen dönemlerde TOKİ konutlarında 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununa uygun olarak site yönetiminin oluşmamış olmasından vede TOKİ konutlarında bağımsız bölüm maliklerinin de en az 2/3+1 sayıla kişinin fiilen oturmamış olması nedeniyle kıyasen de 634 sayılı KMK'nın uygulanmasının hukuken mümkün bulunmadığını, davacı müvekkilinin davalı site yöneticiliğine belirtilen icra dosyasından borçlu olmadığının tesbitine ve söz konusu icra takibinin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ortak gider alacağına yönelik başlatılan icra takibine ilişkin menfi tespit istemine ilişkindir.

Davalının temyiz istemi için; davanın harca esas miktarı karar tarihi itibarıyla 2.080,00.-TL'lik temyiz kesinlik sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'nın 5219 sayılı Kanun ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri 2.080,00.-TL'yi geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine 12/02/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7319, Karar No: 2018/5710, Tarih: 17.04.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/7319 E.  ,  2018/5710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararların niteliği ile suç tarihine göre ve sanıklar hakkında tayin olunan cezanın miktarı ve talebin süresine göre duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verilerek dosya görüşüldü:

A) Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının niteliğine göre, karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B) Sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlerin temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıkların üzerine atılı suçlamaları kabul etmemeleri ancak mahkemede tanık olarak dinlenen icra müdür yardımcısı ...’nın, sanık ...’nın alacaklı vekiline “ben kanser hastasıyım daha ölmedim ama seni öldüreceğim” dediğini beyan etmesi karşısında; ilgili Baro Başkanlığı’ndan katılanların suç tarihinde avukat olarak görev yapıp yapmadıkları sorularak, olay esnasında orada oldukları anlaşılan polis memuru... ve borçlu ... tanık olarak dinlenip sanığın hangi alacaklı vekilini tehdit ettiği ve diğer sanık ...’ün direnme eylemini ne şekilde gerçekleştirdiği tespit edildikten sonra sanıkların hukuki durumunun tayini gerekirken, mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin ileri sürdüğü nedenler ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/04/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20355, Karar No: 2014/16802, Tarih: 15.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20355 E.  ,  2014/16802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5756, Karar No: 2018/4424, Tarih: 11.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5756 E.  ,  2018/4424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi,kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikâyetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3689, Karar No: 2024/2157, Tarih: 13.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/3689 E.  ,  2024/2157 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/3008 E., 2022/19 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 10.01.2022 tarihli ve 2021/3008 Esas, 2022/19 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2019 tarihli ve 2015/216 Esas, 2019/40 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 21.10.2019 tarihli ve 2019/2776 Esas, 2019/2548 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 196/2. maddesine aykırı olarak sanık ...’nın savunmasının talimat yoluyla alınmış olması, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi kapsamında kaldığı, temel ceza belirlenirken alt sınırdan daha az oranda ayrılarak hüküm kurulması gerektiği gerekçeleri ile hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5237 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 21.10.2019 tarihli ve 2019/2776 Esas, 2019/2548 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2021 tarihli ve 2019/861 Esas, 2021/988 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32237, Karar No: 2016/3218, Tarih: 09.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/32237 E.  ,  2016/3218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Malatya İl Özel İdaresi işçisi olarak çalıştığını, emekli olduğunu belirterek çalışma döneminde ödenmeyen bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, husumet yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk yerel seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Dosya içerisinde bulunan komisyon kararına göre tüzel kişiliği sona eren Malatya İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, 6100 sayılı Kanun'un 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyizlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.