muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/635, Karar No: 2021/531, Tarih: 27.01.2021

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 12.379,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27.01.2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiye'deki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

TEDAŞ tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı TEDAŞ'a ait olmak üzere 28.06.2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı Doğu Aras Elektrik Yatırım A.Ş.'ye devredilerek 28.06.2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28.06.2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 31.05.2013 tarihinde Aras EDAŞ tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle Aras EDAŞ'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı TEDAŞ'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28.06.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28.06.2013 tarihi öncesi yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı TEDAŞ'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28.06.2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28.06.2013 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 28.06.2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddine yönelik sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2012/4702, Karar No: 2012/9791, Tarih: 21.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/4702 E.  ,  2012/9791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, bu suça yardım

HÜKÜM : 1- Sanıklar ... ve ..., kasten öldürme suçuna yardım etmek suçundan: Beraat

2- ... ve ..., kasten öldürme suçundan TCK'nun 81/1, 62, 53/1-2, 63 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıklar ... ile ... müdafiilerinin yasal süresinden sonra yaptıkları duruşmalı temyiz taleplerinin CMUK'nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ile ...'ün maktule yönelik "Kasten Öldürme" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde niteliği suç niteliği tayin, takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ... ve ... hakkında maktule yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan elde edilen delillerin her türlü kuşkudan uzak, mahkumiyete yeter, kesin ve inandırıcı nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri ile açıklanıp beraatlerine hükmolunmuş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin sübuta, eksik incelemeye, sanık ... müdafiinin sübuta, suç vasfına, yasal savunmaya, haksız tahrikin varlığına, C.Savcısının sanık ... yönünden sübutun bulunmadığına, sanık ... lehine haksız tahrikin uygulanması gerektiğine, sanıklar ... ve ... yönünden sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA) 21.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11403, Karar No: 2014/3826, Tarih: 10.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/11403 E.  ,  2014/3826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından "gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücreti kısmının" çıkartılması, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13631, Karar No: 2015/14960, Tarih: 07.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/13631 E.  ,  2015/14960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından her iki dava yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanma ve nafakaya ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.09.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/19933, Karar No: 2022/16333, Tarih: 06.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/19933 E.  ,  2022/16333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat ve kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince feragat ve kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat ve kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat ve kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 06/06/2022 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 06/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9115, Karar No: 2019/2232, Tarih: 05.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/9115 E.  ,  2019/2232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme, sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜM : Sanık ... hakkında 2009, 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçundan: Mahkumiyet

Sanık ... hakkında defter ve belgeleri gizleme, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçundan : Beraat

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçundan : Beraat

1- Sanık ... hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

2- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

... İnşaat Taşımacılık Petrol Otomotiv Pazarlama Ticaret ve Sanayi Ltd. Şirketinin, 15.10.2009- 15.01.2010 tarihleri arasında ortağı olan sanık ......, aynı tarihler arasında şirket ortağı ve müdürü olan sanık ..., 15.01.2010 tarihinden sonra şirkete ortak olan sanıklar ... ve ... ile şirkete dışarıdan müdür olarak atanan sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarını işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıklar ... ve ...’nın, kardeşleri ...’nın kendilerini sigortalı işe sokacağını söyleyerek imzalarını aldığını, sanık ...’yı da iş yerinin sahibi olarak bildiklerini savunmaları; sanık ...’ın, sanık ...’yı daha önceden tanıdığını, kendisine iş yeri açacağını ama sekiz, dokuz kişiyi sigortalı göstermesi gerektiğini söyleyerek kendisine sigorta yaptırmayı teklif ettiğini, şirkete ortak olduğunu sonradan anladığını belirtmesi; sanık ...’nın, köylüsü olan ...’nın kendisini sanık ... ile tanıştırdığını, ...’nın seni sigortalı yaptıracağız diyerek vaatlerde bulunduğunu ve şirketi üzerine almasını teklif ettiğini, işsiz olduğu için bunu kabul ettiğini ama işlerle ilgisinin bulunmadığını savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; suça konu fatura asıllarından her takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, suça konu faturalar sanıklara gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, sanıkların faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olduğunu kabul etmemeleri halinde yazı ve imza örnekleri temin edilerek, suça konu faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti yönünden uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması; suça konu faturaları kullanan mükellefler veya şirketler haklarında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı, ilgili şirket yetkilileri veya mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya mükellefler tanık olarak dinlenilerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesinde sanıkların iştiraklerinin olup olmadığının sorulması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre de;

3- Kabule göre de;

a) Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 26.02.2013 tarih, 2013/523 sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Kanun'un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak sanıklar hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere her bir takvim yılında sahte fatura kullanma ve düzenleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için, düzenleme ve kullanma suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık ... hakkında düzenleme ve kullanma suçları tek suç kabul edilerek, yazılı şekilde tek hüküm kurulması

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasının, 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık ... hakkında aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesi gereğince sonuç ceza yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 05.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6057, Karar No: 2014/8341, Tarih: 22.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/6057 E.  ,  2014/8341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2011/458-2013/518

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen istirdat, tazminat, tapu iptali ve tescil davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün asıl ve birleşen davada davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl ve birleşen davada davalılar M.. N.., S.. G.. ve vekilleri Av. C.. G.. ile asıl ve birleşen davalarda davacı vekili Av. C.. D..'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı yüklenici vekili, müvekkili ile davalıların murisi arasında 06.01.1998 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmenin ifası sırasında inşaat yapılan .. parselin imar uygulaması sonucu 5903 ada 1,2,4 parsellere revizyon gördüğünü, taraflar arasında düzenlenen 10.07.2010 tarihli protokol ve ek protokol uyarınca 4 parselde inşaa edilen A ve C blokların arsa payları ile kooperatife verilmesi, 1 parseldeki arsanın %65 'inin yüklenici veya göstereceği kişi adına tescili ve B bloktaki arsa sahiplerine ait dairelerin 1.210.000,00 TL karşılığında kooperatife satılması konusunda anlaşma sağlandığını, ödemin nakden ve ortaklara ait teminat senetleri yoluyla yapıldığı halde arsa sahiplerinin teminat olarak verilen teminat senetlerinin bir kısmını takibe koyarak fazladan tahsilat yaptıklarını, edimini yerine getirmeyen arsa sahiplerinin ek protokol ile kararlaştırılan cezai şart bedelini ödemesi gerektiğini ileri sürerek, 5903 ada 1 parselin %65 payının, 2 parsel A blok 2 ve 3 nolu bağımsız bölümler ile 2 parsel B blok 3 ve 4 nolu bağımsız bölümlerin tapusunun iptali ile tesciline, 300.000,00 TL cezai şart alacağının tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslahla davasını alacak davasına dönüştürerek toplam 1.195.000,00 TL' nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada ise, teminat senedinin takibe konması suretiyle fazladan tahsil edilen 43.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, sözleşme ve protokoller uyarınca ödenmesi gereken miktarların tamamının tahsil edilmemesi üzerine ihtar keşide edilerek senetlerin takibe konduğunu, borcun ödenmesi üzerine dairelerin ödeyenlere devredildiğini savunarak, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada ise, teminat senedinin takibe konması suretiyle fazladan tahsil edilen 43.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, sözleşme ve protokoller uyarınca ödenmesi gereken miktarların tamamının tahsil edilmemesi üzerine ihtar keşide edilerek senetlerin takibe konduğunu, borcun ödenmesi üzerine dairelerin ödeyenlere devredildiğini savunarak, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; asıl davanın ıslah edilmiş şekli ile kabulün ve 852.000,00 TL maddi tazminat ile 300.000,00 TL cezai şart alacağının faiziyle birlikte tahsiline, birleşen davanın kısmen kabulü ile 42.500,00 TL nin davalılardan faiziyle birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davalılar vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davalarda davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Davacı yüklenici ile davalıların murisi arasında 06.01.1998 tarihinde .. parsel için arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlenmiş olup, işin yürütülmesi sırasında taşınmazın bulunduğu yerde imar uygulaması yapılması nedeniyle taşınmazın .. ada 1 ve 4 parseller ile .. ada.. parsele revizyon gördüğü anlaşılmıştır. Davacı kooperatif ile davalı mirasçılar arasında düzenlenen 10.07.2010 günlü protokol ve ek protokolde üzerinde inşaat yapılmayan 5903 ada 1 parseldeki arsa sahiplerinin payının %65'i ve 2 ile 4 parsellerde bulunan A ve C bloktaki dairelerin sözleşme uyarınca yükleniciye verilmesi, arsa sahiplerine ait B blokta bulunan dairelerin ise 1.210.000,00 TL bedelle satılması kararlaştırılmış, yüklenicinin anılan protokol gereklerinden olan bedel taahhüdünü fazlasıyla yerine getirdiği belirlenmiştir. Diğer yandan yüklenici ile arsa sahipleri vekili arasında düzenlenen 15.07.2010 tarihli protokolde, önceki protokole ek olarak yeni şartlar belirlenerek, aidat borcu olan kooperatif ortaklarının sözleşmenin tarafı olan arsa sahiplerine ödeme yapabilecekleri ve bağımsız bölümlerin protokolde adları yazılı ortaklar adına tescil edileceği kararlaştırılmıştır. Anılan protokollerden sonra, yüklenici tarafından bir kısmı nakit bir kısmı ise ortaklara ait senetlerin teslimi suretiyle sözleşme bedelinin ödendiği anlaşılmıştır. 15.07.2010 tarihli protokolde adı bulunan ortaklardan M.A. tarafından keşide edilen bonoların takip konusu edildiği, keşideci ile arsa sahipleri vekili arasında düzenlenen 13.11.2011 tarihli protokolle tarafların birbirlerini ibra ettikleri, bu arada protokolde adı yazılı olan M. A. isimli ortağın keşide ettiği bononun da iade edildiği anlaşılmıştır. Dava konusu edilen bağımsız bölümlere ilişkin tapu kayıtlarının incelenmesinden, bağımsız bölümlerin M. A. ile arsa sahipleri vekili arasında düzenlenen protokolden sonra 14.01.2011 tarihinde devir edildiği, bir bağımsız bölümün halen anılan kişi adına tescilli olduğu, bir tanesinin de 15.07.2010 tarihli protokolde adı bulunan ortaklardan B. Y.'ye tapuda devir edildiği, diğer ikisinin ise ortaklar listesinde bulunmayan kişilere Mahmut tarafından tapuda devir edildiği belirlenmiştir. Davalı yan, anılan devirlerin protokoldeki edimin ifası amacıyla yapıldığını savunmuş ise de, mahkemece bu hususta araştırma yapılmamıştır. Şu halde, mahkemece taraf delilleri toplanarak, asıl davada dava konusu edilen 4 adet bağımsız bölümün protokolün ifası amacıyla protokolde adı yazılı ortağa devir edilip edilmediği ve 10.07.2010 tarihli ek protokoldeki cezai şartın koşullarının oluşup oluşmadığı üzerinde durulmalıdır. Zira, 10.07