muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19713, Karar No: 2014/22096, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/19713 E.  ,  2014/22096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2014

NUMARASI : 2014/221-2014/311

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5163, Karar No: 2021/5889, Tarih: 24.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2021/5163 E.  ,  2021/5889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Adana Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 08/11/2019 tarihli ve 2019/172459 soruşturma, 2019/20674 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/03/2020 tarihli ve 2019/71721 soruşturma, 2020/826 sayılı yetkisizlik kararını takiben, bu defa suç yeri itibarıyla dosyanın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 25/09/2020 tarihli ve 2020/48455 soruşturma, 2020/3731 sayılı yetkisizlik kararını üzerine, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/10/2020 tarihli ve 2020/1548 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 16/02/2021 gün ve 94660652-105-06-20830-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak soruşturma dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31/03/2021 gün ve 2021/30349 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Adana Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, ancak Adana Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 03/03/2020 tarihli yetkisizlik kararı ile Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasının, yargı çevresinde görev yaptığı Adana Ağır Ceza Mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan Tarsus Ağır Ceza Mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının ikinci yetkisizlik kararından sonra verilen Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 25/09/2020 tarihli yetkisizlik kararının hukuken geçersiz olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın Adana Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde görev yaptığı Adana Ağır Ceza Mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan Tarsus Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilerek dosyanın Adana Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, ancak bu defa Adana Cumhuriyet Başsavcılığının kendisini yetkisiz görerek yetkisizlik kararı ile dosyayı Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla; mercii Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Adana Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen yetkisizlik kararından sonra Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen (3.) yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğunu gözeterek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve dosyanın Adana Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar vermesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/10/2020 tarih ve 2020/1548 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 24/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8554, Karar No: 2022/2659, Tarih: 07.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/8554 E.  ,  2022/2659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KUŞADASI 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın yüzüne karşı 05/05/2016 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen hükmün, CMUK’un 310/1. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal temyiz süresinden sonra sanık müdafii tarafından 24/06/2016 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, temyiz isteğinin CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 07.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2517, Karar No: 2017/1852, Tarih: 19.06.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/2517 E.  ,  2017/1852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ipoteğin paraya çevrilmesi sonucu borçluya ait taşınmazların satıldığını, icra müdürlüğünce satış bedelinin davalının dosya alacağını karşılamadığı gerekçesiyle davalı alacaklının ipotek alacaklısı olmasından ötürü ihale bedelinin tamamının 09.09.2011 tarihinde davalı alacaklıya ödenmesine karar verildiğini, müvekkilinin haciz tarihinin 26.08.2010 olduğunu, taşınmazlar üzerindeki ipoteğin limit ipoteği olduğunu, akit tablosunda, ipoteğin alınan mallara karşılık teminat olmak üzere 100.000,00 TL üzerinden üst sınır olarak belirlendiğini, satış bedelinden bu miktarı aşan kısmın davalıya verilmesinin yersiz olduğunu, davalının dava dışı borçlu şirketten herhangi bir alacağının da bulunmadığını ileri sürerek, davalının hazırlanan sıra cetvelinden çıkartılarak paranın müvekkil şirkete ödenmesine, bu talebin kabul edilmemesi halinde, ipoteğin limit ipoteği olması nedeniyle limit dışında kalan tutarın müvekkil şirkete ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ipotek konusu alacağın 100.000,00 TL olduğunu ayrıca ipotek anlaşmasına faiz şartı konulduğunu, % 140 faiz işletilerek hesaplama yapıldığını, alacaklarının gerçek olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, Dairemizin ''İcra müdürlüğünün kararının hukuk anlamında sıra cetveli tanzimine ilişkin olup işin esasına girilmesi gerektiğine'' dair uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafça alacağını teminat altına alan ve ... Bankası lehine tesis edilen ipoteğin üst sınır ipoteği olması sebebiyle taşınmazlar üzerindeki ipoteğin paraya çevrilmesi neticesinde elde edilen 249.646,21 TL ihale bedelinden sadece 100.000,00 TL'nin davalı tarafa ait olması ve geriye kalan miktarın ise davacının alacaklı olduğu takip dosyasına dönmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, ipoteğin üst sınır ipoteği olarak kabul edilip dava çözümlenmiş ise de; kurulan hüküm yanlış olmuştur. Mahkemece icra müdürlüğünce ipoteğin üst sınır olarak kabul edilmesinin yanlışlığından bahsedilerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, alacağın aslına yönelik itiraz çözümlenmişcesine kalan bedelin davacıya ödenmesi şeklinde sıra cetvelinin düzenlenmesine hükmedilmesi doğru görülmemiş ise de, aleyhe bozma yasağı kapsamında kalan bu husus temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamıştır.

Yukarıda açıklanan sebeplerle, dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4004, Karar No: 2019/7810, Tarih: 19.09.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/4004 E.  ,  2019/7810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verilmiş, bu kez davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, 44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, 19/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6746, Karar No: 2010/5049, Tarih: 26.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6746 E.  ,  2010/5049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya veresiye senetleriyle mal teslim ettiğini, senetlerde imzanın bulunduğu isim bulunmadığını, veresiye senetlerine konu malların halen davalıya ait otelde kullanılmakta olduğunu, alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibe konu veresiye senetlerindeki imzaların müvekkili yetkilisine ait olmadığını, yaptıkları araştırmada veresiye senetlerinin ... ... tarafından imzalandığının öğrenildiğini, bu kişinin müvekkili adına borçlanma yetkisi bulunmadığını, adı geçenin sorumluluğu cihetine gidilmesi gerektiğini, müvekkiline malların teslim edilmediğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacının mal teslimini kanıtlayamadığı, yemin teklif hakkını da kullanmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, mal satışından kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı, takibinde imzalı veresiye fişlerine dayanmış ve fişlerde bulunan imzaların davalı şirkette daha önce müdür olarak çalışan ... ...'e ait olduğunu beyan ederek delilleri arasında SSK kayıtları ve maaş bordrolarını da göstermiştir. Bu durumda mahkemece adı geçen kişinin davalı şirkette çalışıp çalışmadığı araştırılmalı, ayrıca davacının 16.2.2009 tarihli dilekçesinde öne sürdüğü, daha önce benzer fişlerin davalı yanca ödendiği yönündeki iddiaları üzerinde de durularak tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1545, Karar No: 2012/8336, Tarih: 06.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/1545 E.  ,  2012/8336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın 18 yaşını doldurmadığı gözetilmeden, 24.03.2008 günlü duruşmanın açık yapılması, telafisi mümkün bulunmadığından,

Sanık 18 yaşını doldurduğu halde, 13.05.2008 günlü duruşmanın açık yerine gizli yapılması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, Ancak;

1- Sanığa atılı TCK'nun 87/1-d-son maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek, savunmasının talimat yoluyla aldırılması suretiyle CMK'nun 196/2. maddesine muhalefet edilmesi,

2- Taraflar arasında meydana gelen kavgada ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilememesine göre; sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun kararda tartışılmaması,

3- TCK'nun 53/4. maddesine aykırı olarak fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan sanık hakkında TCK'nun 53/1. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10707, Karar No: 2014/7838, Tarih: 10.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10707 E.  ,  2014/7838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7510, Karar No: 2018/7834, Tarih: 27.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/7510 E.  ,  2018/7834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (üçer kez) yapılan yargılama sonucunda; atılı suçtan (üçer kez) mahkumiyetlerine dair İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.10.2013 gün ve 2009/420 Esas, 2013/350 Karar sayılı hükümlerin sanıklar müdafiileri,sanıklar İzzet ve Suat ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 23.11.2017 gün ve 2014/10766 Esas, 2017/5894 Karar sayılı ilamı ile onama yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.09.2018 günlü KD-2018/61631 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 23.11.2017 gün ve 2014/10766 Esas, 2017/5894 Karar sayılı onama ilamı usul ve kanuna uygun olup, ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden Reddiyle, CMK'nın 308/2 ve 3. maddeleri uyarınca itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.