muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4668, Karar No: 2016/3742, Tarih: 31.10.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/4668 E.  ,  2016/3742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli öldürme, nitelikli öldürmeye azmettirme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet.

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

TCK.nun 82/1-d-k, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 52/2, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 800.TL adli para cezası.

2- Sanıklar ... ve ... hakkında;

TCK.nun 82/1-k, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

3- Sanıklar ... ve ... hakkında;

Öldürmeye azmettirmek suçundan ayrı ayrı beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıklar.. ve ... hakkında töre saikiyle maktul ...'i öldürme, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ... ve... hakkında verilen beraat hükümleri yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ..'ın, töre saikiyle maktul ...'i öldürme; sanık ...'ın, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar .. ve ... yönünden elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığından beraatlerine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde sübuta, yardım eden olarak cezalandırılması gerektiğine, eylemine TCK'nun 283. maddesinin uygulanabileceğine, takdiri indirim hükmünün uygulanmamasının isabetsizliğine, sanık ... ve müdafiinin sübuta, takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu yönünden sübuta, Cumhuriyet savcısının sanıklar ...ve ...'nın TCK'nun 283. maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas-2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, kısmen re'sen de temyize tabi bulunan sanıklar... ve... hakkında töre saikiyle maktul ...'i öldürme, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ... ve... hakkında verilen beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında töre saikiyle maktul ...'i öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanık ...'ın, maktul ...'in öldürülmesi olayına fail, azmettiren veya yardım eden olarak katıldığına dair dosyaya yansıyan ve mahkumiyetini gerektirecek nitelikte her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi uyarınca sanığın, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA,

bozma nedenine göre sanık ...'un TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değil ise derhal salıverilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 31/10/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

31/10/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ..un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ... ve ... müdafii Avukatlar...ve...'nun yokluğunda 03/11/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/20621, Karar No: 2014/3052, Tarih: 18.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/20621 E.  ,  2014/3052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :01.07.2013

NUMARASI :Esas no:2013/39 Karar no:2013/599

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, velayet, nafakalar ve manevi tazminat yönünden; davalı (kadın) tarafından ise kişisel ilişki, manevi tazminatın miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kocanın tüm, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk Tuana 11.06.2012 doğumlu olup, anne bakım ve şefkatine muhtaçtır. Müşterek çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişki küçüğün yaşı nazara alındığında orantısız ve çoktur. Küçüğün yaşı nazara alınarak baba yanında yazın bir ay yatıya kalacak şekilde kişisel ilişki düzenlenmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 119.00 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.02.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/11405, Karar No: 2021/10465, Tarih: 16.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/11405 E.  ,  2021/10465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, feri müdahil Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava ehliyeti, kişinin bizzat veya vekili aracılığıyla bir davayı davacı veya davalı olarak takip etme ve usuli işlemleri yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekildir; dolayısıyla, medeni hakları kullanma ehliyetine ( fiil ehliyetine ) sahip gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptirler.

Taraf sıfatına gelince; bir hakkı dava etme yetkisi ( dava hakkı ) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin kim olduğu, dolayısıyla o hakkı dava etme yetkisinin kime ait olduğu, ( o davada davacı sıfatının kime ait olacağı ) tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak, bir davanın davacısının o dava yönünden davacı sıfatına sahip bulunmadığının belirlenmesi halinde, mahkeme dava konusu hakkın mevcut olup olmadığını inceleyemeyeceği ve sıfat yokluğundan davanın reddine karar vermek zorunda olduğu için, taraf sıfatı usul hukukunun da düzenleme alanındadır.

Eş söyleyişle, sıfat, dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (Baki Kuru-Ramazan Arslan-Ejder Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 7. baskı, Ankara 1995, s. 231).

Bu nedenle, davanın tarafları, taraf ehliyetine sahip olmalıdır. Yani, bir davada taraf olabilmek için, ya, hakiki şahıs; ya da, hükmi şahıs olmak gerekir. Zira, taraf ehliyeti, medeni hukukun haklardan istifade ehliyetine tekabül eder (Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I-II, 7. Baskı, İstanbul 2000, s. 288 ).

Ticaret şirketerinin taraf ehliyetinin son bulması konusuna ilişkin; 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun “Tüzel kişiliğinin devamı” başlıklı 269. maddesine göre; “ (1) Tasfiye hâline giren şirket ortaklarla ilişkilerinde de, 293'üncü madde hükmü saklı kalmak kaydıyla, ehliyeti tasfiye sonuna kadar bu amaçla sınırlı olarak tüzel kişiliğini korur ve ticaret unvanını buna “tasfiye hâlinde” ibaresini ekleyerek kullanmakta devam eder.” yine aynı Kanunun “Tasfiyenin sonu” başlıklı 303. maddesinde; “ (1) Tasfiyenin sona ermesi üzerine, şirketin ticaret unvanının sicilden silinmesi ve bunun tescil ve ilanı için durum, tasfiye memurları tarafından ticaret sicili müdürlüğüne bildirilir.” denilmektedir.

Bir ticaret şirketinin, taraf bulunduğu bir dava devam ederken şirket tasfiye haline girerse, şirketin taraf ehliyeti son bulmaz. Zira, şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere devam eder . Şirket, davada taraf olarak kalmayı sürdürür; yalnız, şirket davada tasfiye memurları tarafından temsil edilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, İstanbul 2001, s. 935, aynı yönde görüş için bkz. İlhan E. Postacıoğlu, Medeni Usul Hukuku Dersleri, 6. Bası, İstanbul 1975, s. 209 ). Ancak ortaklık, ticaret sicilinden kaydı silininceye kadar tüzel kişiliğini korur. Bu nedenle, gerek infisah gerekse fesih kararı, ortaklığın sonunu değil, tasfiye işlemlerinin başlangıcını ifade eder (Hasan Pulaşlı, Şirketler Hukuku Temel Esaslar, 10. Baskı, 2011, s. 511; İsmail Doğanay, Türk Ticaret Kanunu Şerhi, C. II, 4. Baskı, 2004, s. 1309)

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10.06.2009 gün ve 2009/11-173 Esas -2009/247 Karar sayılı ve 14.3.2012 tarih ve Esas 2011/12-850 Karar 2012/147 sayılı ilamlarında da; şirketin ticaret sicilinden kaydı silinmekle dava ve taraf ehliyetinin sona ereceği kabul edilmiştir.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde; Bene Havacılık Denizcilik A.Ş. işyerinin 31.7.2013 tarihinde ticaret sicilinden terkin edildiği, bu halde de, taraf ehliyeti bulunmayan şirket aleyhine karar verildiği anlaşılmış olmakla, dava açıldıktan sonra sicilden terkin olduğu anlaşılan davalı şirket hakkında ihyası sonra, usulüne uygun şekilde taraf teşkilinin sağlanması ve sonrasında savunma ve deliller toplandıktan sonra karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve infazı mümkün olmayacak şekilde, karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 16/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4231, Karar No: 2021/10461, Tarih: 25.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/4231 E.  ,  2021/10461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I – O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde,

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin suça sürüklenen çocuk hakkında iddianamede iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan da dava açıldığı halde bu konuda karar verilmemesi ile sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İddianame içeriğine göre suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan da kamu davası açıldığı halde bu konuda herhangi bir karar verilmemiş ise de, zamanaşımı içerisinde bu suçtan dolayı karar verilmesi mümkün olup, ortada incelenecek bir hüküm bulunmadığından O yer Cumhuriyet savcısının suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan açılan davaya yönelik konusu olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II – Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde,

5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı olarak 18 yaşını bitirmeyen suça sürüklenen çocuk hakkında, 23/03/2016, 25/04/2016 ve 18/05/2016 tarihli oturumların kapalı yerine açık yapılması, hükmün de açık duruşmada verilmiş olması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2440, Karar No: 2014/3752, Tarih: 07.07.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2440 E.  ,  2014/3752 K.**

* KARDEŞİN TÖRE SAİKİYLE TASARLAYARAK ÖLDÜRÜLMESİ

* KANUNUN ZAMAN BAKIMINDAN UYGULANMASI

* HAKSIZ TAHRİK

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 29

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 82

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 450

**"İçtihat Metni"**

1-) Sanık Maksut müdafiinin süresinden sonra duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Maksut'un kardeşi olan maktül Zahide ile maktül Süleyman'ı öldürme eylemlerinin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, lehe olan yasaların uygulanması gerektiğine, yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Sanık Maksut'un kardeşi olan maktül Zahide'nin olay tarihinin 2 yıl öncesinde ailesinin isteği ile amcasının oğlu

A.A. ile resmi nikahla evlendiği, ancak fiilen karı-koca şeklinde bir araya gelmedikleri, Ahmet'in Elbistan'da, Zahide'nin ise ailesi ile birlikte Almanya'da yaşadığı, maktuller Zahide ve Süleyman'ın bu ahvalde tanışdıkları ve aralarında gönül ilişkisinin başladığı, buna bağlı olarak maktül Zahide'nin olay tarihinden yaklaşık 6 ay önce rızası ile maktül Süleyman'ın yaşamakta olduğu İsviçre'ye giderek onunla birlikte yaşamaya başladığı, bunun üzerine Zahide'nin kardeşi olan Sanık Mahsut'un diğer yakınları ile birlikte Zahide ve Süleyman'ı öldürmek için aramaya başladığı, onlarla iletişim kurabildiğinde ise güvenlerini kazanarak yerlerini öğrenebilmek için evlenmelerine razı olduğunu söylediği ve bu suretle kaldıkları yeri tespit ettiği, olay günü de yaşadıkları eve giderek her ikisini bıçakla bir çok kez yaralayarak öldürdüğü olayda;

1-Her ne kadar, sanığın maktul Zahide'ye yönelik eyleminin "kardeşini töre saikiyle tasarlayarak öldürme", maktul Süleyman'a yönelik eyleminin ise "töre saikiyle tasarlayarak öldürme" olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de, suç tarihinin 18.05.2011, buna karşılık "töre saikiyle öldürme" suçunu ve "kardeşi öldürmeyi ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasıyla müeyyidelendirmeyi" düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın yürürlüğe giriş tarihinin 01.06.2005 olması karşısında, suç işledikten sonra yürürlüğe girmiş bulunan aleyhe kanunun TCK'nın 7.maddesi uyarınca sanık hakkında uygulanamayacağı cihetle; sanığın her iki mağdura karşı eyleminin daha lehe olan 765 sayılı TCK'nın 450/4. maddesinde düzenlenen "taammüden öldürme" suçunu oluşturacağı ve sadece bu suçtan cezalandırılması gerektiği düşünülmeden, sanık hakkında suç işledikten sonra yürürlüğe girmiş bulunan aleyhe yasa maddeleri uygulanmak suretiyle hüküm kurulmuş olması,

2-Reşit olan ve fiilen birlikte yaşamadığı eşini terk ederek kendi rızası ile Süleyman isimli kişiyle birlikte yaşamaya başlayan Zahide ile onun birlikte yaşamaya başladığı kişi olan Süleyman'ın bu eylemlerinin, Zahide'nin kardeşi olan sanık Maksut için kasten öldürme suçunda haksız tahrik nedeni sayılamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle indirim yapılmış olması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hüküm tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), sanık hakkında bozmadan önce kurulmuş bulunan

hükümde TCK'nın 450/4-5,59 madde ve fıkraları uyarınca bir kez müebbet hapis bozmadan sonra kurulmuş hükümde ise her bir maktule karşı eylemi nedeniyle ayrı ayrı 20'şer yıl, toplam 40 yıl hapis cezasına hükmedilmiş olması ve her iki hükmünde aleyhe temyiz edilmemiş bulunması nedeniyle , süreli cezanın müebbet hapis cezasından daha hafif sayılacağı kuralı ile birlikte CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 07/07/2014 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/663, Karar No: 2023/7781, Tarih: 25.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/663 E.  ,  2023/7781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/302 Esas, 2022/3132 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/297 Esas, 2021/674 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ikişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu Adıyaman ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 529 parsel sayılı taşınmaza davalı idare tarafından kamulaştırma yapılmadığı hâlde, enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle el atıldığını, bu nedenle taşınmazın kamulaştırmasız el atma bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde; davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, dava konusu enerji nakil hattının Elektrik Kuvveti Akım Tesisleri Yönetmeliği hükümlerine uygun olması hâlinde davanın hukukî menfaat yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini, dava ön şartı olarak dava açılmadan önce süresinde davacının idareye başvurup uzlaşma talebinde bulunulması gerektiğini, uzlaşma başvurusu söz konusu olmadığından dava şartı yokluğu sebebiyle davanın reddedilmesi gerektiğini, irtifak hakkının kuvvetli akım yönetmeliğine göre belirli bir yüksekliğe kadar can ve mal emniyetini sağlayacak şekilde tesis edildiğini, taşınmaz üzerinden enerji nakil hattı geçmesinin eskiden kullanıldığı şekle engel olmadığını, taşınmazın mal değerinin tespitinde de el atma tarihindeki niteliğinin göz önünde bulundurulmasını, hukuka aykırı, haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddini, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin davacı üzerine bırakılmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, irtifak bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, irtifak hakkı tesisine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, irtifak bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, irtifak hakkı tesisine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu enerji nakil hattının yönetmeliğe uygun şekilde kurulduğunu ve taşınmazın kullanımını engellemediğini, manyetik alan ve elektriksel alan etkileri de eklenmek suretiyle irtifak alanının fazla belirlendiğini, elektromanyetik alanla ilgili yeniden ölçüm yapılması gerektiğini, Sermaye Piyasası Kurulu tarafından yetkilendirilmiş gayrimenkul değerleme uzmanının bilirkişi kurulu içinde yer alması gerektiğini, taşınmazın el atma tarihindeki niteliği esas alınarak değerinin belirlenmesi gerektiğini, somut emsalin uygun belirlenmediği, irtifak hakkı karşılığının yüksek hesaplandığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edilerek, emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergâhı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının hesaplanmasının doğru olduğunu, bu nedenlerle davalı idare vekilinin istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediğini, mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davalı idarenin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş, ek beyan dilekçesi ile 06.02.2023 tarihinde meydana gelen deprem neticesinde kaymalar meydana gelmesi nedeniyle kararın infazının mümkün olmayacağını belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.