muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7701, Karar No: 2025/1778, Tarih: 07.03.2025

"5275 sayılı Kanun'un Geçici 10/1. maddesinde ''..31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır..'' şeklinde düzenleme bulunduğu,

Silifke İnfaz Hâkimliğinin 15.09.2023 tarihli kararı ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un Geçici 10/1. maddesi uyarınca ceza infaz kurumuna dönüş yapmadığından bahisle hükümlü hakkındaki denetimli serbestlik tedbirinin kaldırılmasına ve açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmiş ise de, Hükümlünün Ereğli (Konya) Açık Ceza İnfaz Kurumunda cezasını infaz etmekteyken, Ereğli (Konya) İnfaz Hâkimliğinin 25.07.2023 tarihli ve 2023/3700 Esas, 2023/3375 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A. maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verildiği, anılan kararın 3. maddesinin (A) fıkrasında, "Ceza İnfaz Kurumundan ayrıldıktan sonra; 7456 sayılı Kanun ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 10/3. maddesinde belirtilen, ''Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur. '' şeklindeki düzenleme nazara alınarak Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğünün 17.07.2023 tarihli duyurusuna göre; hükümlünün kimliğini ispata yarayan bir belge ile ikametinin bulunduğu yer veya duyuruda SMS/Sorgulama ekranında belirtilen yer denetimli serbestlik müdürlüğüne covid-19 izni bitim tarihi olan 31.07.2023 tarihinden itibaren denetimli serbestlik müdürlüğüne 5 (beş) gün içinde müracaat etmemesi," halinde koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verileceğinin ihtar edildiği, Ceza ve Tevkif Evleri Genel Müdürlüğünün 25.05.2023 tarihli ve 4635/74428 sayılı yazısı ile, 24.05.2023 tarihli bakan oluru ile Covid-19 izin sürelerinin 31.05.2023 tarihinden itibaren 2 ay süre ile uzatılmasının uygun görüldüğünün belirtildiği ve Cumhuriyet Başsavcılıklarına yazının bildirildiği, Silifke Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 10.08.2023 tarihli ve 2023/960 NKL sayılı yazısından anlaşıldığı üzere hükümlünün 01.08.2023 tarihinde cezaevinden tahliye edildiğinin, Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle 31.07.2023 tarihine kadar izinli olduğundan dolayı müdürlüğe müracaatının gerçekleşmediğinin belirtildiği, denetimli serbestlik kararının hükümlüğe tebliğ edildiğine dair belgeye de rastlanmadığı, denetimli serbestlik kararının infazına da başlanmadığından hükümlünün hak ve yükümlülüklerinden haberdar olmadığının kabulü gerektiği anlaşıldığından, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün, 12 yıl 6 ay hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 31.03.2022 tarihli ve 2022/7-1421 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 02.04.2019 tarihinde cezasını infaz etmek üzere ceza infaz kurumuna alındığı ve cezasının infazı sırasında 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 ncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkarıldığı, şartla tahliye tarihi 21.06.2026 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 25.07.2023 tarihli ve 2023/3700 Esas, 2023/3375 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. Hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 25.07.2023 tarihinde karar verildiği, Covid 19 izninde bulunan ve izne ayrıldığı sırada şartları oluştuğu takdirde denetimli serbestlikten yararlanmayı istediğini beyan eden hükümlünün izin dilekçesinde bildirdiği uyap da kayıtlı cep telefonuna SMS gönderildiği Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 10.08.2023 tarihli ve 2023/960 NKL sayılı yazısından anlaşılmakla, cep telefonuna gönderilen SMS ile hakkında denetimli serbestlik kararı verildiği, izin süresinin bittiği, artık infaz işlemlerinin bu aşamadan sonra Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce yapılacağı konusunda bilgilendirilen hükümlünün yasal süresi içerisinde geçerli bir mazereti olmaksızın izne ayrıldığı Açık Ceza İnfaz Kurumuna yada Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmediği anlaşılmakla, hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak Açık Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, haklı sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13868, Karar No: 2012/18947, Tarih: 08.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/13868 E.  ,  2012/18947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim suçu, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Hükümlü hakkında dolandırıcılık ve bilişim suçlarından verilen uyarlama kararının Dairemizin 30.01.2006 tarihli ilamı ile “her iki suç yönünden”bozulması üzerine yapılan yargılama sonucunda; mahkemece “bilişim suçundan” verilen 02.11.2006 gün ve 2006/59 Esas, 2006/487 sayılı uyarlama kararının temyiz edilmeksizin 26.12.2006 tarihinde kesinleşip 09.01.2007 tarihinde infaza verildiği ancak Tekirdağ Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 29.09.2009, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 14.10.2009 tarihli yazıları üzerine anılan bozma kararı doğrultusunda “dolandırıcılık” suçundan uyarlama kararı verilmediğinin anlaşılması üzerine yeniden duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda “bilişim” suçundan yeniden kurulan hüküm hukuken geçersiz olup yok hükmünde olduğundan hükümlünün anılan suça yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Hükümlünün dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre önceki mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece duruşma açılarak önceki hükmolunan ceza ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasa belirlendikten sonra karar verilmiş olduğundan hükümlünün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/107, Karar No: 2017/1386, Tarih: 28.03.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/107 E.  ,  2017/1386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... PVC Kapı ve Pencere Sist. San. Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... vs., birleşen 2014/242 Esas sayılı davada davacı ... PVC Kapı ve Pencere Sist. San. Tic. Ltd. Şti. ile davalılar 1-... 2-... 3-... vs. arasındaki davadan dolayı .... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 09.09.2015 gün ve 2014/444-2015/412 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalılar ..., ... ve ... vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen karar, davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili Av. ... tarafından temyiz edilmiş ise de;

1-Asıl ve birleşen davanın davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi içeriğinden; hem asıl davada verilen kısmen redde dair hükmün, hem de birleşen davanın reddine ilişkin hükmün temyiz edildiği anlaşılmaktadır. Bir kısım davalılar vekili Av. ...'ın temyiz dilekçesi içeriğinden ise, asıl ve birleşen dava yönünden verilen hükümlerin vekâlet ücreti yönünden temyiz edildiği anlaşılmaktadır. Birleşen davalar, asıl dava ile hukuki olarak birleşmekle birlikte her bir davada verilen kararlar bağımsızlıklarını koruduğundan, temyiz edilen her bir karar yönünden ayrı ayrı temyiz başvuru harcı ve temyiz karar harcı alınması gereklidir. Dosyada yer alan harç tahsil makbuzlarında, asıl ve birleşen davanın davacı vekilinin 136,00 TL temyiz başvuru harcı, 55,40 TL temyiz karar harcı, asıl ve birleşen davanın bir kısım davalılar vekili tarafından, 136,00 TL temyiz başvuru harcı, 55,40 TL temyiz karar harcı ödediği görülmektedir. Buna göre; asıl ve birleşen davanın davacısının 136,00 TL asıl ve birleşen davanın bir kısım davalılar vekilinin 136,00 TL temyiz başvuru harcını eksik ödediği anlaşılmaktadır. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamayacağından, mahkemece 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/III. maddesindeki prosedürün uygulanması suretiyle harç ikmâlinin sağlanması,

2-Mahkeme kararının birleşen davanın davalılarından ...'a tebliğ edildiğine dair bir belge dosyada bulunmadığından gerekçeli kararın adı geçene tebliği ile temyiz edildiği taktirde karşı tarafa tebliği ile cevap süresinin beklenmesi,

3-Kararı temyiz eden bir kısım davalılar vekili Av. ...'a davalı ... tarafından verilmiş bir vekaletname dosyada bulunmadığından, Av. ...'ın davalı ... vekili olup olmadığı belirlenerek varsa vekaletnamesinin eklenmesi, yoksa gerekçeli kararın ...'e tebliği ile temyiz edildiği taktirde karşı tarafa tebliği ile cevap süresinin beklenmesi,

./..

s.2

15.H.D.

2016/107

2017/1386

3-Kararı temyiz eden bir kısım davalılar vekili Av. ...'a davalı ... tarafından verilmiş bir vekaletname dosyada bulunmadığından, Av. ...'ın davalı ... vekili olup olmadığı belirlenerek varsa vekaletnamesinin eklenmesi, yoksa gerekçeli kararın ...'e tebliği ile temyiz edildiği taktirde karşı tarafa tebliği ile cevap süresinin beklenmesi,

./..

s.2

15.H.D.

2016/107

2017/1386

4-Birleşen davanın davalılarından Şükran (Akış) Bay'ın ve Adnan Akış'ın ölü olduğu anlaşıldığından adı geçenlerin veraset ilâmlarının ibrazı sağlanmak suretiyle mirasçılarının tespitiyle gerekçeli karar tebliğ edilmeyen mirasçılara gerekçeli kararın tebliği ile temyiz edildiği taktirde karşı tarafa tebliği ile cevap süresi beklenerek temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11741, Karar No: 2012/20232, Tarih: 07.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/11741 E.  ,  2012/20232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/05/2012 tarih ve 2011/171-2012/397 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07.12.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av..... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle davalılar tarafından müvekkilinden 80.000 DEM alındığını, istenmesine rağmen paranın ödenmediğini, davalıların eylemlerinin hukuki dayanağının bulunmadığını, davalı şirketle ortaklık ilişkisinin bulunmadığını ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 77.400,00 TL’nın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirketin ortağı olduğunu, diğer müvekkiline de husumet düşmeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirketin ortağı olduğunu, diğer müvekkiline de husumet düşmeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar Dairemizce “mahkemece, konusunda uzman bir bilirkişi kurulu oluşturulup, davalı şirketlerin yasal defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle, davalı şirketlerin ortaklık durumunun gerçekten de ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle takip edilip edilmediği, şirket ortaklığının gerçekten kazanılıp kazanılmadığı, davacının davalı şirketlere pay senedi satın almak suretiyle mi yoksa devir suretiyle mi ortak olduğu, yeni pay almak suretiyle ortaklık söz konusu ise davacıya verilen pay senetlerinin o tarih itibariyle nominal değerinin ne olduğu, şayet davacıdan nominal değer üzerinden bir bedel alınmış ise primli hisse senedi çıkarılması yolunda bir kararın bulunup bulunmadığı hususlarının tek tek tespit edilmesi, aksi sonuca varıldığında "çoğun içinde az da vardır kuralı" gereği varsa davacıdan fazla alınan bedelin iadesine (tahsiline) karar verilmesi ve açıklanan tüm bu hususların tereddütsüz şekilde ortaya konulmasından sonra davalıların hukuki durumlarının buna göre belirlenmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak dosya kapsamına göre davalı şirket yöneticisinin yüksek kâr payı verme ve her istenildiğinde geri alınması vaadi ile davacıdan para aldıkları, bu para karşılığı verilen hisse senedi devir ve kabul sözleşmesinin hükümsüz olduğu, davalıların eylemlerinin nitelikli dolandırıcılık vasfında olduğu, bu itibarla geçerli bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, taraflar arasında ortaklık ilişlisinin bulunmadığının tesbiti ile yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 77.400,00 TL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. ...2- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tesbiti, hukuka aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğü ve davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdadına ilişkin olup davalılar, davacının davalı şirketin ortağı olduğunu ve TTK'nun 329-405. maddeleri gereğince ödediği parayı geri isteyemeyeceğini savunmuşlar ve mahkemece de yukarıda yazılan gerekçeyle davalıların eylemi nitelikli dolandırıcılık olarak değerlendirilmek suretiyle davalıların zamanaşımı def''inin reddiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, davalılar davacının ortak olmak amacıyla Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi imzalamak suretiyle para verdiğini, kendisine hisse senedi verildiğini ve geçerli bir şekilde ortaklık ilişkisinin kurulduğunu savunduklarına göre evvelemirde davacının davalı şirkete gerçekten ortak olup olmadığının tesbiti ve davalıların zamanaşımı def'inin de buna göre değerlendirilmesi gerekmektedir. Mahkemece, bu hususun tesbiti için bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilerek davacı tarafa bilirkişi ücreti yatırılması hususunda kesin süre verilmiş ise de, kesin sürenin sonuçları hatırlatılmadığı için verilen bu kesin süre davacı aleyhine bir sonuç doğurmaz.

Bu itibarla, Dairemizden geçen emsal dosyalarda da belirtildiği üzere tarafların iddia ve savunmaları gözetildiğinde evvelemirde davacının sahih bir şekilde davalı şirkete ortak olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinden mahkemece davacı tarafa bilirkişi raporu için gerekli masrafı yatırması hususunda davacı tarafa usulüne uygun olarak yeniden süre verilerek masraf yatırıldığı takdirde oluşturulacak bilirkişi kuruluna davalıların tüm ticari defter ve kayıtları ve ayrıca hisse devir tarihinden dava tarihine kadar davalı şirketlerin yapmış oldukları genel kurullara ait tutanaklar ve hazirun cetvelleri incelettirilmek suretiyle davacıya verilen hisse senedinin bir değerinin bulunup bulunmadığı, bu hisselerin davalı şirketin sermayesinde temsil edilip edilmediği, davacının hisse devir aldığı Yimpaş AŞ.’nin devir tarihi itibariyle davalı şirkette ortak olup olmadığı, genel kurullarda sermayenin ne şekilde temsil edildiği, hususları açıklığa kavuşturulmalı ve bu inceleme sonucunda davacının ortaklığının sahih olmadığı, pay defterindeki kaydın diğer kayıtlarla örtüşmediği anlaşıldığı taktirde bu aşamadan sonra davacının zararından davalıların sorumlu olup olmadığı, haksız fiil sorumlulukları bulunup bulunmadığı, üzerinde durularak her bir davalının hukuki durumunun buna göre tayin ve takdir edilmesi ve davalıların zamanaşımı def''i de buna göre değerlendirilmek suretiyle, oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken davacının ortak olup olmadığı açıklığa kavuşturulmadan davalıların eylemi dolandırıcılık olarak nitelendirilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle davalılar vekilinin 2 nolu bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte gösterilen nedenle davalıların temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3653, Karar No: 2021/1078, Tarih: 22.02.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/3653 E.  ,  2021/1078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24/12/2012 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27/12/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... A.Ş. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, terekenin borca batık olduğunun tespiti ile mirasın hükmen reddi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, 18.06.2006 tarihinde vefat eden ...’in terekesinin borca batık olduğunun tespiti ile mirasın hükmen reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ilk olarak, davanın kabulü ile terekenin borca batık olduğu gerekçesiyle mirasın hükmen reddine karar verilmiş, davalı ...Ş. vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 05.11.2015 tarihli, 2015/2601 Esas, 2015/9897 Karar numaralı ilamıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile terekenin borca batık olduğu gerekçesiyle mirasın hükmen reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

4721 sayılı TMK'nin 612. maddesi "en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan mirasın sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edileceğini, tasfiye sonunda arta kalan bir değer varsa bunun mirasını reddetmemişler gibi hak sahiplerine verileceğini" öngörmektedir. Buradaki "en yakın mirasçılar" kavramıyla anlatılmak istenen, murisin ölümünde ilk bakışta ve doğrudan doğruya mirasçı sıfatına sahip olan yasal mirasçılardır.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından, mirasbırakan ...’in yasal mirasçıları olan annesi ...in Sincan Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 12.01.2006 tarih ve 2006/606 Esas, 2006/789 Karar sayılı ilamıyla mirası reddettikleri, en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından miras reddedildiğinden TMK 612. maddesi uyarınca mirasbırakan ...’in terekesinin iflas hükümlerine göre tasfiyeye tâbi olacağı, davacının mirasbırakanın kardeşi olarak en yakın yasal mirasçı kapsamında olmadığı ve mirası reddetme yetkisi bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla mahkemece, aktif dava ehliyeti yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.