muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17232, Karar No: 2015/2422, Tarih: 24.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17232 E.  ,  2015/2422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada (Kapatılan) Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/06/2014 tarih ve 2013/114-2014/79 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Banka vekili ve fer'i müdahil ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilin ...'ye devirden önce ... Şubesi'ne 8.250,00 TL mevduatını 09.12.1999 tarihinde vadeli olarak yatırdığını, 21.12.1999 tarihinde ... yönetimine BDDK tarafından el konularak bankacılık yapma ve mevduat kabul etme izni kaldırılarak yönetimin ...'ye devredildiğini, müvekkilinin banka personelinin teşvik ve yönlendirmesi ile kasıtlı olarak zarara uğratıldığını belirterek 8.250,00 TL mevduat alacağının bankaya yatırıldığı tarihten vade sonuna kadar %83 akdi faiz, vade sonundan itibaren ise akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Banka ve fer'i müdahiller vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, zamanaşımı itirazlarının yerinde olmadığı, davacının yatırdığı parasının gerçekte ....'e gönderilmediği, davalı bankanın davacının uğradığı zararın tamamından sorumlu bulunduğu, davacının bir kusurunun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 8.250,00 TL davacı zararının 09.12.1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı kanunun 2/2 hükmü gereğince kademeli olarak, değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka vekili ve feri müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalının sorumluluğunun BK'nın 41, 55 ve TTK'nın 336'ncı maddelerinden kaynaklanmasına, davacı zararının off shore bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zamanaşımı süresinin başlamasının gerekmesine göre, davalı banka vekilinin ve feri müdahil ... vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Mahkemece, davalı bankaya harç yüklenmiş ise de, davalı ....'ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan ...'nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın off shore bankasına gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten ...'nin ... tarafından devir alındıktan sonra en son ...'ye devredildiği, bu durumda Fon Bankası iken ...'ye devredilen ...'nin eylemlerinden dolayı açılan davada bu bankayı devir alan ...'nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harç ile sorumlu tutulması doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı banka vekili ve feri müdahil ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine ''davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 168,95 TL harcın karar kesinleştiğinde talep halinde davacıya iadesine,'' ibaresinin eklenmesine, hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinde yer alan ''peşin harç hariç davacının yapmış olduğu başvuru, vekalet harcı, bilirkişi ücreti ve tebligat giderinden oluşan toplam 3.073,05 TL'' ibaresinin hükümden çıkarılarak, yerine “toplam 3.045,00 TL'' ibaresinin yazılmasına, kararın davalı banka ve feri müdahil ... yararına bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15018, Karar No: 2011/2358, Tarih: 28.03.2011

**5. Ceza Dairesi         2008/15018 E.  ,  2011/2358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve bu suça yardım ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ..., ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; sanıklar ... ve ...’un beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, sanık ... hakkında ise bu suça yardım etmekten ve her üç sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkümiyetlerine dair, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.12.2007 gün ve 2005/150 Esas, 2007/292 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri taraflarından istenilmiş ve sanık ... hakkında beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm re'sen de temyize tabi olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin nüfus kaydı Mernis'ten temin edildiğinden, bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanıklar ... ve ... haklarında beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin temyizen incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıklar müdafiilerin ve re'sen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve ayrıca sanık ... hakkında beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarına yardım suçlarından kurulan hükümlerin temyizen incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiilerin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ...’ın diğer sanıkların cinsel istismar eylemlerine 5237 sayılı TCK.nun 39. maddesi anlamında yardım niteliğinde kabul edilen fiillerinin nelerden ibaret olduğunun karar yerinde gerekçeleriyle birlikte gösterilmemesi,

Sanıklann suç tarihindeki yaşları ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen netice cezanın 3 yıldan fazla olmaması olması sebebiyle haklarında 15.07.2005 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK. 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10262, Karar No: 2018/8145, Tarih: 27.03.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/10262 E.  ,  2018/8145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, kayıt maliki ile mirasbırakanın aynı kişi olduğunun tespiti isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...... Özbek’in maliki olduğu 218 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmalarında tapulama tutanağına doğum tarihinin 1927 olarak yazıldığını ancak gerçekte mirasbırakanın 1922 doğumlu olduğunu ileri sürerek kayıt maliki ile mirasbırakanın aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, kayıt maliki ile davacıların mirasbırakanının aynı kişi olduğunun araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddanın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-...... müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin ...... kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak talep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin ...... kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde ...... aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde ...... aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve ...... bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Ayrıca; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK) 388, 6100 s. Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu HUMK'un 389., yine HMK'nin 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada HUMK'un 381.maddesinin son fıkrasının HMK'nin 294.maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nin yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda, “ ...218 parselde kayıtlı taşınmaz malikinin ......... dan olma 1922 doğumlu TC ...... nolu ...... ÖZBEK olduğu anlaşıldığından, tapu kaydına esas belgelerin bu şekilde ESASA ALINMASINA, Bundan sonraki resmi işlemlerde bu kimlik bilgilerinin kullanılmasına,” şeklinde karar verildiği halde, gerekçeli kararda “ ... 218 parselde kayıtlı taşınmaz malikinin ......... dan olma 1922 doğumlu TC ...... nolu ...... ÖZBEK olduğu anlaşıldığından, tapu kaydına esas belgelerin bu şekilde TASHİHİNE ve Resmi işlemlerde bu şekilde ESASA ALINMASINA” denilmek suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. 10.04.1992 tarihli 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı ile kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı; bozmadan sonra yerel mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile karar verebileceği öngörülmüştür. Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararla çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Kabule göre de, 6100 sayılı ...nın 26. maddesi hükmü gereğince; hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır. Ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Davacı dava konusu 218 parsel sayılı taşınmazın kayıt maliki ile mirasbırakanın aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesini istediği halde talep aşılarak tapu kaydındaki malik bilgilerinin tashihine karar verilmesi de isabetsizdir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2258, Karar No: 2012/3511, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2258 E.  ,  2012/3511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4038, Karar No: 2021/8179, Tarih: 15.04.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/4038 E.  ,  2021/8179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ile davalılardan İçişleri Bakanlığı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının gıda mühendisi olarak kapatılan ... İl Özel İdaresinde kayden değişik işverenlere bağlı olarak çalıştığını, iş sözleşmesine İl Özel İdaresinin kapatılması sebebi ile son verildiğini, aslında davacının idarenin kendi elemanları ile birlikte aynı ortamda aynı işi yaptığını belirterek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı, ücret farkı ve fazla mesai ücreti talebinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı ve davalı İçişleri Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacı ve davalı İçişleri Bakanlığı’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacı ve davalı İçişleri Bakanlığı’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin 27.02.2019 tarih, 2017/20343 esas - 2019/4514 karar sayılı ilamında İlk Derece Mahkemesince verilen kararın “ davalı gösterilen ... İl Özel İdaresinden davacının talep ettiği ücret alacakları bakımından kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerektiği, öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararı getirtilerek, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının devredildiği kurum belirlenmiş ise davalı taraf sıfatını borcu devralan bu kurum veya kuruluşun taşıdığı, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması; tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında, davanın İçişleri Bakanlığına yöneltilerek sonuçlandırılması gerekeceği” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiş olup Mahkemece de bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen bozmanın gereği yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; mahkemece hükmüne uyulmasına karar verilen bozma ilamı sonrasında ilamda açıklandığı üzere devir ve tasfiye komisyonu kararı istenilmemiş, davada pasif husumetin yöneltileceği taraf usulünce araştırılmamıştır. Ayrıca her ne kadar İçişleri Bakanlığı karar başlığında davalı olarak gösterilmiş ve aleyhine davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de davacıya, İçişleri Bakanlığı’nı davaya dahil edilmesi için usulüne uygun süre tanınmadığı gibi İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve eklerinin tebliği sağlanarak cevap süresi de tanınmamıştır. Kaldı ki; kendisine usulüne uygun olarak dava yöneltilmediği tespit edilen İçişleri Bakanlığı’nın 29.04.2019 tarihli dilekçesinin ekinde sunduğu 15.07.2014 tarihli ... İli Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyon Karında “... İl Özel İdaresinde hizmet alımı sureti ile yüklenici firmalarda çalışan personelin açmış olduğu davaların Maliye Hazinesine İzafeten ... Defterdarlığı Muhakemat Müdürlüğüne devri ile takibinin yapılmasına, işbu davalardan doğacak tazminat taleplerinin/borçların tüm ferileri ile birlikte Maliye Hazinesine izafeten ... Defterdarlığı Muhakemat Müdürlüğüne devrine” şeklinde karar alındığı da anlaşılmıştır. Hal böyle olunca, Mahkemece yapılması gereken komisyon kararı gereğince, bozma öncesi davalı olarak gösterilen Maliye Hazinesi adına hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı olarak davada taraf sıfatı bulunmayan İçişleri Bakanlığı aleyhine davanın kısmen kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ:

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacı tarafa iadesine, 15.04.2021 tarihinde oybirliği ile kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3761, Karar No: 2012/11792, Tarih: 18.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/3761 E.  ,  2012/11792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik (suç vasfındaki değişiklik nedeniyle açığa atılan imzanın kötüye kullanılması)

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; oluşa ve kabule uygun şekilde değişen suç vasfına göre sanığa yüklenen “açığa atılan imzanın kötüye kullanılması” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan bononun icra takibine konulduğu 08.01.2002'den temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/4 , 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.