muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6291, Karar No: 2016/2069, Tarih: 28.06.2016

**10. Ceza Dairesi         2014/6291 E.  ,  2016/2069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 31/07/2012

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz Edenler : Sanık ve müdafii

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın suç konusu uyuşturucu maddeyi satın alarak, kargo aracılığı ile U.. Y,,'a gönderdiği, ancak adı geçene teslim edilmeden ele geçirildiği; böylece sanığın uyuşturucu madde satın alma ve bulundurma suçunun tamamlandığı gözetilmeden, suçun teşebbüs aşamasında kaldığı gerekçesiyle TCK'nın 35. maddesi uyarınca cezasından indirim yapılması,

2- Göndericisi V.. B.., alıcısı U.. G.. olan ve içinde suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçirildiği gönderiye ilişkin PTT'de bulunan belgeler içinde göndericinin el yazısı ve/veya imzasının bulunduğu belge olup olmadığının araştırılması, varsa aslının getirtilerek sanığa gösterilmesi; sanık yazı ve imzanın kendisine ait olmadığını söylediğinde, sanığın suç tarihinden önce resmi makamlara verdiği el yazısı ve imzalarının bulunduğu belge asılları getirtilip, huzurda yazı ve imza örnekleri alındıktan sonra, kargo belgesindeki yazı ve/veya imzanın sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi ya da uzman kurum veya kuruluştan rapor alınması; koli üzerinde el yazısı ve/veya imzasının bulunmaması ya da sanığın eli ürünü olduğunun tespit edilememesi durumunda, dolaylı ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım eden sanık hakkında etkin pişmanlıkla ilgili TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile 1412 sayılı CMUK’nın 326. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 28.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11193, Karar No: 2019/13945, Tarih: 06.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/11193 E.  ,  2019/13945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç Eşyasının Satın Alınması veya Kabul Edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında suç eşyasının satın alınması ve kabul edilmesi suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mâhkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda tutuklu olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...’in kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı davranılması,

2-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20/11/2018 tarih, 2016/6-986 Esas ve 2018/554 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; suç tarihinde 18 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7353, Karar No: 2011/1104, Tarih: 11.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/7353 E.  ,  2011/1104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasındaki Tazminat istemine ilişkin davada ... 1.Asliye Ticaret ve ... ... İhtisas Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, davacı şirketin deniz nakliyatı ile davalıya sevk edilen malları almaması nedeni ile başkasına satılması üzerine , uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Kanununun görev hususunu düzenleyen 4. maddesine 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Kanun ile eklenen son fıkrayla “iş durumunun gerekli kıldığı yerlerde H....K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu Kanunun dördüncü kitabında yer alan deniz hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere ... İhtisas Mahkemeleri kurulacağı ve bu mahkemelerin yargı çevresinin H....K tarafından belirleneceği” hükmüne getirilmiştir.

TTK’na eklenen metinden de anlaşıldığı gibi, TTK’nun 4. kitabında yer alan 816 ile 1263. maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların deniz hukukuna ilişkin olduğu ve kurulması halinde ... İhtisas Mahkemesinde görülmesi gerektiği hususu tartışmasızdır.

Dava, deniz taşıma işi ve taşıma sonrası emtia'nın teslim alınmaması nedeni ile uğranılan zarardan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda; dava konusu uyuşmazlığın temeli deniz nakliyatı sonunda davalıya mal teslimine ilişkin olup, satıcının ve taşıyıcının sorumluluğu, alıcısına taşıdığı malı tam ve sağlam şekilde teslim ile son bulur. Açılan bu davada asıl ilişki "davalının taşınmazdan kaynaklanan geç teslimi nedeni ile emtiayı teslim almaması" idiasında bulunması nedeni ile deniz nakliyatına ilişkin bulunan, uyuşmazlığın ... ... İhtisas Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... ... İhtisas Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29145, Karar No: 2015/46015, Tarih: 14.12.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/29145 E.  ,  2015/46015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/151049

MAHKEMESİ : Yozgat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2012

NUMARASI : 2012/85 (E) ve 2012/116 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. B.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından sanık için atanan zorunlu savunman ücretinin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/995, Karar No: 2019/3186, Tarih: 29.05.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/995 E.  ,  2019/3186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/09/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; görevsizliğe dair verilen 02/06/2016 günlü kararın davacının temyizi üzerine Dairemizin 15/05/2017 gün ve 2017/930 - 2017/2882 sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. Davacının karar düzeltme istemi Dairemizin 04/10/2018 gün ve 2018/3587 - 2018/5930 sayılı ilamı ile süresinde olmadığı için reddedilmiş olup, bu kez davacının dilekçesinin süresinde olduğunu öne sürerek 16/12/2018 günlü dilekçesi ile yeniden karar düzeltme istemi üzerine mahkemece karar düzeltme talebinin reddine dair verilen 11/02/2019 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı tarafından, davalı Kurum aleyhine açılan maddi tazminat davası hakkında mahkemece yapılan yargılama sonunda; görevsizliğe dair verilen 02/06/2016 günlü kararın davacının temyizi üzerine Dairemizin 15/05/2017 tarihli kararı ile düzeltilerek onandığı, davacının temyiz isteminin ise reddedildiği, bunun üzerine davacının 20/03/2018 tarihli dilekçe ile karar düzeltme isteminde bulunduğu, ancak Dairemizin 04/10/2018 günlü ilamı ile süresinde olmayan karar düzeltme dilekçesinin reddedildiği anlaşılmıştır.

Davacı 16/12/2018 tarihinde mahkemeye ibraz ettiği dilekçe ile tekrar karar düzeltme talebinde bulunmuş olup, ilk karar düzeltme dilekçesinin süresinde olduğunu, ancak 15 günlük yasal süre içerisinde olmadığı gerekçesiyle karar düzeltme talebinin reddedildiğini, oysa .... Hukuk Mahkemeleri Ön Büro alındı belgesinin fotokopisinde 20/12/2017 tarihinin mevcut olduğunu belirterek dilekçesine ek olarak bu belgeyi sunduğunu, sehven veya kasıtlı olarak bu belgenin Mahkemeye ulaşmadığını ifade etmiştir.

Dosyanın incelenmesinde mahkemece, davacının ibraz ettiği, 20/12/2017 tarihli bu dilekçesinin yeniden kabul edilmesi halinde bile dilekçede karar düzeltme isteminin olmadığı, dosyanın idare mahkemesine gönderilmesinin talep edildiği, yine aynı mahiyette olan 13/02/2018 tarihli dilekçesine karşılık olarak 16/03/2018 tarihinde ek karar verildiği ve bu kararda davacının dilerse yeniden idare mahkemesinde dava açabileceği hususlarının ayrıntılı olarak açıklandığı, bu nedenle davacının daha önceki dilekçesine istinaden dosyanın Yargıtay gönderildiği ve karar düzeltme talebinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Karar düzeltme talebi üzerine Yargıtayca verilen karara karşı tekrar karar düzeltme isteminde bulunulamaz. Davacının asıl karara ilişkin temyiz talebi ile karar düzeltme taleplerinin daha önce reddedildiği anlaşılmakla yeniden verilen dilekçenin reddine karar vermek gerekmiştir.

Karar düzeltme talebi üzerine Yargıtayca verilen karara karşı tekrar karar düzeltme isteminde bulunulamaz. Davacının asıl karara ilişkin temyiz talebi ile karar düzeltme taleplerinin daha önce reddedildiği anlaşılmakla yeniden verilen dilekçenin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenle, davalının temyiz dilekçesinin reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6011, Karar No: 2013/25264, Tarih: 04.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/6011 E.  ,  2013/25264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği bir saatte katılana ait bakkal dükkanına, açık olduğu sırada gündüz saat 15.00 te girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, atılı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine kararı verilmesi,

Kabule göre de;

5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, yaşı küçük sanığın adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK.un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16931, Karar No: 2013/4477, Tarih: 28.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/16931 E.  ,  2013/4477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : CEYHAN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/04/2011

Yanlar arasında görülen tapu  iptali  ve  tescil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı ve davalı  tarafından  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava; yolsuz tescil  hukuksal  nedenine dayalı  tapu iptal ve tescil olmadığı taktirde bedelin tazmini isteklerine  ilişkin olup, mahkemece; kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı M.. S.. Y.. ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; yolsuz tescil  hukuksal  nedenine dayalı  tapu iptal ve tescil olmadığı taktirde bedelin tazmini isteklerine  ilişkin olup, mahkemece; kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı M.. S.. Y.. ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Ceyhan Sulh Hukuk Mahkemesinin,   1991/303 Esas, 1991/370 Karar sayılı mirasçılık belgesine göre kök muris O..N..Y..'ın 26/03/1991 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak ilk eşinden olma P.., İ.., S.. ve ikinci eşinden olma N.., M.., H.., S.., Ö.. F.., V. ve M.S. Y..'ı bıraktığı, davacılardan P.. ile davalı .İ..'in ilk eşinden, diğer davacı M.. S..Y..'ın ise ikinci eşinden olma mirasçısı olduğu, çekişmeli 227,228 ve 229 parsel sayılı taşınmazların mirasbırakan O..N.. adına kayıtlı iken 25/09/1984 tarihinde satış akdi ile ara malik N.. E..'e, onun da 11/01/1985 tarihli satış akdi ile davalı İsmail Yılmaz'a temlik edildiği, taşınmazların davalı adına tescilinden sonra murisin 23/02/1987 tarih, Ceyhan 1. Noterliğinde düzenlenen “Mirastan Feragat Sözleşmesi” başlıklı belgede 10, 227, 228 ve 229 parsel sayılı taşınmazlarını ara malik kullanmak suretiyle oğlu olan davalıya miras payına karşılık olmak üzere  devrettiğini, miras hakkının peşin tasfiyesini amaçladığını ifade ettiği, anılan sözleşmenin muris ile davalı arasında hazırlandığı, murisin 1991 tarihinde ölümü üzerine Ceyhan Asliye 2. Hukuk Mahkemesinin 2003/386 Esas sayılı dava dosyası ile 10, 227, 228 ve 229 parsel sayılı taşınmazlar  bakımından O..N..'nin ilk ve ikinci eşinden olma mirasçılarının davalı İ.. aleyhine muris muvaazası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil davası açtıkları, davanın yapılan yargılaması sırasında davacılardan Ö..F.. Y.., M.. S..Y.. ve P.. G.. ile davalı İ.. Y..arasında düzenlenen 03/02/2005 tarihli sözleşmede “...2003/386 Esas sayılı davaya konu taşınmazlara ilişkin haklarından feragat ettiklerini...”bildirdikleri, davanın yargılaması sonucunda; 23/02/1987 tarihinde Ceyhan 1. Noterliğinde düzenlenen “ Mirastan Feragat Sözleşmesi ” Türk Medeni Kanunu'nun 545. maddesinde öngörülen koşullara uygun olmadığı, sözleşme içeriğinden de açıkça temliklerin muvazaalı olduğunun anlaşıldığı ve sonradan yapılan feragat sözleşmesinin muvazaalı satışlara geçerlilik kazandırmayacağı gerekçesiyle 227,228 ve 229 parseller bakımından davanın kabulüne, 10 nolu parsel bakımından husumet yokluğu nedeniyle, davacılardan Ö..F..Y.., M..S.. Y.. ve P.. bakımından ise 03/02/2005 tarihli celsede imzalı beyanları ile de teyit ettikleri feragat beyanları gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verildiği ve hükmün davalı yanın temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 19/12/2005 tarihli  onama ilamı ile kesinleştiği  anlaşılmaktadır.

Davacılar dava dilekçesinde; Ceyhan Asliye 2. Hukuk Mahkemesinin 2003/386 Esas sayılı dava dosyasının yapılan yargılaması sırasında 03/02/2005 tarihli celsede feragat sözleşmesi yaptıklarını, bu sözleşme uyarınca davadan feragat karşılığında davalının da muris O..N..'den adına intikal etmiş ve edecek 36 parça taşınmazdaki payından bedelsiz olarak lehlerine feragat etmeyi kabul ettiğini ancak davalının bu anlaşmaya uymadığını, feragatın şarta bağlı olarak mahkeme huzurunda yapılmış olmasına güvendiklerini ileri sürerek eldeki davayı açmışlar, yargılama sırasında da davacılardan P.. G.. tarafından 28/03/2011 tarihli dilekçe ile  davadan feragat edilmiştir.

Gerçekten de; Ceyhan Asliye 2. Hukuk Mahkemesinin 2003/386 Esas sayılı dava dosyasında eldeki davanın davacıları P..G..ve M.. S..Y..'ın  03/02/2005 tarihli sözleşmede davaya konu 227, 228 ve 229 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki davadan feragat ettikleri ve bu feragata dayalı olarak davanın reddine ilişkin olarak kararın derecattan geçerek kesinleştiği gözetilerek eldeki dava bakımından kesin hüküm nedeniyle davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacı M.. S..Y..'ın tüm temyiz itirazları yerinde değildir. Reddi ile aleyhindeki hükmün  ONANMASINA,

Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usul Kanunu 297. maddesinin 2. fıkrasına göre (1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu 389. maddesi)  hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden  her biri hakkında verilen hüküm, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği  hükme bağlanmıştır.

Öte yandan 6100 sayılı HMK'nın 332. maddesinde de (1086 sayılı HUMK'nın 426. maddesi ) yargılama giderlerinin tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümü konusunda mahkemece re'sen hüküm kurulacağı düzenlenmiştir. Açıklanan bu düzenlemeler karşısında; hüküm fıkrasında lehine hüküm verilen tarafın, karşı taraftan tahsil edeceği avukatlık ücretinin  hükümde açıkça gösterilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Ne var ki; mahkemece hüküm kurulurken avukatlık ücretinin davacıdan tahsil edilmesine karar verilmiş ise de tutarı belirtilmemiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece keşfen dava değerinin 150,335,37 TL olarak belirlendiği  yargılama sırasında da belirlenen bu değer üzerinden eksik harcın ikmal edildiği ve davanın reddine karar verildiği gözetilerek karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesi ve 6100 sayılı HMK'nın 332. maddesi uyarınca (1086 sayılı HUMK'nın 426. maddesi ) lehine hüküm verilen davalı yararına 29.5.1957 tarih, 4/16 sayılı İçtihatları Birleştirme Kararı gereğince, yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücretinin hükümde gösterilmesi gerektiği halde daha sonra doldurulmak  üzere muayyen bir kısmın boş bırakılması doğru değildir.

Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  28.03.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15864, Karar No: 2014/21092, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/15864 E.  ,  2014/21092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2013/596-2014/187

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.