muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/881, Karar No: 2011/6679, Tarih: 31.10.2011

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur.

Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 31.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5991, Karar No: 2015/3676, Tarih: 17.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/5991 E.  ,  2015/3676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09/01/2015 tarih ve 2013/142-2014/9 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve davalı şirket vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 17/03/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin içinde bulunduğu .... Grubu'nun 1990 yılından itibaren Almanya başta olmak üzere birçok ülkede garanti verilerek binlerce insandan mevduat toplandığını, müvekkilinin 50.000.DM (25.564.59 Euro) karşılığı 44.282.98 TL karşılığında hisse senedi ile ortak olduğunu, parasını her istediği anda alabileceği garantisinin verildiğini, müvekkiline her hangi bir faiz ve para ödemesi yapılmadığını ileri sürerek müvekkili tarafından yatırılan 25.564.59 Euro (50.000. DM) karşılığı 44.282.98 TL'nin talep tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar davalılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, temsil olunan hisselerin gerçeği yansıttığı, pay defterindeki kayıtlar lehine olan kişi bakımından karine niteliği taşıması nedeniyle yapılan incelemede pay defteri ile hazirun cetvelinde yer alan kayıtların farklılık göstermediği, ortaklık durumunun ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle takip edilip edilmediğinin belirli olmadığı, davacının şirketlere pay senedi satın almak suretiyle ortak olduğu, davacıdan nominal değer üzerinden bedel alındığı, ortaklığın primli hisse senedi çıkarılması yolunda bir kararının bulunduğu, ortaklık ana sözleşmesinde bağlam hükmü ön görülmediği, ortaklık genel kurulunun ve hazirun cetvelinin gerçeğe aykırı olduğuna dair herhangi bir dava açıldığı veya genel kurulun ve işlemlerin iptal edildiğine dair taraflarca herhangi bir iddia dahi ortaya konmadığının tespit edildiği, taleple yapılan pay devir işleminin kanuna ve ortaklık ana sözleşmesine aykırılık teşkil etmediği, ortaklık defterlerinin ve genel kurul toplantılarının usulünce olduğu, davacının hileli davranışlarla aldatıldığını

tespite elverişli somut deliller bulunmadığı bu nedenle de davacının ortaklığın yetkili temsilcilerince yanıltıldığını, yanlış yönlendirildiğini kabule olanak bulunmadığı, ortaklığın pay kazanımını benimseyerek karar gereğini yerine getirdiği, dosyada mevcut SPK raporlarının da tek başına davacının iddialarını ispata elverişli bulunmadığı, ancak, anonim ortaklıklarda primli hisse senedi çıkarılabilmesi için TTK'nın 286 (Yeni TTK'nın 347) maddesi uyarınca şirket esas sözleşmesinde hüküm bulunması ya da genel kurul kararının bulunması gerektiği, aksi halde primli hisse senedi çıkarılamayacağı, somut olayda davalı şirketin 14.12.1998 tarihinde yapılan genel kurulunda sermaye artırımında rüchan hakkı kullanımında primli hisse çıkarılması yönünde karar verildiği yönetim kurulunun da bu karara dayanarak izahname çıkarıp sirküler yayınladığı, yayınlanan sirkülerde ise talepleri süreyle sınırlı tuttuğu, sirkülerde ilan edilen süre dışına çıkılarak talep alındığı, şirket ana sözleşmesinde yönetim kuruluna her an primli hisse senedi çıkarabilmesi için belirsiz süreli bir yetki verilmediği, yönetim kurulunun genel kurulun verdiği yetkiyi kullandığı, sirkülerde ilan edilen sürenin dışında yeniden primli hisse satışı için genel kurulca yeniden yetkilendirme yapılması gerektiği, yeniden yetkilendirilmenin söz konusu olmadığı, bu durumda davacıya satılan payların nominal bedelden satılması gerektiği halde buna uyulmadığı ve davacıdan fazla alınan bedelin iadesi gerektiği gerekçesiyle, 44.572,65 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline diğer istemlerinin reddine, davalı ... yönünden açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davacı vekili tarafından davalı Şirket hakkındaki kararın onanmasının talep edilmiş bulunmasına göre, davacı vekili ve davalı şirket vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı şirket vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 2.282,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı şirketten alınmasına, 17/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5807, Karar No: 2015/18223, Tarih: 17.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/5807 E.  ,  2015/18223 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İSTANBUL 16. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2014

NUMARASI : 2012/357-2014/527

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali-tenkis davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 17/11/2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalılar ve vekili Av. B....Ö... geldi. Karşı taraf bir kısım davacılar vekili Av. A.. Y.. geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin murisi N.. Y..'ın 03/12/2011 tarihinde 84 yaşında beyin tümörü hastalığı nedeniyle dul olarak vefat ettiğini, muris Nuri'nin ölümüne müteakip Beyoğlu 15. Noterliğinin 18/05/2000 tarih ve 1254 yevmiye sayılı vasiyetname bıraktığının ortaya çıktığını, İstanbul 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/1308 esas sayılı dosyası ile vasiyetnamenin açılmasına karar verildiği, vasiyetnamenin yasanın aradığı şekil şartlarından yoksun olduğunu, murisin vasiyetname düzenlenirken temyiz kudretinin olmadığını, vasiyet iradesinin muris üzerinde oluşturulan korkular nedeniyle oluşmuş olduğundan batıl olduğunu, murisin vasiyetnameyi oluşturan iradesinden daha sonra vazgeçtiğini, murisin vasiyetnameyi yaptığında 73 yaşında olduğunu, beyninde tümör olduğu ve aynı zamanda şizofreni hastası oluğu, bu nedenle düzenlediği vasiyetnamenin sonuçlarını anlayabilecek temyiz kudretine sahip olmadığını, murisin bizzat kendisi tarafından Şişli C.Başsavcılığına şikayet dilekçesi vererek kendisinin şizofreni hastası olduğunu, devamlı doktor kontrolünde bulunduğunu, kendisinin yaşlılığından, unutkanlığından ve kurgularından istifade ederek kendisinin oğlu M.. Y.. tarafından yönlendirildiğini, davalı tarafından kızları ile babasının irtibatının kesildiğini, davalının tek erkek evlat olduğunu, babasının yanında çalışarak ve onun gelirinden istifade ederek yaşamını sürdürdüğünü, babasının sağlığında dahi adına kayıtlı gayrimenkulleri kendi adına geçirttiğini, mal edinirken parasını murisin vermesine rağmen davalı kendi adına tescil ettirerek diğer mirasçılara mal kalmasına engel olduğunu, hatta en son murisin adına kayıtlı taşınmazları vasiyetname yolu ile elde etme çabasına girdiği, yaşlı ve hasta olan murisin yalnız kalma korkusuyla ve hastalığının da etkisiyle oğlu davalının telkinlerinin dışına çıkmadığını, bu işlemlerden dolayı pişman olarak kızlarını aradığını ve durumu anlattığı, murisin davalı olmadan hiçbir şekilde dışarı çıkmadığı, torunları ve kızları ile davalı olmadan görüşemez hale geldiğini, ancak bir gün fırsat bulan murisin torunu N.. A..'ı arayarak kendisini tapuya ve Savcılığa götürmesini istediği ve torununa oğlunun mal varlığını ele geçirmeye çalıştığını beyan ettiği, vasiyetname davalının murisi korkutma ve zorlaması neticesi düzenlendiği, bu nedenle iptalinin gerektiği, vasiyetnamenin geçerli kabul edilmesi halinde dava konusu vasiyetnamede vasiyetle yapılabilecek tasarruf sınırını aşıldığından tenkis hükümlerinin uygulanmasının gerektiği ileri sürerek vasiyetnamenin iptali mümkün olmaz ise tenkisini talep ve dava etmiştir.

Davalı M.. Y.. vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın kötü niyetli olarak davayı açtığını, vasiyetnamenin resmi şekilde yapıldığını, bütün şekil şartlarının yerinde olduğunu, M.. Y.. ve Y.. O.. adlı tanıkların da vasiyet sırasında noterde bulundukları, murisin vasiyet sırasında temyiz kudreti olduğunun tıbbi raporlar ile sabit olduğunu, kendisinin vasiyet yapma yeteneğine saip olduğunu ve okuryazar olduğunu Noter tarafından vasiyetname düzenlenirken vasiyetname metnine yazıldığı ve ayrıca Bakırköy Ruh Sağlığı ve Sinir Hast. Eğitim ve Araştırma Hast. Baştabipliğinin 18/05/2000 tarih ve 2050 sayılı raporda akli melekelerinin yerinde olduğunun belgelendiğinin de not olarak düşüldüğünü, davacının dayanağı olarak gösterilen Savcılık şikayeti ile ilgili gerçeğin gizlendiğini, Savcılığa verilen şikayet dilekçesinin tarihinin 23/06/2010 olduğu vasiyetin ise 15/05/2000 tarihinde düzenlendiği, şikayet dilekçesi ile vasiyet arasında 10 yıllık bir zamanın bulunduğu, murisin şikayet dilekçesinin ardından Polis Merkezine ve C.Savcılığına giderek şikayet dilekçesini yalanladığını, baskı ile vasiyet yaptırıldığı iddiasının asılsız olduğunu, Noter ve iki şahit huzurunda yapılmış olan vasiyetnamenin korkutma sonucu yapıldığını iddia edilmesinin mümkün olmadığını, yine müvekkilinin murisin malvarlığını üzerine geçirdiği iddiasının da gerçek dışı olduğunu, vasiyetnamede tasarruf nisabı aşılmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Birleşen 19.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/576 esas sayılı dosyasında davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin murisi N.. Y..'ın oğlunun korku ve telkinleri ile yaptığı Beyoğlu 15. Noterliği'nin 18/05/2000 tarih ve 12514 yevmiye numaralı vasiyetnamesinin iptaline, aksi halde müvekkilinin mahfuz hissesine tekabül eden kısmının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 15.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/362 esas sayılı dosyasında davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili B.. B..'nun murisi N.. Y..'ın 03/12/2011 tarihinde vefat ettiğini, diğer mirasçıların beyanlarına göre murisin gerçek iradesini yansıtmayan vasiyetnamede murisin neredeyse tüm mal varlığını davalı oğluna bıraktığını, vasiyetnamenin yanında ayrıca muvazaalı devirler ile murise ait bir kısım taşınmazların davalılara satış yoluyla devredildiğini, vasiyetnamenin iptali için diğer mirasçılar tarafından İstanbul 16. ASHM'nin 2012/357 esas sayılı dosyası ile dava açıldığını, dava konusunun iş bu dava ile aynı olduğunu beliterek dava dosyasının İstanbul 16. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/357 esas sayılı dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller, tüm dosya kapsamı, dinlenen tanık beyanları, noterde vasiyetname düzenlenirken hazır olan tanık Yakup Ocak'ın beyanı, vasiyetname düzenlenirken davalı M.. Y..'ın murisle birlikte notere giderek vasiyetnamenin düzenlenmiş olması, vasiyatname düzenlenirken hazır olan tanıkların davalı M.. Y..'ın isteği üzerine tanıklık yapmış olmaları bir bütün olarak değerlendirildiğinde murisin davaya konu vasiyatnameyi aynı binada farklı dairelerde oturdukları dönemde birlikte oturduğu davalı oğlu M.. Y..'ın etkisi ve baskısı altında düzenlediği kanaatine varılarak asıl ve birleştirilen davaların kabulü ile, Beyoğlu 15. Noterliğinin 18/05/2000 tarih ve 12514 yevmiye numaralı vasiyetnamenin iptaline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, murisin baskı ve zorlama altında vasiyetname düzenlendiği iddiasıyla açılan vasiyetnamenin iptali davasıdır.

TMK. nun 557. maddesinde vasiyetnamenin iptali sebepleri sınırlı olarak sayılmıştır. Bunlar; 1- Ehliyetsizlik, 2- Vasiyetnamenin yanılma, aldatma, korkutma veya zorlama sonucunda yapılmış olması, 3- Tasarrufun içeriğinin bağlandığı koşullar veya yüklemelerin hukuka veya ahlaka aykırı olması, 4- Tasarrufun kanunda öngörülen şekillere uyulmadan yapılmış olması halleridir.

TMK'nun 557. maddesinde sayılan sebeplerin bulunması halinde vasiyetnamenin iptali gerekir.

6100 sayılı HMK'nun 240/1 maddesi uyarınca, davada tanıklar taraflarca gösterilir. Eş söyleyişle, mahkeme, tarafların tanık olarak göstermedikleri kişileri (re'sen) tanık olarak dinleyemez. Yerel mahkemece, taraflarca tanık olarak gösterilmeyen, vasiyetname tanıklarının re'sen dinlenilmesi ve beyanlarının hükme esas alınması, açıklanan usul kuralının ihlali niteliğindedir. Kaldı ki, vasiyetname tanıklarının, vasiyetname içeriğine uygun düşmeyen beyanları, hükme esas alınamaz(Yargıtay 2. HD. nin 14.09.2000 günlü ve 2000/8300 E.- 2000/10203 K., 17.03.2003 günlü ve 2003/2713 E.- 2003/3610 K. sayılı ilamları da aynı yöndedir).

Mahkemece; az yukarıda açıklanan ilkeler gözardı edilerek vasiyetname düzenlenmesi sırasında tanık olarak hazır bulunan ve vasiyetnameyi tanık olarak imzalayan Y.. O..'nın beyanına ihbar edilerek hüküm kurulmuştur.

Hal böyle olunca, mahkemece vasiyetname tanığı Y.. O..'nın vasiyetname içeriğine uygun düşmeyen ifadeleri nazara alınmadan dosyadaki diğer bilgi ve belgeler tartışılarak sonucu dairesinde hüküm tesisi gerekirken bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece vasiyetname tanığı Y.. O..'nın vasiyetname içeriğine uygun düşmeyen ifadeleri nazara alınmadan dosyadaki diğer bilgi ve belgeler tartışılarak sonucu dairesinde hüküm tesisi gerekirken bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalılara verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20470, Karar No: 2017/681, Tarih: 01.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20470 E.  ,  2017/681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

KARAR

Dairemizin 16/09/2014 tarih 2014/10359 Esas 2014/13520 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 01/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/844, Karar No: 2010/3416, Tarih: 21.06.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/844 E.  ,  2010/3416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Tescil ve Tescil

... ile Hazine, ...Belediye Başkanlığı, ...ve ... aralarındaki tapu iptali tescil ve tescil davasının kabulüne dair .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.07.2009 gün ve 208/225 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, satın alma ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik hukuki nedenine dayanarak gerçek kişi davalılar adına kayıtlı 119 ada 16 parselin tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tapuya tesciline, kadastroda tespit dışı bırakılan 3283,81 m2 yüzölçümlü taşınmazın da aynı gerekçe ile vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiş, gerçek kişi davalılar ... ve ..., adlarına kayıtlı 119 ada 16 parsel yönünden davayı kabul ettiklerini bildirmişler, davalı Hazine vekili davacı lehine kazanma koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın kabulüne ilişkin 16.2.2006 tarihli hükmü, davalılardan Hazine vekili tarafından tescil konusu taşınmaz bakımından temyizi üzerine Dairenin 19.12.2006 gün 2006/6566-7981 Esas ve Karar sayılı ilamında belirtilen nedenlerle bozma sevk edilmiş, mahkemece Yargıtay ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 16.2.2006 tarihli ilk hükümde davalı gerçek kişiler adına kayıtlı 119 ada 16 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm temyiz edilmeksizin 20.9.2006 tarihinde kesinleşmiş bulunduğundan, şimdiki temyize gelen davanın konusu, 3283,81 m2 yüzölçümlü tespit harici bırakılan taşınmaz bölümüne ilişkindir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mahkemece bozma gereklerine uygun biçimde araştırma ve inceleme yapıldığına, dava konusu taşınmazın davacı tarafından ... ve ... isimli şahıslardan satın ve devralınarak dava tarihinden geriye doğru eklemeli olarak 20 yıldan fazla süre ile koşullarına uygun olarak tasarrufunda bulundurulduğu yerel bilirkişi ve tanıklar tarafından ifade edildiğine, dere yatağı niteliğinde bulunmadığının uzman jeolog bilirkişi, ekilip biçilen ikinci sınıf tarım arazisi olduğunun uzman ziraatçı bilirkişi tarafından düzenlenen raporlar ile gerekçeli şekilde açıklandığına göre aşağıda belirtilen hususlar dışında mahkemece yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir. Bu bakımdan Hazine vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün esasının ONANMASINA,