muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7425, Karar No: 2013/24722, Tarih: 03.10.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/7425 E.  ,  2013/24722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık savunması, katılan vekilinin beyanları ve bilirkişi raporu karşısında, müştekinin e-posta adresine suça konu iletilerin bulunduğu mesajı gönderen e-posta adresinin tespit edilmesinden sonra e-posta sağlayıcısı şirketten, elektronik postanın ne zaman ve hangi IP numarasından geldiğinin öğrenilmesi, gelen cevabi yazı dikkate alınıp IP numarasının kime ait olduğu araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, müştekinin bildirdiği IP adresine itibar edilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AS.
Yargıtay — Esas No: 2019/6154, Karar No: 2020/4069, Tarih: 30.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/6154 E.  ,  2020/4069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

No : 2019/307-2019/2022

İlk Derece

Mahkemesi : Bursa 1. İş Mahkemesi

No : 2018/346-2018/464

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 30.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/938, Karar No: 2016/9970, Tarih: 21.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/938 E.  ,  2016/9970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, .... Vakfı mevzuatı gereği yardım yapılmasını istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı Vakfa ait dava tarihinde yürürlükte bulunan vakıf senedi ile yapılacak yardımlara ilişkin vakıf yönetmeliğinin ve davacının yardım başvurusunun reddine dair vakıf yönetim kurulu kararı ile dayanak belgelerinin aslı veya okunaklı ve onaylı birer örneklerinin getirtilip dosya içerisine konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/734, Karar No: 2013/5765, Tarih: 29.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/734 E.  ,  2013/5765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli olması ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa dava konusu parsel ... Mahallesi somut emsal alınan taşınmaz ise Gazikent mahallesinden alınmıştır. Bu nedenle zorunlu olmadıkça emsal olarak alınamaz.

Bu durumda, taraflara mümkün oldukça aynı mahalleden, yakın tarihli ve benzer yüzölçümlü emsal satışları bildirmeleri için mehil verilip, bildirilen emsaller celp edildikten sonra ve gerektiğinde resen emsal de getirtilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2) Dava konusu taşınmazın tamamı imar planında çevre yolu olduğundan kamulaştırma krokisinin zemine uygulanmak suretiyle davacının talebi de göz alınararak 1012 m2'lik kısmının bedeline hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3) Yol olarak el atılan taşınmazın tapudan terkini yerine idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4658, Karar No: 2020/2250, Tarih: 25.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2018/4658 E.  ,  2020/2250 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16/04/2003 gününde verilen dilekçe ile muvaaza nedeniyle tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28/06/2018 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı... mirasçıları vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanunu madde 724'e dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının 27/07/1985 tarihli harici satış sözleşmesi ile davalı ... ... isimli kişiden dava konusu ... ili ... Mahallesi, 2463 ada 8 parselde kayıtlı taşınmazın 126 m²'sini 2.000,00 TL bedelle satın aldığını ve müvekkilinin arsa üzerine mesken inşa ettiğini, ...'un arsanın tapusunu vermediğini ve daha sonra parselin 100/151 hissesini 05/06/2000 tarihinde ... isimli davalıya muvazaalı olarak sattığını, arsayı alan kişinin ... ili ile bir bağlantısının olmadığını belirterek muvazaalı olarak davalı adına devir ve tescil edilmiş olan dava konusu taşınmazın tapu kaydının ve satış işleminin iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı muris... mirasçıları vekili temyiz etmiştir.

TMK’nın 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi TMK’nın 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde malzeme sahibinin iyiniyetli olması yanında diğer bazı koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

TMK’nın 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin TMK’nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

Malzeme sahibinin TMK’nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK’nın 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK’nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir. (Sübjektif koşul)

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır.

Bu koşul dava tarihine ve objektif esaslara göre saptanmalı, fazlalık ilk bakışta da kolayca anlaşılmalıdır. İnşaatın kapsadığı alanın ifrazı kabil ise arsa değeri yalnız bu kısma göre, aksi halde tamamının değerine göre bulunmalıdır. İnşaatın kaldırılmasının arazi ve malzemeye vereceği zarar, kaldırılmasıyla malzeme sahibinin elde edeceği yarardan daha fazla ise inşaatın kaldırılması fahiş bir zarara yol açacaktır. (Objektif koşul)

c) Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Uygun bedel genellikle yapı için gerekli olan arsa miktarının dava tarihindeki gerçek değeri olarak kabul edilmekte ise de büyük bir taşınmazın bir kısmının devri gerektiğinde geri kalan kısmın bedelinde noksanlıklar meydana gelecekse, bunlar taşınmaza bağlı öteki zararlar da göz önünde bulundurularak hak ve yarar dengesi kurulması suretiyle hesaplattırılmalı, iptale konu zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

d) Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

d) Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Somut olayda; temliken tescil talebine konu edilen taşınmaz 27/07/1985 tarihli arsa satış sözleşmesine dayalı olarak bir kısım dahili davalılar murisi ... ... tarafından davacıya satılmış olup davacı tarafından dava konusu yer üzerine inşa edilen binadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/432 Esas sayılı dosyası üzerinden davalı ... ...'a ait tapunun iptali ile davacı adına tesciline dair hüküm kurulmuş ve kesinleşmiştir.

Eldeki davada da taşınmazın bir kısmında davacıya yapılan satış sözlemesinden sonra edindiği pay nedeniyle bir kısım davalılar murisi...'in pay satın alma işleminin muvazaalı olduğu kabul edildiğine göre, bu kez muris... payı yönünden arzın değeri tespit edilerek belirlenecek bedelin muris... mirasçılarına ödenmek üzere depo edilmesine ve hükümde depo edilen kısmın... miraçılarına ödenmesine karar verilmesi gerekirken belirtilen araştırmalar yapılmadan ve depo kararı verilmeden...'e ait payın iptaline karar verilmesi doğru değildir. Hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı muris... mirasçıları vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10707, Karar No: 2013/12553, Tarih: 28.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/10707 E.  ,  2013/12553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın niteliğine ve yerel mahkemece sebepsiz zenginleşme hukuki nitelemesi yapılmış bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 3. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 28/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18864, Karar No: 2023/8968, Tarih: 22.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/18864 E.  ,  2023/8968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/269 E.,2021/226 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanuna aykırılık

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ İlgili kararın kanun yararına bozulması

Mudanya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2021 tarihli kararı ile hükümlü ... hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 6.500,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın istinaf edilmeksizin 09.04.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.10.2021 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2021 tarih ve KYB-2021/133066 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.1.12021 tarihli kanun yararına bozma isteminin;

"... 5237 sayılı Kanun'un 42, 43 ve 44. maddelerindeki düzenlemelerin suçların içtimaını ilişkin olduğu, cezaların toplanmasına dair bir düzenlemenin anılan kanunda yer almadığı, 765 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile 77. maddesine kadar olan cezaların da toplanabileceğine dair düzenlemelere sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un da yer verilmeyerek önceki sistemde var olan “cezaların içtimaı” uygulamasına son verildiği, cezaların toplanamayacağı veya hangi şartlarda toplanabileceğine ilişkin düzenlemelerin 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 99. maddesinde yer aldığı ve anılan düzenlemeye göre de; birden fazla hükümde yer alan cezaların ancak koşullu salıvermenin hesaplanması amacına dönük olarak ve infaz aşamasında toplanabileceğinin açıkça düzenlendiğinin anlaşılması karşısında;..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, sanığa sonuç olarak tayin edilen 10 ay hapis cezasından çevrilen 6.000,00 Türk Lirası ile doğrudan verilen 500,00 Türk Lirası adli para cezalarının toplanması suretiyle sanık hakkında toplam 6.500,00 Türk Lirası adli para cezasına hükmedilmesinde isabet görülmemiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda (5237 sayılı Kanun) para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gibi 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 99 uncu maddesi gereğince her hüküm bağımsız olup adli para cezası ile hapisten çevrilen para cezalarının infaz rejiminin farklı olduğu gözetilmeden hükümlüye verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme 6.000,00 TL adli para cezası ile doğrudan verilen 500,00 TL adli para cezalarının toplanması suretiyle 6.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, yasaya aykırıdır.

2. Gerekçe bölümünün birinci fıkrasında açıklanan nedenlerle hüküm Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Mudanya 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2021 tarihli ve 2020/269 Esas, 2021/226 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.Hükümden adli para cezalarının içtimaına ilişkin (e) fıkrasında yer alan "Sonuç olarak sanığın 6.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ilişkin kısmın çıkarılmasına, yerine "hükmedilen adli para cezalarının ayrı ayrı infazına” ibaresinin yazılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8106, Karar No: 2018/8003, Tarih: 16.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/8106 E.  ,  2018/8003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine karşı sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak; sanıklara yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesi:

1. Özel Körfez Güven Sürücü Kursunda müdür olan sanığın Sürücü Adayları ve Sürücüler için Sağlık Raporlarının sahte olarak düzenlenmesine iştirak ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi için, suça konu raporlardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması; sanığın sahte rapor düzenleme suçuna iştirak ettiğine dair delillerin gösterilip tartışılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15143, Karar No: 2012/3670, Tarih: 01.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/15143 E.  ,  2012/3670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.