muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1293, Karar No: 2018/10513, Tarih: 17.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1293 E.  ,  2018/10513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2672, Karar No: 2009/3739, Tarih: 28.05.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/2672 E.  ,  2009/3739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Çekişmeli taşınmazın davacı adına tescile karar verilen ve temyize konu olan uzman bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümünün dere yatağı olup olmadığı ile bu bölümün niteliğini belirlemek amacıyla mahallinde yeniden keşif ve uygulama yapılması, uzman Jeolog bilirkişi ile üç kişilik ziraatçı bilirkişi kurulundan rapor alınması; yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli bölüm üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresinin sorulup saptanması; ulaşılacak sonuca göre tüm deliller değerlendirilerek bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda çekişmeli 151 ada 27 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi mera olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline işlenmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ile davalı Hazine temsilcisi tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre karar verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, Hazinenin ise aşağıdaki husus dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, çekişmeli 151 ada 27 parsel sayılı taşınmaz “ham toprak” niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiş, davacı ... tarafından tespitin iptali ve çekişmeli taşınmazın adına tescili istemiyle dava açılmış; mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş olduğuna göre çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar vermek gerekirken, yazılı şekilde çekişmeli taşınmazın tespit niteliği değiştirilerek "sınırlandırılıp, özel siciline işlenmesine." şeklinde karar verilmiş olması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmekte ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın hüküm bölümünün 4. fıkrasının 2. satırındaki “tespit gibi” sözcüklerinden sonra gelen “mera olarak sınırlandırılmasına ve mera vasfı ile özel siciline işlenmesine” sözcüklerinin hükümden çıkarılarak, yerlerine “ham toprak niteliği ile davalı Hazine adına tespit ve tapuya tesciline” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 28.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1068, Karar No: 2017/8461, Tarih: 23.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/1068 E.  ,  2017/8461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6222 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin son müsabaka tarihi olan "14.09.2014" yerine "22.01.2014" olarak gösterilmesi,

2- CMK'nın 195. maddesine uygun şekilde ihtarda bulunulmadan suça sürüklenen çocuğun yokluğunda karar verilmesi,

3- Önödeme, uzlaşma dışında kalan ve sadece adli para cezası veya hapis cezasının üst sınırı üç ayı aşmayan ceza öngörülen suçları işlediği iddia edilen fail bakımından, kanundaki usullere göre belirlenen bir miktar paranın Devlet hazinesine ödenmesi ile kamu davasının açılmamasını veya açılmış olan davanın düşmesi sonucunu doğuran, devlet ile bireyin uzlaşması olarak nitelendirilebilecek bir kurumdur.

Müessese, tamamen işlendiği iddia olunan fiilin karşılığını oluşturan yaptırımın azlığı sebebiyle, devletin soruşturma ve kovuşturma safhalarında maddi gerçeğe ulaşmak adına yapacağı masraflar ile şüpheli ya da sanığın kendisini savunmak adına harcayacağı zaman ve giderler gözetildiğinde, sorunu sulh yoluyla çözmenin her iki taraf açısından daha ekonomik olduğu gerçeğine dayanır.

Yargıtay'ın 11.04.1983 tarih ve 2/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nda önödemenin, ikili bir hukuki niteliğinin bulunduğu, soruşturma safhasında uygulandığında (dava şartı olarak) muhakeme hukukuna ait bir kurum olduğu, buna karşın kovuşturma başladıktan sonra tatbik edildiğinde (davanın düşmesi sonucunu doğurduğundan) ceza ilişkisini sona erdiren maddi ceza hukukuna ait bir müessese olduğu kabul edilmiştir.

Önödemenin koşulları ise, önödeme kapsamına giren bir suçun bulunması, suçun uzlaşma kapsamında bulunmaması, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe olması ve belli bir miktar paranın Devlet hazinesine ödenmesidir.

Önödemenin koşulları ise, önödeme kapsamına giren bir suçun bulunması, suçun uzlaşma kapsamında bulunmaması, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe olması ve belli bir miktar paranın Devlet hazinesine ödenmesidir.

TCK'nın 75. maddesinde, cezanın türüne göre ödenmesi gereken para miktarı, dört farklı şekilde gösterilmiştir. Buna göre, kanun maddesinde suç karşılığı olarak; yalnızca adli para cezası öngörülmüş ve bu miktar maktu olarak belirtilmiş ise bu miktarın, maktu değil ise aşağı sınırının (m. 75/1-a), yalnız hapis cezası öngörülmüşse, hapis cezasının aşağı sınırının karşılığı olarak her gün için yirmi Türk Lirası üzerinden bulunacak miktarın (m.75/1-b), hapis cezası ile birlikte adli para cezası öngörülmüş ise, hapis cezasının aşağı sınırının karşılığı olarak her gün için, yirmi Türk Lirası üzerinden bulunacak miktar ile adli para cezasının aşağı sınırının (m.75/1-c), hapis cezası ve adli para cezası seçimlik olarak öngörülmüşse, adli para cezasına göre belirlenecek miktarın (m.75/4), soruşturma giderleri ile birlikte, Cumhuriyet Savcılığı'nca yapılacak tebligat üzerine on gün içinde ödendiği takdirde, kişi hakkında kamu davası açılmayacaktır.(m.75/1)

Özel kanun hükümlerinde işin doğrudan mahkemeye intikal etmesi, önödeme işlemi yapılmadan dava açılması ya da dava konusu fiilin niteliğinin değişmesi suretiyle önödeme kapsamına giren bir suça dönüşmesi halinde de önödeme hükümleri uygulanacaktır.(m. 75/2,3)

Fail hakkında, birden fazla suç bakımından önödemenin uygulanacağı hallerde, önödeme ihtarında her suç için öngörülmüş olan ceza miktarı ve yargılama giderleri üzerinden hesaplanan miktar ayrı ayrı gösterilmelidir. Ödeme ihtarında, bizatihi toplam ödeme miktarının gösterilmemesi gerekir.

Suçun zincirleme şekilde işlendiği hallerde, bu gerekçeyle para cezasında artırım yapılarak veya suçun teşebbüs aşamasında kaldığından veya yaş küçüklüğü bulunduğundan bahisle de ödenecek para miktarında indirim yapılarak önödeme ihtaratı yapılmasına olanak bulunmamaktadır. (Ceza Genel Kurulunun 17.03.1998 gün 372/90 sayılı kararı)

Adli para cezasının maktu olduğu hallerde, bu miktar ödemeye esas alınır. Adli para cezasının alt ve üst sınırları gösterilmiş ise, alt sınır ödemeye esas alınacaktır. Kanun maddesinde, alt ve üst sınırının belirtilmediği ya da yalnızca üst sınırının gösterildiği hallerde, alt sınır TCK'nın 52/1. maddesine göre belirlenecek ve bu halde ödeme miktarı beş gün olarak tespit edilecektir.

Adli para cezasına ilişkin miktarın ödenmesinde, aşağı sınırdan ne anlaşılması gerektiğine açıklık getirmek gerekir. Zira, iki aşamalı olan gün para cezası sisteminde, ilk olarak birim gün sayısı belirlenmekte, daha sonra bu sayı, bir gün karşılığı olarak belirlenecek para miktarı ile çarpılmaktadır. Bu durumda, önödeme miktarı belirlenirken, hem birim gün sayısının alt sınırı, hem de bir gün karşılığı uygulanacak para miktarının alt sınırı (yirmi Türk Lirası) göz önünde bulundurularak hesaplama yapılması gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde ise; 22/01/2014 tarihinde Sanica Boru Elazığspor – Galatasaray futbol takımları arasında yapılan spor müsabakası sırasında suça sürüklenen çocuğun stadyum içerisinde 6222 sayılı Kanun'un 17/1. maddesi kapsamında spor alanlarında taşkınlık yapılması ve tesislere zarar verilmesi eylemi sonrası başlatılan soruşturma gereğince derhal uygulamaya konulan spor müsabakalarını seyirden yasaklama tedbirinin gereklerine uymadığı iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk, yasaklama kararının sebebini oluşturan fiilin işlendiği müsabakanın tarafı olan ve taraftarı olduğu Sanica Boru Elazığspor futbol takımının 31.08.2014, 10.09.2014 ve 14.09.2014 tarihlerinde toplam üç maç günü bulunduğu yere en yakın genel kolluğa iki kez başvurma yükümlülüğünü yerine getirmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk, seyirden yasaklama tedbirinin gereği olarak en yakın genel kolluğa başvurma yükümlülüğünü yerine getirmediği her eylem bağımsız bir suç değil, zincirleme tek bir suç olarak kabul edilmelidir.

6222 sayılı Kanun'un 18/9. maddesindeki; "Sekizinci fıkradaki yükümlülüğe aykırı hareket eden kişi, yirmibeş günden az olmamak üzere adli para cezası ile cezalandırılır." hükmü karşısında, anılan kanun maddesinde yer alan suç önödemeye tabi olup, adli para cezasının alt ve üst sınırları gösterilmesi nedeniyle alt sınır ödemeye esas alınacaktır. Bu durumda, Cumhuriyet savcılığı'nca soruşturma aşamasında önödeme miktarı belirlenirken, birim gün sayısının alt sınırı yirmibeş gün adli para cezası üzerinden bir gün karşılığı uygulanacak para miktarının alt sınırı yirmi Türk Lirası göz önünde bulundurularak hesaplama yapılacaktır ve varsa soruşturma giderleri ile birlikte şüpheliye tebliğ edilecektir.

Dolayısıyla, suça sürüklenen çocuğa soruşturma aşamasında önödeme ihtarı yapılırken anılan madde metninde yer alan birim gün sayısının alt sınırı ve bir gün karşılığı uygulanacak para miktarının alt sınırı göz önünde bulundurularak 500 TL olarak ceza miktarı belirlenmesi gerektiği halde Cumhuriyet savcısınca suça sürüklenen çocuğa her bir eylemi için toplam 1.500,00 TL ceza miktarı tebliğ edilmesi usulsüz olduğundan, 5237 sayılı Kanun’un 75/3. maddesi yollamasıyla, aynı maddenin 2. fıkrasına göre mahkemesince usulüne uygun önödeme işlemi yapılmadan yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11725, Karar No: 2020/6879, Tarih: 23.09.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/11725 E.  ,  2020/6879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, Taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile objektif değer artışı ve münavebeye esas alınan taşınmazların maliyeti yönünden HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 102 ada 41 parsel ve 151 ada 7 parsel taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun objektif değer artışı ve münavebeye esas alınan taşınmazların maliyeti yönünden düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

ava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan ipotek şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 2019/312 E., 2019/679 K. sayılı gerekçeli kararının hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan ipotek şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7277, Karar No: 2011/1122, Tarih: 01.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/7277 E.  ,  2011/1122 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/265032

MAHKEMESİ :(İSTANBUL) Onüçüncü Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :08/12/2009 - 317/391

SUÇ :Tasarlayarak öldürme

M.. B..'u tasarlayarak öldürmekten sanık T.. S..'ın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (İSTANBUL) Onüçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08/12/2009 gün ve 317/391 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık T.. S.. hakkında, CMK.nun 250. maddesi ile görevli Ağır Ceza Mahkemesince, 4422 sayılı Kanunun 1/1-2 maddesi uyarınca açılan "çıkar amaçlı suç örgütüne üye olmak" suçundan beraat kararı verilmesi, tasarlayarak adam öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlardan olmadığının kabul edilmesi, özel Ağır Ceza Mahkemesinin yargılama yönteminin kendisine özgü ve belli suçlarla sınırlı olması karşısında, Ceza Genel Kurulu'nun 23/02/2010 gün ve 2009/111-38 sayılı kararında da açıklandığı üzere, dosyanın görevsizlik kararı ile yetkili ve görevli mahkemeye gönderilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Usule aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin, öncelikle bu nedenle hükmün değişik gerekçe ile tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321 maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 01/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

01/03/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Ömer Taş'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık T.. S.. müdafii avukat İbrahim Yurttepe'nin yokluğunda 03/03/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2019/13610, Karar No: 2020/1237, Tarih: 10.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13610 E.  ,  2020/1237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 781,69 TL maddi ve 2.500 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Temyiz edenler : Davalı vekili ve davacı vekili

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, dava türünün ve dava tarihinin yazılmaması, mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği, ''Davacı: K.H.'' ibaresine yer verilmesi ise, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin, tazminat miktarına, maddi zararın somut delillerle ispatlanamadığına, davacının tutukluluk süresinin diğer bir hükümlülüğünden mahsup edildiğine, davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, faize, vekalet ücretine ve sair nedenlere, davacı vekilinin, tazminat miktarına, vekalet ücretine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7357, Karar No: 2018/7412, Tarih: 11.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/7357 E.  ,  2018/7412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.01.2017 gün ve 2015/428 Esas, 2017/1 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden esastan reddine,

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 03.01.2017 günlü duruşma tutanağında üye.....ve zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17380, Karar No: 2020/968, Tarih: 04.03.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/17380 E.  ,  2020/968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede Toprak Tevzi Komisyonunca çalışma yapıldığı anlaşıldığından, toprak tevzi çalışmaları sonucu oluşan 1 ada 29 ve 30 parsel sayılı belirtmelik parsellerine ait belirtmelik tutanakları, tablendikatif cetveli ve tevzi haritasının onaylı suretlerinin getirtilerek dosyasına konulması,

2- Çekişmeli 201 ada 95 parsel ve 201 ada 96 parsel sayılı taşınmazların Toprak Tevzi haritasında karşılığı olduğu belirlenen 1 ada 29 ve 1 ada 30 parsel sayılı belirtmelik parselleri yönünden, toprak tevzii çalışmaları neticesi Hazine adına tapu kaydı oluşup oluşmadığının İl Özel İdaresi'nden sorulması, çalışmalar neticesi tapu kayıtları oluşmuş ise Hazine adına oluşan tapu kayıtlarının tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ve revizyon durumları ile birlikte Tapu Müdürlüğü'nden sorularak getirtilmesi,

3- Çekişmeli 201 ada 95 parsel ve 201 ada 96 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu Saray Köyü'nde yapılan toprak tevzi çalışmaları sonunda Hazine adına oluşan tapu kayıtları kapsamındaki yerlerin dağıtımının yapılıp yapılmadığı, dağıtım yapılmış ise Hazine tapusu kapsamındaki yerlerin dağıtımına ilişkin temlik cetveli bulunup bulunmadığının ... İlçe Özel İdare Müdürlüğü ile Konya İl Özel İdare Müdürlüklerinin devredildiği kurumlar ile ilgili diğer kurumlardan araştırılarak, varsa buna ilişkin temlik cetvelinin onaylı örneğinin getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15788, Karar No: 2014/10469, Tarih: 25.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/15788 E.  ,  2014/10469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9918, Karar No: 2022/12071, Tarih: 12.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9918 E.  ,  2022/12071 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 4. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA