muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11340, Karar No: 2011/11149, Tarih: 27.06.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/11340 E.  ,  2011/11149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde şimdilik 4000 TL ecrimisilin yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü, kısmen reddi cihetine gidilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacıya ait taşınmazların davalı ....’nin inşa ettirdiği baraj alanı içinde kaldığını, bu nedenle davacının bu taşınmazından yararlanamadığını beyan ederek şimdilik 4000 TL. ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Dosyada mevcut bilirkişi raporunda davalının bu eylemi nedeni ile davacının 94.965 TL. zararının meydana geldiği bildirilmiş, davacı taraf da dilekçesini bu zarar tutarına göre ıslah etmiştir. Islah usulüne uygun olarak yapılmıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

HUMK'nun 275. maddesi uyarınca "Mahkeme, çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir; hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişi dinlenemez."

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 2000-2002 yılları arası 2 yıllık döneme ilişkin zarar hesabı yapılmış, 94.965 TL tutarında hesaplanan zararın nedenleri yeterince açıklanmamıştır. Davacının uğradığı gelir kaybı objektif esaslara göre dayanakları somut olarak gösterilmek suretiyle yeniden bilirkişi incelemesi yapılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8610, Karar No: 2021/9935, Tarih: 22.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/8610 E.  ,  2021/9935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi ve davanın reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un, 5133 sayılı Kanun'la değişik 4/1 maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun; üçüncü kısmı (TMK m. 396-494) hariç olmak üzere ikinci kitabından (TMK m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların aile mahkemesinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Davanın konusu Türk Medeni Kanunu'nun İkinci Kitabında yer almaktadır. Aile mahkemesi kurulmayan yerlerde, aile mahkemeleri sıfatıyla davaya bakmak görevi 4787 Sayılı Kanun'un 2. maddesiyle o yerdeki asliye hukuk mahkemelerine verilmiştir. Bu durumda, ilk derece mahkemesince davanın "Aile Mahkemesi sıfatıyla" görülerek karara bağlanması gerekirken "Asliye Hukuk Mahkemesi" sıfatıyla görülüp karara bağlanması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Kabule göre de; Mahkemece, davalı erkeğin davaya cevap vermediği belirtilmiş ise de davalı erkeğe dava dilekçesinin tebliğ edildiğine dair tebligat parçası dosya içerisinde bulunmamaktadır. Davalıya usulünce tebligat yapılarak duruşmaya katılma ve savunma hakkını kullanma imkânı tanınmadan yargılama yapılıp hüküm kurulması, hukuki dinlenilme hakkının (HMK. md. 27) ihlali sonucunu doğuracağından dilekçelerin karşılık verilmesi aşaması tamamlanmadan yargılamaya devamla hüküm verilmesi usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplerle bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 22.12.2021 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2010/16533, Karar No: 2011/10385, Tarih: 11.07.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/16533 E.  ,  2011/10385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 04.12.2008 tarih ve 2005/1070 esas ve 2008/982 sayılı mahkumiyete dair sanığın yokluğunda verilen kararda temyiz süresinin başlangıcı konusunda tarafları yanıltacak ayrıca yasa yolu şeklinide belirtmiyecek şekilde tebliğ olunmuştur. Yargıtay CGK’nun Dairemizce de benimsenen 30.01.2007 ..., 2007/3-9 esas ve 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2, 232/6 ve Anayasa’nın 40. maddesi hükümlerine göre kararda yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin açıkça gösterilmesi gerekmektedir.Belirtilen yasa maddelerine aykırı davranılmış olmakla, yasa yolu süresinin işlemeye başlayacağından söz edilemeyeceğinden, sanığın 05.02.2009 tarihli temyiz dilekçesi süresinde kabul edilerek yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde,

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 03.06.2004 günü yerine 03.06.2005 günü olarak yazılması mahallinde düzeltilebilinir yazım hatası görülmüştür.

Yaralanma sonucu yaşamsal tehlike geçirmeyen mağdurda sol ayak 5.metatars kaide kırığı meydana gelmiş olmasına göre suç tarihi nazara alınarak atılı eyleme karşılık gelen 765 sayılı TCK'nun ilgili hükümleri ve 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 4. Maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 87/3 maddesinde yapılan değişiklikten önceki ve sonraki düzenlemeler arasında 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca yapılacak karşılaştırma ve değerlendirmede lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle saptanması ve her üç düzenlemeyle ilgili uygulamanın Yargıtay denetime imkan verecek ve ayrıntılı şekilde kararda gösterilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden lehe yasa karşılaştırması yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu nedenle isteme aykırı olarak CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/427, Karar No: 2015/588, Tarih: 30.03.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/427 E.  ,  2015/588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi (CMK 250. Madde İle Görevli)

Suç : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314 ve 220/7. maddesi yollamasıyla 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 220/7. son cümle, 62/1, 53, 58/9-6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin olunan temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 220/7. madde ve fıkrasının son cümlesi uyarınca 1/3 indirilerek 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca yarı oranında artırım yapılmak suretiyle 4 yıl 12 ay sonuç cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden cezanın tertip ve tayinine ilişkin TCK'nın 61. maddesinde gösterilen sıralamaya uyulmadan yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, tayin olunan temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 220/7. madde ve fıkrasının son cümlesi uyarınca 1/3 indirilerek 3 yıl 4 ay hapis ve 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca yarı oranında artırılarak

sonuç cezanın 4 yıl 12 ay hapis cezası olarak belirlenmek suretiyle diğer yönleri usül ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8734, Karar No: 2012/7519, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/8734 E.  ,  2012/7519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

.

Davacılar, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, davacılar ... ve ...'nın maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine, davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumuna açılan davanın reddine, 657.731,00-TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'ya verilmesin ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacılar ile davalılardan Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekillerince istenilmesi ve davalılardan Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekillerince istenilmesi ve davalılardan Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10/05/2011 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Diğer davalılar adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve eksikliğin ikmali açısından geri çevrilmesine karar verilen dava dosyası yeniden Dairemize gelmiş ve 16/04/2012 tarihinde esasa kaydedilmiş olmakla dosya üzerinde yeniden yapılan inceleme sonucunda aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı ...'nın tüm, davacılar ... ve ... ile Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü'nün (TİGEM) aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, 06.05.2005 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucunda % 100 oranında sürekli iş göremez hale gelen davacı ... ile annesi ... ve kardeşi ...'nın maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacılar ... ve ...'nın maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine, davacı vekilince tedavi giderlerine ilişkin talep atiye'ye bırakıldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, davacı ...'nın maddi tazminat talebinin kabulü ile bilirkişi raporunda hesap edilen miktardan hüküm tarihine en yakın tarihte hesaplanan peşin sermaye değerinin düşülmesi ile 407.731,00 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 06/05/2005 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile davalılar TİGEM, ... Tarım Ltd. Şti.,

... Ltd. Şti, ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'ya verilmesine, davalı ... Başkanlığına karşı açılan davanın reddine, davacı ...'nın manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 250.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 06/05/2005 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalılar TİGEM, ... Tarım Ltd. Şti., ... Ltd. Şti, ... ve Şeyhmus Taşkın'dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'ya verilmesine karar verilmiştir.

Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara uğrayan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle manevi üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Ancak cismani zarar kavramına (B.K.46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu ögretide ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir.Öyleyse bir kişinin cismani zarara uğraması durumunda, onun (ana, baba, karı, koca gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğü ağır şekilde bozulmuşsa (örneğin eyleme uğrayan yakın kişi %100 işgöremez duruma gelmişse) onlarında manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Bu durumda olanların zararları ile haksız eylem arasında uygun illiyet bağı mevcut olduğundan yansıma yoluyla değil, doğrudan zarara uğrama sözkonusudur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.4.1995 gün ve 1995/ 11-122,1995/430 23.9.1987 gün ve E.1987/9-183 K.1987/655 sayılı kararlarıda aynı esaslara dayanmaktadır.

Somut olayda, olay tarihinde 22 yaşında ve bekar olan davacının geçirdiği işkazası sonucu % 100 oranında sürekli işgöremezliğe uğradığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. İşgöremezlik oranı ve diğer kanıtlara göre davacı ... ağır bir cismani zarara uğramıştır. Hal böyle olunca davacı anne ... ve davacı kardeş ...'nın ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır bir şekilde bozulduğunu söylemek mümkündür.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular nedeniyle davacı anne ... ve davacı kardeş ... yararına uygun bir manevi manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular nedeniyle davacı anne ... ve davacı kardeş ... yararına uygun bir manevi manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı , olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince almamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23/06/2004, 13/291-370 )

Bu ilkeler ve özellikle tarafların kusur oranı gözetildiğinde davacı ... yararına hükmedilen 250.000,00 TL manevi tazminatın çok fazla olduğu ortadadır.

4-Mahkemece davacının bakıma muhtaç olması nedeniyle bilirkişi tarafından hesaplanan ve bakıcı giderinin de dahil olduğu maddi tazminat miktarı hüküm altına alınmış ise de dosya içerisinde yer alan peşin sermaye değeri tablosunda davacıya bakıma muhtaç olması nedeniyle gelirin 506 sayılı Yasa'nın 20/4 maddesi gereğince % 50 arttırımlı olarak bağlandığına dair herhangi bir bilgi bulunmadığı anlaşılmaktadır.

4-Mahkemece davacının bakıma muhtaç olması nedeniyle bilirkişi tarafından hesaplanan ve bakıcı giderinin de dahil olduğu maddi tazminat miktarı hüküm altına alınmış ise de dosya içerisinde yer alan peşin sermaye değeri tablosunda davacıya bakıma muhtaç olması nedeniyle gelirin 506 sayılı Yasa'nın 20/4 maddesi gereğince % 50 arttırımlı olarak bağlandığına dair herhangi bir bilgi bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu tür davalar Kurumca karşılanmayan zararın giderilmesine yönelik olduğu için davacının bakıma muhtaç olması nedeniyle sürekli işgöremezlik gelirinin % 50 arttırımlı bağlanması için Kuruma başvurusu bulunup bulunmadığı ve % 50 arttırımlı gelir bağlanıp bağlanmadığının Kurumdan sorulması, davacının bu yönde bir başvurusunun bulunmadığı anlaşıldığı takdirde davacıya % 50 arttırımlı gelir bağlanması için Kuruma başvurmak üzere önel verilmesi, davacının bu isteğinin kabul edilmesi halinde mahkemece % 50 arttırımlı gelirin peşin sarmeyi değerinin Kurumdan sorularak zarardan düşülmesi, davacının bu istemi Kurumca reddedildiği takdirde davacıya Kurum işlemine karşı dava açması için önel verilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu yönde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

5-Davacı, dava dilekçesinde sürekli işgöremezlik oranını % 90 olarak bildirmiş ve bu oran üzerinden maddi ve manevi zararının giderilmesini istemiştir. Kurum tarafından davacının maluliyet oranı % 100 olarak belirlenmiş ise de davacının maluliyet oranını % 90 olarak bildirmesi nedeniyle taleple bağlılık kuralı gereğince davacının maddi ve manevi zararının % 90 sürekli işgöremezlik oranına göre belirlenmesi gerekirken % 100 sürekli işgöremezlik oranı üzerinden belirlenen maddi ve manevi tazminatın hüküm altına alınması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemenin, belirtilen maddi ve hukuksal olguları dikkate almadan hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, TİGEM, davacı anne ... ve davacı kardeş ...'nın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacılar ve davalılardan Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü yararına takdir edilen 825.00-TL duruşma Avukatlık parasının karşılıklı olarak birbirlerine yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davacılara ve davalılardan Tarım İşletmeleri Genel Müd.'ne iadesine 07/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/71, Karar No: 2022/4112, Tarih: 26.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/71 E.  ,  2022/4112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 05.12.2018 tarih ve 2017/414 E- 2018/932 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 06.10.2020 tarih ve 2019/638 E- 2020/923 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile TEDAŞ arasında akdedilen 24/07/2006 tarihli "İHDS" kapsamında sözleşme öncesi dönemdeki olaylarda kaynaklanan sorumluluğun sözleşmenin 7.4 ve 7.6 mdleri gereğince davalı TEDAŞ'a ait olduğunu, faaliyetlerin davalı TEDAŞ tarafından yürütüldüğü dönemde meydana gelen iş kazası sebebi ile zarara uğrayan üçüncü kişi konumundaki işçi tarafından Adana 1. İş Mahkemesi'nin 2011/277 Esas sayılı dosyası ile açılmış olan tazminat sonucu verilen kararın kesinleştiğini, ilam nedeni ile Ankara 19. İcra Müdürlüğü'nün 2012/18462 Esas sayılı dosyasıyla başlatılan icra takibine müvekkili şirket tarafından 160.411,75 TL ödenmek zorunda kaldığını, ödenen miktardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydı ile 162.068,36 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğramış olduğunu, İşletme Devir Sözleşmesi ve Hisse Satış Sözleşmeleri yapılıp, dağıtım faaliyetleri ile ilgili devre esas bilonçolar düzenlenip kesinleştiğinden davanın esas yönünden reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğramış olduğunu, İşletme Devir Sözleşmesi ve Hisse Satış Sözleşmeleri yapılıp, dağıtım faaliyetleri ile ilgili devre esas bilonçolar düzenlenip kesinleştiğinden davanın esas yönünden reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın zamanaşımına uğramadığı, davacı şirket ile TEDAŞ arasında 24/07/2006 tarihinde imzalanmış olan işletme hakkı devir sözleşmesinin 7.4 maddesinde dağıtım faaliyetinin TEDAŞ tarafından yürütüldüğü sırada bu faaliyetin yürütülmesi amacı ile gerçekleştirilen her türlü iş ve işlerin bütün sorumluluğunun TEDAŞ' a ait olduğu, TEDAŞ tarafından yürütülmüş olan bu faaliyetler nedeniyle üçüncü kişiler tarafından ileri sürülecek her türlü talebin muhatabının TEDAŞ olduğu, icra dosyasına 160.411,75 TL'nin 02/01/2013 tarihinde ödendiği, icra dosyasında kabul edilen asıl alacak miktarına işlemiş faiz uygulanarak yapılan hesaplama sonucu ödeme tarihi itibari ile 161.430,07 TL'nin davalıdan tahsili gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 161.430,07 TL'nin ödeme tarihi olan 02/01/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 05/12/2018 tarih ve 2017/414 Esas 2018/932 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/(1).b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, sair istinaf itirazlarının reddine, davanın kısmen kabulüne, 160.411,75 TL'nin 02/01/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8.217,73 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 26/05/2022 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ