muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16979, Karar No: 2015/23235, Tarih: 25.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/16979 E.  ,  2015/23235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekilince istenilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı idarenin alt işverenleri nezdinde çalıştığını ve işçilik alacaklarının ödenmediğini bildirerek kıdem tazminatı ve bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, husumet itirazında bulunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda peşin yatırılan harcın yargılama giderlerinden olduğu ve her zaman haksız çıkan taraftan dava değeri üzerinden tahsilinin gerektiği gerekçesi ile peşin yatırılan harcın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Oysa davalı ... harçtan muaf olup gerek peşin yatırılan gerekse bakiye harçtan hiç bir şekilde sorumlu tutulamaz. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin davacı ...'nın peşin yatırılan harçtan sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının “2- Harçlar yönünden;” başlıklı bölümünün “b-” bendinin çıkartılarak yerine ;

“ b-Davacı tarafından dava açma sırasında peşin olarak ve ıslah ile yatırılan toplam 202,10 TL harcın istek halinde davacıya iadesine, ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6203, Karar No: 2016/6783, Tarih: 05.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/6203 E.  ,  2016/6783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre yapılacak tebligatın geçerlilik koşulları Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 30. maddesinde gösterilmiş olup, anılan maddeye göre "adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması" gerektiğinden sanığın bildirdiği adrese çıkartılan 21.11.2013 tarihli tebligatın "sanığın adreste bulunmama nedeninin geçici mi yoksa sürekli mi olduğu belirtilmemesi" nedeniyle; mernis adresine çıkartılan 21.11.2013 tarihli tebligatın ise "bildirilen adrese çıkartılan tebligatın iade gelmesinden sonra çıkartılması gerekirken diğer tebligatla aynı tarihte çıkartılmış olması" nedeniyle Tebligat Kanunu'nun 21/1 ve 21/2 maddelerine göre çıkartılan tebligatların usulüne uygun olmadığı, sanık ...'ın 06.02.2014 tarihinde öğrenme üzerine yaptığı eski hale getirme talebi ile temyizinin süresinde kabul edilerek her iki sanık hakkında yapılan incelemede;

I- ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 911 019 7202 vergi numaralı mükellefi ... ile ... vergi numaralı mükellefi ...'ın fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri, ayrıca 2008 yılına ait defter ve belgelerin usulüne uygun tebligatla ibrazının istenmesine rağmen sanık ...'ın yasal süresi içinde ibraz etmeyerek defter kayıt ve belgeleri gizlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında; sanık ...'ın "cezaevinden tanıştığı ...'in hukuki problemleri olması nedeniyle kendi adına işyeri açtırdığını, ...'e vekalet verdiğini, daha sonra askere gittiğini, askerden firar ettiğini, işyerine gittiğinde kapalı olduğunu, firar döneminde iken hiç bir yerden fatura almadığını ve kimseye de fatura düzenlemediğini, diğer sanık ...'ı tanımadığını" savunması, işyerinin muhasebe işlerini yapan serbet muhasebeci ...'ın ...'ı hiç görmediğini, kendisinin ...'ın vekaletnamesi bulunan ... ismindeki şahısla görüştüğünü beyan etmesi, sanık ...'ın asker kaçağı olduğu dönemde ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün ...TC kimlik numaralı mükellefi ... ...( ...Matbaası) tarafından bastırılan A/27501-29000 sıra numaralı irsaliyeli faturaların 12.09.2008 tarihinde ve Kızılbey Vergi Dairesi Müdürlüğünün 15499897710 TC kimlik numaralı mükellefi Bayram Alagözoglu (Yeni Gözde Matbaası) tarafından bastırılan A/23751- 24600 ile A/25001-25500 sıra numaralı irsaliyeli faturaların ise 25.09.2008 tarihinde mükellef ...'a imza karşılığında teslim edildiğinin bilgi formlarından anlaşılması, Kızılcıhamam As. Şub. Başkanlığı'nın 03.06.2010 tarihli yazısında sanık ...'ın "askerliğe evlerişli değildir. TCK'nın 32. maddesinden yaralanamaz" şeklindeki ... As. Hst. Baştabibliğinin 24.12.2009 tarih ve 389 sayılı raporuna göre 24.12.2009 tarihinde terhis edildiğinin belirtilmiş olması, başka bir soruşturma sebebiyle sanık ...'ın evinde yapılan aramada ele geçen sanık ...'a ait üç fatura aslı üzerindeki yazıların sanık ...'ın eli ürünü olduğuna dair rapor düzenlendiğinin iddia edilmesine rağmen bir örneğinin dosyada bulunmaması, raporun bulunduğu iddia edilen ...10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/143 esas sayılı dosyasının incelenememiş olması, anılan suçun oluşabilmesi için sahte faturaların 213 sayılı VUK'nun 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği, aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı ve sanıkların düzenledikleri iddia olunan 2010 takvim yılına ait faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin, sanıkların suç kastıyla hareket edip etmediklerinin ve iştirak iradeleri bulunup bulunmadığının kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, öncelikle vergi tekniği raporunda "2010 yılında düzenlenen faturaları aldığı belirtilen şirketlerden" fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulduktan sonra, yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmesi, sanık ..

...'ın savunmasında verdiğini beyan ettiği vekaletname ile vekalet verdiği .../ ... ...isimli şahsın tespiti ve sanıkların savunmaları karşısında beyanına başvurulması, 12.09.2008-25.09.2008 tarihli bilgi formu altındaki imzaların ve faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı hususlarında bilirkişi incelemesi yaptırılması, sanık ...'ın iştirakinin tespiti bakımından ...10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/143 esas sayılı dosyasının incelenip özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına eklenmesi, düzenlenen sahte faturaları kullanan şirket yetkilileri dinlenerek sahte faturaları kimden hangi ticari ilişkiye dayanarak ve sanıklardan veya ...'den alıp almadıklarının gerektiğinde yüzleştirme de yapılarak sorulması, sanıklar tarafından şirket faaliyetleriyle ilgili beyanname, şirkete ait bir belge düzenleyip düzenlemedikleri, müdür veya ortak sıfatıyla şirketten bir maaş ya da pay alıp almadıklarının araştırılması, ...'ın dinlenmesi, ... As. Hst. Baştabibliğinin 24.12.2009 tarih ve 389 sayılı raporu getirtilerek sanık ...'ın belirtilen rahatsızlığının ne olduğunun tespiti ile gerekirse suç tarihlerinde işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığı konusunda 5271 sayılı CMK'nun 74 ve TCK'nun 32. maddeleri kapsamında rapor alınması sonrasında toplanan tüm delillere göre göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması yasaya aykırı,

Kabule göre de;

II- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2369, Karar No: 2021/3601, Tarih: 13.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2369 E.  ,  2021/3601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 23.10.2018 tarih ve 2017/186 E. - 2018/374 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 13.03.2020 tarih ve 2018/2096 E. - 2020/377 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi birleşen davada davalı vekili ve asıl davada davalı Kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin 2015/86398 sayılı "JOY" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin adına tescilli "JOY" asıl unsurlu markalara dayalı olarak bu başvuruya yaptığı itirazın Markalar Dairesi Başkanlığınca reddine karar verildiğini, bu karara karşı davalı şirket tarafında yapılan itirazın, YİDK tarafından kabul edildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı bulunduğunu, müvekkilinin "Joy" isimli küçük ölçekli bir yayınevinin sahibi olduğunu, markasına yaptığı yatırımlarla kısa zamanda büyük mağazalarda yer alan kitaplarının bulunduğunu, markaya ilişkin reklamların basında yer aldığını, davalı şirketin faaliyet dahi göstermediği alanda müvekkil şirketin marka tesciline itiraz ederek kötü niyetli olarak tekel oluşturmaya çalıştığını, davalı şirketin yayınevi olmadığını, okur yazarın bir kitabı alırken yayınevinin hangisi olduğuna değil, yazarın kim olduğuna dikkat ettiğini ve ilgili kitabın ne anlattığına odaklandığını, dolayısıyla müvekkili başvurusu ile redde mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını, tarafların farklı sektörlerde faaliyet gösterdiklerini ileri sürerek, YİDK'in 2017-M-816 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, müvekkilinin itirazına mesnet markalar ile dava konusu başvuru arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, müvekkiline ait tescilli markaların toplumda ulaştığı tanınmışlık düzeyi nedeniyle başvurunun tescili halinde haksız yarar sağlanacağını, müvekkil markasının ayırt edici karakterinin zedeleneceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Asıl davada davalı Kurum vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Asıl davada davalı Kurum vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesi, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, başvuru kapsamındaki "Sempozyum, konferans, kongre ve seminer düzenleme, idare hizmetleri. Dergi, kitap, gazete gibi yayınların basıma hazır hale getirilmesi, okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler. Fotoğrafçılık hizmetleri" yönünden dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunduğu, bunun dışında kalan "Tercüme hizmetleri" yönünden ise böyle bir tehlikenin bulunmadığı, bu hizmetler yönünden aynı KHK'nın 8/4 maddesi koşullarının da oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, YİDK'in 2017-M-816 sayılı kararının "tercüme hizmetleri" yönünden iptaline, fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından ayrı ayrı istinaf edilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından ayrı ayrı istinaf edilmiştir.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "JOY" ibareli başvuru ile redde mesnet "JOY" asıl unsurlu markalar arasında başvuru kapsamındaki "Sempozyum, konferans, kongre ve seminer düzenleme, idare hizmetleri. Dergi, kitap, gazete gibi yayınların basıma hazır hale getirilmesi, okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler. Fotoğrafçılık hizmetleri" yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, dolayısıyla anılan hizmetler yönünden iptali istenen YİDK kararının yerinde olduğu, iltibas değerlendirmesinde marka kapsamları esas olduğundan tarafların farklı sektörlerde faaliyet göstermelerinin de varılan sonucu değiştirmeyeceği, buna karşılık başvuru kapsamındaki "tercüme hizmetleri" ile redde mesnet markaların kapsamlarındaki mal ve hizmetler arasında benzerlik bulunmadığı, emtia benzerliğine ilişkin koşul gerçekleşmediğinden anılan hizmetler yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi koşullarının gerçekleşmediği, itiraz aşamasında sunulan bilgi ve delillerle redde mesnet markaların tanınmış olduklarının ispat edilemediği, bu itibarla aynı KHK'nın 8/4 maddesi koşullarının da somut olayda bulunmadığı, mahkemece de açıklanan gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verildiğinden taraf vekillerinin istinaf itirazlarının yerinde olmadığı, HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında karar verilmesi gerektiği, Mahkemece idare mahkemesi kararının kesinleşme tarihine ilişkin evrakın getirtilerek dosyada mevcut eksikliğin giderildiği gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile Türk Patent YİDK'in 2017-M-816 sayılı kararının 41/08. sınıfta yer alan "tercüme hizmetleri" yönünden iptaline, fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiştir.

Karar, birleşen davada davalı vekili ve asıl davada davalı Kurum vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, birleşen davada davalı ve asıl davada davalı Kurum'un temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden birleşen davada davalı ve asıl davada davalı Kurum'dan ayrı ayrı alınmasına, 13.04.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6398, Karar No: 2008/6177, Tarih: 20.10.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/6398 E.  ,  2008/6177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tic.Mah.Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesine dayalı alacak istemine ilişkindir. Davanın kabulüne dair verilen karar davalı İdare vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, tarihinden önce borçlunun temerrüdünün oluşabilmesi için, alacağın miktarı belirtilmek ve istenilmek suretiyle davalı borçluya ihtarname tebliğ edilmesi gerekir (BK’nın 101/I. maddesi). Mahkemece davacı tarafından davalı tarafa gönderilen 08.08.2005 tarihli yazı temerrüde esas kabul edilerek faiz başlatılmıştır. Bu yazının incelenmesinden miktar içermediği anlaşılmaktadır. Bu nitelikteki bir yazı ödenmesi istenen miktarı içermediğinden borçluyu temerrüde düşürücü nitelikte değildir. Ancak davacı yüklenici şirket 02.01.2006 günlü ihtarnamesi ile alacak miktarını belirtmek suretiyle davalı taraftan ödeme yapılmasını istemiş, bu ihtarname 20.01.2006 tarihinde tebliğ edilmiştir. İhtarnamede tanınan 10 günlük ödeme süresi de dikkate alındığında, davalının 31.01.2006 tarihinde temerrüde düştüğü sonucuna varılmaktadır. Mahkemece davalının temerrüde düştüğü tarihten önceki tarih itibariyle karar altına alınan miktara faiz yürütülmesi doğru olmamıştır. Kararın bu yönden bozulması gerekirse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle kararın hüküm bölümünün 1 numaralı bendinin ikinci satırında yer alan “12.08.2005” tarihinin karardan çıkartılmasına, yerine “31.01.2006” tarihinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 221,50 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29492, Karar No: 2020/5306, Tarih: 10.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/29492 E.  ,  2020/5306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık hakkında;

1-TCK’nın 158/1-f, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-TCK’nın 204/1, 62, 53, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde... Tur Nakliyat isimli firmanın yetkilisi olduğu, müşteki ...'ın ise ...Otomotiv Akaryakıt San. Tic.Ltd. Şti sahibi olduğu, sanığın aralarındaki ticari ilişki kapsamında müşteki...’a bir şekilde ele geçirdiği katılan ...'ya ait boş olarak çalınmış olan suça konu Türkiye İş Bankası ... Şubesine ait 29/08/2008 keşide tarihli 2.750 TL meblağlı olarak sahte düzenlenmiş çeki vermek suretiyle üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında; üzerine atılı suçu işlemediğini, suça konu çeki müşteki...’a kendisinin verdiğini ancak çekin eline nasıl geçtiğini hatırlamadığını beyan ettiği, suça konu çekin arka yüzü incelendiğinde, ilk cirantanın ...olduğunun ve ismin altında ... nolu telefon numarasının yazılı olduğu, bu cironun altında da ... cirosunun bulunduğu ve ismin altında da... nolu telefon numarasının yazılı olduğu, soruşturma aşamasında yapılan araştırma sonucu ... nolu hattın... adına kayıtlı olduğu tespit edildiği,...'ın alınan beyanında; hattı 2 ay kadar önce almış olduğunu, çekle bir ilgisinin olmadığını beyan ettiği, dosyada bulunan abonelik sözleşmesinden bu hattın 31.01.2007 tarihli abonelik sözleşmesi ile ... adına tesis edilmiş olduğunun anlaşıldığı, ...ın ismi altında bulunan... nolu hattın ise ...adına kayıtlı olduğunun tespit edildiği ancak bu şahısların beyanlarının ve suça konu çekin üzerindeki yazı ve imzaların sanığın el ürünü olup olmadığına ilişkin rapor alınmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; ... ve ...isimli şahısların açık kimlik bilgilerinin tespit edilerek olayla ilgili olarak tanık sıfatıyla beyanlarının ayrıca usulüne uygun yazı ve imza örneklerinin alınması, suça konu çek üzerindeki yazı ve imzaların sanık ..., ... ve ...isimli şahısların eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, Kambiyo senetlerinde yapılan sahteciliğin resmi belgede yapılmış sayılabilmesi için, ilgili kambiyo senedinin Türk Ticaret Kanunu'nda öngörülen bütün unsurlarını taşıması gerektiği, aksi takdirde yasal unsurları taşımayan bir kambiyo senedinde sahtecilik yapılması halinde resmi belgede sahtecilik suçunun unsurlarının oluşmayacağı, yine belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık özelliğinin tespitinin mahkemeye ait olduğu cihetle, suça konu çekin aslının getirtilerek duruşmada incelenip özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan ve denetime olanak verecek şekilde dosya arasında bulundurulduktan sonra yasal unsurları taşıyıp taşımadığı ve iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespit edilmesi tüm deliller toplandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik incelemeyle mahkumiyet hükmü verilmesi,

Kabule göre de;

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.