muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6821, Karar No: 2015/6625, Tarih: 20.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6821 E.  ,  2015/6625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüdü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24897, Karar No: 2015/978, Tarih: 27.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/24897 E.  ,  2015/978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gevaş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2011

NUMARASI : 2010/132-2011/61

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü olması ve değer farklarının birbirine yakın olan emsallerin değerlendirmeye alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 5.294,72 m², somut emsal olarak alınan taşınmaz 562,56 m2 dir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerinin 8,00 TL/m2,değerlendirmeye esas alınan emsal taşınmazın ise 25,00 TL/m2 olduğu belirtilmesine karşın ve emsal taşınmaz,dava konusu taşınmazdan 3 kat daha değerli olduğu halde dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan % 50 oranında daha az değerli olduğunu kabul eden ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzçölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmzın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

Doğru olmadığı gibi;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10.maddesine 6459 sayılı yasanın 6.maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, davanın 4 ay içinde sonuçlandırılamaması halinde tespit edilen bedele bu sürenin bitimi tarihinden itibaren, karar tarihine kadar faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6668, Karar No: 2024/10567, Tarih: 02.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/6668 E.  ,  2024/10567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1420 D.İş

SUÇ : 5809 sayılı Kanun'a muhalefet

Sanık hakkında 5809 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan açılan davanın yargılaması neticesinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmiş, sanık müdafii tarafından bu karara itiraz edilmiş, İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2022 tarihli ve 2022/1420 D.İş sayılı kararıyla itiraz reddedilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 17.09.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2024 tarihli ve KYB - 2024/97147 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2014 tarihli ve KYB - 2024/97147 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“1-Dosya kapsamına göre,

Sanığın suç tarihinde .... Tel. Paz. ve Dağıtım Tic. Ltd. Şti.'nin sermaye ortağı olduğu, şirketi temsile yetkili kılınmadığı ve sorumlu müdürü olmadığı hususu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2-Kabule göre de,

Adı geçen sanığın müştekinin bilgisi dışında nüfus cüzdanı fotokopisi ve kimlik bilgilerini kullanıp müşteki adına imza atarak sahte cep telefonu aboneliği sözleşmesi düzenlediğinden bahisle mahkûmiyetine karar verilmişse de, söz konusu abonelik sözleşmesinin incelenmesinde ... Telekomünikasyon isimli bir işyerine ait kaşe ve bir imza bulunduğu, bununla birlikte soruşturma esnasında ilgili .... şirketinden gelen yazı cevabına göre, abonelik sözleşmesini düzenlediği bildirilen bayi yetkilisi olan sanığın ifadesine başvurulduğu, ancak sanığın suça konu abonelik sözleşmesini kendisinin düzenlemediğini, imza ve yazı örneğinin kendisine ait olmadığını, söz konusu sözleşmenin alt bayi tarafından düzenlendiğini belirterek üzerine atılı suçlamayı reddetmesi ve alınan bilirkişi raporunda söz konusu sözleşmede bulunan imzaların sanığın eli ürünü olduğunu gösterecek nitelik ve yeterlilikte uygunluk ve benzerlik saptanmadığı şeklindeki tespit karşısında, söz konusu alt bayi araştırılmadan, hatta ilişkin abonelik sözleşmesi aslı ile sanık ve ilgili alt bayide çalıştığı bildirilen kişilerin imza ve yazı örnekleri temin edilerek bilirkişi incelemesi yaptırılmadan, yargılama aşamasında da sanık aleyhine bir delil elde edilemeden, gerekçeli kararda da atılı suçu adı geçen sanığın işlemiş olduğuna dair hiçbir delil ve gerekçeye yer verilmeden kovuşturmanın ertelenmesine karar verildiği cihetle, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmeside, isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma ihbarnamesindeki her iki istem yönünden yapılan değerlendirmede;

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma ihbarnamesindeki her iki istem yönünden yapılan değerlendirmede;

5809 sayılı Kanun'un "cezai hükümler" başlıklı 63/10. maddesinde suçun maddi unsurunun "...fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar..." şeklinde belirlendiği, maddede yazılı "...bu işi..." ifadesinin, suçun unsurlarını oluşturan seçimlik hareketleri nitelediği, atıfta bulunulan 5809 sayılı Kanun'un 56/4. maddesinde yazılı seçimlik hareketlerin, kişinin bilgisi ve rızası dışında, abonelik tesisi, abonelik işlemi yapılması, elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılması ve yaptırılması, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenmesi, evrakta değişiklik yapılması ve bunların kullanılması" olduğunun anlaşıldığı, bu düzenlemeler ışığında suçun sübutu bakımından, sanığın adı geçen sözleşmeyi mutlaka kendi el yazısıyla düzenleyip imzalaması şartı aranmadığı, söz konusu evrakta değişiklik yapmak veya gerçek dışı hazırlanan evrakı kullanmak fiillerinden herhangi birini gerçekleştirmesi, abonelik sözleşmesi hazırlamak dışında herhangi bir abonelik tesisi veya işlemi yapması veya yaptırması halinde de suçun maddi unsurlarının oluştuğunun kabul edilebileceği, öte yandan, yine Dairemizin istikrarlı uygulamasına göre suçun failinin işlemin yapıldığı iş yerinin yetkilisi olduğu, dosyanın tetkikinde soruşturma ve kovuşturma aşamasında gerekli tahkikatın yapıldığı, işlemin tesis edildiği operatör tarafından işlemin yapıldığı bayi ile yetkilisinin sanık olduğunun bildirildiği, yaptırılan imza ve yazı incelemesinde de sözleşme üzerindeki yazıların sanığın eli mahsulü olduğunun belirlendiği cihetle Mahkemece sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği

tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2161, Karar No: 2021/10232, Tarih: 30.11.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/2161 E.  ,  2021/10232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.08.2018 tarih ve 2017/42 - 2018/256 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme (sanıklar ...ve... hakkında)

Silahlı terör örgütüne üye olma (diğer sanıklar

hakkında)

Eylül 2014 sanık ...,

02.08.2016 sanık ...,

10.08.2016 sanık ...,

15.10.2016 sanıklar ..., ...,

..., ...,

..., ...,

20.10.2016 sanık ...,

17.11.2016 sanık ... hakkında

Hüküm :Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1. TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararlarına yönelik istinaf başvurularının esastan reddi

-Sanık ... hakkında TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1. TCK'nın 220/7-son

cümle, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi;

-İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak

Sanıklar ..., ... ve ...hakkında TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1. TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

-Sanık ... hakkında TCK'nın 3173 sayılı sayılı Kanunun 5/1. TCK'nın 220/7-son cümle, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararları

Temyiz edenler : Sanıklar...ve ... ile sanık ... haricindeki sanıklar müdafileri, BAM Cumhuriyet Başsavcılığı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin duruşma istemlerinin tayin olunan cezaların süreleri itibariyle yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriklerine göre çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin, sanıklar hakkındaki müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

I- Sanıklar ..., ..., ..., ...,..., ..., ..., ..., ..., ..., ... yönünden:

Diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, sanık ...'nun ByLock kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenilmeden ve dosyada mevcut sanık ... adına olan hatta ilişkin ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının sanığa ait olduğu yönünde gerekli araştırma ve tespit yapılmadan hükme esas alınıp karar verilmesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım suçundan verilen mahkumiyet hükmünde temel cezanın önce TCK'nın 220/7-son maddesi uyarınca indirilip, sonra 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi gereğince arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi, sonuç ceza miktarını değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır,

Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım suçundan verilen mahkumiyet hükmünde temel cezanın önce TCK'nın 220/7-son maddesi uyarınca indirilip, sonra 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi gereğince arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi, sonuç ceza miktarını değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır,

Sanık ... yönünden, suç tarihinin ilk yakalama tarihi olan "02.08.2016" yerine İlk Derece Mahkemesinin karar başlığında “2016 yılı ve öncesi” olarak ve Bölge Adliye Mahkemesinin karar başlığında ise “15.10.2016” olarak; Sanık ... yönünden silahlı terör örgütüne yardım suçunda ise suç tarihinin son yardım eylemi olan "Ocak 2014" yerine İlk Derece Mahkemesinin karar başlığında “2016 yılı ve öncesi” olarak, Bölge Adliye Mahkemesinin karar başlığında ise "23/07/2016" olarak yazılmaları mahallinde düzeltilmeleri mümkün maddi hata kabul edilmiştir,

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar...ve ... ile sanık ... haricindeki diğer sanık müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davalarının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II-Sanık ... yönünden

II-Sanık ... yönünden

1-BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında; sanığın 2013 öncesinide kapsar şekilde ilgili yerlerden bank asya hesap hareketlerinin getirtilip, gerekirse hesap hareketlerine dair bilirkişi raporu alınıp, CMK'nın 217. maddesi gereğince duruşmada sanık ve müdafiine okunup, tartışılarak ayrıca sanık ve eşi hakkında her ikisini de kapsayacak biçimde genel beyanlarda bulunan ...'ın tekrar duruşmaya getirtilip usulüne uygun dinlenilerek tüm dosya kapsamının bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve yetersiz belgelere dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

Silahlı terör örgütüne yardım suçunda suç tarihinin son yardım eylemi olan "Eylül 2014" tarihi yerine İlk Derecece Mahkemesi karar başlığında "2016 yılı ve öncesi" olarak, Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında ise "15.10.2016" olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10495, Karar No: 2015/9911, Tarih: 16.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/10495 E.  ,  2015/9911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Rize 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/132-2013/252

Davacı A.. Ç.. vekili Avukat Ali tarafından, davalı O. Ortopedik Aletler ve Medikal Cihazlar San. ve Tic. A.Ş. ve diğerleri aleyhine 25/12/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat isteminin feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne dair verilen 26/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar O. Ortopedik Aletler ve Medikal Cihazlar San. ve Tic. A.Ş. vekili ile S.. B.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Davalı S.. B..nın temyiz itirazları yönünden;

Dava, davacının tedavisini üstlenen hastanenin bağlı olduğu davalı Bakanlık ile vücuda takılan platinin üreticisi ve dağıtıcısı davalı şirketlerin kusurları sebebiyle uğranılan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminat isteminin feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılardan O. Ortepedik Aletler ve Medikal Cihazlar San. ve Tic. A.Ş ve S.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; ayak kemiğinde meydana gelen kırılma nedeniyle Rize Eğitim ve Araştırma Hastanesinin acil servisine başvurduğunu ve gerekli tetkik ve tedavilerinden sonra 19/12/2008 tarihinde Ortopedi Uzmanı Opr. Dr. A.. E.. tarafından kırılan bölgeye davalı O. tarafından üretilen ve diğer davalı Kaçkar Medikal tarafından satılan Ortopro marka platin takılmak suretiyle ameliyat edildiğini, şiddetli ağrıları nedeniyle 21/05/2009 tarihinde hastaneye başvurduğunda platinin kırılmış olduğunu öğrendiğini ve bu nedenle ikinci kez ameliyat edildiğini, tedavi amacıyla kullanılan medikal malzemenin kısa bir süre içerisinde kırılması ve ikinci kez ameliyatın zorunlu hale gelmesinin davalılar tarafından üretilen ve dağıtılan malzemenin standartlara uygun olmamasından kaynaklandığını belirterek, uğradığı maddi ve manevi zararların giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar ise , davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar ise , davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı S.. B.. Bakanlığı, kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet göstermekte olup eylem ve işlemleri de kamusal niteliktedir ve kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. İstemin ileri sürülüş ve olayın gerçekleşme biçimine göre, davanın anılan davalıya yöneltilmesinin nedeni de hizmet kusurudur. Kamu hizmetinin görülmesi sırasında ve hizmet kusurundan doğan zararların gideriminde idari yargı görevlidir. (2577 sayılı İYUY. m.2) Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir. Açıklanan nedenle; mahkemece, davalı S.. B.. yönünden yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, bu yön üzerinde durulmadan işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı O. Ortepedik Aletler ve Medikal Cihazlar San. ve Tic. A.Ş.'nin tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; Türk Borçlar Kanunu’nun 56. maddesi (818 sayılı BK 47. maddesi) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, olay tarihi, davacının iki kez ameliyat edilmiş olması ve tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir olunan manevi tazminat tutarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Dava konusu olayda, olay tarihi, davacının iki kez ameliyat edilmiş olması ve tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir olunan manevi tazminat tutarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı S.. B.. yönünden, (3) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı yönünden BOZULMASINA, davalı O. Ortepedik Aletler ve Medikal Cihazlar San. ve Tic. A.Ş'nin tüm, davacının ise diğer temyiz itirazlarının (2) nolu bentte açıklanan nedenler ile reddine ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.