muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11537, Karar No: 2023/7536, Tarih: 11.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/11537 E.  ,  2023/7536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/267 E., 2021/683 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Kamu davasının durması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2021 tarihli ve 2021/267 Esas, 2021/683 Karar sayılı, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca durmasına ilişkin kararın istinaf edilmeksizin 23.09.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.06.2022 tarihli ve 2021/25504 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2022 tarihli ve KYB-2022/96788 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2022 tarihli ve KYB-2022/96788 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2021 tarihli kararıyla "sanığın savunmasında kendisine uyarı yazısı geldikten sonra Amateme başvuruda bulunduğunu fakat hastahaneye borcu olduğu için kaydının açılamadığını, dolayısıyla müracaat yapamadığını beyan ettiği, sanığın mahkememize sunmuş olduğu hastane barkotları ve ödeme dekontlarından da anlaşılacağı üzere sanığın muayene ve rapor delilleri adı altında bir takım ödemelerde bulunduğu, bu hususun aşamalarda istikrar ve ısrar gösteren sanık savunmasını doğruladığı, buna göre sanığın keyfi şekilde yasal süresi içerisinde müracaat etmediğinden bahsedilemeyeceği, dolayısıyla denetimli serbestlik tedbirini ısrarla ihlal etmesi şartının kanaatimizce oluşmadığı," şeklindeki gerekçeyle açılan kamu davasının durmasına karar verilmiş ise de; Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne müzekkere yazılarak, denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından Amatem polikliniğine sevk durumlarında kişiden ücret talep edilip edilmediği, talep ediliyorsa sanığın savunmasında belirttiği şekilde borcu olduğundan kaydının açılamadığı iddiasının doğru olup olmadığı sorularak, sanık tarafından dosyaya sunulan muhasebe yetkilisi mutemedi alındılarının neye ilişkin olduğu da açıklığa kavuşturularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 14.03.2020 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 04.06.2020 tarihli ve 2020/27700 soruşturma, 2020/996 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar

etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 26.06.2020 tarihinde usulûne uygun şekilde tebliğ edilerek tedbirin infazı için 24.07.2020 tarihinde Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlanıldığı, uyarılmasından sonra yeniden yükümlülük ihlalinde bulunması nedeniyle yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesiyle erteleme kararının kaldırılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 08.03.2021 tarihli ve 2020/27700 Soruşturma, 2021/8250 Esas, 2021/6165 sayılı iddianamesi ile Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2021 tarihli ve 2021/267 Esas, 2021/683 Karar sayılı kararı ile, ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına" karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

C. Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2021 tarihli ve 2021/267 Esas, 2021/683 Karar sayılı kararı ile, ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına" karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

D. Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2021 tarihli kararıyla "sanığın savunmasında kendisine uyarı yazısı geldikten sonra Amateme başvuruda bulunduğunu fakat hastahaneye borcu olduğu için kaydının açılamadığını, dolayısıyla müracaat yapamadığını beyan ettiği, sanığın mahkememize sunmuş olduğu hastane barkotları ve ödeme dekontlarından da anlaşılacağı üzere sanığın "ayaktan hasta muayene, konsültasyon ve rapor gelirleri" adı altında bir takım ödemelerde bulunduğu, bu hususun aşamalarda istikrar ve ısrar gösteren sanık savunmasını doğruladığı, buna göre sanığın keyfi şekilde yasal süresi içerisinde müracaat etmediğinden bahsedilemeyeceği, dolayısıyla denetimli serbestlik tedbirini ısrarla ihlal etmesi şartının kanaatimizce oluşmadığı," şeklindeki gerekçeyle "kamu davasının durmasına" karar verilmiş ise de; Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne müzekkere yazılarak, denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından AMATEM polikliniğine sevk halinde kişiden ücret talep edilip edilmediği, talep ediliyorsa sanığın savunmasında belirttiği şekilde borcu olduğundan kaydının açılamadığı iddiasının doğru olup olmadığı sorularak, sanık tarafından dosyaya sunulan muhasebe yetkilisi mutemedi alındılarının neye ilişkin olduğu da açıklığa kavuşturularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile durma kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2021 tarihli ve 2021/267 Esas, 2021/683 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6308, Karar No: 2018/4826, Tarih: 28.06.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/6308 E.  ,  2018/4826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-) TCK'nın 158/1-j-son, 168/1, 52/2-4 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-) TCK'nın 207/1 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ... müh. adlı doğalgaz tesisat işi yapan şirketin sahibi olduğu, sanık ile katılanın doğalgaz tesisatı döşenmesi konusunda anlaştıkları, sanığın doğalgaz abonelik işlemleri için gerekli olduğunu söyleyerek katılanın kimlik belgesi sureti, ikametgah belgesi, anne kızlık soyadını temin ederek katılanın bilgisi olmadan kredi başvuru formunu doldurarak katılan adına imza atmak suretiyle ... bankasına kredi başvurusunda bulunduğu, ilgili banka tarafından katılan adına kredi tahsis edildiği ve söz konusu kredinin sanık tarafından çekildiği, sanığın bu surette nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

Sanığın tüm aşamalardaki istikrarlı savunmaları, katılanın herhangi bir delile dayanmayan soyut beyanları, tanık anlatımları ve yargılama aşamasında alınan suça konu kredi sözleşmesindeki imzanın sanığın eli ürünü olmadığına ilişkin alınan bilirkişi raporu karşısında sanık hakkında beraat hükmü verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesi,

Kabule göre de,

a- 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği, bu açıklamalar ışığında bankadan katılan adına çekilen kredi miktarı 1500 TL olduğundan, haksız menfaat miktarı göz önüne alınarak temel cezanın 150 gün üzerinden belirlenip arttırma ve eksiltmelerin bu miktar üzerinden yapılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

b- Sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiş olmasına rağmen katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9497, Karar No: 2017/917, Tarih: 07.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/9497 E.  ,  2017/917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, tacirler arası işletme hakkı devir sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat talebine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre, inceleme görevi ... ....... Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere ... ....... Dairesine gönderilmesine, 07.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20588, Karar No: 2017/585, Tarih: 30.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20588 E.  ,  2017/585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 09.04.2014 tarih 2014/3716 Esas 2014/6845 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 30/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12157, Karar No: 2015/8861, Tarih: 22.10.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/12157 E.  ,  2015/8861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı ve davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Yanlar arasındaki yapılan yargılamanın son oturumunda kısa kararın hüküm kısmının ilk bendinde; “Davacının davasının kısmen kabulü ile 9000-USD nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine“ karar verilmişken daha sonra yazılan gerekçeli kararın hüküm kısmında “Davacının davasının kısmen kabulü ile 9000-USD nin(16.101,00TL) dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine” denilmek suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır. HMK.nın 298/2 maddesine göre gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. Öyleyse hüküm belirtilen nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın açıklanan yön­den BOZULMASINA, bozma biçimine göre tarafların diğer temyiz nedenlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15948, Karar No: 2012/22706, Tarih: 27.09.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/15948 E.  ,  2012/22706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli kararın, baba ...'a tebliğ edilmesi ve tebliğ evrakının eklenerek birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 27.09.2012 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/10301, Karar No: 2016/2142, Tarih: 11.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/10301 E.  ,  2016/2142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında “Açık Satış Noktası Sözleşmesi” imzalandığını, davalının sözleşmeyi ihlal ettiğini, bu durumda cezai şart tutarını ödemesi ve yapılan mali yardımları iade etmesi gerektiğini ileri sürerek, 10.000 USD cezai şart ile 18.200 TL mali yardımın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, talep edilen cezai şartın fahiş olduğunu ve yardımların geri istenemeyeceğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının tacir olmadığı, uyuşmazlığın çözümünün Asliye Hukuk Mahkemesinin görevine girdiği gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasında düzenlenen “Açık Satış Noktası Sözleşmesi” nden kaynaklanmaktadır. Sözleşmenin konusu davalının ve davacının ticari işletmeleriyle ilgilidir. Diğer yandan, sözleşme kapsamındaki ilişkinin boyutu ve hacmi dikkate alındığında davalının tacir olarak kabulü gerekir. Mahkemece işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3002, Karar No: 2024/2582, Tarih: 20.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/3002 E.  ,  2024/2582 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 02.03.2023

EK KARAR SAYISI : 2020/2690 E., 2020/140 K.

SUÇ : Başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

KARAR : Ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 02.03.2023 tarihli ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip18.11.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 24.02.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi (22). Ceza Dairesinin, 02.03.2023 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 02.03.2023 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, İzmir 25. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7662, Karar No: 2017/18240, Tarih: 29.06.2017

**4. Ceza Dairesi         2016/7662 E.  ,  2017/18240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın eşe karşı yaralama ve tehdit suçlarını birlikte işlediği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ancak;

1-Sanığın, katılan ve tanığın beyanlarında sanığın depresyon hastalığı olduğunu belirtmeleri ve dosyaya sunulan hastane evrakına göre sanığın ''bipolar bozukluk '' hastalığından dolayı tedavi gördüğünün anlaşılması karşısında, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre,

Tarafların beyanları ve hüküm fıkrasında, sanık ile eşi katılan arasında aynı suçtan başka davalar olduğunun belirtilmesi karşısında, ilgili soruşturma ve dava dosyaları getirtilerek akibetinin araştırılması ve sonucuna göre bu suçtan TCK'nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle ayrı bir hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6739, Karar No: 2008/8947, Tarih: 23.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6739 E.  ,  2008/8947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 102 ada 31 parsel sayılı 2584.85 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındıklık niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı ve orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, krokide (A)=482.21 m2'lik kısmının orman niteliği ile Hazine, (B)=2102.64 m2'lik kısmının tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması yapılmış ve 08.05.1979 tarihinde ilan edilmiş, ekip çalışmalarına yapılan itirazlar komisyonca incelenip karara bağlanmadığı, daha sonra 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre verilen yetkiye dayanılarak 1744 Sayılı Yasaya göre yapılan ekip çalışmalarına yapılan itirazların incelenerek karara bağlanması, aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış, 24.11.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada kısmen orman tahdit hattı dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4639, Karar No: 2023/5322, Tarih: 09.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/4639 E.  ,  2023/5322 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR SAYISI : 2020/1496 E., 2020/1683 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 17.09.2020 tarihli ve 2020/1496 Esas, 2020/1683 Karar sayılı kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamındaki 07.09.2020 tarihli vekaletname doğrultusunda, Tebliğnamedeki temyiz yetkisi bulunmadığından avukat tarafından yapılan temyiz talebinin reddi yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Konut dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin olarak; hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması; hırsızlık suçuna ilişkin olarak ise; yokluğunda verilip usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük yasal süreden sonra temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 17.09.2020 tarihli ve 2020/1496 Esas, 2020/1683 Karar sayılı kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi gereği, REDDİ İLE KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.