muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12780, Karar No: 2014/802, Tarih: 17.01.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/12780 E.  ,  2014/802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2013

NUMARASI : 2012/474-2013/383

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16/03/2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/05/2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 725. maddesine dayalı tapu iptali tescil isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 3065 ada 26 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 21,78 m2'lik kısmının tapu kaydının ifrazen iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yasal ayrıcalıklar dışında, Türk Medeni Kanununun 684/1 ve 718/2 maddeleri hükümlerine göre, arazinin mülkiyeti ve buna bağlı olan tasarruf hakkı o arazide kalıcı olmak koşuluyla yapılan şeyleri de kapsar. Türk Medeni Kanununun 725. maddesinde bu kuralın istisnalarından birisi düzenlenmiş olup anılan hüküm;

"Bir yapının başkasına ait araziye taşırılan kısmı, eğer yapıyı yapan malik taşırılan arazi üzerinde bir irtifak hakkına sahip bulunuyorsa, ona ait taşınmaz bütünleyici parçası olur.

Böyle bir irtifak hakkı yoksa zarar gören malik taşmayı öğrendiği tarihten başlayarak onbeş gün içinde itiraz etmediği, aynı zamanda durum ve koşullar da haklı gösterdiği takdirde, taşkın yapıyı iyi niyetle yapan kimse, uygun bir bedel karşılığında taşan kısım için bir irtifak hakkı kurulmasını veya bu kısmın bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin kendisine devrini isteyebilir" şeklindedir.

Böylece, muhdesatla arasındaki bağlantı kesilmiş bina sahibine aşağıdaki koşulların oluşması halinde ayrılmaz parça niteliğindeki taşkın yapı için üzerinde bulunduğu taşınmaza malik olabilme olanağı tanınmıştır.

Bunun için:

1-Tapuya kayıtlı özel mülkiyete konu bir taşınmaz üzerinde, temelli kalması amacıyla yapılan binanın ayrılmaz parçası yine tapuda kayıtlı üçüncü kişiye ait taşınmaza taşkın yapılmış olmalıdır.

2-Taşkın inşaat, taşkın yapı ile iki komşu taşınmazı fiilen birleştirmekte, ekonomik bir bütünlük oluşturmaktadır. Bu özelliğinden dolayı taşkın yapıya dayanan temliken tescil isteği taşınmaza bağlı kişisel hak niteliğindedir. Taşılan arazi malikinin devir borcu eşyaya bağlı bir borç olduğundan inşaat maliki hakkını taşılan arazinin her malikine karşı kullanabilir. Yeni malikler de Türk Medeni Kanununun 725. maddesinde belirtilen haklardan yararlanabilecekleri gibi borçlardan da sorumlu olur.

2-Taşkın inşaat, taşkın yapı ile iki komşu taşınmazı fiilen birleştirmekte, ekonomik bir bütünlük oluşturmaktadır. Bu özelliğinden dolayı taşkın yapıya dayanan temliken tescil isteği taşınmaza bağlı kişisel hak niteliğindedir. Taşılan arazi malikinin devir borcu eşyaya bağlı bir borç olduğundan inşaat maliki hakkını taşılan arazinin her malikine karşı kullanabilir. Yeni malikler de Türk Medeni Kanununun 725. maddesinde belirtilen haklardan yararlanabilecekleri gibi borçlardan da sorumlu olur.

3-Bu inşaatı kendi malzemesi ile yapan kişinin iyiniyetli olması, diğer bir anlatımla zeminin kendisine ait olduğu, ya da 5.7.1944 tarihli ve 12/26 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği gibi mülkiyetin ileride kendisine geçirileceği inancıyla hareket etmesi gereklidir.

14.2.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, iyiniyetin ispatı taşkın yapı malikine ait ise de iyiniyet iddia ve savunması def'i olmayıp itiraz niteliği taşıdığından ve kamu düzeni ile ilgili bulunduğundan mahkemece kendiliğinden göz önünde tutulmalıdır.

Taşkın binanın bulunduğu taşınmaz maliki veya o taşınmazda mülkiyetten başka ayni hak sahibi olup da zarar gören kimselerin, taşınmaza elatıldığını öğrendikleri tarihten itibaren onbeş gün içerisinde itiraz etmeleri, yapı malikinin iyiniyetli sayılması olanağını ortadan kaldırır. İtiraz hiçbir şekle bağlı değildir. Yapının ilerlemesini, zararın büyümesini önlemek için konan bu sürenin başlangıcını objektif olarak saptamak, yapının görünebilir hale gelme tarihinden başlatmak, taşırılan taşınmaz malikinin öğrenmesine engel olan sübjektif (öznel) nedenleri dikkate almamak gerekir. Aksine düşünce bu yöndeki yasa koyucunun amacını ortadan kaldırır. (Sübjektif koşul)

4-Bu tür davalarda üzerinde önemle durulması gereken diğer bir koşul da halin icabından taşkın inşaatın yıkılması gerekip gerekmediğinin saptanmasıdır. Uygulama ve doktrinde “durum ve koşulların haklı kılması” şeklinde ifade edilen bu şarttan inşaatın yıkılması ile inşaat sahibinin uğrayacağı zarar veya yıkılmaması halinde arsa malikinin arsasının uğrayacağı değer kaybının mukayese edilmesi anlaşılmalıdır. Değer kaybı, sadece taşılan

arazinin değerinden ibaret değildir. Bu değerin içinde arazi sahibinin taşılan kısım dışında kalan arazisinin uğrayacağı değer kaybı da vardır. Arsa malikinin arsasının uğrayacağı değer kaybı uzman bilirkişilerden rapor alınmak suretiyle Türk Medeni Kanununun 4., Türk Borçlar Kanununun 50. maddesi uyarınca ve aynı zamanda sebepsiz zenginleşmeyi önleyecek biçimde en uygun şekilde tespit ve takdir edilmeli, önceden ödenen bedel var ise mahsup edilmek suretiyle arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmelidir.

5-Aranacak diğer bir koşulda taşkın kısmın ana taşınmazdan ayrılarak müstakil parsel oluşturacak şekilde veya ait olduğu taşınmazla birleştirilerek ifrazen tescilinin mümkün olması koşuludur.

5-Aranacak diğer bir koşulda taşkın kısmın ana taşınmazdan ayrılarak müstakil parsel oluşturacak şekilde veya ait olduğu taşınmazla birleştirilerek ifrazen tescilinin mümkün olması koşuludur.

Somut uyuşmazlıkta, dava konusu 3065 ada 26 parsel sayılı taşınmaz 2001 yılında satış edinme nedeniyle davalı adına tescil edilmiştir. Davacının % 50 oranında tamamlanmış binasının ise 3065 ada 26 parsel sayılı taşınmazın çapa bağlanmasından sonra yaptırıldığı anlaşılmaktadır. Temliken tescil nedenine dayalı olarak tapu iptali ve tescil isteminde bulanabilmek için öncelikli koşul malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır. Malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesi veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmaması ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunması gerekir. 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Bu nedenle, davacının taşkın inşaatı yaparken gerekli özeni gösterdiği ve bu doğrultuda temliken tescil isteminin ilk koşulu iyiniyet iddiası kanıtlanamamıştır.

Temliken tescil isteminin kabulü için ayrıca binanın tamamlanmış olması gerekir. Somut olayda, inşaat mühendisi bilirkişinin 28.11.2010 tarihli raporu ile davacıya ait binanın % 50 oranında tamamlandığı belirlenmiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınarak davanın reddi gerekirken, yazılı gerekçeyle kısmen kabulü doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 17.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/377, Karar No: 2020/1235, Tarih: 12.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/377 E.  ,  2020/1235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kayyımlığın Kaldırılması

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın davacı ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 11.11.2019 tarihli ve 2019/4679 Esas, 2019/10124 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı ile davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Hüküm, kayyımlık kararının kaldırılmasına ilişkin olup, Sulh Hukuk Mahkemesince verilmiştir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440/III-1 ve 2. maddeleri gereğince, aynı yasanın 8. maddesinde gösterilen davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin kararlara karşı, karar düzeltme yoluna gidilemez. Dava, 440/III-2. maddede ayrık tutulan davalardan da değildir.

Yargıtay onama kararında, karara karşı düzeltme yolunun açık olduğunun belirtilmiş olması, açık yazım hatası niteliğinde olup bu durum taraflara karar düzeltme talebinde bulunma hakkı vermez. Bu itibarla inceleme olanağı bulunmayan karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı ile davalı vekilinin karar düzeltme isteminin yukarıda açıklanan sebeplerle REDDİNE, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyenlere ayrı ayrı iadesine, 12.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14029, Karar No: 2014/955, Tarih: 22.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/14029 E.  ,  2014/955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın bir borçtan dolayı ... hakkında Altıntaş 1. İcra Müdürlüğünün 2009/307 esas sayılı dosyası üzerinden icra takibi başlattığı, bu takip dosyası kapsamında Ziraat Bankası ... Şubesi'ne yazılan 11/11/2009 tarihli yazıda ... adlı kişinin gerek kendi adına, gerekse ölen annesi ...adına Ulaştırma Bakanlığı tarafından yatırılan tüm alacak ve sair alacaklarının borca yeter miktarının haczi ile karar gereğince işlem yapılması, kesintilerin başkaca bir talep gerekmeksizin icra dosyasına gönderilmesi konusunda müzekkere yazıldığı, ancak söz konusu bu müzekkereye rağmen adı geçen bankada müdür olan sanık ... ile yönetmen yardımcısı olan sanık ...'in 28/12/2009 tarihinde ... adlı kişiye Ulaştırma Bakanlığı'nın kamulaştırma bedeli olarak gönderdiği 10.668,22 TL'nin ödemesini yaptıklarının iddia edildiği somut olayda;icra müdürlüğü tarafından gönderilen müzekkerenin sanıkların görevli oldukları bankaya ulaştığı tarihte ...'ın hesabında haczedilecek herhangi bir para veya alacağın bulunmadığı, müzekkerenin İcra İflas Kanunu'nun 89. maddesindeki haciz ihbarnamesi şeklinde gönderilmediği, bu sebeple borçlunun o anki hesabı uhdesinde bulunan değerleri kapsayacağı, gelecek olan alacak ve hakların kapsamayacağı anlaşılmakla sanıklara atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,yerinde görülmeyen katılanın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4668, Karar No: 2012/5659, Tarih: 15.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4668 E.  ,  2012/5659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde sözü edilen fıkraya göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4253, Karar No: 2014/13914, Tarih: 08.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4253 E.  ,  2014/13914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14542, Karar No: 2011/1129, Tarih: 25.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/14542 E.  ,  2011/1129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3004, Karar No: 2021/8052, Tarih: 31.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3004 E.  ,  2021/8052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri karşılığının tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri karşılığının tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden kapama mandalina bahçesi niteliğindeki taşınmaza, gelir metoduna göre değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması, gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinde bulunan (ise üçer aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılarak kararın kesinleşmesi halinde davalı ... 'ya ödenmesine,) ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine (varsa işlemiş nemaları ile birlikte davalı ... 'ya derhal ödenmesine) ibaresinin yazılmasına

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24709, Karar No: 2015/944, Tarih: 26.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/24709 E.  ,  2015/944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVACILAR : 1-...

2-...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin oğlu olan ...'ün sevk ve idaresindeki araçla 02.11.2011 tarihinde yaptığı tek taraflı kazada vefat ettiğini, davalının aracın trafik sigortacısı olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için 500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini anne ... için 96.840,06 TL, baba ... için 82.800,02 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı, kusurun nazara alınması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacı baba ...’ın kaza yapan aracın maliki ve ZMMS sigorta poliçesinin tarafı olduğu, davalı sigorta şirketinin işletenin zararından sorumlu olamayacağı gerekçesiyle davacı anne ... yönünden ilk hüküm kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığı, davacı ... yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı ...'den alınmasına 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/298, Karar No: 2023/3828, Tarih: 15.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/298 E.  ,  2023/3828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/98 Esas, 2021/1227 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/439 E., 2019/419 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2016/48924, 2016/26375, 2009/27717 sayılı “YAZICI DEMİR ÇELİK”, “YDC”, “YDC” ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı Şirketin, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “YDÇ Yıldız Demir Çelik” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2017/80223 numarasını alan başvurunun, Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu, ancak itirazın yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkilinin uzun yıllardan bu yana ulaştığı tanınmışlık seviyesi dikkate alındığında davalı Şirket başvurusunun müvekkilinin markası ile iltibas yaratacağını, kapsadığı mal ve hizmetler bakımından da aynı olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptali ile dava konusu 2017/80223 başvuru numaralı “YDÇ Yıldız Demir Çelik” ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının markalarını Türkiye'de ciddi biçimde fiilen kullanıldığını ispatlayamadığını, markalar arasında benzerlik olmadığını, dava konusu markanın tek başına “YDÇ” kısaltmasından oluşmadığını, aksine “YDÇ Yıldız Demir Çelik” ibarelerinin tamamını bütün olarak içerdiğini, markaların tek ortak noktasının “Demir Çelik” ibaresi olduğunu, bu ibarenin ise demir çelik sektöründe faaliyet gösteren herkes tarafından kullanıldığını, kısa kelimelerde küçük farkların dahi genel izlenimin farklı algılanmasına neden olabileceğini, dava konusu markanın alıcı kitlesinin dikkat düzeyinin bilinçli tüketicinin sahip olduğu yüksek dikkat düzeyi olduğunu, markalar arasında iltibas yaratacak benzerlik değerlendirilmesinde de bu hususun göz önüne alınması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... (TPMK) vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.