muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9917, Karar No: 2022/12070, Tarih: 12.10.2022

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının Gölcük Tersanesi Komutanlığının 38. ... Fabrika Müdürlüğü işyerinde tasfiyeci -planlayıcı olarak görev yaptığı, ASTLAB Çevre Analiz Laboratuvarı tarafından Gölcük Tersane Komutanlığında yapılan ölçümler sonucu düzenlenen 21.03.2016 tarihli Kişisel Gürültü Maruziyet Ölçüm Raporunda 38. ... Fabrika Can Salı bölümündeki çalışmalar sırasında işçi üzerinde yapılan 5 günlük maruziyet ölçüm sonuçlarının 89,3- 88,6- 89,5- 82,7- 83,8 dB(A) olduğu, buna göre üç günün maruziyet değerinin üstünde, haftalık maruziyet olan 87,6 dB(A)'nın da yine maruziyet sınır değeri üzerinde olduğunun belirtildiği, 06.01.2017 tarihli 2A Laboratuvar Test Muayene Çevre Ölçüm Enerji Belgelendirme Müh.Hiz....ve Tic Ltd. Şti tarafından yapılan ölçüme göre davacının çalıştığı işte maruziyet sınır değeri üstünde gürültü olmadığından 06.01.2017 tarihine kadar olan dönem için yapılan 2. alternatif hesaplamaya göre davacının kısa çalışma primine ve fazla mesai ücreti alacağına hak kazandığı ve günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçirildiğini, gürültü düzeyinin azaltılması için gerekli önlemlerin alındığını, yapılan çalışmaların günde 7,5 saatlik çalışma kapsamına girmediğini, gürültü düzeyi sınır değerlerinin üzerinde olan işyerlerindeki personel için kısa çalışma primi ödendiğini, haftalık çalışma süresi 45 saati aşmadığı için fazla çalışma yapılmadığını, kısa çalışma primi yönünden dava ve ıslah tarihinden faiz işletilmesi gerektiğini, incelemenin eksik ve hatalı olduğunu belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile emsal dosyalar ile mevcut dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu edilen işin günde azami 7,5 saat çalışılması gereken işler kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve İlk Derece Mahkemesi kabulünün yerinde olduğu, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı kanaatine varılarak davalı tarafın istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat Veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında bulunup bulunmadığı, fiilen 8,5 saat çalıştırılmasından dolayı fazla çalışma ücreti ve kısa çalışma primine hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.16.07.2013 tarih ve 28709 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedibuçuk Saat Veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik (Yönetmelik) hükümleri.

3. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun ilgili hükümleri.

4. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının çalışma ortamında gürültü yönünde risk bulunduğu, fabrika dışı çalışma ortamını da (denizaltı bakım-onarım işleri) kapsayacak şekilde fiziksel, kimyasal maruziyet ölçümlerinin yapılması gerektiği, yapılacak ölçümler sonrası mevcut risklerin yeniden değerlendirilmesi gerektiği, solunum ve işitme yoluyla herhangi bir riskin olmadığının tespiti durumunda kısa çalışma priminin kesilmesi gerektiği, mevcut durumda davacının günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği belirtilmiş, hesap raporunda davacının toplu iş sözleşmesinin 52/c maddesi kapsamında kısa çalışma primine hak kazandığı değerlendirilerek birinci seçenekte dava tarihine kadar, ikinci seçenekte ise ikinci ölçümün yapıldığı 06.01.2017 tarihine kadar olmak üzere seçenekli olarak hesaplama yapılmıştır. Davacı ikinci seçenekte belirtilen hesaplamaya göre davasını ıslah ettiğinden arabuluculuk tarihinden sonraki hesaplamaların sonuç itibarıyla hükme esas alınmadığı anlaşılmakla bu husus bozma sebebi yapılmamıştır. Ancak Mahkemece kurulan tespit hükmünde dosya kapsamına göre ikinci ölçümlerin sonuçlarının hatalı ya da geçersiz olduğu yönünde bir tespit ve değerlendirme yapılmadığı, aksi durumun da davacı tarafından ispat edilemediği anlaşıldığından tespit hükmünün de 06.01.2017 tarihine kadar olan dönem ile sınırlı olarak kurulması gerektiğinin dikkate alınmaması hatalıdır.

3. Hüküm altına alınan kısa çalışma prim alacağı bakımından bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de kısa çalışma primi yönünden toplu iş sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Dairemizin yerleşik uygulaması uyarınca, işçi muaccel alacaklarını tek tek belirtmek kaydıyla ihtarname ile işvereni temerrüde düşürebilir. Söz konusu ihtarnamede alacak miktarlarının belirtilmesi gerekmez. Dava tarihinden önce yürütülen arabuluculuk süreci sonucunda anlaşma yapılamadığına dair düzenlenen son tutanak bu bağlamda değerlendirildiğinde dava konusu alacakların dava tarihinden önce arabuluculuk aracılığıyla talep edilmesi karşısında davalı işverenin arabuluculuk son tutanak tarihi itibarıyla temerrüde düştüğünün kabulü gerekmektedir. Bu sonuç davalı işverenin usulüne uygun davet edilmesine rağmen arabuluculuk görüşmelerine katılmadığı durumlarda da geçerlidir. Dolayısıyla Mahkemece kısa çalışma primi alacağına ilişkin arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1) ve (3) numaralı bentlerinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine;

"1-Davacının günlük çalışma süresinin 06.01.2017 tarihine kadar olan dönemde 7,5 saat olması gerektiğinin TESPİTİNE ;

3- Taleple bağlı kalarak Brüt 5.073,30 TL kısa çalışma primi alacağının arabuluculuk son tutanağının düzenlendiği 14.08.2018 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak en yüksek işletme kredi faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmasına,” bentlerinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3605, Karar No: 2010/3647, Tarih: 02.07.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/3605 E.  ,  2010/3647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapusuz Taşınmaz Tescili

K A R A R

Davada, orman idaresi taraf olup kadastro çalışmalarında boşluk olarak tapulama harici bırakıldığına ve sınırında Devlet Ormanı bulunduğuna göre taşınmazın imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeni ile tescil isteğinde bulunulduğuna ve dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda orman mühendisi bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak hüküm kurulduğuna göre, Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2009 tarihli kararı gereğince, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 02.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/40718, Karar No: 2009/30905, Tarih: 06.11.2009

**9. Hukuk Dairesi         2009/40718 E.  ,  2009/30905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31.1.2005 günlü kararı ile ... kazaları ve meslek hastalığından ... maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rücu davalarına / ... kazaları ile meslek hastalığından dolayı istenilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin yanında işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, ....11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13194, Karar No: 2019/3110, Tarih: 06.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13194 E.  ,  2019/3110 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ...... sayılı dava dosyasının bu dosya içerisine getirtilmesi, bulunamadığı takdirde gerekçeli kararın tasdikli sureti, tapu müdürlüğünde varsa bilirkişi raporu örneği ve eklerinin istenmesi,

2) Hükmü temyiz eden ...'in baba ve anne tarafının birkaç kuşak üst soyunu gösterir biçimde nüfus aile kayıt tablolarının getirtilmesi, ayrıca........ ait tüm mirasçılarını gösterir nüfus kayıt örneğinin getirtilmesi, alınacak bütün cevabî yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 06/05/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9042, Karar No: 2008/725, Tarih: 12.02.2008

11. Ceza Dairesi 2007/9042 E., 2008/725 K.

**11. Ceza Dairesi 2007/9042 E., 2008/725 K.**

**- İDARİ PARA CEZASI**- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

- 2978 S. VERGİ İADESİ HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 1 ]

**"İçtihat Metni"**

213 Sayılı Vergi Usul Yasasına muhalefet suçundan sanık Fikri Ç'nin yapılan yargılaması sonunda: Mahkemenin görevsizliğine, dosyanın ilgili Mal Müdürlüğüne gönderilmesine dair BURSA 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.05.2007 gün ve 2007/63 Esas, 2007/112 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının onama isteyen 22.11.2007 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:

Sanığın, suç tarihinde yürürlükte bulunan 2978 sayılı Vergi İadesi Kanunun 1. maddesi kapsamında 2003 yılına ait özel gider indirimine konu harcamalarını tevsik etmek için sahte olduğu iddia olunan faturaları kurumuna vermesi eyleminin aynı Yasanın 6. maddesine uygun bulunduğu, 5326 sayılı Kabahatler Kanununa göre idari para cezalarına mahkemelerce hükmolunması gerektiği ve 2978 sayılı Yasanın 01.01.2006 tarihinden geçerli olmak üzere 15.02.2006 gün ve 26081 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5454 sayılı Yasanın 10/a maddesi uyarınca yürürlükten kaldırıldığı gözetilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğine uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2826, Karar No: 2010/12814, Tarih: 12.07.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/2826 E.  ,  2010/12814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Şikayet yokluğundan beraatine, 5846 sayılı kanunun 81/9-1/a maddesi gereğince hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 5846 sayılı yasa hükümlerine aykırı olarak çoğaltıldıklarını bildiği veya bilmesi icap ettiği mağdur şirketlere ait çeşitli eserlerin taklit olarak üretilmişlerini bulundurup sattığından dolayı sanığın 5846 sayılı yasanın 73/5-son fıkrasından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, şikayet hakkı bulunmadığından bahisle beraat kararı verildikten sonra fikir ve sanat eserlerinin bandrol hallerini düzenleyen 5846 sayılı yasanın 81.maddesinden açılan bir dava bulunmadığı halde bu suçtan mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ise de zamanaşımını kesen en son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 18.9.2003 tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde 765 sayılı TCK. nun 102/4. maddesinde öngörülen dava zamanaşımı gerçekleşmiş bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan madde uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, dava konusu kitaplar, hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı kanunun 138. maddesiyle değişik 71.maddesinin 1. fıkrasının 1.bendi hükmü karşısında miktar ve değer itibariyle kişisel kullanım amacı dışında kaldığından ve anılan hüküm uyarınca bulundurulması suç oluşturacağından söz konusu kitapların 5846 sayılı kanunun anılan maddesi ve 5237 sayılı TCK.nun 54/4.maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, 12.7.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11227, Karar No: 2014/10490, Tarih: 25.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11227 E.  ,  2014/10490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10067, Karar No: 2024/1066, Tarih: 22.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/10067 E.  ,  2024/1066 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1677 E., 2020/2366 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, istinaf başvurusunun düzeltilerek

esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 08.12.2020 tarihli ve 2020/1677 Esas, 2020/2366 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Kırıkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2019 tarihli ve 2017/12 Esas, 2019/133 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf istemleri üzerine yapılan inceleme neticesinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 03.06.2020 tarihli ve 2019/1283 Esas, 2020/870 Karar sayılı kararı ile "hırsızlık suçu için öngörülen ceza süresinin asgari haddinin 5 yıl olduğu ve sanık ...'in sorgusunun bizzat huzurda yapılmasının gerekmesi, talimat mahkemesince savunmasının alınamayacağı, gece vakti hükümlerinin uygulanmasının gerekmesi, sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının gerekmesi" gerekçeleri ile hükümlerin bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların aynı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, buna göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 03.06.2020 tarihli ve 2019/1283 Esas, 2020/870 Karar sayılı kararının ve bozma üzerine Kırıkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2020 tarihli ve 2020/220 Esas, 2020/311 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye kısmen aykırı olarak 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1964, Karar No: 2011/2498, Tarih: 13.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/1964 E.  ,  2011/2498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av. ... ile davacı vekili Av. ...'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin Büyükçekmece 6. Noterliği'nin 13.03.2006 tarihli "kooperatif ortaklık hakları devir sözleşmesi " uyarınca davalı kooperatifin 260 sayılı ortaklık hakkının davadışı ...'dan devir ve temlik aldığını, müvekkilinin bu durumu aynı noterliğin 13.03.2006 tarihli ihtarı ile davalı kooperatife bildirip ayrıca 15.03.2006 tarihinde dilekçe ile davalıya müracaat ettiğini, ancak davalı kooperatifin müvekkilinin başvurusunu kabul etmediği gibi Genel Kurul gündemine de getirmediğini, bu nedenle 1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 14/son maddesi uyarınca dava açma zarureti doğduğunu ileri sürerek, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili; davanın davacıya hissesini devreden kişiye karşıda açılması gerektiğini aynı vekil tarafından müvekkiline karşı benzer nitelikli birçok dava açıldığını bu davaların birleştirilmesi gerektiğini, davanın ortaklık devri ile ilgisinin olmadığını, hisse devri olduğunu, davada amacın oy kullanma hakkına sahip yeni üyelikler yaratmak olduğunu, davacıya hissesini devreden davadışı ...'ın amacının kooperatifi ele geçirmek olduğunu ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bu dosya ile emsal olan İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2007/78 Esas sayılı dosyasında alınan bilirkişi kurulu raporu ve tüm dosya içeriğine göre, davacının davadışı ...'dan 260 numaraları üyelik haklarını noter devir senedi ile aldığı, devreden kişi ile devralan davacı arasında herhangi bir ihtilafın bulunmadığı, davacının üyelik niteliklerine haiz olmadığı hususunda davalının bir itirazının bulunmadığı, davalı kooperatifin haksız olarak davacının üyelik talebini yerine getirmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 13.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7783, Karar No: 2024/3372, Tarih: 18.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/7783 E.  ,  2024/3372 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/1 E., 2015/51 K.

Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli ve 2015/1 Esas, 2015/51 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii ve katılan ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Gerekçeli karara esas teşkil eden hükmün tefhim olunduğu 19.03.2015 günlü duruşma zaptında 133290 sicil numaralı katibin; Safranbolu Cumhuriyet Başsavcılığının 22.01.2014 tarihli ve 2013/518 Soruşturma, 2014/157 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının kaldırılmasına dair verilen Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.06.2014 tarihli ve 2014/406 Değişik iş sayılı kararında 118231 sicil numaralı katibin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu eksiklikler tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 18.04.2024 tarihinde karar verildi.