muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18525, Karar No: 2015/22274, Tarih: 26.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/18525 E.  ,  2015/22274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Vezirköprü 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2015

NUMARASI : 2014/365-2015/106

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı S.. Z.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalılardan S.. Z.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Karar bir bütün olduğundan bozma ilamı öncesinde tespit edilmiş olan bedele de faiz yürütülmesi gerekirken, ilk kararda faiz yürütülmüş olması nedeniyle bu hususta yeniden hüküm kurulmayarak yazılı şekilde infazı zorlaştırıcı karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin sonuna (bozma ilamı öncesinde hüküm altına alınarak davalıya ödenmesine karar verilmiş olan2.046,10-TL bedele 21.01.2013 tarihinden ilk karar tarihi olan 01.07.2013 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine) cümlesinin eklenmesine;

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı S.. Z.. vd peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6555, Karar No: 2018/5629, Tarih: 02.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/6555 E.  ,  2018/5629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.10.2016 gün ve 2015/465 Esas, 2016/353 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 10.03.2016 tarihli duruşma tutanağında mahkeme başkanı Muhterem Bulut'un ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı gerekçesiyle anılan imza eksikliğinin giderilmesi için Dairemizce 22.05.2018 gün ve 2017/9901 Esas, 2018/3832 sayılı tevdi kararı verilmesine rağmen belirtilen eksiklik giderilmeksizin dosyanın iade edildiği anlaşıldığından, söz konusu imza eksikliğinin elektronik imza ile giderilememesi halinde duruşma tutanağı bizzat imzalattırıldıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7151, Karar No: 2010/10616, Tarih: 31.05.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/7151 E.  ,  2010/10616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : İnfaz kurumunda uyuşturucu madde bulundurmak

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: ONAMA

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tebliğnamede "Başsavcılığımızın 22.05.2009 tarih ve 2009/129092 sayılı Onama istemli tebliğnamesi üzerine verilen Yüksek Dairenizin 12.10.2009 tarih ve 2009/15665-2009/15979 sayılı kararının incelenmesinde; Göynük Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2009 tarih ve 2008/47-2009/01 sayılı dosyası ve kararı incelendiği halde gerek tarafımızca düzenlenen tebliğnamede gerekse Yüksek Dairenizin ilamının karar başlığında sehven Göynük Asliye Ceza Mahkemesinin yerine Göynücek Asliye Ceza Mahkemesinin adının yazılarak bozulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

5320 sayılı Yasanın 8.maddesinin 1.fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca, Yüksek Dairenizin 12.10.2009 tarih ve 2009/15665-2009/15979 sayılı ilamındaki mahkeme adı ile ilgili yazıma ilişkin anılan maddi hatanın düzeltilmesi arz ve talep olunur. denilmektedir.

5320 sayılı CYY. Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1.maddesine 5560 sayılı Yasa ile eklenen son cümlede "Yargıtay ceza daireleri ile Ceza Genel Kurulu kararlarındaki yazıma ilişkin maddi hataların düzeltilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, ilgili ceza dairesi veya Ceza Genel Kuruluna başvurabilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.05.2009 tarih ve 2009/129092 sayılı tebliğnamesiyle, Dairemize gönderilen Göynük Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2009 tarih ve 2008/47-2009/1 sayılı kararının bozulmasına karar verildiği, ancak anılan bozma ilamının diğer yönleri doğru olup sadece karar başlığında yerel mahkeme yanılgı sonucu Göynücek Asliye Ceza Mahkemesi olarak yazıldığı anlaşılmaktadır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yukarıda belirtilen nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca, Dairemizin 23.11.2009 tarih ve 2008/6094-2009/19314 sayılı karar başlığında yer alan mahkeme adına ilişkin yazım yanılgısının, Göynücek Asliye Ceza Mahkemesi yerine "Göynük Asliye Ceza Mahkemesi" olarak DÜZELTİLMESİNE, 31.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8638, Karar No: 2008/1237, Tarih: 14.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/8638 E.  ,  2008/1237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 1.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin takip dosyasından konulan haczin yasal süre içinde satış istenmesi ve masraf yatırılması nedeniyle düşmemesine rağmen ikinci sıraya alındıklarını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Yargılama esnasında davalı...’ın vefatı üzerine yargılamaya adı geçenin mirasçıları tarafından devam olunmuş, davalılar vekili davacı yanca satış masrafını karşılamayacak tutarda avans yatırıldığı, bu itibarla da davacının haczinin düştüğünü bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince davacı yanca yasal süresi içinde masrafı yatırılmak suretiyle satış istendiği ancak ilk satışın gazete ilanı masrafının yatırılamaması nedeniyle düştüğü, ancak dosyada bir miktar avansın bulunduğu, davacıya eksik avansın tamamlanması için muhtıra da tebliğ edilmediği ve davacı haczinin düşmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/379, Karar No: 2014/4767, Tarih: 09.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/379 E.  ,  2014/4767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33279, Karar No: 2016/22595, Tarih: 21.11.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/33279 E.  ,  2016/22595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6222 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Önödeme, uzlaşma dışında kalan ve sadece adli para cezası veya hapis cezasının üst sınırı üç ayı aşmayan ceza öngörülen suçları işlediği iddia edilen fail bakımından, kanundaki usullere göre belirlenen bir miktar paranın Devlet hazinesine ödenmesi ile kamu davasının açılmamasını veya açılmış olan davanın düşmesi sonucunu doğuran, devlet ile bireyin uzlaşması olarak nitelendirilebilecek bir kurumdur.

Müessese, tamamen işlendiği iddia olunan fiilin karşılığını oluşturan yaptırımın azlığı sebebiyle, devletin soruşturma ve kovuşturma safhalarında maddi gerçeğe ulaşmak adına yapacağı masraflar ile şüpheli ya da sanığın kendisini savunmak adına harcayacağı zaman ve giderler gözetildiğinde, sorunu sulh yoluyla çözmenin her iki taraf açısından daha ekonomik olduğu gerçeğine dayanır.

Yargıtay'ın 11.04.1983 tarih ve 2/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nda önödemenin, ikili bir hukuki niteliğinin bulunduğu, soruşturma safhasında uygulandığında (dava şartı olarak) muhakeme hukukuna ait bir kurum olduğu, buna karşın kovuşturma başladıktan sonra tatbik edildiğinde (davanın düşmesi sonucunu doğurduğundan) ceza ilişkisini sona erdiren maddi ceza hukukuna ait bir müessese olduğu kabul edilmiştir.

Önödemenin koşulları ise, önödeme kapsamına giren bir suçun bulunması, suçun uzlaşma kapsamında bulunmaması, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe olması ve belli bir miktar paranın Devlet hazinesine ödenmesidir.

Önödemenin koşulları ise, önödeme kapsamına giren bir suçun bulunması, suçun uzlaşma kapsamında bulunmaması, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe olması ve belli bir miktar paranın Devlet hazinesine ödenmesidir.

TCK'nın 75. maddesinde, cezanın türüne göre ödenmesi gereken para miktarı, dört farklı şekilde gösterilmiştir. Buna göre, kanun maddesinde suç karşılığı olarak; yalnızca adli para cezası öngörülmüş ve bu miktar maktu olarak belirtilmiş ise bu miktarın, maktu değil ise aşağı sınırının (m. 75/1-a), yalnız hapis cezası öngörülmüşse, hapis cezasının aşağı sınırının karşılığı olarak her gün için yirmi Türk Lirası üzerinden bulunacak miktarın (m.75/1-b), hapis cezası ile birlikte adli para cezası öngörülmüş ise, hapis cezasının aşağı sınırının karşılığı olarak her gün için, yirmi Türk Lirası üzerinden bulunacak miktar ile adli para cezasının aşağı sınırının (m.75/1-c), hapis cezası ve adli para cezası seçimlik olarak öngörülmüşse, adli para cezasına göre belirlenecek miktarın (m.75/4), soruşturma giderleri ile birlikte, Cumhuriyet Savcılığı'nca yapılacak tebligat üzerine on gün içinde ödendiği takdirde, kişi hakkında kamu davası açılmayacaktır.(m.75/1) Özel kanun hükümlerinde işin doğrudan mahkemeye intikal etmesi, önödeme işlemi yapılmadan dava açılması ya da dava konusu fiilin niteliğinin değişmesi suretiyle önödeme kapsamına giren bir suça dönüşmesi halinde de önödeme hükümleri uygulanacaktır.(m. 75/2,3)

Fail hakkında, birden fazla suç bakımından önödemenin uygulanacağı hallerde, önödeme ihtarında her suç için öngörülmüş olan ceza miktarı ve yargılama giderleri üzerinden hesaplanan miktar ayrı ayrı gösterilmelidir. Ödeme ihtarında, bizatihi toplam ödeme miktarının gösterilmemesi gerekir.

Suçun zincirleme şekilde işlendiği hallerde, bu gerekçeyle para cezasında artırım yapılarak veya suçun teşebbüs aşamasında kaldığından veya yaş küçüklüğü bulunduğundan bahisle de ödenecek para miktarında indirim yapılarak önödeme ihtaratı yapılmasına olanak bulunmamaktadır. (Ceza Genel Kurulunun 17.03.1998 gün 372/90 sayılı kararı)

Adli para cezasının maktu olduğu hallerde, bu miktar ödemeye esas alınır. Adli para cezasının alt ve üst sınırları gösterilmiş ise, alt sınır ödemeye esas alınacaktır. Kanun maddesinde, alt ve üst sınırının belirtilmediği ya da yalnızca üst sınırının gösterildiği hallerde, alt sınır TCK'nın 52/1. maddesine göre belirlenecek ve bu halde ödeme miktarı beş gün olarak tespit edilecektir.

Adli para cezasına ilişkin miktarın ödenmesinde, aşağı sınırdan ne anlaşılması gerektiğine açıklık getirmek gerekir. Zira, iki aşamalı olan gün para cezası sisteminde, ilk olarak birim gün sayısı belirlenmekte, daha sonra bu sayı, bir gün karşılığı olarak belirlenecek para miktarı ile çarpılmaktadır. Bu durumda, önödeme miktarı belirlenirken, hem birim gün sayısının alt sınırı, hem de bir gün karşılığı uygulanacak para miktarının alt sınırı (yirmi Türk Lirası) göz önünde bulundurularak hesaplama yapılması gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde ise; 25/01/2012 tarihinde ... – ... futbol takımları arasında yapılan spor müsabakası sırasında sanığın stadyum içerisinde 6222 sayılı Kanun'un 17/1. maddesi kapsamında spor alanlarında taşkınlık yapılması ve tesislere zarar verilmesi eylemi sonrası başlatılan soruşturma gereğince derhal uygulamaya konulan spor müsabakalarını seyirden yasaklama tedbirinin gereklerine uymadığı iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

Sanık, yasaklama kararının sebebini oluşturan fiilin işlendiği müsabakanın tarafı olan ve taraftarı olduğu ...'un 13.05.2013 - 18.05.2013 tarihleri arasında beş gün arayla toplam iki maç günü bulunduğu yere en yakın genel kolluğa iki kez başvurma yükümlülüğünü yerine getirmemiştir.

Sanığın, seyirden yasaklama tedbirinin gereği olarak en yakın genel kolluğa başvurma yükümlülüğünü yerine getirmediği her eylem bağımsız bir suç değil, zincirleme tek bir suç olarak kabul edilmelidir.

6222 sayılı Kanun'un 18/9. maddesindeki; "Sekizinci fıkradaki yükümlülüğe aykırı hareket eden kişi, yirmibeş günden az olmamak üzere adli para cezası ile cezalandırılır." hükmü karşısında, anılan kanun maddesinde yer alan suç önödemeye tabi olup, adli para cezasının alt ve üst sınırları gösterilmesi nedeniyle alt sınır ödemeye esas alınacaktır. Bu durumda, Cumhuriyet Savcılığı'nca soruşturma aşamasında önödeme miktarı belirlenirken, birim gün sayısının alt sınırı yirmibeş gün adli para cezası üzerinden bir gün karşılığı uygulanacak para miktarının alt sınırı yirmi Türk Lirası göz önünde bulundurularak hesaplama yapılacaktır ve varsa soruşturma giderleri ile birlikte şüpheliye tebliğ edilecektir.

Dolayısıyla, sanığa soruşturma aşamasında önödeme ihtarı yapılırken anılan madde metninde yer alan birim gün sayısının alt sınırı ve bir gün karşılığı uygulanacak para miktarının alt sınırı göz önünde bulundurularak 500 TL olarak ceza miktarı belirlenmesi gerektiği halde Cumhuriyet Savcısınca sanığa her bir eylemi için toplam 1.000 TL ceza miktarı tebliğ edilmesi usulsüz olduğundan, 5237 sayılı Kanun’un 75/3. maddesi yollamasıyla, aynı maddenin 2. fıkrasına göre mahkemesince usulüne uygun önödeme işlemi yapılmadan yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin son müsabaka tarihi olan "13.05.2013" yerine "18.05.2013" olarak gösterilmesi, Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10053, Karar No: 2015/977, Tarih: 26.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/10053 E.  ,  2015/977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Hakem Sıfatıyla)

2-...

Taraflar arasındaki davada ..Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... Asliye Hukuk Mahkemesince (Hakem Sıfatıyla) ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, orman alanına vaki müdahalenin meni ile yapılan yapının kaldırılması istemine ilişkindir.

.. Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın 3533 sayılı yasa kapsamında kaldığı ve hakemce çözümlenmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi (hakem sıfatıyla) ise, uyuşmazlığın 3533 sayılı yasa kapsamında kalan uyuşmazlıklardan olmadığı ve genel görevli mahkemece çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünden hüküm kurmuştur.

3533 Sayılı yasanın 1.maddesinde "umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanların bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledileceği, Yasanın 4.maddesinde de taşınmazın aynına yönelik uyuşmazlıkların yasa kapsamı dışında olduğu öngörülmüştür.

Somut uyuşmazlıkta davanın taşınmazın aynına bağlı müdahalenin meni veyapılan yapıların tamamının kal'i istemine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. 03.07.2003 tarihinde kabul edilip 19.07.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4916 sayılı Kanunun 24. Maddesi ile 3533 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmü değiştirilerek taşınmazın aynı ile ilgili ihtilaflar bu madde kapsamı dışına çıkarılıp, çekişmelerin genel mahkemelerde çözüme kavuşturulacağı hükme bağlanmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın genel görevli mahkeme olan .. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ..Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4813, Karar No: 2014/10275, Tarih: 23.09.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/4813 E.  ,  2014/10275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2010/426-2013/371

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 22.11.2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 24.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 23.09.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. N.. F.. ile karşı taraftan davalı vekili Av. E.. A.. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, maliki oldukları taşınmaza komşu davalıya ait taşınmazda önlem alınmadan yapılan hafriyat çalışması nedeniyle istinat duvarı ve kömürlüğün yıkıldığını ileri sürerek, 15.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın alınmasını istemişlerdir.

Davalılar, inşaat işlerinin diğer paydaşlarca yürütüldüğünü, eklentinin kaçak yapı olduğunu ve duvarın yeniden yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, eklentinin kaçak yapı olduğu ve istinat duvarının yeniden inşaa edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat davalarında öncelikle davacının uğramış olduğu zararın miktarının bilirkişi aracılığı ile tespit edilmesi, tazminatın bu zarara göre tayin ve takdir edilmesi gerekir. Hemen belirtmek gerekir ki, tazminat miktarı hiçbir zaman zararı aşamaz.

Mülkiyet hakkının taşkın kullanılmasında ölüm veya cismani zarar söz konusu ise BK’nun 53 vd. maddelerine göre, ölüm veya cismani zarar bulunmadığı takdirde, komşu taşınmaz maliklerinin sağlık, huzur ve sükunları mülkiyet hakkının taşkın kullanılması nedeniyle bozulmuş ise kusursuz sorumlulukta uygulanan BK’nun 56. maddesi uyarınca manevi tazminata hükmedilebilir.

Somut uyuşmazlıkta, davalının önlem almadan yaptığı hafriyat çalışması sonucu istinat duvarı ve kaçak olarak yapılan kömürlüğün yıkıldığı anlaşılmaktadır. Bilirkişi kurulunun 24.08.2012 günlü raporunda duvarın yeniden yapılmakta olduğu belirlenmiştir. Dava açıldıktan sonra hukuki himaye istenilen hususun ortadan kalkması halinde esastan yargılama yapılmaksızın davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekir. Dava konusu duvarın yeniden inşa edilmesi nedeniyle dava bu yönüyle konusuz kaldığından mahkemece karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken davanın reddine dair hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 1.100TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 23.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27210, Karar No: 2018/8376, Tarih: 10.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27210 E.  ,  2018/8376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.