muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30287, Karar No: 2015/34126, Tarih: 09.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/30287 E.  ,  2015/34126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret farkı, ikramiye, sosyal yardım farkı, toplu iş sözleşmesi farkı, jübile ücreti, kıdem tazminatı farkı, banka promosyonu, bayram parası, kumanya parası, mesai ücreti farkı ile yemek ücreti farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin revizyon işçisi olduğunu ve... işçisi olarak işe başladığını, daha sonra kadrosunun ... Belediyesi bünyesinde yer alan.....’de gösterildiğini, davacının kesintisiz çalışıp aynı işi yaparken kadrosunun yine.... Belediyesi iştiraki olan...’a geçtiğini, kağıt üzerine... işçisi olarak gözükmesine rağmen... işçileriyle aynı işi yaptığını, ancak onların yararlandığı toplu iş sözleşmesinden yararlanamadığını, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, davacının başından itibaren... işçisi sayılması gerektiğini iddia ederek davalılar arasındaki muvazaanın tespiti ile müvekkilinin çalışmaya başladığı tarihten itibaren...’nin kadrolu işçisi sayılmasına ve işe başladığı tarihten itibaren doğan hak kayıplarına karşılık ücret farkı, ikramiye, sosyal yardım farkı, toplu iş sözleşmesi farkı, jübile ücreti ve kıdem tazminatı farkı, banka promosyonu, bayram parası, kumanya parası ve farkı, mesai ücreti farkı ve yemek ücreti farkı alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı... vekili, yetki ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının... işçisi olduğunu, davacının muvazaa iddiasının doğru olduğu bir an için kabul edilse bile davalılar arasında yapılan sözleşmenin Borçlar Kanunu’nun muvazaaya dair hükümleri gereğince batıl olup hükümsüz sayılması gerekeceğinden davacının istihdamına dayanak olan hizmet ilişkisinin de kendiliğinden ortadan kalkacağını, davacının.... ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden yararlanma isteğinin kanuni olmadığını, kendi işvereni ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden zaten yararlandığını,... bir kamu kurumu olması sebebiyle gerek işçi gerekse memur personelinin genel kadro ve bütçe kanunu ile sınırlandırıldığını, bu sınırların aşılamayacağını, bu sınırlama sebebiyle de davacının... kadrosunda çalıştırılmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin personel açığını kapatmak üzere merkezi yönetimden daimi işçi kadroları için açıktan atama izni talep ettiğini, merkezi yönetimden izin çıkmaması üzerine zorunlu olarak toplu taşıma hizmetinin aksamadan yürütülmesi için ihale ile hizmet alımına gidildiğini, ihalenin istihdam değil hizmet alımı için yapıldığını, yapılan işin bir zorunluluktan kaynaklandığını, 4857 sayılı İş Kanunu’na 5538 sayılı Kanunla eklenen fıkralar uyarınca davacının taleplerinin yerinde olmadığını, işçilerin özlük haklarının işverenleri olan... tarafından yürütüldüğünü, işçilerin seçiminde, işin yürütümünde...’nin rol oynamasının muvazaayı göstermeyeceğini, davacı tarafın muvazaa, ücret ve diğer hakları hakkında şimdiye kadar her hangi bir itirazının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili; davalıların iki ayrı kurum olduğunu, davacının...’ın personeli olduğunu bu durumun mahkeme kararları ile sabit olduğunu,...’ın...Belediyesi iştiraki olduğunu, davalılar arasında yapılan sözleşmenin hukuka uygun olduğunu, aksinin kabulünün kurulu bir sistemi geçmişe dönük olarak ortadan kaldıracağını, davacı ile... arasında imzalanan iş sözleşmesinin geçerli olduğunu,...’ın davacıya karşı bütün yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirdiğini, tespit davası ile alacak davasını aynı yargılamada talep edilemeyeceğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, geçmişe yönelik hak ve alacak talebinin hukuken mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozmaya uyulup toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak.... ve... arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu ve davacının toplu iş sözleşmesinden kaynaklı fark alacaklara hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliğ edildiğine dair bilgi ya da belgeye dosya içinde rastlanılmamaktadır. Islah dilekçesi davalılara tebliğ edilmemişse usulüne uygun olarak tebliğin gerçekleştirilip davalıların bu dilekçeye karşı diyecekleri sorulduktan sonra davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken bunun yapılmayarak davalıların savunma hakkının kısıtlanması ve bu şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

3-Diğer taraftan davacının talepleri netleştirilirken Sosyal Güvenlik Kurumu primlerinin dikkate alınmadığı görülmektedir. Oysa 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 80. maddesinde hangi kazançların prime tabi olduğu ve hangilerinin olmadığı açıklanmış bulunmaktadır. Bu itibarla Sosyal Güvenlik Kurumu primlerinin kesilmesi gereken talepler belirlenerek sonucuna göre netleştirme işlemi yapılarak davacının talepleri belirlenmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23813, Karar No: 2016/2025, Tarih: 23.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/23813 E.  ,  2016/2025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık .....'ın beraatına; sanıklar ......'ın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanıklar ..... ile ..... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar ...... ....şubesine müracaat ederek kredi talebinde bulundukları, banka tarafından kendilerine kredi tahsis edilebilmesi için, vergi mükellefi olduklarını gösterir şekilde vergi levhası fotokopileri ibraz ettikleri, sanıkların kredi taleplerinin karşılandığı, ancak bu arada ibraz ettikleri vergi levhalarının kayıtlara uygun olup olmadığı ..... Dairesinden sorulduğunda, sanıkların bankaya ibraz ettikleri vergi levhalarının gerçek olmadığı ve tamamen sahte olarak düzenlenmiş vergi levhası suretleri olduklarının anlaşıldığı iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda;

A- Sanık .... hakkında verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Sanığın, 18/03/2008 tarihli 20.000 TL bedelli ve 16/06/2008 tarihli 18.000 TL bedelli bireysel kredi başvuruları sırasında bankaya sahte vergi levhası fotokopisi ibraz ettiği, ..... Başkanlığı'nın 04/07/2008 tarihli yazı cevabına göre, bankaya ibraz edilen vergi levhası fotokopisinin kayıtlara uygun olmadığının, sanığın 2006 yılında mükellefiyeti olmadığı halde hayali ve sahte vergi levhası düzenlediğinin, ancak, sanığın, 04/12/2007 tarihinden itibaren vergi kaydının bulunduğunun bildirildiği, sanığa ait gerçek vergi levhasının da dosya arasında bulunduğu, ......'nın bireysel kredi başvurusu yapan kişilerden kimlik fotokopisi ve gelir belgesi ibraz etmelerini istediği, kredi çekecek kişi serbest meslek erbabı ise, vergi levhası ibrazının zorunlu olduğunun bildirildiğinin anlaşılması karşısında; kredi başvurularını yaptığı tarihlerde geçerli vergi kaydı bulunan sanığın, gerçek vergi levhasını ibraz ettiği taktirde de söz konusu kredilerin tahsis edileceği, sanığın kredi borçlarının tamamını hakkında dava açılmadan önce ödemiş olduğu, dolandırıcılık suçunun zarar unsurunun açıklanan nedenlerle gerçekleşmediği anlaşılmakla, sanık hakkında verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiş; bu nedenle tebliğnamede bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonucunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, o yer Cumhuriyet savcısının suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

B- Sanıklar ...... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonucunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, o yer Cumhuriyet savcısının suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

B- Sanıklar ...... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

1- Sanık .....'ın, 27/03/2008 tarihinde 18.000 TL bedelli taşıt kredisi başvurusunda bulunduğu, bu kredi başvurusu sırasında, herhangi bir vergi kaydı ve geçerli bir vergi levhası bulunmadığı halde, sahte olarak düzenlenmiş vergi levhası fotokopisini ibraz ettiği, bu belgeye istinaden kredi tahsisinin sağlandığı şeklindeki olayda; bankanın kredi tahsisinden önce ibraz edilen vergi levhasının gerçek olup olmadığını ilgili Vergi Dairesi'nden araştırma imkanının bulunduğu, sanığın bankanın denetim olanağını ortadan kaldıracak nitelikte hileli bir hareketinin bulunmadığı ve sanığın kredi borcunun taksitlerini süresinde ödemesi nedeniyle bankanın bir zararının da bulunmadığı anlaşılmakla; atılı dolandırıcılık suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

2- Sanık ......'ın sahte belge ile bankaya kredi kartı başvurusunda bulunduğu ve sözleşme imzaladığı olayda;

5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 37/2. maddesinde yer alan “kredi kartı veya üye işyeri sözleşmesinde veya eki belgelerde sahtecilik yapanlar veya sözleşme imzalamak amacıyla sahte belge ibraz edenler" şeklindeki düzenlemenin sözleşmenin İmzalanmasını da kapsayacak aşamaya kadar uygulanabileceği, kredi kartı sözleşmesinin düzenlenmesinden sonra kartın üretilmesi halinde ise TCK'nın 245/2. maddesine temas eden suçu oluşturacağı cihetle; mağdur bankanın yaptığı araştırma sonucunda henüz kart üretilmeden, sanığın eyleminin ortaya çıkması karşısında, 5464 sayılı Kanun'un 37/2. maddesinde düzenlenen suçun oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 23/02/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1360, Karar No: 2008/5933, Tarih: 12.05.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/1360 E.  ,  2008/5933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KEMALPAŞA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/12/2000

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu taşınmazın imar uygulaması sonucu davalılar adına tescil edildiğini ileri sürerek, tapu iptal ve eski kadastral hale dönülmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalıların, bir kısmı, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişmeli imar parsellerinin dayanağı belediye meclisi kararının,idare mahkemesince iptal edildiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalılardan Hazine  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve çekişme konusu taşınmazın sicil kaydının kadastral mülkiye ve geometrik durumuna ihyası isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1675 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının davacıya ait iken, imar uygulamasına tabi tutulduğu, müstakil imar parsellerinin oluştuğu, 1 ve 2 sayılı imar parsellerinin davacıya verildiği, 3,4,5 sayılı parsellerin Hazineyle birlikte diğer davalılara bırakıldığı, daha sonradan dava dışı kişinin açmış olduğu işleminin dayanağı olan planın iptal edilmek suretiyle davanın kabulle sonuçlandığı ve böylece imar parsellerinin dayanağının ortadan kalktığı ve böylece parsellerinin yolsuz tescil durumuna düştüğü, ancak idari işlemin iptali nedeniyle belediye meclis kararıyla kadastral mülkiyet ve geometrik duruma dönülmesine karar verildiği ve anılan karara dayalı olarak davacı adına kadastral mülkiyet durumunun ve geometrik şeklinin ihdas edilmek suretiyle sicile yansıtıldığı, ancak 26.4.2002 tarihinde belediyece yeniden bir imar uygulamasına tabi tutulduğu ve yeniden imar parsellerin oluştuğu, ikinci imarın dayanağını teşkil eden idari işlemin kesinleştiği, eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen belgelerden anlaşılmaktadır.

Buna göre, ikinci imarla oluşan yeni imar parsellerine ilişkin sicil kayıtlarının ve dayanağı idari işlemin ayakta bulunduğu sabittir. Sicil illetten mücerret hale düşmedikçe, yolsuz tescil nedeniyle eldeki davanın dinlenilmesine olanak bulunmamaktadır.

Bir başka ifadeyle, idari işlem idari yargı yerinde iptal edilmedikçe, davanın görülmesi ve neticeye bağlanması olanaksızdır.Mahkemece, anılan bu olgu gözetilmeksizin, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru olmadığı gibi ilk imarla oluşan imar parsellerinin dayanağının idari mahkemesinde iptal edilmesiyle hukuken dayanaktan yoksun kalan imar parselleri üzerinden iptal ve tescil kararı verilmesi de isabetsizdir.

Davalı Hazinenin, temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,  12.5.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

MAHKEMESİ : KEMALPAŞA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/12/2000

NUMARASI : 2000/346-2000/788

Davalı Hazinenin, temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,  12.5.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

MAHKEMESİ : KEMALPAŞA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/12/2000

NUMARASI : 2000/346-2000/788

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu taşınmazın imar uygulaması sonucu davalılar adına tescil edildiğini ileri sürerek, tapu iptal ve eski kadastral hale dönülmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalıların, bir kısmı, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişmeli imar parsellerinin dayanağı belediye meclisi kararının,idare mahkemesince iptal edildiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalılardan Hazine  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve çekişme konusu taşınmazın sicil kaydının kadastral mülkiye ve geometrik durumuna ihyası isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1675 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının davacıya ait iken, imar uygulamasına tabi tutulduğu, müstakil imar parsellerinin oluştuğu, 1 ve 2 sayılı imar parsellerinin davacıya verildiği, 3,4,5 sayılı parsellerin Hazineyle birlikte diğer davalılara bırakıldığı, daha sonradan dava dışı kişinin açmış olduğu işleminin dayanağı olan planın iptal edilmek suretiyle davanın kabulle sonuçlandığı ve böylece imar parsellerinin dayanağının ortadan kalktığı ve böylece parsellerinin yolsuz tescil durumuna düştüğü, ancak idari işlemin iptali nedeniyle belediye meclis kararıyla kadastral mülkiyet ve geometrik duruma dönülmesine karar verildiği ve anılan karara dayalı olarak davacı adına kadastral mülkiyet durumunun ve geometrik şeklinin ihdas edilmek suretiyle sicile yansıtıldığı, ancak 26.4.2002 tarihinde belediyece yeniden bir imar uygulamasına tabi tutulduğu ve yeniden imar parsellerin oluştuğu, ikinci imarın dayanağını teşkil eden idari işlemin kesinleştiği, eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen belgelerden anlaşılmaktadır.

Buna göre, ikinci imarla oluşan yeni imar parsellerine ilişkin sicil kayıtlarının ve dayanağı idari işlemin ayakta bulunduğu sabittir. Sicil illetten mücerret hale düşmedikçe, yolsuz tescil nedeniyle eldeki davanın dinlenilmesine olanak bulunmamaktadır.

Bir başka ifadeyle, idari işlem idari yargı yerinde iptal edilmedikçe, davanın görülmesi ve neticeye bağlanması olanaksızdır.Mahkemece, anılan bu olgu gözetilmeksizin, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru olmadığı gibi ilk imarla oluşan imar parsellerinin dayanağının idari mahkemesinde iptal edilmesiyle hukuken dayanaktan yoksun kalan imar parselleri üzerinden iptal ve tescil kararı verilmesi de isabetsizdir.

Bir başka ifadeyle, idari işlem idari yargı yerinde iptal edilmedikçe, davanın görülmesi ve neticeye bağlanması olanaksızdır.Mahkemece, anılan bu olgu gözetilmeksizin, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru olmadığı gibi ilk imarla oluşan imar parsellerinin dayanağının idari mahkemesinde iptal edilmesiyle hukuken dayanaktan yoksun kalan imar parselleri üzerinden iptal ve tescil kararı verilmesi de isabetsizdir.

Davalı Hazinenin, temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,  12.5.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2049, Karar No: 2022/3222, Tarih: 20.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/2049 E.  ,  2022/3222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 28.06.2018 tarih ve 2018/165 E- 2018/837 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 30.01.2020 tarih ve 2018/1493 E- 2020/128 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 15.02.2022 günü hazır bulunan davacı vekili Av... ile davalı vekili Av. ...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların ortak bir limited şirket kurma hususunda anlaşmalarını müteakip müvekkilinin 10.11.2015 tarihinde 150.000 TL’yi “Max Digital ortak” açıklaması ile ortaklık bedeli olarak davalıya gönderdiğini, Max Digital Baskı ve Reklamcılık Hiz. San. Tic. Ltd. Şti.’nin 50.000.- TL sermaye ile müvekkilinin 980 davalının 1020 pay sahipliğinde kurulduğunu, ancak davacının gönderdiği paranın şirket hesaplarına girmediğini, akıbetinin bilinmediğini, davalının müvekkilini aldattığını, davacıdan 150.000.- TL aldığı halde şirket sermayesini 50.000.- TL olarak gösterdiğini, tarafların ortaklık ilişkisinin sonlandırılmasına, 150.000.- TL’nin davacıya iadesine karar verildiğini, 24.02.2016 tarihli hisse devir sözleşmesi ile müvekkilinin hisselerini davalıya devrettiğini, davalının karşılığında toplam 29.000.- TL iade ettiğini, ancak bakiye 121.000.- TL daha ödemesi gerektiğini, bu tutarın tahsili için başlatılan takipte borca ve yetkiye itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptalini icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takipte yetkiye itirazlarının haklı olduğunu, kuruluşta sermayenin eşit tescil edildiğini, düzeltme beyannamesi verilerek davacının 980, davalının 1020 payı olduğunun kabul edildiğini, pay devir sözleşmesinde bedelinin 24.500.- TL olarak kararlaştırıldığını, 150.000.- TL’nin iadesi konusunda bir anlaşmanın yapılmadığını, davacının bu 150.000.- TL’yi müvekkilin ortaklıktan önce kullandığı isim hakkına ortak olma karşılığı olarak verdiğini, zira müvekkilinin daha önce de “Max Digital Baskı Merkezi” adı altında faaliyetini yürütüp tanındığını, davacının da bu tanınmışlıktan yararlanıp şirketin bu isim üzerinden devamını istediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 12.11.2015 tarihli ana sözleşmeyle Max Dijital Baskı ve Reklamcılık Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin kurulduğu, düzeltme beyanıyla şirket sermayesinin 1020 paya karşılık 25.500.- TL ..., 980 paya karşılık 24.500.- TL ... olarak belirlendiği, 20.02.2016 tarihli hisse devir sözleşmesiyle davacının hisselerini davalıya devrettiği, devir sözleşmesinde davacının devir sözleşmesinde hisse bedelini nakden ve tamamen aldığını kabul ettiği, ancak davalının banka ve elden ödeme suretiyle toplam 29.000.- TL geri ödeme yaptığı, davalının yetkiye yönelik itirazlarının yerinde olmadığı, paranın davalının daha önce şahıs firması olarak kullandığı isim hakkına ilişkin olduğuna dair delil sunulmadığı, buna ilişkin olarak taraflar arasında düzenlenmiş herhangi bir sözleşmenin bulunmadığı, davacı tarafından kuruluş öncesi 150.000 sermaye konulmasına rağmen şirketin 2000 paya karşılık 50.000.- TL sermaye ile kurulduğu, şu hale göre davalının gerek şirketin kuruluş aşamasında gerekse hisse devri sonrasında aldığı ve iade etmediği miktar kadar sebepsiz zenginleşip davacıya borçlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, itirazın iptaline, takibin devamına, asıl alacak miktarının (121.000.- TL) %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, kurulması düşünülen limited şirket sermayesinde kullanılmak üzere davalıya gönderilen paranın tahsili amacıyla başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkin olup. mahkemece, davalının sebepsiz zenginleştiği ve davacıya borçlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı, hesabına gelen paranın sadece davacıya ait olacak hisselerin bedeli olarak değil, kendisince tanınmış hale getirilen “Max Dijital” ibareli marka ve unvan için de verildiğini savunmuştur.