muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28276, Karar No: 2014/6684, Tarih: 18.03.2014

İç hukuktaki diğer pozitif hukuk normları incelendiğinde; Anayasa’nın 19. maddesinde ve CMK'da hürriyeti kısıtlamanın çok sıkı koşullara bağlandığı, her ne sebeple olursa olsun hürriyeti kısıtlanan kişilerin kısa sürede durumları hakkında bir karar verilmesini ve serbest bırakılmasını sağlamak amacıyla yetkili bir yargı merciine başvuru haklarının bulunduğu ve yine bu esaslar dışında bir işleme uğrayan kişilerin uğradıkları zararların devletçe ödeneceği hükme bağlanmış, Anayasa’nın 90/son hükmü uyarınca, iç hukuka göre uygulama önceliğine sahip bulunan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 5/3. maddesinde de, “yakalanan veya tutuklu durumda bulunan herkes hemen bir yargıç veya adli görev yapmaya yasayla yetkili kılınmış diğer bir görevli önüne çıkarılır; kendisinin makul bir süre içinde yargılanmaya veya adli kovuşturma sırasında serbest bırakılmaya hakkı vardır. Salıverilme, ilgilinin duruşmada hazır bulunmasını sağlayacak bir teminata bağlanabilir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Davacının hukuki durumu bu kapsamda değerlendirildiğinde;

Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/26257 soruşturma numaralı dosyasında, davacı Tuncay Gültekin hakkında Dolandırıcılık suçundan yürütülen soruşturma kapsamında, Antalya 2. Sulh Ceza Mahkemesinden davacı hakkında yakalama kararı çıkartılması talep edildiği, davacı hakkında 16.07.2007 gün ve 2007/1490 sayı ile yakalama müzekkeresi düzenlendiği, davacının bu yakalama kararına istinaden 08.01.2010 tarihinde Ankara’da yakalandığı, yirmidört saatlik bir zaman dilimi içinde Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca, Ankara 4. Sulh Ceza Mahkemesine sevk edildiği, Antalya 2. Sulh Ceza Mahkemesince sanık -davacı- hakkında CMK'nın 94. maddesi uyarınca tutuklanma kararı da verildiğinden Ankara 4. Sulh Ceza Mahkemesince 08.01.2010 gün ve 2010/33 Değişik iş sayı ile davacının açık kimliği saptanıp, CMK'nın 147. maddesindeki hakları hatırlatılıp, müdafii huzurunda beyanı alındıktan sonra, sanık hakkında CMK'nın 94. maddesi uyarınca (yol tutuklaması) tutuklanmasına, hakkında tutuklama müzekkeresi düzenlenmesine ve Cumhuriyet Başsavcılığı vasıtasıyla tutuklandığının yakınlarına bildirilmesine karar verildiği, 08.01.2010 tarihli tutuklama müzekkeresine istinaden aynı gün cezaevine konulan davacının (sanık) 17.02.2010 günü Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına getirilerek hakim önüne çıkarılmadan, Sulh Ceza Mahkemesince sorgusu yapılmadan, sadece Cumhuriyet savcısı huzurunda ifadesi alındıktan sonra aynı gün Ankara’ya gönderildiği, davacının Antalya Cumhuriyet başsavcılığının, Ankara Cumhuriyet başsavcılığına gönderdiği yazıya istinaden 05.03.2010 tarihinde tahliye edildiği,

Antalya – Ankara arası kısa bir mesafe olmamakla birlikte, davacının mümkün olan en kısa sürede Antalya 2. Sulh Ceza Mahkemesine gönderilmesi mümkündür, bir an için aynı gün gönderilmesinin mümkün olmadığı kabul edildiği takdirde dahi en geç bir sonraki gün Antalya 2. Sulh Ceza Mahkemesine gönderilebilirdi, diğer yönden yargının yaygın olarak kullandığı Ulusal Yargı Ağı üzerinden de görüntülü olarak sorgusu yapılabilir, yargılamayı yapan ceza mahkemesince tutuklanır veya serbest bırakılabilirdi. Bu açık yasal düzenlemeler ve yasadaki emredici hükümlere rağmen gerektirici hiçbir neden bulunmamasına karşın sanık yakalanıp cezaevine konulduktan 56 gün sonra sorgusunu yapmaya yetkili hakim önüne çıkartılmadan tahliye edildiği, 56 günlük süre kanunun öngördüğü en kısa süre olmadığı gibi makul süre olarak dahi kabulüne imkan bulunmamaktadır. Tüm bu nedenlerle davacı hakkında makul bir tazminata hükmedilmesi yerine, yasal koşulları dava tarihi itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.03.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25140, Karar No: 2018/4624, Tarih: 17.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/25140 E.  ,  2018/4624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15604, Karar No: 2021/3928, Tarih: 30.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/15604 E.  ,  2021/3928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

6100 sayılı HMK'nun 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 24.05.2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat etmiş olup, yerel mahkemece (İtiraz Hakem Heyeti'nce) davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10896, Karar No: 2009/12611, Tarih: 10.11.2009

14. Hukuk Dairesi 2009/10896 E., 2009/12611 K.

**14. Hukuk Dairesi 2009/10896 E., 2009/12611 K.**

**- İNANÇ SÖZLEŞMESİNE DAYALI TAPU İPTALİ VE TESCİL**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 1023 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 45 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.03.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 09.06.2009 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava doğru hasıma yöneltilmediğinden bahisle reddo-lunmuştur.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Davadaki istemin dayanağı dava dışı Emine ile var olduğu iddia olunan inanç ilişkisidir. Davada hasım olarak gösterilen Asım kayda 06.11.2000 tarihinde malik olduğundan ve onun maliki olduğu taşınmaz kaydının iptal ve tescili talep edildiğinden dava doğru hasıma yöneltilmiştir. Ancak eldeki davada davacının öncelikle Emine ile var olduğunu iddia ettiği inanç ilişkisinin ispatı gerektiğinden davacının bu kişi hakkında ayrı bir dava açması, açtığı takdirde dava dosyasının bu dosya ile birleştirilmesi gerekir. Davacının ikinci olarak ispat etmesi gereken yön ise, davalı Asım'ın mülkiyeti kötü niyetle kazandığı hususudur.

Mahkemece yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak bir sonuca ulaşılması gerekirken, davanın eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde reddi doğru değildir.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 10.11.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/499, Karar No: 2013/5334, Tarih: 25.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/499 E.  ,  2013/5334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşımaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın yapılan dere ıslahı nedeniyle kamulaştırmasız el atılan bölümlerinden arta kalan kısmında % 3 oranında değer artışı olacağı kabul edildiğine göre, arta kalan 13271 m2'lik bölümdeki değer artışı hesaplanıp, kamulaştırmasız el atılan bölüm bedelinden düşülerek hesaplama yapılması gerekirken, bu yönteme uymadan hesaplama yapan bilirkişi kurulu raporuna göre fazla bedele hükmedilmesi,

2-a) Davacılar ... ve ...'nun murisi olduğu belirtilen tapu maliki ... ile hukuki bağını gösteren veraset ilamı veya nüfus kaydı gibi belgeler getirtilmeden,

b) Dava konusu taşınmazın tapu kaydına göre, ... kızı ... ve ... kızı ...'nin paydaş olmalarına karşın, dava dilekçesinde ve vekaletnamelerde adları geçen ... ve ...'ün davacı olarak gösterildikleri anlaşıldığından, ... ile ...'ın ve ... ile ...'ün aynı şahıslar olup olmadığına ilişkin nüfus kaydı, tapuda isim düzeltme kararı vb. belgeler temin edilmeden,

Eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1238, Karar No: 2013/44922, Tarih: 10.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/1238 E.  ,  2013/44922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK'nin 86/2 maddesi ile belirlenen 120 gün karşılığı adli para cezasında, TCK'nin 29. maddesi uygulandığında en az (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken (1/6) oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının TCK'nin 29.maddesinin uygulandığı (2) bendindeki indirim oranının (1/4) olarak, "100 gün adli para cezası" nın da "90 gün adli para cezası" olarak ve TCK'nin 62.maddesinin uygulandığı (3) bendindeki "83 gün adli para cezası" nın "75 gün adli para cezası" olarak ve (4) bendindeki sonuç cezaya ilişkin ibarenin de "1500 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" şeklinde değiştirilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26660, Karar No: 2015/19946, Tarih: 10.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/26660 E.  ,  2015/19946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/10/2008 tarihinden geçerli olmak üzere davalı Kuruma resen yapılan Bağ-Kur ve prim borçlarının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.10.2008 tarihinden itibaren resen başlatılan bağ-kur prim tescili ve prim borçlarının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olunması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür. 5510 sayılı Yasa da aynı doğrultudadır.

Öte yandan 4.4.2015 tarihli 6645 sayılı Kanunun 56. maddesi ile 5510 sayılı Yasa’ya eklenen ve 23.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren Geçici 63. maddede kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlarla tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan, Kuruma kayıt ve tescilleri yapıldığı hâlde, bu maddenin yayımlandığı ayın sonu itibarıyla 12 ay ve daha fazla süreye ilişkin prim borcu bulunanların, bu sürelere ilişkin prim borçlarını, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ay başından itibaren üç ay içinde ödememeleri veya ilgili kanunları uyarınca yapılandırmamaları hâlinde, prim ödemesi bulunan sigortalıların daha önce ödedikleri primlerin tam olarak karşıladığı ayın sonu itibarıyla, prim ödemesi bulunmayan sigortalıların ise tescil tarihi itibarıyla sigortalılığı durdurulur. Durdurulan süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilmez ve bu sürelere ilişkin Kurum alacakları takip edilmeyerek bunlara Kurum alacakları arasında yer verilmez. Sigortalılıkları durdurulanlardan bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında çalışmaya devam edenlerin sigortalılıkları bu maddenin yayım tarihini takip eden ay başı itibarıyla yeniden başlatılır"şeklinde düzenleme getirilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 24.02.2012- 30.05.2012 tarihleri arası 5510 s.k. 4. maddesi (a) fıkrası kapsamında sigortalı hizmetlerinin bulunduğu, 24.11.1972- 03.01.1983 tarihleri arasında yurtdışı çalışması olup bu süreyi borçlanmak suretiyle 19.06.2012 tarihli tahsis talebine istinaden 506 s.k. a göre yaşlılık aylığı bağlandığı, 17.10.1983- 31.05.2004 ve 01.06.2004 tarihinden itibaren devam eden vergi kaydı bulunduğundan 01.10.2008 tarihi itibariyle esnaf bağ-kur kaydının başlatıldığı ve davacı hakkında prim borcu çıkartıldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacının vergi kaydına istinaden esnaf bağ-kur sigortalısı olduğu açıktır. Ancak 6645 sayılı yasa ile 5510 sayılı yasaya eklenen geçici 63. maddesi dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması hatalıdır.

Yapılacak iş, 6645 sayılı yasa ile 5510 sayılı yasaya eklenen geçici 63. maddesi gereği davacının prim ödemesi var ise bu ödemelerin karşıladığı süre sonuna kadar, prim ödemesi yok ise tescil tarihi itibariyle esnaf Bağ-Kur sigortalılığını bu kanunun yürürlük tarihi olan 23.04.2015 tarihine kadar durdurmaktan ibarettir.

O hâlde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11787, Karar No: 2012/18306, Tarih: 15.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/11787 E.  ,  2012/18306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.06.2011 tarih ve 2008/428-2011/306 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 13.11.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ..... ile davalılar vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ....’un müvekkil şirketin yönetim kurulu başkanı ve şirketi tek başına temsil ve ilzama yetkili kişi iken şirket ortakları arasında meydana gelen gruplaşma sonucu 21.11.2006 tarihinde şirketteki paylarını kardeşi ve aynı zamanda müvekkili şirket hissedarı olan ... ve arkadaşlarına devir ve temlik ederek, müvekkili şirketten tamamen ayrıldığını, ancak davalının şirketten ayrılacağı tarihten 5 gün önce düzenlediği 15.11.2006 tarihli vekaletname ile davalılar ...ve Murat Yıldırım’ın da aralarında olduğu üç kişiyi müvekkil Öztop A.Ş. adına banka hesaplarından dilediği zaman ve dilediği miktarda para çekmek, çek tanzim etmek, ahzu kabz gibi önemli yetkiler vererek vekil olarak tayin ettiğini, Remzi Öztop’un aynı zamanda diğer davalı ... San. Tic. Ltd Şti’nin de hissedarı ve bu şirketi münferit imza ile temsil ve ilzama yetkili müdürü olduğunu, sözkonusu vekaletnamenin düzenlenmesindeki amacın Be-Ma Ltd. Şti’nin müvekkil şirkete olan yaklaşık 2.500.000,00 TL civarındaki borcunu fiktif işlemlerle sıfırlamaya yönelik olduğunu, davalıların bu amacı gerçekleştirmek üzere hep birlikte hareket etmesi sonucu müvekkili şirketin banka hesabına davalı şirket tarafından yatırılmış gibi görünen paraların anılan vekaletname kullanılarak aynı gün şirket hesabından çekildiğini, birkaç gün boyunca tekrarlanan bu işlemler sonucu müvekkil şirketin yaklaşık 2.500.000,00 TL alacağının sıfırlandığı gibi kağıt üzerinde davalı şirkete borçlu hale getirildiğini, davalıların müvekkili şirkete verdikleri zarardan dolayı sorumlu olduklarını ileri sürerek, yapılan ıslah sonucu 2.064.085,00 TL şirket alacağının davalılardan Murat Yıldırım’dan 380.000,00 TL’lik kısmının, diğer davalılardan ise tamamının faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir .

Davalılar vekili, davaya konu banka işlemlerinin fiktif olmadığını, müvekkili Remzi Öztop’un davacı şirket yönetimi ve genel kurulu tarafından ibra edildiğini, davaya konu edilen işlemlerin o dönemde müvekkili Remzi Öztop’un sahip olduğu yetkiye istinaden verdiği vekalete dayalı olarak yapılması nedeniyle usulüne uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiş; yargılama sırasında yapılan ıslah ile davaya konu borcun da gerçek bir borç olmayıp, fiktif olduğu belirtilerek savunma ıslah edilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının ıslah yoluyla verdiği savunmasında geçen 2003-2006 yılları arasındaki tüm mahsuplaşma ve parasal işlemlerin fiktif yapıldığı yolundaki savunmasının bir anlamda davalının kendisinin taraf olduğu muvazaa işleminin ikrarı mahiyetinde kabul edilmesi halinde muvazaanın tarafı olanın bu iddiayı ileri süremeyeceği gerekçesiyle 2.064.085,00 TL davacı alacağının 380.000,00 TL'lik kısmının tüm davalılardan, bakiye kısmının ise davalılar Remzi Öztop, Be-Ma Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti. ve Talip Sönmez'den müştereken ve müteselsilen faiziyle birlikte tahsiline, karar şekline göre ve ıslah talebi de gözetilerek sair terditli talepler hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.