muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3061, Karar No: 2023/1193, Tarih: 13.02.2023

2.Sanığın ilk savunmasında özetle; maddi durumu iyi olmadığı ve parası kalmadığı için firar ettiğini beyan etmiştir.

3.Bozma sonrası alınan 06.12.2013 tarihli beyanında özetle; Yargıtay bozma ilamında lehine olan hükümlere uyulmasını, maddi ve ailevi problemleri olduğunu, çarşı iznindeyken nişanlısı ile tartıştığını ve o anlık siniriyle kaçtığını, olay tarihinde psikolojik tedavi gördüğünü, pişman olduğunu, beraatini istediğini mahkeme aksi kanaatteyse hükmün açıklanmasının geri bırakılması dahil lehine olan tüm hükümlerin uygulanmasını istediğini ayrıca hakkında mahkumiyet kararı verilecek olması halinde hapis cezasının paraya veya kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmesini kabul ettiğini beyan etmiştir.

4.Sanık 13.02.2020 tarihli savunmasında; askerdeyken firar ettiğinin doğru olduğunu ancak ihbar yazısına katılmadığını, ihbar konusu suçta doktorla arasında sözlü bir tartışma yaşandığını ancak kendisine herhangi bir fiziki müdahalede bulunmadığını, lehine olan kanun hükümlerinin uygulanmasını talep ettiğini ifade etmiştir.

5.Dosya kapsamında bulunan sanığa ait nüfus ve adli sicil kaydı, sanığın çarşı izninden dönmediğine dair tutanak, yakalama ve birlik komutanlığına teslim edildiğine dair tutanaklar, vak'a kanaat raporu ile mevcut bilgi ve belgeler okunup, incelenerek değerlendirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.(Kapatılan) 5. Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesince; sanığın ruhsal durum bilirkişi dinlenilmesi suretiyle araştırılıp, suç tarihlerinde ve hâlen askerliğe elverişliliğini etkileyecek ruhsal rahatsızlığının bulunmadığı, cezai ehliyetinin tam olduğu, adli gözlem altına alınmasına gerek olmadığı belirlenmiştir.

2.1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen firar suçunun mazeret kabul etmeyen suçlar arasında bulunduğundan sanığın maddi ve ailevi sorunlarından ötürü firar ettiği şeklindeki beyanlarının mahkemece mazeret olarak kabul edilmeyerek suça konu eylemin sabit görülmesinde ve denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

4.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak; 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'la yapılan değişikliklerin, infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

4.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak; 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'la yapılan değişikliklerin, infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

5.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 21.10.2010-15.11.2010 yerine yalnızca 21.10.2010 olarak yazılması yerinde düzeltilmesi olanaklı bir husus olarak görülmüştür.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kilis 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2020 tarihli ve 2019/184 Esas, 2020/95 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3091, Karar No: 2023/921, Tarih: 02.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2023/3091 E.  ,  2023/921 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/147 E., 2018/185 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR : Düzeltilerek Onama

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2021/9727 Esas, 2022/6922 sayılı Kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.01.2023 tarihli ve KD- 2022/165360 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

İtiraza konu uyuşmazlık, sanık hakkında eksik inceleme ile karar verilip verilmediğine, mahkemenin kabulüne göre ise kanıtlanan eylemin ''silahlı terör örgütüne yardım '' olarak nitelendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16.MD-956 Esas 2017/370 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas 2017/3 sayılı Kararında da açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.)

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır(... özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Öncelikle, sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçuna dayanak eylemlerinin her türlü şüpheden uzak şekilde ortaya çıkartılması bakımından, ''Yeğen'' kod isimli gizli tanık tarafından getirildiği belirtilen Flash belleğin elde ediliş şekline ilişkin tutanaklar, CMK’nın 134 üncü maddesi uyarınca alınan mahkeme kararı, imaj alma tutanağı ve 30.06.2016 tarihli bilirkişi raporu getirtilip CMK’nın 217 nci maddesi uyarınca sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorularak delilin hukuka uygunluğunun denetlenmesi, anılan flash belleğin ''Yeğen'' kod isimli gizli tanık tarafından kendi rızası ile teslim edildiğinin tespiti halinde ise flash bellek üzerinde yapılan inceleme işlemi öncesinde materyalin imajının alınıp alınmadığı, materyal üzerindeki verilerde herhangi bir değişiklik yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise son değişiklik tarihinin ne olduğu ilgili birimlerden sorulup gerekirse belirtilen hususlarda yeni bir uzman bilirkişi raporu alındıktan sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 06.10.2022 tarih, 2021/5824 Esas 2022/5714 Karar ve Yargıtay ( Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 11.06.2019 tarih, 2019/4303 Esas 2019/4083 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere;

Herhangi bir örgütsel kod adı kullandığı ve örgütsel iletişim ağına dahil olduğu tespit edilemeyen sanık ...'nun, terör örgütü ile irtibatlı Bakırçay Sanayici ve İş adamları Derneğine üyeliği, "Yeğen" kod adlı gizli tanıktan ele geçen dijital materyaldeki verilere göre 2013 yılında 2000 TL kira adı altında, yurt dışına kurban bağışı adı altında örgüte maddi destekte bulunması, "Yeğen" kod adlı gizli tanık beyanına göre küçük esnaf olarak tuhafiye işleten sanığın ilçe imamı talimatıyla Doğu'dan gelen öğrencilere ara sıra giyim yardımı yapması, sohbet toplantılarına katılması biçimindeki eylemlerinin, (tanık Z.Ç.'nin, sanığın 2014-2015 yıllarında 3-4 kez Bakırçay İlk Öğretim Okulu'nda yapılan yemekli sohbet toplantılarında gördüğünü ancak sanığın N.P. -ilçe imamı olduğu iddia edilen kişi- ile tartıştıktan sonra bir daha toplantılara katılmadığına dair beyanları da dikkate alındığında) sanığın örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluluk içermediği, örgüt üyesi olarak kabul edilmesine ilişkin yeterli delil bulunmadığı, sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne yardım suçunu oluşturacağından bahisle düzeltilerek onama ilamının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

A. 5726 sayılı Kanunun 9/8 inci maddesi gereğince gizli tanık beyanlarının başka delillerle desteklenmedikçe tek başına hükme esas alınamayacağı cihetle; dosya tanığı Z.Ç.'nin tekrar duruşmaya çağrılarak etraflıca beyanlarına başvurulup, ''Yeğen'' kod isimli gizli tanık tarafından getirildiği belirtilen Flash belleğin elde ediliş şekline ilişkin tutanaklar, CMK’nın 134 üncü maddesi uyarınca alınan mahkeme kararı, imaj alma tutanağı ve 30.06.2016 tarihli bilirkişi raporu getirtilip karar yerinde tartışılıp gizli tanık Yeğen'in beyanlarının doğrulanıp doğrulamadığı de değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme neticesinde yazılı şekilde karar verilmesi,

B. Kabul ve uygulamaya göre de;

1. Temyiz aşamasında 28.02.2022 tarihinde dilekçe vererek bir kısım beyanlarda bulunan sanığa TCK’nın 221 inci maddesinde düzenlenen etkin pişmanlıktan faydalanma şartları açıkça anlatılmak suretiyle, beyanının teferruatlı olarak alınması, gerekirse ismini verdiği şahıslarla ilgili kolluk marifetiyle araştırma yapılıp teşhis yöntemine başvurulması, verdiği bilgilerin sanığın örgütte geçirdiği süre ve konumu itibariyle yeterli olup olmadığı da değerlendirilerek, sanık hakkında TCK'nın 221 inci maddesinin 4 üncü fıkrasının 2 nci cümlesinde yazılı etkin hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,

2. Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9 uncu maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan madenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6 ncı maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2021/9727 Esas, 2022/6922 Karar sayılı düzeltilerek onama ilâmının KALDIRILMASINA,

3.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 10.10.2018 tarihli ve 2018/147 Esas, 2018/185 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6982, Karar No: 2017/183, Tarih: 11.01.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/6982 E.  ,  2017/183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

7201 Tebligat Kanununda 6099 sayılı Kanun ile yapılan ve 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca; "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en  son  adresi  olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." (m. 10)

Tebligat Kanununun 21. maddesine göre "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün olduğunca en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.

Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır."

./..

2015/6982-2017/183 -2-

Aynı Kanunun 35. maddesi gereğince; “Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.” (m. 35/1)

"Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır." (m. 35/2)

"Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır." (m. 35/2)

Somut olaya gelince; gerekçeli karar intifa hakkı sahibi davalı ...'a Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre tebliğ edilmiş ancak yapılan tebligat usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, adı geçen davalının adresine Tebligat Kanununun 10 ve devamı maddelerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve temyiz süresinin dolması da beklenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 11.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7965, Karar No: 2014/4989, Tarih: 14.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7965 E.  ,  2014/4989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/297370

MAHKEMESİ : Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20.12.2010

NUMARASI : 2009/915 Esas, 2010/1159 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tebliğname No : 14 - 2011/297370

MAHKEMESİ : Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20.12.2010

NUMARASI : 2009/915 Esas, 2010/1159 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure hazırlık soruşturmasında verdiği ifadesinde; 07.04.2008 günü daha önceden tanıdığı ve yakın arkadaşı olduğunu söylediği M. A.'ı görmek için çalıştığı işyeri olan Zeytinburnu'nda oto alım satımı yaptığını bildiği K. Ticaret isimli işyerine gittiğini, burada M. A. ile konuşup muhabbet ettiklerini, sonrasında Mustafa'nın taksi şoförlüğü yaptığı için kendisine "gece burada kal ben çalışmaya gidiyorum." dediğini, geceyi .Ticaret isimli işyerinde geçirdiğini, sabah olduğunda ilk olarak orada gördüğü sanık Haluk'un geldiğini, kendisinin K. Ticaretin sahibi olduğunu söyleyerek tanıştıklarını, birlikte kahvaltı yaptıklarını, muhabbet ettiklerini, sanık Haluk'un kendisine kalacak yeri olup olmadığını sorduğunu, kendisinin de herhangi bir kalacak yerinin olmadığını, 18 yaşından sonra ailesinin yanından kendi isteği ile ayrıldığını söylediğini, sanık Haluk'un kendisini Kadıköy O. Mh. B. Oteli'ne yerleştirdiğini, otelde kendisine zorla tecavüz ettiğini, bir gün sonra da, sanıklar Selçuk ve Haluk'un kendisini zorla Bursa'ya götürdüklerine yönelik beyanlarına karşılık, sanık Haluk'un, mağdure ile aralarında arkadaşlıkları ve önceye dayalı cinsel birlikteliklerinin olduğunu, Bursa'ya sadece ikisinin ve mağdurenin rızası ile birlikte gittiklerini, aynı gün mağdurenin Bursa'dan ayrıldığını ve mağdure ile aralarındaki ilişkinin rızaya dayalı olduğuna dair telefon mesajı olduğuna yönelik ifadeleri, dosyaya temyiz aşamasında sunulan mesaj içerikleri, sanık Selçuk'un ise, kendisinin Bursa'da ikamet ettiğini, sanık Haluk ve mağdurenin Bursa'da kendisinin yanına geldiklerini, birlikte yemek yediklerini, sonrasında kendisini evine bırakarak ayrıldıklarına yönelik ifadeleri dikkate alındığında, K.Ticaret'e arkadaşı M. A.'ın yanına gittiğini beyan eden mağdurenin ifadesindeki M. A.'ın tespit edilip tanık olarak dinlenerek, mağdurenin 07.04.2008 tarihi gecesi K.Ticaret isimli işyerinde kaldığını ve sabah olduğunda sanık Haluk'u ilk defa orada tanıdığına ilişkin beyanının doğruluğunun, olaya ilişkin bir bilgisinin olup olmadığının tespiti, sanık Selçuk'un savunmasında geçen Bursa'da ikamet ettiği ve İstanbul'da olmadığı ifadelerinin doğruluğunun araştırılarak olay tarihinde İstanbul'da olup olmadığı, mağdure ile sanık Haluk arasında mesajlaşma ve telefon görüşmesi yapılıp yapılmadığı, mağdure ve sanıkların suç tarihinde kullandıkları telefon ve hatların tespiti ile arayan ve aranan numaraların, sinyal alınan baz istasyonlarını da gösterir şekilde ayrıntılı TİB kayıtlarının getirtilerek, varsa mağdure ve sanıklara ait telefonlardaki mesaj içeriklerinin de incelenerek bundan sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Mağdurenin, sanık Haluk'un kendisine otobüs bileti alarak İstanbul'a gönderdiğini beyan etmesi karşısında sanıklar hakkında TCK.nın 110. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.