muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2574, Karar No: 2021/7230, Tarih: 09.06.2021

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık ... hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığının 16/12/2014 tarihli ve 2014/21094 soruşturma, 2014/393 sayılı kararı ile, kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve sanık hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın infazı sırasında sanığın yükümlülüğünü ihlâl etmesi nedeniyle ... Cumhuriyet Başsavcılığınca kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda, ... 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22/06/2015 tarihli ve 2015/436 esas, 2015/763 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince “1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 30/06/2015 tarihinde kesinleşmesini takiben, sanığın denetim süresi içerisinde 30/06/2015 tarihinde işlediği suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine, ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/05/2016 tarihli ve 2016/422 esas, 2016/888 sayılı kararı ile, sanık hakkındaki hükmün açıklanarak 5237 sayılı Kanun’un 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasın, karar verildiği anlaşılmıştır.

İncelenen dosyada, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 24/12/2014 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, kararın tebliği ve kesinleşmesi beklenmeden 17/12/2014 tarihinde infazı için ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, erteleme kararında ve tebliğ evrakında erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğunun gösterilmediği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce uyarılı ilk başvuru davetiyesi tebliğine rağmen şüphelinin müdürlüğe başvurmaması nedeniyle TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca kamu davası açıldığı,yapılan yargılama sonucunda sanığın mahkûmiyetine karar verildiği,

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, şüphelinin itiraz hakkının bulunduğu, bu nedenle erteleme kararında itiraz mercii ve süresiyle birlikte itiraz hakkının gösterilmesi gerektiği, somut olayda ise; kararda itiraz hakkı belirtilmediği gibi ne soruşturma ve denetimli serbestlik sürecinde ne de kovuşturma sırasında hiçbir aşamada itiraz hakkı bildirilmeden yargılamanın sonuçlandırıldığı anlaşılmış olup, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, bu nedenle Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce yapılan tebligatın hukuki sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından usulüne uygun bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri infaz süreci bulunmadığından kamu davasının açılma koşulunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden “durma kararı” verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-)Karar:

D-)Karar:

Açıklanan nedenlerle; kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca “kamu davasının durmasına” ve “şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte yeniden usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi ve infazının sonucunun beklenilmesi için ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/05/2016 tarihli ve 2016/422 esas, 2016/888 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının ( a ) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

09/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8739, Karar No: 2007/14973, Tarih: 10.12.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/8739 E.  ,  2007/14973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının işlettiği otelde konaklarken oğullarının merdiven kenarındaki saksının ayağına düşmesi nedeni ile yaralandığını, davalının kusuru nedeni ile 2.836 Euro maddi ve 7000 Euro manevi tazminatın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde Tüketici mahkemesi sıfatıyla görülmek üzere Çeşme Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.

4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3. maddesinde kanunun uygulanmasıyla ilgili tanımlar yapılıp, bu arada “Bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet” hizmet, “Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan ... yada tüzel kişiyi” tüketici, “Kamu tüzel kişileride dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan ... veya tüzel kişileri” satıcı olarak tanımlamıştır. Aynı yasanın 23. maddesinin 1. fıkrasında ise “Bu kanunun uygulanmasıyla ilgili olarak çıkacak her türlü ihtilaflara tüketici mahkemelerinde bakılır” hükmüyle, kanunun uygulanmasından doğacak ihtilaflara bakacak görevli mahkeme belirtilmiştir.

2007/8739-14973

Somut olayda da, davacı tüketici ile davalı arasında hizmet satımından kaynaklanan bir uyuşmazlık bulunduğundan mahkemenin de kabulünde olduğu gibi , sözü edilen yasanın 23. maddesi hükmü gereğince davaya bakmaya tüketici mahkemesi görevlidir. Ancak Çeşme’de ayrı bir tüketici mahkemesi bulunmadığından, mahkemece ara kararı ile davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılmasına karar verilip, işin esası incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın her iki taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, 10.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10727, Karar No: 2016/15265, Tarih: 16.11.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/10727 E.  ,  2016/15265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı tayin edilen 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... ...'nın temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suçun ... ...'nin ofis kısmında, genel müdür odasında gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından; Suça sürüklenen çocuğun sorgusunun yapıldığı ve hükmün verildiği tarihte 18 yaşını doldurması nedeniyle, zorunlu müdafi tayin edilmemesi ile hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret Tarifesine göre, katılan kurum lehine maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması, karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ...'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 16.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19576, Karar No: 2014/21254, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/19576 E.  ,  2014/21254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2014/19-2014/329

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2578, Karar No: 2014/12489, Tarih: 05.06.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/2578 E.  ,  2014/12489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, banka müşterilerinden birinin yaptığı şikayet üzerine yapılan incelemede ilgili müşteriye ait hesaptan hesap sahibinin Türkiye’de olmadığını belgelediği bir tarihte işlem yapıldığını, yapılan incelemede işlemlerin davalı tarafından yapıldığının tespit edildiğini, davalının usulsüz işlemleri ile bankayı zarara uğrattığı gerekçesiyle banka zararının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, sorumluluğunu gerektiren bir eyleminin, kusur ve sorumluluğunun olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı banka mudilerinden birinin yaptığı şikayet üzerine yapılan incelemede davalının mali sorumluluğuna karar verildiği, söz konusu işlemin davalının ekranından ve davalının şifresi ile yapılmış olduğu, hesap cüzdanında bulunan imzanın davalıya ait olduğu, hesap sahiplerinin işlemlerin yapılması sırasında Türkiye’de olmadıkları, yapılan işlemlerle ilgili fişlerin bulunamaması hususları göz önüne alındığında davalının söz konusu işlemle ilgili sorumluluğu bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmekle birlikte kabul edilen miktarın dava tarihinden itibaren faiziyle tahsiline karar verilmiştir. Ancak davalının söz konusu sorumluluğunun sebebi haksız fiil olup davalı dava konusu eylemi nedeniyle bankacılık kanununa muhalefet nedeniyle zimmet suçundan mahkum olmuş karar Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmiştir. Mahkemece söz konusu zararın haksız fiil tarihinden itibaren tahsiline karar verilmesi gerekirken dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı HMK.nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hüküm fıkrasının 1.paragrafının tamamen çıkartılarak yerine;

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hüküm fıkrasının 1.paragrafının tamamen çıkartılarak yerine;

“Davanın KABULÜNE, 9458 EURO alacağın eylem tarihi olan 10.04.2001 tarihinden itibaren işleyecek devlet bankalarının 1 yıllık Euro mevduatına uyguladığı en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, kararın bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28139, Karar No: 2014/27328, Tarih: 17.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/28139 E.  ,  2014/27328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2014/451-2014/840

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı Asla Katılım Bankası A.Ş. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup İncelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Satış ilanı tebligatını çıkaran mercice, tebligat parçası üzerine, tebliğ çıkarılan adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, tebliğ imkansızlığı halinde iade edilmeyip TK.nun 21/2.maddesi uyarınca tebliğ yapılmasına dair bir şerh vurulmadığının anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13662, Karar No: 2014/18954, Tarih: 29.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/13662 E.  ,  2014/18954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/2-3, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca iki kez 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 19. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/12/2013 tarihli ve 2013/893 esas, 2013/826 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/2. maddesindeki, “Kara, deniz, hava veya demiryolu ulaşım araçlarını kişilerin hayat, sağlık veya malvarlığı açısından tehlikeli olabilecek şekilde sevk ve idare eden kişi, iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır” hükmü gereği hapis cezası öngörülmesine rağmen, aynı Kanun'un 2. maddesindeki “Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz”, hükmüne aykırı şekilde hüküm fıkrasında aynı eylem nedeni ile sanık hakkında 1 ay hapis cezasının yanı sıra ayrıca gün karşılığı 30 gün adlî para cezasına hükmolunup; hükmolunan söz konusu 30 gün karşılığı adlî para cezasının da bu kez 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince 600,00 Türk lirası adlî para cezasına çevrilerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 27.05.2014 gün ve 94660652-105-63-1687-2013/10579/36651 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2014 gün ve 2014/217509 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma olarak tespit edilen eyleminden dolayı TCK'nın 179/2-3, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince iki kez 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, sanığın üzerine atılı eylemine uyan suçun düzenlendiği TCK'nın 179/3-2. maddesinde, suçun karşılığı olan cezanın 2 yıla kadar hapis cezası olarak belirlendiği ve hapis cezasının yanında adli para cezasına yer verilmediği, buna rağmen incelenen kararın hüküm fıkrasında, sanığın 1 ay hapis cezası ile mahkumiyetinin yanında 30 gün karşılığı adli para cezası ile de mahkumiyetine karar verilmesi ve hapis cezasının TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince, günlüğü 20TL den hesaplanarak 600 TL adli para cezasına çevrilmesi, 30 gün karşılığı adli para cezasının da yine günlüğü 20TL den hesaplanarak 600TL adli para cezası olarak belirlenmesi ve neticede sanığın iki kez 600TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi isabet görülmediğinden;