muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8042, Karar No: 2014/21693, Tarih: 30.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12375, Karar No: 2015/17384, Tarih: 30.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/12375 E.  ,  2015/17384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2015

NUMARASI : 2015/50-2015/122

Davacı, Kurum işleminin iptali ile kesilen yetim aylığının yeniden bağlanmasına, kesilen aylıkların iadesine, Kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 30/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2143, Karar No: 2015/19291, Tarih: 16.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/2143 E.  ,  2015/19291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Metrobüs şoförü olan sanığın idaresindeki metrobüs ile, içinde katılan mağdurunda bulunduğu çok sayıda yolcu ile, çıkış eğimli metrobüs yolunda seyir halinde iken, karşı yönden gelen ve kimliği tespit edilmeyen araç sürüsücüsünün metrobüs yoluna girdiği, bunu gören sanığın ani fren yapması neticesinde, metrobüste ayakta bulunan katılanın tutmuş olduğu tutamağın kırıldığı ve dengesini kaybederek yere düştüğü, bazı yolcularında katılan mağdurun üstüne düşmesi nedeniyle katılanın yaralandığı olayda, her ne kadar dosya kapsamından, kazaya ait sanığın beyanları dışında yeterli delil araştırması yapılmadığı belirtilmiş ise de; katılan mağdurun 02/11/2011 tarihinde kollukta verdiği ifadesinde “metrobüs yoluna araba girdiği için metrobüs şoförü araca çarpmamak için aniden fren yaptı” şeklindeki beyanlarının sanığın savunmasını teyit ettiği ve maddi vakanın yukarıda olay bölümünde bahsedildiği şekilde kabul edilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, oluşa göre de, sanığa bir kusur atfedilemeyeceği dikkate alındığında, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamede eksik inceleme nedeniyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kusura ve eksik incelemeye ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Beraat eden sanık lehine hükmedilen vekalet ücretinin hazine yerine katılandan alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün vekalet ücretine ilişkin 4. bendindeki "katılandan" ibaresinin "hazineden" şeklinde “sanık vekili” yerine “sanığa” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5159, Karar No: 2016/10259, Tarih: 31.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/5159 E.  ,  2016/10259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 07/05/2014 tarihli dilekçesinin yargılamanın yenilenmesine ve bu dilekçeyle ilgili Mahkemenin 20/05/2014 tarihli ek kararının yargılamanın yenilenmesine ilişkin istemin reddine yönelik olması karşısında, sanığın, Mahkemenin 18/06/2014 tarihli, 2006/658 E. ve 2006/484 K. sayılı temyiz isteminin reddine dair ek kararına yönelen 05/09/2014 tarihli temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz isteminin reddine dair 18/06/2014 tarihli, 2006/658 E. ve 2006/484 K. karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 31/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/389, Karar No: 2012/2105, Tarih: 14.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/389 E.  ,  2012/2105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 5510 sayılı Yasanın 21. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın 21. maddesinde yer alan, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” hükmü karşısında; basit rücu hakkına dayanan tazminat davasında, ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalının, meslekte kazanma güç kaybı oranının % 60’ın altında kaldığı durumlarda, işgöremezlik oranına bağlı olarak emsallerine göre fazla efor harcamak suretiyle de olsa, çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması mümkün bulunduğundan, 60 yaş sonrası pasif dönem için zarar hesabı yapılmasına olanak bulunmamaktadır.

Meslekte kazanma güç kaybı oranı % 60’ı aşmayan sigortalı için, 60 yaşına kadarki aktif yaşam yönünden yapılacak gerçek zarar tavanı hesabında, meslek hastalığının oluştuğu işyerindeki çalışmasından elde ettiği kazancın gözetilmesi zorunlu bulunmakla birlikte; 60 yaşından önce işyerindeki çalışmasını sonlandırıp yaşlılık aylığı almaya başladığı durumlarda ise, yaşlılık aylığı bağlanma tarihinden, pasif yaşam dönemi başlangıcına kadarki süre için yapılacak gerçek zarar tavanı hesabında, asgari ücret değerlerinin esas alınması zorunludur.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, hükme dayanak yapılan bilirkişi raporundaki gerçek zarar tavan hesabının, yukarıda sıralanan ilkelere uygun içerikle gerçekleştirilmiş bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24818, Karar No: 2015/3156, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24818 E.  ,  2015/3156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/655, Karar No: 2007/2193, Tarih: 08.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/655 E.  ,  2007/2193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle aynı konuda icra mahkemesine yapılan şikayetin kabul edilerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş olmasına, kesinleşmiş karar gözetilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan Mercii kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29638, Karar No: 2014/21235, Tarih: 28.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29638 E.  ,  2014/21235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince

mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, kusura ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 11 ay hapis cezasının, TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmeden TCK'nın 52/2 maddesinin uygulanması sonucu hesap hatası yapılarak, sanık hakkında 21.200 TL adli para cezası yerine, 18.200 Tl adli para cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayin edilerek CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine maddelerine aykırı davranılması,

2-Sanığın gözaltında geçirdiği süre ile tutuklu kaldığı sürenin TCK'nın 63. maddesi gereğince cezasından mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Hükmün esasını teşkil eden hüküm fıkrasında yazılı sürücü belgesinin geri alma süresinin 6 ay olarak belirtildiği halde, gerekçe bölümündeki 6 yıl ibaresi yazılması,

2-Sanığın gözaltında geçirdiği süre ile tutuklu kaldığı sürenin TCK'nın 63. maddesi gereğince cezasından mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Hükmün esasını teşkil eden hüküm fıkrasında yazılı sürücü belgesinin geri alma süresinin 6 ay olarak belirtildiği halde, gerekçe bölümündeki 6 yıl ibaresi yazılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin 3. Bendindeki “Olayın oluş şekli mağdurların şikayetçi olmaması, sanığın ekonomik durumu ile şahsi halleri dikkate alınarak sanığa verilen cezanın TCK 52/2 maddesi gereğince günlüğü takdiren 20,00 TL’den paraya çevrilerek 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 11 ay hapis cezasının sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu ile suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1060 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 21.200-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” bendi yazılması; sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin bentten sonra gelmek üzere “TCK'nın 63. maddesi uyarınca sanığın gözaltında gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürenin cezasından mahsup edilmesine” şeklindeki bendin eklenmesi; gerekçeli kararın son parağrafında bulunan “6 yıl” ibaresinin “6 ay ” olarak değiştirilmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33069, Karar No: 2013/38208, Tarih: 04.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/33069 E.  ,  2013/38208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında Ertan'ı yaralama suçundan kurulan hükümden kısa kararda cezanın ertelenmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı konusunda bir karar verilmediği halde gerekçeli kararda bu hususla hüküm kurularak hükümde karışıklığa yol açılması,

2) Sanık hakkında kısa kararda gerekçeli karar ile çelişki oluşturacak şekilde aleyhine suç işlenen ikinci mağdurun kimliğinin belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün diğer yönleri incelenmeksizin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16640, Karar No: 2016/5879, Tarih: 05.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/16640 E.  ,  2016/5879 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2015/16640

KARAR NO : 2016/5879

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı M.. T..S..Ü.. İ.. S.T. L. Ş.. vek. Av. O.. Ö.. ile davalı K.. V. S..K..Tic. Ltd. Şti. vek. Av. T.. B.. aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Karabük ...verilen .. gün ve .. E.-.. K. sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davalı vekili tarafından Harçlar Kanununa göre nisbi temyiz harcı yatırılması gerekirken, maktu temyiz harcı yatırılması nedeniyle eksik harcın tamamlanması için muhtıra çıkarılarak HUMK'nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,.. gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1811, Karar No: 2011/2444, Tarih: 20.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/1811 E.  ,  2011/2444 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 'yı kasten öldürmekten ve ...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ... 'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19/09/2008 gün ve 124/338 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafi tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hüküm yönünden;

CMK.nun 231/12.maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, mahallinde gereğinin yerine getirilmesi mümkün görülerek inceleme dışı bırakılmıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde kasten insan öldürme suçunun niteliği tayin,takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin ağır tahrik olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

A) Kasten insan öldürme suçundan kurulan ve resen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Kasten insan öldürmeye kalkışma suçu yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre;sanık ile gayrı resmi birlikte yaşayan mağdure ...’nin, aralarındaki geçimsizlik nedeniyle olaydan yedi ay kadar önce ayrılarak maktul ... ile gayrı resmi birlikte yaşamaya başladığı, bu duruma sinirlenen sanığın olay günü mağdur ve maktulün birlikte yaşadığı eve

gelerek maktulün başına ateş ederek öldürdüğü, mağdur ...’nin de başına ateş ederek öldürmeye kalkıştığı olayda;

a) Mağdurenin kendisinden ayrılarak maktul ile birlikte yaşamasını aile şerefini ve namusunu eksilten bir davranış olarak nitelendiren sanığın, eylemini töre (namusunu kurtarmak) saikiyle gerçekleştirdiği anlaşılmakla, lehe yasanın tespitinin 5237 sayılı TCK.nun 82/1-k, 35, 62. maddeleri ile 765 sayılı Yasanın 448, 62, ve 59. maddeleri uyarınca yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

b) Kabule göre de;

aa) Mağdure ...’nin başına isabet eden merminin 3x4 cm lik kraniektomi arızası nedeniyle uzuv tatili oluşturup, hayat fonksiyonlarını 4.derecede etkileyecek şekilde kemik kırığına neden olduğu ve yaşamsal tehlike yarattığı olayda; 5237 sayılı TCK.nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre cezanın üst sınıra yakın şekilde tayini gerekirken 12 yıl olarak tayini ile eksik ceza verilmesi,

aa) Mağdure ...’nin başına isabet eden merminin 3x4 cm lik kraniektomi arızası nedeniyle uzuv tatili oluşturup, hayat fonksiyonlarını 4.derecede etkileyecek şekilde kemik kırığına neden olduğu ve yaşamsal tehlike yarattığı olayda; 5237 sayılı TCK.nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre cezanın üst sınıra yakın şekilde tayini gerekirken 12 yıl olarak tayini ile eksik ceza verilmesi,

bb) Kasten insan öldürmeye kalkışma suçunda, lehe kabul edilen 5237 sayılı Yasaya göre hüküm kurulduğu halde 5237 sayılı Yasanın 53.maddesi yerine 765 sayılı Yasanın 31 ve 33.maddelerinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), karşı temyiz bulunmadığından CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 20/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.