muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13328, Karar No: 2018/16155, Tarih: 03.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/13328 E.  ,  2018/16155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu Merkez ... 2947 parsel sayılı taşınmazın değeri tespit edilirken öncelikle arsa mı yoksa arazi mi olduğunun belirlenmesi gerekir. ... Belediyesi'nin 09/09/2015 tarihli yazı cevabında; dava konusu taşınmazın belediye sınırları dışında olduğunun, imar durumunun ... İl Özel İdaresinden sorulması gerektiğinin belirtildiği, Mahkemece alınan bilirkişi raporunda taşınmazın ... TOKİ-1 ve TOKİ-2 konutlarına çok yakın olduğu, Mahkeme gözleminde ise; taşınmazın ... iline çok yakın mesafede olduğunun belirtildiği anlaşılmakla taşınmazın niteliği hususunda çelişki bulunduğu görülmekle;

Taşınmazın değerlendirme tarihi olan 01.04.2015 gününde belediye 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun mahal olup olmadığı, en yakın yerleşim birimlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına olan uzaklığının ne olduğu hususları Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak yazı cevabına göre,

Taşınmazın vasfı belirlendikten sonra taşınmazın niteliğine göre oluşturulacak bilirkişi eşliğinde mahallinde yapılacak keşifte;

1-a) Arsa olduğunun tespiti halinde; Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi

uyarınca bedelinin değerlendirme gününden önceki yakın tarihte yapılan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

1-a) Arsa olduğunun tespiti halinde; Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi

uyarınca bedelinin değerlendirme gününden önceki yakın tarihte yapılan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması,

1-b)Tarım arazisi olduğunun belirlenmesi halinde ise, aynı Yasanın 11/1-f maddesi uyarınca; o yörede mutad olarak ekilen münavebeli ürünleri ve münavebeye alınan ürünlerin dekar başına verim miktarları Tarım ve Orman Bakanlığı İlçe Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından sonra taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre bedel tespiti,

Gerekirken, eksik inceleme ile açıklanan hususlarda değerlendirme yapılmadan soyut ifadelerle taşınmaza değer biçen rapor doğrultusunda yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

2-Bilirkişi raporunda taşınmazın niteliği (sulu-kıraç) hususundaki çelişki giderilerek münavebe ürünleri ve kapitalizasyon faizi yönünden bilirkişi raporunun denetlenmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerince temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23695, Karar No: 2014/6840, Tarih: 25.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/23695 E.  ,  2014/6840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Dörtyol 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :03.07.2013

NUMARASI :Esas no:2011/886 Karar no:2013/578

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanmaya ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.03.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/18057, Karar No: 2022/21390, Tarih: 01.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/18057 E.  ,  2022/21390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- TCK'nın 125/3-a maddesinde düzenlenen hakaret suçunda mağdur kamu görevlisi olup kamu görevlisinin, TCK’nın 6/1-c maddesinde “kamusal faaliyetin yürütülmesine atama veya seçilme yoluyla ya da herhangi bir surette sürekli, süreli veya geçici olarak katılan kişi” olarak tanımlanması, dolayısıyla her olayda, mağdurun kamu görevlisi olup olmadığının TCK’nın 6/1-c maddesindeki tanım çerçevesinde belirlenmesi gerektiği, ayrıca hakaretin yerine getirilen kamu görevi nedeniyle yapılması, kamu görevi ile hakaret eylemi arasında nedensellik bağının bulunması gerekir.

Somut olayda, sanığın ... öğretmenevinde müdür yardımcısı olan mağdura karşı eyleminin kamu görevi nedeniyle olmadığı, mağdurun şikayetten vazgeçtiği ve sanığın da 21/10/2015 tarihli duruşmada şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiğini beyan etmesi karşısında, düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeyerek sanık hakkında TCK’nın 125/3-a maddesi uygulanmak suretiyle hüküm kurulması,

2- TCK'nın 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, suçun nerede gerçekleştirildiği tespit edilip, aleniyet öğesinin ne şekilde oluştuğu tartışılıp açıklanmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle verilen cezanın anılan Kanun maddesi gereğince artırılması,

Kanuna aykırı, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 01/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17173, Karar No: 2020/12414, Tarih: 19.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/17173 E.  ,  2020/12414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekilleri; müvekkilinin ... Merkez ...Kasabası Belediyesinde işçi olarak çalışmakta iken 6360 sayılı Yasa nedeniyle belediyenin kapatılması üzerine davalı ...'ne işçi olarak devredildiğini, Belediyede çalıştığı dönemde ... Sendikası'na üye olduğunu, devir nedeni ile iş kolu değişikliği olmasından dolayı yeni çalıştığı davalı kurumda örgütlü Yol İş Sendikası'na 31/03/2014 tarihinde üye olduğunu, Yol İş Sendikası ile davalı kurum arasında 01/03/2013 - 28/02/2015 tarihleri arasında yürürlükte bulunan 4. dönem grup Toplu İş Sözleşmesi imzalandığını, ancak müvekkilinin söz konusu sendikaya üye olmasına rağmen davalı işveren tarafından Toplu İş Sözleşmesi'ndeki hükümlerin müvekkilinin lehine uygulanmadığını, bunun üzerine Toplu İş Sözleşmesi'den kaynaklanan alacak ve fark alacaklarının ödenmesi için davalı işverene müracaat etmiş isede davalı işveren tarafından talebinin geri çevrildiğini, davalı işverenin 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununda "Toplu İş Sözleşmesinin Hükmü" 36. maddesi ile "Toplu İş Sözleşmesi'den yararlanma" 39. maddesi ve 01/03/2013-28/02/2015 tarihleri arasında yürürlükte bulunan 4. dönem grup Toplu İş Sözleşmesi'nin 4. maddesi hükümlerini hiçe sayarak Toplu İş Sözleşmesi hükümlerini ekonomik yönlerinden müvekkiline mahrum ettiğini, Toplu İş Sözleşmesi 'nin 17. maddesinin 4. ve 5. fıkralarında "başka kurumlardan devredilen işçilerin almakta oldukları gündelikleri ile pozisyon başlangıç derecelerinin 1. kademesinden itibaren gündeliği aranarak en yakın lehte derece ve kademeye intibakı yapılacak" denilmesine rağmen 31/03/2014-10/14/2014 tarihleri arasında kapatılan belediyede almakta olduğu yevmiyesinin ödendiği, ancak Toplu İş Sözleşmesi'ndeki hükümlerin hiçe sayıldığı, Toplu İş Sözleşmesi'nin 93. maddesinde en düşük yevmiyenin 61,67 TL olarak belirlenmesine rağmen müvekkiline 36,30 TL yevmiye ödendiğini, çalıştığı pozisyon ve göreve göre Toplu İş Sözleşmesi'nin 95. maddesindeki yıpranma ödeneğinin verilmediğini, ödenmesi gereken ilave tediye ve ikramiyelerin, eksik ödenen yevmiye üzerinden hesaplandığını, ilave tediye ile ikramiyelerin eksik ödendiğini, Toplu İş Sözleşmesi'nin 106. maddesinde günlük yemek ücretinin 4,94 TL olarak belirlenmesine rağmen eksik ödendiğini iddia ederek; 100,00 TL eksik ödenen ücret, 100,00 TL eksik ödenen yıpranma, 100,00 TL eksik ödenen ikramiye, 100,00 TL eksik ödenen ilave tediye, 50,00 TL eksik ödenen yemek ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davacının müvekkili idarede bulunan kayıtlara göre tabi olduğu Toplu İş Sözleşmesi hükmü doğrultusunda ücret ve diğer haklardan faydalandırıldığını, davacı hakkında uygulanan ücret ile diğer mali ve sosyal hakların, tamamen kendisinin hür iradesi ile imzalanarak yürürlüğe giren ve geçmiş yıllarda kendisine uygulanan Toplu İş Sözleşmesi hükümleri çerçevesinde yapıldığını, müvekkili idarenin tek taraflı olarak Toplu İş Sözleşmesi hükümlerini değiştirme hak ve yetkisinin bulunmadığını, müvekkili idarede çalışanlar arasında ayrım yapılması veya çalışanların farklı işleme tabi tutulması gibi uygulamarla Anayasa ve İş Kanunu'nda yer alan eşit davranma ilkesine aykırı bir durumun söz konusu olmadığını, 6536 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25/2. maddesine göre ücret, ikramiye, prim ve paraya ilişkin sosyal yardım konularında Toplu İş Sözleşmesi hükümlerini uygulamaya esas alınacağının açıkca ifade edildiğini, müvekkili idarenin de Toplu İş Sözleşmesi'ne göre davalı ile diğer işçiler hakkında yapılan uygulamada hukuka aykırı bir durumun olmadığını, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Çalışma Genel Müdürlüğü 06/05/2014 tarih 7406 sayılı yazısı ile; İl Özel İdaresi bünyesinde "inşaat" işkoluna tabii olunarak çalışıldığı sebebiyle, sendikadan istifa edilse dahi uygulanmakta olan Toplu İş Sözleşmesi'nden yararlanılamayacağının belirtildiği, bu kapsamda davacıların Yol-İş Sendikası ile idare arasında imzalanan Toplu İş Sözleşmesi'nden yararlanamayacaklarının açık olduğunu, 6360 sayılı Kanun'un, geçici 1. maddesi, 10. fıkrasıyla "....Devredilen veya nakledilen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal hakları: Toplu İş Sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir veya nakil işleminden önce tabi oldukları Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre, Toplu İş Sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2012 yılı Eylül ayından geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir." denildiğini, davacının ... Sendikası'nın imzalamış olduğu sözleşme ile bağlı olduğunu, bu sözleşme hükümlerinin sona erdiği tarihten itibaren yeni bir sözleşmeye dahil olabileceğini, İdare ile Sendika arasında imzalanan sözleşme de 01/03/2013 tarihinde başlayıp 28/02/2015 tarihinde geçerlilik süresinin sona erdiğini, bu kapsamda, davacının iddia ettiği şekilde bir başka sözleşmeye dahil olabilmesi ve yararlanmasının mümkün olmadığını, davacıların ... Sendikası'na üye olduklarını, istifa etmiş olsalar dahi yeni Toplu İş Sözleşmesi imzalanıncaya kadar 01/03/2015 tarihine kadar devir ve nakil işleminden önce tabi oldukları sözleşme hükümlerine göre işlem görmeleri gerektiğini, ücret bordroları ile tüm yasal ve sendikal ödemelerinin gerçekleştirildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz :

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz :

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Toplu iş sözleşmesi, işçi sendikası ile işveren sendikası veya sendika üyesi olmayan işveren arasında, iş sözleşmesinin yapılması, muhtevası ve sona ermesi ile ilgili hükümleri düzenlemek için yapılan, tarafların karşılıklı hak ve borçlarını, Toplu İş Sözleşmesinin uygulanması ve denetimi ile uyuşmazlıkların çözüm yollarına ilişkin hükümleri de içerebilen yazılı bir sözleşmedir.

Bilindiği üzere, bireysel iş sözleşmeleri gibi toplu iş sözleşmeleri de, çalışma koşullarının belirlenmesi açısından başvurulması gereken en önemli kaynaklardandır. Kural olarak, bir iş sözleşmesinde yer alabilecek tüm konular toplu iş sözleşmesi ile de düzenlenebilir. Toplu İş Sözleşmesi kollektif bir hukuki düzenleme niteliğinde bulunduğundan, iş sözleşmelerinin üzerinde ve maddi anlamda kanun gibi onları etkileyecek tarzda hükümler içerir. Toplu İş Sözleşmelerinde; iş sözleşmelerinin yapılması, içeriği ve sona ermesine ilişkin hususları düzenleyen hükümler, Toplu İş Sözleşmelerinin zorunlu unsurlarındandır.

Dosya içeriğinden, davacı işçinin ... Belediyesi’nde çalışmakta iken 6360 sayılı Kanun hükümleri gereğince nihai olarak 31.03.2014 tarihinde ...’ne devredildiği anlaşılmaktadır. Davacının devirden önce Belediyede yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinden yararlandığı anlaşılmaktadır.

Davacının devirden sonra çalışmaya devam ettiği ... işyerinde ise 01.03.2013 ilâ 28.02.2015 tarihleri arasında geçerli Toplu İş Sözleşmesinin yürürlükte olduğu görülmektedir. Davacı da, nakilden sonra toplu iş sözleşmesinin tarafı Yol-İş Sendikasına üye olmuş ve üyeliği de işverene bildirilmiştir.

Ancak 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 10. fıkrasının son cümlesinde “Devredilen veya nakledilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; Toplu İş Sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir veya nakil işleminden önce tabi oldukları Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre, Toplu İş Sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2012 yılı Eylül ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir”. düzenlemesi bulunmaktadır.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular ile 6360 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinin 10. fıkrasındaki devredilen işçilerin yeni bir Toplu İş Sözleşmesi düzenleninceye kadar devirden önce tabi oldukları Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinin uygulanacağına yönelik açık hükmü karşısında, davacının devirden sonra üye olduğu Yol-İş Sendikası ile davalı işveren arasında yapılan 01.03.2013 ilâ 28.02.2015 yürürlük tarihli Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayacağı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/791, Karar No: 2014/6760, Tarih: 30.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/791 E.  ,  2014/6760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, küçük ....un nüfus kaydında anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Aile Mahkemesi ise, anne ve baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda davacılar, nüfus kaydında çocuğu olarak görünen.... gerçekte kardeşi ..... olduğu, küçüğün doğum tarihinde kardeşinin il dışında bulunması nedeniyle kendi nüfusuna kaydedildiği iddiasıyla küçüğün nüfus kaydının düzeltilmesini talep etmişlerdir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.04.3014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8260, Karar No: 2016/11947, Tarih: 11.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/8260 E.  ,  2016/11947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 22.05.2014 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 04.06.2014 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 11.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.