muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5984, Karar No: 2019/246, Tarih: 21.01.2019

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece verilen kararda, dosyanın daha önce Yargıtay incelemesinden geçip bozulmuş olması nedeniyle 8 gün içinde temyize tabi olmasına rağmen, kısa ve gerekçeli kararda yasa yolu olarak “istinaf yasa yolu açık olmak üzere iki hafta” olarak belirtilmiştir. Bu karar, istinafa başvuran davalı vekiline 28.11.2016 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı vekili bu kararı 8 gün geçtikten sonra ancak mahkemenin kararında belirttiği süre olan iki hafta dolmadan istinaf etmişlerdir. İstinaf sonucu dosyanın gittiği bölge adliye mahkemesinin ilgili dairesi de kararın temyize tabi olduğunu bildirerek dosyayı ilk derece mahkemesine göndermiştir.

Buradaki ihtilaf; esasen temyize tabi bir kararın, mahkemece yanlış değerlendirme yapılarak istinafa tabi olduğunun kararda bildirilmesi ve davalı vekilinin de mahkeme kararında belirtilen kanun yoluna belirtilen süre içinde istinaf başvurusu yapmış olması nedeniyle bu başvurunun süresinde ve usûlüne uygun olup olmadığından kaynaklanmaktadır.

Anayasanın 40. maddesinde “(Ek fıkra: 3/10/2001-4709/16 md.) Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır.” hükmü yer almaktadır.

Yine, 6100 sayılı HMK nın “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297. maddesinin (ç) bendinde; “Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresinin” kararda yer alması gerektiği, belirtilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de kararlarında, kanun yollarına başvuruyu adil yargılanma hakkı kapsamında değerlendirmektedir.

Yukarıda da belirtildiği üzere bir kararın istinafa veya temyize tabi olup olmadığını belirleme görevi hâkime verilmiştir. Hâkim, hükmünün hangi kanun yoluna tabi olduğunu ve süresini kararında doğru olarak belirtmek zorundadır.

Bir hükmün hangi kanun yoluna tâbi olduğunu belirlemek hukuki bir muhakemeyi gerektirmektedir. Nitekim bu konuda zaman zaman Yargıtay ile Bölge Adliye Mahkemeleri ya da ilk derece mahkemeleri arasında da görüş ayrılıkları olmaktadır.

Olayımızda verilen hüküm esasında istinafa tabi bir hükümdür. Ancak daha önce dosya Yargıtay’a gelip bozulduğu için yerel mahkemece verilen karar doğrudan Yargıtaya gönderilmesi gerekmektedir. Mahkemece bu husus yanlış muhakeme edilerek istinafa tabi olduğu kararına varılmıştır. Mahkemenin dahi yanlış bir değerlendirme yaptığı bir konuda hukuk eğitimi almamış kişilerin kararda yazanın aksine doğru bir değerlendirme yapmasını beklemek hakkaniyete uygun düşmeyeceği gibi, mahkemenin kararında bildirdiği kanun yoluna başvuran tarafın başvurusunu hak kaybına yol açacak şekilde aleyhine değerlendirip kanun yoluna müracaatını engelleyecek biçimde yorumlamak adil yargılanma hakkının da ihlali niteliğindedir.

Kanun yolu süresinin yanlış bildirilmesinden farklı olarak kanun yolunun yanlış yazılmış olması, bu hususun tespitinin bir hukuki muhakemeyi gerektirmesi nedeniyle kanun yoluna başvuran kişinin aleyhine değerlendirilemeyeceği ve adil yargılama ilkesine aykırılık teşkil edeceği, bu nedenlerle yapılan kanun yolu başvurusunun süresinde olduğu kanaatinde olduğumdan temyiz süresinin geçirildiğine dair çoğunluk görüşüne katılmayarak temyiz incelemesinin yapılması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/10544, Karar No: 2022/12627, Tarih: 19.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/10544 E.  ,  2022/12627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 02/08/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, davalı ... AŞ. vekilinin temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına 19/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/910, Karar No: 2024/2606, Tarih: 04.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/910 E.  ,  2024/2606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/939 Değişik İş

SUÇ : Ticari dolandırıcılık

HÜKÜM : İade talebinin kabul edilebilir olduğuna dair karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İadesi talep edilen hakkında kurulan hükmün; karar tarihinde yürürlükte bulunan 6706 sayılı Cezaî Konularda Uluslararası Adlî İş Birliği Kanunu'nun (6706 sayılı Kanun) 18 inci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 285 inci maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298 inci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2022/939 Değişik İş sayılı kararı ile Rusya Federasyonu tarafından ticari dolandırıcılık suçundan yargılanmak üzere iadesi talep edilen ... hakkında, 6706 sayılı Kanun'un 18 nci maddesi uyarınca iade talebinin kabul edilebilir olduğuna ilişkin karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2024 tarihli ve 11-2023/102363 sayılı onama görüşünü içerir tebliğnamesiyle dosya temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

İadesi talep edilen müdafinin temyiz istemi; iadesi talep edilenin, aynı eylemden dolayı daha önce Rusya Federasyonu'nda yargılandığına ve cezasını infaz ettiğine, iade edilmesi halinde ülkesinde işkence ve kötü muameleye maruz kalma ihtimali bulunduğundan... Valiliği Göç İdaresi İl Müdürlüğüne müracaat ederek uluslararası koruma/iltica başvurusunda bulunduğuna, Türkiye'de bir Türk vatandaşı ile evlenmesi nedeniyle 6706 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca iade edilemeyecek kişiler arasında olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Adalet Bakanlığı Dış İlişkiler ve Avrupa Birliği Genel Müdürlüğü'nün 18.10.2022 tarihli ve E.81016607-4-1-YU-152-2022-11944/130336 sayılı yazısı ile ekindeki belgelerden; ticari dolandırıcılık suçundan aranan ve Türkiye'de bulunduğu belirlenen Rusya Federasyonu uyruklu 23.06.1983 doğumlu ...'in Rusya Federasyonu yetkili adli makamlarınca yargılanmak üzere 18.07.2022 tarihli nota ile iadesinin talep edildiği ve dosyada iadesi talep edilen hakkında Rusya Federasyonu tarafından talebe konu yargılamaya ilişkin olarak gönderilen bir kısım mahkeme kararları, bilgi ve belgeler ile tercümelerinin bulunduğu görülmüştür.

2. İadesi talep edilen ..., Mahkemede alınan 28.04.2023 tarihli beyanında; 6706 sayılı Kanun'un 17 nci maddesi uyarınca talep eden Rusya Federasyonu'na rızaen iade edilmeyi kabul etmediğini bildirmiştir. İadesi talep edilen müdafi tarafından sunulan dilekçe ekinde, Karar başlıklı Mordovya Özerk Cumhuriyeti Saransk Şehir Mahkemesinin 07.08.2019 tarihli kararının Türkçe çevirisinin, ilgilinin 07.07.2021 tarihinde bir Türk Vatandaşı ile evlendiğine dair belgenin ve... Valiliği Göç İdaresi İl Müdürlüğü Uluslararası Koruma Çalışma Grubuna hitaben yazılan 24.11.2022 tarihli dilekçe suretinin ibraz edildiği görülmüştür.

3.... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2022/939 Değişik İş sayılı kararı ile Rusya Federasyonu tarafından ticari dolandırıcılık suçundan yargılanmak üzere iadesi talep edilen ... hakkında, iade talebinin kabul edilebilir olduğuna ilişkin temyiz incelemesine konu karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Rusya Federasyonu uyruklu ...'in yargılanmak üzere iadesi talebine ilişkin olarak, 6706 sayılı Kanun ile Türkiye ve Rusya Federasyonu'nun taraf olduğu Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesi (SİDAS) hükümleri uyarınca yapılan incelemede;

1. İadesi talep edilen müdafinin, müvekkilinin daha önce aynı eylem nedeniyle Rusya Federasyonu'nda yargılandığı ve cezasını infaz ettiğini bildirmesi karşısında; 6706 sayılı Kanun'un 18 inci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan, "Talep eden devlet tarafından gönderilen belgelerin yeterli görülmemesi hâlinde mahkeme, uygun bir süre içinde ek bilgi ve belgelerin gönderilmesini isteyebilir." hükmü uyarınca, dosyada yer alan bilgi ve belgelerin bu hususun tespitine imkan sağlamaması nedeniyle, talep eden Rusya Federasyonu Devletinden ek bilgi ve belge talebinde bulunulması ile iade konusu eylem yönünden mükerrer yargılama olup olmadığının belirlenmesi,

2. 6706 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, "İadesi talep edilen kişinin ırkı, etnik kökeni, dini, vatandaşlığı, belli bir sosyal gruba mensubiyeti veya siyasî görüşleri nedeniyle bir soruşturma veya kovuşturmaya maruz bırakılacağına veya cezalandırılacağına ya da işkence veya kötü muameleye maruz kalacağına dair kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması" halinde iade talebinin kabul edilemeyeceğine dair düzenleme gereğince; iadesi talep edilen müdafinin, müvekkilinin Rusya'ya iadesi halinde işkence ve kötü muameleye maruz kalma ihtimali bulunduğundan Türkiye'ye uluslararası koruma/iltica başvurusunda bulunduklarını bildirmesi karşısında, bu başvurunun akıbeti araştırılarak, gerekli görülmesi halinde bu başvuruya ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya getirtilmesi,

3. 6706 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin dördüncü fıkrasındaki; "İadesi talep edilen kişinin, talep tarihinde on sekiz yaşını doldurmamış olması, uzun zamandan beri Türkiye’de bulunuyor olması veya evli bulunması gibi kişisel hâlleri nedeniyle, iadenin kişinin kendisini veya ailesini, fiilin ağırlığı ile orantısız şekilde mağdur edecek olması durumunda iade talebi kabul edilmeyebilir." şeklindeki düzenleme ve iadesi talep edilenin Türk vatandaşı ile evli olduğu yönündeki beyanı karşısında; iadesi talep edilen kişinin Türk vatandaşlığına geçme hususunda herhangi bir müracaatının bulunup bulunmadığı sorularak, ailevi durumu ile alakalı araştırma yapıldıktan sonra, belirtilen düzenleme uyarınca yeniden bir değerlendirme yapılmak suretiyle iade talebinin kabul edilebilir olup olmadığına karar verilmesi,

Gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2022/939 Değişik İş sayılı kararına yönelik iadesi talep edilen müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2310, Karar No: 2021/5455, Tarih: 17.06.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2018/2310 E.  ,  2021/5455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 8 parsel sayılı 130.000 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek, malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... tapu kaydına dayanılarak davalı Hazine aleyhine, açılan tapu iptali ve tescil istemi ile dava açmıştır. Yargıtay 14. Hukuk Dairesi tarafından 04.05.1982 tarihinde merci yeri olarak belirlenen Mardin Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 8 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... (...) ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 59,30 TL temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.06.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7373, Karar No: 2014/4194, Tarih: 31.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7373 E.  ,  2014/4194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16996, Karar No: 2011/10052, Tarih: 28.12.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/16996 E.  ,  2011/10052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2-b, 22/3, 62, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksir, 765 sayılı TCK’da açıkça tanımlanmamış ise de, 5237 sayılı TCK’nın 22/2. maddesinde “dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesi” şeklinde tanımlanmıştır. Toplumsal yaşamda belli faaliyetlerde bulunan kimselerin başkalarına zarar vermemek için bir takım önlemler alması ve bazı davranış kurallarına uyma zorunlulukları bulunmaktadır. Bu kurallar toplum olarak yaşama zorunluluğundan doğabileceği gibi, Devletin müdahalesiyle de ortaya çıkabilmektedir. Taksirli suç bu kuralların ihlal edilmesi sonucu belirir, fail tedbirli ve öngörülü davranmamış olduğu için cezalandırılır. Bu bakımdan sorumluluğun nedeni, öngörebilme imkân ve ödevinin varlığına rağmen sonuca iradi bir hareketle neden olmaktan kaynaklanmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.03.2008 gün ve 43-62; 01.02.2005 gün ve 213-3; 23.03.2004 gün ve 12-68; 09.10.2001 gün ve 181-204; 21.10.1997 gün ve 99-202 sayılı kararları başta olmak üzere, birçok kararında da vurgulandığı üzere, öğretide ve uygulamada taksirin unsurları;

1- Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

2- Hareketin iradiliği,

3- Neticenin iradi olmaması,

4- Hareketle netice arasında nedensellik bağının bulunması,

5- Neticenin öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olması, şeklinde kabul edilmektedir.

Bilinçli taksir ise 5237 sayılı TCK’nın 22/3. maddesinde, “kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi” olarak tanımlanmıştır. Taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırıcı ölçüt taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörmemesi, bilinçli taksir halinde ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır.

Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü halde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü halde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlike hali, bunu öngörmemiş olan kimsenin tehlike hali ile bir tutulamaz; neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun, bu neticeyi meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.

Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü halde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü halde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlike hali, bunu öngörmemiş olan kimsenin tehlike hali ile bir tutulamaz; neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun, bu neticeyi meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.

Somut olayda, sanığın idaresindeki ... ile 2918 sayılı Kanunun uygulanma imkanı bulunmayan site içerisinde ters yola girmek suretiyle karşıdan karşıya geçen yayaya çarparak taksirle yaralama suçunu işlemekten ibaret eyleminde, gerçekleşen netice öngörülebilir ise de, fail tarafından öngörülmüş olduğuna ve buna rağmen failin şansına veya başka etkenlere güvenerek hareketini sürdürdüğüne ilişkin herhangi bir bilgi ve belirleme bulunmadığı nazara alınmaksızın, eylemin bilinçli taksirle işlendiğinin kabulü ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 22/3. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/736, Karar No: 2023/3390, Tarih: 31.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/736 E.  ,  2023/3390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/385 Esas, 2021/858 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 30.05.2023 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin elektrik piyasasında üretim ve satım lisansına sahip Gimak Enerji Üretim Ltd. Şti. (Gimak) hisselerinin tamamına sahip olduğunu, bu şirketin Çeşmebaşı HES projesi ile bu projeye uygun yapılmış enerji üretim tesisinin tümünün davalı tarafından alınmak istendiğini, satım ve devir konularını içeren 20.04.2011 tarihli karma sözleşmenin imzalandığını, sözleşmede şirket üzerinde kayıtlı bulunan 8,2 MW kurulu güç kapasitesine sahip Çeşmebaşı HES ve bu projeye uygun olarak yapılmış olan enerji üretim tesisinin tümünün şirketle birlikte devrinin amaçlandığını, HES Projesi ve bu projeye uygun tesislerin devri belli bir prosedür ve yükümlülüğün yerine getirilmesine bağlı olduğu için devir işlemleri için tarafların yapması ve yerine getirmesi gerekli sorumluluklarının bulunduğunu, davalının yükümlülüklerini yerine getirmediğini, problemleri çözmediğini, sözleşmenin feshine neden olduğunu, tarafların yapacakları işlemlerin ve üzerine düşen yükümlülüklerin belli bir zaman diliminde gerçekleştirilmesinin sözleşmenin 6 ncı maddesinde hüküm altına alındığını, kapanış işleminin tüm izin ve işlemlerin tamamlanmasını müteakip 10 iş günü içerisinde, ancak en geç 30.06.2011 ile 30.07.2011 tarihleri arasında yapılacağını, ancak davalının sözleşme ile kararlaştırılmış olan bu tarihe uymayarak işlemlerin tamamlanması için gerekli özen ve gayreti sözleşmenin 4.4 maddesi gereğince göstermediğini, müvekkilinin 22.07.2011 tarihli ihtarname ile sözleşme ile belirlenen sürelere az bir zaman kaldığını, kendilerinin üzerine düşen sorumluluğu yerine getirme yönünde gayret sarf ettiklerini, ancak davalının sözleşme gereğini yerine getirmediğini belirtip sözleşme gereğince davalının edimlerinin yerine getirmesinin istediğini, davalının 26.07.2011 tarihli cevabi ihtarında kendilerinin de sözleşmenin en kısa sürede tamamlanmasını arzu ettiklerini, sözleşmede belirtilen 30.07.2011 tarihinin 30.08.2011 olarak değiştirilmesini isteyip satın alma ve devir işlemlerinin tamamlanmasına yönelik iradelerini bir kez daha noter huzurunda ikrar ettiğini, uygun görülmekle işlemlerin tamamlanma sürecinin 30.08.2011 tarihine ertelendiği, ancak davalının 09.08.2011 tarihli ihtarıyla Türkiye Sınai ve Kalkınma Bankasına (TSKB) yaptıkları başvuruya olumsuz cevap verildiğini, sözleşmenin 3.4 maddesindeki devre ilişkin ön koşulların sağlanamamış olması nedeniyle sözleşmeye devam edilmesinin mümkün olmadığını belirterek başkaca bir açıklama yapmadan sözleşmeyi haksız feshettiğini, bunun üzerine müvekkilinin 23.09.2011 tarihli ihtarname ile sözleşmenin devamını ya da sözleşmenin 9 uncu maddesiyle kararlaştırılmış cezai şartı talep ettiği, davalının 20.10.2011 tarihli ihtarnamesiyle sözleşmedeki cezai şarta uymayacaklarını bildirdiğini, davalının keyfi olarak sözleşmeye son verdiğini ileri sürerek sözleşmenin 9 uncu maddesi uyarınca tahakkuk eden 3.760.000,00 TL cezai şartın ve sözleşmenin ifa edilmemesi nedeni ile şimdilik 10

.09.2011 tarihli ihtarname ile sözleşmenin devamını ya da sözleşmenin 9 uncu maddesiyle kararlaştırılmış cezai şartı talep ettiği, davalının 20.10.2011 tarihli ihtarnamesiyle sözleşmedeki cezai şarta uymayacaklarını bildirdiğini, davalının keyfi olarak sözleşmeye son verdiğini ileri sürerek sözleşmenin 9 uncu maddesi uyarınca tahakkuk eden 3.760.000,00 TL cezai şartın ve sözleşmenin ifa edilmemesi nedeni ile şimdilik 10.000,00 TL davacı zararının fesih tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.