muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/893, Karar No: 2022/11439, Tarih: 09.11.2022

Sanığın Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 13/06/2014 tarihli yazısı ekindeki dilekçesi ile beyan ettiği bilinen "Dondurmacı Yokuşu No:13 Basmane-İzmir" ikamet adresinde denetimin infazını talep etmesine rağmen, sanığın mernis adresinin Siirt ilinde olduğu gerekçesiyle denetim dosyasının, Siirt Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmesi hatalı olduğu gibi, adı geçen Müdürlük tarafından 10/09/2014 tarihli ve 2014/314 sayılı çağrı yazısının öncelikle, sanığın bilinen adresi yerine, doğrudan mernis adresine tebliğe çıkartılmasının da usulüne uygun olmadığı, son olarak mernis adresine tebliğe ilişkin 23/09/2014 tarihli tebliğ mazbatası incelendiğinde, sanığın adreste bulunamamasının sebebinin net olarak yazılmaması nedeniyle de söz konusu tebligatın yine usulüne uygun olmadığı, bu halde sanığın denetimli serbestlik tedbirlerine uymadığının kabul edilemeyeceği, kovuşturma şartı bulunmadığından bahisle de kamu davasının durmasına, sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasının devamına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek İzmir 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/03/2021 tarihli ve 2019/674 esas, 2021/204 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık ... hakkında, 12/09/2013 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 10/10/2013 tarihli ve 2013/93874 soruşturma, 2013/35237 esas, 2013/15348 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/2. maddesi gereğince denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair İzmir 22. Sulh Ceza Mahkemesinin 06/03/2014 tarihli ve 2013/817 esas, 2014/259 sayılı kararının kesinleşmesini takiben, sanığın denetimli serbestlik tedbirlerine uymadığının bildirilmesi üzerine İzmir 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/2014 tarihli ve 2014/616 esas, 2014/301 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 7.300,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına

karar verildiği, kararın temyizi üzerine Dairemizin 01/11/2019 tarihli ve 2019/2235 esas, 2019/6919 karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, yeniden yapılan

yargılama sonucunda İzmir 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/03/2021 tarihli ve 2019/674 esas, 2021/204 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'nun 191/1, 50/1-a, 52/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3-son maddeleri uyarınca 5.400,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anlaşılmıştır.

yargılama sonucunda İzmir 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/03/2021 tarihli ve 2019/674 esas, 2021/204 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'nun 191/1, 50/1-a, 52/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3-son maddeleri uyarınca 5.400,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anlaşılmıştır.

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair İzmir 22. Sulh Ceza Mahkemesinin 06/03/2014 tarihli kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın Ankara 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunması nedeniyle, kararın infazı için Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Müdürlüğün 12/06/2014 tarihli ve 2014/2578 sayılı yazısı ekinde bulunan dilekçesi ile sanığın, ikamet adresi olan "Dondurmacı Yokuşu No:13 Basmane-İzmir" adresinde infazının yapılmasını talep etmesi üzerine, denetim dosyasının Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 13/06/2014 tarihli ve 2014/4872 sayılı yazısı ile İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmesini takiben, bu kez Müdürlükçe sanığın MERNİS adresinin "Kooperatif M. ... ... C. N. 49 İç Kapı No:9 Merkez/Siirt" olduğu gerekçesiyle, dosyanın Siirt Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmesi sonrasında, Müdürlük tarafından sanığın MERNİS adresine çıkartılan ve 23/09/2014 tarihinde, muhatabın hangi gerekçe ile adreste bulunamadığı yazılmaksızın tebliğ edilen çağrı yazısından sonra sanığın süresinde başvurmaması üzerine, dosya kapatılarak Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulmuş ise de;

Sanığın Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 13/06/2014 tarihli yazısı ekindeki dilekçesi ile beyan ettiği bilinen "Dondurmacı Yokuşu No:13 Basmane-İzmir" ikamet adresinde denetimin infazını talep etmesine rağmen, sanığın MERNİS adresinin Siirt ilinde olduğu gerekçesiyle denetim dosyasının Siirt Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmesi hatalı olduğu gibi, Müdürlük tarafından 10/09/2014 tarihli ve 2014/314 sayılı çağrı yazısının öncelikle, sanığın bilinen adresi yerine, doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkartılarak tebliğ mazbatasında sanığın adreste bulunamamasının sebebinin yazılmaması nedeniyle tebligatın usulüne uygun olmadığı, bu halde sanığın denetimli serbestlik tedbirlerine uymadığının kabul edilemeyeceği, kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından; mahkemece kamu davasının durmasına ve sanık hakkındaki denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasının devamına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-)Karar:

D-)Karar:

Açıklanan nedenlerle; kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca “kamu davasının durmasına” ve “denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazının sonucunun beklenilmesi için İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan, İzmir 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/03/2021 tarihli ve 2019/674 esas, 2021/204 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

09/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/16206, Karar No: 2003/5652, Tarih: -

6. Ceza Dairesi 2002/16206 E., 2003/5652 K.

**6. Ceza Dairesi 2002/16206 E., 2003/5652 K.**

**- SAHTECİLİK**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 342 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 349 ]

**"İçtihat Metni"**

Sahtecilikten sanık Fadli hakkında yapılan duruşma sonunda: Beraatine dair (İstanbul Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 12.7.2001 tarihli hükmün temyizen tetkiki yerel C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından onama isteyen 3.7.2002 tarihli tebliğname ile 10.7.2002 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Emre yazılı senet (bono) da rakam ve yazı ile tutar gösteren bölümler arasında duraksama çıktığında; yazı ile düzenlenen tutarın esas kabul edilmesi gerekmesi, 381 milyon lira için kaleme alınan belgede rakamla yazılı bölümün önüne (1) rakamının eklendiği, önceden boş bırakılan bölüme ise bir defada (Bir milyar üçyüzseksenbir milyon) yazısının yazıldığı, senedin tüm öğelerinin tam ve kandırıcılık yeteneğinin de bulunduğu gözetilmeden; dosya içeriğine ve belge aslına uymayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, C.Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak (BOZULMASINA), 19.9.2003 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9529, Karar No: 2011/11639, Tarih: 06.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9529 E.  ,  2011/11639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.05.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.04.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davalılar, maliki oldukları taşınmazda uygun geçit yeri bulunmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, bilirkişinin 5 numaralı alternatif olarak işaretlediği 807 sayılı parsel üzerinden davacının 802 sayılı parseli lehine geçit tesis edilmiştir.

Hükmü, davalılardan Hasan ve ... temyiz etmiştir.

Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Gerçekten, davacının 802 sayılı parseli mutlak geçit ihtiyacı içerisindedir. Bu bakımdan gene yolla bağlantısı sağlanmalıdır.

Ne var ki, gerek 802 gerekse 807 sayılı parsellerin bulunduğu paftanın incelenmesinde; mahkemece kurulan geçidin ulaştığı yerde genel bir yolun paftasına işaretlenmediği görülmektedir. Başka bir deyişle, davacının 802 sayılı parseli kurulan geçitle genel yola bağlanmış değildir.

Mahkemece yapılan bu saptamanın gözden kaçırılması doğru değildir.

Diğer taraftan, geçit tesis edilirken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır. Bunun sonucu olarak da mahkemece davacının 802 sayılı parselinin ihtiyacı karşılanırken diğer bütün geçit alternatiflerinin de değerlendirilmesi gerekir. Mahkemece bu husus da gözden kaçırılmış, diğer alternatiflerin niçin uygun görülmediği karar yerinde açıklanmamıştır.

Yapılması gereken iş, yerinde yeniden keşif yapılarak davacının 802 sayılı parselinin paftada mevcut bir genel yola hangi seçeneklerden bağlanabileceğini tespit etmek, bu şekilde muhtelif geçit alternatifleri üzerinde durmak, bunlardan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibine göre en uygun olanını seçmek, başka parsellerden geçit verilmesi mümkünse malikleri hakkında dava açmak üzere davacıya mehil vermek, açılan davları birleştirmek ve istem sonucunu bütün bunlardan sonra hükme bağlamak olmalıdır.

Değinilen yönler gözardı edildiğinden, karar bozulmalıdır.

Değinilen yönler gözardı edildiğinden, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 06.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13144, Karar No: 2024/1677, Tarih: 22.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/13144 E.  ,  2024/1677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2051 E., 2023/2402 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/378 E., 2023/26 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve feri müdahil Kurum vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının davalı...Tasarım İnş.ve Taah. Tur. San. Tic. Ltd. Şirketine ait işyerinde 15.05.2007 tarihinden 26.11.2013 tarihine kadar kesintisiz çalıştığından SGK'ya bildirilmeyen hizmetlerinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının SGK kayıtları incelendiğinde, şirkette işe başladığını iddia ettiği 15.05.2007 tarihinde SGK’ya girişinin hiç olmadığını, 25.05.2007 ile 27.07.2007 tarihleri arası ... Ltd. Şti.'de, sonrasında 04.09.2007-10.09.2007 tarihlerinde ... İnş. Ltd. Şt.'de çalıştığı, en son da 25.05.2007 ile 29.07.2008 tarihleri arasında da ... A.Ş.’de çalıştığının görüldüğünü, davacı, davalı firmada çalışmaya başladığını iddia ettiği tarihlerde davalı ile alakası olmayan iş yerlerinde çalıştığı gibi işe başlangıç tarihi olan 30.07.2008 tarihinde SGK'ya işe girişi bildirildiğini, iddia ettiği dönemde 3 farklı firmada SGK'sı bulunan işçinin bu dönemlere ilişkin davalı müvekkile karşı dava açmasında hukuki yarar olmadığını, davalı şirketin yol yapım işi ile uğraştığını, idarelerden almış olduğu ihaleler neticesinde, vermiş olduğu taahhüt durumu ve süresindeki ihtiyaç durumunu göz önüne alarak işçi çalıştırdığını, bu işe giriş çıkışların alınan ihalelerin bu ihaledeki işyerlerinin ve işin niteliği gereği ihtiyaç durumuna göre çalıştırılan işçinin ne kadar süreler çalıştığının gösterdiğini, davacı ile davalı firma arasında Antalya 6. İş Mahkemesi'nin 2013/527 E. Sayılı dosyasında fazla çalışma ücreti, Ulusal Bayram ve Genel Tatil Ücreti, Yıllık İzin Ücreti Alacağı ile Antalya 6. İş Mahkemesi'nin 2017/328 E. (Eski No:2013/835) sayılı dosyası ile kıdem, ihbar tazminatları ile eksik ücret alacağı talepli dava dosyaları mevcut olduğunu, davacının iddia ettiği şekilde 3.000,00 TL bedelle çalıştığı iddiaları yersiz olduğunu ileri sürerek; davanın reddini savunduğu,

2.Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde; davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde; davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile kesinleşen Antalya 5. İş Mahkemesi dosya içeriği, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işyerinde Kuruma bildirilenler dışında 30.07.2008 - 24.09.2013 tarihleri arasında hizmet akdini tabi olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın tam kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının tüm çalışmalarının bildirildiğini, kararın eksik inceleme dayalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

3.Fer'i müdahil SGK vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü süre nedeni ile reddine karar verilmesi gerektiğini, eksik inceleme ile hatalı karar verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile eldeki dosya açısından kuvvetli delil niteliği bulunan Antalya 6. İş Mahkemesinin 2013/527 Esas 2017/1085 Karar sayılı ilamı itibariyle ve dosyadaki yazılara, hükmün Dairece de benimsenmiş bulunan kanuni ve hukuki gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından taraf vekillerinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin bir numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarlamıştır.

2.Fer'i müdahil SGK vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisine yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31761, Karar No: 2013/29017, Tarih: 09.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/31761 E.  ,  2013/29017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Kısa kararda sanık hakkında ... cezanın alt sınırdan tayin edildiği belirtilmesine karşın, hükmün gerekçe kısmında sanık hakkındaki ... cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak uygulanması suretiyle gerekçe ile kısa karar arasında çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19841, Karar No: 2010/6164, Tarih: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19841 E.  ,  2010/6164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/26756, Karar No: 2022/3654, Tarih: 01.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/26756 E.  ,  2022/3654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 29/12/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 01/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4552, Karar No: 2018/5587, Tarih: 05.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/4552 E.  ,  2018/5587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan;

1-Davacının, hizmet döküm cetvelinde yer alan işyerleri bilgileri ile adreslerini içerecek şekilde işe giriş ve çıkış bildirgelerinin, Sosyal Güvenlik Kurumundan istenmesi,

2-Davalı Belediyeye bağlanmış olan kapanan Sarımazı Belediyesinin, davacının hizmet döküm cetvelinde çalıştığı gözüken işyerleri ile varsa ihale sözleşme ve şartnamelerinin olup olmadığının davalıdan sorularak bu belge ve bilgilerin eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyasının Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.