muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/648, Karar No: 2010/736, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/648 E.  ,  2010/736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dairemizin 12.10.2009 tarihli geri çevirme kararı ile Toprak Tevzi Komisyonunca 5 ada 11 parsel sayısı verilerek itilaflı saha olarak bırakılan alana doğudan komşu 103 adada bulunan parsellerin tespit tutanakları ve varsa dayanakları olan kayıtlar istenildiği halde yalnızca tespit tutanaklarının gönderildiği, taşınmazların tespit dayanaklarını oluşturan tapu kayıtlarının gönderilmediği anlaşılmakla; söz konusu itilaflı saha olarak bırakılan alanın doğusundaki Ortaköy yolundan sonra gelen ve Yakınca Köyünün 103 adadaki komşu parsellere uygulandığı anlaşılan; 28.8.1996 tarih 31, 18.4.1958 tarih 184, 18.4.1958 tarih 168, 18.4.1958 tarih, 168, 12.7.1990 tarih 8; 21.8.2003 tarih 3, 18.4.1958 tarih 181, 12.8.1985 tarih 22, 18.4.1958 tarih 200, 18.4.1958 tarih 187, 18.4.1958 tarih 199, 14.10.1986 tarih 4 ve, 17.4.1987 tarih ve 8 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesislerinden itibaren tüm tedavüllerinin dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

2- Yakınca Köyü çalışma alanına dahil 121 ada 1 sayılı parselin kadastro tespit tutanağının onaylı sureti ve varsa uygulanan kayıtlar ile 121 ada 1 sayılı parselin tespiti kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kaydının ve hükmen kesinleşmiş ise buna ilişkin mahkeme ilamının tastikli suretinin getirtilerek dosyasına konulması,

3- Yakınca Köyü çalışma alanına dahil 101 ada 91 ila 110 sayılı ve 102 ada 17 ila 51 sayılı parsellerin kadastro tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilmesi, davalı iseler bu hususta tutulacak dosya inceleme tutanaklarının, hükmen kesinleşenler varsa Mahkeme ilamlarının tastikli suretlerinin çıkartılarak dosyasına konulması,

4- Taşınmazlara komşu bulunan Ortaköyde Toprak Tevzi Komisyonunca çalışma yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise bu çalışmalar sırasında Yakınca Köyünün 101 ada 91 ila 110 sayılı,102 ada 17 ila 51 sayılı parsellerin bulunduğu yere ilişkin olarak da belirtmelik tutanağı ve haritası düzenlenmiş olup olmadığı Tarım İl Müdürlüğünden sorularak varsa belirtmelik tutanakları, dağıtım haritası, cetvelleri ve oluşan tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, istenilen hususların bir kez daha geri çevrimeye meydan verilmemek üzere eksiksiz ve tam olarak yerine getirilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanının Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10743, Karar No: 2019/5759, Tarih: 28.05.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/10743 E.  ,  2019/5759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇTAN ZARAR GÖREN : Hazine

SUÇ : Zimmet suçuna yardım etme

HÜKÜM : Zimmete yardım etmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Zimmet suçundan zarar gören Hazinenin, vekili aracılığıyla vermiş olduğu 24/10/2013 tarihli dilekçeyle davaya katılma isteminde bulunup hükmü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, 3628 sayılı Kanunun 17 ve 18 ile CMK'nın 237/2. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın zimmet suçuna yardım ettiği ... hakkında zimmet suçuna teşebbüsten kurulan mahkumiyet hükmünde zimmet miktarının değerinin azlığı nedeniyle TCK'nın 249. maddesi uygulandığı halde, sanık hakkında da TCK'nın 249. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

TCK'nın 53/1. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal Kararı doğrultusunda yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafi ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA 28/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2096, Karar No: 2011/2268, Tarih: 18.04.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/2096 E.  ,  2011/2268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ve asli müdahil ... ile Hazine ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 28.04.2009 gün ve 161/70 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R AR

Davacı ..., kadastro çalışmaları sırasında, nizasız-fasılasız kendisinin zilyetliğinde bulunan yerin 115 ada 1 parsel numarası ile mera olarak sınırlandırıldığını, taşınmazın sınırlandırılmasının iptali ile adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Müdahil davacı ..., davaya konu yeri satış senedi ile 14.11.1983 tarihinde ...'ten satın aldığını, yerin kendisinin zilyetliğinde bulunduğunu ve davasının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ile dahili davalı Hazine'ye usulüne uygun tebligat çıkarılmış, ancak köy tüzel kişiliği temsilcisi ve Hazine davaya katılmamış ve cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacı ... ile müdahil davacı ...'ın davasının husumet nedeni ile reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliler, tüm dosya kapsamından; dava konusu taşınmazın keşfen 107 ada 95 parsel ile onun doğusunda bulunan ve dosyada mevcut paftasından yol boşluğu olan yer olduğu anlaşılmaktadır. 107 ada 95 parsel Hazine adına tapuya ham toprak niteliği ile kayıtlı ise de, doğusunda bulunan ve yol boşluğu niteliğindeki yer üzerinde, taşınmazın bulunduğu köy tüzel kişiliğinin de kullanma hakkı bulunmaktadır. Dolayısıyla köyün de davada hasım olarak gösterilmesinde bir yanlışlık bulunmamaktadır. 107 ada 95 parselin doğusundaki yer bakımından kanuni hasım olan Hazine'nin davaya katılması TMK'nun 713/3. maddesi gereğidir. Hal böyle olunca Hazine de husumete ehil bulunmaktadır. Husumete ehil durumda bulunan Hazine'nin 107 ada 95 parsel yönünden de davada yer alması HUMK'nun 77. maddesine göre usul ekonomisi gereğidir. Dava konusu taşınmazlar yönünden köy ve Hazine davada yer aldığına göre toplanan deliller neticesinde davanın sonuçlandırılarak olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan gerekçeler nedeniyle davacı ...'ün temyiz itirazlarının bu nedenle kabulüyle usul ve kanuna aykırı olan yerel mahkeme kararının HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz temyiz eden davacıya iadesine 18.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7554, Karar No: 2019/2531, Tarih: 06.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/7554 E.  ,  2019/2531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; 02/09/2010 tarihinde davalının sürücüsü olduğu aracın, davacıların çocukları ...'ye çarpması şeklinde gerçekleşen kaza sonucu ...'nin hayatını kaybettiğini belirterek davacılar anne ve baba için 10.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; olayda asli kusurlu olanın maktül olduğunu ve tazminat isteminin fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü davacılar anne ve baba için 7.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 06/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6387, Karar No: 2007/7989, Tarih: 14.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/6387 E.  ,  2007/7989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... A.H. (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Şahsi İlişki Tesisi - Nafaka

Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \*25.12.2006 gün ve \*21194-18330 sayılı ilamiyle\*bozulmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı Kanunun değişik 442. maddesi ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 52. maddesi hükmünce takdiren (160) YTL. para cezasının, harçlar kanunu uyarınca (27.00) YTL. ilam harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna oyçokluğuyla karar verildi.14.05.2007

KARŞI OY YAZISI

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” işin esasının “diğer yönlerden” incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum.

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

“...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.”

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve “tek başına” bozma sebebi olur.

Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın “çelişik” olması “mutlak bir bozma sebebi” sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara “uygun olması” görüşü konusunda “oybirliği” vardır.

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi)

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi)

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin ‘tümünü’ ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istek¬ler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan ya¬sal nedenlerle ‘yok hükmünde’ olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölüm¬le¬ri¬nin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına ay¬kı¬rı¬dır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284, Ömer Uğur GENÇCAN, Öğreti ve Uygulamada Boşanma, Tazminat, Nafaka, Yetkin Yayınevi, Ankara 2000, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma, s. 1509)

Çelişik kararın gerek “tamamının” gerekse “bir bölümünün” temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek “yeniden karar” oluşturmaktan ibarettir

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/19727, Karar No: 2016/4761, Tarih: 21.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/19727 E.  ,  2016/4761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, davalı işverenin 2000 yılı Nisan ayı tevkifat listesinde hatalı yazılan doğum tarihinin kendisine ait olduğunun ve 01.04.2000-26.02.2009 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davalı .'nin 2000 yılı Nisan ayına ilişkin prim tevkifatının davacıya ait olduğunun ve davacının 01.04.2000-26.02.2009 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, "davalı Kanga Şirketi tarafından Nisan 2000 dönemine ait listedeki S.. K.. isimli kişiden yapılan tevkifatın davacı oğlu, 11/12/1952 doğumlu doğumlu S.. K..'ya ait olduğunun ve davacının 01.05.2000 tarihinden itibaren Tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerektiğinin tespitine", karar verilmiştir.

Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş kararları; Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi halinde, Bağ-Kur’un prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi, yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil yükümlülüğüne aykırılık teşkil ettiğinden, prim tevkifatının yapıldığı tarihi izleyen aybaşından itibaren sigortalı olarak kabulü gerektiği yönündedir.

Tarım Bağ-Kur sigortalılığının temel koşulu 2926 sayılı Yasanın 2/1 ve 3/b maddelerinde belirtildiği gibi, tarımsal faaliyette bulunmaktır. Prim tevkifatına dayalı tespit davalarında, salt ziraat odası ve kooperatif kaydı gibi belgelerin bulunması yada ürün tesliminin olması tek başına davanın kabulü için yeterli değildir. Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti için öncelikle bir prim kesintisinin (tevkifat) bulunması gerekir. Yine bu prim kesintisini (tevkifatı) takip eden yıllarda, tarımsal faaliyete ilişkin olarak, hangi tarımsal ürünlerin yetiştirildiği, nereye satıldığı veya teslim edildiği, bu ürünlerden prim kesintisinin yapılıp yapılmadığı gibi hususlar da somutlaştırılarak belirlenmelidir.

Öte yandan ilk prim kesintisini izleyen yıllarda, prim kesintisi (tevkifat) veya ürün tesliminin iki yıla kadar olan süre dışında süreklilik arzettiği hallerde tarımsal faaliyetin sürekli olduğu kabul edilip, bu yıllar için de tespit kararı verilmesi gerekmektedir.

Bunun yanı sıra HMK'nun 297. maddesi uyarınca taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde karar yerinde gösterilmesi gereklidir. Aynı zamanda hakim somut olayın özelliğine göre infazda duraksamaya yer bırakmayacak biçimde hüküm vermek durumundadır.

Bunun yanı sıra HMK'nun 297. maddesi uyarınca taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde karar yerinde gösterilmesi gereklidir. Aynı zamanda hakim somut olayın özelliğine göre infazda duraksamaya yer bırakmayacak biçimde hüküm vermek durumundadır.

Somut olayda; mahkemece davalı şirkete verilen üründen 2000 yılı Nisan ayında yapılan tevkifatın davacıya ait olduğunun kabulü yerinde ise de mahkemece davacının Tarım Bağ-Kur sigortalılığının hangi tarihte sona erdiğinin belirtilmemiş olması ve dosyadaki prim tevkifatlarına göre ancak 01.05.2000-31.12.2000 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı kabul edilebileceğinin göz önünde bulundurulmamış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23552, Karar No: 2014/25293, Tarih: 01.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/23552 E.  ,  2014/25293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının sigortalı babasından ölüm aylığı tahsisi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-25.06.1989 tarihinde ölen babasının sigortalılığından ölüm aylığı tahsisi için eldeki davanın açıldığı anlaşılmakla, davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 68, 99 ve 5510 sayılı Yasanın 97. maddeleridir.

Mahkemece, davacıya, ölen babasının sigortalılığından ölüm aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Ancak, sigortalı babanın ölümü tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın “Zamanaşımı ve hakkın düşmesi” başlıklı 99. maddesi, "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar. Bu durumda olanların gelir ve aylıkları yazılı istek tarihini takibeden aybaşından itibaren başlar." hükmünü içermekte ve bu madde hükmüne göre davacıya tahsis talep tarihini takip eden ay başından itibaren ölüm aylığı tahsisi gerekmekte ise de, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 97. maddesinin 1. fıkrasının “Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malûllüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde istenmeyen kısmı

./..

-2-

zamanaşımına uğrar.” düzenlemesi karşısında, tahsis talep tarihinden geriye yönelik beş yıllık dönem içindeki ölüm aylıklarının istenebileceği belirgin bulunmakla ve anılan Yasanın yürürlük tarihi de gözetildiğinde, davacının ölüm aylığı başlangıç tarihinin 01.10.2008 tarihi olduğunun gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının 1. Paragrafındaki “01/06/2012” rakamlarının silinerek, yerine “01.10.2008” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12101, Karar No: 2012/18598, Tarih: 19.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12101 E.  ,  2012/18598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.05.2011 tarih ve 2010/285-2011/169 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, hakkında iflas takibi bulunan müvekkili şirketin ortağı olan davalının, taahhüt ettiği sermayeyi ödememesi nedeniyle, hakkında başlatılan icra takibine itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptaline ve % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilin olağan genel kurul toplantısına katıldığını ancak alınan sermaye artırım kararına katılmadığını ve rüçhan hakkını kullanmadığını, ayrıca artırılan sermayeye iştirak edeceğine dair bir beyanda bulunmadığı gibi TTK’nun 283. maddesinde belirtilen hususlar çerçevesinde usulüne uygun iştirak taahhütnamesi de imzalamadığını, sermaye artırımının usulüne uygun yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı müflis şirketin 19.07.2008 tarihli toplantıda almış olduğu sermaye artırımına ilişkin kararının tescil edilerek, ticaret sicili gazetesinde ilan edildiği, ilan metninde her bir pay sahibinin ne miktar sermaye koyma taahhüdünde bulunduklarının açıkça belirtildiği, gerek sermaye artışına ilişkin kararın, gerekse toplantı tutanağının imzalanması için divan heyetine yetki verilmesine ilişkin kararın oy birliği ile alındığı, sermaye artışına ilişkin tüm yasal prosedürün tamamlanmış olduğu, alınan ve tescil edilen karara rağmen davalının sermaye koyma taahhüdünü yerine getirmediği, davalının, davacı müflis şirkete takip tarihi itibari ile toplam 30.471,01 TL borcunun bulunduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalının, 25.000 TL asıl alacak, 5.471,01 TL işlemiş faize itirazının iptaline, % 40 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sermaye artırım borcunun ödenmemesi nedeniyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.