muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4530, Karar No: 2021/4133, Tarih: 27.04.2021

Dolaysız vergilere gelir ve kurumlar vergisi, emlak vergisi, veraset ve intikal vergisi ile MTV'yi örnek olarak gösterebiliriz.

Bütün bu açıklamalar ışığında uyuşmazlığın esasını teşkil eden BSMV'ye bakacak olursak;

BSMV; banka ile muamele yapacak olan nihai tüketici önceden belli olmadığından, belirlilik kriteri açısından, ödeme gücüne göre alınan bir vergi olmadığından ödeme gücü kriteri yönünden ve rahatlıkla yansıtılabilir olmalarından ötürü de yansıma kriteri bakımından dolaylı bir vergidir. Dolayısıyla BSMV'nin mükellefi bankalar olduğu halde kanuni vergi taşıyıcısı nihai tüketiciler yani bankadan hizmet satın alan müşterilerdir. Kamu düzenini sağlamak, karışıklığı önlemek, her işlem için müşteriyi vergi dairesine yönlendirmemek ve denetimi kolaylaştırmak için kanunun öngördüğü bir sonuç olduğu için bu konuda yani verginin nihai tüketiciye veya müşteriye yansıtılması hususunda taraflar arasında ayrıca bir sözleşme yapılmasına gerek yoktur. BSMV'de vergiyi doğuran olay bankanın müşteri için muamele yapması ve müşterinin de karşılığında para ödemesidir. BSMV'nin konusu belli bir miktar paranın ödenmesi yani gider yapılmasıdır. BSMV bir gider vergisidir ve bu nedenle 6802 sayılı Gider Vergileri Kanunu'nda düzenlenmiştir. Vergiyi doğuran olay gider yapılması olduğuna göre vergiyi de nihai olarak gideri yapan taşımalıdır. Kanun koyucu BSMV'yi mal ve hizmet satan ve bundan gelir elde eden bankaların taşıması yönünde irade koymuş olsaydı söz konusu vergiyi Gider Vergileri Kanununda değil Gelir Vergisi Kanununda düzenlerdi. Ayrıca BSMV kapsamına giren muameleler, taşıyıcısı nihai tüketici olan dolaylı vergi niteliğindeki KDV Kanunu'nun 17. maddesinde de KDV'den istisna tutulmuştur. Bu durum dahi BSMV'nin dolaylı bir vergi olduğunu ve kanuni vergi taşıyıcısının nihai tüketici olan bankadan hizmet satın alan müşteriler olduğunu göstermektedir. Zira çoğunluğun kabul ettiği gibi BSMV'nin vergi taşıyıcısının banka olduğunu kabul edecek olursak müşteri tarafından bankadan satın alınan hizmet istisna ve muafiyetlerde sayılmadığı için vergilendirilme dışında kalmaması için KDV Kanunu'nda düzenlenmiş olması gerekirdi.

Öte yandan BSMV'nin matrahı banka, banker ve sigorta şirketlerinin lehlerine aldıkları paralardır. Bu paralar lehe kaldığından ve kurumun geliri sayıldığından aynı zamanda kurumlar vergisinin de matrahını oluşturmaktadır. Bu durumda çoğunluğun itibar ettiği görüşü kabul edecek olursak banka sattığı hizmet bedelinden hem kurumlar vergisi hem de BSMV ödemiş olacak ki bu durum çifte vergilendirmeyi yasaklayan iç mevzuatımızın yanı sıra taraf olduğumuz insan hakları sözleşmelerine ve uluslararası antlaşmalara da aykırı olacaktır.

Hülasa-i kelam; yansıma, belirlilik ve ödeme gücü kriterleri bağlamında bakıldığında BSMV dolaylı bir vergidir, vergiyi doğuran olay açısından tanımlandığında bir gider vergisidir, Gider Vergileri Kanunu'nda düzenlenmiştir. Kanuni vergi taşıyıcısı banka ile muamele yapıp hizmet satın alan ve bu hizmeti satın almak için gider yapan (para ödeyen) müşteridir. Bu hususta gerek öğreti gerekse uygulamada da tam bir fikir birliği vardır. Bu davada da davacı TMSF müşteri konumunda olduğundan BSMV'nin kanuni taşıyıcısıdır. Davalı bankanın verdiği hizmet karşılığında müşterisi TMSF'den alacağı parayla birlikte mükellef olarak vergi idaresine ödeyeceği BSMV'yi de gideri yapan TMSF'ye yansıtma hak ve yetkisi vardır. Açıklanan bu gerekçe ile davanın reddi yönündeki ilk derece mahkemesi kararının onanmasına hükmedilmesi gerektiği kanaatinde olduğumdan aksi yöndeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/5077, Karar No: 2011/7089, Tarih: 22.09.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/5077 E.  ,  2011/7089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyet oranının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının sürekli iş göremezlik oranının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulü ile,davacının % 16,2 oranında sürekli iş göremez durumda olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 09.11.2005 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu davalı Kurumca davacının sürekli iş göremezlik oranının %5,1 olarak tesbit edildiği,itiraz üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 11.01.2008 tarihli kararı üzerine sürekli işgöremezlik oranında bir değişiklik olmadığına karar verildiği, ATK 3.İhtisas Kurulu'nun 19.08.2009 tarihli raporu ile davacının 09.11.2005 tarihinde meydana gelen iş kazasındaki arızası nedeniyle %16,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Öte yandan 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî

./.

-2-

E:2010/5077

K:2011/7089

belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda, SS Yüksek Sağlık Kurulunun 11.01.2008 tarihli raporu ile,itiraz üzerine ATK 3.İhtisas Kurulundan alınan 19.08.2009 tarihli rapor arasında çelişki olduğu halde mahkemece iki rapor arasındaki çelişki giderilmeden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Öte yandan, mahkemece birleştirilmesine karar verilen dosyanın davalısı olan işveren ... Çimento Sanayi A.Ş.'nin karar başlığında davalı olarak gösterilmemesi de hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; Yukarıda açıklandığı şekilde SS Yüksek Sağlık Kurulu ile ATK 3.İhtisas Kurulu raporları arasındaki çelişkiyi gidermek ve sigortalının sürekli iş göremezlik oranını belirlemek için Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor almak ve sonucuna göre karar vermek, davalı işveren ... Çimento Sanayi A.Ş.'yi davalı olarak karar başlığında göstermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7901, Karar No: 2017/11145, Tarih: 20.09.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/7901 E.  ,  2017/11145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda; mahkemece davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde vekalet ücreti yönünden davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili dava konusu....selin kamulaştırma işlemine tabi olduğunu, davacı ... tarafından 29 parsel içindeki ırmak yatağına bir kereste atölyesi inşa edildiğini, diğer davalının ise 29 parselin içinden geçen dere yatağına işyeri yapmak için inşaat yaptığını belirterek kereste fabrikasına ait bina ve müştemilatın davacı ... tarafından; mobilya atölyesi ve betonarme yapının ise davacı ... tarafından yapıldığının ve onlara ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili davanın reddini savunmuş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesat aidiyetinin tespiti isteğine ilişkindir.

AAÜT 7/1 maddesine göre; "...davanın açılmamış sayılmasına inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar karar verilmesi durumunda, tarifede yazılı ücretin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra karar verilmesi durumunda tamamına hükmolunur. Şu kadar ki, davanın görüldüğü mahkemeye göre hükmolunacak avukatlık ücreti, ikinci kısmın ikinci bölümünde yazılı miktarları geçemez."

Buna göre; mahkemece, dava dosyasının işlemden kaldırıldığı ve 3 aylık yasal sürenin geçmesinden sonra davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği göz önünde bulundurularak, kendisini vekille temsil ettiren davalı Hazine vekili yararına maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken, değinilen bu yön gözardı edilerek vekalet ücreti konusunda olumlu yada olumsuz bir karar verilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

20/09/2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9743, Karar No: 2012/10199, Tarih: 09.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/9743 E.  ,  2012/10199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet (icra memur muamelesi)

KARAR

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nin 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı ... vekili tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, temyiz başvuru ve karar harçlarının yatırıldığına ilişkin herhangi bir tahsilat ya da para makbuzu dosya arasında bulunmamaktadır. Bu nedenle, hükmü temyiz eden davacı vekiline temyiz başvuru ve karar harçları yatırılmış ise buna ait tahsilat, saymanlık ya da para makbuzunun bulunarak dosya arasına konulması, hiç yatırılmamış ise HMK.nun 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 344. (HUMK.nun m.434/3.fıkrası) maddesi gereğince temyiz karar harcını yatırması için adına muhtıra çıkarılması, verilecek 7 günlük kesin süre içerisinde temyiz başvuru ve karar harçlarının tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun muhtırada belirtilmesi, verilen kesin süre içinde istenen harçlar tamamlanmadığı taktirde mahkemece başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verileceği konusunda aynı biçimde muhtırada uyarı yapılması, tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük kesin sürenin dolmasının beklenilmesi, bu konuda 25.01.1985 tarih ve 5/1 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararının kapsamının göz önünde bulundurulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 09.11.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24087, Karar No: 2013/14751, Tarih: 09.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/24087 E.  ,  2013/14751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM: Beraat

1- Şikayetçisi, sanığı ve olayları aynı olan atılı suçtan dolayı Mahkemenin 2011/558, 559, 560 esas sayılı dosyalarından da yargılama yapıldığının anlaşılması karşısında; mükerrer cezalandırılmaya neden olunmaması açısından dosyaların mümkünse birleştirilmesi, olmazsa anılan dosyalardan bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı suretlerinin alınarak denetime imkan verecek şekilde incelenip tutanağa geçirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- İcra dosyasında borçlu olarak gözüken şirket ... Hizmet ve Taahhüt Ltd. Şti. olmasına rağmen zabıta araştırması, vergi dairesi ve ticaret sicil müdürlüğüne yazılan yazılarda şirket isminin Dinamik Hizmet ve Taahhüt Ltd. Şti. yazılarak yanlış şirket hakkında araştırma yapılması,

3- Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin sorulması, en son beyanname örneklerinin istenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15272, Karar No: 2013/21889, Tarih: 30.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/15272 E.  ,  2013/21889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat

Hüküm : Davanın Reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

21/10/2011 olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığında 10/01/2012 olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Tazminat talebine esas Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/107 esas, 2011/403 karar sayılı beraat hükmünün davacı (sanık) yönünden, kesinleşme şerhine göre 01.11.2011 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, dava açma süresi henüz başlamamış ise de, açılan davada taraf teşkili sağlanmadan inceleme safhasında tazminat talebine esas beraat hükmünün davacı (sanık) yönünden kesinleşmiş olduğunun anlaşılması nedeniyle dava açma şartının yargılama aşamasında gerçekleşmiş olması ve ''Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılmasını yargıya bir görev olarak yükleyen Anayasanın 141/son maddesi hükmü gereğince yargılamaya devamla diğer yasal koşulların varlığı halinde davacı lehine makul bir tazminata hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davanın tamamen reddedilmesi karşısında, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı hazine lehine vekalet ücreti yerine, dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 6. bendinde dilekçe yazım ücretine ilişkin kısım hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesine göre karar tarihinde geçerli olan ''2.400'' TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı hazineye verilmesine" ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15877, Karar No: 2019/471, Tarih: 17.01.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/15877 E.  ,  2019/471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu .........Mahallesi 7862 ada 15 ve 16 ile 7096 ada 63,128,66 .........lerin bilirkişi kurulu raporundaki özellikleri, belediye başkanlığı yazısı ve ......... Müdürlüğü'nün ......... sorgulama uygulama sitesinden edinilen bilgilerine göre taşınmazların yola, meskuna yakın konumda olduğu, belediye hizmetlerinden fiilen faydalanmasa da ......... hatlarının taşınmazın yakınından geçiyor olması sebebiyle ve yakın çevresindeki gelişme özellikleri dikkate alındığında talep edildiğinde belediye hizmeti götürülebileceği ve Dairemizin 2017/4386 Esas sayılı ilamı ile denetiminden geçen aynı kamulaştırma kapsamında dava konusu taşınmaz ile benzer özellikte, yakın mesafede bulunan 7862 ada 17 ........., yine Dairemizin 2017/7482 Esas sayılı ilamıyla denetimden geçen 7862 ada 14 sayılı taşınmaza arsa olarak değer biçildiği anlaşıldığından Yargıtay ......... Genel Kurulunun 17/04/1998 tarih ve 1998/1 sayılı kararı uyarınca dava konusu taşınmazlar arsa vasfındadır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro .........leri olup olmadığı ilgili ......... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir ......... ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazlardan 7862 ada 16 .........in tapu kaydından; ...... lehine irtifak hakkı tescil edildiği anlaşılmakla, taşınmaz üzerindeki eski irtifak hakkı nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün hesaplamada dikkate alınması için bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3)Arsa niteliğindeki taşınmazların bazılarının meyve ......si bazılarının zeytinlik olduğu anlaşıldığından,üzerlerindeki ağaçların yaşlarına göre tespit edilecek verim miktarları ile değerlendirme tarihi olan 2014 yılı kilogram satış fiyatı ve üretim masraflarına göre tespit edilecek net geliri esas alınarak, kapitalizasyon faiz oranı da uygulanmak suretiyle belirlenecek ...... değerinden; taşınmazların zeminine, ekilebilecek münavebe ürün gelirine göre biçilecek değeri düşülmek suretiyle ağaç bedellerinin tespit edilmesi gerektiği halde, bu yönteme uyulmadan hesaplama yapan bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

4)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda H.U.M.K'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının......ye irad kaydedilmesine, 17/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.