muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7388, Karar No: 2011/12000, Tarih: 30.11.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/7388 E.  ,  2011/12000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/03/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, babaları A. E.'nun kendilerinden mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 11 nolu bağımsız bölüm meskenin 1/2 payını davalı ikinci eşine satış göstererek devrettiğini ileri sürüp, davalı adına kayıtlı 1/2 payın iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı, aynı içerikte derdest dava bulunduğunu, kendi payını aslen iktisap ettiğini, muris ile arasında edinilmiş mallara katılım anlaşması ve vasiyetname bulunduğunu, miras bırakanın mal kaçırma amacı olmadığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın derdestlik nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın derdestlik nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı HUMY'nın 388, 6100 sayılı HMK'nın 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 1086 sayılı HUMY'nın 389., yine 6100 sayılı HMK.'nın 298. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada 1086 sayılı HUMY'nın 381.maddesinin son fıkrasının 6100 sayılı HMK.'nın 294.maddesinin getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar  daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri göz ardı edilerek kısa kararda, "derdestlik nedeniyle  iş bu davanın reddine," gerekçeli kararda ise, "derdestlik nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına" demek suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri göz ardı edilerek kısa kararda, "derdestlik nedeniyle  iş bu davanın reddine," gerekçeli kararda ise, "derdestlik nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına" demek suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, hükmün 10.04.1992 gün, 1992/7 esas 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) 1086 sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  30.11.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5647, Karar No: 2024/5658, Tarih: 11.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/5647 E.  ,  2024/5658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/287 E., 2023/961 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/89 E., 2020/665 K.

Taraflar arasındaki ipoteğin kaldırılması ve aile konutu şerhi konulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı banka vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı banka vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekilinin dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... ile 1986 yılından beri evli olduğunu, davaya konu İstanbul ili, ... ilçesi, ... mah. 224 ada, 15 parsel noda kayıtlı 100/1724 arsa paylı 20 nolu bağımsız bölümün 1995 yılından beri aile konutu olarak kullanıldığını ancak davalı tarafından müvekkilinin açık rızası alınmaksızın 3. kişiye kullandırılacak kredinin teminatını teşkil etmek üzere diğer davalı ...Ş lehine 05.02.2015 tarihinde ipoteğin tesis edildiğini, davalı bankanın "Eşin açık rızasını gösterir muvafakatnameyi" ipotek işlemi esnasında talep etmediği gibi bu evin aile konutu olup olmadığı hususunu araştırmaksızın soyut beyanlarla usul ve yasaya aykırı olarak geçersiz bir ipotek işlemi tesis ettiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın kaydına aile konutu şerhi konulmasına ve gayrimenkul üzerine davalı banka lehine tesis edilen 05.02.2015 tarih 550.000,00 TL bedelli 1. Derece 2526 yevmiye numaralı ipoteğin terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı banka vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesinde bulunan iddiaların asılsız olduğunu, dava konusu taşınmaz üzerinde aile konutu şehri bulunmadığını, ipoteğin teminat olarak gösterildiği işlemin de müvekkili banka ile dava dışı Yeni Doğuş arasındaki kredi sözleşmesi olduğunu, dava konusu taşınmaz üzerinde aile konutu şerhinin bulunmadığı dikkate alındığında huzurdaki davanın Asliye Hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiğini, bu nedenle görevsizlik kararı verilerek dosyanın görevli Asliye Hukuk mahkemesine gönderilmesini talep ettikleri, aksi takdirde dava konusu taşınmaz üzerinde ipotek tesis edilme tarihi olan 05.02.2015 tarihinden önce davacı ... ile diğer davalı ...'ten bankanın ... şubesi tarafından muvafakatlerinin 03.02.2015 tarihinde alındığını, söz konusu muvafakat belgesinde de uyuşmazlık konusu taşınmazın aile konutu olmadığının belirtildiği, peşinen muvafakat ettiklerinin imza altın alındığı, müvekkili banka ile dava dışı bir şirket ile kredi sözleşmesi bulunduğunu, bu kredinin ödenmemesi ihtimaline karşılık kredinin teminat altına alınması için uyuşmazlık konusu ipotek tesis edildiğini, bu nedenlerle öncelikle davada görevsizlik kararı verilerek davanın İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, usulü itirazlarının kabul olmaması halinde davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından aile konutu olması sebebiyle üzerinde muvafakatinin alınmadan tesis edilen ipoteğin kaldırılması talep edilmiş olup davalı bankanın ipotek tesisi sırasında, ipotek tesis eden kocadan 4721 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesi uyarınca eşinin ipotek tesisine muvafakat ettiğine dair belge istemesi karşısında davalı bankanın söz konusu taşınmazın tapusunda aile konutu şerhi bulunmaması nedeniyle iyi niyetli olduğu iddiası yerinde görülmeyip, tarafların mernis kaydı, ikamet adresleri ve dosyaya giren tüm belgelere göre taşınmazın aile konutu olduğu tartışmasız olup, aile konutu olarak kabul edilen taşınmaz için davacı eşten usulüne uygun olarak alınmış ipotek tesisine muvafakat ettiğine dair geçerli bir belge de bulunmadığından banka tarafından davacı kadının ipotek tesisine muvafakat ettiği ispat edilememiş olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu ... ilçesi, ... mah. 224 ada, 15 parselde kayıtlı 20 nolu bağımsız bölümün aile konutu olduğunun tespitiyle söz konusu tapu üzerine davalı banka tarafından konulmuş ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı banka vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı banka vekili istinaf dilekçesinde; cevap dilekçesini tekrarla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı banka vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı banka vekili istinaf dilekçesinde; cevap dilekçesini tekrarla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;" Türk Medeni Kanunu'nun 194/1. maddesine göre “Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz.” Bu madde hükmü ile aile konutu şerhi konulmuş olmasa da eşlerin birlikte yaşadıkları aile konutu üzerindeki fiil ehliyetleri sınırlandırılmıştır. Sınırlandırma aile konutu şerhi konulduğu için değil, konutun aile konutu vasfı bulunduğu için getirilmiştir. Bu sebeple tapuya aile konutu şerhi verilmese bile o konut aile konutu özelliğini taşır. Anılan madde hükmü ile getirilen sınırlandırma, emredici niteliktedir. Dolayısıyla bu haktan önceden feragat edilemeyeceği gibi eşlerin anlaşmasıyla da ortadan kaldırılamaz ve açık rıza ancak “belirli olan” bir işlem için verilebilir.

Eş söyleyişle aile konutunun maliki olan eş aile konutundaki yaşantıyı güçlüğe sokacak biçimde tek başına aile konutunu bir ayni hakla sınırlandıramaz. Bu sınırlandırma ancak diğer eşin açık rızası alınarak yapılabilir. TMK'nın 194. maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bu nedenle sözkonusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak dahi verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin “açık” olması gerekir.

UYAP üzerinde dosya arasına alınan davacı ve davalı eşine ait adres kayıt belgelerine göre taraflar davaya konu taşınmazı ipotek tarihi itibariyle yerleşim yeri olarak kullanmaktadırlar. Davaya konu taşınmazın tarafların aile konutu olduğu hususunda bir duraksama bulunmamaktadır.

Her ne kadar davalı banka tarafından, davacının eli ürünü olduğu iddia edilen bir muvafakatnameye delil olarak dayanılmış ve davacının ipotek işlemine rızası olduğu ileri sürülmüşse de 10/08/2020 tarihli Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi tarafından verilen raporda, İnceleme konusu 2 adet muvafakatnamede ... adına atılı basit tersimli imzalar ile ...'ün mukayese imzaları arasında; tersim biçimi, işleklik derecesi, alışkanlıklar, istif, eğim, doğrultu, seyir, hız ve baskı derecesi bakımından farklılıklar saptandığından söz konusu imzaların mevcut mukayese imzalarına kıyasla kuvvetle muhtemel ...'ün eli ürünü olmadığı hususunda kanaat bildirilmiştir.

Tacir olan banka, Kanunun (TMK m.194) açık rıza alınmasını istediği bu konuda kendisine sunulan muvafakat belgesindeki imzanın rızası gereken eşe aidiyetini belirlemek ve sözleşmenin hakim tarafı olarak objektif özen yükümlülüğünün bir gereği olarak imzanın sıhhatini denetlemek zorundadır.

Dolayısıyla muvafakat belgesindeki imzanın rızası gereken davacı eşe ait olup olmadığını denetlemeden (araştırmadan) aile konutu üzerine ipotek tesis ettiren ipotek alacaklısı bankanın kanunun “açık rıza” alınması gerektiğine yönelik düzenlemesi karşısında TMK’nun 1023. maddesinde düzenlenen tapuya güven ilkesinden yararlanması mümkün değildir.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olaya gelince, toplanan deliller uyarınca aile konutu niteliğinde olduğu hususunda duraksama bulunmayan taşınmaz için davacı kadının açık rızası alınmadan, TMK'nın 194/1. maddesine göne aykırı olarak ipotek tesis edilmesi doğru değildir. Bu nedenle davanın kabulü ile taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmamaktadır." gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı banka vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı banka vekili temyiz dilekçesinde; istinaf başvuru dilekçesini tekrarla kabul edilen dava yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan davanın kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, davacı malik olmayan eşin rızasının ispat edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 6 ncı ve 194 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı banka vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20299, Karar No: 2022/10645, Tarih: 20.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/20299 E.  ,  2022/10645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderilmeden önce itiraz aşamasında 05/07/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE 20/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5579, Karar No: 2015/3804, Tarih: 15.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5579 E.  ,  2015/3804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde dosya şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlu ....'nin borcundan dolayı yaptıkları takip içerisinde borçluya ait iki adet taşınmazın ... İcra Müdürlüğü'nün 1999/507 sayılı dosyasından satışının yapıldığını, taşınmazların üzerinde toplam 6 adet haczin devam ettiğini, bu hacizlerden ilk iki sırada bulunan hacizlerin müvekkiline ait olduğunu, sıra cetvelindeki sıraların doğru ve geçerli olduğunu ancak, müvekkilinin haczi ilk sırada olmasına ve kamu haczi olmasına rağmen SGK ve iki vergi dairesinin bu satış bedeline garameten ortak olmalarının mümkün olmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan ... Müdürlüğü ve ... Müdürlüğü vekili, 6183 sayılı Kanunun 21. maddesi hükmü gereğince şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ....,şikayete cevap vermemiştir.

İddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; 5411 sayılı Kanunun 136. maddesinde fon alacaklarının, devletin ve sosyal güvenlik kuruluşlarının 6183 sayılı Kanun kapsamındaki alacaklarından sonra gelmek üzere, imtiyazlı alacak olarak öncelikle tahsil olunacağının belirtildiği, şikayetçiye ait .... İcra Müdürlüğü'nün 1999/507 ve 1999/506 sayılı dosyalarındaki hacizlerin aynı tarihte kesinleştiği, 5411 sayılı Yasanın 136. maddesi uyarınca imtiyazlı alacak kapsamında oldukları ancak, sonraki tarihli olsa da Vergi Daireleri ve SGK alacaklarının 6183 sayılı Kanunun 21. maddesine göre imtiyazlı alacak olmaları sebebiyle ( ve İİK 'nın 100. maddesine göre) önceki hacizlere iştirak edecekleri , alacakların tamamını ödemeye yetmeyen satış bedelinin bu iki dosya ile birlikte kamu alacakları arasında garameten paylaştırılmasında yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13406, Karar No: 2021/2508, Tarih: 10.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/13406 E.  ,  2021/2508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.03.2019 tarihli ve 2016/13-1281-2019/216 sayılı kararı ile benzer nitelikteki birçok kararında vurgulandığı üzere; 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 232/6. maddeleri gereğince, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterilmesi zorunludur. Bunlardan bir veya birkaçının eksik ya da hatalı gösterilmesi CMK'nın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenini oluşturmaktadır. Bu bildirimlerdeki temel amaç, kanun yollarına başvuru hak ve yetkisi bulunanların, başvuru haklarını etkin bir biçimde kullanmalarının sağlanması ve bu eksiklik nedeniyle hak kayıplarına yol açılmamasıdır. Ancak burada dikkat edilecek veya eski hale getirme nedeni oluşturacak husus, eksik veya yanılgılı bildirim nedeniyle bir hakkın kullanılmasının engellenip engellenmediğinin belirlenmesidir. Bildirimdeki eksikliğin yol açtığı bir hak kaybı bulunmamakta ise, bu durum eski hale getirme nedeni oluşturmayacaktır.

İncelenen dosyada; sanık müdafinin yüzüne karşı verilen hükmün, UYAP üzerinden yapılan incelemede sanık müdafii tarafından CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 24.05.2019 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmış ise de; hükmün yasa yolu kısmında temyiz süresinin tefhimden itibaren ''15 gün'' olarak belirtilmesi sebebiyle, sanık müdafinin bu yanılgılı bildirimden kaynaklı olarak temyiz hakkını süresinde kullanmasının engellendiği ve sanık müdafinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Olay tarihinde, gece vakti meskun mahalde, dosya içindeki fotografların incelenmesinden aydınlatmanın bulunduğu tek yönlü yolda sanık idaresindeki otomobil ile seyrettiği esnada kendisi ile aynı istikamette seyreden araca arkadan çarparak araç sürücüsünün ölümüne neden olduğu olayda; sanığın mesleği, olayın meydana geliş şekli ve ortaya çıkan zarar derecesi dikkate alındığında, mahkemece sanık hakkında TCK’nın 53/6. maddesi gereğince 3 yıl ehliyetinin geri alınmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemekle,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, 3 yıl süre ile sanığın ehliyetinin alınmasının kanuna aykırı olduğuna, katılan vekilinin, cezanın alt hadden tayin edildiğine, olayda TCK’nın 22/3. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 10.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7232, Karar No: 2014/20, Tarih: 13.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7232 E.  ,  2014/20 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/260349

Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan sanık B.. T..'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Sarıgöl Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 27.05.2011 gün ve 2011/27 Esas, 2011/288 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla Merkezi Nüfus İdare Sistemi (MERNİS) üzerinden alınan nüfus kayıt örneğinden, hükümden sonra 23.09.2011 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17964, Karar No: 2014/7434, Tarih: 19.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/17964 E.  ,  2014/7434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

5237 sayılı TCK.nun 165.maddesi gereğince temel cezanın tayini sırasında, hapis cezasının 6 ay olarak alt sınırdan tayin edilmesine rağmen adli para cezasının tayininde alt sınırdan uzaklaşılarak 100 gün adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan;

5237 sayılı TCK.nun 165.maddesi gereğince adli para cezasının 5 gün olarak tayinine, aynı kanunun 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezasına hükmedilmesine ve aynı Kanunun 52/2.maddesi gereğince bir gün karşılığı 20,00 TL den 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sonuç olarak sanığın 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.