muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6715, Karar No: 2024/1528, Tarih: 07.03.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği özetle; beraatine karar verilmesine, haksız tahrike ilişkin indirimin daha fazla yapılmasına, vesaire ilişkindir.

2. Sanıklar ..., ... ve ...’ın temyiz istekleri özetle; suçun unsurlarının oluşmadığına, suçu işlediğine dair delil bulunmadığından beraatine karar verilmesine, cezasının ertelenmesine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, fazla ceza tayin edildiğine, vesaire ilişkindir.

3. Sanık ...’ın temyiz isteği özetle; olay yerinde olmadığından ve suçu işlediğine dair delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, cezasının ertelenmesine, lehe hükümlerin uygulanmasına, fazla ceza tayin edildiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun akrabası olan ... mağdurun yeğeni olan ... kaçırdığı ve birlikte yaşamaya başladıkları, ... cezaevine girmesi üzerine ... ailesinin yanına döndüğü, mağdurun ... ailesinin yanına dönüşünden sorumlu tutulduğu ve mağdura husumet beslenmeye

başlandığı, olay günü öğle saatlerinde sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun ... ... Parkı içerisinde karşılaştıkları mağduru sıkıştırdıkları, ellerindeki sopa, bıçak ve taburelerle mağduru darp ettikleri, mağdurun sol arka toraks, sağ kol laterali ve sağ uyluk lateralinde delici kesici alet, yaralanması ve akciğerinde künt tramvaya bağlı ezilme meydana geldiği, brakiyel ven ve median sinir kesisine neden olan yaralanmasının yaşamsal tehlikeye neden olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun savunmaları, mağdurun beyanları, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 13.11.2012 tarihli adli tıp raporu, Ulusal Kriminal Büro tarafından düzenlenen 19.12.2012 tarihli görüntü incelemesine ilişkin uzman mütalaası, olay yeri inceleme raporu, tutanaklar, nüfus ve adli sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

2. Sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun savunmaları, mağdurun beyanları, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 13.11.2012 tarihli adli tıp raporu, Ulusal Kriminal Büro tarafından düzenlenen 19.12.2012 tarihli görüntü incelemesine ilişkin uzman mütalaası, olay yeri inceleme raporu, tutanaklar, nüfus ve adli sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin mağdur beyanı, sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun savunmaları, olaya ilişkin görüntüler ile görüntülere ilişkin alınan uzman mütaalası ve dosyadaki diğer delillerle saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, somut olayda kasten yaralama suçunun unsurlarının oluştuğu ve eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının kanuni bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, taraf anlatımlarının farklılık arzettiği olayda ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilmediği ve suça sürüklenen çocuk ile sanıkların cezalarında (1/4) oranında haksız indirimi yapılmasının isabetli olduğu, sanıklar hakkında hükmolunan netice ceza miktarının 3 yıl 9 ay hapis cezası olması karşısında bu cezanın, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrası gereği seçenek yaptırımlara çevrilmesine, 5237 sayılı Kanun'un 51 ... maddesinin birinci fıkrası gereği ertelenmesine ve 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin kanunen mümkün olmadığının belirlendiği, suça sürüklenen çocuk ve sanıklar hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafii ve sanıkların temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanıklar hakkında tayin olunan hapis cezalarının kazanılmış hak nedeniyle, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca “3 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infaz edilmelerine” karar verilmesi gerekirken “3 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına” karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

2. Sanıklar hakkında tayin olunan hapis cezalarının kazanılmış hak nedeniyle, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca “3 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infaz edilmelerine” karar verilmesi gerekirken “3 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına” karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2019/99 Esas, 2022/355 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar ..., ..., ..., ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2019/99 Esas, 2022/355 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında kazanılmış hakka ilişkin bölümün çıkarılmasına, sonuç cezanın belirlendiği bölümden sonra gelmek üzere, “1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanıklar hakkında sonuç cezaların “3 yıl 4 ay 15 gün” hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2008, Karar No: 2024/2633, Tarih: 11.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2008 E.  ,  2024/2633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1396 E., 2024/753 K.

Sosyal Hizmetler Teknik Destek ve İşletme Hizmetleri İnş. Taah.

Tic. Ldt. Şti.- Prizma Sosyal Hizmetler İnşaat Bilg. Taşımacılık ve

Danış. Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti.) vekili Avukat ...

...

DAVA TARİHİ : 24.04.2018

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/490 E., 2020/539 K.

1- İlk Derece Mahkemesince; hizmet sözleşmesi kapsamında toplu taşıma bilet fiyatlarına gelen artış nedeniyle oluşan fiyat farkının tahsili kaynaklı alacak davasında, taraflar arasındaki sözleşmede bedelin net olarak götürü usulü belirlendiği, idari şartnamenin 25.2. maddesi, TBK'nın madde 480 ve sözleşmenin 14.1 maddeleri gözetilerek davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 06.05.2024 tarihli ek karar ile temyiz isteminin miktar yönünden reddine karar verilmiştir.

4- Ek karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

4.1. Mahkemece 06.05.2024 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine dair verilen karar incelendiğinde, talep edilen alacak miktarının temyiz sınırını aştığı gözetildiğinde (696.879,80 TL) Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi tarafından kesin olarak karar verilmiş olması doğru görülmemiş, ek kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

5. Davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararına yönelik temyiz başvurusu üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

5.1. Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; teknik şartname hükümleri ve idari şartnamenin 25. maddesi kapsamında işçilere ödenen bilet ücreti (yol gideri) maliyetlerinin teklif edilen bedele dahil olduğu gözetilerek davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (4.1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin 06.05.2024 tarihli temyiz dilekçesinin reddine dair ek kararının kaldırılmasına, (5.1 ve 5.2) no.lu bentlerde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 11.09.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6100, Karar No: 2021/13143, Tarih: 28.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/6100 E.  ,  2021/13143 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 28/09/2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket bünyesinde 21.02.2014 tarihinden itibaren başhekim - mesul müdür - işletme müdürü olarak aralıksız ve fasılasız çalıştığını, son olarak aylık 10.000,00 TL maaş aldığını, davalı işverence 06.02.2017 tarihli yazı ile “davacının çalıştığı hastanenin faaliyetine 31.01.2017 tarihi itibariyle son verildiği, bu nedenle davacının 01.03.2017 tarihine kadar davalının bir başka hastanesinde pratisyen hekim olarak çalışmasının istendiği ve 01.03.2017 tarihinden itibaren iş sözleşmesinin yenilenmeyeceğinin” davacıya bildirildiğini, söz konusu taleplerin davacının çalışma koşullarında esaslı değişiklik niteliğinde olduğunu, yine davalı tarafından 21.02.2017 tarihli bildirimle davacının iş sözleşmesinin İş Kanununun 25/II-g-h bentleri uyarınca feshedildiğinin bildirildiğini, davalı tarafından yapılan bu feshin süresinde olmadığından haksız ve mesnetsiz olduğunu, müvekkilinin hafta içi 08:00-18:30 saatleri arasında bir saat yemek molası ile çalıştığını, sözleşmede bu saatleri aşan çalışmalarının bulunduğunu ve bunun tanık beyanları ile aydınlatılacağını belirterek işyeri hekimliği ücret alacağı, ihbar tazminatı, kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, dava konusu alacaklar hakkında belirsiz alacak davası açılamayacağından davanın usul yönünden reddedilmesi gerektiğini, davacının işe gelmemesi nedeniyle iş sözleşmesinin feshedildiğini, davacının fazla mesai yapmasının mümkün olmadığı ve bu talebinin reddedilmesi gerektiğini, ulusal bayram ve genel tatil günleri sadece acil polikliniğinin hizmet verdiğini ve davacının bu günlerde çalışmasının olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-4857 sayılı Kanunun 22’nci maddesinde, çalışma koşullarında esaslı değişiklik sebebiyle işçinin iş sözleşmesini haklı olarak feshedebileceği öngörülmemiştir. Bununla birlikte çalışma koşullarının değiştirilmesi aynı zamanda koşullarının uygulanmaması anlamına geldiğinden, aynı Yasanın 24’üncü maddesinin (II-f) bendinde belirtilen hal, işçinin haklı fesih nedenleri arasında sayılmıştır. Bu durumda işçinin ihbar tazminatı talep hakkı doğmazsa da, kıdem tazminatı ödenmelidir.

Somut uyuşmazlıkta davacı işçinin ödenmeyen ücret alacaklarının bulunduğundan bahisle iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiği kabul edilmiş ise de davacının dava dilekçesinde ücret alacaklarının ödenmemesi olgusunu fesih gerekçesi olarak belirtmediği ancak işverence keşide edilen 06.02.2017 tarihli yazı içeriğinde belirtilen hususların esaslı değişiklik niteliğinde ve haksız olduğunu ifade ettiği, davacının fesih gerekçesi ile bağlı olduğu da gözetilerek dosya kapsamına göre 06.02.2017 tarihli yazı içeriğinden; işyerinde başhekim- işletme müdürü olarak çalışan davacının pratisyen hekim olarak görevlendirilmek istendiği, davacının 06.02.2017 tarihli yazıyı tebliğ aldığı ve “21.02.2014 tarihli sözleşme hükümlerini kabul ettiğini aksi takdirde gerekli yasal haklarının verilmesini talep ettiğini” işverene bildirdiği anlaşılmış olup davacının iş sözleşmesini işverence çalışma koşullarında yapılan esaslı değişiklik üzerine haklı nedenle feshettiği kabulü gerekirken yazılı şekilde ücretlerinin ödenmediği gerekçesi ile haklı nedenle feshettiği kabulüne göre karar verilmesi doğru olmamış ise de sonucu itibari ile kararda isabetsizlik bulunmamaktadır.

3-İşyerinde en üst düzey konumda çalışan işçinin görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir yönetici ya da şirket ortağı bulunması durumunda, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma talep hakkı doğar. O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin de araştırılması gerekir. İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 20.12.2017 tarihli ve 2017/22-2523 esas 2017/2004 karar; 16.04.2019 tarihli ve 2015/22-3698 esas, 2019/469 karar sayılı kararlarında da açıkça benimsendiği üzere, işyerinde üst düzey konumda çalışan işçinin, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanılması olanaklı değildir.

Somut olayda, 30.09.2017 havale tarihli dava dilekçesinde davacı; davalı işyerinde başhekim-mesul müdür-işletme müdürü olarak idarecilik yaptığını beyan etmiş, davalının 13.02.2016 tarihli ihtarnamesine verdiği yazılı savunmasında ise “hastanenin gelir ve giderinden tek sorumlu yetkilisi”, “hastane direktörü (genel müdür)” olarak görev yaptığını ifade etmiştir. Ayrıca taraflarca imzalanan 21.02.2014 tarihli iş sözleşmesinin “Çalışma Saatleri” başlıklı B-1 maddesinde; “Hekimin mesai başlangıç ve bitiş saatleri Başhekimlik tarafından belirlenir” şeklinde düzenleme yapıldığı da görülmüştür.Yine dava dilekçesi ile dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının fazla çalışma alacağına esas alınan 06.02.2017 tarihi itibariyle ücretinin net 10.000,00 TL olduğu ve söz konusu ücretin ilgili dönem asgari ücretinin yaklaşık 7,12 katına karşılık geldiği anlaşılmıştır. Hal böyle olunca, mevcut delil durumuna göre davacının işyerinde kendi mesaisini belirleyebilecek şekilde üst düzey yönetici olarak çalıştığı, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretin kendisine ödendiği kabulü ile fazla mesai alacak talebinin reddi gerekirken bu husus gözetilmeden fazla mesai ücreti talebi hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davalı yararına takdir edilen 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.09.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17322, Karar No: 2019/2021, Tarih: 12.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/17322 E.  ,  2019/2021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 50/1-a, 52/2 maddeleri gereğince mahkumiyet

TCK'nın 207/1, 62, 50/1-a, 52 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Hatice Şimşek'e ait ... sayılı adreste bulunan evi kiralayarak kira sözleşmesini üvey babası olan şikayetçi ...'ın adını ve imzasını kullanarak düzenlediği, daha sonra bu kira sözleşmesini kullanarak şikayetçinin adına Kırşehir Belediyesinde su aboneliği sözleşmesi yaptığı ve su fatura bedellerini ödemeyerek şikayetçi adına 1.066,61 TL borç birikmesine sebep olarak özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia olunduğu olayda;

Sanığın atılı suçu kabul etmemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, öncelikle ev sahibi olan Hatice Şimşek'in dinlenerek evi sanığa kiralamış olmasına rağmen neden kira sözleşmesini şikayetçi adına yaptığının, şikayetçi ile ev kiralama hakkında bir görüşmesinin olup olmadığının sorulması, ayrıca su aboneliği sırasında aboneden kimlik fotokopisi alınıp alınmadığının belediyeden sorularak tespiti ve bulunması halinde kimlik fotokopisinin dosya arasına alınması, söz konusu ev için doğalgaz aboneliği de yapıldığının ve dosya arasında bulunan abonelik belgeleri arasında bu aboneliğin şikayetçi tarafından kimliği sunularak yapıldığının anlaşılması karşısında; şikayetçinin dinlenerek şikayetinde kendinden habersiz kira sözleşmesi yapıldığını belirtmesine rağmen nasıl doğalgaz aboneliği yapıldığının sorularak açıklığa kavuşturulması, abonelik sözleşmesindeki imzanın müşteriye ait olup olmadığının belirlenmesi, müştekinin bahse konu kira sözleşmesine zımmen rıza gösterip göstermediğinin tespit edilmesi ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; sanık müdafiinin 15/10/2014 tarihli dilekçesinde ve 20/10/2014 tarihli hüküm duruşmasında sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesine rağmen, bu talebin adli para cezasının taksitlendirilmesi durumunu da kapsadığı gözetilmeksizin taksitlendirme konusunda bir karar verilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 12/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5238, Karar No: 2020/7444, Tarih: 23.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/5238 E.  ,  2020/7444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanun'un 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, yaşı küçük mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu vekil ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağının gözetilmeksizin, zorunlu vekil ücretinin yargılama giderinden sayılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükümden ''mağdur için atanan vekil CMK avukatlık ücreti gideri (soruşturma ve kovuşturma) 764 TL olmak üzere toplam 834 TL'' ibarelerinin çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.