muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23190, Karar No: 2014/2120, Tarih: 27.01.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/23190 E.  ,  2014/2120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteğinin reddi, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık olup, itiraz üzerine mahallinde bir karar verildiği ve bu karara karşı da temyiz yolunun açık olmadığı,

Anlaşıldığından, katılan sanık ...'in tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Müşteki sanıklar ... ve ...'in usulüne uygun şekilde davaya katılmadıkları ve sanıklar ... ve ... hakkındaki ceza verilmesine yer olmadığı kararlarını temyize yetkileri bulunmadığı; yine sanık ...'in, sanık ...'ın katılan ...'e yönelik yaralama suçundan doğrudan zarar görmediği ve bu hükmü temyiz hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan sanıklar ... ve ...'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

3-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında yaralama suçlarından kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre hükümlerin temyiz edilemez olması nedeniyle verilen temyiz isteğinin reddine dair karara karşı yapılan itirazın tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, yerel mahkemenin redde ilişkin kararın ONANMASINA, 27/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21824, Karar No: 2013/5394, Tarih: 25.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/21824 E.  ,  2013/5394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık ...’nin, vefat eden öğretmen eşinin sağlığında maaşından kesinti yapılarak biriktirilen ve tüzüğe bağlı olarak vefat edenin ailelerine bağlanması gereken yardım parasının tümünü, İl Milli Eğitim Müdürlüğü’nde mutemetlik yapan tanık ... ’dan aldığı, ancak üvey evlatları olan katılanların paylarına düşen toplam 1.812,50 TL.yi katılanlara vermediğinin iddia edildiği olayda; sanığın katılanların hissesine düşen meblağı inkar etmediği, devir olgusunun aralarındaki iletişimsizlik, dargınlık ve ayrı yaşamaktan kaynaklandığı, eylemin hukuki mahiyette olduğu gözetilerek, sanık hakkında kasıt yokluğu nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3754, Karar No: 2012/7768, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3754 E.  ,  2012/7768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48. ve 51. sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19. sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiş olup yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13. maddesinin (J) fıkrasından kaynaklanan yargı harçlarından muafiyeti ortadan kalktığından, HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde sözü edilen fıkraya göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9067, Karar No: 2014/11002, Tarih: 19.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9067 E.  ,  2014/11002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava ve ıslah dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderleri nedeniyle tahakkuk ettirilen 52.534,73 TL'nin 33.473,63 TL'sinden borçlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

12.07.2012 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 6353 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un Geçici 1. maddesinin 2. fıkrasında "Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı her derecedeki eğitim kurumuna 1997 ve sonraki yıllarda giren ve askeri öğrencilikten kendi isteğiyle ayrılan veya sağlık sebepleri dışında askeri öğrencilikten çıkarılanlardan; yüklenme ve kefalet senetlerinde yazılı olsa dahi ilaç ve tedavi giderleri, kitap, kırtasiye giderleri, öğrenci harçlıkları ile yiyecek giderinin yarısı ve bunlara tekabül eden faizleri geri alınmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ödemeleri devam edenler ile bu konuda açılmış davaları sonuçlanmamış veya kesin hükme bağlanmış olanlar da bu madde hükümlerinden yararlandırılır. Ödemesi devam edenlerden bu madde çerçevesinde yapılacak hesaplamaya göre fazla ödeme yapmış olanlar ile bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce ödemesini tamamlamış olanlara geri ödeme yapılmaz. Bu maddenin uygulamasına ilişkin usul ve esaslar Maliye Bakanlığı ile Millî Savunma Bakanlığınca müştereken belirlenir" hükmü yer almaktadır. Bu madde ile yapılan düzenleme, askeri okullara 1997 ve sonraki yıllarda giren ve askeri öğrencilikten kendi isteğiyle ayrılan veya sağlık sebepleri dışında askeri öğrencilikten çıkarılan kişiler için geçerli olup, askeri okullardan mezun olduktan sonra subay, astsubay, uzman jandarma vs. olarak TSK

emrinde çalışmakta iken ilişiği kesilenler için uygulanması mümkün olmadığı halde, mahkemece hükme esas alınan 02.04.2013 havale tarihli bilirkişi raporunda davacı ...'ın borçlu olmadığı miktar belirlenirken; ilaç ve tedavi giderleri, kitap, kırtasiye giderleri, öğrenci harçlıkları ile yiyecek giderinin yarısı düşülmek suretiyle hesaplama yapılması ve mahkemece bu rapor doğrultusunda karar verilmesi doğru değil ise de, davacı hakkında uygulanması gereken 17.12.2005 tarihinde yürürlüğe giren Türk Silahlı Kuvvetleri Personelinin Öğrenim, Eğitim ve Yetiştirme Masraflarının Tespitine Dair Yönetmeliğin 5. maddesinin (a) bendi 09.11.2013 tarihinde "öğrenci harçlıkları, kitap kırtasiye", "ilaç-tedavi giderleri" ile "personel ve amortisman" ibareleri yürürlükten kaldırılmış, "yiyecek" ibaresi "yiyecek masraflarının yarısı" olarak değiştirilmiş ve birinci fıkrasının sonuna "01.01.1997 ve sonrasında imzalanan yüklenme senetleri dikkate alınarak hesaplanacak tazminat miktarlarında bu Yönetmelik hükümleri esas alınır" şeklinde değiştirilmiş olup bu değişiklik nedeniyle davalının borcunun aynı içeriğe sahip 6353 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinin 2. fıkrasına göre belirlenmiş olması bozma nedeni yapılmamış olup sonucu itibarıyla doğru olan kararın yukarıda açıklanan gerekçeyle, gerekçe değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, 19.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19227, Karar No: 2015/22970, Tarih: 14.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/19227 E.  ,  2015/22970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile altı aydan üç yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası şeklindeki yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hüküm fıkrasında sanık hakkında uygulama maddesindeki temel cezalardan hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde farklı bir gerekçe gösterilmeden aynı gerekçelerle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 30 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanun'un 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilerek 4 gün adli para cezasına indirilmesine ve aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13416, Karar No: 2017/10462, Tarih: 12.09.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/13416 E.  ,  2017/10462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Şikayetçi ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; 6360 sayılı Y.....Büyükşehir Belediye Başkanlığına devredildiğini, devir neticesinde borçtan sorumlu olmadıklarını belirterek icranın geri bırakılmasını talep etmiştir.

Mahkemece 6098 sayılı TBK 202/1-2-4 md.uyarınca içme suyu arıtma suyu tesisini 12.03.2014 tarihinde .... Belediyesi tarafından Muğla Büyükşehir Belediyesine devrinin yapılmasının .... Belediyesinin borçtan kurtulması için yeterli olmadığı, .... Belediyesinin alacaklı SGK Kurumuna bildirimde bulunma veya Türkiye Genelinde yayınlanan bir gazetede ilan etme tarihinden itibaren 2 yıl süreyle .... Belediyesinin Karaova İçme Suyu Arıtma tesisinin işletilmesinden doğan borçtan sorumlu olduğu, bildirme ve ilan yapılmamışsa 2 yıllık sürenin işlemeye başlamayacağı, .... Belediyesi vekili tarafından alacaklı SGK Başkanlığına devrin bildirildiği veya Türkiye Genelinde yayınlanan bir gazetede devrin ilan edildiği kanıtlanmadığından 01.07.2014 takip tarihi ve 22.07.2014 şikayet tarihi itibarıyla davacı borçlu .... Belediyesinin pasif takip ehliyetinin olduğu ve karar tarihi itibarıyla da devam ettiği belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1 nolu bendinde “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” ve Geçici 1.maddesinin 3 nolu bendinde ise “1 inci maddesine göre tüzel kişilikleri kaldırılan Belediye ve köylerin personeli, her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, Büyükşehir Belediyesi bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilir." hükümleri yer almaktadır.

Anılan yasa hükümleri gereği oluşturulan Muğla Valiliği Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu Başkanlığının 20.03.2014 tarihli kararı ile "6360 Sayılı Kanunun Geçici 1.nci maddesinin 8.alt bendinde ifade edilen ve bu kanunla Büyükşehir ilçe Belediyesine dönüşen Belediyeler ve tüzel kişiliği sona eren Belde Belediyeleri tarafından yürütülmekte olan su, kanalizasyon, katı atık depolama ve bertaraf, ulaşım, her çeşit yolcu ve yük terminalleri, toptancı halleri, mezbaha, mezarlık ve itfaiye hizmetlerinin yerine getirmesinden kaynaklanan, 5510 Sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ile Vergi Kanunları kapsamında tahakkuk etmiş ve belli ödeme planına bağlanmış borçların ödenmesinde cezai duruma düşülmemesi için; Büyükşehir Belediyesi ile İlgili Bağlı Kuruluşun organları(idari ve mali yapı) teşekkül ettirilip faaliyete geçinceye kadar, ilgili ilçe Belediyesince ödenmesi ve bu işlemden dolayı ilgili kurumlarca yapılanmaların tamamlanmasından sonra gerekli mahsuplaşmaların icra edilmesi gerektiğine," karar verilmiştir.

Somut olayda icra takibinin dayanağı ilam dava dışı .... Suyu Arıtma tesislerinde çalışırken iş kazası sonucu vefat etmesi nedeniyle Kurum tarafından yapılan ödemelerin rucuen tahsiline ilişkindir.

Bu durumda mahkemece; dayanak ilama konu iş kazasının meydana geldiği Karaova İçme Suyu Arıtma Tesislerinin anılı komisyon kararı kapsamında kalıp kalmadığı araştırılarak, kapsamda kalması halinde borçlu .... Belediye Başkanlığının sorumluluğunun kalmayacağı gözetilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken bu husus araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK’nun 366 ve HUMK.nun 428. maddeleri gereğince BOZULMASINA, taraflarca İÎK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın temyiz edene iadesine, 12.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9034, Karar No: 2020/2246, Tarih: 12.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/9034 E.  ,  2020/2246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 15/04/2019 gün ve 2018/12597 Esas - 2019/7319 Karar sayılı ilama karşı davalı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davada, mahkemece uyulan bozma kararı üzerine davanın kabulüne dair verilen hüküm taraf vekillerinin temyizi üzerine düzeltilerek onanmış; bu karara karşı, davalı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin sair karar düzeltme istekleri HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedele kararın kesinleşme tarihine kadar faiz işletilmesi,

Gerektiği bu defa yapılan incelemede anlaşıldığından;

Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin bu yönden kabulü ile 15.04.2019 gün 2018/12597 E. - 2019/7319 K. sayılı düzeltilerek onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki İkizce Köyü 141 parsel sayılı taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde ve tespit edilen fark bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi halinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedel davalı taraf adına üçer aylık vadeli hesaba yatırıldığı halde bu bedelin karar kesinleşene kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmemesi,

2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedele kararın kesinleşme tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedele kararın kesinleşme tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-Yeni bir bendi olarak; (Bozma sonrası tespit edilen fark bedel 58.035,00TL’nin 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

b-1 numaralı bendinde yer alan (son karar) kelimesinin çıkartılmasına, yerine (kesinleşme) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan karar düzeltme harçları ile temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7440, Karar No: 2014/2587, Tarih: 04.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/7440 E.  ,  2014/2587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme, yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi

Hüküm :TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a-4, 52/2-4, 63; 98/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme ve yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçlarından sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafilerinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II-Yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İdaresindeki araç ile saat 18.00 sıralarında şerit ihlali yaparak, karşı yönden seyreden ... idaresindeki motosikletle çarpışmaları sonucu motosiklette yolcu olan ...’ın ölümüne, kendisinden şikayetçi olmayan ...’in vücudunda hayat fonksiyonlarını 4. derecece etkileyen kemik kırığı oluşacak derecece yaralanmasına neden olan sanığın, ...’in de bildirdiği üzere yaralıları yol kenarına taşıdıktan sonra, olay yerine yardım etmek üzere önce kimlikleri tespit edilemeyen tanıkların, sonra cep telefonu ile ...’in kayınpederi tanık ... ile tanık ...’nin olaydan haberdar olmalarını ve olay yerine gelmelerini sağlayan tanık ...’ın, en son ... ile muhtar olup, olayı jandarmaya ve sağlık görevlilerine haber veren tanık ...’nin gelmesi sonrası, olay yerini terk ettiği, bundan sonra jandarmanın olay yerine saat 18:15 sıralarında geldiği dikkate alındığında atılı suçun yasal unsurları oluşmadığı gözetilmeden sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5856, Karar No: 2021/13842, Tarih: 28.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/5856 E.  ,  2021/13842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

Katılan vekilinin mahkûmiyet hükmü nedeniyle vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanığın mahkûmiyetine hükmedildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmolunması gerektiği gözetilmeden dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından dilekçe yazım ücretine ilişkin paragraf çıkartılarak yerine "katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 1.500,00 TL avukatlık ücretinin sanıktan alınıp katılana verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.