muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6815, Karar No: 2022/15386, Tarih: 07.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6815 E.  ,  2022/15386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılama sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arsa niteliğindeki ...İli, ...İlçesi, ...Mahallesi 219 ada 4 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara ise aynı Kanun'un 11/1-h maddesi uyarınca resmî birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6266, Karar No: 2015/6235, Tarih: 09.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/6266 E.  ,  2015/6235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/166135

MAHKEMESİ : Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2012

NUMARASI : 2011/435 (E) ve 2012/330 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

SUÇ TARİHİ : 16/05/2011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü mağdurun yanına gelen sanığın, mağdura 500 TL para vereceğine dair yalan söyledikten sonra iddianamede anlatılan hileli hareketleri sergileyerek, değerli olduğuna inandırdığı; ancak değersiz oldukları tespit olunan iki adet altın görünümündeki bileziği mağdura verip karşılığında mağdurdan iki adet altın yüzüğünü almak suretiyle haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

Mağdurun aynı gün emniyet müdürlüğüne müracaatta bulunarak suçlular albümünde resmi bulunan sanığı teşhis ettiği, yapılan araştırma neticesinde yakalanan ve mağdur tarafından karakolda ikinci defa teşhis edilen sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit olduğu anlaşılan eyleminin, dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamedeki, ''sanığın atılı suçu işlediği hususunda yeterli delilin elde edilemediği'' gerekçeleri ile bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan '' 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 62, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 50 gün adli para cezası karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine '' 5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince, verilen 4 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ifadelerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8866, Karar No: 2016/9563, Tarih: 07.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/8866 E.  ,  2016/9563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm :Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, üst Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1,00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği, kaldı ki; olaydan önce, 11/06/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanuun’un “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48/6. maddesine göre 1,00 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası araç kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; olay gecesi saat 23:05 sıralarında aracı ile seyir halinde iken orta refüje çarpan sanığın saat 23.29’da yapılan alkol ölçümünde 1.04 promil alkollü olduğunun anlaşılması karşısında, olay anında 1.00 promilin üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14260, Karar No: 2017/1189, Tarih: 09.05.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14260 E.  ,  2017/1189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK.nun 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14365, Karar No: 2015/15612, Tarih: 17.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/14365 E.  ,  2015/15612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: .. KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/04/2015

NUMARASI : 2014/132-2015/122

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1-Dava konusu 119 ada 9, 10 ve 11 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tutanak aslı dosyada bulunmamaktadır. Kadastro davalarında tutanak aslının dosyada bulunması zorunludur. Bu nedenle, tutanak aslının bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulması, aynı parsel hakkında başka bir dava var ise ilgili dava dosyasının da getirtilerek dosyaya konulması,

2- Dava konusu taşınmazlara komşu olan taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri, varsa dayanağı kayıt ve belgeler ile tapu kayıt örneklerinin,

3- Davalılar adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle başkaca taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediğinin Mahkemeler Yazı İşleri, Kadastro ve Tapu Müdürlüğü'nden ayrı ayrı sorulup alınacak cevabi yazıların dosyaya konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19928, Karar No: 2010/5249, Tarih: 30.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19928 E.  ,  2010/5249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz ... İlçesi ... Köyünde, emsal olarak alınan taşınmaz ise ... İli ... Mahallesinde olup, satış tarihi de 21 yıl öncedir. Bu nedenlerle uygun emsal değildir.

Taraflara taşınmaza yakın bölgelerden emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine, 30.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/817, Karar No: 2013/1805, Tarih: 21.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/817 E.  ,  2013/1805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı 25.1.2010 tarihinde tefhim edilen hükme karşı, 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçirildikten sonra, sanık müdafiinin 13.9.2010 tarihinde temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle 19.10.2010 tarihli ek kararın istem gibi ONANMASINA, 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12971, Karar No: 2015/3385, Tarih: 07.04.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/12971 E.  ,  2015/3385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan temyiz konusu 102 ada 50, 221 ve 113 ada 13 parsel sayılı 6.168.32, 4.646.81 ve 7.519.53 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ..., 102 ada 198, 113 ada 1, 8, 23, 24, 25, 115 ada 21 ve 22 parsel sayılı 7.975.27, 523,60, 8.202.07, 104.28, 3.041.58, 191,68, 1.236.15 ve 3.633.78 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ise davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar ... ve ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda 102 ada 50, 221 ve 113 ada 13 parsel sayılı taşınmazlarla 115 ada 21, 22 ve 113 ada 23 parsellere yönelik davaların reddine, 113 ada 1, 24 ve 25 parseller yönünden taşınmazlar 40 pay kabul edilerek tapu kayıtlarının 10 payının iptali ile beşer payının davacılar adına tesciline, 102 ada 198 parsel yönünden, tapu kaydının iptali ile fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 2,5 dönümlük kısmın davalı ... adına, (A) harfi ile gösterilen kısmın ise 40 pay kabul edilerek beşer payının davacılar, kalan kısmının davalı ... adına tesciline, 113 ada 8 parsel yönünden, tapu kaydının iptali ile fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 2,5 dönümlük kısmın davalı ... adına, (A) harfi ile gösterilen kısmın ise 40 pay kabul edilerek beşer payının davacılar, kalan kısmının davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından esasa ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına,

07.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3567, Karar No: 2012/10050, Tarih: 16.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3567 E.  ,  2012/10050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8212, Karar No: 2012/12864, Tarih: 21.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/8212 E.  ,  2012/12864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Sulh Mahkemesi

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada ... Aile ve... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü;

-K A R A R –

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

....Aile Mahkemesince; küçüklerin babalarının vefat ettiği, annelerinin halen hükümlü olduğu, çocuklara vasi tayin edilmesi gerektiği gerekçesi ile mahkemesinin görevsizliğine karar verilmiştir.

...Sulh Hukuk Mahkemesince ise, talebin TKM'nun 360/1 ve 361/1 maddelerine dayalı çocuk mallarının korunması istemine ilişkin olduğu, 4787 sayılı yasanın 4/1 maddesi gereğince Aile Mahkemesinin görevli olduğu yönünde hüküm kurulmuştur.

4787 sayılı yasanın "Aile mahkemelerinin görevleri" başlıklı 4.Maddede "Aile mahkemeleri, aşağıdaki dava ve işleri görürler:

1. 22.11.2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun Üçüncü Kısım hariç olmak üzere (14.4.2004 t, 5133 sk.ile ek) İkinci Kitabı ile 3.12.2001 tarihli ve 4722 sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna göre aile hukukundan doğan dava ve işler,... " olarak belirtilmiştir.

Dosya kapsamından Şehitkamil Kaymakamlığı İlçe Nüfus Müdürlüğünün 21.03.2012 tarihli yazısında ilgili küçükler hakkında çocuk mallarının korunması talep edildiği,

Çocuk Malları hakkındaki hükümlerin, 4721 sayılı Medeni Kanunun ikinci kitap, ikinci kısımda düzenlendiği anlaşıldığından Aile Mahkemesinin görev alanına giren uyuşmazlığın Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/216, Karar No: 2004/1324, Tarih: 17.02.2004

5. Hukuk Dairesi 2004/216 E., 2004/1324 K.

**5. Hukuk Dairesi 2004/216 E., 2004/1324 K.**- 492 S. HARÇLAR KANUNU [ Madde 31 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 409 ]

**"İçtihat Metni"**

(HGK. Kararı-14.6.2000 tarih ve 2000/19-936-999 s.)

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin artırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kamulaştırma bedelinin artırılması istemine ilişkindir. Mahkemece dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay geçmesine rağmen dava yenilenmediğinden HUMK.nun 409. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesinde başvurma harcı ile birlikte dava değeri üzerinden nisbi harcı 1/4'ü olan 270.000.000.-TL peşin harç alınmıştır. Hukuk Genel Kurulunun 14.6.2000 gün ve 2000/19-936 esas, 999 Karar sayılı kararına göre davanın açılmamış sayılmasına dair karar usule ilişkin nihai bir karar olmakla birlikte davanın esasına ilişkin olarak verilmiş bir karar olarak kabul edilemeyeceğinden 492 sayılı Harçlar Kanununu gereğince maktu karar harcına hükmedilerek anılan Kanunun 31. maddesi uyarınca davanın açılması sırasında yatırılan ve peşin alınan harçtan, hükmolunacak maktu harç dışındaki fazla harcın davacıya iadesine karar vermek gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının sonuna (peşin yatırılan 270.000.000.-TL harçtan 7.880.000.-TL maktu harç dışındaki 262.120.000.-TL fazla harcın davacıya iadesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine 17.2.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1693, Karar No: 2015/6337, Tarih: 24.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1693 E.  ,  2015/6337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada .... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ile .... 2. Aile Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfus kaydında düzeltim istemine ilişkindir.

.... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

.... 2. Aile Mahkemesince ise, davalının baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda dava, Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturmada çocuk ....'in gerçek babasının yapılan DNA incelemesinde ... olduğu, anne ...'in, ... ile evlenmeden önce hamile kaldığı ve ... ile evliliği içinde doğum yaptığı, ...'in nüfusuna kızı olarak kaydının gerçekleştiği belirtilerek çocuk ....'un nüfus kaydında ... olarak görünen baba isminin, ... olarak değiştirilmesi istemine yöneliktir. Dava bu niteliğiyle soybağının düzeltilmesine ilişkindir.

Bu durumda; Türk Medenî Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgili olan davanın 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev Yargılama Usûllerine Dair Kanun'un 4. maddesi gereğince .... 2. Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... 2. Aile Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.