muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13015, Karar No: 2016/491, Tarih: 20.01.2016

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 242,13 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5346, Karar No: 2014/3687, Tarih: 20.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5346 E.  ,  2014/3687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma, göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8938, Karar No: 2014/22133, Tarih: 24.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/8938 E.  ,  2014/22133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18719, Karar No: 2012/34784, Tarih: 26.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/18719 E.  ,  2012/34784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onama/bozulmasını mutazammın 20.03.2012 tarih, 25210/8518 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair karar düzeltme talepleri yerinde değil ise de;

Davacı 16.03.2011 tarihli dilekçesinde, ihalenin feshini talep etmiş, mahkemece istem reddedilerek, davacı hakkında, ihale bedelinin %10'u tutarında para cezasına hükmedilmiştir. Davacının temyizi üzerine karar, ihalenin feshine rağmen davacı hakkında para cezasına hükmedilmediği gerekçesiyle, kısmen bozulmuştur.

Dairemizin 20.03.2012 tarih 2011/25210 E 2012/8518 K sayılı ilamı 2 numaralı bendinde mahkemece istemin süreden reddine karar verildiği, ancak ihalenin feshi davasının süresinde açıldığı ve dolayısıyla davacıya %10 para cezası hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiş ise de, mahkeme ilamında davanın esasının incelenerek %10 para cezasına hükmolunduğu anlaşılmakla, karar düzeltme isteminin bu yanılgılı değerlendirme nedeniyle kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Öte yandan her ne kadar mahkemece ihalenin feshi nedeniyle ihale bedelinin %10 para cezasına hükmedilmiş ise de, İİK. nun 134/3 maddesi uyarınca konut finansmanından kaynaklanan alacakların takibinde para cezasının %20 olarak uygulanacağı belirtilmesi karşısında, yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan Mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulu’nun 06.10.2004 tarih ve 20004/1-433 esas sayılı kararından da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ilkesi nazara alınmayacağından mahkemece %20 para cezası yerine %10 para cezasına hükmedilmesi yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ :Tarafların karar düzeltme istemlerinin kısmen kabulü ile Dairemizin 20.03.2012 tarih ve 2011/25210 E 2012/8518 K sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkemenin kararının yukarıdaki nedenle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1056, Karar No: 2024/5013, Tarih: 19.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1056 E.  ,  2024/5013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1988 E., 2024/11 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/207 E., 2023/65 K.

1-İlk Derece Mahkemesince; yargılamanın yenilenmesi istemine ilişkin davada, yeniden yargılama talebinde bulunan davalı tarafın kesinleşen hükümde davada vekil ile temsil edildiği, temyiz ve yeniden yargılama talebinde bulunduğu, bu konuda verilen kararların kesinleştiği, tavzih talebi yönünden de talebinin reddine yönelik kararın onanarak kesinleştiği,yargılamanın yenilenmesi talebine dayanak olarak beyan edilen HMK'nın 375-c bendine göre "vekil veya temsilci olmayan kimselerin huzuruyla davanın görülmüş ve karara bağlanmış olması" durumunun söz konusu olmadığı, bu nedenle HMK'nın 375/1-c maddesinin uygulanmasına yönelik yasal şartların bulunmadığı gerekçesiyle, yeniden yargılama talebinin yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesi kararına karşı, yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunanlar vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince, "Olağanüstü bir yasa yolu olan yargılamanın yenilenmesinin sebepleri 6100 sayılı HMK'nın 375. maddesinde sınırlı olarak gösterilmiştir. Kıyas yolu ile de olsa bu sebeplerin genişletilmesi olanaklı değildir.Yapılan bu açıklamalar ışığında somut olayda mahkemece, yargılamanın iadesi istenen mahkeme kararında davalı durumunda olan ...mirasçıları ... ve ...'nin yapmış olduğu yargılamanın yenilenmesi talebindeki iddiaların HMK'nın 375. maddesinde sınırlı olarak sayılan nedenlerden olmadığı belirtilerek yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun olmuştur" gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunanlar vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; yargılamanın yenilenmesi sebeplerinin 6100 sayılı HMK'nın 375. maddesinde sınırlı olarak gösterilmiş olmasına,kararın infaz edilememesi yargılamanın yenilenmesi nedeni olmayıp,bu hususun yeni bir davada inceleneceğinin tabii olmasına göre, yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunanlar vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi kararına ilişkin yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunanlar vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7045, Karar No: 2012/26590, Tarih: 25.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/7045 E.  ,  2012/26590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.05.2011 tarih 2010/91702 sayılı tebliğnamesinde sanıkların 19.10.2009 tarihli temyiz talepleri kapsamına göre kurulan hükümlere yönelik olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca görüş bildirildiği halde, sanıklar ..., ...'ın temyiz taleplerinin hükümlerin kesin nitelikte olduğundan bahisle mahkemenin 27.10.2009 tarihli ek karar ile reddine karar verilmiş olup, ek kararın sanıklarca temyiz edilmesine göre temyiz talebinin reddine dair ek karar yönünden ilgili tebliğnamede görüş beyan edilmemiş bulunmasına göre, bu kararla ilgili Olarak görüş bildirilmesi için ek tebliğname düzenlenmek üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9541, Karar No: 2023/7551, Tarih: 21.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/9541 E.  ,  2023/7551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/127 E., 2015/198 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından tanzim edilen 27.04.2015 tarihli ve 2015/239 Esas numaralı iddianame ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır.

2. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.10.2015 tarihli ve 2015/127 Esas, 2015/198 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ...'nın, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonraki 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 11 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası gereği cezasının ertelenmesine, karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 09.05.2019 tarihli ve 14-2015/389440 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyizi

Tanık beyanlarında suça sürüklenen çocuğun elinin mağdurenin kazağının içerisinde durduğu ve mağdurenin üzerinin giyinik olduğunun belirtildiği, mağdureye karşı eylemlerin zorla gerçekleştirildiğine dair herhangi bir anlatımda bulunulmadığı, mağdure ve suça sürüklenen çocuğun da cinsel birlikteliğin yaşanacağına dair beyanları bulunmadığı, teşebbüsün unsurlarının oluşmadığı, belirtilen gerekçeyle suça sürüklenen çocuğun beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Tanık beyanlarında suça sürüklenen çocuğun elinin mağdurenin kazağının içerisinde durduğu ve mağdurenin üzerinin giyinik olduğunun belirtildiği, mağdureye karşı eylemlerin zorla gerçekleştirildiğine dair herhangi bir anlatımda bulunulmadığı, mağdure ve suça sürüklenen çocuğun da cinsel birlikteliğin yaşanacağına dair beyanları bulunmadığı, teşebbüsün unsurlarının oluşmadığı, belirtilen gerekçeyle suça sürüklenen çocuğun beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece ''SSÇ ... ile mağdure ... ...'in olay tarihinde 2-3 aylık sevgili oldukları ve aynı mahallede oturdukları, olay günü mahallelerindeki düğünde tesadüfen karşılaştıkları, SSÇ Hamza'nın mağdureye uzaktan el işareti yaparak görüşmek istediğini belirttiği,mağdurenin de kafasını sallayarak bu teklife olumlu cevap verdiği, mağdurenin düğün yerinden ayrılarak yaya olarak ... sokak üzerine geldiği, SSÇ'nin de mağdurenin arkasından motosikletle aynı sokak üzerine geldiği, SSÇ'nin mağdureye 'seninle ... Anadolu Lisesinin arkasına gidelim,seninle orada konuşacağım' dediği, mağdurenin de tamam demesi üzerine mağdurenin SSÇ'nin kullandığı motosikletin arka kısmına bindiği, tarafların ... Anadolu Lisesinde bulunan spor salonunun arka kısmına gittikleri, SSÇ ile mağdurenin okul bahçesine girdiklerini gören bir kişinin okul müdürü Mümin Lütfüoğlu'na haber vermesi üzerine okul müdürünün polis çağırdığı, bu esnada tarafların bir süre sohbet ettikten sonra SSÇ'nin mağdureyi yanağından öperek 'seninle arkadan cinsel ilişkiye girelim mi?' dediği, mağdurenin de SSÇ'nin bu teklifini kabul ettiği,bunun üzerine SSÇ'nin kendi pantolonunun fermuarını açarak dizlerine kadar indirdiği, ayakta mağdurenin arkasından sarıldığı, eliyle tuttuğu cinsel organını mağdurenin arkasından sürttüğü, bu esnada SSÇ ile mağdurenin bulunduğu yere polislerin geldiği...'' şeklindeki kabul ile atılı suçtan hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya içeriğine göre, henüz nitelikli cinsel istismar suçunun icrai hareketlerine başlamayan suça sürüklenen çocuğun eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştireceğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle sübuta eren eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Belirtilen gerekçeyle Tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.10.2015 tarihli ve 2015/127 Esas, 2015/198 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5403, Karar No: 2012/5937, Tarih: 18.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5403 E.  ,  2012/5937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Sarıyer 1. As. Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “özel belgede sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı 19.01.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10892, Karar No: 2023/1319, Tarih: 18.04.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/10892 E.  ,  2023/1319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.09.2015 tarihli ve 2015/31 Esas, 2015/443 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 3 ay süreyle geçici olarak sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.12.2021 tarihli ve 2021/152449 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi, eksik inceleme sonucu hüküm kurulması ve sonuç cezanın fiille orantısız olarak az miktarda tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

2. Katılan ... vekilinin temyiz istemi, sonuç cezanın fiille orantısız olarak az miktarda tayin edilmesinin, takdiri indirim ve 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

3. Sanığın temyiz istemi, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, olayın meydana gelmesindeki tek etken davranışın katılan sürücü ...'a ait olduğuna, sürücü belgesinin geçici olarak alınmasının hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

3. Sanığın temyiz istemi, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, olayın meydana gelmesindeki tek etken davranışın katılan sürücü ...'a ait olduğuna, sürücü belgesinin geçici olarak alınmasının hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1. Mahkemece, ''İddia, sanık savunması, katılanların beyanları, doktor raporları, bilirkişi raporları, kolluk tutanakları, nüfus ve adli sicil kayıtları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; katılanın ...'ın olay tarihi olan 04/10/2014 günü yanında eşi olan ... ve çocukları olan ..., ... ve ... bulunduğu halde sevk ve idaresi altındaki . . plaka sayılı ... ile ... ili istikametinden .ilçesi istikametine doğru seyir halinde bulunduğu sırada sanık ...'in de . plaka sayılı kamyonu ile aynı istikamette seyir halinde bulunduğu ve .r ilçesi . Kavşağına az bir mesafe kala sanığın sevk ve idaresi altındaki kamyon ile katılanın sevk ve idaresi altındaki aracın sağ tarafına vurması üzerine katılanın aracın kontrolünü kaybederek orta bankete çıkması sonrasında meydana gelen çift taraflı yaralamalı trafik kazasında katılanların ve mağdurların yaralandığı anlaşılmıştır.

Mağdur ... hakkında . Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 04/11/2014 tarihli; ..., ... ve ... hakkında ... Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 11/12/2014 tarihli adli muayene raporlarında yaralanmaların BTM ile giderilebileceğinin belirtildiği, yine ... hakkında ... ATK Şube Müdürlüğünce hazırlanan 23/01/2015 tarihli raporda yaralanmasının BTM ile giderilebileceğinin belirtildiği görülmüştür.

Kaza sonrası hazırlanan trafik kazası tespit tutanağında sanığın kavşağa yaklaşırken araçların hızını azaltmama, şerit izleme ve değiştirme kurallarına uymamak kuralını ihlal ettiği; katılan ...'ın ise kavşaklara yaklaşırken hızını azaltmamak kuralını ihlal ettiği belirtilmiştir.

Kaza mahallinde keşif yapılmış; keşif sonucu hazırlanan bilirkişi raporunda ise sanığın 2918 sayılı Kanunun 51/2b maddesinde öngörülen hız sınırlarını %30'dan fazla aşmak kuralını ihlal ettiğinden kazanın meydana gelmesinde tamamen ve birinci derecede kusurlu olduğu, katılan ...'ın ise kural ihlali yapmadığı ve kazanın meydana gelmesinde kusursuz olduğu belirtilmiştir.

Kaza mahallinde keşif yapılmış; keşif sonucu hazırlanan bilirkişi raporunda ise sanığın 2918 sayılı Kanunun 51/2b maddesinde öngörülen hız sınırlarını %30'dan fazla aşmak kuralını ihlal ettiğinden kazanın meydana gelmesinde tamamen ve birinci derecede kusurlu olduğu, katılan ...'ın ise kural ihlali yapmadığı ve kazanın meydana gelmesinde kusursuz olduğu belirtilmiştir.

... ATK Trafik İhtisas Dairesi'ce düzenlenen 05/08/2015 tarihli raporda ise; sanık sürücü ... kavşağa yeterli mesafeden sola dönüş işareti vererek sola dönüş yapmaya uygun şekilde yaklaşması, kavşağa yaklaşırken süratini düşürmesi, sola manevra yapmadan önce gerisinden solundan gelen trafiği kontrol etmesi gerekirken, süratli seyrederek kavşağa sola dönüş yapmaya uygun şekilde yaklaşmayıp yeterli kontrolü yapmadan sola manevra yapıp sevk ve idaresindeki kamyonun solundan gerisinden gelen otomobille çarpıştığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareket etmekle asli kusurlu olduğu; katılan sürücü ...'ın kavşağa yaklaşırken süratini azaltması, sağında seyreden kamyonun sola manevra yaptığını görmesiyle fren tedbiri alması gerekirken kavşağa süratli girerek fren tedbiri almayıp sevk ve idaresindeki otomobilin sağ tarafında seyreden ve kavşakta sola manevra yapan kamyonla çarpıştığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareket etmekle tali kusurlu olduğu belirtilmiştir.

İddia, sanık savunması, katılanların beyanları, doktor raporları, bilirkişi raporları, kolluk tutanakları, nüfus ve adli sicil kayıtları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın olay tarihi olan 04/10/2014 günü sevk ve idaresi altındaki 20 PH 355 plaka sayılı kamyonu ile seyir halinde bulunduğu esnada ... isimli katılanın sevk ve idaresi altındaki araca çarpmak suretiyle gerekli dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranış sonucunda müştekilerin ve mağdurların yaralanmasına neden olduğu ve kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu ve böylelikle üzerine atılı suçu işlediği kanaatine varılarak eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 89/4 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Suçun işleniş biçimi, kaza sonrası yaralanan mağdur sayısı ve sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığı nazara alınarak sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmiş; sanığın benzer nitelikteki taksirli suça ilişkin sabıkalı geçmişi, suç işlemeye meyilli kişilik özelikleri nazara alınarak ileride tekrar suç işlemeyeceği yönünde mahkememizce olumlu kanaate ulaşılamaması ve ayrıca atıl suç nedeniyle katılanların uğradığı zararın sanık tarafından karşılanmadığının anlaşılması nedeniyle yasal şartları oluşmamakla sanık hakkında atılı suçtan belirlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmamıştır.