muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17627, Karar No: 2015/117, Tarih: 19.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/17627 E.  ,  2015/117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2012/340-2014/174

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden dava konusu taşınmazın dere koruma alanında kaldığı ancak, taşınmaza fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Açıklanan nedenlerle mahkemece dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6724, Karar No: 2024/596, Tarih: 17.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/6724 E.  ,  2024/596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1291 Esas, 2022/1974 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hendek 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/385 Esas, 2020/372 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Sakarya ili, Hendek ilçesi, ... köyü 102 ada 6 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedellerinin tespiti ve irtifak hakkının davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakları bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakları bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan raporda tespit edilen bedel ile kıymet takdir komisyonu tarafından tespit edilen bedel arasındaki farkın gerekçeli olarak açıklanmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yeterli bilimsel araştırma yapılmaksızın düzenlendiğini, dava konusu taşınmaz tarla vasfında olup, üzerinde tesis edilen hattın elektrik kuvvetli akım tesisleri yönetmeliğine uygun olarak tesis edildiğini, bu sebeple taşınmazda değer düşüklüğüne yol açmadığını, bilirkişi raporunda hem kapitalizasyon faizinin %5 olarak hesaplanarak arazi değerinin olması gereken değerden daha yüksek belirlendiğini, hem de taşınmazın değeri belirlenirken %20 oranında objektif artış öngörülmesinin taraflarınca kabulünün mümkün olmadığını, taşınmazın m² birim fiyatının çok yüksek hesaplandığını, ürün bedellerinin de fahiş hesaplandığını, taşınmazda başka irtifak kamulaştırmaları nedeni ile oluşabilecek değer düşüklüklerinin araştırılmasının yapılmadığını, kuruluşları lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi ve harcın maktu olarak hesaplanması gerektiğini, irtifak tesis edilen alana ilişkin maddi hatanın da düzeltilmesini gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kapama fındık bahçesi niteliğindeki taşınmaza fındık net geliri esas alınarak değer biçilmesinin uygun olduğu, bu doğrultuda hazırlanan ve hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın niteliği ve parsel sorgulama sisteminden gözlemlenen konumu ve dava konusu taşınmaza yakın mahalde bulunup denetimden geçen taşınmazların belirlenen m² birim fiyatları itibarı ile davacı kurumun iddia ettiği gibi yüksek olmadığı, her ne kadar taşınmazın bulunduğu mahalde kapitalizasyon faiz oranının Yargıtay uygulamaları itibarı ile %4 oranında alınması gerekirken hükme esas alınan bilirkişi raporunda %5 alınmak sureti ile m² birim fiyatının belirlenmesi yerinde değilse de, istinaf eden yanın sıfatına göre bu hususun eleştirilmesi ile yetinilmiş olup, bilirkişi kurulunun yasaya uygun olarak oluşturulduğu, irtifak hakkı karşılığının tespiti ile tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinin yerinde ise de, dava dilekçesinde davacı yanın talebinin 981,79 m² olduğu, bilirkişi tarafından da bu yüzölçümü üzerinden hesaplama yapıldığı anlaşılmasına karşın mahkemece verilen kararda irtifak hakkı tesis edilen alanın hatalı olarak 981,72 m² olarak yazılması yerinde olmadığı gibi, açılmış olan davanın maktu harca tabi olmasına karşın, nispi harca hükmedilmesi ve davaya konu taşınmaz üzerindeki takyidatların kamulaştırma bedeline yansıtılmaması hatalı olduğundan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 4 üncü, 10 uncu ve 11 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 4 üncü, 10 uncu ve 11 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kapama fındıklık niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi ve aynı maddenin son bendi uyarınca taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve irtifak hakkına konu olan bölüm dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilmesi ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesi, dava konusu irtifak hakkının idare adına tesciline karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8738, Karar No: 2018/5083, Tarih: 15.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/8738 E.  ,  2018/5083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü ve maliki olduğu araçta yolcu olan murisin iki taraflı trafik kazası sonucu vefat ettiğini, murisin kusuru olmadığını, kazada davalı aracın tam kusurlu olduğunu, murisin liseden yeni mezun olduğunu, öğretmen olmak istediğini, KTÜ eğitim fakültesine kayıt yaptırmayı hak kazanacak puanı aldığını, müvekkillerinin murisin anne ve babası olup destekten yoksun kaldığını, elem çektiğini beyanla, davacı anne ve baba için ayrı ayrı 60.000,00.-’er TL maddi, 100.000,00.-er TL manevi tazminat ile 10.000,00.-TL defin masrafının talep tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıların davasının kısmen kabulü ile; davaya konu trafik kazası neticesinde davacıların müşterek çocuğu Özlem ...'ın vefatı sebebiyle; davacı ... için, 32.906,46.-TL maddi, 10.000,00.-TL manevi, davacı baba ... için 19.070,53.-TL maddi, 10.000,00.-TL manevi tazminatın, davacı tarafın dava dilekçesi dikkate alındığında talep tarihi olan 21/03/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı tarafın, cenaze defin masrafına ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 200,00.-TL cenaze defin masrafının 21/03/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekili ve davalılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi (TBK md. 56) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi (TBK md. 56) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır.

Davacı anne ve baba murisin ölümü nedeniyle ayrı ayrı 100.000,00.-er TL’den toplam 200.000,00 TL manevi tazminat talep etmiş, mahkemece davacı anne ve baba için ayrı ayrı 10.000,00.’er- TL’den toplam 20.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Desteğin ölümü yanında, davalı tarafın %90 oranında kusurlu oluşu, ekonomik ve sosyal durumu, ölüm tarihi (24.7.2010), duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacılar için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı hafifletebilecek düzeyde değildir. Hükmedilen manevi tazminat miktarı tüm davacılar için bir miktar az olup, daha üst düzeyde manevi tazminat takdiri için hükmün bozulması gerekmiştir.

3- 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 91/1. maddesinde, “İşletenlerin, bu kanunun 85/1. maddesine göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmaları zorunludur.”; 85/1 maddesinde, “Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün ünvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar.”; 85/son maddesinde ise, “İşleten ve araç işleticisi teşebbüsün sahibi, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumludur.” hükümlerine yer verilmiş, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının A-1. maddesinde de, “Sigortacı bu poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermesinden dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu, zorunlu ... limitlerine kadar temin eder.” şeklinde ifade edilmiştir.

Dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6098 Sayılı TBK’nın 163. maddesinde müteselsil borçlulukla ilgili olarak ‘‘Alacaklı, borcun tamamının veya bir kısmının ifasını, dilerse borçluların hepsinden, dilerse yalnız birinden isteyebilir. Borçluların sorumluluğu, borcun tamamı ödeninceye kadar devam eder.’’ düzenlemesi, 166/1. maddesinde ise ‘‘Borçlulardan biri, ifa veya takasla borcun tamamını veya bir kısmını sona erdirmişse, bu oranda diğer borçluları da borçtan kurtarmış olur.’’ düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda davacıların murisinin yolcu olarak bulunduğu, davalıların sürücüsü ve maliki olduğu aracın karıştığı iki taraflı trafik kazası sonucu yolcu muris vefat etmiştir. Davalı aracın dava dışı zorunlu trafik sigortacısı olan ... ... ... A.Ş. tarafından işbu dava davacıları olan murisin anne ve babasına 15.9.2010 tarihinde 28.150,00 TL destek tazminatı ödemesi yapılmıştır. Davacı anne ve baba tarafından daha sonra ödemenin yetersiz olduğundan bahisle 23.5.2011 tarihinde Safranbolu Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/207 Esas, 2012/187 Karar sayılı dosyası ile davalı aracın zorunlu trafik sigortacısı olan ... ... ... A.Ş. aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı talepli dava açılmış, mahkemece alınan ve davacı anne ile baba tarafından rapordaki hesabın yapılış şekline bir diyeceklerinin olmadığı belirtilen 9.2.2012 tarihli hesap bilirkişi raporunda ... ödemesinin güncellenerek tenzili ile toplam destek zararı 8.313,63 TL olarak hesaplanmış, davacı anne ve baba tarafından fazlaya dair haklar saklı tutulup bilirkişi raporundaki meblağlara göre dava ıslah edilmiş, mahkemece 16.5.2012 tarihinde davanın kabulü ile 8.313,63.-TL destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmiş, hüküm temyiz edilmeden 11/09/2012 tarihinde kesinleşmiştir. İlamın davacılar tarafından icraya konulması üzerine davalı ... ... ... A.Ş. tarafından Karabük 1. ... Müdürlüğü’nün 2012/2501 Esas sayılı ... dosyasına 3.10.2012 tarihinde toplam 14.783,00 TL ödendiğine dair dosyada dekont bulunmakta olup, ilgili ... dosyası dosya içerisinde bulunmamakta ise de, ödeme hususu Safranbolu Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/207 Esas, 2012/187 Karar sayılı davasındaki aynı davacıların da kabulündedir.

Murisin anne ve babası tarafından 21.3.2012 tarihinde ise bu kez murisin yolcusu olduğu aracın sürücü ve malikine karşı işbu manevi tazminat ve destekten yoksun kalma tazminatı talepli dava açılmış, hesap bilirkişi raporunda desteğin geliri daha ... olduğu kabul edilip tazminat hesabı yapılmış, davalı aracın dava dışı zorunlu trafik sigortacısı olan ... ... ... A.Ş. tarafından davacılar için yapılan tüm destek tazminatı ödemeleri mahsup edilerek, mahkemece davacı anne Havva için 32.906,46.-TL destek tazminatı, davacı baba Orhan için 19.070,53.-TL destek tazminatına hükmedilmiştir.

İlk davada mahkemece tek hesap bilirkişi raporu aldırılmış, davacılar tarafından rapora destek tazminatı bakımından açıkça itiraz edilmemiş, rapordaki hesabın yapılış şekline bir diyeceklerinin olmadığı belirtilmiş, ıslahla fazlaya dair haklar saklı tutulsa da bilirkişi raporuna göre davanın kabulü talep edilmiş, mahkemece davanın bilirkişi raporuna göre kabulüne karar verilmiş ve davalı ... ... ... A.Ş. de aleyhine hükmedilen tazminatın tamamını ... dosyasına ödemiştir. Davacılar ... şirketi aleyhine dava açtıktan sonra, malik ve sürücü aleyhine de ayrı dava açmış, ikinci davada yeniden tazminat hesabı yapılmış, bu kez daha ... çıkan tazminattan ilk davada hükmedilip ödenen tazminat ve ... şirketince daha önce yapılan ödemeler güncellenip mahsup edilmiş, mahkemece sürücü ve malik aleyhine bakiye destek tazminatına hükmedilmiştir. Esasen somut olayda davacılar ... şirketine tazminat davası açtıktan sonra malik ve sürücü aleyhine de ikinci bir tazminat davası açabilir ise de (ilk davada açıkça itiraz etmedikleri bilirkişi raporunda belirlenen miktarı geçmemek ve tahsilde tekerrüre yol açmamak kaydıyla), ikinci davadaki yargılama sırasında ilk davadaki hüküm kesinleşmiş ve ilk davada kabulüne karar verilen tazminat tutarının tamamı ... şirketince ödenmiştir. Zorunlu trafik ... şirketinin borcu ifasıyla, diğer müteselsil sorumlular olan davalı araç maliki (sigortalı) ve sürücüsü de 6098 Sayılı TBK’nın 166/1. maddesi gereği alacaklılara karşı borçtan kurtulmuştur. Bu durumda mahkemece açıklanan nedenlerle işbu davada davacıların destek tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulüne hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

4-Bozma neden ve şekline göre davalılar vekilinin maddi tazminata yönelik sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili ve davalılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile manevi tazminata ilişkin hükümlerin davacılar lehine, maddi tazminata ilişkin hükümlerin davalılar lehine BOZULMASINA, (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre davalılar vekilinin maddi tazminata yönelik sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalıya geri verilmesine 15.5.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14489, Karar No: 2018/1471, Tarih: 15.02.2018

**7. Ceza Dairesi         2017/14489 E.  ,  2018/1471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, Sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizce 11.07.2017 tarihli ilam ile dosyada mevcut belgelere göre mahkemenin sanık ...'in temyiz talebinin reddine ilişkin 16.03.2015 tarihli ek kararımın sanık ...'e tebliği için tevdii kararı verilmiş, tevdii kararının yerine getirilerek dosya, ilk incelemede dosya içerisinde bulunmayan, sonradan eklenen dosya ile tekrar dairemize gönderilmiştir. Dosya içerisine eklenen ve oluşturulan dosya içerisindeki evrakların incelenmesi neticesinde temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın 31.03.2015 tarihinde sanık ...'... tebliğ edildiği ve sanığın 01.04.2015 tarihli dilekçe ile ek kararın temyizine yönelik talepte bulunduğu, ancak bu temyize ilişkin tebliğnamde görüş bulunmadığı anlaşılmakla; sanık ...'in 01.04.2015 tarihli ek kararın temiyizi istemine ilişkin olarak ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.