muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/143, Karar No: 2022/6109, Tarih: 21.04.2022

Mahkemece yapılması gereken iş, Mahkemece, re'sen araştırma ilkesi doğrultusunda, davalılara ait eve ilişkin tapu kaydı getirtilerek hangi tarihten itibaren ikamet ettikleri belirlenmeli, davacıya davalılara ait konut işyerinde yaptığı işlerin ne olduğu ve bu işleri hangi zaman ve sürede yaptığını açıklatmak suretiyle davacının talebi somutlaştırılmalı, davalıların çocuklarına ait nüfus kayıtları, okul kayıtları (varsa okul öncesi eğitim kayıtları) getirtilerek ev hizmetlerinin görüldüğü yerin kapsam ve büyüklüğü, ev işlerinin niteliğinin belirlenmesi açısından çocukların doğum tarihleri gözetilerek bakım ihtiyaç durumları ve okulun eğitim saatleri ( yaz tatili, sömestr tatili dönemleri de dahil) de dikkate alınmalı, tarafların gösterdiği tanıklar ile yetinilmeyerek, ihtilaf konusu tüm dönemde davalılara ait konutta uzun yıllar oturan komşu ya da yakın yerlerde kayıtlara geçmiş çalışanlar ( komşu market ve bakkal işleten ve çalışanları ile aynı apartmanda güvenlik görevlisi olarak görev yapmış kişiler) ile davacının bu çalışmalarını bilebilecek durumda olan mahalle muhtarı veya azaları tespit edilip tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulmalı, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, davacının kayıtlarda görünmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu, davaya konu dönem içinde doğum, hastalık ve benzeri nedenlerle çalışmasına ara verip vermediği araştırılmalı, yapılacak yeni araştırmalar ile davalılara ait evde davacı dışında başka işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı belirlenmeli, davacının ve davalının alışveriş yaptığı yada eve gelerek hizmet veren işyerlerinden davacının çalışmaları sorulmalı, bu sırada örnek olarak davalı adına davacı tarafından imzalanmış fatura, teslim tutanağı, posta alındısı, vs. belgeler olup olmadığı araştırılmalı varlığının tespiti halinde dosya içerisine yöntemince celbi sağlanarak davacının iddialarını teyit edip etmediği yönünden değerlendirme yapılmalı, çalışmanın varlığı ve kesintili olup olmadığı yöntemince araştırılmalı, toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra çalışmanın kısmi süreli çalışma olduğunun anlaşılması halinde; gerektiğinde uzman bilirkişi görüşü de alınmak suretiyle, hükme konu dönem içinde bir günde kaç saat çalışmış olabileceği, haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenmeli ve yedi buçuk saat çalışma bir günlük çalışma hesabı ile kaç iş gününe karşılık olduğu hususu saptanarak açık ve anlaşılır, infaza da elverişli bir biçimde hizmet tespitine karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, İlk Derece Mahkemesince eksik inceleme ve araştırma sonucu kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, İlk Derece Mahkemesince eksik inceleme ve araştırma sonucu kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 33.Hukuk Dairesi kararının 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen İlk Derece Mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 21/04/2022 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9104, Karar No: 2015/3603, Tarih: 13.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9104 E.  ,  2015/3603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı şirket vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ...'nün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan yüklenici ... arasında düzenlenen 24.05.2004 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müvekkiline 2,5 adet daire verilmesi, bunun yanında yapı ruhsatı alınarak hafriyata başlanmasından sonra arsa sahibince 50.000,00 Euro ödenmesi halinde ek olarak 1,5 daire daha verilmesinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin 26.08.2010 günlü ihtarla bedeli karşılığı verilmesi gereken daireleri istediğini, ihtara cevap veren davalı şirketin, müvekkilinin 05.08.2010 günlü ihtarla temerrüde düşürüldüğünü bildirdiğini, ancak davalıların ihtarının müvekkiline tebliğ edilmediğini ileri sürerek, A blok 9. Kat 35 no'lu nolu bağımsız bölümün tamamı ile 33 nolu bağımsız bölümün 1/2 payının davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tesciline, aksi halde dairelerin rayiç değeri karşılığı şimdilik 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 25.03.2014 tarihli ıslahla dairelerin rayiç bedeli karşılığı 191.250,00 TL ile eksik ve kusurlu işler ve fefaset farkı için 125.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, sözleşmenin davalı şirketi temsilen diğer davalıca imzalandığını, sözleşme uyarınca bedeli karşılığı verilecek 1,5 dairenin bedelinin ödenerek alınması için keşide edilen 05.08.2010 tarihli ihtarın sözleşmedeki adresine tebliğine rağmen yükümlülüğün yerine getirilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, sözleşmenin davalı şirketi temsilen diğer davalıca imzalandığını, sözleşme uyarınca bedeli karşılığı verilecek 1,5 dairenin bedelinin ödenerek alınması için keşide edilen 05.08.2010 tarihli ihtarın sözleşmedeki adresine tebliğine rağmen yükümlülüğün yerine getirilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; arsa payı karşılığı inşaat sözlemesinin davacı arsa sahibi ile davalı şirketi temsilen davalı ... arasında düzenlenmesi nedeniyle davalı ...'in pasif husumet ehliyetinin bulunmadığı, sözleşme uyarınca arsa sahibinin yapı ruhsatı alınarak hafriyata başlanmasından itibaren 50.000,00 Euro ödemesi halinde 1,5 daire daha alacağı, maddede kesin vade kararlaştırılmadığından arsa sahibinin usulüne uygun ihtarla temerrüde düşürülmesi gerektiği, yüklenici şirketçe keşide edilen 04.08.2010 tarihli ihtarın usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediğinden arsa sahibinin temerrüde düşürülmediği, tapu kaydının dava dışı kişi adına kayıtlı olması nedeniyle iptal edilemeyeceğinden arsa sahibince hak edilen 1,5 adet dairenin dava tarihindeki rayiç değerinden ödenmesi gereken döviz cinsi miktarın dava tarihindeki değerinin mahsubu sonucu davacının 92.185,00 TL alacağı bulunduğu, ıslahta istenilen miktarın bir kısmının dava konusu olan dairenin rayiç değerine ilişkin olmadığı gerekçesiyle davalı ... hakkındaki davanın husumet yönünden reddine, diğer davalıya yönelik davanın kısmen kabulü ile 92.185,00 TL' nin davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine, fazlmaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı şirket vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalı şirket vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunanlar yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin birbirlerinden alınarak yekdiğerine verilmesine, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.05.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

-KARŞI OY YAZISI-

Davanın dayanağı 24.05.2004 günlü düzenleme arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, davacı arsa sahibi ... ile bizzat (kendi nam ve hesabına) davalılardan ... arasında imzalanmış olup, noterde yapılan kimlik tespitinde de sözleşmenin yüklenici tarafında bizzat ...'in yer aldığı belirlenmiştir. Sözleşmeyi, anılan davalının şirket adına imzaladığına veya onun adına hareket ettiğine dair noterlikçe yapılan bir tespit bulunmadığı gibi, ibraz edilen herhangi bir imza sirküleri de bulunmamaktadır. Bu itibarla sözleşme kapsamı içinde davalı şirketin adının geçmesi, sözleşmenin şirketle yapıldığı anlamında yorumlanamaz. Ne var ki tüm taraflarca şirketin de sözleşmeyle yükümlülük altına girdiği benimsendiğine göre şirketin aleyhine hüküm tesisi yerindedir. Fakat az yukarıda açıklanan nedenlerle, düzenleme-resmi sözleşmeye taraf davalı ...'in de şirket yanında davacıya karşı sorumlu tutulması gerekir.

İzah ettiğim sebeplerle, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/20673, Karar No: 2015/9224, Tarih: 02.06.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/20673 E.  ,  2015/9224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davacı eski eşinin soyadının nüfus kayıtlarından silinmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı....’dan boşandıktan sonra eşinin “San” soyadını kullanmaya devam ettiğini, ancak daha sonra yapmış olduğu yeni bir evlilik nedeniyle eski eşine ait olan “San” soyadının nüfus kayıtlarında görünmesini istemediğini, “San” soyadının nüfus kaydından silinmesini talep etmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4.maddesinde Türk Medeni Kanununun Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 03/12/2001 tarihli ve 4722 sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna göre aile hukukundan doğan dava ve işlerin aile mahkemelerince görülüp karara bağlanacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda; dava davacının boşandıktan sonra eski eşinin soyadının nüfus kayıtlarından silinmesi talebine ilişkin olup, bu talep Türk Medeni Kanununun 173. ve devamı maddelerinde düzenlenen boşanan kadının kişisel durumu kapsamında olduğu, 173. ve devamı maddelerinin Türk Medeni Kanununun ikinci kitabında düzenlenmiş olması ve yukarıdaki yasal düzenlemeler dikkate alındığında görevli mahkeme aile mahkemesi olduğundan kamu düzenine ilişkin olan hususun re'sen dikkate alınarak mahkemece davaya aile mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14728, Karar No: 2011/14801, Tarih: 03.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/14728 E.  ,  2011/14801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Hayrabolu Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :10.3.2010
Yargıtay — Esas No: 2016/13916, Karar No: 2019/5451, Tarih: 18.09.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/13916 E.  ,  2019/5451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.08.2015 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.04.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davacının maliki olduğu 24 ada 54 parsel sayılı taşınmaz lehine davalılara ait 24 ada 38 ve 140 ada 3 parsel sayılı taşınmazlardan veya mahkemenin uygun göreceği başka güzergahlardan 3 metre eninde geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı ..., davacı taşınmazının yol ihtiyacının olup olmadığının araştırılması gerektiğini, ihtiyaç olması halinde davalılara en az zarar verecek şekilde yol geçirilmesi gerektiğini, 3 metre eninde yolun fazla geniş olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar, kendi taşınmazlarından geçit verilmesi halinde taşınmazın bütünlüğünün kaybolacağını ve işlevselliğinin azalacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece davanın kabulüne, davacının 24 ada 54 parsel sayılı taşınmazı yararına krokide ve raporda 4. alternatif olarak gösterilen 140 ada 3 parselde (E) harfli 315,73 m²'lik yerden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz paylı mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Geçit tesisi davalarında başlangıçta davacı tarafından öngörülemediğinden dava dilekçesinde talep edilen yer dışındaki güzergahlardan da geçit kurulması gerekebilir. Bu güzergah üzerindeki taşınmazların maliklerine dava dilekçesi ile husumet yöneltilmemiş olması kabul edilebilir bir yanılgıya dayandığından 6100 sayılı HMK’nun 124. maddesi gereğince dürüstlük kuralına aykırı olmayan bu taraf değişikliği talebi kabul edilerek davacının bu kişilerin harçsız olarak davaya katılmalarını sağlamasına imkan verilmelidir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilmesinin zorunlu olduğu hallerde, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Bu bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin belirlenmesinden sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi ile yeni Tapu Sicil Tüzüğünün “İrtifak hakları ve taşınmaz yükünün tescili” başlıklı 30. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmelidir.

Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi ile yeni Tapu Sicil Tüzüğünün “İrtifak hakları ve taşınmaz yükünün tescili” başlıklı 30. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmelidir.

Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Somut olaya gelince; dosyada mevcut kadastro müdürlüğü tarafından gönderilen dava konusu taşınmazları gösterir birleşik krokiye göre yararına geçit istenen davacıya ait 24 ada 54 parsel sayılı taşınmazın batı sınırında bir boşluk görülmekle birlikte paftasında bu boşluğun niteliği belirtilmemiştir. Ancak, yerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunun ekindeki krokide bu boşluğun yol ve güney kısımda da ark olduğu yazılmıştır. Mahkemece, bilirkişilerden ek rapor alınarak gerektiği takdirde ise yeniden keşif yapılarak krokide yol ve ark olarak yazılan bu yerin niteliği belirlenip davacı taşınmazının yol ihtiyacının bulunup bulunmadığı saptanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, değinilen bu yön gözardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; davacı taşınmazının batı sınırında görülen boşluk bölüm ile geçit kurulan taşınmazlar arasında bir bağlantı kurulmadan geçit hakkı tesis edilmek suretiyle kesintisizlik ilkesinin ihlal edilmesi ve kurulan geçit hakkının tapuda özel sütununa tesciline karar verilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ...'ün temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5909, Karar No: 2017/5823, Tarih: 23.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/5909 E.  ,  2017/5823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 23.03.2017 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı davalı şirkete ait işyerinde 18.12.2003-20.3.2013 tarihleri arasında çalıştığını çalıştığı süre boyunca bazı yıllara ait yıllık izinlerinin hiç kullandırılmadığı, bir kısmının ise eksik kullandırıldığı, iş yerinde 10 yıllık kıdeme sahip olmasına rağmen aynı işi yapan başka çalışanlara zam yapılmasına rağmen son beş yıldır maaşına zam yapılmadığı bu durumun hakkaniyet ve eşitlik ilkelerine aykırı olduğu gerekçesiyle iş aktini haklı sebeple feshettiğini belirterek ödenmeyen kıdem tazminatı ve yıllık izin alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf davaya karşı cevap vermemiş, yapılan tebligata rağmen duruşmalara da katılmayarak herhangi bir savunmada bulunmamıştır.

Yerel mahkemece; davacının "10 yıllık çalışan olmasına rağmen son 5 yıldır maaşına zam yapılmadığı, aynı ofiste çalışanlara aylık 2.400,00 TL maaş ödemesine ilaveten yemek parası ödendiği kendisine bu ödemelerin yapılmadığı dolayısıyla işverenin 4857 sayılı Yasanın 5. maddesinde düzenlenen eşit davranma ilkesine aykırı davranıldığı" yolundaki iddiasını ispatlayamadığı bu nedenle davacının feshinin haklı nedenlere dayanmadığı gerekçesiyle kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekilince temyizi üzerine yapılan inceleme sonucu yerel mahkeme kararı Yüksek dairece oy çokluğu ile onanmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden yerel mahkemenin davacının "aynı ofiste çalışıp aynı işi yapan iş arkadaşlarına aylık 2.400,00 TL ücrete ilaveten yemek parası ödendiği kendisine bu ödemelerin yapılmadığı dolayısıyla işverenin eşit davranma ilkesine aykırı" davrandığı yolundaki iddiasını kanıtlayamadığına ilişkin kabulü yerindedir.Ancak dinlenen davacı ... anlatımlarından son 3-4 yıldır davalı şirketin işlerinin azalması nedeniyle işçi maaşlarına zam yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden yerel mahkemenin davacının "aynı ofiste çalışıp aynı işi yapan iş arkadaşlarına aylık 2.400,00 TL ücrete ilaveten yemek parası ödendiği kendisine bu ödemelerin yapılmadığı dolayısıyla işverenin eşit davranma ilkesine aykırı" davrandığı yolundaki iddiasını kanıtlayamadığına ilişkin kabulü yerindedir.Ancak dinlenen davacı ... anlatımlarından son 3-4 yıldır davalı şirketin işlerinin azalması nedeniyle işçi maaşlarına zam yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Tartışılması gereken husus uzun süre işçi maaşlarına zam yapılmamasının işçi yönünden iş şartlarında esaslı değişiklik sayılıp sayılamayacağı 4857 sayılı Yasanın 22. maddesinin ve 24/II-f çalışma şartlarının uygulanmaması nedeniyle işçinin haklı sebeple feshinin uygulama yeri bulunup bulunmadığı dolayısıyla bu gerekçe ile yapılan işçi feshinin haklı neden sayılıp sayılmayacağı noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. maddesinde, “işveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21. madde hükümlerine göre dava açabilir” hükmü yer almaktadır. Buna göre, işverence değişiklik önerisinin işçiye kanuni usule uyularak iletilmesi ve işçinin de kanundaki süre ve şekil çerçevesinde kabul beyanı ile hukuki geçerlilik kazanır.

İş Kanunu’nun 22. maddesinin birinci fıkrasının asıl konuluş amacı işverenin tek taraflı değişiklik işlemlerine karşı işçiyi korumak; işçinin isteği dışında işini, işyerini ve diğer çalışma koşullarını değiştirecek işveren davranışlarına engel olmak ve bazı hallerde işçinin sözleşmesinin feshedilmesi yerine çalışma koşullarında belirli değişiklikler yapılması yoluyla iş sözleşmesinin sürdürülmesini sağlamaktır. Anılan hüküm, işçinin korunması esasına da uygun olarak, esas ve şekil bakımından mutlak emredici bir nitelik taşımaktadır. Bu açıdan aksinin kararlaştırılması mümkün değildir (.., ..., İşverenin Çalışma Koşullarında Değişiklik Yapma Hakkını Saklı Tutan Sözleşme Hükümleri Bağlayıcı Mıdır?, MESS, Sicil İş Dergisi, Eylül 2006, Sayı:3 s, 12).