muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/3596, Karar No: 2007/4622, Tarih: 09.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/3596 E.  ,  2007/4622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas)

Taraflar arasındaki itirazın iptaline ilişkin davada İzmir 1. Asliye Ticaret (Denizcilik) ve 6. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, İzmir-Fransa navlun bedeli olarak kesilen faturaya dayalı olarak yapılan icra takibine itirazının iptali istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kaldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan deniz hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların deniz hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

H.S.Y.K.'nın 24.03.2005 ... 188 sayılı kararında Denizcilik İhtisas Mahkemesi kurulmayan yerlerde, ticaret mahkemesi bulunması halinde bir ticaret mahkemesi var ise, bu mahkemenin, birden fazla ticaret mahkemesi bulunan yerlerde 1 numaralı ticaret mahkemesinin görevli olacağı hususu karar altına alınmıştır.

Somut olayda; takibe konu faturanın navlun bedeline ilişkin olduğu, dava dilekçesinde navlun bedeli olduğunun açıklandığı, ancak sonradan aynı davacı vekilinin deniz taşıma değil kara taşıma ile ilgili olduğunun beyan edilmesinin fatura karşısında önem arzetmediği; kaldı ki, bu hususun ihtisas mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla, bu aşamada uyuşmazlığın Denizcilik Mahkemesi sıfatıyla İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince İzmir 1. Asliye Ticaret (Denizcilik İhtisas) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2789, Karar No: 2011/5994, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/2789 E.  ,  2011/5994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ... 'in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma-düzeltilerek onama istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

18.10.2007 tarihinde borçlu işyerinin ticaret sicilinde kayıtlı olduğu adresinde yapılan haciz işlemi sırasında, haciz tutanağında ticareti terk ettiği hususunun değil, taşındığının yazılması, taşınma işleminin tek başına ticareti terk anlamına gelmeyeceğinin kabulü karşısında tebliğnamedeki kararın bu yönlü bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Ancak;

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk Edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 4.

maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varılmıştır.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/36629, Karar No: 2011/20501, Tarih: 21.12.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/36629 E.  ,  2011/20501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Sanık ... Tekstil Deri Tarım Ürünleri İnş.İm.İth.İhr.San.Tic.Ltd.Şti hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Hüküm fıkrasında, Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6.maddeleri uyarınca başvurulacak kanun yolu ile ilgili sürenin başlangıcının ve başvuru şeklinin tereddüte yer bırakmayacak biçimde açıkça gösterilmemesi nedeniyle temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilip, yapılan temyiz incelenmesinde;

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmış ve adına karşılıksız çek düzenlenen tüzel kişiler hakkında sadece güvenlik tedbiri olarak “çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı” öngörülmüş ise de; 20.12.2009 tarihinden önce işlenen karşılıksız çek keşide etme fiilinden dolayı TCK’nın 5 ve 20/2. maddeleri ile 5560 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca tüzel kişiler hakkında yaptırım uygulanmasına olanak kalmaması nedeniyle, sanık şirketin beraatine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

B-Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun” yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş

olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın hukuksal durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve sanık şirket temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15614, Karar No: 2014/4999, Tarih: 12.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/15614 E.  ,  2014/4999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/66877

MAHKEMESİ : Kemer 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2011

NUMARASI : 2011/1 (E) ve 2011/830 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçe kısmında mağdurun basit tıbbi bir müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığının belirtilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak görüldüğündün, tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın tüm aşamalarda mağdura vurmadığını belirttiği, mağdurun ise sanığın kendisine yumrukla vurunca yere düştüğü bilahare, ayağa kalkıp kendisine yumruk vuran şahsın bulunduğu gruba gitmek isterken diskobardaki güvenlik görevlilerinin araya girdiğini, görevlileri iterek diğer şahısların üzerine doğru hızlı bir şekilde gittiği sırada kayıp düştüğü sırada zeminde bulunan sivri bir şeyin eline saplandığını beyan ettiği, bu beyanın tanıklar tarafından da doğrulandığı, Antalya Adli Tıp Kurumu'nun 22/11/2007 tarihli raporunda, mağdurun "sağ el 4. parmak proximal falanks volar yüzde fleksör tendon kesileri" olduğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı belirtilen yaralanmanın sanığın eylemi sonucunda gerçekleşmediği ve mağdurun vücudunda da başka bir yaralanma bulgusuna rastlanmadığı, mağdurun iddiasına göre sanığın kendisine yönelik "yumruk atma" şeklindeki eylemin sabit olduğu kabul edilse bile, bunun 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi kapsamında kalacağı ve şikayete tabi olduğu, mağdurun da şikayetinden vazgeçtiği gözetilmeden, vazgeçme nedeniyle sanık hakkındaki davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Mağdurun 03/11/2011 tarihli celsede şikayetinden vazgeçtiği ve davaya katılmasına karar verilmediği halde mağdur lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 12/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1237, Karar No: 2018/3710, Tarih: 26.09.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/1237 E.  ,  2018/3710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Töre saikiyle kardeşini öldürme; töre saikiyle öldürme, ruhsatsız silah taşıma

HÜKÜM : a ) Kardeşi ...'i Töre Saikiyle Öldürme Suçu: Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/09/2016 gün ve 2016/187 esas-2016/342 karar sayılı, sanığın töre saikiyle kardeşini öldürme suçundan TCK'nun 82/1-d-k, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının yasal süresi içinde istinafı üzerine, istinaf başvurusunun esastan reddi.

b) Maktul ...'ı Töre Saikiyle Öldürme Suçu: Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/09/2016 gün ve 2016/187 esas-2016/342 karar sayılı, sanığın töre saikiyle kardeşini öldürme suçundan TCK'nın 82/1-d-k, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının yasal süresi içinde istinafı üzerine, istinaf başvurusunun,TCK'nun 82. maddesinin 1. Fıkrasının "a" bendinin çıkartılarak düzeltilerek esastan reddi,

c) Ruhsatsız Silah Taşıma Suçu: Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/09/2016 gün ve 2016/187 esas-2016/342 karar sayılı, sanığın ruhsatsız silah taşıma suçundan 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nun

62, 52, 53, 58. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile, sanık müdafiinin yasal süresi içinde istinafı üzerine, istinaf başvurusunun esastan reddi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının yerel mahkemece verilen hükmü istinaf etmeleri üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesi tarafından verilen 10.01.2017 tarih ve 2016/151 Esas, 2017/43 sayılı Kararın ve hükmü temyiz eden sanık müdafiinin temyiz başvuru dilekçesinin katılan ...'a tebliğ edildiğine dair tebliğat parçalarının dosya içerisinde ve UYAP sisteminde bulunmadığı anlaşıldığından, bu eksikliklerin giderilmesi kapsamında; varsa Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesi tarafından verilen 10.01.2017 tarih ve 2016/151 Esas, 2017/43 sayılı Kararın ve hükmü temyiz eden sanık müdafiinin temyiz başvuru dilekçesinin katılan ...'a tebliğ edildiğine dair tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, yok ise söz konusu karar ve temyiz başvuru dilekçesinin usulüne uygun olarak katılana tebliği ile katılanın hükmü temyiz etmesi halinde ek tebliğname düzenlenerek dosyanın incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8332, Karar No: 2015/45660, Tarih: 03.12.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/8332 E.  ,  2015/45660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığa suç atmasını gerektirir bir neden bulunmayan mağdurun aşamalardaki beyanları; kolluk görevlilerine olayı bildiren tanık ...'nun olayın hemen akabinde Cumhuriyet Savcılığında alınan beyanı; 03.03.2011 tarihli olay yeri tespit tutanağı ve tutanak içeriğini doğrulayan tanık...'un beyanları ve tüm dosya kapsamından;

Turist olarak ...'a gelen mağdurun olay günü ...manastırına gitmek üzere tanık ...'nın minibüsüne binip manastıra giden yol ayrımında minibüsten indiği, İdil ilçesine gitmek üzere minibüse binen sanığın da mağdurun peşinden inerek arkasından gidip birlikte yürümeye başladığı, sanığın önce “para para” diyerek, mağdurun anlamaması üzerine cebinden çıkardığı paraları da gösterip tekrar “para para” diyerek mağdurdan para vermesini istediği, mağdurun kabul etmeyip yürümeye devam ettiği, bunun üzerine sanığın belinden çıkardığı bıçağı sallamaya başlayıp mağdurdan para istemeye devam ettiği, yoldan birinin geçtiğini gören sanığın bıçağı tekrar beline koyup şahıs uzaklaştıktan sonra tekrar çıkarıp mağdura doğrultmak suretiyle para istemeye devam ettiği, minibüs sürücüsü olan tanık ...'nın sanığın mağdurun peşinden minibüsten inip arkasından gitmesinden şüphelenip mağdura bir şey yapacağını düşünerek yol üzerinde bulunan jandarma karakoluna durumu anlattığı, bunun üzerine karakol komutanı olan tanık Bünyamin'in kendisine ait sivil araçla olay yerine doğru geldiğinde, sanığı mağduru takip ederken gördüğü, gerek mağdur ve gerekse sanığın aracı durdurmaları üzerine tanığın sanık ve mağduru araca bindirdiklerinde mağdurun el işareti ile sanığın kendisine bıçak dayayarak para istediğini ve üzerinde bıçak olduğunu anlatmaya çalışması üzerine, tanığın sanığın üzerine arayarak bıçağı ele geçirdiğinin anlaşılması karşısında; sürecin bir bütün halinde değerlendirilmesi sonucunda sanığın atılı yağmaya kalkışma suçunu işlediği ve hükümlülüğüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kanıtların değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Başsavcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17671, Karar No: 2014/28629, Tarih: 21.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/17671 E.  ,  2014/28629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2012/6-2013/334

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve ikramiye alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının haklı sebep bulunmadan iş sözleşmesini feshettiğini, dava konusu alacaklara hak kazanmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.