muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8861, Karar No: 2010/605, Tarih: 03.02.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/8861 E.  ,  2010/605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kardeşi ...'ı tasarlayarak öldürmekten sanık ..., işbu kızının öldürülmesine yardımdan sanıklar ... ile ....'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, ....'ın beraatine ilişkin (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29/01/2009 gün ve 363/27 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanıklar ... ile ... müdafii taraflarından istenilmiş, sanıklar duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanık ... hakkında duruşmalı, sanık ...'in duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız, C.Savcısının temyizi veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıklar ... ve ...’ in sabıka kayıtları getirtilip incelenmeden hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’in suçlarının sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede, sübuta, tanık ...’ın gerçeği söylemediğine; sanık ... müdafiinin haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Dosya içeriğine göre; Maktulenin ve sanık ...’in dayısı, sanık ...’nın kayınbiraderi olan tanık ... İnal’ ın soruşturma ve kovuşturma aşamasında değişmeyen ifadelerinde; maktulenin erkek arkadaşı ile ... iline kaçtıktan sonra ağabeyi Yakup ve dayısı ... tarafından bulunup geri getirildiğini, maktulenin babası sanık ... ve amcası sanık ...’ın, maktulenin evden kaçarak namuslarına leke getirdiğini, bu nedenle öldürülerek namuslarının temizlenmesi gerektiğini söyleyip, maktuleyi öldürmesi konusunda sanık ...’i azmettirdiklerini anlatması; sanık ...’nın kardeşi olan ...’ın da olaydan hemen sonra kollukta alınan ifadesinde, ...’ya

bu kızı yakın zamanda evlendirip kısmetine veririz diye söylediğinde ...’nın, maktuleyi gözden çıkardıklarını, oğlu ...’in maktuleyi öldürmesi gerektiğini söylediğini, ikna etmeye çalışmasına rağmen sanık ...’nın kendisini dinlemediğini, bu nedenle yanından ayrıldığını, bir saat kadar sonra silah sesleri üzerine ...’nın evine gittiğinde maktuleyi ölmüş olarak gördüğünü söylemesi; sanıkların yakın akrabası olan tanıkların sanıklara suç atmasını gerektirecek bir neden bulunmaması karşısında; sanık ...’ın, maktülenin öldürülmesi olayına sanık ... ile birlikte azmettiren olarak katıldığı, sanıkların, öldürme suçunu tasarlayarak ve töre sakiyle işledikleri anlaşıldığından;

Sanıklar ... ve Akkaş’ın tasarlayarak ve töre saikiyle öldürmeye azmettirme suçundan 5237 sayılı TCK’nun 82/1-a.d,k maddesi; sanık ...’in tasarlayarak ve töre saiki ile akrabayı öldürme suçundan 5237 sayılı TCK’nun 82/1-a.d,k maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken, sanıklar ... ve ...’in tasarlayarak akrabayı öldürme suçundan TCK.nun 82/1-a-d maddesi ile cezalandırılmalarına, sanık ...’ın ise beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar ... ve ... müdafileri ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnemadeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 01/02/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

01/02/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... Öcalan'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat İnayet Taş'ın yokluğunda 04/02/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/5061, Karar No: 2015/1482, Tarih: 16.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5061 E.  ,  2015/1482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Töre saiki ile öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar olmayan sanık .. gerekçeli karar ve müdafiinin temyiz dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilip, buna ait belge ve hükmün temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi eklenip ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 16/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5549, Karar No: 2015/5182, Tarih: 22.12.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/5549 E.  ,  2015/5182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Yediemin olarak kendisine bırakılan hacizli malların sahibi olan sanık hakkında TCK'nın 289/1. maddesinin son cümlesi gereğince tayin edilen cezadan indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

2- TCK’nın 50/3. maddesinin "uygulamada asıl mahkûmiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adlî para cezası veya tedbirdir " hükmüne göre, fıkranın (a) bendinde belirtilen adli para cezasının, kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırım, diğer bentlerinde belirtilenlerin ise tedbir niteliğinde olduğu, TCK 50/6. maddesinde seçenek tedbirlere uyulmaması halinde yapılacak uygulama düzenlemiş olup, infaz aşamasında seçenek yaptırım olan adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde ise anılan fıkraya göre değil 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca uygulama yapılacağı gözetilmeden infazı da kısıtlar biçimde TCK’nın 50/6. maddesi gereğince ihtarat yapılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi

mümkün bulunduğundan, TCK'nın 289/1. maddesi gereğince tayin olunan 3 ay hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılması hükmünden sonraki kısmın çıkarılarak; "289/1. maddesinin ikinci cümlesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılarak 1 ay 15 gün hapis ve 2 gün adli para cezasına, anılan Kanunun 62. maddesi ile de 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 1 ay 7 gün hapis ve 1 gün adli para cezasına, aynı Kanunun 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca sonuç hapis cezası bir gün karşılığı 20 TL’den adli para cezasına çevrilerek 740 TL adli para cezasına, sonuç gün adli para cezasının ise bir gün karşılığı 20 TL'den hesap edilerek 20 TL ile cezalandırılmasına" hükmünün eklenmesi ve hüküm fıkrasından TCK’nın 50/6. maddesi uyarınca ihtarat yapılmasına ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18884, Karar No: 2012/20862, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/18884 E.  ,  2012/20862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, icra-inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı kesinleşen işe iade kararı gereği ödenen işe başlatmama tazminatından kesilen gelir vergisi miktarı için ayrı yapılan icra takibi ile dört aylık ücret, ikramiye, kontür, maaş ve ikramiye kesintileri, yemek ücreti alacaklar için ayrı icra takibi yaptığını ve davalının itirazı üzerine her iki icra dosyasındaki takibin durduğunu, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı davacıya işe başlatmama tazminatından gelir vergisinin kesilerek ödendiğini, diğer alacaklarınında takip tarihinden önce ödendiğinden, alacağı bulunmadığından reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece işe başlatmama tazminatından kesilen gelir vergisi için yapılan itirazın iptaline takibin devamına, diğer alacaklar için bilirkişi tarafından hesaplanan kısmi alacak miktarı üzerinden iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminat istemi de reddine karar verilmiştir.

Davalı davacıya işe başlatmama tazminatından gelir vergisinin kesilerek ödendiğini, diğer alacaklarınında takip tarihinden önce ödendiğinden, alacağı bulunmadığından reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece işe başlatmama tazminatından kesilen gelir vergisi için yapılan itirazın iptaline takibin devamına, diğer alacaklar için bilirkişi tarafından hesaplanan kısmi alacak miktarı üzerinden iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminat istemi de reddine karar verilmiştir.

16.06.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Buna göre işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilmemeli, sadece damga vergisi kesilmesiyle yetinilmelidir. Aynı yasa ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'na eklenen geçici 77. maddede ise “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlerle ilgili olarak 22.05.2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 21 inci maddesi uyarınca işverenlerce işçiye ödenen işe başlatmama tazminatları, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz. Anılan dönemlere ilişkin işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tevkifatına tabi tutulan mükelleflerin; tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanununun düzeltmeye ilişkin hükümleri uyarınca tahsil edilen gelir vergisinin red ve iade işlemleri yapılır” şeklinde kurala yer verilerek daha önce kesilen gelir vergisi ile ilgili iade esasları belirlenmiştir. Anılan düzenlemeye göre daha önce kesilen gelir vergisi tutarları vergi yükümlüsüne iade edilmelidir. Vergi yükümlüsü işçi olup, işçinin fazla ödenen vergiyi ilgili vergi dairesinden talep etme hakkı vardır. Kanunda, vergi sorumlusu olan işverene iadeye dair bir düzenlemeye yer verilmemiştir. İşçi haksız yere kesilen gelir vergisini ilgili vergi dairesinden talep edebileceğine göre, işverenin aynı tutardan sorumluluğuna dair karar verilmesi mükerrer sorumluluğuna yol açacaktır. Bu sebeple işverence işe başlatmama tazminatından kesilerek vergi dairesine yatırılan gelir vergisi yönünden işverenin sorumlu tutulması doğru olmaz.

Dosya içeriğinden kesinleşen işe iade kararı sonrası davalı işverenin davacıyı işe başlatmaması üzerine işe başlatmama tazminatının ödediği konusunda uyuşmazlık yoktur. Davalı tarafından dosyaya sunulan “mahkeme kararına isitinaden ödenecek tazminat hesabı” tablosunda işe başlatmama tazminatından gelir vergisi ile damga vergisi kesinti yapılarak ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda işe başlatmama tazminatında ödenmesi gereken nihai miktar belirlenirken işverenin vergi dairesine ödediğini iddia ettiği gelir vergisi düşülmeden hesaplama yapıldığı görülmüştür.

Mahkemece gelir vergisinin vergi dairesine yatırıldığına dair kayıtlar getirtilip denetlemeden karar vermesi yerinde değildir. İşverenin vergi dairesine kesilen miktarları yatırıldığının anlaşılması durumunda vergi yükümlüsü davacının işe başlatmama tazminatından kesilip vergi dairesine ödenen gelir vergisi miktarını bizzat davacının vergi dairesine başvurarak talep etmesi gerekeceği ve davalı işvereni mükerrer ödeme durumunda bırakacak şekilde karar verilmemesi göz önüne alınarak sonuca gidilmesi gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin ödenen temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13245, Karar No: 2018/9395, Tarih: 20.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2016/13245 E.  ,  2018/9395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 510 parsel sayılı taşınmazın ½ paydaşı olan muirasbırakanları ... kızı ...’ün kimlik bilgilerinin tapulama tutanaklarında ... kızı ... olarak yazıldığını ve bu şekilde hükmen tescil edildiğini, mirasbırakanın halk arasında ... olarak bilindiğini, tapu kaydında baba adı yerine dedesinin adının yazıldığını, taşınmazda ½ kayıt maliki olan dava dışı ...’ın da mirasbırakanın dedesi ...’ın baba bir ana ayrı kardeşi olduğunu, mirasbırakan ...’nin babası ... ve dedesi ...’ın 1911 yılında ölümü üzerine dava dışı ...’ın babası, ...’nin de büyük dedesi olan ...’in, ...’ye baktığını ve ona ... diye hitap ettiğini ileri sürerek 510 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında “... kızı ...” olarak gösterilen paydaşın adının, mirasbırakanları “... kızı ...” olarak düzeltilmesini istemişlerdir.

Davalı vekili; iddianın kanıtlanması gerektiğini belirtip, aksi halde davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu 510 parsel sayılı taşınmazda malik görünen ... kızı ... kaydının ... kızı ... olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

, 20.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3057, Karar No: 2007/5197, Tarih: 18.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/3057 E.  ,  2007/5197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, ... Köyü 3514 parselin Doğu Alikahya Devlet Ormanı sınırları içinde kalmaktayken, 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde gereğince Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılan yerlerden olduğu iddiasıyla davalı adına kayıtlı tapunun iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava 2/B madde uygulamasına dayalı tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 6 numaralı orman kadastro komisyonunca, ... ilçe sınırları içinde bulunan ormanların kadastrosu ve 2. madde uygulamalarına, 28.05.1981 tarihinde işe başlanarak, sonuçları 08.03.1982 tarihinde; itirazlı yerlerde ise itiraz sonuçları 11.11.1985 tarihinde ilan edilmekle kesinleşmiştir. Daha sonra, 3302 Sayılı Yasaya göre yapılıp, 30.10.1991 tarihinde ilan edilmek suretiyle kesinleşen 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Yörede 6 numaralı orman kadastro komisyonunca, ilk kez ... ilçe sınırları içinde bulunan ormanların kadastrosu ve 2. madde uygulamalarına, 28.05.1981 tarihinde başlanarak gerçek kişinin dayandığı 5658 Sayılı Yasa uyarınca iade edilen 17/03/1952 tarih 87 numaralı kayıtta, orman vasfında, aynı miktar ve hudut ile Asım ... ... adına tapulu taşınmazın bulunduğu alan, Batı ... ... Özel Ormanı adı verilerek tapu maliki adına sınırlandırılmış, doğuda bulunan orman vasfındaki taşınmazlar ise 291-292-293-294- 295-296-297-298-299-291 nolu orman sınır noktalarını birleştiren hatlar ile Doğu ... ... VIII Nolu Devlet Ormanı olarak sınırlandırılmış ve akabinde içinde çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanın nitelik yitirdiği saptandığından, 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmış, sonuçları 08.03.1982 tarihinde; itirazlı yerlerde ise, itiraz sonuçları 11.11.1985 tarihinde ilan edilmekle kesinleşmiştir.

Tüm bu açıklamalara göre, gerçek kişinin dayandığı tapu kaydının ilk oluşumunda 300 dönüm yüzölçümünde olmasına karşın, bu tapu kaydının gittisi olan, Mart 1952 tarih 87 nolu, 48 hektar 1597 m2 yüzölçümünde, Asım ... ... adına kayıtlı taşınmazın, önce 4785 sayılı yasaya göre istimlak edilip, daha sonra 5658 Sayılı Yasaya göre iade edilen, orman kadastrosu sırasında ise, Batı ... ... Özel Ormanı olarak sınırlandırılan alanın, kök tapu miktarı olan 300 dönümün çok üzerinde olduğu, tapunun ilk tesisinden sonra yapılan intikaller sırasında sınırdaki Devlet ormanları da tapu kaydı kapsamına alınarak yüzölçümünün artırılması işleminin Orman Yönetimini bağlamayacağı, bu nedenle davalı gerçek kişinin maliki

olduğu kadastro parsellerinin dayanağı Haziran 1945 tarih 36 nolu tapu kaydının 4785 Sayılı Yasa gereği devletleştiği ve 5658 Sayılı Yasada yazılı koşullar oluşmadığından iadeye tabi olmaması nedeniyle orman kadastrosu sırasında önce Doğu ... ... VIII Nolu Devlet Ormanı olarak sınırlandırılıp 2. madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı ve işlemin 08.03.1982, itirazlı yerlerin 11.11.1985 tarihinde ilan edilerek orman kadastro işlemi ile orman rejimi dışına çıkartma işlemlerinin kesinleştiği, orman kadastro işlemlerinin kesinleştiği tarihe göre hak düşürücü sürenin çoktan geçtiği, davalı gerçek kişinin orman kadastrosunu iptal ettirecek hiçbir yasal dayanaklarının bulunmadığı, yerel mahkemece bu ilkeler gözönünde bulundurularak Hazinenin davasının kabulüne dair verilen karar usul ve yasaya uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18.04.2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/608, Karar No: 2022/828, Tarih: 07.02.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/608 E.  ,  2022/828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Gebze Asliye Ticaret Mahkemesinin 2019/470 D.iş - 2019/473 D.İş karar sayılı dosyasından verilen 02.10.2019 tarihli ihtiyati haciz kararına yapılan itiraz üzerine, itirazın kısmen kabulüne ilişkin 16.10.2019 tarihli ek kararının taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce verilen 04.11.2021 tarih ve 2021/1687 E. - 2021/1879 K. sayılı kararın davalılar ..., Gençer Yapı San. A.Ş. ve Gençer Metal Pazarlama San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz edilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin verilen 20.12.2021 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar ..., Gençer Yapı San. A.Ş. ve Gençer Metal Pazarlama San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davalılar vekili tarafından temyize konu edilen karar geçici hukuki korumalar kapsamında kalan ihtiyati haciz istemine ilişkindir. 6100 sayılı HMK’nın “Temyiz Edilemeyen Kararlar” başlığını taşıyan 362/1-f maddesiyle, İİK'nın 265/son maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemelerince geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararlara karşı temyiz kanun yoluna başvurulamayacağı hüküm altına alınmıştır. Bu nedenle davalılar ..., Gençer Yapı San. A.Ş. ve Gençer Metal Pazarlama San. ve Tic. A.Ş. vekilinin ek karara ilişkin temyiz isteminin reddi gerekecektir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan kararın 6100 sayılı HMK’nın 362/1-f md. gereğince temyiz kabiliyetinin bulunmamasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalılar ..., Gençer Yapı San. A.Ş. ve Gençer Metal Pazarlama San. Ve Tic. A.Ş. vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK'nın 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK'nın 372 maddesi gereğince dava dosyanın İlk Derece Mahkemesine ve karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı davalılardan ..., Gençer Yapı San. A.Ş ve Gençer Metal Paz. ve Tic. A.Ş'den peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 07/02/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/351, Karar No: 2017/4690, Tarih: 28.04.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/351 E.  ,  2017/4690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın tüm aşamalarda katılan ...'a ait kredi kart bilgilerini kullanarak internetten alışveriş yaptığı şeklindeki iddiaları reddederek kart ile yapılan harcamaların olay tarihinde işyeri çalışanı .... tarafından yapıldığını beyan etmesi ve alış verişin yapıldığı ... firmasının yazısına göre alışverişe ilişkin internet sipariş formunun .... adına düzenlenip ürününde onun adresine teslim edildiğinin belirtilmiş olması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından öncelikle ürününün kargo şirketi tarafından kime teslim edildiğine dair teslimat detayını gösteren belge aslı getirtilip, teslimat detayıyla birlikte sanığın ve ....'ın yazı örnekleri ve imza örnekleri alınarak suça konu teslimat detayları üzerinde yazı ve imza incelemesi yaptırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15930, Karar No: 2014/3391, Tarih: 17.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/15930 E.  ,  2014/3391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/291635

MAHKEMESİ : Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2011

NUMARASI : 2010/797 (E) ve 2011/740 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın belediye sınırları içinde mera olduğu anlaşıldığın- dan, hükümden önce 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında yapılan değişiklik karşı- sında, sanıkların belediye sınırları içindeki meraya tecavüz etmekten ibaret eylemlerinin suç teşkil etmeyeceği gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.