muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3781, Karar No: 2011/6772, Tarih: 03.06.2011

Mahkemece, Hollanda kanunlarına göre ticari merkezi anılan ülkede bulunan ticaret unvanı INTER IKEA SYSTEMS BV. olan, her çeşit mobilya, ev tekstili, her çeşit konfeksiyon ürünleri, mutfak eşyası, galvaniz ürünler, dekoratif ve dekorasyon ürünleri, resim çerçeveleri vb. ürünlerin ticaretine ilişkin mağazacılık faaliyetinde bulunan davacının IKEA ibareli markasının ilk tescilinin 1943 yılında gerçekleştirildiği, ilk mağazasının 1953 yılında İsveç’te açıldığı, 1970’li yıllardan itibaren devam eden süreçte Dünyanın pek çok ülkesinde yerel ve OHİM de bölgesel tescillerinin bulunup, dünyanın değişik kıtalarındaki Avustralya, Avusturya, Belçika, Kanada, Çin, Çek Cumhuriyeti, Danimarka, Fınnandiya, Fransa, Almanya, Macaristan, İrlanda, İtalya, Kuveyt, Malezya, Hollanda, Polonya, Suudi Arabistan, Singapur, Slovakya, İspanya, İsveç, İsviçre, Tayvan, Birleşik Arap Emirlikleri, Birleşik Krallık ve ABD’de 150 adet IKEA adını kullanan mağazanın bulunduğu, ayrıca 8, 2, 11, 16, 20, 21, 24, 27, 35, 36, 39, 41, 42, 43. sınıfları içerecek biçimde ilki 1988 tarihinde olmak üzere dava tarihine kadar geçen zaman içerisinde 105942, 109398, 198674, 180218, 206329, 209570, 189190, 2004/40027 ve 2007/43282 sayılı markaları da TPE nezdinde adına tescil ettirdiği, 1991 yılından itibaren İstanbul’da irtibat bürosu kurarak faaliyetini geliştirdiği, kuvvetli reklam, kalite ve yaygın dağıtım ile tüm insanlar tarafından refleks halinde hatırlanan tanınmış bir marka vasfını kazandığı, davalı şirketin ticaret unvanı İKİAS TEKSTİL SANAYİİ ve TİCARET A.Ş olmasına karşın 24.25 ve 26. sınıf emtiaları kapsayacak biçimde 03.11.1998 tarihinde unvanında yazıldığı gibi olmayacak biçimde İKİA+Şekil+S biçiminde 1998/15371 sayı ile marka tescili gerçekleştirdiği, bu markanın davacının tanınmış IKEA ibareli markası ile iltibas yaratabilecek derecede benzer bulunduğu, 556 sayılı KHK’nin 7/b ve 8/b maddeleri uyarınca davalı şirket markasının tescilinin hukuka uygun bulunmadığı ve 556 sayılı KHK’nin 42. maddesi uyarınca hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiği, öte yandan Paris Sözleşmesi'nin 1. mükerrer 6. maddesi ile TRİPS’in 16. maddesi uyarınca tanınmış markanın aynısı veya iltibas yaratabilecek derecede benzerinin üçüncü kişiler tarafından marka olarak tescilinin mümkün bulunmadığı, bu hususun ayrıca 556 sayılı KHK’nin 7/1-i ve 8/4. maddeleri ile de hüküm altına alındığı, davacının IKEA ibareli markasının tanınmışlığının 23.12.1996 tarihi itibari ile gerçekleştiği, davalı markası- nın anılan tarihten sonra tescil olunduğu, aynı sektörde tacir olan davalının “davacının tanınmış markasından haberdar olmadığını” savunmasının TTK’nun 20

. maddeleri ile de hüküm altına alındığı, davacının IKEA ibareli markasının tanınmışlığının 23.12.1996 tarihi itibari ile gerçekleştiği, davalı markası- nın anılan tarihten sonra tescil olunduğu, aynı sektörde tacir olan davalının “davacının tanınmış markasından haberdar olmadığını” savunmasının TTK’nun 20. maddesi uyarınca hukuka uygun bulunmadığı, davacı markasının tanınmış olması ve davalının davacı markalarına yanaşması nedeniyle hükümsüzlük davası açmak için gerekli beş yıllık sürenin dolmuş olmasından da bahsedilmesinin olanaksız bulunduğu, ancak davalıya ait redde mesnet alınan markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesinin davacının başvurusunun reddi kararına tesir etmeyeceği, davacı başvurusunun konusu olan IKEA ibareli marka ile redde mesnet alınan 1998/15371 sayılı markanın konusu olan İKİA+Şekil ibareli marka aynı ve benzer olduğu gibi başvurunun kapsamında yer alan ve reddedilen 24/5, 7, 8, 25/1, 7 ve 26/1, 2, 3, 4, 6, 7, 8. sınıf ürünler ile davalıya ait redde mesnet alınan markanın kapsamında bulu- nan 24/5, 7, 8, 25/3 ve 26/1-4, 6-8 sayılı ürünlerin benzer alıcı çevresine hitap ettiği, davacı şirket başvurusunun 556 sayılı KHK’nin 7/b maddesi uyarınca reddi kararının hukuka uygun bulunduğu sonucuna varılarak, YİDK kararının iptali istemiyle açılan davanın reddine, hükümsüzlük istemli davanın kısmen kabulü ile davalı şirket adına tescilli 03.11.1998 gün ve 1998/15371 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, ilan isteminin reddine dair verilen karar, davacı ve davalı şirket vekillerince temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 03.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6695, Karar No: 2010/12168, Tarih: 24.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6695 E.  ,  2010/12168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25557, Karar No: 2015/1628, Tarih: 10.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25557 E.  ,  2015/1628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gevaş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2011

NUMARASI : 2010/269-2011/102

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin harcı yatırılmayan temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra davacı idare vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü olması ve değer farklarının birbirine yakın olan emsallerin değerlendirmeye alınması gerekir.

Dava konusu taşınmazlar 2.887,28 m2 ve 3.854,25, somut emsal olarak alınan taşınmaz 562,56 m2 dir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerinin 8,00 TL/m2, değerlendirmeye esas alınan emsal taşınmazın ise 25,00 TL/m2 olduğu belirtilmesine karşın ve emsal taşınmaz,dava konusu taşınmazdan 3 kat daha değerli olduğu halde dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan % 40 oranında daha az değerli olduğunu kabul eden ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzçölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Davacı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde bulunduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6438, Karar No: 2019/12416, Tarih: 24.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/6438 E.  ,  2019/12416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14.Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca kabulü ile HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin olarak ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak zeminine, üzerindeki ağaçlara yaş, cins ve verim durumuna göre maktuen, yapılara ise resmi birim değerleri esas alınıp yıpranma payları da düşülerek değer biçilmesinde, ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/69E-334K sayılı kararı ortadan kaldırılarak dosyada bulunan mevcut ilçe tarım verilerine göre 5 yaşındaki kiraz ağacının bedeli 61 TL iken hükme esas alınan 19.04.2017 tarihli raporda 300TL alınmak suretiyle 3.346 TL fazla bedel belirlendiği anlaşıldığından, 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava dilekçesinde dava konusu taşınmaz için tescil talep edildiği halde terkin kararı verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının b nolu 1.bendinin (iptali ile) kelimesinden sonra gelen cümlenin çıkartılmasına, yerine (... adına tapuya tesciline,) cümlesinin eklenmesine,

Dava dilekçesinde dava konusu taşınmaz için tescil talep edildiği halde terkin kararı verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının b nolu 1.bendinin (iptali ile) kelimesinden sonra gelen cümlenin çıkartılmasına, yerine (... adına tapuya tesciline,) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2.maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1.maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/417, Karar No: 2019/5206, Tarih: 09.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/417 E.  ,  2019/5206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/04/2018 tarih, 2018/267 esas ve 2018/287 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 22/01/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 13/03/2017 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 05/05/2017 tarihli, 2017/14459 soruşturma ve 2017/298 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 20/06/2017 tarihinde tebliğ edildiği, infazı için 08/06/2017 tarihinde Eskişehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

Eskişehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 12/06/2017 tarihli 2017/743 DS sayılı çağrı yazısının şüpheliye 20/06/2017 tarihinde tebliğ edildiği, 03/07/2017 tarihinde müdürlüğe başvurduğu, bilgilendirme formu imzalatılarak denetim planı hazırlandığı, 21/09/2017 tarihli grup seminer çalışmasına katılmaması nedeniyle uyarılmasına karar verildiği, uyarı yazısının 28/09/2017 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen 28/12/2017 tarihli grup seminer çalışmasına katılmaması üzerine 03/01/2018 tarihinde dosyanın kapatılmasına karar verilerek savcılığa gönderildiği,

2- Şüpheli ... hakkında 04/03/2017 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda 12/05/2017 tarihli 2017/16286 soruşturma 2017/329 karar sayı ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 08/06/2017 tarihinde tebliğ edildiği, infazı için 31/05/2017 tarihinde Eskişehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

Eskişehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 02/06/2017 tarihli 2017/712 DS sayılı çağrı yazısının 08/06/2017 tarihinde tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması üzerine çıkarılan uyarılı çağrı yazısının 29/06/2017 tarihinde tebliğ edildiği, 03/07/2017 tarihinde müdürlüğe başvurduğu, bilgilendirme formu imzalatılarak denetim planı hazırlandığı, 21/09/2017 tarihli grup seminer çalışmasına katılmaması nedeniyle uyarıldığı, uyarı yazısının 28/09/2017 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen 28/12/2017 tarihli grup seminer çalışmasına katılmaması üzerine 03/01/2018 tarihinde dosyanın kapatılmasına karar verilerek savcılığa gönderildiği,

3-Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararının kaldırıldığı, her iki soruşturma evrakının birleştirilerek 15/02/2018 tarihli, 2017/14459 soruşturma, 2018/1862 esas ve 2018/1529 sayılı iddianame ile 04/03/2017 ve 13/03/2017 tarihli eylemlerinden dolayı TCK’nın 191/1-4-a,43/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle şüpheli hakkında kamu davası açıldığı,

4-Eskişehir 2.Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 03/04/2018 tarihli, 2018/267 esas ve 2018/287 sayılı kararı ile; sanığın savunmasına itibar edilerek kasti olarak denetimi aksatmadığı gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığına ve tedbirin infazının devamına karar verildiği, kararın 11/04/2018 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

4-Eskişehir 2.Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 03/04/2018 tarihli, 2018/267 esas ve 2018/287 sayılı kararı ile; sanığın savunmasına itibar edilerek kasti olarak denetimi aksatmadığı gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığına ve tedbirin infazının devamına karar verildiği, kararın 11/04/2018 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan sanık ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/05/2017 tarihli ve 2017/16286 soruşturma, 2017/329 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, sanığın denetimli serbestlik tedbirini ihlâl ettiği gerekçesiyle Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 15/02/2018 tarihli ve 2017/14459 soruşturma, 2018/1862 esas, 2018/1529 sayılı iddianame ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/04/2018 tarihli ve 2018/267 esas, 2018/287 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, adı geçen sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve 191/3. maddesi uyarınca bir yıl denetimli serbestlik süresi belirlendiği, denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın tedbire uymadığı ve bu nedenle sanık hakkında aynı Kanun’un 191/4-a maddesi uyarınca kamu davası açıldığı, ancak mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanığın 17/12/2017 tarihinde tutuklanmış olması nedeniyle 28/12/2017 tarihli denetime uyamadığı, dolayısıyla sanık hakkında 2 haklı ihtara neden olacak iki farklı eyleminin bulunmaması nedeniyle, bu durumun 191/4-a maddesi uyarınca ısrar sayılmayacağı ve bu nedenle de ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış ise de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemeler yer aldığı, yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-a maddesinde, "Beraat kararı; a) Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması,...Hallerinde verilir." biçiminde bir düzenlemeye yer verildiği;

Somut olayda ise sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde kullanma fiilinin kanunda suç olarak tanımlanmış olduğu, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemeyeceği, aksi halde uyuşturucu madde kullanmak suçundan bir daha kovuşturma yapılmasının mümkün olmayacağı, bu halde kamu davasının açılması bir şarta (yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme şartına) bağlanmış olduğundan, mahkemece ısrar şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 14/09/2015 tarihli ve 2015/8259 esas, 2015/3572 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/04/2018 tarihli ve 2018/267 esas, 2018/287 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Yapılan incelemede:

Sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve 191/3. maddesi uyarınca bir yıl denetimli serbestlik süresi belirlendiği, denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın tedbire uymadığı ve bu nedenle sanık hakkında aynı Kanun’un 191/4-a maddesi uyarınca kamu davası açıldığı, ancak mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanığın 17/12/2017 tarihinde tutuklanmış olması nedeniyle 28/12/2017 tarihli denetime uyamadığı, dolayısıyla sanık hakkında 2 haklı ihtara neden olacak iki ihlalin bulunmaması nedeniyle, bu durumun 191/4-a maddesi uyarınca ısrar sayılmayacağı gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde yer alan "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde yer alan "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde yer alan "Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b)Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması,kabul etmesi veya bulundurması,

c)Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,