muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7283, Karar No: 2012/10351, Tarih: 12.06.2012

Davalılar ... ve ... vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar ... ve ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ... ve ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 12.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1779, Karar No: 2014/3872, Tarih: 04.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/1779 E.  ,  2014/3872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Orhangazi 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2013

NUMARASI : 2012/830-2013/405

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek asgari ve azami verimi, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla; geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü cetvelinde; buğdayın ortalama satış fiyatı 0,58 TL, dekar başına üretim gideri 234,72 TL; samanın dekar başına ortalama verimi 350 kg, ortalama satış fiyatı 0,17 TL; taze fasulyenin dekar başına ortalama gideri 680,40 TL; dolma biberin dekar başına ortalama gideri 1.515 TL; enginarın dekar başına ortalama gideri 675 TL iken resmi verilere uygun olmayan ve üretim giderleri içerisine dahil edilmemesi gereken (tarla kirası, faiz karşılığı ve genel idare giderleri) kalemleri de hesaplamada esas alan bilirkişi raporunda sırasıyla 0,65 TL, 250,05 TL, 300 kg, 0,25 TL, 726,32 TL, 1.617 TL ve 720,56 TL alınması suretiyle taşınmazın değerinin saptanmış olması,

2-Dava konusu taşınmazın 1/25000 ölçekli İznik Gölü Çevre Düzeni Planında tarımsal niteliği korunacak özel mahsul alanları içinde kalması,, yaş sebze ve meyve firmaları, fabrikaları ve soğuk hava depoları bölgesinde olması, pazarlama olanakları ve otel, motel gibi sosyal tesis, sanayi ile turistik bölgelere ve ticaret merkezlerine mesafesi gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde %40 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, %25 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

3-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan su kuyusuna bedel verilmesi gerektiği gözetilmeden su kuyusu bedelini toplam yapı bedelinden düşen ek rapora göre karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan bozma nedenleri doğrultusunda ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/90, Karar No: 2007/12201, Tarih: 20.09.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/90 E.  ,  2007/12201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ A.H.(Aile) Mahkemesi

TARİHİ :11.9.2006
Yargıtay — Esas No: 2012/4131, Karar No: 2012/5160, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4131 E.  ,  2012/5160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2797, Karar No: 2025/727, Tarih: 10.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2797 E.  ,  2025/727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/611 Esas, 2024/574 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

SAYISI : 2021/463 E., 2023/95 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin isimli kurgusal bir proje geliştirdiğini, projenin Kahramanmaraş Büyükşehir Belediyesi tarafından kabul edilerek bütçelendirildiğini, isminin Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde marka olarak tescil edildiğini, projenin açıklanmasının ardından davalının tarihsel kaynakları öğrenmek için müvekkiline ulaştığını ancak bilgi alamayınca çeşitli platformlarda projeyi kendisine veya anonim bir çalışmaya ait gibi göstererek tarihsel kurguyu bozduğunu, paylaşımlarında müvekkiline atıf yapmadığını, uzman bilirkişilerce inceleme yapıldığında eserin özgünlüğünün ve davalının intihalinin ortaya çıkacağını, "Dulkadirli Maraş Saray Mutfağı" isminin kısmen tarihsel gerçeklik içerdiğini, ancak böyle bir saray mutfağına dair tarihsel kayıtlarda herhangi bir bilgi bulunmadığını, davalının ise projeyi sanki tarihsel bir gerçekmiş gibi her platformda akamete uğratacak faaliyetlere giriştiğini, uyarılara ve 15.02.2021 tarihli ihtarnameye rağmen eylemlerine devam ettiğini, bu nedenle müvekkilinin zarar gördüğünü ileri sürerek maddi tazminat hakları saklı kalmak kaydıyla, davalının müvekkiline ait özgün projeyi izinsiz kullanarak zarar vermesi nedeniyle 50.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının iddialarını kabul etmediklerini, 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu (FSEK) hükümlerine göre yemek tarifleri üzerinde telif hakkına dair bir hüküm bulunmasına rağmen intihalin gerçekleşmesi için ortada bir eser olması gerektiğini, davacının "Dulkadirli Maraş Saray Mutfağı" isimli kitap projesi olduğu kabul edilse dahi dış dünyaya taşınmamış soyut bir fikrin intihale konu olamayacağını, marka tescilinin intihalle ilgisinin bulunmadığını, bu alandaki çalışmaların davacının çalışma tarihinden çok daha eskiye dayandığını, Kurtuluş Savaşı, İstanbul’un fethi veya benzer konularda eser oluşturmanın ve kurgu yaratmanın kimsenin tekelinde olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının isimli bir kitap hazırlığında olduğu, ancak dava ve rapor tarihi itibarıyla söz konusu kitabın yayınlanmadığı, davacının projesini çeşitli mecralarda açıkladığı, davacı ve davalı paylaşımlarının benzer konulara değindiği, fakat aynı anlatımı içermediği, 02.02.2019 tarihinden önce yapılan Google aramalarında Kahramanmaraş kültürünün Dulkadiroğulları Beyliği'nden etkilendiğine dair yazılar ve çalışmalar bulunduğu,ifadesinin yaygın kullanıldığı, davacı, projesini dava tarihinden önce farklı mecralarda duyurmuş olsa da kamuya sunulmamış bir eserin intihal olarak değerlendirilemeyeceği, davalının davacıdan kaynak kitap istemesinin intihal teşkil etmeyeceği, FSEK'in 6, 14 ve 70. maddelerindeki koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, FSEK'ten kaynaklanan haklara aykırılık nedeniyle uğranılan manevi zararın tazmini talebine ilişkindir

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 10.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7192, Karar No: 2014/16670, Tarih: 01.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/7192 E.  ,  2014/16670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, Suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, örgüte yardım etme

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar... ve ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak da, temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmedilen cezanın süresine göre, sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve 421.maddeleri gereğince REDDİNE,

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık...'nun katılan ...'ye yönelik gerçekleştirdiği yağma suçu yönüyle duruşmalı diğer suçlar yönünden duruşmasız olarak ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan incelemede:

I-Sanık ... hakkında suç örgütüne yardım suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında suç örgütüne yardım suçuyla ilgili olarak, 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi kapsamında verilen kararların temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca sanık yönünden yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Yasanın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye Mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeden İADESİNE,

II-Sanık... hakkında katılan ...'ye yönelik yağma, sanıklar ...,..., ..., ..., ..., ... hakkında suç örgütü üyeliğinden, sanıklar ..., ... ve ... hakkında suç örgütüne yardım suçundan kurulan hükümler ile sanıklardan ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler ve sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...'ya yönelik yağma, sanıklar ... ve ... hakkında yakınan sanık ...'e yönelik yağma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince,

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...'ya yönelik yağma suçunun birden fazla kişiyle birlikte, iş yerinde, var olan veya varsayılan suç örgütünün oluşturdukları korkutucu güçten yararlanarak, suç örgütüne yarar sağlamak maksadıyla işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (c),(d),(f),(g) bendinin yanı sıra koşulları oluşmadığı halde (h) bendi ile de uygulama yapılması gösterilen teşdit gerekçesi karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklara yükletilen yağma, suç örgütü üyeliği, suç örgütüne yardım, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerinin yasada öngörülen suç tiplerine uygun olarak nitelendirildiği,

İddiaya, savunmalara ve toplanıp karar yerinde gösterilen yeterli kanıtlara göre, belirtilen suçun sanıklar tarafından işlendiği,

Sanıklara yükletilen yağma, suç örgütü üyeliği, suç örgütüne yardım, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerinin yasada öngörülen suç tiplerine uygun olarak nitelendirildiği,

İddiaya, savunmalara ve toplanıp karar yerinde gösterilen yeterli kanıtlara göre, belirtilen suçun sanıklar tarafından işlendiği,

Soruşturma aşamalarında ileri sürülen iddia, itiraz ve savunmaların incelenip tartışıldığı ve kanıtlara uygun olarak değerlendirildiği,

Yasal ve takdiri arttırıcı ve indirici nedenlerin gözetildiği,

Duruşma sonunda oluşan vicdani kanı ve uygulama maddeleri uyarınca cezaların doğru olarak belirlendiği,

Anlaşıldığından, sanıklar ...,...,..., ..., ... savunmanları ile sanıklar ..., ..., ... ve yakınan sanık ... savunmanının temyiz dilekçelerinde ve sanık ihsan ... vekili Av. ...'in duruşmada ileri sürdüğü tüm itiraz ve savunmaların reddiyle, sanık...'nun katılan ...'ye yönelik gerçekleştirdiği yağma suçu yönüyle duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükmün eleştiri dışında istem gibi ONANMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 01.10.2014 günü Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın katıldığı oturumda, sanık... ve savunmanlarının yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2019/2933, Karar No: 2021/4042, Tarih: 27.04.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2019/2933 E.  ,  2021/4042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Temyize konu 459 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas alınan vergi kaydının kuzey hududunda okunan dere sınırının sabit sınır olarak kabul edilmesi mümkün olmamakla beraber vergi kayıt miktar fazlası olan taşınmaz üzerinde davalılar yararına zilyetlikle kazanım koşullarının gerçekleştiğinin anlaşılmasına göre, davacı Hazine vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değilse de; Mahkemece kurulan hükümle tescile karar verilen paylar toplamının paydaya eşit olması nedeniyle infazı kabil olmayacak şekilde hüküm kurulmuş olmasının isabetsizliğine" değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda çekişmeli 459 ada 3 parsel sayılı taşınmaz 181440 pay kabul edilerek davalıların mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulduğu halde bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bozma ilamına uyulmakla, taraflar yararına usulü müktesep hak doğacağından, bu hakkın zedelenmemesi için, bozma ilamının gereklerinin tam ve eksiksiz olarak yerine getirilmesi gerekir. Önceki tarihli bozma ilamında, temyiz konusu taşınmazla ilgili hükümde pay ve payda birbirini tutmayacak şekilde karar verildiği için infaz kabiliyetinin olmadığı belirtilerek infaza elverişli hüküm kurulması gereğine değinildiği halde, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda temyize konu taşınmaz 181.440 pay kabul edilerek davalıların mirasçıları adına miras payları oranında tesciline karar verilmiş ise de, hüküm fıkrasında 181.566 payın dağıtıldığı ve böylelikle yine pay ve payda eşitliği sağlanmadığından Mahkemece, kurulan hüküm 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 1. maddesine aykırı olup, infazı mümkün olmadığından yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2368, Karar No: 2011/2578, Tarih: 14.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/2368 E.  ,  2011/2578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, kendisi ve müvekkillerinin davalı kooperatifin üyeleri olduğunu, kooperatifin 21.06.2009 tarihinde yapılan 2008 yılı olağan genel kurul toplantısının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacıların hesap tetkik komisyonu kurulması hususunun gündeme alınması talebinin ve yönetim, denetim kurullarının ibrasına ilişkin itiraz dilekçesinin, belirlenen aidatlara itirazları ile ilgili dilekçesinin genel kurul toplantı tutanağına geçmesine rağmen Sanayi Ticaret İl Müdürlüğüne ve Ticaret Sicile teslim edilmediği gibi Sanayi Ticaret İl Müdürlüğünün istemi üzerine sadece yönetim ve denetim kurulunun ibrasına ilişkin itiraz dilekçelerinin ön sayfasının fotokopisinin gönderildiğini, davacılar tarafından Kooperatifler Kanunu'nun 46. maddesi gereği divan teşekkül ettikten sonra genel kurul gündemine geçilmeden önce, genel kurul gündemine ek madde olarak hesap tetkik komisyonu kurulması, bilançonun incelenmesi ve ibranın geri bırakılması hususlarında karar alınması için verdikleri dilekçenin divan katibi tarafından yanıltıcı beyanlar ileri sürmesi nedeni ile gündeme alınmasının engellendiğini, divan tarafından gündemin sadece 2. maddesi yani raporların okuması hususu görüşüldüğünü, gündemin 3. maddesi olan yönetim ve denetim kurullarının ibrası görüşülmeden diğer maddelere geçildiğini, gündemin 5. maddesi olan aidatların görüşülmesine ilişkin ve muhalefet şerhi verdikleri kararların ise Kooperatifler Yasası'nın 23. maddesinde belirtilen hak ve vecibelerde eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, her ortağın aynı hak ve yükümlülüklere sahip olduğunu, gündemin 5. maddesi ile her kısım üye için ayrı ayrı hak ve yükümlülükler kabul edildiğini, bütün dairelerin aynı niteliklere sahip olduğunu, buna rağmen farklı miktarlarda ödeme ve aidat belirlenmesinin yasaya aykırı olduğunu, normal kat ve zemin kat üyelerinin farklı aidatlar ödenmesinin kararlaştırıldığını, genel kurulun şahsi sorumluluklarının arttırılması veya ek ödeme yükümlülüğü ihdas edebilmesi için ortak sayısının 3/4'ü oranında kabul oyu ile karar alınabileceğini, kararın ise oy çokluğuyla alındığını, aynı zamanda 5. maddenin gündemde olmadığını, bu nedenlerle 2. ve 3. kısım üyeler ve zemin kat, normal kat üyeler için belirlenen farklı aidatların yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, 21.06.2009 tarihli genel kurulda alınan 3. ve 5. maddelerinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kooperatifte mevcut kısımlara göre üyelerin ödemekle yükümlü oldukları aidatlar arasındaki farklılığın yıllardır süre gelen bir uygulama olduğunu, kooperatifteki dairelerin normal kat ve zemin kat olarak ayrılmakla birlikte farklı bloklardaki normal kat ve zemin kat dairelerin inşaata başlama tarihleri, blokların farklı kat yükseklikleri, üye talepleri doğrultusunda bloklar arasında oluşan az da olsa imalat farkları gibi hususlarda önce biten ve teslim edilen konutlarla devam eden konutların maliyetleri ve dolayısıyla üye aidatının sayısal olarak aynı olmasının mümkün olmadığını, farklı şartlara sahip üyeler arasında aidata yönelik eşitlik olmasının kooperatifin eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, davacıların 2. ve 3. kısım üyeler olduğunu, 2. kısım üyelerin ödemelerinin diğer kısım üyelerinden her zaman az olduğunu, diğer kısımlarda 4.500,00 TL aidat ödemede bulunan üyeler bulunmasına rağmen davacıların son iki yıldır 3.000,00 TL aidat ödediklerini, 2. kısım da oturanların iki yıldır 3.000,00 TL aidat, 3. kısımdaki davacıların ise 4.000,00 TL ödediklerini, yıllardır süre gelen bu uygulamaya davacıların ses çıkartmadıklarını, genel kurulda alınan kararın ek yükümlülük getirmediği için yasanın 52/1. maddesindeki kuralın da uygulanmayacağını, gecikme cezası alınmasına ilişkin genel kurulda alınan kararda usulsüzlük olmadığını, 5. maddenin de gündemde yer aldığını, ayrıca davacıların bu konu ile ilgili itirazda bulunmayıp şerh koymadıklarını, bu nedenle dava açma şartlarının yerine gelmediğini, taahhütname ve ek sözleşmenin ise üyelerin ve kooperatifin menfaatine olduğunu, genel kurulun yasaya ve usule uygun, bakanlık temsilcilerinin gözetim ve denetiminde yapıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.