muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4031, Karar No: 2025/766, Tarih: 05.02.2025

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu İstanbul ili Şile ilçesi ... mahallesi 134 ada 22 parsel sayılı taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, ayrıca imar-ihya ve zilyetlikle kazanım şartlarının da gerçekleşmediğini belirterek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile belirlenecek niteliği ile Hazine adına tesciline ve vaki müdahalenin men'ine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince; "dava konusu taşınmazın eski tarım arazisi olduğu, 1990'lı yıllara kadar tarla vasfında olduğu, ... mahallesi sınırlarının 29.07.1980 tasdikli 1/50.000 ölçekli İstanbul Metropoliten Nazım İmar Planı kapsamında kaldığı, bu hali ile 1980 tarihli imar planına alınan taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17/2 nci maddesi uyarınca Hukuk Genel Kurulunun 25.04.2001 tarihli ve 2001/20-390-396 sayılı kararı uyarınca imar ihya yoluyla zilyetlikle kazanılamayacağından davanın kabulüne ile, İstanbul ili Şile ilçesi ... mahallesi 134 ada 22 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile kadastro tespitindeki diğer kayıt ve vasıflarla davacı Hazine adına tesciline, davalıların taşınmaza vaki müdahalesinin men'ine" karar verilmiş olup; hüküm, davacı Hazine vekili ve bir kısım davalı vekili tarafından istinaf edilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesince; "dosya kapsamından dava konusu taşınmaz başında yapılan keşifte hakim gözlemi olarak taşınmazın yılgın kaplı olduğu, tarım yapılmadığının gözlemlendiği, dosyaya sunulan 28/06/2019 tarihli bilirkişi raporu ve rapor eki hava fotoğraflarından dava konusu taşınmazın 1990 yılından itibaren kullanılmadığı, çalılık görünümünde olduğu, en az 28 yıldır tarımsal üretim amacıyla kullanılmadığı anlaşılmakla, taşınmazın tapusunun iptali ile Hazine adına tesciline yönelik İlk Derece Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığı, dava konusu taşınmaz tapuda davalı adına kayıtlı olup, davalının taşınmazdaki kullanımı mülkiyet hakkına dayandığından mahkemece verilen müdahalenin men'i kararının hatalı olduğu, Hazine vekilinin istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle bağlı kalınarak yapılan incelemede, dava konusu taşınmazın 1940 tarihinden kadastro tespit tarihine kadar açık arazi görünümünde olduğu, üzerinde orman ağaçlarının bulunmadığı, dosyaya sunulan bilirkişi raporuna göre taşınmazın orman niteliğinde bulunmadığı" gerekçesiyle davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun reddine; davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın yeniden esasıyla ilgili olarak;

1.Davanın kısmen kabul, kısmen reddine,

2.Dava konusu İstanbul İli, Şile İçesi, ... Mahallesi 134 ada 22 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı Hazine adına tapudaki niteliği ile tesciline,

1.Davanın kısmen kabul, kısmen reddine,

2.Dava konusu İstanbul İli, Şile İçesi, ... Mahallesi 134 ada 22 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı Hazine adına tapudaki niteliği ile tesciline,

3.Davalılar ... ve ...'nin kullanımı tapu kaydına dayandığından davacının müdahalenin menine yönelik talebinin bu davalılar yönünden reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı Hazine vekili ve bir kısım davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali, tescil ve müdahalenin önlenmesi istemlerine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 21.02.1991 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ve 2/b uygulaması, 1972-1973 yıllarında yapılan arazi kadastrosu ve 2017 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi kapsamında yapılan kadastro çalışması mevcuttur.

3402 sayılı Kanun'un Geçici 8 inci maddesi kapsamında yapılan çalışmada dava konusu İstanbul ili Şile ilçesi ... mahallesi, 134 ada 22 parsel sayılı taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak, 2.160,32 metrekare yüzölçümü, tarla niteliği ile davalılar adına tespit ve sonrasında tescil edilmiştir.

1. Davacı Hazine vekilinin tüm ve bir kısım davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının incelenmesinde; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına,

yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin ve bir kısım davalı vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Bir kısım davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; her ne kadar davalılar lehine zilyetlikle kazanım şartlarının oluşmadığından bahisle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de, davalı tarafın tapu kaydına dayandığı ancak dayanılan tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte getirtilmeden ve yöntemince uygulaması yapılmadan karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Bir kısım davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; her ne kadar davalılar lehine zilyetlikle kazanım şartlarının oluşmadığından bahisle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de, davalı tarafın tapu kaydına dayandığı ancak dayanılan tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte getirtilmeden ve yöntemince uygulaması yapılmadan karar verildiği anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece, davalı tarafa dayandıkları tapu kayıt maliki ile aralarındaki akdi-ırsi ilişkiyi kanıtlamaları için süre verilmeli, kayıt maliki ile aralarında akdi veya ırsi bağ bulunduğunun saptanması halinde dayanılan kaydın tüm tedavülleri varsa haritaları ve dayanağı olan belgeler ile birlikte dosyaya getirtilmeli, bu kayıtların revizyon görüp görmediği sorulup saptanarak, revizyon görmüşlerse revizyon gördüğü taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının onaylı örnekleri ve dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların tutanak örnekleri ve varsa oluşumundan itibaren dayanakları olan kayıtlar dosya arasına alınmalı, bu şekilde dosya keşfe hazır ... getirildikten sonra mahallinde, yerel bilirkişi kurulu, tespit bilirkişileri, tarafların gösterecekleri tanıklar ve teknik bilirkişi hazır olduğu halde yeniden keşif yapılmak suretiyle, 3402 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi gözönüne alınarak, tapu kaydının sınırları ve kapsamı varsa haritası uygulanmak suretiyle, haritasının bulunmaması ya da uygulanma kabiliyetinin olmaması halinde kayıtların sınırlarına göre tereddüte yer vermeyecek şekilde saptanmalı, bilinmeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme olanağı tanınmalı, tapu kaydının gayrisabit sınırlı olduğu belirlenirse miktarına itibar edilmesi gerektiği düşünülmeli ve kayıtların kapsamı belirlenirken varsa dava dışı revizyon gördüğü taşınmazlar gözönüne alınmalı ve fen bilirkişisinden, yapılan keşfi ve tapu kayıt uygulamasını takibe ve denetlemeye imkan veren rapor ve kroki düzenlemesi istenilmeli ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: (1) no.lu bentte açıklanan sebeplerle davacı Hazine vekilinin tüm ve bir kısım davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine;

(2) no.lu bentte açıklanan sebeplerle bir kısım davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16012, Karar No: 2014/693, Tarih: 16.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/16012 E.  ,  2014/693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2011/58-2013/164

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan ve sonradan açılan ek davada Kamulaştırma Kanununun 38. maddesi uyarınca reddedilen bölümün bedelinin 5999. sayılı Yasa uyarınca tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan ve sonradan açılan ek davada Kamulaştırma Kanununun 38. maddesi uyarınca reddedilen bölümün bedelinin 5999. sayılı Yasa uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1) Dava açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 5999 sayılı Yasa ile Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici 6. maddenin 6. ve 8. fıkra hükümleri ile geçici bu maddeyi değiştiren ve 11.06.2013 günü yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesinin 6. ve 9. fıkra hükümlerine göre, geçici 6. maddenin bedele ilişkin hükümleri vuku bulduğu tarih itibari ile bu maddenin kapsamında olan kamulaştırmasız el koymadan dolayı açtıkları tazminat davası süre bakımından dava hakkının düştüğü gerekçesiyle reddedilmiş olanlar hakkında da uygulanır ve dava açılması halinde, fiilen el konulan taşınmazın dava tarihindeki değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu durumda; mahkemece, mahallinde tekrar keşif yapılarak, daha önce açılan davada ödenen miktarın taşınmazın kaç metrekaresinin bedeline tekabül ettiği hesaplanıp, bakiye kısmın dava tarihindeki değerinin belirlenmesi yönünden bilirkişi kurulu raporu alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Bir kısım davacılar tarafından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru sebebiyle AİHS'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının ihlal edildiği gerekçesi ile tazminata hükmolunduğu anlaşılmış olup, başvuranlar lehine hükmedilen tazminatın niteliği dikkate alındığında, kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davasında hüküm altına alınan alacaktan mahsup edilemeyeceğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

3) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile getirilen "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir" hükmü nedeniyle vekalet ücretinin maktu olarak takdir edilmesi gerektiğinden;

Doğru olmadığı gibi,

3) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile getirilen "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir" hükmü nedeniyle vekalet ücretinin maktu olarak takdir edilmesi gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.01.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-MUHALEFET ŞERHİ-

Dava, kök muristen intikal eden 740 parsel sayılı taşınmaza (1977 yılında) kamulaştırmasız olarak fiilen el atıldığı, bu nedenle idare aleyhine açılan kısmi davanın kabulle sonuçlanıp kesinleştiği, bakiye kısım için sonradan açılan ek davaların 2942 sayılı yasanın 38. maddesi gereğince hak düşürücü süre yönünden reddedildiği, 5999 sayılı yasanın 6. maddesi uyarınca hak düşürücü süre nedeniyle davaları reddedilen şahıslara, idare ile uzlaşma yapması, uzlaşma gerçekleşmezse dava hakkı tanındığı, bu hakka dayalı olarak önceki kısmi davada tespit edilen 52.517,75-TL değerden ödenmeyen bakiye 20.203,-TL kaldığı bunun da davacılar hissesi bazında 2.466 m2 yere karşılık geldiği belirtilerek öncelikle bu miktar yer için dava tarihindeki değerinin; olmazsa, ek davada hak düşürücü süre nedeniyle reddedilen 20.203-TL'nin, ilk kısmi dava açma tarihi olan 24.09.1996 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile tahsili istenilmiştir.

Uyuşmazlık, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk (kısmi) davada saklı tutulan bakiye alacağın 5999 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca tahsiline ilişkindir.

Kural olarak, kamulaştırmasız el atma nedeniyle bedel tazmini istemlerinde taşınmazın değeri, el atma tarihindeki nitelikleri gözetilip dava tarihindeki güncel fiyatlandırma ile saptanmaktadır.

Ne var ki uyuşmazlık konusu olayda açılan ek dava; öncesinde kısmen el atılan ve bu nedenle bedeli tahsil edilen taşınmazın arta kalan kısmının kamulaştırılmaksızın yeniden el atılması nedeniyle bu yer bedelinin tahsili istemine ilişkin değildir. Önceki kısmi davada, 740 parsel sayılı taşınmazın tamamı dava konusudur. Dolayısı ile şimdi ek davadaki istem, esas davada tüm taşınmazın bedeli olarak tespit edilen ancak idarece ödenmeyen bakiye para alacağına ilişkindir.

Kısmi davada taraflar arasındaki hukuki ilişkinin varlığı ve davalı idarenin sorumluluğu, kesinleşen hükümle tespit edilmiştir. Bu kararın tespite ilişkin bölümünün, ek dava için kesin hüküm oluşturacağında kuşku bulunmamaktadır.

İlk davada hükme esas alınan ve tüm taşınmazın değerini belirleyen bilirkişi raporu ise, ek dava yönünden kuvvetli delil mahiyetinde olup tarafları bağlayıcıdır.

Kısmi davada taraflar arasındaki hukuki ilişkinin varlığı ve davalı idarenin sorumluluğu, kesinleşen hükümle tespit edilmiştir. Bu kararın tespite ilişkin bölümünün, ek dava için kesin hüküm oluşturacağında kuşku bulunmamaktadır.

İlk davada hükme esas alınan ve tüm taşınmazın değerini belirleyen bilirkişi raporu ise, ek dava yönünden kuvvetli delil mahiyetinde olup tarafları bağlayıcıdır.

Zira kısmi davada alınan rapora davalı taraf itiraz etmiş, itirazlar yargısal denetimler sırasında değerlendirilmiş, sonradan açılan davada halledilecek bir yön bırakılmadan, alacağın tamamı rapor doğrultusunda benimsenmiş, ancak taleple bağlı kalınarak verilen hüküm, onanarak kesinleşmiştir.

Yerel mahkemece de kısmi davada kesinleşen bu rapor doğrultusunda hükme varılmıştır.

Bakiye alacağın ne şekilde güncelleneceği ise tartışma konusudur. Bu hususta mahkeme gerekçesine de yansıyan aynı taşınmazın farklı paydaşlarınca açılıp kabul edilen ve “taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki (kısmi) davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.” gerekçesiyle Dairemizce 09.07.2012 gün ve 2012/9458 E, 15354 K. sayısı ile onanıp kesinleşen karar da dikkate alındığında, bakiye para alacağına, ilk dava tarihinden itibaren paranın enflasyon karşısındaki değer kaybının da üzerinde gerçekleşen yaklaşık 30 küsur yıllık yasal faiz uygulanarak ek dava tarihindeki taşınmaz değerinin tespit ve kabulü doğrudur. Kaldı ki, davacılar vekili dahi "kısmi davada belirlenen değere, yasal faize ek olarak kısmi dava tarihinden itibaren enflasyon oranında bir ekleme yapılarak" alacağa hükmedilmesi yönünde temyiz dilekçesinde talepte bulunmuştur. Bu talebi bile aşar şekilde taşınmazın ek dava tarihindeki rayiç değerinin saptanmasını isteyen sayın çoğunluk kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Kabul edilen bu bedelin AİHM'nin (Jahn ve Diğerleri – Almanya; Papachelas- Yunanistan; Lithgow ve Diğerleri - Birleşik Krallık; Akkuş-Türkiye) kararlarında vurgulanan “orantılılık” ve “hakkaniyet” ilkelerine de uygun olduğu kanaatiyle, taşınmaz değerinin açılan ek dava tarihine göre belirlenmesi yönündeki Dairemiz çoğunluk görüşüne katılmamaktayız. 16.01.2014
Yargıtay — Esas No: 2014/28770, Karar No: 2014/33035, Tarih: 24.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/28770 E.  ,  2014/33035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2013

NUMARASI : 2010/177-2013/54

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı S.. B. Madencilik San. ve Tic. A.Ş. (L..B..Ç.. San. ve Tic. A. Ş.) avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, asgari geçim indirimi, yıllık izin, fazla çalışma ücreti, ulasal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna talepler yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalı S..B.. Madencilik San. ve Tic. A.Ş. temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalı S.. B.. Madencilik San. ve Tic. A.Ş. 'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, 10.12.2012 tarihli ek bilirkişi raporunda davalının sunduğu yıllık izin defteri dikkate alınarak yıllık izin alacağı 173,33TL hesaplanmıştır. Mahkemece önceki raporda hesaplanan 1.473,33 TL yıllık izin alacağına hükmedilmişdir. Mahkemece usule uygun hesap edilen yıllık izin alacağından fazlasına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20803, Karar No: 2011/6452, Tarih: 12.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20803 E.  ,  2011/6452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tesbit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ayrıca, davacı idare harçtan bağışık olmadığı halde muaf olduğundan bahisle harca hükmedilmemesi doğru değilse de, karardan sonra bu noksanlık tamamlandığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın Hazine yerine, davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

2-Bankaya bloke edilen kamulaştırma bedelinden davalılara ödenmemiş olan miktarların, adı geçenlerin mağduriyetlerinin önlenmesi bakımından adlarına açılacak üçer aylık vadeli hesaba yatırılmaması,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan (2942 sayılı Yasanın 19. maddesi uyarınca davacı ...) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (Hazine) kelimesinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Bankaya bloke edilen kamulaştırma bedelinin davalılar adına açılacak üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19380, Karar No: 2020/18556, Tarih: 07.12.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/19380 E.  ,  2020/18556 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret ve tehdit suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ahlat Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/02/2019 tarihli ve 2018/702 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Bitlis Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/07/2019 tarihli ve 2019/571 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya sureti incelendi.

İstem yazısında; “Dosya aslının, şüphelinin diğer eylemi nedeniyle açılan kamu davası sonucunda mahallinde derdest olduğu anlaşılmakla suret üzerinden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, şüphelinin üzerine atılı bulunan hakaret ve tehdit suçlarını işlediğine dair delil yetersizliğinden dolayı kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

Olay yerinde bulunan ve gerek kolluk amirliğinde gerekse Cumhuriyet Başsavcılığında beyanları alınan tanıklardan ...'ın; " ...'ya 'senin am... K..m' sinkaflı cümleyi kullandı, tehdit içeren sözler de söyledi ancak ne söylediğini hatırlamıyorum. Hatırladığım kadarıyla ...'a 'sen bittin' gibi de sözler söyledi"; yine tanık ... 'ın; " ..o esnada ... 'un annesine ve ailesine 'ananı avradını s..ii..m' şeklinde sinkaflı sözlerle küfür etti"; tanık ... 'ın; " ... isimli şahıs ...'nın arkasından 'şikayetinden vazgeçmezse onu Ahlat'ta bir saat, bir dakika bile yaşatmam' dedi"; tanık ... ;" polis memurunun ...'nın gıyabında beni şikayet ederse onu Ahlat'ta bir dakika bile yaşatmam' dediğini duydum" ve ... 'nın da; " sağlık personeli ...'ya gıyabında ' şikayetini geri almazsa onu Ahlat'ta yaşatmam' dediğini duydum" şeklinde beyanlarda bulundukları anlaşılmakla,

Şüphelinin, müştekiye yönelik olarak hakaret ve müştekinin şikayetini geri alması konusunda kendisine iletilmesi kastıyla gıyapta tehdit suçlarını işlediğine dair birden fazla tanık beyanı bulunması karşısında delil yetersizliğinden söz edilmesinin mümkün olmadığı, dolayısıyla şüphelinin üzerine atılı bulunan suçları işleyip işlemediği konusundaki delillerin Mahkemesince değerlendirmesi gerektiği anlaşılmakla, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme: