muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2552, Karar No: 2009/10096, Tarih: 30.06.2009

Mahkemece, Türkiye Vakıflar Bankası TAO Emekli ve Yardım sandığı vakfının 30/01/2006 tarih ve 10413 sayılı kararının iptali ile bu kurumdan emekli maaşı ödemelerinin aynen devamına, dava tarihine kadar bu kurum tarafından ödenmeyen 3 aylık emekli maaşının yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,davalı SSK’ya karşı açılan davanın reddine, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı murisi ...'in; TC Emekli Sandığında; 01.07.1960-30.06.1961 arası 360 gün, 01.09.1961-31.12.1962 arası 480 gün, Fiili Hizmet Zammı 90 gün olmak üzere 930 gün , Türkiye İş Bankası Emekli Sandığında; 01.01.1963-20.05.1976 arası 4819 gün, davalı Türkiye Vakıflar Bankası TAO Emekli ve Yardım sandığı vakfında; 26.12.1977-27.09.1982 arası 1503 gün,SGK’da 01.03.1982-01.10.1982 arası 210 gün, 01.10.1982-11.05.1983 arası 240 gün, 01.08.1983-31.12.1984 arası 466 gün, 03.04.1985-23.04.1986 arası 364 gün olmak üzere toplam 1280 gün hizmet süreleri genel toplamı 8533 gün üzerinden 01.11.1986 tarihinden itibaren davalı T. Vakıflar Bankası T.A.O. Memur ve Hizmetlileri Emekli ve Sağlık Yardım Sandığı Vakfı’nca yaşlılık aylığı bağlandığı, davacıya murisinin ölümü üzerine 01.08.1988 tarihinde davalı T. Vakıflar Bankası T.A.O. Memur ve Hizmetlileri Emekli ve Sağlık Yardım Sandığı Vakfı’nca ölüm aylığı bağlandığı, davacıya ve murisine davalı Vakıfça aylık bağlanma nedeni olarak SGK’nun davacı murisinin SGK’daki çalışmalarını 574 gün olarak bildirmesi ve son yedi yıl içinde en çok çalışmasının davalı Vakıfta geçtiğinin gösterildiği, 2004 yılında davalı SGK’nun davacı murisinin hizmet süresini 1280 gün olarak bildirmesi üzerine davacıya bağlanan aylığın davalı Vakıfça kesildiği,davacıya bu tarihten sonra SGK’dan aylık bağlanması gerektiğinin bildirildiği,davacıya SGK’ca aylık bağlandığı,SGK’ca bağlanan aylığın 3395 sayılı Yasaya göre bağlanmadığı anlaşılmıştır.

Uyuşmazlık, somut olayda davacıya T. Vakıflar Bankası T.A.O. Memur ve Hizmetlileri Emekli ve Sağlık Yardım Sandığı Vakfınca mı yoksa SGK’ca mı aylık bağlanacağı, SGK’ca aylık bağlanır ise bağlanan aylığın 3395 sayılı Yasa'dan faydalanarak mı bağlanacağı noktalarında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan, : 2829 sayılı Yasanın 8. maddesinde, “ Birleştirilmiş hizmet süreleri toplamı üzerinden, ilgililere; son yedi yıllık fiili hizmet süresi içinde fiili hizmet süresi fazla olan kurumca, hizmet sürelerinin eşit olması halinde ise eşit hizmet sürelerinden sonuncusunun tabi olduğu kurumca, kendi mevzuatına göre aylık bağlanır ve ödenir.Ancak, malullük, ölüm, 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanununa göre yaş haddinden re'sen emekli olma, süresi kanunla belirlenen vazifelere atanma veya seçilme ve bağlı oldukları kurumun kanunla değiştirilmesi hallerinde ilgililere hizmet sürelerinden sonuncusunun tabi olduğu kurumca, kendi mevzuatına göre aylık bağlanır.”hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacı murisinin son yedi yıllık fiili hizmet süresi içinde SGK’na tabi olarak 1280 gün hizmetinin bulunduğu anlaşılmış olup, davacıya SGK’ca aylık bağlanması gerektiğinin tesbitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Öte yandan, davacının ödenmeyen aylıklar ilgili talebi davacıya açıklattırılmadan,bu talebe ilişkin nisbi dava harcı tahsil edilmeden ve davacıya hangi aylara ilişkin ne kadar aylık ödemesi yapılması gerektiği infazda sorun oluşturmayacak şekilde belirlenmeden karar verilmiş olmasıda hatalıdır.

Yapılacak iş; davacıya SGK’ ca aylık bağlanması gerektiğini kabul etmek, davalı Vakıf yönünden davanın reddine karar vermek, davacının SGK’ ca 3395 sayılı Yasa uyarınca süper emeklilik aylığı bağlanması gerektiği talebi ile ilgili araştırma yaparak bu talep hakkında olumlu yada olumsuz bir karar vermek, davacıya talep ettiği aylık miktarını açıklatmak,bildirilecek miktar üzerinden harç tahsil etmek,ayrıca aylık talebi ile ilgili hangi sürelere ilişkin ve ne miktarda aylığın davacıya ödenmesi gerektiği konusunda infazda sorun oluşturmayacak şekilde karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O. Memur ve Hizmetlileri Emekli ve Sağlık Yardım Sandığı Vakfının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan T.Vakıflar Bankası A.Ş.'ne iadesine, 29.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13830, Karar No: 2014/17189, Tarih: 15.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/13830 E.  ,  2014/17189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Finike Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2014

NUMARASI : 2006/246-2014/219

Davacı Finike Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat D. Ç. tarafından, davalılar Finike Belediye Başkanlığı vdl aleyhine 01/08/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı Finike Belediye Başkanlığı yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 07/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı Finike Belediye Başkanlığı vekili Avukat M. B. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, orman yangını nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Finike Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Yasa'nın 1. maddesine göre; genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o Yasa'da yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen Yasa uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15704, Karar No: 2012/23713, Tarih: 22.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15704 E.  ,  2012/23713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/149, Karar No: 2005/140, Tarih: 22.11.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/17.HD-149 E., 2005/140 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/17.HD-149 E., 2005/140 K.**

**- DURUŞMA AÇILMASI ZORUNLULUĞU**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 102 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 105 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 223 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 253 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 326 ]

- 2797 S. YARGITAY KANUNU [ Madde 28 ]

**"İçtihat Metni"**

Mal Beyanında bulunmamak suçundan sanık Şahizar D..... hakkında, Üsküdar 1. İcra Ceza Mahkemesince verilen ceza tertibine yer olmadığına ilişkin 16.04.2004 gün ve 1010-1356 sayılı hüküm,

Şikayetçi vekilinin temyizi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 17. Hukuk Dairesince 28.2.2005 gün ve 14539-1705 sayı ile;

"Duruşma açılarak verilmesi gereken kararın duruşma açılmadan evrak üzerinde verilmesinin karara karşı temyiz yolunu kapatmadığı anlaşılmakla, yapılan temyiz incelemesinde;

Ceza tertibine yer olmadığına dair kararın duruşma açılıp yapılacak yargılama sonunda verilebileceği gözetilmeden, duruşma açılmadan evrak üzerinde yazılı şekilde karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmuş,

Yerel Mahkemece, sanık bozmadan haberdar edilmeksizin, duruşma açılarak yapılan yargılamada 10.05.2005 gün ve 396-681 sayı ile;

CYUY'nın 223/son maddesi hükmü, sanığın sorgusundan dolayısıyla duruşmadan da sarfınazar edilmesini gerektirmekte, CYUY'nın 253/son maddesi hükmü de varılan bu sonucu doğrulamaktadır. İcra suçlarının kendilerine özgü yapısı ve kuralları bulunmaktadır, gerekçesiyle ilk hükümde direnilmiş,

Bu hükmün de, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığınca 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 28. maddesine 5219 sayılı Yasa ile eklenen fıkra gereğince tebliğname düzenlenmeksizin, 7.11.2005 günlü yazı ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Mal Beyanında bulunmamak suçundan sanık hakkında verilen ceza tertibine yer olmadığına ilişkin hüküm, temyiz üzerine Özel Dairece, ceza tertibine yer olmadığına dair kararın duruşma açılıp yapılacak yargılama sonunda verilebileceği gözetilmeden, duruşma açılmadan evrak üzerinde karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmuş,

Yerel Mahkemece de, sanık bozmadan haberdar edilmeksizin, duruşma açılarak yapılan yargılama sonunda önceki hükümde direnilmiş, bu şekilde 1412 sayılı CYUY'nın 326. maddesine aykırı davranıldığı ve ayrıca bozma gereği eylemli olarak yerine getirildiği, dolayısıyla bozmaya eylemli olarak uyulduğu saptanmış ise de;

Yerel Mahkemece de, sanık bozmadan haberdar edilmeksizin, duruşma açılarak yapılan yargılama sonunda önceki hükümde direnilmiş, bu şekilde 1412 sayılı CYUY'nın 326. maddesine aykırı davranıldığı ve ayrıca bozma gereği eylemli olarak yerine getirildiği, dolayısıyla bozmaya eylemli olarak uyulduğu saptanmış ise de;

31.5.2005 gün ve 5358 sayılı Yasanın 7. md ile İİY'nın 337. maddesinde yapılan değişiklikle "Yükümlülüklerin yerine getirilmemesi" başlığı altında, disiplin hapsini gerektiren bir eylem olarak düzenlenen mal beyanında bulunmama suçu, suç ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan İİY'nın 337. maddesinde yazılı cezanın üst sınırına göre TCY'nın 102/6 maddesi uyarınca altı aylık asli dava zamanaşımına tabidir. Aynı Yasanın 105 inci maddesinin 1 inci fıkrası gereğince, Yasanın bir seneden aşağı zamanaşımı süresi tayin ettiği hallerde her türlü usulî işlem zamanaşımını keser, yine aynı maddenin 2 nci fıkrası uyarınca bir sene içinde mahkûmiyet kararı verilmemesi halinde dava zamanaşımına uğrar. Ancak 9.3.1939 gün ve 22/31 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere, suç tarihinden itibaren başlayacak bir senelik sürenin başında veya sonunda olduğuna bakılmaksızın mahkûmiyet kararı verilmekle zamanaşımı kesilir ve altı aylık aslî dava zamanaşımı süresi yeniden işlemeye başlar.

Somut olayda, suç tarihi olan 7.1.2004 gününden itibaren başlayan bir yıllık süre içinde 16.4.2004 tarihinde sanık hakkında ceza tertibine yer olmadığına karar verilmiş, bu hükmün, bir yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu 7.1.2005 tarihinden sonra 28.2.2005 tarihinde Özel Dairece yukarıdaki gerekçelerle bozulması üzerine, Yerel Mahkemece önceki hükümde direnilmiştir. Bir yıllık zamanaşımı süresi inceleme tarihinden önce 7.1.2005 günü dolduğundan, Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına, bu hususta halen yürürlükte bulunan CYUY'nın 322. maddesinin 1. fıkrası uyarınca Ceza Genel Kurulunca da karar verilmesi olanağı bulunduğundan, davanın gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CYY'nın 223. maddesi hükmü de nazara alınmak suretiyle düşürülmesine karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1- Yerel Mahkeme direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- CYUY'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak bu hususta karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki davanın gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle TCY'nın 102/6 ve 105/2. maddeleri ve 5271 sayılı Yasanın 223. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 22.11.2005 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/30, Karar No: 2022/10736, Tarih: 26.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/30 E.  ,  2022/10736 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Malkara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2018 tarihli ve 2017/921 esas, 2018/422 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 07/12/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık ... hakkında, 29/06/2017, 08/07/2017 ve 09/07/2017 tarihlerinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından yapılan soruşturma sonucunda, Malkara Cumhuriyet Başsavcılığının 09/11/2017 tarihli ve 2017/1046 soruşturma, 2017/800 esas, 2017/461 sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/6. maddesi delaletiyle 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Malkara 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

2- Malkara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 16/04/2018 tarihli ve 2017/921 esas, 2018/422 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1. maddesi gereğince üç kez 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği,

3- İncelemeye konu suçun işlenmesinden önce;

a-) Şüpheli Sanık ... hakkında, 10/08/2015 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Malkara Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 10/12/2015 tarihli ve 2015/1947 soruşturma, 2015/32 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına kesin olarak karar verildiği, kararın 21/12/2015 tarihinde şüpheliye tebliğ edilerek tedbirin infazı için Tekirdağ Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, şüphelinin erteleme süresi içerisinde 21/02/2016 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine erteleme kararının kaldırılarak Malkara Cumhuriyet Başsavcılığının 07/04/2016 tarihli ve 2015/1947 soruşturma, 2016/199 esas, 2016/197 sayılı iddianamesi ile Malkara Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Malkara Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2016 tarihli ve 2016/253 esas, 2016/436 sayılı kararı ile sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, kararın Dairemizin 20/10/2022 tarihli ve 2021/11042 esas, 2022/10545 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği,

b-) Şüpheli Sanık ... hakkında, 16/10/2015 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Malkara Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 06/01/2016 tarihli ve 2016/27 soruşturma, 2016/7 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına kesin olarak karar verildiği, kararın 20/01/2016 tarihinde şüpheliye tebliğ edilerek tedbirin infazı için Tekirdağ Denetimli

Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, şüphelinin erteleme süresi içerisinde 21/02/2016 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine erteleme kararının kaldırılarak Malkara Cumhuriyet Başsavcılığının 19/04/2016 tarihli ve 2016/27 soruşturma, 2016/229 esas, 2016/227 sayılı iddianamesi ile Malkara Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Malkara Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2016 tarihli ve 2016/291 esas, 2016/437 sayılı kararı ile sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, kararın Dairemizin 20/10/2022 tarihli ve 2021/11041 esas, 2022/ 10544 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği,

4- Yine sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde; sanığın 13/11/2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Malkara Cumhuriyet Başsavcılığının 29/04/2014 tarihli ve 2014/239 esas sayılı iddianamesi ile Malkara Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Malkara Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2014 tarihli ve 2014/505 esas, 2014/530 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 08/01/2015 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesi uyarınca üç kez 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Malkara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2018 tarihli ve 2017/921 esas, 2018/422 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesi uyarınca üç kez 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Malkara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2018 tarihli ve 2017/921 esas, 2018/422 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanık ... hakkında uyuşturucu madde kullandığının ihbar edilmesi üzerine 29/06/2017 tarihinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturma başlatıldığı, 04/07/2017 tarihinde sanığın vücudundan kan ve kıl örneklerinin alınmasına karar verildiği, soruşturma devam ederken sanığın 08/07/2017 ve 09/07/2017 tarihlerinde yeniden uyuşturucu madde kullandığı ve her bir eylemi nedeniyle oluşturulan soruşturma evraklarının hukuki ve fiili bağlantı nedeniyle iş bu dosya ile birleştirilmesine karar verildiği, mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, her ne kadar sanığın 29/06/2017, 08/07/2017 ve 09/07/2017 tarihli eylemleri ayrı suç kabul edilerek uyuşturucu madde kullanmak suçundan üç kez mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmış ise de;

Malkara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/921 esas sayılı dosyasındaki iddianame düzenleme tarihinin 09/11/2017 olduğu, her üç suçun iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukuki kesinti olmadığı, sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu ve bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında 5237 sayılı Kanunu’nun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, her bir eylem için ayrı ayrı ceza verilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Malkara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2018 tarihli ve 2017/921 esas, 2018/422 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık ... hakkında, 29/06/2017, 08/07/2017 ve 09/07/2017 tarihlerinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından Malkara Cumhuriyet Başsavcılığının 09/11/2017 tarihli ve 2017/1046 soruşturma, 2017/800 esas, 2017/461 sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/6 .maddesi delaletiyle 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Malkara 1. Asliye

Ceza Mahkemesine kamu davası açılmış, yapılan yargılama sonucunda Malkara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2018 tarihli ve 2017/921 esas, 2018/422 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1. maddesi gereğince üç kez 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Ceza Mahkemesine kamu davası açılmış, yapılan yargılama sonucunda Malkara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2018 tarihli ve 2017/921 esas, 2018/422 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1. maddesi gereğince üç kez 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

1-) Sanık hakkında daha önceden Malkara Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2014 tarihli ve 2014/505 esas, 2014/530 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7/2. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 08/01/2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca verildiği, kanuni zorunluluk üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile aynı hukuki sonuçları doğuracağı, bu bağlamda yukarıda Konu ile İlgili Bilgiler başlıklı kısımda 3-a) ve b) bentlerinde ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, Malkara Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2016 tarihli ve 2016/253 esas, 2016/436 sayılı kararı ile verilen mahkumiyet hükmünün Dairemizin 20/10/2022 tarihli ve 2021/11042 esas, 2022/10545 sayılı ilamı ile Malkara Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2016 tarihli ve 2016/291 esas, 2016/437 sayılı mahkûmiyet hükmünün ise Dairemizin 20/10/2022 tarihli ve 2021/11041 esas, 2022/10544 sayılı ilamı ile “10/08/2015 ve 16/10/2015 tarihli suçların zorunlu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlenmesi nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği” gerekçesiyle “bozulmasına” karar verildiği, bu durumda, erteleme kararının ihlali nedeniyle açılan her iki kamu davasında bozma ilamı uyarınca düşme kararı verilecek olması karşısında; incelemeye konu dosyada TCK’nın 191/6. maddesi gereğince doğrudan kamu davası açılması şartının oluşmadığı, mahkemece “kamu davasının durmasına” karar verilerek 29/06/2017, 08/07/2017 ve 09/07/2017 tarihli suçlar yönünden TCK’nın 191/2. maddesi gereğince kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar verilmek üzere Malkara Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulması gerektiği anlaşıldığından; durma kararı yerine mahkûmiyet kararı verilmesi kanuna aykırıdır.

2- Kabule göre de;