muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11233, Karar No: 2016/11049, Tarih: 30.06.2016

Sanık ... hakkında hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının ve diğer sanıklar hakkında hükmedilen ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (A) olarak sınıflandırılan bölümünün 3. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1520 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 30.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesine, yine hükmün diğer sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin (B) olarak sınıflandırılan bölümün 3. bendinin çıkarılarak yerine "Sanıklara verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanıkların kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanıkların ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde düzeltilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3796, Karar No: 2008/10803, Tarih: 11.11.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/3796 E.  ,  2008/10803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 31.12.2007

Nosu : 564-868

Taraflar arasındaki cezai şart alacağı davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkilinin LPG bayisi olduğunu, davalının işyerinde yapılan tespit sonucu davalının dava dışı şirketin bayiliğini alarak tüplerini sattığının belirlendiğini, sözleşmenin feshedildiğini ileri sürerek 40.000.00.-YTL.cezai şartın reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, sözleşmeyi feshettiğini davacıya bildirmesinden sonra eski işyerinde tespit yaptıran davacının kötüniyetli olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davalının davacıya 06.04.2005 tarihinde fesih ihtarı gönderdiği, bu tarihten sonra davacının yaptırdığı 24.06.2005 tarihli tespit sırasında sözleşmenin ayakta olmadığı, davacının akdin feshedildiği tarihten önce akde aykırılığı ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Her ne kadar, yerel mahkeme kararının gerekçesinde davalının davacıya 06.04.2005 tarihinde fesih ihtarı gönderdiği belirtilmişse de dosyada 06.04.2005 tarihli bir ihtara rastlanılmamıştır. Bu tarih taraflar arasındaki bayilik sözleşmesinin düzenlendiği tarih olup, maddi hata sonucu yerel mahkeme kararına gerekçe olarak alındığı düşünülmektedir. Davalı tarafından davacıya çekilen ihtarname 21.06.2005 tarihli olup, bu ihtarname fesih iradesini içermemektedir. Davalının ileride sözleşmeyi feshetmeyi düşündüğü şeklindeki açıklamaları içeren bu ihtarnamenin fesih ihtarnamesi olarak kabulü doğru değildir. Sözleşme, davacı tarafından çekilen 28.06.2005 tarihli noter ihtarnamesiyle feshedilmiştir. Sözleşmeye aykırılığın saptandığı delil tespiti ise bu tarihten önce yapılmıştır. Bu durumda mahkemece fesihten önce davalının sözleşmeye aykırı davrandığının delil tespit raporu ile saptandığı ve davacı tarafından sözleşmenin bu nedenle feshedildiği gözetilerek deliller hep birlikte değerlendirilip uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25667, Karar No: 2014/10970, Tarih: 04.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/25667 E.  ,  2014/10970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/265784

MAHKEMESİ : Bakırköy 32. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2012

NUMARASI : 2011/76 (E) ve 2012/983 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın ruhsatsız işlettiği kreşin 03.11.2010 tarihinde mühürlendikten sonra 17.01.2011 tarihinde yapılan kontrolde mührün bozulduğunun iddia olunması, dosya içerisinde mühür fekki ve yeniden mühürleme tutanakları ile fotoğrafın mevcut olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından, tutanak düzenleyicileri ile mühür bozma ve yeniden mühürleme tutanağında sanığın çalışanı olarak görülen Ş.. D.'ın tanık sıfatıyla dinlendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19689, Karar No: 2018/5696, Tarih: 26.06.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/19689 E.  ,  2018/5696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, zararlandırıcı olay sonucu bedensel bütünlüğü zarara uğrayan sigortalının ve eşinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, sigortalı yararına 236.772,56 TL maddi, 20.000,00 TL manevi, eşi yararına 7.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiştir.

... ... Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

5510 sayılı Yasa’nın 13. maddesinde İş kazasının 4 ncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5 nci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından bunları çalıştıran işveren tarafından, o yer yetkili kolluk kuvvetlerine derhal ve Kuruma en geç kazadan sonraki üç işgünü içinde iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesi ile doğrudan ya da taahhütlü posta ile bildirilmesinin zorunlu olduğu, iş kazasının işverenin kontrolü dışındaki yerlerde meydana gelmesi halinde iş kazasının öğrenildiği tarihten başlayacağı, Kuruma bildirilen olayın iş kazası sayılıp sayılmayacağı hakkında bir karara varılabilmesi için gerektiğinde, Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık İş Müfettişleri vasıtasıyla soruşturma yapılabileceği bildirilmiştir.

5510 sayılı Yasa’nın 18 nci maddesinde Kurumca yetkilendirilen hekim veya sağlık kurullarından istirahat raporu alınmış olması şartıyla; iş kazası nedeniyle iş göremezliğe uğrayan sigortalıya her gün için geçici iş göremezlik ödeneği verileceği, 19 ncu maddesinde iş kazası sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık Kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanacağı; iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir.

5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum ... Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar ... ... Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme ... Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda, davaya konu olayın Kurum tarafından iş kazası olarak kabul edilip edilmediğinin anlaşılmadığı ve davacı sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin Kurum içi prosedürler izlenerek tespit edilmediği anlaşılmış olup, söz konusu hüküm bu yönleri ile usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılacak iş, ... ... Kurumuna davaya konu olayın iş kazası kabul edilip edilmediğini sormak, edilmemiş ise ... ... Kurumuna ve hak alanını etkileyeceğinden işveren aleyhine “iş kazasının tespiti” davası açması için önel verilmesi, tespit davası, bu dava için bekletici sorun yapılarak çıkacak sonuca göre; olayın Kurumca iş kazası olduğunun kabul edilmesi halinde ise davacının Kurum'a müracaatının sağlanarak ve usulüne uygun şekilde sürekli iş göremezliğinin tespitine ilişkin karar alınarak kesinleştirilmesi; itiraz halinde yukarıda belirtilen prosedüre göre sürekli iş göremezlik derecesinin belirlenmesinin ardından oluşacak sonuca göre davacı sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin % 10'un üzerinde olması halinde Kurumdan gelir bağlanması için ... ... Kurumuna başvuruda bulunması giderek kurum aleyhine bu konuda da dava açması için önel verilmesi ve verilen önelin sonucuna göre gelir bağlandığı takdirde hesap edilen maddi tazminat bakımından bu gelirin ilk peşin sermaye değerinin davalının kusuruna isabet eden miktarının tenzili sonucu ile karar vermek; manevi tazminat bakımından ise sonuca göre uygun bir miktar tazminata karar vermektir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 26.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2651, Karar No: 2024/8938, Tarih: 01.07.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/2651 E.  ,  2024/8938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 28. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2018 tarihli ve 2018/194 Esas, 2018/186 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 26.12.2019 tarihli ve 2018/2200 Esas, 2019/1326 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.12.2021 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Kararın hukuka ve yasaya aykırılık teşkil ettiğine,

2.Sanığın ... hesabını örgüt liderinin talimatı ile açtırdığına ve bankayı kurtarma amacında olduğuna ilişkin delil bulunmadığına,

3.Sanığın suç işleme kastı bulunmadığına,

4.Sanığın bir kez 2.500 TL yatırdığına, Şubat ayında çekilen miktardan sonra 1.500 TL'nin hesabında kaldığına, bu miktarın her ay hesaba yeniden yatırılması şeklindeki kabulün hatalı olduğuna,

5.... hesap hareketlerinin olağan bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine,

6.Sendika üyeliğinin müspet suç yönünden delil olarak kabul edilmeyeceğine,

3.Sanığın suç işleme kastı bulunmadığına,

4.Sanığın bir kez 2.500 TL yatırdığına, Şubat ayında çekilen miktardan sonra 1.500 TL'nin hesabında kaldığına, bu miktarın her ay hesaba yeniden yatırılması şeklindeki kabulün hatalı olduğuna,

5.... hesap hareketlerinin olağan bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine,

6.Sendika üyeliğinin müspet suç yönünden delil olarak kabul edilmeyeceğine,

7.Sanık lehine olacak şekilde 3/4 oranında indirim uygulanması söz konusu iken aleyhine olarak 1/2 oranında indirim uygulanmasının ve bu hususta takdir hakkının kullanılmış olmasına yönelik açık, somut gerekçelerin bulunmamasının hukuka aykırı olduğuna,

8.Sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,

9.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan yargılaması yapılan sanığın, yargılama aşamasında kendisinin seçtiği müdafii bulunmadığı gibi 5271 sayılı Kanun'un 156 ncı maddesi gereğince de re'sen bir müdafi görevlendirilmediği, sanığa isnat edilen suçun niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 150 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca müdafi görevlendirilmesinin zorunlu olduğunun anlaşılması karşısında, Anayasa'nın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesine aykırı olacak ve savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde kovuşturmada müdafi hazır bulundurulmaksızın mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 188 inci maddesinin birinci fıkrası, 197 nci maddesinin birinci fıkrası ve 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (e) bentlerine muhalefet edilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre;

a) Dosya kapsamında yer alan ... hesap hareketleri dökümüne göre; sanığın savunmasının aksine örgüt liderinin talimatı ile örgütsel amaçla ...'da hesap açtığına ve para yatırdığına yönelik dosyada her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığı, sanığın sendika üyeliğine dair eyleminin ise, sempati ve iltisak boyutunu aşan ve örgüte yardım etme kastıyla hareket ettiğini ispat eden faaliyetler kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüte yardım kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyetine yönelik hüküm kurulması,

b) Sanık hakkında "silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme" suçundan temel ceza tayin edilirken atıf maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 314/3 üncü ve 220/7 nci maddelerinin gösterilmemesi ve "silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme" suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken tayin edilen temel cezadan önce 5237 sayılı Kanun'un 220/7 nci maddesi gereğince indirim uygulandıktan sonra 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince artırım yapılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

c) Suç tarihinin örgüte yardım niteliğindeki son eylem tarihi olan “28.01.2014” yerine gerekçeli karar başlıklarında “2016” olarak gösterilmesi,

d. 5070 sayılı Elektronik İmza Kanunu'nun 5 ve 22 nci maddeleri gereğince elektronik imza ile imzalandığı belirtildiği halde, UYAP'ta yapılan kontrolde İlk Derece Mahkemesi gerekçeli kararının 135166 sicil numaralı katip tarafından elektronik olarak imzalanmaması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 26.12.2019 tarihli ve 2018/2200 Esas, 2019/1326 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 28. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16290, Karar No: 2016/1120, Tarih: 25.01.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/16290 E.  ,  2016/1120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdestın Tespiti

K A R A R

Hüküm, süresi içerisinde davalı ... tarafından temyiz edilmiş, ancak temyiz harcı yatırılmamıştır. Davalıya temyiz harcını yatırması için verilen 7 günlük kesin süre içerisinde de harç yatırılmadığından mahkemece, 20/06/2014 tarihli ek kararla davalının temyizden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir. Ancak ek kararın davalıya tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ mazbatası dosya içerisinde bulunmamaktadır. Ek kararın davalı ...'e tebliğ edilip edilmediğinin araştırılması, tebliğ edilmişse tebligat evraklarının dosya arasına konulması, tebliğ edilmemişse ek kararın ismi geçen davalıya tebliği ve temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesine gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12127, Karar No: 2014/20250, Tarih: 25.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/12127 E.  ,  2014/20250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 3. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 23.10.2012 gün ve 2011/331 esas 2012/ 382 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 15.01.2014 gün ve 20027-289 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, bir kısım davalılardan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 226.00.'şar-TL para cezası ile 52.40.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 25.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.