muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/26669, Karar No: 2023/44, Tarih: 11.01.2023

Hususunun da bozma nedeni yapıldığı anlaşılmıştır.

9. Dosya, Hakkari 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/30 esasına kayıt edilmiştir. Süreçte yapılan yargılamada Hakkari Cumhuriyet Başsavcılığının 31.05.2016 tarihli, 2015/2914 soruşturma ve 2016/664 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı dosya içeriğine alınmıştır. 21.01.2021 tarihli Cumhuriyet Başsavcılığının cevabi yazısı ile süreçte kesinleştiği bildirilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ve eklerine göre özetle; Genelkurmay Başkanlığının 21.12.2015 tarihli suç duyurusu konulu yazısı ile 11.11.2015 tarihinde ... Emniyet Amirliğine teslim edilen ... kod adlı ... isimli şahsın vermiş olduğu beyana istinaden şüpheli sıfatı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan soruşturma başlatılmıştır. 28.01.2016 tarihli araştırma tutanağı ile ...'ın beyanlarında adı geçen şahsın sanık olduğuna dair istihbari bilgiye ulaşılmıştır. 31.05.2016 tarihinde Hakkari Cumhuriyet Başsavcılığında şüpheli sıfatı ile ifadesi alınan ..., ...'ın beyanlarını kabul etmediğini, neden böyle bir iftirada bulunduğunu bilmediğini, geçmişte HDP'de seçim çalışmalarında bulunmakla birlikte çözüm sürecinin sona ermesinden sonra da partide herhangi bir çalışmada bulunmadığını, atılı suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda ise özetle; suç tarihinin 11.12.2015 olduğu belirtilmek sureti ile şüphelinin soyut iddia dışında suçu işlediğine dair başkaca delil bulunmadığı ve kamu davası açmayı gerektirir yeterli delil bulunmadığından olayla ilgili kamu adına kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği belirtilmiş ayrıca kararın şüpheliye tebliğine, bir örneğinin ise kesinleştiğinde Genelkurmay Başkanlığına gönderilmesine itirazı kabil olmak üzere karar verilmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda ise özetle; suç tarihinin 11.12.2015 olduğu belirtilmek sureti ile şüphelinin soyut iddia dışında suçu işlediğine dair başkaca delil bulunmadığı ve kamu davası açmayı gerektirir yeterli delil bulunmadığından olayla ilgili kamu adına kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği belirtilmiş ayrıca kararın şüpheliye tebliğine, bir örneğinin ise kesinleştiğinde Genelkurmay Başkanlığına gönderilmesine itirazı kabil olmak üzere karar verilmiştir.

10. Bozma üzerine yapılan kovuşturmanın 22.01.2021 tarihinde yapılan duruşmasında, iddia makamının özetle sanığın, mağdur ...'ı örgüte götürdüğü iddiasına ilişkin daha önceden takipsizlik kararı verildiği ve 24.06.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından daha önceden verilen takipsizlik kararının kaldırıldığına dair herhangi bir delil de bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 172/2. maddesince usule uygun açılan bir kamu davası bulunmadığından, aynı Kanun'un 223/7 maddesince davanın reddine, gereğinin takdir ve ifası için Cumhuriyet Başsavcılığına izahatlı bildirimde bulunulmasına ve sanığın tahliyesine karar verilmesine dair mütalaası sonrası; tefhim olunan hükümle özetle; sanık ... hakkında Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, silahlı terör örgütüne üye olma suçlarını işlediğinden bahisle kamu davası açılmış ise de tarafları, konusu ve suç tarihi aynı olan olaylarla ilgili olarak hakkında 2015/2914 sayılı soruşturmanın yürütüldüğü ve 31.05.2016 tarihli, 2016/664 sayılı karar ile de KYOK verildiğinin, iş bu kararın 24.06.2016 tarihinde kesinleştiği, dolayısıyla 5271 sayılı Kanun'un 172/2 nci maddesi nazara alındığında usulüne uygun olarak açılmış olan bir kamu davası bulunmadığından aynı Kanun'un 223/7 uyarınca davanın reddine, karar kesinleştiğinde usulüne uygun olarak açılmış bir kamu davasının bulunmaması nedeniyle, gereğinin takdir ve ifası için Hakkari Cumhuriyet Başsavcılığına mağdurun yaş tespitine ilişkin Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün raporu, sanık hakkındaki Çukurca Cumhuriyet Başsavcılığı nezdindeki açık dosya ve sanığın bozma öncesi ile sonrası esas sayılı dosyalarda tutuklu kaldığı süreler de belirtilerek izahatlı bildirimde bulunulmasına, davanın reddine karar verildiğinden, üzerine atılı suçtan tahliyesine, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse derhal serbest bırakılmasına, SEGBİS ile hazır edilen sanık ve huzurda bulunan müdafinin yüzüne karşı, istinaf kanun yolu açık olmak üzere, oy birliği ile karar verilmiştir.

11. Hakkari 2 Ağır Ceza Mahkemesinin 22.01.2021 tarihli, 2020/30 Esas ve 2021/22 Karar sayılı kararının gerekçesi;

11. Hakkari 2 Ağır Ceza Mahkemesinin 22.01.2021 tarihli, 2020/30 Esas ve 2021/22 Karar sayılı kararının gerekçesi;

"...Sanığın, yargılamaya konu edilen mağdur ...'ı PKK silahlı terör örgütüne götürdüğü iddiasına yönelik daha önce Hakkari Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/2914 soruşturma sayılı dosyasında soruşturma yürütülerek 31.05.2016 tarih 2016/664 karar sayılı kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve kararın 24.06.2016 tarihinde kesinleştiği, mahkememiz yargılamasına konu olan soruşturma dosyasında, daha önce verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırıldığına dair bir belgeye rastlanılmadığı, dolayısıyla 5271 sayılı CMK'nın 172/2.maddesi nazara alındığında usulüne uygun olarak açılmış olan bir kamu davası bulunmadığı anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nın 223/7 uyarınca davanın REDDİNE dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. "

Şeklinde olduğu anlaşılmıştır.

12. Gerekçeli karar, mağdur ... müdafisine elektronik tebligatla gönderilmiş ve 16.02.2021 tarihinde okundu sayılmıştır. Müşteki ... ve ...'ın aynı konutta yaşayan kızına 19.02.2021 tarihinde tebliğ edilmiştir. Kararın Cumhuriyet savcısınca görüldüsü 01.02.2021 tarihinde yapılmıştır. 01.03.2021 tarihli kesinleşme şerhinde, kararın istinaf edilmeden, 27.02.2021 tarihinde kesinleştiği belirtilmiştir.

13. Mahkemenin 03.03.2021 tarihli müzekkeresi ile karar, gereğinin takdir ve ifası için, Hakkari Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiştir.

14. 02.03.2022 tarihli yazı ile Cumhuriyet Başsavcılığı, Sulh Ceza Hakimliğinden, şüpheli hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 31.05.2016 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu karar nedeniyle Hakkari 2. Ağır Ceza Mahkemesinin ilgili dosyasında şüpheli yönünden davanın reddine karar verildiği, 2021/4613 sayılı soruşturma dosyasında bulunan yeni deliller nazara alınarak, şüpheli hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 5271 sayılı Kanunun 172/2.maddesi gereği kaldırılmasına karar verilmesi talep olunmuştur. Hakkari Sulh Ceza Hakimliğinin 02.03.2022 tarihli, 2022/459 değişik iş sayılı kararı ile talebin kabulüne ve Hakkari Cumhuriyet Başsavcılığının 31.05.2016 tarih 2015/2914 soruşturma 2016/664 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın şüpheli ... yönünden 5271 sayılı Kanun'un 172/2 ve 173/6'ncı maddesi kapsamında kaldırılmasına karar verilmiştir.

15. Hakkari Cumhuriyet Başsavcılığının 10.06.2021 tarihli yazısı ile Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünden Hakkari 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.01.2021 tarihli, 2020/30 Esas ve 2021/22 Karar sayılı ilamının özetle; bahsi geçen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar incelendiğinde, davanın reddi

15. Hakkari Cumhuriyet Başsavcılığının 10.06.2021 tarihli yazısı ile Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünden Hakkari 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.01.2021 tarihli, 2020/30 Esas ve 2021/22 Karar sayılı ilamının özetle; bahsi geçen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar incelendiğinde, davanın reddi

kararı verilen dosyada bulunan gizli tanık beyanlarının, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilen soruşturma dosyasında yer almadığı; bu bakımdan Hakkari 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından KNZ.., BF11.., ve RNZ.. mahlaslı gizli tanıkların beyanları ve ...'ın sanık tarafından örgüte götürülme iddiasına ilişkin deliller dikkate alınarak yeni delil elde edilmiş olması sebebiyle 2015/2914 soruşturma numaralı dosyada verilen takipsizlik kararının kaldırılması hususunda gereğinin takdiri için Başsavcılığa bildirimde bulunulması ve neticesinde Başsavcılığın vereceği karara göre yargılamaya devam olunması gerekirken davanın reddine karar verilmesinin ayrıca Kanunun 223/7 nci maddesinde, davanın reddine hangi hallerde karar verilebileceğinin zikredilmesi karşısında daha önceden verilen takipsizlik kararı bulunan sanık hakkında Kanun'un 223/8 nci maddesince kovuşturma şartı sebebiyle davanın düşmesine karar verilebileceğinin göz ardı edilmesinin hukuka aykırı olduğu belirtilerek, kanun yararına bozma yasa yoluna gidilmesi ihbar ve görüşünde bulunulmuştur.

C. İlgili Hukuk

5271 sayılı Ceza Muhakamesi Kanunun "Duruşmanın sona ermesi ve hüküm" başlıklı 223 üncü maddesinin 1, 7, 8, 9 uncu fıkraları;

"1) Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.

...

(7) Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.

(8) Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir.

(9) Derhal beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez.

5271 sayılı Kanunun "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar" başlıklı 172 nci maddesi;

" (1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

5271 sayılı Kanunun "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar" başlıklı 172 nci maddesi;

" (1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

(2) (Değişik: 2/1/2017-KHK-680/10 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7072/9 md.) Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz.

(3) (Ek: 11/4/2013-6459/19 md.) Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın etkin soruşturma yapılmadan verildiğinin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmesi veya bu karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi üzerine, kararın kesinleşmesinden itibaren üç ay içinde talep edilmesi hâlinde yeniden soruşturma açılır."

Şeklindedir.

D. Değerlendirme

16. Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir (5271 sayılı Kanun madde 223/8). Aynı fiille ilgili olarak daha önce anılan yasanın 172/1 nci maddesi gereğince verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın, aynı yasanın 172/2 nci maddesinde öngörülen usule riayet edilerek kaldırılmadan şüpheli hakkında iddianame düzenlenmek sureti ile kamu davası açılamayacağı tartışmadan varestedir.

Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir (5271 sayılı Kanun madde 223/7).

17. Yukarıda belirtilen bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yapılan soruşturma neticesinde kamu davası açmayı gerektirir yeterli delil bulunmadığı gerekçelerine müsteniden verilen 31.05.2016 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 5271 sayılı Kanunun 172/2 nci maddesinde öngörülen usule uyularak kaldırılması yoluna gidilmeksizin açıldığı anlaşılan kamu davasının anılan yasanın 223/8 maddesi gereğince kovuşturma şartı gerçekleşinceye kadar durmasına karar verilmesi gerekirken aynı yasanın uygulama yeri bulunmayan 223/7 maddesi uyarınca reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunduğundan istemin kabulüne karar verilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2 Hakkari 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 22.01.2022 tarihli 2020/30 Esas ve 2021/22 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17449, Karar No: 2014/11772, Tarih: 14.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17449 E.  ,  2014/11772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, saat 17:00 sıralarında, sevk ve idaresindeki öğrenci servisi ile .... İlköğretim Okulu'nda öğrenim gören öğrencileri, servis kapasitesinin üstünde okullarından alarak,....toprak sahasına götürdüğü sırada, yolcular tarafından otomatik kapı açma düğmesine basılarak kapının açıldığı, sanığın, bu esnada başka bir öğrenci servisine yol vermek için durduğu, otomatik kapıda bekleyen ölenin inmek için ayağını yere bastığı sırada, sanığın, açık olan kapıyı kapatıp aracı hareket ettirmesi üzerine ölenin araç altında kalarak yaralandığı ve kaldırıldığı hastanede öldüğü olayda, uygun şartlarda öğrencilerin taşınması konusunda sorumluluk sahibi olanlar hakkında zamanaşımı süresince her zaman dava açılabileceği değerlendirilmiş olup, TCK'nın 22/5 maddesi gereğince, “Birden fazla kişinin tasirle işlediği suçlarda, herkes kendi kusurundan dolayı sorumlu olur. Her failin cezası kusuruna göre belirlenir.” hükmü dikkate alındığında, incelemeye konu olayda sanık, her ne kadar hatır taşımacılığı yapsa da, olay sırasında, yaşları küçük ilköğretim öğrencilerini taşımakta olduğu, aracında olanların yaşları küçük çocuklar olması nedeniyle, daha dikkatli ve özenli davranması gerektiği, sanığın, açılan kapıdan birinin inip inmediğini kontrol etmeden, kapıyı kapatıp aracını hareket ettirerek olayın gerçekleşmesine asli kusurlu olarak sebep olduğu değerlendirilmiş olup, mahkemece verilen kararda isabetsizlik görülmeyerek, tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusura ve ceza miktarına, katılanlar vekilinin, üst sınırdan ceza verilmesi gerektiği, paraya çevrilme ve lehe hükümlerin uygulanmasının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8459, Karar No: 2021/14087, Tarih: 30.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8459 E.  ,  2021/14087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi, 1048 ada 33 parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınarak, üzerindeki yapıya değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedelin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 nolu bendindeki (karar kesinleştikten sonra) kelimelerinin çıkartılmasına yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş neması ile derhal) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25215, Karar No: 2014/20454, Tarih: 24.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/25215 E.  ,  2014/20454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2012/836-2013/420

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.