muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13788, Karar No: 2023/8600, Tarih: 28.12.2023

2. Mağdurun yaralanmasına ilişkin olarak Adli Tıp Kurumu ... Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 13.12.2019 tarihli; "şahısta meydana gelen sinir, tendon ve kas kesisine bağlı yaralanmasının, kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı,basit tıbbi müdahale ile giderilemez olduğu, yüzde sabit iz olduğu, duyularından ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olmadığı" görüşlerini içeren adli rapor dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Sanık savunmaları, mağdur ... tanıkların beyanları, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporu, adli raporlar ve diğer tutanaklar dava dosyasındadır.

4. Adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örnekleri incelenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Hesap Hatası Yönünden

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası olarak belirlenen ceza miktarından sonra aynı Kanun'un 87 nci maddenin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca yapılan artırım sonucu 6 yıl 18 ay hapis cezası yerine 7 yıl 6 ay hapis cezası belirlenmesi, aynı Kanun'un 62 nci maddenin birinci fıkrası uygulanması ile de 5 yıl 15 ay netice hapis cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde 6 yıl 3 ay hapis cezası hesaplanarak fazla ceza tayini nedeniyle oluşan hukuka aykırı Yargıtay tarafından giderilmiştir.

2. Sanık Müdafii ve Katılan Vekilinin Temyiz Sebebleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, mağdurdan sanığa yönelik herhangi bir haksız saldırı, söz veya davranış bulunmadığından haksız tahrik koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, Mahkemece yapılan uygulamada hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2020 tarihli ve 2019/174 Esas, 2020/197 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği hüküm

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2020 tarihli ve 2019/174 Esas, 2020/197 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği hüküm

fıkrasının mahsus bölümünden "7 YIL 6 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ifadesinin çıkartılarak yerine "6 YIL 18 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ifadesinin eklenmesine, "6 YIL 3 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ifadesinin çıkartılarak yerine "5 YIL 15 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16055, Karar No: 2014/18210, Tarih: 04.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/16055 E.  ,  2014/18210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davanın kabulüne dair mahkemece verilen hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, davalı vekilinin temyiz talebi mahkemece bir ek kararla miktardan reddedilmiştir. Ek karar davalı vekiline tebliğ edilmiş, davalı vekili tarafından bu ek karar da temyiz edilmiştir.Ek kararın temyizine ilişkin temyiz harçlarının yatırılıp yatırılmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu nedenle, ek kararın temyizine ilişkin temyiz harçları yatırılmış ise buna dair belgelerin dosya içine konması, yatırılmamışsa iş bu temyiz harçlarının yatırılması/tamamlanması ile ilgili gereken işlemlerin yapılması ve bu şekilde temyize ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/06/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9423, Karar No: 2008/10395, Tarih: 14.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/9423 E.  ,  2008/10395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :As

Davacı vekili, dava dilekçesinde ... ...'ın davacıların kardeşi olduğunu bildirerek İsmail ve ... ...'ın nüfus kütüğündeki kaydının iptali ile babalarının nüfus kütüğüne kaydının yapılmasını istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, gerçek durumu göstermeyen nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir. Dava da, ... ...'ın gerçekte anne ile babasının ... Keleş ve ... ... Keleş olduğu ileri sürülerek, bu kişinin davalıların murisi ... üzerindeki kaydının iptali istenildiğinden ölü İsmail ... mirasçıları yanında ölü ... ... ve ... Keleş ve kaydının iptali istenen ... ... mirasçılarının da davaya dahil edilip tüm kanıtlar toplanıp birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile davanın kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5535, Karar No: 2014/12122, Tarih: 11.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/5535 E.  ,  2014/12122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında, 5237 sayılı Yasanın 58.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği halde, anılan maddenin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi; infazda gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.06.2014 tarihinde Üye ...'un muhalefetine karşın oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif üye)

KARŞI OY:

Mahalli mahkemenin Dairemiz tarafından bozulan ilk kararına yazdığım “Karşı Oy” da belirttiğim üzere;

Mağdur yakınan ... soruşturma sırasında, “Çalıştığı hastanenin bahçesindeki ormanlık alandan evine doğru giderken, arkasından gelen ayak sesleri duyduğunu, birisinin omzunu tutarak ‘Ben polisim’ dediğini, kendisinin de ‘Polissen ne yapayım’ diye cevap verdiğini, bu kişinin omzundaki çantaya asıldığını, vermek istemeyince cebinden çıkardığı metal parçası ile kulpunu kestikten sonra çekip alarak kaçtığını, peşinden ‘Çantada bir şey yok, boşuna götürüyorsun’ diye bağırdığını” söylemiş; kovuşturma aşamasında önceki ifadelerini tekrarlayarak, “Sanığın, bıçağı tehdit olarak kullanmadığını, sadece çantasının kulpunu kestiğini, sanığın peşinden korktuğu için değil, çantasında bir şey bulunmadığı için gitmediğini, olay sırasında omzunu ittirerek çantayı tuttuğunu” belirtmiştir. Mağdurenin ifadeleri her aşamada aynı olup, birbirini tamamlamaktadır. Mağdure, sanıktan korkmadığını beyan etmiştir. Sanığın eyleminde, yağma suçunda olması gereken cebir ve tehdit unsuru bulunmamaktadır. Sanık, bıçağı mağdurenin çantasının sapını kesmek için kullanmıştır. Eylem, TCK’nın 142/2-b maddesine mümas hırsızlık niteliğindedir.

Açıklanan nedenlerle mahalli mahkemenin yağma suçundan verdiği mahkûmiyet kararının bozulması gerektiği görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2005/75, Karar No: 2005/74, Tarih: 21.06.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/YYB-75 E., 2005/74 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/YYB-75 E., 2005/74 K.**

**- VAZİFE VE SALAHİYET**- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 13 ]

- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 27 ]

- 1918 S. KAÇAKÇILIĞIN MEN VE TAKİBİNE DAİR KANUN (MÜLGA) [ Madde 25 ]

- 1918 S. KAÇAKÇILIĞIN MEN VE TAKİBİNE DAİR KANUN (MÜLGA) [ Madde 33 ]

**"İçtihat Metni"**

Silifke C.Başsavcılığınca 24.02.2003 gün ve 163-91 sayılı iddianame ile sanığın 36 adet 70'lik Tekirdağ rakısı, 15 paket Sanpa marka şeker, 15 paket C...... marka çay, 15 karton L&., 10 karton T......, 15 karton G…

… L…

…., 3 karton 2001, 2 karton M…

…. marka sigaralarla yakalandığı iddiasıyla 1918 s.Y.nın 25/2, 33/son maddeleri uyarınca cezalandırılması için kamu davası açılmış, Yerel Mahkemece 12.11.2003 gün ve 95-716 sayı ile; sanığın eyleminin 4926 sayılı Yasanın 13. maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle dosyanın Taşucu Gümrük Komisyonuna gönderilmesine karar verilmiştir.

Taşucu Gümrük Müdürlüğü Yolcu Komisyonunca 14.09.2004 gün ve 7 sayı ile;

Sanıkta yakalanan çay, sigara, şeker, Tekirdağ rakısının, ithalinin ithalat rejimi uyarınca belirlenen kurumların iznine tabi bulunduğu, eylemin 4926 sayılı Yasanın 13/1 ve 2. fıkraları kapsamında değerlendirilemeyeceği, aynı maddenin 3. fıkrasına temas eden eylem nedeniyle anılan Yasanın 26. maddesi uyarınca komisyonun görevsizliğine karar verilmiştir.

Dosyanın gönderildiği Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümünce 06.12.2004 gün ve 118-105 sayı ile "Gümrük Komisyonlarının Anayasanın 158 ve 2247 sayılı Yasanın 1. maddesinde belirtilen yargı mercilerinden olmadığından, ortada Uyuşmazlık Mahkemesince çözümü gereken bir görev uyuşmazlığı bulunduğundan söz etmek olanaksızdır." gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ile Taşucu Gümrük Komisyonu arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğduğundan bahisle bu kez Yargıtay'a gönderilen dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının 10.06.2005 gün ve 91340 sayılı "dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına tevdi edilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Adli yargıya dahil ceza mahkemeleri ile adli yargı dışında kalan diğer yargı mercileri veya yaptırım uygulama yetkisi verilmiş makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını çözecek yargı mercileri, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ile diğer bazı yasalarda belirlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında ayrıntılı olarak açıklandığı üzere;

CEZA GENEL KURULU KARARI

Adli yargıya dahil ceza mahkemeleri ile adli yargı dışında kalan diğer yargı mercileri veya yaptırım uygulama yetkisi verilmiş makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını çözecek yargı mercileri, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ile diğer bazı yasalarda belirlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında ayrıntılı olarak açıklandığı üzere;

Uyuşmazlık Mahkemesi; adli, idari ve askeri yargı mercileri arasında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu ise, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile "kaza salâhiyetini haiz sair makamlar" arasında doğacak görev uyuşmazlıklarının çözümü ile görevlidir. 1684 sayılı Yasanın 1. maddesinde sözü edilen; "kaza salâhiyetini haiz sair makamlar", çeşitli yaptırımları uygulayabilmeleri bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş bulunduğu halde, Anayasanın 9. maddesinde kastedilen anlamda yargı mercii olarak kurulmayan ve görevlileri hakim sıfatını taşımayan makamlardır. Nitekim Devlet sistemimiz içinde yer alan, il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri (Kunter-Yenisey, Ceza Muhakemesi Hukuku, I. Kitap, 12. Bası, 2003, s. 871 vd., Prof. Dr.Tahir Taner, Ceza Muhakemeleri Usulü Dersleri, 1944, s. 27 vd.) gibi makamlar, yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makamlardır. Bu bakımdan, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

Öte yandan, uyuşmazlıkların merci tayini suretiyle çözümlenebilmesi için, uyuşmazlığa konu kararların kesinlik kazanmış olması gerekir. Bunların ıslahı ve uyuşmazlığın halli için bir başka yasa yolu mevcut bulunduğu takdirde, merci tayini usulüne başvurulamayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Silifke Asliye Ceza Mahkemesi ile Taşucu Gümrük Müdürlüğü Yolcu Komisyonu karşılıklı görevsizlik kararları vermişlerdir. Yerel Mahkemece verilen görevsizlik kararı kesinleşmiş ise de, Taşucu Gümrük Müdürlüğü Yolcu Komisyonu görevsizlik kararı kesinleşmemiştir, şöyleki; 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Yasasının 27. maddesinde, gümrük komisyonlarının kararlarına karşı ilgililerce, tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde Sulh Ceza Mahkemesine itiraz edilebileceği belirtilmesine karşın, Taşucu Gümrük Müdürlüğü Yolcu Komisyonu görevsizlik kararı sanığa tebliğ edilmemiş, katılan Hazine vekili ise sonradan bu karardan haberdar olmuştur. Bu durumda Taşucu Gümrük Müdürlüğü Yolcu Komisyonu kararının sanığa tebliğ edilerek kesinleştirilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, kaza yetkisini haiz sair makamlardan olan Taşucu Gümrük Komisyonu görevsizlik kararının henüz kesinleşmemesi nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığı bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1) Taşucu Gümrük Komisyonunca verilen görevsizlik kararının henüz kesinleşmemesi nedeniyle, bu aşamada Yargıtay Ceza Genel Kurulunca, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığı bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 21.06.2005 günü sonucu itibariyle tebliğnamedeki iade düşüncesine uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27895, Karar No: 2019/275, Tarih: 15.01.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/27895 E.  ,  2019/275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine ...... dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının ......ye irad kaydedilmesine, 15/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15465, Karar No: 2014/3642, Tarih: 20.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/15465 E.  ,  2014/3642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10138, Karar No: 2024/7447, Tarih: 16.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/10138 E.  ,  2024/7447 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/502 E., 2023/1131 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/507 E., 2021/25 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı erkek dava dilekçesinde özetle; evliliğin başından itibaren kadının onur kırıcı davranışlarda bulunduğunu, erkeğin halen yurt dışında çalıştığını, yıllarca değişik ülkelerde çalışarak ailesinin geçimini sağlamaya çalıştığını, kadının, müvekkilinin kendisini aldattığından şüphelenerek üçüncü kişilerin yanında aldatıldığını tekrarlayarak küçük düşürüp itibarını zedelediğini, çocuklarının yanında hakaretler ettiğini, kızı ve kadının sürekli müvekkilini takibe aldıklarını, o yüzden defalarca telefon hatlarını değiştirdiğini, memleketi Batman'a gitme konusunda sürekli fikir değiştirip tutarsız davranışlar sergilediğini, aynı şekilde müvekkilinin yanına gidince yurt dışında yaşama, çocukların orada eğitim görmesi konusunda da tutarsız davrandığını, yurt dışına gidip bir süre sonra İstanbul'a döndüğünü, 2019 Ocak yılbaşı akşamı müvekkilinin eşi ve kayınvalidesinin birden küfür, hakaret, beddualarına maruz kaldığını, sinirle evden ayrılıp üç gün kardeşinde kaldığını, kadın ve kardeşlerinin çeteyle tehdit ettiklerini belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının psikolojik şiddet gördüğünü, eşinin ailesine saygısız davrandığını, çocukları anneye karşı doldurduğunu, başörtüsünü çıkarma konusunda zorladığını, beğenmediğini, çocukların da annelerinden utandıklarını söylediklerini, sürekli boşanmayı teklif ettiğini, akrabalarından dinen boşandığını öğrendiğini, çok kez fiziksel şiddet uyguladığını, ailesinin gelmesini istemediğini, kadına danışmadan hareket ettiğini, önemsemediğini, boşanmakla, çocukları uzaklaştırmakla tehdit ettiğini, kadının ve ailesinin dinlendiğini ikrar ettiğini belirterek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar için ayrı ayrı aylık 2.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 5.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 300.000,00 TL maddî ve 300.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesinin talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; erkeğin, kadını beğenmediği, dış görünüşünü eleştirdiği, eşi ve çocuklarıyla ilgilenmediği, kadının pandemide 1.000,00 TL devlet yardımı aldığı, komşularından yardım aldığı, erkek tanığı İbrahim ile kadın arasında husumet olduğundan tanık bayanının değerlendirilmediği, tarafların aile sorumluluklarını taşımadıkları, boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl ve karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, 2005 ve 2012 doğumlu ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesisine, çocuklar için ayrı ayrı aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, boşanmakla yoksulluğa düşeceğinden kadın lehine aylık 1.400,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, yasal koşulları oluştuğundan kadın lehine 35.000,00 TL maddî ve 45.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, tedbir, iştirak, yoksulluk nafakaları, velâyet, kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat, reddedilen maddî ve manevî tazminat talepleri yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı- karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; eksik inceleme, kusur belirlemesi, nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç