muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19082, Karar No: 2014/15719, Tarih: 13.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/19082 E.  ,  2014/15719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; müvekkili ...'ın kullandığı, diğer müvekkillerinin ise içinde bulunduğu ... plakalı araca seyir halinde iken davalının işleteni olduğu... plakalı aracın arkadan çarptığını, çarpma neticesinde ... plakalı aracın takla atarak kullanılamayacak hale geldiğini, müvekkillerinin devlet hastanesinde ayakta tedavilerinin yapıldığını, müvekkillerinin pazarlama işini yaptıkları araç hasarlandığından gelir kaybına uğradıklarını, kazanın etkisiyle uzun süre elem ve ızdırap yaşadıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 500,00 TL maddi tazminat ile her bir müvekkil için ayrı ayrı 2.000,00 TL olmak üzere toplam 8.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacılar vekili daha sonra verdiği ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 7.678,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı; kendisine ait aracın davacıların aracına çarpmadığını, davacıların pazarlama işi yapmadıklarını, kazaya karışan araçta yolcu olarak bulunduklarını, davacıların iddia edildiği gibi iş yeri ve gelirlerinin olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabülü ile, 7.678,00 TL maddi tazminat ile davacı... için 1.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4560, Karar No: 2016/9598, Tarih: 19.12.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/4560 E.  ,  2016/9598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 156/1, 62 ve 51. maddeleri uyarınca erteleme

Bedelsiz senedi kullanma suçundan.... Sulh Ceza Mahkemesi’nin 25.05.2012 tarih ve 2009/195-2012/512 sayılı ilamı ile sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına müdafisi tarafından yapılan itiraz nedeniyle anılan kararın kaldırılması üzerine yeniden esasa kaydedilip, duruşma açılması üzerine, atılı suçtan verilen sanığın mahkumiyetine dair hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Aynı yerel mahkemede görülüp sonuçlandırılan 2009/195 sayılı dosyanın sanığı olan ....’in babası olan katılan ...’a verilmesi için tanık .... tarafından kendisine emanet edilen imzalı boş senedi, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiği sanık ...’e vererek, miktar kısmına 100.000 USD Doları yazmak suretiyle icra takibine koyduklarının iddia edildiği davada;

Dairemizin 2014/4101-2016/9599 sayılı dosyası ile irtibatlı olduğu anlaşılan olayda; suça konu senedin ...’in eline geçtiği sırada imzalı olmasına rağmen miktar kısmının boş olması nedeniyle bedelsiz senedi kullanma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, ancak adı geçen kişinin herhangi bir ticari ilişkiye dayanmayarak babasına vermesi gereken senedi iade etmemesi nedeniyle hukuka aykırı olarak elinde bulundurduğundan bunu sanık ... ile birlikte icra takibine koyduğunun iddia edilmesi karşısında; ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 01.05.2001 gün ve 2001/6-70-2001/77 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığın fikir ve eylem birliği içerisinde açığa imza sahibi tarafından kendisine tevdi olunmayan imzalı kağıdı bertakrip ele geçirip sahibinin rızası dışında zilyet olarak icra takibine koyması nedeniyle, sanığa yüklenen suçun ve iştirak ilişkisinin sübutu halinde, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde yer alan dolandırıcılık ve aynı kanunun 209/2. maddesi delaletiyle 204/1. maddesinde gösterilen sahtecilik suçlarının oluşup oluşmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesine, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/22128, Karar No: 2025/5763, Tarih: 20.05.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/22128 E.  ,  2025/5763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

2. Yalova 6. Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 1. 2022/739 E., 2022/1144 K.

2. 2021/400 E., 2022/374 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU

KARARLAR : 1. Mahkûmiyet

2. Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararların kanun yararına bozulması

Yalova 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2022 tarihli ve 2022/739 Esas, 2022/1144 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin 25.01.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Yalova 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2022 tarihli ve 2021/400 Esas, 2022/374 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin 28.06.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 30.10.2023 tarihli ve 2023/10108 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve KYB-2023/115430 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve KYB-2023/115430 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 2. fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, 4. fıkrasında erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması gereken durumlar sayılarak, maddenin 6. fıkrasında ise “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.” hükmüne yer verildiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı nazara alındığında;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında ilk kez 27/10/2017 tarihinde işlediği iddia olunan uyuşturucu madde kullanma suçundan dolayı Yalova Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/11/2017 tarihli ve 2017/12324 soruşturma, 2017/330 sayılı sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında ilk kez 27/10/2017 tarihinde işlediği iddia olunan uyuşturucu madde kullanma suçundan dolayı Yalova Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/11/2017 tarihli ve 2017/12324 soruşturma, 2017/330 sayılı sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli

serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar verilmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde aynı nev'iden suç işlediğinden bahisle Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 05/01/2018 tarihli ve 2018/87 esas sayılı iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonunda, Yalova 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/05/2018 tarihli ve 2018/72 esas, 2018/380 sayılı kararıyla mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakıldığı, sanığın denetim süresi içerisinde 16/05/2021 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanarak Yalova 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2022 tarihli ve 2022/739 esas, 2022/1144 sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği ve verilen bu kararın 25/01/2023 tarihinde kesinleştiği,

Sanığın 16/05/2021 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan, Yalova 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/05/2018 tarihli kararı gözetilerek erteleme kararı verilmeksizin, Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 01/10/2021 tarihli ve 2021/3062 esas sayılı iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine, yapılan yargılama sonunda Yalova 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/06/2022 tarihli ve 2021/400 esas, 2022/374 sayılı mahkûmiyet kararının verildiği, anılan kararın 28/06/2022 tarihinde kanun yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği anlaşılmakla,

Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 23/12/2019 tarihli ve 2019/5427 esas, 2019/8638 karar sayılı ve aynı Dairenin 05/10/2020 tarihli ve 2020/3684 esas, 2020/4900 karar sayılı ilâmlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda, şüpheli hakkında Yalova Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/11/2017 tarihli ve 2017/12324 soruşturma, 2017/330 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın kesin olarak verildiği, şüpheliye anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı ve usulüne uygun kesinleşmediği, bu nedenle kovuşturma şartının gerçekleşmediği cihetle, Yalova 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2022 tarihli ve Yalova 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/06/2022 tarihli kararları ile durma kararları vermeleri gerekirken yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine hükmedilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Yalova 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2022 tarihli ve 2022/739 Esas, 2022/1144 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde;

1. Şüpheli hakkında, 27.10.2027 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2017 tarihli ve 2017/12324 Soruşturma, 2017/330 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, erteleme karar içeriğinde, kararın kesin olarak verildiğinin belirtildiği, tedbirin infazı için kararın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2. Şüphelinin, erteleme süresi zarfında 01.12.2017 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine, soruşturma dosyaları birleştirilip erteleme kararının kaldırılarak Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2018 tarihli ve 2017/12324 Soruşturma, 2018/87 Esas, 2018/75 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

3. Yalova 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2018 tarihli ve 2018/72 Esas, 2018/380 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 31.05.2018 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

4. İhbar üzerine, Yalova 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 29.12.2022 tarihli ve 2022/739 Esas, 2022/1144 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen hüküm açıklanarak, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 62. ve 53. maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B. Yalova 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2022 tarihli ve 2021/400 Esas, 2022/374 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde;

Anlaşılmıştır.

B. Yalova 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2022 tarihli ve 2021/400 Esas, 2022/374 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde;

1.Şüpheli hakkında, 16.05.2021 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 01.10.2021 tarihli ve 2021/9847 Soruşturma, 2021/3062 Esas, 2021/2468 sayılı iddianamesi ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, iddianamede; daha önce aynı suçtan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve ihlal üzerine kamu davası açıldığından bahisle, yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği,

2. Yalova 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 20.06.2022 tarihli ve 2021/400 Esas, 2022/374 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

C. Dosyalar kapsamına göre;

Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191.maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda sanığa, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı,

Sanık hakkında Yalova Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24.11.2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar şüpheliye tebliğ edilmiş ise de, erteleme karar içeriğinde, kararın kesin olarak verildiğinin belirtildiği, Anayasanın Temel Hak ve Hürriyetlerin Korunması başlıklı 40. maddesindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK'nın 191/2. ve 5271 sayılı CMK'nın 171., 172. ve 173. maddeleri uyarınca, başvurulacak kanun yolunun,

merciinin, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup; "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın kesin olarak verildiğinin belirtilmesi nedeniyle erteleme kararının usûlüne uygun şekilde kesinleştiğinden söz edilemeyeceği, usûlsüz olarak verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi, beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, kararın kesinleşmemesi nedeniyle beş yıllık erteleme süresi işlemeye başlamadığından ihlâl kabul edilen 01.12.2017 tarihli eylemin erteleme süresi içinde işlendiğinden söz edilemeyeceği gibi 16.05.2021 tarihli eylem nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi uyarınca doğrudan açılan inceleme konusu kamu davasında da kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından,

Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre erteleme kararı kesinleşinceye kadar işlenen tüm eylemler tek suç olarak ve cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma nedeni olarak kabul edildiği dikkate alınarak, incelemeye konu Mahkeme kararlarının kanun yararına bozma sonrası alacağı yeni esas numarası tespit edilerek, kamu davalarının birleştirilmesine karar verilmesi ve kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 5271 sayılı CMK'nın 173.maddesinin 7499 sayılı Kanun ile değişik haline göre "iki hafta" içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usûlüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usûlüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararları verilmesi,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Yalova 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2022 tarihli ve 2022/739 Esas, 2022/1144 Karar sayılı kararının ve Yalova 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2022 tarihli ve 2021/400 Esas, 2022/374 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyalarının, Mahkemelerine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4594, Karar No: 2009/6640, Tarih: 16.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4594 E.  ,  2009/6640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 426 parsel sayılı 1866,60 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliği ile davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla tespitin iptali için dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, orman niteliği ile hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasanın 4.maddesi gereğince orman sınırlandırması yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılan yerlerden olduğu, çevresinin kesinleşmiş 101 ada 1 sayılı orman parseli ile çevrili ve aynı zamanda eylemli olarak orman içi açıklığı niteliğinde olduğunun anlaşıldığına, davalının tutunduğu 09.03.1937 gün ve 16 sayılı, 7352 m2 yüzölçümlü tapu kaydının doğusunda okunan ... oğlu ... tarlası ve batısında okunan ... sınırlarının eylemli orman olduğu, kuzeyinde okunan ... kayanın davalı yere yaklaşık 600 metre mesafede olduğu ve arada 13 adet şahıs parseli ile ormanlık alanların bulunduğu, güneyde okunan derin derenin ormanlık alandan sonra geldiği, davalının tutunduğu tapu kaydının miktarı ve bu sınırları ile dava konusu yere uyduğunun kabul edilemeyeceği göz önünde bulundurularak yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24940, Karar No: 2015/36619, Tarih: 23.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/24940 E.  ,  2015/36619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 12. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/05/2015

NUMARASI : 2012/1513-2015/449

Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ile davalılardan S.. A.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı şirket S.'de iş sözleşmesinin feshedildiği 30/11/2012 belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, davacının iş akdinin, iş veren S. tarafından 30/11/2012 tarihinde departmanda iş niteliği konusunda yapılacak köklü değişiklikler ve reorganizasyon nedeni ile 4857 sayılı kanunun 18. Mad. Gereğince feshedildiğini, feshin geçersiz olduğunu, davalı şirket S.'nin feshin son çare olarak uygulanması ilkesini benimsemediğini iddia ederek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine ve tazminat haklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı S. vekili; davacının D. Danışmanlık Hizmetleri Ltd. Şti'nin çalışanı olduğunu, davalı şirketin çeşitli alanlarda ihtiyaca göre bu firmadan konusunda uzman kişiler vasıtası ile bazı işlerin görülmesi hususunda destek aldığını, davacının da bu şekilde diğer davalı D. Danışmanlık Hizmetleri çalışanı olarak müvekkiline hizmet verdiğini bu nedenle müvekkiline karşı işe iade davası nedeni ile husumet yöneltilmesinin hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı D. vekili; davacının iş sözleşmesi süresince kesintisiz olarak diğer davalı S.nezdinde ve iş yerinde çalıştığını, kendisinin müvekkilinin şirket bordrosunda görülmesi, şirketin diğer davalıya verdiği danışmanlık hizmetinin gereğinden kaynaklandığını, işletmelerin gittikçe artan ölçüde, sadece kendi sahip oldukları yetenek ve becerileri esas alan işleri yapmak istemeleri, organizasyon dışındaki başka işletmelerden almak eğilimi, yaygın outsourcing veya dış kaynaklardan yararlanma uygulamasını ortaya çıkardığını, bütün dünyada kullanılan ve ülkemizde de yaygınlaşan bu iş ilişkinin mevcudiyetinin buna dayanmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir,

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: