muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/124, Karar No: 2006/171, Tarih: 12.04.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/124 E.  ,  2006/171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2005

Taraflar arasındaki “kamulaştırma bedelinin artırılması” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Sivas Asliye 1.Hukuk Mahkemesi’nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.10.2004 gün ve 2003/1061 E,- 2004/406 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 5.Hukuk Dairesi’nin 24.05.2005 gün ve 2005/5075-6078 sayılı ilamiyle; (...Dava kamulaştırma bedelinin artırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa vasfında kabulü ile emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın paydaşlarından olan P.. S.., M..S..ve Hazine bedel artırım davası açmadıkları halde, bu paydaşların paylarını da kapsar şekilde tam pay üzerinden kamulaştırma bedelinin artırılmasına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı (488.424.680) lira bakiye temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.04.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7679, Karar No: 2022/4140, Tarih: 26.04.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/7679 E.  ,  2022/4140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

VEK. AV. ...

Taraflar arasındaki tazminat ve kira bedelinin indirilmesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşmalı, davalı vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 26/04/2022 tarihinde davacı vekili Av. ...... ile davalı vekili Av. ......'un sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalıya ait 12 numaralı dükkanı 01/09/2010 başlangıç tarihli, 13 nolu dükkanı ise 01/01/2011 başlangıç tarihli beş yıl süreli sözleşmeler ile kiraladığını, 13 nolu dükkanın kira sözleşmesinin 3. maddesinde, taşınmazın önünde yer alan bahçenin kullanımı nedeniyle davacının hiçbir maddi yükümlülüğünün bulunmadığının açıkça belirtildiğini, kullanım amacına uygun olarak kiralananda gerekli tadilatları yaptığını ancak davalının kiraladığı alanın mülkiyeti konusunda kendisini yanılttığını, binadaki bağımsız bölüm sahibi tarafından davalı ile aleyhinde İstanbul Anadolu 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/459 E.sayılı dosyasında eski hale iade davası açıldığını ve kiralananın mimari projeye uygun hale getirilmesine karar verildiğini, belediyenin bildirisi üzerine 15/09/2013 tarihinde iş yerini kapatarak gerekli düzenlemeleri yaptığını, her iki taşınmazın alt katındaki depoları boşaltmak zorunda kaldığını, bu nedenle müvekkilinin kafeterya ruhsatının iptal edildiğini, bunun üzerine ayakta yeme içme şeklinde faaliyete başladığını ancak 29/01/2014 tarihinde baca sisteminin binanın statiğine aykırı olduğu gerekçesiyle yapı tatil tutanağı düzenlenerek iş yerinin yeniden faaliyetten men edildiğini ve aleyhinde idari para cezası kesildiğini, baca ve filtre sisteminin ciddi maliyetlerle değiştirerek yeniden ayakta yeme-içme ruhsatı almak suretiyle iş yerinin faaliyete açtığını, söz konusu süreçte yaklaşık 5 ay süre boyunca iş yerinde ticari faaliyette bulunamadığını, buna karşılık hem her iki taşınmaz için aylık toplam 16.800 TL kira bedelinin ve çalışan personelin maaşlarını ödemeye devam ettiğini, kiralanan her iki taşınmaz altında yer alan depolardaki tuvaletlerin kaldırılması nedeni ile kullanım alanlarının daraldığını, hem alanın daralması hem de faaliyet alanının değişmesi nedeniyle ciro kaybı yaşadığını ileri sürerek, depo alanlarının 2013 Ekim ayı itibariyle boşaltılması nedeniyle dava tarihine kadar fazla ödenen kira bedellerinin iadesi için şimdilik 20.000 TL'nin, değişen koşullar nedeniyle kira sözleşmesi şartlarının ağırlaşması ve işlem temelinin çökmesi nedeniyle kira bedelinin dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere mahkemece yeniden belirlenmesi; davalının kira sözleşmesine aykırı davranması nedeniyle mahkeme ve belediye kararları doğrultusunda tadilat işlerinde yaptığı harcamalar, işçilik masrafları, Belediye’ye ödenen idari para cezaları, iş yerinin kapalı kaldığı beş aylık döneme ilişkin personele ödenen ücretler ve kira bedellerine ilişkin maddi tazminat olarak şimdilik 20.000 TL'nin ve kiralanan iş yeri alanının daralması ve faaliyet konusunu değiştirmek zorunda kalması nedeniyle yaşanan ciro kaybı için şimdilik 20.000 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile de depo alanlarının 2013 Ekim ayı itibariyle boşaltılmasına dayalı olarak dava tarihine kadar fazla ödenen kira bedelinin iadesi talebini 51.560 TL, davalının kira sözleşmesi aykırı davranması nedeniyle tazminat istemini 148

.000 TL'nin ve kiralanan iş yeri alanının daralması ve faaliyet konusunu değiştirmek zorunda kalması nedeniyle yaşanan ciro kaybı için şimdilik 20.000 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile de depo alanlarının 2013 Ekim ayı itibariyle boşaltılmasına dayalı olarak dava tarihine kadar fazla ödenen kira bedelinin iadesi talebini 51.560 TL, davalının kira sözleşmesi aykırı davranması nedeniyle tazminat istemini 148.436 TL, ciro kaybı tazminini 50.000 TL'ye arttırmıştır.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile toplam 249.996 TL alacağın, 60.000 TL’lik kısmının 01/10/2013 tarihinden itibaren, geriye kalan 189.996 TL’lik kısmının ise ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, dava konusu 12 numaralı dükkanın aylık kira bedelinin dava tarihinden itibaren 2.940 TL, 13 numaralı dükkanın aylık kira bedelinin ise dava tarihinden itibaren 3.528 TL olarak tespitine ve uyarlanmasına yönelik olarak verilen hüküm, davalı tarafın temyizi üzerine, Dairece verilen 04/07/2017 tarihli ve 2017/361 E. 2017/11001 K. sayılı kararla; davalının sair temyiz itirazları reddedildikten sonra, basiretli tacir olan davacının yaptığı imalatlar nedeniyle tazminat talep etmesinin mümkün olmadığı ancak 13 numaralı bağımsız bölüme ilişkin sözleşmede açıkça düzenleme yapılmış olması nedeniyle ön bahçeye yapılan imalat ve eklentiler nedeniyle kiraya verenin kalan kira süresi oranında sorumlu olacağı, ödenen kira bedellerinin iadesi, idari para cezası ve personel ücretine ilişkin istemin reddi gerektiği, ayrıca davacının kar kaybına uğrayıp uğramadığının belirlenmesi gerektiği gerekçeleriyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; davacı kiracının 13 numaralı bağımsız bölümün ön bahçesinde yaptığı imalatlar nedeniyle talep edebileceği tazminat tutarının bilirkişi tarafından 2.582,58 TL olarak belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 2.582,58 TL’nin 01/10/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle dava konusu 12 numaralı dükkanın aylık kira bedelinin dava tarihinden itibaren 2.940 TL, 13 numaralı dükkanın aylık kira bedelinin ise dava tarihinden itibaren 3.528 TL olarak tespitine yönelik kurulan hükmün, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olduğunun anlaşılmasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 301. maddesi uyarınca; kiraya veren, kiralananı kararlaştırılan tarihte, sözleşmede amaçlanan kullanıma elverişli bir durumda teslim etmek ve sözleşme süresince bu durumda bulundurmakla yükümlüdür. Kira, sürekli bir akit olduğundan, hem sözleşmenin kurulmasından önce var olan hem de akdin devamı süresince kiracının bir kusuru olmaksızın ortaya çıkan ayıplar, kiraya verenin sorumluluğu altındadır.

2- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 301. maddesi uyarınca; kiraya veren, kiralananı kararlaştırılan tarihte, sözleşmede amaçlanan kullanıma elverişli bir durumda teslim etmek ve sözleşme süresince bu durumda bulundurmakla yükümlüdür. Kira, sürekli bir akit olduğundan, hem sözleşmenin kurulmasından önce var olan hem de akdin devamı süresince kiracının bir kusuru olmaksızın ortaya çıkan ayıplar, kiraya verenin sorumluluğu altındadır.

Somut olayda davacı; kiralanan alanın daralması ve faaliyet konusunun değiştirilmek zorunda kalınması nedeniyle gelir kaybının tazmini istemiştir. Her ne kadar mahkemece davacı kiracının ticari defter ve kayıtları üzerinde yapılan inceleme sonucunda alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacı kiracının kiralananda yaptığı tadilatlar nedeniyle kiralananın kapalı kalmasından dolayı kar kaybı yaşamadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiş ise de; kira sözleşmesi kira süresi sonuna kadar ayakta olup kiracının bu dönemde kiralananı işletememesi sebebiyle zarara uğradığı açıktır.

O halde mahkemece yeni bilirkişi heyetinden rapor alınarak; kiralananın kullanılamadığı dönemde kiracının ciro hesabındaki maliyetlerin devam edip etmediği üzerinde durularak, bu dönemde kiralanandan gelir elde edilememesi sebebiyle zararındaki artışın da kiracı tarafından kiraya verenden talep edilebileceği, zararın belirlenmesi kapsamında kiralananla benzer şekilde faaliyete devam eden emsal iş yerlerinin elde edebileceği kar da gözetilerek, kiracının zararının hesaplanması gerekirken, eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporu doğrultusunda yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Bozma nedenine göre, davalının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenle davalının vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 3.815 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin yekdiğerinden alınıp yekdiğerine verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu davalı yönünden kapalı, davacı yönünden ise kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde açık olmak üzere, 26/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2954, Karar No: 2008/4588, Tarih: 24.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/2954 E.  ,  2008/4588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay'ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Köyünde, 1963 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışmalarına ilişkin, orman ve harita bilirkişi raporlarında (A) ile gösterilen, dava konusu bölümün, en yakın kadastro parselleri ile birlikte gösterir pafta örneğinin,

2) ... Köyünde 1996 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışmalarına ait genel arazi kadastro pafta örneğinin,

3) ... Köyü kadastro paftası ile bitişik ... Köyüne ait kadastro paftasının kenarlaştırılmış örneğinin, ilgili yerlerden getirtilip, dosya içine konulduktan sonra taşınmazın kenarlaştırılmış bu pafta üzerinde gösterilmesi gerekmektedir.

4) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli (A) ile gösterilen taşınmazın konumunu en yakın kadastro parselleri ile birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklik giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 24/03/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12862, Karar No: 2024/5975, Tarih: 08.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12862 E.  ,  2024/5975 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :2022/1132 E., 2023/1783 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.11.2019 tarihli ve 2019/31620 Esas, 2019/81446 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2021 tarihli ve 2019/813 Esas, 2021/314 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosya görevli Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

C. Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2021/328 Esas, 2022/138 Karar sayılı kararı ile sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

D. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.10.2023 tarihli ve 2022/1132 Esas, 2023/1783 Karar kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık yararına maktu vekalet ücretine hükmedilebilmesi için kendisinin vekaletname ile atadığı bir vekille temsilinin gerekli olduğu ve dosya içerisinde bulunan belgelere göre müdafinin baro tarafından zorunlu olarak görevlendirildiğinin anlaşılması karşısında, sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. KARAR

III. GEREKÇE

Sanık yararına maktu vekalet ücretine hükmedilebilmesi için kendisinin vekaletname ile atadığı bir vekille temsilinin gerekli olduğu ve dosya içerisinde bulunan belgelere göre müdafinin baro tarafından zorunlu olarak görevlendirildiğinin anlaşılması karşısında, sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.10.2023 tarihli ve 2022/1132 Esas, 2023/1783 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin vekalet ücretine hasren yaptığı temyiz sebebi yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebebinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16331, Karar No: 2013/23346, Tarih: 05.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/16331 E.  ,  2013/23346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 62/1 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Bor Sulh Ceza Mahkemesinin 19/11/2012 tarihli ve 2011/639 esas, 2012/738 sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.05.2013 tarih ve 2013/37079 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

1) Dosya kapsamına göre, kay den 05/01/1993 doğumlu olup, suçun işlendiği 17/1 1/2010 tarihinde 18 yaşım ikmâl etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi

2) Sanığın suçun işlendiği tarihte onsekiz yaşını bitirmemiş bulunmasına göre, 5275 sayılı Kanunun 106.maddesinin 4.fıkrası gereğince hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Bor Sulh Ceza Mahkemesinin 19.11.2012 tarih ve 2011/639 esas, 2012/738 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın mağdura karşı silahtan sayılan bıçak ile teşebbüs aşamasında kalacak şekilde yaralama eylemi gerçekleştirmesi nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/2.maddesi gereğince 120 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, eylemi silahla gerçekleştirdiği anlaşıldığından 86/3-e.maddesi gereğince cezası ½ oranında artırılıp 180 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 35.maddesi gereğince eylemi teşebbüs aşamasında kaldığından cezası takdiren ½ oranında indirilerek 90 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın yaşı suç tarihi itibariyle 15-18 yaş aralığında olduğundan 5237 sayılı TCK'nun 31/3.maddesi gereğince cezası takdiren 1/3 oranında indirilerek 60 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62/1.maddesi gereğince cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 50 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2.maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli

para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek ve sonuç olarak 1000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümden ayrıca “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” ifadesi çıkarılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4827, Karar No: 2011/7435, Tarih: 20.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/4827 E.  ,  2011/7435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17.12.2009 tarih ve 2008/643-2009/714 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Diyarbakır Şubesi'nin mudisi olduğunu, hesabından gerekli dikkat ve özenin gösterilmemesi sonucu çeşitli kişilere ödemeler yapıldığını, ödeme yapılan kişilerden İrfan Gültekin'in müvekkili tarafından 30.11.2001 günü mesai saati bitimine kadar süreli olarak vekil tayin edildiğini, davalı banka çalışanlarının bu durumu nazara almadığını, hiçbir inceleme yapmadan kusurlu davranarak anılan tarihten sonra da İrfan Gültekin'e ödemelerde bulunduklarını, davalı banka çalışanlarının kusuru nedeniyle müvekkilinin hesabından 23.120,00 TL' nın başka kişilere ödenmesi suretiyle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, anılan miktarın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının vekaletname süresinin bitiminde hesap cüzdanını vekilden geri almayarak vekilin bu tarihten sonra işlem yapmasına icazet verdiğini, davacının hesabından yapılan tüm işlemlerden haberdar olduğunu ve tüm işlemlere icazet verdiğini, müvekkilinin kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre vekalet verdiği şahsın seçiminde gerekli özeni göstermeyen, vekalet süresi olduğu halde hesap cüzdanını geri almayan davacının davaya konu ödemelerin yapılmasında müterafik kusurlu olduğu, davalı bankanın vekaleti sona eren vekile 13 işlemle ödenen 17.899,50 TL'nin %30 ile kime ödendiği belli olmayan 4 işlemle ödenen 5.870,00 TL nin ise tamamından sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 18.068,43 TL asıl alacak, 2.976,27 TL faiz alacağının davalıdan alınmasına, asıl alacağa dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 67,20 TL temyiz başvuru ve 1.250,00 TL temyiz ilam harcının davalı bankadan alınmasına, 20.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.