muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/215, Karar No: 2010/246, Tarih: 05.05.2010

**Hukuk Genel Kurulu         2010/4-215 E.  ,  2010/246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2010

Taraflar arasındaki “Manevi Tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın “reddine” dair verilen 20.11.2008 gün ve 29-370 sayılı kararın incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 7.7.2009 gün ve 1748-9125 sayılı ilamı ile;

(…Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, öğretim üyeliği, milletvekilliği, bakanlık ve MİT Müsteşarlığı yapıp 1983 yılında ölen babaları H... A... G...  hakkında “MİT’in Patronları” başlığı altında yayınlanan yazı dizisinin beşincisi olan 24 Aralık 2007 günlü sayıda babalarının fotoğrafı da verilerek yayınlanan ‘Gazeteciye Tecavüze kalkan MİT’çi” başlığı altında yayınlanan yazıda babalarının bir gazeteciye sarkıntılık ettiği, bu nedenle bakanlık görevinden alındığı, tarihe tecavüz girişimiyle geçtiği biçimindeki yayının kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek manevi tazminat istemişlerdir.

Davalılar ise dava konusu yazının yayımlanan dizi yazının bir bölümü olup gazeteci yazar N... A... ’ın ‘T... / A.., T... M... , A....-3” adlı kitabında açıkladığı bir taciz olayının gündeme getirildiğini, yazıda Hüseyin Avni Göktürk’ün biyografisi, açık kaynaklardan denenen bilgilere kamuoyunu bilgilendirme çerçevesinde yer verildiğini belirterek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece haberin N.... A....’ın “T.. A..., T.. M... , A....-3’ adlı kitabı ile S...  Y...’ın “B...  P...” adlı kitabında yayınlanmış bilgilerden derlendiği, objektif gerçeklere uygun olduğu gerekçesiyle istem reddedilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekletilmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda, 1983 yılında ölen davacıların mirasbırakanı hakkında 2007 yılında yayınlanan dava konusu yayında, yine haberde belirtilen olayın mağduru olan ve 1989’da ölen Nimet Arzık’ın kitabında belirttiği bir olayın anlatılmasında kamu yararı bulunmamaktadır. Kaldı ki; gerçekliği kanıtlanmamış bir olayın daha önce başka yayınlarda anlatılmış olması haklılığını göstermez. Şu durumda, davacıların kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu benimsenerek uygun bir miktar manevi tazminat takdir edilmelidir. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeden istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile  direnme kararının Özel Dairenin bozma kararında açıklanan nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 05.05.2010 gününde oyçokluğuyla  karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2451, Karar No: 2019/19667, Tarih: 04.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/2451 E.  ,  2019/19667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/586 E. - 2017/300 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Süleymanpaşa İlçesi, Ferhadanlı Mahallesi, 2833 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/30266, Karar No: 2010/11862, Tarih: 11.05.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/30266 E.  ,  2010/11862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK.nun 163 ve  159. maddeleri  mahkemeye ve taraflara  belli işlemleri belli edilen sürelerde yapması  için sınırlamalar getirmiştir.  Bu sürelerin bir kısmı yasa  metninde  yer almış, bir kısmı ise hakimin taktirine  bırakılmıştır. Süre tayini  hakimin taktirine  bırakılan hallerde yapılacak  işlemin niteliğine göre  makul bir süre  belirlenmelidir. Hakimin verdiği  ve kesin olduğunu  belirtildiği  sürede  taraf  belirtilen işlemi mutlaka  yapmalıdır. Sürenin  bitiminden sonra belirtilen  işlemin  yapılması  mümkün değildir. Şayet  yapılmamış ise taraf  bu konudaki  hakkını kaybeder. Hakkın zayi olması  gibi ağır bir müeyyideye bağlanan  verilen sürenin hukuki  sonuç doğurabilmesi için yapılması  gereken  işlemler ve ne kadarlık sürede yapılacağı  açık ve tam olarak belirtilmesi gerektiği gibi  bunların  yapılmamasının doğuracağı  sonuçların da açıklanması ve tarafların uyarılması  gerekir. (HGK.nun 21.9.1983 tarih 14/3447-825 sayılı kararı)

Somut olayda  borçlu  vekiline  02/09/2009 tarihli  celsede  verilen kesin mehilde  kesin mehle riayet etmemenin  doğuracağı hukuki sonuçlar  açıklanmadığından, HUMK.nun 163. maddesine uygun  ve geçerli  bir kesin  mehilden söz etmek mümkün değildir.

Bu açıklamalar gözetildiğinde  verilen kesin mehile  rağmen  ara kararı  yerine  getirilmediğinden bahisle   talebin  reddine dair hüküm tesisi  isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5342, Karar No: 2021/4364, Tarih: 24.05.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5342 E.  ,  2021/4364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 08.03.2018 tarih ve 2013/383 E. - 2018/142 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 13.02.2020 tarih ve 2018/924 E. - 2020/194 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; ...'nin 03.05.2010 günü Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde yatarak tedavi gördüğünü, bu süreçten itibaren iyileşmeyen ...'nin aynı hastaneden 05.02.2013 günü toplam % 78 çalışma gücünü kaybettiğine ve 06.03.2013 günü % 73 özürlü olduğuna dair raporun verildiğini, 01.03.2013 tarihinde vesayet altına alındığını, kısıtlıya vasi olarak eşi Esra’nın tayin edildiğini, kısıtlı ...'nin Bahçeşehir Şölen Gıda ... Ltd. Şti.’de %50 hissedar olduğunu, şirkette % 50 hissedar olan ...'in 27.04.2011 günü şirketin adresini No: ... 'dan No: ... 'e naklettiğini, bu nakilden 150.000.-TL gelir elde edildiğini ancak bu gelirden eşine verilmediğini, 25.07.2012 günü de % 50 ortak olan ...'in kendi hissesini ...’a devrederek 440.000.-TL'lik gelir elde ettiğini ancak % 50'sinin eşine ödenmediğini, ayrıca iş yerinde bulunan sayısal loto, toto ve iddia makinesinin müvekkilinin eşine ait olduğunu ancak 12.02.2004 tarihinde Spor-Toto Teşkilat Müdürlüğü Sözleşmesi'nin ... adına yapıldığını, söz konusu iş yerinde bulunan sayısal loto, toto ve iddia makinesinin ... adına kayıtlı olup bununla ilgili Esenyurt/İstanbul'da bulunan gayrimenkulün teminat olarak gösterildiğini, iş yerinin sürekliliği için teminat gösterilen gayrimenkulün üzerine tedbir kararı konulması gerektiğini, Başakşehir/İstanbul'da bulunan 3. şube büfenin 2013 yılında kapatıldığını, bu kapatılan büfe hakkında tarafına herhangi bir bilgi verilmediğini ve %50 hissesinin ödenmediğini, Şehribazar Ticaret Merkezi Zemin Kat No. ... Başakşehir/İstanbul adresinde unvanı Şölen Tobacco Shop olarak bilinen işyerinin 14.02.2012 günü kapatılmış görülse de şimdiki sahipleri ..., eşi ... tarafından iş yeri unvanının Şölen Kahvaltı Evi olarak değiştirilerek işletildiğini, bu iş yerinde de %50 hissesi için taraflarına ödeme yapılmadığını, T.C Başbakanlık Vakıflar Genel Müdürlüğü'ne ödenmesi gereken kira farkı borçlarının bulunduğunu, ödemenin ne kadar olduğu ve nasıl yapıldığı konusunda da Şişli 1. İcra Müdürlüğü 2009/12446 Esas sayılı takip dosyasına ödeme yapılıp yapılmadığı hakkında bilgi verilmediği gibi tüm borcun müvekkilinin eşine aitmiş gibi gösterildiğini, 34 TA 9882 araç ve diğer plakasını bilmedikleri Toyota marka aracın şirkete ait iken 16.02.2012 günü satıldığını, herhangi bir ödeme yapılmadığını, diğer taraftan ...'nin halen ... ve ... ile birlikte çalıştığını, Şölen Büfe’nin işletmeciliğini yaptığını, aynı zamanda 2. şube olarak bilinen Bahçeşehir’de bulunan büfe için ödeme yapılmadığını, kim tarafından ve nasıl yetkilendirildiği hakkında da herhangi bir bilgi verilmediğini, müvekkilinin eşi ...’nin 03.05.2010 günü hastaneye müracaat ettiği süreçte ve sonrasında hastalandığı gün de dahil akıl sağlığı ile ilgili verilen raporlarda görüldüğü gibi temyiz kudretine sahip olmadığından şirketlere tedbir kararı konulmasına, 03.05

.. ile birlikte çalıştığını, Şölen Büfe’nin işletmeciliğini yaptığını, aynı zamanda 2. şube olarak bilinen Bahçeşehir’de bulunan büfe için ödeme yapılmadığını, kim tarafından ve nasıl yetkilendirildiği hakkında da herhangi bir bilgi verilmediğini, müvekkilinin eşi ...’nin 03.05.2010 günü hastaneye müracaat ettiği süreçte ve sonrasında hastalandığı gün de dahil akıl sağlığı ile ilgili verilen raporlarda görüldüğü gibi temyiz kudretine sahip olmadığından şirketlere tedbir kararı konulmasına, 03.05.2010 günü de dahil olmak üzere tüm satış, devir işlemlerinin iptali ve ödenmesi gereken gelirlerin yarısının taraflarına ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ..., ... ve ...; şirket ortağı olarak %50 hissesinin tümünün bir başkasına devir edildiğinde gelirin devreden ortağa ait olduğunu, sayısal loto, toto ve iddia makinelerinin resmi kurumlara ait olduğunu, davacıya ait olduğu iddiasının gerçek dışı olduğunu, kaldı ki makinelerin mülkiyetinin tespiti ve davacıya teslimine ilişkin davanın da açılmadığını, loto, toto ve sayısal bayii olmak için verilen taşınmazın davalı ...'e ait olduğunu, dava edilen Şölen Kahvaltı Evi adlı iş yerinden hak talep edilmesinin mümkün bulunmadığını, kaldı ki bu işyerinin de zarar etmesi üzerine kapandığını, davalı ...'nin davacının kardeşi olduğu, Başakşehir Belediyesi'nden ihale sonucu büfeyi kiralayarak araçların davacının sağlığında bizzat satıldığını, parasını da almış olduğunu, şirketin gelir giderlerinin bir kısmının defterlere yazılı olduğu halde büyük bir kısmının defterlere kayıt olmaksızın yapıldığını, şirkette geçmişte çalışanların dahi kıdem tazminat borçlarının ödenmediğini, şirketin borca batık olduğunu bildirerek davanın reddini istemişlerdir.

Davalı ... vekili; müvekkilinin 20.11.2012 tarihinde 220.000.- TL bedelle şirketin % 50 hissesini devraldığını, davacının da hisselerini almak istediğini ancak devretmediğini, müvekkilinin işlettiği iddia, loto makinesinin gelirinin her aya göre değiştiğini, makinelerin şirket adına kayıtlı olmasına rağmen neye dayanarak ... adına olduğunu iddia etmenin anlaşılamadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davalı ...'in payını devretmesinden doğan hakların bu davalıya ait olduğu, davacının hisse devrinden dolayı talep hakkının bulunmadığı, dava konusu taşıtın davanın taraflarına veya dava dışı şirkete ait olmaması nedeniyle davacının bu araçla ilgili talep hakkının olmadığı, davacının kâr payına ilişkin istemlerinin TTK'nın m. 608. hükmünün belirlediği koşullar çerçevesinde bu hususta şirket genel kurul kararı alınması halinde söz konusu olabileceği ancak dava dışı şirket genel kurulu tarafından kâr payının dağıtılmasına ilişkin herhangi bir karar alınmadığı, dolayısıyla davacı şirket ortağının kâr payı talebinin yerinde olmadığı, davacının yöneticilerin şahsi sorumluluğuna ilişkin talepleri yönünden davacı ortağın doğrudan zararının söz konusu olamayacağı, dolaylı zararın ise ortak tarafından ancak şirkete ödenmesinin istenebileceği, ortağın zararın kendisine ödenmesini isteyemeyeceği kuralı karşısında somut davada davacı zararın kendisine ödenmesini istediğinden talebin yerinde görülmediği, yönetici olmayan davalıların haksız fiil sorumluluğuna dair talepleri yönünden zarar, hukuka aykırılık ve nedensellik bağı koşullarının dosya kapsamı ile kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde; davacı, şirketin kira borcu nedeniyle hakkında vesayet altına alınan ortak aleyhine Şişli 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/12446 Esas sayılı icra takibi başlatıldığını iddia etmiş olup, kira borçlarının hangi işletmeye ait olduğu bildirilmediği gibi ortağın şirketin kira borçlarını ödediğine ilişkin de herhangi bir delil sunmadığından bu yöndeki iddiasını ispatlayamadığının anlaşıldığı, şirket ortakları ancak kendi hisseleri üzerinde hak sahibi olup diğer ortakların hisseleri üzerinde şirket veya diğer ortakların herhangi bir hakkı sahibi olmadığından diğer ortağın devrettiği hisse bedellerinin hisse sahibi olmayan ortak ya da şirket tarafından talep edilemeyeceği, şirkete ait olduğu iddia edilen 34 TA 9882 plaka sayılı aracın şirket adına kayıtlı olmadığından bu araç yönünden davacının dava hakkı bulunmadığı, kâr payı istemleri yönünden; kâr payının dağıtılması yönünde genel kurulda karar alınmadan TTK'nın 608. maddesi uyarınca ortağın kâr payı alacağı için talep ve dava hakkı bulunmadığı, davada ileri sürülen maddi olgularla açıklanan zararların, dava dışı şirketin doğrudan, davacının ise, dolaylı zararı kapsamında olduğundan davacının zararın kendi adına ödenmesini talep hakkı bulunmadığı, yönetici olmayan diğer davalılar hakkındaki haksız fiile özgü istemler yönünden ise, davacının iddiaları doğrultusunda müdür konumunda bulunmayan davalıların, dava dışı şirketin malvarlığı üzerinde tasarruf etmeleri nedeniyle haksız fiilden oluşan zararın dava dışı şirketin zararı olup, iddia olunan bu zararların varlığı, hukuka aykırılık ve nedensellik bağı koşullarının dosya kapsamı ile kanıtlanamadığının anlaşılmış olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 24.05.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7112, Karar No: 2014/22059, Tarih: 24.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7112 E.  ,  2014/22059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.