muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/434, Karar No: 2015/12357, Tarih: 03.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/434 E.  ,  2015/12357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/08/2014

NUMARASI : 2014/88-2014/222

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı E.. M.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup Uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı E. M. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Taşınmaz kapama ceviz bahçesidir. Öncelikle ceviz ağaçlarının yaşları belirlenip İl Tarım Müdürlüğünden bu ağaçların bulundukları yaşları itibarıyla dekara verim miktarı, değerlendirme yılı hasat döneminde toptan kilogram satış fiyatları ve üretim masrafları sorulup net geliri belirlendikten sonra, bu gelirin kapitalizasyon faizine bölünmesi suretiyle birim fiyatının bulunması ve daha sonra ağaçların taşınmazda kapladığı alan belirlenerek buna göre bahçenin toplam değerinin bulunması gerekirken, denetime imkan vermeyecek şekilde hüküm kurulması,

2)Bilirkişi raporunda yazılı özellikleri dikkate alınarak objektif değer artırıcı ursunurun % 100 oranında uygulaması gerekirken daha az alınarak eksik bedelin tespiti

Davacı idare ile davalı E.. M.. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2326, Karar No: 2010/6520, Tarih: 01.06.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/2326 E.  ,  2010/6520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili için tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi, borçlunun para cezasına mahkum edilmesi ve icra inkar tazminatı isteminde bulunmuş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile davalı borçlunun 2.096 TL üzerinden itirazının kaldırılmasına, takibin devamına, kiralananın tahliyesine, davalı borçlunun % 40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine, İcra ve İflas Kanunu’nun 269 / c maddesinde bu yönde bir düzenleme olmaması nedeniyle davacı alacaklının para cezası uygulanması talebinin reddine karar verilmesi üzerine verilen karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, taraflar arasında düzenlenen ve karşı çıkılmayan 1.7.2006 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak davalı kiracı hakkında Aralık 2008 ayına kadar ödenmemiş kira parası 1.460 TL ile aylık 166 TL’den Ocak-Eylül 2009 arası aylar kirası 1.494 TL ve işlemiş faizi 145.52 TL’nin tahsili için ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2009 / 5855 sayılı dosyası ile tahliye istemli icra takibi yapmış, takibe yasal süresi içinde itiraz eden davalı borçlu, borcun bir kısmına itiraz ettiğini, pasaj içindeki dükkanda 1.7.2006 tarihinden beri kiracı olup burada çay ocağı işlettiğini, 1.7.2009 tarihine kadar kira paralarını banka havalesi ile ödediğini, bir kısmını da pasajda yapılan tadilatlara karşılık davacı alacaklının onayı ile kira parasından mahsup ettiğini, 1.7.2009 tarihinden itibaren aylık 298 TL’den 858 TL kira borcuna itiraz etmediğini, kalan borcu ödediğini belirterek, icra takibini durdurmuştur. İtirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatına yönelik olarak açılan işbu davada mahkemece yapılan yargılama sonucu davalı borçlunun alacağın 858 TL’lik kısmını kabul etmesine göre itiraz ettiği kısmın asıl alacağın 2.096 TL’lik bölümü olduğunun hesaplandığı belirtilerek, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle davalı borçlunun 2.096 TL üzerinden itirazının kaldırılmasına, takibin devamına, kiralananın tahliyesine, davalı borçlunun % 40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine, İcra ve İflas Kanunu’nun 269 / c maddesinde bu yönde bir düzenleme olmaması nedeniyle davacı alacaklının para cezası uygulanması talebinin reddine karar vermiştir.

HMUK’nun 388. maddesinde kararda hangi hususların bulunması gerektiği düzenlenmiş olup maddenin 3. bendine göre iki tarafın iddia ve savunmalarının özetinin, uyuşmazlık konusu olan ve olmayan hususların, ihtilaflı konular hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılmasının, ret ve üstün tutma sebeplerinin, sabit görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin kararda yer alması gerekir. Mahkeme kararının gerekçesinde, davalının itirazını ve ödeme savunmasını İcra ve İflas Kanunu’nun 269 / d yollaması ile aynı yasanın 68. maddesinde sayılan belgelerle kanıtlaması gerektiği, davalı borçlunun bu yönde bir delil sunamadığı açıklandıktan sonra kanıtlanamayan davanın reddine karar verildiği belirtilerek gerekçeye aykırı şekilde itirazın kısmen kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmiştir Gerekçenin mahkemenin tespit ettiği maddi vakıalar ile karar arasında köprü işlevi olup kararın gerekçeye uygun olması gerekir. Yine kararın hukuka uygun olup olmadığı ancak gerekçe sayesinde denetlenebilir. Somut olayda ise gerekçeye aykırı karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 1.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14670, Karar No: 2014/21002, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/14670 E.  ,  2014/21002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2010/637-2014/76

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17092, Karar No: 2011/12629, Tarih: 16.11.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/17092 E.  ,  2011/12629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan sabıkası bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığa temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesine aykırı olarak sanığa 450 TL yerine 489 TL olarak hükmedilmesi,

2- 29.12.2004 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı "Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun"un 122. maddesiyle 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılması karşısında; kaldırılan bu yasanın 4786 sayılı Yasa ile değişik 5/5. madde ve fıkrası uyarınca ödenmeyen para cezasına gecikme zammı uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan sanığa hapis cezası yanında tayin edilen temel adli para cezasının 450 TL'ye, 765 sayılı TCK.nun 59. maddesinin uygulanmasıyla 375 TL'ye indirilmesine, hürriyeti bağlayıcı cezanın paraya çevrilmesi sonucu belirlenen para cezası ile toplanmasıyla sonuç para cezasının 3.975 TL adli para cezasına indirilmesine, hükümden ödenmeyen para cezasına gecikme faizi uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 16.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3938, Karar No: 2015/19842, Tarih: 24.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/3938 E.  ,  2015/19842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteminin reddine ilişkin 03.07.2011 tarihli red kararı usulen 05.08.2011 tarihinde sanığa tebliğ edildiği halde, bu karara karşı usulen yapılmış bir temyiz başvurusu bulunmadığı anlaşılmakla; mahalli mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2809, Karar No: 2015/11776, Tarih: 09.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2809 E.  ,  2015/11776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davası üzerine yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, şirketleri tarafından kasko sigorta poliçesi ile sigortalanan aracın davalının işlettiği otoparkta 17/09/2008 tarihinde hasar gördüğünü,ekspertiz raporuyla belirlenen 26.811,55 TL'lik hasar bedelini sigortalılarına 03.12.2008 tarihinde ödediklerini ve sigortalının haklarına halef olduklarını, ödemiş oldukları 26.811,55 TL'nin rücuen tahsili amacıyla davalı aleyhine ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2009/6802 Esas sayılı dosyasında başlattıkları ilamsız icra takibine davalının itiraz ettiğini ve takibin durduğunu belirterek davalının takibe itirazının iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, hasarın meydana gelmesinde davalının, işlettiği sahanın ya da çalışanlarının hatasının bulunmadığını, icra takibinin haksız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda,sigortalısının haklarına halef olan davacının TTK'nın 1301 maddesi gereğince halefiyet ilkesi dahilinde, ancak zarar verene karşı tazminat davası açma hakkının bulunduğu,doğrudan icra takibi yapma yetkisinin bulumadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 02.05.2013 tarih, 2013/2103 Esas, 2013/6147 Karar sayılı ilamı ile “kasko sigorta poliçesi kapsamında sigortalısına ödeme yapan davacının TTK'nın 1301 maddesi gereğince sigortalısının haklarına halef olacağı,

açabileceği gibi doğrudan icra takibi de yapabileceği; zira anılan kanun hükmünün davacıya, hukuki yollara başvuru hakkını, sigortalısının halefi olarak kullanma yetkisini verdiği, yargılamaya devam olunarak bir karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davacının yaptığı ilamsız icra takibine davalı tarafça yapılan itirazın, alacağın 26.617,00 TL'lik kısmı yönünden iptaline ve bu kısım yönünden takibin kaldığı yerden devamına,194,55 TL. yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Dava,kasko sigorta poliçesi gereği sigortalıya ödenen hasar bedelinin rücuen tahsili istemli icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dava,kasko sigorta poliçesi gereği sigortalıya ödenen hasar bedelinin rücuen tahsili istemli icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

10.04.1992 gün 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hakimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasını öngörmektedir. Kısa kararda hükmedilen bir yükümlülüğün gerekçeli kararda hüküm altına alınmamış olmasının çelişki teşkil etmediğini söylemek mümkün değildir. Yargı erkinin görev ve yetkisi Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İBK'nın bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki İBK ile bu konuya çok büyük bir önem verilmiş,çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Diğer taraftan 1086 sayılı HUMK.’nun 381.- 389. maddelerinde (6100 sayılı HMK m. 294 - 297), hükmün tefhimi, nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. HUMK’nun 388. maddesinde (HMK m. 297/II); hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu açıklanmıştır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hüküm, infazı kabil ve uygulanabilir olmalıdır.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Somut uyuşmazlıkta, yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı 24.09.2014 tarihli kısa kararda "davanın kısmen kabul, kısmen reddine, sair hususların gerekçeli kararda gösterilmesine" denildiği halde, gerekçeli kararda "davanın kısmen kabul,kısmen reddi ile,davacı tarafından davalı hakkında ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2009/6802 Esas sayılı dosyası kapsamından yapılan ilamsız icra takibine davalı tarafça yapılan itirazın, alacağın 26.617,00 TL'lik kısmı yönünden iptaline ve bu kısım yönünden takibin kaldığı yerden devamına, 194,55 TL. yönünden davanın reddine" şeklinde hüküm tesis olunduğu görülmektedir. Bu durum Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294/3. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas-1992/4 Karar Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderildiği bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre, bu aşamada davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 09/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7232, Karar No: 2016/5629, Tarih: 03.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7232 E.  ,  2016/5629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52, 58/6, 53/1. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis ve 2.400 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 15.01.2009 tarihinde beş yıl süreyle ve eşyaları ile birlikte kiraladığı işyerini, kira sözleşmesinde devir hakkı bulunmadığının kararlaştırılmış olmasına rağmen, 25.03.2011 tarihinde şikayetçi ...'a eşyaları ile birlikte 8.000 TL karşılığında devrettiği, şikayetçiye devir hakkının bulunmadığını söylemediği ve şikayetçiyi işyerinin sahibi diyerek başka bir kişiyle telefonda görüştürdüğü, bir süre sonra olay ortaya çıkınca şikayetçinin işyeri sahibi ile yeni bir kira sözleşmesi yapmak ve kira ödemek zorunda kaldığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarıyla ilgili, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulamanın infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.