muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6699, Karar No: 2024/3052, Tarih: 18.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6699 E.  ,  2024/3052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1074 Esas, 2022/1070 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/92 E., 2021/153 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; “İHH İnsani Yardım Vakfı” markasının 2014/79643 numarası ile 1992 yılından beri insani yardım alanında faaliyet gösteren, Dünyanın önde gelen kuruluşlarından olan müvekkili adına tescil edildiğini, markanın tanınmış marka statüsüne alınması taleplerinin davalı Kurumun YİDK’nun 2020-M-333 sayılı kararıyla nihai olarak reddedildiğini, oysa müvekkili vakfın uluslararası alanda tanındığını, 135’ten fazla ülkede faaliyet gösterdiğini, bir çok kuruluşla işbirliği içinde bulunduğunu, haberlere konu olduğunu, markanın çeşitli ülkelerde tescil edildiğini ileri sürerek 2020-M-333 sayılı YİDK kararının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının önceki yıllara ilişkin ya da 2018 sonrası dönem için herhangi finansal bir belge sunmadığını, markanın bilinirliğine ilişkin düzenlenmiş herhangi bir anket ya da kamuoyu araştırması sonucu bulunmadığını, “İHH İnsani Yardım Vakfı” markasının görüldüğü anda refleks olarak belirli bir hizmeti çağrıştırmadığını, başvuru sahibi ile özdeşleşmediğini, belirli bir kaliteye veya statüye işaret etmediğini, müvekkiline sunulan bilgi ve belgelere göre “İHH İnsani Yardım Vakfı” markasının refleks halinde hemen akla gelmediğini, Türkiye’deki bilinirliğinin tanınmışlık için yeterli düzeyde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı kurumun, tanınmış marka sicili oluşturarak, tanınmış markaları bu sicile kayıt yetkisi bulunmadığı, kendisine bu yönde mevzuat ile yetki ve görev verilmediği, Yargıtayın yerleşik içtihatlarında da belirtildiği üzere tanınmışlığın sabit bir olgu değil her somut olayda münferiden ispatlanması gereken bir vakıa olduğu, davanın açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın 6100 sayılı Kanun’un 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi ve 115 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince hukuki yarar yokluğu nedeniyle dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin gerçekleştirdiği faaliyet, organizasyon, müdahale ve insanı yardım ağı ile dünya çağında tanınmışlık kazandığını, “İHH İnsani Yardım Vakfı”' markasını ve diğer 50'den fazla markasını davalı Kurum nezdinde tescil ettirerek koruma altına aldığını, davalı Kurumun internet sitesinde marka araştırma içeriğinde “tanınmış marka” ibaresi bulunduğunu, davalı Kurumun tanınmış marka sicil oluşturma yetkisi olmamasına rağmen internet sitesinde tanınmış markalara ibaresinin yer almasının çeliştiğini, davalı Kurumun markanın tanınmışlığı konusunda yetkisi bulunmasa da uygulamada kullandığını, müvekkili markasının tanınmış marka kriterlerine haiz bulunduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Kurumun tanınmış marka sicili oluşturarak, tanınmış markaları bu sicile kayıt yetkisinin olmadığı, yerleşik içtihatlarda belirtildiği üzere, tanınmışlığın her somut olayda münferiden ispatlanması gerektiği, bu nedenle de işbu davanın açılmasında davacının hukuki yararın bulunmadığının kabulünde bir isabetsizliğin olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının internet sitesinde marka araştırma içeriğine bakıldığında marka tipi olarak “Tanınmış Markalar” ibaresi bulunduğunu, verilen kararın gerçeklikle çeliştiğini, davalının daha önce tanınmışlık için başvuru kabul ettiğini, güncel internet sitesinde “Marka İşlem Ücretleri” başlığı altında “Tanınmışlık Tespiti Talebi İnceleme Ücreti” ibaresi yer aldığını, mevzuatlta TÜRKPATENT’e tanınmışlık hususunda herhangi bir yetki verilme ifadesi bulunmasa da yine de web sitesinde görüleceği üzere güncel tarihli tanınmışlık statüsü başvuruları bulunduğunu, yakın tarihlerde birçok markaya bu statünün verildiğini, Kanunla Kuruma böyle bir yetki tanınmamış olsa da uygulamada bu yetkinin kullanıldığını, Kurumun yetkisiz bir şekilde tanınmış marka statüsü verilen marka sahiplerinin bu korumadan faydalanabildiğini, davalı tarafından hatalı bir şekilde ret kararı alan marka sahiplerinin bu haktan faydalanmak bir yana aleyhlerine gerçekleştirilen hukuka aykırı işleme yönelik kendilerini savunamadığını, tesis edilen kararın bu haliyle açıkça adalet ve eşitlik ilkelerine aykırılık taşıdığını, müvekkilinin ülkede ve uluslararası arenada gerçekleştirmiş olduğu faaliyetlerle haklı bir tanınırlık kazandığını, insani yardım alanında dünyanın önde gelen sivil toplum kuruluşlarından olduğunu, özellikle 2010 yılından itibaren ülkenin bulunduğu coğrafyaya yakın bölgelerde yaşanan siyasi krizler, iç savaşlar, kaos ve doğal afetler sebebiyle yüz milyonlarca yardıma muhtaç insanın yardımına koştuğunu, dramların yaşandığı bölgelere götürülen neredeyse her 2 yardım kutusunun birinin üzerinde müvekkili vakfa ait logo ve “İHH insani yardım vakfı” ibaresinin yer aldığını, müvekkilinin söz konusu bölgede Birleşmiş Milletler ve Unesco’nun en önemli partneri olduğunu, 135’ten fazla ülkede faaliyet gösterdiğini, iş birliği ve partnerlik faaliyeti yürüttüğü toplamda 119 yabancı kuruluş bulunduğunu, “İHH – İnsani Yardım Vakfı” marka, logo ve sloganının WİPO ve uluslararası alanda tescil edildiğini, “İHH” markasının toplam 43 ülkede ayrıca tescilinin sağlandığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, TÜRKPATENT YİDK kararı iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 114 ve 115 inci maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, TÜRKPATENT YİDK kararı iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 114 ve 115 inci maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/600, Karar No: 2024/1852, Tarih: 06.06.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/600 E.  ,  2024/1852 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl dosyada maddi ve manevi tazminat, birleşen Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/598 E. sayılı dosyasında faiz, birleşen Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/334 E. sayılı dosyasında manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar, davalı ... ile davalı şirket vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacılar ve davalılar vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl davada davacılar vekili; müvekkili ...'ın davalı hastanede 11.09.2008 tarihinde doğum yaptığını, prematüre bebek olarak doğan davacı ...'in 39 gün küvez içerisinde yoğun bakımda kaldığını, oksijen tedavisi uygulandığını, 20.10.2008 tarihinde taburcu edildiğini, ancak tedavisi sırasında yapılması zorunlu olan ROP testinin uygulanmadığını, hastane tarafından verilen epikriz raporunda bebeğe ROP testinin uygulandığı ve patolojik bir bulgu bulunamadığı belirtilmekte ise de bunun doğru olmadığını, rutin bir göz muayenesi ile yetinildiğini, göz doktoru ...'in imzasının dahi bulunmadığını, bunun tıbbi bir hata olduğunu, zamanında teşhis ve tedavi yapılamadığı için görme kaybı yaşadığını, yaşamı boyunca hiçbir şeyi göremeyecek hale geldiğini, gerekli tetkik ve teşhisleri yapmayan doktor ve hastanenin sorumlulukları bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkillerinin her biri için 2.500,00 TL maddi tazminat ile Nurettin ve Hikmet için 25.000,00 TL, Deniz için 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 08.09.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile hem maddi hem de manevi tazminat talepleri yönünden hüküm altına alınacak miktara 11.09.2008 olay tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesini ve bilirkişi raporu doğrultusunda davacı ... yönünden 1.895.844,81 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

2. Birleşen Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/598 E. sayılı davasında davacılar vekili; asıl davada davalılar aleyhine haksız fiilden dolayı maddi ve manevi tazminat davası açtıklarını, dava dilekçesinde faiz talep etmediklerini, bu nedenle asıl davada talep ettikleri tazminat alacağı için 1.400.000,00 TL faiz alacağının tahsilini talep etmiştir.

2. Birleşen Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/598 E. sayılı davasında davacılar vekili; asıl davada davalılar aleyhine haksız fiilden dolayı maddi ve manevi tazminat davası açtıklarını, dava dilekçesinde faiz talep etmediklerini, bu nedenle asıl davada talep ettikleri tazminat alacağı için 1.400.000,00 TL faiz alacağının tahsilini talep etmiştir.

3. Birleşen Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/334 E. sayılı davasında davacılar vekili; asıl davada belirtildiği gibi davalı doktor ...’ın davacı ...’i ROB testi yapılması amacıyla göz doktoruna sevk etmediği için %100 görme kaybı yaşaması üzerine müvekkillerinin yaşadığı acı, elem, ızdırap kaynaklı zararların tazmini amacıyla ... için 50.000,00 TL, ... için 50.000,00 TL, ... için 150.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiilin ortaya çıktığı tarihten itibaren işletilecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalı taraftan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Özel Halkalı Hastanesi ve davalı ... vekili; Açılan davayı kabul etmediklerini, hastane ve doktor tarafından gerekli kontrol ve muayenelerin tıbbi esaslara göre uygulandığını, herhangi ihmal veya teşhis ve tedavi hatası yapmadıklarını, komplikasyona bağlı olarak küçüğün görme kaybı yaşadığını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı ... vekili; küçüğün epikriz raporunun müvekkili tarafından düzenlenmediğini, o dönemde hastanede tek göz doktoru olduğunu, Küba’ya tatile gittiği için muayenenin müvekkili tarafından gerçekleştirilme ihtimalinin olmadığını, bu raporun gerçek dışı olduğunu, açılan ceza davasında da küçüğün anne ve babasının müvekkilini hiç görmediklerine dair beyanda bulunduklarını, dolayısıyla herhangi bir kusuru bulunmadığından husumet düşmeyeceğini, haksız açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3. Birleşen Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/598 Esas sayılı dosyasında davalı ... vekili; zamanaşımı itirazlarının gözetilerek davanın bu yönüyle reddine karar verilmesini, ilk davada güncel verilere göre tazminat hesaplandığından sebepsiz zenginleşmeye ve mükerrer tahsilata yol açacak şekilde geriye yönelik faiz taleplerinin reddi gerektiğini, kusur durumunun tespiti için, 1 çocuk hastalıkları uzmanı, 1 göz hastalıkları uzmanı, 1 nörolog, 1 dahiliye uzmanı hekimden oluşacak bir heyete dosyanın tevdii ile küçüğün doğum sonrasında içinde bulunduğu klinik tablo, ulusal ve uluslararası kabuller gereği rop muayenesi yapılma zorunluluğu mevcut olup olmadığı; diğer sistemlerde süregelen ciddi arazlar nedeniyle rop teşhis edilseydi dahi o aşamada tedavi edilip edilemeyeceği hususlarının değerlendirilmesini, müvekkil hekimin eylemlerinin tıp bilimine uygunluğunun incelenmesini, davacı küçüğün olayla illiyeti olan ve olmayan tüm vücut fonksiyon kaybının tespitini; zarar durumun ağırlaştığı kadar olacağından gözleri haricindeki vücut fonksiyon kaybı ile gözler dahil vücut fonksiyon kaybı arasındaki farkın belirlenmesini, bakıcıya muhtaçlık durumunun da bu bağlamda diğer arazlar yönünden bakıcı gerekip gerekmediğiyle birlikte tespitini ve haksız davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.10.2013 tarihli ve 2009/166 E., 2013/511 K. sayılı kararıyla; taraflar arasındaki uyuşmazlığın teşhis ve tedavi hizmetinden kaynaklandığından ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 23 üncü maddesi gereğince davaya bakma görevi tüketici mahkemelerine ait olduğundan dava dilekçesinin görev nedeni ile usulden reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 09.06.2014 tarihli ve 2014/14297 E., 2014/18011 K. sayılı ilamıyla; somut olayda, davacı ile davalı doktor arasında vekil-müvekkil ilişkisi mevcut olup, davadaki talepler vekillerin vekalet görevini ifada özen borcuna aykırı davrandıkları iddiasına dayalı bulunmakla, uyuşmazlığa vekalet hükümleri uygulanmalı ve doğal olarak, uyuşmazlığın da bu çerçevede değerlendirilmesi gerektiğinden Mahkemece işin esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi için kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyanın kusur oranının belirlenmesi için Adli Tıp Kurumuna (ATK) gönderildiği ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 30.12.2013 tarihli ve 14271 karar nolu raporunda kısaca uzman göz hekimine rop muayenesi yaptırılmış ise ...'ın kusurunun bulunmadığı, rop muayenesi yapılmamış ise ...'ın eyleminin tıp kurallarına uygun olmadığının mütalaa edildiği, ceza dosyasından alınan Yüksek Sağlık Şurası'nın 08-09 Kasım 2012 tarihli 13179 karar sayılı raporunun da aynı doğrultuda olmasından dolayı ATK kusur raporu, ceza dosyası kapsamı göz önüne alındığında davalı ...'ın 33 haftalık prematüre doğan ve 39 gün yoğun bakımda tedavi gören davacı küçük ...'ın rop muayenesini yaptırmadığı ve muayene yapılmış gibi diğer davalı ...'in yurtdışında olduğu tarihe rastlayan sahte evrak düzenlediği göz önüne alındığında ...'ın asli ve tam kusurlu olduğu, diğer davalı hastane işleteni olan tasfiye halinde Özel Halkalı Sağlık Hizmetleri ve Tic. AŞ'nin de adam çalıştıranın sorumluluğu gereğince davalı ...'ın kusurundan onun gibi sorumlu olduğu, ...'in ise yurtdışında olması nedeniyle herhangi bir kusur ya da ihmalinin olmadığı, kusur oranı belirlendikten sonra maluliyet oranının tespiti için dosyanın Adli Tıp Kurumu’na gönderildiği, ATK 3. İhtisas Kurulu’ndan alınan 23.12.2015 tarih ve 22464 karar nolu maluliyet raporuna göre ''11.09.2008 doğumlu ...’in mevcut görme kaybı arızası nedeniyle 85/9529 karar sayılı Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümlerinden yararlanılarak ve ilerde ihraz edeceği meslek ve mevki bilinmemekle birlikte Grup1 kabul olunarak: Gr1 II (66……….65)A %100, E cetveline göre %100 (yüz) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı '' şeklinde görüş bildirildiği, 19.01.2018 tarihli 5 kişilik üniversite hocasından alınan maluliyet raporunda ''1-Göz özür oranı %90 olup, diğer organları sağlıklı, sadece göze bağlı bir maluliyet söz konusu olsaydı eğitim ile meslek sahibi olabilir, yaşamını devam ettirebilir, dolayısıyla bakım gerektirmezdi, 2-Göz dışında arazların %96 oranında saptanmasına, bu arazların geri dönüşümsüz sekeller olması nedeniyle özürlülük oranına katılıyoruz. Bu sekellerin tababet uygulamalarının yanlışlığı nedeniyle olmadığına, erken doğum ve yeni doğan dönemindeki hastalıkların ağır komplikasyonlarından kaynaklandığını düşünmekteyiz. Çocuğun yaşadığı göz dışındaki sorunlar önlenemez komplikasyonlardır ve çocuk doğduktan sonra yapılması gereken tedavi başarı ile yapılmıştır. ... çok ciddi yaşamsal içeren hastalıkların sağıtımı ve hastanın yaşatılabilmesi için tüm gerekleri yerine getirmiştir. Ancak bu bebekte rop (yeni doğanın erken doğması sonucundan gerçekleşen görme kusuru ve körlük) taraması yapılmalıydı. Muayenenin yapıldı yapılmadı - yaptırıldı yaptırılmadı konusunun kararı yüce mahkemenin tasarrufundadır

. Çocuğun yaşadığı göz dışındaki sorunlar önlenemez komplikasyonlardır ve çocuk doğduktan sonra yapılması gereken tedavi başarı ile yapılmıştır. ... çok ciddi yaşamsal içeren hastalıkların sağıtımı ve hastanın yaşatılabilmesi için tüm gerekleri yerine getirmiştir. Ancak bu bebekte rop (yeni doğanın erken doğması sonucundan gerçekleşen görme kusuru ve körlük) taraması yapılmalıydı. Muayenenin yapıldı yapılmadı - yaptırıldı yaptırılmadı konusunun kararı yüce mahkemenin tasarrufundadır.'' şeklinde görüş bildirildiği, bu iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi ve diğer sekeller yanında görme kusurunun maluliyete etkisinin belirlenmesi için dosyanın ATK üst kuruluna gönderildiği, ATK 2. Üst Kurulu'nun 03.02.2022 tarih ve 432 karar nolu maluliyet raporu ''Hekimin doğum sonrası rop açısından muayeneye yönlendirme yapmadığı için kusurlu olduğu, bu nedenle meydana gelen görme kaybının ilgili yönetmelik kapsamında %100 maluliyet oranı gerektirdiği, dava konusu olaya bağlı maluliyet oranı hesaplamasında sadece bu görme kaybına bağlı değerlendirme yapılarak %100 oranının bulunduğu, çocukta mevcut diğer (göz dışı) hastalıkların erken doğum ve sonrasında gelişen komplikasyondan kaynaklandığı, hekimin eksik eylemi ile ilişkili olmadığı, bu nedenle dava konusu olaya bağlı maluliyet oranı hesaplamasında değerlendirilmediği, ancak bu diğer hastalıklara bağlı maluliyetin de yönetmelik kapsamında %100 oranında olduğu, bilirkişi kurulu raporunda geçen görme kaybına bağlı hesaplama oranının maluliyet oranı olmadığı, özür oranı olduğu, rop testi sonucunda zamanında muayene edilerek tedaviye başlansa dahi görme kaybının gelişebileceği oy birliği ile mütalaa olunur. '' şeklinde görüş bildirildiği, 14.04.2022 tarihli bilirkişi heyet raporuna göre davacı ...'ın 3.490.605,37 TL maddi zararının olduğunun hesaplandığı, hesaplama yapılırken TRH-2010 yaşam tablosunun kullanılmış olması ve son asgari ücrete göre tazminat miktarının belirlenmiş olması nedeniyle usul ve yasaya uygun bulunduğu, dosyadan alınan; ATK kusur raporu, ATK 2. Üst Kurulunun 03.02.2022 tarihli maluliyet raporu ve 14.04.2022 tarihli bilirkişi heyet raporu oluş ve dosya kapsamına uygun, bilimsel ve teknik verilere dayanan, objektif kriterlere göre hazırlanmış ve denetime elverişli olduğundan bu raporlara itibar edilmiştir.

2. Davacı vekili kısmi olarak açtığı davasını 18.07.2016 tarihli ilk aktüerya hesap bilirkişi raporundan sonra ıslah etmiş, 08.09.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile hem maddi, hem de manevi tazminat talepleri yönünden hüküm altına alınacak miktara 11.09.2008 olay tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesini talep etmiş ve bilirkişi raporu doğrultusunda davacı ... yönünden maddi tazminat talebini 1.895.844,81 TL olarak arttırmıştır. Her ne kadar davacı vekili 30.05.2022 tarihli duruşmada davayı 2 nci kez ıslah etmek için süre talep etmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 176/2 nci maddesi gereğince ıslah bir kez yapılabileceğinden davacı vekilinin ıslah talebi aynı duruşmada verilen ara karar ile reddedilerek sözlü yargılamaya geçilmiştir. Davacı vekili dava dilekçesi ile olay tarihinden itibaren faiz işletilmesini talep etmemiş ancak ıslah dilekçesi ile olay tarihinden itibaren faiz işletilmesini talep etmiştir. Davacının ıslah ile faiz talep edebileceği kabul edilerek olay tarihinden itibaren hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminat miktarlarına yasal faiz işletilmiştir. (Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 2011/7186 E., 2012/8643 K. sayılı 16.05.2012 tarihli kararı) Maddi Tazminat Talebi Yönünden; Toplanan deliller, bilirkişi raporları, ATK kusur ve maluliyet raporları, aktüerya hesap raporları ve ceza dosyası birlikte değerlendirildiğinde davalı Dr. ...'ın, 33 haftalık prematüre doğan ve 39 gün yoğun bakımda tedavi edilen davacı küçük ... ile ilgili rop muayenesi yapılması gerektiği halde yaptırmadığı, üstelik o tarihte yurtdışında olan diğer davalı adına rop muayenesi yapılmış gibi belge düzenlediği, ceza dosyasına yansıyan beyan ve raporlar ve ceza mahkemesi tarafından temel cezası belirlenirken taksire dayalı kusurunun yoğunluğu meydana gelen zarar nedeni ile alt sınırdan uzaklaşılarak cezanın belirlenmiş olması nedeni ile tam ve asli kusurlu kabul edilerek oluşan zarardan hastanenin işleteni olan davalı şirket ile birlikte sorumlu olmasına göre davacı ...'ın davalılar ... ve tasfiye halinde Özel Halkalı Sağlık Hiz. ve Tic. AŞ hakkında açtığı maddi tazminat davasının ıslah dilekçesi doğrultusunda kabulü ile; 1.895.844,81 TL maddi tazminatın ıslah dilekçesine göre 11.09.2008 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte bu davalılardan alınarak davacı ...'a verilmesine karar verilmiştir.