muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2004/515, Karar No: 2004/8571, Tarih: 18.10.2004

21. Hukuk Dairesi 2004/515 E., 2004/8571 K.

**21. Hukuk Dairesi 2004/515 E., 2004/8571 K.**

**- PRİM ÖDEME SÜRESİNİN HESABINDA LEHE OLAN HÜKMÜN UYGULANMASI**- 1479 S. ESNAF VE SANATKARLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANL... [ Madde 41 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı 29.1.2003 tarihi itibariyle ölüm aylığına hak kazandığının tesbitine karar verilmesini istemiştir

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı eşi sigortalı Ünal'ın ölümü nedeni ile 29.1.2003 tarihli başvurusuna göre ölüm sigartası kolundan aylık bağlanması gerektiğinin tesbitini istemiştir.

Mahkemece yazılı gerekçelerle istemin reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç aağıda açıklanan nedenlerle doğru görülmemiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 1479 sayılı Yasa'nın 41. maddesinde yer alan üç tam yıl koşulunu beş tam yıl olarak değiştiren 619 sayılı Kanun hükmünde kararnamenin 19. maddesi Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı ile 8.8.2001 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırılmıştır. 4956 sayılı Ya-sa'nın 21. maddesi ile 1479 sayılı Yasanın 41. maddesindeki süre yeniden beş tam yıl prim ödeme koşulu olarak düzenlenmiş ve aynı Yasa'nın 57/6. maddesi ile 1479 sayılı Yasa'nın 41. maddesindeki düzenlemenln 8.8.2001 tarihinden itibaren yürürlükte olacağı belirtilmiş ise de bu yürürlük maddesi de Anayasa Mahkemesi'nin 24.6.2004 gün ve 2004/18-89 sayılı kararı ile iptal edildiğinden 8.8.2001 tarihinden 4956 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği 2.8.2003 tarihine kadarki sürede 1479 sayılı Yasa'nın 41. maddesi yönünden yasal boşluk oluştuğu ve bu boşluğun yasa gereği hakim tarafından resen doldurulması gerektiği, bu yönde uygulama yapılırken de lehe olan eski hüküm gereği üç tam yıl sigortalılık süresi esas alınarak sonuca gidilmesi gerektiği ortadadır.

Bu durumda davacı murisin ölüm tarihinde 3 yıl 7 gün prim ödeme süresinin bulunduğu dikkate alınarak davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA),temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.10.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3962, Karar No: 2018/2268, Tarih: 13.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/3962 E.  ,  2018/2268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince talep edilmiş, davalı vekilince de duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 13.03.2018 Salı günü davalı vekili Av. ... geldi. Davacılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinden ...'ın ...'nın babası, ...'ın da annesi olduğunu, davalının yönetiminde bulunan kamyon ile ...'ya çarptığını, kazadan sonra ...'nın sağ bacağının diz altından kesildiğni, kazanın meydana gelmesinde davalının asli kusurlu bulunduğunu belirterek küçük ... için 20.000,00 TL, anne ... için 15.000,00 TL, baba ... için 15.000,00 TL, kardeş ... için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 55.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 19/03/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, küçük ...'nın kaza sonucunda sağ bacağını kaybetmesi sebebiyle uğradığı sürekli iş göremezlik kaybından dolayı uğradığı zararın tazmini için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL ve tüm hayatı boyunca protez kullanmak zorunda olacağından zorunlu giderlerine mahsuben fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL tazminatın kaza tarihi olan 19/03/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında protez bedeli yönünden talebini 26.794,19 TL'ye ve işgöremezlik tazminatı yönünden ise 48.321,12 TL'ye yükseltmiştir.Davalı vekili, kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin kusuru bulunmadığını, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu, mağdurun tedavisi süresince müvekkilinin gerekli yardımdan kaçınmadığını, gerekli olan 1.500,00 TL protez parasını ödediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davacı ...'ın manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 19/03/2006'den itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine, davacı ... ve ...'ın manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne; ... için 5.000,00 TL, ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 19/03/2006'den itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılar ... ve ...'a verilmesine, davacı ... yönünden manevi tazminat talebinin reddine, davacı ...'ın maddi tazminat talebinin kabulüne; 48.321,12 TL işgücü kaybına dayalı tazminat ile 26.794,19 TL.protez giderlerinden kaynaklanan tazminatın kaza tarihi olan 19/03/2006'den itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine, karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, ıslah yolu ile dava dilekçesindeki 10.000,00 TL işgöremezlik talebini 19.01.2015 tarihinde 48.321,12 TL'ye ve protez bedeline ilişkin 1.000,00 TL lik talebini ise 11.03.2015 tarihinde 26.794,19 TL'ye yükselttiklerini bildirmiş, ıslaha karşı davalı vekilince süresinde zamanaşımı def'inde bulunulmuştur.Kaza 19.03.2006 tarihinde gerçekleşmiş olmakla, olayda 8 yıllık ceza zamanaşımı süresi uygulanacak olup, ıslah edilen

kısımlar zamanaşımına uğramış olmakla ıslah edilen miktarların zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde ıslah edilen miktarların kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-Dosya içerisinde davalının 8/3/2007 tarihli delil dilekçesi ekinde sunmuş olduğu ve kazada yaralanan küçük...'nın babası ... tarafından imzalı ve bila tarihli yazılı belgeden, davacı küçük ...'nın protezi için 1.500,00 TL ödendiği anlaşılmakla,hükme esas alınan 24.02.2015 tarihli bilirkişi (ek) raporunda, ödenen bu miktarın dikkate alınmamış olması doğru görülmemiştir.

4-Davacılar vekilince yaralanan Büşra'nın kardeşi için de manevi tazminat talebinde bulunulmuş, mahkemece; kardeşin manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 47. maddesinde manevi tazminat istemi düzenlenmiştir. Zarar kavramına (B.K. 46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin de girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil, ruhsal ve sinirsel bütünlüğün de korunduğu doktrinde ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması/ölmesi sonucunda, onun (ana, baba, karı, koca, çocukları ve kardeşleri gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal bütünlüğü ağır şekilde bozulmuşsa, onların da manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir.Yine karar tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56.maddesi ile bu konu yeniden düzenlenmiş olup özetle “ağır bedensel zarar yada ölüm halinde zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar para ödenmesine karar verilebilineceği” hükmü getirilmiştir. Bu yeni düzenlenme ile 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun yürürlük zamanında içtihatlarla düzenlenen husus yasa koyucu tarafından açıklığa kavuşturulmuştur.

Somut olaya gelince; gerek haksız fiil zamanında yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nda gerekse bu kanun zamanında gelişen içtihatlar ışığında düzenlenen 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda trafik kazası nedeniyle bacağı kesilerek sakat kalan ...'nın kardeşi olan davacının da manevi tazminat talep etme hakkı bulunduğu hususunda tartışma bulunmamaktadır. Hal böyle olunca davacı kardeş için de uygun miktarda manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu davacının manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

5-Bozma ilamının kapsam ve şekline göre davalı vekilinin,manevi tazminat talebi reddedilen davacı kardeş aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine dair temyiz itirazının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin, (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (5) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin (manevi tazminat talebi reddedilen davacı kardeş aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine dair) temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 1.630,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davacılar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalıya geri verilmesine 13.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2144, Karar No: 2010/3406, Tarih: 15.06.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/2144 E.  ,  2010/3406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibinin davalı şirket vekilinin itirazı üzerine durması sonucu itirazın iptâli, icra takibinin devamı, icra inkâr tazminatı istemleriyle açılmış, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, kararı taraf vekilleri temyiz etmişlerdir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince,

Davacı şirket Ankara 15. İcra Müdürlüğü’nün 2006/9956 sayılı takip dosyasında 19.142,84 TL iş bedeli alacağını icra takibine konu yapmıştır. Davalı şirket vekili icra takibine itiraz dilekçesinde, müvekkili şirketin davacı şirkete böyle bir borcu bulunmadığını, takip dayanağı faturalara ve münderecatına itiraz ettiklerini bildirmiştir. Davalı vekili dosyaya verdiği cevap dilekçesinde ise, davacı şirketle aralarında akdî ilişki olmadığını, davacıdan herhangi bir mal satın almadıklarını beyan etmiştir.

Mahkemece davacı tarafça, davalı şirketle aralarında akdî ilişki bulunduğunun kanıtlanamaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyada bulunan tarihsiz işe ilişkin şartnameden işin Ankara Büyükşehir Belediyesi Fen İşleri Daire Başkanlığı tarafından davalı yüklenici şirkete verildiği anlaşılmaktadır. Davacı şirket ise davalı yüklenici şirketin işi kendilerine verdiğini, taşeron olarak işi kendilerinin yapıp iş sahibine teslim ettiklerini iddia etmektedir. Mahkemece 28.05.2007 tarihli yazıyla Ankara Büyükşehir Belediyesi Kocatepe Kültür Merkezi Müdürlüğü’nden

Dosyada bulunan tarihsiz işe ilişkin şartnameden işin Ankara Büyükşehir Belediyesi Fen İşleri Daire Başkanlığı tarafından davalı yüklenici şirkete verildiği anlaşılmaktadır. Davacı şirket ise davalı yüklenici şirketin işi kendilerine verdiğini, taşeron olarak işi kendilerinin yapıp iş sahibine teslim ettiklerini iddia etmektedir. Mahkemece 28.05.2007 tarihli yazıyla Ankara Büyükşehir Belediyesi Kocatepe Kültür Merkezi Müdürlüğü’nden

bilgi sorulmuş, bu yazıya karşılık Sosyal Hizmetler Eğitim ve Yardım Vakfı İktisadi İşletmesi Kocatepe Kültür Merkezi tarafından verilen cevapta, işin davalı şirkete verildiği, ancak davalı şirketin taşeron firması olarak çalışan davacı şirket tarafından yapıldığının bildirildiği görülmüştür. Dosyada bulunan 17.07.2006 tarihli iş teslim tutanağı başlıklı belgede de teslim eden olarak davacı şirketin adının ve kaşesinin bulunduğu, başlığında Ankara Büyükşehir Belediyesi Kocatepe Kültür Merkezi yazılı olduğu, teslim alan olarak Bekir Çelik’in adının ve imzasının bulunduğu belirlenmiştir. Dosya içerisinde bulunan 25.04.2006 tarihli tutanak başlıklı belgede ise, teslim eden olarak davalı şirketin adının ve kaşesinin, teslim alan olarak da Turan Hançerli ve Turgut Keleş’in ad ve imzalarının bulunduğu, aynı tarihli tutanak başlıklı diğer belgede ise, teslim eden olarak Turan Hançerli ve Turgut Keleş’in isimlerinin ve imzalarının yazılı olduğu, teslim alan olarak Sosyal Hizmetler Eğitim ve Yardım Vakfı adına Bekir Çelik’in adının ve imzasının bulunduğu görülmüştür. Mahkemece sözkonusu belgeler değerlendirilerek, davacı şirketin akdî ilişkiyi kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında yazılı sözleşme bulunmamaktadır. Davaya konu teşkil eden işin davalı şirket tarafından Belediye Fen İşleri Daire Başkanlığı’ndan alındığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık davalı şirketin belediyeden aldığı işi taşeron olarak davacı şirkete yaptırıp yaptırmadığı konusundadır. Teslime ilişkin belgeler çelişkilidir. Mahkemenin yazdığı yazı üzerine verilen cevapta, işin taşeron olarak davacı şirkete yaptırıldığı ve teslim edildiği bildirilmiştir. Teslim konusu maddi olay olduğundan her türlü delille kanıtlanması mümkündür. Bu durumda teslime ilişkin belgeler arasındaki çelişkinin giderilmesi, davacının taşeron olarak işi yapıp yapmadığının belirlenmesi ve teslimin kimin tarafından yapıldığının anlaşılması için yukarıda isimleri yazılı olan belgelerde isim ve imzaları bulunan kişilerin dinlenmelerinde zorunluluk vardır. Ayrıca iş davalı yüklenici şirkete Büyükşehir Belediyesi Fen İşleri Daire Başkanlığı tarafından verildiğine göre, belediyenin bu birimine yazı yazılarak davacı şirketin taşeron olarak çalışıp çalışmadığının soruşturulması gerekir. Mahkemenin eksik incelemeyle yazılı şekilde davanın reddine karar vermesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, davalı yüklenici şirkete işi verdiği anlaşılan Büyükşehir Belediyesi Fen İşleri Daire Başkanlığı’na yazı yazılarak, ellerindeki bilgilere göre davacı şirketin dava konusu işte taşeron olarak çalışıp çalışmadığının, teslim yapıp yapmadığının araştırılmasından, dosyada bulunan teslime ilişkin belgelerde yazılı olan ve imzaları bulunan kişiler dinlenerek teslimin hangi şirket tarafından yapıldığının, davacı şirketin taşeron olarak çalışmasının bulunup bulunmadığının araştırılmasından, sonucuna göre değerlendirme yapılıp taraflar arasında akdî ilişki bulunup bulunmadığının belirlenmesinden, akdî ilişki olmadığı sonucuna varılırsa davanın bu nedenle reddedilmesinden, akdî ilişkinin bulunduğu sonucuna varılırsa işin esası incelenerek sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece davanın akdî ilişki yokluğu nedeniyle reddine karar verildiği halde, davalı taraf yararına maktu yerine nisbî vekâlet ücretinin karar altına alınması da kabule göre bozma nedenidir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı şirketin temyiz itirazının reddine, 2. bent uyarınca kararın davacı şirket yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 17,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 15.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2019/2657, Karar No: 2024/21950, Tarih: 04.09.2024

**10. Ceza Dairesi         2019/2657 E.  ,  2024/21950 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, yukarıda belirtilen kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 01.03.2024 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık

hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16316, Karar No: 2018/5899, Tarih: 29.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/16316 E.  ,  2018/5899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atmaya dayalı olarak taşınmazın zarar görmesi nedeniyle, taşınmazda oluşan değer kaybının tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atmaya dayalı olarak taşınmazın zarar görmesi nedeniyle, taşınmazda oluşan değer kaybının tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece idari yargının görevli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.Dosyadaki bilgi ve belgelere göre yapılan incelemede; dava konusu taşınmaza ilişkin olarak yapılan... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/350 Değişik İş Esas sayılı tespit dosyasında; mevcut atık su tahliyesi nedeni ile taşınmaz üzerinde dere yatağı oluşup, taşınmazın 2.932,10 m²'sinin kullanılamaz hale geldiği, taşınmazın iki parça haline getirilerek ekonomik olarak kullanımının olumsuz etkilendiği, kanalizasyon suyunun açıktan ve kontrolsüz geçmesi nedeni ile taşınmazda değer kaybı oluştuğu belirtilmiştir.Bu itibarla; mahallinde bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılmak suretiyle el atma olgusunun ve meydana gelen zararın kalıcı olup olmadığı belirlenip, kalıcı olduğunun tespiti halinde kamulaştırmasız el atmanın gerçekleştiği kabul edilerek, bu tür davalara 16.05.1956 gün ve 1/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bakmanın adli yargının görevi dahilinde bulunduğu gözetilerek, işin esasına girilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle yargı yolu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi,Doğru görülmemiştir.Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4416, Karar No: 2024/6441, Tarih: 17.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4416 E.  ,  2024/6441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI :2022/1981 Esas, 2023/838 Karar

HÜKÜM :Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI :2019/268 E., 2021/251 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin ortaklarından ... ...'in 02.01.2019 tarihinde vefatı ile şirketteki hisselerinin müvekkillerine intikal ettiğini, şirket yönetim kurulunun boşalan yönetim kurulu üyeliğine seçim yapmadığı gibi müvekkillerinin miras hisselerini pay defterine işlemediğini, şirket yönetim kurulunun 14.09.2019 tarihli kararıyla 08.04.2019 tarihinde 2016-2017-2018 yılı olağan genel kurul toplantısı yapılmasına karar verilerek taraflarına bildirildiğini, şirketin üç kişiden oluşması gereken yönetim kurulun iki kişi ile aldığı kararların batıl olduğunu, yönetim kurulu kararı batıl olduğundan yapılan genel kurulun da geçersiz olduğunu, gündemin 3. maddesi ile faaliyet raporunda belirtilen pay dağılımına itiraz ettiklerini, müvekkillerinin ortaklık paylarının %39 değil %43 olduğunu, zira muris tarafından ...’e 12.07.2016 ve 01.03.2018 tarihli pay devirlerinin geçersiz olduğunu, taraflar arasında yapılmış bir devir sözleşmesi bulunmadığını, pay devrinin şirkete bildirilmediğini ve ilan edilmediğini, devir bedellerinin ödenmediğini, pay devirleri geçersiz olduğundan genel kurulda alınan kararların da hükümsüz olduğunu, ... ... ve ... ile altsoyu Nazik Ekmen ve ... İlter arasındaki pay devrinin muvazaalı ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 433 üncü maddesi gereğince geçersiz olduğunu, bu pay devirlerinin oy kullanma yasağının aşılması amacıyla yapıldığını, gündemin 4. maddesi ile görüşülen finansal tablolarda bir takım manipülasyonlar yapıldığını ve beyanların gerçeği yansıtmadığını, şirketin 2016, 2017, 2018 yıllarında hiç faaliyette bulunmamış gibi gösterildiğini, şirket taşınmazlarının kiraya verilmeme sebeplerinin açıklanmadığını, ciddi bir gelir kaybı söz konusu olduğunu, gündemin 5. maddesi ile yönetim kurulu üyelerinin ibrasının oylandığını, yönetim kurulu üyelerinin kendilerinin ve birbirinin ibrasında oy kullanamayacağını, ancak genel kurulda paydaş ve yönetim kurulu üyelerinin oy kullandığını, ibrada diğer paydaşların olumlu oy kullandığını, ancak alt ve üst soy ibrasında oy kullanılamayacağı gerekçesiyle hiçbir paydaşın oy kullanamayacağının belirtildiğini, müvekkillerinin kullandığı oylar geçerli olup ibra edilmeme sebebinin çarpıtıldığını, alt ve üst soyun ibrada oy kullanabileceğini, bu gündem maddesinde alınan kararın iptalinin gerektiğini, gündemin 7. maddesinde yönetim kurulu üyeliğinde eksilme meydana gelmesine rağmen genel kurulun yakın olması nedeniyle yerine atama yapılmadığının belirtildiğini, bu nedenle alınan kararın iptalinin gerektiğini, gündemin 9. maddesinin, şirket merkez adresindeki taşınmazların ... ...’e devrine ilişkin olduğunu, devrin yapılabilmesi için ... ve ..

. maddesinde yönetim kurulu üyeliğinde eksilme meydana gelmesine rağmen genel kurulun yakın olması nedeniyle yerine atama yapılmadığının belirtildiğini, bu nedenle alınan kararın iptalinin gerektiğini, gündemin 9. maddesinin, şirket merkez adresindeki taşınmazların ... ...’e devrine ilişkin olduğunu, devrin yapılabilmesi için ... ve ...’in şirketteki paylarını genel kuruldan 3 hafta önce altsoylarına devrederek ortaklıktan bilerek ayrıldıklarını, 6102 sayılı Kanun'un 408 inci maddesi gereği %75 olması gereken karar nisabının %61 olduğunu, aynı Kanun'un 393 üncü maddesindeki oydan yoksunluk kuralına da riayet edilmediğini, bu nedenle alınan kararın geçersiz olduğunu ileri sürerek 08.04.2019 tarihli genel kurulda alınan kararların tümden iptaline, aksi takdirde 3, 4, 5, 7 ve 9 numaralı gündem maddelerinde alınan kararların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.