muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2864, Karar No: 2024/342, Tarih: 17.01.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin kadına küfür ettiği, sözlü şiddet uyguladığı, evin faturalarını ödemeyerek birlik görevini yerine getirmediği, öfkesini kadına ve onun çocuklarına yansıttığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 250,00 TL tedbir ve 500,00 TL yoksulluk nafakası ile 8.000,00 TL maddî, 8.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı- davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; gerçekleşen kusurlara göre belirlenen tazminat ve nafaka miktarının az olduğunu, vekâlet ücretinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın tazminatların ve nafakaların miktarları ile vekâlet ücreti yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı- davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin ve buna bağlı olarak davaların kabulüne ve reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, kadın yararına tazminat ve nafaka şartlarının oluşmadığını, miktarlarının yüksek olduğunu ileri sürerek her iki dava ve fer'îler yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı- davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin ve buna bağlı olarak davaların kabulüne ve reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, kadın yararına tazminat ve nafaka şartlarının oluşmadığını, miktarlarının yüksek olduğunu ileri sürerek her iki dava ve fer'îler yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin eşine hakaret ettiğine ilişkin tanık beyanlarının duyuma dayalı olduğu, dolayısıyla bu eylemin davalı-davacı erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, bunun dışında İlk Derece Mahkemesince davalı-davacı erkeğe yüklenen diğer kusurlu davranışların ise kanıtlandığı, ... kadının da evlilik birliğinin kendisine yüklediği yükümlülükleri ihmal ettiği, gerçekleşen bu duruma göre; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davalı-davacı erkeğin ağır, ... kadının ise az kusurlu olduğu, erkeğin davasının da kabulüne karar verilmesinin gerektiği; tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri ile tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, tarafların yaşları, evliliğin süresi, beklenen menfaatlerin kapsamı, manevî tazminata esas olan fiilin ağırlığı, günün ekonomik koşulları, kadının zorunlu ihtiyaçları ve hakkaniyet kuralları birlikte değerlendirildiğinde, ... kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakasının az olduğu gerekçesi ile 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince tarafların istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kusurun gerekçesinin düzeltilmesine, İlk Derece Mahkemesi hükmünün tamamen kaldırılmasına, kadının ve erkeğin davasının 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası gereğince kabulüne, tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 250,00 TL tedbir ve 800,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın yararına 40.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata; her iki taraf lehine maktu vekâlet ücretine, taraf vekillerinin diğer itirazlarına konu istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı- davalı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin ve buna bağlı olarak erkeğin davasının kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, gerçekleşen kusurlara göre tazminat ve nafaka miktarlarının az olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka miktarları yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı- davalı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin ve buna bağlı olarak erkeğin davasının kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, gerçekleşen kusurlara göre tazminat ve nafaka miktarlarının az olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka miktarları yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı- davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, kadının ağır kusurlu olduğunun ispatlandığını, kadın yararına tazminat ve nafaka koşullarının oluşmadığını, tazminat talebinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin davasının kabulüne karar verilmesinin hatalı olup olmadığı ile tazminat ve nafaka koşullarının oluşup oluşmadığı ve miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2672, Karar No: 2019/19668, Tarih: 04.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/2672 E.  ,  2019/19668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/631 E. - 2017/567 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Süleymanpaşa İlçesi, Ferhadanlı Mahallesi, 2252 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2155, Karar No: 2018/7647, Tarih: 05.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/2155 E.  ,  2018/7647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 16/11/2016 tarih ve 2015/136 E. - 2016/343 K. sayılı kararın davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 15/03/2017 tarih ve 2017/221-2017/226 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin ...markasının tanınmış marka olduğunu, "..." markasının tescil talebi ile ... tarafından 2013/31845 başvuru numarası ile başvuruda bulunulduğu, marka başvurusunun davacı şirkete ait "...." ibareli markalarına görsel ve işitsel olarak benzer olmasının yanı sıra, tescil talep edilen emtianın müvekkil şirket adına tescilli markanın kullanıldığı emtiaların aynısı olması sebebiyle marka başvurusuna itiraz ettiklerini, yapılan itirazın kabul edilmemesi üzerine YİDK'na itirazda bulunulduğu, itirazın reddedildiği, davacının ticaret unvanı olarak da kullandığı "..." markasının gerçek sahibi olduğunu, bu marka üzerinde üstün ve öncelikli haklara sahip olduğunu, müvekkilinin tanınmış markalarıyla aynı/alakalı/aynı tür mallar açısından ve tanınmış markanın birebir aynısını ihtiva eden markanın davalı adına tescili müvekkilinin tanınmış markasının ayırt edicilik karakterine zarar vereceğini, davalının kötü niyetli olduğunu savunarak ... YİDK kararının iptaline, tescil edilir ise tescilin iptaline ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; markaların asli unsurları benzese de, emtiaların farklı olduğunu, 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesinin şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ..., usulüne uygun davetiye tebliğ edilmesine rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, farklı emtia sınıfında olsalar da davalının "..." ibareli başvuru markası ile davacının "..." ibareli tescilli markaları arasında görsel ve sescil olarak dava ./..

Davalı ..., usulüne uygun davetiye tebliğ edilmesine rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, farklı emtia sınıfında olsalar da davalının "..." ibareli başvuru markası ile davacının "..." ibareli tescilli markaları arasında görsel ve sescil olarak dava ./..

konusu markadaki "çantalar, deri veya kösele kutular ve sandıklar anahtarlıklar dahil" emtiaları yönünden ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, başvuru markasıyla davacı markası arasında "çantalar, deri veya kösele kutular ve sandıklar anahtarlıklar dahil" malı yönünden iltibas-benzerlik-karıştırılma tehlikesi bulunduğundan 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesindeki iltibasın kısmen bulunduğu kanaati oluştuğu, iltibas oluşturmayan emtialar yönünden ise davacı markasının tanınmış olduğu, 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesinde yer alan koşullar açısından bütün emtialar yönünde davanın kabulü gerektiği, davalının kazanılmış hakkına dayanak gösterdiği marka hakkında hükümsüzlük davası açılmış olup davanın henüz sonuçlanmadığı, davalının kazanılmış hak için dayanak gösterdiği markaların taraflar arasında çekişme konusu olmaktan henüz çıkmadığı, kazanılmış hak koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, ... YİDK kararının iptaline, dava konusu 2013/31845 sayılı marka tescil edildiğinden hükümsüzlüğüne, sicilden terkin edilmesine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, ... YİDK kararının iptali istemine ilişkin olup, mahkemece davacı tarafın önceki tarihli “...” markalarıyla davalı adına yapılan marka başvurusu arasında iltibasın bulunduğu, davalının kazanılmış hakka gerekçe gösterdiği marka hakkında hükümsüzlük davası açıldığı, markanın taraflar arasında çekişme konusu olmaktan henüz çıkmadığı ve kazanılmış hak koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle 556 sy. KHK’nın 8/1-b ve 8/4 maddeleri uyarınca YİDK kararının iptaliyle markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir. Ancak davalının önceden tescilli 2005/00975 sayılı aynı ibareli markasının olması ve bu markanın hükümsüzlüğü için açılan davanın henüz kesinleşmemesi karşısında önceki markanın müktesep hak teşkil edip etmeyeceği hususu bu davanın sonucuna etkili olacağından anılan dava sonucu beklenilmeksizin mahkemece esas hakkında karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı ... vekilinin YİDK kararının iptaline ilişkin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı ... vekilinin YİDK kararının iptaline ilişkin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3061, Karar No: 2023/1193, Tarih: 13.02.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/3061 E.  ,  2023/1193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/184 E., 2020/95 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.(Kapatılan) 5. Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 16.05.2011 tarihli ve 2011/795 Esas, 2011/178 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında firar suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca 5237 sayılı

Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.(Kapatılan) 5. Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 16.05.2011 tarihli ve 2011/795 Esas, 2011/178 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) Askeri Yargıtay 1. Dairesinin 19.06.2013 tarihli ve 2013/0932 Esas, 2013/0893 Karar sayılı kararı ile;

A)Sanığın yüzüne karşı yapılan ve hüküm verilen 16.05.2011 tarihli duruşmada, yazılı deliller okunarak taraflara söz verildiği, devamında kovuşturmanın genişletilmesi hususunda Askeri Savcının talebi olup olmadığı sorulmasına rağmen sanığa sorulmamasının 5271 Sayılı CMK'nın 216 ncı maddesinin ikince maddesine aykırılık oluşturması,

B)Askeri Mahkemece, 18.01.2011 tarihinde sorgu ve savunması tespit edilen sanığa, 5271 sayılı CMK'nın 147 nci maddesinde düzenlenen hakları hatırlatılırken, müdafi seçecek durumda olmadığı ve bir müdafi yardımından faydalanmak istediği takdirde, kendisine baro tarafından görevlendirilecek müdafie yapılacak ödemenin yargılama giderlerinden sayılacağının ve mahkumiyeti halinde kendisinden tahsil edileceğinin bildirilmesinin mülga 353 Sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usul Kanunu'nun 207 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (H) bendine aykırılık oluşturmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

C) Sanığın yakalandığı ve temadinin bu tarihte kesildiğinin delili olarak kabul edilen belgenin fotokopiden ibaret olduğu, dosya içerisinde aslının ya da onaylı suretinin bulunmadığı nedenleriyle mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

C) Sanığın yakalandığı ve temadinin bu tarihte kesildiğinin delili olarak kabul edilen belgenin fotokopiden ibaret olduğu, dosya içerisinde aslının ya da onaylı suretinin bulunmadığı nedenleriyle mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine (Kapatılan) 5. Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 14.03.2014 tarihli ve 2013/1361 Esas, 2014/205 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında firar suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca on ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, söz konusu karar yasal süresi içerisinde taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 26.06.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

4.Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 26.06.2014 tarihinde kesinleşmesinin ardından 5 yıllık denetim süresi içerisinde 05.07.2017 tarihinde hakaret ve basit yaralama suçlarını işlediğinin Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2019 tarihli ve 2017/1163 Esas, 2019/227 Karar sayılı kararı ile ihbar edilmesi üzerine Kilis 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2020 tarihli ve 2019/184 Esas, 2020/95 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında (Kapatılan) 5. Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, açıklanması geri bırakılan 14.03.2014 tarihli ve 2013/1361 Esas, 2014/205 Karar sayılı hükmünün açıklanmasına, sanığın firar suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca on ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hürriyeti bağlayıcı hapis cezası almadığına dolayısıyla beş yıllık denetim süresinin devam etmesini istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde askerlik hizmetini sürdüren sanığın; 21.10.2010 tarihinde çıkarıldığı çarşı izni bitiminde aynı gün birliğine dönmeyerek izinsiz uzaklaştığı, 15.11.2010 tarihi saat 01:45'te Adıyaman İl Emniyet Müdürlüğü görevlileri tarafından yakalandığı, aynı gün önce Adıyaman İl Jandarma Komutanlığına, akabinde birlik komutanlığına teslim edildiği, 16.11.2010 tarihinde mevcutlu olarak 5. Zh.Tug.K.lığı Askeri Savcılığına sevk edildiği ve aynı gün tutuklandığı maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanığın ilk savunmasında özetle; maddi durumu iyi olmadığı ve parası kalmadığı için firar ettiğini beyan etmiştir.