muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3413, Karar No: 2012/24172, Tarih: 02.11.2012

Maddi ve maddi olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri yoluyla da işyeri devri gerçekleşebilir.

İşçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi yerinde olur. Bu durumda değişen alt işverenler, işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını devralmış sayılır. İş sözleşmesinin tarafı olan işçi ya da alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçinin feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz. Buna karşın iş sözleşmesinin feshi yönünde bir irade açıklamasının kanıtlanması durumunda iş sözleşmesi bildirimin karşı tarafa ulaşması ile sona ereceğinden, işçinin daha sonraki çalışmaları yeni bir iş sözleşmesi niteliğindedir. Bu ihtimalde feshe bağlı hakların talep koşulları gerçekleşeceğinden, feshin niteliğine göre hak kazanma durumunun incelenmesi gerekir.

Genel olarak yapılan bu açıklamaların ardından İş Hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanun'un 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için 2 yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur.

Somut olayda, hükme esas alınan 28.11.2011 tarihli bilirkişi raporunda, davacının davalı ... Genel Müdürlüğünün temizlik vb. işlerini hizmet alım sözleşmeleri ile üstlenen değişik alt işverenlerinde 04.01.2005-31.12.2008 tarihleri arasında fasılasız asgari ücretle çalıştığı, 3 yıl,11 ay, 27 gün (1452 gün) hizmetinin bulunduğu kabul edilerek talep edilen işçilik alacakları hesaplanmıştır. Ancak, davacının 04.01.2005-31.03.2005 ve 01.04.2005-31.07.2005 tarihleri arasında çalışmasının bulunduğu dava dışı..... İnş. Güv. Hiz. Nak. Petr. Gıda Mad. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. ve 01.08.2005-31.12.2005 tarihleri arasında çalışmasının bulunduğu dava dışı ...... Temz. Gıda İnş. San. Tic. Ltd. Şti. ile davalı arasındaki hukuki ilişki dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Davacının söz konusu tarihlerde çalıştığı adres de "Yüksek Öğretim Kredi ve Yurt Kurumu ....... Yurdu Buca/İZMİR” olup davalının adresinden farklı olduğu görülmektedir. Davacının 04.01.2005-31.03.2005 ve 01.04.2005-31.07.2005 tarihleri arasında çalışmasının bulunduğu dava dışı ........ İnş.Güv. Hiz. Nak. Petr. Gıda Mad. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. ve 01.08.2005-31.12.2005 tarihleri arasında çalışmasının bulunduğu dava dışı ..... Temz. Gıda İnş. San. Tic. Ltd. Şti. ile davalı arasında varsa sözleşme celp edilerek, davalı ile aralarında hukuki ilişki olup olmadığı araştırılmalı ve sonucuna göre bunun işçinin işçilik haklarına etkileri yukarıdaki açıklamalar da dikkate alınarak saptanmalı, bütün deliller bir arada değerlendirilerek karar verilmelidir. Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28016, Karar No: 2017/9170, Tarih: 06.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/28016 E.  ,  2017/9170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20916, Karar No: 2010/1764, Tarih: 22.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/20916 E.  ,  2010/1764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01.06.2006 tarihinden itibaren aylık bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, Bağ Kur sigortalısı olan davacının 17.5.2006 tarihli tahsisi talebine göre 1.6.2006 tarihinden itibaren aylık bağlanması ve biriken aylıklarıyle fazladan ödediği pirimlerin yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının Kuruma verdiği 17.5.2006 tarihli dilekçesinin tahsis talep dilekçesi olmadığı, 5458 sayılı Yasa’ya göre borçlarının yapılandırılması ve bunun sonucuna göre yaşlılık aylığına hak kazanıp kazanmadığının öğrenilmesine ilişkin bir dilekçe olduğunun kabulü ile 21.12.2006 tarihili tahsis talebine göre 1.1.2007 tarihinden itibaren kendisine aylık bağlanması gerektiğinin tespitine davaya sebebiyet vermediğinden davalı Kurum vekiline avukatlık ücreti verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Sosyal güvenlik hukukuna ilişkin bu tür davalar kamu düzenine ilişkin olup büyük bir dikkat ve titizlikle yürütülmesi gerekeceği Dairemizin ve Yargıtay’ın yerleşmiş görüşüdür.Somut olayda 5.2.1949 doğumlu davacıya davalı Kurumca 26.02.2007 tarihinde 21.12.2006 tarihli tahsis talebi dikkate alınarak 16.9.1986-26.9.1995 ve 27.2.1998-21.12.2006 tarihleri arasındaki 17 yıl 10 ay 27 gün hizmeti ve 57 yaşı doldurması nedeniyle 1.1.2007 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmıştır. Davacı ise 17.5.2006 tarihli dilekçesinin tahsisi talep dilekçesi olduğunu ileri sürerek bu dilekçeye göre yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğini ileri sürmektedir. Bu dilekçede davacı 5458 sayılı Yasa kapsamında yeniden yapılandırılan pirim borcunu öngörülen sürede peşin olarak ödemesi halinde yaşlılık aylığını hak kazanıp kazanmadığının tarafına bildirilmesini istemiştir Mahkemenin bu dilekçe ile aylık talebinde bulunulmadığı, pirim borçlarının yapılandırılmasından yararlanılmak istendiği yönündeki kararı yerindedir.

Ancak davalı Kurumca dava açılmazdan önce davacıya yaşlılık aylığı bağlandığından mahkemece davacının 17.5.2006 tarihli dilekçesi tahsis talebini içermediğinden bu dilekçeye göre yaşlılık aylığı bağlanması yönündeki istemin reddi gerekirken taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan 1.1.2007 tarihinden bağlanan aylık hakkında tespit kararı verilmesi ve dava açılmasına sebebiyet vermeyen Kurum yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken kurum hakkında avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11425, Karar No: 2014/14479, Tarih: 15.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/11425 E.  ,  2014/14479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2014

NUMARASI : 2013/54-2014/5

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla yapılan takipte ödeme emri, şikayetçi borçluya 11.12.2013 tarihinde tebliğ edilmiş olup, borçlu tarafından ödeme emri tebligatının usulsüz tebliğ edildiği ileri sürülerek şikayette bulunulmuş, mahkemece dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda şikayetin reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, borçlu, icra mahkemesine başvurusunda ödeme emri tebligatının yapıldığı adreste oturmadığını ileri sürmüş, bu konuda bir kısım belgeler sunmuştur. Bu iddia mahkemede her türlü delille ispat edilebileceğinden, öncelikle duruşma açılarak şikayetçiye (borçluya) ve karşı tarafa (alacaklıya) anılan konudaki delillerini mahkemeye ibraz etmeleri için imkan tanınmadan dosya üzerinden karar verilmesi usüle aykırıdır (HGK'nun 2003/12-600 E. – 2003/606 K.).

Bu durumda mahkemece, şikayetin niteliği gereği duruşma açılıp, taraf teşkili sağlandıktan ve tarafların gösterecekleri deliller toplandıktan ve gerektiğinde zabıta araştırması yapılmak suretiyle tebliğ işleminin yapıldığı tarihte şikayetçinin tebligat yapılan adreste oturup oturmadığı belirlendikten sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4325, Karar No: 2015/24598, Tarih: 16.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/4325 E.  ,  2015/24598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/315700

MAHKEMESİ : Kumluca (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2012

NUMARASI : 2012/365 (E) ve 2012/971 (K)

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında yazılmayan suçun işlendiği yer ve zaman diliminin mahallinde karara eklenmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanık hakkında TCK.nun 53. madde uyarınca hak yoksunluğuna hükme- derken maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye; alt soyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıverilmeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümden “TCK.nun 53/1-c bendinde gös-

terilen hak yoksunluklarından şartla salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına“ ibaresinin çıkartılarak yerine “5237 sayılı TCK'nun 53/1-3.madde ve fıkraları uyarınca, (c) bendinde sayılan kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıvermeye kadar, diğer kişiler yönünden ise hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlarıncaya kadar yoksun bırakılmasına“ yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2280, Karar No: 2023/3676, Tarih: 04.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2280 E.  ,  2023/3676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 50. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1322 E., 2021/157 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 16. İş Mahkemesi

SAYISI : 2014/391 E., 2019/382 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmek ve de duruşma talep edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin ve işin duruşmaya tabi olduğunun anlaşılması nedeniyle duruşma talebinin kabulüne karar verildikten sonra duruşma için 22.11.2022 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı ... adına Av. ... ile davacılar adına Av. ... geldiler. Diğer davalılar adlarına gelen olmadı. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlanıp sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davalılardan ...'na ait "Muratçeşme Mah, ...... Mimarsinan/Büyükçekmece" adresinde tapunun 8 pafta 434 ada, 3 parseldeki taşınmazına kat çıkmak üzere diğer davalılarla anlaşıldığı, bu anlaşmaya göre 2 kat yapılacağını, davalı ...'in inşaata başladığı, davacıların murisi ......'in de bu inşaatta çalıştığı, fakat iş kazası sonucu 4. kattan düşerek vefat ettiğinden bahisle sonuç olarak davacı eş için 336.458,61 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminat, çocuk... için 4.118.32 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminat, çocuk... için 22.808.02 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmişlerdir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle, davalı ...'nun mevcut bina üzerinde yapılacak olan ek inşaat ile ilgili isin tamamının bütünüyle diğer davalılar Cavît Sekmen/Sekmen İnşaat'a Anahtar Teslim karşılığında verildiğinden ve islerin tamamını yürüten Sekmen İnşaat İle davalı ... arasında asıl işveren / alt işveren ilişkisi bulunmadığını, davalı ...'nun - işbu davada ve buna bağlı maddi ve manevi tazminat davasında -taraf sıfatı bulunmadığını, davalı ...'na husumet yöneltilmeyeceğini, davalı ... ile diğer davalılar .../Sekmen İnşaat arasında işlerin tamamının devri ile anahtar teslim karşılığı yapılmasını içerir sözleşme bulunmadığını, davalı ... taşınmaz sahibi olduğu ve yapılan işin eser sözleşmesi niteliğindeki anahtar teslimi ile işin tamamının devredildiği ve yapılan işle ilgili meydana gelebilecek herhangi olaydan sorumluluğu bulunmadığını, olayın oluşu ile ilgili olarak tüm sorumluluk, inşaat ile alakalı tüm güvenlik tedbirlerini alan Sekmen İnşaat’a ait olduğundan ve inşaatta çalışan tüm işçilerin Sekmen İnşaat’m denetim ve gözetimi altında olduğundan, davalının ...'nun olayın gelişimi ile ilgili olarak yeterince bilgisi bulunmadığını, iş sahibinin adam çalıştıran sıfatı bulunmadığından, işin yerine getirilmesi sırasında yüklenicinin üçüncü kişilere zarar vermesi halinde, is sahibi zarardan sorumlu tutulamayacağını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Gayrimenkul Müh. İnş. Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının davalı ... İnş. İle diğer davalı ... arasında yapılmış olan kat karşılığı sözleşme veya başka bir ad altında herhangi bir sözleşme bulunmadığını, dava dilekçesinde iddia edildiği üzere diğer davalı ...'nin davalı ... İnş. Adına davalı ... ile bir sözleşme yapmış olmasının mümkün olmadığını, ...'in Sekmen Ltd. Şti. Pay sahibi olmadığı gibi şirket temsile ve imzaya yetkili olmadığını, kazanın yaşandığı Muratçeşme Mah. Sultan Murat mevkiinde bulunan inşaatla davalı ... Ltd. Şti.'nin hiçbir alakası bulunmadığı gibi alınması gereken güvenlik tedbirleri ile ilgili sorumluluğunun da bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; Davalı ...'in iş bu davada pasif husumeti haiz olmadığını, Davalı ...'in işveren olmadığı gibi 4857 sayılı İş Kanunu 2/6 maddesi gereği de alt işveren sıfatına sahip olmadığını, işveren olan diğer davalı ... ile davalı ...'in Çeşme Mah. .....Mimarsinan-Büyükçekmece -.... adresindeki ve tapuda ... ili Büyükçekmece İlçesi 434 Ada 3 Parsel 8 Paftadaki davalılardan ... adına kayıtlı arsa niteliğindeki taşınmaz üzerine 2 Kat kaba inşaat yapılması işi olduğunu, tüm teknik detayların sözleşmede belirtilen iş bu anlaşmaya göre davalı ...'in kendisine ait olmak üzere iş bu işi aldığını, iş bu sözleşmenin 10.maddesi dikkatli incelendiğinde davalı ...'in gerek işveren gerekse alt işveren sıfatının olmadığını, Sözleşmenin 10. maddesi; “SSK giderleri Köroğlu Ticaret ... tarafından ödenecektir.“ Şeklînde düzenlendiğini, SSK giderleri davalılardan ...’na ait olduğu gibi çalışan tüm işçilerin ücretleri de ... tarafından ödendiğini, davaya konu kazadan 3 gün sonra diğer davalı ... tarafından inşaatta çalışan isçiler için ise giriş bildirgesi ile SGK dosyalarının açıldığını, bu husus da ...'nun işveren olduğunu gösterdiğini, davacı tarafça iddia edilen davalı ...’in Sekmen inşaat adına sözleşme yapması fiilen olmadığı gibi hukuken de bu iddianın geçersiz olduğunu zira davalı ...'in soy ismi Sekmen olup; ticari hayatta şahıs olarak iş yapan gerçek kişilerin soy ismi ve yaptığı işın kısaltmasını kullanması alışılagelen ve olağan bir uygulama olduğunu, ... Sekmen inşaat ve Müh, altına isim ve soy isim olarak ... yazıp sözleşmeyi imzaladığını, davalı ...'in diğer davalı ... Gayrimenkul Mühendislik İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. adına sözleşme yapması hukukende mümkün olmadığını, bu tüzel kişilikte ortaklığı, imza yetkisi olmadığını, Diğer davalı ... Gayrimenkul Mühendislik İnş. San. Tic. Ltd. Şti.'nin imza yetkilisi Mehmet Sekmen olduğunu, Davalı ...'in diğer davalı tüzel kişilik adına sözleşme yapma amacı, düşüncesi olmadığını, müteveffa Süleyman Çelik kazanın olduğu iskeleden inmek için kullanılan seyyar merdivenin getirilmesinin beklememiş sabırsızlık göstererek çalıştığı iskelenin demirlerinden tutunarak 4. Kattan inmeye çalıştığını, müteveffa inmeye çalışırken tutunduğu iskele parçasının yerinden çıkması ile 4. kattan düşerek vefat ettiğini, müteveffanın kendi can güvenliği için gerekli olan tedbirleri almakta ağır ihmal göstererek bu vahîm olayın meydana gelmesine sebebiyet verdiğini, ayrıca davalı ...'in kaza anında olay yerinde olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI