muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7191, Karar No: 2019/1321, Tarih: 06.02.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/7191 E.  ,  2019/1321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı... İl Müdürlüğü avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı mesul müdür ...adına düzenlenen 14.12.1993 tarihli gözlükçülük ruhsatnamesinin olmadığı tespit edilerek durumun davalı kuruma bildirildiğini, kurum tarafından 23.1.2013 tarihli yazı ile 121.472,88TL reçete bedeli adı altında cezai tutarın ödenmesinin istendiğini, bu güne kadar ruhsatın sahte olduğu tespit edilemeyen bir olay nedeniyle cezalandırılmasının yerinde olmadığını ileri sürerek; söz konusu işlemin ortadan kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı ... Başkanlığı'nın 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olmasına göre yasal düzenlemeye aykırı olarak karar ve ilam harcının davalıdan tahsil edilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2. bendinin 2. paragrafı hükümden çıkartılarak yerine “Davalı harçtan muaf olduğundan davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan peşin harcın kararın kesinleşmesinden sonra istem halinde davacıya iadesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/20024, Karar No: 2014/8952, Tarih: 05.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/20024 E.  ,  2014/8952 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/88664

MAHKEMESİ : Karacabey Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2011

NUMARASI : 2010/272 (E) ve 2011/504 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Oluşa ve dosya içeriğine göre, kabulün, taraflar arasındaki kavgada, sanık Mustafa'nın Recep, Recai ile Mehmet tarafından yere düşürülerek ayağına basılmak sureti ile adli raporda tespit olunan hali ile yaralanması üzerine sanık Mustafa'nın da Recep, Recai ile Mehmet'i adli raporlarda tespit olunan hali ile yaraladığı yönünde olmasına karşın, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22/10/2002 tarih ve 2002/4-238, 2002/367 sayılı Kararı ve buna uyum gösteren özel ceza daireleri uygulamaları doğrultusunda ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığının tesbit edilmeye çalışılarak sonucuna göre sanıklar hakkında tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanığın mağdur Recai'ye yönelik silahtan sayılan bijon anahtarı ile yaralama eylemi hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e. maddesi hükmü ile mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olarak TCK'nin 53. maddesindeki hak mahrumiyetlerine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3) Silinme koşulları oluşmuş sabıka kaydı bulunan sanık hakkında, yargılama tarihinde yürürlükte bulunan 08/02/2008 tarih ve 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 231/5-14. madde ve fıkralarında öngörülen, CMK'nin 231/6. maddesinde şartları sayılan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanıp uygulanmayacağının denetime imkan verecek şekilde değerlendirilmesi gerekirken, '' şartları gerçekleşmediğinden..... '' biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle uygulanmamasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden CMUK'un 326. maddesine göre sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30942, Karar No: 2021/1254, Tarih: 27.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/30942 E.  ,  2021/1254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/02/2006 gün ve 11/12 sayılı kararında açıklandığı üzere; önceki kesinleşmiş hükümden sonra yürürlüğe giren yasalarda hükümlü lehine bir düzenleme olup olmadığının yeniden değerlendirilmesi için yapılan uyarlama yargılamasındaki giderlerin yargılamaya neden olmayan hükümlüye yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından uyarlama yargılama giderlerinin hükümlüye yükletilmesine ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/01/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30686, Karar No: 2017/5929, Tarih: 23.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/30686 E.  ,  2017/5929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davalı vekilince temyiz yoluna başvurma harcının yatırılması gerekirken istinaf yoluna başvuru harcı adı altında 85,70 TL yatırıldığı ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; davalı tarafa temyiz yoluna başvurma harcının (sayman mutemedi alındısında harç adı doğru şekilde yazılmak ve sehven yatırılan harçlar talep halinde iade edilmek üzere) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici .... maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7055, Karar No: 2021/5357, Tarih: 18.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/7055 E.  ,  2021/5357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, özel belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

12.11.2014 tarihinde yokluğunda verilen hüküm sanığın mernis adresine usulüne uygun şekilde 20.01.2015 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakla, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra, 29.03.2016 tarihinde temyiz ettiği, yapılan temyiz isteminin mahkemesince 30.03.2016 tarihli ek kararla reddedildiği, ek kararın tebliği üzerine yasal süresi içinde sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, temyiz talebinin reddine dair ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden CMK'nın 296. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA, 18.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10078, Karar No: 2022/246, Tarih: 17.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/10078 E.  ,  2022/246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 10.603,98 TL maddi ve 12.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/127 esas 2015/280 karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 04.11.2014-04.11.2015 tarihleri arasında 365 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 12.11.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu,

Davacının 11.450,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 10.603,98 TL maddi, 12.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Dairemizce Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan araştırmada davacının tutuklu kaldığı dönemde başka bir suçtan da tutuklu olduğu da nazara alınarak, tazminat talebinin dayanağı olan ceza dosyasında davacı hakkında düzenlenen gözaltı, tutuklama ve tahliyeye ilişkin tüm tutanak, müzekkere ve belgelerin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde aslı ya da onaylı örnekleri dosya içine alınarak, tutuklama müzekkeresinin infaz edilip edilmediği, infaz edilmiş olması halinde infaz tarihleri ilgili ceza infaz kurumundan sorularak infaz edilen tutukluluk süresinin tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Dairemizce Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan araştırmada, hükümden sonra davacının birden fazla mahkumiyet hükmünün olduğu ve halen hükümlü olduğu da nazara alınarak CMK'nın 144/1-a. maddesinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup tazminata engel oluşturmayacak ise de, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiği göz önünde bulundurularak, davacı lehine makul bir miktar maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği nazara alındığında, davacının gözaltında ve tutuklu kaldığı sürelerin diğer bir hükümlülüğünden mahsup edilip edilmediğinin araştırılmasında zorunluluk bulunması,

3-Gerekçeli karar başlığında, “dava” yerine “suç”, “dava tarihi” yerine “suç tarihi” ve ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün ''Kanun dışı yakalanan veya tutuklanan kişilere tazminat verilmesi'' olarak yazılması,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı BOZULMASINA, 17.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7946, Karar No: 2012/9163, Tarih: 29.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/7946 E.  ,  2012/9163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/12/2009 tarih ve 2007/247-2009/173 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 29/05/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacılar vekili Av. Sinem Yalıncaklı dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili Eli Lilly Co’nun şizofreni hastalığı alanında kullanılan ‘olanzapin’ etken maddesini geliştirdiğini, bu ibarenin Dünya Sağlık Örgütü tarafından ilaç bileşenlerini veya etken maddeleri tanımlamak amacıyla kullanılan ve jenerik isim olarak da kabul edilen ‘Uluslar arası Mülkiyeti Haiz Olmayan İsim’ olarak kabul edildiğini, müvekkilinin anılan etken maddeyi kullanarak ‘ZYPREXA’ ilacını geliştirdiğini, ilacın çok tanındığını, satış hacminin çok yüksek olduğunu, ibareyi 5. sınıftaki ürünlerde kullanmak için 03.09.1996 tarihinde marka olarak tescil ettirdiğini, davalının, müvekkillerine ait ilacı eş değer olarak göstermek suretiyle ‘REXAPİN’ ibareli ilaç için ruhsat aldığını, ayrıca aynı ibareyi 30.09.2006 tarihinde adına marka olarak da tescil ettirdiğini, müvekkili markasıyla iltibasa neden olduğunu, ayrıca ‘PİN’ ve ‘APİN’ ibarelerini içermesi nedeniyle Dünya Sağlık Örgütü’nün INN kuralları ile Beşeri Tıbbi Ürünler Ambalaj ve Etiketleme Yönetmeliği’ni ihlal ettiğini, marka olarak tescil edilmesinin doğru olmadığını, markaya tecavüz ve haksız rekabetin bulunduğunu ileri sürerek, davalı adına olan markanın hükümsüzlüğünün tespiti ile terkin edilmesine, haksız rekabetin tespitine, önlenmesine ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasına ve diğer taleplerinin hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bu konuda açılan davanın reddine karar verildiğini, ‘INN’ eklerinin tek başına tescil edilemeyeceğini, ek almak suretiyle marka olarak tescilin mümkün bulunduğunu, tescilde usulsüzlük olmadığını, markaların benzemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, bu konuda açılan davanın reddine karar verildiğini, ‘INN’ eklerinin tek başına tescil edilemeyeceğini, ek almak suretiyle marka olarak tescilin mümkün bulunduğunu, tescilde usulsüzlük olmadığını, markaların benzemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı ... İlaç Tic. Ltd. Şti’nin, marka sahibi diğer davacının iştiraki ve Türkiye münhasır yetkili satıcısı olduğu, aktif dava ehliyetinin bulunduğu, davacı markasının 03.09.1996, davalı markasının ise, 15.9.2003 tarihinde tescil edildiği, 5. sınıf emtiaları kapsadığı, davanın 5 yıllık hak düşürücü sürede açıldığı, ‘INN’ adının davalı tarafça tek başına alınmadığı, ‘REX’ ibaresiyle farklılık yaratıldığı, Dünya Sağlık Örgütü ve Beşeri Tıbbi Ürünler Ambalaj ve Etiketleme Yönetmeliği hükümlerine aykırı bir tescilin bulunmadığı, uzun süreden beri kullanıldığı, kullanımla ayırt edici hale geldiği, bilgilenmiş kullanıcı doktor ve eczacılar bakımından karıştırma ihtimalinin olmadığı, hükümsüzlük şartlarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 29/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3048, Karar No: 2018/15735, Tarih: 13.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/3048 E.  ,  2018/15735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kısa kararda ve gerekçeli kararda sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken müştekinin zararını yargılama aşamasında giderdiğinden bahisle etkin pişmanlık hükümleri uyarınca yarı oranında indirim yapılırken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi mahallinde eklenmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Kısa kararda ve gerekçeli kararda sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken verilen 10 ay hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesinde uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,mahallinde eklenmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın suç tarihindeki adli sicil kaydına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyen denetim süresi tamamlanmış hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğu, somut olayda sanığın müştekinin zararını da giderdiğinin anlaşılması karşısında; mahkemece sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği ancak sanığın sabıkalı olduğu şeklinde yasal olmayan gerekçe ile 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/600, Karar No: 2024/682, Tarih: 11.12.2024

**Hukuk Genel Kurulu         2024/600 E.  ,  2024/682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2020/6 E., 2021/48 K.

KARAR : Davanın açılmamış sayılmasına

1. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı Yargıtay 4. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

2. Kararın davacı tarafından temyizi üzerine Özel Dairece ek karar ile davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı adli yardım talepli dava dilekçesinde; icra mahkemelerinde görülen davalar nedeniyle yerel mahkeme, bölge adliye mahkemesi ve Yargıtay tarafından verilen kararların 2004 sayılı İcra İflas Kanunu’na (İİK) ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na (HMK) aykırı olduğunu, kanunun emredici hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını, açmak zorunda kaldığı dava, şikâyet ve taleplerinin gereğinin yapılmaması sonucunda borçlarını ödeyemediğini ve borçlanarak yaşamasına sebep olunduğunu ileri sürerek 10.000.000,00 TL maddi tazminat ile maddi zararın üç katı manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı

5. ... cevap dilekçesinde; HMK’nın 48 inci maddesi gereğince dayanılan sorumluluk nedenleri açıkça belirtilmediği gibi sorumluluğu ispata yarayacak yeterli delil de sunulmadığını, yerel mahkemece tüm delillerin toplandığını, yeterli inceleme ve irdeleme yapılarak belirlenmiş kurallar çerçevesinde yargılama yapıldığını, sorumluluk sebeplerinden hiçbirinin oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Özel Daire Kararı

6. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 22.06.2021 tarihli ve 2020/6 Esas, 2021/48 Karar sayılı kararı ile, dava adli yardım talepli olarak açılmış ise de davacının sosyal ve ekonomik durumuna ilişkin bilgi ve belgeler ile talep dayanaklarını açıkça göstermemiş olması dikkate alınarak adli yardım talebinin reddedildiği, bu karara yönelik itirazın Yargıtay 5. Hukuk Dairesi tarafından kesin olarak reddine karar verilmesi üzerine dava açarken yatırılması gereken başvuru harcı ve peşin harcın yatırılması için davacıya kesin süre verildiği ve kesin süre içerisinde harcın yatırılmaması durumunda Harçlar Kanunu'nun 27/3 ve 32 nci maddeleri uyarınca davanın açılmamış sayılacağı ihtarında bulunulduğu, buna karşın gerekli harçların yatırılmadığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın Temyizi

7. Kararın süresi içinde davacı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece davacıya temyiz harçlarının yatırılması için muhtıra tebliğ edilmiş ve dosya Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu Kararı