muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/861, Karar No: 2019/7423, Tarih: 07.11.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/861 E.  ,  2019/7423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Talep edenler vekili tarafından, 25.09.2014 gününde verilen dilekçe ile mirasın gerçek reddi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; talep eden ...'in davasının kabulüne, talep eden ...'nin davasının reddine dair verilen 26.02.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi talep eden ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

Talep eden vekili, müvekkillerinin miras bırakanı ...’nin 06.07.2014 tarihinde vefat ettiğini, mirasını kayıtsız şartsız reddettiklerini açıklayarak mirasın reddi isteminin tespit ve tescilini talep etmiştir.

Mahkemece, talep eden ...’nin talebinin reddine, talep eden ...’in talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, talep eden ... vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 612. maddesinde yer alan "En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddedilen miras sulh hukuk mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir" hükmüne göre miras reddedilmiş olmakla tasfiyeye tabi tutulacağından takip murisin ikinci derece mirasçılarına yöneltilemez. Yani miras murisin ikinci derece mirasçısı olan anne, baba ve kardeşlerine geçmez.

Somut olayda, muris ...’nin 06.07.2014 tarihinde ölümü ile geriye en yakın mirasçıları olarak kızı ... ve kendisinden önce ölen oğlu ... ’nin oğlu ...’nin kaldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, talep eden ...’nin dava açmakta hukuki yararı bulunduğundan davanın kabulü gerekirken, muris ...’nin tüm yakın mirasçıları tarafından mirasın reddedilmiş olduğu gerekçesiyle davanın ... yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15355, Karar No: 2017/4685, Tarih: 01.06.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/15355 E.  ,  2017/4685 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

25.12.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle açılan bu davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesidir.

Kusur raporlarının, 5510 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, özellike kaza mahallinin yeterince aydınlatılıp aydınlatılmadığı ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Sigortalının geçirdiği iş kazası sonucu vefat ettiği olayla alakalı, mahkemece hükme esas alınan oluşa uygun olmayan bilirkişi raporunda, davalı işverenin %75, şantiye şefi ...’in %15, vefat eden sigortalının da %10 kusurlu olduğu belirlenmiştir. Somut davaya konu olayla ilgili hak sahiplerince açılan tazminat davasında alınan kusur raporunda sigortalıya verilen %25 kusur oranı oluşa uygun olup, ceza davasında mahkum olan şantiye şefi ... yönünden belirlenen %15’lik kusurun ise bilirkişi raporunda davalı işverene verilen %75 kusur oranı içinde değerlendirilmek suretiyle, olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan yeni bilirkişi heyetinden oluşa uygun bir kusur raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 01.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24588, Karar No: 2022/12420, Tarih: 18.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/24588 E.  ,  2022/12420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir." düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ..., dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 31/08/2022 tarihli dilekçesi ile davalı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz dilekçelerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 18/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11716, Karar No: 2014/3363, Tarih: 17.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11716 E.  ,  2014/3363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7568, Karar No: 2019/6455, Tarih: 10.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7568 E.  ,  2019/6455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 10/09/2019 tarihinde davacı asil ve diğer davacılar vekili Av.... ile davalı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.037 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalı taraftan alınıp davacı tarafa verilmesine, 8,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2021/21894, Karar No: 2023/1058, Tarih: 28.02.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/21894 E.  ,  2023/1058 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/343 E., 2015/76 K.

SUÇLAR : Özel belgede sahtecilik, kamu kurum ve kuruluşları vb. tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı, sanık ... ve ... müdafii, katılanlar vekilli

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2015 Tarihli ve 2013/343 Esas, 2015/76 Karar Sayılı Kararı ile

Sanık ... Hakkında;

1. Müşteki ...'na, katılanlar ..., ... ve ...'ye karşı, kamu kurum ve kuruluşları vb tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü, 52 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 4 kez 1 yıl 3 ay hapis ve 40 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, denetim süresine tabi tutulmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Müşteki ...'na, katılanlar ..., ... ve ...'ye karşı, özel belgede sahtecilik suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 4 kez 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık ... Hakkında;

1. Müşteki ...'na, katılan ...'ye karşı kamu kurum ve kuruluşları vb tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü, 52 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 2 kez 1 yıl 3 ay hapis ve 40 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, denetim süresine tabi tutulmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Müşteki ...'na, katılan ...'ye karşı özel belgede sahtecilik suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 2 kez 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

2. Müşteki ...'na, katılan ...'ye karşı özel belgede sahtecilik suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 2 kez 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz isteği, dolandırıcılık suçunun teşebbüs aşamasında kalmadığı, şartlar oluşmamasına rağmen cezaların ertelendiği, katılan sayısınca ayrı ayrı suç işlendiği kabul edilmesine karşın tek bir vekalet ücretine hükmedildiği, bu nedenle hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanıklar müdafinin temyiz isteği; katılanlar ile şirket müdürleri olan ...'ın irtibat halinde oldukları, veresiye fişlerinden şirket yetkililerinden haberdar olmadığını, şirketin işlerinin kötü gitmediği, bilakis kar elde ettikleri, dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığı sebepleri ile mahkumiyet hükümlerinin bozulması gerektiğine ilişkindir.

3. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanıkların değişik tarihli bir çok özel belge düzenleyerek kullanmaları eyleminde haklarında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmaması ve dolandırıcılık suçunda teşebbüs hükümleri uygulanırken indirim maddesinin gösterilmemesi nedeniyle kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkların Nira İnşaat Ltd. Şti ortakları oldukları, sanık ...'ün ayrıca şirketin yetkilisi olduğu, katılanlar adına sahte veresiye fişleri düzenleyerek ya da düzenlettirerek onlar hakkında icra takipleri yaptıkları ve üzerilerine atılı suçları işledikleri iddiası ile haklarında kamu davası açılmıştır.

2. Sanık ... savunmalarında, şirketin sorumlu müdürünün ... olduğunu, kendisinin düzenlenen veresiye fişlerini kimin düzenlediğini bilemeyeceğini, ... ile aralarında başka davaların da olduğunu, bu nedenle katılanlar ile iş birliği yaptığını, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

3. Sanık ... savunmalarında, suçlamaları kabul etmediğini, şirket ortağı olduğunu ancak öğrenci olduğu için şirket işleri ile ilgilenemediğini, veresiye fişlerini işten ayrılırken ...'ın kendilerine verdiğini, şirketin işleri ile abisi ... ve ...'ün ilgilendiğini beyan etmiştir.

4. Katılan ..., bu şirkete ait petrol istasyonundan makbuz karşılığı veresiye akaryakıt aldığını, her sefer dönüşünde hesapları kapattığını, genellikle parayı sorumlu müdür olan ...'a verdiğini, makbuzları istediğinde ...'ın makbuzları yırttığını söylediğini, kendisinin de ona güvendiğini, şirkete kesinlikle borcu olmadığını beyan etmiştir.

5. Katılan ..., bu şirkete ait petrol istasyonundan makbuz karşılığı veresiye akaryakıt aldığını, her sefer dönüşünde hesapları kapattığını, genellikle parayı sorumlu müdür olan ...'a verdiğini, makbuzları istediğinde ...'ın makbuzları yırttığını söylediğini, kendisinin de ona güvendiğini, şirkete kesinlikle borcu olmadığını ifade etmiştir.

5. Katılan ..., bu şirkete ait petrol istasyonundan makbuz karşılığı veresiye akaryakıt aldığını, her sefer dönüşünde hesapları kapattığını, genellikle parayı sorumlu müdür olan ...'a verdiğini, makbuzları istediğinde ...'ın makbuzları yırttığını söylediğini, kendisinin de ona güvendiğini, şirkete kesinlikle borcu olmadığını ifade etmiştir.

6. Katılan ..., petrol istasyonundan hep peşin olarak akarkayıt aldığını, ancak hepsini ödeyemediğini, bir kısmının kaldığını, bunun karşılığında kendisine imza attrdıklarını ancak ne için imza attığını bilmediğini, şirkete herhangi bir borcu olmadığını söylemiştir.

7. Müşteki ..., bazen peşin bazen veresiye ile yakıt aldığını, şirkete 300 TL borcu bulunduğunu, aracına rehin koydurduklarını, imzaların kendisine ait olmadığını savunmuştur.

8. Temyiz dışı sanık ..., suçlamaları kabul etmediğini, herhangi bir usulsüzlük yapmadığını, böyle fişler düzenlemesinde bir menfaati olmadığını söylemiştir.

9. Temyiz dışı sanık ..., 3 adet veresiye fişinin kendisi tarafından düzenlendiğini, ancak bu akaryakıt alımının bizzat ... tarafından yapıldığını ve imzaları onun attığını beyan etmiştir.

10. Tanık ..., pompacı olarak çalıştığını, veresiye alındığında fiş düzenlediklerini, hangi pompacı akarkayıt almışsa onun ve müşterinin imzaladığını, ...'nin ...'ın akrabası olduğunu ve bazen imzalamayarak ... imzalasın dediğini söylemiştir.

11. Tanık ..., müşteki Cafer'in yanında şoför olarak çalıştığını, müşteki olmadığında veresiye fişlerine kendisinin de imza attığını söylemiştir.

12. Dosyada tanık olarak dinlenilen ve iş yerinde pompacı olarak çalışan ..., ... ve Ali Yeral da veresiye fişlerini bazen kendilerinin de düzenlediğini, bunu sorumlu müdür ... bilgisi dahilinde yaptıklarını beyan etmişlerdir.

13. Dosya arasında bulunan kriminal raporlara göre;

Katılan ... adına düzenlenen 16 adet veresiye fişindeki imzaların katılana, sanık ...'e ve temyiz dışı sanık ...'a ait olmadığı,

Müşteki ... adına düzenlenen bir adet veresiye fişindeki imzanın, müştekiye ve sanıklar ..., ... ve temyiz dışı sanık ... ile tanıklara ait olmadığı,

Katılan ... adına düzenlenen üç adet veresiye fişindeki imzaların, katılana, sanıklara ve ...'a ait olmadığı,

Katılan ... adına düzenlenen 6 adet veresiye fişindeki imzaların katılana ait olmadığı tespit edilmiştir.

14. Mahkemece suça konu veresiye fişlerini icraya koymakta sanıkların menfaatlerinin bulunduğu, icra takibini de sanıkların başlattığı, bu nedenle onlar tarafından düzenlenmesinin şart olmadığı, sahte olduğunu bilerek kullanmalarının da yeterli olduğu gerekçesi ile haklarında mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Katılan ... adına düzenlenen 6 adet veresiye fişindeki imzaların katılana ait olmadığı tespit edilmiştir.

14. Mahkemece suça konu veresiye fişlerini icraya koymakta sanıkların menfaatlerinin bulunduğu, icra takibini de sanıkların başlattığı, bu nedenle onlar tarafından düzenlenmesinin şart olmadığı, sahte olduğunu bilerek kullanmalarının da yeterli olduğu gerekçesi ile haklarında mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların savunmalarında suçlamaları kabul etmediklerini, sanık ...'ün öğrenci olduğunu ve şirket işleri ile ilgilenmediğini, sanık ...'ün veresiye fişlerinin kim tarafından düzenlendiğini bilemeyeceği yönündeki beyanları, katılanların sanık ... ya da ... ile irtibat kurduklarına dair ifadelerinde ya da dosya arasında bir delile rastlanmadığı, aksine katılanların beyanlarında sorumlu müdür olan ... ile muhatap olduklarını belirttikleri, yine dosyada yer alan tanık beyanlarına göre de veresiye fişlerinin pompacılar ya da ... tarafından düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların atılı suçları işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delillerin olmadığı ve beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden haklarında mahkumiyet hükümleri kurulması,

2. Kabule göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.04.2014 tarihli ve 2013/11-397 Esas, 2014/202 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 765 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “belgede sahtecilik” suçlarının hukuki konusunun kamu güveni olduğu, suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, buna göre, sanıkların, birden fazla ve birden fazla katılan hakkında veresiye fişleri düzenleyerek icraya koymaları şeklindeki eylemlerinde 5237 sayılı Kanun'un 43 ncü maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, belgelerin düzenlendiği mağdur sayısınca suç oluştuğu kabul edilip özel belgede sahtecilik suçundan ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması,

Sanık ...'ün suça konu sahte olarak düzenlenen veresiye fişleri ile icra takibi başlatması eyleminin ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendinde düzenlenen suçu da oluşturmasına karşın yalnızca 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinden hüküm kurulması,

Engel adli sicil kaydı olmayan, tekrar suç işlemeyeceğine dair kanaat oluştuğundan 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca cezaları ertelenen sanıklar hakkında, rızaları olup olmadığı sorulduktan sonra 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararı verilip verilmeyeceğinin tartşılmaması,

Engel adli sicil kaydı olmayan, tekrar suç işlemeyeceğine dair kanaat oluştuğundan 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca cezaları ertelenen sanıklar hakkında, rızaları olup olmadığı sorulduktan sonra 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararı verilip verilmeyeceğinin tartşılmaması,

5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi gereğince uygulama yapılırken indirim oranının belirtilmemesi,

Hüküm fıkralarında cezaları ertelenen sanıklar yönünden, yapılan ihtaratın dayanağı olan 51/7 ve 51/8 inci maddelerin gösterilmemesi,

Adli para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin kanun maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası olmasına karşın 52 nci maddenin ikinci fıkrası olarak yanlış yazılması,

Nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2015 Tarihli ve 2013/343 Esas, 2015/76 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafii, katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7376, Karar No: 2023/6105, Tarih: 07.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/7376 E.  ,  2023/6105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/692 E., 2023/1061 K.

...

...

...

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 23. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/28 E., 2022/158 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin asıl ve birleşen davası ile kadının karşı davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'ilerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile kararın ilgili bentlerinin kaldırılmasına ve yerine yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.... erkek vekili dava dilekçesinde; kadının eşine ve çocuğuna özen ve yardım yükümlülüğünü ihlal ettiğini, erkeği toplum içinde rencide ettiğini, hakaret ettiğini, kendi zevklerini her şeyin üzerinde tuttuğunu, sinirli ve kırıcı davrandığını, intihar etmekle tehdit ettiğini, mahrem konuları anneannesi ve komşuları ile paylaştığını, erkeğin ailesine cephe aldığını, onlara karşı sinkaflı küfürler ettiğini ve onları evden kovduğunu, tarafların ortak çocuğu bir haftalıkken ve taraflar hakim lojmanlarında oturuyorken buraya polis çağırarak eşinin kendisini alıkoyduğunu söylediğini, bu olaydan sonra kadının erkeğin ailesine beddua ve hakaret içeren sözler söylediğini, kadının erkeğin meslektaşlarına erkeği rencide edici şekilde konuştuğunu, erkeğin kendi anne ve babası ile görüşmesini yasakladığını, evde muska bulduğunu belirterek bunu erkeğin annesinin koyduğunu iddia ettiğini ancak sonradan kadın tarafından muskanın hazırlandığının anlaşıldığını, kadının müsrif olduğunu belirterek davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.