muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2032, Karar No: 2021/5271, Tarih: 02.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/2032 E.  ,  2021/5271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin, iş aktinin haksız ve kötüniyetli olarak feshedildiği iddiasıyla, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ve manevi tazminat alacaklarının davalı işverenden tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Belediye vekili, husumet itirazında bulunarak, davacının iddiasının yersiz olduğunu, muvazaa iddiasını kabul etmediklerini, Belediye bütçesinin personel giderlerini karşılamaması nedeniyle iş eksilişi yapılarak tasarruf amaçlı işçi çıkarıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece bozma ilamına uyularak, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi gereğince mahkeme kararlarının;

a)Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b)Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c)Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç)Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d)Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e)Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

İçermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E., 2007/611 K.).

Somut uyuşmazlıkta, bozma sonrası Mahkemece “Hüküm” kısmın da sadece bozma konusu yapılan husus hakkında hüküm kurulmuş, bozma öncesi kabul edilen ihbar tazminatı ve reddedilen manevi tazminat talebi hakkında hüküm kurulmamıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.02.2012 tarihli ve 2012/13-747 esas, 2012/84 karar sayılı ilamında ve Dairemizin emsal kararlarında belirtildiği gibi, Yargıtay tarafından bozulan karar, sonraki kararın eki niteliğinde değildir. Bozma ile birlikte önceki hüküm ortadan kalkarak hukukî geçerliliğini yitirir. Mahkemece bozulan karara atıf yapılarak yeni hüküm oluşturulamaz. Bozmadan sonraki kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesine uygun olmalıdır.

Mahkemece HMK.nun 297. maddesine uygun ve tüm talepleri karşılayacak şekilde hüküm kurulması gerekirken yukarıdaki kanuni düzenlemeler ve ilkeler dikkate alınmaksızın, hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3- Somut olayda, davacının kıdemi altı aydan az olup iş güvencesi kapsamında olmamakla beraber, davalı işverenin fesih hakkını kötüye kullandığı davacı tarafından ispatlanamadığından şartları oluşmayan kötüniyet tazminatı isteğinin reddine karar verilmesi gerekmekte olup, davacının bu yöndeki temyiz itirazları da yerinde değildir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6951, Karar No: 2011/8579, Tarih: 12.09.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/6951 E.  ,  2011/8579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, satış yoluyla ortaklığın giderilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, bir kısım davalılar vekilinin temyizi üzerine dava dosyası tebligat eksikliği nedeniyle mahkemesine geri çevrilmiş, bu geri çevirme kararı gereğince eksiklik giderildikten sonra dosyanın yeniden Dairemize gönderilmesi için posta gideri yatırılması hususunda temyiz eden bir kısım davalılar vekili Av... mahkeme kararının tebliğ edildiği adresi olan .. adresi yerine, farklı bir adrese tebliğe çıkartıldığı anlaşılmış olmakla usulüne uygun bir ihbarname tebliğinden söz edilemeyeceğinden mahkemenin usulüne uygun ihbarname tebliğ edilmesine rağmen 7 günlük kesin süre içerisinde temyiz masraflarının ödenmediği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine ilişkin 08.12.2010 tarih 2007/255 Esas, 2008/258 Karar sayılı ek kararın kaldırılmasına karar verildi.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taşınmazın satış bedeli üzerinden temyiz eden davalıların payına düşen paranın binde 9,9 oranında hesaplanacak onama harcından, peşin alınan harcın mahsubu ile eksik harcın alınmasına, 12.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12477, Karar No: 2014/19732, Tarih: 15.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12477 E.  ,  2014/19732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2011/334-2014/58

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/03/2014 tarih ve 2011/334-2014/58 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirketin otomotiv sektöründe dünyanın en büyük üreticisi olduğunu ve Türkiye’de de yakından bilindiğini, HUMMER markalı araçların ilk versiyonunun 1979 yılında hazırlandığını, Amerikan ordusunda kullanılageldiğini, daha sonra sivil versiyonlarının üretildiğini, markanın tanınmış marka olduğunu, müvekkilinin 5.5.2000 tarih ve 2000/8650 nolu markanın sahibi olduğunu, yine 21.03.2005 tarihinde HUMMER ibaresi için başvuru yaptığını, davalının bir dönem HUMMER markalı araçların Türkiye’deki distribütörlüğünü üstlendiğini ve bu dönemde davaya konu 4.8.1998 tarih ve 200022 nolu HUMMER, 04.08.1998 tarih ve 201392 nolu HUMMER, 07.05.1997 tarih ve 181840 nolu HUMMER+şekil; 4.8.1998 tarih ve 199307 nolu HUMMER+şekil markalarını kendi adına tescil ettirdiğini, davalının sadece ibareleri değil, silueti kendilerine ait araçları da marka olarak tescil ettirdiğini ancak davalının bu markaları kullanmadığını ileri sürerek davalı adına tescilli 181840 numaralı HUMMER şekil, 199307 HUMMER şekil, 200022 numaralı HUMMER ve 201392 nolu HUMMER markalarının kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının İstanbul 1 nolu Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2005/399 esas sayılı dosyasında da hükümsüzlüğe ilişkin talepte bulunduğunu ve davanın 5 yıllık hak düşürücü sürede açılmadığını, davacının uzun bir süre sessiz kaldığını, MK. 2. maddesi uyarınca davanın reddinin gerektiğini, müvekkil şirketin markalarını ciddi şekilde kullandığını, HUMMER markasının tescilli olduğu tüm sınıflar için kullanıldığını, projeler geliştirildiğini, web sayfalarında, kataloglarında gerek kendi gerekse lisans verdiği kimseler tarafından kullanıldığını, AR-GE çalışmaları ile resmi ve özel kurumlarda kullanıldığını, davacının kötüniyetle bu davayı açtığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalının otomotiv kiralama hizmetleri yönünden ilgili dönemde az sayıda da olsa markasal kullanımının bulunduğu, davalının bu sınıf yönünden markasını ayırt edici unsurunu değiştirmeksizin kullandığı, davalının markasını ayakkabılar, ayak giysileri, botlar, spor ayakkabılar, çizmeler yönünden ciddi ve pazar payı yaratacak kullanımının bulunduğu, ibraz edilen az sayıdaki giyim eşyası numunelerinin ne zaman üretildiklerinin belli olmadığı, ibraz edilen reklam bandının markasal kullanımı ispata yeterli olmadığı, helikopter üretimi için ar-ge çalışması yapılmasının markasal kullanımı göstermediği, yurt dışında bir otele ait olduğu anlaşılan çok az miktarda ve tescilden farklı tanıtımların kullanıma delil teşkil

edemeyeceği gerekçesiyle davalı adına tescilli 97/006235 nolu HUMMER+Şekil markası yönünden hükümsüzlük talebinin reddine, 98/010642 nolu HUMMER ibareli markanın sadece ayak giysileri, ayakkabılar, botlar, spor ayakkabılar, çizmeler bakımından kullanıldığı anlaşılmakla bu emtialar yönünden hükümsüzlük talebinin reddine, bu emtialar dışındaki tüm mallar yönünden kullanmama nedeniyle markanın hükümsüzlüğüne, 98/010640 nolu HUMMER ibareli marka ile 98/010643 nolu HUMMER +Şekil ibareli markaların kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, davalı adına tescilli markaların hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemine ilişkindir. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacı şirketin tamamen iptal edildiğini, kapandığını, hali hazırda hukuken geçerli bir tüzel kişiliğinin bulunmadığını belirterek davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığını ileri sürmüştür. Davalı vekilinin temyiz dilekçesi ekinde yer alan 23.1.2014 tarihli tercüme evrakında da Genaral M.C.. adlı şirketin varlığını sürdürmediği, tüm belgelerin General Motors LLC olarak belirtilmesinin gerektiğine değinilmiştir. Benzer hukuki sebeplerle açılan Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2006/448 esas 2011/235 karar sayılı dava dosyasında da davacı General M.. Corporation şirketinin dava konusu edilen markayı devrettiği, bu doğrultuda müddeabihi devralan sıfatıyla General Motors LLC şirketinin davaya iştirak ettiği görülmüştür. Yargılamanın her aşamasında resen gözetilmesi gerekli hususlardan olan taraf ve dava ehliyeti HMK'nın 114. maddesinde dava şartları içerisinde sayılmıştır. Bu açıklamalar uyarınca mahkemece öncelikle davacının taraf ve dava ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususu araştırılmaksızın işin esası incelenmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına bozulmasına, (2) no'lu bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin sair, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 15/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10681, Karar No: 2022/7889, Tarih: 11.10.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/10681 E.  ,  2022/7889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

İLK DERECE MAHKEMESİ : Turhal 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Turhal İlçesi .... Köyü çalışma alanında bulunan 126 ada 53 parsel sayılı 875,56 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak kargir ev ve ahır ve depo ve arsası vasfıyla davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, bölgede 766 sayılı Kanun'a göre yapılan kadastro çalışmaları sırasında orman olması nedeniyle taşınmazın tespit dışı bırakıldığını, 6831 sayılı Kanun'a göre yapılan orman tahdidinde ise her ne kadar orman sınırları dışında bırakılmışsa da bu tarihten önceki zilyetliğe değer verilemeyeceğini belirterek; Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle taşınmazın Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hükme karşı, davacı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı Hazine vekilince Samsun Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına 11.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8435, Karar No: 2020/2979, Tarih: 12.02.2020

**4. Ceza Dairesi         2019/8435 E.  ,  2020/2979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı, güvenlik tedbiri uygulanması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık ...'un psikolojisinin bozuk olduğunu savunması karşısında suç tarihi itibariyle, işlediği iddia edilen tehdit suçu ile ilgili olarak TCK’nın 32. maddesi gereğince "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı" konusunda yöntemince rapor alınarak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yargılama konusu suçla ilgisi olmayan Aksaray 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/739 esas no'lu dosyasına ait Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 13.09.2013 tarihli raporu dikkate alınarak, sanığın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak veya kaldıracak düzeyde bir akıl hastalığının bulunmadığından bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5049, Karar No: 2024/2597, Tarih: 18.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5049 E.  ,  2024/2597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/44 E., 2023/81 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Büyükçekmece 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/1229 E., 2020/1255 K.

Taraflar arasındaki boşanma protokolünden kaynaklanan tapu iptal tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek, davalı ile 02.08.2017 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıklarını, anlaşmalı boşanma protokolü uyarınca; davalıya ait İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mah. 1140 ada, 1 parselde kayıtlı F Blok 3 numaralı bağımsız bölümdeki taşınmazın yarı hissesinin bedelsiz olarak lehine tescil edilmesi gerektiğini, davalıya başvurulmasına rağmen ilgili hissenin devredilmediğini bildirerek davaya konu davalı adına tescilli taşınmaza ilişkin yarı hissesinin iptali ile bedelsiz olarak davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; devir masraflarının davacı tarafından ödeneceğini, davacının devir tekliflerine yanaşmadığını, buna göre davanın açılmasına davalının sebebiyet vermediğini belirterek, davacı tarafından haksız ve yersiz olarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; devir masraflarının davacı tarafından ödeneceğini, davacının devir tekliflerine yanaşmadığını, buna göre davanın açılmasına davalının sebebiyet vermediğini belirterek, davacı tarafından haksız ve yersiz olarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu İstanbul ili, ... ilçesi, ... köyü, 1140 Ada,1 Parsel, Blok F, No:3,dubleks mesken niteliğindeki bağımsız bölüm yapısındaki taşınmazın halen davalı ... adına kayıtlı bulunduğu, tarafların karşılıklı olarak ihtarnamelerine rağmen boşanma kararındaki "... ilçesi, ... Mah. 1140 ada, 1 parselde kayıtlı bulunan F Blok 3 numaralı bağımsız bölümdeki taşınmazın yarı hissesinin davalı tarafından,bedelsiz olarak davacı ...’a devredileceğinin,devir masraflarının davacıya ait olacağının,daha sonra taşınmazın satılacağının ve satış bedelinin aralarında eşit olarak paylaşılacağına" dair hususun yerine getirilmediği gerekçesi ile davanın kabulü ile Sinem Karaca adına kayıtlı olan "İstanbul ili, ... ilçesi, ... köyü, 1140 Ada,1 Parsel, Blok F, No:3, dubleks mesken niteliğindeki bağımsız bölüm yapısındaki taşınmazın 1/2 hissesinin tapu kaydının, Bakırköy 12. Aile Mahkemesinin 2017/387 Esas, 2017/629 Karar sayılı ilamındaki hükmü nazara alınarak iptali ile ... adına tapuya kayıt ve tesciline, davalı vekilinin 08.08.2018 tarihli Bakırköy .... Noterliğinden, Beyoğlu .... Noterliği’nin 18.07.2018 tarih 17070 yevmiye nolu ihtarnamesine cevap ihtarnamesinde, davalı kadının ilgili taşınmazın yarı hissesini devretmeye hazır olduğunu bildirdiği ancak imkanı var iken hangi gün hangi saatte devretmeye hazır olduğunu bildirmediği, bu durumda devretme istemi beyanının somutlaştırılmadığı ,buna ek olarak dinlenen tanığın ifadesi de nazara alındığında yazılı olarak devir zamanının belirlenmediği bu durumda davalı kadının boşanma kararındaki devir hususunun gereğini yerine getirmediğinden mahkemece davanın kabulüne, vekâlet ücreti de yargılama giderlerinden olup, davası kabul edilen davacı taraf lehine yargılama giderlerine ve vekâlet ücretine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili, davanın kabulü ve yargılama giderleri yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili, davanın kabulü ve yargılama giderleri yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasındaki boşanma protokolündeki hüküm karşılıklı borç yükleyen bir sözleşme olduğu, davalının bu sözleşme ile yüklendiği edimi yerine getirmesi gerektiği, davacının söz konusu protokolün tarafı olarak eldeki davayı açmakta ehliyeti ve hukuki yararı olduğu, erkek tarafından gönderilen Beyoğlu .... Noterliğinin 17070 yevmiye numaralı, 18.07.2018 tarihli ihtarnamede taşınmazın devrinin gerçekleştirilmediği belirtilerek kendi hissesini 250.000,00 TL bedel karşılığında devredebileceğinin bildirildiği, teklifin 1 hafta geçerli olduğu belirtilerek teklif doğrultusunda işlem yapılmaması halinde protokol gereği yarı hissenin devri için yasal yollara müracaat edileceğinin ihtar olunduğu, davacı, kadına ait hissenin tarafına devrine ilişkin iradesini ortaya koyduğu, taşınmazın kadın üzerine kayıtlı olması nedeniyle devir yükümlülüğü kadının üzerinde olduğu, dava kabul edildiğini göre yargılama giderlerinden davalının sorumlu tutulması doğru olduğu gerekçesi ile davalı kadının davanın kabulü ve yargılama giderlerine ilişkin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili; davacının hukuki yararı olmadığı, dava açmaya davalının sebebiyet vermediği kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; davanın kabulü ve yargılama giderleri yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşanma protokolünden kaynaklanan tapu iptal ve tescil davasında davacının dava açmakta haklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;