muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24237, Karar No: 2013/5033, Tarih: 12.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/24237 E.  ,  2013/5033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine hükümler içeren 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca ... adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 4 ve 5/2. maddeleri uyarınca 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği göze- tilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında hükmedilen 600 TL'nin 450 TL'ye, TCK.nun 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümdeki 500 TL'nin 375 TL'ye indirilmesi ve sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümdeki ''sanık hakkında verilen ayrı ayrı toplam 6500 TL adli para cezalarının'' ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine ''sanık hakkında hükmedilen adli para cezalarının'' ibaresinin yazılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27111, Karar No: 2017/510, Tarih: 16.01.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/27111 E.  ,  2017/510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'ın bir hafta boyunca esnaf olan katılanın işyerine gidip geldiği, konuşmalarında bir yere yardım etmek istediğinden bahsettiği ve katılanın güvenini kazandığı, olay günü ise yardım için bir hocaya gidip vekalet alacağını, isterse kendisinin de yardım yapıp vekalet alabileceğini, hatta yapacakları yardımları ile birleştirip birlikte vekalet alabileceklerini söylediği, katılanın da kabul ettiği, birlikte yola çıktıkları, bir apartmana girdikleri, apartman boşluğunda kendisini hoca olarak tanıtan bir şahsın sanık ve katılanı karşıladığı, bu kişinin bir mendil açarak sanık ve katılanda yardım paralarını mendile koymalarını istediği, sanığın 4.000 TL’yi mendile koyduğu, katılanın da 5.000 TL’yi koyduğu, kendisini hoca olarak tanıtan kişinin katılana üzerinde daha fazla para varsa bunları da koyabileceğini söylemesi üzerine katılanın üzerinde bulunan 14 adet bileziği de mendile koyduğu, daha sonra kendisini hoca olarak tanıtan şahsın okuyor gibi birşeyler yaptığı ve sanık ile birlikte araca binerek kaçtıkları olayda, dosya kapsamına göre katılanın para ile bileziklerin zilyetliğini rızasıyla devrettiğinden söz edilemeyeceği ve katılan ile aynı yerde aynı anda birlikte olan sanığın katılanın araca binmesine fırsat vermeden kaçması nedeniyle atılı eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğu, mahkemenin uygulamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede bozma talep eden düşünceya iştirak edilmemiştir.

Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suça da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usullere göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3722, Karar No: 2021/1189, Tarih: 23.02.2021

**14. Hukuk Dairesi         2020/3722 E.  ,  2021/1189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28/05/2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/01/2020 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, murisleri ... ve ... adına kayıtlı taşınmazlarda ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 1264, 6528 ve 6803 parsel sayılı taşınmazlarda satış yoluyla ortaklığın giderilmesine dair verilen kararın temyizi üzerine Dairemizin 27/03/2019 tarih 2016/5111 Esas-2019/2841 Karar sayılı ilamıyla ".... mahkemece yapılan araştırmalar neticesinde davacının murisleri adına kayıtlı 1137, 1264, 2406, 2713, 2953, 2963, 3523, 6065, 6146, 6528 ve 6803 parsel sayılı taşınmazların olduğu tespit edilmiş, bu taşınmazlar üzerinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmış olup, herhangi bir gerekçe gösterilmeden, yalnızca 1264, 6528 ve 6803 parsel sayılı taşınmazlar yönünden hüküm kurulmuştur.

Dava konusu olan 2406, 2953, 2963, 2713 parsel sayılı taşınmazlarda intikallerin yapıldığı, davacı "..." isminin tapuda "..." şeklinde yazılı olduğu, bu hususta düzeltim yapılmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece; intikali yapılan taşınmazlarda davacı isminin idari yoldan düzeltilmesi için davacı tarafa süre verilmeli ve tarafların hissedar olduğu 1137, 2406, 2713, 2953, 2963, 3523, 6065 ve 6146 parsel sayılı taşınmazlar yönünden hüküm kurulmalıdır’’ gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın “Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi” başlıklı 294. maddesinde açıklandığı üzere mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

Aynı yasanın  “Hükmün kapsamı” başlıklı 297. maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

“Hükmün yazılması” başlıklı 298. maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Aynı yasanın  “Hükmün kapsamı” başlıklı 297. maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

“Hükmün yazılması” başlıklı 298. maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

10.04.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Somut olaya gelince; tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür. 22.01.2020 günlü kısa kararda dava konusu... Mevkii, 2406, 2963, 2953, 2713 parsel sayılı taşınmazlardaki ortaklığın giderilmesine karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm sonucunda anılan taşınmazların ortaklığının giderilmesi yanında ...mah. 3523, 6065, 6146 parsel sayılı taşınmazlar ile Konya ili Akşehir ilçesi Yeşilköy mah. 1137 parsel sayılı taşınmazda ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Bu itibarla tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana geldiği, anlaşılmış olup; bu husus kararın infazında tereddüt oluşturacağından gerekçeli karar ile tefhim edilen kısa karar arasındaki çelişki giderilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...’ın temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 23.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7116, Karar No: 2008/10136, Tarih: 08.07.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/7116 E.  ,  2008/10136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :20.11.2001

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \*davacı mirasçısı A..N..T..vekili Av. M. B.. B.. ve karşı taraf E..Ö.. vekili Av. H.. Ö.. geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1 maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere ( MK. md. 118-395, 5133 S.K.md.2-3) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici l. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Dava Medeni Kanunun ikinci kitabında yer almaktadır. 8.7.2003 tarihinde \*Ankara aile mahkemesi kurulmuş ve faaliyete geçmiştir. Karar ise daha önce \*20.11.2001 verilmiştir. Sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır.Bu açıklamalar karşısında davanın aile mahkemesine devredilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre de diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 550.00 YTL vekalet ücretinin davalıdan alınıp A..N..'a verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.07.2008 Salı
Yargıtay — Esas No: 2013/1277, Karar No: 2013/1976, Tarih: 28.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/1277 E.  ,  2013/1976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaza komşu olan ... Köyü 412, 413, 414, 415, 418, 419, 827, 828, 829 ve 831 sayılı parsellere ait kadastro tutanakları ve eklerinin, varsa tapu ve vergi kayıtlarının tüm tedavülleriyle birlikte, davalıysa dava dosyalarının, kesinleştilerse kadastroca oluşan tapu kayıt örneklerinin istenip dosyaya eklenmesi,

2) Mahkemece bölgede 1950‘li yıllarda yapılan arazi kadastrosuna en yakın tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritası getirtildikten sonra,

3) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek 1950‘li yıllarda yapılan arazi kadastrosuna en yakın tarihli orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ve hava fotoğrafının (1/5000, 1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı açıklamalı ek rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 28/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13819, Karar No: 2016/11838, Tarih: 22.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/13819 E.  ,  2016/11838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıya sigortalı aracın sebep olduğu kazada müvekkillerinin desteğinin öldüğünü açıklayıp ıslah ile artırılan toplam 55.095,04 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 55.095,04 TL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davaya konu kaza nedeni ile müvekkillerinin desteğinin öldüğünü açıklayıp toplam 55.095,04 TL maddi tazminat talebinde bulunmuş, bu miktarın ne kadarının hangi davacıya ilişkin olduğunu açıklamamış, mahkemece de bu talebi açıklattırılmadan hüküm tesis edilmiştir. Oysa; dava dilekçesinde taleplerin sarih ve anlaşılır bir biçimde belirtilmesi gerekmekte olup, mahkemece, bu hususlara riayet edilmeksizin karar verilmiş olması infazda tereddüt yaratacak olup doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; mahkemece hükme esas alınan aktüer raporu hükme esas almaya elverişli değildir. Hayatın olağan akışına göre trafik kazası sonucu ölen küçük çocuk ölmeseydi 18 yaşına gelmesi ile birlikte gelir elde edeceği ve ana ve babaya bakacağı muhtemeldir. Desteğin ileride evleneceği ve en az iki çocuk sahibi olacağı kabul edilerek, desteğin evleninceye kadar gelirinin yarısını kendi ihtiyaçları yarısını da anne ve babası için ayıracağı varsayılarak bu

Kabule göre de; mahkemece hükme esas alınan aktüer raporu hükme esas almaya elverişli değildir. Hayatın olağan akışına göre trafik kazası sonucu ölen küçük çocuk ölmeseydi 18 yaşına gelmesi ile birlikte gelir elde edeceği ve ana ve babaya bakacağı muhtemeldir. Desteğin ileride evleneceği ve en az iki çocuk sahibi olacağı kabul edilerek, desteğin evleninceye kadar gelirinin yarısını kendi ihtiyaçları yarısını da anne ve babası için ayıracağı varsayılarak bu

dönemde desteğe iki anne ve babaya birer pay vermek suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında evlenmeden önceki dönem içinde anne ve babaya %25 pay verilmesi gerektiği, desteğin ileride evlenmesi ile birlikte desteğe iki eşe iki anne ve babaya birer pay vererek yine desteğin tüm gelirinin oranlanarak anne ve babaya %16 şar pay ayrılması, desteğin bir çocuğunun olması durumunda iki pay desteğe iki pay eşe bir pay çocuğa ve birer pay anne ve babaya ayrılmak suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında anne ve baba için %14 er pay verilmesi daha sonra ikinci çocuğun doğacağı varsayılarak bu kez desteğe iki, eşe iki, çocukların her birine birer ve anne ve babaya birer pay verilerek desteğin tüm gelirine oranlanarak anne ve babaya 12,5 er pay verilmesi gerektiği, daha sonra anne ve babadan yaşam tablosuna göre hangisi destekten çıkacaksa kalan kişiye diğerinin payının ilave edilerek önceki kararı davalı tarafın temyiz ettiği ve anneye ve babaya verilen %20 şer pay yönünden davalı açısından kazanılmış hak sağladığı hususu dikkate alınarak destek tazminatlarının varsayımsal hesabının yapılması gerekirken, desteğin evlendikten sonraki dönemde davacı anne ve babaya yaşamı boyunca sabit bir oranda destek olacağı varsayımına göre hesaplama yapılması doğru olmayıp bu yönde bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Ayrıca; Türk Medeni Kanunu'nun 185. madde hükmü gereğince, anne-baba birlikte çocukların bakımından sorumludur, aynı yasanın 327.maddesinde ise “Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır” denilmektedir.

Her baba ve annenin çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi gerekmektedir. Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan aktüerya raporunda, desteğin 7 yaşında olduğu, anne ve babasına destek olacağı kabul edilmiş, yetiştirme gideri tenzil edilmemiştir. Oysa, 7 yaşındaki desteğin 18 yaşında kazanç elde etmeye başlayacağı, bu yaşa kadar davacıların yetiştirme gideri yapacakları kabul edilmelidir. Bu durumda mahkemece, yetiştirme gideri mahsubu yapılmayan aktüerya raporuna itibar edilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 22/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/417, Karar No: 2023/11579, Tarih: 14.06.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/417 E.  ,  2023/11579 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1888 E. 2019/1600 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak

yeniden kurulan mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin 05.07.2019 tarihli temyiz dilekçesinde, anılan sebeplerle yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hallerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz istemi yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na iadesine,

14.06.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26869, Karar No: 2018/673, Tarih: 01.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/26869 E.  ,  2018/673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 02/03/2017 gün ve 2016/20845 Esas - 2017/7414 Karar sayılı ilama karşı davacı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davada mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne dair verilen karar dairemizce onanmış, bu karara karşı davacı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK’nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiç birisine uymadığından yerinde değildir. Şöyle ki;

Mahkemenin ilk kararında verilen taşınmazın tapusunun iptali ile göl alanı olarak terkinine ilişkin hükmün bozma ile ortadan kalktığı düşünülmeksizin, hükmün kesin olduğundan bahisle bu hususta karar verilmiş olduğundan yeniden tapu müdürlüğüne müzekkere yazılmasına yer olmadığına dair hüküm kurulduğu,

Bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından, davacı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne Dairemizin 02.03.2017 gün ve 2016/20845 Esas 2017/7414 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra, işin esasının incelenmesinde;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Mahkemenin ilk kararında verilen taşınmazın tapusunun iptali ile göl alanı olarak terkinine ilişkin hükmün bozma ile ortadan kalktığı düşünülmeksizin, hükmün kesin olduğundan bahisle bu hususta karar verilmiş olduğundan yeniden tapu müdürlüğüne müzekkere yazılmasına yer olmadığına dair hüküm kurulması,

Doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde yazılı (karar verilmiş olduğundan bu konuda yeniden tapu müdürlüğüne müzekkere yazılmasına yer olmadığına) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (bu konuda Tapu Müdürlüğüne müzekkere yazılmasına,) kelimelerinin yazılmasına,

Doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde yazılı (karar verilmiş olduğundan bu konuda yeniden tapu müdürlüğüne müzekkere yazılmasına yer olmadığına) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (bu konuda Tapu Müdürlüğüne müzekkere yazılmasına,) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.