muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2569, Karar No: 2020/455, Tarih: 15.01.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/2569 E.  ,  2020/455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Niksar Asliye Ceza Mahkemesinin 17/10/2018 tarihli, 2018/657 esas ve 2018/697 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 12/07/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 09/11/2017 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Niksar Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 07/02/2018 tarihli, 2017/2335 soruşturma, 2018/1 sayılı karar ile beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye

16/02/2018 tarihinde Tebligat Kanunu’nun 21/2.maddesine göre tebliğ edildiği, 12/02/2018 tarihinde infazı için Tokat Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Tokat Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 13/02/2018 tarihli çağrı yazısının Tebligat Kanunu’nun 21/2.maddesine göre 19/02/2018 tarihinde tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması nedeniyle uyarılmasına karar verildiği, 07/03/2018 tarihli uyarı yazısının Tebligat Kanunu’nun 21/2.maddesine göre 12/03/2018 tarihinde tebliğ edildiği, müdürlüğe süresinden sonra başvurduğu, mazereti kabul edilerek 27/03/2018 tarihinde Yükümlü Ön Bilgilendirme Formu imzalatıldığı, aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, hastanenin 09/05/2018 tarihli raporunda tedavisine gerek olmadığının bildirilmesi üzerine denetim planı hazırlandığı, 04/06/2018 tarihli 1.bireysel görüşmesine ve vaka sorumlusu ile olan görüşmesine katıldığı,25/06/2018 tarihli 2.bireysel görüşmesine katılmaması nedeniyle İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 06/07/2018 tarihli kararı ile dosya kaydının kapatılmasına karar verildiği, şüphelinin kapatma kararına itirazının reddine karar verilerek dosyanın 02/08/2018 tarihinde Niksar Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3- Niksar Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararının kaldırılarak 14/08/2018 tarihli, 2017/2335 soruşturma, 2018/446 esas ve 2018/444 sayılı iddianame ile TCK’nın 191/1,191/4 ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle sanık hakkında kamu davası açıldığı,

3- Niksar Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararının kaldırılarak 14/08/2018 tarihli, 2017/2335 soruşturma, 2018/446 esas ve 2018/444 sayılı iddianame ile TCK’nın 191/1,191/4 ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle sanık hakkında kamu davası açıldığı,

4- Kanun yararına bozma istemine konu Niksar Asliye Ceza mahkemesinin 17/10/2018 tarihli, 2018/657 esas ve 2018/697 sayılı kararı ile, sanığın bireysel görüşmesine katılmamasına yönelik mazeretinin geçerli olduğu gerekçesiyle dava açılması için 5237 Sayılı TCK'nın 191/4-a maddesi hükmünde belirtilen kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca düşürülmesine, sanık hakkında Niksar Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen denetimli serbestlik tedbirinin devamına karar verilir, karar 30/01/2019 tarihinde istinaf edilmeden kesinleşir.

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan sanık ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Niksar Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/02/2018 tarihli ve 2017/2335 soruşturma, 2018/1 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, sanığın denetim yükümlülüklerini ihlal etmesi nedeniyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında yer alan denetimli serbestlik uygulanmasının sürdürülmesine dair Niksar Asliye Ceza Mahkemesinin 17/10/2018 tarihli ve 2018/657 esas, 2018/697 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, adı geçen sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve 191/3. maddesi uyarınca bir yıl denetimli serbestlik süresi belirlendiği, denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın tedbire uymadığı ve bu nedenle sanık hakkında aynı Kanun’un 191/4-a maddesi uyarınca kamu davası açıldığı, ancak mahkemece yapılan yargılama sonucunda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, anılan hususun dava şartı olduğundan bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşmesine karar verildiği anlaşılmış ise de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "kişinin, erteleme süresi zarfında; a) kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemeler yer aldığı;

Somut olayda ise sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde kullanma fiilinin kanunda suç olarak tanımlanmış olduğu, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanığın denetim yükümlülüklerini mazereti dahilinde yerine getiremediği, dolayısıyla ısrar şartının gerçekleşmediğinden bahisle düşme kararı verilemeyeceği, aksi halde uyuşturucu madde kullanmak suçundan bir daha kovuşturma yapılmasının mümkün olmayacağı, bu halde kamu davasının açılması bir şarta (yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme şartına) bağlanmış olduğundan, mahkemece ısrar şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 23/11/2017 tarihli ve 2017/3245 esas, 2017/6004 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.”denilerek Niksar Asliye Ceza Mahkemesinin 17/10/2018 tarihli ve 2018/657 esas, 2018/697 sayılı kararının, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosyada; sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda Niksar Cumhuriyet Başsavcılığınca 07/02/2018 tarihli ve 2017/2335 soruşturma, 2018/1 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın denetim yükümlülüklerini ihlal etmesi nedeniyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, Niksar Asliye Ceza Mahkemesinin 17/10/2018 tarihli ve 2018/657 esas, 2018/697 sayılı kararı ile; sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında yer alan denetimli serbestlik uygulanmasının sürdürülmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde yer alan , "bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde yer alan , "bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik

tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "kişinin, erteleme süresi zarfında; a) kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,...hâlinde, hakkında kamu davası açılır.",

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan ; “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler karşısında;

Somut olayda, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanığın denetim yükümlülüklerini mazereti dahilinde yerine getiremediği, dolayısıyla ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle düşme kararı verilemeyeceği, aksi halde uyuşturucu madde kullanmak suçundan bir daha kovuşturma yapılmasının mümkün olmayacağı, bu halde kamu davasının açılması bir şarta (yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme şartına) bağlanmış olduğundan, mahkemece ısrar şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden düşme kararı verilmesi, kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar :

Açıklanan nedenlere göre;

Sanık hakkında açılan kamu davasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden düşme kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Niksar Asliye Ceza Mahkemesinin 17/10/2018 tarihli ve 2018/657 esas, 2018/697 sayılı kararının,5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 15/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13070, Karar No: 2012/13676, Tarih: 19.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13070 E.  ,  2012/13676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Menemen Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.03.2011 tarih ve 2010/1130-2011/271 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Menemen Deri Serbest Bölgesinin kurucu ve işleticisi, davalının ise müvekkili şirketin ortağı olduğunu, müvekkilinin temizlik, güvenlik, ağaçlandırma gibi giderlerin karşılanması amacıyla serbest bölgede yer alan arsa sahiplerinin sahip oldukları arsa payına göre koordinasyon bedeli ödemeleri kararı aldığını ancak davalının üzerine düşen edimi yerine getirmediğini, bu amaçla başlattıkları icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiş, duruşma sırasındaki beyanında davadan feragat ettiğini bildirmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmesine rağmen kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, kararın hüküm fıkrasında 3.bentten sonra gelmek üzere “Kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesi uyarınca belirlenen 287 TL vekâlet ücretinin davacıdan tahsiline” ibaresinin eklenmesine, kararın işbu düzeltilen şekli ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6809, Karar No: 2020/4412, Tarih: 11.03.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/6809 E.  ,  2020/4412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının yol olarak tescil edilmesine ilişkin bendinin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilmesine ilişkin hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; tarım arazisi niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi 390 ada 4 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-)6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 nolu bendinde "Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.Bu itibarla; Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesinden verilen kararın tescil ve harca ilişkin ilişkin bölümünde kanunun olaya uygulanmasında hata edildiği gerekçesiyle yapılan düzeltmenin yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sadece tescile ilişkin olarak yapılan düzeltmenin ilk derece mahkemesi kararına şerh verilmesi ile yetinilmesi,

Kabule göre de ;

Kabule göre de ;

2-)Davacı idare vekili dava dilekçesinde kamulaştırılan alanın tesciline karar verilmesini talep edildiği halde yolda kalan alanın terkinine karar verilmesi,Doğru görülmemiştir.Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/40470, Karar No: 2023/8466, Tarih: 21.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/40470 E.  ,  2023/8466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/836 E., 2016/678 K.

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 34. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2015/836 Esas, 2016/678 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 nci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; suça konu belgenin katılan tarafından verildiğini, sanığın şirketin müdürü olup belgenin sıhhati konusunda bilgi sahibi olmasının mümkün olmadığını belirterek suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, müvekkili hakkında talep etmesine rağmen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmaması gerekçeleriyle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın işçi alacaklarını talep etmek amacıyla ... 13. İş Mahkemesine sanığın yetkili müdür ve ortağı olduğu şirket aleyhine açtığı davada, 2011/1124 sayılı dava dosyasına sanığın işçi alacağının kalmadığına ilişkin suça konu ibranamenin ibraz edildiği, katılanın ibranamedeki imzanın kendisine ait olmadığını beyan etmesi üzerine yapılan bilirkişi incelemesinde imzanın katılanın eli ürünü olmadığının belirlendiği, sanığın sahte olarak düzenlediği ibranameyi mahkemeye sunarak özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Sanık savunmasında; katılanın şirketlerinde çalıştığını, aleyhlerine dava açtığını, kendisinin ibraname düzenleyip imza atmadığını beyan etmiştir.

3. 11.04.2014 tarihli bilirkişi raporunda; suça konu ibraname üzerindeki imzanın katılanın eli ürünü olmadığı tespit edilmiştir.

4. Mahkemece katılan beyanları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

2. Sanık savunmasında; katılanın şirketlerinde çalıştığını, aleyhlerine dava açtığını, kendisinin ibraname düzenleyip imza atmadığını beyan etmiştir.

3. 11.04.2014 tarihli bilirkişi raporunda; suça konu ibraname üzerindeki imzanın katılanın eli ürünü olmadığı tespit edilmiştir.

4. Mahkemece katılan beyanları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 5728 sayılı Kanun ile değişik 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. İncelenen dosyada, suç tarihi itibarıyla engel adli sicil kaydı bulunmayan, verilen hapis cezası ertelenen sanık hakkında, talep etmiş olmasına rağmen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair bir gerekçe de belirtmeksizin karar verilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 34. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2015/836 Esas, 2016/678 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23789, Karar No: 2015/34841, Tarih: 09.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/23789 E.  ,  2015/34841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 14. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2014

NUMARASI : 2012/125-2014/199

Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı S.. M.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Genel bütçeye dahil olduğu için harçtan muaf tutulan davalı T.C. B..S.... na yargılama giderlerine harç katılarak harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının masrafa ilişkin 4 numaralı bendinin hükümden çıkartılarak, yerine;

“ 4- Davacının yaptığı harçlar hariç 463,00 TL. yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

Davacının 21.02.2012 tarihli makbuz ile yatırdığı toplam 172,95 TL. ilk harçlar ile 28.01.2014 tarihli makbuz ile yatırdığı 44,55 TL. ıslah harcının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine, “ bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.