muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12229, Karar No: 2014/20927, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/12229 E.  ,  2014/20927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2014/74-2014/209

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25556, Karar No: 2015/1631, Tarih: 10.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25556 E.  ,  2015/1631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gevaş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2011

NUMARASI : 2010/283-2011/104

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin harcı yatırılmayan temyiz dilekçesinin reddine,karar verildikten sonra

Davacı idare vekilinin temyizine gelince;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü olması ve değer farklarının birbirine yakın olan emsallerin değerlendirmeye alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 4.763,18 m2, somut emsal olarak alınan taşınmaz 562,56 m2 dir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerinin 8,00 TL/m2,değerlendirmeye esas alınan emsal taşınmazın ise 25,00 TL/m2 olduğu belirtilmesine karşın ve emsal taşınmaz,dava konusu taşınmazdan 3 kat daha değerli olduğu halde dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan % 40 oranında daha az değerli olduğunu kabul eden ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzçölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Davacı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9931, Karar No: 2023/5464, Tarih: 21.06.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/9931 E.  ,  2023/5464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2015 tarihli ve 2015/16 Esas, 2015/469 Karar sayılı kararı ile ;

1. Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'un temyiz isteği, üzerine atılı suçu işlemediğine, sanık ...'ın iftira atıp yalan beyanda bulunduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık ...'ın temyiz isteği, somut bir sebebe dayanmamaktadır.

3. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanık ...'un diğer sanık ...'da yakalanan, ... adına düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanını düzenlettirdiğine dair sanık ...'ın soyut beyanı dışında delil olmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü saat 00.25 sıralarında motorsiklet ile seyir halinde bulunan sanıklar ... ve ...'ın kolluk güçleri tarafından durdurulduğu, kimlik kontrolü sırasında sanık ...'ın üzerinde kendi fotoğrafları bulunan ... adına düzenlenmiş 1 adet nüfus cüzdanı ile 1 adet ... belgesini kolluğa ibraz ettiği, sanıklar ... ve ...'ın birlikte hareket ederek ellerinde bulundurdukları ... adına düzenlenmiş ... belgesi ve nüfus cüzdanı aslındaki bu kişiye ait fotoğrafları yerinden sökerek sanık ...'a ait fotoğrafları yapıştırmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Kriminal raporda; inceleme konusu ... adına düzenlenmiş nüfus cüzdanının incelenmesi neticesinde belgenin birinci kat (orijinal) laminesinin fotoğraf kenarları boyunca kesilmiş vaziyette olduğu ve kesilen parçasının halen mevcut olmadığı, belge sathındaki soğuk mühür izi olmasına rağmen fotoğraf üzerinde soğuk mühür izinin bulunmadığı, söz konusu nüfus cüzdanında evvelce mevcut fotoğrafın fotoğraf hanesi boyunca kesilerek yerinden alındığı, halen mevcut fotoğrafın ise tahrifen yapıştırıldığı, ayrıca yapılan tahrifatın gizlenmesi amacıyla belgenin ikinci bir kat lamineyle kaplandığı, tetkike konu ... adına düzenlenmiş ... belgesi üzerinde bulunan fotoğrafın kenar kısımlarının farklı olduğu, bu durumun söz konusu belgenin tanzimi esnasında mı yoksa fotoğraf değişikliğinden mi kaynaklandığı hususunda söz konusu belgenin bir kez de menşei kayıtlarından araştırılmasının yararlı olacağı, tetkike konu nüfus cüzdanı üzerinde fotoğraf değişikliği yoluyla yapılan tahrifatın ilk nazarda dikkati çekmeyeceği cihetle belgenin aldatma kabiliyetine haiz olduğu belirtilmiştir.

3. T.C. Kızıltepe Kaymakamlığı İlçe Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil Büro Amirliğinin 27.10.2014 tarihli ve 003584 sayılı yazısında; ... belgesindeki fotoğraf ile kayıtlardaki fotoğrafın aynı olmadığı belirtilmiştir.

4. Sanık ... soruşturma aşamasındaki ifadesinde; 20 gün kadar önce arkadaşları olan ... ... ve ... ile birlikte otoda hırsızlık yaptıklarını, hırsızlık olayında ... adına düzenlenmiş nüfus cüzdanı, ... belgesi ve bazı eşyaları çaldıklarını, aranmasının olduğunu, bu yüzden birlikte hırsızlık yaptıkları ...'a aranması olduğunu söylediğini, onun da kendisine kimlik düzenleyeceğini söylediğini, kendisinden 2 adet fotoğraf istediğini, kendisinin 2 adet vesikalık resmini ...'a verdiğini, aynı gün akşam saatlerinde ... belgesi ve nüfus cüzdanının fotoğraf hanesine kendi fotoğrafının yapıştırılarak ... adına nüfus cüzdanı ve ... belgesi düzenleyip kendisine verdiğini beyan etmiştir.

Sanık ... mahkemedeki savunmasında ise;" benim hırsızlıktan dolayı aranmam vardı, beni ispiyon edince ben de o sinirle ... adına düzenlemiş kimlikte şahsın fotoğrafını çıkartarak kendi fotoğrafımı yapıştırıp o şekilde kullandığım nüfus cüzdanını sanık ...'in düzenlediğini söyledim. Sanık ...'in bu olayla bir alakası yoktur, ben yukarıda da ifade ettiğim gibi yakalanmamdan onu sorumlu tuttuğum için o şekilde beyanda bulundum, sanık ...'e kızdığım için emniyette o şekilde beyanda bulunmuştum" şeklinde savunmada bulunmuştur.

5. Sanık ... aşamalardaki savunmasında; suçlamayı kabul etmediğini, sanık ...'a kesinlikle suça konu belgeleri düzenleyip vermediğini, aranmasından dolayı yakalandığı için kendisini ihbar ettiğini düşündüğünü, bu nedenle sanık ...'ın iftira attığını, yalan söylediğini, bu olayla ilgi ve alakasının bulunmadığını beyan etmiştir.

6. Mahkemece suça konu belgeler üzerinde aldatma kabiliyetine haiz olup olmadıkları hususunda inceleme yapılmamıştır.

5. Sanık ... aşamalardaki savunmasında; suçlamayı kabul etmediğini, sanık ...'a kesinlikle suça konu belgeleri düzenleyip vermediğini, aranmasından dolayı yakalandığı için kendisini ihbar ettiğini düşündüğünü, bu nedenle sanık ...'ın iftira attığını, yalan söylediğini, bu olayla ilgi ve alakasının bulunmadığını beyan etmiştir.

6. Mahkemece suça konu belgeler üzerinde aldatma kabiliyetine haiz olup olmadıkları hususunda inceleme yapılmamıştır.

7. Suça konu belgelerin denetime imkan sağlayacak şekilde dosya arasına alınmamış olduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1. Hüküm tarihinde başka suçtan Burdur E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ve duruşmadan bağışık tutulma talebi olmayan sanık ...'ın hükmün tefhim olunduğu oturuma getirtilmeden veya SEGBİS yolu ile katılımı sağlanmadan yokluğunda mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2. Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, belgede sahtecilik suçlarında aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin ... ait olduğu gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesinin birinci fıkrası da dikkate alınıp, suça konu ... belgesi ve nüfus cüzdanı aslının duruşmaya getirtilip denetime olanak verecek şekilde dosya içine konularak incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve aldatma niteliği olup olmadığının belirlenerek kararda tartışılması, sonucuna göre sanık ...'ın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik inceleme ile sanık ... hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

3. Sanık ...'in suça konu ... belgesi ve nüfus cüzdanını hazırlayıp, diğer sanık ...'a verdiğine dair sanık ...'ın sonradan inkar ettiği beyanı dışında delil bulunmadığı, ... adına düzenlemiş ... belgesi ve çalınması olayını birlikte gerçekleştirdikleri kabul olunsa bile bu durumun suça konu ... belgesi ve nüfus cüzdanındaki değişikliklerin sanık ... tarafından yapıldığının kabulü için yeterli delil sayılamayacağı gözetilmeden sanık ...'in üzerine atılı suçtan beraati yerine mâhkumiyetine karar verilmesi,

Nedenleriyle sanıklar hakkındaki hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2015 tarihli ve 2015/16 Esas, 2015/469 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların ve Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2478, Karar No: 2018/9435, Tarih: 09.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/2478 E.  ,  2018/9435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/ 3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın nedensiz temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine,TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 tl olarak hesabıyla 3.000 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına ” ibaresinin eklenmek suretiyle , sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 09/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4427, Karar No: 2015/6076, Tarih: 02.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/4427 E.  ,  2015/6076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2014

NUMARASI : 2014/1923-2014/380

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.03.2013 gününde verilen dilekçe ile haricen satın almaya dayalı tapu iptali ve tescil, alacak istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın davalı T.. A.. yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 24.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 02.06.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. M.. O.. ile karşı taraftan davalılar vekili Av. E.. B.. ve davalı asil T.. A.. geldiler. Açık Duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Yargıtay 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılar verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6815, Karar No: 2014/4825, Tarih: 09.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6815 E.  ,  2014/4825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.