muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6717, Karar No: 2014/21642, Tarih: 30.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3061, Karar No: 2019/7871, Tarih: 18.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/3061 E.  ,  2019/7871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece kısa kararda kamulaştırma bedeli olarak 73.300,60 TL'ye hükmedildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 127.091,28 TL'ye hükmedildiğinden, kısa karar ile gerekçeli karar çelişiktir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 10/04/1992 gün 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenidir. Bozmadan sonra yerel mahkeme önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaate göre karar verebilir.

Bu nedenle; taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle sair hususlar incelenmeksizin HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3518, Karar No: 2010/9079, Tarih: 24.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3518 E.  ,  2010/9079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava tarihinin 26.10.2009 olmasına rağmen karar başlığında 20.07.2009 olarak yazılması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinde,

Karar başlığındaki dava tarihinin 26.10.2009 olarak değiştirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 24.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24978, Karar No: 2014/9139, Tarih: 13.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/24978 E.  ,  2014/9139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/122826

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/1645 (E) ve 2013/41 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2- 02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, normal tarifeye göre belirlenen cezasız ve vergisiz kaçak tüketim bedeli olan kurum zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurum zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde, “cezasız ve vergisiz kurum zararını giderdiği takdirde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak ve 6 aylık süre de beklendikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.03.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1534, Karar No: 2019/11799, Tarih: 19.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/1534 E.  ,  2019/11799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kısmen kapama nar bahçesi, kısmen kapama ceviz bahçesi niteliğindeki ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak, değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, bozmadan önce tespit edilen kamulaştırma bedeline 10.11.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 22.12.2015 tarihine kadar, bozma sonrası artan kısma ise 10.11.2015 tarihinden son karar tarihi 18.06.2018 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde fark bedele karar tarihine kadar faiz yürütülmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin 1. paragrafında (mahsubu ile bakiye kalan 48.081,80 TL) ibaresinden sonra (7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar kesinleştikten sonra) ibaresinin eklenmesine

b)Gerekçeli kararın 2 nolu bendinin 2. paragrafında yer alan (gözönüne alınarak) kelimesinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (dava konusu taşınmaz hakkında bozmadan önce tespit edilen 297.100,94 TL’lik

kamulaştırma bedeline 10.11.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 22.12.2015 tarihine kadar, bozma sonrası fark bedel 48.081,80 TL'lik kısma ise 10.11.2015 tarihinden son karar tarihi olan 18.06.2018'e kadar yasal faiz uygulanmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7423, Karar No: 2011/13751, Tarih: 13.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7423 E.  ,  2011/13751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında; davalılardan ... hakkındaki davanın reddine, Bursa ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı Bursa ... vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 21.12.2010 günü temyiz eden davalı Bursa ... vekili Av. ... ile aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av. ...'in yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davalı ... vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacı vekili ve davalı Bursa ... vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, Dairemizin geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekilince, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede kadastral durumun ihyası ve eski hale getirilmesi davası açıldığı bildirilmiş, 22.08.2011 tarihli dilekçe ile de Tapu Sicil Müdürlüğünce bölgede geri dönüşüm işlemlerinin tamamlandığı ve tapuların eski hale getirildiği ileri sürülmüştür.

Bu nedenle;

1-Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/299 esas sayılı dava dosyası bu dosya içerisine konulduktan,

2-Davacı vekilinden, bu dosya davacıları tarafından kadastral durumunun ihyası ve eski hale getirilmesine ilişkin dava açılıp açılmadığı sorulup, açılmışsa buna ait dava dosyasının mahkemesinden getirtildikten,

3-Son imar uygulaması sonucu davacılara (murise) hisse verilen 4546 ada, 4 parsele ilişkin tapu kaydının iptal edilip edilmediği, geri dönüşümlerinin yapılıp yeni tapuların oluşturulup oluşturulmadığı ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulup, buna ait tapu kayıtları ve dayanak kaydı belgeler istendikten,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın İKİNCİ KEZ mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33764, Karar No: 2013/21199, Tarih: 24.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33764 E.  ,  2013/21199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a-4, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafii, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında TCK’nın 85/1, 62/1. maddeleri ile tayin edilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, TCK’nın 50/1-a-4. ve 52/2. maddeleri gereğince 605 gün üzerinden günlüğü 20 TL’den adli para cezasına çevrilmesi sırasında maddi hata sonucu 12.100 TL yerine 8100 TL olarak eksik ceza tayini,

2-Sanık hakkında tayin edilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin eksik gösterilmesi, bir günlük adli para cezasının belirlenmesi ve taksitlendirme yapılması sırasında uygulanan kanun maddelerinin ve hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesi ile TCK’nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

3-TCK’nın 52/4. maddesi gereğince, hapis cezasından çevrilen ve taksitlendirilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” hususuna hükümde yer verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (5.) bendine “50” ibaresinden sonra gelmek üzere “/1-a-4” ibaresinin, “taktiren” ibaresinden sonra gelmek üzere “605 gün adli para cezasına çevrilmesine ve bu cezanın TCK'nın 52/2 maddesi gereğince” ibarelerinin, “1 er ay” ibarelerinden sonra gelmek üzere “TCK’nın 52/4. maddesi gereğince” ibarelerinin ve bendin sonuna “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” ibarelerinin eklenmesi ile bentteki “8100” ibaresinin “12100” ibaresi ile değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11997, Karar No: 2023/8640, Tarih: 18.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/11997 E.  ,  2023/8640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/638 E., 2023/116 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay (Kapatılan) 19 Ceza Dairesinin, 08.07.2019 tarihli ve 2019/27456 Esas, 2019/10608 Karar sayılı bozma ilamı sonrasında Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2019/638 Esas, 2023/116 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında atılı suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi , aynı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca mahkeme huzurundaki savunmalarından itibaren 8 yıllık olağan dava

zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi nedeniyle kamu davalarının ayrı ayrı düşmesine, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Malen sorumlu vekilinin temyiz nedeni; münhasıran dava konusu madeni yağların müsadere edilmesi nedeniyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

08.07.2013 tarihinde ihbar üzerine, sanıkların işlettiği ve çalıştığı Nevpet adlı akaryakıt istasyonunda bir araca madeni yağın akaryakıt olarak ikmal edildiği esnada yakalandıkları, Cumhuriyet savcılığından alınan arama kararı ile yapılan aramada işyerinde 782 adet 14 litrelik madeni yağın ele geçirildiği anlaşılmıştır. Dosya kapsamında alınan rapora göre numunenin mineral yağ olduğu sabit olup, akaryakıt olarak ikmal edilirken suçüstü yakalandıkları dosya kapsamından anlaşıldığından madeni yağın müsadereye tabi olduğu saptanmıştır.

IV.GEREKÇE

Temyiz içeriğinin münhasıran eşya müsaderesine yönelik olduğu anlaşılmakla;

Dava zamanaşımına uğrasa dahi, niteliği bakımından müsadereye tabi eşyanın 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsadere edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V.KARAR

IV.GEREKÇE

Temyiz içeriğinin münhasıran eşya müsaderesine yönelik olduğu anlaşılmakla;

Dava zamanaşımına uğrasa dahi, niteliği bakımından müsadereye tabi eşyanın 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsadere edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2019/638 Esas, 2023/116 Karar sayılı kararında malen sorumlu vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden malen sorumlu vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16784, Karar No: 2014/22308, Tarih: 09.12.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/16784 E.  ,  2014/22308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına davacı vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde yerel mahkemenin Yargıtay bozma ilamı sonrasında yaptığı yargılama sonucu verdiği kararın yeniden hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedenleri bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ve yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 09/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4121, Karar No: 2015/13760, Tarih: 22.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4121 E.  ,  2015/13760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/05/2013 gün ve 2009/80-2013/100 sayılı kararı bozan Daire’nin 28/11/2014 gün ve 2013/16990-2014/18560 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalılar arasında ... İlçesi ile ilgili bir prestij kitabının hazırlanması konusunda sözleşme imzalandığını, buna göre davalı gerçek kişinin projenin tüm editörlük hizmetlerini, yayın ile ilgili her türlü çalışmayı gerçekleştirmeyi ve koordine etmeyi üstlendiğini, sözleşmede öngörülen bedelin büyük kısmının ödenmesine ve gönderilen ihtara rağmen davalıların kitabı teslim etmediklerini, bunun üzerine müvekkilinin ödediği bedelin iadesi için davalılar hakkında takip başlattığını ancak davalıların haksız itirazı ile takibin durduğunu ileri sürerek, davalıların itirazının iptaline ve icra inkar tazminatına mahkum edilmelerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Taraf vekilleri, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 22/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.