muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2277, Karar No: 2024/5349, Tarih: 04.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/2277 E.  ,  2024/5349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1606 E., 2024/95 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karşıyaka 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/674 E., 2023/134 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı karşı davacı baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin uzun olduğunu, fiziksel ve psikolojik olarak çocuğu yorduğunu, eğitim hayatını etkilediğini belirterek çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin azaltılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı karşı davacı vekili karşı dava dilekçesinde özetle; davacı karşı davalı annenin çocuğu çok yoğun kurs programı koyduğunu, kişisel ilişki günlerinde dahi çocukla vakit geçiremediğini, babanın yılbaşı, babalar günü, tatillerde çocukla vakit geçirmek istediğini belirterek kişisel ilişki süresinin uzatılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı karşı davacı vekili karşı dava dilekçesinde özetle; davacı karşı davalı annenin çocuğu çok yoğun kurs programı koyduğunu, kişisel ilişki günlerinde dahi çocukla vakit geçiremediğini, babanın yılbaşı, babalar günü, tatillerde çocukla vakit geçirmek istediğini belirterek kişisel ilişki süresinin uzatılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tarafların Karşıyaka 4 Aile Mahkemesinin 2013/886 Esas, 2013/905 Karar sayılı ilamı ile boşandıkları, boşanma ile birlikte ortak çocuk 04.11.2011 doğumlu ...'un velâyetinin davacı anneye verilerek, çocukla davalı baba arasında protokol gereğince kişisel ilişkinin düzenlenmesine karar verildiği, halen çocuğun öğrenci olup, eğitimine devam ettiği, ayrıca hafta içi ve hafta sonu özel kurslara giderek çeşitli aktiviteler içinde bulunarak yoğun bir programının bulunduğu, bunların aksatılmaması ve yerine getirilmesi için daha önce düzenlenen kişisel ilişkinin kaldırılması gerekip, kişisel ilişkinin tarafların mevcut yaşamlarına, ortak çocuğun eğitim- öğretim programına, yaşına ve menfaatlerine uygun olacak şekilde yeniden düzenlenmesi gerektiği gerekçesi ile her iki davanın kısmen kabulü ile Karşıyaka 4.Aile Mahkemesinin 26.12.2013 tarih, 2013/886 Esas ve 2013/905 Karar ilamı ile ortak çocuk ile davalı karşı davacı arasında kurulan kişisel ilişki düzenlenmesine ilişkin kararın değiştirilerek; ortak çocuk ile davalı karşı davacı baba arasında, "Her ayın 1. ve 3. hafta sonları Cuma günü saat 18.00'dan pazar günü saat 18.00'ye kadar, dini bayramların 2 .günü saat 10:00'dan 3.günü saat 18:00'ye kadar, sömestr tatillerinin ilk Cumartesi günü saat 10:00'dan 2. Cumartesi saat 18:00'ye kadar, her yıl ara tatillerde Nisan ayındaki ara tatilin birinci günü Pazartesi saat 10:00’dan beşinci günü Cuma günü saat 18:00’a kadar, her yıl 1 Temmuz saat 10.00’dan 15 Temmuz saat 18.00’a kadar, 15 Ağustos günü saat 10.00’dan, 30 Ağustos saat 18.00’a kadar, babalar gününde saat 10:00’dan saat 18:00’a kadar, yılbaşı tatillerinde çift sayı ile biten yıllarda 31 Aralık saat 20:00’dan 01 Ocak 12:00’ a kadar " çocukla baba arasında tedbiren kişisel ilişki kurulmasına, kararın kesinleştiği tarihten itibaren de kişisel ilişkisinin aynen devamına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı karşı davalı vekili; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, asıl davanın talepleri gibi kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2. Davalı karşı davacı vekili katılma yoluyla; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, asıl davanın reddine, karşı davanın talepleri gibi kabulüne, karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı karşı davalı vekili; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, asıl davanın talepleri gibi kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2. Davalı karşı davacı vekili katılma yoluyla; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, asıl davanın reddine, karşı davanın talepleri gibi kabulüne, karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, delillerin değerlendirilmesinde, kanunun olaya uygulanmasında, gerekçede hata edilmediği, ortak çocuğun içinde bulunduğu yaş dönemi, çocuğun yüksek yararı, sosyal inceleme raporunda yapılan tespitler dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesince çocukla ebeveyn arasında tesis edilen kişisel ilişkinin yerinde ve makul olduğu gerekçesi ile tarafların istinaf başvurularının ayrı yarı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı karşı davalı vekili; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, asıl davanın talepleri gibi kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların ortak çocuğu ile baba arasında kurulan kişisel ilişki süresinin uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 323 inci maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25479, Karar No: 2017/4871, Tarih: 02.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/25479 E.  ,  2017/4871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı .... Tic. A.Ş. vekili ve davalı .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların sürücüsü, maliki, zorunlu trafik sigortacısı ve ihtiyari mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın başka bir araçla çarpıştıktan sonra kaldırımda bekleyen yaya müvekkiline çarpması sonucu müvekkilinin kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığını, ayağının kesilme tehlikesi olduğunu, bakım, tedavi, yol gideri ödediğini, elem çektiğini beyanla fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL maddi, 30.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 4.750,22 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı .... Tic. A.Ş. vekili, kaza tespit tutanağındaki kusur durumunu kabul etmediklerini, talebin fahiş olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... vekili, müvekkilinin ihtiyari mali mesuliyet sigortacısı olup zorunlu mali mesuliyet sigortası limiti üzerinde kalan kısımdan sorumlu olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... vekili, müvekkilinin zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olup sigortalısının kusuru oranında ve poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, açılan davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, buna göre; maddi tazminat taleplerinin kabulüne 4.750,22 TL maddi tazminatın 22/10/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştekeren ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine, ... şirketlerinin sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlı tutulmasına, manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne kısmen reddine, 20.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'den ve davalı ... şirketinden olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacı tarafa verilmesine fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş; hüküm davalı .... vekili ve davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davalı .... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı .... Tic. A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı .... Tic. A.Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2- Davalı .... Tic. A.Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminatın değerlendirilmesinde, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, davalıların sorumluluğunun niteliği, kusur oranları ve özellikle caydırıcı bir etki doğuracak düzeyde olması gerektiği de göz önünde tutularak, meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen tutarlara hükmedilmesi gerekmektedir.

Somut olayda mahkemece Adli Tıp Kurumu'ndan aldırılan raporda davacının ayak parmağı kırığı nedeniyle %2.2 oranında sürekli malul olduğu, 3 aya kadar geçici iş göremeyeceği belirtilmiştir. Davacı 30.000 TL manevi tazminat talep etmiş, mahkemece 20.000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, kazanın meydana geliş şekli, kusur durumu, davacının yaralanmasının niteliği, iyileşme süreci, olay tarihi ve diğer hususlar gözetildiğinde, davacı lehine takdir olunan manevi tazminat miktarı fazla olup hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir miktar daha az manevi tazminata hükmedilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

3- Davalı .... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Motorlu Kara Taşıt Araçları İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının 1. maddesine göre, sigortacı, zorunlu mali sorumluluk sigortası poliçe limitinin dışında (üstünde) kalan miktardan başlayıp, ihtiyari mali sorumluluk sigortası teminat limitine kadar sorumludur.

Somut olayda davalı .... kazaya neden olan aracın ihtiyari mali mesuliyet sigortacısıdır. kazaya neden olan aracın zorunlu trafik sigortacısı olan davalı ....'nin kaza tarihinde geçerli olan poliçe limiti kişi başına sakatlanma ve ölüm için 175.000 TL ve kişi başına tedavi gideri için 175.000 TL olup, mahkemece hükmedilen maddi tazminat (sürekli işgöremezlik ve tedavi-kontrol amaçlı ulaşım gideri) miktarı ise toplam 4.750,22 TL'dir. Bu durumda zarar miktarı zorunlu trafik sigortası limitini aşmadığından mahkemece davalı .... bakımından davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı .... Tic. A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı .... Tic. A.Ş. vekilinin ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı .... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı .... Tic. A.Ş. ve davalı .... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... San. Tic. A.Ş. ve ....'ye geri verilmesine 2.5.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19103, Karar No: 2012/24061, Tarih: 01.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/19103 E.  ,  2012/24061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, icra-inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı kesinleşen işe iade kararı gereği ödenen işe başlatmama tazminatından kesilen gelir vergisi miktarı için ayrı yapılan icra takibi ile dört aylık ücret, ikramiye, kontür, maaş ve ikramiye kesintileri, yemek ücreti alacaklar için ayrı icra takibi yaptığını ve davalının itirazı ile takibin durduğunu, haksız itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir

Davalı davacıya işe başlatmama tazminatından gelir vergisinin kesilerek ödendiğini, diğer alacaklarınında ödendiğinden alacağı bulunmadığından reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece işe başlatmama tazminatından kesilen gelir vergisi için yapılan itirazın iptaline takibin devamına, diğer alacaklar için bilirkişi tarafından hesaplanan kısmi alacak miktarı üzerinden iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminat istemi de reddine karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-16.06.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Buna göre işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilmemeli, sadece damga vergisi kesilmesiyle yetinilmelidir. Aynı yasa ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'na eklenen geçici 77 maddede ise, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlerle ilgili olarak 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21 inci maddesi uyarınca işverenlerce işçiye ödenen işe başlatmama tazminatları, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz. Anılan dönemlere ilişkin işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tevkifatına tabi tutulan mükelleflerin; tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun düzeltmeye ilişkin hükümleri uyarınca tahsil edilen gelir vergisinin red ve iade işlemleri

yapılır” şeklinde kurala yer verilerek daha önce kesilen gelir vergisi ile ilgili iade esasları belirlenmiştir. Anılan düzenlemeye göre daha önce kesilen gelir vergisi tutarları vergi yükümlüsüne iade edilmelidir. Vergi yükümlüsü işçi olup, işçinin fazla ödenen vergiyi ilgili vergi dairesinden talep etme hakkı vardır. Kanunda, vergi sorumlusu olan işverene iadeye dair bir düzenlemeye yer verilmemiştir. İşçi haksız yere kesilen gelir vergisini ilgili vergi dairesinden talep edebileceğine göre, işverenin aynı tutardan sorumluluğuna dair karar verilmesi mükerrer sorumluluğuna yol açacaktır. Bu nedenle işverence işe başlatmama tazminatından kesilerek vergi dairesine yatırılan gelir vergisi yönünden işverenin sorumlu tutulması doğru olmaz.

Dosya içeriğinden kesinleşen işe iade kararı sonrası davalı işverenin davacıyı işe başlatmaması üzerine işe başlatmama tazminatının ödediği konusunda uyuşmazlık yoktur. Davalı tarafından dosyaya sunulan “mahkeme kararına isitinaden ödenecek tazminat hesabı” tablosunda işe başlatmama tazminatından gelir vergisi ile damga vergisi kesinti yapılarak ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda işe başlatmama tazminatında ödenmesi gereken nihai miktar belirlenirken işverenin vergi dairesine ödediğini iddia ettiği gelir vergisi düşülmeden hesaplama yapıldığı görülmüştür.

Mahkemece gelir vergisinin vergi dairesine yatırıldığına dair kayıtlar getirtilip denetlemeden karar vermesi yerinde değildir. İşverenin vergi dairesine kesilen miktarları yatırıldığının anlaşılması durumunda vergi yükümlüsü davacının işe başlatmama tazminatından kesilip vergi dairesine ödenen gelir vergisi miktarını bizzat davacının vergi dairesine başvurarak talep etmesi gerekeceği ve davalı işvereni mükerrer ödeme durumunda bırakacak şekilde karar verilmemesi göz önüne alınarak sonuca gidilmesi gerekir .

Mahkemece davacının işe başlatmama tazminatı kapsamında açtığı itirazın iptali davası ile diğer alacak kalemleri için açtığı itirazın iptali davasının birleştirdiği ve hüküm de her iki dava talebi açısından ayrı kurulduğu halde, hangi dava için verildiği anlaşılmayacak şekilde sadece bir dava için davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi hatalı olmuştur. Her iki davadaki talepler ve kısmen kabul kararlarına göre taraf vekilleri için ayrı ayrı avukatlık ücretinine dair hüküm kurulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14039, Karar No: 2023/9746, Tarih: 25.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/14039 E.  ,  2023/9746 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/93 E., 2018/633 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

İNCELEME KONUSU KARARLAR: Mükerrer açılan kamu davasının reddine

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.11.2022 tarihli ve KYB-2023/121646 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'a karşı 10/10/2017 tarihinde gerçekleştirdiği nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 19/01/2018 tarihli ve 2018/1813 esas sayılı iddianame ile açılan kamu davası üzerine, Bursa 1. Çocuk Mahkemesinin 08/11/2018 tarihli ve 2018/93 esas, 2018/633 sayılı kararı ile aynı olay sebebiyle Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/1019 esas, 2018/40 sayılı dosyasında yargılama yapıldığı gerekçesiyle, mükerrer açılan davanın reddine karar verilmiş ise de,

Suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'a karşı 10/10/2017 tarihinde gerçekleştirdiği nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 28/11/2017 tarihli ve 2017/22278 esas sayılı iddianame ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan mahkûmiyetine ilişkin Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/10/2018 tarihli ve 2017/1019 esas, 2018/40 sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 03/12/2019 tarihli ve 2019/24 esas, 2019/782 sayılı kararında, "...Mağdur ...'a ait işyerinden hırsızlık, işyeri dokunulmazlığın ihlal etme ve mala zarar verme suçları nedeni ile SSÇ ... hakkında açılmış bir dava bulunmadığı, CMK’nın 225/1 maddesine göre hükmün, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği, İlk derece mahkemesince, SSÇ ... hakkında Yusuf Yılmaz'a ait işyerinden hırsızlık, işyeri dokunulmazlığın ihlal etme ve mala zarar verme suçlarını işlediği iddiası ile açılmış dava bulunmadığı halde, bu suçlardan mahkumiyetine karar verilmesinin CMK'nın 225/1. maddesine aykırı olduğu,...BOZULMASINA..." şeklinde belirtilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında usulüne uygun açılmış bir kamu davası bulunmadığından anılan kararın bozulmasına karar verildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...'a karşı 10/10/2017 tarihli eylemleri nedeniyle nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından ortada daha önceden usulüne uygun açılmış bir kamu davası bulunmadığından davanın mükerrer açıldığından bahisle reddine karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE