muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16000, Karar No: 2019/6901, Tarih: 22.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/16000 E.  ,  2019/6901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 20/05/2015 gününde verilen dilekçe ile terekenin TMK'nin 612. maddesi gereğince iflas hükmüne göre tasfiyesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05/05/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vd. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi talebine ilişkindir.

Davacı vekili, muris ...’in 17.05.2014'te vefat ettiğini, geriye mirasçı olarak eşi ..., çocukları ... ve ...’in kaldığını, tüm mirasçıların Mersin 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/779 Esas, 2014/1216 sayılı Kararla mirası gerçek redde bulunduklarını, murisin davalıya 10.03.2013 tanzim, 20.03.2014 vade tarihli 80.000,00TL bedelli bonodan 45.000,00TL borcunun bulunduğunu, mirasçıları aleyhine Mersin 4. İcra Dairesinin 2014/5531 sayılı dosyasından kambiyo senetlerine mahsus icra yoluyla takip başlattıklarını, mirasçıların şikayeti üzerine Mersin 5. İcra Hukuk Mahkemesinin 2014/301 Esas, 2014/398 sayılı Kararında şikayetin kabulüyle Mersin 4. İcra Dairesinin 2014/5531 sayılı takibin iptaline karar verildiğini, muris ...’in terekesinin TMK’nin 612. maddesi gereğince iflas hükümlerine göre tasfiyesini talep etmiştir.

Mirasçılar ... ve ... duruşmadaki beyanlarında mirası reddettiklerini, muristen kalan hiçbir mal varlığının olmadığını bildirmişlerdir.

Mirasçılar vekili duruşmadaki beyanında, davada hukuki yarar bulunmadığını, söz konusu icra takibinde davalılar tarafından itiraz sonucunda icra takiplerinin durduğunu, itirazın iptali davası açılmadan böyle bir yola gidilmesinin hakkın kötüye kullanılması olduğunu ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile muris ...'in terekesinin TMK 612, İİK 108 vd. ile 208 ve tüzüğün 52. maddelerine göre iflas hükümlerince tasfiyesine, karar kesinleştiğinde resmi tasfiyenin ilanına, tasfiye memuru olarak mahkeme yazı işleri mürünün resmi tasfiye memuru olarak tayinine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vd. vekili temyiz etmiştir.

Muris ... 17.05.2014’te vefat etmiş, en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından miras reddolunmuştur.

TMK'nun 612. maddesi "En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan mirasın sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edileceğini, tasfiye sonunda arta kalan bir değer varsa bunun mirasını reddetmemişler gibi hak sahiplerine verileceğini" öngörmektedir. Buradaki "en yakın mirasçılar" kavramıyla anlatılmak istenen, murisin ölümünde ilk bakışta ve doğrudan doğruya mirasçı sıfatına sahip olan yasal mirasçılardır.

TMK'nun 612. maddesi "En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan mirasın sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edileceğini, tasfiye sonunda arta kalan bir değer varsa bunun mirasını reddetmemişler gibi hak sahiplerine verileceğini" öngörmektedir. Buradaki "en yakın mirasçılar" kavramıyla anlatılmak istenen, murisin ölümünde ilk bakışta ve doğrudan doğruya mirasçı sıfatına sahip olan yasal mirasçılardır.

Her ikisi de terekenin (mirasın) tasfiyesini amaçlamakla birlikte; "Terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi" ve "Terekenin resmen tasfiyesi" farklı kurumlardır. Her şeyden önce, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi İcra ve İflas Kanuna göre (İİK. m. 180; 208 vd); terekenin resmi tasfiyesi ise, Medeni Kanun hükümlerine göre (TMK m. 632-635) gerçekleştirilmek durumundadır.

Muris ...’in 17.05.2014 tarihinde ölümüyle, en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından TMK'nin 605/1, 609. maddelerdeki prosüdüre uygun olarak mirası reddolunduğundan; burada uygulanacak tasfiye usulü, "Terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi" usulüdür. İİK'nun 180. maddesi; reddolunan mirasın tasfiyesinin sekizinci bap (m. 208-256) hükümlerine göre; ait olduğu mahkemece yapılacağını hükme bağlamıştır. Öyleyse, mahkemece iflas masası teşkil edilip (m. 208), iflas dairesi oluşturulması, iflas dairesince tasfiyenin adi veya basit şekilde yapılmasına karar verildikten (m. 208/3) sonra seçilecek tasfiye yöntemine göre gerekli işlemlerin yapılmasının izlenmesi, terekeye (masaya) dahil hiçbir malvarlığı bulunmaz ise, iflas dairesince tasfiyenin tatiline karar verilip, bu hususun ilan edilmesi (m. 217), bu ilanda tereke alacaklıları tarafından otuz gün içinde iflasa müteallik muamelelerin tatbikine devam edilmesinin istenmemesi halinde iflasın kapatılacağının açıkça yazılması (m. 217); en son olarak da yürütülecek işlemlerin sonucuna göre iflasın kapanmasına (m. 254) karar verilebileceği gözönüne alınmalıdır.

Somut olayda; mahkemece muris ...’in 17.05.2014'te vefat ettiği, geriye mirasçı olarak eşi ..., çocukları ... ve ...’in kaldığı, en yakın yasal mirasçıların Mersin 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/779 Esas, 2014/1216 sayılı Kararla mirası gerçek redde bulundukları, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi talebiyle açılan davada en yakın yasal mirasçılarının tamamının davalı olması gerektiği dikkate alınıp murisin mirasçılarından ...’in davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanması gerekirken, davada taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ayrıca, murisin en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından mirasın reddedilmiş olması; mirasın, mirasçılık sıfatının murisin ikinci zümre yakınları olan kardeşleri ..., ... ve annesi ...’e geçmesi anlamına gelmeyeceğinden anılan davalıların da bu davada pasif husumet ehliyeti yoktur. Bu sebeple anılan davalılar aleyhine açılan davanın pasif husumetten reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece bu duruma da dikkat edilmemiştir.

Kabule göre de, .... Mahallesi, 301 ada 396 parsel sayılı taşınmaın 1/4'ünün muris adına kayıtlı olduğu, murisin adına kayıtlı 33 DE 269 plakalı araç sebebiyle ... Vergi Dairesine 688,59TL MTV borcu bulunduğunu anlaşılmaktadır. Mahkemece, müteveffaya ait taşınmaza ve araca değer tespiti yapılmasından sonra borcunu karşılayıp karşılamayacağı tespit edileceği gerekçesiyle murisin mirasının tasfiyesine karar verildiği anlaşıldığından yukarıda belirtilen yasal hükümlerin yerine getirildiği söylenemez.

Mahkemece, öncelikle davada taraf teşkili sağlanmalı, sonrasında ise iflas dairesi oluşturularak terekenin defterinin tutulması ve murisin kayden ve irsen taşınmaz maliki olup olmadığının usulünce araştırılması, borçlarının tespit edilmesi, iflas dairesince tasfiyenin adi veya basit şekilde yapılmasına karar verilerek seçilecek yönteme göre işlemlerin yapılması; terekeye (masaya) dahil hiçbir malvarlığı bulunmaz ise, iflas dairesince tasfiyenin tatiline karar verilip, bu hususun ilan edilmesi (m. 217), bu ilanda tereke alacaklıları tarafından otuz gün içinde iflasa müteallik muamelelerin tatbikine devam edilmesinin istenmemesi halinde iflasın kapatılacağının açıkça yazılması (m. 217) gerekirken, anılan hususlar yerine getirilmeksizin eksik incelemeyle karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 22.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20273, Karar No: 2012/2150, Tarih: 20.02.2012

**9. Ceza Dairesi         2009/20273 E.  ,  2012/2150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK’nın 52/2. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, dava konusu yazının yazarını bildirmemiş olması ve dosya içeriğine göre de suçun işlenişine iştirak ettiği ve yazı sahibi gibi sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeden, 3713 sayılı Kanunun 7. maddesinin 2. fıkrası 1. cümlesi yerine 2. cümlesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulanan yasa ve maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümünün başına “5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9359, Karar No: 2024/2406, Tarih: 04.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9359 E.  ,  2024/2406 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1328 E., 2023/1138 K.

DAVACILAR : 1-... 2-... vekilleri Avukat ...

DAVA TARİHİ : ...

KARAR : Bozmaya uyularak hüküm tesisi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iştirak ve yardım nafakası davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne, 25.000,00 TL yardım nafakasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı ... vekili 12.07.2019 tarihli dava dilekçesinde; davalı erkek ile 2005 yılında anlaşmalı olarak boşandıklarını, ortak çocuk 16.04.2002 doğumlu ...'ın velâyetinin anneye bırakıldığını, o tarihlerde serbest avukatlık yapan davalı erkeğin iştirak nafakası talebinde bulunulduğu taktirde çocuğun velâyetini anneye bırakmayacağını, çocuğu kaçırıp bir daha göstermeyeceğini söyleyerek kadını tehdit ettiğini, bu sebeple kadının iştirak nafakası talebinde bulunmadığını, 2013 yılına kadar davalı erkeğin çocukla ilgili maddî sorumluluklarını yerine getirmediğini, çocukla ilgilenmediğini, çocuğun Koç Lisesi sınavlarını kazanarak bu okulda okumaya hak kazandığını, liseden sonra öğrenimine yurt dışında devam edeceğini ve yurt dışı danışmanlık hizmeti almaya başladığını, davalı erkeğin çok kazanan noterlerden birisi olduğunu ve yanında çalışanlarının bulunduğunu, menkul ve gayrimenkul mallarının olduğunu belirterek ortak çocuk yararına aylık 30.000,00 TL iştirak nafakasına hülmedilmesine, çocuk 18 yaşını doldurduktan sonra iştirak nafakasının yardım nafakasına dönüştürülmesine, nafakanın TEFE/TÜFE oranında artırılmasına, dava tarihinden itibaren ise 20.000,00 TL tedbir nafakasının erkekten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı ... vekili 02.07.2020 tarihli birleşen dava dilekçesinde; davacı ...'in 16.04.2020 tarihinde reşit olduğunu, halen ... Özel Lisesinde 11. sınıf öğrencisi olduğunu, iştirak nafakası talepli davanın derdest olduğunu, asıl davada 16.04.2020 tarihi sonrası için nafakanın hüküm altına alınmama ihtimali mevcut olduğundan bu davayı açtıklarını, ortak çocuk ...'in yıl yaz eğitimini Amerika'da alacağını, davacının birçok zorunlu giderinin bulunduğunu belirterek aylık 30.000,00 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline, nafaka miktarına her yıl TEFE/TÜFE oranında artış uygulanmasına, ödenmeyen nafakalara faiz işletilmesine, dava tarihinden itibaren aylık 15.000,00 TL tedbir nafakasının davalı erkekten tahsiline, kararın kesinleşme tarihine kadar tedbir nafakasına yıllık TEFE/TÜFE oranında artış uygulanmasına, ödenmeyen nafakalar için yasal faiz uygulanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı erkek vekili asıl davaya cevap dilekçesinde; iştirak nafakasının çocuğun ergin olmasıyla sona ereceğinden, ergin olma tarihinden sonraki yardım nafakası talebinin usulen mümkün olmadığını, davacı kadının 2013 yılında erkeğe haber vermeden çocuğu özel eğitime yazdırdığını, erkek ile davacı kadın arasında çocuk yetiştirme konularında görüş farklılığının sorunlara neden olduğunu ve neticede erkek ile çocuğun ilişkisinin koptuğunu, erkeğin noterlikteki ilk yıllarında ailesinden maddî destek aldığını, Kartal 29. Noterliğinin yeni kurulan bir noterlik olduğunu, toplamda 3 çalışanının olduğunu, davacı kadının doktorluk mesleğindeki birikimleri ile Kartal'da 2 adet daire aldığını, limitleri yüksek birden fazla kredi kartının bulunduğunu, firma sahibi olduğunu belirterek asıl davanın reddine, aksi halde okulun yıllık peşin eğitim gideri ile çocuğun lüks olmayan zorunlu giderleri nazara alınarak hakkaniyete uygun bir iştirak nafakasına hükmedilmesine, iştirak nafakasının ergin oluncaya kadarki süre ile sınırlandırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde; asıl davaya cevap dilekçesindeki beyanlarını aynen tekrarla, çocuğun öğrenim giderine ortak çocuğun annesi ile ortak olarak katılma hususunda itirazlarının bulunmadığını, zorunlu iaşe giderlerinin de ödenmesine itirazlarının olmadığını belirterek hakkaniyet ölçüsünde nafakanın belirlenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı erkek vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde; asıl davaya cevap dilekçesindeki beyanlarını aynen tekrarla, çocuğun öğrenim giderine ortak çocuğun annesi ile ortak olarak katılma hususunda itirazlarının bulunmadığını, zorunlu iaşe giderlerinin de ödenmesine itirazlarının olmadığını belirterek hakkaniyet ölçüsünde nafakanın belirlenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 09.02.2021 tarihli 2019/555 Esas, 2021/190 Kararı ile; asıl davanın iştirak nafakası talepli, birleşen davanın ise yardım nafakası talepli olduğu, tarafların ortak çocuklarının yargılama aşamasında ergin olduğu dikkate alınarak asıl davanın reddine, birleşen davanın ise tarafların sosyal ve ekonomik durumları, çocuğun eğitim hayatına devam ediyor oluşu, herhangi bir gelirinin bulunmaması, eğitim masraflarının tek başına anne veya baba tarafından karşılanmasının hakkaniyete aykırı olacağı ve nafakanın tek başına zenginleşme aracı olamayacağı yönünde yapılan değerlendirmeler ile birleşen davanın kısmen kabulüyle dava tarihinden itibaren ortak çocuğun eğitim hayatı boyunca devam etmek üzere aylık 9.000,00 TL yardım nafakasının davalı erkekten tahsiliyle birleşen dosya davacısına ödenmesine, nafaka miktarına her yıl TEFE ÜFE oranında artış uygulanmasına karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesince 12.03.2021 tarihli verilen ek karar ile; birleşen davada davacı vekili için yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 14.210,00 TL nisbi vekâlet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, kararın diğer madde hükümleri konusunda herhangi bir değişiklik yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.11.2022 tarihli ve 2021/1627 E., 2022/1884 Karar sayılı kararıyla; yargılama sırasında çocuk ergin olunca iştirak nafakası yasa gereği son bulmuş ise de asıl davada çocuğun ergin olması nedeniyle ret kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle davacı ...'in asıl davaya yönelik istinaf talebinin kısmen kabulüne, asıl dava yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, Tarafların dosyaya yansıyan sosyal ve ekonomik durumları, ortak çocuğun ihtiyaçları ve paranın satın alma gücü ile hakkaniyet ilkesi gereğince asıl davanın kısmen kabulüne, ortak çocuk ... için 12.07.2019 tarihinden itibaren 7.500,00 TL iştirak nafakasının çocuğun ergin olduğu 16.04.2020 tarihine kadar her ay davalıdan tahsil edilerek davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, yargılama aşamasında mahkemece hükmedilen 4.500,00 TL tedbir nafakasının mükerrerliğe neden olmaması için tahsil aşamasında dikkate alınmasına, tarafların dosyaya yansıyan sosyal ve ekonomik durumları, ortak çocuğun ihtiyaçları ve paranın satın alma gücü ile hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında hükmedilen yardım nafakası miktarı az olduğu gerekçesiyle yardım nafakası miktarına yönelik davacı ...'ın istinaf talebinin kısmen kabulüne, birleşen dava yönünden İlk Derece Mahkemesi kararı ile 12.03.2021 tarihli İlk Derece Mahkemesi ek kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulması suretiyle birleşen davanın kısmen kabulüne, ... için birleşen davada 02.07.2020 tarihinden itibaren 15.000,00 TL yardım nafakasının her ay davalıdan tahsil edilerek davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, hükmedilen nafakanın kararın kesinleştiği tarihten itibaren her yıl TÜİK'in açıklayacağı TEFE/TÜFE ortalaması oranında artırılmasına, tarafların haklılık durumlarına göre yargılama giderlerinin taraflar arasında bölüştürülmesine, tarafların sair istinaf itirazlarının ise esastan reddine oy çokluğu ile karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri nafakaların miktarı yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 13.07.2023 tarihli 2023/1386 E., 2023/2572 K. sayılı kararı ile tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı ... yararına takdir edilen yardım nafakasının az olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına, davalı erkeğin tüm, davacılar vekilinin bozma kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyize konu diğer bölümlerin onanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tarafların dosyaya yansıyan sosyal ve ekonomik durumları, ortak çocuğun ihtiyaçları ve paranın satın alma gücü ile hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında hükmedilen yardım nafakası miktarı az olduğu gerekçesiyle birleşen dosya davacısı ...'ın istinaf talebinin kısmen kabulüne, birleşen dava yönünden ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, 12.03.2021 tarihli ek kararın da kaldırılmasına, birleşen davanın kısmen kabulüne, ... için birleşen dava 02.07.2020 tarihinden itibaren 25.000,00 TL yardım nafakasının her ay davalıdan tahsil edilerek davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, hükmedilen nafakanın kararın kesinleştiği tarihten itibaren her yıl TÜİK'in açıklayacağı TEFE/TÜFE ortalaması oranında artırılmasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; nafakanın miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bozma ilamının gereğinin yerine getirilip getirilmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 182 inci, 369 uncu maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

...
Yargıtay — Esas No: 2009/228, Karar No: 2010/69, Tarih: 30.03.2010

**Ceza Genel Kurulu         2009/1-228 E.  ,  2010/69 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname :   2009/223846

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Sanıklar Y.A. ve İ. A.nin, maktûl A.Ç.’yı tasarlayarak kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı TCY’nın 37/1, 82/1-a ve 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin, Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05.06.2007 gün ve 174-149 sayılı res’en temyize tabi olan hüküm, her iki sanık müdafii ile katılan vekili tarafından da temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 19.12.2008 gün ve 3989-8061 sayı ile;

“…Dosya içeriği ve kanıtlardan, sanıkların mensubu bulunduğu A. ailesinden T. A., T. A., H.A.ve çobanları S.A.’ın kaybolduğu, bundan ailenin Ç. Ailesinden H.’i sorumlu tutup, kendisine 02.02.2005 tarihinde pusu kurarak ateş ettikleri, bu olayla ilgili olarak kamu davası açıldığı, olay tarihinde de aynı aileden maktûl A.’yı takiple aracına ateş ederek görev bilinci içinde ve öç almak saikiyle öldürdükleri, A. ailesine mensup kayıp kişilerin öldürülmesine azmettiren olan H. ve bir kısım sanık hakkında 19.01.2007 tarihli iddianame ile İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinde kamu davası açıldığı, maktûl A.’in bu davada adının geçmediği anlaşılmakla sanıkların tasarlayarak kangütme saikiyle eylemi gerçekleştirdikleri anlaşıldığından, yazılı gerekçeyle kangütme saikinin oluşmadığından söz ederek suçun niteliğinde yanılgıya düşülmesi…” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiş;

Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesince 17.04.2009 gün ve 48-109 sayı ile;

“… Kan gütme saikinin uygulanabilme koşulları Yargıtay Genel Ceza Kurulunun bir çok kararında ayrıntıları ile belirtilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.03.1997 tarih ve 1-25/61 sayılı kararında, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.06.1996 tarih ve 1-105/130 sayılı kararında, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.03.1991 tarih ve 1-36/76 sayılı kararında ve benzer bir çok kararında kasten insan öldürmenin kan gütme saiki ile işlendiğinin kabulü için;

a-) Olaya neden olan önceki olay ölümle sonuçlanmış olmalıdır.

b-) Fail önceki suçun failini veya onun mensubu bulunduğu grup ya da aileden birisini öç almak duygusu ile ve bir görev bilinci ile öldürmelidir.

c-) İlk öldürülen ile ikinci suçun faili arasında kan hısımlığı şartı olmayıp suçun münhasıran kan gütme saiki ile işlenmesi yeterlidir.

d-) İlk öldürme olayı ile ikinci olay arasında çok kısa olmayan bir süre geçmeli, bu süre içerisinde fail ilk öldürme olayından duyduğu her türlü acı, kızgınlık ve öfkeden arınarak geleneklerin etkisi ile bir görevi yerine getirmek istek ve bilinci ile hareket etmelidir, denilmiştir.

Yukarıda belirtilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarında da açıklandığı biçimde kasten insan öldürmenin kan gütme saiki ile işlendiğinin kabulü için bu olaya neden olan önceki olayın ölümle sonuçlanmış olması ön koşuldur.