muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/157, Karar No: 2023/274, Tarih: 17.05.2023

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 16.02.2023 tarih ve 13459-456 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU

İtirazın kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Sanığın eyleminin sübutuna ilişkin bir uyuşmazlık ve bu kabulde dosya içeriği itibarıyla herhangi bir isabetsizlik bulunmayan somut olayda; Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna müşterek failliği mi yoksa kasten yaralama suçuna teşebbüsü mü oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Açıklamalar

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda, 765 sayılı Kanun'daki asli iştirak-feri iştirak ayrımı terk edilerek suça iştirakte, faillik ve şeriklik ayrımı öngörülmüş, azmettirme ve yardım etme şeriklik kavramı içinde değerlendirilmiştir.

Kanun’un 37. maddesinde;

"(1) Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur.

(2) Suçun işlenmesinde bir başkasını araç olarak kullanan kişi de fail olarak sorumlu tutulur. Kusur yeteneği olmayanları suçun işlenmesinde araç olarak kullanan kişinin cezası, üçte birden yarısına kadar artırılır." şeklindeki hüküm ile maddenin birinci fıkrasında müşterek faillik, ikinci fıkrasında ise dolaylı faillik düzenlenmiştir.

Kanun’da suç olarak tanımlanan fiilin, birden fazla suç ortağı tarafından iştirak hâlinde gerçekleştirilmesi durumunda TCK’nın 37/1. maddesinde düzenlenen müşterek faillik söz konusu olacaktır.

Öğretideki görüşler de dikkate alındığında müşterek faillik için iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir:

1- Failler arasında birlikte suç işleme kararı bulunmalıdır.

2- Suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurulmalıdır.

Müşterek faillikte, birlikte suç işleme kararının yanı sıra fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurulduğu için her bir suç ortağı fail konumundadır. Fiil üzerinde ortak hâkimiyetin kurulup kurulmadığının belirlenmesinde suç ortaklarının suçun icrasında üstlendikleri rolleri ve katkılarının taşıdığı önem göz önünde bulundurulmalıdır.

Yardım etme ise 5237 sayılı TCK'nın 39. maddesinde;

"(1) Suçun işlenmesine yardım eden kişiye, işlenen suçun ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, onbeş yıldan yirmi yıla; müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde cezanın yarısı indirilir. Ancak, bu durumda verilecek ceza sekiz yılı geçemez.

(2) Aşağıdaki hâllerde kişi işlenen suçtan dolayı yardım eden sıfatıyla sorumlu olur:

Yardım etme ise 5237 sayılı TCK'nın 39. maddesinde;

"(1) Suçun işlenmesine yardım eden kişiye, işlenen suçun ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, onbeş yıldan yirmi yıla; müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde cezanın yarısı indirilir. Ancak, bu durumda verilecek ceza sekiz yılı geçemez.

(2) Aşağıdaki hâllerde kişi işlenen suçtan dolayı yardım eden sıfatıyla sorumlu olur:

a) Suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek.

b) Suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak.

c) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak." şeklinde,

Bağlılık kuralı da aynı Kanun’un 40. maddesinde;

"(1) Suça iştirak için kasten ve hukuka aykırı işlenmiş bir fiilin varlığı yeterlidir. Suçun işlenişine iştirak eden her kişi, diğerinin cezalandırılmasını önleyen kişisel nedenler göz önünde bulundurulmaksızın kendi kusurlu fiiline göre cezalandırılır.

(2) Özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişi fail olabilir. Bu suçların işlenişine iştirak eden diğer kişiler ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulur.

(3) Suça iştirakten dolayı sorumlu tutulabilmek için ilgili suçun en azından teşebbüs aşamasına varmış olması gerekir." biçiminde,

Düzenlenmiştir.

Ancak belli sıfata sahip olan kişilerce işlenebilen suçlara özgü suç denmektedir. Örneğin, zimmet ve rüşvet gibi suçlar ancak kamu görevlisi sıfatına haiz kişilerce işlenebileceğinden özgü suç niteliğindedir.

Suçun icrasına iştirak etmekle birlikte, işlenişine bulunduğu katkının niteliği gereği kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen diğer suç ortaklarına şerik denilmekte olup 5237 sayılı TCK’da şeriklik, azmettirme ve yardım etme olarak iki farklı şekilde düzenlenmiştir. Buna göre, kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen veya özel faillik vasfını taşımadığı için fail olamayan bir suç ortağı, gerçekleşen fiilden 5237 sayılı Kanun’un 40. maddesinde düzenlenen bağlılık kuralı uyarınca sorumlu olabilecektir.

Azmettirme 5237 sayılı TCK'nın 38. maddesinde;

"(1) Başkasını suç işlemeye azmettiren kişi, işlenen suçun cezası ile cezalandırılır.

(2) Üstsoy ve altsoy ilişkisinden doğan nüfuz kullanılmak suretiyle suça azmettirme hâlinde, azmettirenin cezası üçte birden yarısına kadar artırılır. Çocukların suça azmettirilmesi hâlinde, bu fıkra hükmüne göre cezanın artırılabilmesi için üstsoy ve altsoy ilişkisinin varlığı aranmaz.

(3) Azmettirenin belli olmaması hâlinde, kim olduğunun ortaya çıkmasını sağlayan fail veya diğer suç ortağı hakkında ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmi yıldan yirmibeş yıla kadar, müebbet hapis cezası yerine onbeş yıldan yirmi yıla kadar hapis cezasına hükmolunabilir. Diğer hâllerde verilecek cezada, üçte bir oranında indirim yapılabilir." şeklinde düzenlenmiştir.

(3) Azmettirenin belli olmaması hâlinde, kim olduğunun ortaya çıkmasını sağlayan fail veya diğer suç ortağı hakkında ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmi yıldan yirmibeş yıla kadar, müebbet hapis cezası yerine onbeş yıldan yirmi yıla kadar hapis cezasına hükmolunabilir. Diğer hâllerde verilecek cezada, üçte bir oranında indirim yapılabilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Azmettirme, belli bir suç işleme hususunda henüz bir düşüncesi olmayan kişide, bir başkası tarafından suç işleme kararının oluşmasının sağlanmasıdır. Eğer kişi daha önceden suçu işlemeye karar vermiş ise bu takdirde azmettirme değil, artık aynı Kanun'un 39/2. maddesi kapsamında manevi yardım söz konusu olacaktır. Azmettiren konumundaki kişinin kasten hareket etmesi gerekir. Bu kastın, failde belli bir suçu işleme konusunda karar oluşturmayı, suçun bu kişi tarafından işlenmesi hususunu ve azmettirilen suçun kanuni tanımındaki unsurlarını kapsaması gerekli olmasına karşın, eylemin yer ve zamanı ile işleniş tarzına ilişkin ayrıntıların belirlenmesine gerek yoktur.

TCK’nın 39/2. maddesindeki düzenlemeye göre, yardım etme; maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmaktadır.

1- Bir suçun işlenmesine maddi yardımda bulunma çok çeşitli şekillerde ortaya çıkmakla birlikte anılan maddede maddi yardım;

a) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek,

b) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak,

Olarak sayılmış,

2- Manevi yardım ise;

a) Suç işlemeye teşvik etmek,

b) Suç işleme kararını kuvvetlendirmek,

c) Suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaad etmek,

d) Suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek,

Şeklinde belirtilmiştir.

Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir.

B. Somut Olayda Hukukî Nitelendirme

d) Suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek,

Şeklinde belirtilmiştir.

Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir.

B. Somut Olayda Hukukî Nitelendirme

Sanık ...'ın, inceleme dışı sanık ...'ın oğlu olduğu, maktul ... ile de akrabalığının bulunduğu, Kurban Bayramı nedeniyle şehir dışında yaşayan sanığın da aralarında bulunduğu çok sayıda kişinin memleketleri olan... köyüne ziyarete geldikleri, bayram sabahı, inceleme dışı sanık ...’ın komşusu ...’yı ziyarete gittiği, ... ve ...’ın kardeşi ... ile birlikte evin balkonunda oturup konuştukları, maktul ...’ın ise sevk ve idaresindeki aracıyla köy içerisinde manevra yaptığı sırada ...’nın bahçe duvarına çarptığı, inceleme dışı sanık ... ile geçmişe dayalı husumeti bulunan maktulün tartışmaya başladıkları, alkollü olan maktulün tartışmanın hararetlenmesi ile inceleme dışı sanık ...'e küfrettiği, ...’nın evinin karşısındaki evde kalan ve yükselen seslerden babası ...’ın maktulle kavgaya tutuştuğunu anlayan sanık ...'ın evdeki av tüfeğini alarak dışarı çıktığı, evinin hemen önündeki yıkık bir duvarın yanına mevzilendiği, inceleme dışı sanık ...’ın bulunduğu evin balkonundan tabanca, sanığın da mevzilendiği bu duvarın dibinden av tüfeği ile maktulün bulunduğu araca ateş ettikleri, çok sayıda isabet alan aracın içerisindeki maktulün başına isabet eden mermi çekirdeği ile hayatını kaybettiği, aracın sağ ön tekerleği, sağ ön çamurluğu, sağ kapı ve camına sanığın ateşlediği av tüfeğinden çıkan çok sayıda saçma tanesinin isabet ettiği anlaşılan olayda; meydana gelen kavga sırasında sanık ...’ın inceleme dışı sanık ... ile birlikte maktulü öldürme suçuna ilişkin olarak olay anında karar aldığı ve mevzilendiği yerden ateş etmek suretiyle kasten öldürme suçunun işlenişi üzerinde inceleme dışı sanık ... ile birlikte hâkimiyet kurduğu anlaşıldığından, kasten öldürme suçuna müşterek fail olarak katıldığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.05.2023 tarihli müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/35476, Karar No: 2021/4451, Tarih: 15.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/35476 E.  ,  2021/4451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nin 62/1. maddesi yerine 61. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14829, Karar No: 2015/28530, Tarih: 06.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/14829 E.  ,  2015/28530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ö.. Petrol İnş. Ltd. Şti. vekili avukat K.. Ç.. ile 1-S.. B.. vekili avukay P.. A.. 2-E.. V.. vekili avukat S.. D.. aralarındaki dava hakkında Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 07.05.2007 gün ve 2007/146 2013/698 sayılı hükmün Dairemizin 26.02.2015 tarih ve 2014/14635 2015/6099 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 250.00 (ikiyüzelli) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 06.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1668, Karar No: 2019/8874, Tarih: 20.11.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/1668 E.  ,  2019/8874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı mirasçısı ... temsilcileri avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Türk Medeni Kanununun 612. maddesinde “En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, sulh mahkemesince iflâs hükümlerine göre tasfiye edilir."  hükmü mevcut olup, buna göre .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/2197 Esas, 2018/2147 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere davalı mirasçılarının mirası red ettikleri anlaşılmıştır. Ancak mahkemece miras, iflas hükümlerine göre tasfiye edilmeyip, veraset ilamında belirtilen en yakın mirasçı dışındaki ... temsilcilerine gerekçeli kararın tebliğ edilmiş olduğu görülmüştür.

O halde Mahkemece, müteveffa davalı ...'a ait terekeye temsilci atanmasına müteakip, tereke temsilcisine gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ile temyiz süresi geçtikten sonra iade edilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 20/11/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/400, Karar No: 2021/4149, Tarih: 14.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/400 E.  ,  2021/4149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 35. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kiraya veren ile aralarında 15/12/2014 tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğunu, depo olarak kullanılan kiralananın içerisinde ürünlerin olduğu sırada bölgede meydana gelen yağışlar nedeni ile çatısının çöktüğünü ve malzemelerin kullanılamaz hale gelerek maddi zarara uğradığını, deponun ilk yağışta çatısının çökmesinin ve ciddi hasar oluşmasının kiralananın kullanım amacına uygun olmadığının göstergesi olduğunu, delil tespiti sırasında bilirkişi raporu ile belirlenen 269.721,64TL zarar bedeli ve 3.500TL hasarlı ürünlerin imha edilme bedeli olmak üzere toplam 273.221,64TL asıl alacak ve bu alacağa işlemiş faiz üzerinden davalıya yönelik icra takibi başlattığını, davalının itirazı üzerine icra takibinin durduğunu belirterek davalının itirazının iptaline, takibin devamına, haksız ve kötü niyetli davalının alacağın % 20 sinden az olmamak üzere icra inkâr tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı; kiralananın kiracı davacıya temiz ve sağlam olarak teslim edildiğini, tavanın çift katlı su geçirmez ısı yalıtımlı branda ile kaplı olduğunun sözleşmeye şerh düşüldüğünü, davacının kiralananı bu şekilde teslim aldığını, bu nedenle meydana gelen hasardan ve zarardan sorumluluklarının bulunmadığını belirtmiş, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kısmen kabulüne, zararın meydana gelmesinde tarafların ortak kusuru bulunduğu gerekçesiyle icra takibinin 136.610,82TL asıl alacak üzerinden devamına, asıl alacak likit olmadığından icra inkâr tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesince, tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesince, tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) HMK’nın ispat yükünü düzenleyen 190. maddesine göre ispat yükü; kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesi gereğince de, kural olarak, herkes iddiasını ispat etmekle yükümlüdür.

Somut olayda; davacı, zarar gören malların imha edildiğini belirterek 3.500TL imha işlemi için yapmış olduğu harcamanın davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacının, zarar gören malları imha ettiğine dair dosyaya herhangi bir delil sunmadığı ve bu hali ile imha işlemini ispatlayamadığı anlaşılmaktadır. Buna göre, ilk derece mahkemesince, davacının uğradığı zarar belirlenirken ispatlanamayan imha bedelinin bu zarara eklenmemesi gerekirken davalının imha bedelinden de sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-) Dosyada yer alan 23.03.2017 tarihli tekstil mühendisi ve mali müşavir bilirkişi tarafından düzenlenmiş rapor içeriğinde tekstil ve deri piyasasındaki ürünlerin mutlaka geri dönüşümü, ikinci el veya hurda halde satışının mümkün olduğu, ancak değer tespiti istenen 6.327 çift ayakkabının hasar sonrası durumlarının tespiti yapılamadığından imha gereksinimi ve bedeli hususunda net bir kanaat elde edilemediği belirtilmiştir. Bu hali ile bilirkişi raporu yetersiz olup hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece, özellikle içinde deri tekstili ve ayakkabı sektöründen bir uzmanında yer alacağı bilirkişi heyetinden tüm dosya içeriği ve özellikle zarar gören mallara ait fotoğraflar üzerinde ayrıntılı inceleme yapılmak suretiyle zarar gördüğü belirtilen ürünlerin ikici el satışından veya hurda olarak kullanımından (geri dönüşümünden) bedel elde edilip edilemeyeceği hususunun da belirlenip tazminat miktarı konusunda düzenlenecek olan rapor sonucunda uyuşmazlığın çözümü gerekirken eksik inceleme neticesinde hüküm kurulmuş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davalı lehine BOZULMASINA, 4,90 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 14/04/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/578, Karar No: 2024/3870, Tarih: 14.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/578 E.  ,  2024/3870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1497 Esas, 2022/1682 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi (Esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle)

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/267 E., 2019/213 K.

Taraflar arasınd Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin başvurunun esastan reddine, davalı vekilinin başvurusunun ise kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA