muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1849, Karar No: 2019/7606, Tarih: 28.11.2019

04.04.1997 tarihinde imzalanan ve 09.12.2003 tarih ve 25311 sayılı Resmi Gazete de yayımlanıp yürürlüğe giren Avrupa Biyotıp Sözleşmesi de iç hukukumuzun bir parçası haline gelmiş olup, Sözleşme'nin ''amaç'' başlıklı 1. maddesinde ''Bu sözleşmenin tarafları tüm insanların haysiyetini ve kimliğini koruyacak ve biyoloji ve tıbbın uygulanmasında, ayırım yapmadan herkesin, bütünlüğüne ve diğer hak ve özgürlüklerine saygı gösterilmesini güvence altına almakla yükümlüdürler", yine 4. maddesinde “...araştırma dahil, sağlık alanında herhangi bir müdahalenin ilgili mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olarak yapılması gerekir” düzenlemesi mevcuttur. Avrupa Biyotıp Sözleşmesi yazılı olan veya yazılı olmayan meslek kurallarına uygun müdahaleyi güvence altına almaktadır. Ayrıca, uygulamanın tedavi ya da yaşam kalitesinin yükseltilmesi amacına yönelmesinin zorunlu olduğu belirtilmektedir. Burada kastedilenin tıbbi standartlar olduğu konusunda bir duraksama bulunmamalıdır. Yine sözleşmenin 5. maddesinde “(1) Sağlık alanında herhangi bir müdahale, ilgili kişinin bu müdahaleye özgürce ve bilgilendirilmiş bir şekilde muvafakat etmesinden sonra yapılabilir. (2) Bu kişiye, önceden, müdahalenin amacı ve niteliği ile sonuçları ve tehlikeleri hakkında uygun bilgiler verilecektir. (3) İlgili kişi, muvafakatini her zaman serbestçe geri alabilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

6023 sayılı Türk Tabipleri Birliği Kanunu’nun 59/g maddesi uyarınca çıkartılan Hekim Etiği Yönetmeliği’nin ''Aydınlatılmış Onam'' başlıklı 26. maddesinde “Hekim hastasını, hastanın sağlık durumu ve konulan tanı, önerilen tedavi yönteminin türü, başarı şansı ve süresi, tedavi yönteminin hastanın sağlığı için taşıdığı riskler, verilen ilaçların kullanılışı ve olası yan etkileri, hastanın önerilen tedaviyi kabul etmemesi durumunda hastalığın yaratacağı sonuçlar, olası tedavi seçenekleri ve riskleri konularında aydınlatır. Yapılacak aydınlatma hastanın kültürel, toplumsal ve ruhsal durumuna özen gösteren bir uygunlukta olmalıdır. Bilgiler hasta tarafından anlaşılabilecek biçimde verilmelidir. Hastanın dışında bilgilendirilecek kişileri, hasta kendisi belirler. Sağlıkla ilgili her türlü girişim, kişinin özgür ve aydınlatılmış onamı ile yapılabilir. Alınan onam, baskı, tehdit, eksik aydınlatma ya da kandırma yoluyla alındıysa geçersizdir.“ denilmiştir.

Hasta Hakları Yönetmeliği'nin 11.maddesinde hastanın, modern tıbbi bilgi ve teknolojinin gereklerine uygun olarak teşhisinin konulmasını, tedavisinin yapılmasını ve bakımını istemek hakkına sahip olduğu, tababetin ilkelerine ve tababet ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı veya aldatıcı mahiyette teşhis ve tedavi yapılamayacağı; bilgilendirmenin kapsamı başlıklı 15. maddesinde, hastaya; a) Hastalığın muhtemel sebepleri ve nasıl seyredeceği, b) Tıbbi müdahalenin kim tarafından nerede, ne şekilde ve nasıl yapılacağı ile tahmini süresi, c) Diğer tanı ve tedavi seçenekleri ve bu seçeneklerin getireceği fayda ve riskler ile hastanın sağlığı üzerindeki muhtemel etkileri, ç) Muhtemel komplikasyonları, d) Reddetme durumunda ortaya çıkabilecek muhtemel fayda ve riskleri, e) Kullanılacak ilaçların önemli özellikleri, f) Sağlığı için kritik olan yaşam tarzı önerileri, g) Gerektiğinde aynı konuda tıbbî yardıma nasıl ulaşabileceği hususlarında bilgi verileceği; 18. maddesinde ise, ''Bilgi, mümkün olduğunca sade şekilde, tereddüt ve şüpheye yer verilmeden, hastanın sosyal ve kültürel düzeyine uygun olarak anlayabileceği şekilde verilir. Hasta, tıbbi müdahaleyi gerçekleştirecek sağlık meslek mensubu tarafından tıbbi müdahale konusunda sözlü olarak bilgilendirilir. Bilgilendirme ve tıbbi müdahaleyi yapacak sağlık meslek mensubunun farklı olmasını zorunlu kılan durumlarda, bu duruma ilişkin hastaya açıklama yapılmak suretiyle bilgilendirme yeterliliğine sahip başka bir sağlık meslek mensubu tarafından bilgilendirme yapılabilir.'' düzenlemesi yer almaktadır.

Özetle hekim, görevini özenle yerine getirmeli ve hastanın bilgi alma hakkı kapsamında onu aydınlatmalıdır. Somut olayda, hekimin down sendromunu teşhise yönelik bir hatasının veya bu anomaliyi teşhise yönelik imkanlar konusunda hastayı aydınlatmamasının sorumluluğunu doğuracağı izahtan varestedir.

Davacılardan anne ve baba, dava dışı hekimin kusurlu davranışı sebebiyle, anne karnındaki bebekte var olan down sendromunun tespit edilemediğini, kürtaj haklarının ellerinden alındığını ileri sürmektedir.

Davacılardan anne ve baba, dava dışı hekimin kusurlu davranışı sebebiyle, anne karnındaki bebekte var olan down sendromunun tespit edilemediğini, kürtaj haklarının ellerinden alındığını ileri sürmektedir.

Mahkemece, hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nun 16.10.2017 tarihli raporunda, ''1981 doğumlu anne...'nün 29.11.2012 tarihinde, down sendromu teşhisi konulan canlı bir erkek bebek doğurduğu, ailenin Down tarama testleri konusunda bilgilendirilmesinin güncel tababet uygulamalarının içinde olduğu, tarama testlerinin Sağlık Bakanlığı tarafından uygulanması zorunlu bir tetkik olarak bildirilmediği, bu testin yapılması durumunda doğacak bebekte down sendromu vardır veya yoktur şeklinde kesin bir sonuca gitmenin mümkün olmadığı, tarama testlerinde annenin yaşı, hormonal değerleri ve testin özelliğine göre USG sonuçlarını göz önüne alarak bir risk oranı belirlendiği, oranın istatistikler ışığında risk sınırının üstünde bir değer göstermesi durumunda amniosentez gibi ileri tetkikler önerilebileceği, tanı koydurucu olan bu ileri gelişimsel tetkiklerde %1 oranında düşük riski olduğu, tarama testlerinin sonuçlarının risk sınırı üzerine çıkmasının bebekte mutlaka down sendromu olduğu anlamına gelmeyeceği gibi risk sınırının altında olduğu durumlarda bebekte down sendromu görülebileceği, test sonucunun yukarıda söz edilen parametrelere göre kaç gebenin birinde karşılaşılabileceğini gösterdiği,...'nün 19.07.2012 tarihli tarama testinin risk sınırının altında (1/8490) olduğundan (risk sınır 1/300) kişiye Dr. ... tarafından aminosentez önerilmemesinin bir eksiklik olmadığı, eylemin tıp kurallarına uygun olduğu” yönünde oybirliği ile görüş bildirilmiştir.

Öncelikle Adli Tıp Kurumu raporu, hekimin üçlü tarama testinin uygulanmasında sadece üç hormon değerinin normal değerlerde olması ile yetinerek risk analizi yaptığı, bu hormon değerlerinin annenin yaşı, kilosu, ırkı, bebeğin gebelik haftasına ait bilgilerle birlikte bir bilgisayar programı aracılığı ile yorumlanmadığı ve aynı gün yapılan ultrasonografide ''%3-6 oranında anomaliye rastlanabilir'' notunun bulunduğu şeklindeki önceki raporlarda yer alan tespitlere ilişkin hiçbir açıklama içermemektedir. Bir başka anlatımla, raporda üçlü test sonucu elde edilen risk oranının, tarama testinin risk sınırının altında çıktığı ve bu sebeple hekim tarafından aminosentez önerilmemesinin bir eksiklik olmadığı belirtilmiş ise de, rapor üçlü tarama testinin gerektiği gibi yapılmadığına, dolayısıyla bulunan değerin ve bu değer esas alınmak sureti ile bebeğin down sendromlu olma riskinin sınır altında olduğuna ilişkin varılan sonucun doğru olmadığına dair tespit ve davacı yan itirazlarına cevap vermemektedir.

Mahkemece alınan tüm raporlarda belirtildiği gibi, üçlü tarama testi sonucunda elde edilen düşük risk oranına rağmen bebeğin down sendromlu olma ihtimali bulunmakta olup, bebeğin down sendromlu olup olmadığının tespiti için kesin tanı yöntemlerine başvurulması gerekmekte, ancak bu yöntemler de düşük gibi riskleri beraberinde getirmektedir. Bu durumda hekim, üçlü tarama testi sonucunda elde edilen düşük risk oranına rağmen bebeğin down sendromlu olabileceğini, kesin tanı için başvurulabilecek yöntemleri, bu yöntemlerin risklerini, yukarıda açıklanan mevzuat hükümleri gereğince ve usulünce anneye/babaya açıklamalı, onları aydınlatmalıdır. Aydınlatma yükümlülüğünün yerine getirildiğini ispat yükü ise hekimdedir. Mahkemece bu hususta herhangi bir değerlendirme yapılmamıştır.

Bu durumda mahkemece, sağlık hizmetinin verilmesinde tıbbı gereklere uygun teşhis, tedavi ve bakımı özenle yapma görevinin hekime ait olduğu, hastanın uygulanan ve diğer tanı, tedavi seçenekleri ve bu seçeneklerin getireceği fayda ve riskler ile hasta sağlığı üzerindeki muhtemel etkileri, komplikasyonları ve reddetme durumda ortaya çıkabilecek muhtemel fayda ve riskleri konusunda bilgi edinme hakkının bulunduğu, bu bilgilendirmenin hekim tarafından hastanın sosyal ve kültürel düzeyine uygun olarak anlayabileceği şekilde yapılması gerektiği, hastayı bu şekilde aydınlatma yükümlülüğü bulunan hekimin, bu yükümlülüğünü mevzuata ve usule uygun şekilde yerine getirdiğini ispatlamak zorunda olduğu, ispat yükünün hekimde bulunduğu kabul edilerek, taraf delilleri toplanıp sonucuna göre karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün temyiz eden davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26663, Karar No: 2022/3161, Tarih: 22.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/26663 E.  ,  2022/3161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 21/01/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiklerini bildirmiş olup davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere hakem kararını saklayan ... Asliye Ticaret Mahkemesi'ne İŞLEMSİZ İADESİNE, 22/02/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14060, Karar No: 2015/18440, Tarih: 15.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/14060 E.  ,  2015/18440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beytüşşebap Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2015

NUMARASI : 2014/23-2015/11

Davacı tarafından sunulan 23.02.2013 havale tarihli temyiz dilekçesinde, adli yardımlı olması nedeniyle harç alınmadığı belirtilmiş ise de, dosya içerisinde davacının adli yardım talebinin kabul edildiğine dair ek karar veya ara karara rastanılmamıştır. Bu kapsamda, Mahkemece davacının adli yardım talebi kabul edilmiş ise buna ilişkin kararın dosya arasına alınması, adli yardım talebininin kabulüne ilişin kararının bulunmaması halinde, HMK'nun 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 344. (HUMK'nun m. 434/3 fıkrası) maddesi gereğince alınması gerekli temyiz başvuru vc temyiz karar harcının tamamlanması için muhtıra çıkarılması, verilecek 7 günlük kesin süre içerisinde temyiz harçlarının tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun muhtırada belirtilmesi, verilen kesin süre içinde istenen temyiz harçları tamamlanmadığı taktirde mahkemece başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verileceği konusunda aynı biçimde muhtırada uyarı yapılması, tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük kesin sürenin dolmasının beklenilmesi, süresi içinde temyiz harçları yatırılmadığı taktirde hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilerek, bu ek karar anılan ilgiliye tebliğ edilip, ek karara karşı temyiz süresinin beklenilmesi, süresi içerisinde yatırıldığı taktirde temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesi’ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31376, Karar No: 2015/26514, Tarih: 23.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31376 E.  ,  2015/26514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının devredilen ... Belediyesinde belediyenin kurduğu davalı şirket işçisi olarak atölye işlerinde çalıştığını, 6360 sayılı Yasa ile hem belediyenin hem de çalıştıkları şirketin ... Büyükşehir Belediyesine devredildiğini, devirden sonra emir ve talimatları Büyükşehir Belediyesi yetkililerinden alarak davacı ve arkadaşlarının Liman İşletmesinde 28.02.2015 tarihine kadar çalıştıklarını davalı şirketçe ekonomik nedenler ve liman işletmeciliği faaliyetinin şirketin iştigal konusu olmaktan çıktığı gerekçe gösterilerek iş akitlerinin feshedildiğini, Büyükşehir Belediyesince işlerin başka bir şirket tarafından gördürülmesine karar verildiğini, davacının işe girdiğinden itibaren ... Belediyesinin asıl işlerinde çalıştırıldığını, devir nedeniyle Büyükşehir Belediyesi işçisi olduklarını ve çalıştığı işlerin devam ettiğini belirterek feshin geçersizliğine davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı İdare vekili, husumet itirazında bulunarak davacının diğer davalı şirket işçisi olarak çalıştığını, her ne kadar şirket Büyükşehir Belediyesine devredilmişse de noterlikçe hisse devri yapılmayıp devir işlemlerinin kesinleşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili ise davalı şirkette otuz işçi çalışmadığını, şirketin tek faaliyet alanı liman ve yat işletmeciliği alanının kapatıldığını, davacıları istihdam olanağının kalmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı şirket vekili ise davalı şirkette otuz işçi çalışmadığını, şirketin tek faaliyet alanı liman ve yat işletmeciliği alanının kapatıldığını, davacıları istihdam olanağının kalmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacıların ... İnşaat Tic.Ltd.Şti. bünyesinde işçi olarak çalıştığı, çalışan bu işçilerin limanda görev yaptığı, ... Limanının 6360 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce ... Belediye Başkanlığı tarafından işletildiği, ... İnşaat Tic.Ltd.Şti'.nin 6360 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce en büyük ortağının %92 hisse ile ... Belediye Başkanlığı olup şirketin belediye şirketi olduğu, şirket elemanlarına 6360 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce belediye başkanının emir ve talimat verdiği, 6360 sayılı yasanın yürürlüğe girmesi nedeni ile ... İnşaat Tic.Ltd.Şti.' nin 12.03.2014 tarihli ve 104 Karar nolu ... Valiliği Devir Tasfiye Komisyon Başkanlığının kararına göre Silifke İlçesi ... beldesinde bulunan ... İnşaat Tic.Ltd.Şti'nin ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına devredilmiş sayılmasına ilişkin karar alındığı, karar akabinde Ticaret Sicil Müdürlüğü kayıtlarına göre şirketin 60.400 hissesinin 60.397 hissesinin ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına devredildiği, böylece şirketin ...'nın şirketi olduğu, limanda faaliyetlerin devam ettiği, ... Liman Başkanlığına Yazılan müzekkereye verilen 21.05.2015 tarihli cevabi yazıya göre ... Belediye Başkanlığı adına ... İnşaat Tic.Ltd.Şti.tarafından işletilen Limanın 6360 sayılı Yasa gereğince ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına hak lehtarlığının geçmesi nedeni ile çalışan işçilerin işe alım ve iş akitlerinin feshinden ... Büyükşehir Başkanlığı Denizcilik Daire Başkanlığının sorumlu olduğu, belediyeye yazılan müzekkereye rağmen yeni alınan işçilerin nasıl alındığı konusunda beyanda bulunulmadığı, iş akdinin feshinin geçerli bir nedene dayanmadığı gerekçesiyle davacının ... İnşaat Tic.Ltd.Şti'ne işe iadesine, hükmedilen ücret ve tazminatların davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin gerektiğine karar verilmiştir.

6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinde tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köylerin, mevcut personelini, taşınır ve taşınmazlarını, iş makineleri ve diğer taşıtları ile kamu kurum ve kuruluşlarına olan alacak ve borçlarına katılacakları ilçe belediyesine bu Kanunun yayımlandığı tarihten itibaren bir ay içinde bildireceği (geçici m.1/2), son olarak birinci maddeye göre tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köylerin personeli, her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlarının komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluşu veya ilçe belediyesine devredileceği ve devir işleminin ilk mahalli idareler genel seçimi itibarıyla uygulamaya konulacağı (geçici m.1/3) bildirilmiştir.

Somut olayda devredilen ... Belediyesinin şirketi olan davalı ... Tic. Ltd. Şti. diğer davalı ... Başkanlığına 6360 sayılı Yasa gereği devredilmiş ve devrin ilk mahalli idareler seçimleri itibariyle uygulamaya konulacağı yasada düzenlenmiştir. Ulaştırma Bakanlığı ... Liman Başkanlığının cevap yazısına göre de hak lehtarlığının Büyükşehir Belediyesi Denizcilik Dairesi Başkanlığı sorumluluğunda olduğu belirtilmiştir. 31.03.2014 tarihinden itibaren daha önce liman işlerinde çalışan birkaç işçi dışında, atölye işçisi olarak ... Belediyesi Fen işlerinde ve başka işlerde çalışan davacı ve arkadaşları devirden sonra Büyükşehir Belediyesinde tamamı liman işçisi olmuşlardır. Bu nedenle Mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesi yönünde karar verilmesi isabetli olup davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değil ise de işe iadenin Büyükşehir Belediyesi İşçisi olması nedeniyle ... Büyükşehir Belediyesi'ne yapılması gerekirken yazılı gerekçe ile davalı şirkete işe iadesi isabetli olmamıştır. Bu durum kararı temyiz eden davalı ... Ltd. Şti.nin de hak alanını ilgilendirdiğinden 4857 sayılı İş Yasasının 20/3. maddesi uyarınca hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının ... Büyükşehir Belediyesi işyerine İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı ... tarafından süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminatın her iki davalının müştereken ve müteselsilen birlikte sorumlu olmak kaydı ile miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için davalı ... Başkanlığına süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5.Alınması gereken 27,70 TL harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yapmış olduğu 160.50 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

8.Kalan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine, davalı Belediyeden harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına

9.Temyiz harcının istek halinde davalı şirkete iadesine, 23.12.2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17157, Karar No: 2018/1870, Tarih: 22.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/17157 E.  ,  2018/1870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından sanık ... hakkında 29.12.2011 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı TCK.nun 152/1...a, 86/2. madde ve fıkraları uyarınca hükümlülüğüne dair; TEKİRDAĞ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2014 gün ve 2014/32 esas, 2014/170 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Kasten yaralama suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Zararın kovuşturma evresinde ve hüküm verilmeden önce giderilmiş olması karşısında, TCK.nun 168/2. maddesi uyarınca verilen cezanın yarısına kadar indirim yapılması gerekirken 168/1. maddesi uygulanarak 2/3 oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.