muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2432, Karar No: 2014/28365, Tarih: 27.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/2432 E.  ,  2014/28365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat

- Sanık ... hakkında hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, Cumhuriyet savcısının eksik inceleme yapıldığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden “Sanığın toplam 300 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasının günlüğü sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak takdiren 20,00 TL hesabı ile sanığın 300 gün karşılığı 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” ibaresinin çıkarılıp yerine “sanığa tayin olunan 5 ay hapis cezasının TCK.nun 50/1...a ve 52/2. madde ve fıkraları uyarınca günlüğü takdiren 20 TL hesabıyla 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” ve “Sanık hakkında takdir olunan 150 gün karşılığı adli para cezasının TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası uyarınca günlüğü 20 TL'den 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibareleri yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13769, Karar No: 2011/3629, Tarih: 10.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/13769 E.  ,  2011/3629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketin site sakinlerince seçim yapılıp yönetim kurulunun oluşturulma tarihi olan 5.10.2007 tarihine kadar sitede yönetim organı olarak görev yaptığını, diğer davalı ...’nin ise davalı şirketin yetkili temsilcisi olduğunu, aralarında düzenledikleri devir teslim tutanağı uyarınca davalıların kendilerine 3.370,57TL ödemeleri gerektiğini, ayrıca anılan dönemde elektrik ve su borçlarının da ödenmediğini, bu alacakların tahsili amacıyla başlattıkları icra takibine davalıların itiraz ettiklerini ileri sürerek, davalıların icra takibine vaki itirazlarının iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı şirket, davanın reddini dilemiş, davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkeme kararı temyiz eden davalı ...A.Ş.’ye 28.5.2010 tarihinde tebliğ edilmiş ve bu davalı tarafından temyiz dilekçesi 25.8.2010 tarihinde verilmiştir.3156 sayılı yasanın 20.maddesiyle değiştirilen HUMK.nun 432/1.maddesi uyarınca yasanın yürürlüğe girdiği 6.4.1985 tarihinden itibaren verilen kararlarda temyiz süresi 15 gündür. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1.6.1990 gün ve esas 1989/3, karar 1990/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı 2010/13769-2011/3629

uyarınca, temyiz süresi geçtikten sonra verilen temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı ...’in temyiz itirazlarının incelenmesinde; davacı ile davalı şirket arasında site yönetim organizasyonunun kurulması ve site yönetim hizmetlerinin yapılması konusunda davaya dayanak hizmet alım sözleşmesi düzenlendiği, davalı ...’nin de davalı şirketin yetkilisi olduğu dosya kapsamından anlaşılmakta olup bu hususlar taraflar arasında da çekişmesizdir. Bu olgular dikkate alındığında davacının davaya dayanak yaptığı 5.10.2007 tarihli devir teslim tutanağını davalı ...’nin, yetkilisi olduğu davalı şirket adına imzaladığının kabulü gerekir. Davalı ...’nin devir teslim tutanağından şahsi sorumluluğunun bulunduğu ileri sürülemez. Öyle olunca mahkemece davalı ... hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ...A.Ş.’nin temyiz dilekçesinin REDDİNE,ikinci bent gereğince kararın davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan 68,50 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 10.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10343, Karar No: 2020/860, Tarih: 04.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/10343 E.  ,  2020/860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Hazine vekili, ... ilçe merkezinde ve ... Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde, ... Belediyesi tarafından muhtelif zamanlarda doldurma ve kurutma yoluyla yaklaşık 512.000,00 m2 arazi kazanıldığını, Belediye tarafından kıyıda yapılan dolgu işlemlerinin Kıyı Kanunu’nun 7. maddesi gereğince gerekli izinler alınmadan yapıldığını, dolgu alanlarının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki alanlardan olduğunu, bu alanlar üzerinde davalı tarafından baraka tipi tesisler kurularak fidan satış yeri olarak kullanıldığını, ... Gölü’nün Türkiye’nin ikinci en büyük tatlı su gölü ve doğal içme suyu havzası olduğunu, bu nedenle ... Gölü kıyılarında doldurma ve kurutma yapılamayacağı gibi yapılmış dolgular için de Kıyı Kanunu uyarınca izin verilmesinin söz konusu olamayacağını, ... Belediyesi tarafından, ... İlçe sınırları dahilinde kıyıda ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi içinde kalan dolgu alanlarının Belediyeye devrinin yapılması için talepte bulunulduğunu ancak bu talebin Maliye Bakanlığınca ret edildiğini açıklayarak, ... Belediyesi tarafından, ... İlçe Merkezinde ve ... Gölü Kıyı Kenar Çizgisi içerisinde kıyıların izinsiz doldurulması suretiyle elde edilen arazilerde, davalı tarafından yapılan bina ve tesislerin kal’ine ve davalının bu yerlere elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., 23.11.2015 tarihli duruşmada, dava konusu alanı geçici olarak kullandığını, dikili binası bulunmadığını, belediyeye ve mal müdürlüğüne para ödediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 4721 Sayılı TMK’nin 2. maddesine göre herkesin, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uyması gerektiği, davalının hukuken geçerli kira sözleşmesine istinaden dava konusu yeri kullandığı, ... Belediye Başkanlığı ile Hazine arasında derdest olan Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 Esas sayılı dosyasının konusunun eldeki dava dosyasından farklı olduğu, dava konusu alanın malikinin kim olduğu hususunun muğlak olduğu, davalının kira sözleşmesi ile dava konusu yerin dolaysız feri zilyedi bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddia edilen taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere, 3621 Sayılı Kıyı Kanunu’nun, Doldurma ve Kurutma Yoluyla Arazi Kazanma ve Bu Araziler Üzerinde Yapılabilecek Yapılar başlıklı 7. maddesinde;

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddia edilen taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere, 3621 Sayılı Kıyı Kanunu’nun, Doldurma ve Kurutma Yoluyla Arazi Kazanma ve Bu Araziler Üzerinde Yapılabilecek Yapılar başlıklı 7. maddesinde;

“Kamu yararının gerektirdiği hallerde, uygulama imar planı kararı ile deniz, göl ve akarsularda ekolojik özellikler dikkate alınarak doldurma ve kurutma suretiyle arazi elde edilebilir.

Bu gibi yerlerde doldurma veya kurutmayı yapacak ilgili idarenin valiliğe iletilen teklifi, valilik görüşü ile birlikte Çevre ve Şehircilik Bakanlığına gönderilir. Bakanlık, konusuna göre ilgili kuruluşların görüşünü de almak suretiyle teklifi inceler. Uygun bulunması halinde ilgili idare tarafından uygulama imar planı hazırlanır. Bu yerler için yapılacak planlar hakkında 3.5.1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu hükümleri uygulanır. Ancak bu planlar Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından; 12.3.1982 tarihli ve 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu kapsamında kalan alanlardaki planlar, anılan Kanunun 7 nci maddesine göre ve 4737 sayılı Kanun kapsamında kalan alanlardaki planlar ise anılan Kanunun 4/A, 4/C ve 4/Ç maddelerine göre tasdik edilir. Doldurma ve kurutma işlemleri yürürlükteki mevzuat hükümlerine göre yapılır. Bu araziler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır, özel mülkiyet konusu olamaz.

Bu alanlar üzerinde 6 ncı maddede belirtilen yapılar ile yol, açık otopark, park, yeşil alan ve çocuk bahçeleri gibi teknik ve sosyal altyapı alanları düzenlenebilir” hükmü getirilerek, dolgu suretiyle elde edilen alanların devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu açıklanmıştır.

Ancak, yargılama sırasında, gerek davacı Hazine gerekse de Mahkemenin 2015/281 Esas sayılı dosyasında davalı bulunan ... Belediye Başkanlığı tarafından, dava konusu alanların Belediyeye devri için talepte bulunulduğu, talebin reddi nedeniyle, ret işleminin iptali için Isparta İdare Mahkemesi’nin 2015/461 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı belirtilmiş olmakla, 6100 sayılı HMK'nin 165. maddesi gereğince, İdare Mahkemesi tarafından verilecek hükmün eldeki davada verilecek kararı etkileyeceği anlaşıldığından, Isparta İdare Mahkemesi’nin 2015/461 Esas sayılı dosyasının sonucunun beklenilmesi, anılan davanın kesin olarak karara bağlanmasından sonra toplanan ve/veya toplanacak bütün deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, değinilen husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere ret karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 04.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31537, Karar No: 2014/18658, Tarih: 22.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/31537 E.  ,  2014/18658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/200455

MAHKEMESİ : Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2012

NUMARASI : 2012/1011 (E) ve 2012/1191 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanık İ.. G..’ün savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, katılan kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanıkların kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak ve 6 aylık süre beklendikten sonra sonucuna göre hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.05.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4981, Karar No: 2016/15109, Tarih: 19.12.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/4981 E.  ,  2016/15109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

03.07.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 35’nci maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168’nci maddesine eklenen cümle uyarınca; “...hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.” hükmü öngörülmüş olduğundan, 6183 sayılı Kanundan kaynaklanan işbu davada davalı lehine maktu vekâlet ücretine karar verilmesi gerekirken, nispi vekâlet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 4.paragrafta yer alan “ücret tarifesi gereğince takdiren 107,10 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine miktar itibari ile kesin olarak” ibarelerinin silinerek, yerine “hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereği hesaplanan 1.800 TL. maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10425, Karar No: 2019/583, Tarih: 11.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/10425 E.  ,  2019/583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Temyiz isteminin süreden reddine dair ek karar

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatına ilişkin hükümlere yönelik olarak müdafisi tarafından yapılan temyiz isteminin süreden reddine dair ek karar, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanık müdafinin yüzüne karşı verilen 10.12.2013 tarihli hükme yönelik olarak yasal süresi geçtikten sonra 03.02.2014 günü temyiz talebinde bulunması nedeniyle temyiz isteminin reddine dair 04.02.2014 tarih ve 2013/119-653 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara karşı yapılan temyiz itirazlarının reddiyle anılan ek kararın ONANMASINA, 11.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15493, Karar No: 2013/15998, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/15493 E.  ,  2013/15998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...'e ait diğer davalı ...'nın idaresindeki müvekkiline trafik sigortası ile sigortalı aracın ehliyetsiz sürücü ... tarafından kullanılırken meydana gelen kaza sonucu dava dışı ...'ın maluliyetine sebebiyet verdiğini, 3. kişiye bu olay nedeniyle 57.500,00 Tl ödendiğini, sigortalının vasıtasını ehliyetsiz olarak kullandırdığını ileri sürerek 57.500.00.TL.sının ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili; aracı takas yoluyla sattığını, işleten sıfatının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...; kendisinin böyle bir kaza yapmadığını, köylerinde Halil oğlu Hatice'den olma bir başka ...'nın da bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı ... yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... yönünden davanın kabulü ile 57.500,00 TL nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte adı gecen davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, TTK.’nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Davalı ... aleyhindeki dava, aracın malik/işleteni sıfatıyla açılmıştır.

2918 Sayılı KTK.’nun 20/d maddesinde, tescil edilmiş araçların her çeşit satış ve devirlerinin, noterler tarafından yapılacağı, noterler tarafından yapılmayan her çeşit satış ve devirler geçersiz olduğu düzenlenmiştir.

Somut olayda, aracın kayden maliki ... olup, davalı, aracın kazadan önce satıldığını savunmuş ise de, KTK'nın 20/d bendi uya-rınca, kazadan önce yapılmış geçerli bir satış sözleşmesi ibraz edememiştir. Davalı kendi aralarında yaptıkları satım sözleşmesini delil olarak gösterse de bu sözleşme, tek başına aracın işleteni sıfatını değiştirecek nitelikte, satım sözleşmesi yapıldığını kabule yeterli değildir.

Somut olayda, aracın kayden maliki ... olup, davalı, aracın kazadan önce satıldığını savunmuş ise de, KTK'nın 20/d bendi uya-rınca, kazadan önce yapılmış geçerli bir satış sözleşmesi ibraz edememiştir. Davalı kendi aralarında yaptıkları satım sözleşmesini delil olarak gösterse de bu sözleşme, tek başına aracın işleteni sıfatını değiştirecek nitelikte, satım sözleşmesi yapıldığını kabule yeterli değildir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranlarının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, 2918 sayılı KTK’ nun 20/d maddesi hükmü gereğince trafikte tescil edilmiş motorlu araçların noterlerce yapılmayan her türlü satış ve devir işlemlerinin geçersiz olmasına, davalı ...'in işleten konumunda bulunmasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2.945,82 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3987, Karar No: 2009/5536, Tarih: 13.04.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/3987 E.  ,  2009/5536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı kesilen aylığının yeniden bağlanması ile aksine kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 60,00 TL temyiz başvuru harcı yatırılmış olduğundan, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 13.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2001/10788, Karar No: 2002/2578, Tarih: 21.03.2002

11. Hukuk Dairesi 2001/10788 E., 2002/2578 K.

**11. Hukuk Dairesi 2001/10788 E., 2002/2578 K.**

**- EDİMLER DENGESİNİN BOZULMASI

- EMPREVİZYON (BEKLENMEYEN DURUM) İLKESİ

- KİRA SÖZLEŞMESİ

- UYARLAMA**- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 1 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 2 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 11 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 1 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 2 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu Asliye 1.Hukuk Mahkemesi'nce verilen 13.09.2001 tarih ve 1999/639-2001/528 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili ilk katılma yolu ile davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 19.03.2002 günde davacı avukatı Adnan Yenice ile davalı avukatı Süleyman Bayram gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Yaşar Arslan tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasındaki kira sözleşmesiyle davalı tarafından müvekkiline kiraya verilen akaryakıt satış istasyonunun aylık kira bedelinin 1 Temmuz tarihindeki süper benzin, normal benzin ve motorinin KDV hariç pompa satış fiyatının toplamının üçte birinin (26.000) litre ile çarpımı ile çıkacak rakam olarak öngörüldüğünü, sözleşmenin yapıldığı 01.07.1994'ten sonra akaryakıt fiyatlarının (25) kat artmasının beklenmeyen hal oluşturduğunu ve hakimin sözleşmeye müdahalesinin gerektiğini ileri sürerek, anılan sözleşme hükmünün iptalini ve 01.07.1999'dan itibaren aylık kira bedelinin (2.500.000.000) TL. olarak tesbitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Tophane'deki kiralananın rayiçlerden düşük bedelle kiraya verildiğini, uyarlama koşullarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sunulan kanıtlara ve bilirkişi raporlarına dayanılarak, kira bedelinin aylık (4.500.000.000) TL. olarak uyarlanmasının uygun olacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile sözleşmedeki kira bedelinin tayinine ilişkin hükmün iptaline, aylık kira bedelinin 01.07.1999 tarihinden itibaren (4.500.000.000) TL. olmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.