muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24896, Karar No: 2015/979, Tarih: 27.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/24896 E.  ,  2015/979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gevaş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2011

NUMARASI : 2010/207-2011/216

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü olması ve değer farklarının birbirine yakın olan emsallerin değerlendirmeye alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 1667,79 m2, somut emsal olarak alınan taşınmaz 562,56 m2'dir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerinin 8,00 TL/m2,değerlendirmeye esas alınan emsal taşınmazın ise 25,00 TL/m2 olduğu belirtilmesine karşın ve emsal taşınmaz,dava konusu taşınmazdan 3 kat daha değerli olduğu halde dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan % 50 oranında daha az değerli olduğunu kabul eden ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar

ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

Doğru olmadığı gibi;

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine 6459 sayılı Yasa'nın 6.maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, davanın 4 ay içinde sonuçlandırılamaması halinde tespit edilen bedele bu sürenin bitimi tarihinden itibaren, karar tarihine kadar faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14949, Karar No: 2014/2480, Tarih: 27.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/14949 E.  ,  2014/2480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12246, Karar No: 2022/9078, Tarih: 14.11.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/12246 E.  ,  2022/9078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapusuz Taşınmaz Tescili

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılardan Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... ve arkadaşları vekili, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Sinop İli Boyabat İlçesi ...., Köyünde bulunan taşınmazların tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinme koşullarının müvekkilleri olan davacılar yararına oluştuğunu ileri sürerek, taşınmazların Türk Medenî Kanunu'nun 713. maddesi uyarınca davacılar adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile 30.11.2015 havale tarihli, krokili fen bilirkişi raporunda (1-A) ile gösterilen 2.599,26 m2 miktarındaki taşınmazın ahşap ev ve tarla, (1-B) ile gösterilen 3.039,62 m2 miktarındaki taşınmazın tarla, (2) rakamı ile gösterilen 3.385,23 m2 miktarındaki taşınmazın 3 adet kargir ev, 2 adet samanlık, 2 adet ahır ve tarla, (3) rakamı ile gösterilen 1.692,27 m2 miktarındaki taşınmazın tarla nitelikleriyle ..., ... ve ... adlarına 1/3'er paylı olarak tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu, dava tarihinden sonra 2015 yılında 3402 sayılı Kanun'un EK-5’inci maddesi uyarınca; arazi kadastrosu ise 1962 yılında yapılmış olup, dava konusu yerler tepe ve kuru dere, tepe, ırmak yatağı olarak tapulama harici bırakılmıştır.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK’un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 14.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/29091, Karar No: 2021/3356, Tarih: 22.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/29091 E.  ,  2021/3356 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na aykırılık suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 63/10 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/12/2016 tarihli ve 2014/702 esas, 2016/689 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 08/04/2019 gün ve 94660652-105-06-2849-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/04/2019 gün ve KYB-2019/41096 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 03/03/2016 tarihli ve 2014/21037 esas, 2016/1833 karar sayılı ilâmında yer alan, "...Sanığın, katılanın kimlik bilgilerini kullanarak hat çıkartan kişinin... olup olmadığı konusunda gerekli araştırma yapmayarak abonelik sözleşmesi yaptığından bahisle özel belgede sahtecilik suçuna iştirak ettiği gerekçesi ile hakkında açılan kamu davasında, aşamalardaki savunmalarında suçlamayı red etmesi, Samsun Kriminal Polis Laboratuvarının 16.07.2012 tarihli raporunda sözleşme altındaki imzaların katılana ait olmadığının tespit edilmesine rağmen; sözleşme ile ekindeki nüfus cüzdan fotokopisi üzerindeki yazı ve rakamlar ile sözleşmedeki katılana atfen bulunan imzaların sanığın eli ürünü olduğu hususunda bir araştırma yapılmadan kararın verilmiş olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu sözleşme ile ekindeki belge üzerindeki yazı ve rakamlar ile sözleşmedeki katılana atfen bulunan imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması..." şeklindeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, adı geçen sanığın müştekinin bilgisi dışında nüfus cüzdanı fotokopisi ve kimlik bilgilerini kullanıp müşteki adına imza atarak sahte cep telefonu aboneliği sözleşmesi düzenlediğinden bahisle mahkûmiyetine karar verilmişse de, söz konusu... nolu hatta ilişkin abonelik sözleşmesinin incelenmesinde Özşeker isimli işyerine ait kaşe ve bir imza bulunduğu, bununla birlikte soruşturma esnasında ilgili Gsm şirketinden gelen yazı cevabına göre, abonelik sözleşmesini düzenlediği bildirilen bayi yetkilisi olan sanığın ifadesine başvurulduğu, ancak sanığın suça konu abonelik sözleşmesini kendisinin düzenlemediğini, imza ve yazı örneğinin kendisine ait olmadığını, söz konusu sözleşmenin alt bayi tarafından düzenlendiğini belirterek üzerine atılı suçlamayı reddetmesi karşısında, söz konusu alt bayi araştırılmadan, hatta ilişkin abonelik sözleşmesi aslı ile sanık ve ilgili alt bayide çalıştığı bildirilen kişilerin imza ve yazı örnekleri temin edilerek bilirkişi incelemesi yaptırılmadan, yargılama aşamasında da sanık aleyhine bir delil elde edilemeden, gerekçeli kararda atılı suçu adı geçen sanığın işlemiş olduğuna dair hiçbir delil ve gerekçeye yer verilmeden, yalnızca sanığın eyleminin sabit olduğundan bahisle mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesinin "...Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır…” şeklinde olduğu, aynı Kanun’un “Önödeme” başlıklı 75. maddesinde ise adli para cezası maktu ise bu miktarın, değilse aşağı sınırının, soruşturma giderleri ile birlikte, yapılacak tebliğ üzerine on gün içinde ödenmesi halinde ilgili hakkında kamu davasının açılmayacağının düzenlendiği cihetle, soruşturma aşamasında, sanık ... ve ihbarname kapsamı dışındaki sanık ...’e, her abonelik sözleşmesi ayrı bir eylem kabul edilmek suretiyle hesaplanarak tebliğ edilen önödeme miktarı hatalı olduğundan, sanıklara yeniden usulüne uygun önödeme teklifinde bulunulmadan karar verilmesinin hatalı olduğu,

Hususunda da kanun yararına bozma isteminde bulunup bulunulmayacağının değerlendirilmesi için Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/03/2021 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10455, Karar No: 2014/3036, Tarih: 18.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/10455 E.  ,  2014/3036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı İnci ... San. Tic. Ltd. Şti. avukatları ile davalı ... Vasisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davalı ... Vasisinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Hüküm İş Mahkemesi tarafından verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesi hükmüne göre; İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların, 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Hüküm 15.04.2013 tarihinde davalı ... vasisi ...’a tebliğ edilmiş, davalı asilin temyizi ise 26.04.2013 tarihlinde vuku bulmuştur. Şu duruma göre anılan davalının temyizi yönünden 8 günlük temyiz süresi geçmiştir.

O halde, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da göz önünde tutularak, anılan davalının temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden REDDİNE;

2- Davacı Kurum ve davalı İnci ... San. Tic. Ltd. Şti. avukatlarının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dava, 08.07.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerden oluşan kurum zararının rücuen tazmini istemine ilişkindir.

5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesinde iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişinin sorumluluğu konusunda yeni düzenleme getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi kuralı karşısında, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 9., 10., ve 26. maddeleri olup; Mahkemece, yasal dayanağın 5510 sayılı Yasanın 21. ve 23. maddeleri olduğundan bahisle değerlendirme yapan hesap raporuna itibar edilerek, hukuki nitelendirmede hataya düşülmesi isabetsizdir.

506 sayılı Yasanın 10. maddesinde, “sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde Kuruma bildirilmemesi halinde bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililerin sigorta yardımları Kurumca sağlanır... Ancak, yukarıdaki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22'nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesabedilecek sermaye değerleri tutarı, 26'ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

506 sayılı Kanunun 10. maddesine göre sorumluluk; kusursuzluk ilkesine dayanır. İş kazasında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemişse, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından 10.maddeye göre sorumlu tutulması gerekir.

İşverenin, 506 sayılı Yasanın 10. maddesine dayalı tazmin sorumluluğunun sınırlarının belirlenmesinde; kendisinin kusurlu olup olmaması etkili bulunmakta, işverenin kusursuz bulunduğu durumlarda, ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı olarak ortaya çıkan tazminat tutarından, Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca, % 50'den aşağı olmamak üzere indirim yapılarak, işverenin sorumlu olduğu tazminat tutarının belirlenmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, fiili ödemenin mevcudiyeti halinde ise, şayet ilk peşin sermaye değerli gelir, fiili ödeme miktarından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o takdirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerekir.

İnceleme konusu somut olayda; sigortalının hak sahibi Neriman Ertoğan’ın onsekiz yaşını doldurması nedeniyle gelirinin durdurulmuş olup, tekrar başlatılması için başvuruda bulunulduğunun bildirilmesi karşısında, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, hak sahiplerine bağlanan gelirin fiili ödemeye dönüşüp dönüşmediği araştırılıp kurum zararı tespit edilerek, 506 sayılı Yasanın 10. maddesi kapsamında, taleple bağlılık ilkesi de dikkate alınarak, davalı işveren şirketin sorumlu olduğu miktarın belirlenmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalı İnci ... San. Tic. Ltd. Şti. avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalı İnci ... San. Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 18.02.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8323, Karar No: 2023/5659, Tarih: 18.09.2023

**3. Ceza Dairesi         2023/8323 E.  ,  2023/5659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yargıtay bozma ilamı öncesinde Bölge Adliye Mahkemesi kararının verildiği tarih itibariyle, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-h maddesi uyarınca kesin nitelikte ve temyizi kabil olmayan kararlardan olduğu, ayrıca 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda değişiklik yapılmasına dair kanun kapsamında yapılan değişiklik ile daha önceden kesin olarak verilen bu hükmün sanık lehine olmak üzere sanık müdafii açısından temyizi kabil hale getirildiği; ancak, Bölge Adliye Cumhuriyet Savcısının aleyhe temyiz hakkı bulunmadığı, bozma üzerine yapılan yargılama sonrasında da Bölge Adliye Cumhuriyet Savcısının aleyhe temyiz hakkı bulunmadığı gözetilerek, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 298/1 inci maddesi gereğince REDDİNE karar verilerek;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2021/14082 Esas, 2022/3915 sayılı bozma Kararı üzerine;

1. ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2022/597 Esas, 2022/1055 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü ikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.03.2023 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. İstinaf savcısının temyiz isteminin kanuna aykırı olduğuna,

2. Bank ... hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine,

3. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

4. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. İstinaf savcısının temyiz isteminin kanuna aykırı olduğuna,

2. Bank ... hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine,

3. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

4. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge adliye mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, amaca ulaşmak için her yolu mübah gören fakat sözde meşruiyetini sivil alanda dinden, kamusal alanda ise hukuktan aldığı izlenimi vermek için yeterli güce ulaşıncaya kadar alenen kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında, örgütün nihai amacını bildiği, örgütle organik bir bağ kurarak hiyerarşisine dahil olduğu yönünde herhangi bir delil bulunmayan sanığın, mahkeme kabulünde yer alan ve dosya kapsamına yansıyan deliller itibariyle örgütün finansal kaynağı olarak kabul edilen Bank Asyadaki hesap hareketlerinin incelenmesinden, sanığın örgüt liderinin çağrı dönemlerinden önce de hesabında para yatırma ve katılım hesabı açma işlemlerinin bulunduğu, bankanın TMSF'ye devrinden sonra da bankadaki bakiyesini devam ettirdiği dikkate alındığında, para yatırma işlemlerinin örgüt liderinin talimatı ile olmayıp, rutin olarak değerlendirildiği, eylemlerinin örgütün operasyonel eylemlerinin bilinir hale geldiği dönem öncesini kapsadığı, sanığın sendika üyeliği ve çalışma kayıtları, konum ve kişisel özellikleri de nazara alındığında sempati ve iltisak boyutunu aşan ve örgüte yardım etme kastıyla hareket ettiğini gösteren faaliyetler kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek,

örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre;

Suç tarihinin, sanığın yardım niteliğindeki en son eylem tarihi olan “25.02.2015” yerine gerekçeli karar başlığında “ Ocak 2014 ” olarak gösterilmesi hukuka aykırı olduğu görülmekle tebliğnamedeki onama isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Silahlı Terör Örgütüne Yardım Etme Suçu Yönünden Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi

2. Kabul ve uygulamaya göre;

Suç tarihinin, sanığın yardım niteliğindeki en son eylem tarihi olan “25.02.2015” yerine gerekçeli karar başlığında “ Ocak 2014 ” olarak gösterilmesi hukuka aykırı olduğu görülmekle tebliğnamedeki onama isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Silahlı Terör Örgütüne Yardım Etme Suçu Yönünden Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi

Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcsının temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık müdafiinin Silahlı Terör Örgütüne Yardım Etme Suçu Yönünden Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2022/597 Esas, 2022/1055 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2023 tarihinde karar verildi.