muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/502, Karar No: 2013/1971, Tarih: 28.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/502 E.  ,  2013/1971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 08.....2012 gün ve 2012/4130 Esas, 2012/5787 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen; şikayete konu ....08.2010 tarihli sıra cetvelinin düzenlendiği ... .... ... Müdürlüğü'nün 2009/5240 Esas sayılı dosyasının aslının veya tasdikli suretinin dosya içerisine eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere, Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6179, Karar No: 2024/11060, Tarih: 04.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/6179 E.  ,  2024/11060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/186 E., 2024/23 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Hükümde yasa yolu gösterilirken, 7 günlük temyiz süresinin 15 gün olarak gösterilmesi suretiyle sanık ... müdafiin yanıltıldığı anlaşılmakla temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiin temyiz istemi; beraat kararı verilmesi gerektiği ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiin temyiz istemi; beraat kararı verilmesi gerektiği, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının, zarar giderildiği halde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar

verilmemesinin hukuka aykırı olması ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Türkiye'ye giriş yapmak üzere Sarp Sınır Kapısına gelen sanık ...'in sürücüsü, diğer sanığın muavini olduğu otobüste yapılan aramada bagajda ve otobüsün çeşitli yerlerinde doğal boşluklarda 1630 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanıklar savunmalarında; ayrı ayrı atılı suçu kabul etmemiştir.

A. Sanık ... Müdafiin Temyiz Talebi Yönünden

Dosyada mevcut kaçak eşyaya mahsus tespit varakasındaki gümrüklenmiş değerin pek hafif kabul edildiği, Dairemiz yerleşik uygulamasına uygun olduğu anlaşılmıştır.

Sanığa etkin pişmanlık için suça konu kaçak eşyaların gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarının ihtar edildiği, sanığın ödeme için süre talep ettiği ancak ödeme yapmadığı anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanık ... Müdafiin Temyiz Talebi Yönünden

B. Sanık ... Müdafiin Temyiz Talebi Yönünden

Sanığın aşamalardaki değişmeyen savunmalarında özetle, diğer sanığın olay günü Batum’daki terminalde kendisine muavinlik teklif etmesi üzerine suça konu sigaraların yakalandığı otobüste ilk seferine çıktığını, yakalanan sigaralardan haberinin bulunmadığını, ilk kez arama yapılırken sigaraları gördüğünü beyan ederek atılı suçu kabul etmemesi, otobüs şoförü olan diğer sanığın da savunmasında sigaraların kime ait olduğunu bilmediğini beyan etmesi ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın savunmasının aksine, mahkûmiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A. Sanık ... Müdafiin Temyiz Talebi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Müdafiin Temyiz Talebi Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321

inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 04.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14095, Karar No: 2015/3783, Tarih: 09.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/14095 E.  ,  2015/3783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULUOVA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2010/457-2013/286

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin, Samsun 4. Noterliğinin 23.02.2010 tarih 4245 yevmiye numaralı araç satış sözleşmesi ile N.. A.. vekili İsmail Güven'den 35 RF 759 plaka sayılı aracı 12.000 TL bedel karşılığında satın aldığını; bir müddet sonra aracın çalıntı olduğu ve sahte evrak düzenlenerek satışının yapıldığından bahisle soruşturma başlatıldığını ve söz konusu araca el konulduğunu; yapılan soruşturmada, şüpheli Muhlis Özaki tarafından gerçek maliki N.. A.. olan aracın satışı ile ilgili N.. A..'e ait kimlik bilgilerinin yer aldığı sahte sürücü belgesi ile İsmail Güven adlı kişiye vekalet verildiği ve İsmail Güven adlı şahsın adını kullanarak Suluova Noterliğinde işlemi yaptırdığının anlaşıldığını; şüpheli Muhlis'in emniyet kayıtlarından temin edilen fotoğrafları ile Suluova Noterliğinde gerçekleştirilen işlemlerde kullanılan sahte sürücü belgesi ve vekaletnamede kullanılan fotoğrafların benzerlik taşımadığını; dolayısıyla, davalı noterin, işlemler yapılırken gerekli özen ve dikkati göstermeyerek ağır kusurlu davrandığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 12.000 TL'nin işlem tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak, davacı müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; Noterliğinde düzenlenen vekaletname ile 35 RF 759 plakalı aracın satışı için İ.. G..'in vekil tayin edildiğini, İ.. G..'in hayali bir kişi olmadığını; vekaletnamede tevkil yetkisinin bulunmadığını ve süre sınırlamasının da getirilmediğini, satış yetkisinin, İsmail Güven'in şahsı ile sınırlandırıldığını; dava dilekçesinin içeriğine göre, Murat Acar'ın İsmail Güven adına düzenlenmiş sahte kimlik ile evrakı imzaladığını, üçüncü kişi olan M.. A..'ın suç teşkil eden ağır kusuru ile araya girmesi neticesinde vekaletname ile satış işlemi arasında illiyet bağının kesildiğini; noterliklerinde yapılan vekaletnamenin usulüne uygun olup olmaması, M.. A..'ın attığı imzayı yetkili veya yetkisiz kılmayacağını, neticeye etkisinin bulunmadığını; vekil olunan İ.. G.. tarafından satış sözleşmesi imzalanmış olsa idi vekaletname ile satış sözleşmesi arasındaki illiyet bağının devam edeceğini, o zaman vekaletnamenin usulüne uygun olup olmadığının tartışma konusu olacağını; öte yandan, günlük bir olay olmayan araç satış işleminde davacının da gereken özeni göstermemesi nedeni ile ağır kusurlu olduğunu; dolayısıyla, noterliğinde düzenlenen vekaletname ile satış sözleşmesi arasında illiyet bağı bulunmaması ve üçüncü kişilerin ve davacının ağır kusurlu hareketleri nedeni ile, olayda, bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; "Somut olayda Suluova Noterliğince tanzim edilen 23/02/2010 tarih 01089 yevmiye numaralı vekaletnamenin tanzimi sırasında notere sunulan fotoğraf ile vekaletnameye ekli N.. A.. isimli kişiye ait sürücü belgesindeki fotoğrafların birebir aynı olduğu , sürücü belgesinde ismi geçen N.. A..l'ün kimlik bilgileri ile dosyamız arasına alınan mernis kaydındaki gerçek kimlik bilgilerinin birbiriyle uyumlu olduğu ,her ne kadar davacı vekili şüpheli M.. Ö..'nin (vekaletnameyi sahte olarak tanzim ettiği iddia olunan) emniyet kayıtlarından temin edilen fotoğrafı ile sahte sürücü belgesi ve vekaletnamede kullanılan fotoğraflarının benzerlik taşımadığını iddia etmiş ise de; Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2010/9145 soruşturma sayılı dosyasında mevcut M.. Ö..ye ait fotoğraf ile sürücü belgesi ve vekaletnamede kullanılan fotoğraflardaki şahısların aynı şahıslar olduğunun mahkememizcede gözlemlendiği; bu suretle, davalı noter yönünden, üçüncü kişinin (haksız fiil faili) kusurlu eylemi ile davalı noterin kusursuz sorumluluğunu ortadan kaldıracak şekilde illiyet bağının kesildiği, noterin kusursuz sorumluluktan kurtulduğu anlaşılmakla; davanın reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. Gerekçesi ile," davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, araç satışının dayanağı vekaletnamede kullanılan kimliğin (sürücü belgesinin) sahte olduğu anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, araç satışının dayanağı vekaletnamede kullanılan kimliğin (sürücü belgesinin) sahte olduğu anlaşılmaktadır.

Noterlik Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca noterlik bir kamu hizmeti olup, noterler hukuki güvenliği sağlamak anlaşmazlıkları önlemek için işlemleri belgelendirir ve kanunlarla verilen başka görevleri yaparlar. Kamu hizmeti yapan noterlerin gerekli tüm dikkat ve özeni göstermeleri gerekir. Yine, 1512 sayılı Noterlik Kanunu'nun 162. maddesine göre; “ Noterler, işin yapılmamasından veya hatalı yahut eksik yapılmasından dolayı zarar görmüş olanlara karşı sorumludurlar. “ Bu maddeye göre, noterlerin sorumluluğu “kusursuz sorumluluktur”. Kusursuz sorumlulukta, zarar gören kişinin, kusurun varlığını ispat etmek zorunluluğu yoktur. Aksine, kusursuz sorumlu olan davalının (noterin) olayla zarar arasında uygun illiyet bağının bulunmadığını kanıtlaması gerekir. Sorumluluk hukukunun önemli ögelerinden biri de zarar ile eylem arasındaki illiyet bağının bulunmasıdır. İlliyet bağının

kesildiği durumlarda kusursuz sorumlu olan kişi sorumlu tutulmayacaktır. Teoride ve uygulamada mücbir sebep, zarar görenin tam kusuru ve üçüncü kişinin ağır kusuru ile illiyet bağı kesilir ve kusursuz olan kişi sorumluluktan kurtulur.

Ne var ki, davada; davalı noter tarafından düzenlenen vekaletnamede, vekalet veren üçüncü kişinin notere ibraz ettiği kimliğin sahte olması nedeni ile uğranılan zarar bedeli talep edilmektedir.

Uygulamada; noterler aleyhine, en çok otomobil ve taşınmaz alım satımlarında meydana gelen zararlar bakımından dava açılmaktadır. Bu davalarda; aracın haksız zilyetleri tarafından kullanılan sahte kimlik, vekâletname veya araç trafik tescil belgelerinin sahteliğinin noterlerce ve çalışanları tarafından belirlenip belirlenmediği hususları araştırma konusu olabilmektedir. Tüm bu durumlarda noterin veya çalışanının kimlik veya belge üzerinde yeterli incelemeyi yapıp yapmadığı, dolayısıyla özen yükümlülüğüne uygun davranıp davranmadığı araştırılmaktadır. Noterin ilgililerin hukukî menfaatlerini korumak için araştırma ve aydınlatma görevi vardır. Noterlik Kanunu’nun 72. maddesine göre; noter, iş yaptıracak kimselerin kimlik, adres ve yeteneğini ve gerçek isteklerinin tamamını öğrenmekle yükümlüdür. Bu cümleden hareketle noterin veya çalışanının her zaman belgenin sahte olup olmadığını anlamasını ve tetkik etmesini yani grafolojik bir inceleme yapması beklenemez. Ancak; belgenin veya kimliğin ilk bakışta sahte olup olmadığı veya kimlikte şekli anlamda var olması gereken bir bilginin olmaması yahut olmaması gereken bir ibarenin bulunması noter veya çalışan tarafından dikkat edilmesi gereken hususlardandır. Bu gibi hâllerde noterin veya çalışanının gerekli özeni göstermesi beklenir. Aksine davranış özen yükümlülüğünün ihlâlidir.

Yargıtay uygulamasına göre; belgenin sahteliği hususundaki en önemli kıstas belgenin veya kimliğin aldatma yeteneğine (iğfal) sahip olup olmamasıdır. Yargıtay bir çok kararında; aldatma (iğfal) yeteneği bulunan belgelerin kullanılmasını üçüncü kişinin ağır kusuru olarak nitelendirmiş ve noterin sorumluluğu bakımından illiyet bağını kestiğini kabul etmiştir. Zarar doğuran işlem veya eylemde aldatma (iğfal) kabiliyetine sahip bir kimlik veya belgesinin kullanılması hâlinde noterin sorumluluğunun doğmayacağının kabul edilmesi gerekir. Ancak detaylı bir incelemeyle ortaya çıkacak sahteliğin fark edilmesi noter veya çalışanından beklenemeyecek bir durumdur. Ayrıca Yargıtay bazı kararlarında; nüfus cüzdanındaki seri ve T.C kimlik numarasının bulunmaması, numaranın on bir haneli olmaması, eksik veya fazla olması, doğum yerinin ilçe veya merkez ilçe olarak yazılmaması, soğuk damganın veya motorlu araç tescil belgesinde mühür bulunmaması, tescil belgesindeki bilgilerin kullanılan kimlik ile veya motor sicil numarası veya şasi numarasının birbirine uymaması gibi hâllerini “somut sorumluluk nedenleri” olarak kabul edilmiş, noterlerin ve çalışanlarının yapmış oldukları işlemlerde, sorumluluk sebeplerini, her somut olayın özelliğine göre ayrı ayrı değerlendirmiştir.

Somut olayda, şüpheli Muhlis Özaki tarafından, gerçek maliki N.. A.. olan aracın satışı ile ilgili N.. A..'e ait kimlik bilgilerinin yer aldığı sahte sürücü belgesi ile İsmail Güven adlı kişiye vekalet verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece; “ araç satış işleminde kullanılan fotoğraflar ile sürücü belgesi ve vekaletnamede kullanılan fotoğraflardaki şahısların aynı şahıslar olduğunun, mahkemece, gözlemlendiği; bu suretle davalı noter yönünden, üçüncü kişinin (haksız fiil faili) kusurlu eylemi ile davalı noterin kusursuz sorumluluğunu ortadan kaldıracak şekilde illiyet bağının kesildiğini, noterin kusursuz sorumluluktan kurtulduğu gerekçesiyle” davanın reddine karar verilmiş ise de; vekaletname düzenleme tarihinde (23 Şubat 2010) mernisin (kimlik paylaşım sistemi) kullanıma açılıp açılmadığı, vekaletname düzenlenirken kullanılan sürücü belgesinin iğfal kabiliyetinin olup olmadığına ilişkin bir inceleme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Buna göre, vekaletname düzenlendiği sırada kullanılan sürücü belgesinin aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmadan, davalı noterin yukarıda açıklanan ilke ve esaslara göre üzerine düşen özen görevini yerine getirip getirmediği belirlenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli bulunmamıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 266. maddesinde; “ mahkeme çözümü hukuk dışında özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hakim mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulması” düzenlemesi yer almaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 266. maddesinde; “ mahkeme çözümü hukuk dışında özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hakim mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulması” düzenlemesi yer almaktadır.

O halde, mahkemece; vekaletname düzenleme tarihinde mernisin (kimlik paylaşım sisteminin) noterlerin kullanımına açılıp açılmadığı tespit edilerek, davalı noter tarafından düzenlenen vekaletnameye eklenen kimlik belgesi ve araç ruhsatı üzerinde konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla inceleme yapılarak, sözkonusu satıcı adına düzenlenmiş kimlik belgesinin ve araç ruhsatının iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı, davalı noterin sahte belgeyi anlamasının mümkün olup olmadığı yönünde değerlendirmeyi içeren taraf ve Yargıtay denetimine uygun bilirkişi raporu aldırılarak, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu satış işlemindeki üçüncü kişinin eylemi (haksız fiili) sonucu illiyet bağının kesildiğinden bahisle, yazılı şekilde davanın reddine ilişkin hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10072, Karar No: 2015/9564, Tarih: 28.09.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/10072 E.  ,  2015/9564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/11/2014

NUMARASI : 2014/404-2014/338

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/11/2014 tarih ve 2014/404-2014/338 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Banka tarafından hiçbir hukuki ve fiili mesnedi olmaksızın Merkez Bankası kayıtlarına müvekkili firma adına, haksız ve mesnetsiz bir şekilde, 25.324,00 TL miktarlı, olumsuzluk kaydı düşürüldüğünü, iş bu olumsuzluk kaydının müvekkili firmanın ticari onur ve itibarını zedelediğini, tüm uyarılara karşın söz konusu haksız ve mesnetsiz şerhin kaldırılmadığını ileri sürerek müvekkili firmanın ticari şeref ve itibarının zedelenmesi sonucu oluşan zararın tazmini için 50.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren geçerli yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin, müvekkili Banka'ya başvurarak S. Y. adına şirket kredi kartı talebinde bulunduğunu, davacının talebi üzerine müvekkili Banka nezdinde yapılan araştırmada şirket hesabından adına kredi kartı üretilmesi talep edilen kişinin Şirket Şube müdürü olduğunun tespit edildiğini, müvekkili Banka'ca yapılan iş bu inceleme üzerine, davacının talebi gereği kredi kartı başvuru formunda talep edilen şekilde, davacı şirket hesabı altında S. Y.adına üretilerek iki adet kredi kartının 28.04.2008 tarihinde, başvuru formunda belirtilen şirket adresinde kartlardan birinin şirket yetkilisi A. Y.’a diğerinin ise şirket yetkilisi B.Y.'a olmak üzere teslim edildiğini, kredi kartının kullanıma açılması ile birlikte kart ile harcama işlemlerinin gerçekleştirildiği ve kullanıma açılma tarihinden itibaren her dönem şirket adına ekstrelendirilerek şirket adresine tebliğ edildiğini, kredi kartı ödemelerinin yapılmaması üzerine icra takibine geçildiğini, davacının itirazı üzerine takibin durduğunu, davacının ayrıca istemi olmadığı halde kredi kartı üretildiği iddiası ile suç duyurusunda bulunduğunu, kartın üretilmesinde müvekkili Banka'nın kusuru bulunmadığını, manevi tazminat koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; bankacılık teamül ve uygulamalarına göre tüzel kişi adına şirket yetkilisinin kredi kartı başvurusunda bulunabildiği, kredi sözleşmesinde, şirketi temsil ve yetkili kişilerin imzasının olması, söz konusu kredi sözleşmesinin BK hükümleri bakımından geçerli bir sözleşme olarak değerlendirilmesi sonucunu doğurduğu, şirket kredi kartı başvuru formu sözleşmesinde Y. Ltd. Şti. adına başvuru yapan kişinin S. Y. olarak yer aldığı, ayrıca Y.Ltd. Şti'nin kaşesinin ve 18.04.2008 tarihli kredi sözleşmesinin müteselsil kefili olarak şirketi temsil ve imzaya yetkili olan A. Y. ve B. Y.'un imzalarının bulunduğu, bu kişilerin kredi kartı başvuru formu sözleşmesini imzalaması ile birlikte davacı şirketi bağlayan işlemin gerçekleştiği, şirket yetkili temsilcilerinin, kartın üzerinde şirket tüzel kişiliğinin unvanı ile birlikte isminin yer almasını istediği kişiyi belirleyebileceği, somut olayda, kart üzerinde Y.Ltd. Şti'nin yanında S.Y.'un isminin yer almasının mümkün olduğu, bunun için S. Y.'un şirket yetkilisi olmasının gerekmediği, G. Bankası'nca alıcı S. Y.'a gönderilen ve içinde kredi kartının bulunduğu zarfın 28.04.2008 tarihinde B.Y.'a teslim edildiği ve teslimat detay bilgilerinde S. Y.'un firmanın M. Şubesi'nin müdürü olarak görev yaptığının belirtildiği, böylelikle davacı şirket tarafından, davalı Bankanın M.Şubesi'nce ticari kredi için müracaat sırasında yanlışlıkla imza atıldığı iddiasını ispat edemediği, şirket tüzel kişiliğine her ay düzenli olarak kredi kartı ve hesap ekstrelerinin gönderilmiş olduğu, davacı tarafın tacir olması sebebiyle tüm hesap ve kredi kartlarına ait bilgilerin interaktif bankacılık sisteminde kayıtlı olmasından dolayı kredi kartından ve ekstrelerden haberdar olmamasının hayatın olağan akışı içerisinde mümkün bulunmadığı, davalı Bankanın bankacılık usul ve esaslarına uygun olarak cari hesapta bakiye borç olarak görünen ve uzun süre ödenmeyen ve bu nedenle takibe düşen kredi borçlusunun kredi notu ve kodlamalarını sistemine işleyerek risk merkezine bildirimde bulunabileceği, risk işlem merkezine bildirimde bulunmakta bankanın zorunlu olduğu ve bu bildirim dolayısıyla davalı bankaya herhangi bir kusur izafe edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 28/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.