muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7961, Karar No: 2022/10696, Tarih: 20.12.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/7961 E.  ,  2022/10696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından 14.06.2022 tarihli ek karar ve asıl kararın tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davalı-karşı davacının 14.06.2022 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 esas - 2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

"... Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, Mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanının sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürünün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürünün veya Kalem personelinin ... olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtayın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır ..." (HGK 2014/9-1743 E. 2017/372 K.)

Yargıtayın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır ..." (HGK 2014/9-1743 E. 2017/372 K.)

Bu hususlar Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.06.1968 ... ve 1968/9-483 E. - 476 K.; 01.10.1969 ... ve 1969/2-417 E.-719 K.; 19.02.1997 ... ve 1996/2-897 E.-1997/86 K.; 13.04.2005 ... ve 2005/12-237 E.-248 K.; 30.11.2005 ... ve 2005/5-634 E.-680 K.; 09.05.2007 ... ve 2007/12-178 E.-249 K.; 22.07.2009 ... ve 2009/18-348 E.- 398 K. sayılı ilamlarında açıkça vurgulanmış; daha sonra verilen kararlarda da kararlılıkla bu uygulama sürdürülmüştür. Nitekim, doktrinde de aynı görüş benimsenmiştir(..., ..., Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6.Bası, Cilt 5, Sayfa 4587 vd.). (Hukuk Genel Kurulu'nun 16.6.2010 tarih ve 2010/19-86 E., 2010/330 K. sayılı kararı).

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince davalı-karşı davacı erkek vekiline gönderilen muhtıraya eksik giderin mahkeme veznesi yerine dosyaya yatırılması gerektiğinin yazıldığı ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır. Bu bakımdan hukuki sonuç doğuracak nitelikte de değildir. 6100 sayılı HMK.’nun 344. maddesinde, “başvurunun yapılmamış sayılmasının ... olarak düzenlenen halin” somut olayda gerçekleşmediği anlaşılmaktadır.

Anılan sebeple, gönderilen muhtıra usulsüz olduğundan, muhtıra tebliğine rağmen harcın süresinde tamamlanmaması sebebi ile davalı-karşı davacı erkek vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair ek kararın hatalı olduğu anlaşılmakla, 14.6.2022 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılması gerekmiştir.

Anılan sebeple, gönderilen muhtıra usulsüz olduğundan, muhtıra tebliğine rağmen harcın süresinde tamamlanmaması sebebi ile davalı-karşı davacı erkek vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair ek kararın hatalı olduğu anlaşılmakla, 14.6.2022 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılması gerekmiştir.

2- Davalı-karşı davacı erkek vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Taraflarca karşılıklı açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda İlk Derece Mahkemesi tarafından kadının davasının kabulü ile erkeğin davasının reddine karar verildiği, bu karara karşı davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından “... davalı - karşı davacı erkeğin ruhsal rahatsızlığı ileri sürülmüş ve bu iddia dosya arasındaki bir kısım delille de doğrulanmıştır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş; Türk Medeni Kanununun 405. ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 56. maddesi uyarınca davalı - karşı davacı erkeğin vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediğinin araştırılması ve bu hususun bir ön sorun sayılması, vesayet altına alındığı takdirde Türk Medeni Kanununun 462/8. maddesi uyarınca vesayet makamından alınacak husumet (dava açma) izninin sunulmasının istenilmesi ve sonucuna kadar yargılamanın bekletilmesinden ibarettir. Bu yön göz önünde tutulmadan yargılamaya devam olunarak işin esası hakkında karar verilmesi usul ve kanuna aykırı bulunmakla ilk derece mahkemesi kararının tamamının kaldırılmasına, dosyanın yeniden bir karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine..." karar verildiği görülmüştür. İlk Derece Mahkemesinde yeniden yapılan yargılama sonucunda kadının davasının reddine, erkeğin davasının ise kabulü ile ferilerine karar verilmiş, davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesi hükmünün tamamen kaldırılarak, kadının davasının kabulüne, erkeğin davasının reddine karar verilmiş bu karar karşı davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Dosyanın yapılan incelemesinde; davalı-karşı davacı erkeğe ilişkin Nevşehir Devlet Hastanesinden alınan 16/05/2018 tarihli ... hekimli adli muayene raporunda davalı - karşı davacı erkekte "sınır düzeyde zeka geriliğinin bulunduğu, evlenmeye mani olmadığı, evliliğin diğer eş için çekilmez hale getirmediği, evlilik tarihinde akıl hastalığının bulunduğu, bu hastalığın akıl zaafiyeti olarak değerlendirildiği, tedavi edilemeyeceği" belirtilmiş, Aile Hekimliğinden taraflar evlenirken alınan rapor sorulmuş, aile hekimi 03/01/2019 tarihli cevabi yazısında tarafların evlenme raporu almak için muayene edildiğini, fiziki muayenelerinde evliliğe engel bir durum tespit edilmediği, taraflara yönelik herhangi tıbbi tahlile gerek duymadığından sadece evlilik raporlarını onayladığını belirtmiş ise de davalı - karşı davacı hakkında Almanya'da psikiyatri ve psikoterapi uzmanı tarafından düzenlenen 01/08/2017 tarihli raporda uyum bozukluğu ve hafif zeka geriliği teşhisi konulduğu, yine Almanya Aachen Yerel Mahkemesi Vasilik Mahkemesinin 19.02.2016 tarihli kararında "...davalı - karşı davacı erkeğin medeni Kanununun 1896. maddesi 1. bendi anlamı dahilinde kısıtlamaları mevcut, buna göre sağlık nedenlerinden ötürü kendi işlerini uygun bir şekilde düzenlemesi engellenmiştir ve önceden olduğu gibi vasi/bakıcı yardımına ihtiyacı vardır. İlgili kişinin hastalığından dolayı ağır hasar verme tehlikesi devam etmektedir...mahkeme en geç 19.02.2023 tarihine kadar vasiliğin kaldırılması veya devamı hususunda karar verecektir..." şeklinde karar verildiği görülmüş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan kaldırma kararı sonrasında İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılamada Nevşehir Devlet Hastanesinden alınan 23/08/2021 tarihli sağlık kurulu raporu ile erkeğe "sınır mental kapasite" tanısı konularak erkeğin "akli dengesinin akıllıca yaşam sürmek için yeterli olduğu, normal bir yaşama izin verdiği, kendi işlerini görecek güce sahip olduğu, başkalarının emniyetini tehdit etmediği, akıl hastalığı nedeni ile vasi tayini gerekmediği, hakimlikçe dinlenmesinde yarar olduğu" belirtilmiştir. Dava ve taraf ehliyeti kamu düzenine ilişkin olup mahkemelerce doğrudan doğruya (re’sen) gözönünde tutulur. Dosya içerisinde bulunan, erkeğin psikolojik durumuna ilişkin Devlet Hastanesinden alınan sağlık kurul raporu Yargıtay denetimine elverişli ve yeterli görülmemiştir. Mahkemece, davalı-karşı davacı erkeğin eldeki dava dosyası, alınan tüm sağlık kurulu raporları ve varsa daha önceki tedavi evrakları hep birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, ihtisas dairesinden rapor alınmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesinin 14.6.2022 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA, temyiz edilen bölge adliye mahkemesi hükmünün yukarıda 2. bendinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, oy birliğiyle karar verildi. 20.12.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/25412, Karar No: 2018/1297, Tarih: 13.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/25412 E.  ,  2018/1297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13426, Karar No: 2011/2168, Tarih: 03.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/13426 E.  ,  2011/2168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/09/2008 gün ve 2006/111-2008/213 sayılı kararı onayan Daire’nin 31.03.2010 gün ve 2009/116 - 2010/6056 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tescilli (4734) nolu çatal, bıçak, kaşık, (2245) nolu kaşık, çatal, bıçak ve (8974) nolu çoklu tasarım tescilinde yer alan 2 numaralı tepsi tasarımının bulunduğunu, davalının haksız bir şekilde imal ettirerek piyasaya dağıttığı "HİSAR PLATİN" adlı çatal, kaşık, bıçak ürünleri ile "ROMA SATEN" adlı tepsilerin müvekkilinin tasarım tescilinden kaynaklanan haklarına tecavüz oluşturduğunu, davalının eyleminin aynı zamanda TTK. anlamında haksız rekabet teşkil ettiğini, davalının kötüniyetli olan bu eyleminden dolayı müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, davalı şirketin müvekkilinin anılan tasarımlarına yönelik taklit eylemlerinin 554 sayılı KHK.nın 49 ve 58. maddeleri çerçevesinde endüstriyel tasarım hakkına tecavüz oluşturduğunun tespitini,bu tecavüz eylemlerinin durdurulmasını, haksız rekabetin önlenmesini, tecavüze konu çatal, bıçak, kaşık ürünleri ile tepsi ürünlerine, bunların her türlü reklam ve tanıtım materyallerine kataloglarına, üretim malzemelerine bulundukları her yerde el konulmasını, imhasını, 2,000 YTL maddi 2,000 YTL manevi tazminatın davalıdan tahsilini ve kararın ilanını talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat istemini 412.435,24-YTL.na yükseltmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait ürünlerle davacının ürünlerinin birbirinden farklı olduğunu müvekkilinin TPE nezdinde 2003/00071 sayılı çatal bıçak kaşık tasarım tescilinin bulunduğunu, ayrıca 2002/2538 nolu tescil belgesinin söz konusu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait ürünlerle davacının ürünlerinin birbirinden farklı olduğunu müvekkilinin TPE nezdinde 2003/00071 sayılı çatal bıçak kaşık tasarım tescilinin bulunduğunu, ayrıca 2002/2538 nolu tescil belgesinin söz konusu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının 2003/00071 sayılı çoklu tasarım tescilinde yer alan 2 ve 5 nolu tasarımların dava tarihinde dava konusu bıçaklar yönünden kendisine koruma sağladığı, davalı tarafından üretilen dava konusu tepsiler bakımından davalının 2002/02538 nolu tescilli tasarımı söz konusu olduğu, davacıya ait 4734 ve 2245 sayılı çoklu tasarımlarda yer alan bıçak tasarımlarının davalı tarafından benzerleri üretilmiş ise de davalının da bu bıçakların görünüşleri ile ilgili olarak 2003/0071 nolu çoklu tasarımının 2 ve 5. sırasında tescilli tasarımlarının bulunduğu, bu tescillerin dava tarihinde davalıya koruma sağladığı, bunlar sonradan hükümsüz kılınsa dahi dava tarihinde mevcut korumanın ortadan kalkmayacağı, tescile güvenerek üretim ve satış yapılmasında davalının bir kusurunun mevcut olduğunun söylenemeyeceği, tasarım tescili varken bu tescile uygun şekilde yapılan üretimin davacının tescilli tasarımlarına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun kabul edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 31.03.2010 tarihli kararı ile mahkeme kararı onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 03.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/28096, Karar No: 2023/8768, Tarih: 02.11.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/28096 E.  ,  2023/8768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2020/145 Esas, 2021/120 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun

314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2021/959 Esas, 2022/336 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 18.04.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1-Sanığın faizsiz bankacılık olması nedeniyle ... Asyada hesaplar açtırdığına,

2-2004 yılından itibaren çok yüksek miktarlarda bankacılık işlemleri yaptığına, çok sayıda ... hesabı açtığına, çok sayıda altın alım satım işlemi yaptığına, bu işlemlerden yalnızca 2 ... hesabının örgüt liderinin talimatı dönemine denk geldiği için örgüte yardım suçundan teşdit uygulanarak cezalandırılmasına karar verildiğine,

3-Bankanın TMSF'ye devrinden sonrasında da aynı şekilde hesabını kullanmaya devam ettiğine, işlemlerinin rutin bankacılık faaliyeti niteliğinde olduğuna,

4-Suçun unsurlarının oluşmadığına, fiillerin TCK'nın 26 ve 30 uncu maddeleri bağlamında değerlendirilmesi gerektiğine,

3-Bankanın TMSF'ye devrinden sonrasında da aynı şekilde hesabını kullanmaya devam ettiğine, işlemlerinin rutin bankacılık faaliyeti niteliğinde olduğuna,

4-Suçun unsurlarının oluşmadığına, fiillerin TCK'nın 26 ve 30 uncu maddeleri bağlamında değerlendirilmesi gerektiğine,

5-Sanık açısından yardım eyleminden indirimin makul bir gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

6-Sanığın bir çok şubede müdürlük yaptığı değerlendirmesinin SGK kayıtları ile uyuşmadığına,

7-Sanığın hesapları arasında para aktarmasının yeni para girişi olarak kabul edilmesinin hatalı olduğuna,

8-Sanığın kurumdan aldığı maaşların ve kıdem tazminatı yatırılmasının bakiye artışı olarak gösterilerek değerlendirme yapıldığına,

9-Sanığın TL birikimlerini altın hesabına çevirerek kur artışından gelir elde etmesinin bakiye artırma olarak kabul edildiğine,

10-Sanık tarafından aldırılan özel bilirkişi raporunun ve savunma tarafı olarak yaptıkları savunmaların gerekçeli kararda dikkate alınmadığına,

11-2 bilirkişi raporu arasında fark olduğu halde talepte bulunmalarına rağmen yeniden bilirkişi raporu aldırılmadığına ve raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmediğine,

12-Gerekçeli karara dayanak yapılan ve soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda sanığın işlemlerinin rutin bankacılık işlemleri olduğu kabul edildikten sonra çağrı döneminde bankacılık işlemleri yapmış olmasının cezalandırma nedeni kabul edildiğine,

13-Bilirkişinin mahkemenin yerine geçip görüş beyan ettiğine, hukuksal alanda yorum yaptığına, mahkemenin de hukuka aykırı bu rapora itibar ettiğine,

14-Şüpheden sanık yaralanır ilkesinin gözetilmesi ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,

15-Mahkemenin yasal gerekçe sunmadan alt sınırdan ayrıldığına,

16-Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE