muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9936, Karar No: 2022/12089, Tarih: 12.10.2022

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat Veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında bulunup bulunmadığı, fiilen 8,5 saat çalıştırılmasından dolayı fazla çalışma ücreti ve kısa çalışma primine hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.16.07.2013 tarih ve 28709 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedibuçuk Saat Veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik (Yönetmelik) hükümleri.

3. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun ilgili hükümleri.

4. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının çalışma ortamında gürültü yönünde risk bulunduğu, fabrika dışı çalışma ortamını da (denizaltı bakım-onarım işleri) kapsayacak şekilde fiziksel, kimyasal maruziyet ölçümlerinin yapılması gerektiği, yapılacak ölçümler sonrası mevcut risklerin yeniden değerlendirilmesi gerektiği, solunum ve işitme yoluyla herhangi bir riskin olmadığının tespiti durumunda kısa çalışma priminin kesilmesi gerektiği, mevcut durumda davacının günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği belirtilmiş, hesap raporunda davacının toplu iş sözleşmesinin 52/c maddesi kapsamında kısa çalışma primine hak kazandığı değerlendirilerek birinci seçenekte dava tarihine kadar, ikinci seçenekte ise ikinci ölçümün yapıldığı 06.01.2017 tarihine kadar olmak üzere seçenekli olarak hesaplama yapılmıştır. Davacı ikinci seçenekte belirtilen hesaplamaya göre davasını ıslah ettiğinden arabuluculuk tarihinden sonraki hesaplamaların sonuç itibarıyla hükme esas alınmadığı anlaşılmakla bu husus bozma sebebi yapılmamıştır. Ancak Mahkemece kurulan tespit hükmünde dosya kapsamına göre ikinci ölçümlerin sonuçlarının hatalı ya da geçersiz olduğu yönünde bir tespit ve değerlendirme yapılmadığı, aksi durumun da davacı tarafından ispat edilemediği anlaşıldığından tespit hükmünün de 06.01.2017 tarihine kadar olan dönem ile sınırlı olarak kurulması gerektiğinin dikkate alınmaması hatalıdır.

. Hüküm altına alınan kısa çalışma prim alacağı bakımından bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de kısa çalışma primi yönünden toplu iş sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Dairemizin yerleşik uygulaması uyarınca, işçi muaccel alacaklarını tek tek belirtmek kaydıyla ihtarname ile işvereni temerrüde düşürebilir. Söz konusu ihtarnamede alacak miktarlarının belirtilmesi gerekmez. Dava tarihinden önce yürütülen arabuluculuk süreci sonucunda anlaşma yapılamadığına dair düzenlenen son tutanak bu bağlamda değerlendirildiğinde dava konusu alacakların dava tarihinden önce arabuluculuk aracılığıyla talep edilmesi karşısında davalı işverenin arabuluculuk son tutanak tarihi itibarıyla temerrüde düştüğünün kabulü gerekmektedir. Bu sonuç davalı işverenin usulüne uygun davet edilmesine rağmen arabuluculuk görüşmelerine katılmadığı durumlarda da geçerlidir. Dolayısıyla Mahkemece kısa çalışma primi alacağına ilişkin arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1) ve (3) numaralı bentlerinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine;

"1-Davacının günlük çalışma süresinin 06.01.2017 tarihine kadar olan dönemde 7,5 saat olması gerektiğinin TESPİTİNE ;

3- Taleple bağlı kalarak Brüt 5.742,89 TL kısa çalışma primi alacağının arabuluculuk son tutanağının düzenlendiği 14.08.2018 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak en yüksek işletme kredi faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmasına,” bentlerinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11529, Karar No: 2013/8988, Tarih: 12.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/11529 E.  ,  2013/8988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında boşluk olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 12.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3946, Karar No: 2006/10095, Tarih: 30.10.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/3946 E.  ,  2006/10095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin trafikte davalı ... adına kayıtlı bulunan ... plakalı kamyoneti davalı ...’den satın alarak bedelini peşin ödediğini, ancak aracın motor ve şasi numaraları tutmadığından trafikteki kaydının müvekkili adına devir edilemediğini ileri sürerek, satış bedeli 6.500.000.000.-TL.nin ödeme tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., aracın kendi adına trafikte kayıtlı olduğunu, 1999 yılında ...’ye satıp teslim ettiğini, bu davalının aracı davacıya satıp devir etmesi üzerine ilgili işlemlerin yapılması için ...’a vekalet verildiğini, motor ve şasi numaralarının farklı olması nedeniyle devir yapılamamasının kendi kusuru olmayıp, fabrikadaki üretim hatasından kaynaklandığını, davacı ile satış işlemi yapmadığını ve bedel almadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ..., duruşmadaki ifadesinde aracı ...’dan satın aldığını ve 6.300.000.000.-TL. bedelle davacıya sattığını, teknik imkansızlık nedeniyle devrinin yapılamadığını belirtmiştir.

Mahkemece aracın trafik kaydı ve noterden düzenlenen satış sözleşmesine göre, davalı ... hakkındaki davanın husumet nedeni ile reddine, davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne, 6.017.-YTL.nin 09.09.2002 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davacı yararına adı geçen davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Uyuşmazlık, hukuki ayıplı mal satışı nedeniyle satıcının sorumluluğu hükümlerine dayanmaktadır. Dava konusu aracın motor ile şasi numaralarındaki değişiklik sebebiyle hukuki ayıplı olduğu toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının B.K.nun 202. maddesi uyarınca satımın feshini ve aynı yasanın 205/2 . maddesi uyarınca satış bedelini talep etmesi mümkündür. Ne var ki, B.K.nun 205/1. maddesi uyarınca, satım feshedilince alıcı satıcıya satılan ile beraber ondan istihsal ettiği menfaatleri iade etmekle mükelleftir.

Somut olayda, satış bedelinin tahsiline karar verildiği halde, satılanın satıcıya iadesine karar verilmemiş olması anılan yasa hükmüne aykırılık oluşturur. Bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

Somut olayda, satış bedelinin tahsiline karar verildiği halde, satılanın satıcıya iadesine karar verilmemiş olması anılan yasa hükmüne aykırılık oluşturur. Bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...’ın öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14839, Karar No: 2012/3558, Tarih: 12.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/14839 E.  ,  2012/3558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro müdürlüğünün 14.06.2010 tarihli cevabi yazısında ... köyünde genel arazi kadastrosunun 27.7.1971 tarihinde kesinleştiği bildirildiği halde dosyada mevcut 4893 ada 13-15 parsellere ait kadastro tespit tutanak örneklerinden yörede 2000 yılında yapılan ve 15.3.2001 -13.4.2001 tarihlerinde ilan edilerek esinleşen genel arazi kadastrosu bulunduğu anlaşılmaktadır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Kadastro müdürlüğüne bu çelişkiden de bahsedilerek yazılacak müzekkere ile ... köyünde genel arazi kadastrosunun hangi tarihte yapıldığı ve ne zaman ilan edilerek kesinleştiği sorularak alınacak cevabi yazının dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 12/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10512, Karar No: 2015/12788, Tarih: 22.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/10512 E.  ,  2015/12788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/165478

MAHKEMESİ : Taşköprü Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2009

NUMARASI : 2008/29 Esas, 2009/273 Karar

SUÇ : Tefecilik

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık Salim hakkında kasıtlı suçtan kısa süreli olmayan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve hükümde yer verilmeyen TCK'nın 53/1-2-3. maddelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün bulunmuş, sanıkların birden fazla kişiye değişik zamanlarda kazanç elde etmek amacı ile ödünç para verdikleri kabul edilmesine karşın TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık S.. İ.. hakkındaki hükme yönelik sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık S.. İ.. hakkında, kazanılmış hakka konu teşkil etmeyen ertelemeyle ilgili denetim süresinin ceza süresinden az olarak tayini suretiyle TCK'nın 51/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden adı geçen sanık hakkındaki hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca denetim süresinin belirlenmesine ilişkin bölümde yer alan "1 yıl" ibaresinin "1 yıl 8 ay" şeklinde değiştirilmesi suretiyle sanık S.. İ.. ile ilgili hükmün DÜZELTİLEREK, diğer sanık Y.. D.. hakkındaki usul ve yasaya uygun olan hükmün ise doğrudan ONANMASINA, 22/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1226, Karar No: 2014/10531, Tarih: 29.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1226 E.  ,  2014/10531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31365, Karar No: 2017/7009, Tarih: 19.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/31365 E.  ,  2017/7009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7155, Karar No: 2017/435, Tarih: 15.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/7155 E.  ,  2017/435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ... A.Ş. ortak yüklenici firmalar olup birlikte davranarak, diğer davalılar ile Düzenleme Şeklinde Satış Vaadi ve Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi imzaladıklarını, ancak bu arada arsa maliklerine olan yükümlülüklerini düzenleyen İş Ortaklığı Anlaşması-Adi Ortaklık Sözleşmesi adı altında bir başka sözleşme yaparak kendi aralarındaki hukuki ve mali ilişkiyi bu sözleşme ile düzenlediklerini, bu sözleşmenin arsa maliklerinden bağımsız olup, diğer davalıların dahil olmadığı bir sözleşme niteliğinde olduğunu, her iki yüklenici birlikte yaptıkları bu inşaatın bitim aşamasında iken, ikinci sözleşmeden kaynaklı bir ihtilaf çıktığını, bunun üzerine müvekkil şirket ile davalı ortağı ... A.Ş.'ne ihtarda bulunulduğunu, daha sonra 1 ve 4 numaralı bağımsız bölüm tapularının davalı ... A.Ş.'ne devir edildiğini öğrendiğini, davalı ... A.Ş.'nin ortaklığa ait iki adet bağımsız bölüm tapusunu sadece kendi adına alarak ve müvekkilinin koymuş bulunduğu sermaye bedellerini de ödemeyerek hileli bir işlemle mal kaçırdığını, arsa maliki olan diğer davalıların ise, yüklenici firmanın birinden devir muvafakati almaksızın sadece davalı ... A.Ş’ye devir yaparak hileli işleme ortak olduklarını ileri sürerek, ihtiyati tedbir konulmasına, tazminat bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davanın Adi Ortaklık Sözleşmesinden kaynaklanan alacak davası niteliğinde olup, davanın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili olmadığı, TTK’nın 4. maddesinde özel olarak sayılan davalardan olmadığı, davaya bakma görevinin genel yetkili Asliye Hukuk Mahkemesinde olduğu, bu nedenle dava dilekçesinin HMK’nın 114/c ve 115/2. maddeleri uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle görev yönünden usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava, sözleşmeden kaynaklanan tazminat talebine ilişkindir. Mahkemece davanın her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili olmadığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş ise de, davacı ve davalı şirketin bir inşaat yapmak üzere adi ortaklık kurduğu ve bu işi beraber yaptıkları sabit olmasına ve bu işin tacir olan davacı ile davalı şirketin ticari işletmesi ile ilgili olması göz önünde bulundurularak, davanın Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekirken, Asliye Hukuk Mahkemelerinde görülmesi yönünde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, anılan davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14868, Karar No: 2017/1002, Tarih: 09.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14868 E.  ,  2017/1002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Aile ile ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ikinci kez evlenmeden önce dul olan kadının boşandıktan sonra bekarlık soyadını taşımasına izin verilmesi istemine ilişkindir.

... Aile Mahkemesince, asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın aile hukukundan kaynaklandığı, aile hukukunu düzenleyen TMK'nın 3. kısım hariç olmak üzere 2. kitabından kaynaklanan davalara bakmanın 4787 sayılı Kanunun 4/1. maddesine göre aile mahkemesinin görevi kapsamına girdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesi uyarınca 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun kapsamındaki aile hukukundan (2.kitabı) doğan dava ve işler aile mahkemesinde görülür.

Türk Medeni Kanununun 173/1. maddesine göre “Boşanma halinde kadın, evlenme ile kazandığı kişisel durumunu korur; ancak, evlenmeden önceki soyadını yeniden alır. Eğer kadın evlenmeden önce dul idiyse hâkimden bekarlık soyadını taşımasına izin verilmesini isteyebilir.”

Somut olayda, birinci eşi vefat ettikten sonra ikinci kez evlenen ve boşanarak vefat eden eşinin hanesine dönen davacı, bekarlık soyadını taşımasını izin verilmesini talep etmiş olup anılan isteğin TMK'nın 173/1. maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, davanın 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince, aile mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Kütahya 1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/02/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24420, Karar No: 2015/1527, Tarih: 20.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/24420 E.  ,  2015/1527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/132183

MAHKEMESİ : Tarsus(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2011/61 (E) ve 2012/1669 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın mağdur eşini, 07/01/2011 tarihinde kablo ucu açık prize fiş takıp elektrik akımı vermek, 09/01/2011 tarihinde ise elleriyle vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, mağdurun aşamalardaki beyanları beyanları ile uyumlu adli raporuna ve sanığın ikrarından anlaşılması karşısında, sanığın iki kez eşe karşı kasten yaralama suçundan mahkumiyeti yerine, dosya kapsamı ile uyumlu olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.