muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13671, Karar No: 2020/2974, Tarih: 04.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/13671 E.  ,  2020/2974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin Baltalimanı adresinde bulunan 120 m2 arsa içindeki 75 m2 müstakil daireyi davalıdan satın almasına rağmen davalının taşınmazı tahliye etmediğini belirterek davalının zilyetliğe vaki müdahalesinin men'ine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, her ne kadar taraflar arasında devir sözleşmesi yapılmış ise de zilyetliğin davacıya devredilmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hakka dayalı elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Her ne kadar dava; dava konusu taşınmazın tapuda malikinin ... Teknik Üniversitesi, zilyedinin ise davalı olduğu, tarafların yaptığı zilyetlik devir sözleşmesinin, tek başına zilyetliğin devrini gerçekleştirmeyeceği, zira zilyetlik sadece teslimle devredilebileceği, bu senede dayanarak davacının sadece alacak davası açabileceği gerekçesiyle reddedilmiş ise de mahkeme gerekçesi dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Zira , davacının talebi salt zilyetliğin korunması istemine ilişkin değildir.25.11.2009 tarihli ve 2009/8-518 Esas-2009/573 Karar sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında da belirtildiği üzere; zilyet, zilyetliğinin arkasında bulunan nesnel veya kişisel bir hakka dayandığında dava, bir hak davası niteliğini kazanır; o takdirde mahkemenin görevi, yalnız zilyetliğin korunması davasından farklı olarak, dava olunan şeyin değerine göre belirlenir. Diğer taraftan,üçüncü kişiye ait taşınmaz mal üzerine, izinsiz olarak, hafif yapı niteliğinde olmayan yapı kuran zilyetlerin, arsa malikinden başka kişiler aleyhine açtıkları davalar, arkasında barındırdığı bir hakka dayanmakla, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 8/II-3. madde ve fıkrasında yazılı zilyetliğin korunması davası olmayıp; temelinde bir hak davasıdır.

Somut olayda; davacı, 27 ada 41 parsel sayılı kayden dava dışı ... Teknik Üniversitesine ait 9.202,00 m2, kıraç arazi vasfındaki taşınmaz üzerine yer alan 120 m2 arsa içindeki 75 m2 gecekondu yani kalıcı nitelikteki yapının taraflar arasında 23.12.2010 tarihinde akdedildiği hususunda uyuşmazlık bulunmayan “Tapu Kaydı Bulunmayan Bina Devir Sözleşmesidir” başlıklı adi senede dayanarak davalıdan satın aldığını iddia etmiş, davalı zilyetliğin devredilmediğini kabul ederek sözleşmenin geçerli olmadığını savunmuştur. Az yukarıda izah edilen Hukuk Genel Kurulu kararından hareketle, davacının salt zilyetliğin korunmasını değil arsa üzerindeki kalıcı yapıyı satın alma hakkına dayanarak elatmanın önlenmesini talep ettiğinin kabulü gerekir. Diğer bir deyişle dava, TMK'nin 981 vd.maddelerinde ifadesini bulan zilyetliğin korunması davası olmayıp, hakka dayalı bir davadır. Uyuşmazlık ise hakka dayalı elatmanın önlenmesi talebindeki hakkın var olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Eldeki dava davalısı tarafından ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/282 Esas ve 2013/373 Karar sayılı dosyası ile açılan devir sözleşmesinin iptali istemli davanın 05.09.2013 tarihli karar ile reddedildiği kararın 09.07.2014 tarihinde kesinleştiği ve dava konusu taşınmazın davalının zilyetliğinde bulunduğu sabittir.

Hal böyle olunca, davacının dayandığı hakkın, davalının salt zilyetliğe ilişkin savunmasının üstünde tutularak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 04.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34157, Karar No: 2018/20981, Tarih: 04.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/34157 E.  ,  2018/20981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret,yaralama

HÜKÜMLER : Beraat, düşme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre sanık ...'ün 17.01.2018 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu husus araştırılarak sonucuna göre sanığın öldüğünün tespit edilmesi halinde, sanık hakkındaki kamu davalarının 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AS
Yargıtay — Esas No: 2009/8413, Karar No: 2011/1565, Tarih: 14.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8413 E.  ,  2011/1565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

ASIL VE BİRLEŞEN DAVADA

BİRLEŞEN AYNI MAHKEMENİN

SAYI : 2006/739 ESAS

BİRLEŞEN DAVA : İSTANBUL 13. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

SAYI : 2009/140 ESAS

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.04.2009 tarih ve 2008/416-2009/164 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili asıl davada, davalıya ait trene yolcu olarak binen müvekkillerinden ...’nın trenin kapılarının açık hareket etmesi sonucunda tren ile peron arasına düşerek sağ bacağının diz kapağından koptuğunu, ...’nın anne, baba ve kardeşi olan diğer müvekkillerinin olaydan derin üzüntü duyup maddi ve manevi yönden zarara uğradıklarını ileri sürerek, ... için 100 milyar, anne ...ve baba...için ayrı ayrı 40’ar milyar, kardeşi ...için 20 milyar manevi tazminatın, şimdilik 5 milyar maddi tazminatın, birleşen davalarda ise müvekkili ... için 24.977,14-YTL ve 26.440,43 YTL .maddi tazminatın temerrüt faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin olayda kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama,bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, olayda davacının %, 70, davalının ise % 30 oranında kusurlu olduğu, davacı ...’nın % 42 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği, davacılardan anne, baba ve kardeş için maddi (destek) tazminatı koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davaların ise kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde,davada kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemiş olması karının bozulmasını gerektirmiş ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7 madde uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde,davada kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemiş olması karının bozulmasını gerektirmiş ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7 madde uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle,davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile mahkeme kararının “1-A, Asıl dava dosyası yönünden” yazılı kısma yönelik kurulan hükme, 8 numaralı fıkra eklenerek “A.A.Ü.T. gereğince kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine,reddedilen maddi tazminat yönünden 575 TL maktu,manevi tazminat yönünden 2.900 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınmasına,“ ibaresinin hüküm fıkrasına eklenerek bu şekli ile davalı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7367, Karar No: 2012/16824, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/7367 E.  ,  2012/16824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazasına uğrayan davacının maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 19.101,00 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 30/01/2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

506 sayılı Yasa'nın 16. maddesinde iş kazası veya meslek hastalığı dolayısıyla geçici iş göremezliğe uğrayan sigortalıya her gün için geçici iş göremezlik ödeneği verileceği, 89. maddesinde ise yatarak tedavi halinde günlük kazancın yarısı, ayakta tedavi ettirildiğine günlük kazancın 2/3 oranında ödenek ödeneceği bildirilmiştir. Geçici iş göremezlik devresinde sigortalının çalışamadığı dönemde yoksun kaldığı gelirde iş kazası sonucu oluşan maddi zarar kapsamındadır. Raporlu olunan dönemde çalışamayan sigortalının bu dönemde yoksun kaldığı ücreti kadar bir zararının oluşacağı ve bu zararında maddi zarar içerisinde kabul edilmesi gerektiği açıktır.

Hal böyle olunca, SGK tarafından davacıya geçici iş göremezlik ödeneği ödenip ödemediğinin araştırılması ile, ödenmiş ise hesaplanan maddi zarar miktarından tenzil edilmesi gerekir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 08/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14519, Karar No: 2018/20774, Tarih: 02.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/14519 E.  ,  2018/20774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, davalı işyerinde 1998 yılından beri çalıştığını, iş akdinin haklı neden olmaksızın 16.12.2011 tarihinde feshedildiğini, fesih tarihinde bir kısım kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini, davalı aleyhine açtığı işe iade davasının kabul edilerek kesinleştiğini, davalıya süresinde başvurduğu halde işe başlatılmadığını, dört aylık boşta geçen süre ücreti ile beş aylık işe başlatmama tazminatı tutarının ödendiğini, ancak ücretinin 'Euro' üzerinden belirlendiğininden Merkez Bankasının efektif alış kuru üzerinden Türk Lirasına çevrilmesi gerekmesine karşın davalının kuru sabitlediği iddiası ile güncel kurlar üzerinden ödeme yapmadığını, hizmet süresinin belirlenmesinde ilave dört aylık sürenin hesaba katılmadığını ileri sürerek, fark tazminatları ve ücret alacakları ile davalıya gönderdiği ihtarname masrafına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, tüm işçiler için ücret ödemelerinde 2009/Ocak ayından itibaren kurun sabitlenerek 1 Euro=1.60-TL sabit kur üzerinden ödemelerin yapıldığını, davacının alacak iddiasının haksız olduğunu beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının daha önce dava dışı ... Nişasta ve Kimya AŞ. işçisi olarak çalışmakta iken, işyerinin davalı ... Nişasta ve Kimya San ve Ticaret AŞ.'ye (eski ünvanı ... Kimya AŞ.) devredildiği, dosyadaki belge ve bilgilerden anlaşılmaktadır. İşyeri devrinin gerçekleşmesinden önce, dava dışı ... ve Kimya AŞ. ile davacı arasında yapılan 11.11.2004 tarihli fesih mutabakat belgesi ile iş sözleşmesinin karşılıklı olarak feshedildiği, akabinde davacının kıdem, ihbar tazminatları ile yıllık izin ücretinin ödeneceğinin kararlaştırıldığı ve tarafların birbirini ibra ettikleri görülmektedir.

İşyerinin devri sonrasında davacı 19.08.2005 tarihinden itibaren bu defa davalı ... Nişasta ve Kimya San ve Ticaret A.Ş.'de çalışmaya başlamış, iş sözleşmesi işveren tarafından haklı neden olmaksızın 16.12.2011 tarihinde feshedilmiştir.

İşyerinin devri sonrasında davacı 19.08.2005 tarihinden itibaren bu defa davalı ... Nişasta ve Kimya San ve Ticaret A.Ş.'de çalışmaya başlamış, iş sözleşmesi işveren tarafından haklı neden olmaksızın 16.12.2011 tarihinde feshedilmiştir.

Mahkemece hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda davacının yıllık izin alacaklarının belirlenmesi bakımından devirden önceki çalışma süresi de dikkate alınmıştır. Oysa, İş Kanunu'nun 6. maddesi uyarınca devir tarihi itibariyle devam eden bir hizmet sözleşmesi söz konusu değildir. Diğer yandan İş Kanunu 54. maddesinde aynı işverenin bir veya çeşitli işyerlerinde çalıştıkları sürelerin birleştirilmesini öngören hükmünde somut olaya uygulanması imkanı bulunmamaktadır. Zira, devir öncesi ve sonrasında olmak üzere iki farklı işveren söz konusudur. Hal böyle olunca yıllık izin alacağının belirlenmesinde sadece devir sonrası çalışılan veya çalışılmış sayılan sürelerin gözönünde bulundurulması lüzumu olup, yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı tarafça davalıya gönderilmiş olan ... 4.Noterliği'nin 25.10.2013 tarih, 7382 yevmiye numaralı ihtarnamesine ilişkin 104,79 TL masraf tutarının davalıdan alınması talebi nedeniyle Mahkemece bu yönde karar verilmesi isabetli ise de, davacının keşide ettiği ihtara ilişkin masraf bir yargılama gideri olduğu halde, ayrı bir alacak kalemi gibi hüküm altına alınması hatalı olup, bu husus da bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/616, Karar No: 2018/5006, Tarih: 24.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/616 E.  ,  2018/5006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafii ile sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4422, Karar No: 2018/14324, Tarih: 17.09.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/4422 E.  ,  2018/14324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1)Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaza arazi olarak değer biçen rapor geçerli değildir. Şöyle ki;

Dosyadaki bilgi ve belgelere, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün parsel sorgu sisteminde yapılan gözleme ve aynı mahalleden Dairemiz Denetiminden geçerek kesinleşen dosyalara göre dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığ gibi,

2) 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1138, Karar No: 2022/103, Tarih: 18.01.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/1138 E.  ,  2022/103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hüküm davalı ... ve davalı ... vekilleri tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. 18.01.2022 gününde davalılar ... ve ... vekilleri Av...geldi. Tebligata rağmen diğer taraftan gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Davalı yüklenici şirket yetkilisinin temyiz itirazları yönünden;

İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurmayan anılan davalı temyiz isteminde bulunamayacağından, davalı yüklenici şirket yetkilisinin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2-Davalı gerçek kişiler vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri re’sen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı yüklenici şirket yetkilisinin temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı gerçek kişiler vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'dan alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 18.01.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.