muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3136, Karar No: 2023/7316, Tarih: 07.11.2023

4. Bozma üzerine Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.12.2021 tarihli, 2021/442 Esas, 2021/414 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin 1 inci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Kararın sanık müdafi ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 20.09.2022 tarihli, 2022/5983 Esas, 2022/7988 Karar sayılı kararı ile; "Sanığın olay günü on beş yaşında bulunan mağdureye karşı gerçekleştirdiği eyleminin 6545 sayılı kanunla değişik 5237 sayılı TCK'nın 103/1-2. cümlede düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu ve mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen yanlış anlam verilerek sanık hakkında hata hükümlerinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması," gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.12.2022 tarihli, 2022/480 Esas, 2022/522 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 nci maddesinin 1 inci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiin Temyiz İsteği

Sanığın isnat edilen suçu işlediğine dair inandırıcı ve kuvvetli delil bulunmadığı ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdure ile ...'nin 2010 yılı Ocak ayı içinde tanıştıkları, daha sonra ...'ye ait ikamette birlikte yaşamaya başladıkları, farklı zamanlarda cinsel ilişkiye girerek yaklaşık 5-6 ay kadar birlikte karı koca hayatı yaşadıkları, daha sonra ... ile mağdurenin, ...'nin amcası olan sanığın evinde birlikte kalmaya başladıkları, 30.11.2010 günü ...'nin evde olmadığı bir sırada sanığın yatmakta olan mağdurenin yanına uzanıp sarıldığı iddia ve kabul edilen olayda, sanığın olay tarihinde on sekiz yaşından küçük mağdureye uyuduğu esnada yatağında yanına uzanması ve ona sarılması şeklindeki eyleminin sarkıntılık boyutunda kaldığı değerlendirilerek sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurenin sanıktan şikayetçi olup davaya katılmak istediğini beyan etmesi karşısında gerekçeli karar başlığında katılan mağdure yerine mağdur olarak gösterilmesi ve suç tarihinin 30.11.2010 tarihi yerine 01.12.2010 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hataları olarak kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurenin sanıktan şikayetçi olup davaya katılmak istediğini beyan etmesi karşısında gerekçeli karar başlığında katılan mağdure yerine mağdur olarak gösterilmesi ve suç tarihinin 30.11.2010 tarihi yerine 01.12.2010 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hataları olarak kabul edilmiştir.

2. Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, bozma üzerine kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.12.2022 tarihli ve 2022/480 Esas, 2022/522 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz isteğinin reddiyle hükmün, Tebliğnanme’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/603, Karar No: 2014/6537, Tarih: 07.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/603 E.  ,  2014/6537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin miktardan reddine dair ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 22.11.2013 tarih ve 2010/514-2013/349 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle anılan ek kararın ONANMASINA, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38218, Karar No: 2019/504, Tarih: 07.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/38218 E.  ,  2019/504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Dolandırıcılık suçundan TCK'nun 157/1, 43/1, 62, 52, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Özel belgede sahtecilik suçundan TCK m. 207/1, 43/1, 62, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın temyiz dışı sanık ... ile kendilerini ... Tarım Turizm ve Ticaret İnşaat Limited isimli şirketin yetkilileri olarak tanıtıp, katılanın sahibi olduğu... İnşaat Sanayi Turizm ve Mühendislik Hizmetleri Limited Şirketinden iskele kiralamak istedikleri, bu amaçla hazırlanan 16/04/2010 ve 01/05/2010 tarihli sözleşmeleri şirket adına kaşeledikleri sanığın sözleşmelere ...... olarak, temyiz dışı sanık ...'in de şirket yetkilisi olarak imza attığı, farklı isim ve sahte firma kaşesi kullanarak aldıkları iskeleleri kiraladıkları araçlara yükleyip kaçırmak suretiyle menfaat temin ettikleri, bu şekilde sanığın özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamına göre mahkemenin mahkumiyet hükümlerine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 07/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9878, Karar No: 2015/12636, Tarih: 23.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/9878 E.  ,  2015/12636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali ve % 20 icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava meydana gelen trafik kazası sonucu yaralanan sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödemelerinin davalılardan teselsülen tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali ve % 20 icra inkar tazminatı istemine ilişkin olup, Mahkemece, tefhim olunan kısa kararda davalı ... hakkında bir karar verilmediği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında aleyhine hüküm kurulduğu böylece kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulduğu anlaşılmaktadır.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa, son oturumda tefhim edilen kısa kararın gerekçeli karara aykırı olduğu yukarıda belirtildiği gibi zaptın ve kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır. Öte yandan, konuyla ilgili 10.4.1992 günlü ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18854, Karar No: 2014/541, Tarih: 15.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/18854 E.  ,  2014/541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Soma 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :29.05.2013

NUMARASI :Esas no: 2013/75 Karar no:2013/188

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı karşı davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; davalı karşı davacı kadının ilköğretim okulunda Bilişim Teknolojiler Öğretmeni olduğu düzenli ve sabit gelirinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda; davalı karşı davacı kadının boşanmayla yoksulluğa düşeceğinden söz edilemeyeceği ve bu nedenle Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmadığı halde, mahkemece davalı-karşı davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi yerine, kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

3-Tarafların müşterek çocuğu 18.04.2013 doğumlu Muhammed Taha'nın velayet hakkının davalı karşı davacı anneye verilmesine karşın baba ile kişisel ilişki kurulmamıştır. Mahkemece küçüğün yaşı, tarafların yerleşim yeri dikkate alınarak baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulması gerekirken bu hususta karar verilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükümün yukarda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin yukarda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.15.01.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/12478, Karar No: 2014/18045, Tarih: 19.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/12478 E.  ,  2014/18045 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile SGK Başkanlığı adına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... Anadolu 20. İş Mahkemesinden verilen 18.03.2014 günlü ve 2013/1039-2014/181 sayılı hükmün, davalı Kurum Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacının babası (27.11.1982 tarihinde öldüğü anlaşılan sigortalı) ...’e ait sigortalılık durumunu, süresini ve prim borcu olup-olmadığını gösterir hizmet cetveli (varsa 506, 1479, 2926, 5434 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık sürelerine ilişkin hizmet cetvellerinin her biri ayrı ayrı olmak üzere bildirilmesi istenilmelidir) Kurum’dan getirtilip dosyaya konulduktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu eksiklikler giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine, 19.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/52, Karar No: 2011/180, Tarih: 20.09.2011

**Ceza Genel Kurulu         2011/1-52 E.  ,  2011/180 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname :  2010/59025

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Sanık A. B.. hakkında, dosyası ayrılan kardeşi E. B.. ile birlikte tasarlayarak kasten öldürme suçundan açılan kamu davasında eylemin tasarlayarak öldürme suçuna azmettirme ve bir başkasını araç olarak kullanma olduğunun kabulü ile 5237 sayılı TCY'nın 37/2 ve 38/1. maddeleri yollamasıyla aynı Yasanın 82/1-a, 38/2 ve 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin, Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 16.07.2009 gün ve 170-221 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 14.12.2010 gün ve 3191-8043 sayı ile;

“24.03.1983 doğumlu G..’in yeğeni E..’tan hamile kaldığının ailesi tarafından öğrenilmesi üzerine, bu durumu yaşadıkları çevreye karşı ailesinin ve kendisinin namus ve şerefini eksilten bir davranış olarak gören ağabeyi sanık A..’ın, namus ve şerefini kurtarmak için olaydan habersiz olan ve hedef seçilen İsmet’in öldürülmesi eylemine azmettiren olarak katıldığının anlaşıldığı ve töre saikiyle işlenen suçlarda öldürülenin kadın olması zorunluluğunun da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık A..’ın eyleminin tasarlayarak öldürmeye azmettirme yanında ayrıca töre (namusunu kurtarma) saikiyle öldürmeye azmettirme suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 3 nolu bendinde yer alan ‘…azmettirme suretiyle tasarlayarak’ ibaresinden sonra ‘ve töre saikiyle’ ibaresinin eklenmesine, ‘82/1-a’ ibaresinin ise ‘82/1-a,k’ olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle” hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 14.02.2011 gün ve 59025 sayı ile;

“A. Yönteme İlişkin İtiraz Nedenleri: Dava tasarlayarak insan öldürme suçundan açılmış, yerel mahkeme de, tasarlayarak insan öldürmeye azmettirme suçundan TCY'nin 37/2 ve 38/1. maddeleri delaletiyle 82/1-a, 38/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet karar verilmiştir. Mahkeme kararı sanık savunmanı tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 1. Ceza Dairesi yukarıda açıklanan kararıyla, sanığın eylemini ayrıca töre saikiyle gerçekleştirdiği düşüncesiyle TCY'nin 82/1-a olan yaptırım maddesini TCY'nin 82/1-a-k şeklinde düzelterek yerel mahkeme kararını onamıştır.

1- Tasarlayarak insan öldürme suçundan sanığın TCY'nin 82/1-a maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmış, savyazıda ayrıca töre saikiyle suçun işlendiğinden bahisle yaptırım istenmemiştir. Diğer bir anlatımla töre saikiyle insan öldürme suçundan açılan bir dava yoktur. Yerleşik Yargıtay kararlarında da vurgulandığı üzere bir davada suç oluşturan bir olaydan söz edilmiş olması, o suçtan da dava açıldığı anlamına gelmez. Dolayısıyla dava açılmayan töre saikiyle insan öldürme suçu temyiz aşamasında dikkate alınamaz. Temyiz incelemesi tasarlayarak insan öldürme suçu ile sınırlı olmalıdır.

2- Temyiz istemi, sanık savunmanı tarafından sanık lehine yapılmıştır. Mahkumiyet kararı tasarlayarak insan öldürme suçundan verilmiştir. Dairece ayrıca töre saikinin eklenmesi başka anlatımla sanığın töre saikiyle insan öldürme suçunu işlediği yönünde uygulama yapılması sanık aleyhine sonuç doğurmaktadır. Sanık lehine yapılan temyiz incelemesinin sanık aleyhine sonuç doğuramayacağı CGK'nın 30.06.2009 tarih ve 2009/3-143 E. 2009/185 K. sayılı kararında da vurgulanmıştır. Temyiz aşamasında, tasarlayarak insan öldürme suçundan verilen kararın ayrıca töre saiki de eklenerek Dairece onanması 1412 sayılı CYY'nin 326. maddesinde yer alan sanık aleyhine bozma yasağı ilkesine aykırıdır.

3- Anayasanın 36. maddesinde, herkesin meşru yollardan faydalanarak savunma ve adil yargılanma hakkına sahip olduğu; CYY'nin 225. maddesinde, hükmün ancak savyazıda unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında verileceği, 226. maddesinde, sanığın, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede yasal unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemeyeceği belirtilmiştir. Tasarlayarak insan öldürme suçunun unsurları ile töre saikiyle insan öldürme suçunun unsurları farklıdır. Töre saikiyle insan öldürme suçundan açılan bir dava bulunmadan sanığın belirtilen suçtan mahkum edilmesi savunma hakkını kısıtlama, adil yargılanma hakkını ihlal niteliği taşır.

4- Dairece yerel mahkeme kararı düzelterek onanmıştır. 1412 sayılı CYY'nin halen yürürlükte olan 322. maddesinde, yerel mahkeme kararının Yargıtay incelemesi sırasında düzelterek onanabileceği haller belirtilmiştir. Buna göre;

a. Vakıanın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraete veya davanın düşmesine yahut aşağı yukarı haddi olmayan sabit bir cezaya hükmolunması icabederse,

b. Yargıtay Başsavcılığının iddiasına uygun olarak suçluya kanunda yazılı cezanın en aşağı derecesini uygulamayı uygun görürse,

c. Mahkemece sabit görülen suçun unsurları ve vasfı ve cezası hükümde doğru gösterilmiş olduğu halde sadece kanunun madde numarası yanlış yazılmış ise,

a. Vakıanın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraete veya davanın düşmesine yahut aşağı yukarı haddi olmayan sabit bir cezaya hükmolunması icabederse,

b. Yargıtay Başsavcılığının iddiasına uygun olarak suçluya kanunda yazılı cezanın en aşağı derecesini uygulamayı uygun görürse,

c. Mahkemece sabit görülen suçun unsurları ve vasfı ve cezası hükümde doğru gösterilmiş olduğu halde sadece kanunun madde numarası yanlış yazılmış ise,

d. Hükümden sonra yürürlüğe giren kanun suçun cezasını azaltmış ve mahkemece suçluya ceza tayininde artırma sebebi kabul edilmemiş veya yeni bir kanun ile fiil suç sayılmamış olmaktan dolayı birinci halde daha az bir cezanın hükmü ve ikinci halde hiç ceza hükmolunmaması gerekirse,

e. Açıkça tespit edilmiş olan suçlunun doğum ve suç tarihlerine göre ceza tayininde gerekli indirme yapılmamış veya yanlış olarak indirme yapılmış ise,

f. Arttırma veya indirme sonu ceza müddeti veya miktarını tayinde maddi hata yapılmış ise,

g. Hükmedilmiş olan ceza yerine Ceza Kanununun 29 uncu maddesince adli tevbih kararı verilmesi icabederse,

h. Ceza Kanununun 29 uncu maddesindeki tertibin gözetilmemesi yüzünden eksik veya fazla ceza verilmiş ise,

ı. Harçlar Kanunu ile yargılama giderlerine ilişkin hükümlere ve Avukatlık Kanununa göre düzenlenen ücret tarifesine aykırılık yapılmışsa;

Mahkeme kararı düzeltilebilecek sair hallerde Temyiz Mahkemesi işi yeniden tetkik ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan mahkemeye veya o derecede diğer civar bir mahkemeye gönderecektir.

Yukarıda sayılan nedenler arasında sanığın yeni bir suçunun ortaya çıkması veya bir maddede yazılı başka bir suçun varlığı belirtilmemiştir. Dolayısıyla sanığın mahkum olduğu TCY'nin 82/1-a maddesine 82/1-k fıkrasının eklenmesi ilama dayanak yapılan CYY'nin 322. maddesine aykırılık oluşturmaktadır.

B. Esasa İlişkin İtiraz Nedenleri: Yerel mahkemenin sanık A.B..'nın, hakkında dava ayrılan diğer sanık E. B..'yı azmettirdiğine ilişkin tesbitini Daire uygun görmüştür. Bu konudaki görüş farklılığı sanığın suça katılım derecesi ve suçun niteliğindedir.

1. Mahkeme, sanık A. B..'nın diğer sanığı azmettirdiğine ilişkin gerekçesini 05.07.2006 tarihli polis memurları tarafından düzenlenen tutanağa, olay günü ve olaydan bir gün önce sanıklar arasındaki telefon görüşmesine, sanığın olaydan sonra suçun işlendiği İstanbul'dan Ağrı'ya dönmesine, sanığın çelişkili savunmalarına, sanıkların yaş farkı ile sanık E. B..’nın suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olmasına dayandırmak¬tadır.

1. Mahkeme, sanık A. B..'nın diğer sanığı azmettirdiğine ilişkin gerekçesini 05.07.2006 tarihli polis memurları tarafından düzenlenen tutanağa, olay günü ve olaydan bir gün önce sanıklar arasındaki telefon görüşmesine, sanığın olaydan sonra suçun işlendiği İstanbul'dan Ağrı'ya dönmesine, sanığın çelişkili savunmalarına, sanıkların yaş farkı ile sanık E. B..’nın suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olmasına dayandırmak¬tadır.

Dosya içeriğinden mahkemece de kabul edildiği üzere, 1983 doğumlu tanık G. B..'nın bir kişi ile cinsel ilişkiye girdiği, tanığın, kardeşleri 26.08.1988 doğumlu sanık E. B.. ile 1975 doğumlu sanık A. B..'ya öldürülen İ. K.. tarafından ırzına geçildiğini söylediği (ki tanığın ırzına geçenin öldürülen değil E. B..olduğu yargılama aşamasında aldırılan raporla belirlenmiştir), bunun üzerine sanıkların oturdukları Ağrı'dan İstanbul'a geldikleri, sanık E.B..'nın olaydan bir gün önce 27.06.2006 günü saat 18:58 de kendisinin kullandığı 05375191874 nolu telefon ile abisi sanık A.B..'nın kullandığı 05367270852 nolu telefonu arayarak 8 saniye süreyle, olayın olduğu 28.06.2006 günü saat 10:18 de de 6 saniye süreyle görüştüğü, görüşme içeriğinin belirlenemediği, son görüşmeden üç saat kadar sonra saat 13:15 te sanık E. B..'nın öldürülenin çalıştığı inşaata giderek yanındaki tabancayla ateş edip İ. K..'ı öldürdüğü, tanıklarca görülen adı geçen sanığın olay yerinden kaçtığı ve halen bulunamadığı anlaşılmıştır.

Eylem mahkemece de kabul edildiği üzere tasarlayarak insan öldürme suçunu oluşturmaktadır. Öldürme eylemini gerçekleştiren sanık açısından nitelendirmede ve suça katılım derecesinde bir sorun yoktur. Ancak sanık A.B...nın suça katılım derecesi ve şekli, dolayısıyla adı geçen sanık açısından suçun ne şekilde oluştuğu hususu sanığın hukuki durumunu belirlemek açısından büyük önem taşımaktadır.

Sanık A. B.. suçlamaları reddetmiş, önce İstanbul'a gitmediğini söylemiş, sonra İstanbul'a gittiğini, amacının ise kardeşi diğer sanığı suç işlemekten vazgeçirmek olduğunu belirtmiştir.

Görgü tanıkları ateş edenin sanık E. B.. olduğunu söylemişler, yanında diğer sanığın olduğunu bildirmemişlerdir. Sanık A. B..'nın diğer sanığın yanında bulunduğu ispatlanamamıştır.

Mahkemenin dayanaklarından olan 05.07.2006 tarihli polis memurları tarafından düzenlenen tutanakta, polis memurlarının sanık E.B..yı aramak amacıyla Ağrı İline gittiklerinde sanıkların abileri tanık C.B..'nın kendilerine kızkardeşlerinin durumunu yakın zamanda öğrendiklerini, İ.K.. tarafından iğfal edildiğini, kardeşleri A.. ve E..'ın İ..'i bulmak için İstanbul'a gittiklerini, bulamayıp döndüklerini, tekrar İstanbul'a gittiklerini, 28.06.2006 günü öğle saatlerinde görüştüğü A..'ın kendisine ‘iş tamam ben Ağrı'ya dönüyorum’ demesi üzerine kardeşlerinin İ. K..'ı öldürdüklerini anladığını, tutanağı büyüklerine sormadan imzalayamayacağını’ söylediği belirtilmiş, tutanak yalnızca polis memurları tarafından imzalanmıştır.