muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11470, Karar No: 2016/9165, Tarih: 31.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/11470 E.  ,  2016/9165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 43/1, 62, 52/2-4 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 7.500 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’nın suç tarihinde katılan ...’nın ortağı ve temsilcisi olduğu şirkette depo ve satış sorumlusu olarak görev yaptığı, 25/06/2008 günü adı geçen sanığın sorumlusu olduğu depoda yapılan sayım neticesinde bir kısım malların eksik olduğunun tespit edildiği, bunun üzerine depoda meydana gelen eksikliğin sebebinin araştırıldığı, yapılan araştırma neticesinde sanık ...’nın depoda bulunan bir kısım malzemeyi katılanın bilgi ve rızası dışında değerinin altındaki fiyatlarla piyasaya sürdüğünün, bunu da çalıştığı şirket tarafından mal satılan bir kısım firmalarla haricen anlaşıp bu firmalara irsaliyede belirtilen miktardan fazla mal teslim etmek suretiyle gerçekleştirdiğinin tespit edildiği, bu şekilde sanık ...’nın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Suçun sübutuna yönelik mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 31.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4673, Karar No: 2015/6151, Tarih: 10.12.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/4673 E.  ,  2015/6151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/174293

MAHKEMESİ : Kaş Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2012

NUMARASI : 2010/101 (E) ve 2012/370 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

I-) Cumhuriyet savcısının temyizine yönelik incelemede;

Cumhuriyet savcısının 11.04.2012 tarihinde verilen hükmü karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde belirlenen bir aylık yasal süreden sonra, 14.05.2012 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşıldığından, 11.04.2012 tarihli hükme yönelik vaki temyiz isteminin aynı sayılı Yasanın 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-) Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanığın eşinin yerine imza atmak suretiyle onun adına suça konu senetleri düzenleyerek katılan şirketin çalışanına vermesi şeklinde gerçekleşen somut olay değerlendirildiğinde; sanığın suça konu senetlere eşinin yerine imza attığını kabul etmekle birlikte, eşinin katılan şirket hakkında başlattığı icra takibine, senetlere konu malların teslim edilmemesi sebebiyle itiraz ettiğini savunmuş olması, suça konu senedin düzenlenmesine sebebiyet veren malların sanığın eşi ile beraber işlettiği işletme için sipariş verilmiş olması, işletmenin sahibinin de sanığın eşinin olduğunun anlaşılması karşısında; gerçeğin ve suça konu senetlerin sanık tarafından eşinin bilgisi ve rızası üzerine düzenlenip düzenlenmediğinin tespiti bakımından; .....'nın tanık sıfatıyla duruşmaya celbedilerek, eşi olan sanığın kendisi adına senet düzenlemesi konusunda rızasının olup olmadığı, dava konusu olaydan önce de sanığın kendisi adına senet düzenleyip düzenlemediği hususunun tanıktan sorularak tespit edilmesinden sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

1-) 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinde, "değişik zamanlarda" denilmesi karşısında aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı cihetle, suça konu senetlerin aynı anda düzenlenip katılan şirket yetkilisine verilmesi şeklinde gerçekleşen somut olayda, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığı, ancak belge sayısının temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınması gerektiği gözetilmeden TCK'nun 43. maddesinin tatbiki ile cezada artırıma gidilmesi,

2-)Sanık hakkında TCK'nun 53. maddesinin usulüne aykırı olarak tatbik edilmesi,

3-) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2845, Karar No: 2021/7884, Tarih: 28.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/2845 E.  ,  2021/7884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

14.10.2015 tarihli ek kararla 5237 sayılı TCK'nin 51/7. maddesi uyarınca erteli cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi, itiraz üzerine Ağır Ceza Mahkemesi tarafından itirazın reddedilerek bu kararın kesinleştiği, bunun üzerine bu ek kararlara yönelik temyiz talebinde bulunulduğu, temyiz edilmesi mümkün olmayan kararın temyiz edilmiş olması nedeniyle 27.11.2015 tarihli ek kararla temyiz talebinin reddine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/2, 86/3-a ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle hakkında kamu davası açılan sanığın yapılan yargılaması sonucunda, ... (kapatılan) 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.09.2013 tarih ve 2013/494 Esas, 2013/1070 Karar sayılı ilamıyla TCK'nin 86/2, 86/3-a, 62 ve 51/1-3. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine dair sanığın yüzüne karşı verilen hükmün temyiz edilmeksizin 07.11.2013 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün deneme süresi içerisinde yeniden suç işlediği yolunda ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.08.2015 gün ve 2014/388 Esas, 2015/175 karar sayılı ilamı ile ihbarda bulunulması üzerine, ... (kapatılan) 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.10.2015 tarih ve 2013/494 Esas, 2013/1070 karar sayılı ek kararı ile erteli cezanın aynen infazına kararı verildiği, sanığın itirazının ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.11.2015 tarih ve 2015/1153 Değişik İş sayılı kararı ile reddine karar verilerek ek kararın 12.11.2015 tarihinde kesinleştiği, buna karşın sanığın 12.11.2015 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteminin ... 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2015 tarih ve 2013/72 Esas, 2013/86 Karar sayılı ek karar ile reddedildiği, sanığın temyiz isteminin reddine dair ek kararı da temyiz ettiği cihetle;... (kapatılan) 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.09.2013 tarih ve 2013/494 Esas, 2013/1070 Karar sayılı ilamının temyiz edilmeden kesinleşmesi ve erteli cezanın aynen infazına dair ... (kapatılan) 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.10.2015 tarih ve 2013/494 Esas, 2013/1070 karar sayılı ek kararının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5134, Karar No: 2015/4103, Tarih: 24.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5134 E.  ,  2015/4103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yasal savunma koşullarının oluştuğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 28.08.2013 gün ve 3395 sayılı raporunda, delüzyonel bozukluk hastalığı olan sanığın ceza ehliyetinin bulunmadığının belirtildiği anlaşılmakla, ilgili kurumlardan tedavi evrakları getirtilerek, dava dosyası ile birlikte .... Adli Tıp Kurumuna sevkinin yapılması, suçu işlediği sırada, 5237 sayılı TCK.nun 31/1-2. maddesi kapsamında, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltacak şekilde bir akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda Gözlem ihtisas Dairesinde müşahade altında bulundurularak, 4. ihtisas Kurulundan rapor aldırılması, alınan raporlar arasında çelişki bulunması halinde ise Adli Tıp Genel Kurulunda muayene de edilmek suretiyle rapor temin edilmesi, sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeksizin eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 24/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9822, Karar No: 2016/11948, Tarih: 07.12.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/9822 E.  ,  2016/11948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece dosya üzerinden yapılan incelemede adli yardım talebinin kabulü ile yapılan yargılama sonunda; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 19/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 07/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/29055, Karar No: 2010/3636, Tarih: 16.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/29055 E.  ,  2010/3636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

DAVA :Taraflar arasındaki, ihbar, kıdem tazminatı, iş güvencesi tazminatı farkı, izin ücreti ile boşta geçen süreye ait ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.02.2010 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat Oya Türkoğlu ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi işe başlatmama tazminatının eksik ödendiğini ileri sürerek eksik olan kısmın ödetilmesi yönünde talepte bulunmuş, davalı işveren hakların tam olarak ödendiğini ileri sürerek isteğin reddini savunmuştur. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda işverence 2.1.2006 tarihinde yapılan ödeme sırasında işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesildiği belirtilmiş ve hak kazanılan tutardan işçiye yapılan ödemenin neti düşülerek aradaki fark belirlenmiştir. Yerel mahkeme tarafından işe başlatmama tazminatı farkı isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda uyuşmazlık işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilip kesilmeyeceği noktasında toplanmaktadır. Davalı işveren vergi sorumlusu olup, davacı vergi yükümlüsü adına anılan tazminattan gelir vergisine keserek ilgili vergi dairesine yatırmıştır. Davalı işveren uygulaması Maliye Bakanlığının 28.6.2005 gün ve GİB. 042/ 4207 -44/ 27873 sayılı ve 3.8.2007 gün ve B.7.1.GİB.0.03.43/4305-182/ 069750 sayılı Özelgelerine uygun olup sözü edilen yazılarda işe başlatmama tazminatının gelir vergisine tabi olduğu vurgulanmıştır. Danıştay 3 Dairesinin 15.2.2007 gün ve 2006/ 3799 E, 2007/ 414 K. sayılı kararı ve Dairemizin 25.4.2008 gün ve 2007/ 16610 E, 2008/ 10304 K. sayılı kararları işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilmeyeceği yönünde olsa da, soruna işveren açısından bakıldığında davalı işveren Maliye Bakanlığı Özelgelerine uymak durumundadır. Bu nedenle davalı işvereni kötüniyetli olduğundan söz edilemez.

Öte yandan 16.6.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı yasa ile 193 sayılı gelir vergisi kanununda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Aynı yasa ile 193 sayılı gelir vergisi kanununa eklenen geçici 77 maddede ise, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlerle ilgili olarak 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 21 inci maddesi uyarınca işverenlerce işçiye ödenen işe başlatmama tazminatları, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz. Anılan dönemlere ilişkin işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tevkifatına tabi tutulan mükelleflerin; tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanununun düzeltmeye ilişkin hükümleri uyarınca tahsil edilen gelir vergisinin red ve iade işlemleri yapılır” şeklinde kurala yer verilerek daha önce kesilen gelir vergisi ile ilgili iade esasları belirlenmiştir. Anılan düzenlemeye göre daha önce kesilen gelir vergisi tutarları vergi yükümlüsüne iade edilecektir.

Somut olayda vergi yükümlüsü davacı işçi olup, davacının fazla ödenen vergiyi ilgili vergi dairesinden talep etme hakkı vardır. Yasa, vergi sorumlusu olan davalı işverene iadeye dair bir düzenlemeye yer vermemiştir. Bu durumda davalı işveren tarafında vergi tutarı kadar miktar biri vergi dairesine diğeri işçiye olmak üzere iki kez ödenmiş olacaktır. Yine mahkemece verilen karar kesinleştiği taktirde davacı işçi işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tutarı kadar bir miktarı, biri işverenden diğeri ilgili vergi dairesinden olmak üzere iki kez tahsil edebilir durumda olacaktır. Davacı işçi vergi iadesi tutarını ilgili vergi dairesinden talep edebileceğine göre mahkemece bu şekilde mükerrer yararlanmaya dair hüküm kurulması hatalıdır. Mahkemece, işçi adına vergi dairesine yatırılan tutarın işçi tarafından geri alınabileceği düşünülerek, mükerrer yararlanmaya yol açmamak için sözü edilen miktarın işverenden tahsili yönünde hüküm kurulmamalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, Davalı yararına takdir edilen 750.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5732, Karar No: 2019/5569, Tarih: 17.12.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/5732 E.  ,  2019/5569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Sanıklar Abdurrahman Gümüştaş, ... ve ...'ın CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

Sanık ... için TCK'nin 82/1-a, 62, 53, 82/1-a, 35, 62, 53, 54. maddeleri uyarınca müebbet hapis, 16 yıl 8 ay hapis hak yoksunluğu müsadere

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçu nedeniyle herhangi bir hüküm kurulmamış ise de; bu hususta mahallince her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik tasarlayarak kasten öldürme, mağdur ...’a yönelik tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenin niteliği ve derecesi kabul ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanıklar Abdurahman, ... ... ve ... hakkında maktul ...’a yönelik tasarlayarak kasten öldürme ve mağdurlar ... ve ...’a yönelik tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; atılı suçlardan kurulan mahkumiyet kararının usulsüz olduğu ve beraati gerektiğine, katılanlar vekilinin; beraat eden sanıkların cezalandırılmaları gerektiğine, sanık ... hakkında daha fazla ceza verilmesi gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanıklar ..., ... ... ve .. hakkında maktul ...’a yönelik tasarlayarak kasten öldürme ve mağdurlar ... ve ...’a yönelik tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

1)Sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik tasarlayarak kasten öldürme suçu yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; mütaala ve dosya kapsamı karşısında töre saikiyle ve tasarlayarak öldürme suçunun varlığına karşın, kurulan hükümde kronolojik olarak olayların gelişiminde de töre saikine değinilmesine rağmen cezai yönden sonuca etkili olmamakla birlikte infaz aşamasında olabilecek gelişmeler göz önünde bulundurularak TCK'nin 82/1-k maddesinin uygulanmaması ya da uygulanmama sebebinin gerekçede açıklanmaması,

2)Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden yapılan incelemede;

2)Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; dosya içersinde mevcut rapor içeriğine göre; mağdur ...’da meydana gelen, lomber bölgeden girip cilt altında kalmış olan 1 (bir) adet yumuşak doku seyirli ateşli silah yaralanmasının, kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığı ancak kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığının belirtilmesi karşısında;

Teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek alt sınıra yakın bir ceza tayini yerine yazılı şekilde daha vahim durumlarda uygulanma imkanı olan 20 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 17/12/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.

17/12/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'in yüzüne karşı 19/12/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2009/1441, Karar No: 2010/7551, Tarih: 28.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1441 E.  ,  2010/7551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 3.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.05.2008 tarih ve 2006/759 - 2008/309 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin nakliyat sigortası poliçesi ile dava dışı SAI Otomotiv A.Ş.’nin İspanya’dan ithal ettiği plastik hammaddesi emtiasını sigortaladığını, emtianın taşıma işini davalıların müştereken üstlendiğini ve kara yolu ile yapılan taşıma sırasında emtiada hasar meydana geldiğini, eksper raporunda belirlenen 41.168,96 YTL tazminatı sigortalıya ödeyen müvekkilin TTK. 1301. madde uyarınca sigortalının haklarına halef olduğunu, sigorta tazminatının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalıların haksız olarak itiraz ettiklerini ileri sürerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...A.Ş. vekili, davanın bir yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, ayrıca 2003 yılında meydana gelen hasardan sonra da iki yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini, acentelik ilişkisinin bulunmadığını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı İntegral Ltd.Şti. vekili, davanın süresi içinde açılmadığını, CMR 32. maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacının yasaya uygun bir sigorta poliçesi düzenlemediğini ve bu nedenle rücu hakkının doğmadığını, sigortalının primin ilk taksitini ödemeden sigorta hasar bedelinin ödenmemesi gerektiğini, CMR 17. maddesi uyarınca taşıyıcının sorumluluğunu ortadan kaldıran hallerin bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı... Ltd.Şti. vekili, fiilen taşımaya katılmadıklarından müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkilinin Avusturya’dan Türkiye’ye taşımayı üstlenmiş ise de aktarmanın yapılacağı Avusturya’da hammaddelerin taşıma esnasında torbalarında dağılıp, etrafa saçıldığını ve kullanılmaz halde olduğu tespit edildiğinden taşıma yapmadığını, CMR 32. maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin geçtiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı... Ltd.Şti. vekili, fiilen taşımaya katılmadıklarından müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkilinin Avusturya’dan Türkiye’ye taşımayı üstlenmiş ise de aktarmanın yapılacağı Avusturya’da hammaddelerin taşıma esnasında torbalarında dağılıp, etrafa saçıldığını ve kullanılmaz halde olduğu tespit edildiğinden taşıma yapmadığını, CMR 32. maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin geçtiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, takip dosyasında itiraz dilekçelerinin davacıya tebliğ edilmediği ve itirazın öğrenildiğine dair kayıt bulunmadığından davanın İİK'nun 67/1. maddesinde öngörülen bir yıllık sürede açıldığının benimsendiği, icra takip tarihi itibariyle CMR 32. maddesi uyarınca bir yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı, ...A.Ş.’nin taşıma işlemlerine dahil olması nedeniyle acente sıfatının bulunduğu, , hasarın yetersiz ambalaj ve istif hatasından kaynaklandığı ve bu durumun davalı taşıyıcılar tarafından basit bir muayene ile anlaşılabilecek bir sorun olmadığı, taşıma sırasında emtianın dorse içinde kayması ve yetersiz ambalaj nedeniyle ve herhangi bir kaza olmaksızın emtianın hasara uğraması olayında taşıyıcı davalılara yüklenecek bir kusurun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.