muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1893, Karar No: 2019/3715, Tarih: 14.05.2019

1- Dava konusu 107 ada 40, 113 ada 16, 125, 189, 193, 196; 114 ada 56; 115 ada 63, 127; 119 ada 21, 53; 120 ada 13, 76; 123 ada 94; 128 ada 51; 153 ada 6 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde; Dosya kapsamına göre, taşınmazların tarafların ortak murisi ...'a ait iken, ölümü ile mirasçılarına kaldığı ve mirasçıları arasında usulüne uygun taksim yapılmadığı konusundaki Mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davacı ... mirasçısı ..., muris ...'ın diğer mirasçıları ... ve ...'un miras paylarını hibe senedi ile kendisine hibe ettiklerini iddia etmiş, müdahiller ..., ..., ... ve davacı ... ise davacının dayandığı 01.06.2006 tarihli hibe senedi içeriğini bilmediklerini, miras paylarını hibe etmediklerini, miras paylarının adlarına tescil edilmesi gerektiğini ifade etmişlerdir. Muris ...'ın mirasçısı ... ise keşifteki beyanında, tarihsiz hibe senedi başlıklı senet içeriğini bilmeksizin parmak bastığını, miras payının adına tescilini talep ettiğini belirtmiştir. Mahallinde yapılan keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişiler ve tespit bilirkişisi tarafından, davacı ...'ın dayandığı 01.06.2006 tarihli senet hakkında, senedin iptaline yönelik tarafların dava açtıkları belirtilmiş olup, bu husus Mahkemece hükme gerekçe yapıldığı halde, anılan senedin iptaline ilişkin dava açılıp açılmadığı araştırılmamış ve keşifte senet tanıklarının tümü dinlenmemiştir. Ayrıca ... mirasçılarından ...'in Ocak 1984 tarihli köy senedi ile miras payını ...'a sattığına ve ...'nün ise 01.06.2006 tarihli köy senedi ile miras payını ...'a hibe ettiğine dair senet içeriklerinin doğruluğu usulünce araştırılmadığı gibi, yine ... mirasçılarından ... kızı ... ve ... oğlu ...'in kabul beyanları da değerlendirilmemiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için mahkemece, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, senet tanıklarının tamamı, taraf tanıkları ve teknik bilirkişinin katılımı ile yeniden keşif yapılmalı ve bu keşifte, mahalli bilirkişiler ve tanıklardan, çekişmeli taşınmazlarda iddia edildiği şekilde bir satış işlemi veya hibe olup olmadığı, satış veya hibe yapılmış ise zilyetliğin devredilip edilmediği, zilyetliğin hangi tarihten beri, kim tarafından, ne şekilde yürütüldüğü hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanların çelişmesi halinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişkiler giderilmeye çalışılmalı; bir kısım dahili davalılar davayı kabul ettiklerinden, kabul beyanının davayı sona erdiren taraf işlemi olduğu gözetilerek, bu beyanlara üstünlük tanınmalı, davacı ... mirasçısı ...'ın dayandığı 01.06.2006 tarihli senedin iptaline yönelik dava olup olmadığı araştırılmalı, böyle bir dava mevcut ise dava dosyası getirtilmeli ve bu dava sonucunda verilen/verilecek hükmün, delil değerlendirilmesi yönünden kuvvetli delil olacağı düşünülmeli ve bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de ölü kişiler adına tescile karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA,

2- Dava konusu 152 ada 3 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince; Kadastro tespitlerine karşı, askı ilan süresi içinde açılacak davalarda 3402 sayılı Yasa'nın 11 ve 26. maddeleri uyarınca Kadastro Mahkemeleri, askı ilan süresi sona erdikten sonra açılacak davalarda ise genel mahkemeler görevlidir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 11/1. maddesinde askı ilan süresi otuz gün olarak kabul edilmiş, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 92. maddesinde ise, gün olarak tayin edilen sürelerin hesabında tefhim ve tebliğ edildiği günün hesaba katılmayacağı hükmü yer almıştır. Somut olayda, çekişmeli taşınmazın tutanağı 29.12.2006 tarihinde askıya çıkarılmış olup yasal 30 günlük sürenin, askı ilanına çıkartıldığı gün hesaba katılmaksızın 29.01.2007 Pazartesi günü dolduğu anlaşılmaktadır. Bu duruma göre davanın açıldığı 31.01.2007 tarihinde çekişmeli taşınmaza ait kadastro tespit tutanağı kesinleşmiş olduğundan eldeki davada Kadastro Mahkemesi görevli olmayıp, genel mahkemeler görevlidir. Mahkemelerin görevlerine ilişkin kurallar, kamu düzenine ilişkin olup, 6100 sayılı HMK'nın m.114/1-c maddesi uyarınca dava şartıdır. Bu nedenle mahkemelerce re'sen gözetilmesi gerekir. O halde Mahkemece, 6100 sayılı HMK'nın m.114/1-c ve 115/2. maddesi uyarınca görev yönünden davanın reddine, kadastro tutanağının aslının kesinleştirme işlemi yapılmak üzere Kadastro Müdürlüğüne iadesine, talep halinde dosyanın yetkili ve görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3294, Karar No: 2010/958, Tarih: 01.02.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/3294 E.  ,  2010/958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM(LER) : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: BOZMA

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

765 sayılı TCY.nın 276. maddesinde yer verilen yedieminlik yükümlülüğüne aykırılık suçunun hareket öğeleri; “resmen teslim olunan …malları kendisinin veya başkasının menfaati için saklar, sahibine veya başkasına verir veya tebdil veya lazım gelenlere teslimden imtina ederse” biçiminde tanımlanmış ve seçenekli ve dolayısıyla bağlı hareketli bir suç tipi olarak düzenlenmişti. Aynı suçu “muhafaza görevini kötüye kullanma” başlığı altında düzenleyen 5237 sayılı Yasanın 289. maddesinde ise hareket öğesi; “…teslim olunan … mal üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunan kişi” sözcükleriyle ifade edilerek serbest hareketli bir suç olarak düzenlenmiş ve suçun; ‘teslim amacı dışında tasarrufta bulunma’ anlamına gelen herhangi bir hareketle işlenebileceği kabul edilmiştir. Madde gerekçesinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunma eylemlerine örnek olarak; satılması, başkasına verilmesi gibi amaçla bağdaşmayan davranışlar gösterilmiştir. Teslim amacı dışında tasarrufta bulunulması biçimindeki eylemler, verilen örneklerde olduğu gibi mal üzerinde tasarruf amaçlı eylemli davranışlar olmalıdır. Bu nedenle, malın teslim alındığı şekliyle muhafaza edildiğinin saptanması koşuluyla, salt satış yerine götürmeme biçimindeki eylemler teslim amacı dışında tasarrufta bulunma niteliğinde kabul edilemeyecektir.

Diğer taraftan, yedieminin teslim aldığı malı satış yerine götürme yükümlülüğü bulunup bulunmadığının da incelenmesi gerekir. Yasalarda öngörülen istisnalar (6831 sayılı Orman yasasının 84.maddesi gibi) dışında yedieminlik, muhafaza yükümü altına giren kişinin özgür iradesiyle kuracağı hukuksal bir ilişki niteliğindedir. Bu nedenle, yedieminin suçun öğelerini ilgilendiren yasal yükümlülüklerinin saptanması ve suç öğelerinin incelenmesi bakımından, yedieminlik kurumunun özel hukuktaki yerinin de incelenmesi gerekmektedir.

Yedieminlik kurumu özel hukukta, Borçlar Yasasının 463-482.maddelerinde düzenlenen “vedia sözleşmesinin” bir türü olarak kabul edilmektedir. (Prof.Dr. ..., Yedieminlik, T.Hukuk Dünyası D.Mayıs 2000, S.1, s.7; Prof. Dr. ..., Hukuk Muhakemeleri Usulü, C.IV. ... 2001, s.4294; Prof.Dr. ..., Borçlar Hukuku Özel Hükümler, 1997 s. 770). Vedia (saklama/emanet) Sözleşmesi doktrinde, “saklatan tarafından verilen bir taşınırın, saklayan tarafından kabul edilerek güvenli bir yerde saklanması ve saklatanın dilediği zaman istemesiyle onu saklatana geri vermesi yükümlülüğünü yükleyen bir sözleşmedir” biçiminde tanımlanmaktadır. (Prof. Dr. ..., Borçlar Hukuku, Özel Borç İlişkileri, ... 2002, s.385; Doç. Dr. ... , Hukukunda Vedia Sözleşmesi, ... 2007, s. 25). Vedia sözleşmesi

hükümleri arasında yer alan “Yediemine tevdi” başlığı altındaki 471.maddesinde de, hukuki durumuyla ilgili uyuşmazlık bulunan veya şüpheli olan bir şeyin “müstevdie/saklayana” veya “yediadile” tevdi edilebileceği ve bu durumda, malı teslim alanın bütün ilgililerin rızası veya hakimin kararı olmadıkça malı hiç birine iade edemeyeceği belirtilmektedir. Yasanın 473 vd.maddelerinde ise, vedia sözleşmesinin bir türü olan “ardiye/depo sözleşmesi” düzenlenmiştir.

Borçlar Yasası dışında, yedieminliği öngören 1086 sayılı Hukuk Yargılama Yasasının 101; 2004 sayılı İcra İflas Yasasının 26, 88, 273; 358; 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Yasanın 82, 83.maddeleri gibi çeşitli yasalarda da yedieminlik ilişkisi veya bu nitelikte muhafaza yükümlülüğü doğuran düzenlemeler yer almaktadır. Belirtilen düzenlemelerde bir nevi kamusal ilişkinin de kurulması dolayısıyla doktrinde Borçlar Yasasında düzenlenen “akdi” yedieminlikten farkını ifade etmek üzere “kamu hukuku ilişkileri doğuran yedieminlik” adı da verilmektedir (Dr...., Yedieminlik, ... 2008, s.68). Fakat, açıklanan yasa hükümlerinde de muhafaza yükümlülüğünün bir yasal zorunluluk olmayıp, hukuksal ilişkinin özgür iradeyle kurulması karşısında, bunların da akdi bir ilişki olduğu inkar edilemeyecektir. Bu nedenle, adı geçen yasalarda açıkça düzenlenmeyen hususlarda, hukuksal kurumun temelini oluşturan vedia sözleşmesi hükümlerinin uygulanması gerekli bulunmaktadır.

Borçlar Yasasına göre vedia sözleşmesi uyarınca taşınır malın muhafazası için malı veren kişi (muhafaza ettiren); sözleşmenin icrası nedeniyle ilgili olan bütün masrafları ve meydana gelen zararı ödemek borcu altındadır (BK.M.464). Buna karşın, vedia sözleşmesi nedeniyle saklama yükümlüsü olan kişi (muhafaza eden); muhafaza edilmesi için teslim edilen taşınırı kullanmama, malı güvenli bir yerde muhafaza etme ve teslim eden tarafından istenildiğinde geri verme ile borçludur (BK.M.465-467). Malı saklatan kişi, sözleşmede bir süre öngörülse dahi, her zaman malın iadesini isteme hakkına sahip olduğu gibi, saklama borçlusu olan kişi de istenildiği her an, malı teslim etmekle yükümlüdür (BK.M.466/1). Bu yükümlülük gereği muhafaza görevlisinin, ilk kez talep edildiğinde malı aldığı zamandaki gibi (varsa semeresi ile birlikte) iade etmesi zorunludur (Doç.Dr. ... Tiftik, Vedia Sözleşmesi, s.47, 52).

Vedia sözleşmesi uyarınca saklama ile yükümlü olan kişinin iade borcunu yerine getireceği yer, Kanunun “iade mahalli” başlıklı 468.maddesinde “vedia hıfzedilmesi lazım gelen yerde iade olunur ve iade masrafıyla iade zamanındaki hasar, mudia aittir” biçiminde düzenlenmiş ve bu konuda, “malın saklanması gereken yerde iade edileceği” kuralı kabul edilmiştir. Bu düzenleme dolayısıyla muhafaza edenin malı götürüp teslim etme yükümlülüğü bulunmadığından, malın muhafazası amacıyla teslim eden kişi, iadesini istediği malı, muhafaza edilen yerden teslim alacaktır (Doç.Dr.... , Sözleşmesi, s.52). Bu bakımdan yasa uyarınca, muhafaza ile yükümlü olan kişinin malın iade edilmesi için, malı başka bir yere götürme, nakletme yükümlülüğü bulunmamaktadır. Bu nedenle ancak, teslim edenin muhafaza edenin adresine başvurarak iadeyi istemesine karşın, yediemininin iade etmemesi durumunda yükümlülüğüne aykırı davrandığı söylenebilecektir. Vedia sözleşmesine ilişkin genel düzenlemelerin istisnasını oluşturan başka bir yasal hüküm bulunmadığı takdirde, malın muhafazasını üstlenen kişinin, iade yükümlülüğünün, muhafaza ettiği yerde olduğu kabul edilmelidir. Bu konuda 2004 sayılı İİY.nın 88 ve 358.maddeleri ile 6183 sayılı Yasanın 82, 83.maddelerinde de, hacizli malın muhafaza amacıyla kendisine bırakıldığı kişinin, malların icra dairesinden istendiği anda önceki durumuyla iade ile yükümlü olduğu belirtilmekle birlikte, iadenin şekli ve yeri hakkında bir düzenleme yapılmadığından, bu konuda genel hükümlerin uygulanması gerekmektedir. Esasen, bu konuda vedia sözleşmesi hükümlerine başvurulmasa dahi, yasada olmayan bir yükümlülüğün yediemine yükletilmesi olanaklı bulunmayıp, aksi yorumun benimsenmesi TCY.nın 2. maddesinde belirtilen “kanunilik ilkesine” aykırılık oluşturacaktır.

Açıklanan yasal hükümler uyarınca, yedieminin malı muhafaza ettiği yerde teslim etmekle yükümlü bulunması ve incelenen dosyada, icra dairesince sanığın adresine gelinerek hacizli malın iade edilmesi veya muhafaza atlına alınması için bir başvurunun yapılmaması karşısında, hacizli malların satış yerine götürülmemesi biçimindeki eylem, suçun maddi öğesini oluşturmaz ise de,

sanığın hacizli malı başkasına verme, ortadan kaldırma, satma, rehnetme veya adresine gelinip istenildiğinde eylemli olarak teslim etmeme gibi davranışlarla TCY.nın 289/1.maddesinde öngörülen teslim amacı dışında tasarrufta bulunulması durumunda suçun oluşacağı gözetilerek; söz konusu hacizli malın teslim edildiği gibi usulüne uygun olarak muhafaza edilip edilmediğinin ARAŞTIRILMASI ve muhafaza edildiğinin belirlenmesi halinde sanığın beraatine, tersi durumda ise, hükümlülüğüne karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ve eksik inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı ve O yer C. Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesinden başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/02/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1460, Karar No: 2020/3440, Tarih: 29.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/1460 E.  ,  2020/3440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

Hükümler : 1-Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.10.2018 tarih, 2018/342 esas, 2018/395 karar sayılı mahkûmiyet hükmü

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin istemlerinin, 08/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca; takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin ESASTAN REDDİNE, hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihine göre, sanık hakkındaki salıverilme isteğinin reddine; dosyanın Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 29.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3279, Karar No: 2016/16320, Tarih: 21.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/3279 E.  ,  2016/16320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15132, Karar No: 2014/17271, Tarih: 16.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/15132 E.  ,  2014/17271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2007/600-2013/177

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının davalı asıl işveren nezdinde çalıştığını iddia ettiği dönemde sigortalı hizmet cetvelinde hizmetinin bildirildiği işyerlerinin hangi işverenlere ait olduğu ve bu işverenlerin davalı asıl işverenden ihale ile iş alıp almadıkları dosya kapsamı ile denetlenemediğinden, sigortalı hizmet cetvelinde görünen işyerlerinin hangi şirketlere ait olduğunun ve bu şirketlerin davalı asıl işverenden ihale ile iş alıp almadıklarının Sosyal Güvenlik Kurumundan ve davalı işverenlerden sorulup gelen cevabi yazı ve belgeler eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32891, Karar No: 2021/3509, Tarih: 24.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/32891 E.  ,  2021/3509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, hakkında beraat kararı verilen diğer sanık...'nin tescil sahibi olduğu... plakalı aracı, Eskişehir 3. Noterliğinde düzenlenen...'nin imzasını havi "taahhütname" ve... tarafından kendisine verilmiş olan yine aynı Noterlikten tanzimli 03.12.2004 tarihli satış yetkisini de içerir "vekaletname"'ye dayanarak "trafikten çekilme" işlemi yaptırıp Emirdağ Trafik Büro Amirliğinden verilme 04.01.2005 tarihli tescil belgesini de kullanarak 23.06.2005 tarihinde Eskişehir 5. Noterliğinde ...'a satıldığı halde, 29.06.2005 tarihinde Altıntaş Noterliğinde şikayetçiye satması, fiilen teslim sonrası geri alıp bedelini iade etmemesi bu suretle sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın savunması, katılan beyanları, bilirkişi raporu ile dosya kapsamına göre, sanığın aşamalarda değişmeyen her iki satışın birbirlerinden habersiz ve bağımsız olarak gerçekleştiği yönündeki savunmanın aksine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin eksik inceleme sonucu karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24/03/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20603, Karar No: 2015/17570, Tarih: 10.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20603 E.  ,  2015/17570 K.**

* DESTEKTEN YOKSUN KALMA TAZMİNATININ HESABI

* KISMEN VEYA TAMAMAN RÜCU EDİLEMEYEN SOSYAL GÜVENLİK ÖDEMELERİ

* İFA AMACI TAŞIYAN ÖDEMELER

* ÖLÜM TAZMİNATI

* KÜÇÜK ADINA VELAYETEN DAVA AÇILMASI HAKKI

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 183

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 404

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 45

* TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) (743) Madde 149

* TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) (743) Madde 354

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 53

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 55

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacıların murisi H.. K..'in 13.01.2010 tarihinde dava dışı akrabası H..Ç..'a ait inşaatta dava dışı H..A..'ün yanında demirci ustası olarak çalıştığı sırada, inşaata 1.6 mt yatay mesafeden geçen orta gerilim hattına (elektrik teline) demir bağlama telinin temas etmesi nedeniyle elektriğe kapılıp, inşaattan düşerek vefat ettiğini, olayda davalı kurumun kusurlu bulunduğunu beyanla, toplam 13.000 TL maddi tazminat ile 170.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacılar vekili 15. celsede; kazanın olduğu binanın davacıların akrabalarına ait olması ve bu kişiye sonradan rücu edilmemesi nedeniyle SGK'ya başvuru yapmayacaklarını, iş kazası aylığı yönünden taleplerinden feragat ettiklerini beyan etmiştir.

Davalı vekili cevabında; enerji nakil hattının imar planına uygun çekildiğini, olayda kusurlarının olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece; davacı küçükler, Gurbet, Süner, Şahin, Halide, Serbest ve L..K.. yönünden davanın usulden reddine, diğer davacılar yönünden maddi tazminat taleplerinin reddine, manevi tazminat yönünden ise; davacı eş H.. K.. için 7.000 TL, çocuklar Bilal, Emine, Tahir, H.. K.. ile davacı Tahsin ve E.. K.. (anne ve babası) için 4.000'er TL, davacı kardeşleri Bahri, Hanım, Lokman, Abdullah, Nuri, Kamil, S..K.. için 2.000'er TL olmak üzere toplam 45.000 TL manevi tazminatın olay tarihi 13.01.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.