muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/19336, Karar No: 2010/6048, Tarih: 14.05.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/19336 E.  ,  2010/6048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının aracı olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmî belgede sahtecilik suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 11/06/2009 tarihli ve 2009/8168 soruşturma, 2009/17309 esas, 2009/547 sayılı iddianamenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 170. maddesine uygun bulunmadığından bahisle aynı Kanun'un 174. maddesi gereğince iadesine dair Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/06/2009 tarihli ve 2009/118 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/06/2009 tarihli ve 2009/612 değişik iş sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesince unsurları itibarıyla oluşmadığı tartışmasız açık olan dolandırıcılık suçundan dava açılması, sahtecilik suçuna bakma görevinin ise Asliye Ceza Mahkemesine ait olması iddianamenin iadesi sebepleri olarak gösterilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun'un 174/1. maddesinde ise iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, 5271 sayılı Kanun'un 174/2. maddesinde yer alan "Suçun hukukî nitelendirilmesi sebebiyle iddianame iade edilemez", hükmü karşısında, Cumhuriyet savcılığınca hazırlanan iddianamede belirlenen suçun hukuki nitelendirmesi ile mahkemenin hukuki nitelendirilmesinin farklı olduğu durumlarda bu hususun iade sebebi yapılamayacağı gibi, görev konusunda iddianamede açık bir yanlışlık veya çelişki olması hâlinde iddianamenin iadesinin mümkün olduğu, Cumhuriyet savcılığının hukuki nitelendirmesi ile mahkemenin hukuki nitelendirilmesinin farklı olduğu durumlarda ise iddianamenin kabulünden sonra kovuşturma evresinde görevsizlik kararı ile meselenin hallinin mümkün olduğu gözetilmeden Cumhuriyet savcılığınca iddianamede yapılan nitelendirme kabul edilmeyerek görev hususunun iade sebebi yapılamayacağı hususları gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 08.09.2009 gün ve 2009/10928-50782 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 08.10.2009 gün ve KYB.2009-214720 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde bulunduğundan, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 11.06.2009 gün ve 2009/8168 soruşturma, 2009/17309 esas, 2009/547 sayılı iddianamenin iadesine dair, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2009 gün ve 2009/118 iddianame değerlendirme sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin, Bursa 3. Ağır Ceza

İncelenen dosya içeriğine göre, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde bulunduğundan, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 11.06.2009 gün ve 2009/8168 soruşturma, 2009/17309 esas, 2009/547 sayılı iddianamenin iadesine dair, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2009 gün ve 2009/118 iddianame değerlendirme sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin, Bursa 3. Ağır Ceza

Mahkemesinin 25.06.2009 gün ve 2009/612 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 14.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4627, Karar No: 2025/3149, Tarih: 27.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/4627 E.  ,  2025/3149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/265 E., 2024/196 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Acıpayam 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2016/264 E., 2023/81 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulü ile birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda,; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl ve birleşen dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı işyerinde sos ve paketleme bölümünde işçi olarak çalışmaya başladığını ancak 22.03.2016 tarihinde iş veren tarafından makinanın asıl işçisi olmadığından bahisle ve fakat herhangi bir eğitim verilmeksizin un makinasında çalışmak üzere görevlendirildiğini, aynı gün öğleden sonra da iş kazası meydana geldiğini, kaza neticesinde müvekkilinin sağ el işaret parmağının dibinden, orta ve yüzük parmaklarının ise orta kıvrılma yerinden kopup serçe parmağında ise sinir kopması olduğunu, yapılan tedaviler neticesinde müvekkilinin işaret parmağı olmayıp, orta, yüzük ve serçe parmaklarında fonksiyon kaybı olduğunu, bu durumun müvekkilinin hayatını idame ettirmesinde önemli bir handikap olmasının yanı sıra önemli bir kazanç

kaybına sebep olacağını, işverenin işe çalışmaya başlayalı 6 ay olmuş müvekkilinin herhangi bir eğitim yahut oryantasyona tabi tutmadan ağır iş makinası kullanmakla görevlendirdiğini, davalı işverenin söz konusu işyeri ve makinalar konusunda iş kanunu ve iş güvenliği tüzüklerinin emredici hükümlerine avkırı davranmakla tam kusurlu olduğunu, belirterek müvekkilinin sakatlığı nedeni ile meslekte kazanma gücü ve efor kaybı için (şimdilik) 1000 TL maddi tazminat talep etmiş, manevi tazminat talep etme haklarını saklı tutmuştur.

Yine aynı Mahkemenin 2020/239 Esas sayılı dosyası ile davacı taraf 100.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunmuş ve Mahkememizin iş bu 2016/264 Esas sayılı dava dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunmakla birleştirilmesine karar verilmiş ve yargılamaya bu dosya üzerinden devam olunduğu görülmüştür.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kazanın davacının kusurundan kaynaklandığını beyanla açılan davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Yine aynı Mahkemenin 2020/239 Esas sayılı dosyası ile davacı taraf 100.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunmuş ve Mahkememizin iş bu 2016/264 Esas sayılı dava dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunmakla birleştirilmesine karar verilmiş ve yargılamaya bu dosya üzerinden devam olunduğu görülmüştür.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kazanın davacının kusurundan kaynaklandığını beyanla açılan davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; "...Davacının davaya konu kaza nedeniyle geçici ve sürekli iş göremezlik oranının tespiti için dosya İstanbul Adli Tıp 3.İhtisas Kuruluna gönderilmiş, 30.01.2019 tarihli raporda maluliyet oranı %18 olarak belirlenmiş, ATK 2. Üst Kurulunun 16.11.2021 tarihli raporunda maluliyet oranı %18 olarak belirlemiş ve SSYSK raporunda maluliyet oranı % 17 olarak belirlenmiştir. Oransal kusur durumuna ilişkin rapor düzenlenmesi için Antalya Nöbetçi İş Mahkemesi aracılığıyla dosya bir gıda mühendisi ... ve makina mühendisi ... olmak üzere iki kişilik bilirkişi heyetine gönderilmiş, tanzim olunan raporda neticeden "...davalı işveren ... Kuruyemiş Ltd. Şti. bünyesinde çalışan davacı ...'in 22.03.2016 tarihinde geçirmiş olduğu kaza neticesinde yaralanmasıyla sonuçlanan olay tüm dosya kapsamı, ifadeler, bilgi/belgeler ve ilgili mevzuat hükümleri kapsamında incelendiğinde, davalı işveren işveren ... Kuruyemiş. Ltd. Şti.'nin %80 oranında kusurlu olduğu, Kazazede ...'in % 20 oranında kusurlu olduğu, Kaza olayına ilişkin Denizli 2 Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/203 Esas sayılı dosya kapsamında bilirkişi Doç. Dr. ... tarafından düzenlenen 24.02.2017 tarihli bilirkişi raporu, Acıpayam Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/264 Esas sayılı dosya kapsamında Bilirkişi Makina Mühendisi İş Güvenliği Uzmanı ... tarafından düzenlenen 20.06.2017 tarihli bilirkişi raporu ile Acıpayam Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/264 Esas sayılı dosya kapsamında Bilirkişi Makina Mühendisi İş Güvenliği Uzmanı ... tarafından düzenlenen 04.01.2018 tarihli bilirkişi raporunda tespit edilen kusur değerlendirmelerine ilim-fen kuralları ile ilgili kanun hükümleri doğrultusunda katılmadığımızı..." şeklinde kanaat bildirilmiştir. Dosya aktüerya bilirkişi ....'ya tevdii edilmiş, hazırlanan kök ve ek raporlar dosyaya sunulmuş, bilirkişi tarafından heyet raporunda belirlenen kusur oranları doğrultusunda ve asgari ücret baz alınarak tazminat miktarları hesaplanmıştır. Hüküm kurmaya elverişli bilirkişi ek raporunda; davacının 22.03.2016 tarihinde geçirdiği iş kazası sebebiyle bakiye geçici iş göremezlik zararının kalmadığı, Mahkemece % 17 maluliyet oranın kabul edilmesi durumunda sürekli iş göremezlik zararının 435.976,14 TL olacağı, Mahkemece %18 maluliyet oranın kabul edilmesi durumunda sürekli iş göremezlik zararının 463.858,54 TL olacağı..." gerekçesiyle;

"1-Asıl dava yönünden;

Davanın kabulü ile

"1-Asıl dava yönünden;

Davanın kabulü ile

Net 435.476,14 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 22.03.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

2-Birleşen Acıpayam 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2020/239-2020/159 E-K sayılı dosya yönünden;

Davanın kısmen kabulü ile

Net 70.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 22.03.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

Fazlaya ilişkin talebin reddine," şeklinde hüküm kurulmuştur.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının halen çalıştığını ve asgari ücret tutarında gelir elde ettiği halde maddi tazminata hükmedilmesini isabetsiz olduğunu, maluliyet oranı %60'ın altında olduğundan Yargıtay kararlarında da işaret edildiği üzere pasif dönem zarar hesabı yapılamayacağını, sürekli iş göremezlik ödemesinin mahsubunda bilirkişi tarafından hata yapıldığını, ana para hesaplaması ve faiz başlangıç tarihi yönünden de hükmün isabetsiz olduğunu, meydana gelen kazada müvekkilinin herhangi bir kusurunun olmadığını, bir an için aksi düşünülse bile davacının kazaya konu olaydaki hayatın olağan akışına aykırı davranışı sebebiyle hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğini, tüm bu nedenlerle İlk Derce Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile HMK’nın 355. maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 371. maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21. maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 371. maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21. maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5029, Karar No: 2017/8977, Tarih: 14.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/5029 E.  ,  2017/8977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulaması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine oybirliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanık ...'ın keşideci adı, telefon numarası ve imzası yazılı, diğer kısımları boş halde teminat amacıyla katılandan aldığı 19.01.2007 keşide tarihli 110 TL bedelli belgeyi katılanın bilgisi ve rızası dışında 110.000 TL bedelli olarak diğer sanık ... adına bono şeklinde, doldurularak sanık ... tarafından 09.11.2009 tarihinde icra takibine konu edilmek suretiyle sanıkların fikir ve eylem birliği içinde resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia olunduğu olayda; sanıkların savunmaları, katılanın beyanları, bilirkişi raporları, İstanbul Anadolu 21.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/582 Esas ve 2014/115 Karar sayılı menfi tespit davasına ilişkin ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ... ile katılan ...'in kısa bir süre ortaklaşa iş yaptıkları, birlikte iş yaptıkları dönemde katılan ...'in yapacakları ticari işlerde kullanmak üzere sanık ...'a boşa imzalı bir adet bono verdiği, bu bononun sanık ... tarafından kefil sıfatıyla imzalandığı ve bononun ...'ta kaldığı, sanıklardan ... ile katılan ... arasında herhangi bir alacak ve borç ilişkisi bulunmadığı halde, sanıklar ... ve ...'un aralarında anlaşarak senedin boş kısmının ...'un alacaklı ve senet bedelinin de 110.000 TL olacak şekilde doldurtulduğu, bu şekilde doldurulan senedin sanık ... tarafından ... aleyhine icra takibine konulduğu anlaşılmakla, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.05.2001 gün ve 2001/6-70-2001/77 sayılı kararında belirtildiği üzere imza sahibinin tevdi ettiği kişinin kağıdın zilyetliğinden vazgeçerek bunu yazdırması halinde kağıdın yeni zilyedi olan ... açısından “esasen kendisine tevdi ve teslim olunmayan kağıdı bertakrip (hukuka aykırı) ele geçirme” keyfiyetinin gerçekleşmiş olacağı, açığa imza atandan aldığı kağıdı faile veren sanık ...'ın eyleminin de “bertakrip ele geçiren failin” fiiline iştirak niteliğini kazanacağı ve yüklenen eylemlerin 5237 sayılı TCK'nın 209/2. maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 204/1. maddesindeki “resmi belgede sahtecilik” suçunu oluşturacağı, gözetilmeden sanıkların mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1709, Karar No: 2010/9404, Tarih: 27.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1709 E.  ,  2010/9404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır.Alınan raporlar ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan birinci bilirkişi kurulu raporunda emsal kabul edilen taşınmaz, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerden uzak bir mahallede ve konum itibariyle farklı bir bölgede bulunmaktadır.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi gereğince, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunması ve özel amacı olmayan yakın tarihli satışların emsal alınması gerekir.

Bu nedenle birinci bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen satışın, emsal olarak alınması doğru olmadığı gibi, emsal taşınmaz 3194 sayılı İmar Kanununun 15ve 16. maddeleri gereğince yapılan uygulama sonucu oluştuğundan imar parseli niteliği kazanmış olmakla, tespit edilen bedelden % 40 oranında Düzenleme Ortaklık Payı indirilmemesi nedeniyle de rapor hatalıdır.

İkinci bilirkişi kurulu raporunda emsal olarak alınan taşınmazlardan bir kısmının ihale yoluyla yapılan satışlar olduğu belirtilerek, mahkemece raporun geçersiz kabul edilmesi usul ve yasaya uygun olmayıp, aksine, ihale usulü ile yapılan satışlar resmi makamlarca yapılmış olduğundan satış bedellerinin aksi iddia edilip kanıtlanmadığı sürece gerçeği yansıttığının kabulü gerekir.

Yine ikinci bilirkişi kurulu raporunda emsal kabul edilen taşınmaz ile dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare birim değerleri karşılaştırıldığında; aynı değerde oldukları anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca gerekçesi de açıklanmadan dava konusu taşınmazın, emsalden önemli oranda daha değersiz olduğunun kabulü sebebiyle bu raporda inandırıcı olmaktan uzak hüküm kurmaya elverişli değildir.

Yine ikinci bilirkişi kurulu raporunda emsal kabul edilen taşınmaz ile dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare birim değerleri karşılaştırıldığında; aynı değerde oldukları anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca gerekçesi de açıklanmadan dava konusu taşınmazın, emsalden önemli oranda daha değersiz olduğunun kabulü sebebiyle bu raporda inandırıcı olmaktan uzak hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; tarafları dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü ve özel amacı olmayan satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 25.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/737, Karar No: 2018/6781, Tarih: 05.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/737 E.  ,  2018/6781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... . Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/06/2015 tarih ve 2013/117-2015/353 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:Davacı vekili, davalı şirketin 255.650 payla hakim ortağı olduğunu, 2005 yılına ait olağan genel kurulun 14/07/2006 tarihinde çağrısız yapıldığı, hazirun cetvelindeki imzanın davacıya ait olmadığı, genel kurul öncesi 100.000 payın ... ’a 150.000 payın ... ’a devredilmiş gibi gösterildiği, bu genel kurulda yönetim kuruluna seçilen kişilerin 15/07/2006 tarih 47 numaralı karar ile dava dışı ... ’a şirketi münferiden temsil yetkisi verdiği, genel kurul tutanağının ... 1. Noterliğinin 17/07/2006 tarih 6199 yevmiye, yönetim kurul kararının ise 6200 yevmiye numara ile tasdik edildiği, tutanak ve kararın Ticaret Sicil Memurluğunda tescil ettirilmediği, Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlanmadığı, çağrısız genel kurul hazirun cetvelindeki davacının imzasının taklit edilmek suretiyle atıldığı, alınan kararların yoklukla malul olduğu, davanın hak düşürücü süreye tabi olmadığı, bu genel kurulda yönetim kuruluna seçilen kişilerce alınan yönetim kurulu kararının da yoklukla malül olduğu iddiasıyla, 14/07/2006 tarihli olağan genel kurulda alınan kararların ve bu genel kurul kararına dayanılarak 15/07/2006 tarih ve 47 numaralı yönetim kurulu kararlarının yoklukla malul olduğunun tespiti, verilen kararların Ticaret Sicil Gazetesinde ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, zamanaşımı def’inde ve hak düşürücü süre itirazında bulunmuş, toplantı yapıldığı gün davacının orada olduğu, toplantı başlaması aşamasında rahatsızlık geçirerek hastaneye gittiği, kendi rızası ve oluru ile görevli sekretere kendisi yerine imza atmasını istediği, 13/12/2007 tarihli yazıya göre davacının daha önceden durumu öğrenmiş kabul edilmesi gerektiği, davacının bir kısım hisselerini devir ettiği, devirden sonra genel kurula katıldığını ve kalan hisselerini de o toplantıda devir ettiği, sonraki genel kurullara davacının bizzat katıldığı, bu durumun hissesinin ne kadar olduğunu zaten bildiğini gösterdiği, genel kurul kararlarının Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlanmasının zorunlu olmadığı, yönetim kurulu kararlarının ise yayınlandığını savunarak davanın reddini istemiştir