muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5547, Karar No: 2023/11818, Tarih: 28.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5547 E.  ,  2023/11818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1073 Esas, 2023/836 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/320 Esas, 2021/17 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Her ne kadar Mahkemece tespit edilen kamulaştırma bedelinden, dava konusu taşınmazlara ilişkin olarak açılan Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/595 Esas, 2016/46 Karar sayılı acele el koyma dosyasında bloke edilen toplam 276.656.77 TL bedel ile Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/216 Esas, 2017/524 Karar sayılı dosyasında bloke edilen 315.539.89 TL'nin mahsubu ile kalan fark 415.328.31 TL bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmiş ise de UYAP sorgulama sisteminden yapılan incelemede mahkeme kararında belirtilen Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/216 Esas, 2017/524 Karar sayılı dosyasının dava konusu olmayan 1839 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olup bu dosyada bloke edilen bedelin 241.614,00 TL olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda; dava konusu taşınmazlara ilişkin olarak acele el koyma dosyası dışında herhangi bir kamulaştırma bedel tespit tescil dosyası açılıp açılmadığı şayet açılmış bir dosya var ise bedel bloke edilip, davalı tarafa ödenmesine karar verilip verilmediği taraflardan sorulup ilgili mahkeme dosyası getirtilip dosya arasına alınmalıdır.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

28.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2298, Karar No: 2018/10078, Tarih: 02.07.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/2298 E.  ,  2018/10078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın 500 litre jet yakıtı ile yakalanmış olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 54/3. maddesindeki ''suçta kullanılan eşyanın müsadere edilmesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle hakkaniyete aykırı olacağı anlaşıldığında, müsaderesine hükmedilmeyebilir'' şeklinde yasal düzenleme gözetilerek, iddianamede talep edilmiş olmasına rağmen.... plaka sayılı aracın ruhsat sahibine iadesi yerine, TCK'nın 54/1. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘''müsadereye'' ilişkin bölüm çıkarılarak yerine ''Suçta kullanılan 01 AS 798 plakalı aracın müsaderesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı anlaşıldığından sahibine iadesine,'' tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10779, Karar No: 2011/8923, Tarih: 30.12.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/10779 E.  ,  2011/8923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/07/2009

Davacı işçi, işe başlatmama tazminatı farkı ile kıdem tazminatı farkı ödetilmesini istemiştir.

Davalı  işveren, haksız açılan davanın reddine karar verilmesini  savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı  yasal süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilip kesilmeyeceği noktasında toplanmaktadır. Davalı işveren vergi sorumlusu olup, davacı vergi yükümlüsü adına anılan tazminattan gelir vergisini keserek ödeme yapmıştır. Davalı işveren uygulaması  Maliye Bakanlığının 28.06.2005 gün ve GİB 042/4207-44/27873 sayılı ve 03.08.2007 gün ve B.7.1.GİB.0.03.43/4305-182/069750  sayılı Özelgelerine uygun olup süzü edilen yazılarda işe başlatmama tazminatının gelir vergisine tabi olduğu vurgulanmıştır. Danıştay 3. Dairesinin 15.02.2007 gün ve 2006/3799 E., 2007/414 K. sayılı kararı ve Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 25.04.2008 gün ve 2007/16610 E. 2008/10304 K. sayılı kararları işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilmeyeceği yönünde olsa da, soruna işveren açısından bakıldığında davalı işveren Maliye Bakanlığı Özelgelerine uymak durumundadır.

Öte yandan, 16.06.2009 tarihinde yürürlüğe  giren 5904 sayılı yasa ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Aynı  yasa ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'na eklenen geçici 77.  maddede ise, “bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlerle ilgili olarak 22.05.2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca işverenlerce işçiye ödenen işe başlatmama tazminatları, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz.

Anılan dönemlere ilişkin işe başlatmama  tazminatı gelir vergisi tevkifatına tabi tutulan mükelleflerin;  tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları  ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun düzeltmeye  ilişkin hükümleri  uyarınca tahsil edilen gelir vergisinin red ve iade işlemleri yapılır" şeklinde kurala yer  verilerek daha önce kesilen gelir vergisi ile ilgili iade esasları belirlenmiştir. Anılan  düzenlemeye  göre daha önce  kesilen gelir vergisi tutarları vergi yükümlüsüne iade edilecektir.

Somut olayda, vergi yükümlüsü  davacı işçi olup, davacının fazla ödenen vergiyi ilgili vergi  dairesinden talep etme hakkı vardır. Yasa, vergi sorumlusu olan davalı işverene iadeye dair bir düzenlemeye yer vermemiştir. Bu durumda, davalı işveren tarafından vergi tutarı kadar miktar biri vergi dairesine, diğeri işçiye olmak üzere  iki kez ödenmiş olacaktır. Yine mahkemece verilen karar kesinleştiği taktirde davacı işçi işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tutarı kadar bir miktarı biri işverenden, diğeri ilgili vergi dairesinden olmak üzere iki kez talep edebilir durumda olacaktır.

Davacı işçi, vergi iadesi tutarını ilgili vergi dairesinden talep edebileceğine göre mahkemece bu şekilde mükerrer yararlanmaya dair hüküm  kurulması hatalıdır.

3-Davacı tarafından 23.02.2009 harç tarihli dava dilekçesi ile 15.07.2009 harç tarihli ıslah dilekçesinde sadece işe başlatmama tazminatı farkı ile kıdem tazminatı farkı talep edilmesine rağmen, mahkemece, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.’nun 74. maddesinde öngörülen talep ile bağlılık ilkesine aykırı biçimde, 4 aylık boşta geçen süreye isabet eden ikramiye miktarının tahsiline karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6316, Karar No: 2010/8754, Tarih: 08.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/6316 E.  ,  2010/8754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay C.Başsavcılığının 14/03/2008 günlü kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dairemizin 02.10.2007 günlü kararıyla sanık ...'ın, ... ...'i vekil atadığı 14.08.2003 günlü vekaletnamenin Bayrampaşa Cezaevinden verilmiş olduğunun görülmesi karşısında, sanığın yokluğunda verilen hükmün tebliği tarihi olan 24.04.2003 tarihinde, cezaevinde bulunup bulunmadığının araştırılması istenmiş ve Mahkemece 18.01.2007 günlü yazıyla sanığın cezaevi müdürlüğünde giriş çıkış kaydının bulunmadığının saptandığı belirtilmişse de; dosyadaki yazışmaların diğer sanık ... Munfi Erkoyuncu ile ilgili olması ve sanık ... hakkında yapılan araştırma ile ilgili yazı bulunmaması karşısında;

a) Mahkeme yazısında belirtilen şekilde ilgili Cezaevi Müdürlüğü ile yapılan yazışmalara ilişkin belgelerin eklenmesi,

b) Bu belgeler yoksa, nüfus bilgileri ve adı yazılarak sanık ...’ın 24.04.2003 tarihinde cezaevinde tutuklu veya hükümlü olup olmadığı, anılan vekeletnamenin Cezaevinden verilmiş olması nedeniyle, hangi tarihte cezaevine girdiği, başka yerden sevk edilerek geldi ise geldiği yerden de sorularak, tüm yazışma belgeleri dosyaya eklendikten ve sonucuna göre, gerekli olursa esasla ilgili ek tebliğname düzenlendikten sonra, incelenmek üzere, Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 08.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14810, Karar No: 2014/6963, Tarih: 28.05.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/14810 E.  ,  2014/6963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2012

NUMARASI : 2011/297-2012/454

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyalarının iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmesi üzerine hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4.maddesinde;4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabındaki üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK’nun 118-395 mad.) kaynaklanan bütün davalara aile mahkemesinde bakılacağı hükme bağlanmıştır.

Olayımıza gelince; Dava kişisel malların iadesi istemine ilişkindir. Kişisel eşyaların iadesine ilişkin davaların Türk Medeni Kanununun yürürlüğe girmesinden önce veya sonra açılmasına bakılmaksızın Aile mahkemesinde görülmesi zorunludur. Bu nedenle bağımsız Aile Mahkemesi bulunan yerlerde bağımsız Aile Mahkemesinde,bağımsız Aile Mahkemesi bulunmayan yerlerde ise Hakim ve savcılar yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp karara bağlanması gerekmektedir. Kişisel malların iadesi Türk Medeni Kanunun 226 ncı maddesinde düzenlenmiş olup,davanın bu madde hükümlerine göre çözümlenmesi icap eder.Söz konusu maddenin Türk Medeni Kanununun 2.kitabında yer aldığı ve Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp sonuçlandırılması gerekirken bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yargılamaya devam edilip sonuçlandırılması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10068, Karar No: 2011/17232, Tarih: 26.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10068 E.  ,  2011/17232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4992, Karar No: 2012/6183, Tarih: 24.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4992 E.  ,  2012/6183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi; deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Davacı vekiline davalı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

3-2010 yılına ait zeytin ürününün satış fiyatının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

4-Marmarabirlik 2010 yılı ürün alım kampanyasında uygulanan zeytin alım fiyatının ilgili birlikten,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1766, Karar No: 2017/1991, Tarih: 17.04.2017

**1. Hukuk Dairesi         2017/1766 E.  ,  2017/1991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 110 ada 163 sayılı parselin maliklerinden ... oğlu ...in tapu kaydında baba isminin yanlış yazıldığını, kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili istemiyle ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davada sözü edilen yanlışlığın düzeltilmesi için dava açmak üzere yetkilendirildiklerini ileri sürerek kayıt maliki ... oğlu ... ’in baba ismi yönünden tapu kayıt bilgilerinin nüfus kaydına uygun şekilde düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacı tarafından öncelikle idareye başvuru şartının yerine getirilmediği, her ne kadar tapudaki yanlışlığın idari yoldan düzeltilmesi için müracaat edilmiş ise de Tapu Müdürlüğü’nün 03/03/2016 tarihli cevabi yazısından yanlışlıkların idari yoldan düzeltilmesi için 09/06/2015 tarih ve 3405 sayı ile başvuruda bulunulduğu, ancak ilgilinin işlemi takip etmemesi üzerine tanınan yasal sürenin dolması nedeniyle işlemin sonlandırıldığının anlaşılması karşısında yanlışlığın idari yoldan düzeltilmesi için gerekli prosedürün tamamlanmadığı gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.20.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 17.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2801, Karar No: 2023/1595, Tarih: 03.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/2801 E.  ,  2023/1595 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2303 E., 2022/443 K.

ŞİKAYETÇİ : ... vekili Avukat ...

ŞİKAYET OLUNAN : ... vekili Avukat ...

ŞİKAYET TARİHİ : 08.07.2019

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Fethiye İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/369 E., 2021/553 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde özetle; borçluya ait taşınmazın satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde 1. sırada şikayet olunanın alacağına yer verildiğini, şikayet olunanın haczinin ihtiyati haciz olduğunu müvekkili haczinden sonra kesinleştiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptali ile müvekkili alacağının 1. sıraya alınmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan cevap dilekçesinde özetle; şikayetin süresinde olup olmadığının araştırılması gerektiğini, şikayetçinin süresinde satış talep edip satış avansı yatırmadığı için geçerli bir haczinin bulunmadığını şikayette hukuki yararının bulunmadığını savunarak şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayetçi dosyasında 03.08.2017 tarihli hacze ilişkin, 19.05.2018 tarihinde satış talebinde bulunulmasına rağmen, masrafların 10.04.2019 tarihinde yatırıldığı, satış tarihi itibariyle 03.08.2017 tarihli haczin düşmüş olduğu, şikayetçinin sonrasında 27.09.2018 tarihinde haciz talebinde bulunduğu, bu talep üzerine 01.10.2018 tarihinde taşınmaz üzerine haciz konulduğu bu haczin şikayet olunan haczinden sonra olduğu, sıra cetvelinin usulüne uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; şikayet olunanın haciz tarihinin hatalı olarak 28.7.2017 tarihi olarak gösterildiğini, bu tarihin ihtiyati haciz tarihi olduğunu, ihtiyati haczin kesin hacze dönüşme tarihinin 13.09.2017 olduğunu, müvekkili haczinin tarihinin 02.08.2017 tarihi olduğunu ve şikayet olunan haczinden önce olduğunu, sıra cetvelinde sonraki haciz tarihi olan 1.10.2018 tarihinin yazıldığını mahkeme kararında süresinde satış talebinde bulunulmasına rağmen satış talebi ile birlikte makul miktarda dahi gerekli masrafın yatırılmadığı bu nedenle de haczin düşmüş olduğundan belirtilmiş ise de satış isteme süresinde satış talebinde bulunulduğunu, İİK 100. madde kapsamında hacze iştirak eden alacaklılardan aynı derecede yer alan alacaklılardan birinin satış talep etmesinin yeterli olduğunu, bu nedenle de ilk haczin düşmediğini istinaf nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayetçinin haciz tarihinin 03.08.2017 tarihi olmasına rağmen süresinde satış avansı yatırılmadığı ve satış talebi merasiminin tamamlanmadığından haczinin İİK 110. maddesi gereğince düştüğü, yeni konulan haciz tarihinin şikayet olunanın haciz tarihinden daha sonraki tarihli olduğu, bu durumda şikayet olunan haczinin sıra cetvelinde birinci sırada yer almasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, İİK 110, 142. maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.