muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2281, Karar No: 2013/7685, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/2281 E.  ,  2013/7685 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan sanıklar ..., ..., ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatlerine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 09.12.2009 gün ve 2009/95 Esas, 2009/304 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

TCK.nın 234/3. maddesinde düzenlenen suçun mağduru kaçırılan yada alıkonulan çocuğun kanuni temsilcisi olduğundan, sanıkla rızaen kaçan Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sitemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kaydına göre suç tarihinde 16 yaşı içinde bulunduğu anlaşılan mağdurenin suçtan zarar görmesi söz konusu olmadığı halde mağdurenin davaya katılmasına karar verilmesi, zorunlu vekile temyiz hakkı vermeyeceğinden vekilin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte olan CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17083, Karar No: 2012/43268, Tarih: 11.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/17083 E.  ,  2012/43268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik, Nitelikli Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Katılanlar ... ve ...'ye yönelik resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Katılanlar ..., ... ve şikayetçi ...'a yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;sanık ...'ın katılan ... ile temasa geçip peynir alış-verişi yapmak konusunda anlaşıp, açık hesap olarak çalışmaya başladıkları ve sanık ...'ın peyderpey mal almaya başladığı ve bu çerçevede aldığı mallar karşılığında da;değişik zamanlarda 10/05/2006 tarihli Yapı Kredi Bankası ... Şb.'ne ait 4000 TL'lik, 21/05/2006 tarihli Garanti Bankası Gaziemir Şb.'ne ait 4200 TL 'lik, 30/05/2006 tarihli Yapı Kredi Bankası ... Şb.'ne ait 4.500 TL'lik, 13/05/2006 tarihli Yapı Kredi Bankası'na ait 4000 TL'lik, 27/05/2006 tarihli Yapı Kredi Bankası ... Şb.'ne ait 2.200 TL'lik sahte çekleri verdiği, ayrıca sanığın yine müştekilerden

... ile de peynir alış-verişi yapmak konusunda açık hesap karşılığı anlaşarak ona da aynı anda Vakıfbank ... Şb.'ne ait 09/04/2006 keşide tarihli 4000 TL bedelli ve01/04/2006 keşide tarihli 6000 TL bedelli sahte çekleri verdiği, sanığın yine katılan ... ile de irtibata geçerek peynir satın alıp karşılığında 28/05/2006 günlü 5000 TL bedelli Vakıfbank Gıda Şb.'ne ait sahte çeki verdiği çekin başlangıçta kabul edildiği ancak yapılan araştırmada sahte olduğunun öğrenilmesi üzerine sanığın işçisi olan ... ile telefonla bağlantı sağlanarak, sanık tarafından ibraz edileceği bildirilen 6300 TL bedelli 09/06/2006 keşide tarihli sahte çekin verileceği sırada sanığın yakalandığı olayda, mahkemenin nitelikli dolandırıcılık suçlarının oluştuguna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK. nu sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19.maddesi ile değişik TCK.nun 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158.maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK.nun 52.maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61.maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK.nun 158.maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK.nun 61.maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken doğrudan haksız menfaatin iki katı belirlenerek arttırım ve indirimlerin bu miktar üzerinden yapılarak sanığa fazla ceza tayini bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükümde yer alan; katılan ...'a yönelik eylemi açısından;temel ceza olarak hapis cezasının yanında verilen “37.800 TL ile cezalandırılmasına” ifadesinin yerine “1.890 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 43.maddesi gereğince cezasından ¼ oranında arttırım yapılarak 2.362 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 1.968 gün adli para cezasının aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20 TL den hesap edilmek suretiyle sanığın sonuç olarak 39.360 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına denilmek” suretiyle, katılan ...'ye yönelik eylemi açısından temel ceza olarak hapis cezasının yanında verilen “22.600 TL ile cezalandırılmasına” ifadesinin yerine “1.130 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 43.maddesi gereğince cezasından ¼ oranında arttırım yapılarak 1.412 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 1.176 gün adli para cezasının aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20 TL den hesap edilmek suretiyle sanığın sonuç olarak 23.520 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” denilmek suretiyle,müşteki ...'a yönelik eylemi açısından temel ceza olarak hapis cezasının yanında verilen “20.000 TL ile cezalandırılmasına” ifadesinin yerine “1.000 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 833 gün adli para cezasının aynı yasanın 52.maddesi gereğince günlüğü 20 TL den hesap edilmek suretiyle sanığın sonuç olarak 16.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” denilmek suretiyle dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-Şikayetçi ...'a yönelik resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak yapılan temyiz incelemesinde;

3-Şikayetçi ...'a yönelik resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sanığın, şikayetçiye karşı aynı anda Vakıfbank ... Şb.'ne ait 09/04/2006 keşide tarihli 4000 TL bedelli ve 01/04/2006 keşide tarihli 6000 TL bedelli sahte çekleri verdiğinin anlaşılması karşısında, eylemin tek olduğu gözetilmeden TCK 43/1.maddesi uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16213, Karar No: 2010/18428, Tarih: 04.11.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/16213 E.  ,  2010/18428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.06.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, manevi tazminat, velayet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosya kapsamından ve davacı vekilinin 21.05.2009 tarihli dilekçesinden tarafların davadan sonra bir araya geldikleri anlaşılmaktadır. Bu durumda dava tarihine kadar olan olayları davacı affetmiş en azından hoşgörü ile karşılamış olduğundan boşanma nedeni olamaz. Dava tarihinden sonra meydana gelen olaylar ise yeni dava konusu olacağından bu davada hükme esas alınamaz. Boşanma davasının reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırıdır. Ancak bu husus temyiz nedeni yapılmadığından bozma nedeni yapılmamış hataya işaretle yetinilmiştir.

2-İki tarafın temyizine hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Affedilen ya da hoşgörü ile karşılanan olaylar ile bu davada incelenmesi mümkün olmayan ve davadan sonra gerçekleşen olaylar manevi tazminat (TMK.md.174/2) nedeni olamaz. Isteğin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukarıda 2/b bendinde yazılı nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı kadının manevi tazminatın miktarına yönelik temyiz itirazının incelenmesine yer olmadığına, bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yukarıda 2/a bendinde yazılı nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.04.11.2010 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/22469, Karar No: 2017/1347, Tarih: 13.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/22469 E.  ,  2017/1347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (vasisi) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davalı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı erkeğin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; erkeğin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkeme, tahkikatın bitiminden (HMK m.184) sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkarılacak davetiyede (Tebligat K. m.9) belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir (HMK m.186/1). Sözlü yargılamada mahkeme, tarafların son sözlerini sorar ve hükmünü verir (HMK m.186/2). Hukuk Muhakemeleri Kanun hükümleri zaman bakımından tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır (HMK m.448). Hakim Türk Hukukunu re'sen uygular (HMK m.33). Mahkeme Hukuk Muhakemeleri Kanununun emredici düzenlemelerinin gereğini yerine getirmek zorundadır (HGK 13.03.2013. 2013/802 esas, 2013/347 karar). Mahkeme taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama ve son sözlerini söyleme hakkı vermeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanununun 184 ve 186. maddelerinin emredici ve açık hükmünü uygulamadan hüküm vermiştir. Hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davalı taraf temyizinde haklı bulunduğundan temyiz harç ve giderlerinin karşı tarafa yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.02.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/30526, Karar No: 2014/18616, Tarih: 05.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/30526 E.  ,  2014/18616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/50329

MAHKEMESİ : Muş Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2011

NUMARASI : 2010/72 (E) ve 2011/304 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanıkların savunmalarında birbirlerini suçlayıcı beyanlarda bulundukları halde aralarında menfaat çatışması olduğu gözetilmeden aynı zorunlu savunman tarafından savunulması suretiyle 5271 sayılı Yasanın 152/1. maddesine aykırı davranılması;

2-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık K.. K.. hakkında, 5395 sayılı Yasa'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporunun aldırılmaması ve aynı Yasa'nın 3. fıkrası uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

3- TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar K.. K.. ve M.. Y.. savunmanlarının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21617, Karar No: 2014/25580, Tarih: 25.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/21617 E.  ,  2014/25580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı 06.11.2012 tarihinde tebliğ olunan ek kararı, CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 25.12.2012 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12288, Karar No: 2015/9094, Tarih: 27.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/12288 E.  ,  2015/9094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigorta başlangıcının 01/07/1987 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 01.07.1987 olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece,davanın reddine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun ispatı konusunda, mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanaklarından 506 sayılı Yasa'nın 108.maddesinin 1.fıkrasında; "Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının uygulanmasında nazara alınacak sigortalılık süresinin başlangıcı, sigortalının, yürürlükten kaldırılmış 5417 ve 6900 sayılı kanunlara veya bu kanuna tabi olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihdir." hükmü düzenlenmiştir.

Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için sigortalı işe giriş bildirgesinin varlığı yeterli değildir. Aynı zamanda o kimsenin Yasa'nın belirlediği biçimde (506 sayılı Yasa'nın 2. maddesi ve 5510 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi) eylemli olarak çalışması da koşuldur. Bu yön 506 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile 5510 sayılı Yasa'nın 7/a maddesinde ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1999/21-549-555, 2005/21-437-448 ve 2007/21-306-320 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır. Bu bakımdan bu tür davalar yalnızca bir günlük çalışmanın tespitinden ibaret olarak görülmemeli, bir günlük çalışmanın kabulü ile saptanacak sigortalılık başlangıcının sigortalıya sağlayacağı sigortalılık süresi ile birlikte kazandıracağı haklar dikkate alınarak; davanın kamu düzenine ilişkin olduğu da gözetilerek davacının işyerinde eylemli olarak çalışıp çalışmadığı yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacıya ait 01.07.1987 tarihli ilk işe giriş bildirgesinin ... unvanlı 30486 sicil numaralı işyerinden 4.8.1987 tarihinde Kurum kayıtlarına intikal ettirildiği, işyerinin 01.07.1987 tarihinde 506 Sayılı Yasa kapsamına alınıp anılan Yasa kapsamından 30.09.1992 tarihinde çıkarıldığı, 1987 yılı dönem bordrosuna Kurum kayıtlarında rastlanmadığı, tespite konu dönemde müfettiş raporu bulunmadığı, işe giriş bildirgesi üzerinde yapılan imza incelemesi ile bildirge üzerindeki imzanın davacının eli ürünü olmadığının belirlendiği, dosyaya delil olarak sunulan bonservis belgesinde davacının ... ve oğulları işyerinde 5.3.1986 ile 10.08.1988 arasında kalfa olarak çalıştığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda , işe giriş bildirgesi üzerindeki imzanın davacıya ait olmadığı ve dönem bordroları bulunmadığı için bordro tanıkları dinlenemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de ,imzanın davacı eli ürünü olmaması tek başına ret sebebi sayılamayacağından davacının işyerinde eylemli olarak çalışıp çalışmadığı konusunda yeterli araştırma yapılmadan karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, işyerinden Kuruma intikal ettirilen dönem bordrosu bulunmadığından, SGK ilgili il müdürlüğünden, gerekirse zabıta, vergi dairesi ve meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte (1987 yılı) komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu iş yeri çalışanlarının; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, davacıya verilen sigorta sicil numarasının hangi yılın serilerinden olduğunu kurumdan sorarak araştırmak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/10 maddeleri gereğince ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı yanın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.