muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15401, Karar No: 2014/21024, Tarih: 28.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1660, Karar No: 2021/6588, Tarih: 15.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/1660 E.  ,  2021/6588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen vasiyetnamenin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacılar vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 15/06/2021 tarihinde davacılar vekili Av.... ile davalılar vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.050 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalılara verilmesine,

64,30 TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27008, Karar No: 2017/8305, Tarih: 17.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/27008 E.  ,  2017/8305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6102 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 376. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4537, Karar No: 2024/7046, Tarih: 11.09.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/4537 E.  ,  2024/7046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, borçlunun ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Şikayetçi borçlu aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Diğer taraftan, Yasanın para cezasına ilişkin hükmü, emredici nitelikte bir düzenleme olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 Esas sayılı kararında da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma/hüküm verme ilkesi nazara alınamaz.

Bu yasal düzenlemeler dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %4'ü oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olduğu görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %4'ü olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle ve re'sen, Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 22.02.2024 tarih ve 2023/1128 E.- 2024/328 K. sayılı kararının, hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin B bendinin ilk satırında yer alan “.... %4'ü oranında hesaplanan 12.860,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’i” ibaresinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca ONANMASINA, karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8192, Karar No: 2010/7538, Tarih: 24.11.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/8192 E.  ,  2010/7538 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/194157

Kızı ...'i öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ... ... yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.06.2009 gün ve 245/111 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanığın evli ve ... olan kızı maktuleyi başka erkeklerle ilişkisi olduğu yönünde çıkan dedikodu nedeniyle öldürdüğü olayda, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, TCK.nun 29 maddesi gereğince cezasından indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

b) Sanığın adli sicil kaydında yazılı bulunan ... Birinci Ağır Ceza Mahkemesinin 1993/82-115 sayılı mahkumiyet kararı tekerrürre esas olduğu halde TCK.nun 58 maddesinin uygulanmaması,

Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten kızını öldürmek ve 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde düzeltme nedeni hariç olmak üzere suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, tahrikte indirim oranına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık, evli ve ... olan kızı maktulenin başka erkeklerle ilişkisi olduğu yönünde çıkan dedikodu nedeniyle ve töre/namus saikiyle öldürme suçunu işlediğinden, sanık hakkında TCK.nun 82/1-k maddesinin de uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı

gerektirmediğinden, CMUK.nun 322 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün 1. bendindeki "TCK.nun 82/1-d" ibaresinden sonra gelmek üzere "-k" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan, kısmen resen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 24.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10863, Karar No: 2011/16237, Tarih: 13.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10863 E.  ,  2011/16237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2540, Karar No: 2024/2782, Tarih: 18.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2540 E.  ,  2024/2782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/882 E., 2023/1529 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzincan 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2022/356 E., 2023/214 K.

Taraflar arasındaki tevkifatın aidiyetinin ve 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 1995 yılından itibaren pancar ekicisi olarak Erzincan Şeker Fabrikası'na pancar verdiği, 1997 yılında 3201 nolu ve 1998 yılında 6201 nolu sözleşmede baba adının nüfus kayıtlarında ... olmasına karşın fabrika tarafından tek taraflı olarak düzenlenen şeker pancarı yetiştirme sözleşmesinde, fabrika personelinden kaynaklı hata nedeniyle baba adının ... olarak yazıldığı, davacının söz konusu sözleşmeyi bu şekli ile sehven imzaladığı, Şeker Fabrikasının, davacının pancar üretimi nedeni ile şeker pancarı ürün bedellerinden Bağ-Kur prim tevkifatı yapmış olmasına rağmen sözleşmede düşülen söz konusu hata nedeni ile davacının 1997-1998 yılları arasında SGK kayıtlarında Bağ-Kur sigortalısı olarak görülmediği ve 2926 sayılı Kanun kapsamında kendisine emekli aylığı bağlanmasını sağlayamadığı iddiasıyla 1997 yılı 3201 ve 1998 yılı 6201 nolu şeker pancarı yetiştirme sözleşmelerinde ve Kurum kayıtlarında davacının ... olarak yanlış yazılan baba adının, davacının nüfus kayıtları doğrultusunda ... olarak düzeltilmesine, davacının 1997-1998 yılları arasında da zorunlu Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının Erzincan Şeker Fabrikasında 1994, 1995 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009 ve 2011 yıllarında pancar tesliminden dolayı davacı adına tevkifat kesintisi yapıldığı, bu tarihlerde kesilen tevkifat kesintilerinin davacının hesabına yüklendiği, 2926 sayılı Kanun'a istinaden tevkifatın Kurum kayıtlarına girdiği tarihi takip eden ay başı itibariyle 01.04.1995 tarihinde Tarım Bağ-Kur sigortalılığı başlatıldığı, Erzincan Pancar Kooperatifi ve Üzümlü Ziraat odası kaydı devam ettiğinden, davacının Bağ-Kur sigortalılığının devam ettiğinin görüldüğü, 1997-1998 yıllarındaki tevkifat kesintilerinde Erzincan Şeker Fabrikası tarafından baba adı farklı yazıldığından bu yıllara ait hizmetlerin hesabına yüklenmediği, dava açıldıktan sonra davacının oda kaydının bulunup bulunmadığı hususunda oda kaydı bilgilerinin getirildiği, davacının ziraat odası kaydının 1997-1998 yıllarında da mevcut olduğundan 1997 ve 1998 dönemlerine ait hizmetlerinin hesabına yüklendiği, tevkifata ilişkin kesintilerde baba adı farklılığı nedeniyle tevkifatların davacı hesabına aktarılmadığı ancak davaya konu tarihlere ilişkin tespiti istenen hizmet sürelerinin davacıya verildiği, bu nedenle huzurdaki davanın konusuz kalması nedeniyle davanın reddinin gerektiği, tevkifat kesintilerine yönelik olarak davaya devam edilmesi halinde gerekli incelemelerin yapılması gerektiği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü'nün 07.11.2022 tarihli ve Erzincan Valiliği Merkez İlçe Nüfus Müdürlüğü'nün 17.10.2022 tarihli yazı cevaplarında, 1965 doğumlu ... oğlu ...'e ilişkin kaydın mevcut olmadığının benzer kişi kaydı olarak ise yalnızca davacının kaydına ulaşıldığının beyan edilmiş olduğu; Üzümlü Kaymakamlığı İlçe Jandarma Komutanlığı'nın 24.10.2022 tarihli yazı cevabında ... oğlu ... isimli bir şahsın mevcut olmadığının tespit edildiği; Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş.'nin 11.01.2023 tarihli yazı cevabında 1997 ve 1998 yıllarına ilişkin pancar üretim sözleşmelerine dair bilgi ve belgelerin sunulmuş olduğu ve ilgili yazı cevabında üreticinin baba adının sehven ... olarak kaydedildiğinin not düşülmüş olduğu; somut uyuşmazlıkta istinaf ilamı, tanık beyanları, Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü, Erzincan Valiliği Merkez İlçe Nüfus Müdürlüğü ve kolluk yazı cevapları ve tüm dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirildiğinde, davacının 1997-1998 yıllarına ilişkin olarak Türkiye Şeker Fabrikası A. Ş. kayıtlarında baba adının yanlış yazıldığının ve baba adının ... olarak düzeltilmesi gerektiğinin tespitine ve davacının anılan yıllarda Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davacı ...'in 1997 yılı 3201 ve 1998 yılı 6201 nolu şeker pancarı yetiştirme sözleşmelerinde ve Kurum kayıtlarında baba adının yanlış yazıldığının ve ilgili kayıtlarda baba adının "..." olarak düzeltilmesi gerektiğinin tespitine, davacı ...'in 1997 ve 1998 yıllarında zorunlu Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve tevkifata ilişkin kesintilerin davacının hesabına aktarılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Erzincan Şeker Fabrikasına 1994, 1995, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009 ve 2011 yıllarında pancar tesliminden dolayı tevkifat kesintisi yapıldığı; bu tarihlerde kesilen tevkifat kesintileri sigortalının hesabına yüklendiği, 2926 sayılı Kanun'a istinaden tevkifatın Kurum kayıtlarına girdiği tarihi takip eden ay başı itibariyle 01.04.1995 tarihinde Tarım Bağ-Kur sigortalılığı başlatıldığı; 1997 ve 1998 yıllarındaki tevkifat kesintilerinde Erzincan Şeker Fabrikası tarafından baba adı farklı yazıldığından sigortalının hesabına yüklenemediği; sadece tanık beyanları ile karar verildiği iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç