muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/26, Karar No: 2024/1225, Tarih: 14.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/26 E.  ,  2024/1225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/636 E., 2023/1738 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 8. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/37 E., 2022/52 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili; davacının davalı ... nezdinde 01.07.2016-01.07.2018 tarihleri arasında çalıştığının tespiti ile bu süreler içinde yatırılmayan primlerin davalı tarafından yatırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; yasal mevzuata aykırı ve herhangi bir hukuki dayanağı bulunmayan iddialardan ibaret işbu haksız davanın reddinin gerektiğini, davalının çeşitli hastanelerde hizmet vermiş bir tıp doktoru olduğunu, davacının mesnetsiz ve yakışıksız iddialarını kesinlikle reddettiklerini beyanla davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili dilekçesinde özetle; dava konusu ihtilafla ilgili olarak Kurumca tesis edilen işlemde kanun ve mevzuat hükümlerine aykırı bir durum olmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Fer'i müdahil Kurum vekili dilekçesinde özetle; dava konusu ihtilafla ilgili olarak Kurumca tesis edilen işlemde kanun ve mevzuat hükümlerine aykırı bir durum olmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile Emniyet Müdürlüğü tarafından yapılan araştırmada, Mertebe Sk 16 numarada bulunan apartmanın aile apartmanı olduğu, apartman görevlisinin bulunmadığı, 5 no.lu dairede davalı ...'ın 2 no.lu dairede davalının oğlu Mehmet Ali Sahir Arıkan'ın eşi ve oğlunun ikamet ettiği, 3 nolu dairede davalının kızının eşyalarının olduğu, ikamet edenin bulunmadığı, diğer 3 dairede de oturanın olmadığı, bu dairelerde fazlalık eşyaların bulunduğunun belirtildiği, taraf tanıklarının dinlenildiği, davacının 01.07.2016-12.07.2016 tarihleri arasında bir başka iş yerinde çalıştığı, başka bir iş yerinde tam mesai ile çalışırken aynı dönemde geceleri de davalının yanında çalışması ile ilgili dinlenme zamanı kalmayan davacının bu şekilde çalışmasının mümkün olmadığı düşünüldüğünde en erken işe başlangıç tarihinin 13.07.2016 tarihi olabileceğinin kabul edildiği, Mahkemece yapılan değerlendirmelere göre; davacının, davalıya ait evde, ev işleri ve hasta bakım işi yaptığı 13.07.2016 - 30.11.2016 tarihleri arasında ayda 8 gün olmak üzere Temmuz 2016 ayında 6 gün, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım 2016 aylarında 8 er gün, 01.12.2016 - 01.07.2018 arasında ayda 16 gün olmak üzere (2016 Aralık - 2017 yılı tüm aylar, 2018 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran aylarında 16 şar gün) olmak üzere toplam 342 gün hizmet akdi ile çalıştığı, bu konuda alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli ve hüküm kurmaya yeterli bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davalı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Mahkeme tarafından araştırılmaksızın doğrudan kabul edilerek hüküm kurulduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı Kurum Vekilinin İstinaf Sebepleri

Kurum tarafından dava açılmasına sebebiyet verilmediği, işlemlerin hukuka uygun olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile çalışmaya doğrulayan tanık beyanları ile bilirkişi raporu dikkate alınarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar ile temyiz talebinde bulunmuştur.

Fer'i müdahil Kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar ile temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar ile temyiz talebinde bulunmuştur.

Fer'i müdahil Kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar ile temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; davacının davalı ... nezdinde 01.07.2016-01.07.2018 tarihleri arasında çalıştığının tespit istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 79/10 ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Hukuk Genel Kurulunun 05.02.2014 tarih ve 2013/10-2280 E., 2014/65 K. sayılı ilamında, ev hizmetlerinde çalışma ile ilgili davaların hukuki niteliği ve ispat şekline ilişkin ilkeler şu şekilde belirtilmiştir.

İş mevzuatı yönünden, ev hizmetlerinin, gerek mülga 1475 sayılı İş Kanunu’nun 5 inci maddesinin 1 inci fıkrasında, gerekse 4857 sayılı İş Kanunu’nun 4 üncü maddesinin 1. fıkrasında yer alan hükümler ile bu Kanunların uygulama alanı dışında bırakıldığı görülmektedir. Sosyal güvenlik mevzuatı açısından ise gerek mülga 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu gerekse 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu kapsamında sigortalı olabilmek üç temel koşula bağlanmıştır. Bu koşullar; hizmet akdi ile çalışma, işin işverene ait işyerinde yapılması ve mülga 506 sayılı Kanun’un 3 üncü ve aynı yöndeki 5510 sayılı Kanun’un ise 6 ncı maddesi kapsamında olmamak olarak sıralanabilir. 506 sayılı Kanun’un 3. maddesi sigortalı sayılmayanları; diğer bir ifade ile anılan Kanun kapsamına alınmayanları sıralamaktadır.

Buna göre mülga 506 sayılı Kanun’un “Sigortalı Sayılmayanlar” başlıklı 3 üncü maddesi uyarınca:

“Aşağıda yazılı kimseler bu Kanunun uygulanmasında sigortalı sayılmazlar.

D) (Değişik: 11/8/1977 - 2100/1 md.) Ev hizmetlerinde çalışanlar (ücretle ve sürekli olarak çalışanlar hariç)…”

Yine 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun’un “Sigortalı Sayılmayanlar” başlıklı 6 ncı maddesi uyarınca;

“…Bu Kanunun kısa ve uzun vadeli sigorta kolları hükümlerinin uygulanmasında;

…c) (Değişik: 17/4/2008-5754/4 md.) Ev hizmetlerinde çalışanlar (ücretle ve sürekli olarak çalışanlar hariç)…4 üncü ve 5 inci maddelere göre sigortalı sayılmaz.”.

D) (Değişik: 11/8/1977 - 2100/1 md.) Ev hizmetlerinde çalışanlar (ücretle ve sürekli olarak çalışanlar hariç)…”

Yine 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun’un “Sigortalı Sayılmayanlar” başlıklı 6 ncı maddesi uyarınca;

“…Bu Kanunun kısa ve uzun vadeli sigorta kolları hükümlerinin uygulanmasında;

…c) (Değişik: 17/4/2008-5754/4 md.) Ev hizmetlerinde çalışanlar (ücretle ve sürekli olarak çalışanlar hariç)…4 üncü ve 5 inci maddelere göre sigortalı sayılmaz.”.

Buna göre ev hizmetleri, mülga 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun ilk halinde Kanun kapsamı dışında bırakılmış iken 24.08.1977 tarih ve 16037 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 24.11.1977 tarihinde yürürlüğe giren 11.08.1977 tarih ve 2100 sayılı Kanun’un 1 inci maddesiyle yapılan değişiklik ile mülga 506 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin (D) bendinde yapılan düzenleme uyarınca, ev hizmetlerinde “ücretle ve sürekli çalışanlar” anılan maddede yer alan istisnalar içinden çıkarılmış, 5510 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi ile de aynı yöndeki uygulamaya devam edilmiştir.

Görüldüğü üzere anılan maddeler uyarınca, ev hizmetlerinde çalışanlar; ücretle ve sürekli olarak çalışanlar hariç, bu Kanunların uygulanmasında sigortalı sayılamazlar.

Sigortalı sayılmak için, ücret ve sürekli çalışma birlikte arandığından, her iki koşulun da gerçekleşmiş olması gerekir. Hizmet karşılığı ücret alınmıyorsa veya ücret alınmakla birlikte çalışmada süreklilik yoksa bu tür çalışmayı sigortalı çalışma saymak mümkün değildir.

Buna göre, diğer koşulları gerçekleştirmiş olanlar eğer anılan maddelerin kapsamına giriyorlarsa, sigortalı sayılamayacak ve 506 veya 5510 sayılı Kanunlarda düzenlenen haklardan yararlanamayacaklardır.

Yeri gelmişken belirtilmelidir ki, mülga 1475 sayılı İş Kanunu’nun 5/1 inci maddesi ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 4/1 inci maddeleri uyarınca, İş Kanunları hükümleri ev hizmetlerine ve ev hizmetleri çalışanlarına uygulanamayacak, bu işler ve bu işleri yapan kişiler Borçlar Kanunu’nun hizmet akdini düzenleyen hükümlerine tabi olacaklardır.

Evde yapılan işle, ev hizmetleri arasında bazı farklılıkların da tanımlanması gerekir. Ev hizmeti evde yapılmakla birlikte, herhangi bir iş olmayıp doğrudan yaşanan mekâna yönelik bir iştir. Yaşanan konutla doğrudan bağlantı içerisindedir. Doğrudan eve ve ev yaşamına yöneliktir. Dolaylı olarak ev yaşamına katkıda bulunan, onu kolaylaştıran hizmetlerdir. Ev hizmetinin doğrudan eve veya ev yaşamına yönelik olması gerekir. Ev hizmeti evden soyutlanamaz (Okur A. R., Ev Hizmetlerinde (İşlerinde) Çalışanların Sigortalılığı, Kamu-İş Dergisi, Cilt 7, Sayı 3, 2004, s. 10).

Bir işin ev hizmeti sayılabilmesi için yapılan işin evde gündelik yaşamın gerektirdiği faaliyetler kapsamında ev yaşamının gündelik, olağan gereksinmelerini karşılayan işlerdir (Mollamahmutoğlu H., İş Hukuku, Turhan, Ankara, 2004, s. 179).

Bir işin ev hizmeti sayılabilmesi için yapılan işin evde gündelik yaşamın gerektirdiği faaliyetler kapsamında ev yaşamının gündelik, olağan gereksinmelerini karşılayan işlerdir (Mollamahmutoğlu H., İş Hukuku, Turhan, Ankara, 2004, s. 179).

Öğretide ev hizmetleri, evde gündelik yaşamın gerektirdiği; temizlik, yemek, çamaşır, ütü, çocuk bakımı, mürebbiyelik gibi işler olarak kabul görmektedir. Ev hizmetleri çalışanları ise uşak, kahya, hizmetçi, temizlikçi, aşçı, çocuk bakıcısı, bahçıvan, şoför, bekçi, hayvan bakıcısı vb. evin gündelik işleyişine ilişkin faaliyetleri yürüten kişiler olarak kabul görmektedir ((N. Gökçek Karaca, F. Kocabaş, Ev Hizmetlerinde Çalışanların Karşılaştıkları Sorunların Türkiye Açısından Değerlendirilmesi, Kamu-İş Dergisi, 2009, cilt 10, sayı 4, sayfa 172’den atfen; Çenberci M., 1475 sayılı İş Kanunu Şerhi, 1986, s.190-191; Mollamahmutoğlu, a.g.e., s. 179; Çelik N., İş Hukuku Dersleri, B. 20, Beta, İstanbul, 2007, s. 70; Süzek S.,

İş Hukuku, B. 2, İstanbul, Beta 2005, s. 180; Okur A., a.g.e. s. 348-349; Erkul İ-Karaca N, 4857 sayılı İş Kanunu Uygulaması, Nisan Yayınları Eskişehir 2004, s. 67; Tunçomağ K., İş Hukuku, İstanbul 1988, s. 44-46; Akyiğit E., İçtihatlı ve Açıklamalı 4857 Sayılı İş Kanunu Şerhi, C. 1, B. 3, Ankara 2008, s. 285; Güven E., Aydın U., İş Hukuku (Yeni İş Yasaları) B. 3, Barış Yayınları, Ankara 2007, s. 32; Tunçomağ K-Centel T., İş Hukukunun Esasları, B. 4, İstanbul 2005, s. 38; Narmanlıoğlu Ü, İş Hukuku (Ferdi İş İlişkileri), B. 2, Ankara 1994, Barış Yayınları, s. 71; Eyrenci Ö- Taşkent S- Ulucan D, Bireysel İş Hukuku, Legal Yayınları, İstanbul 2004, s. 43).

Yukarıda ayrıntıları açıklandığı üzere, “ev hizmetleri” 506 sayılı Kanun ile tamamen sigortalılık dışında tutulmuş iken 2100 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle ev hizmetlerinde sadece “ücretle ve sürekli olarak çalışanlar” sigortalı sayıldıklarından, bu kişilerin sigortalı olarak kabul edilebilmesi için önemli olan, ev hizmetinde geçen çalışmanın ücretle yapılması ve sürekli olmasıdır.

Sürekli çalışma kavramı yönünden uygulamada, haftanın çoğu ev işlerinde geçirilmiş ve çalışma bir süre devam etmişse, bu çalışma sigortalı çalışma olarak değerlendirilmekte, süreklilik için çalışmanın belli bir yoğunluğa ulaşması aranmaktadır.

Mülga 506 sayılı Kanun ile 5510 sayılı Kanun uyarınca “iş” tanımı açık olup, burada “iş” ev hizmetidir. Bu nedenle ölçü, işin niteliği değil ev işinde çalışanın, bu işte ne kadar süre çalıştığıdır. Ev işlerinde çalışma devamlı ise sürekli sayılacak, devamlılık yoksa, iş belirsiz aralıklarla geçici olarak ya da çağrı üzerine yapılıyorsa süreksiz sayılacaktır.

3.Değerlendirme

Mülga 506 sayılı Kanun ile 5510 sayılı Kanun uyarınca “iş” tanımı açık olup, burada “iş” ev hizmetidir. Bu nedenle ölçü, işin niteliği değil ev işinde çalışanın, bu işte ne kadar süre çalıştığıdır. Ev işlerinde çalışma devamlı ise sürekli sayılacak, devamlılık yoksa, iş belirsiz aralıklarla geçici olarak ya da çağrı üzerine yapılıyorsa süreksiz sayılacaktır.

3.Değerlendirme

Somut olayda; Mahkemece, davacı tanıkları dinlenmiş ise de toplanan deliller hüküm kurmaya yeterli olmayıp verilen karar eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır. Dosya kapsamında dinlenen tanık ...'nın beyanından; kendisinin 2016 yılının ilk ayından 11. ayına kadar davalıya ait evde çalıştığını, davacının da kendisi çalışırken hafta sonları iki gün geceleri davalının yanında kaldığını, hafta içi de yine beş gün gelerek gece çalıştığını, gündüzleri de kendisinin davalının evinde kalarak davalının bakımı ile ilgilendiğini, kendisi ayrıldıktan sonra da komşu olduğundan davacının çalışmalarından heberdar olduğunu, beyan ettiği; yine tanık ....'ın da; 2017 Ağustos ile 2018 Ağustos arasında davalı yanında çalıştığını, davacının cumartesi, pazar, salı ve perşembe günleri akşam 18:00 de işe geldiğini, sabah 08:00 de kendisi geldiğinde davacının ayrıldığını beyan etmiş olması karşısında; Mahkemece, davalının ikamet ettiği apartman komşu ve kapıcılarından kanaat edinmeye yetecek kadarının beyanlarına başvurulmak suretiyle davacının davalının evine haftanın hangi günlerinde ve saatlerinde gelerek yanında kaldığı hususu tam olarak ortaya konulmalı, varsa tarafların ortaya koyacağı diğer deliller de toplanmak suretiyle toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2024 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3129, Karar No: 2017/423, Tarih: 08.03.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2015/3129 E.  ,  2017/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 18. Hukuk Dairesi (İlk Derece)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 18. Hukuk Dairesince;

“...DAVA: Davacılar vekili 09.02.2015 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; Taraflarının Reyhanlı Belediye Başkanlığı ile iş bu davanın davacıları ..., ... ve ... olduğu Reyhanlı Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/610 esas ve 2012/487 karar sayılı mahkeme dava dosyasında görülen kamulaştırma bedelinin tespiti davasında, mahkemenin dava kapsamında duruşma tutanağında verdiği ara karara ve Kamulaştırma Kanunu madde 10 ek fıkra hükmüne aykırı karar vermesi nedeniyle, davacıların mağdur olduğunu, kamulaştırma bedelinin üçer aylık vadeli hesaba dönüştürülerek nemalandırılması amacıyla gerekli tedbirleri alması gerektiğini, ancak mahkemece bu hususlara aykırı ara kararı vererek davacıları zarara uğrattığını, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL maddi tazminat taleplerinin HMK.nun madde 46 çerçevesinde tazminat olarak davacılara ödenmesine karar verilmesini talep etmiş, duruşmadaki beyanında dava dilekçesini tekrar ederek davanın kabulüne karar verilmesi istenilmiştir.

CEVAP: Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde ve duruşmadaki beyanında özetle; cevap dilekçesini tekrar ettiğini, davanın süresi içinde açılmadığını, HMK'nun 46.maddesinde belirtilen koşulların oluşmadığını belirterek, haksız ve yersiz davanın reddine, HMK'nun 49.maddesine göre davacıların disiplin para cezasına mahkum edilmelerine, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin davacılara yükletilmesine karar verilmesini istemiştir.

6100 sayılı HMK'nun 48.maddesi uyarınca ihbar olunan Hakim ... 30.03.2015 havale tarihli cevap dilekçesinde ve duruşmadaki beyanında özetle; açılan davanın mesnetsiz ve iyi niyet kurallarına aykırı olarak açıldığını, bu nedenle davanın reddi ile davacıların para cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE: Dava, 6100 sayılı HMK'nun 46.maddesi gereğince Hakimin Hukuki Sorumluluğu nedeniyle Hazine aleyhine açılan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davanın açıldığı tarih itibariyle 6100 sayılı HMK'nun yürürlük tarihinden sonra olması nedeniyle bu yasa doğrultusunda ön tensip ve ön inceleme tutanağı düzenlenerek gerekli araştırma ve inceleme yapılmıştır.

Reyhanlı Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/610 sayılı dosyasının incelenmesinde; Davacı Reyhanlı Belediye Başkanlığı vekili tarafından davalılar ..., Hatice Sezgi Bahadır ile ... aleyhlerine kamulaştırma bedelinin tespiti davası açıldığı, yerel mahkemece yargılamanın yapıldığı, davanın kabulüne karar verildiği, dosyanın temyiz edilmesi sonucu Yargıtay incelemesinin yapıldığı, yerel mahkeme kararının 17/02/2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Hakimin Hukuki Sorumluluğuna ilişkin HMK'nun 46.maddesi,

Hakimin Hukuki Sorumluluğuna ilişkin HMK'nun 46.maddesi,

a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

c) Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması.

ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm yada karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

e) Hakkın yerine getirilmesinde kaçınılmış olması.

Hakimlerin yargılama faaliyetinden dolayı Devlet aleyhine tazminat davası açılabileceğini öngörmüş bulunmaktadır.

Reyhanlı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/610 esas sayılı dava dosyasının 21.06.2012 ve 19.07.2012 tarihli duruşma tutanaklarında, Gültepe mah.420 parsel için tespit edilen 51.540,75 TL kamulaştırma bedeli ile, Çatalhöyük mevkii 71 parsel için tespit edilen 1.133.839,30.- TL kamulaştırma bedelinin davalılara ödenmek üzere Halk Bankası Reyhanlı şubesine açılacak üçer aylık hesaba yatırılması ve makbuzun mahkemeye ibraz edilmesi için davacı vekiline 2 haftalık kesin süre verildiği, mahkemece kamulaştırma bedellerinin yatırılması için Reyhanlı Halk Bankası Şubesine hesap açılmasına ve açılacak hesap numarasının bildirilmesi yönünde yazı yazıldığı, bunun üzerine İller Bankası aracılığıyla EFT yapılmak suretiyle her iki taşınmaza ait kamulaştırma bedellerinin Reyhanlı Halk Bankası Şubesine mahkemece açtırılan hesaba yatırıldığı ve dekontlarının mevcut olduğu görülmüştür.

Kamulaştırma bedellerinin hesaba yatırılması işlemleri davacı vekili tarafından yapıldığı ve makbuzlarının mahkemeye ibraz edildiği anlaşılmıştır.

4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve idare adına tescili ile ilgili 10.maddesinde, tespit edilen kamulaştırma bedelinin hak sahibi adına bankaya yatırılması için idareye süre verileceği ve idarece kamulaştırma bedelinin hak sahibi adına veya hak sahibi tespit edilemediği durumlarda, ileride ortaya çıkacak hak sahibine verilmek üzere bankaya bloke edildiğine dair makbuzun ibrazı halinde mahkemece taşınmaz malın idare adına tesciline ve kamulaştırma bedelinin hak sahibi adına ödenmesine karar verileceği bu kararın tapuya ve bankaya bildirileceği, hak sahibinin tespit edilemediği durumlarda, mahkemece kamulaştırma bedelinin üçer aylık vadeli hesaba dönüştürülerek nemalandırılması amacıyla gerekli tedbirlerin alınacağı hüküm altına alınmıştır.

Yerel mahkemece kamulaştırma bedelinin tespitinden sonra söz konusu paranın idarece bankaya hak sahipleri adına bloke edilmesi sağlanmış ve ardından taşınmazın tesciline ve kamulaştırma bedelinin davalılara ödenmesine karar verilmiştir. Yapılan işlemlerde kanuna aykırı bir durum söz konusu değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, dava konusu olayda Hakimin Hukuki Sorumluluğunu düzenleyen HMK'nun 46.maddesindeki koşulların hiçbiri gerçekleşmediğinden davanın reddine, 6100 sayılı HMK'nun 49.maddesi gereğince davacının takdiren 1.000,00.-TL disiplin para cezasına mahkum edilmesine karar vermek gerektiği sonuç ve kanısına varılmıştır.

HÜKÜM: Gerekçesi yukarda açıklandığı üzere;

1- Davacıların Hakimin Hukuki Sorumluluğu hukuksal nedenlere dayalı maddi tazminat davasını koşulları oluşmadığından REDDİNE,

2- 6100 sayılı HMK'nun 49.maddesi gereğince takdiren 1.000,00.-TL disiplin para cezasının, davacılardan alınarak Hazineye VERİLMESİNE,

3- Maktu 27,70-TL karar ve ilam harcının peşin alınan 171,00.-TL'den mahsubu ile kalan 143,30.-TL'nin istek halinde davacılara iadesine,

4- Avukatlık asgari ücret tarifesi 10/3 maddesi gereğince 3.000,00-TL vekalet ücretinin, davacılardan alınıp kendisini vekil ile temsil eden davalı ... Hazinesine verilmesine,

5- Yapılan yargılama giderlerinin davacılar üzerinde bırakılmasına, 6100 sayılı HMK'nun 333.maddesi uyarınca hükmün kesinleşmesinden sonra yatırılan avanstan kullanılmayan kısmın davacılara iadesine..”

dair oybirliği ile verilen 30.06.2015 gün ve 2015/1 E., 2015/4 K. sayılı karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Davacı tarafın temyiz isteminin süresinde olduğunun anlaşılmasından ve dosyadaki tüm kağıtların okunmasından sonra gereği düşünüldü:

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46.maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili müvekkillerinin davalı olduğu kamulaştırma bedelinin tespiti davasında, mahkemece verilen ara karar ile kamulaştırma bedelinin bankada açılacak üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesine rağmen bankaya yazılan müzekkerede bedelin "üçer aylık vadeli hesaba" yatırılması ibaresinin eklenmediğini, gerekçeli kararda da buna ilişkin bir hüküm kurulmadığını, ayrıca bedele uygulanacak faizle ilgili bir karar da verilmediğini, hâkimin kanunun açık hükmüne aykırı olarak verdiği karar ve imzaladığı müzekkere nedeniyle faiz kaybına uğradıklarını ileri sürerek maddi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı ... vekili davanın reddine karar verilmesini istemiştir.