muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13461, Karar No: 2014/21064, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/13461 E.  ,  2014/21064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2012/582-2014/244

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9031, Karar No: 2013/14115, Tarih: 24.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/9031 E.  ,  2013/14115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğe, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı yasanın 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 143.maddesi ile değişik 81/4.maddesi ve 5728 sayılı kanunun 138.maddesiyle değişik 71/1.maddesi hükümleri uyarınca, sanıkta yakalanan dava konusu bandrolsüz eserler ile ilgili olarak suçun mağduru olan ... Yayıncılık şirketinin sunduğu hak sahipliği belgeleri ile hak sahibi olduğunu ispatladığı ve sanıktan şikayetçi olduğunu belirtmesi karşısında, lehe yasanın belirlenmesi bakımından 5846 sayılı yasanın suç tarihinde yürürlükte bulunan 5101 sayılı yasa ile değişik 81.maddesinin 9.fıkrasının l/b alt bendi ile 5728 sayılı yasa ile değişik 81/13.maddesi ve aynı yasanın 71/1.madde hükümleri karşılaştırarak sanık yararına olan yasanın belirlenip sonucuna göre uygulama yapılması gerekirken, 5101 sayılı yasa ile değişik 81.maddesinin 9.fıkrasının l/b alt bendi ile 5728 sayılı yasa ile değişik 81/4.maddesi hükümleri karşılaştırılıp hapsin tercih edileceği belirtilerek yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

Bilirkişi raporuna göre bandrollü olan 15 adet kitabın iadesi yerine yazılı şekilde zoralımına karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322'nci maddesi uyarınca müsadereyi düzenleyen hükmün 8.fırkasına "15 adet orijinal bandrollü kitabın sanığa iadesine" ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/06/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4309, Karar No: 2022/6496, Tarih: 03.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/4309 E.  ,  2022/6496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 31.10.2019 gün ve 2019/252 - 2019/479 sayılı kararı onayan Daire'nin 16.02.2022 gün ve 2020/8207 - 2022/1160 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili şirketin davalı ...Ş.'den genel kredi sözleşmesi ile kullandığı kredi karşılığı Gaziantep İli, Şehitkamil İlçesi, 3259 ada 1 parsel B blok 3.kat bağımsız bölüm 7 nolu mesken ile B blok bodrum kat No:14 nolu garajın üzerinde davalı banka lehine ipotek kurulduğunu, çekilen kredinin ödemesinin bittiğini, ipoteğin fekkinin talep edildiğini, ancak davalı bankanın davalı şirkete ipoteği devir ve temlik ettiğini, bu devir ve temlikin hiçbir hukuki geçerliliğinin olmadığını ileri sürerek dava konusu taşınmazlar üzerindeki ipoteğin fekkine, davalı şirkete yapılan temlikin geçersizliğinin tespitine, davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, müvekkili bankanın diğer davalı şirkete yaptığı temlikin geçerli olduğunu, temlik tarihi itibariyle davacının borcunun devam ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Rima...Ltd. Şti. vekili, davacı tarafından çekilen kredi borçlarının tamamının müvekkili şirket tarafından ödendiğini, yapılan ödemeler karşılığında ipotekli taşınmazları devir ve temliklerini aldıklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine, karar dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacılar vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 168,30 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacılardan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 03/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7140, Karar No: 2016/2247, Tarih: 09.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/7140 E.  ,  2016/2247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça konu bonoların sanık tarafından postayla katılana gönderildiğinin iddia edildiği tarihin suç tarihi olması nedeniyle, suç tarihinin “27.08.2004” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1) Sanığın postayla suça konu sahte olarak düzenlenmiş üç adet bonoyu aynı anda katılana gönderdiğinin iddia edildiği olayda; sanığın katılanla herhangi bir ticari ilişkisinin olmadığını, suça konu bonoları kendisinin göndermediğini savunup suçlamayı kabul etmemesi, alınan bilirkişi raporuyla bonolardaki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olmadığının anlaşılması, katılanın da ayrıntılı beyanının alınmamış olması karşısında; öncelikle katılanın ayrıntılı beyanı alınarak sunduğu posta makbuzu üzerindeki yazı ve imzaların sanık veya kendisinin eli ürünü olup olmadığının, suça konu bonolar üzerinde yazı ve imzaların katılanın eli ürünü olup olmadığının bilirkişi raporuyla tespit edilip, katılanın sunduğu irsaliyelerde isimleri yazılı malı teslim alan kişilerin tespiti ile tanık olarak dinlenilmeleri ve gerekirse katılan ve sanığın ticari defterlerinin incelenerek sanık ile katılan arasında ticari ilişki olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2) Kabule göre de: sanığın aynı anda suça konu bonoları katılana gönderdiğinin iddia edilmesi karşısında; eylemin sübutu halinde suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK' nın 80. maddesinin koşulları oluşmakta ise de, farklı bir düzenleme getiren 5237 sayılı TCK' nın 43. maddesinin uygulanabilmesi için “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” gerektiği cihetle, teselsülün gerçekleşmediği ve 5237 sayılı TCK' nın sanık lehine olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde 765 sayılı Yasa'nın 342/1, 80. maddeleri uygulanarak fazla cezaya hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/100, Karar No: 2009/184, Tarih: -

Ceza Genel Kurulu 2009/10-100 E., 2009/184 K.

**Ceza Genel Kurulu 2009/10-100 E., 2009/184 K.**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 223 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 102 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 104 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 107 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 322 ]

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCY’nın 102/4. maddesi uyarınca ortadan kaldırılmasına ilişkin A.... 20. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 08.07.2005 gün ve 1039-677 sayılı hüküm, katılan vekilinin temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 20.02.2007 gün ve 1241-2008 sayı ile;

“Suça konu çek nedeniyle sanığın yetkilisi olduğu şirket tarafından katılan aleyhine A.... 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2000/749 esas sayılı dosyası ile menfi tespit davası açıldığından bahisle kamu davasının devamı sırasında 06.12.2001 tarihinde anılan mahkeme dosyasının bekletici mesele yapıldığı, verilen bu karardan 06.05.2005 tarihinde vazgeçilmesi karşısında, 765 sayılı TCK’nın 107. maddesi uyarınca (06.12.2001 tarihi ile 06.05.2005 tarihleri arasında) dava zamanaşımının durduğu nazara alınarak karara bağlanıp bağlanmadığı dosya içeriğinden anlaşılamayan anılan dava dosyasının akıbetinin araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,”

” isabetsizliğinden bozulmuştur.

A...... 20. Asliye ceza Mahkemesince 16.05.2007 gün ve 239-393 sayı ile;

“765 sayılı TCY’nın 107. maddesi ceza davasının ikamesi başka bir mercide halledilmesi gereken işin esasına bağlı ise bu işin esası halledilene kadar zamanaşımının işlemeyeceğinden bahsetmekte ise de; 10.12.1999 tarihli iddianame ile kamu davası açıldıktan sonra bu çekle ilgili olarak 2000 yılı içerisinde 6. Asliye Ticaret Mahkemesine 2000/749 esas sayılı menfi tespit davasının açılmış olduğu, bu davanın A.... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2001/400 esasına kayıtlı dava neticesinin beklenmesi nedeniyle uzun süre karara bağlanmadığı anlaşılmıştır.

Menfi tespit davasının sonucunun ilgili olması nedeniyle beklenmesi yoluna gidilmiş ise de; zamanaşımı süresi içerisinde menfi tespit davasının karara çıkmadığı ve neticelenmediği anlaşılmış, ceza dosyasının sürüncemede kalmaması için bunun neticesinin beklenmesinden sarfı nazar olunarak zamanaşımı dolduğundan bahisle davanın ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

Halen bu dosyanın karara çıkmadığı ve neticelenmediği tarafların beyanlarından anlaşılmış, diğer yandan ceza davası açıldıktan sonra hukuk mahkemesinde açılan menfi tespit davasının 765 sayılı TCY’nın 107. maddesinde sayılan bekletici mesele yapılabilecek türden dava olmayacağı, dava neticesinin beklenmesine karar verilmesinin zamanaşımını kesici mahiyette bir işlem de kabul edilemeyeceği,”

” gerekçeleriyle ilk hükümde direnilmiştir.

Halen bu dosyanın karara çıkmadığı ve neticelenmediği tarafların beyanlarından anlaşılmış, diğer yandan ceza davası açıldıktan sonra hukuk mahkemesinde açılan menfi tespit davasının 765 sayılı TCY’nın 107. maddesinde sayılan bekletici mesele yapılabilecek türden dava olmayacağı, dava neticesinin beklenmesine karar verilmesinin zamanaşımını kesici mahiyette bir işlem de kabul edilemeyeceği,”

” gerekçeleriyle ilk hükümde direnilmiştir.

Bu hükmün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığının “

“bozma”

” istekli 20.04.2009 gün ve 156168 sayılı tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilen dosya, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, menfi tespit davası sonucunun beklenmesinin zamanaşımını durduran bir neden olarak kabul edilip edilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Dosyanın incelenmesinde;

10.12.1999 tarihinde sanık S.....S...K.... hakkında açılan kamu davasında 15.06.2000 tarihinde sanığın sorgusunun icra edildiği, 06.12.2001 tarihli oturumda, A..... 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2000/749 esas sayılı dosyasının getirtilerek incelendiği, dava konusunun 15.09.1999 keşide tarihli 100 milyar lira bedelli çekin geçersizliğine ve keşideci şirketin bu çekten dolayı borçlu olmadığının tespitine ilişkin olduğu, derdest olan bu dosyada A.....1. Ticaret Mahkemesinin 2001/400 esas sayılı dosya sonucunun beklenmesine karar verildiği saptanarak, A...... 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2000/749 esas sayılı dosyasının sonucunun beklenmesine karar verildiği, 06.05.2005 tarihli oturumda, her iki dosyanın karara bağlanmasının zaman alacağı ve esasen ceza davasından sonra açılan menfi tespit davası sonucunun beklenmesinin bekletici mesele yapılmasına karar verilemeyeceği gerekçesiyle, bu dosyanın sonucunun beklenilmesinden sarfı nazar edildiği anlaşılmaktadır.

Menfi tespit davası ile birlikte çekin geçersizliği de dava konusu yapılmış olduğundan, bekletici mesele sayılan bu durumun 765 sayılı TCY’nın 107. maddesi uyarınca zamanaşımını durduran bir neden olarak kabulü zorunludur.

Zamanaşımını durduran nedenlerin varlığı halinde, zaman aşımı süresi en son kesen işlemden itibaren, durdurucu nedenin ortaya çıktığı ana kadar işleyecek, bu engelin kalkmasıyla duran zamanaşımı süresi kaldığı yerden işlemeye başlayacaktır. Zamanaşımı süresinin hesaplanmasında ise önceden işleyen süre ile sonradan işleyen süreler birbirine eklenmek suretiyle zamanaşımı süresi belirlenecektir.

Zamanaşımını durduran nedenlerin varlığı halinde, zaman aşımı süresi en son kesen işlemden itibaren, durdurucu nedenin ortaya çıktığı ana kadar işleyecek, bu engelin kalkmasıyla duran zamanaşımı süresi kaldığı yerden işlemeye başlayacaktır. Zamanaşımı süresinin hesaplanmasında ise önceden işleyen süre ile sonradan işleyen süreler birbirine eklenmek suretiyle zamanaşımı süresi belirlenecektir.

İnceleme konusu somut olayda, sanığın sorgusunun yapıldığı 15.06.2000 tarihi ile A... 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2000/749 esas sayılı dosyasının sonucunun beklenmesine karar verilen 06.12.2001 tarihine kadar işleyen 1 yıl 5 ay 21 günlük sürenin, 06.05.2005 tarihinden itibaren işleyen süreye eklenmesi halinde, 765 sayılı TCY’nın 102/4. maddesindeki 5 yıllık zamanaşımı süresinin Yerel Mahkeme direnme kararının verildiği 16.05.2007 tarihinde dolmadığı, ancak karardan sonra temyiz aşamasında, dosyanın henüz Ceza Genel Kuruluna intikal etmediği 25.11.2008 tarihinde gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla Yerel Mahkeme direnme hükmünün bozulmasına, yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 765 sayılı TCY’nın 102/4, 107 ve 104/2. maddeleri uyarınca 5271 sayılı CYY’nın 223. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- A.... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2007 gün ve 239-393 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 765 sayılı TCY’nın 102/4, 107, 104/2 ve 5271 sayılı CYY’nın 223. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

3- Dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2009 günü yapılan müzakerede tebliğnamedeki isteme uygun olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5168, Karar No: 2012/3779, Tarih: 30.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5168 E.  ,  2012/3779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Erzincan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.09.2007 gün ve 2007/55 Esas, 2007/155 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra, temyiz aşamasında sanık ...'ın 25.12.2008 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamından temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki davanın DÜŞMESİNE, 30.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9922, Karar No: 2022/12075, Tarih: 12.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9922 E.  ,  2022/12075 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 4. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait ... Tersane Komutanlığı 38. ... Fabrika Müdürlüğü işyerinde tesfiyeci-planlayıcı (vargel) iş ve meslek kolunda çalıştığını, müvekkilinin Türk ... Sendikası üyesi olduğunu ve toplu iş sözleşmesinden yararlandığını, Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat Veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik'in (Yönetmelik) "Günde ancak 7,5 saat çalıştırılabilecek işler" başlıklı 4 üncü maddesinde "Gürültü düzeyi en yüksek maruziyet etkin değerini (8h=85 dB(A)) aşan işler" hükmünün yer aldığını, müvekkilinin çalıştığı fabrika ortamında Mart 2016 tarihinde gürültü ölçümlerinin yapıldığını ve ölçümlerde kişisel maruziyet değerinin egzost bölümünde 88,5 dB(A) değerinde, can salı bölümünde 87,69 dB(A) olarak ölçüldüğünü, müvekkilinin bu çıkan sonuçtan sonra 7,5 saat çalıştırılmayı ve buna bağlı haklarının ödenmesini talep ettiğini, ancak işyerinde yeniden ölçüm yapılacağının söylendiğini, ilk ölçümlerin ardından ..