muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25215, Karar No: 2014/20454, Tarih: 24.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11521, Karar No: 2021/4567, Tarih: 30.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/11521 E.  ,  2021/4567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

... için: 10.06.2017, ... için:

07.10.2016 Şeyma Çam için: 10.03.2017

... için: 27.12.2016

... için: 18.08.2016

Hüküm : Sanıklar ... , ..., ..., ..., ..., ...., ..., ..., ..., ... hakkında ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63 ve 3713 Sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 221/4, 62, 53, 58/9, 63, 221/5 ve 3713 Sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Temyiz edenler : Sanıklar ..., ..., ..., ... ve sanıklar müdafileri

Sanık ... Küçük bakımından Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan kanuna eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle, diğer sanıklar bakımından Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezaların süresine göre şartları bulunmadığından, sanık ..., ..., ..., ..., ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I.... yönünden sanık ve müdafiinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesinin 23.05.2019 tarih ve 2018/3612 E. - 2019/958 K. sayılı kararına karşı sanık ve müdafiinin yasal süresi içerisinde temyiz başvurusunda bulunduğu, ancak sanığın 07.05.2021 tarihli dilekçesi ile cezayı kabul ettiğini, temyiz yolundan vazgeçtiğini belirtip, cezasının onaylanmasını talep ettiği anlaşılmakla; sanığın dilekçesinin temyizden vazgeçme iradesini taşıdığı kabul edildiğinden, 5271 sayılı CMK’nın 266/1. maddesi uyarınca vazgeçme nedeniyle dosyanın inceleme yapılmaksızın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ( ... yönünden sanıklar Hikmet, Mehmet, Nazmi ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

II. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ( ... yönünden sanıklar Hikmet, Mehmet, Nazmi ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar ve müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden, CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

III...., ... ve ... yönünden sanık müdafiilerinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

1-Sanıklar ... ve ... savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların silahlı terör örgütüne üye olma suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre üyelik suçundan verilen hükümde bir isabetsizlik yok ise de; sanık ... müdafiinin 06.05.2021 tarihli dilekçesi ile sanık ...'ün etkin pişmalık hükümlerinden yararlanmak talepli dilekçesini sunması ve sanık ...'in de 11.06.2021 tarihli etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak talepli dilekçe sunması karşısında, sanıkların duruşmada hazır edilerek ayrıntılı beyanlarının alınması ve sonucuna göre haklarında 5237 sayılı TCK'nın 221/4-2. cümlesinde yazılı düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,

2- Sanık ... bakımından; Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte

üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak Yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık hakkında dosya kapsamındaki tanık beyanları ve ifade tutanakları itibariyle sanığın sohbet adı altındaki örgütsel toplantılara katıldığına ilişkin bir beyan bulunmaması, bu haliyle sanığın eylemlerinin örgüt hiyerarşisine dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içermemesi karşısında sanığın örgüt üyesi olarak kabul edilmesine yasal olanak bulunmadığı, ancak örgütle iltisaklı sendika üyeliği, örgütle bağlantılı Gülenbevi AŞ isimli şirket hisselerini Aralık 2015'te devralması ve sanığın örgüt liderinin talimatı doğrultusunda örgütle irtibatlı Bank Asyadaki hesabına para yatırması da nazara alındığında eyleminin örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin

bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9078, Karar No: 2018/6627, Tarih: 10.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/9078 E.  ,  2018/6627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

UYAP üzerinden yapılan sorgulamada; temyiz dışı sanık ... tarafından verilen 29.01.2015 tarihli dilekçe ile eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunulmuş olduğu, bu talep üzerine Mahkemenin 02.02.2015 tarihli ek kararı ile infazın durdurulmasına yer olmadığına ve dosyanın sanık ...‘un 29.01.2015 tarihli temyiz talebi hususunda karar verilmek üzere Yargıtay ilgili Ceza Dairesi'ne gönderilmesine karar verildiği, ancak dosyada ilgili dilekçe ve ek karar bulunmadığı gibi sanık ... yönünden tebliğnamede görüş de bildirilmediği anlaşılmakla, bahse konu temyiz dilekçesi ve ek karar temin edildikten sonra sanık ... yönünden ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12006, Karar No: 2014/4472, Tarih: 03.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/12006 E.  ,  2014/4472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik, 5846 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25908, Karar No: 2014/23826, Tarih: 25.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25908 E.  ,  2014/23826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Ölen ...’in gerekçeli karar başlığında “mağdur” olarak, sanığın "..." olan adının "...” olarak gösterilmiş olması; mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dahiliye Uzmanı doktor olan sanık ...’nun nöbetçi olduğu olay günü saat 21:30 sıralarında Lüleburgaz Devlet Hastanesi Acil Servisine göğüs ağrısı şikayeti ile müracaat eden ...’in, sanık tarafından muayene edilip, tetkiklerinin yapılıp, iki kez EKG’sinin çekilmesinden sonra, durumunun normal olduğu değerlendirilip saat 23:30 sıralarında sanığın talimatı ile taburcu edildiği, evine giden ...’in saat 00:40 sıralarında fenalaşarak öldüğü olay nedeniyle düzenlenen Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 25.03.2009 tarihli raporunda, “kişinin ölümünün kendisinde mevcut kalp damar hastalığı sonucu” meydana geldiğinin, 3. İhtisas Kurulunun 29.09.2010 tarihli raporunda ise “Başlangıçta yüksek tespit edilmeyen kalp enzimlerinin daha sonra yükselebileceği beklenir bir durum olduğundan enzim takiplerinin belirli aralıklarla tekrarlanmasının gerekli olduğu ve EKG de V2 V3 V4 derivasyonlarda sivri "T" dalgaları bulunan hastanın daha uzun müşahede edilmemesinin bir eksiklik olduğu, ancak bu tür hastalarda uygun tedavinin zamanında yapılması durumunda dahi kurtulmasının kesin” olmadığının" bildirilmesi karşısında, sanığın eyleminin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilip, TCK'nın 257/2. maddesi gereğince mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24769, Karar No: 2014/10450, Tarih: 28.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24769 E.  ,  2014/10450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Kadıköy 4. As. CM)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığından CMK'nun 223/2-a madde ve bendi uyarınca beraati gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Sanık ... müdafiinin vekalet ücretine ilişen temyiz itirazının kabulüyle, 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık ... lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına “sanık ...'nın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1100 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınıp sanığa verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14933, Karar No: 2014/16843, Tarih: 26.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/14933 E.  ,  2014/16843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dosyası dairemizin 23/09/2013 gün ve 2013/23409 Karar sayılı ilamıyla davacıya ait hizmet döküm cetvelinde yer alan iki adet işyerinin kime ait olduğunun belirlenmesi amacıyla SGK ve ticaret sicil kayıtlarının getirilerek gönderilmesi için geri çevrilmiş, ancak işyerlerinden birine ait sicil numarasının hatalı belirtildiği ve yerel mahkemece de hatalı sicil numarasına göre müzekkere yazıldığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle davacıya ait hizmet döküm cetvelinde yer alan ...sicil numaralı işyerinin kime ait olduğunun belirlenmesi amacıyla SGK ve ticaret sicili bilgilerinin tekrar araştırılması için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7540, Karar No: 2009/3728, Tarih: 12.03.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/7540 E.  ,  2009/3728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Tekstil Deri San.Şti. aralarındaki istihkak davası hakkında Ankara 1.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 13.02.2008 gün ve 601/127 sayılı hüküm incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 4949 sayılı Yasa’nın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre, Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.07.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İcra ve İflas Kanunu’na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da, bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığı’nca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL) 10.00.YTL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

Bu parasal sınır, 2005 yılında 2.850,00.-YTL, 2006 yılında ise 3.120,00.-YTL ve 2007 yılında bu parasal sınır 3.360,00.-YTL.olarak uygulanmıştır. Öte yandan, 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazete’de ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği’nde, 2008 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı %7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.600,00.-YTL’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 3.378,00.-YTL olup ödeme emrinde hatalı toplam yapılarak 3.645.00YTL yazılmış olması sonuca etkili değildir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından davacı alacaklı ile davalı üçüncü kişinin temyiz dilekçelerinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı alacaklı ile davalı üçüncü kişinin temyiz dilekçelerinin REDDİNE, İcra ve İflas Kanunu’nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 12.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.