muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2088, Karar No: 2025/512, Tarih: 13.02.2025

İİK’nın 32 nci maddesi gereğince ilâm icraya konulunca borçlu İİK’nın 36 ncı maddesi gereğince "İcranın Geri Bırakılmasını" isterse "Hükmolunan para" kavramından hareketle alınacak teminata ilişkin miktar belirlenirken yapılacak hesaplamada yabancı para alacağının dava tarihindeki kuru esas alınmamakta, icradan talep tarihindeki hükmolunan yabancı paranın Türk Lirası karşılığı esas alınmaktadır.

Yabancı para alacağına ilişkin ilâm icraya konulduğu takdirde ise Harçlar Kanunu Ek-1 sayılı Tarifenin B)İcra ve İflas Harçları başlıklı kısmın 1/3 üncü bendinde değeri belli olan icra takiplerinde tahsil harcının değer üzerinden alınacağı belirtildikten sonra a) bendinde icra emrinin tebliği üzerine hacizden evvel (Yüzde 4.35 ), b) bendinde hacizden sonra satıştan önce (Yüzde 9.10), c) bendinde satılıp paraya çevrilmesi suretiyle tahsil hâlinde (Yüzde 11.8) oranlarında olmak üzere alacağın tahsil zamanı esas alınarak bu tarihlerdeki değere göre harç alınması gerekmektedir.

Nitekim Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nin 18.02.2016 tarihli 2015/27228 Esas, 2016/4363 Karar sayılı ilâmında "492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 28/b bendi uyarınca icra tahsil harcı alacağın ödenmesi sırasında, ödeme yapılmayan hâllerde harç alacağının doğması tarihinden itibaren 15 gün içinde ödenir. Harç alacağı icranın yerine getirilmesiyle doğar. Alacaklılar takipte yabancı para alacağının fiili ödeme tarihindeki kur karşılığı üzerinden tahsil talebinde bulunulduğundan tahsil harcına esas matrahın yabancı para alacağının fiili ödeme tarihideki kur karşılığı üzerinden hesaplanması gerekir. Yine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 20 nci maddesi gereğince avukatlık ücretinin takdirinde hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihteki yürürlükte olan tarife esas alınır. Tarife hükümleri gereğince icra müdürlüğünce vekâlet ücreti matrahının belirlenmesinde de yabancı paranın tahsil tarihindeki kur karşılığının esas alınması gerekmektedir." demek suretiyle uygulamanın ne yönde olduğunu belirterek dairenin yerleşik içtihat ve uygulamalarının da bu şekilde olduğunu ortaya koymuştur.

Anayasa Mahkemesi'nin 17.03.2010 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 2009/27 Esas, 2010/9 Karar sayılı kararının gerekçesinde de vurgulandığı üzere harca tabi bir işlemin yapılmasını isteyen tarafın harç ödemeden devam eden işlemlerin yapılmasını isteyerek bireysel bir menfaat elde etmek istemesinin harçların konuluş amaçlarına aykırılık oluşturduğu, Harçlar Kanunu'nun 32. maddesinde yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağını belirten kuralın bireylerin özel menfaatleri ile ilgili olarak yargı hizmetlerinden yararlanmaları, bu hizmetlerin karşılığı olarak harcın ödenmesi koşuluna bağlandığından bu kuralın Anayasa'nın 36 ncı maddesindeki hak arama özgürlüğünü kısıtlayan bir kural olmadığı belirtilmiştir.

Diğer yandan özellikle yabancı mahkeme kararlarında yabancı mahkemeler Türk Lirası üzerinden değil yabancı para üzerinden karar vermektedir. Bu kapsamda Harçlar Kanunu'nun 4 ncü maddesi gereğince yabancı bir mahkeme tarafından verilen ilâmların tenfizi için açılacak davalardan, bu ilâmlarda hükmolunmuş şeyin değeri, nevi ve mahiyetine göre 1 sayılı tarife gereğince harç alınacaktır. Dolayısıyla bir yabancı para alacağı Türk Mahkemeleri tarafından hüküm altına alındığında temyize başvuru hâlinde karar ve ilâm harcının dava tarihindeki kur üzerinden alınması kabul edilirken, buna göre hesaplama yapılırken, aynı para alacağının yabancı mahkeme tarafından hüküm altına alınması hâlinde bu kararın tenfizi için yargı yoluna başvurulduğunda ve verilen karar temyiz edildiğinde başvurma tarihlerindeki döviz kurunun esas alınması kamunun ciddi oranda alacağı harçtan mahrum kalmasına yol açacağı gibi aynı sonuçları doğuracak iki ayrı yargısal işlemin ayrı değerler üzerinden harca tabi olması da kanun önünde eşitlik ve hukuk güvenliği ilkesiyle bağdaşmayacaktır.

Bu açıklamalar bakiye karar ve ilâm harcının tahsili bakımından da geçerlidir. Hükmolunan yabancı para alacağını icraya koymak isteyen alacaklı veya bu karara karşı temyiz karar yoluna başvurmak isteyen borçlu talep ettiği yargısal işlemin bir başka deyişle sunulacak yargısal hizmetin karşılığı olarak elde ettiği değer ölçüsünde nispi harca tabi işlemde bunun karşılığını ödemelidir. Bu ilke yukarıda yer verilen Anayasa Mahkemesi kararında açıkça vurgulanmıştır.

Ayrıca belirtilmelidir ki, verilen mahkeme kararlarına karşı yasa yolları hak arama hürriyeti çerçevesinde düşünülmelidir. Bu hakkı engelleyen açık bir kanun hükmü bulunmadığı sürece yorum yoluyla hak ve hürriyetler sınırlandırılmamalıdır. Zira hak ve hürriyetlerin sınırlandırılması ancak kanun yoluyla mümkündür. (Anayasa 13.m) Uyuşmazlık konusunun ise tartışmalı olduğu ve yorum yoluyla sonuca gidildiği açıktır. Diğer yandan hüküm Türk Lirası üzerinden kurulmuş olsaydı, dövizin karar tarihindeki TL karşılığının temyiz kesinlik sınırının çok çok üzerinde olduğu noktasında şüphe yoktur. Aleyhine TL üzerinden hüküm kurulan şahsın kanun yoluna müracaat hakkına bir sınırlama getirilmezken dövizin karar tarihindeki TL karşılığının esas alınmaması nedeniyle yasa yollarının kapatılması yargı önünde eşitlik prensibine de aykırılık teşkil edecektir.

Yukarıdaki açıklamalarda da yer aldığı üzere yabancı paranın değeri serbest kur rejimi nedeniyle sürekli değiştiğinden yasal sınırların belirlenmesinde ve vekalet ücretinin takdirinde hüküm tarihinin esas alınması yasal düzenlemelerin bir gereği olduğu gibi hükmolunan şeyin gerçek ve güncel değerini yansıtması, taraflara yüklenen hak ve borçların yabancı paranın hüküm tarihindeki TL karşılığının olacağı, ilam icra dairesi aracılığıyla infaza verildiğinde; bu değerin esas alınacağı gözetildiğinde somut uyuşmazlıkta olduğu gibi gerek vekalet ücreti gerekse genel olarak parasal sınırların belirlenmesinde kullanılan ölçütlere göre temyiz sınırı ve harç bakımından yabancı paranın karar tarihindeki kur karşılığının esas alınması gerektiği, bu nedenle işin esasının görüşülmesi düşüncesiyle kesinlik nedeniyle temyiz talebinin reddi yönündeki ek kararı onayan çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/1797, Karar No: 2021/11808, Tarih: 21.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1797 E.  ,  2021/11808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-) Davacı idare harçtan muaf olduğu ve mahkemece bu yönde karar verildiği halde, davalı tarafından ilk karara karşı yapılan temyiz başvurusu için yatırılan harcın davacı idareden alınarak davalıya verilmesine karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-) Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedelin derhal ödenmesi gerektiğinden,

a-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (9) numaralı bendinde yer alan (172,70 TL harç, 24,10 TL yargılama gideri olmak üzere toplam 196,80 TL’nin) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (24,10 TL yargılama giderinin) ibaresinin yazılmasına,

b-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin (A) harfi ile gösterilen alt bendinde yer alan (karar kesinleştiğinde) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

a-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (9) numaralı bendinde yer alan (172,70 TL harç, 24,10 TL yargılama gideri olmak üzere toplam 196,80 TL’nin) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (24,10 TL yargılama giderinin) ibaresinin yazılmasına,

b-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin (A) harfi ile gösterilen alt bendinde yer alan (karar kesinleştiğinde) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

c-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinde yer alan (3’er aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılarak, karar kesinleştiğinde) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta biriken neması ile birlikte derhal) ibaresinin yazılmasına,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10455, Karar No: 2012/709, Tarih: 30.01.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/10455 E.  ,  2012/709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (3.kişi) vekili, davalı alacaklı tarafından borçlu aleyhine Manisa 4.İcra Müdürlüğünün 2010/4714 sayılı dosyasından yürütülen takipte uygulanan 04.9.2010 tarihli haciz işleminde, borçlu ile ilgisi bulunmayan müvekkiline ait menkullerin haczedildiğini ileri sürerek, haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar cevap vermemiştir.

Mahkemece; İİK.nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesinin borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına olduğu, borçlu ile 3.kişi arasında alacaklıdan mal kaçırmaya yönelik devir işlemleri yapıldığı, yapılan devir işlemlerinin İİK.nun 44.maddesine uyulmadan yapılması nedeniyle alacaklılara karşı ileri sürülemeyeceği, 3.kişi tarafından ibraz edilen belgelerle davanın ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı (3.kişi) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75.TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 30.1.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24176, Karar No: 2014/17288, Tarih: 13.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/24176 E.  ,  2014/17288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Temel uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesi yerine, “142/1-a-b” olarak yazılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesinin uygulanması sırasında 2 yıl hapis cezasının 1/2 oranında indirilmesi sırasında “1 ay” şeklinde yazılmış ise de, paraya çevirme sırasında 1 yıl hapis cezasının karşılığı olarak 7.300 TL. adli para cezasına çevrilmesi karşısında; hüküm fıkrasının içeriğinden açıkça yazım hatası olduğu anlaşıldığından, yerinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25900, Karar No: 2015/1575, Tarih: 29.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/25900 E.  ,  2015/1575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen yetim aylığının tekrar bağlanmasına kesildiği tarihten itibaren yasal faiziyle tahsiline sağlık karnesinin yeniden düzenlenmesine, kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 29/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9811, Karar No: 2016/11943, Tarih: 07.12.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/9811 E.  ,  2016/11943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :....

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine .... gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece dosya üzerinden yapılan incelemede adli yardım talebinin kabulü ile yapılan yargılama sonunda; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 23/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 07/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9435, Karar No: 2018/3265, Tarih: 22.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/9435 E.  ,  2018/3265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin yazılmaması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10827, Karar No: 2011/4591, Tarih: 18.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10827 E.  ,  2011/4591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.12.2008 tarih ve 2006/131 - 2008/508 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadaki hesabına 31/10/2001, 01/11/2001 ve 16/11/2001 tarihlerinde toplam 15.412.845.440 TL yatırdığını, ancak şube müdürünün müvekkili ve bir çok müşterinin hesabının boşaltarak yurt dışına kaçtığını ileri sürerek, 15.412.845.440 TL ana paranın ve işlemiş faizi 23.894.718.017 TL’nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, eski şube müdür yardımcısı Simizer Kalabeyli’nin usulsüz işlemler yaparak yurt dışına gitmesi üzerine yapılan teftişte bu kişinin dava dışı ... ile birlikte hareket ettiğinin tespit edildiğini, ...’ün yakını olan davacının hesaplarının çıkar sağlamak amacıyla aracı olarak kullanıldığını, davacının hesabında bu miktarda para bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu yapılan tarihler esas alındığında davacı hesabına yapılan aktarımların geçerli olmadığı ve hukuki bir dayanağının olmadığı, hesaba kasadan veya kendisi tarafından para yatırıldığının ispat edilemediği, usulsüz alacak kayıtlarına dayanılarak istemde bulunulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15529, Karar No: 2011/21185, Tarih: 21.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/15529 E.  ,  2011/21185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığı yönünde karar verilmesi cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava, 2004-2005 yılı sulama borcu nedeniyle başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali işlemine ilişkindir. Mahkemece, borç miktarının dava açıldıktan sonra ödenmesi nedeniyle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davanın açılmasına davalı sebebiyet verdiğinden %40 icra inkar tazminatı ile yargılama giderinin davalıya yükletilmesine karar verilmiştir. Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili 10.03.2011 tarihli duruşmada davalının borcunu ödediğini beyan etmiştir. Taraflar ödemenin yapıldığını kabul etmektedirler. Ancak ödeme evrakları istenmediğinden hangi tarihte ödeme yapıldığı anlaşılamamaktadır. Mahkemece, ödeme evrakları getirtilerek ödeme dava tarihinden sonra yapılmış ise davacı dava açmakta haklı olduğundan davalı yargılama giderlerinden sorumlu olur. Ödeme dava tarihinden önce yapılmış ise dava açmakta davacı haklı olmadığından davalı yargılama gideri ile sorumlu olmaz.

Ayrıca alacağın varlığı ve miktarı, yargılama sonucunda toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu ile saptanmış olmakla, alacak likit kabul edilemeyeceğinden İİK.nun 67. maddesi uyarınca davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16118, Karar No: 2014/14378, Tarih: 16.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/16118 E.  ,  2014/14378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/305239

MAHKEMESİ : Elazığ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2011

NUMARASI : 2010/451 (E) ve 2011/272 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların yaşının 18 yaşından küçük olması nedeniyle duruşmaların kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden 24.05.2011 tarihli duruşmanın açık yapılması, telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar B.. B.. ve G.. S..’nün müdafiiliğinin aynı müdafiye yaptırılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 152/1. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar B.. B.. ve G.. S.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan ,diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.