muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27837, Karar No: 2014/15800, Tarih: 16.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/27837 E.  ,  2014/15800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/164982

MAHKEMESİ : Akyazı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2012

NUMARASI : 2012/13 (E) ve 2012/164 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcılarının temyiz dilekçeleri üzerinde hakim havalesinin 24.04.2012 tarihli olduğu, ancak Cumhuriyet savcısı Selamettin Bayçelebi'nin temyiz dilekçesinin UYAP üzerinden 17.04.2012 günü elektronik imza ile imzalanarak mahkemesine gönderildiği ve mahkeme hakiminin bu dilekçeyi 27.04.2012 günü UYAP üzerinden onayladığı, Cumhuriyet savcısı Mikail Demirci'nin temyiz isteminin ise 24.04.2012 tarihinde UYAP üzerinden elektronik imza ile dosyasına gönderildiği ve bu dilekçenin de mahkeme hakimi tarafından 27.04.2012 günü UYAP üzerinden onaylanarak dosyasına aktarıldığı görülmekle, Cumhuriyet savcısı Selamettin Bayçelebi'nin temyiz isteminin UYAP'tan gönderilme tarihi olan 17.04.2012 günü, Cumhuriyet savcısı Mikail Demirci'nin temyiz isteminin ise 24.04.2012 günü yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

1) O yer Cumhuriyet savcısı Mikail Demirci'nin 22.03.2012 gününde tefhim edilen hükme karşı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra 24.04.2011 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteminin aynı yasanın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) O yer Cumhuriyet savcısı Selamettin Bayçelebi'nin sanıklar hakkında kurulan düşme hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Mağdur ifadeleri ve bu ifadeleri teyit eden raporlar dikkate alındığında sanık Emin'in silahtan sayılan sopa ile mağdur Reşat'ı ve Asım'ı basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde, Zehra'yı ise basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaraladığı, sanık Zehra'nın ise silahtan sayılan taşı Emin'e fırlatarak yaralamaya teşebbüs suçunu işlediğinin anlaşılmasına göre, sanıkların üzerilerine atılı suçların şikayete tabi olmayıp, şikayetten vazgeçme ile kamu davasının düşürülemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3249, Karar No: 2015/7366, Tarih: 14.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/3249 E.  ,  2015/7366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/07/2012

NUMARASI : 2009/331-2012/383

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul Anadolu 3.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 19.7.2012 gün ve 331-383 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davacı Sebahat mirasçıları Tülin ve Behice tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

1-Mirasbırakan M.. K..’nın çekişme konusu 859 ada 52 parsel sayılı taşınmazın temliki amacıyla Ramazan ’a verdiği Kartal 1. Noterliğinin 14.01.1977 tarih, 2669 yevmiye numaralı vekaletnamesinin merciinden temini,

2-Davacılar vekili Av. H.. U..’un davacı S.. S.. mirasçıları Tülün ve Behice ’nın vekili olduğuna dair vekaletnamenin ilgilisinden temini ile evrakına eklenmesi,

ondan sonra dosyanın gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26742, Karar No: 2013/7725, Tarih: 10.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26742 E.  ,  2013/7725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/88355

MAHKEMESİ : Erzincan 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2008

NUMARASI : 2008/312 (E) ve 2008/626 (K)

SUÇ : Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCY.nın 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, hükmün gerekçe kısmında “kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçlarında ön görülen cezanın "1 yıl" olarak ifade edildiği, bu durumda seçimlik cezadan bahsedilemeyeceği ve temel cezanın hapis cezası olduğu” şeklinde gerekçe gösterilmesi,

2- Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza (hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez (Yeni TCY.nın 50/2. maddesi). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda yakınanın tazminat talebinde bulunmadığı, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa atılı kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan doğan herhangi bir maddi zararın bulunmadığı ve adli sicil kaydında yer alan önceki mahkumiyetlerin 4616 sayılı Yasaya ilişkin olduğu ve engel teşkil etmediği anlaşılan sanık hakkında, 5271 Sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “sanığın olayla ilgili olarak katılanın zararını karşılamadığı” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6220, Karar No: 2010/10851, Tarih: 21.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/6220 E.  ,  2010/10851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 2005 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında ... Köyü 105 ada 590 parsel sayılı 1567.00 m2 ve 105 ada 598 parsel sayılı 1567.00 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, tarla niteliği ile Ağustos 1935 Tarih, 1535 sıra numaralı tapu kaydına dayanılarak davalılar adına tespit edilmiştir. Hazine, taşınmaza uygulanan tapu kaydının değişir sınırlı olduğu, bu nedenle miktarı ile geçerli sayılması gerektiği; evveliyatı orman olan, ormandan ve meradan kazanılan yerlerin zilyetlik ve zamanaşımı yolu ile edinilemeyeceğini ileri sürerek, tapu kaydı miktar fazlasının Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın reddi ile taşınmazın tespit gibi davalılar adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede ilk kez 1968 yılında seri bazında yapılan ve sonuçları 16/03/1970 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra, evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 Sayılı Yasanın 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması yapılmış, bu çalışma da 30/05/2005 tarihinde ilan edilmiş ve kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu dışında ve kesinleşen orman sınırına bitişik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 21/09/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12752, Karar No: 2014/20947, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/12752 E.  ,  2014/20947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karabük İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2012/65-2014/127

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3923, Karar No: 2010/12436, Tarih: 03.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3923 E.  ,  2010/12436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/12/2008 tarih ve 2007/571-2008/802 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ...’tan pay devralarak yalnızca elektrik, su ve çevre düzenlemesi ile ilgili yükümlülükleri yerine getirmek üzere 07.04.2005 tarihli yönetim kurulu kararı ile davalı kooperatifin ortaklığına kabul edildiğini, davalı kooperatifin 27.08.2006 tarihli Genel Kurul toplantısında alınan karar gereğince 09.09.2006 tarihli yazı ile müvekkilinden ödemekle yükümlü olmadığı SSK primleri, vergi, v.b. gibi harcamaları da hesaba katarak ödeme talep ettiğini ve sonrasında haklarında takip başlatıldığını, takibe itiraz ettiklerini, 24.06.2007 tarihli Genel Kurul toplantısında müvekkilinin yasal harcamalar ile imalat masraflarını da içeren miktarda aidat ödemesi yönünde karar verildiğini, müvekkilinin ret oyu kullandığını ve iptali için dava açtığını ileri sürerek, 8.000 YTL borçlu olmadığının ve ayrıca 07.04.2005 tarihli Yönetim Kurulu kararı gereği davalı kooperatife olan borç miktarının tespit edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 07.04.2005 tarihli kararla ortaklığa kabul edilen davalının eski üyeye ait tüm borçlardan, elektrik, su, çevre düzenlemesi ile ilgili masraflardan sorumlu olacağı, bunun dışında aidat ödeme borcunun bulunmadığı belirtilse de, elektrik, su-çevre düzenlemesi, SSK-Prim borçları, vergi borçları, kat irtifakı harcamaları, kooperatifin idari işlemlerine yönelik harcamaların aidat dışındaki ek ödemeler olduğunu, dolayısıyla davacının bu ek ödemelerden sorumlu olduğunu, 09.09.2006 tarihli yazıyla istenen bedelin doğru olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının kooperatif ortaklığını ...’tan devir alarak peşin ödemeli üye konumunda olduğu, 27.08.2006 tarihli genel kurulunda, davacının çevre düzenlemesi, elektrik, yol, oturma ruhsatları, tapu harçları, v.b harcamalardan dolayı 10.000 YTL ödemekle yükümlü olduğuna karar verildiği, karar aleyhine iptal davası açılmadığından kesinleştiği, davacının kararla bağlı olduğu, 24.06.2007 tarihli genel kurulun iptali için İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2007/515 esasına kayden açılan davanın derdest olduğu, tahmini bütçeye göre toplam 8.000 YTL ödenmesine karar verilmiş olduğu, kesinleşen 27.08.2006 tarihli genel kurul kararı ile davacı dava konusu edilen borç miktarından daha fazla borçlu gösterildiğinden iptal davasının sonucunun davayı etkilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, peşin ödemeli ortaklık iddiasına dayalı olarak açılmış bir borçlu olmadığının tespiti davasıdır.

Davacı, davalı kooperatifin 26.1.2003 tarihli genel kurulda alınan karar çerçevesinde, davalı kooperatifin yüklenicisine verilen dairelerden birine tekabül eden ortaklık (üyelik) hakkını devir almak suretiyle ve davalı kooperatif yönetim kurulunun 7.4.2005 tarihli kararına dayalı olarak kooperatife ortak yapılmış olup, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, peşin ödemeli ortak sıfatını taşımaktadır. Bu durumda, davacının imalat (inşaat) giderleri ve bu nitelikte sayılan kooperatif giderleri bakımından davalı kooperatife karşı herhangi bir ödenti borcu bulunmadığının, kendisinden ancak doğrudan yahut dolaylı olarak yararlandığı yahut yararlanacağı kooperatif giderlerine katılımda bulunmasının istenebileceğinin kabulü gerekir.

Öte yandan, davalı kooperatif genel kurulunun 27.8.2006 tarihli toplantısında, davacı ve onun durumundaki diğer peşin ödemeli ortakların ödemeleri gereken katılım payı bakımından miktar belirlenmek suretiyle alınmış bir karar bulunmamaktadır. Bu nedenle, davalı kooperatif yönetim kurulunca daha sonra yapılan bir hesap ile 1163 sayılı Yasa’nın 42. maddesi ile anasözleşmenin 21, 23/6. maddelerine aykırı olacak şekilde, davacıdan katılım payı adı altında 10.000 TL talep edilmiş bulunması doğru değildir. Şu halde, mahkemece, alınan bilirkişi raporu aynen benimsenmek ve davacının kesinleşen genel kurul kararı gereğince esasen talebinden daha fazla borçlu olduğu gerekçesine yer verilerek davanın reddine karar verilmiş olması yanılgılı değerlendirmeye dayalı olup mahkemece yapılacak iş, tahmini bütçeye göre davacıdan istenebilecek çevre düzenlemesi, anayol yapımı, su sayaçları için sarfedilmesi öngörülen meblağ ile elektrik bedelinden davacıya düşen katılım payının hesaplatılması, eğer bizzat davacı tarafından ödenmemiş ise iskan harcından yine davacıya düşen miktarın ilavesi, istenen 10.000 TL’ndan 2.000 TL’lık kısmının esasen davacının kabulünde olduğu gözden kaçırılmadan, varsa fazla istenen tutar bakımından davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar vermekten ibaret olup, hatalı değerlendirme ve eksik incelemeye dayalı kararın davacı lehine bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, yerel mahkeme kararının davacı lehine BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.