muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10809, Karar No: 2023/270, Tarih: 12.01.2023

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kapitalizasyon faiz oranının hatalı alındığını, münavebe ürünlerinde verim ortalamasına dikkat edilmediğini, objektif artış oranının yüksek belirlendiğini, müvekkili idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin düşük olduğunu, objektif değer artışı oranın hatalı belirlendiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, dava konusu taşınmazın keşif tutanağı ve bilirkişi raporu ile tespit edilen nitelikleri dikkate alındığında taşınmazın sulu arazi olarak kabulünün yerinde bulunduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda uygulanan kapitalizasyon faizi ile objektif değer artış oranlarının taşınmazın nitelik ve konumuna uygun düştüğü, münavebe ürünleri ve verilerinin bölgenin münavebe yapısı ve resmi tarım verileri ile uyumlu olduğu, ilçe tarım verilerinde belirtilen masraflarla ekonomik tarım yapılamayacağından üretim masraflarının brüt gelirin 1/3 ü oranında hesaplanmasında isabetsizlik bulunmadığı, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ile Anayasa Mahkemesinin kararları doğrultusunda davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin yerinde olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; kapitalizasyon faiz oranının hatalı alındığını, münavebe ürünlerinde verim ortalamasına dikkat edilmediğini, objektif artış oranının yüksek olduğunu, müvekkili idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasında kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Arazi niteliğindeki Manisa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 176 ada 5 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

2. Dava konusu taşınmazların sulama kaynağı ve yeterliliği hükme esas alınan bilirkişi raporunda açıklanmıştır.

2.. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Arazi niteliğindeki Manisa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 176 ada 5 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

2. Dava konusu taşınmazların sulama kaynağı ve yeterliliği hükme esas alınan bilirkişi raporunda açıklanmıştır.

3. Taşınmazın bulunduğu yer İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinde belirtilen masraflarla ekonomik tarım yapılamayacağından üretim masraflarının brüt gelirin 1/3 ü oranında alındığı belirtilmiş olup, verilerin ekonomik tarıma uygunluğu denetlenmiştir.

4. Dava konusu taşınmazların hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif artış oranı yerindedir.

5. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön görülmemiştir.

6. Yukarıda yapılan açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmesine ilişkin İlk Derece Mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1609, Karar No: 2016/4009, Tarih: 20.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/1609 E.  ,  2016/4009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Basit cinsel saldırı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kayden 08.07.1996 doğumlu olup suç tarihinde onyedi yaşı içerisinde bulunan mağdurenin, olay günü çalıştığı ajans tarafından ... firmasının anlaşmalı şekilde çikolata standı açacağı Ekonomik Pazar isimli işyerine reyon açmak üzere gönderildiği ve burada müdür olarak görev yapan sanığın, kendisine çikolataların yerini soran mağdureyi depoya götürüp burada bulundukları sırada yanağından makas almasının ardından, mağdurenin peşinden gidip çok tatlı olduğunu söyleyerek çenesinden tutup yanağından öpmek istediği tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, mevcut haliyle sanıkla mağdure arasında hizmet ilişkisi bulunmadığı hususu da gözetilip hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda yapılan değişiklikte nazara alınarak sanığın TCK'nın 103/1. maddesindeki çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek TCK'nın 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11862, Karar No: 2010/15702, Tarih: 13.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/11862 E.  ,  2010/15702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : HAZİNE - ... K.T.K.

Taraflar arasındaki mera tahsis komisyon kararına itiraz ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ile davalılar Hazine ve ... Köy Tüzelkişiliği tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 1972 yılında yapılan genel kadastro sırasında ... Köyü 139, 154, 168 parsel sayılı, sırasıyla 17400 m2, 64650 m2, 436500 m2 yüzölçümündeki taşınmazların mera niteliği ile belgesizden tespitinin yapılıp özel siciline yazıldığını, 2007 yılında yapılan mera tahsis kararının iptali ile 24.08.2005 tarihinde kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalan taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece 139 parsele yönelik davanın kabulüne, 154 parsele yönelik davanın reddine, 168 parsele yönelik davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 168 parselin krokide (A)=80686,54 m2 bölümünün ve 139 sayılı parselin tamamının orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ile davalılar Hazine ve ... Köy Tüzelkişiliği tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, mera tahsis komisyon kararına itiraz ve kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalan taşınmazların tapuya tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 23.02.2005 - 23.08.2005 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Arazi kadastrosu ise 10.03.1972 tarihinde kesinleşmiştir.

1- Dava konusu 168 ve 139 parsele yönelik temyiz itirazları bakımından;

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 2005 yılında 6831 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve kesinleşen orman kadastrosunda, dava konusu139 parselin tamamı, 168 parselin ise krokide (A) ile gösterilen kısmı, orman sınırları içinde bırakılmış, 1972 yılında yapılan arazi kadastrosunda mera niteliği ile sınırlandırılmıştır.

1- Dava konusu 168 ve 139 parsele yönelik temyiz itirazları bakımından;

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 2005 yılında 6831 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve kesinleşen orman kadastrosunda, dava konusu139 parselin tamamı, 168 parselin ise krokide (A) ile gösterilen kısmı, orman sınırları içinde bırakılmış, 1972 yılında yapılan arazi kadastrosunda mera niteliği ile sınırlandırılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 6831 Sayılı Orman Yasasının 7. maddesi “Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırının tayini ve tesbiti orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü gereğince yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasına ait harita ve tutanaklar ile arazi kadastrosu paftasının uzman orman ve ... bilirkişisi tarafından uygulanması sonucu, dava konusu taşınmazın 2002 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, davacı; genel arazi kadastrosundan önceki hukuki sebeplere değil, kadastrodan sonraki hukuki nedene dayanarak iptal ve tescil istediğinden, somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesi hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı, orman kadastrosunun kesinleşmesiyle taşınmaz kamu malı orman niteliğini kazandığı ve mülkiyet hakkının Hazineye geçtiği, bu nedenle mahkeme kararının yenilik doğuran (inşai) mülkiyet hakkını sona erdiren bir hüküm olmayıp, mevcut durumu saptayıp hukuksallaştıran, açıklayıcı (ihzari) bir hüküm olduğu, bu tür kayıtlarda

-2-

2010/11862 - 15702

T.M.Y.'nın 1023 (E.M.Y. 931-İsviçre M.Y.974) maddesindeki "iyi niyetle edinme" kuralının da uygulanamayacağı, belirlenerek orman sınırları içinde kalan kaydın iptaline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalıların temyiz itirazlarının reddine, dava konusu 168 parselin kısmen kesinleşmiş tahdit dışında kaldığı anlaşıldığından davacı ... yönetiminin de temyiz itirazlarının reddi ile bu parseller hakkındaki usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerekmiştir.

2- Dava konusu 154 parsele yönelik davacı ... Yönetiminin temyiz itirazları bakımından;

2- Dava konusu 154 parsele yönelik davacı ... Yönetiminin temyiz itirazları bakımından;

Mahkemece dava konusu 154 parselin Orman Yönetiminin taraf olduğu, Tekirdağ Tapulama Mahkemesinin 1981/2112-1983/992 sayılı ilamının kesinleşmesi sonucu mera niteliği ile sınırlandırılarak özel siciline kayıt edildiğinden, bu parsele yönelik davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiştir.Kesin hükmün varlığı orman kadastrosunun iptaline yönelik bir dava olarak kabul edilemez. Çekişmeli parselin Tekirdağ Tapulama Mahkemesinin kararı ile mera niteliği ile tescil edilmesinden sonra yörede yapılan ve 2005 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içine alınmış ve hak sahiplerinin bu işleme karşı, belirtilen mahkeme kararına dayanarak hak düşürücü süreler içerisinde yetkili ve görevli mahkemede bir dava açmadıklarından orman kadastrosu kesinleşmiştir. H.G.K.nun 20/03/1996 gün ve 1995/20-1086 - 174 sayılı kararında da belirtildiği gibi, kesin hükmün varlığının tahdidin kendiliğinden geçersiz olması sonucunu doğurmaz. Yanlışlığın süresinde açılacak bir dava ile düzeltilmesi gerekir. Hak düşürücü süre kesin hükümden önce gelir. Bu ilke gözönünde bulundurularak, kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalan taşınmazın mera tahsis kararının ve özel sicilindeki kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmelidir.

SONUÇ: 1) Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetimi ile davalılar Hazine ve ... Köy Tüzelkişiliğinin temyiz itirazlarının reddi ile bu parseller hakkındaki hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının ... Köy Tüzelkişiliğine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

2) Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 13/12/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20761, Karar No: 2015/9229, Tarih: 02.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/20761 E.  ,  2015/9229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, isim düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ve davalının 11.12.2013 tarihinde müşterek bir erkek çocuklarının olduğunu, davacının hastanede yattığı sırada davalının nüfus idaresine giderek müşterek çocuğun ismini davacının rızası hilafına ve haberi olmadan “Toprak” olarak kaydettirdiğini, bu nedenle müşterek çocuğun isminin ... olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4.maddesinde Türk Medeni Kanununun Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 03/12/2001 tarihli ve 4722 sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna göre aile hukukundan doğan dava ve işlerin aile mahkemelerince görülüp karara bağlanacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda; dava, Türk Medeni Kanunu'nun 339 ve devamı maddelerinde düzenlenen velayet altındaki çocuğun adının konulması istemine ilişkin olup, 339. ve devamı maddelerinin Türk Medeni Kanununun ikinci kitabında düzenlenmiş olması ve yukarıdaki yasal düzenlemeler dikkate alındığında görevli mahkeme aile mahkemesi olduğundan kamu düzenine ilişkin olan hususun re'sen dikkate alınarak mahkemece davaya aile mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11867, Karar No: 2014/17694, Tarih: 09.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/11867 E.  ,  2014/17694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2012/203-2014/64

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, yargılamaya son verilen 20.03.2014 tarihli kısa kararda "davanın 37.936,00-TL'lik bölümünün esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dava tarihinden önce çeklerden biri tahsil edilip müddeabihe dahil edilmeyerek ve yeni ödeme şekli benimsenmek suretiyle dava açıldığından çekle yapılan ödemelerle ilgili olarak takip tarihinden itibaren ödeme tarihine kadar faiz uygulanmasına yer olmadığına..." denildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinde kısa kararda hiç yer verilmeyen "davanın kısmen kabulü ve 9.484,00-TL'lik çekin takip tarihinden sonra ödendiğinin ve dava konusu edilmediğinin tespiti ile..." şeklinde karar oluşturulması usul ve yasaya aykırı olup, tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur. Bu hal, HMK 298/2 maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2438, Karar No: 2018/782, Tarih: 06.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/2438 E.  ,  2018/782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Yağma eyleminin birden fazla kişiyle, gece vakti işlenmiş olduğunun anlaşılıp, kabul edilmesi karşısında; olayda birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olması nedeniyle aynı Yasanın 61. maddesi gereğince temel cezanın belirlenmesi sırasında alt sınırdan uzaklaşılmamış olması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan

alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1860, Karar No: 2009/2616, Tarih: 02.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1860 E.  ,  2009/2616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet (sıra cetveline itiraz) davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava ÖTV ve KDV alacakları ile bunların fer’ilerinin iflas sıra cetvelinde rüçhanlı sıraya yazılmamalarının hatalı olduğuna ilişkindir.

İcra Mahkemesince dosya üzerinden yapılan incelemeye göre İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ncı maddesine göre sıranın değiştirilmesinin söz konusu olmadığı, alacağın satış bedelinden öncelikle ödeneceğinin iflas idaresince re’sen nazara alınacağı, karşılanmayan kısmın 3 ncü sıradaki yerini koruyacağı gerekçesiyle gümrük resminin kaynaklandığı eşyanın satılması halinde en önce bu alacağın ödenmesine, dava konusu alacak için de önce KDV’nin ödenmesine, artanın 3 ncü sırada değerlendirilmesine, ÖTV alacağı varsa üçüncü sırada kalmasına karar verilmiş; hüküm davacı Gümrük Müsteşarlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle 3065 sayılı Yasa’nın 55 nci maddesi uyarınca KDV alacaklarının iflas sıra cetvelinde rüçhanlı sıraya alınması, satış bedelinin vergi ve fer’ilerini karşılamaması halinde üçüncü sırada ödenmesi gerekliliği karşısında, her ne kadar İcra Mahkemesince sıranın değiştirilmesinin söz konusu olmadığı belirtilmişse de, gerekçe ve hüküm sonucundan bu imkanın sağlanacağının anlaşılıyor olmasına göre, davacı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 02.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8213, Karar No: 2020/621, Tarih: 20.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2019/8213 E.  ,  2020/621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : BURSA 8. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, banka promosyon alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ret kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 20/01/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.