muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5516, Karar No: 2023/4991, Tarih: 14.11.2023

2.Sanık; "Ben bu konu ile ilgili olarak daha önce soruşturma aşamasında vermiş olduğum ifademi tekrar ederim, o beyanlarım da doğrudur, olayda herhangi bir kusurum olduğunu düşünmüyorum, kesinlikle yeşil ışık yandıktan sonra geçtiğimden eminim, zira önümde bir ... daha vardı ve ben onun hareket etmesinden sonra hareket ettim, ikimizin birden kırmızı ışıkta geçmesi zaten mümkün değildir, ayrıca olayın bulunduğu yer sürekli terör olaylarının gerçekleştiği bir yer olmasına rağmen olay yerindeki mobese kameralarının çalışmadığı ve kayıtların yer almadığı söylendi, bu nedenle ben savunmalarımı ispatlayamadım ve sanık konumuna düştüm, yine benim aracımda ciddi anlamda maddi hasar oluştu, buna ilişkin tüm masrafları cebimden karşılamak zorunda kaldım, çünkü olay yerinde trafik memurları fotoğraf çekmemize izin vermediler, daha sonra ben kendi çektikleri fotoğrafları sigorta şirketine sunmak için istediğimde herhangi bir fotoğraf bulunmadığını beyan ettiler, bu hususlar dikkate alındığında olay nedeniyle hiçbir kusurum olmamasına rağmen en büyük mağduriyeti ben yaşadım, suçlamayı kabul etmiyorum, beraatimi talep ediyorum, dedi." şeklinde savunma yapmıştır.

3.Katılan ...; "Biz Adana tarafından D400 karayolu üzerinden, anayoldan Mersin'e doğru geliyorduk, Tarsus kavşağında bize yeşil yanıyordu, biz ... ile geçerken sanık ise tali yoldan, kavşaktan kendisine kırmızı yanmasına rağmen suratli bir şekilde gelerek bizim aracımıza çarptı, ben ve Zübeyde olay nedeniyle yaralandık, ben geçici olarak hafıza kaybı yaşadım, hastaneye kaldırıldık, sanıktan şikayetçiyim, cezalandırılmasını ve katılmama karar verilmesini talep ediyorum, aracımız perte ayrıldı, zararımız karşılanmadı." şeklinde beyanda bulunmuştur,

4.Katılan ...; "Olay Zeliha hanımın anlattığı şekilde olmuştur, olay nedeniyle ben yaralandım, 9 dikiş atıldı, hastanede yattım, sanıktan şikayetçiyim, cezalandırılmasını ve davaya katılmama karar verilmesini talep ediyorum." şeklinde beyanda bulunmuştur.

5.Tanık ...; "Ben olay tarihinde eşimin akrabasının düğünü nedeni ile Tarsus ilçesi Nusret Gemisinin bulunduğu kavşağın orada sola dönüş için kırmızı ışıkta bekliyordum, hava yağmurluydu, ben beklerken bizim sağ taraftan gelen araçlar sola dönüş yapıyorlardı, kazayı yapan araçta 3 veya 4. araçtı, kırmızı ışık yanarken bu bahsettiğim 4. Sıradaki ... kaza yaptı ancak nasıl ve kime hangi araca çarptığını bilmiyorum, ben yeşil ışık yandıktan sonra U dönüşü yapıp çarpılan araca yanaştım ve durdum, yardımcı oldum, çarpan ... Mersin istikametinden Tarsus istikametine giriş yapıyordu, çarpılan araçta Adana istikametinden Mersin istikametine geliyordu, Mersin'den Tarsus'a girecek ... Tarsus'a gireceğinden benim beklediğim gibi kırmızı ışıkta beklemesi gerekiyordu, çarpılan ... kırmızı renkli bir araçtı benim bilgim ve görgüm bundan ibarettir, tanıklık için ücret istemiyorum. " şeklinde beyanda bulunmuştur.

6.Tanık ...;"Olay tarihinde Adana ilinden D400 karayolu üzerinden Mersin'e doğru seyir halinde iken Tarsus kavşağında tali yoldan, kendisine kırmızı ışık yanmasına rağmen suratli bir şekilde yola çıkan sanık aracı ile bizim aracımıza çarptı, kaza sonucu ben yaralanmadım ancak aracımda bulunan eşim Zeliha ve baldızım olan Zübeyde yaralandılar, olay nedeniyle hastaneye kaldırıldılar, bu kaza sonucu aracım perte ayrıldı, zararımız karşılanmadı, olaya ilişkin bilgim ve görgüm bundan ibarettir. " şeklinde beyanda bulunmuştur.

7.Kaza tespit tutanağında sanığın sola dönüş kurallarına riayet etmemekten, diğer sürücünün kavşağa yaklaşırken hızını azaltmamaktan kusurlu olduğu, 03/03/2016 tarihli bilirkişi raporunun sanık sürücünün asli kusurlu olduğu, sürücü ...'ın tali kusurlu olduğu, 20/06/2016 tarihli keşfe binaen hazırlanan 25/06/2016 tarihli bilirkişi raporunun her iki sürücünün eşdeğer kusurlu olduklarının belirtildiği görülmüştür.

8.Adli Tıp Kurumu raporunda;

''1.Olay sanık sürücünün kavşağa yeşil ışıkta giriş yapması durumunda meydana gelmiş ise;

A-Sanık sürücü ... sola dönüş için yeşil ışıkta giriş yaptığı kavşakta sevk ve idaresindeki otomobilin dönüşü sırasında sağ tarafından gelen otomobille çarpıştığı olayda atfı kabil kusuru bulunmamaktadır.

B-Sürücü ... kavşak girişinde kırmızı ışıkta durması gerekirken kırmızı ışıkta giriş yaptığı kavşakta sevk ve idaresindeki otomobilin sola dönüş yapmak isteyen otomobille çarpıştığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareket etmekle asli kusurludur.

2.Olay sürücü ...'ın kavşağa yeşil ışıkta giriş yapması durumunda meydana gelmiş ise;

A-Sanık sürücü ... kavşak girişinde kırmızı ışıkta durması gerekirken kırmızı ışıkta sola dönüş için giriş yaptığı kavşakta sevk ve idaresindeki otomobilin dönüşü sırasında sağ tarafından gelen otomobille çarpıştığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareket etmekle asli kusurludur.

B-Sürücü ... olay yerinde seyrini meskun mahal ve kavşak şartlarını dikkate alarak sürdürmesi gerekirken mahal şartlarına uygun seyretmeyip sevk ve idaresindeki otomobilin sola dönüş yapmak isteyen otomobille çarpıştığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareket etmekle alt düzeyde tali kusurludur.'' denilmiştir.

B.BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİNİN KABULÜ;

BAM gerekçesinde;

B-Sürücü ... olay yerinde seyrini meskun mahal ve kavşak şartlarını dikkate alarak sürdürmesi gerekirken mahal şartlarına uygun seyretmeyip sevk ve idaresindeki otomobilin sola dönüş yapmak isteyen otomobille çarpıştığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareket etmekle alt düzeyde tali kusurludur.'' denilmiştir.

B.BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİNİN KABULÜ;

BAM gerekçesinde;

''..Sanığın tüm aşamalarda kendisinin yeşil ışıkta geçtiğine dair savunma yaptığı, 21/02/2016 tarihinde meydana gelen kaza tarihinden yaklaşık 1 yıl 10 ay sonra katılanlar vekili tarafından kazayı gördüğü beyan edilerek dinlenmesi için bildirilen tanık ... beyanında; Tarsus ilçesi Nusret Gemisinin bulunduğu kavşağın orada sola dönüş için kırmızı ışıkta beklediğini, kendisi beklerken kendilerinin sağ tarafından gelen araçların sola dönüş yaptıklarını, kazayı yapan aracında 3 veya 4. ... olduğunu, kırmızı ışık yanarken bahsettiği 4. sıradaki aracın kaza yaptığını, ancak nasıl ve kime hangi araca çarptığını bilmediğini, çarpan aracın Mersin istikametinden Tarsus istikametine giriş yaptığını, çarpılan aracın da Adana istikametinden Mersin istikametine geldiğini, Mersin'den Tarsus'a girecek aracın Tarsus'a gireceğinden kendisinin beklediği gibi kırmızı ışıkta beklemesi gerektiğini beyan ettiği, ancak ifadesinin ilk kısmında sağ taraftan gelen araçların sola dönüş yaptığını ve bu şekilde 3-4 aracın sola döndüğünü beyan etmiş olması karşısında beyanının kendi içinde çelişkili olup oluşa uygun bulunmadığı, katılanların içinde bulunduğu ... sürücüsü olan ...'ın ise soruşturma sırasında Adana ilinden Mersin iline gitmekte iken kavşakta bulunan trafik ışığı fasılalı olarak yeşil yanıp sönmeye başladığını, geçerim umuduyla hızını azaltmadığını beyan emiş olduğu nazara alındığında sanığın kırmızı ışıkta geçtiğinin kesin olarak ispatlanamadığı, bu durumda sanığın yeşil ışıkta geçtiğinin kabulü gerekeceğinden Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin raporunda da belirtildiği üzere sanığın kavşağa kendisine yeşil ışık yanmakta iken giriş yapmış olması nedeniyle sanığa kusur izafe edilemeyeceği, bu nedenle sanığın üzerine yüklenen suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği sonucuna varılarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.'' denilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay günü saat 18:00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki araçla meskun mahalde, bölünmüş , iki şeritli, asfalt kaplama, düz, eğimsiz, ıslak, yolda, yağmurlu havada seyir halindeyken ışık kontrollü dört yönlü kavşağa geldiğinde, iddiasına göre kendisine yeşil ışık yanarken sola dönüş yaptığı esnada istikametine göre sağından düz seyreden tanık ...'ın aracıyla çarpıştığı, kaza nedeniyle , tanığın aracında yolcu olarak bulunan katılanlar ... ve ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları olayda Bölge Adliye Mahkemesinin oluşa ilişkin kabulünde, uygulamasında isabetsizlik görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın kırmızı ışıkta geçtiğinin kesin olarak ispatlanamadığı, bu durumda sanığın yeşil ışıkta geçtiğinin kabulü gerekeceğinden Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin raporunda da belirtildiği üzere sanığın kavşağa kendisine yeşil ışık yanmakta iken giriş yapmış olması durumunda sanığa kusur izafe edilemeyeceği, bu nedenle sanığın üzerine yüklenen suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2023/451 Esas, 2023/693 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/967, Karar No: 2023/3611, Tarih: 04.07.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/967 E.  ,  2023/3611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/397 E., 2022/1967 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 6. Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin davalı erkeğin kusurlu davranışları ile temelinden sarsıldığını belirterek tarafların 4721 sayılı Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, müvekkili yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasının, 25.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini, ziynet eşyalarının müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaların doğru olmadığını, birliğin davalı kadının kusurlı davranışları nedeni ile temelinden sarsıldığını belirterek, boşanma kararı verilmesini, davacı tarafın sair taleplerinin ise reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaların doğru olmadığını, birliğin davalı kadının kusurlı davranışları nedeni ile temelinden sarsıldığını belirterek, boşanma kararı verilmesini, davacı tarafın sair taleplerinin ise reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı erkeğin davacı kadına şiddet uyguladığı, kıskanç davranışları nedeniyle psikolojik baskı uyguladığı, taraflar arasında müşterek hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabit olduğu, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan hadiselerde davalı erkeğin tam kusurlu olduğu, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği anlaşılan davacı kadın yararına, tarafların sosyal ve ekonomik durumları göz önünde tutularak yoksulluk nafakasına, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda davacının ağır yada eşit kusurlu olmadığı, bu olayların davacı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmakla, tarafların sosyal ve ekonomik durumları , tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları dikkate alınarak davacı kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, davacı kadın yararına aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasına, 15.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin kusurlu bir davranışının ispatlanmadığını, birliğin temelinden sarsılmasında davacı kadının eylemlerinin sebebiyet verdiğini, maddî ve manevî tazminat koşullarının oluşmadığı gibi miktarının da fazla olduğunu, müvekkilinin psikiyatri kliğinde tedavi gördüğünü, çalışmadığını, geçiminin aileis tarafından sağlandığını, nafaka koşullarının da oluşmadığını belirterek, kusur belirlemesi, müvekkili aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece erkeğe kusur olarak yüklenen şiddet vakıasından sonra evlilik birliğinin devam etmesi nedeniyle bu vakıa nedeniyle erkeğe kusur yüklenemeyeceği, mahkemece erkeğe kusur olarak yüklenen kıskanç davranışları nedeniyle psikolojik baskı uyguladığı vakıasının ise sabit olduğu, davalı erkeğin terk ihtarı çekmekle eşinin ihtar istek tarihinden önceki kusurlu davranışlarını affetmiş, en azından hoşgörüyle karşılamış olduğu, affedilmiş veya hoşgörüyle karşılanmış olayların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasına dayalı boşanma davası için boşanma sebebi olarak kabul edilemeyeceği, boşanmaya yol açan olaylarda erkeğin yine de tam kusurlu olduğu, bu kapsamda davalı erkek vekilinin müvekkiline yüklenen vakıaya yönelik istinaf talebinin kabulüne karar verildiği, kusur tespitine yönelik istinaf talebinin ise reddine karar verildiği, tarafların dosyaya yansıyan sosyal ve ekonomik durumlarına göre, kadının boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği anlaşıldığından yoksulluk nafakasına yönelik istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesı karanının 2 nolu bendinin kaldırılmasına, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verildiği, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat miktarının hakkaniyete uygun olduğu, bu nedenle tazminatlara yönelik istinaf talebinin reddine karar verildiği gerekçesi ile davalı erkeğin kusur belirlemesine istinaf talebinin kabulü ile gerekçenin değiştirilmesine, davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, davalı erkeğin sair istinaf taleplerinin esastan reddine hükmedilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesinde öne sürdüğü sebeplerle kusur belirlemesi ve müvekkili aleyhine hükmedilen maddî ve manevî tazminat yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın tarafından açılan evlilik birliğinin sarsılması nedenine dayalı boşanma davasında tarafların taraf ve dava ehliyetine sahip olup olmadıkları, taraflar arasında görülen boşanma davasında, taraflar arasında evlilik birliğinin sarsılmasına sebebiyet verecek nitelikte geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davacı kadın yararına maddî ve manevî tazminat verilmesinin koşullarının oluşup oluşmadığı ve miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 56 ncı, 114 üncü, 115 inci, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesi. 405 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3.Değerlendirme

6100 sayılı Kanun'un 114/1-d fıkrası uyarınca tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmaları dava şartlarından olup, bu husus kamu düzeniyle ilgilidir. Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırmakla yükümlüdür. Taraflar da dava şartı noksanlığını 6100 sayılı Kanun'un 115 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında her zaman ileri sürebilirler. Davalı erkek tarafından aşamalarda psikiyatrik rahatsızlığı nedeni ile tedavi gördüğü belirtilmiş, temyiz başvuru dilekçesi ekinde sunulan Bakırköy Prof. Dr...Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nin Hasta Epikriz raporu uyarınca 25.04.2022 tarihinde "organik olmayan psikoz" tanısı ile yatılı olarak tedavi gördüğü anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş davalı erkeğe ait tüm tedavi evrakları ile dosyada toplanan diğer deliller hep birlikte tam teşekküllü sağlık kuruluşuna gönderilerek, heyet raporu alınmak suretiyle 4721 sayılı Kanun'un 405 inci ve 6100 sayılı Kanun 'un 56 ncı maddesi uyarınca davalı erkeğin vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediğinin araştırılması ve bu hususun bir ön sorun sayılarak sonucuna kadar yargılamanın bekletilmesinden ibarettir. Bu yön göz önünde tutulmadan yargılamaya devam olunarak işin esası hakkında karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

.VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıdaki paragrafta belirtilen sebeple BOZULMASINA,

2. Bozma sebebine göre davalı erkeğin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20825, Karar No: 2011/6474, Tarih: 12.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20825 E.  ,  2011/6474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tesbit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ayrıca, davacı idare harçtan bağışık olmadığı halde muaf olduğundan bahisle harca hükmedilmemesi doğru değilse de, karardan sonra bu noksanlık tamamlandığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın Hazine yerine, davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

2-Bankaya bloke edilen kamulaştırma bedelinden davalılara ödenmemiş olan miktarların, adı geçenlerin mağduriyetlerinin önlenmesi bakımından adlarına açılacak üçer aylık vadeli hesaba yatırılmaması,

3-Davanın mahiyeti ve hükmedilen miktar nazara alındığında kendilerini vekille temsil ettiren taraflar lehine fazla vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan (2942 sayılı Yasanın 19. maddesi uyarınca davacı ...) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (Hazine) kelimesinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Bankaya bloke edilen kamulaştırma bedelinin davalılar adına açılacak üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına) ibaresinin yazılmasına,

C)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 8. ve 9. bentlerindeki (575,00) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (300,00) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3379, Karar No: 2012/2404, Tarih: 29.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3379 E.  ,  2012/2404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.04.2006 gün ve 2005/409 Esas, 2006/249 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra, temyiz aşamasında sanık ...'ın 08.03.2007 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamından temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 Sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki davanın DÜŞMESİNE, 29.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.