muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13125, Karar No: 2013/16283, Tarih: 17.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/13125 E.  ,  2013/16283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı yasanın 53/4. maddesi gereğince kısa süreli hapis cezası ertelenmiş sanık hakkında aynı kanunun 53/1. maddesinin uygulanamaycağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından ilgi kısmının çıkarılmasına ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6620, Karar No: 2012/30714, Tarih: 18.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/6620 E.  ,  2012/30714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Değiştirilmesi-Kişisel İlişkinin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-davacı kadının velayetin değiştirilmesi istemi reddedilmekle birlikte, kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebiyle ilgili olarak velayeti babada olan çocuklarla anne arasında kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmiş olduğunun anlaşılmasına göre; tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50'şer TL. temyiz başvuru harçları peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.12.2012 (salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/6241, Karar No: 2011/3025, Tarih: 11.05.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/6241 E.  ,  2011/3025 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/205060

...'yı tasarlayarak öldürmekten sanıklar ..., ..., işbu suça yardımdan sanık ... ve bu suça azmettirmekten sanık ...'nın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, diğer sanıklar ... ile ...'nın beraatlerine ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.02.2010 gün ve 108/37 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanıklar ..., ... ile ... müdafiileri duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanıklar ..., ... ile ... hakkında duruşmalı, sanık ..., müdahiller ve C.Savcısının temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...'in maktulü öldürmekten yargılandığı davada sanık ...'ın da "fail" olarak suçlandığı, yargılama sürecinde de sanıkların birbirlerinin hukuki durumlarını olumlu ya da olumsuz şekilde etkileyecek herhangi bir tutum sergilemedikleri ve savunmalarını birbirlerini suçlama ya da aklama amacına yönelik olarak kurgulamadıkları, bu nedenle sanıklar arasında CMK.nun 152 maddesi anlamında çıkar çatışması bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamenin sanıklar ... ve ... arasında çıkar çatışması bulunduğuna yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Sanıklar ... ve ...'in "öldürmeye azmettirme" suçları yönünden verilen beraat kararlarını temyiz etmede hukuki menfaatleri bulunmadığından ve temyiz istemi gerekçeye de yönelik olmadığından, müdafiilerinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in "öldürmeye azmettirme"; sanıklar ..., ... ve ...'ın "tasarlayarak öldürme" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde düzeltme ve bozma nedenleri saklı kalmak kaydıyla

.../...

s-2-

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/205060

suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ... ve ... yönünden, elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter derece ve nitelikte bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede sübuta; sanıklar ... ve ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan; müdahiller vekilinin takdiri indirim nedeninin bulunmadığına, sanıklar ... ve ... yönünden sübuta; Cumhuriyet Savcısının sanık ...'in beraat etmesi gerektiğine, sanıklar ... ve ...'ın yardım eden sıfatıyla cezalandırılmaları gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanıklar ..., ... ve ...'nin mahkumiyet, sanıklar ... ve ...'in beraatine ilişkin hükümler yönünden,

A) Sanıklar ..., ... ve ...'nin mahkumiyet, sanıklar ... ve ...'in beraatine ilişkin hükümler yönünden,

Dosya kapsamına göre, maktulün babası müdahil ...'le, sanıklar ..., ... ve ... 'in kardeş oldukları, olay tarihinden yaklaşık beş yıl kadar önce maktul, müdahil ve sanıkların hep birlikte ortak taşımacılık işi yaptıkları, maktulün ortaklığa ait kamyonu kullandığı ve zaman zaman amcalarının ... ilçesinde bulunan evlerinde kaldığı, bu süreç içinde maktulün, sanık amcası ...'in hukuken evli olmadığı eşi ...'le gönül ilişkisi yaşadığı, bu ilişki nedeniyle taraflar arasında düşmanlık oluştuğu ve ortaklıkların sona erdiği, maktulün ... ilçesine yerleşip nalbur dükkanı açtığı, bir süre sonra da müdahil ...'le resmi nikahla evlendiği, bu olaylardan sonra sanık ...'in, yaşadığı gönül ilişkisi nedeniyle maktulü öldürmeye karar verdiği, bunun için maktulü niçin öldüreceklerini de anlatmak suretiyle sanıklar ..., ... ve ...'ı azmettirdiği, bunun üzerine sanıklar ..., ... ve ...'ın, maktulün öldürülmesiyle ilgili plan yaptıkları, yapılan plan uyarınca her biri ayrı yerlerde oturan ve birbirlerini tanıyan sanıkların, olaydan yaklaşık bir hafta önce ... iline geldikleri, sanık ...'ye ait araç ve kiraladıkları başka bir araçla birlikte aralıklarla maktulün yaşadığı ... ilçesine gidip keşif yaptıkları, maktulün ev ve işyerini tespit ederek boş bir anını kolladıkları, olay günü sanık ...'in aynı zamanda akrabası olan ve önceden tanışmadıkları maktulün nalbur dükkanına tanışmak bahanesiyle gittiği, maktule kendisini tanıttığı, bu sırada aldığı boya siparişini bir müşterisine götürmek için hazırlanan maktulün,

.../...

s-3-

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/205060

sanığa siparişi birlikte götürmeyi teklif ettiği, sanık ...'in maktulün bu teklifini kabul ederek, durumdan diğer sanıklar ... ve ...'a telefonla haber verdiği, maktulün kendi kullandığı araçla yanında sanık ... de olduğu halde yola çıktığı, bu sırada sanık ...'in sanıklar ... ve ...'la sürekli iletişim halinde olarak yerlerini bildirdiği, olay yerine gelindiğinde, sanık ...'nin kendi aracıyla maktulün aracının önünü kesip durmasını sağladığı, bu sırada sanık ...'ın da kiraladıkları araçla olay yerinde beklediği, maktulün aracını durdurması üzerine, sanık ...'in aniden araçtan inerek, henüz araç içinde bulunan maktule ateş etmeye başladığı, maktulün baş bölgesine aldığı üç isabet sonucu öldüğü ve sanıkların hep birlikte suç yerinden kaçtıkları olayda,

Yeğeni maktulün, kardeşinin hukuken evli olmadığı eşiyle yaşadığı gönül ilişkisinin, kendisinin ve ailesinin namus ve şerefini eksilten bir davranış olarak nitelendiren sanık ...'in, öldürmeye azmettirme suçunu töre (ailesinin ve kendisinin namus ve şerefini kurtarmak) saikiyle gerçekleştirdiği, maktulün öldürülme gerekçesini bilen sanıklar ..., ... ve ...'ın da aynı saikle maktulü öldürdükleri anlaşılmakla,

CMUK.nun 322 maddesindeki yetkiye dayanılarak,

Yeğeni maktulün, kardeşinin hukuken evli olmadığı eşiyle yaşadığı gönül ilişkisinin, kendisinin ve ailesinin namus ve şerefini eksilten bir davranış olarak nitelendiren sanık ...'in, öldürmeye azmettirme suçunu töre (ailesinin ve kendisinin namus ve şerefini kurtarmak) saikiyle gerçekleştirdiği, maktulün öldürülme gerekçesini bilen sanıklar ..., ... ve ...'ın da aynı saikle maktulü öldürdükleri anlaşılmakla,

CMUK.nun 322 maddesindeki yetkiye dayanılarak,

a) Sanık ... yönünden, hüküm fıkrasının (1) numaları paragrafındaki "TCK.nun 37 maddesi delaletiyle TCK.nun 82/1-a maddesi",

b) Sanık ... yönünden, hüküm fıkrasının (2) numaralı paragrafındaki "TCK.nun 37 maddesi delaletiyle TCK.nun 82/1-a maddesi",

c) Sanık ... yönünden, hüküm fıkrasının (4) numaları paragrafındaki, "TCK.nun 38 maddesi delaletiyle TCK.nun 82/1-a maddesi",

İbarelerinden sonra gelmek üzere, "k" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve kısmen resen de temyize tabi hükümler ile sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanık ... yönünden,

Sanığın, diğer sanıklar ... ve ...'yle beraber, tam bir dayanışma, eylem ve karar birliği içinde "tasarlayarak ve töre saikiyle" öldürme suçunu birlikte işledikleri anlaşıldığı halde, "fail" sıfatıyla TCK.nun 37, 82/1-a,k, 62. Maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine, suçun nitelendirilmesinde ve iştirakin derecesinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "yardım eden" sıfatıyla aynı Kanunun 82/1-a, 39, 62. Maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

.../...

s-4-

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/205060

Bozmayı gerektirmiş, müdahiller vekilinin temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 11.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

11.05.2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...’in yüzüne karşı 12.05.2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.

Karara Uygundur,

Yazı İşleri Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2013/24912, Karar No: 2014/18328, Tarih: 26.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/24912 E.  ,  2014/18328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala Zarar Verme, İşyeri Dokunulmazlığını İhlal

HÜKÜM : Mahkumiyet, Temyiz İsteminin Reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerel mahkemenin 08.03.2012 gün ve 2010/713, 2012/213 sayılı hükmünün, sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay'a gönderilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname düzenlendikten ve dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere dairemize geldikten sonra, aynı suçtan mahkumiyetine karar verilip, temyiz istemi yerel mahkemenin 05.05.2014 günlü ek kararı ile reddedilen diğer sanık ...'nın 13.05.2014 tarihli dilkçesi ile ek karar tarihini de bildirerek, temyiz hakkı verilmesi isteminin, 05.05.2014 tarihli ek karara yönelik temyiz istemi olarak kabulü gerekeceğinden, bu sanık yönünden ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 26/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2384, Karar No: 2018/4787, Tarih: 15.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/2384 E.  ,  2018/4787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece uyulan bozma ilamımızda, “…5510 sayılı Kanunun 102’nci (506 sayılı Kanunun 140) maddesinde davalı Kurum tarafından verilen idari para cezaları ile ilgili usul ve esaslar özel bir şekilde düzenlenmiştir. Anılan düzenleme uyarınca; idari para cezasını gerektiren şartlar oluştuğunda Kurum tarafından verilecek idari para cezası ilgiliye tebliğ edilmekle tahakkuk eder ve tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebilir. İtirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmaması halinde, idari para cezası kesinleşir ve Kurum alacağına dönüşür. Ne var ki; Mahkemeye başvurulması idari para cezasının takip ve tahsilini durdurmayacaktır.

6183 sayılı Kanunun 55'inci maddesi, vadesinde ödenmeyen kamu alacaklarının tahsili amacıyla ödeme emri düzenlenmesi olanağını öngörmüş olup; ödeme emrine konu edilen alacağın kesinleşmiş ve tahsil edilebilir aşamaya gelmiş olması zorunluluğu bulunmaktadır. Bu durumda ise, 5510 sayılı Kanunun 102'nci maddesi uyarınca başlamış olan itiraz prosedürünün sonucu araştırılarak, idari para cezasının kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, kesinleşen idari para cezası miktarının tespitiyle, ancak bu miktara ilişkin ödeme emri yönünden, 6183 sayılı Kanunun 58'inci maddesinde sınırlı olarak sayılmış nedenlere dayalı olarak inceleme yapılmak suretiyle sonuca ulaşılmalıdır.” hususları belirtilmiş olup, bozma sonrası, mahkemece, davalı kurumun idari para cezalarının kesinleştiğini ispatlayamaması nedeniyle Kurum aleyhine yargılama giderlerine hükmettiği anlaşılmış ise de; söz konusu hüküm eksik incelemeye dayalıdır.

6100 sayılı HMK’nın 331. maddesinin 1. fıkrası, “Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder.” hükmüne amir olup, konusu kalmayan işbu dava hakkında mahkemece, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumu değerlendirilip sonucuna göre yargılama giderlerine hükmedilmesi gerektiği belirgin olmakla, her ne kadar Kurumun söz konusu idari para cezalarının kesinleştiğini ispatlayamaması nedeniyle kurum aleyhine yargılama giderlerine hükmedilmiş ise de, dava dosyasından, davacının kendisine tebliğ edilen idari para cezalarına süresinde itiraz ettiği ve davalı Kurum tarafından bu itirazların reddedilmesi üzerine, davacının bu kararların iptali için idare mahkemesine dava açtığı yönünde bir beyanı bulunmadığı gibi bu cezalara ilişkin herhangi bir idare mahkemesi kararının da işbu dava dosyası içerisinde olmadığı belirgin olduğundan, mahkemece, belirtilen açıklamalar ve tespitler ışığında söz konusu idari para cezalarının kesinleşip kesinleşmediği değerlendirilip sonucuna göre yargılama giderleri yönünden hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20472, Karar No: 2024/5, Tarih: 08.01.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/20472 E.  ,  2024/5 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1764 E., 2019/121 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanuna eklenen geçici 5 nci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunulduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.04.2018 tarihli ve 2017/190 Esas, 2018/337 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçünü fıkrası ve 220 nci maddesinin yedinci fıkrası yollamasıyla 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.02.2019 tarihli ve 2018/1764 Esas, 2019/121 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.10.2021 tarihli bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1.Sanığın Devlet denetiminde olan bir bankaya altınlarının çalınmaması için altın hesabı açarak yatırmasının normal bankacılık faaliyeti olup örgüte yardım olarak değerlendirilemeyeceğine,

2.AİHM Yalçınkaya kararı dikkate alındığında; sanığın iddialarının araştırılmayarak ceza tatbik edildiğine, AİHS 6'ya aykırı davranıldığına, sanığın belli bir dönemde Devlet tarafından denetlenen bir bankaya para yatırmasından dolayı kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkesine aykırı davranılarak AİHS madde 7'ye aykırı davranıldığına,

3.Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

4.Tanık Sultan'ın beyanları ile tanık Hatice'nin yalan yere tanıklık yaptığının sabit olduğuna,

5.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

3.Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

4.Tanık Sultan'ın beyanları ile tanık Hatice'nin yalan yere tanıklık yaptığının sabit olduğuna,

5.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia ve mahkemenin kabulü nazara alındığında, sanığın silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan cezalandırılmasına ilişkin hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından, bozma isteyen Tebliğnamede'ki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında, suç tarihinin ''19.09.2014'' yerine "31.07.2016" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.02.2019 tarihli ve 2018/1764 Esas, 2019/121 sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12040, Karar No: 2014/16767, Tarih: 04.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12040 E.  ,  2014/16767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

VE DANŞIMANLIK SAN VE TİC. LTD. ŞTİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/04/2013 gün ve 2012/138-2013/118 sayılı kararı reddini bozan Daire’nin 07.04.2014 gün ve 2013/17595-2014/6811 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 09.03.2012 tarihinde yapılan ortaklar kurulu toplantısında çağrının usulsüz olduğunu, şirketin büyük ortak da olan müdür tarafından keyfi idare edildiğini, hesaplarla ilgili bilgi verilmeden zarar telafi fonuna tahsis yapılmasına ilişkin alınan ortaklar kurulu kararı ile, şirket müdürünün kendi ibrasına dair alınan kararda müdürün kendi lehine oy kullandığını, mali durum ile ilgili bilgi verilmeden, tasfiyeye ilişkin karar alındığını, alınan kararlara müvekkilinin muhalif kaldığını ileri sürerek, 09.03.2012 tarihli ortaklar kurulu toplantısında alınan 3, 4, 5 ve 7 sayılı kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.