muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/31497, Karar No: 2018/8166, Tarih: 09.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/31497 E.  ,  2018/8166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalılara ait genel müdürlüklerin bulunduğu tesislerde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, davacının ilk olarak 06.11.1994 tarihinde muavin olarak işe başladığını, 20.08.2000 tarihinde işten çıkartıldığını, 01.03.2002 tarihinde tekrar işe girdiğini, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız ve bildirim sürelerine uyulmadan 01.11.2011 tarihinde feshedildiğini, davalılar arasında organik bağ bulunduğunu iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacının ....’nin çalışanı olduğunu, diğer davalılarla davacı arasında hizmet ilişkisi bulunmadığını, bu şirketler yönünden davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davacıya kıdem tazminatına karşılık olarak 3.000,00 TL.’nin ödendiğini, iş akdinin davacı tarafından 1475 sayılı Kanunun 14/1-5. bendi uyarınca feshedildiğini, bu nedenle davacının ihbar tazminatı talebinde bulunamayacağını, davacının ücretinin bordrolarda gösterilen ücret olduğunu, ücretlerin bankaya yatırıldığını, yıllık ücretli izinlerinin bir kısmının kullandırıldığını, ulusal bayram ve genel tatil günleri ile hafta tatili günlerinde çalışması halinde karşılığı olan ücretlerin ödendiğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.

Davacı 15.05.1995 tarihinde askerlik nedeniyle işyerinden ayrılmış, 01.12.1996 tarihinde askerlik dönüşü yeniden işe başlamıştır. Öncelikle askerlikte geçtiği anlaşılan bu dönemin kıdeme esas sürenin tespitinde dışlanmaması hatalıdır.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.

Davacı 15.05.1995 tarihinde askerlik nedeniyle işyerinden ayrılmış, 01.12.1996 tarihinde askerlik dönüşü yeniden işe başlamıştır. Öncelikle askerlikte geçtiği anlaşılan bu dönemin kıdeme esas sürenin tespitinde dışlanmaması hatalıdır.

Diğer taraftan askerlik dönüşü 01.12.1996 tarihinde başlayan ikinci dönem çalışmasının nasıl sona erdiği de uyuşmazlık konusudur. Davalı taraf davacının imzasını taşıyan dilekçe sunmuş olup, bu dilekçe de davacının daha iyi şartlarla iş bulduğu için işyerinden ayrılmak istediği yazılıdır. Daha iyi şartlarda iş bulmak haklı fesih sebebi olmadığı gibi mahkemece sözü edilen istifa dilekçesi üzerinde de durulmamış, bu dilekçe değerlendirmeye tabi tutulmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş, öncelikle askerlik dönemini çalışma süresinden dışlamak, daha sonra ise askerlik sonrası 01.12.1996 ile 20.08.2000 tarihleri arasındaki çalışmanın ne şekilde sonlandığını, bu dönemin dışlanmasının gerekip gerekmediğini, gerekirse davacı asilde dinlenilerek sözü edilen istifa dilekçesi ile birlikte değerlendirip oluşacak sonuca göre çalışma süresini belirlemek ve tüm alacaklar bakımından buna göre işlem yapmaktır. Eksik inceleme ve değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 09/04/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3492, Karar No: 2024/1624, Tarih: 09.05.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3492 E.  ,  2024/1624 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; olay tarihinde ergin olmayan davacı ... ile 17 yaşında olan davalı ...'ın aynı okulda öğrenci olmaları nedeniyle birbirlerini tanıdıklarını, müvekkili ...'in ders çalışmak için davalı ... ile halasının evine gittiklerini, giderken ...'ın marketten birkaç şise bira ve votka aldığını, eve geçtiklerinde davalı ...'ın alkol almaya başladığını, bir müddet sonra alkolün etkisiyle uyuyakaldığını, müvekkili ...'in uyandırması üzerine sayıklamaya başladığını, müvekkili ...'e "..." diye hitap ederek onu öpmeye ve dokunmaya çalıştığını, müvekkili ...'i durdurmak için ittiğini ancak davalı ...'ın davranışlarına devam ettiğini, bulundukları odanın kapısı davalı ... tarafından önceden kilitlendiğinden müvekkilinin dışarıya çıkamadığını, davalının ısrarlı davranışı üzerine müvekkili ...'in kendini pencereden aşağı attığını, davalı ... hakkında çocuğa yönelik cinsel istismar, kişiyi cinsel amaçlı olarak hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli yaralama suçlarından açılan kamu davasında mahkumiyetine karar verildiğini, Adli Tıp Kurumu raporuna göre yaralanmasının müvekkili ...'nin yaşamını tehlikeye soktuğunu, davalı ...'ın anne ve babası olan diğer davalıların ise ev başkanı sıfatıyla sorumlu bulunduklarını ileri sürerek; davacı ...'in çalışma gücünün azalmasından ve ekonomik geleceğinin sarsılması nedeniyle şimdilik 1,00 TL maddi ile 80.000,00 TL manevi, diğer davacılardan ... için 15.000,00 TL ve Fatma için 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; ceza davasının bekletici mesele yapılması ve müvekkili ... yönünden açılan davanın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerektiğini, gözetim yükümlülüğünün ihlalinin söz konusu olmadığını, olay günü diğer müvekkillerinin oğulları ...'ı dershaneye gönderdiklerini, dershane tarafından derse gelmediğine ilişkin bilgi verilmediğini, manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu, maddi tazminata ilişkin olarak davalı ... tarafından 1.500,00 TL gönderildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı ... tarafından davacı ...'e uygulanan haksız fiil nedeniyle uğranılan zarardan davalıların kusurlu ve müteselsil sorumlu oldukları, davalı tanıklarından ...'in zarfın içinde paranın olup olmadığına dair net bilgi vermediği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 13.489,98 TL geçici iş görmezlik, 12.834,41 TL masraf ve tedavi giderleri, 534.941,80 TL sürekli iş görmezlik tazminatı olmak üzere toplam 561.266,19 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminatın, davacılar ... ve Fatma için 5.000,00'er TL manevi tazminatın haksız fiilin işlendiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacılar vekili; manevi tazminat isteminin tümden kabulüne karar verilmesi gerektiğini, manevi tazminat yönünden vekalet ücretinin hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalılar vekili; olayın oluşu itibariyle müvekkillerinin gözetim yükümlülüğünün ihlalinin söz konusu olmadığını, ev başkanı olarak tüm görev ve sorumluluklarını yerine getirdiklerini, etüd yapılacağından ...'ı dershaneye yolladıklarını, derse katılmadığına ilişkin dershaneden bilgi verilmediğini, deshanenin olay günü saat 16.00' da sona erdiğini, müvekkillerinin ise saat 17.00'de olaydan haberdar olduklarını, o gün için endişe edecek bir durumun olmadığını, müvekkillerinin oğullarının dershanede olduğunu düşündüklerini, bu nedenle üzerlerine düşen dikkat ve özeni gösterdiklerini, Adli Tıp Kurumu raporunu kabul etmediklerini, hesap bilirkişi raporunun afaki ve soyut değerlendirmeler içerdiğini, kusur raporunun ve davacı ...'in sağlık durumuna ilişkin kati raporun alınmadığını, müterafik kusur indiriminin az olduğunu, taraflar rızaları dahilinde buluştuğunu, müvekkilinin üzerine atılı suçları işlemediğini, davacının kanında bulunan alkol nedeniyle olayın yaşandığını, bu nedenle tazminata karar verilmemesi ya da indirim yapılması gerektiğini, 1.500 TL davacılara yardımda bulunduklarının tanık beyanı ile ispat edildiğini, manevi tazminatın fahiş olduğunu, davacı ...'in öğretmenlik bölümünden mezun olduğunu, bir firmada aktif çalıştığını, davacının SGK hizmet döküm belgeleri celp edilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile sürekli iş göremezlik tazminatına karar verilmesinin yerinde olmadığını savunarak, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporunun, olay tarihinde yürürlükte olan çalışma gücü ve meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespit işlemleri yönetmeliğine göre düzenlendiği, ihtiyari dava arkadaşı olan davacıların açtığı davalar birbirinden bağımsız olduğundan lehlerine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği, davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarlarının olaya ve hakkaniyete uygun düştüğü, davalı ...'ın, davacı ...'e karşı olası kastla yaralama ve cinsel istismar suçlarını işlediği sabit görülerek mahkumiyetine karar verildiği, diğer davalıların ev başkanı olarak oluşan zarardan kusursuz olarak sorumlu bulundukları, davacı tarafından ispatın gerekmediği, davalıların ise sorumluluktan kurtulmaya yönelik, alışılmış şekilde, durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle çocuğu gözetim altında bulundurdukları, dikkat ve özen göstermeleri halinde dahi zararın meydana gelmesini engelleyemeyeceklerini ispat edemedikleri, ceza kararında haksız tahrik indirimi yapılmadığından Mahkemece kusur raporu alınmaması ve davalı ...'ın tam kusurlu sayılmasının yerinde olduğu, olay öncesinde davacı ... ile davalı ...'ın anlaşarak birlikte içki aldıkları ve davalı ...'ın halasının boş olan evine gittikleri, birlikte fazla miktarda alkol aldıktan sonra olayın gerçekleştiği anlaşılmakla davacı ...'in eyleminin etkisi gözetilerek maddi zarardan %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılması gerektiği, davacı ...'in olay tarihinde öğrenci olup herhangi bir işte çalışmadığından geçici iş göremezlik tazminatına hükmedilmesinin hatalı olduğu, sürekli iş göremezlik tazminatının ve tedavi giderlerinin davacı ...'e verilmesi gerekirken infazda tereddüt oluşturacak şekilde davacılara verildiği gerekçesiyle; taraf vekillerinin istinaf istemlerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne; 534.941,80 TL sürekli iş görmezlik tazminatı ve 12.834,41 TL tedavi gideri masraf toplamı 547.776,21 TL'den %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılarak 438.220,97 TL maddi tazminatın haksız fiilin gerçekleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'e verilmesine, davacı ...'in geçici iş göremezlik tazminatı talebinin reddine, davacılar ... ve Fatma lehlerine ayrı ayrı 5.000,00'er TL, davacı ... lehine 15.000,00 TL olmak üzere toplam 25.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili; istinaf sebeplerini tekrar etmiş, ayrıca Adli Tıp Kurumu raporunda belirtilen kesin iş göremezlik süresi, başka birisinin yardımına gereksinim duyduğu süre ve meslekte kazanma gücü kaybı oranının az mütalaa edildiğini, davacı ... için hesaplanan maddi tazminattan %20 si oranında indirim kararının haksız olduğunu, birlikte alkol alınması, olayın meydana gelmesinde hiçbir kusuru bulunmayan mağdur açısından bir kusur olmadığı gibi olaya haksız ve kasıtlı fiili sebebi ile sebebiyet veren kişi açısından bir hafifletici sebep olmaması gerektiğini, mağdurun günlük yaşamda özgür hareket edebilmesinin gayri ahlaki ve gayri hukuki bir şekilde sınırlandırılması veya kısıtlanması olduğunu, davacı ...'in geçici iş göremezlik tazminat talebinin reddine dair kararının kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; Bölge Adliye Mahkemesi kararının kısmen bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalılar vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı küçüğün haksız eylemi nedeniyle uğranılan zararın, haksız eylem hükümlerine göre davalı küçük ile ev başkanı olan davalı anne ve babadan tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 369 uncu maddesi,

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56 ncı maddesi

3. Değerlendirme

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalılar vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2. Hükme esas olan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 20.06.2019 tarihli raporunda; davacı ...'in maruz kaldığı kazaya bağlı yaralanması nedeniyle iyileşme süresinin olay tarihinden itibaren 18 aya kadar uzayabileceği, kesin iş göremezlik süresinin kişinin tedavi ve takibini yapan hekimler tarafından düzenlenmiş istirahat veya çalışabilir raporu ile belirlenebileceği hususunun belirtildiği, tarafların bilirkişi raporuna itiraz ettiği, hesap raporunun Adli Tıp Kurumu raporunda belirtilen tespitlere göre hazırlandığı anlaşılmakla, davacı ...'in kesin iş göremezlik süresi belirlenmeksizin hazırlanan rapora esas alınarak karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

3. Bundan ayrı, Bölge Adliye Mahkemesince; yukarıda belirtilen gerekçeyle, davacı ...'in takdiren %20 oranında müterafik kusurlu olduğu kabul edilerek maddi tazminat miktarında indirim yapılmış ise de; olayın oluş biçimi, ceza mahkemesince yapılan yargılamada saptanan maddi vakalar birlikte değerlendirildiğinde, davalı ...'ın olayın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğu anlaşılmakla, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacılar vekilinin sair, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371 inci maddesi uyarınca davacılar yararına BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine,Peşin alınan temyiz karar harcının ise istek halinde temyiz eden davacılara iadesine,Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/24, Karar No: 2006/20, Tarih: 14.02.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/7-24 E., 2006/20 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/7-24 E., 2006/20 K.**

**- HIRSIZLIK SUÇUNU İŞLEYEN SANIKLARIN HUKUKİ DURUMLARINA İLİŞKİN

- TEFHİM TARİHİ VE İSTEM İLE ALAKALI KURALLARIN ÖNEMLE DİKKAT EDİLMESİNE DAİR

- TEMYİZ SÜRECİ İÇİN İZLENMESİ GEREKEN USUL ŞARTLARI**- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 6 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 494 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 522 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 2253 S. ÇOCUK MAHKEMELERİNİN KURULUŞU, GÖREV VE YARGILA... [ Madde 12 ]

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanıklar R…

…. Eliş, M…

…. Aydın ve İ Bor'un, TCY.nın 494/4-son, 522, 59, 2253 sayılı Yasanın 12 ve 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca sonuçta 474.500.000 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmalarına, bu cezalarının 2253 sayılı Yasanın 38. maddesi uyarınca ertelenmesine; sanık Ş…

…. Göktaş'ın ise TCY.nın 491/4-son, 522, 55/3, 59 ve 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca 631.085.000 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına, bu cezasının 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine ilişkin Kızıltepe Sulh Ceza Mahkemesince 20.01.2004 gün ve 359-6 sayı ile verilen kararın üst Mardin C.Başsavcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 29.11.2005 gün ve 2786-20770 sayı ile;

"Yasal süresi içinde hükmü temyiz etmemiş bulunan Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine" karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 20.01.2006 gün ve 99110 sayı ile;

"Üst Cumhuriyet Savcısının, temyiz tarihinde yürürlükte bulunan 825 sayılı Kanun uyarınca yasal bir aylık süre içerisinde, 20.02.2004 havale tarihli temyiz süresinin saklı tutulması isteği ile ilgili dilekçe dosya içerisinde bulunmaktadır.

Ayrıca gerekçeli temyiz dilekçesi 02.04.2004 tarihinde dosyaya ibraz edilmiş bulunmaktadır." görüşüyle itiraz yoluna başvurarak Özel Daire kararının kaldırılmasına ve Mardin Üst Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz isteğinin esastan incelenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıkların hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilen somut olayda Özel Daire ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlık, üst C.savcısının temyizinin yasal süresinde olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Uyuşmazlık konusunda sağlıklı bir hukuki çözüme ulaşılabilmesi bakımından, C.savcıları yönünden öngörülen temyiz sürelerine ilişkin yasal düzenlemeleri incelediğimizde;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıkların hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilen somut olayda Özel Daire ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlık, üst C.savcısının temyizinin yasal süresinde olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Uyuşmazlık konusunda sağlıklı bir hukuki çözüme ulaşılabilmesi bakımından, C.savcıları yönünden öngörülen temyiz sürelerine ilişkin yasal düzenlemeleri incelediğimizde;

1 Temmuz 1926 tarihinde yürürlüğe giren Ceza Kanununun Mevkii Mer'iyete Vaz'ına Müteallik 825 sayılı Kanunun 28. maddesi ile değiştirilen, 469 sayılı Mehakimi Şer'iyenin İlgasına ve Mehakim Teşkilatına Ait Ahkamı Muaddil Kanunun 5. maddesinde, ağır ceza C.savcılarının, ağır ceza mahkemesinin yargı çevresindeki asliye ve sulh mahkemelerinden verilen kararlar aleyhine otuz gün içinde itiraz ve temyiz yetkisini haiz olacakları belirtilmiştir.

20.4.1929 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak dört ay sonra yürürlüğe giren 1412 sayılı CYUY.nın 310. maddesinin 1. fıkrasında, temyiz talebinin hükmün tefhiminden bir hafta içinde yapılacağı, 3. fıkrasında ise, sulh mahkemelerinin temyizi mümkün kararlarının yargı çevresi içinde bulundukları asliye veya ağır ceza mahkemeleri nezdindeki C.savcıları tarafından tefhim tarihinden itibaren bir ay içinde temyiz edilebileceği öngörülmüştür.

Bu yasal düzenlemelerden de görüleceği üzere, üst C.savcılarının yargı çevrelerindeki ilçe asliye ve sulh ceza mahkemeleri kararlarına karşı temyiz süreleri tefhimden itibaren 30 gündür. O yer C.savcılarının, asliye ve ağır ceza mahkemeleri kararlarına karşı temyiz süreleri tefhimden itibaren bir hafta, sulh ceza mahkemeleri kararlarına karşı ise bir aydır.

Somut olayda Yerel Mahkemece sanıklar haklarında 20.01.2004 tarihinde hüküm verilmiş ve üst C.savcısı bu karara karşı 20.02.2004 havale tarihli dilekçe ile temyiz başvurunda bulunmuştur. Üst C.savcısının temyiz süresi 19.02.2004 tarihinde dolmuş olup, 20.02.2004 tarihli temyiz başvurusunun süresinden sonra yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla Özel Dairece temyiz isteminin reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun olduğundan, Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 14.02.2006 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2362, Karar No: 2009/1906, Tarih: 02.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/2362 E.  ,  2009/1906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, evliliğin tespiti istemine ilişkindir. Türk Medeni Yasasının 134. maddesi kapsamında bulunan uyuşmazlığın Türk Medeni Yasasının 2. kitabında yer aldığı ve aile hukukunu ilgilendirdiği anlaşılmıştır.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 2.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 2.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 02.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.