muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/29540, Karar No: 2014/25183, Tarih: 10.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29540 E.  ,  2014/25183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/299369

Mahkemesi : Şenkaya (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 27/03/2013

Numarası : 2007/130 - 2013/64

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın müteahhiti olduğu Paşalı Sağlık Ocağı İnşaatında çalışan katılanın, inşaatın 2. katında perde demiri döşeme işi sırasında elindeki demir çubuğu inşaatın yaklaşık 2,5 mt. uzaklığında bulunan yüksek gerilim hattı kablolarına temas ettirmesi sonucunda elektrik akımına kapıldığı ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı ve işveren olan sanığın güvenlik önlemlerini almaması nedeniyle asli kusurlu olduğu somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu ve katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliği gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi,

2-Katılanın, meydana gelen olayda sol bacağının diz altından ampute olduğunu ve protez bacak kullandığını beyan etmesi ve Erzurum Numune Hastanesi Başhekimliğinin 1088 sayılı raporunda hastanın ayak bileği ve bacaktaki defekt alanlarında düzelme olmaması üzerine daha ileri bir merkeze sevk edilmek üzere taburcu edildiğinin belirtilmesi karşısında, katılanın yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin zayıflamasına veya yitirilmesine neden olup olmadığı yönünden kesin raporu alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine eksik inceleme ile hüküm tesisi;

3-Mahkemece sanık hakkında temel ceza olarak doğrudan adli para cezası seçilmesine rağmen, adli para cezasının hesaplanması sırasında TCK'nın 50/1-a maddesine atıf yapılması;

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8286, Karar No: 2021/10315, Tarih: 13.10.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/8286 E.  ,  2021/10315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : 2/B Alanına Çıkarma Ve Kullanıcı Şerhi Verme Talebi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacılar vekili tarafından Bursa Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... ve arkadaşları, Bursa İli ... İlçesi Çamlıca Mahallesi Söğütlükçü Mevkiinde bulunan ve tapuda orman vasfıyla Hazine adına kayıtlı olan 853 ve 854 parsel sayılı taşınmazların, 2/B uygulaması ile orman dışına çıkarılmadığını, ancak taşınmazların tarım arazisi olduğunu belirterek, 853 ve 854 parsel sayılı taşınmazların 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılmasına, kullanıcı olarak murislerinin adının yazılmasına karar verilmesi istemiyle dava açmışlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; idarenin, yapmadığı bir tasarrufu dava yoluyla yapmaya zorlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş ve işbu karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 23,40 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 13.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4416, Karar No: 2012/17403, Tarih: 17.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/4416 E.  ,  2012/17403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kuşadası İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu ve alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlunun temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Alacaklının temyiz itirazlaının incelenmesinde ise;

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Ayrıca, 5779 Sayılı İl Özel İdarelerine Ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; " ... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onanmış ve onaylayan yasada; "...Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onanmış ve onaylayan yasada; "...Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Somut olayda haciz konulan borçlu belediyenin banka hesaplarında vergi, resim ve harç gelirleri olduğu gibi haczi kabil paraların da bulunduğu görülmektedir. Haczedilen hesap bu hali ile havuz hesabı niteliğindedir. Hesabın sürekli işlem görüyor olması ve sürekli yatan ve çekilen paraların bulunması karşısında kalan bakiyenin vergi, resim ve harç gelirinden mi, yoksa haczi kabil paralardan mı oluştuğunun belirlenmesine imkan yoktur. Bu şekilde haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkanını kendisi kaldırmıştır. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaplardaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

O halde mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13486, Karar No: 2014/20975, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/13486 E.  ,  2014/20975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 25. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2014

NUMARASI : 2013/481-2014/119

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5716, Karar No: 2020/2189, Tarih: 06.10.2020

**1. Ceza Dairesi         2018/5716 E.  ,  2020/2189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Töre saiki ile öldürme, birden fazla kişiyle cebir tehdit kullanarak alıkoyma, suçu bildirmeme, 6136 sayılı yasaya aykırılık.

HÜKÜM : ... hakkında;

1-TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle TCK'nin 82/1-a-d-k, 29, 62/1, 53/1-2-3, 63.maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası.

2-TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle TCK'nin 82/1-a-k, 29, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası.

3-TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle TCK'nin 109/2, 3-a-b, 29, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası. (iki kez) ... hakkında;

1-TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle TCK'nin 82/1-a-d-k, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

2-TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle TCK'nin 82/1-a-k, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

3-TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle TCK'nin 109/2, 3-a-b, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası. (iki kez)

4-6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nin 62/1, 52/2, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası. ... hakkında;

1-TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle TCK'nin 82/1-a-d-k, 62/1, 53/1-2-3, 63 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

2-TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle TCK'nin 82/1-a-k, 62/1, 53/1-2-3, 63 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

3-TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle TCK'nin 109/2, 3-a-b, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası. (iki kez) ... ve ... hakkında;

1-Birden fazla kişiyle cebir tehdit kullanarak alıkoymak suçundan beraat

2-TCK'nin 278/1, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gerekçeli kararın, yokluğunda karar verilen Aile,Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı’na 06.04.2018 tarihinde tebliğ edildiği, müşteki vekilinin yasal bir haftalık süreden sonra 16.04.2018 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, müşteki Aile,Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2-TCK'nin 278/1, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gerekçeli kararın, yokluğunda karar verilen Aile,Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı’na 06.04.2018 tarihinde tebliğ edildiği, müşteki vekilinin yasal bir haftalık süreden sonra 16.04.2018 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, müşteki Aile,Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ...,... ve ...’ın maktuller ... ve ...’a yönelik nitelikli kasten öldürme eylemlerinin, maktullere yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma,sanık ...’ın 6136 sayılı Yasaya muhalefet, sanıklar ... ile ...’un suçu bildirmeme suçlarının sübutları kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin edilmiş, takdire ve bozma nedeni saklı olarak tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına, suçu bildirmeme suçundan beraat kararları verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin sübuta, sanıklar ... ve ... müdafilerinin bir nedene dayanmayan,sanık ... müdafinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede suç niteliğine, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1-) Sanıklar ... ve ...’ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma,sanık ...’ın 6136 sayılı Yasaya muhalefet ile sanıklar ... ile ...’un suçu bildirmeme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde; hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2-) Sanıklar ...,... ve ...’ın maktuller ... ve ...’a yönelik nitelikli kasten öldürme eylemlerinden ve sanık ...’ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde ise;

a-Oluşa ve dosya kapsamında göre; maktul ... ...’ın sanık ... ile evli olduğu halde, eşini ve çocuğunu terk ederek maktul ... ile birlikte kaçması ve evlilik dışı ilişki yaşaması, maktul ... eşi, eşinin kardeşi ve öz kardeşi olan sanıkların bu sebebe bağlı olarak eylemlerini gerçekleştirdiklerinin anlaşılmasına göre; sanıkların töre saikiyle hareket etmemiş olmasına rağmen yazılı şekilde TCK’nin 82/1-k maddesi ile uygulama yapılması,

b-Maktullerden sanık ...’a yönelen ve haksız hareket teşkil eden eylemin ulaştığı boyut da gözetilerek, maktul ... ...’ın kardeşi olan sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından uygulama yapılırken, TCK’nin 29. maddesi uyarınca indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,