muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2162, Karar No: 2024/8667, Tarih: 18.12.2024

3.Dosya içeriğine göre, olay günü sanığın aralarında alacak verecek meselesinden dolayı husumet bulunan katılanın bulunduğu yere giderek aşağı inmesini istediği, katılan aşağıya iner inemez yanında bulunan 12 numara fişek atan av tüfeği ile yakın mesafeden katılanın bacaklarını hedef alarak 3 el ateş ettiği, açılan ateşler sonucu Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 18.01.2023 tarihli raporuna göre, katılanın sağ patella dış yan bölgesinde bulunan şevrotin yaralanmasının hayati tehlike oluşturarak, popliteal arter yaralanmasına neden olduğu, sağ femur ve tibiada kırıkların hayat fonksiyonlarına etksinin ağır (6) derece olduğu, diğer sağ patella medialinde ve sağ diz bölgesinde bulunan yaralanmalarının hayati tehlike oluşturmadığı, katılandaki sağ popliteal arter grefti ve sağ fibular sinir hasarına neden olan yaralanmasının organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu, sanığın 4. kez ateş etmek için tüfeği katılanın yüzüne doğrulttuğu sırada katılanın "yapma, çoluğum çocuğum var" demesi üzerine sanığın eylemine son vererek olay yerinden uzaklaştığı, katılanın arkadaşları ve eşi tarafından hastaneye götürüldüğü somut olayda kullanılan silahın etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi ve meydana gelen yaranın niteliği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, sanığın neticenin meydana gelmesini önlemek için ciddi bir çaba içerisinde olduğu ya da içinde bulunduğu koşullarda bütün olanaklarını seferber ettiği anlamına geldiğinden söz edilebilmesinin mümkün olmadığı, katılanın yarasına müdahale etmek, kan kaybını durdurmaya yönelik çaba harcamak, katılanı yakında bulunan sağlık kurumuna götürmek gibi en temel ve basit, hiçbir davranış ve gayret sergilemediği ölüm sonucunun gerçekleştiği düşüncesiyle eylemine devam etmeyip olay yerini araçla terk ettiği, bu itibarla gönüllü vazgeçme şartlarının gerçekleşmediği gözetilmeden, sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle katılan vekilinin, temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 07.12.2023 tarihli ve 2023/3046 Esas, 2023/3599 Karar sayılı kararının, suç vasfı yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Üye ... ve Üye ...'ün hükmün onanması gerektiği yönündeki karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2024 tarihinde karar verildi.

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

İncelenen davada hukuki uyuşmazlık konusu olan husus sanık hakkında TCK 36. maddenin koşullarının mevcut olup olmadığı yolundadır.

Mevcut davada sanık ile katılan arasında alacak meselesinden bir husumet bulunduğu katılanın sanığa olay günü hakaret ederek mesaj yollaması üzerine sanığın katılanın yanına gittiği katılanı görünce de bacak bölümüne ateş ettiği katılanın hayati tehlike geçirecek vücudunda ağır kırık olacak ve organ işlev zayıflaması mevcut olacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

Açılan dava TCK 81. maddeye yönelik olup TCK 36. madde uyarınca eylem yaralama olarak vasıf kazanmıştır.

Sanık katılan ile telefondaki tartışma sonrası ilk karşılaştığında av tüfeği ile katılanın bel altı bölgesine üç kez ateş etmiştir. Tam katılanın yanına yaklaşıp tüfeğini dördüncü kez katılana ateşlemek üzereyken katılanın "yapma benim çocuklarım var" demesi üzerine eylemine kendiliğinden son vermiş ve olay yerinden ayrılmıştır.

Katılan 01.06.2020 tarihinde ilk beyanında olayı anlatırken "... ben yine bacağımdan vuruldum ...'den kaçmaya çalışırken tekrar ateş etti, bu sefer sol kalça tarafımı sıyırdı ve yere düştü ... elindeki pompalı tüfekle yere düştüğüm yere gelerek tüfeğini tekrar doldurdu o sırada yüzüme doğrulttuğu tüfeği tutarak yapma çoluğum çocuğum var dedim, bundan sonra ... bırakarak gitti" şeklinde olayı açıklamıştır. TCK 36. maddeye göre bu eylem şekli failin icra hareketlerinden yani öldürmeye yönelen eyleminden kendi rızası ile gönüllü olarak vazgeçtiğini açıkça göstermektedir. Engel bir hal yok iken ve elverişli vasıtalarda eylemine devam edebilecek iken suçun tamamlanmasını kendi rızası ile inisiyatif alıp engellemiştir.

Olayın oluş şekline göre bu hali ile sanık hakkında TCK 36. madde uyarınca yaralama vasfı ile değerlendirme yapılarak esastan ret kararı verilmesi gerekir iken TCK 36. maddenin koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile eylemin TCK 81-35 madde uyarınca tanımlanmasına dayalı bozma yolunda görüş bildiren sayın çoğunluğa iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2007/3194, Karar No: 2010/3148, Tarih: 15.03.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/3194 E.  ,  2010/3148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : ...: 5237 S. TCK. nun 204/1, 43/1, 62/1, 53/1-a, b, c, d, e, , 53/2. maddeleri gereği 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair.,

...: 5237 S. TCK. nun 204/1, 43/1, 62/1, 53/1-a, b, c, d, e, , 53/2. maddeleri gereği 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.03.2008 gün ve 7/56 Sayılı Kararında açıklandığı üzere, kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar olmayan sanık ...’e, yokluğunda verilen gerekçeli karar tebliğ edilerek, belgesi ile verilmesi halinde sanığa ait temyiz dilekçesinin de eklenmesinden sonra dosyanın iadesinin temini amacıyla Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23160, Karar No: 2023/1601, Tarih: 13.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/23160 E.  ,  2023/1601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/671 Değişik İş, 2021/671 Karar

SAYISI : 2021/İHK-26596

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kabulü - İtirazın Reddi

SAYISI : K-2021/45252

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 03.02.2018 tarihinde davalıya trafik sigortalı aracın, davacının sürücüsü olduğu araçla karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucunda davacının yaralanarak ortopedi arızası nedeniyle %12 oranında ve beyin sinir cerrahisi sistemi nedeniyle %60 oranında malul kaldığını, davalıya yapılan başvuruya cevap verilmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 20.05.2021 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 255.368,56 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sunulan maluliyet raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, raporun Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olmayıp başvurunun usulden reddi gerektiğini, kusur durumunun netleştirilmesi için rapor alınması gerektiğini, davacının tedavi evraklarının temini ile Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre sakatlık oranının tespiti gerektiğini, TRH 2010 Yaşam Tablosu-1.8 teknik faizin esas alınmasını, faiz isteminin yerinde olmadığını, aksi halde yasal faize hükmedilebileceğini, vekalet ücretinin tarifeye göre hesaplanan ücretin beşte biri oranında olabileceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Davacının sunduğu %60 oranlı maluliyet raporu Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olup hükme esas alındığı, davacı sürücünün %75 oranında karşı araç sürücüsünün %25 oranında kusurlu olduğu, davalının hesap raporuna karşı herhangi bir beyanda bulunmadığı, yasal faize hükmedildiği" gerekçesiyle davanın kabulü ile 255.368,56 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 01.12.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; maluliyet raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığı, başvurunun usulden reddi gerektiği, kusur tespitinin hatalı olduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu-1.8 teknik faizin hesaplamada kullanılması gerektiği, geçici iş göremezlik zararından müvekkilinin sorumlu olmadığı, tedavi ve bakıcı giderinden SGK'nın sorumlu olduğu, tam vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "....Maluliyet raporunun rapor vermeye yetkili kuruluştan alındığı, sekiz uzman tarafından hazırlandığı, tıbbi evrakların incelenmesi ve davacının bizzat muayenesi ile hazırlandığı, hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmadığı, TRH 2010 Yaşam Tablosu-1.8 teknik faiz esas alınarak hesap yapılması için ek rapor alınmasına ve davalı tarafından 2 iş günü içinde ücretin yatırılmasına karar verilmesine karşın davalının ara kararı gereğini yerine getirmemesi nedeniyle bu yöne ilişkin itirazın reddine karar verildiği, hakem heyetince sadece sürekli iş göremezlik tazminatına hükmedilmesi nedeniyle davalının geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı giderine ilişkin itirazının yerinde olmadığı, hakem heyetince alınan kusur raporunun hükme esas alınması ve tam vekalet ücretine hükmedilmesinin yerinde olduğu" gerekçesiyle davalının itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kaza tarihinde yürürlükte bulunan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre maluliyet raporu alınması gerektiğini, TRH 2010 Yaşam Tablosu-1.8 teknik faize hesap yapılmasını, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri taleplerinin teminat dışında olduğunu, ayrıca geçici bakıcı giderinden %50 oranında indirim yapılması gerektiğini ileri sürerek ... kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, özellikle hükme esas alınan hesap raporunda TRH 2010 Yaşam Tablosu-progresif rant yöntemine göre tazminatın hesaplanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, karara bağlanan tazminat sürekli iş göremezlik zararına ilişkin olup davalının geçici bakıcı gideri ve geçici iş göremezlik zararına ilişkin temyizinin konusunun olmamasına, hükmedilen vekalet ücretinin temyiz istemine konu edilmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından varsa geçici iş göremezlik süresi ile sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastanelerin adli tıp anabilim dalı başkanlıkları ve benzeri kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre sağlık kurulu raporu alınmalıdır

11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 ilâ 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 ilâ 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 ilâ 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik ve 20.02.2019 tarihinden sonra ise Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik yürürlükte olduğundan kaza tarihinde geçerli mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu düzenlenmelidir. Eldeki davada kaza, 03.02.2018 tarihinde meydana gelmiştir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince; davacı tarafından kararın temyiz edilmediği de önüne alındığında davalının usuli kazanılmış hakları gözetilerek davacının kazaya ilişkin tüm tedavi evrakı eklenip (eksik varsa temini ile) dosyada bulunan sağlık kurulu raporları da irdelenmek ve gerekiyorsa davacı bizzat muayene edilmek suretiyle kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde yukarıda açıklandığı üzere yetkili sağlık kurulundan rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8903, Karar No: 2014/21728, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/8903 E.  ,  2014/21728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2014

NUMARASI : 2013/328-2014/57

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.