muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2007, Karar No: 2012/4734, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/2007 E.  ,  2012/4734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeni ile tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece şartları oluşmayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının 21.11.2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracısı olduğu yerin kira parasını ödemediği için temerrüte düştüğünü, bunun üzerine 2011 yılı Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran ve Temmuz ayları kira parasını ödemesi için noter ihtarı gönderildiğini, ödeme yapılmadığından ... 5.İcra Müdürlüğü aracılığı ile icra takibi yapıldığını, ödeme emrinin BK 260.maddesine uygun olarak düzenlenip gönderildiğini, ikinci ihtarın 07.07.2011 tarihinde tebliğ edildiğini, temerrüt oluştuğundan temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı duruşmalara katılmamış ve bir beyanda bulunmamıştır. Mahkeme, davanın iki haklı ihtar nedeni ile tahliye istemi olduğunu, noter ihtarı ile 2011 yılı Şubat, Mart ve Nisan ayları 900-TL kira bedeli talep edildiğini, ... 5.İcra Müdürlüğünden yapılan 2011/857 esas sayılı icra takibi ile 1.200-TL kira parası talep edildiğini, 21.11.2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin 19.maddesinde 1 ay kirası ödenmediğinde muacceliyet koşulu bulunması nedeni ile tüm dönem kira parasının istenebilir hale geldiği, bu nedenle bölünerek iki haklı ihtara konu edilemeyeceğini, dava hakkına ilişkin olan bu hususun resen gözönüne alınması gerektiğini, akdin hitamının 21.11.2011 tarihi olmasına rağmen davanın 19.07.2011 tarihinde açıldığını, davanın dava şartı yokluğu yanında süre nedeni ile de reddi gerektiğini, iki haklı ihtarın koşulları da oluşmadığından davanın reddine karar vermiştir.

Borçlar Kanununun 260.maddesi hükmü uyarınca, temerrüt nedeniyle açılacak tahliye davasının kural olarak, kiralayan tarafından açılması gerekir. Kiralayanlar birden fazla ise, aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan, ihtarnameyi birlikte göndermeleri ve yine davayı da birlikte açmaları zorunludur. Kiralayan durumunda olmayan malik veya kiralananı sonradan iktisap eden yeni malikin önceden kiracıya ihbar göndererek, kira paralarının kendisine ödenmesini istemesi bu ihbarın sonuçsuz kalması halinde, yasal içerikli ihtarname tebliğ ettirmek suretiyle dava açması gerekir. Dava hakkına ilişkin bu husus mahkemece kendiliğinden gözönünde bulundurulmalıdır.

Olayımıza gelince; davada dayanılan ve hükme esas alınan, 21.11.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık

Olayımıza gelince; davada dayanılan ve hükme esas alınan, 21.11.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık

bulunmamaktadır. Davacı, dava konusu kiralananın maliki olduğunu, kiralananın eşi ... tarafından kiraya verildiğini, malik sıfatı ile bu davayı açtığını bildirerek ... 4.Noterliğinden 19.04.2011 keşide tarihli ihtarname ile 2011 yılı Şubat, Mart ve Nisan ayları kira parasının aylık 300-TL üzerinden 900-TL olarak kendisine ödenmesini ihtar etmiştir. Ödeme yapılmaması üzerine, ... 5.İcra Müdürlüğü’nün 2011/857 sayılı icra takip dosyası ile, 31.05.2011 tarihinde davalı borçlu hakkında tahliye istemli olarak başlattığı icra takibi ile, 2011 yılı Şubat, Mart, Nisan ve Mayıs ayları aylık 300-TL üzerinden toplam 4 aylık 1.200-TL kira parasının tahsilini istemiştir. Bu durumda, davacının malik sıfatıyla kiracı hakkında BK'nun 260.maddesi gereğince temerrüt nedeni ile tahliye davası açmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Mahkemece uyuşmazlığın Borçlar Kanununun 260. maddesi uyarınca çözümlenmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile davanın 6570 sayılı yasanın 7/e maddesi gereğince açılan iki haklı ihtar nedeni ile tahliye davası olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2009, Karar No: 2015/2540, Tarih: 11.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/2009 E.  ,  2015/2540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul Anadolu 15.Asliye (kapatılan Kartal 4.Asliye) Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 29.12.2011 gün ve 2010/732 E.-2011/591 K. sayılı kararın incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 5.Hukuk Dairesinin 18.06.2012 gün ve 2012/7552 E.-2012/13151 K. sayılı ilamı ile;

(...Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davacıların, dava konusu taşınmazlarla ilgili satış vaadi sözleşmesi nedeniyle tescil davası açtıkları ve bu davanın halen Kartal 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/501 esas sayılı dosyasında devam ettiği anlaşıldığından, bu davanın neticesi beklenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDENLER: Davacılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, dava konusu İstanbul İli Sancaktepe İlçesi Samandıra Beldesi 12 ada 1338, 1341, 1406, 1408, 1550 parsel sayılı taşınmazların 24/3720 payının Kartal 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 1988/255 E,-1988/1106 K sayılı kesinleşmiş ilamı gereğince müvekkillerinin murisi Sait Aktaş adına tesciline karar verildiğini, ancak bu taşınmazlara davalı idareler tarafından yol yapılmak suretiyle el atıldığını ve taşınmazların tapuda yol vasfı ile tescilli olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 35.948.00 TL'nin davalı ...'ndan; 15.524.00 TL'nin ise davalı ...'nden tahsilini istemiş ise de; yargılama sırasında dava konusu taşınmazların söz konusu ilamda yer almadığının anlaşıldığını, bu nedenle İstanbul Anadolu (kapatılan Kartal)1.Asliye Hukuk Mahkemesinde kayden malik Mustafa Ak payının iptali ile müvekkilleri adına tescili için 2011/501 E. sayılı davayı açtıklarını bildirerek, bu davanın bekletici mesele yapılmasını istemiştir.

Davalı ... vekili; davacıların uzlaşma talebinde bulunmadan davayı açtıklarını, taşınmazların müvekkil belediyenin sorumluluğunda olup olmadığının araştırılmasının gerektiğini, talep edilen bedelin çok yüksek olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; davacıların uzlaşma talebinde bulunmadan davayı açtıklarını, taşınmazların müvekkil belediyenin sorumluluğunda olup olmadığının araştırılmasının gerektiğini, talep edilen bedelin çok yüksek olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili ise; dava konusu taşınmazlar üzerinde kalan yolların, ... ile imzalanan 08.11.2004 tarihli potokol uyarınca Büyükşehir Belediyesi ağına alındığını ve protokol gereği devredilen kısımlarla ilgili olarak ... ile 3.kişiler arasındaki ihtilafların ve davaların muhatabının ... olması gerektiğini, ayrıca dava konusu taşınmazların fiili durumunun tespit edilmesinin zorunlu olduğunu ifade etmiştir.

Mahkemece davanın dayanağının, Kartal 1. Noterliğinin 17/12/1974 tarih 31666 yevmiyeli satış vaadi sözleşmesi ve Kartal 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 1988/255-1106 sayılı ilamının olduğu, dava konusu taşınmazlara ilişkin tescil hükmünün yer almadığı ve bu parsellerde kayden malik Mustafa Ak payının iptali ile, davacılar adına tescili için Kartal 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/501 esas sayılı dosyası ile tescil davası açıldığı, açılan bu davanın nasıl sonuçlanacağının belli olmadığı, davanın açıldığı tarihte davacıların malik olmadıkları ve aktif dava ehliyetine sahip bulunmadıkları, taraf ve dava ehliyetinin HMK'nın 114/d maddesi gereğince bir dava şartı olduğu, HMK'nın 115/1 maddesi gereğince davanın her aşamasında re’sen dikkate alınmasının gerektiği, davanın sonuçlanmasından sonra tekrar dava açılmasının da mümkün olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekilinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece, yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, neticesinin beklenilmesi istenilen Kartal 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/501 Esas sayılı dosyasının, satış vaadi sözleşmesine dayalı açılan tescile ilişkin mülkiyet davası olduğu, davanın halen derdest bulunduğu, kaldı ki davanın nasıl sonuçlanacağının henüz belli olmadığı, davanın açıldığı tarihte davacıların malik olmadığı ve davacı yanın aktif dava ehliyetinin bulunmadığı, dolayısıyla dava şartının oluşmadığı, bu nedenle HMK'nın 114/d maddesi gereğince davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiği, ayrıca her davanın açıldığı tarihteki hal ve şartlara göre incelenip sonuçlandırılmasının zorunlu olduğu gerekçesiyle önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararını davacılar vekili temyiz etmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, dava konusu taşınmazlarla ilgili davacılar tarafından açıldığı belirtilen Kartal 1. Noterliğinin 17/12/1974 tarih 31666 yevmiyeli satış vaadi sözleşmesine dayalı ve mülkiyet hakkına yönelik tescil davasının sonucunun beklenmesinin gerekip gerekmediği; buradan varılacak sonuca göre de davacıların dava tarihi itibariyle aktif dava ehliyetlerinin bulunmadığı gerekçesine dayanılarak verilen davanın reddi kararının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda; davacılar vekili, dava konusu edilen 1338, 1341, 1406, 1408, 1550 parsel sayılı taşınmazların Kartal 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 1988/255 E.-1988/1106 K. sayılı kesinleşmiş ilamı gereğince müvekkillerinin murisi Sait Aktaş adına tesciline karar verildiğini ileri sürerek dava açmış ise de; yargılama sırasında dava konusu taşınmazların söz konusu ilamda yer almadığının anlaşıldığını, bu nedenle İstanbul Anadolu (kapatılan Kartal)1.Asliye Hukuk Mahkemesinde kayden malik Mustafa Ak payının iptali ile müvekkilleri adına tescili için 2011/501 E. sayılı davayı açtıklarını bildirerek, bu davanın bekletici mesele yapılmasını istemiştir.

Ne var ki davacılar dava tarihi itibariyle dava konusu taşınmazların maliki olmadıkları gibi, satış vaadine dayalı açılan dava da derdesttir. Her dava açıldığı tarihteki hal ve şartlara göre incelenip sonuçlandırılır. Davacıların açılan dava sonucu mülkiyet hakkını elde etmeleri halinde kamulaştırmasız el atma nedeniyle taşınmazların bedelinin tahsili için dava açmalarına engel bir durum da bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca davacıların, dava tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın maliki olmadıkları anlaşılmakla aktif taraf sıfatı bulunmadığından ve bu durumun mahkemece re’sen gözetilmesi gerektiğinden davanın reddine dair verilen yerel mahkeme kararı yerindedir.

Hukuk Genel Kurulu görüşmeleri sırasında bir kısım üyeler tarafından davacıların dava konusu taşınmazlarla ilgili olarak taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil davası açtıkları, açılan davanın sonuçlanmasının beklenmesi gerektiği savunulmuşsa da yukarıda açıklanan gerekçelerle bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

Açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin direnme kararı onanmalıdır.

S O N U Ç : Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, yukarıda açıklanan nedenlerle 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici Madde 3" atfıyla direnme kararının ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 11.11.2015 gününde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12222, Karar No: 2017/6998, Tarih: 11.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/12222 E.  ,  2017/6998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, dava dışı alacaklı Akbank tarafından yine dava dışı borçlu .... aleyhine başlatılan icra takibi sonucunda dava konusu aracın davacı ... tarafından ihale ile 04.08.2010 tarihinde 7.500 TL'ye satın alındığı, aracın 1.973 TL motorlu taşıtlar vergisinin ödendiğini, araç için için zorunlu giderlerin diğer davacı ... tarafından ödendiğini, aracın trafik kaydının davacı ... adına yapılması için Trafik Tescil ve Denetleme Büro Amirliğine başvurduklarında aracın şase numarasının orjinal olmadığının tespit edilmesi üzerine aracın tescil işleminin yapılamadığını, araştırdıklarında, ihaleden sonra aracın bakımı ve tamirini yaptırdıkları motor ustası ve kaportacı olan davalıların atölyesinde şase numarasının değiştirildiğini öğrendiklerini belirterek, davalıların eylemi nedeniyle aracın tescil işlemi yapılamadığından uğranılan zarar bedeli 20.000 TL'nin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davacı ...'in ....'dan 2.el(çıkma) araba parçası aldığını, aracın tamiri için davalılar ile anlaştığını, davacı ...'in aldığı parçanın araca monte edildiğini, davacıların aracın bakımının yapılmasından 8 ay sonra tescil işlemleri için başvurduğunu, olayda kusurlu olmadıklarını beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 20.000 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmün bir kısım davalılar tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 02.06.2015 tarih ve 2014/16787 esas, 2015/10070 karar sayılı ilamı ile, "... davacıların müterafik kusurlarının bulunup bulunmadığı konusunda irdeleme yapılmadan karar verilmesi doğru görelmemiştir." gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü, 14.244,15 TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı taraf davalılardan aracın değeri miktarındaki zararı tazmin ettiğinden dolayı hakkaniyet gereği davaya konu aracı talep eden davalılar... iadesine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü, 14.244,15 TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı taraf davalılardan aracın değeri miktarındaki zararı tazmin ettiğinden dolayı hakkaniyet gereği davaya konu aracı talep eden davalılar... iadesine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Mahkemece tefhim edilen kısa kararda, açılan davanın kısmen kabul, kısmen reddine, 14.244,15 TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, sair hususların gerekçeli kararda hüküm altına alınmasına karar verildiği halde, gerekçeli kararda açılan davanın kısmen kabulü, kısmen reddine, 14.244,15 TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine ve davacı taraf davalılardan aracın değeri miktarındaki zararı tazmin ettiğinden dolayı hakkaniyet gereği davaya konu aracı talep eden davalılar ....adesine karar verildiği, bu haliyle kısa karar ile gerekçeli karar çelişki oluşturulduğu anlaşılmaktdır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır. Şu durumda, anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, mahkemece kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde, dosya içeriğine göre vicdani kanaate göre yeniden bir karar verilmelidir.

2-) Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2669, Karar No: 2023/5644, Tarih: 23.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2669 E.  ,  2023/5644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3373 E., 2023/217 K.

KARAR : Kararın kaldırılarak kısmen yeniden esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gerze(Sinop) Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/115 E., 2022/172 K.

Taraflar arasındaki boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine, kadının ziynet alacağı davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüyle kararın kaldırılarak kısmen yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin kadına karşı ekonomik, fiziksel, duygusal ve psikolojik şiddet uyguladığını, sürekli alkol alarak olumsuz davranışlar sergilediğini, hakaret ettiğini, kadına ve çocuklara ilgisiz davrandığını, yatakları ayırdığını, sadakatsiz ve güven sarsıcı davranışlarda bulunduğunu ileri sürerek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı 3.000,00'er TL tedbir ve iştirak, kadın yararına 2.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 300.000,00 TL maddî, 300.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine, kadına ait ziynetlerin aynen iadesi veya bedelinin erkekten alınarak kadına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; kadının birlik görevlerini yerine getirmediğini, yatakları ayırdığını, eşini tırnaklamak suretiyle fiziksel şiddet uyguladığını, evden ayrıldığını, ilaçlarını düzenli kullanmadığı zamanlar sinirli ve agresif tavırlar sergilediğini, kadının 2013 yılında boşanma davası açıp bu davadan feragat ettiğini ve davanın ret ile sonuçlandığını, kadının ziynet eşyalarını yarında götürdüğünü ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin alkol kullanımına dair sorunlarının olduğu, kadına fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığı, böylece evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüyle 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların yaşları ve sosyal inceleme raporundaki tespitler doğrultusunda velâyetlerinin anneye verilmesine, baba ile aralarında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuklar yararına aylık 1.000,00'er TL tedbir ve iştirak, kadın yararına aylık 1.250,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ödenmesine, yasal şartları oluştuğu gerekçesiyle kadın yararına 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine, kadının ziynet eşyası talebinin kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararının 7 numaralı bendinde yazılı ziynetlerin kadına aynen iadesine olmadığı takdirde bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte kadına ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili İstinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının hükmün tamamı yönünden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının boşanma davası yönünden usul ve kanuna uygun olduğu, kadının ziynet alacağı davasında ise tüm bedele dava tarihinden itibaren faiz uygulanmasının hatalı olduğu gerekçesiyle başvurunun kabulüyle kısmen yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle ziynet alacağı bedeli olan 194.732,00 TL'nin 10.000,00 TL'sine dava tarihinden, geri kalan miktarına ise ıslah tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, erkeğin sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri