muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1128, Karar No: 2016/774, Tarih: 08.06.2016

Davalı alacaklı vekili, bono lehtarı Ümit Balaban’ın davacı ... ile ortak olduğunu, şirket hisse devri konusunda anlaştıklarını, aralarında protokol imzaladıklarını ve bu protokol gereği alınan bonolardan ilkinin ödenmemesi üzerine, takibe konu bonoyu aldığını, takibe konu edilen bononun rastgele alınmış veya sahte düzenlenmiş bir belge olmadığını, lehtar ile davacı arasında vaki ortaklık ilişkisi ve lehtarın şirket hisselerini davacıya devretmesi sebebiyle oluşan alacak için tanzim edildiğini ve ciro yoluyla müvekkiline geçtiğini, Cumhuriyet Savcılığı tarafından yaptırılan bilirkişi incelemesinde imzanın davacı ...’e ait olduğunun ortaya çıktığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, takibe konu senet üzerindeki imzanın davacı borçlu ...’e ait olduğu, takibe konu senet ile ilgili olarak İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinde görülen davaya davacı tarafça müdahale talebinde bulunulduğu, ancak talepte takibe konu imzası inkâr edilen senedin iptalinin istenmediği gerekçesiyle borçlunun itirazının reddine dair verilen karar, borçlu vekilinin temyizi üzerine, Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş; mahkemece, imzaya itiraz dışındaki nedenlerle açılan sahtelik davasının İİK'nun 72. maddesinde özel olarak düzenlendiğine göre bu dava hakkında da İİK'nun 72. maddesinin uygulanması zorunlu olduğundan imzaya itiraz dışındaki nedenlerle açılan sahtelik davası hakkında genel nitelikte olan 6100 sayılı HMK’nın 209. maddesinin uygulama yerinin bulunmadığı gerekçesiyle önceki kararda direnilmiştir.

Direnme hükmünü, davacı-borçlu vekili temyize getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında, işin esasının incelenmesinden önce, mahkemenin bozma öncesi kararda “takibe konu senetle ilgili olarak davacı tarafça ceza davasına müdahale talebinde bulunulmasına rağmen senedin iptalinin istenmediği” gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği belirtilmesine rağmen direnme kararında bu gerekçeyle birlikte “olayda ...nun 209.maddesinin uygulanma yerinin bulunmadığı, İİK.nun 72. maddesinin uygulanması gerektiğinin belirtilmesi” nedeniyle direnme olarak adlandırılan kararın gerçekte yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı; dolayısıyla, temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca mı yoksa Özel Dairece mi yapılması gerektiği hususu ön sorun olarak tartışılmış ve Yerel Mahkemenin ilk kararında hiç yer vermediği “olayda HMK’nun 209. maddesinin uygulanma yerinin bulunmadığı, İİK’nun 72. maddesinin uygulanması gerektiğinin” belirtilerek direnme hükmü kurmasının yeni hüküm niteliğinde olmadığına oyçokluğu ile karar verilerek işin esasının görüşülmesine geçilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; takibe konu senet üzerindeki imzanın keşideciye ait olmadığı iddianın İİK'nu hükümlerine göre mi yoksa 6100 sayılı HMK’nun 209. maddesi hükümlerine göre mi çözümlenmesi gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; takibe konu senet üzerindeki imzanın keşideciye ait olmadığı iddianın İİK'nu hükümlerine göre mi yoksa 6100 sayılı HMK’nun 209. maddesi hükümlerine göre mi çözümlenmesi gerektiği noktasında toplanmaktadır.

İcra ve iflas hukuku, icra ve iflas takiplerinin usul hukuku niteliğindedir. Bu hukuk dalının amacı, bir yandan takip alacaklısının alacağına kavuşması için borçlu veya üçüncü kişilerin çıkarabilecekleri zorlukları ortadan kaldırmak, diğer yandan kötüniyetli takiplere karşı takip borçlusunun kendisini korumasını sağlayacak hukuki çareler bulmak, bu arada takipten etkilenen üçüncü kişilerin menfaatlerini korumak, takip işlemlerinin yapılması sırasında insan hak ve hürriyetlerinin ihlal edilmesini önlemektir. İcra iflas hukukunun en önemli kaynağı İcra ve İflas Kanunu olup, bu Kanun, icra ve iflas takibinden, tahsile kadar uygulanması gereken usul hükümlerini düzenlemektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, İcra ve İflas Kanunu'nda bir hüküm olmayan hallerde, ancak İcra ve İflas Kanunu'nda açıkça gönderme olması (İİK 50, 68/a-4 gibi) veya bu kanunun özel veya genel hükümlerine aykırı olmaması (zorunlu dava arkadaşlığı) hallerinde uygulanabilir. Bu ilkeler ışığında HMK'nun 209/1. maddesinin ilamsız icra takiplerine etkisi değerlendirilmelidir. Bu maddeye göre “adi bir senetteki yazı veya imza inkar edildiğinde, bu konuda bir karar verilinceye kadar, o senet herhangi bir işleme esas alınamaz.” Bu maddenin icra takiplerinde uygulanması gerektiğine ilişkin olarak İcra ve İflas Kanununda bir hüküm bulunmamaktadır.

Kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile yapılan takipte, takibe konu kambiyo senedi altındaki imzaya itiraz, İİK'nun 170. maddesinde özel olarak düzenlendiğinden, imza inkarı nedenine dayalı sahtelik iddiası hakkında, sonraki genel kanun olan HUMK'nun 209. maddesi uygulanamaz. İmza itirazı, İİK'nun 170/1. maddesi uyarınca satıştan başka icra takip muamelelerini durdurmaz. Ancak icra mahkemesi itirazla ilgili kararına kadar takibin geçici olarak durdurulmasına karar verebilir (İİK. M. 170/2).

Kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile yapılan takipte, takibe konu kambiyo senedi altındaki imzaya itiraz, İİK'nun 170. maddesinde özel olarak düzenlendiğinden, imza inkarı nedenine dayalı sahtelik iddiası hakkında, sonraki genel kanun olan HUMK'nun 209. maddesi uygulanamaz. İmza itirazı, İİK'nun 170/1. maddesi uyarınca satıştan başka icra takip muamelelerini durdurmaz. Ancak icra mahkemesi itirazla ilgili kararına kadar takibin geçici olarak durdurulmasına karar verebilir (İİK. M. 170/2).

Borçlunun imzaya itiraz dışındaki diğer nedenlerden dolayı ödeme emrine itirazı borca itiraz niteliğindedir. Borçlu, borca itirazını ödeme emrinin tebliğinden itibaren beş gün içinde bir dilekçe ile icra mahkemesine bildirerek icra mahkemesinden itirazının kabul edilmesine karar verilmesini isteyebilir.( İİK. m. 168/5; m. 169) Borcun mevcut olmadığı, ödendiği, ertelendiği, zamanaşımına uğradığı, takas, faiz oranına itiraz, yetki itirazı, takibin mükerrer olduğu gibi itirazlar borca itiraz niteliğindedir.( Baki Kuru, İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, İkinci Baskı, 2013, sayfa 783). Borçlunun borcu olmadığına ilişkin itirazı, takip konusu kambiyo senedinin karşılıksız olduğu, hatır senedi olduğu, anlaşmaya aykırı doldurulduğu, kambiyo senedinde tahrifat yapıldığı, borçlunun senedin düzenlendiği tarihte ayırt etme gücüne sahip olmadığı, mirası reddetmiş olduğu, mirasın hükmen reddedildiği gibi sebeplere dayanabilir.( Baki Kuru, İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, İkinci Baskı, 2013, sayfa 787-789).

Borçlu aynı anda hem imzaya hem de borca itiraz edebilir. Borçlunun imza inkarı dışında, takibe konu senetteki yazının sahteliğini ileri sürmesi, borcu itiraz niteliğinde olup, bu konu da yukarıda belirtildiği gibi İİK'nun 169/a maddesinde düzenlenmiş olması nedeniyle yazıda sahtelik iddiası, başka bir anlatımla borçlunun borçlanma iradesi dışında başka amaçla atmış olduğu imzanın üzerinin bilgisayar ortamında doldurularak kambiyo senedi haline getirildiği iddiasıyla icra mahkemesinde görülmekte olan uyuşmazlıkla ilgili olarak HMK'nun 209. maddesinin uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

İcra mahkemesi, önüne gelen itiraz ve şikayetleri, İcra ve İflas Kanunu'nda düzenlenen özel usul kurallarını uygulayarak takip hukuku bakımından hükme bağladığından, anılan mahkemenin kararları kural olarak maddi anlamda kesin hüküm niteliği taşımaz. Bu nedenle kambiyo senetlerine özgü takipte borca veya imzaya itirazın incelenmesi sırasında sahtelik iddiasına dayalı olarak genel mahkemelerde açılan davaları bekletici mesele yapamayacağı gibi takibin durdurulmasına da karar veremez. Sadece İİK'nun 169/a-2. maddesi uyarınca itirazın esası hakkındaki kararına kadar icra takibinin muvakkaten durdurulmasına karar verebilir. İcra mahkemesince takibe konu alacakla ilgili bir karar verilmiş olması, aynı alacak hakkında genel mahkemelerde dava açılmasına engel oluşturmaz.

Borçlunun sahtelik nedenine dayalı olarak açtığı menfi tespit, İİK'nun 72. maddesi kapsamında bir dava olup, anılan maddedeki usule göre mahkemeden alınacak ihtiyati tedbir kararı ile icra takibi durdurulabilir. Sahtelik nedeniyle açılan menfi tespit davası gibi, Cumhuriyet Savcılığına aynı nedenle yapılan şikayet ve ceza mahkemesinde açılan dava da kendiliğinden icra takibini durdurmaz ve bekletici mesele yapılamaz.

Somut olayda; şikâyetçi borçlu vekilinin, icra takibine dayanak olarak gösterilen senetteki imzanın müvekkiline ait olmadığının ilk bakıldığında bile hemen fark edildiğine, yapılan icra takibine konu senedin gerçek olamayacak kadar çok yüksek bir meblağ içerdiğine, senette lehtar olarak görülen Ümit Balaban’a bu miktarda borçlanmasının mümkün olmadığına, kaldı ki davalı alacaklının da lehtar Ümit Balaban’dan bu kadar yüksek meblağda alacaklı olmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığına yönelik olarak icra mahkemesine yaptığı başvuru imzaya itirazla birlikte borçlanma iradesi olmaksızın başka bir amaçla attığı imzanın üzerinin doldurularak senet haline getirildiği, bu nedenle senedin kayıtsız şartsız borç ikrarını içermediği yönündeki borca itirazını da içermektedir.

Davacının senedin sahte olarak düzenlendiğine yönelik iddiası Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sırasında Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin düzenlediği 18.11.2013 tarihli rapor ve icra mahkemesindeki yargılama sırasında adli tıp uzmanı bilirkişi Zülfüf Oktay tarafından düzenlenen 25.04.2012 tarihli raporlar ile de sabit olmuştur. Bahsedilen bilirkişi raporlarında “inceleme konusu senette borçlu adına atılmış bulunan imzanın evvelce başka bir amaçla atılmış olduğu, sonradan üzerinin bilgisayar ortamında hazırlanıp eksik kısımlarının elle doldurulmak suretiyle borç senedi olarak mevcut duruma getirildiği” tespit edilmiş ve lehtar ile bono hamilinin sahtecilik suçlarından cezalandırılmalarına, CMK'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Diğer taraftan, davacı borçlunun 06.02.2012 tarihli dilekçesinde belirttiği; senet lehtarı ...’in dava konusu İstanbul 3.İcra Müdürlüğünün 2011/6257 sayılı dosyasından hiçbir alacağının olmadığına dair ibraname düzenlediği, sahtelik ve dolandırıcılık iddiasıyla ağır ceza mahkemesinde dava açıldığı ve asliye ticaret mahkemesinde de menfi tespit davası açıldığına yönelik beyanları borca itiraz niteliğinde olup, icra mahkemesi bu itirazı incelemekle görevlidir.

Hal böyle olunca, mahkemece, İİK'nun 169/a ve devamı maddeleri kapsamında borçlunun itirazının esasının incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, takibe konu senet ile ilgili olarak İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinde görülen davaya davacı tarafça müdahale talebinde bulunulduğu, ancak takibe konu imzası inkâr edilen senedin iptalinin istenmediği gerekçesiyle davacının itirazının reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Hal böyle olunca, mahkemece, İİK'nun 169/a ve devamı maddeleri kapsamında borçlunun itirazının esasının incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, takibe konu senet ile ilgili olarak İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinde görülen davaya davacı tarafça müdahale talebinde bulunulduğu, ancak takibe konu imzası inkâr edilen senedin iptalinin istenmediği gerekçesiyle davacının itirazının reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Açıklanan bu değişik gerekçe ile usul ve yasaya aykırı olan direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı-borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 08.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11497, Karar No: 2015/2373, Tarih: 03.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/11497 E.  ,  2015/2373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Tehdit suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4167, Karar No: 2025/2053, Tarih: 10.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/4167 E.  ,  2025/2053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1653 E., 2022/2598 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/518 E., 2022/344 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı adli yardım talepli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, Dairemizin 03.10.2024 tarihli ve 2023/4566 E., 2024/2775 K. sayılı kararıyla; davacının Takbis Malvarlığı sorgusuna göre üzerine kayıtlı birçok taşınmaz ile aracın bulunduğu ve adli yardım talebini içerir dilekçesine ekli herhangi bir delil de sunulmadığından davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verildiği, temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için dosyanın Mahkemesine iade edildiği; adli yardım talebinin reddine ilişkin karara karşı davacı tarafından itiraz edilmesi üzerine, itirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay 4. Hukuk Dairesine gönderildiği, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 13.03.2025 tarihli ve 2025/2 D.İş, 2025/2 D.İş Karar sayılı kararıyla itirazın kesin olarak reddine karar verildiği görülmüştür.

Buna göre; Mahkemece, temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz eden davacı tarafa yazılı olarak bildirilmesi, verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek ilgilisine tebliğ edilmesi, verilen kesin süre içinde temyiz harçlarının tamamlanması veya temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi halinde davacının temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için; dosyanın Mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR:

Açıklanan sebeplerle;

Yukarıda açıklanan nedenler doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın hükmü veren Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

10.04.2025 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9362, Karar No: 2024/12260, Tarih: 03.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/9362 E.  ,  2024/12260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/166 E., 2024/1318 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Uşak 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/304 E., 2021/359 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın fer'i müdahil Kurum vekili ile davalı işveren vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı müvekkilinin davalıya ait iş yerinde 27.09.2003 tarihinde çalışmaya başladığını bu çalışmalarının aralıksız olarak 18.07.2017 tarihine kadar devam ettiğini, davacının davalıya ait tekstil atölyesinde kırık toplama temizlik gibi kendisine verilen işleri eksiksiz yerine getirdiğini, davalı yanında asgari ücretle çalışma konusunda anlaşan davacı bu çalışmasının karşılığı 6 ay maaş fazla mesai hafta tatili dini milli bayram çalışma ücreti ve AGİ ücretlerini alamadığını çalışma günlerin de tam olarak SGK'ya bildirmediklerini, davacı müvekkilinin davalı iş yerinde eksiksiz ve aralıksız çalıştığının tespitini talep ve dava etmişlerdir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle: hak düşürücü süre itirazlarının bulunduğunu, davacının iddialarının haksız olduğunu ve sigortasız çalışma durumunun bulunmadığını, davacının süreklilik arz eden bir çalışmasının bulunmadığını ve iş olduğu zamanlarda haber verilmek sureti ile çalıştığını, davacının tüm çalışmalarının Kurum'a bildirildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı taraf, dava dilekçesinde davalı ...'a ait iş yerinde 27.09.2003 - 18.07.2017 tarihleri arasında çalıştığını, sigorta primlerinin kısmen yatırılmamış olması nedeniyle sigortalılık başlangıcının Kurum kayıtlarına girmediğini iddia ettiğini bu iddianın ve açılan işbu dava haksız ve yersiz olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı taraf, dava dilekçesinde davalı ...'a ait iş yerinde 27.09.2003 - 18.07.2017 tarihleri arasında çalıştığını, sigorta primlerinin kısmen yatırılmamış olması nedeniyle sigortalılık başlangıcının Kurum kayıtlarına girmediğini iddia ettiğini bu iddianın ve açılan işbu dava haksız ve yersiz olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; taraf tanıklarından sonra bordro tanıklarının beyanları tespit edilmiş olup; bordro tanıkları da kendi çalıştıkları dönemle sınırlı olarak davacının iddiasını doğrular yönde beyanda bulunmuşlardır. Dinlenen bordro tanıklarından ..., davalının eşi olup beyanında; kendisinin davalı iş yerinde yani eşinin iş yerinde çalıştığı tüm dönemlerde davacının da çalıştığını, davacının sadece iki kez giriş çıkışının yapıldığını hatırladığı beyan etmiş olup (resmiyette sigorta kaydında davacının daha fazla kez giriş çıkışı görünmektedir) davacının iddiasını kuvvetli olarak desteklemiştir. Davalının eşi olan bordro tanığı 2007-2019 yılları arasında davalı iş yerinde çalışmış olup sadece 2010 yılında ve 2013 yılında ilk çıkışı yapıldığında yani 2010 yılında 2 ay kadar kesintisi olmuş, ikinci çıkışının yapıldığı 2013 yılında ise 6 ay kadar kesintisi olmuştur. Davalının eşinin kesintisinin olduğu bu dönemde de zaten davacı, davalı tarafından sigortalı olarak gösterilmiştir. Böylelikle davacının 2007 yılından 2017 yılına kadar olan çalışması hem taraf tanıkları hem de bordro tanıkları ile desteklenmiştir. 2007 yılından öncesine ilişkin çalışmaları ise taraf tanıkları ve bordro tanıkları ile ispatlanmıştır.

Bu nedenle davacının iddiasının tüm dosya kapsamı, dinlenen taraf ve bordro tanıklarının beyanları ile desteklendiği kanaatine varıldığından davacının talep ettiği tarihlerde Kuruma bildirimi yapılmayan dönemlerde de davalı iş yerinde hizmet akdine bağlı olarak asgari ücretle çalıştığına ..." gerekçesi ile "..Davanın kabulü ile

1-Davacının, davalı ... ... 'a ait 1004696 işyeri sıra numaralı işyerinde 27.09.2003-18.07.2017 tarihleri arasında hizmet akdine bağlı olarak asgari ücret ile çalıştığının tespitine.." karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

1-Davacının, davalı ... ... 'a ait 1004696 işyeri sıra numaralı işyerinde 27.09.2003-18.07.2017 tarihleri arasında hizmet akdine bağlı olarak asgari ücret ile çalıştığının tespitine.." karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı "..Mevcut delil durumuna göre davacının iddia ettiği üzere 2003 yılından itibaren davalıya ait iş yerinde çalışmaya başladığı, davacının 2003 yılından itibaren davalıya ait iş yerinde çalışmaya başladığına yönelik iddianın, o dönemde kayıtlara geçen bordrolu tanık ... tarafından doğrulandığı, ilk bildirimi 15.02.2005-31.10.2005 tarihleri arasında yapılan tanık ...'in davacının hangi tarihte işe başladığını, ne kadar süre çalıştığını ve kesintili çalışıp çalışmadığını bilmediğini beyan etmesine karşılık davacının davalıya ait iş yerinde çalıştığını doğrulaması, iş yerinde 2006 yılında çalışmaya başlayan ... 'nın da davacının işe başladığında davalıya ait iş yerinde çalıştığını doğrulaması, tanıkların genel olarak davacının çalışmalarının kesintisiz sürdüğü yönünde beyanda bulunmaları birlikte değerlendirildiğinde çalışma iddiasının sübuta erdiği sonucuna varılmaktadır...

Sonuç itibarıyla, 6100 sayılı Kanun'un 355. maddesinde yer alan, incelemenin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı, ancak, kamu düzenine aykırılık görüldüğü takdirde bunun kendiliğinden gözetileceği yönündeki düzenleme çerçevesinde yapılan incelemede, istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların, sıralanan gerekçeler ışığında yerinde olmadığı, davalı işveren tarafından bildirimi yapılmış olan sürelerin tespitinde hukuki yarar bulunmadığından, bildirimi yapılan sürelerin hükmün infazı aşamasında Kurum tarafından gözetilmesinin mümkün bulunduğu, ayrıca, kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, başvurunun esastan reddine.." karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; Kurumun taraf sıfatının fer'i müdahil olduğunun ve aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceğini, salt tanık beyanları ile hizmet tespiti davasının kabulünün mümkün olmadığını, hizmet tespiti davalarının kamu düzenini ilgilendirdiğini ve özel bir duyarlılık ile yürütülmesi gerektiğini, İlk Derece Mahkemesi tarafından tanık beyanları ile hüküm kurulduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının, davalı ... ... 'a ait ... işyeri sıra numaralı işyerinde 27.09.2003-18.07.2017 tarihleri arasında hizmet akdine bağlı olarak asgari ücret ile çalışıp çalışmadığının tespiti istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının, davalı ... ... 'a ait ... işyeri sıra numaralı işyerinde 27.09.2003-18.07.2017 tarihleri arasında hizmet akdine bağlı olarak asgari ücret ile çalışıp çalışmadığının tespiti istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.