muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17696, Karar No: 2014/6233, Tarih: 10.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/17696 E.  ,  2014/6233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2012/159522

MAHKEMESİ : Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2012

NUMARASI : 2009/398 (E) ve 2012/93 (K)

SUÇLAR : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi, muhafaza görevini kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar A.. K.., G.. K.. ve S.. K.. hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık A.. Ö.. hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA

3-Sanık S.. T.. hakkında hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

5237 Sayılı TCK.nun 165.maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun oluşması için önceden işlenmiş bir suçun olması, failin önceden işlenen suça iştirak etmemiş olması ve önceki suçun işlenmesine katılmamış olan failin aldığı eşyanın veya diğer mal varlığı değerinin suç eşyası veya mal varlığı değeri olduğunu bilmesi veya bilebilecek durumda olması gerekir. Önceki suçun nerede, ne zaman ve ne şekilde işlendiği, failin kim olduğunu bilmesi zorunlu değildir. Madde kapsamında işlenen suçlarda çoğu zaman failin kastının ne olduğu açık bir şekilde anlaşılamamaktadır.

Bu durumlarda suçun işleniş şekline göre, her somut olay kendi içerisinde değerlendirilerek failin kastının belirlenmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, sanık savunmaları, haciz tutanakları, Vergi Dairesi Müdürlüğünün tutanak ve raporları, faturalar ve tüm dosya kapsamına göre, katılan şirketlerin alacakları nedeniyle borçlu... ... Sanayi ve Ticaret A.Ş.ne ait ayçiçek yağlarının birden fazla icra dosyasındaki alacaklar nedeniyle haczedilerek yediemin olarak sanık A.. Ö..'a yasal ihtarat ve hakları hatırlatılarak teslim edilmesine rağmen haczedilen malları satış günü satış yerinde hazır etmediği, bu yağların bir kısmını sanık Sait 'in şirketi olan .. Gıda Sanayi A.Ş adlı firmaya satması şeklinde gerçekleşen olayda haczedilen ayçiçek yağlarının suç eşyası olmadığı gibi sanık Sait 'in bu yağların hacizli olduğu bildiğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı nitelikte delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/11931, Karar No: 2010/1361, Tarih: 11.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/11931 E.  ,  2010/1361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 28.4.2008

Nosu : 417-155

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen emlak gösterme sözleşmesi uyarınca müvekkilinin davalıya komisyonculuk hizmeti sunmuş ise de, hizmet bedelinin ödenmediğini, aleyhine girişilen takibe davalı borçlunun itirazı sonucu takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali,takibin devamı ve % 40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili adına sözleşme akdeden ...’un temsil yetkisinin bulunmadığını, işyerinin sahibinden kiralandığını böylece davacıdan hizmet alınmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava dışı ...'un davalıyı temsile yetkili olmadığı halde davalı şirket adına emlak gösterme sözleşmesi akdetmiş bulunduğu ve sonrasında yine davalı şirketin bu kişi vasıtasıyla kiralanan yerin sahibinden taşınmazı kiralamış olduğu ve böylece yetkisiz temsilcisinin işlemine icazet vermiş bulunduğunun kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, itirazın iptaliyle takibin devamına, davalının itirazında haksız çıktığı miktarın % 40'ı oranında 2.878.44.-YTL. icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu alacağın dayanağını oluşturan emlak gösterme sözleşmesinde davacı ... Ltd.Şti. ni temsilen atılmış bir imza bulunmadığı görülmektedir.

B.K.nun 404/3. maddesi içeriği ve belirtilen maddeye ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 22.5.1974 tarih, 741 Esas, 576 Karar sayılı ilamı uyarınca; yazılı olarak yapılması öngörülen gayri menkul telalığı sözleşmesinin sadece bir tarafça imzalanmasının yeterli olmayacağı, geçerlilik kazanabilmesi için taraflarca imzalanması gerektiği, aksi halde tek yanlı bir irade beyanı olup tarafları bağlayıcı güçten yoksun bulunduğu gözetilmeden, mahkemece yangılı gerekçeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12453, Karar No: 2012/2789, Tarih: 08.03.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/12453 E.  ,  2012/2789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1-Dosyada davalılardan ...'a dava dilekçesinin tebliğine dair belge ya da bilgiye rastlanmadığından varsa bununla ilgili belge ve bilgilerin temini ile evrakına eklenmesi, dava dilekçesi adı geçen davalıya tebliğ edilmemişse buna dair bilgi verilmesi,

2-Davalı ...'ın temyiz dilekçesinde belirttiği, aracın kendisine satışına dair noter satış sözleşmesinin ilgilisinden sorularak kendisinden ya da merciinden temini ile evrakına eklenmesi,

3-Davalı taraf aracının ... şirketi Ak Sigorta AŞ.den davaya konu trafik kazası nedeniyle, davacı şirkete ya da dava dışı sigortalı ...Tıbbi Cihaz İml. İth. İhr. Ltd. Şti.ne poliçe gereğince ödeme yapılıp yapılmadığı hususunun sorulması ve alınarak cevabın dosya içine alınması (olay tarihi, sigortalının ismi, araçların plakaları, poliçe nosu belirtilerek müzekkere yazılması) ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 8.3.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2475, Karar No: 2015/28879, Tarih: 17.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/2475 E.  ,  2015/28879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, tehdit

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Özel İskenderun Diyaliz... Ltd. ünvanlı şirket işyerinde makina teknikeri olarak çalışmaktayken bazı sorunlar nedeniyle işten ayrılan ve İş Mahkemesinde şirkete karşı dava açan sanığın, 17.01.2012 tarihli duruşmada tanık olarak dinlenen (başhemşire) katılanın doğruyu söylemediği düşüncesiyle, mahkeme salonundan çıkılmasını müteakip "...sana yapacağımı biliyorum..." demesi ve 09.02.2012 tarihinde ise, şikayetçinin Belen beldesindeki konutu önünde park halinde duran 34 FL 6592 plakalı aracın sol ön lastiğini kesici-delici bir aletle kesmesi ve sol arka kapı ve çamurluğunda derin çizikler oluşturması eylemlerinin "mala zarar verme" ve "tehdit" suçlarını oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

Sanığın, üzerine atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede, kuşkudan arınmış, kesin delil elde edilemediğini, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğini takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamalarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükümlerinin ONANMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9361, Karar No: 2023/299, Tarih: 18.01.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/9361 E.  ,  2023/299 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/653 E., 2022/1018 K.

DAVA TARİHİ : 05.12.2016

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 17. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/115 E., 2020/18 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2008 yılında evlendiklerini, müşterek iki çocuklarının bulunduğunu, tarafların evlendiklerinde davacının ailesi ile birlikte köyde iki katlı müstakil evde oturma konusunda anlaştıklarını, ancak davalının artık köyde yaşamak istemediğini söylediğini, bu nedenle sürekli küslük çıkarttığını, davacının ailesi ile görüşmemeye başladığını ve davacının da ailesiyle görüşmesine engel olduğunu, davacıyı intihar edeceğini söyleyerek tehdit ettiğini, arada sinir krizleri geçirmeye başladığını, müşterek çocukları şiddet uyguladığını, çocuklara davacının anne ve babasını kastederek eğer dışarıya çıkarsanız, deli adam deli kadın sizi yer, sizi kaçırır, sizi keser dediğini beyan ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı olarak boşanmalarına, müşterek çocukların velâyetlerinin davacıya tevdiine, 25.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının doğru olmadığını, davalının köyde geçici bir süre kalmayı kabul ettiğini, ancak davacının ayrı ev tutacağına söz vermesine rağmen sözünü tutmadığını, gece geç saatlerde eve gelmeye, davalı ve müşterek çocuklarla ilgilenmemeye, kendi ailesi ile daha çok ilgilenmeye başladığını, aksine küsen tarafın davacı olduğunu, taraflar arasındaki en küçük tartışmada davacının abisinin gidin dilekçe verip boşanın dediğini, davacı ve ailesinin sürekli şiddetine maruz kaldığını, davalının müşterek çocuklara şiddet uygulamadığını, ileri sürerek davanın reddine, davanın kabulü halinde müşterek çocukların velâyetlerinin davalıya tevdiine, müşterek çocuklar için ayrı ayrı aylık 1.000,00'er TL, davalı için aylık 3.000,00 TL nafaka ile 150.000,00 TL maddî, 150.000,00 TL manevî tazminatın davacıdan tahsiline ayrıca düğünde takılan ziynet eşyalarının davalıya iadesine, iadesi mümkün olmadığı takdirde bedelinin davacıdan alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, müşterek çocukların velâyet haklarının davacı babaya verilmesine, çocuklar ile anne arasında kişisel ilişki kurulmasına, davacının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, davalının velâyet, tedbir, iştirak, yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, harcı yatırılarak usulüne uygun olarak açılmış karşı dava bulunmadığından, davalı kadının cevap dilekçesinde talep ettiği ziynet alacağı talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmiş gerekçe olarak; davalının müşterek çocuklara fiziksel şiddet uygulaması, evin dışına çıkmalarına izin vermemesi, çocukların babaanne ve dedeleri ile görüşmemesi için baskı uygulaması, eşinin de ailesi ile görüşmesini istememesi, davacının ise ailesinin evliliğe sık sık müdahale etmelerine izin vermesi, eşine ve çocuklarına yeterli ilgiyi göstermemesi, birlik yükümlülüklerini ihmal etmesi şeklindeki eşit kusurlu davranışları sonucunda evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmelerini olanaksız kılacak biçimde temelinden sarsıldığı, eşit kusurlu eş yararına tazminata hükmedilemeyeceği, tarafların eşit gelir seviyesine sahip olmaları nedeniyle kadın yararına yoksulluk nafakası koşullarının oluşmadığı, müşterek çocukların yaşları, ihtiyaçları, tercihleri ve uzman rapor doğrultusunda velayetlerinin babalarına verilmesinin uygun olacağı belirtilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı taraf; kusur tespiti, tazminat taleplerinin reddine yönelik süresinde istinaf talebinde bulunmuştur.

2.Davalı taraf; kusur tespiti, tazminat taleplerinin reddi, nafaka talebinin reddi, velâyet ile ziynet yönünden karar verilmesine yer olmadığına yönelik kurulan hükme ilişkin süresinde istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili kusur tespiti, tazminat taleplerinin reddi, nafaka talebinin reddi, velâyet düzenlemesi ile ziynet alacağı talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığı kararı yününden temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili kusur tespiti, tazminat taleplerinin reddi, nafaka talebinin reddi, velâyet düzenlemesi ile ziynet alacağı talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığı kararı yününden temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık davacı erkek tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında birliğin devamına engel netilikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, velayet düzenlemesinin kadının nafaka ve tazminat taleplerinin reddi kararının ve ziynet alacağı talebi hakkında verilen kararın doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri 4721 sayılı Kanun'un 6 ıncı, 166 ncı maddesi, 174 üncü, 175 inci, 182 nci, 222 inci ve 226 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6431, Karar No: 2015/9504, Tarih: 25.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/6431 E.  ,  2015/9504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKSARAY 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2012/461-2013/1101

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. . raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları Saliha intikal eden 1999 ada 6 ve 30 parsel sayılı mesken ve bahçe olarak kullanılan taşınmazları uzun yıllardır davalı mirasçının işgal ederek kullandığını, ecrimisil talep ettikleri halde ödemediğini ileri sürerek, son 5 yıl için şimdilik 2.000.-TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında ıslah dilekçesi ile ecrimisil miktarını 3.557,50.-TL'ye yükseltmişlerdir.

Davalı, anneleri Saliha'nın ölümünden sonra davacı kardeşlerinin ''buraya sen taşın ve baba ocağını tüttür'' telkinleri üzerine dava konusu yere taşındığını, bankadan kredi temin edip tadilat yaptığını ve onların rızası dahilinde oturduğunu, kira ödemesi veya taşınmazdan çıkması yönünde davacıların talebinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tarafların elbirliği halinde malik oldukları ve kiraya verilebilecek mahiyette olan dava konusu taşınmazları murisin ölümünden sonra davalının tek başına kullandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davaya konu 1699 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 96/157 payı ile aynı ada 30 parsel sayılı taşınmazın tamamı Salihan Es adına kayıtlı iken 07.10.2009 tarihinde ölümü ile taşınmazların davacı çocukları ile davalı oğluna intikal ettiği, mahallinde yapılan uygulama neticesinde bitişik olan taşınmazların zeminde bir bütün halinde kullanıldığı, 30 nolu parsel üzerinde 40-45 yıllık taş binanın yer aldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

./..

./..

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli olduğu söylenemez.