muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13567, Karar No: 2015/14934, Tarih: 07.10.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/13567 E.  ,  2015/14934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesindeki "... fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış ... bulunanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesindeki "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." biçimindeki emredici düzenlemeler ve 5237 sayılı Kanunun 50/6-7 madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun, atılı suçlardan dolayı tayin edilen kısa süreli hapis cezası yerine çevrilen tedbire uymaması halinde, kısa süreli hapis cezasının infazının mümkün olmadığı, seçenek tedbirin değiştirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmiş ise de,

TCK'nın 50/6. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasının aynen infazına ilişkin kararların temyizi olanaklı bulunmayıp, 5275 Sayılı Kanunun 98 ile 101. maddeleri uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 264 maddesi ile aynı kanunun 267 ve devamı maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ...'un kanun yolu başvurusunun itiraz olarak kabulü ile yerel mahkemenin süreden reddine dair ek kararına yönelik olarak mahallinde itiraz merciince bir karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, bu nedenle dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/277, Karar No: 2016/769, Tarih: 24.02.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/277 E.  ,  2016/769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Töre saikiyle tasarlayarak kardeşini öldürme, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) 5490 sayılı Kanunun 36. maddesine aykırı olarak nüfus müdürü veya görevlendireceği nüfus memurunun yokluğunda, hüküm fıkrasında yer verilmeksizin ara kararla sanığın yaşının düzeltilmesine karar verilmesi,

2-) Alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren "töre saiki ile, tasarlayarak, kardeşini kasten öldürme" suçundan yapılan yargılama sırasında, CMK'nun 188/1. maddesi uyarınca hükmün verildiği 15.10.2014 tarihli duruşmaya gelmeyen sanık müdafiinin duruşmada hazır bulunarak görevini yapmaya zorlanması, katılmadığı oturumlardaki bilgi, belge ve işlemlere karşı savunma yapmaya davet edilmesi, gerektiğinde CMK'nun 150/3. maddesi uyarınca zorunlu birer müdafıi görevlendirilmesi yoluna gidilerek savunmada oluşan boşluk ve kısıtlılığın giderilmesi gerektiği gözetilmeden, müdafiinin hazır bulunmadığı duruşmada sanık hakkında hükümler kurulması suretiyle CMK'nun 150/3 ve 188/1. maddelerine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen kısmen resen de temyize tabii hükümlerin

tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), ceza miktarı, tutuklulukta kalınan süre nazara alınarak sanık ve müdafilerinin tahliye taleplerinin reddine, 24.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19377, Karar No: 2024/9498, Tarih: 10.07.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/19377 E.  ,  2024/9498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/735 Esas, 2015/1118 Karar

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Giresun 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01.07.2015 tarihli ve 2015/735 Esas, 2015/1118 Karar sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 27.05.2019 tarihinde katılanın vefat ettiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19678, Karar No: 2013/4230, Tarih: 07.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19678 E.  ,  2013/4230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında “dolandırıcılık” ve “resmi belgede sahtecilik” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı eşi ... ...’den Besni Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 12.12.2002 tarih, 2002/542-506 E-K sayılı ilamı ile boşanmasına karar verilmesi, bu kararın 03.01.2003 tarihinde kesinleşerek nüfusa tescil olunması, sanığın Sakarya İl Sağlık Müdürlüğü’ne 04.10.2005 tarihinde tedavi yardım beyannamesi vermesi, bu beyannamede boşandığı eşi ... ...’i de halen eşiymiş gibi tedavi yardımından yararlanacaklar arasında göstermesi, eski eşi adına sağlık karnesi düzenletmesi, bu tarihten itibaren eski eşinin sağlık ve tedavi hizmetlerinden yararlanması, tayin sırasında eski eşi nedeni ile haksız olarak yolluk ücreti alması, Ağustos 2005-Haziran 2007 tarihleri arasında eş yardımı alması, gerçeğe aykırı olarak verdiği beyanname nedeniyle toğlam 2.346,99 TL haksız menfaat elde etmesi şeklinde gerçekleşen olayda “dolandırıcılık” ve “resmi belgede sahtecilik” suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK. nu sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK. nun 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK.nun 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK. nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlennecektir.

Bu açıklamalar doğrultusunda mahkemece TCK'nun 158/1-e-son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken doğrudan haksız elde olunan yararın iki katının esas alınması;

Kabule göre de; Sanık hakkında TCK'nun 158/1-e-son maddesi gereğince hükmedilen 4.692 TL adli para cezasından aynı yasanın 43/1.maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapılırken hesap hatası sonucu "5.865 TL adli para cezası" yerine yazılı şekilde "4.692 TL adli para cezası" olarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 07/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1170, Karar No: 2015/5732, Tarih: 12.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1170 E.  ,  2015/5732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2014/1075-2014/261

Taraflar arasındaki davada İstanbul 23. Asliye Hukuk ve İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından ise, uyuşmazlığın bireysel kart sözleşmesinden kaynaklandığını belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre, bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda, işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde asliye ticaret mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12.06.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2381, Karar No: 2014/3607, Tarih: 24.06.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2381 E.  ,  2014/3607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İştirak halinde töre saikiyle öldürme

HÜKÜM : Sanıkların, TCK.nun 37, 82/1-k, 62/1, 53, 63 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...’ün maktüle ...'ı töre saiki ile öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, duruşmalı incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta ve sair nedenlere yönelen, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye sübuta ve sair nedenlere ilişen, sanık ... müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, tayin olunan cezaların miktarı ve tutuklu kaldıkları süre dikkate alınarak, sanıklar... ile müdafiilerinin tahliye taleplerinin reddine, 24/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

24/06/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı 'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 27/06/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2024/7515, Karar No: 2024/9361, Tarih: 02.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/7515 E.  ,  2024/9361 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1133 Esas, 2024/1027 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Malkara Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.01.2024 Tarihli ve 2023/1178 Esas, 2024/65 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün yerleşim yeri adresinin en son İzmir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B.İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.06.2024 Tarihli ve 2024/1133 Esas, 2024/1027 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün Malkara Sulh Hukuk Mahkemesine göndermiş olduğu ihbar yazısında Malkara'da ikamet ettiğini bildirdiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresinin Malkara/Tekirdağ olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Malkara Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Malkara Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/928, Karar No: 2012/10962, Tarih: 12.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/928 E.  ,  2012/10962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen boşanma davasında Bozkır Asliye Hukuk (Aile) ve Konya 1.Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Dava, şiddetli geçimsizlik nedeniyle boşanma istemine ilişkindir.

Bozkır Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesince, tarafların son defa 6 aydan beri birlikte oturdukları yerin Konya olması ve davacının ikametgahının Bozkır olduğunun ispatlanamaması nedeniyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Konya 1.Aile Mahkemesi ise, davacı'nın Konya ilinden ayrılarak baba evine döndüğü ve baba evini de, nüfusta yerleşim yeri adresi olarak bildirdiği, bu nedenle davacının yerleşim yeri Bozkır olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Boşanma davalarında yetki kesin değildir.

Yetkinin kesin olmadığı hallerde, birinci mahkemenin yetkisizlik kararı üzerine dava dosyası kendisine gönderilen ikinci mahkeme, birinci mahkemenin yetkisizlik kararı ile bağlı olup, yetkisizlik kararı veremeyecektir.

Somut olayda, Bozkır Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 06.07.2011 günlü ilk yetkisizlik kararı davanın taraflarının süresi içinde kanun yoluna başvurmamaları nedeniyle kesinleşmiş olup, dosya kendisine gelen Konya 1.Aile Mahkemesi birinci mahkemenin yetkisizlik kararı ile bağlıdır. Bu durumda uyuşmazlığın Konya 1.Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

../...

-2-

2012/928

2012/10962

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Konya 1.Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4151, Karar No: 2017/2750, Tarih: 10.07.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/4151 E.  ,  2017/2750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

TCK'nın 61.maddesine aykırı olarak, 168.maddenin 31/3. maddeden önce uygulanması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını

gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından soruşturma aşamasında 182,00.-TL, kovuşturma aşamasında 561,00.-TL olmak üzere toplam 743,00.-TL zorunlu savunman ücretine dair yargılama giderinin tahsiline ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, eleştiri dışında DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2620, Karar No: 2024/2179, Tarih: 27.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/2620 E.  ,  2024/2179 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1807 E., 2023/2805 K.

DAVA TARİHİ : 21.08.2020

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/367 E., 2022/125 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı kadına tebliğine ilişkin mazbatada kadının adreste bulunmadığı ve kendisine haber verilen komşunun isimden imtina ettiği belirtilmiştir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23 üncü maddesine göre, tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup isim vermekten imtina edemez. Bu itibarla, davalı asıla yapılan tebligat geçersizdir.

1.Bu itibarla kararın davalı kadına usulüne uygun olarak tebliğ edilerek;

a)Temyiz süresinin beklenmesi,

b)Kararın süresinde temyiz edilmesi hâlinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesinde belirtilen usuli işlemlerin yapılması ve temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ edilmesi suretiyle belirtilen usuli işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.