muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/930, Karar No: 2023/639, Tarih: 21.06.2023

Ankara Büyükşehir Belediyesine sunulan proje gereğince davalının eser sahibi olduğuna dair kanuni karinenin aksi ispat edilebilir. Ancak kanuni karinenin aksi ispat edilirken HMK hükümleri dikkate alınmalıdır. Zira HMK’nın 201 inci maddesi gereğince senede bağlı olan her çeşit iddiaya karşı ileri sürülen ve senedin hüküm ve kuvvetini ortadan kaldıracak veya azaltacak nitelikte bulunan hukuki işlemler tanıkla ispat olunamaz. Ankara Büyükşehir Belediyesine sunulan projede davalı mimarın isim ve imzasının yanında yüklenici olarak davacı ...’in imzası da yer almaktadır. Her ne kadar projede davacı ...’in isim ve imzası yer almasa da davacılar vekili tarafından müvekkillerinin ticari işletmeyi birlikte işlettikleri iddiasında bulunulmuştur. Dolayısıyla bu projenin davacı ... yönünden hukuki işlem niteliğinde olduğu gözetildiğinde FSEK’nın 11/1 maddesi gereğince oluşan eser sahipliği karinesinin aksinin de ancak yazılı belgeyle ispat edilmesi gerekmektedir. Zira FSEK’nın 11 inci maddesi ile eser sahipliği karinesinin aksinin ispat edilebileceği düzenlenmiş, bu ispatın her türlü delille yapılabileceğine dair düzenlemeye yer verilmemiştir. Dolayısıyla eser sahipliği tespit davasında da HMK’nın 201 inci maddesinin uygulanması gerekmektedir.

Bununla birlikte davacı ... vekili tarafından, dava konusu eserin müvekkilince hazırlanmasına rağmen müvekkilinin Hacettepe Üniversitesinde öğretim üyesi olması nedeniyle projeyi imzalayamadığı, bu nedenle yasal zorunlulukla davalının eser sahibi olamamasına rağmen projeyi imzaladığı ileri sürülmüştür. Dolayısıyla iddianın ileri sürülüş şekli itibariyle davacı, taraf muvazaasına dayanmaktadır. Davacının taraf muvazaasına dayalı olarak açtığı bu davanın ise ancak yazılı delille kanıtlaması gerekir.

Bu itibarla FSEK’nın 15/3 maddesi gereğince açılan eldeki eser sahipliği tespit davasında FSEK’nın 11 inci maddesi ile davalı lehine oluşan eser sahipliği karinesinin aksinin yazılı delille ispatlanması gerekir.

Hâl böyle olunca, mahkemece, Belediye tarafından onaylanan mimari projeyi hazırlayan mimar olarak davalı ...’ın adının yer aldığı, davalının eser sahibi olduğunu gösteren bu belgenin resmî bir belge olduğu, aksinin bir başka belge ile ispatlanamadığı gerekçesiyle davacının eser sahipliği talebinin reddedilmesi doğru olduğundan asıl davada direnme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/34306, Karar No: 2015/34380, Tarih: 24.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/34306 E.  ,  2015/34380 K.**

**"İçtihat Metni"**

C.. A.. vekili avukat N.. A....Ç.. ile S.. A.. vekili avukat S.. B.. aralarındaki dava hakkında İstanbul 2. Tüketici Mahkemesinden verilen 05/03/2014 gün ve 2010/1377-2014/263 sayılı hükmün Dairemizin 21/05/2015 tarih ve 2014/26577-2015/16230 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 250.00 (ikiyüzelli) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 24/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5000, Karar No: 2014/14847, Tarih: 25.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/5000 E.  ,  2014/14847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kötü muamele

HÜKÜM : Kasten yaralama suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9040, Karar No: 2022/1609, Tarih: 04.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/9040 E.  ,  2022/1609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av.... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 07/12/2020 tarihli dilekçe ile davalı tarafla sulh olunduğunu ve davadan feragat ettiklerini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 04/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4156, Karar No: 2025/4550, Tarih: 14.05.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/4156 E.  ,  2025/4550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılanlar ve şikâyetçiler vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Şikâyetçiler vekilinin temyiz istemi yönünden, şikâyetçiler ... ve ...'in İlk Derece Mahkemesince duruşmanın 09.02.2024 tarihli ilk oturumunda alınan beyanlarında ve şikâyetçi ...'in aynı oturumda vekili aracılığıyla katılma isteminde bulunmalarına rağmen bu konuda herhangi bir karar verilmeyen şikâyetçilerin, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz haklarının bulunduğu kabul edilerek, dava konusu trafik kazasında şikâyetçi ...'ın eşi ve şikâyetçi ...'in annesi olan ... ile şikâyetçi ...'in annesi olan ...'in ölmeleri nedeniyle yargılama konusu taksirle öldürme suçu yönünden suçtan doğrudan zarar gördükleri anlaşılan ve vekilleri aracılığıyla hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradelerini devam ettiren şikâyetçiler ..., ... ve ...'in 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmalarına karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin ve katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekilinin temyiz istemleri yönünden, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılanlar vekilinin temyiz dilekçesini 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirlenen iki haftalık süre geçtikten sonra vermesi nedeniyle temyiz isteminin reddine ve sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılanlar vekilinin temyiz dilekçesini 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirlenen iki haftalık süre geçtikten sonra vermesi nedeniyle temyiz isteminin reddine ve sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında olası kastla öldürme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması gerekirken, sanığın bilinçli taksirle öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilerek, suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne, kabule göre de sanığa üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmediğine, sanığın lehine olan kanun maddelerinin uygulanmaması gerektiğine, re'sen gözetilecek diğer nedenlerle de hükmün bozulması istemine ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; keşif yapılıp, kusur durumuna ilişkin yeniden rapor alınması gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme neticesinde kusuru bulunmayan sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet kararı verildiğine, Karayolları Genel Müdürlüğü kanundan doğan sorumluluklarını yerine getirmeyerek kazanın oluşmasına sebebiyet verdiği hâlde, tüm kusur sanığa yüklenip, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan fazlaca uzaklaşılmak ve koşulları bulunmadığı hâlde bilinçli taksir hükmü uygulanmak suretiyle sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğuna, yasal ve yeterli olmayan gerekçelere dayalı olarak 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmadığına ve vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık sürücü ...'nın, sevk ve idaresindeki otomobil ile 06.08.2023 tarihinde gece vakti saat 00.01 sıralarında, açık havada, aydınlatması bulunmayan ve azami hız limitinin 50 kilometre/saat olarak belirlendiği yerleşim yeri dışında, bölünmüş, iki şeritli, asfalt kaplama, yüzeyi kuru, yatay güzergâhı düz, düşey güzergâhı eğimsiz devlet kara yolunda, Yunak istikametinden Akşehir istikametine doğru yolcu koltuklarında oturan tanıklar ..., ... ve ... ile birlikte seyir hâlindeyken, 500 metre gerideki 70 km/s hız tahdit ve bölünmüş yola 500 metre mesafe levhalarını, 350 metre gerideki iki yönlü yol levhasını, 300 metre gerideki sağa katılım yol levhasını, 150 metre gerideki 50 km/s hız tahdit levhasını, 72 metre gerideki fosforlu dubaları, 50 metre gerideki kavisli yol levhasını, bölünmüş yolun girişine göre 20 metre gerideki flaşörlü ikaz lambasını dikkate almayıp, yolun sağa yönlendirildiğini fark etmeyerek, bölünmüş yol çalışmasından dolayı dubalar vasıtasıyla iki yönlü olarak kullandırılan yol kesimine beyanına göre 70 - 90 kilometre/saat hızla gelip, sevk ve idare hatasıyla trafiğe kapalı alana girdiği ve orta refüje yöneldiği sırada, daha önce maddi hasarlı kaza yapan ve trafiğe kapalı bölümde park halinde bulunan araçtan inerek orta refüjde beklemekte olan yayalar ... ile ...'a, idaresindeki otomobilin ön kısımlarıyla çarpması neticesinde adı geçen yayaların öldüğü, meydana gelen kazadan sonra otomobile ait 44 metre fren izi tespit edildiği, sanığın ise otomobili bırakıp, olay yerinden kaçtığı ve yaklaşık bir buçuk gün sonra avukatı ile ifade vermek üzere teslim olduğu, başlangıç ve gelişim süreci ile sonuçları bu şekilde gerçekleşen kazanın oluşumunda sanığın asli ve tam kusurlu olduğu, ayrıca tanıkların soruşturma evresindeki beyanlarına göre sanığın kaza öncesi alkollü olduğu anlaşılmakta ise de olay yerinden kaçıp, yaklaşık bir buçuk gün sonra teslim olmasından dolayı promil miktarı ve dolayısıyla kaza anında güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak ölçüde alkollü olup olmadığı belirlenemediğinden bu durumun bilinçli taksir oluşturan hâller arasında değerlendirilemeyeceği, ancak sanığın, birden fazla trafik işaret levhasını dikkate almadan ve hızını düşürmeden trafiğe kapalı bölümde kazaya sebebiyet vermesi nedeniyle eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemiş, ancak asli ve tam kusurlu eylemi neticesinde meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerekirken, temel cezanın 6 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanığa az ceza tayin edilmesinin, ayrıca bilinçli taksir oluşturan hâlin, niteliği, gerçekleştirilme şekli ve sayısına göre 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca alt sınırdan (1/3) oranında artırım yapılması yerine üst sınırdan (1/2) oranında artırım yapılması suretiyle sanığa fazla ceza hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan temel ceza 7 yıl hapis cezası ve bilinçli taksir artırım oranı (1/3) olarak belirlenmek suretiyle yeniden mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Katılanlar vekilinin yüzüne karşı 11.09.2024 tarihinde verilen hükmün gerekçesiyle birlikte katılanlar vekilinin elektronik posta adresine 09.10.2024 tarihinde tebliğ edildiği ve katılanlar vekilince 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesi gereği hükmün gerekçesiyle birlikte tebliğ edildiği tarihten itibaren iki hafta içinde 14.10.2024 tarihli dilekçe ile yapılan temyiz isteminin kanunî süre içinde olduğu anlaşıldığından, temyiz süresinin hükmün tefhim edildiği tarihte başladığına dair yanılgılı kabule dayalı olarak katılanlar vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesini öneren Tebliğname'deki görüşe iştirak olunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilirken, sanığa ait sürücü belgesinin sınıfının belirtilmesi, kazaya karışan aracı sürme yetkisi veren sınıf ile sınırlı olarak sürücü belgesinin geri alınması gerekirken, sanığın, 20.07.2005 tarihli eski tip (E), dolayısıyla yeni tip (B), (B1), (C), (C1), (D), (D1), (F), (M) sınıfı ehliyetinin bulunması ve yargılamaya konu trafik kazasını yönetimindeki otomobil ile yapması nedeniyle Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin "Sürücü Belgelerinin Sınıfları" başlıklı 75. maddesi uyarınca otomobil kullanacaklara verilen (B) sınıfı ile sınırlı olarak sanığın sürücü belgesinin geri alınması yerine 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinin amacına aykırı şekilde sanığa ait sürücü belgesinin sınıfı belirtilmeden geri alınmasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin bölümünde yer alan "SÜRÜCÜ BELGESİNİN" ibarelerinin "(B) SINIFI SÜRÜCÜ BELGESİNİN" ibareleri ile değiştirilmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Akşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21133, Karar No: 2024/249, Tarih: 10.01.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/21133 E.  ,  2024/249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/110 E. 2016/429 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yerel Mahkemenin kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık ... ile katılanlar ..., ... ve ... yokluğunda verilen 03.11.2011 tarihli, 2010/532 Esas ve 2011/829 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair gerekçeli kararın sanık ve katılanlara tebliğine ilişkin tebligat parçalarının dosya içerisinde bulunmadığı gibi Ulusal Yargı Ağı Projesi kayıtlarından da tespit edilemediğinden, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulüne uygun şekilde kesinleşip kesinleşmediğinin tespiti açısından söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla belirtilen gerekçeli kararın adı geçen sanık ve katılanlara tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçalarının dosyasına eklenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/319, Karar No: 2015/116, Tarih: 13.04.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/319 E.  ,  2015/116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Kanun yararına bozma kurumunda geçerli olan “istekle bağlılık kuralı” ve aleyhe bozma yasağı gereğince, isteme konu hususla sınırlı olarak yapılan incelemede;

İnceleme konusu somut olayda; sanık hakkında TCK'nun 125/1, 125/4. ve 62. maddeleri uyarınca hükmedilen 87 gün adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den olmak üzere adli para cezasına çevrilirken sonuç cezanın 1.740 TL. adli para cezası yerine, 1.760 TL. adli para cezası olarak hesaplanması sureti ile fazla ceza tayin edilmesi;

Yasaya aykırı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Alenen hakaret suçundan sanık ... hakkında, ... Sulh Ceza Mahkemesince (Kapatılan) verilen 16/06/2014 tarih 2014/60 esas- 2014/189 karar sayılı kararın, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Karardaki hukuka aykırılığın, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi 4/d. fıkrası gereğince Yargıtay tarafından giderilmesi gerektiğinden; sonuç ceza olan 1760 TL adli para cezasının, 1.740 TL. adli para cezasına İNDİRİLMESİNE; infazın bu miktar üzerinden yapılmasına,

3- Kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, 13.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14190, Karar No: 2010/21910, Tarih: 20.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14190 E.  ,  2010/21910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15938, Karar No: 2013/29222, Tarih: 16.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/15938 E.  ,  2013/29222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde dairesel yapıda (ortasında boşluk bulunan) gaz ayırıcı parçası bulunduğu, namlusu içerisindeki gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikteki saçma, kurşun, metal küre vb. cisim geçebileceğinin belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit edilerek, Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan, 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.