muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5131, Karar No: 2021/3186, Tarih: 01.04.2021

Davalı Türker Gemi Yapım San. ve Tic. A.Ş. vekili, hasara uğrayan geminin 8 adet uygun ve sertifikalı halatlarla bağlı olduğu halde tahminlerin çok üstünde bir şiddetle meydana gelen fırtına nedeniyle hadiseye maruz kaldığını, öngörülemeyen hal ve mücbir sebebin bulunduğunu, tüm dikkat ve özeni gösteren müvekkiline kusur atfedilemeyeceğini, müvekkili ile sigortalı ...arasında imzalanan sözleşmede sigorta kapsamında rücu yasağının bulunduğunu, sigorta poliçesinin tarafı olmayan davacının işbu davayı açamayacağını, bu hususu davadan önceki yazışmalarda ikrar ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Yapı Kredi Sigorta A.Ş. vekili, poliçede ana sigortacı olan Koç Allianz Sigorta A.Ş. ile yapılan değerlendirme sonucunda, tekne inşaat sigortalarında inşaatı yapan tersane sahibi de sigortalı olduğundan ve inşaat sözleşmesinde bu kişilere rücu edilemeyeceği yazıldığından, yine olayın bir mücbir sebep nedeniyle meydana gelmesinden tersaneye dava açılmasının bir sonuç doğurmayacağı kanısına varılarak dava açılmaması yönünde karara varıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı Türker Gemi Yapım San. ve Tic. A.Ş. vekili ve davalı Allianz Sigorta A.Ş. (Yapı Kredi Sigorta A.Ş.) vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalı Türker Gemi Yapım San. ve Tic. A.Ş. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı vekili, reasürör müvekkilinin sigortalısı olan davalı sigorta şirketinin rücu hakkını kullanmamak suretiyle müvekkilini zarara uğrattığını ileri sürerek Allianz Sigorta A.Ş. (Birleşmeden önce Yapı Kredi Sigorta A.Ş.)'ye, kusuru ile zarara sebebiyet verdiğini ileri sürerek de diğer davalı tersane sahibi Türker Gemi Yapım San. ve Tic. A.Ş.'ye husumet yöneltmiş ve sigortalısı olan davalı sigorta şirketine ödediği tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Müşterek sigortanın diğer bir türü de ''kapalı koasürans'' olarak adlandırılan sigortadır. Kapalı koasüransta sigora ettirenin karşısında onunla sözleşme yapan tek bir sigortacı (S1) vardır. Ancak bu sigortacı, sigorta ettirene karşı temin etmiş olduğu rizikoyu yaptığı anlaşmalar uyarınca o başkalarıyla (koasürörlerle) paylaşmaktadır. Bu çerçeve içinde sigorta lehtarına karşı yalnızca S1 (sigorta sözleşmesine taraf olan sigortacı) sorumludur. S2 ve -varsa S3 ve S4 ise yalnızca prim alacaklarını ya da riziko tazminatını paylaşma konusunda yaptığı sözleşmeler çerçevesinde birbirlerine karşı sorumlu bulunmaktadırlar; sigortalı ile koasürör arasında herhangi bir hukuki ilişki mevcut değildir. Diğer bir anlatımla sigortalının muhatabı sadece sigorta poliçesini tanzim eden sigortacı olup, koasürörler ile sigortalı gerek prim ödemesinde, gerekse riziko tazminatının tahsilinde birbirlerine muhatap değildir. Uygulamada kapalı koasürans olarak adlandırılan sigortada birden fazla sigortacı söz konusu değildir. (Prof Dr. Samim Ünan, Türk Ticaret Kanunu Şerhi, Cilt II, s 177)

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Türker Gemi Yapım A.Ş tarafından temyiz yoluna başvurulmuş, Dairemizin 29.06.2018 tarih ve 2016/9746 E- 2018/4955 K sayılı bozma ilamının (1) nolu bendinde mümeyyiz davalının tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiş ise de; davacı ile davalı Allianz Sigorta A.Ş. (Birleşmeden önce Yapı Kredi Sigorta A.Ş.) arasında kapalı koasürans protokolü bulunmakta olup, bu protokol uyarınca davacının davalı Allianz Sigorta A.Ş.'ye karşı sözleşmelerin nispiliği ilkesi çerçevesinde dava açma hakkı olduğu kabul edilebilir ise de; davacının davalı Türker Gemi Yapım San. ve Tic. A.Ş. ile aralarında bir sözleşme ilişkisi bulunmadığı gibi, davacının (koasürörün) sigortacı sıfatı da bulunmadığından sigortalıya halef olarak da bu davayı açamayacağı hususu değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekmekte olup, davalı Türker Gemi Yapım San. ve Tic. A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 29.06.2018 tarih ve 2016/9746 E- 2018/4955 K sayılı bozma ilamının (1) nolu bendin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, davalı Türker Gemi Yapım San. ve Tic. A.Ş. hakkında verilen hükmün işbu gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Türker Gemi Yapım San. ve Tic. A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 29.06.2018 tarih ve 2016/9746 E- 2018/4955 K sayılı bozma ilamının (1) nolu bendin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, davalı Türker Gemi Yapım San. ve Tic. A.Ş hakkında verilen hükmün BOZULMASINA ve işbu ilamın Dairemizin 29.06.2018 tarih ve 2016/9746 E- 2018/4955 K sayılı ilamının eki sayılmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı Türker Gemi Yapım San. ve Tic. A.Ş.'ye iadesine, 01.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6604, Karar No: 2013/9382, Tarih: 19.09.2013

**14. Ceza Dairesi         2013/6604 E.  ,  2013/9382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair, Bartın Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 10.09.2009 gün ve 2009/16 Esas, 2009/874 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İlgili iletişim şirketinden gelen kayıt içeriğinden 0 536 ... 4165 nolu telefon hattının sanık adına kayıtlı olduğu ve bu telefon numarası ile mağdureye ait telefonun 01.03.2008 günü beş defa arandığı tespit edilmiş ise de; sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmasında, kendisinin mağdureyi tanımadığını ve onu aramadığını, suça konu 0536 ... 4165 nolu bir telefon hattının da bulunmadığını, birilerinin kendisine ait nüfus kaydı ile bu hattı almış olabileceğini beyan ettiğinden, sanığın savunması üzerinde durularak, söz konusu telefon hattına ilişkin başvuru belgeleri getirtilerek bu belgeler üzerinde bulunan imzanın sanığa ait olup olmadığı bilirkişi marifetiyle tespit edildikten, tespitin mümkün olmaması halinde bu telefon hattının suç tarihlerini kapsayacak şekilde bir aylık arama dökümleri de getirtilerek, en çok görüştüğü diğer telefon hat sahipleri de tanık olarak dinlenip suç tarihinde 0536 ...4165 nolu hattın sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığı kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11011, Karar No: 2016/18179, Tarih: 26.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/11011 E.  ,  2016/18179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3902, Karar No: 2014/21567, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/3902 E.  ,  2014/21567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2013/1246-2013/318

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15032, Karar No: 2013/136, Tarih: 15.01.2013

**14. Ceza Dairesi         2012/15032 E.  ,  2013/136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 228/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 1.000 Türk lirası ve 2.000 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmalarına dair Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.03.2012 tarihli ve 2011/1843 Esas, 2012/915 sayılı Kararını kapsayan dosya incelendi;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanunun 228/1. maddesinde yaptırım olarak bir yıla kadar hapis ve adlî para cezasının öngörülmesi, aynı Kanunun 49/1 ve 52/1. maddeleri uyarınca hapis cezasının alt sınırının bir ay adlî para cezasının alt sınırının ise 5 gün olması karşısında, sanıklar hakkında temel ceza tayin edilirken asgari hadden ceza tayin edildiğinin belirtilmesine rağmen, 2'şer ay hapis ve 120'şer gün adlî para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 14.09.2012 gün ve B.03.0.CİG.0.00.00.04-105-06-6641- 2012/14526/52105 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriğinin yerinde olduğu görülmekle, Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.03.2012 tarihli ve 2011/1843 Esas, 2012/915 Karar sayılı kararının CMK.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıkların kumar oynanması için yer ve imkân sağlama suçundan TCK.nın 228/1. maddesi uyarınca 1'er ay hapis ve 5'er gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, cezalarında TCK.nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 25'er gün hapis ve 4'er gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, TCK.nın 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca sanıklar haklarındaki hapis cezaları ile gün karşılığı tayin edilen adlî para cezaları bir günü 20 TL hesabıyla para cezasına çevrilerek 80'er ve 500'er TL adlî para cezaları ile cezalandırılmalarına, infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, hükümlerin diğer bölümlerinin aynen korunmasına ve dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8358, Karar No: 2015/25633, Tarih: 25.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/8358 E.  ,  2015/25633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 30.01.2015 tarih ve 2009/183-2014/321 E-K sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik yapılan temyiz itirazlarının reddiyle anılan ek kararın ONANMASINA, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7127, Karar No: 2024/8751, Tarih: 19.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7127 E.  ,  2024/8751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/699 E., 2024/532 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/429 E., 2023/222 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; eşinden boşanmasından sonra kendisine davalı Kurum tarafından dul maaşı bağlandığını, bağlanan dul maaşının muvazaalı boşandığından bahisle kesildiğini, maaşın kesilmesi işleminin hukuka aykırı ve haksız olduğunu, eşinden muvazaalı boşanmadığını, aleyhine olan iddiaları gerçek dışı olduğu için kabul etmediğini, maaşının haksız kesilmesi işleminin iptali ile kendisine maaşının kesildiği tarihten itibaren yeniden maaş bağlanması için bu davayı açma zorunluluğunun hasıl olduğunu beyanla, Kurum işleminin iptaline ve maaşının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde;bu davanın haksız ve yersiz olup reddine karar verilmesi gerektiğini, sosyal güvenlik memuru tarafından düzenlenen 28.07.2021 tarihli ve 2021/412046/50 sayılı rapor ile davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının ve tarafların resmiyette boşanmalarına rağmen fiilen hiç ayrılmadıklarının tespit edildiğini, DESKİ Genel Müdürlüğü ile yapılan yazışma sonucunda, ...'ye ait su aboneliğinin davacı ile birlikte ikamet ettikleri eve ait olduğunun anlaşıldığını, davacı ile aynı apartmanda ikamet eden ...'in, 1,5 yıl önce apartmana taşındığını, taşındığı tarihten itibaren davacı ile ...'ün aynı evde yaşadıklarını beyan ettiğini, davacının ikamet ettiği apartmanın giriş katındaki panoda 24.05.2021 tarihinde asılmış bulunan aidat listesinde, 7 no.lu dairede ...'nin isminin bulunduğunun görüldüğünü, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Yasası'nın 59 uncu maddesinde, bu kanunun uygulanmasına ilişkin işlemlerin denetimi, kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları eliyle yürütüleceği, tespit edilen kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemlerin yemin hariç her türlü delile dayandırılabileceği ve bunlar tarafından düzenlenen tutanakların aksi sabit oluncaya kadar geçerli olacağının düzenlendiğini, bu nedenle davacının denetmen raporunun aksini aynı değerde kuvvetli delillerle ispatlaması gerektiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; davacının ve boşandığı eşinin boşandıktan sonra fiilen birlikte yaşadıkları sabit olup Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tarafların birlikte yaşadıkları tespitini içeren raporun aksi ispat edilemediği, hal böyle olmakla, davalı Kurumca davacının hak sahibi sıfatıyla vefat eden babasından dolayı aldığı yetim aylığının başlangıç tarihinden itibaren iptal edilmesinde hata bulunmadığını, bunun yanı sıra, aylığın iptaline ilişkin Kurum işleminin iptalini gerektirecek başkaca maddi veya hukuki bir sebep de saptanmadığı gerekçesiyle davacının ölüm (yetim) aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptali ve aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması taleplerine yönelik davanın reddine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararını kabul etmediklerini, İlk Derece Mahkemesinin tanık beyanlarını yanlış değerlendirdiğini, davalı Kurum işleminin reddinin gerektiğini, beyanla İlk Derece Mahkemesinin istinafa konu kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yetim aylığını kesen kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 56/son fıkrasıdır. Maddenin başlığı gelir ve aylık bağlanamayacak haller olup, maddeye göre; "ölen sigortalının hak sahiplerinden; ... eşinden boşandığı halde eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar 96 ıncı madde hükümlerine göre geri alınır. "