muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8417, Karar No: 2017/13668, Tarih: 10.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/8417 E.  ,  2017/13668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki abonelik tesisi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 10.10.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine davalı vekili Av.... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.480 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3104, Karar No: 2025/2084, Tarih: 26.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/3104 E.  ,  2025/2084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/436 Esas., 2017/1660 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, sanık müdafi ve katılanlar vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafi ve katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekilinin istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına ve mahsubuna karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusura ilişkin alınan raporların doğru olmadığı, çelişkilerin bulunduğu, çelişkilerin giderilmesi için yeniden kusura ilişkin bilirkişi raporunun alınmasının gerektiği, müvekkilinin kusurunun bulunmadığı, ölenlerin kazada kusurlu olduğu, müvekkiline fazla ceza verildiği, müvekkilinin müsnet suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli delilin bulunmadığı, beraatine karar verilmesinin gerektiği, eksik inceleme sonucunda mahkumiyet kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 21.12.2015 günü, saat 03.40 sıralarında gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, 7 metre genişliğinde refüjle bölünmüş tek yönlü, eğimsiz, düz, zemini buzlu, asfalt kaplama yolda, sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki 34 ... 8088 plaka sayılı otobüs ile Kırıkkale istikametinden, Kırşehir istikametine seyrederken, olay mahalline geldiğinde buzlu ve kaygan zeminli yolda aracının direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu iki kişinin ölümü ve iki kişinin nitelikli olmak üzere üç kişinin yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağında; olay yeri azami hız sınırının 110km/s olduğu, kazanın meydana gelmesinde ...' ın araçların hızlarını, araçların yük ve teknik özelliklerine, görüş, yol ve trafik durumunun gerektirdiği şartlarına uydurmamak kuralını ihlal ettiğinden kusurlu olduğunun, belirtildiği, emniyet görevlileri tarafından tutulan tutanakta "aracın kış laktikleri takma zorunluluğuna uygun olarak lastiklerin takılı vaziyette olduğunun, kaza sattinin 03.30 olduğu ve malum kaza noktasına gelmeden önce diyagram üzerindeki hız çizgisinde hızının 105 km olduğu, 03.28 ile 03.30 arasında ise hız grafisinde ani olarak bir düşüş olduğunun" belirtildiği, 01/08/2016 tarihli takograf diyagram kağıdının incelenmesine dair bilirkişi raporunda, "20/12/2015 günü saat 23.45'den sonra saat 24.00'de otobüs cinsi araçlar içen kanunen müsaade edilen hız limiti olan 99 km/hız üzerine çıkış yaparak saat 02.30'a kadar devamlı olarak 99 ile 120 km arasında seyretmiş olduğu ve saat 02.30'dan kaza anı olan 03.40'a kadar zaman zaman otobüsün 99 km üzerinde seyretmiş olduğu ve kaza anı olan 03.40'da bahse konu aracın hızının otobüs cinsi araçlar için kanunen müsaade edilen hız limiti olan 99 km üzerinde olduğunun" belirtildiği, Adli Tıp Kurum Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 01/11/2016 tarihli adli raporda: sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki otobüs ile havanın sisli/dumanlı, meskun mahaldışında, gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı ve zemini buzlu yolda seyrederken, aracının hızını yük ve teknik özellikleriyle yol, hava, görüş ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmadığı, aracını kendi yol bölümünde tutma becerisi göstermediği, sevk ve idare hatasıyla buzlu ve kaygan zeminli yolda aracının direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu meydana gelen olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketiyle asli kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece, iki kişinin ölümü ve ikisi nitelikli olmak üzere üç kişinin yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, kazada sanık sürücünün dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile asli kusurlu olduğu kabul edilerek, olayın meydana geliş biçimi, kaza neticesinde iki kişinin ölümü, iki kişinin nitelikli biri basit tıbbı müdahale ile giderilebilir şekilde olmak üzere toplam üç kişinin yaralanmış olması nedeniyle suçun işleniş şekli, kusur durumu ile hak ve nesafet kuralları da gözetilmek sureti ile alt sınırdan bir miktar uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4320, Karar No: 2012/6688, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4320 E.  ,  2012/6688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve

51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından,

2-Harç ikmal edildiği takdirde; dava konusu 163 parsel sayılı taşınmaza ait tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5544, Karar No: 2016/5131, Tarih: 02.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/5544 E.  ,  2016/5131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacının temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalı ...'nin temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı ... vekilinin sunduğu dilekçede mahkeme kararının hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair neden bildirilmemiş olması, dairemizce gerekçeli olarak temyiz edilen dosyalarda da incelemenin belirtilen nedenlere bağlı kalınarak yapılması nedeni ile davalı Belediyenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

3-Davacı, davalı Belediyede çalışırken emekli olduğundan iş akdinin haklı olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının fazla mesai yapmadığını, sosyal yardımların ödendiğini, yıllık izinlerini kullandığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının 6111 sayılı Kanun kapsamında kurum değiştirdikten sonra emekli olduğu, sözleşmenin emeklilik nedeniyle sona erdiği, yıllık izin ve sosyal yardım alacaklarının ödenmediği, bunun dışındaki alacakların ödendiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı sosyal yardım alacağı yönünden dava ve miktar artırım dilekçesinde yasal faiz talep ettiğinden talep gözetilerek, sosyal yardım alacağına en yüksek banka mevduat faiz oranını geçmemek üzere yasal faiz yürütmek gerekirken, sosyal yardım alacağına en yüksek banka mevduat faizi uygulanması, dava belirsiz alacak davası olduğundan hüküm altına alınan alacaklara dava tarihinde itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, dava ve miktar artırım dilekçesi tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması hatalı olup, bu husus bozma nedeni ise de; bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden karar bozulmamalı HMK'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. ve 2. bendinin çıkarılarak yerine;

"1) 4.497,00 TL yıllık izin alacağının 23/07/2012 dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. ve 2. bendinin çıkarılarak yerine;

"1) 4.497,00 TL yıllık izin alacağının 23/07/2012 dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

2) 1.021,38 TL izin yardımı alacağı, 212,46 TL gıda yardımı alacağı, 9,00 TL çocuk yardımı alacağı, 14,57 TL giyim yardımı, 1,89 aile yardımı alacağı olmak üzere toplam 1.259,93 TL sosyal yardım alacağının 23/07/2012 dava tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiz oranını geçmemek üzere yasal faizi ile birlikte davalı ... Başkanlığından tahsili ile davacıya verilmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının taraflara iadesine, 02/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10288, Karar No: 2012/15431, Tarih: 18.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/10288 E.  ,  2012/15431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 05/01/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve tebligat gideri verilmediğinden duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararı nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı vekili; davacı kurumda davalı ...'un Belediye Başkanı, diğer davalı ...'nın ise Hesap İşleri Müdürü olarak görev yaptığı dönemde davacı kuruma ait toplam 202 adet elektrik faturasının ödenmediğini, hazine müsteşarlığına yapılan başvuru sonucunda 2006/10659 sayılı kararname eki kararla Belediye'nin borcunun yeniden yapılandırılarak 205.036,74 TL ana para, 55.682,84 TL faiz olmak üzere borcun alacaklı kuruluşa ödendiğini belirterek 55.682,84 TL tutarındaki faizinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili; davalılardan ...'un ... görevini 28.04.2004 tarihinde teslim ettiğini, davalı ...'nın ise ...'ndaki saymanlık görevine 06.01.2003 tarihinde başlayıp 29.11.2004 tarihinde sona erdiğini, dava konusu aylara ilişkin faturaların başlangıç tarihinin 30.01.2003 olup son tarihli faturanın ise 30.01.2004 olduğunu, faturaların ödendiği tarihten bu yana 1 yıllık zaman aşımı süresinin geçmiş olduğunu ve davanın zamanaşımına uğradığını, bahse konu paranın genel bütçeden ve belediyenin kasasına girmiş olan bir paradan olmadığını ve Maliye Bankası ile İller Bankası tarafından kesinti yapıldığını, belediyenin davacı sıfatının bulunmadığını, davalı ...'un 28.04.2004 tarihinde görevini teslim etmiş olması sebebiyle görevi bıraktığı tarihten sonraki dönem için faiz istendiğini ve bu durumun hukuka aykırı olduğunu, 201 ve 202 sıra nolu faturalardan ise ...'nın görevde olmaması nedeniyle sorumluluğunun bulunmadığını,davalıların ödemediği fatura bedellerine daha yüksek faiz geliri ile değerlendirdiğini, kamu görevlilerine görevlerinden dolayı rücu edilmenin şartı olan ağır kusurun burada gerçekleşmediğini belirtip davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalıların süresinde ödenmeyen elektrik faturaları nedeniyle davacı kurumun uğramış olduğu ve bilirkişilere hesaplatılan toplam 55.682,84 TL zararı rücuen tazminle görev süresi dikkate alındığında müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları ancak sorumluluklarının ilgililerin görevli oldukları süre ile sınırlı tutulması gerektiği bu nedenle davalı ...’nın görevde olmadığı döneme ilişkin olarak davalıdan talep edilen 20.240,23 TL‘lik rücuen tazminat miktarından sorumlu tutulamayacağı, diğer davalının ise sorumluluğunun tam olduğu gerekçesiyle alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan emekli sayıştay denetçisinin düzenlediği 28.01.2011 havale tarihli bilirkişi raporunda; mahalli idareler Bütçe ve Muhasebe Yönetmeliğinin 42.maddesi gereğince muhasebe yetkilisi olarak hesap işleri müdürünün sorumluluğunun bulunduğu, fakat 202 ve 203 sıradaki faturaların davalı ...'in görevinden önceki döneme ait olduğu için bu dönemdeki faizden sorumlu tutulamayacağı bu miktarın 20240,23 TL olduğu, diğer davalının tamamından sorumlu olduğunu belirterek davalı ...'un 55.682,84 TL faizin tamamından, davalı ...'in 35.442,61 TL faizden sorumlu olacağı belirtilmiştir.

Davalılardan ...'un davacı kurumda görevi 28/04/2004,davalı ...'nın görevi ise 29/11/2004 tarihinde sona ermiştir. Davalıların davacı kurumdaki görevlerinin sona ermesinden sonraki dönemden sorumlu tutulmaları doğru olmadığı gibi davalıların savunmasında yer alan ödenmeyen fatura bedellerinin belediye hesabında kaldığı süre içinde faiz geliri ile değerlendirilip değerlendirilmediği, değerlendirilmiş ise zarar ve yararın denkleştirilmesi gerekip gerekmediği konusunda araştırma yapılmamıştır. Mahkemece bu hususlar nazara alınarak konusunda uzman bilirkişilerden denetime elverişli şekilde rapor alınarak davacı kurumun zararı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/600, Karar No: 2019/19666, Tarih: 04.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/600 E.  ,  2019/19666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/31 E. - 2018/160 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Barbaros mahallesi 6806 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5918, Karar No: 2010/9083, Tarih: 24.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/5918 E.  ,  2010/9083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman tahdidine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Köy tüzelkişiliği, Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R