muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10141, Karar No: 2013/28548, Tarih: 07.11.2013

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- 21.05.2012 tarih 28299 sayılı işkolu tespit kararında yetki tespitine konu ... Belediyesi kreşi işyerinin, genel işler işkoluna girdiğine karar verilmiş, bu işkolu tespitinin iptali için T. Sağlık İşçileri Sendikası tarafından ... 6. İş Mahkemesinde 2012/135 E. sayılı dava açılmıştır. ... 6. İş Mahkemesi 12.02.2013 tarihli ... Belediyesi kreşi işyerinin "Sağlık ve Sosyal Hizmetler" işkolunda yer aldığının tespitine dair kararı Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2013/21598 esas 2013/21217 sayılı kararıyla onanmıştır.

2822 sayılı Kanunun 12. maddesi uyarınca ; Kurulu bulunduğu işkolunda çalışan işçilerin en az yüzde onunun (tarım ve ormancılık, avcılık ve balıkçılık işkolu hariç) üyesi bulunduğu işçi sendikası, toplu iş sözleşmesinin kapsamına girecek işyeri veya işyerlerinin her birinde çalışan işçilerin yarıdan fazlasının kendi üyesi bulunması halinde bu işyeri veya işyerleri için toplu iş sözleşmesi yapmaya yetkilidir. İşletme sözleşmeleri için işyerleri bir bütün olarak nazara alınır ve yarıdan fazla çoğunluk buna göre hesaplanır.

Yetki tespitine konu işyerlerinin aynı iş kolunda faaliyet göstermesi gerektiğinden ... Belediyesi kreşi işyerinde çalışan işçilerin toplam işçi sayısının tespitinden dışlanması gerekmektedir.

2- ... Sendikası’na üyelikleri iddia edilen işçilere ait üyelik belgeleri ... Sendikası’ndan getirtilerek hangi sendikaya üye olduklarının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi gerekirken eksik inceleme yapılarak hüküm kurulması hatalıdır.

3- Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporundaki sonuca nasıl ulaşıldığı anlaşılamamaktadır. Bilirkişi raporunda denetime elverişli olacak şekilde başvuru tarihinde çalışan işçilerin ve üyelerin isim isim listelenmesi ve sendika üyelerinin üyelik tarihi ile varsa üyelikten ayrılma neden ve tarihlerinin, başka sendikalara üyelikleri söz konusu ise bunlara ilişkin üyelik tarihleri ve varsa üyelikten ayrılma neden ve tarihleri gösterilmelidir. Mahkemece yukarıda sayılan belgeler getirtilerek tarafların iddia ve savunmalarını karşılayacak nitelikte, açık ve denetime elverişli rapor alınması gerekmektedir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6060, Karar No: 2008/7147, Tarih: 04.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/6060 E.  ,  2008/7147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.04.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında baba adı düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 18.02.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, 40 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında yanlış yazılan baba adının düzeltilmesini istemiş, davalı vekili davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, HUMK.nun 409/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalının sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasını takip etmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Davalı idare yargılamayı vekili aracılığıyla yürütmüştür. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7. maddesi gereğince davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken bu konuda karar verilmemiş olması yanlış ise de, yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK.nun 438/VII. maddesi gereğince kararın düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 numaralı bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 numaralı bentte yazılı nedenlerle hüküm fıkrasına "500,00 YTL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" sözcük dizisinin eklenmesine, kararın DÜZELTİLMİŞ BU BİÇİMİ İLE ONANMASINA, 04.06.2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7028, Karar No: 2011/7818, Tarih: 22.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/7028 E.  ,  2011/7818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma-düzelterek onama istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Müşteki vekilinin 08.12.2009 tarihli dilekçesi ile şikayette bulunduğu, 31.08.2009 tarihli haciz işlemi sırasında düzenlenen tutanakta borçlunun adresinden taşındığı belirtilmekte olup, bu durum ticareti terk anlamına gelmeyeceğinden şikayetin süresinde olduğu kabul edilmekle tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki Kuru, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17451, Karar No: 2015/39046, Tarih: 02.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/17451 E.  ,  2015/39046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/171001

MAHKEMESİ : Niğde Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2009

NUMARASI : 2008/142 (E) ve 2009/334 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, olay günü sanığın kendisinde bulunduğunu söylediği 70 ton şekerin yerini göstermek bahanesiyle, yakınanlar A.. B.., Y.. B.. ve katılan Y.. B.. ile birlikte, yakınan Asım'ın aracına bindikleri, araç hareket edince, sanığın katılan ve yakınanlara bisküvi ikram ettiği, Y.. B.. ve Y.. B..'nin ikram edilen bisküviden yediği, A.. B..'nin ise sanığın davranışlarından şüphelenmesi nedeniyle yemek istemediği, sanığın ısrarı üzerine bisküviden bir kısım ısırdığı ancak yutmadığı aracın bir köşesine bıraktığı, sanığın şekerlerin bulunduğunu söylediği yere geldiklerinde, deponun anahtarının kendisinde olmadığını söyleyerek birisini telefonla arayıp anahtarı getirmesini istediği, sanığın katılan ve yakınanlarla bir süre araç içerisinde beklediği sırada, yakınan Y.. B..'ın ilaçlı bisküviden rahatsızlanması nedeniyle hastaneye gitmek için yola çıktıkları, kırmızı ışıkta aracın durması üzerine, sanığın araçtan inerek kaçtığının anlaşılması karşısında; sanığın sübut bulan yağmaya kalkışma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. E.. savunmanı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA,02.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10099, Karar No: 2017/5215, Tarih: 31.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/10099 E.  ,  2017/5215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, Dairemizin 2014/11555 Esas sırasında kayıtlı bağlantılı dosyayla birlikte yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Kayden 01.01.1995 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun 01.01.2013 günü onsekiz yaşını tamamlaması nedeniyle bu tarihten sonraki duruşmaların açık yapılması ve hükmün de açık duruşmada açıklanması gerektiği gözetilmeden, 21.02.2013 günlü ve hükmün kurulduğu 26.09.2013 tarihli duruşmaların kapalı yapılıp hükmün de kapalı oturumda verilmesi suretiyle aleniyet kuralının ihlal edilmesi,

Suça sürüklenen çocuğun cebir kullanarak mağdureyi önce ağabeyi ..'ın evine sonra da annesi ....'nin evine götürerek rızası dışında alıkoyduğunun iddia edilmesi ve Dairemizin 2014/11555 Esas sırasında kayıtlı dosyada .... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanık ...'nin ise müsnet suçtan mahkûmiyetine karar verilip her iki dosya arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğunun anlaşılması karşısında, anılan dosyaların birleştirilmesinin ardından mevcut delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle karar verilmesi lüzumu,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11639, Karar No: 2022/14460, Tarih: 24.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/11639 E.  ,  2022/14460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayini istemine ilişkin olarak açılan davada, Bursa 9. Sulh Hukuk, İstanbul 13. Sulh Hukuk ile İstanbul Anadolu 17. Sulh Hukuk Mahkemeleri’nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemeleri’nin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesi’nin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

Bursa 9. Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüklerin ikametgah adresinin ''Esatpaşa Mahallesi, ....... Ataşehir/İstanbul" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 13. Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüklerin adresinin "Esatpaşa Mahallesi, .... Ataşehir/ İstanbul" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 17. Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüklerin dava tarihi olan 08/07/2021 tarihi itibariyle anne ve babası ile birlikte Hürriyet Mahallesi, ....../Bursa adresinde ikamet ettiklerinin bildirildiği, nitekim Ataşehir İlçe Emniyet Müdürlüğünün 14.03.2022 tarihli tutanağında da küçüklerin Ataşehir/İstanbul adresinde ikamet etmediklerinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 426. maddesi gereğince vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesi gereğince ise vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır hükmü ile diğer yandan, aynı Kanun’un 411. maddesi uyarınca da vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir hükümleri dikkate alındığında; dosyanın incelenmesi sonucu; Bağlarbaşı Polis Merkezi Amirliği tarafından yapılan kolluk araştırmasında kayyım tayini talep edilen küçüklerin anne ve babası ile birlikte “Osmangazi/ Bursa" adresinde ikamet ettikleri anlaşıldığından, uyuşmazlığın Bursa 9. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince Bursa 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6326, Karar No: 2020/961, Tarih: 13.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/6326 E.  ,  2020/961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hüküm davalılardan ... vekili tarafından hüküm ve 03.06.2016 tarihli ek kararı yönünden temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı borçlu ... İnş. ve Tic. A.Ş.'den alacaklı olduğunu, davalı borçlu şirket hakkında Kadıköy 3. İcra Müdürlüğü'nün 2012/17649 E. ve Kadıköy 7. İcra Müdürlüğü'nün 2012/19391 E. sayılı dosyaları üzerinden takip yapıldığını, davalı borçlu şirketin malvarlığının borçlarını karşılamaya yetmediğini, bu nedenle diğer davalının alacaklı olduğu Gaziantep 6. İcra Müdürlüğü’nün 2012/6135 E. sayılı dosyasında 13.09.2013 tarihli sıra cetveli düzenlendiğini, cetvelde paranın birinci sırada olan davalı alacaklı ...'e ödenmesine karar verildiğini, davalı ...’ın diğer davalı borçlu şirketten gerçek bir alacağının bulunmadığını, takibe konu faturaların muvazaalı olarak düzenlendiğini, davalılar arasında organik bağ bulunduğunu ileri sürerek, davalıya isabet edecek paydan öncelikle müvekkilinin alacağının ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... vekili, müvekkili alacağının 6 adet faturaya dayandığını, bunlardan beş tanesinin 2010, bir tanesinin 2011 tarihli olduğunu, müvekkilinin alacağının doğum tarihinin ve borçlu şirket aleyhine başlattığı icra takip tarihinin, davacının alacağının doğum tarihinde ve icra takip tarihinden daha önceki bir tarih olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılardan ... İnşaat ve Ticaret. A.Ş., taraflarına husumet yöneltilemeyeceğini, diğer davalı ... ile aralarındaki ticari ilişkinin yıllarca devam ettiğini, faturaların gerçek bir alacağa ilişkin olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetveline itiraz davalarında takip borçlusunun alacaklı sıfatı bulunmadığından ve kendisine pay ayrılmadığından davalı sıfatının bulunmadığı, ispat yükü kendisinde bulunan davalı alacaklı ...’in alacağının varlığını usulüne uygun delillerle kanıtlayamadığı gerekçesiyle, davalı ... İnşaat ve Ticaret. A.Ş yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemenin 03.06.2016 tarihli ek kararı ile davalının süre yönünden temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek kararı, davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

1- Davalılardan ... vekilinin ek karara yönelik temyiz istemi yönünden;

Karar, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemenin 03.06.2016 tarihli ek kararı ile davalının süre yönünden temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek kararı, davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

1- Davalılardan ... vekilinin ek karara yönelik temyiz istemi yönünden;

Somut olayda gerekçeli kararın davalılardan ... vekiline 11.05.2016 tarihinde tebliğ edildiği, davalılardan ... vekilinin 18.05.2016-12.07.2016 tarihleri arasında iş göremezlik raporu aldığı görülmüştür. Uyuşmazlığın sıra cetvelinde muvazaa iddiasından kaynaklı olmasına göre hükme yönelik temyiz süresinin tebliğ tarihinden itibaren 15 gün olduğu anlaşıldığından mahkemenin temyiz isteminin reddine yönelik 03.06.2016 tarihli ek kararın kaldırılarak davalılardan ... vekilinin hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine geçildi.

2- Davalılardan ... vekilinin hükme yönelik temyiz istemi yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılardan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılardan ... vekilinin temyiz isteminin süreden reddine yönelik 03.06.2016 tarihli ek kararın KALDIRILMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılardan ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.