muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4057, Karar No: 2015/4877, Tarih: 16.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/4057 E.  ,  2015/4877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalılar Sağlık Bakanlığı'na izafeten Kartal Dr. Lütfi Kırdar Eğitim ve Araştırma Hastanesi ve diğerleri aleyhine 23/12/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı Sağlık Bakanlığı'na izafeten açılan davanın yargı yolu bakımından reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine dair verilen 23/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1049, Karar No: 2022/9976, Tarih: 12.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/1049 E.  ,  2022/9976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 30/06/2020 tarih, 2020/İHK-8811 sayılı kararın , süresi içinde davacı ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davalı ... şirketi nezdinde zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan aracın, polis memuru olan davacıya görevini yaptığı esnada çarpması sonucu 15/03/2019 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucunda, müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını,maluliyeti nedeniyle sigorta şirketine yapılan tazminat başvurusunun sonuçsuz kaldığını beyanla fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 50.000 TL sürekli maluliyet tazminatı ve adli tıp rapor ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, bilirkişi raporu doğrultusunda talebini yükseltmiştir.

Davalı vekili; başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince; ilgili yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmiş maluliyet raporu ile sigorta şirketine başvurulmadığı gerekçesiyle, başvurunun dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili tarafından yapılan itiraz üzerine İtiraz Hakem Heyetince; davacı vekilinin itirazının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına,başvuru sahibinin talebinin kabulü ile 325.746 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 05/11/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsili ile başvuru sahibine ödenmesine karar verilmiş,itiraz hakem heyeti kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dava konusu kaza; olay tarihinde gece 03:40 civarında, davalıya sigortalı araç sürücüsü alkollü şekilde araç kullandığı sırada polis ekiplerinin kontrolünden kurtulmak için hızla kaçtığı sırada, polis ekiplerinin takibe başlaması üzerine gelen anons üzerine o sırada görevli olan polis memuru davacının, davalıya sigortalı araç sürücüsünü durdurmak için yola kapan atarak emniyet şeridine geçtiği sırada, arkasındaki polislerden kaçmak için zik zak çizerek kaçan davalıya sigortalı sürücü kapanı da farkedince direksiyonu sağa kırması ve aracın sağ ön (tampon ve far) ve ayna kısmıyla emniyet şeridinde bulunan davacı polis memuruna çarpması, çarpmanın etkisiyle davacının, davalıya sigortalı aracı takip eden ekip otosunun kaputunun üzerine düşüp sonra kenara savrulması şeklinde meydana gelmiştir.

Kazaya ilişkin olarak düzenlenen kaza tespit tutanağında, davalıya sigortalı araç sürücüsünün KTK'nun 52/1-a maddesinde düzenlenen kavşaklara yaklaşırken, dönemeçlere girerken, tepe üstlerine yaklaşırken, dönemeçli yollarda ilerlerken, yaya geçitlerine, hemzemin geçitlere, tünellere, dar köprü ve menfezlere yaklaşırken, yapım ve onarım alanlarına girerken azaltmak kuralını ve KTK'nun 47/1-a maddesinde düzenlenen trafiği düzenleme ve denetimle görevli trafik zabıtası veya özel kıyafetli ve işaret taşıyan diğer yetkili kişilerin uyarı ve işaretlerine uymamak kuralını ihlal ettiği ve kusurlu olduğu, davacı yaya polis memuru ... ve ekip otosu sürücüsü...’ın Karayolları Trafik Yönetmeliği 141/4 maddesi gereği, sanık veya suçluları takip eden veya genel güvenlik ve asayiş için olay yerine giden zabıta araçları, ile Trafik güvenliğini koruma veya trafik kazasına el koyma amacıyla olay veya kaza yerine giden trafik hizmetlerine ait araçların yönetmelikte gösterilen kısıtlamalara ve yasaklara bağlı olmamaları sebebiyle kusurlarının bulunmadığı belirtilmiştir.

Kusur durumunun tespiti için soruşturma aşamasında yapılan keşif sonucu düzenlenen 12/04/2019 tarihli adli trafik kusur bilirkişi Uğur Kül’den alınan bilirkişi raporuna göre; kazanın meydana gelmesinde,davalıya sigortalı araç sürücüsünün, alkolün etkisi ile güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, şerit izleme ve değiştirme kurallarına uymadığı ve yine alkolün etkisi ile aracının tepe lambası açık şekilde emniyet şeridinde beklemekte olan davacıya çarptığı, kaçarken davacıya çarptığını anlamamış olabileceği, aracının sağ köşe kısımları ile çarpması sonucu yaya davacının dengesini kaybetmesine neden olduğu belirtilerek (KTK 52/1-a) kuralını ve (KTK 47/1-a) kuralını ihlal ettiğinden asli kusurlu olduğu;ekip otosonu kullanan sürücü...’ın: davacı yayanın çarpmanın etkisiyle savrularak aniden araç üzerine düşmesi nedeniyle yapabileceği bir manevra olmadığı,her ne kadar aracı kaçırmak istemişse de olayın içinde çarpmak zorunda kalması nedeniyle kusurunun bulunmadığı; davacı yaya polis memuru ...’ın; kapan attıktan sonra emniyet şeridine geçtiği sırada kazanın meydana gelmiş olması sebebiyle kusurunun bulunmadığı belirlenmiştir.

Kusur durumunun tespiti için İtiraz Hakem Heyetince adli trafik kusur bilirkişi makine mühendisi Adnan Hocagil’den alınan 04/05/2020 tarihli bilirkişi raporunda; KTT ve kaza krokisine göre ve davacının beyanına göre seçenekli olarak rapor düzenlenmiş. KTT ve kaza krokisine göre yapılan değerlendirmede; davalıya sigortalı araç sürücüsünün KTK 52/1a ve KTK 47 maddelerini ihlal ettiği için % 60 oranında, davacı ...’ın kaçma-kovalamaca olduğunu bildiği halde gerekli önlemleri almadığı ve kendi can güvenliği ve trafik güvenliğini tehlikeye attığı için %20 oranında, ekip otosu sürücüsünün doğrultu değiştirme manevralarını yanlış yapma kuralını ihlal ettiği için % 20 oranında kusurlu olduğu, davacı ...’ın beyanına göre yapılan değerlendirmede; davalıya sigortalı araç sürücüsünün KTK 52/1a ve KTK 47 maddelerini ihlal ettiği için % 60 oranında, ekip otosu sürücüsünün doğrultu değiştirme manevralarını yanlış yapma kuralını ihlal ettiği için % 20 oranında kusurlu olduğu, davacı ...’ın kapan attıktan sonra emniyet şeridine geçtiği sırada kazanın meydana gelmiş olması sebebiyle kusurunun bulunmadığı belirlenmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince hükme esas alınan aktüerya raporunda da davacı yayanın % 20 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek yapılan hesaplamaya göre karar verilmiştir.

BK.53. (TBK.74) maddesinde haksız eylemin “kusur” öğesi konusunda hukuk hakimine tanınan yetkiler iki bölüm olup, birincisi “kusur bulunup bulunmadığına”, öteki “kusurun derecesini ve zararın tutarını belirlemeye” ilişkindir. Maddenin ilk cümlesine göre “kusurun varlığını” araştırmada yetkileri sınırlı olan hukuk hakimi, maddenin ikinci cümlesine göre “kusurun derecesini ve zarar tutarını belirlemede” tam bağımsız kılınmıştır.

HMK 266 madde (HUMK 275 md.) hükmüne göre kusur oranlarının belirlenmesi teknik değil hukuki bir konudur. Elde edilen teknik bulgulara göre hakim bu oranı belirlemede ihlal edilen kuralları göz önüne almalıdır.

Haksız fiilden dolayı sorumlu olabilmek için kusurun bulunması şarttır.

Davalıya sigortalı aracın sürücüsünün kollukta alınan ifadesinde; alkollü olarak araç kullanırken polis kontrolünden kurtulmak için görevli memurların uyarı ve ikazlarına uymayarak yolda zikzak çizerek kaçtığı sırada kazanın meydana geldiğini beyan etmiştir.

Davacı ... da ifadesinde; kapanı attıktan sonra beklerken zik zak çizerek gelen davalıya sigortalı aracın üzerine doğru geldiğini, kaçmak için ayağa kalktığı sırada kendisine çarptığını beyan etmiştir.

Davalıya sigortalı araç sürücüsünün bu beyanları dikkate alındığında kazanın ani ve birden gelişen bir olay neticesinde gerçekleşmediği, davalıya sigortalı aracın sürücüsünün istediği zaman durma imkanı olduğu, ani ve birden gelişen bir olay olmaması karşısında davalıya sigortalı aracın sürücüsünün kazanın gerçekleşmesini önleyebileceği anlaşılmaktadır.

Davalıya sigortalı araç sürücüsünün bu beyanları dikkate alındığında kazanın ani ve birden gelişen bir olay neticesinde gerçekleşmediği, davalıya sigortalı aracın sürücüsünün istediği zaman durma imkanı olduğu, ani ve birden gelişen bir olay olmaması karşısında davalıya sigortalı aracın sürücüsünün kazanın gerçekleşmesini önleyebileceği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar kaza yeri krokisinde çarpma noktası yolun orta kısmına yakın olarak gösterilmişse de; olay sonrası tutulan tutanaklar, kriminal inceleme raporu ve yapılan incelemelere göre, davalıya sigortalı aracın davacı polis memuru tarafından atılan kapana takılarak tekerlerinin patlaması sonucu durduğu, aynı şekilde ekip otosunun da kapana takılarak durabildiği,; davacının kapanı çekebilmesi için mutlaka yol kenarında olması gerektiği, aksi halde kapanı harekete geçirmesinin mümkün olmadığı; davalıya sigortalı araçta meydana gelen hasarla, davacıdaki yaralanma noktaları karşılaştırıldığında çarpma noktalarının uyumlu olması karşısında, kazanın davacı emniyet şeridindeyken meydana geldiği, davacı polis memuruna ilk olarak davalıya sigortalı aracın çarptığı, çarpmanın etkisiyle savrulan davacının takip eden polis otosunun üzerine düştüğü anlaşılmakla meydana gelen kazada emniyet şeridi üzerinde bulunan ve görevini yapan davacı ...’ın kusurunun bulunmadığı kanaati hasıl olmuştur.

Buna göre İtiraz Hakem Heyetince kusur konusunda tekrar rapor aldırılmasına gerek bulunmayıp dosya kapsamında bulunan delillere göre, kazanın meydana gelmesinde davacı polis memuru ...’ın kusurunun bulunmadığı kabul edilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir

Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince; başvurunun usulden reddine karar verilmiş, davacı vekilinin itirazı üzerine,İtiraz Hakem Heyeti tarafından davacı vekilinin itirazının kabulü ile 325.746 TL tazminatın davalıdan tahsiline ve kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına tam ve nispi olarak 31.252,22 TL vekalet ücreti hükmedilmiştir.

5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu 30/17 md. ve 19/01/2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 6. maddesi ile Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin 13. fıkrasına "(13) (Ek:RG-19/1/2016-29598) tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi,hesaplanan miktarın maktu ücretin altında kalması halinde maktu ücrete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE; (3) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ile davalıya geri verilmesine 12/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14637, Karar No: 2012/3148, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2011/14637 E.  ,  2012/3148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, çeyiz eşyalarının ve düğünde takılan takıların iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama usullerine dair Kanunun 4.maddesinde 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK.118-395 md.) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağı ve geçici 1. maddesi ile de daha önce açılan davalarında Aile Mahkemelerine devri gerektiği hükme bağlanmıştır.

Olayımıza gelince; çeyiz eşyalarının ve takıların iadesine ilişkin davaların Türk Medeni Kanununun yürürlüğe girmesinden önce veya sonra açılmasına bakılmaksızın Aile Mahkemesinde görülmesi zorunludur. Bu nedenle bağımsız Aile Mahkemesi bulunan yerlerde Aile Mahkemesinde, bağımsız Aile Mahkemesi bulunmayan yerlerde ise Hakim ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp karara bağlanması gerekmektedir. Kişisel malların iadesi Türk Medeni Kanunun 226. maddesinde düzenlenmiş olup, davanın bu madde hükümlerine göre çözümlenmesi icap eder. Söz konusu maddenin Türk Medeni Kanununun 2. kitabında yer aldığı ve Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp sonuçlandırılması gerekirken bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yargılamaya devam edilip sonuçlandırılması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/537, Karar No: 2023/4101, Tarih: 16.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/537 E.  ,  2023/4101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün şikâyetçi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre, vekili aracılığıyla temyiz isteminde bulunan katılan ...'un, karar tarihinden sonra 30/07/2021 tarihinde öldüğü, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 243 üncü maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı, ölenin mirasçılarının da karar tebliğine rağmen şikâyetçinin haklarını takip etmek üzere davaya katılmadıkları anlaşıldığından, şikâyetçi vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2431, Karar No: 2017/2235, Tarih: 19.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/2431 E.  ,  2017/2235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin TCK'nın 53.maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının sanık hakkında infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından yargılama gideri ile ilgili kısmından zorunlu savunman ücretinin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11211, Karar No: 2010/1948, Tarih: 22.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11211 E.  ,  2010/1948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bingöl Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/03/2007 tarih ve 2005/146 - 2007/152 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı gerçek kişilerin müvekkilinin ortaklarının yolcu taşıdığı güzergahta izinsiz şekilde yolcu taşıdıklarını, haksız rekabette bulunduklarını, diğer davalı Valiliğin şikayete rağmen bir önlem almadığını, müvekkili zararının doğduğunu ileri sürerek, 21.600 YTL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, idari yargının görevli olduğunu, iddiaların yersiz bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Bir kısım davalılar vekili, iddiaların yersiz olduğunu, tazminat isteminin fahiş bulunduğunu açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalıların davacının tahsisli güzergahında izinsiz yolcu taşıdıkları, bu durumun mahkeme kararı ile sabit olduğu, bir yıllık kazanç kaybının tespit edildiği, davacının talebi ile bağlı kalındığı, hesaplamanın buna göre yapıldığı, her davalının kendi aracı ile taşıma yaptığı, müteselsil sorumluluk bulunmadığı gerekçesiyle davalı ... hakkındaki davanın reddine, 1.080.00 YTL’nin davalı gerçek kişilerden ayrı ayrı tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-HUMK’nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2 ncü maddesi hükmüne göre miktar veya değeri 1.000.000.000 TL7sını geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 21.7.2004 hüküm tarihi itibariyle kesin olup, anılan 5219 sayılı Kanun ve 5236 sayılı Kanun uyarınca söz konusu miktar 01.01.2007 tarihi itibariyle 1.170.000.000 TL’ye çıkarılmıştır.

Somut olayda davalı gerçek kişiler aleyhine açılan maddi tazminat davasında davanın kısmen kabulü ile her birinden ayrı ayrı 1.080.00 YTL’nin tahsiline karar verilmiştir. Temyiz eden bir kısım davalılar aleyhine ayrı ayrı hükmedilen tazminat miktarı, yukarıda anılan Kanun hükmü uyarınca temyiz sınırının altında kaldığından bir kısım davalılar vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.