muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5628, Karar No: 2020/1920, Tarih: 04.06.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/5628 E.  ,  2020/1920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ilk derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Davacı çocuk, anne ve baba ile kardeş hakkındaki manevi tazminatlar ve davacı çocuk hakkındaki maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/2. maddesinde; ''Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir.'' denilmektedir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırı, karar tarihi 20/07/2016-01/12/2016 tarihleri arasındaki ilamlar için 25000 TL, 02/12/2016-31/12/2016 tarihleri arasında 40000 TL, 01/01/2017-31/12/2017 tarihleri arasında 41530 TL, 01/01/2018 tarihinden sonra 47530 TL ve 01/01/2019 tarihinden itibaren 58800 TL' dir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırı, karar tarihi 20/07/2016-01/12/2016 tarihleri arasındaki ilamlar için 25000 TL, 02/12/2016-31/12/2016 tarihleri arasında 40000 TL, 01/01/2017-31/12/2017 tarihleri arasında 41530 TL, 01/01/2018 tarihinden sonra 47530 TL ve 01/01/2019 tarihinden itibaren 58800 TL' dir.

Dava ve ıslah dilekçesi değerlendirildiğinde; Mahkemece davacı eşe 312.394,18 TL maddi tazminat ile 50.000,00 TL manevi tazminatın; davacı çocuğa 82.315,36 TL maddi tazminat ile 30.000 TL manevi tazminatın; davacı anne, baba ve kardeşe 15.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile ayrı ayrı davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin ise reddine hükmedildiği; taraf vekillerinin istinaf başvuruları üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 32.Hukuk Dairesince davacı eşe 232.754,77 TL maddi tazminat ile 70.000,00 TL manevi tazminatın; davacı çocuğa 49.969,06 TL maddi tazminat ile 40.000 TL manevi tazminatın; davacı anneye 15000 TL ve baba ile kardeşe 20.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile ayrı ayrı davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin ise reddine karar verildiği; bu kararın taraf vekillerince temyize getirildiği dikkate alındığında, davacı çocuk, anne ve baba ile kardeş hakkında hükmedilen ve reddedilen manevi tazminatlar ile davacı çocuk hakkında hükmedilen ve reddedilen maddi tazminat miktarlarının karar tarihi itibariyle ayrı ayrı 58800 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı açıktır.O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının 6100 sayılı HMK'nın 362/1-a ve 2, 366 ve 352. maddeleri uyarınca REDDİNE,

2-Davacı eş hakkındaki maddi ve manevi tazminatlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosyada temyiz kapsam ve nedenleri ile yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesi üzerine, taraflar yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harçlarının temyiz eden taraflara yükletilmesine, 04/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2849, Karar No: 2023/3406, Tarih: 04.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2849 E.  ,  2023/3406 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesi uyarınca üçer aylık hesapta nemalandırılan kamulaştırma bedeline mahkeme karar tarihi ile kararın kesinleşme tarihi arasında kalan süre için belirlenecek yasal faiz alacağının davalı idareden tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı idare tarafından açılan bedel tespit ve tescil davasında belirlenen bedelin üçer aylık hesapta nemalandırılan kısmı için dava tarihinden dört ay sonrasından mahkeme karar tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına karar verildiğini, ancak vadeli hesapta nemalandırılan bu bedelin karar kesinleşinceye kadar ödenemeyeceğinden bu bedele karar tarihi ile kesinleşme tarihi arasında kalan süre için de yasal faiz ödenmesine ilişkin taleplerinin davalı idare tarafından reddedildiğini ileri sürerek, nemalandırılmasına karar verilen kamulaştırma bedeline mahkeme karar tarihi ile kararın kesinleşme tarihi arasında işleyecek yasal faizin davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde; 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi uyarınca açılan bedel tespit ve tescil davası neticesinde kamulaştırma bedelinin bloke edildiğini, 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesine 19.04.2018 tarihinde 7139 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile eklenen "idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmesine" ilişkin düzenlemenin 27.11.2020 tarih ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı Anayasa Mahkemesi ilamı ile iptal edildiğini, ayrıca bedel tespit ve tescil davası üzerinden dosyanın karara bağlanmasıyla birlikte aleyhine ve kanuna açık aykırılık hallerinde kanun yoluna başvuru imkanı bulunduğu belirtilerek müvekkil idare yönünden usuli müktesep hak doğduğundan ve idarenin üzerine düşen kanuni yükümlülüklerini yerine getirdiğinden açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan bedelin kararın kesinleşmesi ile ödenebilir olduğu gözetildiğinde, vadeli hesapta nemalandırılan bu bedele kesinleşme tarihine kadar faiz uygulanması gerektiği halde karar tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına karar verilmesinin hatalı olduğu kanaatine varılarak, karar tarihi ile kesinleşme tarihi arasında tahsili yapılamayan kamulaştırma bedeli yönünden davacının yasal faiz talep etmekte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde; üçer aylık hesapta nemalandırılan bedelin nemasıyla birlikte ödenmesine karar verilmesi nedeniyle faiz bakımından kesin hüküm oluşmasının yanında aynı bedel için iki defa faiz işletilemeyeceğini, kaldı ki davalı idarenin kamulaştırma bedelini depo etmekle kanuni yükümlülüğünü yerine getirdiğini, depo edilen bedelin semeresinin bankadan talep edilmesi gerektiği için davalı idareye husumet yöneltilemeyeceğini, mahkemece verilen kararın kesinleşmesi ile artık taraflar lehine usulü kazanılmış hakların oluştuğunu, bu hakkı ihlal edecek şekilde istemin kabulüne karar verilemeyeceğini, davacının faiz konusunda ek dava açmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, bu nedenle vekalet ücreti takdirinin doğru olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile eldeki dava, hüküm altına alınmayan faiz alacağının tahsili istemine ilişkin olup 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi uyarınca açılan kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davasının devamı ve asıl hakkın ferisi niteliğinde olduğundan, Anayasa Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2021/34 Esas, 2022/21 Karar sayılı kararı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinin “kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin davalar” yönünden iptaline karar verildiği gözetildiğinde kesinlik sınırına ilişkin düzenlemenin somut uyuşmazlıkta uygulanamayacağı belirtilerek işin esasına girilerek inceleme yapılmış olup davalı idare tarafından açılan bedel tespit ve tescil davasında yapılan yargılamada İlk Derece Mahkemesince verilen kararda üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele dava tarihinden dört ay sonrasından karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine dair hüküm kurulduğu ve bu karara karşı tarafların mevcut haliyle faize ilişkin hükmü de kabullenerek istinaf yoluna başvurmadığı, bunun üzerine İlk Derece Mahkemesi kararının kesinleştiği gözetildiğinde, davacı açısından artık hüküm altına alınmamış bir faiz alacağından bahsedilemeyeceğinden davalı idare vekilinin istinaf başvuru talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin davanın kabulüne ilişkin kararı kaldırılarak davanın reddine dair yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen kararın miktar itibari kesinlik sınırının altında olduğu anlaşılmasına rağmen, Bölge Adliye Mahkemesince işin esasına girilmesinin doğru olmadığını, davalı idare tarafından faiz taleplerinin karşılanmaması nedeni ile eldeki davanın açıldığını belirterek davanın reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi uyarınca üçer aylık hesapta nemalandırılan kamulaştırma bedeline mahkeme karar tarihi ile kararın kesinleşme tarihi arasında kalan süre için belirlenecek yasal faiz alacağının davalı idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi.

3. Anayasa Mahkemesi'nin 24.02.2022 tarihli ve 2021/34 Esas, 2022/21 Karar sayılı ilamı .

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi.

3. Anayasa Mahkemesi'nin 24.02.2022 tarihli ve 2021/34 Esas, 2022/21 Karar sayılı ilamı .

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava hüküm altına alınmayan faiz alacağının tahsili istemine ilişkin olup, 2942 sayılı Kanun’un 10 ncu maddesi uyarınca açılan kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davasının devamı ve asıl hakkın ferisi niteliğinde olduğundan, Anayasa Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2021/34 Esas, 2022/21 Karar sayılı kararı ile 6100 sayılı Kanun‘un 341 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinin “kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin davalar” yönünden iptaline karar verildiği gözetildiğinde kesinlik sınırına ilişkin düzenlemenin somut uyuşmazlıkta uygulanamayacağı belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesince işin esasına girilmesi yerindedir.

3. Davalı idare tarafından açılan bedel tespit ve tescil davasında yapılan yargılamada İlk Derece Mahkemesince verilen kararda üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele dava tarihinden dört ay sonrasından karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine dair hüküm kurulduğu ve bu karara karşı tarafların istinaf yoluna başvurmaması üzerine İlk Derece Mahkemesi kararının kesinleştiği gözetildiğinde, davacı açısından artık hüküm altına alınmamış bir faiz alacağından bahsedilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22816, Karar No: 2013/24652, Tarih: 23.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/22816 E.  ,  2013/24652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Kısa kararın 31/08/2012 tarihli duruşmada, davacı vekilinin yüzüne karşı verildiği ancak kısa karar tüm unsurlarıyla tutanağa geçirilmediği, davacı vekili gerekçeli kararın 07/12/2012 tarihinde kendisine tebliği edildiğini belirtip, aynı tarih itibariyle kararı temyiz ettiği anlaşılmış ise de, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edildiğine dair dosya içerisinde herhangi bir bilgi ve belge bulunmamaktadır.

Bu nedenle, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği, eğer tebliğ edilmişse, tebliğe ilişkin bilgi ve belgelerin temin edilip dosyaya eklenerek gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9569, Karar No: 2013/2024, Tarih: 28.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9569 E.  ,  2013/2024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.04.2009 gün ve 2009/161 Esas, 2009/216 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 25.04.2010 tarihinde öldüğü, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak TCK.nın 64 ve CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davalarının sanığın ölümü nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1063, Karar No: 2020/4119, Tarih: 09.07.2020

**20. Ceza Dairesi         2020/1063 E.  ,  2020/4119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde sanık hakkında belirlenen gün adli para cezası TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilirken "...25 tam gün adli para cezasının..." ibaresi yerine "...50 tam gün adli para cezasının..." ibaresinin yazılması sonuç adli para cezasının doğru olarak belirlenmesi nedeniyle mahkemesince düzeltilebilir nitelikte yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümün ONANMASINA, 09/07/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/1324, Karar No: 2017/3897, Tarih: 11.05.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/1324 E.  ,  2017/3897 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : Ankara 11. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 27. İş Mahkemesi

K A R A R

A)Davacı İstemi:

Davacı, borçlanarak ödenen 5000 günün tahakkuk cetvelindeki 07/07/1994-02/08/1996, 15/09/1998-09/07/2010 tarihleri arasındaki tarih aralıkları esas alınmak suretiyle tespitini yapıldığını ve aylık tutarın düşük hesaplandığını, borçlanmak suretiyle ödediği prim günlerinin 01/04/1976 tarihinden itibaren 5000 gün olacak şekilde intibakı ile bu tarihlere mal edilmesi gerektiğinin tespiti ile, düzeltilen bu borçlanma tarih aralıklarına göre bağlanmış olan yaşlılık aylığının başlangıç tarihinden itibaren yeniden hasaplanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabı:

Kurum vekili; davacının borçlanma talebine istinaden tahakkuk cetveli düzenlendiğini ve davacıya bildirildiğini, davacının söz konusu tahakkuk cetvelinde belirtilen miktarı her hangi bir itirazı kayıt koymaksızın ödediğini, davacının tahsil işlemleri yapılarak yaşlılık aylığı bağlandığını, kurumlarınca yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğundan davanın reddini istemiştir

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

Mahkemenin; davacının yaşlılık aylığının hesabında borçlanılan prime esas gün sayısının yurt dışında fiili olarak geçen çalışmalarının geçtiği aylara mal edilerek aylığının hesaplanması gerektiği, davacının Almanya'da ilk defa sigortalılığının 01/04/1976 tarihinde başladığı ve 3201 sayılı yasaya göre yapılan 5000 gün yurt dışı borçlanmasının, yaşlılık aylığının hesaplanmasında 01/04/1976 tarihinden ileriye doğru gidilerek prime esas kazancının ilgili aylara mal edilmesi ve borçlanılan 5000 günlük sürenin ileriye götürülerek 01/04/1976-20/02/1990 tarihleri arasındaki süreye mal edilmesi gerektiği gerekçesine dayandığı anlaşılmıştır

Mahkemece “davanın kabulü ile;davacının borçlanmak suretiyle ödediği prim günlerinin 01/04/1976 tarihinden itibaren 5000 gün olacak şekilde intibakı ile 01/04/1976-21/02/1990 tarihleri arasına mal edilmesi gerektiğine,düzeltilen borçlanma tarih aralıklarına göre bağlanmış olan yaşlılık aylığının başlangıç tarihinden itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespitine" karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu;

Davalı vekili;davacının borçlanma talebine istinaden tahakkuk cetveli düzenlenip davacıya bildirildiğini, söz konusu tahakkuk cetvelinde belirtilen miktarı herhangi bir itirazı kayıt koymaksızın ödediğini, yaşlılık aylığı bağlanması nedeniyle, kurumca yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğu, resen gözetilecek sebeplerle de yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi gerekçesiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

Davalı vekili;davacının borçlanma talebine istinaden tahakkuk cetveli düzenlenip davacıya bildirildiğini, söz konusu tahakkuk cetvelinde belirtilen miktarı herhangi bir itirazı kayıt koymaksızın ödediğini, yaşlılık aylığı bağlanması nedeniyle, kurumca yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğu, resen gözetilecek sebeplerle de yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi gerekçesiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusu; 5510 sayılı Kanun'un 41. maddesinin son fıkrasına göre ise; 01.10.2008 tarihinden sonraki sürelere ait borçlanmaların ise ilgili aya mal edileceği düzenlenmiştir.Davacının, kesinleşmiş Mahkeme kararı ile Almanya rant sigortasına giriş tarihi olan 01.04.1976 tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğuna karar verilmiş olması, kısmi borçlanma sonucu bedeli ödenen sürenin; yurdışında çalışmaların başladığı tarihten itibaren ileriye doğru mal edilmesi halinde; sigortalıya sağlanacak aylık tutarını olumlu etkileyecek olması ve Kurumun bu lehine durum konusunda sigortalıyı bilgilendirme yükümlülüğünü yerine getirdiği gerekçesiyle esastan reddine karar vermiştir

E)Temyiz:

Davalı temyiz nedenleri: davacının borçlanma talebine istinaden tahakkuk cetveli düzenlenip ve davacıya bildirildiğini, söz konusu tahakkuk cetvelinde belirtilen miktarı herhangi bir itirazı kayıt koymaksızın ödediğini ve yaşlılık aylığı bağlanması nedeniyle, kurumca yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle temyiz yoluna başvurmuştur.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Davanın yasal dayanağını oluşturan 3201 sayılı Yasa'nın 5. maddesinde; “

Yurt dışındaki sigortalılık sürelerinin tespitinde, bunu belirten ve istek sahibinin ibraz edeceği ispatlayıcı belgelerde kayıtlı bulunan tarihler arasındaki son tarihten geriye doğru olmak üzere gün sayıları esas alınır.

Sosyal güvenlik kanunlarına tabi hizmetleri olanların, borçlandıkları gün sayısı, prim ödeme gün sayıları ile ilgili hizmetlerine katılır. Sigortalılığın başlangıç tarihinden önceki süreler borçlanılmış ise, sigortalılığın başlangıç tarihi, borçlanılan gün sayısı kadar geriye götürülür.

Sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi hizmeti bulunmayan istek sahiplerinin sigortalılıklarının başlangıç tarihi, borçlarını tamamen ödedikleri tarihten borçlanılan gün sayısı kadar geriye götürülen tarihtir.'' hükmü yer almaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden;davacının ilk sigorta başlangıcının 01/03/1976 tarihi olduğu, 08.09.2011-01.10.2011 tarihlerinde 4/a hizmetinin olduğu, 29/09/2011 tarihli yurt dışı hizmet borçlanması talebi olduğu,5000 gün borçlanma bedelini 18/01/2012 tarihinde ödediği, 27/02/2012 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu,yaşlılık aylığının 01/03/2012 tarihinde bağlandığı anlaşılmaktadır