muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/17188, Karar No: 2018/2303, Tarih: 15.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/17188 E.  ,  2018/2303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın görev yönünden usulden reddine karar verilmiş olup hükmün davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Hazine vekili; dava konusu 346 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 12.08.1993 tarih 15 sıra sayılı tapu kaydı ile ilkokul arsası olarak Hazine adına kayıtlı iken, kadastro çalışmaları sırasında İl Özel Müdürlüğü adına tespit ve tescil edildiğini ve sonrasında davalı Belediye'ye devredildiğini açıklayarak, dava konusu taşınmazın davalı Belediye adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili, öncelikle davanın görevsizlik nedeni ile reddine, aksi halde devir hukuka uygun olduğundan davanın esastan reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dava idari yargının görev alanına girdiğinden usulden reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; dava konusu taşınmazın ... İlinin Büyükşehir statüsü kazanmasından sonra ... Valiliği Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunun 106 sayılı kararı gereğince tapu kaydının tamamen idari nitelikli işlemler sonucu oluştuğu ve idari yargının görevine girdiği gerekçeleri ile görev yönünden davanın usulden reddine karar verilmiş ise de. açıklanan gerekçe dosya kapsamındaki talep ile uyuşmamaktadır.

Maddi olayları (vakıaları) ileri sürmek taraflara, hukuki olarak nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir (6100 s. HMK m.33). Dava dilekçesindeki açıklamalardan davacı Hâzinenin talebinin, 12.08.1993 tarih 15 sıra numaralı tapu kaydına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Başka bir anlatımla, davada, ... Valiliği Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunun 106 sayılı kararının iptali talebi olmaksızın, dava konusu taşınmaz hakkında 2011 yılında yapılan kadastro çalışmalarından önce Hazine adına kayıtlı bulunan tapu kaydına dayalı olarak tapu kaydının iptali ve tescil kararı verilmesi talep edilmiştir.

O halde; davacının talebi idari işlemin iptaline ilişkin olmayıp tapu kaydı ve mülkiyet hakkına dayalı tapu kaydının iptali ve tescili isteğine ilişkin olduğuna göre, davaya bakmaya adli yargı görevli olduğu anlaşıldığından davanın esası hakkında karar vermek gerekirken, yargı yolu bakımından reddi yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna uygun bulunmayan hükmün BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

15.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23516, Karar No: 2015/2185, Tarih: 26.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/23516 E.  ,  2015/2185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/8413

MAHKEMESİ : Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2012

NUMARASI : 2012/501 (E) ve 2012/806 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

3194 sayılı İmar Kanunu'nun 21/3 maddesine göre "derz, iç ve dış sıva, boya, badana, oluk, dere, doğrama, döşeme ve tavan kaplamaları, elektrik ve sıhhi tesisat tamirleri ile çatı onarımı ve kiremit aktarılması ve yönetmeliğe uygun olarak mahallin hususiyetine göre belediyelerce hazırlanacak imar yönetmeliklerinde belirtilecek taşıyıcı unsuru etkilemeyen diğer tadilatlar ve tamiratlar ruhsata tabi değildir". Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği'nin 14 ve 3030 sayılı Kanun Kapsamı Dışında Kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliği'nin 16. maddesine göre esaslı tadilat, "yapılarda taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler" şeklinde tanımlanarak, esaslı tadilatın, ruhsata tabi olduğu ifade edilmiştir.

Somut olayda, ruhsatsız olarak yapılan, 60 m2 zemin katlı binanın taşıyıcı betonarme kolon ve kirişlerinin kesildiği, duvarların sökülerek yerlerinin değiştirildiği, beton kolon yerine demir kolon konulduğu, yapılan bu değişikliklerin esaslı tadilat niteliğinde olup, binanın taşıyıcı unsurunu etkilediği 30/05/2012 tarihli bilirkişi raporundan anlaşılması karşısında; ''.... yapılan işlemler bu haliyle imar mevzuatına aykırı ise de TCK'nın 184. maddesinde belirlenen bina vasfında kabul edilemeyeceği'' şeklindeki hukuki olmayan ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan O.. B.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3797, Karar No: 2011/6271, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/3797 E.  ,  2011/6271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'un İİK'nun 337/a maddesi uyarınca üç ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Mahkemenin 16.06.2009 tarihli kararının Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6.maddelerine aykırı olarak kanun yolu başvuru şekli ve süresinin başlangıcı konusunda, tebliğ ve tefhimden hangisinin esas alınacağı ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceği hususlarının gösterilmediği gibi, çıkarılan tebligatın da bu hususları içermediği, bu sebeple gerekçeli kararın sanığa tebliğinin usulsüz olması nedeniyle sanığın 27.01.2010 havale tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, yapılan temyiz incelemesi sonunda;

06.09.2008 tarihinde yapılan haciz işlemi sırasında düzenlenen tutanağa göre, adresten taşınma söz konusu olup, bu durum ticareti terk anlamına gelmeyeceğinden şikayetin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur. Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

Sanığın sabıka kaydı getirtilip, dosya içerisine konulmadan mahkumiyetine hükmolunması,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün kısmen istem gibi BOZULMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4037, Karar No: 2016/7656, Tarih: 14.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/4037 E.  ,  2016/7656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı baba tarafından kişisel ilişki yönünden, davalı anne tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Küçük .... 13.01.2006 doğumlu olup, davacı baba boşanma davası ile anneye verilmiş olan velayetin anneden alınarak kendisine verilmesini istemiştir. Velayet kamu düzeni ile ilgili olup, çocuğun üstün yararı zorunlu kılmadığı müddetçe tarafların bu konuda anlaşmaları yada davalının davayı kabulü tek başına hukuki sonuç doğurmaz.

Müşterek çocuğun, boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren davacı babasıyla yaşamaya başladığı iddia edilmiş ancak buna ilişkin her hangi bir delil sunulmamıştır. Bu konuda alınmış olan uzman raporunda çocuğun boşanma sonrası dönemde her iki tarafla da kaldığı tespit edilmiştir. Mahkemece bu hususların araştırılıp, taraflara delil göstermeleri için süre verilmesi, gösterdikleri takdirde delillerin toplanması, yargılama sırasında idrak çağında bulunan müşterek çocuk ....'un duruşmada velayet konusundaki beyanı da tespit edilerek, mümkün oldukça çocuk psikiyatristi ve pedagoglardan oluşacak uzmanlardan taraflarla yaşadıkları ortamlarda görüşülüp, rapor hazırlatılmak suretiyle deliller birlikte değerlendirilip sonuca ulaşılması gerekirken, davalının kabul beyanı yeterli görülüp eksik inceleme ile velayetin değiştirilmesine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre de davacı babanın kişisel ilişkiye yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.04.2016 (Perş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/11760, Karar No: 2013/18202, Tarih: 11.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/11760 E.  ,  2013/18202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.11.2010 gün ve 2006/234-2010/592 sayılı kararı onayan Daire’nin 02.04.2013 gün ve 2011/4926-2013/6571 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı ... Teks. İplik ve Mensucat San. Tic. A.Ş.'nin ortakları olan müvekkillerinin 04/10/1999 tarihli olağan genel kurul toplantısına ...'in 113.804 hisse karşılığı 11.380,40 TL değerli payla, ...'in ise 73.653 hisseye karşılık 7.365,30 TL değerli payla katıldıklarını, 04/10/1999 tarihli genel kurul toplantısında 1995-1998 yılları arasında şirketin karının dağıtılmasına karar verildiğini, müvekkilerinin babası ...'in 04/02/2006 tarihinde vefat ettiğini ve mirasçı olarak davacıları bıraktığını, bunun üzerine müvekkillerince yapılan araştırmada 04/10/1999 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında yönetim kuruluna seçilen murisleri ...'in, müvekkillerinden ...'e ait 113.804, ...'e ait 73.653 payı davalı ...'e devir ve temlik ettiğini öğrendiklerini, yapılan işlemin hukuka ve usule uygun olmadığını, zira 04/10/1999 tarihli genel kurulda yönetim kuruluna seçilen ...'in 05/10/1999 tarihinde yönetim kurulundaki görevinden istifa ettiğini, bu sırada ABD de bulunan müvekkili ...'in muvafakatı ve vekaleti olmadığı halde babası tarafından hisselerinin devredildiğini, diğer müvekkili ...'in ise devir tarihi itibariyle 18 yaşını bitirmediğini ileri sürülerek, yapılan devir işlemlerinin iptaline ve dava konusu hisselerin şirket pay defterine kaydına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2011/4926 E., 2013/6571 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalılar vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 11.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10401, Karar No: 2015/28012, Tarih: 02.07.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/10401 E.  ,  2015/28012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; hakkındaki hüküm kesinleşen ...'in satılık daire ilanı üzerine müştekiyi arayarak kendisinin eski dönem milletvekili adayı olduğunu söyleyip iki dairenin alımı hususunda 700.000 TL'ye telefonda anlaştıkları, dairelerin tapu devrinin yapılacağı gün ... ile yanında sekreter olarak çalışan sanık ...'nın elinde bir çanta bulunduğu halde birlikte tapu dairesinin önüne gittikleri ve müşteki ve oğlu tanık ... ile buluştukları, müştekinin tapuda devir işlemi yapılmadan önce parayı istemesi üzerine hakkındaki hüküm kesinleşen ...'in parayı devirden sonra bankadan çekeceklerini söylediği, bunun üzerine müştekinin bu halde açık senet imzalamasını istediği, buna karşılık ...'in "iki erkek bir bayana güvenmiyor musunuz? kaçacak mıyım yoksa" diyerek müştekiyi ikna ettiği ve ..., müşteki ve oğlu tanık ...'ın tapu dairesine giderek devir işlemlerini yaptığı, bu sırada sanık ...'nın onları elindeki çanta ile pastanede beklediği, tapudaki işlemler tamamlandıktan sonra sanık ...’yı da alıp bankadan para çekmek üzere araca bindikleri, yolda ...'in sanık ...'nın ...'tan parayı çekeceğini söyleyerek sanık ...’yı para çekmek üzere bankaya gönderdiği, bu sırada tanık ...'ın sanık ...'nın arkasından bankaya gittiği ancak sanığın ortadan kaybolduğu, müşteki ve ...'in arabada beklediği sırada sanık ...'nın ...'i telefonla arayıp bir şeyler söylemesi üzerine ...'in müştekiye paranın bir kısmının ... şubesinde olduğunu söylemesi üzerine bankaya gittikleri, burada müştekiye 2.katta beklemesini söyleyen ...'in alt kata inerek ortadan kaybolduğu, sanık ...'nın hakkındaki hüküm kesinleşen ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek elinde bulunan çanta ile müştekiyi paranın yanında olduğuna inandırıp daha sonra para çekmek için ... önünde araçtan inip bankaya girdikten sonra ortadan kaybolduğu anlaşılmakla, eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 02.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.