muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6859, Karar No: 2022/3246, Tarih: 19.04.2022

3. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen karar

İstanbul Anadolu 30. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20/04/2021 tarihli ve 2020/424 E., 2021/324 K. sayılı kararıyla; İstanbul Anadolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/36 D.İş sayılı dosyasında 22/09/2016 tarihinde, davacının adli yardım talebinin reddine yönelik itirazının kesin olmak üzere reddine karar verildiği, böylelikle davacının adli yardım talebinin reddine ilişkin karara yönelik itiraz prosedürünün bozma ilamı öncesi yapılan yargılamada işletildiği, 24/12/2020 tarihli ( bozmadan sonra) duruşmada davacıya verilen iki haftalık kesin süreye rağmen davacının noksan harcı ikmal etmediği, 08/01/2021 tarihinde 6100 sayılı HMK’nın 150/1 maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren 3 ay geçtiği halde yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili, davacının adli yardım talebi koşullarının mahkemece değerlendirilmediğini, sundukları dilekçe ve deliller gözetilmeksizin bozma sonrası sadece harcın yatırılması için süre verildiğini, itiraz mahkemesi olan İstanbul Anadolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin duruşma gününü yalnız davalı tarafa tebliğ ettiğini ve kendilerinin yokluğunda delilleri değerlendirilmeksizin itirazlarının reddine karar verdiğini, itirazlarının mevzuatta öngörülen usulde incelenmediğini, hukuki dinlenilme ve adil yargılanma haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. 6100 sayılı HMK′nın 337/2. maddesinde, "Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir. Adli yardım talebi reddedilirse, ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi bir azalmaya dayanılarak tekrar talepte bulunulabilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

6.2.2. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16. maddesi uyarınca, gayrimenkulün aynına taalluk eden davalarda dava değerinin gayrimenkulün değerine göre belirleneceği öngörülmüştür. Dava değerinin belirlenmesinde taşınmazın dava tarihindeki keşfen saptanacak gerçek değerinin esas alınacağı kuşkusuzdur. Anayasa Mahkemesinin 2018/36896 Başvuru nolu kararı da bu yöndedir.

Harçlar Kanunu’nun 30. maddesi ise “Muhakeme sırasında tespit olunan değerin, dava dilekçesinde bildirilen değerden fazla olduğu anlaşılıyorsa, yalnız o celse için muhakemeye devam olunur, takip eden celseye kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmadıkça davaya devam olunmaz. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 409. maddesinde (HMK 150) gösterilen süre içinde dosyanın muameleye konulması noksan olan harcın ödenmesine bağlıdır.” şeklinde, 32. maddesi ise; “Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz. Ancak ilgilisi tarafından ödenmeyen harçları diğer taraf öderse işleme devam olunmakla beraber bu para muhakeme neticesinde ayrıca bir isteğe hacet kalmaksızın hükümde nazara alınır.” şeklinde düzenlenmiştir. (Örn: 1.H.D. 2020/3743E, 2021/4867K )

Harçlar Kanunu'nun uygulanması ( kamu düzenini ilgilendirmesi nedeniyle ) hakim tarafından re’sen gözetilmesi gereken bir husustur.

6.3. Değerlendirme

Kararın (V/2.) paragrafında yer verilen ve hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak ve (V/3.) paragrafta yer verilen gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya, bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 20/11/2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davalı vekili için 3.815,00 TL duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 21,40 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, kesin olmak üzere, 19/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29412, Karar No: 2014/27300, Tarih: 17.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/29412 E.  ,  2014/27300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/318-2014/104

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 128/a maddesine göre; "Kıymet takdirinin tebliğ edildiği ilgililer, raporun tebliğinden itibaren 7 gün içinde raporu düzenleten icra dairesinin bulunduğu yerdeki icra mahkemesinde şikayette bulunabilirler. Şikayet tarihinden itibaren 7 gün içinde gerekli masraf ve ücretin mahkeme veznesine yatırılması halinde yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılabilir, aksi halde başkaca bir işleme gerek olmaksızın şikayet kesin olarak reddedilir" düzenlemesi yer almaktadır. Aynı maddenin son fıkrasına göre kıymet taktirine karşı yapılan şikayet hakkındaki icra mahkemesi kararı kesin olup temyiz edilemez.

Şikayetçi icra dairesinin kıymet taktir işlemine karşı 7 gün içinde şikayet yoluna başvurmuş ise, icra dairesinin ve icra mahkemesinin yaptırmış olduğu kıymet taktirinin usulsüz olduğundan bahisle İİK.nun 134.maddesine göre ihalenin feshini talep edebilir. Mahkemece bu halde ihale konusu taşınmazın kıymetini yaptıracağı keşif ve bilirkişi incelemesi ile tespit ettirdikten sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilir.

Şikayetçi icra dairesinin kıymet taktir işlemine karşı 7 gün içinde şikayet yoluna başvurmuş ise, icra dairesinin ve icra mahkemesinin yaptırmış olduğu kıymet taktirinin usulsüz olduğundan bahisle İİK.nun 134.maddesine göre ihalenin feshini talep edebilir. Mahkemece bu halde ihale konusu taşınmazın kıymetini yaptıracağı keşif ve bilirkişi incelemesi ile tespit ettirdikten sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilir.

Somut olayda, fesih istemine konu olan ihalede borçluya ait olan Tekirdağ ili ....ilçesi ..... mahallesi 635 ada 63 parsel sayılı taşınmazın 1/7 hissesinin ve Tekirdağ ili .... ilçesi ..... mahallesi 311 ada 17 parsel sayılı taşınmazların paraya çevrildiği anlaşılmaktadır. Çorlu İcra Dairesinin 2006/390 Talimat sayılı dosyasından 26.06.2012 tarihinde yaptırılan kıymet taktiri sonucu bilirkişiler Y... Ç... ve İ.. B... tarafından düzenlenen 02.07.2012 tarihli rapordu, 63 parsel sayılı taşınmazın 1/7 hissesinin değerinin 40.000 TL, .17 parsel sayılı taşınmazın değerinin ise 1.623.600 TL olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. İcra dairesinde belirlenen bu bedele alacaklı S.. Ö..'in itirazı sonucu Çorlu İcra Hukuk Mahkemesi'nin 10.10.2012 tarih 012/381E.-2012/450K. Sayılı ilamı ile 17 parsel sayılı taşınmazın değerinin 885.600 TL, 63 parsel sayılı taşınmazın 1/7 hissesinin değerinin ise 40.064,66 TL olarak belirlendiği, yine icra dairesince belirlenen aynı bedele borçlu M.. A..'gün itirazı sonucu Çorlu İcra Hukuk Mahkemesi'nin 10.10.2012 tarih 2012/401E.-2012/451K. sayılı ilamı ile 17 parsel sayılı taşınmazın değerinin 885.600 TL, 63 parsel sayılı taşınmazın 1/7 hissesinin değerinin ise 40.064,66 TL olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. Alacaklının itirazına ilişkin ilamda, 63 parsel sayılı taşınmazın 1/7 hissesinin değerinin itiraza konu olan değerden daha yüksek değer belirlenerek alacaklı aleyhine, borçlunun itirazına ilişkin ilamda ise 17 parsel sayılı taşınmazın değerinin itiraza konu olan değerden daha düşük değer belirlenmek suretiyle aleyhe hüküm kurulduğu anlaşılmakla birlikte, mahkemece, taşınmazların alacaklının itirazı sonucu belirlenen değer üzerinden ihaleye çıkartıldığından, borçlu aleyhine hüküm kurulmasının yerinde bir gerekçe ile fesih sebebi yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Dava dosyası içerisinde bulunan Çorlu Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/6 D.İş sayılı tespit dosyasından aldırılan bilirkişi H... T... tarafından düzenlenen 20.01.2010 tarihli raporda 17 parsel sayılı taşınmazın değerinin 2.361.600TL olarak belirlendiği, Çorlu Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/6 D.İş sayılı dosyasından aldırılan bilirkişi raporunda 17 parsel sayılı taşınmaz için belirlenen muhammen bedel ile, ihalenin yapıldığı Çorlu İcra Dairesinin 2006/390 Talimat sayılı dosyasından 26.06.2012 tarihinde yapılan kıymet taktirine ilişkin aldırılan 02.07.2012 tarihli rapor ve kıymet taktirine itiraz sonucu Çorlu İcra Hukuk Mahkemesince aldırılan bilirkişi raporları arasında özellikle 17 parsel sayılı taşınmaz için belirlenen muhammen bedeller arasında sebebi tam olarak açıklanmamış aşırı bir nispetsizliğin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda Mahkemece, gerektiğinde keşif yapılarak ve bilirkişi raporu aldırılarak, yukarıda belirtilen raporlar arasındaki nispetsizliğin sebeplerinin de ortaya konulması sağlanarak, bu kapsamda tapuda tarla vasfında olan ancak imar uygulaması ile arsa vasfını kazandığı belirtilen 17 parsel sayılı taşınmaz yönünden, imar uygulaması sonucu borçlunun tasarruf edebileceği alanın, üzerinden geçtiği belirtilen yüksek gerilimli enerji nakil hattının taşınmazın ne kadarlık alanınından faydalanmayı imkansız hale getirdiği gibi değer kaybına ve artışına neden olun unsurların tam olarak ortaya konulması sağlanarak fesih istemine konu olan ihalede her iki parsel yönünden esas alınan muhammen bedellerin doğru olup olmadığının tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13231, Karar No: 2011/20484, Tarih: 08.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13231 E.  ,  2011/20484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6860, Karar No: 2020/6769, Tarih: 16.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/6860 E.  ,  2020/6769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Her ne kadar sanık hakkında TCK'nin 170/1-c maddesinden açılan kamu davası yönünden hüküm kurulmamış ise de; bu konuda zamanaşımı süresince her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) İddianamede yer almadığı halde sanığa CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2) Kahta Devlet Hastanesinin 11.03.2016 tarihli raporunda yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği, sağ ayakta hipoestezi bulunduğunun belirtilmesine göre, mağdurda oluşan yaralanmaya ilişkin her türlü tereddütlerin giderilmesi bakımından, mağdurun tedavi evrakları, geçici ve kesin raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne gönderilerek, mağdurun yaralanması hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

3) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümde; 6136 sayılı kanun'un 13/1. maddesinde adli para cezasının alt sınırı 30 gün olduğu halde 5 gün adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

4) Mağdurun sanıktan şikayetçi olmadığını ve zararının da olmadığını bildirmesine rağmen güncel adli sicil kaydı bulunmayan sanığa, 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin, "adli sicil kaydının bulunması" şeklinde dosya içeriğine uygun olmayan ve yetersiz gerekçe ile uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi

ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 16.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8783, Karar No: 2014/5166, Tarih: 16.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8783 E.  ,  2014/5166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş (3'er kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/270, Karar No: 2017/230, Tarih: 11.04.2017

**Ceza Genel Kurulu         2017/270 E.  ,  2017/230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 12. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 27.11.2014

Sayısı : 333-396

Taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçundan sanığın TCK'nun 85/1, 62, 53/6 ve 63. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süreyle geri alınmasına ve mahsuba ilişkin, İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 13.12.2012 gün ve 356-384 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesince 06.05.2014 gün ve 21046-10913 sayı ile;

"...Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü, saat 23:30 sıralarında, sanık sevk ve idaresindeki otobüs ile seyir halinde iken, kavşağa ve yaya geçidine yaklaşırken hızını azaltmaması nedeniyle aracın direksiyon hâkimiyetini kaybederek yaya geçidinden karşıya geçen ve orta refüjde bulunan ... ve ....'e çarpması neticesinde, ...'ün öldüğü, mağdur ... ...'ün ise hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda; bilirkişi ve Adli Tıp Kurumu raporları ile tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, asli ve tam kusurlu sanık hakkında, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmamakta ise de, olay nedeniyle mağdur ... ...'ün şikâyetinden vazgeçtiği, ölenin yakınlarıyla yapılan, 28.09.2012 tarihli protokol ile ölenin yakınlarının zararlarının giderildiği ve olay nedeniyle şikâyetten vazgeçtikleri, sanığın adli sicil kaydının bulunmadığı ve duruşmaya yansıyan kişiliğinin de olumlu olduğu hususları da dikkate alınmak suretiyle, TCK'nın 50/4 ve 50/1-a maddelerinde, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan uzun süreli hapis cezasının, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre, adli para cezasına çevrilebileceği belirtildiği halde sanık hakkında tayin edilen cezanın paraya çevrilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde hüküm kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 27.11.2014 gün ve 333-396 sayı ile;

Yerel mahkeme ise 27.11.2014 gün ve 333-396 sayı ile;

"5237 sayılı TCK'nun 50/1. maddesinde 'Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre' adli para cezasına çevrilebileceğinin düzenlendiği, mahkememizce bu hususlar değerlendirilerek suçun işlenmesindeki özelliklere göre sanığa hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verildiği, suçun işlenmesindeki özelliklerin, sanığın özel halk otobüsü şoförü olduğu, bu nedenle başkalarının can ve mal güvenliği açısından trafik kurallarına daha sıkı uyması ve dikkatli olması gerektiği, kazanın meydana geldiği yol ve mevkiyi iyi bildiği, havanın yağışlı olduğu, olay saati itibarıyla havanın karanlık olduğu, aracın özelliklerine göre hızını ayarlaması gerekmesine rağmen kamera görüntülerinden tespit edildiği gibi süratli bir şekilde viraja girerek kazaya sebebiyet verdiği değerlendirilerek hakkında 5237 sayılı TCK'nun 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği..." gerekçesiyle ilk hükmünde direnmiştir.

Direnme hükmünün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.02.2015 gün ve 65515 sayılı “onama” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 gün ve 236-812 sayı ile; 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince 01.03.2017 gün ve 16-1548 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçundan hükmedilen hapis cezasının, TCK'nun 50. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmemesinde isabet bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığın sevk ve idaresindeki halk otobüsü ile 05.06.2012 tarihinde saat 22.45 sıralarında, meskun mahalde, bölünmüş, tek yönlü, asfalt kaplama, ıslak, sağa doğru hafif virajlı ve eğimli yolda, yağmurlu havada seyri sırasında direksiyon hâkimiyetini kaybedip yaya geçidinden karşıya geçmekte iken orta refüje gelen iki yayaya çarptığı, çarpma neticesinde ...'ün öldüğü, mağdur ... ...'ün ise hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı,

Trafik kazası tespit tutanağında; olay yeri incelemesi ve görgü tanıklarının ifadelerine göre sanığın, Karayolları Trafik Kanunundaki tali kusurlardan araçların hızlarını yaya geçitlerine yaklaşırken azaltmamak kusurunu işlediğinin belirtildiği,

Trafik kazası tespit tutanağında; olay yeri incelemesi ve görgü tanıklarının ifadelerine göre sanığın, Karayolları Trafik Kanunundaki tali kusurlardan araçların hızlarını yaya geçitlerine yaklaşırken azaltmamak kusurunu işlediğinin belirtildiği,

Keşif sonrası trafik bilirkişisi tarafından düzenlenen rapora göre; Karayolları Trafik Kanununun 52. maddesindeki “kavşaklara ve yaya geçitlerine yaklaşırken hızını azaltmak” ve “hızlarını kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak” kurallarını ihlal etmesi sebebiyle sanığın asli kusurlu olduğu, ölen ve mağdur yayanın ise kusurlarının bulunmadığı,

E sınıfı sürücü belgesine sahip sanığın, suç tarihinde 25 yaşında, evli, iki çocuklu olup geçimini şoförlük yaparak sağladığı, 1.000 Lira aylık geliri olduğu, sanık adına babası ve araç maliki olan amcası tarafından ölenin yakınları ile yapılan protokol gereği 90.000 Lira peşin olmak üzere 100.000 Liralık ödeme yapıldığı, sanığın olay nedeniyle 1 gün gözaltında, 6 ay 7 gün de tutuklu kaldığı, duruşmalara yansıyan olumsuz tavır ve davranışının bulunmadığı,

Anlaşılmıştır.

Mağdur ... ... kollukta; kaldırımda annesi.... ile yürürken aracın çarptığını, şikâyetçi olduğunu,

Mahkemede ve keşifte; yaya geçidinden yolun karşısına geçip kaldırıma çıktıkları sırada arkadan gelen aracın kendilerine çarptığını, arkasının dönük olması nedeniyle çarpan aracı görmediğini, şikâyetinden vazgeçtiğini,

Tanık ... kollukta; Kemerburgaz Caddesi üzerinde yürüdüğü sırada aracın hızlı bir şekilde geldiğini, bu sırada aracın karşıdan karşıya geçmeye çalışan orta yaşlı bir adama çarpmamak için kaldırıma çıkıp kaldırımda bulunan ölen ve mağdura sol tarafıyla çarptığını, mağdur ve ölenin çarpmanın etkisi ile 5-6 metre savrulduklarını, sanığın hemen araçtan inip "Allah rızası için yardım edin, ambulans çağırın” diyerek bağırdığını ve şoka girdiğini, hem kendisinin hem de sanığın ambulans çağırdığını,

Keşifte ise; yağışlı havada ölen, mağdur ve başka bir kişi ile yaya geçidinden karşıya geçtiklerini, en önde kendisinin olduğunu, aracın gelişini gördüğünü, emin olmamakla birlikte aracın normal hızda olduğunu, olay olduktan sonra arkasındaki diğer şahsın ağlayarak “benim yüzümden oldu, bana çarpmamak için onlara çarptı, elinden tutup çekemedim” dediğini, sanığın yaşlı adama çarpmamak için kaza yaptığını,

Ölenin yakınları kovuşturma evresinde şikâyetten vazgeçtiklerini,

İfade etmişlerdir.