muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1954, Karar No: 2025/1860, Tarih: 06.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/1954 E.  ,  2025/1860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1547 E., 2024/359 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/839 E., 2023/535 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 06.05.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde taraf vekilleri yapılan tebligata rağmen gelmediklerinden incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; eski arsa maliklerinin ... Ltd. Şti. ile imzaladığı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini gayrimenkulle birlikte müvekkiline devrettiklerini, yüklenici şirketin yükümlülüklerini yerine getirmemesi sebebiyle açılan davada sözleşmenin geriye etkili feshine dair verilen kararın kesinleştiğini, yükleniciye avans niteliğinde verilen 10 parsel, 2. blok, A giriş, 18 no'lu bağımsız bölümün davalıya devredildiğini, inşaatın yapımı için anlaşma yapılan ... firması ile davalının anlaşmadığını, yeni yüklenicinin müvekkiline inşaatçı ipoteği davası açtığını, müvekkilinin maddi zarara uğrama riski bulunduğunu, tescilin yolsuz olduğunu ileri sürerek, dava konusu bağımsız bölümün davalı adına kayıtlı mevcut yolsuz tescilinin iptali ile müvekkili adına tapuya tescilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; satış bedelinin tamamını ödeyerek taşınmazı devraldıklarını, yeni yüklenici ile eskisi arasında halef-selef ilişkisi bulunduğundan yolsuz tescilin söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile resmi kayıtların aksinin ancak resmi şekilde yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile ispat edilebileceği, fesih muvazaalı olduğuna göre ... firması ile olan sözleşmenin ayakta olduğu, bu nedenle yeniden bir fesih gerektiği, ne var ki yeni feshe ilişkin evrak yahut mahkeme kararı bulunmadığı, her ne kadar tapu iptali ve tescil isteminin fesih talebini içerdiği iddia edilse de, yüklenicinin davalı olarak gösterilmemesi nedeniyle bu iddiaya itibar edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava dışı yüklenici ile davacı arsa sahibi arasındaki sözleşme fiilen devam ettirilmiş olmakla sözleşme feshedilmediğinden, sözleşme ayakta olup feshe bağlı sonuç olan tapu iptal ve tescil talep edilemeyeceğinden davanın bu nedenle reddi gerekirken muvazaa sebebine dayalı olarak karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilerek, davacı vekilinin istinaf talebinin gerekçeye yönelik olarak kısmen kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; ticari defterler incelenmeden ve fesih sonrası inşaata kim tarafından devam edildiğinin tespiti için yaptıkları kolluk araştırması taleplerinin gereği yerine getirilmeden karar verildiğini, tanıklarının tamamının dinlenmediğini, iddiaların genişletilmesi yasağına aykırı hüküm kurulduğunu, BA/BS formlarının dikkate alınmadığını, dava dışı ilk yüklenicinin tek taraflı ve yerine getirilmeyen taahhütünün davacıyı bağlamadığını, tapu iptali istemi sözleşmenin feshini de içerdiğinden inşaatın tamamlanmamış olduğu dikkate alınarak istemlerinin kabulü gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı arsa sahibi ile dava dışı yüklenici ... Ltd. Şti. arasındaki sözleşmenin feshi davasından sonra, bu yüklenici tarafından inşaata ve davacı arsa sahibince bağımsız bölümlerin yükleniciye devrine devam edildiği dosya kapsamı ile sabittir. Dolayısıyla feshe ilişkin olarak alınan mahkeme kararı davacı ile dava dışı yüklenici ... Ltd. Şti.'nin gerçek iradesine uygun olmayıp bahsi geçen taraflar arasında, kesinleşen fesih kararına rağmen, sözleşme ilişkisi ve işin bir kısmının ifası devam etmiştir. Davacı arsa sahibince muvazaalı işleme dayanılarak üçüncü kişiye karşı hak iddia edilemeyeceği için işin yüklenici tarafından tamamlanmadığı ve bağımsız bölümlerin avans olarak verildiği iddialarının davalıya karşı ileri sürülebilmesi mümkün değildir.

Bu durumda mahkemece; yukarıda açıklanan nedenlere dayalı olarak, davacı ile dava dışı yüklenici ... Ltd. Şti. arasındaki sözleşmenin feshinin muvazaa hukuki nedenine dayalı olarak davalı üçüncü kişiye karşı ileri sürülemeyeceğine dayalı olarak, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, gerekçede bu hususa itibar edilmemesi doğru olmamıştır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibariyle doğru bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrası düzeltilerek onanması 6100 sayılı HMK’nın 370/4. hükmü gereğidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibariyle doğru bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrası düzeltilerek onanması 6100 sayılı HMK’nın 370/4. hükmü gereğidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince yapılan değerlendirmeye yönelik temyiz itirazının kabulü ile, sonucu itibarıyla doğru olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesi değiştirilerek ve DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/582, Karar No: 2020/3022, Tarih: 27.02.2020

**7. Ceza Dairesi         2020/582 E.  ,  2020/3022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın Dairemiz 09.01.2020 tarihli 2019/9194 Esas ve 2020/483 Karar sayılı ilamındaki maddi hatanın düzeltilmesi talebinin kabulü ile dosyanın yeniden ele alınması üzerine yapılan incelemede;

Yeniden yapılan inceleme sonucunda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın maddi hatanın düzeltilmesi isteği yerinde görülmüş olduğundan kabulü ile söz konusu 09.01.2020 tarihli 2019/9194 Esas ve 2020/483 Karar sayılı ilamımızda "3/11-son" maddesinin "3/18-son" olarak değiştirilmesi suretiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8. maddesinin 1. fıkrası gereğince DAİREMİZİN BELİRTİLEN İLAMININ DÜZELTİLMESİNE, 27/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13137, Karar No: 2019/17999, Tarih: 17.12.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/13137 E.  ,  2019/17999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmediği ve ilk hükümde yer almayan, yeni ve değişik sebeple beraat kararı verilmesi nedeniyle verilen hüküm yeni bir hüküm kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın araçlarını satıp, iş yerinin içinde bulunan malzemeleri diğer şirketlerine devrederek şirketin içini boşalttığı iddia edildiğinden, araç devirlerinin alacaklılarını zarara sokmak maksadıyla yapılıp yapılmadığının anlaşılması bakımından söz konusu devirlerin hangi bedellerle yapıldığı, satış işlemleri sonucu elde edilen gelirlerin hangi borçların tasfiyesi için kullanıldığı; sanıkların başka şirketleri olup olmadığı ve borçlu şirkete ait malların söz konusu şirketlere devredilip devredilmediği hususlarında araştırma yapılıp, gerekirse ticari defter ve kayıtları üzerinde inceleme yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14069, Karar No: 2015/4817, Tarih: 31.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/14069 E.  ,  2015/4817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... Mahallesi 412 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırmasız el atma davalarında da kıyasen uygulanan Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari 2013 yılı itibariyle belirlenen m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 11244 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 980/4903 hissesinin 29.03.2012 tarihinde 250/4903 hissesi 80.000 TL bedelle, 350/48903 hissesi 110.000 TL bedelle, 380/4903 hissesi 80.000 TL bedelle farklı kişilere satılmıştır. Aynı gün farklı hisselerin satışlarının birim metrekare değerlerinin çelişkili olması satışının serbest satış olmadığı ve gerçek değeri yansıtmayan özel nitelikte bir satış olduğu kanaati oluşturmaktadır. Böyle bir satış da bilirkişileri yanıltıcı bir değerlendirmeye sevk etmektedir.

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yukarıda belirtilen eksikliklerin tamamlanmasından sonra bozmaya uygun ek bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 13.11.2014 tarih, 2013/95 Esas ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra elatılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız elatma nedeniyle açılan davalarda, mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretinin nispi olarak uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 31.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5807, Karar No: 2008/6847, Tarih: 19.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/5807 E.  ,  2008/6847 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Verilen önceki hükmün Dairemizce bozulması üzerine icra mahkemesince yapılan yargılamaya göre şikayetin kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, Mercii Hakimliğince uyulan bozma kararı gereğince karar verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemiyeceğine göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan kararın ONANMASINA, 19.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3221, Karar No: 2016/6399, Tarih: 10.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/3221 E.  ,  2016/6399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı .... aleyhine 30/06/2015 gününde adli yardım talepli verilen dilekçe ile yargılamanın yenilenmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; adli yardım talebinin kabulü ile davanın reddine dair verilen 21/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4454, Karar No: 2019/868, Tarih: 11.02.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/4454 E.  ,  2019/868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 83 ada, 9 parsel sayılı taşınmazdaki 11 numaralı bağımsız bölümün satış bedelinin 55.000,00TL olacağı hususunda emlakçı olan davalı ile anlaştıklarını, ancak tapuda davalı ve davalı yanındaki banka görevlisi olarak tanıttığı kişi tarafından devirden sonra satış bedelinin ödeneceği konusunda yaşlı ve tecrübesizliğinden faydalanılarak aldatıldığını, 8.000,00 TL karşılığında satış göstermek suretiyle taşınmazı davalıya devrettiğini, hesabına devirden bir gün sonra sadece 10.000,00TL yatırıldığını, defalarca istemesine rağmen kalan 45.000,00TL’nin, verilmediğini ileri sürerek hile, gabin, ehliyetsizlik hukuksal nedenlerine dayalı olarak iptal ve tescile, taşınmazın devredilmiş olması durumunda ödenmeyen satış bedeli 45.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, işlemin gerçek bir satış olduğunu, 45.000,00TL’nin peşin geri kalan 10.000,00TL’nin banka hesabına havaleyle ödendiğini, davacının iddialarını kanıtlayacak yazılı delil sunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddiaların kanıtlanamadığı, davacının davalıdan bedel isteyebileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 148.60.TL fazla yatırılan harcın temyiz eden davacıya iadesine, 11.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/890, Karar No: 2017/7142, Tarih: 21.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/890 E.  ,  2017/7142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Katılan vekili ve sanık uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarihte uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde, kollukta düzenlenen matbu form üzerinde uzlaşmayı kabul etmediklerine dair seçeneği imzalamışlarsa da, bir hakkın doğmadan önce kullanılması söz konusu olamayacağından, uzlaşma teklifinin hukuken geçerli olmadığı anlaşılmakla, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1967, Karar No: 2019/12016, Tarih: 19.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/1967 E.  ,  2019/12016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kısmen kapama kiraz bahçesi, kısmen arazi niteliğindeki ... köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, bozma öncesi tespit edilen bedelden acele el koyma kararı ile tespit edilen bedelin mahsubu sonrası kalan bedele dava tarihinden dört ay sonrası olan 29.04.2016 tarihinden ilk karar tarihi olan 10.06.2016 tarihine, bozma sonrası tespit edilen fark bedele ise dava tarihinden dört ay sonrası olan 29.04.2016 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)7 nolu bendinde yazılı (10.302,08 TL’nin) ibaresinden sonra gelmek üzere (7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına, karar kesinleştikten sonra) ibaresinin eklenmesine,

b)8 nolu bendinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (bozma öncesi tespit edilen bedelden acele el koyma kararı ile tespit edilen bedelin mahsubu sonrası kalan 4.423,13 TL bedele 29.04.2016 tarihinden ilk karar tarihi olan 10.06.2016 tarihine kadar, bozma sonrası tespit edilen bedelden, mahkemece ilk kararla tespit edilen bedelin mahsubu sonrası oluşan fark bedel 5.878,95 TL bedele ise 29.04.2016 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz yürütülmesine,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.