muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8110, Karar No: 2016/10256, Tarih: 20.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/8110 E.  ,  2016/10256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 10.06.1996-21.09.2006 tarihleri arasında askerlik süresi hariç kesintisiz olarak işveren muris ...'a ait iş yerlerinde çalıştığının tespitini talep etmiş, Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

İşveren ...’ın mirasçıları olan gerçek kişi davalıların,... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 04.07.2012 tarih, 2012/403-2012/1025 sayılı kararı ile, mirası kayıtsız ve şartsız olarak reddettiklerinin tesciline karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Tespit davası” başlığını taşıyan 106'ncı maddesinde, tespit davası yoluyla, mahkemeden, bir hakkın veya hukuki ilişkinin varlığının ya da yokluğunun yahut bir belgenin sahte olup olmadığının belirlenmesinin istenebileceği hüküm altına alınmıştır. Buna göre; tespit davaları, bir hakkın veya hukuki ilişkinin var olup olmadığının tespitine ilişkin davalardır. Bu davaların işlevi, bir hukuki ilişkinin var olup olmadığının tespiti olup, bundan öteye gitmez.

Sigortalının, Kuruma bildirilmeyen geçmiş hizmetlerinin tespiti için 506 sayılı Kanunun 79/10'uncu maddesine (5510 sayılı Kanun md. 86/9) göre açacağı dava, "tespit davası" niteliğini taşımanın yanı sıra, aynı zamanda "olumlu tespit davası"

özelliğini de göstermektedir (Güzel/Okur, s. 200; Tuncay/Ekmekçi, s. 245; Tunçomağ, s. 193; Mustafa Çenberci, Sosyal Sigortalar Kanunu Serhi, Ankara 1985, s. 512; Sözer, s. 74; Özgür Öztürk, “Sigortalı Hizmetin Tespiti”, Çimento İsveren Dergisi, 1998/1, s. 31).

Hâl böyle olunca; işverenin gerçek kişi olduğu hizmet tespiti davalarında, çalışma iddiası ispatlandığı takdirde, mahkemece kurulacak hüküm, sigortalı hizmetlerin varlığının tespitinden öte, parasal konulara ilişkin herhangi bir irdeleme içermediğinden, mirasçıların mirası reddetmiş olmaları, mirasçılar yönünden tespit hükmü kurulmasına engel teşkil etmeyecektir. Ancak, bu husus, Kurum tarafından primlerin tahsili aşamasında göz önünde bulundurulmalıdır.

Hâl böyle olunca; işverenin gerçek kişi olduğu hizmet tespiti davalarında, çalışma iddiası ispatlandığı takdirde, mahkemece kurulacak hüküm, sigortalı hizmetlerin varlığının tespitinden öte, parasal konulara ilişkin herhangi bir irdeleme içermediğinden, mirasçıların mirası reddetmiş olmaları, mirasçılar yönünden tespit hükmü kurulmasına engel teşkil etmeyecektir. Ancak, bu husus, Kurum tarafından primlerin tahsili aşamasında göz önünde bulundurulmalıdır.

Kaldı ki; Türk Medeni Kanununun 612. maddesinde “En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, sulh mahkemesince iflâs hükümlerine göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda arta kalan değerler, mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir.” düzenlemesine yer verilmiş olup; mirasın reddi durumunda tasfiye sonucu terekeden arta kalan olursa, bunlar ikinci zümreye geçmeyerek mirası reddetmiş olan birinci zümreye verileceği hususu, yine tespitine karar verilecek sigortalılık süresinin prim miktarını, bunun sonucu olarak da terekeden ödenecek kısmı etkileyeceği gözetildiğinde, hizmet tespiti davasının mirası reddetmiş olanların da hak alanını ilgilendireceği açık olup, kendilerine husumet yöneltilerek yargılamaya devamla karar verilmesini gerekli kılmaktadır.

Bu yasal düzenleme ve açıklamalarla inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; mirası reddeden mirasçılar yönünden tespit hükmü kurulması mümkün olup, bu nedenle işverenin mirasçılarına karşı yargılamaya devam edilerek, gösterecekleri deliller de toplanmak suretiyle, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucunda tasfiye memuruna yöneltilmesi isabetsizdir.

Kabule göre de; Dava, 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan, mülga 506 sayılı Kanun’un 79/10 hükmü uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece, re'sen araştırma ilkesi doğrultusunda; davacı tarafın gösterdiği tanıklar ile yetinilmeyerek, davacının, kesintisiz olduğunu iddia ettiği çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla; dava konusu dönemde davacı ile birlikte çalışan ve işverenlerin bordrolarında kayıtlı kişiler ile, aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler re’sen saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı; dinlenen tanıkların çalıştıkları işyerinin, davalı işyeri ile

komşu işyeri olup olmadıkları araştırılmalı, bunun dışında sigortalının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu gereğince araştırılmalı, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davacıya iadesine, 20.06.2016 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8035, Karar No: 2019/4446, Tarih: 18.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8035 E.  ,  2019/4446 K.**

**"İçtihat Metni"**

1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu’na muhalefet suçundan şüpheli ... hakkında anılan 7'nci Kolordu Komutanlığı Askeri Savcılığının 10 Ekim 2016 tarihli, 2016/112 Esas, 2016/135 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına vaki itiraz üzerine 8’nci Ana Jet Üs Komutanlığı Askeri Mahkemesi’nin 09/11/2016 tarih, 2016/1141 Esas 2016/223 Müt. Karar sayılı duruşmasız işlere dair kararı ile itirazın reddi kararı aleyhine Milli Savunma Bakanlığının 01/03/2017 tarihli, MÜS. YRD.: 51393309-9010 - 1481 - 17/As. Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt.D.Rap.Tet. ve işi.Ş.(31-142-16) sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 16/11/2018 gün ve 2018/23984 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

“Milli Savunma Bakanlığının 01.03.2017 tarihli, ...YRD.: 51393309-9010 - 1481 - 17/As. Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt. D. Rap. Tet. ve işi.Ş.(31-142-16) sayılı “Kanun Yararına Bozma İstemi” konulu yazısında aynen:

"1. 7'nci Kolordu Komutanlığı Askeri Savcılığının kendini askerliğe elverişsiz hale getirmeye teşebbüs suçundan şüpheli Bkm.Er ... hakkındaki 2016/112 esas sayılı soruşturma dosyası incelenmiştir.

2. 7'nci Kolordu Komutanlığı Askeri Savcılığının 10 Ekim 2016 tarihli, 2016/112-135 esas ve karar sayılı kararı ile, ailevi ve psikolojik problemleri bulunan şüphelinin gerçekleştirmiş olduğu eylemini bilinçli ve iradi olarak askerlik hizmetinden kurtulmak amacıyla gerçekleştirdiğine ilişkin somut delil elde edilemediği, bilakis şüphelinin ölümle sonuçlanabilecek şekilde kendisine zarar verebilecek bir bölgeye ateş etmesinin (balistik koruyucu yeleğin üzerinde olması nedeniyle kendisine herhangi bir zarar veremediği) eylemini olay öncesinde yaşamış psikiyatrik etkiye bağlı bir anlık bunalım sonucu kendisine zarar vermek amacı ile gerçekleştirdiği kanaatini güçlendirdiği, olayın oluş tarzı, şüpheli ifadesi, tanık ifadesi, olay tespit tutanağı, muayene ve tedavi evrakları, hastane raporları ile anlaşıldığı belirtilerek şüpheli hakkında kendini askerliğe elverişsiz hale getirmeye teşebbüs suçundan kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmiştir.

3. İş bu karara süresinde; 7'nci Kolordu Komutanlığı Adli Müşaviri tarafından; şüphelinin eyleminin, silahı ile nöbet sırasında ateş etmiş olması dikkate alınarak mazaratı mucip nöbet talimatına aykırı hareket etmek veya askeri eşyanın özürsüz harab olmasına sebebiyet vermek suçunu oluşturduğu belirtilerek şüpheli hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı itiraz edilmiştir.

3. İş bu karara süresinde; 7'nci Kolordu Komutanlığı Adli Müşaviri tarafından; şüphelinin eyleminin, silahı ile nöbet sırasında ateş etmiş olması dikkate alınarak mazaratı mucip nöbet talimatına aykırı hareket etmek veya askeri eşyanın özürsüz harab olmasına sebebiyet vermek suçunu oluşturduğu belirtilerek şüpheli hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı itiraz edilmiştir.

4. 7'nci Kolordu Komutanlığı Adli Müşaviri tarafından yapılan itiraz üzerine; 8'inci Ana Jet Üs Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 09.11.2016 tarihli, 2016/1141-223 Müt. esas ve karar sayılı duruşmasız işlere dair kararı ile, 7'nci Kolordu Komutanı tarafından şüpheli hakkında kendisini askerliğe elverişsiz hale getirmeye teşebbüs etmek suçuna soruşturma emri verildiği, askeri savcılıkça da söz konusu suç ile ilgili soruşturma yapılıp kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği, adli müşavirin itiraz ettiği suç tipleri açısından ise herhangi bir soruşturma emrine rastlanmadığı, Komutanlıkça şüphelinin eylemleri hakkında olay şeklinde soruşturma emri verilmesi halinde askeri savcılıkça da birden fazla suç yönünden soruşturma yapılabileceği, veya ./..

askeri savcılıkça soruşturma esnasında başka bir suçun oluştuğu kanaatine varılarak söz konusu suç ite ilgili komutanlıktan soruşturma izni isteyip bu kapsamında ilgili suç ile ilgili soruşturmaya başlanabileceği belirtilerek, Adli Müşavir tarafından yapılan itirazın reddine kesin olarak karar verilmiştir. İşbu karara karşı, 7'nci Kolordu Komutanlığı Adli Müşaviri tarafından; şüphelinin eyleminin, silahı ile nöbet sırasında ateş etmiş olması dikkate alınarak mazaratı mucip nöbet talimatına aykırı hareket etmek veya askeri eşyanın özürsüz harab olmasına sebebiyet vermek suçunu oluşturduğu belirtilerek, kanun yararına bozma yoluna başvurulması talep edilmiştir.

5. ASCK'nın 136'ncı maddesinde düzenlenen mazarratı mucip nöbet talimatına aykırı hareket etmek suçu kasten işlenebildiği gibi tekâsül ile de işlenebilen bir suç olup; nöbet talimatında uyulması gereken hususlara aykırı davranmak sonucu "mazarrat" meydana gelmişse belirtilen suç oluşmaktadır. Bu suç, nöbet hizmetini ifa eden asker kişilerin nöbetle ilgili talimatlara aykırı davranmalarını ve nöbet hizmetinin aksamasını veya talimata aykırılık nedeniyle zarar oluşmasını önlemeyi amaçlayan bir askerî suç olarak düzenlenmiştir.

6. Yapılan incelemede; öncelikli olarak Askeri Savcılığın Adli Müşavir veya Komutan'ın soruşturma emrinde belirttiği suç vasıflandırması ile bağlı olmayıp, soruşturma konusuna vücut veren eylemle bağlı olduğu, Askeri savcılık tarafından eylemin soruşturma emrinde belirtilen suçu oluşturmayıp başka bir suça vücut vermesi halinde bu suç bakımından da ayrıca soruşturma emri almasının gerekmediğine işaret ettikten sonra somut olayımızda; olay tarihi itibarıyla şüphelinin olayın öncesinde askerlikten şikayeti bulunduğuna dair delil elde edilememiş olması, ailevi ve psikolojik problemleri ve olayın gerçekleşme şekil, yer ve zamanı dikkate alındığında, kendisini askerliğe yaramayacak hâle getirmek özel kastı ile hareket ettiğinin, tereddütsüz olarak ortaya konulamadığı, dolayısıyla eyleminin "Kendini askerliğe elverişsiz hâle getirmek" suçunu oluşturmayacağı, ancak; şüphelinin kendisine olay tarihinden önce tebliğ edilen genel talimatlar ve 4 nolu kule nöbet yeri özel talimatı gereğince, yarım dolduruşta nöbet tutması gereken, tüfeğine mermi sürmesi ve emniyetini açması yasaklanan şüphelinin, nöbeti sırasında bu maksatla kendisine teslim edilmiş tüfeğine bilerek ve isteyerek mermi sürüp, emniyetini açtıktan sonra ateşlemesi eylemini gerçekleştirmesi sonucunda nöbet hizmetinin aksaması ile manevî, merminin patlaması ile de maddî zararın husule geldiği ve dolayısıyla şüphelinin "zarar doğuracak biçimde nöbet talimatına aykırı hareket etmek" suçunu işlediği hususunda yeterli şüphe oluştuğundan, şüpheli hakkında bu suçtan kamu davası açılması gerekirken, kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesinin ve bu karara itiraz üzerine itiraz mahkemesince; verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararını kaldırarak kamu davası açılmasına karar verilmesi gerekirken itirazın reddine karar verilmesinin hukuka aykırılık oluşturduğu değerlendirilmiştir.

7. Bu nedenle, 8'inci Ana Jet Üs Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 09.11.2016 tarihli, 2016/1141-223 Müt. esas ve karar sayılı duruşmasız işlere dair kararının bozulması için, 353 sayılı Kanun’un 243’üncü maddesi gereğince Askeri Yargıtay Başkanlığına başvurulması ...” istenilmekle;

25.08.2017 tarihli 30165 Sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 694 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 36.maddesinde belirtilen "Kaldırılan Askeri Yargı mercilerinde görülmekte olan, dosyalardan Askeri Yargıtayda olanlar... Yargıtay'a gönderilir" hükmü uyarınca anılan Bakanlık istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunur” gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamayacağından,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden REDDİNE 18/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10950, Karar No: 2014/19910, Tarih: 18.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/10950 E.  ,  2014/19910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/212936

MAHKEMESİ : Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/07/2009

NUMARASI : 2009/11 (E) ve 2009/194 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluş ve dosya kapsamına göre; sanıkların suç tarihinde gece vakti yakınan Ö.. Ö..'in manav reyonu sorumlusu, yakınan S.. E..'ün sorumlu müdür olduğu markete gelip, 2 kilo muz alıp para vermeden ayrılmak istemeleri üzerine, yakınan Özcan'ın muzları geri almak istediğinde sanıkların "Biz bu mahallede hiçbir şeye para vermeyiz" diyerek yakınan Özcan'ı adli raporunda belirtildiği şekilde dövdükleri, manavı dağıttıkları ve sanık C.. S..'ın yakınan Sıtkı'ya tornavida salladığının anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanıklar hakkında mahkumiyetin doğal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması,

3-Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, "eşit" alınmasına karar suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar C.. S.., E.. T.. ve E.. T.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, sanıklar hakkında 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18567, Karar No: 2022/1650, Tarih: 07.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/18567 E.  ,  2022/1650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nun 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 11/01/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat etmiş olup, yerel mahkemece (İtiraz Hakem Heyeti'nce) davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE; davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 07/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6391, Karar No: 2015/14179, Tarih: 15.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/6391 E.  ,  2015/14179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :............Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı .... yönünden reddine, davalı ... yönünden kabulüne dair verilen hükmün süresi içerisinde davalı ... vekili ve davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin 30/03/2012 tarihinde 2012 model ...... aracı satın aldığını ve hemen sonra 02.04.2012 tarihinde ........ adlı kiralama şirketinin sahibi olan davalı ... adlı kişiye 4 yıllığına kiraladığını, ancak 10.12.2013 tarihinde davalı şahsın bu aracı 2 günlüğüne ..... adlı kişiye kiraladığını, bu kiralayan şahsın aracı bir daha getirmediğini, müvekkilinin söz konusu olayla ilgili olarak Nevşehir C.Başsavcılığına müracaatta bulunmasına rağmen hiç bir sonuç elde edemediğini, müvekkiline ait aracın .... tarafından kasko sigorta poliçesi ile sigortalanmasına rağmen ilgili sigorta şirketinin müvekkilinin zararını karşılamadığını, oto kiralama şirketinin sahibi davalı ...'un hiç bir araştırma ve inceleme yapmadan tanımadığı kişiye aracı kiraya vererek müvekkilinin zarara uğramasına neden olduğunu belirterek fazlaya ilişkin talepleri saklı kalmak kaydı ile aracın piyasa rayiç değerinin bilirkişilerce hesaplanarak ticari faizi ile beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, dava dilekçesinde dava değerini 25.000 TL olarak göstermiş ve davasını bu miktar üzerinden harçlandırmıştır.

Davalı ... vekili; kira sözleşmesindeki imzanın müvekkiline ait olmadığını, dosya içinde bulunan protokolun aracın çalınmasından sonra yapıldığını, davacı ve davalının aracın işletilmesi konusunda ortak olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ....... vekili; davaya konu aracın emniyeti suistimal yolu ile çalındığını, bu şekilde gerçekleşen hırsızlıkların poliçe teminatı dışında olduğunu, bu nedenle haksız açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile; davacının davalı ...'a yönelik davasının kabulüne, aracın tazminat bedelinden 25.000,00 TL nin dava tarihi olan 20/05/2014 tarihinden 3.850,00 tl nin ise ıslah tarihi olan 26/11/2014 itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının davalı ....'ye yönelik davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve davacı vekilince temyiz edilmiştir.

SONUÇ:Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2821, Karar No: 2019/4518, Tarih: 22.10.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/2821 E.  ,  2019/4518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım etmek, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : -Sanık ... hakkında; kasten adam öldürmeye yardım etmek suçundan beraat,

-Sanık ... hakkında; kasten adam öldürmeye yardım etmek suçundan beraat,

-Sanık ... hakkında; kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 53, 58/1-2-a-b, 58/6. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

-Sanık ... hakkında; ruhsatsız ateşli silah taşımak suçundan 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nin 52/2, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 1200TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

A) Katılan ... vekilinin, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan açılan davaya katılma ve kurulan hükmü temyize hak ve yetkisi olmadığından, bu hükme yönelik temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B) Sanık ...'ın tekerrüre esas adli sicil kaydı olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükümde TCK'nin 58. maddesi uygulanmasına rağmen 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükümde TCK'nin 58. maddesi uygulamasının eksik bırakılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktul ...'u kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında kasten öldürme, sanık ... hakkında ise kasten öldürmeye yardım suçundan haklarında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, duruşmalı olarak incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının; sanık ...'ın TCK'nin 39/2-c ve 81 maddelerinden cezalandırılması gerektiğine, katılan ... vekilinin; sanıklar Selçuk Aslan ve Bahattin'in de cezalandırılması gerektiğine, sanık ... ve müdafinin; meşru savunmaya, haksız tahrike, takdiri indirim uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

1- Sanık ... hakkında, maktul ...'u kasten öldürme, sanık ... hakkında, maktul ...'u kasten öldürmeye yardım suçlarından kurulan beraat hükümlerinin, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında, maktul ...'u kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;