muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3572, Karar No: 2015/6304, Tarih: 10.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3572 E.  ,  2015/6304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/184036

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2011

NUMARASI : 2008/302 (E) ve 2011/375 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın cam dekor işi ile iştigal ederken katılandan aldığı tekstil ürünü karşılığında 14.2.2007 keşide tarihli ve 2.750 TL meblağındaki çeki ciro ederek katılana verdiği, çekin bankaya ibrazında sahte olduğu gerekçesiyle ödeme yapılmadığı, yapılan araştırmada çekin tamamen sahte olarak oluşturulduktan sonra doldurulduğu ve aldatma kabiliyetinin bulunduğu iddia olunan olayda, sanığın çeki aldığını beyan ettiği İ. Y. adlı kişinin kullandığını belirttiği telefon numarasının A.D. adına kayıtlı olduğunun tespit edilmesi, çekteki ilk ciranta sahibi olarak görünen B. A.'ın ciro yazı ve imzasının kendisine ait olmadığını ifade etmesi ve sanığın çekin bedelini daha sonra katılana ödediğini ifade etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle tanık A. D.'in duruşmaya çağrılıp beyanına başvurularak adına kayıtlı telefonu İ. Y. adlı kişinin kullanıp kullanmadığının sorulması, çekteki yazı ve imzaların kimin eli ürünü olduğu konusunda bilirkişi raporu aldırılması, sanığın savunmasında iddia ettiği gibi çekin sahte olduğu anlaşıldıktan sonra ödeme yapıp yapmadığının katılandan sorulması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel

gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezasının gün karşılığı belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde doğrudan haksız elde olunan menfaatin iki katı esas alınmak suretiyle karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4720, Karar No: 2024/2748, Tarih: 02.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4720 E.  ,  2024/2748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1225 E., 2023/1419 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/515 E., 2023/82 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin, 1997 yılından bu yana kabin memuru (hostes) olarak çalıştığını, her yıl sözleşmesinin yenilendiğini, davalı şirketin, 30.04.2015 tarihinde iş akdinin süresi dolması sebebiyle haksız olarak sözleşmeyi yenilemediğini ileri sürerek sözleşmenin feshinin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiş, 16.11.2017 tarihinde davasını tamamen ıslah ederek; uzun ve yorucu iş temposu nedeniyle sürekli olarak uçmaktan kaynaklı beyninde oluşan sürekli hasar dolayısıyla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla; şimdilik; geçici iş görmezlik karşılığı tedavi giderleri için 100.00,00 TL, kazanç kaybından dolayı 100.00,00 TL, sürekli iş göremezlik kaybından dolayı 100.00,00 TL maddi tazminat ile 25.000,00 TL manevi tazminatın, artık uçamayacağının tespit edildiği rapor tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; taraflar arasındaki 01.05.2014-30.04.2015 tarihlerini kapsayan belirli süreli hizmet akdinin, "hizmet akdinin sona ermesi" başlıklı 11. maddesinde, hizmet akdinin sözleşmede öngörülen süresinin dolduğu tarihte herhangi bir bildirime gerek olmaksızın kendiliğinden sona ereceğinin kayıt altına alındığını, sürenin dolması üzerine sözleşmenin kendiliğinden sona erdiğini, davacının taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 12.07.2021 tarihli raporunda, çalışma koşulları nedeniyle davacının sürekli maluliyetinin olmadığı ve saptanan hastalığının davacıda herhangi bir maluliyet bırakmadığı hususlarının tespit edildiği, davacının maddi ve manevi tazminat istemlerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; işten ayrılış bildirgesinde işten ayrılış sebebinin “belirli süreli iş sözleşmesinin sona ermesi” olarak gösterildiğini, ancak hizmet akdinin “asıl fesih sebebinin, davalı kurumun uzun ve yorucu çalışma temposu nedeniyle, müvekkilinin beyninde oluşan AVM olarak adlandırılan (arterio venöz malformasyon) rahatsızlığı dolayısıyla artık uçuş personeli olarak çalışamayacağına dair süreklilik arz eden raporunun bulunması olduğunu, davalı şirketteki uzun ve süreklilik arz eden çalışma şekli nedeniyle AVM isimli rahatsızlığın beyin damarlarında tıkanmalara yol açtığını, bu rahatsızlığın önemli bir sonucu olarak bundan sonraki yaşamında uçuşa elverişli olmayacağını, davalının zararı gidermekle yükümlü olduğunu, her ne kadar Adli Tıp raporunda maluliyet oranı %0 gelmişse dahi tedavi aşamasında hastane masrafları dosyada mevcut olup yerel Mahkemece kusur yönünden inceleme yaptırılması ve sonrasında da maddi tazminat hesabı yapılması gerekirken davanın reddedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince hukuki nitelendirmenin dosya kapsamına uygun olduğu, taraflarca ileri sürülen delillerin toplanarak usulüne uygun olarak değerlendirildiği, ihtilafa uygulanması gereken yasal mevzuatın doğru olarak tespit edildiği, karar gerekçesiyle hüküm fıkrasının birbiriyle uyumlu olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığı iddiasına dayanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun "Meslek hastalığının tanımı" başlıklı 14 ncü maddesi

2. 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Yasası'nın 16/II-c maddesi

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığı iddiasına dayanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun "Meslek hastalığının tanımı" başlıklı 14 ncü maddesi

2. 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Yasası'nın 16/II-c maddesi

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararda; belirtilen gerekçelere ve özellikle İlk Derece Mahkemesince alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 12.07.2021 tarihli raporunda davacıda 17.06.2014 tarihinde Serebral Arteriorvenöz Malformasyon hastalığı saptandığı, buna yönelik takip ve tedavisinin yapıldığı, son durum muayenelerinde, nörolojik defisit saptanmadığı, bu hastalığın Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında maluliyetine neden olacak düzeyde araz bırakmamış olduğundan sürekli maluliyetinin %0 (yüzdesıfır) olduğunun tespit edildiği, raporun denetime uygun ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dava şartları ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13011, Karar No: 2023/103, Tarih: 10.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/13011 E.  ,  2023/103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava ve birleştirilen dava dilekçelerinde; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1625 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin; idarenin Kıymet Takdir Komisyonu tarafından belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeksizin davalı tarafa ödenmesine, geri kalan miktarın ise karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde; somut emsal olarak seçilen emsalin uygun emsal olmadığını, dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılması sonucu bulunan birim m² birim bedelinin yüksek belirlendiğini, dava konusu taşınmaz ile emsalin imar durumları karşılaştırıldığında, somut emsalin dava konusu taşınmazdan çok daha değerli olduğunu, dava konusu taşınmaz sit alanında kaldığından değer düşüklüğü uygulanması gerektiğini, yapılan kıyaslamanın uygun olmadığını, benzer mahiyetteki dosyalara göre m² birim fiyatının yüksek belirlendiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; arsa niteliğindeki taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinin istinaf edenin sıfatına göre doğru olduğunu, ancak 7139 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin değiştirilen sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesinin 27.11.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile iptal edildiğinden üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen ve karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilen kamulaştırma bedelinin işlemiş nemalarıyla birlikte davalıya derhal ödenmesi gerektiğinden ve asıl ve birleştirilen dosyaların dava tarihleri farklı olduğundan faiz başlangıç tarihleri düzeltilerek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan bedele yasal faiz işletilmemesi gerektiğini, somut emsal seçiminin hatalı olduğunu, emsal karşılaştırmasının gerçeği yansıtmadığını, dava konusu taşınmazın sit alanına alınması ve çıkartılması işleminin idarenin tasarrufuna bağlı olmaması nedeniyle sit indiriminin kaldırılmasının doğru olmadığını, dava konusu taşınmazın sit alanı içerisine alınması kararının Kültür ve Turizm Bakanlığına bağlı olduğunu, imar planları yaparken bu hususu dikkate alarak plan yaptıklarını ve tespit edilen bedelin yüksek olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak, üzerindeki yapıya aynı maddenin (h) bendi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak, üzerindeki yapıya aynı maddenin (h) bendi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda somut emsal kabul edilen satış, dava konusu taşınmazın paydaşlarına karşı açılan ve Dairemiz denetiminden geçen dosyalarda da kullanılmış olup tespit edilen metrekare birim fiyatı denetimden geçen dosyalar ile uyumludur. (Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, 25.01.2022 tarihli ve 2021/5517 Esas, 2022/764 Karar sayılı kararı)

4. Mahkemece tespit edilen kamulaştırma bedeli ile idare tarafından takdir edilen bedel arasındaki üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen fark bedelin derhal ödenmesi ve bu bedele istinafa gelen tarafın sıfatı nazara alınarak ilk derece mahkemesi karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi doğrudur.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı idare vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazine'ye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 10.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5028, Karar No: 2009/5156, Tarih: 07.10.2009

15. Hukuk Dairesi 2008/5028 E., 2009/5156 K.

**15. Hukuk Dairesi 2008/5028 E., 2009/5156 K.**

**- İCRA İLE EDA ARASINDAKİ MÜNASEBET**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 158 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada 11.11.2005 ve 08.11.2005 tarihli sözleşmelere dayanılarak ifanın süresinde yerine getirilmemesi nedeniyle gecikme cezası ve iki ihale arasındaki farkın davalıdan tahsili talep edilmiştir. Mahkemece 29.452,50 TL cezai şart alacağının davalıdan tahsiline, fazla isteğin reddine dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-08.11.2005 tarihli sözleşmede gecikme halinde %o5 oranında ceza ödenmesi kararlaştırılmış olup, BK’nın 158/II. maddesi uyarınca ifaya ekli ceza niteliğindedir. Davacı 02.01.2006 tarihli ihtarnamesi ile akdi feshettiğinden kural olarak cezai şart alacağını talep edemez ise de, ihtarnamedeki beyanı fesih olarak nitelendirilse bile daha sonra akdin fiilen ayakta tutulduğu anlaşılmaktadır. Davacı bu ihtarında ve daha sonra keşide ettiği 23.03.2006 tarihli ihtarnamelerinde ceza isteme hakkını saklı tuttuğundan davacının ceza talep edebileceği ortadadır. Nevar ki mahkemece 23.12.2005 tarihi ile 10.03.2006 tarihleri arasındaki süre olan 77 gün için cezai şarta tüm sözleşme bedeli üzerinden yapılan hesaplama ile hükmedilmiştir. Oysa sözleşmedeki gecikmeyle ilgili ceza, teslim edilmeyen işin bedeli üzerinden hesaplanmalıdır. Tüm iş bedelinden yapılan hesaplama doğru değildir. Bu nedenlerle mahkemece bilirkişilerden alınarak ek raporla teslim olunmayan iş bedelince cezai şart alacağı hesap ettirilip belirlenen miktara hükmedilmelidir. Bu hususlar üzerinde durulmadan tüm iş bedelinden yapılan hesaplama ile bulunan miktara hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1 nci bendde açıklanan sebeplerle sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nci bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya geri verilmesine, 07.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2429, Karar No: 2018/7111, Tarih: 11.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2429 E.  ,  2018/7111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... Bankası A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.