muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1202, Karar No: 2014/4368, Tarih: 02.04.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/1202 E.  ,  2014/4368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2012/235-2013/361

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.05.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.09.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tapu iptali ve tescil isteminin kabulüne ve 1.200 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmün taraflara tebliğinden sonra 04.11.2013 gününde yazım hatası yapıldığı gerekçesiyle hüküm sonucunun 4. bendinde düzeltme yapılmış ve 16.345 TL nispi vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Davalı Hazine vekili tapu iptali ve tescil isteminin kabulüne dair kararı ve 04.11.2013 tarihli düzeltme şerhine dair kararı temyiz etmiştir.

Hükmün tashihi ve tavzihi HMK'nın 304 ve 305. maddelerinde düzenlenmiştir.

HMK'nın 304. maddesinde “Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hakim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir.”

HMK'nın 305. maddesinde ise “Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir.

Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.”

Mahkemece yazım hatası yapıldığı gerekçesiyle davalı tarafın yükümlülüğünü artıran düzeltme yapılarak yeni hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiş, hükmün açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 02.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10933, Karar No: 2013/18970, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/10933 E.  ,  2013/18970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenler ile temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalı ... İnş. Tes. Mak. Tic. ve San. Ltd. Şti.’nin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazası sonucu vefat etmesi nedeniyle annesinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 20.33,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 26.08.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacı murisi...’ın davalı şirketlerin oluşturduğu ortak girişimin işçisi olarak davalıların yapımını üstlendiği Bingazi/Libya voleybol sahasının tavanını kaplama işinde çalıştığı sırada çatıdan düşerek vefat ettiği, Ankara 15. İş mahkemesi’nin 2010/558 esas 2012/235 karar sayılı dosyasında olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, hükme esas bilirkişi kusur raporunda olayın meydana gelmesinde, müteveffa işçinin % 30, davalı işverenlerin müştereken % 70 oranında kusurlu bulunduklarının belirtildiği, bilirkişi hesap raporunda asgari ücret üzerinden yapılan hesaplamada davacının neticeten 20.330,89 TL maddi zararının bulunduğunun tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık maddi zararın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının veya hak sahiplerinin maddi zararının hesabında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.
Yargıtay — Esas No: 2019/6980, Karar No: 2020/53, Tarih: 13.01.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/6980 E.  ,  2020/53 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 220/7 ve 314/3 maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2, TCK'nın 220/7-2. cümle, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 221/4, TCK'nın 62, 53, 221/5, 58/6 ve 58/9 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan hükümde TCK'nın 220/7 ve 314/3. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2 maddesi gereğince belirlenen 5 yıl hapis cezasından TCK’nın 220/7-2. cümlesi gereğince 1/4 oranında indirim yapıldıktan sonra sanığın 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilip sonrasında 3713 sayılı Kanunun 5 maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapılarak 4 yıl 19 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunması gerekirken yazılı şekilde 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde lehe ve aleyhe yasa değerlendirmesi hukuka uygun yapılmış bulunmakla mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Gerekçeli karar başlığının suç adı kısmında “Silahlı terör örgütüne yardım etme” yerine “Silahlı terör örgütüne üye olma” yazılması,

2-Suç tarihinin “08.07.2010” tarihi yerine İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli

karar başlığında “20.07.2010” olarak yazılması,

3-Sanığa örgüte yardım suçundan verilen cezanın 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi artırılması sırasında uygulanan kanun maddesinin 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi yerine aynı Kanunun 5. maddesi olarak gösterilmesi,

4-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 K. sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

5- Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm tesis edilirken koşulları oluşmayan TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

4-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 K. sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

5- Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm tesis edilirken koşulları oluşmayan TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan gerekçeli karar başlığında yazılı suç adının "silahlı terör örgütüne üye olma” ibaresinin çıkarılarak yerine "silahlı terör örgütüne yardım etme" şeklinde yazılması, gerekçeli karar başlığında suç tarihi kısmında yazılı "20.07.2010" tarihinin çıkarılarak yerine "08.07.2010" tarihinin yazılması, hükmün 3. fıkrasındaki “3713 sayılı Kanunun 5. maddesi” ibaresinin çıkartılarak yerine “3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi” ibaresinin yazılması, hükmün 6. fıkrasındaki TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının bütünüyle çıkarılarak yerine "Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 K. sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK'nın 53. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına" ibaresi eklenmesi, sanık hakkında TCK'nın 58/9 maddesi hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün bütünüyle hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13112, Karar No: 2013/2390, Tarih: 07.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/13112 E.  ,  2013/2390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ...dava dilekçesiyle; ....Köyü, 1745 nolu parselde kayıtlı taşınmazın hissedarlarından olduğunu, parselin miktarının 12 dönüm olmasına rağmen, bölgede yapılan kadastro çalışmaları sonucu 6 dönümünün malikler adına tespit gördüğünü, tesbit dışı bırakılan yerin adına tesbit ve tescilini talep etmiştir.

Dava ... Kadastro Mahkemesinde açılmış, mahkemece 17.03.1992 günlü kararla; tescil dışı bırakılan yer dava konusu olduğundan görevsizlik kararı verilerek dosya asliye hukuk mahkemesine gönderilmiştir.

Asliye hukuk mahkemesince de 22.10.1993 tarihli kararla görevsizlik kararı verilerek dosya tekrar kadastro mahkemesine gönderilmiş, bu mahkemece yeniden görevsizlik kararı verilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 22.11.1999 günlü merci tayini kararıyla; “Dava konusu taşınmazın 1745 sayılı parselin güneyinde bulunup kadastro harici bırakılan yer olması nedeniyle görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğuna" karar verilmiş, davaya asliye hukuk mahkemesince devam olunmuştur.

Dava sırasında 29.09.1997 tarihinde davacı...’nın vefatı üzerine davaya mirasçıları katılmak istemişler, mirasçılar vekilinin mazaretsiz olarak duruşmalara gelmemesi gerekçesiyle mahkemece 16.11.2001 tarihli kararla; davacıların davasının H.U.M.K.'nun 409/son maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hükmün mirasçılardan ...’nın temyizi sonucu;

Yargıtay 20. Hukuk Dairesi’nin 14.02.2005 günlü 2004/10182 - 2005/1211karar sayılı bozma ilâmıyla özetle; "davacı ... bakımından dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, açılmamış sayılmasına karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davacı ...’in miras şirketine mümessil tayin ettirmediği gibi diğer mirasçılar tarafından da davanın takip edilmemesi, ayrıca dava konusu taşınmazın 2/B kapsamında kalan yerlerden olup, davacı yararına tescil şartlarının oluşmaması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle;

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 24.01.2008 gün ve 2007/15593 – 2008/833 sayılı kararı ile bozulmuştur,bozma kararında özetle:

"1) Dosyadaki bilgi ve belgelere göre çekişmeli taşınmazın bulunduğu Yukarı Kızılca Köyünde 1976 yılında genel arazi kadastrosu, 1949 yılında ise orman kadastrosunun yapıldığı ve genel arazi kadastrosu sırasında 1745 parsel sayılı 6000 m2 yüzölçümlü taşınmaz 1250, 1251, 1252, 1253 tahrir numaralı 60 Ar yüzölçümlü vergi kayıtlarına dayanarak 13/18 payı

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 24.01.2008 gün ve 2007/15593 – 2008/833 sayılı kararı ile bozulmuştur,bozma kararında özetle:

"1) Dosyadaki bilgi ve belgelere göre çekişmeli taşınmazın bulunduğu Yukarı Kızılca Köyünde 1976 yılında genel arazi kadastrosu, 1949 yılında ise orman kadastrosunun yapıldığı ve genel arazi kadastrosu sırasında 1745 parsel sayılı 6000 m2 yüzölçümlü taşınmaz 1250, 1251, 1252, 1253 tahrir numaralı 60 Ar yüzölçümlü vergi kayıtlarına dayanarak 13/18 payı

.... 518 payı da H....adına tespit edilmiş ve bu parselin tespit maliklerinden ...'ın 05/03/1980 tarihli dilekçesiyle adına tespit yapılan 1745 parselin aslında 6000 m2 olmayıp 12.000 m2 olduğu gerekçesiyle itirazı üzerine, kadastro komisyonunun 09/12/1991 gün ve 309 sayılı kararıyla bu karara ek fen kontrol memuru .... tarafından düzenlenen krokide; (A) harfi ile işaretli 425 m2 bölümünün Hazine adına tesbit edilen 1781 parsel içinde kaldığı ve 1781 parsel tutanağına da itiraz edilmediği için kesinleştiğinden ve aynı krokide (B) harfi ile işaretli 8375 m2'lik bölümün de orman olması ve bu nedenle tapulama harici bırakılması nedeniyle, itirazın reddine karar verilerek tesbit maliklerine tebliğe gönderildiği,

2) Tesbit maliklerinden .... vekili tarafından süresinde kadastro mahkemesinde açılan dava sonucu kadastro mahkemesinin 17/03/1992 tarihli 1992/5-12 sayılı kararıyla, 1745 parsel hakkında komisyon kararının kesinleştiği, (B) bölümle işaretli kısmın orman olarak tesbit harici bırakıldığı, tesbit tutanağı düzenlenmediği için asliye hukuk mahkemesine gönderildiği,

3) Bu arada dava konusu yer hakkında yapılan itiraz komisyonda inceleme sırasında beklemekteyken yörede 1989 yılında yapılan 2/B ve aplikasyon sonucu 1745 numaralı parselin bir bölümünün ve itiraz konusu (B) harfi ile işaretli bölümün içinde kalan yerlerin 1949 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içerisinde kaldığı, ancak, bir kısmının 31/12/1981 tarihinden önce orman niteliğini kaybettiği gerekçesiyle krokide (B) harfi ile işaretli bölüm ile yine komisyon kararına ek krokide (B) harfi ile işaretli bölümlerin orman niteliğini kaybettiği gerekçesiyle orman rejimi dışına çıkartıldığı ve 1745 numaralı parselin 02/10/2006 tarihli krokide (C) harfi ile işaretli bölümünün orman sınırları içinde gösterildiği, ancak; bu tarihten önce asliye hukuk mahkemesinde mevcut itiraz ve davalar nedeniyle 2/B madde uygulamasının kesinleşmediği,

4) Görevsizlik kararıyla kadastro mahkemesinden gelen 1992/5 esas sayılı dosyasının asliye hukuk mahkemesinin 1992/313 Esas sayılı dosyasına kaydedilmesinden sonra 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman dışına çıkartılan yerlerin ek kadastrosunun yapıldığı ve 14/05/1993 tarihinde düzenlenen tutanaklarla davaya konu yerler hakkında 4763, 4764, 4765 parsel numaraları verilerek ve asliye hukuk mahkemesinin 1992/313 Esas sayılı dosyasında davalı olduklarından söz edilerek ve 2/B sahası olduğu da belirtilerek tespit tutanaklarının düzenlenmesi üzerine asliye hukuk mahkemesinin 22/10/1993 gün ve 1992/313-459 sayılı kararıyla davanın kadastro mahkemesinde görülmesi gerektiğinden sözedilerek görevsizlik kararı verildiği,

5) Kadastro mahkemesince 27/11/1998 gün 1994/12-8 sayılı kararla davaya konu yerin güney bölümünde tesbit harici bırakılan yer olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verildiği ve Dairenin 22/11/1999 gün ve 1999/9513-10112 sayılı kararla asliye hukuk mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmişse de davanın devamı sırasında dava konusu yer hakkında 1989 yılında 2/B madde uygulaması yapılması ve 1993 tarihinde kadastro tespit tutanaklarının düzenlenmesi nedeniyle 6831 sayılı Kanunun 11 ve 3402 sayılı Kanunun 26/4. maddesi gereğince, kadastro mahkemesine ait olduğu halde bu konuların sehven gözden kaçırıldığı,

6) Kadastro mahkemesinden görevsizlikle gelen davanın asliye hukuk mahkemesinde devamı sırasında yörede 2859 sayılı Kanun hükümlerine göre pafta yenileme kanununun uygulandığı ve 1745 numaralı parselin bulunduğu yere 209 ada 464 parsel numarası ve yine daha önce tespit harici bırakılan ve 1993 yılında tesbit tutanakları düzenlenen 4763, 4764, 4765 parsel numaralı yerlere de yenileme kadastrosunda sırasıyla 466, 465 ve 541 parsel numarası verilerek 27/08/2002 tarihinde tutanakların asliye hukuk mahkemesinde 1992/313 Esas sayılı dosyasında davalı olduğundan söz edilerek malik hanesinin açık bırakıldığı,

7) Mahkemece ve temyize konu olan 24/01/2007 gün ve 2005/104-8 sayılı kararla dava konusu parsellerin tespit tutanakları düzenlenmiş ve görev kadastro mahkemesine ait ise de 20. Hukuk Dairesinin verdiği yargı yeri belirleme kararının bağlayıcı olduğu ve taşınmazların 2/B uygulama alanında kalıp Hazine adına tescil edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

7) Mahkemece ve temyize konu olan 24/01/2007 gün ve 2005/104-8 sayılı kararla dava konusu parsellerin tespit tutanakları düzenlenmiş ve görev kadastro mahkemesine ait ise de 20. Hukuk Dairesinin verdiği yargı yeri belirleme kararının bağlayıcı olduğu ve taşınmazların 2/B uygulama alanında kalıp Hazine adına tescil edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli taşınmazlar, yörede 1976 yılında yapılan ilk kadastro sırasında tutanaklar düzenlemeyerek tespit harici bırakılmışlarsa da itiraz ve yargılama aşamasında 2/B madde uygulamasına tabi tutulduğu ve bu arada kadastro tespit tutanakları düzenlendiğinden davaya bakma görevi kadastro mahkemesine aittir. Ne var ki; bu olgu gözönünden kaçırılarak Dairenin 22/11/1999 günlü kararıyla asliye hukuk mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiş ise de, bu karardan sonra 27/08/2002 tarihinde 2859 sayılı Kanun hükümlerine göre taşınmazların önceden oduğu gibi malik haneleri açık bırakılarak yeniden tespit tutanakları düzenlenmesi nedeniyle artık Dairenin önceki yargı yeri belirleme kararının bağlayıcılığı kalmamıştır.

O halde; davaya bakma görevi kadastro mahkemesine aittir. Kadastro mahkemesince davanın 2/B uygulamasıyla birlikte kadastro tespitine itiraza dönüştüğü dava konusu edilen yerler hakkında başka davalar varsa, o davalarla bu davalar birleştirilerek ve parsellerin halen malik hanelerinin açık bulunduğu da gözetilerek 3402 sayılı Kanunun 30. maddesi gereğince taraf delillerin ve mahkemece lüzum görülen diğer deliller toplanarak gerçek hak sahipleri adına tescil kararı verilmesi bakımından mahkeme kararının bozulması” gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddi ile 1745 (yeni 209 ada 464) parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile, aynı ada ve parsel numarası altında 15/02/2012 tarihli raporda ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 4953,72 m²'lik miktar ile 13/18 hissesi .... 5/18 hissesi ....adına tapuya tesciline, aynı raporda (B) harfi ile gösterilen 1259,86 m²'lik sahanın 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu anlaşılmakla tarla vasfıyla 209 adanın son parsel numarası verilmek suretiyle Hazine adına tapuya tesciline, aynı raporda (C) ile gösterilen 887,76 m²'lik sahanın Devlet ormanı vasfı ile 209 adanın son parsel numarası verilmek suretiyle Hazine adına tapuya tesciline, 4764 (yeni 209 ada 465) nolu parselin 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu anlaşılmakla aynı tarihli raporda ekli krokide gösterildiği şekilde 2599 m² miktarı ile tarla vasfıyla Hazine adına tesciline, 4763 (yeni 209 ada 466) nolu parselin 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu anlaşılmakla aynı tarihli raporda ekli krokide gösterildiği şekilde 5377,19 m² miktarı ile tarla vasfıyla Hazine adına tesciline, 4765 (yeni 209 ada 541) nolu parselin aynı tarihli raporda ekli krokide gösterildiği şekilde 747,27 m² miktarı ile zeytinlik vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tesbit dışı bırakılan taşınmazların tapuya tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde ilk orman tahdidi 1949 yılında yapılarak itirazsız olarak kesinleşmiş, daha sonra 1989 yılında 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik maddelerine göre yapılan aplikasyon ve 2/B uygulaması 10.10.1990 tarihinde kesinleşmiştir.

Genel arazi kadastrosu 1980’de başlayıp, 11.02.1980 - 12.03.1980 tarihleri arası ilân edilmiş, bu süre içerisinde itiraz üzerine verilen komisyon kararının ilgililere tebliği sonucu mahkemede dava açıldığından komisyon kararı kesinleşmemiştir.

1) İncelenen dosya kapsamına göre toplanan kanıtlar,kararın dayandığı gerekçe ,uzman bilirkişi raporuna göre, 4764 (yeni 209 ada 465) nolu parsel ve 4763 (yeni 209 ada 466) nolu parselin 2/B madde kapsamında orman sınırları dışına çıkarılan, 4765 (yeni 209 ada 541) nolu parselinin ise orman sayılmayan alanda kaldığı anlaşıldığından ,mahkemece bu parseller yönünden yazılı şekilde kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Orman Yönetiminin bu parsellre yönelik temyiz itirazlarının reddi ile bu parsellere yönelik hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2) Davalı Orman Yönetiminin 1745 (yeni 209 ada 464) nolu parsele yönelik temyiz itirazlarına gelince, 1745 (yeni 209 ada 464) nolu parsel yönünden hüküm kurulmuş ise de, varılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Şöyle ki; davacı ...1745 (yeni 209 ada 464) nolu parselin yüzölçümünün eksik yazıldığı iddiası ile dava açmış olup, davacının 1745 (yeni 209 ada 464) nolu parsele davası bulunmamaktadır ve 1745 (yeni 209 ada 464) nolu parsel yönünden tespit kesinleşmiştir. 1745 (yeni 209 ada 464) nolu parsele ait tutanak ve eklerinin kütükler devir edilmiş ise Tapu Müdürlüğüne, aksi halde kadastro müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ : 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle, davalı Orman Yönetimi vekilinin 4764 (yeni 209 ada 465), 4763 (yeni 209 ada 466) ve 4765 (yeni 209 ada 541) nolu parseller yönünden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

2) Yukarda ikinci bentde açıklanan nedenlerle; davalı Orman Yönetimi vekilinin 1745 (yeni 209 ada 464) nolu parsele yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 07/03/2013 günü oy birliği ile karar verildi.