muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10825, Karar No: 2020/1791, Tarih: 25.02.2020

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddia edilen taşınmaza ilişkin el atmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere, 3621 Sayılı Kıyı Kanunu’nun, Doldurma ve Kurutma Yoluyla Arazi Kazanma ve Bu Araziler Üzerinde Yapılabilecek Yapılar başlıklı 7.maddesinde;

“Kamu yararının gerektirdiği hallerde, uygulama imar planı kararı ile deniz, göl ve akarsularda ekolojik özellikler dikkate alınarak doldurma ve kurutma suretiyle arazi elde edilebilir.

Bu gibi yerlerde doldurma veya kurutmayı yapacak ilgili idarenin valiliğe iletilen teklifi, valilik görüşü ile birlikte Çevre ve Şehircilik Bakanlığına gönderilir. Bakanlık, konusuna göre ilgili kuruluşların görüşünü de almak suretiyle teklifi inceler. Uygun bulunması halinde ilgili idare tarafından uygulama imar planı hazırlanır. Bu yerler için yapılacak planlar hakkında 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu hükümleri uygulanır. Ancak bu planlar Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından; 12/3/1982 tarihli ve 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu kapsamında kalan alanlardaki planlar, anılan Kanun'un 7 nci maddesine göre ve 4737 sayılı Kanun kapsamında kalan alanlardaki planlar ise anılan Kanun'un 4/A, 4/C ve 4/Ç maddelerine göre tasdik edilir. Doldurma ve kurutma işlemleri yürürlükteki mevzuat hükümlerine göre yapılır. Bu araziler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır, özel mülkiyet konusu olamaz.

Bu alanlar üzerinde 6 ncı maddede belirtilen yapılar ile yol, açık otopark, park, yeşil alan ve çocuk bahçeleri gibi teknik ve sosyal altyapı alanları düzenlenebilir” hükmü getirilerek, dolgu suretiyle elde edilen alanların devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu açıklanmıştır.

Ancak, yargılama sırasında, gerek davacı Hazine gerekse de Mahkemenin 2015/281 esas sayılı dosyasında davalı bulunan ... Belediye Başkanlığı tarafından, dava konusu alanların Belediyeye devri için talepte bulunulduğu, talebin reddi nedeniyle, ret işleminin iptali için Isparta İdare Mahkemesi’nin 2015/461 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı belirtilmiş olmakla, 6100 sayılı HMK'nin 165. maddesi gereğince, İdare Mahkemesi tarafından verilecek hükmün eldeki davada verilecek kararı etkileyeceği anlaşıldığından, Isparta İdare Mahkemesi’nin 2015/461 Esas sayılı dosyasının sonucunun beklenilmesi, anılan davanın kesin olarak karara bağlanmasından sonra toplanan ve/veya toplanacak bütün deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, değinilen husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere ret karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25.2.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3558, Karar No: 2016/7365, Tarih: 26.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/3558 E.  ,  2016/7365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet (iki kez), sanık ...'in temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler ile temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine 28.07.2015 tarihli Ek kararla vaki temyiz isteminin reddine karar verilmesinin ardından sanık tarafından sunulan 05.08.2015 havale tarihli dilekçe ile Ek kararın da temyiz edilmesine karşılık tebliğnamede bu temyizle ilgili görüş bildirilmediği anlaşıldığından, anılan hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8349, Karar No: 2018/6285, Tarih: 04.06.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/8349 E.  ,  2018/6285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- ... vekilinin 05.03.2014 havale tarihli temyizden vazgeçme dilekçesi ile temyiz isteğinden vazgeçtiği gözetilerek, sanık ...'nin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

1-24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Suçta ele geçen kaçak sigaraların TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilirken hüküm fıkrasında 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin de gösterilmesi ve kaçak sigaralar hakkında 02.11.2012 tarihinde numune alınmak suretiyle tasfiye kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, sigaralar imha edilmemiş ise TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi; imha edilmiş ise, numune alınan kaçak sigaraların TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Suçtan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ...'nün davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık ...'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince;

1-Hükmün TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bendinden sonra gelecek şekilde “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,

2-Dava konusu eşyanın müsaderesine ilişkin bendin hükümden çıkartılarak yerine “Dava konusu kaçak olduğu anlaşılan sigaraların imha edilmemiş ise TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine, imha edilmiş ise numune alınan kaçak sigaraların TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine” bendinin eklenmesi,

3-Hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bölüm çıkartılarak yerine "Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.320,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan ...'na verilmesine" ibaresinin eklenmesi ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ...'ın temyiz istemine yönelik yapılan incelemede ise;

3-Hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bölüm çıkartılarak yerine "Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.320,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan ...'na verilmesine" ibaresinin eklenmesi ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ...'ın temyiz istemine yönelik yapılan incelemede ise;

Sanığın, tüm aşamalardaki tutarlı savunmalarında dava konusu sigaraların, ele geçirildiği otobüsün şoförü olduğunu, muavin olan diğer sanık ...'nin sigaraları otobüse koyduğundan haberdar olmadığını beyan etmesi ve sanık ...'un da bu savunmayı doğrulayıp, otobüsü yıkatmak amacıyla götürdüğü sırada sigaraları satın alıp otobüse yerleştirdiğini ve sigaraların kendisine ait olduğunu aşamalardaki savunmalarında beyan etmesi karşısında; sanık ...'ın mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeksizin beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4137, Karar No: 2011/3016, Tarih: 11.05.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/4137 E.  ,  2011/3016 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/71464

Adam öldürmek suçundan sanık ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak uyarlama talebinin reddine dair (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.11.2010 gün ve 200/231 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü hakkında 765 Sayılı TCK hükümleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu uyarlama isteminin reddine ilişkin kurulan hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, re’sen temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 11.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

Karara Uygundur,

Yazı İşleri Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2011/3564, Karar No: 2012/10928, Tarih: 26.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3564 E.  ,  2012/10928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kars 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/10/2010 tarih ve 2010/136-2010/335 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, mimar olan müvekkili tarafından kaymakam konutu olarak çizilen projenin Hanak Kaymakamı'na incelenmek üzere verildiğini, Hanak Kaymakamı'nın projeyi beğenmediğini söyleyerek müvekkiline iade ettiğini, söz konusu projenin Susuz Kaymakamlığı'nca sözleşmeyle devralındığını ve uygulanmaya başladığını, aynı şekilde Tortum Kaymakamlığı'nın da projeyi aldığını, davalı idarenin ise müvekkilinin izni olmaksızın ve herhangi bir ücret ödemeksizin bu projeyi bir kısım değişiklikler yaparak ve altına başka şahısların imzasını ekleyerek bu kişiler tarafından çizilmişcesine ihaleye çıkardığını ve söz konusu projeyi uyguladığını ileri sürerek, 30.865 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Susuz Kaymakamlık lojmanına ilişkin şartnamede, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı tarafından onaylanan projeleri ilgili idarenin daha sonra farklı yerlerde uygulayabileceğinin ve projede gerekli gördüğü değişiklikleri yapma hakkına sahip olduğunun düzenlendiğini, bu hükümle davacının telif hakkını Susuz Kaymakamlığı Köylere Hizmet Götürme Birliği'ne devrettiğini, anılan idarenin de müvekkilinin projeyi kullanmasına ve proje üzerinde değişiklik yapmasına onay verdiğini, ayrıca istenilen tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sahibi olduğu eser niteliğindeki projenin davalı idare tarafından kullanıldığı, davacının çoğaltma hakkı ile manevi haklarının bu suretle ihlal edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 19.482 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.313,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 26.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14427, Karar No: 2013/12696, Tarih: 06.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/14427 E.  ,  2013/12696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :09.03.2011
Yargıtay — Esas No: 2011/11808, Karar No: 2012/491, Tarih: 30.01.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/11808 E.  ,  2012/491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- 202 ada 253 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tespit tutanağı ile eğer itirazlı ise dava dosyasının,

2- Dosyada mevcut fen bilirkişiler Selim Kaba ve Yüksel Çobansarı tarafından düzenlenen 09.11.2010 havale tarihli rapora ekli krokide çekişmeli (B), (C) ve (D) ile gösterilen kısımların 302 ada 253 parsel içinde kaldığı, fen bilirkişi Yüksel Çobansarı tarafından düzenlenen 17.05.2010 havale tarihli rapora ekli krokide çekişmeli (B), (C) ve (D) ile gösterilen kısımların 202 ada 253 parsel içinde kaldığı görülmektedir. Her iki rapora ekli krokiler birbiri ile ayni olduğu halde parsel numaraları farklı yazılmış olup dosya keşif sırasında dinlenen fen bilirkişilere verilerek çekişmeli (B), (C) ve (D) ile gösterilen kısımların hangi parsel içinde kaldığı kesin olarak tespit edildikten sonra o parseli komşu parselleriyle birlikte gösterir kadastro pafta örneği ile komşu parsellere ait kadastro tespit tutanak suretleri ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının dosyasının dosya içinde yer alması,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 30/01/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1982, Karar No: 2018/7942, Tarih: 10.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/1982 E.  ,  2018/7942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62,50/1.a, maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kanun hükümlerinin uygulanmadığına, aleyhine verilen kararın lehine bozulmasına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Sanık hakkında belirlenen hapis cezasının TCK'nın 50. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sırasında hapis cezasının bir gün karşılığı olan meblağın belirlenmesi sırasında uygulama kanun maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 75 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12106, Karar No: 2023/8979, Tarih: 23.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/12106 E.  ,  2023/8979 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU

KARARLAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararların kanun yararına bozulması

İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2021 tarihli ve 2021/10 Esas, 2021/23 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf incelemesinden geçmeksizin 03.02.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2021 tarihli ve 2021/245 Esas, 2021/343 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2021 tarihli ve 2021/10 Esas, 2021/23 Karar sayılı kararı ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının mahsubu ile sanığın sonuç olarak 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf incelemesinden geçmeksizin 03.06.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.07.2022 tarihli ve 2021/21232 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.07.2022 tarihli ve KYB-2022/100168 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.07.2022 tarihli ve KYB-2022/100168 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.07.2022 tarihli ve KYB-2022/100168 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Her ne kadar sanık hakkında aynı tür suçtan İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/468 esas sayılı dosyasının derdest bulunması sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrasına istinaden kamu davası açılmış ise de, İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2016 tarihli ve 2016/468 Esas, 2016/801 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde işlemiş olduğu kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan mahkum edildiğinin ihbar edilmesi üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda, İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2021 tarihli ve 2021/162 Esas, 2021/115 Karar sayılı kararıyla, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında itiraz yolu gösterilmediği, bu halde denetim süresinin başladığının kabul edilemeyeceği ve kovuşturma şartı bulunmadığından bahisle açılan kamu davasının durmasına karar verildiği ve anılan kararın 29.06.2021 tarihinde kesinleştiği, bu durumda İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinde görülmekte olan davalar bakımından da kovuşturma şartının gerçekleşmediği cihetle, kamu davalarının durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkumiyetlerine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 15.09.2020 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 28.12.2020 tarihli ve 2020/138683 Soruşturma, 2020/38396 Esas, 2020/27280 sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, iddianamede; 2015/51494 soruşturma dosyasında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, ihlal nedeniyle 17.05.2016 tarihinde İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, 2016/468 esasda derdest olduğu, yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği,

İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 26.01.2021 tarihli ve 2021/10 Esas, 2021/23 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf incelemesinden geçmeksizin 03.02.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği,