muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/30133, Karar No: 2015/10387, Tarih: 07.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/30133 E.  ,  2015/10387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/209-2013/495

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığı, bu itibarla davanın idari yargıda tam yargı davası olarak görülmesi gerektiği kabul edilerek yargı yolu bakımından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama sırasında dere koruma alanında kalan taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Açıklanan nedenlerle yargı yolu bakımından davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8708, Karar No: 2012/1844, Tarih: 14.02.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/8708 E.  ,  2012/1844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2011

Tefhim edilen kısa kararda işe başlatmama tazminatının 4 aylık brüt ücret tutarı olarak belirlenmesine karar verildiği halde sonradan yazılan gerekçeli kararın hüküm fıkrasında  sözkonusu işe başlatmama tazminatının davacı işçinin 5 aylık brüt ücret tutarı olarak belirlenmesine  karar verilerek kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşmuştur. Salt bu aykırılık 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre bozmayı gerektirir.

SONUÇ: BOZULMASINA, bozma nedenine göre şimdilik diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/02/2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1828, Karar No: 2021/1699, Tarih: 04.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/1828 E.  ,  2021/1699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

7226 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi ve 2480 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararı uyarınca sanık ... müdafiinin duruşmalı olarak yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunun 299. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız olarak yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin suçun vasfına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, 23.06.2017 tarihinde kaçak yollardan yurt dışına götürülmek üzere ... Mh. ... Cd. N:18/... adresindeki eve getirilen mağdurların, sanıklar ile birlikte kimlikleri tespit edilemeyen kişilerce cebir ve şiddet uygulanarak üzerilerinde bulunan, para, telefon, kolye ve pasaportlarını aldıktan sonra kurtarıldıkları 28.07.2017 tarihine kadar, bıçak ile vucutlarında kesiler meydana getirerek, ütü ve sigara basarak, ellerini ve ayaklarını bağlayarak, vucutlarını soyup üst üste yatırarak fotoğraf ve videolarını çekip mağdurların ailerine gönderdikleri ve mağdurların hayatlarına karşılık 60000 Avro talep etmeleri şeklinde gerçekleşen olayda, sanıklar hakkında yağma suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında yağma suçundan kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 04.02.2021 tarihinde oybirliği ile kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7465, Karar No: 2010/5325, Tarih: 07.07.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/7465 E.  ,  2010/5325 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/164079

MAHKEMESİ :(ADIYAMAN) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :13.11.2008 - 17/177

SUÇ :Adam öldürme

Annesi R.. E..'i öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık M.. E.. Yıldırım'ın yapılan yargılanması sonunda: öldürmekten hükümlülüğüne, izinsiz silah taşımak suçundan hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına ilişkin (ADIYAMAN) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.11.2008 gün ve 17/177 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafi tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/12 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, temyizi kabil olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan, mahallince değerlendirme yapılmak üzere inceleme dışı bırakılmıştır.

2- Sanık hakkında kasten annesini öldürmek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne hasren yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin sübutun bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak,

A-a) Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık Mehmet'in annesi olan maktule Rahime'nin dul olduğu, köyde zaman zaman evine yabancı kişileri aldığı yolunda dedikoduları duyan sanığın olay öncesinde annesini uyardığı, olay günü Kahta ilçesinden köye geldiğinde, eve gitmeden önce bir köylünün kendisine annesi Rahime'nin evde bir erkekle basıldığını ve o kişinin jandarma tarafından götürüldüğünü söylediği, gerçekten de olay günü maktulenin evine gelen tanık Ramazan'ın anlatımlarına göre, tanığın maktulenin evine televizyon tamiri yapmaya geldiği, bu sırada evde yabancı bir erkeğin bulunduğunu duyan köylünün evin önünde toplanmaya başladığı, kalabalıktan “yakalayıp öldürelim” konuşmalarının geçtiğini duyan tanık Ramazan'ın jandarmayı kendisinin çağırdığı ve gelen jandarma ile evden çıkabildiği anlaşılmakla, bu durumun ve dul olan annesi hakkında çıkan dedikoduların kendisinin ve ailesinin namus ve şerefini eksilttiği düşüncesiyle sanığın annesini, evde bulunan ruhsatsız tabancayla 5 isabetle vurarak öldürdüğü; bu durumun mahkemece de kabul edildiği olayda, eylemin töre (namusunu kurtarmak) saikiyle işlendiğinin ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d-k maddesi uyarınca ceza vermek gerektiğinin gözetilmemesi;

b) Reşit olan maktulenin yaşam tarzından dolayı oğlu olan sanığa karşı bir sorumluluğunun bulunmadığı gibi olay öncesinde veya sırasında maktuleden sanığa yönelik herhangi bir haksız eylem oluşturan söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığı halde, oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yazılı gerekçe ile haksız tahrik hükmünün uygulanması;

B) Kabule göre de;

a) Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken, 5237 sayılı TCK’nun 82/1-d ve 29 maddelerinin uygulanmasından sonra, yaş küçüklüğü nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 31/3 maddesi uyarınca verilecek cezanın “12 yıl hapis” cezasını geçemeyeceğinin gözetilmemesi;

b) 15-18 yaş aralığında bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53 maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığının düşünülmemesi;

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA; CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına; 07.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6325, Karar No: 2019/786, Tarih: 07.02.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/6325 E.  ,  2019/786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dosya içinde, kararın, davanın taraflarından davalı ... 'a tebliğine ilişkin belge bulunmakta ise de, tebligat belgesinin incelenmesinde, adreste kimsenin bulunmaması ve adresin kapalı olması, muhatabın işe gittiğinin şerh edildiği belirtilerek “en yakın komşusu, yönetici veya kapıcıya haber verildiği” şeklinde muhtara tebliğ edilmiş ise de, “en yakın komşusu, yönetici veya kapıcı” nın kim olduğu yahut kime haber verildiği belli olmadığından tebligatın bu nedenle usulüne uygun bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle gerekçeli kararın adı geçene 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi;

2- Dava konusu 194 ada 7 parsel sayılı taşınmaza ait tutanak aslı dosyada bulunmamaktadır. Kadastro davalarında tutanak aslının dosyada bulunması zorunludur. Bu nedenle tutanak aslının ve başka dosyada davalı ise dava dosyasının, ayrıca çekişmeli taşınmaza ait askı ilan tutanağının getirtilerek dosya arasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21151, Karar No: 2022/17622, Tarih: 19.12.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/21151 E.  ,  2022/17622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 09/05/2018

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını arttırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, Bölge Adliye mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 09/05/2018 tarihli, 2017/2304 esas ve 2018/553 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz isteminin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 19/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1990, Karar No: 2019/4635, Tarih: 24.06.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/1990 E.  ,  2019/4635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, babasından aldığı maaşın yeniden bağlanarak ödenmeyen maaşların tarafına iadesine, 3210889049 tahsis numarasıyla bağlanmış bulunan 2014 Nisan ayı emekli aylığından yapılan kesintilerinin iadesine, aksi yöndeki tüm Kurum işlemlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 24/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10263, Karar No: 2015/4100, Tarih: 03.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/10263 E.  ,  2015/4100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk işe giriş tarihinin 01/12/1981 olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının sigortalılık başlangıcının 01/12/1981 tarihi olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 01/12/1981 olarak tespitine karar verilmiş ise de, bu sonuç eksik incelemeye dayalı olup, usul ve yasaya aykırıdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının,".... Mah. ... Yapı Koop. İnşaatı ...-..." adresinde faaliyet gösteren ... ... Elektrik Tes. ve Ltd. Şti isimli işyerinde 01/12/1981 tarihinde çalışmaya başladığına ilişkin işe giriş bildirgesinin, adı geçen işverence davalı Kuruma 20/01/1982 tarihinde, ibraz edildiği ve davacıya ait ... hizmet cetveli incelendiğinde, ilk sigorta prim ödemesinin 20/09/2008 tarihinde başka bir işverence yapıldığı, öncesinde Türkiye'de sigorta prim ödemesinin bulunmadığı, 19/07/1982 tarihinden itibaren...'da sigortalı çalışmalarının olduğu anlaşılmış, sözkonusu işyerinin 15/07/1981-05/05/1983 tarihleri arasında 506 sayıl kanun kapsamında olduğu tespit edilmiş olup, mahkemesince adı geçen işyerinin, dönem bordrolarının(1981 yılı 4. dönem bordroları) davalı Kurumdan talep edilmediği, vergi kayıtlarının istenmediği, kolluk marifeti ile ayrıca ... , Belediye ve Vergi Dairesi nezdinde komşu işyeri araştırması yapılmadığı, davacıya verilen sigorta sicil numarasının o yılın serilerinden olup olmadığının davalı Kurumdan sorulmadığı, işe giriş bilidrgesi üzerindeki fotoğraf ve imzanın davacıya ait olup olmadığının tespiti amacı ile davacının mukayeseye uygun imza ve fotoğraflarının temin edilerek bilirkişi marifeti ile inceleme yaptırılmadığı tespit edilmiştir. Davacının tanık olarak gösterdiği kardeşi ...(...)'ın sözkonusu işyerinde 01/11/1981 tarihinde işe girdiğine dair işe giriş bildirgesi düzenlendiği ve 17/12/1981 tarihinde Kuruma ibraz edildiği , ancak işveren tarafından adına sigorta prim ödemesi yapılmadığı anlaşılmıştır, tanık alınan beyanında, kardeşi olan davacı ile birlikte belirtilen işyerinde çalıştıklarını, kendisinin işyerine davacıdan bir ay kadar önce girdiğini, 8 ay kadar çalıştığını, inşaatın bitiminde işten ayrıldıklarını, ikisinin de işe giriş bildirgeleri Kuruma ibraz edilmekle birlikte sigorta prim ödemelerinin yapılmadığını ifade etmiştir.

Bu haliyle dava dosyasındaki uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun yöntemince kanıtlanmış olup olmadığı, mahkemece bu yönde yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları(sigortalılık başlangıcının tespiti davaları) için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Gerçekten; 506 sayılı ... Sigortalar Yasa’sının 2 ve 6. maddelerinde açıkça belirlendiği üzere, sigortalılığın oluşumu yönünden çalışma olgusunun varlığı zorunludur. Eylemli veya gerçek biçimde çalışmanın varlığı saptanmadıkça, hizmet akdine dayanılarak dahi sigortalılıktan söz edilemez. Fiili veya gerçek çalışmayıortaya koyacak belgeler, işe giriş bildirgesiyle birlikte 506 sayılı Yasa’nın 79. maddesinde belirtilen sigortalının gün sayısını, kazanç durumunu, çalışma tarihleriyle birlikte ortaya koyan aylık sigorta gün bilgileri ile ... Sigorta İşlemleri Yönetmeliği’nin 17. maddesinde belirtilen 4 aylık prim bordroları gibi Kuruma verilmesi zorunlu belgelerdir. Yöntemince düzenlenip süresi içerisinde Kuruma verilen işe giriş bildirgesi, kişinin işe alınmış olduğunu gösterirse de fiili çalışmanın varlığının ortaya konulması açısından tek başına yeterli kabul edilemez. Sigortalılıktan söz edebilmek için, çalışmanın varlığı, Yargıtay uygulamasında 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesine dayalı sigortalılığın tespiti davaları yönünden kabul edilen ilkelere uygun biçimde belirlenmelidir. Zira, sigortalılığın başlangıcına yönelik her dava sigortalılığın tespiti istemini de içerir. Aksine düşünce, özellikle yaşlılık aylığının kabulü için öngörülen sigortalılık süresi yönünden çalışanlar ile çalışmayanlar arasında adaletsiz ve haksız bir durum yaratır. Bu nedenle, işe giriş bildirgesinin verildiği ancak yasal diğer belgelerin bulunmadığı durumlarda çalışma olgusunu ortaya koyabilecek inandırıcı ve yeterli kanıtlar aranmalı, kamu düzenine dayalı bu tür davalarda hakim, görevi gereği doğrudan soruşturmayı genişleterek sigortalılık koşullarının oluşup oluşmadığını belirlemelidir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda, Mahkemece, açıklanan şekilde fiili çalışmanın varlığı yöntemince araştırılmadan, davacının kardeşi olup, dönem bordro tanığı olmadığı anlaşılan tanık Kutfettin dışında, re'sen araştırılacak dönem bordro tanıkları, komşu işyeri sahipleri ve komşu işyeri bordro tanıkları dinlenmeksizin, adı geçen işyerine ait dönem bordroları ve ... ve varsa Vergi Dairesi Müdürlüğü Denetim raporları istenmeden, komşu işyeri araştırması, imza ve fotoğraf incelemesi yaptırılmadan davacı tanığının beyanına dayalı olarak eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp, ".... Mah. ... Yapı Koop. İnşaatı .../..." adresinde faaliyet gösteren ... ... Elektrik Tes. ve Ltd. Şti isimli işyerine ait davalı Kurum sicil dosyasını ve varsa vergi kayıtlarını istemek, işverence düzenlenen dönem bordrolarını(1981 yılı 4. dönem) temin etmek; belirlenecek dönem bordro tanıklarının kimlik ve adres bilgilerini tespit ederek, re'sen tanık sıfatı ile beyanlarına başvurmak; ayrıca ilgili ... İl Müdürlüğünden, Belediye Başkanlığından, ilgili Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden, ayrıca zabıta marifetiyle adı geçen işyerine komşu olan diğer işyerlerinin ve bu işyerlerinde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanlarının; yoksa işyeri sahiplerinin hem ilgili Kurumlar nezdindeki kayıtları üzerinden hem de mahallinde titizlikle araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği, alınan ücret hususları ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, adı geçen işyerinde, Vergi Dairesince ve davalı ... tarafından denetim yapılmış ise düzenlenen denetim tutanaklarını istemek, davalı Kurumdan davacı hakkında düzenlenen işe giriş bildirgesinin aslı ile davacının mukayeseye uygun imza ve fotoğraf örnekleri temin

-edilip, mahkeme huzurunda imza ve yazı örnekleri de alınarak bildirge üzerinde bulunan fotoğraf ve imzanın davacıya ait olup olmadığının tespiti amacı ile bilirkişi incelemesi yaptırmak, ayrıca davacının ilk işe giriş bildirgesi ile kullanmaya başladığı sigorta sicil numarasının(140.499.35) o yılın(1981 yılı) serilerinden olup olmadığını davalı Kurumdan sormak sureti ile gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasa’nın 2, 6, 9 ve 79/10. maddeleri gereğince kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.