muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/643, Karar No: 2020/9601, Tarih: 23.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2017/643 E.  ,  2020/9601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GEBZE 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1)Uyuşturucu madde ticareti yapma ...,...

: 2)İzinsiz hint keneviri ekmek ...,...

Hükümler : Mahkûmiyet (tüm sanıklar hakkında)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık ... için "03/06/2013,07/06/2013,13/06/2013,30/10/2013", sanık ... için "03/06/2013,07/06/2013,13/06/2013", sanık ... için ''03/06/2013,30/10/2013'' olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığında ayrım yapılmadan "07/06/2013,03/06/2013, 13/06/2013" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir nitelikte maddi hata olarak görülmüştür.

A)Sanık ... hakkında ''İzinsiz hint keneviri ekmek'' suçundan verilen hükmün incelenmesinde:

İzinsiz hint keneviri ekmek suçundan 6545 sayılı yasa ile yapılan değişiklikler gözetilerek inceleme yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Tayin edilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi yerine 52. maddesinin yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

./..

1-Hükmün taksitlendirmeye ilişkin bölümde bulunan "5237 SY.TCK 52 (2) maddesi uyarınca" ibaresinin çıkarılarak yerine "TCK'nın 52/4. maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B)Sanık ... hakkında ''uyuşturucu madde ticareti yapma'' suçundan verilen hükmün incelenmesinde:

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanık hakkında teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

1-Dosya içerisinde CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir karar bulunmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek, tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının ve teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir kararın bulunmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanığın beyanları da dikkate alınarak sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

4-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28/04/2015 tarih,2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden fazla kez esrar satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanık ...'ın cezasının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

./..

./..

5-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

C)Sanık ... hakkında ''uyuşturucu madde ticareti yapma'' suçundan verilen hükmün incelenmesinde:

Hükümden sonra UYAP sistemi üzerinden MERNİS'ten alınarak dosyasına konulan nüfus kayıt örneğinde; sanığın 30.10.2019 tarihinde öldüğünün belirtilmesi karşısında, bu hususun mahkemece araştırılarak, ölmüş olduğunun tespiti halinde hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 23.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5659, Karar No: 2022/14352, Tarih: 20.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5659 E.  ,  2022/14352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Tavzih talebinin reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Talep, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili istemli davada verilen kararın tavzihi istemine ilişkindir.

Mahkemece, tavzih isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu’nun 45. maddesi ile genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tescil olunacağı düzenlendiğinden, dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, davacı idare adına tesciline karar verildiği anlaşıldığından, hükmün talep doğrultusunda tavzih edilmesi gerekirken, tavzih talebinin reddine karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

24.12.2019 tarihli ek kararın 1. bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (Davacı idare vekilinin tavzih talebinin kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 nolu bendindeki (kısım) kelimesinden sonra gelen tüm ifadenin çıkartılmasına, yerine (kullanım hakkı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna ait olmak üzere Hazine lehine daimi irtifak hakkı tesisine ve tapuya tesciline, bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 20.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32135, Karar No: 2019/7768, Tarih: 18.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/32135 E.  ,  2019/7768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare ve davalılar vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmasına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 18/04/2019 günü temyiz eden davalılar vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden davacı idare ve asli müdahil vekillerinin yokluklarında duruşmaya başlanarak davalılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddi ile bedelin üçer aylık vadeli hesaba aktarılmasına ilişkin hüküm yönünden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ...ilçesi...Mahallesi 93 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden

verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/350 Esas, 06.02.2017 tarihli yazısından; davalılardan ...’ın miras payı için tapu iptal ve tescil davası açtığı, dava konusu taşınmazın 3/40 payına ilişkin mülkiyet ihtilafı olduğu anlaşıldığından, yalnızca bu paya isabet eden bedelin üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerekirken, kamulaştırma bedelinin tamamının üçer aylık vadeli hesaba aktarılması,

1)... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/350 Esas, 06.02.2017 tarihli yazısından; davalılardan ...’ın miras payı için tapu iptal ve tescil davası açtığı, dava konusu taşınmazın 3/40 payına ilişkin mülkiyet ihtilafı olduğu anlaşıldığından, yalnızca bu paya isabet eden bedelin üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerekirken, kamulaştırma bedelinin tamamının üçer aylık vadeli hesaba aktarılması,

2)Dava konusu taşınmazın mülkiyet ihtilafı bulunan 3/40 payına isabet eden bedelin Kamulaştırma Kanunu 18/3 maddesi uyarınca mülkiyet ihtilafıyla ilgili davanın sonucunda belli olacak hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba aktarılmasına karar verildiğinden, bu bedel hak sahibine karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, aynı yasanın 10/9. fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin mülkiyet ihtilafına ilişkin .... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/350 E. sayılı kararının kesinleşme tarihi olması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... Bölge Adliye Mahkemesinin 2017/406 E.-394 K. sayılı ilamının hüküm fıkrasının,

a)2 nolu bendinde yer alan (Tespitine) kelimesinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (Bu bedelin 1.000,184,00 TL‘lik kısmına Kamulaştırma Kanunun 10/9 maddesi gereğince 28.02.2016 tarihinden karar tarihi olan 09.02.2017 gününe kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesine, bu bedelin yasal faizi ile birlikte davalılara tapu ve miras payı oranlarında derhal ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

b)5 nolu bendinin tümü ile hükümden çıkartılmasına, yerine ( Kamulaştırma Bedelinin 81.096,00 TL’lik kısmının ileride belirlenecek hak sahiplerine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba aktarılmasına, 81.096,00 TL kamulaştırma bedeline Kamulaştırma Kanunun 10/9 maddesi gereğince 28.02.2016 tarihinden mülkiyet ihtilafına ilişkin ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/350 E. sayılı kararının kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2.maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 2.037,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 18/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14584, Karar No: 2024/4513, Tarih: 24.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/14584 E.  ,  2024/4513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1968 E., 2021/2882 K.

SUÇ : 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde

Kararname'ye muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katlan vekilinin temyiz sebepleri; usulüne uygun bir arama kararı bulunduğuna, kararın infazı sırasında yapılan işlemlere yönelik itiraz bulunmadığına, elde edilen delillerin usulsüz olduğunun ileri sürülemeyeceğine, komşulardan birinin hazır bulunduğuna, delillerin hukuka uygun olduğuna, Yargıtay uygulamalarının bu yönde olduğuna, ele geçen ürünler ile bilirkişi raporunda yer verilen tespitler uyarınca sanığın suçunun sabit olduğuna ve hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Katılan vekili şikâyet dilekçesi ile sanık tarafından işletilen iş yeri hakkında, hak sahibi oldukları tescilli markalı ürünlerin, marka haklarına tecavüz edilerek satışa arz edildiği iddiası ve arama yapılması talebi ile şikâyetçi olmuştur.

Manisa 2.Sulh Ceza Hâkimliğinin, 06.08.2015 tarihli ve 2015/1429 Değişik İş sayılı kararı doğrultusunda ilgili iş yerinde yapılan aramada 17 adet tişörte el konulmuştur.

Sanık hakkında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A-1. ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 ve 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında; iş yerini başkasından devraldığını, devraldığında ele geçen 17 adet tişörtün de iş yerinde bulunduğunu, iş yerinde karışık giyimler olduğunu, markalı olduklarını bilmediğini, bu şekilde ürün satmanın suç olduğunu bilmediğini, İngilizce bilmediği için ... nin marka olduğunu da bilmediğini, bilse çöpe atacak olduğunu, fiyatları 1,5 TL diye bulundurduğunu, suçsuz olduğunu beyan etmiştir.

Dosyada mevcut 14.09.2015 tarihli bilirkişi raporunda; suça konu ürünlerin taklit markalı oldukları ve katılana ait markaların ürünler üzerinde kullanıldığı yönünde görüş bildirilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosyada mevcut 14.09.2015 tarihli bilirkişi raporunda; suça konu ürünlerin taklit markalı oldukları ve katılana ait markaların ürünler üzerinde kullanıldığı yönünde görüş bildirilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm sanık tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, ''...Yukarıda değinilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Anayasa Mahkemesi kararında da belirtildiği gibi 06/08/2015 tarihinde iş yerinde yapılan aramada Cumhuriyet Savcısı olmaksızın yapılan arama işleminde ihtiyar heyetinden ya da komşulardan iki kişinin bulunmaması nedeniyle yapılan işlemin hukuka aykırı olduğu, hukuka aykırı bir yöntemle yapılan arama sonucu elde edilen deliller ile bu delillerin varlığı üzerine yapılan savunma ve bilirkişi incelemesinin hükme esas alınamayacağı, sanığın da suçu kabul etmemesi karşısında hukuka aykırı yöntemle elde edilen deliller değerlendirme dışı bırakıldığında ise sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair hakkında hukuka uygun olarak elde edilmiş her türlü şüpheden uzak kesin ve inadırıcı delil bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken usulsüz arama sonucu elde edilen deliller hükme esas alınarak sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi ...'' yönündeki gerekçe ile İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına ve sanığın müsnet suçtan beraatine karar verilmiştir.

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır. Ceza Muhakemesi hukukumuz "delil serbestliği" ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur. Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “ İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz.”( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002) bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230/1-b maddesinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda ise, Kanun'a uygun olarak verilen arama kararının yerine getirilmesi sırasında o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de, herhangi bir hak ihlaline neden olunmadan yapılan arama sonunda ele geçen delillerin, sırf arama sırasında bulunması gereken kişilerin bulundurulmaması suretiyle şekle aykırı hareket edildiğinden bahisle “hukuka aykırı olarak elde edilmiş delil” olduklarından söz edilemeyeceği gibi arama sonucunda ele geçen eşyanın kendisine ait iş yerinde bulunduğuna ve fiyatlarının 1,5 TL olduğuna yönelik sanığın tevilli ikrarının da mevcut olması karşısında; tüm deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, yerinde görülmeyen gerekçelerle beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle kararın BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.