muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4790, Karar No: 2019/1043, Tarih: 13.02.2019

Uyuşmazlık, aidat bedelinin miktarı ve aidat bedelinden davacının borçlu olup olmadığına ilişkindir.

Dava dışı......A.Ş ile... arasında imzalanan 25.05.1999 başlangıç tarihli ve 99 yıl süreli mülk kullanım sözleşmesinin varlığı hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı ... ...... Şirketinin, 11.03.2010 tarihinde, dava konusu sitenin de bulunduğu taşınmazı, kiraya veren ...... ...... Şirketinden satın alarak malik olduğu anlaşılmaktadır. İlgili sözleşmenin özel şartlar başlıklı 7/5.maddesinde; kiracının bakım, onarım, güvenlik vb. harcamalar için 100 USD aylık gider katılım payını şirkete ödemekle yükümlü olduğu, aylık katılım payının her yılın 31 ...... tarihine kadar şirkete peşin olarak ödeneceği, yıllık katılım paylarının, kiracı temsilcilerinin katılımıyla ve müştereken çalışma ile tespit edileceği ve ödemelerde gecikme olması halinde her ayın ilk beş gününden başlayarak dolar bazında aylık %1,5 temerrüt faizi ödemeyi kiracının kabul edeceği kararlaştırılmıştır. Davacı; şimdiye kadar 100 USD olarak ödenen aylık gider katılım payının, davalı tarafından tek taraflı ve sözleşmeye aykırı olarak aylık 800,00 TL üzerinden belirlendiğini, hukuka aykırı bir şeklide belirlenen ve haksız olarak tahsil edilmeye çalışılan bu bedelin iptali ile katılım payının aylık 100 USD olduğunu, 2.700,00 TL ödeme yaptığını, bakiye kısımdan borçlu olmadığının tespitini istemiş, davalı; 2001 yılında imzalanan sözleşmede belirlenen aidat bedelinin, 100 USD olmadığını, kendisinden önce yönetimdeki şirkete 225 USD ödeme yapıldığını, işletmenin ayakta kalması için 800 TL aidat bedelinin talep edildiğini belirtmiştir.

Somut olayda, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri çerçevesinde aidatın, bakım, onarım, güvenlik, park ve bahçe düzenlemesi gibi sunulan hizmetler karşılığında verildiği açıktır. Bu nedenle uyuşmazlık konusu olan aidat bedelinin belirlenmesi ancak mahallinde yapılacak keşif ile site içerisinde kiracıya sunulan hizmetlerin tespit edilmesi ile mümkündür. Yine taraflar arasındaki uyuşmazlıkla aynı mahiyette olan ve Yargıtay denetiminden geçmiş bulunan dosyalarda incelendiğinde aynı usul ve esas belirlenmek sureti ile aidat bedelinin belirlendiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece yapılacak iş; dava konusu sitenin içinde bulunduğu benzer taşınmazlara ilişkin Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen emsal Mahkeme ilamları da değerlendirilerek, davacının talebini karşılayacak şekilde; mahallinde keşif icrası ile dava dosyasının konusunda uzman üç kişilik bilirkişi kuruluna verilerek, site içerisinde kiracılara sunulan hizmetler tespit edilip davalı tarafından istenebilecek dönem aidat bedelinin usulüne uygun olarak hesaplanmak suretiyle, itirazları karşılar, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli bir rapor alınarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'un 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19426, Karar No: 2016/13960, Tarih: 06.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/19426 E.  ,  2016/13960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

.

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 06.12.2016 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av..... ve Av.... geldi. Karşı taraf davalı vekili Av.... geldi. İhbar olunan vekili Av..... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.350 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, 1,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5446, Karar No: 2006/8951, Tarih: 07.12.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/5446 E.  ,  2006/8951 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne kısmen reddine ilişkin verilen hüküm davacı ..., davalı ... davalı ... vekilleri tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma kararında özetle: İlamların infaz kabiliyetine sahip olması ve uygulamada duraksama yaratmaması gerektiği ve doğru sicil oluşturmakla görevli kadastro hakiminin dava konusu taşınmazların köy, ada, pafta ve parsel numaralarını ve payları da belirtilmek suretiyle kimler adına tesciline karar verildiğinin hüküm yerinde gösterilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ..., davalı ... davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır. 1086 sayılı HUMK.nun 381 ve takip eden maddelerine göre asıl olan ve davayı sona erdiren karar kısa karar olmakla, gerekçeli kararın kısa karara uygun olması gerekir. Aksi takdirde mahkeme kararlarına duyulan güven ilkesinin zedeleneceği kuşkusuzdur. O halde mahkemece 10.4.1992 gün 7/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurul kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere yerel mahkeme hükmünün bozulması gerekir.

Davacı ..., davalılar hazine ve ...'in temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 7.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6083, Karar No: 2010/9457, Tarih: 31.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6083 E.  ,  2010/9457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı idare vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları ile davalı idare vekilinin yukarıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarına gelince;

1-Dosyada mevcut tapu kaydında, davacılardan Asım oğlu ...'nun soyadının tapuda ... olarak kayıtlı olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece davacı ... ile tapu kayıt maliki olan ...'nın aynı kişi olup olmadığı araştırılıp, aynı kişi olduklarının tesbiti halinde; davacılar vekiline tapuda gerekli düzeltmeyi yapması için süre verilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, böyle bir inceleme yapılmaksızın hüküm kurulması,

2-Davacılardan ... adına usulüne uygun şekilde dava açıldığı ve vekili tarafından ismi yazılmasa bile ...'un payını da içerir şekilde ıslah dilekçesi verildiği halde, mahkemece ... adına açılan dava ile ilgili herhangi bir karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 31.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25261, Karar No: 2018/2054, Tarih: 19.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/25261 E.  ,  2018/2054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... Köyü 136 ada 43 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6463, Karar No: 2012/6961, Tarih: 27.09.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/6463 E.  ,  2012/6961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüş, konut dokunulmazlığını bozma, 6136 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : 1) TCY'nın 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca: 8 yıl 4 ay hapis cezası;

2) TCY'nın 116/4, 62, 53. maddeleri uyarınca: 1 yıl 8 ay hapis cezası;

3) 6136 Sayılı Yasanın 13/1, TCY'nın 62, 52, 53. maddeleri uyarınca: 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 500 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-} a-) Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına göre, müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

b- )Tutuklama ve tahliye tarihlerinin gerekçeli karar başlığına mahallinde eklenmesi mümkün görülmüştür.

2-} Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın kasten insan öldürmeye teşebbüs, konut dokunulmazlığını ihlal ve 6136 Sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, sanığın savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, suç vasfına, teşdiden ceza tayinine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ve saire yönelen, katılan vekilinin herhangi bir nedene dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının suç vasfının töre .../...

s-2-

saikiyle insan öldürmeye teşebbüs olarak kabulü gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 27/09/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6194, Karar No: 2014/21622, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/6194 E.  ,  2014/21622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2011/892-2013/1033

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2105, Karar No: 2023/9912, Tarih: 21.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/2105 E.  ,  2023/9912 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/273 E., 2015/674 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığınca 10.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, kendisine yüklenen denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2015 tarihli ve 2015/273 Esas, 2015/674 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü maddeleri ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması ve sanığın yüklenen yükümlülüklere uymamakta ısrar etme şartlarının oluşmaması nedenleriyle hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; önceki aşamalardaki savunmalarını tekrar ettiğini belirterek kararı temyiz ettiğini belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; önceki aşamalardaki savunmalarını tekrar ettiğini belirterek kararı temyiz ettiğini belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Olay tarihi olan 15.10.2014 günü saat 20.50 sıralarında durumundan kuşkulanılan sanığa kolluk görevlilerince üzerinde suç unsuru olup olmadığının sorulması üzerine, sanığın sağ cebinden çıkardığı, esrar maddesi olduğunu beyan ettiği maddeyi teslim ettiği, emanette bulunan esrar maddesi üzerinde İzmir Kriminal Polis Laboratuvarınca yapılan inceleme sonucunda net 11 gram olan yeşil renkli bitki

parçalarından 6,6 gram net esrar elde edilebileceğinin saptandığı, sanık hakkında dava açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, kararın 20.11.2014 tarihinde tebliğ edildiği, yasal süresinde itiraz edilmemesi üzerine 08.12.2014 tarihinde kesinleştiği, İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce başvurması konusunda 16.01.2015 tarihinde tebligat yapıldığı, sanığın yasal süresi içerisinde müracaat etmemesi üzerine dosyanın kapatılmasına karar verildiği, kararın 20.02.2015 tarihinde tebliğ edildiği, müdafiinin tebligatın usulsüz yapıldığına ilişkin itirazı üzerine İzmir 1. İnfaz Hakimliğinin 17.03.2015 tarih 2015/205 D.iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği, sanık hakkında yükümlülüklerini ihlal ettiğinin tespit edilmesi nedeniyle kamu davası açıldığı sanık savunmasında, tebligattan haberi olmadığını beyan etmiş ise de; İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce yapılan tebligatın Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesine uygun olarak yapıldığının saptanmış olduğu, sanığın kamu davasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri ile ilgili yükümlülüğünü ihlal ettiği, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Suç tarihi itibarıyla sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin uygulanma koşulu bulunmadığı belirlenmekle, Tebliğnamedeki bu yöndeki görüşe iştirak olunmamıştır.