muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9931, Karar No: 2022/12084, Tarih: 12.10.2022

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat Veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında bulunup bulunmadığı, fiilen 8,5 saat çalıştırılmasından dolayı fazla çalışma ücreti ve kısa çalışma primine hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.16.07.2013 tarih ve 28709 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedibuçuk Saat Veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik (Yönetmelik) hükümleri.

3. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun ilgili hükümleri.

4. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının çalışma ortamında gürültü yönünde risk bulunduğu, fabrika dışı çalışma ortamını da (denizaltı bakım-onarım işleri) kapsayacak şekilde fiziksel, kimyasal maruziyet ölçümlerinin yapılması gerektiği, yapılacak ölçümler sonrası mevcut risklerin yeniden değerlendirilmesi gerektiği, solunum ve işitme yoluyla herhangi bir riskin olmadığının tespiti durumunda kısa çalışma priminin kesilmesi gerektiği, mevcut durumda davacının günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği belirtilmiş, hesap raporunda davacının toplu iş sözleşmesinin 52/c maddesi kapsamında kısa çalışma primine hak kazandığı değerlendirilerek birinci seçenekte dava tarihine kadar, ikinci seçenekte ise ikinci ölçümün yapıldığı 06.01.2017 tarihine kadar olmak üzere seçenekli olarak hesaplama yapılmıştır. Davacı ikinci seçenekte belirtilen hesaplamaya göre davasını ıslah ettiğinden arabuluculuk tarihinden sonraki hesaplamaların sonuç itibarıyla hükme esas alınmadığı anlaşılmakla bu husus bozma sebebi yapılmamıştır. Ancak Mahkemece kurulan tespit hükmünde dosya kapsamına göre ikinci ölçümlerin sonuçlarının hatalı ya da geçersiz olduğu yönünde bir tespit ve değerlendirme yapılmadığı, aksi durumun da davacı tarafından ispat edilemediği anlaşıldığından tespit hükmünün de 06.01.2017 tarihine kadar olan dönem ile sınırlı olarak kurulması gerektiğinin dikkate alınmaması hatalıdır.

3. Hüküm altına alınan kısa çalışma prim alacağı bakımından bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de kısa çalışma primi yönünden toplu iş sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Dairemizin yerleşik uygulaması uyarınca, işçi muaccel alacaklarını tek tek belirtmek kaydıyla ihtarname ile işvereni temerrüde düşürebilir. Söz konusu ihtarnamede alacak miktarlarının belirtilmesi gerekmez. Dava tarihinden önce yürütülen arabuluculuk süreci sonucunda anlaşma yapılamadığına dair düzenlenen son tutanak bu bağlamda değerlendirildiğinde dava konusu alacakların dava tarihinden önce arabuluculuk aracılığıyla talep edilmesi karşısında davalı işverenin arabuluculuk son tutanak tarihi itibarıyla temerrüde düştüğünün kabulü gerekmektedir. Bu sonuç davalı işverenin usulüne uygun davet edilmesine rağmen arabuluculuk görüşmelerine katılmadığı durumlarda da geçerlidir. Dolayısıyla Mahkemece kısa çalışma primi alacağına ilişkin arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1) ve (3) numaralı bentlerinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine;

"1-Davacının günlük çalışma süresinin 06.01.2017 tarihine kadar olan dönemde 7,5 saat olması gerektiğinin TESPİTİNE ;

3- Taleple bağlı kalarak Brüt 5.277,19 TL kısa çalışma primi alacağının arabuluculuk son tutanağının düzenlendiği 14.08.2018 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak en yüksek işletme kredi faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmasına,” bentlerinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6778, Karar No: 2019/9286, Tarih: 01.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/6778 E.  ,  2019/9286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1)TCK 158/1-f-son, 62/1, 52/2, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2)TCK 204/1, 62/1, 52/2, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Katılan... suça konu ... seri nolu 20.07.2007 keşide tarihli, 4.320 TL bedelli çekin bankaya ibrazında çekte ödeme yasağı olduğu için çek bedelinin ödenmediği, sanığın çeki ... isimli kişiden aldığını beyan etmesine rağmen bu kişinin altındaki imzanın sanığa ait olduğu bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda;

1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

20.07.2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça konu çekte ciranta gözüken ...’e ait yazı, rakam ve imzaların sanığın yazı ve örnekleri arasında benzerlik olduğu şeklindeki bilirkişi raporu, vergi dairesinden gelen yazı cevabı, sanık savunması, katılanların beyanı ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14636, Karar No: 2019/5977, Tarih: 13.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/14636 E.  ,  2019/5977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; Davalı tarafından müvekkilinin kiracısı olduğu Yağ Fabrikası ve 3 adet Kargir Fabrika müştemilatı olan taşınmazın bulunduğu adrese 27.10.2011 tarihinde, 05.05.2005 tarihi ve 94 sayılı haciz varakası kararına dayanarak 6183 s. Kanun hükümlerine göre haciz işlemini gerçekleştirdiği, Davalı Alacaklı ( TMSF )'nin Borçlusu Girişken Yağ ve Gıda San. Tic. A.Ş ve ... olmasına rağmen yapılan haksız haciz işlemi ile müvekkili şirkete ait menkul mallar üzerine haciz konduğunu, Müvekkili Şirketten hacze konu menkulleri kiralayan Yağsan Yağ Ür. San. ve Tic. Ltd. Şti yetkilisi ... tarafından anılan mahcuz malların Lüleburgaz icra Müd. ... T. Sayılı dosyasından 08.11.2004 Tarihinde yapılan açık artırma ile satıldığı beyan edilerek istihkak iddiasında bulunduğu ve bu iddianın haciz zaptına geçirildiğini, TMSF tarafından yapılan haciz işleminin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, müvekkili şirket ile herhangi bir bağlantısı bulunmadığını, Müvekkili Şirket, tapuda ... adına kayıtlı bulunan fabrika binasının kiracısı olduğunu, müvekkili şirkete ait menkul mal haczedilerek ... 'e yediemin sıfatı ile bırakıldığını,

söz konusu mahcuz menkuller ... İcra Müdürlüğü'nün ... sayılı dosyasından alınan talimat ile ... İcra Müdürlüğünün 2002/6 T. Sayılı dosyasından yapılan açık artırma ile satıldığını, icradan yapılan bu satış ile malların müvekkili şirkete ihale olduğunu, davalı TMSF tarafından müvekkili şirkete ait olan menkul malların haksız ve hukuka aykırı olarak haczedildiğini, müvekkili şirkete ait olan malların alacaklı tarafından haksız ve hukuka aykırı olarak haczedilmiş olması sebebi ile mahcuz mallar üzerindeki 27.10.2011 tarihli haciz şerhlerinin kaldırılmasını ve anılan menkul mallarının tamamının aidiyetinin Müvekkili şirket Kuyucu Gıda Mad. İth. İhr. A.Ş.'ye ait olduğunun hüküm altına alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; Müvekkili Kurumun amme borçluları ... ve Girişken Yağ ve Gıda San.Tic A.Ş.'ye ait malların haczi için 28.10.2011 tarihinde yağ fabrikasına hacze gidildiğini, haciz mahallinde bulunan 3. şahıs Yağsan Yağ Üretim San. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi ... in fabrikanın Kuyucu Gıda Maddeleri İth. İhr. A.Ş. Firmasından kiralandığını, Kuyucu Gıda Maddeleri firmasının ise ...'ın kiracısı olduğunu, kendisinin 1996-1999 yılları arasında faaliyette bulunan Girişken Yağ fabrikasının sevkiyat bölümünde çalıştığını, daha sonra alacaklılar tarafından makinaların haczedilerek kendisine yediemin olarak bırakıldığını, 2004 yılında icraen satıştan makinaları satın alan Kuyucu Gıda firmasına makinaları teslim ettiğini, Kuyucu Gıda firması tarafından fabrikanın 2005 yılında Yağsan Yağ Üretim San. ve Tic Ltd. Şti'ye kiralandığını, kendisinin de Yağsan Yağ Yağ firmasını 2007 yılında devralarak o tarihten bu yana adreste Kuyucu Gıda firmasının alt kiracısı olduğunu beyan ettiği,dava dışı 3. Şahısların organik bağ içerisinde olduğunu ve dava dışı Yağsan Yağ Üretim Ltd.Şti.'nin paravan şirket olarak kurulduğunu, Bu durumda mahcuzların dava dışı borçlu ...'a ait olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davaya dahil edilen diğer davalılar; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; borçlu ...'ın mal kaçırmasına yönelik borçlu ve davacı şirket arasında muvazaaya dayalı ilişki olduğu, genel hükümlere göre herkesin iddiasını ispatlaması gerektiği, bunun yanı sıra kıyasen İİK un 97. maddesi uygulaması ile öngörülen mülkiyet karinesinin aksinin 3. şahıs davacı tarafından kesin ve güçlü delillerle ispatlanamadığı, bu

şekilde mahcuz menkullerin borçluya ait olduğu anlaşıldığından davacının davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 13/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6376, Karar No: 2014/3560, Tarih: 19.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6376 E.  ,  2014/3560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14250, Karar No: 2014/4649, Tarih: 12.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/14250 E.  ,  2014/4649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Anayasa Mahkemesi'nin 07.10.2010 tarih ve 2006/65-2009/14 sayılı iptal kararından sonra doğan yasal boşluk nedeniyle 07.10.2010 ile 14.04.2011 tarihleri arasında adli para cezasına ilişkin tüm hükümler, miktarına bakılmaksızın, temyiz incelemesine tabi olduğundan temyiz isteminin reddine dair 16.03.2011 tarihli ek Kararı kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazlarının reddiyle hükmün talebe uygun olarak ONANMASINA, 12.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/370, Karar No: 2019/11181, Tarih: 30.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/370 E.  ,  2019/11181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine ilişkin hüküm kurulmaması,

2)Dava konusu ... ili ... ilçesi, 2. ... mahallesi, 401 ada 50 ve 51 parsel sayılı taşınmazların malzeme sahası ve özel yol olarak kamulaştırılması sebebiyle talep doğrultusunda davacı idare adına tescili yerine, terkinine karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına;

a)1 nolu bendinin sonuna gelmek üzere (7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası artan fark bedel olan 33.986,50-TL’nin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine) ibaresinin eklenmesine,

b)5 nolu bendindeki (TAPUDAN TERKİNİNE) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (davacı idare adına TAPUYA KAYIT VE TESCİLİNE) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15896, Karar No: 2018/8138, Tarih: 04.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15896 E.  ,  2018/8138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1065, Karar No: 2022/17837, Tarih: 26.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/1065 E.  ,  2022/17837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310. maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Davacı vekili Avukat ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra sunduğu 01/12/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirmiş olup davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne İŞLEMSİZ İADESİNE, 26.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8853, Karar No: 2015/45539, Tarih: 01.12.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/8853 E.  ,  2015/45539 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

Tebliğname No : Karar Düzeltme - (İtiraz) 2015/371583

Sanıklar S.. D.., İ.. D.. ve M.. D.. haklarında yapılan duruşma sonunda; ilişkin DENİZLİ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2010 tarihli 2010/120 Esas, 2010/229 sayılı kararıyla mahkumiyetlerine ilişkin hükmün sanıklar savunmanlarının temyizi üzerine Dairemizin 07/04/2015 gün ve 2012/26226 Esas ve 2015/39259 Karar sayılı ilamı ile onama yolundaki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/11/2015 gün ve 2015/371583 sayılı yazısı ile sanıklar S.. D.., İ.. D.. ve M.. D.. haklarında kasten yaralama, tehdit suçları ile ilgili olarak verilen Onama kararının kaldırılması ile bu konuda Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/06/2010 tarih ve 2010/120 Esas 2010/229 Karar sayılı mahkumiyet hükümlerinin bozulmasına karar verilmesinden bahisle kararın düzeltilmesi isteminde bulunulması üzerine dosya 23/11/2015 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

5271 sayılı CMK'nın 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;

Sanıklar İ.. D.., S.. D.. ve M.. D.. hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin Dairemizin 07.04.2015 gün ve 2012/26226 Esas, 2015/39259 Karar sayılı ilamı ile Onanmasına ilişkin kararı usul ve yasaya uygun olduğundan 5271 sayılı CMK’nın 308/2, 3. maddeleri gereğince İTİRAZIN REDDİNE, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 01.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2350, Karar No: 2017/6414, Tarih: 13.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/2350 E.  ,  2017/6414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasına bakan (Kapatılan) Erzincan 2. Sulh Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sırasında eylemin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulüyle bu suçla ilgili yargılama görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğundan bahisle verilen 25.12.2012 gün ve 2012/447 Esas, 2012/622 sayılı Görevsizlik Kararında ve bu yargılamaya ilişkin düzenlenen 25.12.2012 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.