muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15356, Karar No: 2014/14221, Tarih: 01.12.2014

Dava; kadastrodan önceki haklara dayanan tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir. Davacı; çekişmeli taşınmazın yaklaşık 7000 metrekarelik bölümünün davalı tarafından satın alınan yer olması nedeniyle, bu bölüme itirazının olmadığını; ancak kalan bölümünün babasına aitken ölümü ile kendisine intikal ettiğini ve halen de kendisinin kullanımında olduğunu ileri sürerek adına tescil istemi ile dava açmış; yargılama sırasında ise annesi Azimenin de kendisi ile birlikte pay sahibi olduğunu belirterek kendisi ve annesi adına tesciline karar verilmesini; davalı, ise tespitin tapu kaydına göre yapıldığını, miktar fazlası bölüm yönünden de zilyetliğin kendisinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davacı, her ne kadar delil listesinde tapu kaydına dayanmamış ise de dava dilekçesinin deliller bölümünde tapu kaydından da bahsetmiş ve keşif kararının alındığı 10/04/2014 tarihli celsede İ. K. adına kayıtlı 1963 tarih ve 109 numaralı tapu kaydını sunarak taşınmaza uygulanmasını istemiştir. Mahkemece; davalı tarafın dayandığı tapunun çekişmeli taşınmaza uyduğu, miktar fazlası bölümü üzerinde de davalının zilyet olduğu kabul edilmek suretiyle davanın reddine dair hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece; davacının aktif dava ehliyeti bulunup bulunmadığı üzerinde durulmamış dosyada bulunan örneklere göre tarafların dayandığı tapu kayıtları aynı sınırları ihtiva ettiği halde, oluşumlarından itibaren dayanakları ve tüm tedavülleri ile istenilerek tapuların irtibatı ve hisse tapusu olup olmadıkları incelenmemiş, davacı ile dayandığı tapu kaydı malikinin akdi ya da irsi ilişkisi belirlenmek suretiyle taraf tapuları keşifte uslünce uygulanmamıştır. Öte yandan davacının delil listesinde bildirdiği tanıklardan üçü usulünce davet edilerek dinlenilmemiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilemez. Hal böyle olunca, öncelikle davacı çekişmeli taşınmazın bir bölümünün babasından kaldığını iddia edip kendisi ve annesi adına tescilini istediğine göre muris Ş. C. veraset ilamı getirtilerek davacı ve annesi dışında başka mirasçısı olup olmadığı belirlenmeli, taşınmaz halen iştirak halinde ise davacının kendisi adına tescil istemi ile dava açamayacağı gözönüne alınmalı taşınmazın dava konusu bölümünün davacı ve annesine bağış, satış, taksim vs... gibi nedenlerle intikal ettiğinin belirlenmesi halinde ise davacının annesi A. C. tarafından harcı yatırılarak açılmış bir dava olmadığı gibi 14.04.2014 havale tarihli müdahale dilekçesinin de harçlandırılmadığı, davacının ise annesi adına dava açamayacağı gözetilerek davanın davacının payı ile sınırlı görülmesi gerektiği üzerinde durulmalıdır

... gibi nedenlerle intikal ettiğinin belirlenmesi halinde ise davacının annesi A. C. tarafından harcı yatırılarak açılmış bir dava olmadığı gibi 14.04.2014 havale tarihli müdahale dilekçesinin de harçlandırılmadığı, davacının ise annesi adına dava açamayacağı gözetilerek davanın davacının payı ile sınırlı görülmesi gerektiği üzerinde durulmalıdır. Bu bakımdan tarafların dayandığı tapu kayıtlarının oluşumlarından itibaren tüm tedavülleri istenmeli, dayanılan tapu kayıtlarının aynı sınırları ihtiva etmesi halinde bunun nedeni üzerinde durularak hisse tapusu olup olmadıkları belirlenmeli, davacının dayandığı tapu kaydında malik olarak görünen kişinin veraset ilamı getirtilerek davacı ile tapu malikinin akdi ya da irsi ilişkisi belirlenmeli, çekişmeli taşınmaza komşu 101 ada 1 ve 48 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanağı ve varsa dayanakları getirtilmeli böylelikle dosya keşfe hazır hale getirilmelidir. Daha sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan yerel bilirkişilerle, usulünce keşfe çağırılarak taraf tanıkları ve teknik fen bilirkişisi huzuruyla keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmaza ait olup olmadığı mahalli bilirkişi ve tanıklar aracılığı ile belirlenmeye çalışılmalı, önceki keşifte beyanına başvurulan tanık A. M.; taşınmazın öncesinde babasına ait olduğu, babasının ölümünden sonra abisi Raif'in taşınmazı İ. K. sattığı ancak kendisinin dava açarak taşınmazı geri aldığı ve 7 dönümlük bölümünü davalıya sattığı yönündeki beyanları da dikkate alınarak iptal edilen tapunun davacının dayandığı tapu kaydı olup olmadığı belirlenmeli; dayanılan tapuların evrak-ı müsbiteleri ve diğer deliller dikkate alınarak hangi tapuya neden üstünlük tanındığı tartışılıp gerekçelendirilmeli, üstün tutulan tapu kaydı belirlendikten sonra her iki tapu kaydının ihtiva ettiği “bayır, dere, karataştan gelen dere ve yol” şeklindeki hudutların gayrı sabit sınırlar olduğu gözetilerek tapulara miktarı itibariyle değer verilmeli, gerek tapu kayıtlarının ait olduğu bölüm gerekse miktar fazlası bölüm yönünden taşınmazın öncesinin ne olduğu, kimden kime intikal ettiği, kim tarafından hangi tarihten beri ne şekilde kullanıldığı hususlarında mahalli bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeli, teknik fen bilirkişisine kayıt uygulamasını da gösterir keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Belirtilen ilkelere aykırı şekilde yetersiz araştırma ve inceleme ile karar verilmesi isabetsiz olup, davacı P.. C..'un temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 01.12

. Belirtilen ilkelere aykırı şekilde yetersiz araştırma ve inceleme ile karar verilmesi isabetsiz olup, davacı P.. C..'un temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3055, Karar No: 2016/4063, Tarih: 09.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/3055 E.  ,  2016/4063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İlçesi .... Köyü 150 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına ... üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari 2013 yılı itibariyle belirlenen m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan ... Mahallesi 70 ada 12 parselde kayıtlı 55 m² taşınmazın üzerindeki 52 m² dükkan ile birlikte satıldığı, dükkanın büyüklüğünün neredeyse arsanın tamamını kaplamış olması ve satışların dükkan ve işyeri satışına ilişkin olduğunun saptanması durumunda, satış işleminin zeminden çok üzerinde yer alan işletmeye yönelik olduğu, emsal taşınmaz üzerindeki yapının değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülerek zemine isabet eden bedel bulunmaya çalışılsa da, bu hesaplamada ticari işletmenin değerinin yer almayacağı ve esasen böyle bir hesaplamanın objektif olarak yapılamayacağı kuşkusuz olduğundan, bu tür bir emsalin gerçek zemin değerine de ulaşılamayacaktır. Bu durumda söz konusu taşınmaz satışların uygun ve isabetli emsal olduğundan söz edilemeyeceği dikkate alındığında bu taşınmazın emsal olacak nitelikte olmadığı ve gerçekçi olmayan yanıltıcı sonuçlara götüreceği kuşkusuzdur.

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yukarıda belirtilen eksikliklerin tamamlanmasından sonra ek bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9821, Karar No: 2016/12123, Tarih: 14.12.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/9821 E.  ,  2016/12123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :....

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı .... aleyhine 01/09/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece dosya üzerinden yapılan incelemede adli yardım talebinin reddi ile yapılan yargılama sonunda; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 19/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 14/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22595, Karar No: 2013/775, Tarih: 16.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/22595 E.  ,  2013/775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

1- 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup sanıklar ..., ... (...) ile ... haklarında dolandırıcılık suçuna iştirak suçundan dava açıldığı halde, ayrıca resmi belgede sahtecilik suçundan, sanık ... hakkında ise 5490 sayılı Nüfus Kanununa muhalefet suçlarını işlediklerinden bahisle kamu davası açıldığı halde "dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik" suçlarından yazılı şekilde hükümler kurulması suretiyle iddianame dışına çıkılarak açılmayan davalardan yargılama yapılıp hüküm kurulması,

2- Sanıklar ..., ... (...) ile ...haklarında dolandırıcılığa iştirak suçundan açılan davada, sanık ...'ın savunmasında, sadece şirket ortağı olup verdiği vekaletname uyarınca işlerle sanık ...'in ilgilendiğini ve bankadan kredi çekmesi üzerine işlemler nedeniyle bankada imza attığını, bu eylemlerle ilgisinin olmadığını savunmuşsa da Van 3. Noterliğinde düzenlenen 23.07.2007 gün ve 10390 nolu vekaletnamede tanık sıfatıyla hazır olup imzasının bulunduğu, yine sanık ...'ın da kredi çekilen bankada yeterli para bulunmadığından kendisinden yardım isteyen sanıklara bu amaçla araştırma sonucu ödeme kapasitesi olan hesabının bulunduğu bankaya havale yapılmasına izin verdiğini, olaydan başkaca bilgisinin olmadığını savunmasına karşın adı geçen sanığın aynı Noterliğin 24.07.2007 gün ve 10453 nolu katılan ... adına düzenlenen sahte "parmak izi beyannamesi"nde tanık olarak hazır bulunup bu belgeyi imzaladığı, sanık ... ....(...)'ın savunmasında şirkete sanık ...'in isteği üzerine küçük bir hisse ile ortak olduğunu, kredi çekilmesi sırasında bankaya gidip imza verdiğini ve ...'i hiç görmediğini, tanımadığını savunmuş ise de 24.07.2007 tarihli kredi sözleşmesinde kendi imzasının yanında adı geçen taşınmaz sahibinin de parmak izinin bulunması karşısında, kredi işlemlerini yapan ve tanık olarak dinlenen banka çalışanı ... yeniden çağırılıp sözleşmede parmak izi bulunan ...'in ve sanıkların işlemler sırasında birlikte bankada hazır bulunup bulunmadıkları hususunun sorulması, ayrıca noterlikte hazırlanan belgeler de adı geçen sanıklar ... ve ...'ın yanısıra tanık olarak bulundukları anlaşılan .... ile .... da hazır edilerek olay hakkında bilgi ve görgülerine başvurulup sonucuna göre toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların ayrı ayrı hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Sanık ...'in amcasının kimlik bilgilerini içeren sahte kimliği kullanarak noter tarafından düzenlenen sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli resmi belge niteliğindeki vekaletname ve parmak izi beyannamelerini düzenletip bunlarla bankada ve tapuda işlemler yapmak şeklinde gerçekleşen eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nun 204/1-3, 43. maddelerine uygun bulunan zincirleme biçimde "sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli resmi belgede sahtecilik" suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek eksik ceza tayin edilmesi,

4- Kabule göre de; 5237 sayılı Yasada 765 sayılı Yasadan farklı olarak "gün para cezası sistemi" kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. Keza ilgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak 5237 sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK'nun 158/1. fıkrasına eklenen "...Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." cümlesi ile 19.10.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 160. maddesinin 2. fıkrasında "suçun, zimmetin açığa çıkmasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla işlenmesi halinde faile on iki yıldan az olmamak üzere hapis ve yirmibin güne kadar adli para cezası verilir; ancak adli para cezasının miktarı bankanın uğradığı zararın üç katından az olamaz." şeklindeki düzenlemeler de göstermektedir ki istisnai para cezası hesabı yeni ceza sisteminde bazı suç türleri için benimsenmiştir. 5377

sayılı Yasanın 19. madde ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçesinde de belirtilği üzere 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki "...adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir. 5237 sayılı TCK'nun 52. maddesinin 1. fıkrası "Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir." şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında "Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir." ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise "Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur." hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

Bu açıklamalardan sonra 5237 sayılı TCK'nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer somut olayda suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise 5 ila 5000 tam gün arasında TCK'nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanunun 52. maddesi 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde maddede öngörülen 5 ila 5000 tam gün arasında belirlenecek gün sayısı üzerinde varsa artırım maddeleri uygulanarak tespit olunan sonuç gün ile bir gün karşılığı 20-100 TL arasında takdir edilecek miktar çarpımı yapılacak ve bulunan miktar suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az ise adli para cezası asgari bu miktara yükseltilerek bu miktar üzerinden indirimler yapılarak sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5272 sayılı Yasanın 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle maddede yazılı üst sınırın da üzerinde 33000 gün esas alınmak suretiyle adli para cezasına hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre tutuklu sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 16.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11514, Karar No: 2014/19234, Tarih: 01.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11514 E.  ,  2014/19234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum işleminin iptaliyle, kesilen aylığın yeniden bağlanmasına, ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsiline, kendisinden yersiz ödeme olarak tahsilen 5.020.,00.-TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 01/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28393, Karar No: 2010/30291, Tarih: 03.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/28393 E.  ,  2010/30291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat-Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanıklar Rıfat Altıntaş, Seçil Akman, Safiye Altıntaş, ... haklarındaki hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklara kasten yaralama suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre hesaplanan beş yıllık zamanaşımının 17.06.2004 tarihli mahkeme sorgusu ile inceleme tarihi arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 Sayılı CMK.nun 223/8.maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanıklar Asım Altıntaş ve Fatma Altıntaş haklarındaki hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan (Şahsi Davacı) vekilinin talep ettiği manevi tazminat miktarı itibariyle sanıklar hakkındaki hükmün HUMK’nun 427.maddesi uyarınca temyizinin mümkün olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan 765 Sayılı TCK’nun 456/4, 51/2 ve 59. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verilmiş olmasına göre, 5320 sayılı CMK’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a 5347 sayılı Yasa’nın 3.maddesi ile eklenen geçici 1.maddesindeki; “bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce ceza mahkemelerinde açılmış

bulunan davalardaki şahsi hak talepleri, bu mahkemelerce sonuçlandırılır” biçimindeki düzenleme karşısında 765 sayılı TCK’nun 38 ve 467 maddesi gereğince olayın oluş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları gözetilerek katılan lehine hak ve nesafete uygun bir miktarda manevi tazminat hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Gerekçeli karar başlığına 11.06.2003 olan suç tarihinin 23.02.2004 şeklinde yanlış yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.