muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6404, Karar No: 2019/1081, Tarih: 05.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6404 E.  ,  2019/1081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 50. maddesinin 3. fıkrasının ''Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir'' şeklinde düzenlendiği, suç tarihinden önce kasıtlı bir suçtan hapis cezasına mahkumiyeti bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında her ne kadar anılan Kanun hükmünün uygulanma olasılığı bulunmasa da; aynı Kanun'un 50. maddesinin 1. fıkrasının, 3. fıkrasından bağımsız olarak düzenlendiği ve hükmedilen cezanın kısa süreli hapis cezası olması koşuluyla ''Suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere'' şeklinde tahdidi olarak sayılan kriterlere göre aynı fıkrada düzenlenen seçenek yaptırımlardan birisine çevrilebileceğinin belirtildiği; somut olayda ise hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerde TCK'nun 50. maddesi uyarınca seçenek yaptırım ile ilgili hiçbir değerlendirmenin yapılmadığı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin 05/12/2013 tarihli Tekirdağ Çocuk Mahkemesi'nde talimat yoluyla alınan beyanında ''Lehe olan kanun maddelerinin uygulanmasını'' talep ettiğinin anlaşılması karşısında; TCK'nun 50. maddesinin 1. fıkrasının tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16542, Karar No: 2017/4650, Tarih: 29.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/16542 E.  ,  2017/4650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 180 ada 10 parsel sayılı 2921,70 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ve 177 ada 17 parsel sayılı 112.663,22 m2 yüzölçümündeki taşınmaz orman vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi 28.02.2013 havale tarihli dilekçesi ile ... köyünde 3402 sayılı Kanun hükümlerince yapılan kadastro sırasında orman sınırları içinde kalan bir kısım yerlerin yol, dere, gölet gibi tespit harici bırakıldığını ve yine 180 ada 10 parsel sayılı taşınmazın 177 ada 17 sayılı parselin devamı olmasına rağmen ayrı parsel numarası verildiğini, belirterek 180 ada 10 sayılı parselin 177 ada 17 parsel sayılı orman parseli ile birleştirilmesini ve orman sınırları içerisinde kalmasına rağmen tespit harici bırkılan yol dere gibi bölümlerin 177 ada 17 parsel sayılı taşınmaza dahil edilmesini talep etmiş, mahkemece davacı Orman Yönetiminin davasının kabulü ile ... ... köyü 180 ada 10 sayılı parsele ait kadastro tutanağının iptali ile 2921.70 m² olan bu alanın ... ... köyü 177 ada 17 sayılı parsele dahil edilerek 177 ada 17 sayılı parselin yüz ölçümünün 115.584,92 m² olarak orman niteliği ile Hazine adına tapuya tespit ve tesciline, ... hakkında açılan davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6292 sayılı Kanunun 11/10. maddesine göre yapılan düzeltme işlemine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Kanuna göre 10.12.1940 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1744 sayılı Kanuna göre yapılan aplikasyon ve 2. madde uygulaması 07.07.1977 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. Bu işlemlerden sonra, yörede 2896 sayılı Kanuna göre 08.11.1985 tarihinde 3302 sayılı Kanun hükümlerine göre orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması 27.02.1989 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşmiştir. 2010 yılında gerçekleştirilen kullanım kadastrosu çalışmaları mevcuttur.

1) Orman Yönetiminin 180 ada 10 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazları bakımından:

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre 180 ada 10 sayılı parsele ait kadastro tutanağının iptali ile 177 ada 17 sayılı parsele dahil edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tespit ve tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak 177 ada 17 parsel sayılı taşınmaza komşu diğer parsellerin bu taşınmaza eklenmesi

1) Orman Yönetiminin 180 ada 10 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazları bakımından:

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre 180 ada 10 sayılı parsele ait kadastro tutanağının iptali ile 177 ada 17 sayılı parsele dahil edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tespit ve tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak 177 ada 17 parsel sayılı taşınmaza komşu diğer parsellerin bu taşınmaza eklenmesi

talebiyle Orman Yönetimi tarafından başka dava dosyalarında talepte bulunulduğu anlaşıldığından kararların infazında tereddüt oluşturacak şekilde 177 ada 17 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümü belirlenerek hüküm kurulması doğru değil ise de belirtilen bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden yüzölçümüne ilişkin bölümün hükümden çıkarılmasına ve hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple hükmün, birinci bendinde “Davacı Orman Yönetiminin davasının kabulü ile ... ... köyü 180 ada 10 sayılı parsele ait kadastro tutanağının iptali ile 2921.70 m² olan bu alanın ... ... köyü 177 ada 17 sayılı parsele dahil edilerek” ibaresinden sonra yer alan “177 ada 17 sayılı parselin yüz ölçümünün 115.584,92 m² olarak” ibaresinin hükümden çıkarılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle onanmasına karar verilmiştir.

2) Mahkemece davacı Orman Yönetiminin 180 ada 10 parsel sayılı taşınmaza yönelik davasının kabulüne karar verilmiş ise de bu taşınmazla birlikte dava konusu olup yol olarak tespit harici bırakılan bölüme ilişkin karar verilmediği anlaşılmaktradır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen ve davaya konu 180 ada 10 parsel sayılı taşınmazın bitişiğinde yer alan bölümün yol olarak belirlendiği ve hakkında kadastro tutanağı düzenlenmediği anlaşılmaktadır. 3402 sayılı Kanunun 16/B-son maddesinde "yol, meydan, köprü gibi orta malları ise haritasında gösterilmekle yetinilir" hükmüne yer verilmiştir. 3402 sayılı Kanunun 26. maddesinde ise “Kadastro mahkemesinin yetkisinin her taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği günde başlayacağı hüküm altına alınmıştır." Bu durumda; yol olarak tespit harici bırakılan ve bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümün de 180 ada 10 parsel sayılı taşınmazla birlikte davalı olduğu ve dava konusu edilen bu yer hakkında kadastro tutanağı düzenlenmediği ve paftasında gösterildiği anlaşıldığından, yol olarak tespit harici bırakılan bölüme ilişkin uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesince görülüp, sonuçlandırılması amacıyla mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken bu bölüm hakkında hüküm kurulmaması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda bir numaralı bentde açıklanan nedenlerle; hükmün 180 ada 10 parsel sayılı taşınmaz yönünden DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

SONUÇ: 1) Yukarıda bir numaralı bentde açıklanan nedenlerle; hükmün 180 ada 10 parsel sayılı taşınmaz yönünden DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Yukarıda iki numaralı bentde açıklanan nedenlerle davacı Orman Yönetimin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen ve yol olarak tespit harici bırakılan bölüm yönünden BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 29/05/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11911, Karar No: 2023/12495, Tarih: 06.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11911 E.  ,  2023/12495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2222 E., 2023/973 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/564 E., 2021/213 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ...'ın davalı şirketler bünyesinde kaynakçı olarak çalıştığını, müvekkilinin davalı işverendeki çalışmasının 04.11.2012 tarihinde başladığını, müvekkilinin davalı ... (Emek Makine) işçisi olarak davalı Divapan Entegre Ağaç Panel San. ve Tic. Ltd. Şti. nezdinde çalıştığını, SGK kayıtları da davalılar arasındaki alt - üst işverenlik ilişkisine ışık tuttuğunu, dava konusu iş kazasının meydana geldiği 02.04.2013 tarihinde Divapan Entegre Ağaç Panel San. ve Tic. Ltd. Şti. Tokuşlar Köyü Yığılca Yolu ... adresinde çalışırken tutmuş olduğu havalandırma borusunun cıvatadan kurtulması sonucu aşağı doğru eğilmesi nedeniyle dengesini kaybettiği ve 3 - 3,5 metreden beton zemine düşerek iş kazasına uğradığını, akabinde 112 aranarak ... Üniversitesi Hastanesine kaldırıldığını, acil olarak ameliyata alındığını ve hayati tehlikesinin bulunduğu hususun tutanaklarda yazıldığını, yapılan müdahalenin ardından 21 gün şuuru kapalı olarak yoğun bakımda kaldığını, müvekkilinin sol tarafına hükmeden sinir sistemi çöktüğünü, kalça ve belinde vidalar ile yaşamak zorunda kaldığını, ... 1.İş Mahkemesi'nin 2014/556 esas sayılı dosyasında iş kazası nedeniyle müvekkilinin uğramış olduğu cismani zarara ilişkin maddi ve manevi tazminat istemli dava kapsamında ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından meslekte kazanma gücü kaybı oranının % 51 olarak belirtildiğini, sonrasında müvekkilinin ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Başhekimliği'ne sevkinin yapıldığını ve hastanece müvekkilinin sürekli iş göremezlik derecesinin % 100 olarak belirlenmesine karar verildiğini, bu nedenlerle müvekkilinin geçirmiş olduğu kaza sonucu maluliyet oranının yeniden tespit edilmesine, tespitin yapılmasından sonra aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilerek müvekkiline maluliyet aylığı ödenmesine devam edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 1401199606112 sigorta sicil numarası ile işlem görmekte iken 02.04.2013 geçirdiği iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik derecesi Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından %51 olarak belirlenmiş ve davacıya 01.04.2014 tarihinden itibaren 8100220907 tahsis numarası ile %51 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden gelir bağlandığını, davacının 15.11.2016 tarihli kontrol muayenesine istinaden düzenlenen 03.11.2016 tarih ve 4234 sayılı Sağlık Kurulu Raporu ... Bölge Sağlık Kurulunca incelenerek davacının sürekli iş göremezlik oranı %100 olarak belirlenmiş ve sigortalının geliri 18.11.2016 tarihinden itibaren %100 iş göremezlik oranı üzerinden ödendiğini, sigortalı vekilinin 12.03.2018 tarihli dilekçesi ile 01.11.2021 olan kontrol muayenesinin daha erken bir tarihe çekilmesi talebi üzerine dosya Yüksek Sağlık Kurulunca değerlendirilerek 03.11.2016 tarihli rapora göre verilen kararın "artma" olmayıp "azalma" kaydıyla sürekli iş göremezlik derecesinin %50 olduğuna karar verilmiş ve fazla ödenen gelir farkının tahsili için işlem başlatıldığını, geçirmiş olduğu iş kazası nedeni ile davacının iş gücü kayıp oranı, müvekkil kurumun sağlık kurullarınca yasal düzenlemeler çerçevesinde tespit edilmiş olup, yapılan tespitlerde bir hata bulunmadığını, açıklanan nedenlerle müvekkili kurumca yapılan işlemlerde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ...'in cevap dilekçesi sunmadığı görülmüştür.

3.Davalı Divapan Entegre A.Ş vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı, her ne kadar müvekkili şirkete karşı husumet yöneltmiş ise de doğrudan Divapan A.Ş. Çalışanı olmadığını, beyan ve ikrarında yer aldığı üzere ... (Emek Makina) çalışanı olduğunu, müvekkili şirket kayıtlarında da kaydı bulunmadığını, zira diğer davalı ... (Emek Makina) çalışan kaydı ve işyeri dosyası bulunduğunu, müvekkili şirketin hiç bir döneminde de çalışanı olmadığını, müvekkili şirket ile diğer davalı ... arasında alt işveren- asıl işveren durumunun söz konusu olmadığını, müvekkili şirketin MDF üretimi yaptığını, diğer davalı (Emek Makina) ... yapmış olduğu iş müvekkilin yapmış olduğu işten tamamen farklı ve bağımsız nitelikte bir iş olduğunu, müvekkil şirketin faaliyet alanından tamamen farklı ve bağımsız nitelikte olan diğer davalı şirket ...( Emek Makina ) ait iş görülmesi sırasında meydana geldiğini, bu nedenlerle davacı tarafın müvekkil şirkete karşı yöneltilen husumeti ve davası haksız ve hukuki dayanaktan yoksun oluşu nedeniyle reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "A) Davalı Divapan ...A.Ş.'ye karşı açılan davanın reddine,

B) Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu ve davalı ...'e karşı açılan davaların kabulü ile

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "A) Davalı Divapan ...A.Ş.'ye karşı açılan davanın reddine,

B) Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu ve davalı ...'e karşı açılan davaların kabulü ile

1-) Davacı ...'ın davaya konu iş kazası sebebiyle % 71 oranında maluliyetinin oluştuğunun tespitine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

1. Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı tarafça, davacının geçirmiş olduğu iş kazası sebebiyle çalışma ve meslekte kazanma gücünün kaybolma oranının tespiti talebi ile açılmış olan davada, mahkemece; davanın kabulü ile davacının meslekte kazanma gücü kayıp oranının %71 olduğunun tespitine, müvekkili kurum aleyhine vekalet ücretine ve yargılama giderlerine hükmedildiğini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, kaldırılması gerektiğini, davanın, davalı kuruma başvuru yapılmadan açıldığını, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu tarafından dosyaya sunulan ve hükme esas alınan raporun davacı tarafın daha önce başvuru yapmaması sebebiyle dava devam ederken alındığını, iş bu davanın açılmasına müvekkili kurumun sebebiyet vermediğinden müvekkili kurum aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmesinin hatalı olduğundan karara karşı istinaf yoluna başvurma gereği doğduğunu, açıkladıkları ve re’sen göz önünde bulundurulacak nedenlerle davanın istinaf mahkemesinde yeniden görülmesine, usul ve yasaya aykırı olan ... 2. İş Mahkemesinin 2018/564 E. - 2021/213 K. sayılı kararının yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden kaldırılarak yeniden karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine," karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 19 ve 95 inci maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 19 ve 95 inci maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı SGK Başkanlığı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1096, Karar No: 2020/2999, Tarih: 18.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/1096 E.  ,  2020/2999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 05/04/2016 gün ve 2014/433 - 2016/65 sayılı kararı bozan Daire'nin 18/12/2018 gün ve 2017/2325 - 2018/8031 sayılı kararı aleyhinde davalı TPMK vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketin 09, 16, 28, 35 ve 38. sınıflarda 2012/70713 nolu “Kida Kitap Dağıtım” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin KİPA ibareli tescilli markalarına dayanarak itirazda bulunduğunu ve itirazın kabul edilerek marka başvurusunun reddine karar verildiğini, kararın hakkaniyete aykırı olduğunu, müvekkilinin sadece kitap dağıtım işiyle iştigal ettiğini ve hedefledikleri müşteri portföyünün de farklı olduğunu, davalı şirketin öncelikli faaliyet alanının ise hipermarket olduğunu, taraf markalarının kolaylıkla ayırt edilebileceğini ve benzemediğini ileri sürerek TPMK YİDK kararın iptali ile 2012/70713 sayılı "Kida Kitap Dağıtım" ibareli marka başvurusunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili; YİDK kararının usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili; Kipa markasının Türkiye’de tanınan ve bilinen bir marka olduğunu ve markanın satışa arz edilen çok çeşitli malların üzerinde de kullanıldığını, ihtilaf konusu markaların karıştırılma, ilişkilendirilme riskinin mevcut olduğunun sabit olduğunu, taraf markalarının görsel ve işitsel anlamda 556 sayılı KHK madde 8/1-b gereğince benzer olduğunu savunarak davanın reddni istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalı TPMK vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

(1) Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı TPMK vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen sair karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

(2) Dava, marka başvurusunun reddine dair TPMK YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının 2012/70713 sayılı marka başvurusu ile davalının tescilli markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b. bendi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

(2) Dava, marka başvurusunun reddine dair TPMK YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının 2012/70713 sayılı marka başvurusu ile davalının tescilli markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b. bendi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı tarafça başvuru kapsamında 35. sınıf toptan ve perakende mağazacılık hizmetleri kapsamında müşterilere arz edilecek 9, 16 ve 28. sınıf mallar sayma yöntemi ile belirlenmiştir. Dairemizin yerleşik kararlarında açıklandığı üzere, 35. sınıfta anılan sayma suretiyle perakendecilik ve mağazacılık hizmetleri bakımından markanın tesciline engel olunabilmesi için, sonraki tarihli başvuruda sayma suretiyle belirlenmiş olan mallar yönünden önceki tarihli tescilli bir ticaret markasının varlığı veya başvuruda 35. sınıf kapsamında müşterilere arz edilmek üzere sayma suretiyle aynı veya sektörel düzeyde ilişkilendirilebilecek ölçüde benzer malların varlığı yeterlidir. Somut olayda itiraza ve başvuru reddine mesnet davalı markasında müşterilere arz edilmek üzere 35. sınıf kapsamında mallar sayılmış olup, davalı tarafın ayrıca sayılan bu malların satışının yapıldığını ispat etmesi gerekmez. Bir başka deyişle, ispat şartı itiraza mesnet markada 35. sınıf kapsamında malların sayılmaması halinde gerekli olup, somut olaydaki gibi malların sayılmış olması halinde ayrıca bir ispata ihtiyaç bulunmamaktadır.

Dava konusu başvuru markası kapsamındaki 35. sınıfta 9, 16 ve 28. sınıflara konu malların toptan ve perakende mağazacılık hizmetleri yer almaktadır. Bu sınıflardan 9 ve 16. sınıfların ortalama alıcıları dikkatli ve seçici kişilerden oluştuğunda, 9 ve 16. sınıf malların 35. sınıfta toptan ve perakende mağazacılık hizmetleri yönünden davacı başvurusuna konu "KİDA Kitap Dağıtımı " ibaresi ile davalı adına tescilli "KİPA" ibareli markalar arasında karıştırılma ihtimaline yol açacak ölçüde benzerlik bulunmadığı halde marka başvurusunun TPMK YİDK tarafından reddi doğru olmamıştır. Ancak 28. sınıfa konu malların ortalama alıcılarının bilinçli tüketicilere yönelik olmadığı nazara alınarak, bu sınıftaki mallarla ilgili mağazacılık ve perakendecilik hizmetleri yönünden başvurunun reddine dair YİDK kararı isabetlidir. Bu itibarla Dairemiz bozma ilamının (2) nolu bendinin üçüncü paragrafının bozma ilamından çıkartılmasına ve işbu ilamın 18.12.2018 tarihli bozma ilamının eki sayılmasına karar vermek gerekmiştir.