muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/30, Karar No: 2016/3270, Tarih: 22.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/30 E.  ,  2016/3270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ...hakkında Beraat

Sanıklar ... ve ... hakkında, TCK'nın 64 ve CMK'nın 223/8 maddeleri uyarınca Düşme

Sanık ... hakkında; TCK'nın 158/1-e-son , 43/1, 52/2-4, 53 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis ve 82.220,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında; TCK'nın 158/1-e-son , 43/1, 52/2-4, 53 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 72.960,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 158/1-e-son , 52/2-4, 53 maddeleri uyarınca 4 yıl hapis ve 41.700,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında; TCK'nın 158/1-e-son, 62/1, 52/2-4, 53 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 48.400,00 TL adli para cezası, sanık ... hakkında; TCK'nın 158/1-e-son, 62/1, 52/2-4, 53 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 48.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 158/1-e-son , 52/2-4, 53 maddeleri uyarınca 6 yıl hapis ve 48.580,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında; TCK'nın 158/1-e-son, 62/1, 52/2-4, 53 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 22.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,sanık ... hakkında; TCK'nın 158/1-e-son, 62/1, 52/2-4, 53 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında; TCK'nın 158/1-e-son , 62/1, 52/2-4, 53 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 46.900,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında;

TCK'nın 158/1-e-son, 52/2-4, 53 maddeleri uyarınca 4 yıl hapis ve 29.180,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında; TCK'nın 158/1-e-son, 62/1, 52/2-4, 53 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 24.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan ceza miktarlarına nazaran sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanıklardan ...'ın, ... ve ...Fabrikası'nın sahibi, sanıklar ... ve ...'nin... ve ... Fabrikası sahibi oldukları, sanık ...'ün ... ve ...Fabrikası sahibi olduğu, fabrika sahibi olan sanıkların çiftçi olan sanıklara içerik itibariyle gerçek olmayan müstahsil makbuzları düzenleyip verdikleri, sanıklar ... ve ...'nin sanık ...'na gerçek olmayan pamuk sertifikası düzenledikleri, çiftçi olan diğer sanıkların da sahte müstahsil makbuzlarını ve pamuk sertifikalarını kullanarak fiilen ekim yapmadıkları halde müracaatta bulunup haksız ve usulsüz olarak destekleme primi aldıkları, böylelikle sanıkların katılan kurum zararına nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan olayda;

1-Katılan kurum vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında verilen düşme ile sanıklar... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Mevcut bilirkişi raporları, sanık savunmaları, sanıklara ait nüfus kayıt örnekleri ve diğer deliller nazara alındığında sanıklar ...ve ...'ın cezalandırılabilmeleri için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında ve sanıklar ... ve ... hakkında verilen düşme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Diğer sanıklar müdafiilerinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Çiftçi olan sanıkların fiilen ekim yapmadıkları halde, fabrika sahibi sanıklar tarafından gerçeğe aykırı olarak düzenlenen müstahsil makbuzları ile müracaat ederek yersiz destek primi aldıklarının iddia olunması, sahte olduğu iddia ve kabul olunan müstahsil makbuzlarının gerçek bir alım satıma dayanıp dayanmadığına ilişkin ve ...'ün işletmesi haricinde diğer fabrika sahibi sanıkların suç tarihi itibariyle almış oldukları kütlü pamuk miktarı ile sattıkları işlenmiş pamuk miktarı yönünden miktarların birbirleri ile uyumlu olup olmadığına ilişkin bilirkişi görüşüne başvurulmamış olması, sanıklardan ...'nun idari soruşturmada verdiği beyanında 2007 yılına ait herhangi bir müracaat formu imzalamadığını söyleyip; temyiz dilekçesinde prim alınması için yapılan işlemlerin tamamının sanıklar ...ve ... tarafından yapıldığını, kendisinin ve vekaletini aldığı kişilerin bu arazileri pamuk ekeceklerini söyleyen sanıklar ...ve ...'e sözlü olarak kiraya verdiklerini, tapuları henüz alamadıklarından resmi bir kira sözleşmesi düzenleyemediklerini savunması, sanık ...'nun sanık ... ile birlikte 2008 yılında... ve... işletmeciliğini kurduklarını, bir ay sonra kendisinin şirketten ayrıldığını savunması ve ticaret sicil kayıtlarında sanık ...'nin şirketi münferiden temsile yetkili olarak görünmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, destek pirimi için müracaatta bulunan sanıkların hazineye ait olup iskan programı doğrultusunda ifraz edilerek çiftçilere dağıtıldığı anlaşılan 1440 parsel numaralı taşınmaz dışında başkaca bir taşınmazlarının bulunup bulunmadığı, buralara sanıklar tarafından pamuk ekilip ekilmediği, destek primine dayanak pamuğun üretimini yapmaksızın başka birinden satın alınıp fabrikalara teslim edilmesinin mümkün olup olmadığı hususlarının araştırılması, sanıklar tarafından ekildiği beyan edilen taşınmazlarda ziraat, fen ve pamuk ekimi hususunda tespit edilecek uzman kişiler eşliğinde mahalli bilirkişiler de refakata alınarak keşif yapılması ve suç tarihinde bu yerlerde pamuk ekimi yapılıp yapılmadığının araştırılması; sanık ...'nun iddiası ile ilgili olarak 2007 yılına ait destek pirimi müracaatına ilişkin dilekçelerdeki imzanın kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, sanığın vekaletnameye istinaden adlarına hareket ettiği, müfettiş raporunda belirtilen kişilerin hak sahibi oldukları arazileri sanıklar ...ve ...'e kiralayıp kiralamadıkları hususunda tanık olarak beyanlarının alınması; aynı şekilde idari soruşturma raporunda belirtilen sanıklar ..., ... ve ...'in kiraladıkları belirtilen arazilerin sahiplerinin tanık olarak beyanlarının alınması; yine fabrika sahibi olan sanıklardan daha önce bu hususta rapor alınmamış olanlarla ilgili olarak; suç tarihleri itibariyle almış oldukları kütlü pamuk miktarı ile sattıkları işlenmiş pamuk miktarı arasında fark bulunup bulunmadığına ilişkin defter ve kayıtlar üzerine bilirkişi raporu aldırılması, sanık ..

..., ... ve ...'in kiraladıkları belirtilen arazilerin sahiplerinin tanık olarak beyanlarının alınması; yine fabrika sahibi olan sanıklardan daha önce bu hususta rapor alınmamış olanlarla ilgili olarak; suç tarihleri itibariyle almış oldukları kütlü pamuk miktarı ile sattıkları işlenmiş pamuk miktarı arasında fark bulunup bulunmadığına ilişkin defter ve kayıtlar üzerine bilirkişi raporu aldırılması, sanık ...'nun şirketten ayrılıp ayrılmadığı, suç tarihi itibariyle şirket işleri ile ilgilenip ilgilenmediği hususunda sanık ...'in de yeniden beyanının alınması, gerekli görüldüğü takdirde bu hususta da müstahsil makbuzları üzerinde imza ve yazı incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Kabule göre de;

1-)Sanık ...'nun savunmasında ve temyiz dilekçesinde; kullanmadığı halde Devletten alınan 40.000 TL primi faizi ile birlikte 75.500 TL olarak geri ödediğini belirtmesi ve bir kısım belgeler ibraz etmesi karşısında; sanığın yaptığı ödeme miktarı belirlenerek, tazminin kısmi olması halinde katılan idarenin bu ödemeye rızası olup olmadığının araştırılarak sonucuna göre TCK'nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-)Sanıklar hakkında TCK'nın 158/1-e, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmış olmasına karşın, sanıklar ... ve ... hakkında CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

3-)Sanıklardan ...'e ait işletme ile ilgili olarak alınan bilirkişi raporunda kütlü pamuk miktarı ile işlenip satılan pamuk miktarı karşılaştırılmasında ortalama bir imalat ile fiili imalat arasında önemli bir farklılığın bulunmadığının belirtilmesi karşısında bu rapora neden itibar edilmediği açıklanmaksızın yetersiz gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4884, Karar No: 2024/718, Tarih: 23.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/4884 E.  ,  2024/718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1221 E., 2016/122 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca 03.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, kendisine yüklenen denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli ve 2015/1221 Esas, 2016/122 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan suç tarihinde yürürlükte bulunmadığı gözetilmeksizin, 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; usul ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; cezanın ağır olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın temyizen incelenmesini talep ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; usul ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; cezanın ağır olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın temyizen incelenmesini talep ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 230 uncu maddeleri uyarınca mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması, hükmün gerekçesinde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken,

açıklanan ilkelere uyulmadan hüküm kurulması, 1412 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin yedinci fıkrası kapsamında Kanuna muhalefet hâli olarak saptanmıştır.

Kabul ve uygulamaya göre de;

açıklanan ilkelere uyulmadan hüküm kurulması, 1412 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin yedinci fıkrası kapsamında Kanuna muhalefet hâli olarak saptanmıştır.

Kabul ve uygulamaya göre de;

2. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata aynı Kanun'un 23 üncü maddesinin bir ila sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ıncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin; sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri karar tebliğinin doğrudan mernis adresine 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği çıkarılarak muhtara teslim edildiği, dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmama şeklinde gerçekleştirdiği eylemini erteleme kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

3. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191

inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4. 28.06.2014 tarihinden önce yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, somut olayda suç tarihinde yürürlükte olan 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ile temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesine karşın, sanık hakkında ceza tayin edilirken temel ceza 1 yıl olarak belirlenerek eksik ceza tayin edilmesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli ve 2015/1221 Esas, 2016/122 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın KAZANILMIŞ HAKKININ SAKLI TUTULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4412, Karar No: 2014/15308, Tarih: 03.07.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4412 E.  ,  2014/15308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Manisa 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :08.05.2013

NUMARASI :Esas no: 2012/362 Karar no:2013/291

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm ve "kararın temyiz edilmemiş sayılmasına" dair 14.06.2013 tarihli ek karar, "ek kararın temyiz edilmemiş sayılmasına" dair 12.07.2013 tarihli ikinci ek karar davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hükmü temyiz eden davalı, “temyiz harç ve giderlerini yatırması için” muhtıra tebliği üzerine, mahkemeye verdiği 07.06.2013 tarihli dilekçesi ile “cezaevinde olduğunu” belirterek "talep edilen giderleri karşılayamayacağını, bu giderleri karşılayamadığı için dosyasının temyiz mahkemesine gönderilmesinin engellenemeyeceğini ileri sürerek, dosyasının temyiz itirazlarını incelemek üzere Yargıtay’a gönderilmesini” istemiştir. Bu dilekçedeki açıklamaları, adli yardımdan yararlandırılması talebi niteliğindedir. Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebini inceleyip bu hususta karar verme yetkisi, kanun yolu incelemesini yapacak olan mercie aittir (HMK.md.336/3). Bu hususta yerel mahkemenin karar verme yetkisi bulunmamaktadır. Kanun yollarına başvuru sırasındaki adli yardım talebiyle ilgili bir karar verilmedikçe de, kanun yoluna başvuran tarafın, bu başvurunun gerektirdiği harç ve giderleri yatırma yükümlülüğü bulunmamaktadır. Bu bakımdan, bu taleple ilgili henüz bir karar verilmemişken, yerel mahkemenin “temyiz harç ve giderlerinin kesin süre içinde yatırmadığından" bahisle kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ve bu kararın temyizi üzerine aynı gerekçe ile “ek kararın temyiz edilmemiş sayılmasına” karar vermesi usul ve kanuna aykırıdır. Bu sebeple yerel mahkemece verilen “kararın temyiz edilmemiş sayılmasına” dair 17.06.2013 tarihli ek kararın, bunun da temyiz edilmemiş sayılmasına" dair 12.07.2013 tarihli ikinci ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına, hükmü temyiz eden davalının 07.06.2013 tarihli dilekçesindeki adli yardım talebinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması sebebiyle kabulüne, davalının temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muaf tutulmasına karar verilmesi gerekmiş, davalının temyiz itirazları incelenmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardım talebinin kabulü sebebiyle alınması ertelenmiş olan aşağıdaki dökümü gösterilen temiyz harç ve giderlerinin davalıdan alınmasına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.07.2014 (Prş.)