muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10518, Karar No: 2024/10648, Tarih: 07.11.2024

Temyiz istemi, tavzih talebinin kanunda sayılan tavzih sebeplerine uygun olmadığı, tavzih talebine konu edilen hususta usule aykırılık bulunmadığı, konunun kanun yolu mercii tarafından değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin tavzih dilekçesinin reddine yönelik İtiraz Hakem Heyetinin 09.03.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından; davanın kabulü ile 330.000,00 TL geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatının 06.07.2018 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karara, davalı vekilinin itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından; itirazın kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisi suretiyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş; bu karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına; davanın kabulü ile 330.000,00 TL. geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatının 06.07.2018 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dairenin 21.06.2021 tarihli ve 2021/2461 Esas, 2021/3316 Karar sayılı ilamı ile; "Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından aldırılan 22.01.2019 tarihli maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümleri ile ekindeki cetvellere uygun biçimde, konusunda uzman doktor bilirkişi heyeti tarafından ve kazadaki yaralanma ile maluliyet arasındaki illiyet bağı da kurularak düzenlendiği, karara esas alınabilir bir rapor olduğu gözetilmek suretiyle inceleme yapılması, davalı vekilinin Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına ilişkin diğer itirazları da değerlendirilip karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı" gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasına karar verilmiştir. Bozmaya uyan İtiraz Hakem Heyetince, yasal iki aylık tahkikat sonuçlandırılması mümkün olmadığından tahkim yargılamasının sonlandırılmasına ve uyuşmazlığın yetkili mahkemece halline karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile davalının itirazı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, tahkim yargılamasının sona erdirilmesine karar verilmiş; davalı vekilince Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılması ibaresinin karara açıkça eklenmesi talepli olarak kararın tavzihi talep edilmiş, İtiraz Hakem Heyetince 09.03.2022 tarihli ek karar ile tavzih talebi reddedilmiştir; ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtayca bozulan mahkeme kararı ortadan kalkar ve hukuki geçerliliğini yitirir. Bozulan karar, sonraki kararın eki niteliğinde olmadığından, bu karara atıf yapılarak hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, bozulan karardaki gerekçeye atıf yapılması da yasal dayanaktan yoksundur.

Yargıtayca bozulan mahkeme kararı ortadan kalkar ve hukuki geçerliliğini yitirir. Bozulan karar, sonraki kararın eki niteliğinde olmadığından, bu karara atıf yapılarak hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, bozulan karardaki gerekçeye atıf yapılması da yasal dayanaktan yoksundur.

Tavzih dilekçesinin reddine ilişkin İtiraz Hakem Heyetince verilen ek karar yukarıda anılan ilkeye uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İtiraz Hakem Heyetince verilen 09.03.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3032, Karar No: 2009/3781, Tarih: 25.03.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/3032 E.  ,  2009/3781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 11.4.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında soyisim ve baba adı düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 6.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne duruşma isteminin değer yönünden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, murisleri ... ... 'un ... Köyü 62 ve 65 parsel sayılı taşınmazlarda yanlış yazılan baba adı ve soyadının düzeltilmesini istemişler, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, dava konusu 62 parsel sayılı taşınmaza ait tapulama tutanağının malik hanesinde "..." ve 65 parsel sayılı taşınmazın tapulama tutanağının malik hanesinde "... oğlu" olarak görünen kişinin murisleri ... oğlu ... ... olarak düzeltilmesini istemişlerdir. Tapu kayıtlarında her iki taşınmazın maliki KOSB müteşebbis Teşekkül Heyeti Başkanlığı görülüyorsada davacıların kamulaştırma bedellerini alabilmek için düzeltime gerek olduğundan davayı açmakta hukuki yararları mevcuttur. Mahkemece tarafların delilleri toplanarak tapulama tutanaklarındaki kişi ise davacılar murisinin aynı kişi olduğu ispatlanırsa davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken tapuda isim tashihi davalarının hali hazırdaki tapu kayıtlarında bulunan yanlışlıkların düzeltilmesine yönelik davalar olduğu, bir önceki tapu işleminde üstün hak sahibi olduğu iddiasına dayanan taleplerin bu davaya konu olamayacağı gerekçesiyle davanın reddedilmesi doğru görülmediğinden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırane geri verilmesine, 25.3.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1601, Karar No: 2011/5808, Tarih: 23.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/1601 E.  ,  2011/5808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 459/2, 59,72; 647 sayılı Kanunun 4, 5, 6. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme.

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü.

Dosya kapsamından sanığın katılanların zararlarını gidermemiş olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki CMK'nın 231. maddenin değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin bozma görüşüne iştirak edilmeyip yapılan incelemede

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiin eksik inceleme yapıldığına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1. Sanık hakkında verilen para cezasının taksite bağlanmasında Kanuni dayanaklarının gösterilmemesi,

2. TCK’nın 459/2. maddesi gereğince temel adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin takdiri de gözetilerek sanığın 765 sayılı TCK’nın 459/2. maddesi uyarınca 6 ay hapis 450 TL adli para, iyi hal nedeniyle TCK'nın 59. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 5 ay hapis 375 TL adli para, , 647 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca hapis cezasının günlüğü 12 TL’den olmak üzere 1800 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nın 72. madde gereğince aynı neviden para cezaları toplanarak 2175 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 647 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca verilen para cezasının 1er aylık aralıklarla 10 taksitle tahsil edilmesine hükümdeki sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7914, Karar No: 2014/9483, Tarih: 29.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/7914 E.  ,  2014/9483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 18/12/2012

Numarası : 2012/146-2012/851

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2.Davacı vekili, 01.07.1997 tarihinde ilk kademe Karayusuflu Belediyesinde işe başladığını, belediyenin tüzel kişiliğinin kaldırılmasıyla 30.03.2009 tarihinde Seyhan ilçe belediyesine devir olduğunu, davacının da 29.09.2010 tarih 2010/9 sayılı Başbakanlık genelgesi ile komisyon kararına dayalı tarım il müdürlüğüne devir olunarak kıdem tazminat ödemesinin yapılmadığını, devirden sonraki ücretinin düşürüldüğünü beyanla ücretinin tespitini ve ödemek zorunda kaldığı 716.26 TL'nin yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı davacının devredildikten sonra Belediyede tabi olduğu TİS haklarından TİS’in sona erdiği 31.12.2010 tarihine kadar yararlandığını, 01.01.2011 tarihinden itibaren Tarım-İş Sendikası üyesi olduklarından kendilerine bu TİS hükümlerinin uygulandığını davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda davacı Belediye çalışanı iken üyesi olduğu sendikanın imzaladığı TİS haklarından davalı işyerine devredildiği tarih sonrasında dahi 31.12.2010 tarihine kadar faydalanmıştır. Davacı davalı işyerine devredildikten sonra davalı işyerinde örgütlü bulunan Tarım-İş sendikasına 09.12.2010 tarihinde üye olmuştur. Davacı Tarım-İş sendikası üyesi olmakla artık sendika tarafından imzalanan TİS hükümlerine tabi olacaktır. Tarım İş Sendikası ile davalı arasında imzalanan 03.08.2011 tarihli protokole göre kamu kurum ve kuruluşlarından Bakanlığa devredilen işçilerin üyelik tarihinden itibaren TİS’den faydalanacağı gündelikleri ilk kademe ücretinden düşük ise ilk kademe ücretine yüksekse aynı kademedeki ücretine eşit ücrete yoksa en yakın ücrete intibak ettirileceği yazılıdır. Nitekim davacının ücreti de 40,88 TL ike protokole de uygun olarak 49,40 TL olarak belirlenmiştir. Davacıya yapılan ücret uygulaması ve artışlarının da imzalanan TİS ve protokole uygun yapıldığı, bu şekilde ücret belirlenmesinde hizmet yılı değil ücret kademesinin esas alındığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28244, Karar No: 2015/9704, Tarih: 11.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/28244 E.  ,  2015/9704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil-Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, dava konusu taşınmazın aile konutu olduğunu, eşi adına kayıtlı iken bu taşınmazın açık rızası alınmadan davalı ...'a satıldığını belirterek, davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile davalı eşi Hayriye Kavukçuoglu adına tapuya kayıt ve tescilini, taşınmaz üzerine aile konutu şerhi konulmasını istemiş, davanın açılması sırasında dava değeri belirtmemiş, ancak 512,35 TL nispi peşin harcı yatırmıştır. Tapu iptali ve tescil davasında taşınmazın dava açıldığı sırada bilinen tapu kaydındaki satış bedeli olan 100.000 TL üzerinden hesaplanacak nispi harç tamamlattırılmadan müteakip işlemler yapılamaz (Harçlar Kanunu md.30-32). Açıklanan nedenlerle nispi peşin harç noksanlığı tamamlattırılmadan işin esasının incelenmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.05.2015(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/21521, Karar No: 2017/8275, Tarih: 17.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/21521 E.  ,  2017/8275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6265, Karar No: 2010/9921, Tarih: 05.07.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/6265 E.  ,  2010/9921 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ve ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 6.5.2008 tarih ve 701-231 sayılı hükmün Dairenin 28.12.2009 tarih ve 4890-15487 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, 25.3.2003 tarihinde ... tarafından yapılan ve ... ....etap ... kısım ... Blok, ... nolu konutu dava dışı ... isimli şahıstan satın aldığını, buna ilişkin aralarında sözleşme düzenlendiğini, ancak üyelik hakkının devrine ilişkin olarak masrafları karşılayacak parası olmadığı için kendisinden satış yetkisini içeren vekaletname aldığını, gelişen süreç içerisinde ekonomik sıkıntılar nedeniyle daireyi 13.6.2003 tarihinde 8.000.00 USD bedelle davalıya satışı konusunda anlaşdıklarını, kiptaşa gidip aldığı vekaletnameye dayanarak davalıya devir işlemlerini yaptığını, ancak davalının satış bedelini ödemediğini, daha sonra ödeyeceğini söyleyerek kendisini oyaladığını ileri sürerek dava konusu taşınmazın davalı adına kayıtlı üyelik hakkının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu yeri üyelik hakkı devir sözleşmesi ...'dan devraldığını, devir bedelinin tamamını ödediğini ve hiçbir borcunun kalmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmaza ilişkin davalı adına olan üyelik hakkının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiş, davalının temyizi üzerine dairemizce onanmış, davalı bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2–Davacı, davada kendisini vekille temsil ettirmediği halde mahkemece davacı lehine avukatlık asgari ücret

tarifesine göre vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeni bir yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir. Kararın bu nedenlerle düzeltilerek onanması gerekirken zuhulen onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile dairemizin onama kararı kaldırılarak hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın hüküm bölümünün dördüncü bendinde yazılı ( 606.00 YTL ücreti vekaletin ) söz ve rakamlarının karardan çıkartılmasına, dairemizin 28.12.2009 gün ve 2009/4890 esas, 2009/15487 karar sayılı onama kararı kaldırılarak kararın değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 35.50 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 5.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6883, Karar No: 2013/8301, Tarih: 28.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/6883 E.  ,  2013/8301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel taciz suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine, atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 09.12.2011 gün ve 2011/73 Esas, 2011/570 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğinden hükümden sonra 25.05.2013 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, mahallinde sanığın gerçekten ölüp ölmediği araştırıldıktan sonra açılan kamu davası hakkında 5237 sayılı TCK.nın 64/1. maddesi uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4541, Karar No: 2024/13829, Tarih: 25.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/4541 E.  ,  2024/13829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 14.05.2024

EK KARAR SAYISI : 2023/1275 E., 2023/1021 K.

SUÇLAR : Dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik

EK KARAR : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu uyarınca temyiz edilebilir ve temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Temyizin kapsamına göre; Bolvadin Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2022 tarihli ve 2019/683 Esas, 2022/469 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157/1, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 60.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Resmi belgede sahtecilik suçundan ise: aynı Kanun'un 204/1, 58 ve 53 maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasın ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 04.05.2023 tarihli ve 2023/1275 Esas, 2023/1071 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 14.05.2024 tarihli ve 2023/1275 Esas, 2023/1021 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın asıl ve ek karara yönelik temyizi; lehe hükümlerin tatbik edilmesi istemine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bolvadin Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.11.2024 tarihinde karar verildi.