muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4020, Karar No: 2012/5452, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4020 E.  ,  2012/5452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4379, Karar No: 2010/7458, Tarih: 29.06.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/4379 E.  ,  2010/7458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.07.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil, tespit olmadığı takdirde tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 29.06.2010 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av.... ile karşı taraftan davacı vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı tapuda davalı adına kayıtlı olan 1136 parsel sayılı taşınmaz üzerine bedelini davalıya ödemek suretiyle inşaatını yaptığını, 1990 yılından beri kullanımında olduğunu, davalı ile 11.12.2006 tarihinde imzalanan sözleşme gereğinin davalı tarafından yerine getirilmediğini belirterek tapu kaydının iptali ile arsa payının adına tescili, mümkün olmadığı takdirde taşınmazın dava tarihindeki değerinin tespiti ile tahsili isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davacının iyiniyetli olmadığını, aleyhine açılan elatmanın önlenmesi davası nedeniyle eldeki davanın açıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu bağımsız bölüme isabet eden arsa payının davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu m. 684. ve 718 hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Türk Medeni Kanununun 724.maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3.maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır;

Bu koşul dava tarihine ve objektif esaslara göre saptanmalı, fazlalık ilk bakışta da kolayca anlaşılmalıdır. İnşaatın kapsadığı alanın ifrazı kabil ise arsa değeri yalnız bu kısma göre, aksi halde tamamının değerine göre bulunmalıdır. Bazı Yargıtay kararlarında vurgulandığı üzere, inşaatın kaldırılmasının arazi ve malzemeye vereceği zarar, kaldırılmasıyla malzeme sahibinin elde edeceği yarardan daha fazla ise inşaatın kaldırılması fahiş bir zarara yol açar.

c) Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Uygun bedel genellikle yapı için gerekli olan arsa miktarının dava tarihindeki gerçek değeri olarak kabul edilmekte ise de, büyük bir taşınmazın bir kısmının devri gerektiğinde geri kalan kısmın bedelinde noksanlıklar meydana gelecekse, bunlar taşınmaza bağlı öteki zararlar da göz önünde bulundurularak hak ve yarar dengesi kurulması suretiyle hesaplattırılmalı, iptale konu zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Dava konusu bağımsız bölümün bulunduğu 3825 ada 3 sayılı parsel 19.03.1980 tarihinde yapılan satış yoluyla davalı ... adına tescil edilmiştir.Dairemizin yerleşmiş kararlarında da belirtildiği üzere tapulu taşınmazlarda iyiniyet iddiasının kabulü olanaklı olmadığı gibi taraflar arasında mülkiyetin devrini amaçlayan bir sözleşme de bulunmamaktadır. Dosyaya sunulan 11.12.2006 tarihli sözleşme ise içeriği itibariyla dava konusu taşınmazın mülkiyetinin davalıya ait olduğunun kabulü niteliğinde olup sübjektif iyiniyet koşulunun varlığından söz edilemez. Belirtilen nedenle mahkemece tescil isteğinin reddi ile davacının kademeli isteminin incelenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Davalının temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 750.00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 29.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5102, Karar No: 2021/345, Tarih: 18.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/5102 E.  ,  2021/345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 15/10/2020 tarih ve 2020/13408 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27/10/2020 tarih ve KYB-2020/93139 sayılı ihbarname ile;

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/05/2019 tarihli ve 2017/231 esas, 2019/193 sayılı kararının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 21/10/2019 tarihli ve 2019/7354 esas, 2019/6718 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddedilerek kesinleşmesini müteakip, sanık müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/07/2020 tarihli ve 2017/231 esas, 2019/193 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/07/2020 tarihli ve 2020/1072 değişik iş sayılı kararının "sanık müdafiinin 17/03/2020 tarihli yargılamanın yenilenmesi taleplerini içerir dilekçesinde yer alan, 01/07/2008 tarihli Uluslararası satış sözleşmesinin ... Co. LLC isimli Dubai firması ile şirketin diğer ortakları olan ... ve ... ... arasında yapıldığını, sanığın suça konu sözleşme belgesinde herhangi bir imza ve/veya temsiline ilişkin kaydın bulunmadığını, yine sözleşmeye konu mermer taşlarının Hindistan menşeili olduğuna dair ... Export tarafından ... Co. LLC firmasına 11/08/2008, 10/08/2009, 20/08/2009 ve 09/08/2016 tarihli faturalar kesildiğini belirttiği, belirtilen bu hususların dilekçe ekinde yer alan tercüme edilmiş belgeler ile doğrulandığı ve dosya içerisinde mevcut 02/03/2018 tarihli bilirkişi raporu ile uyumlu olduğu, bununla birlikte sanık müdafiinin suça konu olaya ilişkin ... ve ... ... isimli kişilerin tanık olduklarını ve adı geçen kişileri duruşmada hazır bulunduracaklarını beyan etmiş olması karşısında, ifade edilen hususların sanık lehine yeni bir delil/deliller niteliğinde olduğunun dikkate alınmadığı, sunulan delillerin 5271 sayılı Kanun'un 311/1-e maddesinde yer alan “Yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte olursa...“ şeklindeki hüküm gereğince sanık lehine yargılamanın yenilenmesi sebeplerini oluşturduğu gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK’nin Üçüncü Kısım Üçüncü Bölümünde, yargılamanın yenilenmesinin “Olağanüstü Kanun Yolları” arasında sayıldığı, kesinleşmiş bir hükümle sonuçlanan davanın hükümlü lehine yargılamanın yenilenmesi yoluyla tekrar görülebilmesi için 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 311. maddesi uyarınca;

a)Duruşmada kullanılan ve hükmü etkileyen bir belgenin sahteliğinin anlaşılması,

b)Yemin verilerek dinlenmiş olan bir tanık veya bilirkişinin hükmü etkileyecek biçimde hükümlü aleyhine kasıt veya ihmal ile gerçek dışı tanıklıkta bulunduğu veya oy verdiğinin anlaşılması,

c)Hükme katılmış olan hakimlerden birinin, hükümlünün neden olduğu kusur dışında, aleyhine ceza kovuşturmasını veya bir cezayla mahkumiyetini gerektirecek biçimde görevlerini yapmada kusur etmiş olması,

d)Ceza hükmünün, Hukuk Mahkemesi'nin bir hükmüne dayandırılmış olup da bu hükmün kesinleşmiş diğer bir hükümle ortadan kaldırılmış olması,

e)Yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte gözönüne alındıklarında, sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanmasıyla mahkum edilmesini gerektirecek bir nitelikte olması,

f)Ceza hükmünün, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlâli suretiyle verildiğinin ve hükmün bu aykırılığa dayandığının, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olmasının gerekeceği nazara alınarak somut olay değerlendirildiğinde; yargılamanın yenilenmesi talebini konu alan dilekçede belirtilen hususların, yargılama sırasında alınan savunmalarda da dile getirilen ve mahkemece kabul edilmeyen hususlara ilişkin olduğu, bu doğrultuda yargılama aşamasında yerel mahkemece temas edilen, bilgi sahibi olunan, incelenen, hüküm verilirken göz önüne alınan ve istinaf aşamasında da değerlendirilen olaylara ilişkin olarak yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunmanın mümkün olmadığı; yargılamanın yenilenmesi kurumu, kesin hükme karşı öngörülen olağanüstü yasa yolları arasında yer aldığından, bu yola başvurulabilmesi için ortaya konulan gerekçelerin, yeniden yargılamaya başlanmasını gerektirecek nitelik, önem ve ciddiyete sahip olmasının gerektiği, dosya kapsamına ve ileri sürülen hususlara göre CMK‘nin 311. maddesinde sınırlı olarak sayılan sebeplerden herhangi birisinin gerçekleşmediği anlaşılmakla; İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesi‘nin 08/07/2020 tarihli 2017/231 Esas ve 2019/193 Karar sayılı yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin merci İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 17/07/2020 tarih ve 2020/1072 Değişik İş sayılı kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin CMK'nin 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 18/01/2021 tarihinde Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin 18/01/2021 tarih, 2020/5102 Esas, 2021/345 Karar sayılı Ret kararına aşağıdaki sebeplerle katılmıyorum.

1- UYUŞMAZLIĞIN KONUSU

İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08/07/2020 tarih 2017/231 Es, 2019/193 ek karar sayılı Yargılanmanın Yenilenmesi talebinin reddine dair karara yapılan itirazın (kesin olarak) reddine ilişkin İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/07/2020 tarih 2020/1072 D.İş sayılı kararının yasaya uygun olup olmadığı ile ilgilidir.

2- UYUŞMAZLIĞIN KONUSU İLE İLGİLİ YASAL MEVZUAT

a- 5271 SAYILI CMK'NİN "HÜKÜMLÜ LEHİNE YARGILAMANIN YENİLENMESİ NEDENLERİ" BAŞLIKLI 311. MADDESİ;

"(1) Kesinleşen bir hükümle sonuçlanmış bir dava, aşağıda yazılı hâllerde hükümlü lehine olarak yargılamanın yenilenmesi yoluyla tekrar görülür.

a) Duruşmada kullanılan ve hükmü etkileyen bir belgenin sahteliği anlaşılırsa.

b) Yemin verilerek dinlenmiş olan bir tanık veya bilirkişinin hükmü etkileyecek biçimde hükümlü aleyhine kasıt veya ihmal ile gerçek dışı tanıklıkta bulunduğu veya oy verdiği anlaşılırsa.

c) Hükme katılmış olan hâkimlerden biri, hükümlünün neden olduğu kusur dışında, aleyhine ceza kovuşturmasını veya bir ceza ile mahkûmiyetini gerektirecek biçimde görevlerini yapmada kusur etmiş ise.

d) Ceza hükmü hukuk mahkemesinin bir hükmüne dayandırılmış olup da bu hüküm kesinleşmiş diğer bir hüküm ile ortadan kaldırılmış ise.

e) Yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte olursa.

f) Ceza hükmünün, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlâli suretiyle verildiğinin ve hükmün bu aykırılığa dayandığının, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması. Bu hâlde yargılamanın yenilenmesi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararının kesinleştiği tarihten itibaren bir yıl içinde istenebilir.

(2) Birinci fıkranın (f) bendi hükümleri, 04.02.2003 tarihinde Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararları ile, 04.02.2003 tarihinden sonra Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvurular üzerine verilecek kararlar hakkında uygulanır."

Maddenin kuruluş amacı hüküm verildiği tarihde mahkemece bilinmeyen ve yalnız başına veya önceden sunulmuş gelirlerle birlikte göz önüne alındıklarında hükümlünün beraatine veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanmasını gerektiren yeni olay ve delillerin ortaya çıkması halinde mahkemecelerle verilmiş ve kesinleşmiş olan hatalı kararların düzeltilmesini sağlamaktır. Böylece kesin hükümde yer alan adli hataların düzeltilmesine ve sanık hakkında aynı fiil nedeniyle tekrar yargılama yapılmasına imkan sağlanmaktadır. Yargılananmanın yenilenmesi bu niteliği itibariyle olağanüstü kanun yolları içinde sayılmıştır.

Burada yeni olaylar veya yeni delillerden ne anlaşılması gerektiği ve sunulan yeni delilin daha önce mahkemesince incelenip incelenmediği önem arz etmektedir.

b- MAHKEMELERİN DELİLLERI TAKDİR YETKİSİNİ DÜZENLEYEN CMK’nin 217/1. MADDESİ:

“Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir.”

Bundan da anlaşılacağı üzere mahkemelerin delili incelemiş olmasından maksat hakimin delille yüzleşmesi (görme, işitme, dokunma, koklama gibi duyularla ) delili algılaması ve bunu kararda değerlendirip tartışmasıdır.

Dolayısıyla ceza yargılamasında temel amaç maddi gerçeğin herhangi bir kuşkuya yer olmayacak şekilde meydana çıkarılmasıdır. Maddi gerçeğe ulaşılması bakımından delillerin serbestliği ilkesi geçerlidir. Bu ilke kapsamında hâkim ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayalı vicdanî kanaatini kullanmak durumundadır.

3- SOMUT OLAYDA Kİ YARGISAL SÜREÇ:

a- İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/05/2019 tarih 2017/231 Es, 2019/193 sayılı kararı ile hükümlü ve talep sahibi ... hakkında (inceleme dışı iki sanık ile birlikte);

aa- 5607 sayılı Kaçakcılık Kanunu’nun 3/2, 4/2, TCK’nin 43, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 Yıl 8 Ay hapis ve 140 TL APC ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, (inceleme dışı)

bb- TCK’nin 204/1 ve 62. maddeleri uyarınca da 2 Yıl 1 Ay Hapis Cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

b- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi, 18. Hukuk Dairesinin 21/10/2019 tarih 2019/7354 Es, 2019/6718 sayılı kararı ile (duruşma açılmaksızın) ret kararı verilmekle yukarıda belirtilen (TCK’nin 204/1 ve 62. maddeleri uyarınca verilen 2 Yıl 1 Ay Hapis Cezası) mahkumiyeti kesinleşmiştir.

c- Hakkında hüküm kesinleşen hükümlü ...’ın yeniden yargılanma talebi İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 08/07/2020 tarih 2017/231 Es. - 2019/193 sayılı ek kararı ile reddedilmiştir.

d- Anılan karara yapılan itiraz ise İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 17/07/2020 tarih 2020/1072 D. İş sayılı kararı ile kesin olarak reddedilmiştir.

e- Kesin olarak verilen karar üzerine Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 15/10/2020 tarih 2020/13408 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine dayalı olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılınca 27/10/2020 tarih 2020/93139 sayılı ihbarnamesi ile hükümlü lehine yargılamanın yenilenmesi sebeplerinin oluştuğu gözetilmeksizin itirazın kabulü yerine reddine karar verildiği düşüncesi ile İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 17/07/2020 tarih 2020/1072 D. İş sayılı kararının CMK’nin 309. maddesi uyarınca Kanun Yararına Bozulması talep edilmiştir.

4- YARGILAMANIN YENİLENMESİ TALEBİNİN DAYANAKLARI

a- Yargılamanın yenilenmesini talep eden hükümlü ...’ın ilk derece mahkesindeki savunması.

4- YARGILAMANIN YENİLENMESİ TALEBİNİN DAYANAKLARI

a- Yargılamanın yenilenmesini talep eden hükümlü ...’ın ilk derece mahkesindeki savunması.

Kovuşturma evresinde alınan savunmasında atılı suçları kabul etmemiş ve özetle ... Maden ve Deri Konfeksiyon San. Tic. Ltd. Şti'nin %33 hissesine sahip olduğunu, şirketi temsil yetkisi olup olmadığını bilmediğini, sermaye ortağı olduğunu, şirketin bizahiti yönetiminin diğer ortakları ... ve ... tarfafından yürütüldüğünü, atılı suçlardan hakkında dava açılınca haberdar olduğunu, herhangi bir belge ya da evrakta imzasının olmadığını, ithalatın şeklini ve konusunu dahi bilmediğini, Kendisinin bir nevi kar ortağı olduğunu belirterek atılı suçtan beraatine talep etmiştir.

Sanığın 12/04/2017 tarihli soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısına verdiği ifadesi sırasında müdafi olarak bulunan avukat ...’inde; müvekkilinin ithalatçı firmada sadece ortak olduğunu firmanın işlemlerinin ... ve ... ... tarafından yapıldığını soruşturmaya konu 14 adet ithalat beyannemesine ilişkin belgelerin hiçbirinde imzasının olmadığını ithalat ile ilgili fiili ve ya iradi ilgisinin olmadığını ithalatla ilgili satıcı firma ile satış görüşmesi satış anlaşması sipariş verilmesi gibi eylem ve işlemlerin tamamen diğer iki ortak tarafından yürütüldüğü özellikle belirtip tutanağa geçirttiği anlaşılmaktadır.

b- İnceleme dışı sanıkların savunması

aa) Sanık ... kovuşturma evresinde alınan savunmasında özetle; ... Maden ve Deri Konfeksiyon San. Tic. Ltd. Şti'nin %34 ortağı ve aynı zamanda imza yetkilisi olduğunu, ... Co. LLC firması yetkilleri ile granit ve mermer ithalatı konusunda bir anlaşma yaptığını, anlaşmaya göre İstanbul limanında teslim şeklinde gönderim yapılacağı, aldıkları malların fiyatını ... Co. L.L.C firmasına banka aracılığıyla yatırdıklarını, ithale konu granit ve mermerin menşeini düzenledikleri evrakta Hindistan, Sudi Arabistan ve Dubai olarak gösterdiklerini bildiğini, kendilerine verilen evrakı gerekli gümrük belgelerini çalıştıkları ... Gümrükleme ve İDY Gümrük müşavirlik firmasına verdiklerini, bu firmalarca Gümrük beyannamelerinin hazırlandığını, eşyanın menşeinin Çin olduğu konusunda bilgiye sahip olmadığını, ithale konu eşyaların kırmızı hat üzerinden işlem gördüğünü, tek tek kontrol edildiğini, gerçekliğinin ilgili ülkeleden teyit alınarak belgelendiğini, kendilerinin sahtecilik ya da gümrük kaçakçılığı yapmadıklarını, eksik kalan vergileri gümrüğe yatırarak malları çektiklerini, halen doğaltaş ithalatına devam etiklerini, Türkiye de bulamadıkları taşları yurt dışından ithal ettiklerini belirterek beraatini talep etmiştir.