muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4362, Karar No: 2019/4291, Tarih: 01.11.2019

gerekirken, paylar belirlenmeksizin ve dava tarihi itibariyle eksik ve ayıplı işler giderim bedeline hükmedilmesi doğru olmamıştır.

3-Davalı-karşı davacı arsa sahiplerinin temyiz itirazlarına gelince;

Davalı-karşı davacı arsa sahipleri karşı davalarında, taraflarına ait olan bağımsız bölümlerin teslim edilmesi gereken tarihte teslim edilmediği gerekçesiyle kira tazminatı isteminde bulunmuşlardır. Mahkemece 1097 ada 3 parsel sayılı taşınmaz üzerine inşa edilen ve davalı-karşı davacı arsa sahiplerine teslim edilmesi gereken 88 bağımsız bölüm için kira tazminatının bilirkişi kurulu tarafından sunulan 28.04.2017 tarihli birinci ek rapora dayanılarak karar verildiği anlaşılmıştır. Söz konusu rapor incelendiğinde, kira tazminatının hesaplanmasında bu bağımsız bölümlerin teslim edildiği 11.06.2010 tarihinin dikkate alındığı, bu tarihe kadar kira kontratı yapılarak kiraya verilen bağımsız bölümler için kira tazminatı hesabı yapılmadığı, bu tarihe kadar kira kontratı yapılmayan 17 adet bağımsız bölüm için bu tarihten, 17 bağımsız bölümün kira kontratı yapılarak kiraya verildiği tarih aralığının dikkate alındığı ve hesaplama yapıldığı sonucuna varılmıştır. 01.08.2008 tarihli 1. asıl sözleşmeyle 1097 ada 3 parselde inşa edilecek 1. etapta bulunan davalı-karşı davacı arsa sahiplerine ait olan 88 bağımsız bölümün teslim edilmesi gereken tarih 30.06.2009 olarak kararlaştırılmış, bilirkişi kurulunun 31.08.2018 tarihli ikinci ek raporunda bu bağımsız bölümler için kira tazminatının bu bağımsız bölümlerin teslim edilmeleri gereken 30.06.2009 tarihinden bu bağımsız bölümlerin kiraya verildikleri kira kontrat tarihlerine göre hesaplama yapıldığı, bu hesaplama yapılırken bağımsız bölümlerin teslim edildiği 11.06.2010 tarihinden sonrası için kira tazminatı hesabı yapılmadığı, böylelikle davalı-karşı davacı arsa sahiplerinin 1. etap için toplam 583.474,00 TL kira tazminatına hak kazandıkları bildirilmiştir. Mahkemece, hesaplanan bu bedele hükmedilmesi gerekirken 28.04.2017 tarihli ek rapor uyarınca bağımsız bölümlerin teslim edilmeleri gereken 30.06.2009 tarihi dikkate alınmadan, bağımsız bölümlerin teslim edildiği 11.06.2010 tarihinden 17 adet bağımsız bölümün kira kontratı ile kiraya verildikleri tarih aralığı dikkate alınarak yapılan kira tazminatı hesabına hükmedilmesi doğru değildir.

Davalı-karşı davacı arsa sahipleri, karşı davalarında ayrıca eksik ve ayıplı işlerin giderim bedelinin tahsilini talep etmiştir. Hükme esas alınan 27.04.2015 tarihli bilirkişi raporunda, yüzey suyu drenajı yapılmaması nedeniyle blok girişlerinde yaşanmakta olan su problemini çözmek üzere drenaj projesinin hazırlanması gerektiği, maliyet hesaplamasının bundan sonra yapılacağı, konunun uzmanlık alanlarının dışında olduğu belirtildiği gibi, aynı şekilde 2. etapta bulunan havuzla ilgili su yükselme probleminin de uzmanlık alanları dışında olduğu açıklanmasına rağmen, mahkemece bu konularda konusunda uzman bilirkişi seçilerek değerlendirilme yapılmaması doğru olmadığı gibi, 1. etabın teslim edildiği 17.06.2011 tarihli “Teslim ve Taahhüt Anlaşması”nda 1. etapta bulunan davalı-karşı davacı arsa sahiplerine ait olan bağımsız bölümler ile ortak alanlardaki bir kısım eksik ve ayıplı işler ile ilgili değerlendirme yapılmaksızın karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davacı-karşı davalı yüklenici tarafından açılan tapu iptâl ve tescil davasında mahkemece talebin kabulüne karar verilerek davalı-karşı davacı arsa sahipleri aleyhine yargılama giderine hükmedilmiş ise de, davalı-karşı davacı arsa sahiplerine sözleşmede kararlaştırıldığı şekilde 1. ve 2. etapta belirtilen bağımsız bölümlerin süresinde teslim edilmediği, bağımsız bölümlere iskan alınmasına rağmen halen bağımsız bölümlerde ve ortak alanlarda eksik ve ayıplı işlerin olduğunun yargılama aşamasında alınan bilirkişi kurulu raporu

ile saptandığı, bu haliyle davalı-karşı davacı arsa sahiplerinin davacı yükleniciye kalan bağımsız bölümlerin tapu devrini yapmamalarında haklı oldukları ve dava açılmasına sebebiyet vermedikleri anlaşıldığından asıl davada aleyhlerine yargılama giderine hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

ile saptandığı, bu haliyle davalı-karşı davacı arsa sahiplerinin davacı yükleniciye kalan bağımsız bölümlerin tapu devrini yapmamalarında haklı oldukları ve dava açılmasına sebebiyet vermedikleri anlaşıldığından asıl davada aleyhlerine yargılama giderine hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş, bilirkişi kuruluna az yukarıda belirtilen drenaj ve havuz işlerinden anlayan konusunda uzman bilirkişi seçilerek mahallinde yeniden keşif yapılıp bu konuların ve 17.06.2011 tarihli taraflarca imzalanan teslim tutanağında belirtilen eksik ve ayıplı işlerin giderilip giderilmediğinin değerlendirilmesi, eksik ve ayıplı işlerin giderim bedelinin 1. etap için bağımsız bölümlerin ve ortak alanın teslim edildiği 2010 yılı, 2. etap için teslim edildiği 2012 yılı serbest piyasa fiyatlarına göre hesap edilmesi (serbest piyasa fiyatları içinde KDV olduğundan ayrıca eklenmemesi), ortak alanlarda bulunan eksik ve ayıplı işlerin giderim bedelinin ise davalı-karşı davacı arsa sahiplerinin payları oranında hesaplanması için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, rapora itirazlar olduğu takdirde bu itirazların giderilmesi, asıl davada tapu iptâl ve tesciline karar verilen bağımsız bölümlerin hangilerinin olduğunun tereddüde yer vermeyecek şekilde hüküm fıkrasında belirtilmesi, yine asıl davada davalı arsa sahipleri dava açılmasına sebebiyet vermediklerinden aleyhlerine yargılama giderine hükmedilmemesi, karşı davada davalı- karşı davacı arsa sahipleri lehine 1. etap için ikinci ek raporda hesaplanan 583.474,00TL kira tazminatına davalı-karşı davacı arsa sahiplerinin payları oranında hükmedilmesinden ibaret olmalıdır.

Eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu verilen karar doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, kararın 2. bent uyarınca davacı-karşı davalı yüklenici, 3. bent uyarınca ise davalı-karşı davacı arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, 2.037,00'er TL duruşma vekillik ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 176,60 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan harcın temyiz eden davacı-karşı davalılara, 353,20 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan harcın temyiz eden davalı-karşı davacılara iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 01.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6188, Karar No: 2015/3318, Tarih: 25.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6188 E.  ,  2015/3318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/383295

MAHKEMESİ : Salihli Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 24/10/2013, 2013/266 (E) ve 2013/301 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık H.. D..'nun kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiilerinin suç vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239, maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi, yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıktan alınmasına karar verilen “2113.64 TL” olan yargılama giderleri toplamından, zorunlu müdafii ücreti olan 182.00TL çıkartılarak, yargılama giderleri toplamının “1931.64 TL” olarak değiştirilmesine

karar verilmek suretiyle CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 25/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2894, Karar No: 2021/3047, Tarih: 03.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/2894 E.  ,  2021/3047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, Tasarlayarak öldürmeye azmettirme, Tasarlayarak öldürmeye yardım etme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet,

HÜKÜMLER : 1-a) Sanık ... hakkında tasarlayarak öldürme suçundan; TCK’nin 82/1-a, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.01.2019 gün ve 2016/510 Esas 2019/6 Karar sayılı kararı,

1-a) Sanık ... hakkında tasarlayarak öldürme suçundan; İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25.11.2019 gün ve 2019/797 Esas 2019/2546 Karar sayılı kararı,

1-b) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan; 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK’nın 62, 52, 53, 58. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ve 500 TL adli parar cezası ile cezalandırılmasına dair; ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.01.2019 gün ve 2016/510 Esas 2019/6 Karar sayılı kararı,

1-b) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan; İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25.11.2019 gün ve 2019/797 Esas 2019/2546 Karar sayılı kararı,

2-a) Sanık ... hakkında tasarlayarak öldürmeye yardım suçundan; TCK’nın 82/1-a, 39, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.01.2019 gün ve 2016/510 Esas 2019/6 Karar sayılı kararı,

2-a) Sanık ... hakkında tasarlayarak öldürmeye yardım suçundan kurulan hüküm kaldırılarak; TCK’nın 82/1-a, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25.11.2019 gün ve 2019/797 Esas 2019/2546 Karar sayılı kararı,

3-a) Sanık ... hakkında tasarlayarak öldürmeye yardım suçundan; CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.01.2019 gün ve 2016/510 Esas 2019/6 Karar sayılı kararı,

3-a) Sanık ... hakkında tasarlayarak öldürmeye yardım suçundan; İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25.11.2019 gün ve 2019/797 Esas 2019/2546 Karar sayılı kararı,

4-a) Sanık ... hakkında tasarlayarak öldürmeye azmettirme suçundan; CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.01.2019 gün ve 2016/510 Esas 2019/6 Karar sayılı kararı,

4-a) Sanık ... hakkında tasarlayarak öldürmeye azmettirme suçundan; İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25.11.2019 gün ve 2019/797 Esas 2019/2546 Karar sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25/11/2019 gün ve 2019/797 Esas 2019/2546 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri, katılan ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. ve 296/2. maddelerinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25/11/2019 gün ve 2019/797 Esas 2019/2546 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri, katılan ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. ve 296/2. maddelerinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında hükmedilen hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle, sanıklar ... ve ... hakkında tasarlayarak kasten öldürme suçlarından verilen beraat kararlarının ise; sanıkların yargılama konusu eylemleri için Kanun’da öngörülen ceza miktarı gözetilerek, beraat kararlarının temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik tasarlayarak kasten öldürme, sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik tasarlayarak öldürmeye yardım etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik tasarlayarak öldürmeye azmettirme ve sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik tasarlayarak öldürmeye yardım etme suçlarından kurulan beraat hükümlerine ilişkin, sanıklar müdafileri, katılan ... vekili ve Cumhuriyet savcısının istinaf yoluna başvurması üzerine istinaf başvurusunun kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; "sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden; İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi kararı ile, sanık ... hakkında tasarlayarak öldürmeye yardım suçundan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/01/2019 gün ve 2016/510 Esas 2019/6 Karar sayılı kararı hükmü kaldırılarak; TCK'nın 82/1-a, 62, 53, 58. maddeleri gereğince müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına," dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25.11.2019 gün ve 2019/797 Esas 2019/2546 Karar sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; suçun niteliğine, haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafiinin; eksik incelemeye, suç kastı olmadığına, katılan vekilinin; sanıklar ... ve ... hakkında sübuta, sanıklar ... ve ... yönünden suç vasfına, ilişkin ve yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 03/03/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7008, Karar No: 2012/7846, Tarih: 03.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/7008 E.  ,  2012/7846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlığın niteliği ve mahkemenin kabulüne göre uyuşmazlık 4721 sayılı Medeni Kanun'un 3. kitabında yer alan miras hukuku bölümünde yer alan mirasta istihkak iddiasına dayandığından, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 2. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 2. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 03/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6391, Karar No: 2015/9294, Tarih: 13.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/6391 E.  ,  2015/9294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hürriyeti tahdit

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32920, Karar No: 2016/3265, Tarih: 09.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/32920 E.  ,  2016/3265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimİ tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Malatya İl Özel İdaresi işçisi olarak çalıştığını, emekli olduğunu belirterek çalışma döneminde ödenmeyen bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, husumet yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk yerel seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Dosya içerisinde bulunan komisyon kararına göre tüzel kişiliği sona eren Malatya İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, 6100 sayılı Kanun'un 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyizlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1855, Karar No: 2010/3896, Tarih: 13.07.2010

8. Hukuk Dairesi 2010/1855 E., 2010/3896 K.

**8. Hukuk Dairesi 2010/1855 E., 2010/3896 K.**

**- DAVA ZAMANAŞIMI

- KATKI PAYI ALACAĞI

- MAL AYRILIĞI REJİMİ

- YABANCI MAHKEME KARARLARININ TENFİZİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 178 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 202 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 225 ]

- 5718 S. MİLLETLERARASI ÖZEL HUKUK VE USUL HUKUKU HAKKIN... [ Madde 59 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 170 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 125 ]

**"İçtihat Metni"**

Sabahat ile Remzi aralarındaki katkı payı alacağı davasının reddine dair İzmir 2. Aile Mahkemesinden verilen 17.12.2009 gün ve 388/1028 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

Davacı vekili, evlilik birliği içinde kooperatif üyeliği yoluyla davalı koca adına tescil olan 7046 ada 54 parseldeki 4 numaralı bağımsız bölümün edinilmesine katkıda bulunulduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 27.000 TL. katkı payı alacağının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsili ile vekil edenine ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazın edinildiği tarihten dava tarihine kadar Borçlar Kanununun 125. maddesine göre zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacının katkısı bulunmadığını açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yurtdışında verilen boşanma kararının kesinleştiği tarihten dava tarihine kadar TMK.nun 178. maddesine göre zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 743 sayılı TMK.nun 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinilen mala yapılan katkı payı alacağına ilişkindir.

Taraflar 31.07.1980 tarihinde evlenmişler, Russelsham Sulh Hukuk (Aile) Mahkemesine açılan ve 10.01.2006 tarihinde kesinleşen boşanma davasının kabulü yönündeki hükmün tenfizine ilişkin Marmaris 2. Asliye Hukuk Mahke-mesinin 2006/354 Esas, 2007/262 Karar sayılı hükmünün 14.04.2008 tarihinde kesinleşmesiyle evlilik birliği son bulmuştur.

TMK.nun 225/2. maddesi hükmü yabancı mahkeme boşanma kararlarının tanıma ve tenfizinde de uygulanır. Bir yabancı mahkeme kararının tanınması ile o yabancı mahkeme kararının hukuki sonuçları, özellikle kesin hüküm etkisi Türk hukuku açısından da geçerli hale gelmiş olur. 12.12.2007 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 59. maddesinde" Yabancı ilamın kesin hüküm veya kesin delil etkisinin yabancı mahkeme kararının kesinleştiği andan itibaren hüküm ifade edeceği...." Hükme bağlanmıştır. Buna göre, zamanaşımı süresinin başlangıcı olarak yabancı mahkeme tarafından verilen kararın kesinleşme tarihinin esas alınmasında herhangi bir isabetsizlik yoktur.

Ne var ki; taraflar başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerine göre, evlenme tarihinden 4721 sayılı TMK.nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı, (743 sayılı TKM. M. 170) bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar ise TMK.nun 202. maddesine göre yasal edinilmiş mallara katılma rejimine tabidirler.

Dava konusu İzmir Buca 7046 ada 54 parseldeki 4 numaralı bağımsız bölüm 21.05.1986 tarihinde davalı adına tescil edilmiş ise de, taşınmazın daha önceki bir tarihte SS.TCDD İşçileri 4 No.lu Sosyal Sigortalılar Yapı Kooperatifine üyelik ile edinildiği bildirilmektedir.

Davacı tarafından katkının yapıldığı ve taşınmazın kooperatif üyeliği ile edinildiği iddia edilen tarih itibariyle eşler arasında 743 sayılı MK.nun 170. maddesi uyarınca "mal ayrılığı" rejimi geçerlidir. Eşler arasındaki mal rejimi TMK.nun 225/2. maddesine göre boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle sona ermiştir. Dava konusu taşınmazın edinildiginin ileri sürüldüğü tarihe göre, eşler arasında 743 sayılı MK.nun 170. maddesi hükmü uyarınca mal ayrılığı rejimi geçerli olduğundan uyuşmazlık Borçlar Kanunu'nun genel hükümlerine göre çözüme kavuşturulmalıdır. Bu durumda 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren 4721 sayılı TMK.nun 178. maddesinde düzenlenen dava zamanaşımına ilişkin düzenleme eldeki davaya uygulanamaz. Taraflar arasındaki uyuşmazlıkta Borçlar Kanununun başka türlü hüküm mevcut olmadığı takdirde TMK.nun 5. maddesi yoluyla her dava için öngörülen 10 yıllık zamanaşımı süresini öngören 125. maddesindeki düzenlemenin uygulanması gerektiği açıktır. Mahkemece, iddia ve savunma çerçevesinde tüm taraf delillerinin toplanması ve uyuşmazlığın esası bakımından karar verilmesi gerekirken, dava konusu taşınmazın edinildiginin ve katkıda bulunulduğunun ileri sürüldüğü tarih itibariyle uyuşmazlığın 01.01.2002 tarihinden önceye ilişkin olduğu gözden kaçırılarak yukarıda yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve 17,15 TL. peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 13.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.