muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/625, Karar No: 2023/1912, Tarih: 01.03.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/625 E.  ,  2023/1912 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İrtikap

HÜKÜM : Beraat

... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2018 tarihli ve 2017/330 Esas, 2018/327 sayılı Kararının, suçtan zarar gören vekili, katılan ... O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Suçtan zarar gören vekilinin verdiği 13.03.2019 tarihli dilekçede her ne kadar kanun yolu istinaf olarak gösterilmiş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında; "Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz" hükmünün yer aldığı, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar ve Yargıtay'dan geçen dosyalarda ilk derece mahkemelerince verilen hükümlerin temyiz kanun yoluna tabi olduğu, bu itibarla inceleme ve karar verme görevinin Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olduğu ayrıca 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasına göre iddianame yerine geçen görevsizlik kararıyla irtikap suçundan açılan kamu davasında katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından 7417 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Kanun'un değişiklik öncesindeki 18 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı kabul edilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2009 tarihli ve 2008/49590 Soruşturma, 2009/12203 Esas, 2009/7466 numaralı İddianamesi ile; sanık hakkında görevinin gereklerine uygun davranmak için çıkar sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2009 tarihli ve 2008/49590 Soruşturma, 2009/12203 Esas, 2009/7466 numaralı İddianamesi ile; sanık hakkında görevinin gereklerine uygun davranmak için çıkar sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2009 tarihli ve 2009/288 Esas, 2009/903 sayılı Kararı ile; sanığa isnat edilen eylemin 5237 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde düzenlenen irtikap suçunu oluşturabileceği, bu hususta delilleri takdir ve değerlendirmenin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle aynı Kanun'un 250 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca yargılama yapılması için iddianame yerine geçen görevsizlik kararı verilmiştir.

3.... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2013 tarihli ve 2010/72 Esas, 2013/188 sayılı Kararı ile; sanık hakkında irtikap suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

4.Bahse konu kararın, katılan tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.06.2017 tarihli ve 2014/8866 Esas, 2017/2759 sayılı Kararı ile; sanığın olay tarihinde ... Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinde birlikte çalıştığı tıbbi sekreter veya hemşirenin tespiti ile tanık olarak dinlenmesi, katılanın ek tetkik yaptırmasına gerekçe gösterilen rahatsızlığına ilişkin muayene raporunun temini ile bilirkişi incelemesi yaptırılması, ek tetkiklerin sanığın görevli olduğu hastanede yapılıp yapılamayacağına dair araştırma yapılması, yine dosyada delil olarak bulunan ve sanığın kaşesi ile el ürünü yazıyı içeren kağıdın kriminal incelemeye gönderilip raporu alınarak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulduğundan bahisle bozulmasına hükmedilmiştir.

5.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde temyize konu 07.06.2018 tarihli ve 2017/330 Esas, 2018/327 sayılı Kararı ile; sanık hakkında irtikap suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat hükmü kurulmuştur.

6.Temyize konu kararın katılan ... O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.02.2019 tarihli ve 2018/12967 Esas, 2019/1523 sayılı; 3628 sayılı Kanun uyarınca tevdi Kararı sonrası suçtan zarar gören vekilince de ilk derece mahkemesinin 07.06.2018 tarihli beraat hükmüne yönelik temyiz talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ...'in temyiz isteği; ilk derece mahkemesince bozma kararına uyulduğu halde gereği tam olarak yerine getirilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın eyleminin sübuta erdiğine, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ve temyiz incelemesinde re'sen nazara alınacak sair nedenlere ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ...'in temyiz isteği; ilk derece mahkemesince bozma kararına uyulduğu halde gereği tam olarak yerine getirilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın eyleminin sübuta erdiğine, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ve temyiz incelemesinde re'sen nazara alınacak sair nedenlere ilişkindir.

2.Katılan ... vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın eyleminin sübuta erdiğine ve temyiz incelemesinde resen nazara alınacak sair nedenlere ilişkindir.

3.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın eyleminin sübuta erdiğine, sübut bulan eylemin 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğuna ve bu suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde sanığın uzman hekim olarak görev yaptığı hastaneye silah ruhsatı için sağlık kurulu raporu almak amacıyla başvuran katılan ...'in herhangi bir göz hastalığı bulunmadığı halde sanık tarafından rahatsızlığı bulunduğu, bu şekilde rapor veremeyeceği gerekçesiyle özel muayenehanesine yönlendirildiği ve yapılan tetkik sonrası 270,00 TL ücret alındığı, akabinde sanığın rapor için olumlu görüş bildirdiği, sürecin tamamlanmasından sonra ...'in şikayeti ile soruşturma işlemlerine başlanıldığı, iddianame yerine geçen görevsizlik kararıyla sanık hakkında irtikap suçundan yargılama yapıldığı ve 20.03.2013 tarihli beraat hükmünün Dairemizin 21.06.2017 tarihli ve 2014/8866 Esas, 2017/2759 sayılı Kararı ile eksik inceleme nedeniyle bozulduğu, ilk derece mahkemesince bozma ilamına uyularak gereğinin yerine getirildiği, katılan ... tarafından dosyaya sunulan ve sanık tarafından muayenehanesinin telefon numarası yazılarak kendisine verildiği belirtilen kağıt üzerinde bozma sonrası yaptırılan kriminal inceleme sonucu temin edilen 12.04.2018 tarihli rapora göre rakamların sanığın el ürünü olmadığının tespit edildiği, tanık olarak bilgisine başvurulan ...'ın iddiayı doğrulamadığı, her ne kadar sanığın görev yaptığı hastane tarafından verilen 13.10.2017 tarihli ve 663.09 sayılı yazıda ...'e ilişkin gerek muayene formu gerekse sağlık kurul raporunda göz muayenesi kısmında "uygundur" ve "sağlamdır" ibarelerinin yazılı olduğu bildirilmiş, buradan hareketle katılanın ek tetkik gereken bir rahatsızlığı olup olmadığı belirlenememiş ise de; olayın üzerinden geçen zaman dilimi ve sanığın aşamalardaki savunmaları dikkate alındığında anılan durumun tespitinin bu aşamada mümkün görülmediğinden sanığın sağlık kurul raporuna uygun görüş vermek amacıyla katılan ...'i muayenehanesine yönlendirdiği iddiasının şüpheli kaldığı, bu itibarla; sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle temyize konu beraat kararının verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında katılanlar Hazine vekili ve ... ile O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2018 tarihli ve 2017/330 Esas, 2018/327 sayılı Kararında katılanlar Hazine vekili ve ... ile O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar Hazine vekili ve ... ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10929, Karar No: 2015/13394, Tarih: 19.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/10929 E.  ,  2015/13394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAFRA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2012/303-2014/134

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, tetkik hakimi ......raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp, düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacılar, mirasbırakan İbrahim Akaydın'ın mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla 450 ada 17 parsel sayılı taşınmazdaki 2 nolu bağımsız bölümü kızı ve damadı olan davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, satışın gerçek olmadığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın murisin ölümünden itibaren bir yıllık hak düşürücü sürede açılmadığını, davacıların temlikten haberdar olduklarını belirterek davanın reddini savunmuşlar, yargılama sırasında, kaba inşaat olan binanın ince işlerinin taraflarından yapıldığını, 3.000,00 TL 'ye taşınmazı satın aldıklarını, davalı Gülbeden'in aynı taşınmazdaki üçüncü ve dördünce kattaki paylarını kardeşleri Mehmet ile Saniye'ye bedelsiz devrettiğini bildirmişlerdir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazları davalıların düşük bedelle edindikleri, murisin satış ihtiyacı olmadığı, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davanın her zaman açılabileceği, murisin davacılar aleyhine muvazaalı işlem yaptığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mirasbırakan İbrahim Akaydın'ın çekişme konusu 450 ada 17 parsel sayılı taşınmazdaki 2 nolu meskeni 1/2'şer paylı olarak 18.06.2008 tarihli akitle kızı ve damadı olan davalılara satış suretiyle temlik ettiği kayden sabittir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

./..

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda ise, yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, çekişme konusu taşınmazın davalılara temlikine konu resmi senedin tapu müdürlüğünden istenmediği, tedavüllü tapu kaydı ile satışın varlığı belirlense de satış bedelinin bilinmediği, davalıların aşamada çekişme konusu bağımsız bölümün ince işlerini yaptırdıklarını bildirip, bu yönde 14 adet fatura sundukları, anılan faturalar kıymetli evrak olarak mahkeme kasasına alınmışsa da mahkemece değerlendirilmediği gibi, temyiz incelemesine gönderilen dosya içine de konulmadığı, öte yandan davalı tanıklarının da usulsüz olarak dinlenmediği görülmektedir.

Hal böyle olunca; öncelikle çekişme konusu bağımsız bölümün davalılara temlikine dair resmi senedin merciinden getirtilmesi, yukarıda açıklanan ilke ve olgulara uygun olacak şekilde gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, davalıların savunması üzerinde durulması, tanıklarının dinlenmesi, miras bırakanın gerçek irade ve amacının açıklıkla saptanması ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Hal böyle olunca; öncelikle çekişme konusu bağımsız bölümün davalılara temlikine dair resmi senedin merciinden getirtilmesi, yukarıda açıklanan ilke ve olgulara uygun olacak şekilde gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, davalıların savunması üzerinde durulması, tanıklarının dinlenmesi, miras bırakanın gerçek irade ve amacının açıklıkla saptanması ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Kabule göre de, davacıların eldeki davayı miras payları oranında açtıkları ve davada iştirakin sağlanmadığı, başka bir deyişle dava dışı mirasçılar olduğu dikkate alınmadan Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesine aykırı şekilde istek aşılmak suretiyle ve Türk Medeni Kanununun 28. maddesi gereğince ölümle şahsiyetin son bulacağı gözetilmeden ölü kişi muris İbrahim Akaydın adına tescil kararı verilmesi de doğru değildir.

Davalıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2680, Karar No: 2010/4218, Tarih: 08.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/2680 E.  ,  2010/4218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Balıkesir 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :9.10.2008
Yargıtay — Esas No: 2017/26825, Karar No: 2018/20192, Tarih: 12.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/26825 E.  ,  2018/20192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; ;

1-Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bozma ilamında bilirkişi raporunun dava konusu taşınmaz ile emsal alınan taşınmazın karşılaştırmasının inandırıcı bulunmadığı halde yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması gerekirken bozma sonrası ek rapor alınarak değer tespit eden rapor hüküm kurmaya yeterli görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması,

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması,

ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi;

2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabul ile BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18179, Karar No: 2012/1849, Tarih: 02.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/18179 E.  ,  2012/1849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen Reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı borçlu hakkında yaptığı icra takibine davalının itiraz ettiğini, borcun taraflar arasındaki ticari ilişki nedeniyle iki adet emanet fişine dayandığını, davalının imzaya ve belgelere itiraz etmediğini belirterek itirazın iptaline ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı senetlerdeki imzalara itirazı olmadığını, emanete konu pamuğun gerçek sahibinin davacı olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece,emanete konu pamukların davacıya ait olmadığının ve parasının ödendiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının icra dosyasına yaptığı itirazın 11.191,08 TL yönünden iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, davacının 11.700 TL asıl alacak ve faizi ile birlikte tahsili yönünde yaptığı icra takibine davalının vaki itirazının iptali istemi ile ilgili olarak davanın kısmen kabulü ile itirazın iptaline,icra takibinin emanet fişlerinde yazılı olan pamuk miktarının Gaziantep Ticaret Borsası tarafından bildirilen ortalama fiyatla çarpımı neticesinde bulunan 11.191,08 TL üzerinden devamına karar verilmesi nedeniyle, reddedilen miktar yönünden kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, vekalet ücreti hususunda bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması, HUMK.'un 438/7. maddesi hükmü gereğidir

SONUÇ: 1. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın “Hüküm” başlıklı bölümüne ayrı bir bent halinde, (Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 2011/321 sayılı kararı ile AAÜT'nın 12.madde "Belirlenen bu ücret tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre tespit edilen ücretten az olamaz" şeklinde yer alan son cümlenin yürütmesinin durdurulmasına karar verildiğinden red edilen kısım üzerinden 61,07 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine) sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 167,00 TL peşin alınan harcın temyiz edene iadesine, 02.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.