muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11322, Karar No: 2022/4933, Tarih: 13.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/11322 E.  ,  2022/4933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Tasarlayarak ve Töre Saikiyle Öldürme; Tasarlayarak Üstsoya Karşı Töre Saikiyle Öldürmeye Teşebbüs; Tasarlayarak Kardeşe Karşı Töre Saikiyle Öldürmeye Teşebbüs; Cebir ve Tehdit Kullanarak Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

HÜKÜMLER : 1-Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin 15/10/2019 tarih ve 2019/103 E. - 2019/382 K. sayılı ilamı ile;

A- Sanık ... için:

a- Tasarlayarak kan gütme saikiyle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a-k, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b- Mağdur ...'yı tasarlayarak kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a-k, 35, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına,

c- Maktule yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan 5237 sayılı TCK'nin 109/2, 109/3-a-b, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

d- Mağdur ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı TCK'nin 109/2, 109/3-a-b, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararı.

B- Sanık ... için:

a- Tasarlayarak kan gütme saikiyle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a-k, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b- Mağdur ...'yı Tasarlayarak kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a-d-k, 35, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

c- Maktule yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan TCK'nin 109/2, 109/3-a-b, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası,

d- Mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan TCK'nin 109/2, 109/3-a-b, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı.

C- Sanık ... için:

a- Tasarlayarak kan gütme saikiyle öldürmeye yardım suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a-k, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b- Mağdur ...'yı tasarlayarak kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüse yardım suçundan TCK'nin 82/1-a-d-k, 35, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararı.

2- Bu hükümlerin istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/04/2021 tarih ve 2020/1502 E. 2021/1193 K. sayılı ilamı ile;

A- Sanık ... için:

a- Tasarlayarak kan gütme saikiyle öldürme, maktule ve mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından "istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine" dair kararı.

b- Mağdur ...'yı tasarlayarak kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs suçundan verilen TCK'nin 82/1-a-k, 35, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına ilişkin hükmün, 5271 sayılı CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, sanığın aynı suçtan TCK'nin 82/1-a-k, 35, 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı.

B- Sanık ... için:

b- Mağdur ...'yı tasarlayarak kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs suçundan verilen TCK'nin 82/1-a-k, 35, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına ilişkin hükmün, 5271 sayılı CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, sanığın aynı suçtan TCK'nin 82/1-a-k, 35, 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı.

B- Sanık ... için:

a- Tasarlayarak kan gütme saikiyle öldürme suçundan, maktule ve mağdura karşı Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca "istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine" dair kararı.

b- Mağdur ...'yı tasarlayarak kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs suçundan verilen TCK'nin 82/1-a-d-k, 35, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına ilişkin hükmün 5271 sayılı CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, sanığın aynı suçtan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a-k, 35, 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı.

C- Sanık ... için:

a- Tasarlayarak kan gütme saikiyle öldürmeye yardım suçundan verilen 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a-k, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin hükmün 5271 sayılı CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, TCK'nin 82/1-a-k, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılması,

b- Mağdur ...'yı tasarlayarak kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüse yardım suçundan verilen TCK'nin 82/1-a-d-k, 35, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına ilişkin hükmün, 5271 sayılı CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, sanığın aynı suçtan TCK'nin 82/1-a-d-k, 35, 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/04/2021 tarih ve 2020/1502 Esas, 2021/1193 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle ve sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle ve sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin, sanık ...'e suçu bildirmeme suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair kararının, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-h maddesi uyarınca kesin olup temyizi kabil olmadığı anlaşılmakla katılan vekilinin bu sanık yönünden temyiz istemlerinin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2- Sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...'ı nitelikli öldürme ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, mağdur ...'yı nitelikli öldürmeye teşebbüse ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, sanık ... hakkında maktul ...'ı nitelikli öldürme, mağdur ...'yı nitelikli öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamına göre; sanık ...'in mağdur ... ile ... ili Patnos ilçesinde uzun süreli gayri resmi birliktelik yaşadığı, bu birliktelikten kendi beyanlarına göre 4 müşterek çocuklarının olduğu, bu birliktelikten olan sanık ...'nin beyanlara uygun şekilde yapılan DNA profili karşılaştırmasında mağdur ...'nın sanık ...'nin % 99.99 annesi olabileceğinin tespit edildiği, mağdur ...'nın olay tarihinden yaklaşık 6 ay kadar evvel gönül ilişkisi yaşadığı maktul ... ile birlikte kaçıp Osmaneli ilçesine yerleştikleri, sanık ... ve ...'nin mağdur ve maktulü takip ederek adresini tespit ettikleri, mağdur ...'nın kardeşi olan sanık ...'a her fırsatta ''biz bunları bulduğumuz yerde öldüreceğiz namusumuzu temizleyeceğiz'' dedikleri, HTS kayıtlarına göre olay günü sanıklar ile cep telefon görüşmeleri tespit edilen sanık ...'un, maktul ile mağduru hava almak bahanesi ile dışarı çıkarıp diğer sanıkların beklemekte oldukları Mekece rampası denilen karayolu yanındaki kırsal alana götürdüğü, aracı çalılık bölgeye sokmasının ardından sanık ...'in bıçak ile mağdur ve maktule saldırdığı, sanık ...'nin bu esnada kaçmaması için Bedia'yı tuttuğu, ...'nin de annesini ve maktul ...'ı sopa ile darp ettiği, yine savcılık aşamasında müdafii huzurunda alınan ikrarına göre babası ...'ı bırakıp Bedia'ya saldırdığında kendisinin de maktulü bıçakladığının anlaşıldığı, maktulün kesici delici alet yaralanmasına bağlı kot kırıkları ile birlikte iç organ yaralanması, iç ve dış kanama sonucu vefat ettiği, mağdur ...'nın ise organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda;

a- Suçun töre saikiyle işlendiğinin kabulü için sırf toplumda benimsenmiş olan genel bir davranış veya yaşam biçimine aykırı davranılması neticesinde cezalandırmayı görev addedip onun etkisiyle işlenmesinin şart olduğu, failin iradesi üzerindeki etkinin yaşadığı olaydan değil, yaşadığı toplum tarafından bu şekilde kabul edilmesi nedeniyle eylemin gerçekleşmesi durumunda öldürme olayının töre saikiyle işlenmesi gerektiğinin kabulü gerektiği, somut olayda buna ilişkin delil bulunmadığından sanıkların töre saikiyle hareket ettiğinden bahisle TCK'nin 82/1-k maddesinin uygulanması,

b- Her ne kadar Türk Medeni Kanunu'nun 185. maddesi gereğince sadakat yükümlülüğü sadece eşe karşı mevcut olup diğer aile bireylerine karşı böyle bir yükümlülük mevcut değil ise de; sanık ... ile mağdur ...'nın 16 yıl boyunca aynı evde karı-koca hayatı yaşadıkları, bu birliktelikten sanık ... ile birlikte 4 müşterek çocuklarının olduğu, yakın çevre ve akrabaları tarafından da evli olarak bilindikleri, mağdurun aynı apartmanda ikamet eden gönül ilişkisi yaşadığı maktul ... ile birlikte olay tarihinden 9 ay kadar evvel ...'ya kaçmasının ve bu durumun da duyulmasının ardından sanık ...'in ve ...'nin tanık beyanlarından anlaşıldığı üzere bulundukları yerden taşınmak zorunda kaldıkları mağdurun, ... ile birlikte olabilmek için sanık ...'in çocukları diğer sanık ...'nin de kardeşleri olan ... olmayan üç çocuğu bırakması, maktulün de evli olarak bilinen aynı apartmanda yaşadığı mağdur ile kaçması nazara alındığında mağdur ve maktulden kaynaklanan haksızlık içeren davranışların ulaştığı boyut da dikkate alınarak sanıklar ...ve ... yönünden asgari oranda TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen "haksız tahrik" hükmünün uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmekle hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun şekilde 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Dosyanın 28/02/2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 302/2 maddesi gereğince kararın niteliği de gözetilerek ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/06/2022 gününde Sayın Üyeler ... ve ...'in maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları yönünden sanıklar ...ve ... lehine haksız tahrik indirimi uygulanmasının isabetli olmadığına ilişkin karşı oyları, diğer hükümler yönünden oy birliği ile karar verildi.

KARŞI OY:

Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin 2021/11322 E. sayılı kararının çoğunluk görüşüne, sanıklar ... ve ...’in maktul ...’a karşı gerçekleştirdikleri nitelikli kasten öldürme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerde TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine ilişkin BOZMA nedenine aşağıda açıklamaya çalışacağımız gerekçeyle katılmamaktayız.

KARŞI OY:

Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin 2021/11322 E. sayılı kararının çoğunluk görüşüne, sanıklar ... ve ...’in maktul ...’a karşı gerçekleştirdikleri nitelikli kasten öldürme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerde TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine ilişkin BOZMA nedenine aşağıda açıklamaya çalışacağımız gerekçeyle katılmamaktayız.

5237 sayılı TCK’nin "Haksız Tahrik" başlıklı 29. maddesinde yer alan; “Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir.” şeklindeki düzenleme ile kişiye haksız fiilin etkisi altında işlediği suçtan dolayı verilecek cezadan belli bir oranda indirim yapılması öngörülmüştür. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için öncelikle tahriki oluşturan ve mağdurdan/maktulden kaynaklanan haksız bir fiil olmalıdır.

Mahkemenin kabulüne göre; 1966 doğumlu olan sanık ...’in tanık ... ile resmi nikah kıyarak evlendiği, 1999 yılında tanık ... ile birlikteliği devam ederken 1981 doğumlu mağdur ... Söylemez ile dini nikah kıyarak birlikte yaşamaya başladığı, beyanlara göre mağdur ...’dan dört çocuğunun olduğu, nüfus kaydında bu çocukların annesinin tanık ... olarak gösterildiği, adli rapor içeriğinden müşterek çocuklarından birinin sanık ... olduğu sabittir. Mağdur ... ile sanık ...’in müşterek çocukları ile birlikte ... ili Patnos ilçesinde ikamet ederken mağdurun, 1996 doğumlu maktul ... ile gönül ilişkisi yaşaması üzerine 2018 yılı içerisinde birlikte kaçarak dini nikâh kıydıkları, Odeksan isimli fabrikada işe giren maktul ile mağdur ...’nın Bilecik İli Osmaneli İlçesinde ev kiralayarak birlikte yaşamaya başladıkları anlaşılmıştır. Dosya içeriğinden sanık ... ile oğlu sanık ...’nin tasarlayarak maktul ...’ı öldürdükleri, mağdur ...’yı ise tasarlayarak öldürmeye teşebbüs ettikleri hususunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Çoğunluk görüşü ile uyuşamadığımız nokta maktul ...’a karşı gerçekleştirilen eylemlerde haksız tahrikin koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği hususudur.

Mahkemece, “Birlikte yaşadığı kişiden ayrılmak isteyen resmi nikahı bulunmayan kadının yapacağı iş dosya konusu olayda olduğu gibi yaşadığı şehri değiştirmek ve birlikte yaşadığı kişi ile paylaştığı evi terk etmek olacaktır. Aksi düşünce resmi evlilik yaşamayan kadının ömrü boyunca nikahsız yaşadığı kişi ile yaşamaya mecbur olduğu sonucunun doğurur ki bu eşitlik ilkelerine aykırı olur. Çünkü resmi evli olan çiftlerin boşanmak ile ayrı yaşamayı hak ettikleri bilinen gerçektir. Yani resmi evli olmayan dini nikahlı ya da gayri resmi birliktelik yaşayan eşlerin nasıl ayrılık kararı alacakları örfen veya kanunen belirlenmiş değildir. Bütün bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde müştekinin maktul ile birlikte kaçması ve imam nikahı ile yaşadığı diğer kişiyi terk etmesi haksız tahrik olarak nitelendirilemez.” gerekçesiyle sanıklar lehine haksız tahrik indirimi uygulanmamıştır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu 2017/5 Esas 2018/7 Karar sayılı kararında evlilik birliği devam ederken eşlerden biri ile evli olduğunu bilerek birlikte olan üçüncü kişiye karşı manevi tazminat isteminde bulunulamayacağına karar vermiştir. Yargıtay anılan karar ile resmi nikâh akdi yaparak evlenen kişilerin eşlerine karşı sadakat yükümlülüğü bulunduğu, sadakat yükümlülüğüne uymayan eşin maddi ve manevi tazminat yükümlülüğü altında olduğu, sadakat yükümlülüğüne aykırı hareket eden eş ile evli olmasına rağmen ilişki içinde bulunan üçüncü kişiye ise maddi veya manevi tazminat davası açılamayacağını kararlaştırmıştır. İçtihadı Birleştirme Kararları hukukumuzda kanun ile eşdeğerdir.

Somut olayda; tanık ... ile evli olan sanık ..., bu evlilik devam etmesine rağmen mağdur ... ile dini nikâh kıyarak birlikte yaşamaya başlamıştır. Mağdur ... bu birliktelik sürerken sanık ...’in kendisine şiddet uygulaması üzerine komşusu olan maktul ... ile duygusal bir ilişki kurmuştur. Bir süre sonra maktul ... ve mağdur ... müşterek bir yaşam kurmak için anlaşmış ve birlikte kaçarak dini nikâhla evlenmişlerdir. Gerek sanık ... gerekse maktul ... mağdur ... ile resmi nikâh yapmamış, her ikisi de dini nikâha dayalı bir birliktelik yaşamışlardır. Kaldı ki sanık ... zaten resmi nikâhlı olduğundan mağdur ... ile resmen evlenmesi de mümkün değildir. Maktul ...’ın ise mağdur ... ile resmen evlenmesine engel bir durum bulunmamaktadır. Bu çerçevede maktul ...’dan kaynaklanan ve sanıklar ...ve ...’ye yönelen hukuk kuralları ile korunan hiçbir haksız davranış bulunmamaktadır. Resmi eş yönünden dahi aldatma fiiline katıldığı için üçüncü kişiye karşı tazminat davası açılması kabul edilmezken, gayrı resmi bir birlikteliğin bozulduğu gerekçesiyle kurulan yeni birlikteliğin hukuken haksızlık olarak değerlendirilmesi kanaatimizce mümkün görülmediğinden, sanıklar ... ve ...’in maktul ...’a karşı gerçekleştirdikleri nitelikli kasten öldürme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerde TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine ilişkin BOZMA nedenine katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2006/2874, Karar No: 2006/3890, Tarih: 13.04.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/2874 E.  ,  2006/3890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili dava dışı borçlu ... ...’ya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkillerinin işçi alacağı niteliğindeki alacaklarına, İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ncı maddesine aykırı olarak üst sıranın verilmediğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili dava dışı borçlu ... ...’nın davacıların işvereni olmadığı, adı geçenlerin Sentez Kimya San. ve Tic. AŞ.nde işçi olarak çalıştıklarını ve borçlunun da bu şirketin borçları için düzenlenen bonolara kefil sıfatıyla imza koyduğunu; alacağın bonoya bağlanması ile işçi alacağı niteliğini kaybettiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce davacıların bonoyu ve protokolü takip dayanağı olarak gösterdikleri, ilama bağlanmış bir alacak olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yanın istemi, işçi alacağına dayalı taleplerinin, İİK.nun 206 ncı maddesi çerçevesinde imtiyazlı sayılmasına ilişkindir. Anılan Kanun hükmüne göre, belirli nitelikleri taşıyan alacakların diğerlerinden daha önce tatmin edilmesi gerekir. Kanun, düzenlemesinde, imtiyaz hakkını alacaklıya değil fakat alacağa tanımıştır. Bu itibarla alacaklının ölümü halinde mirasçılara geçen veya borcu ödeyerek alacaklının haklarına halef olan kefile intikal eden alacak bakımından da imtiyaz mevcudiyetini korur (KURU, İcra ve İflas, III, s.3011; POSTACIOĞLU, İflas, s.194).

Somut olayda ise, imtiyazın borca kefil olan kişiye karşı ileri sürülüp sürülemeyeceği hususu gündeme gelmiştir. Taraflar arasında akdedilen protokolde dava dışı ...’ın şirket yetkilisi sıfatıyla imzası bulunmakta ise de, borcu deruhte eden kimse sıfatıyla imzası bulunmamaktadır. Bu şahıs dava dışı şirket tarafından keşide edilen bonoya kefil (avalist) sıfatıyla imza atmıştır. TTK.nun 636/I nci maddesine göre, aval veren, poliçedeki borç dolayısıyla, lehine aval verdiği şahıstan müstakil olarak ve diğer bütün poliçe borçlularıyla birlikte müteselsilen sorumlu olur. Bu durumda avalistin borcu, hizmet sözleşmesinin tarafı olması nedeniyle yükümlüsü bulunduğu bir borç olmayıp; imzaladığı ve illetten mücerret olan bonoda mündemiç olan para borcundan ibarettir. Açıklanan nedenlerle dava dışı ...’ın taşınmazlarının satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davacılara İİK.nun 206 ncı maddesi anlamında imtiyaz tanınmaması gerektiği yönündeki yerel mahkeme kararı isabetlidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13.04.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18010, Karar No: 2018/15980, Tarih: 02.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/18010 E.  ,  2018/15980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar vekilince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Sulu tarım arazisi niteliğindeki ... Mahallesi 144 ada 12 parsel sayılı taşınmaza net gelirine göre değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti doğru olmadığı gibi,

2)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 maddesi gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün, yukarıda açıklanan gerekçelerle bir kısım davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA,

peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.