muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/912, Karar No: 2021/9605, Tarih: 13.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/912 E.  ,  2021/9605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. Maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. Maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince HMK 353/1-b-2 uyarınca düzeltilerek esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Yukarıgülbahçe köyü parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Anayasa Mahkemesi’nin 27.11.2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere’ bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine’ ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark bedele dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi,

2)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 3 numaralı bendinde yer alan (kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasının, kesinleşen karara göre hak sahibine ödenmek üzere devamına) cümlesinin hükümden çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalılara hisseleri oranında derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

b) 4 numaralı bendinde yer alan hükmün çıkarılmasına yerine ( Mahkememizce tespit edilen kamulaştırma bedelinin davacı kurum tarafından takdir edilen 86.132,10 TL'lik kısmına 08/10/2018 tarihinden karar tarihi olan 26/02/2019 tarihine kadar geçen süre için yasal faiz uygulanmasına, işletilecek yasal faizin davacı kurumdan tahsili ile davalılara hisseleri oranında ödenmesine, 33.881,25TL fark kamulaştırma bedeline ise 08/10/2018 tarihinden Yargıtay 5. Hukuk Dairesi’nin ilam tarihi olan 13/09/2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, işletilecek faizin davacı kurumdan tahsili ile davalılara hisseleri oranında ödenmesine,) cümlesinin yazılmasına,

c) 8 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına,

Bent numaralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3265, Karar No: 2020/5614, Tarih: 08.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/3265 E.  ,  2020/5614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı asil ile vekili avukat ... ve davalı asil geldiler. Davacı asil ile vekili ve davalı asilin sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, mülkiyeti kendisine ait toplam 5 adet taşınmazın satışı hususunda davalıyı ... Noterliği'nde düzenlenen 22/06/2010 tarihli özel vekaletname ile yetkilendirdiğini , davalının bu vekaletnameye dayanarak taşınmazların satışını gerçekleştirdiğini, taşınmazların gerçek rayiç değerlerinin toplamının 1.200.000,00 TL olduğunu, ancak davacıya taşınmazların gerçek değerlerinin çok altında olacak şekilde toplamda 401.000,00 TL ödeme yapıldığını, bu şekilde zarara uğratıldığını ileri sürerek davalının zimmetinde kalan 799.000,00 TL'nin, taşınmazların tapudaki satış tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 575.575,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu yazılı yargılama usulünde 5 aşamaya yer vermiştir. Bunlar; davanın açılması ve dilekçeler aşaması, ön inceleme, tahkikat, sözlü yargılama ve hüküm aşamalarıdır. Tahkikatın sonlandırılması ve sözlü yargılama aşamasına geçiş ise 6100 sayılı HMK’nın 186. maddesinde düzenlenmiş olup, buna göre mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir.

Somut olayda, mahkemece, davalı vekili 14.07.2018 havale tarihli vekillikten çekilme dilekçesi vermiş, 16.07.2018 tarihli celsede davalı vekilinin vekillikten çekilme dilekçesinin davalı asile tebliğ edilmesine, ayrıca hmk 186 uyarınca sözlü yargılama gününün davalı asil ile davalı vekiline tebliğine ilişkin ara karar kurulmuştur.

Somut olayda, mahkemece, davalı vekili 14.07.2018 havale tarihli vekillikten çekilme dilekçesi vermiş, 16.07.2018 tarihli celsede davalı vekilinin vekillikten çekilme dilekçesinin davalı asile tebliğ edilmesine, ayrıca hmk 186 uyarınca sözlü yargılama gününün davalı asil ile davalı vekiline tebliğine ilişkin ara karar kurulmuştur.

15.10.2018 tarihli celsede ise 2 nolu ara karar ile "Her ne kadar davalı vekili av. Asım Yücetaş'ın istifa dilekçesinin karşı tarafa tebliğ edilmemiş olduğu görülse de vekilin istifa etmesi nedeniyle yargılamanın başka bir güne bırakılamayacağı (HMK 77/4) hükmü karşısında mahkememizce geçen celse sözlü yargılama günü tayin edildiği diğer yandan ise vekilinin istifa dilekçesi davalı asile bildirilmediğinden HMK 82 ve Avukatlık yasası 41 gereğince avukat Asım Yücetaş'ın vekalet görevi devam ettiğinden istifa dilekçesinin tebliğinin beklenmesine yer olmadığına, bu usulü eksikliğin mahkememiz yazı işleri müdürlüğü tarafından gerekçeli karar aşamasında değerlendirilmesine," şeklinde önceki ara kararlardan sarfı nazar edilerek aynı celse dosya karara çıkarılmıştır. Savunma hakkı Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alındığı gibi, 6100 sayılı HMK.nun 27. maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, taraflara dosya içerisindeki bilgi ve belgelere karşı savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. Aksi halde savunma hakkı kısıtlanmış olup, bu husus kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece, sözlü yargılama için gün belirlenip taraflara tebligat çıkarılmadan karar verilmek suretiyle yukarıda bahsedilen usul hükmüne uyulmaması hukuki dinlenilme hakkını kısıtlayıcı niteliktedir. O halde, sözlü yargılama ile ilgili HMK.'nun 186. maddesinde gösterilen usule riayet edilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 2.540 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 6.441,60 TL harcın iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7215, Karar No: 2018/874, Tarih: 19.02.2018

**5. Ceza Dairesi         2015/7215 E.  ,  2018/874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, müşteki aşamalarda 2005, 2006 yazında sanıktan faiz karşılığı ödünç para aldığını beyan etmiş ise de; tapuda sanık ... adına en son satış işleminin yapıldığı "26/10/2005" yerine "2006 yılı" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanıklara yüklenen tefecilik suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 maddelerine göre 8 yıllık asli ve 12 yıllık ilaveli zamanaşımı süresine tabi olduğu, suç tarihi olan 26/10/2005 ile inceleme günü arasında belirtilen sürenin gerçekleştiği, başkaca zamanaşımını kesen sebebin bulunmadığı anlaşılmakla, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 19/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4703, Karar No: 2021/5716, Tarih: 26.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/4703 E.  ,  2021/5716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ(KABAHAT) : 5941 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 3617 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan kamu davasında, yerel mahkemece, 23.02.2012 tarihinde, 2010/1403 E. 2012/100 K. sayılı kararıyla; 03.02.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6273 sayılı Kanun gereği sanığın eyleminin suç olmaktan çıkarılmış olması nedeniyle çek düzenleme ve çek hesabı açmaktan yasaklanmasına karar verildiği, karara karşı itiraz yolunun açık olduğunun belirtildiği, sanığın ablasında yapılan tebligatın 13.03.2012 tarihinde yapıldığı, ancak sanık tarafından 01.04.2013 tarihli dilekçeyle karara karşı itiraz edildiği, bu itiraz üzerine mahkemece itirazın süresinde yapılmadığından bahisle kararın kesinleştirilmesi gerekirken, bunun yerine itiraz dilekçesine istinaden, karara bağlanmış dosyanın aynı esas numarası üzerinden duruşma günü verilmek suretiyle açılarak davanın görülmeye devam edildiği, sonrasında UYAP uygulamaları düzeltme formu ile dosyaya yeni bir esas numarası alındığı ve neticeten çekteki imzanın sanığın eli ürünü olmadığı gerekçesiyle, temyize konu dosyada sanığın beraatine karar verildiği görülmektedir.

Mahkemece, suça konu karşılıksız çıkan çekteki imzanın sahibine dair dava açılması için ihbarda bulunulması gerektiğine, başka dosyalardaki bilirkişi raporuna istinaden beraat kararı verilemeyeceğine dair düşünceye; öncelikle mahkemece verilen 23.02.2012 tarihli kararın henüz kesinleştirilmeden kovuşturmaya devam edilemeyeceği, bu aşamadan sonraki işlemlerin tümünün yok hükmünde kabul edilmesi gerekeceği, ayrıca suçun takibinin şikayete bağlı olması karşısında şikayet edilen sanık dışında bir kişiye dair bir hüküm kurulmasının veya bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulmasının mümkün olmaması, nedeniyle iştirak edilmemiştir.

Yerel mahkemece verilen 13.03.2012 tarihli idari yaptırım kararına yapılan itiraz hakkında, öncelikle tebligatın usulü ve itirazın süresi açısından ilk derece mahkemesince inceleme yapılarak itirazın merciine gönderilmesi veya kararın kesinleştirilmesi gerekirken, kovuşturmanın sonuçlandırıldığı bir dosyada Kanun'da öngörülen sebepler dışında yargılamaya devam edilmesinin hukuka aykırı olduğu ve bundan sonraki işlemlerin ve hatta kurulan beraat hükmünün de yok hükmünde olduğu anlaşılmakla,

Yerel mahkemece verilen 13.03.2012 tarihli idari yaptırım kararına yapılan itiraz hakkında, öncelikle tebligatın usulü ve itirazın süresi açısından ilk derece mahkemesince inceleme yapılarak itirazın merciine gönderilmesi veya kararın kesinleştirilmesi gerekirken, kovuşturmanın sonuçlandırıldığı bir dosyada Kanun'da öngörülen sebepler dışında yargılamaya devam edilmesinin hukuka aykırı olduğu ve bundan sonraki işlemlerin ve hatta kurulan beraat hükmünün de yok hükmünde olduğu anlaşılmakla,

Temyiz edilen beraat hükmünün yok hükmünde olduğu, sanık tarafından yapılan itirazın incelenmek suretiyle gereği yerine getirilmesi gerekirken, ortada yargılamanın yenilenmesi talepli bir dilekçe varmış gibi hareket edilerek aynı dosyadan yeni bir esas alınması ve yeni bir hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmekle, dosyanın 13.03.2012 tarihli karara itiraz yönünden esastan incelenmesi amacıyla, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14333, Karar No: 2010/22238, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14333 E.  ,  2010/22238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1793, Karar No: 2011/1395, Tarih: 21.02.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/1793 E.  ,  2011/1395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava iş kazası sonucu ölen sigortalının yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacı anne ...'ın maddi tazminat isteminin feragattan reddine, baba ...'ın maddi tazminat istemi ile davacıların manevi tazminat istemlerinin kabulüne karar verilmiştir.

.Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacılar murisinin 18.1.2007 tarihinde davalı işverenin üstlendiği asansör montaj işinde çalışırken içinde bulunduğu asansör kabinin 8 kattan düşmesi sonucu 17 yaşında iken bekar olarak öldüğü, 6.8.2008 tarihli SSK müfettiş raporu ile olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, olayda ölenin kusurunun bulunmadığı, davalı işverenin %90, olayda ölen usta Hasan Katar’ın %10 oranında kusurlu bulundukları, baba ...’ın Kurumdan emekli olduğu ve bu yönde Kuruma yazılan yazı üzerine davacı vekilinin babanın emekli aylığı aldığına dair 2009/10 ay aylık ödeme makbuzunu dosyaya ibraz ettiği ve davacının emekli olduğu sabit olduğundan artık Kurumdan bu yönde bilgi alınmasına gerek olmadığını bildirdiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 24 maddesinde, sigortalının ölümü tarihinde eşine ve çocuklarına bağlanması gereken gelirlerin toplamı, sigortalının yıllık kazancının % 70 inden aşağı ise, artanı, eşit hisseler halinde sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi çalışmayan veya 2022 sayılı Kanuna göre bağlanan aylık hariç olmak üzere buralardan her ne ad altında olursa olsun gelir veya aylık almayan ana ve babasına gelir olarak verileceği, ancak, bunların her birinin hissesi sigortalının yıllık kazancının % 70 inin dörtte birini geçemeyeceği bildirilmiştir.

Somut olayda, davacı baba Kurumdan yaşlılık aylığı aldığına göre iş kazası sonucu ölen oğlundan dolayı iş kazası sigorta kolundan ölüm aylığı alması ve dolayısıyla destekten yoksun kalması söz konusu olmadığı halde mahkemece baba için maddi tazminata hükmedilmesi, öte yandan birleşen dosyanın davacısı kardeş ... yararına manevi tazminata hükmedildiği halde gerekçeli karar başlığında adının yazılmaması hatalı olmuştur.

Somut olayda, davacı baba Kurumdan yaşlılık aylığı aldığına göre iş kazası sonucu ölen oğlundan dolayı iş kazası sigorta kolundan ölüm aylığı alması ve dolayısıyla destekten yoksun kalması söz konusu olmadığı halde mahkemece baba için maddi tazminata hükmedilmesi, öte yandan birleşen dosyanın davacısı kardeş ... yararına manevi tazminata hükmedildiği halde gerekçeli karar başlığında adının yazılmaması hatalı olmuştur.

3- Kardeşler yararına hükmedilen manevi tazminatlara yönelik temyiz itirazlarına gelince; Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı , olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı kardeşler ..., ... yararına fazla manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, temyiz eden davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/573, Karar No: 2012/19066, Tarih: 19.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/573 E.  ,  2012/19066 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 31/3, 62/1, 51/1-3.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Tebliğname Düşünce : Bozma

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında 13/07/2007 tarihli duruşmanın CMK'nın 185. maddesi uyarınca kapalı olarak yapılması gerekirken herhangi bir neden gösterilmeden açık yapılmış olması bu eksikliğin telafisi mümkün bulunmadığından; suç tarihi itibarı ile suça sürüklenen çocuk hakkındaki 13/07/2007, 29/01/2008, 11/07/2008 ve 10/11/2008 tarihli duruşmaların, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 25/1. maddesi gereğince Cumhuriyet savcısı bulunmaksızın yapılması gerekirken, Cumhuriyet savcısının iştiraki ile yapılmış olması hususu sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, müdafinin eksik inceleme ile hüküm verildiğine, beraat kararı verilmesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine, katılanlar vekilinin de sair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargılama aşamasında kendilerini dosyaya vekaletname sunan bir vekil ile temsil ettiren katılanlar yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

hüküm fıkrasına "karar tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesi uyarınca 500 TL'nin sanıktan tahsili ile katılanlara verilmesine" cümlesinin eklenmesi, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.