muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13992, Karar No: 2018/2955, Tarih: 29.03.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/13992 E.  ,  2018/2955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 5510 sayılı Kanunun 89/3. maddesi uyarınca Kuruma ödenen 16.556,40 TL'nin yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacı şirketin yol ve yemek yardımı adı altında yaptığı prime esas kazanç tutarı olan 16.556,40 TL nin yasal faizi ile iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece hükümde yazıldığı şekilde istemin kısmen kabulüne karar vermiştir.

İhtilaflı dönemde yürürlükte olan 506 sayılı Yasa'nın 29.07.2003 tarih ve 4958 sayılı Yasanın 36. maddesi ile değişik 77/2. maddesinde “ Şu kadar ki, ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz. Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur.” hükmü yer almaktadır.

506 sayılı Yasa’nın 77. madde 1. fıkrasında prim hesabı da göz önünde tutulacak kazançlar belirtilmiş, 2. fıkrasında ise bunun istisnaları gösterilmiştir. Fıkrada ifade edildiği biçimde sosyal amaçlı olarak veya işverenin yasa ve sözleşme dışında sigortalısına yaptığı yardım ve ödemeler prim hesabında nazara alınmazlar ve prime tabi tutulmazlar. Bu ödeme veya yardımlar ücret ve benzeri ödemelerden tamamen farklı nedenlere dayanırlar. İşin karşılığı olmaktan ziyade insani değer yargıları sonucu verilirler. Yasa bunları sayarak belirtmiştir. Bu yardımlar ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar, yemek, çocuk ve aile zamlarıdır.

Somut olayda; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı şirketçe yemek yardımları üzerinden davalı Kurum'a ödenen ve ödenmesi gereken sigorta prim tutarlarının açıkça gösterilmediği anlaşılmakla bu şekilde davacı şirketin yapmış olduğu sigorta prim ödemelerinin yemek muafiyeti kapsamında kalıp kalmadığı değerlendirmede esas alınmadan, denetime yetersiz ve elverişsiz olarak hazırlanan bilirkişi hesap raporuna dayanarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, yemek yardımları için; Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek yardımı ödemelerinin prim matrahına dâhil olmadığı gözönünde bulundurularak her dönem için ay be ay gösterilmek üzere davacı şirketçe bu kalemler üzerinden Kurum'a ödenen prim tutarı ile ödenmesi gereken prim tutarı arasında hesaplama yapılarak alınacak bilirkişi hesap raporu doğrultusunda, davacı şirketçe Kurum'a yemek yardımı yönünden yapılan yersiz prim ödemesi olup olmadığını açıkça ortaya koyduktan sonra sonucuna göre Mahkemece bir karar vermekten ibarettir.

O halde, tarafların bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine, 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13791, Karar No: 2014/668, Tarih: 20.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/13791 E.  ,  2014/668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/92616

MAHKEMESİ : Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2009

NUMARASI : 2008/1125 (E) ve 2009/1168 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık M.. G..’in sahibi sanık I. A..’ın işletme şirket müdürü, diğer sanıkların güvenlik elemanı ve kasa görevlisi olarak çalıştıkları otoparka, katılanın aracını park ettiği, aynı gün aracının çalındığı, başka bir müşterinin de aracının çalınmaya teşebbüs edildiği, olayda; şikayetçilerin araçlarını teslim ettikleri Bursa Şehirlerarası Otobüs Terminali otoparkında işletici konumunda bulunan sanıklar ve güvenlik görevlilerinin görev durumlarının net bir şekilde belirlenerek otoparkı işleten kişinin müdür konumunda bulunan kişilerle olan ilişkisi, yetki devrinin bulunup bulunmadığı, gündüz ve gece kimlerin yetkili olduğunun tespiti ile araçların çalınması ve zarar görmesi sırasında kimlerin yetkili olduğu belirlenerek, otoparka teslim edilen aracın iade edilmemesinin suça sübut vereceği gözetilip sanıkların hukuki durumlarının tespiti gerekirken, oluşa ve dosya kapsamına uymayan bir şekilde eylemin sanıklar ve şikayetçiler arasında tazminatı gerektiren hukuki ihtilaf olduğundan bahisle beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11478, Karar No: 2015/4138, Tarih: 16.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11478 E.  ,  2015/4138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 5. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2013/554-2014/325

Taraflar arasındaki kişisel eşyanın iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davalı M.. G..'e yönelik davanın reddine, davalı Ö.. G..'e yönelik davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, ziynet ve çeyiz eşyalarının bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece; tefhim edilen kısa kararda “Davacının davalı Mehmet Güler'e yönelik davasının ispat yönünden reddine” denildiği halde; sonradan yazılan gerekçeli kararda “Davacının davalı Mehmet Güler'e yönelik davasının husumet yönünden reddine” şeklinde hüküm kurulmak suretiyle çelişki yaratılmıştır.

Bu durumda, 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, mahkemece kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde vicdani kanaate göre yeniden bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 16.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15966, Karar No: 2017/8631, Tarih: 06.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/15966 E.  ,  2017/8631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanığın, katılan tarafından açığa imzalanarak kendisine verilen boş kağıdı 270.000 TL bedelli senet haline getirip, icra takibine konu etmek sureti ile kullandığının iddia olunması, sanığın savunmasında atılı suçu kabul etmemesi karşısında, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 24/03/1989 gün ve 1988/1-1989/2 sayılı ilamında açıklandığı üzere; senedin anlaşmaya aykırı kullanıldığının yazılı delille ispatı zorunlu olup Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (Hukuk Muhakemeleri Kanunu) cevaz verdiği haller dışında iddianın yazılı delille ispatı gerekeceği ve somut olayda bu konuya ilişkin yazılı delil bulunmadığı gözetilmeden, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanık hakkında beraat yerine mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Suça konu bononun icra takibine konu edildiği tarih olan "16.08.2012 " tarihinin suç tarihi olduğu gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında hatalı olarak "06.08.2010" tarihinin suç tarihi olarak yazılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19060, Karar No: 2018/4494, Tarih: 07.05.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/19060 E.  ,  2018/4494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, temyiz edenin sıfatına ve temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası ve meslek hastalığı nedenlerine dayalı sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece iş kazası nedeniyle davacı lehine 4.543,26 TL maddi, 2.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden yasal faiziyle, meslek hastalığı nedeniyle davacı lehine 89,95 TL maddi ve 1.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden yasal faiziyle davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 6.3.2002 gün ve 1/119-135 sayılı kararında da belirtildiği üzere; bozma kararına uyması ile Mahkemenin bozma kararı doğrultusunda işlem yapma yükümlüğü doğar. Bu ilke Usul Kanunun dayandığı ana esaslardan olup kamu düzeni ile ilgilidir. Yargıtayın bozma kararına uymuş olan Mahkemenin, bozma gereğince değerlendirme yaparak yeni hükmünü tesis etme zorunluluğu vardır.

Bu açıklamalardan olarak, Mahkemece verilen 28/06/2011 tarih 2003/1446 Esas, 2011/511 Karar sayılı ilk karar ile davanın reddine karar verildiği, Dairemizin 24/02/2014 tarih ve 21013/20803 Esas, 2014/3010 Karar sayılı ilamı ile kararın davacının iş kazasına ilişkin talebi olmadığına yönelik 01.02.2010 tarihli duruşma tutanağında imzasının olmaması nedeniyle belirtilen tutanaktaki beyanla bağlı tutulması mümkün olmadığından, iş kazasına ilişkin talepler hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde red karar verilmesinin doğru olmadığı, Aynı zamanda meslek hastalığına ilişkin talebi nedeniyle, uygun bir miktar manevi tazminata hükmetmek gerekirken bu istem yönünden de red karar verilmesinin doğru olmadığına işaretle kararın bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu açıklamalar doğrultusunda, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde meslek hastalığı nedeniyle manevi tazminata hükmedilmesi yerinde ise de; bozma kapsamı dışında kalan meslek hastalığı nedeniyle maddi tazminat istemi hakkında red kararı yerine kısmen kabule karar verilmesi hatalı olmuştur.

Bu açıklamalar doğrultusunda, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde meslek hastalığı nedeniyle manevi tazminata hükmedilmesi yerinde ise de; bozma kapsamı dışında kalan meslek hastalığı nedeniyle maddi tazminat istemi hakkında red kararı yerine kısmen kabule karar verilmesi hatalı olmuştur.

3- Aynı zamanda davacının 28/01/2000 tarihinde gerçekleşen iş kazası ve 30/04/2002 tarihinde tespit edilen meslek hastalığı için 30/01/2003 tarihli dava dilekçesinde 2.000 TL maddi ve 7.000 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu, talep açıklama dilekçesiyle maddi tazminat isteminin 500 TL’sinin meslek hastalığına 1.500 TL’sinin iş kazasına ilişkin olduğunu, manevi tazminat isteminin 2.000 TL’sinin meslek hastalığına 5.000 TL’sinin ise iş kazasına ilişkin olduğunun beyan edildiği, 24/05/2011 tarihli ıslah dilekçesiyle 22/04/2011 tarihli hesap raporuna itibar edilerek iş kazası yönünden yapılan hesap dikkate alınmak suretiyle maddi tazminat istemini 5.043,26 TL’ye arttırdığı, davalı vekilinin süresi içerisinde 26.05.2011 tarihinde zamanaşımı definde bulunduğu anlaşılmaktadır.

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle uğranılan zararın giderilmesi amacıyla açılan maddi ve manevi tazminat davalarında; zamanaşımı süresi gerek olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 125. maddesi ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 146. maddesi gereğince haksız fiilin meydana geldiği tarihten itibaren 10 yıldır.

Uyuşmazlık bu tür davalarda uygulanmakta olan 10 yıllık zamanaşımı süresinin hangi tarihte başlatılması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Uygulama ve öğretide kabul edildiği üzere, zamanaşımı failin ve zararın öğrenildiği tarihten başlatılmalıdır. Zarar görenin zararı öğrenmesi demek, zararın varlığı, mahiyeti ve esaslı unsurları hakkında bir dava açma ve davanın gerekçelerini göstermeye elverişli bütün hal ve şartları öğrenmiş olması demektir. Bedensel zararın gelişim, gösterdiği durumlarda zamanaşımına başlangıç olarak hastalık seyrinin yani gelişimin tamamlandığı tarihin esas alınması gerekir.

Dava konusu olayda, davacı bakımından değişen ve gelişen bir durumun söz konusu olmadığı, giderek olayla birlikte zararın öğrenildiği ve zamanaşımının başlangıç tarihinin olay tarihi olduğu ortadadır.

Hal böyle olunca, 28/01/2000 tarihli iş kazası nedeniyle 24/05/2011 tarihli ıslaha karşı davalı şirket vekili tarafından süresi içerisinde ileri sürülen zamanaşımı def'inin kabul edilerek, ıslah dilekçesi ile istenilen maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi ve dava ve talep açıklama dilekçesine göre iş kazası nedeniyle istenilen 1.500 TL maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde ıslaha itibar edilmek suretiyle iş kazası yönünden 4.543,26 TL maddi tazminata karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 Sayılı HMK'nun 370/2 maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkemece verilen 30/11/2015 tarih 2014/156 Esas ve 2015/310 Karar sayılı kararın hüküm fıkrasının tamamının silinerek yerine

“I)Davacının 28/01/2000 tarihli iş kazası nedeniyle;

a)Maddi tazminat davasının kısmen KABULÜ ile, 1.500,00 TL nin kaza tarihi olan 28/01/2000 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,

b)Manevi tazminat davasının KISMEN KABULÜ ile, 2.000,00 TL nin kaza tarihi olan 28/01/2000 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemin REDDİNE,

II)Davacının meslek hastalığı nedeniyle;

a)Maddi tazminat davasının REDDİNE,

b)Manevi tazminat davasının KISMEN KABULÜ ile, 1.000,00.-TL nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemin REDDİNE,

1) İlam harcı olan 307,39 TL'den peşin alınan 147,50 TL düşülerek kalan 159,89 TL'nin davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

2) Davacı vekille temsil edildiğinden karar tarihindeki AAÜT 13. maddesi gereğince maddi tazminat davası için 1.500 TL vekalet ücretine hak kazanımış ise de; davacı vekilinin hükmü temyiz etmediği dikkate alınarak davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak dikkate alınarak 555,98 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3) Davalı vekille temsil edildiğinden karar tarihindeki AAÜT 13. maddesi gereğince maddi tazminat davası için 1.500TL red nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

4) Davacı vekille temsil edildiğinden karar tarihindeki AAÜT 10. maddesi gereğince manevi tazminat davası için 360,00.-TL nispi vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

5) Davalı vekille temsil edildiğinden karar tarihindeki AAÜT 10/2 maddesi gereğince manevi tazminat davası için 360,00.-TL red nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6) Davacı tarafından bozma öncesi ve sonrasında sarf edilen 910,50TL yargılama giderinin kabul ve red oranına göre 340,21 TL’nin ve peşin alınan 147,50 TL peşin harcın davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, bakiye yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,

5) Davalı vekille temsil edildiğinden karar tarihindeki AAÜT 10/2 maddesi gereğince manevi tazminat davası için 360,00.-TL red nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6) Davacı tarafından bozma öncesi ve sonrasında sarf edilen 910,50TL yargılama giderinin kabul ve red oranına göre 340,21 TL’nin ve peşin alınan 147,50 TL peşin harcın davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, bakiye yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,

7) Davacı tarafça mahkeme veznesine yatırılan ve kullanılmayan gider avansının karar kesinleştiğinde, istek halinde davacıya iadesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 07/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.1- Dosyadaki yazılara, temyiz edenin sıfatına ve temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası ve meslek hastalığı nedenlerine dayalı sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece iş kazası nedeniyle davacı lehine 4.543,26 TL maddi, 2.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden yasal faiziyle, meslek hastalığı nedeniyle davacı lehine 89,95 TL maddi ve 1.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden yasal faiziyle davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 6.3.2002 gün ve 1/119-135 sayılı kararında da belirtildiği üzere; bozma kararına uyması ile Mahkemenin bozma kararı doğrultusunda işlem yapma yükümlüğü doğar. Bu ilke Usul Kanunun dayandığı ana esaslardan olup kamu düzeni ile ilgilidir. Yargıtayın bozma kararına uymuş olan Mahkemenin, bozma gereğince değerlendirme yaparak yeni hükmünü tesis etme zorunluluğu vardır.

Bu açıklamalardan olarak, Mahkemece verilen 28/06/2011 tarih 2003/1446 Esas, 2011/511 Karar sayılı ilk karar ile davanın reddine karar verildiği, Dairemizin 24/02/2014 tarih ve 21013/20803 Esas, 2014/3010 Karar sayılı ilamı ile kararın davacının iş kazasına ilişkin talebi olmadığına yönelik 01.02.2010 tarihli duruşma tutanağında imzasının olmaması nedeniyle belirtilen tutanaktaki beyanla bağlı tutulması mümkün olmadığından, iş kazasına ilişkin talepler hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde red karar verilmesinin doğru olmadığı, Aynı zamanda meslek hastalığına ilişkin talebi nedeniyle, uygun bir miktar manevi tazminata hükmetmek gerekirken bu istem yönünden de red karar verilmesinin doğru olmadığına işaretle kararın bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu açıklamalar doğrultusunda, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde meslek hastalığı nedeniyle manevi tazminata hükmedilmesi yerinde ise de; bozma kapsamı dışında kalan meslek hastalığı nedeniyle maddi tazminat istemi hakkında red kararı yerine kısmen kabule karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 Sayılı HMK'nun 370/2 maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkemece verilen 30/11/2015 tarih 2014/156 Esas ve 2015/310 Karar sayılı kararın hüküm fıkrasının tamamının silinerek yerine

“I)Davacının 28/01/2000 tarihli iş kazası nedeniyle;

a)Maddi tazminat davasının kısmen KABULÜ ile, 1.500,00 TL nin kaza tarihi olan 28/01/2000 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,

b)Manevi tazminat davasının KISMEN KABULÜ ile, 2.000,00 TL nin kaza tarihi olan 28/01/2000 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemin REDDİNE,

II)Davacının meslek hastalığı nedeniyle;

a)Maddi tazminat davasının REDDİNE,

b)Manevi tazminat davasının KISMEN KABULÜ ile, 1.000,00.-TL nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemin REDDİNE,

1) İlam harcı olan 307,39 TL'den peşin alınan 147,50 TL düşülerek kalan 159,89 TL'nin davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

2) Davacı vekille temsil edildiğinden karar tarihindeki AAÜT 13. maddesi gereğince maddi tazminat davası için 1.500 TL vekalet ücretine hak kazanımış ise de; davacı vekilinin hükmü temyiz etmediği dikkate alınarak davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak dikkate alınarak 555,98 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3) Davalı vekille temsil edildiğinden karar tarihindeki AAÜT 13. maddesi gereğince maddi tazminat davası için 1.500TL red nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

4) Davacı vekille temsil edildiğinden karar tarihindeki AAÜT 10. maddesi gereğince manevi tazminat davası için 360,00.-TL nispi vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

5) Davalı vekille temsil edildiğinden karar tarihindeki AAÜT 10/2 maddesi gereğince manevi tazminat davası için 360,00.-TL red nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6) Davacı tarafından bozma öncesi ve sonrasında sarf edilen 910,50TL yargılama giderinin kabul ve red oranına göre 340,21 TL’nin ve peşin alınan 147,50 TL peşin harcın davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, bakiye yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,

7) Davacı tarafça mahkeme veznesine yatırılan ve kullanılmayan gider avansının karar kesinleştiğinde, istek halinde davacıya iadesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 07/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.