muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3767, Karar No: 2012/4869, Tarih: 03.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3767 E.  ,  2012/4869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3568, Karar No: 2008/10638, Tarih: 06.11.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/3568 E.  ,  2008/10638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 06.12.2007

Nosu : 488/756

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek.Av.... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkili firmadan 2000-2004 yılları arasında suni deri ve aksesuar ithal ettiğini, davalının faturaların bedelini ödemediğini, 154.484.18 Euro alacağın tahsili amacıyla başlatılan takibe itiraz edildiğini, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevabında müvekkilinin davacıdan aldığı tüm malların bedelini ödediğini, borcu bulunmadığını, 16.11.2001 tarih 51628 nolu, 25.09.2002 tarih ve 51127 nolu, 29.04.2003 tarih ve 50409 nolu, 19.04.2003 tarih ve 50413 nolu faturaların davalı şirkete giriş kaydı bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre davacının ticari ilişki nedeniyle bakiye 14.484.35 Euro alacağı bulunduğu, davalının bu miktara yönelik itirazının haksız olduğu gerekçesiyle 14.484.35 Euro alacağın fiili ödeme günündeki efektif satış kuru karşılığının tahsili için takibin devamına, alacağın %40’ ı 11.407.87 YTL’ nin davalıdan tahsiline, takibin kötüniyetli yapıldığı kanıtlanamadığından davalının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 06.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1003, Karar No: 2021/307, Tarih: 21.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1003 E.  ,  2021/307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.04.2018 tarih ve 2016/598 E- 2018/316 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nce verilen 26.12.2019 tarih ve 2018/2180 E- 2019/1626 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı TCDD İşletmeleri Genel Müdürlüğü tarafından müvekkili aleyhine 21/03/2002 tarihinde 115.843,60 TL'lik fahiş reaktif bedeli tahakkuk edildiği iddiasıyla müvekkili şirket aleyhine dava açıldığını, açılan davanın Beyoğlu 3. Asliye Hukuk Mahkemesince reddedildiğini, hükmün Yargıtay 19.Hukuk Dairesince bozulduğunu, bozma üzerine mahkemece 15.843,60 TL'nin müvekkilinden tahsiline karar verildiğini ve hükmün Yargıtay'ca onandığını, müvekkili ile TEDAŞ arasında imzalanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7.4 ve 7.6 maddeleri uyarınca bu bedelden davalının sorumlu olduğunu iddia ve ileri sürerek fazlaya ilişkin hak ve alacakları saklı kalmak kaydıyla, müvekkili şirket tarafından hak sahibine ödenmek zorunda kalınan 54.453,79 TL ile onama ve karar düzeltme harçlarının da ödeme tarihilerinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davayı kabul etmediklerini, davanın zaman aşımı nedeniyle reddi gerektiğini, ayrıca hisse devir sözleşmesine göre davacı tarafından devire esas mizan düzenlenerek, devire esas bilançonun belirlendiğini, bu işlemler neticesinde geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini, bu nedenle davacının müvekkilinden talepte bulunamayacağını, yapılan ödemenin hisselerin tamamının davalıda bulunduğu tarihte yapıldığını belirterek haksız davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile 54.453,79 TL'nin ödeme tarihi olan 24..03.2009 tarihinden, 641,55 TL onama harcının 01.02.2010 tarihinden, 214,00 TL temyiz harcının 27.05.2008 tarihinden, 32,30 TL karar düzeltme harcının 13.02.2009 tarihinden itibaren toplam 55.341,64 TL'nin işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, ileri sürülen istinaf itirazları yerinde olmadığı gerekçesiyle, görülmediğinden davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Karara karşı, davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, ileri sürülen istinaf itirazları yerinde olmadığı gerekçesiyle, görülmediğinden davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

HMK'nın 6763 sayılı Kanunun 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi hükmüne göre, Bölge Adliye Mahkemelerinin miktar veya değeri 40.000,00 TL'yi geçmeyen davalara ilişkin verdiği kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz. Bu miktar, HMK'nın Ek 1. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm tarihi olan 26.12.2019 tarihi itibarıyla 58.800,00 TL'dir. İlk Derece Mahkemesince toplam 55.341,64 TL'nin işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı vekilinin kararı istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bu durumda yukarıda anılan madde hükmüne göre davalıdan tahsiline karar verilen miktarın temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır. HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yönde karar verilebileceğinden, davalı vekilinin kesin olan karara yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerde davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine,21.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9891, Karar No: 2015/5417, Tarih: 30.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9891 E.  ,  2015/5417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 231/11 maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile 2863 sayılı Kanunun 67/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2863 sayılı Kanunun 4/1 maddesinde korunması gerekli kültür ve tabiat varlıklarını bulanların bunu en geç üç gün içinde yetkili mercilere bildirmeye mecbur olduklarının düzenlendiği, belirtilen yükümlülüğe aykırı hareketin de aynı Kanunun 67/1 maddesinde yaptırım altına alındığı, aşamalarda verdiği benzer ifadelerde, suça konu 4 adet haç, 1 adet bronz spatula ile 3 adet 7 parça halinde bronz objeyi 21/03/2009 tarihinde Cumartesi günü bahçesinde ağaç diktiği sırada bulduğunu, 1 adet Osmanlıca dua kitabının ise dedelerinden kaldığını beyan eden sanığın, anılan savunmasına itibar edilmemesini gerektirecek kesin ve somut deliller bulunmadığı, dolayısıyla yakalama tarihi itibariyle 4 adet haç, 1 adet bronz spatula ile 3 adet 7 parça halinde bronz obje yönünden üç günlük bildirim süresi dolmadığından “haber verme sorumluluğuna aykırılık” suçunun unsurlarının oluşmayacağı, ancak suça konu Osmanlıca dua kitabının sanığa dedelerinden kalması karşısında, söz konusu kitap üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, mevcut durumu itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı olup olmadığı tespit edilerek, anılan Kanun kapsamında bulunduğunun saptanması durumunda sanığın izinsiz olarak kültür varlığı bulundurmak suçundan 2863 sayılı Kanunun 70/1 maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi, aksi halde beraatine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, davanın tarafı konumundaki Müze Müdürlüğü uzmanınca soruşturma aşamasında düzenlenen rapor hükme esas alınmak suretiyle karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1-Dosya kapsamında mevcut, ... Müze Müdürlüğü tarafından düzenlenen 24/03/2009 tarihli rapor ile 1 adet bronz spatula ile 3 adet 7 parça halinde bronz objenin etütlük mahiyette tasnif ve tescile tabi bulunmayan müzelerde muhafazaları gerekli olmayan eserler olduklarının belirtildiği, ancak “etütlük eser” olarak nitelendirilen varlıkların da 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olduğu, anılan Kanun kapsamına giren bir kültür varlığının, tasnif ve tescile tabi olmamasının mümkün bulunmadığı, yine aynı raporda Osmanlıca dua kitabının etnografik nitelikte kültür varlığı olduğu, yurt içerisinde alım satımının serbest olduğu ve müzelerde muhafazasının gerekmediğinin ifade edildiği, oysaki 2863 sayılı Kanunun 23/a maddesinde korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat varlıkları arasında sayılan etnografik nitelikteki kültür varlıklarının serbestçe bulundurulamayacağı, aynı Kanunun 25/1 maddesi uyarınca tasnif ve tescile tabi tutulan korunması gerekli etnografik nitelikteki kültür varlıklarından müzelere alınması gerekli görülmeyenler ile bu nitelikte olup da sahiplerince müzelere satılmak istenmeyen taşınır kültür varlıklarının “tescile tabi taşınır kültür ve tabiat varlığı belgesi” düzenlenerek sahiplerine iade edileceği, başka bir deyişle suça konu eserin etnografik nitelikte kültür varlığı olmasının, bu varlığın serbestçe bulundurulabileceği anlamına gelmediği gözetilmeksizin, sözü edilen eserler yönünden kendi içinde çelişkili olan müze görevlisi tarafından düzenlenen rapora itibar edilmesi,

2- 5271 sayılı CMK'nın 231/11 maddesine göre, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanığın, denetimli serbestlik tedbiri olarak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirememesi halinde mahkemece durumu değerlendirilerek, cezanın kısmen infazı, ertelenmesi ya da seçenek yaptırımlara çevrilmesi yönünde karar verilmek suretiyle yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabileceği gözetilmeksizin, denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle hakkındaki hüküm açıklanan sanığa verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi,

3-2863 sayılı Kanun kapsamında bulunan eserlerin anılan Kanunun 75. maddesi uyarınca Müze Müdürlüğü'ne teslimine, kültür varlığı niteliğini haiz bulunmayan varlıkların ise sahibine iadesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, suça konu varlıklar ile ilgili herhangi bir hüküm tesis edilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13313, Karar No: 2014/11131, Tarih: 11.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/13313 E.  ,  2014/11131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.03.2013 tarih ve 2007/247-2013/44 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 18.563 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ... ili Merkez İlçesi...Mahallesi 21m II pafta, 4733 ada 2 parselde kayıtlı taşınmaz üzerine inşa edilen bina inşaatının mimarı olduğunu, söz konusu bina inşaatının 27/10/2003 tarihinde eski malik ve aynı zamanda davacının akrabası olan İsmail Baytop’un vefatı ile % 80’i bitmiş durumda iken durduğunu, bu durumun ... Belediyesi İmar Müdürlüğü’nün 28/10/2003 tarihli yapı tespit tutanağı ile sabit olduğunu, bu süreçte söz konusu binanın mirasçıları tarafından natamam şekilde satıldığını, binayı satın alan davalının müvekkilinin bilgisi ve yapı üstünde kontrolü olmaksızın binayı tamamladığını, müvekkilinin ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2006/185 D.İş dosyası üzerinden binanın tamamlanan kısımlarının projesine uygun şekilde yapılıp yapılmadığının tespitini yaptırdığını, 05/01/2007 tarihli bilirkişi raporunda binanın projesinden farklı olarak tamamlandığının tespit edildiğini, projede tadilat yapmış olmasının Fikir ve Sanat Eserleri Yasası, İmar Yasası ve Yönetmelikleri'ne göre suç teşkil ettiğini, projeye ruhsat aşamasında fenni mesul müdür olarak başka bir mimar olan Ali Arısoy’un imza attığının mahkemece tespit edildiğini, bu durumun yine imar yasasına aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın satılarak maliki değişmiş olduğu için yeni malikin halefiyet ilkesi gereğince eski malikin hak ve mükellefiyetlerine sahip olduğunu, bu durumda natamam satın alınan binanın tamamlanması aşamasında fenni mesullük ücretinden de sorumlu olacağını, bu sorumluluktan kurtulmak için mimarın azledilmesinin yasa gereği mümkün olamayacağını, yasa ve yönetmelikler çerçevesinde hak etmiş olduğu fenni mesullük ücretinin, projenin tadil edilmiş olması nedeniyle uğradığı zararın (davacıya ödenmesi gereken proje tadilatı ücretinin) tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 500 TL fenni mesullük ücreti ile 500 TL proje tadilat ücreti ve 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında davasını ıslah ederek maddi tazminat talebini 9.331 TL'ye çıkarmıştır..

Davalı; dava konusu yapılan gayrimenkulü Ekim 2005 tarihinde satın aldığını, binanın 2005 yılında satın aldıktan sonra yapımına 2006 tarihinde başlandığını, 2006 Ağustos ayında birtakım tadilatlar yaparak ... Belediyesi'ne oturma izni için başvuruda bulunduğunu, müracaat sonrası belediyenin dörtlü Tusa tabi olduğunu bildirerek binanın projesini çizen mimar, betonarme projesini çizen inşaat mühendisi, elektrik projesini çizen elektrik mühendisi ve kalorifer ile su tesisatını çizen makine mühendislerinin belediyeye gelerek imza atmaları gerektiğini bildirdiğini, bunun üzerine kendilerini hiç görmediği ve iş yaptırmadığı bu kişilerden davacı hariç diğerlerinin belediyeye gelerek imzalarını attıklarını, teflonda görüştüğü davacının kendisinden 600,00 TL para istediğini, bu parayı ödememem halinde imza atmayacağını söylediğini, mimarlar odasına durumu sorduğunda bunun yasal olmadığını mimarı azil etmesini adına posta çeki ile 150,00 TL yatırması durumunda işini halledebileceğini söylediklerini, mimarlar odasından söylenenleri yaptığını, davacı ile binanın ilk sahibi arasında eser sözleşmesi olduğunu, ancak kendisi ile hem eser hem de fenni mesul sözleşmesi bulunmadığını, davacı mimarın eserinin çizdiği proje olduğunu, bu projenin de belediyede muhafaza edildiğini, incelendiği vakit hiçbir değişiklik yapılmadığının anlaşılacağını, bu proje bedelinin de eski malikler tarafından ödendiğini, davacının tespitine konu değişiklikler incelendiğinde, binanın dışını genişletmediği, görünüşünü değiştirmediği, mimarın çizdiği projenin özgün yapısını değiştirmediği, yapılan tadilatların binanın kullanım sahasını genişletmediğinin anlaşılacağını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının mimarlığını yaptığı söz konusu binanın %80 bitmiş durumda iken mal sahibinin vefatından sonra davalı ...'na satıldığı, davacı ve davalı arasında yapılmış yazılı bir anlaşma olmadığı,davalı tarafın proje mimarı olan davacıyı azlederek taşınmazı başka bir mimarla çalışarak tamamladığı, davacının önceki malik ile yaptığı her hangi bir anlaşmayı mahkemeye ibraz etmediği, davaya konu olan taşınmazın sanat eseri vasfı bulunmayan yapı olduğu, taşınmazın 2006 yılında bitirilmiş olduğu dikkate alındığında ek tadilat proje bedelinin 1.500 TL olduğu, davacı her ne kadar manevi tazminat talebinde bulunmuş ise de taraflar arasında davaya konu olan olay sebebiyle davacı tarafın manevi yönden zarar gördüğünün kabul edilemeyeceği, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki olduğu, davacının kişilik haklarına saldırı kabul edilebilecek bir durum bulunmadığı, gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.500,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin ve fazlaya ilişkin madi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı,davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı,davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.

1-5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK'a eklenen Ek-madde 4'te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında, 2013 yılı için 1.820,00 TL'dir.

Davacı, dava dilekçesi ile toplam 11.000 TL tazminatın tahsilini talep etmiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 1.500 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Dava değeri bakımından, verilen karar temyiz talebinde bulunan davalı yönünden karar tarihindeki temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalının temyiz isteminin mahkeme hükmünün davalı yönünden kesin olması nedeniyle miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve esasen ilgili belediye tarafından verilen 07/04/2010 tarihli cevabi yazıda; uyuşmazlık konusu yerde davacının hazırladığı ve onaylanan proje dışında başka bir tadilat projesi bulunmadığının da bildirilmiş olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin miktardan REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 0,80 TL harcın temyiz eden davalıya iadesine, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2351, Karar No: 2011/305, Tarih: 18.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/2351 E.  ,  2011/305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18.12.2008 tarih ve 2008/61-2008/633 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 08.01.2011 gününde davacılar avukatı ...ile davalılar avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden ...’un davalı ...’na dava dışı Kipa A.Ş.’ye (A) grubu hisse senetlerinin devrine, müvekkillerinin murisi ... adına kayıtlı hisselerin ise diğer davalıların murisine devrine dair sözleşmelerin geçersiz olduğunu, davalı tarafça haksız muaraza çıkarıldığını ileri sürerek, 06.03.1997 tarihli hisse devir sözleşmelerinin geçersiz olduğunun hükmen tespitini ve muarazanın önlenmesini, sözleşmelere konu hisselerin müvekkillerince teslimini talep ve dava etmiştir.

Davacılar vekili, davanın reddini savunmuştur.