muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11090, Karar No: 2016/1218, Tarih: 26.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/11090 E.  ,  2016/1218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Köyü 449 ada 7 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, fiilen el koyunmayan bölüm yönünden usulden reddine karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davacılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 26.01.2016 gününde temyiz edenlerden davacılar vekili ile davalı adına gelen olmadı. Dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırmasız el atma davalarında da uygulanan Kamulaştırma Yasası'nın 11. maddenin (g) bendine göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde, kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değerleri esas alınarak kamulaştırma bedeli tespit edilmelidir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın olması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle imar uygulaması görmüş ve %35 oranında düzenleme ortaklık payı kesilmiş imar parseli, emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 779 ada 10 parsel sayılı taşınmazın ise kadastro parseli niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. ... gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer nitelikleri taşımayan 779 ada 10 parselin satışının somut emsal alınması ve böylece dava konusu taşınmazın belirlenen m² değerine %35 düzenleme ortaklık payı ilave edilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi

Ayrıca; 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen Geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 tarih, 2013/95 Esas ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra el atılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el atma nedeniyle açılan davalarda, mahkeme ve icra harçlarının ve vekalet ücretinin nisbi olarak uygulanması gerekmektedir. Buna göre mahkemece nisbi harca ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu harç ve vekalet ücretine hükmedilmiş olması da bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/410, Karar No: 2020/1562, Tarih: 26.02.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/410 E.  ,  2020/1562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Çocukla Kişisel İlişki Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından her iki dava yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise tazminatların ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Mahkemece tarafların karşılıklı olarak açtıkları boşanma davaları kabul edilmiş; Tarafların ortak çocukları 23/04/2018 doğumlu ...'un velayet haklarının şimdilik tedbiren ve karar kesinleştikten sonra kesin olmak üzere davalı-karşı davacı annelerine verilmesine, her ayın 2. ve 4. Cumartesi-Pazar günleri; Cumartesi günü sabah saat: 10:00'dan akşam saat 18:00'e kadar, Pazar günü sabah saat 10:00'dan akşam saat: 18:00'e kadar gündüzlü olarak, her yıl dini bayramların 2. ve 3. günü; 2. günü sabah saat: 10:00'dan akşam saat 18:00'e kadar, 3. günü sabah saat 10:00'dan akşam 18:00'e kadar gündüzlü olarak, her yıl 1-31 Temmuz tarihleri arasında; 1 Temmuz günü sabah saat: 10:00'dan 31 Temmuz günü saat: 18:00'e kadar geceli gündüzlü olarak babası ile şahsi ilişki kurulmasına karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemesi hükmü taraflarca temyiz edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesi, 23/04/2018 doğumlu ... ile davacı-karşı davalı baba ... arasında her ayın 2. ve 4. Cumartesi - pazar günleri, Cumartesi günü saat: 10.00 da alınmak, pazar günü saat: 18.00 da iade edilmek, her yıl dini bayramların 2. ve 3. günü 2. gün saat:10.00 da alınmak, 3. gün saat:18.00 da iade edilmek, her yıl 1-31 Temmuz tarihleri arasında 1 Temmuz günü saat: 10.00 da alınmak, 31 Temmuz günü saat: 18.00 da iade edilmek üzere baba - çocuk arasında boşanma hükmü kesinleşinceye kadar tedbiren şahsi ilişki kurulmasına (Boşanma hükmü kesinleştikten sonra yerel mahkeme tarafından yapılan ve kaldırılmayan şekilde şahsi ilişki düzenlemesinin geçerliliğine) karar verilmiştir.

Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yüksek yararı, yaşı ve anne ve babalık duygusunun tatmini ve infaz edilebilir nitelikte olması hususları birlikte değerlendirilerek çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir.

Velayeti anneye verilen ortak çocuk ... 23/04/2018 doğumlu olup yaşı nazara alındığında anne bakım ve şefkatine muhtaçtır. Ortak çocuk ile baba arasında 1 Temmuz-31 Temmuz tarihleri arasında yatılı kurulan kişisel ilişki uzun olduğu gibi; ortak çocuğun baba ile hafta sonu kurulan kişisel ilişki günleri de infazda zorluk ve tereddüt oluşturacak nitelikte olup çocuğun bedeni ve fikri gelişmesine engel olacaktır. Küçüğün yaşı ilerlediğinde yeniden kişisel ilişkinin düzenlenmesi de mümkün olduğu gözetildiğinde daha uygun süreli kişisel ilişki kurmak gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan sair yönlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 26.02.2020 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/3813, Karar No: 2012/1280, Tarih: 25.01.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/3813 E.  ,  2012/1280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Körfez Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :30.12.2010
Yargıtay — Esas No: 2011/13480, Karar No: 2012/2142, Tarih: 23.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/13480 E.  ,  2012/2142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 53. maddeleri gereğince 3 yıl hapis cezası ve belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk

Katılan vekilinin, 27.03.2009 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyizden vazgeçmesi nedeniyle sanıklar müdafiinin temyizine hasren yapılan incelemede:

Boztel Elektronik İnşaat Gıda Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin hissedarları olan sanıkların, bir kısım eşyaların serbest dolaşımını sağlamak amacıyla sahte faturaları kullanarak serbest dolaşım beyannamesi düzenlettirdiklerinin iddia olunması, sanıkların ise iddianamede belirtilen belgelerin sahte olmadığını, fatura ve kontratlarının Çin'de bulunan Türk Konsolosluğu tarafından kaşeli ve imzalı olarak tasdik edildiğini, iddianamede konusu geçen gemi ücretinin ilgili yükleyici firma tarafından ödemesi gerekirken tamamının ödenmemesinden dolayı geri kalan kısmını malı teslim almak için kendilerinin ödediklerini, ödenmediği takdirde mallarını alamayacaklarını bu nedenle ödemek zorunda kaldıklarını savunmaları karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından; suça konu belge ve faturaların gerçek olup olmadığının Çin Devleti yetkili makamları ile Çin Devleti Büyükelçilimizden sorulup, ithalat mevzuatı konusunda uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden malların rayiç ithalat bedellerinin ne olduğu konusunda rapor temin edilerek, ithalat işlemini gerçekleştirdiği belirtilen İsa İnci hakkındaki soruşturma evrakının akıbeti araştırılıp, toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması yerine eksik incelemeyle ve şirket ana sözleşmesine göre şirket kuruluşundan itibaren ilk beş yıllık dönem için sanık ...’un müdür olarak seçildiği de dikkate alınarak diğer sanıklar ... ile ...’un suça ne suretle katıldıklarına ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğuda karar yerinde gösterilip açıklanmadan, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11002, Karar No: 2017/1485, Tarih: 23.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/11002 E.  ,  2017/1485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, Hazine ve ... köy tüzel kişiliğine karşı açtığı davada ... ili, ... ilçesi, ... köyünce ... ada ... parselin orman olarak tespit edilerek ilan edildiğini, ancak dilekçe ekinde sunulan koordinat bilgileri dahilinde kalan taşınmazların da orman olmasına rağmen orman olarak tespit edilmediğini belirterek taşınmazların orman vasfıyla Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Daha sonra yapılan arazi kadastrosu sırasında dava konusu taşınmazların ... köyü ... ada ..., ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar olduğu tespit edilmiş, tutanak asılları dosyaya alınmış, gerekli ilanlar yapılmış ve tutanaklarda zilyet olduğu açıklanan kişiler ile 6360 sayılı Kanun ile ... köyünün tüzel kişiliği kaldırıldığından ... davaya dahil edilmiştir.

Mahkemece yargılama sonunda davacının davasının kabulü ... ili, ... ilçesi, ... köyünde kain bulunan ... ada ..., ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazların orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 23/02/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7593, Karar No: 2022/16007, Tarih: 14.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7593 E.  ,  2022/16007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Hayrabolu Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince verilen istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Hayrabolu Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/90 Esas, 2021/113 Karar sayılı kararı incelendiğinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Tekirdağ İli, Hayrabolu İlçesi, Kandamış Mahallesi 1075 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapıya aynı Kanun'un 11/1-h maddesi uyarınca resmî birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Faiz bitiş tarihinin sehven yanlış yazılması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (6) nolu bendinde yer alan (23.03.2020) tarihinin çıkartılmasına, yerine (23.03.2021) tarihinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 14.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4208, Karar No: 2018/11125, Tarih: 31.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/4208 E.  ,  2018/11125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 31/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/168, Karar No: 2024/2739, Tarih: 22.04.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/168 E.  ,  2024/2739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1225 E., 2023/968 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2022/46 E., 2023/14 K.

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında, Denizli İli ... İlçesi ... mahallesi çalışma alanında ve tapuda davacı ... adına kayıtlı bulunan eski 98 parsel sayılı 7.520,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 164 ada 34 parsel numarasıyla ve 6.724,58 metrekare yüzölçümlü olarak; davalı ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 99 parsel sayılı 3.780,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise 164 ada 33 parsel numarasıyla ve 4.849,91 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

İtirazı kadastro komisyonunca reddedilen davacı ... dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sırasında adına kayıtlı taşınmazın bir bölümünün kaydırılmak suretiyle davalı adına kayıtlı taşınmaza dahil edildiğini ileri sürerek, dava açmıştır.

Davalı ...; dava konusu taşınmazlar arasındaki sınırın tesis kadastrosundan bu yana değişmediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İtirazı kadastro komisyonunca reddedilen davacı ... dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sırasında adına kayıtlı taşınmazın bir bölümünün kaydırılmak suretiyle davalı adına kayıtlı taşınmaza dahil edildiğini ileri sürerek, dava açmıştır.

Davalı ...; dava konusu taşınmazlar arasındaki sınırın tesis kadastrosundan bu yana değişmediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "dava konusu taşınmazlar arasında an denilen yükselti bulunduğu, dere ile olan sınırında kot farkı bulunduğu, diğer sınırlarında belirgin sınır ayrımının olmadığı, taşınmazın tüm sınırlarında sabit sayılabilecek yapı veya ağacın bulunmadığı, tesis kadastro paftasındaki sınır yerleri ile uygulama kadastro paftasındaki sınırların tam çakışmadığı, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın hava fotoğrafında sınırların belirgin olmadığı, dava konusu taşınmazlar arasındaki sınırda tesis kadastrosunda hatanın bulunmamasına rağmen uygulama kadastrosu sırasında güncel ortofotodan yararlanılarak sabit sınır niteliğinde, olmayan fiili duruma göre sınır düzeltme işleminin yapıldığı, uygulama kadastrosunun yönetmeliğe uygun yapılmadığı, hata tespit edilemeyen tesis kadastro paftasının esas alınması gerektiği" gerekçesiyle davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların uygulama kadastro tespitlerinin iptali ile 02.01.2023 havale tarihli bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen 760,05 metrekarelik kısmın davalıya ait 164 ada 33 parsel sayılı taşınmazdan ifrazı ile davacıya ait 164 ada 34 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle 164 ada 33 parsel sayılı taşınmazın 4.089,86 metrekare yüzölçümlü olarak, 164 ada 34 parsel sayılı taşınmazın ise 7.484,63 metrekare yüzölçümüyle tapuya tesciline karar verilmiş; hükmün, davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "bilirkişi raporuna ve bu raporda yapılan denetime elverişli çakıştırmaya göre; 1956 yılında yapılan tesis kadastrosu sonucunda kabule karar verilen (A) bölümünün davacıya ait eski 98 yeni 164 ada 34 parsel sayılı taşınmaz sınırları içinde kaldığı, ancak uygulama kadastrosu sırasında davalıya ait eski 99 yeni 164 ada 33 parsel içinde tespit edildiği, tesis kadastrosunda bir hata bulunmadığı, tesis kadastrosuna en yakın 1954 ve 1965 tarihli hava fotoğraflarında da taraflar arasında sabit bir sınırın tespit edilmediği, davacı taşınmazının dere ile sınırının kot farkı sebebiyle sabit sınır niteliğinde olduğu, mahkemece uygulama kadastro paftasının tesis kadastro paftasına uygun hale getirilerek yazılı şekilde karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı" belirtilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.