muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/24367, Karar No: 2019/17023, Tarih: 23.09.2019

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanun'un 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz (Simil, s. 412).

Somut olayda davacı, çalışma süresi ve ücretini bilmektedir. Bu sebeple dava konusu ücret alacağının miktarını belirleyebilme imkanına sahip olup, belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığından davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/910, Karar No: 2018/5540, Tarih: 28.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/910 E.  ,  2018/5540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacı idarenin davalılardan ...'a ait kesinleşmiş 81.785,57 TL vergi borcu olduğundan bahisle Vergi Dairesince yapılan icra takiplerinin de sonuçsuz kaldığını, borcun ödenmediğini, ...'ın 20 DA 510, 20 DA 972, 20 DA 308, ... plakalı araçların sahibi iken bu araçların tamamını 06.02.2014 ve 07.02.2014 tarihlerinde babası ...'a sattığını, ... plakalı aracın ... tarafından 25.12.2014 tarihinde diğer davalı ...'a satıldığını, ...'ın, Sevdin'in babası olduğunu, ...'ın da amcasının oğlu olduğunu, bu kişilerin Sevdin'in borçlarını bilecek konumda olduklarını, mal kaçırmak amacıyla bu devirlerin gerçekleştirilmiş olduğunu, bu nedenle bahsi geçen 4 araçla ilgili yapılan tasarrufların iptaline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı ... vekili; dava açma şartlarının gerçekleşmediğini, kesinleşen Vergi borcu olmadığını, geçmişteki vergi borçlarının Sevdin tarafından yirmibin küsür lira olarak vergi dairesine ödenmesi sonucunda 06.02.2014 tarihinde daha önce vergi dairesince konulan tedbirlerin bizzat vergi dairesi tarafından kaldırıldığını, satışlarında bu tedbir kararı kalktıktan ve vergi borcu

ödendikten sonra gerçekleştirildiğini, dava dilekçesinde bahsedilen vergi borçlarının sonradan çıkarıldığını, bu vergi borçlarının kesinleşmediğini, ... Vergi Mahkemesinde ... Esas, 2014/76 Karar sayılı dosyada Vergi borcunun kısmen indirilerek davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verildiğini, Danıştay aşamasında da kararın uygulanmasının yürütmesinin durdurulmasına karar verildiğini, bu nedenle kesinleşen vergi borcu bulunmadığını, yapılan satışların muvazaalı da olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçesi ile; davalı ... ile benzer sebeplerle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; araçların satış tarihlerinde henüz tahakkuk ettirilmiş vergi borcu dahi bulunmadığı, sonradan tahakkuk ettirilen vergi borçlarının da hali hazırda davalı konumda olduğu ve kesinleşmediği anlaşılmış olmakla, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Diğer davalılar ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçesi ile; davalı ... ile benzer sebeplerle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; araçların satış tarihlerinde henüz tahakkuk ettirilmiş vergi borcu dahi bulunmadığı, sonradan tahakkuk ettirilen vergi borçlarının da hali hazırda davalı konumda olduğu ve kesinleşmediği anlaşılmış olmakla, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6183 Sayılı AATUHK’nun 24 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Tasarrufun iptali davası; kamu borçlusunun, alacaklısı İdareyi zarara uğratmak kastıyla mal varlığından çıkarmış olduğu mal ve haklarını veya bunların yerine geçen değerlerin tasarruftan zarar gören İdare tarafından alacağını elde etmek amacıyla dava açarak tekrar borçlunun malvarlığına geçmesini sağlayan bir dava türüdür. Diğer ifade ile tasarrufun iptali davalarında amaç, borçlunun haciz ya da iflasından önce yaptığı ve aslında geçerli olan bazı tasarrufların geçersiz ya da "iyiniyet kurallarına aykırılık" nedeniyle alacaklıya karşı sonuçsuz kalmasını ve dolayısıyla o mal üzerinden cebri icraya devamla alacağın tahsilini sağlamaktır.

Bu tür davaların dinlenebilmesi için,kamu borçlusu tarafından yapılmış bir tasarrufun olması,kamu alacağının tasarruftan önce doğması,kesinleşmiş bir kamu alacağının bulunması, borçlu hakkındaki icra takibinin kesinleşmiş olması, borçlunun malının bulunmaması veya haczedilen malların değerinin borcu karşılamaması (aciz belgesi sunma zorunluğu anlamında değil), davanın 5 yıllık hakdüşürücü süre içinde açılmış olması gerekir.

Somut olayda davacı idarenin 20/05/2015 tarihli yazısına göre takip konusu borcun 2009-2013 arası döneme ilişkin olup toplam borcun 84.202,00 TL olduğu bildirilmiştir. Mahkemece borcun ödenip ödenmediği netleştirilmemiş, tasarruf tarihine kadar borçlu hakkında kesinleşen borç miktarı yönünden de

bilirkişi incelemesi yaptırılmamıştır. Ayrıca; Davalı borçlu takip konusu borçlarla ilgili Vergi Mahkemesine açtığı davaların bir kısmının lehine sonuçlandığını ve temyiz aşamasında olduğunu belirtmiştir. O halde Mahkemece, Danıştay'daki dosyanın kesinleşmesi de beklenerek, davacı İdareden vergi borçlarının hangi dönemlere ait olduğuna ilişkin belgeler getirtilerek 06/02/2014-07/02/2014 tarihi (tasarruf tarihi) itibarıyla borç miktarı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırarak borç miktarının belirlenmesi, borcun ödendiği iddia edildiğinden ödenip ödenmediği araştırılarak, tasarruf tarihine kadar kesinleşmiş ve ödenmemiş vergi borcu varsa; bu borç yönünden işin esasına girilerek tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazların kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 28/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1215, Karar No: 2025/2397, Tarih: 24.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/1215 E.  ,  2025/2397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/405 Esas, 2024/259 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Eleşkirt Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.11.2023 Tarihli ve 2023/75 Esas, 2023/125 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının uzun süredir ........Mahallesi ......... Sokak No:10/1 ........./Tekirdağ adresinde ablasının yanında ikamet ettiği, bu nedenle sağlık raporu için hastaneye sevk edilemediğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Çerkezköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.11.2024 Tarihli ve 2024/405 Esas, 2024/259 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının ikamet adresinin ........Karşıyaka Mahallesi Çeşme Değişecek Sokak No:............,Ağrı olarak bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Eleşkirt/Ağrı olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Eleşkirt Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Eleşkirt Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10, Karar No: 2012/3468, Tarih: 02.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/10 E.  ,  2012/3468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnsan öldürmeye teşebbüs, bu suça yardım.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Yokluğunda verilen karar 25.03.2008 tarihinde tebliğ edilen Katılan ... kararı temyiz etmediğinden tebliğnamenin bu yöne ilişen temyiz düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ...'un öldürmeye teşebbüs ve sanık ...'un öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile kabul edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar ... ve ... vekilinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 02/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12111, Karar No: 2014/20921, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/12111 E.  ,  2014/20921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/493-2014/270

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3907, Karar No: 2019/5151, Tarih: 09.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3907 E.  ,  2019/5151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Balıkesir 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 16/11/2017 tarih ve 2016/507 E- 2017/304 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen 05/06/2018 tarih ve 2018/329 E- 2018/461 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Balıkesir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 16/11/2017 tarih, 2016/507 E., 2017/304 K. sayılı kararının Davacısı vekili vermiş olduğu dava dilekçesi ile; davacının ortağı olduğu Ak-Çetinöz Tarım Gıda Mahrukat Madencilik İnşaat Nakliye Sağlık Dayanıklı Tüketim Malları Sanayi Ltd. Şti.nin gayrifaal olduğu ve vergi kaydının silindiğini, daha fazla vergi borcu doğmaması, SGK Primi oluşmaması için şirketin ticaret sicilden terkinini talep etmiştir.

Birleştirilen Balıkesir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi 2017/156 E., 2017/187 K. sayılı dosyasında davacılar vekili; davacıların Ak-Çetinöz San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ortakları olduğunu, dava konusu şirketin vergi kaydı kapanışının yapıldığını ancak ticaret sicilden silinmediğini, bunun da mağduriyetlere sebebiyet verdiğini belirterek, şirketin faaliyetine son verdiğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum tarafından davaya cevap verilmemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; şirketin faal olmadığının tespitine ilişkin davanın şirkete karşı açılması gerektiği, davacıların dava konusu şirketin temsilcileri olduğu, ticaret siciline müracaat ederek sicilden silinme ve tasfiye işlemlerini yapmaları gerekirken tespit talebinde bulunmalarında hukuki menfaat bulunmadığı ve Ticaret Sicil Müdürlüğüne husumetin yöneltilemeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacıların temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 09/09/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.