muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5629, Karar No: 2021/5099, Tarih: 24.03.2021

Sanıklar ... ve ... haklarında, “6136 sayılı Kanun’a muhalefet” suçundan açılmış bir dava ve 5271 sayılı CMK’nin 223. maddesi uyarınca kurulmuş bir hüküm bulunmadığından, katılanlar vekilinin bu husustaki temyiz istemi hakkında KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

3) Sanıklar ... ve ...(... oğlu) haklarında “6136 Sayılı Kanun’a Muhalefet” suçundan kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Katılanların, bahse konu suçtan doğrudan zarar görmelerinin mümkün olmadığı, bu itibarla da açılmış davalara katılma haklarının bulunmadığı anlaşıldığından, katılanlar vekilinin bahse konu suç yönünden temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

4) Sanık ...(... oğlu) hakkında “6136 sayılı Kanun’a Muhalefet” suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan delillerin karar yerinde incelenmesiyle, suç vasfının tayininde, suçun sübutunun kabulünde, takdiri indirim sebeplerine dayalı cezayı azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesinin takdiriyle ulaşılan vicdani kanaatin dosya kapsamına uygun şekilde gerekçelendirilmesi suretiyle kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin, 5271 sayılı CMK’nin 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

5) Sanık ... hakkında “6136 sayılı Kanun’a Muhalefet” suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Güncel adli sicil kaydına göre tekerrürü esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5) Sanık ... hakkında “6136 sayılı Kanun’a Muhalefet” suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Güncel adli sicil kaydına göre tekerrürü esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan delillerin karar yerinde incelenmesiyle, suç vasfının tayininde, suçun sübutunun kabulünde, takdiri indirim sebeplerine dayalı cezayı azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecelerinin takdiriyle ulaşılan vicdani kanaatin dosya kapsamına uygun şekilde gerekçelendirilmesi suretiyle kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafilerinin, eksik incelemeye, gerekçenin yetersizliğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, fazla ceza tayinine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

6) Sanıklar ..., ... ve ...(... oğlu) haklarında “Olası Kastla Öldürme” suçlarından verilen “beraat” kararlarına yönelik katılanlar vekilinin; sanık ... hakkında “Olası Kastla Öldürme” suçundan kurulan “mahkumiyet” hükmüne yönelik, sanık ... müdafiileri ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay günü maktul ...’in, sanıklar ... ve ... oğlu ... ile birlikte ... Yaylası’na gezmeye çıktıkları, birlikte alkol alıp dolaştıkları, saat 14:15 sıralarında maktulün ayrıldığı, sanıkların araçlarının çamura saplandığı, araçlarını çamurdan çıkaramayınca ... oğlu ...'in telefonla maktulü arayarak yardım istediği, ayrıca sanıklardan ...’yı da arayarak yardım istediği, sanık ...’nın yardım için olay yerine geldiği, ancak yine aracı çıkaramadıkları, maktulün de yanında sanık ... ve tanık ...'le birlikte olay yerine geldiği, havanın kararmaya başlamış olduğu, çamura saplanan aracı çıkardıkları, çamurdan çıkarılan Ford Connect marka araçla sanıklar ... ve ...'in, fotoğraflar ve keşif icrasında elde edilen bilgilerden anlaşıldığı üzere biraz eğimli olan arazinin bulundukları yere göre 30-40 metre kadar yukarı kısımda bulunan yola çıktıkları ve beklemeye başladıkları, tanık ... ile sanıklar ... ve ... oğlu ... ile maktulün de yaya olarak, bulundukları yerden çapraz bir şekilde sanıklar ... ve ... beklemekte olduğu yola doğru en arkada tanık ..., onun 3-5 metre önünde maktul, onun önünde sanık ... ve en önde de sanık ... oğlu ... olacak şekilde tek sıra halinde yukarıya doğru, çapraz şekilde ve sol yanları sanıklar ... ve ...’ya denk gelecek şekilde yürümeye başladıkları, bu esnada sanıklar ... ve ... oğlu ...'in 6136 sayılı Yasa kapsamında kalan ruhsatsız tabancalarıyla rastgele ateş etmeye başladıkları, sanık ...'nın atış yönünün maktul ve onunla birlikte yürümekte olan diğer sanıkları önüne alacak şekilde olduğu, bu şekilde birçok kez atış yaptıkları, sanık ...'nın ise yukarıdan maktulün bulunduğu yöne doğru atışlarına devam ettiği esnada maktulün “vuruldum” diyerek yere düştüğü, maktule isabet eden merminin, sternum ve sağ 4. kotu kırarak sağ göğüs boşluğuna girdiği, soldan sağa, önden arkaya ve yukarıdan aşağıya seyrettiği, seyri sırasında perikardı, aortu, kalbi ve sağ akciğeri yaraladığı, sağ 7. kotu arka kısımdan kırdığı ve sağ skapula alt orta kısımdan çıkarak vücudu terk ettiği, maktule isabet eden merminin olay yerinde elde edilememesi nedeniyle kimin silahından atıldığının belirlenemediği, maktulün sanıklar tarafından hastaneye götürüldüğü sırada sanıklar ... ve ... tarafından, sanıklar ... ve ... oğlu ...’in atış yaptığı tabancalarla maktulün üzerinden çıkan tabancanın bir poşet içerisinde, temyiz dışı sanık ... oğlu ...’e teslim edildiği, ... oğlu ...’in, yaklaşık 1,5 saat sonra sanık ...’ya ait silahı kolluk güçlerine teslim ettiği, sanık ... oğlu ...’e ve maktule ait diğer iki silahı ise barakasında sakladığı, bilahare diğer iki silahı da yer gösterme ile kolluk güçlerine teslim ettiği, tüm sanıklarda ve maktulde svap artıklarına rastlanıldığı, maktule isabet eden merminin uzak atış mesafesinden atıldığı olayda;

Adli Tıp Kurumu ... Morg İhtisas Dairesince tanzim olunan 20/06/2013 tarihli otopsi raporunda, göğüs ön yüzde meme başı hizasında etrafında sadece vurma halkası bulunan 0,5 cm çaplı ateşli silah ürününün sternum ve sağ 4. kotu kırarak sağ göğüs boşluğuna girdiği, soldan sağa, önden arkaya ve yukarıdan aşağıya seyrettiği, seyri sırasında perikardı, aortu, kalbi ve sağ akciğeri yaraladığı, sağ 7. kotu arka kısımdan kırdığı ve sırtta sağ skapula alt orta kısımda düzensiz yırtık şeklinde 1 cm.'lik yarayı oluşturarak vücudu terkettiğinin belirtildiği,

Kovuşturma aşamasında bilirkişi ... ... tarafından tanzim olunan 30.05.2014 tarihli raporda;

“Sanık ... oğlu ...’in kullandığı silahla bulunduğu noktadan atış yapması durumunda kullandığı silahın çapı ve markası itibariyle etkili mesafede olduğu, vücuda giren merminin, kaburga kemiklerini kırsa da çıkmasının mümkün olacağı;

Sanık ...’ın kullandığı silahın özellikleri itibariyle, sanığın bulunduğu mesafeden atılan merminin vücuda isabet etse de vücuttan çıkamayacağı;

...’in kulandığı silahın ...’nın silahına göre tesirli menzile sahip olduğu” nun ifade edildiği anlaşılmakla;

Dosyanın bir bütün halinde Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu’na gönderilmesiyle, maktulde meydana gelen yaralanmanın özelliği, isabet eden merminin seyir durumu, isabet bölgesi, vücudu terk etmesi ve sanıkların olay sırasındaki konumları ve suçta kullandıkları silahların teknik özellikleri, boş kovanların bulunduğu yerler de dikkate alınarak sonucun, hangi sanığın eyleminden sadır olabileceği hususunda görüş alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tespit ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule ve uygulamaya göre de;

b) Güncel adli sicil kaydına göre, Maçka Asliye Ceza Mahkemesine ait, 30/07/2009 tarihli, 2008/68 Esas ve 2008/107 Karar sayılı ilamı tekerrüre esas olan sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanık ... hakkında, kasıtlı bir suçtan hükmolunan hapis cezasının kanuni neticesi olarak uygulanmasına karar verilen 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yer alan hak yoksunlukları yönünden; Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin eklenmiş olması gözetilerek, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafileri ve katılanlar vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.

24/03/2021 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ....'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar ... ve ...'nun yokluklarında ve katılan ... vekili ....'in yokluklarında 25/03/2021 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/16725, Karar No: 2017/24928, Tarih: 15.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16725 E.  ,  2017/24928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. ... köyü 108 ada 6 ve 7 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ağaçlara yaş, cins, verim durumuna göre maktuen, yapıya ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de; taşınmazın zemin yönünden alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal olarak esas alınan ... Mahallesi 117 ada 110 parsel sayılı taşınmaz dava konusu taşınmaza 19-20 km uzaklıkta olup, dava konusu taşınmazdan farklı yer ve özellikte olduğundan emsal olarak alınması doğru olmadığı gibi Dairece incelenen aynı kamulaştırma kapsamında kamulaştırılan merkeze 600-900 metre uzaklıktaki idarece 170 TL/m2 değer biçilen taşınmazlara 700-TL/m² bedel belirlendiği gözetildiğinde, idarece 68.17 TL/m2 den kamulaştırılan dava konusu taşınmaza 650 TL/m2 gibi yüksek değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı ve hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmaz ve emsal alınacak taşınmazların şehir halihazır haritasında birbirlerine ve resmi kurumlara mesafeleri de gösterilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle ve emsal taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların. Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılıp, bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5782, Karar No: 2023/6092, Tarih: 29.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5782 E.  ,  2023/6092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1778 E., 2023/241 K.

KARAR : Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/403 E., 2022/472 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar ... ve Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin kabulüne, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davalı ...’ın tutulduğu meslek hastalığı sebebiyle iş göremez duruma gelerek gelir bağlandığından bahisle uğranılan kurum zararının tahsili sebebiyle ... 3.İş Mahkemesi'nin 2017/336 Esas sayılı dosyası ile rücuen tazminat davası açıldığını, ... 3.İş Mahkemesi'nin 2017/336 Esas sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporlarında işveren şirketin meydana gelen meslek hastalığı sebebiyle herhangi bir kusurunun bulunmadığının tespit edildiğini, çalışma ortamında meslek hastalığına etken olacak çalışma ortamı olup olmadığı ve dolayısıyla Kurum sigortalısının maluliyet oranının ve maluliyetle müvekkil şirketin iş yerindeki çalışma ortamı arasında illiyet bağının/müvekkilin kusurunun bulunup bulunmadığının tespitini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı ..., cevap dilekçesinde özetle; davalının işyerinde çalışmakta iken rahatsızlandığını ve hastalığının halen devam ettiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Davalı Kurum vekili; cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "davanın kabulüne, davalı ...' ın ATK 3. Üst Kurulu'nun 10.01.2022 tarihli raporu doğrultusunda maluliyetinin %25,00 olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... ve Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1. Davalı ..., davada haklı olunmasına rağmen haksız duruma düşüğünü belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı Kurum vekili, davacının tespit davası açmakta hukuki yararı bulunmadığını belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... ve Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1. Davalı ..., davada haklı olunmasına rağmen haksız duruma düşüğünü belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı Kurum vekili, davacının tespit davası açmakta hukuki yararı bulunmadığını belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "istinaf başvurusunun kabulüne, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine" karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davanın mahkeme tarafından maluliyet oranının tespiti ile ilgili dava açmak için süre verilmiş olması sebebiyle açıldığını, hak kaybına sebep olmamak için hukuki hakları kullanarak iş bu davanın açıldığını, dava açmakta hukuki yararları bulunduğunu, bu sebeple istinaf mahkemesinin değerlendirmesinin hatalı olduğunu belirterek temyiz talebinde bulunmuşlardır.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 95 inci maddesi, 14 üncü maddesi, 4 üncü maddesinin birinci fıkrası

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21354, Karar No: 2014/22999, Tarih: 07.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/21354 E.  ,  2014/22999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2013

NUMARASI : 2009/619-2013/397

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.