muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2058, Karar No: 2017/5992, Tarih: 29.06.2017

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar dava dilekçesinde; davaya konu ... İşhanı adlı taşınmazın ... Tapu Müdürlüğüne kayıtlı 4350 ada, 8 parsel sayısı ile tescilli kat mülkiyetine tabi mülk niteliğinde olduğunu, işhanının girişte bulunan dükkanlarla beraber giriş katının üzerinde yer alan üç kattan ve her katta bulunan 4 er küçük bürodan oluştuğunu, davacılar ile davalıların ana taşınmazın kat malikleri olduğunu, davacılardan ...'in giriş katta bulunan dükkanda 23 yıl davalının kiracılığını yaptığını, ancak ekonomik krizin etkisiyle söz konusu dükkanı boşaltarak faaliyetine kendine ait üst katta bulunan bürolarda devam etmek zorunda kaldığını, ancak şimdi davalının, davacıların 23 senedir giriş olarak kullandığı işhanına giriş boşluğunun kendi dükkanına ait olduğunu, bu yerin tapulu malı olduğunu ileri sürerek işhanına giriş bölümünü kapatmak istediğini, bu yerin kapandığı takdirde işhanının ana girişinin olmayacağı gibi davacıların ana yola çıkışının da mümkün olmayacağını, oysa davalılardan ...'nin kök malik olduğunu, taşınmazın onun yada külli mirasçısı olduğu yakınlarınca taşınmaz üzerinde kat mülkiyeti kurulmuş olduğunu, döneminde hem adıgeçen davalıca veya seleflerince ve hem de imar projesini kabul eden Belediyece üst katlara çıkmak için bırakılan koridorun asgari genişlikte tutulmadığını, davalının bu imar eksiğini giderdiğini ve diğer kat maliklerine de bu şekilde bağımsız bölümlerin satıldığını, davalının davacılara satmadan önce imar izni alabilmek için bu girişi bıraktığını, ancak üst katlarda bulunan 5 büroyu taraflarına sattıktan ve kiracılık ilişkisini sona erdirdikten sonra giriş için ayrılan yeri bugün tapulu malım diyerek kapatmak istediğini ve baskı yaptığını, KMK'nun 3.maddesine göre genel giriş kapıları, kanunun gereğince her halde ortak yer sayıldığını, dolayısıyla bu ortak yerin, arsa payı oranında taraflarına ait olduğunu, bu nedenle davalının işhanının girişini kapatmak istemesinin usule ve yasaya aykırı olup hukuki ve iyiniyetli bir davranış olmadığını, davacıları mağdur edeceğini, davacılardan ...'in toptan kitap basım yayın dağıtım işi yaptığını, adıgeçen davalının işhanının girişini kapatmasının davacılarla kendisi dışındaki davalıların bağımsız bölümlerinden yararlanmalarını olanaksızlaştıracağını, çünkü geriye kalacak boşluktan hafif kilolu bir insanın bile geçmesinin mümkün olmadığı gibi boşluğun mal taşımaya da izin vermediğini, bu nedenlerle öncelikle tedbiren ortak yer sayılan işhanına giriş alanına davalı tarafından yapılacak müdahalenin men'ine, davaya konu taşınmazda işhanına giriş alanının tespitini, tespit edilen giriş alanının tapuya ortak yer olarak tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davacının dava dilekçesinin sonuç kısmında iş hanına giriş alanının tespitini, tespit edilen giriş alanının tapuya ortak alan olarak tescili ile tedbiren ortak yer sayılan işhanına giriş giriş alanına yapılacak müdahalenin menine karar verilmesini talep ettiği, mahkeme davacının bu taleplerinden tedbiren ortak yer sayılan işhanına giriş giriş alanına yapılacak müdahalenin menine karar verilmesi talebinin değerlendirilip sadece bu talep açısından hüküm kurularak davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece ilgili kurumdan anataşınmazın kat mülkiyetine esas olan mimari projesinin, bağımsız bölüm maliklerini gösteren tapu kaydının ve yönetim planının celbi ile davacının dava dilekçesindeki taleplerinin delilleriyle birlikte değerlendirilerek olumlu yada olumsuz yönde karşılayan bir hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde taleplerin bir kısmı hakkında hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 29/06/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13201, Karar No: 2011/14223, Tarih: 03.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/13201 E.  ,  2011/14223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde davalı kurumun 2004 yılı "Bütçe Uygulama Talimatının" 1.maddesinin j fıkrası gereğince sahte olarak bastırılmış ilaç fiyat küpürlerinin kullanılması nedeniyle 7 yıl süre ile sözleşmenin feshine karar vererek muaraza yarattığı, muarazanın giderilmesi ile haksız feshin iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı SGK tarafından ilaç verme sözleşmesinin 24.03.2006 tarihli yazı ile feshedildiği, haksız feshin iptaline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Asliye Mahkemesinin görevi asıl, Sulh Mahkemesinin görevi ise istisna olduğundan özel bir kanun hükmü ile açıkça Sulh Mahkemesinde bakılacağı bildirilmeyen ve konusu para ile ölçülemeyecek olan bütün dava ve işler Asliye Hukuk Mahkemesinde görülür. Bu nedenle, davada muarazanın giderilmesi ve sözleşmenin feshine ilişkin kararın iptali talep edildiğine göre görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu düşünülmeden davanın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece, görev hususunun halledilmesinden sonra, yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanlış gerekçeler ile davanın esası hakkında bir karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9675, Karar No: 2013/2568, Tarih: 12.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9675 E.  ,  2013/2568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Şişli 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 02.12.2008 gün ve 2007/612 Esas, 2008/1456 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin nüfus kaydı Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alındığından tebliğnamedeki bu konuda bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 12.07.2011 gün ve 233 sayılı kararı ile Şişli ilçesi adli teşkilatı kapatıldığından, dosyanın İstanbul 24. Asliye Ceza Mahkemesine TEVDİİNE, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/453, Karar No: 2018/4165, Tarih: 12.09.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/453 E.  ,  2018/4165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki eser sözleşmesine istinaden yetki verilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili site yönetiminin bulunduğu binayı Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi gereğince davalının inşa ettiğini, inşaatta eksik ve kusurlu işler bulunduğunu ve davalıların bunları tamamlamadığı ileri sürülerek eksikliklerin giderilmesi ve çıkan masrafların da davalılara sözleşme kapsamıda düşen bağımsız bölümün satışı suretiyle giderilmesi amacıyla müvekkillerine yetki verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre ; davalının eksik ve kusurlu imalatlarının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava; Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesine dayalı noksan ve kusurların nam ve hesabına yaptırılmasına izin verilmesi masrafların da davalıya ait bağımsız bölümün satışından karşılanması hususunda yetki verilmesi istemine ilişkindir.

6502 sayılı Kanun'un 3. maddesinin gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak Kanun’un sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmeleri 818 sayılı Mülga Borçlar Kanunu'nun 355 vd., 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanunu’nda 3/k maddesindeki tüketici tanımına uymadığı açıktır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç, arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 Sayılı Kanun’da tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 Sayılı Kanun’da kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak, araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda davaya bakmakla görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu gözetilerek, tüketici mahkemesince, HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddesi hükümleri uyarınca göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esası hakkında yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre davalılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma nedenine göre davalılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 12.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10516, Karar No: 2022/17422, Tarih: 21.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/10516 E.  ,  2022/17422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22.07.2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22.07.2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ..., dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra vermiş olduğu 21.01.2022 tarihli dilekçe ile karşı taraf ile sulh olduklarını, ibraname düzenlendiğini ve bu nedenle temyiz talebinden feragat ettiğini beyan etmiştir.

Davacı vekilinin sulh nedeni ile feragat beyanı hususunda ek karar verilmesi için dosyanın Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere hakem kararını saklayan İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne İŞLEMSİZ İADESİNE, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 21.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5591, Karar No: 2022/9590, Tarih: 19.12.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/5591 E.  ,  2022/9590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile imzaladığı 22/10/1991 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin 5. maddesinde tanklar için yıllık KDV hariç 25.000 USD, boru hattı için aylık 61 USD, arazi için metre kare başına 0,20 USD kullanım bedeli belirlendiğini, yine aynı sözleşmenin 5/II maddesinde "Kullanım bedelinin ödenmesinde gecikme olduğu takdirde 10 gün içinde ödenmesi için ihtar çekilir ve ödemedeki gecikmenin her günü için aylık %10 gecikme zammı tahakkuk ettirilerek TCDD alacağı olarak tahsil edilir." düzenlemesinin yer aldığını, sözleşme gereği kullanımı davalıya bırakılan alanların 27/05/2002 tarihinde teslim alındığını, davalı ile uzlaşma sağlanamaması nedeniyle sözleşmeden kaynaklanan 48.118 USD asıl alacağın sözleşmenin 5/II maddesi ile kabul edilen temerrüt tarihlerinden işleyecek gecikme zammı ile birlikte, kısmi ödeme için işlemiş 16.097 USD gecikme zammı alacağının da davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 56.779 USD asıl alacağın dava tarihinden itibaren ödeme günündeki kur üzerinden, taraflar arasındaki sözleşmeye göre, dava tarihi itibariyle hesaplanan gecikme zammı 600.787 USD'nin yine ödeme günündeki kur üzerinden davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair verilen karar davacı tarafın temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 6. Hukuk Dairesinin 22/12/2014 tarihli ve 2014/4483 Esas 2014/14284 Karar sayılı ilamıyla;" Davacı, dava dilekçesinde; alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek gecikme zammı ile birlikte tahsilini talep ettiği halde bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru değildir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma üzerine yapılan yargılamada; davalı şirketin iflasına ilişkin karardan sonra ikinci alacaklılar toplantısının yapılmadığı, iflasın kapatılmasına karar verildiği, şirketin hükmi şahsiyetini kaybettiği ve dava şartı ile ilgili 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 114. maddesinde sayılı dava şartlarının bulunmadığı, HMK'nın 115. maddesi gereğince dava şartının her aşamada re'sen gözetilebileceği gerekçesiyle, dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/265 Esas 2013/343 Karar sayılı kararıyla davalı şirketin 17/12/2013 günü saat 10:50 itibarı ile iflasına karar verildiği, iflas kararının 16/05/2014 tarihinde kesinleştiği; Kocaeli 1. İcra Dairesinin 2014/1 iflas sayılı dosyası üzerinden yürütülen iflas işlemlerinde, davalı şirket adına kayıtlı menkul ve gayrimenkul malına rastlanılmadığı, alacaklıların alacaklarının aciz vesikasına bağlanması sonucu iflas idaresi tarafından 2004 sayılı İcra ve İflas Kanun'un 254. maddesi gereğince iflasın kapatılması talebi üzerine Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/1046 Esas 2016/1151 Karar sayılı kararla, davalı şirketin 17/12/2013 günü saat 10:50 itibariyle açılmış olan iflasının kapatılmasına karar verildiği ve kararın 09/01/2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Genel bir tanım olarak iflas, ticaret mahkemesince iflasına karar verilen borçlunun (müflisin) haczi kabil bütün malvarlığının paraya çevrilerek, elde edilen tutarın bilinen bütün alacaklılarına paylaştırılmasına yarayan külli bir cebri icra yoludur (Kuru, B.: İcra ve İflas Hukuku, El Kitabı, 2.b., Ankara 2012, s.1083; Üstündağ, S.: İflas Hukuku, 8.b., İstanbul 2009, s.5).

İflas kararı inşai etki yaratır (Özbek, M. S.: İflas Davasının Hukuki Mahiyeti, AÜHFD, C.LXI, S.1, s.223; Kuru, s.1125; Üstündağ, s.44). Bu karar sonunda davalı borçlu “müflis” sıfatını kazanır ve ehliyeti iflas tasfiyesi ile sınırlı hâle gelir; iflas anından itibaren borçlunun haczi kabil malları “iflas masası” denilen, kendine özgü bir mal varlığı bütününe dönüşür. İflas kararı sadece borçluyu değil ondan alacaklı olanlar başta, bütün kamuyu ilgilendirir ve özel hukuk dışında kamu hukukunda da bir takım sonuçlar doğurur.

Bu noktada tasfiyenin tatiline ilişkin düzenlemenin incelenmesinde de yarar vardır. İcra ve İflas Kanunu'nun 217. maddesine göre, iflas idaresi masaya ait hiç bir mal bulunmazsa tasfiyenin tatiline karar verir ve bu durumu ilan eder. Alacaklılar otuz gün içinde masraf vererek iflas tasfiyesinin sürdürülmesini sağlamazlarsa iflas idaresi ticaret mahkemesine başvurarak iflasın kapatılmasını ister (İİK m.254). Görüldüğü üzere masaya ait malın bulunmaması iflası engelleyen bir sebep değil bilakis iflasın açılmasından sonra tasfiyenin tatili sonucunu doğuran bir sebeptir.

Yukarıda yapılan açıklamalar, gösterilen yasal düzenleme ve ilkeler ışığında somut olaya dönüldüğünde; davalı borçlu hakkında, masaya ait haczi kabil hiçbir mal bulunmaması nedeniyle yukarıda değinilen İİK'nın 217. maddesi çerçevesinde, iflas dairesinin yazısı üzerine iflasa karar veren ticaret mahkemesince iflasın kapatılmasına karar verildiği anlaşılmış olup bu durumda, masa mallarının tasfiye masraflarına yetmemesi sebebiyle tasfiye durdurulup ertelendiğinden, burada bir tasfiye sürecine girilememiştir.

İflas tasfiyesinin bitmiş sayılabilmesi ve iflasın kapanmasının istenebilmesi için alacaklıların İİK'nın 245. maddesine göre takip ettikleri davaların da sonuçlanmış olması gerekir. Bu bağlamda, iflasın kapatılmasıyla eldeki davaya kaldığı yerden devam edilmesi gerektiğinin gözden kaçırılması doğru değildir.

Buna göre, mahkemece yapılacak iş; kapatmanın şirketin tüzel kişiliğini sona erdirmeyeceği, ancak bu durumda ikinci alacaklılar toplantısı yapılması mümkün olmadığından İİK’nın 194. maddesi uyarınca durdurulmasına karar verilen davaya devam edileceği, davanın da iflas idaresine değil davalı aleyhine devam edeceği gözetilerek, davacı talebi değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre karar vermek olmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'nın 428. maddesi uyarınca hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9559, Karar No: 2014/25309, Tarih: 01.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9559 E.  ,  2014/25309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Erzurum İş Mahkemesi

Tarihi : 23.01.2014

No : 2012/602-2014/30

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.