muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6022, Karar No: 2014/1680, Tarih: 18.03.2014

c-Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

aa-21.06.2011 tarihli celsede mağdur ...'in yüzündeki yara izinin henüz geçmediğinin iddia edilmesi ve kullanılan aletin niteliği nedeni ile mağdur ...'in yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığına dair yeniden rapor alınmak üzere, mağdurun tıbbi tedavi evrakları ve soruşturma dosyası ile Adli Tıp Kurumunda muayene edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine, Pamukova Devlet Hastanesinden alınan yetersiz rapor esas alınarak eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

bb-Mağdur ...'den kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin neler olduğu Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde gerekçede somut olarak gösteıhip tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile tahrik hükmü uygulanarak CMK.nun 230/1-h maddesine aykırı davrauılması,

d-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'u kasten yaralamaya yardım suçundan kurulan bükümler yönünden;

Sanıkların atılı suçu isledikleri yönünde mahkumiyetlerine yetecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, sanıkların bu mağdurun yaralanması yönünde fikir ve irade birliği içinde hareket etmedikleri anlaşıldığı halde,

sanıkların beraatleri yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek kasten yaralamaya yardım suçundan suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar ..., ..., ... müdafii; sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve yerel Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak (BOZULMASINA), 18/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9568, Karar No: 2022/3034, Tarih: 24.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9568 E.  ,  2022/3034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/341 Esas - 2019/134 Karar sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçeye göre kapama ceviz bahçesi niteliğindeki ... İlçesi, Naip Köyü, 186 ada 55 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve irtifak hakkı ve pilon yeri bedeli karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/784, Karar No: 2015/3778, Tarih: 10.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/784 E.  ,  2015/3778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Töre saikiyle ve tasarlayarak uyuyan kızını öldürme

1- Sanık müdafıinin bir haftalık yasal süre geçtikten sonra vaki duruşmalı inceleme talebinin CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanığın eylemini maktül uyuduğu sırada gerçekleştirdiği iddia ve kabul edilmesine rağmen hakkında TCK’nun 82/1-e maddesinin ayrıca uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ......'in suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 10/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14074, Karar No: 2017/7880, Tarih: 09.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/14074 E.  ,  2017/7880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12844, Karar No: 2012/23068, Tarih: 08.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/12844 E.  ,  2012/23068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 35.000.00.TL (islahen 65.692 TL) ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı ... geldi. Aleyhine temyiz olunan davacı ve vekili gelmedi. Gelen davalının sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için 08.11.2012 gününe bırakılması uygun görüldüğünden, belli günde dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili 10.2.2010 günlü dilekçesinde; ... ilçesi, 122 parsel sayılı taşınmazın davacı adına tescil gördüğünü, davalının 2003 yılından itibaren haksız olarak tasarruf ettiğini belirterek, gelirden mahrumiyet nedeniyle 5 yıllık 35.000 TL (ıslah ile 65.692 TL) tazminatın tahsilini talep etmiş, davalı vekili erik ağaçlarının davalı tarafından dikilip yetiştirildiği ve bakıldığını belirterek davanın reddini dilemiştir. Mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizin 19.1.2012 tarih ve 2011/18678-2012/1245 sayılı kararı ile bilirkişi raporunda ilçe Tarım Müdürlüğünce bildirilen resmi verilerdeki "verim" miktarını esas almayıp, bunun dışına çıkarak "ağaç başına 40-45 kg" verim elde edileceğini belirterek gayrisafi hasıla ve gelir hesaplamış olup, bu şekilde hazırlanmış rapor hüküm kurmaya yeterli görülmediğinden bozulmuş, ancak, bozmaya uyulmasına rağmen bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.Bilirkişi raporunu hazırlarken dayanakları olan özel ve somut nedenleri belirtmek zorundadır. Ayrıca raporun denetime elverişli olması da gerekir.Somut olayda, davaya konu ağaçlar kesilmiş olmakla yerinde keşif yapılamamıştır. Dosya üzerinden alınan raporda taraflar arasında görülen ve keşinleşen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/576 sayılı dosyasında keşifte dinlenen Ziraat Yüksek Mühendisi bilirkişi raporundaki; ağaçların sık dikilmesi nedeniyle verimin düşük olduğunu bu nedenle 21.4.2004 tarihinde ağaçlardan ortalama 10-15-20 Kg ürün elde edilebileceğini fiyatın 1,00 TL olduğuna, 26.7.2006 tarihli raporda 19 yaşındaki ağaçtan ortalama 40 kg verim elde edileceği, fiyatının ise 0,75 TL olduğuna dair saptamalar olduğu halde, bu davada soyut ifadelerle ağaçların sık dikilmesinden dolayı verim düşüklüğüne neden olmayacağı ağaç başına ürün hesabının yanıltıcı olabileceği belirtilerek, resmi veriler de dekara 40 ağaç hesabı ile tablo düzenlendiği halde 9.5 dekar ... cinsi erik, 5 dekar ... cinsi erik çeşidi için hesap yapılmış, bu haliyle raporun denetimi güçleşmiştir. Ayrıca, bozmadan önce fiyatlar konusunda itiraz olmadığı ve kesinleşen dosyada 2006 yılı için 0.75TL alındığı, bozmadan önce de 90 ile 120 kuruş üzerinden hesap yapıldığı halde, bozmadan sonra fiyatlar 90 ile 1,99 kuruş arasında alınmıştır. Bunların yanında, dava konusu taşınmazın bulunduğu ...ilçesi maliyet cetveli yerine daha düşük olduğu anlaşılan İzmir ili maliyet cetveli ile hesap yapılmıştır. Bunların dışında ağaçların ekonomik ömrünü tamamlayarak kesilmiş olması da üretimdeki düşüş maliyetteki artışın göstergesi olduğu halde bu şekilde üretim yüksek, maliyeti düşük hesaplayan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.Bu durumda mahkemece yapılacak iş; erik ağaçlarının sayı ve yaşı, ..

. Bunların yanında, dava konusu taşınmazın bulunduğu ...ilçesi maliyet cetveli yerine daha düşük olduğu anlaşılan İzmir ili maliyet cetveli ile hesap yapılmıştır. Bunların dışında ağaçların ekonomik ömrünü tamamlayarak kesilmiş olması da üretimdeki düşüş maliyetteki artışın göstergesi olduğu halde bu şekilde üretim yüksek, maliyeti düşük hesaplayan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.Bu durumda mahkemece yapılacak iş; erik ağaçlarının sayı ve yaşı, ... ilçesi için düzenlenen resmi veriler, kesinleşen davadaki raporlar ve bozmadan önce itiraz edilmeyerek kesinleşen fiyatlar esas alınarak, her bir ağaç cinsi için net gelirler bulunmalı, sonra bu gelir toplam ağaç sayısı ile çarpılarak o yıl için iki ayrı cinse göre iki ayrı gelir değil toplam geliri, sonra da 5 yıllık toplam geliri belirtecek şekilde bilirkişi heyetinden ek rapor alınarak sonucuna göre karar vermek olmalıdır. Yetersiz bilirkişi raporu esas almak suretiyle hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca, ecrimisile yerleşik uygulamada infazda tereddütleri önlemek için her yıl tahakkuk dönemi sonundan faiz başlatılmaktadır. O nedenle bu davada her yıl için belirlenen toplam ecrimisile o yıl sonundan faiz başlatmak gerekirken, her bir cins ürün için farklı olan hasat tarihinden başlatılması da doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/4894, Karar No: 2025/7912, Tarih: 12.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/4894 E.  ,  2025/7912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/3044 E., 2024/3544 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/420 E., 2024/233 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın Kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Atezolizumab etken maddeli Tecentriq ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Atezolizumab etken maddeli Tecentriq ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

3-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan, davacının endikasyon dışı ilaç kullanma başvurusunun bulunup bulunmadığının, bulunmuş ve kullanımı uygun görülmemişse, bu işleme karşı idari yargıda dava açılıp açılmadığının sorularak cevabı yazının celp edilip dosyaya eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

3-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan, davacının endikasyon dışı ilaç kullanma başvurusunun bulunup bulunmadığının, bulunmuş ve kullanımı uygun görülmemişse, bu işleme karşı idari yargıda dava açılıp açılmadığının sorularak cevabı yazının celp edilip dosyaya eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/354, Karar No: 2013/377, Tarih: 17.09.2013

**Ceza Genel Kurulu         2013/1-354 E.  ,  2013/377 K.**

* SANIĞIN TEMYİZ AŞAMASINDA ÖLMESİ

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 64

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanık Sabahattin G.'nin 5237 sayılı TCK'nun 151/1, 29, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 2.000 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 13.04.2011 gün ve 420-58 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 16.01.2013 gün ve 4211-173 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 05.03.2013 gün ve 343603 sayı ile; Özel Dairece onama kararının verildiği tarihten önce sanığın ölmesi nedeniyle hükmün bozulmasına ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece 03.04.2013 gün ve 1225-2790 sayı ile; "Sanığın 13.07.2011 tarihinde öldüğü nüfus kayıt örneğinden anlaşılmakla, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi zorunluluğu bozmayı gerektirmekle, mala zarar verme suçundan kurulan hükmün bozulmasına, düşme kararı verilmediğinden, bu konuda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine" karar verilmesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; çıkartılan nüfus kaydında sanığın temyiz aşamasında öldüğünün belirtilmesi halinde yapılması gereken işlemin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Temyiz aşamasında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak çıkarılan nüfus kayıt örneğinde, sanığın yerel mahkeme hüküm tarihinden sonra 13.07.2011 tarihinde öldüğü bilgisinin yer aldığı anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nun 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tâbi olan eşya ve yararlar hakkında yargılamaya devam edileceği, hükümlünün ölümü halinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte, müsadere ve yargılama giderlerine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

5237 sayılı TCK’nun 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tâbi olan eşya ve yararlar hakkında yargılamaya devam edileceği, hükümlünün ölümü halinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte, müsadere ve yargılama giderlerine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

Buna göre, kamu davası açılmadan önce şüphelinin ölmesi halinde kovuşturma imkanının bulunmaması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığı kararı, kamu davası açıldıktan sonra sanığın ölmesi halinde ise mahkemece düşme kararı verilecektir. Ölümün ceza ilişkisini sadece ölen kişi bakımından sona erdirdiğinden iştirak halinde işlenen suçlarda diğer sanıklar hakkında davaya devam edilecek, sanığın ölümü niteliği itibarıyla müsadereye tâbi eşya ve maddi menfaatler hakkında davaya devam olunarak müsadere kararı verilmesine engel olmayacaktır. Sanığın ölümü ceza ve infaz ilişkisini düşürürken, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşmiş olan hükümlünün ölümü sadece hapis ve henüz infaz edilmemiş adli para cezalarının infaz ilişkisini ortadan kaldıracaktır. Buna bağlı olarak ölümden önce tahsil edilmiş bulunan para cezaları mirasçılarına iade edilmeyecek, buna karşın tahsil edilmemiş bulunan para cezaları da mirasçılardan istenmeyecek, bunun yanında müsadereye ve yargılama giderlerine ilişkin hükümler ölümden önce kesinleşmiş olmak kaydıyla infaz olunacaktır.

Görüldüğü gibi, suç teşkil eden bir fiilin işlenmesiyle fail ile devlet arasında doğan ceza ilişkisi, bu fiili işleyen sanığın ya da hükümlünün ölümüyle cezaların şahsiliği ilkesi nedeniyle başkası sorumlu tutulamayacağından, düşmektedir. Ölüm, bir vakıa olan suçu ortadan kaldırmayacak, suçtan sorumlu tutulacak kişi olmadığından, devletin suçla birlikte ortaya çıkan cezalandırma sorumluluk ve yetkisini sona erdirecektir.

Temyiz aşamasında sanığın öldüğüne ilişkin bir iddianın ortaya çıkması ya da UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) vasıtasıyla alınan nüfus kaydında öldüğü bilgisinin yer alması veya sanık adına tebliğnamenin tebliğ edilmesi için çıkarılan tebligatın sanığın öldüğünden bahisle iade edilmesi gibi durumlarda, ölümün kamu davasının düşürülmesini gerektiren bir neden olduğu da göz önüne alınarak, ölüm nedeniyle düşme kararının temyiz merciince dosya üzerinde yapılan inceleme sırasında verilmesi yerine, ölüm bilgisi nedeniyle diğer yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilerek yerel mahkemelerce mahallinde yapılan araştırmada sanığın öldüğünün kesin olarak belirlenmesinden sonra düşme kararı verilmesinin sağlanması gerekmektedir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 05.03.2013 gün ve 1560-81, 05.03.2013 gün ve 131-75, 13.03.2012 gün ve 360-95, ile 06.05.2008 gün ve 97-101 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak alınan nüfus kayıt örneğinde, sanığın hükümden sonra 13.07.2011 tarihinde öldüğü bilgisi yer aldığından, gerekli araştırmanın yapılarak sonucuna göre TCK’nun 64 ile 5271 sayılı CMK'nun 223. maddeleri uyarınca gereken hükmün mahkemesince verilmesinin temini için itirazın kısmen kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının ölüm nedeniyle düşme kararının Özel Dairece verilmesi gerektiğine ilişkin kısmının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının düşme kararının Özel Dairece verilmesi gerektiğine ilişkin kısmının  REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2013 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.