muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8068, Karar No: 2014/365, Tarih: 22.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8068 E.  ,  2014/365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ortaca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2013 (Ek karar)

NUMARASI : 2012/17-2012/130

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne ilişkin hükmü temyiz eden şikayet olunan O.. Ş.. vekilinin temyiz dilekçesinin süresinde bulunmadığından reddine yönelik olarak verilen ek kararın süresi içinde şikayet olunan Ortaca SGK vekili Av. N.. T.. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi, sıra cetvelinde şikayetçinin ipoteği üst limit ipoteği kabul edilerek, sadece anapara olan 400.000,00 TL ile nemalanan tutarın alacağa orantılanması ile bulunan 4.032,00 TL olmak üzere toplam 404.032,00 TL'nin ödenmesine karar verildiğini, icra müdürlüğünün ipoteğin vasıf ve kapsamını yanlış değerlendirdiğini, bu derece kararına göre artan 55.504,04 TL'nin kendisinden sonra gelen alacaklı SGK Ortaca Kurumuna ödenmesine karar verildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinde üçüncü sırada bulunan SGK Başkanlığı'na ödenmesine karar verilen 55.504,04 TL'nin ikinci sırada bulunan alacağına ilaveten ödenmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan SGK vekili, göreve ve esasa ilişkin itirazlarını bildirmiş, davacının öncelikle uygun bir icra takibi yapmamış olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; ipoteğin anapara ipoteği olduğu, TMK'nın 875. maddesine göre sürenin dolması ile işlemeye başlayacak aylık %2,5 oranında satış gününe kadar olan işleyecek faizlerin de rehin kapsamında olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinde üçüncü sıradaki SGK Başkanlığına ödenmesine karar verilen 55.504,04 TL'nin de ikinci sırada bulunan şikayetçinin alacağına ilaveten şikayetçiye ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı SGK vekili temyiz etmiş olup, mahkemece 25.04.2013 tarihli ek kararla kararın şikayet olunan O.. Ş.. vekili Av. N.. T..'a 21.02.2013 tarihinde tebliğ edildiği, şikayet olunan vekilinin kararın tebliğinden itibaren 10 günlük temyiz süresini geçirerek 06.03.2013 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu gerekçesiyle, temyiz dilekçesinin süresinde bulunmadığından reddine karar verilmiştir.

Ek kararı, davalı SGK vekili temyiz etmiştir.

Mahkemenin, hükmü temyiz eden şikayet olunan SGK vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 25.04.2013 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, temyiz itirazlarının reddiyle 25.04.2013 tarihli ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan SGK vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 25.04.2012 tarihli ek kararın ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15264, Karar No: 2019/22639, Tarih: 10.12.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/15264 E.  ,  2019/22639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten Yaralama

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Akıl hastalığı nedeniyle cezai ehliyeti bulunmayan sanığa, müdafii tayini ile yetinilerek, zorunlu müdafii huzurunda sorgusu yapılmadan, sanık hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 147 ve 191. maddelerine muhalefet edilmesi,

2) Sanığın suç tarihi itibariyle ve halen 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip olup olmadığının veya önemli derecede azalma olup olmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin olarak tespiti için, sanığın mevcut tüm sağlık kurulu raporlarının dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kuruluna gönderilerek alınacak rapor sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sanık hakkında akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilirken uygulama maddesi olan 5271 sayılı CMK’nin 223/3-a maddesinin hükümde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1720, Karar No: 2024/2046, Tarih: 28.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/1720 E.  ,  2024/2046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/1012 E., 2020/574 K.

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın süre tutum dilekçesindeki temyiz sebebi, verilen hükmün usul ve kanuna aykırı olması nedeniyle bozulması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağına göre, 17.07.2012 tarihinde muavin olan ...'in de içinde bulunduğu, şoför ...'nin sevk ve idaresindeki ... plakalı yolcu otobüsünde Hopa Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/723 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden yapılan aramada, yakıt deposunda

900 litre kaçak akaryakıt ele geçirilen olayda, dosyada mevcut bulunan 1592146766 tape numaralı görüşmeye göre sanık ...'in ele geçen kaçak akaryakıtı yolcu otobüsüne sattığının tespit edilmesi üzerine hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık aşamalardaki savunmasında, olay tarihinde Hopa İlçesinde oto yıkama dükkanı işlettiğini ve yolcu otobüsünde kaçak akaryakıt yakalanması olayıyla ilgisinin bulunmadığını beyan etmiştir.

Alınan kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamına göre, muavin olan ...'in de içinde bulunduğu, şoför ...'nin sevk ve idaresindeki ... plakalı yolcu otobüsünde yapılan aramada 900 litre kaçak akaryakıt ele geçirilen olayda, sanık ...'in ele geçen kaçak akaryakıtı yolcu otobüsüne sattığının tespit edilmesi karşısında, sanık ...'in atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki bilgi ve belgelerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'na 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 234 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca davadan haberdar edilip duruşma günü bildirilmeden, yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Ancak;

1.Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'na 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 234 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca davadan haberdar edilip duruşma günü bildirilmeden, yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması,

2.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek; 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin, 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun'da hüküm altına alınması nedeniyle, suç tarihinde yürürlükte olan 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası ile sonradan yürürlüğe giren 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrasının son cümlesi yollamasıyla 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiüçüncü fıkraları ayrı ayrı uygulanarak lehe kanunun tespiti yerine, mahkemece 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci ve yirmiikinci fıkralarının uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

3.Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ile 16.05.2017 tarihli ve 2015/7-398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları

belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelemesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 17.07.2012, iddianame düzenleme tarihinin 19.11.2013 olduğu,

Yapılan Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) sorgulamasında, 29.04.2022 tarihinde temyiz edilmeden kesinleşen Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/781 Esas, 2022/71 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 23.05.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 04.09.2012 olduğu,

Yapılan UYAP sorgulamasında, 17.05.2016 tarihinde temyiz edilmeden kesinleşen Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/990 Esas, 2016/39 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 29.08.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 19.11.2013 olduğu,

Yapılan UYAP sorgulamasında, 17.05.2016 tarihinde temyiz edilmeden kesinleşen Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/990 Esas, 2016/39 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 29.08.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 19.11.2013 olduğu,

Yapılan UYAP sorgulamasında, Dairemizin 2022/10895 Esas sırasına kayıtlı Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/1033 Esas, 2021/1267 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 25.06.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 19.11.2013 olduğu,

Bu dosyadaki eylemin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi, kesinleşmiş ceza var ise mahsup edilip edilemeyeceği hususu tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4.Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydının 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin olduğu anlaşılmış olup, 10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasına eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamla ilgili öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, neticesine göre söz konusu ilâmın tekerrüre esas alınıp alınmayacağının değerlendirilmesinin gerekmesi,

5.Sanık hakkında hem adlî para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adlî para cezaları için 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci

maddesinin altıncı fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

6.Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilerek lehine vekâlet ücretine hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

maddesinin altıncı fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

6.Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilerek lehine vekâlet ücretine hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 28.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3556, Karar No: 2010/7374, Tarih: 16.06.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/3556 E.  ,  2010/7374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... 11.İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :25.02.2010

DAVACI(ALACAKLI) :... - ...

DAVALI(BORÇLU) :... Ltd.Şti.

ÜÇÜNCÜ ŞAHIS :

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlular aleyhine kira alacağı ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine icra mahkemesinden itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatı isteminde bulunulmuş, mahkemenin itirazın kaldırılmasına, takibin devamına, kiralananın tahliyesine ve icra inkar tazminatına dair verdiği karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece kısa kararda davanın kısmen kabulüne ve kiralananın tahliyesine karar verildiği halde gerekçeli kararda borçlu itirazının taleple bağlı kalınarak 5.098,00 TL üzerinden kaldırılmasına, itiraz edilen asıl alacak üzerinden %40'ı olan 2.039,20 TL 'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır. 10.04.1992 gün 1991 / 7-1992 / 4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/640, Karar No: 2023/7239, Tarih: 27.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/640 E.  ,  2023/7239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1923 E., 2022/1592 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Suçtan zarar gören konumundaki müşteki ...'un 17.03.2021 tarihli duruşmada sanık hakkında şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini bildirdiği ancak bu hususta bir karar verilmediği, müşteki vekilinin süresinde temyiz dilekçesi verip hükümleri temyiz ederek katılma iradesini gösterdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası ve 237 nci maddesinin 2 nci fıkrası uyarınca hükümleri temyize hakkı bulunduğundan müştekinin katılan olarak kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2021 tarihli ve 2020/135 Esas, 2021/237 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 26.10.2022 tarihli ve 2021/1923 Esas, 2022/1592 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; suçun tasarlanarak ve töre saiki ile işlendiğinden bahisle suç vasfına, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; suçun tasarlanarak ve töre saiki ile işlendiğinden bahisle suç vasfına, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde sanık ...'ın yanına aldığı bıçak ile maktulün çalıştığı işyerine gittiği, sanığın, kız kardeşi ... ile maktul arasında yakınlık bulunduğunu düşünmesi sebebiyle maktule karşı husumet beslediği, sanık ile maktul arasında tartışma başladığı, yaşanan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanığın yanında getirdiği bıçakla maktulün göğüs bölgesine iki kez vurduğu, bu sırada olay yerine sanığın annesi ...'nin geldiği, sanığın annesinin üzerine doğru koştuğu, yerden aldığı taşla annesinin başına vurduğu, toplanan kalabalığın olaya müdahalesi ile sanığın engellendiği, maktulün hastaneye kaldırıldığı, hastanede yapılan tüm müdahalelere rağmen maktulün hayatını kaybettiği şeklinde olayın geliştiği değerlendirilerek sanık hakkında kasten öldürme suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Maktulün ölün nedenine ilişkin 20.02.2020 tarihli "maktulun vücudunda meydana gelen 2 adet kesici delici alet yarasının müstakilen ve müştereken öldürücü nitelikte olduğu, maktulün ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı kot kesisi ile birlikte iç organ yaralanmasından gelişen kanama sonucu meydana geldiği" görüşünü içeren otopsi raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Olay yeri inceleme raporu ve basit krokisi, sanık savunmaları, tanık anlatımları, tutanaklar, doktor raporları, adli sicil ve nüfus kaydı dava dosyasında yer almaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

3. Olay yeri inceleme raporu ve basit krokisi, sanık savunmaları, tanık anlatımları, tutanaklar, doktor raporları, adli sicil ve nüfus kaydı dava dosyasında yer almaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, eylemin töre saikiyle gerçekleştirildiğinin kabulü için; öncelikle davranışı ya da bulunduğu durum/konum, sanık açısından haksızlık teşkil etmeyen mağdurun toplumda genel olarak benimsenmiş olan bir davranış veya yaşam biçimine aykırı davranmış olması, bu aykırı davranışın "ölümle" cezalandırılması gerektiğinin o toplumda yaşayanlar tarafından beklenen bir tepki olduğunun kabul edilebilmesinin, öldürme fiilinin fail tarafından toplumun öldürme beklentisinin yönlendirmesiyle sırf aykırı davranışın cezalandırılması görevi üstlenilerek işlenmesinin gerektiği nazara alındığında olayda töre saiki ile öldürmenin koşullarının bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 26.10.2022 tarihli ve 2021/1923 Esas, 2022/1592 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nizip Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15038, Karar No: 2014/12006, Tarih: 27.11.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/15038 E.  ,  2014/12006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2012/305056

Mahkemesi : İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 11.06.2012

Numarası : 2011/139 - 2012/109

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suçun silahlı terör örgütüne yardım etme yerine silahlı terör örgüten üye olma olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 85. maddesiyle TCK'nın 220/7. maddesinde yapılan değişiklik karşısında; sanıkların hukuki durumlarının yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.