muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2306, Karar No: 2019/708, Tarih: 07.02.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/2306 E.  ,  2019/708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

K A R A R

A)Davacı İstemi :

Davacı vekili, davacının ...'da çalıştığını, yurtdışı borçlanma yaptığını, davacıya 16.09.1990-31.08.2012 tarihleri arası 6468 gün yurtdışı borçlanma tahakkuk cetveli geldiğini, borçlanma karşılığında 5479 gün karşılığı prim ödediğini, davalı Kurumdan 15.08.2016 tarihinde davacının ödediği primlerin yurtdışı ilk sigortalılığının başladığı 16.09.1990'dan başlayarak 5479 gün ileriye götürülmesini ve sigortalılık sürelerinin 16.09.1990-05.12.2005 tarihleri arasına mal edilmesini talep ettiklerini, ancak davalı SGK Sıhhiye Sosyal Güvenlik Merkezinin 10.09.2016 tarihli cevabı ile taleplerinin reddolunduğunu beyan ederek, tüm bu nedenler ile Kurum işleminin iptali ile; davacının yurtdışı borçlanmaya ilişkin hizmetlerinin 16.09.1990 tarihinden başlamak üzere, 5479 gün ileriye götürülerek 16.09.1990-05.12.2005 tarihleri arasına mal edilmesi gerektiğinin tespitini istemiştir.

B)Davalı Cevabı :

Kurum vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

Mahkemenin; 3201 sayılı Kanun'un 5' inci maddesinin 1' inci fıkrasına göre davacının borçlanma talebine ilişkin Kurumca yapılan borçlanma tahakkuk işleminin yerinde olduğu, borçlanma talep belgesinde tarih aralığı belirtilmediği ve Kurumca düzenlenen borçlanma cetvelindeki süreye ait borçlanma bedelinin bir kısmının herhangi bir ihtirazi kayıt konulmadan ödenmesi gerekçesine dayandığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

D) İstinaf Başvurusu :

Davacı vekili; 3201 sayılı kanunun 5/1.maddesinin sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmış ülkelerde çalışanlar için uygulanamayacağını, 2015/4 sayılı Kurum talimatının 3201 sayılı kanunda yer almayan düzenlemeler içerdiği gerekçesiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

E)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusu;borçlanma iradesine uygun olarak Kurumun 16.09.1990-31.03.1996 ile 30.03.2000-31.08.2012 tarihleri arasındaki dönem yönünden tahakkuk yapması nedeniyle, borçlanılan sürenin sigortalı lehine olarak 16.09.1990-31.03.1996 ile 30.03.2000-03.12.2009 tarihleri arasına mal edimesi gerekçesiyle yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, yerine davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davacının yurt dışı borçlanma tahakkuk cetveline göre 16.09.1990 ile 31.03.1996 tarihleri arasında kalan ve 31.03.2000 ile 03.12.2009 arasında kalan süreyi borçlandığı ve borçlanmasının bu süreye mal edilmesi gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine esastan reddine karar vermiştir

F)Temyiz :

Davalı vekili,Kurum işleminin doğru olduğunu davanın reddedilmesi gerektiği gerekçesiyle temyiz yoluna başvurmuştur

Davacı vekili temyizi:borçlanma gün sayısı sigorta başlangıcından itibaren ileriye doğru hesaplanmalı gerekçesiyle temyiz yoluna başvurmuştur

F)Temyiz :

Davalı vekili,Kurum işleminin doğru olduğunu davanın reddedilmesi gerektiği gerekçesiyle temyiz yoluna başvurmuştur

Davacı vekili temyizi:borçlanma gün sayısı sigorta başlangıcından itibaren ileriye doğru hesaplanmalı gerekçesiyle temyiz yoluna başvurmuştur

G) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

2- Davalı Kurumun temyiz itirazlarına gelince,

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının Kurum'a 19/04/2013 tarihinde intikal eden borçlanma talep dilekçesi ile ...'da çalışılan ve boşta geçen sürelerinin tamamını, tarih aralığı belirtmeksizin borçlanmak istediği, Kurum'ca düzenlenen tahakkuk cetvelinde 16/09/1990-31/03/1996 (1996 gün), 30/03/2000-31/08/2012 (4472 gün) tarihleri arasındaki toplam 6468 gün için borçlanma imkanı tanındığı, davacı tarafın tahakkuk cetvelindeki borçlanma bedelinin bir kısmını (5479 gün) ihtirazi kayıt konulmadan 11/02/2014 tarihinde ödediği ve Kurum'ca ödenen miktar için tahakkuk cetvelindeki en son tarihten geriye gidilerek hizmet verildiği, davacının 15.08.2016 tarihli dilekçeyle borçlanma süresinin maledilmesinde 16.09.1990 ile 16.11.2005 tarihlerinin esas alınmasını talep ettiği, Kurumun 01.09.2016 tarihli yazısıyla borç ödendikten sonra gün ve borçlanma süresinin değiştirilemeyeceğinden bahisle başvuruyu reddettiği anlaşılmaktadır.Davanın yasal dayanağını oluşturan 3201 Sayılı Yasa'nın 5. maddesinde;“Yurt dışındaki sigortalılık sürelerinin tespitinde, bunu belirten ve istek sahibinin ibraz edeceği ispatlayıcı belgelerde kayıtlı bulunan tarihler arasındaki son tarihten geriye doğru olmak üzere gün sayıları esas alınır.

Sosyal güvenlik kanunlarına tabi hizmetleri olanların, borçlandıkları gün sayısı, prim ödeme gün sayıları ile ilgili hizmetlerine katılır. Sigortalılığın başlangıç tarihinden önceki süreler borçlanılmış ise, sigortalılığın başlangıç tarihi, borçlanılan gün sayısı kadar geriye götürülür.

Sosyal güvenlik kanunlarına tabi hizmetleri olanların, borçlandıkları gün sayısı, prim ödeme gün sayıları ile ilgili hizmetlerine katılır. Sigortalılığın başlangıç tarihinden önceki süreler borçlanılmış ise, sigortalılığın başlangıç tarihi, borçlanılan gün sayısı kadar geriye götürülür.

Sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi hizmeti bulunmayan istek sahiplerinin sigortalılıklarının başlangıç tarihi, borçlarını tamamen ödedikleri tarihten borçlanılan gün sayısı kadar geriye götürülen tarihtir.” hükmü yer almaktadır.3201 sayılı Yasa'nın 5. maddesinin 1. fıkrasına göre; Kurum'ca yapılan borçlanma tahakkuk işlemi yerinde olduğu gibi Kurum'ca düzenlenen borçlanma tahakkuk cetvelindeki süreye ait borçlanma bedelinin herhangi bir ihtirazi kayıt konulmadan ödenmesi karşısında eldeki davanın reddi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.Yargıtay HGK'nun 12.12.2018 gün, 2017/21-3113 Esas – 2018/1899 Karar sayılı ilamı da bu yöndedir.Davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.O halde, davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi gerekirken istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASI gerekmiştir.H)Sonuç :Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 07/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22284, Karar No: 2016/4808, Tarih: 30.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/22284 E.  ,  2016/4808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

25/04/2013 tarihli kaçak suç tutanağında belirtilen adreste yapılan kontrolde düz borudan su kullanıldığının ancak bu borunun sökülemediğinin belirtildiği, sanığın ise suçu kabul etmeyip söz konusu yeri 2012 yılı eylül ayında ücretsiz sanat dersi vermek için kiraladığında burasının metruk bir halde olduğunu, sekiz yıldır kullanılmadığını, su basmış ve kötü bir durumda olduğunu, kendisi su basmasına sebep veren boruyu bulamayınca Meski görevlilerinden yardım istediğini, kendi yaptığı başvuru üzerine gelen görevlilerin araması sonucunda küçük paslı bir boru bulunduğunu, ancak görevlilerin bunu sökemediklerini, kendisinin daha sonra usta getirterek bu boruyu söktürüp, sayaç taktırdığını, tutanak tutulduğunda buradaki faaliyete yeni başladıklarını, asla kaçak su kullanmadığını savunması karşısında; sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediğinin tespiti amacıyla, savunmasında belirttiği şekilde katılan kuruma bir müracaatının olup olmadığı da araştırılıp, 25/04/2013 tarihli suç tutanağını düzenleyen Selman Okur ve Fahri Serkan Tabur isimli zabıt mümzilerinin tanık olarak dinlenmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,katılan vekinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/4459, Karar No: 2013/8679, Tarih: 28.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/4459 E.  ,  2013/8679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı babasının maliki olduğu 888 parsel sayılı taşınmazın malik hanesinde " ..." olarak baba isminin yanlış yazıldığını aslında "...." olduğunu ileri sürerek, tapu kaydında mirasbırakanın baba isminin nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, tapu kayıtlarında düzeltim isteklerinin çekişmesiz yargı işi olduğu gerekçesiyle Tapu Müdürlüğü aleyhine açılan davayı ise husumetten reddetmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkin olup dosya içeriği ve toplanan delillerden davanın kabulüne karar verilmiş olmasında isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, tapu müdürlüğü teknik anlamda davalı olmayıp, tapu sicilini düzenli tutmakla kanunen görevlendirilen kurum olması nedeniyle ilgili sıfatıyla yer almakta olduğundan, yazılı olduğu şekilde tapu sicil müdürlüğü yönünden “husumet nedeniyle reddine” karar verilmesi hatalıdır.

Ne var ki; anılan husus yeniden yargılama yapılmasını gerekli kılmadığından hükmün 2. bendindeki” Tapu Sicil Müdürlüğü aleyhine açılan davanın husumet nedeni ile reddine” ibaresinin karar metninden çıkartılmasına ve davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı H.M.K.'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 436/2. (6100 sayılı HMK'nun 370/2. md.) maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18135, Karar No: 2018/8955, Tarih: 25.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/18135 E.  ,  2018/8955 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki ziynet eşyası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 25.09.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av.... geldi. Karşı taraf davacı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, 1.678.25 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere

, 25.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.......

...........
Yargıtay — Esas No: 2019/1424, Karar No: 2019/7317, Tarih: 18.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/1424 E.  ,  2019/7317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Şanlıurfa 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2018 tarihli, 2017/918 esas ve 2018/817 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 22/05/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 12/02/2015 ve 18/04/2015 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçlarından Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 24/06/2015 tarihli, 2015/4806 soruşturma ve 2015/881 sayılı kararı ile beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 27/07/2015 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, 14/08/2015 tarihinde infazı için Şanlıurfa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Şanlıurfa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 24/08/2015 tarihli, 2015/4311 DS sayılı çağrı yazısının şüpheliye 09/09/2015 tarihinde tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması nedeniyle dosyanın kapatılarak 12/10/2015 tarihinde Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, Cumhuriyet savcısının ısrar şartı için 2.kez tebligat çıkarılması gerektiğini müdürlüğe bildirmesi üzerine 11/02/2016 tarihli 2015/4311 DS sayılı uyarılı çağrı yazısının şüpheliye 26/02/2016 tarihinde tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması nedeniyle dosyanın kapatılarak 17/03/2016 tarihinde Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3- Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca, 29/04/2016 tarihli, 2015/4806 soruşturma, 2016/3796 esas ve 2016/2724 sayılı iddianame ile, şüpheli hakkında TCK’nın 191/1 ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı,

4- Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/07/2017 tarihli, 2016/582 esas ve 2017/481 karar (Cumhuriyet savcılığı esas no:2016/3796) sayılı kararı ile, ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile kamu davasının durmasına, dosyanın gereği için Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği, kararın 08/09/2017 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

4- Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/07/2017 tarihli, 2016/582 esas ve 2017/481 karar (Cumhuriyet savcılığı esas no:2016/3796) sayılı kararı ile, ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile kamu davasının durmasına, dosyanın gereği için Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği, kararın 08/09/2017 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

5- Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca, 23/10/2017 tarihli, 2017/32677 soruşturma, 2017/8993 esas ve 2017/6335 sayılı iddianame ile, aynı suç nedeni ile, Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/07/2017 tarihli, 2016/582 esas, 2017/481 karar sayılı kararı ile durma kararı verildiği, savcılığa ihbarda bulunulduğu, ancak şüpheli hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından şüphelinin 19/11/2016 tarihinde yani denetim süresi içerisinde işlediği aynı suç nedeniyle Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, davanın 2016/911 esas sayılı dosya ile derdest olduğu, anılan davaya konu eylemin durma kararına konu erteleme kararının ve denetim tedbirinin ihlali niteliğinde olduğu, her iki dosyanın birlikte görülmesi gerektiği belirtilerek durma kararının kaldırılması, yargılamaya devam edilmesi,yargılamanın Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/911 esas sayılı dosyası ile birleştirilerek yapılması ve şüphelinin TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle birleştirme talepli kamu davası açıldığı,

6- Dosya arasında bulunan Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/05/2017 tarihli, 2016/911 esas ve 2017/725 karar sayılı dosyası incelendiğinde; sanığın 19/11/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, karara karşı sanık tarafından karşı istinaf yoluna başvurulduğu, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin 29/05/2018 tarihli, 2017/1245 esas ve 2018/488 karar sayılı kararı ile; sanığın bu suçu başka bir suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin araştırılması gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği, bozmadan sonra mahkemece sanığın dosyalarının UYAP’tan araştırıldığı ve 31/10/2018 tarihli, 2018/560 esas ve 2018/757 karar sayılı karar ile; sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nın 51/1. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine ve 2 yıl denetime tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 11/12/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

7- Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 05/04/2018 tarihli, 2017/918 esas ve 2018/817 (C.savcılığı esas no:2016/3796) sayılı kararı ile; “hüküm kurulmasına yer olmadığına, ısrar şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından CMK'nun 223/8. fıkrasının 2 cümlesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere sanık hakkındaki kamu davasının durmasına” karar verildiği, kararın 25/04/2018 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbarnamede;

“Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak suçundan sanık ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/06/2015 tarihli ve 2015/4806 soruşturma, 2015/881 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın kesinleşmesini müteakip, şüphelinin yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiğinden bahisle hakkındaki ilam dosyasının kapatılmasını takiben, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 29/04/2016 tarihli iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine, tebligatın usulüne uygun yapılmadığından bahisle durma kararı verilmesine dair Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/07/2017 tarihli ve 2016/582 esas, 2017/481 sayılı kararını müteakip, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının yargılamanın Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/911 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesi talepli 23/10/2017 tarihli ve 2017/32677 soruşturma sayılı iddianamesi sonrasında, hüküm kurulmasına yer olmadığına ve kamu davasının durmasına dair Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2018 tarihli ve 2017/918 esas, 2018/817 sayılı kararını kapsayın dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/5. maddesinde yer alan "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz. " şeklindeki düzenleme dikkate alındığında,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/5. maddesinde yer alan "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz. " şeklindeki düzenleme dikkate alındığında,

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 12/02/2015 tarihindeki kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/4806 soruşturma, 2015/881 sayılı dosyası üzerinden soruşturma yapılarak 24/06/2015 tarihinde 5 yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair verilen kararı müteakip, şüphelinin yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiğinden bahisle hakkındaki ilam dosyasının kapatılmasını takiben, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29/04/2016 tarihli iddianame ile kamu davası açılması üzerine, Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesince 06/07/2017 tarihli ve 2016/582 esas, 2017/481 sayılı kararıyla yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı gerekçesiyle durma kararı verildiği, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianame ile Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen durma kararı arasında 19/11/2016 tarihinde kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunu işlediğinin anlaşıldığı, ihlale ilişkin olarak yargılama yapılarak Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/10/2018 tarihli ve 2018/560 esas, 2018/757 sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, bu hususa ilişkin olarak da Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca anılan durum fark edilerek Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinden birleştirme yönünde karar verilmesi için 23/10/2017 tarihli iddianame düzenlenmesi üzerine, düzenlenen iddianamenin durma kararının kaldırılması mahiyetinde olduğundan bahisle hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 19/11/2016 tarihinde işlediği suça ilişkin Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/10/2018 tarihli ve 2018/560 esas, 2018/757 sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, erteleme süresi devam ederken, 19/11/2016 tarihinde uyuşturucu kullanarak denetim yükümlülüğünü ihlal eden sanık hakkındaki iş bu davanın 5237 sayılı Kanun'un 191/5. maddesi uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmayıp halen derdest olan diğer dava ile birleştirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir.”denilerek 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2018 tarihli ve 2017/918 esas, 2018/817 sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosya içeriğine göre; şüpheli ... hakkında 12/02/2015 ve 18/04/2015 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçlarından Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 24/06/2015 tarihli, 2015/4806 soruşturma ve 2015/881 sayılı kararı ile beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, şüphelinin yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiği gerekçesiyle Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 29/04/2016 tarihli iddianamesi ile kamu davası açıldığı, Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/07/2017 tarihli ve 2016/582 esas, 2017/481 sayılı kararı ile kamu davasının durmasına karar verilmesi üzerine Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca, Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/911 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesi talepli 23/10/2017 tarihli iddianame ile şüpheli hakkında kamu davası açıldığı,yapılan yargılama sonucunda Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2018 tarihli ve 2017/918 esas, 2018/817 sayılı kararı ile, hüküm kurulmasına yer olmadığına ve kamu davasının durmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/5. maddesinde yer alan "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz. " şeklindeki düzenleme dikkate alındığında,