muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1514, Karar No: 2017/1238, Tarih: 06.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/1514 E.  ,  2017/1238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara toplanan delillerle hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre davalı ... Bakanlığı'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesinde Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanun'un 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davalı ... Bakanlığı harçtan muaf olmasına ve bu yöndeki bozma gerekçesine uyulmuş olmasına rağmen, yargılama giderleri arasında yer alan harçtan sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 432/6, 438/7. maddeleri uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin "7" numaralı bendinin çıkarılmasına, yerine;

"7-Posta gideri 213,60 TL, bilirkişi gideri 250,00 TL, 273,00 TL harç olmak üzere toplam 736,60 TL yargılama giderinin, kabul ve ret oranına göre 696,56 TL 'sinin (davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan 423,00 TL'sinden sorumlu tutulmak üzere) davalılardan müştereken müteselsilen alınarak davacıya verilmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15703, Karar No: 2007/16169, Tarih: 24.12.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/15703 E.  ,  2007/16169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 24.04.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.06.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı İdare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, dava konusu 2654 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında muris babaları ... ’nin isminin “...” olarak hatalı yazıldığını belirterek düzeltilmesini istemişlerdir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı idare vekili temyize getirmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Hüküm kurulurken hükmün iki numaralı bendinde “2654 parsel sayılı taşınmazın malik sütununda ... olarak yazılı baba isminin, nüfus kaydına uygun olarak ... Benli olarak düzeltilmesine” karar verilmiş olup hükmün HUMK’nun 389. maddesi uyarınca açıkça yazılması, infazında tereddüt yaratılmaması gerekir. Hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HUMK’nun 438/VII maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca mahkeme hükmünün ikinci bendinin ikinci satırında yer alan “baba” sözcüğünün hükümden çıkarılarak yerine “malik” sözcüğünün yazılmasına ve hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 24.12.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15739, Karar No: 2019/23057, Tarih: 17.12.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/15739 E.  ,  2019/23057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Müştekinin yaralanması hakkında düzenlenen Tekirdağ Devlet Hastanesinin 09.05.2013 tarihli raporunda, mağdurun ne şekilde organ işlev zayıflaması oluşacak şekilde yaralandığı hususunun denetime olanak verecek açıklıkta belirtilmediği ve raporun bu haliyle hüküm kurmaya yeterli olmadığı anlaşılmakla, müştekinin, tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki organ işlev zayıflamasının basit tıbbi müdahale giderilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilip, sanık hakkında temel cezaya TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca hükmolunmasından sonra TCK’nin 86/3-e, 87/1-a ve 87/1-son maddeleri gereğince uygulama yapılarak sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken, temel cezanın TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca hapis cezası olarak belirlenmesinden sonra, TCK'nin 86/3-e ve 87/1-a maddeleri uyarınca cezanın artırılması suretiyle yanlış uygulama yapılarak eksik ceza tayin edilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 17/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16661, Karar No: 2023/1927, Tarih: 30.03.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/16661 E.  ,  2023/1927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1559 E., 2021/1312 K.

KARAR : Davanın kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/319 E., 2019/130 K.

Taraflar arasındaki galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ...'nin, vakıf evladı kararı olan ...'in kızı olduğunu ileri sürerek davacının ...'te kurulu Mazbut Demirci ... ... Bin Ahmed Vakfı'nın galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespitini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya ait nüfus kayıt örnekleri ve davacının annesi....'in ... ... Vakfının galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğuna dair Edremit 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 06.03.2014 tarihli ve 2013/133 Esas, 2014/131 Karar sayılı ilamı ile vakfeden ile davacı arasında soybağının kurulduğu, alınan bilirkişi raporunda vakfiyede galle fazlasının batın, kız ve erkek ayrımı bulunmaksızın hayatta bulunan evlatlar arasında eşit dağıtılmasının şart kılındığı gerekçesi ile davanın kabulüne ve davacının Demircihacı ... Ağa Vakfının galle fazlasına müstahik vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde; dava dilekçesinde galleye müstehak vakıf evladı olduğunun tespitinin istendiği, kişinin galleye müstehak olamayacağı, davanın ispatlanması koşu ile galle fazlasına müstehak kararı verilebileceği, galle fazlasına müstehak olabilmek için vakıf evladı olmak ve galle fazlası için vakfiyede belirtilen şartların davacı açısından gerçekleşmiş olması gerektiği, davacının, 1248 H. (1833 M.) tarihli vakfiyeye göre galle fazlasına müstehak olabilmesi için; vakfı kuran ... ... Ağa’nın karısı ...’un erkek kardeşi ... ...’nın oğulları ... ve ...’in soyundan geldiğini ispat etmesi gerektiği ancak bilirkişi raporunda davacının ... ... Ağa'nın karısı ...'un erkek kardeşi ... ...'nın oğulları ... ve ...'in soyundan gelip gelmediği konusunda yeterli inceleme mevcut olmadığı, 1252 H. (1836 M.) tarihli zeyl vakfiye ise galle fazlasının evlada dağıtılacağına ilişkin bir hüküm içermediği, dolayısıyla zeyl vakfiye ile asıl vakfiyedeki galle fazlasına ilişkin şarta ilave ya da asıl vakfiyedeki şartta değişiklik yapılmadığı, zeyl vakfiyede galle fazlasına ilişkin bir hüküm bulunmadığı, evlatlar, zeyl vakfiye ile vakfedilen 300 adet zeytin ağacının galle fazlasından, dolayısıyla da 1252 H. (1836 M.) tarihli zeyl vakfiyeden yararlanamayacakları bu nedenle de 1252 H. (1836 M.) tarihli zeyl vakfiyeyi de kapsayacak şekilde hüküm verilemeyeceği, eksik incelemeye dayalı verilen İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile nüfus kayıtlarına göre davacının annesi ... hakkında, dava konusu ... ... Ağa Vakfının galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verildiği ve bu kararın 13.06.2014 tarihinde kesinleştiği dava konusu vakfın vakıfnamesinde batın şartının bulunmayıp hayatta olanlar arasında kız-erkek ayrımı yapılmadan galle fazlasına ilişkin dağıtım yapılacağının belirtildiği, davanın kabulüne yönelik ilk derece mahkemesi kararının yerinde olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık,vakfın gelir fazlasından faydalanma amacına yönelik galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık,vakfın gelir fazlasından faydalanma amacına yönelik galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun (5737 sayılı Kanun) 3, 6, 7 ve 75 inci maddeleri, Vakıflar Yönetmeliğinin 23, 28, 53 ve 55 inci maddeleri, 24.02.1943 tarihli ve 1942/27 Esas, 1943/11 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı

3. Değerlendirme

1.Mazbut vakıf; 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 3 üncü maddesinde, bu Kanun uyarınca Genel Müdürlükçe yönetilecek ve temsil edilecek vakıflar ile mülga 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin yürürlük tarihinden önce kurulan ve 2762 sayılı Vakıflar Kanunu gereğince Vakıflar Genel Müdürlüğünce yönetilen vakıflar olarak tanımlandıktan sonra, aynı Kanunun 6. ve 7 nci maddelerinde ise mazbut vakıfların ... tarafından yönetilip temsil edileceği, Kanunun (5737 sayılı Vakıflar Kanunu) yürürlüğe girmesinden önce mazbut vakıflar arasına alınan vakıflarla, bu Kanuna göre mazbut vakıflar arasına alınan vakıflara bir daha yönetici seçimi ve ataması yapılamayacağı hükme bağlanmıştır.

2.Vakıflar Kanunu ve Vakıflar Yönetmeliğine göre, galle fazlası evlada şart kılınan mazbut ve mülhak vakıflarda vakfedenin soyundan gelen ve bu nedenle vakfın gelirinden (gallesinden) yararlanma hakkına sahip olan kişiler için öncelikle dava açılması ve bu haklarının dava ile tespit edilmesi aranmıştır. Uygulamada bu dava, vakıflarda evladiye davaları, vakıf evladı ya da galleye müstehak evlat olduğunun tespiti davası şeklinde isimlendirilmiştir. Belirtmek gerekir ki vakıf evladı kavramı daha çok, vakfedenin çocukları ya da alt soyundan gelenler için kullanılan bir kavram olup, vakfedenin akrabaları ya da vakıftan yararlanan ismi ile belirtilmiş kişileri kapsamamaktadır.

3.Vakfın geliri üzerinde hak sahibi olduğuna ilişkin davayı, vakfiye uyarınca galleden yararlanma hakkı olan, yani vakfeden ile soy bağı olan ya da soy bağı olmasa bile galleden kendisine pay özgülenen diğer kişiler açabilir.

4.Galle fazlası evlada şart kılınan vakıflarda, galle fazlasının alınabilmesi için açılan davada öncelikle vakfeden ile soybağının ispatlanması, sonra da vakfiyede öngörülen şartların gerçekleşmesi gerekir. Yani bu tür davalarda incelenecek ilk husus; davacı ile vakfeden arasında iddia edildiği üzere kan bağı yolu ile soybağı mevcut olup olmadığı, eğer soybağı kurulabiliyorsa ikinci aşamada vakfiyelerde galle fazlası için öngörülen şartların somut olayda davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması olacaktır.

5.Bir vakfın evladı olunabilmesi için vakfın kurucusuna kadar soy bağının götürülmesi zorunlu olmayıp, daha önceden kesinleşmiş mahkeme kararı ile evlat olduğuna karar verilen kişilerle veya 1943 tarihli Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararına göre tevliyeti evlada bırakılan vakıflarda mütevellilik yapan kişilerle yöntemince kanbağı ilişkisinin kurulması yeterlidir. Dolayısı ile idarenin (... veya Mülhak Vakıf Yönetiminin) tek taraflı olarak evlat listesine yaptığı dayanaksız bir kayıt yeterli olmayıp, açıkça galle fazlasını almaya hak kazanıldığını gösterir bir mahkeme ilamına dayalı olarak vakıf evlat listesine eklenen kişiler, daha sonra açılacak vakıf evlatlığı davalarında kesin hüküm olmasa da güçlü delil olarak değerlendirilebilecektir.

6.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden; davacının annesi Meftune ile lehine galle fazlası bırakılan ... ... oğlu ... arasında daha önce kesinleşmiş mahkeme kararı ile soybağının kurulmuş olması sebebiyle davacı ile lehine galle fazlası bırakılan arasında kan bağı yolu ile soybağının mevcut olduğu, dava konusu vakfın birden fazla vakfiye ile zeyl vakfiyesinin mevcut bulunduğu, galle fazlası evlada bırakılan 581/2 nolu defterin 258. sayfa 262. sırasında kayıtlı ...'de (Timurci el-Hacc ... ibn Ahmed'in Vakfı)'na aid evâsıt-ı Zi'l-hicce 1248 H. (1833 M.) tarihli vakfiyede galle fazlası, kız-erkek evlat ayrımı ve batın şartı olmaksızın ... ...'nın oğulları ... ve ...'in nesilleri kesilinceye kadar eşit olarak evlatlarına bırakıldığı, vakfa ait 581/2 numaralı defterin 259 uncu sayfa 263. sırasında kayıtlı ...'de (el-Hacc ... Ağa bin Ahmedin Vakfı)'na aid 17 Receb 1252 H. (1836 M.) tarihli ikinci vakfiyede ise, ilk vakfiyedeki akarlardan farklı olarak 300 zeytin ağacı olan bir bahçe vakfedilmiş, gelirinin ise; "ve muharren inşâsına muvaffak oldığı Ilıca ve çamaşırhane ve çeşme-i sazın ikitiza iden ta'mîr ve termîmine sarf olunması dahi şart itmekle..." denilmekle inşa edilen ılıca, çamaşırhane ve çeşmenin tamirine şart kılınmıştır. Yani iş bu vakfiyede galle fazlası ilk vakfiyede olduğu üzere ... ... oğulları ... ve ... ile onlardan sonra alt soylarına ve her hangi bir üçüncü kişiye bırakılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, yalnızca gallenin evlada bırakıldığı evâsıt-ı Zi'l-hicce 1248 H. (1833 M.) tarihli vakfiye yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, uygulamada ve infazda çelişki oluşturabileceği düşünülmeden bütün vakfiyeleri kapsayacak şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmeyerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR :

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz eden Vakıflar Genel Müdürlüğüne iadesine,

VI. KARAR :

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz eden Vakıflar Genel Müdürlüğüne iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10684, Karar No: 2015/955, Tarih: 25.02.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/10684 E.  ,  2015/955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, ... Köyü, Irmak Boyu Mevkiinde sınırlarını bildirdiği yaklaşık 2000 m² yüzölçümlü iki parça taşınmazın, vergi kaydı ve zilyetliğe dayanarak kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu ileri sürerek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece dava konusu taşınmazların 101 ada 1 ve 262 ada 1 nolu ... parseli içinde kaldığı ve taşınmazların kesinleşen ... kadastrosu içinde kaldığından zilyetlik yolu ile kazanılması mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 6831 sayılı Yasaya göre yapılarak 19/06/1998 tarihinde ilân edilip kesinleşen ... kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır. Arazi kadastrosu 2000 yılında yapılmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın 101 ada 1 ve 262 ada 1 nolu ... parselleri içinde kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Çekişmeli taşınmaz ... kadastro sınırları dışında gözüktüğü halde, hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda 101 ada 1 ve 262 ada 1 ... parselleri içinde kaldığının belirtildiği, fen bilirkişisinin ekli krokisinde taşınmazın konumunun denetime elverişli olmadığı gibi, raporlar arasında da çelişki oluşmuştur. Söz konusu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz. Bu nedenle; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman ... yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir ... mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazın konumu tam olarak belirlenmeli, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanununn 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi ... olan bir yerin üzerindeki ... bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt ... toprağının ...

sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman ... bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalıdır. Ayrıca, jeolog bilirkişiye inceleme yaptırılarak taşınmazın dere yatağında kalıp kalmadığı, derenin taşkınlarından etkilenip etkilenmediği konularında ayrıntılı rapor alınmalıdır.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazın ... sayılan yerlerden olmadığı ve jeolog bilirkişi raporuna göre de dere yatağında kalmadığı belirlendiği takdirde bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte tarım uzman bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri tutanak içeriği ile çeliştiği taktirde 3402 sayılı Kanunun 30/1. maddesi gereğince tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenerek çelişkinin giderilmesine çalışılmalı; 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davacılar yanında, (murisler) yönünden de tapu ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı yasanın 3/7/2005 gün 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ : Yukarda açıklanan nedenlerle; davacı ...'nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 25/02/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3330, Karar No: 2010/11230, Tarih: 01.07.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/3330 E.  ,  2010/11230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Beraatine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça konu kitapların bulunduğu deponun suç tarihinde kimin tarafından ve hangi amaçla kullanıldığı hususu belirlenmeden eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.07.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.