muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15919, Karar No: 2015/466, Tarih: 19.01.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/15919 E.  ,  2015/466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; dava dışı ... ile davalı alacaklı arasında borçların tasfiyesi amacıyla yapılan Protokolün 9. maddesinde ''alacaklı, kefilin senetleri imzalaması ile birlikte yedi iş günü içerisinde protokolün birinci maddesinde belirtilen çeklerin iadesini yapacaktır, çekler iade edilmezse senetler bedelsiz kalacaktır'' şeklinde düzenleme olduğunu ve müvekkilinin protokol uyarınca düzenlenen senetleri kefil sıfatıyla imzaladığı halde, davalının protokole konu çekleri iade etmemesi nedeniyle müvekkilinin kefil sıfatıyla imzaladığı 13.11.2009 tarihli ve 10.000-TL bedelli senedin bedelsiz kaldığını, buna rağmen davalının bu senede dayalı olarak müvekkili aleyhine icra takibi başlattığını belirterek, müvekkilinin icra takibine konu senet nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ve senedin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; taraflar arasındaki protokolün 11. maddesinde ''borçlunun çeklerini geri alırken icra dairesine ödenmesi gereken tüm resmi harç ve masraflar da borçlu tarafından ödenecektir'' şeklinde düzenleme olduğunu ve dava dışı borçlu ....

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda; taraflar arasındaki protokolde daha önceki borç nedeniyle verilen çeklerin iade edilmemesi halinde senedin bedelsiz kalacağının yazılı olduğu, ancak çeklere ilişkin icra takip dosyası resmi olarak kapatılmadığından söz konusu çeklerin halen icra dosyasında olduğu, icra tahsil harçları yatırılmadığı için çek asıllarının alınıp borçluya iade edilemediği, protokole göre resmi harç ve masraflardan borçlunun sorumlu olduğu, davaya konu bono bedelinin de ödenmediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dışı... ile davalı şirket arasında düzenlenen 13.11.2009 tarihli protokol 13 adet çekin iadesi ve yerine davacınin imzasını taşıyan bonoların verilmesi suretiyle borcun yenilenmesine yöneliktir.

Protokolün 9. maddesi senetlerin davalıya teslimi ile 7 gün içinde çeklerin davalı alacaklı tarafından iadesini öngörmüştür. Protokolün 11. maddesi çeklerin iadesini engellememektedir. Protokolün 11. maddesine dayanan bir alacak doğar ise davalı alacaklı bu alacağını ayrıca talep etme hakkına sahiptir. Bu durumda davalı alacaklı alacak talebini çeklere yönelttiği için artık kefilin imzasını taşıyan bonolara dayalı olarak kefilden talep hakkı bulunmamaktadır. Mahkemece yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/1038, Karar No: 2014/5646, Tarih: 16.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1038 E.  ,  2014/5646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2010/74-2013/393

-KARAR-

1)Gerekçeli kararı davacı vekili olarak tebliğ alan ve temyiz dilekçesi sunan Av. M.. Y..'a davacı şirket tarafından verilen Bakırköy ......Noterliği'nin 17.07.2009 tarih ve 23342 yevmiye numaralı vekaletnamesinin süreli olup 17.07.2010 tarihine kadar geçerli olduğu anlaşıldığından anılan vekile davacı tarafından verilmiş karar ve temyiz dilekçesinin tebliğ edildiği tarihleri içerir vekaletnamenin sunulmasının sağlanması, sunulamaz ise gerekçeli karar ile adı geçen vekil tarafından sunulan temyiz dilekçesi ve işbu geri çevirme kararının davacı şirket tüzel kişiliğine tebliğe çıkarılması, Tebligat Kanunu'nun 12 ve 13. maddeleri ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 20 ve 21. madde hükümleri uyarınca yetkili temsilcilerden ya da koşulları oluştuğunda memur veya müstahdemlerinden birine davacı şirket adına tebliği ile işlemeye başlayan temyiz süresinin beklenmesi, kararı münferiden temsile yetkili olanlardan birinin ya da müştereken temsile yetkili olanların tamamının birlikte kaleme almaları gereken dilekçe ile kararı temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi, kararı temyiz etmemeleri ve temyize muvafakat edip etmedikleri hususunda temyiz süresi içinde imzalı yazılı dilekçe vermeleri halinde usulüne uygun kimlik tespiti de yapılarak bu hususun bir tutanakla belirlenmesi, bu dilekçenin eklenmesi, temyiz dilekçesinin ya da temyiz dilekçesini benimsediklerini yazılı olarak beyan etmeleri halinde bu dilekçenin kararı temyiz etmeyen müflis davalı iflas masası adına İflas Müdürlüğüne tebliği ile temyize cevap süresinin beklenmesi ve hükmün temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi,

2)İflas Müdürlüğünce müflis davalı şirketin iflas tasfiyesinin adi usulle yapıldığı bildirilmiş olup, gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin müflis davalı şirkete tebliğ edilmiş olduğu anlaşıldığından müflis davalı şirket İflas Masasını temsilen Bakırköy 1. İflas Müdürlüğü'ne tebliği ile temyiz ve temyize cevap süresinin beklenmesi,

3)-Kayıt kabul davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak iflas sıra cetvelinin İİK'nın 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı aynı Kanun'un 223. maddesi hükmü uyarınca tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla ilk sıra cetvelinin hangi tarihte hangi gazetede yayınlandığının tereddüde yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Bu nedenle dosyada bulunmadığı anlaşılan;

a-İflasa ilişkin kesinleşme şerhli ve onaylı mahkeme kararı örneği,

Bu itibarla ilk sıra cetvelinin hangi tarihte hangi gazetede yayınlandığının tereddüde yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Bu nedenle dosyada bulunmadığı anlaşılan;

a-İflasa ilişkin kesinleşme şerhli ve onaylı mahkeme kararı örneği,

b-İlk sıra cetveli İİK'nın 166. maddesinde belirtilen gazetelerde ilan edilmiş ise ilana ilişkin gazete nüshalarının asılları ya da tarihleri anlaşılacak şekilde çektirilen onaylı fotokopileri,

c-Davacı tarafın kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres gösterip göstermediğine ve masraf avansı (İİK.m.223) verip vermediğine ilişkin bilgiler;

ç)-Davacının masaya başvuru evrakının okunaklı tasdikli suretleri ve varsa iflas masasının kararının tasdikli suretleri ,

d-İlk sıra cetveli tebliğ edilmiş ise davacı tarafa tebliğine ilişkin belge,

e-İlk sıra cetvelinin tasdikli sureti,

İflas Müdürlüğü'nden sorularak, varsa temin edilip, alınacak cevabi yazı ile birlikte gönderilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/923, Karar No: 2014/3551, Tarih: 17.06.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/923 E.  ,  2014/3551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

SUÇ : Kardeşini öldürme, olası kastla yaralama

HÜKÜM : 1- TCK.nun 81/1-d, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

2- TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 21/2, 62, 53, 54 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümler, sanık ... müdafii tarafından 03.12.2012 günlü dilekçe ile süresinde temyiz edilmiş ise de, sanığın 06.12.2012 günlü dilekçe ile temyizden feragat ettiği anlaşıldığından, müdafiinin temyiz isteminin, CMUK.nun 317.maddesi gereğince reddine karar verilmiş ve temyiz incelemesi, ceza miktarı itibariyle re'sen temyize tabi olan, sanığın, kasten ablası maktuleyi öldürme suçundan kurulan hükme hasren yapılan incelemede;

1- Sanığın ablası olan maktulenin, evli iken başlayan ve boşandıktan sonra da devam eden, sadakat ve aile yükümlülüklerine aykırı yaşantısı nedeniyle suç işleyen sanık hakkında, tahrik nedeniyle 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası verilmesini öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, alt sınırdan ceza tayini yerine, yazılı şekilde 18 yıl hapis cezası verilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, kardeşi olan maktuleyi kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdir ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde, eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olup, sanığın ablası olan maktuleyi öldürmesi nedeniyle,temel cezanın belirlenmesi sırasında uygulama maddesinin TCK.nun 82/1-d olarak gösterilmesi gerekirken yazılı şekilde yazım hatası olarak TCK.nun 81/1-d olarak gösterilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322.maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak, hükümdeki “TCK.nun 81/1-d” ibaresinin, “TCK.nun 82/1-d” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan, re'sen de temyize tabi olan hükmün, Üye ...’in “sanığın eylemini tasarlayarak ve töre saikiyle işlediğinden sanığın TCK.nun 82/1-a-d-k maddeleri uyarınca ve tahrik hükmü de uygulanmaksızın cezalandırılması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmesi” yönündeki karşı oyu ve oy çokluğuyla, diğer yönlerden ise oy birliğiyle, tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 17/06/2014 gününde karar verildi.

KARŞI OY ;

KARŞI OY ;

Sanık ...'ın, kızkardeşi maktul ...'ı töre saiki altında ve tasarlamak suretiyle kasten öldürdüğü iddiasıyla ilgili olarak açılan kamu davasının yapılan açık yargılaması sonunda TCK.nın 81/1-d, 29, 62 maddeleri uyarınca neticeten 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin... Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık müdafiinin temyizi üzerine heyetimizce yapılan inceleme sonrasında çoğunluk görüşü neticesi eleştirilerek onanmasına dair kararına olayda tahrik bulunmadığı, sanığın eylemini tasarlayarak ve töre saiki ile işlediği görüşü ile çoğunluk görüşüne katılmamaktayım.

Şöyleki;

Suç tarihinde...,... Köyünde bulunan... isimli restaurantta çalışan maktule ... ile aynı restaurantı işleten ... isimli şahsın birlikte yaşadıkları, sanığın ablasının başka kişiler ile de ilişkide olduğunu öğrendiği, defalarca onu bu konuda uyardığı, ancak maktulenin bu uyarıları dikkate almadığı, bu hususları sorun haline getiren sanığın, yanına tüfeğini de almak suretiyle... merkezinde bulunan evinden olay yeri olan köye geldiği, maktuleyi restaurantta yanında birlikte yaşadığı ...'de dahil üç kişi daha olduğu halde, aracından inerek bagajdan avtüfeğini alıp, maktulenin bulunduğu yere doğru hedef gözeterek ateş etmeye başladığı, maktulenin isabet alması neticesi vefat ettiği iddianamenin anlatım içeriğinden sabittir.

... Ağır Ceza Mahkemesi, sanık hakkında hüküm tesis ederken, maktulden kaynaklanan haksız hareketler nedeniyle TCK.nın 29 maddesi uyarınca en lehe değerlendirme ile cezasını 18 yıla indirmiştir.

Sanığın ablası olan maktulenin evli iken başlayan ve boşandıktan sonrada devam eden, sadakat ve aile yükümlülüklerine aykırı davranışları olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Ancak, Medeni Kanunun 185. maddesi uyarınca evlilik birliği içerisinde maktulenin sadakat yükümlülüğü sadece eşine karşıdır. Boşandıktan sonraki davranışlarından ise Medeni Kanun uyarınca reşit olduğundan dolayı kimseye karşı bir sadakat yükümlülüğü bulunmamaktadır.

Bu nedenle, yasal bağlamda sanığın ablası olan maktulenin evli iken başlayan ve boşandıktan sonrada devam eden, sadakat ve aile yükümlülüklerine aykırı yaşantısı sanık lehine tahrik nedeni olarak kabul edilebilmesi mümkün değildir. Öncelikle, bu nedenle sayın çoğunluğun salt bu nedenle olayda alt sınırdan haksız tahrik nedeni bulunduğuna ilişkin görüşüne katılamamaktayım.

Ayrıca, olay öncesi ve olay esnasına dayalı olarak tahrik nedeni oluşturabilecek gerek... Ağır Ceza Mahkemesinin, gerekse sayın çoğunluk görüşünün benimsediği gibi başkaca bir nedende gösterilmemektedir.

Ayrıca, olay öncesi ve olay esnasına dayalı olarak tahrik nedeni oluşturabilecek gerek... Ağır Ceza Mahkemesinin, gerekse sayın çoğunluk görüşünün benimsediği gibi başkaca bir nedende gösterilmemektedir.

Sanık savunmasının bir bölümünde, ablasının fuhuş yaptığını, namusunu lekelediği için onu öldürdüğünü, ablasının yaşantısından hoşnut olmadığını, ablasının başkaları ile olan ilişkisinin kendisinde problem yarattığını, başkalarının yüzüne bakamadığını belirtmektedir. Maktul dışındaki, sanığın diğer iki ablası da yine aynı şekilde evli iken başka kişilerle ilişkileri nedeniyle eşlerinden boşanmışlar ve farklı kişilerle yaşamaktadırlar. Maktulün otopsi tutanağında, kimlik tanığı olarak beyanına başvurulan, maktul ve sanığın eniştesi ...'un, olayın sıcaklığı ile verdiği ilk beyanında, “.....olaydan 2 saat önce kaynım yani ölenin kardeşi olan ... benim ikametime geldi, eşim korktuğu için kapıyı açmadı. Ben hayırdır dedim. Ben yapacağımı bilirim dedi. Üzerinde tabanca ve av tüfeği vardı. ... ölen ...ın eşinden ayrıldıktan sonra dost hayatı yaşaması ve baraj mevkiiinde lokantada çalışması nedeni ile ...'a husumet besliyordu. Bu olayı içine sindiremiyordu. Bu nedenle bizim eve gelip onun yerini öğrenmek istemişti. ........” şeklindeki beyanları da bu hususu doğrular mahiyette görülmüş olup, Maktulenin yaşantısını, ailesinin namus ve şerefini eksilten bir davranış olarak görüp, toplum içine çıkamadığını belirten sanık, törenin baskısı ile ablasını öldürme düşüncesinde olmalı ki, olay yerine hazırlıklı olarak gelmiştir. Bu nedenle, bir saik

suçu olarak tanımlanan “töre” kavramının içinde, çoğunlukla ön hazırlık safhası bulunmaktadır ki, sanığın hazırlıklı olarak olay yerine gitmesi de, onun eylemini tasarlayarak gerçekleştirdiğinin bir göstergesidir.

Bu durumda, yerel mahkemenin ve çoğunluk görüşünün kabulünün aksine, olayda maktulden kaynaklanan ve sanığa yönelen haksız bir söz ve davranışın bulunmadığı kanaati ile sanığa ceza tertip olunur iken, tahrike ilişkin TCK.nın 29 maddesi hümünün sanık lehine uygulanmaması gerektiği, dolayısı ile suç vasfının da 5237 sayılı TCK.nın 82/1-a-d-k maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği kanaatini taşımaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2022/7141, Karar No: 2022/16651, Tarih: 23.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7141 E.  ,  2022/16651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki Bursa İli, Osmangazi İlçesi, Alaşar Mahallesi 4498 ada 39 ve 40 sayılı taşınmazların zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibarıyla doğrudur. Ancak;

1)Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11 inci maddesinin 1 inci fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmazın emsal alınması doğru olmadığı gibi, emsal alınan Alaşar Mahallesi, 4490 ada 13 parsel sayılı taşınmazın tapu ve satış akit tablosunun incelenmesinden serbest satış olmadığı, belediyenin bir anonim şirkete satışı olup, bu satışın tarafları ve taşınmazların nitelikleri dikkate alındığında ticari amaçlı bir satış olduğu ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı izlenimini uyandırdığı anlaşıldığından bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 23.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8809, Karar No: 2012/11466, Tarih: 30.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/8809 E.  ,  2012/11466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mardin Asliye 2. Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1- ...

2- ...

Taraflar arasındaki nüfusta kayıt düzeltimine ilişkin davada İzmir Asliye 11. Hukuk ve Mardin Asliye 2. Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfusta anne baba adı düzeltimi istemine ilişkindir.

Mardin Asliye 1. Hukuk Mahkemesince, davalının yerleşim yerinin İzmir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İzmir Asliye 11. Hukuk Mahkemesi ise yapılan zabıta araştırmasında davalının İzmir adresinde oturmadığı ve son adresinin ölüm tutanağında Mardin ili dahilinde olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur..

Somut olayda, ...’in anne ve baba adının tashihi istenmiştir. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36/1-a maddesinde Nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılır. Dosya kapsamından ve ölüm tutanağından adı geçenin son yerleşim yerinin Mardin ili sınırları dahilinde olduğunun anlaşılması karşısında uyuşmazlığın Mardin Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince Mardin Asliye 2. Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4322, Karar No: 2012/3639, Tarih: 07.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/4322 E.  ,  2012/3639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla kasten adam öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Oluşa, dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre; gayrı meşru ilişki sonucu başkasından hamile kalan sanığın, olay gecesi evinde doğurduğu bebeğini emzirip beze sardıktan sonra ailesinin bu durumu öğrenmemesi maksadıyla evinin yakınındaki boş bir arsaya bıraktığı, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'nun 27.01.2010 tarih ve ... karar sayılı raporunda otopside belirtilen bulguların ölümden önce mi veya sonra mı oluştuğunun çürüme nedeniyle ayırt edilemediği ve ileri derecede çürüme nedeniyle ölüm sebebinin tespit edilemediğinin belirtildiği olayda, sanığın eyleminin ihmal suretiyle öldürme suçunu oluşturduğunu kabul eden mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmediğinden, 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d,e,k maddesi kapsamında yeni doğmuş bebeği töre saikiyle öldürme suçundan hüküm kurulması gerektiği yönüyle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, teşdiden ceza tayininin yersizliğine, Cumhuriyet Savcısının sanığın eyleminin olası kasıtla öldürme suçunu oluşturduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendin, "Sanığın, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1- c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322.maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan ve re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına ve tutukluluk süresine göre müdafiinin tahliye isteminin reddine, sanığın eyleminin yeni doğmuş bebeği töre (namusunu kurtarma) saikiyle öldürme suçunu oluşturduğu yönüyle Başkanvekili ... ve Üye ...'in karşı oyları ve oy çokluğu ile 07/05/2012 gününde karar verildi.

KARŞI OY:

1- OLAY: