muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24175, Karar No: 2014/24351, Tarih: 19.11.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12553, Karar No: 2024/3750, Tarih: 02.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12553 E.  ,  2024/3750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/233 E., 2022/323 K.

SUÇLAR : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A- Sanığın 10.08.2018, 13.08.2018 ve 16.08.2018 tarihlerinde gerçekleşen eylemleri nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturma dosyaları birleştirilerek, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca 30.11.2018 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B- Sanığın erteleme süresi içerisinde 26.03.2019 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullanma suçunu işlemesi nedeniyle Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.10.2019 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C- Sanığın, 29.08.2019 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.08.2019 tarihli ve 2019/933 Esas, 2019/551 Karar sayılı kararı ile Bursa 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/208 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Bursa 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/208 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

C- Sanığın, 29.08.2019 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.08.2019 tarihli ve 2019/933 Esas, 2019/551 Karar sayılı kararı ile Bursa 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/208 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Bursa 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/208 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

D- Sanığın, 11.10.2019 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2020 tarihli ve 2020/214 Esas, 2020/972 Karar sayılı kararı ile Bursa 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/208 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Bursa 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/208 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

E- Sanığın, 02.12.2019 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Yalova Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2020 tarihli kararı ile Bursa 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/208 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Bursa 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/208 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

F- Sanığın, 10.06.2020 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2021 tarihli kararı ile Bursa 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/208 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Bursa 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/208 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

G- Bursa 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2022 tarihli ve 2021/208 Esas, 2022/390 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 191 inci maddesinin onuncu fıkrası, 43 üncü maddesi, 58 inci maddesi, 54 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ile hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz sebepleri özetle; Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, zincirleme suç hükümleri uygulanması için somut ve inandırıcı delil bulunmadığına, beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanık hakkında değişik tarihlerde uyuşturucu madde kullanma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz sebepleri özetle; Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, zincirleme suç hükümleri uygulanması için somut ve inandırıcı delil bulunmadığına, beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanık hakkında değişik tarihlerde uyuşturucu madde kullanma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın 10.08.2018, 13.08.2018 ve 16.08.2018 tarihlerinde gerçekleştirdiği, eylemler nedeniyle dava açılmasının ertelenmesine karar verildiği, ancak sanığın dava açılmasının ertelenmesi kararının ihlali mahiyetindeki eyleme istinaden tanzim edilen iddianameden sonra, atılı suçu birden fazla kez işlediği anlaşıldığından sanığın üzerine atılı eylemi zincirleme şekilde işlediği kabul edilmekle, sanığın eylem sayısı, suç işlemekteki ısrarı da dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayinine, sanığın 13/08/2018 tarihli eylemini Muradiye Devlet Hastanesinin bahçesinde gerçekleştirdiği dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin onuncu fıkrası uyarınca cezasının yarı oranda arttırılmasına karar verilmiştir. Sanığın aynı eylemi farklı zamanlarda bir çok defa gerçekleştirdiği anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince takdiren 1/2 oranında cezası artırılması gerekçesiyle uyuşturucu madde kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Suç ve iddianame tarihlerine göre 10.08.2018, 13.08.2018, 16.08.2018, 29.08.2019, 11.10.2019 tarihli eylemler nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 191/1-4, 43/1. maddeleri gereğince, 02.12.2019, 10.06.2020 tarihli eylemler nedeniyle de 5237 sayılı Kanun'un 191/1-6, 43/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı ceza tayini cihetine gidilmesi gerektiği gözetilmeyerek tüm eylemler için teselsül hükümlerinin uygulanması, sureti ile tek ceza tayin edilmesi istinaf edenin sıfatına ve karşı-aleyhe istinaf bulunmamasına; ancak 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına esas alınan ilam gereğince tekerrür hükümlerinin ikinci kez uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe istinaf olmaması nedeni ile eleştiri nedeni yapılmış, gerekçeli karar başlığından suç tarihlerinden 16.08.2018'in gösterilmemesi, mahallinde tamamlanması mümkün yazım eksikliği olarak değerlendirilmiş, 5237 sayılı Kanun'un 191/4-c maddesi gereğince ihlal nedeni olup aynı Kanunun 191/5. maddesi gereğince ayrı bir soruşturma ve kovuşturmaya konu edilemeyen 26.03.2019 tarihli eylemin gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak değerlendirilmiş, UYAP-DYS üzerinden yapılan incelemede, sanık hakkındaki Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin aynı suçtan 25.05.2019 tarihli eyleme ilişkin tesis ettiği hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği, işbu eyleme ilişkin iddianame tarihinin 24.10.2019 olduğu ve ağır ceza mahkemesinin kabul ve uygulamasına göre istinafa konu eylemler ile teselsül edip etmediğinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın ele alınması aşamasında değerlendirilmesi için yerel mahkemece mahkemesine ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür. Eleştiri sebebi sayılan hususlar hâricinde, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşılmakla, sair istinaf itirazlarının reddine, ancak; emanete kayıtlı uyuşturucu maddenin 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi, ambalajların ise 54/1. maddesi gereğince müsaderesi yerine, imhasına karar verilmesi,

şahit numunelerin 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmediği, müsadereye ilişkin kısmının düzeltilmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin, suçların vasfına, sübutlarına ve zincirleme suç hükümleri uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin, suçların vasfına, sübutlarına ve zincirleme suç hükümleri uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 05.12.2022 tarihli, 2022/233 Esas, 2022/323 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 36. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15110, Karar No: 2015/6537, Tarih: 12.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/15110 E.  ,  2015/6537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/25773

MAHKEMESİ : Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2012

NUMARASI : 2011/573 (E) ve 2012/644 (K)

SUÇ : Çevrenin kasten kriletilmesi, mala zarar verme

SUÇ TARİHİ : 16/06/2011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, B.. isimli balık avlama teknesiyle yasadışı dip trolü ile avlanma yaptığı esnada şikayetçi M.. Ş..'in A.. isimli teknesine ait 15 paket toplam 1500 metre boyunda misinadan yapılan uzatma dip ağının parçalanmasına ve kaybolmasına neden olduğu, sahil güvenlik ekiplerinin geldiğini farketmesi üzerine teknesindeki kasalardaki balıklar ile katı atıkları denize döktüğünden mala zarar verme ve çevrenin kasten kirletilmesi suçlarını işlediğinin iddia olunduğu olayda;

1-Şikayetçi M.. Ş..'e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

B.. isimli balık avlama teknesiyle yasadışı dip trolü ile avlanma yaptığı esnada şikayetçi M.. Ş..'in A.. isimli teknesine ait 15 paket toplam 1500 metre boyunda misinadan yapılan uzatma dip ağının parçalanmasına ve kaybolmasına neden olan sanığın, eylemini kasıtlı olarak gerçekleştirdiğine dair dosyaya yansıyan delilin olmadığı, taksirle mala zarar verme eyleminin ise suç olarak düzenlenmediğinden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Şikayetçi S.. T..'e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca; hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18/10/2011 gün ve 2011/1046 esas sayılı iddianamesinde, sanık hakkında "şikayetçi M.. Ş..'e yönelik mala zarar verme" suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı ve şikayetçi S.. T..'a yönelik eyleminden dolayı ise dava açılmadığından, yargılamada iddianamenin dışına çıkılamayacağından ve bu suçla bağlı kalınarak yargılamaya devamla karar verilmesi gerektiğinden iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında dava konusu yapılmayan "şikayetçi S.. T..'a yönelik mala zarar verme” suçundan hüküm kurulması,

3-Çevrenin kasten kirletilmesi suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, teknesiyle yasadışı dip trolle avlandığının sahil güvenlik görevlilerince fark edilmesi üzerine yakalanmamak amacıyla teknesiyle kaçarken yakaladığı kasalardaki balıkları ve katı atıkları denize dökmesi şeklinde gerçekleşen eyleminde TCK’nın 181/1. maddesi uyarınca ilgili kanunlarla belirlenen hangi teknik usullere aykırı olarak atık veya artıkları toprağa, suya veya havaya kasten verdiğinin ve eyleminin idari para cezasını gerektiren 2872 sayılı Çevre Kanun'un 8. maddesinin yollamasıyla 20/ı bendindeki yasal düzenlemeye uyup uymadığının tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1387, Karar No: 2025/4217, Tarih: 17.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2025/1387 E.  ,  2025/4217 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARARTARİHİ :

EK KARAR SAYISI : 2024/1 E., 2024/198 K.

SUÇ : Nitelikli Yağma

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 06.01.2025 tarihli ve 2024/1 E., 2024/198 K sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanık müdafiinin yokluğunda verilip 29.01.2024 tarihinde, sanığa ise 14.03.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra sanığın 26.12.2024 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 06.01.2025 tarihli ve 2024/1 E., 2024/198 K sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ...'nın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

17.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3140, Karar No: 2013/6900, Tarih: 13.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/3140 E.  ,  2013/6900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ...’in sürücüsü, davalı ...'nın işleteni olduğu ve davalı İsviçre Sigorta’ya ZMSS poliçesi ile sigortalı olan aracın, müvekkillerinin desteği ...'in üzerinde yolcu olarak bulunduğu motosiklete çarpması sonucu desteğin vefat ettiğini bildirerek anne ve baba için ayrı ayrı 25.000'er TL manevi tazminat ile 5.000'er TL destekten yoksun kalma tazminatı, kardeşler için ayrı ayrı 15.000'er TL manevi tazminat ile 5.000'er TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini anne için 82.209,45 TL.ye, baba için 55.263,72 TL.ye yükseltmiştir.

Davalı İsviçre Sigorta vekili, kusur oranında ve poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olduklarını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, kusur oranının belirlenmesi gerektiğini, davacıların talep ettikleri tazminat tutarlarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ise, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, anne Zinnet ve baba ... için 15.000'er TL manevi tazminat taktirine, dava dışı İçişleri Bakanlığı tarafından 2330 s.Kanun kapsamında ödenen nakdi tazminat ile davacıların manevi zararı giderildiğinden ve talebin konusu kalmadığından manevi tazminat miktarı yönünden karar verilmesine yer olmadığına; kardeşler ...,..için ayrı ayrı 10.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ...,...'ten müteselsilen tahsiline; kardeşlerin maddi tazminat isteklerinin reddine; anne ve babanın maddi tazminat isteklerinin kısmen kabulü ile, anne Zinnet için 70.477,30 TL, baba ... için 43.531.57 TL maddi tazminatın sigorta şirketinin sorumluluğu 57.500 TL ile sınırlı olmak üzere davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, ceza yargılaması sırasında alınan ve kesinleşen bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa ve dosya içeriğine uygun bulunması sebebiyle mahkemece benimsenmesinde ve uzman bilirkişice düzenlenen tazminata ilişkin raporun hükme esas alınmasında, ayrıca manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.