muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3, Karar No: 2017/523, Tarih: 06.03.2017

Bozma sonrası Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.03.2014 gün 2014/41- 2014/31 sayılı kararı ile;

“"Sanık ...'ün eyleminin değerlendirilmesinde müşteki ... ... ve ...'in olay tarihinde ... ...'ın bürosunda ...'de bulunması ile sanık ...'in ... ve ...'i ...'ın sünnet törenine katılması sebebi ile yemeğe davet ettiği, daha önce yapmış oldukları görüşmeler neticesinde ...'in ... ile birlikte anlaştıkları, yemeğe götürülme hadisesinde yapılan plan gereğince ...'in yemekten kalktıklarını...'a bildirmesi üzerine...'ın yolda, ... ile birlikte kendilerine polis süsü vererek gelen arabaları durdurdukları, önce ...'in arabasını durdurdukları arama yapıldıktan sonra devam etmesini söyledikleri daha sonra gelen ... ve ... ...'in arabasını durdurdukları, kendilerinin polis olduğunu söyleyerek adı geçen kişileri taksiden indirdikleri, aramada ruhsatlı silah buldukları ve Salih ve ... ...'in arabayı alıp silah zoru ile Haymana yolu üzerinde ıssız bir tarlaya götürdükleri, burada müştekilerin üzerinde bulunan çek, para, döviz, boş çek cüzdanı, kredi kartları, ruhsat, sürücü belgesini aldıkları, daha sonra gözlerini koli bandı ile bağladıkları ve olay yerinden ayrıldıkları sanıkların olayda kullandıkları tabancanın... Kandemir'in beyanına göre ...'ün evinde zapedildiği bu tabancanın zaman zaman... ve Levent arasında kullanıldığı, sanıkların hazırlıkta vermiş olduğu beyan ve müştekilerin vermiş olduğu beyanının birbirlerini doğruladığı, sanık ...'ün hakkında ek iddianame ile dava açılıp savunmasının alınamaması sebebi ile dosyanın tefrik edildiği bu arada diğer sanıklar ... ve ...'in aynı eylemle ilgili dava dosyasının kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Sanıklar ..., ..., ... ..., ... ... ve ek iddianame ile ... hakkında mahkememizin katılanlar ... ... ve ... ...'e karşı geceleyin silahla gasp ve bu suça azmettirmekten iddianame ile kamu davası açıldığı mahkememizin 27.02.2003 tarihinde 1999/256 esas ve 2003/67 karar sayılı dava dosyası ile sanıklar hakkında verilen karar gereği sanık ...'ün yakalanamaması sebebi ve savunması alınamaması sebebi ile tefrik kararı verildiği, sanıklar ... ... ve ... ... hakkında beraat kararı verilmiş olup, sanıklar ... ve ... hakkında katılan ... ve ... ...'e karşı 765 sayılı TCK.nun 495. maddesi yollaması ile 765 sayılı TCK.nun 497/2, 522/1, 59/2. maddesi gereğince 18'er yıl, 4'er ay ağır hapis cezası olduğu, verilen kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 03.12.2003 tarihli ilamı ile katılan ... yönünden verilen kararın onanmasına, ... ... yönünden verilen karar değer yönünden bozulmasına karar verilmiş olup bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda verilen 26.05.2004 tarih ve 2004/193 esas, 2004/177 sayılı kararımızın temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay'a gönderildiği Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 21.12.2004 tarih ve 2004/9075 esas, 2004/14627 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, sanıklar hakkındaki iş bu kararın infaza verildiği, infaz aşamasında iken Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat Bürosu 09.06.2005 tarihi ve 2004/1-995 sayılı yazıları ile sanık ...'in 24.08.2005 tarih ve 2004/1- 1002 sayılı yazıları ile ...'in 5237 sayılı yasa ile 765 sayılı Yasanın değerlendirilmesi yönünden infaz evraklarını mahkememize göndermiş olmakla, duruşma açılarak yapılan yargılama sonunda mahkememizden verilen 06.12.2006 tarih ve 2006/393 esas, 2006/550 karar sayılı kararımızın temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay'a gönderildiği Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 02.12.2009 tarih ve 2007/11353 esas, 2009/16039 karar sayılı ilamı ile bozularak gelmekle bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; mahkememizin 22.04.2010 tarih ve 2010/50 esas, 2010/163 karar sayılı ilamı ile sanıklar ... ve ...'in ... ve ... ...'e karşı yağma suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nun 149/1-a,c,h, 168/3-2, 63. maddesi gereğince ayrı ayrı 8'er yıl 4'er ay hapis cezası verilmiş olduğu, ayrıca hürriyeti tahdit suçu ile ilgili Salih ... ve ... ...'e karşı yapılan eylemle ilgili sanıklar ... ve ...'in 5237 sayılı TCK.nun 109/2, 109/3-a,b,son, 62. maddeleri gereğince 3'er yıl 4'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, yapılan temyiz incelemesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 19.01.2011 tarih ve 2011/759 esas, 2011/11 karar sayılı ilamı ile mahkeme kararının onandığı bu şekli ile sanıklar ... ve ...'in ... ve ... ...'e karşı yağma suçundan ve hürriyeti tahdit suçundan mahkumiyet kararlarının kesinleştiği anlaşılmıştır.

Bu şekli ile eyleme katılan iki kişinin yani ...'in ve ...'in davasının kesinleşmiş olması nedeni ile her ne kadar sanık ... suçlamayı kabul etmemiş ise de, daha sonra ...'de duruşmada vermiş olduğu beyanında kız arkadaş meselesinden dolayı gıcık olduğunu söyleyerek beyanını değiştirmek istemiş ise de sanık ...'e ...'in eylemlerinin kesinleşmiş olması, Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/23 Esas sayılı dava dosyasında ...'in müşteki ... tehdit edip para istediği, bu şekilde yağmaya teşebbüs suçunu işlediği anlaşıldığından TCK.nın 145/1-a-c-son maddesi gereğince suçun işleniş biçimi nazara alınarak 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, teşebbüs aşamasında kalması ve TCK.nın 63. maddesi gereğince sonuç olarak 3 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. İstanbul'da meydana gelen olayda kullanılan tabancanın daha sonra Ankara'da ...'ün evinde bulunduğu tespit edilmiştir. Bu tabancanın zaman zaman... ve ... arasında kullanıldığı da dosyadan anlaşılmaktadır. Mahkeme dosyasının tefrik edilmesinin sebebi sanık ...'ün olayla ilgili savunmasının alınmamış olmasıdır.

Her ne kadar Yargıtay bozma kararında tekrar sanığın teşhis edilmesi talep edilmiş ise de yazılan talimat cevabında müşteki ... ... gösterilen fotoğrafta teşhis yapamadığını, mevcut delillere göre karar verilmesini talep ettiğini bildirmiştir. Ancak mevzuatımızda müştekilerin sanıkla yüzleştirilmesini temin edecek hukuki bir müessese bulunmadığından sadece sanık ...'in fotoğrafları alınarak müştekilere gönderilerek fotoğraf üzerinden teşhis yapılması istenmiştir. Suç tarihinin 1999 yılı olduğu göz önüne alındığında bu yüzleştirmenin veya fotoğraf teşhisinin ne kadar doğru olup olmayacağı konusu da hukuki bir tartışma konusudur. Ancak müşteki ... ...'in vermiş olduğu beyan üzerine ...'in tanımları, sanıkların beyanları birlikte değerlendirildiğinde bu eylemlerin ... tarafından gerçekleştirilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca İstanbul'da meydana gelen olayla ilgili tabancanın da Ankara'da ...'ün evinde ele geçirilmiş olması sanıkların bir eylem birliği içinde bulunduklarını göstermektedir. Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin dava dosyasında ...'in hakkında davanın Yargıtay aşamasında olduğu tespit edildiğinden sanık ...'in eylemle bağlantısı dosyadaki incelemeden açıkça anlaşılmaktadır. Sanıkların zaman içerisinde eylem birliği içerisinde hareket ederek eylemleri gerçekleştirdikleri,...

Kandemir'in İstanbul'dan Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi dosyasında 17/10/2011

Kandemir'in İstanbul'dan Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi dosyasında 17/10/2011

tarih, 2000/370 esas, 2011/446 karar sayılı dosyasında katılan ... ... hakkında ... ile ...'in katılandan para almak amacıyla kendilerine polis süsü verdikleri, merkeze götürmek istedikleri, daha sonra sanık ... ile hükümlü...'ın katılanı telefonla arayarak 300.000 dolar vermesi gerektiğini, vermemesi halinde kendisini öldüreceklerini beyan ettikleri yönünde tehdit etmeleri üzerine durumun polise bildirildiği,...'ın müşteki tarafından teşhis edildiği ve sanık ... ve... hakkında karar verileceği anlaşılmış olduğundan sanık ...'ün Ankara'da meydana gelen olayda da... ve ... ile birlikte müştekilere karşı bu eylemi gerçekleştirmiş olduğu anlaşıldığından mahkumiyetine karar vermek gerekmiştir. Her ne kadar Yargıtay bozma kararında 168. madde uygulaması yönünden kabule göre 168/3-4 maddesinin uygulanması hususu belirtilmiş ise de sanık ..., ... hakkında verilen mahkumiyet kararında etkin pişmanlık hükümleri göz önüne alınarak sanıkların eylemine ilişkin 168/3-2 maddesi uygulanmış olup Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 19/01/2011 tarih, 2011/759 esas, 2011/11 karar sayılı ilamıyla karar kesinleşmiştir. Bu şekliyle sanık ...'ün ... ve ... ile birlikte gasp suçunu işlediği kabul edildiğinden Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin kesinleşen mahkumiyet kararı göz önüne alınarak sanığın etkin pişmanlık hükümleri çerçevesinde TCK.nın 168/3-2 maddesi gereğince sanık ... ve ... ile ilgili karar doğrultusunda karar vermek gerekmiştir. Aksine bir uygulama kesinleşmiş mahkeme kararına ilişkin farklı bir uygulamaya sebebiyet vereceğinden ve kesinleşen mahkumiyet kararı hakkında da yargılamanın iadesini gerektiren bir husus söz konusu olmadığından sanık ... ve ...'e ilişkin karar esas alınarak etkin pişmanlık hükümleri çerçevesinde sanık ... hakkında TCK 168/3-2 maddesi gereğince değerlendirme yapılmıştır.

Suç tarihi itibari ile 765 sayılı Yasa kapsamında TCK.nun 497/2. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının devamı sırasında 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği, eylemin değerlendirilmesinde gasp eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 149/1-a,c,h ve 109/2-3-a,b maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekeceği, 765 sayılı Yasa gereğince sanıklar hakkında 765 sayılı TCK.nun 497/2. madde gereğince 20 yıl, TCK.nun 522 madde gereğince 22'şer yıl, TCK.nun 59. madde gereğince 18'er yıl 4 ay hapis cezası ile cezaladırılmalarına ve TCK.nun 31, 33. maddelerinin uygulanmasına karar verileceği 5237 sayılı TCK.nun 149/1-a,c,h maddesi gereğince 15 yıl, TCK.nun 168/3-2 maddesi gereğince 10 yıl, TCK.nun 62. madde gereğince de 8 yıl 4 ay hapis cezası verileceği ayrıca hürriyeti tahdit suçundan da TCK.nun 109/2. maddesi gereğince 2 yıl, TCK.nun 109/3-a-b-son maddesi gereğince 4 yıl, TCK.nun 62. madde gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası verileceği bu şekilde 5237 sayılı Yasa sanık lehine olduğundan uygulama 5237 sayılı Yasaya göre yapılmıştır.

Sanık ...'in ve ...'in yağma suçuna ilişkin eylemi ile ilgili kesinleşen mahkeme kararında suçun işlenmesindeki durum, kastın durumu ve mağdurun zararı nazara alınarak sanıklara takdiren ve teşdiden 15'er yıl hapis cezası verilmiş olduğundan aynı eylemle ilgili olan yargılamakta olan sanık ... hakkında da suçun işlenmesindeki durum, kastın durumu, mağdurun zararı da nazara alınarak sanıklar hakkında takdiren ve teşdiden uygulaması yapılmıştır.

Sanık ... ve ... hakkında hürriyeti yoksun bırakma suçundan kastın durumu, suç sebepleri nazara alınarak 2 yıl hapis cezası verilmiş olduğundan aynı şekilde sanık ... hakkında da hürriyeti yoksun bırakma suçundan kastın durumu suç sebepleri nazara alınarak TCK.nun 109/2. maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası ile temel ceza verilmiş olup artırım sebepleri buna göre uygulanmıştır.

Sanık ...'ün dosyasının tefrik edilmesinden sonra uzun süre aranmasına rağmen savunmasının alınamadığı daha sonra yakalandığı sanığın eylemle ilgili anlatmış oldukları gözönüne alınarak sanık hakkında suçun işlenmesindeki özellik, sosyal durumu ve tekrar suç işlemekten çekineceği hakkında mahkememize kanaat hasıl olmadığından TCK.nun 50, 51. 52 ve CMK 231/5. maddesi ile unsurları oluşmadığından TCK.nun 150 maddesi uygulanmamıştır bu şekli ile aynı eylemle ilgili sanıklar ... ve ... hakkında kesinleşen mahkeme kararı gözönüne alınarak sanık ...'ün eylemi ile ilgili aynı şekilde mahkumiyet kararı vermek gerekmiştir.” gerekçesi ile ilk hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

Bu hükmün sanık ... savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "bozma" istekli 10.06.2015 gün ve 2014/196001 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilen dosya;

5271 sayılı CMK'nın 307/3. madde ve fıkrasının 2. cümlesini değiştiren ve geçici 10.maddesini düzenleyen, 02/12/2016 gün, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 36. maddesi uyarınca; "Direnme üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gelen ve henüz karara bağlanmamış olan dosyaların, öncelikle kararına direnilen Daire tarafından incelenmesinin zorunlu kılınması karşısında;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığının 07/12/2016 gün, 2015/545 esas ve 2016/1075 sayılı kararı ile Dairemize gönderilen dosya, yeniden incelenerek değerlendirilmiş ve karara bağlanmıştır.

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığının 07/12/2016 gün, 2015/545 esas ve 2016/1075 sayılı kararı ile Dairemize gönderilen dosya, yeniden incelenerek değerlendirilmiş ve karara bağlanmıştır.

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ... ...'e yönelik nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine dair kurulan hükümde sanıkla aralarında husumet bulunan ...'in, sonradan değiştirdiği ifadesi dışında, atılı suçu kabul etmeyen sanık ...'ün yüklenen suçları işlediğine ilişkin başka kanıtlarla desteklenmeyen soyut anlatımı dışında, kuşkudan uzak, hukuka uygun, kuvvetli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden beraatine karar verilmesi gerektiği nedeniyle, mahkemenin kararlarının gerekçe ve sonuçları itibariyle yerinde görülmediğinden bozulmasına dair;

Dairemizin 27.12.2013 gün ve 2013/24047 Esas-2013/25768 Karar sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.03.2014 gün 2014/41- 2014/31 sayılı ilamındaki direnme kararı yerinde görülmediğinden,

CMK'nın 307/3.maddesi gereğince, mahkemenin direnme kararı konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 06.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11252, Karar No: 2017/144, Tarih: 11.01.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/11252 E.  ,  2017/144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanık ... hakkında 11.07.2013 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; AMASRA Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 gün ve 2015/330 esas, 2016/82 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nun 232. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMA- SINA, 11.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8317, Karar No: 2022/447, Tarih: 17.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/8317 E.  ,  2022/447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

6100 sayılı HMK'nun 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 15/12/2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat etmiş olup, yerel mahkemece (İtiraz Hakem Heyeti'nce) davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE; davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 17/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4529, Karar No: 2021/2565, Tarih: 26.05.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/4529 E.  ,  2021/2565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : K.K.K. 7. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa yüklenen memuriyet görevini kötüye kullanma ve asta müessir fiil suçlarının kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle Askeri Ceza Kanunu'nun 49. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e maddesine göre 8 yıllık asli zamanaşımı süresine tabi olduğu, zaman aşımını kesen son işlem olan 26/10/2011 tarihli sorgu ile temyiz inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği, zaman aşımını kesen başka sebebin de bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zaman aşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 26/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5986, Karar No: 2017/14488, Tarih: 02.11.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/5986 E.  ,  2017/14488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı dava dilekçesinde, ... adlı çocuğunun nüfus kaydının iptaline karar verilmesini istemiş; mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki belge ve bilgilerin incelenmesinde, davacının dilekçesinde belirttiği adrese çıkartılan duruşma gününü bildirir davetiyenin ilgilinin, adreste tanınmama sebebi iade edildiği, mahkemece davacının yokluğunda yapılan yargılanma sonunda davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Tebligat Kanununun 21-2 maddesinde ''Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.'' HMK'nun 27- madddesinde de, ''(1) Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. (2) Bu hak; a) Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, b) Açıklama ve ispat hakkını, c) Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini, içerir." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Mahkemece Tebligat Kanunun 21-2 maddesi uyarınca davacıya duruşma günü usulüne uygun olarak tebliğ ile HMK 27. maddesinde belirtilen hakları tanınıp, bütün deliller toplandıktan sonra oluşacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davacıya usulüne uygun duruşma günü tebliğ edilmeden ve davacının katılmadığı duruşmada davanın esası hakkında karar verilmesi, doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMKnun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMKnun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 02.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5511, Karar No: 2015/14095, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/5511 E.  ,  2015/14095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.............Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, davacıların çocuğu olan .......'ye çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek ıslahla birlikte davacı ...... için 14.728,47 TL, davacı...... için 14.728,47 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ............ vekili, sorumluluklarının teminat limiti ile sınırlı olduğunu, davacıların zararını ispat etmesi gerektiğini, müvekkilin temerrüde düşürülmediğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile davacı ....... için 14.728,47 TL, davacı ....... için 14.728,47 TL destekten yoksun kalma tazminatının, davalı ....... yönünden olay tarihinden, davalı ...........yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ........ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ......... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

MK’nun 185. madde hükmü gereğince, anne-baba birlikte çocukların bakımından sorumludur, aynı yasanın 327.maddesinde ise “Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır” denilmektedir.

Her baba ve annenin çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi gerekmektedir. Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan aktüerya raporunda, desteğin 10 yaşında olduğu, anne ve babasına destek olacağı kabul edilmiş, yetiştirme gideri tenzil edilmemiştir. Oysa, 10 yaşındaki desteğin 18 yaşında kazanç elde etmeye başlayacağı, bu yaşa kadar davacıların yetiştirme gideri yapacakları kabul edilmelidir. Bu durumda mahkemece, yetiştirme gideri mahsubu yapılmayan aktüerya raporuna itibar edilmesi doğru olmadığından, davalı tarafın itirazı üzerine alınan 04/12/2013 tarihli aktüerya raporu dosya kapsamına uygun olup bu raporun hükme esas alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı SBN Sigorta A.Ş vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.