muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3745, Karar No: 2021/8921, Tarih: 29.04.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/3745 E.  ,  2021/8921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ...'na bağlı ... Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesinde hizmet akdi ile işçi olarak çalıştığını, ... Yakutiye Belediye Başkanlığında çalışırken, Belediyenin kapatılması nedeniyle yasalar çerçevesinde Sağlık Bakanlığına devredildiğini, Belediye döneminde ... Sendikası üyesi olduğunu, ataması sonrasında Sağlık İş Sendikasına üye olduğunu, belediyede çalıştığı sürede ... Sendikasının Toplu İş Sözleşmeleri'nin uygulanmadığını, ücretinin düşük gösterildiğini, daha sonra da Sağlık Bakanlığına devirden sonra ücretinin düşük gösterildiğini, 01.01.2004 tarihinden itibaren ... Sendikası ile Yakutiye Belediyesi arasındaki Toplu İş Sözleşmesi'nin uygulanarak devir tarihindeki yevmiyesinin bulunmasını, devir tarihinden sonraki dönem için bulunan yevmiye üzerine Sağlık İş Sendikası ile ... arasındaki Toplu İş Sözleşmesi hükümlerindeki zam maddelerine göre davacının ücretinin bulunmasını, ücret farkı, ilave tediye farkı, akdi ikramiye farkı ve hizmet zammı farkının hesap edilmesini, her alacağın ay ay faiz tarihinin belirtilmesini, emsal rapor ve kararların nazara alınmasını, akdi ikramiye farkı, ilave tediye farkı, ücret farkı, hizmet zammı farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını, açılan davanın husumet nedeniyle reddinin gerektiğini, Toplu İş Sözleşmesi'nin tarafının Bakanlık olmadığını, davacının idareden her hangi bir alacaklarının olmadığını, adı geçen personelin 2010 yılında bakanlığa devredildiğini, ... Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesinde görev yaptığını, Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre hareket edildiğini ve ödeme yapıldığını, bir an için kabul edilecek olsa dahi bakanlığın kusuru olmaması sebebiyle faize hükmedilmemesi gerektiğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir. İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 05.12.2019 tarihli bozma ilamı ile karar bozulmuş bozma ilamına uyan Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun geçici 2. madde 4. fıkra birinci cümleye göre mahalleye veya köye dönüşen belediyelerin personel devri, 10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun ek 2 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarına göre yapılır. 6. maddeye göre ise tüzel kişiliği kaldırılan belediyelerden il özel idaresine veya belediyelere devredilmesi gereken personel, ihtiyaç duyulması halinde kazanılmış hak aylık dereceleri dikkate alınmak kaydıyla diğer belediyelere veya vali tarafından merkezi idare kuruluşlarının taşra teşkilatının boş kadrolarına atanabilir. Bu personelin atandıkları yeni kadroların aylık, ek gösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer mali hakları toplamının net tutarı, eski kadrosunda en son ayda almakta oldukları aylık, ek gösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer mali hakları toplamı net tutarından az olması halinde, aradaki fark atandıkları kadrolarda kaldıkları sürece hiçbir vergi ve kesintiye tâbi tutulmaksızın tazminat olarak ödenir.

5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ek 2. madde 3. fıkraya göre, bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen hizmet alanlarında ilgili mevzuatı uyarınca ihdası ya da vizesi yapılmış sürekli işçi kadrolarında veya geçici iş pozisyonlarında 4857 sayılı İş Kanununa göre çalışmakta olanlar ise mevcut kadro ve pozisyonları ile birlikte Büyükşehir Belediyesine veya ilgili bağlı kuruluşuna devredilir. Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları, devir işleminden önce haklarında uygulanmakta olan Toplu İş Sözleşmesi veya bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenmeye devam olunur. Pozisyon değişikliği hali dahil yapılacak bu devir işlemi, ücret ile diğer malî ve sosyal haklarda değişiklik yapılmasına hak kazandırmaz ve başka bir toplu iş sözleşmesinin uygulanmasını isteme hakkını vermez. Devir işleminden sonra yapılacak Toplu İş Sözleşmelerine ise bu işçilerin mevcut ücret ile diğer malî haklarında diğer işçiler için kararlaştırılacak artış oranı veya miktarını geçecek şekilde artış öngören ya da diğer işçilerden farklı yeni malî ve sosyal haklar verilmesini sağlayacak hükümler konulamaz.

Mülga 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu’nun 9. maddesinde; “Toplu İş Sözleşmesinden taraf işçi sendikasının üyeleri yararlanırlar. Toplu iş sözleşmesinin imzalanması tarihinde taraf sendikaya üye olanlar yürürlük tarihinden, imza tarihinden sonra üye olanlar ise üyeliklerinin taraf işçi sendikasınca işverene bildirildiği tarihten itibaren yararlanırlar. Toplu İş Sözleşmesinin imzası sırasında taraf işçi sendikasına üye bulunmayanlar, sonradan işyerine girip de üye olmayanlar veya imza tarihinde taraf işçi sendikasına üye bulunup da ayrılanlar veya çıkarılanların Toplu İş Sözleşmesinden yararlanabilmeleri, Toplu İş Sözleşmesinin tarafı işçi sendikasına dayanışma aidatı ödemelerine bağlıdır. Bu hususta işçi sendikasının muvafakatı aranmaz. Dayanışma aidatı ödemek suretiyle Toplu İş Sözleşmesinden yararlanma talep tarihinden geçerlidir.” hükmüne yer verilmiş, aynı yönde düzenlemeye 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 39. maddesinde yer verilmiştir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yukarıdaki hükümler, davacının dava dilekçesindeki talebi dikkate alındığında davacının ücretinin devir işleminden önce hakkında uygulanmakta olan Toplu İş Sözleşmesinin yürürlük süresinin sonu olan 31.12.2010 tarihine kadar anılan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre belirlenmesi isabetli ise de davacının devir tarihinden sonra 01.01.2011 tarihinden itibaren davalı iş yerinde mevcut Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden yararlandırıldığı anlaşılmakla, davacının 01.01.2011 tarihinden sonraki bir tarihte ilgili sendikaya üye olduğu dikkate alındığında davacının sendikaya üye olmadan önceki dönemde ilgili sendika ile davalı arasında bağıtlanan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden faydalandırılması hatalıdır. Bu husus gözetilmeksizin hazırlanan bilirkişi raporunun hükme esas alınması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

3- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda (keza mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda) "usuli kazanılmış hak" kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Mahkemenin, Yargıtay’ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. (Yargıtay İBK 9.5.1960 tarih 21/9, RG. 28.6.1960-10537) Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usulü kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda 01.01.2004 tarihinden itibaren ücret belirlenirken bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen taban ücret, ücret zamları gibi hususların dikkate alınmaması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 29/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5365, Karar No: 2015/1172, Tarih: 03.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5365 E.  ,  2015/1172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten insan öldürme, bu suça yardım, suçluyu kayırma

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Katılan ..’un sanık .. hakkında suçluyu kayırma suçundan açılan kamu davasına katılma ve kurulan hükmü temyiz etmeye yetkisi bulunmadığından, vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2-Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içerikleri dikkate alınarak, sanık .. hakkında maktul ..'i kasten öldürme, sanık .. hakkında maktül ..'i kasten öldürmeye yardım etme suçlarından kurulan hükümler ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'ın maktül ..'i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanık .. hakkında maktül ..'i kasten Öldürmeye yardım etme suçu yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık .. müdafiinin eksik soruşturmaya,

sanığın suç kastının bulunmadığına, meşru savunmaya, gönüllü vazgeçmeye, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin sanık .. hakkında TCK'nun 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine, sanık .. yönünden sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen resen de temyize tabi olan hükümlerin, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA), 03/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11129, Karar No: 2014/10457, Tarih: 03.07.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/11129 E.  ,  2014/10457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... (kendisine asaleten, çocukları ... ve ...'a velayeten) ile davalı ... Sigorta A.Ş arasındaki dava hakkında, ... 31.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 17.12.2012 gün ve 2011/182-2012/273 sayılı hüküm, Dairemizin 03.02.2014 gün ve 2013/3400-2014/890 sayılı kararı ile bozulmuştur. Süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin mirasçısı ...'ın davalı tarafından 06/05/2009 başlangıç tarihli Hayat Sigortası Poliçesi ile sigortalı olduğunu,...'ın 01/01/2010 tarihinde trafik kazası geçirerek vefat ettiğini, 60.000 USD vefat teminatının 15.000 USD kısmının ödendiğini ileri sürerek, şimdilik 10.000 USD’nin 06/01/2010 temerrüt tarihinden itibaren bir yıllık döviz hesaplarına uygulanan en yüksek faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 45.000 USD’ye yükseltmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, davacının murisinin motosiklet kazası neticesinde vefat ettiğini, motosiklet kazalarının genel şartlar gereğince ek sözleşme ile teminat kapsamına dahil edilebileceğini, ek sözleşme bulunmadığını, murisin başvuru formunda yer alan "Motosiklet kullanıyor musun?" sorusuna "hayır" yanıtını verdiğini, rizikonun teminat dışı olduğunu, 15.000 USD’nin hatır ödemesi olduğu davacıya bildirilerek ödeme yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, sigorta başvuru formunda ve bilgilendirme formundaki imzanın murise ait olmadığı, sigortacı tarafından sorulmayan ve dolayısıyla sigortalı tarafından cevaplandırılmayan hususlardan dolayı sigortalının sorumluluğu olmadığı, sigortalının “motosiklet kazalarının” teminat dışı olduğu konusunda bilgilendirilmediği, davalının rizikodan sorumlu olduğu gerekçesiyle 45.000,00 USD’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce verilen 03.02.2014 gün ve 2013/3400-2014/890 sayılı bozma kararında; " Davacılar vekili, “motosiklet kullanıyor veya bu araçlara biniyor musunuz?” sorusuna “hayır” yanıtının verildiği “hayat sigortası başvuru formu”ndaki imzanın muris sigortalıya ait olmadığını savunmuş, mahkemece grafoloji ve adli bilimler uzmanından alınan rapordan başvuru formundaki imzanın murise ait olmadığı anlaşılmıştır. Davacılar tarafından “hayat sigortaları bilgilendirme formu” ve “hayat sigortaları ek teminatları bilgilendirme formu”ndaki imzaların murise ait olmadığına dair bir iddia ve bu konuda da yapılmış bir inceleme olmadığı halde, mahkemenin gerekçesinde “hayat sigortaları bilgilendirme formu” ve “hayat sigortaları ek teminatları bilgilendirme formu”ndaki imzaların sigortalıya ait olmadığı, dolayısıyla sigortalının “motosiklet kazalarının” teminat dışı olduğu konusunda “Sigorta Sözleşmelerinde Bilgilendirmeye İlişkin Yönetmelik” gereğince bilgilendirilmediği yönündeki görüşü doğru olmamıştır. Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları 6. Maddesi (a) fıkrasına göre motosiklet ve takma motorlu bisiklet kullanmak ve bunlara binmek aksine mukavele yapılmamışsa, sigorta teminatı dışındadır. Davalı vekili bu hususta ek sözleşme yapılmadığını ve ek prim alınmadığını savunmuştur. Davalı tarafından “hayat sigortaları ek teminatları bilgilendirme formu” ile motosiklet kullanma halinin ek sözleşme ile teminata dahil edilebileceği hususunda sigortalı bilgilendirilmiş olup, davacıların bu formdaki imzanın sigortalıya ait olmadığına ilişkin bir iddiası bulunmamaktadır. Bu halde, “hayat sigortası başvuru formu”ndaki imza sigortalıya ait olmasa da, “hayat sigortaları ek teminatları bilgilendirme formu”nun B. Genel Bilgiler kısmının 1/a maddesi ile motosiklet kullanma halinin ek sözleşme ile teminata dahil edilebileceği hususunda bilgilendirilen sigortalı ile ek sözleşme yapıldığına ve ek prim alındığına dair bilgi ve belge olmamasına göre, mahkemece rizikonun teminat dışı olması nedeniyle davanın reddine karar vermek gerekir." gerekçesiyle yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacılar vekilinin karar düzeltme isteminde bulunması üzerine dosyanın yeniden yapılan incelemesinden:

Dava, hayat sigortası poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacılar vekilinin karar düzeltme isteminde bulunması üzerine dosyanın yeniden yapılan incelemesinden:

Dava, hayat sigortası poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekilinin yargılama sırasında dosyaya sunduğu 02.03.2011 tarihli dilekçede; hayat sigortası başvuru formu altındaki imzanın sigortalıya ait olmadığını ve sigortalının ek teminatlar konusunda da bilgilendirilmediğini açıkça belirtmiş ve sigortalının şüpheli olan ve esasen ona ait olmayan imzaların yer aldığı hayat sigortaları bilgilendirme formu, hayat sigortası başvuru formu asıllarının dosyaya getirtilmesini talep etmiştir. Davacılar vekilinin bu açıklamalarından hayat sigortası başvuru formu, hayat sigortaları bilgilendirme formu ve hayat sigortaları ek teminatları bilgilendirme formundaki imzaların murise ait olmadığını ileri sürdüğü, başvuru formu ve bilgilendirme formları altında bulunan şüpheli imzaların incelenmesini istediği anlaşılmaktadır. Mahkemece, sadece "hayat sigortası başvuru formundaki" imzanın muris sigortalıya ait olup olmadığı yönünde imza incelemesi yaptırılarak grafoloji ve adli tıp bilimleri uzmanından rapor alınmış ve alınan rapordan başvuru formundaki imzanın murise ait olmadığı belirlenmiş; ancak, bilgilendirme formları altındaki imzaların muris sigortalıya ait olup olmadığı yönünde herhangi bir inceleme yapılmamıştır. Bu durumda; mahkemece, davacılar vekilinin, bilgilendirme formları altındaki imzaların da muris sigortalıya ait olmadığını iddia etmiş olmasına göre, hayat sigortaları bilgilendirme formu ve hayat sigortaları ek teminatları bilgilendirme formundaki imzaların da muris sigortalıya ait olup olmadığının belirlenmesi için imza incelemesi yaptırılarak grafoloji ve adli tıp bilimleri uzmanından rapor alınması ve sonrasında tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuca göre karar verilmesi gerekirken, bu yön gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmadığından karar, bozmayı gerektirmiştir. Açıklanan nedenler karşısında; davacılar vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin bozma kararındaki gerekçenin tümden değiştirilerek, yerel mahkeme kararının yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 03.02.2014 gün ve 2013/3400-2014/890 sayılı bozma kararındaki gerekçenin tümden değiştirilmesine, bu gerekçenin bozma kararından çıkarılmasına, yerine yukarıda yazılı bozma nedeninin yazılmasına ve hükmün yukarıda yazılı değişik gerekçe ile BOZULMASINA, tashihi karar peşin harcın karar düzeltme isteyen davacılara geri verilmesine 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25277, Karar No: 2010/10987, Tarih: 30.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/25277 E.  ,  2010/10987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili, takibe konu ilamdaki alacakların brüt olduğunu, oysa alacaklardan gerekli vergiler düşüldükten sonra net olarak takibe konulması gerektiğini, bu nedenle ödeme emrinin iptalini istemiş, mahkemece bu istemler hakkında herhangi bir inceleme yapılmadan sonuca gidildiği görülmüştür.

Gelir Vergisi Kanunu’nun 61, 94, 103 ve 104.maddeleri hükümleri gereğince işveren nakten ödeme veya hesaplama yaptığı sırada ödenecek miktar üzerinden istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben kesinti yapmaya mecburdur. 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 8.maddesine göre borçlu-işveren vergi sorumlusu alacaklı-işçi ise vergi mükellefidir. Takip konusu olan alacakların, dayanak ilamda net olarak hesaplandığı belirtilmediğinden verginin ödenmesi bakımından vergi dairesine karşı yükümlü olan borçlunun, ilamda yazılı alacaklardan “vergi sorumlusu” sıfatı ile gelir vergisine mahsuben vergi dairesine yatırmak zorunda olduğu miktarları kesinti yapmak ve kalan kısmı da icra dosyasına yatırmak suretiyle borçtan kurtulması mümkün olacaktır. (HGK’nun 27.06.1984 tarih ve 12/280-752 sayılı kararı).

O halde yapılacak iş vergi konusunda da uzman bir bilirkişiden itirazlar konusunda ve yukarıdaki ilkelere göre Yargıtay denetimine elverişli bir rapor alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11776, Karar No: 2020/1638, Tarih: 05.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/11776 E.  ,  2020/1638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi, 1047 ada 2 parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınarak, üzerindeki yapıya; yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle ağaçlara değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, bozmadan önce tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma bedelinin mahsubuyla bakiye bedele 03.04.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 16.09.2015 gününe kadar, 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılan fark bedele ise 03.04.2015 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, bozma sonrası fark bedele ilk karar tarihine kadar faiz işletilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 3 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (bozmadan önce tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma bedelinin mahsubuyla bakiye 11.006,50 TL’ye 03.04.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 16.09.2015 gününe kadar, 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılan fark 22.598,55 TL’ye ise 03.04.2015 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, davalıya karar kesinleştikten sonra ödenmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.