muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2328, Karar No: 2015/4272, Tarih: 02.07.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2328 E.  ,  2015/4272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs, hakaret

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... mağdur ... yönelik eyleminin sübutu kabul, bozma nedeni saklı kalmak üzere oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'nın mağdur ...'ya hakaret suçundan hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan,katılan sanık ... ve müdafiinin tahrikin varlığına, cezanın fazla tayin edildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1-) Sanık ... hakkında mağdur ...'ya hakaret suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında mağdur ...'ya yönelik eylemi nedeniyle kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ...'nın mağdur ...'ya ait kıraathanede işçi olarak çalıştığı, olay tarihinden dört ay önce annesi ile mağdur ... arasında ilişki olduğunu öğrenmesi üzerine sigortalı bir işe başlayacağını söyleyerek kıraathaneden ayrıldığı, mağdur ...’yı takip ederek annesinin evine gidip gitmediğini araştırdığı, bir kaç gün sonra mağdur ...'ya “sana benim gibi ekmek kazandıran bir insana bu yapılır mı? annemden uzak dur” diye söylediği, annesine de ilişkiyi bildiği yönünde beyanda bulunduğu, sonraki günlerde mağdur ...'ya ait kıraathaneye gidip gelmeye devam ettiği, olay günü arkadaşlarıyla birlikte içki içmek için evden dışarı çıkacağı sırada meyve soymakta kullanmak amacıyla evinden bıçak aldığı, arkadaşlarıyla buluşup, alkol aldıktan bir süre sonra mağdur ...'nın kıraathanesine giderek oturduğu, mağdur ...'nın tuvalete gitmek için kıraathanenin bulunduğu pasajın alt kata indiğini görünce yalnız konuşmak için peşinden gittiği, mağdur ... tuvaletten çıktığı sırada, annesi ile mağdur arasındaki ilişkinin bitmemesinin verdiği kızgınlıkla, mağdura bıçakla vurarak yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda, Her ne kadar töre saiki ile tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulmuş ise de;

-Dairemizin 12.12.2012 gün ve 2012/3659-9331 sayılı ilamında belirtildiği üzere, Türk Ceza Kanunu'nun 82. maddesinin 1. fıkrasının (k) bendinin konusunu oluşturan "töre"nin, "belli bir davranışı gerçekleştirenin veya belli bir yaşam biçimini tercih edenlerin öldürülmesini gerektiren", "kötü bir töre"yi ifade ettiği, bir davranışın töreden kaynaklandığını söyleyebilmek için, bu davranışın "bir toplulukta genel olarak benimsenmiş, yerleşmiş yaşam biçimlerinden veya değer yargılarından kaynaklanmasının" gerekli olduğu, yasal düzenlemede geçen "saik" kelimesinin, öldürme fiilinin fail tarafından "başka her türlü etkiden uzak olarak sırf toplumda benimsenmiş olan genel bir davranış veya yaşam biçimine aykırı davranılmış olmasını cezalandırmayı görev addedip onun etkisiyle" işlenmesini, başka bir deyişle, "öldürme kastının, kötü törenin etkisiyle oluşması lüzumunu" ifade ettiği, bu durumdaki failin "öldürme eylemini" gerçekleştirirse toplum tarafından "saygınlık" ile ödüllendirileceğini, gerçekleştirmediği takdirde ise "kınanacağını" düşünmesi ve bu eylemi saygınlık kazanmak ya da kınanmamak için işlemesi gerektiği, dolayısıyla "töre saikiyle öldürme"den bahsedilebilmesi için, öncelikle mağdurun "toplumda genel olarak benimsenmiş olan bir davranış veya yaşam biçimine aykırı davranmış olmasının, ikinci olarak bu aykırı davranışın "ölümle" cezalandırılması gerektiğinin o toplumda yaşayanlar tarafından beklenen bir tepki olduğunun kabul edilebilmesinin, üçüncü olarak ise öldürme fiilinin fail tarafından toplumun öldürme beklentisinin yönlendirmesiyle sırf aykırı davranışın cezalandırılması görevi üstlenilerek işlenmesinin" şart olduğu, "töre" kavramıyla sık sık karıştırılan "namus" kavramının ise "bir toplum içinde ahlak kurallarına ve toplumsal değerlere bağlılık, iffet, doğruluk, dürüstlük" olarak tanımlandığı, bu anlamda, töre ile namusun benzer ancak farklı kavramlar oldukları, törenin belli koşullarda namusu da içine alan üst bir kavram olarak ortaya çıkabileceği durumlar var ise de, diğer koşulların bulunmadığı hallerde, sırf kişilerin sübjektif namus anlayışından, kıskançlıktan, cinsel arzu ve isteklere karşılık alamamaktan, kınamaktan, hoşlanmamaktan, tasvip etmemekten, söz geçirememekten kaynaklanan öldürme fiillerinin "töre saikiyle öldürme" olarak nitelendirilemeyeceği, aynı şekilde, toplumun tasvip etmediği veya kınadığı davranışları işleyenlerin ya da yaşam biçimini tercih edenlerin öldürülmesi" biçiminde gerçekleştirilen her fiilin de toplumdaki öldürme beklentisi açıkça ortaya konulmadan", sırf bu nedenle "töre saikiyle öldürme" olarak değerlendirilemeyeceği, buna göre, "töre cinayeti ile namus cinayetinin" aynı kavramlar olduğunun söylenemeyeceği, zira, suçta ve cezada kanunilik prensibi ile ceza hukukundaki kıyas yasağının, "töre saikiyle öldürme" suçunun uygulanma alanını bu şekilde genişletmeye izin vermeyeceği,

Bu açıklamalar ışığında, sanık ...'nın annesi ile işvereni olan mağdur ... arasındaki ilişkinin bitmemesinin verdiği kızgınlıkla bıçakla mağdura vurarak öldürmeye teşebbüs etmesinin töre saiki ile öldürmeye teşebbüs biçiminde nitelendirilemeyeceği,

-Suçun tasarlanarak işlendiğinin kabulü için; Sanığın eylemini gerçekleştirmeye olay tarihinden önce karar vermesi, kararında sebat ve ısrar göstermesi, karar ile icra arasında makul bir süre geçmesi ve mağduru öldürmeye teşebbüs etmesi gerektiği, oysa somut olayda öldürme kararının ne zaman verildiği belli olmadığından tasarlamanın unsurlarının bulunduğunu gösterir her türlü kuşkudan uzak, kesin ve yeterli kanıt da bulunmadığı anlaşılmakla, Sanık ...'nın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 81, 35, 62, 53 maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine töre saiki ile tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması, Yasaya aykırı olup, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 02/07/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19801, Karar No: 2010/4696, Tarih: 22.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19801 E.  ,  2010/4696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5391, Karar No: 2019/745, Tarih: 07.02.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/5391 E.  ,  2019/745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 764 ada 4 ve 789 ada 1 parsel sayılı 11.031,38 ve 6.760,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı nedeniyle ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları tapu kaydına dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne 789 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davacılar ve davalı ... adına payları oranında, 764 ada 4 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 4.440,00 metrekarelik bölümün davacılar adına payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş hüküm; davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesince 02.11.1987 tarihinde onanmış, karar 20.12.1987 tarihinde kesinleşmiştir. Davalı ... vekili, hüküm fırkasında ... ’ın baba isminin yanlış yazıldığını iddia ederek, adı geçenin baba isminin düzeltilmesi istemiyle tavzih talebinde bulunmuştur. Mahkemece ek karar ile tavzih talebinin reddine karar verilmiş; ek karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 07.02.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1485, Karar No: 2019/10743, Tarih: 12.06.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/1485 E.  ,  2019/10743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanması

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanık müdafiinin temyiz itirazlarının sanık hakkında tehdit suçundan verilen hükme yönelik olduğu, sanık hakkında hakaret suçundan verilen düşme kararına yönelik herhangi bir itirazın bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1) Sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan beyanlarında üzerine atılı suçlamayı istikrarlı şekilde kabul etmemesi olayın görgüye dayalı tanığının bulunmaması , müştekinin soyut iddiası dışında sanık ...’in üzerine atılı tehdit suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede her türlü şüpheden uzak, yasal, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanık ...’in beraatine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamı ve delillerle uygun olmayan şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2) Tehdit suçunun kabulü halinde ise;

a) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaşma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b) Sanığın, TCK'nın 32. maddesi gereğince, "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı" hususunun sağlık kurulu raporu ile saptanması ve sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, Siirt Devlet Hastanesinden, görevli tek uzman hekimin verdiği rapora dayanılarak eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6251, Karar No: 2012/7617, Tarih: 24.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/6251 E.  ,  2012/7617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

KARAR

1- Heyetçe incelenmesine gerek görülen ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 1999/1949 Esas sayılı dosyasında düzenlenen 16.04.2004 tarihli sıra cetveli ile,

2- Aynı sıra cetvelinin iptaline yönelik açıldığı anlaşılan ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/317 Esas sayılı dosyasının sonuçlanıp sonuçlanmadığı araştırılarak, dosyanın sonuçlanması halinde dosyanın aslının ya da okunaklı, düzenli, dizi listesine bağlanmış ve onaylanmış bir suretinin; dosyanın sonuçlanmamış olması halinde dava dilekçesi, varsa bilirkişi raporları ve son celse tutanağı örneklerinin,

Dosya içerisinde konularak gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31753, Karar No: 2016/3199, Tarih: 09.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/31753 E.  ,  2016/3199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Malatya İl Özel İdaresi işçisi olarak çalıştığını, emekli olduğunu belirterek çalışma döneminde ödenmeyen bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, husumet yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk yerel seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Dosya içerisinde bulunan komisyon kararına göre tüzel kişiliği sona eren Malatya İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, 6100 sayılı Kanun'un 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyizlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4325, Karar No: 2023/1350, Tarih: 09.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/4325 E.  ,  2023/1350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1981 E., 2022/405 K.

DAVA TARİHİ : 03.09.2018

İLK DERECE MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi

SAYISI : 2018/848 E., 2021/179 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacıların başvurularının esastan reddine, davalıların başvurularının ayrı ayrı kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 28.02.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde taraflardan bir kısmı gelmediğinden, Cumhurbaşkanlığının 11.02.2023 tarihli ve 32101 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 120 numaralı " Olağanüstü Hal Kapsamında Yargı Alanında Alınan Tedbirlere İlişkin Kararnamesi " kapsamında verilen 06.02.2023 tarihinden başlamak üzere 06.04.2023 tarihine kadar durma kararına istinaden Yargıtay Birinci Başkanlığının 13.02.2023 tarihli ve E-84632637/1786 sayılı yazısı ekinde sunulan Yargıtay Başkanlar Kurulunun 13.02.2023 tarih ve 4 sayılı kararının 4 üncü ve 5 inci maddeleri gereği duruşmanın 09.05.2023 tarihine ertelenmesine karar verilmiştir.

Belirtilen tarihte gelen davacılar vekili Avukat ... ile davalı ... Şifa Sağlık Hizmetleri San. ve Tic. A.Ş. vekili Avukat ... diğer davalı ... vekili Avukat ....'nun sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacılar vekili; müteveffa Süleyman ...'in 2010 doğumlu olduğunu, doğumundan itibaren Down Sendromu- AVSD kalp rahatsızlığı ve Hipotroid rahatsızlıklarının olduğunu, sürekli bakım ve tedavi gördüğünü, öncesinde ameliyat olduğunu, sağlık kuruluşlarında sürekli olarak kontrollerinin yapıldığını, ...nın 19.10.2017 günü kusma, ishal, ateş şikayetleri oluştuğundan davalı şirkete ait hastaneye gidildiğini, acil servisten giriş yapıldığını, görevli doktorun bir iğne yaptığını, o sırada hastanede çocuk doktoru olmadığını, görevli doktorun çocuğun önemli bir şeyi olmadığını, ertesi gün çocuk servisine gelmelerini söylediğini, ertesi gün hastanenin çocuk servisine giriş yaptıklarını, çocuğun muayenesini yapan davalı doktora çocuğun geçmişi ve son durumu hakkında bilgi verildiğini, davalı doktorun çocuğu elle muayene ettiğini, hiçbir tahlil yapmadan çocukta önceki hastalığı ile ilgisi olmayan başka bir virüs tespit ettiğini, davalı doktor tarafından tedaviye başlandığını, ancak geçen sürede hiçbir uygulama yapılmadığını, serviste çocuğun durumunun daha da kötüleştiğini, davalı doktorun hastaneye çağrıldığını, doktorun çocuğun durumunun kötü olduğunu, hastanede çocuk yoğun bakım ünitesi bulunmadığını, yeterli teçhizat da olmadığını belirterek çocuğun daha donanımlı bir hastaneye götürülmesi gerektiğini söylediğini, davalı doktorun çocuğun durumu ile ilgili bilgileri el yazısı ile kağıda yazarak davacılardan Veli'nin eline verdiğini, Fuar Hastanesinden geldiğini söylemeden AKÜ Araştırma Hastanesi acil servisine yeni hasta girişi yapmalarını, bu yazıyı oradaki doktora vermesini, Fuar Hastanesinden sevk yaparsa AKÜ Hastanesine almayacaklarını belirttiğini, davacıların çocuğu bu halde bir yere götüremeyeceklerini söylemeleri üzerine Fuar Hastanesi görevlileri tarafından "hastane ambulansında oksijen sistemi olmadığının" söylendiğini, ambulansa seyyar oksijen tüpü bulunması için yarım saat kadar beklenildiğini, devamında çocuk ile davacıların ambulansa alındığını, çocuğun başına görevli olarak bir temizlikçi bindirildiğini, ambulansta çocuğa oksijen tüpü bağlandığını, ancak oksijen tüpünün çalışmadığının görüldüğünü, hastane yetkilileri çalışmayan bir oksijen tüpünü göstermelik olarak taktıklarını ve hastayı böyle naklettiklerini, ambulansın AKÜ Araştırma Hastanesinin acil giriş kapısının yakınında yolun karşı tarafında bulunan büfelerin önünde durduğunu, davacılardan burada inmelerinin istendiğini, araştırma hastanesinde üç saat süren çabaya rağmen çocuğun kurtarılamadığını, olay nedeni ile açılan ceza davasının yargılamasının devam ettiğini, alınan raporda davalıların kusurlu olduklarının belirlendiğini ileri sürerek; Veli ve Esma için ayrı ayrı 1.000,00 TL maddi tazminat ile Veli ve Esma için ayrı ayrı 100.000,00 TL, Kerim Basri için 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemişlerdir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ... vekili; müvekkilinin herhangi bir ihmali, hatası ve kusuru olmadığını, hasta takibi ve sevki sırasında yapılan tüm uygulamalarda hasta yararının ön planda tutulduğunu, hekim olarak hastanede yatışı sırasında hastaya gerekli tıbbi desteği sağladığını, davacıların down sendromlu müteveffa için ileride desteğinden yoksun kalacaklarından bahisle maddi tazminat istemelerinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, manevi tazminat yönünden istenen bedellerin de haksız ve fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...vekili; davaya konu olayda hastane yönetiminin kusurunun bulunmadığını, üzerine düşen tüm sorumlulukları yerine getirdiğini, ceza dosyasında alınan adli tıp raporunda hastanın uygun sevk koşullarının sağlanması, sevkin planlanması ve yapılması sorumluluğunun doktora ait olduğunun belirtildiğini ve hastaneye herhangi bir kusur yüklenmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; adli tıp raporu ve bilirkişi heyet raporu ile davalıların tedavi işlemleri ile müteveffa çocuğun ölüm neticesi arasında illiyet bağı bulunmadığından davacıların maddi tazminat istemlerinin reddine, taraflar arasındaki uyuşmazlığın vekalet ilişkisinden kaynaklandığı, mesleki iş gören vekilin en hafif kusurundan bile sorumlu olacağı, doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurlarının hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabulünün gerektiği, vekilin hastanın zarar görmemesi için mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak zorunda olduğu, gereken özen görevini göstermeyen vekilin vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılacağı, aynı hususların adam çalıştıran sıfatı ile doktorun görev yaptığı sağlık kuruluşu için de geçerli olduğu, bilirkişi heyet raporunda kusurları açıkça gösterilen davalıların gereken özen görevini göstermedikleri ve Süleyman Sefa Zengin'in 21.10.2017 tarihinde vefat ettiği gerekçesiyle manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile davacı ... için 20.000,00 TL, davacı ... için 20.000,00 TL, davacı ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın 21.10.2017 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri