muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/26339, Karar No: 2014/26604, Tarih: 12.12.2014

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma

başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9127, Karar No: 2011/13587, Tarih: 20.09.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/9127 E.  ,  2011/13587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 20.09.2011 gününde duruşmalı temyiz eden davacı ... As ile vekili Av. ... ve karşı taraf davalı ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.09.2011 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/13813, Karar No: 2017/5938, Tarih: 18.04.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/13813 E.  ,  2017/5938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 78/2. maddesi gereğince, alacaklının haciz isteme hakkı, ödeme emrinin tebliğ tarihinden itibaren bir yıl geçmekle düşer. Bu durumda takip dosyası işlemden kaldırılır (md. 78/4). Bir yıllık süre (md.78/2) içinde haciz talebinde bulunan alacaklı, haciz talebini geri alabilir. Bu halde yeniden bir yıllık haciz isteme süresi işlemeye başlamaz. Alacaklı ancak, ödeme emrinin tebliğinden itibaren işlemeye başlamış olan bir yıllık sürenin, varsa kalan kısmında, yeniden haciz talebinde bulunabilir (md. 78/5).

Anılan sürelerin geçirilmesi halinde alacaklının "haciz isteme hakkı" düşer. Alacaklı, yeniden haciz isteyebilmek için yenileme talebinde bulunmalı ve bu talep borçluya tebliğ edilmelidir. İlâma dayalı olmayan takiplerde, yenileme talebi üzerine harç alınır (md.78/5).

Somut olayda diğer borçlular ile birlikte şikayetçi-borçlu hakkında ihtiyati haciz kararına dayalı olarak Kambiyo Senetlerine Mahsus Haciz yoluyla takip yapıldığı, şikayetçi-borçluya ait vasıta üzerine 08.10.2008 tarihinde ihtiyaten haciz konulduğu, örnek 10 nolu ödeme emrinin 21.10.2008 tarihinde şikayetçi-borçluya tebliğ edildiği, takibin (itiraz edilmeksizin) kesinleştiği, 05.03.2012 tarihinde yeniden haciz istendiği ve 06/03/2012 tarihinde de bahsi geçen vasıta üzerine tekrar haciz konulduğu anlaşılmıştır.

Yukarıda anılan İİK'nun 78. maddesi gereğince, alacaklı ödeme emrinin tebliğinden itibaren 1 yıllık süre içerisinde şikayetçi-borçlu ... yönünden haciz talebinde bulunmadığına göre, adı geçen borçlu yönünden takibe devam edebilmek için takibin yenilenmesi ve yenileme harcı ödenmesi gerekmektedir.

Bu nedenle borçluya yenileme emri tebliğ edilmeden ve yenileme harcı yatırılmadan borçlunun menkul ve gayrimenkullerine konulan haciz usulsüzdür.

Her ne kadar şikayetin yapıldığı tarihten sonra 30/03/2016 tarihinde şikayetçi-borçlu hakkındaki takipten feragat edilmiş olsa da 28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İ.B.K. ve Y.H.G.K.'nun 17.3.1954 tarih ve 3/40-49 sayılı kararı gereğince; her dava açıldığı tarihteki koşullara ve hukuki duruma göre hükme bağlanır.

O halde mahkemece, şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, diğer borçlular yönünden yapılan işlemler gerekçe gösterilerek istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Her ne kadar şikayetin yapıldığı tarihten sonra 30/03/2016 tarihinde şikayetçi-borçlu hakkındaki takipten feragat edilmiş olsa da 28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İ.B.K. ve Y.H.G.K.'nun 17.3.1954 tarih ve 3/40-49 sayılı kararı gereğince; her dava açıldığı tarihteki koşullara ve hukuki duruma göre hükme bağlanır.

O halde mahkemece, şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, diğer borçlular yönünden yapılan işlemler gerekçe gösterilerek istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10591, Karar No: 2014/8097, Tarih: 10.09.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/10591 E.  ,  2014/8097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 10/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7217, Karar No: 2018/3939, Tarih: 03.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/7217 E.  ,  2018/3939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/ 3-2, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 100 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 tl olarak hesabıyla 2.000 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle , sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 03/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2358, Karar No: 2012/2027, Tarih: 06.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/2358 E.  ,  2012/2027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ordu Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.12.2010

Taraflar arasındaki davaların birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kadının boşanma davası, kusura ilişkin gerekçe, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 06.02.2012 günü temyiz eden davalı-davacı M. Y.. ile karşı taraf davacı-davalı A.Y.. vekili Av. A.Ş..geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Toplanan delillerden; davalı-davacı kocanın eşine fiziksel şiddet uygulamasına karşılık davacı-davalı kadının da birden fazla erkekle telefon görüşmesi ve mesajlaşmak suretiyle güven sarsıcı davranışlar içerisine girdiği anlaşılmaktadır. Bu durumda evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabülü gerekir. Hal böyle iken davalı-davacının ağır kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de; davacı-davalı ile davalı-davacının aynı oranda kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre verilen boşanma kararı bu sebeple sonucu itibarıyla doğru olup davalı-davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK.md.438/son) karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki bentlerin dışında kalan diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Eşit kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilemez (TMK.md.174/1-2). Yasal koşulları oluşmadığından; davacı-davalı kadının maddi ve manevi tazminat istemlerinin reddi gerekirken, kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Toplanan delillerden, davanın devamı sırasında 27.07.2010 tarihli oturumda verilen ara karar ile 2002 doğumlu müşterek çocuk Emirhan'ın tedbiren baba yanında kalmasına karar verildiği, babaya teslim edildiği, çocuğun halen baba yanında kaldığı anlaşılmaktadır. Çocuğun baba yanında bulunduğu dönemdeki bakımı, infak ve iaşesi babası tarafından karşılanmıştır. Hal böyle olunca çocuk için anne yararına hükmedilen tedbir nafakasına (TMK.m.169) dava tarihi ile çocuğun fiilen babaya teslim tarihi arasındaki dönemle sınırlı olarak hükmedilmesi gerekirken, yazılı süreler için tedbir nafakasına hükmedilmesi doğru olmadığı gibi; ayrıca iştirak nafakasına da boşanma kararının kesinleşmesi tarihi yerine, çocuğun fiilen anneye teslim tarihinden itibaren başlatılmasına karar verilmiş olması da isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte açıklanan sebeple boşanma hükmünün gerekçesinin değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.06.02.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/28128, Karar No: 2017/11256, Tarih: 18.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/28128 E.  ,  2017/11256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/223, Karar No: 2015/389, Tarih: 27.04.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/223 E.  ,  2015/389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olay tarihinde sanık ..., haklarında beraat kararı verilen sanıklar ... ve ...'den akaryakıt koymak amacıyla depo kiraladığı, nakliyecilik yapan ...'i ... nolu cep telefonu ile aradığı, katılan ...'a ait depoya gitmesini ve oradaki yağları alıp kiralamış olduğu depoya bırakmasını istediği, Şahin'in şöforlüğünü yaptığı tanker ile belirtilen depoya gittiği , depodaki tanklardan iki adet tankın kaynaklanmış kapaklarının metal kesici bir alet ile kesildiği, kendisini depo bekçisi olarak tanıtan açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen bir kişinin traktör yardımı ile bu tanklardaki 23580 kg ağırlığındaki baz yağını tankere yüklediği ve sanık ...'nün yönlendirmesi ile sanığın ... ve ...'den kiraladığı depoya baz yağını boşaltırken ihbar üzerine yakalanması şeklinde gelişen olayda; Sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522/1. maddesi ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'ya göre de 142/1-b, 143, 53, 116/2-4, 119/1-c, 53, 151/1, 53.maddelerinde öngörülen geceleyin hırsızlık, birden fazla kişiyle birlikte geceleyin işyeri dokulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu ve 5560 sayılı Yasa ile değişmeden önceki hali ile mala zarar vermenin uzlaşma kapsamında olduğunun düşünülmemesi; ayrıca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesi uyarınca bu suça ilişkin kesintili zamanaşımı süresi dolmamışsa da, 5237 sayılı TCK'ya göre yukarıda maddeleri yazılı suçlardan mala zarar verme suçu yönünden, anılan Yasanın 66, 67. maddelerinde yazılı 12 yıllık zamanaşımı süresinin suç tarihinden bu yana dolduğu da dikkate alınarak, sanık hakkında lehe olan yasanın saptanması lüzumu,

2- 765 sayılı TCK'nın 522. maddesinde belirtilen pek hafif, hafif, normal ve pek fahiş değerlerden hangisinin uygulanacağının saptanması açısından, suç tarihi itibariyle hırsızlığa konu 23580 kg baz yağın kilogram fiyatının tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK'nın142/1-b maddesine göre temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, suçun gece işlenmesi sebebiyle aynı Yasanın 143. maddesi uyarınca yeterli ve yerinde gerekçe gösterilmeden en üst oranda artırım yapılması,

2- 765 sayılı TCK'nın 522. maddesinde belirtilen pek hafif, hafif, normal ve pek fahiş değerlerden hangisinin uygulanacağının saptanması açısından, suç tarihi itibariyle hırsızlığa konu 23580 kg baz yağın kilogram fiyatının tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK'nın142/1-b maddesine göre temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, suçun gece işlenmesi sebebiyle aynı Yasanın 143. maddesi uyarınca yeterli ve yerinde gerekçe gösterilmeden en üst oranda artırım yapılması,

Kanuna aykırı, sanık Şakir Açar müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8598, Karar No: 2012/25194, Tarih: 14.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/8598 E.  ,  2012/25194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça konu yapının mülkiyet durumu ve onaylı projesi ile hükme esas alınan yapı tatil tutanağının onaylı örneği getirtilmeden, suça konu değişikliğe ilişkin fotoğraflar dosyaya konulmadan, sanığın yapıdaki değişikliği hangi tarihte yaptığı hususunda tutanak düzenleyiciler ve komşuları dinlenilmeden, bina niteliğinde olup olmadığı ve belediye sınırları içerisinde kalıp kalmadığı hususu bilirkişiye sorulmadan, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinde sorgusu yapılan sanığa ifadesini esas mahkemesinde vermek isteyip istemediği sorulmadan, CMK'nın 196/2. maddesine aykırı davranılması,

3-Bilirkişi ... ...'in, İl Adli Yargı Adalet Komisyonu tarafından düzenlenen listede yer alan bilirkişiler arasından atanıp atanmadığının belirtilmemesi ve anılan listede yer alan bilirkişiler arasından atanmamış ise, yeminin yaptırılmaması, yaptırılmış ise, buna ilişkin tutanağın dosyaya konulmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 63. ve 64. maddelerine aykırı davranılması,

4-Sabıkasız olan sanığa yükletilen, kendi binası üzerine ruhsata aykırı şekilde eklenti yapmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunda, kamunun uğradığı maddi (somut) bir zarar bulunmadığı ve TCK'nın 184/5. maddesindeki etkin pişmanlık düzenlemesinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına engel oluşturmayacağı gözetilmeden, yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11901, Karar No: 2017/6285, Tarih: 20.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/11901 E.  ,  2017/6285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki Mahallesi 256 ada 97 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının irad kaydedilmesine, 20/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26338, Karar No: 2014/26603, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/26338 E.  ,  2014/26603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Antalya 1. İş Mahkemesi

Tarihi :24.09.2014

No :2014/318-2014/424

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak

ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.