muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4375, Karar No: 2019/1229, Tarih: 27.02.2019

6-İhbar üzerine kanun yararına bozma istemine konu Bursa 24.Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2015 tarihli, 2015/965 esas ve 2015/963 sayılı kararı ile; hükmün açıklanmasına, TCK’nın 191/1 ve 62.maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve TCK’nın 51.maddesi uyarınca cezanın ertelenmesine,1 yıllık denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, kararın 01/03/2016 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

7-Sanığın bir yıllık denetim süresi içerisinde 26/02/2017 tarihinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği ve Bursa 13.Asliye Ceza Mahkemesinin 26/09/2017 tarihli, 2017/259 esas ve 2017/577 karar sayılı ilamı ile 1 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırıldığının mahkemeye bildirildiği, mahkemece, hükmün açıklanmasının kanuna aykırı olduğu belirtilerek kanun yararına bozma yoluna gidilmesi için savcılığa bildirimde bulunulduğu,

8-Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca, hükmün açıklanması şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle kanun yararına bozma yoluna gidilmesinin Bakanlıktan talep edildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına dair Bursa 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 17/04/2014 tarihli ve 2013/1069 esas, 2014/417 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/12/2014 tarihli ve 2014/609 esas, 2014/425 sayılı kararının kesinleşmesini takiben, sanığın denetim süresi içerisinde kasten yaralama suçunu işlemesi sebebiyle, yeniden yapılan yargılama neticesinde anılan hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine yönelik Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2015 tarihli ve 2015/965 esas, 2015/963 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde satın alma eyleminden dolayı 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği cihetle, sanık hakkında verilen hükmün açıklanması koşullarının da 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesine tâbi olmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 191/4. maddesinde yer alan, "a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması..." hallerinde hükmün açıklanmasına karar verileceği gözetilmeksizin yazılı şekilde hükmün açıklanmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2015 tarihli ve 2015/965 esas, 2015/963 sayılı kararının kanun yararına bozulması istenilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191/1. maddesi gereğince sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün, 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi gereğince açıklanması geri bırakılmasına karar verilmesinden sonra sanık hakkında verilen hükmün açıklanması koşullarının 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesine tâbi olmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 191/4. maddesinde yer alan,

"a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması..." hallerinde hükmün açıklanmasına karar verileceği gözetilmeden hükmün açıklanmasına karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D) Karar:

Açıklanan nedenlerle;

Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2015 tarihli ve 2015/965 esas, 2015/963 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

27/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3426, Karar No: 2014/3849, Tarih: 15.09.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3426 E.  ,  2014/3849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Töre saikiyle tasarlayarak kasten öldürme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 5237 Sayılı TCK'nun 82/1-a-k,31/3,63 maddeleri uyarınca 21 yıl hapis cezası, 5237 Sayılı TCK'nun 109/2, 109/3-a-b-f, 31/3 maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası, 6136 Sayılı TCK'nun 15/4, TCK,50/1-a,52,63 maddeleri uyarınca hapisten çevirme 1200 TL adli para cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocuk ...ve müdafıinin yüzüne karşı 28.03.2013 tarihinde verilen hüküm süresinden sonra 08.04.2013 tarihinde müdafii tarafından temyiz edildiği ancak suça sürüklenen çocuğun cezaevinden göndermiş olduğu 01.04.2013 tarihli dilekçesi ile detaylı savunma yapabilmek için gerekçeli kararın kendisine gönderilmesini istediği ve söz konusu dilekçenin konu bölümünde ise "süre tutum hk" ibaresinin yer aldığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun 01.04.2013 tarihli dilekçesinin, süresi içerisinde verilmiş temyiz dilekçesi olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'nin maktül ...'a yönelik töre saikiyle tasarlayarak kasten öldürme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde kasten öldürme ve 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin teşdide, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

l)Suça sürüklenen çocuk hakkında maktüle yönelik kasten öldürme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

l)Suça sürüklenen çocuk hakkında maktüle yönelik kasten öldürme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun maktüle yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla ve birden fazla kişiyle birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında, hakkında TCK'nın 109/3-a-b madderi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, maktülün beden veya ruh bakımından kendisini savunmayacak durumda bulunduğu kabul edilerek olayda uygulama yeri bulunmayan "f" bendi ile de ayrıca uygulama yapılması ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Haklan Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmesi, kanuna aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;

Hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan “109/3-a-b-f” ibaresinin “109/3- a-b” İbaresi ile değiştirilmesine ve yargılama giderlerinin yer aldığı hüküm fıkrasından zorunlu müdafii ücretinin çıkartılarak toplam tutarı “616,50 TL” olan yargılama giderinin “83, 50 TL” olarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı kanuna muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurmuş olup 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuk hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle cezada indirim öngören TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), hükmolunan cezanın miktarı itibariyle suça sürüklenen çocuğun tahliye talebinin REDDİNE, 15.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25260, Karar No: 2018/2055, Tarih: 19.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/25260 E.  ,  2018/2055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... Köyü 135 ada 55 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8957, Karar No: 2010/13995, Tarih: 26.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8957 E.  ,  2010/13995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Belediye Başkanlığı yazı cevabı istenilen hususlarda yeterli bilgiyi içermemektedir.

Mahkemece bir önceki geri çevirme kararının 1 nolu bendinde belirtilen konularda açıkça bilgiyi içerir yazı cevabı Belediye Başkanlığından getirtilip uygunluğu hakimlikçe bizzat denetlendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3873, Karar No: 2017/6972, Tarih: 28.09.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/3873 E.  ,  2017/6972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, Müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanık ...’ün temyizine göre yapılan incelemede;

Sanığın bildirdiği adrese 17.09.2013 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükmü CMUK.nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süresinden sonra 26.09.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ...’nın temyizine göre yapılan incelemede;

Dairemizin 25.06.2012 tarihli bozma ilamından sonra, dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29.01.2013 gün ve 2012-1369 Esas - 2013-29 karar sayılı Kararında da ayrıntılı belirtildiği gibi 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanun'unda atılı eylemin müeyyidesi adli para cezasını, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanun'unda ise hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında adli para cezasını da içermekte olduğu; kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesi gereğince adli para cezasına veya diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesi halinde verilen sonuç ceza itibariyle 5607 sayılı Yasanın sanık lehine olabileceği gözetilerek;

4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 4/...2 maddesinde atılı eylemin müeyyidesi adli para cezasını, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/5 maddesinde ise hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında adli para cezasını da içermekte olduğu; kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesi gereğince adli para cezasına veya diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesi halinde verilen sonuç ceza itibariyle 5607 sayılı Yasanın sanık lehine olabileceği gözetilerek olaya suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile suç tarihinden sonra 31.03.2007 tarihinde yürürlüğe giren 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun ilgili bütün hükümleri uygulanarak elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve karar yerinde tartışılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken denetime olanak verecek şekilde bu husus tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre ise;

1-Suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 5/3. maddesinde toplu kaçakçılık suçunun oluşması bakımından fiilin iki kişi tarafından gerçekleştirilmesi yeterli sayılmış olup, sanıkların cezalarının anılan kanun maddesi uyarınca yarı oranında artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Tazmini niteliği bulunan adli para cezalarına 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kabule göre ise;

1-Suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 5/3. maddesinde toplu kaçakçılık suçunun oluşması bakımından fiilin iki kişi tarafından gerçekleştirilmesi yeterli sayılmış olup, sanıkların cezalarının anılan kanun maddesi uyarınca yarı oranında artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Tazmini niteliği bulunan adli para cezalarına 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3-Sanıkların temyizi üzerine dairemizin, 25.06.2012 tarihli ilamı ile bozulmasına karar verilen 20.01.2009 günlü mahkumiyet kararında, sanığın neticeten 2.000,00 TL ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunduğu halde, bozmadan sonra kurulan hükümde kazanılmış hak gözetilmeyerek, sanığın 13.033,50 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA karar verilmek suretiyle CMUK.nun 326/son maddesine aykırı davranılması,

4-Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ve hapisten çevrili adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

5- 4926 sayılı Yasanın 28/son maddesinde öngörülen “Birlikte kaçakçılık yapanlardan veya kaçakçılığa yardım edenlerden alınacak para cezasının tahsilinde, bunlardan her biri müteselsilen sorumludur.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak her bir sanığın ayrı ayrı tazmini cezadan sorumlu tutulması,

6- Suça konu kaçak sigaraların 4926 sayılı Yasanın 4/4. maddesi uyarınca müsaderesi gerekirken TCK.nun 54/4. maddesine göre müsadere edilmesi,

7- Sanığa verilen ceza tazmini para cezası niteliğinde olduğu halde, nispi harca hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre temyiz talebi reddedilen sanık ...’e teşmiline,28.09.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1116, Karar No: 2012/4037, Tarih: 21.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1116 E.  ,  2012/4037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/310866

MAHKEMESİ : Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 14/04/2011, 2008/101 (E) ve 2011/54 (K)

SUÇ : Olası kastla yeni doğan çocuğunu öldürme.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık Melek hakkında olası kastla çocuğunu öldürme suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıiinin sübuta, sanık hakkında TCK.nun 23, 25, 34 veya 28. maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık Melek'in köyde ailesi ile birlikte yaşadığı, 2004 yılı Ağustos ve Kasım ayları arasında henüz 18 yaşını doldurmadan aynı köyden babasının amcası oğlu olan Şerafettin ile rızaya dayalı olarak cinsel ilişkiye girdiği ve hamile kaldığı, hamileliğini kimseye söyleyemediği, olay tarihinde öğlen saatlerinde kimse görmeden aynı köyde bulunan ve kullanılmayan dedesinin evine giderek tuvalette doğum yaptığı, bebeğin göbek kordonunu bağlamadan tuvaletin 35 metre uzağındaki patika yolun kenarındaki çalılıkların üzerine çıplak olarak attığı, aynı gün saat 19:30 sıralarında olay yerinden geçen tanık Şükrü tarafından bebeğin canlı olarak bulunup hastaneye sevkinin sağlandığı ancak ertesi gün bebeğin tedavi gördüğü hastanede hayatını kaybettiğinin anlaşıldığı olayda;

Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'nun 30.09.2010 tarihli raporuna göre; bebeğin ölümün kendinde mevcut akciğer iltihabı hastalığı sonucu meydana gelmiş olduğu, bu hastalığın özel bakım ve tedavisinin gerekli olduğu, bu tip hastaların tedavisinde gecikme olmaksızın başlanması durumunda dahi kurtarılmasının kesin olmadığı, ancak bebeğin çıplak olarak açık alana terk edilmiş olması, bulununcaya kadar geçen süre ve sonrasındaki tedavi süreci dikkate alındığında, bebeğin doğum sonrası terkedilmesinin ölümün meydana gelmesinde etkisi olduğunun kabulü gerektiğinin belirtilmesi karşısında, sanığın koruma ve gözetim yükümlülüğünü yerine getirmeksizin yeni doğan bebeğini terketmek suretiyle ölümüne neden olduğu anlaşıldığından TCK.nun 83/3. maddesi gereğince cezalandırılması yerine, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde TCK.nun 82/l-d-e, 21/2.maddeleri gereğince hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), Başkan Vekili S. Z. İ. ve Üye M. Ş.'in, sanığın eyleminin töre saikiyle kendi çocuğunu kasten öldürme suçunu oluşturduğu yönündeki karşı oyları ve oy çokluğu ile 21/05/2012 gününde karar verildi.

KARŞI OY:

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), Başkan Vekili S. Z. İ. ve Üye M. Ş.'in, sanığın eyleminin töre saikiyle kendi çocuğunu kasten öldürme suçunu oluşturduğu yönündeki karşı oyları ve oy çokluğu ile 21/05/2012 gününde karar verildi.

KARŞI OY:

Dosya içeriğine göre; sanığın aynı köyde akrabası Şerafettin ile girdiği cinsel ilişki sonucunda hamile kaldığı, hamileIini gizlediği, olay tarihinde de kimse görmeden dedesinin kullanılmayan evinde doğum yaptığı, bebeğin kordonunu bağlamadan ve çıplak şekilde kimsenin gelip geçmediği patika yol kenarındaki çalılıkların üzerine attığı, ailesi ile birlikte yaşadığı eve dönerek günlük yaşamına devam ettiği olayda;

Sanığın ilişkisini ve hamileliğini gizlemesi, hamileliğinden kimsenin haberdar olmaması, bebeğin kordonunu dahi bağlamadan çıplak şekilde kimsenin gelip geçmediği patika yolun yanındaki çalılıkların üzerine atması ve Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'nun 30.09.2010 tarihli raporun da da bebeğin çıplak olarak açık alana terk edilmiş olmasının ölümün meydana gelmesinde etkisi olduğunun belirtilmesi karşısında, bebeğin bu şekilde atılmasının ölüm sonucu meydana getireceği, sanığın kastının gayri meşru olarak edindiği bebeğini, namusunu kurtarmak (töre) saikiyle doğrudan doğruya ve iradi biçimde ölümünü sağlamaya yönelik olduğu ve bu nedenle de TCK.nun 82/l-d-e-k maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği görüşünde olduğumuzdan, sanığın eyleminin TCK.nun 83/3.maddesinde öngörülen suçu oluşturduğu yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2020/5435, Karar No: 2021/6438, Tarih: 22.11.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5435 E.  ,  2021/6438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Merzifon 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.02.2020 tarih ve 2018/444 E. - 2019/364 K. sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ... ve... Petrol Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirkete kullandırılan krediye diğer davalıların kefil olduğunu, çekilen ihtara rağmen borcun ödenmemesi üzerine icra takibine geçildiğini, davalıların açılan bu icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı, davalılar ..., ... ve... Petrol Ür. Oto. Zir. Alet. Tar. Ür. İnş. Gıda Ltd. Şti. vekili tarafından temyize başvurulmuşsa da mahkemece 07.02.2020 tarihinde verilen ek kararla, verilen kesin süreye rağmen temyiz harç ve giderlerinin yatırılmadığından bahisle adı geçen davalıların temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir .

Ek kararı, davalılar ..., ... ve... Petrol Ür. Oto. Zir. Alet. Tar. Ür. İnş. Gıda Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkemece verilen ek kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, bir kısım davalılar vekilinin ek karara yönelik tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar ..., ... ve... Petrol Ür. Oto. Zir. Alet. Tar. Ür. İnş. Gıda Ltd. Şti. vekilinin ek karara yönelik bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 07.02.2020 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar ..., ... ve... Petrol Ltd. Şti'den alınmasına, 22/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.