muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2927, Karar No: 2018/2653, Tarih: 15.03.2018

O halde, Bölge Adliye Mahkemesi'nce, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinde hata edildiği tespit edildiği takdirde, HMK’nın 353/1-b-2. maddesi gereğince, istinaf isteminin kabulü ile gerekçenin düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesi değiştirildiği halde istinaf isteminin esastan reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin 25.11.2016 tarih ve 2016/126 E. - 2016/121 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 15/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9954, Karar No: 2014/1958, Tarih: 22.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/9954 E.  ,  2014/1958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Temyizin reddine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Anayasa Mahkemesi'nin 07.10.2010 tarih ve 2006/65-2009/14 sayılı iptal kararından sonra doğan yasal boşluk nedeniyle 07.10.2009 ile 14.04.2011 tarihleri arasında adli para cezasına ilişkin tüm hükümler, miktarına bakılmaksızın, temyiz incelemesine tabi olduğundan temyizin reddine dair 02.11.2010 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün talebe uygun olarak ONANMASINA, 22.01.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13266, Karar No: 2014/2637, Tarih: 03.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/13266 E.  ,  2014/2637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8564, Karar No: 2010/14364, Tarih: 15.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/8564 E.  ,  2010/14364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 3. İcra Mahkemesi

Tarih : 02.12.2009

No : 831-1392

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de konu itibariyle bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, müvekkilinin haciz tarihinin daha önce olmasına rağmen, şikayet edilenin haciz müzekkeresindeki tahrifat nedeniyle müvekkilinin önüne geçerek sıra cetvelinin 2.sırasına kaydedildiğini belirterek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet edilen vekili, şikayet edenin haciz müzekkeresinde havale tarihi olmadığından haciz tarihinin belli olmadığı gibi geçerli bir haczinin de bulunmadığını, müvekkilinin haciz tarihinin havale tarihinden açıkça anlaşıldığını belirterek şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, şikayet edilenin alacaklı olduğu ... 1.İcra Müdürlüğü’nün 2001/5481 Esas sayılı dosyasından gönderilen haciz müzekkeresinin son satırındaki (9) rakamının (3) olarak tahrif edildiğinin Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’nın raporuyla anlaşıldığı, bu nedenle şikayet edenin 08.07.2008 tarihli haczinin şikayet edilenin haczinden önce olduğu belirtilerek şikayetin kabulüne karar verilmiş, hüküm şikayet edilen vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet edilen vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6310, Karar No: 2014/24339, Tarih: 18.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/6310 E.  ,  2014/24339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çerkezköy İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2012/325-2013/241

Davacılar, iş kazası sonucu maluliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 353.004.67.TL. maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve mütessilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacılar ile davalılardan ... Ev Aletleri San. Ve Tic. A.Ş. vekillerince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18/11/2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacılar vekili Avukat H.. U.. G.. ile davalılardan .. Ev Aletleri San Ve Tic A.Ş. vekili Avukat E.. Ö.. geldiler. Diger Davalı G.. A.. adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacının tüm temyiz eden davalı .. ev Aletleri San Tic AŞ vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 22.08.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 54,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararları ile aynı olay nedeniyle eşinin manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece sigortalının maddi tazminat isteminin kabulüne, sigortalı ile eşinin manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacılar vekili ile davalılardan ... ev Aletleri San Tic AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin manevi tazminatın takdiri ile maddi tazminatın belirlenmesine ilişkin kararı aşağıdaki nedenlerle yerinde değildir.

Davacının iş kazası sonucu % 54,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayda kazalının % 10, asıl ve alt işveren olan davalıların ise toplam olarak % 90 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Mahkemenin manevi tazminatın takdiri ile maddi tazminatın belirlenmesine ilişkin kararı aşağıdaki nedenlerle yerinde değildir.

Davacının iş kazası sonucu % 54,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayda kazalının % 10, asıl ve alt işveren olan davalıların ise toplam olarak % 90 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara uğrayan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle manevi üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Ancak cismani zarar kavramına (B.K.46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu öğretide ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (ana, baba, karı, Koca, evlat gibi) yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle hukuken korunan ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğü bozulmuşsa onlarında manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Bu durumda olanların zararları ile haksız eylem arasında uygun illiyet bağı mevcut olduğundan yansıma yoluyla değil, doğrudan zarara uğrama söz konusudur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.4.1995 gün ve 1995/11-122, 1995/430 23.9.1987 gün ve E.1987/9-183 K.1987/655 sayılı kararları da aynı esaslara dayanmaktadır. Nitekim yürürlükte bulunan Türk Borçlar Kanunun 56/2 maddesi ile de bu konuda düzenleme yapılarak “Ağır bedensel zarar görenin yakınlarına da manevi tazminat verilebileceği” hükme bağlanmıştır.

Gerek mülga B.K'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün ağır zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, ağır bedensel zarar görene ve ağır bedensel zarar görenin yakınlarına uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde, davacı İ.. T.. yararına hüküm altına alınan 200,000,00-TL ile davacı eş M.. T.. yararına hüküm altına alınan 75.000,00-TL manevi tazminatın fazla olduğu açıkça belli olmaktadır.

Maddi tazminata gelince:

Dava nitelikçe Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın giderilmesi istemine ilişkin olup, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye neden olunmaması için Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün tazminattan indirilmesi gerektiği Dairemizin yerleşmiş uygulamalarındandır. Somut olayda mahkemece TBK’nun 55. Maddesindeki düzenlemenin dikkate alınarak ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir bölümünün indirilmesi doğrultusundaki uygulama isabetlidir. Ne var ki indirime esas alınan peşin sermaye değerinin davacıya ait bulunmadığı, % 26,20 oranındaki sürekli iş göremezlik nedeniyle dosyamız ile ilgisi bulunmayan S.. A.. isimli sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri olduğu dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı İ.. T.. yerine başka bir sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin indirilmesi yoluyla maddi tazminatın belirlenmesinin isabetsiz olduğu açıktır.

Yapılacak iş; davacı İ.. T..’a bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri Kurumdan getirtilerek, 05.10.2013 günlü hesap raporu ile davacının belirlenen zararından, ilk peşin sermaye değerinin ve şimdiki gibi davacıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümü indirilmek ve sonucuna göre bir karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, maddi tazminatın belirlenmesinde ve manevi tazminatların takdirinde yanılgıya düşülerek ve özellikle manevi tazminatların çok fazla takdiri ve başka bir sigortalıya ait ilk peşin sermaye değerinin indirilerek maddi tazminatın belirlenmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı ... ev Aletleri San Tic AŞ vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, Davalılardan ... Ev Aletleri San Ve Tic A.Ş. yararına takdir edilen 1.100.00.TL. Duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacılara yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Ev Aletleri San Ve Tic A.Ş. iadesine, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19058, Karar No: 2013/12050, Tarih: 31.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/19058 E.  ,  2013/12050 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Davacı Kurum, meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler nedeniyle uğranılan zararın işveren şirketten rücuan tazminine; işveren şirket tarafından Kurum aleyhine açılıp birleşen davada ise, sigortalının çalışmaya devam ettiği belirtilerek, geçici işgöremezlik ödeneğinin sürekli işgöremezlik ödeneğine çevrilmesi işleminin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece, Kurum’un açtığı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Mahkemece, işveren şirket tarafından Kurum aleyhine açılıp birleşen ..... sayılı davası ile ilgili olarak olumlu-olumsuz bir karar verilmemiş olması, isabetsiz bulunmuştur.

2-Sigortalının 01.06.1986 – 30.11.1986 tarihleri arasında çalıştığı işyerinin işvereni ve yapılan iş araştırılmalı; işyerinin davalı şirkete ait olmadığının ve meslek hastalığına etkili olacak bir iş yapıldığının anlaşılması durumunda, meslek hastalığın oluşmasına etkisi ve davalı işverenin kusuru buna göre belirlenmelidir.

3-Zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sigortalıda meydana gelen sürekli iş göremezlik oranındaki her azalma veya artma hali yeni bir olgu olup, bu azalma veya artmaya dayalı olarak, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin değerinin belirlenmesi gerekir.

Meslek hastalığı sonucu sigortalının %32,20 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kaldığı esas alınarak gelir bağlandığı halde, işverenin itirazı üzerine yapılan inceleme sonucu azalma ile %16,20’ye düştüğü belirtilmiş olup; Mahkemece,

./..

-2-

%32,20 olan sürekli işgöremezlik derecesinin başlangıç tarihi ile azalma ile %16,20’ye düştüğü gelir başlangıç tarihi itibarıyla, sigortalıya bağlanan ilk peşin değerli gelire etkisi davalı Kurum'dan sorulup belirlenmek suretiyle peşin değerli gelirin belirlenmesi gerekirken, doğrudan azalan çalışma gücü kaybı oranına göre belirlenen gelirler esas alınarak sonuca gidilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 31.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2021/18578, Karar No: 2022/7597, Tarih: 20.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/18578 E.  ,  2022/7597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Dava konusu İtiraz Hakem Heyeti kararının davalı vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Davacı vekili 17/03/2022 tarihli dilekçesi ile tarafların sulh olduğunu, temyiz haklarından feragat ettiklerini beyan etmiştir. Davacının sulh olduklarını beyan etmesine göre, davalı vekilinin de sulh konusunda beyanı alınarak, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE, 20/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13318, Karar No: 2017/2877, Tarih: 30.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/13318 E.  ,  2017/2877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/4180, Karar No: 2025/10547, Tarih: 03.06.2025

**4. Ceza Dairesi         2025/4180 E.  ,  2025/10547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2025/273 E., 2025/243 K.

SUÇ : Göçmen Kaçakçılığı

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilip, koşulları bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca sanık müdafiinin duruşma talebinin reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında, göçmen kaçakçılığı suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii 25.02.2025 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükmün bozulması isteminde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık olmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İpsala 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28407, Karar No: 2014/19009, Tarih: 17.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/28407 E.  ,  2014/19009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

5237 sayılı TCK’nın “Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler” başlıklı dördüncü kısmının, “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar ”başlıklı birinci bölümünde, 265. maddesi ile düzenlenen; “Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçuyla korunan hukuki yarar, kamu idaresinin güvenilirliği ve işleyişi olup; bu suçta, kamu faaliyetlerine kişilerin saygı göstermelerinin sağlanması ve kamu görevlerinin yerine getirilmesini dolayısıyla da kamu görevini yerine getirenleri engellemeye yönelik fiillerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Öte yandan, kendisine verilen görevi yerine getirmekte olan kamu görevlisine karşı cebir ve/veya tehdit fiili gerçekleştirilmiş bulunduğundan bu suçla aynı zamanda kişi özgürlüğü ve beden bütünlüğü de korunmaktadır. Maddede düzenlenen görevini yaptırmamak için direnme suçu, seçimlik hareketli bir suç olup kamu görevlisinin görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir ve/veya tehdit kullanılması ile suç oluşmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, öncelikle engellenmek istenen işin o kamu görevlisinin görevine giriyor olması zorunludur. Zira madde, kamu görevlisinin yerine getirdiği herhangi bir iş için değil, görevine giren bir iş için koruma sağlamaktadır. Cebir, kamu görevlisine karşı fiziki güç kullanılmasıdır. Cebrin sınırı, kasten yaralama suçunun temel şekli veya daha az cezayı gerektiren hâli kapsamında değiştirilebilecek boyutta olmasıdır. Cebirle, kasten yaralamanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerine sebebiyet verilirse, fail ayrıca bu suçtan da beşinci fıkra uyarınca cezalandırılacaktır. Cebir veya tehdidin alenî olması şart değildir. Bu manada cebir ve tehdit, kamu görevlisinin görevini yerine getirmesini engellemeğe elverişli, doğrudan kamu görevlisine yönelik ve ortadan kaldırılmadığı sürece göreve devam edilmesine engel olan güç kullanılmasını ifade eder.