muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/18956, Karar No: 2020/8270, Tarih: 24.06.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/18956 E.  ,  2020/8270 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek düzenleme suçundan sanık ...'ın 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 56.100,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Adana 2. İcra Ceza Mahkemesinin 22/05/2018 tarihli ve 2017/491 esas, 2018/554 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 19/02/2019 gün ve 14745 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/02/2019 gün ve KYB-2019-19173 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1. maddesinde yer alan "Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur..." şeklindeki açıklama nazara alındığında, Adana 2. İcra Ceza Mahkemesince sanığın mahkumiyetine esas karşılıksız çek düzenleme suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5941 sayılı Kanun'nun 5/1. maddesindeki düzenlemeye aykırı biçimde 2805 gün adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle, sanık hakkında fazla cezaya hükmolunmasında isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, sanığın 20/04/2017 keşide tarihli, 57.500,00 TL bedelli çek hakkında "karşılıksızdır" işlemi yapılmasına neden olmasından ötürü neticeten 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereği 56.100,00 Türk Lirası adlî para cezasıyla mahkumiyetine karar verilmiştir.

Ancak hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nun 52/1. maddesi gereği takdir edilecek gün para cezasının tespiti sırasında, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinde öngörülen "...her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur..." ibaresine aykırı şekilde sanığın 2805 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Adana 2. İcra Ceza Mahkemesinin 22/05/2018 tarihli ve 2017/491 esas, 2018/554 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nin 309/4-d maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Bozma gereği yeniden uygulama yapılarak;

Hükümden " 1-" ve "2-" maddelerinin tamamen çıkartılmasıyla yerine, "1- Sanığın 20/04/2017 keşide tarihli, 5263207 çek numaralı ve 57.500,00 TL bedelli çek yönünden ' çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına neden olmak' suçunu işlediği anlaşılmakla, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi uyarınca takdiren 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Bozma gereği yeniden uygulama yapılarak;

Hükümden " 1-" ve "2-" maddelerinin tamamen çıkartılmasıyla yerine, "1- Sanığın 20/04/2017 keşide tarihli, 5263207 çek numaralı ve 57.500,00 TL bedelli çek yönünden ' çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına neden olmak' suçunu işlediği anlaşılmakla, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi uyarınca takdiren 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2- Sanığa verilen gün para cezasının 5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddesi uyarınca, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önüne alınarak takdiren 20 TL den hesaplanarak 100 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, ancak 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi gereği takdir edilen adli para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarından az olamayacağından ve dosyada mevcut çek sureti üzerinde yapılan incelemede, muhatap bankanın her bir çek yaprağı için ödemekle yükümlü olduğu miktar düşüldükten sonra karşılıksız kalan miktar 56.090,00 TL olduğundan sanığın, neticeten 56.090,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresi yazılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infaza dair hükümlerin bu miktar üzerinden uygulanmasına, 24/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1521, Karar No: 2019/11096, Tarih: 29.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/1521 E.  ,  2019/11096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

HUMK'nun 432. maddesi uyarınca nihai kararlara karşı temyiz süresi 15 gün, HUMK'nun 433/2 maddesi uyarınca katılma yoluyla temyiz süresi 10 gündür. Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin 28.11.2018 günü davalı vekiline tebliğ edildiği, davalı vekilince ise karar 13.12.2018 tarihinde katılma yolu ile temyiz edildiğinden 10 günlük temyiz süresi geçirilmiş olup temyiz dilekçesi süresinde değildir.

Bu nedenle; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süre nedeniyle REDDİNE karar verildikten sonra;

Davacı idare vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede;

Arazi niteliğindeki ... köyü 120 ada 38 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan (kamulaştırma bedelinin) kelimelerinden sonra gelmek üzere (7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına, karar kesinleştikten sonra) ibaresinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1664, Karar No: 2022/7861, Tarih: 25.05.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/1664 E.  ,  2022/7861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310. maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili Av. .... tarafından sunulan 19/04/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat edildiğini bildirdiğinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE, 25/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11258, Karar No: 2024/16140, Tarih: 05.12.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/11258 E.  ,  2024/16140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hükümden önce 20.09.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 55. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4658, Karar No: 2013/19359, Tarih: 19.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/4658 E.  ,  2013/19359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın müştekinin oturduğu apartmanın boşluğuna girmesi ile müştekiye karşı konut dokunulmazlığını ihlal suçunu da işlediği anlaşıldığından, sanık hakkında bu suçtan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 19.06.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25325, Karar No: 2014/21921, Tarih: 31.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/25325 E.  ,  2014/21921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2011/1163-2013/609

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 31.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5117, Karar No: 2014/12412, Tarih: 04.06.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/5117 E.  ,  2014/12412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, hüküm fıkrasının harca ilişkin (5) numaralı bendinde 505,11 TL bakiye karar harcının davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına ve (3) numaralı bendinde peşin harç, ıslah harcı ve başvurma harcı olmak üzere toplam 411,65 TL harcın da yargılama gideri olarak davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Harçlar Kanunu uyarınca davalı ... harçtan muaf olduğundan, davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmiş olması hatalıdır. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmammalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenle, hüküm fıkrasının (5) numaralı bendi silinerek yerine "davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" sözcüklerinin yazılmasına ve (3) numaralı bendi silinerek yerine "davacı tarafça yapılan 173,47 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davacının yatırmış olduğu peşin harç, ıslah harcı ve başvurma harcı olmak üzere toplam 411,65 TL.'nin istek halinde davacıya iadesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, davacıdan harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 04/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26888, Karar No: 2011/8044, Tarih: 02.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/26888 E.  ,  2011/8044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı M... C.. S... vekili tarafından 07.08.2009 tarihli takip talebi ile 03.08.2009 ve 05.08.2009 keşide tarihli çeklere dayalı olarak, borçlu O....M.. Taşımacılık Otomotiv Servis Hizm.Gıda Tur.San. ve Tic.Ltd.Şti. hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı ve adı geçen borçluya örnek 10 nolu ödeme emrinin 11.08.2009 tarihinde tebliğ edildiği ,. borçlu vekilinin ise, İİK'nun 168/3. maddesinde öngörülen yasal 5 günlük süreden sonra ödeme emri tebliğ işleminin usulsüz olduğunu ileri sürerek 28.08.2009 tarihinde icra mahkemesine imzaya itirazını bildirdiği görülmüştür.. Bu durumda mahkemece öncelikle borçlunun ödeme emri tebliğ işlemine yönelik şikayeti konusunda  inceleme yapılıp bir karar verilmesi gerekirken , itirazın süresinde olup olmadığı saptanmadan imzaya itirazın esası incelenerek sonuca gidilmesi isabetsizdir.

Öte yandan, Beyoğlu 6. Noterliği'nin 18.04.2006 tarihli imza sirkülerinden S... Ç....'in 10 yıl süre ile borçlu şirketi münferiden temsil ve ilzama yetkili olduğu, 12.08.2009 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde adı geçenin yetkisinin kalktığı ,keşide tarihlerinde S.... Ç....in borçlu şirketi temsile yetkili olduğu belirtildiğine göre, mahkemece adı geçen yönünden de imza incelemesi yapılması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4987, Karar No: 2010/7489, Tarih: 23.11.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/4987 E.  ,  2010/7489 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/181652

Nitelikli adam öldürmeye yardım etme, zorla alıkoymak ve ırza geçmeye teşebbüs suçlarından ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1-j, 39/1, 62, 103/2, 35/2, 103/3, 765 sayılı TCK.nun 416/1, 59/2. maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.06.2010 gün ve 208/179 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 450/8, 65/3, 430, 616/1, 61, 417 ve 59. Maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun 7 ve 5252 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde bozma ve düzeltme sebepleri dışında kanuna aykırı cihet görülmediğinden hükümlü müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5237 sayılı TCK.nun 7. maddesi hükmü gözetilerek; 765 sayılı TCK nun 450/8. maddesinde düzenlenen bir suçu işleyememekten doğan infial ile adam öldürmek suçunun 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun da nitelikli adam öldürme suçu olarak düzenlenmediği, bu suç yönünden sonradan 29.06.2005 tarih ve 5377 sayılı Kanunun 9. maddesi ile getirilen düzenlenme 5237 sayılı TCK nun 82/1-i maddesinde yer aldığı, bu nedenle 5237 sayılı TCK nun 82/1-i maddesinin olayda uygulama yeri bulunmadığı, eylemin, suç tarihinde 1967 doğumlu olan maktulenin çocuk olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 82/1-e maddesindeki suçu oluşturduğu anlaşıldığı halde, 82/1-i maddesi ile karar verilmesi yasaya aykırı ise de, sonuç ceza bakımından bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/181652

öldürme suçu ile ilgili hüküm fıkrasında yer alan “82/1-i” ibaresindeki “i” bendinin “e” bendi olarak değiştirilmesine karar vermek suretiyle DÜZELTİLEREK kasten çocuk öldürme ve ırza geçmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2- Zorla alıkoyma suçu yönünden;

765 Sayılı Türk Ceza Yasası ile yapılan uygulamanın lehe olduğu anlaşılmakla, uyarlama isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddütte yol açacak şekilde 765 Sayılı TCK ile yeniden hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA) 23.11.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.

Karara Uygundur,

Yazı İşleri Müdürü

... Karacan.