muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4720, Karar No: 2011/6481, Tarih: 25.10.2011

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 25.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5432, Karar No: 2019/1504, Tarih: 18.04.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5432 E.  ,  2019/1504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davanın kooperatif üyeliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı S.S ... Konut Yapı Kooperatifindeki ...’ya ait ... hissenin ....inin müvekkilince diğer ... hissenin ... tarafından ........2014 tarihinde noterde kooperatif hisse devri sözleşmesi ile devir alınarak ....05.2014 tarihinde kooperatife ihtar edildiğini, müvekkilinin daha sonra ...’den ... hisseyide ........2014 tarihinde noterde devralarak tüm devirleride kooperatife ihtar etmesine rağmen kooperatif tarafından üyeliğine dair hiçbir işlem yapılmadığını ileri sürerek müvekkilinin üyeliğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ...'ın davalı kooperatifteki hissesini ....07.2014 tarihinde noterde devraldığını, bu devri hem tebliğ ettirmesine hem de kooperatife başvuru yapmasına rağmen üye olarak kaydının yapılmadığını ileri sürerek davalı kooperatife üye olduğunun tespitini ve tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif temsilcisi, kooperatifin inşaatları bitirerek üyelere konutların teslimini gerçekleştirdiğini tasfiye kararı aldığından hisse devirlerinin bir hükmü olmadığını hisseyi devralan kişinin kooperatifçe teslim edilen konutu da almış olması gerektiğini savunarak davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre kooperatif üyesi ...’nun ....03.2014 tarihinde davacıya ve ...’a hisselerini devrederek davalı kooperatifte hissedar olma sıfatını kaybettiği halde sahip olduğu ... hissenin tamamını ikinci kez ....04.2014 tarihinde noterde yaptığı işlemle ... isimli kişiye devrettiği, bu devir geçersiz olduğu halde ...’ın davalı kooperatifçe ... numaralı üye olarak kooperatife üye yapıldığı, fakat ... tarafından birleşen dosya davacısı ...’e yapılan devrin iyiniyet ilkesine ve Kooperatifler Kanunu'na aykırı olduğu, davalı kooperatifin davacı ...’ın ihtarnamesine rağmen davacıyı kooperatife üye yapmamasının yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davacı ...’ın kooperatifin ... numaralı üyesi olduğunun tespitine, üyelik kaydının davalı kooperatifçe yapılmasına birleşen dosya davacısı ...’in davasının reddine karar verilmiştir.

Kararı, birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1509, Karar No: 2007/3520, Tarih: 17.04.2007

18. Hukuk Dairesi 2007/1509 E., 2007/3520 K.

**18. Hukuk Dairesi 2007/1509 E., 2007/3520 K.**

**- SAHİH NESEPLİ ÇOCUĞUN SOYADI

- SAYADI DEĞİŞTİRME**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 321 ]

- 2525 S. SOYADI KANUNU [ Madde 4 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili, dava dilekçesinde davacı Mustafa'nın velayeti altındaki oğlu Uğur'un nüfus kaydında "U..." olan soyadının "A..." olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Türk Medeni Kanunu'nun 321. maddesi hükmüne göre, evlilik birliği içinde doğan çocuk ailenin yani babanın soyadını taşır. Ayrıca; 2525 sayılı Kanun'un 4. maddesinin ikinci fıkrasında evliliğin feshi veya boşanma hallerinde çocuk anasına tevdi edilmiş olsa bile babanın seçtiği veya seçeceği soyadını alacağı emredici kuralını getirmiştir. Baba soyadını veya çocuk ergin olduktan sonra kendi soyadını usulüne uygun olarak açacağı bir dava sonunda verilecek kararla değiştirmedikçe çocuğun da soyadı değişmez. O halde, velayete sahip baba bu hakka dayanarak, kişiye sıkı sıkıya bağlı kişilik haklarıyla ilgili çocuğun soyadının değiştirilmesi davasını açamaz. Bu sebeple; mahkemece, kendi soyadları baki kalmak üzere babanın velayeti altındaki çocuğunun soyadının değiştirilmesi konusunda açtığı davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yasanın emredici kurallarına aykırı olarak ve yerinde bulunmayan gerekçelerle kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 17.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5539, Karar No: 2019/1447, Tarih: 17.04.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5539 E.  ,  2019/1447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, sözleşme hükümleri gereği bağımsız bölüm tapusu verilmesine ilişkin şahsi hak edinen davalı kooperatifin, dava konusu bağımsız bölümü kooperatif üyeliğinden doğan kooperatif hissesi veya şartlı üyelik sözleşmesi şeklinde müvekkiline devir/temlik ettiğini, .../.../2008 günlü genel kurulda belirlenen şartsız üyelerden ....025,00 TL. alınmasına ilişkin yazılı bir karar olmadığı halde sonuç bildirimi yazısında ....025,00 TL. ödeyenin tapusunun verileceğinin belirtildiğini ve buna dayanılarak 31 adet tapunun verildiğini ileri sürerek dava konusu bağımsız bölümün diğer davalılar olan arsa sahipleri adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Kooperatif vekili, öncelikle görev ve husumet itirazında bulunmuş, esasa ilişkin olarak ise davacı hakkında alınan ve iptali istenen genel kurul kararının kanuna uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, öncelikle husumet itirazında bulunmuş, esasa ilişkin olarak ise müvekkili ile davacı arasında herhangi bir inşaat sözleşmesi olmadığını, müvekkilinin bir yükümlülüğünün bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, yargılamaya katılmamışlardır.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre kura işlemi sonucunda dava konusu bağımsız bölümün davacıya isabet ettiği, kooperatifçe de çekilen ihtarnamede borcun ödenmesi karşılığında devrin yapılacağının bildirildiği, arsa sahiplerince de devrin yapılması yönünde bir uygulamanın benimsendiği, tapu devirlerinde tasfiye protokolüne uyulup uyulmadığı konusunun net olmamakla birlikte fiiliyatta arsa sahiplerince bir kısım kooperatif üyelerine devirlerin yapılmış olmasının göz önüne alındığında, tasfiye protokolüne uyulduğundan bahsedilebileceği, davacının da bilirkişilerce tespit edilen kooperatife olan borcunu depo ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekili ile davalılardan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalılardan ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11687, Karar No: 2014/25265, Tarih: 06.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/11687 E.  ,  2014/25265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2012/332-2014/19

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden dava konusu taşınmazın dere koruma alanında kaldığı ancak, taşınmaza fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Açıklanan nedenlerle mahkemece dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemişti

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5026, Karar No: 2024/13818, Tarih: 25.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/5026 E.  ,  2024/13818 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 14.06.2024

EK KARAR SAYISI : 2023/1862 E., 2024/101 K.

SUÇ : Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

EK KARAR : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu uyarınca temyiz edilebilir ve temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Temyizin kapsamına göre; Antalya 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.02.2023 tarihli ve 2022/596 Esas, 2023/90 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-f, 43/1, 62, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 3.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 15.01.2024 tarihli ve 2023/1862 Esas, 2024/101 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 14.06.2024 tarihli ve 2023/1862 Esas, 2024/101 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin asıl ve ek karara yönelik temyizi; müvekkilinin beraat etmesi istemine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1633, Karar No: 2014/12957, Tarih: 19.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1633 E.  ,  2014/12957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3703, Karar No: 2008/5246, Tarih: 11.11.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/3703 E.  ,  2008/5246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleten ve sürücüsü oldukları aracın müvekkiline ait araca çarpması sonucu 10.380.Euro tutarında hasar meydana geldiğini, davalı sürücünün olayda şeride tecavüz etmek kuralını ihlalden tam kusurlu olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 10.380.Euro hasar bedelinin BK.nun 83. maddesi gereğince fiili ödeme tarihindeki TL. karşılığının olay tarihinden işleyecek dövize uygulanan en yüksek faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili kazaya karışan araç trafikte müvekkili adına kayıtlı ise de müvekkilinin aracın işleteni olmadığını, çok kısa bir dönem durak hakkını kaybetmemek için aracın alınıp hemen satıldığını ancak satın ... kişinin aracın trafik kaydını üzerine almadığını araç ve satın ... bulunamadığından devir işleminin yapılamadığını, kusuru, hasarı kabul etmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... kusuru, hasarı kabul etmediğini aracı ... isimli şahıstan satın aldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dosya kapsamına, benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 18.065.10.YTL tazminatın olay tarihinden itibaren davalı ...'dan tahsiline araç üzerinde fiili tasarrufun aracı haricen satın ... kişide olduğu kayıt malikinin işleten sıfatı bulunmadığından davalı ... hakkındaki davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalı ...'ın aracını gayriresmi olarak sattığını, araç üzerinde fiili tasarrufun aracı haricen satın ... kişide olduğu bu durumda aracın kayıt malikinin işleten sıfatının olmıyacağı gerekçesiyle davalı ... hakkındaki davanın reddine karar verilmiş ise de bu karar usul ve yasaya aykırıdır.

2918 sayılı KTK.nun 85. maddesinde araç işleteninin tarifi yapılmıştır. Aynı yasanın 20/d maddesi gereğince trafikte tescil edilmiş motorlu araçların her türlü satış ve devir işlemleri noterlerce yapılır. Noterlerce yapılmayan her çeşit satış ve devir işlemleri geçersizdir. Bu durumda mahkemece davalı ... hakkındaki davanın da kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde bu davalı yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru değil, bozma sebebidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 11.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.