muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9120, Karar No: 2011/13149, Tarih: 13.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9120 E.  ,  2011/13149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan inceleme ve alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırmasız el atma davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Bu itibarla emsalerin dava konusu taşınmaz yakın bölgelerden benzer yüzölçümlü değerlendirme tarihinden önce ancak yakın tarihli olması gerekir.

Bilirkişi raporunda somut emsal kabulü edilen taşınmaza ait vergi değerleri dava konusu taşınmazdan daha yüksek olduğu halde değerlendirme yapılırken dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede değerini sonradan önemli şekilde etkilenen olumlu bir gelişmeden de sözedilmeden emsalden daha değerli kabul edilmiş olması nedeniyle bilirkişi raporu inandırıcı değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu parselin geometrik durumu yüzölçümü ve enerji nakil hattı güzergahı nazara alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranını taşınmazın tümünde % 50 olarak kabul edip etmediği davacıdan sorulup, davacının kabul etmemesi halinde taşınmazın tüm bedelini ödeyerek taşınmazın tamamını isteyip istemeyeceği davalı idareden sorularak, davalı idarenin kabul etmesi halinde taşınmazın tüm bedeline hükmedilerek, davacı adına olan tapu kaydının iptali ile davalı idare adına tapuya kayıt ve tesciline, aksi takdirde değer düşüklüğü oranının % 80 olarak kabul edilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineyeirad kaydedilmesine, 13.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11919, Karar No: 2020/2010, Tarih: 11.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/11919 E.  ,  2020/2010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 28/09/2017 gün ve 2016/20277 Esas - 2017/20395 Karar sayılı ilama karşı davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair mahkemece verilen karar, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmış, bu karara karşı davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre, bir kısım davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Dava dilekçesinde dava konusu taşınmaz için tescil talep edildiği halde terkin kararı verildiği,

Bu defa yapılan incelemede anlaşıldığından; davacı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 28/09/2017 gün ve 2016/20277 Esas - 2017/20395 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı İdare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... Merkez mahallesi, 617 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki fındıklara kapama fındık net gelirine belirlenen bedelden mutad münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle, tel çite maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle bir kısım davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Dava dilekçesinde dava konusu taşınmaz için tescil talep edildiği halde terkin kararı verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Bu nedenle bir kısım davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Dava dilekçesinde dava konusu taşınmaz için tescil talep edildiği halde terkin kararı verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 4 nolu bendinin (İPTALİ ile) ibaresinden sonra gelen cümlenin çıkartılmasına, yerine (davacı idare adına tapuya TESCİLİNE,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının iadesine, davalı ... vd. Peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8108, Karar No: 2019/3141, Tarih: 06.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/8108 E.  ,  2019/3141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Hüküm : TCK'nın 136/1, 137/1-b, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eylemin basın özgürlüğü kapsamında kaldığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-TCK'nın 137/1-b maddesinde, suçun, belli bir meslek ve sanatın sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle işlenmesi, cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli hal olarak düzenlenmiş olup, incelenen dosyada, gazeteci sanığın, mesleğinin icrası dolayısıyla sağladığı kolaylıktan ve avantajdan yararlanarak atılı eylemi gerçekleştirmediği, basın ve yayın araçlarını kullanabilmek ve bu araçların kolaylığından faydalanabilmek için mutlaka gazeteci olunması gerekmediği ve suçun gazeteciler tarafından basın ve yayın yoluyla işlenmesinin daima anılan maddenin uygulanması sonucunu doğurmayacağı gözetilmeden sanık hakkında anılan Kanun maddesinin uygulanması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1114, Karar No: 2019/5870, Tarih: 26.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1114 E.  ,  2019/5870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 10/12/2015 gün ve 2014/1264-2015/926 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire'nin 19/10/2017 gün ve 2016/5568 - 2017/5513 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında 24/07/2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS) akdedildiğini, faaliyetlerin davalı TEDAŞ tarafından yürütüldüğü 2003 ve 2004 yıllarında, yani müvekkil şirketi henüz kurulmamışken elektrik faturalarında usulsüz bir şekilde, sistem işletim ve kullanım bedeli alındığından bahisle Ege Çelik Endüstri ve Sanayi Ticaret A.Ş. tarafından davalı aleyhine dava açıldığını, davanın kabulüne karar verildiğini, söz konusu kararın Yargıtay tarafından onandığını, anılan karar ile Ege Çelik Endüstri ve San. Tic. A.Ş. tarafından başlatılan icra takibi sonucu müvekkilince toplam 43.735.564,79 TL ödendiğini, İHDS'nin 7.4.maddesi açık hükmü karşısında müvekkilimizin cebri icra yoluyla ödemek zorunda kaldığı meblağın sorumluluğunun davalı TEDAŞ'ta olduğunu ileri sürerek, 43.735.564,79 TL'nin 42.566.287,30 TL'sinin temerrüt tarihi olan 15/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte 1.169.277,49 TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt tarihi ile birlikte davalı TEDAŞ'dan tahsiline karar verilmesinin talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine, 42.566.287,94 TL'nin 16.01.2014 tarihinde 617.827,59 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiz oranı ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce düzeltilerek onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 26/09/2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 26/09/2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

TEDAŞ tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı TEDAŞ'a ait olmak üzere 29/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı GDZ Elektrik Dağıtım A.Ş.'ye devredilerek 29/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 29/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 05.06.2012 tarihinde yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 29/05/2013 tarihinde Gediz EDAŞ tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle Gediz EDAŞ'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı TEDAŞ'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 29/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 29/05/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden ,kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 29/05/2013 tarihi öncesi, 05.06.2012 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı TEDAŞ'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 29/05/2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 29/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 29/05/2013 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 05.06.2012 günlü dava konusu ödemeden dolayı, 29/05/2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere karar düzeltme isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının karar düzeltme isteminin reddine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2011/8666, Karar No: 2011/14573, Tarih: 21.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8666 E.  ,  2011/14573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17237, Karar No: 2023/2735, Tarih: 04.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/17237 E.  ,  2023/2735 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2018 tarihli ve 2018/176 Esas, 2018/429 sayılı Kararı ile, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

2.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 04.02.2020 tarihli ve 2019/6 Esas, 2019/110 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.10.2021 tarihli ve düzeltilerek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz talepleri özetle;

1.Sanığın terör örgütüyle hiçbir irtibatı, desteği ve üyeliği olmadığına,

2.Delil olarak HTS kaydında görülen ve yıllar önce yapılan arama kayıtlarına dayanıldığına, bu aramaları hatırlamamakla birlikte birlikte arandığı iddia edilen M.Ç., H.İ.Ö ve M.A. nın aynı dönem, aynı gemide çalışan kişiler oldukları, o tarihte askerlerin celp telefonu kullanamadığından önemli bir durum olduğunda sabit hatlardan birbirlerini aramış olabileceklerinden bu aramaların doğal olduğuna,

3.Sanık ile aynı hattan arandığı iddia edilen kişilerden bazılarının bu yöntemle arandıklarını beyan etmesi suçun şahsiliği ilkesi gereği sanık hakkında hukuki bir sonuç doğuramayacağına,

3.Sanık ile aynı hattan arandığı iddia edilen kişilerden bazılarının bu yöntemle arandıklarını beyan etmesi suçun şahsiliği ilkesi gereği sanık hakkında hukuki bir sonuç doğuramayacağına,

4.İstinaf kararında ismi geçen ve sanık hakkında beyanları bulunan C.Ş. isimli şahsın beyanlarının iftira olduğu ve mahkemede yüzleşmek istediğine,

5.Dosya kapsamında etkin pişmanlıktan yararlanan tanık konumundaki şahısların vermiş oldukları beyanlar dikkate alınmayarak sadece C.Ş. nin ifadeleri doğrultusunda terör örgütü üyesi olduğuna karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

6.Sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık savunması, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile ilgili açıklamalar, açılmış bulunan kamu davaları, bu davalardaki itirafçı sanık beyanları, Milli Güvenlik Kurulu Kararları, arama tutanakları, inceleme tutanakları, HTS kayıtları, ardışık arama tespitleri ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensubu olup asker olarak görev yapan şahıslar ile ilgilenen FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensubu sivil kişilerin sabit kontörlü telefon hatlarından iletişime geçtikleri yönünde tespitler sonrası değişik tarihlerde yakalanan ve etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanan askeri personelin ifadelerinde geçen ve kollukta teşhis etikleri FETÖ/PDY mensubu mahrem abi sınıfındaki kişilere yönelik yürütülen soruşturmalarda söz konusu mahrem yapılanmanın İl düzeyinde bir müdür, onun altında birden çok sayıda müdür yardımcısı ve onların da altında birden çok öğretmen ile onlara bağlı askeri personel (öğrenci) den oluştuğu, müdür yardımcıları ile müdür arasında bilgin olarak adlandırılan ve gruplar arasında irtibatı sağlayan bir görevlinin bulunduğunun tespit edildiği,

Bilgi Teknolojileri Kurumundan temin edilen 25 ayrı sabit telefon hattının HTS kayıtlarının incelenmesi neticesinde; 25 sabit telefon hattı ile arandı kaydı bulunan tüm numaraların yapılan sorgulamasında çok sayıda askeri personelin 2012-2017 tarihleri arasında bu telefonlardan arandığı, aynı sabit telefondan aranan birçok askeri personelin bulunduğunun tespit edildiği,

FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün ülke genelinde, gerek dershane, gerek yurt, gerekse cemaat evleri adı altında yapılanması ile ülke gençliğinin büyük bir bölümüne ulaştığı ve buralara gelen şahıslara verilen dini eğitimlerin ardından iş buldukları ve istedikleri kurumlara yerleştirdikleri, KPSS, Askeri Okul sınavları, Polis Okulu sınavları, Adliye sınavları ve diğer kamu kurumlarına personel temini amaçlı olarak yapılan sorulara önceden vakıf oldukları ve bu soruları sınavdan önce asker, polis ve memur yapacakları şahıslara verdikleri, yine mülakat komisyonlarında FETÖ/PDY terör örgütü mensuplarının olduğu ve bu yapıya mensup şahısların yapılan mülakatlardan tam puan alarak asker, polis ve memur olduklarının ülke genelinde yapılan soruşturma ve kovuşturmalardan bilindiği,