muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5321, Karar No: 2015/17294, Tarih: 09.11.2015

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanununun 231. maddesinin 11. fıkrasında, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suçun işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde mahkemece hükmün açıklanacağı belirtilmiş olup, bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir. Bu iki şarttan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece, uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere önceki hükümde bir değişiklik yapılmayacağından, yeniden kurulan hükümde önceden verilen hükmün infazını sağlamaya yöneliktir. Yeniden hüküm verilmesi ise yalnızca sanığın “kendisine yüklenen yükümlülüklerin yerine getirilememesi" halinde mümkündür. Bu şart gerçekleştiğinde, sanığa yeni bir imkan sağlamayı düşünen yasa koyucu, yükümlülüğün yerine getirilememesi haline münhasır olarak mahkemeye, sanığın durumunun değerlendirilmesi suretiyle, cezanın kısmen infazına yada önceki hükümde yasal zorunluluk nedeniyle tartışılamayan erteleme veya seçenek yaptırımlara çevirme kurumlarının değerlendirilmesi suretiyle yeniden hüküm kurması imkanını sağlamıştır. Bu son halde dahi mahkeme, sübut ve nitelendirmenin değiştirilmesi veya önceki uygulamadan dönme yönünden bir imkâna sahip olmamakta, yalnızca önceki hükmün varlığı kabul edilerek, belirli bir kısmının infaz edilmemesi ya da önceki hükümde değerlendirilemeyen TCK’nın 50. veya 51. maddelerinin uygulanması yetkisine sahip olabilmektedir. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, ... Sulh Ceza Mahkemesince, sanığın Türk Ceza Kanunu'nun 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince neticeten 3000-Tl adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına karar verilmiş, sanığın denetim süresi içinde işlediği trafik güvenliği tehlikeye sokmak suçundan ... Asliye Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün 08.12.2014 tarihinde kesinleşmesi üzerine, mahkemesine hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının değerlendirilmesi için yapılan ihbar üzerine, dosya yeniden ele alınarak önceki hüküm açıklanması ile yetinildiği anlaşıldığından sanık hakkında hükmün açıklanması kararından önce TCK'nın 50. maddesi uygulanarak hükmolunan ceza adli para cezasına çevrildikten sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine ilişkin karardaki isabetsizlik aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan, temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11451, Karar No: 2011/12345, Tarih: 11.10.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/11451 E.  ,  2011/12345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Temlik Alacaklısı ... Yönetim AŞ. vek. Av. ... ile davalı 1- ... ... ve ... Tic. Ltd. Şti. 2- ... Giyim San. ve Tic. Ltd. Şti. 3- ... vek.Av.... arasında görülen dava hakkında ... 1.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 22.12.2008 - 20.05.2010 (Ek Karar ) gün ve 167/743 sayılı hükmün kısmen onanmasına, kısmen bozulmasına ilişkin Dairemizin 28.02.2011 gün ve 8602/2566 sayılı ilamına karşı davalılardan ... ... Şti ile... Giyim Şti. vekilleri tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalılardan Büküm Kumaş Şti ile Akın Hazır Giyim Şti. vekillernin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 185,00.'er-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4823, Karar No: 2013/24752, Tarih: 24.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/4823 E.  ,  2013/24752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe, temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/556, Karar No: 2019/8847, Tarih: 02.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/556 E.  ,  2019/8847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı eşi ... Akbank'tan kullandığı kredinin kullanım sırasında davalı sigorta şirketince ... numaralı poliçe ile sigortalandığını, eşinin 28/02/2015 tarihinde öldüğünü, sigorta şirketinin önce vukuatlı kayıtları ve epikriz raporu istediğini, daha sonrada ölüm şekline dayalı olması ve ödenip ödeme yapılmadığı, banka borcunun davalı şirketçe ödenmesi ve poliçe gereği mirasçılarına da 15.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsili talebinde bulunulmuştur.

Davalı vekili;uyuşmazlığın sigorta sözleşmesinden kaynaklanması nedeniyle, görevsizlik kararı verilerek dosyanın görevli Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesini, devamında müteveffa ile sigorta şirketi arasında düzenlenen poliçenin ferdi kaza sigortasına ilişkin olduğunu, müteveffanın ası suretiyle intihar ettiğini, ferdi kaza sigortası genel şartları M.4/c maddesi uyarınca teminat kapsamında olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece tarafından,davanın dayanağının ferdi kaza sigortasının oluşturması ve davanın dayanağı sözleşmenin davacılar ile davalı sigorta şirketi arasında düzenlenmemesi nedeniyle mahkemenin görevli olduğu devamla Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları 4. maddesinde ferdi kaza sigortasının hangi kazaları kapsayacağı belirlenmiştir. 4/c maddesi uyarınca herhangi akıl ve ruh haleti ile olursa olsun intiharın ve intihara teşebbüsün kaza tanımı içinde yer almadığı, davacıların murisi ası suretiyle intihar etmiş olduğundan bu durumun kaza kapsamında olmadığı bu nedenle

davalı sigorta şirketinin tazminat ödemekle yükümlü tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dava, Tüketici Kredisinin Çekilmesi Sırasında Yapılan Kaza Sigortası Poliçesine Dayalı Açılan Alacağın Tahsili davasıdır.

davalı sigorta şirketinin tazminat ödemekle yükümlü tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dava, Tüketici Kredisinin Çekilmesi Sırasında Yapılan Kaza Sigortası Poliçesine Dayalı Açılan Alacağın Tahsili davasıdır.

6502 sayılı Yasadan sonra açılmasına, 6502 sayılı yasanın taraflar arasında sözleşmesel ilişki bulunduğu, hukuki sorunun tüketici hukukunu ilgilendirdiğini, bu nedenle ticari dava niteliğinde bulunmayan uyuşmazlığın Tüketici mahkemesince incelenip sonuçlandırılması gerekmekte olup görev kuralları, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gereken hususlardandır. 28/05/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 73/1. maddesindeki düzenlemede belirtildiği üzere, davacının mirasbırakanı tüketici konumunda olup davalı sigorta şirketi ile aralarında aktedilen sigorta sözleşmesinin bir tüketici işlemi olması ve tüketici işleminden kaynaklanan bu uyuşmazlığın Tüketici Mahkemesi tarafından görülmesi gerekli olduğundan HMK'nun 114/1-c maddesine göre, görevsizlik nedeniyle HMK'nun 115/2. maddesi gereğince dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün resen BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 02/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/6117, Karar No: 2022/14616, Tarih: 19.12.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/6117 E.  ,  2022/14616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında 07/05/2013 günlü iddianame ile açılan kamu davasında isnat olunan "Sarıköy Belediyesinde mali işler müdürü olarak çalışan sanık ...'in belediyenin kira alacaklarından 12.223,46 TL'sini ve mali hizmetler müdür vekili olarak görev yapan sanık ...'in 975 TL'sini hiçbir belgeye dayanmaksızın usulsüz şekilde terkin ederek kamu zararına sebebiyet vermeleri" şeklindeki eylemlerinin sübutu halinde üçüncü kişi yararına zimmet suçunu oluşturabileceği, keza sanık ... hakkında ... Ağır Ceza Mahkemesinin 16/02/2022 tarihli ve 2019/105 Esas, 2022/69 Karar ile 16/03/2012 tarihli ve 2011/16 Esas, 2012/76 Karar sayılı dava dosyalarında mali işler müdürü olarak görev yapmakta iken işlediği zimmet suçlarından dolayı mahkumiyet kararları verildiği, bu dava dosyaları ile inceleme konusu dava dosyası arasında hukuki ve fiili bağlantı bulunabileceği gözetilerek mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, anılan kararların kesinleşmesi veya birleştirme olanağının ortadan kalkması durumunda ise söz konusu dosyaların aslı veya onaylı bir sureti bu dosya arasına konularak delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekeceği ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 12. maddesi uyarınca bu suç yönünden fiilleri nitelendirme, kanıtları değerlendirme ve davaya bakma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu nazara alınıp görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, Üst Cumhuriyet savcısının ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 19/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4204, Karar No: 2014/6269, Tarih: 08.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4204 E.  ,  2014/6269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32940, Karar No: 2017/8105, Tarih: 12.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/32940 E.  ,  2017/8105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarihte uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde, katılan vekili ve sanık yapılan uzlaşma teklifini kabul etmediklerini beyan etmişse de, bir hakkın doğmadan önce kullanılması söz konusu olamayacağından, uzlaşma teklifinin hukuken geçerli olmadığı anlaşılmakla, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7 maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2662, Karar No: 2020/6771, Tarih: 01.07.2020

**13. Ceza Dairesi         2020/2662 E.  ,  2020/6771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemenin son celse kısa kararda para cezasının tayininde taksit miktarı konusunda çelişkili karar verdiğini farkedip duruşma açmadan 30.01.2015 günlü ek karar ile adli para cezasının tek seferde ödenmesi hükmünün kaldırılarak sanığa tebliğ edildiği, kısa karar verildikten sonra hakimin dosyadan el çekmesi gerekirken yeniden kurulan ek kararın yok hükmünde olduğu kabul ile yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanık hakkında tayin edilen adli para cezası, TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilirken, taksit aralığının gösterilmemesi,

2)Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının hükmün 6. Bendinde " 20 eşit taksitte tahsil ile ödenmesine karar verilmesine rağmen, adli para cezasının " 8. Bendinde " tek seferde ödenmesine karar verilmesi suretiyle hükümde çelişki yaratılması,

3)28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanığa hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01.07.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/37999, Karar No: 2024/13543, Tarih: 30.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/37999 E.  ,  2024/13543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 18.08.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26024, Karar No: 2021/8487, Tarih: 14.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/26024 E.  ,  2021/8487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Hükümlünün 25/09/2012, 13/09/2012, 28/08/2012, 17/08/2012, 08/11/2012 ve 09/11/2012 tarihli dilekçeleriyle Bakırköy 21.Asliye Ceza Mahkemesine müracaat ederek dosyanın yeniden ele alınarak infazın durdurulması ve yargılamanın yenilenmesi isteminde bulunduğu, Bakırköy 21.Asliye Ceza Mahkemesinin 10/01/2013 tarih ve 2010/1123 E. 2011/468 K. sayılı ek kararı ile sanığın yargılanmanın yenilenmesi talebinin reddine karar verildiği, ek karara karşı hükümlü tarafından 30/01/2013 tarihinde itiraz edildiği, Bakırköy 12.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/206 D.İş sayılı kararı ile "...önceki yargılamada görev yapan Hakim ile yargılamanın yenilenmesi halinde ilk kararı veren Hakim ... (35830) tarafından talebin değerlendirilmeyeceği ilgili hakimin CMK'nın 23/3 ve CMK'nın 30. maddesi gereğince davadan çekinmesi gerektiği..." gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verildiği, bunun üzerine mahkeme hakiminin 26/02/2013 tarihli ek karar ile davadan çekinmesi üzerine Bakırköy 12.Ağır Ceza Mahkemesinin 01/03/2013 tarih ve 2013/894 D.İş sayılı kararı ile "...yargılamanın yenilenmesi talebini değerlendirmek üzere Bakırköy 22.Asliye Ceza Mahkemesi hakimi ...'ın (30386) görevlendirilmesine" karar verildiği, görevlendirilen hakim tarafından yargılamanın yenilenmesi talebinin CMK’nın 318. maddesi gereğince kabule değer bulunup bulunmadığı konusunda değerlendirme yapılmadan dosya yeniden ele alınarak, Mahkemenin 20/03/2013 tarihli kararı ile duruşma açılmasına karar verildiği, bu kapsamda hükümlünün ve müştekinin yeniden dinlenildiği, hükümlünün yargılamanın yenilenmesi dilekçesi kapsamında delil toplandığı ve tanık dinlenildiği, Mahkemenin 08.12.2015 tarihli ek kararı ile hükümlü hakkında iade-i muhakeme sebeplerinin bulunmadığından talebin reddine temyiz yolu açık olmak üzere karar verildiği, hükümlü müdafisinin 09/12/2015 tarihli dilekçesi ile söz konusu ek karara karşı temyiz isteminde bulunduğu, yargılamanın yenilenmesi isteği üzerine yeniden duruşma yapılarak hüküm kurulduğuna göre hükmün temyizinin mümkün olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Hükümlüye yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nin 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre hükümlünün hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28644, Karar No: 2014/18661, Tarih: 24.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28644 E.  ,  2014/18661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/266981

Mahkemesi : Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 02/04/2013

Numarası : 2011/222 - 2013/115

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, kusura, eksik incelemeye, hapis cezasının paraya çevrilmesi, ertelenmesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin tüm; katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanığın idaresindeki kamyonet ile Çukurhisar köyünden Alpu ilçesi yönüne doğru, yerleşim yeri dışındaki 6 metre genişliğinde, bölünmemiş, iki yönlü, eğimsiz, düz, kuru zeminli, asfalt kaplama köy yolunda süratli şekilde seyrederken, kendisiyle aynı istikamette önünde seyir halinde bulunan kamyoneti solladığı sırada, direksiyon hakimiyetini kaybederek sağ taraftan yol dışına çıkıp, dere yatağına devrilmesi sonucunda, tam kusurlu olarak bir kişinin ölümüne, bir kişinin de yaralanmasına neden olduğu olayda; sanık hakkında temel ceza belirlenirken TCK'nın 61/1 ve 22/4. maddelerinde yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınıp TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olarak maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, mahkemece, sanığın tam kusurlu olarak bir kişinin ölümüne, bir kişinin de yaralanmasına neden olduğu gözetilerek; temel ceza tayininde alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.