muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4060, Karar No: 2018/2974, Tarih: 20.04.2018

Keza, 29/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.... maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 29/05/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden ,kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 29/05/2013 tarihi öncesi, yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) ....07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 29/05/2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın ....07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 29/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 29/05/2013 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 29/05/2013 sözleşmenin 9.... ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddiyle yazılı gerekçe ile kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2017/355, Karar No: 2017/9127, Tarih: 06.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/355 E.  ,  2017/9127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 06.06.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av.... geldi. Karşı taraf davacı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; davalının, Galleria AVM'deki mağazada 01.06.2011 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, davalının, kira sözleşmesindeki yükümlülüklerine aykırı olarak ve davacı şirketin rızası hilafına sözleşme süresi sona ermeden 31.05.2014 tarihinde taşınmazı boşaltarak tahliye ettiğini, sözleşme hükümlerine aykırı olarak erken tahliye sonrasında davalı kiracı aleyhine ödenmemiş bakiye kira v.s. borçları ile sözleşme gereği kalan kira süresinin bir yıllık döneminden 01.06.2014 tarihinden itibaren Haziran, Temmuz, Ağustos ve Eylül ayları için muaccel hale gelen 4 aylık makul süre kirasının ödenmesi talebi ile Bakırköy 15.İcra Müdürlüğünün 2014/8680 Esas sayılı dosyasında icra takibi başlattıklarını, davalı borçlunun 31.05.2014 tarihine kadar doğmuş dosya borçlarını kabul ile dosyasına ödediğini ancak makul süre kirası olarak talep edilen 2014 yılı Haziran, Temmuz, Ağustos ve Eylül aylarına ilişkin kiralar ile faize ilişkin takibe itiraz ettiğini ve takibin durdurulduğunu, davalı borçlunun icra takibine itirazının kötü niyetli olduğunu, sözleşmenin 6.maddesinde %12 akdi faiz belirlediklerini, bu nedenle takipte bu oran üzerinden temerrüt faizi talep edildiğini, tahliye anında aynı şartlarda yeniden kiraya verilebileceği makul süre olan 4 aylık kira tutarı olan 120.016,25-TL'sı asıl alacak ve bu alacağın takip tarihine kadar işlemiş 3.840,52 TL'sı faizi olmak üzere toplam 123,856,77 TL'sı yönünden itirazın iptali ile takibin bu tutar üzerinden devamına, alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiş, 21/05/2015 tarihli ıslah

dilekçesi ile bakiye kira borçları ile dört aylık kira tutarı toplamı 126.685,79 TL'sı asıl alacak ile bu alacağın takip tarihine kadar işlemiş 19.433,53 TL'sı faizi olmak üzere toplam 146.119,32 TL'sı yönünden takibin iptali ile takibin bu tutar üzerinden devamına, takip konusu alacağın %20'sinden az olmamak üzere davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine, karar verilmesini talep etmiştir.

dilekçesi ile bakiye kira borçları ile dört aylık kira tutarı toplamı 126.685,79 TL'sı asıl alacak ile bu alacağın takip tarihine kadar işlemiş 19.433,53 TL'sı faizi olmak üzere toplam 146.119,32 TL'sı yönünden takibin iptali ile takibin bu tutar üzerinden devamına, takip konusu alacağın %20'sinden az olmamak üzere davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine, karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin, iş yerinde yapmış olduğu değişikliklerden sonra kiraya verilen yerin müşteri potansiyelinin azaldığını ve davalıya ait iş yerine gelen olmadığını, davalının dövize endeksli olarak kirayı ödediğini, yüksek cirolar yapması gerekirken davacı alacaklının, yapmış olduğu değişikliklerden sonra işlerin kötüye giderek zarar ettiğini, davalının, Bakırköy 40.Noterliğinin 17.01.2014 tarih ve 01617 yevmiye sayılı ihtarnamesiyle, 01.06.2011 tarihli kira sözleşmesinin haklı sebebe dayalı olarak feshinin talep edildiğini, ayrıca iş yerine yapılan 350.000 TL'sı tadilat masraflarının da ödenmesinin istendiğini, davalı şirketin, ihtarname sonucu ve kira sözleşmesi hükümleri gereğince 4 ay öncesinden bildirim yapmak suretiyle kira sözleşmesini feshetmesi sebebiyle davacının makul süre tutarındaki talebi ile icra takibi yapmasının haksız ve mesnetsiz olduğunu, taşınmazın 29.05.2015 tarihinde tahliye edilerek anahtarlarının 31.05.2015 tarihinde davacı şirket çalışanlarına teslim edildiğini, kira sözleşmesi gereğince davacı şirkete, davalı şirket tarafından Yapı Kredi Bankası Bakırköy Dikilitaş Şubesince Depozito olarak 40.253 USD bedelli 27.11.2013 tarihinden 27.05.2014 tarihine kadar geçerli teminat mektubu verildiğini, davacı kira bedelinde iyileştirme olacağını söyleyerek oyaladığı için 26/05/2014 tarihinde 2.415 USD ve 27/05/2014 tarihinde 40.253 USD bedelli 2 adet teminat mektubunun yenilendiğini, davacı tarafından teminat mektuplarının bedeli olan 112.984,20 TL'sının icra takibine konan 4 aylık kira bedeli olarak tahsil edildiğini, ancak bu tahsilatın icra dosyasına yönelik mahsubunun yapılıp yapılmadığını bilmediklerini, teminat mektuplarından alınan bedelin iadesi hususunda dava hakkı saklı kalmak kaydıyla öncelikle davanın reddine karar verilerek davalının borcunun bulunmadığının tespiti ile haksız yere açılan itirazın iptali davasının kötü niyetli olarak açılmış olmasından dolayı %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, Bakırköy 15.İcra Müdürlüğünün 2014/8680 Esas sayılı takip dosyasında 3 aylık makul süre kira bedeli 90.012,18 TL'sı ve 128,23 TL'sı işlemiş faiz olmak üzere, toplam 90.140,41 TL'sı alacağa ilişkin itirazın iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine, karar verilmiş hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, Bakırköy 15.İcra Müdürlüğünün 2014/8680 Esas sayılı takip dosyasında 3 aylık makul süre kira bedeli 90.012,18 TL'sı ve 128,23 TL'sı işlemiş faiz olmak üzere, toplam 90.140,41 TL'sı alacağa ilişkin itirazın iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine, karar verilmiş hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin 2014 şubat ve mart ayları kira bedelleri ile faiz talebine ilişkin temyiz itirazlarına gelince:

Davacı, takip talebinde 2014 yılı şubat ve mart ayları bakiye kira bedeli, 2014 yılı Nisan ve Mayıs ayları kira bedelleri ile 4 aylık makul süre kira bedeli ve 758,74 TL elektrik bedeli olmak üzere toplam 184.942,89 TL'sı asıl alacak ile 19.433,53 TL'sı işlemiş faiz talebinde bulunmuş, davalı vekili tarafından takibe yapılan kısmi itirazında “dava konusu taşınmazı 30/05/2014 tarihinde boşaltarak anahtarı teslim ettiğini, Alacaklı şirkete Nisan ayı kira bedeli 29.019.54 TL'sı Mayıs ayı kira bedeli 28.478.82 TL'sı ve Mayıs ayı genel gider bedeli 758.74 TL'sı olmak üzere toplam 58.257.10 TL'sı borcu bulunduğunu, kabul ettikleri borçların dışında başka hiçbir borçları olmadığını, ödeme emrinde belirtilen borç miktarına, işletilmiş olan faizlerin tümüne itiraz ettiklerini” bildirmiş, davacı tarafından itiraz edilen kısma ilişkin olarak itirazın iptali talep edilmiştir. Mahkemece, makul süre kira bedeli ve faizine ilişkin karar verildiği halde 3.717,17 TL'sı 2014 yılı şubat ayı bakiye kirası ile 1.561.21 TL'sı Geçmiş Gün Faizi, 2.952.37 TL'sı 2014 yılı Mart ayı bakiye kira alacağı ile 850.28 TL'sı Geçmiş Gün Faizi ve 2014 yılı nisan ve mayıs ayları kira bedelleri ile elektrik gider bedeline işletilen faiz talebine ilişkin olarak olumlu yada olumsuz bir karar verilmemiştir. Bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru değildir.

3-Davalı vekilinin teminat senetlerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Taraflar arasında 01/06/2011 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede ilk yıl kira bedelinin aylık 10.120 USD+KDV olduğu kararlaştırılmıştır. Davalı sözleşme ile birlikte teminat mektubunun kiralayana verildiğini, 26/05/2014 ve 27/05/2014 tarihlerinde teminat mektuplarının yenilendiğini, sözleşme sona erdiği halde teminat mektuplarının iade edilmeyerek davacı tarafından bedelinin tahsil edildiğini iddia etmiştir. Bu durumda teminat mektuplarının iade edilip edilmediği, bedelinin davacı tarafından tahsil edilip edilmediği üzerinde duralarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 2 ve 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1.480 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 1.480 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3657, Karar No: 2020/1068, Tarih: 10.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3657 E.  ,  2020/1068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 30/11/2017 tarih ve 2015/124 E. - 2017/859 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 27/06/2019 tarih ve 2018/1415 E. - 2019/845 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS)” akdedildiğini, anılan sözleşmenin üçüncü kişilerin hak iddialarını düzenleyen 7. maddesinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, anılan sözleşmeden önce dağıtım faaliyetlerin davalı tarafından yürütüldüğü sırada endeksör kira bedeli nedeniyle Beyoğlu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2006/127 E. sayılı dosyasında açılan davanın kabulüne karar verildiğini ve davaya istinaden müvekkili tarafından icra dosyasına ödeme yapıldığını ileri sürerek, 119.122,47 TL ile 2.627,08 TL temyiz ve harç masrafının ödeme tarihlerinden itibaren uygulanacak avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini ve İHDS hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, 24/07/2006 tarihli İHDS'nin 7. maddesi gereğince sözleşme öncesi dönemle ilgili davalardan doğan mali yükümlülüklerin TEDAŞ'a ait olduğu, temyiz harç ve masraflarına ilişkin ödeme belgesi sunulmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 6.102,26 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 10/02/2020 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

TEDAŞ tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı TEDAŞ'a ait olmak üzere 28/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı Beda Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri devredilerek 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında Boğaziçi EDAŞ tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle Boğaziçi EDAŞ'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı TEDAŞ'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı TEDAŞ'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28/05/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28/05/2013 tarihi öncesi yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı TEDAŞ'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28/05/2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28/05/2016 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 28/05/2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddi ile kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2009/9329, Karar No: 2009/13561, Tarih: 29.09.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/9329 E.  ,  2009/13561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay’ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1948, 1995 yıllarında yapıldığı anlaşılan orman tahditleri ile 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince yapıldığı anlaşılan çalışmaya ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneklerinin (ayrı ayrı üzerlerine hangi çalışmalara ait oldukları da yazılmak suretiyle),

2) Yörede yapılan genel arazi kadastrosu sırasında çekişmeli taşınmaz hakkında tespit tutanağı düzenlenip düzenlenmediğinin Kadastro Müdürlüğünden sorularak, düzenlenmemişse bunun nedenini açıklar resmi yazının; düzenlenmişse tutanak aslının,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 29/09/2009 günü oybirliğiyle karar verildi.