muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19198, Karar No: 2014/21235, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/19198 E.  ,  2014/21235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2014

NUMARASI : 2014/194-2014/621

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14945, Karar No: 2013/14714, Tarih: 02.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/14945 E.  ,  2013/14714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kasten yangın çıkarma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

15.02.2011 tarihli duruşmada şikayetçi hazine vekilinin katılma talebinde bulunmasına rağmen bu hususta herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla, suçtan zarar gören idarenin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Başka bir suçtan dolayı ... Ceza İnfaz Kurumu'nda tutuklu olarak bulunan sanığın, olay günü infaz koruma memurlarına duruşması olduğunu ve mahkemeye götürülmesi gerektiğini söylediği, kendisine mahkemeden herhangi bir yazı gelmediğinin söylenmesi üzerine, sanığın koğuşunda bulunan yatağını ateşe verdiği, çıkan yangının koğuşta bulunan diğer hükümlüler ve görevlilerce söndürüldüğü, bu şekilde sanığın kamu malına zarar verme ve kastan yangın çıkarma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Suça konu yatağın mülkiyetinin kime ait olduğu konusunda cezaevi idaresi tarafından verilen cevap yetersiz olduğundan, yeniden cezaevi idaresine yazı yazılıp demirbaş kayıtları da araştırılmak suretiyle yanan yatağın kime ait olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 02/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21932, Karar No: 2014/26195, Tarih: 04.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/21932 E.  ,  2014/26195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2013/899-2014/437

Davacı, 01/10/2012 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, aksine kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının aylık talep tarihini takip eden 01.10.2012 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacı Musa oğlu 01/01/1954 D.lu A.. S..'a tahsis talep tarihini izleyen aybaşı olan 01/10/2012 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının Türkiye'de 5510 sayılı yasanını 4/1-a maddesi kapsamında 10/05/1970-28/02/1978 arasında 325 gün sigortalılığının bulunduğu, Hollanda'da 01/01/1979-05/04/2013 tarihleri arasında sigortalı olduğu, 27/06/2012 tarihinde başvuru yaparak 26/01/1982-31/12/1997 tarihleri arasındaki 3282 günlük süreyi borçlanarak bedelini 06/09/2012 tarihinde Kuruma ödediği, 13/09/2012 tarihinde tahsus talebinde bulunduğu, Kurum tarafından verilen cevapta Hollanda'da 05/04/2013 tarihine kadar çalıştığının ve adresinin Hollanda olduğunun anlaşıldığının bu nedenle aylık bağlanamayacağının bildirildiği anlaşılmaktadır.

3201 sayılı Kanun’un 6/A-(a) bendine göre bu Kanuna göre değerlendirilen sürelere istinaden aylık tahsisi yapılabilmesi için yurda kesin dönülmüş olması şarttır. Kanun’un 6/B fıkrasının 1. cümlesine göre bu Kanun hükümlerinden yararlanmak suretiyle aylık bağlananlardan tekrar yurt dışında yabancı ülke mevzuatına tabi çalışanlar, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği alanların aylıkları, tekrar çalışmaya başladıkları veya ikamete dayalı bir ödenek almaya başladıkları tarihten itibaren kesilir. Türkiye'de sigortalı olarak çalışmaya başlayanlar hakkında 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun sosyal güvenlik destek primine tabi olarak çalışılmasına ilişkin hükümleri uygulanır.

Kesin dönüş kavramının tanımı Yönetmelik'in "Tanımlar" başlıklı 4.maddesinin (d) bendinde yapılmıştır. Buna göre kesin dönüş; aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade eder.

Kesin dönüş kavramının tanımı Yönetmelik'in "Tanımlar" başlıklı 4.maddesinin (d) bendinde yapılmıştır. Buna göre kesin dönüş; aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade eder.

Bu tanımda geçen sosyal sigorta ödeneği deyiminden; çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ikamete dayalı ödenekler, sosyal yardım ödeneği deyiminden ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlaşılmalıdır.

Yurda kesin dönüş, yurt dışında çalışan Türk vatandaşlarının, çalışma hayatına yönelik tüm ilişkilerini gerek çalıştığı işyerleri ve gerekse ilgili olduğu tüm sosyal güvenlik kuruluşları yönünden sona erdirerek yerleşmek ve sosyal güvenliklerini burada sağlamak üzere Türkiye’ye dönüş yapmalarını ifade eder. Kısaca, “yurt dışı çalışma ilişkisinin ve bu bağlamda sosyal güvenlik kurumlarıyla sigortalı ilişkinin sona ermesi”dir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.10.1997 gün ve 1997/10-588-857 E.K ve 1998/10-645 E. 1999-237 K.)

Yurda kesin dönüş koşulu borçlanma yoluyla aylık talebinde bulunanların tümü için geçerli olup evli olsun ya da olmasın yurt dışında ev kadını olarak bulunan Türk vatandaşlarının da aylık tahsisi için yurda kesin dönüş yapmaları gerekir. Bu konuda kanun koyucu tarafından ev kadınları yararına herhangi bir ayırıma gidilmemiştir.

Yurt dışında işçi sıfatıyla çalışma hayatıyla ilgili tüm bağlarını ve ilişkisini bitirmeden geçici sürelerle yurda giriş yapmak ve yabancı ülke sosyal güvenlik kuruluşlarından yardım almak kesin dönüş yapıldığı anlamına gelmez. Sigortalının yaşlılık aylığı talep tarihinde yurt dışında bulunması aylık talep etmesine engel olmadığı gibi yurt dışında bulunmak tek başına yurda kesin dönüş yapılmadığı anlamına gelmez.

Yurt dışında yaşlılık veya maluliyet aylığı bağlanması, çalışma ve sigortalı ilişkisinin sona erdiğini gösterdiğinden kesin dönüşe karinedir. İşçinin, çalıştığı ülkeden işsizlik yardımı, hastalık, geçici işgöremezlik ve benzeri çalışmaya veya sigortalılığa dayalı yardımlar alması halinde sigortalının kesin dönüş yapmadığı kabul edilmelidir.

İkamet şartına bağlı olmayan sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği kesin dönüşe engel değildir.

Yurt dışında yaşlılık veya maluliyet aylığı bağlanması, çalışma ve sigortalı ilişkisinin sona erdiğini gösterdiğinden kesin dönüşe karinedir. İşçinin, çalıştığı ülkeden işsizlik yardımı, hastalık, geçici işgöremezlik ve benzeri çalışmaya veya sigortalılığa dayalı yardımlar alması halinde sigortalının kesin dönüş yapmadığı kabul edilmelidir.

İkamet şartına bağlı olmayan sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği kesin dönüşe engel değildir.

Yukarıda kesin dönüş koşulunun aylık bağlanırken Kurumca, yargılamada ise mahkemece re'sen araştırılması gerekir. 3201 sayılı Kanun'un 6.maddesi uyarınca yaşlılık aylığına hak kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, tarafların beyanlarına bağlı kalınmaksızın, resmi kayıtlar doğrultusunda, resen araştırılarak, irdelenip saptanmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Yapılacak iş, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davacının yurt dışında ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği alıp almadığını araştırmak, davacının yurda giriş çıkış tarihlerini belirlemek, davacının yurda kesin dönüş yapıp yapmadığını tespit etmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20040, Karar No: 2018/25454, Tarih: 19.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/20040 E.  ,  2018/25454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Mahallesi 78 ada 46 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın parsel numarasının maddi hata sonucu hüküm fıkrasında yanlış yazılması,

2-Dosyada yer alan bilgi ve belgelere göre; muris ...'ın vefatı tarihinde ödemeden aczi ve mirasın yasal mirasçılarınca hükmen reddi ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/304 Esas ve 2012/1757 Karar sayılı ilamı ile tespit edilmiş olup, ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 10/04/2014 tarihli 2011/304 sayılı yazısı ile müteveffa tapu maliki ...’a yönelik henüz terekenin tasfiyesi davası açılmadığı bildirilmiştir.

Bu durumda sulh hukuk mahkemesi kararıyla terekenin iflas hükümlerine göre resmi tasfiyesine başlandığı zaman, kamulaştırma bedelinin ileride tasfiye memuruna ödenmek üzere bankaya üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerekirken, kamulaştırma bedelinin mirası reddeden davalılara ödenmesine karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-(1) numaralı bendinde yer alan (429 parsel) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (46 parsel) ibaresinin yazılmasına,

b-(4) numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Dava konusu taşınmaz maliki müteveffa ...’ın vefatı tarihinde ödemeden aczi resmen tespit edilmek suretiyle mirasının yasal mirasçılarınca hükmen reddedildiği anlaşıldığından, tespit edilen bedelin ileride terekenin iflas hükümlerine göre resmi tasfiyesine başlandığı zaman tasfiye memuruna ödenmek üzere bankada açılacak üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12465, Karar No: 2016/12730, Tarih: 07.12.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/12465 E.  ,  2016/12730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, akıl hastalığı nedeni ile kısıtlı adayının hastaneye yatırılması istenilmiştir. Mahkemece ...'nun kısıtlanarak annesi ...'nun velayeti altında bırakılmasına karar verilmiş, hüküm kısıtlı adayı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 07.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15613, Karar No: 2020/5741, Tarih: 01.10.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/15613 E.  ,  2020/5741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekilleri tarafından 25.01.2013 ve 29.01.2014 gününde verilen dilekçeler ile terekenin resmi tasfiyesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; dosyanın mahkemenin 2010/146 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine dair verilen 04.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Asıl ve birleştirilen davalar, terekenin resmi tasfiyesi istemine ilişkindir.

Davacı Hazine vekili, ... Vergi Dairesi mükellefi ...'un 02.02.2010 tarihinde öldüğünü, murisin sağlığında vergi borcunun bulunduğunu ve 14.04.2011 tarihi itibariyle 91.248,29TL'ye ulaştığını, borç nedeniyle muris adına kayıtlı 5 adet bağımsız bölüm ile 1 adet araç üzerine kamu haczi tesis edildiğini, vefatından sonra ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/145 Esas, 93 Karar sayılı veraset ilamı ile mirasçılarının tespit edildiğini, ancak aynı mahkemenin 2010/146 Esas, 279 Karar sayılı ilamı ile en yakın mirasçıları olan eşi Ayfer ... ile velayeti altındaki çocukları ... ve ...'nin mirası reddettiklerinin tespitine karar verildiğini ileri sürerek murisin malvarlığının tespiti ile terekesinin tasfiyesini ve vergi borcunun faiziyle birlikte terekeden karşılanmasını talep ve dava etmiştir.

Birleştirilen davada davacı ... Yönetimi A.Ş. vekili, murisin sağlığında adına kayıtlı taşınmazları teminat göstererek ... Bankası A.Ş.'den kredi kullandığını, daha sonra bankanın krediden kaynaklanan alacağını müvekkili şirketin temlik aldığını ve tahsili amacıyla borçlu aleyhinde icra takibi başlatıldığını, ancak borçlunun vefatı üzerine en yakın yasal mirasçılarının da mirası reddetmesi nedeniyle alacağın tahsil edilemediğini belirterek terekenin tasfiyesini ve kredi borcunun terekeden karşılanmasını istemiş; ... Varlık Yönetim A.Ş.'nin 16.05.2014 tarihinde ... Varlık Yönetimi A.Ş. ile birleşmesi üzerine davaya, anılan şirket vekilince devam edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, davalar arasında fiili ve hukuki irtibat bulunduğu gerekçesi ile dosyanın, mirasın gerçek reddi istemine ilişkin mahkemenin 2010/146 Esas sayılı dosyasıyla birleştirilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekilleri temyiz etmiştir.

Somut olayda, muris ...'un 02.02.2010 tarihinde vefat ettiği ve geriye en yakın mirasçıları olarak eşi ... ... ile müşterek çocukları ... ... ve ... ...'un kaldığı, ancak ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 31.03.2010 tarihli ve 2010/146 Esas, 297 Karar sayılı ilamı ile anılan mirasçıların mirası reddettiklerinin tespitine karar verildiği ve hükmün 08.10.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.