muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/23756, Karar No: 2007/1456, Tarih: 30.01.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/23756 E.  ,  2007/1456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ve üçüncü kişi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarına gelince :

Üçüncü kişi D..Petrol Nakliye San. ve Tic.Ltd.Şirketi adına İİK'nun 89.maddesi hükmüne göre çıkarılan 89/1 ihbarı "müdür vekili A.D. açıklaması ile 25.06.2004'te tebliğ edilmiştir. Şikayetçi şirketin temsilcisi M.D.olup, bu şekli ile yapılan tebligat, Tebligat Kanunu'nun 12 ve 13. madde hükümlerine aykırı olduğundan usulsüzdür.

Aynı şekilde çıkarılan 89/2 ve 89/3 tebligatları sırası ile 13.09.2004 ve 17.01.2005 tarihinde Abdülvahap Doğangüzel'e usulsüz olarak tebliğ edilmişlerdir. Bu halde muhatabın Tebligat Kanunu'nun 32.maddesine göre beyan ettiği 01.02.2005 tarihi 89/1 haciz ihbarı tebliğ tarihi sayılır. Bu tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük haciz ihbarnamesine itiraz süresi başlayacağından, daha önceden çıkartılan 13.09.2004 tarihli 89/2 haciz ihbarnamesi ile 06.01.2005 tarihli 89/3 haciz ihbarnamesinin (bildirim) hukuki dayanakları kalmadığından yok hükmündedirler.

Şu hale göre, mahkemece 89/1 haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihinin muttali tarihi olan 01.02.2005 olarak düzeltilmesine, 89/2 ve 89/3 haciz ihbarnamelerinin ise iptaline karar verilmesi gerekirken şikayetçi üçüncü kişinin muttali tarihine göre süresinde 89/1 haciz ihbarnamesine icra müdürlüğünde itiraz etmediğinden bahisle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) no'lu bentte yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15400, Karar No: 2011/10053, Tarih: 11.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/15400 E.  ,  2011/10053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2011/115854

MAHKEMESİ : Sarayköy Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2008

NUMARASI : 2008/36

SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık F.. A.. hakkında yapılan yargılama sonunda, hükümlülüğüne dair (SARAYKÖY) Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 07.02.2008 tarihli hükmün sanık tarafından temyizi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.06.2010 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda dairemizin, 07.10.2010 gün ve 2010/20023-27786 sayılı ilamı ile hükmolunan cezanın tür ve süresine göre CMK.nın 231.maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilirken, ilamın başında, yazım hatası sonucu, ilk derce mahkemesi adının, "Sarayköy Sulh Ceza Mahkemesi" yerine, "Sarayönü Sulh Ceza Mahkemesi" olarak yanlış yazılması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.04.2011 gün ve 2011/115854 sayılı yazısı ile maddi hatanın düzeltilmesi talep edilerek dosya dairemize gönderilmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;

Dairemizin 07.10.2010 gün 2010/20023-27786 sayılı ilamında ilk derece mahkemesi adının yanlış yazılmış olması nedeniyle bu maddi hatanın 5560 sayılı Yasanın 29.maddesi ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi uyarınca düzeltilmesine karar verilerek yapılan incelemede;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9274, Karar No: 2020/4213, Tarih: 10.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/9274 E.  ,  2020/4213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... 8. İcra Müdürlüğü'nün 2008/24112 E. Sayılı takip dosyasından tanzim edilen 26.02.2016 tarihli sıra cetvelinde 1. sırada yer alarak bedelin tamamının ödenmesine karar verilen şikayet olunan takibinin henüz kesinleşmemiş olması nedeniyle, şikayet olunanın geçerli bir haczinin bulunmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, aynı mahkemenin 2008/1484 Esas sayılı dosyasında 17.05.2011 tarihli karar ile şikayet dışı borçlu tarafından yapılan imzaya, borca ve takibe itirazın reddedildiği ve icra mahkemesi kararların icrası için kesinleşmesine gerek olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle şikayet olunan aleyhine yapılan takibin iptaline ilişkin şikayet dosyasında kurulan hükmün borçlu şikayetçiler tarafından karar düzeltme istenilmeksizin kesinleşmiş olmasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18559, Karar No: 2010/642, Tarih: 18.01.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/18559 E.  ,  2010/642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Soma 1.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :8.5.2008

SONUÇ:Hükmün yukarıda 2 nolu bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer kısımların ise 1 nolu bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiylekarar verildi. 18.01.2010 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/6142, Karar No: 2016/343, Tarih: 18.01.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/6142 E.  ,  2016/343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/98547

MAHKEMESİ : Aliağa(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2011

NUMARASI : 2011/374 (E) ve 2011/758 (K)

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

5237 sayılı TCK'nun 206. maddesinde düzenlenen ve doktrinde "fikri sahtecilik" olarak adlandırılan "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunun oluşabilmesi için öncelikle yalan beyanda bulunma eyleminin mutlaka bir resmi belgenin düzenlenmesi sırasında gerçekleştirilmesi, ayrıca kişinin açıklamaları üzerine oluşturulan resmi belgenin, bu beyanın doğruluğunu ispat edici bir güce sahip olması gereklidir. Maddenin gerekçesinde de belirtildiği üzere beyanı alan memur bu beyanın doğruluğunu araştırıp tahkik etmek ve daha sonra edindiği kanaate göre resmi belgeyi düzenlemek durumunda ise, bir başka ifade ile resmi belge sadece kişinin (sanığın) beyanına göre değil de memur tarafından yapılacak inceleme sonucuna göre meydana getirilmekte ise bu maddede tanımlanan suç oluşmayacaktır. Somut olayda, sanığın kasten öldürme suçundan dolayı arandığı, ancak üzerinde kimlik taşımadığı ve polis kontrollerinden akrabalarının kimlik bilgileri ile geçtiği, ...... ilçesi metro durağı önünde simit tezgahı işlettiği, 24.05.2011 tarihli tutanağa göre bu durumun kolluk görevlilerince önceden bilindiği, olay günü sanığın yakalandığı esnada kimliği sorulduğunda çelişkili beyanlar vermesi üzerine, asayiş büro amirliğine götürülen sanığın yaptırılan parmak izi araştırmasında gerçek kimliğinin saptandığı ve 15.06.2011 tarihli olay tutanağının da sanığın kendi ismiyle imzalandığı anlaşılmakla, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkin mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 18.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2618, Karar No: 2015/11574, Tarih: 08.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/2618 E.  ,  2015/11574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİVAS 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2011/449-2013/211

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 08.10.2015 Perşembe günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat F. S. K. geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilenler vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanın maliki olduğu 3 parsel sayılı taşınmazda bulunan dükkanı davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payları oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, satış bedelinin kendisi tarafından ödendiğini, ancak yurt dışında olması nedeniyle muris adına tescil edildiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasbırakanın yapmış olduğu temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu dükkan niteliğindeki 50 nolu bağımsız bölümün öncesinde üçüncü kişi adına kayıtlı iken muris tarafından bizzat 27.9.1983 tarihinde satın alınarak adına sicil kaydının oluştuğu, 11.9.2001 tarihli resmi akit ile murisin davalıya satış suretiyle temlik ettiği, Muris S. B.'ın 22.1.2010 tarihinde öldüğü, mirasçı olarak çocukları davanın tarafları ile dava dışı eşi Perihan ve oğlu E.'ün kaldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mahkemece, davalının 1995 yılı ve sonrasında yurt dışından murise gönderdiği nakit paralar karşılığı muris tarafından davalıya dava dışı başka taşınmaz alındığına yönelik davacıların ileri sürdüğü iddialar üzerinde durulmamış, mirasbırakanın çocukları ile arasındaki beşeri ilişkiler yeterince irdelenmemiş ve gerçek iradesi hüküm kurmaya yeterli olacak şekilde araştırılmamıştır.

Hâl böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler gözetilmek suretiyle bir araştırma yapılması, davalının gönderdiği para ile muris tarafından dava dışı taşınmazın davalı adına satın alındığı yönündeki iddialara ilişkin ilgili kayıtların araştırılması, tarafların bu husustaki delillerininde sorulması, özellikle çocukları ile arasındaki beşeri ilişkilerin değerlendirilerek murisin gerçek iradesinin açıklığa kavuşturulması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.12.2014 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8181, Karar No: 2016/2906, Tarih: 22.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8181 E.  ,  2016/2906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 4961 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi gereğince, kamulaştırılan taşınmazın arsa olarak kabulü halinde, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın olması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzüölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; dava konusu taşınmazın dava tarihi itibarıyla imar uygulaması görmüş ve %35 oranında düzenleme ortaklık payı kesilmiş imar parseli, emsal alınarak incelenen Hamitler Mahalesi 6400 ada 176 parsel sayılı taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla kadastro parseli niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.... gibi büyük şehirlerde özellikleri itibarıyla dava konusu taşınmazlara daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine

yakın ve dolayısıyla daha uygun emsal taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazlar ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer nitelikleri taşımayan 6400 ada 176 parselin satışının somut emsal alınarak, dava konusu taşınmazların belirlenen m² değerine % 35 düzenleme ortaklık payı eklenmesi doğru değildir.

yakın ve dolayısıyla daha uygun emsal taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazlar ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer nitelikleri taşımayan 6400 ada 176 parselin satışının somut emsal alınarak, dava konusu taşınmazların belirlenen m² değerine % 35 düzenleme ortaklık payı eklenmesi doğru değildir.

Mahkemece, tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11.maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce belirlenen bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtildikten ve bunların imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucunu içeren, bu emsallere göre ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan ek bilirkişi kurulu raporu alınarak oluşacak duruma göre karar verilmesi gerekir.

Mahkemece tüm bu hususlara riayet edilmeksizin düzenlenen rapor doğrultusunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Ayrıca; 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 tarih, Esas 2013/95 ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra elatılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el atma nedeniyle açılan davalarda, mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretinin nispi olarak uygulanması gerektiğinden, temyiz edenin sıfatı da dikkate alındığında,nispi harca hükmedilmesi gerektiğinden, bu hususun da bozma sebebi yapılması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1066, Karar No: 2012/4650, Tarih: 22.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/1066 E.  ,  2012/4650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir adet taşınmazda ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece ortaklığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, her şeyden önce tarafların yargılama gününü bilmeleri ile mümkündür. HMK. nun 27. maddesi, "davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içerir" kuralını içermektedir. Hukuk mahkemelerinde asıl olan tarafların huzuru ile yargılamanın yürütülmesi olup usulün olanak tanıdığı hallerde duruşmaya gelinmese dahi ilgilinin yokluğunda yargılamanın yürütüldüğü hallerde vardır. Bu gibi durumlarda gerekli uyarıyı taşıyan çağrı kağıdının tebliğ edilmesinden ve yasaya uygun taraf teşkilinin tamamlanmasından sonra işin esasına girilmesi, kanıtlar toplanarak sonuca ulaşılması gereklidir. Bu itibarla tebligat bilgilendirme özelliği yanında belgelendirme özelliği de bulunan bir usul işlemidir. 7201 sayılı Tebligat Yasası ve Tüzüğünün amacı da tebliğin muhatabına ulaşması konusu ile ilgili olarak kişilerin bilgilendirilmesi ve bunun belgeye bağlanmasıdır.

Tebligat Kanununun 20-21 ve Tüzüğün 28.maddesi gereğince muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan her biri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazıp imzalaması gerekir.

Olayımızda, davalı ...’e yapılan tebligatta komşu imzası bulunmamaktadır. Bu durumda dava dilekçesi ve duruşma gününe ilişkin davalıya yapılan tebligat geçersizdir. Dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir usulüne uygun tebligat yapıldıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38727, Karar No: 2017/3509, Tarih: 22.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/38727 E.  ,  2017/3509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... vekili avukat ..., diğer davalı ... Hast. Ltd. Şti. vekili avukat .... ile davacılar vekili avukat ..... gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR