muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15376, Karar No: 2023/1130, Tarih: 26.01.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu olayın bir iş-trafik kazası olduğu, bu nedenle olayın gerek İş Kanunu gerekse Karayolları Trafik Kanununun ilgili maddeleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği, dosya kapsamında alınan kusur raporunda aracın yüksek gerilim hattına takılmasında yolcu olan desteğin bir kusurunun bulunmadığı, itiraz aşamasında alınan hesap raporunun denetime uygun olduğu gerekçesiyle başvurunun kabulüne, ... için 23.680,99 TL ve ... için 41.215,38 TL destekten yoksun kalma tazminatının 09.08.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

...'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davanın şekil şartı yokluğundan reddi gerektiğini, olayda aracın işletilme halinde olmadığını, araç sürücüsünün gerekli dikkat ve özen göstermemesi nedeniyle kusuru olup, elektrik akımına kapılması olayında ilgili elektrik dağıtım şirketinin hat kontrolü yapılmasında kusurlu olup olmadığının araştırılması gerektiğini, Adli Tıp Kurumundan kusur raporu alınması gerektiğini, tazminat hesabında çocuk yetiştirme gideri mahsup edilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın tek taraflı trafik kazası yapması neticesinde araçta bulunan yolcunun vefatı nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1-Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 maddesinin 12. fıkrası gereği sigorta tahkim komisyonlarının 40.000,00 TL'yi geçmeyen kararları kesindir.

... İtiraz Hakem Heyetince davacı ... için 23.680,99 TL hükmedilmiş olup, kabul edilen miktar 40.000,00 TL nin altında kaldığından, karar bu davalı için kesin niteliktedir.

2- İtiraz Hakem Heyetinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 maddesinin 12. fıkrası gereği sigorta tahkim komisyonlarının 40.000,00 TL'yi geçmeyen kararları kesindir.

... İtiraz Hakem Heyetince davacı ... için 23.680,99 TL hükmedilmiş olup, kabul edilen miktar 40.000,00 TL nin altında kaldığından, karar bu davalı için kesin niteliktedir.

2- İtiraz Hakem Heyetinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin davacı ... yönünden sunduğu temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin davacı ... yönünden sunduğu tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan ... kararının ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın, mahkemeye gönderilmesine,

26.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/35374, Karar No: 2016/17527, Tarih: 25.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/35374 E.  ,  2016/17527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararında belirtilen işlerle sınırlıdır.

İnceleme konusu karar, meslek hastalığı iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin olup, belirgin şekilde Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu kararı gereği Dairemizin inceleme kapsamı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin iş bölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı dava dosyasının Yargıtay 21. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 25/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2146, Karar No: 2012/19407, Tarih: 14.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2146 E.  ,  2012/19407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Beyoğlu 6. As. C. M.)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9734, Karar No: 2024/13671, Tarih: 03.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/9734 E.  ,  2024/13671 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/354 E., 2021/362 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuk ...'ın neticeten 4.000,00 TL adliî para cezası ile cezalandırıldığı, suça sürüklenen çocuk ...'ın neticeten 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükümler aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, bozma sonrası suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak suça sürüklenen çocuk ... hakkında 4.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz edilmesine, suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise 3.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi gerekirken; suça sürüklenen çocuk ... hakkında hükmedilen hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi gereği 6 ay 20 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilip, bu cezanın da 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi gereğince adlî para cezasına çevrilmesi suretiyle suça sürüklenen çocuk ...'ın 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise hükmedilen hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi gereği 5 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilip, bu cezanın da 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi gereğince adlî para cezasına çevrilmesi suretiyle suça sürüklenen çocuk ...'ın 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 31/3 ve 62/1. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek 4.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz edilmesine ve hapisten çevrilen adlî para cezasının birer ay ara ile 10 eşit taksit halinde ödenmesine” ve “Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 31/3 ve 62/1. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek 3.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz edilmesine ve hapisten çevrilen adlî para cezasının birer ay ara ile 10 eşit taksit halinde ödenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12393, Karar No: 2015/25753, Tarih: 27.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/12393 E.  ,  2015/25753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın,..'i ve... Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı'nda müdür olan...'ı tanıdığından bahisle katılanların çocuklarını.. Bakanlığı'nda işe yerleştireceği vaadiyle ayrı zamanlarda her birinden para aldığı ve bu vaadini yerine getirmeden ortadan kaybolduğu ve bu şekilde katılan sayısınca dört kez 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesi kapsamında tarif edilen basit dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen somut olayda; sanığın eyleminin, TCK”nun 158/2 maddesinde öngörülen "kamu görevlisiyle ilişkisinin olduğundan, onlar nezdinde hatırı sayıldığından bahisle ve belli bir işin görüleceği vaadiyle menfaat sağlama" şeklinde nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri taktir ve değerlendirmenin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı açısından kazanılmış hakların saklı tutulmasına 27/05/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22594, Karar No: 2013/15248, Tarih: 03.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/22594 E.  ,  2013/15248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Çocukla Kişisel İlişki Kurulması - Yardım Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; yardım nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına oybirliğiyle karar verildi. 03.06.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/15692, Karar No: 2023/9153, Tarih: 13.09.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/15692 E.  ,  2023/9153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/259 Esas - 2022/265 Karar

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi tarafından Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili, davalı ... vekili, dahili davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı ...' nin kullandığı, davalı ...'ye ait, davalı ... Türk Sigorta Şirketince sigortalanmış olan yolcu minibüsü ile 24.02.2008 günü yol kenarında beklemekte olan davacı ...'a çarparak ağır şekilde yaralanmasına neden olduğunu, davalı ...'nin olay nedeniyle Kartal 1.Ağır Ceza Mahkemesi'nde yargılanarak hapis cezasına mahkum edildiğini, kaza sonucu müvekkili ...'ın kafasında kırık oluştuğunu, 15 gün yoğum bakım ünitesinde kaldığını, evin normal işlerini yerine getiremediğinden evin temizliği ve bakımı için aylık 900,00 TL karşılığında hizmetli tutulduğunu, söz konusu kaza nedeniyle müvekkillerinin üzüntü ve elem yaşadıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkili ... için 75.000,00 TL manevi, 10.000,00 TL maddi, Esma'nın eşi ... ... için 50.000,00 TL manevi, 10.000,00 TL maddi, babası ... için 15.000,00 TL manevi, kayınvalidesi ... için 5.000,00 TL maddi tazminat olmak üzere toplam 165.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte sigorta şirketinin sorumluluğu poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 08.12.2015 tarihli dilekçesiyle davacı Fadime yönünden açılan davayı atiye bıraktıklarını belirterek davacı ... için maddi tazminat talebini rapor uyarınca 71.276,00 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin kazayı yapan minibüsün sahibi olduğunu, kazayı yapan sürücü ...'nin müvekkilinin çalışanı olmadığını, asıl sürücünün dinlenme günü olduğu için yedek sürücü ... Tatinli'nin de aniden hastalanan eşi ve çocuğunu doktora götürdüğü için aracı davalı ...'ye teslim ettiğini, manevi tazminatın haksız fiile maruz kalan kişi için istenebileceğini, eş ve baba için talep edilen manevi tazminatın hukuki dayanağının bulunmadığını, hem davacı ..., hem de davacı ... ... için tedavi gideri talep edildiğini, mükerrer talep söz konusu olduğunu, hem tutulan bakıcı için, hemde davacı kayınvalide ... için bakım gideri talep edildiğini, burada da mükerrer talep söz konusu olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ... Türk Sigorta vekili cevap dilekçesinde; kazaya karışan aracın müvekkili şirkete Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi ve birleşik kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, ancak poliçelerin mevcudiyetinin teminat tutarının tam ve otomatik olarak ödeneceği anlamına gelmediğini, davadan önce temerrüde düşülmediği için faizden sorumlu olmayacaklarını beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 23.02.2016 tarihli, 2013/93 E.-2016/53 K. sayılı kararı ile; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 36.762,51 TL iş göremezlik zararı, 28.270,49 TL tedavi gideri ve 3.711,00 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 68.744,00 TL maddi tazminatın davalı ... Türk Sigorta A.Ş için dava tarihi olan 19.10.2009 tarihinden, diğer davalılar için olay tarihi olan 24.02.2008 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsil edilerek davacıya verilmesine, davacı ...'ın fazlaya ilişkin maddi tazminat talebi ile davacılar ... ... ve ...'ın maddi tazminat taleplerinin reddine, olayın özellikleri, yaralanmanın ağırlığı, tarafların kusur oranları, sosyal ve ekonomik durumları ve paranın alım gücü dikkate alınarak davacı ... için 30.000,00 TL, ... ... için 10.000,00 TL ve ... için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 45.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 24.02.2008 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizleri ile birlikte davalılar ... ve ...'den müteselsilen tahsil edilerek davacılara verilmesine, davacıların fazlaya ilişkin manevi tazminat taleplerinin reddine, dahili dava yolu ile bir kimseye husumet yöneltilmesi mümkün olmadığından davacıların SGK hakkındaki taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Kararın davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ... Türk Sigorta Şirketi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi’nin 04.04.2019 gün ve 2016/8945 Esas-2019/4120 Karar sayılı ilamı ile; davacılar vekili, davalı sigorta şirketi vekili ile davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, “...Yargılama sırasında yürürlüğe giren 6111 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesi ile değişik 2918 sayılı Kanun'un 98 inci maddesi hükümleri çerçevesinde değerlendirme yapılarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken SGK Başkanlığı yönünden davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı, meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, davalıların sorumluluğunun niteliği, davacının maluliyetinin derecesi, kusur oranları göz önünde tutularak, olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen davacı ... için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde daha düşük manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olayla bağdaşmayan yüksek manevi tazminata hükmedilmesinin de uygun olmadığı..." gerekçesiyle kararın bozulmasına, bozma şekline göre davacılar vekilinin SGK yönü ile vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiş; dahili davalı SGK vekilinin karar düzeltme isteğinin Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 03.02.2021 tarihli ve 2019/6675 Esas, 2021/615 Karar sayılı ilamı ile reddine karar verilmiştir.

B.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı ... için 36.762,51 TL iş göremezlik zararı, 28.270,49 TL tedavi gideri ve 3.711,00 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 68.744,00 TL maddi tazminatın davalı ... Türk Sigorta Şirketi için dava tarihi olan 19.10.2009 tarihinden, diğer davalılar için olay tarihi olan 24.02.2008 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsil edilerek davacıya verilmesine, 2.532,00 TL'nin olay tarihi olan 24.02.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı SGK'dan alınarak davacıya verilmesine, davacılar ... ... ve ...'ın maddi tazminat taleplerinin reddine, davacı ... için 12.000,00 TL, ... ... için 10.000,00 TL ve ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 24.02.2008 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizleri ile birlikte davalılar ... ve ...'den müteselsilen tahsil edilerek davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili, davalı ... vekili ile dahili davalı SGK Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri