muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/12318, Karar No: 2019/19242, Tarih: 11.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/12318 E.  ,  2019/19242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Erzurum Çocuk Mahkemesinin 29.11.2011 gün ve 2010/360 esas sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 11.01.2012 tarihinde kesinleşmesinin ardından denetim süresi içerisinde 2014 tarihinde “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma” suçunu işlediği ve bu suçtan yapılan kovuşturma sonucunda Erzurum 7. Asliye Ceza Mahkemesince 10.04.2015 tarihinde TCK'nın 191/1. maddesi gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanması için ihbarda bulunulması nedeniyle önceki hükmün açıklandığı, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi TCK’nın 191. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle söz konusu hükmün yeniden değerlendirilmesi gerekmekte ise de; suça sürüklenen çocuğun güncel adli sicil kaydı incelemesinde; denetim süresi içinde 29.12.2012 tarihinde işlediği ve kesinleşen TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suç nedeniyle Erzurum Çocuk Mahkemesi'nin 05.05.2015 gün ve 2015/135-287 karar sayılı ilamı nedeniyle hükmün açıklanması koşulları oluştuğu ve 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 11/01/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 29.12.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gündüz sayılan zamanda işlediği hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 142/1-b,35 ve 31/3. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 10.10.2010 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gündüz sayılan zamanda işlediği hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 142/1-b,35 ve 31/3. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 10.10.2010 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1775, Karar No: 2015/1255, Tarih: 22.04.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1775 E.  ,  2015/1255 K.**

* İTİRAZIN İPTALİ DAVASI

* KİRA VE YÖNETİM GİDERLERİ ALACAĞI

* TAHLİYE TALEBİ OLMAMASINA RAĞMEN TAHLİYE İHTARLI ÖDEME EMRİ GÖNDERİLMESİ

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “itirazın iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Uşak 1. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 08.11.2012 gün ve 2012/344 Esas-2012/1101 Karar sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6.Hukuk Dairesinin 12.03.2013 gün ve 2013/1411 Esas- 2013/4217 Karar sayılı ilamı ile;

(...Uyuşmazlık, kira parası ve yönetim giderlerinin tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatına ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

(...Uyuşmazlık, kira parası ve yönetim giderlerinin tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatına ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.10.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar bölümü 6.maddesinde elektrik, su, doğalgaz, kalorifer, apartmana ait giderler ve çevre temizlik vergisinin kiracıya ait olacağı kararlaştırılmıştır. Bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Davacı, Uşak 2.İcra Müdürlüğü'nün 2011/1310 sayılı icra dosyasında 07.10.2011 tarihinde başlatmış olduğu icra takibi ile sözleşme gereği aylık 250 TL'den Ağustos- Ekim 2011 arası aylar kirası, davalının yükümlülüğünde olmasına karşın ödenmemesi nedeniyle kendisi tarafından ödenen üç adet yönetim gideri ve ihtarname masrafının faiziyle tahsilini talep etmiştir. Davacının takip talepnamesinde tahliye istemi olmamasına karşın, icra müdürlüğünce davalıya tahliye ihtarlı Örnek 13 ödeme emri tebliğ edilmiş, davalı da yasal süresinde verdiği itiraz dilekçesi ile borcu kabul etmediğini, takibin yapılış şekli ile ödeme emrine de itiraz ettiğini, takibin özel bir takip olup Örnek 13 ödeme emri ile talep edilebilecek taleplerin tahdidi olarak belirlendiğini iddia etmiştir. Oysa, gerek yapılan icra takibinde, gerek itiraz üzerine açılan işbu davada, davacının tahliye isteği bulunmamaktadır. Kaldı ki davacı vekili, dava dilekçesinde kiralanan anahtarının 30.11.2011 tarihinde davalı tarafından gönderildiğini beyan etmekle kiralananın tahliye edildiğini kabul etmiştir. Diğer yandan icra takibinde tahliye talebi olmamasına rağmen, icra müdürlüğünce sehven Örnek 13 tahliye ihtarlı ödeme emri gönderilmesi de, her iki tarafça icra mahkemesinde şikayet konusu yapılmamıştır. Tüm bu açıklamalar çerçevesinde davacının icra takibinde ve işbu davada tahliye isteminin olmadığı görülmektedir. Yine, davalının kira sözleşmesi ile üstlendiği ve fakat ödememesi nedeniyle davacı tarafından ödenen yönetim giderlerinin kira alacakları ile birlikte talep edilmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Bu hususun mahkemenin kabulünde olduğu şekilde davalı kiracı üzerinde tahliye baskısı yaratmaya yönelik olduğu söylenemez. Bu durumda mahkemece davalı tarafından ödendiği kanıtlanamayan takip konusu alacaklar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir....)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre davalı tarafından ödendiği kanıtlanamayan takip konusu alacaklar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkin Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 22.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17846, Karar No: 2007/22189, Tarih: 10.12.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/17846 E.  ,  2007/22189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... ile davalı ...-Kur Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... aralarındaki tespit davası hakkında Aksaray Hukuk İş Mahkemesin verilen 29.5.2007 gün ve 55-133 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Bor Şeker Fabrikasına ait 18.4.2007 tarihli yazıda davacının teslim ettiği ürünlerden 1995 ve 2003 yıllarında da prim kesintisi yapıldığı bildirilmekle birlikte yazıya ekli ekstra bordrolarında 1995 ve 2003 yıllarında prim kesintilerinin mevcut olmadığı görüldüğünden, ilgili yere yazı yazılarak davacıdan 1995 ve 2003 yıllarında prim kesintisi yapılıp yapılmadığı sorularak, gelecek cevabın,

2-1160 sayılı Çimeliyeni Tarım Kredi Kooperatif Müdürlüğünden gelen 16.4.2007 tarihli yazıda, davacının sadece kooperatif ortağı olduğu bildirilmekle, davacının hangi tarihten itibaren ortak olduğunun kooperatiften sorularak gelecek yazının,

3-Dosyadaki belgelerden davacının ... yetiştiricisi olduğu görülmekle ... Kooperatifinde kaydının mevcut olup olmadığının mevcut ise hangi tarihte başladığının ve halen devam edip etmediğinin sorularak alınacak cevabın eklenerek gönderlimesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11495, Karar No: 2017/2220, Tarih: 21.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/11495 E.  ,  2017/2220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3 delaletiyle 179/2, 62, 50/3-1-a, 52/4. maddeleri ile 5275 Sayılı Kanunun 106. maddesi gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suçun sübutuna, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen 2 ay 15 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2- Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

3- Hükmolunan adli para cezası taksitlendirilen sanık hakkında, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin ihtarın TCK'nın 52/4. maddesi yerine, infaz aşamasına ilişkin 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi gereğince yapılması suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden (1) olarak numaralandırılan hüküm fıkrasının 4. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 ay 15 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/3-1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 75 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.500TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi, yine (1) olarak numaralandırılan hüküm fıkrasının 5. bendinin 2. cümlesinin çıkarılarak yerine " taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12210, Karar No: 2023/5478, Tarih: 25.04.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/12210 E.  ,  2023/5478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2012 tarihli ve 2012/8350 Esas, 2012/23529 Soruşturma, 2012/535 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2014 tarihli ve 2012/245 Esas, 2014/39 sayılı Kararı ile sanık hakkında zimmet suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci fıkrası, 249 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

3. Bahse konu kararın sanık müdafii ile katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 08.12.2020 tarihli ve 2020/3625 Esas, 2020/14025 sayılı Kararı ile sanığın, savunmasının aksine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince yüklenen suçtan beraati yerine, yanılgılı değerlendirme sonucunda mahkumiyetine karar verilmesi, kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrasının sınırlı uygulanması nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.04.2021 tarihli ve 2021/90 Esas, 2021/170 sayılı Kararı ile sanık hakkında zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraat hükmü verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; tutanağın gerçeği yansıtmadığı, iddianameye konu vakalar ve tanık beyanları nazara alındığında sanık tarafından satılan yağların suça konu yağlar olduğu ve atılı suçu işlediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; tutanağın gerçeği yansıtmadığı, iddianameye konu vakalar ve tanık beyanları nazara alındığında sanık tarafından satılan yağların suça konu yağlar olduğu ve atılı suçu işlediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Çıtak jandarma karakol komutanı olan sanığın bir suç nedeni ile el konulan yağlardan bir kısmını 610 TL karşılığında tanık ...'e satmak suretiyle zimmet suçunu işlediği iddia edilen olayda; 44 teneke madeni yağın tamamının Denizli İl Özel İdaresine teslim edildiğine dair 11.04.2011 tarihli tutanak, yağları teslim alan İl Özel İdaresinde görevli tanıklar ... ve ...'nin tutanak içeriğini doğrulayan beyanları, sanık ...'nin savunması, mahkemece yapılan keşifte yağların Özel İdare deposunda tespit edilmesi, tanık ...'e satılan yağların suça konu yağlar olduğunun tespit edilememesi hususları nazara alındığında, sanığın savunmasının aksine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı kanaatine varılarak beraatine hükmolunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında katılan ... vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.04.2021 tarihli ve 2021/90 Esas, 2021/170 sayılı Kararında katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5735, Karar No: 2014/6177, Tarih: 15.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/5735 E.  ,  2014/6177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 35/1-2, 29, 53, 58 maddeleri uyarınca 9 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ...’un, yüze karşı 08.06.2012 günü tefhim olunan hükme yönelik olarak, yasal süreden sonra 10.04.2014 tarihinde yapmış bulunduğu temyiz isteminin tebliğnamedeki düşünce gibi, CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 15/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14539, Karar No: 2014/22731, Tarih: 18.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/14539 E.  ,  2014/22731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... Ateş hakkında mağdur Yusuf Assan'a yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, adı geçen sanık savunmanı Avukat ... tarafından sunulan 25.12.2013 ve 22.01.2014 tarihli dilekçeler ile temyiz edildiği, ancak bu suça yönelik uygulama için tebliğnamede denetlenebilir nitelikte görüş bildirilmediği anlaşıldığından; anılan uygulamaya ilişkin olarak görüş bildiren ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31954, Karar No: 2015/4450, Tarih: 11.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/31954 E.  ,  2015/4450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, fark ücret, yıpranma primi, ikramiye farkı ile ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı idarede 15.05.2003 tarihinde iş makinesi operatörü olarak çalışmaya başladığını, 09.01.2007 tarihinde taraf sendikaya üye olduğunu ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmelerinden yararlandırıldığını ancak parasal haklarda hatalı uygulama yapıldığını, toplu iş sözleşmelerinde 01.03.2005 tarihi dikkate alınarak bu tarihten önce işe girenlerin EK1/A daha sonra işe girenlerin EK1/B cetvellerine göre ödeme yapılacağının düzenlendiğini, davacının 15.05.2003 tarihinde işe girmesine rağmen EK1/B cetveline göre ücretinin ödendiğini, daha sonra sendikanın girişimleri sonucu idarenin bu hatasından dönerek EK1/A cetveline göre ödeme yaptığını, ancak 2007 Mart-2010 Haziran arası dönem için fark ödemesi yapılmadığını belirterek fark ücret alacağı, yıpranma prim alacağı, ikramiye farkı alacağı ve ilave tediye alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 15.05.2003 tarihinde geçici işçi olarak çalışmaya başladığını, 09.01.2007 tarihine kadar ... üyesi olduğunu, 09.01.2007 tarihinde ... üye olduğunu, davacının geçici işçi olması 01.03.2005 tarihinden sonra Yol-İş Sendikasına üye olması nedeniyle 01.03.2005 tarihinden önce işe girenlere uygulanan EK1/A cetvelinden yararlanmasının mümkün olmadığını, 2010 Haziran ayından sonra bu cetvelin davacıya uygulanmasının davacının haklılığına delil teşkil etmeyeceğini, faize hükmedilmemesi gerektiğini, hükmedilecekse yasal faiz olması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

./..

-2-

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

./..

-2-

2-Somut olayda, davacı iş makinesi operatörü olarak çalıştığını, toplu iş sözleşmesinin 96. maddesi gereği eksik ödenen yıpranma priminin ödenmesi gerektiğini belirtmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yıpranma prim alacağı talep edilen çalışma süresi üzerinden hesaplanan ücret farkı alacağına göre hesaplanmıştır. Ancak toplu iş sözleşmesinin yıpranma primine ilişkin 96. maddesinde senelik izin, ücretsiz izin ve raporlu günlerde ödenmemek şartıyla yıpranma prim alacağının ödeneceğinin belirtildiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca bu düzenlemeye göre davacının senelik izin,ücretsiz izin ve raporlu günleri tespit edilerek yapılacak hesaplamada dikkate alınmaması gerekli iken talep edilen tüm çalışma süresi üzerinden yıpranma prim alacağının hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 11.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...