muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/12407, Karar No: 2019/7324, Tarih: 15.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/12407 E.  ,  2019/7324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü 47 parsel sayılı taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde ve tespit edilen fark bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi halinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedel davalı taraf adına üçer aylık vadeli hesaba yatırıldığı halde bu bedelin karar kesinleşene kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan ipotek şerhinin bedele yansıtılmaması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına yeni birer bent olarak; (Bozma sonrası tespit edilen fark bedel 26.500,00TL’nin 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına,) ve (Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan ipoteğin bedele yansıtılmasına,) cümlelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3552, Karar No: 2012/7763, Tarih: 23.05.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/3552 E.  ,  2012/7763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

(BİR. .... As. Tic. Mahk.'nin .../... esas sayılı dava dosyasında)

DAVA TÜRÜ : İtirazın İptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 23.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38354, Karar No: 2014/35204, Tarih: 11.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/38354 E.  ,  2014/35204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 14/07/2014

NUMARASI : 2014/297-2014/531

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davalı banka ile Konut Destek Kredisi Sözleşmesi imzaladığını, dosya masrafı ve yapılandırma bedeli adı altında kendisinden tahsil edilen ıslahen 4.424,85 TL kesintinin, tahsil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tarafına iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasındaki kredi sözleşmesinin faiz türüne göre, davacıdan kredi borcunun erken kapatılması halinde erken kapama ücretinin tahsilinde yasal olarak hukuka aykırılık bulunmamakla birlikte uygulamada sık rastlanıldığı üzere; kredi borçlularının kredi taksitlerinin erken ödenmesi noktasında bir talepleri bulunmadığı halde, faiz oranlarındaki düşüş nedeniyle, bankalarca yeni faiz oranları üzerinden ödeme miktarları ve tarihlerinin yeniden yapılandırılması yoluna gidildiği, bu işlem yapılırken bir kısım bankalar tarafından ek sözleşme adı altında bir sözleşme tanzim edildiği, bir kısım bankalar tarafından ise eski sözleşmenin feshedilerek yeni bir sözleşme tanzim edildiği bu işlemler esnasında ise kredi borçlularından

farklı isimler altında ücretler tahsil edildiği anlaşılmakta ise de, yeniden yapılandırma işleminin yasada belirtildiği şekilde bir erken ödeme niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır.

farklı isimler altında ücretler tahsil edildiği anlaşılmakta ise de, yeniden yapılandırma işleminin yasada belirtildiği şekilde bir erken ödeme niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı eldeki dava ile kendisinden tahsil edilen bedel içerisinde yeniden yapılandırma ücretinin bulunduğunu, kredinin erken kapatılmasının söz konusu olmadığını, belirterek, davanın kabulüne karar verilmesini istemiş ise de; davalı banka vekilinin cevap ve temyiz dilekçesinde 27.01.2011 tarihli yapılandırma işlemi sırasında davacıya ait kredi ana para borcunun 48.000,00 TL iken yeni faiz oranları üzerinden yeniden hesaplanması sonucu 42.142,90 TL'ye düştüğü ve fakat hesap hareketlerine sehven 40.000,00 TL olarak yansıtıldığı ve aradaki farkın davacının hesabından karşılanarak açıklamasının da “refinansman işlemi” şeklinde sisteme girildiği iddiası yer almaktadır. Mahkemece, davalı bankadan bu yönde delilleri sorulduktan sonra gerek görüldüğü takdirde konusunda uzman bilirkişi ya da heyetinden, yapılan işlemin ve tahsil edilen bedelin niteliğinin yapılandırma ücreti olup olmadığı hususunda rapor da alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken bu yönler gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 75,60 TL harcın istek halinde iadesine, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10681, Karar No: 2013/10727, Tarih: 04.07.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/10681 E.  ,  2013/10727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada Bursa Aile ile Gediz Asliye Hukuk (Aile) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda, mallarının korunması istenen çocuğun velisi anne....’ın yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur. .....'ın adresinin boşanma ilamında yer alan "..... mah. Şeh. Üst. Mesut .... Cad. No 6 İçkapı No 1 ... Bursa" olduğu anlaşıldığından, davaya bakmakla yetkili mahkeme Bursa 4. Aile Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bursa 4 Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10829, Karar No: 2011/3681, Tarih: 31.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10829 E.  ,  2011/3681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.12.2008 tarih ve 2006/496 - 2008/910 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin yetkilileri ile görüşerek ortak olmak konusunda mutabakata varılması sonucu davalı şirketin hesabına 40.000 DM havale gönderdiği halde müvekkilinin ortaklığa kabul edilmediğini, davalı şirketin haksız yere zenginleştiği meblağın tahsili için başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamını, %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayalı olarak talep edilen alacağın zamanaşımına uğradığını, bir yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini, 26.11.1999 tarihinde Başbakanlık Hazine ve Dış Ticaret Müsteşarlığı’na başvuruda bulunularak yabancı sermaye izin belgesi işlemlerinin başlatıldığını, davacının gönderdiği paraların şirketin yeni taşındığı yerin kirası, tadilat masrafları, malzeme ve elektronik eşya satın alınması ile davacının Türkiye’de konaklama masrafları için harcandığını, 2000 yılı Mart ayında davacının 100.000 DM ödeme yapılırsa ortaklığa devam edeceğini söylemesi üzerine ortaklıktan vazgeçildiğini, davacıya 9.750 DM gönderildiğini savunarak, davanın reddini ve %40 inkar tazminatına hükmedilmesini istemiş, 12.01.2007 tarihli dilekçe ile davacıya ödenen 9.750 DM ve yapılan harcamaların mahsubunu istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, tarafların %50 pay üzerinden ortak olmak üzere anlaştıkları, yabancı uyruklu davacının ortaklığı için Başbakanlık Hazine ve Dış Ticaret Müsteşarlığı Yabancı Sermaye Genel Müdürlüğü’nin cevabi yazısına göre izin belgesi alınması ve sermaye artırımı gerektiğinden bunun için işlemlere başlandığı, davacının sermaye katılım payı olarak gönderdiği 40.000 DM yeterli olmamakla birlikte davalıya gönderildiği sabit olmasına rağmen ortaklığın yani blok satışın gerçekleşmediği, davacının alacağının sabit olduğu, alacağın likit nitelikte bulunduğu, davalının da davacıya 9.750 DM gönderdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile takibin 15.465 EURO üzerinden devamına, asıl alacağın %40’ı oranında inkar tazminatının davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, limited şirkete ortak olmak için verilen paranın ortaklığın gerçekleşmemesi nedeniyle tahsili için başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalı vekili, ortaklığın gerçekleşmemesi üzerine davacıya 2000 yılı içerisinde 9.750 DM’nin geri ödendiğini, buna rağmen davacının 2005 yılında müvekkilince yapılan ödeme dikkate alınmadan haksız ve kötüniyetle 40.000 DM karşılığı 20.450 Euro üzerinden takip yaptığını ileri sürerek, ödenen 9.750 DM’nin mahsubu ile müvekkili lehine %40’tan az olmamak üzere inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmesine rağmen mahkemece, davalı tarafın mahsup talebi kabul edildiği halde bu meblağın %40’ı oranında tazminat talebi konusunda olumlu ya da olumsuz değerlendirme yapılmadan karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 31.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9294, Karar No: 2021/442, Tarih: 19.01.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/9294 E.  ,  2021/442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, sahte sigortalılık bildirimi nedeniyle yersiz sağlık giderinin faiziyle tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın bir kısım davalılar yönünden kabulüne, bir kısım davalılar yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,19.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2685, Karar No: 2013/2890, Tarih: 04.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/2685 E.  ,  2013/2890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 35/2, 29, 62, 53/1-3, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a)Sanığın mağdur ...'i, sağ el, yüz, kafa saçlı deri, çene alt ve sol supraklavikular bölgede çok sayıda olacak şekilde terzi makası ile yaraladığı, a. v.facialis, a.axillaris kesilerine ve kosta fraktürüne neden olan yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği anlaşılmakla, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35.maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek üst sınıra yaklaşılarak ceza verilmesi yerine 10 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

b)Sanığın kesinleşmiş ve infaz edilmiş mahkumiyetine ilişkin dosya içerisinde mevcut ... 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01.10.2002 tarih 2002/627-751 karar sayılı ve 5237 sayılı TCK.nuna göre uyarlaması yapılan mahkumiyetinden aldığı, 1 yıl 6 ay hapis cezasının, 27.07.2007 tarihinde yerine getirildiğinin anlaşılması karşısında, mükerrir sanık hakkında TCK 58.maddesinin uygulanmaması,

Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın kastenöldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarınauygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin delillerin takdirinde hata yapıldığına, vasfa, teşebbüs nedeniyle fazla ceza verildiğine, tahrik nedeniyle makul indirim uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 04/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20202, Karar No: 2013/14852, Tarih: 10.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/20202 E.  ,  2013/14852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

1- Şikayetçi vekilinin 07.06.2011 tarihli şikayet dilekçesine eklediği belgelerden, ...Kağıt Kırtasiye Büro Malz Matbaa İnş. Tur. Gıda ve Hayvancılık İth. İhr. San ve Tic. Ltd. Şti temsilcisinin Adnan Baltacıoğlu olduğunun belirli olmasına karşın, yargılamaya devamla bu sanık yönünden esastan bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde tüzel kişilikler hakkında hüküm kurulması,

2- Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetlerinin devam edip etmediğinin tespitinden sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

3- Şikayetçisi, sanıkları ve olayları aynı olan atılı suçtan dolayı Mahkemenin 2011/240 esas sayılı dosyasından da yargılama yapıldığının anlaşılması karşısında; mükerrer cezalandırılmaya neden olunmaması açısından dosyaların mümkünse birleştirilmesi, olmazsa anılan dosyalardan bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı suretlerinin alınarak denetime imkan verecek şekilde incelenip tutanağa geçirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3735, Karar No: 2022/11789, Tarih: 09.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/3735 E.  ,  2022/11789 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Basit tehdit suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1-2. cümle, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/06/2021 tarihli ve 2020/632 esas, 2021/360 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/01/2022 gün ve 2021/156800 sayılı istem yazısıyla dava dosyaları Daireye gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında “Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 106/1-2. cümlesi gereğince tayin edilen 30 gün adli para cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 25 gün adli para cezası yerine, 75 gün adli para cezasına hükmedilmesini takiben anılan Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden sonuç ceza olarak 500,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 1.500,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir..” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Sanık hakkında tehdit suçundan, TCK’nın 106/1. maddesinin 2. cümlesi gereğince 30 gün adli para cezasına hükmedildiği, TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu “25 gün” yerine “75 gün” adli para cezasına hükmedilip TCK'nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL üzerinden sonuç ceza 500 TL yerine 1500 TL olarak fazla belirlenmesi kanuna aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Tehdit suçundan sanık ... hakkında, ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/06/2021 tarihli ve 2020/632 esas, 2021/360 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Karardaki hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, aynı Yasa maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, sanık hakkında TCK'nın 106/1 maddesinin 2. cümlesi gereğince 30 gün olarak belirlenen adli para cezasından, TCK’nın 62. maddesiyle 1/6 oranında indirim yapılmak suretiyle sanığın 25 gün adli para cezası ile cezalandırlmasına, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL üzerinden sonuç cezanın 500 TL olarak belirlenmesine,

İnfazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 09/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10294, Karar No: 2018/5280, Tarih: 18.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/10294 E.  ,  2018/5280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, 14.04.2017 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliğinin usulüne göre tamamlanmasının ardından yokluğunda verilen hükümlerin Nüfus Müdürlüğüne tebliğ edildiğine dair dosya içerisinde herhangi bir bilgi veya belgeye rastlanılmadığından, varsa söz konusu belgenin temini, aksi taktirde anılan tebligat noksanlığı giderilerek tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenip, hükümlerin temyizi halinde bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.