muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2688, Karar No: 2009/6697, Tarih: 18.06.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/2688 E.  ,  2009/6697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin evlat edindiği küçük ..'ın "...." olan anne adının "..." olarak değiştirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilince evlat edinilen ...’nin nüfus kütüğünde ‘İsmet’ olan anne adının ‘....’ olarak değiştirilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Yasası’nın 341. maddesinin dördüncü ve Nüfus Yönetmeliğinin 105. maddesinin dördüncü fıkra hükümlerine göre, eşler tarafından birlikte evlat edinilen ve ayırt etme gücüne sahip olmayan küçüklerin nüfus kaydına ana ve baba adı olarak evlat edinen eşlerin adları yazılır. Dosya içindeki bilgi ve belgelerden davacı ...’nin, küçük ....’yi 22.11.2008 tarihinde evlat edindiği anlaşılmaktadır.Sözü edilen yasa ve yönetmelik hükümleri gereğince evlat edinilen küçüklerin anne ve baba adlarının değiştirilebilmesi izni ancak eşlerin birlikte evlat edinme hallerine sınırlı olmak üzere tanınmış olmakla, evlat edinme tarihinde boşanmış olan davacının tek başına bu hakkı kullanamayacağı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3651, Karar No: 2021/7016, Tarih: 07.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/3651 E.  ,  2021/7016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma

Hükümler : 1-Mahkumiyet; Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07/10/2020 tarih, 2020/227esas ve 2020/273 sayılı kararı

2-İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 28/12/2020 tarih, 2020/2492 esas ve 2020/2000 sayılı kararı temyiz Edenler

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatları, başvuru süreleri, kararların nitelikleri ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde :

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra, tutuklu sanığın Bursa H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'ndan gönderdiği 20.05.2021 tarihli dilekçesi ile "...koşulsuz olarak ve de temyiz incelemesi yapılmadan dosyamın incelenmeksizin gönderilmesine ve hükmün kesinleşmesine karar verilmesini talep ederim." şeklindeki beyanının, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

B-Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde :

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de dikkate alınarak sanık müdafiinin dilekçesindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönlerine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere göre yapılan incelemede,

Tüm dosya içeriğine göre; sanık ... ile diğer sanık ...'un üzerlerinden ve ortak yaşadıkları evden, alıcı ...'in üzerinden çıkan uyuşturucu maddenin sarılı bulunduğu kağıt ile aynı özellikte çizgili defter kağıdı parçasına sarılı halde aynı etken maddesine sahip uyuşturucu maddelerin bulunması, diğer sanık ...'un ablası olan sanık ...'den uyuşturucu madde aldığı yönündeki beyanları dikkate alındığında; sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartları oluşmadığı halde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan ilk derece mahkemesinin istinaf başvurusunun eleştirili esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 07.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13671, Karar No: 2012/18282, Tarih: 03.12.2012

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; ...'nın müvekkili bankadan kredi çektiğini, borçlunun borç ödenmeden vefat ettiğini, kredi borcundan dolayı mirasçıları ve kefilleri hakkında icra takibi başlatıldığını, davalıların borcu sigorta şirketinin ödemesi gerektiği yönündeki itirazlarını müvekkiline karşı ileri sürmelerinin hukuken mümkün olmadığını belirterek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalılar vekili; davacı banka ve ... arasında yapılan kredi sözleşmesinde ve bunun eki olan sigorta şirketi ile yapılan sözleşmede bu tip ölümlere ilişkin ölüm sonrası kredi borcunun sigorta şirketi tarafından ödeneceğinin belirtildiğini, sigorta şirketinin prim borcunu alınan krediden peşin olarak tahsil ettiğini, borçlunun ölümü neticesinde primi alan ve aynı banka bünyesinde çalışan, banka ile aynı tüzel kişiliğe sahip sigorta şirketi borcu ödemesi gerekirken müvekkillerinden talep edilmesinin haksız olduğunu belirterek davanın reddine ve kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece toplanan delillere göre; ...'nın kredi sözleşmesini imzalarken aynı tarihli hayat sigortasını primini peşin yatırmak suretiyle yaptırdığı, ancak sözleşmeden 3 ay sonra vefat ettiği, iki ayrı ex raporundan birinde kalp kirizinden vefat ettiğinin, diğerinde karaciğer sirozu, cardiyopulmoner arrest'den vefat ettiğinin bildirildiği, hayat sigorta poliçesi başvuru formunda murisin ... sorunu olup olmadığına ilişkin her hangi bir bildirimde bulunmadığı, formun altında imzasının bulunmadığı, müteveffanın rahatsızlığını kasten gizlediğine yönelik bir belge ve emarenin ispat edilemediği, ... sigortasının her halükarda geçerli olduğu,dolayısıyla kredi borcundan öncelikle sigorta şirketinin sorumlu olduğu, davalıların itirazlarında haklı oldukları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı banka, yerel mahkeme'nin gerekçesinde sözü edilen hayat sigortasının tarafı değildir. Dava, banka genel kredi sözleşmesine dayanmakta olup asıl borçlunun mirasçıları ve müteselsil kefiller aleyhine açılmıştır. Bu durumda Mahkemece sözleşme çerçevesinde banka kredileri konusunda uzman bir bilirkişi veya bilirkişi kuruluna banka kayıtları üzerinde inceleme yaptırılarak ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3108, Karar No: 2023/6239, Tarih: 17.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/3108 E.  ,  2023/6239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1850 E., 2022/2161 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2019 tarihli ve 2017/461 Esas, 2019/431 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci

fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2019/1850 Esas, 2022/2161 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz istemi; sanığın canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme suçundan, haksız tahrik hükümleri uygulanmadan cezalandırılması gerektiğine,

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi; meşru savunma, takdirî indirim hükümleri ve diğer tüm lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile arkadaşı ...'ın mahallede yürüdükleri sırada maktulün önlerinden yürüdüğü, maktülün arkasına dönerek "bana kim hiştt diye seslendi" diyerek tepki gösterdiği, küfür etmeye başladığı, çay ocağından aldığı bir cam bardakla sanığa saldırdığı, sanığın yüzünde kesi oluştuğu, bu sırada sanığın üzerinde bulunan bıçağını çıkartarak maktulü bıçaklamaya başladığı, on yerinden bıçaklanan maktulün kesici delici alet yaralanmasına bağlı kot kesisi ile birlikte iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama nedeniyle öldüğü anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, tanık ve katılan anlatımları, otopsi raporu, olay yeri inceleme evrakları, yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

2. Sanık savunmaları, tanık ve katılan anlatımları, otopsi raporu, olay yeri inceleme evrakları, yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu değerlendirilen delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, maktulden sanığa yönelen saldırı sonrasında

maktulün saldırısı sona ermesine rağmen sanığın sınırı aşarak on kez maktule bıçakla vurduğu, sanığın orantısız saldırısı nedeniyle meşru savunma koşullarının oluşmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2019/1850 Esas, 2022/2161 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23140, Karar No: 2018/5076, Tarih: 21.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/23140 E.  ,  2018/5076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, ... Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece dahili davalı ... hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu nedeni ile reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı hakkında açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece dahili davalı ... hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu nedeni ile reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı hakkında açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 1112 ada 1, 2 ve 3 parsel ile 1116 ada 1, 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın değerinin tespitinde emsal olarak incelenen taşınmazın emlak vergi değeri ile dava konusu taşınmazların emlak vergi değerinin karşılaştırmasında emsal taşınmazın daha değerli olduğu anlaşıldığı halde, ters orantı kurularak dava konusu taşınmazların emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilmek suretiyle bedel belirlendiği gibi, dava konusu taşınmazlara yakın konumda bulunan 940 ada 3 parsel sayılı taşınmaz için ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/52 Esas, 2015/934 Karar sayılı dosyasında 17.01.2014 değerlendirme tarihi itibariyle 960,11 TL/m², yine dava konusu taşınmazlara yakın konumda bulunan 941 ada 3 parsel sayılı taşınmaz için ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/52 Esas, 2015/648 Karar sayılı dosyasında 17.01.2014 değerlendirme tarihi itibariyle 980,32 TL/m² birim fiyatı takdir olunduğu ve bu rakamlar üzerinden verilen kararların Dairemiz denetiminden geçerek onandığı anlaşıldığından, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.Davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9281, Karar No: 2016/8833, Tarih: 17.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9281 E.  ,  2016/8833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 600 TL ve 7.900 TL adli para cezası.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'nın, emlakçılık yapan sanık ... ile kiralamak istediği eve dair sözleşme yaptığı, sözleşme uyarınca sanığa 500 TL komisyon, 650 TL kira, 650 TL depozito olmak üzere toplam 1.800 TL para verdiği, sanığın katılana anahtarı ertesi gün teslim edeceğini söylediği halde bir gün sonra ev sahibinin söz konusu evi kiralamaktan vazgeçtiğini söylediği, ardından sanığa bir gün sonra gel paranı iade edeceğim dediği ancak çeşitli bahanelerle katılana parayı iade etmediği, savunmasında ise para karşılığı iş yerindeki bilgisayarı sanığa verdiğini söylediği ancak buna dair bir belge sunamadığı, sanığın bu şekilde baştan beri hileli hareketlerde bulunduğu anlaşıldığından, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan ceza tayin edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

2- Bir yıl olan kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 52. maddesi uyarınca 20 TL ile çarpılmak suretiyle para cezasına çevrilirken 7.300 TL olarak belirlenmesi gerekirken sehven 7.900 TL olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 GÜN" ve "600 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN ve "100 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle; yine hapis cezasının para cezasına çevrildiği hükümdeki ''7.900 TL'' ibaresinin çıkartılarak yerine ''7.300 TL'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2864, Karar No: 2024/342, Tarih: 17.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/2864 E.  ,  2024/342 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1307 E., 2022/2656 K.

DAVA TARİHİ : 17.12.2019- 18.02.2020

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/1447 E., 2021/311 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- davalı kadın vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; erkeğin daha önce üç evlilik yaptığını söylenmediğini, hakaret ve küfür ettiğini, kadının ihtiyaçlarını sormadığını, evde iki yabancı gibi yaşadığını, erkeğin şeker hastası olduğunu fakat ilaçlarını kullanmadığını, bu sebepten dolayı sinirlerini kontrol edemediğini, kadının evi terk etmesi için ağır baskı uyguladığını, cinsel ve fiziksel şiddet uyguladığını, tehdit ettiğini, kızına küfür ettiğini iddia ederek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı ve 337 nci maddeleri gereğince adli yardım talebinin kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî tazminat, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, kadının yatak odası sırlarını komşularına kadar anlattığını, erkeğin önceki evliliğinden %62 engelli raporu olan kızı Esra Yurduseven'in de ortak konutta yaşadığını, ev işlerini engelli olmasına rağmen kızına yüklediğini, yıllardır kardeşleri ve oğlunun ailesi başta olmak üzere kimseyle görüşmediğini ileri 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince asıl davanın reddine, karşı davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına, erkek yararına 150.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI