muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3391, Karar No: 2023/2548, Tarih: 18.05.2023

Davacı kadın vekilinin değer artış payı ve katılma alacağı yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; düğününde müvekkiline 11 adet Adana burması bilezik, müvekkilinin annesi tarafından 1 adet bilezik, 22 ayar set takıldığını, takıların taraflara ev alacağını söyleyen davalı ... tarafından müvekkilinden alındığını ve davalı ... adına 9210 ada 1 parsel 4 nolu bağımsız bölümün alındığını, müvekkili ve eşinin bu taşınmazda ikamet etmesi için taşınmazın alındığını, taşınmazın edinilmiş mal olduğunu, yine ev hediyesi olarak müvekkilinin ailesi tarafından takılan 1 adet bilezik ile ev için gelen altınlar bozdurularak alınan bilezik olmak üzere toplam 2 adet bileziğin de borçlara verilmek üzere müvekkilinden alındığını, ayrılık sırasında 14 ayar setin ve kolyesinin de evde kaldığını, müvekkiline iade edilmediğini, müvekkiline ait bilezikler ve set takımının alıp bozdurularak davalı ... adına tescil edilen 9210 ada 1 parsel 4 nolu bağımsız bölümde müvekkilinin katılma alacağı ve değer artış payının bulunduğu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 14 adet bilezik (12 tanesi ev için, 2 tanesi borçlar için alınıp iade edilmeyen), 22 ayar set takımı, 14 ayar set kolyesinin bedelinin tespit edilerek şimdilik 1.000,00 TL'sinin yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, 100,00 TL katılma alacağı, 100,00 TL değer artış payı alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş; davacı vekili 05.11.2021 tarihli dilekçesinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ziynet eşyalarının bulunuyorsa aynen, bulunmuyorsa toplam 36.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; taşınmazın 2005 yılında 27.000,00 TL bedelle satın alındığını, bedelinin müvekkili Asım tarafından ödendiğini, müvekkilinin 29 yıl PTT'de çalıştığını, 2005 yılında emekli olduğunu, 24.070,00 TL emekli ikramiyesi aldığını, ikramiyenin üzerine 3.000,00 TL'de kendi birikimin ekleyerek dava konusu taşınmazı satın aldığını ve davalı müvekkili ...'a oturması için tahsis ettiğini, müvekkili Asım'ın ev alabilmek için davacının altınlarına ihtiyacı olmadığını, davacının ziynet eşyalarını kendisinin götürdüğünü, müvekkili Asım'a husumet yöneltilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının 9210 ada 1 parsel 4 nolu bağımsız bölümü dava konusu yapmasına rağmen, yapılan keşifte dava edilmek istenen taşınmazın 259 ada 10 parsel 6 nolu bağımsız bölüm olduğu, hatanın maddî hata olmadığı, 9210 ada 1 parsel 4 nolu bağımsız bölümün evlenme tarihinden önce davalı ... adına tahsis yoluyla edinildiği, davacının bu taşınmazda mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak hakkı olmadığı; ziynet eşyalarının 259 ada 10 parsel 6 nolu bağımsız bölüm edinilene kadar davacı kadının üzerinde olduğu, taşınmaz alındıktan sonra davacının üzerinden ziynet eşyalarının bulunmadığı, ziynet eşyalarının bir kısmının taşınmazın edinilmesinde, bir kısmının da borçların ödenmesinde kullanıldığı gerekçesiyle davacının 9210 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ve davalı ... yönünden davanın reddine; davacının ziynet eşyaları davasının davalı ... yönünden kabulüyle 14 adet bilezik bedeli olarak 71.068,00 TL, 22 ayar set bedeli olarak 19.670,00 TL, 14 ayar set bedeli olarak 8.120,00 TL olmak üzere toplam 99.470,00 TL'den taleple bağlı kalınarak 36.000,00 TL'nin 1.000,00 TL'sine dava tarihinden, kalan kısmına ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili ve davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı kadın vekili, ziynet alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesi gerektiğini, taşınmaz yönünden hatanın esasa yönelik değil maddî hata niteliğinde olduğunu, taşınmazın ziynet eşyaları kullanılarak satın alındığını, bu taşınmaz yönünden değerlendirme yapılması gerektiğini, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek tüm yönlerden istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı ... vekili, ıslahın süresinde yapılmadığını, dava dilekçesindeki talep miktarı ile bağlı kalınarak karar verilebileceğini, ziynet eşyalarının müvekkilinde kaldığının ispatlanamadığını, ziynet eşyalarını davacının yanında götürdüğünü, ispat yükünün davacıda olduğunu, yargılama sırasında usulü hata bulunduğunu, müvekkilinin tanık beyanlarının dikkate alınmadığını, gerekçenin yetersiz olduğunu, ziynet eşyalarının bozdurulmadığını belirterek ziynet alacağı davası yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının dava dilekçesinde 9210 ada 1 parsel 4 nolu bağımsız bölümün davalı ... adına alınıp tescil edildiğini, bedelinin ödenmesinde altınlarının kullanıldığını ileri sürdüğü, tapu kaydı getirtildikten sonra kastettikleri taşınmazın 259 ada 10 parsel 6 nolu bağımsız bölüm olduğunu bildirdiği, davalı ... adına alınan taşınmazın ... tapu bilgilerini davacının bilmemesinin doğal olduğunu, yargılama sırasında ... tapu bilgileri bildirildiğine göre usul ekonomisi yönünden bildirilen taşınmaz yönünden gerekli yargılama ve incelemenin yapılması gerektiği, dava dilekçesinde bildirilen taşınmaz davalı ... tarafından 2001 yılında yani tarafların evliliğinden önce alınması nedeniyle davanın konusu olamayacağı, tarafların 2004 yılında evlenmelerinden sonra 2005 yılında yine davalı ... tarafından alınan 259 ada 10 parsel 6 nolu bağımsız bölüm yönünden işin esastan incelenmesi gerektiği, davacı tarafın bu doğrultudaki istinafı nedeniyle 259 ada 10 parsel 6 nolu taşınmaz yönünden de istinaf incelemesi yapıldığı; davacının eski eş davalı ...'ın kazancı yada ailenin birikimi ile 259 ada 10 parsel 6 nolu bağımsız bölümü edindiklerini ispat edemediği gibi böyle bir iddiası da bulunmadığı, taşınmazın kendileri tarafından satın alındığını bedelinin de altınları ile ödendiğini ancak taşınmazın kayınbaba Asım adına tescil edildiğini sonradan öğrendiğini bu taşınmazda 14 yıl boyunca oturduklarını ve taşınmazın edinilmiş mal olduğunu ileri sürdüğü, ailenin birikiminin verildiğini dahi ileri sürmediği, davalıların 259 ada 10 parsel 6 nolu bağımsız bölümün davalı ...'ın emekli ikramiyesiyle aldığını, ikramiyenin üzerine kendi birikimini ekleyerek dava konusu taşınmazı satın aldığını taşınmazı da oğlu ve gelinine tahsis ettiğini ileri sürdüğü ve dinlettiği tanıklarla bu iddiasını da ispatladığı, taşınmaz davalı ... adına alındığına göre ispat yükünün davacıya düştüğü, davacının da iddiasını ispat edemediği, davalı ... adına kayıtlı paylaşıma tabi bir mal iddiası da olmadığı, İlk Derece Mahkemesinin bu talepler yönünden ret kararı sonuç itibarı ile ... olduğu; ziynet eşyaları yönünden davacının talebinin ziynetlerin aynen yada bedelinin ödenmesi olduğu, davacı tarafın üç tanık dinlettiği, davacı tanıklarının beyanlarına göre ziynetlerin davalı ... yada babası Asım tarafından davacıdan alındığına ilişkin itibar edilebilir görgüye dayalı kesin ve net beyanları bulunmadığı, beyanlarının duyuma dayalı olduğu, davacının süresinde yemin deliline de dayanmadığı, İlk Derece Mahkemesinin ziynetler yönünden ispat edilemeyen davada kabul kararının isabetli olmadığı belirtilerek davacı vekilinin 259 ada 10 parsel 6 nolu bağımsız bölüme yönelik taleplerinin olduğuna ilişkin istinaf başvurusunun kabulüne, diğer tüm istinaf başvurularının ise 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi uyarınca esastan reddine; davalı ..

... vekilinin ziynetlere yönelik istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin ikinci alt bendi uyarınca kabulüyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davacının değer artış payı alacağı ve katılma alacağı ile ziynet alacağına yönelik taleplerinin ispat edilememesi nedeniyle ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; ziynet eşyalarının taşınmazın alınması ve borçların ödenmesi için kullanıldığını, tanık beyanlarının duyuma dayalı olmadığını, bizzat şahit olduklarını beyan ettiklerini, görgüye dayalı beyanları olduğunu, ziynet eşyaları yönünden her iki davalı aleyhine hüküm kurularak davanın kabul edilmesi gerektiğini; taşınmazın edinilmiş mal olduğunu, ziynet eşyalarının kullanılarak satın alındığını, tarafların oturması için taşınmazın alındığını, 14 yıldır işbu taşınmazda oturduklarını, davalı eşin müvekkilinin saflığından yaralanarak gelecekte hak sahibi olabilmesini engellemek için taşınmazı babası adına tescil ettirdiğini, tanık beyanları ile bu hususun ispatlandığını, davalı tanık beyanlarının yönlendirmeye dayalı olduğunu, tanıkların davalının emekli ikramiyesi miktarını bilmelerinin mümkün olmadığını, taşınmazın değerinin belirlenmediğini, emekli ikramiyesinin alınıp alınmadığına yönelik araştırmanın yetersiz olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, üçüncü kişi adına kayıtlı taşınmazın edinilmiş mal olup olmadığı, ispat noktasında toplanmaktadır. Dava, ziynet, değer artış payı ve katılma alacağı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanunu'nun 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi, 1 ... maddesinin ikinci fıkrası, 219 uncu maddesi, 220 nci maddesi, 222 nci maddesi, 225 ... maddesinin ikinci fıkrası, 226 ncı maddesi 229 uncu maddesi, 230 uncu maddesi, 231 ... maddesi, 235 ... maddesinin birinci fıkrası, 236 ıncı maddesinin birinci fıkrası; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 285 ... ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı kadın vekilinin değer artış payı ve katılma alacağına yönünden temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı kadın vekilinin ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2.Davacı kadın vekilinin değer artış ve katılma alacağı davasına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı kadın vekilinin ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2.Davacı kadın vekilinin değer artış ve katılma alacağı davasına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14973, Karar No: 2011/16125, Tarih: 26.12.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/14973 E.  ,  2011/16125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen ...'nun ana, baba ve kardeşlerini gösterir nüfus kaydının ilgili yerden getirtilerek dosya arasına konulduktan sonra Dairemize gönderilmek üzere MAHALLİNE İADESİNE, 26.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18099, Karar No: 2011/1858, Tarih: 03.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18099 E.  ,  2011/1858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21537, Karar No: 2013/11970, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/21537 E.  ,  2013/11970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından (5 kez) suça sürüklenen çocuk ...'nın yapılan yargılaması sonunda; eylemin zincirleme şekilde bir kez kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkûmiyetine dair Ankara 2. Çocuk Mahkemesinden verilen 28.09.2009 gün ve 2008/158 Esas, 2009/454 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamandan; suça sürüklenen çocuğun yaşları nedeni ile haklarındaki soruşturmaları tefrik edilen diğer sanıklar ile birlikte fikir ve eylem birliği içinde önce mağdurlar ..., ... ve ...'i telefonla araç pazarlığı hilesi ile oto sanayiye çağırdıkları, buraya gelen mağdurları darp ederek araçlara bindirip Pursaklar istikametinde bulunan bir depoya cebir kullanarak soktukları ve depoda dövmeye başladıkları ve sanıklardan ...'ın cinsel organını bu mağdurların ağzına sokmaya çalıştığı ancak mağdurların direndiği, daha sonra cebir ve tehdit ile mağdurlardan ...'ya arkadaşı olan mağdur ...'e telefon ettirerek, hile ile ...'ın da Hasköy Dörtyolunda bir yere gelmesini sağladıkları, sanıklardan ...'in hile ile bu mağdurları diğer mağdurların bulunduğu depoya getirdiği, bodrum kata indiklerinde sanıkların mağdur ...'a da saldırarak darp etmeye başladıkları, ayrıca ellerini ve ayaklarını iple bağladıkları, daha sonra araçta bekleyen diğer mağdure ... de araçtan indirdikleri ve depoya getirip alıkoydukları olayda; suçun birden çok kişiye karşı değişik fiillerle işlendiği, TCK.nın 43/2. maddenin uygulama şartlarının oluşmadığı, suça sürüklenen çocuğun mağdur sayısınca (5 kez) mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden tek suçtan hüküm kurulması,

Suça sürüklenen çocuğun, diğer sanıklarla birlikte sanıklardan ... 'e ait otomobilden daha önce çalındığını iddia ettikleri aksesuarlara benzeyen aksesuarlar görmeleri üzerine eylemi gerçekleştirdiklerinin anlaşılmasına nazaran hakkında haksız tahrik hükümlerinin tartışılması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29816, Karar No: 2014/3748, Tarih: 30.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/29816 E.  ,  2014/3748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/177557

MAHKEMESİ : Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2012

NUMARASI : 2011/171 (E) ve 2012/53 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

01.09.2012 tarihli tutanak içeriğine N.. S.., H.. U.. ve S.. A..nın olayın akabindeki beyanlarına göre bu şahıslar hakkında dava açıldığı takdirde delillerin birlikte değerlendirilip orman yangınının meydana gelip gelmediği hususu keşifle tesbitinden sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekeceği gözetilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi ,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8706, Karar No: 2012/1842, Tarih: 14.02.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/8706 E.  ,  2012/1842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2011

Tefhim edilen kısa kararda işe başlatmama tazminatının 4 aylık brüt ücret tutarı olarak belirlenmesine karar verildiği halde sonradan yazılan gerekçeli kararın hüküm fıkrasında  sözkonusu işe başlatmama tazminatının davacı işçinin 5 aylık brüt ücret tutarı olarak belirlenmesine  karar verilerek kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşmuştur. Salt bu aykırılık 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre bozmayı gerektirir.

SONUÇ: BOZULMASINA, bozma nedenine göre şimdilik diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/02/2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6277, Karar No: 2021/351, Tarih: 18.01.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/6277 E.  ,  2021/351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiş, mahkemece verilen bu karar, Dairemizin 18.11.2019 tarih 2019/122 E., 2019/6983 K. sayılı ilamı ile onanmak suretiyle kesinleşmiştir. Mahkemece 13.01.2020 tarihli ek kararı ile hükmün tavzihine karar verilmiştir

Ek kararla verilen tavzihe ilişkin hükmün, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece 13.01.2020 tarihli hükmün tavzihine dair verilen ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle ilgili ek kararın ONANMASINA, 18/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27406, Karar No: 2013/12033, Tarih: 08.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/27406 E.  ,  2013/12033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2009/95394

MAHKEMESİ : Safranbolu Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2008

NUMARASI : 2008/212 (E) ve 2008/217 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCY.nın 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2- Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza (hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez (Yeni TCY.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

5237 sayılı TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

5237 sayılı TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 esas ve 2009/13 karar sayılı kararında belirtildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararın esas alınması, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda müştekinin tazminat istemi bulunmadığı gibi dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen hakaret suçundan doğan ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği herhangi bir maddi zararının bulunmadığı; kayden sabıkasız olan sanık hakkında 5271 Sayılı CMY.nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken “Sanığın suçun işlenmesiyle, şikayetçi olan mağdurun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen gidermemesi” biçimindeki yasal ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, sonuç ceza bakımından 1412 sayılı CMUY.nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 08/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.