muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16077, Karar No: 2014/21097, Tarih: 28.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4542, Karar No: 2009/6734, Tarih: 12.05.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/4542 E.  ,  2009/6734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, malullük aylığı bağlanmasına, aksine kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacıya 1.8.2003 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile aksi yöndeki davalı Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulü ile; davalı Kurumun davacının 12.8.2003 tarihli malullük aylığı başvuru talebinin reddine ilişkin kararının iptali ile davacıya 1.8.2003 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanmasına hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

2-Dava, davacıya 1.8.2003 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile aksi yöndeki davalı Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulü ile; davalı Kurumun davacının 12.8.2003 tarihli malullük aylığı başvuru talebinin reddine ilişkin kararının iptali ile davacıya 1.8.2003 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanmasına hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 10.5.1988 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasaya tabi sigortalı olduğu, SGK Muğla Hastanesi Sağlık Kurulunun 30.3.2000 tarihli raporunda astım bronşit, işitme azlığı, 12.4.2002 tarihli raporunda kronik akciğer hastalığı, işitme azlığı, diabetus mellitus teşhisinin bulunduğu, Yüksek Sağlık Kurulunun 11.10.2002 tarih ve 65-2095 sayılı raporunda çalışma gücünün 2/3 oranında kaybetmediğinin belirtildiği, SGK Muğla hastanesinin 22.5.2003 tarihli Sağlık Kurulu raporunda işitme azlığı, diabetus mellitus teşhisi konulduğu, Muğla Devlet Hastanesinin 24.2.2006 tarihli Sağlık Kurulu raporunda astım bronşit, diabetus mellitus teşhisiyle iş gücü kaybı oranının % 60 olduğunun bildirildiği, 9 Eylül Üniversitesi Hastanesi Göz ABD Başkanlığı 11.12.2006 tarihli raporunda sağda ileri keratokonus ve hidrops sekeli santral skar, solda fruste keratokonus izlenmiştir teşhisinin konulduğu, 9 Eylül Üniversitesi Hastanesi Kardiyoloji ABD Başkanlığı 13.3.2007 tarihli raporunda hastanın fonksiyonel kapasitesi NHYA ya göre klas (11) dir teşhisinin konulduğu, 9 Eylül Üniversitesi Hastanesi Özürlüler Sağlık Kurulu 9.2.2007 tarihli raporunda çalışma gücü kaybı oranının % 19 ve sürekli olduğu, Yüksek Sağlık Kurulu 8.5.2007 tarih ve 36-2724 sayılı raporunda ayrıntılı sağlık kurulu raporu ve tıbbi belgelerin gönderilmesi istendiği, 9 Eylül Üniversitesi Hastanesi 15.6.2007 tarihli raporunda hastanın stabil astım olarak değerlendirildiği ve 2 ay sonraya toraks kontrolü uygundur teşhisinin konulduğu, Yüksek Sağlık Kurulu 16.10.2007 tarih ve 84-5205 sayılı raporunda ayrıntılı sağlık kurulu raporu ve tıbbi belgelerin gönderilmesi istediği, Sağlık Bakanlığı Göğüs Hastalıkları Hastanesinin 20.11.2007 tarihli raporunda hastanın dalak tutulumu, hiperkalsemi diabetus mellitus teşhisiyle mevcut verilere göre maluliyet durumu oluşmamıştır denildiği, Yüksek sağlık Kurulu 8.1.2008 tarih ve 2-80 sayılı raporunda çalışma gücünün 2/3 oranında kaybetmemiş olduğundan malul sayılamayacağına dair karar verdiği, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu 11.7.2008 tarih ve 5437 sayılı raporunda “meslekte kazanma gücünün (E) cetveline göre % 67,0 oranında kaybetmiş sayılacağına” karar verildiği, davacının maluliyet aylığı talebinin kurumca 2/3 oranında çalışma gücünü kaybetmediğinden reddedildiği anlaşılmaktadır.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa’nın 53. 54. ve 56. maddeleridir. 53/A-1 maddesinde maluliyetin oranı, 53/B maddesinde maluliyetin başlangıç zamanı ve 54. maddesinde de maluliyet aylığı almaya hak kazanabilmek için maluliyet oranı belirlendikten sonra asgari bulunması gereken sigortalılık süresi, 56. madde de aylığın başlangıç tarihi belirtilmiştir. 56. madde ve “sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan sonra yazılı istekte bulunan ve malullük aylığına hak kazanan sigortalının aylığının ödenmesine, kendisinin yazılı isteğinden malul sayılmasına esas tutulan raporun tarihi yazılı isteğini takip eden takvim ayından sonraki bir tarih ise bu raporun tarihinden sonraki ay başından bağlanacağı bildirilmiştir. Bu durumda maluliyetin hangi tarihte başladığının tespit edilmesi gerekir.

Somut olayda davacının 2/3 oranındaki maluliyetinin başlangıç tarihinin açık bir şekilde tespit edilmeden sonuca gidilmiştir.

Yapılacak iş; davacının 2/3 oranındaki maluliyetinin 506 sayılı Yasa’nın 56 maddesine göre hangi tarihte başladığının hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde rapor ve dayanağı tıbbi belgelerle açık bir şekilde belirlemek ve çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31425, Karar No: 2021/933, Tarih: 09.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/31425 E.  ,  2021/933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan verilen beraat hükmü katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ile katılanın evli olup Ankara 6. Aile Mahkemesi'nin 01/11/2011 tarih, 2011/1524 esas ve 2011/1441 karar sayılı ilamıyla boşandıkları, iş bu kararla davalı ... adına kayıtlı bulunan Etimesgut Süvari mah. 45114 Ada 7 Parsel nolu taşınmazın 1 nolu bağımsız bölümüne ait 1/2 hissenin karar tarihinden itibaren bir ay içerisinde davacı ... ... adına tapuda devir ve tesciline karar verildiği, ancak sanığın katılanın payını vermeyip taşınmazı 3. kişiye sattığı olayda, boşanma ilamına istinaden katılan ... ...'ın taşınmazın devir ve tescil hususunda hukuki yollara başvurma hakkının bulunduğu, bu haliyle taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu, güveni kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarının olayda bulunmadığı gerekçelerine dayanan mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, sanığın beraatine ilişkin hükmün ONANMASINA, 09/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5625, Karar No: 2013/6816, Tarih: 05.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5625 E.  ,  2013/6816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının davacı kooperatifin site yerleşim planında oto kaporta-boya iş koluna tahsisli dükkanı kiralayıp oto yedek parçacı dükkanı yapmak suretiyle site yerleşim planı, kooperatif anasözleşmesi ve tahsis amacını ihlâl ettiğini, kooperatif anasözleşmesinin 10.maddesinde sayılan meslek grupları dışında iş yerlerinin kullanılmasının yasak olduğunu ileri sürerek, davalının dava konusu işyerini yedek parça dükkanı şeklinde işletmesi faaliyetinin yasaklanmak suretiyle hukuka aykırılığın giderilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı sitede müvekkili dışında da yerleşim planında gösterilen iş yerine tahsisli yerlerin başka amaçlarla kullanıldığını, ancak sadece müvekkiline karşı dava açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 13.07.2011 tarih ve 105 E, 40 K. sayılı ilamı ile, davacı ile davalı arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığı ve anasözleşmesinin 10, 14 ve 16/4. maddeleri dikkate alınarak dava dışı ortak hakkında da dava açılması için davacıya önel verilmesi gerektiği belirtilerek diğer temyiz itirazları incelenmeksizin bozulması üzerine, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı vekilinin 27.12.2011 tarihli duruşmada dava konusu dükkanın boşaltıldığını belirttiği, bu nedenle davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle, kısa kararda karar verilmesine yer olmadığına ve yargılama giderlerinin davacı üzerine bırakılmasına, gerekçeli kararda ise maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece davalı vekilinin talebi üzerine "tashih şerhi" başlığı altında 20.03.2013 tarihli ek kararla maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Davacı vekili, asıl kararı ve tashih kararını temyiz etmiştir.

1- Davacı vekilinin 20.03.2013 tarihli tashih kararına ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Dava, muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir. Somut olayda, mahkemece, dava konusu taşınmazın boşaltıldığı gerekçesiyle davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verildiği, ancak gerekçeli kararda davacı lehine vekalet ücretine hükmedildiği, 20.03.2013 tarihinde dosya re'sen ele alınarak HMK'nın 304. maddesi uyarınca vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Dava, muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir. Somut olayda, mahkemece, dava konusu taşınmazın boşaltıldığı gerekçesiyle davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verildiği, ancak gerekçeli kararda davacı lehine vekalet ücretine hükmedildiği, 20.03.2013 tarihinde dosya re'sen ele alınarak HMK'nın 304. maddesi uyarınca vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 304/1 maddesinde "Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir" hükmüne yer verilmiştir.

Mahkemece, hükümdeki hata yazı ve hesap hatası niteliğinde olmamasına rağmen, HMK'nın 304/1.maddesine aykırı olarak, hüküm fıkrasını değiştirecek şekilde tashih kararı verilmesi doğru olmadığından, davacı vekilinin tashih kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile 20.03.2013 tarihli tashih kararının bozularak kaldırılmasına ve 05.01.2012 tarihli karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.

2-Davacı vekilinin 05.01.2012 tarihli karara yönelik temyiz itirazına gelince;

Tarafların tüm delilleri toplanıp, incelendikten ve son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, HMK'nın 298/3. (HUMK'nın 388.) maddesi uyarınca kararı, gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu HMK'nın 294/3. (HUMK'nın 389.) maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada HMK'nın 294/4. (HUMK'nın 381/son) fıkrası hükmüne dayanılarak zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucu tutanağa geçirilip, tefhim edilmekle, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, HMK'nın 294/3. (HUMK'nın 389.) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın yazılması zorunludur. Esasen, kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan el çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak bulunmamaktadır. HMK'nın 298/2. maddesi gereğince, gerekçeli karar tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili ya da farklı olması yargılamanın aleniyetine, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HUMK'nın ve HMK'nın yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksi düşünce ve uygulama yargı kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile bağdaşmaz.

Somut olayda, mahkemece yapılan yargılama sonucunda verilen kısa kararda yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verildiği halde, gerekçeli kararda davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olup, gerekçeli karar ile kısa karar arasında farklılık yaratılmıştır. Bu durumda mahkemece, 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararı çerçevesinde, kısa karar ile bağlı kalınmadan, yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tashih kararına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile mahkemece verilen 20.03.2013 tarihli tashih kararının bozularak kaldırılmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, 05.01.2012 tarihli karara yönelik temyiz itirazının kabulü ile 05.01.2012 tarihli kararın BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10111, Karar No: 2017/3213, Tarih: 12.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/10111 E.  ,  2017/3213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13742, Karar No: 2013/13516, Tarih: 21.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13742 E.  ,  2013/13516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak yer olan bahçeye ve merdiven boşluğuna yapılan haksız müdahalenin önlenmesi ve LPG'li araç koymama konusunda uyarılması istenilmiştir. Mahkemece davanın ... yönünden kabulüne, ... ve ... yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5570, Karar No: 2018/5022, Tarih: 25.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5570 E.  ,  2018/5022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Sanığın sorumlu olduğu yargılama giderlerinin açıkça gösterilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26523, Karar No: 2022/2570, Tarih: 15.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/26523 E.  ,  2022/2570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili Av. ... 20/12/2021 havale tarihli dilekçe ile, davalı ... ile sulh olunduğunu beyan ederek davadan feragat dilekçesi sunmuş olup, davacının feragati nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE, tarafların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 15/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.