muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/445, Karar No: 2023/2280, Tarih: 19.09.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar; dava konusu olayda hastane ve hekimin sorumluluğu bulunup bulunmadığının tespiti için dosyada birçok tıbbi rapor alındığını, konusunda uzman birçok hekimden oluşan heyet ile düzenlenen Adli Tıp raporları ile hastanedeki hekimlerin ve tedaviyi sürdüren davalı doktorun kusuru olmadığının tespit edildiğini, Mahkemenin, tıbbi raporlardaki kusur bulunmadığı yönündeki tespitleri göz ardı ederek, hukuki dayanaktan yoksun, tamamen duygusal yorumlarla hüküm kurduğunu, karardaki öznel yorumların, davacı tarafın dava dilekçesindeki beyanlarına tamamen paralel olup dava sürecinde ne uzman bilirkişi görüşüyle (tıbbi raporlar) ne yazılı delillerle ne de tanık beyanıyla ispatlanmış/doğrulanmış/desteklenmiş olgular olmadığını, Mahkemenin davacıların "zamanında müdahale edilseydi kurtarılacaktı" şeklinde şüpheye düşürüldüğünü ifade ettiğini ancak böyle bir şüphenin yersizliğinin dava sürecinde alınan bilimsel raporlarla ortaya çıktığını, sağlık hizmeti sunan hekim ve hastanenin, kişilerin şüpheleri nedeniyle sorumlu tutulmasının mahkemenin takdir ve karar verme yetkisi alanında olmadığını, alınan tıbbi raporların, hastaneyi ve hekimi sadece teşhis ve tedavi yönünden değil hastanenin organizasyon sorumluluğu yönünden de incelemiş olup bu yönden de bir kusur atfedilmediğini, ortada hiçbir kusur olmamasına rağmen sorumluluklarının Mahkemece sonsuz şekilde genişletildiği ve zorlayarak kusur atfı yapıldığını, bir hekimi; bir hastayı ölüme terk etmekle ve hastanın her halükarda öleceğini düşünmekle itham etmenin kararda da ifade edildiği üzere Mahkemenin uzmanlık alanında kalan bir konu olmadığını, yapılan açıklamanın bilimsel içerikten, hukuki yorumdan uzak olup, kabul edilebilir bir gerekçe olmadığını, dosyada alınan Adli Tıp raporlarında davalılara atfı ... bir kusur olmadığı belirtilmiş olduğundan, kusur şartının olmayışı sebebiyle maddi ve manevi tazminat talebinin tümden reddi gerekirken manevi tazminat talebinin kısmen kabulü şeklinde verilen kararın hukuka aykırı olduğunu, mahkemece manevi tazminat yönünden davacılar aleyhinde ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ... vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... hastane ve doktorun vekalet sözleşmesinden kaynaklanan ... borcuna aykırı davranması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Davanın temeli vekalet sözleşmesidir.(TBK 502-506)

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... hastane ve doktorun vekalet sözleşmesinden kaynaklanan ... borcuna aykırı davranması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Davanın temeli vekalet sözleşmesidir.(TBK 502-506)

2. Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından ... zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (TBK 400). O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

3. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en ... yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken ... görevini göstermeyen vekil, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile doktorun görev yaptığı sağlık kuruluşları için de geçerlidir.

4. Gerek maddi gerekse manevi tazminata hükmedilebilmesi için ortada hukuka aykırı bir eylem, bir zarar, bu zarar ile eylem arasında illiyet bağı ve kusur bulunmalıdır.

3.Değerlendirme

1. Davacıların murisinin 28.02.2012 tarihinde, asansör boşluğuna düşerek yaralandığı, tedavisinin devam ettiği davalı Hastanede 02.03.2012 tarihinde vefat ettiği uyuşmazlık konusu değildir. Yargılamada alınan Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesi tarafından hazırlanan 21.08.2013 tarihli bilirkişi raporunda, kişinin ölümünün genel beden travmasına bağlı humerus ve çok sayıda kot kırıkları ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu, travma sonrası Acıbadem Hastanesi Göğüs Cerrahi Kliniğine yatırılma tanılarının doğru olduğu, kişide saptanan göğüs travma bulgularında cerrahi girişim gerektirmediği, takip grafilerde girişim gerektirecek patoloji gelişmediği, medikal tedavi ve takiplerin yapıldığı da dikkate alındığında; kişinin tedavisine katılan hekimlere, yardımcı sağlık personeline ve davalı doktora atfı ... kusur bulunmadığı bildirilmiş; Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu tarafından hazırlanan 26.02.2015 tarihli bilirkişi raporunda da yine ölüm sebebi aynı şekilde tespit edilmiş ve davalı doktorun kusuru bulunmadığı ifade edilmiştir.

2. Mahkemece, davalı ...' in kusur incelemesinin yapılmış olmasına rağmen, bu davalı dışında tedaviye katılan diğer hekim ile sağlık personeli ve yardımcı sağlık personelinin kusurlarının bulunup bulunmadığı yönünden yeniden ayrıntılı inceleme yapılarak rapor düzenlenmesinin istenilmesi üzerine Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesi tarafından hazırlanan 20.01.2016 tarihli bilirkişi raporunda, kişinin ortopedi kliniği tarafından muayenesinin yapıldığı, filmlerinin istendiği, tanısının doğru konulduğu, cerrahi müdahale planlandığı cihetle kişinin tedavisine katılan ortopedi kliniği hekimlerine atfı ... kusur bulunmadığı bildirilmiş; yine Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu tarafından hazırlanan 24.03.2016 tarihli raporda da aynı görüş tekrar edilmiştir.

3. Davacıların murisinin vefat etmesinde davalı Hastane ve doktorun kusurlu olmadığı bilirkişi raporları ile tespit edilmiş olup bu husus Mahkemenin de kabulündedir. Mahkemece, davacıların manevi zararına, müteveffanın ölümünden ziyade, davalı yanın ilgisizliği, özensizliği ve hastayı gerektiği şekilde takip etmemesinin neden olduğu gerekçesiyle manevi tazminat istemi kısmen kabul edilmiş ise de gerek maddi gerekse manevi tazminata hükmedilebilmesi için ortada hukuka aykırı bir eylem, bir zarar, bu zarar ile eylem arasında illiyet bağı ve kusur bulunmalıdır. Meydana gelen ölüm olayında, davalılara yüklenebilecek bir kusur bulunmadığı bilirkişi raporları ile tespit edilmiş olduğundan manevi tazminat taleplerinin de reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde somut bulgulara dayanmayan gerekçelerle karar verilmesi doğru görülmemiş, kararının bu sebeple bozulması gerekmiştir.

4.Bozma nedenine göre davalıların vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Mahkeme kararının davalılar yararına BOZULMASINA,

2. Bozma nedenine göre, davalıların vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1388, Karar No: 2018/3206, Tarih: 25.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/1388 E.  ,  2018/3206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair

Eskişehir 3.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.06.2017 gün ve 2017/135 Esas, 2017/197 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm ile temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda kurulan gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği ilgili personel veya meslekle ilişiğinin kesilmesi halinde yerine yetkili makamca görevlendirilecek başka bir zabıt katibi tarafından tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14449, Karar No: 2014/18628, Tarih: 06.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/14449 E.  ,  2014/18628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/127651

MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2009/1034 (E) ve 2013/149 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

1- Sanığın, katılan ile birlikte ortağı olduğu F. İnşaat Gıda Turizm İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. şirketindeki hissesini, katılanın imzasını taklit edip karar defterinde hisse devir kararı almak suretiyle E.. A..'a devrederek ilan ve tescil ettirdiğinden bahisle özel belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, sanığın suçlamayı kabul etmeyerek devretmek istediği hisselerini daha önce katılanın almak istediğini, ancak katılanın vazgeçmesi üzerine diğer sanık E.. A..'a noter huzurunda devrettiğini ve katılanın imzasını taklit etmediğini savunduğu, temyize gelmeyen diğer sanık E.. A..'un da sanığın beyanlarını doğrulayıp katılanın bilgisi dahilinde 2009 yılında şirket hisselerini sanıktan devraldığını, daha sonra katılan ve birlikte yaşadığı Muzaffer Kurt'un hisseleri geri almak istediklerini söylemesi üzerine ertesi yıl hisseleri M. K.'a devrettiğini beyan ettiği, katılan vekilinin 26.01.2011 havale tarihli dilekçesi ekinde şirkete ait iki adet karar defteri aslını ibraz etmesine rağmen mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesinin suça konu karar aslı yerine Ankara 16. Noterliğince 3839 yevmiye sayısı ile onaylanan fotokopisi üzerinde yapıldığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, M. K. isimli şahıs celbedilerek olay hakkında tanık sıfatı ile beyanının alınması, yine katılan vekilince 26.01.2011 havale tarihli dilekçe ekinde ibraz edilip adli emanete alınan defterlerde suça konu sahtecilik yapıldığı iddia edilen şirket karar defteri aslı bulunup bulunmadığı araştırılarak temin edilebildiği taktirde karar aslı üzerindeki katılan adına atılı imzanın sanık veya katılan eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, temin edilemediği taktirde fotokopi belge üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldığı da dikkate alınıp toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun limited şirketlerdeki payların devrini düzenleyen 520. maddesinde, bir payın devrinin, şirket hakkında ancak şirkete bildirilmek ve pay defterine kaydedilmek şartiyle hüküm ifade

Kabule göre de;

2-Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun limited şirketlerdeki payların devrini düzenleyen 520. maddesinde, bir payın devrinin, şirket hakkında ancak şirkete bildirilmek ve pay defterine kaydedilmek şartiyle hüküm ifade

edeceği, devir hususunun pay defterine kaydedilebilmesi için, ortaklardan en az dörtte üçünün devre muvafakat etmesi ve bunların esas sermayenin en az dörtte üçüne sahip olmasının şart olduğu, ancak şirket mukavelesinin payların devrini yasaklayabileceği gibi daha ağır şartlara da bağlı tutabileceğinin belirtildiği cihetle, suç tarihinde sanık ve katılanın ortakları olduğu F. İnşaat Gıda Turizm İth.İhr.San.ve Tic.Ltd. şirketine ait şirket mukavelesi ile ortaklık pay durumlarını gösteren tüm defter ve belgeler celbedilerek sanığın pay devrinin hangi şartlarda gerçekleşeceği, bu konuda katılanın muvafakatına ihtiyaç olup olmadığı yani katılanın muvafakat ve imzası bulunmadan pay devrinin mümkün olup olmadığı hususunun araştırılıp eylemin "faydasız sahtecilik" kapsamında kalıp kalmadığı da kararda açıklanıp tartışılmadan, eksik inceleme ile yetinilerek karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık E.. A..'a da teşmiline, 06.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/19669, Karar No: 2013/3105, Tarih: 25.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/19669 E.  ,  2013/3105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, ... Koop. hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar hakkında davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, davalılar ... Yapı Koop., ... ve ... avukatının temyiz etmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Dava ehliyeti, kişinin bizzat veya vekili aracılığıyla bir davayı davacı veya davalı olarak takip etme ve usuli işlemleri yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekildir; dolayısıyla, medeni hakları kullanma ehliyetine ( fiil ehliyetine ) sahip gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptirler.

Taraf sıfatına gelince; bir hakkı dava etme yetkisi ( dava hakkı ) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin kim olduğu, dolayısıyla o hakkı dava etme yetkisinin kime ait olduğu, ( o davada davacı sıfatının kime ait olacağı ) tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak, bir davanın davacısının o dava yönünden davacı sıfatına sahip bulunmadığının belirlenmesi halinde, mahkeme dava konusu hakkın mevcut olup olmadığını inceleyemeyeceği ve sıfat yokluğundan davanın reddine karar vermek zorunda olduğu için, taraf sıfatı usul hukukunun da düzenleme alanındadır.

Eş söyleyişle, sıfat, dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (Baki Kuru-Ramazan Arslan-Ejder Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 7. baskı, ... 1995, s. 231).

Bu nedenle davanın tarafları, taraf ehliyetine sahip olmalıdır. Yani bir davada taraf olabilmek için, ya hakiki şahıs; ya da hükmi şahıs olmak gerekir. Zira taraf ehliyeti, medeni hukukun haklardan istifade ehliyetine tekabül eder ( Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I-II, 7. Baskı, ... 2000, s. 288 ).

Ticaret şirketlerinin taraf ehliyetinin son bulması konusuna ilişkin; 6102 sayılı ... Ticaret Kanununun “Tüzel kişiliğinin devamı” başlıklı 269. maddesine göre; “ (1) Tasfiye hâline giren şirket, ortaklarla ilişkilerinde de, 293'üncü madde hükmü saklı kalmak kaydıyla, ehliyeti tasfiye sonuna kadar bu amaçla sınırlı olarak tüzel kişiliğini korur ve ticaret unvanını buna “tasfiye hâlinde” ibaresini ekleyerek kullanmakta devam eder.” yine aynı Kanunun “Tasfiyenin sonu” başlıklı 303. maddesinde; “ (1) Tasfiyenin sona ermesi üzerine, şirketin ticaret unvanının sicilden silinmesi ve bunun tescil ve ilanı için durum, tasfiye memurları tarafından ticaret sicili müdürlüğüne bildirilir.” denilmektedir.

Bir ticaret şirketinin taraf bulunduğu bir dava devam ederken şirket tasfiye haline girerse, şirketin taraf ehliyeti son bulmaz. Zira, şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere devam eder . Şirket davada taraf olarak kalmayı sürdürür; yalnız, şirket davada tasfiye memurları tarafından temsil edilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, ... 2001, s. 935, aynı yönde görüş için bkz. İlhan E. Postacıoğlu, Medeni Usul Hukuku Dersleri, 6. Bası, ... 1975, s. 209 ). Ancak ortaklık, ticaret sicilinden kaydı silininceye kadar tüzel kişiliğini korur. Bu nedenle, gerek infisah gerekse fesih kararı, ortaklığın sonunu değil, tasfiye işlemlerinin başlangıcını ifade eder ( Hasan Pulaşlı, Şirketler Hukuku Temel Esaslar, 10. Baskı, 2011, s. 511; İsmail Doğanay, ... Ticaret Kanunu Şerhi, C. II, 4. Baskı, 2004, s. 1309 ).

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10.06.2009 gün ve 2009/11-173 E. -2009/247 K sayılı ve 14.3.2012 tarih ve E. 2011/12-850, K. 2012/147 sayılı ilamlarında da; iflas eden şirketin ticaret sicilinden kaydı silinmekle dava ve taraf ehliyetinin sona ereceği kabul edilmiştir.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde; Ticaret Sicil Memurluğuna sorulmak suretiyle yapılacak araştırma sonucu davalı işveren Kooperitifin tasfiye sürecinde olduğu belirlenirse, tüzel kişiliğin devam ettiği ve temsil yetkisinin tasfiye kurulunda olduğu gözetilerek yapılacak değerlendirme sonucuna; tasfiye sona ermiş ve Ticaret Sicil Memurluğu kaydı silinmiş ise; ihya yapılması için yasal prosedür işletilmek suretiyle ve dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesi olan davalarda; davaya konu iş kazasında kusurlu olanların davacı Kurumun rücu alacağından kusurları karşılığı sorumlu olduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve infazı mümkün olmayacak şekilde yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, temyiz eden davalıların avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının ... haricindeki davalılara iadesine, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3457, Karar No: 2018/399, Tarih: 31.01.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/3457 E.  ,  2018/399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Sulu tarım arazisi niteliğindeki ... köyü 116 ada 26 parsel sayılı taşınmaza net gelirine göre değer biçilmesinde, üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti

2-Harca ilişkin herhangi bir hüküm kurulmaması,

3- Tapu maliki olmayan ...’ın karar başlığında gösterilmesi,

4- Tapu maliklerinden ...’ın karar başlığında gösterilmemesi

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 31/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20271, Karar No: 2010/5016, Tarih: 25.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20271 E.  ,  2010/5016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığı ile kesilen ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığı ile kesilen ağaç bedellerinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 25.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5865, Karar No: 2012/19787, Tarih: 19.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5865 E.  ,  2012/19787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi(Beyoğlu 5. As. C. M.)

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği ” suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddesindeki ceza miktarına göre tabi olduğu aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.07.1998 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.