muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/22799, Karar No: 2014/8691, Tarih: 29.04.2014

Sanığın savunmalarında özetle, suçlamayı kabul etmeyip, yakınanın kasaya koyduğu eşyalarla ilgili tutanak tutulmadığını, kasaya ne koyduğunu da görmediğini, resepsiyonda kalan pas anahtarı ile tek başına kasayı açmasının mümkün olmadığını, müşteriye verilen anahtarın yedeğinin bulunmadığını bildiğini ifade ettiği,

17.10.2008 tarihli keşif ve inceleme sonucu düzenlenen 20.10.2008 havale tarihli bilirkişi raporuna göre; suça konu emanet kasasının sağlam ve muhkem nitelikte, ancak çilingir marifeti yada kendi anahtarı ile açılması mümkün olup, iki ayrı kilidinin bulunduğunun, kilitlerin ilkinin pas anahtarı olarak tabir edilen sabit bir anahtarı olduğunun, bu anahtarın oteldeki tüm kiralık kasaların birinci kilitlerini açtığının, ikinci kilitlerin anahtarlarının farklı olduğunun, bunların kasa kiralanmak istenildiğinde müşteriye verildiğinin, kasa açılmak istenildiğinde müşteri ve otel yetkilisinin bir araya gelip ellerinde bulunan anahtarları kullanıp kasayı birlikte açmaları gerektiğinin, alınmak veya konulmak istenen eşya yada paranın otel yetkilisi tarafından çift nüsha tutanak ile kayıt altına alınıp, bu nüshalardan birinin otel yetkilisinde kalarak diğerinin ise müşteriye teslim edileceğinin, suça konu olan kasanın fabrika çıkış anahtarları bir asıl bir yedek olmak üzere iki adet olduğunun ve bu anahtarların herhangi bir anahtarcıda çoğaltılmasının mümkün olduğunun tespit edildiği,

Bu açıklamalar ışığında;

Olay yeri olan oteldeki suça konu kasa kullanılmadığı zamanlarda anahtarlarının resepsiyonda tutulduğu, her zaman için sanık dışında başka bir görevli veya kişi tarafından buradan alınıp çoğaltılmalarının mümkün olduğu, yedek anahtarların ise nerede olduğunun bilinmediği, resepsiyon bölümünde gündüz görevlisi olarak çalışan sanığın, suçun gerçekleştiği 01.09.2007 günü saat 16:30 ila 04.09.2007 günü saat 03:00 arasındaki zaman diliminde görevli olarak bulunmadığı dönemler olduğu, kaldıki yakınanın soyut beyanı dışında kasaya para ve ziynet eşyası koyduğuna dair herhangi bir belge veya delil de bulunmadığı anlaşıldığından, savunmalarında suçlamayı kabul etmeyen sanığın, hükümlülüğüne yeterli, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. M..'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3824, Karar No: 2021/3893, Tarih: 29.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/3824 E.  ,  2021/3893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili, dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra vermiş olduğu 11/06/2021 tarihli dilekçe ile davacı tarafla sulh olunduğunu bildirdiği anlaşıldığından, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek sulh hususunda yerel mahkemece (İtiraz Hakem Heyeti'nce) ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADE EDİLMESİNE 29/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31005, Karar No: 2020/16925, Tarih: 26.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/31005 E.  ,  2020/16925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, 23/08/2013-02/12/2014 tarihleri arasında tır şoförü olarak çalışan müvekkilinin sigortasının 13/09/2013 tarihinde geç başlatıldığını, haftanın 6 günü 08.00-23.30 arası çalıştığını, 18 saate varan çalışmaları olduğunu, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, karşılığının ödenmediğini, tır şoförü iken kamyon kullanmaya zorlandığını, çifte maaş sistemi bulunduğunu 877,00 TL ücret ve asgari geçim indiriminin banka aracılığı ile kalan ücretin elden ödendiğini, son dönem eksik gösterilen ve haricen tamamlanan ücretinin kendisine ödenmediğini, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının bordro ücreti ile çalıştığını, 18 saat fazla çalışma iddialarının mesnetsiz olduğunu, fazla çalışma yapmadığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmadığını, izin kullandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucu toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm ve davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti yönünden yapılan indirim konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca makul bir indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Somut uyuşmazlıkta, tır şoförü olarak çalışan davacı fazla çalışma ücret alacağını ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarını talep etmiştir. Dosya kapsamına sunulan takograf kayıtlarının trafik bilirkişisi tarafından çözümlenmesi sonucu düzenlenen hesaplama tablosuna göre davacının ücret bordrolarında belirtilen fazla çalışma sürelerinden daha fazla çalıştığı tespit edilmiştir. Ücret bordrolarının aksinin takograf kayıtları ile ispat edildiği dolayısı ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan hesaplamalardan bordrolardaki tahakkukların mahsup edilmesi Dairemiz ilke ve esaslarına uygun olmuştur. Ne var ki, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücret alacakları yazılı delil ile ispatlandığından mahkemece indirime gidilemeyeceğinin düşünülmemesi ve davacı vekilinin 04.04.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile yüzde 20 indirim ile talepte bulunmuş olması karşısında Hukuk Muhakemeleri Kanunu 26. madde uyarınca taleple bağlılık kuralına uygun olarak yüzde 20 indirim yapılması gerekirken yüzde 40 indirim yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.11.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4025, Karar No: 2009/11779, Tarih: 02.06.2009

12. Hukuk Dairesi 2009/4025 E., 2009/11779 K.

**12. Hukuk Dairesi 2009/4025 E., 2009/11779 K.**

**- FAİZİN HESAPLANMASI

- ŞİKÂYET

- TEMİNAT MEKTUBU**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 142/a ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen kararın bozulmasına mutazammın 02.12.2008 tarih, 17813/21378 sayılı Daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine, bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra Müdürlüğünce şikayetçilere, iptal edilen sıra cetveline dayalı olarak teminat mektubu karşılığında İİK'nın 142/a maddesi uyarınca 16.05.2005 tarihinde ödenen paranın bu tarihten itibaren yasal faizi ile iadesinin istendiği, mahkemenin anılan işleme yönelik şikayetin reddine ilişkin kararının, Dairemizce alacaklıların temerrüdünün İcra Müdürlüğü'nce bu konuda kendilerine gönderilen muhtıranın tebliği edildiği tarihte oluşacağı, bu nedenle İcra Müdürlüğü'nce paranın alacaklılara ödendiği 16.05.2005 tarihinden itibaren faiz hesaplanmasının doğru olmadığından mahkemece bu yöne ilişkin şikayetin kabulü yerine reddinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle bozulduğu anlaşılmıştır.

İİK'nın 142/a maddesi uyarınca, sıra cetveline karşı şikayet veya itiraz yapılmışsa, sıra cetvelinde hak sahibi görünen alacaklı, bir bankanın kesin teminat mektubunu dosyaya ibraz ederek payına düşen meblağı tahsil edebilir. Teminat mektubunda, alacaklının dosyadan tahsil ettiği meblağ ile bu meblağın kısmen veya tamamen icra dosyasına iadesinin gerekmesi halinde, iade tarihine kadar geçecek süreye ait olan faizin, İcra Dairesi'nin ilk yazılı talebi üzerine dosyaya ödenmesi taahhüt edilmelidir. Bu maddeye göre sıra cetvelinde hak sahibi görünen alacaklı payına düşen meblağı alırken, iadesinin gerekmesi halinde parayı, tahsil ettiği tarihten itibaren faizi ile birlikte iade etmeyi taahhüt etmektedir. Dolayısıyla buradaki faiz temerrüt faizi olmayıp, yasadan kaynaklanan ve alacaklı tarafından daha önce bilinen ve ödenmesi taahhüt edilen bir meblağ olup, anapara niteliğindedir. Temerrüt faizi olmadığından şikayetçilerin temerrüdü de gerekmez. Öte yandan İcra Müdürlüğü'nce iade muhtırasının tebliği ile temerrüt gerçekleşeceğinden, bu tarihten itibaren ise muhtırada istenen toplam miktara temerrüt faizi hesaplanmalıdır.

O halde, İcra Müdürlüğü'nce paranın şikayetçilere ödendiği tarihten faiz hesaplanması İİK'nın 142/a maddesi hükmüne uygun olup, mahkeme kararının onanması gerekirken bozulduğu anlaşılmakla, alacaklı vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü gerekmiştir.

Sonuç: Alacaklı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 02.12.2008 tarih ve 2008/17813-21378 sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK'nın 428. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 02.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5241, Karar No: 2018/6918, Tarih: 09.07.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/5241 E.  ,  2018/6918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, kaza tarihi itibariyle trafik sigortası bulunmayan aracın, davacının idaresindeki bisiklete çapmasıyla oluşan kazada yaralanan davacının malul kaldığını, davalının zarardan sorumlu olduğunu, yapılan başvuruya rağmen davalının ödeme yapmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, çalışma gücü kaybı nedeniyle 1.000,00 TL. maddi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 01.03.2011 tarihli ıslah dilekçesiyle, taleplerini 18.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, kazadan sonraki 2 yıllık sürede açılmayan davanın zamanaşımına uğradığını, olaya ilişkin ceza zamanaşımı süresinin de geçtiğini, kusur ve zararın davacı tarafça ispat edilmesi gerektiğini, kaza tarihinde geçerli teminat limitiyle sınırlı biçimde zarardan sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; dava dışı sürücünün % 100 oranında kusurlu olduğu ve davacının % 36 oranında sürekli çalışma gücü kaybının olduğu kabul edilerek, davalı ... tarafından yargılama sırasında 21.833,00 TL. ödeme yapılmış olduğu, 1.000,00 TL'lik talep yönünden davanın konusuz

kaldığı, ıslah ile artırılan talep yönünden ise uzamış zamanaşımından sonra davanın ıslah edildiği gerekçesi ile davanın konusuz kalması nedeniyle reddine dair verilen hükmün, davacı vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemiz'in 20.02.2014 tarih, 2013/3095 Esas ve 2014/2210 Karar sayılı ilamı ile; "mahkeme gerekçeli kararında davalı tarafından yapılan 21.833,00 TL. ödeme ile davanın 1.000,00 TL. yönünden konusuz kaldığı, ayrıca davacı vekilinin ıslah ile talep ettiği kısım yönünden de uzamış zamanaşımı süresinden sonra talepte bulunulduğunun belirtildiği; ancak, hüküm kısmında hem davanın konusuz kalması nedeni ile “esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmiş olması, hem de gerekçede ıslah edilen kısım yönünden zamanaşımı süresinin geçtiğinden sözedilmesine karşın hüküm kısmında buna yönelik herhangi bir karar verilmemiş olması bakımından, kararın gerekçesi ile hükmü arasında çelişki yaratıldığı; HUMK'nun 388. ve 389. (6100 sayılı HMK m. 297 ve 298) maddelerine aykırı biçimde hüküm kurulmasının doğru görülmediği" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 18.167,00 TL. tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle, işgöremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

2918 sayılı ...'nun 109. maddesinde, haksız fiil niteliğindeki trafik kazalarından doğan tazminat taleplerinin, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten itibaren iki yıl ve her halde kaza gününden başlayarak on yıl içinde zamanaşımına uğrayacağı; davanın cezayı gerektiren bir fiilden doğması ve ceza kanununun bu fiil için daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörmüş olması halinde, bu sürenin maddi tazminat talepleri için de geçerli olacağı hüküm altına alınmıştır. Ceza zamanaşımının uygulanabilmesi için, eylemin aynı zamanda bir suç oluşturması yeterli olup, bunun dışında fail hakkında ceza davasının açılması ya da mahkumiyet kararı verilmesi gibi bir koşul aranmamaktadır. Ceza zamanaşımının uygulanması ilişkin kural, hem dava hem de kısmi dava olarak açılan davada ıslah yoluyla talep edilen miktarın artırılması (ıslahı) durumunda uygulama alanı bulacaktır.

Somut olayda; davacının idaresindeki bisiklete, trafik sigortası bulunmayan araç tarafından çarpılması sonucu davacı yaralanmıştır. Meydana gelen trafik kazasında oluşan zarar ile gerçekleşen taksirle yaralama eylemi yönünden 765 sayılı TCK'nun 459/2. maddesinde öngörülen cezanın miktarına göre 5 yıllık zamanaşımı süresi geçerlidir. Kural olarak, bu 5 yıllık süre içinde davanın açılması ve ıslah yapılacaksa ıslahın da bu sürede yapılması gerekecektir. Davacı taraf kısmi davaya konu ettiği tazminat istemini 01.03.2011 tarihli ıslah dilekçesiyle artırmış; davalı vekili tarafından, yasal süre içinde ıslaha karşı zamanaşımı def'i ileri sürülmüş; mahkeme tarafından, zamanaşımının zararın tam olarak ortaya çıkması ile işlemeye başlayacağı ve bu durumun gerçekleşmediği gerekçesiyle, davalının zamanaşımı def'i yerinde bulunmamış ve davanın esastan kabulüne karar verilmiştir.

Davacıya ait tıbbi belgelere göre, davaya konu kazada, davacıda pelvis kırıklı çıkığı yaralanması meydana gelmiştir. Dosya kapsamındaki tedavi belgelerine göre, davacının tedavisi kaza tarihi itibariyle yapılmış olmasına karşın; davacının maluliyet oranı yönünden alınan 29.03.2006, 19.10.2009, 14.12.2015 ve 07.09.2016 tarihli sağlık kurulu raporlarında çok farklı maluliyet oranlarının saptandığı; davacının daha önce alınan iki ayrı raporunda yer verilmeyen sol bacakta 3 cm'lik kısalma tespitine 14.12.2015 tarihli sağlık kurulu raporunda yer verildiği görülmektedir.

Zamanaşımı süresinin işlemeye başlaması için, zarar gören tarafından failin yanında zararın da öğrenilmesi gerekir. Bedensel zararlarda, uğranılan zararın tespit edilebilmesi için, meydana gelen yaralanmanın niteliği de nazara alınarak, öncelikle zarar nedeniyle gerekli tedavi sürecinin bitmiş olması gerekir. Zira, tedavi devam ederken zarar gören kişinin sürekli ve geçici işgöremezlik durumu tam olarak tespit edilemez. Daha açık bir ifade ile, tedavi devam ederken kişinin yaralanma nedeniyle maluliyeti olup olmadığı ve varsa oranının ne olduğu tam olarak tespit edilemez.

Somut olayda da, davacının yaralanmasına ilişkin olan ve özellikle yukarıda belirtilen tedavi belgeleri ile maluliyet raporlarının içeriğinde, davacının kazadaki yaralanması nedeniyle tedavisi yapılan pelvis kırıklı çıkığı sonucu

oluşan sinir hasarları ve sol bacakta 3 cm'lik kısalma, 14.12.2015 tarihli sağlık raporu ile belirlenmiştir. Özellikle bu belirlemenin daha önceki maluliyet raporlarında yapılmamış olması, davacının maluliyeti yönünden gelişen durum olma ihtimalini akla getirmektedir.

Bu durumda mahkemece; ... 3. İhtisas Kurulu'ndan, davacının kazadaki yaralanması ile sonraki tarihli muayene sonuçları ve dosya kapsamında alınan maluliyet raporları değerlendirilmek suretiyle, kazadaki yaralanmaya bağlı gelişen yeni durum olup olmadığının tespiti, gelişen yeni durum olduğunun saptanması halinde ise bu yeni durumun ne zaman ortaya çıktığı, tedavi sürecinin ne zamana kadar devam ettiği ve hangi tarihte bittiği konularında, ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli bir rapor alınması; bu rapor da irdelenerek, zararın (maluliyetin) ne zaman öğrenildiği ya da öğrenilmesi gerektiği değerlendirilip, zamanaşımı süresinin dolup dolmadığının belirlenmesiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle, hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Kabule göre ise; kısmi dava olarak açtığı davadaki talebini 01.03.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile artıran davacının talep ettiği tazminat 18.000,00 TL. olduğu halde; 6100 sayılı HMK'nun 26/1. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesine de aykırı biçimde, davacı tarafın talebi aşılarak (18.167,00 TL'ye hükmedilerek) talep edilenden daha ... miktarda tazminata karar verilmesi de hatalı olmuştur.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA;

peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 09/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3581, Karar No: 2019/4125, Tarih: 29.05.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/3581 E.  ,  2019/4125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

A)Davacı İstemi :

Dava, prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

B)Davalı Cevabı :

Davalı ... vekili ve fer’i müdahil vekili; yersiz açılan davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı ... İletişim Sis. Haf. İnş. Sağ. Ger. İth. Tem. Hiz. San ve Tic Ltd Şti’ne usulüne uygun tebligat yapılmış olmasına rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve kararı :

Mahkemece, davacının mesul müdür olarak görev yaptığı ve TMMOB tarafından 2012/7 ayında SGK ile yapılan işbirliği protokolüne göre Ziraat Mühendislerinin asgari maaşlarının 2700 TL’der aşağı olamayacağına ilişkin düzenleme, bordro tanıklarının beyanları doğrultusunda; Davanın kısmen kabulü ile, Davacının 2011 yılı için 1.700 TL net ücret, 2012 yılı için 1.700 TL net ücret, 2013 yılı için 2.374,65 TL brüt ücret alması gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

Davalı belediye vekili istinaf başvurusunda; diğer davalı ile aralarında asıl işveren-taşeron ilişkisi bulunmadığını, hizmet alım sözleşmesine konu işlerin belirli bir süreyle sınırlı olmadığını, süreklilik arz eden işlerden olduğu, işin yapımı sırasında bir takım araç ve gereçlerin belediye tarafından verildiğini, bu nedenle işin istisna akdi olarak kabulü ve anahtar teslimi sözleşme ile devredildiğinin kabulü gerektiğini, bu nedenle işverenin ödemesi gereken primlerden dolayı müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, teknik şartnameye göre; mesul müdürün 1 nisan ile 30 ekim tarihleri arasında çalıştırılmasının öngörüldüğünü, bu nedenle mesul müdür olarak çalışan davacının çalışmasının süreklilik arz etmediğini, müvekkilinin rızası dışında SGK ile TMMOB tarafından düzenlenen bir protokole dayalı olarak aleyhe hüküm kurulduğunu, davanın kısmi kabulü nedeniyle lehe vekalet ücreti takdir edilirken avukatla temsil edilmeyen davalı şirket lehine vekalet ücreti verilmesinin yerinde olmadığını ileri sürmüş, ileri sürülen ve resen gözetilen sebeplerle mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Feri müdahil SGK vekili istinaf başvurusunda; davacı ile davalı arasında yazılı hizmet sözleşmesi bulunmadığını, dosyadaki ücret bordrolarında ise asgari ücret düzeyinde ödeme yapıldığını, tanık beyanlarına göre davacının daha yüksek ücret aldığına ilişkin beyanına göre karar verilemeyeceğini ileri sürmüş, ileri sürülen ve resen gözetilecek sebeplerle mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi :