muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/32902, Karar No: 2016/3247, Tarih: 09.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/32902 E.  ,  2016/3247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Malatya İl Özel İdaresi işçisi olarak çalıştığını, emekli olduğunu belirterek çalışma döneminde ödenmeyen bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, husumet yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk yerel seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Dosya içerisinde bulunan komisyon kararına göre tüzel kişiliği sona eren Malatya İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, 6100 sayılı Kanun'un 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyizlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38118, Karar No: 2015/5350, Tarih: 24.03.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/38118 E.  ,  2015/5350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

....6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.05.2007 tarih, 2006/349 Esas ve 2007/229 Karar sayılı ilamı hakkında Dairemizin 19.01.2011 tarih ve 2011/2196 Esas ve 2012/1190 Karar sayılı ilamı ile “sanık ... ile birlikte hükümlü ... hakkında yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından, hükümlü müdafiinin temyiz itirazının reddi ile hükümlü hakkında kurulan ilk hükümle ilgili uyarlamanın mahallinde yapılması için dosyanın mahalli mahkemesine iadesine” karar verildiği halde mahkemenin herhangi bir işlem yapmaksızın 30.03.2012 tarihli müzekkeresi ile yeniden karar verilmek üzere dosyayı Dairemize gönderdiği anlaşılmakla; Dairemizin 19.01.2011 tarihli kararında belirtildiği üzere yargılamanın sürüncemede bırakılmadan uyarlama yargılaması yapılmak üzere incelenmeksizin mahkemesine iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24.03.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32746, Karar No: 2023/2597, Tarih: 14.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/32746 E.  ,  2023/2597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Yukarıda tarih ve numarası belirtilen Mahkeme kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre katılan ...'un hüküm tarihinden sonra 30.07.2021 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 243 üncü maddesi uyarınca katılmanın hükümsüz kalması nedeniyle, nüfus aile kayıt tablosu dosyaya konularak, katılanın mirasçılarının olup olmadığı araştırılıp bulunduğu takdirde haklarını takip etmek üzere, 5271 sayılı Kanun'un 134 üncü maddesi gereğince davaya katılıp katılmayacakları sorulup, hükmün tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 14.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19963, Karar No: 2014/2841, Tarih: 17.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/19963 E.  ,  2014/2841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, 11.12.2001-16.01.2007 tarihler arasında davalı şirket nezdinde geçen çalışmaların tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle, davanın kabulüne, davacının davalıya ait işyerinde 11.12.2001-16.01.2007 tarihler arasında çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut davada, davacı 11.12.2001 – 16.01.2007 tarihler arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarının tespitini talep etmiş olup Mahkemece, davacının, davalı işyerinde işe giriş tarihinin başlangıç için esas alındığının gerekçe kısmında belirtildiği ancak hükümde, işe giriş tarihi 11.12.2002 olmasına rağmen sehven 11.12.2001 olarak yazılması isabetsiz ise de, maddi yazım hatası sonucu yapılan bu yanlışlığın mülga HUMK' nun 80. maddesinin “İki tarafın veya hakimin, zahir ve açık olan yazı ve hesap hataları daima tashih olunabilir.” hükmü ve 6100 sayılı HMK’nun 183. maddesinin “Tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları, karar verilinceye kadar düzeltilebilir.” hükmü gereğince maddi hata kabul edilerek düzeltilmelidir. Ayrıca, mahkemece verilen hükümde davalı SGK’nın, 5502 sayılı Yasanın 36. maddesi uyarınca yargılama harçlarından muaf tutulması yerinde ise de, harçlar dışında avukatlık ücretinden ve yargılama giderlerinden herhangi bir muafiyetinin bulunmadığı gözetilmeksizin, 6100 Sayılı HMK.'nun 312 ve 323. maddelerine aykırı şekilde ve hatalı değerlendirme sonucu, davalı SGK’nın yasal hasım olması gerekçesi ile vekalet ücreti ve yargılama giderinin tamamının diğer davalı şirketten tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup temyiz edenin sıfatına gore bozma nedeni yapılmamıştır.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün ilk paragrafında yer alan, ‘11.12.2001’ tarihinin silinerek yerine “11.12.2002” tarihinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8224, Karar No: 2020/632, Tarih: 20.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2019/8224 E.  ,  2020/632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : BURSA 8. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, banka promosyon alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ret kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 20/01/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32900, Karar No: 2016/3245, Tarih: 09.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/32900 E.  ,  2016/3245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Malatya İl Özel İdaresi işçisi olarak çalıştığını, emekli olduğunu belirterek çalışma döneminde ödenmeyen bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, husumet yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk yerel seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Dosya içerisinde bulunan komisyon kararına göre tüzel kişiliği sona eren Malatya İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, 6100 sayılı Kanun'un 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyizlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9195, Karar No: 2015/14047, Tarih: 16.04.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/9195 E.  ,  2015/14047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 ve 5607 sayılı Kanunlara Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle, 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi gereğince sanığın mahkumiyetine karar verilmesi yerine, aynı eylem ikiye bölünerek bandrolsüz sigara satmak suçundan sanığın beraatine ve aynı zamanda kaçakçılık suçundan mahkumiyetine ilişkin yazılı şekilde hüküm tesisi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4.maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" hükmüne aykırı olarak, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı Kanunun 53/1.maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

2-Suç tarihi itibariyle suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükümden "5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölümün ve "... lehine verilen vekalet ücretine" ilişkin fıkranın çıkarılması, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.04.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16714, Karar No: 2015/7932, Tarih: 04.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/16714 E.  ,  2015/7932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Silifke 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 10/09/2014

Numarası : 2014/217-2014/461

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 10.09.2014 tarihli direnme kararı davalı .... Belediye Başkanlığı ile ihbar olunan ...... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanunun 40.maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici 2.maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-İhbar olunan .......Belediye Başkanlığı vekilinin temyizi bakımından;

HMK'nun 61-64.maddelerine göre dava ihbar olunan gerçek ve tüzel kişi, davada taraf sıfatını kazanamaz. Bir davada hüküm, davanın tarafları arasında kurulur. Bu nedenle hükmü temyiz etme hakkı davada taraf olan kişilere aittir. Kural olarak kendisine dava ihbar olunan davaya katılmadıkça (müdahil olmadıkça) mahkemece verilen kararı temyiz etme hakkı yoktur. Ancak, mahkemece usul ve yasaya aykırı olarak taraf sıfatını almayan dava ihbar olunan kişi hakkında hüküm kurulmuşsa, ihbar olunan hükmün kendisiyle ilgili bölümünü temyiz edebilir.

Somut olayda HMK'nun 64.maddesince dava ihbar olunmuşsa da, ihbar olunan davaya katılmadığı gibi kendisine davayı ihbar eden davalıyı temsil etmek istediğini de bildirmemiştir. Başka bir deyişle ihbar olunan davada taraf sıfatını kazanmamıştır. Mahkemece ihbar olunan hakkında hüküm kurulmadığından ihbar olunanın temyiz talebinin reddine,

2-Davalı S.. B..nın temyizi bakımından;

Mahkemece bozma ve direnme konusu yapılan fazla mesai ve milli bayram ve genel tatil ücret alacakları ile ilgili olarak, “...Dava dilekçesinde talep edilen miktarlar, ıslah tarihi ve alacakların hesaplandığı dönem dikkate alındığında ıslah tarihi itibariyle bilirkişi raporunda hesaplanan miktarlar yönünden alacağın zamanaşımına uğramadığı anlaşılmaktadır. Söz konusu alacakların tespiti açısından hesap bilirkişisi Av.S. S.'tan rapor aldırılmıştır. Hesap bilirkişisi Av.S. S.'ın denetime elverişli 25.02.2013 tarihli raporu mahkememizce hükme esas alınmış” gerekçesi ile verilen karar, Dairemizin 06/03/2014 gün ve 2013/20015 Esas, 2014/5374 Karar sayılı kararı ile “...Karara esas bilirkişi raporunda kabulüne karar verilen fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacakları 01.04.2006-24.03.2009 tarih aralığı için hesaplanmıştır. Islah talebi ile artırılan miktar bakımından bu alacaklar için 09.04.2008 tarihinden önceki döneme ilişkin miktarların zamanaşımına uğradığı sabittir. Mahkemece, ıslah tarihi itibarıyla zamanaşımı defi değerlendirilip hesaplama yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, zamanaşımı defi dikkate alınmadan hesaplama yapılması hatalıdır.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda “...Halbuki mahkememiz gerekçeli kararında zamanaşımı hususu irdelenmiş olup davacının ıslah ettiği alacak miktarları yönünden ıslah edilen alacakların zamanaşımına uğramadağı belirtilmiştir. Kaldı ki davacı ıslah dilekçesi ile kıdem tazminatı,ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacaklarını ıslah etmiştir. Ücret alacaklarını ıslah etmemiştir. Kıdem ve ihbar tazminatı yönünden zamanaşımı süresi 10 yıl olup yıllık ücretli izin alacağı talebinin de akdin feshi tarihinden itibaren 5 yıllık zamanaşımı süresi vardır. İş akdi 24.03.2009 tarihinde feshedilmiş olup yıllık ücretli izin alacağı 09.04.2013 tarihinde ıslah edilmiştir. Görüleceği üzere kıdem,ihbar ve Yıllık ücretli izin alacakları zamanaşımına uğramamıştır. Davacı dava dilekçesinde fazla mesai ücreti olarak 2.000 TL ve UBGT alacağı olarak da 500 TL talep etmiş olup bu alacaklar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ayrıca davalı bu alacaklar yönünden zamanaşımı itirazında bulunmamış olup zaten bu alacaklar yönünden de kabulüne karar verilen kısımlar için zamanaşımı sözkonusu değildir.” gerekçesi ile önceki kararda direnilmiştir.

Davacının ıslah dilekçesinde kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretinin miktarını arttırması, bozma konusu yapılan fazla mesai ile milli bayram ve genel tatil çalışma ücretleri bakımından yapılan bir ıslah işlemi bulunmaması, hüküm altına alınan miktarların kısmi dava ile istenen miktarların da altında kalması hususları dikkate alındığında, Dairemizin bozma kararının yerinde olmadığı, direnme kararının doğru olduğu, davalı ..... Belediye Belediye Başkanlığının husumete ilişkin itirazlarının da yerinde olmadığı anlaşılmakla dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı S.. B.. vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddine.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle ihbar olunan ....... Belediye Başkanlığının temyiz dilekçesinin REDDİNE, davalı S.. B..nın husumete ve direnme kararına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan direnme kararının 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı S.. B..na yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ihbar olunan ....... Belediye Başkanlığına iadesine, 04.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3017, Karar No: 2022/7486, Tarih: 29.09.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/3017 E.  ,  2022/7486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, olası kastla silahla yaralama

HÜKÜMLER : A) Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/07/2021 tarih ve 2019/471 Esas, 2021/209 sayılı kararı ile;

1) Sanık ... hakkında:

a) Katılan ...’a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nin 82/1-j, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezasıyla,

b) Mağdur ...’ya yönelik silahla olası kastla yaralama suçundan TCK’nin 86/1-3-e, 87/1-d, 87/3, 21/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasıyla,

2) Sanık ... hakkında: katılan ...’a yönelik yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nin 82/1-j, 35, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair karar.

B) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 17/11/2021 tarih ve 2021/1263 Esas, 2021/994 sayılı kararı ile “istinaf başvurularının esastan reddine” dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/11/2021 tarih ve 2021/1263 Esas, 2021/994 sayılı kararının, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılan ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında mağdur ...’ya yönelik olası kastla silahla yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının CMK’nin 286/2-a maddesine göre kesin nitelikte olması sebebiyle, sanık müdafinin bu kararla ilgili temyiz isteminin CMK’nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanıklar hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ve yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından ilk derece mahkemesince hükmolunan ceza miktarlarının 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükümlerin 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca, temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/11/2021 tarih ve 2021/1263 Esas, 2021/994 sayılı “istinaf başvurularının esastan reddine” dair hükmünün bozma nedeni dışında tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ... müdafinin sübuta, suç niteliğine, sanık ... müdafinin gerekçeye, sübuta, katılan ... vekilinin suç niteliğine, sanık ...’ın yardım eden değil, fail olarak cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle,

1) Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair kararının incelenmesinde; 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

1) Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair kararının incelenmesinde; 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında katılana yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair kararının incelenmesinde ise;

Sanık hakkında yardım eden sıfatıyla kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, TCK’nin 82/1-j, 35 ve 39/1. maddeleri ile yapılan uygulama sonucu belirlenen 9 yıl hapis cezasının, 39/son maddesi uyarınca 8 yıl hapis cezasını geçemeyeceği gözetilmeden, fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak 5271 sayılı CMK’nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a maddesi gereğince “Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.09.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.