muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/289, Karar No: 2022/561, Tarih: 15.09.2022

Kabule göre de;...Yerel Mahkemece TCK'nın 158. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca hapis cezasının yanında verilmesi gereken adli para cezasının suçtan elde edilen menfaatin iki katı olan 12.960 TL'den az olamayacağı dikkate alınıp, aynı Kanun'un 52. maddesi hükmü gözetilerek suçtan elde edilen menfaat miktarının iki katından az olmayacak bir miktara denk gelecek şekilde temel adli para cezasının gün olarak belirlenip artırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılmasından sonra tespit edilen gün birim sayısının temel ceza belirlenirken düşünülen günlüğü 20 ilâ 100 TL arasındaki miktar ile çarpılması suretiyle sonuç adli para cezasına hükmedilmesi ve bu şekilde temel adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın hükümlerde ayrı ayrı gösterilmesi gerekirken, 5 gün olarak verilen TCK'nın 62. maddesinin uygulanması neticesinde 4 gün adli para cezasının bir gün karşılığı 20 TL belirlenerek 80 TL adli para cezasına hükmedilmesinden sonra sözü edilen düzenlemelere aykırı olacak ve adli para cezasının infazında tereddüt oluşturacak şekilde adli para ceza miktarının doğrudan 12.960 TL'ye çıkarılmasının isabetsiz olduğunun kabulü gerekmektedir.Yerel Mahkemece hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi hâlinde 5275 sayılı CGTİHK'nın 106. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Cumhuriyet savcısı tarafından verilecek karar ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarınca adli para cezalarının hapis cezasına çevrilerek hükümlerin infazının yapılacağı göz önüne alındığında, Yerel Mahkemece 80 TL adli para cezası dışında kalan 12.960 TL'nin bir gün karşılığına gelecek ve TCK'nın 52. maddesi uyarınca 20 ilâ 100 TL arasında takdir edilmesi gereken miktarın belirlenmemesinin hükümlerin infazı sırasında tereddüte yol açabileceği gibi 12.960 TL'nin günlüğünün Yerel Mahkemenin 4 gün adli para cezasının bir gün karşılığı olarak belirlediği 20 TL'den hesaplanması hâlinde ise Kanun'un öngörmediği bir şekilde infaz sırasında sanık aleyhine sonuç doğmasına sebebiyet verebileceği, söz konusu bu hukuka aykırılığın Özel Dairece eleştiri konusu yapılamayacağı, suç ve hüküm tarihi itibarıyla uygulanması gereken CMUK'nın 322. maddesinde sınırlı olarak sayılan Yargıtayca davanın esasına hükmedilecek hâller arasında bulunmadığı ve bu hâller dışında düzeltilerek onama yoluna giderilmesinin de mümkün olmadığı anlaşıldığından, belirlenen hukuka aykırılığın bozma nedeni yapılması ve aleyhe yönelen temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulması gerektiği," görüşüyle, itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 11. Ceza Dairesince 12.04.2022 tarih, 2165-6322 sayı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraznamesindeki adli para cezası miktarının doğrudan 12.960 TL'ye çıkarılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına yönelik itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanığa atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığı bakımından eksik araştırma ile karar verilip verilmediğinin,

2- Aleyhe temyiz bulunmayan davada Yerel Mahkemece nitelikli dolandırıcılık suçundan hapis cezasının yanında tayin olunan 5 gün adli para cezasının, suçtan elde edilen menfaat nedeniyle hükmolunan adli para cezasının miktarını gözeten Özel Dairece 648 gün adli para cezasına yükseltilmesi suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasının isabetli olup olmadığının ve buna bağlı olarak aynı hususun eleştiri konusu mu yoksa bozma nedeni mi yapılması gerektiğinin,

Belirlenmesine ilişkin ise de öncelikle 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca itiraz üzerine dosyanın gönderildiği Özel Dairece itiraz kapsamında da olmasına rağmen sanığa atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığı bakımından eksik araştırma ile karar verildiğine yönelik itirazın kabulü veya reddi konusunda bir karar verilmeden Ceza Genel Kurulunca inceleme yapılmasının mümkün olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.02.2022 tarihli ve 20270 sayılı itiraznamesinde;

1- Suça konu çekin ödünç para alımı esnasında veya önceki bir tarihte mi, yoksa ödünç parayı ödememek için mi verildiğinin tam olarak tespit edilmemesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle ... yetkililerinin beyanlarının alınması, gerekirse bu konuda defter ve belgeleri ile beyanlara göre tespit edilecek diğer deliller de incelenmek suretiyle, toplanan tüm delillerin sonucuna göre, suça konu çekin önceden doğan borç karşılığı verilip verilmediği tam olarak tespit edilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü verilmesi,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

Yerel Mahkemece TCK'nın 158. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca hapis cezasının yanında verilmesi gereken adli para cezasının suçtan elde edilen menfaatin iki katı olan 12.960 TL'den az olamayacağı dikkate alınıp, aynı Kanun'un 52. maddesi hükmü gözetilerek suçtan elde edilen menfaat miktarının iki katından az olmayacak bir miktara denk gelecek şekilde temel adli para cezasının gün olarak belirlenip artırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılmasından sonra tespit edilen gün birim sayısının temel ceza belirlenirken düşünülen günlüğü 20 ilâ 100 TL arasındaki miktar ile çarpılması suretiyle sonuç adli para cezasına hükmedilmesi ve bu şekilde temel adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın hükümlerde ayrı ayrı gösterilmesi gerekirken, 5 gün olarak verilen TCK'nın 62. maddesinin uygulanması neticesinde 4 gün adli para cezasının bir gün karşılığı 20 TL belirlenerek 80 TL adli para cezasına hükmedilmesinden sonra sözü edilen düzenlemelere aykırı olacak ve adli para cezasının infazında tereddüt oluşturacak şekilde adli para cezası miktarının doğrudan 12.960 TL'ye çıkarılmasının isabetsiz olduğu ve Özel Dairenin düzelterek onama kararının kaldırılarak mahkûmiyet hükmünün bozulması gerektiği görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurulduğu belirtilmesine rağmen Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 12.04.2022 tarihli ve 2165-6322 sayılı kararında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının eksik incelemeyle mahkûmiyet hükmü verilmesi hususundaki itirazı değerlendirilmeyip sadece adli para cezasının infazında tereddüt oluşturacak şekilde adli para cezası miktarının doğrudan 12.960 TL'ye çıkarılması hususundaki itiraz konusunun değerlendirildiği,Anlaşılmıştır.Olağanüstü kanun yolları arasında yer alan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisi 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinde; "Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz." şeklinde düzenlenmiş olup 05.07.2012 tarihli ve 28344 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile,

"(2) İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

"(2) İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

(3) Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir." şeklinde iki fıkra maddeye eklenmiştir. 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6352 sayılı Kanun'un 101. maddesi ile, "Ceza Muhakemesi Kanununun 308 inci maddesinde yapılan değişiklikler, bu Kanunun yayımı tarihinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunda bulunan ve henüz karara bağlanmamış dosyalar hakkında da uygulanır." şeklindeki geçici madde eklenmek suretiyle de Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihte Ceza Genel Kurulunda bulunan dosyaların da itiraz konusunda bir karar verilmek üzere Dairelere gönderilmesi gerektiği belirtilmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkralar birlikte değerlendirildiğinde; Özel Daire kararlarına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz edildiğinde dosyanın itiraz konusunda bir karar verilmek üzere öncelikle Özel Daireye gönderilmesi gerekmekte olup en kısa sürede itirazı inceleyecek olan Özel Dairenin itirazı yerinde gördüğü takdirde kararını düzeltmesi, aksi takdirde itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle itiraz konusunda bir karar verilmek üzere dosyayı Ceza Genel Kuruluna göndermesi gerekmektedir.

Bu bilgiler ışığında ön sorun konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan ... 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 27.03.2014 tarihli ve 121-188 sayılı mahkûmiyet hükmünün Özel Dairenin 02.04.2019 tarihli ve 28267-3196 sayılı adli para cezasının hesaplanması yönünden düzeltilerek onanması kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itiraz üzerine dosyanın gönderildiği Özel Dairece; "eksik araştırma ile karar verildiğine" ilişkin (1) numaralı itiraz nedeninin yerinde olup olmadığı yönünde herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın, sadece adli para cezasının hesaplanmasına ilişkin (2) numaralı itiraz nedenine yönelik inceleme yapılarak, bu itirazın reddine ve dosyanın Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiş olup 5271 sayılı CMK'nın 6352 sayılı Kanun'la değişik 308. maddesi uyarınca (1) numaralı itiraz nedeninin yerinde görülüp görülmediği konusunda öncelikle Özel Dairece karar verilmesi gerektiğinden, dosyanın bu itiraz konusunda da karar verilmek üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

5271 sayılı CMK'nın 6352 sayılı Kanun'la değişik 308. maddesi uyarınca, öncelikle (1) numaralı itiraz nedeninin yerinde olup olmadığı konusunda karar verilmesi için dosyanın Yargıtay 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 15.09.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10476, Karar No: 2012/14071, Tarih: 29.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/10476 E.  ,  2012/14071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, adına kayıtlı 1204 parsel sayılı taşınmazı ölünceye kadar bakma akdi ile davalı torununa devir ve temlik ettiğini, davalının anne-babasının ayrılması nedeni ile küçüklükten itibaren bakıp büyüttüğünü, özellikle yaşlılığı döneminde kendisini bakarak gözeteceğini düşünerek davaya konu taşınmazı ölünceye kadar bakım akdi ile davalıya devir ve tescil ettirdiğini, ancak davalının evlilik yaptıktan sonra kendisini istemediklerini, aşağıladıklarını, fiili işkenceye maruz bıraktıklarını, odaya kapattıklarını,davalının bakıp gözetmediğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı,açılan davayı kabul etmediğini, davacıya baktığını ayrıca dedesi ile yapmış olduğu sözlü ya da yazılı bir ölünceye kadar bakma sözleşmesi olmadığını belirterek davanın reddini savunmuş ve BK.517/son maddesi gereğince irat bağlanabileceğini belirtmiştir.

Mahkemece,davalının kusurlu olduğu ve davacının iddiasını ıspatladığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 5.325,38.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1509, Karar No: 2019/11100, Tarih: 29.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/1509 E.  ,  2019/11100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kısmen Kapama bağ kısmen Kapama fıstık bahçesi niteliğindeki ... ili ... ilçesi ... köyü 137 ada 7 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

2- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, bozma öncesi tespit edilen bedelden acele el koyma kararı ile tespit edilen bedelin mahsubu sonrası kalan bedele dava tarihinden dört ay sonrası olan 10.11.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 22.12.2015 tarihine, bozma sonrası tespit edilen fark bedele ise dava tarihinden dört ay sonrası olan 10.11.2015 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 2 nolu bendinde yazılı (kamulaştırma bedelinin) kelimelerinden sonra gelmek üzere (7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına, karar kesinleştikten sonra ) ibaresinin eklenmesine,

b) 2 nolu bendinin 2.paragrafının tümüyle çıkartılmasına, yerine (bozma öncesi tespit edilen bedelden acele el koyma kararı ile tespit edilen bedelin mahsubu sonrası kalan 24.144,86 TL bedele 10.11.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 22.12.2015 tarihine kadar, bozma sonrası tespit edilen bedelden, mahkemece ilk kararla tespit edilen bedelin mahsubu sonrası oluşan fark bedel 37.815,38 TL bedele ise 10.11.2015 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz yürütülmesine) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14098, Karar No: 2006/13326, Tarih: 12.10.2006

20. Hukuk Dairesi 2006/14098 E., 2006/13326 K.

**20. Hukuk Dairesi 2006/14098 E., 2006/13326 K.**

**- ÇEKİŞMELİ TAŞINMAZLAR

- ÖZEL ORMAN**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 20 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, Osmangazi İlçesi, S…

… Köyü 122 ada 212 parselin (26.369 m2) koruluk cinsiyle davalı adına tespit ve tescil edildiği, ancak bu taşınmazın 2/B madde uygulama sahasında kaldığı iddiasıyla davalı adına kayıtlı tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın 1949 yılında kesinleşen orman tahdidinin dışında olduğu ve dolayısıyla sonradan yapılan 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde çalışmalarına konu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil davası niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1949 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1974 ve 1991 yıllarında yapılarak dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 08.10.1998 tarihinde kesinleşmiştir.

Çekişmeli 212 parsel 1998 yılında yapılan arazi kadastrosunda K. Sani 312 tarih 9 nolu sicilden gelen Mayıs 1962 tarih 70 sıra nolu tapu kaydına dayanılarak 26.369 m2 yüzölçümüyle koruluk cinsiyle C…

… adına tespit edilmiştir. Sözü edilen tapu kaydı tarla cinsinde, yüzölçümü 10 dönüm olan (tahvilen 9190 m2) sınırları D: Mehmet, B: Harun, K: Kızılağaç, G: Ketenlik sırtı okuyan Mustafa oğlu Ömer adına kayıtlı tapudur.

Tapu kayıt maliki tarafından açılan Orman Yönetiminin taraf olmadığı hudut tashihi davası sonunda Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 29.12.1978 gün 1978/1345-1422 sayılı kararla sınırlarının D: Dere, B: İ…

….. Uysal, K: A…

….. B…

….., G: A…

…. Ç…

…… olarak düzeltildiği ve 9190 m2 tarla vasfında 18.10.1979 tarih 3912 yevmiye nosu ile tapuya tescil edildiği, daha sonra Orman Yönetimi tarafından tapunun doğu hududunun dere olarak düzeltilmiş olmasına karşılık doğuda orman sınırının bulunduğu, derenin orman içinde kaldığı gerekçesiyle doğu sınırının düzeltilmesi için açılan hudut tashihi davası sonunda Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi kararıyla doğu hududunun orman olarak düzeltildiği, bilahare hasımsız açılan mesaha tashihi davası sonunda yine Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesince 1981/1138-1116 sayılı kararla 9200 m2 olarak 01.06.1982 tarih 1495 yevmiye nosu ile tapuya tescil edildiği, daha sonra da fen amirliğinin 28.11.1983 tarihli beyannamesi üzerine (tapu kaydında yazılı açıklama) 08.12.1983 gün 1 sıra nosu ile cinsinin "koruluk" olarak değiştirildiği anlaşılmaktadır.

Orman kadastrosu yönünden incelendiğinde ise, çekişmeli taşınmazın 1949 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında sözü edilen tapu kaydı nedeniyle 1337, 1338, 1340, 1342 orman sınır noktaları arasında orman sınırı dışında bırakıldığı, ilk tahdidin aplikasyonu niteliğindeki 1974 ve 1991 yıllarında yapılan 2/B çalışmalarında da bu durumunu koruduğu ve tapu kaydına 14.02.1995 tarih 779 yevmiye nosu ile "özel orman" şerhi konulduğu anlaşılmaktadır.

31.05.2001 tarihli dava dilekçesi ile tüm dosya kapsamı incelendiğinde davacı Hazinenin tespit dayanağı tapu kaydının 9190 m2 yüzölçümünde olduğu halde, kadastro sırasında çekişmeli taşınmazın 26.369.80 m2 olarak tespit ve tescil edildiği, sınırda da orman bulunması nedeniyle taşınmazın miktarındaki artışın ormandan kazanıldığı iddiasıyla dava açtığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece taşınmazın 2/B madde uygulaması ile ilgisi bulunmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.

Bundan ayrı olarak uzman bilirkişi tarafından çekişmeli taşınmaz üzerinde ve çevresinde 0.8 kapalılıkta 70-80 yaş arasında karaçam ağaçları bulunduğu açıklandığına göre, taşınmaz üzerindeki orman geçmişinin 1945 ve öncesi yıllara dayandığı, çevresiyle birlikte 3 Hektarı aşan orman bütünlüğü içinde yeraldığı, 1958 tarihli memleket haritasında yeşil renkli, ibreli ağaç rumuzlu alanda kaldığı gözönünde bulundurulduğunda her ne kadar özel orman olarak sınırlandırma koşulları oluşmamışsa da tahdidin kesinleştiği yerde kural olarak o yerin orman olup olmadığı tahdit haritasının uygulanması ile belirleneceğine göre kesinleşen orman sınırları dışında kalan taşınmaza ait tapu kaydının değişir sınırlı olduğu ve ilk oluştuğu gündeki 9190 m2 yüzölçümüyle geçerli olacağı, Hazinenin taraf olmadığı, mesaha tashihi davasının Hazineyi bağlamayacağı gözönünde bulundurularak 3402 Sayılı Yasanın 20/B maddesi gereğince sabit olan Hasan ve Mehmet sınırlarından itibaren tapu miktarı kadar olan kesim davacı üzerinde bırakılmalı, kalan bölümün kayıt miktar fazlası olduğu ve ormandan açıldığı kabul edilerek Hazine adına tesciline karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 12/10/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32011, Karar No: 2017/6780, Tarih: 13.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/32011 E.  ,  2017/6780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarihte uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde, mahkemece uzlaştırma girişiminde bulunulmuş ve sanık duruşmada uzlaşmak istemediğini beyan etmişse de, bir hakkın doğmadan önce kullanılması söz konusu olamayacağı cihetle, uzlaşma teklifinin hukuken geçerli olmadığı anlaşılmakla, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7 maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254 maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/254, Karar No: 2019/11767, Tarih: 10.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/254 E.  ,  2019/11767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesine gerek duyulan; davacıların murisi ...'ın son nüfus bilgilerinin(anne,baba ve diğer tüm mirascılarının) yer aldığı nüfus kayıt örneğinin bulunduğu yerden getirtilerek evraka eklenmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.