muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20788, Karar No: 2014/22173, Tarih: 04.11.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir. Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1816, Karar No: 2017/7281, Tarih: 02.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/1816 E.  ,  2017/7281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... İlçesi ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5573, Karar No: 2014/18719, Tarih: 12.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/5573 E.  ,  2014/18719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

... Elektrik Dağıtım A.Ş. (...) Genel Müdürlüğü'nce 08/04/2008 tarihinde ihalesi yapılan 2008/31171 ihale kayıt no'lu ve 2008/31185 ihale kayıt no'lu TRP ve Aydınlatma Elektrik Tesisi İşleri ihalelerine teklif veren ... Elektrik San. Tic. İth. İhr. Ltd. Şti. firmasının dosyalarının incelendiğinde, her iki grup iş için de; iş deneyim belgesi olarak şirketin %50'den fazla hissesine sahip ortağı olan ...'a ait iş denetleme belgesi ile birlikte Van Birinci Noterliği'nden onaylı iş deneyim belgesini başkasına kullandırmayacağına ilişkin taahhütnamenin verildiği, sanık ...'un ... Elk. San. Tic. İth. İhr. Ltd. Şti. firmasının yetkilisi olduğu ve Van Birinci Noterliği'nin düzenlediği, 04/04/2008 tarih ve 5712 yevmiye numaralı iş deneyim belgesindeki ...'un imzasının bulunduğu noter huzurunda imzalandığının tasdik edildiği, ancak imzası bulunması gereken diğer ortak olan sanık ...'un noter onayından sonra ve noterin bilgisi dışında resmi belgeye imzasını ilave ederek, sanık ...'un sahte resmi belgeyi, teklif evrakları ile birlikte Başkent Edaş Genel Müdürlüğüne verdiği, sanıkların bu şekilde resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia edilen olayda:

Noter onayından sonra sanık ... tarafından imzalanan belgenin sanıkların taahhüdünü içeren, sanıkların iradesi dahilinde her zaman hukuka uygun bir şekilde düzenlettirebilecekleri bir belge olup, noter onaylı belgeye sonradan ilave edilen imzanın açıkça farkedilebilir olması nedeniyle iğfal kabiliyeti bulunmadığından, sanıkların eyleminin resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçu unsurlarını oluşturmadığından beraatlarına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4563, Karar No: 2019/12822, Tarih: 26.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/4563 E.  ,  2019/12822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde, taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca tespit edilen bedelden acele el koyma bedelinin mahsup edilerek fark bedel 10.633,44 TL’nin karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak 03.02.2014 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 1 nolu bendinin 2. paragrafının tümü hükümden çıkartılmasına, yerine ( Tespit edilen bedelden acele el koyma bedelinin mahsubundan sonra kalan fark bedel olan 10.633,44-TL'nin karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına,10.633,44 TL’ye 03.02.2014 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıya ödenmesine, işlemiş 1.746,21 TL faizin davacı idareye iadesine) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2509, Karar No: 2011/6465, Tarih: 01.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/2509 E.  ,  2011/6465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.09.2010 gün ve 373/311 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, ortak miras bırakandan intikal eden 121 ve 539 parsel sayılı taşınmazlardaki davalıya ait miras payının davacı tarafından 25.01.1975 tarihinde harici senetle satın alındığını açıklayarak, tapu kaydının iptaliyle vekil edeni adına tapuya tesciline, mümkün olmaması halinde satış sözleşmesindeki cezai şartın davacıya ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili; zamanaşımı itirazı ve sözleşmenin geçersizliğine dayanarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, miras payının devri mümkün ise de, sözleşmenin ifası ancak elbirliği mülkiyetinin sona ermesi halinde mümkün olabileceğinden davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası kapsamındaki bilgi ve belgelere göre, miras bırakan İbrahim'in mirasçılarından ... 25.01.1975 tarihli, “İki Kardeş Arasında Anlaşma ile Satış Senedidir” başlığını taşıyan miras payının temlikine ilişkin senetle miras payını mirasçılardan sadece kardeşi ...'e temlik ettiği anlaşılmıştır. Muris ...'in dosya arasında bulunan Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 25.06.2004 tarih ve 2004/280 Esas, 2004/352 Karar sayılı veraset belgesine göre, mirasçı Selami ve Selvet dışında 10 mirasçısının daha bulunduğu anılan veraset belgesiyle sabittir. Yani davalı ...'in miras payını sadece mirasçılardan birine temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamında bulunan tapu kayıtları ile miras bırakan İbrahim ...'e ait veraset belgesinden; dava konusu taşınmazların 1964 tarihinde ölen ortak miras bırakan İbrahim'den kaldığı, İbrahim mirasçısı davacı ile davalı arasında 25.01.1975 tarihinde düzenlenen 25.01.1975 tarihli satış senedi ile davalı ...'in miras bırakandan intikal eden miras payını davacıya devrettiği saptanmıştır. TMK.nun 677. maddesi uyarınca mirasçılar arasında gerçekleştirilen miras payının devrinin geçerliliği için yazılı olması yeterli olup, elbirliği mülkiyetine tabi yazılı devir sözleşmesine göre pay iptali ve tescili mümkündür. Mirasçılar arasındaki miras payının devrine ilişkin sözleşmelerin yapıldıkları andan itibaren yerine getirilme (ifa imkanına sahip olma) olanağına sahiptir. Bu nedenle zamanaşımının uygulanması halinde sözleşmenin yapıldığı tarihten itibaren zamanaşımı süresinin başladığının kabulü mümkündür. Dava dilekçesi, 01.11.2005 tarihinde davalı tarafa tebliğ edilmiş, davalı vekili 08.11.2005 havale tarihli cevap dilekçesiyle, zamanaşımı definde bulunduğuna göre, zamanaşımı definin süresinde yapıldığının kabulü gerekmektedir.

Ne var ki, uyuşmazlık hakkında BK.nun 125. maddesinde öngörülen 10 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanıp uygulanmayacağı konusu oldukça tartışmalıdır. Doktrinde farklı görüşlerin yer aldığı görülmektedir. Miras payının üçüncü şahıslara devri konusunda gerek uygulamada ve gerekse doktrinde bir görüş ayrılığı söz konusu değildir. Bu tür devrin borçlandırıcı yanı şahsi hak niteliğinde olduğu ve 10 yıllık zamanaşımının uygulanacağı oybirliğiyle kabul edilmektedir.

Uyuşmazlık; mirasçılar arasında yapılan miras payının devrine ilişkin sözleşmeler hakkında BK.nun 125. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağı ve bu devrin ayni hak ya da şahsi hak niteliğinde bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. Doktrinde birinci görüşte olanlar, miras payının aynı murisin diğer mirasçısına devri ayni hak niteliğinde olup, devreden mirasın paylaşımına katılma hakkını kaybeder. Tereke üzerindeki ayni veya mülkiyet hakkı devralan kişiye geçer, gerekçesine dayanmaktadırlar. İkinci görüş sahipleri ise, bir ayrım yapmaktalar. Mirasçı miras payını aynı murisin diğer bütün mirasçılarına temlik etmiş ise, bu taktirde kısmi taksim söz konusu olup, devralan mirasçıların tereke üzerinde tam olarak hak sahibi olması sonucunu doğurur. İki mirasçının bulunması halinde birinin diğerine miras payını devretmesi de aynı nitelikte görülmektedir. Yani bu hallerde bir yerde kısmi veya tam taksim kabul edilmektedir. Şayet mirasçılardan biri miras payını diğer murisin tüm mirasçılarına değil de bir veya birkaç mirasçısına devretmiş ise, bu taktirde temlikin ayni bir hükmü olduğu söylenemez, görüşünü ileri sürmektedirler. (Von Tuor özellikle bu görüşü savunmaktadır.) Kısaca murisin mirasçılarından biri payını tüm mirasçılara devretmiş ise, bunun ayni hak niteliğinde bulunduğu ve zamanaşımına tabi bulunmadığı, ancak, mirasçı miras payını sadece mirasçılardan bir kısmına (tamamına değil) devretmiş ise, bu borçlandırıcı bir işlem olup, şahsi hak niteliğinde olduğu ve zamanaşımına tabi bulunduğu kabul edilmektedir. (Dr. Zahit İmre, Türk Miras Hukuku 3.bası, İstanbul 1972 baskılı, sayfa 750 ve devamı, özellikle sayfa 761, 762, 763 ve 764, Esat Şener Eski ve Yeni Miras Hukuku 1981 baskılı, sayfa 789 ve devamı, özellikle 800 ve 801)

26.11.1980 tarih ve 1980/5 Esas, 1980/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararında; 1512 sayılı Noterlik Kanununun yürürlüğe girmesinden sonra, MK.nun 611. maddesinin 2. fıkrasına göre yapılan "yazılı taksim sözleşmesi" geçerli olup Noterlik Kanununun 89. maddesi, MK.nun 611/2. maddesi hükmünü değiştirmemiştir denilmektedir.

26.11.1980 tarih ve 1980/5 Esas, 1980/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararında; 1512 sayılı Noterlik Kanununun yürürlüğe girmesinden sonra, MK.nun 611. maddesinin 2. fıkrasına göre yapılan "yazılı taksim sözleşmesi" geçerli olup Noterlik Kanununun 89. maddesi, MK.nun 611/2. maddesi hükmünü değiştirmemiştir denilmektedir.

Anılan İçtihadı Birleştirme kararının gerekçesinde ise; "tarafları dikkate davet etmek, acele ile yanlış kararlara varmamak ve altından kalkılmayacak yüklere girmemek gibi koruyucu amaç güden MK.nun 634, BK.nun 23 ve Tapu Kanununun 26. maddeleri taşınmaz mülkiyetinin geçirimi borcunu yükleyen sözleşmelerin resmi şekilde yapılmasını öngörmekle birlikte; bu genel kurala ayrık olarak aralarında güven ve nezaret duygusunun bulunması gereken mirasçıların, ortak miras bırakandan geçen malların hukuksal durumlarını bildikleri varsayılıp, ayrıca gerek görülmemiştir. Bunun yanında, resmi bir makamın önüne çıkarılmaya zorlanmamak ve gideri sokulmamak amacıyla mülkiyeti aktarmayıp yanlızca her mirasçının kişisel payına girmemiş diğer bütün mallar üzerindeki haklarının düşümünü, ifade eden ve iştirak durumuna son veren miras taksim sözleşmesinin adi yazılı biçimde yapılması yeterli görülmüş ve bu husus MK.nun 611/2. maddesinde anlatımını bulmuştur." açıklamasına yer verilmiş, diğer bir paragrafındaysa, (...) "89. maddede (Noterlik Kanunu m. 89), miras taksim sözleşmesi, bu fasıl hükümlerine göre düzenlenir denilmiş olması, MK.nun 611/2. maddesindeki hükmün kaldırılması anlamında kabul edilemez. O halde, mirasçılar böyle bir sözleşmeyi yazılı da yapabilirler" denilmek suretiyle adı yazılı biçimin yeterli olduğuna vurgu yapılmıştır.

Şu halde, miras taksim sözleşmesi gibi önemli bir sözleşme için adi yazılı biçim yeterli görüldüğüne göre benzerinden hareketle mirasçılar arasındaki miras payının devri için adi yazılı biçimin kabulü yeterli olup, bu şahsi hak niteliğindedir. (bir veya birkaç mirasçının miras payını geride kalan tüm mirasçılara devri hariç. Bu durumda devredenlerin ortaklıktan çıktıkları ve mirasın paylaşıldığı kabul edilir.) Sözü edilen İçtihadı Birleştirme kararından da anlaşıldığı gibi bunun mülkiyeti nakleden resmi şekil olarak kabulü olanaklı değildir.

Kaldı ki, miras payının devrinin yapıldığı 25.01.1975 tarihinde tapuda intikalin yapıldığı 22.09.2010 tarihine kadar yaklaşık 35 yıl davacı sessiz kalmış ve bu konuda herhangi bir istekte bulunmamıştır. Bir hakkın sonsuza kadar kullanılmasını beklemek de hakkaniyet, adalet ve evrensel hukuk kurullarına pek uygun düşmeyeceği açıktır. 121 sayılı parselin kadastro tutanağı 1967, 439 sayılı parselin kadastro tutanağı ise 1964 tarihinde kesinleşmiş ve muris adına tapu kaydı oluşmuştur.

Mahkemece, yukarıdaki açıklamalar ile zamanaşımı konusu değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.

Mahkemece, yukarıdaki açıklamalar ile zamanaşımı konusu değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 01.12.2011 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacı ... vekili, davalıya ait miras payını 25.01.1975 tarihli harici senet ile satın aldığını ileri sürerek, dava konusu 121 ve 539 parsel sayılı taşınmazlardaki payının iptaliyle vekil edeni adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, süresinde sunduğu cevap dilekçesinde zamanaşımı def’inde bulunmuştur.

Mahkemece, elbirliği mülkiyeti sona ermediğinden pay satışının ifa olanağı bulunmayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir,

Dava konusu 121 parsel 05.11.1963, 539 parsel ise 27.12.1963 tarihinde 5602 sayılı Tapulama Kanununa göre yapılan tapulama çalışmasıyla İbrahim ... adına tespit edilmiş, tutanakların kesinleşmesiyle 121 parsel 31.10.1967, 539 parsel de 20.07.1964 tarihinde tespit gibi tapu siciline tescil edilmiştir. Temyize konu davanın açıldığı 11.10.2005 tarihi itibariyle intikal görmemiş olup aynı kişi adına kayıtlıdır. Dosya arasında bulunan mirasçılık belgesine göre İbrahim...16.11.1964 tarihinde vefat ederek davacı ve davalı ile birlikte dava dışı on kişiyi mirasçı bırakmıştır.

Dava, mirasçılar arasında görülen ve miras payının haricen satışı nedeniyle TMK.nun 677. maddesine tutunularak açılmış miras payının iptaliyle tescili isteğine ilişkin olup; davalı tarafça süresinde zamanaşımı def’inde bulunulmuştur. Öncelikle çözüme kavuşturulması gereken husus, mirasçılar arasında haricen yapılan miras payının satış ve devrine ilişkin sözleşmelere Borçlar Kanununun 125. maddesindeki on yıllık zamanaşımının uygulanıp uygulanmayacağıdır.

Sözleşmenin düzenlendiği tarihte yürürlükte olan 743 sayılı TKM.nin 612/son cümlesinde ve 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren 4721 sayılı TMK.nun 677/son fıkrasında; bir mirasçının kendi miras payını mirasçı sıfatı olmayan üçüncü kişiye devrinde, alıcı üçüncü kişiye mirasın paylaşımına katılma yetkisinin verilmediği, ancak mirasçılar arasında paylaşım yapıldıktan sonra devreden mirasçının payına düşeni talep etme hakkının bulunduğu belirtilmektedir. Bu açıklamayla, miras payının üçüncü kişiye devrinde, satış ve devire konu olan hakkın “şahsi hak” olduğu vurgulanmıştır. Öğretide ve uygulamada bu hususta görüş ayrılığı bulunmamaktadır.