muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14281, Karar No: 2018/17838, Tarih: 24.10.2018

Bu tür uyuşmazlıklarda; öncelikle, davalı eş tarafından 229. maddede sayılan amaç ve doğrultuda kazandırma veya devrin yapılıp yapılmadığı araştırılıp belirlenmelidir. Mahkemece, karşılıksız kazandırma veya devrin yapıldığının anlaşılması durumunda, söz konusu mal mevcut kabul edilerek yapılan hesaplamada davacı tarafın katılma alacak hakkının olup olmadığı, varsa miktarı saptanarak davalı eşten tahsili yönünde hüküm kurulmalıdır. Tasfiyede devredilen mal varlığının devir tarihindeki durumu (niteliği, seviyesi, yaşı vb.) esas alınarak tasfiye (karar) tarihindeki sürüm (rayiç) değeri hesaplamada göz önünde bulundurulur (TMK mad.235/2).

TMK'nin 232. maddesi “Mal rejiminin tasfiyesinde malların sürüm değerleri esas alınır hükmünü, TMK'nin 235. maddesi “Mal rejiminin sona erdiği sırada mevcut olan edinilmiş mallar, tasfiye anındaki değerleriyle hesaba katılırlar. Edinilmiş mallara hesapta eklenecek olanların değeri, malın devredildiği tarih esas alınarak hesaplanır.” hükmünü içermektedir.

Tasfiyeye konu her iki taşınmazın da, boşanma dava tarihinden yaklaşık 5,5 ay önce 15.11.2011 tarihinde aynı gün davalı eşin kardeşi olan diğer davalı ...'ye tapuda satış yoluyla devredildiği anlaşıldığına göre, yapılan devirlerin davacının katılma alacağını azaltma kastıyla yapıldığının kabulü gerekir. Mahkemece, tasfiyeye konu taşınmazlar nedeniyle artık değere katılma alacağı hesabı yapılması doğru ise de; taşınmazların devir tarihindeki değerleri olarak belirlenen değerler üzerinden hesaplama yapıldığı görülmektedir. Az yukarıda açıklandığı üzere; tasfiyede devredilen malvarlığının devir tarihindeki durumu (niteliği, seviyesi, yaşı vs.) esas alınarak tasfiye (karar) tarihindeki sürüm (rayiç) değerinin esas alınması gerekmektedir. (TMK madde 235/2.) Bu itibarla, Mahkemece, yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek, tasfiyeye konu taşınmazların devir tarihindeki durumları esas alınarak tasfiye tarihindeki (önceki karar bozulmakla değer güncelliğini yitirdiğinden bozma sonrası yeni karar tarihindeki) sürüm (rayiç) değerleri belirlenerek bu değerler üzerinden talep miktarı da gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

b) Davacı vekilinin davalı ...'a yönelik dava yönünden temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, taşınmazı devir alan tapu maliki davalı ...'ın davanın mal rejiminden kaynaklanan alacak davası olması, tescile yönelik bir dava da olmadığı gerekçesiyle bu davalıya karşı açılan davanın reddine karar verilmişse de, gerekçe dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

b) Davacı vekilinin davalı ...'a yönelik dava yönünden temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, taşınmazı devir alan tapu maliki davalı ...'ın davanın mal rejiminden kaynaklanan alacak davası olması, tescile yönelik bir dava da olmadığı gerekçesiyle bu davalıya karşı açılan davanın reddine karar verilmişse de, gerekçe dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Karşılıksız kazandırma veya devrin yapıldığının tespit edilmesi halinde, işlemin (tasarrufun) iptaline karar verilemez ve üçüncü kişi davalı olarak gösterilse dahi bu aşamada davacı lehine hüküm altına alınan katılma alacağından sorumlu tutulmaz. Sadece, üçüncü kişi hakkında 229. maddedeki amaç ve doğrultuda lehine kazandırma veya devrin yapıldığının tespiti ile yetinilmelidir. Zira, ancak tasfiye sırasında borçlu eşin mal varlığı ya da terekesinin borcu ödemeye yetmediğinin anlaşılması durumunda, sonradan üçüncü kişi aleyhine TMK'nin 241. maddesine göre eksik kalan miktarla sınırlı olarak alacak davası açılabilecektir. Başka bir anlatımla, borçlu eşin mal varlığı veya terekesi tasfiye borcunu ödemeye yetiyorsa, hiçbir zaman lehine kazandırma yapılan üçüncü kişi davacıya ödenecek katılma alacağından sorumlu tutulmayacaktır.

Mahkemece, mal rejiminin tasfiyesi hakkında nihai karar verilmesiyle başlayan tasfiye süreci, alacak miktarının tahsil edilmesiyle tamamlanır. Borçlu eşin mal varlığının ya da terekesinin tasfiye borcunu karşılamaya yetip yetmediği ancak bu sürecin ilerleyen aşamalarında belli olacağından, üçüncü kişinin daha tasfiyenin başlangıcında (mahkeme kararıyla) borçtan sorumlu tutulması doğru olmaz. O halde, eşle birlikte eşten kazandırma veya devralan üçüncü kişiye karşı dava açılması durumunda, mahkemece yapılması gereken iş; HMK'nin 167.maddesi uyarınca üçüncü kişiye (davalı ...'ye) karşı açılan dava hakkında “ayırma kararı” verilerek davanın ayrı bir esasa kaydının sağlanması; bu davada eski eşe karşı açılan katılma alacağı davası sonucunun ve alacağa karar verilmiş ise, eşden tahsil edilebilme durumunun HMK'nin 165/1. maddesi gereğince “bekletici sorun” yapılması olmalıdır.

Yukarıda yapılan açıklama ve değerlendirmeler karşısında; mahkemece davalı ... hakkında açılan dava için, açıklanan yönde işlem ve inceleme yapılması gerekirken; davalı ...'ye karşı açılan davanın reddine karar verilmesi de doğru değildir.

Yukarıda yapılan açıklama ve değerlendirmeler karşısında; mahkemece davalı ... hakkında açılan dava için, açıklanan yönde işlem ve inceleme yapılması gerekirken; davalı ...'ye karşı açılan davanın reddine karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (2-a) ve (2-b) nolu bentlerde yazılı nedenlerle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nin 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalı ... vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'nin 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz eden davacıya iadesine, 1.092,73 TL peşin harcın 4.371,15 TL onama harcından mahsubu ile kalan 3.278,42 TL'nin temyiz eden davalı ...'dan alınmasına,

24.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3716, Karar No: 2012/9319, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3716 E.  ,  2012/9319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı ve tehdit suçlarından sanık ...’nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Yahyalı Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.03.2007 gün ve 2007/2 Esas, 2007/53 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, sanığın 06.09.2010 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek, CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların DÜŞMESİNE, 02.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19058, Karar No: 2016/13099, Tarih: 22.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/19058 E.  ,  2016/13099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 22.11.2016 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av.... geldi. Karşı taraf davacı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.350 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, 10.246,00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9566, Karar No: 2015/32362, Tarih: 17.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/9566 E.  ,  2015/32362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/364249

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2013/438, 2013/600

SANIK : Ü.. Ç..

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Evvelden şikayetçi tarafından Budin Mutafcı adlı şahsa satıldığı ve fakat mal sahibinin talimatı dahilinde katılan tarafından bakım ve gözetiminin yapıldığı söylenen Tospaşa mevkiindeki bağ yakınlarına, buğday hasadı için biçerdöverci Mehmet ile gelen sanığın, biçerdöverin geçiş istikametindeki tarım yolunu engellediğinden bahisle bağdaki ağaçları kesmesi yanında bağda hasar oluşturması eylemlerinin "nitelikli mala zarar verme" suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

TCK'nın 152. maddesinde tanımlanan suçlara ilişkin olarak, Kanun Koyucunun, "maddenin kabul gerekçesinde" ve Dairemizin istikrar arz eden önceki kararlarında da açıklandığı üzere; sanığa yüklenen suçun, soruşturma ve kovuşturulmasının şikayetin varlığına ve devamına bağlı olmadığı nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/12/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18412, Karar No: 2017/6432, Tarih: 05.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/18412 E.  ,  2017/6432 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ileı adına Av. ... arasındaki dava hakkında verilşulup düşünüldü.

Gecikmeye ve yeni bir geri çevirmeye mahal verilmeksizin, davalı Kurum nezdinde bulunan, davacıya ait şahsi sicil dosyasının (özellikle sigortalılık kaydının bulunup bulunmadığı, bulunması halinde tarihlerinin açık ve net olarak görülecek şekilde hizmet döküm cetveli ile davacının yurtdışı borçlanma talep dilekçeleri, yurt dışı çalışma belgesi, borçlanma tahakkuk cetvelinin davacıya tebliğine dair tebligat belgeleri ve varsa borçlanma bedelinin ödenme dekontunun) ve tahsis dosyasının eksiksiz bir suretinin davalı Kurumdan celbi ile, eklendikten sonra dosyanın incelenmek üzere gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.10.2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8295, Karar No: 2010/11357, Tarih: 15.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8295 E.  ,  2010/11357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Dava konusu arazi niteliğindeki 840 Ada 1 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye esas alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2005 yılına ait hasat mevsimindeki ortalama toptan kg satış fiyatları ile dekara ortalama verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden ve ilgili resmi kuruluşlardan sorulup, rapor denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Dava konusu 1253 Ada 3 parsel sayılı taşınmazın ... Belediye Başkanlığının 08.04.2010 tarihli yazı cevabında 01.09.2008 tarihli 149 sayılı meclis kararınca 1/1000 ölçekli uygulama imar planında kaldığı bildirilmekle, taşınmazın arsa olarak kabulü ile emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi gerekirken arazi olarak kabul edip değer biçen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

3-Taşınmazlara dere ıslahı nedeniyle kısmen el atıldığından 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkini yerine Hazine adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4999, Karar No: 2019/9669, Tarih: 21.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/4999 E.  ,  2019/9669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın davacı aracına çarpmasıyla oluşan kazada aracın hasar gördüğünü, ağır hasar alan aracın bir ay tamirde kaldığını ve davacının ikame araç kirası olarak 2.360,00 TL. ödemek zorunda kaldığını, aracın aldığı hasar nedeniyle değer kaybına da uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL. değer kaybı ile 2.360,00 TL. ikame araç kira bedelinin kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş; 28.10.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle, toplam taleplerini 15.800,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekili, davacı aracının tamiri orjinal parçalarla yapıldığından araçta değer kaybı oluşmayacağını, mahrumiyet bedeli talebinin makul olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 15.000,00 TL. değer kaybı ile 800,00 TL. araç mahrumiyet bedelinin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, araç mahrumiyetine ilişkin fazla istemin reddine dair verilen hükmün, davalılar vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 09.05.2016 tarih, 2016/724 Esas ve 2016/5621 Karar sayılı ilamı ile; "mahkemece değer kaybı tazminatı yönünden hükme esas alınan bilirkişi raporunda araç değer kaybı hesaplamasının doğru yapılmadığı; davacı aracının modeli, markası, kaza tarihindeki yaşı, kilometresi, kaza nedeniyle uğradığı hasarın nitelik ve

niceliği vs. gibi hususlar gözönünde bulundurularak kaza tarihi itibariyle serbest piyasadaki 2. el piyasa rayiç değeri (hasarsız haliyle) ile aracın hasarı onarıldıktan sonraki haline göre serbest piyasadaki 2. el piyasa değeri arasındaki fark (aradaki farkın değer kaybı olarak kabul edilmesi) hususlarında rapor alınıp karar verilmesi gerektiği; davacı yanın araç değer kaybı ve mahrumiyet bedeli kalemleri için taleplerini ayrı ayrı belirterek açtığı davada, iki alacak kalemi için hesaplanan toplam bedel üzerinden davasını 15.800,00 TL'ye ıslah ettiği, davacı tarafın ıslah yoluyla artırabileceği tek alacak kaleminin araç değer kaybı olduğu, mahrumiyet bedeli yönünden ıslah yoluyla artırımı gerektirir bir durum olmadığı, davacının ıslah yoluyla 12.440,00 TL. üzerinden artırdığı dava kısmının, araç değer kaybına ilişkin talebi kapsadığı gözetilmek suretiyle; ıslah edilmiş şekliyle 13.440,00 TL. araç değer kaybına hükmedilmesi gerekirken, davacı talebini aşacak biçimde araç değer kaybı bedeline hükmolunmasının doğru görülmediği" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 13.440,00 TL. araç değer kaybı ve 800,00 TL. araç mahrumiyet bedelinin 03.12.2012 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince yapılan yargılamada toplanan delillerin takdirinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; davacı aracının kazadaki hasarı nedeniyle oluşan araç değer kaybının konusunda uzman bilirkişi tarafından düzenlenen raporla dosya kapsamına uygun biçimde belirlenmiş ve bu raporun hükme esas alınmış olmasına göre; davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 698,00TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 21/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2193, Karar No: 2012/3993, Tarih: 22.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2193 E.  ,  2012/3993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Tüm sanıkların 765 sayılı TCK'nun 339/1, 80 ve 59. maddeleri gereğince 3'er yıl 10'ar ay 20'şer gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına

Hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından sanık ... müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince reddine oy birliği ile karar verilmekle yapılan incelemede;

1-Sanıklardan Hv. Tbp. Bnb ...'ın Kayseri 200 Yataklı Asker Hastanesinde intaniye uzmanı, Hv. Diş Tbp. Yzb ...’in diş hekimi, Ecz. Tğm ... ve Ecz.Atğm ...'ın eczacı, Shh. Er ...'ın eczacı yardımcısı olarak görev yaptıkları, diğer sanıklar ... ve ...’in ise sivil eczanelerde kalfa olarak çalıştıkları, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’ın askeri hastanede muayene ve tedavi görmeyen bir çok erbaş ve erler adına sahte reçete tanzim ettikleri, bu reçetelerde yazılı ilaçların bir kısmı askeri hastane eczanesinde mevcut olduğundan, reçetede adı yazılı erlere verilmediği halde hastane eczanesi kayıtlarından düşürüldüğü, bir kısım ilaçların ise asılları ve muadilleri hastane eczanesinde olmadığından piyasadan alınmak üzere hastaneden çıkışının yapıldığı, bu suretle çıkartılan sahte reçetelerin eczacı olan sanıklar Demirel Eczanesi kalfası ... ve İşlertaş Eczanesi kalfası ... tarafından 1. Komando Tugay Komutanlığı Saymanlık Müdürlüğüne faturalandığı, bu şekilde fatura edilen 20.964.266.654.TL'nın eczanelere ödendiği, 809.167.209.TL tutarındaki ilacın ise adlarına reçete düzenlenenlere verilmeyip hastane eczanesi kayıtlarından düşürüldüğü, ayrıca sanıklar ... ve ...’ın sahte kaşe yaptırarak doktorlar yerine sahte imza atıp pahalı ilaçları içeren reçeteler düzenlendikleri, bu suretle tüm sanıkların iştirak halinde memurun resmi belgede sahteciliği suçunu işledikleri iddia olunan kamu davasında; sanık ...'in suçlamaları kabul etmediği, suça konu hiçbir reçetede yazı ve imzasının tespit edilemediği, adına atfen atılan imzaların sahte olarak atıldıklarının belirlendiği, aleyhinde beyanda bulanan sanık ...’ın beyanlarının aşamalarda değiştiği ve çeliştiği, diş kliniğinde çalışan tanıklar ..., ... ve ...’ın sanık ...’ı yalanladıkları, hastane eczanesinde eksik çıkan ilaçlarla ilgili bir hukuki sorumluluğunun bulunmadığı birlikte gözetildiğinde savunmasının aksini gösterir cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil olmadığı; diğer sanıklar hakkında ise, sanık ...’ın imzasının gerçek olduğu tespit edilen 6 adet reçetedeki ilgili hastalardan tanıklar ...ve ... dinlenilmeden, reçetelerde bulunan eczacı onayları ve ilaç teslim alma yazılarındaki imzaların sanıklara ve reçete sahiplerine aidiyetleri hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmadan, bilirkişi raporunda sanıklar ... ve ... yönünden belirtilen eksiklikler tamamlanmadan, tek tek hangi sanığın hangi reçeteden hangi eylemi nedeni ile sorumlu tutulduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, sonucuna göre sanıklar ..., ... ve ...’in reçete düzenleme ve onaylama yetki ve görevleri bulunmadığı da gözetilerek, eylemlerinin görevli memurların eylemlerine iştirak niteliğinde mi yoksa memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği niteliğinde mi olduğu belirlenmeden eksik soruşturma sonucu ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde sanıkların mahkûmiyetlerine hükmolunması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2-Memurun resmi belgede sahteciliği suçunun yaptırımının, 765 sayılı TCK.nun 339. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesinde 3 yıldan 10 yıla kadar ağır hapis olup, 5237 sayılı TCK.nun 204. maddesinin 2. fıkrasında 3 yıldan 8 yıla kadar hapis cezası şeklinde sanıklar lehine düzenleme yapıldığı, 765 sayılı TCK. nun 29. maddesinde yer alan ölçütlerin 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesinde bu suçla ilgili olarak değişmediği, mahkemece karşılaştırma sırasında 765 sayılı Yasa uygulanırken 3 yıldan 10 yıla kadar olan ceza içinden 4 yılın tercih edildiği, 5237 sayılı Yasa ile üst sınırın aşağı çekilmesi nedeniyle yasa koyucunun lehe yaptığı düzenleme de gözetilerek temel cezanın tayinindeki ölçütlerin değişmemesi nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 339/1. maddesi uyarınca uygulanması düşünülen cezadan daha az bir cezanın takdir ve tayin olunması gerektiği gözetilmeden orantılılık ilkesine aykırı davranılarak yazılı şekilde fazla ceza tayini,

3-765 sayılı TCK.nun 33. maddesinde öngörülen yasal kısıtlılık cezasının ancak beş seneden ziyade ağır hapis cezasına mahkum olanlar hakkında uygulanabileceği ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kurulu’nun 30.06.1995 gün ve 1/1 sayılı kararında açıklandığı üzere 765 sayılı TCK.nun 3679 sayılı Yasa ile değişik 20 ve 31. maddeleri uyarınca kamu hizmetlerinden yasaklama cezasının üst sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeden yazılı şekilde fazla fer'i cezaya hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıklar ..., ..., ... ile sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.