muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/12203, Karar No: 2022/9752, Tarih: 08.12.2022

II-Sanıklar ... ve ...’ın mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik, sanık ..., sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; 15 yaşındaki ...'in . Meslek Lisesinde öğrenci olduğu, okulun tatile girmesiyle harçlığını çıkartma ve aile bütçesine katkıda bulunmak amacıyla, olay tarihinde .Konut Yapı Kooperatifi inşaatının yapımını üstlenen yüklenici firma olan . Gıda hayvancılık İnşaat Ltd Şti’nin yetkilisi sanık ..., şantiye şefi görevinin ise sanık ...’ın yaptığı inşaatta, inşaatın elektrik işlerini yapan .Elektrik firmasının yetkilisi sanık ...'ın kabul etmesi ile sanık ...'ın yanında inşaatta çalışmaya başladığı, olay günü saat 09.30 sıralarında 7. kattan merdiven ve asansör boşluğuna düşmesi sonucu öldüğü, yargılama aşamasında alınan üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan rapora göre, kaza katında bulunan şaft, asansör ve diğer boşlukların kapatılmadığı, kaza inşaatın zemin üstü 7. katta meydana geldiği, kazaya sebep olan boşlukta da düşmeyi önleyici önlem görülmediği, yönetmelikte belirtilen yukarıda siyah puntolarla yazılmış hususlara uyulmadığı, maktüle ... sağlığı ve güvenliği eşitimi aldırılmadığı, kişisel koruyucu donanımlarının verilmediği, müteahhit firma inşaatta yapılan çalışmaları ve çalışanları denetlemek ve inşaatta çalışabilecek kişileri çalıştırmak zorunda olduğu, işyerin sağlıklı ve güvenli bir altyapı oluşturmak için gerekli tüm önlemleri almakla yükümlü olduğu, bunun sonucu olarak işyerinde ... ve güvenlik planı ve risk değerlendirme raporu yapmak veya yaptırmakla yükümlü olduğu, müteaahit firma ile birlikte elektrik işlerini yapmakta olan firma kanun nezdinde oluşabilecek sorumluluklarda birlikte sorumlu oldukları, işi yürüten firma gerekli güvenlik tedbirlerini almak ve müteahhit firmada tedbir alınmasını sağlamak ve kontrolünü yapmak zorunda olduğu, müteahhit firma inşaatta bulunan şaft, asansör, merdiven vb yerlerdeki boşlukların düşmeye karşı korunup korunmadığını denetlemek zorunda olduğu, inşaatta güvenlik ağları gibi yüksekten düşmeyi önleyici tedbirler alınmadığı, maktülün 18 yaşından küçük olup, yapı işlerinin çok tehlikeli işler kapsamında olması nedeni ile inşaat işlerinde çalıştırılmasının yasak olduğu, dolayısıyla yaşı, tecrübesi ve mesleki yeterliliği düşünülerek tehlike ve riskleri öngörmesi beklenir bir davranış olmadığından kazada kusurunun olmadığı, müteahhit sanık ...’ın, alt işveren yetkilisi sanık ... ve şantiye şefi sanık ...’ın asli kusurlu olduklarının kabul ve tespit edildiği olayda; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...’ın, sanık ... müdafinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;Olay tarihinde yürürlükte bulunan 30.06.2012 tarih ve 28339 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 6331 sayılı ... Sağlığı ve Güvenliği Kanunun 9. maddesi gereğince 26.12.2012 tarihinde çıkarılan ..

...’ın, sanık ... müdafinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;Olay tarihinde yürürlükte bulunan 30.06.2012 tarih ve 28339 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 6331 sayılı ... Sağlığı ve Güvenliği Kanunun 9. maddesi gereğince 26.12.2012 tarihinde çıkarılan ... Sağlığı ve Güvenliğine İlişkin İşyeri Tehlike Sınıfları Tebliğine göre, inşaat işlerinin çok tehlikeli sınıfta yer aldığı, 4857 sayılı ... Kanununun 71'inci maddesi gereğince, 18 yaşını doldurmamış çocuk ve genç işçiler bakımından yasak olan işler ile 15 yaşını tamamlamış, ancak 18 yaşını tamamlamamış genç işçilerin çalışmasına izin verilecek işler, 14 yaşını bitirmiş ve ilköğretimini tamamlamış çocukların çalıştırılabilecekleri hafif işler ve çalışma koşullarına ilişkin usul ve esasları kapsayan Çocuk ve Genç İşçilerin Çalıştırılması Usul ve Esasları Hakkındaki Yönetmelikte, genç işçilerin çalıştırılacağı ... kolları belirtilmiş olup, bu işler arasında inşaat işlerinin bulunmadığı, bu mevzuat hükümleri kapsamında, henüz 18 yaşını bitirmemiş ölenin yasak olmasına rağmen çok tehlikeli işler kapsamında yer alan bir işte çalışmasına göz yuman ve yeterli denetim ve kontrol mekanizması oluşturmayan sanık ... ve sanık ...’ın eylemlerinde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu ve haklarında TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Sanıklar hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezalarına esas alınan tam gün sayısının maddesinin gösterilmemesi,

2-Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, yargılama giderinin her bir sanığa sebebiyet verdikleri tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin eşit olarak tahsiline karar verilmesi,

3-Katılan lehine takdir edilen vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ...’ın, sanık ... müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.12.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17926, Karar No: 2013/28106, Tarih: 12.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/17926 E.  ,  2013/28106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu ve alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2013 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 5.240,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

2-Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz dilekçesi içeriğine, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24.30 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2470, Karar No: 2012/19970, Tarih: 27.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/2470 E.  ,  2012/19970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine ve oluşa göre; sanığın gece saat 23:15 sıralarında meskun mahal içerisinde bulunan Elazığ Caddesi üzerinde aşırı hızlı bir şekilde seyir halinde iken, olay yeri olan Genç Apartmanı önüne geldiğinde aracının direksiyon hakimiyetini kaybederek, park halindeki beş araca çarpıp, olay mahallindeki iki ağacı devirerek olay yerindeki eczaneye büyük ölçüde hasar vermesi şeklinde gelişen olayda bir kişinin ölümüne, kendisinden şikayetçi olmayan bir kişinin de basit şekilde yaralanmasına neden olduğu, araçta yolcu olarak bulunan mağdur ...'nun, kolluktaki ifadesinde, sanığın morali bozuk olduğu için süratli araç kullandığını söylediği, kazadan sonra tanzim edilen kaza tespit tutanağında sanığın, vermiş olduğu hasar dikkate alındığında, aşırı hızla araç kullandığının tespit edildiği, sanığın kollukta verdiği beyanında da, aracın gaz pedalının altında bulunan ve aracın ani şekilde hızlanmasını sağlayan roket sistemine, kaza anında ayağının takılmış olması nedeniyle kazanın büyüdüğünü beyan ettiği, tüm bu hususlar göz önüne alındığında, mahkemece, sanığın, yönetimindeki araç ile, meskun mahal şartlarında aşırı süratli şekilde seyrini sürdürürken kaza yapabileceğini öngörmesine rağmen aracını hızlı kullanmaya devam etmesi nedeniyle bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu şeklindeki kabulünde, isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı şeklindeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafiinin, fazla ceza verildiğine, bilinçli taksirin oluşmadığına, TCK'nın 22/6. maddesinin ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 27.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1551, Karar No: 2022/12660, Tarih: 05.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/1551 E.  ,  2022/12660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2020 tarihli ve 2020/420 esas, 2020/364 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 21/01/2022 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 04/01/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 20/04/2016 tarihli ve 2016/4425 soruşturma, 2016/187 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2.maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolunun gösterilmediği, kararın şüpheliye 02/05/2016 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği,

2- Sakarya Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, 27/04/2017 tarihinde infazın tamamlandığı,

3- İnfaz işlemleri devam ederken şüphelinin 24/08/2016 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine erteleme kararının kaldırılarak Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 26/10/2017 tarihli ve 2017/14635 soruşturma, 2017/7080 esas, 2017/5019 sayılı iddianamesi ile, Sakarya 6.Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4- Sakarya 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2019 tarihli ve 2017/741 esas, 2019/380 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62.maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 27/06/2019 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

5- Sanığın denetim süresi içerisinde 06/10/2019 tarihinde işlediği “trafik güvenliğini tehlikeye sokma” suçundan Ferizli Asliye Ceza Mahkemesinin 28/02/2020 tarihli ve 2019/442 esas, 2020/89 sayılı kararı ile mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine;

Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 13/11/2020 tarihli ve 2020/420 esas, 2020/364 sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62.maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 13/11/2020 tarihli ve 2020/420 esas, 2020/364 sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62.maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/04/2016 tarihli ve 2016/4425 soruşturma, 2016/187 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin 24/08/2016 tarihinde aynı nev'iden tekrar suç işlemesi sebebiyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2019 tarihli ve 2017/741 esas, 2019/380 sayılı kararının 27/06/2019 tarihinde kesinleşmesini müteâkip, sanığın denetim süresi içerisinde 06/10/2019 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2020 tarihli ve 2020/420 esas, 2020/364 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 23/12/2019 tarihli ve 2019/5427 esas, 2019/8638 karar sayılı ilâmında "...Somut olayda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliğ edildiği, ancak erteleme kararında ve tebliğ evrakında erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğunun gösterilmediği,

Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce uyarılı ilk başvuru davetiyesi tebliğ edildiği ancak bu aşamada da şüpheliye erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğunun hatırlatılmadığı ve TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca kamu davası açılma koşulları oluştuğu gerekçesiyle dava açılarak yapılan yargılama sonucunda mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmışsa da,

Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce uyarılı ilk başvuru davetiyesi tebliğ edildiği ancak bu aşamada da şüpheliye erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğunun hatırlatılmadığı ve TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca kamu davası açılma koşulları oluştuğu gerekçesiyle dava açılarak yapılan yargılama sonucunda mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmışsa da,

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına şüphelinin itiraz hakkının bulunduğu, bu nedenle erteleme kararında itiraz mercii ve süresiyle birlikte itiraz hakkının gösterilmesi gerektiği, somut olayda ise kararda itiraz hakkı belirtilmediği gibi ne soruşturma ve denetimli serbestlik sürecinde ne de kovuşturma sırasında hiçbir aşamada itiraz hakkı bildirilmeden yargılamanın sonuçlandırıldığı anlaşılmış olup, karar içeriğindeki yasa yolu bildirimi de usulsüz olduğundan, bu kararın şüpheli tarafından öğrenilmiş olmasına rağmen, kesinleştiğinden söz edilemez. Bu durumda usulüne uygun bir tedavi ve denetimli serbestlik infaz süreci de bulunmadığından, TCK’nın 191. maddesinin 4. fıkrası uyarınca kamu davası açılma koşulunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.

Dolayısıyla bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi gerektiğinden "durma" kararı verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek mahkûmiyet kararı verilmesi, yasaya aykırı olduğundan, kanun yararına bozma talebi yerindedir..." şeklinde belirtilen açıklamalar nazara alındığında,

Somut olayda, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, şüpheli hakkında Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/04/2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar her ne kadar şüpheliye 02/05/2016 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, anılan kararın kesin olarak verildiği, şüpheliye anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, bu nedenle yapılan tebligatın geçerli olmadığı cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durması yerine yazılı şekilde

sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2020 tarihli ve 2020/420 esas, 2020/364 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2020 tarihli ve 2020/420 esas, 2020/364 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında, 04/01/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 20/04/2016 tarihli ve 2016/4425 soruşturma, 2016/187 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2.maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolunun gösterilmediği, kararın şüpheliye 02/05/2016 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, şüphelinin 24/08/2016 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine erteleme kararının kaldırılarak Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 26/10/2017 tarihli iddianamesi ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2019 tarihli ve 2017/741 esas, 2019/380 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62.maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 27/06/2019 tarihinde itiraz edilmeden kesinleşmesinden sonra sanığın denetim süresi içerisinde 06/10/2019 tarihinde işlediği “trafik güvenliğini tehlikeye sokma” suçundan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine; Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2020 tarihli ve 2020/420 esas, 2020/364 sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62.maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/04/2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin kararda itiraz kanun yolunun gösterilmediği, şüpheliye anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı,bu nedenle kesinleşmediği anlaşıldığından; mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden “durma kararı” verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-)Karar:

D-)Karar:

Açıklanan nedenlerle; kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca “kamu davasının durmasına” ve “şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte yeniden usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi ve infazının sonucunun beklenilmesi için Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan, Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2020 tarihli ve 2020/420 esas, 2020/364 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

05/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.