muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8160, Karar No: 2012/12863, Tarih: 21.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/8160 E.  ,  2012/12863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ...Asliye Hukuk ve ... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, evlilik birliği devam ederken eşler arasında verilen bononun anlaşmalı boşanma davasındaki protokolde esas alınmadığından, takip konusu yapılan bono nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Ankara 23.Asliye Hukuk Mahkemesince; davaya konu senedin eşler arasında evlilik birliği içinde 30.01.2009 tarihinde düzenlendiği, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 18.01.2003 tarihinde yürürlüğe girmiş olduğu, 4721 sayılı TMK'nın 2.kitabından kaynaklanan tüm davaların aile mahkemelerinde görülmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Ankara 8.Aile Mahkemesi ise; taraflar arasındaki hukuki ilişkinin kambiyo senedinden kaynaklandığı görevli mahkemenin genel mahkelemer olduğu davada Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, davacı ile davalının anlaşmalı olarak boşandıkları, taraflar arasında anlaşma protokolünün düzenlendiği, dava konusu senedin evlilik birliği sürecinde

düzenlendiği, davacının, protokol düzenlenirken senedi davalıdan istediği ancak davalının senedin yırtıldığını beyan ettiği, bu husus göz önüne alınarak anlaşma protokolünün düzenlendiği iddiası bulunduğundan, 4721 sayılı TMK'nın İkinci Kitap, Birinci kısım kapsamında olan uyuşmazlığın Aile Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. (6100 sayılı HMK'nın 21. 22. ve 23.)maddeleri gereğince Ankara 8.Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1714, Karar No: 2022/1895, Tarih: 12.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/1714 E.  ,  2022/1895 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Şırnak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.03.2019 tarih ve 2016/87 - 2019/201 sayılı kararı

Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, tasarlayarak, kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 1-Sanığın TCK'nın 302/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi,

2-Sanığın, TCK'nın 302/2 maddesi delaletiyle 3 kez ayrı ayrı TCK'nın 82/1-a, -g, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi,

3-Sanığın, 6136 sayılı Kanunun 13/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 52/2, 52/4, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, ilk derece ve bölge adliye mahkemesinde, silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçuna yönelik kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçuna yönelik kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayı gerçekleştirdiği, sübutu kabul olunan eyleminin amaç suçun işlenilmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş; yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Takdiri indirim nedeni olarak; failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususların göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeden, dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışı tespit edilemeyen ve soruşturma aşamasında savcılık ve sulh ceza beyanlarında etkin pişmanlıkta bulunmak istediğini söyleyerek hükme esas alınan örgütsel faaliyetlerini ikrar eden, kollukta çok sayıda örgüt mensubu hakkında teşhiste bulunan kovuşturma aşamasında ise beyanlarından ve teşhislerinden dönen sanık hakkında hüküm kurulurken hukuki ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sanık hakkında tasarlayarak, kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarına yönelik kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a-23.08.2015 tarihinde gerçekleşen olaylarda 325237, 135546, 340690 sicil numaralı polis memurlarına yönelik el bombası atıldığı, polis memurlarıyla örgüt mensupları arasında karşılıklı çatışmalar yaşandığı, polis memurlarından birisinin yaralandığı;

2-Sanık hakkında tasarlayarak, kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarına yönelik kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a-23.08.2015 tarihinde gerçekleşen olaylarda 325237, 135546, 340690 sicil numaralı polis memurlarına yönelik el bombası atıldığı, polis memurlarıyla örgüt mensupları arasında karşılıklı çatışmalar yaşandığı, polis memurlarından birisinin yaralandığı;

Mahkeme kabulüne göre, söz konusu olayı sanığın gerçekleştirdiğinden bahisle üç kez kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ceza verildiği görülmekle; mahkemenin kabulüne dayanak olan 24.08.2015 tarihli isimsiz ihbar içeriğine göre "dün akşam meydana gelen olaylarda soyadları ..., ... olan iki kişinin yaralandığını, yaralı olanlardan soyadı ... olan şahsın amcası itfaiyede görevli ... olduğu, daha önceki olaylarda soyadı ... olan bir şahsın daha yaralandığını, bunların yüzlerinin kapalı olduğu, şu an nerede olduğunu bilmediğini" şeklinde ihbar bulunduğu, ihbar içeriğinde sanıkla ilgili "daha önceki olaylarda" ifadesinin kullanıldığı, ihbar içeriğinden sanığın 23.08.2015 tarihinden önceki olaylarda yaralandığı sonucunun çıktığı, görüntü inceleme tutanağına göre de 23.08.2015 tarihinde yüzü kapalı etek giymiş bir örgüt mensubunun güvenlik güçlerine saldırı amaçlı RPG 7 roketatar atacakken ayağından vurulduğu, iki örgüt mensubunun şahsı çekerek uzaklaştırdığı tespitlerine yer verildiği ancak bu kişinin sanık olduğunun da her türlü şüpheden uzak belirlenemediği, ayrıca tanık ...'ın kollukta şüpheli sıfatıyla müdafi huzurunda alınan ifadesinde sanığın 2015 yılı Mart ayında güvenlik güçleriyle yaşanan çatışmada ayağından yaralandığını beyan ettiği gözetilerek;

Sanığın soruşturma aşamasında alınan tevil yollu ikrarı ve tanıklar ..., ..., ... ve ...'ın beyanlarına göre güvenlik güçleriyle yaşanan çatışmalar sırasında ayağından vurularak yaralandığı, bu nedenle dosya kapsamında sanık açısından en az bir kez kasten öldürmeye teşebbüs suçunun oluştuğu sabit olmakla birlikte; tanık ...'ın 30.01.2017 tarihinde kollukta şüpheli sıfatıyla müdafi huzurunda alınan ifadesinde, sanığın 2015 yılı Mart ayında ... giyim isimli mağazanın bulunduğu yerde yapılan, 2015 yılının kış başlarında ... Mahallesi Cumhuriyet Caddesi üzerinde yapılan, 2015 yılının sonlarına doğru Çevre Şehircilik İl Müdürlüğü binasına yapılan ve 2015 yılının sonlarına doğru Orman İl Şehir Müdürlüğüne yapılan saldırılarda bulunduğu, bu olaylarda güvenlik güçleriyle çatışmalara girdiğini beyan etmesi karşısında bu çatışmalara ilişkin olay tutanaklarının Yargıtay denetimine elverişli aslı veya onaylı suretlerinin getirtildikten sonra söz konusu olayların gerçekleştiğinin tespit edilmesi halinde bu çatışmaların ölüm ve yaralanma ile sonuçlanmış olması halinde ölü ve/veya yaralı sayısı kadar kasten öldürme ve/veya öldürmeye teşebbüs suçlarından suç duyurusunda bulunulmasına tevessül edilerek dava açılması halinde dosyalar birleştirildikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b-Sanığın AK-47 kaleşnikof silah taşıdığından bahisle 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan ceza verilmişse de söz konusu silahın ele geçirilemediği, dolayısıyla bu silahın 6136 sayılı kanun kapsamına girip girmediği ve türüne dair uzmanlık raporunun da bulunmadığı görülmekle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

c-Kabul ve uygulamaya göre;

Takdiri indirim nedeni olarak; failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususların göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeden, dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışı tespit edilemeyen ve soruşturma aşamasında savcılık ve sulh ceza beyanlarında etkin pişmanlıkta bulunmak istediğini söyleyerek hükme esas alınan örgütsel faaliyetlerini ikrar eden, kollukta çok sayıda örgüt mensubu hakkında teşhiste bulunan kovuşturma aşamasında ise beyanlarından ve teşhislerinden dönen sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından hüküm kurulurken hukuki ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, mevcut delil durumu, verilen ceza miktarı, tutuklulukta geçirilen süre, bozma nedenleri ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak sanığın tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Şırnak 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 12.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4682, Karar No: 2021/13331, Tarih: 02.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/4682 E.  ,  2021/13331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

No : 2020/132-2021/115

İlk Derece

Mahkemesi : Bursa 6. İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 02/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9897, Karar No: 2015/9574, Tarih: 09.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/9897 E.  ,  2015/9574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana (Kapatılan) 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2014

NUMARASI : 2013/200-2014/81

Davacı T. Elektrik Dağıtım A.Ş, vekili Avukat Süleyman Yenmiş tarafından, davalı Aksa Gaz Dağıtım A.Ş. aleyhine 06/08/2013 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/741, Karar No: 2008/5183, Tarih: 02.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/741 E.  ,  2008/5183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- 18.11.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4999 Sayılı Yasanın 6. maddesi ile değiştirilen 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesinde yapılan değişiklikle orman sınırlamasına itiraz davalarının her türlü harç ve resimden muaf olduğuna dair fıkra yürürlükten kaldırılmış olduğundan, orman kadastrosuna itiraz davaları harca tabi olup, dosyada davacı ... Yönetiminden temyiz harcının alındığını gösteren kayıt ve belge bulunmamaktadır. Bu nedenle, H.Y.U.Y.nın 434. maddesi uyarınca işlem yapılması gerekip; ancak, harç ödendiği takdirde temyiz incelemesi yapılabilir.

2- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu Üçtepe Köyünde orman kadastrosunun yapılıp yapılmadığının yapılmış ise orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, işi bitirme, çalışma, sonuçları ilan tutanakları ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri orman sınır noktalarıyla birlikte gösterir orman tahdit haritasının orijinalinden çekilmiş renkli fotokopi örneği Orman Yönetiminden getirtilerek,

3- Dosya arasında bulunan Orman İşletme Müdür Yardımcısı ... tarafından düzenlenen krokinin bir sureti kadastro müdürlüğüne gönderilerek, krokide kırmızı renk kalemle taralı olarak işaretlenen çekişmeli taşınmazlar hakkında kadastro tesbit tutanağı düzenlenip düzenlenmediğinin Kadastro Müdürlüğünden sorularak,

4- Çekişmeli taşınmazlar hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlenmiş ise tutanak asıllarının, başka bir dosyada davalı iseler o dosyaların da bulundukları yerlerden getirtilerek,

5- Çekişmeli taşınmazları ve komşularını gösterir orijinal kadastro paftasının Kadastro Müdürlüğünden istenerek alınacak cevapların,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 02/04/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/435, Karar No: 2020/8709, Tarih: 07.09.2020

**(Kapatılan)18. Ceza Dairesi         2020/435 E.  ,  2020/8709 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 43/1 ve 52. maddeleri uyarınca 2.640,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/04/2019 tarihli ve 2018/1117 esas, 2019/325 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; “Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nce, sanık hakkında neticeten bulunan 131 gün karşılığı adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden 2.620,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 2.640,00 Türk lirası adli para cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

I- Olay:

Sanık hakkında hakaret suçundan yapılan yargılama sonucunda sanığın mahkumiyetine kesin olarak karar verildiği, hükümde hesap hatası yapılması ve fazla ceza tayini gerekçesi ile kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu görülmüştür.

II- Hukuksal Değerlendirme:

İnceleme konusu somut olayda; sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine karar verildiği, TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca temel hapis cezasının 90 gün adli para cezası olarak belirlendiği, akabinde, TCK’nın 125/4. maddesinin uygulanması ile sanığın cezasında (1/6) oranında artırım yapılmasına karar verilerek cezanın 105 gün adli para cezası olarak belirlendiği, son olarak da TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması ile sanığın cezasında (¼) oranında artırım yapıldığı ve cezanın 131 gün adli para cezası olarak belirlendiği, TCK’nın 52/2. maddesi uygulaması ile günlüğü 20 TL’den olmak üzere 2.620,00 TL adli para cezası belirlenmesi gerekirken hesap hatası ile sonuç cezanın “2.640,00 TL adli para cezası” olarak fazla tayin edilmek sureti ile sanık aleyhine durum oluşturulduğundan kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar verilmiştir.

III- Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1) Hakaret suçundan sanık ... hakkında, Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/04/2019 tarihli ve 2018/1117 esas, 2019/325 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca HÜKMÜN BOZULMASINA,

2) Karardaki hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, aynı yasa maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, mahkemesince cezanın alt sınırdan takdir edildiği de gözetilerek, sanık hakkında TCK'nın 52/2. maddesi uygulamasında sonuç cezanın 2.620,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesine,

3) İnfazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/389, Karar No: 2015/12226, Tarih: 29.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/389 E.  ,  2015/12226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel Taciz, hakaret

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, suç tarihi öncesinde sanığı tanımayan ve aralarında husumet bulunmayan mağdurenin aşamalardaki beyanlarında, eşine ait telefonun evde şarj için bulunduğu sırada tanımadığı bir numaranın aradığını, açtığında, arayan kişinin kendisine "orospu" dediğini ve cinsel içerikli sesler dinlettiğini, telefonu kapattıktan sonra beşer dakika ara ile iki kez daha arayarak aynı şekilde sözler sarf ettiğini ve sesler dinlettiğini belirttiği, bu beyanlarının iletişim tespitine dair kayıtlarla da desteklendiği, sanığın ifadelerinde, mağdurenin eşine ait telefonu arayan hattın kendisine ait olduğunu, yanlışlıkla aramış olabileceğini ancak mağdureye hakaret etmediği gibi cinsel içerikli sesleri de dinletmediği yönündeki savunmasına rağmen sanığın, eylemini beşer dakika ara ile iki kez daha tekrarladığı dikkate alındığında yanlışlıkla aradığı yönündeki savunmasına itibar edilmesinin mümkün olmadığı, tüm bunlara göre sanığın, suç tarihinde telefonla arayıp mağdureye " orospu" şeklinde sözler sarf ederek hakaret suçunu ve cinsel içerikli sesler dinleterek de cinsel taciz suçunu işlediği gözetilmeden atılı suçlardan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22320, Karar No: 2014/22662, Tarih: 18.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/22320 E.  ,  2014/22662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C.Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin, yaşı küçük olan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde sanıklar için ödenen zorunlu müdafii ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını

gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanıklar hakkında ayrı ayrı hükmolunan, “611,00 TL zorunlu müdafii giderinin” çıkarılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.