muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2326, Karar No: 2011/2489, Tarih: 12.12.2011

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/212, Karar No: 2025/614, Tarih: 10.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/212 E.  ,  2025/614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 09.12.2024

SAYISI : 2024/2373 E., 2024/1846 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/188 E., 2024/162 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve eski hâle getirme davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf dilekçesinin miktardan reddine kesin olarak karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz isteminde bulunan davalı vekilinin temyiz istemi, kesin karar olması gerekçesiyle ek karar ile reddedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.12.2024 tarihli ek kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, ek karara yönelik temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Dava, el atmanın önlenmesi ve eski hâle getirme sitemine ilişkindir.

II. CEVAP

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın el atmanın önlenmesi talebi yönünden reddine, eski hâle getirme talebi yönünden kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava değeri olan 10.000,00 TL'nin hüküm tarihi itibarıyla yukarıda anılan Kanun hükmü uyarınca istinaf sınırının altında kaldığı, bu nedenle kararın istinafı kabil olmadığı gerekçesiyle istinaf dilekçesinin miktardan reddine, kesin olarak karar verilmiştir.

C. Ek Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilince; 09.12.2024 tarihli ek karar ile kesin olarak verilen kararın temyiz edilemeyeceği belirtilerek temyiz başvuru dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

V. EK KARAR TEMYİZİ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Ek Karar Temyiz Sebepleri

Davalı vekili ek karar temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazın değerinin yüksek olduğunu, Mahkemece belirlenmediğini, harcın her aşamada re'sen gözetilmesi gerektiğini belirterek miktardan ret kararının kesin olarak verilmesinin hatalı olduğu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 hükmü ile 370 ve 371. maddeleri, 362/1-b, 366. madde delaletiyle 346/2. maddesi.

3. Değerlendirme

Davalı vekili ek karar temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazın değerinin yüksek olduğunu, Mahkemece belirlenmediğini, harcın her aşamada re'sen gözetilmesi gerektiğini belirterek miktardan ret kararının kesin olarak verilmesinin hatalı olduğu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 hükmü ile 370 ve 371. maddeleri, 362/1-b, 366. madde delaletiyle 346/2. maddesi.

3. Değerlendirme

a. Ek karara yönelik temyiz incelemesinde; 6100 sayılı Kanun'un 34. maddesinde; "istinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344. maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder.

Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilir. Bölge Adliye Mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar" düzenlemesi mevcuttur.

Aynı Kanun'un 366. maddesi ise; "bu Kanun'un istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352. maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır" şeklinde düzenlenmiştir.

b. Somut olayda; her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf dilekçesinin dava değerinin istinaf inceleme sınırı üzerinde olmadığı değerlendirilerek dilekçenin miktardan reddine dair karar verilmişse de, bu karar usule ilişkin bir karar olup yukarıda ayrıntılı açıklanan ilgili kanun hükümlerine göre bir haftalık temyiz kanun yolu açık olmak üzere verilmesi gerekirken, kanun yolu kapatılmak suretiyle kesin nitelikte olacak şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Açıklanan nedenle 09.12.2024 tarihli ek kararının kaldırılması gerekmiştir.

c. Asıl karara gelince; davacı, davalı tarafından manzarasını kapatacak ve sebze ektiği yere gölge yapacak şekilde yaptırılan tahta perdenin komşuluk hukukuna aykırılık oluşturduğu iddiası ile eski hâle getirilmesi talebinde bulunmuş olup, talebin kabulüne ilişkin karara karşı davalı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

d. Bölge Adliye Mahkemesince her ne kadar dava değerinin istinaf incelemesi sınırı altında kaldığından bahisle usulden ret kararı verilmişse de, komşuluk hukukuna dayalı bu tür davalarda işin niteliği gereği değere bakılmaz. Komşuluk hukukuna aykırılığın hangi önlemlerle giderilebileceğinin yargılamada tespit edildiği dikkate alındığında dava değerinin belirlenmesi beklenemeyeceğinden Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin miktardan reddine dair verilen kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle Bölge Adliye Mahkemesinin 09.12.2024 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle Bölge Adliye Mahkemesinin 09.12.2024 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA,

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10984, Karar No: 2021/3034, Tarih: 10.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10984 E.  ,  2021/3034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin dava ile kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin birleştirilen davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili; birleştirilen dosya ise kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de, gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bozma ilamında dava konusu taşınmazın 351.315,02 m2 yüzölçümüne karşın, emsal alınan taşınmaz 702 m2 olduğu için emsal karşılaştırması inandırıcı bulunmayarak bozma sebebi yapılmış ise de, bozma sonrası hükme esas alınan raporda 373,72 m2 alanlı taşınmaz emsal alındığı gibi, bozma öncesi verilen kararı yalnızca davacı idarenin temyiz ettiği ve metrekare bedeli 167,57 TL olarak belirlendiği halde, davacı idarenin usuli kazanılmış hakkı gözetilmeden metrekare bedeli 244,32 TL olarak belirleyen rapor hükme esas alınmıştır.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak taşınmaz ve emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulup taşınmazın emsal taşınmazlara üstünlük oranları da tartışılarak, sonucuna göre hüküm kurulması,

2) Davalı ... payı üzerinde bulunan ipotek kaydının bedele yansıtılması,

Gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7654, Karar No: 2019/20775, Tarih: 25.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/7654 E.  ,  2019/20775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : BURSA 2. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 25/11/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15013, Karar No: 2018/5573, Tarih: 22.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/15013 E.  ,  2018/5573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 22.05.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, 6.70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2601, Karar No: 2018/2179, Tarih: 08.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/2601 E.  ,  2018/2179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davacı vekilince maktu temyiz karar harcı yerine maktu istinaf karar harcı yatırıldığı ve maktu temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; davacı tarafa maktu temyiz karar harcının ( sayman mutemedi alındısında harç adı doğru yazılmak ve sehven yatırılan harçlar talep halinde iade edilmek üzere) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/02/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2960, Karar No: 2010/1233, Tarih: 11.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/2960 E.  ,  2010/1233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Apartmanı Yönetimi adına ... vekili Avukat...tarafından, davalı ...ve diğeri aleyhine 08/05/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 17/06/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, komşu taşınmaz üzerinde başlatılan otel inşaatı sırasında derin temel kazısı yapılması nedeniyle, davacının bağımsız bölüm sahibi ve yöneticisi olduğu binanın duvarlarında çatlaklar ve ayrılmalar olmasından dolayı, binanın tümüyle eski durumuna getirilmesi, binanın onarılması ve eski duruma getirilme giderlerinin ödetilmesi istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, davacı ile diğer bağımsız bölüm sahiplerinin bir bölümünün, anayapıda meydana gelen zararın davalının inşaatından kaynaklandığını öğrendikleri tespitin yapıldığı 25.11.2004 günü ile davanın açıldığı gün arasında 1 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği gerekçesiyle dava, zamanaşımı nedeniyle reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belge, rapor ve fotoğraflardan; davalı tarafından inşaat yapıldığı sırada, bitişikte bulunan davacının da bağımsız bölüm sahibi olduğu anayapının duvarlarında çataklar meydana geldiği, bu çatlakların büyümeye devam ettiği, binada onarım ve güçlendirme işlemleri yapılması gerektiği, ... güvenliğinin azaldığı ve zararın halen devam ettiği anlaşılmaktadır.

Haksız eylem nedeniyle uğranılan zarar devam ettiği sürece zamanaşımının başladığından söz edilemeyeceği gibi dava dilekçesinde, anayapının eski durumuna getirilmesi de istendiği de gözetildiğinde, istemin zamanaşımına uğradığı kabul edilemez.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, işin esası incelenerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, istemin zamanaşımı nedeniyle reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2362, Karar No: 2012/479, Tarih: 18.01.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/2362 E.  ,  2012/479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Isparta Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.10.2010

Maraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı olup, kadın tarafından açılan önceki boşanma davası reddedilip kesinleşmiştir. Redle sonuçlanan önceki boşanma davasını açarak boşanma sebebi yaratan davacı kadın boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam kusurludur. Tam kusurlu eş yararına yoksulluk nafakasına hükmolunamaz ( TMK. md. 175.). Davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken; yazılı şekilde kabulü doğru olmamıştır.

3-Taraflar ayrı şehirlerde oturmaktadırlar. Kişisel ilişkiden amaç anne ve babalık duygularını tatmin etmektir. Velayeti anneye bırakılan küçükle baba arasında yılın belli ayında kurulan kişisel ilişki yetersizdir. Mahkemece ayın belli bir haftasında küçükle baba arasında yatıya kalacak şekilde kişisel ilişki kurulması için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edelen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte belirtilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.01.2012 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2010/298, Karar No: 2010/1831, Tarih: 29.03.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/298 E.  ,  2010/1831 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kardeşi ...'u töre saikiyle taammüden öldürmekten sanık ...'un bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.10.2009 gün ve 147/172 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’un tasarlayarak töre saikiyle gebe kardeşini öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17769, Karar No: 2017/1269, Tarih: 09.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/17769 E.  ,  2017/1269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, zorunlu mali sorumluluk sigortası bulunmayan aracın sebep olduğu kazada ölen kişinin hak sahiplerine ödenen tazminatın asıl davada araç sürücüsünden birleştirilen davada araç malikinden rücuan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., aracı dava dışı kişiye sattığını, buna dair tanıklarının bulunduğunu, işleten olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, asıl davanın kabulüne, birleştirilen davada davalının malik sıfatının sona erdiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, Güvence Hesabı tarafından zarar görenlere ödenen tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkin tazminat davasıdır.

Davacı vekili, gerçekleşen kazada ölenin hak sahiplerine ödediği tazminata birleştirilen davada araç malikinden talep etmiş, davalı, aracı dava dışı kişiye haricen sattığını ileri sürerek buna dair tanıklarını dinletmiş, mahkemece davalının maliki oluğu aracı dava dışı kişiye sattığını tanık beyanları ile ispatladığı, davalının işleten sıfatının kalmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 20/D bendinde, motorlu araçların satış ve devirlerinin Trafik Tescil Müdürlüklerinde veya Noterliklerde yapılacağı öngörülmektedir. Ancak böyle bir satış ve devir işlemi araç üzerindeki mülkiyet hakkını devre elverişlidir. Bu devrin

yöntemince aracın kayıtlı olduğu tescil müdürlüğüne bildirilmemesi yüzünden aracın tescil kaydında bir değişiklik yapılmaması satışa konu aracın mülkiyetinin geçişini engellemez ise de, anılan yasa maddesinde belirtilen türden resmi bir satış ve devir işlemi yapılmaksızın, satış işlemine dayalı olarak işleten sıfatının ve araç üzerindeki mülkiyet hakkının devredildiğinin kabulü mümkün değildir.

O halde mahkemece, davalı ...'in malik ve işleten sıfatı bulunduğundan, bu davalı yönünden de işin esası incelenerek bir karar verilmesi gerekirken, tanık beyanına göre, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli değildir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına dair karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 09/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.