muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4220, Karar No: 2016/1037, Tarih: 24.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4220 E.  ,  2016/1037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti ve tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, 12.09.2007 tarihinde düzenlenen sözleşme ile davalı kooperatif üyesi ..'ten, bu üyelik hakkını ve .. plakalı aracını devraldığını, üyeliğe ilişkin aidat borcunu da davalı kooperatife ödediğini, üyeliği ve aracı devraldığı ..'in, davalı kooperatife noter kanalıyla gönderdiği 19.10.2007 tarihli ihtarname ile üyelik hakkını kendisine devrettiğini bildirdiğini, bu ihtarnamenin kooperatife 01.11.2007 tarihinde tebliğ edildiğini, davalı kooperatif yönetim kurulu başkan ve üyelerine bir çok kez sözlü başvurusuna rağmen üye olarak çalışmasına izin verilmediğini, anasözleşme ve Kooperatifler Kanunu'na göre üyelik koşullarını yerine getirdiğini, buna rağmen çalışmasına izin verilmediğini, üyeliği devraldığı hususunun davalı kooperatifçe 01.11.2007 tarihinde öğrenildiğini, çalışamadığı günler için maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, üyeliğinin tespiti ile 6.500,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın 01.11.2007 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, anasözleşmenin 10. maddesinde ortaklık koşullarının yer aldığını, buna göre davacının öncelikle kooperatifin amacına uygun bir aracının bulunması gerektiğini, ayrıca, başka bir taşıma kooperatifine üye olmadığını ve taşıma komisyonculuğu yapmadığını belgelendirmesi ve bu şartları tamamladıktan sonra kooperatife başvuruda bulunması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, anasözleşmenin 10. maddesinde ortaklık koşullarının yer aldığını, buna göre davacının öncelikle kooperatifin amacına uygun bir aracının bulunması gerektiğini, ayrıca, başka bir taşıma kooperatifine üye olmadığını ve taşıma komisyonculuğu yapmadığını belgelendirmesi ve bu şartları tamamladıktan sonra kooperatife başvuruda bulunması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı kooperatif anasözleşmesinin 11. maddesinde, kooperatife üye olmak için ilgilinin yazılı başvuruda bulunması gerektiği, bu başvuru üzerine, yönetim kurulunun 15 gün içinde bir karar vereceği hükmüne yer verildiği, davacının, 02.11.2007 tarihinde noter kanalıyla davalı kooperatife gönderdiği ihtarname ile üyeliği devralması sebebiyle üyeliğe kabulünü talep ettiği, ihtarnamenin 09.11.2007 tarihinde tebliğ edildiği, davacının üyeliği devraldığı dava dışı ...'in noter kanalıyla, davalı kooperatife gönderdiği 19.10.2007 tarihli ihtarnamenin ise, 25.10.2007 tarihinde davalı kooperatife tebliğ edildiği, bu durumda, kooperatifin, davacının üyeliği devraldığı dava dışı ...'in üyeliğinin düşürülmesi talebini 25.10.2007 tarihinde öğrendiği, anasözleşmeye göre, yönetim kurulunun 15 günlük değerlendirme ve karar verme süresinin 10.11.2007 tarihinde sona erdiği, ancak, davacının, bu tarihten önce, 04.10.2007 tarihinde, dava dışı ..ten satın aldığı ... plakalı aracı, üçüncü bir kişiye satıp devrettiği, bu sebeple, davacının üyelik talebinin ileri sürüldüğü tarih itibariyle, kooperatif ortaklığının amacına uygun motorlu taşıtının bulunmadığı ve üyelik şartlarını taşımadığı, bu nedenle, üyeliğe kabul edilmemesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, üyeliğin tespiti, maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 5/3. maddesinin yürürlükte bulunduğu dönemde Asliye Hukuk Mahkemeleri ile Ticaret Mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü ilişkisi iken, 6335 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesinde yapılan değişiklikle Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olarak değiştirilmiş ve bu durumda göreve ilişkin usul hükümlerinin uygulanacağı hükme bağlanmıştır. 6335 sayılı Yasa’nın 38. maddesi uyarınca 6102 sayılı TTK’na eklenen geçici 9.madde ile bu kanunun göreve ilişkin hükümlerinin, bu kanunun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden önce açılan davalarda uygulanmayacağı, bu davaların açıldıkları tarihte yürürlükte bulunan kanun hükümlerine tabi olduğu belirtilmiştir.

Öte yandan, kooperatif ile ortağı arasındaki ortaklık ilişkisinden doğan davaların 1163 sayılı Kanun'un 99. maddesinde ticari dava olduğu kabul edilmiş ise de, münhasıran Asliye Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğu öngörülmemiştir. Buna göre dava tarihi itibariyle Asliye Hukuk Mahkemeleri ile Ticaret Mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü niteliğinde ve münhasıran iki tarafın arzularına tabi olmayan işlerden değil ise, davalı tarafça bu yönde ve süresinde bir itiraz olmadığı sürece bu husus re'sen dikkate alınamaz ve Asliye Hukuk Mahkemeleri 01.10.2011 tarihinden önce açılan davalarda miktar yönünden görevli ise, bu tarihten sonra açılan davalarda davanın niteliğine göre görevli ise davaya bakmalıdır.

Somut olayda, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5/3. maddesinin yürürlükte olduğu dönemde 10.04.2008 tarihinde açılan ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 99. maddesine göre münhasıran ticaret mahkemesinin görevli olmadığı bu davada, davalı tarafça iş bölümü itirazında bulunulmadığı ve Asliye Hukuk Mahkemesi ile Asliye Ticaret Mahkemesi arasındaki ilişkinin iş bölümü ilişkisi olduğu gözönünde bulundurulduğunda, mahkemenin davanın değerine göre davaya bakmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 14/3. ve anasözleşmenin 17/2. maddesi uyarınca, satıcının üye olması, alıcının bu üyeliği ayrıca devir alması, devir alanın kooperatif üyelik koşullarını taşıması halinde, kooperatifin bu kişiyi ortaklığa kabul etmesi zorunludur. Üyelik devir sözleşmesi yapıldığı tarih itibariyle sözleşmenin yanları arasında geçerli sonuç doğurmasına karşın, kooperatif bakımından ise 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 14/3. ve anasözleşmenin 17/1. ve 2. maddeleri hükümleri gereği, devrin kooperatife bildirilmesi ve yönetimin makul sürede yapacağı inceleme sonunda devir alanın ortaklık şartlarını taşıması durumunda devir alanı makul süre içerisinde üyeliğe kabulü kararı verdiği tarihte hüküm ifade eder. 17/1. madde hükmünde yer alan yazılı başvuru koşulu, devrin geçerliliğine ilişkin olarak değil, devrin kooperatife iletilmesi ve kabulü için ispat bakımından sevk edilmiştir. Bu nedenle, kooperatif üyelik hakkının devredildiğinin davadan önce davalı kooperatife bildirilmemesi, devir alanın hakkına olumsuz bir etki yapmaz. Devir alanın açtığı üyeliğin tespiti davası ile davalı kooperatife üyelik başvuru yapılmış gibi olduğundan, üyelik koşullarını taşıdığının belirlenmesi halinde devir alanın üyeliğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Davalı kooperatif anasözleşmesinin "Ortaklık Şartları" başlıklı 10. maddesi, " Kooperatife ortak olabilmek için aşağıdaki nitelik ve şartların varlığı gereklidir.

1-Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmak,

2-Medeni hakları kullanma ehliyetine sahip gerçek kişi veya 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 9. maddesinde sayılan tüzel kişilerden olmak,

3-Taşıyıcılığı bilfiil meslek edinmiş olmak,

4-Taşıma komisyonculuğu yapmamak,

5-Kooperatifin amacına uygun motorlu aracı bulunmak,

Davalı kooperatif anasözleşmesinin "Ortaklık Şartları" başlıklı 10. maddesi, " Kooperatife ortak olabilmek için aşağıdaki nitelik ve şartların varlığı gereklidir.

1-Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmak,

2-Medeni hakları kullanma ehliyetine sahip gerçek kişi veya 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 9. maddesinde sayılan tüzel kişilerden olmak,

3-Taşıyıcılığı bilfiil meslek edinmiş olmak,

4-Taşıma komisyonculuğu yapmamak,

5-Kooperatifin amacına uygun motorlu aracı bulunmak,

6-Aynı amaçlı başka bir motorlu taşıyıcılar kooperatifine üye olmamak,

Üçüncü bentte öngörülen nitelik, meslekle ilgili kuruluşlar ile vergi dairesinden sağlanacak belge ile kanıtlanır." hükmünü içermektedir.

Dosya kapsamından, dava dışı..'in, 12.09.2007 tarihinde noterde düzenlenen sözleşme ile davalı kooperatif üyeliğini, 13.09.2007 tarihli sözleşme ile de .. plakalı aracını davacıya devrettiği, ..'in 19.10.2007 tarihinde, davacının 02.11.2007 tarihinde, noter kanalıyla gönderdikleri ihtarnameler ile üyelik devrini davalı kooperatife bildirdikleri, davalı kooperatifin herhangi bir cevap vermediği, davacının .. plakalı aracı 04.10.2007 tarihinde sattığı, ancak, davacının 05.07.2007 tarihinde satın aldığı ve üzerine kayıtlı ticari nitelikte.. plakalı aracının bulunduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, davacının, davalı kooperatifin anasözleşmesinde sayılan üyelik koşullarını taşıdığı gerekçesiyle, davacının üyeliğinin tespitine; maddi ve manevi tazminat istemleri yönünden ise delillerin toplanıp, uyuşmazlığın esası incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ve yanılgılı gerekçeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Öte yandan, davalı kooperatifin "...i" olan unvanının gerekçeli karar başlığında, ticaret sicil kaydına uygun olarak yazılmamış olması, HMK'nın 297/1-b maddesi hükmüne aykırı olmuş, 10.04.2008 olan dava tarihinin, gerekçeli karar başlığında 30.04.2008 olarak yazılması da hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6051, Karar No: 2017/8272, Tarih: 11.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/6051 E.  ,  2017/8272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı idarenin alt işverenlerinde aralıksız olarak güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş akdinin davalı şirket tarafından haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davacının nöbet esnasında uyurken yakalandığını, bu durumun fotoğraflandığını, kendisininde savunmasında uyuduğunu ikrar ettiğini bu nedenle feshin haklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı işçinin iş akdinin haklı nedene dayalı olarak feshedilip edilmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda güvenlik görevlisi olarak çalışan davacının nöbet esnasında uyurken yakalandığı ve iş akdinin bu nedenle feshedildiği uyuşmazlık konusudur. Davacı davalı işyerinde uygulanan “Disiplin Ceza Cetveli” nin 20-a maddesi gereği iş saatlerinde uyuma fiilinin ilk seferde iş akdinin feshinin gerektirmeyeceği, bu cetvele göre bunun cezasının yevmiye kesimi olduğunu iddia etmiştir. Gerçekten de davacı tarafından dosyaya sunulan “Disiplin Ceza Cetveli” başlıklı belgede iş saatlerinde uyuma fiilinin ilk seferde 2 yevmiye kesimi ile cezalandırılacağı düzenlenmiştir. Fakat bu belgenin herhangi bir yerinde davalılarca hazırlandığına ve davalı işyerinde uygulandığına dair bir ibare bulunmamaktadır. Güvenlik görevlisi gibi bir meslekte görev esnasında uyuma fiili işverene 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. madde kapsamında iş akdini haklı nedenle feshetme yetkisi verse de işverenin toplu iş sözleşmesi gibi bir düzenleme ile bu fiili başka şekilde cezalandırması da sözleşme serbestisi çerçevesinde mümkündür. Yapılacak iş davacı tarafından dosyaya sunulan “Disiplin Ceza Cetveli” isimli belgenin işyerinde uygulanıp uygulanmadığı araştırılmalı, işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi varsa getirtilmeli, davacının bu kapsamda daha önce ceza alıp almadığı araştırılmalı ve tüm bu deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmelidir.

Mahkemece bu husus gözetilmeksizin eksik inceleme ile karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 11.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3066, Karar No: 2015/5157, Tarih: 11.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/3066 E.  ,  2015/5157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2014/417757 - Kanun Yararına Bozma

Kasten yaralama suçundan sanık Mesut ’in, katılan M.. T..'e yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 86/3-e, 87/1-a ve 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ve katılan Edip ’e yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/3 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/12/2011 tarihli ve 2008/68 Esas, 2011/454 sayılı Kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28/12/2012 tarihli ve 2012/2611 Esas, 2012/10151 Karar sayılı ilamı ile düzeltilip onanarak kesinleşmesini müteakip, sanık müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 18/07/2014 tarihli ve 2008/68 Esas, 2011/454 sayılı Ek Kararına yönelik itirazın reddine dair Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/08/2014 tarihli ve 2014/1190 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 18.12.2014 tarih ve 2014/22681 – 75167 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.12.2014 tarih ve 2014/417757 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; 1) Ankara l. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/12/2011 tarihli ve 2008/68 Esas, 2011/454 sayılı Kararında kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu, ancak katılan M.. T..’in sol el bileğinde bulunan yaranın, mahkeme kararındaki kabulün aksine; karardan sonra infaz aşamasında sunulan Bilirkişi Dr. Talat tarafından düzenlenen 01/07/2014 tarihli raporda, katılan M.. T.. hakkında düzenlenen raporlarda kaydedilen sol radius distal uç ve ulna stiloid proçes (colles kırığı) kırığının, düşme sonucu sık görülen kırıklardan olması, kişinin olay yerinde düştüğünün belirtilmesi, sol el bilek yumuşak dokuda sıyrık, morluk şişlik raddi yara gibi bulgudan olaydan hemen sonra düzenlenen Dışkapı Sosyal Sigortalar Kurumu Hastanesindeki Grafiler ve Epikriz raporlarında bahsedilmemesi dikkate alındığında, bahse konu kırığın, kişinin el bilek bölgesinde vurulduğu belirtilen demir çubuk ile meydana getirilmesinin mümkün görülmediği, düşme sonucu meydana gelmiş olduğunun belirtildiği, diğer taraftan olayda iki farklı mağdur olduğu halde, dosyada bulunan epikriz raporları ve grafılere göre mağdurlardan Edip ’in el bileğinde demir çubukla vurma sonucu oluşması mümkün yara bulunup, bu yara, olay sonrası düzenlenen epikriz ve diyagramlarda

gösterilmesine rağmen, diğer mağdur M.. T..’e ait diyagram ve raporlarda bu şekilde bir yaradan bahsedilmediği halde Mahkemece mağdurlardaki yaraların aynı değerlendirmeye tabi tutulduğu, keza katılanın eli üzerine düşmesi sonucu bileğini kıracağının sanık tarafından öngörülmesi de mümkün olmadığından kastın aşılması ve taksirli sorumluluğun da sözkonusu olabileceği; sanık müdafii tarafından anılan raporun ibraz olunması karşısında oluşan bu statünün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 311/1-(e) maddesi anlamında “yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkum edilmesini gerektirecek nitelikte...” sanık lehine yeni bir durum olduğu gözetilerek yargılanmanın yenilenmesi talebinin kabulü gerekirken yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde;

2) Yargılamanın iadesi sebebi olarak öne sürülen mağdur M.. T..’in bileğinde meydana gelen ve Mahkemece olay ile bağlantısı kabul edilerek “organlardan birinin sürekli zaafiyeti” olarak nitelendirilerek ceza artırımına tabi tutulan “sol el bilekteki sinir zaafıyetlerinin” mağdurun daha önce Avusturya Ülkesinde geçirmiş olduğu iş kazasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususu, yargılamanın önceki aşamasında değişik şekilde öne sürülmüş ve farklı değerlendirmeye tabi tutulmuş ise de olaydan önceki meydana gelen iş kazası nedeni ile mağdurun tedavi gördüğü iddia olunan Avusturya Hastanesine Viyana’da bulunan Hukuk Bürosu aracılığı ile mağdura ait önceki tedaviye ilişkin evrakların sanık müdafii tarafından kararın kesinleşmesinden sonra talep edildiği, buna karşın ilgili hastanenin cevabi yazısında ve hukuk bürosunca yazılan rapor tercümelerinde, mağdura ait tedavi bilgilerinin Avusturya Kanunları gereği ya ilgili hastanın rızası ya da usulüne uygun bir mahkeme talebi ile verilebileceği hususlarının belirtilmesine, mağdura ilişkin önceki tedaviye ait evrakların mahkemece talep edilmesi dışında herhangi bir hukuki yoldan temin edilmesinin mümkün olmadığının resmi olarak ifade edilmesine rağmen ceza hukukunun evrensel “şüpheden sanık yararlanır” ilkesinin sonucu; mahkemece, şüphe oluşturan bu bilgilerin mahkeme kararı dışında yasal yollardan temini mümkün olmadığından bu olgunun yargılamanın iadesine esas yeni bir delil olduğu, keza yapılacak yeni yargılama ile bu yara ve yaralanmanın niteliğinin kesin tespiti bakımından ilgili makamlardan Mahkemece talep edilen bilgiler sonucu hüküm verilmesi gerektiği hususları gözetilmeden yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde;

3) Sanık Mesut ’in olaydan hemen sonra 29.07.2007 tarihinde alınan ifadesinde Mahkeme kararındaki kabulün aksine, katılanların demir çubukla kendisine saldırdığını, bu saldırı sonucunda demir çubuğun ayağının yaralanmasına sebebiyet verdiğini iddia etmiş olması ve bu iddiasını destekler nitelikte bulunan Adli Tıp Kurumu Ankara Adli Şube Müdürlüğünden verilen

30.07.2007 tarih 01.33 saatli rapor içeriğine göre, sol ayağında mevcut yara ile raporda izah edilen yaralanmalar birlikte değerlendirildiğinde, söz konusu yaralanmalar ile ilgili iddianame düzenlenmeden veya bu husus iddianamede gösterilmeden ya da yargılama sırasında haksız hareket başlangıcı, haksız tahrik ve meşru müdafaa da dahil olmak üzere sanıktaki anılan yaralar değerlendirilmeden yazılı şekilde yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanun yararına bozma isteminin kapsamına, talebin niteliğine, dosyanın daha önce Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.12.2012 gün ve 2012/2611 Esas, 2012/10151 sayılı Kararıyla onanarak temyiz incelemesinden geçmiş olmasına göre, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı Kararının "Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümüne İlişkin Ortak Hükümler" kısmı ile Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca işin incelenmesi Yüksek Yargıtay 1. Ceza Dairesine ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın temyiz incelemesi için ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE; 11.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3713, Karar No: 2016/6472, Tarih: 10.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/3713 E.  ,  2016/6472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... .. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/10/2015

NUMARASI : 2015/114-2015/661

Taraflar arasında görülen davada ... .. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/10/2015 tarih ve 2015/114-2015/661 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10.06.2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ... ile davalı vekilleri Av. ... ..., Av. ... ... ve Av. ... ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirket aleyhine ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/34 Esas sayılı dosyasında görülen itirazın iptali davasında verilmiş olan ve kesinleşen karar gereğince 51.421,40 TL'nin davacı tarafından ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2008/23031 sayılı dosyasına ödendiğini, ilama konu olayın dağıtım sisteminin işletilmesi ile ilgili olduğunu, ...'la akdedilen 24.07.2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesi (İHDS) önceki dönemde gerçekleşen olaydan kaynaklanan sorumluluğun sözleşmenin 7.4 ve 7.6. maddeleri gereğince davalı ...'a ait olduğunu, taraflar arasında geçerli bir sözleşme olan İHDS gereğince 3. kişilerin muhatabının yürütülen dağıtım faaliyetleri bakımından ayrı bir tüzel kişiliği olan ... olduğunu, bu nedenle 3. kişilerin işletme hakkı devir sözleşmesi öncesi döneme ait bir iş veya işlemden doğan alacağın dahi dağıtım sisteminin hali hazırdaki işletmecisi olan davacıdan talep ettiğini ve davacının 3. kişilerin talep ettiği İHDS öncesi döneme ait alacakları ödemek zorunda kaldığını, davacının bu bedelleri İHDS'nin ilgili hükümleri gereğince ...'a rücu hakkına sahip olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 23.02.2010 tarih ve 2009/34 Esas, 2010/41 Karar sayılı ilamı uyarınca hak sahiplerine ödenmek zorunda kalınan 51.421,40 TL'nin, ödeme tarihinden itibaren uygulanacak avans faizi ile birlikte, ayrıca Hazine'ye ödenmiş olan 50,00 TL temyiz harcı ve masraflarının ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; temyiz harç ve masrafını 1.989, 65 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı nazara alınarak davanın kabulüne, 53.411,05 TL'nin, 51.421,40 TL'si için dava tarihinden, 1.989,65 TL'si için 30.07.2015 tarihinden itibaren avans faizi uygulanmak sureti ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.