muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/938, Karar No: 2015/42462, Tarih: 07.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/938 E.  ,  2015/42462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2015/69911

MAHKEMESİ : Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2014

NUMARASI : 2014/4 (E) ve 2014/349 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. S.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından sanık için atanan zorunlu savunman ücretinin çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5378, Karar No: 2023/10654, Tarih: 09.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5378 E.  ,  2023/10654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1909 Esas, 2023/470 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/229 Esas, 2021/159 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili ve yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ... ilçesi, Muradiye Mahallesi 248 ada 60 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline ve yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek belirlendiğini, bilirkişi heyetince tespit edilen objektif değer artışının fahiş olduğunu, aynı raporda kamulaştırma bedeli hesaplanırken münavebeye konu ürünlerin üretim giderlerinin piyasa değerlerinin üstünde belirlenirken bu ürünlerin getirdiği gelirin olması gerekenin üstünde hesaplandığını, lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek belirlendiğini, bilirkişi heyetince tespit edilen objektif değer artışının fahiş olduğunu, aynı raporda kamulaştırma bedeli hesaplanırken münavebeye konu ürünlerin üretim giderlerinin piyasa değerlerinin üstünde belirlenirken bu ürünlerin getirdiği gelirin olması gerekenin üstünde hesaplandığını, lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, bilirkişi raporunda esas alınan verilerin resmi verilerle uyumlu ve bölgenin münavebe sistemine uygun olduğu, bilirkişi kurulunca uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ile objektif değer artırıcı unsur oranlarının taşınmazın niteliği ve konumuna uygun düştüğü, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin yerinde olduğu, böylece mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, davacı idare vekilince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesin

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Tekirdağ ili, ... ilçesi, Muradiye Mahallesi 248 ada 60 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10494, Karar No: 2022/10573, Tarih: 28.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/10494 E.  ,  2022/10573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 13/12/2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'nin 28/01/2021 gün ve 2019/2848 E. 2021/174 K. sayılı hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 28.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2108, Karar No: 2015/7693, Tarih: 18.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2108 E.  ,  2015/7693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında ... Asliye Ticaret Mahkemesi ve ... Asliye Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye ticaret mahkemesince; kart çıkaran kuruluşların kart hamilleri aleyhine açtığı davada asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise; uyuşmazlığın kredi kartı sözleşmesinden kaynaklandığı, davaya bakma görevinin asliye ticaret mahkemelerine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre, bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda, işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu ve davanın 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlüğe giriş tarihinden önce açıldığı anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde asliye ticaret mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2304, Karar No: 2019/3707, Tarih: 30.09.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/2304 E.  ,  2019/3707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş

olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin müştereken maliki bulunduğu taşınmaz üzerine daha önce inşa edilen blokların tamamlanması için davalı yüklenici ile ...10. Noterliği’nce tanzim ve tasdikli 07.12.2005 tarih 26135 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi akdedildiğini, sözleşmenin 1. maddesi gereğince arsa sahiplerine düşecek bağımsız bölümlerin yer aldığı D blokun teslim tarihinin sözleşmenin imzalanmasından itibaren 90 gün olduğunu ancak davalı yüklenici tarafından süresinde teslim edilmemesi üzerine arsa sahiplerince davalıya ihtarname keşide edildiğini ve ...1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2007/128 D. iş sayılı dosyası ile inşaatın henüz tamamlandığı hususunda tespit yapıldığını, sözleşmenin 5. maddesinde teslim şartının süresinde yerine getirilmemesi halinde gecikilen her ay için bağımsız bölüm sayılı kadar aylık en yüksek kira bedelinin mülk sahiplerine ayrı ayrı ödeyeceğinin öngörüldüğünü, bu sebeple teslimi gereken tarih olan 08.03.2006 ile ihtarnamede belirtilen tarih olan 08.11.2006 arasındaki 8 aylık dönem için aylık 450,00 TL kira bedeli üzerinden davacılara isabet eden 9 bağımsız bölüm için toplamda 32.400,00 TL alacağın ihtar tarihi olan 27.11.2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacıların teslim tarihinden önce bağımsız bölümlere taşındıklarını ve kullanmış oldukları dairelerin kira bedellerini talep ettiklerini, sözleşmenin 6. maddesinde dairelerin kabul protokolünün dava dışı Türki Salın tarafından tanzim edileceğinin ve protokolünün mülk sahipleri, müteahhit ile tanzim eden tarafından imzalanacağının hüküm altına alındığını, dairelerin 07.03.2006 tarihli kabul protokolü ile teslim edildiğini ancak davacıların imzadan imtina ettiklerini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi eser sözleşmesinin bir türüdür. Eser sözleşmesi ile taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklenmektedir. Yüklenicinin borcu inşaat yapımı, arsa sahibinin borcu da yapılan iş karşılığı olarak taşınmaz malda pay mülkiyetinin devri borcudur. Borçlu sözleşmeden doğan edimini zamanında yerine getirmez ise alacaklı 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 106/II. (6098 sayılı TBK'nın 125/I) maddesinde kendisine tanınan seçimlik hakkını kullanarak gecikme tazminatını da talep edebilir. İfanın gecikmesinde borçlu kusursuzluğunu kanıtlayamadığı sürece bundan doğan zarardan sorumludur. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde arsa sahibinin sözleşmeden doğan hakkı, inşaatın zamanında bitirilip teslim edilmesini isteme hakkıdır. Yüklenicinin edimini zamanında ifa edememesi nedeniyle arsa sahibinin gecikmeden kaynaklanan kira tazminatını talep hakkı ise kanundan doğan bir haktır. Yüklenicinin edimini zamanında ifa etmemesi nedeniyle talep edilebilecek olan kira tazminatı teslimde gecikilen her ay için ödenecek bir miktar paradır. Kira tazminat miktarı sözleşme yapılırken kararlaştırılabilir. Bu şart geçerlidir.

Somut olayda, davacı arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında akdedilen ...10. Noterliği’nin 07.12.2005 tarih 26135 yevmiye numaralı Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Daire Karşılığı İnşaat Sözleşmesi'nin 5. maddesinde belirtilen süre içerisinde teslimin gerçekleşmemesi halinde, gecikilen her ay için yüklenici tarafından arsa sahiplerine bağımsız bölüm sayısı kadar ve ayrı ayrı olmak üzere en yüksek kira bedelinin ödeneceği kararlaştırılmıştır.

Davalı yüklenicinin savunması ve dosyaya getirtilen tapu kayıtlarına göre; davacılardan arsa sahibi ...’e isabet eden bağımsız bölümlerden 10 numaralı bağımsız bölümün satış suretiyle 16.05.2006 tarihinde dava dışı ...’a, 12.05.2009 tarihinde de dava dışı ... tarafından dava dışı ...’a satış suretiyle devredildiği anlaşılmaktadır.

Davalı yüklenicinin savunması ve dosyaya getirtilen tapu kayıtlarına göre; davacılardan arsa sahibi ...’e isabet eden bağımsız bölümlerden 10 numaralı bağımsız bölümün satış suretiyle 16.05.2006 tarihinde dava dışı ...’a, 12.05.2009 tarihinde de dava dışı ... tarafından dava dışı ...’a satış suretiyle devredildiği anlaşılmaktadır.

Arsa sahibi kendisine bırakılan bağımsız bölümler ile ilgili ancak bağımsız bölümün maliki olduğu süre için gecikme tazminatı isteyebilir. Satış tarihinden sonraki dönem için gecikme tazminatı istenemeyeceğinden, mahkemece ...ili ... ilçesi ... Mahallesi 5909 ada 13 parsel sayılı taşınmazda kain 10 numaralı bağımsız bölümün ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtları ve satış akit tabloları getirtilip, davacı ...’in 10 numaralı bağımsız bölümü satış suretiyle 3. kişilere devrettiği tarih belirlenip, teslimi gereken 08.03.2006 tarihinden satış tarihine kadar bu bağımsız bölüm ile ilgili gecikme tazminatı isteyebileceği kabul edilmek suretiyle hesaplama yapılıp, 10 numaralı bağımsız bölümün satış tarihinden sonraki dönem için davacının gecikme tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, gelen tapu kayıtlarına göre satış suretiyle devir yapıldığı gözden kaçırılarak 08.11.2006 tarihine kadar hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın sonuçlandırılması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 154,30 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 30.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/34903, Karar No: 2020/17596, Tarih: 07.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/34903 E.  ,  2020/17596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından işyerinin kapanması nedeniyle sona erdirildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının çalışmış olduğu işyerinin kapanmadığını , dava dışı ...’ye devredildiğini, davacının da bu kişi yanında çalışmaya devam ettiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi, davalıya ait eczanede çalışırken eczanenin kapatıldığını , bu sebeple işten çıkartıldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarını talep etmiştir. Davalı işveren ise kapatma iddiasının doğru olmadığını , eczanesini 15.10.2014 tarihine dava dışı ...’ye devrettiğini , davacı işçinin de devir sonrasında devralan işveren nezdinde çalışmaya devam ettiğini, fesih söz konusu olmadığından feshe bağlı hakları talep edemeyeceğini savunmuştur. Dosyaya gelen devir belgesi ve tanık olarak dinlenen devralan işverenin beyanı ile davalı işyerinin kapatılmadığı devredildiği yönündeki savunma ispatlanmıştır.

Açıklanan delil durumuna göre davacı işçinin davalı işveren nezdindeki çalışmasının 15.10.2014 tarihi itibariyle sona erdiği , sona erme nedeninin ise devir olduğu , bu tarih itibariyle işin sona ermesinin bir başka anlatımla feshin söz konusu olmadığı görülmekle şartları bulunmayan kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirlen kabulü hatalıdır.

3- Yukarıda açıklandığı üzere , işyeri devredilmiş olmakla kullanılmayan yıllık izinleri kullandırma borcu da devralan dava dışı işverene geçtiğinden davalının ücretli izinlerden sorumluluğunun bulunmadığı gözetilerek buna yönelik talebin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

4- Davacı işinin davalı işveren nezdinde ki çalışması 15.10.2014 tarihinde sona erdiğine göre fazla çalışma ücreti hesabının bu tarihe kadar yapılması gerekirken 30.11.2014 tarihine kadar yapılan hesaplamanın hükme esas alınması hatalıdır.

4- Davacı işinin davalı işveren nezdinde ki çalışması 15.10.2014 tarihinde sona erdiğine göre fazla çalışma ücreti hesabının bu tarihe kadar yapılması gerekirken 30.11.2014 tarihine kadar yapılan hesaplamanın hükme esas alınması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.