muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2170, Karar No: 2025/182, Tarih: 08.01.2025

TCK’nın 134. maddesinin gerekçesine göre; “…kişilerin gizli yaşam alanına girerek veya başka suretle, başkaları tarafından görülmesi mümkün olmayan bir özel yaşam olayının saptanması ve kaydedilmesi, bu kayıt ve saptamalardan herhangi bir suretle yarar sağlanması veya bunların başkalarına verilmesi, başkalarının bilgi edinmelerinin sağlanması veya basın yayın yoluyla bu bilgilerin açıklanması…” cezalandırılmaktadır. Sanık, katılanların kendi ... iradeleriyle giyerek kamusal alana yansıttıkları ayakkabılarının videosunu, kamusal alanda herhangi özel bir çaba göstermeden kamusal alanda göründüğü haliyle çekmiş, videoda katılanların yüz ve baş bölgelerinin gözükmemesine ve katılanların videoyu izleyenlerce tanınmamasına özen göstermiştir. Sanık, katılanların kamusal alanda göründükleri hallerine paylaşımında hiç müdahale etmemiş, sözlü veya yazılı bir yorumda da bulunmamıştır. Sanığın aşamalardaki tüm ifadelerinde yüksek topuklara dikkat çekmek için bu çekim ve paylaşımı yaptığı yönündeki savunmasının aksini gösteren dosyaya yansıyan bir delil olmadığı gibi, sanık ile katılanlar arasında incelemeye konu paylaşımdan sonra meydana gelen tehdit /hakaret olayları ile başkaca paylaşım ve ifadelerin, ayrı suçları oluşturduğu ve sanığın suç kastına etki eden unsurlar olamayacağı açıktır. Sanığın katılanlarla ilgili yargılamaya konu paylaşımının hukuki açıdan katılanlar aleyhine bir haksızlık içerdiği tartışmasızdır. Katılanların giydiği ayakkabıları sosyal medyada izinsizce paylaşan ve bu paylaşımları sosyal medyada gören öğretmenlerince tanınmasına ve katılanların kim olduklarının öğrenilmesine sebebiyet veren sanığın eylemi ceza hukuku alanında yaptırım gerektiren bir haksızlık oluşturmayıp, sanığın bu paylaşımı özel hukuk alanında tazminat sorumluluğu gerektiren bir haksızlık oluşturmaktadır.

Bu açıklamalar çerçevesinde, sanığın üzerine atılı özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun öncelikle kast ve diğer maddi unsurları bakımından oluşmadığı, sanığın atılı suçtan beraati yönündeki Bölge Adliye Mahkemesinin kararının onanması gerekirken, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi için bozulması yönündeki Sayın çoğunluğun kararına katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2024/1349, Karar No: 2024/1757, Tarih: 27.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1349 E.  ,  2024/1757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/364 E., 2024/311 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Dazkırı Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahk. Sıft.)

SAYISI : 2016/78 E., 2019/24 K.

Taraflar arasındaki iflasın ertelenmesinin uzatılması isteminden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince istemin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın müdahil ... Elektrik Perakende Satış A.Ş vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı müdahil ... Elektrik Perakende Satış A.Ş vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; mahkemece müvekkili şirket için 28.02.2019 tarihinde iflasın 1 uyıl süre ile ertelenmesine karar verildiğini, kararın istinafa başvurulmadan kesinleştiğini, erteleme süresi içinde müvekkili şirketin ticari faaliyetine hız kesmeden devam ettiğini, yurtdışı ve yurtiçi satıcılara borç ödemesi yaptığını, bunlar ile birlikte banka ve temlik borçlarını ödediğini, yıllar itibariyle performansının artarak devam ettiğini, ikinci yıl erteleme dönemi için revize iyileştirme projesi sunduklarını, iflasın ertelenmesinin uzatılması koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, iflasın 1 yıl süre ile ertelenmesinin uzatılmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının uzatma talebi yönünden ek iyileştirme projesi sunduğu, alınan bilirkişi ve kayyım raporlarında; şirketin geçmişe yönelik satış hedeflerine ulaşmış olduğu, ikinci yıl revize edilmiş iyileştirme projesinin somut verilere dayandığı, ciddi, inandırıcı ve uygulanabilir durumda olduğu, iyileştirme projesinin gerçekleştirilmesi ve projede belirtilen tedbirlerin tamamlanması durumunda şirketin borca batıklıktan kurtulacağının kuvvetle muhtemel olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne ve 28.02.2020 tarihinden itibaren iflasının ertelenmesinin 1 yıl süre ile uzatılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde müdahil ... Elektrik Perakende Satış A.Ş vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde müdahil ... Elektrik Perakende Satış A.Ş vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Müdahil ... Elektrik Perakende Satış A.Ş vekili istinaf dilekçesinde kayyım raporunda şirketin borca batık olduğu, iflas erteleme uygulandığını, takdirde borca batıklıktan kurtulacağının belirtildiğini, raporun vardığı sonucun fazlasıyla iyi niyetli ve uygulanamayacağını, alacaklıların çoğu tarafından kayyım raporuna itiraz edildiğini ancak yerel mahkemece itirazların kabul görmediğini, kayyım raporundaki tespitlerin aksine ortada ciddi, inandırıcı somut bilgi belgelere dayanır nitelikte bir iyileştirme projesi olmadığını, davacı şirketin ekonomik durumunu düzeltip borca batıklık durumundan çıkmasının mümkün bulunmadığını, iflas ertelemesinin ve ihtiyati tedbir kararının alacaklıların durumlarının kötüleşmesine neden olacağını istinaf nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava tarihinde yürürlükte bulunan 2004 sayılı İİK'nun 179/b-4 maddesi uyarınca iflas erteleme talebinin 5 yıldan fazla olamayacağı, yerleşik Yargıtay içtihatlarında da uzatma sürelerinin 4 yılı geçemeyeceği, ilk iflas erteleme süresi ile birlikte bu sürenin toplamda 5 yıl olacağın, tedbir kararının verildiği tarihten itibaren 5 yıllık sürenin dolmuş olması halinde iflas erteleme taleplerinin reddi ile davacı şirketin borca batıklık halinin devam etmesi halinde şirketin iflasına karar verilebileceği ilk tedbir kararının 04.05.2016 tarihinde verildiği, istinafa konu olan uzatmaya yönelik kararın ise 17.03.2021 tarihinde verilmiş olmakla ilk derece mahkemesinin karar tarihi itibariyle 5 yıllık toplam sürenin dolmadığı, bilirkişi ve kayyım raporları ile de açıklandığı gibi davacı şirketin borca batıklıktan kurtulma hususunda samimi gayretler gösterdiği ve bu gayretlerin semereleri de kendini göstermeye başladığı, İlk derece mahkemesince erteleme kararının yerinde olduğu, gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde müdahil ... Elektrik Perakende Satış A.Ş vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Müdahil ... Elektrik Perakende Satış A.Ş vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen itirazların yanı sıra müvekkil kurumun davacı nezdindeki alacaklarına yer verilmediğini, eksik inceleme ile sonuca varıldığını temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iflasın ertelenmesinin uzatılması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 179/b-7 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iflasın ertelenmesinin uzatılması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 179/b-7 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

Davacı şirket hakkında 28.02.2019 tarihinden itibaren iflasın 1 yıl süreyle ertelenmesine karar verilmiş olup davacı şirketçe erteleme süresi sonunda koşulların devam ettiği ve iyileşme ihtimalinin kuvvetli olduğu ileri sürülerek, erteleme süresinin 1 yıl daha uzatılması talep edilmiştir. 28.02.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7101 Sayılı Yasa'nın 65.maddesi ile kaldırılan ancak geçici 14.madde ile derdest davalarda uygulanmasına devam edilen İİK’nın 179/b-7. maddesi uyarınca iflas erteleme tedbirlerinin 5 yıldan daha fazla olamayacağı, davacı şirket hakkında 04.05.2016 tarihinde tedbir kararı verildiği, inceleme tarihi itibariyle 5 yıllık erteleme süresinin dolduğu, bu durumda, mahkemece, davacı şirketin, güncel durumu itibariyle rayiç değerler üzerinden borca batık olup olmadığının tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, borca batıklıktan çıkmış olduğunun tespiti halinde iflas ertelemenin uzatılması talebinin reddine karar verilmesiyle yetinilmesi, borca batıklığın devam ettiğinin tespiti halinde iflas kararı verilmesi, gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcın istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

27.05.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Uyuşmazlık iflasın ertelenmesinin 1 yıl süre ile uzatılması istemine ilişkindir.

İflasın ertelenmesi davası 28.04.2016 tarihinde açılmış, mahkemece 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 179/a madde hükmü uyarınca 04.05.20216 tarihinde erteleme tedbirleri yönünde karar verildiği, iflasın 1 yıl süre ile ertelenmesine ise 28.02.2019 tarihinde karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK’nun 179/b-4 maddesi uyarınca uzatma süreleri dahil erteleme süresi 5 yıldan fazla olamaz.

Erteleme süresinin hangi tarihte başlayacağı yönünde doktrinde tartışmalıdır. Bazı yazarlar sürenin erteleme kararının ilanından itibaren başlaması gerektiğini ileri sürmesine rağmen (H. Pekcanıtez/Anonim, Öztek – Bandanalar Sy. 59. sh. 71 ) genelde İİK’nun b-1 maddesinde erteleme kararının etkileri sayılırken kullanılan “erteleme kararı üzerine” ifadesi de dikkate alındığında erteleme süresinin erteleme karar tarihinden itibaren başlaması gerekir.

Erteleme süresinin hangi tarihte başlayacağı yönünde doktrinde tartışmalıdır. Bazı yazarlar sürenin erteleme kararının ilanından itibaren başlaması gerektiğini ileri sürmesine rağmen (H. Pekcanıtez/Anonim, Öztek – Bandanalar Sy. 59. sh. 71 ) genelde İİK’nun b-1 maddesinde erteleme kararının etkileri sayılırken kullanılan “erteleme kararı üzerine” ifadesi de dikkate alındığında erteleme süresinin erteleme karar tarihinden itibaren başlaması gerekir.

Somut olayımızda mahkemece ilk erteleme kararının 28.09.2019 tarihinde verildiği ve henüz 5 yıllık uzatma süresinin dolmadığı anlaşıldığından usul ve yasaya uygun kararın onanması gerektiğinden sayın çoğunluğun aksi yönündeki bozma gerekçesine katılamamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2013/30515, Karar No: 2014/11484, Tarih: 28.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/30515 E.  ,  2014/11484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2013

NUMARASI : 2012/516-2013/476

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacının hissedar olduğu..parsel sayılı taşınmazın Yeni Güneypark Kentsel Dönüşüm Proje alanında yer alan imar parsellerine şuyulandırıldığı Yeni Güneypark Kentsel Dönüşüm Proje alanında kalan ve dava konusu taşınmazı da kapsayan bölgede fiilen çalışmaların başladığı, projenin bir bütün olduğu da dikkate alındığında, dava konusu taşınmaza, kamulaştırmasız el atma olgusunun gerçekleştiği anlaşılmıştır.

Öte yandan 09.04.2013 tarihinde tapuya tescili sağlanan imar uygulaması sonucu, davacının hissedar olduğu taşınmazlar Yeni Güneypark Kentsel Dönüşüm Proje alanında kaldığı gibi söz konusu taşınmazlarda davalı idarenin de hissedar olduğu anlaşılmıştır.

30.06.2010 tarih ve 5998 sayılı Yasa ile değişik 5993 sayılı Belediye Kanununun 73. maddesinin 8. fıkrasında “Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Alanı ilan edilen yerlerdeki belediyelere ait gayrimenkuller ile belediyenin anlaşma sağladığı veya kamulaştırdıkları gayrimenkuller üzerindeki inşaatların tamamı belediyeler tarafından yapılır veya yaptırılır. Belediye ile anlaşma yapmayan veya belediyece kamulaştırılmasına gerek duyulmayan gayrimenkul sahiplerinden proje alanında kendilerine 3194 sayılı Yasanın 18. maddesine göre, ayrı ada ve parselde imar hakkı verilmemiş olanlar kamulaştırmasız el atma davası açabilir” hükmü yer almakta olup, davacının hissedar olduğu taşınmazda, davalı idarenin de paydaş olması ve ayrı ada ve parselde imar hakkı verilmemesi nedeniyle davacının kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan dava açma hakkı bulunduğunun kabulü doğrudur. Ancak;

Alınan bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsal zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak alınan kıyasi satışların dava konusu taşınmaza göre gelişmesini tamamlamış bölgelerde ve dava konusu taşınmaza uzak olduğu anlaşıldığından rapor yeterli ve inandırıcı bulunmamıştır.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsal zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak alınan kıyasi satışların dava konusu taşınmaza göre gelişmesini tamamlamış bölgelerde ve dava konusu taşınmaza uzak olduğu anlaşıldığından rapor yeterli ve inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarını istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/869, Karar No: 2014/1816, Tarih: 18.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/869 E.  ,  2014/1816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6673, Karar No: 2023/4192, Tarih: 26.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/6673 E.  ,  2023/4192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/75 E., 2014/35 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasındaki korunma kararının kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Mahkeme kararı hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kurum mahkemeye sunduğu 06.02.2014 tarihli talep yazısı ile ... hakkında verilen korunma kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Korunma kararının kaldırılması istenen ... velisine dava dilekçesi tebliğ edilmemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, dosyaya sunulan sosyal inceleme raporu uyarınca davacı kurumun talebi yerinde görülerek ... hakkında verilen korunma kararının kaldırılmasına, çocuğun bakımından sorumlu olan kimselere danışmanlık tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, dosyaya sunulan sosyal inceleme raporu uyarınca davacı kurumun talebi yerinde görülerek ... hakkında verilen korunma kararının kaldırılmasına, çocuğun bakımından sorumlu olan kimselere danışmanlık tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... vekili kararın görevsiz mahkemede verilmesinin ve davanın hasımsız olarak görülmesinin hatalı olduğunu belirterek mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, daha önce çocuk hakkında verilen korunma kararının kaldırılması şartlarının oluşup oluşmadığı, mahkemenin görevli olup olmadığı ve davanın hasımsız görülüp görülemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun`un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası. 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu`un (2828 sayılı Kanun) 22 nci, 24 üncü maddesi, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci, 7 inci, 26 ncı maddesinin üçüncü fıkrası maddeleri ve geçici 1 inci maddesi. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, 16.01.2013 tarih, 2012/2-563 Esas 2013/69 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. Dava, çocuk hakkında daha önce alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. 2828 sayılı Kanun`un 22 nci maddesinin birinci fıkrasında korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağı hükme bağlanmıştır. Aynı Kanun'un 24 üncü maddesinde de, korunma kararının, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ergin olmadan kaldırılabileceği gibi, ergin olduktan sonra da, çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde devamına karar verilebileceği hükme bağlanmıştır.

2. 5395 sayılı Kanun`un 26 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 sayılı Kanundaki tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır. (YHGK, 2012/2-563 E, 2013/69 K)

2. 5395 sayılı Kanun`un 26 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 sayılı Kanundaki tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır. (YHGK, 2012/2-563 E, 2013/69 K)

3. Yukarıda açıklandığı üzere, 5395 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesiyle, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi çocuk mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İşin esasıyla ilgili karar vermek görevi sonradan yürürlüğe giren yukarıda bahsedilen kanunla değiştiğine göre, dava, çocuk mahkemesinin görevine girmektedir. 5395 sayılı Kanun`un geçici birinci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca çocuk mahkemelerinin bulunmadığı yerlerde aile ya da asliye hukuk mahkemelerinin görevli olacağı yer aldığından, davaya aile mahkemesi sıfatı ile bakılmak üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

4. Kabule göre;

Korunma kararının kaldırılmasına yönelik istek korunma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle ilgilidir. Bu sebeple davanın hakkında korunma kararı alınmış olan kişi küçük ise yasal temsilcisine, ergin ise korunma altına alınan kişiye yöneltilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan eksik hasım ve incelemeyle hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu diğer bölümlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

İş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

26.09.2023 oy birliği ile karar verildi.