muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1761, Karar No: 2019/4224, Tarih: 11.06.2019

Dava, 24.06.1971 tarih, 556 sayılı ... Tapulama Komisyon Kararı'na karşı süresi içerisinde açılan tespite itiraz davasıdır. Anılan Komisyon kararı ile krokisinde (B) harfiyle gösterilen 561 metrekarelik bölümün 3084 parselden, (C) harfiyle gösterilen 3400 metrekarelik bölümün 2692 parselden, (E) harfiyle gösterilen 4757 metrekarelik bölümün 3083 parselden ifraz edilerek 3164 parsele eklenmesine; (A) harfiyle gösterilen 425 metrekare ve (H) harfiyle gösterilen 1166 metrekarelik bölümlerin 3084 parselden ifraz edilerek 3172 parsele eklenmesine, (M) harfiyle gösterilen 1530 metrekarelik bölümün 2692 sayılı parselden ifrazıyla 3165 parsele eklenmesine, (K) harfiyle gösterilen 8467 metrekarelik bölümün 3083 parselden ifrazıyla 2682 parsele eklenmesine, (S) harfiyle gösterilen 2626 metrekare taşınmaz bölümünün 3083 parselden ifrazıyla 3084 parsele eklenmesine karar verilmiştir. Dava, Komisyon kararına itiraz niteliğinde olduğuna göre, komisyon kararındaki harfler esas alınarak ve bu bölümler infazda tereddüde mahal bırakmayacak şekilde gösterilerek hüküm kurulmalıdır. Ne var ki, mahkemece hüküm yerinde, komisyon kararında belirtilen harfler ile gösterilmeyen birden fazla bilirkişi raporu ayrı ayrı esas alınarak ve her bir rapora atıfta bulunarak hüküm kurulmuştur. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 1. maddesi uyarınca kadastro hakimi doğru, infazı kabil ve infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde karar vermek zorundadır. Mahkemece infazı mümkün bulunmayan hüküm tesis edilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazlarının bu nedenle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre esasa ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden müdahillere iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14362, Karar No: 2015/7012, Tarih: 23.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14362 E.  ,  2015/7012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/253858

MAHKEMESİ : Hatay 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2012

NUMARASI : 2012/506 (E) ve 2012/612 (K)

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Hatay E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hüküm özlü olarak bulunan sanığın, kalmakta olduğu müşahade odasında cezaevi idaresince kendisine kullanılmak üzere verilen sünger yatak, yastık, battaniye ve nevresimi yakarak zarar verdiği anlaşıldığından yakarak kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak ;

1-28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/1 maddesinde yapılan değişikliğe göre, öngörülecek ceza miktarının üst sınırının altı yıldan dört yıla indirilmesi ve sanık hakkında hüküm kurulurken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tertip edilmesi; yine aynı kanun değişikliğiyle TCK'nın 152/2-a-son maddesinde yer alan "verilecek ceza iki katına kadar artırılır" fıkrasındaki "iki" ibaresinin, "bir" şeklinde değiştirilmiş olması ve sanık hakkında hüküm kurulurken cezanın bir kat arttırılarak ceza tertip edilmesi karşısında söz konusu kanun değişiklerine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanığın 26/11/2013 tarihli dilekçesine ek Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 08/11/2013 tarihli yazısından sanığın suç tarihi öncesi ve sonrasında farklı tarihlerde, farklı tanılarla yatarak ve ayakta psikiyatrik tedavi gördüğünün anlaşılması karşısında sanığın eylemini gerçekleştirdiği

tarihte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığı hususlarında rapor alınması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22165, Karar No: 2021/10386, Tarih: 25.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/22165 E.  ,  2021/10386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan sanık hakkında 05/05/2011 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunmakla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; 24/10/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 25/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8342, Karar No: 2012/7403, Tarih: 10.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/8342 E.  ,  2012/7403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Töre saiki ile öldürmeye teşebbüse yardım

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 82/k, 35/2, 39, 62/1 maddeleri uyarınca neticeten sanıkların ayrı ayrı 7'şer yıl 6'şar ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Mağdur ...'ı töre saiki ile öldürmeye teşebbüs suçundan asli fail ... hakkında ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 20.10.2006 gün ve 2006/29-333 sayılı kararı ile verilen mahkumiyet kararının, Dairemizin 2007/5621 esas - 2008/1197 karar sayılı ilamı ile onandığı, kesinleşmiş kararda TCK.nun 82/1-k, 35 maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası belirlendiği ve mağdur hakkında düzenlenen geçici raporun da bu dosya içerisinde bulunduğu anlaşılmakla, tebliğnamede eksik incelemeye dayalı bozma öneren düşünce benimsenmemiştir.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'in töre saiki ile öldürmeye teşebbüse yardım suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, teşebbüs uygulamasında alt sınırdan ceza belirlenmesi gerektiğine ilişen, sanık ... müdafiinin sübuta, lehe indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 10/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5482, Karar No: 2023/10762, Tarih: 13.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5482 E.  ,  2023/10762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2117 Esas, 2023/381 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/1158 Esas, 2021/309 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... Demiryolu pojesi kapsamında yer alan ve yeni demiryolu güzergahına isabet eden Tekirdağ ili, Çerkezköy ilçesi, ... Mahallesi, 1175 ada 8 parselde kayıtlı taşınmazın tamamının Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/103 D.İş Esas, 2010/223 D.İş Karar sayılı dosyasından değer tespiti yapılarak acele kamulaştırıldığını, 2942 sayılı Kanun'un diğer maddeleri gereğince dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile ve davacı idare adına tesciline karar verilmesini, masraf ve vekâlet ücretinin karşı tarafa tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare lehine tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmaz için takdir edilen metrekare bedelinin çok yüksek olduğunu, emsal incelemesinin usulüne uygun yapılmadığını, acele el koyma dosyasında takdir edilen bedelin değerlendirmeye esas alınmasının hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmaz için takdir edilen metrekare bedelinin çok yüksek olduğunu, emsal incelemesinin usulüne uygun yapılmadığını, acele el koyma dosyasında takdir edilen bedelin değerlendirmeye esas alınmasının hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, dava konusu taşınmazın konum ve niteliğine göre dava tarihi itibarıyla 650 TL/m² üzerinden belirlenen kamulaştırma bedelinin uygun olduğundan mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Tekirdağ ili, Çerkezköy ilçesi, ... Mahallesi, 1175 ada 8 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11966, Karar No: 2017/18666, Tarih: 20.09.2017

**15. Ceza Dairesi         2015/11966 E.  ,  2017/18666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan; TCK’nun 157/1, 43, 62, 52, 53 . maddeleri gereğince mahkumiyet

2- ... ve ... için sanıklar hakkında sahtecilik suçundan; TCK’nun 207/1, 62 ve CMK 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dolandırıcılık suçundan sanıklar ..., ..., ...’nun mahkumiyetine ilişkin hükümler ile sahtecilik suçundan ..., ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

... Kaymakamlığı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfında sanık ...’ün müdür; sanık ...’ın yardımcı hizmetler görevlisi ve ...'nun sosyal yardım ve inceleme görevlisi olarak görev yaptığı, mütevelli heyeti tarafından para yardımında bulunulmasına karar verilen ve vakfın 2008/724, 2008/545 ve 2008/147 sayılı nakdi yardım konulu yazı eklerinde yer alan ihtiyaç sahipleri adına sanıklar tarafından imza atılarak paraların ödenmiş gibi gösterildiği, bu kişilerin alınan ifadelerinde bu paraları almadıklarını beyan ettikleri, mütevelli heyeti tarafından kendilerine inşaat malzemesi yardımında bulunulmasına karar verilen ..., ..., ... ve ...'ye inşaat malzemesi yardımı yapılmış gibi gösterildiği fakat bu şahısların bu yardımları almadıklarını beyan ettikleri; Mütevelli heyetinin 26/03/2008 tarih ve 2008/07 nolu kararında ... ve ... isimli şahıslara 300,00’er TL 06/05/2008 tarih ve 2008/10 nolu kararında ... isimli şahsa 400,00 TL ödeme yapılmasına ilişkin karar alınmadığı halde sanıklar tarafından bu ödemelerin yapıldığı, sanıkların bu işlemleri nedeniyle vakfın toplam 45.025 TL zarara uğradığı; bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında sahtecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nun 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12.maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından; 5271 sayılı CMUK'nun 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2- Sanıklar ..., ..., ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

2- Sanıklar ..., ..., ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Mütevelli heyeti tarafından alınan 16.01.2008 tarih ve 2008/02 karar nolu, 05.03.2008 tarih ve 2008/06 karar nolu, 23.07.2008 tarih ve 2008/14 karar numaralı kararlar ile iddianameye konu vakfın 2008/724, 2008/545, 2008/147 sayılı nakdi yardım konulu yazı eklerinde yer alan listelerdeki ihtiyaç sahipleri ile ilgili yapılan inceleme neticesinde fakir ve yardıma muhtaç oldukları, Kaymakamlıkça bu şahısların ev ziyareti esnasında şahıs başına 250 TL nakdi yardım yapılmasına ve bu şahıslara verilmek üzere mutemet olarak vakıf memuru sanık ...' na ödenmesine karar verildiği,dosya içerisinde bulunan fotoğrafların incelenmesinde; bir kısım ihtiyaç sahiplerine hane ziyaretleri yapıldığı ve kapalı zarf içerisinde para verilirken fotoğraflar çekildiği, ihtiyaç sahiplerinin alınan ifadelerinde; bir kısmının nakdi yardımı aldığını, bir kısmının ise hatırlayamadığını beyan etmiştir.

İhtiyaç sahipleri ..., ... ve...’in vakıftan düzenli olarak yardım alan kişiler olduğu ve nakdi yardımların bankadan bu şahıslar tarafından çekildiği, Mütevelli Heyeti tarafından ...,..., ...,...’un evlerinin bakım ve onarımı için inşaat malzemelerinin alınması yönünde kararlar alındığı, alınan malzemelerin fatura karşılığı olan bedellerinin vakfın hesabından fatura eden şirketlerin hesabına gönderilmesi için ödeme talimatları verilerek şirket yetkilileri tarafından paraların çekildiği ve ifadeleri alınan şirket yetkililerinin inşaat malzemesini verdiklerine ve onarım yaptıklarına dair beyanları ile ihtiyaç sahipleri ..., ..., ... ve ...’ın evlerinde onarım yapıldığına dair ifadeleri dikkate alındığında; sanıkların savunmalarının aksine, suç kastı ile hareket ettiklerine yönelik mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraatı yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafii , sanık ... müdafii, sanık ... ...müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 20.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/182, Karar No: 2024/4115, Tarih: 05.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/182 E.  ,  2024/4115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1479 E., 2023/1705 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 5. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2016/2201 E., 2022/133 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalıların ve davacıların maddi tazminat yönünden istinaf başvurularının esastan reddine, davacıların manevi tazminat yönünden yapmış oldukları istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkili ...'nin müteveffa eşi ...'nın hamileliği boyunca doktor kontrollerini davalı doktor ...'in yürüttüğünü ve doğumun diğer davalı İzmir Özel ... Hastanesinde 13.04.2016 tarihinde gerçekleştiğini, doğumdan sonra giderek ağrıları artan ...'ya davalı doktorun Tepecik Araştırma Hastanesine gitmesini söylediğini ancak sevkinin yapılmadığını, Tepecik Araştırma Hastanesinde 10.10.2016 tarihinde yapılan ameliyatta doğum esnasında rahim içerisinde sargı bezi unutulduğu görüldüğünden müteveffanın rahminin ve idrar kesesinin bir kısmının tamamen alındığını, yatan hasta çıkış raporunda, pelvik apse tanısıyla yapılmış olan ameliyatta önceki operasyonda tampon unutulduğunun açıkça belirtildiğini, ameliyattan sonra vücuttaki enfeksiyon yayılmaya devam ettiğinden tüm müdahalelere rağmen ...'nın tüm hayati organlarının iflas ederek 23.10.2016 tarihinde vefat ettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere ... için 1.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminat, ... için 1.000,00 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminat, ... için 20.000,00 TL manevi tazminat, ... ve ... için ise 30.000,00 TL'şer manevi tazminatın olay tarihinden

itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, 10.12.2021 tarihli bedel artırım dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini ... için 481.364,40 TL'ye, ... için 139.905,53 TL'ye çıkartmıştır.

II. CEVAP

itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, 10.12.2021 tarihli bedel artırım dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini ... için 481.364,40 TL'ye, ... için 139.905,53 TL'ye çıkartmıştır.

II. CEVAP

1. Davalı ... Yapı vekili; müteveffa ...'nın şikayetlerinin operasyondan 2,5 ay sonra başladığını, müvekkili Hastanede enfeksiyon hastalıkları bölümü bulunmadığından, kendisine 3. basamak bir hastanede tanı ve tedavi önerildiğini, 28.06.2016 tarihinden sonra ...'nın hastaneye girişinin olmadığını, ...'nın doğumdan sonra 2 sefer hastaneye geldiğini, bunlardan birisinin doğumdan 8 gün sonra, diğerinin ise 2,5 ay sonra olduğunu, müteveffa ...'nın doğumdan 6 ay 10 gün, müvekkili Hastanedeki en son kontrolden 3 ay 25 gün sonra vefat ettiğini, müvekkilinin sorumluluğunun sona erdiğini ve müteveffanın gittiği 3. basamak hastanesinin sorumlu olduğunu, illiyet bağının kesildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili; ...'ın ölümünden dolayı müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını, 28.06.2016 tarihinden ölüm tarihi olan 23.10.2016 tarihine kadar geçen yaklaşık 4 aylık süreçte hastanın tedavisinin yapılamamış olması nedeniyle ölüm olayında diğer kişi veya kuruluşların sorumluluğunun bulunduğunu, tampon unutulduğu iddiasına ilişkin müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, ...'nın ölüm sebebi ameliyat sırasında tamponun unutulması olarak kabul edilse dahi, tüm sorumluluğun Özel ... Hastanesine ait olduğunu, tampon sayımının müvekkilinin görev ve yetkisinde bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI