muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7709, Karar No: 2010/1309, Tarih: 05.02.2010

Kararı, davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, bir kısım davalılar arasında yapılan taşınmaz satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca inşa edilen konutlardan bir kısmının satış ve pazarlamasını yapması için kurulan kooperatifçe ortaklık ilişkisi çerçevesinde davacı tarafa satış ve tahsisi yapılan bağımsız bölümün henüz tescili yapılmadan arka malikinin yükleniciye karşı açtığı dava sonunda Büyükçekmece Asliye 2.Hukuk Mahkemesi'nin kesinleşen 2004/695 - 2005/340 sayılı ilamıyla sözleşmenin iptaline karar verildiği, kooperatifin bu davanın varlığını gizleyerek ortak olmayı sürdürdüğü iddiasıyla arsa maliki olan davalılardan ... adına kayıtlı taşınmazın tapu kaydının iptali ve davacı tarafın ortaklık ilişkisinin kurulduğu kooperatif adına doğmuş bulunan kişisel hakkın davacı adına temliken tescili veya tazminat istemine ilişkindir.

Davadaki ana istem, davacı ile ortaklık ilişkisi veya başkaca dolaysız sözleşme bağı bulunmayan arsa malikine ait taşınmazın üzerinde inşa edilen nomine edilmiş bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ve davacı adına temliken tesciline yönelik olup, davacı taraf ile ortağı bulunduğu davalı kooperatif arasındaki ortaklık statüsünden kaynaklanan veya bu sıfata bağlı doğrudan bir talebe dayanmamaktadır. Davanın bu niteliğine nazaran, temel istemin ilişkin bulunduğu taşınmazın kain olduğu Beylikdüzü'nün sınırları içindeki Büyükçekmece İlçesi'nin Bakırköy Ticaret Mahkemesi'nin yetki alanı içerisinde kalmasına nazaran uyuşmazlığın esasına girilmek gerekirken, HUMK'nun 13/1.maddesinde düzenlenen ve kanun düzenine ilişkin bulunmakla kendiliğinden gözetilmek gereken yetki kuralı gözden kaçırılmak suretiyle yazılı olduğu gibi hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının kamu düzenine temas eden kesin yetki yönünden BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3779, Karar No: 2017/4653, Tarih: 05.06.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/3779 E.  ,  2017/4653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 17.03.2010 ve 20.02.2012 gününde verilen dilekçeler ile temliken tescil, tazminat birleştirilen dava elatmanın önlenmesi, ecrimisil, kal talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl ve birleştirilen davanın kısmen kabulüne dair verilen 09.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraflarca istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl davada davacı kayden malik olduğu; 2559 parsel sayılı taşınmazında bulunan soğuk hava deposunun bir kısmının davalıya ait komşu 2560 parsel sayılı taşınmaza taştığını ve iyiniyetli olduğunu ileri sürerek; TMK'nın 725. maddesi gereğince 2560 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tescili veya deponun yer aldığı kısmın tapusunun iptali ile adına tescili, mümkün olmaması durumunda davalının gayrimenkulünde oluşan diğer artış nedeniyle şimdilik 20.000,00 TL'nin faiziyle tahsili isteminde bulunmuş, tazminat istemini 24.05.2012 tarihli dilekçesi ile 118.160,00 TL'ye artırmak suretiyle ıslah etmiştir.

Davalı, davacının iyiniyetli olmadığını beyan ederek, davanın reddini savunmuştur.

Birleştirilen davada ise davacı-asıl dosya davalısı; davalının depo yaparken ortaya çıkmış bulunan moloz, toprak ve sair atıkları taşınmazının üzerine bırakmak suretiyle kullanımına mani olduğunu, ayrıca davalının taşınmazını patates deposu olarak kiraya vermek suretiyle gelir elde ettiğini ileri sürerek, davalının müdahalesinin men'ine, taşınmazın üzerinde bulunan moloz vs atıkların kal'ine, 1.000,00 TL ecrimisil, 3.500,00 TL eski hale getirme, 250 TL'de taşınmazı kullanamamaktan doğan zararın tazmini istemlerinde bulunmuştur.

Mahkemece, asıl davada, tapu iptali ve tescil talebinin reddine, tazminat isteminin kısman kabulü ile 33.882,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline, birleştirilen davada ise, taşınmaza müdahalenin men'ine, 1.975,00 TL ecrimisil bedeline , kal ve eski hale getirme davasının ise reddine karar verilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmiştir.

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacıların tüm temyiz taleplerinin, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2) Davalıların diğer temyiz itirazları yönünden;

a) Yasal ayrıcalıklar dışında, TMK'nın 684/1 ve 718/2 maddeleri hükümlerine göre, arazinin mülkiyeti ve buna bağlı olan tasarruf hakkı o arazide kalıcı olmak koşuluyla yapılan şeyleri de kapsar TMK'nın 725. maddesinde bu kuralın istisnalarından birisi düzenlenmiş, böylece muhdesatla arasındaki bağlantı kesilmiş bina sahibine bazı koşulların oluşması halinde ayrılmaz parça niteliğindeki taşkın yapı için üzerinde bulunduğu taşınmaza malik olabilme olanağı tanınmıştır.

a) Yasal ayrıcalıklar dışında, TMK'nın 684/1 ve 718/2 maddeleri hükümlerine göre, arazinin mülkiyeti ve buna bağlı olan tasarruf hakkı o arazide kalıcı olmak koşuluyla yapılan şeyleri de kapsar TMK'nın 725. maddesinde bu kuralın istisnalarından birisi düzenlenmiş, böylece muhdesatla arasındaki bağlantı kesilmiş bina sahibine bazı koşulların oluşması halinde ayrılmaz parça niteliğindeki taşkın yapı için üzerinde bulunduğu taşınmaza malik olabilme olanağı tanınmıştır.

Bunun için, tapuya kayıtlı özel mülkiyete konu bir taşınmaz üzerinde, temelli kalması amacıyla yapılan binanın ayrılmaz parçası yine tapuda kayıtlı üçüncü kişiye ait taşınmaza taşkın yapılmış olmalıdır.

Taşkın inşaat, taşkın yapı ile iki komşu taşınmazı fiilen birleştirmekte, ekonomik bir bütünlük oluşturmaktadır. Bu özelliğinden dolayı taşkın yapıya dayanan temliken tescil isteği taşınmaza bağlı kişisel hak niteliğindedir. Taşılan arazi malikinin devir borcu eşyaya bağlı bir borç olduğundan inşaat maliki hakkını taşılan arazinin her malikine karşı kullanabilir. Yeni malikler de TMK'nın 725. maddesinde belirtilen haklardan yararlanabilecekleri gibi borçlardan da sorumlu olur.

Bu tür davalarda taşkın yapıyı yapan kişinin taşınmazı lehine, taşırılan arazi üzerinde bir irtifak hakkı yoksa durum ve koşullar da haklı gösterdiği takdirde taşkın yapıyı yapan kimse, taşan kısım için uygun bir bedel karşılığında irtifak hakkı kurulmasını veya bu kısmın bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin kendisine devredilmesini isteyebilir.

TMK'nın 725. maddesine dayanılarak tescil talebinde bulunulabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a)Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK'nın 725. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşkın yapının bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK'nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur.

Bu kural, taşkın inşaatı yapan kimsenin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da taşkın inşaat yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

İyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re'sen araştırılmalıdır. Ne var ki; 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan taşkın inşaat sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir. (Sübjektif koşul)

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

b)İkinci koşul, yapı kıymetinin taşılan arazi parçasının değerinden açıkça fazla olmasıdır. (Objektif koşul)

c)Üçüncü koşul ise taşkın inşaat yapanın, taşınmaz malikine bu bedeli ödemesidir.

d)Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, mahkemece iptal ve tescile karar verilebilmesi için taşkın yapının zeminindeki arazi parçasının ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Somut olayda; Dairemizin yukarıda açıklanan ilkelerine ve toplanan delillere göre davacının iyiniyetli olduğu kanıtlanamamıştır. Sübjektif koşul olan iyiniyetin kanıtlanamaması halinde diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin incelenmesine gerek olmadığından davacının TMK'nın 725. maddesi gereğince açmış bulunduğu tapu iptali ve tescil davasının reddedilmesinde bir usulsüzlük bulunmamakta ise de, davacı iyiniyetli olmadığından asıl davanın tümden reddedilmesi gerekirken, tazminat isteminin kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

b) Birleştirilen davada davacının taşınmazı üzerinde bulunan moloz vs. harfiyatın kaldırılması isteminde bulunmuş olduğu, dava konusu deponun kal'ine dair bir istemde bulunmadığı, ancak mahkemece dava konusu taşınmaza yapılan deponun değerinin taşınmazın değerinden çok fazla olduğu ve yıkımı fahiş zarar doğuracağı gerekçesi ile kal davasının reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece asıl davanın reddine, birleştirilen davada ise taşınmaz üzerindeki harfiyatın kaldırılmasına yönelik kal isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 1 numaralı bent uyarınca davacıların tüm, davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 numaralı bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davalı tarafa yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7721, Karar No: 2014/10213, Tarih: 14.10.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/7721 E.  ,  2014/10213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/56971

Mahkemesi : Gaziantep 7. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 20.12.2012

Numarası : 2012/377 - 2012/1199

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “02.05.2012” yerine “10.04.2011” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir.

Hükmün hapis cezasından çevrili para cezasını da içermesi nedeniyle temyizi kabil olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu kapsamında el konulup 24.05.2011 tarihinde sanığa yediemin olarak teslim edilen AS plakalı aracın tasfiye işlemleri için Mersin Tasfiye İşletme Müdürlüğüne teslimini içerir yazının 10.04.2012 tarihinde usulune uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen aracın süresinde teslim edilmediği, aracı arızalı olması nedeni ile teslim edemediğini ve halen uhdesinde bulunduğunu iddia eden sanığın savunmasının doğruluğu araştırılıp mahcuzun mevcut olup olmadığı, teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21565, Karar No: 2021/13020, Tarih: 19.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/21565 E.  ,  2021/13020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sözleşmeli avukat bulundurmama eyleminden dolayı kabahatli ... Döviz Ve ... Tic. A.Ş. hakkında 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 35/3. maddesi uyarınca 72.954,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13/07/2018 tarihli ve 2017/38 idari yaptırım defter, 2018/21 sayılı idarî yaptırım kararına karşı yapılan itiraz üzerine, 2014 yılının son 6 ayı ile 2015 yılının ilk 7 ayına karşılık gelen 30.933,00 Türk lirası kısmının zamanaşımı süresi geçtiğinden bahisle iptaline, 2015 yılının 8 ve 12. ayları arası ile 2016 yılının ilk 9 ayına karşılık gelen 42.021,00 Türk lirası kısmına ilişkin yapılan başvurunun reddine yönelik mercii ... 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/09/2018 tarihli ve 2018/4027 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/10/2018 tarihli ve 2018/4529 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 07/10/2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/10/2020 tarihli ve KYB. 2020/89077 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20. maddesinde yer alan "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idarî para cezasına karar verilemez. (2) (Değişik: 6/12/2006-5560/33 md.) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c) Ellibin Türk Lirasından az idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır...(3) Nispî idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde zamanaşımı süresi sekiz yıldır. (4) Zamanaşımı süresi, kabahate ilişkin tanımdaki fiilin işlenmesiyle veya neticenin gerçekleşmesiyle işlemeye başlar..." şeklindeki hüküm ile Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 08/10/2015 tarihli ve 2015/8532 esas, 2015/5258 karar sayılı ilâmı nazara alındığında zamanaşımı süresinin kabahat tarihinde başlayıp idarî para cezasına yönelik başvuru sonuçlanıncaya kadar cereyan edeceği,

Dosya kapsamına göre, kabahatli firma hakkında ... 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/09/2018 tarihli ve 2018/4027 değişik iş sayılı kararı ile iptal edilen kısım çıkarıldığında, 2015 yılının 8 ve 12. ayları arası ile 2016 yılının ilk 9 ayına karşılık toplam 42.021,00 Türk lirası idari para cezası uygulandığı, idarî para cezasına yönelik başvurunun sonuçlandığı 02/10/2018 tarihine kadar zamanaşımı süresinin işlediği, anılan idarî para cezasının kabahatli şirketin sözleşmeli avukat tayin etmediği her ay için belirlenmesi gerektiği ve uygulanan idarî para cezalarının miktarları da dikkate alındığında, kabahatli hakkındaki 2015 yılı Ağustos ve Eylül aylarına ilişkin idari para cezalarının da 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesi gereğince soruşturma zamanaşımına uğradığı cihetle, bahse konu iki aylık süreye yönelik olarak itirazın kabul edilmesi yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden ... 3. Sulh Ceza Hakimliği'nin 02/10/2018 tarihli ve 2018/4529 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 19.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/16039, Karar No: 2014/15828, Tarih: 10.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/16039 E.  ,  2014/15828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin bir önceki geri çevirme kararınını tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Dosyada mevcut ..., ... ve ... ilçe müdürlüğüne ait veri cetvelinde, bilirkişi kurulu tarafından değerlendirilen ürünlerin verimi buğdayın 500 kg, ....ürün mısırın 5000 kg, pamuğun 500 kg, kırmızı biberin 1700 kg olarak gösterildiği halde, Dairemizin geri çevirme kararı üzerine dosya arasına alınan ilçe ... müdürlüğüne ait veri cetvelinde ise sırası ile 500-900 kg, 800-1400 kg, 350-550 kg ve 2000-3500 kg bildirildiği böylece verilerin birbirinden farklı ve çelişkili olduğu anlaşılmakla; dava konusu taşınmazın bulunduğu ilçe genelinde bilirkişi tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, ....ürün mısır, pamuk ve kırmızı bibere ait kuru-sulu şartlarda dekar başına azami asgari verimini, ayrıntılı üretim giderini (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ve kg başına toptan satış fiyatını gösterir veri cetvelinin yukarıdaki çelişkiler giderilecek şekilde değerlendirme tarihi olan 2012 yılı itibariyle ..., ... ve ... ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3361, Karar No: 2016/6463, Tarih: 25.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3361 E.  ,  2016/6463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 2012 yılında evlendiklerini, davalı kocanın müvekkiline fiziki şiddet uyguladığını, Kocaeli 3.Aile Mahkemesinin 2015/297 Değişik İş sayılı dosyası kapsamında alınan karar ile davalının evden uzaklaştırıldığı, davalının müvekkili için hiçbir maddi destekte bulunmadığını, davacının ev hanımı olduğunu ve herhangi bir gelirinin bulunmadığını ileri sürerek, davacı için 500,00 TL, müşterek çocuk ... için 500 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiş, duruşmada aylık 1300 TL geliri bulunduğunu, 300 TL nafaka ödeyebileceğini, davacıdan boşanmak istediğini beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacı kadın için aylık 300 TL, müşterek çocuk ... için 300 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ayrı yaşamda haklılık nedenine dayalı olarak açılmış, tedbir nafakası istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, medeni yargılama hukukunda egemen olan taraflarca getirme ilkesine göre, davanın sebebini oluşturan vakıaların getirilmesi taraflara yüklenmiş bir ödevdir. Buna karşılık bu vakıaları mümkün olan bütün hukuki görüş açılarından inceleme ve hukuku uygulama görevi ise hâkime yüklenmiştir. Hâkim, tarafların hukuki sebepleri hiç belirtmemiş ya da yanlış belirtmiş olması ile bağlı tutulmamıştır. Bu sayede, tarafların hukuku bilgisizliklerinden zarar görmeleri engellenmiştir.

Nitekim, 6100 sayılı HMK'nun 33. maddesi ve 04.06.1958 gün ve 15/6 sayılı YİBK'na göre, olayları izah taraflara, kanunları resen uygulamak ve dolayısıyla hukuki nitelendirmede bulunmak hakime ait bir görevdir. (YHGK 11.4.2007, E. 2007/12-179, K. 2007/198), (YHGK 19.1.1974; YHGK 1.5.1991)

Nitekim, 6100 sayılı HMK'nun 33. maddesi ve 04.06.1958 gün ve 15/6 sayılı YİBK'na göre, olayları izah taraflara, kanunları resen uygulamak ve dolayısıyla hukuki nitelendirmede bulunmak hakime ait bir görevdir. (YHGK 11.4.2007, E. 2007/12-179, K. 2007/198), (YHGK 19.1.1974; YHGK 1.5.1991)

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde; kendisi için 500,00 TL, müşterek çocuk... için 500 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsilini talep etmiş, mahkemece hükmün 1 numaralı bendinde yardım nafakasının tahsiline karar verilmiştir. Mahkemece, talep yardım nafakası olarak isimlendirilmiştir. Eldeki davada talep edilen nafaka, dava dilekçesinin içeriğine göre, tedbir nafakasının tahsiline ilişkin dava mahiyetindedir. Mahkemece nafaka türünün yanlış nitelendirmesi talebin esasını değiştirmez. O halde, mahkemece; davanın tedbir nafakası olarak nitelendirilmesi gerekirken, yardım nafakası olarak nitelendirilmesi ve yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması doğru görülmemiştir.

Ancak, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nun 438/VII. maddesi gereğince hükmün 1. bendinde yer alan; “yardım“ ifadelerinin çıkartılarak, yerine " tedbir" ifadesinin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12114, Karar No: 2019/612, Tarih: 31.01.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/12114 E.  ,  2019/612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Davacı Kurum, 18.07.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucunda vefat eden sigortalı nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalılardan müştereken ve müteselsilentahsilini talep etmiş olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluluk belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir.

Bu tür davalarda gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar, ölüm halinde destekten yoksun kalma tazminatı hesabı dikkate alınmalıdır. Gerçek zararın belirlenmesinde, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan sigortalının net geliri, kalan ömür süresi, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik derecesi, kusur ve destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı gibi tüm veriler ortaya konulmalıdır. Gerçek zarar, sigortalının kaza tarihi itibarıyla kalan ömür süresine göre aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin kalan ömür süreleri yönünden ise, Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, ... Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, ... Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen Ulusal Mortalite Tablosu hazırlanarak Sosyal Güvenlik Kurumunca 2012/32 sayılı Genelgeyle ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında uygulamaya konulmuş olup özü itibarıyla varsayımlara dayalı gerçek zarar hesabında gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiğinden ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosu kalan ömür sürelerinde esas alınmalıdır.