muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2286, Karar No: 2023/813, Tarih: 20.02.2023

2. 3402 sayılı Kanun'un Ek-4 üncü maddesi ile, 6831 Sayılı Orman Kanunu'nun (6831 Sayılı Kanun) 20.06.1973 tarihli Kanunla değişik 2 nci maddesinin (B) bendine göre orman kadastro komisyonlarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin, fiili kullanım durumları dikkate alınmak ve varsa üzerindeki muhdesatın kime veya kimlere ait olduğu ve kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığı, kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle, bu Kanun'un 11 inci maddesinde belirtilen askı ilanı hariç diğer ilanlar yapılmaksızın öncelikle kadastrosu yapılarak Hazine adına tescil edileceği hükme bağlanmıştır. Bu maddenin amacı, kadastro sırasında taşınmazın fiili kullanıcısının tespit edilmesidir. Diğer bir anlatımla, kullanım kadastrosu sırasında beyanlar hanesinde kullanıcı olarak gösterilebilecek kişiler, kadastro tespiti sırasında çekişmeli taşınmazı ekonomik amacına uygun olarak, fiilen kullanan kişilerdir.

Dosya kapsamından, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde güncelleme çalışması yapıldığı anlaşılmakta olup, dinlenen mahalli bilirkişiler ve tanık beyanlarına göre, dava konusu taşınmazın fen bilirkişisi ...' nın 27.03.2017 tarihli raporunda yeşille boyalı olarak gösterilen duvarla çevrili bölümünün davacı tarafından kullanıldığı belirlenmiş olmasına rağmen, taşınmazın tamamında davacının kullanımı varmış gibi lehine kullanıcı şerhi verilmesi doğru görülmemiştir.

3. Hal böyle olunca; İlk Derece Mahkemesince, dava konusu taşınmazın fen bilirkişisi ...' nın 27.03.2017 tarihli raporunda yeşille boyalı olarak gösterilen duvarla çevrili bölümü yönünde davacı lehine kullanıcı şerhi verilmesi, diğer kısma yönelik davanın ise reddedilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Temyiz olunan, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde temyiz eden davalılara iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11424, Karar No: 2014/8160, Tarih: 16.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11424 E.  ,  2014/8160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurun nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuş ise de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örneği temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamış, mağdurenin sıcağı sıcağına kollukta vekil huzurunda alınan ilk ifadesinden, sanığın mağdurenin eteğini bel hizasına kadar kaldırttıktan sonra fotoğrafını çektiği ve mağdureyi bulunduğu masadan aşağıya belinden tutarak indirdiği anlaşıldığından, sanığın mağdurenin beline cinsel amaçla dokunması ile bedensel temasın gerçekleşmesi karşısında, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4742, Karar No: 2021/4466, Tarih: 27.05.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/4742 E.  ,  2021/4466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 13.04.2017 tarih ve 2014/264 E. - 2017/363 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 10.09.2019 tarih ve 2017/1342 E. - 2019/1225 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 25.05.2021 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı AG Pür.. A.Ş.'de % 25 hissedar olduğunu, 27.03.2014 tarihinde davalı ... ile hisse devir sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmeye göre müvekkilinin hisselerinin % 8.33'ünün, diğer hissedarların ise hisselerinin tamamının bu şirkete devrinin kararlaştırıldığını, sözleşme gereği devir bedelleri ödenip nama yazılı bulunan hisse senetleri ciro edilerek devrin gerçekleşeceğini, hisse devir sözleşmesinden sonra müvekkiline hisse devri bedeli ödenmediği gibi sözleşmenin 3.3 m. belirtilen kar payının dağıtılmadığını, müvekkiline hiçbir konuda bilgi verilmediğini, yönetim kurulu üyesi ve kurucu ortak olan müvekkilinin sistemli şekilde şirket işlerinden ve işleyişinden uzaklaştırıldığını, şirketteki fiziki bağlarının kesilmesinin istendiğini, 2014 Nisan ayından bu yana mutat harcamaların dışında şirketin işleyişi ile ilgisi bulunmayan harcamalar yapıldığını, yönetim kurulu başkanının tüm masrafları, lüks harcamaları da şirket kasasından yapılarak şirketin içinin boşaltılmaya çalışıldığını, müvekkilinin kendisine yapılan hukuka aykırı tutumların düzeltilmesi ve şirkette olan borçları düşüldükten sonra bakiye kalan hisse bedelinin, ödenmemiş ve muhtemel kar payının ödenmesi hususunda gönderdiği ihtarnamenin sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, 01.01.2014-26.03.2014 döneminde gerçekleşen ve kararı alınmış bulunan müvekkil hissesine düşen 108.000,00 TL kar payı ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 01.04.2014-01.07.2014 aylarında işlemiş olan 50.000,00 TL kâr payının ödenmesi, şirketin haklı nedenle feshi, aksi halde müvekkiline şirket payının karar tarihine en yakın tarihteki gerçek değerlerinin ödenip müvekkilinin ortaklıktan çıkarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle davalı ... yönünden davanın konusuz kaldığını, davalı ... Ltd. açısından davadan vazgeçtiklerini, ayrılma akçesi ile kar payının davalı AG Pür şirketinden alınarak şirketten çıkmasına karar verilmesini talep ettiklerini beyan etmiş, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak alacak miktarını 1.038.282,44 TL daha artırdıklarını bildirmiş, 07.04.2017 tarihli dilekçe ile de davalı ... şirketine yönelik davadan feragat ettiklerini beyan etmiştir.

Davalı AG Pür... A.Ş. vekili, davacının hali hazırda müvekkili şirketin % 16.66 hissedarı olduğunu, % 8.33'üne tekabül eden iki adet hisse senedini davalı ... şirketine devrettiğini, hisse devrinin tamamlandığını, yönetim kurulunca onaylandığını, davacının da alınan kararda imzası bulunduğunu, hisse devir bedelini ödeme yükümlülüğü için 27.09.2014 tarihinin vade olarak belirlendiğini, dava tarihi itibariyle vadenin dolmadığını, davacının kötü niyetli olarak hareket ettiğini, müvekkili şirketin sözleşmenin tarafı olmadığını, kar payı dağıtımına ilişkin bir genel kurul kararı alınmadığını, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili ile diğer davalı ... vekili, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili ile diğer davalı ... vekili, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 27.03.2014 tarihli hisse devir sözleşmesinin davalı AG Pür Analiz şirketi tarafından imzalanmadığı, sözleşmenin 3.3. m. geçen şirketin elde etmiş olduğu karın ödenmesine dair düzenlemenin devir bedeli kapsamında değerlendirilebileceği, sözleşmenin tarafı olmayan AG Pür Analiz şirketinden bu bedelin talep edilemeyeceği, bunun şirketin feshi için haklı neden oluşturmadığı, davacının TTK'nın 437 ve 438. maddeleri gereğince bilgi alma, inceleme ve özel denetim isteme haklarını kullanabileceği, davacının bu haklarını kullanmasına engel olunduğu hususunun ispat edilemediği, TTK'nın 408/2 d m. gereğince kar payları, kazanç paylarının belirlenmesinin genel kurulun devredilmez görev ve yetkileri olduğu, davacının TTK'nın 411 vd m. hükümleri doğrultusunda genel kurula müracaat ederek kar payı dağıtımı talep etmesi, genel kurulda talep reddedildiği taktirde kararın iptaline yönelik dava açması gerektiği, davacının bu iddiasının da şirketin haklı nedenle feshini gerektirmediği, davacının şirket ortaklığından çıkma ve payının güncel değerinin kendisine verilmesine yönelik talebi ile ilgili haklı sebebin gerçekleşmediği, davalı şirket genel kurulunda kar payı dağıtılmasına yönelik bir karar alınmadığından genel kurulun yerine geçerek kar dağıtımı yönünde karar verilemeyeceği, davacının davalı ... yönünden davasından feragat ettiği, davalı ...'a husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle, davalı ... yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, davalı AG Pür ...A.Ş.'nin haklı sebep ile feshi, aksi halde fesih yerine davacının şirket ortaklığından çıkarılmasına ve kar payının ödenmesine yönelik taleplerin davalı AG Pür Analiz şirketi yönünden esastan, davalı ... yönünden husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, 2011 yılında kurulan davalı AG Pür. A.Ş'nin kurucu ortağı ve yöneticisi iken 27.03.2014 tarihli Hisse Satış Sözleşmesi ile % 25 hissesinin % 8,33'ünü, diğer hissedarlar olan ... ailesi mensupları ise tüm hisselerini davalı ... Ltd. Şti.’ne devretmeyi taahhüt ettiği, şirket yöneticisi olan davalı ...'ın dava tarihinden sonra anılan sözleşme hükümlerine uygun şekilde bakiye hisselerini devrederek ortaklıktan ve yönetim kurulu üyeliğinden ayrıldığı, söz konusu sözleşmenin 4. maddesinde davacının devrettiği hisseler için 133.129 ABD Doları bedel belirlendiği, vade tarihi olarak 27.09.2014 olarak öngörüldüğü, dava tarihinde hisse bedelinin ödeme vadesinin gelmediği, esasen hisse bedelinin de dava edilmediği, davacı tarafça vadesinde hisse devir bedelinin ödendiğinin beyan edildiği, davalı AG Pür. A.Ş.'nin bu sözleşmenin tarafı olmadığı, şirketin karlılığını sürdürdüğü, kötü yönetim iddiasının kanıtlanmadığı, hisse devralan davalı ... Ltd. Şti.'nin kâr payı dağıtımına ilişkin taahhüdünün hisse devir bedeli kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, TTK'nın 408/d m. uyarınca kar payı dağıtımının genel kurulunun devredilmez görev ve yetkilerinden olduğu, kurucu ortak ve yönetim kurulu üyesi olan davacının temsil ve ilzam yetkisinin bulunduğu dönemlerde dahi kar payı dağıtılmamış olmasına rağmen şirket hisse devrinden ve temsil ve ilzam yetkisi kaldırıldıktan hemen sonra kar payının dağıtılmadığını ileri sürmesinin tek başına şirketin feshini gerektirmeyeceği, davacının azlık pay sahibi olarak TTK'nın 411. m. uyarınca kar payı dağıtımı için genel kurulun toplantıya çağrılması girişiminde bulunabileceği, şirket ortak ve yöneticisi olan davacının başta TTK'nın 392. m. olmak üzere TTK'nın 437. m. uyarınca bilgi alma hakkını kullanma imkanı bulunduğu, nitekim şirket muhasebecisinden şirketin bilanço ve kar ve zarar durumunu istemesi üzerine şirket yetkilisince talebin şirket yönetim kuruluna bildirileceğine dair cevap verildiği gözetildiğinde tüm bu durumların anonim şirketin feshini dolayısıyla davacının ortaklıktan çıkarılmasını gerektirecek yeterli haklı sebep olmadığı, genel kurulun kar payı dağıtımına ilişkin almış olduğu bir karar bulunmadığından mahkemece genel kurulun yerine geçilerek bu yönde karar tesis edilemeyeceğinden kar payı dağıtılmasına ilişkin talebin reddine dair kararda da bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 27.05.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6880, Karar No: 2012/8251, Tarih: 10.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/6880 E.  ,  2012/8251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 03/05/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/01/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemlerine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Her ne kadar açıkça beyan edilmese de dava dilekçesi ve talep biçimi incelendiğinde, davanın, davalılar ... ve ... yönünden, trafik kazasını gerçekleştiren ...'ın anne ve babası olarak, ev başkanı sıfatıyla sorumlu oldukları gerekçesiyle açıldığı anlaşılmaktadır.

4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasa'nın 4/1. maddesi gereğince, 4721 sayılı Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı'ndan doğan dava ve işlere aile mahkemesinde bakılır. Yine aynı kanunun geçici 1. maddesi uyarınca aile mahkemesi kurulan yerlerde bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde, yargı çevresi içerisinde ve görev alanına giren sonuçlanmamış dava ve işler, yetkili ve görevli aile mahkemesine devredilir. Davacının isteminin dayanağı 4721 sayılı Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı içerisinde yer alan 369. maddenin uygulanmasına ilişkin olduğundan eldeki davaya aile mahkemesinde bakılması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13346, Karar No: 2019/306, Tarih: 17.01.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/13346 E.  ,  2019/306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, feri müdahil ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava ehliyeti, kişinin bizzat veya vekili aracılığıyla bir davayı davacı veya davalı olarak takip etme ve usuli işlemleri yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekildir; dolayısıyla, medeni hakları kullanma ehliyetine (fiil ehliyetine) sahip gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptirler.

Taraf sıfatına gelince; bir hakkı dava etme yetkisi (dava hakkı) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin kim olduğu, dolayısıyla o hakkı dava etme yetkisinin kime ait olduğu, (o davada davacı sıfatının kime ait olacağı) tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak, bir davanın davacısının o dava yönünden davacı sıfatına sahip bulunmadığının belirlenmesi halinde, mahkeme dava konusu hakkın mevcut olup olmadığını inceleyemeyeceği ve sıfat yokluğundan davanın reddine karar vermek zorunda olduğu için, taraf sıfatı usul hukukunun da düzenleme alanındadır.

Eş söyleyişle, sıfat, dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (Baki Kuru-Ramazan Arslan-Ejder Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 7. baskı, ... 1995, s. 231). Bu nedenle davanın tarafları, taraf ehliyetine sahip olmalıdır. Yani bir davada taraf olabilmek için, ya hakiki şahıs; ya da hükmi şahıs olmak gerekir. Zira taraf ehliyeti, medeni hukukun haklardan istifade ehliyetine tekabül eder ( Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I-II, 7. Baskı, ... 2000, s. 288 ).

Ticaret şirketlerinin taraf ehliyetinin son bulması konusuna ilişkin; 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun “Tüzel kişiliğinin devamı” başlıklı 269. maddesine göre; “ (1) Tasfiye hâline giren şirket, ortaklarla ilişkilerinde de, 293'üncü madde hükmü saklı kalmak kaydıyla, ehliyeti tasfiye sonuna kadar bu amaçla sınırlı olarak tüzel kişiliğini korur ve ticaret unvanını buna “tasfiye hâlinde” ibaresini ekleyerek kullanmakta devam eder.” yine aynı Kanunun “Tasfiyenin sonu” başlıklı 303. maddesinde; “(1) Tasfiyenin sona ermesi üzerine, şirketin ticaret unvanının sicilden silinmesi ve bunun tescil ve ilanı için durum, tasfiye memurları tarafından ticaret sicili müdürlüğüne bildirilir.” denilmektedir.

Bir ticaret şirketinin taraf bulunduğu bir dava devam ederken şirket tasfiye haline girerse, şirketin taraf ehliyeti son bulmaz. Zira, şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere devam eder. Şirket davada taraf olarak kalmayı sürdürür; yalnız, şirket davada tasfiye memurları tarafından temsil edilir .(Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, ... 2001, s. 935, aynı yönde görüş için bkz. İlhan E. Postacıoğlu, Medeni Usul Hukuku Dersleri, 6. Bası, ... 1975, s. 209 ). Ancak ortaklık, ticaret sicilinden kaydı silininceye kadar tüzel kişiliğini korur. Bu nedenle, gerek infisah gerekse fesih kararı, ortaklığın sonunu değil, tasfiye işlemlerinin başlangıcını ifade eder. (Hasan Pulaşlı, Şirketler Hukuku Temel Esaslar, 10. Baskı, 2011, s. 511; İsmail Doğanay, Türk Ticaret Kanunu Şerhi, C. II, 4. Baskı, 2004, s. 1309)Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10.06.2009 gün ve 2009/11-173 E. -2009/247 K sayılı ve 14.3.2012 tarih ve E. 2011/12-850, K. 2012/147 sayılı ilamlarında da; iflas eden şirketin ticaret sicilinden kaydı silinmekle dava ve taraf ehliyetinin sona ereceği kabul edilmiştir.

Somut dava değerlendirildiğinde; davacı, davalı ... Turizm San. ve Tic. A.Ş. işyerinde 31.07.2000-01.07.2001 tarihleri arasında sigortalı olarak çalıştığının tespitini istemiştir. Dosyada mevcut ... Ticaret Sicili Müdürlüğünün 02.07.2015 tarihli müzekkere cevabında şirketin kaydının 16.09.2013 tarihinde ticaret sicilden resen silindiğinin bildirildiği, kaldı ki davalı şirket adına son celse dosyaya ibraz edilen vekaletnamenin tarihinin de 17.10.2006 olduğu görülmekle, dava tarihi itibari ile taraf ehliyeti bulunmayan şirket aleyhine karar verildiği anlaşılmıştır. Yukarıda yer alan açıklamalar ışığında; davalı ... Turizm San. ve Tic. A.Ş.’nin ihya edilmesi için yasal prosedür işletilmek suretiyle, şirketin ihyasına dair karar alındıktan sonra, usulüne uygun şekilde taraf teşkilinin sağlanması ve sonrasında karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve infazı mümkün olmayacak şekilde yazılı karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, temyiz eden Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6001, Karar No: 2011/9924, Tarih: 27.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/6001 E.  ,  2011/9924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Altınekin İcra Müdürlüğünün 2010/16 sayılı takip dosyasından haczedilen pancar söküm makinasının müvekkiline ait olduğunu, makinanın emaneten borçlunun elinde bulunduğunu, müvekkili ile borçlu babasının işlerinin ayrı olduğunu ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın süresinde açılmadığını, pancar söküm mevsimi olmadığı halde makinanın borçlunun elinde bulunduğunu, davacı ile borçlunun baba oğul olup istihkak iddiasının muvazaalı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mahcuzun borçlunun elinde haczedildiği, davacı ile borçlunun akraba oldukları, mülkiyet karinesi aksinin davacı tarafından ispat edilemediği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, mahcuzun borçlunun elinde haczedilmiş olmasına ve davacı ile borçlunun baba oğul olmalarına, İİK.nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesinin borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olup aksinin davacı 3.kişi tarafından ispat edilememiş olmasına göre davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı 18,40. TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.