muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16984, Karar No: 2015/23240, Tarih: 25.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/16984 E.  ,  2015/23240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekilince istenilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı idarenin alt işverenleri nezdinde çalıştığını ve işçilik alacaklarının ödenmediğini bildirerek kıdem tazminatı ve bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, husumet itirazında bulunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda peşin yatırılan harcın yargılama giderlerinden olduğu ve her zaman haksız çıkan taraftan dava değeri üzerinden tahsilinin gerektiği gerekçesi ile peşin yatırılan harcın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Oysa davalı ... harçtan muaf olup gerek peşin yatırılan gerekse bakiye harçtan hiç bir şekilde sorumlu tutulamaz. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin davacı ...'nın peşin yatırılan harçtan sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının “2- Harçlar yönünden;” başlıklı bölümünün “b-” bendinin çıkartılarak yerine ;

“ b-Davacı tarafından dava açma sırasında peşin olarak ve ıslah ile yatırılan toplam 113,75 TL harcın istek halinde davacıya iadesine, ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6923, Karar No: 2024/4842, Tarih: 26.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6923 E.  ,  2024/4842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/129 E., 2023/776 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm tesisi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/727 E., 2021/397 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde; davalının müvekkiline karşı onur kırıcı davranışları ve hakaretlerinin çekilmez hal aldığını, boşanma isteğini söylediğinde davalının "seni öldürürüm" diyerek müvekkilini tehdit ettiğini belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, başka bir kadınla yasak ilişki içinde olduğu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı erkeğin eşine hakaret ve küfür ettiği, başka bir kadınla mesajlaşmak suretiyle güven sarsıcı davranışlar sergilediği, buna karşın davalı kadının da eşine hakaret ve küfür ettiği, belirtilen şekilde erkeğin ağır kusurlu, kadının hafif kusurlu olduğu gerekçesiyle tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca boşanmalarına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusuru bulunmadığını, 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin ikinci fıkrasının uygulanabilirliğini gösteren bir delil olmadığını belirterek davanın kabulü yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusuru bulunmadığını, 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin ikinci fıkrasının uygulanabilirliğini gösteren bir delil olmadığını belirterek davanın kabulü yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadına yüklenen kusurlu davranışların sabit olduğu, erkeğe güven sarsıcı davranış nedeniyle kusur yüklenmiş ise de erkeğe kusur olarak yüklenen vakıanın sadakatsizlik boyutuna varan davranışlarda bulunmak olarak kabulünün gerektiği, taraflar arasında meydana gelen geçimsizlikte kadının hafif, erkeğin ağır kusurlu olduğu anlaşılmakta ise de kadın ile erkeğin ilişkisi devam eden Serpil arasında davalı kadının evliliğini kurtarmak için yaşanan olayların yansıdığı Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/586 Esas sayılı dosya içeriği dikkate alındığında kadının boşanmaya karşı çıkmasının hakkın kötüye kullanımı olarak nitelendirilemeyeceği gerekçesiyle davalı kadının kusur tespitine yönelik istinaf talebinin reddine, yüklenen vakıalara ve davanın kabulüne yönelik istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; davanın reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, erkeğin açtığı boşanma davasının reddinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası. 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı ve 194 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6191, Karar No: 2016/2483, Tarih: 16.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/6191 E.  ,  2016/2483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Suç tarihi itibariyle cep telefonu bayii işleten sanığın, katılan adına sahte abonelik sözleşmeleri ile dört adet GSM hattı çıkarttığı iddia olunan olayda, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptanabilmesi bakımından; öncelikle sözleşmenin imzalanması sırasında ibraz edilen katılan adına düzenlenmiş nüfus cüzdanı bulunup bulunmadığı, varsa üzerindeki fotoğrafın kime ait olduğu araştırılarak katılana aidiyetinin anlaşılması halinde savunma doğrultusunda sanıktan sözleşmeyi düzenlemiş olabilecek çalışan elemanlarının isimleri sorularak kimlikleri tespit edilip beyanlarının alınması ve bu şahısların suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek yazı örnekleri getirtilip, huzurda alınan yazı örnekleri ile birlikte suça konu abonelik sözleşmesindeki yazıların da aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp, gerekirse suça konu hatlara ilişkin temin edilecek HTS raporlarından, hatları fiilen kullanan kişi ya da kişilerin tespiti ile sözleşmenin ne şekilde yapıldığının araştırılmasından sonra sübutu halinde eylemin, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki suçu oluşturacağı da gözetilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3258, Karar No: 2015/11268, Tarih: 17.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/3258 E.  ,  2015/11268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 6. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2013/764-2014/887

Taraflar arasında görülen iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davanın niteliği gereği duruşma isteğinin reddiyle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz isteğinin incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların Berlin Tempelhof Kreuzberg Hukuk Mahkemesinin 27.09.2004 tarih 170 F 19221/01 sayılı kararı ile boşandıklarını ve bu ilamın 12.11.2004 tarihinde kesinleştiğini müşterek olan çocuklar 29.08.1996 doğumlu Sara ile 24.09.1999 doğumlu Anıl'ın velayetlerinin müvekkiline verildiğini ve bu kararın İzmir 5 Aile Mahkemesinin 30.12.2008 tarihli kararı ile tenfizine karar verildiğini davalı babanın velayetleri davacı anne de olan çocuklarının okul masraflarına yardımcı olmadığını, çocuklara maddi ve manevi destekte bulunmadığını bu nedenle müşterek çocuklardan Sara için aylık 2.000 TL ve Anıl için aylık 1.500 TL iştirak nafakasının davalı babadan alınarak davacı anneye verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde özetle; davacı ile yurt dışında boşandıklarını, kararın kesinleştiğini, açılan davanın haksız olduğunu, baba olarak çocukları için en iyiyi istemesine rağmen çalışamadığı için onlara istediği gibi yardım edemediğini, davacının talep ettiği nafaka miktarlarını ödeyemeyeceğini ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme tarafından; davanın kısmen kabulü ile, müşterek çocuk Sara için dava başından başlamak üzere halen eğitimi devam ettiğinden yardım nafakası olarak aylık 750,00 TL nafakanın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, müşterek çocuk Anıl için dava başından başlamak üzere aylık 600,00 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak nafakası talebine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

TMK. 327/1.maddesine göre; çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından sağlanır. Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. (TMK. 328/1)Küçük reşit olduktan sonra da eğitimine devam ediyorsa, kendisi yeni bir dava açarak yardım nafakası talebinde bulunabilir.

TMK. 327/1.maddesine göre; çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından sağlanır. Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. (TMK. 328/1)Küçük reşit olduktan sonra da eğitimine devam ediyorsa, kendisi yeni bir dava açarak yardım nafakası talebinde bulunabilir.

Somut olayda; davacı tarafından velayetleri kendi üzerinde bırakılan müşterek çocuklar Sara ve Anıl adına davalıdan iştirak nafakası talep edildiği, mahkeme tarafından Sara lehine dava devam ederken 18 yaşını ikmal ettiği gerekçesiyle iştirak nafakası yerine yardım nafakasına hükmedildiği, dosyanın incelenmesinde Sara'nın dava devam ederken kendi adına avukatı için ayrıca vekalet verdiğine dair vekaletname ibraz edilmediği ya da Sara tarafından yardım nafakası talebini içerir bir beyanda bulunulmadığı anlaşılmaktadır. Kanun hükmünden de anlaşılacağı üzere iştirak nafakası çocuklar 18 yaşını dolduruncaya kadar devam eder. 18 yaşın hitamı ile kendiliğinden sona erer. Mahkeme tarafından yapılacak iş sadece Sara açısından da iştirak nafakasının kabulü veya reddi yönünde bir hüküm kurmak olmalıdır. Sara lehine yerdım nafakasının hüküm altına alınabilmesi için öncelikle elde bu yönde açılmış bir davanın olması gerekirdi. Ancak ne bu yönde açılmış bir dava ne de dosya içerisinde böyle bir talebe rastlanılamamıştır. Tüm bu nedenlerle Sara lehine sadece iştirak nafakası yönünden kabul veya red şeklinde bir karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yardım nafakasına hükmedilmiş olması yerinde görülmemiş bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/585, Karar No: 2016/150, Tarih: 29.03.2016

**Ceza Genel Kurulu         2014/585 E.  ,  2016/150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 12. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 20.06.2014

Bilinçli taksirle ölüme neden olmak suçundan sanığın TCK'nun 85/1, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63. maddeleri gereğince beş yıl altı ay yirmi gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, sürücü belgesinin bir yıl süreyle geçici olarak geri alınmasına ve mahsuba ilişkin, Osmaniye Asliye Ceza Mahkemesince verilen 13.01.2011 gün ve 692-39 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesince 22.01.2014 gün ve 8802 - 1125 sayı ile;

"Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kuralları gereğince uygun bir cezaya karar verilmesi gerektiği gözetilmeden asgari haddin çok üzerinde temel ceza belirlenmesi,

2- Sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskûn olmayan yerde, çift yönlü yolda seyrederken direksiyon hâkimiyetini kaybetmesi, sağdan yol dışı olup, yolun dışında yürüyen yayaya çarpması sonucunda yayanın öldüğü olayda, üç saat dokuz dakika sonra yirmidokuz promil alkollü olduğu, geçen her bir saatte vücuttaki alkol seviyesinin onbeş promil azaldığı ve yüz promilin üzerindeki alkol seviyesinin güvenli sürüş yeteneğini kaybettirdiği bilindiğine göre, sanığın olay sırasında yaklaşık yetmişbeş promil alkollü bulunduğu anlaşılmış ise de, savunmasında kendisini sollayan bir aracın sıkıştırması üzerine yol dışına çıkarak direksiyon hâkimiyetini kaybettiğini beyan ettiği, olay esnasında dışa yansıyan davranışlarının tespit edilemediği gibi, olayın salt alkolün etkisi ile meydana geldiğine ve sanığın belirtilen alkol seviyesi ile güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğine, dolayısıyla bilinçli taksirin varlığına dair delil de bulunmadığı gözetilmeksizin sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi ise 20.06.2014 gün ve 230-613 sayı ile;

Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi ise 20.06.2014 gün ve 230-613 sayı ile;

"Sanığın olay tarihinde sevk ve idaresinde bulunan araçla, alkollü bir vaziyette gece 01.30 sıralarında seyir halinde bulunduğu sırada yolun dışına çıkarak aşırı hızla, dikkatsizlik ve tedbirsizlik sonucu, yürümekte olan yayaya çarparak ölümüne sebebiyet verdiği, bilirkişi raporunda olayla ilgili olarak tam kusurlu olduğu, ölenin kusursuz olduğunun tespit edildiği, sanığın bilinçli taksirle ölüme neden olma suçunu işlediği, kaza yeri terk tutanağında sanığın kontrolsüz seyretmesi sonucu yolun sağında yürümekte olan şahsa çarpması neticesi ölümlü, maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğinin tespit edildiği, kaza yerine ait ölçeksiz basit krokinin bu şekilde tanzim edildiği, soruşturma safhasında alınan bilirkişi raporunda sanığın kontrolsüz seyretmesi ve yerleşim yeri içerisinde hız limitinin azami elli olması gerektiği, yol dışı toprak zeminde lastik izinin bulunduğu, tanık beyanı ile yukarıdaki tespitlerin pekiştiği, sanığın birinci derece kusurlu bulunduğu, ölenin ise kusurlu fiilinin tespit edilemediği, tanık Hüseyin'in Osmaniye istikametine doğru hızla gelen dört araba gördüğünü, bu dört arabanın yola zor sığdığını belirttiği, diğer tanığın iki aracın yan yana ve çok hızlı ilerlediklerini, daha sonra ses geldiğini, bir şahsın yerde yattığını, diğer şahsın ise arabanın yanında yerde yatan şahsın yanında olduğunu gördüğünü belirttiği, sanığın alkollü şekilde araçla yarış yaptığının tanık beyanı ile anlaşıldığı, sanığn kazadan önce alkol aldığını, arkadaşlarının öndeki araçla gittiklerini, bu aracı takip ettiğini, hızının yetmiş seksen kilometre olduğunu belirttiği, kolluk ifadesinde bir aracın kendisini geçip sıkıştırması yönünde soyut ve tanık beyanı ile olaydaki kazaya uymayan iddialarda bulunduğu, savunmalarının bu kısmını savcılıkta tekrarlamadığı, savcılık ifadesinde yayayı yolun kenarında gördüğünü belirtmesine rağmen süratini herhangi bir şekilde azaltmadığı, sorgudaki ifadesinde araç sıkıştırma konusuna tekrar değindiği, bu açıklamalar ışığında sanığın olay öncesinde alkol alıp, alkollü şekilde arkadaşının kullandığı diğer araçla yarış yaptığı, yasal hız limitini aşarak yolun kenarında yürümekte olan yayaya çarptığı, olayda asli kusurlu bulunduğu, yayaya çarptıktan sonra olay mahallinden ayrıldığı, ağabeyinin kazayı üstlendiği, kazanın aydınlanması üzerine kazayı kendisinin yaptığını kabul ettiği, olayda asli kusurlu olarak bilinçli taksirle öldürme suçunu işlediği, bu nedenlerle alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasında ve bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasında hakkaniyete aykırı herhangi bir durum bulunmadığı" şeklindeki gerekçelerle ilk hükmünde direnmiştir.

Direnme hükmünün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.09.2014 gün, 317820 sayı ve "bozma" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile mahalli mahkeme arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık; sanığın üzerine atılı taksirle ölüme neden olma eyleminde bilinçli taksir şartlarının bulunup bulunmadığı ve buna bağlı olarak bir kişinin öldüğü kazada temel cezanın beş yıl olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile gece vakti, alkollü şekilde, meskûn mahal dışında, yaklaşık onbirbuçuk metre genişliğinde, aydınlatmanın mevcut bulunduğu, çift yönlü ancak bölünmemiş, zemini kuru ve asfalt kaplama, görüşe açık düz yolda seyir halinde iken, direksiyon hâkimiyetine gerekli özeni göstermemesi nedeniyle yoldan çıkarak, yolun sağında bulunan yayaya çarptığı, ardından yaralıyı arabasıyla hastaneye götürmek üzere yola çıktığı, yaralının karşılaşılan ambulansla hastaneye götürüldüğü, ancak hastanede hayatını kaybettiği, bilirkişi raporları doğrultusunda sanığın tam kusurlu bulunduğu,

Hakkında suç üstlenmekten kurulan beraat hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşen ve incelemeye konu olmayan sanığın ağabeyinin aracı kendisinin kullandığını ifade ettiği, ancak bu konuda herhangi bir tutanak tanzim olunmadan sanığın gerçeği söylediği,

B sınıfı sürücü belgesine sahip olup, herhangi bir sabıkası bulunmayan, yirmi sekiz yaşında ve ziraat mühendisi olarak görev yapan sanığın soruşturma aşamasında tutuklandığı, kırk gün tutuklu kaldıktan sonra nakdi kefaletle tahliye edildiği,

Trafik kazasından üç saat dokuz dakika sonra hastanede düzenlenen raporda sanığın yirmidokuz, ölenin ise doksaniki promil alkollü olduğunun tespit edildiği,

Ölü muayene ve otopsi tutanağında; ölenin baş boyun parietal oksipital bölgesinde 5x2 santimetre ebadında çökme kırığı, saçlı deride aynı ebatta kesik izi bulunup bu bölge ile her iki kulak, burun ve ağızdan yoğun olarak kan gelmiş olduğu, boyunun arka kısımlarında 15x15 santimetre ebadında cilt altı ekimoz olduğu, boyun bölgesinde elle yapılan muayenede bir bulgu tespit edilemediği, göğüste patolojik bulgu olmadığı, sırtın alt kısmı lumbal bölgede 5x5 santimetre ebadında ekimotik alan görüldüğü, her iki kolun sağlam olup tıbbi müdahale amaçlı iğne izleri bulunduğu, her iki el üzerinde küçük çaplı sıyrıklar mevcut olduğu, her iki bacağın sağlam vaziyette olduğu, sağ bacak uyluk arka yüzünde popliteal fossayı içine alan 20x4 santimetre ebadında travmaya bağlı cilt altı ekimozu bulunduğu, sol bacak diz kısmında 3x1 santimetre ebadında sıyrık mevcut olduğu, ölümün trafik kazası neticesinde oluşan kafa travmasına bağlı kafa içi kanaması sonucu meydana geldiği,