muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/359, Karar No: 2021/1255, Tarih: 19.10.2021

Direnme Kararının Temyizi:

13. Direnme kararı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

14. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takipte borca itirazının kabulüne karar verilen ve talebi bulunan borçlu şirket lehine kötü niyet tazminatına hükmedilip hükmedilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

III. ÖN SORUN

15. Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesinden önce icra mahkemesinin 03.11.2011 tarihli “Borçlu yanın imzaya ilişkin ve sair tüm itirazlarının reddine, durdurma kararı rapor geldikten sonra verilmiş olmakla borçlu davacı aleyhine tazminata hükmetmeye, aynı gerekçelerle para cezasına hükmetmeye yer olmadığına,” dair kararının taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Özel Dairece 20.06.2012 tarihli bozma kararı ile itiraz edilen imzanın diğer şirket yetkililerine ait olup olmadığı yönünde inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece Özel Dairenin 20.06.2012 tarihli bozma kararına uyulduktan sonra, “Davacı şirket yönünden davanın kabulüne, tazminat tayinine yer olmadığına,” dair verilen 17.10.2014 tarihli kararının taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Özel Dairece 11.05.2015 tarihli bozma kararı ile borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde borçlu lehine tazminata hükmedilmesi gerektiği ve mahkemece kararın gerekçe kısmında davanın kabulüne, davacı şirket yönünden takibin iptaline ifadesine yer verildiği hâlde hüküm kısmında 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin 2. fıkrasına aykırı olacak şekilde yalnızca davanın kabulüne denilmek suretiyle infazda tereddüte sebebiyet verecek mahiyette hüküm tesisin de doğru olmadığı gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına, bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verildiği, icra mahkemesinin 12.05.2016 tarihli “Önceki kararda direnilmesine, davanın kabulüne, davacı şirket yönünden takibin iptaline, tazminat tayinine yer olmadığına,” ilişkin direnme kararının taraf vekilleri tarafından temyiz edildiği gözetildiğinde, direnme adı altında verilen kararın gerçekte yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı, dolayısıyla temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca mı, yoksa Özel Dairece mi yapılması gerektiği hususu ön sorun olarak değerlendirilmiştir.

IV. GEREKÇE

16. Bilindiği üzere; direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için, mahkeme bozmadan esinlenerek yeni herhangi bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir.

17. Başka bir deyişle mahkemenin yeni bir delile dayanarak veya bozmadan esinlenerek gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek karar vermiş olması hâlinde, direnme kararının varlığından söz edilemez.

17. Başka bir deyişle mahkemenin yeni bir delile dayanarak veya bozmadan esinlenerek gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek karar vermiş olması hâlinde, direnme kararının varlığından söz edilemez.

18. İstikrar kazanmış Yargıtay içtihatlarına göre; mahkemece direnme kararı verilse dahi bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak, bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme veya toplanan yeni delillere dayanmak, önceki kararda yer almayan ve Özel Daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak suretiyle verilen karar direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucunda verilen yeni hüküm olarak kabul edilir.

19. Somut olayda ise Özel Dairece 11.05.2015 tarihli bozma kararı ile borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde borçlu lehine tazminata hükmedilmesi gerektiği ve mahkemece kararın gerekçe kısmında davanın kabulüne, davacı şirket yönünden takibin iptaline ifadesine yer verildiği hâlde hüküm kısmında 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin 2. fıkrasına aykırı olacak şekilde yalnızca davanın kabulüne denilmek suretiyle infazda tereddüte sebebiyet verecek mahiyette hüküm tesisin de doğru olmadığı gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına, bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiş, icra mahkemesince 12.05.2016 tarihli “Önceki kararda direnilmesine, davanın kabulüne, davacı şirket yönünden takibin iptaline, tazminat tayinine yer olmadığına,” ilişkin direnme adı altındaki karar verilmiştir.

20. Şu hâlde, verilen direnme kararının bozmaya uyularak verilen yeni hüküm niteliğinde olduğu, Özel daire ile yerel mahkeme arasında uyuşmazlık konusu olan kötü niyet tazminatına hükmedilmesinin ise itirazın kabulü kararına bağlı olduğu açıktır.

21. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında; Özel Daire ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlığın borçlu şirket lehine kötü niyet tazminatına hükmedilip hükmedilemeyeceği hususunun olduğu, bu nedenle direnme kararının yeni hüküm niteliğinde olmadığı, dolayısıyla temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca yapılması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de; bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

22. Hâl böyle olunca; kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye aittir.

23. Bu nedenle, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Taraf vekillerinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 12. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

Ancak karar düzeltme yolunun açık olması sebebiyle öncelikle mahkemesince kararın taraflara tebliğ işlemlerinin yerine getirilmesine, karar düzeltme yoluna başvurulması hâlinde dosyanın Hukuk Genel Kuruluna, başvurulmaması hâlinde ise mahkemesince doğrudan YARGITAY 12. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Taraf vekillerinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 12. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

Ancak karar düzeltme yolunun açık olması sebebiyle öncelikle mahkemesince kararın taraflara tebliğ işlemlerinin yerine getirilmesine, karar düzeltme yoluna başvurulması hâlinde dosyanın Hukuk Genel Kuruluna, başvurulmaması hâlinde ise mahkemesince doğrudan YARGITAY 12. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’na 5311 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile eklenen Geçici 7. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken İİK’nın 366/III. maddesi uyarınca kararın tebliğden itibaren on gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.10.2021 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/34303, Karar No: 2019/15832, Tarih: 18.12.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/34303 E.  ,  2019/15832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asta müessir fiil suçundan sanık ...'un, 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu’nun 117/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kara Kuvvetleri Komutanlığı 5. Zırhlı Tugay Komutanlığı Gaziantep Askerî Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 2015/408 esas, 2015/466 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, aynı eylem nedeni ile yapılan mükerrer yargılama sonucunda sanığın, 1632 sayılı Kanun'un 117/1 ve 5237 sayılı Kanun'un 62. maddeleri uyarınca mahkûmiyetine, 5271 sayılı Kanunun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Hatay 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/05/2019 tarihli ve 2018/26 esas, 2019/316 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Hatay 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/07/2019 tarihli ve 2019/540 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 30/10/2019 gün ve 94660652-105-31-15249-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/11/2019 gün ve KYB –2019/106300 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” hükmünün yer aldığı, dosya kapsamına göre; uzman jandarma çavuş olan sanığın asta müessir fiil suçu sebebiyle, Kara Kuvvetleri Komutanlığı 5. Zırhlı Tugay Komutanlığı Gaziantep Askerî Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 2015/408 esas, 2015/466 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olunması karşısında, kanun yararına bozma talebi dışındaki diğer sanığın terhis olması nedeniyle hakkındaki görevsizlik kararından dolayı dosyanın adli yargıya gönderilmesini takiben, sanık ... yönünden de yargılamaya sehven devam edilerek mükerrer yargılama yapıldığı gözetilmeden, itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Hatay 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/07/2019 tarihli ve 2019/540 değişik iş sayılı kararının CMK’nin 309/4-a maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 18/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9121, Karar No: 2015/11552, Tarih: 15.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/9121 E.  ,  2015/11552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Terme 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2015

NUMARASI : 2014/259-2015/152

Davacı İ.. B.. vekili Avukat Banu tarafından, davalı B.. Ö.. aleyhine 23/10/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili, adli yardım talepli olarak incelenmesi de davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki belgeler incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davalıya yükletilmesine 15/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10039, Karar No: 2008/2139, Tarih: 28.02.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/10039 E.  ,  2008/2139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı dava dilekçesinde binanın oturulup oturulamayacağının tespiti ile oturulamayacak halde ise kat maliklerinin iskan müsadelerinin iptali ile onarım ve yıkım için kendisine yetki verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Mahkemece dahili davalı ..., ...ve ...'e gerekçeli kararın tebliği Tebligat Yasası ve Tüzüğü hükümlerine uygun değildir.

Şöyle ki;

Tebligat Yasasının 21. maddesi hükmü uyarınca muhatabın adreste bulunmama nedeninin tespiti için herhangi bir işlem yapılmamış sadece muhatabın adreste bulunamadığı tutanağa yazılmış, ancak bu bilgiyi veren kişi veya kişilerin ad ve imzaları alınmadığı gibi durumun haber verildiği komşunun adı yazılmışsa da imzası alınmamış olmakla yapılan tebligat geçersizdir.

Bu nedenle gerekçeli kararın adı geçen dahili davalılara usulünce tebliğ edilerek temyiz sürelerinin beklenmesinden,

2-Dahili davalılar ...ve ... ...'e gerekçeli kararın tebliği usulüne uygun değildir. Bu davalılara çıkarılan tebligatlara "muhatabın yurt dışında olduğu yazılmış ve vekili olduğu bildirilen ... ...'e tebliğ edilmiştir. ... ...'in davalılar vekili olarak dosyada vekaletnamesi yoktur. Bu nedenle gerekçeli kararın dahili davalılara usulünce tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesinden,

3-Dahili davalılar ...ve ... ...'a tebliğe çıkarılan temyiz dilekçeleri ......'a tebliğ edilmiştir. Tebligat mazbatasında ......'ın davalılar ile aynı konutta oturup oturmadığı yazılmamış olmakla yapılan tebligat Tebligat Yasası 16. maddesine göre usulüne uygun değildir.

Bu nedenle dahili davalılara temyiz dilekçesinin usulünce tebliği ile cevap sürelerinin beklenmesinden,

4-Dahili davalı ...'a tebliğe çıkarılan gerekçeli karar ölü olduğu yazılarak iade edilmiştir. Dosyaya getirtilen nüfus kaydının dahili davalıya değil başka bir ... ...'a ait olduğuna dikkat edilmeksizin gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi Tebligat Yasası 35. maddeye göre tebliğ yapılmış, daha öncesinde de dava dilekçesi olduğundan bahisle iade edilmiştir.

Bu durumda öncelikle dahili davalıya ait nüfus kaydı getirtilip sağ olup olmadığı tespit edilip, sağ ise adresinin araştırılması, ölü ise mirasçıları tespit edilerek mirasçılarına gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin usulünce tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

5-Dahili davalı ...'nun Avukat ...'a verdiği vekaletname dosyada bulunmamaktadır. Varsa vekaletnamenin aslı veya onaylı bir örneği dosyaya konulması yoksa gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin dahili davalıya usulünce tebliğ edilerek temyizi ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11289, Karar No: 2015/5116, Tarih: 13.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/11289 E.  ,  2015/5116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/12/2013 tarih ve 2011/250-2013/264 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, dava konusu eserlerin Türkçeye çeviri ve çoğaltılıp dağıtma hakkının eser sahibi yazarın ölümünden sonra onun mirasçılarından usulüne uygun şekilde elde ettiğini, bu nedenle FSEK mülga 28. madde çerçevesinde daha önce çekişmeli kitapları Türkçe'ye çeviren dava dışı...'in mirasçılarının haklarının sona erdiğini, kitapların yayın hakkını anılan çevirmenin mirasçılarından alan davalı şirketin de mevcut olmayan bu haklara dayanarak yeni baskılar yapamayacağını, davalının basım ve çoğaltma eylemlerinin FSEK çerçevesinde müvekkilinin haklarına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek, davalının tecavüzünün ref'ine, muhtemel tecavüzünün önlenmesine ve davalı tarafından basılan kitapların toplatılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu çeviriler üzerinde FSEK'nin mülga 28. maddesi uyarınca yasaya uygun biçimde eser sahipliği bulunan çevirmen...'in ve mirasçılarının haklarının devam ettiğini, müvekkilinin anılan mirasçılardan yöntemine uygun şekilde elde ettiği yayma hakkı çerçevesinde yapılan yayınların men ve ref'ine ilişkin davacı vekilinin isteminin yasal dayanağının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi kök ve ek raporu ile tüm dosya kapsamına göre, dava konusu eserlerin yayımlanma tarihleri itibariyle 4110 sayılı Yasa ile yürürlükten kalkan FSEK 28. maddesi uyarınca Türkçe'ye tercüme ve yayınının serbest olduğu, dava dışı... tarafından tercümelerinin bu istisna hükmü kapsamında olmak üzere yapıldığı, yasayla tanınan tercüme ve bu tercümenin çoğaltılması ve yayılması konusundaki sınırlı kazanılmış hakların 5846 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca korunduğu, 4110 sayılı kanunla FSEK'e ilave edilen Ek Madde 2 hükmünün ise eser sahiplerine ve bağlantılı hak sahiplerine tanınan yeni haklar ve uzatılmış koruma sürelerinin uygulanması ile ilgili olduğundan somut olaya uygulanamayacağı, ülkemizin tarafı olduğu uluslararası sözleşmelerin de aksine uygulamayı öngörmedikleri, adı geçen çevirmenden intikal eden çevirileri çoğaltma ve yayma haklarının mirasçılar tarafından

davalıya devredildiği, asıl eser sahibi veya mirasçılarının yetkisi dahilinde bulunmayan, FSEK'nun 28. maddesine uygun çevirilerin hükmün yürürlükten kalkmasından sonra basım ve yayınlanmasını önleme hakkının bulunmadığı, bu haliyle eser sahibinin haleflerinden asıl eser üzerindeki bir kısım hakları devralan davacının da önleme hakkını ileri sürülemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanı- lan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2409, Karar No: 2018/8363, Tarih: 18.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/2409 E.  ,  2018/8363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/ 3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, nedensiz temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 225 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1680, Karar No: 2022/7149, Tarih: 20.10.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/1680 E.  ,  2022/7149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/1, TCK’nın 43, 62, 53. maddeleri

gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “14/12/2011” şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Sanığın, ... III Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 15/11/1995 tarih ve 7755 sayılı kararı ile tescilli 1. derece doğal sit alanı içerisindeki taşınmaza izin almaksızın kum ve çakıl döktüğü, inşaat malzemesi koyduğu ve dere kesitini daraltıp kollektör hattı ve bacalarının üzerine hafriyat dökmek suretiyle kapatıp depo olarak kullandığı iddiaları ile iki ayrı dava açıldığı, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2013 tarihli kararı ile 2012/37 Esas sayılı dosyanın ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/17 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği, her ne kadar dosya içerisinde bölgenin 1. derece doğal sit alanı olarak tesciline dair kurul kararının mahallinde duyurulduğuna yönelik bilgi - belge mevcut değilse de, 21/05/2012 tarihli teknik bilirkişi raporuna göre suça konu taşınmaz ... Hazinesi adına orman sınırları dışına çıkarılan 2/B alanında kaldığından, hazineye ait taşınmaz üzerinde ve dolayısıyla hukuka aykırı zeminde gerçekleştirilen eylemler bakımından sit ilanının yapılmış olup olmamasının önem arz etmediği anlaşılmakla, atılı suçu işlediği sübuta eren sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, zamanaşımı süresinin dolduğuna, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 20/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.