muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8474, Karar No: 2022/9378, Tarih: 22.12.2022

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve toplanan delillere göre,davalı ...' in asıl borçlu müflis Kobalt İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi’nin Yönetim Kurulu Başkan yardımcısı, davalı Ak Asya İç ve Dış Ticaret Anonim Şirketi’nin eski Yönetim Kurulu Üyesi, davalı ... Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi’nin Eski Yönetim Kurulu üyesi olduğu; davalı ...' in asıl borçlu müflis Kobalt İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi’nin Yönetim Kurulu Başkanı olduğu, davalı ... Sigorta Acentelik Hizmetleri Limited Şirketi’nin, davalı ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi’nin ortağı, davalı Ak Asya İç ve Dış Ticaret Anonim Şirketi’nin Yönetim Kurulu Başkan yardımcısı; davalı ... Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi’nin eski Yönetim Kurulu üyesi olduğu olduğu; davalı ...' in asıl borçlu müflis Kobalt İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi’nin eski Yönetim Kurulu üyesi, davalı ... Sigorta Acentelik Hizmetleri Limited Şirketi’nin ortağı, davalı ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi’nin ortağı; davalı Ak Asya İç ve Dış Ticaret Anonim Şirketi’nin Yönetim Kurulu Başkanı olduğu, davalı ... Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi’nin eski Yönetim Kurulu üyesi olduğu; davalı ...' ün asıl borçlu müflis Kobalt İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi’nin Yönetim Kurulu Başkan yardımcısı ve münferiden temsile yetkili olduğu, davalı ... Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi’nin eski Yönetim Kurulu üyesi olduğu; asıl borçlu müflis Kobalt İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi’nden davalı ...' in 982.123,81 TL, ...' ün 335.000.-TL ve ...' in 332.000.-TL, İlke Otomotiv San. ve Tic.Ltd.Şti.’nin 181.744,41 TL, İlke Sigorta Acentelik Hizmetleri Ltd. Şti.nin 32.128,49 TL., Ak Asya İç ve Dış. Tic. A.Ş.’nin 459.627,41 TL, Revo İnşaat San. ve Tic. A.Ş.'nin 443.380,17 TL alacaklı oldukları; davalı şirketlerin ticari defter kayıtlarının incelenmesi sonucunda davalı şirketlerin dava dışı Kobalt İnşaat Sanayi ve Tic A.Ş. ile ticari faaliyetlerinden kaynaklanan bakiyeleri yanında, ticari faaliyetleri dışında (çek-senet -nakit girdi-çıktı ) kaynak kullanımlarının olduğu, dava dışı Kobalt ve davalı şirketlerin tek bir şirket gibi hareket ettiklerinin tespit edildiği hususu sabit bulunmakla, gerçek kişi olan pay sahiplerinin ve davalı şirketlerin asıl borçlu müflis Kobalt İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi’nin tüzel kişiliği ile özdeşleştiği, davalı tarafların dava dışı Müflis Kobalat...A.Ş. ile temel ilişkisi kanıtlanamayan, ticari iş niteliğinde olup olmadığı belirlenemeyen kaynak aktarımı niteliğinde nakit ve kambiyo alışverişleri bulunduğu, şirketlerin ortaklarının kendi ve davalı şirketlerin mal varlığı ile asıl borçlu şirket tüzel kişiliğinin malvarlığının birbirlerine karıştırdığı, art niyetli ve hesaplı davranışlarla sırf sorumluluktan sıyrılmak amacıyla hakkın kötüye kullanılması sureti ile tüzel kişilik perdesinin arkasına saklanarak işlem yaptıkları hususunda kesin kanaat hasıl olmakla davacı tarafın davalı ..

... mirasçıları dışındaki davalılar hakkındaki davasının kabulüne karar verilmesi gerektiği, her ne kadar davacı taraf; davalı ... hakkında da diğer davalılar hakkındaki aynı gerekçelerle dava açmış, davalının yargılama sırasında vefat etmesi nedeni ile mirasçılarını davaya dahil ederek dahili davalılar hakkındaki davanın kabulüne karar verilmesi talebinde bulunmuş ise de; davalı ...' in müflis Kobalt şirketinin eski Yönetim Kurulu üyesi olduğu anlaşılmakla birlikte asıl borçlu müflis Kobalt İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi ile arasında kaynak aktarımının bulunmadığı, şirket ortağı olan davalının asıl borçlu müflis Kobalt...A.Ş. ile mal varlığının birbirlerine karıştığını, art niyetli ve hesaplı davranışları ile sırf sorumluluktan sıyrılmak amacıyla tüzel kişilik perdesinin arkasına sığındığını gösterir delilin elde edilememiş olmakla vefat eden davalı açısından tüzel kişilik perdesinin aralanması teorisinin uygulanması mümkün görülmediğinden dahili davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davacı tarafından vefat eden davalı ... mirasçılarına karşı açılan davanın reddine,davacının diğer davalılara karşı açtığı davasının kabulü ile dava dışı müflis Kobalt İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin İstanbul 2. İflas Müdürlüğünün 2009/2 iflas sayılı dosyasında masaya kaydedilen davacı alacağı ile tahsilde tekerrür olmamak üzere; 131.494,94 TL asıl, 6.574,75 TL çek tazminatı, 256,45 TL faiz toplam 138.326,14 TL'nin davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, asıl alacak 131.494,94 TL'ye 27.06.2008 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince dava dışı asıl borçlu Kobalt İnş. Tur. San. ve Tic. A.Ş.'nin iflas ettiği ve borcu karşılayacak mal varlığının bulunmadığı, davacının, dava dışı Tekbau Yapı Malz. Mad. San. A.Ş. 'nin müflis şirketten olan alacağını temlik aldığının anlaşıldığı, hakkındaki davanın reddine karar verilen davalı ...'in dava dışı asıl borçlu müflis şirketin eski ortağı ve eski yönetim kurulu üyesi olduğu, diğer davalı şirketlerde her hangi bir şekilde yönetim kurulu üyeliğinin olmadığı, davalı ... Otom. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve İlke Sigorta Acen. Hiz. Ltd. Şti.'deki hisselerini de 2010 yılında devrettiği, alacağı temlik eden dava dışı Tekbau Yapı Malz. Mad. San. A.Ş.'nin müflis şirketten olan alacağının 4 adet çekten kaynaklandığı, iş bu çeklerin keşide tarihlerinin 06/06/2008- 02/08/2008- 18/08/2008 ve 07/10/2008 tarihleri olduğu, davalı ...'in ise müflis şirketteki hisselerini 15/01/2008 tarihli ticaret sicil gazetesinde yayınlanan şirket yönetim kurulu kararına göre 08/01/2008 tarihli hisse devir sözleşmesi ile devrettiği, bu devir işleminin şirket yönetim kurulunca şirket pay defterine işlendiği ve bu davalının bu tarihten sonra müflis şirkette her hangi bir ortaklığının kalmadığının anlaşıldığı, davalı ... asıl borçlu müflis şirketteki hisselerini davaya konu borcun doğumundan önce devrederek şirket ortaklığından ayrıldığı, davacı tarafın bu devir işleminin muvazaalı olduğunu, alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla yapıldığını ispatlayamadığı, davanın davalı şirketler ile yönetim kurulu üyesi ve ortak olduklarından bahisle gerçek kişiler ..., ..., ..., ... ve ... hakkında açıldığı, davanın yargılaması sırasında davalılardan ...'in vefat etmesi üzerine mirasçılarının davaya dahil edildiği, bu davalının mirasçıları arasında haklarında dava açılmış bulunan ..., ... ve ...’in de bulunduğu, Mahkemece ... (ölü olduğundan davaya dahil edilen mirasçıları ) hakkındaki davanın reddine diğer davalılar hakkındaki davanın ise kabulüne karar verildiği, İlk derece mahkemesi gerekçeli karar başlığında da asıl davalılar ile davaya sonradan dahil edilen mirasçıların ayrı olarak yazıldığı, bu nedenle mahkeme kararı açık olup herhangi bir muğlaklık ve icrada tereddüte yol açacak husus bulunmadığı,bu nedenle davacı vekilinin istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve özellikle davalılar ..., ... ve ...’in mirasçılık sıfatı dışında şirket yönetim kurulu üyesi ve ortak sıfatları nedeniyle sorumlu tutulmuş olmalarına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2584, Karar No: 2019/7076, Tarih: 06.11.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2584 E.  ,  2019/7076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının kesinleşmesini müteakip infazı ile ilgili olarak geçen sürede ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşip ikinci suçun işlendiği tarihe kadar geçen sürede zamanaşımının durması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi ile 2. fıkrası ve 67. maddesinin 4. fıkrasında öngörülen sürelerin dolmadığı,

Adli sicil kayıtları ve UYAP üzerinden yapılan araştırmada, sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan dolayı açılmış başka bir dava nedeniyle verilip kesinleşmiş herhangi bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin bulunmadığı anlaşıldığından, hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının sanık lehine uygulanma şartlarının bulunmaması nedeniyle, bu suçtan dolayı ilk olarak doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanan ve bu tedbirin infazı sırasında yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında yargılamaya devam olunarak hüküm kurulmuş olması, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrasına uygun olduğu,

Hususları dikkate alınarak yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere ./..

dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenlerin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış olan sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının aynı Kanunun 50/1. fıkrasındaki tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2387, Karar No: 2011/3124, Tarih: 05.04.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2387 E.  ,  2011/3124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 1.2.2001-14.3.2008 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe: Davacının 01.02.2001-14.03.2008 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarının sürekli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece biri birini tamamlar biçimde dava konusu dönemde davalı işyerinde bordrolara geçen çalışmaları bulunan tanıklar dinlenmek suretiyle 13.05.2002-14.03.2008 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalardan kuruma bildirimde bulunulmayan sürelerde davalı işyerinde çalışıldığının tespitine, fazla talebin reddine, karar verilmiş ve bu karar süresinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği görülmektedir.

Gerçekten, davacının, işyerindeki çalışmaları işe giriş bildirgelerine, aylık ve üç aylık bordrolara dayanılarak Kuruma kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. Öte yandan işe giriş bildirgesi ve bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde kesintili geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, giderek Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Somut olayda davacının çalışmalarına ilişkin olarak davalı işyerinden Kuruma bildirimde bulunulan tanıkların dinlenmesi isabetlidir. Ancak yazılı belgelerin, diğer bir deyişle işçinin imzasını içeren ücret bordroları, puantaj cetveli gibi belgelerin bulunup bulunmadığının araştırılmaması hatalı olmuştur. Zira anılan türde yazılı belgelerin bulunması halinde, tanık anlatımlarına dayanılmak suretiyle bu tür belgelerde bulunan sürelerin aksinin kanıtlanması mümkün değildir.

Yapılacak iş, davacının tespitini istediği sürelerle ilgili olarak eğer varsa davalı işverenin ücret bordrolarında, puantaj cetvellerinde davacının imzası olanlar saptanarak imzasını içeren bordrolara, puantaj cetvellerine geçmiş sürelerin dışındaki sürelerle ilgili olarak istemin reddine, imzalı bordo ya da puantaj cetvelinin bulunmadığının belirlenmesi halinde, şimdiki gibi davanın kısmen kabulüne karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ilgilisine iadesine, 05.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/250, Karar No: 2019/3781, Tarih: 24.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/250 E.  ,  2019/3781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayılı Yasanın 26. maddesinde "İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22'nci maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (...)1 Kurumca işverene ödettirilir. (Ek cümle:29/7/2003-4958/28 md.) İşçi ve işveren sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.

İş kazası veya meslek hastalığı, 3'üncü bir kişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3 üncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir......" hükmü düzenlenmiştir.

İnceleme konusu davada; 01.12.2006 tarihinde geçirdiği iş kazasında yaralanan sigortalıya ödenen peşin sermaye değerli gelir, geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi giderinin tahsilinin talep edildiği, dosyada alınan 14.04.2017 tarihli kusur raporunda asıl işveren DEDAŞ %40, alt işveren Elk-San Elektrik Tesisleri Taahhüt ve San.Tic.Ltd.Şti. %40, sigortalı %20 oranında kusurlu bulunduğu, mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/7 Esas, 2015/753 Karar sayılı kararı ile DEDAŞ görevlisi ... ’nin adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş, söz konusu karar 13.07.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 74. (818 sayılı Borçlar Kanunu 53.) maddesi hükmü gereğince, hukuk hâkimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlıdır. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle, hukuk hâkiminin, ceza hâkiminin fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağını saptayan maddi vakıa konusundaki kabulü ve ceza mahkemesinin kabul ettiği olayın gerçekleşme şekli diğer bir deyişle maddi vakıanın kabulü konusunda kesinleşmiş olan bir mahkûmiyet veya maddi vakıa tespiti yapan beraat hükmüyle bağlı olacağı hem ilmi (Prof Dr. Kemal Gözler, “Res Judicata’nın Türkçesi Üzerine”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 56, Sayı 2, 2007, s.45-61 ) hem de kökleşmiş kazai içtihatlarla benimsenmiş bulunmaktadır. Şu halde, hukuk hakimi ceza mahkemesinin saptadığı maddi olaylarla bağlıdır.

Dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgelerden TEDAŞ ile Elk-San Elektrik Tesisleri Taahhüt ve San.Tic.Ltd.Şti. arasında 19.07.2006 tarihli Diyarbakır Merkez Köyler ENH bakım, onarım çalışmalarının yapılması için sözleşme yapıldığı ve kaza olayının bu sözleşme kapsamında bakım ve onarım çalışması yapılırken meydana geldiği görüldüğünden olayda DEDAŞ’ın asıl işveren olduğu belirgindir. Dosyada alınan kusur raporunda davalı ... ’a kusur izafe edilmediği halde kurum zararından sorumlu tutulması ise hatalıdır.

Ceza davasında DEDAŞ görevlisi ... ’nin kaza olayının meydana gelmesinden sorumlu olduğu tespit edilerek mahkumiyeti yönünde karar verilmiş olduğundan ve bu nedenle işbu dosyada da aynı kişiye bir miktar kusur verilmesi gerektiğinden konusunda uzman bilirkişi heyetinden yeniden kusur raporu alınmalı, raporda davalı ...,... nin kusur durumları irdelenerek kusur oran ve aidiyetleri belirlenmeli ve sonucuna göre değerlendirme yapılarak hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu hukuki ve maddi olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır olup,bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ve davalı ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...'a iadesine, 24.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9743, Karar No: 2020/2593, Tarih: 08.07.2020

**20. Hukuk Dairesi         2017/9743 E.  ,  2020/2593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için ;

1) ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 1977 ada 5 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak, davacı tarafından ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/735 E. - 2018/453 K. sayılı dosyası üzerinden açılan tapu iptali ve tescil istemli dava dosyasının bulunduğu yerden getirtilmesi,

2) Davacı tarafından ... Cumhuriyet Başsavcılığı nezdinde yapılan şikayete ilişkin olarak 2015/58871 Soruşturma - 2016/2983 Karar no.lu soruşturma dosyasının bulunduğu yerden getirtilmesi, getirtilen tüm cevabî yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlanmasından sonra; dosyanın gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine 08/07/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24762, Karar No: 2015/3147, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24762 E.  ,  2015/3147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6769, Karar No: 2008/8936, Tarih: 23.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6769 E.  ,  2008/8936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .... Köyü 104 ada 5 parsel sayılı 28096.70 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındıklık niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı ve orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, krokide (A)=45.03 m2'lik kısmının orman niteliği ile Hazine, (B)=28051.67 m2'lik kısmının tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması yapılmış ve 08.05.1979 tarihinde ilan edilmiş, ekip çalışmalarına yapılan itirazlar komisyonca incelenip karara bağlanmadığı, daha sonra 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre verilen yetkiye dayanılarak 1744 Sayılı Yasaya göre yapılan ekip çalışmalarına yapılan itirazların incelenerek karara bağlanması, aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış, 24.11.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada kısmen orman tahdit hattı dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.