muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2002, Karar No: 2023/13350, Tarih: 12.10.2023

1. Katılanın adına kayıtlı telefon hatlarına, Haziran ayında mesajlar atılmaya başlandığı, bu mesajlardan bir müddet sonra telefonda kendisini ... olarak tanıtan kişinin katılana yönelik hakaret ve tehdit içerikli mesajlar atmaya başladığı, daha sonra katılana yönelik şantaj eyleminde bulunduğu, katılan tarafından dosyaya ibraz edilen mesaj kayıtları incelendiğinde; " kes a...., s...., inancının s...., s....git, git abilerine parmakla, amk, seni de s..., kahpe, çocuklar bilmiyor, anaları millete veriyor telefonda evde, kaşar, hani sen o amk evlatlarına hesabımı banlattın ya ben seni akşama bir güzel s...muyum, başka hesapla alayını s..., seni de üstlerinde , benim hesabımı banlatırsın he sen, senin a.... Koyacağım bekle şu işten çıkayım. Ben soracağım sana biri ikiyi, bak izle y...., s...seni, gitmetsen s....seni, sürtük" şeklinde bir çok hakaret ve tehdit içerikli mesajın bulunduğu, ayrıca bahse konu 530 ... .. .. numaralı cep telefonundan katılana hitaben "annene diyecem adam atıyor eve geceleri ...'e ...'ya s....kendini, resimleri atacam annene, anlatacam annene, babana diyecem ... abisini eve çağırıyor içki içiyor, amcacım kızını yalnız bırakma geceleri ... diye ... diye birini eve atıyor, içki aldırıyor, ilişkiye giriyor, namus öğretin diyecem, yazık çocukları var diycem, bak bunu diycem sana da sesi video olarak başka telden çekip atacam, yapmazsan anamı s..., yemin ettim yapacam" şeklinde mesaj attığı, katılanın "bunu yapma ben böyle bir şey yapmadığım, annem hasta, zaten şeker hastası" demesi üzerine aynı telefondan katılana "yapmıyim mi, öyle mi, odana geç, kapını kitle üstünü çıkar, sadece üstünü çıkart, beni ara es es almayacam boşalacaksın bana " şeklinde mesajlar attığının, yine bu telefondan katılanın annesinin arandığına ilişkin ekran görüntüsü ile katılanın annesine "kızınıza ahlak namus öğretin her akşam eve birini atıyor ve Savcılığa verildi, kendisinin iki tane çocuğu var yazık abilerinle ilişkiye giriyor, abim dediklerinle siz böyle mi evlat yetiştiriyorsunuz anacım" şeklinde mesaj attığına dair ekran görüntüsünün gönderildiği katılanın annesi N.C'nin tanık sıfatı ile alınan ifadesinde; ... kızı ile ilgili katılanın dosyaya sunduğu mesaja ilişkin kendisine mesajların atıldığına dair beyanı dikkate alındığında, sanığın atılı hakaret suçunu işlediği, daha sonra sanığın katılandan "odana geç, kapını kitle üstünü çıkar, sadece üstünü çıkart, beni ara es es almayacam boşalacaksın bana " şeklinde talepte bulunduğu, bunu yerine getirmezse katılanın şeref ve saygınlığına zarar verecek nitelikteki hususları anne ve babasına açıklayacağı yönünde tehdit de bulunmak suretiyle şantaj eylemini de gerçekleştirdiğinin ..

... dosya kapsamında mevcut mesaj içerikleri dikkate alındığında her ne kadar sanığın tehdit suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açılmış ise de, mesaj içeriklerinin 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1 inci kapsamında değerlendilebilecek bir tehdit eyleminin olmadığı, bu hali ile atıl suç yönünden şüphenin var olduğu kanaatine varıldığının, kabulü ile tehdit suçu yönünden beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Katılanın aşamalardaki ifadelerinde özetle, ".. ben daha öncesinde "gazunlive" isimli siteye giriyordum. Bu sitede sanık ile tanıştım. Bir süre telefon ile görüşmelerimiz oldu ancak bu görüşmeler normal arkadaş olarak yapılan görüşmelerdi. Ben sitede yönetici olduğum için bana bu kapsamda birkaç soru sordu. Bir süre sonra bana benimle özel arkadaşlık yaşamak istediğine dair teklifte bulundu. Ben de bu teklifini reddettim. Sonrasında sanık sürekli olarak beni telefon ile arayarak ve mesajlar atarak taciz etmeye başladı. Dosyaya sunmuş olduğum hakareti şantaj ve tehdit içeren çok sayıda mesajlar atmaya başladı. Ayrıca sanık bana telefonunda benim sosyal medya hesabımdan bulduğu görüntülerimi alarak photoshop yaparak aileme atacağı tehdidinde bulundu sanığın eylemleri nedeniyle ailem bana tepki göstermiştir. Bu sebeple de işimden ayrılmak zorunda kaldım. " şeklinde beyanda bulunmuştur.

3. Sanık aşamalardaki ifadelerinde özetle, " .. müşteki benim eski kız arkadaşımdır, olay tarihinden önce müşteki ile internet uygulaması üzerinden tanıştık, tanıştıktan sonra uygulamada canlı olarak görüşürken ben ona uygulama üzerinden hediye atıyordum hediyelerin karşılığı olarak müştekiye para yatıyordu bu şekilde baya para yatırdım, daha sonra müşteki ailesi ile ilgili sorunlar olduğunu söyleyerek benden para istedi ben müştekiye 600,00 TL para attım arada ben müştekinin yanına ... iline gittim, müştekide benim çalıştığım ... iline geldi, bir müddet sonra müşteki benden tekrar para isteyince ben maaşımın yatmadığını 2 gün sonra yatacağını, yattıktan sonra talep ettiği parayı gönderebileceğimi söylemem üzerine aramıza soğukluk girdi, maaşım yattığı gün benle tekrar eski samimiyette görüşmesi üzerine amcam beni uyardı, amcam bana müştekinin beni kullandığını söyledi ayrıca müştekiyi arayarak benle görüşmemesini söyledi, ben olanlar nedeniyle sinirlendiğim için iddianamedeki yazılı olan mesajları müştekiye attım fakat iddia edildiği gibi ben kesinlikle müştekinin annesi ile görüşmedim .. müşteki bana evlenmiş boşanmış olduğunu söylemesi üzerine görüşmelere ara verdik, ben önemli görmediğim için bu hususu anlatmadım .." şeklinde beyan etmiştir.

4. Tanık N.C'nin ifade tutanakları ile sanık tarafından gönderilen mesajları içeren belgeler dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarihli ve 2021/1803 Esas, 2022/1400 Karar sayılı kararı ile, "Hukuki Süreç" başlığının (3) paragrafında belirtildiği şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Daha Fazla Teşdit Uygulanarak Üst Sınırdan Ceza Verilmesi ve Katılan Kurum Lehine Vekalet Ücreti Takdir Edilmesi gerektiğine, İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarihli ve 2021/1803 Esas, 2022/1400 Karar sayılı kararı ile, "Hukuki Süreç" başlığının (3) paragrafında belirtildiği şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Daha Fazla Teşdit Uygulanarak Üst Sınırdan Ceza Verilmesi ve Katılan Kurum Lehine Vekalet Ücreti Takdir Edilmesi gerektiğine, İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Bölge adliye mahkemesinin gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, kastın yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak belirlenen cezanın hukuka uygun olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, İlk Derece Mahkemesince de sanık hakkında diğer eylemlerle ilgi mahkûmiyet hükmü kurulurken katılan kurum lehine vekalet ücreti belirlendiği anlaşıldığından, katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri yönünden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarihli ve 2021/1803 Esas, 2022/1400 Karar sayılı kararında katılan kurum vekillince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda kararda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

12.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2683, Karar No: 2020/127, Tarih: 16.01.2020

**4. Hukuk Dairesi         2017/2683 E.  ,  2020/127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı ... Taah. ve Tic. AŞ vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ...aleyhine 19/06/2014 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14/07/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Başkanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ... Başkanlığının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 79. maddesi uyarınca açılan menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/1-j maddesi uyarınca; Genel Bütçeye dâhil idarelerin bu Kanun'un 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri harçtan müstesnadır. Açıklanan nedenle davalı ... Başkanlığının davada harçtan sorumlu tutulması doğru değildir. Ne var ki; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden mahkeme kararının HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan "davalılardan" sözcüğünün çıkartılarak yerine "...Yalıtım İnşaat Turizm Tekstil Nakliye Gıda Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi" söz dizisinin yazılmasına; davalı ... Başkanlığının diğer temyiz itirazlarının (1) no’lu bentte gösterilen nedenle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA 16/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6753, Karar No: 2016/4869, Tarih: 30.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/6753 E.  ,  2016/4869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının kaçak elektrik kullandığının tespit edildiğini, kaçak kullanıma ilişkin herhangi bir ödeme yapmadığını ve müvekkili şirketi zarara uğrattığını, enerji bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek; itirazın iptaline, takibin devamına, % 20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacının davalının kaçak elektrik kullandığını ispatlaması gerektiği, bu konuda yazılı bir belge ibraz edemediği, ibraz ettiği belgelerden davalının ... numaralı aboneye sahip olduğu, bu aboneliğin tesis edildiği adresin ... olduğu, ... numaralı abone sahibinin ... olduğu, takibe dayanak gösterilen abonenin bulunduğu adreste 24.01.2013 tarihinde tanzim edilen kaçak elektrik tutanağının tutulduğu adres ile davalının ilgisi bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kaçak elektrik kullandığı iddiasıyla davalı hakkında düzenlenen tespit tutanağına istinaden başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemidir.

Dosyanın incelenmesinde; davalı hakkında 24/01/2013 tarihinde “borcundan dolayı kesilen elektriğin mührünü kırarak elektrik kullandığı belirtilerek kaçak elektrik tespit tutanağı düzenlendiği, tutanakta, davalı ile işyerinin ilgisine dair bilgi bulunmadığı, yargılama sırasında da dava konusu tutanağın tutulduğu işyerinin bulunduğu adreste kimin faaliyette bulunduğunun ilgili kurumlardan araştırılmadığı ve elektriğin kullanıldığı yere ilişkin abone veya davalının imzasının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece tutanak düzenlenen tarihte ve tutanakta belirlenen adreste davacının faaliyette bulunup bulunmadığına ilişkin araştırma yapılarak, tutanak mümzilerinin de dinlenmesi suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/768, Karar No: 2015/29970, Tarih: 30.03.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/768 E.  ,  2015/29970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 6. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı'nın suç konusu uyuşturucu maddeden alınan tanık numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu eksikliğin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince giderilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin paragrafında yer alan “Bursa Adli Emanetin 2014/6194 sırasında kayıtlı uyuşturucu maddelerin” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı'nca suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan tanık numunenin” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10007, Karar No: 2018/8110, Tarih: 11.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/10007 E.  ,  2018/8110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı ... ile davalı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; davacıya ait 22 nolu bağımsız bölümün giriş yolundaki anlaşmazlığın giderilmesi, vaziyet planındaki 15 ve 21 nolu bağımsız bölümler arasında kalan giriş yolunun davalı tarafından fiilen kullanılır hale getirilmesi, bu talebin fiilen mümkün olmaması halinde, davacının halihazırda kullanmış olduğu ve kooperatif yönetim kurulunun 25.09.1999 tarihli kararı uyarınca fiilen açılan 22 ve 23. bağımsız bölümler arasındaki yolun, belediyeden onay alınarak tapudaki vaziyet planına işlenmesi istenilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince 2013/329 E.- 2014/124 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 2014/16645 E.- 2015/5042 K. sayılı ilamıyla “Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

... Sulh Hukuk Mahkemesince 2013/329 E.- 2014/124 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 2014/16645 E.- 2015/5042 K. sayılı ilamıyla “Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesine göre tüm kat malikleri anataşınmazın mimari durumunu korumaya mecburdur. Dava konusu anataşınmazın onaylı vaziyet planında davacının bağımsız bölümüne girişi temin eden yolun gösterildiği, ancak fiilen yapılmamış olduğu anlaşıldığına göre giriş yolunun, vaziyet planında öngörülmüş olduğu şekilde yapılması için tüm kat maliklerinin onayına gerek bulunmadığı gibi, Kat Mülkiyeti Kanununun 20. maddesine göre davacıda dahil tüm kat malikleri de yapılacak masraflara arsa payı oranında katılmakla yükümlüdürler. Somut olayda tüm kat malikleri yeni yol açılmasında anlaşamadığına göre mahkemece davacı istemi de dikkate alınarak yargılama sonucunda verilecek karardan hukukları etkileneceğinden tüm kat maliklerinin davaya dahil edilip konusunda uzman bir bilirkişi kurulu oluşturularak dava konusu anataşınmazda vaziyet planına göre yapılacak yol için gerekli masraf hesaplatılarak Kat Mülkiyeti Kanununun 35. maddesinin (d) bendi uyarınca anataşınmazın korunması, onarımı ve bakımının yöneticinin görevleri arasında olduğu, yöneticinin bu işi kat maliklerinden toplayacağı avansla yapacağı dikkate alınarak bilirkişinin saptayacağı yol yapım maliyetinin kat maliklerinden (davacı da dahil) avans niteliğinde olarak Kanunun 20/b maddesi uyarınca arsa payları oranında toplanması, masrafların daha fazla olması halinde kalan kısmın da kat maliklerinden alınması suretiyle yapımı için varsa öncelikle dava konusu taşınmazın yöneticisine yetki ve uygun bir süre verilmesi, yöneticinin bulunmaması veya yöneticinin yerine getirmemesi halinde davacının bu konuda yetkilendirilmesine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.” denilerek kararın bozulmasına hükmetmiştir.

Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde; davanın kabulüne ... ili ... ilçesi Atatürk mahallesi 1694 ada 1 parselde kayıtlı 22 nolu bağımsız bölüme yönelik giriş yolunun vaziyet planında belirtilen şekilde yapılmasına, davacı tarafın beyanları doğrultusunda masrafın davacı tarafça karşılanmasına karar verilmiş, hüküm dahili davalı ... ve davalı Selfınaz Solmaz tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacının 22 nolu bağımsız bölümüne giden yola ilişkin muarazanın giderilmesi, belirlenecek yolun vaziyet alanına işlenmesi istemine ilişkindir.

Dava, davacının 22 nolu bağımsız bölümüne giden yola ilişkin muarazanın giderilmesi, belirlenecek yolun vaziyet alanına işlenmesi istemine ilişkindir.

SONUÇ: 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. madde 1. fıkrasına göre; bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. 2. fıkrasına göre; bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez. 3. fıkrasına göre; bu Kanunda bölge adliye mahkemelerine görev verilen hallerde bu mahkemelerin göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır.

Dosya içerisindeki belgelerin incelenmesinde; ... Sulh Hukuk Mahkemesince 28/09/2016 tarihli 2015/203 E.- 2016/337 K. sayılı kararı her ne kadar tebliğden itibaren 2 hafta içinde ... BAM' da istinaf yasa yolu açık olmak üzere verildiği anlaşılmışsa da aynı mahkemece daha önce 28.04.2014 tarihinde verilen 2013/329 E.- 2014/124 K. sayılı kararın Yargıtay 18. Hukuk Dairesince incelenerek 02/04/2015 tarihli 2014/16645 E.- 2015/5042 K. sayılı ilamıyla bozulmasına karar verildiği görülmekle; 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi uyarınca bölge adliye mahkemelerinin görevli olmadığı ve 1086 sayılı HUMK'nın uygulanması gerektiğinden ilgili kararın istinaf yoluna değil temyiz yoluna tabi olduğu tespit edilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/203 E.- 2016/337 K. sayılı kararı, davalı ...‘a 03.01.2017 tarihinde tebliğ edilmiş, ancak yasal 8 günlük süreden sonra 16.01.2017 tarihinde karar temyiz edilmiştir. Diğer davalı ...’e ise gerekçeli karar 16.01.2017 tarihinde tebliğ edilmiş, ancak yasal 8 günlük süreden sonra 26.01.2017 tarihinde karar temyiz edilmiştir. Bu durumda HUMK'nın 437. maddesi hükmünde öngörülen 8 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan, 1.6.1990 gün ve 1989/3 E.- 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin süreden REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine 11/12/2018 günü oy çokluğu ile karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Temyiz incelemesinde 1086 sayılı HUMK’nın uygulanması gerektiği, sulh mahkemesi kararlarının temyiz süresinin tebliğden itibaren 8 gün olduğu açıktır.

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Temyiz incelemesinde 1086 sayılı HUMK’nın uygulanması gerektiği, sulh mahkemesi kararlarının temyiz süresinin tebliğden itibaren 8 gün olduğu açıktır.

Ne varki; Sulh Hukuk Mahkemesi, kısa ve gerekçeli kararında, karara karşı temyiz yolu açık olmak üzere ve temyiz süresi " 8 gün " olmasına rağmen istinaf yasa yolu açık olmak üzere "iki hafta" olarak belirlemiş, bu hüküm kararı temyiz eden davalı ...‘a 03.01.2017 tarihinde tebliğ edilmiş, mahkemenin belirlediği iki haftalık sürede ancak yasal 8 günlük süreden sonra 16.01.2017 tarihinde karar temyiz edilmiştir. Diğer davalı ...’e ise gerekçeli karar 16.01.2017 tarihinde tebliğ edilmiş, mahkemenin belirlediği iki haftalık sürede ancak yasal 8 günlük süreden sonra 26.01.2017 tarihinde karar temyiz edilmiştir.

-3- 2017/10007-2018/8110

Somut uyuşmazlıkta, kanun yolu başvurusunda, mahkemece hatalı belirlenen sürenin mi, kanunda belirlenen sürenin mi uygulanması gerektiği, mahkeme kararında belirtilen sürenin kabul edilmemesi halinde adil yargılanma hakkı kapsamında yer alan mahkemeye erişim hakkının engellenip engellenmediğinin incelenmesi gerekir.

Anayasanın 36. maddesinin birinci fıkrasında, herkesin, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı ve davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu belirtilmiş, yine taraf olduğumuz, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde de, herkesin kişisel hak ve yükümlülükleriyle ilgili her türlü iddiasını mahkeme önüne getirme hakkı güvence altına alınmış olup, bu madde kapsamında, mahkeme kararlarına karşı kanun yolu başvurusunda bulunma hakkı, adil yargılanma hakkı kapsamındadır.

Yasal düzenlemeler ve belirtilen olgular ışığında değerlendirildiğinde; davalılar, mahkemenin kısa ve gerekçeli kararında belirtilen süreye uyarak, bu süre içinde temyiz başvurusunda bulunmuştur. Hakim, uyuşmazlıkta uygulanacak kanun hükmünü tespit edip uygulamakla yükümlüdür (1086 sayılı HUMK. m. 76, 6100 sayılı HMK 33. maddesi). Mahkemenin, kanun yolunu ve süresini taraflara doğru gösterme yükümlülüğü gözönüne alındığında, mahkeme tarafından kanun yolunun ve süresinin hatalı gösterilmesi sonucu davanın taraflarının kanun yolu başvuru talebinin süreden reddedilmesi, hatanın tüm sonuçlarının davanın taraflarına yüklenmesi, adil yargılanma hakkı kapsamında adalete erişim hakkının sınırlandırılmasıdır.