muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/28100, Karar No: 2016/28293, Tarih: 19.12.2016

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ. maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktı. Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ. maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanun'un 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarihli 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz. Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate alınarak belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı şüphesizdir. Uyuşmazlık konusu aylık ücrete ilişkin işlemiş faiz alacağı, talep içeriğinden de açıkça anlaşıldığı üzere, davacı ücretini ve bu ücrete bağlı işlemiş faizi belirleyebilecek durumda olduğundan belirsiz değildir. Dava konusu edilen faiz alacağının gerçekte belirlenebilir alacak olması ve belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği anlaşılmakla, davanın hukuki yarar yokluğundan, usülden reddi gerekirken, yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6386, Karar No: 2015/25670, Tarih: 25.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/6386 E.  ,  2015/25670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

13/09/2008 tarihinde sanığın yetkilisi olduğu ... Şirketine başvuran meçhul kişinin katılanın kimlik bilgilerinin kullanılarak.. no'lu telefon hattını alarak kullandığı, her ne kadar abonelik sözleşmesi bizzat sanık tarafından düzenlenmemiş ise de, ...'ın söz konusu şirketin yetkilisi olduğu, meçhul kişi ile birlikte hareket ederek sahte abonelik sözleşmesi ve buna bağlı olarak gerçekleştirilen menfaat temininden sorumlu olduğu iddia edilen olayda; sanığın 2006-2010 yıllarında genel müdür yardımcısı olarak çalıştığı ...Ltd.Şti'nde yaklaşık 500 çalışanın olduğu, ayrıca alt bayilerinde bulunduğu, 28/05/2012 tarihli bilirkişi raporunda suça konu sahte abonelik sözleşmesindeki imza, yazı ve rakamların sanığın eli mahsulü olmadığından sanığın atılı suçları işlediğine dair savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli somut delil elde edilemediğinden beraatına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 25/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5745, Karar No: 2007/6513, Tarih: 18.04.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/5745 E.  ,  2007/6513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... S.H.

DAVA TÜRÜ :Vasi Tayini

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkeme kararının kısıtlıya ve temyiz dilekçesinin vasiye tebliğ edildiği hakkında dosyada bilgi, belge bulunmamaktadır.Tebligat yapıldı ise eklenmesi yapılmadı ise tebliği sağlandıktan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİÇEVRİLMESİNE oybirliğiyle karar verildi. 18.04.2007
Yargıtay — Esas No: 2014/22154, Karar No: 2014/19793, Tarih: 29.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/22154 E.  ,  2014/19793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada ... 1. Aile Mahkemesi ve ... 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 352. ve devamı maddeleri uyarınca babası ölen küçüklerin mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeri olduğu gibi Türk Medeni Kanununun Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 4. maddesi uyarınca sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşin yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir.

Somut olayda mallarının korunması istenen çocuklar ... ve ...'ın anne ve babasının boşanmış olduğu, velayeti kendisine bırakılan baba ...'ın vefat etmesi üzerine çocukların mallarının korunması istemiyle ...'nce mahkemeye ihbarda bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, her ne kadar ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) sağ kalan eşin ... olup adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de, ...'ın vefat eden baba ...'ın sonraki eşi olduğu, mallarının korunması istenen çocukların öz annelerinin ... olup adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki adresinin ise “...” olduğu ve bu adreste ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/286, Karar No: 2018/6805, Tarih: 27.09.2018

**21. Hukuk Dairesi         2018/286 E.  ,  2018/6805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... ......... Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ...... 33. İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, hastalığının mesleki olmadığına dair...... Kurulu'nun kararının iptali ile mesleki astım hastası olduğunun tespitine, yersiz ödeme iddiası ile kendisine ödenmiş olan 38.996,35 TL'nin icraen tahsili için yapılan borç bildirim belgesi ile ilgili işlemin iş bu dava kesinleşinceye kadar ihtiyati tedbir kararı verilerek durdurulmasına karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalı Kurum vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

......... Mahkemesince davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine\* karar verilmiştir.

......... Mahkemesi kararının davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, ......... Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı Kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9638, Karar No: 2019/3034, Tarih: 02.04.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/9638 E.  ,  2019/3034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.04.2014 gününde verilen dilekçe ile TMK'nin 724. maddesi uyarınca tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 29.03.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, temliken tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, 7522 ada 1 sayılı parselde kayıtlı taşınmazın Hazine arazisi mülkiyetinde ancak davalılardan ..., ..., ...'ün murisleri ... zilyetliğindeyken doğudan göç eden vatandaşlara parça parça haricen satıldığını ve parasının davalıların murisince tahsil edildiğini, arazileri satın alan şahısların bu arazi üzerine evler inşaa ettiklerini, evleri için belediyeden numarataj belgesi, su, telefon ve elektrik aboneliği aldıklarını aradan geçen zaman içerisinde kimi ev sahiplerinin öldüğünü kimisinin ise haricen taşınmazlarını başkalarına satarak bu taşınmazları terk ettiğini, aradan geçen zaman içerisinde tapuda tescil işlemlerinin yapılmadığını, ayrıca davalıların 2012 yılında ... . Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/488 Esas sayılı dosyası ile müdahalenin meni-kal ve ecrimisil davası açtıklarını, davanın halen derdest olduğunu belirterek davalılar adına kayıtlı 7522 ada 1 sayılı parselde kayıtlı taşınmazın tespit edilecek bedelinin ödenerek TMK'nin 724. maddesi uyarınca taşınmazda bina sahipleri olan müvekkilleri adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 200-1A pafta, 7522 ada, 1 sayılı parselde kayıtlı taşınmazın maliki olduklarını, anılan taşınmazda gecekondu yapmak sureti ile el atan kişiler aleyhine ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/488 Esas sayılı dosyası ile meni müdahale, kal ve ecrimisil talepli dava açtıklarını ve davanın halen derdest bulunduğunu, taşınmazın 1960 yılında kadastrosunun yapılarak çapa bağlandığını, bu tarihten itibaren de gerçek kişilerin mülkiyetinde olup Hazine ile bir ilgisinin bulunmadığını, 17.01.1978 yılında ... isimli şahıstan ... ve bir kısım davalılar murisi ... ’nün taşınmazı satın aldığını, müvekkillerinin çapa bağlı ve tapulu bu taşınmazın kayden de maliki olduklarını, davacıların iddialarının gerçek dışı olduğunu davanın öncelikle ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi dosyası ile birleştirilmesini ve esastan da reddini savunmuştur.

Mahkemece, ifraz ve imar mevzuatı açısından davaya konu taşınmazın infaza elverişli şekilde ifrazının mümkün olmadığı, davacılara ait yapıların davaya konu parselden ifrazının mümkün olmadığı, bina değerinin de arsa bedelinden daha düşük olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili ve davacılar vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, ifraz ve imar mevzuatı açısından davaya konu taşınmazın infaza elverişli şekilde ifrazının mümkün olmadığı, davacılara ait yapıların davaya konu parselden ifrazının mümkün olmadığı, bina değerinin de arsa bedelinden daha düşük olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili ve davacılar vekili temyiz etmiştir.

TMK’nin 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi TMK’nin 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde malzeme sahibinin iyiniyetli olması yanında diğer bazı koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

TMK’nin 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin TMK’nin 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK’nin 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK’nin 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir. (Sübjektif koşul)

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır. (Objektif koşul)

c) Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

d) Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; her ne kadar ifraz şartları oluşmadığı ve arsa bedelinin bina bedelinden fazla olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de red gerekçesi doğru değildir. Dava, TMK'nin 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil istemi olup dava konusu taşınmazda kadastro tespiti 16.01.1960 yılında yapılmış taşınmaz bu tarihte çapa bağlanmıştır. çaplı taşınmazda iyiniyet iddiasında bulunulamayacağından davacıların iyiniyetli olduğundan bahsedilemez. Davanın bu gerekçe ile reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmiş olması doğru değil ise de hüküm sonucu esas bakımından usul ve kanuna uygun olduğundan HUMK’nun 438/son maddesi gereğince hükmün gerekçesinin değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün gerekçesinin yukarıdaki şekilde değiştirilerek ve DÜZELTİLMİŞ bu gerekçe ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.04.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1635, Karar No: 2024/7579, Tarih: 04.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/1635 E.  ,  2024/7579 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2018/1774-2019/851

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2018 tarihli ve 2017/87 Esas, 2018/158 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 58 nci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 ncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 26.09.2019 tarihli ve 2018/1774 Esas, 2019/851 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine yönelik hüküm kurulmuştur.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 10.01.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz dilekçesinde özetle;

-Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

-Bylock programını kullanmadığına,

-Fişleme işleminin aleyhe delil olarak kullanılamayacağına,

-Kararın bozulmasına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü