muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18734, Karar No: 2014/11381, Tarih: 09.06.2014

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1. fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılmasısuretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle adli para cezasının belirlenerek 11.562 TL olarak fazla adli para cezası tayini,

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle adli para cezasının belirlenerek 11.562 TL olarak fazla adli para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanığın 11.562 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, ''sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1, j- son maddesi gereğince haksız menfaatin iki katı olan 55.000 TL karşılığı 2750 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 35/2. maddesi gereğince ¾ oranında indirim yapılarak 687 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 572 gün karşılığı, 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilerek sonuç olarak 11.440 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10737, Karar No: 2013/18436, Tarih: 22.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/10737 E.  ,  2013/18436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08.06.2011 tarih ve 2008/436-2011/191 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ...Ş. vekili ve katılma yoluyla davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...nun Emlak Bankası ...Şubesi'nde bulunan hesabındaki paranın davalılardan Mine Akın ve ... tarafından düzenlenen tediye fişi ile ...ın zimmetine geçirildiğini ileri sürerek, hesapta bulunan paranın faizi ve munzam zararı ile birlikte 3.500,00 TL’nin davalı banka çalışanları, istihdam eden konumunda olan davalı Emlak Bankası A.Ş. ve bu bankayı devralan sıfatıyla davalı ...Ş.’den tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkiline kusur izafe edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Akın adına dava dilekçesi tebliğ edilmiş ancak davaya yanıt vermemiştir.

Davalı T.H. Emlak Bankası A.Ş. vekili, paranın hesaptan çekildiği andaki imzaların kime ait olduğu tespit edilemediği için bankaya kusur izafe edilemeyeceği ayrıca talep konusu miktarın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin 21.01.2008 tarih 2007/14156 E., 2008/291 K. sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, dava tarihi itibariyle davacıların murisinin hesabından izinsiz olarak çekilen ana paranın 449,34 TL, mevduat faizi tutarının ise 1.112,20 TL olduğu, asıl alacağa işletilecek temerrüt faizinin mevduat faizi içerisinde kaldığı, 1.112,20 TL mevduat faizinin munzam zararı da içerdiği, dolayısıyla dava dilekçesi ve tavzih dilekçesinde belirtilen tüm alacak toplamının 1.561,54 TL olduğu gerekçesiyle, davalılardan ... yönünden bozmadan önce verilen karar kesinleşmiş olduğundan bu davalı yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar Tasfiye Halinde Emlak Bank ... ...Şubesi, Halk Bankası ... ...Şubesi ve ... haklarında açılan davanın kısmen kabulü ile, tahsilde tekerrür teşkil etmemek kaydı ile 1.561,54 TL'nin dava tarihinden itibaren artan ve eksilen oranlarda reeskont faizi ile birlikte -1/2'sinden davalı ... sorumlu olmak kaydıyla- adı geçen davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ...Ş. vekili ve katılma yoluyla davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ...Ş. vekili ve katılma yoluyla davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı ...Ş. vekili ve katılma yoluyla davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ...Ş. vekili ve katılma yoluyla davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ...Ş. vekili ve katılma yoluyla davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 82,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...Ş.'den alınmasına, 22.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5576, Karar No: 2023/4519, Tarih: 20.06.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/5576 E.  ,  2023/4519 K.**

**"İçtihat Metni"**

¸

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

I-Sanık ... müdafinin ek karara ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık müdafinin 11.01.2020 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen kararı 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde öngörülen süreden sonra 29.01.2020 tarihinde temyiz etmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince aynı Kanunun 296/1. maddesi gereğince 30.01.2020 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, sanığın da cezanın infazı için yakalandığı 31.08.2020 tarihinde karardan haberdar olduğu halde herhangi bir temyiz isteminde bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE ve redde ilişkin 30.01.2020 tarihli ek kararın ONANMASINA,

II-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... yönünden;

Sanığın UYAP'tan alınan ve dosya içerisine konulan nüfus kayıt örneklerine göre 09/07/2021 tarihinde öldüğü ve bu hususun hükümden sonra 09/07/2021 tarihinde Bulanık Devlet Hasnesi'nin tesbiti ile kayıtlara işlendiği görülmekle, sanığın öldüğüne ilişkin kayıtlar araştırılarak TCK'nın 64/1. maddesi gereğince hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

2-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 K. sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 K. sayılı kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

2-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 K. sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 K. sayılı kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf. 383 vd.)

Örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. Fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmıştır.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

TCK 217. maddesi kapsamındaki “halkı kanunlara uymamaya tahrik” suçunun oluşumu için; failin “halkı” kanunlara uymamaya tahrik etmiş olması gerekir. Halk belli bir bölge veya çevrede yaşayanların bütününü anlatmak için kullanılan bir tabirdir. Halk deyince, belirsiz sayıdaki kimselerin anlaşılması gerekir. O halde belirli kimselerin kanuna karşı gelmeye tahrik bu suçu oluşturmayacaktır. Fail, halkı kanuna uymamaya tahrik etmelidir. Kanunun tümü veya bir kısmına karşı gelmeye, koyduğu kurallara uymamaya, kanunun koyduğu ilkelere veya zorunluluklara aykırı tahrik söz konusu olacaktır. Tahrik, kışkırtma, harekete geçirme, sevketme, akılda olan veya olmayan bir hususun fiiliyata dökülmesi için uyarma anlamlarına gelmektedir. Tahrik edilen eylemlerin gerçekleşmiş olup olmamasının önemi yoktur. Bir kimsenin diğer kişileri etkilemesi ve bu saik ile hareket etmesi yeterlidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

i-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

i-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in

Örgütün hiyerarşik yapısına organik bağ ile dahil olarak, süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gösteren faaliyetlerde bulunduklarına ilişkin yeterli ve kesin delil bulunmayan sanıkların ve Muş/Bulanık'da 13/08/2015 tarihli DBP ilçe eş başkanının öz yönetim açıklamasına dinleyici olarak katılmaktan ibaret eylemlerinin kanunlara uymamaya tahrik suçunu unsurları itibariyle oluşturmayacağı da gözetilerek; mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına uygun biçimde sübutu kabul edilen, silahlı terör örgütü PKK'nın amacına hizmet eden ve meşrulaştırmaya yönelik eylemlerinin bir bütün halinde örgüt hiyerarşisine dahil olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek örgüte yardım etmek suçunu oluşturup oluşturmayacağı karar yerinde tartışılıp, eylemlerinin örgüte yardım kapsamında kaldığının tespit edilmesi halinde de Kanunun 220/7. maddesinde belirtilen indirim oranının her bir sanığın ayrı ayrı eylem yoğunluğu nazara alınarak takdirinin gerekmesi lüzumu,

ii-Sanık ..., ... ve ...'nin;

Somut olayda sanıkların Muş/Bulanık'da 13.08.2015 tarihli DBP ilçe eş başkanının öz yönetim açıklamasına dinleyici olarak katılmalarının kanunlara uymamaya tahrik suçunun yasal unsurlarını oluşturmayacağı bu nedenle araç suçtan beraat etmeleri gerektiği cihetle, terör örgütü adına suç işleme suçundan da mahkumiyetlerine karar verilemeyeceği nazara alınarak atılı suçlardan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

iii- Adli emanetin 2018/72 sırasında kayıtlı eşyalar hakkında bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK’nun 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanık ... hakkındaki istinaf aşamasında kesinleşmesi nedeniyle inceleme dışı kalan hükümler yönünden bozmanın CMK'nın 306. maddesi uyarınca SİRAYET ETTİRİLMESİNE, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca dosyanın Muş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2012/6768, Karar No: 2012/8176, Tarih: 27.09.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/6768 E.  ,  2012/8176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve müşterekleri ile ... ve müşterekleri, dahili davalılar ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 06.12.2010 gün ve 494/559 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar ... ve ... ile dahili davalı ... tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar ... ve arkadaşları vekili, dava konusu 116 ada 2 parselin ortak muris Necip Alpay’ın ölümü ile kaldığını, taksim edilmediğini, ancak, tamamının davalılar adına tespit ve tescil edildiğini ileri sürerek tapu kaydının iptaliyle mirasçılık payları oranında davacılar adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar Hatice Durmuş (Alpay) ve arkadaşları, çekişme konusu taşınmazın bir bölümünün yakın muris babaları Salim Alpay tarafından Hasan Akdoğan adındaki üçüncü kişiden satın alındığını, kalan bölümün ortak kök muris Necip Alpay’dan kalmakla birlikte diğer mirasçıların paylarını satın ve devraldıklarını, davacıların miras paylarının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılardan ..., ... ve ... taraflarından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 116 ada 2 parsel ev ve tarla niteliğiyle, 924,99 m2 yüzölçümle, ceddinden intikalen ve taksimen kaldığı, 20 yılı aşkın süreden beri zilyetliğinde bulunduğu belirtilerek davalıların yakın murisleri Salih Alpay adına 18.10.1999 tarihinde kadastro yoluyla tespit edilmiş, tutanak, itiraz edilmeksizin kesinleşerek tapu siciline tescil edilmiştir.

Dosya arasında bulunan mirasçılık belgesine ve nüfus kayıtlarına göre davalılardan ... ve ... davadan önce ölmüşlerdir. TMK.nun 28. maddesi hükmüne göre kişilik, çocuğun sağ olarak tamamıyla doğduğu anda başlar ve ölümle sona erer. Ölüm ile kişilik hakları son bulduğundan, ölü kişi aleyhine dava açılamayacağı gibi 04.05.1978 gün 4/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında belirtildiği üzere; ölü kişinin mirasçılarına davayı yöneltmek suretiyle davanın yürütülmesi veya ıslah yolu ile de davaya devam edilmesi mümkün bulunmamaktadır. Davanın bu sebeple adı geçen davalılar yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, ölü kişinin mirasçılarına dava yöneltmek suretiyle davaya devam olunup yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere göre; uyuşmazlık konusu taşınmazın 30.03.2010 tarihli krokide B harfiyle gösterilen 294,82 m2’lik kısmı tarafların ortak kök murisleri Necip Alpay’dan kalmış, A harfiyle gösterilen 630,17 m2’lik kısmı ise davalıların yakın muris babaları Salim Alpay tarafından üçüncü kişi durumundaki Hasan Akdoğan’dan satın ve devralmıştır. Mahkemece, yakın muris ... tarafından üçüncü kişiden satın alınan taşınmaz bölümünün ifrazının mümkün olmaması nedeniyle paya çevrilerek bu payın davalılar üzerinde bırakılmasına karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Ortak kök muris ...dan kalan bölüme gelince; bu bölüm elbirliği mülkiyeti hükmüne tabi olup, dava mirasçılar arasında görülmekte ve miras payının iptali ile tescili isteğine ilişkindir. Mirasçılar arasında görülen bu tür davalarda zorunlu dava arkadaşlığı yoktur. Pay isteğinde bulunan her bir mirasçının harcını yatırmak suretiyle usulüne uygun dava açması gerekir. Ne var ki, mirasçılardan ...ın, ... dışındaki diğer mirasçılarının yukarıda açıklandığı üzere usulüne uygun şekilde harcını yatırmak suretiyle açtıkları dava bulunmamaktadır. Belirtilen mirasçılar taraf durumunu almadıkları halde lehlerine tescil kararının verilmesi usul hükümlerine aykırıdır.

Mahkemece, usulüne uygun şekilde dava açan davacıların miras payları, davalıların yakın muris babaları ...’ın üçüncü kişilerden satın aldıkları bölüm göz önünde bulundurularak yeniden her bir mirasçının payı uzman bilirkişice belirlendikten sonra istek hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanlışa düşülerek bir kısım mirasçıların usulüne uygun olarak dava açmak suretiyle davacı durumunu almadıkları ve göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davalılar, ... ve arkadaşlarının temyiz itirazları tüm bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle usul ve kanuna aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve istek halinde 111,40 TL peşin harcın temyiz eden davalılara iadesine, 27.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7185, Karar No: 2021/3039, Tarih: 22.11.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/7185 E.  ,  2021/3039 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 20/01/2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 26/11/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, sekiz adet taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda; davalılar ..., ... kendilerini vekille temsil ettirdiğinden, mahkemece karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru değildir. Bu husus kararın bozulmasını gerektirmiş ise de yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucuna 7. bent olarak, "Davalılar ..., ... kendilerini bir vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.100,00TL maktu vekalet ücretinin taraflara hisseleri oranında aidiyetine’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle düzeltilmesine, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatıranlara iadesine, 22.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.