muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2538, Karar No: 2022/647, Tarih: 26.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/2538 E.  ,  2022/647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 05.11.2020 tarih 2017/6340 E. - 2020/5743 K. sayılı bozma ilamı üzerine, mahkemece bozma ilamına uyulup uyulmadığı hususunda bir ara karar verilmemiş ise de, Ceza Genel Kurulunun kararlılık gösteren içtihatlarında da açıkça belirtildiği üzere, mahkemece bozma kararı doğrultusunda uygulama yapılması karşısında, mahkemenin bozmaya eylemli uyduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

Sanık hakkında Mazıdağı ilçesi... köyü .... mevkiinde temyiz dışı sanıklar ...define aramak amacıyla kazı yaptıkları esnada gözcülük yapan temyiz dışı diğer sanıkla....içerisinde bulunduğu.... plaka sayılı aracı sağladığından bahisle TCK 39/2-b maddesi kapsamında ''yardım eden'' sıfatıyla suça iştirak ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasının aksine kazı işine karıştığı, kazıya yardım ettiği ve aracını kazı suçunda kullanılacağını bilerek verip yardım ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, net delil elde edilememesi karşısında sanık hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3433, Karar No: 2015/21927, Tarih: 04.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/3433 E.  ,  2015/21927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecacüz etme, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılanın maliye hazinesine ait olan taşınmazı 1980'li yıllardan beri kirasını ödemek suretiyle kullandığını, katılanın bu taşınmaza mısır ektiğini, ayrıca taşınmaz üzerinde babasının ektiği kayısı ve erik ağaçları olduğunu, sanığın bu ağaçlarını kestiğini, ektiği mısırları ise traktörle ezerek zarar verdiğini böylece sanığın mala zarar verme ve hakkı olmayan yere tecavüz suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda, hakkı olmayan yere tecavüz etme suçu açısından mahallinde yapılan keşif neticesinde sınırda dere yatağı olduğu, ve ağaç kalıntılarının bulunmaması, sadece müşteki ve sanığın ağaçların ekili olduğu yerleri göstermeleri üzerine ihtimale dayalı olarak tespit yapılabilindiği, bu hususta taraflar arasında hukuki ihtilaf, mala zarar verme suçu açısından ise katılanın soyut iddia dışında herhangi bir delil bulunmadığından,tanık beyanları, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04.03.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10198, Karar No: 2016/13431, Tarih: 13.10.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/10198 E.  ,  2016/13431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi, beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kararın sanığın yüzüne karşı verilmesi nedeniyle sanık müdafiinin temyiz dilekçesini süresinde vermediği anlaşıldığından, Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararına karşı yapılan itirazın, tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, Yerel Mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA, 13/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/645, Karar No: 2010/733, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/645 E.  ,  2010/733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dairemizin 12.10.2009 tarihli geri çevirme kararı ile Toprak Tevzi Komisyonunca 5 ada 11 parsel sayısı verilerek itilaflı saha olarak bırakılan alana doğudan komşu 103 adada bulunan parsellerin tespit tutanakları ve varsa dayanakları olan kayıtlar istenildiği halde yalnızca tespit tutanaklarının gönderildiği, taşınmazların tespit dayanaklarını oluşturan tapu kayıtlarının gönderilmediği anlaşılmakla; söz konusu itilaflı saha olarak bırakılan alanın doğusundaki Ortaköy yolundan sonra gelen ve Yakınca Köyünün 103 adadaki komşu parsellere uygulandığı anlaşılan; 28.8.1996 tarih 31, 18.4.1958 tarih 184, 18.4.1958 tarih 168, 18.4.1958 tarih, 168, 12.7.1990 tarih 8; 21.8.2003 tarih 3, 18.4.1958 tarih 181, 12.8.1985 tarih 22, 18.4.1958 tarih 200, 18.4.1958 tarih 187, 18.4.1958 tarih 199, 14.10.1986 tarih 4 ve, 17.4.1987 tarih ve 8 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesislerinden itibaren tüm tedavüllerinin dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

2- Yakınca Köyü çalışma alanına dahil 121 ada 1 sayılı parselin kadastro tespit tutanağının onaylı sureti ve varsa uygulanan kayıtlar ile 121 ada 1 sayılı parselin tespiti kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kaydının ve hükmen kesinleşmiş ise buna ilişkin mahkeme ilamının tastikli suretinin getirtilerek dosyasına konulması,

3- Yakınca Köyü çalışma alanına dahil 101 ada 91 ila 110 sayılı ve 102 ada 17 ila 51 sayılı parsellerin kadastro tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilmesi, davalı iseler bu hususta tutulacak dosya inceleme tutanaklarının, hükmen kesinleşenler varsa Mahkeme ilamlarının tastikli suretlerinin çıkartılarak dosyasına konulması,

4-Taşınmazlara komşu bulunan Ortaköyde Toprak Tevzi Komisyonunca çalışma yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise bu çalışmalar sırasında Yakınca Köyünün 101 ada 91 ila 110 sayılı,102 ada 17 ila 51 sayılı parsellerin bulunduğu yere ilişkin olarak da belirtmelik tutanağı ve haritası düzenlenmiş olup olmadığı Tarım İl Müdürlüğünden sorularak varsa belirtmelik tutanakları, dağıtım haritası, cetvelleri ve oluşan tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, istenilen hususların bir kez daha geri çevrimeye meydan verilmemek üzere eksiksiz ve tam olarak yerine getirilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanının Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1668, Karar No: 2014/14501, Tarih: 22.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1668 E.  ,  2014/14501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Babaeski Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2012/82-2013/264

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın arazi niteliğinde kabulü doğrudur. Ancak;

1-6 Aralık 2012 tarih ve 28489 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanununun 3.maddesinin 2.fıkrası uyarınca, İl Özel İdarelerine karşı açılan davalarda, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerin yetki, görev ve sorumlulukları ilgisine göre kamu kurum ve karuluşlarına devredilmiş olup, Büyükşehir Belediye sınırlarında yol yapım işleri Büyükşehir Belediyelerinin sorumluluğunda olduğundan, davaya Tekirdağ Büyükşehir Belediye Başkanlığı dahil edilerek devam edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10560, Karar No: 2012/17424, Tarih: 05.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10560 E.  ,  2012/17424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/04/2011 tarih ve 2010/281-2011/138 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin mahkeme kararı ile iflasına karar verildiğini, müvekkilinin 19.07.2008 tarihinde yapılan 2007 yılı Olağan Genel Kurulu'nda "sermayesinin 1.250.000 TL’den 2.500.000 TL’ye çıkarılmasına" karar verildiğini, kararın Ticaret Sicil Gazetesi'nin 19.08.2008 tarihli sayısında ilan edildiğini, artırılan 1.237.500 TL’lik kısmın ortaklarca ödenmediğini, davalının, ödenmeyen 25.000 TL sermaye borcu bulunduğu, hakkında başlatılan icra takibine itiraz ettiğini iddia ederek, davalının itirazının iptaline ve davacı yararına %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirketin iflasına karar verilmekle müvekkilinin sermaye artırma taahhüdünün sona erdiğini savunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, idda, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu uyarınca davacı müflis şirketin 19.07.2008 tarihli toplantıda almış olduğu “sermaye ve hisse senetlerinin nevi” başlıklı sermaye artırımına ilişkin 6 numaralı kararın tescil edilerek, Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi’nde ilan edildiği, ilan metninde her bir pay sahibinin ne miktar sermaye koyma taahhüdünde bulunduklarının açıkça belirtildiği, gerek “sermaye artışına” ilişkin kararın, gerekse “toplantı tutanağının imzalanması için divan heyetine yetki verilmesine” ilişkin kararın oy birliği ile alındığı, sermaye artışına ilişkin tüm yasal prosedürün tamamlanmış olduğu, davacının 25.000 TL sermaye koyma taahhüdünü yerine getirmediği, 5.471,01 TL’si temerrüt faizi olmak üzere, davalının, davacı müflis şirkete takip tarihi itibari ile toplam 30.471,01 TL borcunun bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sermaye artırım borcunun ödenmemesi nedeniyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sermaye artırım borcunun ödenmemesi nedeniyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, yukarıda açıklandığı gibi, sermaye artırım kararının oybirliğiyle alındığı gerekçesiyle davalının sermaye taahhüt borcunun bulunduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Her ne kadar, şirket sermaye artırım kararı oybirliğiyle alınmış ise de, genel kurulun sermaye artırım kararında yeni payların tamamının taahhüt edilmek suretiyle hem artırım kararı hem de sermaye artırım taahhütlerinin ve gerekli ödemelerin yapılması suretiyle kısa yoldan sermaye artırımı söz konusu olmadığı gibi, davalının davacı şirkete verdiği bir iştirak taahhütnamesinin de bulunmadığı anlaşılmaktadır. İştirak taahhüdü kural olarak, ortaklığa yöneltilmiş bir icap niteliğindedir. Taahhüdün bu niteliği, TTK'nun 283. maddesinde açıkca, "sermaye iştirak talebinden" söz edilmek suretiyle belirtilmiştir. İştirak taahhüdünde bulunan ortak, belli bir miktar pay veya pay senedi bedeli olan esas sermaye kısmını ödemeyi taahhüt ederek, ortaklığa katılmak istediğini açıklar. Buna göre, payların veya pay senetlerinin satın alınması için, ortaklıkça yapılan ilan veya çağrı kural olarak icaba davet niteliğindedir. TTK'nun 283/2. maddesine göre arttırılan sermayeye katılma, iki nüsha iştirak taahhütnamesinin düzenlenip, imzalanması suretiyle olur. Bu itibarla, iştirak taahhütlerinin yazılı şekilde yapılması ve TTK'nun 283/2. maddesinde sayılan hususları içermesi geçerlilik koşuludur. Öte yandan, sermaye artırımına katılan ortakların, iştirak taahhütnamesinde yazılı hususlar ile ana sözleşme içeriğine vakıf olduklarını bildiren ve imzası noterce onanmış bir mektupla ortaklığa yapacakları bir başvuru da, katılma taahhütnamesi hükmündedir. Pay sahipleri bir hak olarak yeni pay alma hakkını kullanıp kullanmamakta özgürdürler. Pay sahiplerinin yeni pay alma haklarını kullanmalarının ihtiyari olmasının doğal sonucu, iştirak taahhüdünde bulunmalarının da ihtiyari olmasıdır. Açıklanan nedenlerle, somut uyuşmazlıkta, yasanın aradığı şekilde gerçekleştirilmiş bir sermaye taahhüdü bulunmadığı anlaşılmış ve dosyada mevcut yönetim kurulu üyelerinin imzasını taşıyan listenin, ortakların imzasının yukarıda açıklanan şekil koşullarını taşımaması nedeniyle sermaye taahhüdü olarak kabul edilemeyeceğinden, davalının artırılan sermayeye katılma borcunun bulunduğunun kabulü mümkün değildir. Bu itibarla davalı tarafça usulüne uygun olarak yapılmış bir sermaye taahhüdü bulunmadığına göre, davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25371, Karar No: 2014/12705, Tarih: 26.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/25371 E.  ,  2014/12705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının sigortalı eşinden 01.01.2000 tarihinden itibaren ölüm aylığı tahsisi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

17.12.1989 tarihinde ölen babasının sigortalılığından ölüm aylığı tahsisi için eldeki davanın açıldığı anlaşılmakla, davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 68, 99 ve 5510 sayılı Yasanın 97. maddeleridir.

Mahkemece, davacıya, ölen babasının sigortalılığından ölüm aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Ancak, sigortalı babanın ölümü tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın “Zamanaşımı ve hakkın düşmesi” başlıklı 99. maddesi, "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar. Bu durumda olanların gelir ve aylıkları yazılı istek tarihini takibeden aybaşından itibaren başlar." hükmünü içermekte ve bu madde hükmüne göre davacıya tahsis talep tarihini takip eden ay başından itibaren ölüm aylığı tahsisi gerekmekte ise de, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 97. maddesinin 1. fıkrasının “Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malûllüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde istenmeyen kısmı zamanaşımına uğrar.” düzenlemesi karşısında, tahsis talep tarihinden geriye yönelik beş yıllık dönem içindeki ölüm aylıklarının istenebileceği belirgin bulunmakla ve anılan Yasanın yürürlük tarihi de gözetildiğinde, davacının ölüm aylığı başlangıç tarihinin 01.10.2008 tarihi olduğunun gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek, yerine, “1-Davacıya 01.10.2008 tarihinden itibaren ölen babasının sigortalılığından ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9059, Karar No: 2011/3824, Tarih: 22.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/9059 E.  ,  2011/3824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada Konya 2. Asliye Hukuk ve 4. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfus kayıt düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın soybağına ilişkin olduğu ve yargılama görevinin Aile Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Sarıyer Aile Mahkemesi ise, açılan davanın nüfusta kayıt düzeltim davası olduğu ve Asliye Hukuk Mahkemesinin görevine girdiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Davacı ..., ...,... ve ...'in, baba...’nin resmi olmayan beraberliği sırasında olduğu halde,o sırada baba ...'ın gerçekte, resmi nikahlı olan eşi ... üzerine yazıldığını belirterek nüfus kayıtlarındaki Hatice olan anne adının Vesile olarak tashihine karar verilmesini istemiştir.

Dava, bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağıkurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12728, Karar No: 2012/14240, Tarih: 06.12.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/12728 E.  ,  2012/14240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.11.2009 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.07.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 161 ada 11 parsel sayılı taşınmazı yararına, davalıya ait 161 ada 32 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 161 ada 11 parsel sayılı taşınmaz lehine, 161 ada 12 ve 32 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü davalılar ... ve ... temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davalı ...'ın tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2-Davalı ...'nün temyiz itirazlarına gelince;

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davalı ...'nün paylı malik olduğu 161 ada 12 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün, bu taşınmazın kuzeyinde bulunan 161 ada 32 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünden daha küçük olduğu görülmektedir. Bu durumda 161 ada 12 parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit kurulması fedakarlığın denkleştirilmesi prensibine uygun değildir. Bu nedenle davacıya ait 161 ada 11 parsel sayılı taşınmaz yararına, sadece 161 ada 32 parsel sayılı taşınmazın güney ve doğusundan geçit tesisine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenle davalı ...'ın tüm temyiz itirazlarının reddine; (2.) bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'nün temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının davalı ...'ye iadesine, 06.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.