muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11427, Karar No: 2011/12822, Tarih: 26.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/11427 E.  ,  2011/12822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.01.2011 gününde verilen dilekçe ile iş bedelinin tahsili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser bedelinden kalan 1.750,00 TL alacağın faizi ile birlikte tahsili istemiyle açılmıştır.

Davalı, davacı yüklenicinin yapacağı işler bedelinin iddia ettiği gibi 3.800,00 TL olmadığını, 2.350,00 TL’ye yapılmasının kararlaştırıldığını, davacıya 1.900,00 TL ödeme yaptığını, yapılan işlerde de eksiklikler bulunduğunu, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporuna bağlı kalınarak 1.288,34 TL’nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Gerçekten, davalının dosyaya sunduğu ve davacının içeriği ile imzasını inkar etmediği tarihsiz sözleşmede yapılacak işlerin neler olduğu belirtilmiş, bedeli de götürü olarak 2.350,00 TL kararlaştırılmıştır. Borçlar Kanununun 365.maddesi uyarınca götürü bedelli işlerde, yüklenici yapılan şeyi kararlaştırılan fiyatla yapmaya mecburdur.

Ne var ki davacı, davalı iş sahibinin sözleşmeden sonra kendisine sözleşme kapsamı dışında kalan işler yaptırdığını, dava konusu alacağın bu iş kalemlerinden kaynaklandığını ileri sürmüştür.

Yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan rapor, taraflar arasındaki uyuşmazlığı çözüme yeterli açıklıkta bulunmamaktadır.

Mahkemece yapılması gereken iş, bilirkişilerden ek rapor alınarak yapıdaki sözleşme kapsamı içinde kalan iş kalemlerini saptamak, yapılacak işlerde eksiklikler varsa bunların bedelini 2.350,00 TL olan iş bedelinden düşmek, yapıda sözleşme dışı yapılmış bazı iş kalemleri varsa bundan doğan davacı alacağını Borçlar Kanununun 366.maddesi uyarınca işin yapıldığı yıl mahalli rayiçlerine göre hesaplatmak, bunlardan da davalı iş sahibinin yaptığı ödemeleri tespit edip düşmek, uyuşmazlığı bütün bundan sonra sonucuna uygun hükme bağlamak olmalıdır.

Bilirkişilerin yetersiz raporuna dayanarak davanın yazılı olduğu şekilde hükme bağlanması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 26.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/12724, Karar No: 2012/19984, Tarih: 05.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12724 E.  ,  2012/19984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/06/2011 tarih ve 2010/491-2011/308 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının Romanya'dan satın aldığı ve davalı şirkete nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalanan dökme üre emtiasının, gemiyle Köstence Limanı'ndan Ordu Limanı'na taşındığı, yükün boşaltılması sırasında eksik olduğunun anlaşıldığını, sigorta tazminatı için davalıya yapılan başvurunun kabul edilmediğini, oysa hasarın poliçe teminatı altında olduğunu ileri sürerek, şimdilik 28.453,12 USD sigorta tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, emtianın yükleme limanında fazla ölçüldüğünü, hesap hatası bulunduğunu, eksik olan miktarın poliçedeki muafiyet tutarının altında kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın deniz taşımasından doğduğu, davanın Denizcilik İhtisas Mahkemesinin görev alanına girdiği gerekçesiyle, görev yönünden dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Nakliyat Emtia Sigorta Poliçesinden doğan tazminat istemine ilişkin olup, uyuşmazlık 6762 sayılı TTK’nun 4. kitabından değil 5. kitabında yer alan sigorta hukukundan kaynaklanmaktadır. Bu durumda mahkemece yargılamaya devam olunarak uyuşmazlığın esasına girilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1681, Karar No: 2015/3583, Tarih: 16.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/1681 E.  ,  2015/3583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAHRAMANMARAŞ 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2012/1658-2013/1503

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası Demirci A.. Y..’nın kayden paydaş bulunduğu 167,8,10,11 ve 12 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında “Ali” olarak yazılı baba adının “Ali Bey”, “Ali” olarak yazılı adının ise “Demirci Ali” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, dava konusu taşınmazların malik hanesinde geçen “D.. Ali oğlu Ali” şeklindeki kayıtların “Ali Bey oğlu Demirci Ali” olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden, dava konusu 167 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında, Ali oğlu Demirci A.. Y..’nın 96/10240 pay sahibi olduğu, kadastro tespitine itiraz sonucu 18/06/1993 tarihinde edinildiği, taşınmazın çok sayıda paydaşı olup, paydaşlardan İbrahim Yeşilkaya, E.. Y..’nın baba adlarının Ali Bey olduğu, bir kısım paydaşların baba adının Ali olarak göründüğü; 10,11,12 parselin tapu kaydında, Ali oğlu A.. Y..’nın 96/24576 pay sahibi olduğu, edinme sebebinin tapulama, edinme tarihinin 28/06/1963 olduğu; 8 parselin tapu kaydında Ali oğlu A.. Y..’nın 96/24576 pay sahibi olduğu, edinme sebebinin hükmen tescil, edinme tarihinin 03/07/1965 olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, tapu kayıt malikinin davacının mirasbırakanı olduğu belirlenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Bilindiği üzere, 6100 Sayılı HMK 297/2. maddesinde; (1086 Sayılı HUMK’nun 388/son md.) hüküm sonucu kısmında; “istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” düzenlemesine yer verilmiştir. Yasa maddesinin bu açık hükmünün sonucu olarak, mahkemelerce kurulan hükümler infaz sırasında tereddüt ve şüphe yaratmayacak nitelikte olmalıdır.

Ne var ki, mahkemece verilen kararın infaza elverişli olduğunu söyleme olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki; hangi parselde, hangi payın ne şekilde düzeltildiği açık ve anlaşılır şekilde belirtilerek hüküm kurulmamıştır.

Hâl böyle olunca, davacıya her parselle ilgili talebi açıklattırılarak, her bir parsele ilişkin pay oranları ve düzeltilen kayıtlar tek tek belirlenmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Ne var ki, mahkemece verilen kararın infaza elverişli olduğunu söyleme olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki; hangi parselde, hangi payın ne şekilde düzeltildiği açık ve anlaşılır şekilde belirtilerek hüküm kurulmamıştır.

Hâl böyle olunca, davacıya her parselle ilgili talebi açıklattırılarak, her bir parsele ilişkin pay oranları ve düzeltilen kayıtlar tek tek belirlenmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3763, Karar No: 2019/13801, Tarih: 03.10.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/3763 E.  ,  2019/13801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olan sanık ... ile başka bir hükümlü arasındaki yaralama olayı nedeniyle ceza infaz kurumu başmemurluk odasında tutanak tutulması sırada, sanığın, katılan ...’ın odasına girerek, katılanın tuttuğu tutanağı yırttığı ve "Allahın kulu bana tutanak tutamaz, bana ...'lı ... derler..." diyerek katılanı tehdit ettiği ve katılana vurduğu, katılanın olay nedeniyle basit tıbbi tedavi ile giderilebilecek şekilde yaralandığı şeklinde yerel mahkemenin kabulüne göre, sanığın eylemlerinin bir bütün halinde TCK'nın 265. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile tehdit ve yaralamaya teşebbüs suçundan ayrı ayrı mahkumiyet kararları verilmesi,

2- Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCK'nın 58. maddesi uygulanmak suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

3- Kabule göre de;

a) Kasten yaralama suçundan kurulan hükümde katılanın yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle artırım uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasında, uygulama maddesinin “86/3-c” yerine “86/3-a” olarak yazılması,

b) TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aleyhe temyiz olmadığından, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8199, Karar No: 2012/9808, Tarih: 20.09.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/8199 E.  ,  2012/9808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7709, Karar No: 2024/9532, Tarih: 25.09.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/7709 E.  ,  2024/9532 K.**

**"İçtihat Metni"**

5395 sayılı Yasa gereğince koruyucu tedbir talebi üzerine yapılan inceleme sırasında; Bursa 2. Çocuk Mahkemesiyle Bursa 8. Aile Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20/06/1960 tarihli ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; Bursa 2. Çocuk Mahkemesiyle Bursa 8. Aile Mahkemesi arasında meydana gelen görev uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23 üncü maddeleri gereğince Yargıtay 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE,

25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14692, Karar No: 2011/1137, Tarih: 25.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/14692 E.  ,  2011/1137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7972, Karar No: 2014/16337, Tarih: 11.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7972 E.  ,  2014/16337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇEŞME ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2010/177-2013/531

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, Çeşme Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2007/34 satış sayılı dosyası ile müvekkilininde hissedarı olduğu bir grup taşınmazın satılarak paraya çevrildiğini, taşınmazlardan müvekkilin hissesine düşen 22.125,11 TL'nın Çeşme Sulh Hukuk Mahkemesinin talimatı ile müvekkil adına davalı bankanın Çeşme şubesinde açılan vadeli hesaba yatırıldığını, hesapta bulunan paranın Eyüp 3. Noterliği'nin 15/09/2008 tarih 19707 yevmiye ile düzenlenen vekaletname ile müvekkilinin bilgisi haricinde tanımadığı İsa Macit isimli üçüncü bir şahsa ödendiğini, davalı bankaya ve davalı notere ibraz edilen nüfus cüzdanının ve bu nüfus cüzdanı dayanak alınarak bankalardan para çekilmesine yönelik verilen vekaletnamedeki imzanın müvekkile ait olmadığını ileri sürerek, 22.196,32 TL'nın 16/09/2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı İ.. K.. vekili, müvekkilinin Eyüp 3. Noteri olup mesleği gereği davaya konu vekaletnameyi düzenlediğini, müvekkilinin vekaletnameyi düzenlerken 1512 Sayılı Noterlik Yasası ve Noterlik Yasası Yönetmeliği'nde ki her şartı yerine getirdiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı banka vekili, müvekkil bankaca gerekli tüm kontroller yapılarak ödeme yapıldığını savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, iğfal kabiliyeti bulunan nüfus cüzdanını kullanan üçüncü kişinin eylemi ile illiyet bağının kesildiği, bu nedenle davalı noterin sorumlu tutulamayacağı, davalı bankanın ise kusursuz olduğu gerekçeleriyle her iki davalı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının davalı bankaya yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacının, davalı (noter) İ.. K.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazına gelince;

1512 sayılı Noterlik Kanununun "Noterlerin Hukuki Sorumlulukları" başlıklı 162.maddesine göre "Stajyer, katip ve katip adayları tarafından yapılmış olsa bile, noterler, işin yapılmamasından veya hatalı yahut eksik yapılmasından dolayı zarar görmüş olanlara karşı sorumludurlar. Noter, birinci fıkra gereği ödediği miktar için işin yapılmaması, hatalı yahut eksik yapılmasına sebep olan stajyer veya noterlik personeline rücu edebilir."

1512 sayılı Noterlik Kanununun "Noterlerin Hukuki Sorumlulukları" başlıklı 162.maddesine göre "Stajyer, katip ve katip adayları tarafından yapılmış olsa bile, noterler, işin yapılmamasından veya hatalı yahut eksik yapılmasından dolayı zarar görmüş olanlara karşı sorumludurlar. Noter, birinci fıkra gereği ödediği miktar için işin yapılmaması, hatalı yahut eksik yapılmasına sebep olan stajyer veya noterlik personeline rücu edebilir."

Bu maddeye göre, noterlerin sorumluluğu "Kusursuz sorumluluktur." Kusursuz sorumlulukta, zarar gören kişinin kusurun varlığını ispat etmek zorunluluğu yoktur. Aksine kusursuz sorumlu olan davalının (noterin) olayla zarar arasında illiyet bağının bulunmadığını kanıtlaması gerekir. Sorumluluk hukukunun önemli öğelerinden biri de zarar ile eylem arasında illiyet bağının bulunmasıdır. İlliyet bağının kesildiği durumlarda kusursuz sorumlu olan kişi sorumlu tutulmayacaktır.

Teoride ve uygulamada; mucbir sebep, zarar görenin tam kusuru ve üçüncü kişinin ağır kusuru ile illiyet bağı kesilir ve kusursuz sorumlu olan kişi sorumluluktan kurtulur.

Noterlik Yasası'nın 72.maddesi gereğince noter, iş yaptıracak kişilerin kimlik ve adresleri ile gerçek isteklerini tamamen öğrenmekle yükümlüdür. Noterin sahte belgeler ile işlem yapması hatalı ve eksik bir işlemdir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 06/12/2013 gün 2013/4-335 E, 2013/1654 K sayılı ilamında, "...Noterin ilgililerin hukukî menfaatlerini korumak için araştırma ve aydınlatma görevi vardır. Noterlik Kanunu’nun 72. maddesine göre; noter, iş yaptıracak kimselerin kimlik, adres ve yeteneğini ve gerçek isteklerinin tamamını öğrenmekle yükümlüdür. Bu cümleden olarak noterin veya çalışanının her zaman belgenin sahte olup olmadığını anlamasını ve tetkik etmesini yani grafolojik bir inceleme yapması beklenemez. Ancak; belgenin veya kimliğin ilk bakışta sahte olup olmadığı veya kimlikte şekli anlamda var olması gereken bir bilginin olmaması yahut olmaması gereken bir ibarenin bulunması noter veya çalışan tarafından dikkat edilmesi gereken hususlardandır. Bu gibi hâllerde noterin veya çalışanının gerekli özeni göstermesi beklenir. Aksine davranış özen yükümlülüğünün ihlâlidir... " hususları vurgulanmıştır.

Somut olaya gelince, davacı, davalı noter tarafından sahte nüfus cüzdanına dayanılarak düzenlenen vekaletname işleminde özenli inceleme yapılmaması nedeniyle banka hesabındaki paranın ilgisiz kişiye ödendiğini öne sürerek, uğradığı zararın tazminini istemiştir. Davaya konu para çekme işlemi sırasında dava dışı üçüncü kişinin, sahte nüfus cüzdanını davalı notere ibraz ederek vekaletname düzenlettiği, daha sonra bu belge ile davalı bankadan para çekme işlemini gerçekleştirdiği anlaşılmaktadır. Davacı hesabındaki paranın bir takım sahte işlem ve belgeler ile dava dışı kişiye ödendiği ihtilafsızdır. Sunulan sahte nüfus cüdanın ile gerçek nüfus cüzdanının ön kısmında yazan seri ve numarası ile fotoğraf ve nüfus müdürü adı ve imzalarının farklı olduğu görülmüştür.

Bu farklılıkların nedeni konusunda kuşkulanılıp gerekli araştırmanın yapılması gerekir. Resmi işlem yapma görevini üstlenmiş ve teknolojinin gelişmesi ile internette sorgulama, mernis sistemi gibi kolaylıklara kavuşmuş olan davalı noterin daha fazla bilgi ve tecrübeye sahip olması nedeni ile dikkat ve özen görevi bulunmaktadır. Bu farklılıkların nedeni konusunda da gerekli incelemenin yapılmaması da davalı noterin özenli davranmadığını ve kusurlu olduğunu göstermektedir. Sahte nüfus cüdanı ile gerçek nüfus cüzdanı arasındaki yukarıda belirtilen ve ilk bakışta anlaşılabilecek farklılıklar dikkate alındığında, olayla zarar arasındaki illiyet bağının kesildiğinden söz edilemez.

Hal böyle olunca, yerel mahkemece zararın kapsamı belirlenerek olayın gelişim biçimine göre davalı noterin kusursuz sorumlu olduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle davalı noter yönünden istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5387, Karar No: 2015/8060, Tarih: 03.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/5387 E.  ,  2015/8060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/60013

MAHKEMESİ : Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2012/356 (E) ve 2012/469 (K)

SUÇ : 3628 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

3628 sayılı Kanun'un 18. maddesi gereğince yargılamaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunan M. B. Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğüne gıyabi kararın usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi ve ek tebliğname düzenlenmesi, ayrıca M. S. Bakanlığı A. A. Teftiş Kurulu Başkanlığı'nın 21.05.2009 gün ve MIY 2009-216-09/As Adlt. Tfts. Krl. İda. Ks. 2320-215 sayılı yazısı ekindeki dosya ve 2006-3 sayılı kanaat raporunun dosyada bulunmadığı anlaşıldığından, anılan belgenin aslı ya da tasdikli suretinin dosyaya eklendikten sonra iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.