muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11212, Karar No: 2020/1775, Tarih: 06.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/11212 E.  ,  2020/1775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekillerinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

İdarece düzenlenen 16.12.2013 tarihli kıymet takdir raporunda dava konusu taşınmazın m2 birim bedelinin 2000,00-TL olarak belirlendiği halde dava konusu taşınmaza 26.08.2014 değerlendirme tarihinde daha düşük m2 birim bedeli belirlenmesi ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal alınan satışın pay satışı olması nedeniyle rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 06/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/43, Karar No: 2018/424, Tarih: 16.01.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/43 E.  ,  2018/424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vesayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün vasi adayı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Talep eden ... Tapu Müdürlüğü vekili, ...'un TMK'nun 405 gereğince kısıtlanmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, talebin kabulü ile ...'un TMK'nun 405. maddesi gereğince kısıtlanmasına, ...'un vasi olarak atanmasına karar verilmiştir. Hüküm; vasi adayı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesi kapsamında akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle vesayet altına alınma istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesinde "Akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her ergin kısıtlanır.” 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 409/2 maddesinde 'Akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle kısıtlamaya ancak resmî sağlık kurulu raporu üzerine karar verilir. Hâkim, karar vermeden önce, kurul raporunu göz önünde tutarak kısıtlanması istenen kişiyi dinleyebilir.' hükmü yer almaktadır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden; kısıtlı adayı ... hakkında alınan ... Devlet Hastanesi'nin 07.09.2015 tarihli heyet raporu hükme esas alınarak ...'un kısıtlanmasına karar verildiği; 07.09.2015 tarihli heyet raporunda 'akli dengesinin yerinde olduğu, yasal danışman atanmasının uygun olduğu' nun belirtildiği anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan hastane raporunda kısıtlı adayının kısıtlanmasına yönelik 'akıl hastalığı ve akıl zayıflığı'na yönelik tespit olmadığı ve 'yasal danışman atanmasının uygun olduğu belirtilmesine rağmen mahkemece TMK'nun 429. maddesi gereğince yasal danışman atanması düşünülmeden eksik inceleme ile ...'un kısıtlanarak vasi atanmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda gösterilen nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna 16.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/50240, Karar No: 2013/9037, Tarih: 14.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/50240 E.  ,  2013/9037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, 2005 Mart ayı ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ile fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalının hem özel şoförü ve hem de evlerinin aynı sokakta olması sebebiyle davalının evinin bahçesinin bakım işini, bahçıvanlığı ve kapıcılık işlerini de yaptığını, 27/05/2003-31/08/2004 arası askerlik süresi hariç 05/06/2001 tarihinden 22/03/2005 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, sigortasının söz verildiği halde yapılmadığını, bu hususta ısrarcı olan davacıya şartların bu şekilde olduğu, sigortasının yaptırılmayacağı, artık işe gelmemesi söylenerek iş akdinin feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile 2005 Mart ayı ücreti, yıllık izin, hafta tatili, genel tatil ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı taraf, davacının, özel şoför olmadığını, ne şoför ve ne de başka bir sıfatla davalıya bağlı olarak çalışmadığını, aralarında hiçbir zaman hizmet ilişkisi olmadığını, davacının, müvekkili davalının aile dostu olan ... (...nın) oturduğu binanın görevlisi olarak çalıştığını, adı geçen aile dostunun ölümünden sonra davacının müvekkilinden maddi talepte bulunarak böyle bir mizansene dayalı dava açtığını, hatta ... ile alt katında oturan ... isimli bayan arasında karakola intikal eden tartışma olayına davacının tanık olduğunu ve ifadesi alınırken bahsi geçen (bu iki kişinin oturduğu) binanın tüm hizmetlerine baktığını belirttiğini, müvekkilinin söz konusu binanın maliki de olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının, davalı işverenin yanında 05/06/2001-22/03/2005 tarihleri arasında askerlik süresi hariç net 500,00 TL. aylık ücretle şoför olarak çalıştığı, işverenin haklı ve hukuki sebeple davacıyı işten çıkardığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İddia, savunma, tanık beyanları ve karakol ifadeleri ile tüm dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesi neticesinde, davacının işvereninin davalı değil, ... ile alt katında oturan ... isimli kişilerin olduğu anlaşılmakla, davanın husumet yönünden reddi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İddia, savunma, tanık beyanları ve karakol ifadeleri ile tüm dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesi neticesinde, davacının işvereninin davalı değil, ... ile alt katında oturan ... isimli kişilerin olduğu anlaşılmakla, davanın husumet yönünden reddi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20419, Karar No: 2024/13496, Tarih: 02.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/20419 E.  ,  2024/13496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :2018/1426 E., 2018/1400 K.

ŞİKÂYETÇİ :...

SUÇ :Hırsızlık

HÜKÜM :İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz isteminin esastan reddi ile onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafinin temyiz isteminin "Katılanın şikâyetinden vazgeçtiği, sanık hakkında beraat hükmü verilmesi gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 22.06.2018 tarihli ve 2018/1426 Esas, 2018/1400 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8542, Karar No: 2018/2893, Tarih: 15.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8542 E.  ,  2018/2893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14609, Karar No: 2025/5365, Tarih: 09.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/14609 E.  ,  2025/5365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/421 E., 2024/376 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 15.12.2006 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu uğradığı maluliyetinin %12'den fazla olduğunu, en az %60 olması gerektiğini beyanla, maluliyet oranının tespitine karar verilmesi yönünde talepte bulunmuş, 10.10.2020 tarihli duruşmada davacı vekili, taleplerinin iş kazası sonucu oluşan kısa vadeli sigorta kolları kapsamında gelir bağlanması gereğini öngören sürekli iş göremezlik oranının tespiti olduğu yönünde beyanda bulunmuştur.

II. CEVAP

1- Davalı şirket tarafından davaya cevap verilmemiştir.

2- Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının 15.12.2006 tarihinde uğradığı iş kazası ile ilgili Kuruma müracaatının olduğunu ve maluliyetinin tespitini istediğini, müracaatı üzerinde davacının hastaneye sevkinin yapıldığı ve ilgili hastane raporunda maluliyet oranının belirtilmediğini, Ankara Kocatepe Hastanesinden iş kazası ile ilgili olarak rapor düzenlenmesinin istendiğini, henüz sonuçlanmadığını ancak sonuçlandığında davacının malul ve maluliyetinin %10 oranı aşması halinde davacıya gelir bağlanacağını, davacının malul kaldığı ve maluliyetinin %60 olması gerektiği iddiasının davacının çalışmalarının bulunması nedeniyle rahatsızlığının iyileşebilir bir rahatsızlık olduğu ve uzuv kaybı bulunmayan bir rahatsızlık olmadığı olgusunu güçlendirdiğini talep etmiştir.

3- Fer'i müdahil işveren vekili cevap dilekçesinde; İzmir 9. İş Mahkemesinin 2011/384 Esas sayılı dosyasında görülen tazminat davasında bu davanın bekletici mesele yapıldığın, iş kazası olayından 5 yıl sonra bu davanın açıldığını, davacının emekli olmak için bu davayı açtığını beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.03.2021 tarihli kararı ile davalı Kurum Kocatepe - Ankara Sosyal Güvenlik Merkezinin 23.02.2015 tarihli raporu ile davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %(0) olarak belirlendiği, dosya kapsamı değerlendirildiğinde Kocatepe Sosyal Güvenlik Merkezi kararının, gerek Yüksek Sağlık Kurulu gerekse Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu raporları ile doğrulandığı, davacının iş kazasına bağlı sürekli iş göremezlik iddiasının kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 31.03.2021 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 15.09.2021 tarihli kararı ile “...Davacının geçirmiş olduğu iş kazasından kaynaklı sürekli iş göremezliğe neden olacak düzeyde bir hastalığının bulunmadığı, davacının iddiasındaki sağlık sorunu ile iş kazası arasında illiyetin bulunmadığı Yüksek Sağlık Kurulu raporu ve Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi raporunda birbiri ile uyumlu olacak şekilde ortaya konulmuş olmakla İlk Derece Mahkemesi kararında bir isabetsizlik görülmemiştir...” gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.09.2021 tarihli kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, "...Dosyada yer alan 05.09.2018 tarihli Adli Tıp 3. İhtisas dairesince verilen raporda "......’in Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Beyin ve Sinir Cerrahisi Anabilim Dalı’nın 22.11.2010 tarihli epikrizinde L4-5, L5-S1 bulging ve L4-5 listezis nedeniyle L4-5 sağ foraminatomi + L4-5 posterior enstrüman + L5 hemilaminektomi operasyonu yapıldığı ancak dosya içerisinde olay tarihli yeterli tıbbi belge olmadığından 15.12.2006 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası ile illiyetinin kurulamadığı, iş kazasına bağlı yaralanması 85/9529 karar sayılı Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümleri kapsamında maluliyetine neden olacak düzeyde araz bırakmadığından, sürekli maluliyet tayinine mahal olmadığı...” şeklinde tespitinin bulunması karşısında, Mahkemece davacının 15.12.2006 tarihli iş kazası nedeniyle gördüğü tedavilere ilişkin dosya içeriğine alınmamış başkaca tıbbi kayıt ve belgelerinin var olup olmadığı gerekirse davacıdan ve ilgili tıbbi kuruluşlardan sorulmak suretiyle araştırılmalı, buna göre yukarıda anılan prosedür de işletilmek suretiyle davacının iş kazasına bağlı sürekli iş göremezlik durumuna girip girmediği, varsa derecesinin belirlenmesi hususuna ilişkin bir karar verilmesi gerekmektedir..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 15.12.2006 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası ile illiyeti kurulamadığından iş kazasına bağlı yararlanmasının 85/9529 karar sayılı Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümleri kapsamında maluliyete neden olacak düzeyde araz bırakmadığından, sürekli maluliyetinin olmadığının tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 15.12.2006 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası ile illiyeti kurulamadığından iş kazasına bağlı yararlanmasının 85/9529 karar sayılı Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümleri kapsamında maluliyete neden olacak düzeyde araz bırakmadığından, sürekli maluliyetinin olmadığının tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacının iş göremezliğinin kaza tarihinden başlayarak giderek arttığını ve yıllardır ancak baston yardımı ile yürüyebildiğini, iş göremezliğine neden olan olayın geçirdiği trafik kazası olduğunu, işverenin tahsis ettiği araçta trafik kazası geçirdiğini ve ilk tedavisindeki bulgunun da arazlı bölgesinde yumuşak doku travması olması nedeniyle bu aşamadan sonra gelişen tüm komplikasyonların da bu travma ile bağlantılı olmasının hayatın olağan akışı gereği olduğunu, geçirdiği trafik kazası ile iş göremezliği arasında illiyet bağı kurulamadığına ilişkin bilirkişi raporlarına itibar edilemeyeceğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının 15.12.2006 tarihinde maruz kaldığı iş kazası nedeniyle kısa vadeli sigorta kolları üzerinden sürekli iş göremezlik geliri bağlanmasına yönelik sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacının davalı Kurum tarafından belirlenmiş olan ve sürekli iş göremezliğinin olmadığına yönelik Kurum işleminin iptali talepli olarak açılan eldeki davada, alınan raporlara göre yine davacının sürekli iş göremezliğinin bulunmadığı sonucuna ulaşılmasına rağmen davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kavramların da karıştırılması suretiyle maluliyetinin bulunmadığı yönünde hatalı olarak hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3. Diğer taraftan davada iki davalı bulunmasına rağmen infazda tereddüt oluşturacak şekilde vekalet ücreti yönünden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi de hatalı bulunmuştur.

4. Ne var ki bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

4. Ne var ki bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının hüküm fıkrasının ilk paragrafının silinmesine, yerine "Davanın reddine" cümlesinin yazılması, hüküm fıkrasının üçüncü paragrafının ilk kelimesi olan "Davalı" ibaresinin silinmesine, yerine "Davalılar" ibaresinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1409, Karar No: 2022/2029, Tarih: 15.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/1409 E.  ,  2022/2029 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21/12/2017 ve 01/11/2005 günlerinde verilen dilekçelerle tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat talebi üzerine Yargıtay14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; tapu iptali ve tescil talebinin usulden reddine, tazminat talebinin reddine dair verilen 26/04/2019 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 15/03/2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalılar vekili Av. ... geldiler, duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 3,815 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

...