muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3569, Karar No: 2016/2040, Tarih: 19.04.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/3569 E.  ,  2016/2040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kan gütme saikiyle öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 1-TCK.nun 82/1-j maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası

2-6136 sayılı Yasanın 13/1, 52 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası, 600 TL adli para cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktul ...'ı töre saikiyle öldürme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezaları azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın temyiz dilekçesinde ve müdafilerinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede suç vasfına, eksik incelemeye, ceza miktarına, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar ile Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin tahsiline hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de bu hususlar, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde ve hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderleri toplamının ise “2724,46 TL” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin, tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 19/04/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

19/04/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Mehmet İbrahim Obut'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... Öğet müdafii Avukat ... yokluğunda 28/04/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2024/605, Karar No: 2024/806, Tarih: 13.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/605 E.  ,  2024/806 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/645 E., 2023/1046 K.

DAVA TARİHİ : 24.07.2020

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen yardım nafakası davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece davacı yararına takdir edilen yardım nafakası miktarının az olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacı yararına hükmedilen yardım nafakasının miktarı artırılarak karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 03.05.2020 tarihinde ergin olduğunu, davalının istememesi nedeniyle evli ablasının yanında kaldığını, davalının elektronik üzerine şirketi olduğunu ve mal varlığını muvazaalı işlemlerle gizlediğini, davacının İstanbul Yeditepe Üniversitesi Tıp Fakültesi'ni kazandığını, okul ödemelerini davacının annesinin borçlanarak karşılayabildiğini, anne Jale'nin çalışmadığını ve cüzi bir emekli aylığı olduğunu, geçen dönemdeki okul borçlarının ödenmemesi sebebiyle icra işlemlerinin başladığını, davalının davacıyı cezalandırdığını, ceza verdiği dönemlerde 2.000,00 TL harçlık verirken, cezanın kalktığı dönemlerde 15.000,00 TL harçlık verdiğini ve davacının öğrenimi için okulun istediği 4.000,00 USD depozitonun borçlanırak yatırıldığını iddia ederek; davalarının kabulü ile senelik eğitim gideri olan 27.500 USD+%8 KDV (toplam 29.700 USD) 'nin 23.07.2020 tarihli Merkez Bankası efektif kuru karşılığı olan 202.851,00 TL'nin ve yurt için talep edilen yıllık 30.000,00 TL'nin ve eğitim ve bakım gideri olarak aylık 15.000,00 TL nafakanın davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve nafakaların her yıl TÜFE oranına göre artırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesindeki iddialarının doğru olmadığını, derdest olan boşanma ve mal paylaşımı davasında davacının annesi Jale yararına aylık 5.000,00 TL tedbir nafakasına hükmedildiğini, davalının aylık sabit gelirinin 12.000,00 TL olduğunu, davacının anneannesinden miras kalan evde annesiyle yaşayabileceğini, davacının anneannesinden ve dedesinden kalan gayrimenkuller olduğunu, yine davacının muvazaalı olarak teyzeye devredilen 3.000.000,00 TL'den fazla değerde iki villanın ve bunların kira gelirinin göz ardı edilmeye çalışıldığını, üniversite seçiminde davalının aranmadığını ve gereksiz yere yüksek bedelli bir okul seçimi yapıldığını ileri sürerek davanın reddine hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.06.2021 tarihli ve 2020/265 Esas, 2021/899 Karar sayılı kararıyla; tarafların baba-kız oldukları, davacının babası ve annesi arasındaki boşanma davasının derdest olduğu, ergin olan davacının Yeditepe Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencisi olduğu, okul ücretinin yaklaşık yıllık 30.000,00 dolar ve yurt ücretinin yıllık 30.000,00 TL olduğu, davacının davalının haberi olmadan ve davalıdan bu miktarları alma garantisi olmadan okula yazıldığı, bu durumda davacının da davalı kadar olmasa da ekonomik durumunun iyi olduğu, davalının TAKBİS kayıtları incelendiğinde üzerine kayıtlı 32 adet villa, arsa, tarla, fabrika binası gibi taşınmazların bulunduğu, davacı adına TAKBİS kaydının bulunmadığı, davacının okul peşinatı olan 4.000,00 doları davalıdan destek almadan ödeyebildiği, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 364 üncü maddesi gereğince davalı babanın yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek eğitim gören kızına yardım etmekle yükümlü olduğu, davacının öğrenci olup annesi ile birlikte yaşadığı ve tarafların ekonomik ve sosyal durumları dikkate alındığında taleplerin kısmen kabulünün gerektiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden başlamak kaydıyla aylık 15.000,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınıp davacıya verilmesine ve nafakanın her yıl ÜFE oranında artırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 23.09.2022 tarihli ve 2022/318 Esas, 2022/1359 Karar sayılı kararıyla, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 23.09.2022 tarihli ve 2022/318 Esas, 2022/1359 Karar sayılı kararıyla, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 14.03.2023 tarihli kararı ile; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine ve günün ekonomik koşullarına göre davacı yararına takdir edilen yardım nafakası miktarının az olduğu gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına ve davalının temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma kararına uyulmasına karar verilerek davanın kısmen kabulü ile davacı yararına dava tarihinden başlamak üzere aylık 30.000,00 TL yardım nafakasına ve nafakaya her yıl ÜFE oranında artış yapılmasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının annesinin ekonomik durumunun dikkate alınmadığını, davalının maaş ve kira gelirleri toplamının aylık 16.000,00 TL olduğu göz önüne alındığında nafaka miktarının fazla olduğunu, kararda ÜFE artışının kararın kesinleşmesinden sonra uygulanacağına yer verilmemesinin eksiklik olduğunu ve infazda tereddüte neden olacağını ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bozmanın amacına uygun karar verilip verilmediği ve yardım nafakası miktarının hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 328 inci maddesinin ikinci fıkrası, 364 üncü ve 330 uncu maddeleri. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrası, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7854, Karar No: 2012/27150, Tarih: 04.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/7854 E.  ,  2012/27150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı tarafça 29.12.2011 tarihli celsede davalı ...Temizlik A.Ş. yönünden dava takipsiz bırakılmış ve mahkemece aynı tarihte bu davalı yönünden 3 ay sonra ek karar verilmek üzere, davalı ...Ş. yönünden davanın kabulüne karar vermiştir. 10.04.2012 tarihli ek karar ile, davalı ...Temizlik Sosyal Hiz. Tic. A.Ş. yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de 10.04.2012 tarihli ek karar davacı ve davalı ...Temizlik A.Ş. vekiline tebliğ edilmemiştir. Mahkemenin 10.04.2012 tarihli ek kararının davacı ve davalı ...Temizlik Sosyal Hiz. Tic. A.Ş. vekiline tebliği hususundaki usuli işlemlerin ikmali ve ilgili tebliğ evrakının eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20652, Karar No: 2016/2768, Tarih: 22.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/20652 E.  ,  2016/2768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ...Mahallesi 3280 ada 17 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi uyarınca, kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde, kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satışı esas alınarak bedelin tespiti gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın, satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte ve taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve uzaklıkları gibi yönlerden benzer veya yakın özelliklere sahip bulunmalıdır.

Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu

nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Kanunun 4650 sayılı Kanun ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği, emlak vergi değerleri de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulmalıdır. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari 2012 yılı itibariyle belirlenen m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilip karşılaştırılarak ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir.

2942 sayılı Kanunun 4650 sayılı Kanun ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği, emlak vergi değerleri de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulmalıdır. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari 2012 yılı itibariyle belirlenen m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilip karşılaştırılarak ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan ...Mahallesi 4719 ada 3 parselde atölye ve spor arsası niteliğinde kayıtlı taşınmazın ½ şer payının farklı iki limited şirketine satışı olduğundan taşınmazın gerçek değerini yansıttığından söz edilemeyeceğinden uygun ve isabetli emsal olduğu kabul edilemeyeceği dikkate alındığında gerçekçi olmayan yanıltıcı sonuçlara götüreceği kuşkusuzdur.

Bu nedenle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal getirtilmesi yoluna gidilmesi ve yukarıda belirtilen eksikliklerin tamamlanmasından sonra ek bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bundan ayrı olarak;

2-2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen Geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan ... Mahkemesinin 13.11.2014 tarih, 2013/95 Esas ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra el koyulan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el koyma nedeniyle açılan davalarda mahkeme icra harçlarının nispi olarak uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi de bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1265, Karar No: 2019/8591, Tarih: 17.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/1265 E.  ,  2019/8591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ve suça sürüklenen çocuk ...'inin iş yerinin önünde mağduru önce elle ve tekmeyle darp ettikleri, mağdurun olayın devamında karşılık vermek için tekrar gelmesi üzerine sanığın av tüfeği ile ateş etmesi sonucu yaralandığı olayda, mağdurun alınan doktor raporunda kemik kırığı mevcut olduğu belirtilmesine rağmen TCK'nin 87/3. maddesinin uygulanmayarak sanığa eksik ceza verilmesi,

2) Mağdurun yaralanması hakkında düzenlenen Denizli Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 13.11.2015 tarihli raporunda, mağdurun ayak bileği dış malleol kemik kırığının hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkilediğinin belirtildiği, Denizli Devlet Hastanesinin düzenlediği 23.05.2015 tarihli kesin raporda ise mağdurdaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarını (5) derecede etkilediğinin belirtilmesi karşısında, raporlar arasında kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisi hususunda çelişki bulunduğu anlaşılmakla; raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için mağdura ait tüm film, grafi, hastane evrakları ve tüm tedavi evraklarının Adli Tıp İlgili İhtisas Dairesine gönderilerek mevcut kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisi konusunda rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 17.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7402, Karar No: 2018/4636, Tarih: 14.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/7402 E.  ,  2018/4636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava dosyası incelendiğinde, borç dönemi olan 2004/9 döneminde limited şirkette müdür ve ortak olan davacı hakkında 6183 sayılı Yasaya dayalı olarak takip yapıldığı, 24.07.2015 düzenleme tarihli ödeme emrinin tebliğe çıkarıldığı, dosya kapsamında bulunan tebligat alındısında el yazısı ile 03.08.2015 tarihinin yazıldığı, teslim alan ve teslim eden kişilerin isim ve imzalarının olmadığı anlaşılmaktadır.

6183 sayılı Kanunun “Ödeme emri” başlıklı 55. maddesinin ilk fıkrasında; kamu alacağını vadesinde ödemeyenlere, yedi gün içinde borçlarını ödemeleri veya mal bildiriminde bulunmaları gereğinin bir ödeme emri ile tebliğ olunacağı; “Ödeme emrine itiraz” başlığını taşıyan 58. maddesinin birinci fıkrasında; kendisine ödeme emri tebliğ olunan kişinin, böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığı hakkında tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde itirazda bulunabileceği belirtilmiştir.

Somut olayda; davacı adına düzenlenmiş 24.07.2015 tarihli ödeme emrinin usulüne uygun tebliğ edilmeden önce dava açıldığı belirgin olmakla, davanın menfi tespit davası gibi değerlendirilmek suretiyle,ödeme emrinin iptaline karar verilmesi gerekirken hükmün gerekçe kısmında bu hususa değinilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi dikkate alınarak 1086 sayılı Kanunun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün gerekçe kısmının son paragrafından sonra yeni bir paragraf olarak yazılmak üzere üzere “Davacı adına düzenlenmiş ve tebliğ edilmiş herhangi bir ödeme emri bulunmadığından, davaya menfi tespit davası olarak devam edilmiştir” ibaresinin yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,14.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12894, Karar No: 2015/15078, Tarih: 24.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/12894 E.  ,  2015/15078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVATÜRÜ:TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.05.2013 gün ve 2009/597 esas 2013/234 karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 7.4.2015 gün ve 19511-4919 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, bir kısım davalılardan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 248.00.'er -TL para cezası ile 57.60.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20448, Karar No: 2017/643, Tarih: 31.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20448 E.  ,  2017/643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 03/12/2012 tarih 2012/13197 Esas 2012/18206 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 31/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.