muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/32199, Karar No: 2021/1789, Tarih: 23.02.2021

2-Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık ve 5411 sayılı Kanun’un 160. maddesi gereğince bankacılık zimmeti suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Sanık savunmaları, katılan beyanları, bilirkişi heyet ve ekspertiz raporları, kredi başvuru formları, dekontlar ile diğer deliller ve tüm dosya kapsamına göre belgelerde yer alan imzaların katılanların eli ürünü olduğu, bankaya kendi istekleri ile geldikleri ve birden fazla belgeye imza attıkları, kredi başvurusu için gereken belgelerin kendilerinden temin edilmiş olduğu, teftiş raporlarına da bu durumun yansıdığı, banka çağrı merkezi ile yaptıkları görüşmede kredi çekme işleminden haberdar oldukları yönündeki ses kayıtlarının mevcut olduğu, katılanların kendi bilgi ve rızaları ile kredi başvuru belgelerini imzaladıkları, yaptıkları işlemlerden ve içeriğinden haberdar ve bilgi sahibi oldukları, bankaya gelip birden fazla belgeyi hiç sorgulamadan, neye imza attığına bakmadan evrak imzalamaları ve imzalanan evrakın içeriğini bilmemelerinin hayatın olağan akışına aykırı bir durum olduğu, kredinin 2006 yılında alınmış olmasına karşın katılanların şikayet başvurusunu aradan 3 yıl geçtikten sonra 2009 yılında yaptıkları, katılan iddialarının samimi ve kabule değer bulunmadığı, sanıkların atılı nitelikli dolandırıcılık ve 5411 sayılı Kanun’un 160. maddesi gereğince bankacılık zimmeti suçuna ilişkin eylemlerinin sabit olmadığı gerekçelerine dayanan beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanların sanıkların üzerine atılı suçların oluştuğu ve cezalandırılmaları gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 23/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4965, Karar No: 2011/6922, Tarih: 14.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4965 E.  ,  2011/6922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Gaz. Der. Bas. A.Ş ve diğeri aleyhine 21/12/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/02/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 07/06/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılardan asil ... ile Avukat Rasim Kuseyri geldiler, karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Yerel Mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden, yerel mahkemece 4/2/2010 tarihli celsede başkaca delil toplanmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın taraflarına dava dosyasına sunacakları delilleri bulunup bulunmadığı sorulmadan yerel mahkemece doğrudan “başkaca delil toplanmasına yer olmadığına” biçiminde karar alınmış olması doğru değildir. Bu durum nedeniyle davalıların savunma hakkı kısıtlanmıştır. Şu halde yapılacak iş, davalılara delillerini sunması için süre vererek oluşacak sonuca göre karar vermektir. Yerel Mahkemece bu yönün gözetilmemiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılar yararına takdir olunan 825,00 TL duruşma avukatlık ücretinin de davacıya yükletilmesine ve taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 14/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7256, Karar No: 2016/4136, Tarih: 10.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/7256 E.  ,  2016/4136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, hastalığı ve malvarlığını iyi yönetememesi nedeniyle kısıtlı adayının kısıtlanması istenilmiştir. Mahkemece kısıtlıya yasal danışman atanmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 10.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/8451, Karar No: 2003/791, Tarih: 27.01.2003

11. Hukuk Dairesi 2002/8451 E., 2003/791 K.

**11. Hukuk Dairesi 2002/8451 E., 2003/791 K.**

**- GEÇERSİZ ESER SÖZLEŞMESİ

- MALİ HAKLARA TECAVÜZ

- TAZMİNATTAN SORUMLULUK**- 5846 S. FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNU [ Madde 52 ]

- 5846 S. FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNU [ Madde 54 ]

- 5846 S. FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNU [ Madde 68 ]

- 5846 S. FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNU [ Madde 21 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 7.5.2002 tarih ve 2001/1261-2002/188 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı Kaan vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin senarist olup, "Nadya" isimli bir film öyküsü yazıp, televizyon filmi senaryosu haline getirip davalılardan Kaan'a verdiğini, 150.000.000.-TL avans alıp, 750.000.000.-TL. dan az olmamak üzere bir ücret daha ödeneceğinin şifahi olarak kararlaştırılmış olduğunu, davalının eserin ismini "Bir aşk hikayesi" olarak değiştirip, senaristini de davalı Çağan olarak belirtip filme çektiğini, çekilen filmin davalı M .......... Prodüksiyon yapımı olarak, davalı televizyon kanalında yayınlanmış olduğunu, hak ihlalinin öğrenilmesi üzerine ihtarname gönderildiğini, buna rağmen filmin tekrar yayınlanmış olduğunu, bu şekilde davalıların eyleminin Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na aykırı olduğunu ileri sürerek, 2.250.000.000.-TL maddi ve 1.000.000.000.-TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kaan vekili, müvekkilinin film öyküsünü satın alıp, bedelini ödemiş olduğunu, yapılan değişiklikler için davacıdan izin alınmış olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı S.... vekili, filmin gösterime hazır bir şekilde davalı M ......... Prodüksiyon'dan satın alındığını, yapılan sözleşme uyarınca sorumluluğun yapımcı firmaya ait olduğunu savunmuştur.

Davalı M.... Prodüksiyon vekili, filmi dava dışı O... Filmcilik'ten bütün hakları ile satın almış olduklarını, davanın alacak davası olup, kendileri ile ilgisinin bulunmadığını savunmuştur.

Davalı Çağan vekili, müvekkilinin M .......... Prodüksiyonu'nun maaşlı çalışanı olduğunu, satın alınan hikaye üzerinde çalışma yaparak senaryolaştırdığını, sadece işini yapmış olduğunu savunmuştur.

Davalı M.... Prodüksiyon vekili, filmi dava dışı O... Filmcilik'ten bütün hakları ile satın almış olduklarını, davanın alacak davası olup, kendileri ile ilgisinin bulunmadığını savunmuştur.

Davalı Çağan vekili, müvekkilinin M .......... Prodüksiyonu'nun maaşlı çalışanı olduğunu, satın alınan hikaye üzerinde çalışma yaparak senaryolaştırdığını, sadece işini yapmış olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, davacının davaya konu film için davalı Kaan ile anlaşarak 150.000.000.-TL peşin aldığı, 750.000.000.-TL alacağı kaldığı, davalı Çağan'ın senaryoya kendi ismini koymuş olduğunun kanıtlanamadığı, M.... Prodüksiyon ve S....'in davacının eserinin isminin değiştirilmesinden dolayı sorumluluklarının bulunduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın davalı Kaan yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılardan Kaan vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 52. maddesine göre, eser üzerindeki mali haklara dair sözleşme ve tasarrufların yazılı olması ve konuları olan hakların ayrı ayrı gösterilmesi bir muteberiyet şartı olup, davacı eser sahibi ile davalı Kaan arasında yazılı bir sözleşmenin yapılmamış olmasına, bu itibarla davalı Kaan'ın bahsi geçen esere ilişkin ve Kanun'un 21 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olan mali hakları kullanma ve bunlardan istifadesinin mümkün bulunmamasına göre, davalı Kaan vekilinin temyiz itirazlarını reddi gerekmiştir.

2- Davacının temyiz itirazına gelince; davacı ile davalı Kaan arasında yukarıdaki bentte açıklandığı üzere mali hakların devri yönünde geçerli bir sözleşme bulunmadığından diğer davalıların, davacının eseri üzerinde işleme, film haline getirme ve bunu televizyonda gösterme şeklinde ayrı ayrı oluşan faaliyetlerinde FSEK.nun 54/f.1 maddesi hükmüne göre, hüsnüniyet sahibi olsalar bile himaye görmeleri mümkün bulunmamaktadır. Bu itibarla ve davacı bu davasında davalıların, mali haklarına tecavüzde bulundukları iddiasıyla FSEK.nun 68/f.1 maddesi hükmüne dayanarak tazminat talep ettiğine ve bu madde hükmünde mali haklara tecavüzde bulunanların tazminatla sorumlu tutulabilmeleri için kusur şart edilmemiş olduğundan, davalı Kaan dışındaki diğer davalıların da sorumlu tutulmaları gerekirken, mahkemece yazılı olduğu şekilde haklarındaki davanın reddi doğru görülmemiştir.

Sonuç : Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı Kaan vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına (BOZULMASINA), aşağıda yazılı bakiye 170.540.000. lira temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Kaan'dan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 27.1.2003 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15712, Karar No: 2012/7652, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/15712 E.  ,  2012/7652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... Şubesinde borçlu ...' nın kullanmış olduğu Genel Kredi Sözleşmesinde müvekkilinin kefil sıfatı ile imza attığını, müvekkilinin sözkonusu sözleşmeyi dava dışı ...'nın davalı bankadan alacağı post makinesi için imza ettiğini, sözleşmenin imzalandığı tarihte sözleşmenin rakam kısmının boş bulunduğunu, daha sonradan davalı banka tarafından sözleşmenin boş bulunan kısımlarının doldurulduğunu, müvekkilinin memur olup, sözleşmenin imzalandığı tarih itibari ile 800,00 TL maaş aldığını, Genel Kredi Sözleşmesindeki kefalet limitinin ise banka tarafından 100.000,00 TL olarak doldurulmuş olup, müvekkilinin almış olduğu maaş dikkate alındığında bu miktardaki bir sözleşmeyi imzalamasının ve borca kefil olmasının hayatın olağan akışına ters olduğunu, sözleşmenin bu hali ile de geçersiz bulunduğunu, müvekkili hakkında davalı banka tarafından ilamsız icra takibi yapıldığını, yapılan takibin haksız olup, müvekkilinin yapılan takipten ötürü davalıya borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini ve % 40'tan aşağı olmamak üzere tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, imzalanan kredi sözleşmesinde davacı ...'ın, Genel Kredi Sözleşmesinin 15.sahifesinde müşterek ve müteselsil borçlu olarak 2.sırasında olduğunu, kredi sözleşmesinin 16.sahifesinde 6.sıra ve devamında müşterek ve müteselsil borçlu bulunduğundan banka yetkililerinin imzalarının o sayfada bulunduğunu, gerek sözleşmenin 1.maddesinde gerekse müşterek ve müteselsil borçlu olarak 2.sırada yer alan davacının borçlu olduğu miktarın gerek rakamla gerekse yazı ile açıkça belirtildiğini, açılan davanın yersiz .ve hukuka aykırı olup reddini ve % 40'tan aşağı olmamak üzere inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/9520 soruşturma dosyasında Genel Kredi Sözleşmesinin tastikli bir örneğinin ... Şubesinden istenildiği, 24/12/2008 tarihinde ... ... Şubesi müdürü ... ve yetkilisi ... imzalı üst yazı ile Genel Kredi Sözleşmesinin bankaca tastikli örneğinin gönderildiği, sözleşmenin son sayfasında borçluların imzasının bulunduğu, aralarında davacı ...'ın da bulunduğu, borçluların müşterek ve müteselsil borçlu olacakları miktarın rakam ve yazı ile yazılması gereken kısımlarının boş bulunduğu bu hale göre dosyaya aslı ibraz edilen Genel Kredi Sözleşmesinin aslının sonradan rakam ve yazıyla boş bırakılan kefalet limiti kısmının doldurulmuş olduğu, Borçlar Kanun'un 484.maddesi gereğince kefilin sorumlu olacağı miktar açıkça sözleşmede gösterilmediğinden davacı yönünden kefaletin geçersiz olduğu ayrıca davacının ... Adliyesinde hizmetli kadrosunda memur olduğu, sözleşmenin imzalandığı tarih itibari ile almış olduğu maaşın 1.000,00 TL civarında olup, davalı banka tarafından Genel Kredi Sözleşmesinde yazı ve rakamla 100.000,00 TL'ye müşterek ve mütesilsil borçlu sıfatı ile imza attığının görüldüğü, davacının almış olduğu maaş ve imzalamış olduğu Genel Kredi Sözleşmesindeki 100.000,00 TL gözönünde bulundurulduğunda bu miktar yönünden davacının kefil olmasının ve kredi açılmasının hayatın olağan akışına ters düştüğü gerekçesiyle davacının davasının kabulü ile, 18/06/2007 tarihinde müşterek ve müteselsil sıfatı ile ... ... Şubesi ile borçlu ... arasında yapılan 100.000,00 TL bedelli Genel Kredi Sözleşmesinde davacının sorumlu olduğu kefalet miktarının belirtilmemiş olması nedeni ile bu sözleşmeye dayalı olarak davalı tarafından davacı hakkında ....İcra Müdürlüğünün ... esas sayılı dosyasında yapılmış bulunan takipten ötürü borçlu bulunmadığının tespitine, tarafların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu Genel Kredi Sözleşmesinde davacı müteselsil kefil sıfatını haizdir.Sözleşmenin birinci sahifesinde sözleşme limiti olarak 100.000 TL yazılıdır.Davacı sözleşmede kefalet limiti bulunmadığını ve kendisine boş olarak imzalatılan bu kısma sonradan kefalet limiti olarak 100.000 TL yazıldığını iddia etmiş ve mahkemece bu iddiaların ceza mahkemesi kararıyla kanıtlandığı gerekçesiyle kefaletin geçersizliğine ve bu nedenle davanın kabulüne karar verilmiş ise de 12.04.1944 tarih ve ... sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu kararına göre sözleşmede kefalet limiti bulunmasa bile sözleşme içeriğinden kefilin sorumlu olacağı belirli bir miktarın anlaşılabildiği hallerde kefaletin geçerli olduğu gözetilmeden somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16292, Karar No: 2018/15853, Tarih: 01.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/16292 E.  ,  2018/15853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Dava, konusu ... ili ... ilçesi 5.mıntıka mahallesi 3868 parsel sayılı taşınmazın değerinin tespitinde, emsal olarak incelenen 1428 parsel sayılı taşınmaz şirkete yapılan özel amaçlı satış olup, bu satışın somut emsal olarak değerlendirilmesi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların 2015 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması, doğru olmadığı gibi,emsal alınan taşınmaz 3194 sayılı Kanunun 15 ve 16. maddeleri uyarınca oluşmuş imar parseli, dava konusu taşınmazın ise kadastro parseli olduğu anlaşıldığından, dava konusu taşınmazın bulunan m² birim değerinden düzenleme ortaklık payına karşılık gelecek oranda indirim yapılmadan hesaplama yapan, bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi ve dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede değerini etkileyecek derecede olumlu bir gelişme ve bu nedenle değerinde bir artış olup olmadığı hususunda yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınaca rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6564, Karar No: 2016/14599, Tarih: 24.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/6564 E.  ,  2016/14599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ..... Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı .......... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1524, Karar No: 2019/11106, Tarih: 29.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/1524 E.  ,  2019/11106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

HUMK'nun 432. maddesi uyarınca nihai kararlara karşı temyiz süresi 15 gün, HUMK'nun 433/2 maddesi uyarınca katılma yoluyla temyiz süresi 10 gündür. Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin 28.11.2018 günü davalı vekiline tebliğ edildiği, davalı vekilince ise karar 13.12.2018 tarihinde katılma yolu ile temyiz edildiğinden 10 günlük temyiz süresi geçirilmiş olup temyiz dilekçesi süresinde değildir.

Bu nedenle; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süre nedeniyle REDDİNE karar verildikten sonra;

Davacı idare vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede;

Arazi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... köyü, 102 ada 313 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan (kamulaştırma bedelinin) kelimelerinden sonra gelmek üzere (7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına, karar kesinleştikten sonra) ibaresinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.