muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16629, Karar No: 2018/2543, Tarih: 27.02.2018

Mahkemece, davanın kabulü ile taraflar arasında 04.04.2012 tarihinde imzalanan "... ili Türkoğlu ilçesi ... köyü ve ... köyleri ile ... ilçesi ... köyü 3194 sayılı İmar Kanununun 18 ve 19.maddelerine göre imar planı uygulaması işi hizmeti alımına ait sözleşme"nin feshine ilişkin davalı kurum işleminin iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Ondört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği, dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkrasıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumlulukların ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiliği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hazinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanun'un 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

6360 sayılı Ondört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmiyedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunla, ... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği ortadan kalktığına göre davaya konu hizmet alım sözleşmesi ile ilgili il özel idaresinin faaliyetlerinin hangi kuruma devredildiği araştırılarak,hasım belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup,bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34116, Karar No: 2018/21494, Tarih: 11.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/34116 E.  ,  2018/21494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 11.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AS
Yargıtay — Esas No: 2011/4022, Karar No: 2011/3936, Tarih: 11.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/4022 E.  ,  2011/3936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Deri San ve Tic. Ltd. Şti vekili Avukat ... tarafından, davalı Hazine vd aleyhine 06/03/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 07/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Mahkemece verilen karar taraflarca temyiz edilmiştir. Gerçekten davalı diğer tarafın temyizine cevap verirken hem onun temyiz itirazlarının reddine karar verilmesini istemiş, hem de kendisi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir. Ancak bu dilekçe hakim tarafından kaleme havale edildikten sonra temyiz peşin harcı alınmamıştır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 434. maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne göre temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. 25/01/1985 günlü, Esas: 1984/5 ve Karar: 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, harca tabi olmasına rağmen mahkeme kalemince harç hesap edilip ilgilisinden istenilmeden ve dolayısıyla harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da sözü edilen fıkrada öngörülen eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteğinin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerekir.

SONUÇ: Dosyanın gösterilen nedenle ve yukarıda bildirilen şekilde işlem yapılmak üzere geri çevrilmesine ve bu işlem yapıldıktan sonra diğer tarafın temyiz isteğinin incelenmesine 11/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13414, Karar No: 2010/16135, Tarih: 11.10.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/13414 E.  ,  2010/16135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı baba, okulunu bitiren kızına 200,00 TL yardım nafakası ödemeye devam ettiğini fakat kızının1989 doğumlu olması nedeniyle çalışabileceğini ileri sürerek ödemekte olduğu nafakanın kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

TMK’nun 364.maddesine göre, herkes yardım edilmediği taktirde yoksulluğa düşecek olan alt ve üst soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür.

Somut olayda dava açıldığı tarihte davalının işsiz olduğu açıktır. Davalının çalışmadığı ileri sürülmekte ise de mesleki durumuna göre iş bulma imkânının bulunup-bulunmadığı yönünde bir inceleme yapılmamıştır.

Mahkemece, bu yönde bir inceleme ve araştırma yapılarak şayet davalının iş bulma olasılığının az olması halinde davacının (çocuğun) bir gelirinin bulunmadığı da anlaşıldığı taktirde; davalı babanın elde ettiği gelire göre hakkaniyete uygun bir miktar yardım nafakasına hükmolunmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24425, Karar No: 2022/16862, Tarih: 13.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/24425 E.  ,  2022/16862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22.07.2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22.07.2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir." düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 14.11.2022 tarihli dilekçesi ile davacı taraf ile sulh olduklarını, davacı tarafa ödeme yaptıklarını, davacı vekilinin ibraname doğrultusunda davadan feragat ettiğini, kendilerinin feragati kabul ettiğini beyan etmiştir. Bu durumda sulh, ibra ve ödeme belgeleri de getirtilerek, davalı vekili tarafından beyan edilen ibranamenin içeriğinin değerlendirilmek ve sulh hususunda ek karar verilmek üzere dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 13.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5021, Karar No: 2021/6992, Tarih: 15.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/5021 E.  ,  2021/6992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle ihbarda bulunulması üzerine, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de; ihbara konu İstanbul 60. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2016 tarih ve 2015/1140 Esas - 2016/147 Karar sayılı ilamının 5237 sayılı TCK'nin 151/1. maddesinde düzenlenen "mala zarar verme" ve 5237 sayılı TCK'nin 116/4. maddesinde düzenlenen ''konut dokunulmazlığının ihlali'' suçlarına ilişkin olduğu; denetim süresi içerisinde işlendiği anlaşılan "mala zarar verme" ve ''konut dokunulmazlığının ihlali'' suçlarının, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmakla; 5237 sayılı TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, söz konusu ilama ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, uzlaştırmanın sağlanması halinde sanığın güncel adli sicil kaydında ihbara konu olabilecek başkaca ilamların bulunup bulunmadığı da değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre;

2)5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, aynı Kanun’un 231/11. maddesi gereği, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde açıklanabilmesi için; 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesinde yer alan “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü

ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle sanığın bilinen en son adresi esas alınarak, Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki (MERNİS) adresine tebligat çıkarılması ve tebligatlarda 5271 sayılı CMK’nin 195. maddesi gereğince “usulüne uygun çağrı kağıdı tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda karar verileceği” şerhine yer verilerek sanığın duruşmalardan haberdar edilip, gelmediği takdirde yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken, istinabe suretiyle savunması alınmak istenen sanığın dosyada bilinen son adresine duruşma gününü bildirir tebligat çıkartılmadan, doğrudan MERNİS şerhi ile 5271 sayılı CMK’nin 195. maddesi gereğince meşruhata yer verilmeden, duruşma gününü bildirir tebligatın tebliğ edilmesi neticesinde, usulsüz tebligatla sanığın yargılama konusu suça ilişkin savunması tespit edilmeden, sanık hakkında hükmün açıklanması ile mahkumiyet kararı verilmek suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin (Correia de Matos/Portekiz, No: 48188/99, 15.11.2001; Foucher/Fransa, No: 22209/93, 18.03.1997,P.36) kararlarında belirtildiği üzere sanığa kendini savunma hakkının tanınmaması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 193. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

3)Sanık hakkında hüküm kurulurken Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/ Yunanistan, 16.12.1992; ... de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; Hiro Balani/İspanya 09.12.1994; Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3 maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. Maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/05/2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hükümler kurulması,

4)Gerekçeli karar başlığında mağdur ...'in ad, soyad ve açık kimlik bilgilerinin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b. maddesine muhalefet edilmesi,

4)Gerekçeli karar başlığında mağdur ...'in ad, soyad ve açık kimlik bilgilerinin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b. maddesine muhalefet edilmesi,

5)Mağdurun yaralanması hakkında Düzce Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı'nın 30/05/2012 tarihli raporunda; ''.....her ne kadar Düzce DH'ye ait epikrizin tanı kısmında femoral arter yaralanması ibaresi kullanılmış ise de ameliyat notunda femoral arter kesisine ait herhangi bir tanımlama yapılmadığı ve PFA ve SFA'nın da yaralanmadığının kesin olarak tanımlandığı ameliyatta damar eksplorasyonu yapıldığının kesin bir şekilde belirtildiği dikkate alındığında kas kesisine neden olan yaralanmasının; 1-BTM ile giderilemeyeceği....'' şeklinde Düzce Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı'nın 07/12/2011 tarihli raporunda; ''... Düzce DH'nin raporunda her ne kadar duyu ve organlarda geçici zayıflama şeklinde bir ifade kullanılmış ise de mevcut adli tıbbi uygulamaya göre söz konusu duyu ve organ işlevinin zayıflamasının kişinin tüm yaşamı boyunca etkileyecek şekilde sürekli olması gerektiği, ''geçici'' ifadesi nedeni ile mevcut adli tıbbi uygulamaya göre işlevde zayıflama olarak kabul edilemeyeceği. Mevcut raporlarda bunu destekler herhangi bir bulgu tarif edilmediği. Kafatasında kırık, çatlak, kafa içi değişim, büyük damar, sinir, iç organ yaralanması tarif edilmediğine göre arızasının 1-BTM ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu ....'' şeklinde tespitlere yer verildiği, raporların içeriğinin Adli Tıp kriterlerine uygun olmayıp hükme esas alınacak yeterlilikte bulunmayıp çelişkili olduğu anlaşılmakla; mağdura ait tüm tedavi evrakları, geçici ve kat’i raporları temin edilip en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, 5237 sayılı TCK'nin 86 ve 87. maddelerinde belirtilen her bir ölçüte göre ayrı ayrı yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek kati raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

6)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 15.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12155, Karar No: 2011/633, Tarih: 25.01.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/12155 E.  ,  2011/633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... vek.Av.... ile davalılar 1-Müflis ... İflas İdaresi 2-... ... vek.Av.... Yüksel 4-... vek.Av.... arasında görülen dava hakkında ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 28.12.2009 gün ve 132-887 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 14.07.2010 gün ve 5057-8897 sayılı ilamına karşı davalılar , ... ve ... vekilleri tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

1-İflas davaları HUMK.nun 176/9.maddesi hükmü uyarınca adli tatilde görülebileceğinden temyiz ve karar düzeltme süreleri adli tatilde işlemeye devam eder. İflas davalarında temyiz ve karar düzeltme süresi 10 gündür (İİK.m.164,366). Yargıtay ilamı davalı ... vekiline 17.08.2010 tarihinde, davalı ... vekiline 20.08.2010 tarihinde tebliğ edilmiş olmasına rağmen 10 günlük süre geçtikten sonra karar düzeltme talep edilmiştir. Süresinde yapılmayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

2-Davalı ...’in karar düzeltme istemine gelince;

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere ve özellikle 3182 sayılı Bankalar Kanunu’nun 69.maddesinde 512 ve 538 sayılı kanun hükmünde kararnamelerle yapılan değişikliklerin Anayasa Mahkemesi’nce iptalinden sonra Hukuk Genel Kurulu’nca boşluk oluştuğu gerekçesiyle banka yöneticilerinin iflasının boşluk doldurmak suretiyle istenebileceği kabul edilmiş olmasına, 3182 sayılı Bankalar Kanunu’nu 23.06.1999 tarihinde yürürlükten kaldıran 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun 17.maddesinde banka yöneticilerinin iflasının düzenlenmiş bulunmasına, 4389 Sayılı Bankalar Kanunu’nu yürürlükten kaldıran 5411 Sayılı Bankacılık Kanunu’nun 110.maddesinde banka yöneticilerinin ve denetçilerinin şahsi iflası konusunda düzenleme yapılmış olmasına, bankanın faaliyetinin durdurulduğu tarihte yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri gözetilerek karar verilmiş bulunmasına göre davalı ...’in karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle Ş.... ve ...’nın karar düzeltme isteminin süreden reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’in HUMK.nun 440.maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirine girmeyen karar düzeltme isteminin REDDİNE, ve takdiren 185.00.- TL.para cezasının karar düzeltme isteyenlerden ... alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde iadesine 25.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.