muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5380, Karar No: 2025/5775, Tarih: 12.05.2025

4. Cumhuriyet Başsavcılığınca, yukarıda belirtilen değişiklik doğrultusunda bir karar verilmesinin talep edilmesi üzerine, İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.05.2023 tarihli ve 2013/442 Esas, 2014/247 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında yapılan uyarlama yargılaması sonucunda, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359/a-2 ve 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile 7394 sayılı Kanun uyarınca yarı oranında indirim uygulanarak 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.06.2023 tarihli ve 2023/437 Değişik İş sayılı kararı ile "...sanığın Gelir İdaresi Başkanlığı Beyoğlu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 30.06.2022 tarihli yazısı ile hesaplanan ve mahkemeye bildirilen 2007 ve 2008 yıllarına ait tarh ve tahakkuk ettirilen vergiyi, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını ödediğine ve bu suretle etkin pişmanlıktan faydalandığına ilişkin; sanık tarafından sunulan ödeme belgesinin olmadığı ve ayrıca Beyoğlu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 30.06.2022 tarihli yazısında sanığın etkin pişmanlıktan faydalanmak ve gerekli ödemeleri yapmak üzere herhangi bir başvurusunun bulunmadığı..." denilmek suretiyle İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.05.2023 tarihli ve 2013/442 Esas, 2014/247 Karar sayılı ek kararına yönelik itirazın kabulüne karar verilmiştir.

6. 213 sayılı Kanun'un 30/1. maddesi; "Resen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunmasıdır. İnceleme raporunda bu maddeye göre belirlenen matrah veya matrah farkı resen takdir olunmuş sayılır.", aynı Kanun'un 341/1. maddesi; "Vergi ziyaı, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden, verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade eder." ve anılan Kanun'un 344/1-2. maddeleri ise; "341 inci maddede yazılı hallerde vergi ziyaına sebebiyet verildiği takdirde, mükellef veya sorumlu hakkında ziyaa uğratılan verginin bir katı tutarında vergi ziyaı cezası kesilir. Vergi ziyaına 359 uncu maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu ceza üç kat, bu fiillere iştirak edenlere ise bir kat olarak uygulanır.

" şeklinde düzenlenmiştir.

" şeklinde düzenlenmiştir.

7. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; defter ve belgelerin ibraz edilmemesi neticesinde gerçekleştirilen re'sen tarh işleminin vergi ziyaı olarak değerlendirilemeyeceği, defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi neticesinde herhangi bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359. ve 371. maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca, hükümlü hakkında belirlenen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim uygulanmasında herhangi bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla; itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.06.2023 tarihli ve 2023/437 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5497, Karar No: 2018/1753, Tarih: 08.03.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/5497 E.  ,  2018/1753 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.11.2012 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne bedelde muvazaa iddiasının reddine dair verilen 14.06.2017 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ....i vekili duruşmasız olarak temyizi ise davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 06.03.2018 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili....le karşı taraftan davacı vekili Av. ... .... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamalrı dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1630 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 1630 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

08.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2017/4530, Karar No: 2017/7995, Tarih: 18.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4530 E.  ,  2017/7995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile, ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 61007 Sk. 1653 ada 45 parsel nolu apartmanın maliklerinden biri olduğunu, apartmanın olağanüstü toplantı kararını 28/03/2015 tarihinde taahhütlü posta ile öğrendiğini, kat malikleri kurulunun 21/02/2015 gün ve sayısız olağanüstü toplantı kararlarının usul ve yasaya aykırı olarak tesis edilmiş olduğunu, 11/01/2015 tarihinde yapılan toplantıda 6 kişi ile asansör revizyon işleminin karara bağlanmış olduğunu, diğer tarihlerde yapılan hiçbir toplantıdan haberinin olmadığını, toplantıda alınan kararlardan haberinin olmadığını, alınan kararların mesnetsiz, keyfi kararlar olduğunu belirterek, 21/02/2015 tarih ve sayısız Töre apartmanı kat malikleri kurulu kararının iptaline ve yeniden toplantı yapılarak kanuna uygun kararlar alınması hususunda davalının uyarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş hükmü davacı temyiz etmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık kat malikleri kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden dava konusu uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 29/5/2015 tarihli kat malikleri toplantısı ile davacının itirazlarının değerlendirildiği anlaşılmıştır. Bu durum karşısında mahkemece; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken davanın reddi şeklinde hüküm kurulması; bu bağlamda da yargılamaya devam edilip davanın açıldığı tarihte tarafların haklılık durumu dikkate alınarak yargılama giderlerine, dolayısıyla da vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken masrafların tamamının davacının üzerinde bırakılması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 18/10/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13779, Karar No: 2016/15302, Tarih: 31.05.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/13779 E.  ,  2016/15302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklının icra mahkemesindeki şikayetinde; borçlular aleyhine bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takipte, borçlu ... adına kayıtlı 9 adet taşınmazın 08.05.2015 tarihli ihalede alacağa mahsuben alındığını, icra müdürlüğünün 13.05.2015 tarihli kararıyla, ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden gelen 13/05/2015 tarihli ... sayılı vergi borcu yazısı uyarınca, amme alacaklarının, 1. sırada bulunan dosya alacağına garameten iştirak ettiğinden derece cetvelinde yapılacak garamet hesabı sonucu amme alacağının ihale alıcısı alacaklı bankadan tahsiline, garamet hesabı sonucu belirlenecek amme alacağının yatırılması halinde ihalenin kesinleştirilmesi işleminin yerine getirilmesine karar verildiğini, icra müdürlüğü işleminin yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek iptalini talep ettiği, mahkemece, 6183 SY’nın 21/1. maddesi gereğince mahcuzlara satıştan önce haciz uygulayan bütün kamu idarelerinin kamu alacağı ilk hacze iştirak ettirilmesi ve satış bedelinin aralarında garameten paylaştırılması gerektiği gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK'nun 140. maddesinin birinci fıkrasına göre; "Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar" düzenlemesine yer verilmiştir.

Diğer taraftan, İİK'nun 100. maddesine göre ise, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir.

Birden fazla alacaklı bulunduğu böyle durumlarda, icra müdürlüğünce, öncelikle İİK'nun 140. maddesi gereğince sıra cetveli yapılarak alacaklılara diğer alacaklara yönelik itirazlarını ileri sürme imkanı tanınmalıdır.

O halde mahkemece, İİK'nun 140. maddesi uyarınca sıra cetveli yapılmasına karar verilmesi gerekirken anılan husus gözardı edilerek yazılı şekilde şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5061, Karar No: 2014/8359, Tarih: 02.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/5061 E.  ,  2014/8359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2012/229326

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2012

NUMARASI : 2009/255 (E) ve 2012/576 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.10.2011 gün ve 2011/166-213 sayılı kararında açıklandığı üzere; TCK.nun 245/1. maddesinde düzenlenen suçun mağduru kredi veya banka kartı hamili olduğu cihetle, katılana iki ayrı bankadan verilen kredi kartını ele geçiren sanığın farklı tarihlerde her bir kart ile birden çok alış- veriş yapmak suretiyle menfaat temin etmekten ibaret eylemleri nedeniyle iki ayrı dava açıldığı, UYAP kayıtlarından suç tarihi 03.12.2008 olan dosyada Afyonkarahisar 2. As- liye Ceza Mahkemesinin 2009/255 esas, 2012/576 karar sayılı dosyasında mahkumiyet kararı verildiği ve kararın kesinleştiği anlaşılmakla, bahse konu dosya getirtilerek ince- lenip, onaylı bir sureti dosya arasına konularak sonucuna göre sanığın hukuki duru- munun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- 25.10.2008 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında hatalı olarak “2009 yılı” olarak yazılması,

b- Temel ceza belirlenirken hapis cezası asgari hadden uygulandığı halde, hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının ayrı gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olun- ması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1240, Karar No: 2025/1994, Tarih: 14.04.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/1240 E.  ,  2025/1994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1201 E., 2024/937 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2021/611 E., 2023/418 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 30.09.2024 tarihli ek karar ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; Bölge Adliye Mahkemesince verilen, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 30.09.2024 tarihli ek karara ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesinde, temyiz edilemeyen kararlar düzenlemesinin yer aldığı, 362/1-(c) hükmü uyarınca "Yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek için verilen kararlar..." şeklindeki düzenleme karşısında, anılan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemeyen kararlardan olduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak karar verilmesi ve işbu karara karşı yapılan temyiz başvurusuna ilişkin, temyiz başvuru dilekçesinin reddine yönelik ek karar verilmesi doğru olup, anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 346/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Belirtilen nedenlerle; temyiz başvuru dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesince verilen 30.09.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17348, Karar No: 2023/9164, Tarih: 27.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/17348 E.  ,  2023/9164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/54 E., 2016/438 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Katılan sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gediz Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.01.2015 tarihli iddianamesi ile katılan sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yaralama; katılan sanık ... hakkında yaralama suçlarından cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2.Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli kararı ile katılan sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yaralama suçlarından beraat; katılan sanık ... hakkında yaralama suçundan erteli 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan sanık ... müdafinin temyiz istemi, katılan sanık ...'in eyleminin adam öldürmeye teşebbüs olduğuna, yargılamanın ağır ceza mahkemesince yapılması gerektiğine ve sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğine yöneliktir.

2.Katılan sanık ... müdafinin temyiz istemi, katılan sanık ... ile temyiz dışı sanıkların planlayarak Halil'in önünü keserek dövdüklerine, katılan sanık ...'in kendisine yönelik eylemleri bertaraf etmek için silah kullanmak zorunda kaldığına, öldürme yahut yaralama kastının olmadığına, Süleyman'ın temyiz dışı sanıklarla birlikte hareket ederek Halil'i dövmüş ve hürriyetinden yoksun bırakmış olduğundan beraat kararlarının hukuka aykırı olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, aralarında hayvan otlatma yeri ile ilgili olarak husumet bulunan tarafların olay günü karşılaşmaları üzerine çıkan tartışma sonucu sanık ...'in silahla Süleyman'ı yaralaması ve Süleyman ile diğer temyiz dışı sanıkların da Halil'i dövüp elini ve ayağını bağladığı iddiasına ilişkindir.

2.Katılan sanık ...'ın alınan doktor raporunda, batın sol üst taraf dış kısımda kurşun girişinin olduğu, hayati tehlike geçirmeyecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Katılan Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Yapılan Temyiz Talebinin İncelemesinde

2.Katılan sanık ...'ın alınan doktor raporunda, batın sol üst taraf dış kısımda kurşun girişinin olduğu, hayati tehlike geçirmeyecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Katılan Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Yapılan Temyiz Talebinin İncelemesinde

1.Katılan sanıklar arasında hayvan otlatma mevzusu nedeniyle husumet olduğu, olay günü tarafların karşılaştıkları, katılan sanık ...'in silahla Süleyman'ı yaraladığı, bunun üzerine diğer temyiz dışı sanıkların Halil'i sopalarla dövdükleri, sol el ve sol ayağını bağladıkları olayda, katılan sanık ...'ın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin delil elde edilemediğinden mahkemenin beraat kararlarında hukuka aykırılık bulunmamış, bu itibarla katılan sanık ... müdafinin "katılan sanık ...'ın temyiz dışı sanıklarla birlikte hareket ederek Halil'i dövmüş ve hürriyetinden yoksun bırakmış olduğundan beraat kararlarının hukuka aykırı olduğuna" yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanık ... müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Katılan Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan Temyiz Talebinin İncelemesinde

Aralarında hayvan otlatma yeri ile ilgili olarak husumet bulunan tarafların olay günü karşılaşmaları üzerine katılan sanık ...'in ateş etmeden önce tehdit içeren beyanlarda bulunduğu ve ilk atıştan sonra silahın tutukluk yapması nedeniyle atışa devam edemediği iddia edilen olayda, atış mesafesi, katılan ...'da meydana gelen yaralanma bölgesi ile olayın meydana geliş şekline göre katılan sanık ...'in eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 81 inci ve 35 inci maddeleri kapsamında kalıp kalmayacağı tartışılarak hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği, kasten insan öldürmeye teşebbüs suçunda ise delilleri değerlendirme, takdir etme görevinin üst dereceli mahkeme Ağır Ceza Mahkemesine ait olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken kovuşturmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Katılan Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik Olarak

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli kararında katılan sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık ... müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Katılan Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Olarak

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli kararında katılan sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık ... müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Katılan Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Olarak

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli kararında katılan sanık ... müdafii ve katılan sanık ... müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2023 tarihinde karar verildi.