muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8059, Karar No: 2024/8370, Tarih: 11.12.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8059 E.  ,  2024/8370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1001 E., 2023/1161 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edirne 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.02.2023 tarihli ve 2022/5 Esas, 2023/75 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuk hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-b ve 31/3. maddeleri uyarınca 6 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 03.04.2023 tarihli ve 2023/1001 Esas, 2023/1161 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye eylemin meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına, haksız tahrik indiriminin ve lehe indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik incelemenin bulunmadığı, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması ile haksız tahrik şartlarının oluşmadığı, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmadığı anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk müdafiince ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Olay günü katılan ...'ın evinin önünde çocukları ile birlikte odun kestiği sırada, aynı mahallede komşuları olan suça sürüklenen çocuk ...'un katılanın evinin yakınında tüfek ile havaya iki üç kez ateş ettiği, katılan ...'ın da bunun üzerine, tüfekle ateş etmemesi konusunda suça sürüklenen çocuk ...’u uyardığı, suça sürüklenen çocuk ...'un da kendisine kimsenin karışamayacağını söyleyerek evine gidip daha önce bıraktığı tüfeği alıp geri geldiği, tüfekle yakın mesafen katılan ...'ı hedef alarak iki kez ateş ettiği, ilk atışın isabet etmediği, ikinci atışta ise katılan ...'ın sağ bacağından yaralandığı, katılan ...'ın yaralanmasından sonra suça sürüklenen çocuk ...'un olay yerinden suçta kullandığı tüfek ile kaçtığı, yapılan araştırmada aynı gün Uğur'un kaçış istikametinde boş arazide suçta kullanılan pompalı tüfeğin ve 3 adet 12 kalibrelik boş kartuşun, 2 adet 12 kalibrelik dolu av tüfeği fişeğinin ele geçirildiği, uzmanlık raporuyla Uğur'un elinde atış artıkları bulunduğunun, Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen Sağlık Kurulu raporuyla suça sürüklenen çocuk ...'un ceza ehliyetinin bulunduğunun tespit edildiği, Trakya Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı'nın raporu ile katılanın yaralanması sebebiyle sağ bacak tibia 1/3 orta kısım posterolateralde 15x10 cm'lik kemik dokunun ekspoze olduğu sızıntı şeklinde kanamalı açık yara oluştuğu, posteromedialde 10x10 cm'lik kemik dokunun ekspoze olduğu sızıntı şeklinde kanamalı açık yara oluştuğu, dolum defekti, motor ve duyu defisiti saptandığı, yapılan görüntülemelerde; sağ tibia ve sağ fibula proksimal 1/3 cisim kırığı izlendiği, acil cerrahi girişim planlanarak Kalp Damar Cerrahisi bölümüne yatırıldığı, ameliyata alındığı, ameliyat sırasında popliteal arter onarımının yapılamayacak durumda olması nedeniyle, ailesinden onam alınarak, sağ diz altı amputasyonu yapıldığı anlaşılan olayda suça sürüklenen çocuğun eylemi sebebiyle katılanın yaşamını tehlikeye sokacak, sağ dizaltı amputasyonu nedeni ile ağır (6) derecede kemik kırığı meydana gelecek, organlarından birinin işlev kaybına neden olacak şekilde yaralandığının belirlendiği, suça sürüklenen çocuğun tüfekle yakın mesafen katılan ..

...'ı hedef alarak iki kez ateş etmesi, katılanda meydana gelen yaralamanın ağırlığı, hedef alınan bölgede meydana gelen yaralanmanın şiddeti ile sağ dizaltı ampütasyonu meydana getirmesi, olay nedeniyle katılanın hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanması, olayda kullanılan tüfeğin öldürmeye elverişliliği gibi unsurlar birlikte değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuğun işlemeyi kastettiği öldürme suçunu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da katılanın eşi ve tanık tarafından yara bölgesine tampon yapılarak kan akışının durdurulup hastaneye vaktinde yetiştirilmesi sebebiyle ölüm sonuncunun meydana gelmediği dikkate alınarak suça sürüklenen çocuğun eyleme bağlı kastının öldürmeye yönelik olduğu gözetilmeden suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 03.04.2023 tarihli ve 2023/1001 Esas, 2023/1161 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında aleyhe temyiz bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Edirne 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2301, Karar No: 2016/9086, Tarih: 11.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/2301 E.  ,  2016/9086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Katılan, sanık ve tanık ...'nin beyanlarına göre olay öncesinde katılanın uyuşturucu madde kullandığına veya durumunun kötü olduğuna dair bir beyanlarının olmadığı, katılanın iddiasına göre sanığın hazırlamış olduğu 3 adet nescafeyi getirdiğinde sağ taraftaki bardağı alacakken sanığın ortadaki bardağı almasını söylemesi üzerine ortadaki bardağı alıp nescafeyi içmeye başladığını,...'in ise nescafesinden bir yudum alıp, telefonu çalınca babam arıyor deyip evden ayrıldığını, nescafeyi içtikten sonra ayaklarında uyuşma hissetmesi ve durumunun kötüleşmesi sonrasında tanık ...'in yardımı ile hastaneye kaldırıldığında yüzünde kasılma, bulantı,

nefes darlığı ve görmede bozulma bulguları sebebiyle hayati tehlikesinin mevcut olduğu tespit edilen katılanın kesin raporunun verilmediği, olay sonrası hastanede kan ve idrar örneklerinin alınmadığı, katılanın kan ve idrar örneklerinin olaydan 69 gün soraki 18.02.2013 tarihinde alındığı anlaşılmakla, katılanın raporlarının ve ifadelerinin onaylı örnekleri eklenmek suretiyle katılanın sağlığının bozulması sebebiyle hayati tehlike geçirip geçirmediği, sağlığının bozulmasının BTM ile giderilip giderilemeyeceği, katılanın içtiği nescafesine ilaç katıldığı iddiası sebebiyle katılanın durumunun kötüleşmesine nescafesine ilaç (herhangi bir uyuşturucu madde) katılmasının neden olup olamayacağı hususlarında adli rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektirdiği görüşüyle onamaya ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.11.04.2016

... ...

Yargıtay 3. Ceza Dairesi Üyesi Yargıtay 3. Ceza Dairesi Üyesi

(Muhalif) (Muhalif)
Yargıtay — Esas No: 2022/13729, Karar No: 2022/14938, Tarih: 17.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/13729 E.  ,  2022/14938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “ (1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; davacı vekili tarafından uyap üzerinden gönderilen 27.10.2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince, davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın, İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE 17.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21050, Karar No: 2015/5878, Tarih: 30.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/21050 E.  ,  2015/5878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, davacının sigortalı babasından ölüm aylığı tahsisi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi...... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.02.1996 tarihinde ölen babasının sigortalılığından ölüm aylığı tahsisi için eldeki davanın açıldığı anlaşılmakla, davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 68, 99 ve 5510 sayılı Yasanın 97. maddeleridir.

Mahkemece, davacıya, ölen babasının sigortalılığından ölüm aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Ancak, sigortalı babanın ölümü tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın “Zamanaşımı ve hakkın düşmesi” başlıklı 99. maddesi, "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar. Bu durumda olanların gelir ve aylıkları yazılı istek tarihini takibeden aybaşından itibaren başlar." hükmünü içermekte ve bu madde hükmüne göre davacıya tahsis talep tarihini takip eden ay başından itibaren ölüm aylığı tahsisi gerekmekte ise de, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 97. maddesinin 1. fıkrasının “Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malûllüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde istenmeyen kısmı zamanaşımına uğrar.” düzenlemesi karşısında, tahsis talep tarihinden geriye yönelik beş yıllık dönem içindeki ölüm aylıklarının istenebileceği belirgin bulunmakla ve anılan Yasanın yürürlük tarihi de gözetildiğinde, davacının ölüm aylığı başlangıç tarihinin 01.10.2008 tarihi olduğu gözetilmeyerek, HMK’nın 297. maddesine aykırı olarak infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. Paragrafının silinerek, yerine “Davanın kabulü ile davacıya 01.10.2008 tarihinden itibaren ölen babasının sigortalılığından ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10325, Karar No: 2014/8524, Tarih: 17.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/10325 E.  ,  2014/8524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı ... vekilinin adli yardım isteği ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmaktadır. Temyiz dilekçesi ekinde adli yardım isteğinin kabul edilebilir olduğunu kanıtlamaya ilişkin herhangi bir kayıt ve belge sunulmamıştır. Dosya içinde bulunan bu hususa ilişkin kayıt ve belgelerden de davacının adli yardım isteğinin yerinde olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle davacı vekilinin adli vardım isteğinin REDDİNE,

2- Davacı ... vekilinin, hükmü temyiz ederken ödenmesi gerekli temyiz harcını yatırdığına ilişkin dosya içinde herhangi bir kayıt ve belge bulunmamaktadır. Temyiz isteminin değerlendirilebilmesi için peşin temyiz harçlarının yatırılmış olması zorunludur. Bu nedenle davacı vekiline, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici madde 3. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesi uyarınca eksik temyiz harçlarını yatırılması için ihtarda bulunulması ve sonucuna göre gereğinin yapılması,

3- Gerekçeli kararın davacı ...'a tebliğ edildiğine ilişkin tebligat belgelerinin dosya içinde bulunmadığı gibi aynı davacı tarafından Avkukat ... ve Avukat ...'a verilmiş vekaletname örneği dosyada bulunmamaktadır.Adı geçen avukatlar verilmiş vekaletname varsa onaylı örneğinin dosya içine konulması, verilmiş vekaletname yoksa gerekçeli kararın yöntemince davacı ...'a tebliği sağlanarak temyiz süresinin beklenilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3025, Karar No: 2020/3564, Tarih: 11.11.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/3025 E.  ,  2020/3564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçluya ait aracın satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde rehin alacağı ödendikten sonra kalan paranın 2. sırada yer verilen şikayet olunan dosyasına ödendiğini, şikayet olunanın takibinin daha sonra kesinleştiğini, müvekkili dosyasının 2. Sırada olması gerektiğini ileri sürerek 26.01.2017 tarihli sıra cetvelinin iptali ile rehinden sonra kalan paranın müvekkili dosyasına ödenmesini talep ve şikayet etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; şikayet olunan dosyasının kesinleşme tarihinin 02.08.2016 olduğu, şikayetçi dosyasının kesinleşme tarihinin 10.08.2016 olduğu, şikayetçi haczinin daha sonra kesinleştiği anlaşılmakla şikayetin reddine karar verilmiştir. Karara karşı şikayetçi vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince; şikayet olunan dosyasından ödeme emrinin 27.07.2016 tarihinde borçluya tebliğ edildiği kabul edilmiş ise de, söz konusu tebliğ mazbatası incelendiğinde tebligatın borçluya değil alacaklıya yapılmış olduğu bu tarihin haczin kesinleşmesinde esas alınmasının hatalı olduğu, şikayet olunan haczinin şikayetçi haczinden sonra kesinleştiği ve İİK 268 ve 100. maddeleri uyarınca iştirak şartlarını da taşımadığı gerekçesiyle şikayetçi vekilinin istinaf isteminin kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına 26.01.2017 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayet olunan vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 11.11.2020 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5000, Karar No: 2023/293, Tarih: 07.02.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/5000 E.  ,  2023/293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2017 tarihli ve 2015/1739 Esas, 2017/440 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının c bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.... Bölge Adliye Mahkemesinin, 09.07.2018 tarihli ve 2017/1771 Esas, 2018/1660 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezasının, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile aynı maddesinin birinci fıkrasının a bendi uyarınca seçenek yaptırımlara çevrilmesi suretiyle 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 10.09.2021 tarihli ve 2018/77556 sayılı temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, kazanın sadece katılan sürücü ...'ın etken davranışı neticesinde meydana geldiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Mahkemece, sürücü ...'ın idaresindeki otomobille, yerleşim yeri içinde, gündüz vakti, bölünmüş asfalt kaplama karayolunda seyrederken, olay mahalli ışık kontrollü dönel kavşağa geldiğinde, kendisine hitap eden kırmızı ışığa rağmen kavşağa giriş yaptığı sırada, aracının ön kısımlarıyla, gidiş yönüne göre sağdan gelen sanığın idaresindeki araçla çarpışmayı önlemek için solunda bulunan orta refüje çarpmasıyla, araçta bulunan eşi ...'ın vücudunda 3. dereceden kırık oluşacak, oğlu ...'ın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması biçiminde meydana geldiği kabul edilen olayda, tanık ...'un beyanı esas alınmış ve kazanın meydana gelmesinde tek etkenin sürücü ...'ın kırmızı ışık ihlali yapması olduğu, sanığın kusurunun bulunmadığından bahisle hakkında beraat kararı verilmiştir.

2.Katılanların kati adli muayene raporları dosyada mevcuttur.

2.Katılanların kati adli muayene raporları dosyada mevcuttur.

3.Kolluk güçlerince tanzim olunan 18.04.2015 tarihli Trafik Kazası Tespit Tutanağına göre kazanın, sürücü ...'ın idaresindeki otomobille düz devam etmekte iken, gidiş yönüne göre sağda beklemekte olan sanığın idaresindeki otomobille kontrolsüzce sola manevra yaparak kavşağa girmesiyle, çarpışmayı önlemek için sola manevra yapan ...'ın orta refüje çarpması şeklinde meydana geldiği anlatılarak,

Sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının b bendinde yer alan ''sola dönüş kurallarına riayet etmemek'' kuralına uymadığından bahisle kusurlu olduğu,

Diğer sürücünün ise, 2918 sayılı Kanun'un 57 inci maddesinin birinci fıkrasının a bendine göre;

''a) Kavşağa yaklaşan sürücüler kavşaktaki şartlara uyacak şekilde yavaşlamak, dikkatli olmak, geçiş

hakkı olan araçların önce geçmesine imkan vermek zorundadırlar.

...''

Kuralına uymadığından bahisle kusurlu olduğu belirtilmiştir.

4.... 1. Asliye Ceza Mahkemesine sunulan keşif üzerine düzenlenen 12.05.2016 tarihli polis memuru bilirkişi raporunda, hadisenin gerçekleşme şeklinin, sürücü ...'ın seyir halindeyken, olay mahalli ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, kendisine hitap eden kırmızı ışığa rağmen kavşağa giriş yaptığı sırada, aracının ön kısımlarıyla, bölünmüş yola paralel taşıt trafiğine kapalı işaret levhası bulunan tali yoldan çıkan sanığın idaresindeki araca çarpmamak için sola manevra yaparak gidiş yönüne göre solda bulunan orta refüje çarpması biçiminde olduğuna değinilerek, sanığın 2918 sayılı Kanun'un 84 üncü maddesinin b bendinde yer alan;

''...

b) Taşıt giremez trafik işareti bulunan karayoluna veya bölünmüş karayolunda karşı yönden gelen trafiğin kullandığı şerit, rampa ve bağlantı yollarına girme

...''

Kuralına ve

2918 sayılı Kanun'un 47 nci maddesinin d bendine göre;

''...

d) Trafik güvenliği ve düzeni ile ilgili olan ve yönetmelikte gösterilen diğer kural, yasak, zorunluluk

veya yükümlülüklere,

Uymak zorundadır...''

Kuralına uymadığından bahisle tali kusurlu olduğu,

Diğer sürücünün ise, 2918 sayılı Kanun'un 47 inci maddesinin b bendine göre;

''...

b) Trafik ışıklarına,

...

Uymak zorundadır...''

Kuralına ve

2918 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin birinci fıkrasının a bendine göre;

a) Kavşaklara yaklaşırken,dönemeçlere girerken, ... üstlerine yaklaşırken, dönemeçli yollarda ilerlerken, yaya geçitlerine, hemzemin geçitlere, tünellere, dar köprü ve menfezlere yaklaşırken, yapım ve onarım alanlarına girerken, hızlarını azaltmak,

...''

Kuralına uymadığından bahisle asli kusurlu olduğu bildirilmiştir.