muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5375, Karar No: 2018/8568, Tarih: 03.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/5375 E.  ,  2018/8568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 19/10/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki kamu davasının durmasına ilişkin Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2017 tarihli ve 2016/92 esas, 2017/198 sayılı kararı ile; aynı tür suçtan mahkûmiyetine dair aynı Mahkemenin 02/10/2017 tarihli ve 2016/66 esas, 2017/578 sayılı kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 30/10/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- İlk suç tarihi olan 22/06/2015 tarihinde 2016/66 esas sayılı dosya kapsamındaki diğer sanık...’in rahatsızlanarak hastaneye getirilmesini müteakip alınan beyanında, ... isimli kişinin kendisine uyuşturucu madde verdiğini beyan etmesi üzerine, her iki şüpheli hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturma başlatıldığı, bu aşamada ...’ın kolluk tarafından arandığı ve 24/07/2015 tarihinde yapılan ihbar üzerine uyuşturucu madde ile yakalandığı, iki olayı da kapsayan soruşturma evrakının Salihli Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/4347 soruşturma numarasına kaydedildiği ve bu dosya üzerinden 19/10/2015 tarihinde her iki şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, bu kararın şüpheli ...’ye 04/11/2015 tarihinde tebliğ edildiği,

Kamu davasının ertelenmesi kararı uyarınca uygulanmasına karar verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin de 25/11/2015 tarihinde tebliğ edildiği, ancak şüphelinin kuruma müracaat etmemesi üzerine “tedbirin gereklerine uymamakta ısrar ettiği” gerekçesiyle Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 15/12/2015 tarihli kararı ile tedbirin infazına son verildiği ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, suç tarihleri 22/06/2015 ve 24/07/2015 olarak gösterilip olay kısmında iki suç da anlatılmak suretiyle her iki suç bakımından 19/01/2016 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı,

Yapılan yargılama sonucunda Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/10/2017 tarihli ve 2016/66 esas, 2017/578 sayılı kararı ile 22/06/2015 ve 24/07/2015 tarihli her iki suça ilişkin deliller değerlendirilerek sanığın TCK'nın 191 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 51. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine karar verildiği, hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin 25/10/2017 tarihinde kesinleştiği,

2- Bununla birlikte, sanık ... hakkındaki aynı soruşturma evrakının sadece 24/07/2015 tarihli suç bakımından Salihli Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/4349 soruşturma numarasına ayrı bir kayıt daha yapıldığı ve bu dosya üzerinden 18/09/2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, bu kararın 03/12/2015 tarihinde tebliğ edildiği,

2- Bununla birlikte, sanık ... hakkındaki aynı soruşturma evrakının sadece 24/07/2015 tarihli suç bakımından Salihli Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/4349 soruşturma numarasına ayrı bir kayıt daha yapıldığı ve bu dosya üzerinden 18/09/2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, bu kararın 03/12/2015 tarihinde tebliğ edildiği,

Kamu davasının ertelenmesi kararı uyarınca uygulanmasına karar verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin de 18/12/2015 tarihinde tebliğ edildiği, ancak şüphelinin kuruma müracaat etmemesi üzerine “tedbirin gereklerine uymamakta ısrar ettiği” gerekçesiyle Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 06/01/2016 tarihli kararı ile tedbirin infazına son verildiği ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak 05/02/2016 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı,

Yapılan yargılama sonucunda Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2017 tarihli ve 2016/92 esas, 2017/198 sayılı kararı ile ''ısrar şartının gerçekleşmediği'' gerekçesiyle yargılamanın durmasına karar verildiği ve bu kararın 28/04/2017 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Sanık hakkındaki yine kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçuna ilişkin Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/06/2018 tarihli ve 2018/266 esas, 2018/401 sayılı kararının sanık tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması nedeniyle henüz kesinleşmediği anlaşılmakla kapsam dışında bırakılarak yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/66 esas sayılı dosyasında suç tarihinin 22/06/2015, iddianame düzenleme tarihinin ise 19/01/2016 olduğu, anılan Mahkemenin 2016/92 esas sayılı dosyasında suç tarihinin 24/07/2015, iddianame düzenleme tarihinin ise 05/02/2016 olduğu, anılan iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu dikkate alınarak, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, dosyaların birleştirilmesi ve 5237 sayılı Kanunun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2017 tarihli ve 2016/92 esas, 2017/198 sayılı kararı ile; aynı Mahkemenin 02/10/2017 tarihli ve 2016/66 esas, 2017/578 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/10/2017 tarihli ve 2016/66 esas, 2017/578 sayılı kararında, iddianame kapsamına göre suç tarihleri “22/06/2015 ve 24/07/2015” olduğu halde, karar başlığında “22/07/2015” olarak gösterilmesi yazım hatası olarak görülmüştür.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/10/2017 tarihli ve 2016/66 esas, 2017/578 sayılı kararında, iddianame kapsamına göre suç tarihleri “22/06/2015 ve 24/07/2015” olduğu halde, karar başlığında “22/07/2015” olarak gösterilmesi yazım hatası olarak görülmüştür.

Sanık hakkındaki Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/92 esas sayılı dosyası ile 2016/66 esas sayılı dosyasının birleştirilmesi ve zincirleme suç hükümleri uygulanması gerektiği gerekçesi ile kanun yararına bozma talebinde bulunulmuş ise de,

Esasen Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/92 esas sayılı dosyası kapsamında, 24/07/2015 tarihli suç yönünden ikinci kez yapılan soruşturma kaydına dayanılarak 05/02/2016 tarihli iddianame ile açılan kamu davasının mükerrer dava olduğu, zira yukarıda da anlatıldığı üzere 2016/66 esas sayılı dosya kapsamındaki 19/01/2016 tarihli iddianamede suç tarihleri 22/06/2015 ve 24/07/2015 olarak gösterilip iki olay da anlatılmak suretiyle her iki suç bakımından kamu davası açılmış olduğu ve yapılan yargılama sonucunda Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/10/2017 tarihli ve 2016/66 esas, 2017/578 sayılı kararı ile iki olaya ilişkin değerlendirme yapılmak suretiyle iki suçu da kapsayacak şekilde hüküm kurulmuş olduğu,

Bu nedenle, 22/06/2015 ve 24/07/2015 tarihli suçlara ilişkin olarak 2016/66 esas sayılı dosya kapsamında 19/01/2016 tarihli iddianame ile kamu davası açılmış olmasına ve iddianamenin 29/01/2016 tarihinde kabul edilerek yargılamaya başlanmış olmasına rağmen, 2016/92 esas sayılı dosya kapsamında sadece 24/07/2015 tarihli suça ilişkin olarak 05/02/2016 tarihli iddianame ile açılmış olan mükerrer kamu davasının, CMK’nın 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki hüküm gereğince “reddine” karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2017 tarihli ve 2016/92 esas, 2017/198 sayılı karar ile “sanık hakkında ısrar şartı gerçekleşmediğinden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi gerektiği” gerekçesi ile durma kararı verilmesinin yasaya aykırı olduğu,

22/06/2015 ve 24/07/2015 tarihli her iki suç yönünden sanığın mahkûmiyetine ilişkin Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/10/2017 tarihli ve 2016/66 esas, 2017/578 sayılı kararı yönünden yapılan değerlendirmede ise,

22/06/2015 ve 24/07/2015 tarihli her iki suç yönünden sanığın mahkûmiyetine ilişkin Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/10/2017 tarihli ve 2016/66 esas, 2017/578 sayılı kararı yönünden yapılan değerlendirmede ise,

Bu dosya kapsamında, soruşturma aşamasında 19/10/2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin 25/11/2015 tarihinde tebliğ edildiği, ancak şüphelinin kuruma müracaat etmemesi üzerine “tedbirin gereklerine uymamakta ısrar ettiği” gerekçesiyle Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 15/12/2015 tarihli kararı ile tedbirin infazına son verildiği ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, 19/01/2016 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, ancak şüpheli uyarılı ilk başvuru davetiyesinin tebliğine rağmen 10 gün içinde kuruma başvurmamış ise de kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde kendisine yüklenen yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakla ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, buna rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde kamu davasının açılması gerektiği, bu nedenle somut olayda "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediği, dolayısı ile kamu davası açılma koşulları oluşmadığı halde dava açıldığı anlaşıldığından, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek mahkûmiyet kararı verilmesi yasaya aykırı olup, bozma nedenlerine göre sanığın hukukî durumunun Mahkemece değerlendirilmesi gerektiğinden her iki karara yönelik kanun yararına bozma talepleri açıklanan nedenlerle ve değişik gerekçe ile yerindedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre, kamu davasının durmasına ilişkin Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17/04/2017 tarihli ve 2016/92 esas, 2017/198 sayılı kararı ile; aynı Mahkemenin sanığın mahkûmiyetine ilişkin 02/10/2017 tarihli ve 2016/66 esas, 2017/578 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 03.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3251, Karar No: 2024/2587, Tarih: 12.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2022/3251 E.  ,  2024/2587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2700 E., 2022/65 K.

KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/570 E., 2021/348 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından tazminat istemli, davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmek, davacılar vekili tarafından temyize cevap süresi içerisinde katılma yoluyla temyiz başvurusunda bulunulması üzerine; kesinlik süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacılar vekili 17.11.2015 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinden ...’in davalı işyerinde 30.05.2006 tarihinden itibaren pres operatörü olarak çalışırken, 07.04.2015 tarihinde pres makinasının ele duyarlı olan gözünün çalışmaması nedeniyle müvekkilinin sağ elinin pres makinası altında kaldığını ve malul olacak şekilde yaralandığını, kazanın pres makinasının arızalı olmasından kaynaklandığını, davalı işverenin meydana gelen bu iş kazasında asli ve tam kusurlu olduğunu, yaşanan uzuv kaybı nedeni ile müvekkili ... ile ailesinin maddi ve manevi zarara uğradıklarını, müvekkili ...’in 2.250 TL aylık ücretle çalıştığını ancak davalı işveren tarafından Sosyal Güvenlik Kurumuna çok altında bildirim yapıldığını ileri sürerek, müvekkili ... için 500 TL maddi, 150.000 TL manevi; eşi ... için, 100.000 TL manevi, çocukları ..., ... ve ... için 50.000’şer TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacılar vekili 05.06.2018 tarihli dilekçesiyle müvekkili ... için maddi tazminat istemini 269.785,35 TL'ye artırmıştır.

3. Davacılar vekili 23.02.2021 tarihli ıslah dilekçesiyle müvekkili ... için maddi tazminat istemini 441.445,79 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının olaydan sonra verdiği emniyet ifadesinde kazanın kendi kusurundan kaynaklandığını kabul ettiğini, müvekkiline atfedilebilecek bir kusur bulunmadığını, kazada davacının ağır kusurlu olduğunu, davacı ...’in müvekkili şirkette brüt 1.700 TL aylık ücretle çalıştığını ve müvekkili işyerinde kesinlikle elden ödeme bulunmadığını, manevi tazminat talebinin de haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının olaydan sonra verdiği emniyet ifadesinde kazanın kendi kusurundan kaynaklandığını kabul ettiğini, müvekkiline atfedilebilecek bir kusur bulunmadığını, kazada davacının ağır kusurlu olduğunu, davacı ...’in müvekkili şirkette brüt 1.700 TL aylık ücretle çalıştığını ve müvekkili işyerinde kesinlikle elden ödeme bulunmadığını, manevi tazminat talebinin de haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; olay tarihinde davacının davalı işyerinde eksantrik pres makinesinde çalışırken sağ el parmaklarının ezilmesi ile sonuçlanan iş kazası neticesinde %38,2 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığının tespit edildiği, taraflar arasındaki kusur oranının belirlenmesinde rücu davasında tespit edilen oranın kuvvetli delil unsuru olarak değerlendirilere davalının %60, kazazedenin ise %40 kusurlu olduğu kanaatine varıldığı, davacı tarafın verilen ilk karardan önce maddi tazminat isteminin 352.704,50 TL olarak hesap edilmesi üzerine talep arttırım yolu ile maddi tazminat istemini arttırdığı, Bölge Adliye Mahkemesince kararın kaldırılmasından sonrasında ise ıslah ile maddi tazminat istemini artırdığ görülerek her iki arttırımın da usul ve yasaya uygun olduğu kabul edildiği, manevi tazminat istemlerine ilişkin olarak taraflar arasındaki kusur oranı bir önceki karara farklı olarak değerlendirilmiş ise de yargılama devam ederken paranın satın alma gücündeki değişimler göz önüne alındığında manevi tazminat hususunda kusur oranı kazazedenin kusur oranı artsa da paranın satın alma gücü düşüşünden dolayı manevi tazminat da indirime gidilmediği belirtilerek; davacı sigortalı ... lehine 352.704,50 TL maddi tazminatın 07.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, manevi tazminat istemleriyle ilgili sigortalı ... lehine 38.000,00 TL, eşi ... lehine 4.000 TL ve çocukları ..., ... ve ... lehlerine 2.000 TL’şer manevi tazminatın kaza tarihi olan 07.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur durumunun SGK tarafından davalı işveren aleyhine açılan ve müvekkilinin taraf olmadığı davada alınan raporlara göre belirlenmesinin hatalı olduğunu, müvekkilinin ücretinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 2019/793 E. - 2021/275 K. sayılı ilamı ile kesinleşen dosyadaki gibi aylık 2.250,00 TL olarak kabul edilmesi gerektiğini ve müvekkilleri lehine hükmedilen manevi tazminat miktarlarının düşük olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılması ile talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının bizzat kendisinin kendi ağır kusuru sebebiyle kazaya sebebiyet verdiğini kabul etmesine rağmen müvekkil şirkete %60 gibi yüksek bir kusur oranı atfedilmesinin yerinde olmadığını, ayrıca dosya kapsamında olayda bir kaçınılmazlık olup olmadığı hususunun da değerlendirilmediğini, meydana gelen kazada müvekkili şirkete atfedilecek bir kusur bulunmadığını, ağır kusurlu olan tarafın kazazede işçi olduğunu, davacının ücretinin maaş bordrosu, banka kayıtları ile yazılı olarak ispatlanmış olmasına rağmen davacının aylık ücretinin 2.000 TL olarak kabul edilmesinin hatalı olduğunu, ayrıca bilirkişinin davacının ücretine mükerrer asgari geçim indirimi eklemesinin de doğru olmadığını, davacının davasını kısmi dava olarak açtığını, ilk talep artırım dilekçesinin kısmi alacak davasının ıslahı niteliğinde olduğunu, bu nedenle ikinci ıslah talebinin reddi ile önceki talep artırım dilekçesi doğrultusunda hüküm kurulması gerekirken, son ıslah dilekçesi doğrultusunda hüküm kurulmasının yerinde olmadığını savunarak, kararın kaldırılması ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasından sonra alınan kusur raporunda her ne kadar işverenin %75 oranında, davacı işçinin %25 oranında kusurlu olduğu rapor edilmiş ve davada taraf olmayan davacı yönünden Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından açılan rücuan tazminat davasındaki kusur raporu bağlayıcı olmasa da, kuvvetli delil niteliğinde ise de; Mahkemece bu dosyada alınan ilk kusur raporunda da işverenin %60 oranında, davacı işçinin ise %40 oranında kusurlu olduğunun tespit edilmiş olması ve rücu davasının temyiz incelemesinden bu kusur oranı doğrultusunda kesinleştiği gözetilerek kusur oranın tespitine yönelik istinaf itirazlarının yerinde olmadığı, dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olduğuna dair hiçbir belirtme yapılmadan ve fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak dava açıldığından, davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığından söz edilemeyeceği, dava dilekçesindeki açıklamalara göre davanın niteliği itibariyle kısmi dava olduğu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 176/2 nci maddesi uyarınca aynı davada taraflar ancak bir kez ıslah yoluna başvurabileceği ve davacı vekilinin bu hakkını 05.06.2018 tarihli ıslah dilekçesi ile kullandığı, her ne kadar davacı vekili anılan dilekçenin belirsiz alacak davasından kaynaklı talep artırım dilekçesi olduğunu belirtmiş ise de, davanın kısmi dava olarak açılmış olması nedeniyle ıslah dilekçesi olarak kabulü gerektiği gözetilerek, davacı vekilinin 23.02.2021 tarihli ıslah dilekçesi aynı davada ikinci kez ıslah mahiyetinde olduğundan, hukuken geçerli kabul edilmesi mümkün olmadığından 23.02.2021 tarihli ikinci ıslah dilekçesine geçerlilik tanınarak hüküm kurulmasının hatalı bu yöne ilişkin davalı istinaf itirazlarının yerinde olduğu, öte yandan manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hâkimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerektiği somut olayda davacı eş ve çocuklar için takdir edilen manevi tazminatlar yerinde görülmüş ise de sigortalı ... için hükmedilen 38.000,00 TL manevi tazminat miktarının az olduğu gözetilerek iş bu davacı için 70.000,00 TL manevi tazminat hükmedilmesi gerektiği kanaatiyle davacı vekilinin bu yöne ilişkin isitinaf itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulü ile davacı ...'in 352.704,50 TL maddi tazminat alacağı bulunduğunun tespiti ile beraber taleple bağlı kalınarak, 269.785,35 TL maddi tazminat ile 70.000,00 TL manevi tazminat ve eşi ... lehine 4.000 TL ve çocukları ..., ... ve ... lehlerine 2.000 TL’şer manevi tazminatın kaza tarihi olan 07.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve katılma yoluyla davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının ağır kusurlu eylemi ile illiyet bağının kesildiği kabulü gerekirken müvekkilinin sorumluluğuna hükmedilmesinin hatalı olduğunu, davacının deneyimli bir çalışan olup kollukta tüm kusurun kendisine ait olduğunu kabul ettiğini, hükme esas alınan 2.000 TL düzeyindeki ücretin imzalı bordrolar ve hesap pusulaları ile doğrulanmadığı gibi emsal ücretler göre ücetin 1.600 - 1.700 TL olduğu halde anılan ücretin dikkate alınmasının hatalı olduğunu, aynı zamanda yapılan ödemeler içerisinde asgari geçim indirimi bulunduğu halde 2.000 TL düzeyindeki ücrete ek olarak asgari geçim indirimi eklenmesinin hatalı olduğunu, bu şekilde ücrete mükerrer asgari geçim indirimi uygulanarak ücret katının fazla tespit edildiğini, ayrıca manevi tazminat olarak hüküm altına alınan manevi tazminatların miktar olarak fazla olduğunu ve eş ile çocuklar için manevi tazminata hükmedilmesi mümkün olmadığını beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davacılar vekili katılma yoluyla sunduğu temyiz dilekçesinde özetle; davanın belirsiz alacak davası olarak maddi tazminat yönünden asgari bir miktar gösterilmek suretiyle açıldığını dava dilkçesine göre hukuki nitelemenin hakime ait olduğunu, 05.06.2018 tarihli dilekçede de açıkça maddi tazminata yönelik talebin artırıldığı belirtilmesine karşın, davanın kısmi dava olarak kabulü ile giderek 05.06.2018 tarihli dilekçelerinin ıslah dilekçesi ve 23.02.2021 tarihli dilekçelerinin ise mükerrer ıslah dilekçesi olarak kabulünün hatalı olduğunu, kusur oranının tespitinde taraf olunmayan rücu davasının kesin delil olduğu kabulü ile varılan sonucun hatalı olduğunu dosya kapsamında alınan diğer kusur raporunda davalının %75 ve müvekkili sigortalının %25 kusurlu olduğunun tespit edildiğinin dikkate alınması gerektiğini, ücret alacağı davasında müvekkili sigortalı ücretinin 2.250 TL olarak tespit edilmişken bu dosyada ücretin 2.000,00 TL olarak dikkate alınmasının hatalı olduğunu, ayrıca hükmedilen manevi tazminatların az olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemleri ile eş ve çocuklarının yansıma manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk