muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10219, Karar No: 2024/1556, Tarih: 20.02.2024

3. Değerlendirme

Dava ehliyeti, kişinin bizzat veya vekili aracılığıyla bir davayı davacı veya davalı olarak takip etme ve usuli işlemleri yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekildir; dolayısıyla, medeni hakları kullanma ehliyetine ( fiil ehliyetine ) sahip gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptirler.

Taraf sıfatına gelince; bir hakkı dava etme yetkisi (dava ...) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin kim olduğu, dolayısıyla o hakkı dava etme yetkisinin kime ait olduğu, (o davada davacı sıfatının kime ait olacağı) tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak, bir davanın davacısının o dava yönünden davacı sıfatına sahip bulunmadığının belirlenmesi halinde, mahkeme dava konusu hakkın mevcut olup olmadığını inceleyemeyeceği ve sıfat yokluğundan davanın reddine karar vermek zorunda olduğu için, taraf sıfatı usul hukukunun da düzenleme alanındadır.

Eş söyleyişle, sıfat, dava konusu sübjektif hak (dava ...) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (Baki Kuru-Ramazan Arslan-Ejder Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 7. baskı, Ankara 1995, s. 231). Bu nedenle, davanın tarafları, taraf ehliyetine sahip olmalıdır. Yani, bir davada taraf olabilmek için, ya, hakiki şahıs; ya da, hükmi şahıs olmak gerekir. Zira, taraf ehliyeti, medeni hukukun haklardan istifade ehliyetine tekabül eder (Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I-II, 7. Baskı, İstanbul 2000, s.288).

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.06.2007 tarih, 2007/10-358 Esas, 2007/337 Karar sayılı kararında da benimsendiği üzere; ticari şirketin tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinmesi (terkini) ile sona erer. Tüzel kişiliğin sona ermesi için tasfiye işlemlerinin eksiksiz yapılmış olması gerekir. Şayet tasfiye işlemleri gerektiği gibi tamamlanmamış ve tasfiyesi gereken hususlar eksik bırakılmış ise, tüzel kişilik ticaret sicilinden silinse bile şirketin tüzel kişiliğinin sona erdiğinin kabulü olanaksızdır. Bu durumda, tüzel kişiliğin yeniden ihyasına gidilerek taraf teşkili sağlanmak suretiyle yargılamanın devamının sağlanması gerekir.

Dosya kapsamından, haklarındaki davadan feragat edilen davalı ... mirasçılarının davaya dahil edilmedikleri, hüküm altına alınan manevi tazminattan sorumlu tutulan davalı ... şirketi ticaret sicilinden 09.10.2014 tarihinde terkin edildiği, yine davacı vekili kararı temyiz ettikten sonra davacı asilin 06.11.2023 tarihinde vefat ettiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, haklarındaki davadan feragat edilen davalı ... mirasçılarının davaya dahil edilmedikleri, hüküm altına alınan manevi tazminattan sorumlu tutulan davalı ... şirketi ticaret sicilinden 09.10.2014 tarihinde terkin edildiği, yine davacı vekili kararı temyiz ettikten sonra davacı asilin 06.11.2023 tarihinde vefat ettiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle somut olayda, davalı ... şirketinin ticaret sicil kaydının terkin edilmesi nedeniyle tüzel kişiliğinin ve dolayısıyla davada taraf olma ehliyetinin sona erdiği gözetilmeksizin karar verilmesi hatalı olduğu gibi haklarındaki davadan feragat edilmiş olsa dahi davalı ... mirasçıları davaya dahil edilip taraf teşkili sağlanmadan sonuca gidilmesi yerinde görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; davacı asılın temyizden sonra 06.11.2023 tarihinde vefat ettiğini davacının mirasçılarının tespit edilerek davaya dahil edilmeleri gerektiğini, göz önünde bulundurmak suretiyle taraf teşkilini sağlamak, sonrasında davacı tarafa davalı ... şirketini ihya etmesi için dava açmak üzere önel vernek, ihya davası açıldığı takdirde bu davanın sonucunu beklemek, tüzel kişiliğin yeniden ihyası halinde taraf teşkili sağlanarak sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren Mahkemeye gönderilmesine,

Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ve Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oy çokluğuyla

20.02.2024 tarihinde karar verildi

KARŞI OY

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren Mahkemeye gönderilmesine,

Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ve Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oy çokluğuyla

20.02.2024 tarihinde karar verildi

KARŞI OY

Davacı tarafından açılan maddi ve manevi tazminat davasında, hakkındaki davadan feragat edilen davalının mirasçılarının davaya dahil edilmesinin gerekip gerekmediği noktasında sayın çoğunlukla görüş ayrılığı oluşmuştur. Dava açılırken davalı olarak gösterilen Mahmut Kandemirin dava tarihinde ölü olduğu dikkate alınmaksızın hakkında hüküm kurulduğu, kararın temyizi üzerine, bu davalının mirasçılarının HMK 124. maddesi kapsamında davaya dahil edilmesi gerektiği belirtilmek suretiyle karar bozulmuştur. Bozma sonrasında yapılan yargılama sırasında davacı vekili tarafından verilen 19.2.2020 tarihli feragat dilekçesi ile yalnızca davalı ... e yönelik davalarından feragat ettiklerini belirtmiş, 8.3.2021 tarihli celsede de davalılardan ... hakkındaki davadan feragat edilmiştir. Mahkemece de bu davalılar yönünden davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir. Kararın temyizi üzerine Dairemizde yapılan inceleme sonunda karar tarihinden sonra ölen davacının mirasçılarının davaya dahil edilmesi ve 9.10.2014 tarihinde ticaret sicilinden silinerek terkin edilen davalı ... şirketinin taraf ehliyetinin sona erdiğinin ihyasının sağlanması gerektiği ve hakkındaki davadan feragat edilmiş olsa dahi ... mirasçılarının davaya dahil edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. Sayın çoğunluğun hakkındaki davadan feragat edilen ölü davalı ... ... mirasçılarının davaya dahil edilmesine yönelik bozma gerekçesine aşağıdaki gerekçelerle katılınmamıştır.

Görülmekte olan dava, iş kazasına bağlı maddi manevi tazminat davası olup, kamu davası niteliğinde değildir. Resen taraf teşkili sağlanmasını gerektiren bir durum olmadığı gibi, davalılar arasında da zorunlu dava arkadaşlığı yoktur. Yargılama sırasında davacı, dava konusu borçtan müteselsilen sorumlu olan davalı ... hakkındaki davasından feragat ettiği konusunda da bir ihtilaf bulunmamaktadır. HMK 307. maddesinde feragat davacının açmış olduğu davada talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi olarak ifade edilmiştir. Medeni usul hukukunda feragat tek taraflı olup kendisinden beklenen hüküm ve sonuçları doğurabilmesi için karşı tarafın izin ve muvafakatine veya mahkemenin onayına gerek yoktur (HMK 309). Somut olayda davacı davalı ... hakkındaki davasından feragat ettiğine yönelik beyanda bulunmuş, mahkemece bu işlem bir feragat işlemi olarak kabul edildiği gibi Dairemiz tarafından da bu şekilde kabul edilmiştir. Feragat sonucu takip edilmesi mümkün olmayan bir hak kapsamında, davalının mirasçılarının davaya dahil edilmesinin davacı açısından hiçbir hukuki yararı bulunmamaktadır. Davaya dahil edilme usul işlemlerinin gereksiz olduğu ortada olup, usul ekonomisi de dikkate alındığında bu yöndeki bozma hatalı olmaktadır. Bu nedenle sayın çoğunluğun feragat edilen dava yönünden mirasçıların davaya dahil edilmesine yönelik bozma gerekçesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2006/13285, Karar No: 2006/12826, Tarih: 02.10.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/13285 E.  ,  2006/12826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... A.H.

DAVA TÜRÜ :Mülkiyet Tespiti

Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \* 11.5.2006 gün ve 932-7406 sayılı ilamiyle\* onanmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı Kanunun değişik 442. maddesi ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 52. maddesi hükmünce takdiren (140) YTL. para cezasının, harçlar kanunu uyarınca (25.10) YTL. ilam harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, oyçokluğuyla karar verildi. 02.10.2006

KARŞI OY YAZISI

Miras bırakanın eşi olan davacı, miras bırakanın ilk eşinden olan oğlu davalıya karşı TKM. m. 898 hükmüne dayanarak zilyet olarak elinde bulundurduğu tüm eşyaların mülkiyetinin davacı adına tespitine karar verilmesini istediği ve davanın kabulüne karar verildiği, hükmün davalı tarafından dava konusu eşyaların “tereke malı” olduğu konusunda karar düzeltme isteminde bulunulduğuna ilişkin değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Dava konusu eşyaların tereke malı olup davacıya ait olduğu kanıtlanmadığı halde davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Davacı yanın da dava dilekçesinde kabul ettiği üzere dava konusu eşyaların miras bırakana ait olduğu çekişmesizdir. Ancak davacı yan dava konusu eşyalar miras bırakana ait iken bu eşyaları kendi arzusu ile davacı eşine “verdiğini” ileri sürmektedir.

Davacı yan dava konusu eşyaların miras bırakan açısından “baba yadigarı” eşyalar olduğunu kabul etmektedir. Miras bırakanın aileden kuşaktan kuşağa aktarılan eşyalarını kan bağı bulunan mirasçıları yerine eşine bağışlaması/alt kuşağa aktarımdan vazgeçtiği düşünülemez.

Bir an için aksinin “olanaklı” olduğunu düşünülse bile davacı eşin iddia ettiği gibi miras bırakanın aileden kuşaktan kuşağa aktarılan “baba yadigarı” eşyalarını davacı eşine gerçekten bağışlamış/vermiş olsa idi “vasiyetname taslağı” hazırlamasına ne gerek kalırdı. Bu sebeple vasiyetname taslağı davacının iddialarına dayanak oluşturmaz. Aksine miras bırakanın aileden kuşaktan kuşağa aktarılan “baba yadigarı” eşyalarını kan bağı olmayan davacıya vermekteki kararsızlığını, bu konuda sağlar arası bir işlem yapmadığını –yapsa idi başka işleme gerek kalmazdı- ama bunu bir ölüme bağlı bir tasarrufla yapmayı düşündüğünü, daha sonra bu düşüncesinden de vazgeçtiği –geçerli vasiyet yerine taslak hazırlama anlamında- için resmi ya da el yazısı vasiyetname yapmadığını gösterir.

Kaldı ki davacı yanın diğer dava dosyalarında tespit yapılırken dava konusu eşyalar miras bırakana ait iken bu eşyaları kendi arzusu ile davacı eşine verdiğini açıklama yerine tespiti yapılan tüm malların “tereke malı” olduğuna ilişkin anlatımı da vardır.

Kaldı ki davacı yanın diğer dava dosyalarında tespit yapılırken dava konusu eşyalar miras bırakana ait iken bu eşyaları kendi arzusu ile davacı eşine verdiğini açıklama yerine tespiti yapılan tüm malların “tereke malı” olduğuna ilişkin anlatımı da vardır.

Eşyaların niteliği/öncesi/değeri/özellikleri, miras bırakanın eylemleri/davranışları, diğer dava dosyasındaki anlatımlar/ikrarlar/örtülü kabuller ve tanık anlatımları ile dava konusu eşyaların “tereke malı” olduğu açıktır.

Değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/14830, Karar No: 2013/14036, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/14830 E.  ,  2013/14036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Tazminat hukukuna ilişkin davada Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 6102 sayılı TTK.'nun 1472. maddesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, davanın haksız fiilden kaynaklandığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda; uyuşmazlık 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 1472. maddesi uyarınca sigorta şirketi tarafından sigortalısına ödenen tazminatın rücuan tahsiline ilişkindir.Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının 22.3.1944 Tarih E. 37, K. 9, RG. 3.7.1944 sayılı kararında bu husus" Sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dâva, sigorta poliçesinden doğan bir dâva değildir. Bu nedenle, halefiyet dâvası bir ticarî dâva sayılamaz. Bu dâva, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dâva gibidir. Sigortalının muhtelif mahkemelerde dâva açma hakkı varsa, aynı hak sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu dâvası için de söz konusudur." şeklinde vurgulanmaktadır.

Somut olayda, davacı ... şirketinin, işyeri sigorta poliçesi kapsamında sigortalısına ödediği hasar bedelini, haksız fiil sorumlusu olduğunu iddia ettiği davalıdan rücuan talep ettiği, davanın mutlak ticari nitelikte bulunmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince İzmir 7 Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7156, Karar No: 2021/4174, Tarih: 25.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/7156 E.  ,  2021/4174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki dava ve birleştirilen 2015/264 E. sayılı dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, birleştirilen 2019/493 E. sayılı dava ise 2015/264 E. sayılı asıl davada saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne, birleştirilen 2019/493 E. sayılı davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava ve birleştirilen 2015/264 E. sayılı dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, birleştirilen 2019/493 E. sayılı dava ise 2015/264 E. sayılı asıl davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma kararına uyularak asıl ve birleştirilen 2015/264 E. sayılı davaların kabulüne, birleştirilen 2019/493 E. sayılı davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece bozma kararına uyulmuş ise de, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması, değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması ve kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak değerlendirilen taşınmaz, dava konusu taşınmaza yaklaşık 10 km. mesafede uzak ve farklı mahallede olduğu gibi dava konusu taşınmaza göre küçük yüzölçümlü taşınmaz emsal alındığından rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2443, Karar No: 2019/19321, Tarih: 02.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/2443 E.  ,  2019/19321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/376 E. - 2017/311 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Süleymanpaşa İlçesi, Yayabaşı Mahallesi, 353 (eski 142) parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 02/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14877, Karar No: 2014/2464, Tarih: 27.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/14877 E.  ,  2014/2464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kötü muamele ( 3 kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (3 kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/37547, Karar No: 2014/1322, Tarih: 21.01.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/37547 E.  ,  2014/1322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...'nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 21/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AS
Yargıtay — Esas No: 2013/9535, Karar No: 2014/21755, Tarih: 02.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/9535 E.  ,  2014/21755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2011/382600

MAHKEMESİ : Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2011

NUMARASI : 2010/251 (E) ve 2011/525 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın atılı suçlamaları kabul etmemesi, mağdur Bahattin'in 17.02.2010 tarihinde kollukta alınan ifadesinde, hakkında beraat kararı verilen sanıklardan S.. T..'ın bıçakla kendisine saldırıp göğsünden iki-üç defa vurmak suretiyle yaraladığını, diğer müşteki İsak'ı ise hakkında beraat kararı verilen diğer sanık A.. T..'ın yaraladığını beyan etmesi, müşteki İsak'ın 15.02.2010 tarihinde kolluk tarafından alınan ifadesinde, hakkında beraat kararı verilen sanıklardan S.. T..'ın kendisini tuttuğunu, sanık A.. T..'ın ise bıçakla başından vurmak suretiyle kendisini yaraladığını beyan etmesi, müşteki İsak'ın 15.02.2010 tarihli teşhis tutanağında kendisini bıçakla başının arkasından yaralayan kişi olarak sanık S.. T..'ı teşhis etmesi, 15.02.2010 tarihli olay-yakalama-görgü tespit ve geçici el koyma tutanağında hakkında beraat kararı verilen sanık A.. T..'ın elinde bıçakla olay mahallinden kaçmaya çalışırken yakalandığının bildirilmesi, mağdur ve müştekinin soruşturma aşamasında sanık M.. E.. tarafından yaralandıklarına ilişkin bir iddialarının olmaması karşısında, sanık savunmalarına, mağdur ve müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanlarına, 15.02.2010 tarihli tutanaklara neden itibar edilmediği belirtilmeden ve sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin hangi delillerle sabit görüldüğü açıklanmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.