muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4148, Karar No: 2012/8029, Tarih: 08.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/4148 E.  ,  2012/8029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... için atanan zorunlu müdafiinin 09.06.2011 tarihinde yüzüne karşı verilen ve resen de temyize tabi olmayan hükmün, CMUK'nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra müdafii tarafından 17.06.2011 havale tarihli dilekçesi ile temyiz edildiği anlaşılmakla; yasal süresinden sonraki temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca (REDDİNE), dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 08/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8334, Karar No: 2018/7569, Tarih: 04.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/8334 E.  ,  2018/7569 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) 5510 sayılı Kanunun 88/20. maddesinde; “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur” şeklinde düzenlenme getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile tüzel kişiliği haiz özel kuruluşta görev yapan üst düzey yöneticilerin primlerin ödenmesinden işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları açıkça belirtilmiştir.

Primlerin ödenmesi gereken son gün itibariyle de olsa, kişiler davaya konu olduğu gibi prim borçlusu tüzel kişi yöneticisi oldukları dönemlerde ödenmesi gereken ve tahakkuk eden primlerden sorumlu tutulmalıdırlar.

Bu çerçevede, davacının 25.06.2012 tarihinde istifa etmesi nedeniyle, 2005 yılı altıncı aya ilişkin prim borcundan sorumlu olmadığı yönündeki mahkeme kararı yerindedir. Ancak davalıya prim borcu olan tüzel kişiliğin 2005 yılı 5. ayına ait prim borcunun ödenmesi gereken 6. ayda davacının müdür olduğu belirgin olduğundan 5. ay priminden sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2016/17892, Karar No: 2018/681, Tarih: 01.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/17892 E.  ,  2018/681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi, 6136 sayılı Kanuna muhalefet etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

..., sanık ..., ..., ..., ....,... müdafiileri

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, kendisine tebligat yapılacak kimse veya muhatap adına tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz ise, tebligat evrakı o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine imza mukabilinde teslim edilip muhatabın kapısına ihbarname yapıştırılması, durumun muhatabın komşusuna bildirilmesi gerektiği halde; sanık ...’e 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre, 05.02.2015 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliğinin, en yakın komşusuna haber verilmemesi nedeniyle usulsüz olduğundan öğrenme üzerine 02.07.2015 tarihinde hükmü temyiz eden sanık ...’in isteminin yasal süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında müşteki ...’a yönelik hırsızlık,sanıklar ... ve ... hakkında müşteki Sadri’ye yönelik hırsızlık, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet etme,sanık ... hakkında 6136 sayılı kanuna muhalefet etme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında 6136 sayılı kanuna muhalefet etme,sanık ... hakkında 6136 sayılı kanuna muhalefet etme,sanık ... hakkında müşteki ... yönelik hırsızlık,sanık ... hakkında müşteki ... ve ... yönelik suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi,sanık ... hakkında 6136 sayılı kanuna muhalefet etme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

a)Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet etme suçundan usulüne uygun şekilde açılmış bir kamu davası bulunmadığı, ayrı bir iddianame ile de dava açılmadığı halde ek savunma hakkı tanınmak suretiyle 6136 sayılı kanuna muhalefet etme suçundan da ayrıca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

a)Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet etme suçundan usulüne uygun şekilde açılmış bir kamu davası bulunmadığı, ayrı bir iddianame ile de dava açılmadığı halde ek savunma hakkı tanınmak suretiyle 6136 sayılı kanuna muhalefet etme suçundan da ayrıca cezalandırılmasına karar verilmesi,

b)Sanık ... ve ... birlikte kaldıkları evde usulune uygun şekilde alınmış arama kararına istinaden yapılan arama sonucunda 1 adet 7.65 mm.çapında tabanca,şarjör ve fişek bulunduğu,sanık ...'ın suça konu silahı patronu Sedat'ın eve getirdiğini belirttiği, sanık ...'in savunmasında silahın kendisine ait olmadığını,suçlamayı kabul etmediğini belirtmesi karşısında sanık ...'in atılı 6136 sayılı Kanun'a muhalefet etme suçunu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle beraati yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

c)Yürütülen bir suç soruşturması veya kovuşturması dolayısıyla telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi tedbiri CMK'nın 135. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan madde uyarınca; suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmaması durumunda, suç tarihi itibariyle hakim veya gecikmesinde sakınca olan halde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Aynı maddenin 8. fıkrasında, dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak, bu fıkrada katalog şeklinde sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabileceği belirtilmiş, 9. fıkrada ise, maddede belirtilen usuller dışında hiç kimsenin, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemeyeceği ve kayda alamayacağı hükme bağlanmıştır.

Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yürütülmekte olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan, ancak başka bir suçun işlendiği şüphesini uyandırabilecek şekildeki “tesadüfen elde edilen deliller” CMK'nın 135/8. maddesinde düzenlenen katalog kapsamındaki suçlara ilişkin ise, soruşturma ve kovuşturmada delil olarak kullanılabilmektedir. Buna karşın CMK’nın 138/2. maddesinin açıklığı karşısında katalog kapsamında yer almayan suçlara ilişkin kayıtların delil olarak kullanılması mümkün değildir. Kanunda, kişiler arasında telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi yalnızca belirli ağırlıktaki suç tipleri bakımından meşru kabul edilmiş, bunlar dışındaki suçlar yönünden ise özel hayatın ve haberleşmenin gizliliğinin korunmasına ilişkin yarar üstün tutulmuştur.

İncelenen dosyada sanık ...'in, katalog kapsamındaki “suç işlemek amacıyla örgüt kurma” suçu ile ilgili olarak İstanbul 2. Sulh Ceza Mahkemesinin iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınmasına yönelik kararlarının uygulanması sırasında sanık ... hakkında hırsızlık suçu ile ilgili konuşma içerikleri elde edilmiş ise de yukarıda yapılan açıklamalar karşısında, suç tarihi itibariyle hırsızlık suçunun CMK'nın 135/8. maddesi kapsamında bulunmaması nedeniyle anılan dinleme kayıtlarının aynı Kanun'un 138/2. maddesi gereğince bu suçların delili olarak kullanılamayacağı, sanığın atılı suçu işlemediği yönündeki savunmasının aksine cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı nitelikte delil bulunmadığı dikkate alındığında atılı hırsızlık suçundan beraati yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

d)Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan eylemine uyan TCK'nın 165,43 maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle açılan davada oluşa ve dosya içeriğine göre müşteki Mehmet'e yönelik hırsızlık suçundan sanık ...'in cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı nitelikte delil bulunmadığı dikkate alındığında aynı Kanun'un 43.maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin sanık ... hakkında uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,

e)Sanık ...'in evinde usulüne uygun şekilde alınan arama kararına istinaden yapılan arama sonucunda 12 adet 9 mm. çaplı MKE yapımı kısa dokuzlu tabir edilen mermilerin ele geçirildiği,İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlügü'nce düzenlenen ekspertiz raporunda 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliğe haiz olduğunun tespit edildiği, 6136 sayılı Kanun'un 13/4 maddesinin ''Ateşli silahlara ait mermilerin pek az sayıda bulundurulmasının veya taşınmasının mahkemece vahim olarak takdir edilmemesi durumunda uygulanabileceği,02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 75. maddesi uyarınca sanığa yüklenen yasak niteliğe haiz mermi bulundurma suçunun temas ettiği, 6136 sayılı Yasanın 13/4. maddesinde düzenlenen suçun önödeme kapsamına alındığı nazara alınarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ...,...,... ile sanıklar ... ve ..., müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6707, Karar No: 2010/8900, Tarih: 21.06.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/6707 E.  ,  2010/8900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : CMK.nun 223/a. maddesi uyarınca sanığın beraatine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesini süresinde vermediğinden temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık hakkındaki hükme yönelik C.Savcısının temyiz incelemesinde:

Yapılan keşfe, bilirkişi raporuna ve tüm dosya içeriğine göre kadastro paftasında köy içi boşluk olarak gösterilen yere bahçe ve ev yapmak sureti ile tecavüz ettiği anlaşılan, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,Bozmayı gerektirmiş C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 21.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/166, Karar No: 2014/1777, Tarih: 24.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/166 E.  ,  2014/1777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet.

HÜKÜM : ...'ı öldürmekten 5237 sayılı TCK.nun 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan uyarlama isteminin reddine.

1-Katılanın 6136 Sayılı Kanuna Aykırılık suçuna katılma hak ve yetkisi bulunmadığından, bu suça yönelen temyiz isteminin CMUK'nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Hükümlü ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürme suçundan 765 sayılı TCK'nun 448, 51, 59, 31 ve 33.maddeleri gereğince, 6136 Sayılı Kanuna Aykırılık suçundan 6136 Sayılı Kanunun 13/1 ve 765 sayılı TCK'nun 59.maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince 05.11.1997 tarihinde ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5252 sayılı TCK’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi gereğince kasten öldürme suçu yönünden yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde ve 6136 Sayılı Kanuna Aykırılık suçu yönünden verilen uyarlama isteminin reddine dair verilen kararda düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanın bir nedene dayanmayan, hükümlü müdafiinin kasten öldürme suçu yönünden haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 6136 Sayılı Kanuna Aykırılık suçu yönünden yeniden hüküm kurulması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

Uyarlama yargılaması sonucunda kurulan yeni hükümle uyarlamaya konu kesinleşmiş hükmün tüm neticeleri ile birlikte ortadan kalktığı, bu nedenle yargılama gideri ile vekalet ücretine ilişkin olarak da yeniden karar verilmesi gerektiği ve hükümlünün uyarlama yargılaması sırasında yapılan yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı gözetilmeksizin; kesinleşmiş hükümdeki yargılama gideri, vekalet ücreti ve müsadereye ilişkin hususlarda herhangi bir karar verilmemesi ve uyarlama yargılaması sırasında yapılan yargılama giderinin hükümlüden tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de; bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün (2) numaralı bendinde yer alan “Uyarlama Yargılaması nedeni ile yapılan 2 davetiye ücreti 14,00.TL'den ibaret yargılama giderinin sanıktan tahsiline” ibaresinin tümüyle çıkartılarak yerine “Kesinleşmiş hükme konu yargılama nedeni ile yapılan 2,53.TL yargılama giderinin hükümlüden tahsili ile Devlet Hâzinesine irat kaydına” ibaresinin ve hükmün ilgili bölümüne “Kesinleşmiş bulunan hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 10,00.TL maktu vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılanlara verilmesine” ve “Adli Emanetin 1996/88 sırasında kayıtlı bulunan tabanca ve eklerinin 5237 sayılı TCK'nun 54.maddesi uyarınca zoralımına” ibarelerinin eklenmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN ve kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 24/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10130, Karar No: 2016/7969, Tarih: 22.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/10130 E.  ,  2016/7969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19463, Karar No: 2021/10161, Tarih: 09.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/19463 E.  ,  2021/10161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Avukat ..., dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 04/10/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 09/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18078, Karar No: 2015/22637, Tarih: 21.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/18078 E.  ,  2015/22637 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına Av. ... asındaki dava hakkında .... ..... İş Mahkemesince verilen 07.07.2015 günlü ve 2014/594 E. - 2015/1069 K. sayılı hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dosya kapsamından, davacının yurtdışı borçlanma bedeli olarak 20.01.2015 tarihinde 38407,60 TL dava Kuruma ödeme yaptığı, 31.3.2015 tarihinde yatırılan bedelin davalı Kurumundan iadesinin talep edildiği, iadeye konu yazışma yapıldığı, ancak bedelin iadesinin yapılıp yapılmadığı anlaşılamaktadır.

Gecikmeye ve yeni bir geri çevirmeye mahal verilmeksizin, davalı Kurumdan davacının yaptığı yurtdışı hizmet borçlanmasına ilişkin ödemesinin iade edilip edilmediği sorularak, iade yapılmış ve iadede sonra ödemesi var ise ödeme belgesinin okunaklı bir suretinin gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 21.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2041, Karar No: 2024/140, Tarih: 11.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2041 E.  ,  2024/140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/90 E., 2022/2226 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/2 E., 2020/537 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkillerinin murisi ........'un 01.05.2009 tarihinde dava dışı .........,'a ait düz damlı bina üzerinde demirci ustası olarak çalışırken elindeki demir çubuğun enerji nakil hattına temas etmesi nedeniyle elektrik akımına kapılarak vefat ettiğini, olayın meydana gelmesinde davalı şirketin tedbirsizlik ve kusurunun bulunduğunu, gerekli bakım ve onarımın yapılmadığını, arıza halinde akımın kesilmesi gerektiğini, hatların yüksekliğinin yeterli mesafede olmadığını, murisin vefatı nedeniyle davacı eş ve çocuğun maddi manevi zararlarının oluştuğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik ayrı ayrı 1.000,00'er TL maddi tazminat, davacılardan Vesfa için 100.000,00 TL manevi ve Şevval için 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; aynı olaya ilişkin daha önce açılan davanın iş mahkemesi görevli olduğundan usulden reddedildiğini, alınan kusur raporlarında müvekkiline kusur atfedilmediğini, enerji nakil hatlarının mevzuata uygun tesis edildiğinin anlaşıldığını, olayın gerçekleştiği inşaatın mühürlendiği halde mühür kırılarak inşaata devam edildiğini, gerekli önlemlerin alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; aynı olaya ilişkin daha önce açılan davanın iş mahkemesi görevli olduğundan usulden reddedildiğini, alınan kusur raporlarında müvekkiline kusur atfedilmediğini, enerji nakil hatlarının mevzuata uygun tesis edildiğinin anlaşıldığını, olayın gerçekleştiği inşaatın mühürlendiği halde mühür kırılarak inşaata devam edildiğini, gerekli önlemlerin alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacıların murisinin 01.05.2009 tarihinde, Şanlıurfa Belediyesi tarafından 17.04.2009 tarihli ve 39 sayılı tutanakla kaçak olduğu tespit edilmiş, 27.04.2009 tarihinde mühürlenmiş ve 29.04.2009 tarihli tutanakla mührün kırılarak çalışmaya devam edildiğinin tespiti yapılmış kaçak inşaatta, demir döşeme işi yaparken, 6 metre uzunluğundaki metal demiri kaldırması ve demirin evin üstünden yönetmeliğe uygun mesafede geçen yüksek gerilim hattına temas etmesi sonucu vefat ettiği, dava konusu olayın gerçekleştiği kaçak inşaatın ENH'nin geçtiği tellerin altına ve zorunlu izinler alınmadan ve ENH’na mesafesine dikkat edilmeden çalışma yapılmak suretiyle yapıldığı, davalı elektrik şirketinin bakım ve denetim sorumluluğunda olan ENH’nın ve direklerin sabit olduğu, olayın murisin elektrik direğine müdahalesi şeklinde gerçekleşmediği, soruşturma dosyasında alınan beyanlardan anlaşıldığı üzere murisin uyarılmasına rağmen ve yetkili ve görevli idarece alınmış kararlar ağır şekilde ihlal edilmek suretiyle çalışma yapılmaya devam edilmesi nedeniyle neticelendiği, zarar görenin ve yapı sahibi üçüncü kişinin yetkili idarece alınmış kararları ihlal ve mühür kırmak şeklinde gerçekleşen kusurlu eylemlerinin, davalı elektrik şirketi ile eylem arasındaki nedensellik bağını kesecek nitelikte olduğu, bu suretle, zarar ile eylem arasında illiyet bağının bulunmadığı, davalı elektrik şirketinin sorumlu olmayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili; keşif yapılarak kusur raporu alınmasını talep ettiklerini ancak dosya üzerinden bilirkişi raporu alındığını, raporun hükme esas alınamayacağını, 2 elektrik mühendisi ve 1 iş güvenliği uzmanınından rapor alınması gerektiğini, Elektrik Kuvvetli Akımlar Yönetmeliğinden bahsedilmediğini, kusursuz sorumluluk ilkesinin dikkate alınmadığını, davalı tarafın tedbirsizliği ve ağır kusurunun bulunduğunu, akım kesicileri yer almadığını ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç