muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3713, Karar No: 2016/6472, Tarih: 10.06.2016

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı nazara alınarak davanın kabulüne, 53.411,05 TL'nin, 51.421,40 TL'si için dava tarihinden, 1.989,65 TL'si için 30.07.2015 tarihinden itibaren avans faizi uygulanmak sureti ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Rücu hakkı başkasına ait bir borcu yerine getiren kişinin malvarlığında meydana gelen kaybı gidermeye yönelen tazminat niteliğinde bir talep hakkı olup davacının mal varlığındaki eksilme, ödeme tarihinde gerçekleştiğinden ödeme gününden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmekteyse de söz konusu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm fıkrasının 1 numaralı bendindeki "53.411,05 TL'nin, 51.421,40 TL'si için dava tarihinden, 1.989,65. TL'si için 30.07.2015 tarihinden" ibaresi silinerek, yerine "toplam 53.411,05 TL'nin ödeme tarihi olan 27.02.2013 tarihinden itibaren" ibareleri yazılmak suretiyle kararın davacı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.735,51 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 10.06.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri devredilerek 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 27/02/2013 tarihinde yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında ... EDAŞ tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ... EDAŞ'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ........ şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .......” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28/05/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden ,kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28/05/2013 tarihi öncesi, 27/02/2013 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28/05/2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28/05/2016 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 27/02/2013 tarihli dava konusu ödemeden dolayı, 28/05/2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2016/25329, Karar No: 2018/6400, Tarih: 04.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/25329 E.  ,  2018/6400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ...273 ada 56 ve 60 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12316, Karar No: 2007/1110, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/12316 E.  ,  2007/1110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat .... ile davalı Star As Işık ve Müzik Gösterileri Ltd. Şti. vekili Avukat..... ... aralarındaki Tazminat davası hakkında İstanbul 2.İş Mahkemesinden verilen 30.05.2006 gün ve 424-269 sayılı hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacının sol gözünden % 25 oranındaki işgöremezliğine ilişkin sağlık kurulu raporu eklenip gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9123, Karar No: 2011/13148, Tarih: 13.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9123 E.  ,  2011/13148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan inceleme ve alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırmasız el atma davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Bu itibarla emsalerin dava konusu taşınmazlar yakın bölgelerden benzer yüzölçümlü değerlendirme tarihinden önce ancak yakın tarihli olması gerekir.

Bilirkişi raporunda somut emsal kabulü edilen taşınmazlara ait vergi değerleri dava konusu taşınmazdan daha yüksek olduğu halde değerlendirme yapılırken dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede değerini sonradan önemli şekilde etkilenen olumlu bir gelişmeden de sözedilmeden emsalden daha değerli kabul edilmiş olması nedeniyle bilirkişi raporu inandırıcı değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu parsellerin geometrik durumu yüzölçümü ve enerji nakil hattı güzergahı nazara alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranını taşınmazların tümünde % 50 olarak kabul edip etmediği davacıdan sorulup, davacının kabul etmemesi halinde taşınmazın tüm bedelini ödeyerek taşınmazın tamamını isteyip istemeyeceği davalı idareden sorularak, davalı idarenin kabul etmesi halinde taşınmazın tüm bedeline hükmedilerek, davacı adına olan tapu kaydının iptali ile davalı idare adına tapuya kayıt ve tesciline, aksi takdirde değer düşüklüğü oranının % 80 olarak kabul edilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineyeirad kaydedilmesine, 13.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11276, Karar No: 2014/3824, Tarih: 10.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/11276 E.  ,  2014/3824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 yasılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından "gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücreti kısmının" çıkartılması, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/03/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3880, Karar No: 2024/7165, Tarih: 18.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/3880 E.  ,  2024/7165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karar kaldırılarak temyiz isteminin esastan reddi

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2023/541 Esas, 2023/1336 Karar sayılı ek kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçundan İlk Derece Mahkemesince istinaf başvurusunun reddine dair kurulan ek karara yönelik katılan vekilinin istinaf talebi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ek kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle 13.06.2023 tarihli karar ile katılan vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, bahse konu kararın; aynı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu, katılan vekilinin temyiz isteminin 13.06.2023 tarihli ek karara yönelik olduğu ve katılan vekilinin talebinin itiraz merciince değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla, dosyanın Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3985, Karar No: 2023/6590, Tarih: 30.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/3985 E.  ,  2023/6590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/369 E., 2022/360 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Genel Kurula Gönderilmesi

Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/369 Esas, 2022/360 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/2735 Esas, 2022/7072 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesine, 7165 sayılı Kanun’un 9 uncu maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle;

Mahkemece verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin

süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2020 tarihli ve 2019/255 Esas, 2020/88 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.11.2021 tarihli ve 2021/3265 Esas, 2021/3521 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... katılan Kurum vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Erzurum Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının, katılan Kurum vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/2735 Esas, 2022/7072 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında makul oranda haksız tahrik indirimi yapılması ve katılan Kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/369 Esas, 2022/360 Karar sayılı kararı ile bozma ilâmına uyularak sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 15 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, katılan Kurum lehine vekalet ücreti yönünden ise 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin 4 üncü fıkrası uyarınca direnilmesi ile katılan Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İstemi, sanığın eylemini tasarlayarak gerçekleştirdiğinden bahisle suç vasfına, haksız tahrik ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, vekâlet ücretine,

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi, haksız tahrikin derecesine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın yaklaşık 4 yıl önce internet üzerinden maktul ... ile tanıştığı ve 27.12.2015 tarihinde resmî nikah ile evlendiği, sanığın ekmek fırınında işçi olarak çalıştığı, iş durumu nedeniyle geceleri genelde evde olmadığı, olaydan 28 gün önce arkadaşı olan ... isimli şahsın kendisini arayarak, sanığın ikametine hırsız girdiğini söylemesi üzerine sanığın ikametine gittiği ve kapının arkasında ...'yi görmesi üzerine, eşi maktulü ve ...'yi dövdüğü, yaşananlara müteakiben eşi maktulün kadın sığınma evine gittiği, maktulün kendisini bir iki defa arayıp müşterek çocukların durumunu ve boşanma konusunu konuştukları, sanığın boşanmak amacı ile maktulü Patnos İlçesine davet ettiği, maktulün ...... İlçesi ..........Mesleki ve Teknik Lisesinin önünde münibüsten indiği, sanığın da söz konusu adreste maktulü beklediği, maktulün dolmuştan indiği ve sanık ile bir müddet yolun kenarında birlikte oturdukları, konuşmaya başladıkları, sanığın adliyeye boşanma işlemleri için gideceklerini söylediği, ardından sanığın maktule böyle bir olay yaşadığı için pişman olup olmadığını sorduğu, maktulün ... olduğunu, pişman olmadığını söylediği, bunu duyan sanığın sinir ile üzerinde bulunan ruhsatsız silahını çıkardığı, önce maktulün kalbine doğru nişan aldığı, ancak eğilmesi üzerine kurşunun boğazına geldiği ve yere yığılmasının üzerine bir el de kafasına ateş etmek suretiyle öldürdüğü anlaşılan olayda, sanığın eşi olan maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçunu işlediği ve buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

Sanık ile maktulün resmî nikâhlı evli oldukları, müşterek çocuklarının bulunduğu, maktulün sanığı ... isimli şahıs ile aldattığına yönelik eylemleri, ...'yi sanığın evinde eşi maktul ile birlikte yakalamış olması, tanık ...'nın gelini maktulün ... ile cinsel ilişkiye girdiğini kendisine söylediğine ilişkin beyanı, tanık ...in ...'yi maktulün evinden çıkarken üstünün açık olduğuna ilişkin beyanı, öldürme olayının hemen öncesinde maktulün aldatma olayını kabul ederek, aldatma olayından pişman olmadığına, yaşananlardan ... olduğuna ilişkin sanığa karşı beyanda bulunmuş olmasının sabit olması karşısında sanığın eylemini haksız tahrik altında işlediği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

2. Sanık savunmaları, tanık beyanları, Erzurum Adli Tıp Kurumu Grup Başkanlığınca tanzim olunan 18.10.2019 tarihli otopsi tutanağı, Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarınca tanzim olunan 17.09.2019 tarihli uzmanlık raporları, sanığın adli sicil ve nüfus kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin direnme kararı, Katılan Kurumun kendisini vekille temsil ettirdiği ve sanığın yargılama konusu suçtan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmakla, AAÜT uyarınca katılan Kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin anlaşılması

nedeniyle yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/2735 Esas, 2022/7072 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.