muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1993, Karar No: 2018/2385, Tarih: 13.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/1993 E.  ,  2018/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Uyuşmazlık; davalı eş ve müşterek çocuğun oturduğu konutun aidat ve diğer giderlerinin, malik olan davacı eş tarafından ödendiği iddiasıyla alacak istemine ilişkindir.

Davanın, 4721 Sayılı TMK'nın "Aile Hukuku" başlıklı İkinci Kitabının, "Evlilik Hukuku" başlıklı 1. Kısmında yer alan "Eşlerin Temsil Yetkisi başlıklı 188.maddesinden kaynaklanmasına göre, temyiz inceleme görevi Yüksek Yargıtay 2.Hukuk Dairesinindir.

Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek Yargıtay 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine 13.03.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4467, Karar No: 2012/8458, Tarih: 28.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/4467 E.  ,  2012/8458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1500 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, 1500 TL alacağın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Davanın konusu hazine ile belediye arasındaki alacağın tahsili talebine ilişkindir. 3533 Sayılı Kanunun 1.maddesi hükmünce “umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya umumi idarelere ait olan dava ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanları, bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilir.” Davada taraflar, 3533 Sayılı Kanunun 1.maddesinde gösterilen kuruluşlardandır. Bu kanunun 2570 sayılı kanunla değişik 4.maddesi gereğince aralarındaki uyuşmazlığın “Hakem” sıfatı ile çözümlenmesi gerekmektedir.Mahkemece tarafların sıfatı ile 3533 sayılı Kanunun 1. ve 4. maddeleri hükümleri dikkate alınarak uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, genel hükümlere göre incelenip sonuca bağlanması doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9778, Karar No: 2020/6698, Tarih: 24.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/9778 E.  ,  2020/6698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 27/12/2007 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 25/09/2010 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 24/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12121, Karar No: 2011/17075, Tarih: 05.12.2011

**10. Hukuk Dairesi         2011/12121 E.  ,  2011/17075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, teslim ettiği ürün bedellerinden yapılan prim kesintileri gözetilerek, geriye dönük olarak en az 15 yıllık sürede, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüyle, davacının 01.05.1994-21.03.2007 tarihleri arasındaki dönemde 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemenin kararına dayanak aldığı tevkifat listesinde, 15.04.1994 ve 15.06.2000 tarihli tevkifat bilgilerine yer verilmiş ise de; 15.04.1994 tarihli kesintinin,.....oğlu, 1946 doğumlu ... adına yapıldığı belirtilmiş; 15.06.2000 tarihli kesintide ise, ad ve soyad dışında herhangi bir kimlik bilgisine yer verilmemiştir. Mahkemece, tevkifata ilişkin belgenin davacıyla ilgisi olması nedeniyle Kurumca gönderildiği, dayanak kayıtlara ulaşılamamış olmasının davacı aleyhine değerlendirilmeyeceği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

... oğlu 01.01.1929 doğumlu davacı ile tevkifata ilişkin Kurum kayıtlarında geçen .... oğlu 1946 doğumlu şahsın aynı kişiler olup olmadığı, adı geçen şahsın gerçekte bulunup bulunmadığı konusunda ilgili nüfus idarelerinden bilgi istenmelidir. Gelen kayıtlar ışığında, 15.04.1994 tarihli kesintide geçen kimlik bilgilerine sahip bir kişinin nüfus kaydının varlığı belirlendiği takdirde, verilecek kararın anılan kişinin sosyal güvenlik hakkı üzerinde etkide bulunacağı gözetilerek, yöntemince davaya katılımı sağlanmalıdır. Ayrıca 15.04.1994 tarihli kesintiyi yapan..... ve 15.06.2000 tarihli kesintiyi yapan ..... işletmesinden aynı tarihte tevkifat bildirimi yapılanların isimlerini içerir şekilde tüm kayıtlar getirtilerek; işyerlerinde tutulması gerekli dosyalardan, belge ve kanıtlardanyararlanılmalı, tevkifata esas belgelerde davacının imzalarının bulunması halinde yaptırılacak grafolojik inceleme sonucunda imzanın davacıya ait olup olmadığı belirlenmeli, gerekli görüldüğü taktirde aynı tarihlerde kesinti yapılanların bilgisine başvurulmalı,..... hakkının yaşama geçirilmesine yönelik davaların kamu düzenine ilişkin niteliği göz önünde bulundurularak sıralanan eksiklikler giderilerek konuya ilişkin tüm belge ve bilgiler dosyada toplandıktan sonra, yukarıda tarihleri belirtilen kesintilerin davacıya ait olup olmadığının, tarafların sunduğu kanıtların yeterli bulunmaması halinde, re’sen yapılacak araştırmadan elde edilecek her tür kanıtın değerlendirilmesinden ortaya çıkacak sonuç ışığında belirlenmesi gereği gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırmayla sonuca varılmış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22950, Karar No: 2014/21953, Tarih: 31.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/22950 E.  ,  2014/21953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/09/2013

NUMARASI : 2012/229-2013/146

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 31.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7825, Karar No: 2022/17487, Tarih: 05.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7825 E.  ,  2022/17487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının ve pilon yeri bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Tekirdağ İli, Çorlu İlçesi, Maksutlu Mahallesi, 3 ada, 21 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve aynı Kanun'un 11/son maddesi uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazine'ye irat kaydedilmesine, 05.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3302, Karar No: 2013/3703, Tarih: 19.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/3302 E.  ,  2013/3703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...’ya ZMSS poliçesi ile sigortalı olan ve davalı ...'in sürücüsü olduğu aracın, yaya olan müvekkillerinin murisi ...'a çarpması sonucu murisin vefat ettiğini belirterek anne ve baba için ayrı ayrı 5.000'er TL maddi tazminatın ve ayrı ayrı 20.000'er TL manevi tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, kusur oranında ve teminat limiti ile sınırlı sorumlu olduklarını, manevi tazminattan sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili ise, kazada sürücünün kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davalının %25 kusuruna göre anne için 2.669,42 TL, baba için 3.460,16 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline; 5.000'er TL manevi tazminatın davalı ...'ten tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata

ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 861,81 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 19.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12673, Karar No: 2015/6389, Tarih: 15.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/12673 E.  ,  2015/6389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİDİM(YENİHİSAR) 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2012/361-2014/73

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

NUMARASI : 2012/361-2014/73

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dilekçesinde; davacıların 2011 yılının yaz ayında birlikte dişlerini muayene ettirmek için davalı diş hekimi U.. D..'ın ortağı olduğu diğer davalı ..'a gittiklerini, davacı Gülseren yönünden davalı U.. D.. tarafından yapılan muayene ve söylem üzerine, davacının itimat ederek alt çenesinin arka tarafına sağlı sollu ikişer adet implant, üzerlerine köprü ve protez yapılması şartıyla 2.500 Euro'ya anlaştıklarını, davacı Y.. A.. yönünden davalı tarafından yapılan muayene üzerine 8 implant üst çeneye, 8 implant alt çeneye olmak üzere 16 Alman yapımı implant takılmak ve bu implantlar üzerine ise 32 dişi tamamlayacak şekilde köprü ve protez yapılmak üzere 6.800 Euro'a anlaştıklarını, belirlenen bedelin ödenmeden dişlerin yapılmayacağının söylenmesi üzerine 9.300 Euro'nun 02/12/2011 tarihinde peşin ve nakit olarak ödendiğini, davacı G.. A..'e gerçekleştirilen uygulama sonrasında yapılması kararlaştırılan 6 adet implantın tamamının ön tarafa yapıldığını ve alt çeneye arka tarafa yapılması kararlaştırılan ikişer adet implantın yapılmadığını, bu kısmın boş bırakıldığını, yemek yerken yiyeceklerin ağzının arka tarafında bulunan boşluğa gittiğini, takılması gereken 2 implantın takılmaması nedeniyle lokmaları öncelikle ön dişleriyle çiğneyip öğütmeye çalıştığını, bu durumunun davacı için sıkıntı yarattığını, ağzında sürekli yaralar çıktığını, diş ve dişetlerinde şişlik ve kanamaları olduğunu, diğer davacı Y.. A.. yönünden dişleri takıldıktan sonra dişlerin olması gereken halinden daha küçük olduğunu, konuşmasında sıkıntı yarattığını, yemek yerken çenesinin ağrıdığını dişlerini bu şekilde kullanamayacağını farkettiğini, belirtilen bu hususların davalı diş hekimine bildirildiğini, davalının zamanla alışacaklarını söylediğini, davacıların yurt dışına gittiklerinde de şikayetlerinin devam ettiğini, 7 ay geçmesine rağmen sıkıntılarının sürdüğünü, mevcut hali ile implant ve protezlerin kabulünün mümkün olmadığını, noter kanalıyla ihtarname gönderdiklerini, davalı U.. D..'ın diş hekimi olması nedeniyle ayıplı ve kusurlu işten dolayı kişisel olarak, diğer davalı şirketin istihdam eden olarak sorumluluğunun bulunduğunu belirterek ayıplı iş nedeniyle davacı Gülseren yönünden 2.500,00 Euro dava tarihi itibariyle karşılığı 5.507,00 TL, davacı Yusuf yönünden ödenen 6.800,00 Euro dava tarihi itibariyle karşılığı 20.487,00 TL ile davacıların yaşadıkları sıkıntı,acı ve elem karşılığı ayrı ayrı 10.000,00 TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacıların iddialarının doğruyu yansıtmadığını, davacı Gülseren ile yapılan sözlü anlaşma gereği alt çeneye 6 implant ve alt full implant destekli porselen yapımı hususunda; davacı Yusuf ile alt çene 8 implant üst çene 8 implant olmak üzere 16 implant ve alt üst implant destekli porselen yapımı hususunda mutabakata varıldığını, anlaşma gereğince her iki davacının da üstlenilen işlerinin özen ve itina ile tamamlandığını, ayıplı iş bulunmadığını, davacı Yusuf ile 8.550 Euro'ya, davacı Gülseren ile 3.550 Euro'ya anlaşmaya varıldığını, davacılar tarafından 15/08/2011 tarihinde 1.000,00 TL ödeme yapıldığını, geri kalan bedelin ödenmediğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; Adli Tıp Kurumu raporuna göre; davalı tarafça yapılan implanta bağlı her hangi bir bozukluk saptanmadığı, uygulanan implantların fonksiyonel olarak tıbbi gerekleri karşıladığı, uygulama yapan davalıların kusurunun bulunmaması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 818 sayılı Borçlar Kanunun 355 vd maddelerinde(6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 470 vd maddelerinde) düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Taraflar arasında, davacıların dişlerine implant, köprü ve protez yapımı hususunda anlaşma yapıldığı, davalı diş hekimi tarafından uygulamanın gerçekleştirildiği; böylece, taraflar arasında eser sözleşmesi kurulduğu anlaşılmaktadır.

Eser, yüklenicinin sanat ve becerisini gerektiren bir emek sarfı ile gerçekleştirilen sonuçtur. Yüklenicinin eseri iş sahibinin yararına olacak şekilde ve ona hiçbir zarar vermeden meydana getirmesi, davalı yüklenicinin hem sadakat hem de özen borcunu kapsar. Bu arada belli bir sonucun ortaya çıkması amaçlanır. Meydana getirilen eserin, iş sahibinin beklentisini karşılamaması halinde, sözleşmedeki yarar dengesi iş sahibi aleyhine bozulmuş olur. Bu bakımdan eserin fen ve sanat kurallarına uygun, iş sahibinin beklentilerini karşılar özellikleri taşıması aranır. Aksi halde, eserin ayıplı olduğu kabul edilir. Ayıplı eseri meydana getiren yüklenici ise, ortaya çıkan ayıp ve eksikliklerden ayıba karşı tekeffül borcu nedeniyle sorumludur. İş sahibinin edimi de teslim olunan eserin bedelini ödemektir.

Yüklenici hangi yöntemi kullanırsa kullansın eserin ayıpsız olarak ortaya çıkması gerekir. Yüklenici, sadakat ve özen borcu gereğince eseri iş sahibin yararına olacak şekilde meydana getirmek zorundadır. Akdin gereği gibi veya zamanında ifasını tehlikeye koyan tüm hallerinden zamanında iş sahibine haber vermek zorundadır. Yüklenicinin genel ihbar yükümlülüğünden doğan çeşitli özel açıklama ve yol gösterme yükümlülükleri vardır.