muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1153, Karar No: 2019/1777, Tarih: 11.03.2019

E) Temyiz Nedenleri;

Davalı ...Yapı ve Yapı Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz dilekçesinde özetle davacının iş görüşmesi yapmak amacıyla geldiğini, işçileri olmadığını, kazanın meydana gelişindeki kusurun kepçe operatörü ve davacıya ait olduğunu, bunlara verilen kusurun az olduğunu, kusur konusunda Adli Tıp Kurumu'ndan rapor aldırılmadığı için oranların kesinleşmediğini, hükme esas hesap raporunda davacı ücretinin hatalı tespit edildiğini, ıslahın zamanaşımına uğradığını ileri sürmüştür.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz edenin sıfatına temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davalı ...Yapı ve Yapı Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece yukarıda açıklandığı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davacı ve davalı ...Yapı ve Yapı Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının başvurusunun kabulüne karar verilip, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmış, vekalet ücreti düzeltilecek şekilde esas hakkında yeniden hüküm kurulmuştur.Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden, davacı sigortalının bildiriminin kazadan bir gün sonra yapıldığı, davacının imzasını taşıyan tek bordronun yine kazadan bir gün sonra düzenlendiği, davacı tarafın dava dilekçesinde günlük net 65,00 TL ücret iddiasında bulunduğu, davacı ve davalının ortak tanığının bu ücret iddiasını doğruladığı, diğer taraf tanıklarının ücretin günlük net 60,00 TL olduğu yönünde beyanda bulundukları, hükme esas bilirkişi hesap raporunda günlük net 65,00 TL ücret üzerinden hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır.Uyuşmazlık maddi zararın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının maddi zararının hesabında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, tanık beyanlarının ücretin belirlenmesi noktasında yeterli olmadığı gözden kaçırılarak, emsal ücret araştırması yapılmaksızın net asgari ücretin 3,57 katına denk gelen ücret üzerinden maddi zararın hesaplaması yoluna gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Somut olayda, tanık beyanlarının ücretin belirlenmesi noktasında yeterli olmadığı gözden kaçırılarak, emsal ücret araştırması yapılmaksızın net asgari ücretin 3,57 katına denk gelen ücret üzerinden maddi zararın hesaplaması yoluna gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; sigortalının yaptığı iş, yaşı, kıdemi belirtilmek suretiyle TÜİK’den, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'ndan ve ilgili meslek odalarından bilinen devrede sigortalının alabileceği ücretleri sormak, elde edilecek sonuçları dosyadaki diğer verilerle birlikte değerlendirip davacının gerçek ücretini tereddütsüz olarak belirlemek, sonrasında bilinen dönemi hükme esas bilirkişi hesap raporundaki tarihlere göre dikkate alarak davacının maddi zararını yeniden hesaplatmak ve usuli kazanılmış hakları gözeterek sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ...Yapı ve Yapı Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nın 373/2.maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...ye iadesine,11/03/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5400, Karar No: 2014/171, Tarih: 14.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/5400 E.  ,  2014/171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de;“Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için,dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Somut olayda; sanığın, vefat eden kız kardeşi ...'e ait Ziraat Bankası Merkez şubesinde bulunan mevduat hesabındaki 30.700 TL parayı kardeşine ait sürücü belgesini ibraz ederek ve imzasını taklit ederek Ankara Yenimahalle Ziraat Bankası şubesinden banka görevlilerini kandırmak suretiyle çektiği şeklinde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Kanun'da 765 Sayılı Kanun'dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin

gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Kanun'un 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız

menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle adli para cezasının tayini,

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle adli para cezasının tayini,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükümde yer alan ‘61.400 TL’ ve’51.166 TL’ para cezası ibarelerinin çıkarılarak yerine "3070 gün adli para cezası" ve ‘ 2558 gün adli para cezası’ 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilerek sonuç olarak 51.160 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11883, Karar No: 2015/12211, Tarih: 02.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/11883 E.  ,  2015/12211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

ARA KARAR TARİHİ : 16/03/2015

NUMARASI : 2015/26-2015/26

Davacı G.. D.. vekili Avukat H..E.. tarafından, davalılar S.. E.. ve diğerleri aleyhine 22/01/2015 gününde verilen dilekçe ile hakısz fiilden kaynaklanan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sırasında; ihtiyati haciz kararına itirazın kısmen kabulüne dair verilen 16/03/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı S.. E.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA

02/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6385, Karar No: 2021/7778, Tarih: 26.10.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/6385 E.  ,  2021/7778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır(Tebligat Kanunu m. 10/1). Adresi meçhul olanlara tebligat ilanen yapılır. Tebligat Kanunu’ndaki diğer hükümler uyarınca tebligat yapılamayan ve ikametgâhı, meskeni veya iş yeri de bulunamayan kimsenin adresi meçhul sayılır (Tebliğat Kanunu m.28/1-2). İlk derece mahkemesince, dava dilekçesi davalı erkeğin dava dilekçesinde belirtilen adresine tebliğe çıkarılmış; tebligat yapılamaması üzerine emniyet araştırması yapılmış ve davalının mernis ve polnet kaydının olmadığının belirlenmesi üzerine, dosya kapsamındaki tebligatlar davalıya ilanen yapılmıştır. Dosyanın tetkikinden, tarafların SGK kayıtlarının sorgulandığı ve sorguda davalı erkeğin “.... Çimento Hazır Beton Nakliyat İnşaat Turizm” unvanlı iş yerinde çalıştığının ve iş adresinin “... Mahallesi ... Caddesi No: 39/A ...” olduğunun tespit edildiği anlaşılmış olup, davalı erkeğin dosya kapsamında bilinen bir iş yeri adresi varken bölge adliye mahkemesi kararı ile kadının temyiz dilekçesinin bu adrese tebliğ edilmemiş olması tebliği geçersiz kılar. Kaldı ki, Tebligat Kanunu’nun 29 uncu maddesine göre, tebliğ olunacak evrak ve ilan suretinin tebliği çıkaran mercinin herkesin kolayca görebileceği bir yerine de asılması bu hususun belgelenmesi de gerektiği, ancak dosya arasında ilan suretinin divanhanede askıya çıkarıldığına ilişkin bir belge bulunmadığı anlaşılmakla ilanen tebligatın da usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; bölge adliye mahkemesi kararı ile davacı kadının temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak davalı erkeğe tebliğ edilerek temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dava dosyasının ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oy birliğiyle karar verildi.26.10.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2022/15524, Karar No: 2024/8766, Tarih: 11.09.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/15524 E.  ,  2024/8766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/281 E., 2021/2566 K.

SUÇ : Silahla yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 10.11.2021 tarihli ve 2021/281 Esas 2021/2566 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Bursa Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 24.09.2020 tarihli ve 2019/125 Esas, 2020/174 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan beraat kararı verilerek, karar kesinleştiğinde "suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu yönünden" Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiştir. Kararın suça sürüklenen çocuk müdafi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 10.11.2021 tarihli ve 2021/281 Esas 2021/2566 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin mahkemece suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu yönünden yapılan suç ihbarına yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ve devamı maddelerinde temyiz edilebilecek kararlar sayılmış ve temyiz kapsamı belirlenmiştir. Bu kapsamda olmayan ve karar niteliği bulunmayan suç ihbarına yönelik mahkeme bildiriminin, temyizi kabil olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanunu’nun 298 inci maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10163, Karar No: 2010/18455, Tarih: 26.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10163 E.  ,  2010/18455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29354, Karar No: 2016/18325, Tarih: 12.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/29354 E.  ,  2016/18325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında imzalanmış olan çocuk parkı satım sözleşmesinden doğan alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davanın açıldığı 05.09.2013 tarihi itibari ile ayrı ticaret mahkemesi bulunan yerlerde ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki görev ilişkisidir. Mahkemenin görevli olup olmadığı hususu kamu düzenine ilişkin olduğundan,taraflarca ileri sürülmese dahi mahkemece yargılamanın her aşamasında re’sen gözetilmesi zorunludur. Dava konusu olay da çocuk oyun grubu satım sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlık olduğundan,davacının tacir olmadığı, davanın Türk Ticaret Kanunu’nda düzenlenen mutlak ticari dava niteliğinde bulunmadığı gözetildiğinde Türk Ticaret Kanunun 5/3 gereği davanın görüm ve çözüm yerinin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunun kabulü zorunludur. Bu itibarla eldeki davada Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esasına girilerek davanın kısmen kabulüne karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.