muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12633, Karar No: 2022/4855, Tarih: 17.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/12633 E.  ,  2022/4855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı idare vekillince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Tekirdağ İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 1930 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve aynı kanunun 11/son maddesi uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17064, Karar No: 2011/17959, Tarih: 03.11.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/17064 E.  ,  2011/17959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.05.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar, velayet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar farklı şehirlerde oturmakta olup, davalı baba ile sadece yaz aylarında düzenlenen kişisel ilişki müşterek çocuğun yaşı gözetildiğinde yetersiz kalmaktadır. Baba ile müşterek çocuk arasında babalık duygularını tatmin edecek ve yatılı kalacak şekilde ayın belirli hafta sonları ile yarı yıl tatilinde de kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden E.'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Y.a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.11.2011 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/22831, Karar No: 2015/2942, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22831 E.  ,  2015/2942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4308, Karar No: 2009/1939, Tarih: 12.02.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/4308 E.  ,  2009/1939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... Özel ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki alacak davası hakkında Hatay İş Mahkemesinden verilen 19.12.2007 gün ve 96/479 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dava nitelikçe davalı Kurum sigortalısının eşinin özel sağlık kuruluşundaki tedavi masraflarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 793,40 YTL sağlık gideri harcamasının 25.3.2005 tarihinden yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacı eşinin 1.7.2004 tarihli sevkle 23.9.2004 tarihinde Özel Kudret Göz Hastanesinde diabete bağlı göz içi kanmasından ameliyat edildiği, ameliyat nedeniyle toplam 3.392.00 TL fatura çıkarıldığı, eczacı bilirkişinin hükme esas alınana raporuna göre bu ameliyat için 2004 Yılı Bütçe Uygulama Talimatındaki fiyatlar esas alındığında toplam ödenmesi gerekecek miktarın 793,40 YTL olduğunun bildirdiği görülmüştür.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda değişiklik yapan 5219 sayılı Yasa'nın 2.maddEsi uyarınca 01.01.2007 tarihinden sonra, anılan yasanın 427.maddesindeki kesinlik sınırı, 1.170 .-YTL.’ye çıkarılmış olup, inceleme konusu karar bu tarihten sonra verilmiş ve kesinlik sınırının altında bulunmuş olmakla, söz konusu maddelere göre hüküm kesin nitelik taşıdığından 01.06.1990 tarih ve E: 1989/3, K: 1990/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da gözönünde tutularak, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle Dairemizce reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenle davalının temyiz dilekçesinin hükmün kesinliği nedeniyle REDDİNE, 12.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2435, Karar No: 2018/3562, Tarih: 28.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2435 E.  ,  2018/3562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26426, Karar No: 2014/273, Tarih: 14.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/26426 E.  ,  2014/273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/118947

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2011

NUMARASI : 2010/504 (E) ve 2011/492 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gaziantep H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 14.6.2011 tarihli yazısından, yargılandığı yargı çevresinde başka suçtan tutuklu bulunduğu anlaşılan sanık S.. İ.. duruşmada hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılama yapılarak hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. İ.. ve T.. Y.. savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20493, Karar No: 2017/979, Tarih: 09.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20493 E.  ,  2017/979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici .... madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin ........2013 tarih 2013/14067 Esas - 2013/18572 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici .... madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 09/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2695, Karar No: 2025/1363, Tarih: 10.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/2695 E.  ,  2025/1363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/401 E., 2024/577 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ulukışla Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/136 E., 2023/99 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı – birleştirilen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı - birleştirilen davada davalı vekili, ... Köyü içme suyunun yaklaşık 40 yıldır ... Yaylası mevkiinde bulunan Sarıpınar kaynak suyu ile Soğukpınar kaynak sularından beslenen ve bu kaynaklardan dere yatağına inen suları toplayarak, ilgili kurum ve kuruluşların izni ile 78 km içme suyu ishale hattı ile sağlandığını, davalı ...'ın 27.07.2021 tarihinde davacı Köyün içme suyunun kaynağındaki bağlantı borularını söküp atarak kendi döşediği borularla dere yatağının alt başında 4000-5000 metre mesafedeki bahçesine sulama suyu olarak bağladığını, köy içme suyunun kesilmesi ile haberdar olan Köy Muhtarlığının davalının ishale hattına verdiği zararı gidererek köy içme suyunu tekrar hatta bağlayarak köye akıttığını, ancak davalının tekrar köyün içme suyunu kestiğini, köyde içme suyu kıtlığı yaşandığını belirterek, köy içme suyuna davalı tarafça yapılan müdahalenin giderilmesini ve müvekkiline tazminat ödenmesini talep etmiş, birleştirilen 2021/161 Esas sayılı davanın reddini savunmuştur.

II. CEVAP

Davalı - birleştirilen davada davacı vekili, başkaca komşu parsel malikleri ile birlikte emeklerini ortaya koyarak yaklaşık 22 yıl önce kendi imkanları ile 5 km uzaktan borularla su getirerek müvekkili ...’ın taşınmazı üzerine yaptığı 300 tonluk gölde topladığını, yaklaşık 80-100 dönüm bahçenin dönüşümlü olarak su ihtiyaçlarını bu gölden karşıladıklarını, ... Köyünün de uzun yıllardır aynı bölgeden su getirdiğini, davacı tarafın Temmuz ayında borularını değiştirmek için çalışma yaptığını ve bu çalışma esnasında müvekkilinin kullandığı su kaynağı da dahil olmak üzere isale hattı güzergahında ne kadar su kaynağı varsa tamamını kendi su kaynaklarına kattığını, su kaynağına müdahale edenin müvekkili değil davacı taraf olduğunu, müvekkilinin ve komşu bahçe sahiplerinin mağduriyet yaşadığını belirterek davanın reddini savunmuş, birleştirilen 2021/161 Esas sayılı davada ise aynı gerekçeleri tekrarla ... Köyü tarafından yapılan müdahalenin önlenmesini ve müvekkiline tazminat ödenmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; asıl ve birleştirilen davaların ayrı ayrı kısmen kabulüne, bilirkişi raporunda gösterilen 1, 2, 3, 4 numaralı su kaynakları ve 179 ada 505 parsel sayılı Kabaktepe Devlet Ormanı içerisindeki 5 ve 6 numaralı su kaynaklarının davacı ... Köyüne tahsisine, davalının sayılan su kaynaklarına müdahalesinin men'ine, 179 ada 505 parsel sayılı Kabaktepe Devlet Ormanı içerisindeki 7 numaralı su kaynağının davacı ...'a 15 Mayıs -15 Ekim tarihleri arasında tahsisine, davalının sayılan su kaynağına müdahalesinin men'ine, tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflarca istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; İlk Derece Mahkemesince verilen karar usul ve yasaya uygun olduğundan taraf vekillerinin bu karara yönelik istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı – birleştirilen davada davalı vekili temyiz dilekçesinde, bilirkişi raporunda gösterilen 7 numaralı su kaynağına ilişkin davalı lehine verilen kararın hatalı olduğunu, eksik araştırma ve inceleme yapıldığını, müvekkili Köyün su ihtiyacının belirlenenden daha fazla olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Asıl ve birleştirilen davalarda taraflar arasındaki uyuşmazlık, suya el atmanın önlenmesi ve tazminat istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3571, Karar No: 2025/2083, Tarih: 14.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3571 E.  ,  2025/2083 K.**

**"İçtihat Metni"**

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 2023/2072 E., 2024/804 K. sayılı dosyası ve Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 2023/2057 E., 2024/802 K. sayılı dosyasının aslı veya onaylı suretinin içerisinde bulunmadığı anlaşılmıştır.

Buna göre, sözü geçen dava dosyalarının dosya arasına alındıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlar Kuruluna GERİ ÇEVRİLMESİNE,

14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1347, Karar No: 2022/5915, Tarih: 15.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1347 E.  ,  2022/5915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 05.07.2018 tarih ve 2017/356 E. - 2018/247 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 04.11.2020 tarih ve 2019/90 E. - 2020/924 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... tarafından 2016/06224 başvuru numarası ile 24.10.2016 tarih ve 255 no’lu Endüstriyel Tasarımlar Bülteni’nde yayınlanmış olan tasarımın yenilik vasfına haiz olmaması ,yenilik ve ayırt edici özelliklerinin bulunmaması nedeniyle yapmış oldukları itirazlarının, TPMK YİDK tarafından 2017/T-490 sayılı kararı ile reddedildiğini, davalı tasarımının müvekkili tarafından 2005 yılından beri kamuya sunulmuş olan tasarımı ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, davalının tescilini talep ettiği 4 nolu şişe tasarımın aynısı çok daha önceden müvekkili tarafından üretilip satışa sunulduğundan tescili talep edilen 4 nolu tasarımın hiçbir yenilik unsuru barındırmadığını ileri sürerek YİDK'in 2017/T-490 sayılı kararının iptaline ve 2016 06224 /4 nolu tescillerin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporuna göre, taraflara ait ürün görselleri incelendiğinde; her iki ürün aynı yüksekliğe getirilmiş olsa dahi kesitleri açısından belirgin farklar oluştuğunun görüldüğü, öncelikle ürünlerde ağız kısmı ve kapak sisteminin farklı olduğu, davacı ürünü vidalı sisteme sahip iken davalı ürününün geçmeli olduğu, bununla beraber ağız ve boyun genişliklerinin farklı olduğu, şişeye ana karakterlerinden birisini veren omuz kısmında davacı ürünü düz bir inişe sahipken davalı ürününde gövdeye yaklaşırken iç bükey bir kırılım olduğu, gözde kısmında davacı ürünü açılırken davalı ürününde iniş düz olduğu, etek bölümüne geldiğinde temas noktalarının yüksekliklerinin farklı olduğu, Heel (insweep) kısımlarında davacı ürünü belirgin bir eğriye sahipken davalı ürünü daha tabana doğru daha düz indiği, davacı ürününde bir tabanda push-up var iken davalı ürününde push-up olup olmadığının bilinmediği, ağız, boyun, omuz, gövde ve heel kısımlarının bölünmelerinin yarattığı gövde çizgileri her iki üründe farklı olduğu, davacının dava dilekçesinde belirttiği haliyle (kesit/plan) geometrileri üzerinden yapılan değerlendirmede ve üst üste bindirilmiş görüntülerde kolaylıkla görüleceği üzere, her iki ürün bilgilenmiş kullanıcı gözünden farklı olarak algılanacağı, kaldı ki bilgilenmiş kullanıcının bu emtialar sıklıkla temas eden hipotetik bir persona olduğu, seçenek özgürlüğü üzerinden yapılan değerlendirmede somut olay üzerinden geniş seçenek özgürlüğünü kısıtlayan bazı hususların olduğu, ürünlerin aynı hacimde olup olmadıkları konusunda bir bilgi olmamasına karşın eş hacimde olacakları varsayımı üzerinden yapılacak bir değerlendirmede hacim ve perakende sunum kıstasları göz önünde bulundurulduğunda bu dar özgürlük alanında davalının belirgin farklar yarattığı, dolayısıyla her iki ürünün bilgilenmiş kullanıcı gözünden hem görsel hem dokunsal olarak farklı algılanacağı, davalıya ait 2016/06224-4 nolu tescilin davacıya 30.06.2005 tarihli 423872 kodlu çizimden bilgilenmiş kullanıcı gözünden farklılaştığı, 2016/T-490 sayılı TPMK YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davaya konu tasarımların yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşıdıkları, YİDK kararının iptali ve davalı tasarımının hükümsüzlüğü koşullarının oluşmadığı, davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak inceleme yapıldığından ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, yeniden davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ilk derece mahkemesi kararının kaldırımasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.