muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24486, Karar No: 2014/21044, Tarih: 27.10.2014

2-Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 50 maddesi gereğince adli para cezasına çevrilirken 18.150 TL yerine hesap hatası sonucu 12.100 TL olarak hesaplanması sonucu sanığa eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gözetilerek CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.10.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI:

Taksirin özünü, makul bir insandan, günlük yaşam deneyimleri ışığında beklenen özeni göstermemesi nedeniyle zararlı bir neticenin meydana gelmesine neden olmak oluşturur. Bu tür davranışlarda bulunmaması için bireylerin ayrıca uyarılmasına veya bu konularda özel bir önlem alınmasına gerek bulunmamaktadır. Somut olayda, sanık ..., müteahhitliğini yaptığı inşaata uydu anten kurulum işini yapmaları için bu konuda ehil ve yetkili oldukları anlaşılan sanık ... ile anlaşır, sanık ...'ın kardeşi olan ve aynı işyerinde birlikte çalıştıkları sanık ... olay günü, öleni de yanına alarak bahse konu inşaata gelir. Çatıda yapılan çalışma esnasında, çanakların montelenmesi sırasında ölen, sanık ...'in yanından bir süre ayrılır, birkaç saniye geçmeden bir ses duyulur, yapılan incelemede, ölenin çatının merdiven boşluğunu aydınlatması için bırakılan ve şeffaf plastikle kaplanan 105\*77 cm boyutundaki plastik kaplamaya basması sonucu kırılan boşluktan düştüğü anlaşılır. İnşaatı yapan müteahhide gerekli iş güvenliğini almaması, kırılma ve düşme riskine karşı uyarıda bulunmaması, ilgili bölümü uyarı amacıyla işaretleyip sınırlandırmaması nedeniyle birincil düzeyde kusur izafe edilir. Bu tespitlere katılmak mümkün değildir, zira yapılan iş yeterli ve ehil olduğu anlaşılan bir firmaya verilmiştir, bundan sonraki beklentiler günlük hayat tecrübelerine tamamen aykırıdır, çatıda alınabilecek önlemler konusunda yetki ve insiyatif tamamen anten kurulumunu yapacak olan firmaya

aittir, hukuki sorumluluk yüklenebilecek olaylarda cezai sorumluluğun da bulunduğunun kabulü sorumluluğun sınırlarını büsbütün arttırır. Diğer yönden, şeffaf plastik görünmekte olup, ölenin çalışma alanında bu plastik alanı kullanmasını gerektiren bir durum da bulunmamaktadır. Çatıda tehlike doğuracak veya özel ikazı gerektirecek hiçbir husus saptanmamıştır. Çalışma alanında gerekli önlemleri almak hak ve yetkisi işin niteliği ve kapsamı da düşünüldüğünde tamamen montajı yapan firmaya ait bulunduğundan ve çatının çalışma alanının dışında bulunan küçük yüzeyinin görünür bir şekilde plastikle kaplı olmasının inşaatı yapan müteahhide bu alanla ilgili özel bir güvenlik önlemi alması yükümlülüğünü gerektirmediğinden, sanık ...'ın beraatine karar verilmesi gerektiği görüşüyle çoğunluğun aksi yöndeki kararına katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2015/6375, Karar No: 2016/1128, Tarih: 26.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6375 E.  ,  2016/1128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkil ile davalılardan ... arasında düzenleme şeklinde satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı, davacı yüklenicinin tüm edimleri eksiksiz olarak yerine getirmesine rağmen davalı tarafından müvekkile devredilmesi gereken 5 ada 23 parsel sayılı taşınmazdaki 6 no'lu dairenin diğer davalı ... isimli şahsa devredildiğini, bu devrin hukuka aykırı olması sebebiyle 6 no'lu dairenin tapusunun iptali ile müvekkil adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, uyuşmazlığın 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamına girdiği bu nedenle Tüketici Mahkemesi’nin görevli olduğundan bahisle davanın görev yönünden reddine karar vermiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılardan Erol Abi temyiz etmiştir.

Dava arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanun'un 3. maddesi (L) bendinde "gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanun'un 73/1. maddesi ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirlenmiştir. 6502 sayılı Kanun'un 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı Mülga Borçlar Kanunu'nun 355 vd. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin tüketici Kanununda 3/k maddesindeki tüketici tanımına uymadığı açıktır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç, arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Yasada tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve

tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda eldeki davada uyuşmazlığın 6502 sayılı Kanuna göre tüketici Mahkemelerinde değil genel hükümlere göre çözümlenmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve davalılardan ... temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı ve davalılardanr Erol Abi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

26.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20198, Karar No: 2022/16203, Tarih: 05.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/20198 E.  ,  2022/16203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ... 20.08.2021 tarihli dilekçesi ile tarafların sulh olduklarını bildirdiğinden, taraflar arasındaki sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne işlemsiz olarak iade edilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere itiraz hakem heyetine iletilmek üzere saklayan İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne İŞLEMSİZ İADESİNE 05.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/21899, Karar No: 2014/18934, Tarih: 29.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/21899 E.  ,  2014/18934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kastamonu İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/08/2013

NUMARASI : 2013/1-2013/122

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8897, Karar No: 2014/5170, Tarih: 08.05.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/8897 E.  ,  2014/5170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/149088

MAHKEMESİ : Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2010

NUMARASI : 1999/132 Esas, 2010/28 Karar

SUÇ : Nitelikli zimmet, resmi belgede sahtecilik

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanıklar S.. D.., M.. H.., H.. A.., A.. D.., A.. Ş.., S.. T.. ve A.. A.. müdafıilerinin tayin olunan sonuç ceza miktarına nazaran duruşmalı temyiz taleplerinin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine, suçtan zarar gören Hazine vekilinin 14/03/2013 havale tarihli temyiz dilekçesi verdiğinin anlaşılması karşısında, 3628 sayılı Kanunun 17 ve 18. maddeleri ile CMK'nın 237/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sadece zimmet suçuyla ilgili olarak Hazinenin davaya katılmasına, katılan Hazine vekilinin temyiz dilekçesi içeriğine göre incelemenin sanıklar S.. D.., M.. H.., H.. A.., A.. D.., A.. Ş.., S.. T.. ve A.. A.. müdafiilerinin mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık S.. D.. hakkında zimmet ve resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanığa isnat olunan basit zimmet ve resmi belgede sahtecilik suçlarının 765 sayılı TCK'nın 202/1 ve 339. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırı itibarıyla aynı Yasanın 102/3 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 10 yıllık asli ve 15 yıllık ilave zamanaşımına tabi olduğu, son suç tarihi olan 01/09/1997 ile inceleme günü arasında bu sürelerin gerçekleştiği anlaşılmakla hükümlerin 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Sanıklar M.. H.., H.. A.., A.. D.., A.. Ş.., S.. T.. ve A.. A.. hakkında nitelikli zimmet ve resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanıklar M.. H.., H.. A.., A.. D.., A.. Ş.., S.. T.. ve A.. A.. hakkında nitelikli zimmet ve resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Olay tarihlerinde sanıklardan A.. D..'ın Mazıdağı Belediyesi Başkanı, M.. H..'nun başkan vekili, S.. T.. ve H.. A..'in sayman, A.. A.. ve A.. Ş..'nin tahakkuk memuru olarak görev yaptıkları, 01/01/1995 ile 31/12/1998 tarihleri arasında belediyede görevli memur ve işçiler adına 2917 adet fazla aylık tahakkuk ettirilerek 65.464,99 TL, A.. D..'a 1.857,58 TL, M.. H..'na 1.527,42 TL olmak üzere hak ettikleri miktarlardan daha fazla ödeme yapmak, A.. D..'a 580,26 TL mükerrer yolluk ödemesi yapmak, H.. A.. ve A.. Ş..'nin muhtelif tarihlerde 14 adet verile emri ekinde yer alan bordroların toplamı ve fatura toplamlarının eksik olmasına rağmen belediye hesabından toplam 460,00 TL fazla para çekmek suretiyle mal edindiklerinden bahisle haklarında nitelikli zimmet ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kamu davası açıldığı, sanıkların aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamaları kabul etmedikleri, zimmetlerine geçirdikleri iddia edilen toplam miktarın Mazıdağı Belediyesine İller Bankasından gönderilen toplam miktardan fazla olduğunu, olmayan bir paranın zimmete geçirilemeyeceğini, bilirkişi raporlarının yetersiz olduğunu savunmaları, hükme esas alınan raporların yeterli olmadığının anlaşılması karşısında; dava dosyasının ekleriyle birlikte konunun uzmanı Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşan 3 kişilik bilirkişi kuruluna tevdii ile tüm iddia, savunma ve kanıtlar birlikte değerlendirilerek görev süreleri içinde her bir sanığın sorumluluğunu irdeler şekilde, zimmetlerinde belediye parası bulunup bulunmadığı, varsa miktarının ne olduğu, özellikle işçi ve memur aylıkları ile ilgili olayda bu kişilerin hak ettikleri ancak ödenmeyen ücretlere ilişkin aylıklar ve tutarları, hak edilmediği halde bordroya bağlanan aylıklar ve tutarlar üzerinde ayrı ayrı durularak tüm bu hususları kapsayacak ve denetime imkan verecek şekilde rapor alınmasından sonra hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak yazılı şekilde eksik inceleme ile hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

765 sayılı TCK'nın uygulanmasında nitelikli zimmet suçunun unsuru sayılan sahtecilik fiilleri için 5237 sayılı TCK'nın 212. maddesindeki “sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur” şeklindeki düzenleme nedeniyle ayrıca zincirleme şekilde belgede sahtecilik suçundan ceza tayin edilmesi gerektiği anlaşılmakla, mahkemece mahiyeti itibariyle sahte belgeler düzenlenmek suretiyle işlendiği kabul edilen eylemin 765 sayılı TCK'nın 202/2, 80, 33, 219/4. maddelerine göre müteselsil nitelikli zimmet, 5237 sayılı TCK'nın ise 212. maddesi de gözetildiğinde 247/1-2, 43/1, 53/1-5, 204/2, 43/1, 53/1-5. maddelerinde yer alan zincirleme nitelikli zimmet ve kamu görevlisinin belgede sahteciliği suçlarını oluşturduğu, lehe yasa karşılaştırmasının buna göre yapılması gerektiği gözetilmeden, denetime imkan verecek şekilde lehe yasa değerlendirilmesine yer verilmeden karma uygulama yapılması suretiyle 765 sayılı TCK'nın 339 ve 5237 sayılı TCK'nın 247/1-2. maddeleri uyarınca yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Sanık S.. T.. müdafîinin Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2000/105 Esas sayılı dava dosyasındaki iddiaların içeriği ile bu dosyadaki iddiaların aynı olduğunu ve sanığın bu dosyada beraet ettiğini savunması karşısında anılan dosyanın celp edilerek incelenmesinden sonra bu sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Sahtecilikten hüküm kurulurken 765 sayılı TCK'nın 80. maddesinin uygulanmasına rağmen zimmete konu eylemleri bir suç işleme kararının icrası kapsamında, farklı tarihlerde gerçekleştirdiği kabul edilen sanıklar hakkında TCK'nın 43/1. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

Zimmet suçunun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanma suretiyle işledikleri belirtilen sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafıilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 08/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6772, Karar No: 2008/7526, Tarih: 10.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/6772 E.  ,  2008/7526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 08.01.2008 gününde verilen dilekçe ile tapuda kayıt düzeltim istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.03.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu 316,222,266,275,313,320 parsel sayılı taşınmazlara ait tapu kaydında 21/504 pay sahibi ... ...’in “...” yazılan soyadının ... ve “1960” olarak yazılan doğum tarihinin “03.09.1932” olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu taşınmazlarda 21/504 hisse sahibi ... kızı ... ...’in soyadının “...” doğum tarihinin “1932” olarak düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Tapu kaydında isim düzeltme davalarında en önemli husus isim düzeltme yoluyla mülkiyet nakline sebebiyet vermemektir. Bunun içinde ismi düzeltilecek kişi ile kayıt malikinin aynı kişi olduğu hususunun kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanması gerekir. Somut olayda, dava konusu taşınmazların tapulama tutanağı edinme bölümünde “….ve yine ... ...’in de 1980 yılında ölümü ile veraseti evlatları ..., ..., ..., . ... ve ... ...’e kaldığı ” belirtilmiş olmasına rağmen tapulama tespit tutanağının edinme sebebi bölümünde adı geçen şahıslar ile davacının irtibatı tespit edilmesini temin için ... ’in baba ve kardeşlerini gösterir nüfus aile kayıt tablosu getirtilip, tapu maliki ile ismi düzeltilmesi istenen kişinin aynı kişi olup olmadığı hususu yeterince denetlenmemiştir. Mahkemece, ... ’in anne baba ve kardeşlerini gösterir nüfus kayıtlarının getirtilmesi, ... ile ... ...’in tutanak ve nüfus bilgilerine göre aynı kişi olduğu saptandığı takdirde davanın kabulü şeklinde hüküm kurulmak gerekirken eksik inceleme ve araştırmaya dayalı karar verilmesi doğru görülmemiştir.