muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/182, Karar No: 2023/467, Tarih: 20.09.2023

Söz konusu belgenin orijinal belgeden elde edilmiş olduğunun kabulü halinde, istem doğrultusunda yapılan değerlendirmede:

1) İnceleme konusu fotokopi ibranamedeki imza ile ...'ın imzaları arasında biçimsel benzerlik görülmekle birlikte gerek inceleme konusu imzanın basit tersimli olması, gerekse mukayese imzaların basit tersimli polimorf imzalar olmaları nedeniyle, söz konusu imzanın ...'ın eli ürünü olduğu ya da olmadığı yönünde daha ileri tespite gidilemediği," şeklinde görüş belirtildiği,

Katılan vekili tarafından bahse konu ibraname aslının ibraz edilmesi üzerine yapılan inceleme sonucunda Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesi tarafından düzenlenen 29.04.2015 tarihli ve 30854-3579 sayılı raporda; "1) İnceleme konusu ibranamedeki imza ile ...'ın imzaları arasında biçimsel benzerlik görülmekle birlikte gerek inceleme konusu imzanın basit tersimli olması gerekse mukayese imzaların basit tersimli polimorf imzalar olmaları nedeniyle, söz konusu imzanın ...'ın eli ürünü olduğu ya da olmadığı yönünde daha ileri tespite gidilemediği," düşüncesine yer verildiği,

- Yalova 3. Asliye Hukuk Mahkemesince 31.07.2015 tarih ve 124-288 sayı ile; sanığın davasının kabulüne, katılanın yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin kaldığı yerden devamına karar verildiği, anılan kararın gerekçesinin "taraflar arasında bedeli 38.000 TL olan bir iş yapıldığı, bu konuda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, ihtilaf konusunun 20.000 TL'nin ödenip ödenmediği konusu olduğu, 20.000 TL'nin ödendiğini iddia eden davalı tarafın ibraz ettiği ibranamedeki imzanın davacı eli ürünü olup olmadığı yönünde Adli Tıp Kurumu raporuna göre herhangi bir tespit yapılamadığı tespit edildiğinden davalı tarafın ödeme iddiası ispat edilemediğinden davacının davasının kabulü ile davalı tarafın Yalova 1. İcra Müdürlüğünün 2011/4037 sayılı dosyaya yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin kaldığı yerden devamına" şeklinde açıklandığı, bu hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine ise Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesince 22.05.2017 tarih ve 522-2175 sayı ile; "Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle tarihsiz ibraname altındaki imzanın davacıya ait olduğu kabul edilse dahi ibra edilen dava dışı Taylan Mark Tamer, ibra edilen alacağın 599,12 TL'lik iş kazancı, hizmet akdinin diğer hak ve alacaklara ilişkin olması nedeniyle eldeki davada sonuca etkili olmayacağının anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına," karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

Katılan; suça konu belgedeki imzanın sanığa ait olduğunu, sanığın bu belgeyi kendisinin yanında imzaladığını, tanık ...'ın da o sırada yanında bulunduğunu, bu tanığın dinlenilmesini talep ettiğini, olay nedeniyle sanıktan şikâyetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini,

Anlaşılmıştır.

Katılan; suça konu belgedeki imzanın sanığa ait olduğunu, sanığın bu belgeyi kendisinin yanında imzaladığını, tanık ...'ın da o sırada yanında bulunduğunu, bu tanığın dinlenilmesini talep ettiğini, olay nedeniyle sanıktan şikâyetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini,

Tanık ...; olay tarihinde katılanın muhasebecisi olduğunu, katılanın binalarının sıva işlerini yapması nedeniyle de sanığı tanıdığını, sanık ile katılanın yaptıkları tüm görüşmelerde yanlarında bulunduğunu, sanığın ayrılışında ibraname düzenlendiğini, bu ibranameyi de sanığın imzaladığını, ibranameyi kendisinin hazırladığını ancak tarih atmayı unuttuğunu, 2013 yılında katılanın yanından ayrıldığını,

İfade etmişlerdir.

Sanık; daha önce yapılan imza incelemesi sonucu belgelerde yer alan iki imzanın kendisine ait olmadığının tespit edilmesi üzerine hâkime sorduğunda, şikâyetçi olabileceğinin söylendiğini, bu nedenle şikâyet dilekçesi verdiğini, yapılan diğer incelemede bu kez imzanın kendisine ait çıktığını, bunun üzerine şoka girdiğini, imzanın kesinlikle kendisine ait olmadığını, şikâyet hakkını kullandığını, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini savunmuştur.

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Ön Soruna İlişkin Görüşler

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "İftira" başlıklı 267. maddesinin birinci fıkrası; "Yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak ya da basın ve yayın yoluyla, işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat eden kişi, bir yıldan dört yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlenmiştir.

İftira suçu, failin, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için, bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat etmesidir. İftira suçunun konusunu hukuka aykırı fiil oluşturur. Bu fiilin suç oluşturması şart değildir. Disiplin yaptırımını veya başka bir idari yaptırımı gerekli kılan fiiller de iftira suçunun konusunu oluşturabilir. Öte yandan hukuka aykırı bir eylemin gerçekleştirildiğine yönelik isnat yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunmak suretiyle ya da basın ve yayın aracılığıyla yapılabilir. Bu anlamda iftira suçu serbest hareketli bir suç olarak düzenlenmemiştir.

İhbar hukuka aykırı fiilin işlenildiğinin yetkili makamlara bildirilmesidir. Şikâyet ise hukuka aykırı fiil nedeniyle mağdur olan veya zarar gören kişinin bu eylemi gerçekleştiren failin cezalandırılması amacıyla yetkili makamlara yaptığı başvurudur. Suça ilişkin ihbar ve şikâyetin sözlü veya yazılı olarak yapılması olanaklıdır. Sözlü şikâyet görevli tarafından tutanağa yazılır (... Yaşar-Hasan Tahsin Gökcan-Mustafa Artuç, Yorumlu Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, Adalet Yayınevi, 6. Cilt, Ankara, 2010, s. 7828-7829).

Özgü suç olarak düzenlenmediği için herkes tarafından işlenebilen iftira suçunda, hukuka aykırı fiil isnadının belli bir kişiye yönelik olması gerekir. Ancak isnada muhatap kişinin yapılacak bir araştırma sonucunda kimliğinin belirlenebilir olması yeterli olup isminin açıkça belirtilmesi zorunlu değildir.

İftira suçu failinin, isnat ettiği fiil gerçekte hiç işlenmemiş veya işlenmiş olmakla birlikte kendisine isnatta bulunulan kişi tarafından işlenmemiş olabilir. Yine, kendisine isnatta bulunulan kişi tarafından hukuka aykırı bir fiil işlenmiş bulunmakla birlikte; iftira suçunun faili, bu fiilin karşılığında isnatta bulunulan kişiye verilecek yaptırımı ağırlaştıracak bazı eklemelerde bulunmuş olabilir. Bu durumlarda da iftira suçunun oluştuğunu kabul etmek gerekir.

İftira suçunun oluşabilmesi için, iftira suçu failinin, hukuka aykırı fiil isnat ettiği kişinin bu fiili işlemediğini bilmesi gerekmektedir. Bu açıdan, iftira suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir. Ancak bu suçun oluşabilmesi için, doğrudan kast tek başına yeterli olmayıp ayrıca failin hukuka aykırı fiil isnat ettiği kimse hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir müeyyideye maruz kalmasını sağlamak amacıyla hareket etmesinde zorunluluk bulunmaktadır. Bu nedenle, iftira suçu açısından failde kastın ötesinde belirtilen amacın varlığı, bir başka deyişle özel kastın bulunması gerekmektedir. Dolayısıyla, failin, belirli olay veya olgulardan yola çıkarak, isnat ettiği fiilin mağdur tarafından işlendiği inancı ve şüphesi ile ihbarda bulunması hâlinde iftira suçunun unsurları oluşmayacaktır.

Yine, içeriği kanıtlanamasa dahi, gerçekleştirilen ihbar veya şikâyetin bir anayasal hakkın kullanılması olarak değerlendirilebildiği hâllerde, bir hukuka uygunluk nedeninin varlığı söz konusu olacaktır. Anayasa'mızın 36. maddesinde, herkesin, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu, 40. maddesinde, Anayasa ile tanınmış hak ve hürriyetleri ihlâl edilen herkesin, yetkili makama geciktirilmeden başvurma imkânının sağlanmasını isteme hakkının bulunduğu, 74. maddesinde, vatandaşların ve karşılıklılık bulunması koşuluyla Türkiye’de oturan yabancıların, kendileriyle veya kamu ile ilgili hususlarda dilek ve şikâyet haklarının bulunduğu vurgulanmıştır. Bireylere tanınan bu anayasal hak, onların idare ve diğer bireylerle ilişkilerinde gerek çıkarlarını koruması, gerek özgürlüklerini kısıntısız kullanabilmesi bakımından, devlet organlarına başvurmasını gerekli kılar. Bu başvuru, bireyin kendisi, üçüncü kişi veya kamuyla ilgili olabilir. Başvurulabilecek devlet organları da, yasama, yürütme ve yargıdır. Dilekçe hakkının yargısal alanda başlıca ortaya çıkış biçimi ise, ihbar ve şikâyet hakkının kullanılmasıdır.

İftira suçunda, ihbar veya şikâyetin CMK'nın 158. maddesinde gösterilen Cumhuriyet Başsavcılığına, kolluğa, valiliğe, kaymakamlığa, mahkemeye, yurtdışında ise elçiliğe veya konsolosluğa yapılması gerekmektedir. Bu bağlamda, iftira suçunda, hukuka aykırı fiil isnadını içeren ihbarın veya şikâyetin yetkili makamlara yapılması koşulu aranmaktadır. Dolayısıyla kanunilik ilkesi gereğince, ihbar veya şikâyetin yapılması olanaklı görülen makamlar dışındaki kimselere yapılacak bildirimler, iftira suçuna vücut vermeyecektir. Bu bakımdan, isnat edilen hukuka aykırı fiil bir kişiye bildirilmiş, o kişi de suçu ilgili yerlere ihbar etmişse, kişinin, yetkili makam olarak sayılması mümkün olmadığından bu suç oluşmayacaktır. Nitekim, ihbar veya şikâyetin yetkili makamlara doğrudan yapılması da arandığından, bu makamların dolaylı şekilde hukuka aykırı fiil isnadını öğrenmeleri hâlinde söz konusu suçun oluşmadığı kabul edilmelidir (Yaşar-Gökcan-Artuç, s. 7830; M. ... Yiğitbaş, İftira Cürmü Üzerine Bir Deneme, AD., Y. 58, S. 11, Ankara, 1967, s. 832; Köksal Bayraktar, İftira, İstanbul Hukuk Fakültesi Mecmuası, C: XL, S. 1-4, s. 196).

Öte yandan uygulama tarihinden sonra 15.07.2018 tarihli ve 30479 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 4 sayılı Bakanlıklara Bağlı, İlgili, İlişkili Kurum ve Kuruluşlar İle Diğer Kurum ve Kuruluşların Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin "Adlî Tıp Üst Kurullarının görevleri" başlıklı 16. maddesi;

"(1) Adlî Tıp Üst Kurulları;

a) Adlî tıp ihtisas kurulları ve ihtisas daireleri tarafından verilip de mahkemeler, hâkimlikler ve savcılıklarca kapsamı itibarıyla yeterince kanaat verici nitelikte bulunmayıp sebebi de belirtilmek suretiyle bildirilen işleri,

b) Adlî tıp ihtisas kurullarınca oybirliğiyle karara bağlanamamış olan işleri,

c) Adlî tıp ihtisas kurullarının verdiği rapor ve görüşleri arasında ortaya çıkan çelişkileri,

ç) Adlî tıp ihtisas kurulları ile ihtisas dairelerinin rapor ve görüşleri arasında ortaya çıkan çelişkileri,

d) Adlî tıp ihtisas kurulları ile Adlî Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının heyet hâlinde verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri,

konu ile ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceler ve kesin karara bağlar.

c) Adlî tıp ihtisas kurullarının verdiği rapor ve görüşleri arasında ortaya çıkan çelişkileri,

ç) Adlî tıp ihtisas kurulları ile ihtisas dairelerinin rapor ve görüşleri arasında ortaya çıkan çelişkileri,

d) Adlî tıp ihtisas kurulları ile Adlî Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının heyet hâlinde verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri,

konu ile ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceler ve kesin karara bağlar.

(2) Fizik İhtisas Dairesi ve Trafik İhtisas Dairesinin raporları Adlî Tıp Üst Kurullarında incelemeye alınamaz. Bu dairelerden birinin verdiği raporlar ile diğer bilirkişi raporları arasında çelişki bulunması hâlinde mahkeme veya Cumhuriyet savcılıklarınca gerekçesi belirtilmek suretiyle talep edilmesi üzerine raporlar, ilgili ihtisas dairesinin en az yedi uzmanının katılımı ile oluşan genişletilmiş uzmanlar heyetince incelenir ve kesin olarak karara bağlanır..." şeklinde düzenlenerek Fizik İhtisas Dairesinin raporlarının Adlî Tıp Üst Kurullarında incelemeye alınamayacağı belirtildikten sonra bu Dairenin verdiği raporlar ile diğer bilirkişi raporları arasında çelişki bulunması hâlinde mahkeme veya Cumhuriyet savcılıklarınca gerekçesi belirtilmek suretiyle talep edilmesi üzerine raporların, anılan Dairenin en az yedi uzmanının katılımı ile oluşan genişletilmiş uzmanlar heyetince incelenip kesin olarak karara bağlanacağı hüküm altına alınmıştır.

Diğer taraftan, ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usulüne uygun olarak toplanan delillerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Gerek 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu gerekse CMK, adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkânı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir değişle adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Sanığın suça konu ibranamenin katılan tarafından sahte imza atılmak suretiyle oluşturulduğuna dair şikâyeti üzerine yapılan soruşturma sırasında Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 10.08.2015 tarihli raporda anılan belgedeki imzanın sanığa ait olduğunun tespit edildiğinden bahisle sanığın üzerine atılı iftira suçunu işlediği iddia edilen olayda;

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Sanığın suça konu ibranamenin katılan tarafından sahte imza atılmak suretiyle oluşturulduğuna dair şikâyeti üzerine yapılan soruşturma sırasında Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 10.08.2015 tarihli raporda anılan belgedeki imzanın sanığa ait olduğunun tespit edildiğinden bahisle sanığın üzerine atılı iftira suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın davacı, katılanın ise davalı olduğu Yalova 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/124 esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sırasında Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesi tarafından düzenlenen 29.04.2015 tarihli ve 30854-3579 sayılı raporda; "İnceleme konusu ibranamedeki imza ile ...'ın imzaları arasında biçimsel benzerlik görülmekle birlikte gerek inceleme konusu imzanın basit tersimli olması gerekse mukayese imzaların basit tersimli polimorf imzalar olmaları nedeniyle, söz konusu imzanın ...'ın eli ürünü olduğu ya da olmadığı yönünde daha ileri tespite gidilemediği," şeklinde görüş bildirilmesine karşın, Yalova Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sırasında Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 10.08.2015 tarihli ve BRS-BLG-15-02411 uzmanlık numaralı raporda suça konu ibraname üzerinde atılı bulunan imzanın sanığın elinden çıktığına yönelik tespite yer verilmesi, ayrıca soruşturma aşamasında ileri sürülmemesine karşın kovuşturma aşamasında katılan tarafından dinlenilmesi istenilen tanığın olay tarihinde katılanın muhasebecisi olması nedeniyle tarafsızlığı hususunda şüphe bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde; maddi gerçeğin tereddütsüz bir biçimde ortaya konulmasının temini bakımından anılan raporlar arasındaki çelişkinin 4 sayılı Bakanlıklara Bağlı, İlgili, İlişkili Kurum ve Kuruluşlar İle Diğer Kurum ve Kuruluşların Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin "Adlî Tıp Üst Kurullarının görevleri" başlıklı 16. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesinden rapor alınmak suretiyle giderilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına hükmünün, sanık hakkında eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Ulaşılan bu sonuç karşısında, asıl uyuşmazlık konusu değerlendirilmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2022 tarihli ve 33-370 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanık hakkında eksik araştırma ile karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.09.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14253, Karar No: 2023/5747, Tarih: 20.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/14253 E.  ,  2023/5747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Savaştepe Cumhuriyet Başsavcılığınca 14.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine, Savaştepe Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Savaştepe Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2015 tarihli ve 2015/315 Esas, 2015/338 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği beraat kararı verilmiştir.

C. Savaştepe Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2015 tarihli ve 2015/315 Esas, 2015/338 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği beraat kararı verilmiştir.

D. Kararın Cumhuriyet savcısı tarafından aleyhe temyizi üzerine, Dairemizin 02.11.2020 tarihli 2020/12250 Esas, 2020/6421 Karar sayılı kararı ile, "1- Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının itiraz hakkı gösterilerek sanığa tebliğ edildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce yapılan uyarılı ilk başvuru davetiyelerini müteakip tedbirin infazına başladığı, ancak tedbirin infazı sırasında yükümlülüklerini birinci kez ihlal etmesinden sonra uyarıya rağmen ikinci kez ihlal etmesi üzerine, dava açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı, dosya kapsamına göre ısrar şartının gerçekleşmiş olduğu, bu nedenle sanık hakkında yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2- Kabule göre de; TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” karar verilmesi gerekirken, “beraat” kararı verilmesi, 3- Hakkında derhal beraat kararı verilme koşulları oluşmayan sanığın Ceza Muhakemesi Kanununun 147 ve 191. maddeleri uyarınca usulüne uygun sorgusu yapılmadan CMK'nın 193. maddesinin 2. fıkrasına yanlış anlam verilerek, eksik kovuşturma ile hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğu" gerekçesiyle 25.12.2015 tarihli hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

E. Bozmaya uyularak, Savaştepe Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2021 tarihli ve 2021/6 Esas, 2021/77 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237

sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesi, 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

F. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca usul ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; tedavi olmak istediğine, cezayı hak etmediğine, cezanın kaldırılmasını istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ... hakkında Savaştepe Sulh Ceza Hakimliğinin 11.06.2013 tarih, 2013/73 D. İş sayılı kararı gereğince alınan kan ve idrar örnekleri üzerinde ... Adli Tıp Grup Başkanlığınca yapılan inceleme sonucu düzenlenen 26.07.2013 tarihli raporda, sanığa ait kanda herhangi bir uyutucu-uyuşturucu maddeye rastlanılmadığının, idrarında ise esrar etken maddesi THC bulunduğunun belirtildiği, bu nedenle uyuşturucu madde kullandığının sabit olduğu gerekçesi ile atılı suçtan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesi ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun 191 inci maddesinin beşinci fıkrası ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun

araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca davanın düşmesine ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,