muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9771, Karar No: 2018/3096, Tarih: 20.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/9771 E.  ,  2018/3096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10325, Karar No: 2023/7001, Tarih: 01.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/10325 E.  ,  2023/7001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/393 E., 2023/991 K.

SUÇLAR : Cinsel saldırı, tehdit

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında tehdit suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına dair kurulan hükme ilişkin Bölge Adliye mahkemesince verilen kararın 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinde sınırlı sayıda belirtilen hükümler arasında yer almaması nedeniyle temyize kabil nitelikte bir karar olmadığı gözetilerek incelemenin cinsel saldırı suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince cinsel saldırı suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2022 tarihli ve 2022/240 Esas, 2022/290 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 10.05.2023 tarihli ve 2023/393 Esas, 2023/991 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ... müdafileri ile katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

Mağdurenin sanığın eylemiyle orantılı bir direnç göstermemiş olması halinde sanığın 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrasına vücut verecek şekilde hareket edeceğine, üst sınırdan hüküm tesis edilmesi gerekirken yazılı şekilde alt sınırdan hüküm tesis edildiğine, tüm unsurlarıyla oluşmuş olmasına rağmen tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmediğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemi

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

Mağdurenin sanığın eylemiyle orantılı bir direnç göstermemiş olması halinde sanığın 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrasına vücut verecek şekilde hareket edeceğine, üst sınırdan hüküm tesis edilmesi gerekirken yazılı şekilde alt sınırdan hüküm tesis edildiğine, tüm unsurlarıyla oluşmuş olmasına rağmen tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmediğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemi

Araç içerisinde bulunan .... isimli kişinin tanık olarak dinlenmemesinin hakkaniyete ve adil yargılanma ilkesine aykırı olduğuna, mağdurenin ifadelerinin çelişkili olduğuna, mağdurenin sanığın kafasına taşla vurduğunu beyan etmesine rağmen doktor raporunda böyle bir künt darbenin bulunduğuna yönelik tespit bulunmadığına, olay yerinde herhangi bir biyolojik bulgu bulunmadığı gibi boğuşma izine de rastlanmadığına, mağdurenin sırf sanığın kendisini Diyarbakır’a götürmemesi nedeniyle iftira attığına, iç çamaşırı incelemesinde meniye rastlanmadığına, mağdurenin iddia edilen olayı sakince anlatmasının da hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, suçu kabul etmemekle birlikte sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunun düşünülebileceğine, izah edilen nedenlerle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.İlk Derece Mahkemesince, "...Diyarbakır ili istikametinde seyir halinde ilerlerken sanığın kendisine "niye bu kadar güzelsin" dedikten sonra elini tuttuğu ancak, hemen elimi geri çektiği, seyir halinde oldukları sırada sanığın bir anda aracı sağda bulunan tali yola sokması üzerine korku ve sinirle bağırmaya başladığı, bunun üzerine sanığın ihtiyaç molası verdiğini söyleyerek araçtan uzaklaştığı, bir kaç dakika sonra araca geri dönen sanığın kendisini öpmeye çalıştığı, sanığın kendisini öpmesine izin vermediği, daha sonra sanığın araçtan inerek ön yolcu koltuğunun bulunduğu tarafa geldiği ve kendisini tekrar öpmeye çalıştığı ancak, yine sanığın kendisini öpmesine izin vermeyerek sanığın ittirdiği, bunun üzerine kötü birşeyler olacağını hissettiği için araçtan indiği ve yola doğru koşar adım gitmeye başladığı, sanığın arkasından gelerek elini tuttuğu, polisi arayacağını söylemesi üzerine sanığın cep telefonunu elinden aldığı, bunun üzerine koşarak kaçmaya başladığı ve bağırarak yardım istediği, durdukları yer yola uzak olduğu için çevrede kimsenin bulunmadığı, sanığın arkasından gelerek kendisini yakaladıktan sonra yere düşürdüğü ve üzerine çıktığı, yerde tepindiği sırada sanığın ayaklarını tutarak havaya kaldırdığı, ayaklarıyla ve eliyle sanığın yüzüne vurduğu, sanığın giymekte olduğu pantolonunun kemerini çıkardıktan sonra pantolonunu dizine kadar indirdiği, bu sırada sanığın cinsel organını çıkarttığını fark ettiği, yerde bulduğu taş ile sanığın kafasına vurduğu, bunun üzerine sanığın kendisine hitaben 'kafama bir daha taş ile vurursan senin kafanı dağıtırım' dediği, sanığın yaklaşık 15-20 dakika kendisine tecavüz etmeye çalıştığı ancak, sanığın karşı direndiği ve kendisini korumak için sanığın tekmelediği, sanığın dizleriyle karnına bastırdığı ve elleriyle boynunu sıktığı, şüphelinin üzerinde bulunan taytı dizine kadar indirdiği ancak, iç çamaşırını çıkaramadığı, bir süre daha direndikten sonra taytını tutarak geri giydiği, sanığın konuşarak kendisini ikna etmeye çalıştığı, sanığın biraz durduktan sonra üzerinden geri çekildiği, ardından ayağa kalkarak şüpheliden cep telefonunu aldığı, ardından çantasını alarak yola devam etmek istediği fakat, korkusundan şüphelinin kendisini araçla bırakma talebini kabul ettiği, araçta bulundukları sırada sanığın kendisi dudak bölgesinden 4-5 kere öptüğü, sanığın huyuna gitmek için tepki vermediği, daha sonra şüphelinin kendisini Diyarbakır Karayolu üzerinde bulunan ... Petrol isimli akaryakıt istasyonuna bıraktığı..." şeklindeki kabul ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesi, "...sanığın, cinsel arzularını tatmin etmek amacıyla katılanı kendi aracıyla kimsenin olmadığı tali yola soktuğu akabinde katılanın üzerine çıktığı katılanın sanıktan kurtulmak amacıyla uzun uğraşlar vererek mücadele ettiği bu anlamda olayın vehamiyeti, sanığın kastının yoğunluğu ile işlenen suçun gerek birey gerek toplum açısından önemi gözönünde bulundurulduğunda alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle..." şeklindeki gerekçesiyle 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen suç karşılığında öngörülen soyut cezanın alt sınırından üç yıl uzaklaşarak temel cezayı belirlemiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan vekili ile sanık müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi göz önünde bulundurulmak suretiyle temel cezanın "8 yıl" olarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 10.05.2023 tarihli ve 2023/393 Esas, 2023/991 Karar sayılı kararında katılan vekili ile sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29300, Karar No: 2018/871, Tarih: 05.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/29300 E.  ,  2018/871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu ... köyü 131 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerinin tespitinde emsal olarak incelenen taşınmaz başka mahallede olduğu gibi dükkan nitelikli emsalin satış bedeli içerisinde ticari değerinin de bulunduğu vergi değerleri arasında 21 kat fark olduğu dikkate alındığında, dava konusu taşınmaza emsal olacak nitelikte olmadığı anlaşıldığından alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir.

Dava konusu ... köyü 131 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerinin tespitinde emsal olarak incelenen taşınmaz başka mahallede olduğu gibi dükkan nitelikli emsalin satış bedeli içerisinde ticari değerinin de bulunduğu vergi değerleri arasında 21 kat fark olduğu dikkate alındığında, dava konusu taşınmaza emsal olacak nitelikte olmadığı anlaşıldığından alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi ve dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede değerini etkileyecek derecede olumlu bir gelişme ve bu nedenle değerinde bir artış olup olmadığı hususunda yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmının yüzölçümü geometrik durumu ve niteliği nazara alındığında, değer düşüklüğü uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3-Davanın niteliği gereği, kendisini vekil ile temsil ettiren davacı idare lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2899, Karar No: 2018/8025, Tarih: 20.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/2899 E.  ,  2018/8025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, davalı borçlu ... hakkında takip yaptıklarını, takibin semeresiz kaldığını mal kaçırma amacı ile dava konusu taşınmazını 06.08.2008 tarihinde birlikte yaşadığı nikahsız eşi davalı ...'ye devrettiğini belirterek, bu tasarrufların iptalini istemiştir.

Davalı ... vekili, taşınmazın devrinin borcun doğumundan önce olduğunu, davacı'nın sunduğu sözleşmedeki tarihin sonradan davacı tarafından yazıldığını ve haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ..., borçlu ile birlikte yaşamadığını, taşınmazı bedeli karşılığı satın aldığını belirtmiştir.

Mahkemece, davacı, davalı ile yapmış olduğu sözleşmede borçluya ait ev için kapı, pencere imalatı yapıldığı, sözleşme tarihinin 24.07.2008 olduğu, her ne kadar davalı vekili taraflar arasındaki sözleşme tarihinin daha sonra davacı tarafça doldurulduğu, cevap dilekçesinin ekindeki sözleşmede tarih yazılmadığı iddia edilmiş ise de davalının dilekçesinin ekindeki sözleşmede sadece davalının imzasının olduğu, davacının imzasının bulunmadığının anlaşıldığından davalının iddiaları dikkate alınmadığı, davalı ...'nin borçlunun çocuğunun annesi olduğu ve borçlunun mali durumu hakkında bilgi sahibi olduğu, ancak taşınmazın dava dışı şahsa satıldığından davanın bedele

dönüştüğünden bahisle davanın kabulü ile alacağın davalı ...'den tahsiline karar verilmiş,hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK'nun 277 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali davasına ilişkindir.

Tasarrufun iptali davalarının görülebilmesi için diğer dava koşullarının yanında, tasarrufun borcun doğmundan sonra gerçekleşmiş olması gerekmektedir.

Somut olayda tasarruf 06.08.2008 tarihinde yapılmış takip dayanağı bono ise 27.02.2009 tarihinde tanzim edilmiştir.Davacı alacaklı borcun daha önce doğduğunu ileri sürmüş, borçlu ise 24.07.2008 tarihinde doğduğuna ilişkin olarak teklif mektubu metnini sunmuştur.Ancak davacı alacaklı teklif mektubundaki tarihin sonradan borçlu tarafından doldurulduğunu belirterek itiraz etmiştir.

Bu durumda tacir olan davacı alacaklının ticari defterleri üzerinde konusunda uzman bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak, takip dayanağı bonoya ilişkin borcun doğum tarihinin belirlenmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir.

Öte yandan, dosya içerisinde mevcut, ... dosyası içeriğinden takip konusu borcun 23.12.2016 tarihinde tahsil edilerek infazda kaldırılması talep edildiğinden İİK'nun 281/3 fıkrasına göre davanın konusunun kalıp kalmadığının da değerlendirilmesi gerekmektedir.

Öte yandan, dosya içerisinde mevcut, ... dosyası içeriğinden takip konusu borcun 23.12.2016 tarihinde tahsil edilerek infazda kaldırılması talep edildiğinden İİK'nun 281/3 fıkrasına göre davanın konusunun kalıp kalmadığının da değerlendirilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ.Yukarda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 20/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3462, Karar No: 2023/5769, Tarih: 11.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/3462 E.  ,  2023/5769 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM : Davanın reddi

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı vekili

Taraflar arasındaki esere tecavüzün men ve ref'i davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; ... tarafından yazılan ... 1874 adlı eserin Prof. Dr. ... tarafından Türkçeye çevrildiğini, 1993 yılında 3 üncü, 2006 yılında 4 üncü baskısının müvekkili tarafından yapıldığını, telif sözleşmesi uyarınca eserin mali haklarının müvekkiline ait olduğunu, aynı kitabın davalı ... tarafından tercüme edilip diğer davalı tarafından yayınlandığını, ancak davalı çevirisinin yeni bir tercüme olmadığını, müvekkilince yayınlanan eserdeki dil ve ifadelerin biraz değiştirildiğini, intihal bulunduğunu ileri sürerek tecavüzün ve dava konusu kitapların satışı ile yeni baskılarının önlenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; müvekkili Yapı Kredi Yayınlarının yayınlanacak eserlerin seçimi ve telif hakları konusunda titizlikle davrandığını, kendisinden beklenen tüm özen ve ihtimamı eksiksiz yerine getirdiğini, çevirmen ...'in saygın bir edebiyatçı ve çevirmen olduğunu, müvekkilinin eserin İtalyanca orijinalinden çeviri yaptığını ve çevirenin hususiyetini taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

1.Mahkemenin davanın reddine dair kararının davacı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 25.11.2013 tarih, 2013/6623 E. ve 2013/21330 K. sayılı kararıyla bozulmasına karar verilmiş, mahkemece verilen direnme kararı da Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2019 tarih, 2017/11-63 E. ve 2019/86 K. sayılı kararıyla, tarafların iddia ve savunmaları ile davacının bilirkişi raporuna itirazlarında ileri sürdüğü, intihal iddiasına ilişkin dava dilekçesine ekli metinlerin karşılaştırılarak incelenmesi gereğine işaret edilerek bozulmuştur.