muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18263, Karar No: 2022/456, Tarih: 10.02.2022

Bu amaçla dosyanın tekrar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yollanması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı dosya hakkında, karar düzeltme bölümünden yeni bir tebliğname numarası vermiş, düzenlemiş olduğu 11.11.2021 tarih ve 2021/125254 numaralı tebliğname ile de "sanık tarafından yerel mahkemeye sunulan temyiz dilekçesinin gerekçesiz olduğundan" bahisle temyiz isteminin reddine dair karar verilmesi istenilmiştir.

UYAP kayıtlarına göre dosya üzerinde yapılan incelemede;

Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.07.2018 tarih ve 2017/139 Esas, 2018/241 Karar sayılı dosyasının, istinaf incelemesi talebi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderildiği, İstinaf Dairesince yapılan inceleme sonucunda, 03.01.2019 tarih ve 2018/1748 Esas, 2019/2 sayılı karar ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden istinaf başvurularının esastan reddine, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden temyize tabi, sanık ... yönünden ise kesin olarak karar verildiği, sanık ...'nın kesin olarak verilen bu kararı da temyiz etmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi 07.02.2019 tarihli ek kararıyla temyiz isteminin reddine dair hüküm kurduğu, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin (asıl ve ek kararlarının) sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/21831 sırasına kaydedildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 01.04.2019 tarihinde düzenlenen tebliğname ile (asıl ve ek kararlar olmak üzere) sanıklar hakkında verilen hükümlerin onanmasının istendiği, dosya Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 2019/5565 sırasında kayıtlı olarak temyiz incelemesi aşamasında beklerken 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun ile sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden de temyiz yolunun açıldığı, bu kapsamda sanık ... yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından ek tebliğname düzenlenmesi talebinde bulunulduğu, 17.12.2019 tarihinde düzenlenen ek tebliğnamede, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı sanık ... hakkında verilen hükmün onanmasını talep ettiği, sanık ...'nın daha önce ek kararı gerekçeleriyle birlikte temyiz etmesi, verilen hükme yönelik temyiz yolunun açılması ve açıkça temyiz iradesini ortaya koyması nedeniyle yapılan temyiz incelemesi sonucunda, sanık ... dahil olmak üzere tüm sanıklar hakkında Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince 03.01.2019 tarih ve 2018/1748 Esas, 2019/2 sayılı kararı ile verilen istinaf başvurularının esastan reddine dair hükümlerin ayrı ayrı onanmasına karar verildiği,

Görülmüştür.

Tüm bu açıklamalar kapsamında somut olay değerlendirildiğinde;

Görülmüştür.

Tüm bu açıklamalar kapsamında somut olay değerlendirildiğinde;

Her ne kadar Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi 07.10.2021 tarih ve 2017/139- Ceza Dava Dosyası nolu "Yargıtay 16. Ceza Dairesine hitaben" göndermiş olduğu yazısında "Dairemizin 27.05.2021 tarih ve 2019/5565 esas, 2021/3497 sayılı kararında dosya sanıklarından olan ... hakkında 7188 sayılı Kanun kapsamında temyiz incelemesi yapılmadığını" belirtmişse de, incelenen dosya kapsamından sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 03.01.2019 tarih ve 2018/1748 Esas, 2019/2 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmünün Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 27.05.2021 tarih ve 2019/5565 E-2021/3497

K. Sayılı ilamıyla onandığı açıkça anlaşılmaktadır. Ayrıca, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.11.2021 tarih ve 2021/125254 numaralı tebliğnamesinin karar düzeltme bölümünden düzenlendiği görülmüşse de, tebliğname içeriğinden söz konusu karara yönelik yapılmış herhangi bir karar düzeltme talebi de bulunmamaktadır.

Tüm bu nedenlerle;

Sanık ... hakkında "silahlı terör örgütüne yardım etme" suçundan verilen ve 7188 sayılı Kanun kapsamında temyiz yolu açılan mahkumiyet kararına ilişkin yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 27.05.2021 tarih ve 2019/5565 E-2021/3497 K. Sayılı ilamıyla mahkumiyet kararının açıkça onandığı, bu aşamada yeniden bir temyiz incelemesi yapmanın mümkün bulunmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, ayrıca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.11.2021 tarih ve Karar Düzeltme Bölümü-2021/125254 numaralı tebliğnamesinin herhangi bir karar düzeltme talebi içermemesi karşısında, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın gerekli infaz işlemleri için Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6044, Karar No: 2009/6180, Tarih: 24.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6044 E.  ,  2009/6180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili dava dışı borçlu ... ... ...’a ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkillerince konulan hacizlere iştirak ettirilen Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile Vergi Dairesi’nin borçlusunun, adı geçen şahıs olmayıp, ... İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. olduğunu; şirketin aciz halinin tesbit edilmesine dair herhangi bir işlem yapılmaksızın ortağın malına haciz konulamayacağını ileri sürerek davalıların sıra cetvelinden çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince her iki davalının da şirket hakkında takip yapmadan, doğrudan doğruya ortağa yöneldiği, bu durumun 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 35 ve Vergi Usul Kanunu’nun 10 uncu maddelerine aykırı olduğu gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

1- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 88 ... maddesinin 16 ncı fıkrasına göre, Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise tüzel kişiliği haiz işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur. Hükümde açıkça belirtildiği üzere, davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı’nın işveren hakkında takibat yapmadan, doğrudan yönetici hakkında icraî işlemlere girişme yetkisi bulunmaktadır. Mahkemece bu yönün gözden kaçırılması ve ticaret sicil müdürlüğünden gelen yazı cevabında ... ... ...’ın şirket yetkilisi olduğunun belirtilmiş olması karşısında 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un mükerrer 35 ... maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi doğru değildir.

2- Davalı ...’nin temyiz itirazlarına gelince: mahkemece adı geçen davalıdan 2006/24150 sayılı takip dosyası istenmiş iken, sadece tapu sicil müdürlüğüne gönderilen haciz yazısının bir örneğinin sunulduğu anlaşılmıştır. Mahkemece eksikliğin giderilmesi için davalıya tekrar ve ihtarat içeren bir yazı yazılması ve VUK. m.10’daki şartların bulunup bulunmadığının buna göre değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 ve 2 sayılı bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, 24.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5515, Karar No: 2015/11010, Tarih: 29.04.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/5515 E.  ,  2015/11010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/57363

Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan sanık S.. Ş..'nın yapılan yargılanması sırasında; Afyonkarahisar 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; Afyonkarahisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararına karşı sanık S.. Ş.. müdafii tarafından itiraz edilmiş olduğu, bu itirazın, itiraz mercii olan Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesince usulünce incelenerek kararın kesinleşmesi sağlanmadan karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilerek dosyanın Dairemize gönderildiği, bu haliyle henüz görev ihtilafı oluşmadığı anlaşıldığından, gereği için incelenmeyen dosyanın mahalline iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2983, Karar No: 2024/4337, Tarih: 07.10.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/2983 E.  ,  2024/4337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/898 E., 2024/304 K.

DAVALILAR : ... vd. vekilleri Avukat ... vd.

DAVA TARİHİ : 19.03.2014

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzincan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/258 E., 2019/271 K.

Taraflar arasındaki ipoteğin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara vekili ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre harçlandırılan dava değeri 4.500,00TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2798, Karar No: 2010/5260, Tarih: 08.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/2798 E.  ,  2010/5260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

4853 Sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 Sayılı Kanunun 4.maddesi ile eklenen Ek Madde 1'de "Mülga 9/3/1988 tarihli ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 Sayılı Kanunla tasfiye edilen çalışanların tasarruflarını teşvik hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer.

Mülga 9/3/1988 tarihli ve 3417 sayılı Çalışanların Tasarrufa Teşvik Edilmesi ve Bu Tasarrufların Değerlendirilmesine Dair Kanunun ödemeleri düzenleyen 6 ncı maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca sistemden çıkan tasarruf sahiplerinin sistemden çıktıkları tarihte tasarruf teşvik hesaplarında kalan Devlet veya işveren katkısı tutarları, ödenen nema tutarları mahsup edilmek kaydıyla ilk kesinti tarihinden; şahıs kesintisine tekabül eden ödenmeyen nema tutarları ise sistemden çıkış tarihinden 30 Nisan 2003 tarihine kadar olan dönem için 3417 sayılı Kanunun nemalandırmaya ilişkin 5 inci maddesinde yer alan düzenlemeye göre ve bu tarihten sonraki dönem için ise 4853 sayılı Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabının Tasfiyesi ve Bu Hesaptan Yapılacak Ödemelere Dair Kanunun 5 inci maddesinde belirlenen esaslar çerçevesinde Şubat 2007 sonu itibariyle değerlemeye tâbi tutularak tasarruf sahiplerine başvuru halinde defaten ödenir. Söz konusu ödemelerin hak sahibi bazında belirlenmesinde Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınır.

3417 sayılı Kanunun ödemeleri düzenleyen 6 ncı maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca sistemden çıkarak her ne suretle olursa olsun, işbu düzenleme tarihinden önce mülkiyet hakkı kapsamında talebi karşılanmış hak sahipleri lehine bir fark oluşması halinde, söz konusu tutar 2007 yılı Aralık ayı sonuna kadar defaten ödenir.

.

İkinci ve üçüncü fıkra düzenlemesi ile konuları kalmayacağından kapsama giren tasarruf sahipleri tarafından yargı mercilerine açılmış davalar ile icra takipleri hakkında bu madde hükümleri uygulanmak suretiyle dava ve takipler sonuçlandırılır. Bu kapsamda, yargı organlarınca idare aleyhine hüküm altına alınabilecek yargılama giderleri de ilgililerinin talep etmesi halinde haklılık oranında nispî şekilde ödenerek davaların ve ihtilafların sonuçlandırılması sağlanır." düzenlemesi getirilmiştir.

Somut olayda her ne kadar ilam borçlusu işveren belediye gözükmekte ise de bahsi geçen ek madde 4.fıkrasındaki "kapsama giren tasarruf sahipleri tarafından yargı mercilerine açılmış davalar ile icra takipleri hakkında bu madde hükümleri uygulanmak suretiyle dava ve takiplerin sonuçlandırılacağı" şeklindeki açık hükmü ile alacaklının ilamla belirlenen alacağı yönünden takibini Hazine aleyhine yapması gerekliliğini öngörmektedir.

Bu durumda maddenin yürürlüğe girdiği tarihten sonra alacaklının Hazine Müsteşarlığı aleyhinde yaptığı takip yasaya uygun olup, şikayetin reddi gerekirken kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25844, Karar No: 2022/24042, Tarih: 30.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/25844 E.  ,  2022/24042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ...'ın tehdit eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan ...'nın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlerinin temyizine gelince,

a- Suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yönteme uygun rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Akıl hastalığı nedeniyle kusur yeteneği bulunmadığı kabul edilen sanığa, CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca müdafi tayin edilmeden akıl hastalığı nedeni ile hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9813, Karar No: 2016/11952, Tarih: 07.12.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/9813 E.  ,  2016/11952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece dosya üzerinden yapılan incelemede adli yardım talebinin kabulü ile yapılan yargılama sonunda; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 23/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 07/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11365, Karar No: 2024/7434, Tarih: 11.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/11365 E.  ,  2024/7434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/66 E. 2016/293 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3. Maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 28/02/2015 günü mağdurun ... Mahallesinde faaliyet gösteren sanığa ait ... Oto Lastik Atölyesinin oto yıkama bölümünde araç yıkama makinesinin kapağını yıkadığı sırada yere düşerek yaralandığı, tedavi amacıyla İskenderun Devlet Hastanesine kaldırıldığı ve tedavisi devam etmekte iken 28/02/2015 tarihinde vefat ettiği, ölü muayene ve otopsi işleminin yapıldığı, ölüm nedeninin kesin olarak tespit edilememesi nedeniyle klasik otopsi işlemi yapılmasına karar verildiği ve otopsi işlemi yapılmak üzere Adana Adli Tıp Kurumu Başkanlığına gönderildiği, Adana Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 12/05/2015 tarihli otopsi raporunda kişinin ölüm nedeni hususunda Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 1. İhtisas Kurulundan görüş alınmasının uygun olacağının bildirildiği, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun gerek görmesi üzerine hazırlanan 21/10/2015 tarihli elektrik mühendisi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda; kazaya sebebiyet veren araç yıkama makinesinin enerjilendirildiği tali panoda bulunan panonun sarı/yeşil renkteki topraklama kablosunun şalter'den önce kesilmiş olduğu ve bu durumun ana panoda bulunan kaçak akım rolesinin (artık akım anahtarı) çalışmasını engelleyerek elektriğin kesilmesini önlediği, kazanın iş yerinin yanından geçen 31,5 KV'luk yüksek gerilim hattına su zerreciklerinin temas etmesi sonucu oluşmadığı, 28/02/2015 tarihli ölü muayene tutanağındaki veriler çerçevesinde kişinin alçak gerilimli akıma kapılarak vefat ettiği, sanığın gerekli kontrol ve güvenlik önlemlerini almaması, ıslak olan zeminde gerekli iş güvenlik malzemesini temin etmemiş olması nedeniyle asli kusurlu olduğunun tespit edildiği, Adli Tıp 1. İhtisas Kurulunun 11.11.2015 tarihli raporunda; 28/02/2015 tarihli elektrik mühendisi bilirkişi raporundaki tespitler dikkate alındığında ; kişinin vücudunda belirgin bir elektrik lezyonu tespit edilmemiş olmakla birlikte ıslak zemin ve geniş yüzeyle elektrik akımına maruz kalma durumlarında kişilerin vücudunda elektrik akımına ait lezyon bulunmayabileceğinin tıbben bilindiği, oluş şekli, tanık ifadeleri, olay yeri inceleme bulguları , ölü muayene ve otopsi bulguları, otopside kişinin vücudundan alınan iç organların makroskobik ve mikroskopik incelenmesi ile toksikolojik inceleme sonuçları birlikte değerlendirildiğinde kişinin ölümünün vücüdundan elektrik akımının geçmesine bağlı gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiğinin oybirliğiyle mütala edildiği anlaşılmakla sanığın eylemine uyan TCK'nın 85/1. Maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini yerine, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Hapis cezasının ertelenmesine karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/7-8. maddesi uyarınca denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın kısmen veya tamamen infazına karar verileceğinin ve denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının belirtilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının beşinci bendinin devamına “ TCK'nın 51/7. maddesi gereğince sanığın denetim süresi içerisinde kasten suç işlemesi durumunda ertelenen hapis cezasının kısmen veya tamamen infaz edileceği, aynı Kanun'un 51/8. maddesi gereğince denetim süresini iyi halli olarak geçirmesi durumunda cezasının infaz edilmiş sayılacağı hususunun sanığa bildirilmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2024 tarihinde karar verildi.