muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8522, Karar No: 2014/13229, Tarih: 14.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/8522 E.  ,  2014/13229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FETHİYE 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/07/2012

NUMARASI : 2008/205-2012/467

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı vekili Av. O.. G.. G.. geldi. Aleyhine temyiz olunan davalı ve vekili gelmediler. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; davalı K.. E..'ün arsa sahibi olduğu, taşınmaz üzerine davalı yüklenici E.. D..'ın yapacağı meskenlerden, davacının 12 nolu bağımsız bölümü 06.01.2006 günlü harici gayrimenkul satış sözleşmesi ile satın aldığını, sözleşme uyarınca 53.900 İngiliz Sterlini bedeli davalı E.. D..'a ödediğini, ancak taşınmazın tapuda devir işlemlerinin gerçekleştirilmediğini belirterek, fazlaya ilişkin talep hakları saklı tutularak ödediği 132.648,00 TL'nin temerrüd tarihi olan 17 Ekim 2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.Ayrıca, davacı vekili 29.04.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile; davacının yüklenici olan davalı E.. D.. ile yaptığı sözleşme uyarınca edimlerini yerine getirdiğini, yüklenici olan davalı E.. D..'ın da arsa sahibi olan diğer davalı ile noterde düzenleme şeklinde yaptığı 27.07.2004 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca edimlerini yerine getirdiğini, bu nedenlerle davacının arsa sahibi olan davalı K.. E..'e karşı taşınmazın kendi adına tescilini isteme hakkının doğduğunu belirterek, taşınmazın davalı K.. E.. adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline aksi takdirde sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre ödenen 132,648 TL'nin 17 Ekim 2007 tarihinden itibaren işleyecek faiz ile davalı arsa sahibi K.. E..'den tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı yüklenici E.. D.. vekili cevabında, davaya konu sözleşme altındaki imzanın davalıya ait olduğunu, ancak davalının bu sözleşme uyarınca zemin kat 4 nolu daireyi sattığını, bu daire karşılığında 50.000 TL alındığını, bakiye borcun ödenmediğini, davaya konu edilen daire ile ilgili hiç bir ödeme yapılmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı arsa sahibi cevabında; davacı ile davalı arasında yapılan bir sözleşme bulunmadığını, dava konusu dairenin yüklenici olan diğer davalıya düşen dairelerden olduğunu belirterek hakkında açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı arsa sahibi cevabında; davacı ile davalı arasında yapılan bir sözleşme bulunmadığını, dava konusu dairenin yüklenici olan diğer davalıya düşen dairelerden olduğunu belirterek hakkında açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ile davalı yüklenici E.. D.. arasında yapılan 06.01.2006 tarihli harici satış sözleşmesinin resmi şekilde yapılmadığı için geçersiz olduğu bu nedenle davacının geçersiz olan sözleşme nedeniyle ödediği 132.648,00 TL'yi davalı yükleniciden talep etmekte haklı olduğu ancak taşınmaz satışına ilişkin sözleşmeye davalı arsa sahibi K.. E..'ün taraf olmaması nedeniyle davalı K.. E.. aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere, tapulu bir taşınmazın mülkiyetinin devrini öngören her türlü sözleşmelerin resmi şekilde yapılması, geçerlilik koşuludur. (743 Sayılı Türk Medeni Kanunu, madde 634; 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu madde 706; Borçlar Kanunu madde 213; Tapu Kanunu madde 26; Noterlik Kanunu madde 60) Tapuda kayıtlı bir taşınmazın mülkiyetini devir borcu doğuran, ancak yasanın öngördüğü biçim koşullarına uygun olarak yapılmadığından geçersiz bulunan sözleşmeye dayanılarak açılan bir cebri tescil davası kural olarak kabul edilemez. Yasa hükümlerinin öngördüğü biçimde yapılmayan sözleşmeler hukuken geçersizdir; burada öngörülen şekil, sözleşmenin geçerlilik koşulu olup, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenledir ki, gerek mahkeme gerekse Yargıtay'ca doğrudan gözönünde tutulur.

Bunun gibi, geçerli bir kat karşılığı inşaat sözleşmesinde, yükleniciye ait olacağı kararlaştırılan bir bağımsız bölümün, yüklenici tarafından adi yazılı bir sözleşmeyle üçüncü kişiye satılması, Yargıtay'ın kökleşmiş uygulamasına göre, tapulu taşınmaza ilişkin bir satış sözleşmesi değil, Borçlar Kanunu'nun 162 ve sonraki maddelerinde düzenlenen "alacağın temliki" hükümlerine tabi bir işlemdir. Başka bir ifadeyle, böyle durumlarda, yüklenici kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, kendisine düşen bir bağımsız bölümü üçüncü kişiye satmış değil; kat karşılığı inşaat sözleşmesi çerçevesinde söz konusu bağımsız bölüm yönünden arsa sahibine karşı sahip olduğu alacağını, diğer bir ifadeyle sözleşmeden doğan kişisel hakkını (bağımsız bölümün mülkiyetinin kendisine devredilmesini isteme hakkını) üçüncü kişiye temlik etmiş sayılır. Kısaca, böyle durumlarda yüklenici ile üçüncü kişi arasında bir "alacağın temliki" sözleşmesi bulunur. Borçlar Kanununun 163. maddesinde, alacağın temliki sözleşmesinin geçerliliği ise, sadece yazılı şekle tabi tutulmuş olup, resmi şekle bağlanmamıştır.

Dolayısıyla, yazılı şekilde düzenlenmiş olması şartıyla, yüklenici, arsa sahibinden olan alacağını üçüncü kişiye devredebilir; "alacağın temliki" hükmünde olan böyle bir sözleşme de, hukuken geçerlidir. Ancak, "alacağın temliki" şeklinde gerçekleşen böyle bir sözleşmeye dayalı olarak temlik alanın talepte bulunabilmesi için, öncelikle yüklenici tarafından kendisine temlik edilen hakkın arsa sahibi nezdinde gerçekleşmesi; başka bir ifadeyle, yüklenicinin kat karşılığı inşaat sözleşmesiyle arsa sahibine karşı üstlendiği edimi yerine getirmesi; inşaatı bitirmesi veya eksik kalan kısmın paraya dönüştürülerek tamamlanacak kadar cüzi bir boyutta olması gereklidir. Aksi takdirde, temlik alan, temlik sözleşmesine dayalı olarak, o sözleşmenin tarafı durumunda bulunmayan arsa sahibinden herhangi bir talepte bulunamaz; ancak, kendi akidi durumundaki yükleniciden tazminat talebinde bulunabilir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; her ne kadar davacı ile davalı arsa sahibi arasında doğrudan bir sözleşme ilişkisi bulunmasa da ,yüklenici ile yaptığı harici sözleşmeyle dava konusu daireyi satın alan davacının bu sözleşme uyarınca, “yüklenicinin kat karşılığı inşaat sözleşmesinde ki edimlerini ifa ettiği andan itibaren”, alacağın temliki hükümleri uyarınca bu kişisel hakkını arsa sahibi ve yükleniciyi hasım göstermek suretiyle ileri sürüp o bağımsız bölümün kendisi adına tescilini isteme hakkına sahiptir.

Ne var ki mahkemece; davacı vekilinin 29.04.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile alacağın temliki hükümleri uyarınca, davaya konu dairenin davacı adına tescil talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden, sırf dayanak satış sözleşmesinin haricen düzenlendiği ve resmi biçimde yapılmamış olmakla hükümsüz olduğundan bahisle geçersiz sözleşme hükümleri uyarınca davacının davalı yükleniciye ödediği bedelin iadesine arsa sahibi K.. E..'ün ise harici satış sözleşmesinin tarafı olmadığı gerekçesiyle arsa sahibi aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5167, Karar No: 2019/8122, Tarih: 12.09.2019

**5. Ceza Dairesi         2018/5167 E.  ,  2019/8122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma, zimmet, rüşvet alma, haksız mal edinme

HÜKÜM : Görevi kötüye kullanma ve zimmet suçlarından mahkumiyet, rüşvet alma suçundan beraat, haksız mal edinme suçundan ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre rüşvet, zimmet ve haksız mal edinme suçlarından katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Kanunun 18. maddesindeki "...... avukatının yazılı başvuruda bulunması halinde Maliye Bakanlığı, başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazanır." düzenlemesinin verdiği yetkiye ve CMK'nın 237/2. maddesine dayanılarak Hazinenin sadece haksız mal edinme, zimmet ve rüşvet suçlarından açılan kamu davasına KATILAN OLARAK KABULÜNE, sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında, katılan sıfatını alabilecek surette doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan, bu nedenle hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşılan Hazinenin vekili aracılığıyla vaki bu suça yönelik temyiz itirazlarının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, başvurularının kapsamına göre incelemenin sanık müdafin zimmet ve görevi kötüye kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine, katılan ... vekilinin ise zimmet suçundan verilen mahkumiyet, haksız mal edinme suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına ve rüşvet alma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla SINIRLI OLARAK YAPILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

1-Rüşvet alma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hüküm fıkrasında CMK'nın 223/2-e maddesine yer verilmeyerek aynı Kanunun 232/6. maddesine aykırı davranılmış ise de anılan noksanlık sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü eleştiri dışında usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü eleştiri dışında usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Olay tarihlerinde Bakırköy 9. İcra Dairesinde müdür yardımcısı olarak görev yapan sanığın, haciz mahalline yakın başka yediemin deposu bulunmasına karşın, muhafaza altına alınan malları yakın ilişki içinde olduğu yediemin deposu sahiplerine göndererek görevini kötüye kullandığı iddiasıyla yapılan yargılamada; sanığın piyasada faaliyet gösteren büyük mağazaların haciz dosyalarında bir günde yaklaşık 20 kadar haciz yaptığını, bu firmaların daha önce anlaşmış oldukları yediemin deposuna ait araçlar da haciz sırasında hazır bulunduğundan haczedilen malları kaldırıp depoya götürdüklerini, bu durum zaman yönünden ve borçlu açısından da ekonomik olduğundan haciz mahalline uzak da olsa izin verdiğini savunması karşısında, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması bakımından, mal tesliminin yapıldığı iddiaya konu yediemin depolarının olay tarihlerinde yürürlükte olan Mahcuz Malların Muhafaza Edileceği Adalet Bakanlığı Depo ve Garajlarının Çalıştırılmasına Dair Yönetmeliğin 5. maddesinde öngörülen nitelikleri taşıyıp taşımadıklarının belirlenmesinden, yediemin depolarına teslimi yapılan mallara konu icra dosyalarının taraflarının tespiti ile olayla ilgili olarak tanık sıfatıyla beyanlarına başvurularak yediemin deposu seçiminin bilgileri dahilinde yapılıp yapılmadığının sorulmasından, haciz mahalli ile yediemin deposu arasındaki mesafe nedeniyle fazladan ücret ödenip ödenmediğinin tespitinden ve sanığın eylemi nedeniyle kişi mağduriyeti, kamu zararı veya kişilere haksız menfaat sağlanması biçimindeki objektif cezalandırma koşullarından birinin gerçekleşip gerçekleşmediğinin de denetime imkan verecek şekilde karar yerinde tartışılıp değerlendirilmesinden sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın üzerine atılı suçu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilmesine rağmen hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması,

3-Zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İcra müdür yardımcısı olan sanığın İcra ve İflas Kanununun 89/1. maddesine göre gönderilen haciz ihbarnamelerine ilişkin muhabere evraklarının her biri için tebligat ücreti aldığı halde, hepsini tek zarfla ilgili yere göndererek fazlasını uhdesinde tuttuğu iddiasıyla

3-Zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İcra müdür yardımcısı olan sanığın İcra ve İflas Kanununun 89/1. maddesine göre gönderilen haciz ihbarnamelerine ilişkin muhabere evraklarının her biri için tebligat ücreti aldığı halde, hepsini tek zarfla ilgili yere göndererek fazlasını uhdesinde tuttuğu iddiasıyla

yapılan yargılamada; sanığın, icra müdürlüğünde müdür yardımcısı olduğunu, tebligat gönderme, zarflama işlemlerini kendisinin yapmadığını savunması, tebligata konu evrakların muhatapları olan ve tanık olarak beyanlarına başvurulan kişilerin de sanığın sadece evrakı havale ettiğini, posta ücretini o gün hangi icra memuru görevli ise ona verdiklerini beyan ederek savunmayı doğrulamaları karşısında; maddi gerçeğin hiçbir bir kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılabilmesi açısından, söz konusu tebligat ücretlerini icra müdürlüğünde hangi görevlilerin tahsil ettiği, tahsil edildikten sonra bu paraların ya da posta pullarının ne şekilde kullanıldığı, tek zarfla gönderilen evrak için harcanan posta ücreti dışında kalan paraların muhataplarına iadesinin yapılıp yapılmadığı hususlarında o tarihlerde adı geçen icra müdürlüğünde çalışanların beyanlarına başvurulmasından, posta ücretlerini kimin tahsil ettiğine ve harcadığına dair posta irsaliyeleri ve zimmet listelerinin temin edilmesinden sonra diğer tüm kayıt ve belgelerin dava dosyasıyla birlikte konunun uzmanı Sayıştay emekli uzman denetçilerinden seçilecek bir bilirkişi heyetine tevdi edilip sanığın sorumluluğunu da irdeler şekilde zimmetinde kurum parası bulunup bulunmadığı, varsa miktarının ne olduğu hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli rapor aldırılmasından sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, sanığın sadece havalelerini gerçekleştirdiği belirtilen evraklara ait posta ücretlerini ne şekilde zimmetine geçirdiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu da karar yerinde gösterilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

a-Zimmete geçirildiği kabul edilen miktarın tespiti yapılmadan, bu kapsamda ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alındığında bu değerin az olup olmadığı hususu araştırılmadan, TCK'nın 249/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

b-Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanması sırasında bu bentteki hak ve yetkilerin tamamını kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sadece memuriyetten yasaklanmaya karar verilerek sınırlı uygulama yapılması,

4-Haksız mal edinme suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

4-Haksız mal edinme suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanığın sosyal yaşantısı bakımından kazancıyla uygun kabul edilemeyecek derecede bir gelirinin olduğu ve haksız mal edindiği iddiasıyla ilgili olarak yapılan yargılamada; Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 21/04/2015 tarihli ve 2015/114 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, atılı suçun oluşup oluşmadığının tespiti açısından, öncelikle olay tarihleri itibarıyla sanığın tüm gelirlerine ait bilgi ve belgelerin eksiksiz olarak temin edilmesinden sonra bir bankacı bir yeminli mali müşavir veya hesap uzmanı bir de gayrimenkul danışmanlığı konusunda uzmandan oluşan üç kişilik bilirkişi heyetine dosya ve eklerinin tevdi ile inceleme yaptırılarak, sanığın hesaplarındaki bir kısım paranın başkasına ait olduğu yönündeki savunması da irdelenerek, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken ve eyleminin sübutu halinde 3628 sayılı Kanunda unsurları itibarıyla ayrı bir suç olarak tanımlanan haksız mal edinme suçunun ayrıca oluşacağı gözetilmeden, ''zimmet suçundan ceza verildiğinden ayrıca bu suçtan ceza verilmesine yer olmadığı'' şeklindeki yasal olmayan gerekçe ve eksik araştırma ile sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ile sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek görevi kötüye kullanma suçu yönünden kazanılmış hak hükümleri saklı kalmak kaydıyla CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 12/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8387, Karar No: 2021/12463, Tarih: 20.09.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/8387 E.  ,  2021/12463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

SUÇLAR : Altsoyunu töre saikiyle öldürme, Altsoyunu töre saikiyle öldürme suçuna yardım etmek, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...’ye yönelik altsoyunu töre saikiyle öldürme, suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...’ye yönelik yardım etmek suretiyle altsoyunu töre saikiyle öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun suç nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenin nitelik ve derecesi kabul ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınmış, bozma üzerine incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışından isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına yönelen sanık ... müdafiinin; bir nedene dayanmayan, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden beraat etmesine rağmen avukatlık vekalet ücretine karar verilmediğine, nitelikli öldürme suçu yönünden sübuta, suç vasfının hatalı olduğuna, suçluyu kayırma suçundan ceza alması gerektiğine, katılan Bakanlık vekilinin; sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanmasının hatalı olduğuna, kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da ceza almaları gerektiğine, ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1) Sanık ... hakkında maktul ...’ye yönelik altsoyunu töre saikiyle öldürme, suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...’ye yönelik yardım etmek suretiyle altsoyunu töre saikiyle öldürme suçlarından kurulan kısmen re’sen de temyize tabi olan mahkumiyet hükümleri ile; sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında maktul ...’ye yönelik yardım etmek suretiyle altsoyunu töre saikiyle öldürme suçu yönünden yapılan incelemede;

2) Sanık ... hakkında maktul ...’ye yönelik yardım etmek suretiyle altsoyunu töre saikiyle öldürme suçu yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ...'ın aşamalarda değişmeyen savunmasında; asıl fail olan ...'ın böyle bir eylem gerçekleştireceğinden haberi olmadığını, olaydan sonra sanık ...'ın kendi yeğenlerinin evine geldiğini babasından öğrendiğini ve sanıklar ... ve suça sürüklenen ...'ı polise teslim olmaları için kendi aracıyla ...'ya götürdüğünü, atılı suçu işlemediğini savunduğu, bu savunmanın aksini kabule yeterli sanık ...'ın eylemlerden önceden haberdar olduğuna, sanık ...'ı bu suçları işlemesine teşvik ettiğine, suç işleme kararını kuvvetlendirdiğine, eylemin icrasını kolaylaştırdığına veya suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaadettiğine ya da suçun nasıl işleneceği hususunda yol gösterdiğine dair kesin bir delil bulunmadığı ve eylem gerçekleştiği sırada sanık ...'ın yanında olmadığı anlaşılmakla; sanık ...’ın asıl sanık ...’ın eylemlerine yardım ettiğine ilişkin mahkumiyetine yetecek, her türlü şüpheden uzak, delil elde edilemediğinden CMK'nin 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce hilafına BOZULMASINA, 20/09/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.