muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9911, Karar No: 2022/12064, Tarih: 12.10.2022

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat Veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında bulunup bulunmadığı, fiilen 8,5 saat çalıştırılmasından dolayı fazla çalışma ücreti ve kısa çalışma primine hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.16.07.2013 tarih ve 28709 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedibuçuk Saat Veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik (Yönetmelik) hükümleri.

3. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun ilgili hükümleri.

4. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının çalışma ortamında gürültü yönünde risk bulunduğu, fabrika dışı çalışma ortamını da (denizaltı bakım-onarım işleri) kapsayacak şekilde fiziksel, kimyasal maruziyet ölçümlerinin yapılması gerektiği, yapılacak ölçümler sonrası mevcut risklerin yeniden değerlendirilmesi gerektiği, solunum ve işitme yoluyla herhangi bir riskin olmadığının tespiti durumunda kısa çalışma priminin kesilmesi gerektiği, mevcut durumda davacının günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği belirtilmiş, hesap raporunda davacının toplu iş sözleşmesinin 52/c maddesi kapsamında kısa çalışma primine hak kazandığı değerlendirilerek birinci seçenekte dava tarihine kadar, ikinci seçenekte ise ikinci ölçümün yapıldığı 06.01.2017 tarihine kadar olmak üzere seçenekli olarak hesaplama yapılmıştır. Davacı ikinci seçenekte belirtilen hesaplamaya göre davasını ıslah ettiğinden arabuluculuk tarihinden sonraki hesaplamaların sonuç itibarıyla hükme esas alınmadığı anlaşılmakla bu husus bozma sebebi yapılmamıştır. Ancak Mahkemece kurulan tespit hükmünde dosya kapsamına göre ikinci ölçümlerin sonuçlarının hatalı ya da geçersiz olduğu yönünde bir tespit ve değerlendirme yapılmadığı, aksi durumun da davacı tarafından ispat edilemediği anlaşıldığından tespit hükmünün de 06.01.2017 tarihine kadar olan dönem ile sınırlı olarak kurulması gerektiğinin dikkate alınmaması hatalıdır.

3. Hüküm altına alınan kısa çalışma prim alacağı bakımından bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de kısa çalışma primi yönünden toplu iş sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Dairemizin yerleşik uygulaması uyarınca, işçi muaccel alacaklarını tek tek belirtmek kaydıyla ihtarname ile işvereni temerrüde düşürebilir. Söz konusu ihtarnamede alacak miktarlarının belirtilmesi gerekmez. Dava tarihinden önce yürütülen arabuluculuk süreci sonucunda anlaşma yapılamadığına dair düzenlenen son tutanak bu bağlamda değerlendirildiğinde dava konusu alacakların dava tarihinden önce arabuluculuk aracılığıyla talep edilmesi karşısında davalı işverenin arabuluculuk son tutanak tarihi itibarıyla temerrüde düştüğünün kabulü gerekmektedir. Bu sonuç davalı işverenin usulüne uygun davet edilmesine rağmen arabuluculuk görüşmelerine katılmadığı durumlarda da geçerlidir. Dolayısıyla Mahkemece kısa çalışma primi alacağına ilişkin arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1) ve (3) numaralı bentlerinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine;

"1-Davacının günlük çalışma süresinin 06.01.2017 tarihine kadar olan dönemde 7,5 saat olması gerektiğinin TESPİTİNE ;

3- Taleple bağlı kalarak Brüt 5.422,36 TL kısa çalışma primi alacağının arabuluculuk son tutanağının düzenlendiği 14.08.2018 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak en yüksek işletme kredi faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmasına,” bentlerinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/39012, Karar No: 2015/14804, Tarih: 27.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/39012 E.  ,  2015/14804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/328382

MAHKEMESİ : Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2013/271 (E) ve 2013/342 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık Akın hakkında kurulan hükmün temyizen incelenmesinde,

A.. A.. hakkında şikayetçi olmadığını beyan eden K.. K..'ın 5271 sayılı CMK'nin 237. maddesine göre, usulüne uygun şekilde başvurarak katılan sıfatını kazanmaması nedeniyle A.. A.. hakkında verilen hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi ayrıca bir haftalık yasal temyiz süresi geçtikten sonra vaki temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık Kenan hakkında kurulan hükümlerin temyizen incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 27/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6277, Karar No: 2015/15641, Tarih: 27.10.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/6277 E.  ,  2015/15641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/105628

MAHKEMESİ : Dinar Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2013

NUMARASI : 2011/38 Esas, 2013/39 Karar

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Suçtan zarar gören Hazine vekilinin 15/04/2013 havale tarihli dilekçeyle sanıklar hakkında verilen hükümleri temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, 3628 sayılı Kanunun 17 ve 18. maddeleri ile CMK'nın 237/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak Hazinenin davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar M.. T.., B.. Ş.., S.. D.., A.. T.., N.. A.., O.. B.., A.. Ç.., K.. A.., M.. B.., K.. A.., İ.. Y.., V.. B.., S.. D.., M.. G.., Ü.. Y.., M.. C.., M.. U.. ve S.. D.. hakkındaki hükümlerin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık M.. Y.. hakkındaki hükmün incelenmesinde ise;

Sanığın hükümden sonra 16/06/2015 tarihinde öldüğüne dair UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde bilgi yer aldığından, gerekli araştırmanın yapılarak sonucuna göre TCK'nın 64/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10347, Karar No: 2016/7810, Tarih: 02.09.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/10347 E.  ,  2016/7810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, asansör boşluğuna düşme sonucu gerçekleşen vefat nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Buna göre; temyiz inceleme görevi 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ile Başkanlar Kurulu’nun 12.02.2016 gün ve 1 sayılı kararı uyarınca Yüksek 3. Hukuk Dairesine ait olup, 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 21/2.maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanunun 60/3. maddesi gereğince dosyanın anılan Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

Bu nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 02/09/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5241, Karar No: 2024/3432, Tarih: 31.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5241 E.  ,  2024/3432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/163 E., 2023/222 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararda kabul edilen miktarın duruşma sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma isteğinin reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının, dava dışı üçüncü kişi adına kayıtlı aracı noter satış sözleşmesi ile satın aldığını, adına tescil işlemleri için Trafik Tescil Amirliğine gittiğinde sahte kimlik ile satış yapıldığını öğrendiğini, satış yapılırken davalı noterin gerekli dikkat ve özeni göstermemesi ve kimliği incelememesi nedeniyle davacının zarara uğradığını, bu konuda Savcılığa şikayette bulunduklarını belirterek; uğradığı zararın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; satış sırasında sunulan belgelerin sahteliğini anlamanın olanaksız olduğunu, davalı noterin yasal düzenlemeler gereğince yapması gereken incelemeyi yaptığını, davacının da aracın çalınması ve sahte belgelerle satılması eylemine katıldığını, başlatılan hazırlık soruşturması sırasında onun da şüpheli olarak sorgulandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17.12.2009 tarihli ve 2008/252 E., 2009/308 K. sayılı kararıyla; noterin yaptığı işlemler sırasında gerekli dikkat ve özeni göstermesinin görevinin bir parçası olduğu ve bunun ihlalinin tazminat sorumluluğunu gerektireceği, 1512 sayılı Noterlik Kanunu'nda (1512 sayılı Kanun) noterin kusursuz sorumluluğunun esas prensip olarak kabul edildiği, nüfus cüzdanın sahte olarak kullanılması ile işlem yapıldığı Noterin dikkatsizliği ile meydana gelen zarar ile kusur arasında illiyet bağının kesilmesini gerektirecek bir durum olmadığı gerekçesiyle; davanın kabulüne, 13.500,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 09.05.2011 tarihli ve 2010/5839 E., 2011/5322 K. sayılı ilamıyla; davada iddia edilen eylemle ilgili olarak başlatılan hazırlık soruşturması sırasında davalı ile davacının şüpheli olarak sorgulandıkları, araç hırsızlığı, dolandırıcılık ve noter katibinin görevi ihmal suçunu işlediği iddiaları ile başlatılan hazırlık soruşturmasının devam ettiği, hazırlık soruşturması sonucunda davacı, davalı ve diğer kişiler hakkında ceza davası açılabileceği, Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi gereğince hukuk yargıcı, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular ile bağlı olduğu, dava konusu olayın özelliği nedeniyle hazırlık soruşturmasının sonucunun araştırılması, ceza davası açılmış ise sonucunun beklenmesi ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonuca uygun bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Direnme ve Bozma Kararı

1. Mahkemenin 17.01.2012 tarihli ve 2011/364 E., 2012/6 K. sayılı kararıyla; önceki gerekçelerin yanı sıra, hazırlık soruşturmasının halen devam ettiği gerekçesiyle; önceki hükümde direnilmesine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.03.2013 tarihli ve 2012/4-800 E., 2013/322 K. sayılı ilamıyla; “... hukuk hakimi, ceza mahkemesince saptanan eylemin sanıkça gerçekleştirilmediği yönündeki maddi olgu ile bağlı olacağından Yerel Mahkemece hazırlık soruşturmasının tıkandığı ve davalı noterin kusursuz sorumluluğu bulunduğu gerekçelerine dayalı olarak direnme kararı verilmesi isabetsizdir..." gerekçesiyle, direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozma Sonrasında Verilen Karar

C. Mahkemece Bozma Sonrasında Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı noterin, davacının kimliği belirsiz satıcı ile birlikte hareket ettiği iddiasında olması dolayısıyla davacı hakkında ihbarda bulunması üzerine ceza soruşturmasında şüpheli sıfatıyla davacının da yer aldığı, soruşturma dosyasında faili meçhul şüpheli bakımından daimi aramaya alınmasına karar verildiği, dava dosyasının tarafları hakkında ise kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen kararın kesinleştiği, dolayısıyla davacının dolandırıcılarla birlikte hareket ettiği iddiasının sübut bulmadığı, davada davalı noter tarafından sahte nüfus cüzdanı esas alınarak dava konusu aracın satışının yapıldığı, esas olarak nüfus cüzdanın sahte olarak kullanılması ile işlem yapıldığı, noterin dikkatsizliği ile meydana gelen zarar ile kusur arasında illiyet bağının kesilmesini gerektirecek bir durumun mevcut olmadığı, davalı noterin kusursuz sorumluluğunu ortadan kaldıracak şekilde illiyet bağının kesildiğini ispat edemediği gerekçesiyle; davanın kabulüne, 13.500,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; noter katibinin evrakı kontrol ederken gerekli özeni gösterdiğini, evrakın iğfal kabiliyeti bulunduğunu, alıcı- satıcının sahtekar olduklarını ve Hukuk Genel Kurulunun kararına uyan Mahkemenin soruşturma sonucunu beklemesinin zorunlu olduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, noterin kusursuz sorumluluğuna dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1512 sayılı Kanun'un 162 nci maddesi

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi gereğince ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

31.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3752, Karar No: 2014/5158, Tarih: 26.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/3752 E.  ,  2014/5158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2013/141-2013/253

Davacı H.. S.. vekili Avukat Z.. U.. tarafından, davalı M.. A.. aleyhine 13/03/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, hakaret ve iftira nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın tahsili istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, işlettiği bakkalın demirine davalı tarafından hakaret ve iftira içerikli yazı asıldığını belirterek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, okuma yazma bilmediğini, iddiaların asılsız olduğunu belirterek haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.

Somut olayda; dava konusu edilen haksız eyleme dayanak teşkil eden Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2011/1011 Esas sayılı dosyasında davalı hakkında hakaret iddiasıyla kamu davası açılarak cezalandırılmasına karar verilmiş ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri uygulanmıştır.

Ceza mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönündeki karar hukuk hakimi yönünden bağlayıcı nitelikte değildir. Yerel Mahkemece söz konusu yazının davalının eli ürünü olup olmadığı tespit edilmeden, ceza mahkemesince verilen kararın bağlayıcı olduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Açıklanan nedenlerle davaya konu edilen yazı ile davalının irtibatı araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kısmen kabul edilmesi doğru olmadığından, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların öteki temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11433, Karar No: 2012/237, Tarih: 19.01.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/11433 E.  ,  2012/237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Eşya alacağı

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, çeyiz ve ziynet eşyalarının iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama usullerine dair Kanunun 4.maddesinde 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK.118-395 md.) kaynaklanan bütün davalara Aile Mahkemesinde bakılacağı ve geçici 1. maddesi ile de daha önce açılan davalarında Aile Mahkemelerine devri gerektiği hükme bağlanmıştır.

Olayımıza gelince; çeyiz ve ziynet eşyalarının iadesine ilişkin davaların Türk Medeni Kanununun yürürlüğe girmesinden önce veya sonra açılmasına bakılmaksızın Aile Mahkemesinde görülmesi zorunludur. Bu nedenle bağımsız Aile Mahkemesi bulunan yerlerde bağımsız Aile Mahkemesinde, bağımsız Aile Mahkemesi bulunmayan yerlerde ise Hakim ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp karara bağlanması gerekmektedir. Kişisel malların iadesi Türk Medeni Kanunun 226. maddesinde düzenlenmiş olup, davanın bu madde hükümlerine göre çözümlenmesi icap eder. Söz konusu maddenin Türk Medeni Kanununun 2. kitabında yer aldığı ve Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp sonuçlandırılması gerekirken bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yargılamaya devam edilip sonuçlandırılması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.1.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8499, Karar No: 2022/15911, Tarih: 14.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8499 E.  ,  2022/15911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kulp Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalılar vekilince ilk derece mahkemesi tarafından verilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmadığı gözetilerek, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince yeniden kurulan hükümde davalı aleyhine düzeltilen hususlarla sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama bahçe niteliğindeki Kulp İlçesi, İnkaya Mahallesi 248 ada 17 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf

başvurusunun kısmen kabulü ile hükmün iade edilecek bedele ve harca ilişkin kısımlar yönünden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Faiz başlangıç tarihinin hükümde hatalı gösterilmesi doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 2021/1112 Esas, 2022/1601 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasının (II). bendinin 3. alt bendinde yer alan (12/02/2018) tarihlerinin hükümden çıkartılmasına, yerlerine ayrı ayrı (13/12/2016) tarihinin yazılmasına,