muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2938, Karar No: 2020/5477, Tarih: 28.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/2938 E.  ,  2020/5477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar- karşı davalılar vekili tarafından, davalılar- karşı davacılar aleyhine 21/08/1998 gününde verilen dilekçe ile taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil (ıslah ile temliken tescil), karşı davada müdahalenin men'i ve kal talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne dair verilen 14/10/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davacılar- karşı davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taşınmaz satış vaadi sözleşmesine, 19.6.2006 tarihli ıslah dilekçesindeki istem ise Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil, karşı dava ise mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi ve kal istemlerine ilişkindir.

Davacı - karşı davalılar vekilleri, davalılardan ...'ın hak sahibi olduğu 1099 parsel sayılı taşınmazdaki 123 metrekarelik yerini 08.12.1989 tarihli düzenleme şeklindeki taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile davacıların murisi ...'e satmayı vaat ettiğini, bedelin ödendiğini, yerin teslim edildiğini, dava konusu yerde davacıların murisinin bina inşa ettiğini, sonrasında yapılan imar uygulaması ile davacıların binasının bulunduğu yerin davalı ... adına tapuda 294 ada 1 parsel olarak tescil edildiğini, ... adına olan tapu kaydının iptali ile davacılar adına tescilini, 19.06.2006 tarihli ıslah dilekçesi ile binanın iyiniyetle yapıldığını, muhik bir tazminat karşılığı ... adına kayıtlı tapu kaydının iptali ile davacılar adına tescilini talep etmiştir.

Davalılardan ... vekili, davalı satış vaadinde bulunan ...'ın dava konusu taşınmaz ile ilgisinin bulunmadığını, 18.09.1978 tarihli düzenleme şeklindeki satış vaadi sözleşmesinde satış vaadinde bulunan davalı ...'ın 1976 tarihinden önce dava konusu taşınmazdaki payını satmış olduğunu, satış vaadinde bulunduğu 1978 tarihinde dava konusu taşınmaz ile ilgisinin kalmadığını, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1976/407 Esas sayılı ortaklığın giderilmesi davasının yargılaması sırasında taşınmazın ifraz edildiğini, dava konusu 294 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ... adına tescil edildiğini, çaplı taşınmazda iyiniyet olmayacağını belirterek davanın reddini savunmuş, karşı dava ile elatmanın önlenmesi ve kal talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, satış vaadi borçlusu taşınmazda malik olmadığından asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile yapıya davacının haksız elatmasının önlenmesine dair verilen kararın bir kısım davacılar - karşı davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 06.12.2007 tarih, 2007/14672 Esas 2007/15553 Karar sayılı ilamı ile "....Islah, taraflardan birinin yaptığı bir usul işleminin tamamen veya kısmen düzeltmesidir. Islah, yargılama sona erene kadar yapılabilir. Nitekim somut olayda başlangıçta 08.12.1989 tarihli satış vaadi sözleşmesine dayanarak tapu iptali ve tescil isteminde bulunan davacı dava sebebini ıslah yoluyla değiştirmiş ve Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak temliken tescil isteminde bulunmuştur. Dava sebebi ıslah yolu ile değiştirildiğinden artık mahkemenin ıslahtan önceki sebeplere dayanarak davayı incelemesi ve buna bağlı sonuçlandırması ıslah kurumuna uygun düşmez. O yüzden mahkemece ıslah edilen dava sebebine dayanarak araştırma ve inceleme yapılarak sonucu doğrultusunda hüküm kurulmalıdır" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Dairemizin bozma ilamına karşı bir kısım davalılar - karşı davacılar vekilinin karar düzeltme istemi Dairemizin 13.03.2008 tarih, 2008/2427 Esas 2008/3163 Karar sayılı ilamı ile reddedilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; davacı - karşı davalıların temliken tescil talebinin reddine, davalı - karşı davacıların karşı davasının kabulü ile masrafları davacı - karşı davalılarca karşılanmak sureti ile kal'ine, müdahalenin men'ine dair karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davacılar - karşı davalılar vekili temyiz etmiştir.

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davacılar - karşı davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2) Bir kısım davacılar - karşı davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi” başlıklı 294. maddesinde açıklandığı üzere; mahkemenin, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdireceği, yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai kararın hüküm olduğu ve yargılamanın sona erdiği duruşmada verilerek tefhim olunacağı, aynı Yasanın “Hükmün kapsamı” başlıklı 297/2 maddesi gereğince; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerekli olduğu hükme bağlanmıştır.

Somut olayda; mahkemece asıl davanın reddine karşı davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün 2. bendinde elatmanın önlenmesi ve kal kararı verilmiş ise de elatmanın önlenmesi istenen ve kal edilecek binanın tapu kayıt bilgileri hükümde gösterilmemiştir. Hükümde tapu bilgileri yazılmadan infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle, bir kısım davacılar - karşı davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; 2. bentte yazılı nedenlerle; bir kısım davacılar - karşı davalılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2021/10744, Karar No: 2022/988, Tarih: 07.02.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/10744 E.  ,  2022/988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ve velâyet düzenlemesi yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise ortak çocuk yararına hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası ile vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanun’un 363/3. maddesinde adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabileceği ve 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği düzenlenmiştir. Davalı-karşı davacının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı-karşı davacı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

b-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hâkim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK m.186/1), geçimine (TMK m.185/3), malların yönetimine (TMK m.223,242,244,262,263,264,267,215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (re'sen) almak zorundadır (TMK m.169). Yine boşanma veya ayrılık vukuunda çocuk kendisine tevdii edilmemiş taraf

gücüne göre onun bakım ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür (TMK.md.182). Bu hususu hakim görevi gereği kendiliğinden dikkate alması gerekmektedir. O halde velâyeti anneye tevdii edilen ortak çocuk 2012 doğumlu ... yararına, mahkemece verilen 07.12.2016 tarihli hükmün davalı -karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle davacı-karşı davalı erkek yararına miktar yönünden oluşan usûli kazanılmış hakkın varlığı da gözetilmek suretiyle uygun miktarda tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilecek yerde yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukarıda (2/b) bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (2/a) bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple davalı-karşı davacı kadının adli yardım talebinin kabulüne, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden ...'a yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna 292.10 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 07.02.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/5236, Karar No: 2024/1045, Tarih: 06.03.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/5236 E.  ,  2024/1045 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkumiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Taksirle bir kişinin ölümüne ve yaralanmasına neden olma suçundan hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 53/6. maddesi uyarınca 2 yıl süreyle gemi kaptanlığı yapmaktan yasaklanmasına dair İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.09.2015 tarihli ve 2014/10 Esas, 2015/185 Karar sayılı kararının, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 26.10.2021 tarihli ve 2019/6024 Esas, 2021/7313 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleşmesini takiben infazı esnasında, hükümlü müdafinin gemi kaptanlığı yapmaktan yasaklanma kararının infaz başlangıcının kararın kesinleşmesi ile birlikte olması gerektiğine dair talebin kabulüne ilişkin İstanbul İnfaz Hâkimliğinin 10.02.2022 tarihli ve 2022/2708 Esas, 2022/2952 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.02.2022 tarihli ve 2022/211 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca, 13.05.2023 gün ve 94660652-105-34-8201-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58355 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB- 2023/58355 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddenin 6. fıkrasında "Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet halinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilir. Yasaklama ve geri alma hükmün kesinleşmesiyle yürürlüğe girer ve süre, cezanın tümüyle infazından itibaren işlemeye başlar." şeklinde düzenlemeye yer verildiği, mahkemece verilen mahkumiyet kararında uygulanan gemi kaptanlığı yapmaktan yasaklanmasına ilişkin tedbirin ancak kararın kesinleşmesiyle yürürlüğe gireceği ve sürenin cezanın infazından itibaren başlayacağı, hükümlü hakkında düzenlenen 14/12/2021 tarihli müddetnameye göre şartla tahliye tarihinin 11/06/2024, hakederek tahliye tarihinin ise 13/12/2026 olduğu, anılan tedbirin süresinin hakederek tahliye tarihi olan 13/12/2026 tarihinden itibaren başlayacağı nazara alındığında itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası; "Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet halinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilir. Yasaklama ve geri alma hükmün kesinleşmesiyle yürürlüğe girer ve süre, cezanın tümüyle infazından itibaren işlemeye başlar." şeklindedir.

2.Anayasa Mahkemesi 2015/4 Esas, 2015/61 Karar, 15.07.2015 tarihli söz konusu hükmü iptal etmediği kararında; “Öte yandan, Kanun’un 53. maddesinin (6) numaralı fıkrasının itiraz konusu kuralı da içeren son cümlesinde, sürücü belgesinin geri alınması tedbirinin hükmün kesinleşmesiyle yürürlüğe gireceği ifade edilmiş ise de tedbirin yürürlüğe girmesi, uygulanmaya başlanacağı anlamına gelmemektedir. Anılan cümle, önceki cümleyle birlikte bir bütün olarak dikkate alındığında, sürücü belgesinin geri alınması tedbirinin uygulanabilmesi için cezanın tümüyle infaz edilmesi veya infaz edilmiş sayılması gerektiği anlaşılmaktadır.” denilmiştir.

3. Bu bağlamda incelenen dosyada, sanık hakkında 5 yıl hapis cezasına ve gemi kaptanlığı yapmaktan 2 yıl süreyle yasaklanmasına hükmedildiği, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 14.12.2021 tarihli ve 2021/7-61129 sayılı müddetnameye göre, sanığın ceza infaz kurumuna giriş tarihinin 13.12.2021, hakederek tahliye tarihinin ise 13.12.2026 olduğu anlaşılmıştır.

4.Hükümlü müdafinin, İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin sürücü belgesinin geri alınması tedbirinin hükmün kesinleşmesiyle yürürlüğe girmesinin ve sürenin de cezanın tamamen infazından itibaren başlamasının, hükümlüye mahkeme kararında belirtilenden daha uzun süreli ceza uygulanması sonucunu doğurduğu gerekçesiyle 53 üncü maddesinin altıncı fıkrasının son cümlesinin Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı olduğunu, bu sebeple hükümlü hakkında 2 yıl süreyle gemi kaptanlığından yasaklanmasına ilişkin kararın kesinleşme tarihi itibariyle infazına başlanması talebi üzerine, İstanbul İnfaz Hakimliği'nin 10.02.2022 tarihli 2022/2708 sayılı infaz hakimliği dosyasında şikayetin kabulü ile hükümlü hakkında TCK 53/6 uyarınca verilen gemi kaptanlığı yapmaktan yasaklanmasına kararının infazının, kararın kesinleşme tarihi olan 26.10.2021 tarihinden itibaren başlatılmasına karar verildiği, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.02.2022 tarihli ve 2022/211 Değişik iş sayılı karar ile İstanbul İnfaz Hakimliğinin kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan itirazın reddine dair karar verildiği anlaşılmıştır.

5. Somut olayda, hükümlü hakkında düzenlenen 14.12.2021 tarihli müddetnameye göre şartla tahliye tarihinin 11.06.2024, hakederek tahliye tarihinin ise 13.12.2026 olduğu, anılan tedbirin süresinin hakederek tahliye tarihi olan 13.12.2026 tarihinden itibaren başlayacağı nazara alındığında, hükümlüye ait gemi kaptanlığının geri alma işleminin cezanın infazı süresince uygulanmayıp, cezanın tümüyle infaz edilmesi durumunda, bihakkın tahliyesinden sonra başlamak üzere geri alınarak ilamda belirtilen süre boyunca tedbirin uygulanması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi bu nedenle yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.02.2022 tarihli 2022/211 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8609, Karar No: 2022/13635, Tarih: 02.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/8609 E.  ,  2022/13635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra sunduğu dilekçe ile davalı taraf ile haricen sulh olduklarını bildirmiştir.

Bu durumda, taraf vekillerinin vekaletnamelerinde sulh yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek ve sulhe ilişkin belgeler değerlendirilmek suretiyle Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki sulh nedeniyle ek karar verilmesi için dosyanın (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere dosyanın saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE 02/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4096, Karar No: 2024/9694, Tarih: 07.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/4096 E.  ,  2024/9694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/597 E., 2022/611 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma

Şikâyetçi ... vekilinin temyiz isteği yönünden, şikâyetçi vekilinin dava konusu materyaller ile ilgili olarak 6 aylık kanuni şikâyet süresi içerisinde hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli belgeleri ibraz edemediği anlaşılmakla, davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmayan şikâyetçi vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Sanık müdafiin temyiz isteği yönünden, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği; sanığa isnat edilen suçu işlediği hususunda hiçbir delil bulunmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesi, isnat edilen suç ile ilgili ceza zamanaşımının dolması, her bir katılan için ayrı ayrı vekâlet ücreti tayin edilmesi, hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmemesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmaması nedenleriyle usul ve kanuna aykırı olan hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

A.Şikâyetçi ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75 inci maddesindeki "71 ve 72 nci maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir.” şeklindeki düzenlemeye göre, şikâyetçi vekilinin dava konusu materyaller ile ilgili olarak 6 aylık kanuni şikâyet süresi içerisinde hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli belgeleri ibraz edemediği anlaşılmakla, davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmayan şikâyetçi vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Müdafiin Temyiz İsteği Yönünden

B. Sanık Müdafiin Temyiz İsteği Yönünden

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, katılan ... vekilinin, sanığa ait kitabevinden satın aldığını beyan ettiği 1 adet kopya ve bandrolsüz kitap ile yazar kasa fişi sunarak şikâyetçi olması üzerine alınan arama kararına istinaden yapılan aramada, 81 adet bandrolsüz kitap ile 56 adet sahte bandrollü kitap ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, suça konu kitapların müşteriler tarafından getirilen ikinci el niteliğinde kitaplar olduğunu beyan etmiştir.

Sanığa ait iş yerinde bandrolsüz ve sahte bandrollü kitap ele geçirilmesinden ibaret somut olayda, sanığın savunmasının aksine, suça konu ürünlerin ikinci el niteliğinde bulunmadığına ilişkin bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, Dairemizin bozma ilâmının gereği de yerine getirilmek suretiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 44 üncü maddesi gereği 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde,

1. Temel gün adlî para ceza tayin edilip, artırım ve indirim nedenleri uygulandıktan sonra belirlenen 4 gün karşılığı adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesi gereğince paraya çevrilmesi gerektiği kuralının gözetilmemesi,

2.Bozma öncesi karar bakımından aleyhe temyiz bulunmaması nedeni ile sanık hakkında kurulan hükümde cezayı belirledikten sonra, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezanın, kazanılmış hak nedeniyle erteli 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezası üzerinden infaz olunacağına karar verilmesi ile yetinilmesi yerine, sanığın sonuç ceza olarak 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilip hükmün devamında cezanının ertelenmesine karar verilmesi,

3.... ve ... Basım Ticaret ve San. A.Ş. vekillerinin dava konusu materyaller ile ilgili olarak hak sahibi olduklarını kanıtlayan hukuken geçerli belgeleri usulüne uygun şekilde ibraz etmemesine rağmen davaya katılmalarına karar verilip lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

A.Şikâyetçi ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden