muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1149, Karar No: 2023/4340, Tarih: 11.07.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 2009 takvim yılı içerisinde maddi varlığının bir kısmını davalı bankanın OSB Manisa Şubesinde, bir kısmını ise verdiği talimatlar çerçevesinde yurtdışında Bahreyn'de kurulu ve ülke mevzuatına tabi olan davalı bankanın Bahreyn Şubesi off-shore hesaplarında değerlendirildiği, bu kapsamda 193 sayılı Kanun'un geçici 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Organize Sanayi Bölgesi Manisa Şubesi Nezdinde davacı adına açılan hesaplarda değerlendirilen tutarlara 2009 yılında tahakkuk eden faizlerden stopaj kesintisi yapılarak davalı banka tarafından davacı adına Mesir Vergi Dairesi Müdürlüğüne yatırıldığı, ancak yurt dışındaki off-shore hesaplarından elde edilen faiz gelirlerine ilişkin yurt dışı kazanç olması nedeniyle davalı banka tarafından yasal olarak stopaj kesintisi yapılamadığı ve davacıya ödendiği, muhasebe kayıtlarını usulüne uygun tutmak ve vergi beyannamesini zamanında ve usulüne uygun vermek davacı kurumun en başta kendi sorumluluğu olduğu değerlendirildiğinde, davacı kurumun 2009 yılına ilişkin faiz gelirleri üzerinden usulüne uygun Kurumlar Vergisi beyannamesi vermemesi nedeniyle ödemek zorunda kaldığı vergi ve cezadan davalı T. İş Bankası A.Ş.'nin sorumlu olmadığı, davacı tarafın davalı banka tarafından yanıltıldığını, %15 stopaj yapıldığı için verginin ödendiğini düşündüklerini, bu nedenle kurumlar vergisi beyanında bulunmadıklarını iddia edilmiş ise de, vergi müfettişi ... ve davacı kurum temsilcisi... imzalı 13.11.2014 tarihli Vergi İnceleme Raporunun 10 uncu sayfasındaki davacı kurum temsilcisi tarafından; 4562 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi uyarınca banka faizlerinin bölge gelirleri arasında sayıldığı, aynı kanununun 21 inci maddesi uyarınca kanunun uygulanması ile ilgili işlemlerde her türlü vergi, resim ve harçtan muaf olduğu ve bu çerçevede banka faiz gelirlerine ilişkin olarak kurumlar vergisi mükellefiyeti tesis edilmediği ve kurumlar vergisi beyanında bulunulmadığı şeklinde beyanda bulunulduğu, burada davacı kurum temsilcisinin beyanıyla da sabit olduğu üzere, davacı kurumun kurumlar vergisi beyannamesi vermemesinin nedeni davalı bankanın işlemleri değil, elde ettiği off shore faiz gelirleri açısından kurumlar vergisinden muaf olduğu inancı ile hareket ettiği, dolayısıyla davalı bankaya atfı mümkün bir kusurun varlığından söz edilemeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki bankacılık işleminden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki bankacılık işleminden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu (4562 sayılı Kanun) 21 inci maddesi, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun (5520 sayılı Kanun) geçici 2 nci maddesi ve 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (n) bendi 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun (193 sayılı Kanun) 94 üncü maddesinin 5 numaralı bendi ve geçici 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu (213 sayılı Kanun) 341 inci ve 5479 sayılı kanunla değişik 344 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/4394, Karar No: 2021/8850, Tarih: 14.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4394 E.  ,  2021/8850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesi ile ... 1. Sulh Hukuk Mahkemeleri arasında ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, tüm mirasçıları tarafından mirası red edilen miras bırakanın alacaklısı olan davacının, 4721 sayılı TMK 633 maddesi gereğince, terekenin resmi tasfiyesi istemine ilişkindir.

... Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesince, en yakın yasal mirasçılar tarafından miras reddedildiği takdirde, red kararını veren Sulh Hukuk mahkemesinin resen tasfiye işlemlerini de değerlendirilmesi gerektiği, ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 10/03/2016 tarih 2016/637-449 Esas ve Karar sayılı ilamı ile mirasın gerçek reddine karar verildiği, terekenin resmen yönetilme ve tasfiye istemli davada mirasın gerçek reddine karar veren mahkemenin görevli olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, murisin ikamet adresinin "...Mah. ... Cad. No:47/6 .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 612. maddesi uyarınca "En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir.”

Dosya kapsamından, ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 10/03/2016 tarih 2016/637 Esas 2016/449 Karar sayılı ilamı ile, borçlu müteveffanın mirasçıları tarafından mirasının kayıtsız şartsız reddedildiğinin tespit ve tesciline karar verildiği anlaşılmaktadır. En yakın yasal mirasçılar tarafından miras reddedildiği takdirde, red kararını veren sulh hukuk mahkemesinin re'sen tasfiye işlemlerini de değerlendirmesi gerektiğinden uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6950, Karar No: 2014/15470, Tarih: 07.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/6950 E.  ,  2014/15470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasa'sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama gideri bölümünün ve yargılama gideri dökümünün çıkarılarak yerine “sanığın yapılmasına sebebiyet verdiği müzekkere gideri 10 TL, davetiye gideri 8 TL ve katılana görevlendirilen vekil için 578 TL olmak üzere toplam 1174 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline” cümlesinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8092, Karar No: 2023/14315, Tarih: 28.12.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/8092 E.  ,  2023/14315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/91 E., 2022/65 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ... (Güneş) Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların trafik sigortacısı ve sürücüsü olduğu aracın karıştığı kazada davacının yaralandığını ve bakıma muhtaç ... gelecek şekilde malul kaldığını, tedavi giderlerinin davacı tarafça karşılandığını açıklayıp 4.000,00 TL maddi, 12.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini artırmıştır.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçelerinde; davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 06.05.2014 tarihli ve 2011/2 Esas, 2014/139 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile 2.250,00 TL maddi tazminatın 02.07.2010 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine, 7.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'tan 02.07.2010 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsili ile davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı Güneş Sigorta A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı Güneş Sigorta A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 02.03.2017 tarihli ve 2014/19099 Esas, 2017/2250 Karar sayılı ilamıyla; davalı ... vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek "...Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada yaralanan müvekkili için iş göremezlik zararı, belgeli ve belgesiz tedavi gideri ile bakıcı giderinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davacıda oluşan yaralanma sebebi ile 9 aylık iş göremezlik halinin bulunduğu değerlendirilerek 9 aylık geçici iş göremezlik tazminatı ile belgeli tedavi giderine karar verilmiştir. Davacının dava dilekçesinde bulunduğu diğer talepleri olan bakıcı gideri, ulaşım giderleri ve belgesiz tedavi giderleri hakkında mahkemece olumlu olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir. Mahkemece konusunda uzman doktor bilirkişiden davacıda oluşan yaralanma sebebi ile yapılması muhtemel belgesiz tedavi giderleri, ulaşım giderleri ile bakıcı gideri konusunda rapor alınarak sonucuna göre karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmiştir” gerekçesiyle hükmün bozulmasına, bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin yargılama giderine yönelik diğer temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 09.05.2019 tarihli ve 2017/691 Esas, 2019/181 Karar sayılı kararıyla; bozma ilamı, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, maddi tazminat davasının kabulü ile 8.898,89 TL maddi tazminatın davalı ... şirketinden poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline, belirlenen miktarın 4.000,00 TL'sine olay tarihi olan 02.07.2010 tarihinden itibaren, kalan 4.898,89 TL'ye ise ıslah tarihi olan 08.10.2018 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, manevi tazminat istemine yönelik dava ve verilen karar Yargıtay bozma ilamı dışında kalarak kesinleştiğinden manevi tazminat istemi ile ilgili olarak yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Güneş Sigorta A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

C. İkinci Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Güneş Sigorta A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 12.11.2020 tarihli ve 2019/3708 Esas, 2020/6945 Karar sayılı ilamıyla; davalı Güneş Sigorta A.Ş vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek "...Davacı vekili, meydana gelen kazada müvekkilinin yaralandığını, uzun süre tedavi gördüğünü, tedavi giderlerinin müvekkilince karşılandığını açıklayıp tazminat talebinde bulunmuş, mahkemece aldırılan raporlarda davacının meydana gelen kaza nedeni ile kalıcı maluliyetinin bulunmadığı, iyileşme süresinin 9 ay olduğu, kusur durumuna göre bu dönemde ulaşım giderinin 780,00 TL, bakıcı giderinin 5.193,89 TL, pansuman ve tedavi için gazlı bez, merhem yara bandı gibi belgesiz tedavi giderinin 675,00 TL, özel hastane katılım payının 562,50 TL, geçici iş göremezlik zararının 1.687,50 TL olduğu belirtilmiş, mahkemece raporlar hükme esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. 25.02.2011 tarihinde 6111 sayılı “Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun” yürürlüğe girmiştir. Bu Kanun'un 59. maddesi ve geçici madde 1 ile trafik kazası ile sebebi ile kazazedelerin sağlık hizmet bedellerinin, sosyal güvenceleri olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı ve yine bu kanunun yayınlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin de Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır. Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Genel Sağlık Sigortası Genel Müdürlüğünün trafik kazalarına bağlı tedavi giderleri konulu 2012/5 sayılı genelgesinin 2/5. maddesi ile trafik kazalarına bağlı tıbbi malzeme, ilaç, yol, gündelik ve refakatçi giderinin Sosyal Güvenlik Kurumunca karşılanacağı düzenlemiştir. Mahkemece hükmedilen maddi tazminat kalemlerinden bir kısmının bu kapsamda değerlendirildiğinde, Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumluluğu kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır. Buna göre mahkemece, maddi tazminat kalemleri yönünden hangilerinin Sosyal Güvenlik Kurumu, hangilerinin davalı ... şirketinin sorumluluğunda kaldığının; Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Genel Sağlık Sigortası Genel Müdürlüğünün 2012/5 sayılı genelgesi kapsamında değerlendirilerek, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir." şeklindeki gerekçeyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda trafik kazası ile ilgili belgeli tedavi giderlerinden %25 kusur oranı tenzil edildikten sonra geri kalan 678,75 TL'den SGK'nın sorumlu olduğu, ulaşım ve bakıcı giderlerinin, 2012/5 sayılı genelgesinin 2/5. maddesi kapsamı dışında kaldığı için SGK'nın sorumlu olmadığı, bilirkişi ek raporunun hükme esas alındığı, evvelce hükmedilen tazminata dahil edilen ve rapor doğrultusunda SGK'nın sorumluluğunda bulunan belgeli tedavi gideri olan 562,50 TL'nin de mahsubu ile belgesiz tedavi giderlerinin davalıların sorumluluğunda olacağı gerekçesiyle davacının manevi tazminat talebi yönünden verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 8.336,39 TL maddi tazminat bedelinin 4.000 TL'sinin olay tarihi olan 02.07.2010 tarihinden itibaren, bakiye 4.336,39 TL'sinin ıslah tarihi olan 08.10.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan (davalı Güneş Sigorta A.Ş'den poliçe limitleri ile sınırlı olmak kaydıyla) müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin 678,00 TL'lik istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili, poliçenin satış nedeniyle iptal edildiğini, davalı ... şirketinin zarardan sorumlu olmadığını, davacının taleplerinin teminat dışında kaldığını, davacının talepleri yönünden sorumluluğun Sosyal Güvenlik Kurumuna geçtiğini belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, haksız fiilden kaynaklanan bedensel zarara dayalı tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 818 Sayılı Borçlar Kanununun 41 ve 46 ncı maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 86, 87, 88, 89, 90 ıncı maddeleri,

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olmasına, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ilamı ile kesinleşen yönlere ilişkin yeniden temyiz incelemesinin yapılamayacak olmasına, karara esas alınan raporun karar vermeye elverişli olmasına göre temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olmasına, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ilamı ile kesinleşen yönlere ilişkin yeniden temyiz incelemesinin yapılamayacak olmasına, karara esas alınan raporun karar vermeye elverişli olmasına göre temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... (Güneş) Sigorta A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... (Güneş) Sigorta A.Ş.'ye yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

28.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/175, Karar No: 2013/169, Tarih: 30.04.2013

**Ceza Genel Kurulu         2013/8-175 E.  ,  2013/169 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2010/135843

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanık A. D..'ın aynı kanunun 13/1, 5237 sayılı TCK'nun 62, 58 ve 54. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 1.000 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, müsadereye ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin, Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 30.03.2010 gün ve 696-200  sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 10.09.2012 gün ve 2900-26515 sayı ile;

“UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre sanık A. D..'ın hüküm tarihinden sonra 07.03.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşılmakla; emanete kayıtlı suç eşyası olduğu da gözetilerek TCK'nun 64/1. maddesi uyarınca hukuki durumun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 01.11.2012 gün ve 135843 sayı ile; sanık hakkındaki kamu davasının ölüm nedeniyle düşmesine ve münhasıran müsadereye tabi olan suç eşyasının müsaderesine Özel Dairece hükmedilmesi gerektiği görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece 27.12.2012 gün ve 31679-40098 sayı ile; itirazının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; çıkartılan nüfus kaydında sanığın temyiz aşamasında öldüğünün belirtilmesi halinde  yapılması gereken işlemin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Temyiz aşamasında Özel Dairece UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak çıkarılan nüfus kayıt örneğinde, sanığın yerel mahkeme hüküm tarihinden sonra 07.03.2012 tarihinde öldüğü bilgisinin yer aldığı anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nun 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tâbi olan eşya ve yararlar hakkında yargılamaya devam edileceği, hükümlünün ölümü halinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte, müsadere ve yargılama giderlerine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.