muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7127, Karar No: 2024/8751, Tarih: 19.09.2024

2.Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 56/son fıkrasıdır. Maddenin başlığı gelir ve aylık bağlanamayacak haller olup, maddeye göre; "ölen sigortalının hak sahiplerinden; ... eşinden boşandığı halde eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar 96 ıncı madde hükümlerine göre geri alınır. "

Madde 96 hükmüne göre "Kurumca işverenlere, sigortalılara, isteğe bağlı sigortalılara gelir veya aylık almakta olanlara ve bunların hak sahiplerine, genel sağlık sigortalılarına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere, fazla veya yersiz olarak yapıldığı tespit edilen bu Kanun kapsamındaki her türlü ödemeler;

a) Kasıtlı veya kusurlu davranışlarından doğmuşsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla on yıllık sürede yapılan ödemeler, bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden,

"..itibaren hesaplanacak olan kanunî faizi ile birlikte, ilgililerin Kurumdan alacağı varsa bu alacaklarından mahsup edilir, alacakları yoksa genel hükümlere göre geri alınır..."

Aynı Kanun'un 59 uncu maddesinin başlığı Kurumun denetleme ve kontrol yetkisi olup maddeye göre; "bu Kanun'un uygulanmasına yönelik işlemlerin denetimi, kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları eli ile yürütülür ...", maddenin 2 nci fıkrasında "Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarına görevleri sırasında tesbit ettikleri kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir..." şeklinde düzenlenmiştir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10889, Karar No: 2013/12830, Tarih: 15.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/10889 E.  ,  2013/12830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 61.maddesi uyarınca sanık hakkında hırsızlık suçundan ceza tayin edilirken aynı kanunun 143.maddesinden sonra 35.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, sonuç ceza değişmeyeceğinden bozma nedeni yapılmamış, yapılan duruşmaya toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre sair itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken, adli sicil kaydındaki mahkumiyetlerden en ağırı olan Bursa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2004 tarih ve 37-282 sayılı ilamının esas alınması gerekirken hem Bursa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2004 tarih ve 37-282 sayılı ilamın hem de Bursa 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2006 gün ve 218-110 sayılı ilamın tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan;

Sanığın adli sicil kaydındaki Bursa 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2006 gün ve 218-110 sayılı ilamın tekerrüre esas alınmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına ve 5237 sayılı TCK’nun 58/6.maddesi gereğince, Bursa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2004 tarih ve 37-282 sayılı ilamı nedeniyle mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9022, Karar No: 2013/3500, Tarih: 27.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/9022 E.  ,  2013/3500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hayâsızca hareketlerde bulunma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bakırköy 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 23.10.2007 gün ve 2006/513 Esas, 2007/746 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların eylemleri ile ilgili olarak 03.06.2006 tarihli olay tutanağında teşhir hareketlerinin somutlaştırılmadan sadece; ''Sanıkların vücutlarını teşhir ettiklerinin'' belirtilmesi, tutanağı düzenleyen polislerden ...'in; '' Mini etekli ve vücutlarının üst kısımlarının açık olduğu bu şekilde teşhircilik yaptıkları'' beyanına karşılık, diğer tutanak düzenleyicisinin sanıkların vücutlarının üst kısımlarının açık olduğundan bahsetmeksizin sadece mini etekli olduklarından bahsetmesi karşısında, ilgili tanık beyanları ile düzenlenen tutanak arasındaki çelişkilerin giderilerek teşhircilik teşkil eden hareketlerin neler olduğu tespit edilip, somutlaştırılarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

İddianamedeki doğum tarihi ile karardaki doğum tarihi farklı olduğundan çelişkinin nereden kaynaklandığının araştırılarak giderilmesi lüzumu,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin tamyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1166, Karar No: 2014/12748, Tarih: 07.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1166 E.  ,  2014/12748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malazgirt Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/08/2013

NUMARASI : 2012/139-2013/210

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalde uygun emsal bulunmadığı belirtilerek 127 km gibi çok uzakta bulunan il merkezindeki daha düşük yüzölçümlü satışın emsal alınması doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazın imar parseli olduğu belirtilmesine rağmen 1/1000 ölçekli mi yoksa 1/5000, 1/25.000 ölçekli imar planı içinde mi bulunduğu açıkça belirtilmediğinden Belediye Başkanlığından araştırılarak 1/1000 ölçekli imar planında ise, paftası üzerinde dava konusu taşınmazın konumu ve resmi kurumlarla ticari öneme sahip yerlere mesafesi de işaret ettirildikten sonra değerlendirme yapılması gerekirken eksik inceleme ile bedel tesbiti,

3)Kabule göre de;

a) Değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların. Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak.

3)Kabule göre de;

a) Değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların. Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak.

b) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen M.. İli K.. M.. .. ada .. parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

Raporlar değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4284, Karar No: 2017/6554, Tarih: 16.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/4284 E.  ,  2017/6554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 516 ada 142 parsel sayılı taşınmazın 3911 sayılı Belediye Encümen kararıyla iki yıl içerisinde taşınmaz üzerine spor tesisi yapılması, kaydıyla davalıya satıldığını, 21.03.1989 tarihli resmi senette "iki yıl içinde spor alanın gerçekleşmemesi halinde Belediyenin satış bedeli üzerinden geri alma hakkını kullanacağı şartı ile satıldığı" hususunun belirtildiğini, satış bedelinin sembolik tutulduğunu, davalı idare tarafından bugüne kadar spor tesisi yapılmadığını, dava konusu taşınmaz üzerinde spor tesisi yapılmasının sağlanması amacıyla taşınmazın Belediyeye devrinin yapılması için encümen kararı alındığını, taşınmazın devri hususunda yazılı talepte bulunulmasına rağmen davalının kabul etmediğini ileri sürerek taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline, satış bedeli olan 250.000 TL için depo yeri tayin edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın süresinde açılmadığını, Başbakanlığa bağlı tüzel kişiliğe sahip bir kamu kurumu olarak dava konusu yerde kanunla verilen görevleri bütçe ödenekleri doğrultusunda yerine getirecebileceklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, satışın yapıldığı tarihten itibaren 10 yıllık hak düşürücü sürede geri alım hakkının kullanılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.20 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 16/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6805, Karar No: 2010/15914, Tarih: 30.11.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/6805 E.  ,  2010/15914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının vefat eden eşinin annesi olduğunu, eşinin kanserden vefat ettiğini, eşinin hastalığı ile mücadele döneminde davalı ve diğer akrabaların vefat eden eşine yardımcı olmak ve bakımını üstlenmek bahanesiyle kendisinden teminat senedi aldıklarını, senedin 50.000 YTL. bedelli olup sadece borçlu isminin yazılı olduğunu, eşinin ölümü sonucunda senedi geri istendiğine verilmediğini, Cumhuriyet Savcılığı’na da şikayette bulunduğunu, ancak davalının, kendisinin borçlu gözüktüğü 50.000 YTL bedelli senedi haksız olarak takibe koyduğunu, takip konusu senet nedeniyle borcu bulunmadığını ileri sürerek takibe konu senetten ötürü davalıya borçlu olmadığının tespiti ile takibin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın ispat edilememesi nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, kanser hastalığından vefat eden eşinin hastalığı ile mücadele döneminde eşinin tedavisi ve bakımı için davalı tarafından kendisinden alınan teminat senedinin takibe konulduğunu, senetten ötürü borcu olmadığını bildirerek eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, senedin teminat

2010/6805-15914

senedi olduğunun yazılı delil ile ispatlanması gerektiği, dinlenen tanık beyanları ve Cumhuriyet Savcılığı soruşturma dosyası içeriğinden de senedin zor kullanılarak alınmadığının anlaşıldığı belirtilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davalı, davaya cevap vermemiş, ancak ceza soruşturmasındaki ifadesinde; hastanın tedavisi için bağ-kur primlerinin yatırılmasının gerektiği, 21-22 milyon civarında olduğu, şikayetçinin(davacı) bu amaçla taşınmazının satışının gündeme geldiği, ancak hemen satıp ucuza gitmesin diye masrafları kendilerinin karşılamasını teklif edip dava konusu senedi 50.000 TL olarak doldurarak verdiğini, hastanın bağ-kur prim borcu, radyasyon tedavi giderleri, cenaze giderleri vs. toplam 30.000 TL üzerinde ödeme yaptığını beyan etmiştir. Bu durum karşısında BK.53. maddesine göre hukuk hakimi ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de, ceza mahkemesindeki sabit görülen maddi vakalar bakımından bağlıdır. Davalının ceza soruşturmasındaki bu ikrarı kendisini bağlar. Öyle olunca Mahkemece, davalının ikrarı ile sınırlı olarak davanın kabulüne karar vermek gerekirken, tümden reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 17,15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 30.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/377, Karar No: 2021/4715, Tarih: 01.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/377 E.  ,  2021/4715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedelin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-1-b nolu bendinde bulunan (KK.m. 10'un 7139.n.K ile değişik 8'nci fıkrası uyarınca kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına, kesinleşen karara göre davalıya ödenmesi için) ibaresinin hükümden çıkarılmasına, yerine gelmek üzere (3'er aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalıya derhal ödenmesine, bu hususta) ibaresinin yazılmasına,

b-1-d nolu bendinde bulunan (kararın kesinleşmesine kadar YASAL FAİZ İŞLETİLMESİNE,) ibaresinin hükümden çıkarılmasına, yerine (Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14676, Karar No: 2011/8534, Tarih: 28.06.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/14676 E.  ,  2011/8534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, ertelemeye ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- 4630 sayılı yasanın 30.maddesiyle değişik 5846 sayılı yasanın 76.maddesinin 1.fıkrasının "Bu Kanunun düzenlendiği hukuki ilişkilerden doğan davalarda, dava konusunun miktarına ve Kanunda gösterilen cezanın derecesine bakılmaksızın, görevli mahkeme Adalet Bakanlığı tarafından kurulacak ihtisas mahkemeleridir. İhtisas mahkemeleri kurulup yargılama faaliyetlerine başlayıncaya kadar, asliye hukuk ve asliye ceza mahkemelerinden hangilerinin ihtisas mahkemesi olarak görevlendireceği ve bu mahkemelerin yargı çevreleri Adalet Bakanlığının teklifi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenir" hükmü gereğince anılan Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 24.03.2005 tarih ve 188 sayılı kararında; ihtisas mahkemesi kurulmayan yerlerde 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunundan kaynaklanan ceza davalarında görevli ve yetkili mahkeme olarak, bir asliye ceza mahkemesi olan yerlerde bu mahkemenin, iki asliye ceza mahkemesi varsa 1 nolu asliye ceza mahkemesinin, ikiden fazla asliye ceza mahkemesi varsa 3 nolu asliye ceza mahkemesinin yetkilendirilmesine, ilgili mahkemelerin yargı çevrelerinin ise adli yargı adalet komisyonlarının merkez ve mülhakatları olan ilçeleri kapsayacak şekilde belirlenmesine karar verilmiş bulunduğundan, ve hükümden sonra 03.10.2008 tarihinde Tekirdağ 3.Asliye Ceza Mahkemesinin faaliyete geçtiği anlaşıldığından görev hususu dikkate alınarak, karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2-5728 sayılı yasa ile 5846 sayılı yasada yapılan değişikliklerin tartışılmasının gerekmesi ve 5271 sayılı CMK'nun 5560, 5728 ve 6008 sayılı yasalar ile değişik 231.maddesinin 5, 6 ve 14.fıkralarında yapılan değişikliklikler uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulaması olanaklı hale geldiğinden, 5237 sayılı TCK.nun 7.maddesi gözetilerek, yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 28.06.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7562, Karar No: 2018/1238, Tarih: 12.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7562 E.  ,  2018/1238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15598, Karar No: 2015/21980, Tarih: 24.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/15598 E.  ,  2015/21980 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/388222

MAHKEMESİ : Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2013/202 (E) ve 2013/461 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Açıklanması geri bırakılan kararın deneme süresi içinde yeniden suç işlediğinden bahisle dosyanın yeniden ele alınması sonucu hükmün açıklanmamasına dair ek kararının 5271 sayılı Yasanın 223/1. maddesine göre yargılamayı sonlandırıcı nitelikte hüküm niteliği bulunmadığından, diğer taraftan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların CMK'nin 231/12. maddesine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğundan, aynı yasanın 264/1. maddesinde kanun yoluna başvurmada yanılmanın başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağının yazılı bulunmasına göre, o yer Cumhuriyet savcısının başvurunun itiraz mahiyetinde olduğu kabul edilerek, dosya hakkında inceleme yapılması için itiraz merciince gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.