muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13402, Karar No: 2023/8505, Tarih: 27.12.2023

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.07.2022 tarihli ve 2022/2227 Esas, 2022/2174 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzelterek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, mağdurun yaralanması konusunda alınan raporların yetersiz ve hatalı olduğuna, ceza miktarına, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde doktor olan mağdurun olayın gerçekleştiği açık ceza infaz kurumu revirinde geçici olarak çalıştırılmak üzere görevlendirildiği, aynı ceza infaz kurumunda hükümlü olan sanığın mağdura rahatsızlığına binaen muayene olduğu aşamada öncesinde kalp rahatsızlığı olduğunu belirterek mağdurdan kendisini hastaneye sevk etmesini istediği, mağdurun yaptığı muayene sonucuna göre bu talebi reddetmesi üzerine, sanığın mağdura tepki göstererek sesini yükselttiği, bunun üzerine görevli infaz koruma memurlarınca sanığın muayene odasından çıkarıldığı ve tutanak tutulduğu, mağdurun kurumda işini bitirmesine müteakip binadan çıkışı esnasında bahçe kısmında sanığın yanında bulunan ekmek bıçağı ile mağdurun karşısına çıktığı, sanığın mağdur doktora hakkında tutanak tutup tutmadığını sorup tutanak tutulduğu yönünde cevap alması sonrasında sağ eliyle cebinden bıçağı çıkardığı, mağdurun bıçağı fark etmesi üzerine sırt çantasını perdeleme amacıyla sanığın üstüne savurup kaçmaya çalışırken yana doğru döndüğü esnada, sanığın savurduğu ilk bıçak darbesi ile mağduru kalça arka sol kısmından yaraladığı, bu sırada mağdurun tekrar kaçmaya çalışıp geldiği idare binasına doğru bir kaç hızlı adım attığında, ilk yediği darbenin etkisiyle tökezleyip yere düştüğü, bunu gören infaz koruma memuru tanık ... ...'ın bulunduğu idare binasından çıkıp hemen yanlarına doğru "yapma dur" diyerek koştuğu, fakat yanlarına yetişene kadar, sanığın yerdeki mağdura bu sefer sağ kalça ve sağ uyluk ile sol uyluk bölgesine denk gelecek şekilde üç bıçak darbesi daha vurduğu, bu esnada sanığın kendilerinin yanına koşan ... ...'a doğru elindeki bıçakla dönünce, ... ...'ın panikleyip sendeleyerek yere düştüğü, bu sırada hükümlü olan sanığın arkasını dönmesi üzerine ... ...'ın mağduru kolundan tutup sanığın arkalarından gelebileceği düşüncesiyle idare binasına doğru yönlendirerek getirdiği, fakat sanığın peşlerinden gelmeyip elindeki bıçakla koşarak açık ceza infaz kurumunun nizamiye kapısından çıkıp firar ettiği anlaşılmıştır.

2. Sanık, mağdur ve tanık beyanları ile olay yeri inceleme raporu, görüntü inceleme tutanakları ve diğer tutanakların dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık, mağdur ve tanık beyanları ile olay yeri inceleme raporu, görüntü inceleme tutanakları ve diğer tutanakların dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

3. Mağdurun yaralanmasının yaşamını tehlike soktuğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı, organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu, Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin raporunda sanığın da işlemiş oldu suça karşı cezai sorumluğunun tam olduğu bildirilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suç vasfı ve yaptırımların doğru olarak belirlendiği, haksız tahrik şartlarının somut olayda oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.07.2022 tarihli ve 2022/2227 Esas, 2022/2174 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8238, Karar No: 2010/14686, Tarih: 01.11.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/8238 E.  ,  2010/14686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurum sigortalısının bakmakla yükümlü olduğu oğluna alınan “Ayakta Dik Pozisyonlandırma Cihazı (motorlu kalkış-motorlu sürüş) bedelinin fiili ödeme tarihindeki EURO döviz satış kuru üzerinden hesaplanacak TL karşılığının yasal faizi ile birlikte tahsili ve katkı payının yapılacak ödemeden tenziline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Bozma ilamında “dava konusu edilen alacağın miktarı belirlendikten sonra temerrüt tarihinden itibaren işletilecek yasal faiz ile birlikte davalı Kurumdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, davalı tarafından bağlayıcılığı olmayan satım sözleşmesindeki hükümlere dayalı, davada uygulama yeri olmayan 3095 sayılı Yasanın 4/a maddesi hükmünden hareketle “Devlet Bankalarınca bir yıllık EURO cinsinden mevduata uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte” tahsiline karar verilmesi” bozma nedeni yapılmış olduğu ve mahkemece de bozma ilamına uyulduğu halde yargılama sonucunda yine aynı oranlarla yasal faize hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün (1). bendindeki “3095 sayılı Kanunun 4/A madde hükmüne göre Devlet Bankalarının EURO ya EURO ile açılmış 1 yıl vadeli mevduat hesabına uyguladığı en yüksek faiz oranının” ifadelerinin silinerek hükümden çıkartılmasına, aynı bentteki “dava tarihinden itibaren” sözcüklerinden sonra gelmek üzere “yasal faiz” sözcüklerinin yazılmasına, gerekçenin de bu esasa göre düzeltilmesine ve kararın bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33922, Karar No: 2018/20970, Tarih: 04.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/33922 E.  ,  2018/20970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret,yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede açıklanan eylemlerden en ağır yaptırımın kamu görevlisine hakaret suçuna ilişkin olmasına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 18. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 04.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AS
Yargıtay — Esas No: 2016/398, Karar No: 2017/7649, Tarih: 22.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/398 E.  ,  2017/7649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, davacı ...'ın, 08.12.2011 tarihinde babası....’a ait bina inşatının üst katında inşaat malzemelerini topladığı esnada binanın yakınından geçen davalı kuruma ait yüksek gerilim hattında bununa elektriğin çarpması sonucu ağır yaralandığını, davacının babasının davalı kuruma verdiği 09.02.2011 tarihli dilekçe ile binanın çok yakınından geçen bu hatların can güvenliği açısından tehlike oluşturduğunu bildirdiğini ancak davalı kurum tarafından hiçbir önlem alınmadığını, davalı ... idaresinin özensizliği ve sorumsuzluğu nedeniyle meydana geldiğini, kazada davacıya atfedilecek bir kusur bulunmadığını, davacının kaza nedeniyle sağ elinde ve sağ ayağında sakatlık oluştuğunu ve vücudunun diğer yerlerinde yanık izleri kaldığını, geçimini çiftçilik ile sağlayan davacının kaza tarihinden beri çalışmadığını, ayrıca bu olay nedeniyle büyük acılar çektiğini, diğer davacı ...'ın ...’ın eşi olarak en az Mürsel kadar manevi ızdırap duyduğunu, diğer davacı çocuklarının da hayatları boyunca babalarının bu sakatlığını görerek üzüntü yaşayacaklarını belirterek, elektrik çarpması sonucu ağır biçimde beden gücü kaybına uğrayan davacı ... için, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL maddi tazminat ile 40.000,00 TL, manevi tazminat, davacı ... için 20.000,00 TL, ... için 3.000,00 TL, ... için 3.000,00 TL, ... için 3.000,00 TL , ... için 3.000,00 TL ve ... için 3.000,00 TL olmak üzere toplam 75.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 11.03.2015 tarihli dilekçesi ile davacı ... yönünden maddi tazminat talebini 121.137,76 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, dava konusu olayda davalıya atfı kabil bir kusur olmadığını, davalı kuruma 09.02.2011 tarihli dilekçe ile yapılan başvuru üzerine, 20.10.2011 tarihinde tehlike arz ettiği belirtilen OG hattına potans kullanarak inşaattan 3 metre mesafeye getirdiğini ve bu durumun davacının dilekçesi arkasında tutanak düzenlenerek kayıt altına alındığını, davacının yaşı itibariyle temyiz kudretine sahip olduğunu ve kendi menfaati için önlem alabilecek durumda olduğunu, buna rağmen davacının hiçbir önlem almadığını ve kazanın meydana gelmesine ağır kusurlu olduğunu, talep edilen tazminat miktarının da fahiş olduğu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile;

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile;

Davacı ... için Davacı ... 121.137,76 TL meslekte kazanç kaybı tazminatı ile 20.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 08.12.2011 tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline,

Diğer davalıların manevi tazminat istemlerinin ise davacı ...'in yaralanmasının ağır bedensel zarar olarak kabul edilemeyeceği gerekçesi ile reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın tüm, davacı tarafın aşağıdaki bendin dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Dava, 08.12.2011 tarihinde elektrik çarpması sonucu yaralanan davacı ... için maddi ve manevi, diğer davacı eş ve çocukları için ise manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacı ...'ın, geçirmiş olduğu kaza nedeniyle %43.2 oranında meslekte kazanma gücü kaybına (sürekli iş göremezliğe) uğradığı, Adli Tıp Kurumu'nun 04.08.2014 tarihli raporu sabittir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara uğrayan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle manevi üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Ancak cismani zarar kavramına (B.K.46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu öğretide ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (ana. baba. karı. koca, evlat gibi) yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle hukuken korunan ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğü bozulmuşsa onlarında manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Bu durumda olanların zararları ile haksız eylem arasında uygun illiyet bağı mevcut olduğundan yansıma yoluyla değil, doğrudan zarara uğrama söz konusudur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.4.1995 gün ve 1995/ 11-122,1995/430 23.9.1987 gün ve E.1987/9-183 K.1987/655 sayılı kararları da aynı esaslara dayanmaktadır.

Öte yandan BK.’nun 47.maddesine dayalı olarak manevi tazminat isteminin gerek doğması gerekse kapsamı özel koşullara bağlanmıştır. Beden ve ruh tamlığının ihlalinden başka durum ve koşullar, diğer bir deyişle durumun özellikleri manevi giderimi gerektirmeli giderek BK.’ nun 47.maddesindeki unsurlar gerçekleşmelidir. Bu unsurlar: bir kimsenin bedensel zarara uğramış bulunması, davayı bedensel zarar uğrayanın açması ve özel hal ve şartların gerçekleşmesidir. Özel hal ve şartlardan anlaşılması gereken olayın özellikleri olup hakim her olayın özelliğine göre bunu takdir etmelidir. Manevi tazminat isteyen yakının

kazalı ile olan saygı ve bağlılığının, duygu birliğinin derecesi, biri birlerine gösterdikleri koruma, sevgi, düşkünlük, göz önünde tutularak, manevi zararın oluşup oluşmadığı ve tüm bunların yanı sıra olayın meydana gelişindeki özellikler dikkate alınarak manevi tazminatın miktarı değerlendirilmelidir.

Eldeki davada, davacı ...'nin eşi, diğer davacılar .... babaları olan ve 35 yaşında geçirdiği bu kaza sonucu özellikle sağ el ve sağ ayağı gibi hayati organlarındaki fonksiyon kaybı sonucu % 43,2 oranında iş göremezliğe uğrayan davacı ...'in eş ve çocuklarının ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün bozulduğunun kabulü gerekir.

Nitekim yürürlükte bulunan Türk Borçlar Kanunun 56/2 maddesi ile de bu konuda düzenleme yapılarak “Ağır bedensel zarar görenin yakınlarına da manevi tazminat verilebileceği” hükme bağlanmıştır.

Buna göre mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular nedeniyle olayda uygun illiyet ve hukuka aykırılık bağı koşulları oluştuğundan davacı eş ve çocuklar yararına uygun bir manevi tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde davacı ...'in yaralanmasının ağır bedensel zarar olarak kabul edilemeyeceğinden bahisle davacı eş ve çocukların manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacılar yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10622, Karar No: 2023/1158, Tarih: 15.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/10622 E.  ,  2023/1158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret/Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elazığ 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddi ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Elazığ ili, ... ilçesi, ... köyü 113 ada 80 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; acele el koyma dosyasında taşınmazın değeri çok düşük belirlendiğini, yüksek gerilim hattı nedeniyle taşınmazda oluşan değer kaybının çok yüksek olduğunu, serbest piyasa değerlerinin dikkate alınması gerektiğini, arsa olarak değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile tescil hükmü yönünden verilen karar kesin olduğundan, bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile tescil hükmü yönünden verilen karar kesin olduğundan, bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın bulunduğu ...'nın her ne kadar köy ise de mahalle statüsünde olduğunu, taşınmazın tarım arazisi olarak değerlendirilmesinin kabulünün mümkün olmadığını, arsa vasfında değerlendirilmesi gerektiğini, kamulaştırma bedelinin çok düşük belirlendiğini, yüksek gerilim hatlarının taşınmazın tam ortasından geçtiğini, arsa olarak değerlendirilip, serbest rayiçleri de göz özüne alınarak rapor alınması gerektiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün resmi verileri esas alınarak net gelirine göre değer biçilmesinin ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen taşınmaz özellikleri dikkate alınarak %35 oranında objektif değer artışı uygulanmasının yerinde olduğu değerlendirilmiş; ancak tescil ve fazla yatırılan bedel yönünden hüküm düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasında kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele kamulaştırma bedelinin düşüldükten sonra bulunan fark bedele faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde faiz hükmünün kurulmaması bozmayı gerektirir.

3. Tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele kamulaştırma bedelinin düşüldükten sonra bulunan fark bedele faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde faiz hükmünün kurulmaması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararına ayrı bent olarak ''Tespit edilen 10.113,96 TL kamulaştırma bedelinden, acele el koyma sırasında davalıya ödenen 3.967,50 TL bedel düştükten sonra kalan 6.146,46 TL fark kamulaştırma bedeline 25.12.2016 tarihinden ilk karar tarihi olan 22.01.2018 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine ''ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,15.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15631, Karar No: 2014/10633, Tarih: 30.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/15631 E.  ,  2014/10633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.