muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/20881, Karar No: 2019/10087, Tarih: 08.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/20881 E.  ,  2019/10087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş akdine davalı tarafça haksız son verildiğini beyan ederek ödenmeyen kıdem tazminatı ile bir kısım ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ve fazla çalışma ücret alacaklarının hesaplanmasında hafta tatili günlerindeki çalışmalarının dahil edilip edilmeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla mesai yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla mesai alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla mesainin ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışma ve genel tatil çalışmasının bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla mesaisi olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla mesai çalışmasının yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir.

Somut olayda, davacı haftada 7 gün 8 saat çalışması gerekirken 16 saat çalıştığını beyan etmiş, bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına göre; davacının haftanın 7 günü çalıştığı kabul edilerek ayrıca hafta tatili de talep ettiği gerekçesiyle 6 gün için hesaplanan fazla çalışma süresine hafta tatilinde yaptığı 7,5 saat çalışmanın ilavesiyle fazla çalışma hesabı yapılmıştır. Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmış ise de; hafta tatili günlerinde yalnızca 7,5 saati aşan çalışmalar için fazla mesai alacağı hesaplanması gerekirken bu hususa dikkat edilmeden yapılan hesaplamaya göre hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17387, Karar No: 2012/4216, Tarih: 08.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/17387 E.  ,  2012/4216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/913, Karar No: 2012/3313, Tarih: 03.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/913 E.  ,  2012/3313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı yüklenici ...'dan alacaklı olan müvekkili tarafından yüklenici aleyhine yapılan icra takibinin sonuçsuz kalması nedeniyle İİK'nın 94. maddesi gereğince yetki belgesi aldığını, davalılar ile yüklenici arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye isabet eden 1 nolu daire ve 5 nolu dairenin 1/2 dairenin tapusunun yükleniciye devredilmediğini ileri sürerek, bu dairelerin tapu kaydının iptâli ve yüklenici adına tesciline karar verilmesini, ıslah dilekçesi ile yargılama aşamasında nizaya konu bağımsız bölümlerin üçüncü kişilere satılıp devredilmesi nedeniyle HMUK'nun 186. Maddesindeki seçimlik hakkını davalı arsa sahibine karşı tazminat olarak kullandığını belirterek 64.000,00 TL alacağın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dışı yüklenicinin sözleşme gereğini yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak,arsa sahibi ile yüklenici arasında imzalanan kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi gereğince dava konusu 1 nolu bağımsız bölüm ile 5 nolu bağımsız bölümün 1/2 payının dava dışı yükleniciye bırakıldığı,yüklenicinin edimini sözleşme ve ekleriyle tasdikli projesi ve ruhsatına göre tamamlayıp arsa sahibine ait bağımsız bölümleri teslim ettiğinde bu dairelerin kendisine kalacağı, 5 nolu bağımsız bölümün 1/2 payı yükleniciye bırakılmış ise de; davalı arsa sahibince dosyaya sunulan ve yüklenici dava dışı ...'nun imzasını taşıyan tarihsiz ek sözleşme başlıklı belge ve ekindeki banka dekontlarına göre yüklenicinin söz konusu bağımsız bölümdeki 1/2 payını 27.500,00 TL ye davalı arsa sahibine sattığı ve arsa sahibinin dava tarihinden önce bu paya sahip olduğu anlaşılmakla davalı arsa sahibinin bu bölümle ilgili yüklenicinin alacaklılarına karşı sorumlu olmayacağı ,bozmadan sonra alınan bilirkişi raporunda hesaplanan 38.605,00 TL eksik iş bedeli, 20.12.2000 tarihli bilirkişi raporunda belirlenen 8.600,00 TL imar yönetmeliğine göre iskan alınması için yapılması zorunlu işler bedeli ve 20.000,00 TL gecikme tazminatı olmak üzere toplam 67.205,00 TL mahsubunun gerektiği belirtilerek davanın kısmen kabulü ile ... icra müd 2003/600 Esas saylı takip dosyasındaki alacak ve ferilerinin nizalı 1 nolu parselin satış tarihindeki değeri olan 90.000,00 TL den toplam 67.205,00 TL'nin mahsubu ile geriye kalan 22.795,00 TL ile sınırlı olmak üzere davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, dava dışı yüklenici ...'nun alacaklısı olan davacı tarafından icra müdürlüğünden alınan yetki belgesine dayanılarak İİK'nın 94. maddesi uyarınca davalı yüklenicinin hak ettiği bağımsız bölümlerin davalı yüklenici adına tescili istemine ilişkindir.

Davacı vekili tarafından dava dışı yüklenici hakkında ... İcra Müdürlüğü'nün 2003/600 sayılı takip dosyası ile icra takibi başlatılmış, icra takibine konu alacakların tahsil edilmesinin mümkün olmaması nedeniyle bu dava açılmıştır. Alacaklının İİK'nın 94. maddesi uyarınca yükleniciye ait bağımsız bölümlerin yüklenici adına tescili için dava açabilmesi icra müdürlüğü'nden alacağı yetki belgesine bağlıdır. Somut olayda ... İcra Müdürlüğü'nün 2003/600 sayılı takip dosyası yönünden icra müdürlüğü'nce yetki belgesi verilmişse de, takip dosyasının borçlusu olan dava dışı yüklenici tarafından zamanaşımının gerçekleştiği iddiasıyla takibin iptali için ... İcra Hukuk Mahkemesinin 2010/15 esas sayılı dava dosyası ile açılan davada davanın reddinekarar verilmiş, kararın borçlu tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesi’nin 15/02/2011 tarih ve 2010/20445- 2011/749 E-K sayılı ilamıyla bozulmuştur.İcra mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılamada 20.01.2012 tarih ve 2011/88- 2012/5 E-K sayılı ilamı ile icra dosyasında zamanaşımı nedeniyle icranın geri bırakılmasına karar verildiği ancak kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmış olup, mahkemece bu dosyanın akibetinin araştırılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 03.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9469, Karar No: 2014/5173, Tarih: 17.04.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/9469 E.  ,  2014/5173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2012

NUMARASI : 2006/828-2012/25

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı G.-İş İnşaat San.Tic.Ltd.Şti. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağı ve tünel kalıp kira sözleşmesine konu malzemelerin aynen iadesi,. olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davalı Ç. Yapı San.Tic.A.Ş. hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, davalı G.-İş İnşaat San.Ltd.Şti. hakkındaki davanın kısmen kabulüne, 116.220 TL kira alacağı ile 400.400 TL malzeme bedelinin tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı G.-İş İnş.San.Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kira alacağı ve tünel kalıp kira sözleşmesine konu malzemelerin aynen iadesi,. olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davalı Ç. Yapı San.Tic.A.Ş. hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, davalı G.-İş İnşaat San.Ltd.Şti. hakkındaki davanın kısmen kabulüne, 116.220 TL kira alacağı ile 400.400 TL malzeme bedelinin tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı G.-İş İnş.San.Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacı tarafından dava dışı F. İnşaat Taah.San.Tic.Ltd.Şirketine satılarak devredilen ancak bedelleri ödenmediği için yapılan satış sözleşmesinden geri dönülerek, tünel kalıp malzemelerinin tekrar 24.06.2006 tarihli devir sözleşmesi ile müvekkiline geri verildiğini, bu konunun davalı şirketler ile yapılan 24.06.2006 tarihli devir teslim tutanağı ile teyit edildiğini, bu tarihten itibaren mülkiyetten kaynaklanan kira ve sair hakların davacıya geçtiğini, davalı şirketlerin daha önce F. İnşaat Taah.San.Tic.Ltd.Şirketinden 03.02.2006 tarihli taşeron sözleşmesi ile kiraladığı tünel kalıp malzemelerinin 24.03.2006 tarihinden sonraki kira bedellerinin müvekkili şirkete ödenmediğini, kira sözleşmesine konu kalıp malzelerinin 30.06.2006 tarihine kadar teslimi vaat edildiği halde Balıkesir İnşaatında kulanılan 82 ton tünel kalıbından 56.420 kg'lık kısmının iade edildiği, 25.580 kg'lık malzeminin halen kullanıldığını, İstanbul-Hadımköy inşaattında kullanılmak üzere kiralanan 180 ton tünel kalıbından 45.420 kg'ın iade edildiğini, teslim edilmeyen 134.580 kg malzemenin aynen iadesi gerektiğini belirterek 144.056,00 TL kira alacağının temerrüt tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsili ve tünel kalıp malzemelerinin aynen iadesi, mümkün olmadığı takdirde değerlerinin tazminat olarak ödenmesini ve davalılar tarafından davacının fabrika sahasına gönderilen başka firmalara ait olduğu Gölbaşı Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/20 Değişik iş sayılı tespit dosyasındaki bilirkişi raporu ile belirlenen malzemelerin depo ücreti olarak 1700 Euro'nun davalılardan tahsilini istemiştir. Davalı G.-İş İnş. San.Tic.Ltd.Şti. vekili dava dışı F. Ltd.Şti ile yapılan kira sözleşmesi gereğince bu şirkette müvekkili tarafından 118.209,88 TL fazla ödeme yapıldığını, kira borçlarının bulunmadığını, 12.05.2006 tarihinde düzenlenen 24.04.2006 tarihli devir teslim tutanağının eki niteliğindeki belgede Formes Ltd.Şti. ile yapılan 03.02.2006 tarihli tünel kalıp sözleşmesi ile ilgili hiçbir alacağın kalmadığna dair taraflar arasında anlaşma sağlandığını, bu anlaşmada belirtilen tarihte malzemelerin teslim edildiğini, davacının fabrika sahasına gönderilen ancak davacının kendilerine ait olmadığını bildirdiği malzemelerin davalı şirkete Formes Ltd.Şti. tarafından teslim edilen malzemeler olduğunu ve davanın reddini savunmuştur.

Davacı şirket tarfından dava dışı F. İnş.Taah.San.Tic.Ltd.Şti.ne İstanbul Hadımköy İnşaatında kullanılmak üzere 180 ton ve Balıkesir İnşaatında kullanılmak üzere 82 ton olmak üzere satılan tünel kalıp malzemelirinin 24.03.2006 tarihli devir senedi ile davacıya iade idildiği, iadeden önce F. İnş.Taah.San.Tic.Ltd.Şti. tarafından 01.12.2005 başlangıç tarihli ve altı ay süreli kira sözleşmesi ile bu kalıp malzemelerinin aylık 24.300 TL bedelle davalı G.-İş Ticaret Ltd.Şti'ne kiralandığı, 24.04.2006 tarihli “Devir teslim tutanağı” başlıklı belge ile davalı kiracı G.İş Ltd.Şti.nin F. İnşaattan kiraladığı malzemelerin mevcut hali ile davacı şirketin Konya yolu 36. km'deki fabrika sahasına gönderileceği kararlaştırılmıştır. 12.05.2006 tarihli davacı ve davalı G. İş İnş.Tic.Ltd.Şti. vekillerinin imzaladığı belgenin 1. maddesinde 03.02.2006 tarihinde F. Ltd.Şti.den kiralanan tünel kalıp malzemelerine dair hiç bir alacağın kalmadığı, 2. maddesinde Balıkesir ve Hadımköy'de bulunan B.Yapı Sist.İnş.Tic.Ltd.Şti.ne ait olan tünel kalıplarının yaklaşık 30 Haziran 2006 tarihinde teslim edileceği belirtilmiştir. Mahkemece 03.02.2006 tarihli kira sözleşmesi ile davalı Gül-İş Ltd.Şti.ne kiralanan tünel kalıp malzemelerinin davacıya teslim edildiğine ve talep edilen kira bedelinin ödendiğine dair bir belge dosyaya sunulmadığı gerekçesiyle davalının dava tarihine kadar olan kira bedeli 116.220 TL ve malzeme bedeli 400.400 TL'den sorumlu olduğu belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de davacıya ait olup, dava dışı F. Ltd.Şti. tarafından davalı G.-İş Ltd.Şti.ne kiraya verilen kalıp malzemelerinin evsafı ve niteliği kira sözleşmesinden anlaşılamadığına göre davalı G.-İş tarafından davacının fabrika sahasına teslim edilen mazemelerin kiralanan malzemeler olmadığı hususunu davacı kanıtlamakla yükümlüdür. Dosya kapsamına göre davacı bu hususu kanıtlayamadığına göre davalı tarafından teslim edilen kalıp malzemelerinin kiraya verilen malzemeler olduğunun kabulü gerekir.

12.05.2006 tarihinde imzalanan devir teslim tutanağı eki niteliğindeki ibra belgesinde 03.02.2006 tarihli kira sözleşmesi nedeniyle hiçbir alacak kalmadığı belirtildiğine ve bu belge altındaki imza davacı tarafından inkar edilmediğine göre davacı 30.06.2006 tarihine kadar olan kira bedellerini isteyemez. Teslim edilmeyen malzemelerin bulunduğunun tespit edilmesi halinde bu menkuller yönünden ancak 30.06.2006 tarihinden dava tarihine kadar olan kira bedeli ile malzeme değerlerinin tahsilini isteyebilir. Bu durumda yapılacak iş davacının fabrika sahasına teslim edilen tünel kalıp malzemeleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak miktarının belirlenmesi, davacı tarafından teslimi kabul edilen malzeme miktarı ile birlikte değerlendirilerek eksik teslim olup olmadığının ve bu malzemelerden hor kullanma sonucu kulanılamayacak halde olanların kullanılamayacak haldeki değerlerinin belirlenerek hurda bedellerinin tespit edilen değerden düşülmek suretiyle kalan miktar üzerinden malzeme bedeline hükmedilmesidir.

Mahkemece yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilemesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5141, Karar No: 2018/6102, Tarih: 26.06.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/5141 E.  ,  2018/6102 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Dava, 13.11.2003 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahibine bağlanan iş kazası ölüm geliri nedeniyle oluşan Kurum zararının, davalıdan, rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki hususlar dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 9,10 ve 26. maddeleri olup, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davacı Kurum, davada 506 sayılı Kanunun 10. maddesi uyarınca istemde bulunduğu halde, davalı işverene ait inşaat iş yerinde iş kazası geçiren sigortalının işe giriş tarihi ve işe girişinin süresinde Kuruma bildirilip bildirilmediği yöntemince araştırılmamıştır.

İş kazasının vuku bulduğu tarihte yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın 9. maddesi ile , “İşveren çalıştıracağı kimseleri, işe başlatmadan önce örneği Kurumca hazırlanacak işe giriş bildirgeleriyle Kuruma doğrudan bildirmekle veya bu belgeleri iadeli-taahhütlü olarak göndermekle yükümlüdür. İnşaat işyerlerinde işe başlatılacak kimseler için işe başlatıldığı gün Kuruma veya iadeli-taahhütlü olarak postaya verilen işe giriş bildirgeleri ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilen işyerlerinde işe alınan işçiler için en geç bir ay içinde Kuruma verilen veya iadeli taahhütlü olarak gönderilen işe giriş bildirgeleri de süresi içinde verilmiş sayılır.” hükmü getirilmiş, anılan Yasanın 10. maddesinde de, “Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde Kuruma bildirilmemesi halinde bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tesbit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililerin sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Sigortalı çalıştırmaya başlandığı Kuruma bildirilmiş veya bu husus Kurumca tesbit edilmiş olmakla beraber, yeniden işe alınan sigortalılardan, süresi içinde Kuruma bildirilmeyenler için de, iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde gerekli sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Ancak, yukarıki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22 nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesabedilecek sermaye değerleri tutarı, 26 ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Ancak, yukarıki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22 nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesabedilecek sermaye değerleri tutarı, 26 ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Davalı işverenin 506 sayılı Kanunun 10. maddesine göre sorumluluğu; kusursuzluk ilkesine dayanır. İş kazasında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemişse, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından 10.maddeye göre sorumlu tutulması gerekir.

İşverenin, 506 sayılı Yasanın 10. maddesine dayalı tazmin sorumluluğunun sınırlarının belirlenmesi konusuna çözüm getiren, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 15.03.1995 T., 1994/800 E., 1995/166 K. sayılı ilamında “...Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş, hak sahiplerinin işverenden isteyebileceği tazminat (tavan) miktarını önce kusur durumunu hiç gözetmeksizin belirlemek ve belirlenen tazminat miktarını geçmemek üzere davalının olaydaki kusursuzluğu dikkate alınarak Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uygulanarak varılacak sonuç uyarınca rücu alacağına hükmetme...” gereği öngörülmüş olup; işverenin sorumluluk sınırlarının belirlenmesinde, kendisinin kusurlu olup olmaması etkili bulunmakta, işverenin kusursuz bulunduğu durumlarda, ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı olarak ortaya çıkan tazminat tavanından, Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca, % 50'den aşağı olmamak üzere indirim yapılarak, işverenin sorumlu olduğu tazminat tutarının belirlenmesi gerekmektedir.

İşverenin, 506 sayılı Kanunun 26. maddesi yanında 10. maddesi uyarınca da sorumlu tutulması gerektiğinin tespiti halinde ise, işverenin %100 kusurlu olduğu kabul edilerek, hesaplanacak maddi tazminat miktarından, Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uyarınca sigortalının kusurunun %50’sinden az olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, 506 sayılı Yasanın 9 ve 10. maddeleri kapsamında, işverenin sorumluluğu irdelenmeksizin, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Kabule göre de; 10. madde kapsamında davalı işverenin %87,5 kusur oranı yerine %100 kusur oranına göre ilk peşin sermaye değerinden sorumlu tutularak karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda inceleme yapılarak elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda inceleme yapılarak elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....