muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6904, Karar No: 2020/2812, Tarih: 30.06.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/6904 E.  ,  2020/2812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.10.2018 gün ve 2018/307 Esas, 2018/353 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak ilk derece mahkemesince karar verilmemiş ise de dava zamanaşımı süresi içerisinde mahkemece bu hususta hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Suç tarihi itibarıyle on beş yaşından küçük olan mağdurenin iddia ettiği ilk olayda halası olan tanık Kibariye'nin, eve geldiğinde sanıkla kendisini gördüğünü söylemesine rağmen adı geçen tanığın böyle bir olay olmadığını, hatta olay günü mağdureyle birlikle açık öğretim lisesinde derse girdiklerini beyan etmesi, mağdurenin ikinci olayla ilgili beyanlarını akrabası olan tanık İlmiye'nin doğrulamaması, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 24.04.2019 gün ve 2019/479 Esas, 2019/927 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın atılı suçtan TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmadığı takdirde derhal salıverilmesinin en seri biçimde mahalline bildirilmesi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 30.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/99, Karar No: 2014/17748, Tarih: 23.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/99 E.  ,  2014/17748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/215254

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2013

NUMARASI : 2012/1522 (E) ve 2013/385 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurum zararını giderip gidermediğinin sorulduğuna dair yazı yazıldığı anlaşılmakta ise de,yazı cevabına dosya içerisinde rastlanılmadığından bu eksiklik giderildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4692, Karar No: 2022/16192, Tarih: 16.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4692 E.  ,  2022/16192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Korkuteli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı ... İl Milli Eğitim Müdürlüğü vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı ... İl Milli Eğitim Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince ecrimisile yönelik olarak kararın kesin olması nedeniyle HMK’nın 341/2. maddesi gereğince reddine, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili talebi yönünden ise kısmen kabulü ile HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar, davalı ... İl Milli Eğitim Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, ecrimisile yönelik istinaf talebinin kararın miktar itibarıyla kesin olması nedeniyle HMK’nın 341/2. maddesi gereğince reddine karar verilmesi doğru olduğu gibi, arsa niteliğindeki Antalya İli, Korkuteli İlçesi, Yeni Mahalle Mahallesi 577 ada 1 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, dava konusu taşınmaz ve emsal taşınmaz imar parseli olduğundan bahisle düzenleme ortaklık payı eklemesi yapılmaması gerektiği

belirtilerek tespit edilen m² birim fiyatı üzerinden yeniden bedel belirlenerek HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

El atma tarihinin 1983 yılı öncesi olduğu dikkate alınarak, davacı taraf lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 2021/633 Esas, 2021/1748 Karar sayılı kararının vekâlet ücretine ilişkin 8 numaralı bendindeki (21.620,72 TL nispi) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (5.100,00 TL maktu) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16727, Karar No: 2015/1966, Tarih: 16.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16727 E.  ,  2015/1966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada (Kapatılan) Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/04/2014 tarih ve 2013/2-2014/83 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Rusya'da düzenlenecek fuarda sergilenecek bir kısım örnek ürünlerin hava yoluyla taşınması konusunda davalı şirketle anlaşma sağlandığını, gecikme olmaması için de malların erken bir tarihte davalı tarafa teslim edildiğini, ancak malların gecikmeli olarak Moskova'ya ulaşması sebebiyle müvekkili şirketin fuara katılamadığını, müvekkilinin stand kirası, ulaşım, otel ve konaklama giderleri toplamı olan 13.516,56 TL zarara uğradıklarını, ayrıca malların taşınması için ödenen 981,46 TL navlun bedelinin de iadesi gerektiğini, müvekkili şirketin ticari şöhret ve itibarının zedelenmesi dolayısıyla da manevi zarar doğduğunu ileri sürerek, 13.516,56 TL maddi tazminat, 981.46 TL navlun bedeli ve 25.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Montreal Konvansiyonuna göre ihbar süresinin kaçırıldığını, aynı Konvansiyona göre davanın taşıyıcının ikametinde açılması gerektiğini, müvekkilinin ...'nin acentesi olarak taşımaya aracılık ettiğini, tazminat sorumluluklarının sınırlı olduğunu, taşıma için süre taahhüdü bulunmadığını, gecikme sebebiyle zarar istenemeyeceğini, manevi tazminatın koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, malın davalı tarafa makul bir süre önce teslim edildiği, malın hangi tarihte varış yerinde olması gerektiği konusunda mutabakata varıldığı, bu konuda taşıyıcının açıkça bilgi sahibi olduğu, bir teslim tarihinin kararlaştırılmamış olmasının taşıyıcının sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı, somut olayın meydana geldiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununa göre davacının isteyebileceği tazminat miktarının navlun ücretinin üç katını aşamayacağı, davacının isteyebileceği azami miktarın 2.940 TL olduğu, ancak taşıyıcının davacı şirketin şöhret ve itibarını zedeleyecek bir eylemi bulunmadığı, tek başına sözleşmeye aykırılığın manevi şahsiyete yönelik bir eylem olarak kabul edilemeyeceği, olayda manevi tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle, maddi tazminata ilişkin davanın kısmen kabulüne, 2.940 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin ve manevi tazminata ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava hava taşımasında geç teslim nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dava hava taşımasından kaynaklandığından 06/03/2013 günlü taşıma nedeniyle 26/03/2011 tarihinde yürürlüğe giren "Montreal Konvansiyonu" hükümlerinin uygulanması gerekir ise de; taşımanın yapıldığı Rusya Montreal Sözleşmesine taraf olmayıp, Varşova/Lahey Sözleşmesine taraf olduğundan işbu davada Varşova Sözleşmesinin uygulanması gerekirken (Tuba Birinci Uzun. Uluslararası Hava Taşımalarında Taşıyıcının sorumluluğu 2012 sh. 38) TTK hükümlerinin uygulanması doğru olmamış kararın taraflar yararına bozulması gerekmektedir.

2- Bozma sebep ve şekline göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte gösterilen nedenle hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte gösterilen nedenle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 150,55 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 16/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16479, Karar No: 2015/31109, Tarih: 11.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/16479 E.  ,  2015/31109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/409336

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2011

NUMARASI : 2011/483 (E) ve 2011/722 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıkların, içinde çok az miktarda altın bulunan veya bir parçası altın olan yüzük, künye ve benzeri değerli mücevher görünümündeki eşyaları kuyumcularda değerliymiş gibi bozdurarak dolandırıcılık yapma konusunda fikir ve eylem birliği içerisinde hareket edip B.... F... alışveriş merkezi içerisinde bulunan mağdurun sorumlu müdür olarak çalıştığı A..... kuyumculuk adlı kuyumcuya sanıklardan Z.. K..'nın gelerek sadece kelepçe kısmında 22 ayar altın olan ve kalan kısmının altın olmayıp hiçbir değer taşımadığı fakat altın görünümündeki hasır örgü kelepçe bileziği 2.100 TL'ye bozdurarak ve üzerine bir çeyrek altın ile 170 TL nakit para vermek suretiyle yaklaşık 2.400-TL değerinde altın bileziği alarak olay yerinden uzaklaştığı olayda, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31904, Karar No: 2015/4449, Tarih: 11.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/31904 E.  ,  2015/4449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, fark ücret, yıpranma primi, ikramiye farkı ile ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı idarede 15.05.2003 tarihinde iş makinesi operatörü olarak çalışmaya başladığını, 09.01.2007 tarihinde taraf sendikaya üye olduğunu ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmelerinden yararlandırıldığını ancak parasal haklarda hatalı uygulama yapıldığını, toplu iş sözleşmelerinde 01.03.2005 tarihi dikkate alınarak bu tarihten önce işe girenlerin EK1/A daha sonra işe girenlerin EK1/B cetvellerine göre ödeme yapılacağının düzenlendiğini, davacının 15.05.2003 tarihinde işe girmesine rağmen EK1/B cetveline göre ücretinin ödendiğini, daha sonra sendikanın girişimleri sonucu idarenin bu hatasından dönerek EK1/A cetveline göre ödeme yaptığını, ancak 2007 Mart-2010 Haziran arası dönem için fark ödemesi yapılmadığını belirterek fark ücret alacağı, yıpranma prim alacağı, ikramiye farkı alacağı ve ilave tediye alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 15.05.2003 tarihinde geçici işçi olarak çalışmaya başladığını, 09.01.2007 tarihine kadar ... üyesi olduğunu, 09.01.2007 tarihinde ...üye olduğunu, davacının geçici işçi olması 01.03.2005 tarihinden sonra... üye olması nedeniyle 01.03.2005 tarihinden önce işe girenlere uygulanan EK1/A cetvelinden yararlanmasının mümkün olmadığını, 2010 Haziran ayından sonra bu cetvelin davacıya uygulanmasının davacının haklılığına delil teşkil etmeyeceğini, faize hükmedilmemesi gerektiğini, hükmedilecekse yasal faiz olması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

./..

-2-

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

./..

-2-

2-Somut olayda, davacı iş makinesi operatörü olarak çalıştığını, toplu iş sözleşmesinin 96. maddesi gereği eksik ödenen yıpranma priminin ödenmesi gerektiğini belirtmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yıpranma prim alacağı talep edilen çalışma süresi üzerinden hesaplanan ücret farkı alacağına göre hesaplanmıştır. Ancak toplu iş sözleşmesinin yıpranma primine ilişkin 96. maddesinde senelik izin, ücretsiz izin ve raporlu günlerde ödenmemek şartıyla yıpranma prim alacağının ödeneceğinin belirtildiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca bu düzenlemeye göre davacının senelik izin,ücretsiz izin ve raporlu günleri tespit edilerek yapılacak hesaplamada dikkate alınmaması gerekli iken talep edilen tüm çalışma süresi üzerinden yıpranma prim alacağının hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 11.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/11579, Karar No: 2024/13560, Tarih: 19.12.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/11579 E.  ,  2024/13560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1511 E., 2021/1369 K.

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Esastan reddi ile onama, ilk derece mahkemesince verilen

Hükmün açıklanmasının geriye bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, iade

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçuna Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde;

İlk derece mahkemesinin sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 06.07.2017 tarihli kararın temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve böylelikle temyizi mümkün olmadığından anılan karara yönelik itiraz inceleme isteği hakkında itiraz merciine iletilmek üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanık Hakkında Tehdit Suçuna Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesine Gelince;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5525, Karar No: 2021/658, Tarih: 17.02.2021

**5. Ceza Dairesi         2020/5525 E.  ,  2021/658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda; Eskil Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 2. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosyaların içeriğine, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamelerde olayın anlatılış biçimine göre; her iki mahkemenin dava dosyaları arasında olayları ve suç tarihleri yönünden hukuki, fiili ve şahsi irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden, Eskil Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/74 E. sayılı davası ile Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin 2019/373 Esas sayılı davasının BİRLEŞTİRİLMESİNE, Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin 10/02/2020 gün ve 2020/93 E. 2020/97 K. sayılı BİRLEŞTİRMEYE YER OLMADIĞINA İLİŞKİN KARARININ KALDIRILMASINA, davanın Bursa 2. Çocuk Mahkemesi dosyası üzerinden yürütülmesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 17/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10124, Karar No: 2014/7880, Tarih: 11.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10124 E.  ,  2014/7880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12388, Karar No: 2019/7321, Tarih: 15.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/12388 E.  ,  2019/7321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü 368 parsel sayılı taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde ve tespit edilen fark bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi halinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-İlk kararın davalılardan ... ve ... vekilinin temyizi üzerine bozulduğu, hükmün diğer davalılar tarafından temyiz edilmediği gözetilmeksizin, bozma sonrası davacı idare yararına usuli kazanılmış hak ilkesi ihlal edilmek suretiyle hükmü temyiz etmeyen davalılar yönünden fazla bedele hükmedilmesi ve fazla ödenen bedelin idareye iadesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedel davalı taraf adına üçer aylık vadeli hesaba yatırıldığı halde bu bedelin karar kesinleşene kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,