muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6386, Karar No: 2012/7432, Tarih: 28.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6386 E.  ,  2012/7432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Çeşme Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.03.2008 gün ve 2007/106 Esas, 2008/187 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure ...'un nüfus kaydının Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden alınmış olması nedeniyle nüfus kaydının yargılama sırasında alınmamış olması bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında hüküm kurulurken uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK.nın 227/2. maddesi yerine 327/2. maddesinin yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15978, Karar No: 2012/7549, Tarih: 27.03.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/15978 E.  ,  2012/7549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/210441

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2008

NUMARASI : 2007/236 (E) ve 2008/48 (K)

SUÇ : Hakaret, yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hakaret suçundan sonuç olarak 200 TL ve yaralama suçundan 300 TL adli para cezası verilmiş ise de, suç tarihine göre 5237 sayılı TCK.nun 125/1. maddesindeki adli para cezasının alt sınırının 5237 sayılı TCK.nun 61/9 maddesine göre 90 gün olduğu ve 5237 sayılı TCK.nun 86/2. maddesindeki adli para cezasının alt sınırının 5237 sayılı TCK.nun 61/9 maddesine göre 120 gün olduğu mahkemece hakaret suçundan alt sınır aşılarak uygulama yapılması ve temyizin sanık aleyhine olması karşısında, mahkemece doğru uygulama yapıldığında hükmün temyizinin mümkün hale gelebileceği ve verilen adli para cezalarının miktarının da hükmün temyiz kabiliyetini ortadan kaldırmayacağı, sanık hakkında hakaret ve yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizi kabil olduğu belirlenerek ve O Yer C.Savcısının bu kararlara yönelik 25.04.2008 günlü temyiz isteğinin reddine dair 25.04.2008 tarihli temyiz isteminin reddi kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5560 Sayılı Kanun ile değişik 5237 Sayılı TCK.nun 61/9. maddesinde de "adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz" şeklinde yapılan düzenleme karşısında; 5237 sayılı TCK-125 maddesine göre hakaret suçundaki hapis cezasının alt sınırının 90 gün ve TCK-86/2 maddesine göre kasten yaralama suçundaki hapis cezasının alt sınırının 120 gün olduğu gözetilmeden sanık hakkında eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden istem gibi BOZULMASINA, 27.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4493, Karar No: 2020/1580, Tarih: 17.02.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/4493 E.  ,  2020/1580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalılar ... ve ... Otomotiv. San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalı şirket nezdinde ... poliçesi ile sigortalı bulunan davalı ... Otomotiv Ltd. Şti.’nin maliki olduğu, diğer davalı ...’nın kullandığı aracın, yaya olan müvekkillerinin desteğine çarpması neticesinde 22/02/2014 tarihinde meydana gelen trafik kazasında, ...’ün vefat ettiğini, desteğin eşi ile anne ve babası olan müvekkillerinin destek ve manevi zararlarının oluştuğunu, yine kardeşi olan müvekkilinde manevi zarar oluştuğunu ileri sürerek ve ıslah dilekçesiyle destek zarar dava değerini arttırarak, davacı eş ...için 102.464,79TL destek zararı ve 30.000,00 TL manevi zararın, davacı anne ... için 10.277,19TL destek zararı ve 20.000,00 TL manevi zararın, davacı baba ... için 9.061,76TL destek zararı ve 20.000,00 TL manevi zararın, davacı kardeş ... için 15.000,00 TL manevi zararın, sigorta şirketi sadece manevi tazminattan sorumlu olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... Otomotiv İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili; kazanın meydana gelmesinde müteveffanın asli kusurlu olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Sigorta A.Ş. vekili; davanın reddini talep etmiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.12.2016 tarih 2014/178 Esas, 2016/375 karar sayılı ilamında; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın maddi tazminat yönünden kabulü, manevi tazminat yönünden kısmen kabulü, kısmen reddi ile; davacı eş ...için 102.464,79TL. destek zararı ve 22.500,00 TL manevi zararın, davacı anne ... için 10.277,19TL destek zararı ve 15.000,00 TL manevi zararın, davacı baba ... için 9.061,76TL destek zararı ve 15.000,00 TL manevi zararın, davacı kardeş ... için 11.250,00 TL manevi zararın tahsiline, davalı sigorta şirketi yönünden hüküm altına alınan destek zararlarına dava tarihinden, diğer davalılar yönünden hüküm altına alınan destek ve manevi zararlarına kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş; karara karşı davacılar vekili ve davalılar ... ile ... Otomotiv İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi’nce; temerrüt tarihinin kaza tarihi olmasına, olayın oluş şekli, desteğin kusur oranı, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile hak ve nasafet kuralları nazara alındığında, hükmedilen manevi tazminat miktarlarının fazla olduğu gerekçesiyle, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine; davalılar vekilinin manevi tazminat miktarına yönelik istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.12.2016 tarih 2014/178 Esas 2016/375 sayılı kararının kaldırılmasına, davanın maddi tazminat yönünden kabulü, manevi tazminat yönünden kısmen kabulü ile; davacı eş ...için 102.464,79 TL. davacı anne ... için 10.277,19 TL. davacı baba ... için 9.061,76TL. maddi tazminatın olay tarihi olan 22.02.2014 tarihinden (davalı Sigorta şirketi yönünden dava tarihinden) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine; davacı eş ...için 15.000,00 TL, davacı anne ... için 10.000,00 TL, davacı baba ... için 10.000,00 TL, davacı kardeş ... için 7.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 22.02.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... ve ... Otomotiv İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili ile davalılar ... ve ... Otomotiv. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2018 yılı için 47.530,00 TL'dir.

Temyize konu, maddi tazminata ilişkin kararda, davalılar aleyhine, ... için 10.277,19 TL, davacı ... için 9.061,76 TL maddi tazminata hükmedilmiş olup karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir.

Davacılar vekili, davacı eş ...için 30.000,00 TL, davacı anne ... için 20.000,00 TL, davacı baba ... için 20.000,00 TL, davacı kardeş ... için 15.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk derece mahkemesi tarafından davacı eş ...için 22.500,00 TL, davacı anne ... için 15.000,00 TL, davacı baba ... için 15.000,00 TL, davacı kardeş ... için 11.250,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Yerel mahkemenin kararına karşı davalılar ... ve ... Otomotiv. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin istinaf başvurusunun manevi tazminat yönünden kabulü ile davacı eş ...için 15.000,00 TL, davacı anne ... için 10.000,00 TL, davacı baba ... için 10.000,00 TL, davacı kardeş ... için 7.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir.

Temyize konu edilen davacılar ... lehine kabulüne karar verilen maddi tazminat hükmü ve kabulüne karar verilen manevi tazminata ilişkin karar; davalılar ... ve ... Otomotiv. San. Ve Tic. Ltd. Şti. bakımından, reddedilen manevi tazminata ilişkin kısım ise davacılar bakımından ayrı ayrı kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacılar ... lehine kabulüne karar verilen maddi tazminat hükmünün ve kabulüne karar verilen manevi tazminata ilişkin kararın davalılar yönünden, reddine karar verilen manevi tazminata ilişkin kararın davacılar yönünden kesin olması nedeni ile davalılar ... ve ... Otomotiv. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin ve davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin bu yönden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacılar vekili ile davalılar ... ve ... Otomotiv. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... Otomotiv. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dava, trafik kazası nedeni ile destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

Hükme esas alınan tazminat raporunda destek payları hesaplanırken davacılara ayrılan destekten yoksun kalma pay oranları hatalı tespit edilmiştir.

3-Dava, trafik kazası nedeni ile destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

Hükme esas alınan tazminat raporunda destek payları hesaplanırken davacılara ayrılan destekten yoksun kalma pay oranları hatalı tespit edilmiştir.

Dairemizce kabul görmüş pay esasına göre; hayatın olağan akışına göre evli olan desteğin ileride en az iki çocuk sahibi olacağı kabul edilerek, desteğin çocuğu olana kadar desteğe iki eşe iki anne ve babaya birer pay verilerek, yine desteğin tüm gelirinin oranlanarak anne ve babaya %16'şar pay ayrılması, desteğin bir çocuğunun olması durumunda iki pay desteğe, iki pay eşe bir pay çocuğa ve birer pay anne ve babaya ayrılmak suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında anne ve baba için %14 er pay verilmesi daha sonra ikinci çocuğun doğacağı varsayılarak bu kez desteğe iki, eşe iki, çocukların her birine birer ve anne ve babaya birer pay verilerek desteğin tüm gelirine oranlanarak anne ve babaya 12,5 er pay verilmesinin uygun olacağı, daha sonra anne ve babadan yaşam tablosuna göre hangisi destekten çıkacaksa kalan kişiye diğerinin payının ilave edilerek destek tazminatlarının varsayımsal hesabının yapılması gerekirken, desteğin davacı anne ve babaya daha az oranda destek olacağı varsayımına göre sabit oranlar üzerinden hesaplama yapılması doğru olmayıp bu yönde bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Mahkemece destek payları hatalı olarak paylaştırılarak hesap yapılan bilirkişi ve raporunun hükme esas alınması doğru değildir.

Bu durumda mahkemece; Dairemiz'in yerleşik uygulamaları ile belirlenen ve yukarıda ifade olunan destek payları esas alınmak suretiyle, davacıların talep edebileceği destekten yoksun kalma tazminat miktarlarının belirlenmesi için başka bir aktüerya uzmanı bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece; Dairemiz'in yerleşik uygulamaları ile belirlenen ve yukarıda ifade olunan destek payları esas alınmak suretiyle, davacıların talep edebileceği destekten yoksun kalma tazminat miktarlarının belirlenmesi için başka bir aktüerya uzmanı bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar ... ve ... Otomotiv. San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz dilekçelerinin, davacılar ... lehine kabulüne karar verilen maddi tazminat hükmünün ve davacılar lehine kabulüne karar verilen manevi tazminat hükmünün davalılar ... ve ... Otomotiv. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden, reddedilen manevi tazminat miktarının ise davacılar yönünden kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar ... ve ... Otomotiv. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 371/1-a maddesi gereğince, Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına; 6100 sayılı HMK 373/2. maddesi uyarınca dosyanın karar veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 9.841,78 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ... Otomotiv. San. ve Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 17/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4017, Karar No: 2012/5449, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4017 E.  ,  2012/5449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1051, Karar No: 2017/2166, Tarih: 06.06.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/1051 E.  ,  2017/2166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım etmek, kasten yaralama.

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında;

...'u kasten yaralama suçundan; TCK'nun 86/2, 29, 62, 50, 52. ve CMK'nun 231. maddeleri uyarınca; 500 TL. adli para cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

...'u kasten yaralama suçundan; TCK'nun 86/2, 29, 31/3, 62, 50, 52. ve CMK'nun 231. maddeleri uyarınca; 1.000 TL. adli para cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

...'u kasten öldürme suçundan; TCK'nun 81, 29, 31/3, 62. maddeleri uyarınca; 8 yıl 4 ay hapis cezası.

4-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

...'u kasten öldürmeye yardım etmek suçundan; Beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Temyizin kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk ...hakkında maktulü kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen maktulü öldürmeye yardım suçundan beraat kararı ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'nin maktulü kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, yaş küçüklüğüne, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelikleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktulü kasten öldürmeye yardım etmek suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığından beraatine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin meşru savunma koşullarının bulunduğuna, öldürme kastı olmadığına ve tüm yasal indirimlerin uygulanmadığına, katılan vekilinin eksik soruşturmaya ve haksız tahrik hükmünün uygulama yeri bulunmadığına, suça sürüklenen çocuk ... yönünden atılı suçun sübutuna ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, Suça sürüklenen çocuk... hakkında kasten öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, Suça sürüklenen çocuk... hakkında kasten öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk ... ile maktul arasında alacak meselesi sebebiyle başlayan kavgada, maktulün sinkaflı küfürler etmesi aynı zamanda abisi ...'e saldırmış olması nedeniyle suça sürüklenen çocuğun maktulü 5 bıçak darbesiyle öldürdüğü olayda; suça sürüklenen çocuğun eylemini maktulden doğan ve yukarıda belirtilen haksız hareketlerin verdiği hiddetle gerçekleştirmiş olduğu kabul edilmiş ve maktulden sanığa yönelen haksız eylemlerin ulaştığı boyut nazara alındığında, 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, yasal sınırlar dahilinde ve asgari oranda indirim yapılmasının yeterli olduğu gözetilmeden, tahrikin düzeyinin belirlenmesinde yanılgıya düşülerek üst hadden indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 06/06/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9016, Karar No: 2022/9571, Tarih: 15.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9016 E.  ,  2022/9571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin çalıştığı işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik uyarınca belirlenen değerlerin üzerinde gürültü ölçüldüğünü ve 8,5 saat çalışan davacının buna göre günde 7,5 saat çalıştırılmayı ve buna bağlı haklarının ödenmesini beklerken yeni bir ölçüm yapılacağı söylenerek uygulamaya devam edildiğini, toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümlerine rağmen kısa çalışma primi ödenmediğini, ayrıca günlük 8,5 saat çalıştırıldığı ve ara dinlenmesi hariç günde yarım saat fazla çalışma yaptığı hâlde ücretinin ödenmediğini ileri sürerek günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiğinin tespiti ile kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik hükümleri dışındaki işler için haftanın beş günü, günde 8,5 saat olmak üzere 42,5 saat çalışma yapıldığını ve 45 saat üzerinden ücretinin ödendiğini, ölçümlerin usulüne uygun bir şekilde yapıldığını ve davacının 7,5 saat çalıştırılmasının maddi koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarının ödenmediği sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri