muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2346, Karar No: 2018/3986, Tarih: 24.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/2346 E.  ,  2018/3986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.07.2017 gün ve 2017/112 Esas, 2017/130 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince gerçekleştirilen soruşturma ve kovuşturma evrelerine ait işlemleri içeren dava dosyasının Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemine (UYAP) kaydedilmemesi nedeniyle bilhassa kovuşturmaya ilişkin olup ıslak imza atılmayan duruşma tutanakları ile gerekçeli kararda elektronik imza bulunup bulunmadığı hususunda tereddüt yaşandığından, varsa imza eksiklikleri de giderilmek suretiyle dava dosyasının sisteme aktarım işlemi yapıldıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12215, Karar No: 2017/1242, Tarih: 09.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/12215 E.  ,  2017/1242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili şirkete Anadolu Turistik Tesis Paket Sigorta Poliçesi ile sigortalı Nermin Silahtaroğlu'nun ikamet ettiği Hürriyet Mahallesi Karaman Sokak N.23 Tekirdağ adresinde bulunan binada 27.04.2012 tarihinde davalıya ait şebeke hattından kaynaklanan hasar meydana geldiğini, sigortalı binada hasarın, davalı şirkete ait elektrik direğinden gelen ve bina elektrik panosuna giden ana besleme kablosunun yanmaya başlaması sebebiyle meydana geldiğini, binada yaptırılan ekspertiz sonucu 4.737,00 TL hasar tesbit edildiğini ve bu hasarın sigortalıya 21.06.2012 tarihinde 4.737,00 TL. Hasar tazminatı olarak ödendiğini, davalının sigortalı binada hasara sebebiyet verdiğinden, meydana gelen hasardan hukuken sorumlu olduğunu, harici yapılan yazışma ve görüşmelerden netice alınamadığını belirterek 4.737,00 TL tazminatın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ödeme tarihi olan 21.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 4.737,00 TL nin ödeme tarihi olan 21.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

../...

- 2 -

2014/12215

2017/1242

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 242,58 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 9.2.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5232, Karar No: 2019/716, Tarih: 13.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/5232 E.  ,  2019/716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik sanık tarafından yapılan temyiz isteminin reddine dair ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 16/06/2015 tarihli temyiz isteminin reddine yönelik ek karara karşı temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, mahkemenin ikinci kez temyiz isteminin reddine karar verdiği 10/07/2015 tarihli ek kararın yok hükmünde sayılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin huzurunda tefhim edilen 30/09/2009 tarihli karara karşı sanığın 08/10/2009 tarihinde ve süresinden sonra temyiz talebinde bulunulduğunun anlaşılması karşısında, mahkemenin bu gerekçelere dayanan temyiz talebinin reddi kararında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Temyiz isteminin reddine dair 16/06/2015 tarih ve 2007/821-2009/1493 sayılı ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu dikkate alınarak; bu karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, anılan ek kararın ONANMASINA, 13/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3264, Karar No: 2022/3867, Tarih: 24.05.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/3264 E.  ,  2022/3867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit kasten yaralama

HÜKÜMLER :1)Çerkezköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/05/2016 tarih, 2014/156 Esas - 2016/713 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında mağdurlara karşı basit kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e, 29, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 ay 7 gün hapis cezası.

2)Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 01/12/2020 tarih, 2020/12461 Esas - 2020/17744 Karar sayılı bozma ilamıyla dosyanın mahkemesine gönderildiği,

3)Çerkezköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/02/2021 tarih, 2021/18 Esas - 2021/200 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında mağdurlara karşı basit kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e, 29, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, sanığın savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilenhükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; basit yargılama hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve haksız tahrik indirim oranına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Mahalli mahkemece 10.05.2016 tarih 2014/156 (E) ve 2016/713 (K) sayılı kararıyla "1 ay 7 gün" hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin sanık müdafii tarafından temyiz edilmesine ve Dairemizce hükmün sanığın kazanılmış hakkının saklı tutularak bozulmasına karşın, bozmadan önceki hükümlerde sanık hakkında hükmolunan "1 ay 7 gün" hapis cezalarına karar verildiği halde, bozmadan sonraki hükümlerde "3 ay 22 gün" hapis cezalarına mahkum edilerek sanığın kazanılmış hakkına dikkat edilmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranıldığından CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASI, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince,"sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı gözetilerek cezasının CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ayrı ayrı 3 ay 22 gün hapis cezaları üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/05/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/410, Karar No: 2024/5568, Tarih: 01.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/410 E.  ,  2024/5568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/375 E., 2023/914 K.

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Anamur Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.07.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 28.06.2021 tarihli kararı ile "İlgili bankadan getirtilen sözleşme aslı ve teslim belgelerinin yazı, imza bakımından sanığın eli ürünü olup olmadığının tespiti için bilirkişi incelemesi yaptırılması ayrıca sanığın, müşteki ile eşi ...’nın kendisinden alışveriş yaptıklarını, ...’nın, kendisine olan borcuna karşılık kredi kartı ile telefon faturalarını ödediğini savunması karşısında; müştekiye ve tanık ... Karaca’ya sanığın savunmalarının doğru olup olmadığı kredi kartının sair kullanımlarının da müştekinin eşi ... tarafından yapılıp yapılmadığı müştekiye de sorularak araştırıldıktan sonra; suçun sübutu halinde sahte kredi kartı üretmek eyleminin TCK.nın 245/2, ayrıca sahte oluşturulan kartı birden fazla kullanmak eyleminin ise aynı maddenin 245/3.,43 fıkralarındaki suçu oluşturacağı da dikkate alınarak tüm delillerin yeniden değerlendirilip sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmaya dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kendisini vekil ile temsil ettiren ve beraat eden sanık yararına, Hazine aleyhine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi," nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

Kabule göre de;

Kendisini vekil ile temsil ettiren ve beraat eden sanık yararına, Hazine aleyhine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi," nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan banka vekilinin temyiz isteği; suçun sübut bulduğuna, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; katılan adına Yapı Kredi Bankasına başvurarak çıkartılan kredi kartının kullanılması suretiyle yarar sağladığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Bozma sonrası alınan beyanı karşısında müştekinin eski eşi S.K. hakkında sahte kredi kartı üretmek suçundan 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245 inci maddesinin ikinci fıkrası, ayrıca sahte oluşturulan kartı birden fazla kullanmak suçundan aynı kanunun 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddeleri uyarınca mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Bozma sonrası alınan beyanı karşısında müştekinin eski eşi S.K. hakkında sahte kredi kartı üretmek suçundan 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245 inci maddesinin ikinci fıkrası, ayrıca sahte oluşturulan kartı birden fazla kullanmak suçundan aynı kanunun 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddeleri uyarınca mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Katılan ... adına Yapı Kredi Bankası tarafından kredi kartı düzenlenip, ...'in adresinde teslim tarihindeki eşi S.K.'ya teslim edildiği, katılanın adına düzenlenen kredi kartını hiç teslim almadığını, başkasının teslim alıp kullandığını beyan etmesi üzerine soruşturma başlatıldığı, kredi kartı ile sanık ...'ın kullandığı, 0506\*\*\*\*13 numaralı GSM hattının fatura ödemesinin yapıldığı, sanık ile katılan ve onun eski eşi arasında olay tarihlerinde iş ilişkisi bulunduğu hususlarında herhangi bir tereddüt bulunmadığından oluşa göre sabit kabul edilmiştir. Katılana ait kredi kartı ile sanığın telefon faturası ödemesi yapılması nedeniyle sanık hakkında başkasına ait kredi kartını izinsiz kullandığına ilişkin kuvvetli şüphe oluşmuş ise de katılanın hiç eline geçmediğini söylediği kredi kartını teslim tarihinde eşi olan S.K.'nın teslim alması ve S.K. ve katılanın sanık ile aralarında iş ilişkisi bulunması karşısında sanığın savunmasındaki alacağına karşılık katılanın eşi S.K.'nın kendisi için kredi kartı ile bu ödemeyi yaptığına dair beyanının aksini gösterir somut delil bulunmadığı, kredi kartı abonelik sözleşmesindeki imzaların sanığa ait olduğunun tespit edilemediği, tanık S.K.'nın sanık ile aralarında iş ilişkisi olduğu ve kredi kartının da bu kapsamda verildiğini beyan ettiği, katılanın bozma sonrası alınan ifadesinde kredi kartının o tarihte eşi olan tanık S.K. tarafından çıkartılıp teslim alındığını ve tanık S.K. tarafından kullanıldığına dair beyanda bulunduğu, S.K hakkında suç tarihinde aynı suçtan şahsi cezasızlık hali nedeniyle ek takipsizlik kararı verildiği, sanık ...'in üzerine atılı başkasına ait banka veya kredi kartını izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılmasına yeterli herhangi bir somut delil elde edilemediği anlaşılmakla; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin suçun unsurlarının oluştuğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2023 tarihli ve 2021/375 Esas, 2023/914 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname 'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2023 tarihli ve 2021/375 Esas, 2023/914 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname 'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13000, Karar No: 2013/1300, Tarih: 24.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/13000 E.  ,  2013/1300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İstanbul Ticaret Sicil Memurluğunun 03/03/2011 tarih ve 32558 sayılı yazısına göre sanığın borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmaması nedeniyle fiilin faili olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu sanığın kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden yoklama ve vergi beyannamelerinin örnekleri istenilerek, borçlu şirketin ticaret sicil adresi ile bildirilen ve tespit edilen adreslerde de ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24/01/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1118, Karar No: 2015/1169, Tarih: 27.01.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/1118 E.  ,  2015/1169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14544, Karar No: 2016/5627, Tarih: 14.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/14544 E.  ,  2016/5627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi sıfatıyla eş ve baba üzerinden çift ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı almakta iken 05.09.2014 günü yaşamını yitiren sigortalı eşi üzerinden 01.10.2014 tarihinden itibaren kendisine ölüm aylığı bağlanan davacının 03.11.2014 günü davalı Kuruma başvurarak, anılan Kanun hükümleri gereğince yaşlılık aylığı almakta iken 1995 yılında hayatını kaybeden sigortalı babası üzerinden de hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla ölüm aylığı tahsis isteminde bulunduğu, talebin reddi üzerine işbu davanın açıldığı belirgindir.

Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun 66. maddesinde, yaşlılık aylığı almakta iken ölen sigortalının hak sahibi kimselerine aylık bağlanacağı belirtilmiş, ölüm sigortasından aylık tahsisinde, hak sahiplerinden eş ve çocuklar yönünden 68. maddede, anne ve baba bakımından ise 69. maddede gereken koşullar sıralanmıştır.

Diğer taraftan 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun tanımların yer aldığı 3. maddesinde, bu Kanunun uygulanmasında hak sahibinin; sigortalının veya sürekli iş göremezlik geliri ile malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığı almakta olanların ölümü halinde, gelir veya aylık bağlanmasına veya toptan ödeme yapılmasına hak kazanan eş, çocuk, ana ve babasını ifade ettiği

./...

bildirilmiş, 32. maddesinde, ölüm sigortasından sağlanan haklardan birinin ölüm aylığı bağlanması olduğu açıklandıktan sonra maddenin 2. fıkrasında sigortalı bakımından, 34. maddesinde ise hak sahiplerini oluşturacak olan eş, çocuklar, anne ve baba yönünden aylık tahsis şartlarına yer verilmiş, 35. maddede, ölüm sigortasından sigortalının hak sahiplerine bağlanacak aylıkların, hak sahibi olma niteliğinin ölüm tarihinden sonra kazanılması durumunda, bu niteliğin kazanıldığı tarihi izleyen ay başından itibaren başlatılacağı belirtilmiş, 54. maddede, bu Kanuna göre bağlanacak aylık ve gelirlerin birleşmesi durumunda uygulanması gereken hükümler sıralanarak maddenin 1. fıkrasının (a) bendinin (5) numaralı alt bendinde, hem eşinden, hem de ana ve/veya babasından ölüm aylığına hak kazananlara, tercihine göre eşinden ya da ana ve/veya babasından bağlanacak aylığın tahsis edileceği bildirilmiştir.

Ayrıca Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan Geçici 1/2. maddesinde, 506 sayılı, 1479 sayılı, 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 2926 sayılı Kanunlara göre bağlanan veya hak kazan(ıl)an; aylık, gelir ve diğer ödenekler ile 5454 sayılı Kanunun 1. maddesine göre ödenmekte olan ek ödemenin verilmesine devam edileceği, bu gelir ve aylıkların durum değişikliği nedeniyle artırılması, azaltılması, kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan ilgili Kanun hükümlerinin uygulanacağı açıklanmıştır.

Yaşamını yitiren sigortalının eş, çocuk, anne, babasına ölüm sigortasından aylık tahsisi yapılabilmesi için öncelikle hak sahipliği sıfatının kazanılması gerekmekte, bunun için hak sahiplerine ilişkin aylık bağlama koşullarının sağlanıp sağlanmadığına bakılmakta, başka anlatımla bu koşulları tümüyle yerine getiren kişi hak sahipliği sıfatını kazanmakta, anılan sıfata sahip kişilere, sigortalıya ait tahsis şartları da gerçekleşmişse aylık bağlanabilmektedir. Şu durumda yukarıda sıralanan maddeler ve sosyal güvenlik hukuku ilkeleri dikkate alındığında yasal mevzuat ve aylık bağlama koşulları kendi içerisinde ayrıştırılmalı, sigortalıya ait şartlar sigortalının ölüm günü itibarıyla yürürlükte olan yasal mevzuat kapsamında değerlendirilmeli, hak sahiplerine ilişkin koşullar ise hak sahipliği sıfatının kazanıldığı tarihte yürürlükte olan yasal düzenlemeler çerçevesinde irdelemeye tabi tutulmalıdır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, davacının babası olan sigortalıya ait aylık bağlama şartlarının ölüm tarihi olan 1995 yılında yürürlükte olan 506 sayılı Kanun hükümleri kapsamında incelenmesi zorunlu olup 66. maddede yazılı koşulların gerçekleştiği açıktır. Bununla birlikte davacının, babası yönünden hak sahibi kız çocuğu sıfatını, eşini kaybetmekle kazandığı, başka anlatımla eş hayatta iken baba yönünden hak sahipliği sıfatının söz konusu olamayacağı belirgin bulunduğundan, hak sahiplerine ilişkin tahsis şartlarının eşin ölüm tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde irdelenmesi gerekmektedir ve buna göre, 54/1-(a)-(5) maddesi düzenlemesi karşısında eş ve baba üzerinden çift ölüm aylığı bağlanamayacağı ortadadır.

../...

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, uyuşmazlıkta 506 sayılı Kanunun Geçici 91. maddesinin uygulanması gerektiği yönündeki yanılgılı değerlendirme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı K..vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.