muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/846, Karar No: 2016/3632, Tarih: 27.05.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/846 E.  ,  2016/3632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi, ancak;

1-)TCK'nın 289/1. maddesinin uygulaması sırasında hapis cezasının alt sınırdan belirlenmesine rağmen adli para cezasının gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan ayrılarak tayin edilmesi,

2-)Seçenek yaptırım olan adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alınmadan hüküm fıkrasında TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ihtarat yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasının 1. fıkrasındaki 90 gün adli para cezası ibaresinin 5 gün olarak, 2. fıkrasındaki 75 gün adli para cezası ibaresinin 4 gün olarak, 5. fıkrasındaki 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ibaresinin 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına şeklinde düzeltilmesi ve hükmün 6. bendinde yer alan ''taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının infaz edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına'' ilişkin bölümün karardan çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 27.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/7859, Karar No: 2023/683, Tarih: 20.03.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/7859 E.  ,  2023/683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1075 E., 2022/1182 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/354 E., 2022/75 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; taşınmaz satıcısı dava dışı kişi ve davalı Kooperatif başkanının taşınmazın kat karşılığı alım satımı konusunda anlaşarak sözleşme imzaladıklarını, davalı alıcının gayrimenkulün rayiç bedeli üzerinden %3 komisyon ücreti ödemeyi kabul ve taahhüt ettiğini ancak bu bedeli ödemediğini, komisyon ücretinin tahsili için başlattığı icra takibine de haksız itiraz ettiğini ileri sürerek; itirazın iptalini ve lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı; sunulan imza sirkülerinde görüleceği üzere yönetim kurulu başkanının, imzasının yanında bir yöneticinin daha imzası ile Kooperatifi temsil ve ilzama yetkili kılındığını, takibe konu sözleşmede Kooperatif başkanının imzası bulunduğunu ancak Kooperatifi temsile yetkili ikinci kişinin imzasının bulunmadığını, Kooperatif başkanının tek başına Kooperatifi borçlandırma yetkisi olmadığını, taşınmaz bedeli 15.000.000 TL olmakla talep edilen miktarda alacak doğamayacağını, sözleşmede davacının imzaasının da bulunmadığını savunarak, davanın reddini ve kötü niyet tazminatı talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı Kooperatifin temsili hususunda sözleşme imzalayan şahsın tek başına yetkili olmadığı, Kooperatifin temsilinin iki imza ile yapılması gerektiği ve talep edilen miktarın neye göre belirlendiği anlaşılmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; 17.03.2010 tarihli Gayrimenkul Alım Satım ve Komisyon Sözleşmesinin gereklerinin yerine getirildiğini ve tapu devrinin de gerçekleştiğini, 06.06.2011 ve 05.06.2012 tarihli protokoller ile de yeni vadeler belirlenerek yine ödeme vaat edildiğini, imzanın davalı Kooperatif başkanına ait olduğu hususunda da uyuşmazlık bulunmadığını, buna göre ikinci imzanın eksikliğinin ileri sürülmesinin dürüstlük kuralına aykırı olduğunu ve hakkın kötüye kullanımı niteliğinde olduğunu ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı ile davalı alıcı ve dava dışı satıcı arasında 17.03.2010 tarihli kat karşılığı arsa alımına dair sözleşme imzalandığı, simsarın alacağının 450.000 TL olarak belirlendiği, arsa maliki ile Kooperatif arasında 27.06.2010 tarihinde kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin akdedilmesiyle Kooperatif yönünden kazandırıcı hususların yerine getirildiği, bedel ödeme yükümlülüğün yerine getirilmesi sırasında sözleşmenin geçersizliğinin ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanımı teşkil edeceği, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2 nci maddesi uyarınca dürüstlük kuralına aykırı hususların hukuk düzeni tarafından korunamayacağı, sözleşmede satıcının alacağının 450.000 TL olarak belirtilmiş olması ile geçerli bir simsarlık sözleşmesinden bulunduğunun kabulü gerektiği gerekçesiyle; davacının istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Kooperatif ana sözleşmesi ile yönetim kurulu başkanının mutlak imzasının yanında bir yöneticinin daha imzası ile temsil ve ilzama yetkili kılındığını, davanın dayanağı olan sözleşmede ikinci kişinin imzasının olmadığını, bu sebeple müvekkili Kooperatifin sözleşmeden dolayı borçlu olmadığını ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, simsarlık sözleşmesinden doğan alacak için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 nci maddesi şöyledir:" Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz."

2. Hakkın kötüye kullanılması yasağı kuralının amacı, hâkime özel ve istisnai hallerde (adalete uygun düşecek şekilde) hüküm verme olanağını sağlamaktır.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 nci maddesi şöyledir:" Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz."

2. Hakkın kötüye kullanılması yasağı kuralının amacı, hâkime özel ve istisnai hallerde (adalete uygun düşecek şekilde) hüküm verme olanağını sağlamaktır.

3. Bir hakkın kullanılmasının açıkça adaletsizlik oluşturduğu, gerçek hakkın tanınması ve bireyin korunması için tüm hukuki yolların kapalı bulunduğu zorunluluk hallerinde, 4721 sayılı kanun'un 2 nci maddesi uygulama alanı bulur ve olağan üstü bir imkan sağlar; haksızlığı düzeltici, yasadaki kuralları tamamlayıcı fonksiyonunu yerine getirir (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.1.1984 tarihli ve 1983/3 E., 1984/1 K. sayılı Kararı).

4. Ancak, önemle belirtilmelidir ki, bu kuralın taliliği (ikinciliği) de gözetilerek her soruna öncelikle kendisine ait kanun hükümlerinin uygulanması asıl olmalıdır.

5.Gerçekten de, hukukun tüm alanlarında, uygulama niteliğine sahip olan hakkın kötüye kullanılması ve özellikle çelişkili davranış yasağı, şekle aykırılığı ileri sürme hakkı içinde, bir sınır teşkil ettiği, buyurucu olması nedeni ile hâkim tarafından doğrudan gözetileceği; öğreti ve uygulamada tartışmasız kabul edilmektedir (Hukuk Genel Kurulunun 2.10.1974 tarihli ve 2/810-1043; 7.2.1983 tarihli ve 4/24-1276; 7.2.2001 tarihli ve 2000/13-1729-32 sayılı kararları).

3.Değerlendirme

Yukarıda yer verilen hukuk kuralına, temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3921, Karar No: 2015/9394, Tarih: 15.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3921 E.  ,  2015/9394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6060, Karar No: 2010/11912, Tarih: 22.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6060 E.  ,  2010/11912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelininz tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelininz tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda betonarme çite maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Zemin bedeli yönünden hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü, değerlendirme tarihine yakın satış olması ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmaz, Ş.Kumla çiftliğinde, davalı parsel ise ... Köyünde olduğu gibi, emsal satışı şirkete yapılan satış olup özel amaçlıdır. Bu nedenle bu taşınmaz emsal olarak alınamaz.

Taraflara taşınmaza yakın bölgelerden emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde, resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/35537, Karar No: 2025/549, Tarih: 09.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/35537 E.  ,  2025/549 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/568 E., 2021/1069 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/80 E., 2020/143 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62 ve 53. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre;

a. 5237 sayılı TCK'nın 220/7. maddesi uyarınca indirim yapılırken yetersiz gerekçe ile takdiri indirimin 1/3 oranında uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

b. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin mahkemece kabul edilen yardım fiiline ilişkin olarak son eylem tarihi olan 12.09.2014 yerine 02.09.2019 olarak yazılması,

c. Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve istiyerek yardım etme suçundan temel ceza belirlenirken delalet maddesi olan TCK’nın 220/7 ve 314/3 maddelerinin belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5462, Karar No: 2012/5712, Tarih: 16.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/5462 E.  ,  2012/5712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİOSMANPAŞA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/11/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak miras bırakanları anneleri L.Ç.'ın maliki olduğu 1828 ada 4 parsel sayılı taşınmazını muvazaalı olarak bedelsiz ve satış göstererek davalı oğlu A. ile dava dışı oğlu M.'e temlik ettiğini, davalı ile dava dışı M.'in taşınmazı müteahhide vererek üçer daire aldıklarını, davalının dairelerden ikisini 3. Kişilere sattığını ileri sürüp 11 no'lu dairenin tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini, üçüncü kişilere satılan dairelerin miras payları oranında bedelinin tahsilini istemişler; yargılama sırasında davalarını ıslah ederek 11 no'lu dairenin de üçüncü kişiye satılması nedeniyle bedelinin davalıdan tahsilini talep etmişlerdir.

Davalı, satışın gerçek olduğunu bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının dava konusu taşınmazın ½ payını bedelini ödeyerek satın aldığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal - tescil ve bedelin tahsili davası iken ıslah ile yalnız bedel isteğine dönüştürülmüş olup mahkemece, kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; tarafların annesi olan murisin, maliki olduğu 407 ada 19 parsel ( uygulamadan sonra 1828 ada 4 parsel ) sayılı taşınmazı 1/2'şer paylarla dava dışı oğlu M. ile davalı A.'e 8.1.1981 tarihinde satış suretiyle temlik ettiği ve temellük edenlerin kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile dava dışı M.'in üç bağımsız bölüm ve davalı A.'in ise 5,8 ve 11 no'lu bağımsız bölümlerin maliki oldukları; davacıların mirasbırakanın yapmış olduğu temliklerin kendilerinden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açtıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, davalı A.'in 1959 doğumlu olup temlik tarihinde 22 yaşında olduğu, düzenli bir gelirinin bulunmadığı gibi, tanık ifadelerinden muris Lütfiye'nin mali yardımları ile hayatını idame ettirdiği ve taşınmazdaki payı satın alacak düzeyde ekonomik gücünün bulunmadığı, olaylara dayalı tanık ifadeleri ve dosya kapsamı ile sabittir.

Öte yandan, davacıların davalıyla pek görüşmedikleri ve davalının annesiyle birlikte yaşadığı bildirilmiştir.

Anılan bu olgular yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, miras bırakanın alım gücü bulunmayan ve birlikte yaşadığı erkek evladı olan davalıya yapmış olduğu pay temlikinin mirasçıdan mal kaçırma amacıyla gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11755, Karar No: 2010/1225, Tarih: 04.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/11755 E.  ,  2010/1225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Alanya 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.03.2007 gün ve 2003/946-2007/238 sayılı kararı onayan Daire’nin 13.07.2009 gün ve 2009/7699-2009/8564 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin eski yönetim kurulu üyesi olan ... Denizolgun’un 17.08.1993 tarihinde aile dostu olan davalı ...’ya şirketi temsil yetkisi verdiğini, anılan davalının bu yetkiye istinaden şirket taşınmazlarını satış vaadi sözleşmesi ile halen şirket ortağı olan ve şirketin diğer ortakları ... Denizolgun ile ...’un kardeşi olan diğer davalıya sattığını, bu satıştan önce ...in ve satıştan sonra da ...’ın şirket ortaklıklarından ayrıldığını, satışların muvazaalı olduğunu, satış konusunda şirket genel kurulunun kararı olmadığını, bedelinin şirket kayıtlarında mevcut olmadığını ileri sürerek, 18.01.2001 tarihli gayrımenkul satış vaadi sözleşmesinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, vekaletnamenin o dönemde usulüne uygun olarak düzenlenip verildiğini, müvekkilinin iyiniyetli olarak vekaletnameye güvenerek işlem yaptığını, vekalet veren ile alan arasındaki iç ilişkinin müvekkilini ilgilendirmediğini, şirkete ait taşınmazların satışı için ayrıca karar alınmasına gerek olmadığını, satış bedelinin şirket kayıtlarında görülmemesinin de kendilerini bağlamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., vekaletnamenin dava dışı ... tarafından usulüne uygun verilerek yine onun talimatı ile satış işlemini gerçekleştirdiğini, satış bedelinin de aynı şahsa ödendiğini, vekaletin kötüye kullanılmasının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalıların aralarında akdettikleri satış vaadi sözleşmesinde bedelin düşük gösterilmesinin tek başına muvazaa iddiasını kanıtlamaya yeterli olmadığı, davacıya yemin delilinin hatırlatılması üzerine davalılarca yeminin eda edildiği, davaya konu satış vaadi sözleşmesinin geçerli olarak yapıldığı, bedelinin şirket yönetim kurulu başkanı ...’a ödenmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilen karar, Dairemizin 13.07.2009 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 172.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 04.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.