muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1693, Karar No: 2019/4559, Tarih: 28.02.2019

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2019/1693 E.  ,  2019/4559 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Ankara 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, davalı Bakanlığa ait işyerinde toplu iş sözleşmesi imzalamaya yetkili Türk Harb -İş Sendikası üyesi olarak İşletme Toplu İş Sözleşmesinden yararlanmak suretiyle çalıştığını, çalıştığı ortamın Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında kaldığını, zira davacının çalıştığı sırada kurşun, solvent, arsenik içeren boya kullanarak ve Gürültülü Ortam Yönetmeliğine aykırı olarak çalıştığını, çalışmalarının 8,5 saat sürdüğünü, on beşer dakikadan yarım saat ara dinlenmesi düşüldüğünde 7,5 saatten fazla çalışmasının bulunduğunu ve bunun zamlı ücretinin ödenmediğini, ayrıca davacının üyesi olduğu Sendika ile davalı Bakanlık arasında bağıtlanan Toplu İş Sözleşmesinin 25 ve 33. maddelerinde fazla çalışmaların %80 zamlı ödeneceği düzenlendiği gibi 52. maddesine göre de Yönetmelik kapsamında istihdam edilen işçilerin fiili çalışma süreleri için %14 kısa çalışma primi ödenmesi gerektiğinin düzenlendiğini belirterek, fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; istemlerin zamanaşımına uğradığını, davacının 1900 metrekarelik ve tavan yüksekliği 9 metre olan iyi havalandırmalı sisteme sahip bir tesiste çalıştığını, işyerinde iş sağlığı ve iş güvenliğine önem verildiğini, merkezi tazyikli kompresör sisteminin çalışılan bina dışına konuşlandırılmasının mekanda oluşacak gürültünün önüne geçtiğini, makinelerin ihtiyaç duyduğu tazyikli havanın merkezi kompresörden sağlandığını, düzenli olarak gürültü muafiyet ölçümlerinin yapıldığını, baskı malzemelerinin seçiminde hassas davranıldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davacının çalıştığı işyerinde keşif yapılarak alınan rapor neticesinde çalışmaların Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında bulunduğu ve tüm dosya kapsamına göre davacının günde 7,5 saatten fazla çalışmasının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, İlk Derece Mahkemesi kararının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-Uyuşmazlık konusu dönemde davalı işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi olan 24. ve 25. dönem Toplu İş Sözleşmesinin 52. maddesinde tüm primler düzenlenmiş ve maddenin ğ-(4) bendinde “Bu maddede sayılan primler fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma süreleri için ödenemez” denilerek tüm primler bu kapsama alınmıştır.

24. ve 25. dönem Toplu İş Sözleşmesinin 52. maddesinin (c) bendinde “Sağlık Kuralları Bakamından Günde Azami Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında istihdam edilen işçilerin fiili çalışma sürelerine %14 kısa çalışma primi ödeneceği,aynı maddenin (ç) bendinde işçilerin çalıştıkları normal mesai günleri için işbaşında kaldıkları saat başına saat ücretlerinin %15'i oranında verimliliği teşvik primi ödeneceği düzenlenmiştir.

Bu düzenleme dikkate alındığında Mahkemece belirlenen fazla çalışma ücretinden, toplu iş sözleşmesi uyarınca bu çalışması sebebiyle ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma priminin mahsup edilmesi gerekmektedir. Açıklamak gerekirse Toplu İş Sözleşmesinde “Fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma yapılan süreler için belirtilen primler ödenmez” denildiği dikkate alındığında, belirlenen fazla çalışma ücretinden mahsup yapılırken ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma priminin bütünü değil sadece fazla çalışma süresine isabet eden saatler için ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma priminin mahsubu gerekir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgulara göre fazla çalışma olarak değerlendirilen 7,5 saat üzeri çalışmalar için varsa ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma primi belirlenerek fazla çalışma ücretinden mahsubu gerekirken eksik inceleme ve araştırmaya göre karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

3-İlk Derece Mahkemesi kararı, dava konusu alacaklara uygulanacak faizin başlangıç tarihi yönünden infazda tereddüt oluşturacak niteliktedir. Zira İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda ayrı ayrı temerrüt tarihleri gösterilmemiştir. Ayrıca kısa çalışma primi yönünden toplu iş sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Bu alacağa dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir. Dava konusu alacaklar yönünden infaza elverişli şekilde hüküm kurulmaması da hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4130, Karar No: 2012/5159, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4130 E.  ,  2012/5159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2328, Karar No: 2018/1427, Tarih: 28.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2328 E.  ,  2018/1427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı (iki kez), konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, söz konusu olayın ardından katılanların alınan beyanlarında şüpheli şahsın başında siyah renkli şapka olup şahsın şapkayı öne doğru eğdiğini ve ağız kısmını da bezle kapatması nedeniyle sadece gözlerinin göründüğünü beyan ederek şüpheli şahsı 28 yaşlarında ve hafif kilolu olarak tarif etmelerine karşılık daha sonra başka suçlardan dolayı yakalanan sanığın olay tarihinde 44 yaşında olup verilen eşkale uymadığı gibi atılı suçları işlediğine dair başka bir kanıt da bulunmadığının anlaşılması karşısında cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13790, Karar No: 2014/5253, Tarih: 17.04.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/13790 E.  ,  2014/5253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2012/155-2013/781

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 15/11/2003 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira bedelinin 1500 TL olduğu, her ay peşin olarak ödeneceği, kiralananın işyeri olarak kullanılacağı kararlaştırılmıştır. Davacı tarafından 15/12/2011 tarihinde başlatılan icra takibinde 2009 yılı Şubat ayı kirasından 1135 TL ile 15/03/2009 ila 15/12/2011 tarihleri arasındaki 78860 TL kira alacağı toplamı 79995 TL kira alacağının tahsili istenmiştir. Ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu tarafından sunulan itiraz dilekçesinde borcun 10.000 TL lik kısmı kabul edilerek kalan kısma ve ferilerine itiraz edilmiştir. İtirazın iptali istemi ile açılan davada, davalı cevap dilekçesi ve duruşmadaki beyanı ile kira borçlarının son beş ay dışında hepsinin ödendiği, ödemelerinin bir kısmının banka hesabına, bir kısmını ise kendisi ve yanında çalışanlar tarafından elden ödendiğini, davacının evine küvet jakuzi duş sistemi ve duş teknesi yaptığını, bunların kiradan düşülmesi konusunda anlaşıldığını savunmuş, kira parasının ödendiğine ilişkin ödeme belgeleri sunmuştur. Davacı vekili sunulan ödeme belgelerine karşı beyanında; Davalının 2003 yılından beri kiracı olduğunu, hiçbir zaman kiralarını zamanında ödemediğini, ödeme belgelerinde açıklama olmadığını bu belgelerin 2009-2011 yılları kiralarına mahsup edilmeyeceğini, ayrıca davalı tarafından kira karşılığı yapılan bir işin bulunmadığı belirtmiştir. Mahkemece dosya kapsamına göre bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup sunulan bilirkişi raporunda, kira parasına ÜFE oranında artış yapılarak takibe konu kira alacağı hesaplandığında toplam 79.920 TL kira alacağının bulunduğu, davalı tarafından borcun 10.000 TL lik kısmı kabul edildiğinden davacı kiralayanın kira alacağının 69.920 TL olduğu belirtmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile 69.920 TL ye yönelik itirazın iptaline karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin alacağa ilişkin temyiz itirazına gelince:

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin alacağa ilişkin temyiz itirazına gelince:

Davalı tarafından sunulan ödeme belgeleri incelendiğinde, diğer ödeme belgelerinde hangi ay veya aylar kiralarının ödendiğine dair bir açıklama bulunmamakla birlikte 03/05/2011 tarihli banka ödeme dekontunda “800 TL Nisan ayı kirası ve 400 TL Ocak 2010-Ağustos 2010 arası kira farkı” açıklamasının bulunduğu görülmüştür. Belirtilen bu ödeme icra takibine konu dönem içerisinde bulunduğu halde mahkemece yapılan ödeme miktarı davaya konu alacaktan mahsup edilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1287, Karar No: 2009/992, Tarih: 23.02.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/1287 E.  ,  2009/992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesine dayalı itirazın iptâli istemine ilişkindir. Davalı akdî ilişkinin varlığını inkâr etmiş, davanın reddini savunmuştur. Mahkemenin, genel yaşam deneyimleri dikkate alındığında plastik doğrama işlemlerinde, yapım işinde yazılı sözleşme koşulu aranmadığından tanık dinlenmiş ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

HUMK’nın 288 ve devamı maddeleri uyarınca miktar veya değeri dörtyüzmilyon lirayı geçen hukuki işlemlerin senetle kanıtlanması gerekir. Senetle ispatı gereken hususlarda, bu husus hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakatı halinde tanık dinlenebilir. Yine 293/IV. madde hükmünce halin icabı ve iki tarafın vaziyetlerine nazaran senede raptı müteamil olmayan muameleleler şahitle ispatlanabilir. Somut olayda dava edilen miktara göre senetle ispatı gerektiği davalının da tanık dinlenmesine açıkça muvafakatı bulunmadığı anlaşılmaktadır. Tekirdağ Ticaret Odası cevabında teamülle ilgili bir karar bulunmadığı bildirilmiş, yaptırılan bilirkişi incelemesinde, genellikle sözlü anlaşma yapılmakta ise de, taraflardan birisinin yazılı talepte bulunması halinde yazılı yapılacağı belirtilmiştir. Bu durumda sözlü anlaşmanın yapıldığı konusunda teamülün bulunduğundan sözedilemez. Mahkemenin aksine görüşünde isabet yoktur. Ne var ki, dava dilekçesinde “v.s. deliller” denilmek suretiyle, davacının yemin deliline de dayandığının kabulü ile davalıya yemin teklifine hakkı olduğu usulen hatırlatılmalı, sonucuna göre karar verilmelidir. Bu husus üzerinde durulmadan eksik inceleme ile hükme varılması doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 23.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16510, Karar No: 2015/3577, Tarih: 02.04.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/16510 E.  ,  2015/3577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 16.08.2006 gününde verilen dilekçe ile inanç sözleşmesi nedeniyle tapu iptali ve tescil ikinci kademede tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; tapu iptali ve tescil isteminin kabulüne dair verilen 16.01.2008 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı asil ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 21.10.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden gelmedi. Karşı taraftan davacılar vekili Av. ... geldi. Bilahare Dairemizin 21.10.2014 günlü mahalline iade kararı sonrası yeniden tayin olunan 31.03.2015 günlü duruşma için yapılan tebligat üzerine temyiz eden taraf gelmedi. Karşı taraftan davacılar vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1716, Karar No: 2017/8912, Tarih: 11.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2017/1716 E.  ,  2017/8912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde katılma yoluyla davacılar vekili ve davalı ... A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, 10/07/2013 tarihinde davalıların maliki ve sürücüsü olduğu araç ile davacılardan ... ve ...’nin oğlu diğer davacıların kardeşi ...’ün motorsiklet ile seyri sırasından meydana gelen kazada ...’ün vefat ettiğini, kazada davalı sürücünün tamamen kusurlu bulunduğunu, aracın işleteni olan davalı şirketin ise kusursuz sorumluluğunun söz konusu olduğunu, kaza nedeniyle davacıların derin acılar ve manevi çöküntü yaşadıkları belirterek, davacı baba için 80.000,00 TL, davacı anne için 80.000,00 TL, davacılardan kardeşler ... için 5.000,00 TL, ... için 5.000,00 TL, ... için 5.000,00 TL, ... için 5.000,00 TL, ... için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 185.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna ve uyulmasına karar verilen bozma kararına göre, davanın kısmen kabulü ile; davacılar ... ve ...'ın her biri için 30.000,00'er TL, diğer davacıların her biri için 4.500,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihi 10/07/2013'den itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine, karar verilmiş; hüküm, katılma yoluyla davacılar vekili ve davalı ... A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, bozma doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına göre, davacılar vekili ile davalı ... A.Ş vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4.225,57 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...A.Ş'den alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 31,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 11.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3958, Karar No: 2020/11144, Tarih: 14.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/3958 E.  ,  2020/11144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince gerekçeli kararın hüküm fıkrasının faize ilişkin bendinin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar,taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre;arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapıya aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı vekilinin tüm ,davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun sair istinaf sebeplerinin reddi ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının faize ilişkin bendinin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırma fark bedeline dava tarihinden dört ay sonrasından kararın kesinleşmesine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi ,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

3. bendinde yer alan (11/10/2018 karar) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleşme) ibaresinin yazılmasına,

Kamulaştırma fark bedeline dava tarihinden dört ay sonrasından kararın kesinleşmesine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi ,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

3. bendinde yer alan (11/10/2018 karar) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleşme) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.