muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4558, Karar No: 2023/5174, Tarih: 28.11.2023

Suçun niteliği değerlendirildiğinde kamu görevlisi olan şüpheli doktor hakkında soruşturmaya başlanabilmesi için soruşturma izninin alınmasının ön şart olmasına karşın dosyada bu iznin bulunmadığı, iki farklı yolu bulunan izin prosedüründen hangisinin seçilerek izin talebinde bulunulacağının anlaşılması için görevli doktorun kadrosunun üniversitede yer alıp almadığı, üniversite dışında sürekli olarak ameliyatın gerçekleştirildiği hastanede bağlı olduğu kurumdan izinli şekilde çalışıp çalışmadığının araştırılarak şayet sürekli olarak çalışıyorsa, 27 Mayıs 2022 tarihli ve 31848 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 7406 sayılı Türk Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 14. maddesi ile 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'na ilave edilen Ek-18. maddeye göre, sürekli çalışmıyor yahut çalıştığı kurumdan izinsiz şekilde ameliyat gerçekleştirmiş olması durumunda ise 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 53/c maddesinde düzenlenen “ceza soruşturması usulü”ne göre soruşturma izni istenmesi ve hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, öncelikle müştekiye anılan süreç boyunca uygulanan ameliyat, tedavi, tahlil, tetkik v.b. tıbbi işlemlere ilişkin ve şüpheli doktorun görev alanı, eğitim düzeyi, kadrosu, görevlendirmesi hakkındaki bilgi ve belgelerin dosya arasına alınarak sonucuna göre anılan prosedürlere uygun şekilde soruşturma izni istenmesi gerektiği gözetilmeden;

2- Kabule göre de,

2- Kabule göre de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89. maddesinin 5. fıkrasında yer alan, "Taksirle yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlıdır. Ancak, birinci fıkra kapsamına giren yaralama hariç, suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde şikâyet aranmaz.” şeklindeki hükme göre, somut olayda müştekinin yanlış ameliyat ve tedavi sonucu yaralanması bakımından kesin doktor raporu aldırılıp yaralanmanın 5237 sayılı Kanun’un 89. maddesinin 2 ve 3. fıkralarında sayılan nitelikli yaralanma hallerine uyup uymadığı belirlendikten sonra şüphelinin hukuki durumunun değerlendirilmesi yapılarak, kesin rapora göre yaralanmanın 89/1. madde kapsamında kalması halinde şikayetin süresinde yapılmaması nedeni ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilebileceği, zira yaralanmanın aynı maddenin 2 veya 3. fıkralarına göre nitelikli olması halinde soruşturmanın şikayete bağlı olup olmadığının belirlenmesi için olayda bilinçli taksir bulunup bulunmadığın araştırılması gerekeceği, soruşturma dosyası kapsamında ise hekim raporunun bulunmadığı nazara alındığında, öncelikle müşteki ve şüphelinin ayrıntılı ifadelerinin alınması, müşteki hakkında anılan süreç boyunca uygulanan ameliyat, tedavi, tahlil, tetkik vb. tıbbi işlemlere ilişkin tüm bilgi ve belgelerin dosyaya temin edilmesini takiben, uygulanan tedavi ve işlemlerde şüphelinin kusur durumunun tespit edilebilmesi için dosyanın kül halinde adli tıp kurumuna gönderilerek yapılacak inceleme sonucuna göre şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden;

Eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89. maddesinin 5. fıkrasında "Taksirle yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlıdır. Ancak, birinci fıkra kapsamına giren yaralama hariç, suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde şikâyet aranmaz.” İbaresi yer almaktadır.

2.5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan üçüncü fıkrası;

“...

(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

...”

Şeklinde düzenlenmiştir.

“...

(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

...”

Şeklinde düzenlenmiştir.

3.Suç tarihinden sonra, 27 Mayıs 2022 tarih, 31848 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 7406 sayılı Türk Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (7406 sayılı Kanun) 14 üncü maddesi ile 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'na (3559 sayılı Kanun) aşağıda yer verilen 18 inci madde eklenmiştir. Buna göre;

''EK MADDE 18- Yükseköğretim Kanununun 53 üncü maddesinde yer alan soruşturma usulüne tabi olanlar hariç olmak üzere, kamu veya özel sağlık kurum ve kuruluşları ve vakıf üniversitelerinde görev yapan hekim ve diş hekimleri ile diğer sağlık meslek mensuplarının sağlık mesleğinin icrası kapsamında yaptıkları muayene, teşhis ve tedaviye ilişkin tıbbi işlem ve uygulamalar nedeniyle yapılan soruşturmalar hakkında 2/12/1999 tarihli ve 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uygulanır. Soruşturma izni, Sağlık Bakanlığı bünyesinde kurulan Mesleki Sorumluluk Kurulu tarafından verilir. Mesleki Sorumluluk Kurulu, özel sağlık kurum ve kuruluşları ve vakıf üniversitelerinde görev yapan hekim ve diş hekimleri ile diğer sağlık meslek mensupları bakımından il sağlık müdürlüklerinde görevli başkan veya yardımcılarını da ön inceleme yapmak üzere görevlendirebilir. Soruşturma izni verilmesine ilişkin 4483 sayılı Kanunun 7 nci maddesindeki süreler, iki kat olarak uygulanır. Mesleki Sorumluluk Kurulunun kararlarına karşı Ankara Bölge İdare Mahkemesine itiraz edilebilir.”

Denilmektedir.

4.Gerekçemizin birinci maddesinde yer verildiği üzere 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin beşinci fıkrası gereğince birinci fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olan davaya konu taksirle yaralama suçuna ilişkin şikayet süresinin fiilin ve failin öğrenilmesinden itibaren 6 aylık süre içerisinde kullanılması gerektiği ancak müştekinin bu süre içerisinde şikayet hakkını kullanmadığı gerekçesi ile takipsizlik kararı verildiği ve ikinci maddedeki düzenleme uyarınca takipsizlik kararına yapılan itirazın da kesin olarak reddedildiği anlaşılmıştır.

5.Suçun niteliği değerlendirildiğinde kamu görevlisi olan şüpheli doktor hakkında soruşturmaya başlanabilmesi için soruşturma izninin alınmasının ön şart olmasına karşın dosyada bu iznin bulunmadığı, iki farklı yolu bulunan izin prosedüründen hangisinin seçilerek izin talebinde bulunulacağının anlaşılması için görevli doktorun kadrosunun üniversitede yer alıp almadığı, üniversite dışında sürekli olarak ameliyatın gerçekleştirildiği hastanede bağlı olduğu kurumdan izinli şekilde çalışıp çalışmadığının araştırılarak şayet sürekli olarak çalışıyorsa, yukarıda değinilen Ek-18 inci maddeye göre, sürekli çalışmıyor yahut çalıştığı kurumdan izinsiz şekilde ameliyat gerçekleştirmiş olması durumunda ise anılan Kanun'un 53 üncü maddesinin c fıkrasında düzenlenen “ceza soruşturması usulü”ne göre soruşturma izni istenmesi ve hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, öncelikle müştekiye anılan süreç boyunca uygulanan ameliyat, tedavi, tahlil, tetkik v.b. tıbbi işlemlere ilişkin ve şüpheli doktorun görev alanı, eğitim düzeyi, kadrosu, görevlendirmesi hakkındaki bilgi ve belgelerin dosya arasına alınarak sonucuna göre anılan prosedürlere uygun şekilde soruşturma izni istenmesi gerekirken sürecin yazılı şekilde yönetilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

6.Soruşturma izninin alınması durumunda, müştekinin yanlış ameliyat ve tedavi sonucu yaralandığı iddia olunan olay bakımından, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara konu edilen suçun şikayete tabi olup olmadığının denetiminin yapılabilmesi için yaralanmanın 5237 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesinin fıkralarından hangisinin kapsamında kaldığının belirlenmesi, birinci fıkra kapsamında kalması halinde şikayetin süresinde yapılmaması nedeni ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilebileceği, ikinci veya üçüncü fıkra kapsamında nitelikli olması halinde ise olayda bilinçli taksir bulunup bulunmadığının araştırılması gerekeceği gözetildiğinde öncelikle müşteki ve şüphelinin ayrıntılı ifadelerinin alınması, müşteki hakkında anılan süreç boyunca uygulanan ameliyat, tedavi, tahlil, tetkik vb. tıbbi işlemlere ilişkin tüm bilgi ve belgelerin dosyaya temin edilmesini takiben, uygulanan tedavi ve işlemlerde şüphelinin kusur durumunun tespit edilebilmesi amacıyla dosyanın kül halinde adli tıp kurumuna gönderilerek tanzim edilecek kesin rapor sonucuna göre şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdirinin yapılması gerektiğinin dikkate alınmaksızın eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz görülmüştür.

7.Gerekçe kısmının beşinci ve altıncı maddelerinde açıklanan noksanlıkların giderilmeksizin kovuşturmaya yer olmadığı kararına yapılan itirazın reddi kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

7.Gerekçe kısmının beşinci ve altıncı maddelerinde açıklanan noksanlıkların giderilmeksizin kovuşturmaya yer olmadığı kararına yapılan itirazın reddi kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.İstanbul Anadolu 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 14.09.2021 tarihli ve 2021/3662 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1599, Karar No: 2015/458, Tarih: 08.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1599 E.  ,  2015/458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinin içeriğine göre, temyiz isteminin sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararına yönelik olduğu belirlenip, bu hükümle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde;

Olay tarihinde müştekinin ikamet ettiği eve gelen sanığın müştekiye “siz hac’dan gelmişsiniz. Beni diyanetten gönderdiler. Sizin hac kafilesi başkanı beni görevlendirdi. Onun selamı var.” dediği, bu şekilde müştekide güven oluşturduktan sonra müştekiye “Kuran kurslarına para topluyorum. kafile başkanı hoca boş gelme dedi. Diyanet'ten size 1.400,00 TL değerinde Kur'an-ı Kerim seti gönderecekler, buna karşılık herhangi bir ödeme yapmayacaksınız. Ancak bu sete karşılık kuran kursuna 400,00 TL para yardım etmeniz gerekiyor” dediği, sanığın sözlerine inanan müştekinin üzerinde sanığın istediği kadar para olmaması nedeniyle istenen miktarı ödeyemediği, sanığın müştekiyi kendisine verilmek üzere çevreden para bulmaya yönlendirdiği, ancak müştekinin para bulamaması üzerine sanığın olay mahallinden ayrıldığı, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; müştekinin soruşturma ve kovuşturma aşamalarında alınan ifadelerinde sanığa verilmek üzere para aradığı sırada sanığın “hacım madem paran yok, o zaman bana müsaade” diyerek yanından ayrıldığını beyan etmesi karşısında; somut olayda sanığın elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icrasına başladığı suçun icra hareketlerinden kendi iradesi ile gönüllü olarak vazgeçtiği anlaşılmakla; ilk derece mahkemesinin sanığın müsnet suçtan beraatine yönelik kabulünde bu itibarla herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1006, Karar No: 2012/2451, Tarih: 29.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1006 E.  ,  2012/2451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak Dairemizin 29.12.2011 gün 2011/663 Esas 2011/2953 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl davada şikayetçi birleşen davada şikayet olunan vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Asıl davadaki şikayetçi ... Vergi Dairesi vekili bedeli paylaşıma konu bağımsız bölümün mükellef ... Mermer Paz. A.Ş.'nin vergi borcundan dolayı üçüncü kişi şirket ortağı ... tarafından noterlikçe düzenlenen kefaletname ile taşınmazın teminat olarak gösterildiğini, bu nedenle alacağın %100 üzerinden hesaplanması gerektiğini, oysa düzenlenen sıra cetvelinde adı geçen şirket ortağının ortaklık payına oranlama yapılarak ödenmesine karar verildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan Sosyal Güvenlik Kurumu vekili ile Albaraka Türk A.Ş. vekili, şikayetin reddini istemişlerdir.

Taraflar arasında aynı konuda görülen şikayetçinin Sosyal Güvenlik Kurumu vekili şikayet olananların ise ... Vergi Dairesi ve Albaraka Türk A.Ş.'nin olduğu sıra cetveline itiraz davasında, aynı mahkemece 13.10.2009 gün 2009/1018 Esas 2009/1440 Karar sayılı hükmüyle dosyanın asıl dosyayla birleştirilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda asıl davadaki şikayetçi vergi dairesi vekilinin şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş, hüküm asıl davada şikayet olunan birleşen davada ise şikayetçi olan Sosyal Güvenlik Kurumu vekilince temyiz edilmiştir. Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu mahkeme ilamı 29.12.2011 gün 2011/663 Esas 2011/2953 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, asıl davada şikayetçi birleşen davada şikayet olunan Sosyal Güvenlik Kurumu vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nun 366.maddesi ve HUMK’nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada şikayetçi birleşen davada şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 406,00 TL (203,00TLx2) para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 29.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9410, Karar No: 2014/1568, Tarih: 28.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/9410 E.  ,  2014/1568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :19.12.2012

NUMARASI :Esas no:2012/106 Karar no:2012/1694

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından, her iki dava yönünden; davacı-davalı (kadın) tarafından ise kusur belirlemesi, kişisel ilişki, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 28.01.2014 günü temyiz eden davacı-karşı davalı Meryem ekili Av. S..Y..ve karşı taraf davalı-karşı davacı B.. C.. vekili Av. B... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle kocanın kısıtlanmasını gerektirmeyecek nitelikteki ruhsal rahatsızlığının çalışmasına engel teşkil etmediği halde, eş ve çocuklarının ihtiyaçları ile ilgilenmediği ve bu şekilde evlilik birliğinden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmeyerek boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurlu bulunduğunun anlaşılmasına göre, davalı-davacı kocanın tüm, davacı-davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 TBK.md.50 ve 52 ) dikkate alınarak davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı-davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

4-Boşanma veya ayrılık vukuunda çocuk kendisine tevdi edilmemiş taraf gücüne göre onun bakım ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür. (TMK.md.182) Bu hususu hakim görevi gereği kendiliğinden dikkate alması gerekmektedir. O halde velayeti temyiz edene tevdi edilen çocuk için iştirak nafakasına hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3 ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle davacı-davalı (kadın) yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 1100 TL. vekalet ücretinin Bayram'dan alınıp Meryem'e verilmesine, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 119.00 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Meryem'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.01.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/12978, Karar No: 2013/8510, Tarih: 03.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/12978 E.  ,  2013/8510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı ve davalı ... Paz. İnş. A.Ş avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde temyiz eden davacılar vekili avukat ... geldi, karşıtaraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların yaptığı “...” adlı projeden ... numaralı bağımsız bölümü 01.05.2008 tarihli sözleşme ile satın aldığını, konutun 16.12.2008 tarihinde teslim edildiğini, gerek teslim sırasında gerekse teslimden sonra kendi konutu ve ortak yerler ile ilgili ayıpların davalılara gerek kendisi gerekse de diğer kat malikleri tarafından bildirildiğini, ayrıca proje kapsamında müşterilere vaat edilen taahhütlerin yerine getirmediğini, eksik ve ayıplı işler bulunduğunu ileri sürerek ağır kusur ve hile ile gizlenen ve taşınmazda değer kaybına sebep olan ayıp ve eksiklikler nedeniyle fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 500,00 TL ile manevi tazminat olarak 1.000.00.TL' nın davalılardan tahsiline karar verilmesini dilemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı ... Konut Gayrimenkul Yatırım Ortaklığı AŞ hakkındaki davanın husumetten reddine, diğer davalılar yönünden açık ayıplarla ilgili talebin reddine, gizli ayıplara yönelik talebin kısmen kabulü ile toplam 11.657.00.TL' nın tahsiline, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı ... Konut GYO A.Ş. dışındaki diğer davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının manevi tazminat talebi ile ilgili temyiz itirazlarının reddi gerekir.