muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22944, Karar No: 2013/15362, Tarih: 03.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/22944 E.  ,  2013/15362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Elbistan 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :8.6.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kişisel ilişki kurulurken analık ve babalık duygularından önce çocukların yararı dikkate alınmalıdır. Taraflarca temyiz edilmeksizin kesinleşen boşanma kararında yer alan kişisel ilişkiye dair düzenleme kişisel ilişkiden beklenen amaca uygun değildir. Velayeti anneye verilen 2010 doğumlu A.O.ile baba arasında her hafta Pazar günü şeklinde kurulan ilişki, davacı annenin velayet görevini yerine getirmesini engelleyeceği gibi davacıyı her haftasonu Pazar günleri eve bağlı hale getirecektir. Ayrıca müşterek çocuğun bir takım sağlık sorunlarının bulunduğu toplanan deliller ile sabittir. Bu husus dikkate alındığında yaz ayında kurulun kişisel ilişki de amaca aykırı olacak şekilde uzun sürelidir. Açıklanan nedenlerle müşterek çocuk ile baba arasında ayın 2 hafta sonu Pazar günleri ve Temmuz ayında daha kısa süreli kişisel ilişki tesisi gerekirken mahkemece davanın tümüyle reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.06.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/12791, Karar No: 2011/15853, Tarih: 27.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/12791 E.  ,  2011/15853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı gerçek kişi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Hükmü temyiz eden davacı ... adına gerekçeli karar tebliğ olunun Av. ... ...’in davacı ...’den alınma vekâletnamesinin dosyada bulunmadığı gözlenmiştir. Vekâletname örneğinin Av. ... ...’ten istenip dosyaya konulması, Av. ... ... temyize konu davada ... süre vekil sıfatıyla davayı takip etmesi nedeniyle, vekâletname örneğinin sunulmaması halinde ve gerektiğinde ilgili noterliklerden, davacı ...’in Av. ... ...’i vekil tayin ettiği vekâletname bulunup bulunmadığı sorularak varsa onaylı vekâletname örneği veya cevabi yazının dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 27/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13488, Karar No: 2022/16024, Tarih: 14.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/13488 E.  ,  2022/16024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Murisin terekesinin tespiti istemine ilişkin olarak açılan davada Bursa 1. Sulh Hukuk ve Aydın 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, murisin terekesinin tespiti istemine ilişkindir.

Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesince (Tereke Mahkemesi sıfatıyla), murisin ikamet adresinin “..... Kapı No:1 Efeler/Aydın” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Aydın 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, müteveffanın ölmeden önceki adresinin tespiti amacıyla Mustafakemalpaşa İlçe Emniyet Müdürlüğüne yazılan müzekkereye verilen cevabi müzekkere ve tutanakta müteveffanın vefat etmeden önce ikamet ettiği adresin "...... Mustafakemalpaşa/Bursa" adresi olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 589. maddesi ile "Miras bırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." düzenlemesine, aynı Kanun'un 19/1. maddesinde ise "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." düzenlemelerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamında yapılan kolluk araştırması sonucuna göre murisin ölmeden önceki son yerleşim yeri adresinin "Mustafakemalpaşa/Bursa" olduğunun bildirildiği anlaşılmakla, uyuşmazlığın Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunu’nun 36/3. maddesi gereğince; Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5660, Karar No: 2011/2620, Tarih: 20.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/5660 E.  ,  2011/2620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılardan ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 366 ada 16 parsel sayılı 544,29 m2 yüzölçümündeki taşınmaz satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına, aynı ada 24 parsel sayılı 5442,23 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise sınırındaki taşınmazın dayanağı tapu kaydının taşınmaz yönünü kuru dere okuması, eylemli olarak ise ... bulunması nedeniyle tarla niteliğiyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ...Ş. tapu kaydına dayanarak, davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 366 ada 24 parsel sayılı taşınmaza yönelik, davacı ... ise satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 366 ada 15 ve 24 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 366 ada 16 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davacı ..., aynı ada 24 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ise davacı ... ile ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği, davacıların taşınmazlar üzerinde zemini ekonomik amacına uygun olarak kullanmak koşuluyla iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetliklerinin bulunmadığı mahkemece toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre, mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacılar ... ve ...'nun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harçların mahsubu ile geriye kalan 6,85 TL harcın hükmü temyiz eden davacılardan ayrı ayrı alınmasına, 20.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11545, Karar No: 2006/100, Tarih: 23.01.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/11545 E.  ,  2006/100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 12.7.2005 gün ve 2005/6127-7094 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, pafta 29 ada 1183, parsel 116 da kayıtlı 16 numaralı bağımsız bölümün yarı hissesini kendisinin ödeyerek eşi ... birlikte aldıkları ancak tapunun muvazaalı bir şekilde eşinin amcası davalı üzerine kaydedildiğinden tapu kaydının iptali ile 1/2 hissesinin davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce dava Medeni Kanunun 2. kitabında yer alan uyuşmazlıklara ilişkin bulunduğundan davanın Aile Mahkemesinde görülmesi gerekeceğinden bahisle bozulmuştur.

Nizalı taşınmazın tapu maliki ...'tir. Davacının eşi ...in tapu kaydıyla bir ilgisi bulunmamaktadır. Zaten dava tapu malikine muvazaalı olarak doğrudan satın alma nedeniyle açılmıştır. Uyuşmazlığın Medeni Kanunun 2. kitabı ile ilgisi olmadığı gibi Aile Mahkemesinde değil genel mahkemelerde görülmesi gerekir.

İşin esasına gelince, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin yerinde görülen karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 12.7.2005 tarih 2005/6127-7094 karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkemenin 4.10.2004 tarih 2004/336-559 sayılı kararının ONANMASINA, 23.1.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7613, Karar No: 2013/532, Tarih: 16.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/7613 E.  ,  2013/532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu oluşan sürekli iş göremezlik nedeniyle davacının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Bu tür davalarda sigortalıda oluşan iş göremezlik oranının tazminat miktarını doğrudan etkileyeceği açıktır.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Öte yandan 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken

Öte yandan 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken

kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasa’ya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahli Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kurulunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda,davacı da oluşan zararı meydana getiren olayın...’ca 06.10.2009-28.10.2009 tarihleri arasında raporlu olduğu dönemde toplam 706,86 TL geçici iş göremezlik ödeneği ödendiği ancak davacıda oluşan sürekli iş göremezlik oranının Kurumca belirlenmeden mahkemece sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.Bu durumda sigortalı yararına hükmedilecek maddi ve manevi tazminat miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle işçide oluşan sürekli işgöremezlik oranının 5510 sayılı Yasa'daki düzenlemeye uygun olarak hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin saptanması gerekmektedir.

Yapılacak iş,sigortalıda oluşun sürekli iş göremezlik oranını yukarıda açıklandığı şekilde yöntemince araştırıp sonucuna göre dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirilerek tazminat miktarını belirlemekten ibarettir.

Mahkemece,bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer bulunmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.01.2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3590, Karar No: 2018/14160, Tarih: 10.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/3590 E.  ,  2018/14160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanun'un 363/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davacının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle velayeti davacı anneye verilen ortak çocuk...'in temyiz inceleme tarihi itibarıyla ergin olduğunun anlaşılmasına göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 2/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna 176.60 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.12.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/12827, Karar No: 2024/9587, Tarih: 10.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/12827 E.  ,  2024/9587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairelerinin kesin nitelikteki kararlarına karşı 5271 sayılı CMK’nın 308/A maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz hakkı bulunduğundan, sanık ...'ın merciide ve kanun yolunda yanılması kanun yoluna başvuru hakkını ortadan kaldırmayacağından gereğinin Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılması için dosyanın İNCELENMEKSİZİN MAHALLİNE İADESİNE,

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 25.01.2023 tarihli ve 2019/3437 E., 2019/2188 K. sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 25.01.2023 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanık ...'un temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4474, Karar No: 2015/23024, Tarih: 06.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4474 E.  ,  2015/23024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1. 168/1, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adlî para ve 1.100,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-a-b-d-e. maddesinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, aynı maddenin (c) fıkrasındaki haklardan şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 24/12/2009 tarihli ve 2009/204 esas, 2009/429 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 03.02.2015 gün ve 2014/2738/7793 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.02.2015 gün ve 2015/45604 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre:

1-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kısa süreli hapis cezasından çevrilme 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile birlikte 1.100 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2007/10-108 esas, 2007/152 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, yasa koyucunun ayrıca adlî para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adlî para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, alt sınırdan uzaklaşmanın gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 61. maddesindeki ölçütlere göre gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak yazılı şekilde para cezası tayin edilmesinde,

2-5237 sayılı Kanun’un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılma kararı verilebilmesi için hapis cezasına mahkûmiyetin zorunlu olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara 6. Ceza Mahkemesinin 24/12/2009 gün ve 2009/204 esas, 2009/429 sayılı kararın CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanık hakkında kurulan hükümde adli para cezasına ilişkin önceki uygulamanın çıkartılarak yerine, 5 ve 1 gün adli para cezası ve TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir günü 20 TL hesabıyla paraya çevrilerek 20 TL adli para cezası olarak eklenmesine, ve TCK'nın 53/1. maddesine ilişkin uygulamanın hüküm fıkrasından çıkartılmasına, infazın buna göre yapılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına, 06/04/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.