muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18496, Karar No: 2014/21192, Tarih: 28.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12021, Karar No: 2007/14481, Tarih: 12.07.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/12021 E.  ,  2007/14481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu ..................... hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takipte adı geçenin Bursa 4.İcra Mahkemesi'nin 2006/718 E. sayılı dosyasında 21.09.2006 tarihinde imza itirazında bulunduğu ve ayrıca Bursa 4.İcra Mahkemesi'nin 2006/719 E.sayılı dosyasında da ödeme emri tebligatının usulsüz olduğunu tebligattan 18.09.2006'da haberdar olduğunu beyan ederek usulsüz tebligatın tebliğ tarihinin 18.09.2006 olarak düzeltilmesini talep ettiği talebinin 02.05.2007 tarihinde mahkemece reddedildiği ve bu kararın temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

O halde, borçlunun borca itirazının süresinde olup olmadığı Bursa 4.İcra Mahkemesi'nin 2006/719 E. 2007/214 K. sayılı ilamının kesinleşmesi ile belirlenebileceğinden anılan kararın aşamalardan geçtikten sonraki sonucu beklenmeden istemin süre aşımından reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12388, Karar No: 2014/11967, Tarih: 18.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/12388 E.  ,  2014/11967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı alacaklı ... İnş. Tarım. Mad. San ve Tic. Ltd. Şti ile davalı borçlu... Mad. San. ve Tic. AŞ, 3.kişi As. İnş. Tah. Nak. Mad. Tur. İth. İhr. San. Ve Tic. Ltd. Şti aralarındaki dava hakkında ... 1.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 25.09.2012 gün ve 2010/277-2012/696 sayılı hükmün Dairenin 18.03.2014 gün ve 2012/14420-2014/3806 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı 3.kişi vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 228,00 TL para cezasının davalı 3.kişiden alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 52,40 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14854, Karar No: 2011/1132, Tarih: 25.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/14854 E.  ,  2011/1132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1135, Karar No: 2012/10053, Tarih: 27.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1135 E.  ,  2012/10053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürme suçuna yardım, kasten yaralama

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

Kasten öldürme suçundan TCY.nın 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası;

Sanık ... hakkında;

Kasten öldürme suçuna yardımdan; TCY.nın 81, 39/2-c yollamasıyla 38/1, 29, 62, 53.maddeleri 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası.

Sanık ... hakkında;

Kasten öldürme suçuna yardımdan;

TCY.nın 81, 39/2-c yollamasıyla 38/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası.

Kasten yaralama suçundan; TCY.nın 86/2, 86/3-e, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Katılan ...'ın yüzüne karşı 17.05.2011 tarihinde tefhim olunan hükme yönelik olarak yasal süreden sonra 18/11/2011 tarihinde yapmış olduğu temyiz isteminin CMUK.nun 310-317. maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Sanıklar ... ve ... hakkındaki uygulama maddesinin TCK.nun 39/1 maddesi yerine TCK.nun 38/1 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir hata olarak kabul edilmiştir.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktul ...'ı kasten öldürme, sanık ...'un maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım ve sanık ...'nin maktul ...'a yönelik eylemi ile sanık ...'nin mağdur ...'yi yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...'in maktul ...'ı kasten öldürme, sanık ...'un maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım ve sanık ...'nin mağdur ...'yi yaralama suçlarının niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin suç vasfına, yasal savunmaya, yasal savunmada sınırın aşılmasına, sanık ... ve ... müdafiilerinin sübuta, Cumhuriyet Savcısının tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanık ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürme, sanık ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım ve sanık ... hakkında mağdur ...'yi yaralama suçlarından kurulan kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanıklar ... hakkında maktul ...'a yönelik eylemi ile ilgili olarak kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

A-Sanık ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürme, sanık ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım ve sanık ... hakkında mağdur ...'yi yaralama suçlarından kurulan kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanıklar ... hakkında maktul ...'a yönelik eylemi ile ilgili olarak kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Gerekçede," ... kavga sırasında sanıklardan ... ve ...'nün ellerindeki bıçaklarla ...'e vurarak yaraladıkları, ...'ın aldığı bıçak darbeleri ile vefat ettiği.. ... " denilerek sanık ...'nin sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde suç üzerinde ortak hakimiyet kurdukları ve iştirak halinde suçu işledikleri anlatıldığı halde, sanık ...'nin 5237 sayılı TCK.nun 37.maddesi kapsamında suçun faili olarak kabulü yerine, aynı Yasanın 39.maddesi uyarınca yardım eden olarak katıldığının kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurularak gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 27/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6545, Karar No: 2021/6671, Tarih: 29.11.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6545 E.  ,  2021/6671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21.11.2019 tarih ve 2019/234 E. - 2019/907 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Uzel Makine A.Ş.'ye verdiği çekleri temlik alan davalı ... şirketlerine borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Şirketleri vekilleri çekleri mevzuata uygun olarak dava dışı Uzel Makine A.Ş’ den ciro ile aldıklarını, davacının Uzel Makine A.Ş'ye karşı ileri sürebileceği def’ileri müvekkillerine karşı ileri süremeyeceğini belirterek davanın reddini istemişler, davalılardan Devir Faktoring Hizmetleri A.Ş. vekili ise yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davalı Devir Faktoring A.Ş. (temlik alan Atomika Ltd. Şti.) yönünden (Kapatılan) Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 21/04/2016 tarihli bozma ilamı doğrultusunda ve her ne kadar bu davalı yönünden başlangıçta yetkisizlik kararı verilmiş ise de, yetkili olan Beyoğlu Asliye Ticaret Mahkemelerinin İstanbul Çağlayan adliyesi bünyesinde birleşmesi sebebiyle mahkemenin yetkili mahkeme haline geldiğinden işin esasına girildiği,davacının Uzel Makina A.Ş.'ye karşı ileri sürebileceği def'ileri faktoring sözleşmesi uyarınca alacağı temlik alan faktoring şirketlerine karşı da ileri sürebileceği (BK 167/1) ve teslim edilmeyen mallar için verilen çeklerden dolayı davacının, davalılara, dava konusu edilen ve her bir davalıya ayrı ayrı atfedilen çeklerden dolayı borçlu olmadığı gerekçesiyle davanın Atomika Ltd. Şti. (Devir Faktoring A.Ş.) yönünden de kabulüne, davacının, dava konusu çekten dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine, diğer davalılar yönünden mahkememizce verilen 03/11/2015 tarihli hüküm temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden bu davalılar yönünden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 29/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7739, Karar No: 2012/8708, Tarih: 14.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/7739 E.  ,  2012/8708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :271-739

Dava, 5510 sayılı Yasanın 20/3. maddesi uyarınca 01.10.2008 tarihinden geçerli gelir bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum avukatının, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Somut olayda; davacının eşi ...'ın 23.01.1971 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu %43 oranında sürekli işgöremezlik durumuna girmesi nedeniyle kendisine sürekli işgöremezlik geliri bağlanmış olup, 18.06.2005 tarihinde vefat etmiştir. Davacı, 5510 sayılı Yasanın 20/3 fıkrasına göre, işkazası ile malûliyet oranının %50'nin altında olan sigortalıların iş kazasına bağlı olmaksızın ölümleri halinde hak sahiplerine gelir bağlama imkanının getirilmesi nedeniyle, kendisine ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile, aksine Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, talep doğrultusunda, Kurum işleminin iptali ile, davacının eşi ...'ın en son almakta olduğu sürekli işgöremezlik gelirine yasal artışlar uygulanarak 01.10.2008 tarihinde alması gereken aylığın 5510 sayılı Yasanın 20.maddesine göre aynı yasanın 34.maddesi çerçevesinde ve 01.10.2008 tarihinde davacıya iş kazası ölüm geliri bağlanmasına karar verilmiştir.

Bazı hükümleri dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 20/3 maddesi “İş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü % 50 oranının altında kaybetmesi nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış iken ölenlerin, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olmaması halinde sigortalının almakta olduğu sürekli iş göremezlik geliri, 34 üncü madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanır.” hükmünü getirmiştir.

Bazı hükümleri dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 20/3 maddesi “İş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü % 50 oranının altında kaybetmesi nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış iken ölenlerin, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olmaması halinde sigortalının almakta olduğu sürekli iş göremezlik geliri, 34 üncü madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanır.” hükmünü getirmiştir.

5510 sayılı Yasanın 17.maddesi, iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililere ödenecek ödenekler ve bağlanacak gelire esas teşkil edecek günlük kazancın hesaplama yöntemini düzenlemiştir. Aynı Yasanın 19.maddesinde ise, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurullarınca meslekte kazanma gücünü en az %10 oranında kaybetmiş olanlara, sürekli işgöremezlik geliri bağlanacağı, sigortalının işgücünü tam kaybetmesi halinde, 17.maddeye göre hesaplanan aylık kazancının %70'i oranında, kısmi kaybetmesi halinde ise, tam aylığının hesap edilerek, bunun işgöremezlik derecesi oranındaki tutarının ödeneceği, başka birinin bakımına muhtaç ise, hesap edilen gelirin %100'nün bağlanacağı düzenlemesi getirilmiş, 20.maddenin birinci ve ikinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu ölen sigortalılarla, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü %50 veya daha fazla oranda kaybetmesi nedeniyle gelir bağlanan sigortalıların ölmesi halinde, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, sigortalının 17.maddeye göre tespit edilen aylık kazancının 55'inci maddenin ikinci fıkrasına göre güncellenerek 34.madde hükümlerine göre aylık bağlanacağı düzenlemesi getirilmiş, davanın yasal dayanağı olan 20'nci maddenin üçüncü fıkrasında ise, 55 inci maddenin ikinci fıkrasındaki güncellemeden sözedilmeksizin, sigortalının almakta olduğu sürekli işgöremezlik gelirinin 34.madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanacağı hükme bağlanmıştır.

5510 sayılı Yasanın, Gelir ve aylıkların düzeltilmesi, yükseltilmesi, alt sınırı, ödenmesi ve yoklama işlemleri başlıklı 55.maddenin ikinci fıkrası, Bu Kanuna göre bağlanan gelir ve aylıklar, her yılın Ocak ve Temmuz ödeme tarihlerinden geçerli olmak üzere, bir önceki altı aylık döneme göre Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan en son temel yıllı tüketici fiyatları genel indeksindeki değişim oranı kadar artırılarak belirlenir, düzenlemesini getirmiş, anılan maddenin üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkraları, bağlanacak gelir ve aylıkların alt sınırlarına ilişkin hükümler getirmiştir.

Bütün bu düzenlemeler ışığında, sigortalı ...'ın 23.01.1971 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu %43 oranında sürekli işgöremezlik durumuna girmesi nedeniyle sürekli işgöremezli geliri almakta iken, 18.06.2005 tarihinde ölmesi nedeniyle, 5510 sayılı Yasanın 20'inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre, anılan Yasanın yürürlüğe girdiği tarihi izleyen aybaşından itibaren, aynı Yasanın 55/2 fıkrasındaki güncelleme işlemi yapılmaksızın, ancak üçüncü fıkrasında belirtilen alt sınır gözetilerek, 34.madde hükümlerine göre aylık bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde, 01.10.2008 tarihi itibarıyla ve sigortalının ölüm tarihinden itibaren almış olduğu gelire yasal artışlar uygulanmak suretiyle gelir bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının içeriğinin silinerek, yerine;

“1-Davanın kısmen kabulü ile, davacıya 5510 sayılı Yasanın 20/3 fıkrasına göre, aynı Yasanın 55/3 fıkrasındaki alt sınır gözetilerek, 34'üncü madde hükümlerine göre, 01.11.2008 tarihinden itibaren gelir bağlanmasına, aksine Kurum işleminin iptaline,

2-Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına;

3-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirmiş olduğundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 1.100 TL avukatlık ücretinin davalı Kurumdan tahsili ile davacıya verilmesine, kısmen ret nedeniyle davalı Kurum lehine 1.100 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı Kuruma verilmesine,

4-Davacı tarafından yapılan 35,15 TL yargılama giderinden ret-kabul oranına göre 20,00 TL'sinin davalı Kurumdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,” ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20776, Karar No: 2010/5375, Tarih: 01.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/20776 E.  ,  2010/5375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma

alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan TC Sağlık Bakanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini iddia etmiştir. Davalı taraf işyerinde işçinin hasta yakını olan bir bayanı taciz etmesi nedeniyle sözleşmenin haklı nedene dayanılarak sona erdirildiğini savunmuştur. Mahkemece feshin haklı nedene dayandığının işverence kanıtlanamadığı gerekçesiyle ihbar ve kıdem tazminatı alacakları hüküm altına alınmıştır.

Dosya içeriğine göre, davacı hastanede bilgisayar operatörü olarak çalışmaktadır. Hasta yakını olduğu anlaşılan bir bayan hastane yönetimine dilekçe ile başvurarak, davacının kendisini taciz ettiğini, hatta gece birlikte olmalarını dahi teklif ettiğini beyan etmiştir. Bunun üzerine hastane yönetimince bir soruşturma başlatılmış, bu konuda diğer personelin de beyanına başvurulmuştur. Soruşturma sonucu davacının değiştirilmesi yüklenici firmadan istenerek sözleşmesi sona erdirilmiştir. Mahkemece her ne kadar davalı hastane yönetiminin tanık dinletmediği, diğer davalının dinlettiği tanığın da olaya ilişkin beyanının bulunmadığı değerlendirilmiş ise de, ülkemiz koşullarında bir kadının namusunu ortaya atacak şekilde bu şekilde bir iddiada bulunması hayatın olağan akışına aykırıdır. Söz konusu hasta yakını durumu dilekçe ile hastane başhekimliğine bildirmiştir, yönetim de bunu ciddi kabul ederek soruşturma yapmıştır. Olayın niteliği gereği tanıklarının bulunması olanaklı değildir. İş sözleşmesi işverence haklı nedene dayanılarak feshedilmiştir ve davacının ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddedilmesi gerekir. Yazılı şekilde bu isteklerin kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.