muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5328, Karar No: 2018/5073, Tarih: 25.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5328 E.  ,  2018/5073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi,kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7600, Karar No: 2012/2773, Tarih: 01.03.2012

21. Hukuk Dairesi 2010/7600 E., 2012/2773 K.

**21. Hukuk Dairesi 2010/7600 E., 2012/2773 K.**

**- GÖREV

- HİZMET SÜRESİ TESPİTİ

- İŞÇİ VE SİGORTALI AYIRIMI**- 5510 S. SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU [ Madde 101 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 79 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 134 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 2 ]

- 657 S. DEVLET MEMURLARI KANUNU [ Madde 89 ]

- 5521 S. İŞ MAHKEMELERİ KANUNU [ Madde 1 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi N…

…. F…

… tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı Milli Eğitim Bakanlığı bünyesindeki Halk Eğitim Merkezinde 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı "Usta Öğretici" olarak 1994-2004 yılları arasında hizmet cetvelindeki giriş-çıkış tarihleri arasında ayda 30 gün çalıştığını ancak hizmetlerinin davalı SGK Başkanlığına ders saatleri esas alınarak eksik bildirildiğini ileri sürerek eksik bildirilen hizmet süresinin tespitini talep etmiştir.

Mahkemece davaya bakmaya adli yargı yeri değil, idari yargı yeri görevli olduğundan mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

5521 sayılı Yasa'nın 1/2-B maddesinde İşçi Sigortaları Kurumu ile sigortalılar veya yerine kaim olan hak sahipleri arasındaki uyuşmazlıklardan doğan itiraz ve davalara İş Mahkemelerinde bakılacağı bildirilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 2.ve 79. maddeleridir.

506 sayılı Yasa'nın 2. maddesinde bir hizmet akdine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılanların bu kanuna göre sigortalı sayılacağı, 79. maddesinde yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalıların çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlamaları halinde, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayılarının nazara alınacağı 134. maddesinde ise bu Kanunun uygulanmasından doğan uzlaşmazlıkların yetkili İş Mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görüleceği bildirilmiş, paralel düzenlemeye 5510 sayılı Yasa'nın 201. maddesinde de yer verilmiştir.

4587 sayılı İş Kanunu kapsamında "işçi" olmak kavramı ile 506 sayılı Yasa kapsamında "sigortalı" olmak kavramı birbirinden farklı kavramlar olup bir kişinin tabi olacağı Sosyal Güvenlik Kuruluşunun yasal koşullara göre belirlenmesi gerektiği, kişinin çalışma ilişkisinin kimi kurumlarda Kamu Hukuku ilişkisi olmasına karşın 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olması mümkündür. Daha açık bir anlatımla bir çalışanın 4857 sayılı Yasa kapsamında "işçi" olması 506 sayılı Yasa kapsamında "sigortalı" sayılacağı anlamını taşımadığı gibi, bir çalışanın 506 sayılı Yasa kapsamında "sigortalı" olması da 4857 sayılı Yasa kapsamında "işçi" olacağı anlamına gelmemektedir.

Somut olayda dosyadaki bilgi ve belgelerden davacı yönünden hizmet akdinin tüm koşullarının oluştuğu, davacı ile ilgili olarak 506 sayılı Yasa'ya göre çeşitli tarihli işe giriş bildirgelerinin verildiği, primlerin dönem bordroları ile Kuruma kısmen ödendiği, bu durumda 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesi gereğince açılmış bir tespit davasının söz konusu olduğu görülmektedir.

506 sayılı Yasa'nın 2., 79., 134. maddeleri ile 5510 sayılı Yasa'nın 101. ve 5521 sayılı Yasa'nın 1. maddesi bir arada değerlendirildiğinde davaya bakmaya İş Mahkemelerinin görevli olduğunun kabulü gerekir. Dairemizin 2004/13061 Esas, 2005/4433 Karar sayılı 28.4.2005 tarihli, Uyuşmazlık Mahkemesinin 2006/201 Esas, 2007/26 Karar sayılı 5.3.2007 tarihli kararı da bu yöndedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilerek işin esasının incelenerek çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, somut olayda uygulanma olanağı bulunmayan bir başka Yargıtay Dairesinin işçilik alacakları ile ilgili olarak açılan bir davada "usta öğreticilerin" 657 sayılı Yasa'nın 89. maddesinde belirtilen statü içinde Kaymakamlık onayı ile görevlendirildikleri ve statü hukukuna tabi olup 4857 sayılı Yasa kapsamında "işçi" sayılamayacakları gerekçesiyle davaya bakmaya İş Mahkemelerinin değil, İdari yargı yerinin görevli olduğu şeklindeki içtihadı esas alınarak dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 01/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4984, Karar No: 2019/4907, Tarih: 26.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/4984 E.  ,  2019/4907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili davalının dava dışı borçludan olan alacağını tahsil amacıyla icra takibi yaparak 3.kişideki alacaklarına haciz koydurduğunu, bedeli paylaşıma konu alacağa davalı tarafından da haciz koyulmuş olduğunu, ancak icra müdürlüğü tarafından düzenlenen sıra cetvelinde davalının takiplerine öncelik verildiğini, davalının alacağının muvazaalı olduğunu, gerçek bir alacak ilişkisine dayanmadığını öne sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 3.kişi olduğunu, alacağının ipotekli taşınmazın devrinden kaynaklandığını öne sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; her zaman düzenlenmesi mümkün olan bononun alacağın varlığını tek başına kanııtlamayacağı, bu tür davalarda alacağı ispat yükünün davalı tarafta olduğu, her ne kadar alacağın ipotek bedelinin ödenmesinden kaynaklandığı iddia olunsa da ipotek bedelinin şirket ortağı tarafından ödenmiş olduğu gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1559, Karar No: 2021/5589, Tarih: 29.06.2021

**8. Hukuk Dairesi         2020/1559 E.  ,  2021/5589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.05.2019 tarihli ve 2017/729 Esas, 2019/482 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 4,90 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 29.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17648, Karar No: 2014/6942, Tarih: 19.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/17648 E.  ,  2014/6942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/317383

MAHKEMESİ : Germencik Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/04/2012

NUMARASI : 2011/168 (E) ve 2012/130 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6136 sayılı Yasanın 13/1 ve TCK.nun 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası tayin edilip CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklan- masının geri bırakılmasına karar verilen sanık E. Ö.'e, yokluğunda verilen kısa karar yerine haklarında dava açılmayan bu dava ile ilgisi bulunmayan Ö.. Ş.., T. A. ve Z. A. haklarında yazılan gerekçeli kararın tebliğ edildiği, bu nedenle sanık E. Ö.'e hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı, kanun yoluna baş- vuru olanağı sağlanmadığı anlaşılmakla, kısa kararın mahallinde sanık E. Ö.'e tebliği mümkün görülmüştür.

Sanık E. Ö. hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan dava açılıp yargılama yapıldığı, hükmün gerekçesinde sanık E.'la ilgili anlatım bulunduğu halde, hüküm fıkrasında dosya ile ilgisi olmayan T. A. ve Z. A. ile hükmü temyiz eden Ö.. Ş.. hakkında davanın reddine karar verilmesi ve gerekçe ile kısa karar arasında çelişki yaratılması,

Yasaya aykırı, sanık Ö.. Ş..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 19.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32914, Karar No: 2016/3259, Tarih: 09.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/32914 E.  ,  2016/3259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Malatya İl Özel İdaresi işçisi olarak çalıştığını, emekli olduğunu belirterek çalışma döneminde ödenmeyen bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, husumet yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk yerel seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Dosya içerisinde bulunan komisyon kararına göre tüzel kişiliği sona eren Malatya İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, 6100 sayılı Kanun'un 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyizlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10933, Karar No: 2013/18970, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/10933 E.  ,  2013/18970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :1- ... Vek. Av. ...

2- ...

Vek. Av. ...

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenler ile temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalı ... İnş. Tes. Mak. Tic. ve San. Ltd. Şti.’nin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazası sonucu vefat etmesi nedeniyle annesinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 20.33,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 26.08.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacı murisi ..........n davalı şirketlerin oluşturduğu ortak girişimin işçisi olarak davalıların yapımını üstlendiği .......... sahasının tavanını kaplama işinde çalıştığı sırada çatıdan düşerek vefat ettiği, Ankara 15. İş mahkemesi’nin 2010/558 esas 2012/235 karar sayılı dosyasında olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, hükme esas bilirkişi kusur raporunda olayın meydana gelmesinde, müteveffa işçinin % 30, davalı işverenlerin müştereken % 70 oranında kusurlu bulunduklarının belirtildiği, bilirkişi hesap raporunda asgari ücret üzerinden yapılan hesaplamada davacının neticeten 20.330,89 TL maddi zararının bulunduğunun tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık maddi zararın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının veya hak sahiplerinin maddi zararının hesabında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.
Yargıtay — Esas No: 2011/23293, Karar No: 2014/6060, Tarih: 03.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/23293 E.  ,  2014/6060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/103588

MAHKEMESİ : İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2008

NUMARASI : 2006/512 (E) ve 2008/1085 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılanın deposundan çalınan sıvı yağların bir kısmının, sanık tarafından bir markete satıldığının tespit edilmesi üzerine sanığa ulaşıldığı, sanığın aşamalardaki savunmalarında; suça konu yağları, spot piyasada mal satan S. Y. isimli kişiden aldığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; Salih Yıldız isimli kişinin açık kimlik bilgilerinin tespit edilmesi, gerçekte böyle bir kişi varsa olayla ilgili beyanının alınıp sonucuna göre delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek eylemin hukuki vasfının tayin edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. Ü.. ve savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30069, Karar No: 2016/7135, Tarih: 10.03.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/30069 E.  ,  2016/7135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçildiği, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun İİK'nun 168/5. maddesinde öngörülen yasal 5 günlük süre içerisinde icra mahkemesine yaptığı başvuruda; alacaklıya 500 TL bedelli senet verdiğini, ancak takibin dayanağı olan bononun bedel kısmının değiştirilerek "55.000" haline dönüştürüldüğünü, dolayısıyla, senet bedelinde tahrifat yapıldığını ileri sürerek borca itirazda bulunduğu, mahkemece İİK'nun 170/a maddesi gereğince takibin iptaline karar verildiği görülmüştür.

Bononun düzenleme tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nun 690. maddesinin göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 588/1. maddesi gereğince; bono bedeli hem yazı ve hem de rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunursa yazı ile belirlenen bedele itibar olunur.

İcra takibinin dayanağı olan bononun bedel bölümünün yazı ile gösterilen kısmında, tahrifatla "...." ifadesindeki "..." harfinin "..."ken "..." haline dönüştürüldüğü ve paraflanmadığı ...'ndan alınan 31.08.2015 tarihli raporla tespit edilmiştir. Bu durumda senedin tahrifattan önceki miktar için geçerli sayılması gerekmekte (HGK. 14.05.2003 tarih ve 2003/12-347 E.- 2003/345 K.) olup alacaklının, tahrifat öncesine ait senet bedeli üzerinden takibe devam hakkı bulunmaktadır.

O halde mahkemece, borca itirazın kısmen kabulü ile tahrifat yapılmasından önceki 5.000,00 TL'nin üzerindeki kısım yönünden takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, istemin (... aleyhine yapılan itiraz yönünden) tümden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.