muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/12483, Karar No: 2021/7018, Tarih: 18.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/12483 E.  ,  2021/7018 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Taksirle yaralama, trafik güvenliğini tehlikeye sokma, hırsızlık

Hüküm : TCK'nın 32/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı

Taksirle yaralama, trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve hırsızlık suçlarından sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve hırsızlık suçları yönünden yapılan incelemede;

Katılan ...'nin trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve hırsızlık suçlarının mağduru olmadığı, suçlardan dolayı doğrudan zarar görmediği ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşıldığından; katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE;

B) Taksirle yaralama suçu yönünden yapılan incelemede;

Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi psikiyatri servisi tarafından 30/03/2016 tarihinde düzenlenen, sanığın suç tarihi itibariyle TCK'nın 32/1. maddesi kapsamında değerlendirilebileceği, işlemiş olduğu suçun anlam ve sonuçlarını kavrayamadığına ilişkin rapor karşısında; sanığın atılı suçlara ilişkin iddia olunan suç tarihinde TCK'nın 32/1. maddesi kapsamında akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalmaya neden olacak bir akıl hastalığının bulunup bulunmadığı ya da aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca akıl hastalığı derecesinde olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu, bir üniversite araştırma hastanesinin psikiyatri ana bilim dalı başkanlığı ya da tam teşekküllü bit ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden cezai ehliyetinin belirlenmesi hususunda rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sair yönler incelenmeksizin, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16508, Karar No: 2014/10665, Tarih: 26.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/16508 E.  ,  2014/10665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarayköy Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2013

NUMARASI : 2008/165-2013/31

Davacı İ.. Ş.. vekili Avukat B. A..tarafından, davalı Y.. Ö.. aleyhine 13/05/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının aile dostu olduğunu, kendisinin yurt dışında çalışmak istediğini öğrenmesi üzerine; bu konuda tecrübeli olduğunu belirterek 6000 dolar karşılığında davacıyı yurtdışına gönderebileceğini söylediğini, söylemlerini sahte referans belgeleriyle kuvvetlendirerek kendisini dolandırdığını, hakkında dolandırıcılık suçundan kamu davası açıldığını belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın zamanaşımından reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme, zamanaşımı definin reddine karar vererek, istemi kısmen kabul etmiştir.

Dosya kapsamından, olay tarihinin Mart 2001 olduğu, eldeki davanın olay tarihi itibari ile 818 sayılı B.K'nun 60/2 maddesinde belirtilen ceza zamanaşımı süresi dolduktan sonra 13/05/2008 tarihinde açıldığı, davalı hakkındaki ceza davasının ise 16/11/2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerine göre; ceza davası sonuçlanıncaya kadar, ceza davasına müdahil olunup şahsi haklar istenebilir. Davacının, ceza mahkemesinde şahsi haklarını talep etmiş olması halinde, davanın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Ancak Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2001/438 Esas sayılı dosyasının 24/12/2003 tarihli 16 nolu celsesinde davacı vekili; “Mahkemeye sunmuş olduğumuz 18/12/2003 tarihli dilekçemizde 6 bin Amerikan Doları ile banka ve masrafları olmak üzere toplam 7.250 Amerikan Doları maddi tazminatın tarafımıza hükmedilmesini talep etmiş isek de biz bu haklarımızı saklı tutuyoruz, Denizli Asliye Hukuk Mahkemesi'nde dava açacağız” şeklinde beyanda bulunmuş, ceza mahkemesince de aynı tarihli karar ile davacının maddi ve manevi tazminat haklarının saklı kılınmasına, hukuk mahkemesinde bu davaları açmakta muhtariyetine karar verilmiştir. Davacının ceza mahkemesinden şahsi hak talebi olmadığını beyan ettiği bu tarih itibari ile BK’nın 60/1. Maddesindeki bir yıllık zamanaşımı da dolmuştur. Açıklanan nedenlerle davanın zamanaşımından reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile kısmen kabulüne karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3865, Karar No: 2014/2623, Tarih: 03.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3865 E.  ,  2014/2623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15291, Karar No: 2013/11231, Tarih: 03.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/15291 E.  ,  2013/11231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında paftasında boşluk olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 03.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8015, Karar No: 2024/6423, Tarih: 25.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8015 E.  ,  2024/6423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/634 E., 2023/996 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ: Kırşehir 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/23 E., 2021/219 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı kadın tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların düğünleri henüz yapılmadığını resmi nikaha rağmen taraflar arasında fiili bir birliktelik karı-koca ilişkisi olmadığını, davalının Hatay ilinde uzman çavuş olarak görev yaptığını,davalının agresif, kavgacı, şiddet meyillisi ve küfürbaz halinin müvekkilini tedirgin ettiğini, davalının henüz düğün yapılmadığı taraflar arasında karı-koca ilişkisi olmadığı halde müvekkiline şiddet uyguladığını ve darp ettiğini, davalının en ufak bir tartışmada bağırıp çağırdığını, müvekkiline ve müvekkilinin ailesine ağza alınmayacak galiz küfürler ettiğini, hakaretler yağdırdığını 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine 200.000 TL maddî, 200.000 TL manevî tazminat, müvekkili lehine 2.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakası talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; tarafların sosyal medya üzerinden tanıştıklarını, sonrasında birbirlerini severek birbirlerine bağlandıklarını, bu süreçte tarafların azımsanmayacak kadar çok telefon görüşmesi, mesajlaşma, görüntülü konuşma, izinlerde buluşup vakit geçirme gibi aktivitelerde bulunarak birbirlerini iyice tanıdıklarını, müvekkilinin davacıyı çok sevmesi sebebiyle onunla evlenip yuva kurmak istediğini, ancak davacının bu konuda müvekkilinden daha istekli ve ısrarcı olduğunu, müvekkilinin bir şey dememişken davacı taraf ve ailesinin isteme, nişan, nikah günlerini belirlediklerini, müvekkilinin gayet saf ve temiz duygularla davacıya güvendiğini ve ailesini alarak tüm bu merasimleri gerçekleştirdiğini, müvekkilinin davacıya karşı maddî ve manevî yönden hiçbir kısıtlama yapmadığını, davacının maddî yönden her ihtiyacını karşıladığını, davacıya ihtiyaçları için defalarca para gönderdiğini, müvekkilinin bu konuda kandırıldığını düşündüğünü, bu nedenlerle açılan boşanma davasının reddi ile talep edilen tedbir-yoksulluk, maddî-manevî tazminat taleplerinin reddine, mahkeme boşanma yönünden karar verilecek ise davacının kusurlu davranışı nedeniyle nafaka ve tazminat taleplerinin reddi ile dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminat talebinin kabulüne, ziynet eşyanın aynen iadesine, eğer bu olmazsa tespit edilecek değerinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, tarafların 21.08.2019 tarihinde evlendikleri, ortak çocuklarının bulunmadığı, davalının davacıya küfrettiği argo kelimeler kullandığı, davalının ufak şeylerden dolayı kavga çıkardığı, davalının sinirlerine hakim olmadığı, davalının davacıya psikolojik şiddet uyguladığı, davalının davacının arkadaşlarına ve ailesine baskı yaptığı, erkeğin tam kusurlu olduğu 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 15.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin ziynet yönünden usulüne uygun açılmış bir davası bulunmadığından bu talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanma davası ve fer'îleri ile ziynet alacağı davası yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanma davası ve fer'îleri ile ziynet alacağı davası yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, erkeğin harcı yatırılarak usulüne uygun olarak açılmış bir ziynet alacağı ya da bağıştan rücu davası bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesince davalı erkeğin cevap dilekçesinde yer alan ve boşanmanın fer'î niteliğinde bulunmayan bu taleple ilgili karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurmak gerekirken kesin hüküm oluşturacak şekilde ret hükmü kurulması usul ve yasaya aykırı olduğu, erkeğin kadının boşanma davası ve fer'î taleplere yönelik istinaf taleplerinin Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1 bendi uyarınca esastan reddine, erkeğin ziynet alacağı talebi yönünden kurulan ret hükmüne yönelik istinaf talebinin Hukuk Muhakemeleri Kanun'unun 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 4. bendinin hükümden kaldırılmasına, davalının harcı yatırılarak usulüne uygun olarak açılmış bir ziynet alacağı ya da bağıştan rücu davası bulunmadığından bu taleple ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; boşanmaya neden olan olaylarda davacının kusurlu olduğunu, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını davacının tanık beyanlarının duyuma dayalı olduğunu, davacının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi gerektiğini, ayrıca miktarlarının fahiş olduğunu, davacı yararına hükmedilen nafakanın fahiş olduğunu ve kabul edilebilir olmadığını belirterek boşanma davası ve fer'îleri ile ziynet alacağı davasına yönelik olarak hükmün tamamı yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kadının boşanma davası şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve erkeğin ziynet alacağı davasında verilen karar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesi, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci ve 176 ncı maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesi, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci ve 176 ncı maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24371, Karar No: 2022/4995, Tarih: 16.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/24371 E.  ,  2022/4995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili Av.... tarafından sunulan 31/12/20221 tarihli dilekçe ile davadan feragat edildiğini bildirdiğinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE 16/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5264, Karar No: 2016/5617, Tarih: 22.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/5264 E.  ,  2016/5617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında re'sen göz önünde bulundurulması zorunludur.

Vesayet makamı, bir davada yasal temsilcinin menfaati ile kısıtlının menfaati çatışıyorsa ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar (TMK m. 426/2). Kısıtlı tarafın açılan boşanma davasında vasisi ile menfaati çatışmakta olduğunda da açılan boşanma davasını izlemek üzere kısıtlanmış olan tarafa temsil kayyımı atanması için vesayet makamına bildirimde bulunulması, atanan kayyuma dava dilekçesinin tebliğ edilerek yargılamaya devam olunması gerekmektedir.

Somut olayda; davalı erkeğin Saray (Tekirdağ) Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/296 esas ve 2011/495 karar sayılı kararıyla Türk Medeni Kanununun 407. madde hükmü uyarınca kısıtlandığı ve eşi ...'nın vasi olarak atandığı ve mahkemece kısıtlanan davalı erkek ile vasisi davacı kadının menfaatinin çatıştığı dikkate alınmaksızın, dava dilekçesi doğrudan kısıtlı davalıya bizzat tebliğ edildiği gibi, ön inceleme ve tahkikat duruşma günlerinin davalı tarafa tebliği sağlanmaksızın, yargılamaya devam olunmuştur. Dava dilekçesinin kısıtlanan ve hükümlü olan davalıya doğrudan tebliği doğru değildir. Davalı erkek 24.09.2015 tarihinde tahliye olmuş ise de kısıtlı olduğu dönemde dava dilekçesi doğrudan tebliğ edildiğinden ve ön inceleme ile tahkikat duruşma günleri tebliğ edilmediğinden davalı erkeğin savunma hakkı kısıtlanmıştır. Şu hale göre, dava dilekçesinin kısıtlılığı sona eren davalıya usulüne uygun tebliğ sağlandıktan sonra yargılamaya devam edilmesi gerekirken, bu husus nazara alınmadan hüküm tesis edilmesi usül ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6725, Karar No: 2018/11673, Tarih: 10.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/6725 E.  ,  2018/11673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : MENFİ TESPİT

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı yatırılması gerekir.

Somut olayda, mahkemece verilen karar davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesine karşın, her iki davalı adına tek nispi temyiz karar harcı ile temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılmıştır. Bu itibarla, eksik temyiz harçlarının kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davalılar vekiline muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.