muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/876, Karar No: 2022/11079, Tarih: 02.11.2022

Dosya arasında bulunan Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/1337 esas ve 2019/215 karar sayılı dosyasının incelenmesinde ise; Şüphelinin 30/12/2017 tarihinde işlediği

kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 07/06/2018 tarihli ve 2018/113321 soruşturma, 2018/1398 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi gereğince bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, 12/06/2018 tarihinde şüpheliye bizzat tebliğ edildiği, şüphelinin 27/06/2018 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine erteleme kararının kaldırılarak Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 29/08/2018 tarihli iddianamesi ile Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2019 tarihli ve 2018/1337 esas, 2019/215 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin 06/04/2021 tarihli ve 2020/1005 esas, 2021/398 sayılı karraı ile, erteleme kararının kesinleştiği 28/06/2018 tarihinden önce 27/06/2018 tarihinde işlenen eylemin ihlal sayılamayacağı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında önceden işlemiş olduğu aynı nev'iden suç nedeniyle açılmış bir kamu davası olduğundan, 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi gereğince kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeden doğrudan dava açılması üzerine, Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/01/2019 tarihli kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında daha önceden 30/12/2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/06/2018 tarihli ve 2018/113321 soruşturma, 2018/1398 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın 28/06/2018 tarihinde kesinleştiği ve sanığın denetim süresi içerisinde 27/06/2018 tarihinde yeniden aynı nitelikte suç işlemesi nedeniyle kamu davası açılması üzerine, Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2019 tarihli ve 2018/1337 esas, 2019/215 sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği, bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin 06/04/2021 tarihli ve 2020/1005 esas, 2021/398 sayılı kararı ile; 07/06/2018 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 28/06/2018 tarihinden önce 27/06/2018 tarihinde işlenen suçun ihlal sayılamayacağından dava şartı bulunmadığı gerekçesiyle hükmün bozulduğu, bu durumda;

Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/1086 esas sayılı dosyasına konu 12/09/2018 tarihli aynı nev'iden suçun kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın ihlali niteliğinde olduğu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/5. fıkrasında yer alan, “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında 12/09/2018 tarihli eylemin ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı, “kamu davasının düşmesine” ve “Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulmasına” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince “düşme kararı” verilmesi ve Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/01/2019 tarihli ve 2018/1086 esas, 2019/90 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası

gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

02/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25171, Karar No: 2016/5441, Tarih: 12.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/25171 E.  ,  2016/5441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava ehliyeti, kişinin bizzat veya vekili aracılığıyla bir davayı davacı veya davalı olarak takip etme ve usuli işlemleri yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekildir; dolayısıyla, medeni hakları kullanma ehliyetine ( fiil ehliyetine ) sahip gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptirler.

Taraf sıfatına gelince; bir hakkı dava etme yetkisi ( dava hakkı ) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin kim olduğu, dolayısıyla o hakkı dava etme yetkisinin kime ait olduğu, ( o davada davacı sıfatının kime ait olacağı ) tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak, bir davanın davacısının o dava yönünden davacı sıfatına sahip bulunmadığının belirlenmesi halinde, mahkeme dava konusu hakkın mevcut olup olmadığını inceleyemeyeceği ve sıfat yokluğundan davanın reddine karar vermek zorunda olduğu için, taraf sıfatı usul hukukunun da düzenleme alanındadır.

Eş söyleyişle, sıfat, dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (... 7. baskı, Ankara 1995, s. 231).

Bu nedenle, davanın tarafları, taraf ehliyetine sahip olmalıdır. Yani, bir davada taraf olabilmek için, ya, hakiki şahıs; ya da, hükmi şahıs olmak gerekir. Zira, taraf ehliyeti, medeni hukukun haklardan istifade ehliyetine tekabül eder ( Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I-II, 7. Baskı, İstanbul 2000, s. 288 ).

Ticaret şirketerinin taraf ehliyetinin son bulması konusuna ilişkin; 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun “Tüzel kişiliğinin devamı” başlıklı 269. maddesine göre; “ (1) Tasfiye hâline giren şirket ortaklarla ilişkilerinde de, 293'üncü madde hükmü saklı kalmak kaydıyla, ehliyeti tasfiye sonuna kadar bu amaçla sınırlı olarak tüzel kişiliğini korur ve ticaret unvanını buna “tasfiye hâlinde” ibaresini ekleyerek kullanmakta devam

eder.” yine aynı Kanunun “Tasfiyenin sonu” başlıklı 303. maddesinde; “ (1) Tasfiyenin sona ermesi üzerine, şirketin ticaret unvanının sicilden silinmesi ve bunun tescil ve ilanı için durum, tasfiye memurları tarafından ticaret sicili müdürlüğüne bildirilir.” denilmektedir.

eder.” yine aynı Kanunun “Tasfiyenin sonu” başlıklı 303. maddesinde; “ (1) Tasfiyenin sona ermesi üzerine, şirketin ticaret unvanının sicilden silinmesi ve bunun tescil ve ilanı için durum, tasfiye memurları tarafından ticaret sicili müdürlüğüne bildirilir.” denilmektedir.

Bir ticaret şirketinin, taraf bulunduğu bir dava devam ederken şirket tasfiye haline girerse, şirketin taraf ehliyeti son bulmaz. Zira, şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere devam eder . Şirket, davada taraf olarak kalmayı sürdürür; yalnız, şirket davada tasfiye memurları tarafından temsil edilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, İstanbul 2001, s. 935, aynı yönde görüş için bkz. İlhan E. Postacıoğlu, Medeni Usul Hukuku Dersleri, 6. Bası, İstanbul 1975, s. 209 ). Ancak ortaklık, ticaret sicilinden kaydı silininceye kadar tüzel kişiliğini korur. Bu nedenle, gerek infisah gerekse fesih kararı, ortaklığın sonunu değil, tasfiye işlemlerinin başlangıcını ifade eder ( Hasan Pulaşlı, Şirketler Hukuku Temel Esaslar, 10. Baskı, 2011, s. 511; İsmail Doğanay, Türk Ticaret Kanunu Şerhi, C. II, 4. Baskı, 2004, s. 1309)

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10.06.2009 gün ve 2009/11-173 Esas -2009/247 Karar sayılı ve 14.3.2012 tarih ve Esas 2011/12-850 Karar 2012/147 sayılı ilamlarında da; iflas eden şirketin ticaret sicilinden kaydı silinmekle dava ve taraf ehliyetinin sona ereceği kabul edilmiştir.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde;... Şti 29.12.2006 tarihinde ticaret sicilinden terkin edildiği, bu halde de, taraf ehliyeti bulunmayan şirket aleyhine karar verildiği anlaşılmış olmakla, dava açılmadan önce sicilden terkin olduğu anlaşılan davalı şirket hakkında ihya yapılması için yasal prosedür işletilmek suretiyle şirketin ihyasına dair karar alındıktan sonra, usulüne uygun şekilde taraf teşkilinin sağlanması ve sonrasında karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve infazı mümkün olmayacak şekilde, karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ve davalı ......avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalı ... End Tic AŞ'ye iadesine, 12.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8833, Karar No: 2014/5215, Tarih: 17.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8833 E.  ,  2014/5215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10993, Karar No: 2022/11904, Tarih: 10.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/10993 E.  ,  2022/11904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dairemizin 02/03/2022 tarih, 2021/27034-2022/3844 sayılı ilamıyla var ise taraflar arasındaki sulh ve ibra belgelerinin dosya içine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiştir. Geri çevirme ilamı sonrasında itiraz hakem heyetince 30.05.2022 tarihinde sulh nedeniyle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair ek karar verildiğinin, ek kararın tebliğ belgelerinin dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılmasına göre, ek karar taraflara tebliğ edilerek eğer ek karar temyiz edilir ise dosyanın Dairemize gönderilmesi için saklayan mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10570, Karar No: 2024/12427, Tarih: 24.10.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/10570 E.  ,  2024/12427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1442 E., 2020/719 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.09.2019 tarihli ve 2018/229 Esas, 2019/405 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 3 üncü maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası,

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 17.09.2020 tarihli ve 2019/1442 Esas, 2020/719 sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 02.03.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1. Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna;

2. Tanıkların yüz yüzelik ilkesi gereği huzurda dinlenmesi gerektiğine, huzurda dinlenmeyen ve sanığın soru sorma hakkı engellenerek savunma hakkı sekteye uğratılan sanık ile ilgili tanık beyanlarının hükme esas alınmaması gerektiğine;

3. Etkin pişmanlıkta bulunan, aynı suça ilişkin şüpheli veya sanık konumunda olan kişilerin beyanlarının ve teşhislerinin hükme esas alınamayacağına, yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine;

4. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

4. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

A) Mahkumiyete esas alınan, suçun sübutu, vasfının tayini ve cezanın kişiselleştirilmesi bakımından belirleyici delil niteliğinde olan tanıkların doğrudan aleni duruşmada sanığın huzurunda veya 5271 sayılı CMK’nın 180/1-2-5 maddesi gereğince SEGBİS kullanılmak suretiyle dinlenip AİHS’in 6/3-d ve Anayasa'nın 36 ncı maddeleri ile teminat altına alınan “iddia/kamu tanıklarını sorguya çekmek veya çektirmek” hakkı tanınması gerektiği gözetilmeden; sanığın tanığı sorgulama hakkının engellenmesi suretiyle CMK'nın 180/1 ve 181/1 maddelerindeki emredici hükümlere riayet edilmeyerek savunma hakkının kısıtlanmasına yol açacak şekilde CMK’nın 181/1 ve 210 uncu maddelerine muhalefet edilmesi,

B) Sanık hakkında temyiz aşamasında dosyaya geldiği anlaşılan ve sanığın örgüt içindeki konumuna ve görevlerine ilişkin beyanlar içeren şüpheli ... Ç. ve ... A.'nın ifade ve teşhis tutanaklarının 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunduktan ve tanık olarak dinlenikten sonra karar verilmesinin gerekmesi,

C) Sanığın ardışık arandığı Fatih Sarımehmet'in duruşmada yada SEGBİS aracılığıyla tanık olarak dinlenilmesinden sonra karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 17.09.2020 tarihli ve 2019/1442 Esas, 2020/719 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32489, Karar No: 2012/36102, Tarih: 27.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/32489 E.  ,  2012/36102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, suç işlemek amacıyla örgüt kurma, suç eşyasını kabul etmek, örgüte yardım etmek, örgüte üye olmak, sahte kredi kartı üreterek menfaat sağlamak ve başkalarına ait kişisel verileri hukuka aykırı olarak ele geçirme

HÜKÜM : - Sanık ...'in TCK.nun 220/2, 245/2 ve 245/3 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

- Sanık ...'in TCK.nun 220/2, 245/2 ve 245/3 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

- Sanık ...'ın TCK.nun 220/2, 245/2 ve 245/3 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

- Sanık İzzet Mert Özek'in TCK.nun 136/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olmak ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'ın TCK.nun 220/1, 245/2 ve 245/3 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

- Sanık ...'nın TCK.nun 165/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte yardım etmek ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'nun TCK.nun 220/2 ve 165/1 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük; banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan beraat

- Sanık ...'nun TCK.nun 220/1, 245/2 ve 245/3 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

- Sanık ...'nun TCK.nun 165/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte yardım etmek ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'ın TCK.nun 220/2, 165/1 ve 136/1 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

- Sanık ...'ın örgüte yardım ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ... in TCK.nun 136/1 maddesi uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'in TCK.nun 220/1, 245/2 ve 245/3 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

- Sanık ...'in TCK.nun 245/2, 245/3 ve 220/2 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

- Sanık ...'in TCK.nun 220/7, 220/2, 245/2 ve 245/3 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

- Sanık ...'ın TCK.nun 136/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ... Tilki'nin TCK.nun 136/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'nun TCK.nun 136/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'ın TCK.nun 136/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ... Kaşıkçı'nın TCK.nun 136/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'ın TCK.nun 136/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'ın TCK.nun 136/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ... Kaşıkçı'nın TCK.nun 136/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'ın TCK.nun 136/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'in örgüte yardım ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'ın örgüte yardım suçundan beraat

- Sanık ...'ın TCK.nun 245/2 ve 245/3 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma suçundan beraat,

- Sanık ...'ın TCK.nun 165/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyize konu sanıklar ..., ..., ve ...'e TCK.nun 245/3, 43 ve 62. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükümleri hakkında tebliğname düzenlenmediğinden adı geçen sanıklara belirtilen suç nedeniyle hükmolunan mahkumiyet hükümlerine ilişkin olarak ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/975, Karar No: 2012/3887, Tarih: 02.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/975 E.  ,  2012/3887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R-

Davacı (3.kişi) vekili, davalı alacaklı tarafından dava dışı borçlu Es-Sa Hayvancılık Tar.Ürn.Gıda Tem....ve Tic.Ltd.Şti. aleyhine yürütülen takipte, Tavşanlı İcra Müdürlüğünün 2010/434 Tal. sayılı dosyasından uygulanan 29.6.2010 tarihli haciz işleminde borçlu ile ilgisi bulunmayan davacıya ait işyerindeki menkullerin haczedildiğini ileri sürerek istihkak davasının kabulü ile mahcuzların davacıya teslimine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; mülkiyet karinesi alacaklı lehine ise de dosya kapsamına göre mahcuzların davacı 3.kişi tarafından satın alınmış olduğu, bu durumda mülkiyet karinesinin geçerli olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

Dava konusu takip, 27.10.2008 tanzim tarihli senede dayalı olarak başlatılmış olup 29.6.2010 tarihli haciz işlemi, takip borçlusu tarafından borcun doğumundan sonra davacı 3.kişiye kiraya verilen adreste yapılmıştır.

Bununla birlikte, kira sözleşmesi ile aynı tarihte borçluya ait bir kısım menkuller davacı 3.kişiye satılarak devredilmiş, davacı 3.kişi borcun doğumundan sonra borçlu ile

aynı konuda ticari faaliyete başlamıştır. Davacı tanığı da devir yapıldığını belirtmiştir.

Bu durumda, İİK’nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesinin borçlu dolayısı ile alacaklı yararına olduğu ve borçlu ile 3.kişi arasında alacaklıdan mal kaçırmaya yönelik muvazaalı işlemler yapıldığı kabul edilmelidir. Yapılan bu işlemlerin alacaklının haklarını etkilemeyeceği açıktır. Bir an için yapılan devir işlemlerinin danışıklı olmadığı düşünülse dahi, borçlu ile davacı arasındaki ilişki ticari işletme devri niteliğinde bulunduğundan, İİK’nun 44. ve BK’nun 179. Maddelerinin uygulanması gerektiği de açıktır. Anılan maddelerde öngörülen koşulların yerine getirildiği iddia ve ispat edilmemiştir. Gerçekten borçlunun devri kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirerek ilan ettirdiği ve mal beyanı verdiğine ilişkin dosyada hiç bir kanıt yoktur. Bu durumda, devir alacaklının haklarını etkilemeyeceği gibi, devralan davacı da B.K’nun 179.maddesi gereği işletmenin borçlarından sorumludur.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgulara göre, mahkemece davanın reddine karar vermek gerekirken dosya içeriği ile uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.