muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/64, Karar No: 2023/11974, Tarih: 21.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/64 E.  ,  2023/11974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

Hakaret ve kasten yaralama suçlarından sanığın, mahkumiyetine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2021 tarihli ve 2021/355 esas, 2021/533 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2022 tarih ve 2022/139025 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2022 tarih ve 2022/139025 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesinin 5. fıkrasında "...Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir.." şeklinde yer alan düzenleme ile sonuç cezanın nasıl belirleneceğinin düzenlendiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Basit yargılama Usulü" başlıklı 251/3. maddesinde yer alan "Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanununun 61 inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223 üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenlemede ise indirim oranının sonuç ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiğinin anlaşılması karşısında,

1- Mahkemesince sanık hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik basit yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince hükmolunan 150 gün karşılığı adli para cezasından, 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak belirlenecek olan 112 gün adli para cezasının anılan Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden, 2.240,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, önce adli para cezasına çevrilip sonrasında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayin olunmasında,

2- Sanık hakkında katılan ...'a yönelik basit yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 21/2 maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılması sırasında 90 gün adli para cezası yerine 120 gün adli para cezasına hükmedilmesi, akabinde 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sırasında 75 gün adli para cezası yerine 100 gün adli para cezasına hükmedilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak belirlenecek olan 1 ay 26 gün adli para cezasının anılan Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden, 1.120,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, önce adli para cezasına çevrilip sonrasında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayin olunmasında,

3- Sanık hakkında katılan ...'a yönelik hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince hükmolunan 87 gün karşılığı adli para cezasından, 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak belirlenecek olan 65 gün adli para cezasının anılan Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden, 1.300,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, önce adli para cezasına çevrilip sonrasında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayin olunmasında,

İsabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. 5271 sayılı Kanun'un "basit yargılama usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir... hükmüne yer verilmiştir. Aynı Kanun maddesinin sekizinci fıkrasında Basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz." şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir.

İncelenen dosyada; yukarıda bahsedilen kanun maddeleri göz önüne alındığında, sanık hakkında hakaret suçundan yargılama yapılarak, eylemin aleni ortamda gerçekleştirilmesi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmış olması karşısında, suçun kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı 2 yılı aştığından, sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanamayacağının gözetilmediği anlaşılmıştır.

B. İnceleme konusu hüküm hakkında belirlenen husus yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 21.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/44091, Karar No: 2017/3911, Tarih: 13.02.2017

**4. Ceza Dairesi         2014/44091 E.  ,  2017/3911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, şikayetçi ...’e gönderdiği iddia olunan “... hepinizle görüşeceğim, ... dönüşüm muhteşem olacak, hepiniz ayağınızı denk alın, bunlar iyi günler, ...” biçimindeki mesajın, TCK'nın 106/1. maddesinin ikinci cümlesinde tanımlanan sair tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, aynı maddenin ilk cümlesi gereğince hükümlülük kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, hakaret ve tehdit suçlarından uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5246, Karar No: 2015/15307, Tarih: 26.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/5246 E.  ,  2015/15307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vd. ile davalı ... aralarındaki ... İli .... İlçesi ... Mahallesi 91 ada 55 parsel sayılı taşınmaza kamulaştırmasız el atmaya dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili davasına dair Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.12.2012 günlü ve 2011/541-2012/490 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 16.12.2013 günlü ve 2013/18754-2013/17947 sayılı ilama karşı davacılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekilinin karar düzeltme istemi üzerine dosya ve eklerinin yeniden incelenmesi sonucunda; 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 7. madde hükmü uyarınca yeniden değerlendirme yapılması gerektiği belirtilerek mahkeme kararının Dairemizce bozulmasına karar verilmiş ise de; 13.03.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 14.09.2015 tarihinde yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 günlü 2014/95 Esas, 2014/176 Karar sayılı kararı ile Geçici 7. maddenin iptaline karar verildiğinden ve dava konusu taşınmazın 1987 yılında kamulaştırılması ile ilgili olarak davacılara veya murislerine kamulaştırma evrakının yöntemince tebliğ edilmediği, çekişmesiz kamulaştırma bedelinin davacılara veya murislerine ödendiğine ilişkin bilgi ve belge ibraz edilemediği, dolayısıyla kamulaştırma işleminin tamamlanmadığı, 17.maddeye göre tescil davasının o tarihte ölü olan muris aleyhine açılıp neticelendirildiğinden idare adına tescil şartlarının da oluşmadığı anlaşıldığından davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 16.12.2013 gün ve 2013/18754 Esas, 2014/17947 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verilip dosyadaki bilgi ve belgelerin yeniden incelenmesi sonucunda;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2176, Karar No: 2014/6012, Tarih: 17.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/2176 E.  ,  2014/6012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ... 4.Asliye Hukuk ve ... 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının nüfus kaydında anne adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi, uyuşmazlığın soybağının kurulmasına ilişkin olduğu ve aile mahkemesinin görev alanına girdiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Aile Mahkemesi ise, davanın nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda davacılar, anne baba bir kardeşleri olan davalı ... ve.....in anne adının Kıymet olması gerekirken sehven .....olarak; baba bir anne ayrı kardeşleri olan....’in anne adının babalarının gayri resmi eşi .... olması gerekirken sehven resmi eşi Kıymet olarak kaydedildiğini belirterek nüfus kaydında anne adının düzeltilmesini talep etmişlerdir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre ... 4.Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28558, Karar No: 2015/30205, Tarih: 15.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/28558 E.  ,  2015/30205 K.**

**"İçtihat Metni"**

M.. K.. vekili avukat M.. Y.. ile 1-H.. A.., 2-S.. T.. T... İşl. K... T... AŞ vekili avukat S.. A.. aralarındaki dava hakkında Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.3.2014 tarih ve 491-192 sayılı hükmün Dairenin 13.5.2015 tarih ve 20920-15241 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 250.00 (ikiyüzelli) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 15.5.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12409, Karar No: 2022/7176, Tarih: 14.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/12409 E.  ,  2022/7176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “ (1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde ; davacı vekili ve davalı vekili tarafından uyap üzerinden gönderilen 28.12.2020 tarihli dilekçeler ile tarafların sulh olarak davadan feragat ettiğini bildirdiklerinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince, davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahalline (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE 14/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10730, Karar No: 2013/3168, Tarih: 22.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10730 E.  ,  2013/3168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.03.2009 gün ve 2008/423 Esas, 2009/96 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'nin ... olan soyadının gerekçeli karar başlığında ... olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş, sanıkların onaylı nüfus kayıt örnekleri getirtilmeden karar verilmesi ise, Ulusay Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17763, Karar No: 2012/4207, Tarih: 08.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/17763 E.  ,  2012/4207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/367, Karar No: 2014/1775, Tarih: 03.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/367 E.  ,  2014/1775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.03.2013

NUMARASI :Esas no:2011/904 Karar no:2013/316

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davalı kadın ağır kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de yapılan yargılama ve toplanan delillerden, Kayseri 2. Aile Mahkemesinin 2010/359 esas 2010/1222 sayılı nafaka dosyasından davacı kocanın eşi ile ilgilenmediği, önceki evliliğinden olan çocukları ile eşini kıyaslayarak “onlar ne derse o olacak ikinci planda olan sensin” dediği, eşini kardeşinin evinin bulunduğu sokağa bırakıp gittiği; davalı kadının ise eşine hakaret ettiği, eşinin önceki evliliğinden olan çocuklarını kabullenemediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Öyleyse, kocanın boşanma davasının kabulü açıklanan sebeple sonucu bakımından doğru olduğundan, bu yöne ilişkin temyiz itirazları ile davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, kocanın davasının kabulü nedeniyle verilen boşanma hükmünün kusur bakımından gerekçesi az önce açıklanan şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK md. 438/son)

2- Davalı kadının isteği tedbir nafakasına ilişkin olup açıkça yoksulluk nafakası talebi bulunmamaktadır. Hal böyle iken, aleyhinde kesin hüküm oluşturacak şekilde ret hükmü kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple boşanma hükmünün gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.02.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/6555, Karar No: 2017/1591, Tarih: 08.03.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/6555 E.  ,  2017/1591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : (Kapatılan) 8. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın yokluğunda verilen kısa kararda tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymama nedeniyle 6.000 TL adli para cezasına hükmedildiği, ancak sanığa tebliğ edilen gerekçeli kararda ise kısa karardan farklı olarak tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin hükmün yer aldığı kararın tebliğ edildiği; tebliğ edilen bu karara itiraz edilmemesi üzerine denetimli serbestlik ve tedavi kararının kesinleştirilerek infaz edilmek üzere Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, Cumhuriyet Başsavcılığınca gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki bulunduğu fark edilerek, infazda tereddüte düşüldüğü belirtilerek mahkemeden ek karar verilmesinin istendiği; Mahkemece 17.03.2014 tarihinde infazın durdurulmasına ve sanığın 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, belirtilen ek kararın 03.04.2014 tarihinde sanığa tebliğ edilmesi üzerine hükmün sanık tarafından 04.04.2014 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmakla ;

22.11.2013 tarihli kısa karardan farklı olarak gerekçeli kararın tebliğ edilmiş olması ve sanığa sonradan gönderilen kararın tebliğ edilmesi üzerine yaptığı temyiz başvurusunun öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

A-Hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu halde; gerekçeli kararda tedavi ve denetimli serbestlik kararı verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

B-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

./..

./..

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 08.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18008, Karar No: 2017/4679, Tarih: 18.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/18008 E.  ,  2017/4679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.