muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/355, Karar No: 2013/456, Tarih: 19.11.2013

Bu şekilde öldürme eylemindeki saik; bazı bölgelerde geleneksel anlayışlara uymama nedeniyle aile meclisinin kararı ile öldürme değil, haksız tahrikin etkisiyle öldürme söz konusudur.

Sanıklar H.ve H. T.’ın suça azmettiren olarak katıldıklarına dair yasal yollardan elde edilmiş yeterli delil bulunmadığından beraatlerine karar verilmelidir” görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 13.03.2013 gün ve 357186 sayı ile; "...Olayımızda maktüle 15 yaşlarındayken evden kaçtığı, gayri resmi olarak N. adlı kişi ile yaşamaya başladığı, iki çocuğu olduğu,  Turgutlu' da ki baba evine geri döndüğü, değişik tarihlerde  evden tekrar kaçtığı,  çeşitli suçlarla uğraşan kişilerle arkadaşlık kurduğu,  gerek bu kişilerle gerekse başka  erkeklerle cinsel ilişkiye girdiği, ailesinin ve toplumun onaylamadığı  hayat tarzını benimsemesi,  reşit olduktan sonraki kendi yaşam tarzı ve davranışları haksız tahrik teşkil etmemekle birlikte,  15 yaşından küçük kız kardeşi olan tanık D.E.'i de yanın alarak kendisinin  yaşadığı hayat  tarzına  alıştırması, küçük yaştaki kız kardeşini alıkonulması, şüpheli babaya karakolda tokat atarak 'sen benim babam değilsin seni tanımıyorum' demesi,  evde sanık babaya  'çık ya sana ne' şeklinde babasını azarlaması,  olay yeri fotoğraflarından da görüldüğü gibi bilgisayar monitörünü  devirmesi  üzerine,  sanık babanın, maktüleden kaynaklanan ve süre gelen  haksız fiilerin meydana getirdiği ve  yarattığı hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek  kızını öldürmesidir. Bu halde fail, haksız bir tahrikin doğurduğu öfke veya elemin tesiri altında, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, maktülenin fiil ve eylemleri sonucu, sanıkta ani olarak gelişen etkinin ruhsal yapısında yarattığı karışıklığın sonucu olarak suç işlemiştir. Aksinin kabulü halinde, kasten öldürme suçunun töre saikiyle işlenmesi halinde, haksız tahrik hükümleri uygulanmayacak, tahrikin varlığı halinde ise suç niteliği değişecektir.

Somut olaydaki ikinci sorun;

Sanıklar H.T. ve H.T. haklarında ise töre saikiyle öldürme  suçuna  azmettirme  suçunun  sanıklar  tarafından işlenip işlenmediği  konularına ilişkindir.

Somut olay değerlendirildiğinde :

...Maktülenin, 15 yaşından küçük kız kardeşi olan tanık D. E.'i de yanına alarak kendisinin yaşadığı hayat  tarzına alıştırması, küçük yaştaki kız kardeşini alıkonulması, şüpheli babaya karakolda tokat atarak  'sen benim babam değilsin seni tanımıyorum' demesi,  evde sanık babaya  'çık ya sana ne' şeklinde babasını azarlaması,  bilgisayar monitörünü  devirmesi  üzerine,  sanık babanın, maktüleden kaynaklanan ve süre gelen  haksız  fiilerin meydana getirdiği ve yarattığı hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek  kızını öldürmesi, sanığın haksız tahrik altında kesten öz kızını öldürme suçunu oluşturmaktadır.

Sanıklar H. ve H.in  sanık Z.'i  azmettirdiğine ilişkin eylemleri  kuşkuda kaldığı, kuşkudan sanık yararlanır ilkesi gereğince, sanıklar  H. T.ve H. T.ın  beraatları yerine mahkumiyetine karar verilmemelidir" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 03.04.2013 gün ve 1396-2819 sayı ile, oyçokluğuyla itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme, sanık Z.hakkında töre saikiyle kızını öldürme ve sanıklar H. ve T. içinde bu suça azmettirmeden kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanık Z.'in kasten öldürme eylemini töre saikiyle mi, yoksa haksız tahrik etkisiyle mi işlediğinin,

2- Sanıklar H. ve H.'in sanık Z.'i töre saikiyle kasten öldürme suçuna azmettirip azmettirmediklerinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanıklar H.ve H.'nin birlikte ikamet ettikleri evde 19.01.2010 günü yapılan aramada, maktulenin ölümünden sonra annesi ve kardeşleri ile birlikte oturmaya başlayan ve arama sırasında evde hazır bulunan sanık S.E.'in Beydağı'ndaki evlerinden getirdiğini söylediği bir adet boş şarjörü kolluk görevlilerine teslim ettiği,

Jandarma Kriminal Laboratuarınca gönderilen 02.04.2010 günlü raporda, sanık S. tarafından arama sırasında kolluk görevlilerine teslim edilen şarjörün sanık Z. tarafından kızını öldürmekte kullanılan tabanca ile uyumlu olduğunun belirtildiği,

Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince gönderilen 30.03.2010 günlü yazı cevabında, maktule D.E.'in davranış bozukluğu ve depresyon tanısıyla 12.10.2009-15.10.2009 tarihleri arasında yatarak tedavi olduğu, kişilik yapısı ve hastalığının evden kaçmaya sebebiyet verecek durumda bulunduğunun ifade edildiği,

Turgutlu İlçe Emniyet Müdürlüğünce gönderilen 17.06.2010 günlü yazı cevabında, sanık Z.'in kızı D.'ın evden kaçtığına ilişkin olarak, 08.10.2009, 21.10.2009 ve 09.11.2009 tarihlerinde üç kez kolluğa başvuruda bulunduğu, ilk olayda maktulenin kardeşi D.’in de evden kaçtığının bildirildiği,

Maktulenin annesi S.ve kız kardeşi D.'i tehdit edip rahatsız ettikleri yönündeki şikayet üzerine yapılan soruşturmada savunmaları alınan R. Ç., F. Ç., F.Ö. ve F. D.'ın, maktulenin sık sık evden kaçtığını, erkeklerle gezdiğini söyledikleri, ayrıca F. ve F.'ın maktül ile rızasıyla cinsel ilişkiye girdiklerini ifade ettikleri,

Maktulenin annesi S.ve kız kardeşi D.'i tehdit edip rahatsız ettikleri yönündeki şikayet üzerine yapılan soruşturmada savunmaları alınan R. Ç., F. Ç., F.Ö. ve F. D.'ın, maktulenin sık sık evden kaçtığını, erkeklerle gezdiğini söyledikleri, ayrıca F. ve F.'ın maktül ile rızasıyla cinsel ilişkiye girdiklerini ifade ettikleri,

Sanık Z. tarafından kullanılan.......... numaralı telefona ait HTS raporuna göre sanık Z.'in, olay günü olan 07.01.2010 tarihinde maktül D. ile saat 07.29, 07.30, 12.39, 12.45 ve 12.46 da, sanık H. ile saat 07.45, 07.53, 08.55 ve 08.56 da, sanık H. ile ise saat 08.58, 09.27, 10.11, 11.07, 12.56, 13.44, 13.46, 14.15, 14.16, 14.17 ve 14.18 de telefon görüşmeleri yaptığı,

Anlaşılmaktadır.

Maktulenin kız kardeşi olan tanık D. olay günü Cumhuriyet savcılığındaki beyanında; ablasının evden kaçması nedeniyle Turgutlu’dan taşındıklarını, ablasının sonradan iki kez daha evden kaçtığını, akıl hastanesinde tedavi gördüğünü, ablası ile babası arasında herhangi bir sorun olmadığını, dayısı H.’nin ablasının evden kaçmasına tepkili olduğunu, ablasının son kaçışından yaklaşık 2-3 gün önce dayısı H.’nin gelip kendilerini Turgutlu’ya getirdiğini, dayılarında otururken dayısının babasına "sen şerefsizliği kabul mu ediyorsun, kızını öldür, namusunu temizle" şeklinde sözler söyleyip, babasını dolduruşa getirdiğini, anneannesi E.’in müdahale edip "başında babası var siz ne karışıyorsunuz" dediğini, ancak dayıları H. ve H.’in babasına baskı yaparak "kızını öldüreceksin, sen öldürmezsen biz öldüreceğiz" dediklerini,  bu sırada H. dayısının elinde silah olduğunu, bir ara kapıyı açıp kendisine "gitmek istiyorsan şimdi git, kimse sana karışmayacak, ama iki saat sonra bulurum, yarın bulurum, seni iki kurşunla öldürürüm" dediğini, dayısının bunları kendisine ablasına bu hususta destek olduğu için söylediğini, sonrasında Turgutlu'dan ayrılıp ..... Köyüne döndüklerini, ertesi gün ablasının eve geldiğini, Beydağ ilçe merkezinde babasıyla buluşup alışveriş yaptıklarını, eve geldikten sonra babasının balkonda bir telefon görüşmesi yaptığını, arayanın muhtemelen H. dayısı olduğunu, görüşme bittikten sonra babasının içeri girdiğini ve ablasıyla tartışmaya girdiklerini, babasının "kızım niye kapıyı kapatıyorsun, gizlimiz saklımız mı var" dediğini, ablasının bu sırada cep telefonu ile uğraştığını, babasının "o telefonu bırak artık, 2 çocuk annesisin, kocan cezaevinde, ne yapıyorsun sen" dediğini, ablasının cevaben "çık ya sanane" dediğini, bu sırada babasının silahıyla ablasını vurduğunu, babasının silahı olmadığını, o silahı ne zaman, kimden aldığını bilmediğini, ancak Turgutlu’da H. dayısının verebileceğini düşündüğünü belirtmiş,

15.01.2010 tarihinde ikinci kez savcılıkta ve sonrasında mahkemede ise; ilk ifadesinin doğru olmadığını, olayın şoku ile bu şekilde ifade verdiğini, dayılarının babasını azmettirmelerinin söz konusu olmadığını, olaydan önce anneannesini ziyaret için Turgutlu’ya gittiklerini, dayısı H.’nin kendisine ablası gibi olmaması için nasihatta bulunduğunu, olay günüde D. ile birlikte odasına girdiklerini, D.’ın "kapıyı kapat, konuşalım" dediğini, bunu duyan babasının kapıyı kapatmasını engellediğini ve D.'a "neden kapıyı kapatıyorsun, gizliniz saklınız mı var" dediğini,  D.'ın da babasına el hareketiyle "çık ya sanane" dediğini, babasının odadan çıkacak gibi olduğunu, sonra dönüp D.'a "kızım niye böyle yapıyorsun" dediğini, D.’ın "sen baba mısın, bu eve gelmek de mi suç" diyerek sinirli bir şekilde yine el-kol hareketleri yaparak çıkıştığını, sonra odadaki bilgisayarın klavyesini havaya kaldırarak babasına "kahpe karı doğurduğu" dediğini, babasının ise "terbiyesiz, sen nasıl konuşuyorsun" deyince elindeki bilgisayar monitörünü sinirle duvara çarptığını, babasının D.'ı sakinleştirmek için ona sıkıca sarıldığını, ama D.’ın kendini yere attığını, diz çöküp başını iki elinin arasına aldığını, bu esnada babasının ceketinin cebinden çıkardığı silahın kabzasıyla D.'ın ensesine iki kez vurduğunu, D.’ın "vur be vur şerefsiz" diye karşılık verdiğini, babasının silahı D.'ın kafasına bir kez ateşlediğini, bu olaydan önce ablası ile birlikte bir defasında evden ayrılıp dışarıda kaldıklarını söylemiş,

Tanıklar S. G.(maktulenin teyzesi), E. T. (maktulenin anneannesi) ve D.T. (maktulenin dayısı) aşamalarda özetle; olaydan iki önce anneanne E. T.ın rahatsızlığı nedeniyle bir araya geldiklerini, D.’ın içine düştüğü durumun konuşulduğunu, D.’e ablasının durumuna düşmemesi için nasihat edildiğini, ancak kesinlikle sanıklar H. ve H.’nin, Z.’i kızını öldürmesi için azmettirmediklerini ifade etmişler,

Tanıklar S. G.(maktulenin teyzesi), E. T. (maktulenin anneannesi) ve D.T. (maktulenin dayısı) aşamalarda özetle; olaydan iki önce anneanne E. T.ın rahatsızlığı nedeniyle bir araya geldiklerini, D.’ın içine düştüğü durumun konuşulduğunu, D.’e ablasının durumuna düşmemesi için nasihat edildiğini, ancak kesinlikle sanıklar H. ve H.’nin, Z.’i kızını öldürmesi için azmettirmediklerini ifade etmişler,

Maktulenin annesi sanık S. aşamalarda özetle; olay tarihinden iki ay öncesine kadar Turgutlu’da yaşadıklarını, kızı D.’ın 15 yaşında nikahsız olarak N. isimli kişi ile yaşamaya başladığını ve iki çocuğunun olduğunu, N. cezaevine girince kızının çocukları ile birlikte yanlarına geldiğini, ancak daha sonra sık sık evden kaçmaya başladığını, birilerinin tuzağına düşüp kötü yola düştüğünü, kızını kurtarmak için Turgutlu’dan taşındıklarını, sonrasında kızlarının da yanlarına geldiğini, ancak tekrar evden kaçıp Turgutlu’ya gittiğini, birilerinin sürekli olarak kendilerini tehdit ettiğini, bir defasında babasının kızı D.’ı karakoldan alıp getirirken kızının babasına saldırıp tekme ve yumruk vurup hakaret ettiğini, olaydan önce annesi ve kardeşlerinin evinde annesini ziyaret için bulunurken kızı D.’ın durumunu konuştuklarını, çaresiz durumda bulunan eşi Z.’in ağlayarak "ben ne yapacağım bu kızıma" dediğini, kardeşleri H.ve H.’nin kızını öldürmesi için Z.’i azmettirmediklerini, diğer kızı D.’e nasihatta bulunduklarını, kimsenin elinde silah olmadığını, sonra köye döndüklerini, olay günü kızı D.’ın köydeki eve geldiğini, odada bulundukları sırada D.’ın babasına "sen benim babam değilsin, ben tekrar gideceğim" dediğini, eşinin ise "kızım gidip ne yapıcan, tedavi mi istiyorsun tedavi ettireyim, canımı mı istiyorsun canımı vereyim" dediğini, sonrasında bir el silah sesi duyduğunu, eşinde olay gününe kadar silah görmediğini, karıncayı dahi incitmeyen eşinin cinayeti nasıl işlediğini anlayamadığını, kızının içine düştüğü duruma çok üzüldüğünü, psikolojisinin bozulduğunu ve çok çaresiz olduğunu, olay günü masanın üzerinde gördüğü boş şarjörü alıp cebine koyduğunu, olaydan sonra annesi ve kardeşlerinin kaldığı eve gittiğini, cebinde unuttuğu şarjörü burada H.’nin kaldığı evdeki çekyatın altına koyduğunu dile getirmiş,

Sanık Z. aşamalarda özetle; kızını içine düştüğü durumdan kurtarmak için çok uğraştığını, hatta tedavi ettirdiğini, ancak kızının bir türlü kötü alışkanlıklarını bırakmadığını, bir defasında karakolda kendisine saldırıp vurduğunu, olay günü de bilgisayarın başına geçen kızının "sen bana ne karışıyorsun, ben istediğimi yaparım, babam değilsin, ben istersem yüz milyar para da getiririm, ben annem için geldim, senin için gelmedim" diyerek kendisini iteklediğini, bunun üzrine çok sinirlenip tahrike kapılarak bir el ateş ederek kızını vurduğunu, sanıklar H. ve H.’nin kendisini azmettirmediklerini, suçta kullandığı silahı İzmir’den yıllar önce satın alıp sakladığını, olay günü sanıklar H. ve H. ile yaptığı konuşmaların para konusuyla ilgili bulunduğunu, olaydan dolayı pişman olduğunu söylemiş,

Sanıklar H. ve H.tüm aşamalarda özetle; sanık Z.’i yeğenleri olan D.’ı öldürmesi konusun da azmettirmediklerini, kendisine silah vermediklerini, olaydan iki gün önce annelerinin rahatsızlığı nedeniyle bir araya geldiklerini, yeğenleri D.’ın durumuna üzüldükleri için D.’in de aynı duruma düşmemesi için kendisine nasihatta bulunduklarını belirtmişlerdir.

1-) Sanık Z.'in kasten öldürme eylemini töre saikiyle mi, yoksa haksız tahrik etkisiyle mi işlediğinin değerlendirilmesinde;

Töre saikiyle öldürme, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 82. maddesinin 1. fıkrasının (k) bendinde kasten öldürme suçunun nitelikli hali olarak düzenlenmiştir. 765 sayılı TCK’nda yer almayan ve 5237 sayılı Kanun ile somut bir norm olarak hukukumuza giren töre saikinin tanımı kanunlarımızda yapılmamış, bu kavramdan ne anlaşılması gerektiği, toplumsal yapıdaki dinamizm de göz önüne alınarak uygulama ve öğretiye bırakılmıştır.

Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlüğünde saik; "sebep, güdü, götüren, sevk eden, faili suç işlemeye sevk eden his ve menfaat", töre; "bir toplulukta benimsenmiş, yerleşmiş davranış ve yaşama biçimlerinin, kuralların, gelenek ve göreneklerin, ortak alışkanlıkların, tutulan yolların bütünü, âdet ya da bir toplumdaki ahlaki davranış biçimleri, adap", namus; "bir toplum içinde ahlak kurallarına ve toplumsal değerlere bağlılık, iffet, doğruluk, dürüstlük", töre cinayeti ise; "bazı bölgelerde geleneksel anlayışa uymama sebebiyle genellikle genç kız veya kadınların ailesinin kararıyla yine aile bireylerinden birisi tarafından öldürülmesi, namus cinayeti" şeklinde tanımlanmıştır.

Namus kavramının; "toplum içinde ahlak kurallarına ve toplumsal değerlere bağlılık" şeklinde açıklanması karşısında, tanımların benzerliği göz önüne alındığında töre kavramının, namus kavramını da içeren bir üst kavram olduğu anlaşılmaktadır.

Bu tanımlardan, töre ve namusun birbirlerine kısmen benzer ve yakın olmakla birlikte, birbirlerinden ayırt edilmesi gereken farklı kavramlar olduğu görülmektedir.

Namus kavramının; "toplum içinde ahlak kurallarına ve toplumsal değerlere bağlılık" şeklinde açıklanması karşısında, tanımların benzerliği göz önüne alındığında töre kavramının, namus kavramını da içeren bir üst kavram olduğu anlaşılmaktadır.

Bu tanımlardan, töre ve namusun birbirlerine kısmen benzer ve yakın olmakla birlikte, birbirlerinden ayırt edilmesi gereken farklı kavramlar olduğu görülmektedir.

Töre belli şartlarda namusu da içine alan bir üst kavram ise de, öncelikle namus ve töre cinayetlerinin aynı kapsamda olmadığı belirtilmelidir. Ait olunan toplulukta geçerli olan ve herkes tarafından kabul edilen töre gereğince namus cinayeti işlenmesi mümkün olup, bu halde kasten öldürme fiilinin töre saikiyle işlendiği kabul edilebilir. Bununla birlikte toplumda "namus cinayeti" olarak adlandırılan her kasten öldürme eyleminin töre saikiyle işlenmediği ve bu tür eylemlerin kişilerin kendi namus anlayışının bir sonucu olarak ve töre ile yakından uzaktan ilgisi olmayacak şekilde gerçekleştirildiği de gözden uzak tutulmamalıdır.

Töre saikiyle hareket ederek kasten öldürme suçunu işleyen fail, kendisine yüklenen görev bilinciyle hareket etmekte ve hukuk düzenince uygun görülmeyerek cezalandırılan bu davranışı nedeniyle ait olduğu toplulukta saygınlık ve itibar kazanmakta, hoş görülmekte ve korunmaktadır. Oysa töre saikinden bağımsız olarak kendi namus anlayışının sonucu olarak kasten öldürme fiilini gerçekleştiren fail açısından aynı durum söz konusu olmamaktadır.

Töre saikiyle hareket ederek kasten öldürme suçunu işleyen fail, kendisine yüklenen görev bilinciyle hareket etmekte ve hukuk düzenince uygun görülmeyerek cezalandırılan bu davranışı nedeniyle ait olduğu toplulukta saygınlık ve itibar kazanmakta, hoş görülmekte ve korunmaktadır. Oysa töre saikinden bağımsız olarak kendi namus anlayışının sonucu olarak kasten öldürme fiilini gerçekleştiren fail açısından aynı durum söz konusu olmamaktadır.

Nitekim öğretide de töre saikiyle işlenen namus cinayetlerine ilişkin olarak; "Töresel olmayan ama yaygın rastlanan bazı haller konusunda bir açıklık getirmemiş olmakla birlikte; Kanun, feodal toplumun, feodal toplum kalıntısı toplumların töresel bir davranışı olan namus kurtarmak saikiyle insan öldürmeyi suçu ağırlatan neden sayması övülecek, yerinde bir davranış olmuştur. Töre saikiyle öldürmenin kabul edilebilmesi ve cezanın artırılabilmesi için, bizce, öldürme fiili, namus kurtarmak adına, aile meclisinin kararı olarak, kirlendiği düşünülen kadın veya kızın yahut birlikte kirletenin öldürülmesi biçiminde gerçekleşmiş olmalıdır" (Zeki Hafıoğulları - Muharrem Özen, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler Kişilere Karşı Suçlar, s. 54), "Töre saikiyle öldürme aynı zamanda ‘namus kurtarma’ düşüncesine dayandığı ve kadına yönelik işlendiğinden bu fiiller namus cinayeti olarak adlandırılmaktadır. Kanımızca buradaki töre saikinin namus saikini de içine alacak şekilde anlaşılması gerekir. Böyle olunca sadece bir törenin gereği olarak değil, böyle bir töre olmasa da namusunu kurtarma saikinin varlığı hükmün uygulanması için yeterli olacaktır" (Veli Özer Özbek, Yeni Türk Ceza Kanununun Anlamı, c. 2, s. 243), "Namus cinayetleriyle kastedilen medeni durumlarından bağımsız olarak kadınların aile namusunu ve şerefini kurtarmak adına, geniş anlamda ve çekirdek aileyle sınırlandırılamayacak bir ailenin üyeleri tarafından öldürülmeleridir" (Ece Göztepe, Namus Cinayetlerinin Hukuki Boyutu, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, sayı 59, s. 29, 2005) şeklinde açıklamalar yapılmaktadır.

TCK’nun "Suçta ve cezada kanunilik ilkesi" başlıklı 2. maddesinin üçüncü fıkrasında; "kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz, suç ve ceza içeren hükümler kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamaz" hükmü getirilmiş, madde gerekçesinde de; "Böylece ceza kanunlarının bireye güvence sağlama işlevinin bir gereği daha yerine getirilmiş olmaktadır. Yeni tarihli ceza kanunlarında da kıyas yasağına ilişkin olarak açık hükümlere yer verilmektedir. Örneğin yeni Fransız Ceza Kanununda bu husus ‘ceza kanunları dar yorumlanır’ biçiminde ifade edilmiştir. Kıyas yasağıyla getirilen güvencenin tam anlamıyla uygulanabilmesini mümkün kılmak amacıyla, kıyasa yol açacak şekilde yapılacak geniş yoruma da başvurulamayacağı açıkça ifade edilmiştir. Ancak bu hükümle ceza hukukunda genişletici yorum tümüyle yasaklanmamakta, sadece bu yorum biçiminin kıyasa yol açacak şekilde uygulanmasının önüne geçilmek istenmektedir" denilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun hazırlık çalışmaları sırasında ileri sürülen görüşler, öğretideki düşünceler ile kanuni düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, kanun koyucunun bilinçli olarak "töre saiki" kavramına yer verdiği ve "namus saiki" kavramını kullanmadığı, töre saiki ile işlenen namus cinayetlerinin de bu kapsamda mütalaa edilmesini arzu ettiği, buna karşın toplumda "namus cinayeti" olarak adlandırılan her kasten öldürme fiilini töre saikiyle kasten öldürme içerisinde değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin bir iradesinin bulunmadığı sonucuna ulaşılmaktadır. Kanun koyucunun öngörmediği bir şekilde namus saiki ile töre saiki kavramlarının özdeşleştirilmesi, anılan kanun maddesinin kıyasa yol açacak şekilde geniş yorumlanması anlamına gelir ki, buna 5237 sayılı TCK’nun 2/3. maddesi uyarınca kanuni imkan bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir hukuki sonuca ulaşılabilmesi için haksız tahrik kavramı üzerinde de durulması gerekmektedir.

Haksız tahrik, 5237 sayılı TCK’nun 29. maddesinde; "Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir, diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir" şeklinde, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenmiştir.

Haksız tahrik, failin haksız bir fiilin yarattığı hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek bir suç işlemesini ifade eder ki, bu durumda fail suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında yarattığı karışıklığın sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir.

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil olmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır.

5237 sayılı Kanunda, 765 sayılı TCK’nda yer alan ağır tahrik-hafif tahrik ayırımına son verilmiş ve tahriki oluşturan fiilin, somut olayın özelliklerine göre hakim tarafından değerlendirilmesi yapılıp, sanığın iradesine olan etkisi göz önüne alınarak maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda indirim yapılması şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiştir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;