muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2445, Karar No: 2019/6347, Tarih: 14.10.2019

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "1- Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 26/05/2016 tarihli ve 2016/1582 esas, 2016/3201 karar sayılı ve Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 16/05/2016 tarihli ve 2016/927 esas, 2016/4447 karar sayılı ilâmlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, şüpheli hakkında ilk kez Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/06/2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın şüphelinin doğrudan mernis adresine Tebligat Kanunu 21/2. maddesi uyarınca 27/06/2016 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, söz konusu kararın kesin olarak verilmesi nedeniyle, şüpheliye söz konusu karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığından, ayrıca doğrudan mernis adresine yapıldığından bahisle tebligat işleminin geçerli olmadığı, anılan kararın gereğinin takdir ve ifası için Düzce Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne 26/07/2016 tarihinde gönderildiği, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/06/2016 tarihli karar kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına başlanmasını müteakip, denetimli serbestlik müdürlüğünce ihtara rağmen yükümlülük ihlâlinde ısrar edildiğinden bahisle infaz kayıtlarının kapatılarak bildirimde bulunulması üzerine, sanık hakkında açılan kamu davasının durmasına ilişkin , Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/03/2017 tarihli kararını takiben, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca ikinci kez 14/07/2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararının verildiği, ancak anılan kararda da, kanun yoluna başvuru süresi, ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin açıkça belirtilmediği gibi, söz konusu karara karşı, kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğin açıkça gösterildiği meşruhatlı davetiye gönderilmek suretiyle şüpheliye tebligat işlemi yapılmamasına rağmen, anılan kararın gereğinin takdir ve ifası için Düzce Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne 14/07/2017 tarihinde gönderildiği, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında verilen her iki kararın da kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına başlandığı, sanık hakkında usulüne uygun kesinleşmiş bulunan kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair bir kararın bulunmadığının gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesinde,

Kabule göre de;

2- Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 22/12/2015 tarihli ve 2015/1717 esas, 2015/33429 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanığa 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligatın yapılması ve sanığın başvuruda bulunmaması üzerine, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerine uymamakta ısrar edeceği, Somut olayda, sanık hakkında 07/08/2017 tarihinde denetime başlanıldığı, denetim sırasında sanığın yükümlülük ihlâli yapması nedeniyle sanığın uyarılmasına karar verildiği, uyarı yazısının 25/10/2017 tarihinde doğrudan mernis adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi gereğince tebliğ yapılmasını takiben yükümlülüklerine uymadığı gerekçesiyle denetim dosyasının kapatılarak bildirimde bulunulması üzerine, mahkemesince yapılan yargılama sonunda, sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de; öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği nazara alındığında, doğrudan mernis adresine yapılan uyarı tebligatının usulsüz olduğu, bu hâlde sanığın uyarılmasından bahsedilemeyeceği gibi, yükümlülüklerine uymamakta da ısrar etmiş sayılamayacağının kabulünün gerektiği cihetle, kamu davası hakkında durma kararı verilerek, hükmolunan denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması hâlinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." denilerek, Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/05/2018 tarihli ve 2017/734 esas, 2018/362 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliğ edildiği, ancak erteleme kararında ve tebliğ evrakında şüpheliye erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğunun gösterilmediği,

Daha sonra tedbirin infazı aşamasında da şüpheliye erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğunun hatırlatılmadığı ve tedbirin infazı sırasında şüphelinin uyarılara rağmen yükümlülüklerine aykırı davranmakta ısrar ettiğinden bahisle dava açılarak, yapılan yargılama sonucunda mahkûmiyetine karar verildiği, anlaşılmışsa da,

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına şüphelinin itiraz hakkının bulunduğu, bu nedenle erteleme kararında itiraz mercii ve süresiyle birlikte şüphelinin itiraz hakkının gösterilmesi gerektiği, somut olayda ise kararda itiraz hakkı belirtilmediği gibi ne soruşturma ne denetimli serbestlik sürecinde ne de kovuşturma sırasında hiçbir aşamada şüpheliye bu hakkı bildirilmeden yargılamanın sonuçlandırıldığı anlaşılmış olup, karar içeriğindeki yasa yolu bildirimi de usulsüz olduğu için, bu kararın şüpheli tarafından öğrenilmiş olmasına rağmen kesinleştiğinden söz edilemez. Bu durumda usulüne uygun bir tedavi ve denetimli serbestlik infaz süreci de bulunmadığından, TCK’nın 191. maddesinin 4. fıkrası uyarınca kamu davası açılma koşulunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.

Dolayısıyla bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı tebliğden itibaren 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi gerektiğinden ''durma'' kararı verilmesi yerine yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, yasaya aykırı olduğundan, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :

Dolayısıyla bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı tebliğden itibaren 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi gerektiğinden ''durma'' kararı verilmesi yerine yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, yasaya aykırı olduğundan, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; sanığın mahkûmiyetine ilişkin Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/05/2018 tarihli ve 2017/734 esas, 2018/362 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,14.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18602, Karar No: 2011/20830, Tarih: 12.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/18602 E.  ,  2011/20830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16331, Karar No: 2015/24720, Tarih: 17.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/16331 E.  ,  2015/24720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2013/291-2013/739

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm,taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır.Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli olması ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Birinci bilirkişi raporunda emsal alınan taşınmazlar farklı mahalleden alındığı gibi şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır.İkinci bilirkişi raporunda alınan emsal farklı mahalledendir ve dava konusu taşınmaz ile emsal parsel kadastro parseli oldukları halde düzenleme ortaklık payı düşülmüştür.

Bu nedenle raporlar geçersizdir. Taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu

Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi ve dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede değerini etkileyecek derecede bir gelişme ve bu nedenle değerinde bir artış olup olmadığı hususunda yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınaca rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

2-Fazla ödenen kamulaştırma bedelinin davacı idareye iadesi yerine faizi ile davalıdan alınmasına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

2-Fazla ödenen kamulaştırma bedelinin davacı idareye iadesi yerine faizi ile davalıdan alınmasına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

DS.
Yargıtay — Esas No: 2015/27024, Karar No: 2016/6961, Tarih: 17.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/27024 E.  ,  2016/6961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müştekilerin şikayetinin devam etmesine karşın, sanığın aşamalarda müştekilerin zararını karşılama hususunda bir girişiminin olmaması ve zararının giderildiğine dair dosyada bilgi-belge bulunmaması karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi şartlarının somut olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından, tebliğnamenin belirtilen husustaki 'bozma' istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken para cezasının hesaplanmasına esas alınan gün sayısının 152 yerine 154 gün olarak belirlenmesi, 5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddesi uyarınca gün para cezanın adli para cezasına çevrilmesi sonucu ''3.040 TL'' adli para cezası yerine hatalı olarak ''3.080 TL'' adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasının 'Sanığın cezasından TCK'nin 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması ile ilgili bölümündeki ceza miktarının ''152 gün adli para cezası'' olarak, 5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddesi ile uygulama yapılmasına ilişkin bölümündeki ceza miktarının ''3.040 TL adli para cezası'' şeklinde değiştirilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9371, Karar No: 2021/6962, Tarih: 18.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/9371 E.  ,  2021/6962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra davacı vekili Av.... sunduğu 29/09/2021 tarihli dilekçe ile davalı taraf ile sulh olunması nedeniyle davadan feragat ettiğini bildirdiğinden ve vekaletnamesinde davadan feragate yetkili olduğu anlaşıldığından,, davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın (itiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere saklama kararı veren) mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE 18/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10685, Karar No: 2012/5360, Tarih: 16.05.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/10685 E.  ,  2012/5360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 16/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/227, Karar No: 2021/591, Tarih: 25.11.2021

**Ceza Genel Kurulu         2020/227 E.  ,  2021/591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucu değişen suç vasfına göre 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’na muhalefet suçundan sanığın, aynı Kanun’un 56/3, TCK'nın 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.05.2015 tarihli ve 284-187 sayılı hükmün sanık müdafisi ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesince 13.11.2017 tarih ve 3713-9503 sayı ile;

"Sanık avukat ... tarafından ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi nezdinde açılan alacak davası dilekçesine eklenen ve daha sonra yevmiye numarası üzerinde yapılan araştırmada ilgili yevmiye numarasının dava konusu ile alakası bulunmayan bir araç satış sözleşmesine ait olduğu anlaşılan ... 4. Noterliğince düzenlenmiş gibi gösterilerek sanık tarafından üzerine ‘aslı gibidir’ şerhi düşülen 04.10.2011 tarihli fotokopiden ibaret ihtarnamenin kanıt olarak değerlendirilebilmesi için aslının noterde mevcut olup olmadığı hususunun araştırılmasının hukuk mahkemelerince mutat bir uygulama olup olmadığı, mutat bir uygulama olması hâlinde belgenin aldatma yeteneğine haiz olamayacağı, bu durumda da 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 56/3 maddesinde öngörülen suçun unsurlarının gerçekleşmeyeceği, sanığın eyleminin 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 62. maddesi aracılığıyla TCK’nın 257/2. maddesine uyacağı gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 140-85 sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince 26.10.2018 tarih ve 19-354 sayı ile; sanığın 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’na muhalefet suçundan aynı Kanun’un 56/3, TCK'nın 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiş, bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesince 26.06.2019 tarih ve 22786-10028 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 30.09.2019 tarih ve 10868 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 30.09.2019 tarih ve 10868 sayı ile;

“1- Mahkemece, sanık tarafından ‘aslı gibidir’ şeklinde imzalanarak düzenlendiği iddia olunan 04.10.2011 tarihli fotokopiden ibaret ihtarnamenin bozma ilamında da açıkça belirtildiği üzere kanıt olarak değerlendirilebilmesi için aslının noterde mevcut olup olmadığının araştırılmasının mutat bir uygulama olup olmadığının araştırılmasının hukuk mahkemelerinden araştırılmasının istendiği, mahkemece de bu yönde yapılan araştırmaya verilen cevabi yazıda ise, bu hususun her mahkemenin uygulamasına göre farklılık arz edeceği yönündeki cevabi yazıların sanık aleyhine değerlendirilerek aslında kuşkunun sanık lehine yorumlanır ilkesine (in dubio pro reo) aykırı davranıldığı,

2- Sanık Avukat ... tarafından ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi nezdinde açılan dava dilekçesine eklenen ve sanık tarafından onaylandığı iddia olunan ‘04.10.2011 tarihli ihtarname’ fotokopisinin dava açma şartı oluşturmaması karşısında davanın safahatını da etkilememektedir.” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesince 05.02.2020 tarih ve 32639-1019 sayı ile itiraz nedeninin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, bu karara yönelik itirazın mercisince reddedilmesi suretiyle kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme sanık hakkında 1136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 56/3. maddesine aykırılık suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle; sanığın eyleminin nitelendirilmesi bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Katılan ...'ın, ... 1. Noterliğinin 31.10.2011 tarihli ve 3542 sayılı genel vekaletnamesi ile ... Barosu avukatlarından 1302 sicil nolu sanık Av....'ı vekil tayin ettiği, ... 2. Noterliğinin 02.07.2012 tarihli ve 05017 sayılı azilnamesi ile de saat 16.26 itibariyle sanığı vekillikten azlettiği,