muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/518, Karar No: 2019/9217, Tarih: 23.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/518 E.  ,  2019/9217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a-4, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1) Sanığın idaresindeki araçla, meskun mahal içindeki, bölünmüş, yerleşim yeri içinde, bölünmüş, asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, viraja geldiği esnada direksiyon hakimiyetinş kaybederek karşı yönden gelen araçlara ait şeride girmesi ve katılan ...’ün idaresindeki araçla çarpışması şeklinde meydana gelen ve bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, iki kişinin ise nitelikli şekilde yaralanması ile neticelenen olayda; nitelikli şekilde yaralanan mağdurlar ... ve ...’ın hüküm verildikten sonra 18/05/2015 tarihinde şikayetlerinden vazgeçtiklerini beyan etmeleri karşısında; TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekmesi,

2) 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, sadece B sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı da göz önünde bulundurularak, sanığın somut olaya konu taksirle yaralama suçu sebebiyle AE sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden ve ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi;

3) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, TCK’nın 52/4 maddesi uyarınca sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin hükümde hatalı gösterilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30548, Karar No: 2014/12035, Tarih: 30.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/30548 E.  ,  2014/12035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2013/442-2013/620

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve doğalgaz boru hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın özellikleri, bilirkişi raporunda belirtilen hususlar ve aynı bölgeden Dairemize intikal eden dava dosyaları göz önünde bulundurulduğunda; net gelir metoduna göre tespit edilen bedeline % 70 oranında objektif değer arttırıcı unsur uygulanmak suretiyle değer biçilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13422, Karar No: 2014/12220, Tarih: 17.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13422 E.  ,  2014/12220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe, temyiz olmadığından, bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/650, Karar No: 2010/738, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/650 E.  ,  2010/738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tespitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dairemizin 12.10.2009 tarihli geri çevirme kararı ile Toprak Tevzi Komisyonunca 5 ada 11 parsel sayısı verilerek itilaflı saha olarak bırakılan alana doğudan komşu 103 adada bulunan parsellerin tespit tutanakları ve varsa dayanakları olan kayıtlar istenildiği halde yalnızca tespit tutanaklarının gönderildiği, taşınmazların tespit dayanaklarını oluşturan tapu kayıtlarının gönderilmediği anlaşılmakla; söz konusu itilaflı saha olarak bırakılan alanın doğusundaki Ortaköy yolundan sonra gelen ve Yakınca Köyünün 103 adadaki komşu parsellere uygulandığı anlaşılan; 28.8.1996 tarih 31, 18.4.1958 tarih 184, 18.4.1958 tarih 168, 18.4.1958 tarih, 168, 12.7.1990 tarih 8; 21.8.2003 tarih 3, 18.4.1958 tarih 181, 12.8.1985 tarih 22, 18.4.1958 tarih 200, 18.4.1958 tarih 187, 18.4.1958 tarih 199, 14.10.1986 tarih 4 ve, 17.4.1987 tarih ve 8 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesislerinden itibaren tüm tedavüllerinin dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

2- Yakınca Köyü çalışma alanına dahil 121 ada 1 sayılı parselin kadastro tespit tutanağının onaylı sureti ve varsa uygulanan kayıtlar ile 121 ada 1 sayılı parselin tespiti kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kaydının ve hükmen kesinleşmiş ise buna ilişkin mahkeme ilamının tastikli suretinin getirtilerek dosyasına konulması,

3- Yakınca Köyü çalışma alanına dahil 101 ada 91 ila 110 sayılı ve 102 ada 17 ila 51 sayılı parsellerin kadastro tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilmesi, davalı iseler bu hususta tutulacak dosya inceleme tutanaklarının, hükmen kesinleşenler varsa Mahkeme ilamlarının tastikli suretlerinin çıkartılarak dosyasına konulması,

4- Taşınmazlara komşu bulunan Ortaköyde Toprak Tevzi Komisyonunca çalışma yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise bu çalışmalar sırasında Yakınca Köyünün 101 ada 91 ila 110 sayılı,102 ada 17 ila 51 sayılı parsellerin bulunduğu yere ilişkin olarak da belirtmelik tutanağı ve haritası düzenlenmiş olup olmadığı Tarım İl Müdürlüğünden sorularak varsa belirtmelik tutanakları, dağıtım haritası, cetvelleri ve oluşan tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, istenilen hususların bir kez daha geri çevrimeye meydan verilmemek üzere eksiksiz ve tam olarak yerine getirilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanının Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5514, Karar No: 2014/5523, Tarih: 27.03.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/5514 E.  ,  2014/5523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

... ile ... (...) aralarındaki mal rejiminin tasfiyesi kapsamında alacak davasının kısmen reddine ve kısmen kabulüne dair ... 6. Aile Mahkemesi'nden verilen 27.11.2012 gün ve 1201/893 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında mal rejiminin tasfiyesi kapsamında alacak isteğine ilişkin davanın yapılan yargılaması sonunda, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Sonrasında davacı vekili temyiz ve katılma yoluyla temyiz süreleri kaçırıldıktan sonra, tahsiline karar verilen alacağın faizinin başlanğıç tarihi bakımından hüküm ile gerekçe arasında çelişki bulunduğunu açıklayarak tavzih isteğinde bulunmuştur. Mahkemece, 05.02.2013 tarihli ek karar ile 6100 sayılı HMK'nın 305. maddesi kapsamında istenilen hususun tavzih ile düzeltilmesi mümkün olmadığından isteğin reddine karar verilmiştir. Mahkemenin 05.02.2013 tarihli kararı, bu kez davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Mahkemenin 05.02.2013 tarihli ara kararında açıklandığı üzere, davacının tavzih isteğinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, 05.02.2013 tarihli tavzih isteğinin reddine dair kararın ONANMASINA;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, kısa kararda “21.687 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine..." karar verilmiştir. Hükmün gerekçe bölümünde "...21.687 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine ..." karar verildiği açıklandıktan sonra hüküm bölümünde "21.687 TL'nin karar tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine..." olarak yazılmıştır. Görüldüğü üzere, kısa kararla gerekçeli karar ve yine hükmün gerekçesi ile hüküm bölümü arasında çelişki yaratılmıştır. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki bu uyumsuzluk mahkemelere olan inancı sarsacaktır. Hükümlerin korunmasında esas olan kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara ve gerekçenin hükme uygun olması gerekir (6100 sayılı HMK 297 ve 298. md ve yine 10.04.1992 gün 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı ). Hükmün, bu nedenlerle kanuna ve değinilen İçtihadı Birleştirme kararına aykırı olarak tesis edildiğinden bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Davalı vekilinin, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Yasanın HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre işin esasına ilişkin hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 0,90 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 327,00 TL peşin harcın da istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4068, Karar No: 2020/2397, Tarih: 03.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/4068 E.  ,  2020/2397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Kocaeli 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 24/06/2016 tarihli, 2015/273 esas ve 2016/583 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 03/10/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 12/06/2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, tarihsiz, 2014/12957 soruşturma ve 2014/130 sayılı kararı ile beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye tebliğ edildiği, 27/10/2014 tarihinde infazı için Kocaeli Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Kocaeli Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 20/11/2014 tarihli ve 2014/3230 DS sayılı çağrı yazısının doğrudan mernis adresine tebliğe çıkarıldığı, mernis adresinde 27/11/2014 tarihinde Tebligat Kanunu’nun 21/1.maddesine göre tebliğ edildiği, şüphelinin müdürlüğe başvurmadığı,İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 02/02/2015 tarihli kararı ile dosyanın kapatılmasına karar verilerek 11/02/2015 tarihinde Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3- Şüpheli hakkında Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca 27/02/2015 tarihli, 2015/4245 soruşturma, 2015/1802 esas ve 2015/1483 sayılı iddianame ile TCK’nın 191/1 ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Kocaeli 3.Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4- Kanun yararına bozma istemine konu Kocaeli 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 24/06/2016 tarihli 2015/273 esas ve 2016/583 sayılı kararı ile; sanığın TCK’nın 191/1 ve 62.maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın yokluğunda verilen karar 12/08/2016 tarihinde mernis adresinde Tebligat Kanunu’nun 21/2.maddesine göre tebliğ edildiği, 06/09/2016 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştirildiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan sanık ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen tarihsiz ve 2014/12957 soruşturma, 2014/130 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın kesinleşmesini müteakip, sanığın çağrı kağıdının tebliği üzerine müracaatta bulunmaması sebebiyle denetim yükümlülüğünü ihlâl ettiğinden bahisle infaz kayıtlarının kapatılarak bildirimde bulunulması üzerine açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Kocaeli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/06/2016 tarihli ve 2015/273 esas, 2016/583 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5402 sayılı Denetimli Serbestlik Hizmetleri Kanunu’nun 5. maddesinde, “(1) Hakkında herhangi bir tedbire hükmedilen kişi, karara uygun olarak müdürlüğün hazırladığı programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymak ve katlanmak zorundadır. (2) (Ek fıkra: 06/12/2006 - 5560 S.K.42.md) Denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından yapılan çağrılara veya hazırlanan denetim planına uyarıya rağmen uyulmaması, denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülük ihlali sayılır.” şeklinde, 40. maddesinde; “(1) Denetimli serbestlik kararlarının kaydedilmesinden itibaren şüpheli, sanık veya hükümlülere üç iş günü içerisinde yapılacak yazılı veya elektronik tebligatta, tebliğden itibaren on gün içerisinde müdürlüğe başvurulması gerektiği belirtilir. ... (3)Düzenlenen tebligatta, yükümlünün haklı, geçerli ve gerektiğinde belgelendirilebilen bir mazereti olmadan müdürlüğe gelmemesi veya hakkında belirlenen yükümlülüklerin gereğini yerine getirmemesi halinde, denetimli serbestlik kararının niteliğine göre kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebileceği, seçenek yaptırım veya tedbirin hapse çevrilebileceği ya da koşullu salıverilme kararının geri alınabileceği gibi gelmemenin hukuki sonuçları yükümlüye bildirilir. (4) Usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen yükümlü on gün içerisinde müdürlüğe müracaat etmezse komisyonun onayından sonra kayıt kapatılarak infaz dosyası Cumhuriyet başsavcılığına geri gönderilir.” şeklinde düzenlemelere yer verildiği,

Somut olayda, Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı sonrasında Kocaeli Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen çağrı kağıdının 27/11/2014 tarihinde sanığın bilinen en son ve aynı zamanda Mernis adresinde tanınmaması üzerine muhtara tebliğ edildiği, sanığın yasal süre içerisinde anılan Müdürlüğe müracaat etmediğinden bahisle denetimli serbestlik dosyasının kapatılarak sanık hakkında Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca iddianame düzenlenmiş ise de, sanığın fiilinin ısrar olarak değerlendirilebilmesi için an az iki kez ihtar yapılmış olması ve sanığın usulüne uygun iki ihtara rağmen davete icabet etmemesi veya başka herhangi bir şekilde haberdar olmasına rağmen ısrarla denetime uymaması gerektiği anlaşıldığından, mahkemesince tebligat işlemlerinin tamamlanabilmesi amacıyla durma kararı verilmesi gerekirken açılan kamu davası hakkında yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Kocaeli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/06/2016 tarihli ve 2015/273 esas, 2016/583 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosyada; şüpheli hakkında, 12/06/2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca tarihsiz ve 2014/12957 soruşturma, 2014/130 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında şüphelinin yükümlülüklerini ihlal ettiği gerekçesiyle erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açıldığı, Kocaeli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/06/2016 tarihli ve 2015/273 esas, 2016/583 sayılı kararı ile sanığın cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4. maddesinde yer alan, “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8 maddesinde "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler ile;

5402 sayılı Denetimli Serbestlik Hizmetleri Kanunu’nun 5. maddesinde, “(1) Hakkında herhangi bir tedbire hükmedilen kişi, karara uygun olarak müdürlüğün hazırladığı programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymak ve katlanmak zorundadır. (2)Denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından yapılan çağrılara veya hazırlanan denetim planına uyarıya rağmen uyulmaması, denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülük ihlali sayılır.” şeklinde, 40. maddesinde;“(1) Denetimli serbestlik kararlarının kaydedilmesinden itibaren şüpheli, sanık veya hükümlülere üç iş günü içerisinde yapılacak yazılı veya elektronik tebligatta, tebliğden itibaren on gün içerisinde müdürlüğe başvurulması gerektiği belirtilir...3)Düzenlenen tebligatta, yükümlünün haklı, geçerli ve gerektiğinde belgelendirilebilen bir mazereti olmadan müdürlüğe gelmemesi veya hakkında belirlenen yükümlülüklerin gereğini yerine getirmemesi halinde, denetimli serbestlik kararının niteliğine göre kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebileceği, seçenek yaptırım veya tedbirin hapse çevrilebileceği ya da koşullu salıverilme kararının geri alınabileceği gibi gelmemenin hukuki sonuçları yükümlüye bildirilir. (4) Usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen yükümlü on gün içerisinde müdürlüğe müracaat etmezse komisyonun onayından sonra kayıt kapatılarak infaz dosyası Cumhuriyet başsavcılığına geri gönderilir.” şeklinde düzenlemelere yer verildiği,