muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1893, Karar No: 2011/4835, Tarih: 14.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/1893 E.  ,  2011/4835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Uygulama : TCK 455/1-son, 59/2, 72; 647 sayılı Kanunun 4; 2918

sayılı Kanunun 119/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkındaki kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

Suç tarihi itibarıyla hürriyeti bağlayıcı ceza ile birlikte tayin olunan adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi uyarınca 450 YTL olması gerekir iken 489 YTL olarak belirlenmek suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olduğundan, hükmün 5320 sayılı kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün adli para cezasına ilişkin kısımlarının hükümden çıkarılarak “sanığın TCK'nın 455/1. maddesi uyarınca 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının TCK'nın 451/son maddesi uyarınca 5/8 oranında indirilerek 168 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının TCK'nın 59/2. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilerek 140 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına aynı neviden para cezalarının TCK'nın 72. maddesi uyarınca toplanarak sanığın neticeten 2840 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümdeki sair hususlar aynen bırakılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24777, Karar No: 2017/11907, Tarih: 13.04.2017

**4. Ceza Dairesi         2015/24777 E.  ,  2017/11907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan düzenlemeye aykırı olarak mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içirisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu CMK'nın 231/7.maddesine aykırı olarak hapis cezasının paraya çevrilmesi karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Ancak;

1- Denetim süresi içerisinde kasten işlenerek açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına neden olan Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2013 tarih, 2013/202 Esas, 2013/335 Karar sayılı ilama konu TCK'nın 125/1-2 maddesine uyan hakaret ve TCK'nın 86/2 maddesine uyan basit yaralama suçlarına ilişkin olarak 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen hakaret ve basit yaralama suçları önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması karşısında anılan Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2013 tarih, 2013/202 Esas, 2013/335 Karar sayılı ilamı ilgili uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işleme koşulunun oluşup oluşmadığının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2- Kabule göre de ; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25077, Karar No: 2017/11286, Tarih: 19.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25077 E.  ,  2017/11286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/861, Karar No: 2007/1464, Tarih: 19.02.2007

**14. Hukuk Dairesi         2007/861 E.  ,  2007/1464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.4.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 3.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı idare, yetki belgesine dayanarak, ...Merkez ...köyü tapusunda kayıtlı 317 ve 318 parsel maliklerinden 4/64 pay sahibi "..." nin kayıtta soyadının yazılı bulunmadığını belirterek bu paydaşa ait soyadının tapu kaydına yazımını istemiş, mahkemece istemin kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davaya konu parseller 1956 yılında yapılan tapulamada tespit ve tescil edilmiş bulunmaktadırlar. Değişik paylarla paydaş kılınan maliklerden "... hariç" diğerlerinin tamamı için isim, soyad ve baba adı belirlenmiş ise de ... hakkında ... kızı olduğunun tespitine rağmen soyadı belirlemesi yapılmamıştır. Davaya konu parsellerin tespitine esas Kadastro tutanaklarına göre mülkiyet belirlemesi yapılırken Ocak 1954 tarih 93, Eylül 1942 tarih 13 ve Nisan 1943 tarih 36 sıra numaralı tapu kayıtları reviyon alınmıştır. Revizyon alınan kayıtlara ait tapu kayıt örnekleri getirtilerek bu kayıtlardan hareketle adı geçen ...'ye soyadı belirlenmesi yapılmaya çalışılmıştır. Mahkemece de bunlardan yola çıkılmasına rağmen sonuca ulaşılmadığı için taşınmazın bulunduğu ...köyüne ait nüfus sicillerinde tapu kaydındaki ... ile aynı baba adını taşıyan ...'ten yola çıkılarak baba adı ... olan ve ... ve ... adında çocukları bulunan tüm "...'ler" hanelerinden nüfus kayıtları getirtilerek dosyaya konulmuş bulunmaktadır. Bunlardan ....., köyü 73 hanede babaları ... olan ... ve ... kaydına yine ...köyü 75 hanede nüfusa kayıtlı ... ve ... kaydına rastlanılmış ise de, bu kişilerin kendilerinden başka kardeşlerinin de kayıtlarda yer aldığı görülmektedir. Mahkeme hükme giderken davacının adını bildirdiği ... adında birisini dinleyerek istemi hüküm altına almıştır. Tanık ...'nın beyanına göre 73 hanedeki kayıtta 23.5.1906 doğumlu ... kızı ... ... ile davaya konu taşınmazlardaki paydaş ...'nin aynı kişi olduğu ifade edilmiştir. Bu bilgi tanığın yorum yolu ile ulaştığı bilgi olup hüküm vermeye yeterli değildir.

Mahkemece yapılacak iş tapu kayıtlarında ...'den başka paydaş bulundukları anlaşılan diğer paydaşlardan sağ olan var ise bunlardan, ölmüş iseler mirasçılık belgesi ile belirlenecek olan diğer kişilerden mahkemece yeterli sayılacak miktarda kişilerin çağrılarak davaya konu paydaş ... hakkında bilgileri sorularak bu kişiye doğru kimlik belirlemek ve ona göre soyadı ilavesi yapmak olmalıdır. Eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19.2.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2374, Karar No: 2018/4659, Tarih: 26.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/2374 E.  ,  2018/4659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (katılan mağdureler ... ile ....e yönelik iki kez), çocuğun basit cinsel istismarı (katılan mağdure...'ye yönelik bir kez)

HÜKÜM : Katılan mağdureler ....ile...'e yönelik çocuğun basit cinsel İstismarı suçundan (iki kez) mahkumiyet, katılan mağdure ...ye yönelik atılı suçtan beraat

İlk derece mahkemesince verilen kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 14.03.2012-07.05.2012- 07.03.2013-09.05.2013-16.01.2014-14.10.2014-04.11.2014-04.12.2014 tarihli celselere ait duruşma tutanakları ve gerekçeli hükümde zabıt katibinin; 21.06.2012 günlü duruşma tutanağında ise üye hakim ... (....) ve zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20617, Karar No: 2014/22156, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20617 E.  ,  2014/22156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2013

NUMARASI : 2013/407-2013/391

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3700, Karar No: 2017/6246, Tarih: 20.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/3700 E.  ,  2017/6246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki 516 ada 149 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının irad kaydedilmesine, 20/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

DS
Yargıtay — Esas No: 2007/13358, Karar No: 2007/9662, Tarih: 14.06.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/13358 E.  ,  2007/9662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Vek. Av. ... ...... ile davalılar ... vs. vek.Av. ... aralarındaki iptal davası hakkında Karşıyaka As. Ticaret Mahkemesinden verilen 18.04.2007 gün ve 257-99 sayılı hükmün davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Yargıtay 21.ci Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde, "Yargıtay Kanunu" nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, merci tayini ilişkin olup belirgin şekilde 14'ncü maddenin kapsamı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 20. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE,14.06.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10099, Karar No: 2022/7682, Tarih: 04.10.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/10099 E.  ,  2022/7682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verilmiş olup, davalı ... vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., Tekirdağ ili ..., ilçesi ...., Mahallesi 2051 parsel sayılı taşınmazın kullanımında olmasına rağmen Milli Emlak Müdürlüğü tarafından TOKİ'ye bedelsiz olarak devredildiğini belirterek, taşınmazın Toplu Konut İdaresi Başkanlığına devrine ilişkin işlemin iptali ile adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve 144.700,00 TL nispi veklalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince, davacı vekilinin istinaf taleplerinin kısmen kabulüne, Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.05.2017 tarihli ve 2016/108 Esas, 2017/120 Karar sayılı kararın vekalet ücretine ilişkin bölümü yönünden HMK'nin 353/(1)-b/2 maddesi gereğince kaldırılmasına ve davanın reddi ile 2.180,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine karar verilmiş ve iş bu karar, davalı ... vekili tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine göre, temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 04.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2815, Karar No: 2018/2202, Tarih: 26.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/2815 E.  ,  2018/2202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.