muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4852, Karar No: 2024/1889, Tarih: 28.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/4852 E.  ,  2024/1889 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/95 E., 2016/419 K.

Sahte banka veya kredi kartı üretmek suçunun mağduru muhatap banka olup, Garanti Bankası A.Ş'den alacağı temlik alan, bu bağlamda yüklenen suçtan zarar görme ihtimali ve davaya katılma hakkı olan ve hükmü temyiz etmekle katılma iradesini ortaya koyan Dünya Varlık Yönetimi A.Ş'nin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan ön incelemede,

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (1412 sayılı Kanun) hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden katılan kurumun, mağdur, katılan ...'nin ise suçtan zarar gören sıfatı ile hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 03.02.2016 tarihli iddianamesi ile sanıkların, başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma suçundan cezalandırılmaları talep olunmuştur.

2. Adana 23. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 31.05.2016 tarihli, 2016/95 Esas ve 2016/419 Karar sayılı kararı ile sanıkların, atılı suçtan beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekili Ve Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebepleri

Sanıkların eylemi sabit olmasına rağmen haklarında beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanık ...'nın, ... ismini kullanmak suretiyle, Garanti Bankasından kendi hesabına bağlı kredi kartına ek kart talebinde bulunduğu, üretilen ek kartın sanık ... tarafından teslim alındığı, bu şekilde sanıkların, katılan ... adına sahte ek kart çıkarttıkları iddiasına ilişkindir.

2. Sanık ... Ağca'nın Garanti Bankası Adana Kuruköprü Şubesi'nin 87\*\*\*10 hesap numaralı müşterisi olduğu, kendisine kredi kartı tahsis edildiği, Berna Ağca adına tahsis edilen asıl kredi kartının 02.04.2011 tarihinde teslim edildiği, 13.03.2011 günü Berna Ağca'nın bankayı arayarak ... adına ek kart talebinde bulunduğu, ek kartın ise 21.03.2015 günü ... isimli şahsa teslim edildiği, ... adına söz konusu ek kredi kartının güncel borcunun ve aynı karttan 11.000,00 TL tutarında harcamanın ödenmesinde yaşanan sıkıntılar nedeniyle, Adana 2. İcra Müdürlüğünün 2014/3601 Esas sayılı dosyasından yasal takip işlemlerinin başlatıldığı ancak ... hakkında ek kredi kartının borcu olmadığı için herhangi bir icra takibi işleminin yapılmadığı, banka ile yapılan yazışmalar ve ekinde sunulan belgeler ile tespit edilmiştir.

3. Sanık ... savunmasında "Kartı, o dönem nişanlısı olan F.K'nın talebi üzerine kendi hesabına bağlı ek kart olarak çıkardığını, icralık olunca tüm kartları iptal ettirdiğini" beyan etmiştir.

3. Sanık ... savunmasında "Kartı, o dönem nişanlısı olan F.K'nın talebi üzerine kendi hesabına bağlı ek kart olarak çıkardığını, icralık olunca tüm kartları iptal ettirdiğini" beyan etmiştir.

4. Sanık ... ise, "Altunören-1 İş Hanında görevli olarak çalıştığını, bu işhanına gelen mektup, posta ve buna benzer evrakları aldığını ve ilgili firmalara dağıttığını, bu evrakı da görevi gereği almış olduğunu" belirtmiştir.

5. Sanık ... savunmasında adı geçen F.K'nın belirtilen iş yerinde tanınmadığına dair araştırma tutanağı dosyaya sunulmuştur.

IV. GEREKÇE

Katılan Vekili Ve Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Dosyadaki olgular itibari ile, Garanti Bankası müşterisi olan Berna Ağca'nın, 87\*\*\*10 numaralı hesabına ait kredi kartına, bankayı arayarak ... adına ek kart talebinde bulunduğu, ek kartın ise 21.03.2015 günü sanık ...'a teslim edildiği, bu şekilde sanıkların başkası adına sahte ek kart üretilmesini sağladıkları iddiasına ilişkin olayda;

1.Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme İlişkin

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin ikinci fıkrasında tanımlı suç kapsamında, sahte bir banka veya kredi kartından söz edilebilmesi için bu kartın ilişkilendirildiği hesabın başkasına ait olması gerekmesi, oysa ki dava konusu ek kartın ilişkilendirildiği asıl kart ve banka hesabının sanık ...'nın kendi adına olması karşısında, olayda başkasına ait bir kart vaya banka hesabı ile ilişkilendirilerek sahte kart düzenlenmesinden bahsedilemeyeceği, ek kart talebinde bulunurken farklı bir isim bildirilmiş olmasının, tek başına kartın sahteliği sonucunu doğurmayacağı, ayrıca ek kartın herhangi bir borcu olmadığının, mevcut borcun sanık ...'nın asıl kredi kartına ait olduğunun banka yazı cevabı ile sabit olduğu, bu bağlamda sanığın, ek kart çıkarırken, katılan ...'ye ait kimlik bilgilerini kullanmasının, kişisel verileri hukuka aykırı ele geçirme suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Bununla birlikte, atılı suç için belirlenen cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 27.10.2009 'dan, temyiz incelemesi tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

2. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme İlişkin

Bununla birlikte, atılı suç için belirlenen cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 27.10.2009 'dan, temyiz incelemesi tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

2. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme İlişkin

Yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere suçun yasal unsurları oluşmadığı gibi, sanık ...'in de aksi ispatlanamayan savunmasında "Altunören-1 İş Hanında görevli olarak çalıştığını, bu işhanına gelen mektup, posta ve buna benzer evrakları aldığını ve ilgili firmalara dağıttığını, bu evrakı da görevi gereği almış olduğunu" belirtmesi karşısında; mahkemece verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiş ve yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekili ve katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

1.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (2) nolu bentte açıklanan nedenle, Adana 23. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 31.05.2016 tarihli, 2016/95 Esas ve 2016/419 Karar sayılı kararında katılan vekili ve katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin ayrı ayrı reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, Adana 23. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 31.05.2016 tarihli, 2016/95 Esas ve 2016/419 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve katılan kurum vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/986, Karar No: 2018/11276, Tarih: 26.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/986 E.  ,  2018/11276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, kasko ... sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkin itirazın iptali davasıdır. Davalılar ... ve ... vekili adli müzaharet istemiyle 14.03.2016 havale tarihli temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz etmiş olup, mahkemece nispi temyiz harcı alınmadan ve bu konuda adı geçen davalılar vekiline temyiz giderlerinin eksik yatırılması nedeniyle muhtıra gönderilmeden dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmiştir.

Adli yardım, 6100 sayılı HMK.nın 334 ila 340. (1086 sayılı HUMK.nın 465 ilâ 472) maddelerinde düzenlenmiş olup; fakir bir kimsenin bir davanın gerektirdiği oldukça kabarık olan harç ve masrafları sağlayamaması durumunda, bu mali külfetlerden geçici olarak muaf tutulmasıdır. 6100 sayılı HMK.nın 336/3 maddesinde Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtaya yapılacağı ön görülmüştür.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 434. maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne göre temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. 25/01/1985 günlü, Esas: 1984/5 ve Karar: 1985/1 sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kararına göre, harca tabi olmasına rağmen mahkeme kalemince harç hesap edilip

ilgilisinden istenilmeden ve dolayısıyla harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da sözü edilen fıkrada öngörülen eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteğinin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerekir.

Bu durumda;

1-Yargılama ve temyiz aşamasında davalılar ... ve ... vekili mali durumlarıyla ilgili fakirlik belgesi eklemediğinden HMK'nın 336/2. maddesi gereğince adı geçen davalılar vekilinin temyiz aşamasındaki adli yardım talebinin reddine,

2-HMK'nın 337/2. maddesi gereğince kararın yerel mahkemece davalılar vekiline tebliğine ve itiraz edilmesi halinde aynı madde gereğince işlem yapılmasına,

3-Adli yardım talebinin reddine dair kararın kesinleşmesi halinde HUMK'nın 434 maddesi uyarınca davalılar vekiline harç ve giderler için muhtıra çıkarılması ve neticesine göre işlem yapılması için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5445, Karar No: 2021/1075, Tarih: 15.02.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/5445 E.  ,  2021/1075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanıklardan her birinin TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53/12-3, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosya kapsamı nazara alındığında diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, sanık ...’a ait ByLock kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15273, Karar No: 2007/3652, Tarih: 08.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/15273 E.  ,  2007/3652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Bakırköy 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ        :16.05.2006

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \*nafakalar  konusunda çelişki yaratıldığına ilişkin değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” işin esasının “diğer yönlerden” incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum.

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

“...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.”

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve  “tek başına” bozma sebebi olur.

Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın “çelişik” olması “mutlak bir bozma sebebi” sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara “uygun olması” görüşü konusunda “oybirliği” vardır.

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi)

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin ‘tümünü’ ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle ‘yok hükmünde’ olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284, Ömer Uğur GENÇCAN, Öğreti ve Uygulamada Boşanma, Tazminat, Nafaka, Yetkin Yayınevi, Ankara 2000, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma, s. 1509)

Çelişik kararın gerek “tamamının” gerekse “bir bölümünün” temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek “yeniden karar” oluşturmaktan ibarettir

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/24336, Karar No: 2012/5345, Tarih: 16.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/24336 E.  ,  2012/5345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 6831 sayılı kanunun 91/son maddesinin de tatbiki gerektiğinin gözetilmemesi temyiz edenin sıfatı nedeniyle bozma sebebi yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

1) 5237 sayılı TCK da nispi para cezalarının öngörülmeyip ... adli para cezasının öngörüldüğü, bu itibarla nispi para cezalarının tayininde emvalin miktarı ile 6831 sayılı Orman Kanunun 91/1-2 maddelerindeki para cezasının çarpımı sonucunda bulunan sonuç cezanın 1 YTL'nin altında kalıp 5335 sayılı Kanun ile 5083 sayılı Kanunun 2 maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 1 YTL nin altında kalan para cezaları hesaba alınmayacağından sanık hakkında temel para cezası tayininin usul ve kanuna aykırı bulunduğunun gözetilmemesi,

2) Kabule göre de; sanık yönünden usulüne uygun müdahale talebinde bulunmayan ve müdahillik kararı verilmeyen orman idaresi lehine tazminat, ağaçlandırma gideri ve buna bağlı olarak nispi harca hokmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar CMUK 322 maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararda sanık hakkında tayin edilen 2.383,- TL sonuç para cezasının 1.650,- TL na indirilmesi, 216, 34 TL tazminatın 43470 TL ağaçlandırma giderinin ve 35,15 TL nispi harcın sanıktan tahsiline ilişkin paragrafların da karardan çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21301, Karar No: 2014/25573, Tarih: 25.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/21301 E.  ,  2014/25573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafinin yüzüne karşı 30.10.2012 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 07.12.2012 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/119, Karar No: 2008/1042, Tarih: 05.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/119 E.  ,  2008/1042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapuda isim düzeltilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 02.10.2007 gün ve 2007/2886 - 11251 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik yada hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla, taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı, dava konusu 212 parsel numaralı taşınmaza ait tapu kayıt maliki murisi ...’ın “...” olan baba isminin “...” olarak düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 02.10.2007 tarih, 2007/2886 Esas 11251 Karar sayılı ilamı ile özetle; “tapu kayıt maliki ... oğlu ... ile ... oğlu ...’ın ayrı kişiler olduğu, düzeltme isteminin kabulü halinde mülkiyet nakli söz konusu olacağından davanın reddine karar verilmesi gerektiği” belirtilerek bozulmuştur.

Davacı, karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 02.10.2007 tarih, 2007/2886 Esas 11251 Karar sayılı ilamı ile özetle; “tapu kayıt maliki ... oğlu ... ile ... oğlu ...’ın ayrı kişiler olduğu, düzeltme isteminin kabulü halinde mülkiyet nakli söz konusu olacağından davanın reddine karar verilmesi gerektiği” belirtilerek bozulmuştur.

Davacı, karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Gerçekten de bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir. Bu nedenle mahkemece, Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta adı geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

Yerel mahkemece de bu yönde araştırma ve inceleme yapılmıştır.

Dosyaya getirtilen tapu kaydı ve kadastro tutanağının edinme sebebine ilişkin bölümün incelenmesinde, taşınmazın ... oğlu ...’ın zilyetliğinde iken 1966 yılında ölümü ile mirasçılarına intikal ettiği, mirasçılarının tespit edilemediği, halen oğlu ... ...’ın kullanımında olduğu, ölü olduğu belirtilmek suretiyle ... adına tespit edildiği anlaşılmıştır. Dosyaya getirtilen nüfus aile kayıt tablosuna göre; davacı ...’ın baba isminin de ... olduğu ancak ... isminde oğlu olmadığı gibi, halen sağ olduğu, dedesi ...’nın ise baba adının ... olup 1953 yılında öldüğü, ... isminde oğlu bulunduğu ve tapu maliki ile aynı ismi taşıyan davacının da mülkiyet iddiası bulunmadığı sabittir.

Belirtilen nedenle yerel mahkeme kararının onanması gerekirken yazılı gerekçe ile bozulmasına karar verilmesi yerinde olmadığından Dairemizin bozma kararının kaldırılarak hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 02.10.2007 tarih 2007/ 9886 Esas 11251 Karar sayılı bozma kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının ONANMASINA, peşin yatırılan karar düzeltme red harcının yatırana iadesine, 05.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.