muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1849, Karar No: 2015/1813, Tarih: 09.03.2015

. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; çekişmeli taşınmazın tesis kadastrosu sırasında belirlenen yüzölçümü ile uygulama kadastrosu sonucu belirlenen yüzölçümü arasında farklılık bulunmaktadır. Mahallinde yapılan keşifte yerel bilirkişiler ve tanıklar dinlenmemiştir. Sadece davacının kullandığı alanlar gösterilmek suretiyle rapor tanzim edilmiştir. Alınan bilirkişi raporu da, davacı tarafa ait çekişmeli taşınmazın eski ve yeni yüzölçümleri arasındaki farkın nedenlerini açıklamak için yeterli olmadığı gibi yapılan inceleme, araştırma ve alınan bilirkişi raporları yukarıda açıklanan yönteme de uygun değildir. Mahkemece, çekişmeli taşınmazlara ilişkin ve tesis kadastrosuna ait ölçü çizelgesi, ölçü krokisi ve hesap cetveli, eski tarihli hava fotoğrafları, uydu fotoğrafları ve ortofoto getirtilerek dosya keşfe hazırlanmamış; fen bilirkişisi tarafından hazırlanan raporda tesis kadastrosu paftası ile uygulama kadastrosu paftası dahi çakıştırılmamıştır. Yukarıda açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapılmadan hüküm tesisi isabetsiz olduğu gibi; bilimsel verilerle desteklenmeyen ve denetime imkan vermeyen soyut içerikli, gerekçesiz ve yetersiz fen bilirkişi rapor ve haritasına itibar edilerek de hüküm kurulamaz. O halde doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece öncelikle dosya yukarıda açıklanan şekilde keşfe hazır hale getirilmeli, bundan sonra mahallinde yöntemine uygun şekilde keşif yapılarak, harita mühendisi bilirkişiden yukarıda açıklanan niteliklere sahip rapor ve eki haritaları düzenlemesi istenmeli; bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Davacılar vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 09/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/761, Karar No: 2010/2932, Tarih: 18.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/761 E.  ,  2010/2932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle dava tarihi 29.5.2006 olduğu halde karar başlığında 14.7.2008 olarak yazılması maddi hataya dayalı olup yerinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yüklenmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 60.00 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.02.2010 (Prş.)

MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yüklenmesine, peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5203, Karar No: 2016/5006, Tarih: 05.12.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/5203 E.  ,  2016/5006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı, editörü Doç. Dr. ... olan ''.....'' başlıklı eserin dizgi, kapak, cilt ve baskısını yaptığını ve davalılara teslim ettiğini, davaya konu işin çoğaltmadan önce davalılara gösterildiğini, kabullerinden sonra çoğaltıldığını ve teslim edildiğini ancak defalarca sözlü uyarılara rağmen ödeme yapmadıklarından bahisle alacak davası açmış davalı ... Üniversitede öğretim görevlisi olduğunu bahse konu basım işinin Üniversite Rektörü'nün talimatı ile gerçekleştirildiğini, davacının kitabı bastığını ve üniversiteye teslim ettiğini ancak üniversitenin ödemeyi yapmadığını, kendisinin bir sorumluluğunun bulunmadığını beyan etmiş, diğer davalı üniversite ise akdî ilişkiyi kabul etmemiş, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı üniversite kamu kurumu olup devlet ihale kanununa göre işlem yapması gerekmekte ise de; somut olayda diğer davalı üniversite öğretim görevlisi davacıya dava konusu yayının yaptırıldığını beyan ettiğine göre yayın yapılmış ve davacıya teslim edilmiş ise yayın tarihine göre uygulanması gereken 6098 sayılı TBK'nın 529. maddesi uyarınca davalı yararına yapılmış işin bedelinin ödenmesi gerekir. Bu nedenle davacıdan teslimi kanıtlaması şartı ile teslim edilen eserin yapıldığı tarihteki piyasa fiyatlarına göre konusunda uzman bilirkişilerce tutarı hesaplanması ve bu bedelin hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde verilen karar doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 05.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10086, Karar No: 2012/14870, Tarih: 28.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/10086 E.  ,  2012/14870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2010

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre  davalının  aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili, müvekkilinin davalı aleyhine açmış olduğu işe iade davasının kabul edildiğini ve Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından onanarak kesinleştiğini, kesinleşme kararına istinaden davalı işyerine gönderdikleri ihtarname ile müvekkilinin süresinde işe iadesinin talep edildiğini, davalının kesinleşen kararda bahsi geçen dört aylık süreyle ilgili olarak haksız fesih tazminatı, ihbar ve kıdem tazminatı ödenmesi hususunda sorumluluklarının bir kısmını yerine getirdiğini, ancak yapılan ödemelerin yetersiz olduğunu belirterek kesinleşen işe iade kararı gereği işe başlatmamama tazminatı ile  kıdem tazminatı fark alacaklarının davalıdan  tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından açılan davada davacının işe iadesine karar verildiğini, işe iade edilmeme halinde ödenmesine hükmedilen dört ay boşta geçen süre tazminatı, dört aylık iş güvencesi tazminatı, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı bedelinin davacının banka hesabına yatırıldığını, yapılan bu ödemenin tüm yasal vergiler ve kesintiler uygulandıktan sonra kalan miktar olduğunu, yapılan ödeme ile müvekkili şirketin üzerine düşen yasal yükümlülüğünü yerine getirdiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

16.06.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Buna göre işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilmemeli, sadece damga vergisi kesilmesiyle yetinilmelidir. Aynı Kanun ile 193 sayılı Kanun'a eklenen geçici 77. maddede  ise, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği  tarihten  önceki  dönemlerle  ilgili  olarak 22.05.2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca işverenlerce işçiye ödenen işe başlatmama tazminatları, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz. Anılan dönemlere ilişkin işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tevkifatına tabi tutulan mükelleflerin; tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun düzeltmeye ilişkin hükümleri uyarınca tahsil edilen gelir vergisinin red ve iade işlemleri yapılır” şeklinde kurala yer verilerek daha önce kesilen gelir vergisi ile ilgili iade esasları belirlenmiştir. Anılan düzenlemeye göre daha önce kesilen gelir vergisi tutarları vergi yükümlüsüne iade edilmelidir. Vergi yükümlüsü işçi olup, işçinin fazla ödenen  vergiyi  ilgili  vergi  dairesinden talep etme hakkı vardır. Kanunda, vergi sorumlusu olan işverene iadeye dair bir düzenlemeye yer verilmemiştir. İşçi haksız yere kesilen gelir vergisini ilgili vergi dairesinden talep edebileceğine göre, işverenin aynı tutardan sorumluluğuna dair karar verilmesi mükerrer sorumluluğuna yol açacaktır. Bu nedenle işverence işe başlatmama tazminatından kesilerek vergi dairesine yatırılan gelir vergisi yönünden işverenin sorumlu tutulması doğru  olmaz.

Dosya içeriğinden kesinleşen işe iade kararı sonrası davalı işverenin davacıyı işe başlatmaması üzerine dört aylık ücret, işe başlatmama tazminatı, kıdem ve ihbar tazminatı olarak toplam 28.871,36 TL'nin davacının banka hesabına yatırıldığı, bu ödemenin dört aylık işe başlatmama tazminatı için 10.194,05 TL'den gelir ve damga vergisinin kesilerek ödeme yapıldığı, dosya içerisinde bulunan belgelerin incelenmesinden davalının gelir vergisini keserek vergi dairesine yatırdığı anlaşılmıştır. Ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda nihai miktar belirlenirken işverenin vergi dairesine ödediği gelir vergisi düşülmeden hesaplama yapıldığı görülmüştür. Mahkemece bu miktar yönünden verilen kabul kararı yerinde değildir. Vergi yükümlüsü davacının işe başlatmama tazminatından kesilip vergi dairesine ödenen gelir vergisi miktarını bizzat davacının kendisinin vergi dairesine başvurarak talep etmesi gerekirken, davalı işvereni mükerrer ödeme durumunda bırakacak şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9712, Karar No: 2017/13727, Tarih: 29.11.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/9712 E.  ,  2017/13727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kısa karar ile gerekçeli karar arasında farklılık bulunması halinde kısa karara itibar edileceği; kısa kararda sanık hakkında 5237 satılı TCK'nın 144/1-b maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilip, TCK'nın 62. maddesi ile cazsı 1/6 oranında indirilerek 2 ay 15 gün sonuç hapis cezasına hükmedildiği halde; gerekçeli kararda sanık hakkında TCK'nın 144/1-b maddesi uyarınca 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle, gerekçeli karar ile çelişki meydana getirilmesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, sanık hakkında sonuç ceza yönünden 1412 sayılı CMUK'nın 326/ son fıkrasının gözetilmesine, 29.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8254, Karar No: 2020/1080, Tarih: 27.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2017/8254 E.  ,  2020/1080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dosya arasında bulunan tahdit haritasında sadece 281 nolu OTS'nin göründüğü anlaşılmakla;

1) 1981 yılında ilân edilen tahdit ve 2/B madde uygulamasına ait işe başlama, çalışma, işi bitirme, sonuçlandırma, sonuçların askı ilanı ve orijinal tahdit haritası örneğinin Orman Yönetiminden istenmesi,

2) Alaçam Kadastro Mahkemesinin 2012/204 E. - 2015/85 K. sayılı dosyasının istenmesi, alınacak tüm cevabî yazının bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 27/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24262, Karar No: 2015/65, Tarih: 12.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/24262 E.  ,  2015/65 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ...Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın banka kredi kartı borcundan kaynaklandığı, davaya bakma görevinin Asliye Ticaret Mahkemelerine ait olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise; 5464 sayılı Kanunu'nun 4.maddesi uyarınca kart çıkaran kuruluşların kart hamilleri aleyhine açtığı davada Asliye Hukuk Mahkemesin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK. hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ...Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2614, Karar No: 2007/4454, Tarih: 04.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/2614 E.  ,  2007/4454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, Hazine vekili ... Köyü 3483 parselin Doğu Alikahya Devlet Ormanı sınırları içinde kalmaktayken, 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde gereğince Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılan yerlerden olduğu iddiasıyla davalı adına kayıtlı tapunun iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptaline, Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava 2/B madde uygulamasına dayalı tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 6 numaralı orman kadastro komisyonunca, ... ilçe sınırları içinde bulunan ormanların kadastrosu ve 2. madde uygulamalarına, 28.05.1981 tarihinde işe başlanarak, sonuçları 08.03.1982 tarihinde; itirazlı yerlerde ise itiraz sonuçları 11.11.1985 tarihinde ilan edilmekle kesinleşmiştir. Daha sonra, 3302 Sayılı Yasaya göre yapılıp, 30.10.1991 tarihinde ilan edilmek suretiyle kesinleşen 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Yörede 6 numaralı orman kadastro komisyonunca, ilk kez ... ilçe sınırları içinde bulunan ormanların kadastrosu ve 2. madde uygulamalarına, 28.05.1981 tarihinde başlanarak gerçek kişinin dayandığı 5658 Sayılı Yasa uyarınca iade edilen 17/03/1952 tarih 87 numaralı kayıtta, orman vasfında, aynı miktar ve hudut ile Asım ... ... adına tapulu taşınmazın bulunduğu alan, Batı ... ... Özel Ormanı adı verilerek tapu maliki adına sınırlandırılmış, doğuda bulunan orman vasfındaki taşınmazlar ise 291-292-293-294- 295-296-297- 298-299-291 nolu orman sınır noktalarını birleştiren hatlar ile Doğu ... ... VIII Nolu Devlet Ormanı olarak sınırlandırılmış ve akabinde içinde çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanın nitelik yitirdiği saptandığından, 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmış, sonuçları 08.03.1982 tarihinde, itirazlı yerlerde ise, itiraz sonuçları 11.11.1985 tarihinde ilan edilmekle kesinleşmiştir.

Tüm bu açıklamalara göre, gerçek kişinin dayandığı tapu kaydının ilk oluşumunda 300 dönüm yüzölçümünde olmasına karşın, bu tapu kaydının gittisi olan, Mart 1952 tarih 77 nolu, 48 hektar 1597 m2 yüzölçümünde, Asım ... ... adına kayıtlı taşınmazın, önce 4785 sayılı yasaya göre istimlak edilip, daha sonra 5658 Sayılı Yasaya göre iade edilen, orman kadastrosu sırasında ise, Batı ... ... Özel Ormanı olarak sınırlandırılan alanın, kök tapu miktarı olan 300 dönümün çok üzerinde olduğu, tapunun ilk tesisinden sonra yapılan intikaller sırasında sınırdaki Devlet ormanları da tapu kaydı kapsamına alınarak yüzölçümünün artırılması işleminin Orman Yönetimini bağlamayacağı, bu nedenle davacı gerçek kişinin maliki

olduğu kadastro parsellerinin dayanağı Haziran 1945 tarih 36 nolu tapu kaydının 4785 Sayılı Yasa gereği devletleştiği ve 5658 Sayılı Yasada yazılı koşullar oluşmadığından iadeye tabi olmaması nedeniyle orman kadastrosu sırasında önce Doğu ... ... VIII Nolu Devlet Ormanı olarak sınırlandırılıp 2. madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı ve işlemin 08.03.1982, itirazlı yerlerin 11.11.1985 tarihinde ilan edilerek orman kadastro işlemi ile orman rejimi dışına çıkartma işlemlerinin kesinleştiği, orman kadastro işlemlerinin kesinleştiği tarihe göre hak düşürücü sürenin çoktan geçtiği, davalı gerçek kişinin orman kadastrosunu iptal ettirecek hiçbir yasal dayanaklarının bulunmadığı, yerel mahkemece bu ilkeler gözönünde bulundurularak Hazinenin davasının kabulüne dair verilen karar usul ve yasaya uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/04/2007 günü oybirliği ile karar verildi.