muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4252, Karar No: 2023/11475, Tarih: 23.11.2023

II. CEVAP

Davalı taraf süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan raporda tespit edilen bedel ile kıymet takdir komisyonu tarafından tespit edilen ve davalıya teklif edilen bedel arasındaki farkın gerekçeli olarak açıklanmadığını, tespit edilen bedelin kabulünün mümkün olmadığını, bilirkişi raporunda tespit edilen, taşınmazın değerine etki eden objektif faktörlerin ancak arsa niteliğinde olan taşınmazların değerini artırabileceğini, tarla niteliğinde taşınmazlara uygulanmasının söz konusu olmadığını, bilirkişi raporunda belirtilen özelliklerin objektif değer artırıcı unsur olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığını, bilirkişi raporunda kapitalizasyon faizinin %4 olarak hesaplanarak arazi değerinin olması gereken değerden daha yüksek tutulduğunu, hem de taşınmazın değeri belirlenirken %25 oranında objektif artış öngörülmesinin taraflarınca kabulünün mümkün olmadığını, taşınmazın m² birim fiyatının çok yüksek hesaplandığını, ürün bedellerinin de fahiş hesaplandığını, üzerinde tesis edilen enerji nakil hattının elektrik kuvvetli akım tesisleri yönetmeliğine uygun olarak tesis edildiğini, taşınmazın olduğu gibi kullanılmasına olumsuz hiç bir etkisinin bulunmadığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmazın 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereğince gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinin, taşınmazın niteliği ve konumuna göre kapitalizasyon faizinin yerinde olduğu, her ne kadar objektif değer artırıcı unsur oranı belirlenmemişse de, bu hususta aleyhe istinaf bulunmadığı görülmekle eleştiri yapılmakla yetinilmiş, ayrıca davacı idare lehine Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 14.05.2019 tarihli ve 2019/5-241 Esas, 2019/560 Karar sayılı ilamı ile Anayasa Mahkemesinin 09.05.2019 tarihli 2016/9364 başvuru numaralı kararı dikkate alınmaksızın vekâlet ücretine hükmedilmişse de bu hususta aleyhe istinaf bulunmadığından eleştiri yapılmakla yetinilmiş, neticeten m² birim fiyatının 59,45 TL olarak tespit edildiği, davacı idarenin ileri sürdüğü şekilde yüksek bir birim fiyatı olmadığı, belirlenen kamulaştırma bedelinin istinaf edenin sıfatına göre yerinde olduğu kanaatine varılmakla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kocaeli ili, ... ilçesi, ... Mahallesi Abadere Mevkii, 101 ada 79 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi ve aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi yöntem itibariyle yerindedir.

3. Buna karşın, dava konusu taşınmazın sulu olduğu tespit edildiğine göre, bulunduğu bölgede hangi ürünlerin mutad olarak yetiştirildiği sorularak münavebeye esas alınan ürünlerin ve ağaçların değerlendirme tarihi olan 2020 yılı İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden resmî ve kesin verileri (verim, fiyat, ayrıntılı masraf) getirtilip bilirkişi raporu denetlenerek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, 2020 yılı kesin verileri oluşmadan tahmini veriler dosya arasına alınarak denetimi mümkün olmayacak şekilde 2020 yılı (tahmini) maliyet tablolarından, Kocaeli Hal Müdürlüğü ve serbest piyasadan edinilen bilgilere göre gelir ve gideri belirleyen rapora göre hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/544, Karar No: 2023/3851, Tarih: 15.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/544 E.  ,  2023/3851 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1508 E., 2022/1887 K.

DAVA TARİHİ : 03.12.2019

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red- Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/1058 E., 2022/575 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince şikayet olunan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile: İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle şikayetin kabulüne sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayet olunan vekili tarafından duruşmalı temyiz edilmişse de 6100 sayılı Kanunun 369 ncu maddenin ikinci fıkrası uyarınca duruşma isteğinin reddine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; borçluya ait helikopterin satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin alacaklı olduğu dosyaya 2. sırada yer verildiğini, 1. sırada şikayet olunan banka lehine tesis edilen rehin alacağına öncelik verildiğini, şikayet olunanın genel haciz yolu ile ilamsız takip yaptığını, şikayet olunanın lehine yapılan rehin sözleşmesinin yasal şekil koşullarını taşımadığını ve geçersiz olduğunu, bu nedenle rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takibe girişilmediğini, sıra cetvelinde şikayet olunanın rehin tarihi, sözleşmenin yapıldığı tarih olan 29.09.2014 olarak belirtildiğini, 2920 sayılı Sivil Havacılık Kanunu’nun 70 nci maddesi uyarınca rehin tarihinin sicile tescil tarihi olan 21.10.2014 günü olduğunu, müvekkilinin ihtiyati haczinin 16.10.2014 tarihli olduğunu, bu nedene sıra cetvelinde ilk sırada yer alması gerektiğini, İcra ve İflas Kanununun 268 nci maddesine göre rehinden önceki hacze iştirak edilemeyeceğini, şikayet olunanın sonraki tarihli rehininin, müvekkilinin alacaklı olduğu dosyadan konulan hacze iştirak edemeyeceğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili cevap dilekçesinde; şikayetçi tarafından girişilen takipte ödeme emrinin borçluya tebliğinin usulsüz olduğunu, bu nedenle ihtiyati haczinin kesinleşmediğini, ihtiyati haczin satış tarihine kadar kesinleşmesinin gerektiğini ve dolayısıyla şikayet olunanın sıra cetveline giremeyeceğini, şikayetçinin sıra cetveline itirazında hukuki yararının bulunmadığını, aksinin kabulü halinde İcra ve İflas Kanunu'nun taşınır mallara ilişkin 86 ncı maddesine göre iyi niyet kurallarına aykırı olarak hacizli taşınır mal üzerinde üçüncü kişilerin edindiği hakların, alacaklının hacizle o mala ilişkin haklarını ihlal ettiği oranda hükümsüz olduğunu, Türk Sivil Havacılık Kanunu’nun “sicil kayıtlarının geçerliliği” başlıklı 52’nci maddesinin 3. fıkrasına göre hakkın kazanılması için tescilin şart olduğu durumlarda tescili isteme tarihinin iyiniyete esas tutulacağı, müvekkilinin rehinin tescilini istediği 08.10.2014 ve 15.10.2014 tarihlerinde ihtiyati haczi göremediğini, rehin alacaklısının bu hakkından yararlanabilmesi için takip yapmasına gerek olmadığını, İcra ve İflas Kanunu'nun 268 nci maddesinin 100 ncü maddeye yaptığı atıf nedeniyle iştirak kurallarının da uygulanmayacağını savunarak şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayetçinin alacaklı olduğu dosyadan bedeli paylaşıma konu helikopterin sicil kaydı üzerine 16.10.2014 günü ihtiyati haciz şerhi konulduğu, ödeme emrinin borçluya 17.10.2014 günlü tebliğ edildiği, yasal on günlük ödeme süresinin dolması ile takibin 28.10.2014 günü kesinleştiği, şikayet olunan dosyasından rehinin 21.10.2014 günü sicile tescil edildiği, şikayetçinin alacaklı olduğu dosyadan konulan ihtiyati haczin kesin hacze dönüşmesinden önce bedeli paylaşıma konu hava aracı üzerine rehin tesis edildiği gerekçesiyle şikayetin kısmen kabulü ile sıra cetvelinin iptaline, satış bedelinin şikayetçi ile şikayet olunan arasında garame yapılarak paylaştırılmasına sıra cetvelinin bu şekilde yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; borçlular aleyhine ihtiyati haciz ile icra takibine başlandığını, borçlu şirket adına kayıtlı helikoptere, Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü sicil kayıtlarında, 16.10.2014 tarihinde ihtiyati haciz tatbik edildiğini, ödeme emri ve eklerinin tebliğ edildiğini ve yasal süresi içinde ihtiyati haczinin kesin hacze dönüştüğünü, şikayet olunanın 2015 yılında açılan bir ilamsız takip dosyası olduğunu, geçerli bir rehin sözleşmesi bulunmadığını, Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü siciline rehinin 21.10.2014 tarihinde tescil edildiğini, bu nedenle ihale bedelinin tamamının müvekkili dosyasına ödenmesi gerektiğini, Yerel Mahkemenin garame yapılarak paylaşım kararının yerinde olmadığını, 2920 Sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu’nun 70. maddesinde hava aracı ipoteğinin ne şekilde tesis edileceğinin düzenlendiğini, aynı Kanun’un 66. maddesinin 2.fıkrası uyarınca, aynî hakların tesis edilmesi için gerekli sözleşmelerin sicile tescil olunmadıkça, üçüncü kişiler açısından hüküm ifade etmeyeceğinin belirtildiğini, müvekkili dosyası ihtiyati haczinin söz konusu ipotekten daha önce olduğunu, İ.İ.K. 268. Maddesi gereği, rehinden önce ihtiyati veya icrai haciz bulunması halinde, amme alacağı dahil hiçbir haciz rehinden önce ki hacze iştirak edemeyeceğini, dolayısı ile ihale bedelinin tamamının müvekkili dosyasına ödenmesi gerektiğini istinaf nedeni olarak ileri sürmüştür.

Şikayet olunan istinaf dilekçesinde; Yerel mahkemenin hatalı şekilde hukuki değerlendirme yapan bilirkişi raporuna istinaden karar verdiğini, müvekkili banka ile dava dışı takip borçlusu arasında şikayet davasına konu olan helikopterle ilgili 29.09.2014 tarihli rehin sözleşmesi yapıldığını, sözleşmenin noter vasıtasıyla 15.10.2014 tarihinde Sivil Havacılık Genel Müdürlüğüne tebliğ edildiğini, ancak Sivil Hava Müdürlüğünce hava aracının sicile tescil işleminin altı gün sonra 21.10.2014 tarihinde yaptığını, şikayetçinin ihtiyati haczinin 28.10.2014 tarihinde kesinleştiğini, bu durumda, rehinden önceki ihtiyati haczin, borçlunun ve davalı bankanın rehin sözleşmesi yapma hususundaki tasarruf yetkisini kısıtlayabilmesi için borçlu ile tasarrufta bulunan bankanın iyi niyetli olmamaları gerektiğini, 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu’nun sicil kayıtlarının geçerliliği başlıklı 52/3. maddesine göre de “Hakkın iktisabı için tescil şart olan durumlarda, tescili isteme tarihi iyiniyete esas tutulur” hükmünü içerdiğini, somut olayda tescilin istem tarihinde davacının 16.10.2014 tarihli ihtiyati haczinin bulunmadığını, rehin alacaklısı ile kesinleşmemiş ihtiyati haciz alacaklısı arasında İİK'nın 268. maddesinin uygulanmasının hukuken mümkün olmadığını, satış bedelinin tamamının müvekkil T.C. Ziraat Bankası A.Ş. 'ye ödenmesi gerektiğini, Öte yandan, dava dışı takip borçlusunun Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/1010 E. Sayılı dosyası üzerinden iflas erteleme talebinde bulunduğunu, mahkemece takip borçlusu hakkında 13.11.2014 tarihinde tedbir kararı verildiğini, 25.10.2019 tarihinde iflas ertelemenin reddine karar verildiğini ve tedbirlerin kaldırıldığını, satış tarihi itibariyle davacı ...Ş.'nin ihtiyati haciz kararının mahkemece verilen tedbir kararı nedeniyle durduğunu, şikayetçinin ihtiyati haczinin kesinleşmediğini, tüm paranın müvekkili dosyasına ödenmesi gerektiğini istinaf nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; sıra cetvelinin ilke olarak bedeli paylaşıma konu mal üzerindeki haciz ve rehin gibi sınırlandırmaların tarihleri dikkate alınarak düzenleneceği, haczin rehne, rehnin de hacze iştiraki ve satış bedelinin bu ikisi arasında garameten paylaştırılmasına imkan veren bir yasal düzenleme bulunmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunun paylaştırmaya ilişkin değerlendirmesinin icra hukuku ilkelerine tamamen aykırı olduğu, şikayetçinin alacaklı olduğu dosyadan bedeli paylaşıma konu hava aracı üzerine 16.10.2014 günü ihtiyati haciz konulduğu, ödeme emrinin borçluya 17.10.2014 günlü tebliğ edildiği ve ihtiyati haciz 28.10.2014 günü kesin hacze dönüştüğü, yasalarda iyiniyete sonuç bağlanan başkaca durumlar olduğunda bu husus alacaklı ve borçlu arasında ileri sürülebilirse de somut olayda olduğu gibi üçüncü kişi durumundaki diğer alacaklıya karşı ileri sürülemeyeceği, bu bağlamda sıra cetvelinde esas alınması gereken rehin tarihi, başvurunun yapıldığı değil tescilin yapıldığı 21.10.2014 tarihi olduğu, ayni hakların ancak tescille doğacağı gerekçesiyle şikayet olunan vekilinin istinaf başvuru nedenlerinin esastan reddine, şikayetçi vekilinin istinaf başvuru nedenlerinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararın kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında karar verilerek, şikayetin kabulüne sıra cetvelinin iptaline, satış bedelinin öncelikle şikayetçinin alacaklı olduğu dosyaya ödenmesine, artan tutar olması halinde bunun şikayet olunanın rehinli alacak dosyasına ödenmesine bu şekilde yeniden sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayet olunan vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 140 ve devamı maddeleri, 2920 sayılı Sivil Havacılık Kanununun 52 nci, 66 ncı ve 70 nci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 140 ve devamı maddeleri, 2920 sayılı Sivil Havacılık Kanununun 52 nci, 66 ncı ve 70 nci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, özellikle rehin hakkının tescil ile doğması karşısında üçüncü kişiler yönünden hakkın ancak tescil ile aleniyet kazanacak olmasına, 2920 sayılı Sivil Havacılık Kanunun 70 nci maddesinde hava aracı ipoteğinin ne şekilde tesis edileceğinin düzenlendiği bunun 3.kişilere olan etkisinin ise aynı Yasanın 66. maddesinde "Hava aracının tamamı veya bir payının üzerinde mülkiyet ve diğer ayni hakların tesisi devri ve temlik için yazılı sözleşme yapılması lazım ve kafidir. Temlike ilişkin sözleşmeler yazılı şekilde yapılmadıkça muteber değildir. Sözleşmeler uçak siciline tescil edilmeden üçüncü şahıslar bakımından hüküm ifade etmez" hükmü yer aldığı, üçüncü kişi şikayetçi yönünde tescil tarihinin esas alınması gözetildiğinde usul ve kanuna uygun olup şikayet olunan vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25980, Karar No: 2022/1469, Tarih: 02.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/25980 E.  ,  2022/1469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili tarafından davadan feragat edildiği bildirdiğinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADE EDİLMESİNE, 02/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16735, Karar No: 2018/16081, Tarih: 02.10.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/16735 E.  ,  2018/16081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması, hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de;

Sanığın, katılana “ananı avradını sinkaf ederim, senin ayaklarını kırarım, seni acılı yaşatacağım, seni sakat bırakacağım, senin gırtlağını sıkarım, seni öldürürüm” şeklindeki sözleri sarfettiğinin katılan ve tanık ...'nin beyanları ile doğrulanması karşısında, sanığın bir bütün olarak tehdit kastıyla davranıp davranmadığı tartışılıp değerlendirilmeden hakaret suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.