muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/26649, Karar No: 2020/270, Tarih: 14.01.2020

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir." Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51,56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin, iş hukuku uygulamasında, Yargıtayca, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda takdiri indirim yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde, tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir. 6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanun'un 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir. Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur. İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır

. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur. İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Somut uyuşmazlıkta, davacı belirsiz alacak davası açarak kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiş, bilirkişi raporunun sunulmasından sonra talep artırımı yapmak suretiyle tamamlama harcı yatırmıştır. Mahkemece, davanın belirsiz alacak davası olduğu gözetilmeden karar verilmesi isabetsizdir. Şu halde, gerek dava dilekçesinden gerekse talep artırım dilekçesinden, davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı anlaşılmakta olup, talep edilen her bir alacak kalemi yönünden ayrı ayrı belirsiz alacak davası açma şartlarının bulunup bulunmadığı ele alınmalıdır.

Kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı bakımından, davacı, çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını bilebilecek durumda ise de, üç öğün yemeğini işyerinde yediğini ileri sürerek yemek yardımı bedelinin de tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ilave edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür. Bu halde davacının işverence sağlanan yemek yardımı bedelini belirleyebilmesi mümkün olmadığından, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının belirsiz alacak davasına konu edilebileceği kabul edilmelidir. Ayrıca, tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, bu alacakların da belirsiz alacak olarak kabulü gerekir. Somut olayda mahkemece davanın açılması ile birlikte zamanaşımının kesileceği ve davalının artırım tarihinde ileri sürdüğü zamanaşımı savunmasına değer verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır. Aynı şekilde, belirsiz alacak olarak kabul edilmesi gereken ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarına dava tarihinden itibaren faiz uygulanması gerektiğinin dikkate alınmaması da bir diğer hatalı yöndür. Davacının yıllık izin ücreti talebine gelince; davacı hak kazandığı izin süresini, çalışma süresi boyunca varsa kullanmadığı veya karşılığı ödenmeyen izin sürelerini belirleyebilecek durumdadır. Bu itibarla, mahkemece kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının belirsiz alacak davası olarak sonuçlandırılması gerekmekte ise de; yıllık izin ücreti alacağı bakımından belirsiz alacak davası açılamayacağı kabul edilmelidir. Davacının yıllık izin ücreti talebinin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi yerinde değildir.

2- Taraflar arasında fazla çalışma ücretinin hesabı uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece tanık anlatımları doğrultusunda düzenlenen bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının hafta içi 08.00-17.00 saatleri arasında, cumartesi ise 08.00-13.00 saatleri arasında çalıştığı, ayrıca haftada 2 gün 2 saat daha fazla çalışarak haftada 4 saat fazla çalışma yaptığı sonucuna varılmış ise de, fazla çalışma süresinin hatalı belirlendiği anlaşılmaktadır. Ayrıca raporun hesaplama bölümünde 6 aylık dönem için 234 saat fazla çalışma yapıldığının kabulü de bir başka hatalı yöndür. Bu hesap şekline göre, kabul edilen haftalık fazla çalışma süresi (234 saat /26 hafta=) yaklaşık 9 saat olmaktadır. Hal böyle olunca, hatalı hesaplama içeren bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması yerinde değildir.

3-Taraflar arasında fazla çalışma ücretinden indirim yapılması gerekip gerekmediği uyuşmazlık konusudur.İşçinin fazla çalışma alacaklarından indirim yapılması konusunda yasal bir düzenleme bulunmamaktadır. Fazla çalışma alacağının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Bu indirim, dosyadaki delillerin durumu ve niteliğine göre yapılması gerekli uygun bir indirimdir. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline, işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma ücreti miktarına göre takdir edilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, fazla çalışma ücretinin tanık anlatımlarına göre belirlendiği açıktır. Bu halde Mahkemece davacının işyerinde yaptığı işin niteliğine, çalışma süresine ve hesaplanan fazla çalışma ücreti miktarına göre, hesaplanan fazla çalışma ücretinden uygun indirim bir yapılması gerektiği dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.Temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 14.01.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1535, Karar No: 2014/11452, Tarih: 21.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1535 E.  ,  2014/11452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7358, Karar No: 2010/9497, Tarih: 05.11.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/7358 E.  ,  2010/9497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptaline ilişkin davada Kadıköy 3. Sulh Hukuk ve İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, davacı şirkete nakliyat emtia sigorta sözleşmesi ile sigortalı emtianın İstanbul – ....,arası gerçekleştirilen nakliye sırasında hasarlanması üzerine sigortalıya ödenen bedelin davalıdan rücuan tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali isteğine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Kanununun görev hususunu düzenleyen 4. maddesine 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Kanun ile eklenen son fıkrayla “iş durumunun gerekli kıldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu Kanunun dördüncü kitabında yer alan deniz hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulacağı ve bu mahkemelerin yargı çevresinin H.S.Y.K tarafından belirleneceği” hükmüne getirilmiştir.

TTK’na eklenen metinden de anlaşıldığı gibi, TTK’nun 4. kitabında yer alan 816 ile 1263. maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların deniz hukukuna ilişkin olduğu ve kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi gerektiği hususu tartışmasızdır.

Dava konusu uyuşmazlığın temeli deniz taşımasına ilişkin olup, taşıyıcının sorumluluğu, alıcısına taşıdığı malı tam ve sağlam şekilde teslim ile son bulur. Halefiyete dayanılarak açılan bu davada asıl ilişki deniz taşımaya ilişkin bulunduğundan uyuşmazlığın İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 05.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7169, Karar No: 2014/9273, Tarih: 15.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/7169 E.  ,  2014/9273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat

Hüküm : 1.957,31 TL maddi ve 5.500 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Dairemizce verilen 03.12.2013 gün ve 2013/13643 Esas - 2013/27719 sayılı karara Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, manevi tazminata ilişkin bozmanın yerinde olmadığı değerlendirilerek, dava dilekçesinde herhangi bir tazminat miktarı belirtmeyen davacıya dilekçesinin açıklattırıldığı Erciş Ağır Ceza Mahkemesi'nde davacı 60,000 TL maddi ve 30,00 TL manevi tazminat talebinde bulunduğunu beyan ettiği, yerel mahkemede yaptığı yargılama sonunda davacının maddi tazminata ilişkin talebini 60.000 TL ve manevi tazminatına ilişkin talebini de 30.000 TL kabul ederek bu miktarlar üzerinde kısmen kabule karar verildiği, bu kabulün dosya kapsamına uygun olduğu, dairenin maddi ve manevi tazminata ilişkin açıklattırmanın yapıldığı Erciş Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09.12.2009 tarihli duruşma tutanağını dikkate alarak karar verdiğini, bu tutanağa dikkat edildiğinde maddi tazminat talebine ilişkin miktar yazılırken "60,000" TL olarak virgülden sonra üç sıfır konulmak suretiyle yazıldığını manevi tazminata ilişkin talebin ise "30,00"TL olarak virgülden sonra iki sıfır konulmak suretiyle yazıldığının görüleceği, bu durumda virgülden sonrası rakamları 60.000 TL için kabul edip 30.00 TL için bunu 30 TL olarak kabul etmenin yerinde olmadığı, bu durumdan anlaşılması gereken hususun "30,00" TL yazılırken virgülden sonra bir sıfırın maddi hata sonucu eksik olarak yazıldığının kabul edilmesi olduğu, gerçekte davacının talebinin 30 TL olmadığı dosya kapsamından da anlaşıldığı, 16 aydan fazla tutuklu kalan bir kişinin 30 TL gibi bir miktarı manevi tazminat olarak istemesinin hayatının olağan akışına da aykırı olduğu düşüncesiyle, Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.01.2013 tarih 2012/313 Esas – 2013/10 Karar sayılı kararıyla hükmedilen manevi tazminat miktarının talebi aşacak şekilde fazla olması nedeniyle bozulmasına yönelik Dairemiz kararına itiraz edilmekle, 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine 02.07.2012 gün ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesine eklenen 3. fıkra uyarınca itiraz konusu değerlendirildi;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, dairemizce verilen 03.12.2013 gün ve 2013/13643 Esas - 2013/27719 Karar sayılı kararın kaldırılmasına karar verilmesine ilişkin talebi yerinde görülmediğinden konunun Yargıtay Ceza Genel Kurulunca sonuca bağlanmasının daha uygun olacağı anlaşıldığından, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2014 tarihinde ...'ın itirazın kabul edilmesi yönündeki görüşü ile oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11723, Karar No: 2013/11537, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/11723 E.  ,  2013/11537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Komşu 52 parsel sayılı taşınmazın dayanağı olan 27.03.1930 tarih ve 13 sıra nolu, 19.08.1930 tarih ve 129 sra nolu, 08.08.1953 tarih ve 18 sıra nolu tapu kayıtlarının ilk tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte,

2- Komşu 52 parsel sayılı taşınmaza uygulanan ... Mevkiine ait 278 tahrir numaralı vergi kaydının,

3- Çekişmeli taşınmazın tescil harici bırakılma nedeninin, Kadastro ve Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak yazı cevabının,

4- Davacı ... adına aynı çalışma alanı içerisinde kadastro sırasında belgesiz zilyetlik nedeniyle tespit edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğü ile Kadastro ve Tapu Müdürlüklerinden sorularak varsa bu taşınmazlara ait kadastro tutanak örneklerinin (kesinleşip kesinleşmediklerini gösterir şekilde), getirtilerek dosya içine konulması ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/525, Karar No: 2023/3399, Tarih: 20.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/525 E.  ,  2023/3399 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2594 E., 2022/2246 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü, yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/574 E., 2021/574 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalı erkeğin N.Ö. isimli bir kadınla imam nikahı kıydığını, kadınla ve ortak çocuklarıyla ilgilenmediğini, şiddet uyguladığını, kadına ters ilişki tekliflerinde bulunduğunu belirterek, öncelikle zina nedeniyle, aksi kanı halinde evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin annesine verilmesine, ortak çocuklar Lokman ve Sare yararına ayrı ayrı aylık 2.000,00'er TL tedbir, iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 2.000,00 TL tedbir, yoksulluk nafakası ile 500.000,00 TL maddî, 500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı kadının kendi kusurlu davranışları nedeniyle müşterek haneyi terk ederek boşanma davası açmasının kötü niyet göstergesi olduğunu, iddialarının mesnetsiz ve asılsız bir söylemden ibaret olduğunu belirterek öncelikle davanın reddine, boşanmaya karar verilmesi halinde ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, davalı yararına 500.000,00 TL maddî, 500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ile davalı erkeğin N.Ö isimli kadına dini nikah kıydığı ve bu kadınla birlikte yaşadığı, zina olgusunun gerçekleştiği, bu kadınla gece geç saatlerde dahil olmak üzere olağan dışı telefon görüşmeleri yaptığı ,kadına geri zekalı , kuş beyinli v.b sözlerle hakaret ettiği, kadına şiddet uyguladığı, davacı kadının ise erkeğin annesi ile görüşmesini istemediği , erkeğe ben annenle görüşmeyeceğim sen de görüşme dediği, zaman zaman sinir krizi geçirdiği bu zamanlarda evdeki eşyalara zarar verdiği, camları kırıp koltukları kestiği, intihara teşebbüs ettiği gerekçesi ile açılan davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, çocuk Lokman yararına dava tarihinden karar tarihine kadar 400,00 TL tedbir, karar tarihinden itibaren 600,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, çocuk Sare yararına dava tarihinden karar tarihine kadar 300,00 TL tedbir, karar tarihinden itibaren 600,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın için dava tarihinden karar tarihine kadar 500,00 TL tedbir karar tarihinden itibaren 800,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın için 75.000,00 TL maddî, 65.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin maddî - manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; hatalı kusur değerlendirilmesi sonucu davanın kabulünün, velâyetin anneye verilmesinin, kadın için maddî ve manevî tazminata hükmedilmesinin aleyhine nafakalara hükmedilmesinin hatalı olduğu gerekçeleri ile tüm yönlerden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin zinası dosya kapsamı ile sabit olduğu, zina gerçekleşmiş olmakla birlikte, erkeğin kadına şiddeti ve hakareti sebebiyle kusurlu bulunması isabetsiz olduğu ve erkeğe verilen kusurdan çıkartılması gerektiği, davalı erkeğin karşı davası bulunmadığından kadına kusur verilmesinin yerinde olmadığı ancak davacı kadının istinaf talebi bulunmamakla eleştirmekle yetinildiği, davalı erkeğin kusura yönelik istinafının kısmen kabulüne, diğer istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili; davanın kabulü, kusur belirlemesi, velâyetin anneye verilmesi, aleyhe tazminatlar ve nafakalara hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; tüm yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesine dayalı olarak açılan boşanma ve fer'ileri istemine ilişkin davada boşanma davasının kabulü kararının yerinde olup olmadığı, kadın yararına nafakalara ve tazminata, çocuklar yararına nafakaya hükmedilmesinin yasal şartlarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının hakkaniyete ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı, çocukların velâyetlerinin annelerine verilmesinin üstün yararlarına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 176 ncı maddesi, 182 nci maddesi, 336 ncı maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.