muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/792, Karar No: 2020/2062, Tarih: 05.03.2020

12.941.770,99 TL bedelin davacı idareye ödenmesi gerektiği gerekçe gösterilmek suretiyle tarafların ... idaresine karşı sorumluluğuna karar verilmiş ve sorumluluk oranları gösterilmeksizin davalılardan tahsile dair hüküm Yargıtay denetiminden geçerek onanmıştır. Söz konusu hüküm bu dosyanın tarafları için kesin hüküm teşkil etmese de kuvvetli delil olduğu sabittir. Bu nedenle bu davanın taraflarının Ankara 20. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/20 Esas sayılı dosyasında verilen karardaki alacağın tamamından %50 sorumluluğunun kabul edilmesi yerinde olduğu anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7246, Karar No: 2022/47, Tarih: 10.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7246 E.  ,  2022/47 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14.07.2020 tarih ve 2020/6 E. - 2020/206 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında ... A.Ş.'nin davalıya ait bir kısım hissesinin davacıya devri konusunda 08/12/2000 tarihli sözleşme yapıldığını, bu sözleşme ile davacının, davalıdan 5 adet hisseyi satın aldığını, bedelini ödediğini, ancak satın almış olduğu hisselere ilişkin herhangi bir kâr payı alamadığını, daha sonra hisselerin başka kişilere satıldığının anlaşıldığını, bu nedenle davacının kâr payı almasının yasal olarak mümkün olmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, 20.10.2014 tarihinde ıslah dilekçesi ile talebini 115.431,12 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; zamanaşımı yönünden davanın reddi gerektiğini, davalının ortağı olduğu ... A.Ş. isimli şirketteki 13 adet hissesinden 5 adedini 08/12/2000 tarihinde noter senedi ile yazılı bedel karşılığında davacıya devrettiğini, 2004 yılına kadar davacının şirket pay defterine kayıt için başvurmadığını, davalının memur olması nedeniyle hisselerin tamamını elinden çıkarması gerektiğinden hisselerini ortaklardan ...'ya devrettiğini, ...'nın 2010 veya 2011 yılında davacıya 5 hisse karşılığı 20.000 TL ödediğini, davacının 2000 yılında aldığı hisseleri şirket pay defterine kaydettirmeyerek o dönemde alması gereken kâr paylarını alamadığını, bu durumun davacının kendi sorumluluğunda olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; ... 7. Noterliğinin 18/12/2000 tarih ve 30536 yevmiye nolu Anonim Şirket Hisse Devir Sözleşmesi ile ... Merkezi San ve Tic A.Ş. hissedarlarından davalının şirketteki 5 adet hissesini 250.000.000 TL bedelle bütün hak ve vecibeleri ile birlikte davacıya devir ettiği ve devir bedelini tamamen aldığı, ancak davaya konu şirket hisselerinin davacıya hiçbir zaman geçmediği hususu tarafların kabulünde olduğuna göre, davacı hisse senetlerinin devri karşılığında sadece davalıya ödediği bedeli talep edebileceğinden, bu bedel de ... 17. Noterliği'nden tanzim 18/12/2000 tarihli Anonim Şirket Hisse Devir Sözleşmesi ile 5 pay karşılığı 250.000.000 TL (250,00 TL) olduğundan ve davacının sadece bu miktarı talep edebileceği kanaati ile bu miktar yönünden davanın kabulü gerektiği, ıslah edilen miktar yönünden ise sözleşme tarihi olan 18/12/2000 ile ıslah tarihi olan 20/10/2014 tarihi arasında 10 yıllık genel alacak zaman aşımı süresi dolduğundan bu kısım yönünden zaman aşımı nedeniyle davanın reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, 250,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, bakiye asıl alacak olan 9.750,00 TL'lik kısmın esastan reddine, ıslah edilen miktar yönünden talebin zaman aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42945, Karar No: 2017/4840, Tarih: 20.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/42945 E.  ,  2017/4840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatıyla)

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nın "Aile Hukuku" başlıklı İkinci Kitabının, "Evlilik Hukuku" başlıklı 1. Kısmında yer alan hükümlerden kaynaklanmaktadır. Davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan işbölümü uyarınca Yargıtay 2. Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay 2. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 20/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18711, Karar No: 2012/26567, Tarih: 13.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/18711 E.  ,  2012/26567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4513, Karar No: 2023/3650, Tarih: 11.12.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/4513 E.  ,  2023/3650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın davalı ...yönünden pasif husumet yokluğundan reddine, davalı ... yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılardan ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 21.12.2022 tarihli ve 2022/6672 E., 2022/9749 K. sayılı ilamıyla Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılmış ve İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesine dair verilen karar, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemiz bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu Hukuk Genel Kurulunun 04.11.2009 tarihli ve 2009/16-428 E., 2009/483 K. sayılı ilamında da açıkladığı üzere rücu davası ile davalılar arasındaki iç ilişki ve usul ekonomisi dikkate alındığında, davalı ...'ın diğer davalı ...hakkında verilen ret kararını temyiziyle hukuki yararının bulunduğu anlaşılmakla, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

11.12.2023 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

K A R Ş I O Y

Davacı, inşa edeceği toplu konut merkezinde yer alacak konutların elektrik ihtiyacının karşılanması için davalı ... tarafından yapılması gereken yer altı elektrik iletim kablosu, OG proje ve benzeri gibi zorunlu yükümlülüklerini kendisinin yaptığını ve davalı ...'a devredildiğini, ancak sarf olunan masrafların ödenmediğini ileri sürerek 172.295,37 TL alacağın devir tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Daire çoğunluğu ile aramızdaki ihtilaf, davalılar ...ile ... arasında özelleştirme kapsamında işletmenin devri sözleşmesinden sonra ...ın sorumluluğunun bulunup bulunmadığı ve bu nedenle husumet düşüp düşmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Daire çoğunluğu, enerji nakil hattının davalı ... tarafından işletilmekte ise de mülkiyet hakkının davalı ...a ait olması nedeniyle ...ın pasif husumet ehliyetinin bulunduğu görüşündedir.

Daire çoğunluğu ile aramızdaki ihtilaf, davalılar ...ile ... arasında özelleştirme kapsamında işletmenin devri sözleşmesinden sonra ...ın sorumluluğunun bulunup bulunmadığı ve bu nedenle husumet düşüp düşmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Daire çoğunluğu, enerji nakil hattının davalı ... tarafından işletilmekte ise de mülkiyet hakkının davalı ...a ait olması nedeniyle ...ın pasif husumet ehliyetinin bulunduğu görüşündedir.

Özelleştirme kapsamında 4628 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan; "...ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme ve varlıklar üzerinde, mülkiyeti saklı kalmak kaydı ile ...ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi düzenlenebilir." kuralı uyarınca ...ın uhdesinde bulunan dağıtım sisteminin işletme hakkına sahip olan veya ileride sahip olacak dağıtım şirketlerinin hisselerinin blok olarak satış yöntemi ile özelleştirilmesine karar verilmiştir.

Devir sözleşmesinin konusu, dağıtım bölgesindeki mevcut ve yeni yapılacak elektrik dağıtım sisteminin, dağıtım tesislerinin ve dağıtım tesislerinin işletilebilmesi için varlığı zorunlu diğer taşınır ve taşınmazların dağıtım faaliyeti için işletme hakkının devrini kapsamaktadır. Taraflar arasındaki sözleşme ile elektrik tesisisin işletilmesi tamamen ...’a ait olup ...ın işletme ile ilgisi ve görevi kalmamıştır. Sözleşme kapsamına göre elektrik işletmesini birlikte yapmaları ve sorumlu olmaları düşünülemez.

Davalılar arasında işletmenin devri sözleşmesinden sonra ve sözleşme kapsamına göre, elektrik dağıtımı ve işletmesinin tamamen devralan şirkete ait olduğu, yeni yatırımların devralan şirket tarafından yapılacağı, ...ın işletme ve yeni yatırım yapılması konusunda görevinin yasa ve sözleşme ile son erdiği, yapılanların mülkiyetinin sonunda ...a kalacak olmasının sonuca etkili olmadığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle devir sözleşmesinden sonra davacının talebi kapsamında davalı ...ın yasal ve sözleşme gereği görevi bulunmadığı dolayısıyla husumet de düşmeyeceği kanaatinde olduğumdan yerel mahkeme kararının onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/2392, Karar No: 2013/10613, Tarih: 22.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/2392 E.  ,  2013/10613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Sulh Hukuk (Şişli 1. Sulh Hukuk) Mahkemesi’nce verilen 12.11.2009 tarih ve 2009/811-2009/1489 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 18/08/2008 tarihinde şebekeden bina içine giren plastik borunun patlamasıyla oluşan dahili su akıntısının davacı şirkete iş yeri sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan iş yerinin ve içinde bulunan eşyaların hasarlanmasına neden olduğunu, davacı tarafından sigortalıya 01/12/2008 tarihinde 1.838,00 TL hasar tazminatının ödendiğini, olayda davalının tam kusurlu olduğunu ileri sürerek, 1.838,00 TL’nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, olayın tam yargı davasının konusunu oluşturduğunu, mahkemenin görevli ve yetkili olmadığını, meydana geldiği belirtilen hasarda idarenin kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını, davacı ... şirketinin eksperi tarafından belirlenen zarar bedelinin hangi kriterler göz önünde bulundurularak tespit edildiğinin belli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi hükmünce davacının talebinin tam yargı davası niteliğinde bulunduğu, çözüm yerinin idari yargı olduğu gerekçesiyle, yargı yolu yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesine dayalı rücuan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda anılan gerekçeyle yargı yolu yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, 6762 Sayılı TTK'nın 18'inci maddesinde kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek ve ticari şekilde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müesseselerin dahi tacir sayılacakları belirtilmiş, aynı yasanın l2/11'inci maddesinde su, gaz, elektrik dağıtım, telefon, radyo ile haberleşme ve yayın yapma gibi işlerle uğraşan müesseselerin ticarethane sayılacakları hükme bağlanmıştır.

Davalı İSKİ Genel Müdürlüğü’nün kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı Kanun’da bu kurumun genel kurul, yönetim kurulu ve genel müdürlük ile yönetileceği denetçileri vasıtasıyla denetim yapılacağı, yıllık faaliyet ve yatırımlarının bilançolarda belirlenip, genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği açıklandığına göre, bu kuruluşun özel hukuk hükümlerine göre idare edilen bir kamu kuruluşu olduğunun kabulü gerekir.

Davalı İSKİ Genel Müdürlüğü’nün kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı Kanun’da bu kurumun genel kurul, yönetim kurulu ve genel müdürlük ile yönetileceği denetçileri vasıtasıyla denetim yapılacağı, yıllık faaliyet ve yatırımlarının bilançolarda belirlenip, genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği açıklandığına göre, bu kuruluşun özel hukuk hükümlerine göre idare edilen bir kamu kuruluşu olduğunun kabulü gerekir.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da 2560 sayılı Kanuna tabi olan İSKİ Genel Müdürlüğü’nün "gördüğü hizmet kamu hizmeti ise de, faaliyetini özel hukuk kuralları altında yapması itibariyle TTK'nın 18/1'inci maddesi anlamında tacir sayılacağını ve tacir olan davalı ile davacı arasındaki haksız fiilden kaynaklanan (TTK'nın 3 ncü maddesi) davaya bakma görevinin adli yargının görevine girdiğini YHGK'nın 2l.09.1983 gün ve Esas 1980/11-2721 Karar, 1983/323 sayılı kararında benimsenmiştir.

Her ne kadar 12.02.1959 gün 1958/17 Esas-1959/15 Karar sayılı idari eylemlerle ilgili bir içtihadı birleştirme kararı varsa da 23.11.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2560 sayılı Yasa'nın hükümleri karşısında bu içtihadı birleştirme kararının ASKİ ve İSKİ bakımından uygulama alanın kalmadığı sonucuna varılmalıdır. Nitekim bu kurallar, YHGK'nun 29.11.1995 gün 1995/11-647, 1043 Karar sayılı içtihadında aynen benimsenmiştir.

Bu itibarla, tacir olan davalı İSKİ Genel Müdürlüğü ile davacının sigortalısı arasında haksız fiilden kaynaklanan davaya bakma görevinin adli yargıya ait olduğu gözönünde bulundurularak, işin esasına girilmesi, taraf delillerinin toplanarak hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17588, Karar No: 2017/8203, Tarih: 29.11.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/17588 E.  ,  2017/8203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davalı tarafın dayandığı ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2000/239 Esas sayılı dava dosyası aslı ya da onaylı örneğinin,

2- Çekişmeli taşınmaza komşu 892 ve 893 parsel sayılı taşınmazların kesinleşme durumunu gösterir şekilde kadastro tutanaklarının, varsa tespite dayanak belgelerin ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının,

3- Dava konusu taşınmazın ifrazen geldisi olan kök 1175 parselden dava konusu taşınmaza kadarki ifraz işlemlerine ilişkin tüm bilgi ve belgelerin (ifraz krokileri ve ifrazların dayanağı olan tüm belge ve bilgiler ile varsa kesinleşme şerhli mahkeme ilamlarının),

4- Davacı ... adına 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesi gereğince belgesizden tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının Tapu Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğünden sorularak, alınacak yazı cevaplarının dosya içerisine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7033, Karar No: 2022/8567, Tarih: 09.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/7033 E.  ,  2022/8567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 09/05/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiklerini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına 09/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9006, Karar No: 2022/9561, Tarih: 15.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9006 E.  ,  2022/9561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin çalıştığı işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik uyarınca belirlenen değerlerin üzerinde gürültü ölçüldüğünü ve 8,5 saat çalışan davacının buna göre günde 7,5 saat çalıştırılmayı ve buna bağlı haklarının ödenmesini beklerken yeni bir ölçüm yapılacağı söylenerek uygulamaya devam edildiğini, toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümlerine rağmen kısa çalışma primi ödenmediğini, ayrıca günlük 8,5 saat çalıştırıldığı ve ara dinlenmesi hariç günde yarım saat fazla çalışma yaptığı hâlde ücretinin ödenmediğini ileri sürerek günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiğinin tespiti ile kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik hükümleri dışındaki işler için haftanın beş günü, günde 8,5 saat olmak üzere 42,5 saat çalışma yapıldığını ve 45 saat üzerinden ücretinin ödendiğini, ölçümlerin usulüne uygun bir şekilde yapıldığını ve davacının 7,5 saat çalıştırılmasının maddi koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarının ödenmediği sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri