muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/19810, Karar No: 2023/4542, Tarih: 18.05.2023

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca davanın düşmesine ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü çerçevesinde ceza miktarı belirlenerek karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2. Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu

2. Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu

bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 30.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

3. Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4. Suç tarihi olan 15.06.2014 tarihi itibarıyla yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca suç tarihi itibarıyla sanığın lehine olan Kanun maddesinin uygulanması suretiyle ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibarıyla sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

5. 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2016 tarihli ve 2016/5 Esas, 2016/135 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, diğer yönleri incelenmeksizin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14464, Karar No: 2017/18600, Tarih: 19.09.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/14464 E.  ,  2017/18600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı TCK’nın

158/1-f-son, 62, 52/2-4, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Resmi belgede sahtecilik suçundan, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı

Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümleri ve resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'a ait çek karnesinin bulunduğu çantanın 13/07/2006 tarihinde çalındığı, çalınan çek yapraklarından suça konu ... seri nolu çek yaprağının 30/10/2006 keşide tarihli ve 9500 TL bedelli olarak doldurulduğu, sanıkların bu çeki kullanarak katılan ...’den konfeksiyon malı satın alarak paylaştıkları ve bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1-Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yapılan temyiz isteminin incelenmesinde,

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12 maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yapılan itiraz üzerine, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce ret kararı verildiği ve hükmün kesinleştiği, bu karara yönelik temyiz yolu kapalı olduğu anlaşıldığından sahtecilik suçu yönünden dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine karşı yapılan temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanıkların üzerine atılı suçun sübut bulduğuna dair mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 19.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/854, Karar No: 2024/1690, Tarih: 21.03.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/854 E.  ,  2024/1690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/315 E., 2022/342 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasındaki taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptal ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince, kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin murisi ... ...’ın 17.02.1965 tarihli düzenleme şeklindeki satış vaadi sözleşmesi ile davalıların murisi ...’tan 257 parsel sayılı taşınmazdaki hissesinden 1260 m2 yeri satın aldığını, davacıların satış tarihinden bugüne kadar zilyet olduğunu iddia ederek 257 parsel sayılı taşınmazdan ifraz sonucu oluşan 318 ada 1 ve 470 ada 3 parsel sayılı taşınmazlarda davalılar adına kayıtlı dava konusu satış vaadine karşılık gelen payların iptali ile miras payları oranında davacılar adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı def'inde bulunduğunu, davacıların dava konusu taşınmazlarda haksız işgalci olduğunu, satış bedelinin tamamının ödenmediğini, davacıların satış bedelinin tamamını ödediğini ispat etmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 12.07.2016 tarihli, 2014/442 Esas, 2016/390 sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 12.07.2016 tarihli, 2014/442 Esas, 2016/390 sayılı kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 26.05.2021 tarih ve 2018/2858 Esas, 2021/3503 Karar sayılı ilamında; "...tarafların murisleri arasında yapılan 17.02.1965 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile 257 parsel sayılı taşınmazda 5260 metrekarelik hissesinde 1260 metrekare yerin satışı yapılmıştır. Dava konusu Mersin ili, Mezitli ilçesi, Tece Köyünde tapuda kayıtlı 257 sayılı parselin kısmi imar uygulaması ve Kadastro Kanunu'nun 22/A maddesi uygulaması sonucu 318 ada 1 parsel ve 470 ada 3 sayılı parsel oluşmuştur. Bu durumda imar uygulaması sırasında uygulanan düzenleme ortaklık payı tespit edilerek, bu oranın davacılara satışı vaad edilen 1260 m2'ye uygulanmak suretiyle belirlenecek miktarın her iki parseldeki davalılara ait paylardan iptali ile tescilini karar verilmesi gerekirken denetlemeye elverişsiz rapor ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 15.11.2022 günlü 2021/315 Esas, 2022/342 sayılı kararında "taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteminin şartlarının oluştuğu" gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu taşınmazlarda davalılar adına kayıtlı bir kısım payın iptali ile davacılar adına tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını, davacıların dava konusu taşınmazlarda zilyet olmadığını, satış bedelinin bir kısmının ödenmediğini, davacıların satış bedelinin tamamının ödendiğini ispat edemediğini, sözleşmenin geçerli olmadığını ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, taşınmaz satış vaadi sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere özellikle tesciline karar verilen payların davacıların miras payları belirtilerek yazılmasına göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki 3.2'nci paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2. Öte yandan harç kamu düzenini ilgilendirdiğinden temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın; 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca dava değeri üzerinden hesaplanarak hükmedilen 20.512,81 TL karar ilam harcından peşin alınan 102,50 TL ile 4.369,10 TL tamamlama harcının mahsubu ile bakiye 16.041.21 TL harcın aleyhine hüküm kurulan davalılardan alınarak Hazineye irat kaydına dair karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

3. Ne var ki bu husus hükmün bozulmasını gerektirmiş ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK’nın 370/2’nci maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Yukarıda 3.1. numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Yukarıda 3.2. numaralı bentte açıklanan nedenler ile, Mahkeme hükmünün 2. bendinde yer alan ‘‘4.266,60 TL’’ rakam ve harflerinin hükümden çıkarılarak yerine ‘‘16.041,21 TL’’ ibaresinin yazılmasına, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA,

İstek halinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

2. Yukarıda 3.2. numaralı bentte açıklanan nedenler ile, Mahkeme hükmünün 2. bendinde yer alan ‘‘4.266,60 TL’’ rakam ve harflerinin hükümden çıkarılarak yerine ‘‘16.041,21 TL’’ ibaresinin yazılmasına, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA,

İstek halinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10244, Karar No: 2012/17038, Tarih: 31.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10244 E.  ,  2012/17038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/04/2011 tarih ve 2010/375-2011/123 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın 1967 – 1968 yılında çıkardığı 50.000,00 TL (Eski TL) karşılığında satın aldığı hisse senetlerinin maliki olduğunu, davacının bu hisse senetlerini 01/09/2009 tarihinde davalı bankanın Mersin şubesine ibraz ederek yeniden değerlendirme fonlarıyla artan sermayesinden bedelsiz pay alma talebinde bulunduğunu, davalı bankanın Mersin Şubesinin hisse senetleri değişim makbuzu karşılığında B Grubu hamiline ve nama yazılı hisse senetlerini teslim aldığını, bu hisselerin Garanti Yatırım Menkul Kıymetler A.Ş.’de davacı adına açılan yatırım hesabında işlem görmek üzere tutulduğunu, davalı bankanın , davacının muhtelif yıllarda yaptığı yeniden değerlendirme fonlarıyla artan sermayesinden bu hisselere isabet eden değerlerine hiç değinmeden senetlerin 1967 – 1968 yıllarındaki değerlerine göre hesaplama yaparak isabet eden temettü payını almaya hakkının olduğunu bildirdiğini ileri sürerek, davacının ibraz ettiği hisse senetlerine isabet eden bedelsiz paylardan şimdilik 10.000,00 TL’lik kısmının aynen teslimini, aynen teslim mümkün değilse bedellerinin ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, mahkemenin yetkili olmadığını, davanın görevli ve yetkili İstanbul Asliye Ticaret Mahkemelerinde görülmesi gerektiğini, yeniden değerlendirmede uygulanacak emsallerin Maliye Bakanlığınca tespit edilmesi gerekirken Maliye Bakanlığınca bu konuda bir adım atılmadığını, bu nedenle yeniden değerlemenin fiilen uygulanamayacağını, davacının davalı bankadan herhangi bir hak ve alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; HUMK'un 17. maddesi gereğince ortağın şirkete karşı açtığı davaların doğrudan şirket merkezinin (ikametgahının) bulunduğu yer mahkemesinde görüleceği, bu yetki kuralının kesin ve kamu düzenine ilişkin olduğu, mahkemece her safhada resen dikkate alınacağı, davalı bankanın ikametgahının bulunduğu İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın karar kesinleştiğinde ve talep halinde yetkili İstanbul Nöb. Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 31/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2866, Karar No: 2015/5930, Tarih: 02.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/2866 E.  ,  2015/5930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/187617

MAHKEMESİ : Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 21/02/2013, 2011/140 (E) ve 2013/41 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, hakaret

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıklar A.. S.., F.. S.. ve H.. K.. hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu anlaşılmakla, bu hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.

2- Oluşa, tüm dosya kapsamına, sanık savunmasına, mağdur ve tanık beyanlarına, haksız tahrikte etki-tepki dengesinin sanık lehine bozulmasına göre; mahkemenin haksız tahrikin varlığına dair kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık T.. K..'nin katılan Adalet'e yönelik eylemi ile katılan Fatma'ya yönelik hakaret suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde hakaret suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin katılan Adalet'e yönelik eylemde meşru savunma hali bulunduğuna, Cumhuriyet Savcısının haksız tahrik indirimi yapılmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, eşi ile aralarındaki sorunlar sebebiyle ayrı yaşadığı, bu yüzden eşinin ailesi ile de dargın olduğu, sanığın yanında yaşayan ortak çocuklarının yüksekten düşme sonucu yaralanarak hastaneye kaldırıldığı, olaydan bir gün önce hastanede taraflar arasında sürtüşme yaşandığı, devamında gece saatlerinde sanığın cep telefonundan kayınvalidesi olan katılan Fatma'ya “Sabah hastanede seni görürsem orada sinkaf ederim” şeklinde hakaret içeren mesaj yolladığı, ertesi gün taraflar yine hastaneye gittiklerinde heyetçe izlenen hastanenin güvenlik kamera görüntülerinden de anlaşılacağı üzere, kayınbiraderi olan katılan Adalet ile arkadaşı H.. K..'ın hastane koridorunda sanığa yumruklarla saldırdıkları, araya girenlerin olduğu, o bölgeden ayrılmasını müteakip üzerine katılanın tekrar üzerine geldiğini gören ve çıkması muhtemel olaylara hazırlıklı geldiği anlaşılan sanığın bu kez cebinden bıçağını çıkararak katılanın sağ göğüs bölgesine kuvvetli bir darbe vurduğu, yine araya girenler olması sebebiyle ...

eylemine devam edemediği, katılanın aldığı darbe sonucu hem sağ akciğerde yırtık ve hem de kalbin sağ atrium ile sağ ventrikül birleşim yerinde aurikula altında 2 cm. boyutunda kesi oluştuğu, olayın zaten hastanede gerçekleşmesi sebebiyle vakit kaybedilmeksizin katılanın hemen ameliyata alınıp kesilerin onarılması suretiyle hayata döndürüldüğü olayda;