muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13724, Karar No: 2014/1117, Tarih: 23.01.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/13724 E.  ,  2014/1117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2010/24-2013/175

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.01.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; temliken tescil isteminin redddine, tazminat isteminin kabulüne dair verilen 28.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. ve 729. maddesi gereğince temliken tescil, olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir.

Davalı M.. H.. vekili, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan olup davacı iyiniyetli olmadığından davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iyiniyetli olmaması nedeniyle temliken tescil isteminin reddine, 487.830,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723 ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye

karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Türk Medeni Kanununun 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3. Maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır.

c) Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Diğer taraftan, aynı kurallar TMK'nın 729. maddesi gereğince açılan temliken tescil davaları yönünden de geçerli olup bu tür davalarda da tapuya kayıtlı özel mülkiyete konu bir taşınmaz üzerine menkul niteliği taşımayan bitki dikilmiş olmalıdır. Bitkiyi dikenin (taşınmazı bağ ya da bahçe haline getirenin) iyiniyetli olması, diğer bir anlatımla zeminin kendisine ait olduğu ya da 05.07.1944 tarihli ve 12/26 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği gibi mülkiyetin ileride kendisine geçirileceği inancıyla hareket etmesi gereklidir. (Sübjektif koşul)

Dikilen ağaçlar ya da bağ zeminden açıkça daha fazla değer taşımalıdır. (Objektif koşul)

Dikilen şeylerin üzerinde bulunduğu arazi parçası, davalıya ait taşınmazın

bir kısmı üzerinde kalıyorsa, bu yerin ana taşınmazdan ifrazının mümkün olması gereklidir.

İptale konu olacak zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

Hükmü, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Dikilen ağaçlar ya da bağ zeminden açıkça daha fazla değer taşımalıdır. (Objektif koşul)

Dikilen şeylerin üzerinde bulunduğu arazi parçası, davalıya ait taşınmazın

bir kısmı üzerinde kalıyorsa, bu yerin ana taşınmazdan ifrazının mümkün olması gereklidir.

İptale konu olacak zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

Hükmü, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacı tarafından TMK 'nın 724. ve 729. maddeleri gereğince temliken tescil isteminde bulunulmuş ise de iyiniyetli olduğu kanıtlanamadığından ayrıca iyiniyet koşulu gerçekleşmediğinden artık temliken tescil davalarında gerekli olan diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin aranmasına gerek bulunmadığından, dolayısıyla tapu iptali ve tescil talebinin reddedilmesinde bir usulsüzlük mevcut olmadığından davacının tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince; davacı, devletin hüküm ve tasarrufunda bulunan taşınmaza çiftlik evi, kuyu ve ahır yapmak ve ağaç dikmek suretiyle imar ve ihya ettiğini, bu nedenle açılan tapu iptal ve tescil davasının reddedildiğini, taşınmaz üzerine yapılan ağaç ve yapıların değerinin arazi değerinden fazla olduğunu belirterek TMK'nın 724. ve 729. maddeleri gereğince temliken tesciline olmadığı takdirde ıslah ile yapı ve ağaç bedeli olan 477.830,00 TL nin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece tapu iptali ve tescil davasının reddine, tazminat isteminin kabulüne karar verilmiştir. TMK'nın 723/son maddesinde "Yapıyı yaptıran malzeme sahibi iyiniyetli değilse, hakimin hükmedeceği miktar bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçmeyebilir" hükmü gereğince davacı iyiniyetli olmadığından hükmedilecek tazminat, malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçemeyecektir.

Mahkemece yerinde yeniden keşif yapılarak uzman bilirkişilere dava tarihi itibariyle malzemenin en az değeri tespit ettirilmeli, Türk Medeni Kanununun 4. maddesinin hakime tanıdığı takdir yetkisi de kullanılarak ödenmesi gereken tazminat miktarı tespit edilerek oluşan sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde rayiç değerine hükmedilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 23.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7534, Karar No: 2025/4063, Tarih: 25.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7534 E.  ,  2025/4063 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/902 Esas, 2024/886 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/108 Esas, 2022/219 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Ek davaya konu Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/4 Esas, 2018/698 Karar sayılı dosyasının, dosya arasına alınmasından sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14462, Karar No: 2012/18058, Tarih: 19.09.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/14462 E.  ,  2012/18058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın, yönetime geldikten sonra 2005 yılında binanın yapıldığını belirtmesi de dikkate alınarak, suça konu binanın belediye veya ... imar rejimine tabi yer sınırları içerisinde kalıp kalmadığının tespiti ile sınırlar dahilinde ise taşınmaza ait elektrik ve su abone sözleşmeleri ile numarataj belgesinin de olup olmadığı araştırılarak, teknik bilirkişi marifetiyle mahallinde yapılacak keşif ile binanın hangi tarihte yapıldığı belirlenerek, sanığın bu tarihte AS Mermer Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin yönetim kurulunda yer alıp almadığı, binanın yapılmasında sorumluğunun olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun tayini gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11146, Karar No: 2008/3184, Tarih: 11.03.2008

11. Hukuk Dairesi 2006/11146 E., 2008/3184 K.

**11. Hukuk Dairesi 2006/11146 E., 2008/3184 K.**

**- MARKANIN KORUNMASI

- TİCARET UNVANI**- 556 S. MARKALARIN KORUNMASI HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KA... [ Madde 9 ]

- 556 S. MARKALARIN KORUNMASI HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KA... [ Madde 23 ]

- 556 S. MARKALARIN KORUNMASI HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KA... [ Madde 40 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 43 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 48 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada (Denizli Asliye Üçüncü Hukuk Mahkemesi)'nce verilen 25.04.2006 tarih ve 2004/305-2006/201 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş i olmakla, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan, dava dosyası için |

| tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra, işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirkette bir süre çalıştıktan sonra ayrılıp S... Tekstil adlı işletmeyi kurduğunu, ancak daha sonra işletme adını G... Tekstil olarak değiştirdiğini, davacının G... Tekstil unvanını 1993 yılından bu yana kullandığını, davalının eyleminin haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, haksız rekabetin tespiti ve önlenmesine, hükmün ilanına, 1.000 YTL davacının zararının ve 1.000 YTL davalının elde ettiği kazancın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında istenen tazminatın 300 YTL'lik kısmının tespit masrafı olduğunu, 700 YTL'lik kısmından ise vazgeçtiğini bildirmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ticari işletmesine "İG İ... G... TEKSTİL" unvanını kullandığını, WG..." ibaresinin müvekkilinin soyadı olduğunu ve TTK'nın 43 ve 48. maddesi gereğince isim ve soyadına faaliyet alanını ekleyerek kullanmasının yasal hakkı olduğunu, ayrıca "İG İ... G..." ibarelerini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ticari işletmesine "İG İ... G... TEKSTİL" unvanını kullandığını, WG..." ibaresinin müvekkilinin soyadı olduğunu ve TTK'nın 43 ve 48. maddesi gereğince isim ve soyadına faaliyet alanını ekleyerek kullanmasının yasal hakkı olduğunu, ayrıca "İG İ... G..." ibarelerini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, dava tarihinde davalının tescili tekemmül etmiş bir markasının bulunmadığı, davacı şirketin "G... Tekstil San. Tic. Ltd. Şti." unvanıyla 19.07.1995 tarihinde tescil edildiği, unvanda baskın unsurun "G..." ibaresi olduğu, davalının davacı şirkette bir süre çalıştıktan sonra ayrılarak babası ile birlikte "Ş... Tekstil" adı altında ticari faaliyette bulunduğu ve daha sonra "İG İ... G... TEKSTİL" ticaret unvanını kullanmaya başladığı, bu unvanı aynı zamanda 08.04.2004 tarihinde marka olarak tescili için başvuruda bulunduğu, Wİ... G..." ticaret unvanını 14.05.2004 tarihinde Ticaret Siciline tescil ettirdiği, ancak, tabelasında VG... TEKSTİL" ibaresini büyük puntolarla yazıp "L." ibaresini silik ve küçük punto ile düzenlediği, bu şekilde kullanımın doğruluk ve dürüstlük kurallarına uygun bir kullanım olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile haksız rekabetin tespitine ve önlenmesine, bu kapsamda davalının işyerinde kullandığı tabela, ticari kağıt ve basılı evraklardaki "G..." yazılarının okunamayacak şekilde kapatılmasına, mümkün olmaz ise ortadan kaldırılmasına, 300 YTL tespit giderinin yargılama gideri kapsamında değerlendirilmesine, 700 YTL tazminatın atiye terki nedeniyle bu miktar için davanın son bulmasına, 1.000 YTL davalının elde etmesi mümkün menfaatin ispatlanamadığmdan reddine, karar özetinin yerel bir gazetede ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Ancak, TTK'nın 43. maddesi gereğince gerçek kişi tacirlerin ticaret unvanlarının 48. maddeye uygun olarak yapacağı ilaveler ile kısaltmadan yazılacak ad ve soyadından oluşturulması gerekmektedir. Nitekim davalı 14.05.2004 tarihinde ticaret siciline "İ... G..." olarak ticari işletmesini tescil ettirdiği gibi, "L. G... İG + şekil"den oluşan markasının tescili için de 08.04.2004 tarihinde başvurmuş ve yargılama sırasında da marka tescili tekemmül etmiştir.

Gerek TTK'nın 43. maddesi gereğince davalının tescil edilmiş ticaret unvanı, gerekse 556 sayılı KHK gereğince tescil edilmiş markasının korunması tescil başvurusu tarihinden itibaren geçerli bulunduğundan, terkin edilmedikçe unvan ve markanın kullanılmasının yasaklanması mümkün değildir.

Gerek TTK'nın 43. maddesi gereğince davalının tescil edilmiş ticaret unvanı, gerekse 556 sayılı KHK gereğince tescil edilmiş markasının korunması tescil başvurusu tarihinden itibaren geçerli bulunduğundan, terkin edilmedikçe unvan ve markanın kullanılmasının yasaklanması mümkün değildir.

Somut olayda mahkemece, davalının tescilli unvanında ve markasında yer alan "G..." ibaresini kullanmasını tümüyle engelleyecek şekilde haksız rekabetin önlenmesine karar verilmesi TTK'ya ve 556 sayılı KHK'ya aykırıdır. Mahkemece yapılacak iş, davalı unvan ve markasının tescil edilmiş hali dışında davacı unvanı ile iltibas oluşturacak nitelikte kullanılmasının önlenmesine karar vermekten ibaret olup, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.03.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4296, Karar No: 2023/10000, Tarih: 30.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4296 E.  ,  2023/10000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1928 Esas, 2023/370 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/1220 Esas, 2021/294 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 2549 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare lehine tapudan tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek belirlendiğini, bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu ve ağır hatalar içerdiğini, rapora itirazların değerlendirilmediğini, münavebe ürünlerinin verim ve fiyatının yüksek, masraflarının düşük alındığını, yörede karpuz yetişmediğini, münavebe ürün deseninin hatalı seçildiğini, objektif değer artış oranının ve kapitalizasyon faiz oranının hatalı olduğunu, ağaç ve muhdesat bedellerinin yüksek hesaplandığını, acele el koyma dosyasında bedelin fazla belirlendiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak zeminine; yaş, cins ve verim durumuna göre ağaçlara değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, değerlendirmeye esas alınan verilerle resmi verilerin uyumlu ve bölgenin münavebe sistemine uygun düştüğü, bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın niteliği ve konumuna göre belirlenen kapitalizasyon faizi ile objektif değer artırıcı unsur oranlarının yerinde olduğu, böylece mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 2549 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2250, Karar No: 2017/17800, Tarih: 19.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/2250 E.  ,  2017/17800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 19.12.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av.... geldi. Karşı taraf davalı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.480 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, 3.70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.