muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10591, Karar No: 2022/14033, Tarih: 17.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/10591 E.  ,  2022/14033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada İstanbul 10. Tüketici ile Bursa 4. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

İstanbul 10. Tüketici Mahkemesince, davanın davacı vekili tarafından UYAP sistemi üzerinden açıldığı, dosyanın tevzi edilmesi üzerine 06.05.2022 tarihli tensip zaptının hazırlanmış olduğu, ancak davacı vekilinin aynı tarihli ve tensibin onayından önce talep dilekçesi sunarak davanın Bursa Nöbetçi Tüketici Mahkemesinde açılacak iken, sehven İstanbul Tüketici Mahkemesi’nde açılmış olduğunu belirterek, dosyanın Bursa Nöbetçi Tüketici Mahkemesi’ne gönderilmesini talep ettiği, bu durumda davanın sehven açılmış olduğu beyanı, davacı vekilinin talebi ile davalının adresinin de Bursa İli'nde olduğu hususları ve usul ekonomisi dikkate alınarak, tensip zaptının iptali ile dosyanın, Bursa Nöbetçi Tüketici Mahkemesine tevzi edilmek üzere, Bursa Adliyesi Hukuk Mahkemeleri Tevzi Bürosuna gönderilmesine karar verilmiştir.

Bursa 4. Tüketici Mahkemesince ise, dava dilekçesinin İstanbul Nöbetçi Tüketici Mahkemesine hitaben yazıldığı, bu durumda davanın sehven farklı yerde açıldığının kabul edilemeyeceği, dava dilekçesinin davalı yana tebliğ edilmediği, davalı tarafça süresinde ve usulüne uygun şekilde yapılmış bir yetkisizlik itirazı bulunmadığı, davanın hukuki niteliği gereği kesin yetki kuralı teşkil etmeyen ve süresi içerisinde ileri sürülmeyen yetki itirazı üzerine mahkemece kendiliğinden gönderme yahut yetkisizlik kararı verilemeyeceği, 6100 sayılı HMK'nın 19/2. maddesine göre, yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir düzenlemesi karşısında davalının usulüne uygun yetki itirazda bulunulmadığı ve kesin yetki kuralının bulunmadığından, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı yer olan İstanbul 10. Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Yargı yeri belirlenmesini gerektiren sebepler 6100 sayılı HMK'nın 21. maddesinde;

“(1)Aşağıdaki hâllerde, davaya bakacak mahkemenin tayini için yargı yeri belirlenmesi yoluna başvurulur:

a) Davaya bakmakla görevli ve yetkili mahkemenin davaya bakmasına herhangi bir engel çıkarsa,

Yargı yeri belirlenmesini gerektiren sebepler 6100 sayılı HMK'nın 21. maddesinde;

“(1)Aşağıdaki hâllerde, davaya bakacak mahkemenin tayini için yargı yeri belirlenmesi yoluna başvurulur:

a) Davaya bakmakla görevli ve yetkili mahkemenin davaya bakmasına herhangi bir engel çıkarsa,

b) İki mahkeme arasında yargı çevrelerinin sınırlarının belirlenmesi konusunda bir tereddüt ortaya çıkarsa,

c) İki mahkeme de görevsizlik kararı verir ve bu kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşirse,

ç) Kesin yetki hâllerinde, iki mahkeme de yetkisizlik kararı verir ve bu kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşirse” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda, mahkemelerce verilen kararlar kesinleşmiş ise de, iki mahkeme arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamaktadır. Davanın ilk açıldığı İstanbul 10. Tüketici Mahkemesince, dosyanın Bursa Nöbetçi Tüketici Mahkemesine tevzi edilmek üzere, Bursa Adliyesi Hukuk Mahkemeleri Tevzi Bürosuna gönderilmesine karar verildiği dikkate alındığında yargı yeri belirlemesi için aranan "iki mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı bulunması" koşulunun henüz gerçekleşmediği kuşkusuzdur. Bu nedenle yargı yerinin belirlenmesi koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 17.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5285, Karar No: 2020/3223, Tarih: 25.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/5285 E.  ,  2020/3223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Osmaniye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 23/05/2019 tarih ve 2019/13-2019/228 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin davalı müflis Banka vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalılardan ...'in müvekkili şirketin ortağı ve şirket müdürü olduğunu, diğer davalının ise, müvekkili şirketin hesabının bulunduğu banka olduğunu, şirketin hesabında iki müdür tarafından müşterek imza ile işlem yapılabildiğini, ancak banka hesap hareketleri ile şirket kayıtları karşılaştırıldığında farklılık olduğunun görüldüğünü ve bankadan çekilen paraların nasıl çekildiğinin tespit edildiğini, buna göre 07/03/2012 tarihinde 825,00 TL, 23/05/2012 tarihinde 5.980,00 TL ve 07/03/2012 tarihinde 1.625,00 TL olmak üzere toplam 8.430,00 TL'nin tek imza ile hesaptan ... tarafından çekildiğinin ve bu paraların şirket kayıtlarına girmediğinin tespit edildiğini, banka kayıtlarında hesabın müşterek olduğunun açık olduğunu, bu paraların çekilmesi ile davalı ...'in sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek toplam 8.430,00 TL'nin çekildiği tarihlerden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı müflis Banka vekili; açılan davanın banka yönünden haksız olduğunu, yetkisiz temsille ödendiği iddia edilen paraların şirket adına ödendiğini, ödeme işlemi esnasında diğer yetkili kişinin davalı banka tarafından sehven dekontta imzasının alınmamasının bu sonucu değiştirmediğini, banka personeli ile kurulmuş güvene dayalı ilişki nedeniyle daha önceki müdürün de tek başına para çektiğini, bunun taraflar arasında uygulama haline geldiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; davacı şirketinin % 50 oranında hissedarı iken ortaklıktan ayrıldığını, ortak oldukları süre içerisinde davacı ile aralarında hesap görme işini halledemediklerini, şirketten dolayı kendisinin yaptığı bazı masrafları davacının ödemek istemediğini, aralarında bu konuları konuştuklarında kendisine ortak hesaplarından para çekebileceğini söylediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; davacı şirketinin % 50 oranında hissedarı iken ortaklıktan ayrıldığını, ortak oldukları süre içerisinde davacı ile aralarında hesap görme işini halledemediklerini, şirketten dolayı kendisinin yaptığı bazı masrafları davacının ödemek istemediğini, aralarında bu konuları konuştuklarında kendisine ortak hesaplarından para çekebileceğini söylediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ... yönünden mahkemece bozmadan önce davanın kabulüne karar verilp bu hüküm anılan davalı yönünden kesinleştiği gerekçesiyle yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davalı banka yönünden ise; taraflar arasında mevduat hesabı açılırken yapılan anlaşmaya göre, davacı şirketin hesabından para çekilebilmesi için şirketi temsile yetkili 2 müdürün de imzasının bulunması gerekmekte iken 07.03.2012-23.05.2012-18.07.2012 tarihlerinde çekilen ve dava konusu olan paraların sadece davalı ... imzasıyla çekilmiş olduğu, davalı bankanın müşterilerinden aldığı mevduatı özenle saklamak zorunda olduğu, usulsüz şekilde yetkisiz kişiye yaptığı ödeme nedeniyle mevduat sahibine karşı sorumlu olduğu, Bankacılık Kanunu'nun 61. maddesi uyarınca davalı bankanın kendisine teslim edilen mevduatı geri ödemekten hiçbir şekilde kaçınamayacağı gerekçesiyle davalı banka yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı müflis Banka vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, mevduat hesabında bulunan davacı şirkete ait paranın, davalı banka tarafından tek başına para çekmeye yetkisi bulunmayan davacı şirket temsilcisine ödendiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir. Mahkemece verilen 27.12.2016 tarihli karar Dairemizin 03.12.2018 tarih ve 2017/2081 E. - 2018/7587 K. sayılı ilamı ile “…Ancak, hükümden sonra, İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 16.11.2017 tarih ve 2017/41 Esas sayılı kararı ile davalı bankanın iflasına karar verilmiştir. Bu itibarla, davalı Banka hakkındaki davanın, iflas memurlarına tebligat yapılması suretiyle kayıt kabul davası olarak görülmesi gerekirken, esasa ilişkin karar verilmesi doğru görülmemiş, re'sen bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de bozma gereğince davanın kayıt kabul davası olarak sürdürülmediği anlaşılmıştır. Bu itibarla mahkemece, uyulmasına karar verilen Dairemiz bozma ilamında da belirtildiği üzere, davalı banka hakkındaki davanın, kayıt kabul davası olarak görülmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 25/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7555, Karar No: 2023/9853, Tarih: 17.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/7555 E.  ,  2023/9853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

SAYISI : 2017/448 E., 2019/138 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Dava, müteselsil sorumluluğun iç ilişkisinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamda belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların ortak vekili tarafından temyiz edilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 30.03.2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalılar adına Av. ... ile davacı adına Av. Muhammet Furkan Yıldırım geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmişti. Dosyanın tekrar Dairemiz’e gönderilmesi üzerine Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I. DAVA

Davacı şirket vekili dava dilekçesinde; davalı .... Şti.'nin sigortalısı olan ... isimli işçinin iş kazası nedeniyle vefatından dolayı onun hak sahiplerinin açtıkları iş kazasından kaynaklı tazminat dosyasının Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi tarafından Düzeltilerek Onanmasından sonra hak sahiplerinin açtıkları icra takip dosyasına 29.05.2009 tarihinde 153.770,40 TL ödedikleri, kusurlu bulunan ...’ın iç ilişkideki kusuru nedeniyle kendilerine ödeme yaptığı, adı geçenin kusuruna isabet eden miktar düşültükten sonra kalan 95.927,80 TL rücu tazminatının; ..., ... Çelik Tic. Ltd. Şti., ..., Bir Trafo Elk. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nden kendilerinin ödeme yaptığı 29.08.2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece eldeki davanın davalıları yönünden dosya tefrik edilmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; yetki ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesini; işin esası yönünden ise müvekkillerinin taraf olmadığı dosya üzerinden verilen raporda haksız ve savunma olmaksızın atfedilen kusura bağlı olarak tazminat davasına konu edilmesinin mümkün olmadığını savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 10.03.2015 tarih, 2015/157 Esas, 2015/86 karar sayılı kararı ile zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 10.03.2015 tarih, 2015/157 Esas, 2015/86 karar sayılı kararı ile zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkeme kararının davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 03.07.2017 tarih, 2016/2580 Esas, 2017/5648 Karar sayılı kararı ile somut olayda davacı şirket ile davalılar arasındaki ilişkinin Borçlar Kanunu'nun 125'nci maddesinde belirtilen genel zamanaşımı süresine tabi olduğu bu bakımından davanın zamanaşımı nedeniyle reddi yerine yargılamaya devam edilip tüm dosya kapsamındaki deliller bir arada değerlendirerek karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 10.04.2019 tarih, 2017/448 Esas, 2019/138 Karar sayılı kararı ile 04.04.2000 tarihinde davacı tarafa ait fabrika alanında imal edilen bir kısım ürünlerin taşınması ve indirilmesi sırasında gerçekleşen kaza sonucu kazalı sigortalı ...'ın vefatına sebep olan olaydan dolayı kusur raporu alındığı, davacının kendi kusuruna isabet eden tutar dışında kalan tutarı davalılara yönlendirmesi akabinde alınan bilirkişi raporundaki kusura ilişkin değerlendirmeler ile sonucuna göre diğer davalılar arasında müşterek ve müteselsilen sorumluluk bulunduğundan bahisle davanın kabulüne, 95.927,80 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin 10.04.2019 tarih, 2017/448 Esas, 2019/138 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle, davalı ...'ın rücuen tazminattan sorumlu tutulamayacağını, adı geçen davalının diğer davalı ... Tic. Ltd Şti’nin olay tarihindeki şirket yetkilisi olduğunu, şirket tüzel kişiliğini ilgilendiren bir olay nedeniyle şirket ortak veya müdürlerinin sorumluluğuna gidilmesinin hukuken mümkün olmadığını, şirket yetkilisi veya ortağının hukuk davaları açısından şahsi sorumluluğunun bulunmadığını, kaldı ki tazminat davasına konu edilen olayın, davacı şirketin bizzat işyerinde ve davacı şirket ile tazminat davasında taraf olan diğer davalıların kusuru neticesinde gerçekleştiğini, müvekkilinin sorumlu tutulabilmesi için gerekli illiyet bağının söz konusu olmadığını, şirket tüzel kişiliğini ilgilendiren bir olay nedeniyle, şirket yetkilisinin şahsi sorumluluğuna gidilebileceği hukuken mümkün olmamasına rağmen bir an için hukuken mümkün olduğu varsayılsa dahi, müvekkilinin rücu davasına konu ... 1.İş Mahkemesi’nin 2001/256 E. Sayılı tazminat davasında taraf olmadığını, davanın kendisine ihbar edilmediğini, önceki davada savunma haklarını kullanmadığını, müvekkili açısından taraf olmadığı bir davada alınan bilirkişi raporunun bağlayıcı olmadığını, davalı ...’ın olayda kusurlu olduğunun ispat edilemediğini, müvekkili yönünden müvekkilinin de taraf olduğu bir davada kusur incelemesi yapılmadığını, mahkemece rapor alınan bilirkişi heyetinin de 18.10.2018 havale tarihli raporunda şirket yetkilisinin sorumluluğuna gidilemeyeceği yönündeki savunmaları yönünden bir inceleme ve tespit yapmadığını, kusur araştırmasına gitmediğini, müvekkilinin taraf olmadığı, ... 1. İş Mahkemesi’nin 2001/256 E . sayılı dosyasındaki, bilirkişi raporunun aynısını raporuna yazdığını ve kusur yönünden bir inceleme yapmadığını, bu nedenle hükme esas alınabilecek yeterlikte bir bilirkişi raporu olmadığını, bilirkişi raporuna itiraz etmiş olmalarına karşın mahkemenin itirazlarını dikkate almadığını, bu konuda ek rapor alınmasına dahi gerek olmadığını, müvekkili ... şirketinin de rücuen tazminattan sorumlu olmadığını, adı geçen davalının da rücu davasına konu olan .... 1.İş Mahkemesi’nin 2001/256 E . sayılı dosyasında taraf olmadığını, davanın müvekkili şirkete ihbar da edilmediğini, anılan dosyada savunma haklarını kullanamadıkları için o dosyada alınan raporun müvekkilleri hakkında bağlayıcı olmadığını, tazminat davasına konu iş kazasının oluş yeri ve oluş şekli irdelendiğinde müvekkillerine herhangi bir kusur izafe edilemeyeceğinin açık olduğunu, müvekkilerinin rücuen tazminatın tamamından müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulamayacağını, yerel mahkemenin (tefrik edilen) diğer davalılar ... ve Bir Trafo Elektrik San.ve Tic.Ltd.Şti 'nin paylarını da müvekkillerine yükleyerek hukuka, Kanun'a ve yerleşik yargıtay kararlarına açıkça aykırı karar verdiğini, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/793 E. Sayılı rücu davasında, dava sürerken davacı şirketin davalı ..

... ve Bir Trafo Elektrik San.ve Tic.Ltd.Şti 'nin paylarını da müvekkillerine yükleyerek hukuka, Kanun'a ve yerleşik yargıtay kararlarına açıkça aykırı karar verdiğini, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/793 E. Sayılı rücu davasında, dava sürerken davacı şirketin davalı ... ile haricen anlaştığını ve onun açısından davadan feragat ettiğini, yine davalı Bir Trafo şirketi açısından da 09.12.2014 tarihli celsede Bir Trafo şirketi açısından da davayı takip etmediğini ve işlemden kaldırılmasını talep ettiğini, dolayısıyla davacı şirketin kendi iradesi ile rücu davasından anlaşarak vazgeçtiği davalıların payına düşen tazminat bedelinin müvekkillerinden talep etmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olacağını, aynı zamanda yerel mahkemenin iş bu kararının davacı taraf açısından tahsilde tekerrür oluşturacağını, faiz başlangıç tarihinin ödeme tarihi değil müvekkillerine ihtar tarihi olması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, müteselsil sorumluluğun iç ilişkisinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı HMK Geçici 3 üncü maddesi delaletiyle uygulama imkanı bulan 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 1086 sayılı HUMK’nun 427 ilâ 444 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

Dava ehliyeti, kişinin bizzat veya vekili aracılığıyla bir davayı davacı veya davalı olarak takip etme ve usuli işlemleri yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekildir; dolayısıyla, medeni hakları kullanma ehliyetine ( fiil ehliyetine ) sahip gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptirler.

Taraf sıfatına gelince; bir hakkı dava etme yetkisi (dava hakkı) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin kim olduğu, dolayısıyla o hakkı dava etme yetkisinin kime ait olduğu, (o davada davacı sıfatının kime ait olacağı) tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak, bir davanın davacısının o dava yönünden davacı sıfatına sahip bulunmadığının belirlenmesi halinde, mahkeme dava konusu hakkın mevcut olup olmadığını inceleyemeyeceği ve sıfat yokluğundan davanın reddine karar vermek zorunda olduğu için, taraf sıfatı usul hukukunun da düzenleme alanındadır.

Eş söyleyişle, sıfat, dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (Baki Kuru-Ramazan Arslan-Ejder Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 7. baskı, ... 1995, s. 231). Bu nedenle, davanın tarafları, taraf ehliyetine sahip olmalıdır. Yani, bir davada taraf olabilmek için, ya, hakiki şahıs; ya da, hükmi şahıs olmak gerekir. Zira, taraf ehliyeti, medeni hukukun haklardan istifade ehliyetine tekabül eder (Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I-II, 7. Baskı, ... 2000, s.288).

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.06.2007 tarih, 2007/10-358 Esas, 2007/337 Karar sayılı kararında da benimsendiği üzere; ticari şirketin tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinmesi (terkini) ile sona erer. Tüzel kişiliğin sona ermesi için tasfiye işlemlerinin eksiksiz yapılmış olması gerekir. Şayet tasfiye işlemleri gerektiği gibi tamamlanmamış ve tasfiyesi gereken hususlar eksik bırakılmış ise, tüzel kişilik ticaret sicilinden silinse bile şirketin tüzel kişiliğinin sona erdiğinin kabulü olanaksızdır. Bu durumda, tüzel kişiliğin yeniden ihyasına gidilerek taraf teşkili sağlanmak suretiyle yargılamanın devamının sağlanması gerekir.

Somut olayda, davalı ... şirketinin mahkeme kararından önce 29.05.2018 tarihinde ticaret sicilinden terkin edildiği ve keyfiyetin 04.06.2018 tarih, 9592 sayılı Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan edildiği anlaşıldığına göre adı geçen şirketin tüzel kişiliği ve dolayısıyla taraf ehliyeti bulunmadığı gözden kaçırılarak yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; davacı tarafa davalı ... şirketini iş bu dava nedeniyle ihya etmesi için önel vermek, ihya davası açıldığı takdirde bu davanın sonucunu beklemek, tüzel kişiliğin yeniden ihyası halinde, taraf teşkili sağlanarak, sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Davalı ... avukatı yararına 17.100.00 TL duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine,

Temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

17.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.