muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4179, Karar No: 2024/7245, Tarih: 16.09.2024

3. Uygulamaya geçilen il ve ilçelerde, taşınır rehninin veya ipoteğin paraya çevrilmesi, İflâs tasfiyesi ve ortaklığın giderilmesine ilişkin satışlar bakımından, geçiş tarihinden sonra ilanı yapılacak açık artırmalar hakkında bu maddeyi ihdas eden Kanun’la değiştirilen ve ihdas edilen hükümler uygulanır. Geçiş tarihinden önce ilanı yapılmış açık artırmalar hakkında ise değişikliklerden önceki hükümler ile ilga edilen hükümlerin uygulanmasına devam olunur.

4. Geçiş tarihinden önce yapılan ilan üzerine ihalesi gerçekleştirilemeyen ve yeniden satışı talep edilen açık artırmalar hakkında da bu maddeyi ihdas eden Kanun’la değiştirilen ve ihdas edilen hükümler uygulanır.

İcra ve İflâs Kanunu Uyarınca Elektronik Ortamda Yapılacak Satışların Usulü Hakkında Yönetmelik ile Satış Giderleri Tarifesi 8 Mart 2022 tarihli ve 31772 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanmış olup, 15.03.2022 tarihinden itibaren Ankara Batı İcra Dairesi'nde, 01.06.2022 tarihinden itibaren Ankara, Kayseri ve Bursa illeri ile bu illere bağlı olan ilçelerde, 01.09.2022 tarihinden itibaren Antalya, Aydın, Gaziantep, Kocaeli, Konya, Mersin, Samsun ve Van illeri ile bu illere bağlı olan ilçelerde, 01.11.2022 tarihinden itibaren ise İstanbul ili ve ilçelerinde uygulanmaya başlanmıştır.

Somut olayda, borçluya ait taşınmazın satış ilan tarihinin 16/05/2022, ihale tarihinin ise 01/09/2022 olduğu alacaklı vekilinin Kuşadası icra müdürlüğünün 2018/1943 Talimat sayılı dosyasına 01/09/2022 tarihi saat 10.01'de satıştan vazgeçme talebinde bulunduğu, ihalenin başlangıç saatinin 10:00 olduğu, satış artırma tutanağının incelenmesinde saat 10:10'da ihalenin sona erdiği dosyanın incelenmesinde anlaşılmaktadır.

7343 Sayılı Yasanın 33.maddesinin geçici 18. maddesi ikinci fıkra 2 bendinde ; “... Uygulamaya geçilen il ve ilçelerde, geçiş tarihinden sonra ilanı yapılacak açık artırmalar hakkında, bu maddeyi ihdas eden Kanun’la değiştirilen 88, 114, 115, 118, 124, 126, 127, 129 ve 13’ uncu maddeler, 134’üncü maddenin dokuz ve onuncu fıkraları ile ihdas edilen 111/b maddesi uygulanır. Geçiş tarihinden önce ilanı yapılmış açık artırmalar hakkında ise değişikliklerden önceki hükümler ile ilga edilen hükümlerin uygulanmasına devam olunur...” denilmekle satışı yapılan taşınmazın ihalesinde açık arttırma ilan tarihinin 16/05/2022 olması sebebiyle 02.07.2012 tarih 6352 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 115. maddenin uygulanması gerekir.

24.11.2021 tarih 7343 sayılı Kanunun 17. maddesi ile değiştirilen İİK'nun 115. maddesinin 5. maddesinde olduğu gibi "...açık artırmada teklif verme süresi başladıktan sonra borcun tamamen ödenmesi halinde satış durdurulur." şeklinde bir hüküm bulunmamaktadır. Satış talebi teklif verme başladıktan sonra geri alınamaz. İhalenin 01/09/2022'de saat 10.00'da başlamasından sonra 01/09/2022 saat 10.01'de alacaklı vekili takip borcunun ödenmesi nedeniyle satıştan vazgeçme talebinde bulunmuş olup, ihale başlamasından sonra ihalenin durdurulması söz konusu değildir.

İhalenin feshi isteminin reddi yerine ihale ilan tarihi itibariyle henüz yürürlüğe girmemiş İİK'nın 7343 sayılı yazı ile değişik 17. maddesi gerekçe yapılarak ihalenin feshine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : İhale alıcısının temyiz isteminin kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 08.02.2024 tarih ve 2023/656 E. 2024/299 K. sayılı kararının (KALDIRILMASINA), Kuşadası İcra Hukuk Mahkemesinin 13/02/2022 tarih ve 2022/405 E.-2022/583 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.09.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6067, Karar No: 2013/8502, Tarih: 27.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/6067 E.  ,  2013/8502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FETHİYE 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/12/2012

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu kaydındaki beyanlar hanesinde  bulunan baba isminin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, tapu müdürlüğünü hasım göstermek suretiyle 241 ada 5 parsel sayılı taşınmaz kaydında bulunan “parsel içerisindeki ağaçları M..oğlu T..Ç. kullanmaktadır” şerhinde lehine şerh bulunan ve miras bırakanı olan T..Ç..'in baba adının S..olarak düzeltilmesini istemiştir.

Getirtilen çap kaydından, davaya konu  241 ada 5 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına kayıtlı bulunduğu görülmektedir.

Bu durumda, mülkiyet hakkı sahibi Hazinenin yer almadığı bir davada kayıtta bulunan şerhte düzeltme yapılmasının hukuken mümkün olmadığı açıktır.

Hal böyle olunca, kayıt maliki olan Hazinenin davada yer alması gerekirken bu husus göz ardı edilerek yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.05.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8896, Karar No: 2011/5705, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8896 E.  ,  2011/5705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanıklar ... ve ...'nun beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı gerekçesiyle sanıkların beraatleri yerine farklı gerekçe ile beraatlerine karar verilmiş ise de, sonucu itibariyle doğru olan hükmün istem gibi ONANMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8039, Karar No: 2012/2579, Tarih: 05.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/8039 E.  ,  2012/2579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Olası kastla yaralama, kasten yaralama

HÜKÜM : TCK.nun 86/1,86/3-e,87/2-b-son,62,53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası; TCK.nun 86/1,86/3-e-son, 21/2,62,53,54. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık hakkında katılan ...'ı olası kastla yaralamak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın, katılan ...'ı olası kastla yaralamak suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenlerinin derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olup, sanık müdafiinin sanığın cezai ehliyeti ile ilgili rapor alınmasına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2- Sanık hakkında katılan ...'i kasten yaralamak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın katılan ...'i kasten yaralamak suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenlerinin derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olup, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde eski eşinin kardeşi olan katılan

...'in kendisine ait samanlığı kullanmasına sinirlenen sanığın, öldürmeye elverişli tüfek ile, öldürmeye elverişli uzaklıktan, baş bölgesini hedef alarak katılana ateş ettiği, katılanın yüzünün ve vücudunun sağ tarafına çok sayıda saçma tanesi isabet ettiği, sağ gözün görme yetisini kaybettiği, yine sağ tarafta mandibula kırığı meydana geldiği, kırığın hayat fonksiyonlarını 5.(ağır) derecede etkilediği, katılanın yüzünde sabit ... kaldığı, meydana gelen zararın ve tehlikenin ağırlığına göre, katılanın hayati tehlike geçirmesine neden olduğu olayda, eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastın öldürmeye teşebbüs olduğu anlaşıldığı halde, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması yerine yaralama suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini,

b) Kabule göre de;

Sanığın katılan ...'i silahla, yüzde sabit ... bırakacak ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde; yaralama suçundan TCK.nun 86/1, 86/3-e ve 87/2-b-d-son maddesi uyarınca tayin edilecek cezanın 8 yıldan az olması halinde TCK.nun 87/2-son maddesi uyarınca 8 yıla yükseltilmesi, 8 yılı geçmesi halinde bu cezanın tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK.nun 86/1, 86/3-e maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası verildikten sonra TCK.nun 87/2-b-son maddesi uyarınca doğrudan, takdiren ve teşdiden 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülerek, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), aleyhe temyiz bulunmadığından, CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmündeki ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, sanık hakkında verilen ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanığın tutukluluk halinin devamına, 05/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20117, Karar No: 2013/18759, Tarih: 02.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/20117 E.  ,  2013/18759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal. mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanların ücretlerinin sanıkdan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıkdan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden yargılama giderlerine ilişkin bölümden “Sanığın sarfına sebebiyet verdiği soruşturma safhasındaki zorunlu müdafii ücreti olan 91,00 TL'nin sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına,” ibaresinin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3617, Karar No: 2023/13737, Tarih: 25.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3617 E.  ,  2023/13737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/820 E., 2016/25 K.

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2014/820 Esas, 2016/25 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 29/1, 62, 53, 51, 51/3 maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası, hak yoksunluğu ve 1 yıl 6 ay denetim süresi belirlenmesine,

Basit Yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 3-a, e, 29/1, 62/1, 51, 51/3 maddeleri uyarınca 5 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl 6 aylık denetim süresi belirlenmek suretiyle ertelenmesine ayrıca hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Beraat etmesi gerektiğine,

2.Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın mağdur ...'ın babası, ...'in damadı, mağdur ...'in damadı ...'in kardeşi olduğu, olay günü mağdurların sanığın evine gittikleri, sanığın alkol almaya başladığı, elindeki bıçak ile mağdur ...'in kolu ile oynadığı, bunu gören ...'ın şüpheliyi uyardığı, buna kızan sanığın mağdur ...'ın koluna bıçağın yassı tarafı ile vurduğu ve ayağa kalkıp mağdur ...'a tekme attığı, bunun üzerine mağdur ...'ın evin dışarısına çıktığı, bunu gören diğer mağdurların da mağdur ...'ın arkasından evin dışarısına çıktıkları, mağdur ...'in sanığın bulunduğu yere taş attığı, bunun üzerine sanığın yanında bulunan ele geçen ve emanete alınan av tüfeğini mağdurların üzerine doğrulttuğu ancak ateş etmediği olayda sanığın atılı suçları işlediği kabul edilmiştir.

2.Sanığın soruşturma aşamasında alınan beyanında tevilli ikrarda bulunduğu, ...'a tekme sallandığı ancak değmediğini ve kendine taş atıldığı için korkutmak maksadıyla eline silahı aldığını ancak ateş etmediğini savunmuştur.

3.Mağdur ...'ın soruşturma aşamasında alınan beyanında babası olan sanığın kendisine tekme attığını sonrasında da balkondan silah gösterdiğini beyan etmiş, ancak kovuşturma aşamasındaki beyanında sanığın elinde silah görmediğini beyan etmiştir.