muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5820, Karar No: 2020/8488, Tarih: 16.12.2020

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2019/5820 E.  ,  2020/8488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi olan Sadiye Dönmez'in davalı bankadan tüketici kredisi kullandığını, daha sonra 30/08/2013 tarihinde vefat ettiğini, bu kredi ile ilgili olarak murisin davalı tarafından sigortalanmış bulunduğunu, davacı mirasçıların 02/01/2013 tarihinde tazminat talebiyle davalıya başvurduğunu ancak; davalının bu talebi reddettiğini, gerekçe olarak müteveffanın kolon kanseri olması ve sigorta poliçesi düzenlenirken kendisinin bununla ilgili bilgi vermemesinin ileri sürüldüğünü, muris Sadiye'nin kanser nedeniyle vefat etmediğinin yapılacak yargılama esnasında ortaya çıkacağını beyan ederek, 27.825,00 TL tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile taraflarına ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların murisinin, kanser hastalığının sigorta sertifikasında kapsam dışı olduğu belirtilmesine rağmen bildirimde bulunmadığını, kanser hastalığının sigorta teminat kapsamı dışında olması, sigortaya ilişkin beyan yükümlülüğüne aykırı olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulü ile 16.200,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 829,97 TL kalan onama harcının temyiz davalıdan eden alınmasına, 16/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13794, Karar No: 2020/9503, Tarih: 23.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/13794 E.  ,  2020/9503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2016 tarihli ve 2015/646 esas, 2016/217 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 30/06/2020 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Şüpheli ... hakkında, 04/07/2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 08/09/2015 tarihli ve 2015/8192 soruşturma, 2015/327 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına, kesin olarak karar verildiği, kararın doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, 07/10/2015 tarihinde şüpheliye bizzat tebliğ edildiği, kararın 02/11/2015 tarihinde infazı için Düzce Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2-Şüphelinin 16/07/2015 tarihinde rahatsızlanarak uyuşturucu madde kullandığı şüphesi ile Düzce Atatürk Devlet Hastanesi Acil Servisine getirilmesi sonrasında, 27/10/2015 tarihinde, Düzce Üniversitesi Düzce Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı bölümünde yapılan idrar tahlilinde uyuşturucu madde kullandığının tespit edilmesi üzerine, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı ve Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 27/11/2015 tarihli, 2015/8192 soruşturma, 2015/4179 esas ve 2015/3506 sayılı iddianamesi ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle Düzce 6.Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

3- Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 22/03/2016 tarihli ve 2015/646 esas, 2016/217 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62.maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın aynı Kanun’un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine, 2 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, sanığın yüzüne karşı verilen kararın 30/03/2016 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği,

3- Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 22/03/2016 tarihli ve 2015/646 esas, 2016/217 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62.maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın aynı Kanun’un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine, 2 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, sanığın yüzüne karşı verilen kararın 30/03/2016 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği,

4-Sanığın denetim süresi içerisinde yeniden 02/09/2016 tarihinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi nedeniyle cezalandırılmasına ve erteleme kararı veren Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesine bildirimde bulunulmasına karar verildiği, bildirim üzerine Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kapatılması nedeniyle dosyanın devredildiği Düzce 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/07/2017 tarihli ve 2015/959 esas ve 2016/734 karar sayılı ek kararı ile 1 yıl 8 ay erteli hapis cezasının aynen infazına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/09/2015 tarihli ve 2015/8192 soruşturma, 2015/327 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin erteleme süresi içerisinde 16/07/2015 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçunu işlediğinden bahisle Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27/11/2015 tarihli ve 2015/8192 soruşturma, 2015/4179 esas, 2015/3506 sayılı iddianame ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2016 tarihli ve 2015/646 esas, 2016/217 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 26/05/2016 tarihli ve 2016/1582 esas, 2016/3201 karar sayılı ve Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 16/05/2016 tarihli ve 2016/927 esas, 2016/4447 karar sayılı ilâmlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, şüpheli hakkında Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/08/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın kesin olarak verildiği, şüpheliye anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2016 tarihli ve 2015/646 esas, 2016/217 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosyada; şüpheli hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 08/09/2015 tarihli ve 2015/8192 soruşturma, 2015/327 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına, kesin olarak karar verildiği, şüphelinin erteleme süresi

içerisinde 27/10/2015 tarihinde, Düzce Üniversitesi Düzce Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı bölümünde yapılan idrar tahlilinde uyuşturucu madde kullandığının tespit edilmesi üzerine, yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi nedeniyle, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 27/11/2015 tarihli ve 2015/8192 soruşturma, 2015/4179 esas, 2015/3506 sayılı iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine, yapılan yargılama sonucunda, Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2016 tarihli ve 2015/646 esas, 2016/217 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anlaşılmıştır.

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, şüpheli hakkında Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/09/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin karar her ne kadar şüpheliye 07/10/2015 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, anılan kararın kesin olarak verildiği, şüpheliye anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, bu nedenle beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, dolayısıyla 27/10/2015 tarihli uyuşturucu madde kullanma eyleminin, beş yıllık erteleme süresi içerisinde işlendiğinden sözedilemeyeceği anlaşıldığından, kamu davasının açılma koşulunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir. Dolayısıyla, bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için, şüpheliye “kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte yeniden usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi gerektiğinden mahkemece kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D)Karar:

D)Karar:

Açıklanan nedenlere göre; kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve şüpheliye “kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte yeniden usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi ve infazının sonucunun beklenilmesi için Düzce Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan Düzce 6. Asliye Ceza

Mahkemesinin 22/03/2016 tarihli ve 2015/646 esas, 2016/217 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 23/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1519, Karar No: 2019/11099, Tarih: 29.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/1519 E.  ,  2019/11099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... ili ... ilçesi ... köyü 133 ada 167 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde (kamulaştırma bedelinin) kelimelerinden sonra gelmek üzere (7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar kesinleştikten sonra )ibaresinin eklenmesine

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6246, Karar No: 2022/7530, Tarih: 07.12.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/6246 E.  ,  2022/7530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.12.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine Yargıtay (kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.09.2019 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı ... vasisi, dava konusu 4022, 4071, 4072 parsel ve 115 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın aynen taksim, mümkün değilse satış suretiyle giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vasisi katıldığı keşifte, 4022 parsel üzerinde murisi ... ...'in hakkının bulunduğunu, ancak evin 3. katının sonradan yapıldığını buna ilişkin bir hak iddiasının bulunmadığını beyan etmiştir. Davacı, 4022 parsel üzerindeki evin 3. katının ...'a ait olduğunu kabul etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, 4022 parsel üzerindeki evin müvekkillerine ait olduğunu, 4072 parsel üzerinde fiili taksim bulunduğunu, davanın reddini savunmuştur. Bir kısım davalılar vekili katıldığı keşifte, 4022 parsel üzerindeki evin özellikle 3. katının ... Şen tarafından yapıldığını beyan etmiştir.

Diğer davalılar, 4022 parsel üzerindeki evin 3. katının ...'a ait olduğunu kabul etmiştir.

Mahkeme ilk kararında dava konusu 4 adet taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar vermiş, bir kısım davalılar vekilinin hükmü temyiz etmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'nin 2014/9674 Esas, 2014/13760 Karar sayılı ve 02.12.2014 tarihli ilamı ile, "Keşifte alınan beyanlarında, davalılar vekili 4022 parsel sayılı taşınmazda bulunan binada davacının hiçbir ... olmadığını beyan etmiş, davacı vasisi ise bu taşınmazdaki binanın 3. katının davalı ...'a ait olduğunu ancak binanın diğer bölümlerinde kısıtlının murisinin de payı bulunduğunu belirtmiştir. Davalılar vekili, cevap dilekçesinde bu taşınmazda bulunan bina yönünden ittifak olmadığı takdirde dava açmak için süre verilmesini talep etmiştir. Bu durumda davalılar vekiline uyuşmazlığın giderilmesi için dava açmak üzere HMK'nın 165. maddesi uyarınca uygun bir süre verildikten sonra verilen süre içerisinde dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi, açılmadığı takdirde o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmesi gerekirken bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek dava konusu 4 adet taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek dava konusu 4 adet taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan ve kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir.

Somut olaya gelince, Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'nin 2014/9674 Esas, 2014/13760 Karar sayılı ve 02.12.2014 tarihli bozma kararı ile 04.04.2014 tarihli hükmün bozulduğunu, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek taraflara dava açmaları için süre verildiği, tarafların süresinde muhdesat aidiyeti davası açıldığı, davanın kabul edilerek kesinleştiği, bunun üzerine mahkemece keşif yapılarak bilirkişilerden kabul edilen muhdesat oranları konusunda rapor alındığı görülmüştür. Ancak yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verildiği halde hüküm sonucunda muhdesatlara ilişkin oran kurulmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece hüküm tesis edilirken kabul edilen muhdesatlara ilişkin oran kurulmaması doğru görülmemiştir.

Bunun yanında kendilerini vekil ile temsil ettiren bir kısım davalılar ... ve ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, mahkemece bu hususta karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 07.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10855, Karar No: 2015/6624, Tarih: 24.12.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/10855 E.  ,  2015/6624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

... İlancılık Hizmetleri Ticaret Ltd. Şti'nin ortakları olan sanıkların, birlikte hareket ederek, ... Noterliği'nin 06.04.2001 tarihli limited şirket hisse devir senedi ile sanık ...'ın şirketteki hisselerini, katılanın bilgisi ve rızası dışında, imzasını bir başka şahsa taklit ettirmek suretiyle katılana devrettikleri iddiasıyla resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; sanıkların, şirketin fiilen ... tarafından yönetildiğini, devir işlemlerini aynı tarihte sanık ...'ın hisselerini devrettiği ... yürüttüğünü savunmaları karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, ... ve ... tanık olarak dinlenilmeleri, katılan ile tanıkların yüzleştirilerek, suç tarihinde ... Noterliğinde yapılan işlemler sırasında hazır bulunan ve 09.04.2001 tarihli ortaklar kurulu kararını imzalayan kişinin katılan olup olmadığının sorulması, 09.04.2001 tarihli ortaklar kurulu kararı altındaki ... adına atfen atılı imzanın katılana ve sanıklara aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.