muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5951, Karar No: 2024/2016, Tarih: 04.03.2024

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın suça konu altınların ayarlarının düşük olduğunu bilmediğine, sanığın temyiz dışı diğer sanıklar ile eylem birliği içinde hareket etmediğine, ele geçirilen altınların sahte olmadığına, ayarlarının düşük olduğuna, bu altınlar henüz piyasaya sürülmediği için kamu güvenliğini tehdit eden bir durumun mevcut olmadığına, müsadere kararının mülkiyet hakkına müdahale teşkil ettiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... ve temyiz dışı sanık ..'ın paraya eşit sayılan değerlerde sahtecilik suçunu işlediği yönünde kuvvetli şüphe bulunması üzerine haklarında iletişimin tespiti, dinlenmesi, kayda alınması ve teknik araçlarla izlenmelerine dair kararlar alındığı; kuyumculuk yapan temyiz dışı sanık ... ve sanık ...'in piyasadan yüklü miktarda has altın topladıkları ve 07.08.2021 günü bu altınları yanlarına alarak Kahramanmaraş'a götürdükleri; Kahramanmaraş ilinde bir araya geldikleri ve temyiz dışı sanıklar ... ve Hamza'nın atölye olarak kullandığı iş yerinde has altınlardan ayarı düşük milli ziynet altınları bastıkları, sahte basılan altınların sanık ...'in üstünde yakalandığı ve sanığın bu suretle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Temyiz dışı sanık ...'e ait atölyede ve evinde gerçekleştirilen aramalarda sahte yabancı madeni para, ayarı düşürülmüş milli ziynet altınları, sahte altın basımında kullanılabilecek kalıplar ve makineler ele geçirilmiştir.

3. Dava dosyası kapsamında, arama ve el koyma tutanakları, sanık ...'e ilişkin iletişimin tespiti dinlenilmesi ve kayda alınması kararı, sanık ...'e ilişkin teknik araçla izleme kararı, bu kararlar kapsamında elde edilen kamera kayıtlarının dökümüne ilişkin tutanaklar ve dinlenen telefon görüşmelerine ilişkin tutanaklar, ele geçirilen milli ziynet altınlarının düşük ayarlı olduğunu ve Darphane basımı olmadığını, iğfal kabiliyetinin bulunduğunu gösterir Darphane Ayar Evi, Ayar Raporu, ele geçirilen altın ve madeni para kalıplarının sahte olduğu ve bu kalıplarla basılacak ürünlerin iğfal kabiliyetinin bulunduğuna dair Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğü Laboratuvarı Raporu mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmiş ise de hükümde "Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar Sayılı iptal kararının gözetilmesine" ibaresinin yer almadığı anlaşılmakla bu hususun infaz aşamasında resen gözetilmesi mümkün görülmesi nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmiş ise de hükümde "Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar Sayılı iptal kararının gözetilmesine" ibaresinin yer almadığı anlaşılmakla bu hususun infaz aşamasında resen gözetilmesi mümkün görülmesi nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

1.Bölge Adliye Mahkemesinin kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler; özellikle dava dosyası içerisinde bulunan fiziki takip tutanakları, sanık ... hakkındaki dinleme tutanakları, ele geçirilen altınlar ve bu altınlara ilişkin düzenlenmiş olan Darphane ve Damga Genel Müdürlüğü raporları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanık ... ile temyiz dışı sanıkların paraya eşit sayılan değerlerde sahtecilik suçunu fikir ve eylem birliği içerisinde işlediklerine dair mahkeme kabulünün yerinde olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiş, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Ağır Ceza Mahkemesinin gerekçeli kararında sanıkların işledikleri suçlarda kullandıkları anlaşılan, aynı zamanda imali, bulundurulması ve piyasaya sürülmesi suç teşkil eden tüm eşyaların müsaderesine karar verdiğini belirtmek suretiyle suça konu ayarı düşürülmüş milli servet altınlarını, bu altınların yapımında kullanılabilir olduğu Darphane ve Damga Genel Müdürlüğü raporlarıyla da sabit gösterilen eşyaların müsaderesine karar verildiğinin belirtildiği, konusu suç teşkil etmeyen altınların sahiplerine iade edilmiş olduğu dava dosyası içeriğinde yer alan tutanaklardan da anlaşılmış olmakla, sanık müdafiinin müsadere kararının mülkiyet hakkına müdahale teşkil ettiğine ve orantısız olduğuna ilişkin temyiz talepleri reddedilmiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile suça konu altın miktarı göz önünde bulundurularak sanık hakkındaki temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edildiğinin belirtilmesi suretiyle yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, vicdanî kanının dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2022/521 Esas ve 2022/1509 Karar sayılı kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28948, Karar No: 2019/11723, Tarih: 28.11.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/28948 E.  ,  2019/11723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının yapılan ihaleyi kazanarak dört parti orman emvalini satın aldığını, ancak bu malların süresi içinde kesin satışını yaptıramaması nedeniyle idare aleyhine zarar oluştuğunu, ayrıca ihale şartnamesinin 14/A maddesi gereğince idare lehine ek zarar bedeli verilmesi gerektiğini ileri sürerek iki ihale arasında bedel farkı toplamı 24.339,72 TL’nin son satış tarihinden itibaren reeskont oranında faizi ile birlikte ve şartname gereği ek zararının da tahsilini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 24.339,72 TL'nin davalıdan alınarak davacı idareye verilmesine, dava konusu 1931, 1644, 196, 200 ihale partileri yönünden ihalelerin en son bedel ödeme gününden (1931 nolu partilenin ihalesi yönünden 1.176,00 TL bedel farkı için 08.04.2014'den, 1931 nolu partilenin ihalesi yönünden 2.394,95 TL bedel farkı için 08.10.2014'den, 1644 nolu partilenin ihalesi yönünden 840,00 TL bedel farkı için 08.04.2014'den, ... nolu partilenin ihalesi yönünden 510,00 TL bedel farkı için 09.10.2014'den, 196 nolu partinin ihalesi yönünden 384,00 TL bedel farkı için 23.11.2014'den, 196 nolu partilenin ihalesi yönünden 278,40 TL bedel farkı için 08.04.2014'den, 196 nolu partilenin ihalesi yönünden 1.353,60 TL bedel farkı için 23.09.2014'den, 200 nolu partilenin ihalesi yönünden 2.168,10 TL bedel farkı için 08.04.2014'den, 200 nolu partilenin ihalesi yönünden 3.087,90 TL bedel farkı için 11.10.2014'den) itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, ek zarar üzerinden reeskont faizi taleplerinin ve fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, dört ihale bedeli arasında idare aleyhine oluşan fark ile şartnamenin 14/A maddesinde hükme bağlanan ek zararı talep etmiş, mahkemenin hükmüne esas aldığı bilirkişi raporunda ek zarar ve bedel farkı hesaplanmış ve mahkemece de bu bedele hükmedilmiş olmakla birlikte, “ ek zarar adı ile hesaplanan miktarın asıl borca eklenilmesi ve toplamı üzerinden faiz yürütülmesinin faize faiz yürütülemeyeceğine ilişkin Borçlar Kanunun 104/son (tbk.121) hükmüne aykırı olacağı bu nedenle ek zarar hesaplaması üzerinden faiz hesaplaması talebinin yerinde olmadığı (19 hd., 18.01.2011, 2010/5424e. 2011/202k) mahkememizce aldırılan bilirkişi raporunda her ne kadar iki ihale arasındaki idare aleyhine bedel farkı nedeniyle oluşan zarar dolayısıyla ilk ihale bedeline göre şartnamenin 14md.hükmü uyarınca hesaplanan %18'lik tutara gecikme cezası denilmişse de bunun aslında ek zarar olduğu” gerekçesiyle ek zarar üzerinden reeskont faizi talepleri reddedilmiştir. Taraflar arasında uygulanması gereken satış şartnamesinin 14/A maddesinde "...iki ihale arasında meydana gelen fiyat farkının tamamı (Evvelce gelir kaydedilmiş olan teminat mahsup edilmeksizin) ile ilk ihaleye göre bedel yatırılması gereken en son günden ikinci ihaleye veya pazarlığa göre bedel yatırılması gereken en son güne kadar geçen süre için ilk ihale bedeline göre hesaplanacak parti satış tutarının %18 ek zarar toplamından oluşacak idaremiz alacağını....ödeyeceği" hükme bağlanmış olup, bu hüküm tarafları ve bu bağlamda davalıyı bağlayıcı niteliktedir. Bu itibarla davacının az yukarıda açıklanan şartname hükmü gereğince ek zararının talep etme hakkının bulunduğunun kabulü zorunlu olup cezai şart niteliğinde olduğu hükme esas alınan bilirkişi raporunda da açıklanmıştır. Hal böyle olunca, mahkemece, davacının talep edebileceği ek zararın faiz niteliğinde olmadığı, cezai şart niteliğinde olduğu değerlendirilerek hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18469, Karar No: 2008/20971, Tarih: 25.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/18469 E.  ,  2008/20971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı bonoda keşideci ile lehdarın aynı kişi olduğu itirazında bulunulmaktadır. TTK’ nun 585. maddesi hükmüne göre, poliçe keşidecinin emrine yazılı olabileceği gibi bizzat keşideci üzerine veya bir üçüncü şahıs hesabına da keşide edilebilir. Ancak TTK.nun 690.maddesi aynı yasanın 585.maddesine yollama yapmadığından anılan madde bonolar için uygulanamaz. Bir kimse poliçelerde olduğu gibi kendi emrine bono tanzim edemez.Bir başka anlatımla bonoyu tanzim eden, kendisini lehtar göstererek bono düzenleyemez. Zira, poliçedeki keşideci ile bonodaki keşideci aynı konumda olmayıp; poliçede kabul eden muhatap, bonodaki keşideci durumundadır. Eğer böyle bir şeyi mutlaka istiyorsa, bu hususu poliçe düzenlemek sureti ile gerçekleştirebilir. Bu durumda, takip dayanağı belge, bono niteliğinde olmadığından, alacaklının anılan senede dayanarak kambiyo senetlerine mahsus yol ile  takip yapması mümkün değildir. Bu halde Mahkemece takibin iptaline karar verilmesi  gerekir. (İİK.nun 170/a maddesi hükmü)

Ancak takip alacaklısı senet hamili S. A.. 30.4.2008 tarihli duruşmada; lehdar ile keşidecinin aynı kişi olmadıklarını, farklı kişiler olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir. Bu durumda icra mahkemesince lehdar ile keşidecinin aynı kişi olup olmadıklarının yöntemince tesbit edilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile takibin iptaline dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14567, Karar No: 2011/7193, Tarih: 14.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14567 E.  ,  2011/7193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09.07.2009 tarih ve 2008/318-2009/321 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin zilyedi olduğu, dava dışı Puldaş İnş. Alüminyum Doğrama İth. İhr.Ltd. Şti.'nin keşide ettiği Family Finans Kurumu A.Ş.ne ait 31.07.2004 ve 30.06.2004 keşide tarihli, toplam 30.000 TL bedelli 3 adet çekin işyerinde kaybedildiğini, çeklerin iptali istemi ile açılan davaya davalıların hamil sıfatı ile müdahale ettiklerini, müvekkilinin bu çeklerden dolayı davalılara bir borcu olmadığı ileri sürerek, dava konusu üç adet çekin istirdadına, % 40’dan az olmamak üzere tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, kaybedildiği iddia olunan çeklerin her birinin ayrı kişilerin elinde olduğunu, çek hamilleri olan bu kişilerin her birinin dava dışı S.S. Güçlüer Konut Yapı Kooperatifi’nin ortakları olup, üyeliklerini aynı tarihte devrettiklerini, üyeliklerin devir tarihinden itibaren dava dışı Puldaş Ltd. Şti. ve çeklerde cirosu bulunan davacı ...’in kooperatifin yarım olan inşaatının yapım işini üstlendiğini, kooperatif inşaatına başlayan Puldaş Ltd. Şti. ve temsilcisi ... ‘in aynı tarihte önceki müteahhit ve çevresine ait üyelikleri de yakın çevrelerine devralarak, ödemelerini aynı şekilde çek ile yaptığını, kaybolduğu iddia olunan çeklerin müvekkilleri ile diğer çek hamillerinin eline kooperatif üyeliklerini devretmesi nedeniyle geçtiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalılar ... ve ... ile ilgili olarak nakden ve defaten aldım ibarelerini taşıyan hisse devir sözleşmelerindeki imzaların adı geçen davalılara ait olmadığı, dava konusu çeklerin kooperatifteki hisse devir sözleşmesine istinaden verildiği, davacının davasında haklı olmadığı gerekçesiyle davalı ... hakkındaki karar kesinleşmiş olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5764, Karar No: 2011/7534, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/5764 E.  ,  2011/7534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'nın İİK'nun 337/a maddesi gereğince 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Borçlunun kayıtlı işyerinde 3.4.2008 tarihinde yapılan haciz sırasında düzenlenen tutanağa göre, işyerinin başka bir şahsa ait olduğunun vergi levhasından anlaşılması ve borçlunun ara sıra buraya çalışmaya ilişkin beyanın tek başına ticareti terk anlamına gelmeyeceğinin kabulü nedeniyle, şikayetin süresinde olduğu sonucuna varılmıştır. Ancak;

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan Veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur. Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki KURU, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır. ./..

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.