muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2448, Karar No: 2025/3362, Tarih: 17.06.2025

II. CEVAP

Davalılar vekili; hamilelik sürecinde davacı hastanın normal olarak kontrollerinin yapıldığını, davacının durumunun titizlikle takip edildiğini, doğum sonrası da davacının kontrolleri ve takibinin sıkı bir şekilde yapıldığını, yaşanan olayda kusurlarının bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; aldırılan raporda tedavi yapan doktora atılı kusur bulunamadığının belirtildiği, davalı doktorun ve hastanenin olayda kusuru olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı hekim hakkında yapılan şikayet nedeniyle ... Birliği nezdindeki dosya kapsamında düzenlenen uzmanlık alanları farklı tek akademisyen hekimlerin raporları, ... CBS'nin 2014/16603 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen dosyasında ATK 2. İhtisas Kurulu raporu ve Mahkemece alınan üç ayrı üniversite akademisyen heyet raporları ve ATK 3. Üst Kurulu raporu olmak üzere çok sayıda raporun mevcut olduğu, bir kısım raporlarda davalı hekimin kan sayımında sürekli devam eden düşmeyi fark etmeyerek düzeltecek yeterli girişimlerde bulunmadığından ihmalinin mevcut olduğu kanaatinin bildirildiği, bir kısım heyet raporlarında ise sezaryen sonrası gelişen akut böbrek yetmezliği ve kronik böbrek yetmezliğine neden olan durumun mevcut verilerle tespit edilemediği ve kan nakli yapılmış olsa dahi böbrek yetersizliğinin gelişmesinin öncelemeyeceğinin bildirildiği, Mahkemece ... Üniversite Tıp Fakültesi'nden alınan bilirkişi heyeti raporunun dosyadaki tüm raporlar arasındaki çelişkiyi giderici nitelikte olduğu, davalı hekimin sezeryan kararının doğru olduğu, doğum sonrası gelişen akut böbrek yetmezliğinin sebebinin dosyadaki veriler ile tam ve net olarak tespit edilemediği, davacıdaki kan kaybının öncelenmesi amacıyla kan nakli yapılması durumunda farklı komplikasyonlar gerçekleşebileceği ve böbrek yetmezliğinin gelişmesinin öncelemeyeceği sebebiyle dosya kapsamında davalı hekim ve hastanenin sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hatanın bulunduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun oy çokluğu ile esastan reddine karar verilmiş; karara karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; muhalefet şerhinde de belirtildiği üzere, delillerin eksik toplandığını, tanık delillerinin dikkate alınmadığını, lehe bilirkişi raporlarının dikkate alınmadığını, hükme esas alınan raporların çelişki giderilmeden hazırlandığını, ... Üniversitesinden alınan raporda, eksik tıbbi kayıtlar incelenmeden, davalı hekimin kusurunun bulunmadığının belirtildiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; muhalefet şerhinde de belirtildiği üzere, delillerin eksik toplandığını, tanık delillerinin dikkate alınmadığını, lehe bilirkişi raporlarının dikkate alınmadığını, hükme esas alınan raporların çelişki giderilmeden hazırlandığını, ... Üniversitesinden alınan raporda, eksik tıbbi kayıtlar incelenmeden, davalı hekimin kusurunun bulunmadığının belirtildiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı hastanede davalı doktor tarafından yapılan gebelik takibi, doğum ve sonrasında meydana gelen organ kaybı nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yolun seçilmesi gerekir. (Tandoğan, Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Cilt, Ank. 1982, Sh.236 vd) Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, vekalet görevini gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar doktorun görev yaptığı sağlık kuruluşu için de geçerlidir.

Bilirkişiler, raporlarını hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu aynı zamanda Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Davacılar vekili tarafından dosyaya sunulan ... Odası Yönetim Kurulu Başkanlığına sunulan 09.04.2014 tarihli bilirkişi görüşünde; "..Hasta ...'ın gebelik takibi doktoru ... tarafından (gebelik takibine ait dosyada hiçbir test ya da bulgu yoktur, yalnızca hasta yakınının hastanın kilo alımı ve ödemleriyle ilgili şikayetleri vardır) muhtemelen iyi bir şekilde yapılmış, gestasyonel diabeti tanınmış (test sonuçları dosyada olmadığından bu tanının doğruluğunu irdelemek de olanaksızdır) ve takibi uygun şekilde başarıyla yapılmıştır. Sezaryen kararı doğru verilmiş, canlı bir erkek bebek doğurtulmuştur. Postoperatif dönemde hastasıyla yakından ilgilenen Dr. ..., belki de yorgunluk ya da konsantrasyon kaybına ya da bu tür olgularda tecrübe azlığına bağlı olarak, göz önünde net olarak duran bazı parametreleri (kan sayımlarında sürekli devam eden bir düşme) gözden kaçırmıştır. Özetle, hastanın doğum sonrası takibinde tıbbi hata ve ihmal vardır. Hasta HELLP sendromu olarak değerlendirilmiş, oysa ki çok daha önce akla gelmesi gereken, ağır kanamaya bağlı hipovolemik şoku düzeltecek girişimlerde yeterli düzeyde bulunulmamıştır. Dr. ... diğer branş doktorlarından konsültasyon istemiştir, ancak bu yeterli değildir. Çünkü atoni ya da cerrahi kanamaya bağlı olarak gelişen bu durumu çoğu zaman kadın doğum dışındaki branş hekimleri tanıyamaz ve net değerlendiremez. Daha tecrübeli kadın doğum uzmanlarından, hoca ya da şeflerinden destek ve görüş alarak bunu telafi etme olanağı olup olmadığı, Dr....'nın bunu yapıp yapmadığı ve bu olanaklar açısından hastane yönetiminin de ihmalinin olup olmadığının araştırılması gerektiği..." bildirilmiştir.

Dosya kapsamından, Mahkemece dosyaya kazandırılan 23.06.2017 tarihli bilirkişi heyet raporunda '' .....'ın operasyon sonrası izlemi yeterli olmakla birlikte, oluşan klinik tablo erken dönemde tanınmamış ve yapılan konsültasyonlar ve müdahalelerde geç kalınmıştır. Dr. ..., kusurlu olmamakla birlikte hastanın postoperatif izleminde yeterli özeni göstermemiştir ve ilgili hekimin kismi de olsa ihmali söz konusu olduğu" yönünde rapor düzenlenmiştir. Dosya içerisinde yer alan 11.04.2019 tarihli ATK raporunda ise; davalıların uygulamalarında tıbbi hata bulunmadığının belirtildiği görülmektedir.

Mahkemece alınan 16.09.2022 tarihli bilirkişi raporunda ise, "davacı ... ...'ın doğum sonrası diyaliz bağımlı böbrek yetmezliğinin gelişmesinin sebebi Atipik Hemolitik Üremik Sendromdur. Bu sendromda erken dönemde kan transfüzyonu yapılması böbrek yetmezliği gelişmesini önlemeyecektir. Dosya incelemesinden hastanın post op erken dönem takibinde ve yönetiminde gerekli lavaratuvar testlerinin ve konsültasyonlarının istendiği ve hastanın üst merkeze sevk edildiği görülmüştür. Davalı .... ...'nın ihmali yada kusur olduğu düşünülmediği" yönünde görüş bildirmişlerdir.

Hal böyle olunca, Mahkemece her ne kadar kusur durumuna ilişkin birden çok rapor alınmış ve son alınan heyet raporu hüküm kurmaya elverişli görülmüş ise de az yukarıda açıklandığı üzere 23.06.2017 tarihli bilirkişi raporundaki davalı doktorun ihmalinin bulunduğundan bahsedilmesi, yine dosyaya kazandırılan ... Odası Yönetim Kurulu Başkanlığına sunulan 09.04.2014 tarihli bilirkişi görüşünde davalı doktorun hastanın doğum sonrası takibinde tıbbi hata ve ihmaline değinmesi, ayrıca davacının doğum öncesi döneme ait tıbbi belgelerin dosya arasına alınmadan rapor tanzimi ile sonuca gidilmesi yerinde değildir. Bu durumda Mahkemece davacıya ait doğum öncesi tüm tıbbi belgeler de getirtilerek, tam teşeküllü üniversite hastanelerinde görev yapan alanında uzman doktorlardan heyette nefroloji, hematoloji, iki kadın doğum uzmanı ve hastane yönetiminden anlayan bilirkişinin de bulunduğu yeni bir bilirkişi heyetinden somut olaya uygun şekilde, davalıların özen yükümlülüklerine aykırılık niteliğinde ihmal ve kusurlarının bulunup bulunmadığı, davalı hastane işletmesinin hastaya gebelik takibinde, doğum sırasında ve sonrasında davalı hekim tarafından uygulanan tedavilerin tıp kurallarına uygun olup olmadığı, yapılan sevk işleminde gecikme yaşanıp yaşanmadığı hususlarında davacı tarafın tüm itirazlarını karşılar ve raporlar arası çelişkiyi giderecek nitelikte, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine açık bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, İlk Derece Mahkemesinin kararının bu sebeple bozulması gerekmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1 maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca davacılar yararına BOZULMASINA,

28.000,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacılara verilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1 maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca davacılar yararına BOZULMASINA,

28.000,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacılara verilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15589, Karar No: 2014/10101, Tarih: 17.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/15589 E.  ,  2014/10101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7945, Karar No: 2022/237, Tarih: 12.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/7945 E.  ,  2022/237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurumca iptal edilen hizmetlerin geçerli olduğunun tespiti ile aksi yöndeki Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilamda belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava ehliyeti, kişinin bizzat veya vekili aracılığıyla bir davayı davacı veya davalı olarak takip etme ve usuli işlemleri yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekildir; dolayısıyla, medeni hakları kullanma ehliyetine ( fiil ehliyetine ) sahip gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptirler.

Taraf sıfatına gelince; bir hakkı dava etme yetkisi ( dava hakkı ) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin kim olduğu, dolayısıyla o hakkı dava etme yetkisinin kime ait olduğu, ( o davada davacı sıfatının kime ait olacağı ) tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak, bir davanın davacısının o dava yönünden davacı sıfatına sahip bulunmadığının belirlenmesi halinde, mahkeme dava konusu hakkın mevcut olup olmadığını inceleyemeyeceği ve sıfat yokluğundan davanın reddine karar vermek zorunda olduğu için, taraf sıfatı usul hukukunun da düzenleme alanındadır.

Eş söyleyişle, sıfat, dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (Baki Kuru-Ramazan Arslan-Ejder Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 7. baskı, ... 1995, s. 231).

Bu nedenle, davanın tarafları, taraf ehliyetine sahip olmalıdır. Yani, bir davada taraf olabilmek için, ya, hakiki şahıs; ya da, hükmi şahıs olmak gerekir. Zira, taraf ehliyeti, medeni hukukun haklardan istifade ehliyetine tekabül eder ( Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I-II, 7. Baskı, ... 2000, s. 288 ).

Ticaret şirketlerinin taraf ehliyetinin son bulması konusuna ilişkin; 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun “Tüzel kişiliğinin devamı” başlıklı 269. maddesine göre; “(1) Tasfiye hâline giren şirket ortaklarla ilişkilerinde de, 293'üncü madde hükmü saklı kalmak kaydıyla, ehliyeti tasfiye sonuna kadar bu amaçla sınırlı olarak tüzel kişiliğini korur ve ticaret unvanını buna “tasfiye hâlinde” ibaresini ekleyerek kullanmakta devam eder.” yine aynı Kanunun “Tasfiyenin sonu” başlıklı 303. maddesinde; “ (1) Tasfiyenin sona ermesi üzerine, şirketin ticaret unvanının sicilden silinmesi ve bunun tescil ve ilanı için durum, tasfiye memurları tarafından ticaret sicili müdürlüğüne bildirilir.” denilmektedir.

Bir ticaret şirketinin, taraf bulunduğu bir dava devam ederken şirket tasfiye haline girerse, şirketin taraf ehliyeti son bulmaz. Zira, şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere devam eder. Şirket, davada taraf olarak kalmayı sürdürür; yalnız, şirket davada tasfiye memurları tarafından temsil edilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, ... 2001, s. 935, aynı yönde görüş için bkz. İlhan E. Postacıoğlu, Medeni Usul Hukuku Dersleri, 6. Bası, ... 1975, s. 209 ). Ancak ortaklık, ticaret sicilinden kaydı silininceye kadar tüzel kişiliğini korur. Bu nedenle, gerek infisah gerekse fesih kararı, ortaklığın sonunu değil, tasfiye işlemlerinin başlangıcını ifade eder ( Hasan Pulaşlı, Şirketler Hukuku Temel Esaslar, 10. Baskı, 2011, s. 511; İsmail Doğanay, Türk Ticaret Kanunu Şerhi, C. II, 4. Baskı, 2004, s. 1309)

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10.06.2009 gün ve 2009/11-173 Esas -2009/247 Karar sayılı ve 14.3.2012 tarih ve Esas 2011/12-850 Karar 2012/147 sayılı ilamlarında da; şirketin ticaret sicilinden kaydı silinmekle dava ve taraf ehliyetinin sona ereceği kabul edilmiştir.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde; davalı ... İnşaat Tekstil işyerinin 21.05.2014 tarihinde ticaret sicilinden terkin edildiği, bu halde de, taraf ehliyeti bulunmayan şirket aleyhine karar verildiği anlaşılmış olmakla, dava açıldıktan sonra sicilden terkin olduğu anlaşılan davalı şirket hakkında ihya yapılması için yasal prosedür işletilmek suretiyle şirketin ihyasına dair karar alındıktan sonra, usulüne uygun şekilde taraf teşkilinin sağlanması ve sonrasında savunma ve deliller toplandıktan sonra karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve infazı mümkün olmayacak şekilde, karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, yukarıda yazılı hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32736, Karar No: 2019/5875, Tarih: 28.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/32736 E.  ,  2019/5875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu taşınmazlara arazi olarak değer biçen rapor geçerli değildir. Şöyle ki;

1)Dosyadaki bilgi ve belgelere, ...... Kadastro Genel Müdürlüğünün parsel sorgu sisteminde yapılan gözleme göre dava konusu taşınmazlar arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Başkanlığı ve ...... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken taşınmazların tarım arazisi olduğunu kabul ederek değer belirleyen rapora göre karar verilmesi,

2)Arsa niteliğindeki taşınmazların getirebileceği ecrimisil miktarı hesaplanırken, dava konusu taşınmazın işgalden önce ne şekilde kullanıldığı, ayrıca civar taşınmazların ecrimisil istenilen dönemdeki kullanma biçimleri araştırılarak, bu kullanma şekillerine uygun kira sözleşmelerinin taraflardan ibrazı istenmeli, ayrıca bilirkişilerin re'sen bulacakları emsaller de dikkate alınmak suretiyle, taşınmazın ilk dönem getirebiliceği ecrimisil miktarı bulunduktan sonra, takip eden dönemler için......'deki artış oranları dikkate alınmak suretiyle alacak miktarı hesaplanmalıdır. Mahkemece bu hususlara dikkat edilmeden hazırlanan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması;

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4579, Karar No: 2012/872, Tarih: 09.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4579 E.  ,  2012/872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmiş ise de, 15.10.2010 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin bu kararı da temyiz etmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili, müflise ait araçlardan kaynaklanan 2.107,49 TL tutarındaki MTV alacağının, düzenlenen iflas sıra cetvelinde, rüçhanlı sıraya alınması gerekirken, üçüncü sıraya alınmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, süresinden sonra yapılan şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikayetçi vekilinin temyiz istemi de mahkemece, kararın kesin olduğundan söz edilerek reddedilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu İİK’nun 363. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-4 maddede öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2010 yılı için 4.110,00 TL’dir.

Temyize konu edilen miktarın 2.107,49 TL olması nedeniyle 24.05.2010 tarihli karar kesin niteliktedir. Bu nedenle şikayetçi vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 15.10.2010 tarihli ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 15.10.2010 tarihli ek kararın ONANMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.