muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10325, Karar No: 2020/855, Tarih: 04.02.2020

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddia edilen taşınmaza ilişkin el atmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere, 3621 sayılı Kıyı Kanunu’nun, Doldurma ve Kurutma Yoluyla Arazi Kazanma ve Bu Araziler Üzerinde Yapılabilecek Yapılar başlıklı 7. maddesinde;

“Kamu yararının gerektirdiği hallerde, uygulama imar planı kararı ile deniz, göl ve akarsularda ekolojik özellikler dikkate alınarak doldurma ve kurutma suretiyle arazi elde edilebilir.

Bu gibi yerlerde doldurma veya kurutmayı yapacak ilgili idarenin valiliğe iletilen teklifi, valilik görüşü ile birlikte Çevre ve Şehircilik Bakanlığına gönderilir. Bakanlık, konusuna göre ilgili kuruluşların görüşünü de almak suretiyle teklifi inceler. Uygun bulunması halinde ilgili idare tarafından uygulama imar planı hazırlanır. Bu yerler için yapılacak planlar hakkında 03.05.1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu hükümleri uygulanır. Ancak bu planlar Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından; 12.03.1982 tarihli ve 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu kapsamında kalan alanlardaki planlar, anılan Kanun'un 7 nci maddesine göre ve 4737 sayılı Kanun kapsamında kalan alanlardaki planlar ise anılan Kanunun 4/A, 4/C ve 4/Ç maddelerine göre tasdik edilir. Doldurma ve kurutma işlemleri yürürlükteki mevzuat hükümlerine göre yapılır. Bu araziler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır, özel mülkiyet konusu olamaz.

Bu alanlar üzerinde 6 ncı maddede belirtilen yapılar ile yol, açık otopark, park, yeşil alan ve çocuk bahçeleri gibi teknik ve sosyal altyapı alanları düzenlenebilir” hükmü getirilerek, dolgu suretiyle elde edilen alanların devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu açıklanmıştır.

Ancak, yargılama sırasında, gerek davacı Hazine gerekse de Mahkemenin 2015/281 esas sayılı dosyasında davalı bulunan ... Belediye Başkanlığı tarafından, dava konusu alanların Belediyeye devri için talepte bulunulduğu, talebin reddi nedeniyle, ret işleminin iptali için Isparta İdare Mahkemesi’nin 2015/461 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı belirtilmiş olmakla, 6100 sayılı HMK'nin 165. maddesi gereğince, İdare Mahkemesi tarafından verilecek hükmün eldeki davada verilecek kararı etkileyeceği anlaşıldığından, Isparta İdare Mahkemesi’nin 2015/461 Esas sayılı dosyasının sonucunun beklenilmesi, anılan davanın kesin olarak karara bağlanmasından sonra toplanan ve/veya toplanacak bütün deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, değinilen husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere ret karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 04.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14711, Karar No: 2015/8782, Tarih: 18.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/14711 E.  ,  2015/8782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MENEMEN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/03/2014

NUMARASI : 2011/851-2014/149

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacının, 03/06/2011 tarihinde kendisini A.. R.. Ç.. olarak tanıtan bir kişiden ... plakalı aracı noter satış sözleşmesi ile satınaldığını; bir süre sonra, aracın elinden alınarak gerçek sahibine iade edildiğini; işlem yapılan noterlikde, satıcının, ibraz ettiği nüfus cüzdanının sahte olduğuna dikkat edilmediğini, örneğinin bile alınmadığını,

davalı noterin bundan sorumlu olduğunu; olay nedeniyle, davacının zarara uğradığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakların saklı kalmak kaydıyla, 10.000.00 TL'nin olay tarihinden yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; noterlerin Adli tıp uzmanı olmadıklarını, nüfus cüzdanı fotokopisinin belgeye eklenmesinin zorunlu olmadığını, 3.kişinin kastının illiyet bağını keseceğini savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; aldatma yeteneği olan sahte belgeye dayanarak işlem yapan davalı noterin tazminat sorumluluğunun olmadığı gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Noterlik Yasasının 162.maddesi uyarınca; noterlerin zarardan sorumlu tutulabilmeleri için kusurlu olmalarının gerekmediği tartışmasızdır. Diğer bir anlatımla, tüm kusursuz sorumluluk hallerinde olduğu üzere, zarar gören, davalının kusurunu kanıtlamak zorunda değildir. Kusursuz sorumluluğun, kusurlu sorumluluktan tek farkı bu noktada toplanmaktadır. Bu bağlamda, zarar gören kusurlu sorumlulukta olduğu üzere zararını, zararla eylem arasındaki uygun illiyet bağını kanıtlamak zorundadır. Kusursuz sorumluluğun tüm hallerinde, uygun illiyet bağının zarar görenin veya 3.kişinin ağır kusuru ile beklenmeyen bir halin varlığı durumunda kesileceği, teoride ve yargısal kararlarda kabul edilmiş bulunmaktadır. Aksi halde, risk veya şart nazariyesi öne çıkacak ve zararın varolduğu her halde, kusursuz sorumlu olanın sorumluluğu yoluna gidilecektir ki, böyle bir sonuç hukukumuzda kabul edilmemiştir.

./..

Ancak, resmi işlem yapma görevini üstlenmiş ve teknolojinin gelişmesi ile kimlik paylaşım sistemi gibi kolaylıklara kavuşmuş olan davalının daha fazla bilgi ve tecrübeye sahip olması nedeni ile daha üst düzeyde dikkat ve özen görevi bulunmaktadır.

./..

Ancak, resmi işlem yapma görevini üstlenmiş ve teknolojinin gelişmesi ile kimlik paylaşım sistemi gibi kolaylıklara kavuşmuş olan davalının daha fazla bilgi ve tecrübeye sahip olması nedeni ile daha üst düzeyde dikkat ve özen görevi bulunmaktadır.

Somut olayda; Afyonkarahisar ilinde bulunan bir iş yerinden 25/05/2011 tarihinde 10 gün için M.. K.. adına düzenlenen kimliği kullanan bir kişi tarafından kiralanan aracın, ruhsat sahibi olan A.. R.. Ç.. adına düzenlenen kimliği kullanan başka bir kişi tarafından ...'de davacıya satıldığı; aracı kiralayan ve aracı satan dava dışı bu iki kişinin resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından Ağır Ceza Mahkemesinde yargılandıkları, noter satış sözleşmesi sırasında ibraz edilen nüfus cüzdanının aslı ele geçmediğinden aldatma yeteneği konusunun aydınlatılamadığı; sahte ve gerçek nüfus cüzdanı fotokopilerinin ise, dosyada bulunduğu anlaşılmaktadır.

Dava, sahte kimlikle araç satış işlemini düzenleyen noterin sorumluluğundan doğan tazminat istemine ilişkindir. Davanın reddine ilişkin kararın iki ayrı esasa dayandığı görülmektedir. İlkinde, mahkemece, noter bilgi işlemine dair kayıtlar üzerinde inceleme yapılmaksızın, kimlik sahibinin fotoğrafı ile kimliğin verildiği nüfus müdürlüğünde görevli memurların isim ve imza bilgilerinin sistemde gözükmemesine dayanılmıştır. Mahkemenin, davanın reddine dair ikinci gerekçesi ise; satış sırasında kullanılan nüfus cüzdanının aslı ele geçmediğinden belgede aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığı konusunda resen yapılan değerlendirmedir.

Dosyadaki belgelerden, mahkemece noterliğe yazı yazılarak noterlik bilgi sistemi ekranı hakkında bilgi alındığı,verilen cevapta sistemde fotoğrafın ve nüfus cüzdanını imzalayan memurların isim ve imzalarının gözükmediği bilgisinin verildiği, mahkemece, bu bilgi ile yetinildiği görülmüştür. Oysa, gerçek malikmiş gibi davranıp sahte kimliğini sunarak noterde satış işlemini gerçekleştiren kişinin sunduğu bu sahte kimlik belgesinde veriliş nedeni "yenileme" iken, gerçek malikin kimlik belgesinde veriliş nedeninin "değiştirme" olduğu, her iki kimlik belgesini hazırlayan görevlilerin birbirinden farklı olduğu; mahkemenin ise, noterlerin yararlandığı kimlik paylaşım sistemi üzerinde inceleme yaparak bu farkların anlaşılıp anlaşılamayacağını tespit etmediği, bu konuyu belirsiz bıraktığı, noterlik makamının yazısını yeterli bulduğu anlaşılmaktadır. Diğer bir deyiş ile, noterlerin kullandığı bilgi işlem kayıtlarında/kimlik paylaşım sisteminde nüfus cüzdanlarını düzenleyenlerin kimliklerinin görünmesinin mümkün bulunup bulunmadığı ve cüzdanın veriliş nedeninin sistemde nasıl yazıldığı açıkça inceleme konusu yapılıp aydınlığa kavuşturulmalıdır.

HMK.'nın madde 266- (1) Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir.

HMK.'nın madde 266- (1) Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir.

Davanın reddine ilişkin ikinci gerekçe olarak da, işlem için ibraz edilen ve sahte olduğu sonradan ortaya çıkan nüfus cüzdanındaki bilgiler ile gerçek nüfus cüzdanındaki temel bilgilerin aynı olması, mahkemece sahte nüfus cüzdanının iğfal kabiliyetinin olduğu kanaatine varılması gösterilmiştir. Ancak, sahtecilik eylemi ile noterin sorumluluğu ayrı ayrı hukuki ilişkilere bağlı bulunmaktadır. İlliyet bağının kopması da ancak sahte işlemin dayandığı belge üzerinde inceleme yapılması neticesinde iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığının tespiti ile ortaya çıkar.

./..

Diğer bir deyiş ile, Ağır Ceza Mahkemesinde süren ceza yargılaması sırasında satış sözleşmesinde kullanılan kimlik belgesinin aslının sonradan ele geçip geçmediği, o dava dosyasında anılan belgenin aldatma yeteneği bulunup bulunmadığı konusunda inceleme yapılıp yapılmadığı konuları araştırılarak, kullanılan belgenin aslının aldatma yeteneğine sahip olup olmadığı konusunun aydınlatılması gerekir iken; 6100 sayılı HMK 266. maddesine aykırı olarak hakimin hukuki bilgisi ile aydınlatamayacağı teknik bir konuda belgeleri değerlendirip adeta bilirkişinin yerine geçerek belgede aldatma yeteneği bulunup bulunmadığı konusunda bir sonuca varılması yasaya uygun bulunmamıştır. (3.H.D.2014/4514 E- 2014/ 11763 K ve 2014/7921 E – 2014/15577 K sayılı kararları)

Mahkemece, yanılgılı değerlendirme ve yukarıda açıklanan hususlarda eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde davanın reddine ilişkin hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/607, Karar No: 2014/10643, Tarih: 30.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/607 E.  ,  2014/10643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7955, Karar No: 2012/16594, Tarih: 17.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7955 E.  ,  2012/16594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6210, Karar No: 2017/5744, Tarih: 21.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/6210 E.  ,  2017/5744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

...-Dava dosyası kapağının iç kısmında “... Bakanlığının sunduğu ... adet benekli klasör D. Salonunda” şeklinde notun yazılı olduğu görülmekte olup, bahsi geçen klasörün dosya ekinde yer almadığı anlaşılmakla dosyaya eklenmesi,

...-Mahkemenin hüküm fıkrasının tashihine ilişkin ....01.2015 tarihli ek kararının taraflar vekillerine tebliğ edildiğine ilişkin dosya içeriğinde tebliğ belgesi bulunmadığından, ....01.2015 tarihli tashihe ilişkin ek kararın taraflar vekillerine tebliğ edilerek tebliğ belgelerinin dosyaya eklenmesi ile belirtilen eksiklikler giderildikten sonra dosyanın ekleriyle birlikte tekrar Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4521, Karar No: 2007/1829, Tarih: 13.02.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/4521 E.  ,  2007/1829 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2006/4521

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davacı(Alacaklı) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Uyuşmazlık İcra İflas Kanunun 99. maddesine dayalı olarak alacaklı tarafından açılan 3. kişinin istihkak iddiasının reddi istemine ilişkindir.

Takip dayanağı borç 05.07.2004 düzenleme tarihli bonodan kaynaklanmaktadır. Dava konusu haciz 29.09.2004 tarihinde Ş. Mahallesi Ö. Bulvar 1492 Sokak 35/1 Ö.Apt. adresinde  gerçekleştirilmiştir. Haczin uygulandığı restoran işyeri girişinde borçlu şirket G. Un ve Süt Ürünleri A.Ş.  tarafından kullanılan "K." ünvanın yazılı tabela asılı olup işyerinde de değişik firmalar tarafından borçluya gönderilen 25.08.2004 tarihli fiyat teklifi, eşya teslimine ait tutanaklar yine K. ünvanın yer aldığı menü listeleri,  A. Büyükşehir Belediyesinin borçlu adına düzenlediği 26.07.2004 tarihli kaçak su kullanım tutanağı, borçlu adına düzenlenen 23.09.2004 tarihli apartman gider makbuzları bulunmaktadır.

Davalı 3. kişi, borçlu şirkette herhangi bir ilgisinin olmayıp haciz adresini boş olarak 01.08.2004 tarihli sözleşmeyle kiralayarak kendisinin faaliyette bulunduğunu iddia etmekte ise de işyeri girişinde halen borçlu şirketin logosunun bulunması ve haciz adresinde borçluya ait çok sayıda belgenin varlığı, borçlu ile davalı arasında borcun doğumundan hatta takipten sonra alacaklılardan mal kaçırmaya yönelik devir olgusunu açıkça ortaya koyan işlemlerdendir.

Borçlu ile davalı 3. kişi arasındaki ilişki ticari işletme devri niteliğinde bulunduğundan İcra İflas Kanun'un 44. ve Borçlar Kanun'nun 179 . maddelerinin uygulanması gerekir.

Anılan maddelerde  öngörülen koşulların yerine getirildiği iddia ve isbat edilmemiştir. Gerçekten borçlunun devri kayıtlı ticaret siciline bildirerek ilan ettiği ve mal beyanı verdiğine ilişkin dosyada hiç bir kanıt yoktur. Bu durumda devir alacaklının haklarını etkilemeyeceği gibi devir alan davalıdan B.K.'nun 179. maddesi gereği işletmenin borçlarından sorumlu bulunduğundan davanın kabulü gerekirken, reddi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davacı alacaklının  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı(Alacaklı)ya iadesine, 13.02.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8721, Karar No: 2016/7819, Tarih: 15.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8721 E.  ,  2016/7819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62/1, 52/2, 53/1. maddeleri 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın babasını sabit telefonundan arayan sanığın 'Rıza abi sakat çocuğunuz var raporu yüzde yüz onaylandı acilen 500 TL yatırmanız gerekiyor' diyerek Ziraat bankasına para yatırılması gerektiğini söylemesi üzerine katılanın sanık adına yatırdığı 500 TL paranın aynı gün sanık tarafından çekildiği anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53. maddesi ile ilgili hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “30 gün”, ''25 gün'' ve ''500 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, '' 4 gün '' ve '' 80 TL '' adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10834, Karar No: 2012/15286, Tarih: 18.06.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/10834 E.  ,  2012/15286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 500 TL yardım nakafası faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne; aylık 150 TL yardım nafakası takdiri cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.06.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/164, Karar No: 2018/596, Tarih: 18.01.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/164 E.  ,  2018/596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tombala makinası ile kumar oynatan sanık hakkında 1072 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan zamanaşımı süresi içinde dava açılması mümkün görülmüştür.

6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun geçici 10. maddesinin 1. fıkrası uyarınca direnme kararları, bozma kararı veren Yargıtay Dairesince incelenmesi öngörülmekle yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümler uygulanmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.01.2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık hakkında tombala makinesi ile tombala oynattığı iddiasıyla TCK.nun 228. maddesi ile cezalandırılmasına ilişkin yapılan yargılamada,

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya çalıştırmak veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmaması karşısında, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinası ile tombala oynatılması eyleminde TCK.nun 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın 1072 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddesi ile cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde TCK.nun 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi yasaya aykırı olmakla, sayın çoğunluğun hükmün onanmasına dair kararına katılmıyoruz. 18.01.2018