muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2884, Karar No: 2016/6251, Tarih: 21.04.2016

Bu bağlamda, eğitimine devam eden reşit birey, kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise anne ve babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir.

Somut olayda dosya kapsamından; 20.03.1993 doğumlu davacının, 16.09.2014 tarihinde.... kayıt yaptırdığı, her hangi bir yerden burs almadığı, ... Federasyonundan gelen yazıdan amatör futbolcu olarak 05.02.2015 tarihinde... Belediyespor'da lisans aldığı, amatör klüplerde ücretli sözleşme yapılmadığı sadece amatör futbolcuların spor malzemeleri ve iaşe bedellerinin karşılandığı, 1968 doğumlu davalı babanın, dava açıldığında bir şirkette danışman olarak çalıştığı, aylık 2.500,00 TL geliri olduğu, yargılama sırasında işşiz kaldığı, kendi evinde oturduğu, davacının dava dışı 1971 doğumlu annesinin ise...'da yaşadığı, kirada oturup, aylık 500,00 TL kira ödediği, davacı dışında bir çocuğunun daha olduğu, tanık beyanlarına göre dava dışı annenin pazarlamacılık yaptığı ve bu işten asgari ücret oranında para kazandığı anlaşılmıştır.

Görüldüğü üzere davacı öğrenci olup, her hangi bir geliri olmadığı için eğitimini sürdürebilmek için anne babasının yardımına muhtaçtır.

Hal böyle olunca mahkemece; davalı babanın ve mirasçılıkta da aynı sırada yer alan dava dışı annenin gelir durumu, davacının ihtiyaçları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, TMK'nın 4. maddesinde düzenlenen hakkaniyet ilkesi gözönüne alınarak, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı şekilde, davacı yararına uygun bir miktar nafakaya hükmedilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşürülerek, yazılı gerekçelerle talebin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9016, Karar No: 2014/13915, Tarih: 21.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/9016 E.  ,  2014/13915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : 1-...

2-...

3-...

DAVALILAR : 1-... Servis ve Dağıtım Ltd.Şti.

2-... Gıda Paz.Tic.Ltd.Şti.

3-... ...

4-...

-K A R A R-

Hükmü temyiz eden davalılar... Meşrubat Gıda Paz.Tic.Ltd.Şti ve sürücü ... vekili temyiz harç ve masraflarını ödenmemiş olduklarından dolayı mahkemece 2.5.2013 tarihli ek karar ile bu davalıların temyizden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş ancak masraf olmadığından dolayı harç eksikliğinin giderilmesi için ihtar ve ek karar adı geçen davalılara tebliğ edilmemiştir. HUMK nun 434/3 (HMK 352-366) maddesi gereği ek kararın usulen ilgililere tebliğinden ve ek kararın temyiz süresi beklendikten sonra diğer tarafların talebi yönünden temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15478, Karar No: 2015/6647, Tarih: 04.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/15478 E.  ,  2015/6647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/137180

MAHKEMESİ : İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2010

NUMARASI : 2009/705 (E) ve 2010/1029 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanıklar N.. O.. ve C.. B.. hakkında ''2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'', M.. F.. hakkında ''2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'', S.. D.. hakkında ise ''2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından verilen hükümlere yönelik sanık S.. D.. ile katılan vekilinin temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Yükletilen suçun sanık S.. D.. tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

2-Sanık N.. O.., C.. B.. ve M.. F.. hakkında verilen beraat kararlarının da usul ve kanuna uygun olduğu,

Anlaşıldığından, sanık S.. D.. ile katılan vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

II- Sanık S.. D.. hakkında ''2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'', M.. F.. hakkında ise ''2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından verilen hükümlere yönelik sanıkların temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

II- Sanık S.. D.. hakkında ''2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'', M.. F.. hakkında ise ''2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından verilen hükümlere yönelik sanıkların temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

K.. D..Çelik Metal Mam. San. Tic. Ltd. Şti'nin yetkilileri olan sanıkların 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediklerinin iddia ve kabul edildiği olayda, sanıklardan M.'in suçlamayı kabul etmeyerek H. T. isimli şahsın işyerinde C. B. ile birlikte alkol aldıkları sırada orada bulunan birinin ''seni sigortalı yapacağız'' demesi üzerine birtakım belgeleri imzaladığını, bir süre sonra şirket ortağı olduğunu öğrendiğini ve sahte fatura düzenlemediğini savunması, dosya içindeki vergi suçu ve tekniği raporlarında sanık M.'in 10.10.2007 tarihli ortaklar kurulu kararı ile şirket müdürlüğüne seçildiği ve 2007 takvim yılında düzenlenen 46 adet faturadan sadece 6 adedinin bu tarihten sonra düzenlendiğinin belirlenmesi, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki '' Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanun'unun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi tekniği raporunda 2006 takvim yılında düzenlenen faturaların varlığından söz edilmesine rağmen dosya içinde bu takvim yılına ait fatura asılları veya onaylı örneklerinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; suça konu 2006 takvim yılında düzenlenmiş faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığı tespit edilmesi, dosyada asılları bulunan 10.10.2007 tarihinden sonra düzenlenmiş 6 adet fatura üzerindeki imzaların sanıklardan M.. F..'a ait olup olmadığının belirlenmesi için imza incelemesi yapılması, bu faturaları kullanan firma yetkilileri dinlenerek suça konu faturaları kimden ve hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları konusunda gerektiğinde sanıklarla yüzleştirme yapılarak beyanlarının alınması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararları verilmesi,

Kabule göre de;

Sanıkların aynı takvim yılında değişik tarihlerde birden fazla fatura düzenledikleri kabul edildiği halde, haklarında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

Sanıkların aynı takvim yılında değişik tarihlerde birden fazla fatura düzenledikleri kabul edildiği halde, haklarında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanıklar S.. D.. ve M.. F..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/20121, Karar No: 2007/15469, Tarih: 12.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/20121 E.  ,  2007/15469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 7.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :29.12.2005
Yargıtay — Esas No: 2013/372, Karar No: 2014/4317, Tarih: 01.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/372 E.  ,  2014/4317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9609, Karar No: 2012/19108, Tarih: 12.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9609 E.  ,  2012/19108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Fatih 4. As. C. M)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “özel belgede sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 03.01.2004 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafii ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 12/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22426, Karar No: 2011/7452, Tarih: 27.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22426 E.  ,  2011/7452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaca ise maktuen değer biçilmesinde ağaç bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/744, Karar No: 2011/1970, Tarih: 22.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/744 E.  ,  2011/1970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

ŞİKAYET OLUNAN :

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan alacaklının haciz talebi olmamasına rağmen haciz konulduğunu, bu haczin geçerli olmadığını, 21.09.2006 tarihli satış talebinin reddedildiğini ve ilk haciz düşmeden yenisinin konulamayacağını ve vergi alacağının öncelikli olmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesince, şikayetin reddine dair verilen kararın, Yargıtay 19’ ncu Hukuk Dairesi’nce bozulması üzerine, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, şikayet olunanın 21.09.2006 günü satış talebinde bulunduğu ve 25.09.2006 günü masrafın avans olarak yatırıldığı, bu nedenle haczin düşmediği, vergi alacağı için konulan haczin de satış tarihinden önce infaz edildiği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9074, Karar No: 2024/1634, Tarih: 14.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9074 E.  ,  2024/1634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/786 Esas, 2023/1196 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muratlı Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/76 Esas, 2023/79 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili ve yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, Muratlı ilçesi, ... Mahallesi 238 ada 57 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline ve yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek belirlendiğini, bilirkişi heyetince tespit edilen objektif değer artışının fahiş olduğunu, aynı raporda kamulaştırma bedeli hesaplanırken münavebeye konu ürünlerin üretim giderlerinin piyasa değerlerinin altında belirlenirken bu ürünlerin getirdiği gelirin olması gerekenin üstünde hesaplandığını, lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek belirlendiğini, bilirkişi heyetince tespit edilen objektif değer artışının fahiş olduğunu, aynı raporda kamulaştırma bedeli hesaplanırken münavebeye konu ürünlerin üretim giderlerinin piyasa değerlerinin altında belirlenirken bu ürünlerin getirdiği gelirin olması gerekenin üstünde hesaplandığını, lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, bilirkişi raporunda esas alınan verilerin resmi verilerle uyumlu ve bölgenin münavebe sistemine uygun olduğu, bilirkişi kurulunca uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ile objektif değer artırıcı unsur oranlarının taşınmazın niteliği ve konumuna uygun düştüğü, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin yerinde olduğu, böylece mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, davacı idare vekilince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesin

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Tekirdağ ili, Muratlı ilçesi, ... Mahallesi 238 ada 57 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2250, Karar No: 2019/4363, Tarih: 03.10.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/2250 E.  ,  2019/4363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/10/2012 gününde verilen dilekçe ile borçlu olmadığının tespiti istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/07/2013 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı temsilcisi ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, yetki belgesi olmadan yolcu taşıması sebebiyle 4925 sayılı Karayolları Taşıma Kanunu’nun 26. maddesinin (a) bendi uyarınca aynı güzergahta yapılan iki ayrı uygulama sırasında aynı eylem sebebiyle davacı hakkında iki defa idari para cezası tutanağı düzenlendiğini, ilk tutanağa ilişkin para cezasının ödendiğini, ikinci kere tahakuk ettirilen para cezasının ise, davalı kurum tarafından icra takibi yapılmak suretiyle tahsil edilmek istendiğini belirterek, ikinci kez kesilen (197868) nolu idari para cezası tutanağından kaynaklı olarak borçlu olunmadığının tespiti isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler incelendiğinde; davacının, dava konusu idari para cezasının iptali için Rize İdare Mahkemesinde, 2011/305 esas sayılı dosya ile iptal davası açtığı, idare mahkemesince, 2011/550 sayılı karar ile, söz konusu idari para cezasının davacıya usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve itiraz edilmeden kesinleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Davacı tarafından, dava konusu idari para cezasının, iptaline yönelik olarak sulh ceza mahkemesinde süresinde itiraz yoluna başvurulmadığından kesinleştiği anlaşılmaktadır. Şu halde; mahkemece, kesinleşen idari para cezalarına ilişkin olarak menfi tespit davası açılamayacağı dikkate alınarak, davanın tümden reddedilmesi gerektiği halde yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru olmamış ve kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen yukarıdaki kararın açıklanan sebeplerle BOZULMASINA 03/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.