muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10594, Karar No: 2016/23681, Tarih: 19.12.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/10594 E.  ,  2016/23681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık” hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arzetme veya satma suçu yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254 maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

2) Kasıtlı bir suçtan hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3343, Karar No: 2013/6968, Tarih: 27.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/3343 E.  ,  2013/6968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/255925

MAHKEMESİ : Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 02/08/2012, 2012/233 (E) ve 2012/324 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.a-Sanığın yasal süresinden sonra yaptığı temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

b-Karar tarihi 02/08/2012 olduğu halde, son celse başlığında bu tarihin 08/02/2012 olarak gösterilmesi, düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın maktule yönelik "kasten öldürme" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak kurulan hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan müdafiinin takdiri indirim nedeninin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

Ancak,

1-Dosya içeriğine göre; sanık ile maktulün samimi arkadaş oldukları, sanığın eşi ile maktulün, sanığın dükkanında tanıştıktan sonra arkadaşlıklarını ilerleterek rızaya dayalı cinsel birliktelik yaşadıkları, olaydan önceki gece saat 21.30 sıralarında sanığın, eşinin telefonuna maktulün telefonundan gelen mesajı görmesi üzerine eşi olan tanık Gözde'yi sıkıştırdığında, tanığın maktulle ilişkisini itiraf ederek cinsel birliktelik yaşadığını kabul etmesi nedeniyle, sanığın ertesi sabah tabancasını alıp mahalle muhtarı olarak görev yapan maktulün bulunduğu muhtarlık binasına giderek ruhsatsız tabancası ile yakın mesafeden 3 kez ateş edip maktulü öldürdüğü olayda; maktulden sanığa yönelen, sanığın eşi ile rızaya dayalı cinsel ilişki kurmaktan ibaret haksız davranışının ulaştığı boyut dikkate alındığında; haksız tahrik uygulamasını düzenleyen, 12-18 yıl arasında hapis cezası öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında alt sınıra yakın bir indirim yapılması yerine yazılı şekilde 12 yıl ceza verilerek sanığa eksik ceza tayini gerekçesiyle Dairemizin 24/04/2012 tarihli 2010/6666-2012/3140 Esas-Karar sayılı ilamı ile kararın bozulmasından sonra, yapılan yargılamada bozma ilamına uyulmasına rağmen, bozma ilamı yanlış yorumlanarak, alt sınıra yakın bir hapis cezası tayini yerine, yazılı şekilde üst sınıra yakın 14 yıl hapis cezası tayin edilerek sanığa eksik ceza tayini,

2-Kabule göre de; TCK.nun 53/1-c maddesindeki velayet,vesayet ve kayyımlığa ait hizmetlerden yoksunluğun kişinin kendi altsoyuna ait hizmetlerden olduğunun karar yerinde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmekle, sanık ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 26/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12150, Karar No: 2010/13837, Tarih: 06.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/12150 E.  ,  2010/13837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı T.Emlak Bankası AŞ.vek.Av.... ile davalı 1-... Taah.Tic.ve Kons.AŞ. 2-... Yapı End.AŞ.3-... Lastik Fab.A.Ş 4-...Turizm İnş.Tic.A.Ş 5-Tepe San:Tic.A.Ş vek.Av. ... 6-As Yapı End. A.Ş vek.Av.... 7-... Mermer Mad.Tic.A.Ş 8-...Mermer Granit San.A.Ş vek.Av.... 9-... vek.Av.... 10-... mirasçıları arasında görülen dava hakkında ... 6.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 22.05.2007 gün ve 585/286 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 28.11.2008 gün ve 4722/11708 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 06.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3637, Karar No: 2022/384, Tarih: 19.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/3637 E.  ,  2022/384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasındaki tespit harici bırakılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın, davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

DAVA

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin Ankaralı ... lakaplı ... olduğunu Gölbaşı İlçesi Bursal Köyünde yapılan kadastro çalışmaları sonucunda tespit harici bırakılan 40 dönümlük taşınmazın tapulu malikleri olduğu halde teşrini evvel 1288 tarih ve 186 sıra numaralı tapu kaydının kadastroda dava konusu yerin ve sahibinin bilinememesi sebebiyle tapulama dışı bırakıldığını ileri sürerek, tescil harici bölümün müvekkilleri adına tescilini istemiştir.

CEVAP

Davalı Hazine, açılan davaya karşı görev, yetki, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmazlardan olduğunu, çekişmeli taşınmaza davacıların hiçbir zaman zilyet olmadığını, dava konusu edilen yerin taşlık, boş, kıraç bir tepe olduğunu belirterek davanın hak düşürücü süreden ve esastan reddine karar verilmesini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEME KARARI

Gölbaşı ( Ankara ) 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.07.2018 tarihli 2016/497 Esas 2018/296 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacılar vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; dayandıkları ve davacıların murisi Ankaralı ... lakaplı ... mirasçıları adına kayıtlı T.Evvel 1288 tarih ve 186 sıra nolu, 40 dönüm yüz ölçümlü tapu kaydının dava konusu taşınmaza uyduğunun toplanan deliller ile ispat edildiği halde davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, mahkeme kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesinin 16.05.2019 tarihli 2019/258 Esas 2019/ 932 Karar sayılı kararıyla, ham toprak vasfındaki taşınmazın, T.Evvel 1288 tarih, 186 sıra numaralı tapu kaydında geçen yer olduğunun kabulünün mümkün olmadığını, davacıların murisi adına kayıtlı dayandıkları tapu kaydının dava konusu taşınmaza uyduğunun ispat edilemediğini, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde, dosyada toplanan delilerden davayı ispat etmiş olmalarına rağmen mahkemenin hukuka ve yerleşik Yargıtay teamüllerine aykırı şekilde davanın reddine karar verildiğini, dayanak tapu kaydı kadastro sırasında sahibi ve yeri bilinemediğinden tapulama dışı bırakıldığını, taşınmazın mera kaydının bulunmadığını, 1955 tarihli hava fotoğrafının incelenmesinde dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde çay ve yolun mevcut olduğunun belirtildiğini, keşifte dinlenen tanıkların, Ankaralı ... ...’i tanımamakla birlikte büyüklerinden dava konusu taşınmazın sahiplerinin Terkanlılar olduğunu duyduklarını, tescil harici bırakılan taşınmazın batısında bulunan 679 parsel sayılı taşınmaza uygulanan teşrini evvel 1288 tarih 187 sıra numaralı tapu kaydının taraflarının; sığır yulağı ve yol ve şafak ve sığır yulağı malikleri 1/3 paylı şekilde Ankaralı ... adına kayıtlı olduğu, dolayısıyla müvekkillerinin murisi ... ... dava konusu taşınmazın bulunduğu mevkide başkaca taşınmazlar edindiğini, konumu itibariyle bu tapu kaydı ile dayanak tapu kaydının içeriğinin örtüştüğünü, güçlü delil olduğunu, dava konusu taşınmazı gösterir kroki incelendiğinde taşınmazın bulunduğu Akkaya mevkisinde yalnızca bir adet çay bulunduğu, sınırları çay ve yol olan 40 dönüm miktarlı tescil harici bırakılmış başkaca arazi bulunmamasına rağmen hem mahkemece hem de istinaf incelemesi sırasında her yerde rastlanabilecek olan çay ve yol sınırlarının dava konusu taşınmazı gösterdiğinin tek başına kabul edilemeyeceğinin belirtilmesinin usul ve esasa aykırı olduğunu belirterek, bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılarak kararın hükmen bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tescil harici bırakılan yerin tapu kaydına dayalı olarak tescili istemine ilişkindir.

1953 yılında yapılan tesis kadastrosu sırasında dava konusu Ankara İli, Gölbaşı İlçesi, Bursal (Yaylabağ) Mahallesi çalışma alanında bulunan taşınmaz yamaç ve taşlık vasfıyla tescil harici bırakılmıştır.

Davacıların dayanağı olan T.Evvel 1288 tarihli 186 sıra nolu tapu kaydı, sahibi ve yerinin bilinememesi nedeniyle kadastro sırasında revizyon görmediği anlaşılmıştır.

3.2. Değerlendirme

Dava, tescil harici bırakılan yerin tapu kaydına dayalı olarak tescili istemine ilişkindir.

1953 yılında yapılan tesis kadastrosu sırasında dava konusu Ankara İli, Gölbaşı İlçesi, Bursal (Yaylabağ) Mahallesi çalışma alanında bulunan taşınmaz yamaç ve taşlık vasfıyla tescil harici bırakılmıştır.

Davacıların dayanağı olan T.Evvel 1288 tarihli 186 sıra nolu tapu kaydı, sahibi ve yerinin bilinememesi nedeniyle kadastro sırasında revizyon görmediği anlaşılmıştır.

3.2. Değerlendirme

Dosya kapsamından, dava konusu taşınmazın doğusunda tescil harici alan, batısında 679 parsel, güneyinde 346 parsel, kuzeyinde 1360 parsel bulunduğu, 679 parsele, 1288 tarih, 187 nolu tapu kaydının uygulandığı, komşularının taşlık, hali arazi, kuru dere ve yol olarak belirtildiği, 679 parsele uygulanan dayanak tapu kaydında taraflarının sığır yulağı ve yol ve şafak ve sığır yolağı şeklinde belirtildiği, 1/3'er hisselerle mirasçıları tespit edilemeyen ölü ...: Ankara Terkinli, ölü Abdullah: Ankara Terkinli ve ölü Bayraktar: Ankara Terkinli isimli kişiler adına tespit edildiği, 679 nolu parsel ile dava konusu taşınmazın zeminde bir bütün olduğu, dava konusu parselin güneyinde bulunan 346 parsel sayılı taşınmazın mera olarak sınırlandırıldığı, dava konusu taşınmazın kuzeyinde bulunan 1360 parselin Gölbaşı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/170 Esas, 2006/618 Karar sayılı kararıyla hükmen Hazine adına tescil edildiği, dava konusu taşınmazın sınırlarının değişebilir ve genişletilmeye müsait olduğu, kadim sınırlarının bulunmadığı, 1955 tarihli hava fotoğrafında taşınmaz üzerinde herhangi bir tasarruf yapılmadığı, dava konusu edilen yerin toplam alanının 44.468,00 metre kare olduğu anlaşılmaktadır.

SONUÇ

Davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde belirtilen kroki, Baysal Mahallesinin tamamına ait olmayan sadece dava konusu edilen yer ile çevresini gösteren bir kroki olduğu, bu krokide de 679 parsel sayılı taşınmazın batı hududu kuru dere olarak gösterildiğinden, başka çay olmadığı iddiasının doğru olmadığı, yine temyiz dilekçisinde 679 parsele uygulanan tapu kaydı ile dayanak tapu kaydının konum itibarı ile örtüştüğü güçlü delili olduğu iddia edilmiş ise de komşu bitişik taşınmaza uygulanan 187 nolu tapunun mevkisi “köy önü” olarak belirtilmesine rağmen, davacıların dayanak tapu kaydının mevkisi "Akkaya" olarak belirtildiğinden bu iki tapunun aynı mevkide olmadıkları sonucu çıkmaktadır.

Usulüne uygun olarak komşu parsellerin tutanak ve dayanağı kayıtlar getirtilerek yapılan keşifte, davacıların dayandığı tapu kaydının yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığı ile zemine uygulanması sonucunda tapu kaydının mevkisi olan Akkaya mevkisinin tepenin üstünde olduğu ve dava konusu bölüme uymadığı, tapu kaydında okunan şahıs sınırlarının komşu davacılar murisi ve müştereği adına kayıtlı 679 sayılı parsele uygulanan tapu kaydı ve mahalli bilirkişi ile tanık beyanlarıyla doğrulanmadığı, tapu kaydındaki yol ve çay hududunun her yere uyabilen ve bulunabilen hudutlar olduğu kaldı ki dava konusu edilen bölüm ile kuru dere arasında 679 sayılı parsel olması nedeniyle çay hududunun dahi uymadığı sadece isimsiz yol hududunun uyduğu, zeminde herhangi bir fiili kullanım olmayan ham toprak vasfındaki taşınmazın, T.Evvel 1288 tarih, 186 sıra numaralı tapu kaydında geçen yer olduğunun kabulünün mümkün olmadığı anlaşılmakla;

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 36,30 TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19/01/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4303, Karar No: 2024/19820, Tarih: 12.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/4303 E.  ,  2024/19820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/762 E., 2024/101 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ:Ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, İstanbul Anadolu 5. Çocuk Mahkemesinin, 18.01.2012 tarihli ve 2021/91 Esas, 2022/7 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 18.04.2023 tarihli ve 2022/872 Esas, 2023/1229 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün, tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun eylemini tamamladığı, buna göre cezasından teşebbüs hükümleri nedeniyle indirim yapılamayacağı nedeniyle bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e. maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 18.04.2023 tarihli ve 2022/872 Esas, 2023/1229 Karar sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen İstanbul Anadolu 5. Çocuk Mahkemesinin 14.11.2023 tarihli ve 2023/362 Esas, 2023/573 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4266, Karar No: 2012/7728, Tarih: 22.05.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/4266 E.  ,  2012/7728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi ile aile konutu özgülenmesi

Dava, ortaklığın giderilmesi, karşı dava ise Türk Medeni Kanununun Üçüncü Kitabında 685.maddesi ile düzenlenen aile konutu ve ev eşyasının sağ kalan eşe özgülenmesi istemine ilişkin olup, temyiz incelemesi dairemizin görevi dışında bulunduğundan dosyanın görevli Yargıtay 2.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 22.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4463, Karar No: 2017/4106, Tarih: 03.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/4463 E.  ,  2017/4106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Katılan temsilcisinin temyiz talebinin incelenmesinde;

02/11/2011 tarihinde yürürlüğe giren 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin (KHK) 6/3. maddesi uyarınca, aynı KHK'nın 5. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen usullere göre muhakemat hizmeti temin edilemeyen hallerde adli ve idari davalar ile icra takiplerini yürütmek üzere merkez ve taşra birim amirlerine, anılan KHK'nın 2/1-e maddesinde tanımlanan üst yönetici tarafından temsil yetkisi verilebileceğinin hüküm altına alınmasına göre, dava takip yetkisinin üst yönetici tarafından müdürlük teşkilatı bulunan yerlerde orman işletme müdürüne, şeflik teşkilatı bulunan yerlerde ise orman işletme şefine devredilebileceği, taşra birim amirlerinin bu yetkilerinin devredilmesinin ise anılan KHK tarafından öngörülmediği gözetildiğinde temyiz tarihi itibariyle dava takip yetkisi bulunmayan işletme müdür yardımcısının temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 03.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10374, Karar No: 2012/9027, Tarih: 18.09.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/10374 E.  ,  2012/9027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3625, Karar No: 2013/3020, Tarih: 07.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/3625 E.  ,  2013/3020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

KARAR

Dava, kadastro çalışmaları sırasında köy boşluğu olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (16.) ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.