muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4535, Karar No: 2012/15038, Tarih: 03.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/4535 E.  ,  2012/15038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve sanığın suça konu silahı satın aldığı anlaşılmakla, bu haliyle eyleminin 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrasında düzenlenen suçu oluşturması karşısında tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine hükümler içeren 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesi uyarınca gün adli para cezası belirlenerek sanığa fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında adli para cezasının belirlendiği bölümündeki "30 gün adli para cezası" ibaresinin yerine 450 TL, TCK.nun 62. maddesinin uygulandığı bölümdeki 25 gün adli para cezası kısmının yerine 375 TL ibaresinin ilavesi ve TCK.nun 52/2. maddesi gereğince 500 TL adli para cezasının belirlendiği bölümün hükümden çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar veirldi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10634, Karar No: 2015/9434, Tarih: 15.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10634 E.  ,  2015/9434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11281, Karar No: 2011/18651, Tarih: 23.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11281 E.  ,  2011/18651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10668, Karar No: 2011/22286, Tarih: 30.11.2011

**7. Ceza Dairesi         2011/10668 E.  ,  2011/22286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK muhalefet

HÜKÜM : Beraatine, iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Müşteki "Benckıser" firması vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

20.04.2007 tarihli duruşma davetiyesiyle davadan haberdar edildiği halde davaya katılma isteğine dair bir bildirimde bulunmayan müşteki vekilinin hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı cihetle, müşteki vekilinin vaki temyiz itirazlarının 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Katılan "As İlaç" firması vekilinin temyizine gelince;

Yapılan duruşmaya toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.11.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/668, Karar No: 2019/14900, Tarih: 26.09.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/668 E.  ,  2019/14900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine...Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 14. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/503 E. - 2017/146 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı, davacı idare, davalı ve deri müdahil vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare, davalı ve feri müdahil vekillerince temyiz edilmiştir. Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ...14. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/503 E.- 2017/146 K. sayılı kararının incelenmesinde; Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ilçesi ... Mahallesi 43574 ada 4 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazda hazine fazlalığı olarak ayrılan kısım içim ... 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/153 E. sayılı dosyasında dava açıldığı anlaşıldığından, mülkiyet ihtilafı olan bu kısma isabet eden bedelin üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerekirken, kısa vadeli mevduat olarak nemalandırılmasına karar verilmesi,

1)Dava konusu taşınmazda hazine fazlalığı olarak ayrılan kısım içim ... 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/153 E. sayılı dosyasında dava açıldığı anlaşıldığından, mülkiyet ihtilafı olan bu kısma isabet eden bedelin üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerekirken, kısa vadeli mevduat olarak nemalandırılmasına karar verilmesi,

2)Dava konusu taşınmazın mülkiyet ihtilafı bulunan kısma isabet eden bedelin Kamulaştırma Kanunu 18/3 maddesi uyarınca mülkiyet ihtilafıyla ilgili davanın sonucunda belli olacak hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılacak olup, bu bedel hak sahibine karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden aynı yasanın 10/9. fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin mülkiyet ihtilafına ilişkin ... 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/153 E sayılı kararının kesinleşme tarihi olması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 4 nolu bendinde yer alan (kısa vadeli mevduat olarak nemalandırılmak üzere yazı işleri müdürlüğüne yazı yazılmasına) kelimeleri ile 5 numaralı bendin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (ileride belirlenecek hak sahiplerine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba aktarılmasına, 53.435,14 TL kamulaştırma bedeline Kamulaştırma Kanunun 10/9 maddesi gereğince 14.03.2017 tarihinden mülkiyet ihtilafına ilişkin ... 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/153 E. sayılı kararının kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, bedelin işleyecek yasal faiz ile birlikte davacıdan alınarak hak sahibine ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,Hükmün böylece HMK'nun 370/2.maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16149, Karar No: 2014/14051, Tarih: 13.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/16149 E.  ,  2014/14051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İncesu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2012/73-2013/241

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki dava konusu taşınmaz ile aynı özelliklere sahip emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Bilirkişi kurulunun somut emsal olarak aldığı Anbar Mahallesi 10159 ada 77 parsel sayılı taşınmazın; konumu itibariyle merkez ilçe Melikgazi sınırlarında kaldığı ve dava konusu taşınmaz ile benzer özellikleri taşımadığı anlaşılmaktadır. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına ve Kamulaştırma Yasasının 11. maddesine göre, emsal alınacak taşınmazların dava konusu taşınmazlarla benzer özellikler taşıması ve yakın konumda bulunması gerekir.Dava konusu taşınmazla aynı ilçe sınırlarında bulunmadığı gibi benzer özellikler taşımadığından bu taşınmazın emsal olarak kabulü ile değer biçilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların sunacağı ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun İncesu ilçe sınırlarında taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3798, Karar No: 2015/10735, Tarih: 18.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3798 E.  ,  2015/10735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/132079

MAHKEMESİ : Kozan Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19.02.2013 (Asıl karar), 26.02.2013 (Ek karar)

NUMARASI : 2010/81 Esas, 2013/50 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler ile temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure H... vekilinin çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair verilen Ek kararın incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, mağdure H... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA,

Katılanlar E..., M... ve R... vekili, katılan T... vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının sanık hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik temyizine gelince;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar E..., M... ve R... vekili, katılan T... vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/370, Karar No: 2020/1486, Tarih: 02.03.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/370 E.  ,  2020/1486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 24/01/2020 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki kamu davasının düşürülmesine dair ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2018 tarihli ve 2017/240 esas, 2018/113 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 04/02/2020 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında 02/10/2012 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, ... 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/03/2013 tarihli ve 2013/27 esas, 2013/263 sayılı kararıyla TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik kararı verildiği,

2- Ancak, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin ihlal edildiğinin bildirilmesi üzerine yargılamaya devam edilerek, ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2014 tarihli ve 2014/397 esas, 2014/319 sayılı kararıyla sanığın TCK’nın 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, CMK’nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği

3- Daha sonra sanığın denetim süresi içinde işlediği iddia edilen “hükümlü veya tutuklunun kaçması” suçundan dolayı mahkûmiyet hükmünün kesinleşmesini müteakip, hükmün açıklanması için ihbarda bulunulması üzerine, ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2018 tarihli ve 2017/240 esas, 2018/113 sayılı kararıyla “kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının düşürülmesine” ve “karar kesinleştiğinde ... Cumhuriyet Başsavcılığı'na denetimli serbestlik kararının aynen infazı konusunda işlem yapılması için bildirimde bulunulmasına” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "1-7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği nazara alındığında; somut olayda sanığın yokluğunda verilen ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, doğrudan mernis adresine 27/01/2015 tarihinde tebliğ edilerek kesinleştirildiği anlaşılmakta ise de, yapılan tebliğ işleminin usulsüz olması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği ve denetim süresinin başlamadığı, dolayısıyla denetim süresi başlamadığından denetim süresinde yeniden işlenmiş bir suçtan da söz edilemeyeceği ve bu nedenle dosyanın tekrardan değerlendirilmek suretiyle işin esası hakkında bir karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde;

2- Kabule göre de;

... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2018 tarihli ve 2017/240 esas, 2018/113 sayılı kararı ile uyuşturucu kullandığından dolayı hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanan sanığa denetim süresinde ihlale ilişkin yalnızca bir tebligat yapıldığı ve ısrar şartının bu nedenle gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının düşürülmesine yönelik hüküm kurulmuş ise de;

2- Kabule göre de;

... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2018 tarihli ve 2017/240 esas, 2018/113 sayılı kararı ile uyuşturucu kullandığından dolayı hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanan sanığa denetim süresinde ihlale ilişkin yalnızca bir tebligat yapıldığı ve ısrar şartının bu nedenle gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının düşürülmesine yönelik hüküm kurulmuş ise de;

a) Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 08/07/2019 tarihli ve 2018/5960 esas, 2019/4147 karar sayılı ilamında "Tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infaz işlemleri, infazın yapıldığı tarihteki kurallara göre yapılacağından, tedbirin infazı sırasında yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/5. maddesinde “Tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranan kişi hakkında açılmış olan davanın düşmesine karar verilir. Aksi takdirde, davaya devam olunarak hüküm verilir.” şeklinde düzenleme yer almaktadır. Görüldüğü üzere, yasa maddesinde davaya devam olunabilmesi için aranan şart “Tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmama” şartı olup, hükümden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten farklı olarak “yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme” şartı aranmamaktadır. Bir yargılama şartı olarak “ısrar” koşulu 6545 sayılı Kanun ile getirilmiştir. Bu nedenle, infaza ilişkin usulî değişiklikler geriye yürümeyeceğinden 6545 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 28/06/2014 tarihinden önceki dönemde uygulanan ve uygulaması bu tarihten önce sona ermiş olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirlerine ilişkin olarak “ısrar şartı” aranmayacaktır." şeklinde belertildiği üzere, 28/06/2014 tarihinden önce işlenen suçlarda ısrar şartının aranmayacağı, çağrı yazısının tebliğine rağmen gelmeyen sanık hakkında yargılama yapılarak işin esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği, dolayısıyla 02/10/2012 tarihinde işlenen suçtan dolayı 07/10/2013 tarihinde tebliğ edilen çağrı yazısına rağmen müracaat etmeyen sanık hakkında yapılan yargılamada işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde;

b) 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında geçerli tebligat işlemleri yapıldıktan sonra müracaat etmesi halinde denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." denilerek, ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2018 tarihli ve 2017/240 esas, 2018/113 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

1- Sanık hakkında verilmiş olan 27/11/2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın sanığın MERNİS adresinde eşi Sevgi Ager’e usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, tebliğ işleminin yasaya uygun olduğu ve kararın kesinleşmiş olduğu anlaşılmış olup, bu nedenle (1) numaralı kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

2- Sanık hakkında verilmiş olan 18/03/2013 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazı için gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin tebliğ edilmesine rağmen sanığın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmediği, bu nedenle tedbirin gereklerine aykırı davrandığının bildirilmesi üzerine yargılamaya devam edildiği, yapılan yargılama sonucunda sanığın mahkûmiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, ancak sanığın denetim süresi içinde işlediği iddia edilen “hükümlü veya tutuklunun kaçması” suçundan dolayı mahkûmiyet hükmünün kesinleşmesini müteakip, hükmün açıklanması için ihbarda bulunulması üzerine Mahkemece yapılan değerlendirme sonucunda “tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazı için sanığa sadece bir kez uyarılı ilk başvuru davetiyesi tebliğ edildiği, sanığın kuruma başvurmaması üzerine uyarı yapılmadan denetimli serbestlik dosyasının kaydının kapatılması nedeniyle dava şartı bulunmadığı” gerekçesiyle “kamu davasının düşmesine” karar verildiği anlaşılmışsa da,