muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3115, Karar No: 2019/1819, Tarih: 08.05.2019

**23. Hukuk Dairesi         2017/3115 E.  ,  2019/1819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... 13. İcra Müdürlüğünün 2015/12761 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde usul ve yasaya aykırılıkların olduğunu, 1. sırada bulunan şikayet olunanın takip başlattığı tarihte borçluların tebliğ alarak ve sürelerden feragat etmesinin müvekkili 3. şahıslara etkisi olmayacağını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili , şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, İİK'nın 20. maddesine göre şikayet olunan alacağına ilişkin takibe 11.08.2015 tarihinde konan hacizin, 15.08.2015 tarihinde kesinleşmesi ile kesinlik kazanacağı dolayısıyla şikayetçinin ilk sırada olması gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş, şikayet olunan vekilinin istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince esastan reddedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayet olunan vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4066, Karar No: 2008/324, Tarih: 21.01.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/4066 E.  ,  2008/324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* taraflar tebligata rağmen gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \*Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi koşullarının da oluşmamış bulunmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.21.01.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \*

konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

SONUÇ: BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16891, Karar No: 2015/2056, Tarih: 17.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16891 E.  ,  2015/2056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/07/2014 tarih ve 2014/2-2014/187 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili ve fer'i müdahil ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilin ...'ye devirden önce ... 'nin .... Şubesi'ne 2.500,00 TL mevduatını 19.12.1999 tarihinde vadeli olarak yatırdığını, 21/12/1999 tarihinde ... yönetimine ... tarafından el konularak bankacılık yapma ve mevduat kabul etme izni kaldırılarak yönetimin ...'ye devredildiğini, müvekkilimin bankaya yatırmış olduğu mevduatın dava dışı off shore bankasına aktarıldığını, müvekkilinin güveni kötüye kullanılarak ve iradesi sakatlanarak zarara uğratıldığını belirterek 2.500,00 TL mevduat alacağının bankaya yatırıldığı tarihten itibaren 3095 sayılı Kanun'un 2. maddesi gereğince avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka ve fer'i müdahiller vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, zamanaşımı ve husumet itirazlarının yerinde olmadığı, davacının yatırdığı parasının gerçekte ....'e gönderilmediği, ceza mahkemesi kararından da anlaşıldığı üzere Yurtbank yöneticilerinin Yurtbank ismini kullanmak suretiyle kişilerden mevduat topladıkları, davalı bankanın sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 2.500 TL'nin 19.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka vekili ve feri müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalının sorumluluğunun BK'nın 41, 55 ve TTK'nın 336'ncı maddelerinden kaynaklanmasına, davacı zararının offshore bankasından tahsil etme

olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zamanaşımı süresinin başlamasının gerekmesine göre, davalı banka vekilinin ve fer'i müdahil ... vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zamanaşımı süresinin başlamasının gerekmesine göre, davalı banka vekilinin ve fer'i müdahil ... vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Mahkemece, davalı bankaya harç yüklenmiş ise de, davalı ...'ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan ....'nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın offshore bankasına gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten ....'nin ... tarafından devir alındıktan sonra en son ...'ye devredildiği, bu durumda Fon Bankası iken ...'ye devredilen ....'nin eylemlerinden dolayı açılan davada bu bankayı devir alan ...'nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harç ile sorumlu tutulması doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı banka vekilinin ve fer'i müdahil ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı banka vekili ve fer'i müdahil ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün 2 numaralı bendinde yer alan ''peşin harç olarak yatırılan 42,70 TL'' ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine ''peşin ve başvuru harcı olarak yatırılan 67,90 TL'' ibaresinin yazılmasına, davalı bankaya harç yükleyen 5 numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı bankaya iadesine, temyiz eden ... harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına mahal olmadığına, 17/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3681, Karar No: 2020/3323, Tarih: 15.12.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/3681 E.  ,  2020/3323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında:

TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası.

2- Sanık ... hakkında:

TCK'nin 81, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve sanıklar müdafileri, katılanlar vekili.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar ... ve ... müdafileri tarafından hükmün duruşmalı olarak temyiz istemi üzerine, duruşma günü belirlenerek sanıklar müdafilerine meşruhatlı davetiye çıkarılmasına rağmen belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadıkları anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süre içerisinde temyiz edilmesi gerektiği halde, mahkemece temyiz süresinin sehven "15 gün" olarak tefhim edilmiş olması karşısında, sanık ... müdafiinin 13.06.2019 tarihinde hazır bulunduğu oturumda verilen hükme yönelik 21.06.2019 tarihinde sunduğu temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, maktul ...'ı kasten öldürme, sanık ...'un, maktulü kasten öldürmeye yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanık ... bakımından haksız tahrike ve sanıklar bakımından takdire ilişen cezayı azaltıcı indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı

gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin, sanık ... hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmasının, sanık ... hakkında yardım eden sıfatıyla cezada indirim yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara, sanık ... müdafiinin meşru müdafaa bulunduğuna, üst düzeyde tahrik indirimi uygulanması gerektiğine ve sair hususlara, sanık ... ve müdafiinin suça yardım etmenin unsurlarının oluşmadığına, haksız tahrik indirimi yapılmamasının isabetsiz olduğuna, TCK'nin 39. maddesi uyarınca en üst oranda indirim yapılması gerektiğine ve sair hususlara yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre nazara alınarak sanık ... ve müdafiinin tahliye taleplerinin REDDİNE, 15.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9032, Karar No: 2022/9587, Tarih: 15.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9032 E.  ,  2022/9587 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin çalıştığı işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik uyarınca belirlenen değerlerin üzerinde gürültü ölçüldüğünü ve 8,5 saat çalışan davacının buna göre günde 7,5 saat çalıştırılmayı ve buna bağlı haklarının ödenmesini beklerken yeni bir ölçüm yapılacağı söylenerek uygulamaya devam edildiğini, toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümlerine rağmen kısa çalışma primi ödenmediğini, ayrıca günlük 8,5 saat çalıştırıldığı ve ara dinlenmesi hariç günde yarım saat fazla çalışma yaptığı hâlde ücretinin ödenmediğini ileri sürerek günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiğinin tespiti ile kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik hükümleri dışındaki işler için haftanın beş günü, günde 8,5 saat olmak üzere 42,5 saat çalışma yapıldığını ve 45 saat üzerinden ücretinin ödendiğini, ölçümlerin usulüne uygun bir şekilde yapıldığını ve davacının 7,5 saat çalıştırılmasının maddi koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarının ödenmediği sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarının ödenmediği sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemece verilen kararın eksik ve hatalı incelemeye dayalı olduğunu, itiraz ve savunmalarının nazara alınmadığını, delillerinin yeterince değerlendirilmediğini, zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçirildiğini, dava konusu alacakların belirlenebilir olması hâlinde belirsiz alacak ve kısmi dava açılamayacağını, İdarece yapılan işlemlerin mevzuat ve toplu ... sözleşmesi hükümlerine uygun olarak gerçekleştirildiğini, talep edilen alacaklar yersiz ve dayanaksız olduğu gibi talep edilen faiz türü ve faiz başlangıç tarihinin de kanuni dayanaktan yoksun olduğunu, kararda hüküm altına alınan alacak miktarlarının da doğru olmadığını ve davacının alacağı bulunmadığını belirterek kararın kaldırılması ile davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, davacının çalıştığı işyerinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda neticeten; davacının Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamındaki işte çalıştığı ve söz konusu Yönetmelik uyarınca günde en fazla 7,5 saat çalıştırılabileceği, dosyada mevcut olan puantaj kayıtlarından davacının 8,5 saat çalıştırıldığı dönem belirlenmekle davacının günlük 7,5 saati aşan çalışması yönünden fazla çalışma alacağına hak kazandığı ve puantaj kayıtları ile ücret bordroları esas alınarak günlük yarım saat fazla çalışması için fazla çalışma alacağının belirlendiği, Yargıtay kararları doğrultusunda toplu ... sözleşmesi hükümleri de dikkate alınarak belirlenen fazla çalışma ücretinden sadece fazla çalışma süresine isabet eden saatler için ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma priminin mahsubu gerektiği, bu doğrultuda verimliliği teşvik priminin mahsup edildiği ancak günlük 7,5 saati aşan çalışmalar için kısa çalışma primi hesaplanmadığından fazla çalışma alacağından mahsup edilecek kısa çalışma primi alacağı bulunmadığı, kısa çalışma priminin ödendiğinin ispat yükü üzerinde olan davalı tarafça ödemenin ispatlanamadığı, ıslah edilen alacakların zamanaşımına uğramadığı, uygulanan faiz türü ve faiz başlangıç tarihlerinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında yer alan bir işte çalışıp çalışmadığı ve buna bağlı olarak fazla çalışma ücreti ile kısa çalışma primi alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9825, Karar No: 2021/14871, Tarih: 09.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/9825 E.  ,  2021/14871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: davanın davalı ... Mirasçısı Hazine yönünden kabulüne, davalı ... yönünden ise HMK'nın 150. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve davalı ... mirasçısı Hazine vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve davalı ... mirasçısı Hazine vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, İmariye Mahallesi, 1646 ada 53 parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2)Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanun'un 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesine karar verilen kısmına karar tarihine, bozma kararı sonrası oluşan ve üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen fark bedele ise Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,
Yargıtay — Esas No: 2014/17754, Karar No: 2015/12494, Tarih: 24.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17754 E.  ,  2015/12494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.03.2014 tarih ve 2010/708-2014/43 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 24.11.2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin miras bırakanı ...'nin 22/11/1999 tarihinde vefatı üzerine mirasının, murisin çocukları olan müvekkillerine kaldığını, müvekkilerinin miras bırakanının kurucusu ve ortağı olduğu ....'deki hissesinin %22,39 kısmını eşi ile arasındaki boşanma davası sırasında davalıya geçici bir süre için emanet olarak verdiğini, her ne kadar bu hisseler davalı adına gözükse de hisseye ait olan nemalar, sermaye artışındaki ödemelerin miras bırakana yapıldığını, murisin 40 yaşında erken ölümü ile kız kardeşi olan davalıdan hisselerini geri almaya fırsatının olmadığını, müvekkillerinin miras bırakanının çok iyi durumda olduğunu, hisselerini satması için geçerli bir nedeni bulunmadığını, miras bırakan tarafından hisse devir bedeli olarak gösterilen değerin hisselerin üzerinde yazılı değer olup, bunun da hisse değerlerinin çok çok altında olduğunu, bu devrin gerçek işlem olmayıp muvazalı bir işlem olduğunu, miras bırakanın ölümünden sonra da müvekkillerine babalarının hissesi olan %22,5 oranında ödemeler yapıldığını, müvekkillerinin davalıdan babalarına ait olan ve emanet olarak bulunan hisse senetlerinin kendilerine geri verilmesini yönündeki isteklerine olumlu ya da olumsuz bir cevap alamadıklarını ileri sürerek miras bırakan tarafından davalıya devredilen şirketteki %22,39 nispetindeki hisselerin müvekkillerine ait olduğunun tespiti ile miras bırakan tarafından davalıya devredilen hisselerin miras payları oranın da (1/2'şer) müvekkilleri adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların iddalarına göre hisse senedi devir işleminin her halükarda 1997 yılından önce gerçekleşmiş olup, gerek 5 yıllık gerekse 10 yıllık bütün zamanaşımı sürelerinin geçtiğini, muvazaa iddiasının yerinde olmadığını, hisse devir sözleşmesinin yasaya uygun olduğunu, davacılara babalarının hissesi oranında yapılan bir ödemenin mevcut olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.