muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11681, Karar No: 2023/6932, Tarih: 05.10.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/11681 E.  ,  2023/6932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2023 E., 2020/999 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 ... Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.07.2019 tarihli ve 2018/343 Esas, 2019/337 ... Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 ... ... Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 ... Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 ... Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 09.06.2020 tarihli ve 2019/2023 Esas, 2020/999 ... Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 10.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğuna,

2. Sanık hakkındaki soruşturmanın ve kovuşturmanın nedeninin asılsız ihbardan ibaret olduğuna,

3. Sanığın katıldığı sohbetlerin örgütün sohbetleri olmadığına, sohbetlerine katıldığı yapının terör örgütü ile ilgisinin bulunmadığına,

4. Salt toplantılara gitmenin kesin ve somut delil olmadığına, yan delillerle desteklenmesi gerektiğine,

5.Yardım ve kurban parası topladığı iddialarının soyut kaldığına,

6. Sanığın mütevelli olduğunu gösterir belge veya ifadenin mevcut olmadığına,

7. Tanık M.'nin ifadelerinin atfı cürüm niteliğinde olduğuna,

8. Tanık S.'nin ise sonradan düzeltme yaptığı ifadesinde mütevelli olmadığını beyan ettiğine,

9. Atılı suçtan mahkumiyete yetecek argüman bulunmadığına,

10. Bir dönem yapının kurumlarında çalışmasının suç unsuru olmadığına,

5.Yardım ve kurban parası topladığı iddialarının soyut kaldığına,

6. Sanığın mütevelli olduğunu gösterir belge veya ifadenin mevcut olmadığına,

7. Tanık M.'nin ifadelerinin atfı cürüm niteliğinde olduğuna,

8. Tanık S.'nin ise sonradan düzeltme yaptığı ifadesinde mütevelli olmadığını beyan ettiğine,

9. Atılı suçtan mahkumiyete yetecek argüman bulunmadığına,

10. Bir dönem yapının kurumlarında çalışmasının suç unsuru olmadığına,

11. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 ... ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi, örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi, olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 ... TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 ... TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre; herhangi bir örgütsel kod adı kullanmayan ve örgütsel iletişim ağına dahil olduğu tespit edilemeyen sanığın dosya kapsamına yansıyan "mütevelli heyetinde yer aldığına, örgütsel niteliği belli olmayan sohbet toplantılarına katıldığına, kurban derisi ve para yardımı topladığına" ilişkin ihbarların ve tanık beyanlarının bizzat görgüye dayalı olmayıp duyuma dayalı genel nitelikteki anlatımdan ibaret olduğu, lehe ve aleyhe tanık beyanları arasında çelişkiler bulunmasına rağmen giderilmeye çalışılmadığı gözetilerek; öncelikle sanığa atılı suçun her türlü şüpheden uzak olarak tayin ve tespiti açısından, UYAP’ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında hakkında herhangi bir beyan yahut ifade olup olmadığı araştırılarak, bulunması halinde beyan veya ifadelerin onaylı örneklerinin dosya arasına getirtilmesi, yine tanıkların yeniden dinlenmesi sağlanarak sanığın eylem ve faaliyetlerinin kapsamı, görgüye ilişkin yer ve zaman hususları ayrıntılı sorulması, sanığın eylemleri somutlaştırıldıktan sonra dosyanın bir bütün halinde değerlendirilerek hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.5271 ... CMK'nın 50/1-c maddesine yanlış anlam yüklenerek yemin verilmeyen tanıklardan olmayan S.Y.'nin yeminsiz olarak dinlenilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 09.06.2020 tarihli ve 2019/2023 Esas, 2020/999 ... Kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca İzmir 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20075, Karar No: 2014/232, Tarih: 14.01.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/20075 E.  ,  2014/232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.... gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın bedelinin tespiti için emsal alınan.... ada.. parsel sayılı taşınmazın satış tarihinin 13.08.2010 olduğu ve 24.03.2010 olan dava tarihinden sonra satıldığı dikkate alınmadan bu emsale göre değerlendirme yapılarak karar verilmesi,

2-Mahkemece karar verildikten sonra 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7. ve 13. fıkralarına getirilen "Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir" ve "...bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda uygulanır." düzenlemeleri karşısında vekalet ücretinin bedel tespiti davalarında öngörüldüğü şekilde maktu olarak belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/685, Karar No: 2012/4055, Tarih: 21.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/685 E.  ,  2012/4055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Töre saikiyle kardeşini öldürme, töre saikiyle öldürme, 6136 sayılı Kanuna Muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ...'in töre saikiyle kardeşini öldürme, töre saiki ile öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından mahkumiyetine dair kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, öldürme suçları yönünden resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre gözönüne alınarak sanık ...'in tahliye talebinin reddine 21.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/912, Karar No: 2012/3718, Tarih: 13.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/912 E.  ,  2012/3718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin 3402 sayılı Yasanın Ek 4. maddesi uyarınca yapılan kadastrosu sırasında, Sakarya Kadastro Müdürlüğünce, ... ilçesi ... köyü 134 ada 27 parsel sayılı 1752,20 m² yüzölçümündeki taşınmaz 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi gereği orman niteliğini kaybedip, orman kadastro komisyonlarınca orman alanı dışına çıkarılan yerlerden olduğu ancak taşınmazın Karasu Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/25 esas sayılı dosyası ile mülkiyete yönelik olarak davalı olduğu belirtilerek parselin kullanıcısının ve malikinin mahkemece belirlenmesi için tutanağın malik ve beyanlar hanesi boş bırakılarak kadastro tutanak aslı 3402 sayılı Yasanın 5. maddesine istinaden kadastro mahkemesine gönderilmiştir. Mahkemece, orman kadastrosu ve 2/B çalışmalarına ilişkin dava 6 aylık askı ilanından sonra açıldığı için kadastro mahkemesinin görevli olmadığı ve mülkiyete ilişkin davanın asliye hukuk mahkemesinde karara bağlanması gerektiği, Sakarya Kadastro Müdürlüğünce, Kadastro Kanununun ek 4'üncü maddesine göre yapılan çalışmalar, aynı maddenin ikinci fıkrasına göre ikinci kadastro sayılmayacağından bu çalışmalarda düzenlenen tutanakların, Kadastro Kanunu'nun 5 inci maddesine göre kadastro mahkemesine gönderilecek dosyalardan olmadığı ve asliye hukuk mahkemesinde derdest olan 2001/25 esas sayılı dava dosyası neticelenmeden, gerçek malik belirlenmeden Kadastro Kanunu'nun ek 4 üncü maddesi uygulaması yapılamayacağı ve ek 4'e göre sadece mülkiyeti Hazine'ye ait olan yerlerde bu çalışmalar yapılabileceği gerekçeleriyle duruşma açılmadan tensiple Adatepe köyü, 134 ada 27 parselin 3402 sayılı Yasanın ek 4'üncü maddesine göre düzenlenen kadastro tutanağının iptaline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre yapılan kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Yasaya göre 1952 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdidi bulunmaktadır. Daha sonra 1978 yılında 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması yapılmış ve 1989 yılında henüz sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları yapılarak 14/05/1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

Dava, 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre yapılan kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Yasaya göre 1952 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdidi bulunmaktadır. Daha sonra 1978 yılında 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması yapılmış ve 1989 yılında henüz sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları yapılarak 14/05/1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

Kadastro Müdürlüğü tarafından Karasu ilçesi, Adatepe köyünde 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre yapılan kadastro sırasında, dava konusu taşınmazın tutanağının edinme sütununda, ... köyü, P.1 numaralı 2/B bloğunun tamamı Karasu Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/25 esas sayılı dosyasında mülkiyete yönelik olarak davalı olduğu belirtilerek tutanağın malik ve beyanlar hanesi boş bırakılarak tespit edilmiş ise de; ek 4. maddeye göre yapılan kadastroda malik hanesi boş olarak tutanak düzenlenmesi 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesindeki düzenlemenin lafzına ve ruhuna aykırıdır. Şöyle ki; 3402 sayılı Yasaya 5831 sayılı Yasanın 8. maddesi ile eklenen ek madde 4'de “6831 sayılı Orman

Kanununun 20/6/1973 tarihli ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesi ile 23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı, 5/6/1986 tarihli ve 3302 sayılı kanunlarla değişik 2 nci maddesinin (B) bendine göre orman kadastro komisyonlarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerler, fiili kullanım durumları dikkate alınmak ve varsa üzerindeki muhdesatın kime veya kimlere ait olduğu ve kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığı kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle, bu Kanunun 11 inci maddesinde belirtilen askı ilanı hariç diğer ilanlar yapılmaksızın öncelikle kadastrosu yapılarak Hazine adına tescil edilir.” hükmü yer almıştır. Bu maddeye göre yapılan kadastro çalışmasında, öncesinde orman kadastro komisyonlarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Hazine adına tespiti yapılıp fiili kullanım durumları ve varsa üzerindeki muhdesatın sahipleri belirlenmektedir. Ayrıca belirtmek gerekir ki, bir yerin veya taşınmazın Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerler kapsamında olduğu ancak orman sınırı dışına çıkarılma işleminin kesinleşmesiyle söz konusu olabilmektedir.

6831 sayılı Yasanın 2. maddesinde düzenlenen “…Kadastrosu yapılıp kesinleşen Devlete ait ormanlar, tapu sicil müdürlüklerince hiçbir harç, vergi ve resim alınmaksızın orman vasfı ile, 2 nci maddeye göre orman sınırları dışına çıkarılan yerler halihazır vasfı ile kaydında belirtme yapılarak Hazine adına tapuya tescil olunur” hükmünden anlaşılacağı üzere, kesinleşen orman kadastrosunun ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerin, işlemin kesinleşmesiyle Hazine adına tescil edilmesi Yasa gereği zorunluluktur. Şüphesiz burada tescil işlemi, kurucu değil açıklayıcı niteliktedir.

Belirtilen hükümlerin ve yukarıda açıklanan konuların birlikte değerlendirilmesinde şu sonuca ulaşılmaktadır: Orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasının kesinleştiği yerlerde ancak 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre kadastro çalışması yapılabilir. Orman kadastrosuna yapılan itiraz davası sonuçlanmadan kesinleşmiş orman kadastrosundan söz edilemeyeceğinden bu tür yerlerde orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması kesinleşmiş gibi, taşınmazın Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu peşinen kabul edilerek 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre kadastro çalışmaları yapılamaz. Anılan yorum tarzı Yasanın ruhuna ve amacına uygun olur. Zira 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre yapılan kadastroda mülkiyet tespiti yapılmamaktadır. Mülkiyet tespiti orman kadastro komisyonlarınca düzenlenen orman kadastro tutanakları ile belirlenmekte ve bu tutanaklara askı suretiyle ilan süresi içinde itiraz edilmediği takdirde ilan müddeti sonunda, itiraz edildiği takdirde ise yargı yolu ile belirlenip kesinleşmektedir. İşte 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre yapılan kadastro, kesinleşen kadastro ile 2/B madde niteliği yani Hazine adına orman rejimi dışına çıkartılan yer olduğu kesinleşen yerleri kapsamaktadır. Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı kesinleşmeyen yerlerde 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre kadastro çalışması yapmak 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesindeki düzenlemenin amacına, lafzına ve ruhuna uygun değildir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın kadastro tutanağının edinme sütununda taşınmazın mülkiyetinin davalı olduğunun bildirilmesi ve yukarıda belirtildiği gibi orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması kesinleşmediği müddetçe 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre kadastro çalışması yapılması 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesindeki düzenlemenin amacına, lafzına ve ruhuna uygun düşmeyeceğine göre, mahkemece yazılı biçimde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 13/03/2012 günü oybirliği ile karar verildi.