muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/7830, Karar No: 2010/12429, Tarih: 27.10.2010

8. Ceza Dairesi 2008/7830 E., 2010/12429 K.

**8. Ceza Dairesi 2008/7830 E., 2010/12429 K.**

**- HAKSIZ TUTUKLAMA NEDENİYLE TAZMİNAT

- KORUMA TEDBİRLERİ NEDENİYLE TAZMİNAT

- TUTUKLULUK SÜRESİNİN MAHSUBU**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 63 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 141 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 144 ]

**"İçtihat Metni"**

Haksız olarak tutuklu kaldığı günler için 466 sayılı Kanun gereğince tazminat isteğinde bulunan Ercan hakkında yapılan inceleme sonunda: 4.776.00 TL maddi, 10.000.00 TL manevi tazminat ile 900 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine dair (Bursa Beşinci Ağır Ceza Mahkemesi) nden verilen 20.10.2006 gün ve 2005/224 esas, 2006/479 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebiiğname ile 26.05.2008 günü Daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Çıkar amaçlı suç örgütü kurmak ve tehditle senet tahsilatı yapmak, 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık ve silahla etkili eylem suçlarından 09.05.2003 günü tutuklanan 26.05.2004 tarihinde tahliye olan davacı sanığın çıkar amaçlı suç örgütü kurmak ve tehditle senet tahsilatı yapmak suçundan 10.09.2004 tarihinde beraat etmiş ise de; adli sicil kaydına göre 05.05.2003 tarihinde işlediği 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık ve silahla etkili eylem suçundan toplam 1 yıl 8 ay hapis cezasını içeren üç ayrı suçtan mahkumiyetinin bulunduğu an-laşılmakla; davacı sanığın adli sicil kaydındaki mahkumiyetlerinin tutukluktan

mahsup edilip edilmediği araştırılmadan eksik soruşturmayla yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 27.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10764, Karar No: 2014/20716, Tarih: 27.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/10764 E.  ,  2014/20716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2014

NUMARASI : 2012/511-2014/187

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/30010, Karar No: 2011/44973, Tarih: 03.11.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/30010 E.  ,  2011/44973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tanınmamak için tedbir alarak hırsızlık suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-f, 62 (iki kez), maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay ve 2 yıl 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair AKŞEHİR Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2010 tarihli ve 2010/159 esas, 2010/339 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 30/10/2010 gün ve 12614-66741 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığının 25/11/2010 gün ve KYB/2010286880 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 08/12/2010 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32/2. maddesinin uygulandığına ilişkin adlî sicil kaydı, talimat mahkemesinde savunması alınırken Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden verilen rapor gereği bağlanan 500 Türk lirası maaşının bulunduğuna ilişkin beyanı karşısında; sanığın suç tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 32/1. maddesi anlamında akıl hastalığı olup olmadığı yönünde rapor aldırılmadan mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre;

Sanığın adli sicil kaydından (yaralama suçundan Yunak Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/69-26 E.K. sayılı ilamında) 5237 sayılı TCK.nun 32/2. maddesinin uygulandığının anlaşıldığı, sanığın savunmasının alındığı Yunak Asliye Ceza Mahkemesi'ne verdiği savunması sırasında Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nden verilen rapor gereği aylık 500 TL. maaşının bulunduğunu bildirdiği, Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulu'nca (bir başka suç yönünden) verilen 16.06.2010 tarihli raporda da sanığın 30.05.2009 tarihinde işlediği hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozmak suçları yönünden “şizofreni” hastalığı nedeniyle cezai ehliyeti bulunmadığı ve TCK.nun 32/1.maddesinden yararlanacağının

./..

-2-

bildirildiğinin anlaşılması karşısında sanığın suç tarihinde hırsızlık suçu yönünden cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı yönünde rapor aldırılmadan karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Usul ve Yasaya aykırı olduğundan,

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile sanık ... hakkında hükmolunan Akşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2010 tarih ve 2010/159-339 sayılı kararın 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 309. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca Mahkemece duruşma açılarak yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hükmün verilmesine, 03.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6488, Karar No: 2013/7236, Tarih: 20.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6488 E.  ,  2013/7236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 07.08.1998 tarihinde dava dışı ...'ın davalı kooperatifteki ortaklık payını devraldığını, ortaklığa kabul edilerek kooperatif üyeliğinin gerektirdiği yükümlülükleri yerine getirdiğini, uzun zaman geçmesine rağmen dairesinin kendisine teslim edilmemesi üzerine davalı kooperatife başvurduğunda kendisinin hak sahibi olmadığı, kooperatifteki üyelik kaydını 08.08.2001 tarihinde kooperatif üyelik sözleşmesi ile kardeşi davalı ...'e devrettiğinin bildirildiğini, belirtilen sözleşmedeki imzanın müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek, davalı kooperatifin üyesi olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin 24.11.2011 tarih 2576 Esas 2070 Karar sayılı ilamıyla; mahkemece ceza dosyası getirtilip, imza ile ilgili bilirkişi incelemesi yapılıp yapılmadığı, tarafları yönünden bekletici mesele yapılması şartlarının oluşup oluşmadığı araştırılıp, şayet şartlar oluşmamış ise BK'nın 53. maddesi hükmü de dikkate alınarak devir sözleşmesindeki imzanın aidiyetinin incelenmesi bakımından tüm eksiklikler tamamlanıp uzman grafolog bilirkişiden rapor alınması gerektiği belirtilerek bozulmuş, mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda dosya kapsamına göre, davacının kendi eli ürünü olmadığı sabit olan imzayı havi bir devir sözleşmesi ile devraldığı kooperatif hissesinin devrindeki imzanın kendisine ait olmadığı, kendisinin imza kullanmadığı, parmak bastığı şeklindeki iddialarının iyiniyet ve dürüstlük kurallarına aykırı olduğu, ayrıca kooperatife yapılan ödemelerin miktarları, tarafların ödemeleri arasındaki orana göre davacının haksız olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif üyeliğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma ilamı gerekleri yerine getirilmeden TMK'nın 2. maddesine dayalı olarak davanın reddine karar verilmiştir. Dosya kapsamından dava konusu 08.08.2001 tarihli devir sözleşmesi ile ilgili ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/484 Esas sayılı ceza dosyasında davalılar ... ve kooperatif yöneticileri hakkında kamu davasının açıldığı, bu davada devir sözleşmesindeki imzaların davacının eli ürünü olmadığının tespit edildiği ve henüz karar verilmediği anlaşılmıştır. Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu’ nun "Ceza Hukuku ile

Medeni Hukuk arasında münasebet" başlıklı 53. maddesi: “Hakim, kusur olup olmadığına yahut haksız fiilin failinin temyiz kudretini haiz bulunup bulunmadığına karar vermek için ceza hukukunun mesuliyete dair ahkamiyle bağlı olmadığı gibi, ceza mahkemesinde verilen beraat kararıyla da mukayyet değildir. Bundan başka ceza mahkemesi kararı, kusurun takdiri ve zararın miktarını tayin hususunda dahi hukuk hakimini takyit etmez.” hükmünü içermektedir. Karar tarihinden önce yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 74. maddesinde de benzer düzenlemeye yer verilmiştir. Görülmektedir ki, ceza mahkemesinin “delil yetersizliğine dayanan beraat kararının” hukuk hakimini bağlamayacağı ancak beraat kararı bir maddi olguyu tespit ediyorsa, diğer anlatımla beraat kararı suçun sanıklar tarafından işlenmediğinin kesin olarak tespiti olgusuna dayanıyorsa, bu kararın hukuk hakimini de bağlayacağı, ceza davasında hükme dayanak yapılan maddi olgularla ve özellikle eylemin hukuka aykırılığını ve failini belirleyen, mahkumiyet kararının bu yönlerinin hukuk hakimini bağlayacağı, kusurun takdiri ve zararın miktarını tayini hususundaki kararın hukuk hakimini bağlamayacağı hususları doktrinde ve Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında kabul edilmektedir. Öte yandan, maddi olayları ve yasak eylemlerin varlığını saptayan ceza mahkemesi kararı, taraflar yönünden kesin delil niteliğini taşır (YHGK'nın 10.01.1975 gün ve 1971/ T-406 E., 1975/1 K. ; YHGK.nın 23.01.1985 gün ve 1983/10-372 E, 1985/21 K. Sayılı ilamları). Bilindiği gibi ceza mahkemesinin, uyuşmazlık konusu olayın tespitine; diğer bir söyleyişle, olayın varlığına ve sanık tarafından işlendiğine ilişkin maddi olgular hakkındaki kesinleşmiş saptaması, aynı konudaki hukuk mahkemesinde de kesin hüküm oluşturur. Bunun nedeni, ceza yargılamasındaki ispat araçları bakımından ceza hakiminin hukuk hakiminden çok daha elverişli bir konumda olmasıdır (HGK.nın 16.09.1981 gün ve 1979/1-131 E., 1981/587 K. sayılı ilamı, Mustafa Çemberci, Hukuk Davalarında Kesin Hüküm, 1965, s. 22 vd; Turgut Uygur, Borçlar Kanunu Şerhi, C. 1, s. 844; YHGK'nın 28.03.2012 gün ve 19-24 E, 243 K sayılı ilamı). Böylece, kural olarak hukuk hakimi ceza yasasındaki hükümlerle ve ceza hakiminin kararıyla bağlı tutulmamış; BK’nın 53. maddesi ile bağımsızlık ilkesi benimsenmiştir. (Mustafa Reşit Karahasan, Tazminat Hukuku, 1996, s. 437 vd.)

Bu itibarla, mahkemece ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/484 Esas sayılı dosyasında verilecek kararın işbu davanın sonucunu etkileme olasılığı bulunduğundan kesinleşmesi beklenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu hususa işaret eden bozma ilamına uyulmasına rağmen farklı bir gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Öte yandan, gerekçeli karar başlığında 28.11.2008 olan dava tarihinin 31.03.2012 olarak yazılmış olması da hatalı olmuştur.

Bu itibarla, mahkemece ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/484 Esas sayılı dosyasında verilecek kararın işbu davanın sonucunu etkileme olasılığı bulunduğundan kesinleşmesi beklenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu hususa işaret eden bozma ilamına uyulmasına rağmen farklı bir gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Öte yandan, gerekçeli karar başlığında 28.11.2008 olan dava tarihinin 31.03.2012 olarak yazılmış olması da hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2006/15391, Karar No: 2006/18840, Tarih: 10.10.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/15391 E.  ,  2006/18840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK.nun 163 ve  159. maddeleri  mahkemeye ve taraflara  belli işlemleri belli edilen sürelerde yapması  için sınırlamalar getirmiştir.  Bu sürelerin b ir kısmı yasa  metninde  yer almış bir kısmı ise hakimin taktirine  bırakılmıştır. Süre tayini  hakimin taktirine  bırakılan hallerde yapılacak  işlemin niteliğine göre  makul bir süre  belirlenmelidir. Hakimin verdiği  ve kesin olduğunu  belirtildiği  sürede  taraf  belirtilen işlemi mutlaka  yapmalıdır. Sürenin  bitiminden sonra belirtilen  işlemin  yapılması  mümkün değildir. Şayet  yapılmamış ise taraf  bu konudaki  hakkını kaybeder. Hakkın zayi olması  gibi ağır bir müeyyideye bağlanan  verilen sürenin hukuki  sonuç doğurabilmesi için yapılması  gereken  işlemler ve ne kadarlık sürede yapılacağı  açık ve tam olarak belirtilmesi gerektiği gibi  bunların  yapılmamasının doğuracağı  sonuçların açıklanması ve tarafların uyarılması  gerekir.(HGK.nun 21.9.1983 tarih 14/3447-825 sayılı kararı).

Somut olayda hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda mahkemece borçlu  vekiline  tebligatın usulsüzlüğü iddiasını ispatlamaya yönelik delillerini bildirmesi için 15 gün süre verildiği, ancak verilen bu sürenin kesin süre olarak karalaştırılmadığı görülmektedir.O halde Mahkemece borçlu vekiline anılan konuda kesin süre verilmek suretiyle yargılamaya devam olunması yerine verilen sürede delillerin bildirilmediği gerekçesi ile ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11139, Karar No: 2015/23264, Tarih: 08.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/11139 E.  ,  2015/23264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın ve katılanın aynı köyde ikamet ettikleri, katılanın bahçesine rahat gidebilmek amacıyla köy tüzel kişiliğine ait yola masraf yaparak beton döktürdüğü, taraflar arasında 4-5 yıl önce husumet bulunduğu, sanığın bu nedenle cezaevine girdiği, yaklaşık 1 ay önce kadar tahliye olduğu, köy muhtarı sanığın, katılan ...'a ait bahçeye giden yola zarar vereceğini ve onu geçirmeyeceğini söylediği, köy tüzel kişiliğine ait ve herkes tarafından kullanılan bu yolun betonlarını kırmak suretiyle zarar verdiği, olay yeri tespit tutanağına göre yolun herhangi bir tarım aracının geçemeyecek hale geldiği iddia ve kabul olunan somut olayda, bahse konu yolun bir kısmının sanığa ait, kalan kısmının ise dere olduğunun tespiti,katılanın görgüye dayanmayan soyut beyanı dışında atılı suçun işlendiğine dair mahkumiyete dair kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla mahkeme tarafından verilen beraat kararında isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine , incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.