muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/6720, Karar No: 2010/777, Tarih: 27.01.2010

Yedieminlik kurumu özel hukukta, Borçlar Yasasının 463-482.maddelerinde düzenlenen “vedia sözleşmesinin” bir türü olarak kabul edilmektedir. (Prof.Dr. Ejder ..., Yedieminlik, T.Hukuk Dünyası D.Mayıs 2000, S.1, s.7; Prof. Dr. Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C.IV. İstanbul 2001, s.4294; Prof.Dr. ... ..., Borçlar Hukuku Özel Hükümler, 1997 s. 770). Vedia (saklama/emanet) Sözleşmesi doktrinde, “saklatan tarafından verilen bir taşınırın, saklayan tarafından kabul edilerek güvenli bir yerde saklanması ve saklatanın dilediği zaman istemesiyle onu saklatana geri vermesi yükümlülüğünü yükleyen bir sözleşmedir” biçiminde tanımlanmaktadır. (Prof.Dr. ... Zevkliler, Borçlar Hukuku, Özel Borç İlişkileri, Ankara 2002, s. 385; Doç.Dr. ... Tiftik, Türk Hukukunda Vedia Sözleşmesi, Ankara 2007, s.25). Vedia sözleşmesi hükümleri arasında yer alan “Yediemine tevdi” başlığı altındaki 471.maddesinde de, hukuki durumuyla ilgili uyuşmazlık bulunan veya şüpheli olan bir şeyin “müstevdie/saklayana” veya “yediadile” tevdi edilebileceği ve bu durumda, malı teslim alanın bütün ilgililerin rızası veya hakimin kararı olmadıkça malı hiç birine iade edemeyeceği belirtilmektedir. Yasanın 473 vd.maddelerinde ise, vedia sözleşmesinin bir türü olan “ardiye/depo sözleşmesi” düzenlenmiştir.

Borçlar Yasası dışında, yedieminliği öngören 1086 sayılı Hukuk Yargılama Yasasının 101; 2004 sayılı İcra İflas Yasasının 26, 88, 273; 358; 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Yasanın 82, 83.maddeleri gibi çeşitli yasalarda da yedieminlik ilişkisi veya bu nitelikte muhafaza yükümlülüğü doğuran düzenlemeler yer almaktadır. Belirtilen düzenlemelerde bir nevi kamusal ilişkinin de kurulması dolayısıyla doktrinde Borçlar Yasasında düzenlenen “akdi” yedieminlikten farkını ifade etmek üzere “kamu hukuku ilişkileri doğuran yedieminlik” adı da verilmektedir (Dr.Haluk Eruygur, Yedieminlik, Ankara 2008, s.68). Fakat, açıklanan yasa hükümlerinde de muhafaza yükümlülüğünün bir yasal zorunluluk olmayıp, hukuksal ilişkinin özgür iradeyle kurulması karşısında, bunların da akdi bir ilişki olduğu inkar edilemeyecektir. Bu nedenle, adı geçen yasalarda açıkça düzenlenmeyen hususlarda, hukuksal kurumun temelini oluşturan vedia sözleşmesi hükümlerinin uygulanması gerekli bulunmaktadır.

Borçlar Yasasına göre vedia sözleşmesi uyarınca taşınır malın muhafazası için malı veren kişi (muhafaza ettiren); sözleşmenin icrası nedeniyle ilgili olan bütün masrafları ve meydana gelen zararı ödemek borcu altındadır (BK.M.464). Buna karşın, vedia sözleşmesi nedeniyle saklama yükümlüsü olan kişi (muhafaza eden); muhafaza edilmesi için teslim edilen taşınırı kullanmama, malı güvenli bir yerde muhafaza etme ve teslim eden tarafından istenildiğinde geri verme ile borçludur (BK.M.465-467). Malı saklatan kişi, sözleşmede bir süre öngörülse dahi, her zaman malın iadesini isteme hakkına sahip olduğu gibi, saklama borçlusu olan kişi de istenildiği her an, malı teslim etmekle yükümlüdür (BK.M.466/1). Bu yükümlülük gereği muhafaza görevlisinin, ilk kez talep edildiğinde malı aldığı zamandaki gibi (varsa semeresi ile birlikte) iade etmesi zorunludur (Doç.Dr. ... Tiftik, Vedia Sözleşmesi, s.47, 52).

Vedia sözleşmesi uyarınca saklama ile yükümlü olan kişinin iade borcunu yerine getireceği yer, Kanunun “iade mahalli” başlıklı 468.maddesinde “vedia hıfzedilmesi lazım gelen yerde iade olunur ve iade masrafıyla iade zamanındaki hasar, mudia aittir” biçiminde düzenlenmiş ve bu konuda, “malın saklanması gereken yerde iade edileceği” kuralı kabul edilmiştir. Bu düzenleme dolayısıyla muhafaza edenin malı götürüp teslim etme yükümlülüğü bulunmadığından, malın muhafazası amacıyla teslim eden kişi, iadesini istediği malı, muhafaza edilen yerden teslim alacaktır (Doç.Dr.... Tiftik, Vedia Sözleşmesi, s.52). Bu bakımdan yasa uyarınca, muhafaza ili yükümlü olan kişinin malın iade edilmesi için, malı başka bir yere götürme, nakletme yükümlülüğü bulunmamaktadır. Bu nedenle ancak, teslim edenin muhafaza edenin adresine başvurarak iadeyi istemesine karşın, yediemininin iade etmemesi durumunda yükümlülüğüne aykırı davrandığı söylenebilecektir. Vedia sözleşmesine ilişkin genel düzenlemelerin istisnasını oluşturan başka bir yasal hüküm bulunmadığı takdirde, malın muhafazasını üstlenen kişinin, iade yükümlülüğünün, muhafaza ettiği yerde olduğu kabul edilmelidir. Bu konuda 2004 sayılı İİY.nın 88 ve 358.maddeleri ile 6183 sayılı Yasanın 82, 83. maddelerinde de, hacizli malın muhafaza amacıyla kendisine bırakıldığı kişinin, malların icra dairesinden istendiği anda önceki durumuyla iade ile yükümlü olduğu belirtilmekle birlikte, iadenin şekli ve yeri hakkında bir düzenleme pılmadığından, bu konuda genel hükümlerin uygulanması gerekmektedir. Esasen, bu konuda vedia sözleşmesi hükümlerine başvurulmasa dahi, yasada olmayan bir yükümlülüğün yediemine yükletilmesi olanaklı bulunmayıp, aksi yorumun benimsenmesi TCY.nın 2. maddesinde belirtilen “kanunilik ilkesine” aykırılık oluşturacaktır.

Açıklanan yasal hükümler uyarınca, yedieminin malı muhafaza ettiği yerde teslim etmekle yükümlü bulunması ve incelenen dosyada, icra dairesince sanığın adresine gelinerek hacizli malın iade edilmesi veya muhafaza atlına alınması için bir başvurunun yapılmaması karşısında, hacizli malların satış yerine götürülmemesi biçimindeki eylem, suçun maddi öğesini oluşturmaz ise de, sanığın hacizli malı başkasına verme, ortadan kaldırma, satma, rehnetme veya adresine gelinip istenildiğinde eylemli olarak teslim etmeme gibi davranışlarla TCY.nın 289/1.maddesinde öngörülen teslim amacı dışında tasarrufta bulunulması durumunda suçun oluşacağı gözetilerek; söz konusu hacizli malın teslim edildiği gibi usulüne uygun olarak muhafaza edilip edilmediğinin ARAŞTIRILMASI ve muhafaza edildiğinin belirlenmesi halinde sanığın beraatine, tersi durumda ise, hükümlülüğüne karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ve eksik inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesinden başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/01/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2535, Karar No: 2025/4768, Tarih: 24.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/2535 E.  ,  2025/4768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli ... ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi, belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbı komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli ... ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

3-Davalı Kurumdan davacının hangi kapsamda (4/1-a,b,c ve GSS vs.) sağlık güvencesinden yararlandığı, yararlanıyorsa kendi sigortalığından mı yada başka birinin (eş, çocuk, anne, baba vs.) yararlandığı sorularak, davalı SGK Başkanlığı nezdinde bulunan davacı veya sağlık güvencesinden yararlandığı kişiye ait şahsi sicil dosyasının (özellikle 4/a,b,c hizmetlerinin gösterir hizmet döküm föyünün vs.) eksiksiz okunaklı bir suretinin celp edilip, eklenmesine,

3-Davalı Kurumdan davacının hangi kapsamda (4/1-a,b,c ve GSS vs.) sağlık güvencesinden yararlandığı, yararlanıyorsa kendi sigortalığından mı yada başka birinin (eş, çocuk, anne, baba vs.) yararlandığı sorularak, davalı SGK Başkanlığı nezdinde bulunan davacı veya sağlık güvencesinden yararlandığı kişiye ait şahsi sicil dosyasının (özellikle 4/a,b,c hizmetlerinin gösterir hizmet döküm föyünün vs.) eksiksiz okunaklı bir suretinin celp edilip, eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18653, Karar No: 2006/20213, Tarih: 02.11.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/18653 E.  ,  2006/20213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/08/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine mahsus yolla 4 adet çeke dayalı olarak başlatılan takipte borçlu, bu çeklerin karşılığını .....Şti. yetkilisi olan F.Y.’a ödediğini bu çeklerle ilgili borçları bulunmadığını itirazen ileri sürmüştür.

Mahkemece yapılan yargılama sırasında ibraz edilen imza sirkülerine göre de anılan alacaklı şirket yetkilisi F.Y.’ın ifade sahibi sıfatıyla beyanının alındığı sözkonusu yetkili beyanında, bu çeklerin karşılığını aldığını belirtmesine rağmen mahkemece bu beyana itibar edilmeyerek ibraz edilen tarihsiz ibranamede takip konusu yapılan çeklerden 11.11.2005 keşide tarihli 50.000 YTL bedelli çeke ilişkin olarak ödeme iddiası kabul edilip diğerleriyle ilgili itirazın reddedildiği görülmüştür.

Mahkemece şirket yetkilisi F.Y.’ın beyanı alınırken öncelikle takip konusu olan 4 adet çekin kendisine gösterilerek bunlarla ilgili borçlu tarafından yapılmış bir ödeme olup olmadığı tereddüde yer vermeyecek şekilde kendisine sorularak açıklattırılmalı bu beyan doğrultusunda oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken temsilci Faruk Yücal’ın takip konusu çeklerle ilgili açık beyanı alınmaksızın eksik inceleme ile hüküm tesisi isabetsizdir

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 2.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/76, Karar No: 2012/258, Tarih: 03.07.2012

**Ceza Genel Kurulu         2012/76 E.  ,  2012/258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 23.06.2011

Sayısı : 222–236

Sanık ...’nun, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan anılan Yasanın 13/1, TCY’nın 62, 52/2 ve 53/1. maddeleri uyarınca on ay hapis ve 500 lira adli para, tasarlayarak kasten öldürme suçundan da TCY’nın 82/1–a, 29, 62, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin, Batman Ağır Ceza Mahkemesince verilen 28.12.2009 gün ve 201–333 sayılı tasarlayarak kasten öldürme suçu yönünden resen temyize tabi olan hükmün, Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafileri tarafından da temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesince 19.04.2011 gün ve 6544– 2400 sayı ile;

“1- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün onanmasına,

2- Öldürme suçu yönünden;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın kardeşinin oğlu olan ..... ile dinsel törenle evlendirilen yeğeni Bahar’ın, rızasıyla öldürülen ... ile birlikte kaçarak bir gece beraber kaldıkları ve sonrasında Bahar’ın amcası sanık ...’in yanına döndüğü, aile içinde Bahar’ın öldürülmesinin görüşülüp, bir sonuca bağlanamadığı, öldürüleni tanımayan sanık ...’in, kendi kızı Zehra ile telefonla konuşturup buluşmalarını sağladığı, buluşma sırasında öldürülenin resmini çektirip resimden kendisini tanıdığı, değişik günlerde oturduğu Kurtalan İlçesinden Batman’a gelip takip ederek olay günüde tabancayla ateş etmek suretiyle namusunu temizlediğini söyleyerek öldürdüğü olayda;

a- Öldürülenin, sanığa yönelik hukuk zemininde korunmayan, haksız eylem oluşturan bir söz veya davranışı bulunmadığı halde, ülkesel ve yöresel kültürlerden söz edilerek yazılı gerekçeyle sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanması,

b- Sanığın tasarlayarak gerçekleştirdiği öldürme eylemini töre, ailesinin ve kendisinin şeref ve namusunu kurtarmak saikiyle işlediğinin anlaşılması karşısında, TCK’nun 82/1–k maddesinde tanımlanan töre saikiyle öldürme suçunun yalnız kadınların öldürülmesi haline ilişkin olmadığı, erkek kişilerinde öldürülmesi durumunda anılan suçun oluşacağı anlaşıldığı halde, bu gerekçeyle töre, namus ve şerefi kurtarma saikiyle öldürme suçunun oluşmayacağı belirtilerek suçun vasıflandırılmasında yanılgıya düşülmesi” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Batman Ağır Ceza Mahkemesi ise 23.06.2011 gün ve 222–236 sayı ile;

Batman Ağır Ceza Mahkemesi ise 23.06.2011 gün ve 222–236 sayı ile;

“Sanık ve tanık beyanları ile dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde, sanıklardan Nihat’ın kızı Bahar ile maktulün değişik zamanlarda telefonla ve yüz yüze görüştükleri ve 04.03.2009 günü kaçarak bir gece beraber kaldıkları, ertesi gün maktulün, ailesine telefon ederek Bahar’ı Beşiri İlçesinde bir yerde bıraktığını söylediği ve ona bir şey yaparlarsa dağa çıkacağını belirttiği, maktulün tarif ettiği yerden alındığı ve bir süre amcası Mehmet Sait’in evinde kaldığı, olaydan sonra Bahar’ın öldürülmesi konusunda aile içinde bazı konuşmalar yapıldığı, sanık ...’in buna karşı çıktığı ve bu nedenle öldürülmediği, Bahar’ın soruşturma aşamasında verdiği duyuma dayalı ifadeleri ve birlikte yaşadığı yaşı küçük sanık .....’in beyanına göre maktulün öldürülmesinin tartışıldığı, ancak tartışmayı tam olarak kimlerin yaptığının belirlenemediği ve teşebbüs aşamasına da gelmediği, Mehmet Sait’in, Bahar’dan maktulün telefonunu alarak maktulü aradığı, maktulün cevap vermediği, daha sonra maktulün sanığı aradığı, sanığın isteği üzerine kızı Zehra’nın cevap verdiği, maktulün Zehra’ya iltifat mahiyetinde bazı sözler söylediği, Zehra’nın daha sonra da maktul ile birkaç kez telefonla görüştüğü ve bir kafede buluştukları, bu sırada Fahrettin’in maktulün fotoğrafını çektiği, buluşma yerine Zehra, Fahrettin ve Mehmet Sait’in birlikte geldikleri, Fahrettin’in fotoğrafı Bahar’a gösterdiği, Bahar’ın fotoğraftaki kişinin beraber kaçtığı ve Ahmet olarak bildiği kişi olduğunu söylemesi üzerine Mehmet Sait’in birkaç kez maktulü takip ettiği, olay günü Mehmet Zakir ve Necat ile birlikte Batman’a geldiği, diğerlerinden ayrıldıktan sonra kendi beyanına göre tesadüfen maktul ile karşılaştığı ve maktulün kendisine hakaret etmesi üzerine maktulü üzerinde bulundurduğu tabanca ile vurarak öldürdüğü, Mehmet Sait’in, olay günü maktul ile tesadüfen karşılaştığını ve konuşmak istediğini, maktulün kendisine hakaret ettiğini, bu nedenle sinirlenerek maktulü öldürdüğünü belirtmişse de, sanığın kızı ile maktulün buluşmasını sağladığı ve fotoğrafını çektirdiği, olay günü maktulle tesadüfen karşılaşmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, sanığın maktulü öldürmeyi planladığı, eylemin tasarlayarak öldürme olarak vasıflandırılmasının gerektiği kanaatine varılmıştır.

Maktulün iki karısı olduğu, öldürülmeden önce de dört ayrı kadınla ilişkisi bulunduğu, Mehmet Sait’in yeğenini evinden alarak bir gece yanında tuttuğunun ve sonra da bıraktığı, bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde toplum açısından gayrı ahlaki bir hayat tarzına sahip olduğu, aynı şekilde sanığın kızını da ayartmaya çalıştığı, sanık açısından değerlendirme yapıldığında yeğeni olan evli bir kadının kaçırılmasının şeref ve haysiyetini etkileyebilecek bir durum olduğu, sadece bölge şartları değil ülke şartları dikkate alındığında bu hususun tahrik olarak değerlendirilmesi gerekmiş ve sanık hakkında tahrik hükümleri uygulanmıştır. Birinci Ceza Dairesince ‘öldürülenin sanığa yönelik hukuk zemininde korunmayan ve haksız eylem oluşturan bir söz ve davranışının bulunmadığı halde ülkesel ve yöresel kültürden söz edilerek tahrik hükümlerinin uygulanması’ denmek suretiyle bu husus bozmaya konu yapılmış ise de, bir ülkede yaşayanların o ülkenin ve bulundukları yörenin örf ve adetlerinden bağımsız olamayacakları, şahsiyetlerinin şekillenmesinde ülkenin ve yörenin şartlarının etkili olacağı, ülkenin neresinde olursa olsun bir insanın yeğeni olan evli bir kadının kaçırılması, bir gün sonra bırakılması, sonrasında ailesinin tehdit edilmesinin tahrik olarak değerlendirilmesi gerektiği kabul edilmiş, bu kabul doğrultusunda yukarıda belirtildiği şekilde tahrik hükümleri uygulanmıştır.

Mahkememizce, sanığın maktulün kendisine hakaret ve küfür ettiği yönündeki beyanı, başka bir delil ile desteklenmediğinden tahrik olarak kabul edilmemiş, sanık hakkında töre saikiyle öldürme durumunun söz konusu olmadığı, sanığın ancak yeğenini öldürmesi halinde bu maddenin uygulanabileceği değerlendirilmiştir. Kaldı ki sanık, yeğeninin öldürülmesini engellemek için gayret göstermiş ve bu amacına da ulaşmıştır. Töre saikiyle hareket ettiğinin kabulü halinde maktul ile birlikte yeğenini de öldürmesini beklemek gerekirdi. Sanık töre saikiyle hareket etmekten ziyade töreye karşı çıkmış ve yeğeninin öldürülmesini engellemiştir. Bu nedenle sanığın tasarlayarak tahrik altında öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir” gerekçesi ile önceki hükmünde direnmiştir.

Resen temyize tabi olan bu hükmün de Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bozma istemli 28.12.2011 gün ve 343579 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay Ceza Genel Kurulunda duruşmalı inceleme yapılabileceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığından, 1412 sayılı CYUY’nın 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 318. maddesi uyarınca, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilerek, inceleme dosya üzerinden ve sanık hakkında tasarlayarak öldürme suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay Ceza Genel Kurulunda duruşmalı inceleme yapılabileceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığından, 1412 sayılı CYUY’nın 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 318. maddesi uyarınca, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilerek, inceleme dosya üzerinden ve sanık hakkında tasarlayarak öldürme suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Sanık ...’nun tasarlayarak öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda, Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın öldürme eylemini töre saiki ile gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve sanık yararına haksız tahrik hükümlerinin uygulanması koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

... isimli şahsın olay günü akşam saatlerinde kahvehaneden çıktığı sırada sokak ortasında ateşli silahla vurularak öldürüldüğü, olaydan sonra şüpheli veya şüphelilerin belirlenerek yakalanabilmeleri için maktulün kullandığı kendi adına kayıtlı olmayan iki adet cep telefonunun incelendiği, mahkeme kararı ile yapılan iletişimin tespiti ve her iki telefona gelen ve giden aramalar, cevapsız çağrılar ve mesajlarla telefon rehberine kayıtlı numaraların kullanıcılarının kimliklerinin tespitine yönelik çalışmalar ve ölüm olayından sonra maktulün evinde bulunarak kolluk görevlilerine teslim edilen Bahar Kuyumcu’ya ait kimlik kartından yola çıkılarak sanıklara ulaşıldığı ve yapılan eşzamanlı operasyonlar neticesinde, Fahrettin Kuyumcu ve ...’nun Muğla İli Marmaris İlçesinde, ..... Kuyumcu, Cüneyt Kuyumcu, Nihat Kuyumcu, Hasan Kuyumcu, Zehra Kuyumcu, Necat Kuyumcu ve Nasih Kuyumcu’nun ise Siirt İli Kurtalan İlçesinde yakalandığı, adı geçenlerin üzerlerinde ve evlerinde yapılan aramalarda olayı aydınlatacak bir kanıta rastlanılmadığı,

Ölü muayene ve otopsi tutanağına göre; “Sağ obsibital bölgeden giren yakın mesafeden atılan ateşli silah çekirdeğinin; boyun arka tarafından geçerek sol omuz ortasında kaldığı, birinci derece ölüme neden olmadığı, kafatası tepe noktasından giren ve alt çene sol tarafından çıkarılan mermi çekirdeğinin ise, kafatası kemiğini ve beyni parçalayarak birinci dereceden ölüme neden olduğu,”