muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25430, Karar No: 2024/1825, Tarih: 22.02.2024

5.Suçta kullanılan nakil aracına ilişkin ruhsat bilgisi dosyada mevcuttur.

6.Sanık hakkında ağaç kesme suçundan yargılama yapılan Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/666 Esas sayılı dosyasının bir örneği dosyada mevcuttur.

7.İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın savunmasına itibar edilmemiş ve suçun sübuta erdiği sabit görülerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

8.İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiin istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan yargılamada, İlk Derece Mahkemesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) Kanun'un 280 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına karar verilerek sanığın 6831 sayılı Kanunu'na muhalefet suçundan 15 ay hapis ve 9600,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu emval ve suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine karar verilmiştir.

Ancak;

1.Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarihli ve 2015/398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi gerekmektedir.

Temyiz incelenmesine konu bu dosyada suç tarihi 21.05.2017 olup, iddianame 21.06.2017 tarihinde düzenlenmiştir.

Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2019/666 Esas sayılı dosyasında ise suç tarihinin 16.03.2017, iddianame tarihinin 14.06.2017 olduğu görülmüştür.

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek, suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme biçimde 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu oluşturup oluşturmadığının takdiri bakımından dosyalar incelenip, gerekirse birleştirilerek, sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2.Suçta kullanılan nakil aracının müsaderesi hususunda hakkaniyet koşulları oluşmadığı halde iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

2.Suçta kullanılan nakil aracının müsaderesi hususunda hakkaniyet koşulları oluşmadığı halde iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5659, Karar No: 2014/1752, Tarih: 20.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5659 E.  ,  2014/1752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/42775

MAHKEMESİ : Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 09/01/2013, 2012/137 (E) ve 2013/5 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ümit'in mağdurlar Aslı ve Özgür'ü öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, sanık müdafiinin vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın akıl hastalığının etkisiyle kasten öldürme suçunu işlediğinin kabul edildiği anlaşılmakla, ilgili kurumlardan tedavi evrakları getirtilerek, dava dosyası ile birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevkinin yapılarak, suçu işlediği sırada, 5237 sayılı TCK.nun 32/1-2 maddesi kapsamında, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltacak şekilde bir akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda Gözlem İhtisas Dairesinde müşahadeye tabi tutulduktan sonra düzenlenecek raporla birlikte 4. İhtisas Kuruluna gönderilerek rapor aldırılması, alınan raporlar arasında çelişki bulunması halinde ise Adli Tıp Genel Kurulunda muayene de edilmek suretiyle rapor temin edilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 15.05.2012 gün ve 12248 sayılı raporuna itibar edilerek eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 20/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/8546, Karar No: 2022/8518, Tarih: 26.12.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/8546 E.  ,  2022/8518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 10. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : BURSA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın  istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde;  davacının dedesi ..... ...'ın öldüğünü geride mirasçı olarak eşi ..., çocukları ......, .... ve davacının babası ......'ın kaldığını,.....'ın da ölümü üzerine mirasçı olarak oğlu davacı ...'ın kaldığını, ancak çekişmeli  taşınmazların kadastro tespiti sırasında miras hukuku kurallarına aykırı şekilde işlem yapıldığını ve tapu kaydında da görüleceği üzere davalılar adına tespit ve tescil edildiğini, davacının kadastro tespiti sırasında sağ olmasına rağmen mirasçılık hakkının göz ardı edildiğini, çekişmeli .... ilçesi, ..... köyünde bulunan 126 ada 97, 129 ada 34 parsel, 131 ada 20, 132 ada 125, 149 ada 4 ve 125 ada 49 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras hissesi ölçüsünde davacı adına tesciline karar verilmesi istemi ile Bursa Kadastro Mahkemesinde dava açmışlardır.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.

III.  İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Bursa Kadastro  Mahkemesinin 07/01/2016 tarihli ve 2014/190 E., 2016/1 K. sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazların 12/10/1999-10/11/1999 tarihleri arasında 30 günlük askı ilanına çıkartıldığı ve süresi içerisinde itiraz edilmeyerek 11/11/1999 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış olmakla, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 11. maddesinde yazılı olan 30 günlük itiraz süresi ile aynı Yasa'nın 12/3 maddesinde yazılı olan 10 yıllık hak düşürücü sürelerin geçtiği anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmiştir.

IV.TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bursa Kadastro  Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 13/02/2019  tarihli ve 2016/6458 E., 2019/976 K. sayılı kararıyla, çekişmeli taşınmazların kadastro tespitinin 11/11/1999 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 31/12/2014 tarihinde açıldığı, kesinleşen tespit tutanaklarına karşı açılan  davada Kadastro Mahkemesi görevli olmayıp, genel mahkemelerin görevli olduğu, bu durum karşısında Mahkemece, 6100 sayılı HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddesi uyarınca görev yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinin isabetsiz olduğu belirtilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bursa Kadastro Mahkemesince 01/10/2019 tarihli ve 2019/62 E., 2019/128 K. sayılı karar ile görevsizlik kararı verilmek suretiyle, dosya görevli Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

3.  Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20/01/2020 tarihli ve 2019/687 E., 2020/62 K. sayılı kararıyla, kadastro tespitlerinin kesinleştiği 11/11/1999 tarihi ile dava tarihi olan 31/12/2014 tarihleri arasında Kadastro Kanunu'nun 12/3 maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmazların kök muris ...'tan intikal eden taşınmazlar olduğunu,  kadastro tespiti sırasında davacının payının verilmediğini, mirasçılar arasında zamanaşımı süresinin işlemeyeceğini belirterek, Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 24/02/2021  tarihli ve 2020/852 E., 2021/305 K. sayılı kararıyla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı  vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 maddesi, “Bu tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamaz ve dava açılamaz.”

3.2.2. 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2 maddesi, “Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 444'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü içermektedir.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Dosyanın Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce temyiz incelemesine tabi tutulduğu ve Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulduğu anlaşılmakla, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 maddesi uyarınca kanun yolu incelemesinin Yargıtay tarafından yapılması gerektiği gözetilerek, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 24/02/2021 tarihli ve 2020/852 E., 2021/305 K.sayılı kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Dosyanın Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce temyiz incelemesine tabi tutulduğu ve Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulduğu anlaşılmakla, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 maddesi uyarınca kanun yolu incelemesinin Yargıtay tarafından yapılması gerektiği gözetilerek, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 24/02/2021 tarihli ve 2020/852 E., 2021/305 K.sayılı kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3.3.2. Dosya içeriğine, Mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinin yerinde bulunmasına göre, (IV/3.) numaralı bentte yer verilen Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi kararında isabetsizlik bulunmamaktadır.

VII. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 438. maddesi gereğince ONANMASINA, karardan bir örneğin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesine gönderilmesine, aşağıda yazılı 21,40 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/400, Karar No: 2018/825, Tarih: 27.02.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/400 E.  ,  2018/825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asıl ve birleşen dosya davacısı ....ile asıl ve birleşen dosya davalıları ... vs. arasındaki davadan dolayı ....Ticaret Mahkemesince verilen 20.03.2015 tarih ve 2014/348-2015/160 sayılı hüküm asıl ve birleşen dosya davacısı ile bir kısım asıl ve birleşen dosya davalısı vekillerince temyiz edilmiş, asıl ve birleşen dosya davacısı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde asıl ve birleşen dosya davacısı vekilleri Avukat ... ve Avukat ... ile asıl ve birleşen dosya davalısı ....vekili Avukat ... geldi. Diğer davalılar ... Mirasçıları, ..., ..., ..., ..., ..., ... ile daval...ve birleşen dosya davalıları vekili gelmedi. Hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemizin 21.12.2017 tarihli geri çevirme kararı uyarınca bir kısım davalı arsa sahipleri vekili Avukat ...'nın temyiz itirazlarının incelemesi için 327,40 TL eksik harcın tamamlatılması gerektiği belirtilmiş olup, 22.01.2018 tarihli.... ile belirtilen harcın yatırıldığı görülmekte ise de; bu harcın süresinde yatırılıp yatırılmadığı dosyada muhtıra ve muhtıranın tebliğine dair belge bulunmadığından denetlenemediği ve harcın süresinde tamamlanıp tamamlanmadığı konusunda tereddüt hasıl olduğundan bir kısım davalılar vekili Avukat ...'ya noksan harcın tamamlatılması için muhtıra çıkarılıp çıkarılmadığı, çıkartılmış ise muhtıra ve bunun tebliğine ilişkin belgenin tespit ve temin edildikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın 2. kez mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1588, Karar No: 2025/2396, Tarih: 24.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2025/1588 E.  ,  2025/2396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2010/498 E., 2013/193 K.

KARAR : Davanın açılmamış sayılmasına

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil istemli davadan dolayı yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kesinleştirilmesinden sonra hükmün davacı ... mirasçısı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine 23.12.2024 tarihli ek kararla temyiz isteminin reddine karar verilmiş olup, iş bu ek karar davacı ... mirasçısı ... tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı tarafından açılan tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ve iş bu karar, davacı ... mirasçısı ... tarafından temyiz edilmekle Dairemizin 21.09.2023 tarihli ve 2023/3446 Esas, 2023/4550 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bilahare; davacı ... mirasçısı ... tarafından 19.12.2024 havale tarihli temyiz dilekçesi sunulması üzerine İlk Derece Mahkemesinin 23.12.2024 tarihli ek kararıyla, temyize konu kararın temyiz incelenmesinden geçerek kesinleştiğinden bahisle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş ve iş bu ek karar, davacı ... mirasçısı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen 23.12.2024 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... mirasçısı ...'in temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler ek kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkemesinin 23.12.2024 tarihli ek kararının ONANMASINA,

427,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 187,80 TL'nin temyiz edenden alınmasına

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2548, Karar No: 2018/1267, Tarih: 19.03.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/2548 E.  ,  2018/1267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 81/1, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nun maktul ...’ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin eylemin tasarlanmak suretiyle işlendiğine, katılan ... vekilinin eylemin töre saikiyle ve canavarca hisle veya eziyet çektirmek suretiyle işlendiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, kollukta sıcağı sıcağına verdiği ilk ifadesinde, maktulü, kendisine hakaret etmesi, montunun yakasından tutarak iteklemesi ve tokat atması nedeniyle sinirlenerek öldürdüğünü iddia ettiği olayda,

Aksi ispat edilemeyen sanık beyanına itibar edilmeyerek TCK'nun 29. maddesi uyarınca asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği gözetilmeden oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin, katılanlar vekilinin, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, re’sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5322, Karar No: 2012/6664, Tarih: 19.09.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/5322 E.  ,  2012/6664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/97425

MAHKEMESİ : Ağrı Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 24/09/2010, 2009/83 (E) ve 2010/144 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık Kazım hakkında resmi nikahlı eşi maktul Pınar'ı tehdit kullanmak suretiyle intihara mecbur etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden ceza miktarı itibariyle re'sen, sanık Erol hakkında maktul Pınar'ı kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmü yönünden ise katılanlar vekilinin istemi üzerine yapılan temyiz incelemesi sonucunda;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanık Kazım'ın eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş,

Ancak

A) Hükmün gerekçesinde," olay yerinde tespit edilen fiziki koşullara göre maktulenin yardım olmadan kendisini öldürmesinin mümkün bulunmadığı ve sanığın eylem üzerinde hakimiyet kurduğu açıklandıktan sonra ayrıca sanığın olay sırasında fiziki etkinlik kurmadığı ve tehditle maktulü intihara mecbur ettiği kabul edilerek, eylemin belirlenmesi yönünde çelişki oluşturulması;

B)Kabule göre de;

Olayda tahrik bulunmadığının kabul edilmiş olması karşısında,sanığın eyleminin,

töre saikiyle ve tasarlayarak öldürme suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışmasız bırakılması;

Bozmayı gerektirmiş olup; katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sanık Kazım yönünden diger yönleri incelenmeyen ve re'sen de temyize tabi bulunan hüküm ile bağlantı nedeniyle sanık Erol yönünden kurulan hükmün, tebliğnamadeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA; 19/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20461, Karar No: 2014/12589, Tarih: 16.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/20461 E.  ,  2014/12589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

KARAR

..... İcra Müdürlüğü'nün 2011/512 (devirden önceki esas 2011/2) Esas sayılı takip dosyasının aslı ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21831, Karar No: 2015/7191, Tarih: 16.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/21831 E.  ,  2015/7191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, bu suça yardım, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'ın hırsızlık suçunun asli faili olduğu gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 37/1 maddesi yerine, yanılgılı değerlendirme ile “yardım eden” olarak kabulü ile cezasından aynı yasanın 39. maddesi uyarınca indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ...'nın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 16.04.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.