muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6687, Karar No: 2015/9080, Tarih: 29.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/6687 E.  ,  2015/9080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/65609

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından suça sürüklenen çocuk M.. K..’nun; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b; 35; 116/1; 119/1-c; 31/2 (iki kez) ve 62/1 (iki kez) maddeleri uyarınca iki kez 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; aynı Kanun’un 50/1-c maddesi gereğince hırsızlık suçundan dolayı hükmedilen hapis cezasının en az iki yıl süre ile İnegöl Çıraklık Eğitim Merkezinde Marangozluk ve Okuma Yazma Kursuna katılma tedbirine çevrilmesine; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan ise 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve suça sürüklenen çocuğun 3 yıl süre ile denetim tedbirine tâbi tutulmasına dair İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/05/2014 tarihli ve 2013/94 esas, 2014/374 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 16/02/2015 gün ve 2014/3863-11544 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/02/2015 gün ve 2015/65609 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun “fiili işlediği sırada on iki yaşını doldurmuş olup da on beş yaşını doldurmamış olanların işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamaması veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olması halinde ceza sorumluluğu yoktur. Ancak, bu kişiler hakkında çocuklara özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunur. İşlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin varlığı halinde, bu kişiler hakkında suç, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde on iki yıldan on beş yıla; müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde dokuz yıldan on bir yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Diğer cezaların yarısı indirilir ve bu halde her fiil için verilecek hapis cezası yedi yıldan fazla olamaz.” şeklindeki 31/2. maddesi karşısında, suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan ve hakkında işlediği iddia olunan hırsızlık suçuna ilişkin aldırılan 24/01/2013 tarihli 359 sayılı İnegöl Devlet Hastanesi uzman raporuna göre de; işlemiş olduğu fiilin anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediğinin belirtilen suça sürüklenen çocuğun, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Fiili işlediği tarihte oniki yaşını doldurup, onbeş yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen M.. K.. yönünden İnegöl Devlet Hastanesinin, Ruh Sağlığı ve Hastalıkları uzmanınca düzenlenen 24.01.2013 gün ve .... sayılı raporunda, işlemiş olduğu hırsızlık suçundan dolayı fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediğinin bildirilmesi ve iddianamede TCK'nın 31/2.maddesi uyarınca çocuklara özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunması isteminde bulunulması karşısında, hırsızlık eylemi konutun bahçesinden gerçekleştirildiği halde, 24.01.2013 günlü raporda, suç adı “işyerinden hırsızlık” olarak gösterildiğinden, gerek hırsızlık, gerekse rapor kapsamında bulunmayan konut dokunulmazlığını ihlal suçları yönünden fiilin anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hakkında uzman hekimden rapor alınıp, Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına ilişkin Usul ve Esaslar hakkında Yönetmeliğin 20.maddesi uyarınca sosyal inceleme de yaptırılarak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 31/2-2. cümle ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 7, 11 ve 13. maddeleri delaletiyle aynı Yasa'nın 5. maddesi uyarınca durumuna uygun koruyucu ve destekleyici tedbirlerden birine hükmolunması gerekirken, hırsızlık suçundan hükümlülük, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan da uzman hekim raporu alınmayıp, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, (İNEGÖL) 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 29.05.2014 gün ve 2013/94, 2014/374 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 29.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12550, Karar No: 2015/9517, Tarih: 08.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/12550 E.  ,  2015/9517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sinop 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2012/497-2013/96

Davacı E.. Ş.. vekili Avukat Mehtap tarafından, davalılar S.. B.. vd. aleyhine 09/07/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan S.. B.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 08/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13464, Karar No: 2012/10259, Tarih: 19.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/13464 E.  ,  2012/10259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Hükmün gerekçe kısmında mağdurun çay parasının fazla olması nedeniyle ödememek istemesi sanıklar lehine haksız tahrik kabul edilmesine karşılık, kısa kararda sanıklar hakkında TCK 29. maddesinin uygulanmaması suretiyle gerekçe ile kısa karar arasında çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş,o yer ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16069, Karar No: 2012/28126, Tarih: 20.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/16069 E.  ,  2012/28126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

"YTL" olarak hükmedilen adli para cezasının 5083 sayılı Kanunun 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulunun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk lirası (TL) olarak infazı mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Köy merasına tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı halde, katılan sıfatı ile davaya kabulüne karar verilip lehine dilekçe yazım ücreti tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden hazine lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesine ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21655, Karar No: 2015/31079, Tarih: 19.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/21655 E.  ,  2015/31079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/244769

MAHKEMESİ : Aksaray Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/10/2009 Asıl Karar, 09.07.2013 Ek Karar

NUMARASI : 2008/113 (E) ve 2009/224 (K)

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

İncelemeye konu dosya için 19.09.2013 tarihli tebliğnamenin düzenlenmesinden sonra, dosyanın diğer sanığı olan O.. D.. müdafiince, kararın tebliğinin hatalı olduğu, kesinleştirmenin kaldırılması ve infazın durdurulması talebiyle 03.07.2013 tarihli dilekçe ile mahkemeye yapılan başvuru nedeniyle, 09.07.2013 tarihli ek karar ile talebin reddedildiği, verilen ek karara karşı sanık O.D. müdafii tarafından 04.09.2013 tarihli dilekçe ile temyiz başvurusu yapıldığı anlaşılmakla; vaki temyiz istemi hakkında tebliğnamede görüş bildirilemediğinden, bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19245, Karar No: 2014/19760, Tarih: 14.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/19245 E.  ,  2014/19760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 21. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2014

NUMARASI : 2014/25-2014/171

Davacı, Türkiye'deki ilk sigortalılık başlangıcının Almanya'daki gibi 02/03/1981 tarihi olduğunun tespitine, emekli aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2) Dava, davacının Almanya’da sigortaya giriş tarihi olan 03.01.1983 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespiti ile yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile yazılı şekilde karar verilmiştir.

3201 sayılı Kanun’un 6/A-(a) bendine göre bu Kanuna göre değerlendirilen sürelere istinaden aylık tahsisi yapılabilmesi için yurda kesin dönülmüş olması şarttır. Kanun’un 6/B fıkrasının 1.cümlesine göre bu Kanun hükümlerinden yararlanmak suretiyle aylık bağlananlardan tekrar yurt dışında yabancı ülke mevzuatına tabi çalışanlar, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği alanların aylıkları, tekrar çalışmaya başladıkları veya ikamete dayalı bir ödenek almaya başladıkları tarihten itibaren kesilir. Türkiye'de sigortalı olarak çalışmaya başlayanlar hakkında 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun sosyal güvenlik destek primine tabi olarak çalışılmasına ilişkin hükümleri uygulanır.

Kesin dönüş kavramının tanımı Yönetmelik'in "Tanımlar" başlıklı 4.maddesinin (d) bendinde yapılmıştır. Buna göre kesin dönüş; aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade eder.

Bu tanımda geçen sosyal sigorta ödeneği deyiminden; çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ikamete dayalı ödenekler, sosyal yardım ödeneği deyiminden ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlaşılmalıdır.

Yurda kesin dönüş, yurt dışında çalışan Türk vatandaşlarının, çalışma hayatına yönelik tüm ilişkilerini gerek çalıştığı işyerleri ve gerekse ilgili olduğu tüm sosyal güvenlik kuruluşları yönünden sona erdirerek yerleşmek ve sosyal güvenliklerini burada sağlamak üzere Türkiye’ye dönüş yapmalarını ifade eder. Kısaca, “yurt dışı çalışma ilişkisinin ve bu bağlamda sosyal güvenlik kurumlarıyla sigortalı ilişkinin sona ermesi”dir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.10.1997 gün ve 1997/10-588-857 E.K ve 1998/10-645 E. 1999-237 K.)

Yurda kesin dönüş koşulu borçlanma yoluyla aylık talebinde bulunanların tümü için geçerli olup evli olsun yada olmasın yurt dışında ev kadını olarak bulunan Türk vatandaşlarının da aylık tahsisi için yurda kesin dönüş yapmaları gerekir. Bu konuda kanun koyucu tarafından ev kadınları yararına herhangi bir ayırıma gidilmemiştir.

Yurt dışında işçi sıfatıyla çalışma hayatıyla ilgili tüm bağlarını ve ilişkisini bitirmeden geçici sürelerle yurda giriş yapmak ve yabancı ülke sosyal güvenlik kuruluşlarından yardım almak kesin dönüş yapıldığı anlamına gelmez. Sigortalının yaşlılık aylığı talep tarihinde yurt dışında bulunması aylık talep etmesine engel olmadığı gibi yurt dışında bulunmak tek başına yurda kesin dönüş yapılmadığı anlamına gelmez.

Yurt dışında yaşlılık veya maluliyet aylığı bağlanması, çalışma ve sigortalı ilişkisinin sona erdiğini gösterdiğinden kesin dönüşe karinedir. İşçinin, çalıştığı ülkeden işsizlik yardımı, hastalık, geçici işgöremezlik ve benzeri çalışmaya veya sigortalılığa dayalı yardımlar alması halinde sigortalının kesin dönüş yapmadığı kabul edilmelidir.

İkmet şartına bağlı olmayan sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği kesin dönüşe engel değildir.

Yukarıda kesin dönüş koşulunun aylık bağlanırken Kurumca, yargılamada ise mahkemece re'sen araştırılması gerekir. 3201 sayılı Kanun'un 6.maddesi uyarınca yaşlılık aylığına hak kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, tarafların beyanlarına bağlı kalınmaksızın, resmi kayıtlar doğrultusunda, resen araştırılarak, irdelenip saptanmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Somut olayda, 07.11.2013 tarihinde tahsis talebinde bulunan davacının bu tarih itibariyle yurtdışında çalışması ya da yurtdışı sosyal güvenlik kurumuyla ilişkisinin bulunmadığı dosya içerisindeki yurtdışı hizmet cetvelinden anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 03.01.1983 tarihi olduğu gözetilerek yaşlılık aylık koşullarına sahip olup olmadığı saptanarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflardan davacıya iadesine, 14/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7469, Karar No: 2010/11292, Tarih: 28.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/7469 E.  ,  2010/11292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yere en yakın kadastro paftası getirtilerek bu paftadaki fotogometri yöntemiyle düzenlenmiş kadastro parselleri ile irtibatlı şekilde dava konusu taşınmazı gösterir ek rapor alınması için bilirkişi ... dosyanın verilerek ek rapor düzenlettirilmesi,

2) Çekişmeli yere en yakın kadastro parselleri belirlenerek bunlara ait tutanak ve dayanaklarının dosyaya konulması,

3) Fen bilirkişisinden alınacak ek krokinin orman bilirkişisi tarafından en eski tarihli memleket haritası ile 1990 - 2000'li yıllara ait haritalar ve orman kadastro haritası üzerine aktarılıp yeniden birbiri üzerine ablike edilmesi, bundan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 28/09/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5360, Karar No: 2021/13788, Tarih: 02.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/5360 E.  ,  2021/13788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜMLER : ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/04/2016 tarih ve 2014/365 Esas, 2016/306 Karar sayılı kararı ile ;

1- Sanık ... hakkında,

Maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan TCK'nin 82/1-a-k, 62, 53. maddeleri gereğince müebbet hapis cezası,

2- Sanık ... hakkında,

a- Maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan TCK'nin 82/1-a-k, 62, 53. maddeleri gereğince müebbet hapis cezası,

b- 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan beraatına,

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında,

Maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan TCK'nin 82/1-a-k, 31/3, 62, 53. maddeleri gereğince 20 yıl hapis cezasına dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin, 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan verilen beraat kararını temyiz etmiş ise de, hukuki menfaati bulunmadığından temyiz isteminin CMUK' un 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin kabul ve uygulamasına göre, suça sürüklenen çocuk ...'nın suç tarihinde 17 yıl 8 ay 11 günlük olduğu gözetilerek, TCK'nin 31/3. uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan tebliğnamedeki bozma görüşü benimsenmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ...'nın maktul ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, maktul ... ile sanıklar ... ve ...'in kardeşi, suça sürüklenen çocuk ...'nın dayısı olan ...'nin eşi ...'nin meşru olmayan bir ilişki içinde oldukları düşüncesiyle sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından maktulün öldürüldüğü olayda,

Töre saiki ile öldürmenin unsurları oluşmadığı halde suçun vasıflandırılmasında hataya düşülerek yazılı şekilde sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nin 82/1-k. maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi il değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 02/11/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi il değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 02/11/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.

02/11/2021 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ..., suça sürüklenen çocuk ... müdafii Avukatlar ..., ...'ın yokluğunda 04/11/2021 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/4547, Karar No: 2013/20993, Tarih: 20.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4547 E.  ,  2013/20993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/12/2012 tarih ve 2010/534-2012/275 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı taraf arasında imzalanan Sözleşmelere istinaden. 0795-0002135 sayılı hesabına ilişkin olarak müvekkiline POS cihazının teslim edildiğini, müvekkilinin 20.04.2009 tarihinde Melih Aylan isimli müşteriye satış yaptığını ve toplam 10.450 TL tık ödemenin kredi kartı ile yapıldığını, müvekkilinin kredi kartı ile işlem yaparken, sözleşmede belirtildiği üzere gerekli kimlik kontrolünü gerçekleştirdiğini, müvekkilinin kart numaralarının da birbiri ile aynı olduğunu kontrol ettikten sonra işlemi yaptığını, kart hamilinin imzasını aldığını ve yapılan işlemlerin davalı banka tarafından onaylandığını, nitekim müvekkilinin söz konusu işleme ait aynı tarih C997519 seri numaralı faturayı ve 000166 numaralı tahsilat makbuzunu düzenlediğini, ayrıca söz konusu POS cihazından gün sonunu aldığını, toplam 10.450 TL'lık satış bedelinden, komisyon bedeli mahsup edildikten sonra 10.279,34 TL'sinin müvekkilinin hesabına alacak olarak kaydedildiğini, müvekkiline Akbank T.A.Ş. Kart Operasyonları Grubunun 01.05.2009 düzenleme tarihli Nisan 2009 Akpos Üye İşyeri Hesap Bildirim Cetvelinde hesap mutabakatı olarak söz konusu meblağın belirtilmiş olmasına karşın, müvekkilinin hesabındaki bu alacağını kullanmak istediğinde davalı tarafça hesabında bu miktara ilişkin bloke olduğunu, kullanılan kredi kartlarının sahte olması nedeniyle zarara uğradığını, söz konusu alacağının da bu zarara karşılık mahsup edildiğinin belirtildiğini, halen de söz konusu meblağın üzerinde bloke olduğunu ve davalı bankaca ödeme yapılmadığını iddia ederek davanın kabulü ile, davalı tarafça bloke konulan 10.279,34 TL'lik alışveriş bedelinin reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.