muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/34637, Karar No: 2016/2608, Tarih: 05.04.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/34637 E.  ,  2016/2608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelemesinde;

Sanığın aşamalarda istikrarlı biçimde isnat edilen suçlamaları reddetmiş olması ile dosyada mevcut delil durumu dikkate alınarak sanık lehine olarak masumiyet karinesinin öncelikle göz önünde tutulması ve değerlendirilmesinde zaruret bulunduğu anlaşılmıştır.

Ceza Muhakemesi Hukukunun temel prensiplerinden birisi de şüpheden sanığın yararlanacağı ilkesidir. Her hukuk devletinde kabul edilen ve masumluk karinesi ile sıkı bir ilgisi olan bu ilkeye göre, yapılan ceza muhakemesi sonunda fiilin sanık tarafından işlendiği, yüzde yüz belliliğe ulaşmadığı taktirde beraat kararı verilecektir. Böyle bir ilkenin kabul edilmesinin sebebi, bir suçlunun cezasız kalmasının, bir masumun mahkum olmasına tercih edilmesidir; başka bir ifade ile masumluk karinesidir. Şüpheliye yüklenen suçun sübuta erdiği kuşkuya yer vermeksizin ortaya çıkarılmalıdır.(Y.C.G.K. 19.04.1993, 6-81/110) Ceza

Muhakemesinde, esas olarak, fiilin fail tarafından işlendiği veya işlenmediği konusunda, hukuk düzenince kabul edilen vasıtalarla, yargılama makamının tam bir kanaate ulaşmasını temin ameliyesine ispat denir. İsbat için inandırmak yetmez, tam bir kanaate ulaşılması gerekir. İspat ameliyesinde, hukuk düzeninin kabul ettiği vasıtalar delillerdir. Buna göre ceza muhakemesinde ispat için kullanmak istenen bir vasıtanın delil olarak nitelenebilmesi için iki temel niteliği bulunmalıdır. Bu vasıta, olayı temsil etmelidir ayrıca olayı temsil eden vasıta; akla, maddi gerçeğe ve hukuka uygun olmalıdır. Olayı temsil etmekten maksat; delil olarak kullanılmak istenilen vasıtanın olayın bir parçası olması ve/veya olayı yansıtmasıdır.Ceza yargılamasının amacı hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır. Bu araştırmada, yani gerçeğe ulaşmada, mantık yolunun izlenmesi gerekir. Gerçek; akla uygun ve realist, olayın bütünü veya bir parçasını temsil eden kanıtlardan veya kanıtların bir bütün olarak değerlendirilmesinden ortaya çıkarılmalıdır. Yoksa bir takım varsayımlara dayanılarak sonuca ulaşılması ceza yargılamasının amacına kesinlikle aykırıdır. Ceza yargılamasında kuşkunun bulunduğu yerde mahkumiyet kararından söz edilemez.

Tüm bu anlatılanlar ışığında;

Tüm bu anlatılanlar ışığında;

Sanık ...'ın olay günü ve saatinde diğer sanık ...'ü aradığının HTS kayıtlarına göre tespit edilemediği, mağdur ... ile sanık ... arasında imar mevzuatına ilişkin olarak şikayete konu olan bir yapı meselesinin bulunduğu, mağdurun aşamalardaki beyanlarında, her ne kadar ''ciddiye almadım'' diyerek cevap vermeye çalıştığı görüldüyse de, her ay sürekli olarak sanık ...'in dükkanına gelip mağduru doğrudan ya da dolaylı olarak tehdit etmesi durumuna mağdurun kayıtsız kalarak adli makamlara suç duyurusunda bulunmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında iddia olunan yağma suçundan beraat kararı yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2124, Karar No: 2010/5127, Tarih: 03.06.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/2124 E.  ,  2010/5127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirket nezdinde kasko sigortalı müvekkiline ait aracın hasarlandığını, ihbara rağmen davalı şirketin hasar bedelini ödemediğini belirterek 13.206,98 TL'nin KDV'si ile birlikte olay tarihinden işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının Menderes Nehri yatağından aracını geçirirken suların yükseldiğini, aracına su dolduğunu, aracın çamura batması sonucu hasarlandığını bu durumun Kasko Sigortası Genel Şartlarının A-5.6.maddesi hükmü gereğince teminat kapsamında olmadığını, irade dışında gelişmiş bir hal bulunmayıp sigortalının bilerek ve isteyerek aracını nehirden geçirdiğini, olay mahallinin yol olmadığını, hasar bedelinin fahiş olduğunu, olay tarihinden itibaren faiz istenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigortası sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mal sigortaları türünden olan kasko sigortası poliçesinin teminat kapsamını belirleyen A/1 maddesine göre gerek hareket gerekse durma halinde iken sigortalının veya araç kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketli bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, müsademesi, devrilmesi, düşmesi yuvarlanması gibi kazalar ile 3. kişilerin kötüniyet ve muziplikle yaptıkları haraketler, aracın yanması, çalınması veya çalınmaya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararların bu tür sigortanın teminat kapsamında olduğu anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan TTK.nun 1282 maddesi uyarınca sigortacı geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı yasanın 1281 maddesi hükmüne göre kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir. Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise bu oluş şeklinin Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5 maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir.

Rizikonun gerçekleşmesinde sigorta ettirenin kusurlu davranmış olması halinde bu hal sigorta teminatını etkilemez. Sigortalı, sigorta ettirdiği aracı kasten zarar vermesi halinde sigortacıdan tazminat isteyemez. Bu ilkeler doğrultusunda somut olaya baktığımızda davacı sigortalı 10.3.2008 tarihinde 2005 model Volkswogen T.porter Pick Up kamyoneti ile aracın içinde ailesi de olduğu halde tarlasına gitmek için nehir yatağından geçerken aracı çamura saplanıp stop etmiş, bu sırada nehir suyu seviyesi yükselerek aracın içine su dolmuş, ve araç hasarlanmıştır. Sigortalının ve keşifte dinlenen tanıkların beyanlarına göre yıllardır nehir yatağı bu tür geçişlerde herkes tarafından kullanılmaktadır. Hatta mahkemece yapılan keşif sırasında da araçların aynı yerden geçtiği gözlemlenmiştir.

bulunan köprüden geçerken DSİ'nin nehir bakım yolunu kullanarakta tarlasına gidebileceğini, zamandan ve mesafeden tasarruf gibi düşüncelerle risk taşıyan kontrolsüz su akışının olduğu nehir yatağının sigortalı ve 3 kişilerce kullanılmasının sigortacının sorumluluğunun gerektirmeyeceği, davacının ve çevredekilerin kullandığı geçiş güzergahının resmiyete haiz yol olmadığı davacının nehrin suyunun azaldığı ve sığlaştığı yerden geçmeye çalışırken aracının stop edip, çamura saplandığı ve hasarlandığı belirtilmiş, mahkemece de , bilirkişi raporunda bildirilen sebeplerden dolayı zararın oluşmasında uygun nedensellik bağının davacının iradi davranışı ile aracını dere yatağına sürmesi şeklinde gerçekleştiği dere yatağının karayolu gibi güvenli ve daimi seyahat etme imkanı vermediğinin bilincinde olması gereken davacının hasar tazmini isteminin bu açıdan hukuka uygun olmadığı hasarın teminat kapsamı dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının tarlasına gitmek için yol yerine civardaki herkes gibi nehir yatağından aracı ile geçmek istemesi kusur yada ağır kusur hali kabul edilebilir ise de, kusurlu veya ağır kusurlu olması, kasko sigortası poliçesi genel şartları A.5 maddesinde sayılan teminat dışı hallerden değildir. Davacının ancak kasten ika eylediği zararlar sigorta teminatı kapsamı dışındadır ki bu hal somut olayda bulunmadığı gibi davalı sigortacı tarafından da davacının kasıtlı olarak aracında hasar meydana getirdiği hususu somut delillerle ispatlanmamıştır. Ayrıca keşif sırasında bile bilirkişi raporuna göre aynı yerden araçlarla geçiş yapılmasına göre kasıt düşünülemez.

Bu durumda mahkemece, davacı aracında meydana gelen hasarın kasko sigortası poliçesi teminatı kapsamında kaldığının kabulü ile araçta oluşan hasar miktarı yönünden işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, davacı aracında meydana gelen hasarın kasko sigortası poliçesi teminatı kapsamında kaldığının kabulü ile araçta oluşan hasar miktarı yönünden işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 3.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2810, Karar No: 2020/1545, Tarih: 04.06.2020

**16. Hukuk Dairesi         2019/2810 E.  ,  2020/1545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 27.03.2019 tarih, 2016/4964 Esas, 2019/2208 Karar sayılı geri çevirme ilamı gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmakla;

1- Dairemizin geri çevirme ilamı ile gerekçeli karar tebliği yapılması istenen davalı ... (mirasçıları ..., ..., ..., ... ve ...), müdahil .... mirasçılarından... ile müdahil Karip Tedik mirasçılarından ..., ... ve ...’e mahkemece Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi gereğince tebligat yapıldığı görülmektedir. Ancak, bir kimseye Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi gereğince tebligat yapılabilmesi için, tebligat yapılacak kimsenin adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin tespit edilememesi ve daha evvel aynı adreste usulüne uygun şekilde yapılmış tebligat bulunması gerekir. Ne var ki, bu kişilerin adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin bulunup bulunmadığının araştırıldığına dair dosya kapsamında herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı gibi, anılan kişilere aynı adreste usulüne uygun şekilde yapılmış tebligat bulunmadığı da göz ardı edilmiştir. Bu nedenle, gerekçeli kararın adı geçenlere 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

2- Dava konusu 523 ve 524 parsel sayılı taşınmazların tespit maliklerinden ... kızı ... kızları ..., ... ve ...’in (dosya kapsamına göre ...’in diğer tespit maliki ... oğlu ...’in eşi, ...ve ...’in annesi; ... ve ...’in diğer tespit maliki ... oğlu ...’in kızları, ... kardeşleri olduğuna dair bilgiden faydalanılarak) kimlik bilgileri, sağ olup olmadıkları, ölü iseler ne zaman öldükleri ve mirasçılarının kim olduğu hususunda etraflıca kolluk araştırması yapılması, elde edilecek bilgiye göre nüfus kayıtlarının temin edilmeye çalışılması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1897, Karar No: 2012/2362, Tarih: 27.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/1897 E.  ,  2012/2362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 07.07.2011 gün ve 2011/87 Esas 2011/9 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatife ortak olmak amacıyla başvurduğunu, davalı görevlilerinin hesap numarası vererek giriş için toplam 9.000,00 TL, aylık ise 250,00 TL ödemesini istediklerini, davalının hesabına toplam 9.500,00 TL yatırılmış olmasına rağmen kooperatif ortaklığına kabul edilmediğini ileri sürerek, 9.500,00 TL'nın temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı yönetim kurulu kararı ile dava dışı...'ın müdür sıfatıyla davalı kooperatif adına hesap açmaya, para yatırıp çekmeye yetkilendirildiği, davacının davalı hesabına 9.500,00 TL yatırdığı ve parayı ...ın çektiği, paranın davalı kayıtlarına girmediği ve davacının davalı kooperatifin ortağı olarak kabul edilmediği, davacı ile dava dışı ... arasında davacının davalı kooperatif adına sehven yatırdığı 9.500,00 TL 'nın üç ayrı senetle ödenmesi konusunda anlaşıldığı, davacının bu senetlerden birine dayalı olarak takip başlattığı, bu hali ile dava ile dava dışı ... arasında BK'nun 173 ve devamı maddeleri anlamında borcun nakli anlaşması bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 07.07.2011 tarih 2011/87 E. 2011/9 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,70 TL harç ve takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 27.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8743, Karar No: 2016/9884, Tarih: 29.11.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/8743 E.  ,  2016/9884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.04.2013 gününde verilen dilekçe ile Sakarya nehrini direkt olarak kesen davalıya ait izinsiz ve hukuka aykırı inşa edilen doğalgaz boru hattının kaldırılması ve bu tecavüzden dolayı eksik elektrik üretimi yapan davacının şimdilik 50.000 TL zararının davalıdan avans faizi ile tahsili istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 19.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 29.11.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.350 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23598, Karar No: 2015/2721, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/23598 E.  ,  2015/2721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6829, Karar No: 2015/6857, Tarih: 26.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/6829 E.  ,  2015/6857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beypazarı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2013/214-2014/244

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, dava dışı borçlunun müvekkilinin eski eşi olduğunu, Beypazarı Asliye Hukuk Mahkemesi'nin vermiş olduğu boşanma ve fer'ilerine ilişkin kararın Yargıtay incelemesi sonunda müvekkili lehine makul bir tazminata hükmedilmesi gerektiği belirtilerek bozulduğunu, Yargıtay bozma ilamının 28.03.2011 tarihi olduğunu, bozma üzerine yapılan inceleme neticesinde kurulan tazminat hükümleri nedeniyle borçlu hakkında icra takibi başlattıklarını ve borçlunun alacaklısı olduğu Beypazarı İcra Müdürlüğü'nün 2013/1036 Esas sayılı takip dosyasındaki alacak üzerine haciz konulduğunu, yapılan 09.07.2013 tarihli sıra cetvelinde 2. sırada bulunan davalı alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalı alacağının cetvelden çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, muvazaa iddiasının gerçek dışı olduğunu, müvekkilinin dava dışı borçlunun oğlunun ameliyat masrafları nedeniyle borçluya verdiği para karşılığında senet aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bononun davacı lehine olan Yargıtay bozma kararının hemen sonrasında tanzim edildiği, davalı alacaklının alacağını takibe ve tahsile yönelik ciddi işlemler yapmadığı, dava dışı borçlu İlhami’nin kendisi ve oğlunun hastane masraflarının tespitine yönelik yapılan araştırma neticesinde bu iddianın ispat edilemediği, icra dosyasına konu bononun her zaman ve her aşamada düzenlenebilir bir belge olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın yargılama giderleri de dahil olmak üzere öncelikle davacı alacağına tahsisine, artan kısmın olması halinde davalıya bırakılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece "Davalıya ayrılan payın hüküm fıkrasında yazılı yargılama giderleri ile vekalet ücreti dahil olmak üzere" ibaresi yerine, sadece yargılama giderlerinin dahil olduğunun belirtilmesi doğru olmamış ise de, karar davacı tarafça temyiz edilmediğinden, bu husus bozma nedeni yapılamamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve temyiz edenin sıfatına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15933, Karar No: 2015/3906, Tarih: 19.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/15933 E.  ,  2015/3906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... Mahallesi 1014 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

2942 sayılı Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi gereğince arsalarda değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gerekir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve değerlendirme gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatı bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası da gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.