muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14179, Karar No: 2013/16887, Tarih: 26.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/14179 E.  ,  2013/16887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.02.2011 tarih ve 2010/242-2011/67 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 24.09.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... Yılmaz ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, şirketin 27.02.2010 tarihli ortaklar kurulu kararı ile şirket sermayesinin 10.000 TL’den 2.500.000 TL’na yükseltildiğini, müvekkilinin temsilcisi aracılıyla katıldığı toplantıya muhalif kaldığını, artırımın müvekkilinin şirkette olan hissesinin azaltılması amacıyla yapıldığını, kararın objektif iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek anılan ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sermaye artırım kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma,toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sermaye artış oranının makul düzeyde olmadığı, bunun şirket özsermayesinden karşılanmasının da mümkün olmadığı, yeni bir yatırım yapılması için ciddi anlamda kredi alınmasını gerektiren bir durumun mevcut olmadığı, sadece banka nezdinde kredi itibarını yükseltmek için alınan bir karar olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı şirketin 27.02.2010 gün ve 2010/3 sayılı ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı şirketin sermaye artırımına ilişkin ortaklar kurulu kararının iptali istemine ilişkindir. Esas sermaye, pay sahiplerinin ortaklığa getirmeyi yükümlendikleri malvarlığının toplamı ve bunun nakit olarak ifadesidir. Esas sermaye artırımı ile şirket anasözleşmesinde yer alan bu rakamın yükseltilmesi amaçlanır. Esas sermaye artırımı, ancak yükseltilen esas sermayeye denk malvarlığı ve ekonomik değerlerin şirkete kazandırılmasının sağlanması veya iç kaynaklardan sermaye artırımında ise artırılan sermaye kadar yedek akçe veya kârın ortaklık bünyesinde mevcut bulunması halinde amacına ulaşabilir. Esas sermaye artırımı yasanın tanıdığı bir hak olup, kural olarak zorunlu değildir. Ortaklığın çıkarları veya ihtiyacının zorunlu kılmamasına karşın sermaye artırım kararı ile bir kısım paydaşların hakları bir kısım paydaşlar yararına olacak biçimde dolaylı veya dolaysız sınırlanır veya tamamen kaldırılırsa esas sermaye artırımı kararlarının objektif iyiniyet kurallarına uygunluğundan sözedilemez. Bu genel açıklamalardan sonra somut uyuşmazlığa gelindiğinde, 27.02.2010 tarihli ortaklar kurulu toplantısında (10.000) TL olan esas sermayenin (2.500.000) TL’na çıkartılmasına karar verilmiştir. Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda sermaye artış oranının makul düzeyde olmadığı, bunun şirket özsermayesinden karşılanmasının da mümkün olmadığı, yeni bir yatırım yapılması için ciddi anlamda kredi alınmasını gerektiren bir durumun mevcut olmadığı, sadece banka nezdinde kredi itibarını yükseltmek için alınan bir karar olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı şirketin 27.02.2010 gün ve 2010/3 sayılı ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmiştir. Oysa davalı şirketin 2010 yılında 7 adet şube ve 1 adet lojistik deposu ile marketçilik alanında büyük söz sahibi olduğu, mevcut sermayenin şirketin gelişmesi, yatırım yapması için yeterli olmadığı, ayrıca 8. Şube için yapılacak yatırım için kullanılacak banka kredisi için nakit sermaye artışına ihtiyaç olduğunu savunmuştur. Bu durumda mahkemece davalı vekilinin itirazları doğrultusunda şirketler işletme ve finansı konusunda uzman bilirkişilerden oluşturulacak yeni bir kurula davalı şirketin kayıt ve defterleri üzerinde inceleme yaptırılarak, davalı şirketin sermaye artırımına ihtiyacının bulunup bulunmadığı, kararlaştırılan artırım şeklinin bu ihtiyacı karşılama amacını sağlayıp sağlamayacağı hususunda rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken sadece hukukçu ve muhasebeci bilirkişiden rapor alınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş kararın davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/52, Karar No: 2016/17918, Tarih: 12.05.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/52 E.  ,  2016/17918 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı ... Trafik Kanunu'na aykırı davranmak eyleminden dolayı ... İnşaat Hafriyat ve Nakliyat San. Tic. Ltd. Şti. hakkında, anılan Kanun'un 65/1-b (a) maddesi gereğince 3.000,00 Türk lirası İdarî para cezası uygulanmasına dair,... Trafik Tescil Denetleme Büro Amirliğinin 08/11/2010 tarihli ve FU-277640 sıra nolu İdarî para cezası karar tutanağına yönelik başvurunun reddine ilişkin, .... Sulh Ceza Mahkemesinin 25/06/2012 tarihli ve 2012/440 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığının 06/11/2015 gün ve 72024 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/12/2015 gün ve KYB. 2015-369929 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin, 5560 sayılı Kanun’un 33. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 1 ve 2. fıkralarında;” (1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında İdarî para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla İdarî para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla İdarî para cezasını gerektiren kabahatlerde dört,c) Ellibin Türk Lirasından az İdarî para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır. Ancak, 89 uncu maddesi hariç olmak üzere 1111 sayılı Askerlik Kanunu. 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu, 2918 sayılı ... Trafik Kanunu, 2972 sayılı Mahalli İdareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun, 3376 sayılı Anayasa Değişikliklerinin Halkoyuna Sunulması Hakkında Kanun, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ve 6001 sayılı ... Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunda belirtilen ve idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezası verilerek tebliğ edilmediği takdirde idari yaptırım kararı verilemez, verilmiş olanlar düşer.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda, İdarî para cezasını gerektiren fiillerin işlendiği 08/11/2010 tarihini takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar İdarî para cezasının usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği nazara alındığında, muteriz hakkında verilmiş İdarî yaptırım kararlarının düşeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Sultangazi İlçe Emniyet Müdürlüğünün 08/11/2010 tarihli ve FU-277640 sıra nolu idari yaptırım kararının kabahatliye posta yolu ile tebliğ edilemediği gerekçesi ile ilanen tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, 08/11/2010 tarihinde işlenen fiil nedeniyle verilen idari para cezasının takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar kabahatliye öncelikle 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğinin gerektiği, somut olayda ise kabahatli şirketin resmi tebligat adresine tebligat yapılmaksızın ilanen tebliğ işleminin geçerli olmayacağı gibi, kabahatliye usulüne uygun tebligat yapıldığına dair delil de bulunmadığı gözetilerek;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, .... Sulh Ceza Mahkemesinin 25/06/2012 tarihli ve 2012/440 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli hakkındaki idari para cezasının kaldırılmasına, 12/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3498, Karar No: 2021/10580, Tarih: 15.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/3498 E.  ,  2021/10580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım

...

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında ..., ..., ...'in sıfatlarının katılan yerine müşteki olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar hakkında kasten öldürmeye yardım suçlarından elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınıp beraatlerine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar vekilinin; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 15.06.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28208, Karar No: 2016/14405, Tarih: 20.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/28208 E.  ,  2016/14405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15022, Karar No: 2013/5274, Tarih: 30.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/15022 E.  ,  2013/5274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’un yapılan yargılamaları sonunda; sanıkların atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Solhan Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.09.2008 gün ve 2007/71 Esas, 2008/126 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ...müdafileri ve sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların savunmalarına, mağdurenin hakim tarafından havale edilen 30.10.2008 tarihli dilekçesine, olayın 08.06.2007 günü ve öğle vakti saat 13.00 sıralarında meydana gelmesine, mağdurenin annesi tarafından tanık olarak gösterilen ...’ın olay yerine 150 m. uzaklıkta jandarma karakolu bulunduğu, zorla kaçırılmanın mümkün olmadığı şeklindeki beyanına, mağdurenin mahkeme aşamasında annesinin kolluğa müracaatından dolayı zor durumda kalmaması için zorla götürüldüğünü, keza evine götürdüğü sanık ...'e de zorla kaçırıldığını söylemediğini ifade etmesine ve tüm dosya içeriğine göre, sanıkların 17 yaşındaki bulunan mağdureyi ellerini, ayaklarını bağlayıp yola kadar sürükleyerek götürmelerinin mümkün olup olmadığının tatbiki bakımından mahallinde keşif yapılıp, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile karar verilmesi,

Kabule göre de;

Mağdurenin, soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcılığında alınan 13.06.2007 tarihli beyanında darp ve cebire maruz kalmadığını, kaçırıldıktan sonra alıkonduğu evin sahibi sanık ...'in kendisinin zorla getirildiğini bilmediğini belirtip aşamalarda şikâyetçi olmadığı ve olaydan hemen sonra 18.06.2007 tarihinde sanık ... ile evlendikleri ve evliliğinde devam ettiği dikkate alınmadan, suçun unsuru olan cebrin ötesine geçildiğine dair bilgi olmadığı halde “cebrin miktarı ve niteliği” gerekçesiyle ve yine suçun unsuru olduğu halde, “sanık sayısına dayanılarak temel cezanın tayininde yasal olmayan ve yetersiz gerekçelerle TCK.nın 61. maddesinde belirtilen suçun işleniş şekli ile hak ve oranlılık ilkesi gözetilmeden temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayini edilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ...müdafileri ve sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3817, Karar No: 2012/9634, Tarih: 22.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3817 E.  ,  2012/9634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Fatih 4. As. CM)

SUÇ : Hüvviyet cüzdanı, pasaport gibi belgelerde sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “hüvviyet cüzdanı, pasaport gibi belgelerde sahtecilik'' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suçun işlendiği 29.05.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3534, Karar No: 2014/10277, Tarih: 05.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3534 E.  ,  2014/10277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.11.2013

NUMARASI :Esas no:2011/819 Karar no:2013/869

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; ipoteğin kaldırılması davasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.05.05.2014(Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Taşınmazın tapu kütüğüne konulan şerh (TMK.md.194/3) KURUCU değil AÇIKLAYICI şerhtir. Konut şerh konulduğu için aile konutu olmamaktadır. Aile konutu olduğu için şerh konulmaktadır. Düşüncemiz öğretide bu sebeple isabetli kabul edilmektedir (Kemal OĞUZMAN, Özer SELİCİ, Saibe OKTAY-ÖZDEMİR, Eşya Hukuku-İstanbul 2013, Bakınız Sayfa:255, dipnot:794).

Malik olmayan eşin AÇIK RIZASI alınmadan yapılan işlem KESİN HÜKÜMSÜZDÜR (Şükran ŞIPKA, Aile Konutu İle İlgili İşlemlerde Diğer Eşin Rızası, İstanbul-2002, Bakınız: sayfa:145).

SEROZAN'a göre "Eğer böyle bir devir her nasılsa gerçekleştirilirse bu devir "KESİN HÜKÜMSÜZDÜR" Tapudaki tescil de yolsuz olur. Bu köktenci ve onulmaz hükümsüzlüğü konutu devir alanın iyi niyeti de sağaltamaz." (Bakınız: Rona SEROZAN, " Aile Kanutu Şerhine Değişik Bir Yaklaşım, Prof.Dr. Zahit İmre'ye Armağan İstanbul -2009, s.281)

GÜMÜŞ’e göre aksi düşünceyi seslendiren YHGK kararı en kısa zamanda DÖNÜLMESİ gereken isabetsiz bir sonucu yansıtmaktadır (Alper GÜMÜŞ, Evliliğin Genel Hükümleri ve Mal Rejimi, İstanbul-2008 bakınız sayfa:104).

İsviçre’deki BASKIN BİLİMSEL GÖRÜŞ üçüncü kişinin iyi niyetinin korunmamasıdır (ŞIPKA, Bakınız: sayfa:145).

İsviçre ve Türkiye’deki AZINLIK GÖRÜŞÜNÜ uygulayan değerli çoğunluk görüşüne katılabilme olanağım bulunmamaktadır.

Malik olmayan eşin AÇIK RIZASINI almayarak Türk Medeni Kanununun 194/1. madde hükmünü HİÇE SAYAN/YOK SAYAN işlem sahipleri Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33. madde hükmüne göre sonuçlarına da katlanmak zorundadır.

YHGK; 4.10.2006 gün ve E. 2006/2-591 K-2006/624 sayılı karşı oyumda yer alan gerekçelerimi aynen tekrar ediyorum (GÜMÜŞ, Bakınız: sayfa:97-104’de yer alan karşı oy yazım).

Farklı düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/3864, Karar No: 2022/5233, Tarih: 29.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3864 E.  ,  2022/5233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1.Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

2.Sanık ... hakkında;TCK'nın 85/2, 62/1, 51/1-6, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... müdafii tarafından, sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hüküm ise mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafii tarafından hükmün duruşma talepli olarak temyiz edildiği görülmüş ise de, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması ve duruşma talebinin uygun bulunmaması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre; Çukurova ilçesi, Göl Mahallesi, Seyhan Baraj Gölü içerisinde bulunan ve sanık ... tarafından işletilen balık çiftliği çalışanı sanık ..., balık çiftliğinden balık almak isteyen müşteri ... ile çalışanı ... ve sanık ...'in çalışanı olan ...'i, balık çiftliğine götürmek için 4.5 metre uzunluğundaki motorlu tekne ile 11/12/2013 günü saat 09:30 sıralarında kıyıdan hareket ettiği ancak kısa bir süre sonra kıyıdan yaklaşık 150- 200 metre mesafede kötü hava koşullarının etkisiyle teknenin alabora olduğu ve ..., ... ve ...'ın öldüğü olayda,

A.Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelenmesinde;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak üç kişinin ölümüne sebebiyet veren sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanık müdafinin kusur durumuna, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanık müdafinin kusur durumuna, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği, madde uyarınca bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için o mesleğin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerektiği dikkate alındığında, dosya içeriğine göre balık çiftliğinin işletmesi olan sanık hakkında 3 yıl süreyle gemi taşımacılığı yapmaktan yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA,

B.Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelenmesinde ise;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tali kusurlu olarak üç kişinin ölümüne sebebiyet veren sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının erteleme hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde;

1.TCK'nın 51/1. maddesinde: işlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır, şeklinde düzenlendiği gözetilmeksizin, taksirle öldürme suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılan ve suç tarihinde 53 yaşında olan sanık ... hakkında erteleme hükümlerinin uygulanması,