muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6473, Karar No: 2020/5041, Tarih: 07.10.2020

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosyada; şüpheli hakkında 13/01/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14/01/2016 tarihli, 2016/631 soruşturma ve 2016/41 sayılı kararı ile beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına kesin olarak karar verildiği, denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında şüphelinin yükümlülüklerini ihlal ettiği gerekçesiyle erteleme kararının kaldırılarak 07/06/2016 tarihli ve 2016/1554 sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/6. maddesi uyarınca yeniden erteleme kararı verilemeyeceği gerekçesiyle kanun yararına bozma incelemesine konu dosyada doğrudan kamu davası açıldığı ve Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/11/2017 tarihli ve 2017/580 esas, 2017/632 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 191/10 ve 62/1. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda; şüpheli hakkında Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 14/01/2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın şüpheliye tebliğ edilmiş olduğuna ilişkin bir belgenin dosya arasında olmadığı gibi, anılan kararın kesin olarak verildiği, şüpheliye anılan karara karşı itiraz mercii ve süresi de gösterilerek itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, bu nedenle tebligat yapılmış olsa bile geçerli olmayacağı, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen karar kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına başlandığı ve yükümlülük ihlali nedeniyle erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı, dolayısıyla TCK’nın 191/6. maddesinde yer alan düzenleme gereği incelemeye konu dosyada doğrudan kamu davasının açıldığı anlaşıldığından usulüne uygun bir tedavi ve denetimli serbestlik infaz süreci bulunmadığından kamu davasının açılma koşulunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir. Dolayısıyla, bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için,şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte yeniden usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi gerektiği,bu nedenle mahkemece kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Suçun işlendiği yere ilişkin kolluk tarafından tutanak ve kroki düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, mahallinde tutanak tanıkları da hazır edilmek suretiyle keşif yapılarak suçun işlendiği yerin, olay tutanağında belirtilen öğrenci konuk evine olan mesafesinin tespitinden sonra TCK'nın 191/10. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi de kanuna aykırıdır.

D)Karar:

Açıklanan nedenlere göre; 5271 sayılı Kanun’un 223/8-2. cümlesi uyarınca şartın gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve şüpheli hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/11/2017 tarihli ve 2017/580 esas, 2017/632 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının ( a ) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

07/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19680, Karar No: 2014/22095, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/19680 E.  ,  2014/22095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2014

NUMARASI : 2013/305-2014/274

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28010, Karar No: 2020/11243, Tarih: 21.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/28010 E.  ,  2020/11243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 3 ay 14 gün üzerinden TCK’nun 62. maddesi gereği 1/6 indirim yapılırken sonuç cezanın 2 ay 27 gün yerine 2 ay 26 gün olarak ve neticeten suça sürüklenen çocuk hakkında 1.740 TL adli para cezası yerine 1.720 TL adli para cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında daha önce kurulan 20.09.2018 tarihli hükmün, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizce bozulduğu, bozulan bu hükümde suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen 1.740 TL adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca iki yıl içinde üçer aylık sekiz eşit taksitle tahsiline karar verildiği ve bu haliyle kazanılmış hak teşkil ettiği, bozma sonrası verilen 15.11.2019 tarihinde yeniden hüküm kurulurken CMUK'nun 326/son maddesindeki kazanılmış hak gözetilmeden; adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasına “Hükmedilen 1.720 TL adli para cezasının 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca iki yıl içinde üçer aylık sekiz eşit taksitle tahsiline” cümlesi eklenerek karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9681, Karar No: 2018/4429, Tarih: 14.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/9681 E.  ,  2018/4429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanığın ve mağdurun tüm aşamalarda sanığın 12 yıldır psikolojik tedavi gördüğünü beyan etmesi, dosya içinde bulunan “sanığın organik olmayan psikotik bozukluk nedeniyle askerliğe elverişli olmadığına dair raporu fotokopisi” ve ilaç kullanım ve hasta katılım payından muaf ilaç raporu fotokopisi gözetildiğinde, sanığın, 5237 sayılı Kanunun 32/1-2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığının tespiti için dava dosyası ile birlikte önceki tedavilerine ilişkin raporları da eklenerek Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Kabule göre de; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14/03/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7609, Karar No: 2011/13784, Tarih: 10.10.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/7609 E.  ,  2011/13784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine, cezasının teciline dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-5237 Sayılı Türk Ceza Kanununda nispi para cezalarının öngörülmeyip ... adli para cezasının öngörüldüğü, bu itibarla nispi para cezalarının tayininde emvalin miktarı ile 6831 sayılı Orman Kanunun 91/1-2. maddelerindeki para cezasının çarpımı sonucunda bulunan sonuç cezanın 1 YTL’nin altında kalıp 5335 sayılı Kanun ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki 5083 sayılı Kanunun 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 1 YTL’nin altında kalan para cezaları hesaba alınmayacağından para cezası tayininin usul ve yasaya aykırı bulunduğunun gözetilmemesi

2-Orman içi köyü nüfusuna kayıtlı ve aynı yerde oturan sanık hakkında 6831 Sayılı Yasanın 91/son maddesinin uygulanması,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.02.2009 ... ve 2008/8-272 E.2009/25KSayılı ilamında belirtildiği üzere,kurulan hükmün sanık lehine sonuç doğurmasına olanak sağlayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun mahkemece hiçbir isteme bağlı olmaksızın değerlendirilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden bu hususun karar yerinde tartışmasız bırakılması,

4-Suça konu emvalin 765Sayılı TCK nun 36.maddesi yerine 6831 Sayılı Yasanın 93/4.maddesi uyarınca müsadere edilmesi,

5-Müdahil İdare lehine vekalet ücreti tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1089, Karar No: 2011/920, Tarih: 22.02.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/1089 E.  ,  2011/920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

DURUŞMA İSTEMLİDİR

K A R A R

Davada, orman idaresi taraf olup, kadastro çalışmalarında orman vasfı ile boşluk olarak tapulama harici bırakılan taşınmazın kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeni ile tescil isteğinde bulunulduğuna ve dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda orman mühendisi bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak orman vasfında olduğunun belirlendiği açıklanarak davanın reddine şeklinde hüküm kurulduğuna göre, Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2009 tarihli kararı gereğince, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay ( 20. ) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 22.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13091, Karar No: 2014/12671, Tarih: 15.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/13091 E.  ,  2014/12671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2013/13091

Karar No : 2014/12671

Tebliğname No : 4 - 2011/363903

MAHKEMESİ : Bala Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/04/2011

NUMARASI : 2010/58 Esas, 2011/40 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosyada bulunan 15/04/2010 tarihli haciz tutanağı içeriği, katılan ve müştekinin oluşa uygun aşamalardaki istikrarlı anlatımı ile tanık H.. E..'nun tutanağı doğrulayan beyanlarına göre, sanığın olay tarihinde B. İcra Müdürlüğünün 2009/220 Esas sayılı dosyası kapsamında haciz yapmak amacıyla evine gelen katılan avukat Burçak Güneş ile icra müdür yardımcısı müşteki G.. A..'e yönelik "eve giremezler girerlerse ölüleri çıkar, bana kimse bir şey yapamaz, girsinler de göreyim, kan çıkar burada" şeklinde sözler söyleyerek haciz işlemine engel olduğu anlaşılmakla; TCK'nın 265/2. maddesinde düzenlenen yargı görevini yapan katılan avukata yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçunun tüm unsurlarıyla oluşması ve Bala Asliye Ceza Mahkemesinin 07/09/2005 gün ve 2005/80 Esas, 2005/117 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas teşkil etmesi nedeniyle getirtilmesine gerek bulunmaması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş, görevi yaptırmamak için direnme suçunu birden fazla kamu görevlisine karşı işlediği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanmaması ise aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen husus dışında usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 15/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8091, Karar No: 2018/1817, Tarih: 12.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/8091 E.  ,  2018/1817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Resmi Belgede Sahtecilik, Özel Belgede Sahtecilik, 6136 Sayılı Yasaya Muhalefet, Suç Eşyasının Kabul Edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında yakınan ...'a yönelik yağma, sanıklar ... ve ... hakkında suç eşyasının kabul edilmesi, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık, sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede;

Yağma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesi ile uygulama yapılırken (c) ve (d) bentleri yerine (a) ve (c) bentlerinden hüküm kurulması; nitelikli hal sayısı ve temel cezanın belirlenmesinde gösterilen gerekçe dikkate alındığında, bu husus sonuca etkili görülmediğinden; adli sicil kaydında hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ..., ... ve savunmanları ile sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün kısmen isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında suç eşyasının kabul edilmesi, 6136 sayılı Kanuna aykırılık, resmi belgede sahtecilik, yakınan ...'a yönelik yağma suçlarından kurulan hükümlerin incelemesine gelince;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede;

Yağma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesi ile uygulama yapılırken (c) ve (d) bentleri yerine (a) ve (c) bentlerinden hüküm kurulması nitelikli hal sayısı ve temel cezanın belirlenmesinde gösterilen gerekçe dikkate alındığında, bu husus sonuca etkili görülmediğinden, sanığın savunmasında suça konu tabancayı satın aldığını beyan etmesi karşısında, eylemin 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrasında yer alan suçu oluşturduğu gözetilmeden, 13/3. madde ve fıkrası uyarınca hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,