muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4971, Karar No: 2015/10418, Tarih: 12.03.2015

Gerekçede örnek olarak “keşif ve bilirkişi raporu” ile alacağın miktarının tespit olunmasından söz edilmiştir ki, iş yargısında bilirkişi hesap raporu alınması çok yaygın bir uygulamadır. Yine 107. maddenin 2. fıkrasında “karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu” alacak miktarının belirlenmesinden söz edilmiştir ki, yukarıda sözü edilen yasal yükümlülükler sebebiyle işçiye çalışırken belge vermekle yükümlü olan işveren bunu yerine getirmediğinde, işçinin alacağın miktarını tam olarak belirlemesini beklemek doğru olmaz.

Belirsiz alacak davasını öngören hükümde biri sübjektif, diğer objektif iki unsur karşımıza çıkmaktadır. Alacağın veya dava değerinin belirlenmesini objektif olarak imkansız olması halinde belirsiz alacak davası açılabilecektir. Örneğin iş kazası geçiren işçinin açacağı davada işveren ve işçinin karşılıklı kusur oranları, kusursuz sorumluluk olup olmadığı ve varsa kaçınılmazlık durumu ve maluliyet oranlarının dava açma aşamasında belirlenmesi imkansızdır.

Sübjektif unsur ise alacaklının talep konusu miktarı belirlemesinin alacaklıdan beklenememesidir. İşçinin yasal hakları ödenmeksizin işten çıkarıldığı bir durumda yukarıda belirtilen masraflara ek olarak uzman hesap raporu aldırarak olası işçilik alacaklarını belirlemesi de hak arama özgürlüğü önünde engel olarak değerlendirilebilir.

Talep sonucunun rakam olarak ifadesinin imkansızlığı, davacının tam olarak miktarını bilmediği ve bu bilgisizliğini davalının sahasında bulunan vakıalardan kaynaklandığı durumlarda söz konusudur.

İşyerinde sendikasız çalışan ve yasal işçilik alacakları konusunda ayrıntılı bilgi sahibi olması beklenmeyen bir işçinin, alacakları doğru şekilde adlandırması dahi mümkün olmazken doğru hesap yöntemiyle birlikte ve tam olarak belirlemesi mümkün görülmemelidir. Ancak işyerinde hukuk müşaviri, personel uzmanı, muhasebe müdürü gibi konumda çalışan bir işçi bakımından aynı sonuca varmak mümkün olmayacaktır.

Belisiz alacak davası hukuk sistemimize girmeden önce icra inkar tazminatına hak kazanma yönünden likit (belirli) olma kriteri içtihat olarak kabul edilmiştir. Bu kriterin, alacağın belirli olup olmamasında da dikkate alınabileceği Yargıtay tarafından kabul edilmiştir. Yargıtay’a göre; “Likit bir alacaktan söz edilebilmesi için ise; ya alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olması ya da borçlusu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olması; böylece, borçlunun borç tutarını tahkik ve tayin etmesinin mümkün bulunması; başka bir ifadeyle, borçlunun yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda olması gerekir. Bu koşullar yoksa, likit bir alacaktan söz edilemez”(HGK. 14.07.2010 gün ve 2010/19-376 E, 2010/397 K, HGK, Y.HGK. 17.10.2012 gün ve 2012/9-838 E, 2012/715 K).

Belirsiz alacak davası ise mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK’nun 107. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğinde belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin 3. fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, alacaklı belirleyebildiği miktarı davaya konu etmelidir. Bu konuda rastgele bir miktarı talep etmesi doğru olmaz. Örneğin, işveren ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında 10 yıl ve asgari ücretten hizmeti görünen bir işçi, çalışma süresini 12 yıl ve ücretini net 2.000,00TL olarak açıklamak suretiyle kıdem tazminatıyla ilgili belirsiz alacak tahsil davası açabilir. Bu davada, kayıtlarda geçen süre ve asgari ücrete göre belirlenebilen miktar talep edilmelidir. Başka bir anlatımla tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında alacaklı belirleyebildiği kadarıyla bir hesaplama yapmalı ve bu miktarı talep etmelidir. Dava dilekçesinde şimdilik kaydıyla farazi bir miktar (100,00TL) gösterilmesi halinde, davanın, tahsil amaçlı belirsiz alacak davası olarak kabulü doğru olmaz.

Tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında, işverenin vereceği cevap, ön inceleme aşamasında bu yönde uzlaşı veya tahkikat aşamasında belirsizlik ortadan kalktığında, 107/2. maddeye göre davacı miktarı arttırabilir ve alacağın tümünün tahsilini talep edebilir. Bu aşamada iddianın genişletilmesi yasağı devreye girmez.

HMK’nun 107. maddesinin gerekçesine göre, alacak belirli hale geldiğinde artırım, sadece bir kez yapılabilir. İkinci kez artırım yapılmak istenirse, iddianın genişletilmesi yasağı ile karşı karşıya kalınır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, dava tarihinde alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Faiz başlangıcı, davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir. Belirtmek gerekir ki, belirsiz alacak davasının alacaklıya sağladığı bütün imkanlar bir tek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında ortaya çıkar.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabileceği HMK’nun 107/3. maddesinde kabul edilmiş olmakla, davanın miktar belirtmeden açılması da imkan dahilindedir. Bu halde hukuki yarar yokluğu ile ilgili tartışmalara mahal vermemek için, 107. maddenin son cümlesinde, belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunduğu ifade edilmiştir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacak için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107. maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacak için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107. maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasının ardından, alacağın yargılama sırasında belirlenmesi üzerine HMK’nun 107/2. maddesine göre miktarın arttırılması mümkün değildir. Zira sözü edilen hüküm, belirsiz alacak davasının miktar belirtilmesi yoluyla eda davası biçiminde açılması halinde uygulama alanı bulabilir. Ancak belirsiz alacak tespit davasında yapılan yargılama ile alacak belirlendikten sonra, davanın tamamen ıslahı suretiyle alacağın tahsili talep edilebilir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılması ve ardından ıslahla eda davasına dönüştürülmesinin, davanın belirli bir miktar üzerinden açılmasından farkı, faiz başlangıcı noktasında kendisini gösterir. Belirsiz alacak davası tespit davası olarak açıldığında faiz başlangıcı, alacakların rakam olarak talep edildiği ıslah tarihi olmalıdır.

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut olayda taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin 2001 yılında daimi kadroya alındığı anda, daha önce mevsimlik statüde çalıştığı sürelerin dikkate alınıp alınmayacağı noktasındadır. 2001 yılında gerçekleşen kadroya alınma aşamasındaki intibak sorununa bağlı olarak davaya konu dönem içinde hak kazanılabilecek yevmiyelerin belirlenmesi ve buna göre ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye farkı ve yıpranma primi farkı isteklerinin tespiti işçinin dava açtığı aşamada kendisinden beklenemez. Bu konuda işyeri özlük dosyası ile ücret bordroları ve işveren kayıtlarına göre hesaplama bilirkişi hesap raporu alınmak suretiyle yapılmış olup, davanın belirsiz alacak davası olduğu yönünde mahkemece yapılan tespit dosya içeriği ile uyumludur.

Öte yandan dava dilekçesinde belirsiz alacak davası açıldığı vurgulanmış ve davaya konu işçilik alacaklarına ayrıştırılmak suretiyle şimdilik 1000,00TL olarak talepte bulunulmuştur. Yargılama sırasında alınan hesap raporu sonrasında, davacı vekili, belirsiz alacak davasına vurgu yaparak talep arttırım dilekçesi vermiştir. Dava dilekçesindeki talep şekli ve istek konusu miktarla değerlendirildiğinde davanın, belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda külli tespit davası olarak açıldığının kabulü gerekir. Zira davacı taraf iddiaları doğrultusunda belirleyebildiği asgari alacak miktarlarını talep etmek yerine, kısmi bir miktar belirleyerek isteklerde bulunmuştur. Bu durumda belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda külli tespit davasının sonuçlarına göre hüküm kurulması gerekir. Davanın özelliği gereği alacağın tamamı için dava tarihinde zamanaşımın kesildiğinin kabulü yerindedir. Ancak, tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı olarak talep artırım dilekçesi ile talep edilen alacaklar yönünden sözü edilen dilekçenin mahkemeye verildiği tarihten itibaren faiz yürütülmelidir. Mahkemece hüküm altına alınan alacakların tamamı için dava tarihinden faize karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20241, Karar No: 2017/18180, Tarih: 25.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/20241 E.  ,  2017/18180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda,davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün,süresi içinde davalı ... Telekomünikasyon A.Ş. vekili ile davalı ... San. Tic.Ltd.Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine;temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra,dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kendilerine ait rent a car şirketi ile davalı ...ve ...arasında " 100 hattın ...’den ...’a taşınması sonucunda 10 adet mega paket, 10 adet midi paket, 80 adet grup içi görüşme, 24 ay taahhüt vererek kampanya kapsamında ... 16 GB ve 24 ay fatura taahhüdüne 11.000 TL nakit desteği veya bu tutar değerinde cihaz desteği sizlere sunmaktayız. Aylık ödeyeceğiniz fatura tutarı 4.430 TL olacaktır. ... cihazlarımız ayın sonuna kadar teslim edilecektir. Ödeyeceğimiz 11.000 TL ister nakit ( fatura karşılığı ) isterseniz cihaz olarak Haziran’ın ilk haftası size teslim edileceğine’’ şeklinde sözleşme imzalandığını, kendisinin bu kapsamda 100 hattı ...’ den ...’a taşıdığını ve aktif hale getirdiğini, ancak davalının ... 16 GB ve 11.000 TL nakit desteğini yapmadığını ileri sürerek,fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak suretiyle şimdilik 30.000 TL alacağın dava tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. :

Davalı ... Ltd. Şti cevabında, davanın zamanaşımına uğradığını, sözleşmenin davacı şirket ile şirketleri arasında yapıldığını, her ne kadar sözleşmeden kaynaklı haklar davacının şirketinde kullanılıyor olsa da, iş bu sözleşmenin tüketici kanunu kapsamına girdiğini,bu nedenle davanın Tüketici Mahkemelerinin görev alanına girdiğini,esas yönünden;kendilerinin davacı şirketi zarara sokacak bir harekette bulunmadıklarını, firmalarının diğer davalı ...Ş. tarafından ... sınıfına alındığını ve hatlarının kısıtlandığını,bu nedenle cihaz tanıması yapılamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...cevabında, 17/05/2012 tarihinde şirketlerinin ... birimi tarafından abonelik sözleşmesinin hatları açılmamak üzere kısıtlandığını, bu durumun davacı firmanın ortağı olan dava dışı ...’ ye aktarıldığını, yapılan sözleşmede ... ya da bütçe olarak herhangi bir bilgi bulunmadığını, talebin mesnetsiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davanın kabulü ile, 61.000,00 TL nakit desteğinden kaynaklı alacağın temerrüt tarihi olan dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş,hüküm davalı ... Telekomünikasyon A.Ş. vekili ile davalı ... San. Tic.Ltd.Şti vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece;davanın kabulü ile, 61.000,00 TL nakit desteğinden kaynaklı alacağın temerrüt tarihi olan dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş,hüküm davalı ... Telekomünikasyon A.Ş. vekili ile davalı ... San. Tic.Ltd.Şti vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1--Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Telekomünikasyon A.Ş. vekili ile davalı ... San. Tic.Ltd.Şti vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Ancak,ıslah ile arttırılan miktar yönünden ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken,mahkemece hüküm altına alınan toplam alacak olan 61.000 TL’ye dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK .438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Telekomünikasyon A.Ş. vekili ile davalı ... Paz.San. Tic.Ltd.Şti vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün birinci fıkrasının hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine birinci bent olarak ‘’Davanın kabulü ile,61.000 TL’lik nakit desteğinden kaynaklı alacağın 30.000 TL’sine dava tarihi olan 13.01.2015 tarihinden itibaren; geriye kalan 31.000 TL’sine ise ıslah tarihi olan 10.07.2015 tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine’’ ifadelerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6532, Karar No: 2019/4786, Tarih: 03.04.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/6532 E.  ,  2019/4786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mera, 4342 sayılı Mera Kanununun "Tanımlar" başlıklı 3. maddesinde; "Hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yeri ifade eder" şeklinde tanımlanmıştır.

Mera Kanunun "İnşaat yasağı" başlıklı 20. maddesinde ise "Yaylak ve kışlaklarda, 442 sayılı Köy Kanununda öngörülen inşaatlar ile valiliklerden izin alınmak suretiyle imar mevzuatına uygun yapılacak kullanma amacına uygun mandıra, sulak, sundurma ve süreklilik göstermeyen barınak ve ağıllar ile Turizm Bakanlığı'nın talebi üzerine turizme açılması uygun görülen bölgelerde ahşap yapılar dışında, ev, ahır ve benzeri inşaatlar yapılamaz." hükmü getirilmiştir.

Bu düzenlemelere göre mera, yaylak ve kışlaklara kural olarak ev,ahır ve benzeri inşaatlar yapılamaz. İzin alınmak ve imar mevzuatına uygun olmak koşuluyla ahşap yapılar, barınak ve ağıllar yapılabilir. Kanun maddesinde yer verilen yaylak kavramı; çiftcilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri, bu amaçla kullanılan yeri kışlak kavramı ise hayvanların kış mevsiminde barındırılması ve otundan yararlanması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yer şeklinde tanımlanmıştır.

Bu yerlere yapılabilecek ağıl; evcil büyükbaş ve/veya küçükbaş hayvanların barındığı çitle çevrili yeri, barınak ise; tuğla, demir beton ve benzeri hazır yapı malzemelerinin kullanılmadığı yöresel mimariye uygun, taş örme su basmanı veya betonarme olmayan ayaklar üzerine ahşaptan veya diğer yerel malzemeden yapılmış geçici yapılar olarak kabul edilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında; Suça konu taşınmazın tapu kaydı getirtilip teknik bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak, suça konu binanın niteliği, kalıcı yapı olup olmadığı, Mera Kanununun 20. maddesinde yazılı yerlerden olup olmadığı saptandıktan sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı biçimde eksik araştırmayla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2858, Karar No: 2011/1787, Tarih: 23.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/2858 E.  ,  2011/1787 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2009/23249

MAHKEMESİ :(GAZİANTEP) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :01/05/2008 gün ve 396/177

SUÇ :Kasten öldürme

M.. Y..'ı kasten öldürmekten sanık M.. A.., işbu suça yardımdan sanık M.. A..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (GAZİANTEP) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01/05/2008 gün ve 396/177 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Esas hakkındaki mütaalanın alındığı 18.04.2008 tarihli celseye katılan ve son hükmün kurulduğu 01.05.2008 tarihli oturumda hazır bulunan Cumhuriyet Savcısının aynı olması ve esas hakkındaki mütalaadan sonra sanıklara ek savunma verilmesinin yeni delil tartışması niteliğinde bulunmaması nedeniyle, ek savunmanın tespitinden sonra iddia makamına yeniden söz verilmemesinde isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bu yönden bozma öneren (1) nolu bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2-a) Karar gerekçesinde sanık Mehmet'in sanık M.. E..'in öldürme eylemine iştirak iradesiyle hareket ettiğine dair delil bulunmadığı denildikten sonra, sanık Mehmet'in sanık M.. E..'in eylemine yardım eden olduğunun belirtildiği ve sanık hakkında öldürme suçuna yardım eden olarak suça katılmaktan hüküm kurulduğu anlaşılmakla, hem gerekçede ve hem de gerekçe ile uygulama arasında çelişki yaratılması;

b) Gerekçede sanıkların orta derecede tahrik altında kaldıkları kabul edildiği halde, sanık Mehmet hakkında tahrik nedeniyle cezada indirime gidilmeyerek gerekçeyle uygulama arasında çelişki yaratılması,

c) Sanık M..E.. hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken maktulden kaynaklanan hangi söz ve hareketlerin sanık yararına tahrik kabul edildiğinin Yargıtay denetimine imkan verecek açıklıkta karar yerinde gösterilmemesi;

d) Maktulün olay gecesi, sanık M.. E..'in kız kardeşi ve sanık Mehmet'in amcasının kızı ve evli bir kadın olan Meryem'in evinde yakalanması ve aynı yerde öldürülmesi karşısında, sanıklar hakkında töre/namus saikiyle öldürme suçuna ilişkin 5237 sayılı TCK'nun 82/1-k maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması;

Usule aykırı, sanıklar M.. E.. ve Mehmet müdafiilerinin, Cumhuriyet Savcısının ve müdahiller vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmekle, sair cihetleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA; 23/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14656, Karar No: 2015/36335, Tarih: 22.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/14656 E.  ,  2015/36335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/94495

MAHKEMESİ : Karşıyaka(Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2012/380 (E) ve 2013/8 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan sanık H.. S..'ın; kendisi hakkında hakaret ve yaralama suçlarından verilen kesin nitelikteki mahkumiyet kararına karşı vaki temyiz isteminin Yerel Mahkemece reddi kararına ve ayrıca sanık B.. A.. hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme yönelik temyiz isteminde bulunmasına karşın, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinde, katılan sanık H.. S..'ın temyizine ilişkin görüş bildirilmediği anlaşıldığından "EK TEBLİĞNAME" düzenlenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.