muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4622, Karar No: 2021/4324, Tarih: 18.02.2021

01.01.2014-31.12.2015 tarihleri arasında yürürlükte bulunan ve 20.02.2014 tarihinde imzalanan belediyenin taraf olduğu Toplu İş Sözleşmesi bakımından durum değerlendirildiğinde; geçersiz fesih tarihi olan 30.04.2014 tarihinden sonra boşta geçen 4 ay da eklenerek 30.08.2014 tarihine kadar davacının bu toplu iş sözleşmesinden yararlandığı kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Davacı 10.2.2012 tarihinde sözleşmenin tarafı ... Sendikasına üye olduğundan davacının 1.1.2014 olan yürürlük başlangıç tarihinden itibaren toplu iş sözleşmesinden yararlandırılmasında bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, az yukarıdaki bentte de açıklandığı üzere davacının hangi tarihe kadar yararlanma hakkına sahip olduğu üyeliğinin 28.2.2014 tarihinden sonra devam edip etmediğinin ya da bu tarihten sonra dayanışma aidatı ödeyerek yararlanma talebinin bulunup bulunmadığının tespitine bağlıdır. Dolayısıyla belirtilen husus netleştirilmeden sözü edilen alacakların hesaplanması doğru bulunmamıştır.

Şu halde; İlk Derece Mahkemesince belirtilen eksiklikler giderilerek yeniden hesaplama yaptırılmalı ve aynı dönemde birden fazla toplu iş sözleşmesinden yararlanmanın mümkün olmadığı dikkate alınarak sonuca gidilmelidir.

İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince bu hususlar üzerinde durulmadan karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11348, Karar No: 2012/17826, Tarih: 27.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11348 E.  ,  2012/17826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12595, Karar No: 2012/1504, Tarih: 13.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/12595 E.  ,  2012/1504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak iddiasının reddi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (alacaklı) vekili, Amasya 1. İcra Müdürlüğü’nün 2010/3875 sayılı Takip dosyasında ödeme emrinin tebliğ edildiği yerde hacze gidildiğini, üçüncü kişi şirketin iş yerini dava ve takip dışı ...Ltd. Şti.nden devraldığını belirterek istihkak iddiasında bulunduğunu, ancak adı geçen şirketin takip borçlusu ile organik bağ içinde olduğunu ve üçüncü kişiye yapılan devri gizlemek için araya girdiğini, bu işlemlerin takip ve borç tarihlerinden sonra gerçekleştiğini belirterek davanın kabulü ile istihkak iddiasının reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı (üçüncü kişi) vekili, dava konusu haczin üçüncü kişinin faaliyet adresinde yapıldığını, iş yerinin mülk sahibinden 07.01.2011 tarihli sözleşme ile kiralandığını, Milli Eğitim Müdürlüğü’ne gerekli başvurunun yapıldığını, adres değişikliğinin onaylandığını, binadaki demirbaşların dava ve takip dışı ... Ltd. Şti.nden fatura karşılığı satın alındığını, yapılan işlemlerin borçlu ile ilgisinin bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı (borçlu), usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre: “takip borçlusu şirket müdürünün aynı zamanda iş yerini borçludan devralıp daha sonra üçüncü kişiye devreden dava ve takip dışı ...Ltd. Şti.nin müdürü olduğu, fiilen şirketlerin sahibinin de aynı kişi olduğu, devirlerin takip tarihinden sonra alacaklıdan mal kaçırmak için danışıklı olarak yapıldığının kabulü geretiği, kaldı ki üçüncü kişiye yapılan devir gerçek kabul edilse bile İİK’nun 44. maddesindeki gereklerin yerine getirildiğinin iddia ve ispat edilemediği, BK’nun 179. maddesi gereğince devralanın da işletmenin borçlarından sorumlu olduğu“ gerekçesi ile davanın kabulü ile istihkak iddiasının reddine karar verilmiş; hüküm, davalı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nun 99. maddesi uyarınca açtığı “istihkak iddiasının reddi” davası niteliğindedir.

Dava konusu haciz, takip borçlusu şirkete ödeme emrinin de tebliğ edildiği, borçlu şirketin ticaret sicil kaydında geçen takip adresinde yapılmıştır. Buna göre İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına olduğunun kabulü gerekir. İcra Müdürlüğü tarafından sehven İİK’nun 99. maddesinin uygulanması ispat yükünün yer değiştirmesi sonucunu doğurmayacaktır.

İspat yükü altında olan üçüncü kişi, karinenin aksini her türlü delille kanıtlama olanağına sahiptir.

Somut olayda davalı üçüncü kişi, kira ve devir sözleşmesi, fatura gibi delillere dayanmaktadır.

İspat yükü altında olan üçüncü kişi, karinenin aksini her türlü delille kanıtlama olanağına sahiptir.

Somut olayda davalı üçüncü kişi, kira ve devir sözleşmesi, fatura gibi delillere dayanmaktadır.

Haciz adresindeki iş yeri, borç ve takip tarihlerinden sonra üçüncü kişi şirkete devredilmiştir. Devreden şirket ise, borçlu ile sıkı bir biçimde organik bağ içindedir ve haciz adresindeki faaliyetine de yine borç ve takip tarihlerinden sonra 07.09.2010’da başlamıştır. Faaliyete başladıktan yaklaşık 3–4 ay sonra da aynı yeri üçüncü kişiye devretmiştir. Kısa aralarla yapılan tüm bu işlemlerin alacaklıdan mal kaçırmaya yönelik örtülü iş yeri devri niteliğinde olduğunun kabulü gerekir. Kaldı ki devir gerçek kabul edilse bile İİK’nun 44. maddesindeki gerekleri yerine getirdiğini iddia ve ispat edemeyen üçüncü kişinin BK’nun 179. maddesi gereğince devralan sıfatı ile işletmenin borçlarından 2 yıl süre ile sorumldur.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı üçüncü kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 576,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı 3.kişiden alınmasına 13.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5004, Karar No: 2012/9858, Tarih: 06.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/5004 E.  ,  2012/9858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/02/2011 tarih ve 2010/493-2011/61 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 06/12/2006-17/09/2007 tarihleri arasında müvekkilinin ortağı olduğu dava dışı Tarım Ajans Dan. Tarımsal Yayın Medya Planlama Org. Rekl. Turz. Paz. ve Tic. Ltd. Şti.'nin müdürlüğünü yürüttüğünü, 17/09/2007-25/01/2009 tarihleri arasında ise şirket müdürlüğünü müvekkili ile davalının birlikte yürüttüklerini, davalının şirketteki hisselerini 30/01/2009 tarihinde dava dışı ...'a devrettiğini, müvekkilinin vergi cezası almamak amacıyla 10/08/2010 tarihinde şirket vergi beyanlarında düzeltme talebiyle vergi dairesine müracaat etmesi üzerine 2006-2007-2008 yıllarına ilişkin olarak 75.000,00 TL tutarında vergi borcunu şahsi mal varlığından ödemek zorunda kaldığını, hisse devri sırasında yapılan protokolde devir tarihine kadar olan borçlardan devir alanın sorumlu olacağının belirtildiğini, ancak davacının yaptığı ödemenin şirketin faaliyetleriyle ilgili olmayıp, davalının ihmali sebebiyle örtülü kalmış bir borçtan kaynaklandığını, davalının yetkili olduğu dönemlere ilişkin olarak vergi dairesine ödenen 65.397,03 TL ve müvekkiliyle birlikte yetkili olduğu döneme ilişkin olarak ödenen 87.257,16 TL'nın yarısı 43.628,58 TL olmak üzere toplam 109.025,61 TL alacağın 75.000,00 TL kısmının ödeme tarihi olan 16/09/2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile dava dışı ... arasında imzalanan protokolde geçmişe yönelik bütün borçların devralana ait olacağının kararlaştırıldığını, talep edilen alacağın vergi asılları ve işlemiş faizlerden ibaret olup, vergi cezası içermediğini, müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davacı, davalı ve dava dışı ... arasında imzalanan tarihsiz protokolde şirketin devir tarihine kadar olan tüm borçlarının tamamından hisse devralanın sorumlu olacağının belirlendiği, davanın konusunu teşkil eden ve devir tarihinden önceki döneme ait vergi borcu ve gecikme cezasından ibaret olan vergi dairesine ödenen bedelden de hisseleri devralan ...'ın sorumlu olduğu, davalının sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava alacak istemine ilişkin olup, davacı eskiden davalının da kendisi ile birlikte ortağı ve müdürü olduğu dava dışı Tarım Ajans Dan. Tarımsal Yayın Medya Planlama Org. Rekl. Turz. Paz. ve Tic. Ltd. Şirketin vergi borcunu kendisinin ödediğinden bahisle davalının sorumlu bulunduğunu iddia ettiği kısmı davalıdan tahsili talebinde bulunmuştur. Limited şirketin vergi borcunun asıl sorumlusunun şirket olması ve şirketin aciz halinde bulunması halinde şirket müdür ve ortaklarının sıralı sorumluluğu söz konusu olduğundan ve davada da davacının şirketin aciz halinde olması nedeniyle ödeme yaptığını kanıtlayamaması sebebiyle davacının davalıya değil, şirkete karşı dava açması gerekirken uyuşmazlığın esasının incelenmesi doğru değil ise de davanın reddine ilişkin verilen karar sonucu itibariyle doğru bulunduğundan HUMK 438/son maddesi uyarınca davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru bulunan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle HUMK 438/son uyarınca sonucu itibariyle doğru bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25657, Karar No: 2022/9357, Tarih: 23.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/25657 E.  ,  2022/9357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 06/06/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiklerini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına 23/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1391, Karar No: 2014/1357, Tarih: 28.02.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/1391 E.  ,  2014/1357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : a) Suç işlemek için örgüt kurma: Sanık ...hakkında

b) Suç işlemek için kurulan örgüte üye olma: Diğer sanıklar hakkında

c) Suç işlemek için teşkil edilmiş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma: Sanıklar ... ve ... hakkında

d) Çocuğun cinsel istismarı: ... ve ... hakkında (3'er kez)

e) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma: Sanıklar..... ve ...hakkında (5'er kez)

f) Ruhsatsız silah bulundurma: Sanıklar ..., .. ve ... hakkında

g) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma: Sanıklar ... ve ... hakkında

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanıklar ...... ve ... müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, hükmolunan hapis cezalarının sürelerine göre, 5320 sayılı Kanun'un 8/1, 1412 sayılı CMUK'nın 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, temyiz incelemesi duruşmasız olarak yapılmıştır.

Sanık ... müdafii olarak hükümleri temyiz eden Av. ...'un 26.11.2007 tarihli vekaletnamesinin bulunduğu anlaşıldığından; aynı sanığın diğer müdafii Avukat ...'nun hükmü süresinde temyiz etmesinden sonra sanık tarafından azledilmesi, adı geçen avukatın temyizinin geçerliliğini etkilemeyeceğinden, bu avukatların sanık hakkındaki hükümlere yönelik temyiz talebinin reddine ilişkin tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

A) Sanık ... hakkında “suç işlemek amacıyla örgüt kurma” ve “suç işlemek için teşkil edilmiş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma”; sanıklar ..... ve ... hakkında “suç işlemek için kurulan örgüte üye olma” ve “suç işlemek için teşkil edilmiş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma” suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53. maddesi uygulanırken, sanıkların kendi alt soyu dışındaki kişilerle ilgili, bu maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen “velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunma yetkisinden yoksun bırakılmasına" karar verilmemesi,

TCK'nın 53. maddesi uygulanırken, sanıkların kendi alt soyu dışındaki kişilerle ilgili, bu maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen “velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunma yetkisinden yoksun bırakılmasına" karar verilmemesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısı ve sanıkların müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; bu suçlara ilişkin TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına“ ibaresinin yazılması suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmolunan hapis cezalarının miktarı ile tutuklama tarihine göre, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkındaki salıverme isteklerin reddine,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında “suç işlemek amacıyla örgüt kurma” suçundan kurulan hükümlerin incelenmesi:

Sanıkların örgüt kurduklarına veya diğer sanıklar tarafından oluşturulan örgüte üye olduklarına ilişkin, kuşkuyu aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında bu suçtan beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanıkların müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA,

C) Sanıklar ... ve ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan kurulan hükümlerin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden önce 19.12.2006 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinde, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmış olan sanıklar hakkında öngörülen seçeneklerden biri uygulanırken yasal gerekçe gösterilmesi, gerekçenin somut olgulara ve davranışlarına bağlı olarak, sanıkların tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyup uymayacağının değerlendirilmesine dayanması gerektiği gözetilmeden ve gerekçesi gösterilmeden, sanıklar hakkında cezayla birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri seçeneğine göre hüküm kurulması,

2- Kabule göre; 10 ay hapis cezası ile birlikte "tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine" hükmolunmasının, hapis cezasıyla ilgili "özel erteleme" niteliğini taşıdığı gözetilmeden, TCK'nın 53. maddesinin 4. fıkrasına aykırı olarak, sanıklar hakkında aynı maddenin 1. fıkrasının uygulanması,

2- Kabule göre; 10 ay hapis cezası ile birlikte "tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine" hükmolunmasının, hapis cezasıyla ilgili "özel erteleme" niteliğini taşıdığı gözetilmeden, TCK'nın 53. maddesinin 4. fıkrasına aykırı olarak, sanıklar hakkında aynı maddenin 1. fıkrasının uygulanması,

Kanuna aykırı, sanıkların müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA,

D) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında; mağdureler Eda, Vildan ve Gizem'e yönelik “çocuğun cinsel istismarı” suçundan üçer kez kurulan hükümlerinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53. maddesi uygulanırken, sanıkların kendi alt soyu dışındaki kişilerle ilgili, bu maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen “velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunma yetkisinden yoksun bırakılmasına" karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıkların müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; bu suçlara ilişkin TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına“ ibaresinin yazılması suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmolunan hapis cezalarının miktarı ile tutuklama tarihine göre, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki salıverme isteklerin reddine,

E) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; tüm mağdurelere yönelik “kişiyi hürriyetinden yoksun kılma” suçundan beşer kez kurulan hükümlerin incelenmesi:

Sanık ... hakkında “kişiyi hürriyetinden yoksun kılma” suçundan kamu davası açıldığı halde bu suçla ilgili karar verilmemiş ise de, ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükmün gerekçe bölümünde “kişiyi hürriyetinden yoksun kılma” suçunun "cinsel amaçla" işlendiği kabul edilerek hüküm fıkrasında TCK'nın 109. maddesinin 5. fıkrası uygulanmış gibi sonuç ceza belirlenmesine rağmen, sözü edilen fıkra ile yapılan uygulamanın hüküm fıkrasında gösterilmemesi,