muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/27803, Karar No: 2016/14865, Tarih: 27.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/27803 E.  ,  2016/14865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaz üzerindeki ağaçlara yaş, cins, verim durumuna göre maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de; taşınmazın zemin yönünden rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zururet olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal olarak esas alınan İkisu Mahallesi 117 ada 110 parsel sayılı taşınmazı dava konusu taşınmaza 10-15 km uzaklıkta olup, taşınmazların farklı yer ve özelliklerde oldukları anlaşıldığından bu emsale göre değer biçilmesi inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu

taşınmaz ve emsal alınacak taşınmazların şehir halihazır haritasında birbirlerine ve resmi kurumlara mesafeleri de gösterilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle ve emsal taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların. Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılıp, bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9898, Karar No: 2014/149, Tarih: 14.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/9898 E.  ,  2014/149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/166701

Çocuğun basit cinsel istismarı ve tehdit suçlarından sanık Y.. B..'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair İdil Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.02.2012 gün ve 2008/3 Esas, 2012/43 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra temyiz aşamasında sanığın 27.06.2012 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 64. maddesi uyarınca mahkemece bir karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş olup, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8373, Karar No: 2012/224, Tarih: 16.01.2012

10. Hukuk Dairesi 2010/8373 E., 2012/224 K.

**10. Hukuk Dairesi 2010/8373 E., 2012/224 K.**

**- AYLIK TAHSİSİ VE AYLIĞIN BAŞLAMA TARİHİ

- YAŞLILIK AYLIKLARININ İSTİRDADI**- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 23 ]

- 3201 S. YURT DIŞINDA BULUNAN TÜRK VATANDAŞLARININ YURT ... [ Madde 6 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava, yurda kesin dönüş koşulu gerçekleşmediği nedenle iptal edilen yaşlılık aylıklarının istirdadı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davalının yurda kesin dönüş yapmadığı anlaşıldığından 01.08.1999 - 22.05.2006 tarihleri arasında davacı Kurum tarafından ödenen 22.089,23 TL tutarındaki aylıkların yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Y…

… A…

… S…

… tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu somut olayda, 3201 sayılı Kanun uyarınca yaptığı borçlanma sonrasında, 08.07.1999 günlü tahsis talebine istinaden 01.08.1999 tarihinden geçerli olmak üzere davalıya yaşlılık aylığı bağlandığı; bir Kurum yazısına göre, aylık talep tarihinde Almanya'dan işsizlik yardımı aldığının tespit edildiği, bir diğer yazıya göre ise, 1970-13.09.2001 tarihleri arasında çalıştığı ve kesin dönüş yapmadığının tespit edildiği gerekçesiyle bağlanan yaşlılık aylığının 3201 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince iptal edildiği ve 01.08.1999-22.05.2006 tarihleri arası kendisine yersiz ödenen 22.089,23 TL'nin borç kaydedildiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır. Davalı ise, Almanya'dan emeklilik (malullük) aylığı aldığını, belirtilen tarihler arasında çalışmasının yada işsizlik yardımı almasının söz konusu olmadığını, özürlü çocuğuna Alman yasaları uyarınca bakım ve gözetim yapıldığını, babası olması nedeniyle kendisinin bakım yükümlüsü olarak gösterildiğini, onun adına bakım yardımı yapıldığını ifade etmektedir. Dosyaya tercümesi ibraz edilen, TR-4 olarak kodlanan ve yardıma hak kazandıran Alman sigortalılık sürelerini gösterir belgede; tahsis talep tarihini de kapsayacak şekilde, 1999 yılından 13.09.2001 tarihine kadar, devreler halinde, "Bakıma muhtaçlık faaliyeti" ve "Uyum sağlama parası" kaydının yazılı olduğu; belirtilen devrede davacı Kurum'un iddia ettiği gibi çalışma yada işsizlik ödemesi kaydının bulunmadığı, bu durumun dosya içerisinde yer alan diğer tercüme belgelerde de ifade edildiği görülmektedir.

Mahkemece, "Emniyet Müdürlüğünden davalının yurda giriş çıkış sorgulamasının yapıldığı, her ne kadar Türkiye'ye sık sık gelip belirli sürelerle kalmış olsa da, Almanya'da kirada oturduğunu bildirdiği, çocuklarını ve yakınlarını ziyaret etmek maksadıyla misafir olarak gidip gelmediği, yılın yarısından fazlasını Almanya'da geçirdiği, açıklanan nedenlerle, davalının yurda kesin dönüş yapmadığı anlaşıldığından, yaşlılık aylığının iptali işleminin yerinde olduğu" gerekçesiyle, isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye'de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6. maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye'de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6. maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Kesin dönüşün, aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade ettiği; "sosyal sigorta ödeneği" deyiminden, çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ödeneklerin amaçlandığı; "sosyal yardım ödeneği" ibaresinin ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlamını taşıdığı kabul olunmaktadır. Ne var ki, "kesin dönüş" ifadesi, mutlak anlamda, yurtdışında bulunduğu ülkeden Türkiye'ye döndükten sonra tekrar yurtdışına çıkış yapmama şeklinde değerlendirilemez. İkamet şartına bağlı olmayan nitelikte sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alanlara, anılan koşulun gerçekleştiğinin kabulü ile aylık bağlanabilecektir. Aksi yöndeki düşünce, Anayasamızın 23. maddesi ile güvence altına alınmış olan "Yerleşme ve seyahat hürriyeti"nin; İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmeye (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine) ek 4 nolu Protokolün 2. maddesi ile tanınmış "Serbest dolaşım özgürlüğü"nün ihlali sonucunu doğuracaktır. 3201 sayılı Kanunun 6. Maddesinin B bendi ile tekrar yurtdışına gitmek değil, yabancı ülke mevzuatına tabi olarak çalışmak ve ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği almak, aylığın kesme nedeni olduğu belirtilmiş; 3201 sayılı Kanuna göre yaşlılık aylığı bağlanıp altı aydan daha uzun süre yurtdışında bulunmuş olanların, yurtdışında çalışıp çalışmadıklarını ve ikamete dayalı bir sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadıklarını "3201 sayılı Kanuna göre aylık alanlara mahsus yoklama belgesi" vererek, aylıklarını almaya devam edebilecekleri, Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 14. Maddesi ile hüküm altına alınmış olup, yurtdışında uzun süre kalmak, tek başına bir aylık kesme nedeni teşkil etmemektedir.

Ayrıca, yurtdışında geçen çalışmalar sonucu o ülkenin sosyal güvenlik sisteminden hak kazanılan yaşlılık yada malullük aylığının bir sonucu olan ve ikamete dayalı bulunmayan sosyal sigorta veya sosyal yardım niteliğinde ki edimlerden yararlanmak, yurtdışından kazanılmış olan sosyal güvenlik hakkının en doğal sonucu olup, bu haktan feragat anlamı çıkacak şekilde bir "kesin dönüş" tanımı yapılması, sosyal güvenlik hakkından feragat edilemeyeceği olgusunun göz ardı edilmesi sonucunu da doğuracaktır.

Mahkemece, TR-4 formunda "Bakıma muhtaçlık faaliyeti" ve "Uyum sağlama parası" olarak ifade edilen unsurların, ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım niteliğinde bulunup bulunmadığı yönü, yukarıda belirtilen maddi ve yasal olgular dikkate alınarak belirlenerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile kabule karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Kabule göre, ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneğinin bitiş tarihi yurda kesin dönüş tarihi olarak kabul edilerek, yapılacak hesaplama sonucuna göre karar verilmesi gereğinin gözetilmemiş olması da isabetsizdir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24164, Karar No: 2018/11183, Tarih: 11.04.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/24164 E.  ,  2018/11183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin ... ilçesi Şenbük Mahallesi Yeni Cami Sok. No:44/a adresinde bulunan (betonarme bina) arsa vasıflı taşınmazın ¹/²'sine tekabül eden üst katın sahibi olduğunu, kullanım hakkı müvekkilde bulunan 2. kattaki dairenin İskenderun 2. Noterliğinin 16/08/2001 tarih ve 14162 yevmiye nolu zilyetlik devir senedi ile Mustafa Şahin adlı kişiden ...'a 11.000,00 TL'ye satıldığını, satış işleminden kısa bir süre sonra ....'un vefat ettiğini, taşınmazın devri sırasında ....'un yanında yer alan davalıya ....'un ev tadilatı için 5.000,00 TL verdiğini, ....'un vefatından sonra yakınları tarafından verilen bu paranın istenildiğini ve davalının bu parayı geri gönderdiğini, tapusuz gayrimenkulün davalı tarafından işgal edildiğini, .... mirasçısı olan ... vekili ... vasıtasıyla gayrimenkulün müvekkili davacı ...'e ...Noterliği'nin 09/07/2004 tarih ve 11100 yevmiye nolu zilyetlik devir senedi ile 11.000,00 TL bedelle satıldığını, satış işleminden sonra müvekkili tarafından Hassa Noterliği'nin 12/07/2004 tarih ve 00946 yevmiye nolu ihtarnamesi ile taşınmazı tahliye etmesi için davalıya ihtarname keşide edilmesine rağmen davalının taşınmazı tahliye etmediğini belirterek elatmanın önlenmesi ve geriye dönük 5 yıllık için fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL ecrimisilin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının nizalı taşınmaza zilyet olmadığını, müvekkilinin binanın ikinci katını ....'dan 19/08/2001 günü satın aldığını ve satış bedelinin 8.000,00 TL'lik kısmını elden verdiğini, bakiye 5.000,00 TL'yi ise 22/08/2001 tarihinde T.C. ... Bankası vasıtası ile gönderdiğini, müteveffa .... mirasçılarından biri olan ...'un mezkur gayrimenkulde hiçbir zaman zilyetliği olmadığını, devir sözleşmesinin muvazaalı olduğunu, taşınmazın 2001 yılından itibaren emlak beyannamesinin müvekkili tarafından yatırıldığını, su ve elektrik aboneliğinin de müvekkili adına olduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının zilyet olduğunu ispat edemediği, dosyaya celp edilen emlak vergisi kayıtları ile su ve elektrik aboneliği tesis belgeleri, tanık beyanları ile davalının taşınmaza zilyet olduğunu ispat ettiği, mevcut tapu kayıtları ve kadastro tutanağından da davacının korunmaya değer bir hakkının tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zilyetliğe dayalı elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Dava, zilyetliğe dayalı elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Dosya içerisindeki tapu kayıtlarına göre, dava konusu 4399 parsel sayılı taşınmazın 14.05.1990 tarihinde kesinleşen kadastro çalışması sonucu arsa vasfı ile...Belediyesi adına tescil edildiği ve muhdesat bilgileri kısmında “Üzerindeki bir zemin iki normal katlı kargir ev Mehmet oğlu Mustafa Sönmez’e ait” denildiği anlaşılmaktadır.

.... Noterliğinin 16/08/2001 tarih ve 14162 yevmiye nolu zilyetlik devir senedinin incelenmesinde, dava dışı Mustafa Şahin tarafından yine dava dışı ....’a devredilen yerin sözleşme içeriğinden “ ...Mahallesi, ... no’da kain 300 m2 arsa üzerine inşa edilen ½ 150 m2, 2. kat” olduğu ve bedelin 11.000.000.000 TL olarak belirlendiği anlaşılmaktadır.

Yine davacı ile dava dışı ...vekili Bekir Dedeoğlu tarafından imzalanan....Noterliği'nin 09/07/2004 tarih ve 11100 yevmiye nolu diğer zilyetlik devir senedine konu taşınmazında “ ... ...’de ... mahallesi, ... Sokak. 44/A no’da kain 300. m2 arsa üzerine inşa edilen 150.m2.Betonarme bina arsa vasıflı taşınmazın yalnızca ½ hissesine tekabül eden kısmı..” şeklinde yazıldığı ve bedelin 11.000.000.000 TL olarak belirlendiği görülmektedir.

Somut olayda, Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şu halde Mahkemece yapılacak iş; uyuşmazlık konusu taşınmazın bulunduğu yerde yeniden keşif icrasıyla mahkemece daha evvel dinlenen taraf tanıklarının 6100 sayılı HMK'nın 243 ve 244.maddeleri uyarınca çağrılarak mümkün olduğunca taşınmaz başında keşif mahallinde dinlenilmeleri (HMK’nun 259, 290/2.m), nizalı ikinci katta bulunan dairenin öncesinde kime ait olduğu, kimden kime ne şekilde ne zaman geçtiği, kimin zilyetlik ve tasarrufunda bulunduğu hususlarının ayrı ayrı sorulup belirlenmesi, yine beyanlar arasındaki çelişki durumunda HMK’nın 261.maddesi gereğince çelişkinin yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılması, bu aşamada dava dosyası içerisindeki beyan, bilgi ve belgelerin (özellikle tapu kaydı muhdesat bilgileri ve zilyetlik devir sözleşmelerinin) de göz önünde bulundurulması, yine dosya kapsamındaki davacı ve davalı adına kayıtlı olduğu anlaşılan emlak vergisi kayıtları ile su ve elektrik aboneliği tesis belgelerinde geçen numaraların yerinde yapılacak gözlem ile hangi daireye ait olduğunun tereddüte mahal bırakılmayacak şekilde tespit edilmesi, 6100 sayılı HMK.nın 290 madde hükmü uyarınca taşınmazın resimlerinin de çektirilip mahkeme hakimi tarafından onaylandıktan sonra dosya arasına konulması, ondan sonra iddia ve savunma çerçevesinde tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak kanaate göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle 6100 sayılı HMKnın Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMKnın 428. maddesi uyarınca usul ve yasaya aykırı kararın BOZULMASINA, taraflarca HUMKnın 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 11.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25979, Karar No: 2022/516, Tarih: 17.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/25979 E.  ,  2022/516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Avukat ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 15/12/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE 17/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7727, Karar No: 2013/2619, Tarih: 23.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/7727 E.  ,  2013/2619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir suçtan ikinci defa ceza verilemeyeceğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği göze- tilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasında yer alan “sanığın 3080 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” ibaresinin çıkarılarak “sanığın neticeten 3000 TL ve 80 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sonuç cezanın 3000 TL ve 80 TL adli para cezası olarak ayrı ayrı infazına” yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONAN- MASINA), 23.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10076, Karar No: 2014/13518, Tarih: 16.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/10076 E.  ,  2014/13518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ... 1. Aile Mahkemesi ile ... 6.Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, küçük Beyza ...'in nüfus kaydında anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Aile Mahkemesince, anne ve baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda davacılar, küçük ......'in gerçekte kendi çocukları olmasına rağmen doğum anında resmi nikahları olmaması nedeniyle davalılar adına kaydedildiği iddiasıyla nüfus kaydının düzeltilmesini talep etmiştir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 6.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 16.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.