muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1124, Karar No: 2017/18774, Tarih: 14.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/1124 E.  ,  2017/18774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Sulu tarım arazisi niteliğindeki ... Mah. ... ada ... parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-Sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değeri belirlenirken Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre % 4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 olarak kabulü ile az bedel tespiti,

2-Davacı idare harçtan bağışık olmadığı halde, harca ilişkin hüküm kurulmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/09/2017gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13486, Karar No: 2013/7294, Tarih: 22.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/13486 E.  ,  2013/7294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiğini, bir miktar ödeme yapıldığını ancak bu ödemelerin alacağını karşılamadığını, yasal olmayan kesintiler yapıldığını beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile izin ücreti, ikramiye alacağı, ücret alacağı, iş sonu tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında ikale sözleşmesi imzalandığını, yapılan kesintilerin yasal olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre ikale sözleşmesi doğrultusunda davalı işverenin toplam tazminat ve işçilik alacaklarından toplam kümülatif değer üzerinden vergi sorumlusu olarak gelir vergisi ve diğer vergiler ile kesintileri yaparak davacı işçiye ödeme yaptığı, kıdem tazminatı ödemesinden de Vergi Dairesinin karşılıklı anlaşma sureti ile sona erdirmenin kıdem tazminatına hak kazandıran durum olmaması nedeni ile damga vergisi yanında gelir vergisi de kesildiği anlaşılmaktadır.İşçinin vergi kesilmesini gerektiren işçilik alacaklarında vergi yükümlüsü işçidir. Bu tazminat ve alacaklardan kesinti yaparak Vergi Dairesine işçi adına ödeme yükümlülüğü ise işverene aittir. Vergi Usul Kanunu bu konuda işvereni vergi sorumlusu olarak kabul etmiştir.

Davalı işveren karşılıklı anlaşma sureti ile iş sözleşmesinin sona erdirilmesi protokolü uyarınca davacıya ödediği kıdem, ihbar, ücret, yıllık ücretli izin ve ikramiye alacaklarından kümülatif olarak gelir vergisi, damga vergisi ve diğer kesintiler yapmıştır. Davalı işveren vergi sorumlusu olarak davacı vergi yükümlüsü işçi adına yasal olarak hareket etmiştir. Bu kesintiler Vergi Dairesine ödenmiş ise işverenin sorumluluğu ortadan kalkacaktır. Zira bu durumda işverenin mükerrer ödemesi sözkonusu olacaktır. Kıdem tazminatından yapılan gelir vergisi ile diğer tazminat ve işçilik alacaklarından yapılan kesinti oranının yüksek oranda uygulanması nedeni ile fazla ödemeden Vergi Dairesi sorumlu olacaktır. Bu durumda ise anılan kesintilerin davacı işçi tarafından Vergi Dairesinin bağlı olduğu Hazine'den istenmesi ve Vergi Mahkemesine dava açılması, bu davanın ise davalı yönünden reddine karar verilmesi gerekir. Ancak bu kesilen vergiler davalı işveren tarafından yatırılmamış ise işverenin sorumluluğu devam edeceğinden, vergi oranlarından anlayan bilirkişiden hesap raporu alınarak sonucuna göre değerlendirilmeli, fark var ise hüküm altına alınmalıdır.

Mahkemece eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6673, Karar No: 2015/8330, Tarih: 04.05.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/6673 E.  ,  2015/8330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında suç eşyasını kabul etme suçundan 5271 sayılı CMK.'nın 231/5. maddesi uyarınca verilen ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin karara karşı, 5271 sayılı CMK.'nın 231/12. maddesine 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile ek fıkrası uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, sanık ... müdafiinin bu konudaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, itiraz konusunda daha önce karar verilmiş olduğundan dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 04.05.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY: Gerçek anlamda mevzuatımıza ilk defa, 14.06.2012 günlü RG'de yayımlanan 5681 Sayılı Kanun ile ( 2559 sayılı PVSK'na eklenen 6. maddesiyle) giren, teşhis düzenlemeleri hukuk devleti ilkelerine uygun ve AB standartlarındadır.

Bu düzenlemelere göre teşhis; olaydaki failin, gözaltına alınan şüpheli ile aynı kişi olup olmadığının belirlenmesi bakımından mağdur veya tanığa Cumhuriyet savcısının talimatıyla kolluk tarafından yaptırılan yüzleştirme işlemidir.

Teşhiste, teşhis yapacak kişinin (mağdur veya tanık) önceden ifadesinin alınması gereklidir. Bu ifade de tanıktan, olayın failini ayrıntılı bir biçimde tarif etmesi ve olayı da tüm detaylarıyla anlatması istenmelidir. Teşhisin doğruluğunu denetleyebilmek için bu husus çok önemlidir.

Teşhisi yapacak kişi, teşhis yaptırılacak yakalanan kişi yada şüpheliyi önceden tanıyorsa, bu husus tanık tarafından beyan ediliyorsa ya da ifadesi alınırken anlaşılmışsa artık teşhis yapılmamalıdır. Zaten böyle bir durumda yapılacak teşhisin anlamı yoktur.

Teşhisi yapacak kişi, teşhis yaptırılacak yakalanan kişi yada şüpheliyi önceden tanıyorsa, bu husus tanık tarafından beyan ediliyorsa ya da ifadesi alınırken anlaşılmışsa artık teşhis yapılmamalıdır. Zaten böyle bir durumda yapılacak teşhisin anlamı yoktur.

İdeal bir teşhiste; teşhisi yapacak olan ile teşhis edilecek şahıslar arasında aynalı cam olmalı, teşhis için kullanılan manken kişiler ile şüpheli ya da sanığın fizik özellikleri ve giyim kuşamı benzer olmalı, aynalı cam bulunan teşhis odasına şüpheli ve sanık dışında en az üç, dört adet manken şahıs konulmalı(örneğin şüpheli ya da sanıkla birlikte 5-6 kişi …), şahısların yerleri ve duruma göre kılık kıyafetleri vs. değiştirilerek işlem birkaç kez tekrarlanmalıdır. Her seferinde şüpheli ya da sanık teşhis odasında olmayabilir. Her teşhis işleminden önce teşhisi yapacak olana “şüpheli ya da sanığın teşhisi odasında bulunan kişiler arasında olmayabileceği” de hatırlatılarak teşhis yapılması istenmeli ve tüm işlemler tutanağa bağlanmalıdır.

Kolluğun tanık dinleyip, dinleyemeyeceği tartışmalıdır. Bize göre, yeminsiz olmak kaydıyla ve Cumhuriyet savcısının talimatıyla tanık dinleyebilir. Bu sebeple kolluk, yalnız suç mağduruna değil, tanığa da teşhis yaptırabilir. Teşhisten önce alınacak ifade sırasında vekil ve / veya psikolog, psikiyatrist, adli tıp uzmanı yada rehber öğretmen de bulunabilir. Zorunlu vekil bulunması gereken durumlarda ise, mutlaka bulunmalı ve ifade onun hukuki yardımıyla alınmalıdır.

Vekil veya 5271 sayılı C.M.K.’nın 236(3) maddesinde sayılan diğer görevliler bizzat teşhis işlemi esnasında da bulunabilir. Ancak, bulunmamaları işlemi sakatlamaz, diye düşünüyoruz.

Şüpheli veya sanığın müdafiinin teşhis esnasında bulunup bulunmaması konusuna gelince;

Soruşturma evresinde, mağdur ya da tanığın beyanı alınırken şüpheli veya sanığın müdafii bulunamaz. Bu sebeple kural olarak, teşhisin ön işlemi olan tanığın ifadesinin alınması esnasında şüpheli veya sanığın müdafii bulunmaz. (Doğrudan soru yöntemi, bir kovuşturma işlemidir. Eğer kovuşturma evresinde dinlenemeyecek bir tanık -Mağdur da dinlenirken tanık ile aynı usule göre dinlenir, yani tanık gibidir.- söz konusu ise, Cumhuriyet savcısının talebiyle sulh ceza hâkimi bu yöntemle ve doğal olarak müdafi, vekil ve diğerlerinin huzuruyla bu işlemi yapabilmelidir. ) Öte yandan Kanuna göre, fotoğraftan teşhis te aynı yönteme göre yapılan bir teşhis olup, bu işlemde zaten müdafi görevlendirilmiş değildir.

Zorunlu müdafi gerektiren bir suç ta olsa, teşhis işlemi sırasında müdafiinin bulunmaması işlemi sakatlamaz. Ancak, bulunması işleminin delil olma niteliğini kuvvetlendirir, bu sebeple ister doğrudan isterse fotoğraftan teşhis esnasında zorunlu müdafiinin hazır bulunması daha iyi olur, diye düşünüyoruz.

Fotoğraftan yapılan teşhiste de önce teşhis yapacak olan mağdur veya tanığın ifadesi alınır, doğrudan teşhis ile aynı şekilde tutanağa bağlanır.

Zorunlu müdafi gerektiren bir suç ta olsa, teşhis işlemi sırasında müdafiinin bulunmaması işlemi sakatlamaz. Ancak, bulunması işleminin delil olma niteliğini kuvvetlendirir, bu sebeple ister doğrudan isterse fotoğraftan teşhis esnasında zorunlu müdafiinin hazır bulunması daha iyi olur, diye düşünüyoruz.

Fotoğraftan yapılan teşhiste de önce teşhis yapacak olan mağdur veya tanığın ifadesi alınır, doğrudan teşhis ile aynı şekilde tutanağa bağlanır.

Şüphesiz teşhis, başlıca ve önemli delillerden biridir. Ancak; beyana dayalı bir delil olan teşhise gereğinin çok çok üstünde anlam yüklememek gerekir. Yargı tarihimizde çok dramatik sonuçlar veren hatalı teşhisler de vardır.

Mağdur bakımından teşhis, suçtan canı yanan kişinin iddiasından ibarettir. Bu vesileyle bir noktayı daha belirtmekte fayda vardır: 1412 sayılı CMUK'un döneminde dahî, az sayıda birkısım istisnai hâller dışında, müştekinin iddiasını destekleyen başkaca bir delil yoksa, değil beraat, rahatlıkla takipsizlik kararı bile verildiği hususuna dikkat çekmek isteriz. Örneğin; müşteki, şüphelinin kendisini tehdit ettiği iddiasındadır. Şüpheli ise, suçlamayı kabul etmemiştir. Yapılan soruşturmada müştekinin iddiasını destekleyen hiçbir delil elde edilememişse, şüpheli hakkında takipsizlik kararı verilmesi, son derece doğal ve gereklidir.

İstisnalar haricinde teşhis delili, maddi delillerden üstün tutulamaz.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya geçecek olursak, burada sorun sübuta ilişkindir.

Delillerle yüzyüze (doğrudan) temas hâlinde olan ilk derece mahkemesi tarafından, sanık İ.D.'nin 21.02.2007 tarihinde işlediği iddia edilen geceleyin bina dahilinden hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından, suçun sübuta ermediği gerekçesiyle, 26.04.2007 tarihinde sanığın beraatine karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı; tanık Zeynep Atılgan'ın teşhis ve beyanı karşısında sanığın atılı suçtan mahkûm edilmesi gerektiği görüşündedir.

Sanık tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmemiştir. Tanık Zeynep Atılgan'ın beyan ve teşhisi dışında sanık aleyhine maddi ya da beyana dayalı başkaca hiçbir delil elde edilememiştir.

Elbette somut olayın özelliğine göre, yalnızca teşhis deliline dayanılarak mahkûmiyet kararı da verilebilir. (Üstelik teşhis tarihini de dikkate aldığımızda, 5271 sayılı CMK’nın 217(2). maddesi anlamında hukuka aykırı olarak elde edilen bir delilin varlığından da söz edemeyiz.) Ancak; bunun için teşhisin sağlıklı yapıldığının ve sanığın kesin olarak teşhis ve tespit edildiğinin anlaşılması gerekir.

İlk derece mahkemesince, katılanların annesi ve kayınvalidesi olan tanık Zeynep Atılgan'ın, olay gecesi 04.00'da, karanlıkta, perdeleri çekili evde kullanılan koridor lambası ışığında, (sağlıklı) teşhis yapıp yapamayacağını tespit etmek amacıyla, 21.02.2007 günü saat 21.30'dan itibaren keşif yapılmış olup, mahkemenin gözlemi ve bilirkişinin görüşü, ... mevcut koşullarda tanığın sanığı teşhisinin mümkün olamayacağı, şeklindedir.

İlk derece mahkemesince, katılanların annesi ve kayınvalidesi olan tanık Zeynep Atılgan'ın, olay gecesi 04.00'da, karanlıkta, perdeleri çekili evde kullanılan koridor lambası ışığında, (sağlıklı) teşhis yapıp yapamayacağını tespit etmek amacıyla, 21.02.2007 günü saat 21.30'dan itibaren keşif yapılmış olup, mahkemenin gözlemi ve bilirkişinin görüşü, ... mevcut koşullarda tanığın sanığı teşhisinin mümkün olamayacağı, şeklindedir.

Her ne kadar suç gün ve saatine tekabül eden gün ve saat, Kandilli Rasathanesi'nden sorulup, aynı gün ve saatte keşif yapılmamış ise de; suç tarihinden tam bir ay sonra ve saat 21.30'dan itibaren suç gecesi evde kullanılan koridordaki ampul yanık ve perdeler çekili vaziyette iken, yani özetle suç anındaki koşullarda keşif yapıldığı için, yeniden keşif yapılmasına gerek olmadığı düşünülmektedir.

Temyiz heyeti olarak ta keşifte kayda alınan CD izlenmiş olup, ilk derece mahkemesinin gözlemi ve bilirkişinin görüşünü geçersiz sayabilecek bir husus tespit edilmiş değildir.

Üstelik keşif sırasında teşhiste bulunan tanık Zeynep Atılgan'a sanık İ.D ile üçüncü kişi C.D.nin, dosyada (parmak izi sicilinde) mevcut renkli fotoğrafları gösterildiğinde, bu kişilerden hangisinin eve giren kişi (fail) olduğunu bilemediği anlaşılmıştır.

Bu durumda, sanığın müsnet suçları işlediğine dair kuvvetli şüphenin kesin bir yargıya dönüştüğü kabul edilemez, şüpheden sanık yararlanır.

Diğer bir ifadeyle sanığın atılı suçları işlediği hususu sübuta ermemiştir. İlk derece mahkemesinin beraat kararı onanmalıdır.

Bu sebeple, çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/3080, Karar No: 2015/11779, Tarih: 09.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/3080 E.  ,  2015/11779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2010/9-2013/337

.

BİRLEŞTİRİLEN DAVA

MAHKEMESİ : Denizli 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin

NUMARASI : 2011/83-53

BİRLEŞTİRİLEN DAVA

MAHKEMESİ : Denizli 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin

NUMARASI : 2012/169-203

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı S.. K.. Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların maliki sürücüsü ve trafik sigorta şirketi olduğu aracın asli kusurlu olarak, davacıya çarparak yaralanmasına neden olduğunu, davacının öğretmen olduğunu, kaza nedeniyle çalışma gücünde kayıp meydana geldiğini, raporlu olduğu dönemde maddi yönden hak kaybına uğradığını, ders ücreti gibi gelirlerden mahrum kaldığını, olay nedeniyle acı ve üzüntü duyduğunu belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000,00-TL kâr mahrumiyeti, 1.000,00-TL çalışma gücünde meydana gelen zararın tazmini olmak üzere 2.000,00-TL maddi tazminatın davalılar N.. K.. ve G. Sigorta A.Ş'dan (davalı sigorta şirketi poliçe limitiyle sınırlı olmak kaydıyla) N.. K.. için kaza tarihinden, sigorta şirketi için dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile, 70.000,00-TL manevi tazminatın davalı N.. K..'dan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Birleşen Denizli 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/83 Esas-53 karar sayılı dosyasında;davacı vekili,SGK tarafından karşılanmayan bir kısım tedavi giderlerinin yapıldığı belirterek toplam 9.054,00-TL tedavi giderinin davalılar N.. K.. ve G. Sigorta A.ş.'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalı N.. K.. yönünden olay tarihinden, sigorta şirketi yönünden dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Birleşen Denizli 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/169-203 esas ve karar sayılı dosyasında; 6111 sayılı yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle davalı sigorta şirketinin tedavi giderlerinden sorumluluğunun SGK'ya aktarılması nedeniyle 9.054,00-TL tedavi ve iyileştirme giderinin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili, 28.08.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle 1.000,00-TL olarak talep edilen geçici iş göremezlik tazminatını 3.504,41-TL arttırarak 4.504,41 TL'ye, 1.000,00-TL olarak talep edilen sürekli iş göremezlik tazminatını 236.423,23-TL arttırarak 237.423,23-TL'ye yükseltmiştir.

Davacı vekili, 28.08.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle 1.000,00-TL olarak talep edilen geçici iş göremezlik tazminatını 3.504,41-TL arttırarak 4.504,41 TL'ye, 1.000,00-TL olarak talep edilen sürekli iş göremezlik tazminatını 236.423,23-TL arttırarak 237.423,23-TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, Mahkemenin 2010/9 esas sayılı dosyası yönünden; davacının maddi tazminat davasının kabulü ile, 241.987,64-TL'nin (davalı G. Sigorta A.ş. sigorta poliçesinde belirtilen limitle ve dava tarihinden işleyecek yasal faizle sorumlu olmak kaydıyla) davalılar N.. K.. ve G. Sigorta A.ş.'dan alınarak davacıya verilmesine, tazminata olay tarihi olan 28.07.2009 tarihinden itibaren faiz işletilmesine,davacının manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile, 25.000,00-TL'nin davalı N.. K..'dan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine ,Birleştirilen Denizli 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/83 esas sayılı dosyası yönünden;Davacının davasının davalı N.. K.. yönünden kabulü ile, 9.054,00-TL tedavi giderinin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte birlikte ve SGK'dan alınacak miktarla tahsilde tekerrür oluşturmayacak şekilde Davalı Namık Karakaya'dan alınarak davacıya verilmesine, Davacının davasının G.Sigorta A.Ş.yönünden Husumet yokluğundan reddine, Birleştirilen Denizli 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/169 esas sayılı dosyası yönünden; Davacının davasının kabulü ile, 9.054,00-TL tedavi giderinin davalı N.. K..'dan alınacak tedavi gideri ile tahsilde tekerrür oluşturmayacak şekilde davalı SGK'dan alınarak davacıya verilmesine, tedavi giderinin 100,00-TL' sine 11.01.2010, 570,00-TL'sine 12.01.2010, 90,00-TL'sine 19.01.2010, 8.294,00- TL'sine 27.12.2010 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı S.. K.. Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Birleşen Denizli 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/169 Esas - 2012/203 Karar Sayılı dosyasında;dava,trafik kazası nedeniyle tedavi gideri istemine ilişkindir.

25.02.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 13.02.2011 tarih 6111 Sayılı Yasanın 59. maddesi ile 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanununun 98. maddesi değiştirilmiş, anılan değişiklik ile Trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmi ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın S.. K.. tarafından karşılanacağı;

25.02.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 13.02.2011 tarih 6111 Sayılı Yasanın 59. maddesi ile 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanununun 98. maddesi değiştirilmiş, anılan değişiklik ile Trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmi ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın S.. K.. tarafından karşılanacağı;

Trafik kazalarına sağlık teminatı sağlayan zorunlu sigortalarda, sigorta şirketlerince yazılan primlerin ve G. H.ınca tahsil edilen katkı paylarının %15'ini aşmamak üzere, münhasıran bu teminatın karşılığı olarak Hazine Müsteşarlığınca sigortacılık ilkeleri çerçevesinde maktu veya nispi olarak belirlenen tutarın tamamı sigorta şirketleri ve 3/6/2007 tarihli ve 5684 Sayılı Sigortacılık Kanununun 14. maddesinde düzenlenen durumlar için Güvence Hesabı tarafından S.. K..na aktarılır. Söz konusu tutar, ilgili sigorta şirketleri için sigortacılık ilkelerine göre ayrı ayrı belirlenebilir. Aktarım ile sigorta şirketlerinin ve Güvence Hesabının bu teminat kapsamındaki yükümlülükleri sona erer. Hazine Müsteşarlığının bağlı bulunduğu Bakanlığın teklifi üzerine Bakanlar Kurulu söz konusu tutarı %50'sine kadar artırmaya veya eksiltmeye yetkilidir” hükmü getirilmiştir. 6111 Sayılı Kanunun, yayımı tarihinde yürürlüğe giren Geçici 1. maddesi ile de. “Bu kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedelleri S. G. K. tarafından karşılanır. Söz konusu sağlık hizmet bedelleri için bu Kanunun 59. maddesine göre belirlenen tutarın %20'sinden fazla olmamak üzere belirlenecek tutarın üç yıl süreyle ayrıca aktarılmasıyla anılan dönem için ilgili sigorta şirketleri ve G. H.nın yükümlülükleri sona erer” hükmü öngörülmüştür.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 91. maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları A-1. Maddesinde, sigortacı poliçede belirtilen aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği, düzenlenmiştir. Karayolları Trafik Kanununa göre zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırmak zorunludur.

Sigorta poliçesinde belirtilen, motorlu aracın işletilmesinden kaynaklanan kaza nedeniyle sigorta şirketi zarar görenlerin tedavisi için ödenen giderleri zorunlu olarak teminat altına alır. Sigorta şirketinin yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, 6111 sayılı yasa ile getirilen düzenleme ile sona erdirilmiş bulunmaktadır. Bununla birlikte söz konusu yasal düzenleme haksız fiil sorumluları (işleten ve sürücü gibi) yönünden herhangi bir aykırı düzenleme getirmemiş olduğundan bu kişiler yönünden tedavi giderlerine ilişkin sorumluluk devam edecektir.