muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/216, Karar No: 2018/7538, Tarih: 21.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/216 E.  ,  2018/7538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : Denizbank

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5652, Karar No: 2022/14349, Tarih: 20.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5652 E.  ,  2022/14349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Tavzih talebinin reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Talep, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili istemli davada verilen kararın tavzihi istemine ilişkindir.

Mahkemece, tavzih isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'nun 45 inci maddesi ile genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tescil olunacağı düzenlendiğinden, dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, davacı idare adına tesciline karar verildiği anlaşıldığından, hükmün talep doğrultusunda tavzih edilmesi gerekirken, tavzih talebinin reddine karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

24.12.2019 tarihli ek kararın 1. bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (Davacı idare vekilinin tavzih talebinin kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 nolu bendindeki (kısım) kelimesinden sonra gelen tüm ifadenin çıkarılmasına, yerine (kullanım hakkı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna ait olmak üzere Hazine lehine daimi irtifak hakkı tesisine ve tapuya tesciline, bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 20.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11485, Karar No: 2025/571, Tarih: 15.01.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/11485 E.  ,  2025/571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/762 E., 2021/2640K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER :Temyiz isteminin reddine dair ek karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın 24.06.2024 tarihli dilekçesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308/A uyarınca itiraz kanun yoluna başvurduğu anlaşılmakla, talebinin mahallinde değerlendirilmesi olanaklı görülmüştür.

Hükmolunan cezaların miktarı itibarıyla 5271 sayılı Kanun'un 286/2. maddesi uyarınca hükümlerin temyiz edilemez olduğu, sanık müdafinin temyiz isteminin bu gerekçe ile aynı Kanun'un 296/1. maddesi uyarınca reddine ilişkin ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 18.11.2021 tarihli ve 2021/762 Esas, 2021/2640 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA

15.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6857, Karar No: 2024/21126, Tarih: 24.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/6857 E.  ,  2024/21126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2782 E., 2021/564 K.

ŞİKÂYETÇİ : ..., ..., ..., ..., ...

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Beraat kararı verilmek suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Siverek 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2016 tarihli ve 2016/90, 2016/383 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 24.05.2017 tarihli ve 2017/769 Esas, 2017/752 Karar sayılı kararı ile sanığın ayrıntılı ifadeleri alınarak, gerekirse uzman bilirkişiden de rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın durumunun değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 24.05.2017 tarihli ve 2017/769 Esas, 2017/752 Karar sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen Siverek 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2018 tarihli ve 2017/266 Esas, 2018/452 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12456, Karar No: 2015/16845, Tarih: 07.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/12456 E.  ,  2015/16845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek görülmesi sebebi ile;

1-Davacının sigortalı hizmet cetvelinin 2014 yılını tümü ile gösterir şekilde ilgili Sosyal Güvenlik Kurumundan, celbi ile,

2-Sigortalı hizmet cetvelinde 22.09.2014 tarihinden sonra işe giriş kaydı bulunduğunun anlaşılması halinde, işe giriş kaydı olan iş yerinin dava dışı...'ne ait olup olmadığının tespitine yarar iş yeri tescil bilgeleri, her türlü delil ve belge, (varsa davacı ile imzalanan iş sözleşmesinin),

3-Dava dışı .... ile davalılar arasında varsa sözleşmelerin,

Eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13421, Karar No: 2021/14445, Tarih: 06.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/13421 E.  ,  2021/14445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLİŞKİLİ KİŞİ : Ali Bellek

Taraflar arasındaki davada ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, bonoya dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.

Davacı vekili 30/07/2018 tarihli talep dilekçesi ile, davalılar aleyhine menfi tespit davasını açtıklarını, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2018/12335 soruşturma sayılı dosyası ile açılan soruşturma dosyasında dava konusu senedin tahrifat edildiği ve nitelikli dolandırıcılık suçunda kullanıldığını gösterir kuvvetli deliller bulunduğunu belirterek HMK'nın 209. maddesi gereğince icra dosyasına giren paranın alacaklıya ödenmemesi konusunda ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep etmiş, ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi 09/05/2018 tarihli ara kararı ile davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.

İhtiyati tedbir talebinin reddine ilişkin kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nce 31/10/2018 tarih 2018/2397 Esas, 2018/1664 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesinin kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce yargılamaya devam edilerek, 08/06/2021 tarih 2018/334 Esas, 2021/398 Karar sayılı kararı ile davalı ... hakkında açılan davanın reddine, davalı Tegin İnş. Turizm Gıda San. Ve Tic. Ltd. Şti hakkında açılan davanın kabulü ile, ... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2018/2289 Esas sayılı dosyasına konu 26/09/2012 düzenleme, 450.000,00-TL bedelli bono nedeni ile takipten kaynaklı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi ile ... Bölge Adliye Mahkemesi'nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosya Dairemize gönderilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nce, ... Bölge Adliye Mahkemesi'nce 31/10/2018 tarihinde davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebinin reddine ilişkin verilen kararın, uyuşmazlığı nihai olarak sonuçlandıran usul ya da esasa ilişkin bir karar niteliğinde olmadığı, 5235 sayılı Kanunun Ek 1. maddesi ve 28/06/2019 tarihli ve 30815 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Hakimler ve Savcılar Kurulu'nun 26/06/2019 gün ve 230 sayılı kararı uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 02/09/2019 tarihinde faaliyete geçtiği dikkate alındığında yerel mahkemece verilen 08/06/2021 tarihli kararın istinaf incelemesinin ... Bölge Adliye Mahkemelerince yapılması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce ise, iş bu dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesinin görevinin başladığı 02/09/2019 tarihinden önce, yani ilk derece mahkemesindeki yargılamada sırasında verilmiş olan ara kararın istinafı nedeniyle ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nce istinaf incelemesinden geçtiği ve HMK'nın 353/1-b-1 maddesine göre istinaf başvurusunun da esastan reddine dair karar verildiği, bu nedenle 5235 sayılı kanunun Ek-1. maddesi gereğince, en son verilen 08/06/2021 tarihli nihai karara karşı yapılmış yeni istinaf başvurusunu inceleme yetkisinin de ilk istinaf incelemesini yapmış olan ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'ne ait olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 22. maddesi uyarınca "Yetkili mahkemenin bir davaya bakmasına herhangi bir engel bulunduğu yahut iki mahkeme arasında yargı çevrelerinin sınırlarının belirlenmesinde tereddüt ortaya çıktığı takdirde, yetkili mahkemenin tayininde, ilk derece mahkemeleri için bölge adliye mahkemelerine, bölge adliye mahkemeleri için Yargıtaya başvurulur." hükmünü içermektedir.

HMK'nın "Kanun Yolları" başlıklı sekizinci kısmının birinci bölümünde "istinaf” kanun yolu düzenlenmiş ve 341. maddesinin (1) numaralı fıkrasında "İlk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir" hükmünü içermektedir.

HMK'nın 391/3. ve 394/5. maddelerinde ihtiyati tedbire dair belirtilen (ilk derece) mahkeme kararlarına karşı kanun yoluna başvurulabileceği öngörülmüş; bu kanun yolunun ne anlama geldiği ise HMK'nın 341/1. maddesinde istinaf olarak açıkça belirtilmiştir.

HMK'nın 391/3. ve 394/5. maddelerinde ihtiyati tedbire dair belirtilen (ilk derece) mahkeme kararlarına karşı kanun yoluna başvurulabileceği öngörülmüş; bu kanun yolunun ne anlama geldiği ise HMK'nın 341/1. maddesinde istinaf olarak açıkça belirtilmiştir.

694 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 136. maddesi ile 5235 Sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri hakkında Kanuna Ek-1. maddenin 1. fıkrasında; "Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinin 25. madde uyarınca değişmesi halinde, bu değişikliğinin uygulanması durumunda Resmi Gazete'de belirlenen tarihten önce ilk derece mahkemelerince verilen kararların istinaf incelenmesinde, karar tarihi itibariyle yetkili Bölge Adliye Mahkemelerince yargı çevresinin değiştiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilemez. Yargı çevresinin değiştirilmesinden önce istinaf incelemesinden geçen dosyalar, yeniden istinaf incelemesine konu edilmesi halinde de ilk incelemeyi yapan Bölge Adliye Mahkemesince sonuçlandırılır." hükmü düzenlenmiştir.

Dosya kapsamından, ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 09/05/2018 tarihli ara kararı ile davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verildiği, ihtiyati tedbir talebinin reddine ilişkin kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, istinaf incelemesinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nce yapılarak ilk derece mahkemesinin kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nce görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 06/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16528, Karar No: 2009/25397, Tarih: 17.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/16528 E.  ,  2009/25397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İznik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayanılarak başlatılan takiple ilgili olarak borçlu, bu çeke atfen toplam 40.000 TL ödemenin, söz konusu şirketten alınan tediye makbuzu karşılığında yapıldığını ileri sürmüştür. Mahkemece alacaklıda kalan makbuz sureti dikkate alınarak karar verilmiş ise de, borçluda kalan makbuz aslında çeklere atfen ödeme yapıldığının yazıldığı görülmekle, bu makbuz aslı dikkate alınarak, yazılan yazının makbuzun bütünüyle uyum sağlayıp sağlamadığı, yazıların aynı kalemden çıkıp çıkmadığı ve aynı şahsın eli ürünü olup olmadığı yöntemince tesbit edilerek sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27833, Karar No: 2014/13359, Tarih: 13.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27833 E.  ,  2014/13359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın konusuz kalması nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere, davanın konusuz kalması nedeni ile reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24371, Karar No: 2013/24631, Tarih: 23.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/24371 E.  ,  2013/24631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15/08/2005-05/05/2008 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

Dava, davacının 15/08/2005-05/05/2008 tarihleri arası davalı nezdinde çalıştığının tespiti ile sigorta primine esas kazancın belirlenmesinin (son ücretin net 610 TL olduğunun iddia edildiği) tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 15/08/2005-05/05/2008 tarihleri arası davalı nezdinde çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile varılmıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi

yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı adına işe giriş bildirgesinin 01/04/2008 tarihinde davalı işveren tarafından Kuruma internet ortamında verildiği, 01/04/2008-05/05/2008 tarihleri arası 35 günlük çalışmanın bildirildiği, Ağustos/2005- Mayıs/2008 arası dönem bordrolarının getirtildiği, temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen alacak davasında net ücretin 610 TL olarak hükme esas alındığı, davacı tanıklarından Fatih Keklik beyanında, 2005-2008 arası birlikte çalıştıklarını, zaman zaman giriş çıkışları olduğunu, tanık ... , beyanında, 2005 yılından Mayıs/2008 tarihine kadar birlikte çalıştıklarını, diğer davacı tanığı İsa Kızılca, davacının kesintisiz çalıştığını belirttikleri, davacı tanıklarının bazılarının davalı işverene karşı açılmış davası bulunduğu ve bu duruma davalı işverence itiraz edildiği, davalı tanıkları da davacının makineci olarak çalışmaya başladığını 2-3 ay çalıştıktan sonra ayrıldığını, 2007 yılı gibi tekrar çalışmaya başladığını 2-2,5 ay sonrada işyerinin kapandığını beyan ettikleri, alınan bilirkişi raporunda alacak davasındaki ücret esas alınarak, davacının 15/08/2005-05/05/2008 tarihleri arası davalı nezdinde kesintisiz çalıştığı kanaatinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, tanık beyanları incelendiğinde, hem davacı tanıklarının beyanları arasında hem de davacı ile davalı tanıklarının beyanları arasında çelişki bulunduğu, bu çelişkilerin giderilmediği, yine davacı tarafından gösterilen tanıkların bazılarının davalı işveren karşı davası bulunduğu, işverenin bu duruma itiraz ettiği ancak bu itirazın dikkate alınmadığı, öte yandan ücretli ilgili temyiz edilmeden kesinleşen alacak davasındaki ücret esas alınmış ise de, alacak davası hizmet tespiti davası yönünden kesin delil olmayıp kuvvetli delil niteliğindedir. Ayrıca ücrete yönelik emsal ücret araştırmasıda yapılmadan sonuca gidildiği ve böylece çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmeden sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş,