muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25667, Karar No: 2015/619, Tarih: 20.01.2015

Sonuç olarak dava dilekçesinde, gerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 119/1-e. maddesi gerekse 194. maddesi gereğince somutlaştırma yükünün yerine getirilmemiş olması halinde, önce hâkim davayı aydınlatma ödevi ve ön incelemedeki görevi gereği, somut olmayan hususların belirlenmesini (yeni bir vakıa meydana getirmeden, sadece mevcut vakıa kapsamında) davacıdan istemeli, bu eksiklik tamamlanırsa yargılamaya devam edilerek karar verilmeli, bu eksiklik tamamlanmaz, somutlaştırma gerçekleşmezse, ispatsız kalan davanın reddine karar verilmesi gereklidir.

Somut olayda, dava dilekçesinde, muhtelif dönemlerden kalan dokuz aylık maaşın ödenmediği iddia edilerek, bunların hüküm altına alınması talep edilmiştir. Dava dilekçesi, ödenmeyen ücret alacaklarına ilişkin soyut ve genel anlatımlar içermektedir. Hangi ay ve yıla ait, ne kadar ücret alacağının ödenmediği belirtilmemiştir. Anılan sebeple, dava dilekçesinde, somutlaştırma yükümlülüğünün yerine getirilmediği anlaşıldığından, öncelikle hâkimin bu konuda somutlaştırma yapması için tarafı uyarması ve bu vakıaları tüm unsurlarıyla belirlemesini istemesi, özellikle ön inceleme aşamasında bu belirlemenin yapılması, buna rağmen davacının somutlaştırma yükünü yerine getirmemesi durumunda davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde ücret alacağının kabulüne karar verilmesi de isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28505, Karar No: 2010/26283, Tarih: 22.09.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/28505 E.  ,  2010/26283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : YE - 2010/195094

MAHKEMESİ :Pasinler Sulh Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :15/11/2006-2006/38-142

SUÇ :Kasten yaralama suçu

Kasten yaralama suçundan sanık N.. A..'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesi uyarınca 40 gün adlî para, 86/3-a-e. maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapılarak 60 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, gün adlî para cezasının 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 yeni Türk lirası üzerinden 1.800,00 yeni Türk lirası adlî para cezasına çevrilmesine dair Pasinler Sulh Ceza Mahkemesinin 15/11/2006 tarihli ve 2006/38-142 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 04/08/2010 gün ve 2009/9633-49886 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.09.2010 gün ve 2010/195094 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-Sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçundan 1.800,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılması şeklinde hüküm kurulmuş ise de; kararın gerekçe ve hüküm kısmında asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibarenin bulunmaması karşısında, suçun işlendiği 23/10/2005 tarihi itibarıyla 5560 sayılı Kanun'un henüz yürürlüğe girmediği cihetle, para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddesi uyarınca beş gün adlî para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesinde,

2-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2-3-a-e. maddesi uyarınca hükmolunan 60 gün adlî para cezasının, aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden paraya çevrildiği belirtildiği hâlde, 1.200,00 Türk lirası yerine, 1.800,00 Türk lirası olarak fazla adlî para cezası tayin edilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1-(1) no'lu kanun yararına bozma istemi nedeniyle yapılan incelemede;

Sanık N.. A.. hakkında, kardeşini silahla kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, temel ceza belirlenirken, alt sınırdan uygulama yapıldığına ilişkin bir ifadeye yer verilmediği gibi, “suçun işleniş şekli, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı” şeklinde gerekçe gösterilmesi karşısında, mahkemece belirlenen cezanın, uygulama maddesindeki alt ve üst sınırlar arasında takdir hakkının kullanılması kapsamında değerlendirilmesi gerekeceğinden, (PASİNLER) Sulh Ceza Mahkemesinin 15.11.2006 gün ve 2006/38-142 sayılı kararına yönelik (1) no'lu kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Esas No : 2010/28505

Karar No : 2010/26283

Tebliğname No : YE - 2010/195094

2-(2) no'lu kanun yararına bozma istemine gelince;

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Esas No : 2010/28505

Karar No : 2010/26283

Tebliğname No : YE - 2010/195094

2-(2) no'lu kanun yararına bozma istemine gelince;

Kasten yaralama suçundan, TCK.'nın 86/2,3-a,e maddesi uyarınca hükmolunan 60 gün adli para cezasının, aynı yasanın 52.maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL.'den paraya çevrildiği belirtildiği halde, 1,200,00 TL. yerine, 1,800,00 TL.olarak fazla adli para cezasına hükmolunması nedeniyle (2) no'lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (PASİNLER) Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilip kesinleşen 15.11.2006 gün ve 2006/38-142 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanık N.. A..'ün, kardeşini silahla kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK.nun 86/2.maddesi uyarınca, mahkemenin takdiri gözetilerek, adli para cezasına esas alınan gün sayısının 40 gün olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına, aynı maddenin 3.fıkra (a) ve (e) bendleri uyarınca yarı oranında artırım ile 60 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, belirlenen gün sayısının, TCK.'nın 52.maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek günlüğü 20,00TL.'den paraya çevrilmesi suretiyle sanığın, 1,200,00TL. Adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 22.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/542, Karar No: 2020/6148, Tarih: 03.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/542 E.  ,  2020/6148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı tarafından duruşmasız olarak davalı tarafından temyiz edilmekle daha önceden belirlenen, 03/11/2020 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile davalı SGK vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.540 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin karşılıklı alınıp birbirlerine verilmesine,

10,00 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/11/2020tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6031, Karar No: 2015/13494, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/6031 E.  ,  2015/13494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davalı ... hakkındaki davanın kabulüne, diğer davalı hakkındaki davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı şirket yetkilisi, şirketlerine ait ... plakalı aracı 07.05.2002 tarihinde davalı ...'a ön satış sözleşmesi ile satıp teslim ettiklerini, bu sözleşme ile satım tarihinden itibaren her tür sorumluluğun davalıya ait olduğunu kararlaştırdıklarını, davalının aracın resmi satışını yapmadan harici satımlarla birçok el değiştirmesine yol açtığını, aracın en son diğer davalı ...'ın sevk ve idaresindeyken kaza yaptığını ve karşı araçta oluşan hasar için, bu aracın kasko sigortacısı olan ... A.Ş. tarafından şirketleri ve davalı ...'a karşı ...'nin 2008/1373 Esas sayılı dosyasıyla rücuen tazminat davası açıldığını, davada 5.900,00 TL. tazminatın tahsiline karar verildiğini, ... A.Ş'nin bu kararı ... 7. İcra MÜdürlüğü'nün 2010/22297 Esas sayılı dosyası ile takibe koyduğunu ve şirketlerinin icra dosyasındaki borç için toplam 9.720,00 TL. ödediğini, diğer davalı ...'un tanık olarak verdiği beyanda ön satış sözleşmesine uymadığını kabul ettiğini, bu nedenlerle ödedikleri tazminat nedeniyle davalılara rücu haklarının doğduğunu, şirketleri tarafından ödenen 9.720,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...'a usulünce tebligat yapılmasına rağmen, davaya karşı cevap dilekçesi sunmadığı ve davayı takip etmediği görülmüştür.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle,davalı ... hakkındaki davanın reddine, davalı ... hakkındaki davanın kabulü ile 9.720,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte bu davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Dava, trafik kazası nedeniyle oluşan maddi zararı ödeyen işletenin, araç sürücüsü ve ön satış sözleşmesi ile aracı sattığı 3. kişiden rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle,davalı ... hakkındaki davanın reddine, davalı ... hakkındaki davanın kabulü ile 9.720,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte bu davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Dava, trafik kazası nedeniyle oluşan maddi zararı ödeyen işletenin, araç sürücüsü ve ön satış sözleşmesi ile aracı sattığı 3. kişiden rücuen tazminat istemine ilişkindir.

İşleten tanımı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 3. maddesinde “Araç sahibi olan veya mülkiyeti muhafaza kaydıyla satışta alıcı sıfatıyla sicilde kayıtlı görülen veya aracın uzun süreli kiralama, ariyet veya rehni gibi hallerde kiracı, ariyet veya rehin alan kişidir. Ancak ilgili tarafından başka bir kişinin aracı kendi hesabına ve tehlikesi kendisine ait olmak üzere işlettiği ve araç üzerinde fiili tasarrufu bulunduğu ispat edilirse, bu kimse işleten sayılır” şeklinde yapılmıştır. 2918 sayılı KTK'nın 3. maddesinde işleten sıfatının belirlenmesinde şekli ve maddi ölçüt olmak üzere iki ayrı ölçüden yararlanılmıştır.Şekli ölçüye göre trafik sicilinde malik görülen kişi işletendir. Maddi ölçüye göre ise, trafik sicilinde adı geçen kişinin önemi bulunmamakta olup önemli olan araç üzerindeki fiili hakimiyet, araçtan ekonomik yarar sağlama, masraf ve rizikolara katlanma gibi ölçütlerdir. İşletenin belirlenmesinde doktrin ve Yargıtay'ın kabul ettiği görüş maddi ölçüdür.

2918 sayılı KTK'nın 85. maddesi “Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar” hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenleme karşısında, kazaya karışan araçların meydana getirdikleri zararlardan araç sahiplerinin hukuken sorumlu olacağı ilkesi benimsenmiş ise de, bu araçların sahipleri tarafından herhangi bir sebeple yararlanılmasının bir başka kimseye devir edilmesi halinde (çok kısa bir süre olmaması kaydıyla), artık üzerindeki fiili hakimiyetin kalmaması ve bu sebeple ekonomik yönden de bir yararlanma olanağının kalktığı durumlarda, o aracı kaza sırasında fiili hakimiyeti altında bulunduran ve ondan iktisaden yararlanan

kimsenin işleten sıfatıyla meydana gelen zarardan sorumlu tutulması gerekip, bunun sonucu olarak da araç malikinin sorumlu tutulmaması gerekecektir. Gerek doktrinde, gerekse Yargıtay'ın uygulamalarında, işleten sıfatının belirlenmesinde araç üzerinde fiili hakimiyet ve ekonomik yararlanma unsurlarının birlikte bulunması ve fiili hakimiyetin uzun süreli olması gerekmektedir. Ancak bu konuda getirilecek delillerin üçüncü kişileri bağlayabilecek nitelikte ve güçte olması, özellikle zarara uğrayanların haklarını halele uğratacak bir sonuç yaratmaması şarttır.

Bunun yanında, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 20/d bendi “Tescil edilmiş araçların her çeşit satış ve devirleri, satış ve devri yapılacak araçtan dolayı motorlu taşıtlar vergisi, gecikme faizi, gecikme zammı, vergi cezası ve trafik idari para cezası borcu bulunmadığının tespit edilmesi ve taşıt üzerinde satış ve/veya devri kısıtlayıcı herhangi bir tedbir veya kayıt bulunmaması halinde, araç sahibi adına düzenlenmiş tescil belgesi veya trafik tescil kayıtları esas alınarak noterler tarafından yapılır. Noterler tarafından yapılmayan her çeşit satış ve devirler geçersizdir” hükmünü içermektedir. Görüldüğü gibi Yasa'nın 20/d bendinde tescil edilmiş araçların her çeşit satış ve devirlerinin ancak noterler tarafından yapılacağı hükmüne yer verilmiştir. Ancak böyle bir satış ve devir işlemi araç üzerindeki mülkiyet hakkını devre elverişlidir. Bu devrin yöntemince aracın kayıtlı olduğu tescil müdürlüğüne bildirilmemesi yüzünden aracın tescil kaydında bir değişiklik yapılmaması satışa konu aracın mülkiyetinin geçişini engellemez ise de, anılan yasa maddesinde belirtilen türden resmi bir satış ve devir işlemi yapılmaksızın, satış işlemine dayalı olarak işleten sıfatının ve araç üzerindeki mülkiyet hakkının devredildiğinin kabulü mümkün değildir.

Yukarıda yapılan açıklamalar kapsamında somut olaya bakıldığında; mahkemece, davalı ... adına aracın tescil işleminin yapılmamış olması ve davalının kaza tarihinde malik ya da sürücü olmayışı gözetilerek davanın reddine karar verilmiştir. Yukarıda anılan 2918 sayılı KTK'nun 3. maddesinde ifade bulan işleten sıfatını doğuran herhangi bir durumun bu davalı bakımından gerçekleşmemiş olması, davalının kaza tarihi itibariyle araç işleteni olmadığı gibi davacıya ait araç ile kaza yapan kişinin de diğer davalı ... oluşu gözetildiğinde ;mahkemece bu davalı yönünden davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön görülmemiştir.

SONUÇ:Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere,mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

aşağıda dökümü yazılı 2,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 07/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1123, Karar No: 2014/21467, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/1123 E.  ,  2014/21467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2012/672-2013/837

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10945, Karar No: 2018/14959, Tarih: 04.07.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/10945 E.  ,  2018/14959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, 107 ada 241 parsel sayılı taşınmazın bitişiğindeki alanlarda, vekil edenleri ve vekil edenlerinin murisleri tarafından dikilen ve bakımları yapılan ağaçlar olduğunu ve bu ağaçların bulunduğu alanın......Barajı alanı içerisinde kaldığını açıklayarak, davaya konu alandaki ağaçların vekil edenlerine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili, vekil edenini Kuruma husumet yöneltilmeyeceğinden bahisle davanın reddini savunmuş, davalılardan ... vekili ise, davaya konu edilen ağaçların kendiliğinden yetişebilen türden ağaçlar olduğunu, dere yataklarının da özel mülkiyete konu olamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, “Davanın kabulü ile 241 parsel sayılı taşınmazda bulunan fen bilirkişisi raporundaki krokideki 113.500 m2'lik taralı alan içerisinde bulunan, kamulaştırma alanı içerisinde kaldığı keşif esnasında görülen, 694 adet 3-4 yaşlarında söğüt, 297 adet 5-7 yaşlarında söğüt, 851 adet 8-10 yaşlarında söğüt, 613 adet 11-12 yaşlarında söğüt, 334 adet 16-18 yaşlarında söğüt, 35 adet 10-13 yaşlarında karaağaç, 24 adet 10-13 yaşlarında alıç, 200 adet bağ, 125 adet böğürtlen ağacının 14/56 hissesinin davacı ..., 2/56 hissesinin davacı ..., 7/56 hissesinin davacı ..., 7/56 hissesinin davacı ...'a ait olduğunun tespitine” karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılar vekillerince ayrı ayrı, davacılar vekilince ise harç ve yargılama giderlerine hasren süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın aidiyetinin tespiti isteğine ilişkindir.

A- Davalılardan Enerji Piyasası Düzenmeme Kurumu'nun hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kural olarak, taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti davalarında, husumetin muhdesatın bulunduğu taşınmaz maliki ya da maliklerine yöneltilmesi zorunludur. Ne var ki, davacı taraf dava dilekçesinde taşınmaz maliki olmayan, kamulaştırma işlemini yapan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nu da hasım göstererek dava açmıştır. Aleyhine dava açılan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu taşınmazın maliki olmadığı gibi, davanın açılmasına sebep olacak bir eylemde de bulunmamıştır. Hal böyle olunca, Mahkemece davalı olarak gösterilen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'na karşı açılan davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken taraflar arasında kesin hüküm oluşturacak şekilde davanın esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

B-... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde: