muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8158, Karar No: 2016/9637, Tarih: 02.06.2016

-//-

Öğretide ve Yargıtay'ın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

Somut olaya gelince; dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın; davalı olduğu belirtilerek ve malik hanesi boş bırakılarak tescilinin yapıldığı, davalı tarafça temyiz dilekçesinde taşınmazın mera vasıflı olduğunun ileri sürüldüğü anlaşılmaktadır.

26.05.2004 gün ve 5177 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 19. maddesine eklenen ek fıkra hükmüne göre, başkası adına tapulu veya tapusuz bir taşınmazın kamulaştırılması halinde, taşınmazda malik olmayan ancak üzerindeki muhdesatı meydana getiren kişilere muhdesatın kamulaştırma bedelinin kendisine verilmesini sağlama amacıyla zilyetliği tespit davası açma hakkı tanınmış ise de, kamuya ait mera, yaylak, kışlak, genel harman yeri, orman, aktif dere yatağı niteliğindeki taşınmazların özel mülkiyete konu olamayacakları, bu taşınmazların zilyetlikle edinilemeyecekleri, bu nedenle de bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde meydana getirilen muhtesatlara hukuki değer verilemeyeceği gözönüne alındığında, dava konusu taşınmazın niteliğinin araştırılıp soruşturularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Ne var ki; Mahkemece taşınmazın niteliği usulüne uygun olarak araştırılmamış, muhdesatların üzerinde bulunduğu taşınmaz hakkında yapıldığı öne sürülen kamulaştırma ile ilgili kayıt ve belgelerle, kamulaştırma haritası getirtilip uygulanmamış, muhdesatların bulunduğu taşınmazın kamuya ait mera, yaylak, kışlak, genel harman yeri, orman veya aktif dere yatağı niteliğinde olup olmadığı hususu ile kamulaştırma sahası içinde kalıp kalmadığı belirlenmemiştir.

Ne var ki; Mahkemece taşınmazın niteliği usulüne uygun olarak araştırılmamış, muhdesatların üzerinde bulunduğu taşınmaz hakkında yapıldığı öne sürülen kamulaştırma ile ilgili kayıt ve belgelerle, kamulaştırma haritası getirtilip uygulanmamış, muhdesatların bulunduğu taşınmazın kamuya ait mera, yaylak, kışlak, genel harman yeri, orman veya aktif dere yatağı niteliğinde olup olmadığı hususu ile kamulaştırma sahası içinde kalıp kalmadığı belirlenmemiştir.

O halde Mahkemece yapılacak iş, öncelikle az yukarıda açıklandığı şekilde, dava konusu taşınmazın tesciline esas belgeler (tapulama/kadastro tutanağı, mera, yaylak, kışlak kütüğü. Kadastro Mahkemesi dosyası) getirtilerek davaya konu muhdesatların üzerinde bulunduğu taşınmazın niteliği yöntemine uygun biçimde araştırılıp soruşturulması, taşınmazın niteliğinin duraksama olmaksızın belirlenmesi, taşınmazın belirlenecek niteliğine göre davacının taşınmaz üzerindeki muhdesatlar yönünden dava hakkının bulunup bulunmadığının düşünülmesi, dava hakkının bulunduğu kabul edildiği takdirde; kamulaştırmaya ilişkin evraklar ve kroki de eklenerek, taşınmazın hangi kısmının kamulaştırmaya konu olduğunun belirlenmesi, fen bilirkişi tarafından düzenlenen ... tarihli bilirkişi raporu ve krokisindeki muhdesatların kamulaştırma krokisi ile çakıştırılarak, muhdesatların bulunduğu bölümün kamulaştırılıp kamulaştırılmadığının tespit edilmesi ve bu hususları gösterir rapor alınması, toplanan ve toplanacak tüm delillerin sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekir. Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmadan, eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 02.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1511, Karar No: 2019/11108, Tarih: 29.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/1511 E.  ,  2019/11108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kapama ceviz bahçesi niteliğindeki ... ili ... ilçesi ... köyü 121 ada 12 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, bozmadan önce tespit edilen kamulaştırma bedeline 10.11.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 2.12.2015 tarihine kadar, bozma sonrası artan kısma ise 10.11.2015 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin birinci paragrafında yer alan (9352,67 TL kamulaştırma bedelinin) ibaresinden sonra gelmek üzere (7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına, karar kesinleştikten sonra) ibaresinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın 2 nolu bendinin 2. paragrafında yer alan (gözönüne alınarak) kelimesinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (dava konusu taşınmaz hakkında bozmadan önce tespit edilen 68.604,12 TL’lik kamulaştırma bedeline 10.11.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 22.12.2015 tarihine kadar, bozma sonrası artan 9.352,67 TL'lik kısma ise 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince,10.11.2015 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21951, Karar No: 2010/31235, Tarih: 23.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/21951 E.  ,  2010/31235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Körfez Asliye Hukuk Mahkemesi (İcra Hukuk)

TARİHİ : 09/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun, üçüncü şahıs Sosyal Güvenlik Kurumundaki hak ve alacaklarının haczi için İİK.nun 89/1.maddesi gereğince SGK.'ya haciz ihbarnamesi gönderilmiş, borçlu vekili icra mahkemesine başvurarak haczedilmezlik şikayetinde bulunmuştur.

5510 Sayılı Yasanın 93/1.maddesinde; "Bu kanun gereğince sigortalılar ve hak sahiplerinin, aylık ve ödenekleri, sağlık hizmeti sunucularının genel sağlık sigortası hükümlerinin uygulanması sonucu kurum nezdinde doğan alacakları, devir ve temlik edilemez. Gelir, aylık ve ödenekler; 88.maddeye göre takip ve tahsili gereken alacaklar ile nafaka borçları dışında haczedilemez." hükmü getirilmiştir. Maddede sağlık hizmeti sunucularının kurum nezdinde doğan alacaklarının devir ve temlik edilemeyeceği düzenlenmiş olup, bu alacakların haczedilemeyeceğine ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır. Maddenin 2.cümlesinde geçen gelir, aylık ve ödeneklerden anlaşılması gereken SGK. kapsamında çalışan işçi, emekli, dul ve yetimler olup, bu kısım sağlık hizmeti sunucularını kapsamamaktadır. O halde mahkemece şikayetin reddi yerine yazılı gerekçelerle kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3970, Karar No: 2014/1426, Tarih: 11.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3970 E.  ,  2014/1426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yardım etme

HÜKÜM : Sanık ...’in çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine, sanık ...’nın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yardım etmekten mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafileri ve katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9099, Karar No: 2012/17255, Tarih: 02.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/9099 E.  ,  2012/17255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVACILAR : ... MİRASÇILARI

1- Nİ.........

2-AH..........

3- KE.......

VEKİLİ : AV. ...

VEKİLİ : AV. AK..........

Taraflar arasında görülen davada Söke 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/03/2012 tarih ve 2009/138-2012/233 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 04/11/212 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. Akın Bayrak dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait villanın da bulunduğu sitedeki tüm binaların mimari projesinin müvekkili tarafından hazırlandığını, davalı tarafından mimari projeye aykırı olarak binada bir kısım değişiklikler yapıldığını, bu durumun müvekkilinin eser sahipliğinden kaynaklanan haklarına zarar verdiğini ileri sürerek, davalının yapmış olduğu değişikliklerin eski hale getirilmesi ve 4.000,00 TL manevi tazminat faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının hazırlamış olduğu mimari projeye aykırı olarak binada yapılan değişiklilerin teknik zorunluluktan kaynaklandığı, binayı daha kullanışlı hale getirdiği, site içindeki genel mimari dokuya ve davacının mimari yaratıcılığını gösteren unsurlara zarar vermediği, dolayısı ile yapılan değişikliklerin davacının şeref ve haysiyetini zedelemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ve katılma yolu ile davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve her ne kadar mahkemece görüşüne başvurulan iki ayrı bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan raporlar arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değil ise de, esasen uyuşmazlık konusu binanın 5846 sayılı FSEK’in 4/3. maddesi kapsamında güzel sanat eseri niteliğinde bulunmamasına ve davacının eser sahipliğinin de bu binaya uygulanan mimari proje üzerinde gerçekleşmesi nedeniyle davalı tarafından bizzat bu proje üzerinde bir değişiklik yapıldığının da kanıtlanamamış olmasına göre davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hüküm, davalı vekili tarafından katılma yolu ile temyiz edilmiş olup, temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydı yapılmadığı gibi, temyiz harcı da yatırılmamıştır. Bu durumda, usulüne uygun ve süresinde bir temyiz başvurusu bulunmadığından, HUMK.nun 432/4. maddesi uyarınca davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

.../...

SONUÇ: Yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine, takdir olunan 900,00 TL vekalet ücretinin her bir yandan alınarak yek diğerine verilmesine, alınmadığı anlaşılan 103,50 TL temyiz başvuru ile 21,15 TL temyiz ilam harcının davalıdan alınmasına, temyiz harcı peşin alındığından davacılardan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

14/11/2012 - S.C.
Yargıtay — Esas No: 2016/34270, Karar No: 2020/3560, Tarih: 03.03.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/34270 E.  ,  2020/3560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, 16.08.2005 tarihinde davalı ... Dağıtım A.Ş.'de 4857 sayılı yasaya tabi kapsam dışı sendikasız işçi statüsünde kadrolu Avukat olarak çalışmaya başladığını, şirketin 2012 yılında özelleştirildiğini ve... Elektrik Ticaret A.Ş.'ne devredildiğini, müvekkilinin avukat olarak çalışması nedeniyle Ocak içinde ödenmesi gereken vekalet ücretlerinin ödenmediğini, davacının özelleştirme sonrasında diğer davalı... Elektrik Tic. A.Ş. 'nin avukatı olarak görev yapmaya devam ettiğini ileri sürerek; vekalet ücretlerinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalılar Vekili Cevabında Özetle:

Davalılar vekili; davacının, ... İşletme Müdürlüğü bünyesinde 16.08.2005-05.07.2012 tarihleri arasında çalıştığını ve kendi isteği ile işten ayrıldığını. 30.12.2011 tarihinde ...'ın özelleştirildiğini, davacının Tekirdağ İşletme Müdürlüğünden SGK ayrılışı yapılarak 01.07.2012 tarihinde ... Genel Müdürlüğü bünyesinde SGK girişinin yapıldığını, davacının... bünyesinde çalışması olmadığından davanın... yönünden husumet nedeniyle reddinin gerektiğini, davacının özel sebeplerden dolayı istifa ettiğini ve açılan davanın haksız olduğunu, vekalet ücretinin eksiksiz ödendiğini, taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacının herhangi bir maddi ve manevi baskı altında kalmaksızın kendi rızası ile ibraname imzaladığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- SGK kayıtları ve tüm dosya kapsamından; davacının, davalılardan... Elektrik Tic. AŞ'nde çalışmasının bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle İş Kanunu'nun işyeri devri hükümlerinin somut olayda uygulanması mümkün değildir.

Ancak, mahkemece özelleştirme nedeni ile davalıların sorumluluğu yönünden Türk Borçlar Kanunu'nun 202. maddesi uyarınca her bir davalı yönünden ayrı ayrı değerlendirmede bulunulması gerekmektedir. Bu yönden bir değerlendirme yapılmaksızın ve gerekçesi dahi oluşturulmadan davalıların birlikte sorumluluğuna hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin temyiz harcının isteği halinde ilgililere iadesine, 03.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8585, Karar No: 2020/2600, Tarih: 09.03.2020

**19. Ceza Dairesi         2018/8585 E.  ,  2020/2600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek düzenleme suçundan sanık Kütahya Yunus Tarım Gıda İnşaat Sanayi Ve Ticaret Limited Şirketinin, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 98.600,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Adana 1. İcra Ceza Mahkemesinin 19/12/2017 tarihli ve 2017/428 esas, 2017/887 sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 13.12.2018 gün ve 2018 - 14583 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/12/2018 gün ve KYB. 2018/102138 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, müştekinin 100.000,00 Türk lirası bedelli çekin süresi içerisinde bankaya ibrazına rağmen ödenmemesi nedeniyle şikâyetçi olduğu, Mahkemesince, çek bedelinin karşılıksız kalan bedeli 98.600,00 Türk lirasından az olamayacağından bahisle 4930 gün karşılığı 98.600,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinde yer alan, "(Değişik: 15/7/2016-6728/63 md.) Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur. Ancak, hükmedilecek adli para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarı, (…) az olamaz." hükmü gereğince sanığa verilecek cezanın kanundaki üst sınırı olan 1.500 günü geçemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği,

Gerekçeleriyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5941 sayılı Çek Kanunu'nun "Ceza sorumluluğu, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı" başlıklı 5/1. maddesi;

Gerekçeleriyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5941 sayılı Çek Kanunu'nun "Ceza sorumluluğu, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı" başlıklı 5/1. maddesi;

(1) (Değişik: 15/7/2016-6728/63 md.) Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur. Ancak, hükmedilecek adli para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarı, (bu fıkranın ikinci cümlesinde bulunan “çekin üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Kanuna göre ticari işlerde temerrüt faizi oranı üzerinden hesaplanacak faizi ile takip ve yargılama gideri toplamından” ibaresi, 10/10/2017 tarihli ve 30206 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 26/7/2017 tarihli ve E.: 2016/191, K.: 2017/131 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir) az olamaz. Mahkeme ayrıca, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağına; bu yasağın bulunması hâlinde, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağının devamına hükmeder. Yargılama sırasında da resen mahkeme tarafından koruma tedbiri olarak çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağına karar verilir. Çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı, çek hesabı sahibi gerçek veya tüzel kişi, bu tüzel kişi adına çek keşide edenler ve karşılıksız çekin bir sermaye şirketi adına düzenlenmesi durumunda ayrıca yönetim organı ile ticaret siciline tescil edilen şirket yetkilileri hakkında uygulanır. Koruma tedbiri olarak verilen çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı kararlarına karşı yapılan itirazlar bakımından 09/06/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 353'üncü maddesinin birinci fıkrası hükmü uygulanır. Bu suçtan dolayı açılan davalar icra mahkemesinde görülür ve İcra ve İflas Kanunu'nun 347, 349, 350, 351, 352 ve 353'üncü maddelerinde düzenlenen yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanır. Bu davalar çekin tahsil için bankaya ibraz edildiği veya çek hesabının açıldığı banka şubesinin bulunduğu yer ya da hesap sahibinin yahut şikâyetçinin yerleşim yeri mahkemesinde görülür.",

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Adlî para cezası" başlıklı 52. maddesi;

"(1) Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.

(2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.