muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/180, Karar No: 2023/535, Tarih: 18.10.2023

B. Somut Olayın Değerlendirilmesi

Siirt Valisi olan ve aynı zamanda Siirt Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı (SYDV) başkanı olan sanık ...'in, mülkiyeti Hacı Hüseyin Ağa Vakfına ait olan suça konu taşınmaz üzerindeki kiracılık hakkı 3 ay 5 gün sonra bitecek olan tanık...'e, kiracılık hakkını 01.01.2013 tarihinden itibaren devretmesi karşılığında 310.000 TL ödenmesini sağlayıp kamu zararına sebebiyet vermek suretiyle görevi kötüye kullandığı iddia edilen olayda;

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığınca, Aile Destek Merkezi (ADEM) kurulması, bu merkezin 2013 yılı 8 Mart Dünya Kadınlar Günü'ne kadar yetiştirilmesi ve dönemin Başbakanı ve eşinin Siirt ilini ziyareti kapsamında açılışı yapılacağından o tarihe kadar hazır hâle getirilmesi talimatı verilmesi üzerine Siirt Valiliğince söz konusu merkezin kurulması için yapılan araştırmalar neticesinde Hacı Hüseyin Ağa Vakfına ait suça konu taşınmazda karar kılındığı, bu yerde kiracılık hakkı bulunduğu öğrenilen tanık... ile yapılan görüşme sonrasında tanık..., suça konu taşınmazın önceki kiracısı olan tanık...’ın kendisine borcu olan 310.000 TL'ye karşılık olarak taşınmazın kullanım ve kiracılık hakkını aldığını, ilave olarak da 200.000 TL'yi tanık...’a ödediğini beyan ettiğinden 310.000 TL bedelin tanık Alaatin'e ödenmesi karşılığında kiracılık hakkının Valilik Makamına devredilmesi hususunda anlaşıldığı, Valilikçe tanık...'e 310.000 TL ödeme yapılarak taşınmazın kiracılık hakkının devralındığı, Vakıftan taşınmazı ilk başta kiralayan tanık..., tanık...'e olan toplam borç tutarını ve kendisine yapılan ödeme miktarlarını farklı şekilde izah etmekle birlikte, tanık...'e borçlu olduğunu kabul ettiği, sonuç olarak taşınmazın tanık... tarafından tanık...’e bedel karşılığı devredildiği, tanık... tarafından ilave olarak tanık...'a ödeme yapıldığı ve bu nedenle kiracılık hakkının devrinden dolayı Valilikçe tanık...'e ödeme yapıldığı anlaşılmakla; Valilik Makamı ile Vakıf arasında imzalanan kira sözleşmesinin başlangıç tarihi 01.01.2013 olarak belirtilmiş ise de taşınmaz üzerinde Aile Destek Merkezinin (ADEM) kurulması için yapılan hazırlıkların sözleşmenin başlangıç tarihinden öncesine dayanması, bu hususun tanık...'in beyanıyla ve Siirt Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı’nın 21.11.2012 tarihli kararıyla da sabit olması, sanığın Aile Destek Merkezinin (ADEM) binasının temin edilmesi için tanık...'in soruşturma aşamasında sunduğu kira kontratında yazan sözleşme bitim tarihi olan 05.04.2013 tarihini beklenmesinin işin aciliyeti ve sözleşmenin bir sefere mahsus 1,5 yıllık olarak yapılıp müteakip yıllarda yıllık sözleşme yapılacağı şeklindeki hüküm nedenleriyle mümkün olmaması birlikte değerlendirildiğinde; sanığın atılı suçu işlediğine dair, yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla sanık ... hakkında usul ve yasaya uygun Özel Daire kararının onanmasına karar verilmelidir.

Bu itibarla sanık ... hakkında usul ve yasaya uygun Özel Daire kararının onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan on bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanık hakkında kurulan beraat hükmünün isabetli olmadığı görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 21.12.2022 tarihli ve 11-74 sayılı usul ve yasaya uygun olan kararının ONANMASINA,

2- Dosyanın, Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.10.2023 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından 18.10.2023 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/66519, Karar No: 2013/9743, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/66519 E.  ,  2013/9743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılan ...'ın, ... İnşaat ve San. Ltd. şirketine sattığı mermerin bedeli olarak, şirkete ait 20.02.2007 keşide tarihli 17.000,00 TL bedelli çek ile ödeme yapıldığı, katılanın çeki bankaya ibraz ettiğinde karşılığının olmadığını öğrendiği, katılan vekilinin şikayeti üzerine yapılan incelemelerde,... İnşaat Madencilik Turizm Ticaret ve San. Ltd. Şti müdürünün sanık ... olmasına rağmen çekteki imzanın sanığa ait olmadığının belirlendiğinin iddia edildiği olayda; suça konu çekin tanık olarak dinlenen ... tarafından, ... 1. Noterliği’nin 14.09.2006 gün ve 15041 yevmiye no’lu vekaletnamesi ile ilgili şirket adına, müdür olan sanığın çek düzenlemeye ilişkin yetkilerini de kapsayacak şekilde verilen vekaletnameye istinaden keşide edildiği, bu nedenle tanık ...'in, Ticaret Kanunu hükümlerine göre tüzel kişi adına temsilci olarak çek keşide etme yetkisinin bulunduğu gözetilerek, sanık hakkında suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/8401, Karar No: 2015/8440, Tarih: 14.10.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/8401 E.  ,  2015/8440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2014

NUMARASI : 2012/357-2014/166

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davacılar ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracı ve kefiller tarafından açılan kira sözleşmesinden doğan alacağın tahsili için yapılan takip nedeniyle borçlu olunmadığının tesbiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, dava dilekçesinde; davacılardan A.. K.. ile davalı arasında 01/01/2010 tarihli kira sözleşmesi düzenlendiğini, diğer davacıların kira sözleşmesinin kefilleri olduğunu, kiralananın 14/07/2010 tarihinde tahliye edildiğini, davalının kiralananın anahtarını teslim almaması üzerine tevdi mahalli tayini için başvurduklarını, İzmir 15.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/219 D.İş sayılı dosyasında verilen 21/07/2010 tarihli karar ile anahtarların teslim yeri olarak İzmir 5.Noterliğinin tevdi mahalli tayin edildiğini, 26/07/2010 tarihinde anahtarların tevdi mahalli olan noterliğe teslim edildiğini, davalı tarafından İzmir 5. İcra Müdürlüğünün 2010/8562 sayılı dosyası ile 42.000,00 TL'nin yıllık %120 faiziyle birlikte tahsili için müvekkilleri hakkında ilamsız icra takibi başlatıldığını, müvekkillerinin davalıya kira borçlarının bulunmadığını, kefillerin kira sözleşmesinin sona ermesi nedeniyle sorumlu tutulamayacaklarını belirterek müvekkillerinin İzmir 5. İcra Müdürlüğünün 2010/8562 sayılı dosyası ile yapılan takipten dolayı davalıya borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, kiracının tek taraflı beyanı ile sözleşmenin feshinin mümkün olmadığını, kiracının erken fesih nedeniyle tazminat ve sözleşmesel tazminatla sorumlu olduğunu, tahliyeden hemen sonra taşınmazın ne kadar sürede kiraya verilebileceği belli olmadığından 6 aylık kira tazminatı ve sözleşmeye aykırılık nedeniyle sözleşmesel cezai şart istenildiğini, hasar bedeli ile müvekkili tarafından ödenen elektrik bedelinin hesaba dahil edilmesi gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacı kiracının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacı kiracının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalının anahtarı teslim aldığı 30/07/2010 tarihinden itibaren alacak hesaplanmış ise de kiracı tarafından kiralananın anahtarları İzmir 15.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/219 D.İş sayılı kararı üzerine 21/07/2010 tarihli emanet teslim tutanağı ile notere tevdi edilmiş olup emanet tespit tutanağının davalıya tebliğ edildiği 28/07/2010 tarihinin tahliye tarihi olduğu kabul edilerek alacağın tahsili gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. ./..

3-Davacı kefillerin temyiz itirazlarına gelince; kefilin sorumluluğu sözleşme kapsamındaki borçlar için ve sözleşme süresince geçerli olup, kefilin sözleşme sona erdikten sonraki erken tahliyeye bağlı olarak istenen alacak kalemleri yönünden sorumlu olduğu düşünülemez. Kaldı ki erken tahliye nedeniyle yeniden kiraya verme süresi (makul süre) kirası aslında bir kira alacağı olmayıp tazminat niteliğindedir. Mahkemece davacı kefillerin sorumluluğunun bu kapsamda tayin edilerek tazminat niteliğindeki alacaktan kefillerin sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7119, Karar No: 2016/8012, Tarih: 24.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/7119 E.  ,  2016/8012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üçer kez)

KARAR : Karar verilmesine yer olmadığına

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece verilen kararın 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesi kapsamında hüküm niteliği taşımaması nedeniyle temyizi mümkün olmadığından, esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine İADESİNE, 24.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/827, Karar No: 2012/21234, Tarih: 19.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/827 E.  ,  2012/21234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Hukuk Genel Kurulu 'nun 07.04.2004 tarih ve 2004/12-210 E. 2004/208 K. sayılı kararında da açıklandığı üzere, taşınmazın borçlunun borcu nedeniyle haciz edilebilmesi için haciz tarihinde borçlunun adına kayıtlı olması zorunludur.

Somut olayda şikayete konu taşınmaz, haciz tarihi olan 29.03.2010 tarihinde borçlu Recep Deveci adına tapuya kayıtlı olup, şikayetçi tarafından takip borçlusu aleyhine Malkara Asliye Hukuk Mahkemesine 09.09.2009 tarihinde açtığı temliken tescil davası neticesinde  314.56 m2 lik kısmın haciz konulan parsel olan 4352 parsel sayılı arsa vasfındaki taşınmazın tapusundan iptali ile (ifrazı) en son parsel numarası ile şikayetçi  adına tesciline 20.04.2010 tarihinde karar verildiği, açıkça haczin kaldırılması yönünde hüküm tesis edilmediği  iş bu kararın 03.05.2010 tarihinde kesinleştiği, Malkara Tapu Sicil Müdürlüğünce ilamın infaz edildiği görülmüştür. Tescil kararı hacizden sonra verilip kesinleştiğinden ve kararda hacizden ari olarak şikayetçiye intikal edeceğine dair hüküm bulunmadığından, taşınmaz haciz şerhiyle birlikte şikayetçiye intikal etmiş bulunmaktadır. Bu aşamada, haczin kaldırılması, ancak, üçüncü kişinin genel mahkemede açacağı dava sonucunda çözümlenir.

Bu durumda mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetin reddine karar verilmesi  yerine, kabulü ile taşınmaz üzerine konulan hacizlerin kaldırılması yönünde hüküm tesis edilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14776, Karar No: 2015/20713, Tarih: 14.10.2015

**7. Ceza Dairesi         2015/14776 E.  ,  2015/20713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2015/183417

MAHKEMESİ : Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2012

NUMARASI : 2011/122 (E) ve 2012/174 (K)

SUÇ : 5411 sayılı Yasa'ya Muhalefet, denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olmak

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Suçun niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen gerçek kişiler U.. B.., A.. B.., O.. B.., S.. Y.., S.. Y.., F.. G.., K.. E.., S.. E.. ve M.. D..'in kamu davasına katılmalarına karar verilmiş olması hükmü temyize hak vermeyeceğinden, adı geçen katılanlar vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-O yer Cumhuriyet Savcısı ile BDDK vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise,

BDDK davaya katılabilecek surette suçtan zarar gördüğünden, CMK'nun 260. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan BDDK, yargılamadan haberdar edilerek katılma imkanı tanınmadan gıyapta karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 233 vd. maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısı ile BDDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23755, Karar No: 2014/18633, Tarih: 26.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/23755 E.  ,  2014/18633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Denizli 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 25.09.2013

No : 2012/432-2013/533

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme

sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/186, Karar No: 2025/3812, Tarih: 12.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/186 E.  ,  2025/3812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/207 E. - 2021/496 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/38 E. - 2019/509 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM : CMK 223/2-e maddesi gereğince verilmiş olan beraat kararının 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi gereğince kaldırılarak 5237 sayılı TCK 220/7 delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53/1 maddeleri uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

A- Silahlı terör örgütüne yardım suçundan sanık hakkında temel ceza tayin edilirken atıf maddesi olan TCK'nın 314/3 maddesinin gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

B- Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlığında suç adının “Silahlı terör örgütü içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme.” yerine "Silahlı terör örgütüne üye olmak," olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon 2. Ağır Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.