muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2204, Karar No: 2019/4237, Tarih: 24.06.2019

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (b) ve (c) bendlerinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında;...Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa tebliğ edilemediği ancak Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesini müteakip 19/02/2015 tarihinde kuruma müracaat edip tedbirin infazına başladığı, bununla birlikte 5 yıllık erteleme süresi zarfında 23/09/2016 tarihinde tekrar uyuşturucu madde kullandığının tespit edilmesi üzerine, erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı, bu haliyle sanığın kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararını ve hakkında tedbir uygulandığını öğrendikten sonra erteleme süresi zarfında tekrar uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği anlaşılmakla, TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca kamu davası açılma koşullarının oluştuğu,

Mahkemenin “kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, tebligat parçasının bila tebliğ iade edildiği, bu kapsamda sanığın kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali kapsamındaki sorumluluktan haberinin olamayacağı” şeklindeki gerekçesinin de dosya kapsamına uygun olmadığı, zira erteleme kararı usulüne uygun olarak tebliğ edilememiş olsa dahi, sanık haricen veya 7201 sayılı Tebligat Kanununun 32. maddesinde belirtildiği üzere usulsüz tebliğ sonucu kararı öğrenip Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne bizzat müracaat ederek hakkındaki karar ile ilgili infaza başlamış ve Tebligat Kanununun 32/2. maddesindeki usule göre itiraz hakkını kullanmamış ise artık kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun olarak tebliğ edilmeden tedbirin infazına başlanmış olmasının, 4. fıkrada belirtilen yargılama şartının gerçekleşmesine bir etkisi olmayacağı, ayrıca “kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı” kesinleştirilmeden tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağına ilişkin herhangi bir yasa veya yönetmelik hükmü bulunmadığı gibi tam tersine CMK’nın 269/1. maddesinde “İtiraz, kararın yerine getirilmesinin geri bırakılması sonucunu doğurmaz.” şeklinde hüküm yer aldığı, kaldı ki sanığın kuruma müracaat ederek tedbirin infazına başladıktan sonra da hiçbir aşamada itiraz etmediği ve tedbirin infazına devam ettiği, bu nedenle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı sanığa tebliğ edilmeden tedbirin infaz işlemlerine başlanmış olmasının da dava şartının gerçekleşmesine bir etkisi olmayacağı, anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda erteleme süresi zarfında tekrar uyuşturucu madde kullandığı iddia edilerek kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılan ve hakkında dava açılan sanık hakkında her iki suça ilişkin deliller birlikte değerlendirilerek davanın esası hakkında bir hüküm verilmesi gerekirken, kamu davasının durmasına karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; kamu davasının durmasına ilişkin İstanbul Anadolu 67. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarihli ve 2017/62 esas, 2017/477 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 24.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4705, Karar No: 2014/18300, Tarih: 24.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/4705 E.  ,  2014/18300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2013/217-2013/416

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 24.06.2014 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan 307,63 m²’lik bölümünün yüzölçümü ve geometrik durumuna göre bu bölümden yararlanma olanağı kalmadığı gözetilerek, bu bölümün de bedeline hükmedilmesi ve davacı idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken, bu bölümde değer azalışı olacağını kabul eden rapora göre yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden alınan temyiz ve taraflardan alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11133, Karar No: 2022/15071, Tarih: 21.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/11133 E.  ,  2022/15071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Avukat ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 14/10/2022 tarihli dilekçe ile davalı tarafla sulh olmaları nedeniyle davadan feragat ettiklerini bildirmiş olup davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem heyetine iletilmek üzere İstanbul Anadolu 13.Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 21/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24863, Karar No: 2013/1912, Tarih: 30.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/24863 E.  ,  2013/1912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, gayrimenkul pazarlama ve danışmanlık hizmeti veren bir işletme olduklarını davalının başvurusu üzerine davalıya bir kısım evler göstererek buna dair bir sözleşme imzaladıklarını, davalının halen oturmakta olduğu evi 15.11.2009'da kendilerinin gösterdiğini, buna rağmen davalının 02.12.2009'da kendilerini aradan çıkartarak daireyi eşinin üzerine satın aldığını, davalının taahhüt ettiği bedeli ödememesi üzerine ihtar çektiklerini, ancak sonuç alamadıklarını, alacağın tahsili amacıyla davalı hakkında icra takibi yaptıklarını, davalının takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davacının tellallık hizmeti vermediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece taraflar arasında yer gösterme sözleşmesi imzalandığı, davalının, davacı şirketi aradan çıkartarak gösterilen yerlerden birini mülk sahibinden satın aldığı, sözleşme gereği ödemesi gereken bedeli ödemediği, davalı her ne kadar sözleşmenin boş olarak imzalatıldığını ileri sürmüşse de, sözleşme bedeli dikkate alındığında bu iddiasını yazılı delille ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı şirket, dava konusu daireyi davalıya gösterdikleri halde dava konusu dairenin davacı şirket aradan çıkartılarak, davalının eşi tarafından mülk sahibinden 2012/24863 2013/1912

alındığını ileri sürerek, tellallık ücretinin tahsiline ilişkin icra takibine itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Dava konusu 18 nolu bağımsız bölümün davalının eşi ... tarafından 01.12.2009 tarihinde mülk sahibi... satın alındığı anlaşılmaktadır. Taraflar arasında imzalanan 15.9.2011 tarihli gayrimenkul göme ve hizmet bedeli sözleşmesine göre “...Sözkonusu yeri 1 yıl içinde şahsım, ortağı veya çalışanı bulunduğum şirket, şirket ortakları, şirketin ortak olduğu kuruluşlar ya da kan ve sıhri hısımlarım satın aldığı takdirde yukarıda yazılı satış bedelinin % 3 + KDV'sini, kiraladığı takdirde yıllık kira bedelinin %12 + KDV'sini ... hizmet bedeli olarak ödemeyi kabul ediyorum” hükmü taraflarca imza altına alınmıştır. Hal böyle olunca, sözleşmede “eş” sözü edilen kişiler arasında sayılmadığından cezai şartın koşullarının oluşmadığı kabul edilmelidir. Açıklanan nedenlerle mahkemece, anılan sözleşme hükmüne göre cezai şartın koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlere temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 30.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2314, Karar No: 2015/2210, Tarih: 19.02.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/2314 E.  ,  2015/2210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın, duvar taşı döşeme işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına ve daha önceden Yüksek 15. Hukuk Dairesi tarafından temyiz incelemesi yapılmış olmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3912, Karar No: 2024/4762, Tarih: 25.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/3912 E.  ,  2024/4762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1859 E., 2024/30 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası ile iştirak nafakasının miktarları yönünden kadın yararına bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin onanmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; kadın ve ortak çocuk ... yararına nafakaya karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava ve birleşen davaya cevap dilekçesinde özetle; kadının kıskançlık hezeyanları yaşayarak erkeğin başka kadınlarla ilişkisi olduğunu düşünüp kendisini ve yakın çevresini ikna ederek evliliği çekilmez hale getirdiğini, tartışma ortamı yaratıp kavga çıkardığını, 2016 yılı Ağustos ayında benzer ithamlarla erkeği suçlayıp tartışma çıkardığını, kardeşini çağırıp dövmesini istediğini, tatsızlık çıkmasın diye evden ayrılan erkeği kardeşinin defalarca araması üzerine eve çağırdığını, gittiğinde telefonla arayan babasının erkeğe küfürlü sözler sarf ederek dükkanını başına yıkmakla tehdit ettiğini, kadının ve kardeşinin erkeğe saldırarak fiziksel şiddet uyguladıklarını, çocukları babalarına karşı kışkırtıp küfürler ettirdiğini iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, erkek yararına 20.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve birleşen dava dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, erkeğin maddî ve manevî ilgi göstermeyerek eş görevlerini de eskisi gibi yerine getirmemeye başladığını, 2016 yılı Ağustos ayında Z. isimli birinden Whatsaap üzerinden gelen mesajlarda erkekle ilişkisi olduğunu yazdığını, birlikte olmuyormuş şeklinde bir cümle dahi kurduğunu, sorduğunda sana ne yaptıysam yaptım şeklinde sözler söylediğini, kardeşini tehdit ettiğini, aralarında arbede yaşandığını, bu olay ile ilgili derdest ceza dosyası olduğunu, bu olay sonrasında erkeğin evi terk edip aynı apartmanda ailesinin yanında yaşamaya başladığını, erkeğin ailesinin affet, vazgeçecek söylemleri nedeniyle karşı dava açma süresini kaçırdığını, erkeğin birlikte olduğu Z. B. adlı kadının eşi tarafından açılan boşanma davasında fotoğraf, otel kayıtları ve birlikte gidilen tatillere ve hamilelik şüphesiyle alınan teste ilişkin delillerin bulunduğunu ileri sürerek erkeğin davasının reddine, 4721 sayılı Kanun’un 161 inci maddesi gereğince davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, her bir çocuk yararına aylık 2.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile kadın yararına 35.000,00 TL maddî, 40.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının sinir krizleri geçirip eşinin işlettiği internet cafeyi bastığı burada kadın satılıyor, pezevenkler şeklinde söylemlerde bulunduğu, çocuğu babasının üzerine göndererek küfürler ettirdiği erkeğin vaktinin çoğunu iş yerinde geçirdiği, başka bir kadınla el ele görüldüğü, eşine yeterince ilgi göstermediği, boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu olduğu, erkeğin eylemlerinin sadakat yükümlülüğünü ihlali niteliğinde bulunduğu, zina koşullarının gerçekleştiğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 161 inci maddesi uyarınca açılan kadının davasının reddine, 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların davalarının kabulüne, tarafların boşanmalarına, çocuk...'nın velâyetinin babaya, ...'nin anneye verilmesine, çocuklarla taraflar arasında karşılıklı kişisel ilişki tesisine, çocuk ... yararına aylık 300,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 300,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, tarafların maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.12.2022 tarihli kararıyla; tarafların istinaf başvurularının kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle, kararın gerekçesinin düzeltilmesine, kadının zina hukuksal sebebine dayalı birleşen davasının hak düşürücü süre yönünden reddine, kadın yararına 30.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata, kadın ve velâyeti anneye verilen çocuk yararına ayrı ayrı aylık 800,00 TL yoksulluk ve iştirak nafakasına; tarafların diğer itirazlara konu istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 22.11.2023 tarihli kararı ile kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ile ortak çocuk ... yararına hükmedilen iştirak nafakasının miktarlarının az olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası ile iştirak nafakasının miktarları yönünden kadın yararına bozulmasına, erkeğin tüm, kadının sair temyiz taleplerinin reddiyle, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin onanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyan Bölge Adliye Mahkemesince yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla; kadın yararına aylık 1.500,00 TL yoksulluk, ortak çocuk yararına aylık 2.000,00 TL iştirak nafakasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı erkek vekili; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, karşılıklı boşanma davası olup, uyuşmazlık bozma ilamının amacına uygun karar verilip verilmediği nafakaların miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ncı,175 inci, 182 nci,330 uncu maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı-davalı erkek vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı-davalı erkek vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'e yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/381, Karar No: 2021/9666, Tarih: 14.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/381 E.  ,  2021/9666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulune karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsal olarak incelenen satışlar eski tarihli olduğu gibi değerlendirme tarihi olan 2015 yılında bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değeri ile Tapu Müdürlüğünden değerlendirilmeye esas alınan satış tarihindeki tapu kayıtları getirtilmeden ve emsal taşınmazların imar durumu ilgili Belediye Başkanlığından sorulup, fen bilirkişisinden emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmazın şehir planı üzerinde işaretli krokisi temin edilerek bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden hüküm kurulduğu anlaşıldığından, rapor hüküm kurmaya elverişli ve inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, dava konusu taşınmaza 09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihleri arasındaki dönemde el atıldığı anlaşıldığından, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.