muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9769, Karar No: 2024/16234, Tarih: 18.12.2024

5. 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu'nun (4735 sayılı Kanun) "Fiyat farkı verilebilmesi" kenar başlıklı 8 inci maddesinin ilgili kısmı ise şöyledir:

"Sözleşme türlerine göre fiyat farkı verilebilmesine ilişkin esas ve usulleri tespite Kamu İhale Kurumunun teklifi üzerine Cumhurbaşkanı yetkilidir.

Sözleşmelerde yer alan fiyat farkına ilişkin esas ve usullerde sözleşme imzalandıktan sonra değişiklik yapılamaz.

(Ek fıkra: 10/9/2014-6552/13 md.) 4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ihale edilen işlerde, 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 2 nci maddesinde tanımlanan asıl işveren-alt işveren ilişkisi çerçevesinde alt işveren tarafından münhasıran bu Kanun kapsamına giren kamu kurum ve kuruluşlarına ait işyerlerinde çalıştırılan işçileri kapsayacak olan toplu iş sözleşmeleri; alt işverenin yetkilendirmesi kaydıyla merkezi yönetim kapsamındaki kamu idarelerinin üyesi bulunduğu kamu işveren sendikalarından birisi tarafından 18/10/2012 tarihli ve 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu hükümlerine göre yürütülür ve sonuçlandırılır. Toplu iş sözleşmesinin kamu işveren sendikası tarafından bu fıkraya göre sonuçlandırılması hâlinde, belirlenen ücret ve sosyal haklardan kaynaklanan bedel artışı kadar idarece fiyat farkı ödenir. Kamu işveren sendikası tarafından yürütülmeyen ve sonuçlandırılmayan toplu iş sözleşmeleri için fiyat farkı ödenemez, 4857 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin yedinci fıkrası esas alınarak asıl işveren sıfatından dolayı ücret farkına hükmedilemez ve asıl işveren sıfatıyla sorumluluk yüklenemez. Bu fıkranın uygulanmasına ilişkin esas ve usuller, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının görüşü alınmak suretiyle Maliye Bakanlığınca belirlenir.

..."

6. Yönetmelik'in "Toplu iş sözleşmesinin kapsamı ve yürütülmesi" başlıklı 4 üncü maddesi, "Toplu iş sözleşmesine ilişkin bilgi ve belgeler" başlıklı 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Somut uyuşmazlıkta davacının; 4734 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, davalı ... tarafından ihale edilen "... 3. Bölge Müdürlüğü 154-400 kv'lik Enerji iletim Hattı Periyodik Kontrol, Bakım, Onarım ve Arızalarının Giderilmesi Hizmet Alımı" işini yüklenen dava dışı ... nezdinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemelerce, davacının Yüksek Hakem Kurulunun 11.10.2021 tarihli ve 2021/544 Esas, 2021/743 Karar sayılı kararı ile uygulamaya konulan 01.04.2021-29.02.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklardan davalının asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğuna karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

2. 4735 sayılı Kanun'un, İlgili Hukuk bölümünün (5) numaralı paragrafında yer verilen, 8 inci maddesinde; asıl işveren alt işveren ilişkisi çerçevesinde, alt işveren tarafından personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alım sözleşmesi kapsamında kamu kurum ve kuruluşlarına ait işyerlerinde çalıştırılan işçileri kapsayacak olan toplu iş sözleşmelerinin, alt işverenin yetkilendirmesi kaydıyla kamu işveren sendikalarından birisi tarafından yürütülerek sonuçlandırılması öngörülmüştür. Düzenlemeye göre, kamu işveren sendikası tarafından yürütülmeyen ve sonuçlandırılmayan toplu iş sözleşmeleri için 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrası esas alınarak asıl işveren sıfatıyla hizmet alımı yapan kamu kurum ve kuruluşuna sorumluluk yüklenemez. Bu düzenleme, 4734 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre yapılan hizmet alım sözleşmeleri için söz konusudur. Dosya kapsamındaki belgelerden davalı ... ile davalı arasındaki "... 3. Bölge Müdürlüğü 154-400 kv'lik Enerji iletim Hattı Periyodik Kontrol, Bakım, Onarım ve Arızalarının Giderilmesi Hizmet Alımı" işinin 4734 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca personel çalıştırılmasına dayalı olduğu anlaşılmaktadır. Nitekim bu husus Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinde de belirtilmiştir.

Hâl böyle olunca Yüksek Hakem Kurulu kararı ile uygulamaya konulan toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan davaya konu alacaklardan davalının sorumlu olabilmesi için; bu toplu iş sözleşmesinin, dava dışı alt işverenin yetkilendirmesi kaydıyla kamu işveren sendikalarından birisi tarafından yürütülerek sonuçlandırılmış olması gerekir.

Dosyada bu hususta bir inceleme yapılmamış olması nedeniyle Dairemizin 30.10.2024 tarihli yazısı ile, dava dışı alt işverenin kamu işveren sendikasını yetkilendirip yetkilendirmediği hususunun sorulması istenilmiş; cevabi yazılardan, ilgili toplu iş sözleşmesinin yürütülmesi için kamu işveren sendikasının yetkilendirilmediği anlaşılmıştır.

Şu hâlde davalı ...'ın asıl işveren sıfatıyla kamu işveren sendikası tarafından yürütülmeyen ve sonuçlandırılmayan toplu iş sözleşmesinden sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7461, Karar No: 2022/3827, Tarih: 20.04.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/7461 E.  ,  2022/3827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosuna İtiraz

Taraflar arasında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6 . Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiş olup, bu kez davacı ... vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosuna itiraz üzerine ... Kadastro Mahkemesinin 04.09.2012 tarihli ve 2010/2294 Esas, 2012/838 Karar sayılı ilamı ile ... İli ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 171 ada 3 parsel sayılı 2.163,66 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmazın ve üzerindeki bir katlı kargir evin 30 yılından beri ... Keleş ... ve ...’in kullanımında olduğu şerhi verilerek bahçe niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı Dernek vekili, karşılık yapılan devir sözleşmeleri gereği taşınmazın kullanıcısının dernek olduğunu öne sürerek, dernek adına kullanıcı şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, karar verilmiş, hükmün davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derce Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiş ve iş bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 21,40 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 20.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3323, Karar No: 2017/1939, Tarih: 18.05.2017

**10. Ceza Dairesi         2016/3323 E.  ,  2017/1939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz incelemesi, sanık müdafiinin isteği üzerine duruşmalı olarak yapıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tutanağı içeriği ile dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre, aleyhinde yeterli ve kesin delil bulunmadığı aşamada, açık alanda ve kapıları açık durumda bulunan aracın arka koltuğunda ele geçirilen suç konusu uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu söyleyerek suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım eden sanık hakkında TCK’nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları ile duruşmadaki sözlü savunması bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 18.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi .

TEFHİM TUTANAĞI

18.05.2017 tarihinde saat: 14.00'de verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...’ın katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Av. ...’ın yokluğunda 18.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1974, Karar No: 2010/8115, Tarih: 08.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1974 E.  ,  2010/8115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.04.2008 tarih ve 2006/190-2008/204 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı şirket vekili asıl davada, davalının müvekkilinin 5846 sayılı Kanun kapsamında fikir ve sanat eseri olan KPSS Genel Yetenek-Genel Kültür ile KPSS Eğitim Bilimleri adlı kitaplarını izinsiz olarak bastığını, çoğalttığını ve sattığını, bu suretle davalının müvekkilinin maddi ve manevi haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek, “KPSS Eğitim Bilimleri” adlı kitap için 10.000,00 YTL manevi, 1.000,00 YTL maddi, “KPSS Genel Yetenek-Genel Kültür” adlı kitap için de 20.000,00 YTL manevi, 1.000,00 YTL maddi tazminatın faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davalarda ise davacı gerçek kişiler vekili, müvekkilleri tarafından yazılan “KPSS Genel Kültür-Genel Yetenek” adlı eserin davalı tarafından izinsiz olarak çoğaltılarak kamuya sunulduğunu ileri sürerek, müvekkillerinin her biri için 1.320,00 YTL telif tazminatı ile 5.000,00 YTL manevi tazminatın faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların FSEK 68 nci maddesi uyarınca talep ettikleri mali hak tazminatının kabulü ile davacı şirket için 1.000,00 YTL tazminatın, diğer davacıların her biri için ise 1.320,00 YTL mali hak tazminatının davalıdan faiziyle birlikte tahsiline, davacı şirketin diğer istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Asıl ve birleşen davalar, davalının 5846 sayılı Kanuna aykırı eylemlerinden dolayı davacıların uğradığı maddi ve manevi zararların tazmini istemlerine ilişkindir.

HUMK’nun 45 ve devamı maddeleri uyarınca davaların birleştirilmesine karar verilmesi halinde sadece bunların yargılaması birlikte yürütülmekte olup, her dava bağımsız karakterini korumaktadır.Bu durumda mahkemece her dava için ayrı ayrı hüküm kurulmalı, yargılama giderleri ve vekalet ücreti her dava için ayrı ayrı belirlenmelidir.Somut olayda, ...Özel Eğitim....Ltd.Şti. asıl davanın davacısı iken birleşen davalar gerçek kişi davacılar tarafından açılmış olup, açılan davalarda maddi ve manevi tazminat istemlerinde bulunulmuştur.Mahkemece, her dava hakkında ayrı hüküm kurulması gerekirken tek bir hüküm kurulması, asıl ve birleşen davalar hakkında ayrı ayrı hüküm kurulmaması usul hukuku açısından doğru görülmemiş, kararın öncelikle bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Öte yandan, kararın gerekçe kısmında eser sahibi olan davacı gerçek kişilerin manevi tazminat istemekte haklı olduklarının kabul edilmesine rağmen hüküm kısmında eser sahibi olan davacılar ... ve ...’in bu istemleri hakkında bir karar verilmemiş olması da kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının çelişkili olması sonucunu doğurduğundan kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre de, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA; (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 08.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10422, Karar No: 2018/9381, Tarih: 14.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/10422 E.  ,  2018/9381 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile .... Başkanlığı adına Av. ... aralarındaki dava hakkında....İş Mahkemesinden verilen 26.02.2016 günlü ve 2015/1041-2016/199 sayılı hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dava konusu 26.11.2015 tarih ve 16572255 sayılı ödeme emrindeki miktarın, davacının şirketteki hissesine düşen borç miktarına mı yoksa, dava dışı işyerinin tüm borçlarına mı ait olup olmadığı hususunun, dava dilekçesi ekinde bulunan işyerinin tüm borçları içerikli çizelge ile, davalı Kurumun 31.12.2015 tarih ve 18285826 sayılı yazı içeriği dikkate alınarak (tüm borçlar içerikli çizelge ile ödeme emrinin uyumlu olması ve bu miktarın 1.621,54 TL asıl, 6260,29 TL gecikme zammı, 180, 00 TL masraf olmak üzere toplam 8.061,83 TL olmasına karşılık, davalı Kurumun 31.12.2015 tarihli yazısında işyerinin 31.12.2015 itibariyle 8.107,71 TL asıl 31.673,93 TL gecikme zammı ve 1.200,00 TL masrafı olmak üzere toplam 40.981,64 TL borcunun belirtilmesi) davalı Kurumdan sorulup ikmal edilecek cevabi yazının gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 14.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17551, Karar No: 2015/2137, Tarih: 18.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/17551 E.  ,  2015/2137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mardin Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.03.2014

NUMARASI :Esas no:2013/54 Karar no:2014/100

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı (koca) temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalı (koca)'nın kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu ve talebinin açıkça dayanaktan yoksun bulunmadığı kanaatine varıldığından davalı (koca)'nın adli yardım talebinin temyiz harç ve giderlerine münhasır olarak kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı, dava dilekçesinde davalı (koca)'nın adresini "..... Mah... Sok. No:.. .. Kapı No:. ...../Mardin" olarak göstermiş, bu adresin, davalının adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olup olmadığı bilinmeden, dava dilekçesinin tebliğine ilişkin davetiyenin üzerine "mernis adresi" şerhi düşülerek dava dilekçesi, ön inceleme ve tahkikat duruşmaları bu adrese Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Bu tebligatlar usulsüzdür. Mahkeme yargılama sırasında davalının adres kayıt sistemindeki adresini tespit etmiş, 22.01.2014 tarihli duruşmada dava dilekçesi ve bir sonraki duruşma gününün bu adrese tebliğine karar vermiş ve davalıya bu adreste Tebligat Kanununun 20. maddesine göre 06.02.2014 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı bunun üzerine 10.02.2014 tarihli cevap ve delillerini bildirir dilekçesini mahkemeye sunmuş, bir sonraki celse olan 12.03.2014 tarihinde karar verilmiştir. Davalının davadan 06.02.2014 tarihinde haberdar olduğu ve bunun üzerine cevap ve delillerini bildirdiğine göre delillerinin toplanması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonucuna göre hüküm kurulması gerekir. Bu yönler dikkate alınmadan eksin inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.02.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/242, Karar No: 2019/5373, Tarih: 18.11.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/242 E.  ,  2019/5373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat Lokman Aksın tarafından, davalı ... aleyhine 30/04/2010 gününde verilen dilekçe ile 5233 sayılı Terör ve Terörle Mücadele Kanunu kapsamında yapılan yersiz ödemelerin iadesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28/04/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Mahkeme gerekçeli karar başlığında, dava tarihinin 30/04/2010 olarak yazılması gerekirken, 26/11/2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmekle bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/30098, Karar No: 2019/11705, Tarih: 25.09.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/30098 E.  ,  2019/11705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mülga 5’inci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 27/02/2014 tarihli ve Esas 2013/1278, Karar 2014/67 sayılı kararı aleyhine Milli Savunma Bakanlığının 11/04/2017 tarihli, ...YRD.: 51393309-9010-2407-17/As. Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt. D. Rap. Tet. ve İşl. Ş. (26.B-69-17) sayılı “Kanun Yararına Bozma istemi” konulu yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/05/2019 gün ve 2018/11036 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1. 5’inci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin müteaddit firar suçlarından sanık Piyade Er ... hakkındaki 2013/1278 Esas sayılı kovuşturma dosyası incelenmiştir.

2. 5’inci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 27.02.2014 tarihli ve 2013/1278 Esas, 2014/67 Karar sayılı hükmü ile; sanığın, 20.09.2009-13.01.2010, 16.01.2010-18.06.2011, 29.09.2011-08.10.2011 ve 11.01.2012-22.03.2012 tarihlerinde işlediği dört ayrı firar suçundan mahkumiyetine ve her bir mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve işbu kararların taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 28.05.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış olup yapılan incelemede; dosyaya ithal olunan 5’inci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 29.09.2009 tarihli ve 2009/1652-842 Esas ve Karar sayılı hükmüyle izin tecavüzü ve firar suçlarından mahkumiyetine karar verildiği ve işbu hükmün 19.03.2010 tarihinde kesinleştiği, bu durumda sanığın yapılan incelemeye konu dört ayrı firar suçundan mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların temadii tarihi açısından son üçü yönünden sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartının sağlanmadığı anlaşılmakla Askeri Mahkemece tesis olunan kararın hukuka aykırı olduğu görülmüştür.

3. Bu nedenle, bahse konu kovuşturma dosyası EK-A'da gönderilmiş olup 27.02.2014 tarihli ve 2013/1278 Esas, 2014/67 Karar sayılı hükmünün, 16.01.2010-18.06.2011, 29.09.2011-08.10.2011 ve 11.01.2012-22.03.2012 tarihlerine ilişkin olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına ilişkin kısmının kanun yararına bozulması için, 353 sayılı Kanun'un 243'üncü maddesi gereğince Askeri Yargıtay Başkanlığına başvurulması istenilmekle;

Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Mülga 5’inci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 27/02/2014 tarihli ve Esas 2013/1278, Karar 2014/67 sayılı kararının CMK’nin 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı CMK’nin 223. maddesinde tanımlanan ve davanın esasını çözen karar niteliğinde olmadığından müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 25/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5505, Karar No: 2017/4505, Tarih: 15.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/5505 E.  ,  2017/4505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanıklar ... ve ... 18 yaşını doldurmadıkları halde, 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı olarak tüm duruşmaların kapalı yerine açık yapılması ve hükmün de açık duruşmada tefhim edilmesi, telafisi mümkün olmadığından, TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak, aynı Yasanın 31/3. maddesinin, 168/3. maddesinden sonra uygulanması sonuca etkili görülmediğinden, anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanığın hükümden sonra 25.10.2016 tarihinde vefat ettiğinin UYAP sisteminden alınan nüfus kaydından anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.