muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/670, Karar No: 2020/3797, Tarih: 04.06.2020

HMK hükümleri takip hukukuna uygun düştüğü müddetçe takip hukukunda da uygulanır. 6100 sayılı HMK nın 397/2. maddesi gereğince; ihtiyati tedbir kararının etkisi, aksi belirtilmediği takdirde, nihai kararın kesinleşmesine kadar devam eder. İcra mahkemesince verilen tedbir kararı, HMK'nun 397/2. maddesi kapsamında olmayıp, İcra ve İflas Kanunu'nda özel olarak düzenlenmiş takip hukukuna özgü bir karardır. İcra mahkemesinin verdiği kararlar şekli hukuka ilişkin olup verildikleri anda sonuç doğururlar, kesinleşmelerine gerek yoktur. Bu nedenle icra mahkemesince verilen tedbir kararları, karar tarihi itibari ile son bulur. İcra mahkemesince verilen nihai kararda, bu tedbir kararının (takibin geçici olarak durdurulmasına ilişkin kararın) kaldırılmasına ve takibin devamına şeklinde bir karar verilmesine gerek bulunmamaktadır.

Öte yandan, İİK'nun 363/4. maddesi gereğince, istinaf, satıştan başka icra işlemlerini durdurmaz. Bu hükme göre, takibe yönelik itiraz ve şikayetler hakkında verilen icra mahkemesi kararları kesinleşmeden satış yapılamaz ise de; satış talebi icra işlemi olup, takibe yönelik şikayette bulunulması veya itiraz edilmiş olması alacaklının satış talebinde bulunmasına engel değildir.

Bu durumda; haciz tarihinden takibin tedbiren durdurulduğu tarihe kadar olan süre ile; şikayetin reddine karar verildiği tarihten, satış talebi tarihine kadar geçen süreler göz önüne alındığında, haciz tarihi ile satış talebi tarihi arasında satış isteme süresinin geçtiği görülmüştür.

İİK.nun 106-110. maddeleri gereğince süresinde satış istenmediği için haciz düşmüş olup, artık düşen bir hacze dayalı olarak ihale yapılamayacağından ihalenin feshi gerekir.

O halde mahkemece, şikayetin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi ve Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf başvurusunun esastan reddi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz isteminin kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, istinaf talebinin esastan reddine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 27.11.2019 tarih ve 2019/2754 E. - 2019/2333 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA, ... İcra Hukuk Mahkemesinin 16.07.2019 tarih ve 2019/346 E. - 2019/418 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5797, Karar No: 2014/3722, Tarih: 20.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5797 E.  ,  2014/3722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6187, Karar No: 2014/7154, Tarih: 29.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/6187 E.  ,  2014/7154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2012/116-2013/885

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.10.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, kademeli tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanunu'nun 724. maddesi gereğince tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir.

Davalılar, davacının iddiasının daha önce görülüp sonuçlanan Gebze 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/146 Esasında kayıtlı dava sırasında değerlendirildiğini, bu davanın da reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının tapu iptal tescil isteminin reddine, tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 26.09.2011 tarihli 2011/8674 Esas 2011/10906 Karar sayıl ilamı ile onanmış, davacı vekilinin karar düzeltme talebinde bulunması üzerine, Dairemizin 17.01.2012 tarihli 2011/15616 Esas 2012/384 Karar sayılı ilamı ile onama ilamı kaldırılarak hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalılar vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Türk Medeni Kanununun 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3.maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır;

Bu koşul dava tarihine ve objektif esaslara göre saptanmalı, fazlalık ilk bakışta da kolayca anlaşılmalıdır. İnşaatın kapsadığı alanın ifrazı kabil ise arsa değeri yalnız bu kısma göre, aksi halde tamamının değerine göre bulunmalıdır. Bazı Yargıtay kararlarında vurgulandığı üzere, inşaatın kaldırılmasının arazi ve malzemeye vereceği zarar, kaldırılmasıyla malzeme sahibinin elde edeceği yarardan daha fazla ise inşaatın kaldırılması fahiş bir zarara yol açar.

c) Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Uygun bedel genellikle yapı için gerekli olan arsa miktarının dava tarihindeki gerçek değeri olarak kabul edilmekte ise de, büyük bir taşınmazın bir kısmının devri gerektiğinde geri kalan kısmın bedelinde noksanlıklar meydana gelecekse, bunlar taşınmaza bağlı öteki zararlar da göz önünde bulundurularak hak ve yarar dengesi kurulması suretiyle hesaplattırılmalı, iptale konu zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Somut olaya gelince; davacı dava konusu 34.. ada 8 parsel sayılı taşınmazı davalılardan haricen 16.01.2001 tarihinde 9.500 Dolara satın aldığını, 4.500 Dolarını ödediğini 10 yıldır zilyet olduğunu davalıların itirazda bulunmadığını taşınmaz üzerine iyiniyetli olarak bina yaptığını belirterek TMK'nın 724. maddesi dayalı temliken tescil olmadığı takdirde bina bedelinin ve davalılara ödemiş olduğu 4500 Doların 16.01.2001 tarihten işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini istemiştir. Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyulduğu halde bozma ilamı gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Mahallinde keşif yapılmadan davalılar tarafından açılan Gebze 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/146E 2008/220 Karar sayılı elatmanın önlenmesi kal ve ecrimisile ilişkin dava dosyasında bulunan 16.08.2005 tarihli bilirkişi raporundaki tespit edilen zemin değeri ve bina değeri TEFE endekslerine göre güncelleştirilerek bulunan değere göre temliken tescil talebinin kabul edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece mahallinde keşif yapılarak arsa bedeli ve bina değeri belirlenerek ve yukarda belirtilen ilkeler ışığında araştırma yapılarak soncuna göre karar verilmelidir

Eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 29.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16570, Karar No: 2014/31304, Tarih: 23.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/16570 E.  ,  2014/31304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4896, Karar No: 2009/2984, Tarih: 02.03.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/4896 E.  ,  2009/2984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... vekili Av.... ile davalı SGK vekili Av.... vs. Aralarındaki tespit davası hakkında Mersin 1.İş Mahkemesinden verilen 15.11.2007 gün ve 1241/660 sayılı hükmün, taraflar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

1-Davalı ... ya ait Adese ve Çetinkaya şubelerinde As Gümüş unvanlı işyerinin olup olmadığı, var ise bu işyerinin 506 sayılı Yasa kapsamına alınıp alınmadığı, alınmış ise yasa kapsamına alındığı ve yasa kapsamından çıktığı tarihlerin, bu işyerinden verilen 25.03.2002 - 08.07.2004 tarihleri arasındaki dönemi kapsayan dönem bordrolarının ve davalının vergi kaydı olup olmadığının ilgili Kuruluşlardan sorularak,

2-Davalı işyerinden davacının ismi olup olmadığına bakılmaksızın 25.03.2002 - 08.07.2004 tarihleri arasındaki dönemi kapsayan tüm ücret bordrolarının istenerek,

3- Bordro tanığı olan Gülten Özdemir ile Güneş Özdemir'in SSK hizmet cetvellerinin ilgili Kurumdan istenerek

4- Davalı işverence davalı Kuruma verilen 25.03.2002 - 08.07.2004 tarihleri arasındaki dönemi kapsayan dönem bordrolarının ilgili davalı Kurumdan istenerek, alınacak belge ve cevaplar eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9567, Karar No: 2009/8943, Tarih: 25.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/9567 E.  ,  2009/8943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bursa 4. Sulh Hukuk ve Emirdağ Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, 03.02.2009 günlü Emniyet Müdürlüğü yazısı ile 23.01.2009 günlü adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre düzenlenen Nüfus Müdürlüğü yazısında, kısıtlı adayının yerleşim yerinin .....,Mahallesi, 2. ..... Sokak, No: 9/8 ...., Bursa adresi olduğunun bildirilmesi nedeniyle, uyuşmazlığın Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16057, Karar No: 2014/18212, Tarih: 04.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/16057 E.  ,  2014/18212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davanın kabulüne dair mahkemece verilen hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, davalı vekilinin temyiz talebi mahkemece bir ek kararla miktardan reddedilmiştir. Ek karar davalı vekiline tebliğ edilmiş, davalı vekili tarafından bu ek karar da temyiz edilmiştir.Ek kararın temyizine ilişkin temyiz harçlarının yatırılıp yatırılmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.Bu nedenle, ek kararın temyizine ilişkin temyiz harçları yatırılmış ise buna dair belgelerin dosya içine konması, yatırılmamışsa iş bu temyiz harçlarının yatırılması/tamamlanması ile ilgili gereken işlemlerin yapılması ve bu şekilde temyize ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/06/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12473, Karar No: 2020/10797, Tarih: 01.07.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/12473 E.  ,  2020/10797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Sanık ... müdafinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihinde sanığa ait depo olarak kullanılan iş yerinde yapılan aramada içeride bulunan plastik bir varilin içerisinde ve işyeri önünde park halinde bulunan... plakalı aracın deposunda toplam 550 litre marker ölçümü geçersiz akaryakıt ele geçirilen olayda; sanık ...’ın aşamalarda değişmeyen savunmalarında yakıt olarak 10 numara yağ satışı yapmadığını, kendisine ait kamyonların bakımı için deposunda madeni yağ bulundurduğunu, ele geçirilen madeni yağları fatura karşılığında alıp kullandığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemesi, Tübitak MAM analiz raporunda "numunenin yağ özelliği gösterdiğinin" belirtilmesi, sanık tarafından ibraz edilen ve Turyağ Akaryakıt Otomotiv Madeni Yağ şirketi tarafından sanık ... adına 16.08.2012 tarihinde düzenlenen 6.186 kg motor yağı ürüne ilişkin 204604 sıra nolu irsaliyeli fatura ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın standartlara uygun mineral yağı akaryakıt olarak sattığına ilişkin savunmasının aksine kesin, şüpheden uzak ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetinin karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 01.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/5397, Karar No: 2015/154, Tarih: 13.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/5397 E.  ,  2015/154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 58/6. maddesinde tekerrür halinde hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirileceği ve ayrıca mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının öngörüldüğü, mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirlerinin yer aldığı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinde ise, yalnızca mükerrirler hakkında tayin olunan özgürlüğü bağlayıcı ceza olan hapis cezalarının ne şekilde infaz edileceği belirtilmiş olup, bu maddede adli para cezasının infazı konusunda her hangi bir düzenlemenin bulunmadığı, 5275 sayılı Kanunun 106. maddesinde adli para cezasının infazı düzenlenmiş olup, bu maddede mükerrirler hakkında hükmolunan adli para cezasının infazına ilişkin bir düzenlemeye yer verilmediği, bu durumda, 5237 sayılı TCK'nın 58., 5275 sayılı Kanunun 106 ve 108. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi karşısında, TCK'nın 58. maddesi gereğince tekerrür hükümleri uygulanamayacağından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Gün para cezası adli para cezasına çevrilirken yasal dayanağının gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin bendine “TCK'nın 52/2. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7372, Karar No: 2016/22795, Tarih: 28.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/7372 E.  ,  2016/22795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, bakiye kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve gelir vergisi kesintisi alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalılar avukatı tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20/12/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılar adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalılardan... Denizcilikte 1996 tarihinde işe girdiğini, 7 yıl boyunca römorkor reisi olarak çalıştığını, daha sonra terfi ettirilerek idari işler şefi olarak görev yaptığının, bu dönemde sigorta girişinin ... Gemi A.Ş.den yapıldığını ve 13/03/2013 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, emeklilik için gerekli priminin dolması neticesinde tüm işçilik alacaklarının tarafına ödenmesi istemli ihtarname ile iş akdini feshettiğini, en son aldığı ücretin 4.349,09 TL olduğunu, işveren tarafından öğlen yemeğinin verildiğini ve araç temin edildiğini, ilk 7 sene denizci olarak sabah 07:00 dan gece 01:00-02:00 a kadar çalıştığını, daha sonra ... Gemi Tic. A.Ş.de idari işler şefi olarak iş akdinin fesih tarihi olan 13/03/2013 tarihine kadar sabah 08:00 akşam 19:00 a kadar çalıştığını, Cumartesi ve Pazar günleri de aynı koşullarda çalıştığını, üç ayda bir geminin boşaltması olduğunda 24 saat ile 48 saat arası çalıştığını, hak ettiği fazla çalışmaların ödenmediğini, davacının idari işler şefi olarak tarifesi yapıldığında ... Gemi A.Ş.de sigorta girişinin yapıldığını, iş sözleşmesi sona erdikten sonra kendisine 50.556,68 TL kıdem tazminatının, 13/03/2013 tarihinde ödenmiş olduğunu ancak yapılan ödemenin eksik olduğunu, ayrıca ... Kurulu Başkanlığı'nın davalı işyerinde yapmış olduğu incelemeler sonucu çalışanların ücretlerine uygulanan gelir vergisi kesintilerinin, çalışanlara iadesi gerektiği hususunu içeren 29/06/2012 tarihli karar gereği gerekli ödemenin yapılmadığını ileri sürerek; bakiye kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve hafta tatili ücretleri ile vergi kesintisi alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti: