muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9814, Karar No: 2022/12372, Tarih: 28.11.2022

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi borçlu aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi borçlu aleyhine ihale bedelinin % 1'i oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih iddialarının ağırlığı ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %1’i olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nin 06.06.2022 tarih ve 2022/1180 E. - 2022/2081 K. sayılı kararının, para cezasına hasren ve re'sen 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Samsun 1. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 22.02.2022 tarih ve 2022/34 E. - 2022/97 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “ % 1’i oranında hesaplanan 4.210,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 28.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2694, Karar No: 2010/12767, Tarih: 01.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2694 E.  ,  2010/12767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz defterine kaydedilmeyen ve harcı da yatırılmayan temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra, davacı idare vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede;

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre, üzerlerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek dava tarihi itibariyle değer biçilmesinde, tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ve kamulaştırılan taşınmaz baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C. maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 01.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5039, Karar No: 2023/4123, Tarih: 05.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/5039 E.  ,  2023/4123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.04.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 14.07.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlünün veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 14.07.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 13.04.2021 tarih ve 2021/1123 Esas, 2021/9657 Karar sayılı kararı ile "...basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunduğu...'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılamada; tensiben basit yargılama usulünün uygulanmasına takdiren yer olmadığına ve 19.04.2022 tarihli kararla sanık hakkında hükümlünün veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın vasisinin temyiz talebi; sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın hükümlü olarak bulunduğu açık ceza infaz kurumu'ndan 29.12.2015 tarihinde 6411 sayılı Yasa kapsamında denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanması suretiyle tahliye olduktan sonra yasal süre içerisinde Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne müracaat etmemesi üzerine kapalı infaz kurumuna iadesine karar verilmesine rağmen iki gün içerisinde Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olmayarak hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın Vasisinin Temyiz Sebebi Yönünden

IV. GEREKÇE

Sanığın Vasisinin Temyiz Sebebi Yönünden

1.Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre;sanığın hükümlü olarak bulunduğu Bursa Açık Ceza İnfaz Kurumu'ndan Bursa 1. İnfaz Hakimliği'nin 29.12.2015 tarihli kararıyla cezasının koşullu salıverilme tarihi olan 10.12.2016 tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, karar verildiği, 29.12.2015 tarihinde tahliye olan sanığın yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmemesi üzerine Bursa 1. İnfaz Hakimliğinin 09.03.2016 tarihli kararı ile kapalı infaz kurumuna iadesine karar verilmesine rağmen rağmen iki gün içerisinde Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olmayarak hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediğinin Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 31.03.2016 tarihli yazısı ve Bursa 1. İnfaz Hakimliğinin 2016/784 Esas sayılı dosyası ile birlikte değerlendirildiğinde sabit olduğu, her ne kadar sanığın vasisi sanığın yüzde seksen oranında zihinsel engelli olduğuna dair Bolu İzzet Baysal Devlet Hastanesinin 09.07.2021 tarihli raporunu ve sanığın vesayet altına alındığına dair Gebze 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.09.2021 tarih 2021/480 Esas sayılı kararını dosyaya sunmuş ise de; sanığın bozma öncesinde alınan beyanında ve temyiz dilekçesinde cezai ehliyetinin olmadığına dair savunmada bulunmadığı, hastane raporunun tarihinin ve vesayet altına alınma kararının tarihinin suç tarihinden 5 yıl sonra olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın suç tarihinde cezai ehliyetinin tam olduğu anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın vasisinin temyiz itirazı reddedilmiştir.

2.Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;

a.Sanık hakkında 5237 sayılı Kanunu'nun 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulama yapılırken bu hükme yollama yapan 5275 sayılı Kanun'un 105/A-8 maddesinin gösterilmemesi,

b. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''21.03.2016'' yerine "2016" olarak gösterilmesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

2.Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;

a.Sanık hakkında 5237 sayılı Kanunu'nun 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulama yapılırken bu hükme yollama yapan 5275 sayılı Kanun'un 105/A-8 maddesinin gösterilmemesi,

b. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''21.03.2016'' yerine "2016" olarak gösterilmesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 2 nolu bendin "a" ve ''b'' alt bentlerinde açıklanan nedenlerle Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarihli kararına yönelik sanığın vasisinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlur yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği gerekçeli karar başlığındaki suç tarihi çıkartılarak yerine "'21.03.2016" ibaresinin yazılması, hükmün birinci bendinde yer alan "eylemine uyan" ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 105/A-8. maddesinin yollamasıyla" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 05.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18885, Karar No: 2023/557, Tarih: 17.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/18885 E.  ,  2023/557 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2017/2707 E., 2018/1529 K.

DAVA TARİHİ : 07.08.2015

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 16. ... Mahkemesi

SAYISI : 2015/509 E., 2017/260 K.

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 23.10.2018 tarihli ve 2018/8703 Esas, 2018/19032 Karar sayılı kararı ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından ... başvuru talebinde bulunulmuş ve Anayasa Mahkemesinin 2018/26811 başvuru numaralı ve 13.01.2022 tarihli kararı ile Daire kararının, adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâli mahiyetinde olduğuna karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı doğrultusunda Dairemizin 23.10.2018 tarihli ve 2018/8703 Esas, 2018/19032 Karar sayılı kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Şirkette son olarak idari işler yönetmeni olarak çalıştığını, Mayıs 2011 tarihinde işe girdiğini ve sebep gösterilmeden işe girişinin yasaklandığı 27.07.2015 tarihine kadar bu işyerinde çalıştığını, ... sözleşmesinin 27.07.2015 tarihinde sebep gösterilmeden ve savunması alınmadan feshedildiğini, davacının ... sözleşmesinin hangi nedenle feshedildiğini bilmediğini ileri sürerek feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine, 4 aylık ücret ve diğer haklarla, işe başlatılmaması durumunda hak kazandığı 8 aylık ücret tutarında tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının kendisine verilen ... ve görevleri yerine getirirken özellikle müvekkili firma sahibi, yönetim kurulu başkanı, genel müdür ve genel müdür yardımcısının verdikleri ... ve talimatları yerine getirmemek üzere diğer şirket çalışanlarının duyacağı şekilde hakaret ettiğinin tespit edildiğini, bu nedenle davacının ... sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının üst yönetimine veya müdürlerine karşı direkt olarak fiili bir hakaretinin bulunmadığı, davacının kullandığı "S...gitsin, A... k... çocuğu" şeklindeki argo kelimelerin işverenin şeref ve namusuna karşı söylenmiş sözler olmayıp uygulamaya karşı ve işverenin yokluğunda anılan ve kendince gereksiz olan uygulamalara karşı yorumlar ve tepkilerden ibaret olduğu, diğer taraftan fesih yazısında açık ve kesin olarak fesih sebeplerinin bildirilmediği, davacının yapmış olduğu eylem ile bu eylem karşılığı uygulanan müeyyide arasında aşırı orantısızlık bulunduğu, işten çıkartmanın ağır bir yaptırım olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya içeriğine, tanık beyanlarına göre davacının genel müdür yardımcısının gıyabında, diğer işçilerin bulunduğu ortamda küfürlü sözler kullandığı, eyleminin ... sözleşmesinin haklı feshini gerektirdiği gerekçesi ile başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairemizin 23.10.2018 tarihli ve 2018/8703 Esas, 2018/19032 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi karar tarihinin 16.05.2017 olduğu, karar tarihinde yürürlükte olan 5521 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu’nun 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz süresinin gerekçeli kararın taraflara tebliğinden itibaren sekiz gün olduğu, gerekçeli kararın davacı vekiline 12.07.2018 tarihinde tebliğ edildiği, ancak davacı vekilince sekiz günlük temyiz süresi geçtikten sonra 26.07.2018 tarihinde karara karşı temyiz yoluna başvurulduğu, buna göre temyizin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

C. ... Başvuru

Kesinleşen karara karşı davacı taraf Anayasa Mahkemesine ... başvuruda bulunmuştur.

D. Anayasa Mahkemesi Kararı

C. ... Başvuru

Kesinleşen karara karşı davacı taraf Anayasa Mahkemesine ... başvuruda bulunmuştur.

D. Anayasa Mahkemesi Kararı

1. Anayasa Mahkemesinin 2018/26811 Başvuru numaralı ve 13.01.2022 tarihli kararı ile mahkeme kararlarının hüküm kısmında kanun yolu ve süresinin belirtilmesi zorunluluğunun, tarafların karara karşı öngörülen kanun yolunu etkili ve işlevsel bir şekilde kullanmaları açısından önem arz ettiği, Bölge Adliye Mahkemesi kararının başvurucuya tebliğ edildiği, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan kanuni düzenleme gereği temyiz yoluna başvurma süresi kararın tebliğinden itibaren sekiz gün olmasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararında temyiz yoluna başvuru süresinin kararın tebliğinden itibaren iki hafta olarak gösterildiği, başvurucunun, istinaf kararlarında kendisine tanınan ve kararın tebliğinden itibaren başladığı belirtilen iki haftalık süreye güvenerek hareket ettiği, Dairenin yorumunu, kanun yoluna başvuru süresinin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hatalı gösterilmesinin sonuçlarına katlanmak zorunda bırakılan başvurucunun üzerinde, ağır bir yüke sebep olduğu, başvurucunun katlanmak zorunda kaldığı külfetin hedeflenen meşru amaçla orantısız olduğu, dolayısıyla müdahalenin ölçülü olmadığı sonucuna ulaşıldığı belirtilmiştir.

2. Anayasa Mahkemesince, 2709 sayılı ... Cumhuriyeti Anayasası’nın (Anayasa) 36 ncı maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğine karar verilerek ihlalin Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin kararından kaynaklandığı belirlenmiş ve bu yöndeki iddianın kabul edilebilir olduğuna, kararın bir örneğinin ihlalin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak amacıyla Yargıtay 9. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

E. Gerekçe

1. Uyuşmazlık

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ... sözleşmesinin feshinin davalı işveren açısından haklı bir sebebe dayanıp dayanmadığı, davalı işverenin ... sözleşmesin feshine gerekçe olarak ileri sürdüğü olguların yöntemince ispat edilip edilemediği konularındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 18, 19 ve 20 nci maddeleri ile 25 inci maddesinin (II) numaralı bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Dairemizin 23.10.2018 tarihli ve 2018/8703 Esas, 2018/19032 Karar sayılı kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2023 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9816, Karar No: 2016/11950, Tarih: 07.12.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/9816 E.  ,  2016/11950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece dosya üzerinden yapılan incelemede adli yardım talebinin kabulü ile yapılan yargılama sonunda; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 23/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 07/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2003, Karar No: 2019/3802, Tarih: 12.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2003 E.  ,  2019/3802 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER:

Sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/03/2018 tarihli 2017/259 esas ve 2018/69 sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği, 20/03/2108 tarihli Ek karar ile sanığın cezasının onaylanmasını talep etmesi nedeniyle sanık müdafiinin istinaf talebinin reddine karar verildiği, 20/03/2018 tarihli Ek kararın sanık tarafından süresi içinde istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 22/05/2018 tarihli 2018/707 esas ve 2018/464 sayılı kararı ile yerel mahkemenin istinaf başvurusunun reddine dair ek kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından sanığın yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararın da sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 22/06/2018 tarihli 2018/707 esas ve 2018/464 Ek karar ile sanığın 29/05/2018 tarihli cezasının onaylanması talepli dilekçesi nedeniyle sanık müdafiinin 04/06/2018 tarihli temyiz talebinin reddi kararı verildiği, temyiz talebinin reddi kararının süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelemesi sonucu Dairemizin 10/04/2019 tarihli 2018/5660 esas ve 2019/2151 sayılı kararı ile 22/06/2018 tarihli temyiz isteminin reddine dair Ek kararın onanmasına üye ...'un karşı oyu ile oyçokluğuyla karar verildiği anlaşılmıştır. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, Dairemizin bu kararına itiraz edilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ :