muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12198, Karar No: 2022/14570, Tarih: 09.11.2022

2.Davalı ... AŞ vekili istinaf dilekçesinde; müvekkili Şirketin bir sorumluluğu olmadığını, davacının yeni bir sözleşmeye dayalı olarak çalışmaya başlaması nedeniyle, 12.01.2015 tarihli feshin geçerli sayılarak bu döneme kadar olan çalışmalardan, özelleştirme öncesi dönemden yalnızca diğer davalının sorumlu tutulması gerektiğini, özelleştirme suretiyle varlık satış sözleşmesi ile 22.12.2014 tarihinden önceki döneme ilişkin kendilerinin hiçbir sorumluluğunun bulunmadığının kararlaştırıldığını, davacının müvekkili Şirketi ibra ettiğini, davacının işçilik alacaklarının davacı asıl işçiymiş gibi değerlendirilerek, emsal işçi ücretleri dikkate alınarak hesaplanmasının hukuka aykırı olduğunu, davacının ... Grup Sosyal Hiz. Tic. San. Tic. Ltd. Şti.'nin çalışanı olduğunu, ücret konusunda davacının bilerek ve isteyerek taraf olduğu, yüklenici firma ile arasında yapılan ... sözleşmesi hükümlerinin geçerli olduğunu, muvazaa ve asıl ... iddialarının yerinde olmadığını, işçilik alacakları ve tazminat alacağı hesaplamalarında davacının fiilen aldığı ücretin esas alınması gerekirken emsal işçi ücretleri üzerinden hesaplama yapılmasının emsal yargı kararlarına ve hukuka aykırı olduğunu, ilave tediye alacağından sorumlu olmadığını, alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

3.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde, İlk Derece Mahkemesi kararının hatalı olduğunu, müvekkilinin ihale makamı olduğunu, davacının alacaklarından sorumlu olmadıklarını, hizmet alım sözleşmelerinde işçilerin alacaklarından firmaların sorumlu olduğunun belirlendiğini, müvekkili Şirket ile diğer alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı kabul edilmesinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Emsal yargı kararları ile davacının yaptığı işin asıl işin ayrılmaz bir parçası olduğu, bu nedenle ... ile yapılan hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olduğu kesinleşmiş olup bu konudaki davalı istinafı yersizdir. Diğer davalı ise davacının çalışmasının özelleştirme öncesi ile bir bütün olarak değerlendirilmesi sebebiyle muvazaalı olarak kabul edildiği açıktır. Buna göre kaldırma kararı gerekçelerine uygun olarak alınan rapora itibarla kurulan hükmün usul ve yargısal içtihatlara uygun olduğu, davacının eşitsizlik tazminatının reddinin de aynı işyerinde aynı işi yapan işçi olmaması sebebiyle yerinde olduğu kabul edilmiştir.

Ayrıca muvazaalı bir hukuki muamele ile üçüncü kişinin ısrar edilmesi ona karşı bir haksız eylem niteliğindedir. Üçüncü kişiler muvazaa nedeniyle hakları halele uğratıldığı takdirde haksız fiil sorumluluğuna dayanarak muvazaalı hukuki işlemi yapan taraftan zararının tazminini isteyebilir. Haksız fiil işleyen kimse uygun illiyet bağı çevresine giren bütün zararlardan sorumludur.

Ayrıca muvazaalı bir hukuki muamele ile üçüncü kişinin ısrar edilmesi ona karşı bir haksız eylem niteliğindedir. Üçüncü kişiler muvazaa nedeniyle hakları halele uğratıldığı takdirde haksız fiil sorumluluğuna dayanarak muvazaalı hukuki işlemi yapan taraftan zararının tazminini isteyebilir. Haksız fiil işleyen kimse uygun illiyet bağı çevresine giren bütün zararlardan sorumludur.

Somut olayda, davalı ... işyeri devri kuralları gereği işyerinin devri üzerinden 2 yıldan fazla zaman geçtiğinden alacaklardan sorumlu tutulmamış ise de; muvazaalı ilişkinin varlığının tespiti ile davacının başından beri ... işçisi olduğunun tespitine karar verildikten sonra, bu davalının alacaklardan sorumlu tutulmamasının kararda çelişkiye sebebiyet verdiği ve geçerli bir asıl-alt işveren ilişkisi olmadığından muvazaa sebebiyle kendisiyle illiyet bağı kurulabilen tüm alacaklardan ...’ın sorumlu tutulması gerekirken, işyeri devri kurallarına göre 2 yıllık sürenin dolduğundan bahisle sadece ... yanında çalıştığı dönem için hesaplanan ilave tediye ve fark ücretinden sorumlu tutulmaması ve ... hakkında verilen ret kararının hatalı olduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle davanın belirsiz alacak davası olarak açılması sebebiyle 02.03.2021 tarihli ıslah dilekçesi dikkate alınarak hüküm kurulması gerektiği açıktır..." gerekçeleriyle davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine; davacının başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçeleri ... sürmüş, muvazaa olgusu, fark ücret alacağı ve ilave tediye alacağı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına; ayrımcılık tazminatı talebi yönünden kararın kaldırılmasına ve talep artırım dilekçesi doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı ... AŞ vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın temyizen incelenerek bozulmasını istemiştir.

3. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın temyizen incelenerek bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, alacakların hesabında esas alınması gereken ücretin miktarı ile talep edilen alacaklardan davalıların sorumlu olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) "İşyerinin veya bir bölümünün devri" kenar başlıklı 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrası şöyledir:

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, alacakların hesabında esas alınması gereken ücretin miktarı ile talep edilen alacaklardan davalıların sorumlu olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) "İşyerinin veya bir bölümünün devri" kenar başlıklı 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrası şöyledir:

"Yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır."

2. 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun "Malvarlığının veya işletmenin devralınması" kenar başlıklı 202 nci maddesinde işletmenin devri müessesi düzenlenmiş olup bu düzenlemeye göre bir malvarlığını veya bir işletmeyi ... ve pasifleri ile birlikte devralan, bunu alacaklılara bildirdiği veya ticari işletmeler için Ticaret Sicili Gazetesinde, diğerleri için ... genelinde dağıtımı yapılan gazetelerden birinde yayımlanacak ilanla duyurduğu tarihten başlayarak onlara karşı malvarlığındaki veya işletmedeki borçlardan sorumlu olur. Bununla birlikte, iki yıl süreyle önceki borçlu da devralanla birlikte müteselsil borçlu olarak sorumlu kalır. Bu süre, muaccel borçlar için, bildirme veya duyuru tarihinden; daha sonra muaccel olacak borçlar için ise muacceliyet tarihinden işlemeye başlar.

3.6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3.6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan ... sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanun'un üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır. Tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi de işyeri devri niteliğindedir. İşyeri devri hâlinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı ... Kanunu'nun 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir. Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır. İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, ... ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından 4857 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle ... sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, ... ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren ... başına sorumlu olacaktır.

4. Somut olayda, davacının, ... Termik Santrali işyerinde farklı alt işveren şirketlere bağlı olarak 01.08.2012-12.01.2015 tarihleri arasında çalıştığı, ... Termik Santralinin özelleştirme sonucu 22.12.2014 tarihinde davalı ... tarafından diğer davalı ... AŞ'ye devredildiği, davanın 2 yıllık hak düşürücü süreden sonra 29.12.2017 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır. Bu itibarla davalı ...'ın hüküm altına alınan ücret farkı ve ilave tediye alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. ... yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

5. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının ücreti tespit edilirken davalı ... bünyesinde çalışan ve en düşük ücret alan... isimli kadrolu işçinin ücretinin emsal olarak alındığı ve dava konusu alacakların buna göre hesaplandığı anlaşılmıştır. Davacının toplu ... sözleşmesinin tarafı olan sendikaya üyeliği veya dayanışma aidatı ödeyerek faydalanma talebi bulunmadığından, toplu ... sözleşmesinden yararlanması olanaklı değildir. Davalı tarafından emsal olarak bildirilen işçinin sendika üyesi olduğu ve değirmen bakım ünitesinde ... bakım usta yardımcısı olarak çalıştığı, dolayısıyla da davacı için emsal olamayacağı açıktır. Bu itibarla, davacının sendika üyesi olmadığı ve dayanışma aidatı da ödemediği gözetildiğinde; davalı işveren işyerinde davacı ile aynı işi yapan ve sendika üyesi olmayan emsal işçi olup olmadığı belirlenerek emsal işçi olması hâlinde ücret farkı ve ilave tediye alacakları emsal işçi ücretine göre hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Sendikalı olmayan emsal işçi bulunmadığının anlaşılması durumunda ise davalı ile ihbar olunanlar arasındaki sözleşme ve şartnamelerde işçiye ödenecek ücretin belirlenmiş olması ya da işçiyle yapılan ... ... sözleşmesinde ücretin gösterilmiş olması hâlinde bu ücrete göre ücret farkı ve ilave tediye alacağı hesaplanarak hüküm altına alınmalı, böyle bir tespit yapılamadığı takdirde ücret farkı talebi reddedilerek ilave tediye alacağı davacının almakta olduğu ücret üzerinden hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/96, Karar No: 2017/742, Tarih: 26.01.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/96 E.  ,  2017/742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus(Baba Adının Değiştirilmesi)

Davacı ...'ın babası (...) ... Cumhuriyetin'deki nüfus kayıtlarının kendisi, eşi ve çocuklarını (bu kişilere ait tüm nüfus bilgilerini de gösterecek biçimde) temini ile dosya arasına konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14210, Karar No: 2018/4934, Tarih: 23.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/14210 E.  ,  2018/4934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığında "2006" olarak eksik yazılan suç tarihinin suça konu senedin sanık tarafından icra takibine konulduğu "24.01.2006" şeklinde mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "açığa imzanın kötüye kullanılması" suçunun, suç tarihinde yürürlükte olan, 5237 sayılı TCK'nın 209/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının 24.01.2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 23.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5814, Karar No: 2011/7497, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/5814 E.  ,  2011/7497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudunu azaltmak ve gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...’in ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma-düzeltilerek onama-bozma-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- İİK’nun 331. maddesine ilişkin olarak kurulan hükme yönelik temyiz incelemesi sonunda,

Her ne kadar tebliğnamede, sanığın sattığı araç ve taşınmaz hakkındaki iddia aynı suça ilişkin olmasına rağmen, iddia bölünerek, aracın satışına yönelik olarak şikayetin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle bozma-düzeltilerek onama, taşınmaz satışı yönünden ise, bozma isteminde bulunulmuş ise de, araç ve taşınmaz satışına ilişkin iddianın alacaklıdan mal kaçırmaya yönelik olduğu iddiasıyla İİK’nun 331. maddesiyle cezalandırılması isteminde bulunulduğu şikayet dilekçesinden anlaşılmakta olup, araç satışına dair yapılan şikayet süresinde olmamakla birlikte, taşınmaz satışına ilişkin şikayetin süresinde olması karşısında aynı suça ilişkin iddia bölünemeyeceğinden tebliğnamedeki araç satışına ilişkin bozma-düzeltilerek onama istemine iştirak edilmemiştir.

Ancak, sanığın, şikayete konu taşınmazda şikayet tarihi itibariyle ve halen aynı evde oturmaya devam edip etmediği, satın alan ... ile arasında yakın akrabalık ya da yakın arkadaşlık ilişkisi bulunup bulunmadığı, taşınmazı satın aldığı tarihte sanık ...’in banka hesabından diğer sanık Esaletin’e herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığı, satın aldığı tarihte banka hesabından satış bedeli kadar veya yakın miktarda bir paranın çekilip çekilmediği araştırılarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdiri gerekirken, eksik inceleme ile sanıkların beraatlerine karar verilmesi,

2- İİK’nun 338. maddesi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesi sonunda;

Müşteki vekili şikayet dilekçesinde sanıklardan ...’nun gerçeğe aykırı mal beyanında bulunma suçundan da cezalandırılmasını talep ettiği halde, kararın gerekçe kısmında "…..sanığın beraatine karar vermek gerekmiştir." şeklinde değerlendirme yapılmış ise de, kararın başlık ve hüküm kısmında bu suç yönünden bir karar verilmeyerek CMK'nun 232.maddesine aykırı davranılması,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün istem gibi BOZULMASINA, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6413, Karar No: 2024/14769, Tarih: 16.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/6413 E.  ,  2024/14769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2011/67 E., 2011/399 K.

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

SUÇLARIN TARİHİ : 13.01.2011

İNCELEME KONUSU

KARARLAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.04.2024 tarihli ve KYB-2024/38973 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Sanığın, katılan ...'a yönelik inceleme konusu 13/01/2011 tarihinde işlediği nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından dolayı Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 24/01/2011 tarihli ve 2011/810 sayılı iddianamesi ile kamu davası açılması neticesinde, Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/03/2011 tarihli kararıyla mahkumiyetine karar verildiği, sanığın temyiz talebinden vazgeçmesi üzerine anılan kararın 17/10/2012 tarihinde kesinleştiği,

Sanığın, yine katılan ...'a yönelik inceleme dışı 17/01/2011 tarihinde işlediği nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından dolayı Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 23/03/2011 tarihli ve 2011/3231 sayılı iddianamesi ile kamu davası açılması neticesinde, Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/10/2011 tarihli ve 2011/222 esas, 2011/530 kararıyla mahkumiyetine karar verildiği, anılan kararın Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 24/02/2016 tarihli ve 2015/10699 esas, 2016/2535 karar sayılı ilâmı ile onanarak 24/02/2016 tarihinde kesinleştiği,

Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/10/2011 tarihli kararının temyiz incelemesinden geçmek suretiyle kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 308. maddesi kapsamında anılan Dairenin kararına karşı itiraz edilebileceği gözetilerek yapılan incelemede;

Katılana yönelik 13/01/2011 ve 17/01/2011 tarihlerinde işlenen aynı nevîden suçların esasen bir suç işleme kararının icrası kapsamında ilk kamu davası açılmadan önce, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24/01/2011 tarihli iddianameden evvel işlendiği ve aynı nevîden eylemlere ilişkin anılan dosyaların birleştirilmesinden sonra zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Katılana yönelik 13.01.2011 ve 17.01.2011 tarihlerinde işlenen aynı nevîden suçların esasen bir suç işleme kararının icrası kapsamında ilk kamu davası açılmadan önce, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24.01.2011 tarihli iddianameden evvel işlendiği ve aynı nevîden eylemlere ilişkin anılan dosyaların birleştirilmesinden sonra zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2011 tarihli ve 2011/67 Esas, 2011/399 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3396, Karar No: 2020/641, Tarih: 19.02.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/3396 E.  ,  2020/641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşi kasten öldürme, bu suça yardım etmek

HÜKÜM : Sanıkların beraatine ilişkin.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılanlar vekilinin hak ve yetkisi bulunmadığından CMUK'un 318. maddesi uyarınca duruşma talebinin REDDİNE,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında, maktul ...'e yönelik eşe karşı kasten öldürme, sanık ... hakkında ise bu suça yardım etme suçlarından, elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçesi mahkemece kabul ve takdir kılınarak, verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar vekilinin, sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 19/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.