muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15177, Karar No: 2015/29774, Tarih: 12.10.2015

Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanık O.. T..'ın katılan H.. A.. ile birlikte ortak ayakkabı dükkanı işlettikleri, H.. A..'a ait 0489028 seri numaralı 1.750 TL bedelli çekin sanık tarafından işyerinden alınarak çek hesabı sahibinin bilgisi ve rızası olmadan keşide edilip toptan ayakkabı ticareti yapan katılan M.. A..'ya verildiği, sanığın çek bedeli kadar ayakkabı aldığı, M.. A..'nın çeki bankaya ibrazında karşılığının bulunmaması üzerine çekte keşideci olarak gözüken çek hesap sahibi H.. A.. hakkında karşılıksız çek keşide etmek suçundan suç duyurusunda bulunduğu, yapılan soruşturmada suça konu çekteki imzanın katılan H.. A..'a ait olmadığının anlaşıldığı, sanığın bu şekilde çek hesabı sahibi tarafından verilmiş yasal bir yetki ve rıza bulunmaksızın suça konu çeki tanzim ederek resmi belgede sahtecilik ve çeki aldığı mala karşılık vermek suretiyle dolaşıma sürerek nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın suça konu çeki keşide ederek ayakkabı ticareti yapan katılan M.. A..'ya vermek suretiyle çek bedeli kadar ayakkabı aldığı, her ne kadar katılan H.. A.. suça konu çekin sanık tarafından kendi bilgisi ve rızası dışında keşide edildiğini belirtmiş ise de, katılan M.. A..'nın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde sanığın kendisinden 5 kez mal aldığını ve karşılığında çek kestiğini, ilk birkaç çekin ödendiğini, ancak suça konu çek ile diğer bir kaç çekin ödenmediğini, çek karşılığında verilen mallar için faturaları da katılan Hüsnü adına kestiğini beyan ettiği gözetildiğinde, mahkeme tarafından verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamede sanığın baştan itibaren dolandırıcılık ve sahtecilik kastı ile hareket edip etmediği araştırılmadığından bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/433, Karar No: 2015/3769, Tarih: 30.09.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/433 E.  ,  2015/3769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1-Uyuşturucu madde ticareti yapma ( tüm sanıklar hakkında)

2- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma (sanıklar

..., ... ve ... hakkında)

Hüküm-Karar : a-Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet

b- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık ...'ın 10/12/2014 ve 15/12/2014 tarihli dilekçeler ile kararı temyiz ettiği, mahkemesince 19/12/2014 tarihli ek kararla temyiz talebinin reddine karar verildiği, kararın tebliği için T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'na 31/12/2014 tarihli müzekkere yazıldığı, ek kararın tebliğ edilip edilmediği ve sanık tarafından bu kararın temyiz edilip edilmediği hususlarında dosyaya yansıyan bir bilgi ve belge bulunmadığı anlaşıldığından; ek karar tebliğ edilmişse buna ilişkin belgenin dosya arasına konulması, tebliğ edilmemişse ek kararın sanığa tebliğ edilip, buna ait belge ve ek kararı temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise diğer sanıkların temyizlerine hasren inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi kaydıyla dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 30/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6438, Karar No: 2012/7995, Tarih: 20.12.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/6438 E.  ,  2012/7995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi ve hisse devrinden kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında imzalanan tarihsiz “protokol sözleşmesi” başlıklı sözleşmenin f bendine göre yüklenici davalı tarafından, şirket hissesinin devri karşılığı yaptığı imalât dışında takip dayanağı olan ve tanzim yeri yazılı olmadığı için bono vasfını taşımayan senet davacıya verilmiştir. Sözleşme gereği düzenlenen senet 30.000,00 TL bedelli ve 15.04.2010 vadelidir. Davalı tarafından senet bedelinin dava dışı ... tarafından 10.000,00 TL’sinin haricen ve elden 20.000,00 TL’sinin de yine aynı şahıs tarafından banka havalesi ile davacıya ödendiğini ve borcun kalmadığı savunulmuştur. Takip dayanağı senedin borçlusu davalı ... alacaklısı ... olup dava dışı ...Sağlık Hizmetleri ve ... Ticaret Ltd. Şti. keşideci, lehdar, ciranta ve hamil olarak yer almadığı gibi dava dışı ... tarafından davacıya ... Bankası ... Şubesi’nden gönderilen hesaptan ... banka dekontunda ödemenin takip dayanağı senede yada davalı ...’ın davacıya olan borcuna mahsuben yapıldığına dair bir açıklama bulunmamaktadır. Davacı alacaklı tarafından söz konusu dekontla yapılan ödemenin gönderenle olan başka ilişkileri sebebi ile yapıldığı ileri sürülmüş, ödeme savunması kabul edilmemiştir.

İmzası ve altındaki içeriğine itiraz edilmeyen senetle davacının davalıya yazılı miktarda borçlu olduğu sabit olduğundan davalının senet bedelini davacıya ödediğini yasal

delillerle kanıtlaması zorunludur. 10.000,00 TL’lik elden ödeme ile ilgili kabul edilmediği ve hatırlatılmasına rağmen yemin teklif etme hakkı kullanılmadığından bu miktar ödeme ispatlanamamıştır. 20.000,00 TL’lik ... tarafından yapılan ödeme ile ilgili olarak alacaklı tarafından kabul edilmediği ve dekontta davalının borcuna mahsuben ödeme yapıldığı belirtilmediğinden bu dekont tek başına davalının borcuna mahsuben ödemeyi ispata elverişli değildir. Ancak davalı yanca cevap dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanılmış olmasına rağmen bu ödeme yönünden kendisine yemin teklifi hakkı hatırlatılmamıştır.

Bu durumda, ispat külfeti davalıya ait olup ibraz edilen dekont 20.000,00 TL ödemenin kendi borcuna mahsuben yapıldığını kanıtlamaya yeterli olmadığından mahkemece söz konusu ödemenin takip dayanağı senetteki borcuna mahsuben... tarafından yapıldığına dair davalının davacıya yemin teklifi etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken ispat külfetinde yanılgıya düşülerek, kısmen kabul kararı verilmesi doğru olmamıştır. Öte yandan alacağın dayanağı olan senette ödeme tarihi yazılı olup kesin vade bulunduğu ve bu tarihin geçmesi ile davalı borçlu temerrüde düşmüş olacağından işlemiş faiz konusunda hesaplama yaptırılıp bulunacak miktarın da hüküm altına alınması gerekirken işlemiş faiz talebinin reddi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Kararın belirtilen sebeplerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7200, Karar No: 2017/4699, Tarih: 18.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/7200 E.  ,  2017/4699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/255, Karar No: 2020/94, Tarih: 06.02.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2016/255 E.  ,  2020/94 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Bursa 2. İş Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 13.11.2013 tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin 11.10.2005- 11.01.2013 tarihleri arasında değişen alt işverenler nezdinde davalı ... Bakanlığına bağlı hastanede temizlik işlerinde çalıştığını ancak davalı Bakanlık ile dava dışı alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı ile ilave tediye ücreti alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... (Bakanlık/İdare) vekili 04.12.2013 tarihli cevap dilekçesinde; davacı ile müvekkili İdare arasında imzalanmış herhangi bir iş sözleşmesi söz konusu olmadığından müvekkilinin taraf sıfatının bulunmadığını, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının kıdem tazminatı ve ilave tediye ücretine hak kazanamadığını, muvazaa iddiasının yerinde olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

6. Bursa 2. İş Mahkemesinin 02.10.2014 tarihli ve 2013/699 E., 2014/577 K. sayılı kararı ile; davacının iş yeri devri kapsamında davalı Bakanlığa ait hastanede değişen alt işverenler nezdinde asgari ücret ile çalıştığı, kıdem tazminatına hak kazandığı, ilave tediye ücreti yönünden ise, tanık beyanlarından temizlik görevlisi ve alt işveren işçisi olarak işe alınan işçilerin davalı Bakanlığa bağlı hastanenin asıl işlerinde çalıştırıldıklarının anlaşıldığı, bu nedenle davacının ilave tediye ücreti alacağına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Bursa 2. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Bursa 2. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesince 09.02.2015 tarihli ve 2014/20924 E., 2015/956 K. sayılı kararı ile; 1 nolu bozma bendinde, istifa dilekçesi değerlendirilmeden eksik inceleme ile kıdem tazminatının kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu; 2 nolu bozma bendinde ise, asıl-alt işveren ilişkisine ve muvazaaya dair genel açıklamalar yapıldıktan sonra, temizlik hizmetinin yardımcı iş niteliğinde olup davacının çalıştırıldığı temizlik hizmeti ihalelerinin muvazaalı olduğu ispatlanamadığı, diğer yandan dinlenilen tanıkların beyanlarının davacının temizlik hizmeti dışında başka işlerde çalıştırıldığının kabule yeterli olmadığı, davacının görevi dışında asıl işin bir bölümünde çalıştırıldığının ispatlanamadığı, davacının bu nedenle baştan itibaren asıl işveren işçisi sayılması ve davalının ilave tediye alacağından sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı, ilave tediye alacağının reddi yerine kabulünün hatalı olduğu gerekçeleriyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. Bursa 2. İş Mahkemesinin 06.10.2015 tarihli ve 2015/360 E., 2015/292 K. sayılı kararı ile; davalı İdareye karşı emsal nitelikte çok dava olup, Bursa 4. İş Mahkemesinin 2014/952-957 E. sayılı dosyalarında, davacının çalışmış olduğu hastanede müdür yardımcısı olan, iş yerindeki çalışma koşulları ve düzeni konusunda ayrıntılı bilgi sahibi ve davacının amiri konumunda bulunan davalı tanığının beyanlarına aynen yer verildikten sonra, bu tanığın beyanlarının sadece dinlendiği davanın davacısına ilişkin olmayıp, tanığın temizlik personeli olarak işe alınan dava dışı şirket işçilerinden bahsettiğinin açıkça anlaşıldığı, tüm muvazaa kriterlerinin tamamının davalı iş yerindeki alt işverenlik ilişkisi açısından gerçekleştiği, davalı ... Bakanlığından iş alan şirketlerin işveren sıfatı taşımayıp, sadece davalı İdareye işçi temin ettiği, asıl ve tek işverenin davalı Bakanlık olduğu hususlarının tartışmasız bir şekilde ortaya konulduğu gerekçeleriyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayda Mahkemece, iş sözleşmesinin feshi ile ilgi olarak yapılan araştırmanın hüküm kurmaya yeterli olup olmadığı, burada varılacak sonuca göre de davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmayacağı; davalı ... Bakanlığına bağlı devlet hastanesinde çalışan işçi tarafından asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu iddiası ile 6772 sayılı Kanun kapsamında ilave tediye ücreti ödenmesi istemi ile açılan eldeki davada, davalı Bakanlık ile dava dışı şirketler arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun ispat edilip edilmediği ve burada varılacak sonuca göre davacının ilave tediye ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktalarında toplanmaktadır.

III. ÖN SORUN

12. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında öncelikle; mahkemenin bozma kararı sonrası davacı vekili tarafından sunulan başka mahkemelerde açılan davalarda dinlenen tanık beyanlarından Bursa 4. İş Mahkemesinin 2014/952 ila 957 Esas sayılı dosyalarında hastane müdür yardımcısı olan tanığın beyanına gerekçesinde yer verip, bu tanığın açıklamalarına da dayanarak direnme adı altında verdiği kararın gerçekte yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı ve burada varılacak sonuca göre temyiz incelemesinin Özel Dairece mi yoksa Hukuk Genel Kurulu tarafından mı yapılması gerektiği ön sorun olarak tartışılmıştır.

IV. GEREKÇE

13. Bilindiği üzere, direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için mahkemece bozma kararından esinlenilerek yeni herhangi bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar verilmeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir (6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen “geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi).

14. Somut olayda, mahkemece ilk kararda davacı tanıklarının, davacının dava dışı şirketler bünyesinde davalı iş yerinde temizlik işinde çalıştığı, gerektiğinde hastane yetkililerinin emir ve talimat verdiği, çalıştıkları şirketler değişse de yaptıkları işin değişmediği, davacının temizlik haricinde hasta ve kan taşıma, ölüm olaylarında toparlama işlemleri yaptığını beyan ettikleri, tanık beyanlarından temizlik görevlisi ve alt işveren işçisi olarak işe alınan işçilerin davalı Bakanlığa bağlı hastanenin asıl işlerinde çalıştırıldıklarının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş iken, kararın Özel Dairece bozulmasından sonra davacı vekilince ibraz edilen, başka mahkemelerde açılan davalarda dinlenen tanık beyanlarından Bursa 4. İş Mahkemesinin 2014/952-957 E. sayılı dosyalarında davalı tanığı olarak dinlenen ve hastane müdür yardımcısı olan tanığın beyanına gerekçede aynen yer verildikten sonra, bu tanığın açıklamalarına da dayanılarak direnme adı altında yeni bir karar verilmiştir.

15. Şu hâlde "direnme" olarak verilen kararın, usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı, bozma konusu ile ilgili bozma kararı sonrası ortaya çıkan yeni delil ve olgulara dayalı olarak oluşturulan yeni hüküm niteliğinde olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

16. Hâl böyle olunca, kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye aittir.

17. Bu nedenle yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

V. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle;

Davalı ... vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 9. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 06.02.2020 tarihinde oy birliği ile ve kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/791, Karar No: 2011/1270, Tarih: 24.10.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/791 E.  ,  2011/1270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ :

ŞİKAYET OLUNAN :

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayet olunan banka tarafından başlatılan icra dosyasında yapılan sıra cetvelinde borçlunun 3. şahıs nezdinde haczedilen parasının tamamının şikayet olunana ödenmesine karar verildiğini, müvekkili şirketin alacaklı olduğu dört adet icra dosyasında ihtiyati haciz tarihi 22.12.2008 tarihli olduğu halde, şikayet olunanın ihtiyati haczinin 24.12.2008 tarihli olduğunu bu durumda şikayet olunanın haczi daha önce kesinleşse bile İİK'nun 268. maddesi hükmüne göre müvekkili şirketin icra dosyalarının kendiliğinden hacze iştirakinin söz konusu olacağını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile sıra cetveline konu 28.814,56 TL'nin müvekkili şirkete ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan ... A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, aynı mal üzerine birden fazla ihtiyati haciz konulmuş olması durumunda aslolanın ihtiyati hacizlerin konulma tarihlerinin değil, icrai hacze dönüşme tarihleri olduğu, davalı bankanın ihtiyati haczinin 31.12.2008 tarihinde kesinleştiği, davacı hacizlerinin ise 20-21-22.01.2009 tarihlerinde yani davalı bankanın haczinden çok sonra kesinleştiği, davacının takiplerinin kambiyo senedine dayalı olup, hacze iştiraki düzenleyen İİK'nin 100. maddesinin açık hükmünde yazılı olan belgelere dayanmadığı gibi, davaya konu takipler ayrı icra dairelerinden başlatılmış olduklarından somut olayda İİK'nın 61. maddesi hükmünün uygulama alanı bulunmadığı, davacının alacaklısı olduğu icra dosyalarındaki haciz tutanaklarının İİK'nun 105. maddesi gereğince aynı yasanın 143. maddesindeki aciz vesikası kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir..

Kararı, şikayet vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 24.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1011, Karar No: 2023/9096, Tarih: 25.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/1011 E.  ,  2023/9096 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Çerkezköy Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 24.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Çerkezköy Cumhuriyet Başsavcılığının 16.03.2016 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Çerkezköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2016 tarihli ve 2016/267 Esas, 2016/598 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan açılan kamu davasının "soruşturma aşamasında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararından sonra tek tebligat yapılması ve tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi şartının gerçekleşmemiş olması nedeniyle bu aşamada kovuşturma yapılamayacağından sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 ncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşürülmesine" ve "Sanık hakkında dava açılmasının ertelenmesi kararı ile ilgili gereğinin takdir ve ifası için Çerkezköy Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına," karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısı " Suçun unsurları oluşmadığından düşme verilmesi usul ve yasaya aykırı" olduğunu beyan ederek 15.06.2016 tarihli temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜ)