muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5002, Karar No: 2016/6590, Tarih: 09.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/5002 E.  ,  2016/6590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla)

Vasi tayini istemine ilişkin davada, ... Sulh Hukuk ve ... Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, küçüğe vasi atanması istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüğün annesinin sağ olduğu ve velayetinin anneye verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

.... Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla) ise davanın vasi tayinine ilişkin olduğu gerekçesiyle karşı görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medenî Kanununun 337. maddesinin birinci fıkrası, “Ana ve baba evli değilse velayet anaya aittir.” Aynı maddenin ikinci fıkrası “Ana küçük, kısıtlı veya ölmüş ya da velayet kendisinden alınmışsa hâkim, çocuğun menfaatine göre, vasi atar veya velayeti babaya verir.” hükmünü içermektedir.

Dosya kapsamından, küçük ...'un evlilik dışında doğduğu, baba tarafından küçüğün tanınmadığı, annesinin yaşının küçük olması nedeniyle nüfus müdürlüğü tarafından küçüğe vasi tayini için sulh hukuk mahkemesine ihbarda bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Çocuk, evlilik birliği içerisinde dünyaya gelmediği gibi tanınmaması nedeniyle de babası ile soybağı kurulamamıştır. Soybağı kurulmayan babaya velayetin verilmesi sözkonusu olamayacağına göre, küçüğe vasi atanması hususundaki uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 4. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15680, Karar No: 2014/22985, Tarih: 07.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/15680 E.  ,  2014/22985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 27. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/331-2013/164

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2192, Karar No: 2015/1022, Tarih: 29.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2192 E.  ,  2015/1022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafii tarafından mahkemeye sunulan 20/06/2011 tarihli dilekçede, eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz talebinde de bulunulduğu anlaşılmakla; CMK’nın 42. maddesi gereğince temyiz hakkını elde etmeye yönelik eski hale getirme istemi hakkında karar vermeye temyiz incelemesini yapacak olan Yargıtay yetkili olması karşısında, eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin mahkemesince verilen 08/10/2010 tarihli ek karar hukuken yok hükmünde kabul edilerek, sanığa gerekçeli karar tebliğinin Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre yapıldığı ancak muhatabın adreste bulunmama nedeninin usulünce araştırılarak tevsik edilmediği dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, eski hale getirme talebinin kabulüyle yapılan incelemede;

Katılana ait tarlada hayvan otlatarak mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda sanığın, aşamalardaki savunmalarında suçlamaları kabul etmemesi,görgüye dayalı tanık beyanının bulunmaması, katılanın işçisi olan tanık ...'ın da hasardan sonra tarlaya gittiği, kimin hayvan otlattığını bizzat görmediği,olayı sanığa sorduğunda sanığın cevap vermeden yanından uzaklaştığını beyan ettiği, 04/03/2010 tarihli olay yeri tespit tutanağında ''sözkonusu tarlanın etrafının çevrili olmadığı, giriş çıkış kapısının bulunmadığı ve her yönden girilebilmenin mümkün olduğu, tarla içerisinde daha önceden işçiler ve traktör çalıştığından dolayı ayak izi tespiti yapmanın mümkün olmadığının'' tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın mahkumiyetine yeter derecede kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı CUMK'nın 325. maddesi hükmü uyarınca bozmanın hükmünü temyiz etmeyen sanık ...'a da sirayetine, 29/04/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17193, Karar No: 2012/24507, Tarih: 29.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17193 E.  ,  2012/24507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden fındıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harçtan artan paranın istenildiğinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı kalan onama harcının davalıdan alınmasına, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2857, Karar No: 2018/5210, Tarih: 31.05.2018

**21. Hukuk Dairesi         2018/2857 E.  ,  2018/5210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yurtdışı borçlanmasının 20.01.1986 tarihinden itibaren 5308 gün olarak ödemelerinin bu günlere mal edilmesine, emekli olduğu 01.02.2016 tarihinden itibaren emekli maaşlarının yeniden hesap edilerek arada oluşan farkların faizleriyle birlikte ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 31/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4216, Karar No: 2018/3126, Tarih: 25.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/4216 E.  ,  2018/3126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, kasten yaralama, kişilerin huzur ve sükununu bozma (sanık ...), hakaret (sanıklar)

HÜKÜM : Sanık ...'in işlediği cinsel taciz, kasten yaralama, kişilerin huzur ve sükununu bozma eylemleri bütün halinde cinsel taciz kabul edilerek bu suç ile hakaret suçundan mahkumiyetine, sanık ... hakkında hakaret suçundan dolayı ceza verilmesinden vazgeçilmesine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sırasında iş bu dosyayla bağlantılı olduğu saptanan Gaziosmanpaşa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2012 gün ve 2011/673 Esas, 2012/402 Karar sayılı dosyasında soruşturma ve kovuşturma evrelerine ilişkin evrakın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemine (UYAP) kaydedilmediği anlaşılmakla, anılan dosyanın duruşma tutanakları ile gerekçeli kararında tespit edilecek imza eksikliklerinin usulüne göre tamamlanmasının ardından gerekli dosya aktarım işlemi de yapıldıktan sonra Dairezime iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2353, Karar No: 2023/1254, Tarih: 23.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2353 E.  ,  2023/1254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki korunma kararının kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Mahkeme kararı hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kurum mahkemeye sunduğu 04.07.2013 tarihli talep yazısı ile ... hakkında verilen korunma kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Hakkındaki korunma kararı kaldırılması istenen çocuğun babası ... duruşmada çocuğun kendisine teslim edilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, küçüğün aile ortamında yaşamasının sosyal ve psikolojik durumu açısından faydalı olacağı, tedbir kararının kaldırılmasının küçüğün menfaatine olduğu gerekçesi ile ... hakkında verilen korunma kararının kaldırılmasına, çocuğun babaya teslimine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... vekili, kararın duruşma yapılmaksızın, taraf teşkili sağlanmadan ve evrak üzerinde verilmiş olmasının hatalı olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, daha önce çocuk hakkında verilen korunma kararının kaldırılması şartlarının oluşup oluşmadığı, Mahkemenin görevli olup olmadığı ve davanın hasımsız görülüp görülemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun`un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası. 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu'nun (2828 sayılı Kanun) 22 nci, 24 üncü maddesi. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu`nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci, 7 inci, 26 ncı maddesinin üçüncü fıkrası maddeleri ve geçici 1 inci maddesi. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, 16.01.2013 tarih 2012/2-563 Esas, 2013/69 sayılı Kararı.

3. Değerlendirme

1. Dava, 2828 sayılı Kanun`a göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun`un 22 nci maddesinin birinci fıkrasında; korunmaya muhtaç çocukların, ... oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağı hükme bağlanmıştır. Aynı Kanun'un 24 üncü maddesinde de, korunma kararının, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ... olmadan kaldırılabileceği gibi, ... olduktan sonra da, çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde devamına karar verilebileceği hükme bağlanmıştır.

2. 5395 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 sayılı Kanundaki tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır. (YHGK, 2012/2-563 E., 2013/69 K.)

2. 5395 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 sayılı Kanundaki tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır. (YHGK, 2012/2-563 E., 2013/69 K.)

3. Yukarıda açıklandığı üzere, 5395 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesiyle, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi çocuk mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İşin esasıyla ilgili karar vermek görevi sonradan yürürlüğe giren yukarıda bahsedilen kanunla değiştiğine göre, dava, çocuk mahkemesinin görevine girmektedir. 5395 sayılı Kanunun geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca çocuk mahkemelerinin bulunmadığı yerlerde aile ya da Asliye Hukuk Mahkemelerinin görevli olacağı düzenlenmiştir. ...`de aile mahkemesi bulunmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, görevsizlik kararı verilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu diğer bölümlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

İşbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

23.03.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1457, Karar No: 2024/6714, Tarih: 21.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/1457 E.  ,  2024/6714 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/41 E., 2021/296 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekili, dahili davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Bafra ilçesi Yeşilyazı köyünde hükmen tescil harici bırakılan 591 parsel sayılı taşınmaz sınırları içerisinde kalan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına oluştuğunu iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 713 üncü Maddesi hükmüne göre davacı adına tescilini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, hükmün temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 11.09.2018 tarihli ve 2016/9518 - 2018/5533 sayılı kararıyla; "Orman İdaresi ve Samsun Büyükşehir Belediye Başkanlığının davaya dahil edilmesi, Bafra Tapulama Mahkemesinin 1975/38- 1976/14 sayılı kararı ile orman vasfı ile tescil harici bırakılan 591 parsel numaralı taşınmazın dava konusu taşınmaz ile aynı yer olup olmadığı, eski mahkeme kararındaki tarafların işbu davadaki davacı ile aynı kişi olup olmadığı mirasçılık ilişkisi ve neticede davacıyı bağlayıp bağlamayacağının değerlendirilmesi, en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile dava tarihinden 15 - 20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritalarının bulunduğu yerlerden istenmesi, taşınmazın öncesinin ne olduğu, imar ve ihyanın hangi tarihte tamamlanıp bittiği, zilyetliğin hangi tarihte başlayıp kimler tarafından ne biçimde sürdürüldüğü, kullanımın ekonomik amacına uygun olup olmadığı, tanıkların imar-ihya ve zilyetlik olgusunu hangi olaylarla nasıl hatırladıklarının saptanması" gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.