muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12692, Karar No: 2014/21057, Tarih: 28.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanannedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10284, Karar No: 2013/11686, Tarih: 17.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10284 E.  ,  2013/11686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından, harç alınmış ise buna ilişkin belgenin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2501, Karar No: 2017/170, Tarih: 17.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/2501 E.  ,  2017/170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 17/01/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki dava konusu ... ili ...ilçesi ... mahallesi... ada... parsel sayılı taşınmazın üzerinde bulunan binaya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de; zemini yönünden alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli ve yeterli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kök raporunda ... ...ada ... parsel sayılı taşınmazın 19.07.1990 tarihli eski satışı somut emsal olarak alınmış olup yine emsal olarak incelenen ...Mahallesi ...ada ... parsel satışı da emsal olarak incelenmiş ve söz konusu emsalin serbest alım satımı yapılan değerlerin çok altında kaldığı ve muvazaalı olduğu görüş ve kanaatine varılarak emsal alınmadığı bildirilmiş ve taşınmazın somut emsale göre değerlendirme tarihi olarak m² değerinin 2.586,30 TL olduğu tespit edilmiş iken aynı bilirkişi kurulundan alınan ve hükme esas alınan 19.06.2015 tarihli ek raporda ise taşınmazın değeri kök raporda serbest alım satımı yapılan değerlerin çok altında ve muvazaalı olduğu görüş ve kanaatine varılarak emsal alınmayan ... ada ...parsel sayılı taşınmaz somut emsal olarak alınmış ve taşınmazın emsalden 8,32 kat değerli olduğu açıklanarak taşınmazın m² değeri kök rapordaki gibi 2.586,43 TL olarak da belirlenmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulunun kök raporunda eski tarihli satışın emsal alındığı; ek raporda ise kök raporda vergi resim ve harçtan kaçınmak için muvazaalı olduğu gerekçesiyle emsal alınmayan satış emsal alındığından bilirkişi raporları hüküm kurmaya elverişli değildir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulunun kök raporunda eski tarihli satışın emsal alındığı; ek raporda ise kök raporda vergi resim ve harçtan kaçınmak için muvazaalı olduğu gerekçesiyle emsal alınmayan satış emsal alındığından bilirkişi raporları hüküm kurmaya elverişli değildir.

Dava konusu ... ili ... ilçesi ... Mahallesi ... ada ...parsel sayılı taşınmazın bulunduğu ... Mahallesi benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.480,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.480,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 17/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14513, Karar No: 2017/2029, Tarih: 12.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14513 E.  ,  2017/2029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından 533 TL zorunlu savunman ücretine dair yargılama giderinin tahsiline ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22258, Karar No: 2013/11958, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/22258 E.  ,  2013/11958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'un yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Bigadiç Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.06.2009 gün ve 2007/2 Esas, 2009/261 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ..., ... ve ... müdafii ile sanıklar ... ve ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, sanık ...'nin başka biri ile evli olan kızı ...'nın mağdur tarafından kaçırıldığının haber alınması üzerine, sanıklar ..., ... ve ...'ın mağduru yakalamak için araştırmaya başladıkları, mağdurun Bursa ili Karacabey ilçesi ... Köyünde olduğunu öğrenmeleri üzerine, köye gelen bu sanıkların mağdur ve ...'nın bulunduğu eve zorla girerek etkisiz hale getirdikleri mağduru araçla Karacabey ilçesi ... Köyüne getirdikleri, burada darp ettikleri mağdurun el ve ayaklarını bağlamak suretiyle, yine aynı sanıkların mağduru Balıkesir ili Bigadiç ilçesi ... Köyüne getirilmesi üzerine toplanan kalabalık tarafından da darp edilen mağdurun çağrılan kolluk güçlerine teslim edildiği anlaşılan olayda, mağdurun aşamalardaki dosya içeriği ile örtüşmeyen bu sanıklar hakkındaki tutarsız anlatımları, mağdurun eşi olduğu anlaşılan tanık ...'nın olayın hemen sonrasında alınan ve diğer beyanlarla örtüşen soruşturma ifadesi ile çelişen kovuşturma beyanları dışında, sanıklar ... ve ...'ın diğer sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna iştirak ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek sanıkların atılı suçtan beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2833, Karar No: 2010/3338, Tarih: 10.06.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/2833 E.  ,  2010/3338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

.

Yukarıda tarih ve sayılı hüküm davacı vekili ile davalı kooperatif temsilcileri tarafından temyiz edilmiş, davalı Kooperatif tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı ... İnş.Taah.Gıda Turz.Nak.San.Tic.Ltd.Şti. vekili Avukat ..., davalı ... Başkanı ...ve ... .... Diğer davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları ile davalı kooperatif temsilcileri dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yüklenicinin edimini ifa etmemesi nedeniyle müdahalenin men’i ve davalı yükleniciler ile taşeron şirketin elatmalarının önlenmesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın kooperatif yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine dair verilen karar, davacı vekili ile davalı kooperatif tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı kooperatifin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı arsa sahibinin temyizine gelince; arsa sahibi İzmir 1. Noterliği’nin 27.10.1997 gün, 35555 yevmiye nolu düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesini davalı kooperatif ve ... Yatçılık Turz.San.Tic.Ltd.Şti. ile yapmış ve birlikte imza altına almışlardır. Sözkonusu sözleşmede kooperatif finansmanı sağlamakla, şirket de inşaatı sözleşme ve ekleri ile fen ve sanat kaidelerine uygun biçimde tamamlayıp teslim etmekle yükümlü kılınmış, yine aynı noterlikçe düzenlenen 16.06.1998 tarihli 16562 yevmiye nolu ek ve değişiklik sözleşmesi de aynı taraflarca imzalanmıştır. Davalı ... İnş.Ltd.Şti. halen sözkonusu sözleşmelerin tarafı ve yüklenicisi olup, hakkında fesih ve men’i müdahale kararı verilmedikçe taşınmaza el atıp inşaatı devam ettirme imkânı bulunduğu ve dosya kapsamına göre davacı arsa sahibi fesih talebinde haklı olduğundan bu davalı hakkında da sözleşmenin feshi ile men’i müdahale kararı verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu aleyhindeki davanın reddi doğru olmamıştır.

Davacının diğer davalı ... İnş.Ltd.Şti.ne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacının diğer davalı ... İnş.Ltd.Şti.ne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı arsa sahibi ile bu şirket arasında akdî ilişki bulunmadığı, bu davalının cevap dilekçesine göre dava tarihi itibariyle inşaatı yapılacak taşınmazın tamamının bu davalının elinde olup, davadan sonra 13.08.2006 tarihinde boşalttığı anlaşılmaktadır. Davacı, dava tarihi itibariyle bu şirket hakkında da elatmanın önlenmesi davası açmakta haklıdır. Ancak yargılama devam ederken bu davalı taşınmazdaki işgaline son vermiştir. Bu durumda davalı ... İnş.Ltd.Şti. hakkındaki davada konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve hakkındaki dava ile ilgili ücreti vekâlet ile yargılama giderinden sorumlu tutulmasına karar verilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak davalı ... İnşaat Ltd.Şti. ile ilgili davanın reddi de usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Kararın belirtilen sebeplerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı kooperatifin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün lehine BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalılardan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 527,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...’nden alınmasına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 10.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1332, Karar No: 2021/973, Tarih: 07.07.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1332 E.  ,  2021/973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığına belediye başkanı, belediye başkan yardımcısı ve belediye çalışanları hakkında görevi kötüye kullandıkları ve usulsüz işlemler yaptıkları iddiasıyla yapılan şikâyet nedeniyle İl Mahalli İdareler Müdürlüğünce kontrol memuru olarak görev yapan müvekkilinin görevlendirilmesi üzerine araştırma ve ön inceleme raporu hazırladığını, rapor sonrası Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından belediye başkan yardımcısı hakkında işlem yapılmasına yer olmadığına karar verildiğini, diğer çalışanlar hakkında ise hazırlanan rapor doğrultusunda soruşturma izni verilerek görevi kötüye kullanma suçundan iddianame düzenlendiğini, Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/408 esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda çalışanların beraatlarına karar verildiğini, bunun üzerine davalının müşteki olarak Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığına "… Bu gazete haberini incelemek için İstanbul Mahalli İdareler Müdürlüğü kontrol memuru Hüseyin Hişman (doğrusu: Hışman)’ı bu haber üzerine Çatalca Belediyesini inceleme yapmak için görevlendirilmiş. Ancak Hüseyin Hişman (doğrusu:Hışman) bu Belediye yetkilileri hakkında çıkan bu kadar kirli işleri inceleyerek ortaya çıkarmak yerine üzerini kapatabilmek için adeta Hukuk ve Kanun dışı bir yönteme başvuruyor... Müktesep hakkım olan bir binama giriyor... Hüseyin Hişman (doğrusu:Hışman) tamamen görevin dışına çıkarak Türkiye'de vatandaş hakkını aramayı bilmez düşüncesiyle benim binama saldırıyor, sahte yapı tatil tutanağı düzenletiyor.." beyanlarının yer aldığı şikâyet dilekçesi vermesi sebebiyle müvekkili hakkında inceleme başlatılıp savunmasının alındığını ve sonrasında müvekkili hakkında soruşturma izni verilmemesine karar verildiğini, bu karara karşı davalı tarafça yapılan itirazın da İstanbul Bölge İdare Mahkemesi Başkanlığınca reddedildiğini, davalının bu şekilde müvekkili hakkında asılsız iddialarda bulunarak iftira suçunu işlediğini, bu nedenle davalı hakkında iftira suçundan cezalandırılması için Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığına şikâyette bulunduklarını, davalının gerçek olmayan şikâyet ve beyanları karşısında müvekkilinin haksızlıklara uğradığını, itibarının zedelendiğini, görev yaptığı kurum ve yaşam çevresinde onarılması imkânsız zarar ve sonuçlarıyla zor durumda kaldığını ileri sürerek davalı aleyhine manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı: