muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14225, Karar No: 2017/16949, Tarih: 30.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/14225 E.  ,  2017/16949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davalı şirketin yurtdışı şantiyelerinde çelik montajcı olarak 07.06.2006 - 16.05.2013 tarihleri arasında çalıştığını, aylık ücretinin 1.250,00 USD olduğunu, işine son verildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın öncelikle zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının çalışmasının proje bazlı ve dönemsel olduğunu, her projenin bitimi ile iş akdinin kendiliğinden sona erdiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatı isteme hakkına sahip olmadığını, tüm ücretlerinin maaşına eklenerek banka hesabına yatırıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi son aylık ücretinin 1.250,00 USD olduğunu ileri sürmüş, davalı işveren 2,85 USD saat ücretini savunmuştur. Dosya kapsamında yaptırılan emsal ücret araştırması tespite elverişli olmayıp, işveren ile husumeti bulunmayan tanık ... Akın işverenle saatine 2,85 dolara anlaştıklarını açıklamış, davacı tanığı ... Turgut ise davacının 1,220,00 USD ücret aldığını beyan etmiştir. Mahkemece davacının iddia ettiği ücret üzerinden hesaplanan tazminat ve alacaklar hüküm altına alınmıştır.

2-Davacı işçi son aylık ücretinin 1.250,00 USD olduğunu ileri sürmüş, davalı işveren 2,85 USD saat ücretini savunmuştur. Dosya kapsamında yaptırılan emsal ücret araştırması tespite elverişli olmayıp, işveren ile husumeti bulunmayan tanık ... Akın işverenle saatine 2,85 dolara anlaştıklarını açıklamış, davacı tanığı ... Turgut ise davacının 1,220,00 USD ücret aldığını beyan etmiştir. Mahkemece davacının iddia ettiği ücret üzerinden hesaplanan tazminat ve alacaklar hüküm altına alınmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının imzasını içermeyen aylık ücret bordrolarında saat ücreti ile temel ücret hesabı dışında fazla çalışma ve tatil ücreti gibi tahakkuklara yer verilerek davacının banka hesabına yatan tutar ile uyumlu bir tahakkuka gidilmiştir. Davalı işveren işçinin imzasını içermeyen ve her zaman düzenlenmesi mümkün olan bordrolarla temel ücreti bölmek suretiyle diğer işçilik alacaklarının da ödendiği şeklinde bir uygulama geliştirmiştir. Bordro içerikleri ve tanık beyanları gözetilerek davacı işçinin aylık temel ücretinin 1.220,00 USD olduğu kabul edilmeli ve bordroların fazla çalışma ile tatil tahakkuklarını içermediği sonucuna varılmalıdır. Gerekirse bu esaslar dahilinde bilirkişiden yeniden rapor alınmalı ve mahkemece bir değerlendirmeye tabi tutularak tazminat ve alacaklar hakkında bir karar verilmelidir.

3-Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, işverence ödenen ücret içinde fazla çalışma ve tatil ücreti alacaklarının yer alıp almadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosya içinde yer alan ücret bordroları imzasız olup, aylık normal çalışma, fazla çalışma ve tatil çalışmalarını da içerir şekilde düzenlenmiştir. Bazı aylarda normal mesai süresi azaltılarak ve karşılığında fazla çalışma ile tatil mesaisi süreleri arttırılarak bordro düzenlendiği, böyle olunca davacı işçiye esasen aylık olarak yabancı paralar üzerinden temel ücret ödendiği ancak imzasız bordrolarla fazla çalışma ile tatil ücretleri de gösterilmek suretiyle tahakkuka gidildiği anlaşılmaktadır. Başka bir anlatımla, bordrolarda yer alan toplam ödeme tutarları sadece temel ücreti ilgilendirmektedir. Bordrolarda yer alan toplam ödeme tutarları sadece temel ücreti ilgilendirdiğinden işverenin kayıtlarında (bordro) yer alan fazla mesai ve tatil çalışma süreleri davacı işçinin fazla mesai yaptığını ve tatil günlerinde çalıştığını göstermez. Bu halde söz konusu alacakların varlığını ispat yükü davacıdadır. Davacı çalışma olgusu yönünden tanık beyanlarına dayanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, işçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, işçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. maddesinde “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” ve 254. maddesinde ise “Dinleme sırasında öncelikle tanıktan adı, soyadı, doğum tarihi, mesleği, adresi, taraflarla akrabalığının veya başka bir yakınlığının bulunup bulunmadığı, tanıklığına duyulacak güveni etkileyebilecek bir durumu olup olmadığı sorulur” kurallarına yer verilmiştir.

Dairemizin istikrarlı uygulaması gereği, davalı aleyhine dava açanlar tanık olarak dinlenmiş ise bu işçilerin tanıklıklarına ihtiyatlı yaklaşılmalı ve salt bu tanıkların beyanı ile sonuca gidilmemelidir. İşveren ile husumet içinde olan tanıkların beyanları diğer yan delillerle birlikte değerlendirilmelidir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanık beyanlarına göre davacının fazla çalışma yaptığı ve tatil günlerinde çalıştığı kabul edilip alacak hesaplanmıştır. Oysa davacı tanığı olarak dinlenen işçilerden davacı tanığı ... Akın dışındaki işçiler aynı şekilde davalı aleyhine dava açan kişilerdir.

Davacı tanığı ... Akın dışındaki tanıkların konumu, tanıklıklarına duyulacak güveni etkileyecek durumdadır. Bu nedenle tanıklıklarına itibar edilemez. Yukarıda anlatıldığı gibi bordrolarda yer alan toplam ödeme tutarları sadece temel ücreti ilgilendirdiğinden işverenin kayıtlarında (bordro) yer alan fazla mesai ve tatil çalışma süreleri de davacı işçinin fazla mesai yaptığını ve tatil günlerinde çalıştığını göstermez. Bu durumda davacının fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil çalışma ücretleri alacaklarının davacı tanığı ... Akın'ın çalışma süresiyle sınırlı olarak hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

4-İş akdinin feshi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürmüş ve mahkemece de iş akdinin işveren tarafından iş bitimi nedeniyle feshedildiği sonucuna varılarak davacının kıdem ve ihbar tazminatı istemleri kabul edilmiş ise de, dosyanın davacısı ... işveren aleyhine açılan İstanbul 3. İş Mahkemesinin 2013/387 esas, 2015/24 karar sayılı dosyasında (Dairemiz esas 2015/14223 ) yaptığı tanıklıkta Dominik'te rahatsızlandığını, yemek yiyemediği için ayrıldığını beyan etmiştir. Bu durumda davacının kıdem tazminatı talebi yerinde olmakla birlikte, haklı nedenle dahi olsa iş sözleşmesini fesheden taraf ihbar tazminatı talep edemeyeceğinden, ihbar tazminatı talebinin reddi yerine kabulü bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 30/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10656, Karar No: 2011/1721, Tarih: 23.09.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/10656 E.  ,  2011/1721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi (Beyoğlu 5.As.)

Suç : Karşılıksız çek keşide etme

Hüküm : Mahkûmiyet

Karşılıksız çek keşide etme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun” yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 23.09.2011 tarihinde yapılan müzakerede isteme uygun olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2221, Karar No: 2020/8883, Tarih: 07.07.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2020/2221 E.  ,  2020/8883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan .... vekilerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin davalı işverence haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Bozma ilamına uyan Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Bozma ilamına uyan Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Vermiş olduğu bir hüküm Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtay'ın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır. Mahkeme uyma kararını kaldırarak, direnme kararı veremeyeceği gibi, hükmünün bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan bölümleri hakkında da farklı bir karar vermeden yeniden hükümde karar vermek zorundadır. Bozmaya uyulmakla bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğmuş olur. Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usulü kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak oluşturur.Somut olayda, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin bozma ilamı ile davalılar arasında asıl alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı noktasında araştırma yapılması ve fazla mesai,hafta tatili alacakları bakımından kararın bozulduğu,bozma sonrası alınan bilirkişi raporunda kesinleşmiş hususların bir kısmı dikkate alınmaksızın yeniden hesaplama yapılmıştır. Yukarıda da belirtildiği üzere bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi raporunda bozma sebebi yapılmayan olgular hakkında yeniden değerlendirme yapılması ve ulusal bayram genel tatil alacağı yönünden bozma sebebi olmamasına karşın bozma sonrası red kararı verilmesi kazanılmış hak ilkesine aykırıdır.Bozma ilamına uyulması ile kesinleşen ücret ve giydirilmiş ücret,hesaplama süresi,çıkış saati gibi hususlar sabit kalmak suretiyle alacak yeniden hesaplanmalı ve ayrıca ulusal bayram genel tatil alacağı bozma kararı öncesi gibi hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirme ile hüküm tesisi isabetsiz olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 07.07.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7164, Karar No: 2018/3542, Tarih: 27.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/7164 E.  ,  2018/3542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/ 3-2, 62/1,50/1-a,52/1-2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın alkolmetrenin hatalı ölçüm yaptığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 75 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine,TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 tl olarak hesabıyla 1.500 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle , sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 27/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11486, Karar No: 2025/1999, Tarih: 19.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/11486 E.  ,  2025/1999 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/137 E., 2021/2370 K.

KATILANLAR : ..., ..., ...

SUÇLAR : Kasten yaralama, silahla tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, mala zarar verme

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi, mahkûmiyet kararlarıkaldırılarak yeniden kurulan mahkûmiyet kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret-bozma

Başka suçtan hükümlü olup cezaevinde bulunan sanığa kısa kararın tefhim edildiği, gerekçeli kararın ise 14.10.2021 tarihinde usulüne uygun olarak tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 27.09.2021 ve 15.10.2021 tarihli dilekçeleri ile kararı temyiz ettiği fakat temyiz dilekçesinde temyiz nedeni göstermediği, mahkeme karar eteğinde gerekçeli temyiz dilekçesi verilmesi gerektiğine ilişkin ibarenin bulunmadığı ve "Temyiz edenlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 295/1. maddesi gereğince temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen 15 günlük sürenin bitmesinden itibaren 7 gün içinde hükmü veren Daireye bir dilekçe verilmesi ya da zabıt katibine beyanda bulunup tutanak tutturup, hakime onaylatmak veya bir başka ilk derece Ceza Mahkemesi ya da Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi aracılığıyla ek dilekçe vermek suretiyle; Yargıtay ilgili ceza dairesine temyiz yasa yoluna başvurma hakkı açık olmak üzere" şeklinde açıklama olmadığının anlaşılması karşısında; sanık Mustafa Kayık'a 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesini içerir şerhli davetiyenin usulüne uygun tebliği ile kararı temyiz etmesi halinde düzenlenecek ek tebliğname ile kararın Dairemize gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1960, Karar No: 2010/3113, Tarih: 22.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/1960 E.  ,  2010/3113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.11.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dava evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına (TMK.md.166) dayalı olarak açılmıştır. Yargılama sırasında davalı akıl hastalığı nedeniyle kısıtlanmış kendisine vasi atanmıştır. Bu durumda davalının davranışları iradi olmadığından kusurundan söz edilemez. Akıl hastalığına (TMK.md.165) dayalı bir dava da bulunmamaktadır. O halde Türk Medeni Kanununun 166.maddesine dayalı olarak açılan davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki boşanma hususu temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz nedenlerine yönelik olarak yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Kendisi yoksul olan kişi de yoksulluk nafakası ile yükümlü tutulamaz. Davalı kocanın şizofren hastası olduğu, çalışmadığı, bir gelirinin ve mal varlığının bulunmadığı, kendisinin de yoksul olduğu toplanan delillerden anlaşılmıştır. İsteğin reddi gerekirken davacı kadın yararına yazılı şekilde yoksulluk nafakası takdiri bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b bendinde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 2/a bendinde açıklanan nedenlerle ONANMASINA,temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.22.02.2010 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/2420, Karar No: 2025/9665, Tarih: 22.05.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/2420 E.  ,  2025/9665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1118 E., 2021/3551 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi; yeminli beyanda bulunan tanıkların anlatımlarına itibar edilmesi gerektiğine, kamera kayıtlarının getirtilmediğine, sanığa iftira atmasını gerektirir bir sebep bulunmadığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamış, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12847, Karar No: 2013/19281, Tarih: 14.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/12847 E.  ,  2013/19281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, Trabzon Valiliği emrinde şoför olarak çalıştığı dönem için seyyar görev cetvelleri uyarınca TİS 35. maddesi kapsamında seyyar görev tazminatı ve ulusal bayram genel tatil alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, seyyar görev cetvelleri uyarınca davacının şoför olarak Trabzon İl'i sınırları içinde görev yaptığı gerekçesi ile bilirkişi raporundaki hesaplama uyarınca kabule karar verilmiştir.

07.08.2009 Tarihinde TÜHİS ile Tarım İş Sendikası arasında imzalanan ve 01.01.2009-31.12.2010 arası yürürlükte olan, Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesi; "Görev unvanları Maliye Bakanlığı'na seyyar görevli olarak vize ettirilen işçilere, …..... bütçe kanunu hükümleri uyarınca seyyar görev tazminatı ödenir.“ hükmünü içermektedir. Davacının Trabzon Valiliği emrinde çalıştığı görev süresi içinde seyyar görev yaptığına ilişkin Tarım Müdürlüğü'nce düzenlenen Seyyar görev tazminat cetvelleri dosya içinde bulunmakta ise de, Toplu İş Sözleşmesi 35. maddesi kapsamında davacının yaptığı görevin Maliye Bakanlığına seyyar görevinin vize ettirildiğine ilişkin dosyada herhangi bir belge bulunmamaktadır. Davacının görevine ilişkin vize alınıp alınmadığı araştırılmaksızın Toplu İş Sözleşmesi'nin 35. maddesine aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir. Kabule göre de davalı taraf harçtan muaf olduğu halde davalı tarafın harçla sorumlu tutulmuş olması da hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.