muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2680, Karar No: 2021/226, Tarih: 12.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/2680 E.  ,  2021/226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme:KOACELİ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm:Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan, adli emanetin 2014/220 sırasında kayıtlı suça konu uyuşturucu maddenin 5237 sayılı TCK'nın 54/4. maddesi yerine, TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, CMK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca giderilmesi mümkün bulunduğundan;

Adli emanetin 2014/220 sırasında kayıtlı uyuşturucu maddeyle ilgili hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin kısmında yer alan “TCK’nun 54. maddesi gereğince” ibaresinin çıkarılarak yerine “TCK’nın 54/4. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.01.2021 tarihinde üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

14.03.2014 tarihinde, saat 11.00 sıralarında ... Caddesi üzerinde devriye görevi yapan görevlilerin, tutanakta yazıldığı üzere ‘‘tek başına kaldırım üzerinde yürüyen şüpheli şahıs durdurularak kimliği sorulmuş’’ şahıs kimliğinin üzerinde olmadığını beyanına göre ... olduğunu beyan etmiş, yapılan üst aramasında sağ kot pantolon ön cebinde beyaz kağıda sarılı 13 paket, sağ arka cebinde 1 pakette on içimlik bonzai olduğu tahmin edilen madde ele geçirilmiş, kimliği sorgulandığında beyan ettiği gibi yaşı küçük ... olduğu ve yakalandığı ... adreste ikamet ettiği belirlenmiş, SSÇ ... Çocuk Büro Amirliğine götürülmüş, sonrasında Cumhuriyet savcısından yazılı ev araması kararı alınmış yapılan aramada evde suç unsuru bulunmamıştır.

1- Somut olayda; dosya içinde 14.03.2014 olan suç tarihinde 2559 sayılı PVSK'nın 9. maddesine göre suç işlenmesinin önlenmesine ilişkin olay yeri ve tarihini kapsayan bir ''önleme araması kararı'' yoktur.

2- Olay tutanağında, kolluk görevlilerinin SSÇ ... hakkında duyduğu şüpheye ilişkin, şüpheyi oluşturan olgular belirtilmemiştir, burada duyulan şüphe hangi şüphedir, basit şüphemi?, makul şüphemi ?, yeterli şüphemi ?, kuvvetli şüphemi ?… belli değildir.

1- Somut olayda; dosya içinde 14.03.2014 olan suç tarihinde 2559 sayılı PVSK'nın 9. maddesine göre suç işlenmesinin önlenmesine ilişkin olay yeri ve tarihini kapsayan bir ''önleme araması kararı'' yoktur.

2- Olay tutanağında, kolluk görevlilerinin SSÇ ... hakkında duyduğu şüpheye ilişkin, şüpheyi oluşturan olgular belirtilmemiştir, burada duyulan şüphe hangi şüphedir, basit şüphemi?, makul şüphemi ?, yeterli şüphemi ?, kuvvetli şüphemi ?… belli değildir.

Görevlilerin yolda yürürken bir kişiden ya da bir araç içerisindeki kişilerden şüphelenmesi için şüpheyi oluşturan durum ya da vakıanın ne olduğu anlatılmalıdır, bu anlatılmıyorsa değerlendirme subjektiftir. Hukuk önünde değer taşımaz.

Şüpheyi oluşturan olgular gösterilmez ise tamamen keyfilik doğar, şüphe kavramı herkesin ruh dünyasındaki algıladığı şekliyle, subjektif tahmin haline döner.

Bu hususu görevlilerin tecrübesine bırakalım, onlar anlar gibi bir yaklaşımda bulunulursa ya da şüphelenilen kişide üstü aranınca uyuşturucu madde çıkmış, sonuçta şüphe olgusu gerçekleşmiş denilirse, bu değerlendirme sonuç odaklı değerlendirme olur, delili elde ettik ayrıntıya ne gerek var sonucu doğar bu da şüphe de keyfilik oluşturacağından, toplum güvenliğini insan hak ve hürriyetlerini ortadan kaldırır. Hukuk buna asla izin vermez.

Yargı otoritesi sebepsiz şüpheyi nasıl denetleyecek ? , neye göre denetleyecek ?. İşte tamda böyle bir olayın yaşanacağı öngörüldüğü için şüphe kavramı ve nasıl bir şüphe oluştuğu olgusu Ceza Muhakemesi Kanunu’muzun içine girmiştir. Çünkü belirlenen şüphe çeşidine göre koruma tedbirleri uygulanacak veya uygulanmayacaktır.

Duyulan şüphe ‘‘Basit Şüphe’’ ise; kolluk görevlileri (ihbar, şikayet, duyum, ani gelişen olaylar) durumun gerçek olup olmadığını bilememektedir, bu halde CMK’nın 158. ve 160. maddeleri kolluğa olayın gerçekliğini araştırma görevi verdiğinden Cumhuriyet savcısına durum hemen bildirilmelidir. Olayımızda Cumhuriyet savcısına durum bildirilmeden soruşturmaya başlanılmış ve arama yapılmıştır.

Duyulan şüphe ‘‘Makul Şüphe’’ ise; ihbar, şikayet, duyum doğrudur, ani gelişen olaya ilişkin suçun işlendiğini gösterir deliller görülmüştür, bu durumda da delile ve faile ulaşmak için arama ve elkoyma işlemi yapılacağından yine Cumhuriyet savcısına durum hemen bildirilmeli ve el koyma, aramaya ilişkin izinler alınması gereklidir.

Duyulan şüphe ‘‘Makul Şüphe’’ ise; ihbar, şikayet, duyum doğrudur, ani gelişen olaya ilişkin suçun işlendiğini gösterir deliller görülmüştür, bu durumda da delile ve faile ulaşmak için arama ve elkoyma işlemi yapılacağından yine Cumhuriyet savcısına durum hemen bildirilmeli ve el koyma, aramaya ilişkin izinler alınması gereklidir.

3- Bir kişi hakkında suç işlediğinden bahisle adli soruştuma başlatılması, arama yapılması, Anayasamızla teminat altına alınan kişi hak ve özgürlüklerini ilgilendirdiğinden, bir hukuk devleti olan devletimizde de, görevlilerin bu alandaki müdahalesi keyfi olamayacağından, korunan hakka müdahalenin nasıl olacağına ve bu yetkinin kullanımına ilişkin kamu otoritesini bağlayıcı kuralları vardır. Bu kurallar, Türkiye Cumhuriyeti Devletimizin imzaladığı Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 8. maddesi, Anayasamızın 20 ila 22. maddeleri, CMK'nın 116-119. maddeleri,, 2559 sayılı PVSK ve Adli Önleme Aramaları Yönetmeliği hükümleridir. Oysa bu soruşturma belirtilen pozitif hukuk normlarındaki hususlar gözardı edilerek yürütülmüştür. Hukuka uygun etkin bir soruşturma yapılmamıştır. Bu durum Anayasamızın 2. maddesinde yer alan Hukuk Devleti ilkesine aykırıdır.

4-Soruşturma, Ceza Muhakemesinin evrelerinden biri olup, CMK 2/1-e maddesine göre yetkili mercilerce suç şüphesinin öğrenilmesinden iddianamenin kabulüne kadar geçen evredir. Soruşturma evresinin görevi, nihai maddi gerçeği ne pahasına olursa olsun ortaya koymak değildir.

‘‘Hukuk devleti’’ ilkesi Ceza muhakemesinde soruşturma evresinde de uygulanan temel ilke olarak göz önünde bulunur.

Şüphelinin sadece araştırma konusu olarak kabul edilmemesi ve aynı zamanda usule ilişkin haklara sahip bir muhakeme süjesi olarak kabulü,

Hukuksal olarak dinlenilmesi,

Ölçülülük ilkesi,

Arama usulü,

Özgür iradeyi sakatlayan müdahalelerde bulunmama yasağı,

Adil yargılanma,

İnsan haklarını koruma,

Hukuka aykırı elde edilen delilin delil olarak kullanılamayacağı

gibi temel kurallar üzerinden yürütülür ve soruşturmaya hakim olan bu ilkeler ceza hukuku normlarıyla da korunulmuştur.

Dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında şüpheyi gösteren somut olgular belirtilmeden herhangi bir arama kararı ya da yazılı arama emri bulunmadan yapılan arama hukuka aykırıdır. Böyle bir arama sonucu bulunan deliller ya da suçun maddi konusu "hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş" olacağından, Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ve 289. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendi uyarınca hükme esas alınamaz.

Açıkladığım tüm bu nedenlerle; 5271 sayılı CMK'nın 2/e, 161,ve 2559 sayılı PVSK'nın Ek 6. maddeleri uyarınca bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenen kolluğun derhal Cumhuriyet savcısına olayı haber verip emri doğrultusunda soruşturma işlemlerine başlaması gerekmekte iken, PVSK'nın 9. maddesi uyarınca yetkili makamlarca verilmiş bir Önleme Araması Kararı'nın varlığına dahi gerek duyulmadan ve yine usulüne uygun adli arama emri veya kararı almadan delil elde etmek amacıyla yaptığı arama işlemi hukuka aykırı olacağından, Anayasamızın m.38/6, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 206/2-a ve 217/2. maddeleri uyarınca; suçun maddi konusu olan uyuşturucu maddelerin hukuka aykırı yöntemle elde edilmesi nedeniyle suçun maddi konusu bulunmadığı ve hükme esas alınamayacağı; buna bağlı olarak suçun unsuru oluşmadığından, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün bozulması yerine, Düzeltilerek Onanması na ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 12.01.2021
Yargıtay — Esas No: 2015/2417, Karar No: 2015/4131, Tarih: 21.10.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/2417 E.  ,  2015/4131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/393676

MAHKEMESİ : Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2011

NUMARASI : 2010/330 (E) ve 2011/123 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Katılanın hesabına ait çek yaprağını ele geçirip düzenleyerek tahsil için bankaya ibraz ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın istikrarlı savunmalarında suça konu çeki çalıştığı restaurantta masayı silerken bulduğunu, patronuna haber verdiğini, birkaç gün kasada muhafaza ettikten sonra teslim amacıyla bankaya götürdüğünü, tahsil amacının bulunmadığını beyan etmesi, işyeri sahibi İlhami'nin sanık savunmasını doğrulaması, banka görevlisi tanık A.. M..'nun ise sanığın çeki tahsil etmek amacıyla girişimde bulunduğunu beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, suça konu çek üzerindeki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığının bilirkişi vasıtasıyla tespit edilmesi, çekin çalınması ile ilgili yürütülen soruşturma dosyasının akıbetinin araştırılması, delil teşkil edecek belgelerin onaylı örneklerinin dosya içine alınması, sanık ile tanık A.. M..'nun yüzleştirilmesinden sonra sonucuna göre hukuki durumun tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/16798, Karar No: 2013/23900, Tarih: 24.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/16798 E.  ,  2013/23900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/614, Karar No: 2013/871, Tarih: 21.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/614 E.  ,  2013/871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı ... vek.Av.... aralarındaki alacak davası hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 27.09.2012 gün ve 417/491 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

4603 Sayılı Kanunda ..., ..., Tasfiye Hâlinde ... aleyhine açılan davalar bakımından harç muafiyeti getirildiğine ilişkin bir düzenleme bulunmadığı, 4603 sayılı Kanunun 4684 Sayılı Kanunla değişik geçici 4. Maddesinin 2. Fıkrasında getirilen harç muafiyetinin adı geçen bankalarca kredi alacaklarının tahsili amacı ile yeniden yapılandırma süreci içerisinde açılmış ve açılacak dava veya takiplerle ilgili olup, ...nın sözü geçen yasa hükmündeki muafiyetten yararlanamayacağından temyiz harcının yatırılması gerektiği dikkate alınarak mahkemece temyiz başvuru ve temyiz harcının yatırılması konusunda HUMK 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10100, Karar No: 2017/7610, Tarih: 18.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/10100 E.  ,  2017/7610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ile sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

1- Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ihtar edilmemesi ile ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtaratı ile yetinilmesi gerekirken "ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilmesine” karar verilmesi,

2-TCK'nın 58/6. maddesinde tekerrür halinde hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirileceği ve ayrıca mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının öngörüldüğü, mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirlerinin yer aldığı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinde ise, yalnızca mükerrirler hakkında tayin olunan özgürlüğü bağlayıcı ceza olan hapis cezalarının ne şekilde infaz edileceği belirtilmiş olup, bu maddede adli para cezasının infazı konusunda herhangi bir düzenlemenin bulunmadığı, 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinde adli para cezasının infazı düzenlenmiş olup, bu maddede mükerrirler hakkında hükmolunan adli para cezasının infazına ilişkin bir düzenlemeye yer verilmediği, bu durumda, TCK'nın 58, 5275 sayılı Kanun'un 106. ve 108. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında adli para cezasına hükmedildiği için, TCK'nın 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, mahalli Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 4 paragrafının tamamen çıkarılarak yerine "sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin yazılması ile hükmün tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin 6. paragrafının hükümden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25729, Karar No: 2015/36404, Tarih: 22.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/25729 E.  ,  2015/36404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, manevi tazminat ile bakiye ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle reddine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 22/12/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı asil; davalı iş yerinde 01/09/2007 tarihinde Yardımcı Doçent olarak çalışmaya başladığını, davalı ile iki yıl süreli belirli süreli hizmet sözleşmesi yaptıklarını, ancak davalının 20/06/2008 tarihli fesih bildirimi ile iş akdini haksız ve kötü niyetli olarak sona erdirdiğini, fesih bildirim yazısında geçerli neden bildirilmediğini, yeniden yapılanma iddiasının gerçeği yansıtmadığını, esasen kendisinden sonra başka bir öğretim üyesinin atandığını, feshin son çare olması ilkesine uyulmadığını, ... Iş Mahkemesinin 2008/358 E.Sayılı dosyasında açtığı işe iade davasının iş akdinin belirli süreli olması gerekçesiyle 10/09/2008 tarih ve 2008/481 Sayılı karar ile reddedildiğini, hükmün temyiz edilmeden kesinleştiğini, sözleşme belirli süreli olması nedeniyle davalının bakiye ücret alacağından sorumlu olduğunu, fesih ile birlikte kadrosunu kaybettiği için başka bir yüksek okulda aylık 1.500,00-TLlik iş teklifini kabul etmek zorunda kaldığını, bu nedenle akademik çevrede saygınlığını yitirdiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla bakiye ücret alacağı ve manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı iş yerinin 2809 Sayılı Yüksek Öğretim Kurumları Teşkilatı Kanunu'na göre kurulmuş kamu tüzel kişiliğine sahip vakıf üniversitesi olduğunu, davacının davalı üniversitede hukuk derslerini vermek üzere iş akdi imzalandığını, ancak kendisinden yeterli verim alınamadığını, bu nedenle davacının verdiği hukuk derslerinin hukukçu öğretim üyeleri tarafından verilmeye başlandığını, bunun dışında davacının çalıştığı dönem içinde bazı dersleri yapmadığı, sınavlarda gözetmen olduğu sınıfı kontrol edemediği ve kopya yapmaya fırsat verdiği iddiası ile ilgili şikayetler olduğunu, bu nedenle davacının iş akdinin haklı gerekçelerle feshedildiğini, davacının davalı üniversitede aldığı Yardımcı Doçentlik ünvanı ve süresinin başka bir üniversiteye başvurusunu etkilemediğini, davacının manevi tazminat talebinin de yersiz olduğunu belirterek davanın reddini istemiş, yine 06/10/2011 havale tarihli dilekçesi ile davaya bakma görevinin mahkememize değil İdare Mahkemesine ait olduğunu, yine ek ders uygulamasının süreklilik kazanmaması nedeniyle davacının iş akdinin feshi nedeniyle veremediği ek derslere ilişkin talep hakkının bulunmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacı ile gerek 4847 sayılı İş Kanunu’nun 11. Maddesi kapsamında belirli süreli iş sözleşmesi yapılmasını gerektiren objektif neden olmadığı gibi 2547 sayılı Kanunda yardımcı doçentlerle belirli süreli sözleşme yapılması yolunda bağlayıcı bir düzenleme de bulunmadığı, Kanunun 23 üncü maddesinde belirtilen ikişer veya üçer yıllık süreler, atama tasarrufu ile ilgili olup, vakıf üniversitelerinde çalışacak yardımcı doçentlerle iş sözleşmesinin belirsiz süreli olarak yapılmasına engel bir durum teşkil etmediği, davacı ile davalı üniversite arasındaki hizmet akdinin başından beri belirsiz süreli olduğu ve belirsiz süreli hizmet sözleşmelerinde bakiye süre ücreti söz konusu olmayacağı, davacının manevi tazminat talebinin de dayanağı kalmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Uyuşmazlık davalı üniversitede yardımcı doçent olarak çalışan davacı ile yapılan iş sözleşmesinin belirli süreli olup olmadığı, bu konuda davacının açtığı feshin geçersizliği ve işe iade davasında verilen kararın delil niteliğinde olup olmadığı ve davacının bakiye süre ücretine hak kazanıp kazanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

2. Uyuşmazlık davalı üniversitede yardımcı doçent olarak çalışan davacı ile yapılan iş sözleşmesinin belirli süreli olup olmadığı, bu konuda davacının açtığı feshin geçersizliği ve işe iade davasında verilen kararın delil niteliğinde olup olmadığı ve davacının bakiye süre ücretine hak kazanıp kazanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 11. Maddesinde belirli süreli iş sözleşmesinin tanımı ve unsurlarına yer verilmiş ve ilk kez yapılmasında objektif bir neden olması gerektiği belirtilmiştir. Belirli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak “belirli süreli iş sözleşmesi” yapılabilecektir.

2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanununun 23 üncü maddesinin birinci fırkasında; “bir üniversite biriminde açık bulunan yardımcı doçentlik, isteklilerin başvurması için rektörlükçe ilan edilir. Fakültelerde ve fakültelere bağlı kuruluşlarda dekan, rektörlüğe bağlı enstitü ve yüksekokullarda müdürler; biri o birimin yöneticisi, biri de o üniversite dışından olmak üzere üç profesör veya doçent tespit ederek bunlardan adayların her biri hakkında yazılı mütalaa isterler. Dekan veya ilgili müdür kendi yönetim kurullarının görüşünü de aldıktan sonra önerilerini rektöre sunar. Atama, rektör tarafından yapılır” kuralı öngörülmüş; aynı maddenin ikinci fıkrasında, yardımcı doçentlerin bir üniversitede her seferinde ikişer veya üçer yıllık süreler için en çok 12 yıla kadar atanabilecekleri, her atama süresi sonunda görevin kendiliğinden sona ereceği düzenlenmiştir. Kanunun daha sonra yürürlüğe giren geçici 47 nci maddesinin ikinci fıkrasında ise yardımcı doçentlik kadrosunda görev yapan öğretim elemanlarının çalışma sürelerindeki sınırlamanın kaldırıldığı belirtilmiştir. Buna göre 2547 sayılı Kanunda yardımcı doçentlerle belirli süreli sözleşme yapılması yolunda bağlayıcı bir düzenleme bulunmamaktadır. Kanunun 23 üncü maddesinde belirtilen ikişer veya üçer yıllık süreler, atama tasarrufu ile ilgili olup, vakıf üniversitelerinde çalışacak yardımcı doçentlerle iş sözleşmesinin belirsiz süreli olarak yapılmasına engel bir durum teşkil etmediği gibi yardımcı doçent ile ilk kez belirli süreli iş sözleşmesi yapılmasına da engel bir durum bulunmamaktadır. Kanunun bu süreleri fesih tarih itibari ile yürürlükte ise yardımcı doçent ile ilk kez iki veya üç yıl süreli belirli süreli iş sözleşmesi yapılabilir.

Diğer taraftan, feshin geçersizliği ve işe iade davası açıldığında, bu kararda fesih veya sözleşme ile ilgili yapılan tespit kesinleştiğinde, açılacak işçilik alacakları davasında unsur etkisi nedeni ile kuvvetli delil olarak dikkate alınmalıdır.