muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2725, Karar No: 2012/14572, Tarih: 30.04.2012

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmış ve onaylayan yasada; "...Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dâhilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, ... - Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiş, yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikâyetin reddi gerekecektir.

Haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkânını kendisinin kaldırdığının kabulü zorunludur. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaplardaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

O halde mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle şikâyetin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9087, Karar No: 2022/8128, Tarih: 21.11.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/9087 E.  ,  2022/8128 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Erzurum 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 tarih ve 2018/105 – 2018/152 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi, TCK’nın 62/1, 53/1,2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararının istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın ByLock iletişim sistemi kullanıcısı olduğunun belirtilmesi karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 esas ve 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 sayılı kararında; "ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı"nın kabul edildiği gözetilmekle,

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporunun getirtilmesi, dosyaya temyiz aşamasında geldiği anlaşılan Emniyet mahrem yapılanmasına yönelik araştırma tutanağı, Emniyet mahrem "Mahrem Sorumlu" detay sorgulama raporu ile Nermin Öztürk, Kübra Tör, Hatice Er'in ifade ve teşhis tutanağının CMK'nın 217. maddesi gereğince sanık ve müdafiine okunup diyeceklerinin sorulması gerekirse adı geçenlerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılıp dinlendikten sonra tüm dosya kapsamının bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Tayin edilen temel cezadan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 5. maddesi uyarınca artırım yapılırken 3713 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1. fıkrası uyarınca artırım yapıldığının belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, uygulama maddesinin yalnızca 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi olarak gösterilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Tayin edilen temel cezadan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 5. maddesi uyarınca artırım yapılırken 3713 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1. fıkrası uyarınca artırım yapıldığının belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, uygulama maddesinin yalnızca 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Erzurum 4. Ağır Ceza Mahkemesine kararın bir örneğinin bilgi için Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12267, Karar No: 2012/9189, Tarih: 21.09.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/12267 E.  ,  2012/9189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Karar başlığında suç tarihinin sayaçtaki mührün bozulduğunun tespit edildiği ve tutanağa bağlandığı tarih olan 27/02/2006 yerine 01/12/2005 olarak yazılması,

Seçenek yaptırım olarak tercih edilen gün para cezasını adli para cezasına çevirme işlemi sırasında hükümde 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı biçimde TCK’nın 52. maddesinin gösterilmemesi,

Usulüne uygun olarak duruşma günü tebliğ edilen müşteki kurum kamu davasına katılma isteminde bulunmadığı halde, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesine aykırı olarak lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan karar başlığındaki suç tarihinin 27/02/2006 olarak değiştirilmesi, adli para cezasına çevirmeye ilişkin hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin başına "5237 sayılı TCK’nın 52. maddesi gereğince" ibaresinin ilavesi, hüküm fıkrasındaki “Katılan kurum vekilinin duruşmalara katılmaması sebebi ile karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Av. As. Üc. Tarifesine göre 150,00 TL dilekçe yazım ücretinin sanıktan alınarak katılan Kuruma verilmesine,” şeklindeki ibarenin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2002, Karar No: 2012/2099, Tarih: 14.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/2002 E.  ,  2012/2099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelir ile yapılan ödemenin tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın 21. maddesinde yer alan, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” hükmü karşısında; basit rücu hakkına dayanan tazminat davasında, ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalının, meslekte kazanma güç kaybı oranının % 60’ın altında kaldığı durumlarda, işgöremezlik oranına bağlı olarak emsallerine göre fazla efor harcamak suretiyle de olsa, çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması mümkün bulunduğundan, 60 yaş sonrası pasif dönem için zarar hesabı yapılmasına olanak bulunmamaktadır.

Meslekte kazanma güç kaybı oranı % 60’ı aşmayan sigortalı için, 60 yaşına kadarki aktif yaşam yönünden yapılacak gerçek zarar tavanı hesabında, meslek hastalığının oluştuğu işyerindeki çalışmasından elde ettiği kazancın gözetilmesi

zorunlu bulunmakla birlikte; 60 yaşından önce işyerindeki çalışmasını sonlandırıp yaşlılık aylığı almaya başladığı durumlarda ise, yaşlılık aylığı bağlanma tarihinden, pasif yaşam dönemi başlangıcına kadarki süre için yapılacak gerçek zarar tavanı hesabında, asgari ücret değerlerinin esas alınması zorunludur.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, hükme dayanak yapılan bilirkişi raporundaki gerçek zarar tavan hesabının, yukarıda sıralanan ilkelere uygun içerikle gerçekleştirilmiş bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2274, Karar No: 2020/10667, Tarih: 26.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/2274 E.  ,  2020/10667 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-f, 35/2 ve 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis ve 16.600,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/11/2018 tarihli ve 2018/390 esas, 2018/428 sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 27/03/2020 gün ve 94660652-105-16-4531-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/05/2020 gün ve 2020-44056 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-f. maddesi gereğince 830 gün adli para cezası olarak belirlenmesini müteakip, anılan Kanun'un 35. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak hesaplanan 415 gün adli para cezasının, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası ile çarpılması sonucunda 8.300,00 Türk lirası adli para cezası yerine, hesap hatası yapılarak 830 gün üzerinden hesaplama yapılarak 16.600,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

İncelenen dosya içeriğine göre Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-f. maddesi gereğince 830 gün adli para cezası olarak belirlenmesini müteakip, anılan Kanun'un 35. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak hesaplanan 415 gün adli para cezasının, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası ile çarpılması sonucunda 8.300,00 Türk lirası adli para cezası yerine, hesap hatası yapılarak 830 gün üzerinden hesaplama yapılarak 16.600,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi yasaya aykırı olup kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/11/2018 tarihli ve 2018/390 esas, 2018/428 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. Maddesi gereğince BOZULMASINA, karardaki hesap hatasına dair hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir ceza verilmesini gerektirmekle, aynı yasa maddesinin 4-d fıkrası uyarınca hüküm fıkrasında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde 4 nolu bendin çıkarılması ve yerine ''5237 Sayılı TCK.'nın 52.maddesi uyarınca sonuçta 415 gün olarak tayin edilen adli para cezasının 1 gün karşılığı sanığın ekonomik durumu da göz önüne alınarak takdiren 20 TL den hesap edilerek (415x20=8.300.00 ) sanığın NETİCETEN: 1 YIL 6 AY HAPİS VE 8.300.00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA '' , ibarelerinin eklenmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 26/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9975, Karar No: 2016/8059, Tarih: 02.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/9975 E.  ,  2016/8059 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2015/9975

KARAR NO : 2016/8059

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı D.. S.. vek. M... ile davalılar 1-H.. U.. 2-A.. K.. 3-S.. U.. 4-A.. U.. 5- Y.. U.. arasında görülen dava hakkında ...K. sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin ... K. sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, ....para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, ... gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3265, Karar No: 2017/9117, Tarih: 21.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/3265 E.  ,  2017/9117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Gizliliğin ihlali, ses veya görüntülerin kayda alınması

Kararlar-Hükümler : 1- Sanık ... hakkında gizliliğin ihlali suçundan dolayı TCK'nın 285/1, 62/1, 52/1-2-4, CMK'nın 231/5, ses veya görüntülerin kayda alınması suçundan dolayı TCK'nın 286/1, 62/1, 53/1-2-3, CMK'nın 231/5. maddeleri gereğince ayrı ayrı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar

2- Sanık ...'ın gizliliğin ihlali ve ses veya görüntülerin kayda alınması suçlarından dolayı CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince ayrı ayrı beraatine dair hükümler

Gizliliğin ihlali ve ses veya görüntülerin kayda alınması suçlarından sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar ile sanık ...'ın beraatine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, CMK'nın 231/12. madde ve fıkrası uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanun'un 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. madde ve fıkrası uyarınca gereği merciince yapılmak üzere sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar açısından dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B) Sanık ...'ın beraatine ilişkin hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre; Batman medya isimli pazar hariç her gün çıkan gazetenin 26.12.2012 tarihli nüshasında yayımlanan; “Sır cinayetten 'TÖRE' çıktı” başlıklı, eser sahibinin belli olmadığı haberden dolayı gazetenin sorumlu yazı işleri müdürü olup, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar verilen sanık ... ile birlikte gazetenin imtiyaz sahibi olan sanık ... hakkında gizliliğin ihlali ve ses veya görüntülerin kayda alınması suçlarından dava açıldığı olayda;

Dosya kapsamına göre; Batman medya isimli pazar hariç her gün çıkan gazetenin 26.12.2012 tarihli nüshasında yayımlanan; “Sır cinayetten 'TÖRE' çıktı” başlıklı, eser sahibinin belli olmadığı haberden dolayı gazetenin sorumlu yazı işleri müdürü olup, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar verilen sanık ... ile birlikte gazetenin imtiyaz sahibi olan sanık ... hakkında gizliliğin ihlali ve ses veya görüntülerin kayda alınması suçlarından dava açıldığı olayda;

5187 sayılı Basın Kanunu'nun “Cezai sorumluluk” başlığını taşıyan 11. maddesinin 3. fıkrasındaki; “...Süreli yayınlarda eser sahibinin belli olmaması veya yayım sırasında ceza ehliyetine sahip bulunmaması ya da yurt dışında bulunması nedeniyle Türkiye'de yargılanamaması veya verilecek cezanın eser sahibinin diğer bir suçtan dolayı kesin hükümle mahkûm olduğu cezaya etki etmemesi hallerinde, sorumlu müdür ve yayın yönetmeni, genel yayın yönetmeni, editör, basın danışmanı gibi sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili sorumlu olur. Ancak bu eserin sorumlu müdürün ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkilinin karşı çıkmasına rağmen yayımlanması halinde, bundan doğan sorumluluk yayımlatana aittir...” hükmü gereğince, iddia olunan suç tarihi itibariyle Batman medya isimli gazetenin yayın yönetmeni, genel yayın yönetmeni, editör, basın danışmanı gibi sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkilisi araştırılarak, sonucuna göre sanık ...'ın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, gazetenin imtiyaz sahibi olanların 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 11/3. madde ve fıkrasına göre cezai sorumluluklarının bulunmadığına dair yanılgılı kabul ve eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5315, Karar No: 2023/9168, Tarih: 27.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/5315 E.  ,  2023/9168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/378 E., 2016/27 K.

SUÇLAR : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama, hırsızlık

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul (Anadolu) Cumhuriyet Başsavcılığının 16.07.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama, sanık ... hakkında ayrıca nitelikli hırsızlık suçundan dava açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 38. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2014/378 Esas, 2016/27 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve hırsızlık suçlarından beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanıkların ifadelerinin çelişkili olduğu, zararın giderilmediği, katılana ait kartın rızası dışında iş yerinden alınarak izinsiz kullanıldığı, hatalı değerlendirme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiği ve benzeri nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, müşteki işyerinde çalışan sanık ..., işyerinden ayrılırken ücretini eksik ödeyen müştekinin kredi kartını izinsiz bir şekilde iş yerinden alarak aynı işyerinde alışan ve dosyası tefrik edilen suça sürüklenen çocuk ...'in babası sanık ...'a verdiği, Sanık ...'ın da akrabası sanık ... ile birlikte ATM de kredi kartını kullanarak birden fazla nakit para çektikleri, sanıkların böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu, sanık ...'ın ayrıca nitelikli hırsızlık suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Katılan 19.09.2012 tarihli dilekçe ile Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek işyerine bıraktığı kredi kartı ve şifresi yazılı kağıdı çalışanların meşgul olmaları ve dalgınlığından yararlanarak ..., ... ve ... isimli şahısların çaldıkları, aynı gün üç ayrı şekilde toplam 2.450,00 TL çektikleri ve mağduriyetine neden olduklarından bahisle şikayetçi olması üzerine soruşturma başlatılmış, dilekçe ekinde banka kayıtları ekran görüntüleri dosyaya sunulmuştur.

3. Finansbank A.Ş. 19.08.2013 tarihli yazı cevabında, katılan kredi kartı ile 07.09.2012 tarihinde saat 19.40 da ATM den 450,00 TL para çekildiğine dair işlem detay tablosu gönderilmiştir.