muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14243, Karar No: 2016/26548, Tarih: 06.12.2016

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır... Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, ... 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanun'un 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz .. ...Belirsiz Alacak Davası... 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz...

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesi gereklidir.

Fazla çalışma ücreti alacağına yönelik talep bakımından, alacak iddiasının tanık anlatımlarına dayandırılması sebebiyle, kabul ihtimalinde hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda indirim yapılması gerekliliği söz konusu olacağından ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, söz konusu alacak belirsizdir.

Fazla çalışma ücreti alacağına yönelik talep bakımından, alacak iddiasının tanık anlatımlarına dayandırılması sebebiyle, kabul ihtimalinde hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda indirim yapılması gerekliliği söz konusu olacağından ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, söz konusu alacak belirsizdir.

Kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ve aylık ücret alacakları bakımından ise, davacı, çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ek para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri, fesihten önce kendisine tanınması gereken ihbar süresini, hak kazandığı izin süresini, çalışma süresi boyunca varsa kullanmadığı veya karşılığı ödenmeyen izin sürelerini ve bakiye ödenmemiş aylık ücret miktarını belirleyebilecek durumdadır. Bu halde, dava konusu kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ve aylık ücret alacaklarının gerçekte belirlenebilir alacaklar olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri nazara alınarak, hukuki yarar yokluğundan anılan alacaklara yönelik taleplerin usulden reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yukarıda yazılı sebepten kararın bozulması gerekecektir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10598, Karar No: 2023/6723, Tarih: 07.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/10598 E.  ,  2023/6723 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/375 E., 2016/421 K.

ŞİKÂYETÇİ :...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya içeriğine göre; şikâyetçi tarafından kullanılan kamyondan 1 adet 200 amperlik akü çalınması şeklinde gerçekleşen somut olayda; dosya içerisindeki ... Tespit Tutanağında aracın her iki tarafındaki malzeme dolap kapaklarının açık bulunduğunun ve sol taraftaki dolapta yer ... akü bağlantı demirinin yerinden çıkarılmış olduğunun belirtildiği, şikâyetçinin de ifadesinde akünün bulunduğu kısmın kilitli koruma altında olup olmadığına dair bir açıklık bulunmadığının anlaşılması karşısında; suça konu akünün bulunduğu malzeme dolabının kilitle muhafaza altında olup olmadığı ve varsa kilidinin açık bırakılıp bırakılmadığı konularında şikâyetçinin beyanının alınması, buna bağlı olarak da, olay anında aracın aküsünün bulunduğu kısmın kilit sisteminin bulunması ve kilitlenerek muhafaza altına alınması halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h. maddesinde düzenlenen suçun, herhangi bir kilit tertibatının bulunmaması halinde ise, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesinde düzenlenen suçun oluşacağı nazara alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15660, Karar No: 2017/936, Tarih: 09.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/15660 E.  ,  2017/936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/2-4, 54/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

..., ... vekili,

Katılan ... vekili

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü, saat 22.00 sıralarında, sanığın domuz avladığı sırada, sulama işinde çalışan ve olay yerine bahçedeki suyu kesmek amacıyla gelen müteveffayı domuz sanarak tüfekle bir el ateş etmesi ile gerçekleşen olayda; 1.86 boyunda olan müteveffanın ayakta iken domuz sanılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, sanık ve yanında bulunan tanığın beyan ettiği gibi eğilmiş olduğunun kabulü halinde ise, ceset üzerindeki yaraların beyanla uyumlu olmadığı, ayrıca müteveffanın eşi katılan ... ve ...'ın yargılama aşamasındaki beyanları dikkate alındığında, eylemin kasten adam öldürme suçunu oluşturma durumuna göre yüksek görevli ağır ceza mahkemesi tarafından değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi ve sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, uygulama maddesinin eksik gösterilmesi suretiyle, CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması;

2-Kendilerini aynı vekille temsil ettiren katılanlar ..., ..., ..., ... lehine tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, her bir katılan için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi; kendisini ayrı bir vekille temsil ettiren katılan ... lehine ise, ayrıca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/237, Karar No: 2023/8379, Tarih: 22.06.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/237 E.  ,  2023/8379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/300 E., 2022/260 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda davanın kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların miras bırakanı ...'nın dava dışı Halkbank A.Ş.’den kredi sözleşmesi ile kredi kullandığını, kredi taksitleri devam ederken 22.11.2014 tarihinde vefat ettiğini, bu kredi kapsamında davacıların murisine davalı sigorta şirketi nezdinde 01.11.2011, 02.12.2011, 24.02.2012 başlangıç tarihli 3 adet hayat sigorta poliçesi tanzim edildiğini belirterek şimdilik 3.500,00 TL riziko bedelinin ödeme tarihinden itibaren başlayacak en yüksek banka faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş; 29.01.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 15.700,00 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı sigorta şirketi vekili cevap dilekçesinde; sigortalının Başkent Üniversitesi Adana Uygulama ve Araştırma Hastanesi'nin 24.01.2011 tarihli epikriz raporuna göre kanser tanısı aldığının vefat dosyasından anlaşıldığını, bunun üzerine başlatılan inceleme sonrasında Hayat Sigortası Genel Şartlarının C.2.2 maddesine istinaden beyan yükümlülüğünün kasten ihlal edildiğinin tespit edildiğini ve bu sebeple sözleşmeden cayılmış olup sigorta bedelinin tazmin edilemeyeceğinin 27.01.2015 tarihli yazı ile bildirildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17.05.2016 tarihli ve 2015/121 Esas, 2016/227 Karar sayılı kararı ile; davanın kabulü ile 3.500,00 TL’nin dava tarihinden, 12.200,00 TL’nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte toplam 15.700,00 TL’nin davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17.05.2016 tarihli ve 2015/121 Esas, 2016/227 Karar sayılı kararı ile; davanın kabulü ile 3.500,00 TL’nin dava tarihinden, 12.200,00 TL’nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte toplam 15.700,00 TL’nin davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 18.06.2019 tarihli ve 2016/19186 Esas, 2019/7732 Karar sayılı kararı ile; "Mahkemece, dava konusu poliçeler öncesi tanısı konulan rektum kanserinin ölüme neden olan metastatik akciğer kanserine sebep olup olmadığı, murisin hastalıkları ile ölümü arasında illiyet bağı olup olmadığı konusunda rapor almaksızın yazılı şekilde ehil olmayan hukukçu bilirkişiden rapor alınarak hüküm kurulmuş olmasının eksik inceleme olduğu; o halde, mahkemece ATK’dan murisin tedavi gördüğü ve iddia edilen hastalıkla ölüm rizikosu arasında doğrudan illiyet bağının olup olmadığı, başka bir anlatımla ölümün beyan edilmeyen hastalıktan meydana gelip gelmediği hususunda rapor alarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulmasının doğru görülmediği" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 06.10.2022 tarihli ve 2019/300 Esas, 2022/260 Karar sayılı kararı ile; davanın kabulü ile 3.500,00 TL'nin dava tarihinden, 12.200,00 TL'nin ise 29.01.2016 tarihi olan ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte muris ...'nın dosya içerisinde mevcut olan veraset ilamındaki paylarına göre davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen (bozma üzerine verilen) kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyizi dilekçesinde; sigortalının beyan yükümlülüğünü ihlal ettiğini, hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporlarının eksik incelemeye dayalı, ölüm belgesi, bozma ilamı, tıbbi kayıtlar ile çelişik olup usul ve yasaya aykırı olduğunu, bu nedenle karara esas alınmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, kabul anlamına gelmemek kaydıyla ATK raporunda sigortalının sigorta öncesinde kanser hastalığının bulunduğu ve beyan edilmediği tespit edildiğinden, yerleşik içtihatlar uyarınca sigortalının hastalığını belirtmesi halinde ödenmesi gereken prime göre proporsiyon hesabı yapılmasının zorunlu olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; banka kredisini teminat altına almak için düzenlenen hayat sigorta poliçesine dayanan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; banka kredisini teminat altına almak için düzenlenen hayat sigorta poliçesine dayanan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1290 ıncı maddesi, Hayat Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Bozma sonrası mahkemece verilen kararın bozmaya uygun olması, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20453, Karar No: 2017/648, Tarih: 31.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20453 E.  ,  2017/648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 13/06/2013 tarih 2013/6852 Esas 2013/11067 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 31/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14697, Karar No: 2015/2601, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14697 E.  ,  2015/2601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12175, Karar No: 2017/22777, Tarih: 19.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/12175 E.  ,  2017/22777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 19/10/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyleki ;

1)Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; dava konusu ... ili,... ilçesi,... köyü, 662 ve 663 parsel sayılı taşınmazların (eski 276 parsel) belediye sınırları içinde ve 1/5000 ölçekli nazım imar planında yol, ilköğretim alanı, yüksek ve orta yoğunlukta gelişme konut alanında kaldığı, taşınmazın yola, denize, yoğun ve sürekli gelişen sanayi alanına, ticaret limanına yakın konumda olduğu, belediye hizmetlerinden faydalanmasa da yol, su, elektrik kanalizasyon hatlarının taşınmazın yakınından geçiyor olması sebebiyle ve yakın çevresindeki gelişme özellikleri dikkate alındığında talep edildiğinde belediye hizmeti götürülebileceği, ... Valiliği Defterdarlık Milli Emlak Dairesi Başkanlığı tarafından dava konusu taşınmaza yakın konumda bulunan taşınmazlara 6292 sayılı kanuna göre kıymet takdiri değerlemesi yapılırken "arsa" değerleri düzeyinde rakamlar takdir ediliği, aynı bölgeden intikal eden ve Dairemizin

..., ..., ..., ...E. sayılı ilamları ile denetiminden geçen TEİAŞ Genel Müdürlüğü tarafından açılan dava dosyalarında dava konusu taşınmaz ile benzer özellikte olan komşu taşınmazlara arsa olarak değer biçildiği anlaşıldığından Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 17/04/1998 tarih ve 1998/1 sayılı kararı uyarınca dava konusu taşınmaz arsa vasfındadır.