muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2873, Karar No: 2015/6327, Tarih: 04.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2873 E.  ,  2015/6327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili ile katılma yoluyla davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın davacı ...'a çarparak ağır derecede yaralanmasına neden olduğunu ileri sürerek, davacı ... için 50.000,00 TL, davacı baba ve anne için ise 25.000,00'er TL olmak üzere toplam 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece Dairemizin 24.2.2014 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın davacı ... için 19.000,00 TL, davacı baba ve anne için 3.000,00'er TL olmak üzere toplam 25.000,00 TL manevi tazminat yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili ile katılma yoluyla davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekili ile katılma yoluyla davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 27,70 TL peşin harcın onama

harcına mahsubuna, aşağıda dökümü yazılı 1.277,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 04/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/1152, Karar No: 2005/1731, Tarih: 24.02.2005

4. Hukuk Dairesi 2005/1152 E., 2005/1731 K.

**4. Hukuk Dairesi 2005/1152 E., 2005/1731 K.**- 4857 S. İŞ KANUNU [ Madde 1 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 1 ]

- 3308 S. MESLEKİ EĞİTİMİ KANUNU [ Madde 25 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı F. M.'ye velayeten E. M. ve K. M. vekili Avukat H. A. tarafından, davalılar M. Tic. Türk AŞ. ve A. G. aleyhine 12.9.2003 gününde verilen dilekçe ile davacının davalı şirkete ait işyerinde çıraklık sözleşmesi uyarınca geçirdiği iş kazasında yaralanması nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; iş mahkemesi görevli olduğundan mahkemenin görevsizliğine dair verilen 14.10.2004 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan M. Tic. Türk AŞ. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.Dava, davacının davalı şirkete ait işyerinde çırak sözleşmesi gereği çalışırken geçirdiği iş kazası sonucu yaralandığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece iş mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, kararı davalılardan M. Tic. Türk A.Ş. temyiz etmiştir.

Davacı 3308 sayılı Çıraklık ve Mesleki Eğitim Kanununa tabi olarak davalı şirkette çalışan çırak öğrencidir. Çırak öğrencilerle işveren arasındaki ilişki hizmet akdinden kaynaklanmadığından İş Kanunu hükümleri uygulanmaz. Bu haliyle uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesince incelenip çözümlenmesi gerekir.

Anılan yön gözetilmeden iş mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ :

Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24.2.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15619, Karar No: 2014/20727, Tarih: 27.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/15619 E.  ,  2014/20727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 19. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2013/595-2014/216

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) S.. K.. tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1774, Karar No: 2016/1986, Tarih: 23.06.2016

**10. Ceza Dairesi         2016/1774 E.  ,  2016/1986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesi:

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesi:

İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 14/09/2006 tarihinde 2005/125 esas ve 2006/123 karar sayı ile verilen 8 yıl 9 ay hapis cezası nedeniyle sanık hakkında tekerrürle ilgili TCK'nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri ve aşağıda belirtilenin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, resen de temyize tabi olan hükmün BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

23.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5341, Karar No: 2017/10715, Tarih: 09.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/5341 E.  ,  2017/10715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması Anayasa hükmüdür (TCA m.143/1). Mahkemenin, tarafların açıklamalarını dikkate alarak değerlendirmesi ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesi hukuki dinlenilme hakkının da (HMK m.27) gereğidir. Yargı organları her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, sabit görülen maddi vakıaları ve bunlardan çıkardıkları sonuç ve hukuki sebepleri gerekçelerine yansıtmalıdırlar. Somut olaya gelince; mahkemece gerekçeli kararda tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilmiş, hüküm kısmında ise boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının daha ağır, davalı erkeğin daha az kusurlu olduğu belirlenerek davanın kabulüne karar verilmiş bu şekilde hüküm ile gerekçe arasında çelişki yaratılmıştır. Hüküm ile gerekçe bölümünde yaratılan bu çelişki tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün münhasıran bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.10.2017(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/1741, Karar No: 2014/3523, Tarih: 07.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1741 E.  ,  2014/3523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kars İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2013/74-2013/113

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, takip borçlusu aleyhinde başlattıkları icra takibinde, bedeli paylaşıma konu taşınmaza ilk olarak 17.01.2008 tarihinde haciz koydurduklarını, süresi içerisinde avansını yatırarak satış talep ettiklerini, ancak alıcı çıkmaması nedeniyle ihalenin iptal edildiğini, daha sonra aynı taşınmaz üzerine 01.03.2011 tarihinde yeniden haciz koydurduklarını ve talepleri üzerine taşınmazın 01.04.2013 tarihinde satıldığını, satış sonrası düzenlenen sıra cetvelinde rehin alacağı ve vergi borçları düşüldükten sonra kalan 72.039,67 TL'nin süresi içerisinde satış istememiş olması nedeniyle 18.08.2008 tarihli haczi düşmüş olmasına rağmen, hukuka aykırı olarak şikayet olunan bankaya ödenmesine karar verildiğini, ayrıca müvekkilinin yaptığı vekalet ücreti de dahil takip ve satış masraflarının satış bedelinden mahsup edilmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile satış bedelinin müvekkilinin alacaklı olduğu icra dosyasına ödenmesini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin 17.01.2008 tarihli haczinin satış gerçekleşmediğinden düştüğünü ve talebi üzerine 01.03.2011 tarihinde taşınmaz üzerine yeniden haciz konulduğunu, müvekkilinin haciz tarihinin ise 18.08.2008 tarihi olduğunu, bu haczin 2010 yılında yenilendiğini, dolayısıyla her iki haciz tarihinin de şikayetçinin 01.03.2011 tarihinden önce olduğunu, bu bakımdan müvekkilinin sıra cetvelinde şikayetçinin önünde yer almasında hukuka aykırılık bulunmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, şikayet olunanın son olarak 26.11.2010 tarihinde bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine haciz koydurduğu ve 21.06.2011 tarihinde masrafını yatırarak satış talebinde bulunulduğu, bu bakımdan şikayet olunanın haczinin ayakta olduğu, şikayetçinin ise taşınmaza 01.03.2011 tarihinde haciz koydurduğu ve taşınmazın 01.04.2013 tarihinde satıldığı, bu itibarla, haciz tarihi daha önce olan şikayet olunan bankanın sıra cetvelinde ilk sırada yer almasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, şikayetçinin alacaklı olduğu Kars 1.İcra Müdürlüğü'nün 2007/2587 E sayılı dosyasında, şikayetçinin bedeli paylaşma konu taşınmaz üzerine konulan 17.01.2008 tarihli haczi üzerine, satış talebinde bulunmamasına ve masraf vermemesine, şikayetçi vekilince 22.02.2011 tarihinde icra tutanağına geçen beyanında dahi bu haczin düştüğü belirtilerek, aynı taşınmaza yeniden haciz konulmasının talep edilmesine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. Maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5513, Karar No: 2024/3962, Tarih: 28.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5513 E.  ,  2024/3962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/655 E., 2023/678 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm tesisi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/813 E., 2022/1078 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davacı-davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde; erkeğin ailevi sorumluluklarını yerine getirmediğini, erkeğin ailesinin kadına ve ailesine ağır hakaretler ettiğini, erkeğin bu duruma sesiz kaldığını, kadına ve eve maddi destek sağlamadığını, kadının ailesi ile görüştürmediğini, kadının ailesine ağır hakaret ettiğini, ayrı yattığını, sürekli ayrılmaktan bahsettiğini, kadını evden kovduğunu, kadına fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, kadının işten gelip kendi evini temizleyip erkeğin ailesinin evine giderek yemek yaptığını, erkeğin babasının kadını hizmetçi olarak aldıklarını belirttiğini, gece geç saatlere kadar erkeğin ailesinin evinde kaldıklarını, yatmak için evlerine geçtiklerini, en son tuvaleti temizlemediği gerekçesiyle erkeğin annesi kadın ile tartışmaya başlayınca erkek tarafından dövüldüğünü belirterek davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, nafakanın her yıl TEFE-TÜFE oranında artırılmasına, 500.000,00 TL maddî ve 500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP