muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/13613, Karar No: 2008/9636, Tarih: 17.09.2008

9. Ceza Dairesi 2008/13613 E., 2008/9636 K.

**9. Ceza Dairesi 2008/13613 E., 2008/9636 K.**

**- ADLİ SİCİL KAYDI

- HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASI**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 318 ]

- 1219 S. TABABET VE ŞUABATI SANATLARININ TARZI İCRASINA ... [ Madde 75 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tayin olunan cezanın süresi bakımından koşulları oluşmadığından sanık M.. Ö.. vekilinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK.nun 318. maddesi gereğince REDDİNE,

1-Hemşire olan sanık M.. Ö.. hakkında; görevi sırasında işlediği iddia edilen suç sebebiyle 4483 sayılı kanun hükümlerine göre izin alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Her iki sanık hakkında; 1219 sayılı Yasanın 75.maddesinin mahkemelerin uygun görecekleri bilirkişilerin görüşlerine başvurma imkanı saklı kalmak üzere hemşire ve doktorların mesleklerinin icrasından doğan suçlardan dolayı Yüksek Sağlık Şurasından düşünce sorulmasını zorunlu kaldığı dikkate alınmadan eksik soruşturma ile hüküm tesisi,

3- Kabul görede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 11.3.2008 tarih, 2008/7-14 esas, 2008/50 sayılı kararı ile; 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinde değişiklik yapan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin amaç, kapsam ve gerekçesi de nazara alındığında; hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesiyle değişik CMK.nun 231.maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezanın tür ve miktarı gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 17.9.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/43180, Karar No: 2009/31615, Tarih: 13.11.2009

**9. Hukuk Dairesi         2009/43180 E.  ,  2009/31615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31/01/2005 günlü kararı ile ... kazaları ve meslek hastalığından ... maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rücu davalarına / ... kazaları ile meslek hastalığından dolayı istenilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin yanında işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21.Hukuk Dairesine verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 13.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1323, Karar No: 2017/2051, Tarih: 12.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/1323 E.  ,  2017/2051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin, yeterli ödeme gücü bulunmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından zorunlu savunman ücretlerinin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14641, Karar No: 2012/21029, Tarih: 17.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14641 E.  ,  2012/21029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/03/2011 tarih ve 2010/573-2011/220 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların Uğur Kuyumculuk Tur. Nak. İnş. San. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti'nin ortakları iken aralarında imzaladıkları 18.11.2006 tarihli protokole göre davalının hisse devretmesi halinde devirden önceki vergi borçlarından hissesi oranında sorumlu olacağı hususunda anlaştıklarını, ardından davalının 17.01.2007 tarihinde hissesini devrettiğini, hisse devrinden önceki tarihlerde doğan 7.350,73 TL tutarındaki vergi borcunun müvekkil tarafından ödendiğini, davalının hissesine tekabül eden 2.940,00 TL vergi borcunun protokol uyarınca tahsili için başlatılan takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, vergi ödemelerinin şirkete adına yapılmasından dolayı davacının taraf ehliyeti olmadığını, vergi ödemesi olduğu ileri sürülen ödemelerin aslında vergi cezası olduğunu, şirketin müdürü olan davacının ihmali ve kusurlu davranışları, usulsüz işlemleri, gerçeğe aykırı bildirimleri nedeniyle borcun tahakkuk ettiğini, bunlardan müvekkilinin sorumlu olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, tarafların 18/11/2006 tarihli protokol gereği davalının % 40 hissesini devir edeceği, devirden önceki vergi borçlarından hissesi oranında sorumlu olup şirketin başkaca hiçbir borcundan sorumlu olmayacağı hususunda anlaştıkları, davacının ödediği 7.350,73 TL vergi borcundan davalının hissesine düşen 2.940,00 TL'sini ödemesi gerekeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, itirazın iptali ile takibin devamına, asıl alacağın % 40'ı olan 1.176,00 TL inkar tazminatının davalıdan tahsiline ve davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 131,30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

175,00 H

43,70 PH

131,30 BK

24/12/2012 KH
Yargıtay — Esas No: 2014/2624, Karar No: 2014/5079, Tarih: 26.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/2624 E.  ,  2014/5079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl aleyhine 06/03/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... ve diğer davalılar vekili Avukat ... tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dairemizin 06/03/2013 gün ve 2012/4920 Esas, 2013/3824 Karar sayılı kararı ile 2 bent halinde belirtilen eksikliklerin giderilmesi için dosya yerel mahkemesine geri çevrilmiş; yerel mahkemece, ilk bentte belirtilen eksiklik giderilmiş, ancak 2. bendde belirtilen davaya konu yazının yer aldığı Vakit Gazetesinin 21/08/2008 tarihli nüshasının getirtilerek dosyaya konulmasına ilişkin eksiklik ikmal edilmemiştir.

Mahkemece davaya konu gazete nüshasının ....Gazetesi'nden yazı yazılarak istenmesi, gerekirse Milli Kütüphane'den onaylı örneği istenerek eksiklik ikmal edilmelidir.

SONUÇ : Dosyanın gösterilen nedenle yeniden geri çevrilmesine 26/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5364, Karar No: 2011/14819, Tarih: 28.11.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/5364 E.  ,  2011/14819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tarih : 16/09/2010

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirket tarafından aleyhlerine başlatılan icra takibine konu çekin davacı şirket tarafından dava dışı ... Gıda Pazarlama A.Ş.'ye verildiğini ve bahsi geçen şirket yetkilisinin elinden çalındığını, Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından takip konusu çek hakkında ödemeden men yasağı kararı verildiği ve akabinde çekin zayi nedeniyle iptaline karar verildiğini, ödemeden men kararının müvekkiline ulaşmasıyla birlikte çek bedelinin dava dışı ... Gıda Pazarlama A.Ş.'ye ödendiğini, zayi sebebiyle iptaline karar verilen ve ödenmiş olan çekten dolayı müvekkilinin davalıya borçlu olmadıklarının tespiti ile icra takibinin iptaline, %40 kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aralarındaki Faktoring Sözleşmesi çerçevesinde dava dışı ... Gıda Şirketinin dava dışı... isimli şahıs ile aralarındaki ticari ilişki nedeniyle kestiği faturayı temlik aldıklarını ve karşılığında müşterisine kredi kullandırdığını, temlik alınan alacakların ödenmesi amacıyla müşterileri olan dava dışı ... Gıda Şirketinden takip konusu çekin alındığını, çekin ödenmemesi üzerine davacılar aleyhine icra takibi başlattıklarını, davacı ile müvekkili arasında doğrudan ticari ilişki bulunmadığını, müvekkilinin çeki iyi niyetle iktisap ettiğini, çekin çalıntı olduğunu bilme olanağının olmadığını belirterek davanın reddine, %40 tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davalının icra takibine konu çeki Kanun ve Yönetmelik hükümlerine uygun olarak aldığı, iyi niyetli hamil olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı, faktoring şirketi kambiyo senetlerini Faktoring Kanunu'na göre gerçek bir faktoring işlemi sonucu devir ve temlik alabilir.

Dava konusu çekin son cirantası dava dışı ... olup, davalı faktoring şirketi çeki ...'den önceki ciranta olan ... Gıda Ltd. Şti.'nden devir aldığını beyan etmiştir. Dosyaya sunulan belgelerden davacının gerçek bir faktoring işlemi ile çeki devir ve temlik aldığı kanıtlanamamıştır. Bu durumda davalı faktoring şirketi meşru hamil sayılamaz.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmek gerekirken delil takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6503, Karar No: 2019/11657, Tarih: 23.09.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6503 E.  ,  2019/11657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek düzenleme suçundan sanık ...'ın, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 98.590,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının anılan Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca birer ay ara ile 2 eşit taksit halinde tahsiline dair Adana 4. İcra Ceza Mahkemesinin 21/11/2017 tarihli ve 2017/327 esas, 2017/940 sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 24.09.2018 gün ve 2018/11352 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/10/2018 gün ve KYB. 2018/79110 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1-Müştekinin 100.000,00 Türk lirası bedelli çekin süresi içerisinde bankaya ibrazına rağmen ödenmemesi nedeniyle şikâyetçi olduğu, Mahkemesince, çek bedelinin karşılıksız kalan bedeli 98.590,00 Türk lirasından az olamayacağından bahisle 4930 gün karşılığı 98.590,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinde yer alan, "(Değişik: 15/7/2016-6728/63 md.) Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur. Ancak, hükmedilecek adli para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarı, (…) az olamaz." hükmü gereğince sanığa verilecek cezanın kanundaki üst sınırı olan 1.500 günü geçemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesinde yer alan "(4) Hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adlî para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilir." şeklindeki hükme aykırı olarak adli para cezasının birer ay ara ile iki eşit taksitle ödenmesine karar verilmesinde,

İsabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nin "Cezanın belirlenmesi" başlıklı 61. maddesi;

(1) Hakim, somut olayda;

a) Suçun işleniş biçimini,

b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları,

c) Suçun işlendiği zaman ve yeri,

d) Suçun konusunun önem ve değerini,

e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını,

f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını,

g) Failin güttüğü amaç ve saiki,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nin "Cezanın belirlenmesi" başlıklı 61. maddesi;

(1) Hakim, somut olayda;

a) Suçun işleniş biçimini,

b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları,

c) Suçun işlendiği zaman ve yeri,

d) Suçun konusunun önem ve değerini,

e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını,

f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını,

g) Failin güttüğü amaç ve saiki,

Göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler...

...(8) (Ek: 29/6/2005 – 5377/7 md.) Adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur."

6728 sayılı Kanunun 63. maddesiyle değişik 5941 sayılı Kanun'un "Ceza sorumluluğu, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı" başlıklı 5/(1). maddesi;

"(1) Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur. Ancak, hükmedilecek adli para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarı, (“...çekin üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Kanuna göre ticari işlerde temerrüt faizi oranı üzerinden hesaplanacak faizi ile takip ve yargılama gideri toplamından...” ibaresi, 10/10/2017 tarihli ve 30206 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 26/7/2017 tarihli ve E.: 2016/191, K.: 2017/131 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir.) az olamaz. Mahkeme ayrıca, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağına; bu yasağın bulunması hâlinde, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağının devamına hükmeder. Yargılama sırasında da resen mahkeme tarafından koruma tedbiri olarak çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağına karar verilir. Çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı, çek hesabı sahibi gerçek veya tüzel kişi, bu tüzel kişi adına çek keşide edenler ve karşılıksız çekin bir sermaye şirketi adına düzenlenmesi durumunda ayrıca yönetim organı ile ticaret siciline tescil edilen şirket yetkilileri hakkında uygulanır. Koruma tedbiri olarak verilen çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı kararlarına karşı yapılan itirazlar bakımından 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 353 üncü maddesinin birinci fıkrası hükmü uygulanır. Bu suçtan dolayı açılan davalar icra mahkemesinde görülür ve İcra ve İflas Kanununun 347, 349, 350, 351, 352 ve 353 üncü maddelerinde düzenlenen yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanır. Bu davalar çekin tahsil için bankaya ibraz edildiği veya çek hesabının açıldığı banka şubesinin bulunduğu yer yada hesap sahibinin yahut şikâyetçinin yerleşim yeri mahkemesinde görülür." hükümlerini amirdir.

Yerel Mahkemece kurulan ve istinaf edilmeksizin kesinleşen hükümde, sanık hakkında doğrudan 4930 gün adli para cezasına hükmedildiği, sonradan günlüğü 20 TL'den hesap edilen miktarın çarpılmasıyla 98.600 TL adli para cezasına, adli para cezasının TCK 52/4. maddesi gereği birer ay arayla 2 eşit taksitte ödenmesine karar verildiği, bu yönüyle kararın kanuna aykırı olduğu anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği her iki nedenle de yerinde görüldüğünden, Adana 4. İcra Ceza Mahkemesinin 21/11/2017 tarihli ve 2017/327 esas, 2017/940 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4-d maddesi gereği BOZULMASINA, bozma gereği yeniden uygulama yapılarak, sanık hakkında mahkumiyet hükmü içeren Adana 4. İcra Ceza Mahkemesinin 21/11/2017 tarihli ve 2017/327 esas, 2017/940 karar sayılı kararının HÜKÜM kısmında yer alan 1- 2- ve 3- numaralı maddelerin hükümden tamamen çıkarılmasıyla, yerine;

"1-) Sanığın, üzerine atılı işlediği suçu sabit olmakla, TCK'nin 61. Maddesinde yer alan usul ve esaslar çerçevesinde, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi gereği 5 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

2-) Sanığa verilen 5 gün adli para cezasının TCK'nin 52/2. maddesi gereği sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önüne alınarak günlüğü 20 TL'den çarpılmak suretiyle sanığın 100 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, ancak 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi gereği hükmedilen adli para cezası, çekin karşılıksız kalan miktarından az olmayacağından sanığın neticeten çekin karşılıksız kalan miktarı olan 98.590 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3-) Sanık hakkında neticeten hükmedilen 98.590 TL adli para cezasının , 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önüne alınarak, iki yıl içerisinde, 24 ay süreyle, aylık eşit taksitler halinde sanıktan tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilebileceğinin sanığa ihtarına"... şeklindeki maddelerin eklenmesine, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, hükmün infazının 98.590 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına, 23/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10083, Karar No: 2013/15323, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10083 E.  ,  2013/15323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı tarafın temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın dosya içerisine konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğday, buğday samanı, 1.(ası) ve 2. ürün mısır ile üzümün (kuru üzüm) 2012 yılına ait (kuru-sulu ayrımı yapılmak suretiyle) dekar başına ortalama verimi, üretim gideri (tüm masraflar kalem kalem belirtilerek) ve toptan ortalama kilogram satış fiyatını gösterir veri cetveli ile ilçe genelindeki mutad münavebe ürünlerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/473, Karar No: 2019/2343, Tarih: 08.04.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/473 E.  ,  2019/2343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ve davalılar 1-... 2-... vek. ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında Ankara 2. Tüketici Mahkemesin'den verilen 11.07.2015 gün ve 2017/150 Esas - 2017/836 Karar sayılı hükme karşı kanun yoluna başvurulması üzerine, Ankara BAM 3. Hukuk Dairesi’nce kanun yolunun temyiz yolu olması gerekçesiyle dosyanın ilk derce mahkemesine geri çevrilmesi ve daha sonra Dairemize gönderilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Bölge Adliye Mahkemeleri 20.07.2016 tarihinde göreve başlamıştır.

Hakkında kanun yoluna başvurulan işbu ilk derece mahkemesi kararı 09.10.2018 tarihinde verilmiştir.

Bu itibarla bu karara karşı başvurulacak kanun yolu istinaf olup bu başvuruyu inceleyecek olan yer Bölge Adliye Mahkemesi’dir.

6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.”

Her ne kadar işbu dosyada yerel mahkemece verilmiş 29.03.2016 tarihli bir görevsizlik kararı var ise de bu karar Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin onama kararı üzerine 03.11.2016 tarihinde kesinleşmiştir.

Görüldüğü gibi işbu görevsizlik kararı kesinleşinceye kadar hakkında 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümleri uygulanmıştır.

Artık daha sonra verilen ve hakkında kanun yoluna başvurulan 09.10.2018 tarihli karar için HMK’nun Geçici 3. maddesinin 2. fıkrasının uygulanma imkânı yoktur.

Bu itibarla dava dosyasının istinaf incelemesi yapılması için Ankara BAM 3. Hukuk Dairesi’ne gönderilmek üzere ilk derece mahkemesi olan Ankara 2. Tüketici Mahkemesi'ne tetkiksiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Ankara BAM 3. Hukuk Dairesi’ne gönderilmek üzere ilk derece mahkemesi olan Ankara 2. Tüketici Mahkemesi'ne TETKİKSİZ İADESİNE, 08/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.