muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/18105, Karar No: 2020/12417, Tarih: 19.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18105 E.  ,  2020/12417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekilleri, müvekkilinin...merkez ... Kasabası Belediyesinde işçi olarak çalışmakta iken 6360 sayılı yasa nedeniyle belediyenin kapatılması üzerine davalı ...'ne işçi olarak devredildiğini, belediyede çalıştığı dönemde ... sendikası'na üye olduğunu, devir nedeni ile iş kolu değişikliği olmasından dolayı yeni çalıştığı davalı kurumda örgütlü Yol İş Sendikası'na 31/03/2014 tarihinde üye olduğunu, Yol iş sendikası ile davalı kurum arasında 01/03/2013 - 28/02/2015 tarihleri arasında yürürlükte bulunan 4.dönem grup TİS imzalandığını, ancak müvekkilinin söz konusu sendikaya üye olmasına rağmen davalı işveren tarafından TİS deki hükümlerin müvekkilinin lehine uygulanmadığını, bunun üzerine TİS den kaynaklanan alacak ve fark alacaklarının ödenmesi için davalı işverene müracaat etmiş isede davalı işveren tarafından talebinin geri çevrildiğini, davalı işverenin 6356 sayılı sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununda " Toplu İş Sözleşmesinin Hükmü" 36.maddesi ile " TİS den yararlanma" 39.maddesi ve 01/03/2013-28/02/2015 tarihleri arasında yürürlükte bulunan 4.dönem grup TİS'nin 4.maddesi hükümlerini hiçe sayarak TİS hükümlerini ekonomik yönlerinden müvekkiline mahrum ettiğini, TİS 'nin 17.maddesinin 4.ve 5.fıkralarında " başka kurumlardan devredilen işçilerin almakta oldukları gündelikleri ile pozisyon başlangıç derecelerinin 1.kademesinden itibaren gündeliği aranarak en yakın lehte derece ve kademeye intibakı yapılacak" denilmesine rağmen 31/03/2014-10/14/2014 tarihleri arasında kapatılan belediyede almakta olduğu yevmiyesinin ödendiği, ancak TİS deki hükümlerin hiçe sayıldığı, TİS'nin 93.maddesinde en düşük yevmiyenin 61,67 TL olarak belirlenmesine rağmen müvekkiline 36,30 TL yevmiye ödendiğini, çalıştığı pozisyon ve göreve göre TİS'nin 95. maddesindeki yıpranma ödeneğinin verilmediğini, ödenmesi gereken ilave tediye ve ikramiyelerin, eksik ödenen yevmiye üzerinden hesaplandığını, ilave tediye ile ikramiyelerin eksik ödendiğini, TİS'nin 106.maddesinde günlük yemek ücretinin 4,94 TL olarak belirlenmesine rağmen eksik ödendiğini iddia ederek; 100,00 TL eksik ödenen ücret, 100,00 TL eksik ödenen yıpranma, 100,00 TL eksik ödenen ikramiye, 100,00 TL eksik ödenen ilave tediye, 50,00 TL eksik ödenen yemek ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı cevap dilekçesi ile; davacının müvekkili idarede bulunan kayıtlara göre tabi olduğu TİS hükmü doğrultusunda ücret ve diğer haklardan faydalandırıldığını, davacı hakkında uygulanan ücret ile diğer mali ve sosyal hakların, tamamen kendisinin hür iradesi ile imzalanarak yürürlüğe giren ve geçmiş yıllarda kendisine uygulanan TİS hükümleri çerçevesinde yapıldığını, müvekkili idarenin tek taraflı olarak TİS hükümlerini değiştirme hak ve yetkisinin bulunmadığını, müvekkili idarede çalışanlar arasında ayrım yapılması veya çalışanların farklı işleme tabi tutulması gibi uygulamarla Anayasa ve İş Kanunu'nda yer alan eşit davranma ilkesine aykırı bir durumun söz konusu olmadığını, 6536 sayılı Sendilalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25/2.maddesine göre ücret, ikramiye, prim ve paraya ilişkin sosyal yardım konularında TİS hükümlerini uygulamaya esas alınacağının açıkca ifade edildiğini, müvekkili idarenin de TİS'ne göre davalı ile diğer işçiler hakkında yapılan uygulamada hukuka aykırı bir durumun olmadığını, ÇSGB Çalışma Genel Müdürlüğü 06/05/2014 tarih 7406 sayılı yazısı ile; İl Özel İdaresi bünyesinde "inşaat" işkoluna tabii olunarak çalışıldığı sebebiyle, sendikadan istifa edilse dahi uygulanmakta olan TİS den yararlanılamayacağının belirtildiği, bu kapsamda davacıların Yol-İş Sendikası ile idare arasında imzalanan TİS den yararlanamayacaklarının açık olduğunu, 6360 Sayılı Kanunun, geçici 1. maddesi, 10. fıkrasıyla "....Devredilen veya nakledilen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal hakları: TİS bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir veya nakil işleminden önce tabi oldukları TİS hükümlerine göre, TİS olmayan işçiler bakımından 2012 yılı Eylül ayından geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir." denildiğini, davacının ... Sendikası'nın imzalamış olduğu sözleşme ile bağlı olduğun, bu sözleşme hükümlerinin sona erdiği tarihten itibaren yeni bir sözleşmeye dahil olabileceğini, İdare ile Sendika arasında imzalanan sözleşme de 01/03/2013 tarihinde başlayıp 28/02/2015 tarihinde geçerlilik süresinin sona erdiğini, bu kapsamda, davacının iddia ettiği şekilde bir başka sözleşmeye dahil olabilmesi ve yararlanmasının mümkün olmadığını, davacıların ... Sendikası'na üye olduklarını, istifa etmiş olsalar dahi yeni TİS imzalanıncaya kadar 01/03/2015 tarihine kadar devir ve nakil işleminden önce tabi oldukları sözleşme hükümlerine göre işlem görmeleri gerektiğini, ücret bordroları ile tüm yasal ve sendikal ödemelerinin gerçekleştirildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Toplu iş sözleşmesi, işçi sendikası ile işveren sendikası veya sendika üyesi olmayan işveren arasında, iş sözleşmesinin yapılması, muhtevası ve sona ermesi ile ilgili hükümleri düzenlemek için yapılan, tarafların karşılıklı hak ve borçlarını, toplu iş sözleşmesinin uygulanması ve denetimi ile uyuşmazlıkların çözüm yollarına ilişkin hükümleri de içerebilen yazılı bir sözleşmedir.

Bilindiği üzere, bireysel iş sözleşmeleri gibi toplu iş sözleşmeleri de, çalışma koşullarının belirlenmesi açısından başvurulması gereken en önemli kaynaklardandır. Kural olarak, bir iş sözleşmesinde yer alabilecek tüm konular toplu iş sözleşmesi ile de düzenlenebilir. Toplu iş sözleşmesi kollektif bir hukuki düzenleme niteliğinde bulunduğundan, iş sözleşmelerinin üzerinde ve maddi anlamda kanun gibi onları etkileyecek tarzda hükümler içerir. Toplu iş sözleşmelerinde; iş sözleşmelerinin yapılması, içeriği ve sona ermesine ilişkin hususları düzenleyen hükümler, toplu iş sözleşmelerinin zorunlu unsurlarındandır.

Dosya içeriğinden, davacı işçinin ... Belediyesi’nde çalışmakta iken 6360 sayılı Kanun hükümleri gereğince nihai olarak 31.03.2014 tarihinde ...’ne devredildiği anlaşılmaktadır. Davacının devirden önce Belediyede yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinden yararlandığı anlaşılmaktadır.

Davacının devirden sonra çalışmaya devam ettiği ... işyerinde ise 01.03.2013 ilâ 28.02.2015 tarihleri arasında geçerli toplu iş sözleşmesinin yürürlükte olduğu görülmektedir. Davacı da, nakilden sonra toplu iş sözleşmesinin tarafı Yol-İş Sendikasına üye olmuş ve üyeliği de işverene bildirilmiştir.

Ancak 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 10. fıkrasının son cümlesinde “Devredilen veya nakledilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir veya nakil işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2012 yılı Eylül ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir”. düzenlemesi bulunmaktadır.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular ile 6360 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinin 10. fıkrasındaki devredilen işçilerin yeni bir toplu iş sözleşmesi düzenleninceye kadar devirden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulanacağına yönelik açık hükmü karşısında, davacının devirden sonra üye olduğu Yol-İş Sendikası ile davalı işveren arasında yapılan 01.03.2013 ilâ 28.02.2015 yürürlük tarihli toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayacağı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.10.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6242, Karar No: 2018/7012, Tarih: 19.11.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/6242 E.  ,  2018/7012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından yargılama giderine ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "Sanığın yapılmasına sebebiyet verdiği 213,35 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline tümcesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2008/6246, Karar No: 2009/3538, Tarih: 22.04.2009

19. Hukuk Dairesi 2008/6246 E., 2009/3538 K.

**19. Hukuk Dairesi 2008/6246 E., 2009/3538 K.**

**- İCRA VE İNKÂR TAZMİNATI

- İTİRAZIN İPTALİ

- VADE FARKI**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 67 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 2 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, davalı-borçlu şirketin taraflar arasında akdedilen sözleşme uyarınca satın almış olduğu hazır beton ödemelerini zamanında yapmadığını, bu nedenle vade tarihleri ile ödeme tarihleri arasındaki dönemler için reeskont faizi uygulanarak vade farkı hesap edilip, faturalandığını ve tahsili için icra takibi yapıldığını, ancak davalının haksız itirazı üzerine takibin durduğunu iddia ederek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, yetki itirazında bulunarak, müvekkili şirketin kesilen tüm fatura bedellerini ödediğini, vade farkı talebinin koşullarının bulunmadığını, vade farkı faturalarına yasal süre içinde itiraz edildiğini savunarak, davanın reddi ile lehlerine tazminata hükmolunmasını istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre, taraflar arasındaki sözleşmede vade farkına İlişkin bir hüküm bulunmadığı, davalı takibe konu faturalara süresi içinde itiraz ettiğinden ve hazır beton işinde vade farkı ödenmesine ilişkin ticari bir örf-âdet de olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün (ONANMASINA), 22.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12470, Karar No: 2009/13951, Tarih: 10.12.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/12470 E.  ,  2009/13951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 15.04.2005 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.07.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkemece, Dairemiz bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden bir kısım davalılara yükletilmesine 10.12.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/527, Karar No: 2019/31144, Tarih: 08.05.2019

**7. Ceza Dairesi         2019/527 E.  ,  2019/31144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçta kullanılıp müsaderesi talep edilen 72 AS 924 plakalı araçla ilgili mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekili ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19444, Karar No: 2016/11303, Tarih: 13.10.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/19444 E.  ,  2016/11303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... vd.Vek.Av....

DAVALILAR : 1-... vd.Vek.Av....

2-... vd.Vek.Av....

3-... vd.

Davacı vekili dava dilekçesinde, arsa paylarının yeniden düzenlenmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar ... vd. vekili ile ... vd. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Davacılar, davaya konu ve kat irtifakına tabi anataşınmazda arsa paylarının hatalı tespit edildiğini belirterek yeniden düzenlenmesini ve tapuya tescilini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava, bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3.maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de, bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu taşınmazda 06.07.1995 olan kat irtifakına geçiş tarihinde; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı ve kat irtifakının kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca ...

Somut olayda dava konusu taşınmazda 06.07.1995 olan kat irtifakına geçiş tarihinde; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı ve kat irtifakının kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca ...

saptanmadığı gibi, kat irtifakının kurulduğu tarihten bu yana geçen uzun süre içerisinde arsa paylarına herhangi bir itiraz ileri sürülmemiştir. Açıklanan sebeplerle arsa payının düzeltilmesi davasının reddi yerine, herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 13.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3495, Karar No: 2014/8118, Tarih: 16.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3495 E.  ,  2014/8118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/6810, Karar No: 2005/11463, Tarih: 04.07.2005

13. Hukuk Dairesi 2005/6810 E., 2005/11463 K.

**13. Hukuk Dairesi 2005/6810 E., 2005/11463 K.**

**- İTİRAZIN İPTALİ DAVASI

- KİRA SÖZLEŞMESİ**- 6570 S. GAYRİMENKUL KİRALARI HAKKINDA KANUN [ Madde 11 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, davalıya ait taşınmazı 1.9.2000 başlangıç tarihli ve aylık 300.000.000 TL bedelli bir yıl süreli kira sözleşmesi ile kiraladığını, uzman doktor olup 2001 yılı Ağustos ayı ortasında Mardin Devlet Hastanesine tayini çıkması sebebiyle davaya konu kira sözleşmesini feshederek mecuru 27.8.2001 tarihinde tahliye edip anahtarı teslim ettiğini, iade edilmeyen 1000 USD depozito bedelinin davalı kiralayandan tahsili için başlatılan takibe vaki haksız itirazının iptali, takibin devamı ile % 40 inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının süresinde feshi ihbarda bulunmadığından kira akdinin bir yıl yenilenerek uzadığını, 2001 yılı Eylül ayı sonunda anahtarı teslim ettiğinden Eylül ayı ve yenilenen dönem sonuna kadar ki kiralar ile ödenmediği için ödemek zorunda kaldığı borçlan da kendisi ödediğinden bunlardan davacı kiracının sorumlu olduğunu ve davacının alacağı bulunmadığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davalının icra takibine vaki itirazın kısmen iptaline takibin 236 dolar üzerinden devamına, fazla talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davalının icra takibine vaki itirazın kısmen iptaline takibin 236 dolar üzerinden devamına, fazla talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı tarafından, davalıya ait taşınmazın 1.9.2000 başlangıç tarihli, bir yıl süreli kira sözleşmesi ile aylık 300.000.000 TL kira ile kiralandığı, kira sözleşmesini kiralayan vekili olarak A.Hakan'ın imzaladığı, dosyada örneği olan kira sözleşmesinden anlaşılmaktadır. Yine kira sözleşmesinin 5. maddesinde, taraflarca kiracının daireyi boşaltmadan bir ay önce daire sahibine yazılı olarak haber vereceği kararlaştırılmıştır. Davacı tayini çıkması nedeniyle daireyi boşaltıp, anahtarı 27.8.2001 tarihinde davalı vekiline teslim ettiğini savunarak, anahtarı teslim ettiği ve kira sözleşmesini de davacı adına imzalayan A.Hakan'ın imzasını taşıyan 27.8.2001 tarihli belgeyi ibraz etmiştir. Kira sözleşmesini davalı kiralayan vekili olarak yapıp imzalayan kişinin tahliye halinde de anahtarı teslim almaya yetkili olduğunun kabulü gerekir. Bu belge ile davacı taşınmazı 2001 yılı Ağustos ayı sonunda tahliye ettiğini davacı kanıtlamıştır. Mahkemenin kabulü de bu doğrultudadır. Kira sözleşmesi 6570 sayılı Kanunun 11. maddesinde öngörülen şekilde davacı tarafından feshi ihbarda bulunulmadığından, 1.9.2001 tarihinden itibaren 1 yıl süre ile yenilenmiş ise de kira sözleşmesinde kiracıya 1 ay önceden yazılı olarak ihbarda bulunarak sözleşmeyi fesih ve tahliye hakkı tanındığına göre, 27.8.2001 tarihinde taşınmazı tahliye edip anahtarı davalı vekiline teslim etmesi, yazılı feshi ihbar anlamındadır. Öyle olunca davacı 2001 yılı Eylül kirasını ödemekle sorumludur. Bunun dışındaki aylar kirasını davalı kiralayan davacıdan talep edemez. Öte yandan İSKİ faturalarından da, su borcunun davacının tahliyesinden sonraki aylara ait olduğu anlaşıldığından, bunlardan da davacının sorumlu olmaması gerekir.

Mahkemece davacının sorumlu olduğu 2001 yılı Eylül ayı kirası depozitodan mahsup edilerek, kalan miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Sonuç: 1. bent gereği davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereği kararın temyiz eden davacı yararına (BOZULMASINA), peşin harcın istek halinde iadesine, 4.7.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.