muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/53152, Karar No: 2019/6919, Tarih: 15.04.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/53152 E.  ,  2019/6919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, cinsel taciz

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanığa yükletilen tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2)Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün incelenmesinde.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın olay günü katılanı okul çıkışında görüp yanına gitmesi, sanığın soruşturma aşamasında savcı huzurunda verdiği beyanında eyleme ilişkin "ben kendisini uzun zamandır seviyorum, kendisi bana karşılık vermemektedir, bahsettiği tarihte eve giderken gördüm yanına gittim, kendisine sevdiğimi söyledim, kapısına bıraktığım bana gösterdiğiniz notu da ben yazdım" şeklinde anlatımda bulunması ve iddianameye konu edilen not içeriğinde "Vildan seni çok seviyorum..seni asla bırakmam kimseye vermem..aşkımsın" şeklinde ibarelerin olması karşısında; hangi delillere hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “müştekilerin soyut anlatımları dışında başka bir delilin de olmadığı” şeklindeki yerinde olmayan ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9591, Karar No: 2013/11375, Tarih: 12.07.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/9591 E.  ,  2013/11375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Tazminat hukukuna ilişkin davada Kayseri 7. Asliye Hukuk ve Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, 6102 sayılı TTK'nun 1472. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın 6102 Sayılı TTK.'nun 6. kitabında düzenlenen sigorta hukukundan kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, davanın haksız fiilden kaynaklandığını, halefiyete dayalı olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi, yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Diğer taraftan 818 Sayılı Borçlar Yasası'nın 41/1. maddesinde, “Gerek kasten gerek ihmal ve teseyyüp yahut tedbirsizlik ile haksız bir surette diğer kimseye bir zarar ika eden şahıs, o zararın tazminine mecburdur.” hükmüne yer verilmiştir.Somut olayda uyuşmazlık, kasko sigorta poliçesi nedeniyle ödenen bedelin yasadan kaynaklanan halefiyet ilkesi uyarınca rücuen tazminat davası niteliğinde olup, davanın mutlak ticari nitelikte bulunmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Kayseri 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14809, Karar No: 2015/27984, Tarih: 07.07.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/14809 E.  ,  2015/27984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/67492

MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2011

NUMARASI : 2010/317 (E) ve 2011/1229 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Suça konu vergi levhası ve otopark sayım fişinin sanık tarafından sahte bir şekilde düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın savunmalarında vergi kaydının bulunduğunu ve vergi levhasının gerçek olduğunu söylemesi, Ankara Kızılbey Vergi Dairesi Başkanlığı' nın 11.11.2009 tarihli yazıları ile sanığın otopark faaliyetinden dolayı mükellef kaydının bulunduğunun ancak vergi levhasındaki mührün dairelerine ait olmadığını, otopark sayım fişlerinin ise yasal olup olmadığının inceleneceğini bildirmeleri karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, suça konu vergi levhasındaki mühür ile vergi dairesinden suç tarihinde kullanılan mühür örnekleri temin edilerek benzer olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yapılması, sanık adına usulünce verilmiş/düzenlenmiş bir vergi levhasının olup olmadığının araştırılması, olduğunun tespiti halinde sanığın eyleminin TCK'nun 211. maddesinde düzenlenen “gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla sahtecilik” suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi, otopark sayım fişlerinin gerçek olup olmadığının kaynağından araştırılması ve belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini mahkemeye ait olduğu cihetle, bilirkişi raporunda da 13.5 ve 9.3 cm ebatlarında vergi levhası üzerinde bilirkişi incelemesi yapıldığının bildirilmesi karşısında, gerçek vergi levhası ebatları vergi dairesinden sorulup, davaya konu belgelerin aslı getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, gerekçeli kararda aldatıcılık niteliğine haiz olup olmadığının tartışılması ve denetime olanak verecek şekilde belge aslının dosya içine konulmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini, vergi levhasının resmi kurum tarafından düzenlenmesi nedeniyle suçun sübutu halinde eylemin TCK'nun 204/1. maddesi kapsamında resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, CMUK'nun 325. maddesi uyarınca bozma kararının gerekçesine göre hükmü temyiz etmeyen diğer sanık A.. D..' na da sirayet ettirilmesine, 07.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3171, Karar No: 2012/9658, Tarih: 04.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3171 E.  ,  2012/9658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/12/2010 tarih ve 2009/553-2010/944 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2005 yılında Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsünde yüksek lisans eğitimini Aladağ Halk Kültürü Araştırması adı altında hazırladığı tezle tamamladığını, maddi ve manevi birçok zorlukla karşılaştığını, davalılardan Aladağ Kaymakamlığının yayıncısı, ...'nın ise hazırlayan sıfatı ile yer aldıkları kitabın ... Kültür Hizmetleri-1 seri ile Torosların ........,adı altında ... tarafından 2008 yılında Adana'da bastırılarak Adana ve Aladağ'da dağıtıldığını, kitap basılırken müvekkilinden izin alınmadığını, halen Milli Eğitim Bakanlığınca yapılan görevlendirme ile Kazakistan'da öğretmenlik yapan müvekkilinin kitap basıldıktan sonra durumdan haberdar olduğunu ileri sürerek tecavüzün refi bakımından dağıtılan eserlerin toplatılmasına, eser sahibinin manevi hakkının ihlali nedeniyle 20.000 TL manevi, 2.000 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 14.12.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat istemini 5.357,16 TL.'ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, eseri meydana getirenin esere kendi düşünce ve duygularını katan bir yönü olmadığını, müvekkilinin bu çalışmayı yayına hazırlaması karşılığında telif hakkı başta olmak üzere hiçbir bedel veya ücret almadığını, çalışmada davacının adından ve tezinden bahsedilerek kendisine teşekkür edildiğini, 1000 adet bastırılan bu çalışmanın ücretsiz olarak çeşitli kamu kurum ve kuruluşlarına dağıtıldığını, davacıya bu konuda bilgi verilmesi hususunda gerekli girişimler yapıldığı halde kendisine ulaşılamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

...'nı temsilen İçişleri Bakanlığı vekili, davacının, Kaymakamlığı hangi konuma dayanarak hasım gösterdiğinin belli olmadığını, ... İçişleri Bakanlığı'na bağlı idari bir birim olup taraf sıfatı olmadığını savunarak öncelikle husumetten ve olmadığı takdirde esastan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının 2005 yılında Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsünde yüksek lisans eğitimini “Aladağ Halk Kültürü Araştırması” adlı çalışmasının davalılardan Aladağ Kaymakamlığının yayıncısı, ...'nın ise hazırlayan sıfatı ile yer aldıkları kitabın ... Kültür Hizmetleri-1 seri ile Torosların İncisi Aladağ adı altında ... tarafından 2008 yılında Adana'da bastırılarak Adana ve Aladağ'da dağıtıldığı, davacının eserinden izni veya icazeti olmaksızın %32 oranında alıntı yapılararak

Mahkemece, davacının 2005 yılında Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsünde yüksek lisans eğitimini “Aladağ Halk Kültürü Araştırması” adlı çalışmasının davalılardan Aladağ Kaymakamlığının yayıncısı, ...'nın ise hazırlayan sıfatı ile yer aldıkları kitabın ... Kültür Hizmetleri-1 seri ile Torosların İncisi Aladağ adı altında ... tarafından 2008 yılında Adana'da bastırılarak Adana ve Aladağ'da dağıtıldığı, davacının eserinden izni veya icazeti olmaksızın %32 oranında alıntı yapılararak

başka bir eserde yayımlanmasının FSEK madde 20'ye aykırı olduğu, bu yayım organizasyonu nedeniyle davacının eser üzerindeki mali haklarından çoğaltma ve yayma haklarının ihlal edildiği, davacının ortaya çıkan zararını ispatlayacak şekilde delil sunmadığı, davalının da yayımladığı eseri kültür amaçlı olarak ücretsiz dağıttığını beyan ettiği, bu tür yayımlarda %10 telif ücreti ödendiği için telif tazminatı hesaplanmasında %10 oranının alındığı, davacının ihlal olunan mali hakları karşılığında FSEK'in 68. maddesi uyarınca davalıdan 5.357,16.-TL telif tazminatı isteyebileceği gerekçesiyle davacının tecavüzün ref'i ve eserlerin toplatılması konusundaki davasının kabulüne, davalıların, davacıya ait “Aladağ Halk Kültürü Araştırması” adlı eserine yönelik tecavüzünün ref'i ile "Torosların İncisi Aladağ" adlı eserin toplatılmasına, 5.357,16.-TL maddi tazminatın, 2.000,00.-TL manevi tazminatın ıslah harç tarihi olan 14.12.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar vekillerinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece manevi tazminat isteminin kısmen kabul, kısmen reddine karar verildiği, red kararı her iki davalı için de aynı gerekçeye dayandığı halde AAÜT'nin 3/2 maddesi gereği davalılar yararına reddedilen manevi tazminat üzerinden tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken her iki davalı yararına reddedilen manevi tazminat için iki ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmişse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK.’un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün 10. bendinde geçen "Davalılar vekille temsil edildiklerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davalılar vekillerinin sarf ettikleri emek ve mesaileri dikkate alınarak red edilen manevi tazminat üzerinden 1.650,00'şer TL maktu vekalet ücreti takdiri ile davacıdan alınarak davalılara verilmesine" ibaresinin hükümden çıkarılarak; "Davalılar vekille temsil edildiklerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davalılar vekillerinin sarf ettikleri emek ve mesaileri dikkate alınarak red edilen manevi tazminat üzerinden 1.650,00 TL maktu vekalet ücreti takdiri ile davacıdan alınarak davalılara verilmesine" ibaresinin eklenmesine ve hükmün bu şekli ile davacı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 327,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11239, Karar No: 2012/21903, Tarih: 18.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/11239 E.  ,  2012/21903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 62/1, 51/1, 51/3, 54. maddeleri gereğince erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 2 yıl denetim süresi, suça konu çekin müsaderesi

Gerekçeli kararda suç tarihi olarak gösterilen 21.11.2005 tarihi, şikayet dilekçesinin verildiği tarih olup, suç tarihinin senedin icra takibine konularak kullanıldığı 17.05.2005 olacağından, gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1-)Sanığın suça konu senedi, dükkanını şikayetçi ...’e kiralarken teminat olarak aldığını, şikayetçi ödenmeyen birikmiş elektrik borçlarının kendisi tarafından ödemesinden sonra başlangıçta teminat olarak aldığı bu senedi takibe koyduğuna dair savunması, şikayetçi ...’in de sanığa ait dükkanı kiracı olarak kullandığını kabul etmesi karşısında, taraflar arasında varlığı kabul edilen kira sözleşmesinin temini ile sözleşmede, senetten bahsedilip bahsedilmediği, dükkanının elektrik aboneliğinin kiracı adına mı, yoksa mülk sahibi adına mı olduğu, 2004-2005 dönemlerinde biriken elektrik borcu olup olmadığı, varsa bu borcun sanık tarafından ödenip ödenmediği, ödenmişse, ödemenin senedin takibe konulduğu 17.05.2005 tarihinden önce olup olmadığı hususlarının araştırılıp şikayetçi ile sanığın bol miktarda yazı ve imzalarının temini ile senetteki yazı ve imzaların kimin eli ürünü olduğu, senet metnindeki tüm yazı ve rakamların aynı kişinin eli ürünü olup olmadığı ve bunların aynı anda yazılıp yazılmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle tespiti ile senedin sahte olduğunun anlaşılması halinde eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 347. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağının karar yerinde tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-)Kabule göre de;

a-)5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca; suçun işlendiği 17.05.2005 tarihinde yürülükte bulunan 765 sayılı TCK. ile sonradan yürürlüğe giren 5327 sayılı TCK.nun olaya ilişkin tüm hükümleri uygulanıp, cezalar kişiselleştirilerek, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanınbelirlenmesi gerektiği gözetilmeden, şikayet dilekçesinin verildiği 21.11.2005 tarihinin, suç tarihi olarak kabulüyle 5237 sayılı TCK uygulanmak suretiyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

b)Suça konu senedin delil olarak dosyada saklanması yerine, müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2237, Karar No: 2015/14769, Tarih: 24.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2237 E.  ,  2015/14769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2014

NUMARASI : 2014/91-2014/432

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın kapama meyve bahçesi olan bölümü için alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Bilirkişi raporunda muhtelif cinste 57adet meyve ağacı bulunduğu belirlenmiştir.

1)Bu itibarla, öncelikle ağaçların yaşları da belirlendikten sonra İl Tarım Müdürlüğünden bu ağaçların bulundukları yaş ve bir dönüm itibariyle verimi, değerlendirme yılı hasat döneminde toptan kilogram satış fiyatları ve üretim masrafları sorulup net geliri belirlendikten sonra, bu gelir kapitilizasyon faizine bölünmek suretiyle birim fiyatının bulunması ve daha sonra ağaçların taşınmazda kapladığı alanlar belirlenerek buna göre bahçenin toplam değerinin bulunması gerekirken, denetime imkan vermeyecek şekilde hüküm kurulması,

Arazi niteliğindeki bölüm için ise net gelir esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

2)Dava Konusu taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özeliklerine göre objektif değer artırıcı unsurun %100 oranında olacağı gözetilmeden daha az kabul edilerek kamulaştırma bedelinin eksik tespit edilmesi,

3)Kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme yılı 2014 yılı olduğu halde 2013 yılı esas alınarak bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Tarafların temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20990, Karar No: 2013/23645, Tarih: 28.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/20990 E.  ,  2013/23645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiş; sanığa ait adli sicil belgesinin imzasız olması sebebiyle UYAP sisteminden temin edilen kayıt imzalanarak dosya içerisine konmuştur.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, eksik incelemeye, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.) Sanık hakkında tayin olunan 5 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi, keza bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/2-3. maddesine aykırı davranılması,

2.) Sanığa hükmolunan adli para cezası taksitlendirildikten sonra, TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin kararda belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 2. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 5 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak CK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının

150 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesine; hükmün 3. paragrafının sonuna “Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.