muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3661, Karar No: 2014/10436, Tarih: 12.05.2014

Maddi tazminat davasına etkileri gözetildiğinde kazalı çalışanın gerçek ücretinin tespiti hem davacı hem de davalı yan bakımından son derece önemlidir. Zira asgari ücret üzerinden yapılacak hesaplama ile onun misli üzerinden yapılan hesaplamalarda çok farklı tazminat değerlerinin ortaya çıkacağı izahtan varestedir. Bu durumda Mahkemelere düşen en önemli vazifelerden bir tanesi de sigortalının gerçek ücretini hiçbir ihtilafa mahal vermeyecek biçimde ortaya koymaktır. Böylesine kapsamlı bir araştırma bir yönüyle davacının hakkının işverenleri tarafından yenmesine engel teşkil edecek diğer yönüyle de kazalının hak etmediği tazminatlara kavuşmasının ve böylelikle sebepsiz zenginleşmesinin önüne geçilecektir.

Öte yandan; tazminat miktarının, ölen işçinin PMF 1931 yaşam tablosuna göre olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda ise; emsal ücret araştırması yapılmaksızın, ölen sigortalıdan dolayı hak sahibi olan davacıların ölen işçinin günlük net 70 TL yevmiye ile çalıştığına ilişkin soyut iddialarını esas alan hesap raporuna göre hüküm kurulması ve düzenlenen hesap raporunda Yargıtay'ın yerleşmiş içtihatlarına aykırı olarak PMF-1931 yaşam tablosu yerine, CSO 1980 adlı yaşam tablosunun kullanılması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Yapılacak iş; ölen sigortalının yaptığı iş, yaşı, kıdemi belirtilmek suretiyle yine İstanbul’da bulunan ilgili meslek odalarından (inşaat işçileri odası v.b) ve Bayındırlık İl Müdürlüğü'nden olay tarihinde kazalı işçinin alabileceği emsal günlük net ücretleri sormak, buradan gelen neticelere göre ve Dairemizin yerleşik içtihadlarına uygun şekilde müteveffa sigortalı ve hak sahibi davacıların muhtemel yaşam sürelerinin PMF-1931yaşam tablosu kullanılmak sureti ile davacıların maddi zararlarını yeniden hesaplatmak, davacıların açtıkları maddi tazminat davası bakımından 03/12/2013 tarihli hükmü temyiz etmediklerini, bu noktada davalı işveren yararına doğan usuli kazanılmış hak durumunu da gözeterek ilk kararda hüküm altına alınan maddi tazminat miktarını geçmemek üzere bir karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı G. İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı G. İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 12/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1086, Karar No: 2010/9202, Tarih: 26.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1086 E.  ,  2010/9202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.

Kısmen meyve bahçesi ve arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre dava tarihi itibariyle değer biçilmesinde, tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ve kamulaştırılan taşınmazlar baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C. maddesi uyarınca tapudan terkinlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3303, Karar No: 2019/1490, Tarih: 07.03.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/3303 E.  ,  2019/1490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nin 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8939, Karar No: 2008/2587, Tarih: 17.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/8939 E.  ,  2008/2587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmasız, davalı vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vek.Av. ... ile davalı vek.Av....'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ... İnşaat Ltd.Şti.’nin muhtelif tarihlerde davalıdan borç para aldığını, alınan paralara karşılık diğer davacının ciro imzasını taşıyan teminat çekleri verildiğini, bilahare tarafların borcun tasfiyesi için anlaştıklarını ve davalıya dava dışı S..... Konut Yapı Kooperatifinde davalılara ait bulunan daire ve dükkan hisselerinin verildiğini, davalının elindeki çekleri iade yerine bankaya ibraz ederek arkasını yazdırdığını ve icra takibine konduğunu, talep konusu çeklerden 01.09.2001 tarihli olanda davacı ...’ın cirosunun sahte olduğunu iddia ederek, bedelsiz kalan çeklerden dolayı borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, çekin bir ödeme aracı olması nedeniyle, ödemenin kanıtlanması gerektiğini, devir edilen kooperatif hisselerinin, davacının kooperatife karşı edimini yerine getirmemesi nedeniyle iptal olunduğunu bu nedenle ödemenin gerçekleşmediğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, takip dayanağı 01.09.2001 tarihli çeke davacı ... adına atılmış olan ciro imzasının sahte olduğunun anlaşıldığı, borca karşılık davalıya kooperatif hissesi devir olunduğu ve borcun ödendiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle, davalıya verilen bir takım çeklerin, davacının davalıya devrini taahhüt ettiği kooperatif hissesinin teminatı olarak verildiğinin ve devrin gerçekleşmesi ile iade olunacağının, dosya içerisindeki deliller ve özellikle davalının ... 5.Ağır Ceza Mahkemesinde verdiği 22.11.2004 tarihli ifadesinden anlaşılmasına; kooperatif hissesinin devir işleminin tamamlandığının ... 8.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/246 esas, 2005/277 karar sayılı dosyası ile sabit olmasına, davalının kendisine hisse devri yapılan kooperatifin üyeliğinden ihracının kendi kusurundan kaynaklanmış bulunmasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA , taraf vekilleri Yargıtay duruşmasında hazır bulunduklarından taraflar yararına takdir edilen 550.00.YTL duruşma vekalet ücretinin bir diğerinden alınarak yek diğerine verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 17.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22513, Karar No: 2022/9806, Tarih: 03.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/22513 E.  ,  2022/9806 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/05/2017 tarihli ve 2016/923 esas, 2017/242 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 23/11/2020 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 29/03/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 25/05/2016 tarihli ve 2016/23708 soruşturma, 2016/939 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi gereğince bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolu, itiraz mercii ve 15 günlük itiraz süresinin gösterildiği, kararın şüpheliye tebliğ edilerek infazı için Karabük Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Denetimli serbestlik tedbirinin infazı aşamasında, şüphelinin uyarılmasına rağmen yükümlülüklerini ihlalde ısrar etmesi nedeniyle infaz dosyasının kapatılması üzerine, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararının kaldırılarak 30/11/2016 tarihli ve 2016/23708 soruşturma, 2016/23893 esas, 2016/19695 sayılı iddianame ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

3- Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 11/05/2017 tarihli ve 2016/923 esas, 2017/242 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği,

4- Dosya arasında bulunan Ankara 2. Çocuk Mahkemesinin 2019/407 esas sayılı dosyasının incelenmesinde;

a-) Sanığın 28/08/2013 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 02/12/2013 tarihli ve 2013/108008 soruşturma, 2013/41986 esas, 2013/2722 sayılı iddianamesi ile Ankara 2. Çocuk Mahkemesine kamu davası açıldığı,

b-) Ankara 2. Çocuk Mahkemesinin 02/04/2015 tarihli ve 2013/747 esas, 2015/292 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7/2. maddesi yollamasıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararda ayrıca 1 yıl süre ile tedavi ve

denetimli serbestlik tedbirine de hükmedildiği, kararın 06/05/2015 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği, tedbirin infazı için infazı için Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

c-) Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce denetime uymadığının bildirilmesi üzerine dosyanın ele alınarak 2015/428 esasa kaydedildiği, Ankara 2. Çocuk Mahkemesinin 09/03/2017 tarihli ve 2015/428 esas, 2017/115 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 31/3, 62 ve 50/1-a. maddeleri gereğince 4.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık müdafiinin kararı istinaf ettiği,

d-) Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 16/10/2017 tarihli ve 2017/465 esas, 2017/361 sayılı kararı ile kararın gerekçesiz olduğu ve kabule göre de ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği,

e-) Bozmadan sonra, Ankara 2. Çocuk Mahkemesinin 22/11/2017 tarihli ve 2017/778 esas, 2017/663 sayılı kararı ile bozma ilamı doğrultusunda ısrar şartının gerçekleşmesini beklemek üzere davanın durmasına karar verildiği, durma kararının 19/12/2017 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

f-) Durma kararından sonra, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 03/07/2018 tarihli ve 2018/1069 esas, 2018/1604 sayılı kararı ile 28/08/2013 tarihli eylem nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, tedbirin infazı için Karabük Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, uyuşturucu madde kullanımına devam etmesi nedeniyle dosyanın kapatıldığı,

g-) Erteleme kararının kaldırılarak Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 11/10/2019 tarihli ve 2018/1069 soruşturma, 2019/48014 esas, 2019/1646 sayılı iddianamesi ile Ankara 2. Çocuk Mahkemesine kamu davası açıldığı,

h-) Davanın 2019/407 esasa kaydedildiği, davanın derdest olduğu,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/05/2017 tarihli ve 2016/923 esas, 2017/242 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

h-) Davanın 2019/407 esasa kaydedildiği, davanın derdest olduğu,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/05/2017 tarihli ve 2016/923 esas, 2017/242 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/5. maddesinde yer alan, “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda sanık hakkında 28/08/2013 tarihinde işlenen uyuşturucu madde kullanma suçundan daha önce Ankara 2. Çocuk Mahkemesinin 02/04/2015 tarihli ve 2013/747 esas, 2015/292 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği ve bu kararın 06/05/2015 tarihinde kesinleştiği, mevcut incelenen dosyanın suç tarihinin 29/03/2016 olması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlenmesi sebebiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından yeni bir soruşturmaya konu edilmeyip hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını veren mahkemeye ihbarda bulunması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.” denilerek Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/05/2017 tarihli ve 2016/923 esas, 2017/242 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında, 29/03/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 25/05/2016 tarihli ve 2016/23708 soruşturma, 2016/939 sayılı kararı ile, beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesini takiben, şüphelinin kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 30/11/2016 tarihli iddianamesi ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda, Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/05/2017 tarihli ve 2016/923 esas, 2017/242 sayılı kararı ile sanığın 5237 Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anlaşılmıştır.

28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrasında yer alan; “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” amir hükmü ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/5. fıkrasında yer alan, “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” şeklindeki ve 9. fıkrasında yer alan "Bu maddede aksine düzenleme bulunmayan hâllerde, Ceza Muhakemesi Kanununun kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 171 inci maddesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 231 inci maddesi hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenlemeler birlikte dikkate alındığında;

Somut olayda, sanık hakkında daha önceden Ankara 2. Çocuk Mahkemesinin 02/04/2015 tarihli ve 2013/747 esas, 2015/292 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 6545 sayılı Kanun’un 85.maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7/2. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 06/05/2015 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca verildiği, kanuni zorunluluk üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile aynı hukuki sonuçları doğuracağı, bu durumda, incelemeye konu suç tarihinin 29/03/2016 olması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlenmesi nedeniyle Cumhuriyet Savcısı tarafından yeni bir soruşturmaya konu edilmeyip hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını veren mahkemeye ihbarda bulunması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılarak kamu davası açılması ve yargılama sonucunda mahkumiyetine karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan;

Sanığın 29/03/2016 tarihli eylemini, Ankara 2. Çocuk Mahkemesince kanuni zorunluluk üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde gerçekleştirmesi nedeniyle, 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/5. maddesi uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma yapma yasağı bulunduğu ve bu suçun sadece ilk suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali sayılabileceği, kanunî zorunluluk üzerine verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlendiği anlaşılan eylem nedeniyle açılan kamu davasında mahkemesince “düşme kararı” verilip mahkemesine ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle, kanunî zorunluluk üzerine verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlendiği anlaşılan eylem nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince “düşme kararı” verilerek Ankara 2. Çocuk Mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/05/2017 tarihli ve 2016/923 esas, 2017/242 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,

03/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8672, Karar No: 2018/843, Tarih: 08.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8672 E.  ,  2018/843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkûmiyetine dair İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.06.2017 gün ve 2017/142 Esas, 2017/249 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda kurulan hükme yönelik istinaf incelemesini gerçekleştiren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 11.09.2017 günlü gerekçeli hükümde üye.... ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.