muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14710, Karar No: 2022/16732, Tarih: 14.12.2022

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, savunmanın temelini oluşturan vakıaların cevap dilekçesinde ayrıntılı şekilde somutlaştırıldığını, cevap dilekçesinde somutlaştırılan olayın tanık delilli ile ispat edileceğinin belirtildiğini, feshe konu olayı bizzat gören tanık tarafından olayın somut şekilde anlatıldığını, böylece cevap dilekçesinde yer verilen olayın tanık beyanıyla tahkikat aşamasında doğrulandığından savunmanın genişletilmesi yasağının ihlal edilmediğini, yeni vakıa ... sürülmediğini ya da vakıaların değiştirilmediğini, davacının işyerinde evli bir kadınla birliktelik yaşadığını sözlü olarak ikrar etmesi ve işyerindeki huzuru bozacak şekilde fiziksel ilişkide bulunması genel âhlakla bağdaşmadığından ... sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, kadın işçinin eşinin alkolik ve saldırgan olması nedeniyle ... sözleşmesinin feshedilmediğini, davacının kusurunun ... olması nedeniyle kendisine farklı muamelede bulunulmasına ilişkin iddiasının dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, diğer yandan yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacağı yönünden davanın derdest olduğu aşamada protokol hükümleriyle borç sona erdirildiğinden bu alacaklar bakımından davanın konusuz kaldığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı işçinin ... sözleşmesinin işveren tarafından haklı nedenle feshedilip feshedilmediği hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 4857 sayılı Kanun'un işverenin haklı nedenle derhal fesih hakkını düzenleyen 25 inci maddesinin (II) numaralı bendi.

3. 2709 sayılı T.C. Anayasası'nın (Anayasa) 20 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Anayasa'nın 20 nci maddesine göre herkes özel hayatına ve aile hayatına saygı gösterilmesini isteme hakkına sahiptir. Bu hak ancak millî güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlâkın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması gerekliliği hâlinde sınırlandırılabilir.

3. İşçi, işyeri sınırları dahilinde de özel hayatına saygı gösterilmesini talep etme hakkına sahiptir. İşyeri kuralları bu hakkın özünü zedeleyecek nitelikte olmamalıdır.

2. Anayasa'nın 20 nci maddesine göre herkes özel hayatına ve aile hayatına saygı gösterilmesini isteme hakkına sahiptir. Bu hak ancak millî güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlâkın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması gerekliliği hâlinde sınırlandırılabilir.

3. İşçi, işyeri sınırları dahilinde de özel hayatına saygı gösterilmesini talep etme hakkına sahiptir. İşyeri kuralları bu hakkın özünü zedeleyecek nitelikte olmamalıdır.

4. Diğer taraftan işçinin ahlâk ve iyiniyet kurallarına uymayan davranışı sonucunda ... ilişkisine devam etmek işveren açısından çekilmez hâle gelmişse diğer bir anlatımla taraflar arasındaki ... temeli çökmüşse işverenin haklı sebeple derhal fesih ... doğar.

5. Somut olayda, ... sözleşmesi davacının işçilerden biriyle uygunsuz şekildeki davranışından dolayı haklı neden iddiası ile feshedilmiştir. İlk Derece Mahkemesince feshin haklı nedene dayandığı sonucuna varılmış ise de Bölge Adliye Mahkemesince tutanak tanığı olan ...'nün duruşmada, davacı ve diğer çalışanı elleşirken oynaşırken gördüğünü beyan ettiğini, ancak bu beyan içeriğine cevap dilekçesine yer verilmediği hâlde soyut savunmanın içeriğinin tanık beyanıyla ispatlanmaya çalışılmasının savunmanın genişletilmesi yasağı kapsamında olduğu, davacı ile diğer işçi arasındaki telefon konuşmalarının iddia edildiği şekilde geç saatte yapılmadığı, birçoğunun uzun süreli olmadığı, konuşma içeriklerine ilişkin hiçbir veri bulunmadığı, feshe sebep olan ilişkinin diğer tarafı olduğu iddia edilen işçi ....'nın ... sözleşmesinin feshedilmemesinin işverenin eşit işlem borcuna aykırı davrandığını gösterdiği gerekçesiyle feshin haklı nedene dayanmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

6. Dosya kapsamının incelenmesinde davacı ile dava dışı işçi arasındaki ilişkinin tanık..'nün beyanında "...Bir gün ben öğlen yemek paydosunda üretimhanede işim olduğundan buraya girdiğimde çalışanlardan ... isimli bayan ile bayan tuvaletinin önünde uygunsuz vaziyette elleşirken ve oynaşırken gördüm, onlar da beni görünce toparlandılar. Sonrasında hafif bir tebessümleşme oldu ben işime devam ettim. Sonrasında ne onlar bana ben de onlara bu konudan bahsetmedim, olaydan birkaç ... sonra vardiya amiri benim davacı ile ... isimli bayanın gördüğüm şekilde görmüş, bana söyledi. Ben de işyeri temsilcisi olduğumdan tutanağa döküp personel yöneticimize durumu bildirdim, bundan sonraki durumun işveren tarafından nasıl takip edildiğini bilemiyorum..." şeklinde ifade edildiği görülmektedir. İşveren de cevap dilekçesindeki savunmaları kapsamında aynı vakıayı genel bir şekilde ifade etmiş, vakıanın ispatı için tanık deliline dayanmıştır. Savunmanın ispatı için önemli olan vakıanın ortaya konulması olup vakıanın tüm detayları ile ortaya konulması zorunlu bir unsur olarak görülmemelidir. Bu sebeple tanığın söz konusu beyanının işveren yönünden savunmanın genişletilmesi yasağı kapsamında değerlendirilmesi yerinde değildir.

7. Diğer taraftan feshe konu eylemin tanık .... tarafından görüldüğü, bu hususta tutanak tutulduğu, tanığın beyanında da somut olarak olayı anlattığı, diğer davalı tanığı H.B.'nin beyanlarının da gerek ....'nün beyanı gerekse dosya kapsamındaki belgelerle örtüştüğü tespit edilmektedir. Şüphesiz iki işçi arasında ... ilişkisi yaşanması kural olarak özel hayata saygı kapsamında olup ... sözleşmesinin feshini gerektirmez. Burada sınır ... ilişkisinin işyerine, işe ve ... sözleşmesine etkisidir. Çünkü işverenin de işyerindeki haklı menfaatlerinin korunmasını isteme ... bulunmaktadır. Somut olayda davacı ile dava dışı evli kadın işçinin işyerinde fiziksel yakınlaşma şeklindeki davranışlarının ... ilişkisi boyutunu aşan ve uygunsuz olarak nitelenebilecek davranışlar olduğu ispat edilmiştir. İşyerinde üretimden sorumlu üretim müdürü olarak çalışan davacının hem genel ahlâka hem de ... ahlâkına aykırı davranışı karşısında işveren açısından ... sözleşmesini sürdürmenin çekilmez hâle geldiği kabul edilmelidir.

8. Bu noktada belirtmek gerekir ki kişisel ilişkinin oldukça yoğun olduğu ... ilişkisinde işçinin sadakat borcunun sınırları da kişisel ilişkinin yoğunluğuna göre biçim değiştirir. İşçi ile işveren arasındaki ilişki ne kadar sıkı olur ve işçinin işyerindeki pozisyonu ne kadar önemli olursa sadakat borcunun kapsamı da o oranda genişler (... ..., ... İlişkisinde Temel Haklar, ..., 2002, s.115).

9. Somut olayda Bölge Adliye Mahkemesince diğer işçinin ... sözleşmesinin feshedilmemiş oluşu eşit davranma borcuna aykırılık bağlamında ele alınarak bu hâlde salt davacının ... sözleşmesinin feshedilmesinin feshi haksız hâle getirdiği sonucuna ulaşılmıştır. Ancak somut olayda taraflardan biri işçi, diğer ise üretim müdürü konumunda olup eylemin işverende yarattığı etkinin aynı olmasını beklemek ... ilişkisinin doğasına aykırıdır. Davacının işyerindeki konumu dikkate alındığında, diğer işçinin göstermesi gereken özenin derecesi ve sadakat borcunun kapsamı ile davacının ... ve sadakat borcunun kapsamının aynı ölçüde olması mümkün değildir. Somut olayda davacı ile dava dışı işçi arasındaki ... ahlâkına ve genel ahlâka aykırı nitelikteki davranışın davacı ile işveren arasındaki ... ilişkisini, diğer işçi ile işveren arasındaki ilişkiye nazaran daha fazla sarsması öngörülebilir bir sonuçtur. Böyle bir durumda işverenin sözleşmenin feshinde eşit davranma borcunu ihlal ettiğinden söz edilemeyeceğinden Bölge Adliye Mahkemesinin aksi yöndeki gerekçesi yerinde görülmemiştir.

10. Feshe konu eylemin dosya kapsamı ile ... olduğu, diğer işçinin amiri konumunda olan davacının işyerindeki işi, işveren ile işveren arasındaki ... ilişkisinin niteliği dikkate alındığında, ... sözleşmesinin işverence 4857 sayılı Kanun'un 25 nci maddesinin (II) numaralı bendi uyarınca ahlâk ve iyiniyet kurallarına aykırılık sebebiyle feshi yerindedir.

10. Feshe konu eylemin dosya kapsamı ile ... olduğu, diğer işçinin amiri konumunda olan davacının işyerindeki işi, işveren ile işveren arasındaki ... ilişkisinin niteliği dikkate alındığında, ... sözleşmesinin işverence 4857 sayılı Kanun'un 25 nci maddesinin (II) numaralı bendi uyarınca ahlâk ve iyiniyet kurallarına aykırılık sebebiyle feshi yerindedir.

11. Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki açıklamalara göre işverence yapılan feshin haklı nedene dayandığı anlaşıldığından davacının kıdem ve ihbar tazminatına ilişkin taleplerinin reddi gerektiği hâlde yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7217, Karar No: 2014/21660, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/7217 E.  ,  2014/21660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2012/1-2014/5

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9349, Karar No: 2019/2930, Tarih: 13.05.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/9349 E.  ,  2019/2930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, ... ve ... parsel sayılı taşınmazların 3030 sayılı yasanın geçici 2.maddesi gereğince ...’na bedelsiz devredilmesi gerektiğini, ancak davalı tarafından bu devir işleminin yapılmadığını ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile yolda kalan kısımlarının yola terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, 3030 sayılı yasanın yürürlükten kaldırıldığını, ayrıca mülga 3030 sayılı yasanın geçici 2. ve 5. maddeleri uyarınca taşınmaz malların en geç 1 yıl içerisinde devirlerinin yapılmasının hüküm altına alındığını, anılan sürenin hak düşürücü süre olup davacı tarafından süresinde başvuru yapılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3030 sayılı yasada belirlenen 1 yıllık sürenin hak düşürücü süre olmadığı, çekişme konusu taşınmazların fiilen yol olarak kullanıldığı ve davacı belediyeye devredilmesi gereken taşınmaz niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile taşınmazların bilirkişi raporu ile belirlenen kısımlarının tapudan yol olarak terkinine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 512,10.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 13/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6408, Karar No: 2013/14765, Tarih: 11.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/6408 E.  ,  2013/14765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İhtiyati haczin kaldırılması

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ile davalı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1- Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez." düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikâyetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Ayrıca, 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; " ... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nce onaylanmış ve onaylayan Yasa'da; "...Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dâhilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikâyetin reddi gerekecektir.Haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkânını kendisinin kaldırdığının kabulü zorunludur. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır.

Bu durumda, borçlu Belediye'ce haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Somut olayda, Mahkemece, alınan bilirkişi raporunda, incelenen hesap ekstrelerine göre borçlu Belediye'nin şikayete konu banka hesabına; haczi mümkün olmayan gelirlerinin yanı sıra haczi mümkün para cezalarının da yatırıldığı sabittir. Az yukarıda açıklandığı üzere, haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmesi gerekli bulunduğuna göre, borçlu vekilinin şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kısmen kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

2- Borçlu vekilinin temyiz itirazlarına gelince, yukarıda açıklanan nedenlerle,borçlu vekilinin hükmün kısmen redde yönelik bölümüne ilişkin temyiz itirazları yerinde bulunmadığından reddine karar vermek gerekmiştir.Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 11.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.