muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/935, Karar No: 2021/2147, Tarih: 01.06.2021

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen menfi tespit davasında verilen davanın reddine ilişkin hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; esas yönünden istinaf isteminin esastan reddine ilişkin kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı ...’nın, 25.01.2006 tarih 5449 sayılı kanunla kurulan tüzel kişiliği haiz bir kurum olduğunu, Kanun’un 3. maddesinde “Ajanslar, tüzel kişiliği haiz ve bu Kanunla düzenlenmemiş bütün işlemlerinde özel hukuk hükümlerine tâbidir.” hükmünün bulunup, 19. maddesinde ajansın gelirlerinin düzenlendiğini, buna göre; Belediyelerin ajanslara aktarması gereken pay oranı ve zamanı nın “d) Bir önceki yıl gerçekleşen bütçe gelirleri üzerinden, bölgedeki il özel idareleri için; borçlanma, tahsisi mahiyetteki gelirler ile genel, katma ve özel bütçeli kuruluşlardan alınan yardım kalemleri hariç tutulmak üzere yüzde bir, belediyeler için; borçlanma ve tahsisi mahiyetteki gelir kalemleri hariç tutulmak üzere yüzde bir oranında, cari yıl bütçesinden aktarılacak pay.” şeklinde belirlendiğini, ilgili belediyenin zamanında pay oranını aktarmaması halinde “Birinci fıkranın (d) ve (e) bentlerinde belirtilen paylar, ilgili idare ve kuruluşlar tarafından haziran ayının sonuna kadar ajans hesabına aktarılır. (d) bendinde belirtilen paylar, süresi içerisinde aktarılmadığı takdirde, bu idarelere genel bütçe vergi gelirleri tahsilat toplamı üzerinden ayrılan paydan ilgisine göre Maliye Bakanlığı ve/veya İller Bankasınca kesilerek ilgili ajans hesabına aktarılır. Diğer alacakların tahsilinde, genel hükümlere göre işlem yapılır.” düzenlemesi uyarınca hareket edildiğini, davacı ...’nin süresi içinde payı aktarmaması üzerine davalı ...’nın, İller Bankası Genel Müdürlüğü’ne yazdığı yazı ile sözkonusu katkı payı alacaklarının zamanında ödenmediğinden dolayı, İller Bankası payından 01/01/2018 tarihi itibariyle toplam 10.890.021,13 TL nin mahsubunun istendiğini, bu miktarın içinde itiraz etmiş oldukları dava konusu 2.277.620,32 TL nin de mevcut olduğunu, bu tutarın kanunda belirtilen oranı aştığını, aynı dava konusu ile farklı tarihlerde tahakkuk ettirilen gecikme faiziyle ilgili olarak borçlarının bulunmadığına ilişkin Bakırköy 6.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2016/468 esas 2018/23 karar sayılı davada yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilerek davanın gecikme faizi olarak talep edilen 710.182,44 TL yönünden müvekkili idarenin borçlu olmadığına karar verildiğini, davaya konu sözleşme sebebiyle her türlü tazminat ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davalıya 2.277.620,32 TL borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; görevli mahkemenin İdare Mahkemesi olduğunu, Bakırköy 6.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2016/468 E. Sayılı dosyası ile açılan davanın derdest olduğundan derdestlik itirazında bulunduklarını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacı kurumun kamu tüzel kişiliğini haiz olduğu, özel hukuk tüzel kişisi olsa da Kalkınma Bakanlığı’na bağlı olarak çalıştığı, Sayıştay denetimine tabi olduğu, diğer yandan, davalı ... tarafından 5449 sayılı yasa 19.maddesi uyarınca yapılan kesintilerin Maliye Bakanlığı yada İller Bankasınca tahsil edildiği ve bu işlemlerde kamu gücü kullanılmakta işlemin bir idari işlem olup, anılan işlemin iptali istemiyle açılan davanın görüm ve çözümünün idari yargıya ait olduğu gerekçesiyle, yargı yolu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hükme karşı davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dava, davalı ...’nın dava dışı İller Bankası’na yazdığı yazı ile davacı ... Belediyesi’nin payından yapılan 2.277.620,32 TL tutarındaki kesintinin 710.182,44 TL’sinin yasada belirtilen tutarı aştığı, bu miktar yönünden kesintinin haksız olduğuna ilişkin menfi tespit davasıdır.

15/07/2018 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 4 sayılı Bakanlıklara Bağlı, İlgili, İlişkili Kurum ve Kuruluşlar ile Diğer Kurum ve Kuruluşların Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi’nin "Kuruluş" başlıklı 186'ncı maddesinin 3'üncü fıkrasında "Ajanslar, tüzel kişiliği haiz ve bu Bölümde düzenlenmemiş bütün işlemlerinde özel hukuk hükümlerine tâbidir." biçiminde düzenleme yer almıştır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun “İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı” başlıklı 2/b maddesinde “İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davasının” idari yargı yerinde açılacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda, davalı ... tarafından İller Bankası Genel Müdürlüğü’ne yazı yazılarak, sonradan 703 sayılı Kanun hükmünde Kararnamenin 75'inci maddesiyle yürürlükten kaldırılan 5449 sayılı Kalkınma Ajanslarının Hizmetlerine İlişkin Kanunun 19'uncu maddesinin "d" bendi uyarınca haziran ayının sonuna kadar ajans hesabına aktarılması gereken katkı payının zamanında ödenmediği gerekçesiyle Kadıköy Belediyesi’nin anılan bankanın nezdinde bulunan hesabından yapılan kesinti miktarının hatalı olduğunun tespiti talebine ilişkin olup; davada adli yargı görevlidir. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 373/1. maddesi gereğince kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 01/06/2021 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacı ... 5449 sayılı yasa 19 maddesinin davalı ... ajansının gelirlerini düzenlediğini, Belediyelerden kalkınma ajansına aktarılacak pay oranının ve zamanının düzenlendiğini kendilerinden istenen miktarın fazla olduğunu ileri sürüp borçlu olmadıklarının tespitini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yazılı gerekçe ile davanın yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmiş davacı vekilinin İstinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

5449 sayılı yasanın 3. madde hükmünde yasada düzenlenmemiş bütün işlemlerin özel hukuk hükümlerine tabi olduğu düzenlenmiştir. Aynı yasanın 19. maddesinde ise ajansın gelirleri düzenlenmiştir. Bu düzenleme yasanın önceki hükümlerinde de sonradan çıkarılan KHK'lar da da mevcuttur. Konu ile ilgili çeşitli belediyelerin açtığı davalar idari yargıda görülmüştür. (Danıştay 2015/4496 esas 2019/10296 Karar yine 2015/2386 Esas 2019/10295 Karar)
Yargıtay — Esas No: 2013/9025, Karar No: 2014/1770, Tarih: 27.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/9025 E.  ,  2014/1770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin sadece sanık ... hakkında verilen karara yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın,inşaat halindeki yapının merdiven boşluğundaki duvara döşenmiş borular içindeki elektrik kablolarını çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeyerek aynı Kanunun 141/1.maddesiyle cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere,gerekçeye,hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 27/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13427, Karar No: 2018/24977, Tarih: 17.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/13427 E.  ,  2018/24977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden dava şartı yokluğu nedeniyle usulden, ... ... yönünden husumetten reddine, ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idarelerden ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... hakkındaki davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden, ... ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ilçesi ... mahallesi 6008 ada 3 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması, değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması ve kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmaz ile emsal olarak alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2014 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç

değeri 1500-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 400-TL dir. Emsal alınan parselin dava konusu taşınmazdan yaklaşık 3,75 kat daha değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca soyut ifadelerle 1,13 kat değerli kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde m² birim bedeli belirleyen rapor inandırıcı görülmemiştir.

değeri 1500-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 400-TL dir. Emsal alınan parselin dava konusu taşınmazdan yaklaşık 3,75 kat daha değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca soyut ifadelerle 1,13 kat değerli kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde m² birim bedeli belirleyen rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idarelerden ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16613, Karar No: 2012/42982, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/16613 E.  ,  2012/42982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Güveni kötüye kullanma suçunda ise, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisini veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.

Somut olayda;sanığın, bir yeri arayacağını söyleyerek, müştekinin rızası dahilinde aldığı cep telefonunu katılana iade etmediği ve telefonu alarak, olay yerinden uzaklaştığı ve ...'e sattığı karşılığında 100 TL alması eyleminde, şikayetçinin geçici de olsa zilyetliği devir iradesinin olmadığı, fiili hakimiyetin kaybı sonucu oluşan zilyetlik ile de hırsızlık suçunun oluşacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/10/2012 tarihinde oybirliğliyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2990, Karar No: 2011/3709, Tarih: 19.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2990 E.  ,  2011/3709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ..., ..., ...,..., ile davalı ... Sigorta A.Ş,... Sigorta A.Ş, AS... Ulus. Nak. Ltd. Şti, ..., ... arasındaki dava hakkında Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 31.03.2010 gün ve 2006/391, 2010/233 sayılı hüküm Dairenin 7.12.2010 gün ve 2010/8227-10721 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı Asdilek Ulus. Nak. Tic. Tur. Şti vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HYUY’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 185.00.-YTL para cezasının davalı ... Ulus. Nak. Tic. Tur. Şti'den alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 19.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14776, Karar No: 2023/6572, Tarih: 25.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/14776 E.  ,  2023/6572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/715 E., 2016/323 K.

ŞİKÂYETÇİ :... Belediye Başkanlığı

SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz etme, 3091 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma-Red

Duruşmadan usulune uygun haberdar edilmeyen şikayetçi ... Belediye Başkanlığı'nın gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından şikayetçi kurumun 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 260'ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu yapılan ön incelemede tespit edilmiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2015 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan,5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154/1, 53 üncü maddeleri ve taşınmaz mal zilyetliğine yapılan tecavüzlerin önlenmesi hakkında Kanun'un 15 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2. Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz ve 3091 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ...'nin temyiz istemi beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2015 yılının 7.ayında birinci infazın yapıldığına, sanık ... 14 kişilik bir grubun direnerek suça konu işyerinden çıkmadığına, işgale devam ettiklerine, suça konu taşınmazları izin ve rızası olmadan sanıkların işgal ettiğine, 2016 yılı ikinci işgalinde dahi işyerinden çıkmadıklarına, suçun unsurlarının oluştuğuna sanıkların cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

2. Şikayetçi ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz istemi davadan Yargıtay tarafından yapılan tebligat üzerine haberdar olduklarına, öncelikle katılma kararı verilmesini talep ettiklerine, suça konu yerin kuru dere yatağı olup düzeltme yapıldığına, suça konu yerin belediyenin sorumluluğunda olan yerlerden olup olmadığına ilişkin bilgilerinin bulunmadığına iki men kararı verildiği için suçun unsurlarının oluştuğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay ... İlçesi ... Mahallesi sınırları içerisinde ... Mevkiinde bulunan 5137,56 metrekarelik limon bahçesi, arsa ve 131/1 parsel üzerindeki ahşap bina ile bahçesi olan ... Piknik Yeri isimli taşınmazlara sanıklar tarafından işgal etmek suretiyle tecavüz edilmesi sebebiyle ... Kaymakamlığınca iki kez 3091 sayılı Kanun gereği men kararı verildiği men kararlarının infaz edildiği, alınan teknik bilirkişi raporlarına göre işgal olunan yerin müşteki ... adına tapu kayıtları mevcut 131 Ada 1, 132 Ada 2, 135 Ada 16 ve 135 Ada 17 numaralı parsellerin olduğu ve toplamda 5137,56 m2'lik bir alanın olduğu, bununla birlikte parseller arasından geçen kamuya ait 356,22 m2'lik bir alandaki kuru dere yatağının da düzeltilerek kullanıldığı ve işgalin halen devam ettiği, sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 37 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrasıyla, 3091 sayılı Taşınmaz Mal Zilyetliğine Yapılan Tecavüzlerin Önlenmesi Hakkındaki Kanunun 15 inci maddesinin birinci fıkrası a bendi, Türk Ceza Kanunu'nun 37 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrasına aykırı davrandıkları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıklar hakkında 3091 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan Gülsüm'ün temyiz başvurusuna ilişkin incelemede;

Her ne kadar ... mevkiinde bulunan 131/2, 135/16, 17 numaralı parsellere yönelik 3091 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan dava açılmış ve mahkeme karar gerekçesinde de bu parseller yönünden suçun oluşmadığına ilişkin karar verilmiş ise de ... Kaymakamlığı'nın 20.07.2015 tarih ve sayılı men kararı kapsamının sadece 131 Ada/1 numaralı 3606 metrekarelik limon bahçesine ilişkin olduğu anlaşıldığından yukarıda zikredilen 132 Ada 2, 135 Ada 16 ve 17 numaralı parsellere ilişkin 3091 sayılı Kanun'a muhalefetten usulünce verilen men kararı bulunmadığından mahkemenin anılan taşınmazları da söz konusu men kararına dahil kabul ederek yaptığı değerlendirmenin yanılgılı olduğu kabul edilerek yapılan inceleme de;

a. Sanık ... hakkında 3091 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen hükmün incelemesinde;

Sanık hakkında ... mevkii 131 Ada 1 numaralı parsele ilişkin 20.07.2015 tarihli men kararının verildiği bu kararın 24.07.2015 tarihinde usulünce infaz edilerek taşınmazın malikine teslim edildiği gözetildiğinde sanığın bahse konu infaz kararından sonra tekrar aynı taşınmazı işgal etmek suretiyle tecavüz ettiği anlaşılmakla hakkında mahkumiyet hükmü kurulması yerine beraat kararı verilmesi yasaya aykırı bulunmuştur.

b. Sanıklar ..., ..., ... hakkında 3091 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen hükümlerin incelemesinde;

Sanıkların 3091 sayılı Kanun'a muhalefet suçuna iştirak ettiklerini gösterir dosya kapsamında delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

b. Sanıklar ..., ..., ... hakkında 3091 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen hükümlerin incelemesinde;

Sanıkların 3091 sayılı Kanun'a muhalefet suçuna iştirak ettiklerini gösterir dosya kapsamında delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Gülsüm Güneri'nin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır

2. Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

a. Duruşmadan usulune uygun haberdar edilmeyen şikayetçi ... Belediye Başkanlığı'nın gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından şikayetçi kurumun 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Şikayetçi ... Belediye Başkanlığı davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hükümler kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 üncü maddesi ve 234 üncü maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması,

b. Suça konu dere yatağının, köylünün ortak kullanımına bırakılan mera, harman yeri, yol veya sulak gibi yerlerden olup olmadığı kesin bir şekilde saptanıp sonucuna göre sanıkların, hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1. Gerekçe bölümünün (1- b) numaralı bendinde açıklanan nedenle Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihl kararında katılan Gülsüm Güneri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Gerekçe bölümünün (1-a ve 2 ) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli kararına yönelik şikayetçi ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2023 tarihinde karar verildi.