muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14375, Karar No: 2018/20202, Tarih: 26.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/14375 E.  ,  2018/20202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında davacının hizmet süresi hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davalıya ait işyerinde taş kırma işçisi olarak çalışan davacının 27.01.2004- 20.11.2009 tarihleri arasında toplam 5 yıl 6 ay (2005 gün) çalıştığı kabul edilerek dava konusu alacaklar hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Ancak, dosyadaki belgelerden ve hizmet döküm cetvelinden davacının çalışmasının kesintili olduğu, genel olarak yılın tamamında çalışmasının olmadığı görülmektedir. Davacının yaptığı işin niteliği ve davacı tanığı ... ile davalı tanıklarının beyanları, hizmet döküm cetveli ve diğer belgelerle birlikte değerlendirildiğinde, fiilen çalışılan günlerin Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilen ve hizmet döküm cetvelinde yer alan günler olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, davacı işçinin hizmet dökümü kayıtlarında geçen sürelerde davalı işverene ait işyerinde fiilen çalıştığı kabul edilmeli ve hesaplama buna göre yapılmalıdır. Mahkemece davacının hizmet döküm cetvelinde bildirilen sürelerde çalıştığının kabulü gerekirken davacının hizmet süresinin kesintisiz olduğunun kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Taraflar arasında davacının unvanı ve buna bağlı olarak ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dava dilekçesinde işçi olduğu belirtilen davacının sonraki beyanlarında taş ustası olduğu iddia edilmiştir. Yapılan yargılamada, davacı işçi taş kırma ustası olarak değerlendirilerek ücretinin belirlendiği alacakların da buna göre hesaplandığı görülmektedir. Ancak somut uyuşmazlıkta; tüm dosya kapsamı, taraf ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının taş ustası olarak çalıştığı ispatlanamamıştır. Bu nedenle, davacı taş kırma işçisi olduğu kabul edilerek ücretinin belirlenmesi, alacak kalemlerinin de buna göre değerlendirilmesi gerekmektedir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/653, Karar No: 2023/10086, Tarih: 27.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/653 E.  ,  2023/10086 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/139 E., 2016/243 K.

SUÇTAN ZARAR GÖREN : ...

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, suçtan zarar gören ... vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

1-Suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2016 tarihli ve 2016/139 Esas, 2016/243 Karar sayılı kararının suçtan zarar gören kurum vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Yokluğundan verilen ve 15.02.2021 tarihinde usûlüne uygun tebliği edilen hükmü 1412 sayılı Ceza Mahkemeleri Usûlü Kanunu'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 01.03.2021 tarihinde temyiz eden suçtan zarar gören kurum vekilinin süresinde olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

2- Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, hükümlü olarak bulunduğu koğuştaki yatağı yakarak kamu malına zarar verdiği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/2-a maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20862, Karar No: 2013/33865, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/20862 E.  ,  2013/33865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yüklenen suçtan Bakırköy Sulh Ceza Mahkemesinin 28.02.2008 tarihli 2008/52 sorgu nosu ile tutuklandığı Bakırköy Kadın Kapalı Cezaevinin 03.06.2008 ve'l8.06.2008 tarihli yazılarında anılan sorgu nolu tutukluluk kararının 07.04.2008-12.05.2008 tarihleri arasında infaz gördüğünün anlaşılmasına karşın sanığın 28.02.2008-18.06.2008 tarihleri arasında tutuklulukta geçirdiği sürenin TCK'nın 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle ve 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi gereğince tekerrüre esas birden çok ilamın bulunması durumunda en ağırının seçilerek tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, ... alışveriş merkezi içerisindeki Star Backs isimli cafede oturan müşteki ...'nun yanında bulunan bebek arabasının üst kısmına asmış olduğu çantasını içerisindeki paralar ve eşyalarla birlikte çaldığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesindeki bina dahilinde hırsızlık suçu oluşturduğu halde, yazılı şekilde sanığın TCK'nın 142/2-b maddesi uyarınca cezalandırılmasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, tekerrür nedeniyle eklenecek miktar açısından kazanılmış hakkının korunmasına, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/306, Karar No: 2016/13966, Tarih: 06.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/306 E.  ,  2016/13966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 06.12.2016 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av...... geldi. Karşı taraf davalı vekili Av..... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.350 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine,

1.50.TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.12.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12305, Karar No: 2013/14135, Tarih: 16.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/12305 E.  ,  2013/14135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Kısa kararda 14.706,55-TL'ye hükmedildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 23.026,55-TL'ye hükmedildiğinden kısa karar ile gerekçeli karar çelişiktir. Yargıtay Büyük Genel Kurulunun l0.04.l992 gün l99l/7 – l992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması bozma nedenidir. Bozmadan sonra yerel mahkeme önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaata göre karar verebilir.

Bu nedenle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23121, Karar No: 2015/2958, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/23121 E.  ,  2015/2958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4397, Karar No: 2014/8962, Tarih: 25.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/4397 E.  ,  2014/8962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Trabzon 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 06/02/2014

Numarası : 2013/721-2014/53

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili iş akdinin geçersiz olarak performans düşüklüğü gerekçesiyle feshedildiğini belirterek feshin geçersizliği ile işe iadesine ve İş Kanunu 21. maddedeki tazminatın belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının iş akdinin performans düşüklüğü nedeniyle feshedildiğini, savunmasının alındığını feshin geçerli nedene dayandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının işinde hatalar olduğu ve işini yeterli verimlilikte yapamadığı davalı işverence başka bölümde de denemiş ancak verimliliğinin yeterli düzeye gelmemesi nedeniyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanununun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

Yetersizlikten kaynaklanan nedenler; işçinin ortalama benzer işi görenlere göre daha az verimli çalışması, gösterdiği niteliklerden beklenenden daha düşük performansa sahip olması, işe yoğunlaşmasının giderek azalması, işe yatkın olmaması, öğrenme ve kendisini geliştirme konusunda yetersiz kalması, sık sık hastalanması, çalışamaz duruma getirmemekle birlikte işini gerektiği şekilde yapmasını devamlı olarak etkileyen hastalığa yakalanması ve uyum yeterliliğinin azalması gibi işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen sebeplerdir.

4857 sayılı İş Kanununun 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı İş Kanununun 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda davacının bobin operatörü olarak işe başladığı ve rızası alınmaksızın baskı operatörü olarak çalıştırıldığı anlaşılmaktadır. Fesih yazısında bobin operatörü olduğu belirtilmiştir. İşverence tutulan tutanaklardan 12.03.2013 tarihli tutanağa davacı tarafından bobin operatörü olmasına rağmen baskı operatörü olarak çalıştırıldığı ve herhangi bir iş kazası olması durumunda bunun açıklanamayacağı gerekçesiyle durumunun düzeltilmesini talep ettiği ve 18.03.2013 tarihli tutanakta ise işi öğrenme yönünde eğitim aldığını ve 03.06.2013 tarihli tutanakta ise bunun deneme süresi sayıldığından tek başına sorumlu tutulmayı kabul etmediğini bildirerek tutanaklara itiraz ettiği görülmüştür. Davacının bobin operatörü iken baskı operatörü olarak çalışmasının mümkün olup olmayacağı, bu işlerin eğitim alınmaksızın profesyonel olarak icra edilip edilemeyeceği, baskı operatörü olarak çalışmasının davacının çalışma koşullarını ağırlaştırıp ağırlaştırmadığı yönlerinden matbaacılık ve matbaa makinaları konusunda uzman makine mühendisi, iş güvenliği uzmanı ve Endüstri mühendisi olan bilirkişilerce işyerinde keşif te yapılarak her iki operatörün görev tanımları ve yaptıkları iş konusunda eşdeğerlik veya farklılık olup olmadığı konusunda rapor hazırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken mahkemece eksik inceleme ile, ayrıca davalı dahi geçerli nedenle fesih yapıldığını ileri sürmüş olmasına rağmen feshin haklı gerekçeye dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması isabetsiz olmuştur.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 25.04.2014 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/434, Karar No: 2013/3597, Tarih: 07.05.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/434 E.  ,  2013/3597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, olası kastla yaralama, 6136 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : 1- 5237 sayılı TCK.nun 82/1-a, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca; 20 yıl hapis cezası,

2- 5237 sayılı TCK.nun 86/1-3-e, 87/1-a-c, 21/2, 62, 53 maddeleri uyarınca, 3 yıl 4 ... hapis cezası,

3- 6136 sayılı kanunun 13/1, 62, 52, 53 maddeleri uyarınca, 4 yıl 2 ... hapis ve 8.320 TL. adli para cezaları ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Katılanların, 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık ve mağdur ...'i olası kast ile yaralama suçlarından açılan davalara katılma ve bu suçtan kurulan hükümleri temyize hak ve yetkileri bulunmadığından, katılanlar vekilinin bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin CMUK'nun 317 .maddesi uyarınca reddine,

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın tasarlayarak öldürme, olası kast ile yaralama ve 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık suçlarının

sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin öldürme suçu yönünden suç vasfına, haksız tahrikin derecesine, olası kast ile yaralama suçu yönünden ağırlaştırıcı haller bulunmadığına, vesaireye; katılanlar vekilinin suçun töre saiki ile işlendiğine, haksız tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 07/05/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15315, Karar No: 2012/6672, Tarih: 24.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15315 E.  ,  2012/6672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/05/2010 tarih ve 2008/1013-2010/402 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'ın davalı şirketin ½ hisseye sahip ortağı olduğunu, murisin 30.07.2006 tarihinde ölümü ile müvekkillerinin davalı şirkette hissedar haline geldiklerini, küçük üç çocuğu ile ilgilenen müvekkili ...'in şirketle ilgilenemediğini, müvekkilinden habersiz davalı şirkette sermaye artırımı yapıldığını, müvekkilinin böyle bir karardan haberdar olmadığını ve diğer ortak ...'un sahte imza ile karar almış olabileceğini ileri sürerek, davalı şirketin 23.12.2006 tarihli ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, her ne kadar ortaklar kurulu kararlarının yapılacak toplantıda alınması esas ise de, uygulamada tüm kararların toplantı yoluyla alınmadığını, defterin ortaklara götürülmesi suretiyle karar oluşturulduğunu, iptali istenen kararın da bu şekilde alındığını, kararın alınmasından iki yıl sonra ikame edilen davaya anlam veremediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin toplam sermayesinin 1/2'sinin davacılara ait bulunduğu, davacıların iptalini istedikleri karardaki imzalarının sahteliğinin kanıtlanması halinde TTK'nun 513/1. maddesinde öngörülen karar nisabı gerçekleşmemiş olacağından ortaklar kurulu kararının hükümsüz olacağı, mutlak butlanla sakat böyle bir kararın hükümsüzlüğünün her zaman ileri sürülebileceği, davacıların iddialarının denetlenmesi için davalı tarafa karar defterini sunması konusunda ihtarlı kesin süre verildiği, buna rağmen defterlerin sunulmadığı, Cumhuriyet Savcılığınca yapılan soruşturmada da defterlere ulaşılamadığı, bu nedenle davacıların sahtelik iddiasının sabit görüldüğü gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı şirketin 29.12.2006 tarih 2006/3 sayılı sermaye artırımına ilişkin ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10506, Karar No: 2017/1386, Tarih: 20.03.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2016/10506 E.  ,  2017/1386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı Vergi Usul Kanununun “bazı kaçakçılık suçlarının cezalandırılmasında usul” başlıklı 367. maddesinin birinci fıkrası “(Değişik fıkra: 23/07/2010-6009 S.K/13.md.) Yaptıkları inceleme sırasında 359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden Vergi Müfettişleri ve Vergi Müfettiş Yardımcıları ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir” hükmü bulunmaktadır.

Somut olay açısından; sanık hakkında sahte fatura düzenlemek suçu ile ilgili olarak inceleme yapan Vergi Denetmeni ... tarafından düzenlenen vergi suçu raporuna istinaden Vergi Dairesi Başkanı adına Denetim Grup Müdürü vekili tarafından 21.10.2010 tarihli mütalaa ile doğrudan doğruya suç duyurusunda bulunulduğunun anlaşılması karşısında, yukarıda bahsedildiği üzere 21.10.2010 tarihi itibariyle rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasının zorunlu olduğu gözetilmek suretiyle, durma kararı verilerek 213 sayılı VUK'nun 367. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde mütalaa alınıp dava şartı yerine getirtildikten sonra yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.