muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10709, Karar No: 2014/21037, Tarih: 28.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanannedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/480, Karar No: 2014/3446, Tarih: 05.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/480 E.  ,  2014/3446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2013/377-2013/520

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, A. Y. ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davalı lehine tesis edilen ipoteğin gerçek bir borca dayandığının davalı yanca ispatlanması gerektiğini, bir yıllık süre için tesis edilen ipoteğin taşınmazın paraya çevrildiği tarih itibariyle geçerliliğini yitirdiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin davalıya pay ayrılmasına ilişkin kısmının iptali ile müvekkili banka alacağının ikinci sıraya ayrılan paydan ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ipotek senedindeki bir yıllık ibaresinin, faizsiz olarak tesis edilen ipoteğe bir yıl sonra faiz uygulanacağını ifade ettiğini, TMK'nın 864. maddesi uyarınca ipoteğin tesisinden itibaren alacak için zamanaşımı işlemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile sıra cetvelinde davalı alacaklının yerinin iptaline dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz itirazı sonrasında Dairemizin 25.01.2013 tarih ve 2012/6035 Esas, 2013/461 Karar sayılı ilamıyla bozulmuş; davacı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine Dairemizin 04.07.2013 tarih ve 3451 Esas, 4657 Karar sayılı ilamıyla, davalı tarafın ipotek resmi senedinde adı geçen şirketlerden alacağı olmadığını açıkça beyan ettiğine ve istem tarihi itibariyle ipotek süresi geçtiğine göre ipoteğin şeklen ve içerik olarak teminat fonksiyonu ifa edemeyeceği, sıra cetvelinde davalıya ayrılan paydan öncelikle davacı alacağının karşılanmasına, artan tutar olursa bunun davalıya bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, davalının yerinin iptaline karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda; taşınmazın tapu kaydı üzerine 29.12.2008 tarihli resmi senet ile hissenin tamamı üzerinde E... Kargo Tic. Ltd. Şti. ile C... Ulus. Taş. Tic. A.Ş.'nin borçlarının teminatının teşkil etmek üzere N.. K..'ndan aldığı 1.250.000,00 TL bedelle N.. K.. lehine 2. derecede faizsiz ve 1 yıl süre ile serbest derecede istifade etmek üzere ipotek tesis edildiği, bu miktarda büyük bir paranın davalı tarafından dava dışı borçlu A. Y. herhangi bir belge veya teminat alınmaksızın verilmiş olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, borçlu A. Y.E.. Kargo Ltd. Şti. ve C.. Ulus. Taş. Tic. A.Ş.'nin borçlarının teminatı olarak söz konusu ipotek davalı lehine konulmuş ise de, adı geçen şirketlerin iflasına karar verildiği, bu iflas kararına rağmen davalının alacak masasına kaydını yaptırmadığı, bu hususun davacı vekilinin beyanından anlaşıldığı ve davalı tarafın bu beyana herhangi bir itirazının olmadığı, dava dışı A. Y. ipotek belgesinde davalıdan "1.250.000,00 TL aldım" şeklindeki beyanının, alacağın varlığını kanıtlamaya başlı başına yeterli olmadığı, kesin borç ipoteği olarak değerlendirmenin mümkün olmadığı, bu davada ispat yükünün, kural olarak davalı tarafa düştüğü, davalının alacağının varlığını ispat edemediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 16.01.2012 tarihli sıra cetvelinin 2. sırasında yer alan davalıya ayrılan paydan öncelikle davacı alacağının karşılanmasına, artan miktarın olması halinde davalıya bırakılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23666, Karar No: 2017/3165, Tarih: 22.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/23666 E.  ,  2017/3165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkeme, tahkikatın bitiminden (HMK m. 184) sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkarılacak davetiyede belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir (HMK m.186/1). Sözlü yargılamada mahkeme, tarafların son sözlerini sorar ve hükmünü verir (HMK m. 186/2). Mahkeme, sözlü yargılama ve hüküm için yeni bir duruşma günü tayin etmeden, davalının yokluğunda hüküm vermiştir. Yerel mahkeme hakimi Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33. madde hükmünü dikkate almayarak taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama ve son sözlerini söyleme hakkı vermeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanununun 184. ve 186. maddelerinin emredici ve açık hükmünü uygulamadığından, hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.03.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/14610, Karar No: 2015/21937, Tarih: 14.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/14610 E.  ,  2015/21937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : 1. İş Mahkemesi

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı K... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

03.07.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 35’nci maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168’nci maddesine eklenen cümle uyarınca; “...hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.” hükmü öngörülmüş olduğundan, 6183 sayılı Kanundan kaynaklanan işbu davada davalı lehine maktu vekâlet ücretine karar verilmesi gerekirken, nispi vekâlet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 3. bendin silinerek, yerine “hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereği hesaplanan 1.500 TL. maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4531, Karar No: 2017/716, Tarih: 06.02.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/4531 E.  ,  2017/716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, 04/11/2014 gününde verilen dilekçe ile terekenin resmen tasfiyesi istenmesi üzerine davanın reddine dair verilen 21/01/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı Hazine vekili, mirasbırakan ...'un tüm yasal mirasçıları hakkında mirasın reddinin tesciline karar verildiğini ileri sürerek TMK'nun 612 ve 636. maddeleri gereğince murisin terekesinin tasfiyesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, mirasbırakanın anne ve babasının mirası reddetmemiş olması nedeni ile mirasın en yakın tüm yasal mirasçılar tarafından red koşulunun gerçekleşmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Ölenin en yakın mirasçıları tarafından reddedilen miras, Sulh Hakimi tarafından iflas hükümlerine göre resmi tasfiye yoluna gidilir. (20.09.1959 t. 4/10 sayılı YİBK)

4721 sayılı TMK'nın 612. maddesi uyarınca mirasın gerçek reddini tespit ve tescil edip başka mirasçı bulunmadığını gören mahkemenin terekeyi resen iflas hükümlerine göre tasfiye etmesi gerekir.

Alacaklı, her ne kadar terekenin iflas yoluyla tasfiyesini talep etmişse de ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2014/195 Esas, 2014/310 Karar sayılı dosyası üzerinden borçlu (murisin) en yakın mirasçılarının tamamı tarafından miras reddedilmiş olduğundan alacaklının TMK m. 612 uyarınca mirasın reddini tespit eden mahkemeyi harekete geçirmeye yönelik bir talep olup, bu dava dosyasından ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/195 Esas sayılı dosyasına gönderme kararı verilerek o dosya üzerinden mirasın iflas hükümlerine göre tasfiyesine karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan ilkeler gözetilmeksizin karar verilmiş olması nedeni ile kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 06.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7801, Karar No: 2018/9062, Tarih: 12.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2016/7801 E.  ,  2018/9062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.

Davacı, dava konusu 66, 67, 68, 69, 70, 71, 72, 73, 74, 75, 76, 77, 78, 79, 80, 81, 82, 83, 84, 85, 86, 87, 152, 153 ve 165 parsel sayılı taşınmazlarda paydaş olarak görünen mirasbırakanı ...'in baba isminin ... olmasına rağmen tapuda sadece ‘...’ olarak yazıldığını ileri sürerek ,tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun şekilde düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen karar, Dairece "...Ne var ki davacı, dava dilekçesinde, ... oğlu ...'ın paydaş olduğunu ancak tapu kaydında mirasbırakanın baba adının yazılmadığını belirtip tapu kaydında düzeltim talep etmişse de, ... isimli birden fazla paydaşı bulunan taşınmazlarda ... isimli bir paydaş bulunmadığından davacının, tam olarak hangi paydaş yönünden kayıt düzeltimi talep ettiği anlaşılamamaktadır. Bu durumda, davacıya süre verilip dava dilekçesi açıklattırılmadan ve tam olarak hangi kayıtların düzeltilmesinin istendiği belirlenmeden, mahkemece malik ...'in baba adının düzeltilmesine karar verilmesi doğru değildir. Diğer taraftan, yerleşik Yargıtay uygulamaları ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 382. maddesi uyarınca tapu kaydında düzeltim davalarının çekişmesiz yargı işlerinden sayıldığı ve çekişmesiz yargıda feri müdahalenin mümkün olmadığı dikkate alınmadan ...'in müdahale talebinin kabulüne karar verilmiş olması da isabetsizdir.Hâl böyle olunca mahkemece, dava dilekçesininin açıklattırılması, dava konusunun tam olarak belirlenmesi ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetli olmamıştır." gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 382/1. maddesinde; "Çekişmesiz yargı, hukukun, mahkemelerce, aşağıdaki üç ölçütten birine veya birkaçına göre bu yargıya giren işlere uygulanmasıdır" hükmüne yer verilmiş; bu ölçütler ise ilgililer arasında uyuşmazlık olmayan haller, ilgililerin ileri sürebileceği herhangi bir hakkın bulunmadığı haller ve hakimin re’sen harekete geçtiği haller olarak ifade edilmiştir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 382/1. maddesinde; "Çekişmesiz yargı, hukukun, mahkemelerce, aşağıdaki üç ölçütten birine veya birkaçına göre bu yargıya giren işlere uygulanmasıdır" hükmüne yer verilmiş; bu ölçütler ise ilgililer arasında uyuşmazlık olmayan haller, ilgililerin ileri sürebileceği herhangi bir hakkın bulunmadığı haller ve hakimin re’sen harekete geçtiği haller olarak ifade edilmiştir.

Kanunda, çekişmesiz yargı işlerinin neler olduğu önce genel çerçevesi belirlenerek, daha sonra da mümkün olduğunca sayılarak belirtilmiştir. Ancak bu sayma sınırlı olmadığından, kanun maddesinde sayılmayan fakat çekişmesiz yargı ölçütlerini taşıyan diğer işlerin de çekişmesiz yargı işi olarak kabulü gerekir. Başka bir deyişle, 382. maddede sayılmamakla beraber çekişmesiz yargının ölçütlerinden birini veya birkaçını taşıyan bir iş de çekişmesiz yargı işi olarak değerlendirilebilir.

Tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi işleri de 6100 sayılı HMK'nın 382. maddesinde belirtilen çekişmesiz yargı işlerinden sayılır. Kaldı ki, 382. maddenin 2-ç/1 fıkrasında "Taşınmaz üzerinde taraf oluşturulmasına ve hak ihlaline sebebiyet vermeyecek düzeltmelerin yapılması" da çekişmesiz yargı işi sayılmıştır.

Somut olayda mahkemece bozma ilamı sonrasında davacı tarafa dava dilekçesi açıklattırılmış, davacının talebinin çekişme konusu taşınmazın paydaşlarından baba ismi yazılı olmayan ‘...’ isimli paydaşa yönelik olduğu anlaşılmıştır.

Ne var ki; mahkeme yaptırılan zabıta araştırmasında kayıt maliki ... ile davacının mirasbırakanı olan ... oğlu 1928 doğumlu ...’ın farklı kişiler olduğu, kayıt maliki ...’in ... olarak ...’da yaşadığı yönünde bilgi verildiği, nitekim mülkiyet iddiasında bulunan fer’i müdahilin bulunduğu da anlaşılmaktadır.

Bu durumda mülkiyet ihtilafı söz konusu olup, davacının talebinin çekişmesiz yargı işi olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, tapu kaydında düzeltim davalarının yukarıda açıklanan niteliği gözetilerek ve mülkiyet ihtilafına da sebep olunmaması bakımından, tespit malikinin mirasçısına yöneltilecek hasımlı dava ile uyuşmazlığın çözümlenmesi gerektiği gözardı edilerek, yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/636, Karar No: 2024/492, Tarih: 06.02.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/636 E.  ,  2024/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/9 E., 2022/2826 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/573 E., 2020/504 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmiş, incelemenin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 06.02.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir..

Belli edilen günde gelen davacı vekilleri Av. ... ve Av.... ile davalı vekili Av...'nın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin dava dışı Eskişehir Büyükşehir Belediyesi ile 08.09.1989 tarihli ‘Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesi’’ imzaladığını, sözleşme ile 10.08.1989 tarihli encümen kararı gereği 'küçük sanayi sitesi’ olarak kamulaştırılmasına karar verilen taşınmazların, kamulaştırma bedellerinin taraflarınca karşılanması ve imar planındaki tahsis gayesine uygun şekilde kullanılması koşulu ile kamulaştırma davalarının kesinleşmesi neticesinde, taşınmazların kooperatife devredileceğinin, kamulaştırma davaları kesinleşmedikçe kamulaştırılan taşınmazların kooperatifçe üçüncü kişilere devredilemeyeceğinin kararlaştırdığını, kamulaştırma bedellerinin müvekkili tarafından muhtelif zamanlarda hak sahiplerine ödendiğini, söz konusu hususun ibralaşma protokolleri ile sabit olduğunu, 31.10.1997 tarihinde henüz kamulaştırmaya konu taşınmazların tapuda devir işlemleri devam ederken, davalı tarafça küçük sanayi sitesinde yer alan ve kooperatif adına kamulaştırma kararı verilen arazinin 14 dönümlük kısmının bağışlama yolu ile devrinin talep edildiğini, akabinde davalı ile imzalanan 10.02.1998 tarihli protokol ile davalı birliğin talep etmiş olduğu 14 dönümlük taşınmazın “işletmeler üstü eğitim merkezi yapmak” koşulu ile bedelsiz şekilde hibe yoluyla davalıya devrinin kararlaştırıldığını, davalının bu protokole dayanarak 09.07.1998 tarihinde Büyükşehir Belediyesine başvurduğunu ve kooperatif adına tahsis kararı verilen arazi üzerinde işletmeler üstü eğitim merkezi kazandırılması için 14 dönümlük arazinin m2’si 1,00 TL üzerinden 14.000,00 TL bedelle kendilerine devrini talep ettiğini, Büyükşehir Belediyesinin 14.07.1998 tarihli kararına istinaden 11.09.1998 tarihinde davalıya Eskişehir Odunpazarı Tapu Sicil Müdürlüğünün 5141 yevmiye sayılı işlemi ile 2711 nolu parsel 14.000,00 TL gibi sembolik bedelle satış yapılmak suretiyle devredildiğini, satış işleminden neredeyse 4 yıl sonra 14.06.2002 tarihinde davalının talebi üzerine Odunpazarı Belediyesinin 02.07.2002 tarihinde vermiş olduğu 10/100 karar sayılı Meclis Kararı ile gerekli imar planı değişikliği yapılmasına ve alanın bir kısmının ticaret alanı olmasına karar verildiğini, söz konusu imar değişikliği uyarınca 2711 parselde yer alan taşınmazın ikiye ayrıldığını ve ifraz işlemi ile 603 ada 1 parselin 3.306,87 m2 eğitim alanı olarak, 604 ada 1 parselin ise 8.748,90 m2 ticari alan olarak belirlendiğini, davalının 10.02.1998 tarihli yüklemeli bağış protokolüne aykırı davranarak “işletmeler üstü eğitim merkezi yapmak” koşulu ile devraldığı taşınmazın bir kısmını ticari alana dönüştürmesi ve bundan gelir elde ediyor olması nedeniyle maddi zarara uğradığını ileri sürerek, eğitim alanı olarak belirlenen 3.306,87 m2 lik kısım için öncelikle tapunun iptal edilerek adına tescil edilmesini, kabul edilmezse şimdilik 100,00 TL maddi zarar tazminini, ayrıca haksız kullanım sebebiyle şimdilik 200,00 TL zararının dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP