muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10021, Karar No: 2016/15129, Tarih: 28.09.2016

**18. Ceza Dairesi         2016/10021 E.  ,  2016/15129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Akıl hastalarına ilişkin güvenlik tedbiri

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler gerekçe içeriğine göre ve sanık hakkında görülen vesayet davasında, ... Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen ve sanığın akıl sağlığının yerinde olduğu yönündeki raporun, hükümden sonra 27.02.2015 düzenlenmiş olması, bu raporda sanığın suç tarihi itibariyle akıl hastalığı bulunup bulunmadığına dair bir tespite yer verilmemesi ile sanığın suç tarihi itibariyle cezai ehliyetinin bulunmadığının ... Prof. ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 18.06.2014 tarihli rapor ile de anlaşılmış olması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Akıl hastalığına özgü güvenlik tedbirinin kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ... ile müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 28/09/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10208, Karar No: 2016/12132, Tarih: 14.12.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/10208 E.  ,  2016/12132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 15/07/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine adli yardım talebinin kabulü ile yapılan yargılama sonucunda; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 27/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 14/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18983, Karar No: 2012/22552, Tarih: 12.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/18983 E.  ,  2012/22552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, icra-inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının temyiz itirazlarının reddine,

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

3-Davacı, Ankara 18. İş Mahkemesinin 2008/970 esas sayılı dosyasında açılan ve birleştirilen dava ile kesinleşen işe iade kararı gereği ödenen işe başlatmama tazminatından kesilen gelir vergisi miktarı için yapılan icra takibine, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir

Davalı, davacıya işe başlatmama tazminatından gelir vergisinin kesilerek ödendiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, işe başlatmama tazminatından kesilen gelir vergisi ve faizi için yapılan itirazın kısmen kabulüne ve icra inkar tazminat isteminin de reddine karar verilmiştir.

Davalı, davacıya işe başlatmama tazminatından gelir vergisinin kesilerek ödendiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, işe başlatmama tazminatından kesilen gelir vergisi ve faizi için yapılan itirazın kısmen kabulüne ve icra inkar tazminat isteminin de reddine karar verilmiştir.

16.06.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Buna göre işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilmemeli, sadece damga vergisi kesilmesiyle yetinilmelidir. Aynı yasa ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'na eklenen geçici 77. maddede ise, “bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlerle ilgili olarak 22.05.2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca işverenlerce işçiye ödenen işe başlatmama tazminatları, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz. Anılan dönemlere ilişkin işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tevkifatına tabi tutulan mükelleflerin; tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun düzeltmeye ilişkin hükümleri uyarınca tahsil edilen gelir vergisinin red ve iade işlemleri yapılır” şeklinde kurala yer verilerek daha önce kesilen gelir vergisi ile ilgili iade esasları belirlenmiştir. Anılan düzenlemeye göre daha önce kesilen gelir vergisi tutarları vergi yükümlüsüne iade edilmelidir. Vergi yükümlüsü işçi olup, işçinin fazla ödenen vergiyi ilgili vergi dairesinden talep etme hakkı vardır. Kanunda, vergi sorumlusu olan işverene iadeye dair bir düzenlemeye yer verilmemiştir. İşçi haksız yere kesilen gelir vergisini ilgili vergi dairesinden talep edebileceğine göre, işverenin aynı tutardan sorumluluğuna dair karar verilmesi mükerrer sorumluluğuna ... açacaktır. Bu nedenle işverence işe başlatmama tazminatından kesilerek vergi dairesine yatırılan gelir vergisi yönünden işverenin sorumlu tutulması doğru olmaz.

Dosya içeriğinden kesinleşen işe iade kararı sonrası davalı işverenin davacıyı işe başlatmaması üzerine işe başlatmama tazminatının ödediği konusunda uyuşmazlık yoktur. Davalı tarafından dosyaya sunulan “mahkeme kararına isitinaden ödenecek tazminat hesabı” tablosunda işe başlatmama tazminatından gelir vergisi ile damga vergisi kesinti yapılarak ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda işe başlatmama tazminatında ödenmesi gereken nihai miktar belirlenirken işverenin vergi dairesine ödediğini iddia ettiği gelir vergisi düşülmeden hesaplama yapıldığı görülmüştür.

Mahkemece, gelir vergisinin vergi dairesine yatırıldığına dair kayıtlar getirtilip denetlemeden karar vermesi yerinde değildir. İşverenin vergi dairesine kesilen miktarları yatırıldığının anlaşılması durumunda vergi yükümlüsü davacının işe başlatmama tazminatından kesilip vergi dairesine ödenen gelir vergisi miktarını bizzat davacının vergi dairesine başvurarak talep etmesi gerekeceği ve davalı işverenin mükerrer ödeme durumunda bırakacak şekilde karar verilmemesi gözönüne alınarak sonuca gidilmesi gerekir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 12.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4962, Karar No: 2021/5883, Tarih: 24.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2021/4962 E.  ,  2021/5883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- TCK'nın 204/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet,

2- TCK'nın 158/1-f-son, 62/1,52/2-4,53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, bir dönem ortağı olan Çalış Otomotiv Nakl. İnş. Ltd. Şti. yetkilisi ...'in ilgili kurumlara kayıp bildirimi yaptığı çeklerden suça konu Halkbank, ... numaralı çeki 30/06/2009 keşide tarihli, 27.500 TL bedelli olarak doldurarak keşideci ... adına imzaladığı ve aldığı tekstil ürünleri karşılığı katılan ...'a verdiği, çekin katılan tarafından bankaya ibrazında çekin kayıp yada çalıntı olduğundan katılana iade edildiği, katılan tarafından çekle ilgili olarak icra takibi yapılması üzerine ...'in çekin kayıp olduğunu ve imzanın kendisine ait olmadığı itirazı üzerine takibinin durmasına karar verildiği, bu suretle sanığın resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde;

Sanık savunması, katılan beyanı, expertiz raporu ile tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, suça konu çeki suç kastıyla kullanmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulana mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde;

Sanık savunması, katılan beyanı, expertiz raporu ile tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık savunması, katılan beyanı, expertiz raporu ile tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde, asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, elde edilen menfaatin iki katına göre gün adli para cezası yerine doğrudan para cezasının 55.000 TL olarak tayini, sonrasında TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılarak 45.833 TL adli para cezası olarak tayini suretiyle sanık hakkında fazla adli para cezası tayini,

b-28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebileceği de gözetilerek hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa bildirilmesine karar verimesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “55.000 TL”, " 45.833 TL"," adli para cezası terimlerinin çıkartılarak yerlerine sırasıyla “ 2.750 gün”, "2.291 gün", ibarelerinin eklenmesine; yine TCK'nın 52/4 madde uygulamasından önce ''Sanığa verilen 2.291 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL’den hesap edilerek 45.820 TL adli para cezasına çevrilmesine,'' cümlesinin eklenmesi; "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa bildirilmesine "ifadesinin çıkartılarak yerine “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilebileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8021, Karar No: 2010/17348, Tarih: 14.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8021 E.  ,  2010/17348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar yasa hükümlerine uygundur.

Kapama zeytin bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre dava tarihi itibariyle değer biçilmesinde, tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ve kamulaştırılan taşınmaz baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C. maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, davalılardan ... vd.'den peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/592, Karar No: 2017/9547, Tarih: 16.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/592 E.  ,  2017/9547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ... dışındaki tüm davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

27.10.2009 tarihinde 3402 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında ... ili, ... ilçesi,... köyü ...ada ... parsel sayılı 74.965,48 m2 yüzölçümündeki taşınmaz Ocak 1954 tarih 23 sıra nolu tapu kaydı ve gittileri uygulanarak çalılık niteliği ile ... ve ortakları adlarına tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi; ...ada ... parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek kadastro tespitinin iptal edilip orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, tapu kaydına değer verilemeyeceği gerekçesiyle kadastro tespitinin iptal edilip orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm ... dışındaki tüm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine ve orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki; kadastro mahkemelerinde taraf teşkili 3402 sayılı Kanunun 28 ve 36. maddeleri uyarınca resen yapılır .3402 sayılı Kadastro Kanununun 28. maddesinde “Hakim, duruşma gününü taraflara Tebligat Kanunu hükümlerine göre resen tebliğ eder.”

Aynı Kanunun 36. maddesinde ise “...Bu kanun gereğince re'sen yapılması gereken soruşturma ve tebligat işlemleri için zaruri giderler ileride haksız çıkacak taraftan alınmak üzere bütçeye konulan ödenekten karşılanır” hükümlerine yer verilmiştir.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkeme iki tarafa eşit şekilde hukukî dinlenilme hakkı tanıyarak hükmünü vermelidir. Anayasanın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Haklan Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen “adil yargılanma hakkı”nın en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir.

Bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur. Kişinin kendisinden habersiz yargılama yapılarak karar verilmesi, kural olarak mümkün değildir. Hukukî dinlenilme hakkı, sadece belli bir yargılama için ya da yargılamanın belli bir aşaması için geçerli olan bir ilke olmayıp, tüm yargılamalar için ve yargılamanın her aşamasında uyulması gereken bir ilkedir. Bu çerçevede gerek çekişmeli ve çekişmesiz yargı işlerinde gerekse bu yargılamalarla bağlantılı geçici hukukî korumalarda, icra takiplerinde, tahkim yargılamasında, hatta hukukî uyuşmazlıklarla ilgili yargılama dışında ortaya çıkan çözüm yollarında, her bir yargılama, çözüm yolu ve uyuşmazlığın niteliğiyle bağlantılı şekilde hukukî dinlenilme hakkına uygun davranılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, çekişmeli taşınmazın tespit maliklerinden... oğlu ... ve... kızı...’e, ölmüş iseler mirasçılarına dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilmeden, yöntemine uygun şekilde taraf teşkili sağlanmadan, savunma hakları kısıtlanarak davanın esası hakkında aleyhlerine karar verilmiştir.

Açıklanan nedenlerle mahkemece çekişmeli taşınmazın tespit maliklerinden olan ... oğlu ... ve... kızı...’e şayet ölmüş iseler mirasçılarına dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir davetiye gönderilerek taraf teşkili sağlanıp tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer konuların bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 16/11/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12215, Karar No: 2012/12986, Tarih: 08.11.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/12215 E.  ,  2012/12986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

...'in anne, baba ve kardeşlerini gösterir nüfus kaydının ilgili yerlerden getirtilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 08.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19675, Karar No: 2015/2814, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19675 E.  ,  2015/2814 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18636, Karar No: 2014/20499, Tarih: 25.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/18636 E.  ,  2014/20499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/163213

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2010

NUMARASI : 2010/219 (E) ve 2010/248 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargılama aşamasında 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan sanık hakkındaki duruşmaların, kapalı yerine açık yapılması ve hükmün açık olarak tefhimi şeklindeki, yanlışlığın giderilmesi olanağı bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Çalınan terazinin, yakalanan sanığın beyanları doğrultusunda aynı dosyadan yargılanıp hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen Ö.. K..'dan elde edilerek tesliminin sağlandığı, Ö..K..'un alınan beyanlarında ise terazi için bir bedel ödemediğini belirttiği, hal böyle olunca 3. kişinin zararından da bahsedilemeyeceği gözönüne alındığında, sanık hakkında 5237 sayılı Yasa'nın 168. maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. U.. savunmanının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8682, Karar No: 2006/8297, Tarih: 18.09.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/8682 E.  ,  2006/8297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      :  Zonguldak 3.İş Mahkemesi

Tarih                :  9.5.2006