muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18189, Karar No: 2014/26134, Tarih: 17.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/18189 E.  ,  2014/26134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tokat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2012

NUMARASI : 2012/56-2012/199

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 03.04.2014 gün ve 2013/25733 Esas - 2014/9464 Karar sayılı ilama karşı davalılar vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

4650 sayılı Yasayla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasın 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın yol olarak tapudan terkinine ilişkin davada, mahkemenin davanın kabulüne dair karar taraf vekillerinin temyizi üzerine düzelterek onanmasına karar verilmiş; bu karara karşı davalılar vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içindeki bilirkişi incelemesi sonrası alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre; arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması, ayrıca değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporunda, somut emsal alınan 255 m² yüzölçümündeki taşınmazın 1/12 payının satışı, emsal alınmak suretiyle değer belirlenmiştir. Bu kadar küçük payın satışının gerçeği yansıtmayacağı ve yanıltıcı sonuçlara götürebileceği dikkate alındığında, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak raporun sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlara değer biçilirken, Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünden resmi veriler getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden ve ayrıca tespit edilen ağaç bedellerine enkaz bedeli eklenmek suretiyle hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu nedenlerle hükmün bozulması gerektiği bu kez yapılan incelemede anlaşılmakla;

Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüyle Dairemizin 03.04.2014 gün ve 2013/25733-2014/9464 sayılı Düzelterek Onama ilamını kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüyle Dairemizin 03.04.2014 gün ve 2013/25733-2014/9464 sayılı Düzelterek Onama ilamını kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak zeminine değer biçilmesi yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre; arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması, ayrıca değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporunda, somut emsal alınan 255 m² yüzölçümündeki taşınmazın 1/12 payının satışı, emsal alınmak suretiyle değer belirlenmiştir. Bu kadar küçük payın satışının gerçeği yansıtmayacağı ve yanıltıcı sonuçlara götürebileceği dikkate alındığında, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak raporun sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlara değer biçilirken, Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünden resmi veriler getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden ve ayrıca tespit edilen ağaç bedellerine enkaz bedeli eklenmek suretiyle hüküm kurulması,

3) Dava konusu Kemer Mahallesi 750 ada 3 parselin (ifraz sonucu 750 ada 7 parsel) 644,24 m2'lik bölümü olduğu halde, kararda dava konusu yapılmayan Beybağı Mahallesi 865 ada, 11 parsel sayılı taşınmaz hakkında karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1994, Karar No: 2016/3921, Tarih: 20.06.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/1994 E.  ,  2016/3921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi; sanıklar müdafilerinin isteği üzerine duruşmalı olarak yapılmıştır.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140 K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

İhbar üzerine takip edilen sanık ...'ın kızı ve eşinin bulunduğu eve girdiği anda yakalandığı, bu sırada evin kapısı açık oda içinde sanıklar ...ve ....nin kenevir bitkilerini ayıkladıklarına ilişkin tutanağın sanıklar tarafından imzalandığı anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'in temyiz itirazları ile sanıklar müdafilerinin duruşmadaki sözlü savunmalarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 20.06.2016 tarihinde verilen bu karar Cumhuriyet savcısı ....un katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ... ve ... müdafii Av. ....'nun yokluklarında 30.06.2016 tarihinde, açık olarak okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2018/3801, Karar No: 2018/7659, Tarih: 20.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/3801 E.  ,  2018/7659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar Metin ile Yılmaz haklarında dörder; Hasan ile Şaban haklarında beşer; Serdar hakkında üç; sanık ... hakkında altışar kez); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuk ...), müstehcenlik (sanıklar Şaban ile Yılmaz)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan; sanık ...'ın müstehcenlik suçundan; sanık ...'in mağdurlar ..., Selahattin, Gizem ile Ezgi'ye yönelik atılı suçlardan (dörder kez); sanık ...'ın mağdurlar ..., Onur Can ile Selahattin'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (üç kez) beraatlerine; sanık ...'ın mağdurlar ..., Gizem ile Semanur'a (üç kez); sanık ...'ın mağdurlar ... ile Semanur'a (iki kez); sanık ...'ın mağdureler Kadriye, Ezgi ile Semanur'a (üç kez); sanık ...'in mağdureler Kadriye ile Semanur'a (iki kez); sanık ...'nin mağdure Semanur'a (bir kez); sanıklar Metin ile Serdar'ın mağdurelere yönelik (Serdar'ın) (mağdureler Ezgi, Kadriye, Semanur'a karşı üç kez; Metin'in mağdureler Kadriye, Gizem) (Semanur'a karşı üç kez) çocuğun basit cinsel istismarı; sanıklar Serdar, Şaban, Yılmaz ile Metin'in tüm mağdurlara (Şaban hakkında beş, Yılmaz ile Metin haklarında dörder, Serdar hakkında üç kez); sanık ...'ın mağdureler Kadriye, Gizem ile Semanur'a (üç kez); sanık ...'in mağdureler Kadriye ile Semanur'a (iki kez); sanık ...'nin mağdure Semanur'a (bir kez) yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ...'ın müstehçenlik suçlarından mahkumiyetlerine dair Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.11.2016 gün ve 2011/82 Esas, 2016/461 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine; sanık ...'ın mağdurlar ... ile Ezgi'ye yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (iki kez) mahkumiyetine dair hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak bu suçtan (iki kez) mahkumiyetine; sanık ...'ın mağdurlar ... ile Selahattin'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (iki kez) mahkumiyetine dair hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak bu suçtan (iki kez) beraatine; sanık ...'ın mağdure Gizem'e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (bir kez) mahkumiyetine dair hükme ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak bu suçtan beraatine; sanık ...'in mağdure Ezgi'ye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı eylemi cinsel taciz kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine dair hükme ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Hükmedilen ceza miktarları nazara alındığında sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar Şaban ile Yılmaz haklarında müstehcenlik ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında mağdureler Kadriye, Semanur, Gizem'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üç kez); sanıklar Alaaddin, Selami, Metin ile Serdar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (Alaaddin ve Selami haklarında birer, Metin hakkında dört, Serdar hakkında üç kez) suçlarından; mağdur ... vekilinin sanık ... ve mağdureler Kadriye ile Gizem vekilinin ise sanıklar haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosyada mevcut nüfus kayıt örneğine göre, kovuşturma evresinde beyanının alındığı sırada on beş yaşından küçük olan mağdur ...'ın velayet hakkına sahip babası Yusuf'un sanık ...'dan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin adı geçen sanık hakkında görülen davaya katılma ve kurulan hükümleri temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden; 5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan mağdureler Kadriye ile Gizem vekilinin kendilerine yönelik tüm hükümlerle ilgili olarak sunduğu temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından; ayrıca adları geçen sanıklar haklarında bir kısım mağdurlara yönelik müstehcenlik ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dolayı ilk derece mahkemesinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarına dair mahkumiyet hükümleriyle ilgili istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmayıp yine bazı mağdurlara yönelik müstehcenlik ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat kararlarıyla ilgili olarak ise anılan suçları düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 109/1 ve 226/3-2. cümle maddelerinde yer alan hapis cezalarının üst sınırlarının on yıldan az olup 5271 sayılı CMK'nın 286/2-g. maddesine göre üst sınırı on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlarla ilgili ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükümlerin kesin olup temyiz edilememesi karşısında, söz konusu mahkûmiyet ve beraat hükümlerine ilişkin sanıklar Hasan, Selami, Metin, Serdar müdafileri ile sanıklar Serdar ve Yılmaz ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanıklar Şaban, Metin, Yılmaz, Serdar, Selami haklarında çocuğun basit cinsel istismarı (Şaban hakkında beş, Yılmaz hakkında dört, sanıklar Metin ile Serdar haklarında üçer, Selami ile Alaaddin haklarında birer, sanık ... hakkında iki kez mahkumiyet); sanıklar Hasan, Alaaddin ile suça sürüklenen çocuk haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (Hasan hakkında üç, Alaaddin hakkında dört, suça sürüklenen çocuk hakkında bir kez beraat); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ... hakkında (iki kez), cinsel taciz (sanık ...) suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince,

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanıklar Hasan, Metin, Selami, Serdar müdafileri, sanıklar Yılmaz, ile Serdar ve katılan Bakanlık ile katılan mağdur ... vekillerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde sanıklar Şaban ile Metin haklarında mağdureler Kadriye, Semanur, Gizem'e yönelik (üçer kez); sanıklar Hasan ile Alaaddin haklarında mağdureler Kadriye, Semanur'a yönelik (ikişer kez); sanıklar Yılmaz ile Serdar haklarında mağdureler Semanur, Ezgi, Kadriye'ye yönelik (üçer kez); sanık ... hakkında mağdure Semanur'a yönelik (bir kez) çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında mağdureler Gizem, Onur Can, Selahattin'e yönelik (üç kez); Alaaddin hakkında mağdureler Gizem, Onur Can, Ezgi, Selahattin'e yönelik (dört kez); suça sürüklenen çocuk hakkında mağdure Semanur'a yönelik (bir kez) beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ve sanık ...'ın mağdurlar ..., Ezgi'ye yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (iki kez) kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak bu suçtan (iki kez) mahkumiyetine; sanık ...'ın mağdurlar ..., Selahattin'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (iki kez) kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin istinaf başvurusunun kabulüyle hükümler kaldırılarak bu suçtan (iki kez) beraatine; sanık ...'ın mağdure Gizem'e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak bu suçtan beraatine; sanık ... hakkında mağdure Ezgi'ye yönelik cinsel taciz suçundan verilen düşme kararına ilişkin istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanıklar Hasan, Metin, Selami, Serdar müdafileri, sanıklar Serdar ile Yılmaz ve katılan Bakanlık

ile katılan mağdur ... vekillerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7485, Karar No: 2015/13721, Tarih: 02.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/7485 E.  ,  2015/13721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı Ak........A.Ş. ile davalı Ş.. K.. vek Av. O.. B.. arasındaki menfi tespit davası hakkında Aksaray 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09/09/2014 tarihli ve 2013/871 E.- 2014/1001 K. sayılı hükmün davacı şirket tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davacı şirketin yargılama sırasında 26/07/2013 tarihinde ticaret sicilinden terkin edildiği sabit olup, temyiz incelemesinin yapılabilmesi için davanın taraflarına hüküm tebliği gerektiğinden davacı adına hükmü temyiz eden Emin Bakar ve Lütfi Can Akbaş'a davacı şirketin ihyası için süre verilip, ihya gerçekleştirildiği takdirde şirkete hükmün tebliği ve temyiz süresi beklendikten sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21145, Karar No: 2014/2834, Tarih: 20.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21145 E.  ,  2014/2834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Keşan 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2009

NUMARASI : 2009/135-2009/681

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı işyerinde 3.6.2006 ile 6.3.2009 tarihleri arasında aralıksız çalışmalarının tespiti istemine ve işçilik alacaklanının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de varılan bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri olan bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği ya da çalıştıklarının Kurumca tespit edilip edilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu yasal koşul oluşmuşsa işyerinin o dönemde gerçekten var olup olmadığı, Kanun'un kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de çalışmasının konusu, sürekli kesintili mevsimlik mi olduğu, başlangıç ve bitiş tarihleri ve alınan ücret konularında tanıkların sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenmeli, işyerinin kapsam kapasite ve niteliği ile bu beyanlar kontrol edilmeli, mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve posta başı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve

tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlendikten sonra ücret konusu üzerinde durulmalı, tespiti istenilen sürenin evvelinde ve sonrasında beyyine başlangıç sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte bir belge yoksa Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunun m.288 de yazılı sınırları taşan ücret alma iddialarında yazılı delil aranmalı, bu sınırlar altında kalan ücret alma iddialarında ücret miktarları tanıklardan sorulmalı, 506 sayılı Yasa'nın 3/B-D maddeleri ile 5510 sayılı Yasa'nın 6/a-c maddelerinde de olduğu gibi ücretin sigortalı sayılmanın koşulu olan durumlarda ücret alma olgusunun var olup olmadığı özellikle saptanmalıdır. Bu davalarda işverenin kabulünün tek başına hukuki bir sonuç doğurmayacağı göz önünde tutulmalıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Yukarıda açıklanan hususlar, yeterli ve gerekli bir araştırmayla ve deliller hep birlikte değerlendirilerek aydınlığa kavuşturulduktan sonra o çalışmanın sigortalı çalışma niteliğinde olup olmadığı, ya da ne zaman bu niteliğe kavuştuğu yönü üzerinde durulmalı ve çalışmayı kapsama alan yasanın yürürlük tarihinden sonraki dönem için hizmetin tespitine karar verilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalı işyerinden 03.06.2006 tarihinde davacı adına işe giriş bildirgesinin verildiği ve 06.03.2009 tarihinde ayrılışının yapıldığı ve bu tarihler arasında toplam davalı işyerinden 824 gün hizmet bildiriminde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; mahkemece talep edilen döneme ilişkin araştırma yapılmadan ve ücret bordrosunda belirtilen süreler ile davacının hizmet cetvelinde bildirilen sürelerin örtüşmesi nedeniyle hizmet tespiti yönünden davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.