muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/636, Karar No: 2018/2694, Tarih: 12.04.2018

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Rücu hakkı başkasına ait bir borcu yerine getiren kişinin malvarlığında meydana gelen kaybı gidermeye yönelen tazminat niteliğinde bir talep hakkı olup, davacının mal varlığındaki eksilme, ödeme tarihinde gerçekleştiğinden ödeme gününden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmekteyse de söz konusu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm fıkrasının ikinci bendinin hükümden tamamen silinerek, yerine "215.009,99 TL alacağın 196.591,96 TL’sine ödeme tarihi olan 10.12.2009 tarihinden, 18.418,03 TL’sine ödeme tarihi olan 06.01.2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline" ibaresinin eklenmesine, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 11.015,49 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 12/04/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı .... Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri devredilerek 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı .... Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri devredilerek 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında ... ... tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ....'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28/05/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden ,kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28/05/2013 tarihi öncesi yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28/05/2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28/05/2016 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 28/05/2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddi ve yazılı gerekçe ile kararın davacı temyizi doğrultusunda düzeltilerek onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2013/170, Karar No: 2013/179, Tarih: 30.04.2013

**Ceza Genel Kurulu         2013/8-170 E.  ,  2013/179 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2010/91542

Yargıtay Dairesi : 8.  Ceza Dairesi

6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanık H.Y..'in aynı kanunun 13/1, TCK'nun 53 ve 54. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 600 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye ilişkin, Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 19.11.2009 gün ve 1209-1549 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 10.09.2012 gün ve 182-26512 sayı ile;

“UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre sanık H. Y..'in hüküm tarihinden sonra 06.03.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşılmakla; emanete kayıtlı suç eşyası olduğu da gözetilerek TCK.nun 64/1. maddesi uyarınca hukuki durumun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 01.11.2012  gün ve 91542 sayı ile; sanık hakkındaki kamu davasının ölüm nedeniyle düşmesine ve münhasıran müsadereye tabi olan suç eşyasının müsaderesine Özel Dairece hükmedilmesi gerektiği görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece 27.12.2012 gün ve 31677-40094  sayı ile; itirazının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; çıkartılan nüfus kaydında sanığın temyiz aşamasında öldüğünün belirtilmesi halinde yapılması gereken işlemin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Temyiz aşamasında Özel Dairece UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak çıkarılan nüfus kayıt örneğinde, sanığın yerel mahkeme hüküm tarihinden sonra 06.03.2012 tarihinde öldüğü bilgisinin yer aldığı anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nun 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tâbi olan eşya ve yararlar hakkında yargılamaya devam edileceği, hükümlünün ölümü halinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte, müsadere ve yargılama giderlerine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

5237 sayılı TCK’nun 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tâbi olan eşya ve yararlar hakkında yargılamaya devam edileceği, hükümlünün ölümü halinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte, müsadere ve yargılama giderlerine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

Buna göre, kamu davası açılmadan önce şüphelinin ölmesi halinde kovuşturma imkanının bulunmaması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığı kararı, kamu davası açıldıktan sonra sanığın ölmesi halinde ise mahkemece düşme kararı verilecektir. Ölümün ceza ilişkisini sadece ölen kişi bakımından sona erdirdiğinden iştirak halinde işlenen suçlarda diğer sanıklar hakkında davaya devam edilecek, sanığın ölümü niteliği itibarıyla müsadereye tâbi eşya ve maddi menfaatler hakkında davaya devam olunarak müsadere kararı verilmesine engel olmayacaktır. Sanığın ölümü ceza ve infaz ilişkisini düşürürken, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşmiş olan hükümlünün ölümü sadece hapis ve henüz infaz edilmemiş adli para cezalarının infaz ilişkisini ortadan kaldıracaktır. Buna bağlı olarak ölümden önce tahsil edilmiş bulunan para cezaları mirasçılarına iade edilmeyecek, buna karşın tahsil edilmemiş bulunan para cezaları da mirasçılardan istenmeyecek, bunun yanında müsadereye ve yargılama giderlerine ilişkin hükümler ölümden önce kesinleşmiş olmak kaydıyla infaz olunacaktır.

Görüldüğü gibi, suç teşkil eden bir fiilin işlenmesiyle fail ile devlet arasında doğan ceza ilişkisi, bu fiili işleyen sanığın ya da hükümlünün ölümüyle cezaların şahsiliği ilkesi nedeniyle başkası sorumlu tutulamayacağından, düşmektedir. Ölüm, bir vakıa olan suçu ortadan kaldırmayacak, suçtan sorumlu tutulacak kişi olmadığından, devletin suçla birlikte ortaya çıkan cezalandırma sorumluluk ve yetkisini sona erdirecektir.

Temyiz aşamasında sanığın öldüğüne ilişkin bir iddianın ortaya çıkması ya da UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) vasıtasıyla alınan nüfus kaydında öldüğü bilgisinin yer alması veya sanık adına tebliğnamenin tebliğ edilmesi için çıkarılan evrakın öldüğünden bahisle iade edilmesi gibi durumlarda, ölümün kamu davasının düşürülmesini gerektiren bir neden olduğu da göz önüne alınarak, ölüm nedeniyle düşme kararının temyiz merciince dosya üzerinde yapılan inceleme sırasında verilmesi yerine, ölüm bilgisi nedeniyle diğer yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilerek yerel mahkemelerce mahallinde yapılan araştırmada sanığın öldüğünün kesin olarak belirlenmesinden sonra düşme kararı verilmesinin sağlanması gerekmektedir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 05.03.2013 gün ve 131-75, 13.03.2012 gün ve 360-95 ile 06.05.2008 gün ve 97–101 sayılı kararlarında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak alınan nüfus kayıt örneğinde, sanığın hükümden sonra 06.03.2012 tarihinde öldüğü bilgisi yer aldığından, gerekli araştırmanın yapılarak sonucuna göre TCK’nun 64 ile 5271 sayılı CMK'nun 223. maddeleri uyarınca müsaderesine hükmolunan eşyayı da kapsayacak şekilde gereken hükmün mahkemesince verilmesinin temini için hükmün bozulmasına dair Özel Daire kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2013 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9061, Karar No: 2023/1527, Tarih: 21.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/9061 E.  ,  2023/1527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KATILANLAR : ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden; kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, dava dosyasında mevcut ... 3. Noterliğince tanzim olunan 12.12.2019 tarihli ve 15960 yevmiye numaralı vekâletnamesinin vazgeçme hususunda içerdiği yetkiye dayanarak 17.02.2023 tarihli dilekçesi ile mevcut şikayetinden ve temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu dikkate alındığında katılan vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2020 tarihli ve 2020/9 Esas, 2020/194 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2021/339 Esas, 2021/358 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 31.05.2022 tarihli ve 9-2021/61275 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, tanık beyanlarının değerlendirmeye alınmadığına ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Katılanın beyanlarının istikrarlı ve tutarlı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Katılan ve sanığın 2019 yılı Şubat ayında resmi nikahla evlendikleri, 16 Şubat'ı 17'ye bağlayan gecede katılanın rızası olmadan ters ilişkiye zorlandığı ve bu durumun özellikle adetli olduğu dönemlerde devam ettiği, doktora gittiğinde doktorun katılana bu halin ne diyerek kızdığı ve reçeteleri dosyaya delil olarak sunduğu olayda, taraflar arasında boşanma davası olduğu ve bir örneğinin dosya arasına alındığı, katılanın 11.10.2019 tarihli adli raporunda anal bölgede tespit edilen çatlağın livata ile oluşabileceği gibi kabızlık vb. gibi bir durumla da oluşabileceği tıbben bilindiğinden olayın adli tahkikat ile aydınlatılmasının uygun olacağının tespit edildiği, katılanın çeşitli şikayetlerle hastaneye gittiği, ... ... ... Hastanesinden gelen tedavi evraklarında katılanın 04.03.2019 tarihinde anormal uterus ve vajinal kanama şikayeti olduğu, 17.04.2019 tarihli Özel ... Hayat Hastanesi reçetesinde "abdominal ve pelvik ağrı", 17.06.2019 tarihli reçetesinde "anormal uterus ve vajina kanamaları" şikayetleri ile hastaneye gittiği, katılana tedavi için anestol ve madecasol merhem yazıldığı görülmüş, sanık suçlamaları reddetmiş, katılan ile zorla fiili livata şeklinde ilişki yaşamadıklarını beyan etmiş, katılan ise sanığın kendisini özellikle adetli olduğu günlerde ters ilişkiye zorladığını, istemediğinde kendisine sinirlendiğini, bu nedenle de sanığın isteğini kabul etmek zorunda kaldığını, tanık olarak dinlenen arkadaşı Btissam ile doktora gittiklerini, tanık katılanın muayenesi sonrasında doktorun kendisine "yanlış ilişkiye giriyorlar" dediğini, "ters ilişki ile ilgili birşey söylemediğini" ancak yanlış ilişkiden ters ilişkiyi kastettiğini beyan etmiş, söz konusu doktor mahkemece tanık olarak dinlenmiş, katılanın vajinal kanama ve akıntı, ilişkide ağrıdan dolayı muayeneye geldiğini, eğer ters ilişki şikayeti olsaydı bunun reçeteye makattan kanama olarak yazılacağını, mutlaka hatırlayacağını, zaten ters ilişki olması durumunda bu hastayı mutlaka adli tıpa gönderdiklerini, katılana reçetede kayganlaştırıcı ve ağrı giderici yazdığını, hatırlamamakla birlikte yanlış ilişkiden vajinaya giriş sırasında yaşanan pozisyonel sıkıntıları kast edebileceğini, bu nedenle de kayganlaştırıcı önermiş olabileceğini, makatta yırtık olsaydı bu durumun da mutlaka görüleceğini beyan etmiş, katılanın 17.04.2019 tarihli ... Hayat Hastanesi hasta epikrizinde "hastanın her ilişki sırasında ağrı ve ilişki sonrasında kanaması oluyormuş, vajinal akıntı ve kaşıntı şikayeti varmış" şeklinde hasta öyküsünün not alındığı, tanık ....'nin beyanları ile bu raporun da örtüştüğü görülmüştür

.04.2019 tarihli ... Hayat Hastanesi hasta epikrizinde "hastanın her ilişki sırasında ağrı ve ilişki sonrasında kanaması oluyormuş, vajinal akıntı ve kaşıntı şikayeti varmış" şeklinde hasta öyküsünün not alındığı, tanık ....'nin beyanları ile bu raporun da örtüştüğü görülmüştür. Katılanın iddialarını raporlar ve doktor reçeteleri ile kanıtlayamadığı, reçeteler, tanık doktor beyanları bir arada değerlendirildiğinde katılanın iddia ettiği gibi ters ilişkiye zorlama şeklinde soyut beyanları dışında herhangi bir bulgunun bulunamaması ve sanığın savunmasının aksini kanıtlayacak bir delillin bulunmaması, ortada şüpheli bir durumun olması, şüphenin de sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğinden hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Katılan vekilinin, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, dava dosyasında mevcut ...3. Noterliğince tanzim olunan 12.12.2019 tarihli ve 15960 yevmiye numaralı vekâletnamesinin vazgeçme hususunda içerdiği yetkiye dayanarak 17.02.2023 tarihli dilekçesi ile mevcut şikayetinden ve temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun’un 266 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereğince incelenmeksizin iadesine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

2. Yukarıda açıklanan nedenle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Katılan vekilinin hükümden sonra sunduğu 17.02.2023 tarihli dilekçe ile sanık hakkındaki şikayetinden ve temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşılmakla takibi şikayete bağlı olup 5237 sayılı Kanunun 102 nci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen eşe karşı nitelikli cinsel saldırı suçundan dolayı aynı Kanun'un 73 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince sanıktan şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak neticesine göre hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Yukarıda açıklanan nedenle tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 266 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2021/339 Esas, 2021/358 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3671, Karar No: 2021/342, Tarih: 25.01.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/3671 E.  ,  2021/342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM: TCK'nin 81, 31/3. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...’i kasten öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmünde mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, suça sürüklenen çocuğun töre saikiyle öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ... ’nin maktul ...’i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin ve takdir kılınmış, savunmalar inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; re’sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 25/01/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.