muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7904, Karar No: 2023/6958, Tarih: 10.11.2023

Dosya kapsamına göre,

Adı geçen hükümlü hakkında Bergama Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 5275 sayılı Kanun'un 108 ... maddesinin birinci ve ikinci fıkra hükümleri dikkate alınarak 2/3 oranında indirim yapılmak suretiyle düzenlenen 03.08.2022 tarihli ve 2022/3581 sayılı müddetnameye göre hakederek tahliye tarihinin 24.06.2024, koşullu salıverme tarihin ise 02.11.2023 olarak belirlendiği,

Hükümlünün Bergama İnfaz Hâkimliğinin 03.08.2022 tarihli kararı ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezasının infazına karar verilerek aynı gün tahliye edildiği, Bergama Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce hükümlü hakkındaki infaz dosyasının kaydı yapılarak hükümlüye 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrasında yer alan, "Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31.5.2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere yedi kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır." şeklindeki düzenleme gereğince izinli olduğu ve izinde geçen sürenin infazdan sayılacağı hususunu içerir 05.08.2022 tarihli ve 2022/473 sayılı Denetimli Serbestlik Süreci Yükümlü Ön Bilgilendirme Raporu düzenlenerek bizzat tebellüğ edildiği, Covid-19 hastalığı nedeniyle bu iznin son olarak 31.07.2023 tarihine kadar uzatıldığı ve hükümlünün 05.08.2022 tarihinde anılan Müdürlüğe müracaatı üzerine hakkında denetim planı tanzim edildiği,

Hükümlünün denetim süresi içinde 13.12.2022 tarihinde işlediği iddia olunan kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz olarak kazı veya sondaj yapmak suçundan hakkında Kınık Cumhuriyet Başsavcığılınca düzenlenen 04.02.2023 tarihli ve 2022/3135 soruşturma, 2023/63 Esas, 2023/43 sayılı iddianamenin, Kınık Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2023 tarihli ve 2023/41 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile kabulüne karar verilmesi nedeniyle Bergama Denetimli Serbestlik Müdürlüğü İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 15.02.2023 tarihli ve 2023/160 İİDK sayılı kararı ile Denetimli Serbestlik Yönetmeliğinin 87 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince yükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine dair karar verilmesi üzerine, her ne kadar Bergama İnfaz Hakimliğince ".... ancak hükümlünün Covid 19 tedbirleri kapsamında izne gönderildiği, izin süresinin 31.07.2023 tarihine kadar uzatılması nedeniyle hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlanamadığı, Kınık Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/117 esasında açılan kamu davasının suç tarihinin 13.12.2022 olduğu, bu tarih itibariyle hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlanmadığından hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesinin yasal koşullarının oluşmadığı" şeklinde gerekçe ile talebin reddine karar verilmiş ise de;

Hükümlünün talebi üzerine Bergama İnfaz Hâkimliğinin 03.08.2022 tarihli ve 2022/1665 Esas, 2022/1667 Karar sayılı kararı ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazına ilişkin kararın Bergama Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmesi üzerine ilgili müdürlükçe 05.08.2022 tarihinde 2022/473 sıra numarasına kaydı yapılarak infazına başlanıldığı, akabinde hükümlüye yükümlülüklerini bildirir ön bilgilendirme formunun tebliğ edilerek Covid-19 sebebiyle izinli sayılmasına karar verilmiş ise de, izinde geçirilen sürenin infazdan sayılacağı gözetildiğinde, yükümlülükleri kendisine bildirilen hükümlünün denetimli serbestlik kararı uygulanmaya başladıktan sonra 13.12.2022 tarihinde işlediği iddia olunan kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz olarak kazı veya sondaj yapmak suçuna ilişkin iddianame tanzim edilmesini müteakip yargılamanın başlamış olduğu, hükümlünün kamu davasının açıldığı tarihe kadar denetimli serbestlik uygulanmak suretiyle cezasını infaz ettiği dikkate alındığında, Mahkemesince 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin yedinci fıkrası uyarınca yeni suça ilişkin iddianamenin kabul edilerek kamu davasının açıldığı tarih olan 13.02.2023 tarihi ile koşullu salıverilme tarihi olan 02.11.2023 tarihine kadar sürenin açık ceza infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu’nun konu ile ilgili 74 üncü maddesinin (1) ve (2) nci fıkrası;

“Madde 74- (Değişik madde: 23/01/2008-5728 S.K./416.mad)

Kültür varlıkları bulmak amacıyla, izinsiz olarak kazı veya sondaj yapan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasıyla cezalandırılır. Ancak, kazı veya sondajın yapıldığı yerin, sit alanı veya bu Kanuna göre korunması gerekli başka bir yer olmaması halinde, verilecek cezanın üçte biri indirilir.

İzinsiz olarak define araştıranlar, üç aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Ancak, bu fiillerin yurt dışına kültür varlıklarını kaçırma amacıyla veya kültür varlıklarının korunmasında görevli kişiler tarafından işlenmesi hâlinde, verilecek ceza iki katına kadar artırılır.”

3. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesinin konu ile ilgili yedinci fıkrası;

“(7) (Yeniden Düzenleme:14.4.2020-7242/46 md.) Hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilir. Kovuşturma sonucunda beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, davanın reddi veya düşme kararı verilmesi hâlinde, hükümlünün cezasının infazına denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak devam olunmasına infaz hâkimi tarafından karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlü hakkında silahla tehdit ve mala zarar verme suçlarından verilen ve kesinleşen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının infazına 20.07.2022 tarihinde başlandığı ve 03.08.2022 tarihli İnfaz Hakimliğinin kararı ile hükümlünün cezasının şartla tahliye tarihi olan 02.11.2023 tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, hükümlünün Covid 19 sebebiyle izinli sayıldığı dönemde 13.12.2022 tarihinde işlediği iddia olunan kültür varlıkları bulmak amacıyla, izinsiz olarak kazı veya sondaj yapmak suçundan cezalandırılması istemi ile 13.02.2023 tarihinde Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, hükümlü hakkında dava açıldığını öğrenen yetkili ve görevli Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün, İnfaz İşleri Değerlendirme Komisyonunun kararını da ekleyerek hükümlünün işlediği iddia olunan kasıtlı suçun cezasının alt sınırının bir yıldan fazla olduğu gerekçesiyle açık ceza infaz kurumuna gönderilmesi için dosyasını Cumhuriyet Başsavcılığı aracılığıyla İnfaz Hakimliğine gönderdiği anlaşılmaktadır.

5. 5275 sayılı Kanun’un 105/A maddesinin yedinci fıkrasına göre, hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla

hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilecektir.

6. Somut olayda, hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilen, denetimli serbestlik altında bulunacağı süre içerisinde uyması gereken kural ve yükümlülükler ile hazırlanan denetim planı kendisine tebliğ edilen hükümlünün, Covid-19 sebebiyle izinde geçirdiği sürenin infazından sayılması nedeniyle infazının denetimli serbestlik tedbiri kapsamında devam ettiğinin kabulü gerektiği ve şartla tahliye tarihinden önce işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olmasından dolayı, 5275 sayılı Kanunu’nun 105/A maddesinin yedinci fıkrasına göre hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına devam edilmesi ya da hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesi konusunda İnfaz hakimliğinin kendisine tanınan takdir hakkını kullanarak yasal ve yeterli gerekçesini de göstermek suretiyle bir karar vermesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına başlanmadığından bahisle verdiği karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bergama Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05.04.2023 tarihli ve 2023/404 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20147, Karar No: 2017/4424, Tarih: 10.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/20147 E.  ,  2017/4424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜM, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4434, Karar No: 2025/3407, Tarih: 15.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4434 E.  ,  2025/3407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1739 Esas, 2024/1044 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 5.Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/2 E., 2019/756 K.

BİRLEŞEN DAVA : İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi 2017/1490 E.-2017/1355 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı/ birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. ASIL ve BİRLEŞEN DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin dava dışı ... Co. Ltd.’den çelik boru satın aldığını, yükün İzmir/Aliağa limanında teslimi hususunda dava konusu yük için CIF satış olarak anlaştıklarını, geminin 29.10.2016 tarihinde Aliağa limanına geldiğini, müvekkilinin dava dışı taşıyan ve taşıtanlarla irtibata geçerek 04.10.2016 tarihinde navlun bedelini davalıya tam ve eksiksiz ödediğini, buna rağmen davalının yükü teslim etmekten imtina ettiğini, tevdii mahalli tayini istemediğini, davalının “taşınan emtia üzerinde hapis hakkını kullandığı, müvekkilinin elinde bulunan konşimentoların geçerli olmadığı” iddiasıyla yükün teslim edilmeyeceğini bildirdiğini, bedelini ödediği çelik boru yükünü teslim alamayan müvekkilinin navlun borçlusu olmadığını, İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesinden 2016/1336 D. İş sayılı dosyası ile yükün teslimini talep ettiğini, müvekkilinin navlun borçlusu olmadığı halde yükün teslimini temin ve zararın büyümesini engellemek için teminat karşılığı yükün teslimini sağladığını, davalının gönderilen olan müvekkiline karşı hapis hakkını kullanamayacağını, navlun bedelini ödediği halde müvekkilinden hapis hakkına istinaden ek bedeller talep ettiğini, bu bedelleri ancak taşıtandan isteyebileceğini, davalının müvekkiline karşı hapis hakkını kullanıp tevdii mahalli tayini yoluna gitmeyerek zararın büyümesine sebebiyet verdiğini, müvekkilinin yükün kendisine teslim edilmemesi nedeniyle malı satamayarak zarara uğradığını, şimdilik faiz kaybının 30.000,00 USD olduğunu, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 1320/e, 1352/1-a ve g hükümlerine dayanarak gemi ve deniz alacağının bulunduğunu, teslim edilmeyen yük değerinin 2.603.445,65 USD olduğunu ileri sürerek müvekkilinin davalıya 250.314,08 USD borçlu olmadığının tespitine, İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2016/1336 D. İş dosyasına sunulan 250.350,00 USD tutarlı teminat mektubunun iadesini, müvekkilinin 30.000,00 USD alacağı için Mv. St. Andrew gemisi üzerinde kanuni rehin hakkı tanımasına karar verilmesini talep etmiş, birleşen davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-birleşen davada davacı vekili asıl davaya cevap ve birleşen dava dilekçesinde; gemide bulunan yüke ilişkin konşimentolardan birisi hariç (... A.Ş adına düzenlenen konşimento) başka herhangi bir konşimento düzenlenmediğini, davacının elindeki konşimentoların orjinal olmadığını, orjinal konşimentolar ibraz edilmemesi nedeniyle geminin açıkta beklediğini, geminin ve yükün daha fazla zarara uğramaması adına alt kiracı ve yüklerin alıcısı gönderilene ihtar gönderildiğini, 04.10.2016 tarihinde o tarihe kadar oluşan navlun bedelinin ödendiğini, ancak geminin demirde beklemesine ilişkin diğer alacakların ödenmediğini savunarak asıl davanın reddini istemiş, birleşen davada ise; konşimentonun orjinalinin davacı tarafça ibraz edilmemesi nedeniyle geminin beklemekten ... yakıt, acente, liman gibi zaruri masraflarını ödemek zorunda kaldıklarını, müvekkilinin sadece İzmir 'de boşaltılacak yükler için toplam 268.576,05 USD zararını teminat altına almak amacıyla Aliağa İcra Müdürlüğünün müvekkilinin hapis hakkını kullanmasıyla buna ilişkin defter tutmak için TTK'nın 1201, 1308 ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 270. maddesi hükmü uyarınca 25.11.2016 tarihinde gemiye çıkarak hapis hakkına ilişkin defter tuttuğunu, müvekkilinin 15 günlük yasal süre içerisinde taşınır rehinin paraya çevrilmesi yönünde takip başlattığını, davalının bu takibe haksız itirazda bulunduğunu, davacının ödeme yönünde rehin hakkına açıkça itiraz etmediğini ileri sürerek davalının itirazın iptali ile %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile konşimentoların yetkili olan davalının bildirdiği ... CO. veya geminin kaptanı tarafından düzenlenmediği, ancak iyi niyetli hamil olan davacı ...Ş.'nin bu konşimentoların sahte olduğunu bilemeyeceği, ...'ya konşimentoların sahte olması nedeniyle malın başka alıcısının olup olmadığının sorulduğu, ancak malı teslim almaya gelen başla alıcı bulunmadığı, ....'nun yükün RT Dış Ticaret A.Ş.'ye teslimini kabul ettiği, yük bedelinin davacı ...Ş. tarafından ödendiği, konşimentoların sahte olmasına rağmen dava dışı ... Asia Co.'nun davalı .... ile yaptığı yolculuk charterı sözleşmesiyle gemide taşınacak yükün bu yük olduğu ve ... Asia Co.'nun bu yükü taşımak üzere gemiyi kiraladığı, navlun bedeli konusunda da sorumlu olduğu, RT Dış Ticaret A.Ş.'nin herhangi bir başka belgeyle TTK'nın 1203. maddesi hükmü anlamında ödemekle yükümlü olduğu bir borcunun bulunmadığı, ayrıca gönderilen RT Dış Ticaret A.Ş.’nin navlun ve diğer alacaklardan dolayı sorumluluğu bulunmadığından icra takibine itirazda bulunduğu birleşen davanın borçlusu olmadığı, hapis hakkının sorumlusu birleşen dosya davalısı RT Dış Ticaret A.Ş. olmadığından hapis hakkından ... borçtan da sorumlu tutulamayacağı, birleşen dosya davalısı RT Dış Ticaret A.Ş.'nin yasal süresi içerisinde rehin hakkına karşı itirazının geçerli olduğu, bu nedenle hapis hakkının kesinleşmediği, birleşen dava yönünden, davacı ... Co.'nun hapis hakkı doğmadığından diğer zarar kalemlerini de talep edemeyeceği, davacının gönderilen RT Dış Ticaret A.Ş.'nin borçlu olmadığını bildiği halde haksız ve kötüniyetli olarak takip yaptığı gerekçesiyle itirazın iptali davasının reddine, davacının dava süresince konşimentoların RT Dış Ticaret A.Ş.'ye ait olmadığını belirterek çekişmeli bedel olan alacağın arttırılmasına sebebiyet verdiği gözetilerek %20 oranında kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmiş, asıl dava yönünden ise; gemi alacaklısı hakkının dinlenebilmesi için hem taşıyana, hem de donatana/gemi malikine husumet yöneltilmesi gerektiği, ancak davacının doğrudan akdi taşıyan Sinoriches Enterprises Co.'ya karşı dava açtığı, taraflar arasında taşıma ilişkisi bulunduğundan haksız fiile dayalı olarak TTK'nın 13201-e hükmü uyarınca herhangi bir zararın söz konusu olmadığı, ayrıca davacının borçtan sorumlu olmadığı tespit edildiğinden kesin ve süresiz, 250.315,00 USD bedelli teminat mektubunun davacıya iadesi gerektiği, yine davacının diğer talebi olan 30.000,00 USD faiz alacağının kanuni rehin hakkı olarak ileri sürülmesi için şartların gerçekleşmediği gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile kesin ve süresiz, 250.315,00 USD bedelli teminat mektubunun davacıya iadesine, diğer taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm, davalı/birleşen davada davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile birleşen dava davacısı/ asıl dava davalısı tarafından sadece birleşen dava dosyası yönünden istinaf incelemesinin yapılabilmesi için gerekli istinaf harçlarının tamamının yatırılmasından dolayı istinaf incelemesinin sadece birleşen dava dosyası yönünden yapıldığı, istinaf incelemesine konu yapılan birleşen dava ile birlikte yargılaması yapılan asıl dava dosyasında asıl dava davacısının kısmen lehine verilen hükmün (aynı zamanda birleşen dava davacısı olan) asıl dava davalısı tarafından asıl dava yönünden istinaf karar harcının kesin süreye rağmen tamamlanmamasından dolayı yapılmamış sayılmasından kaynaklı olarak asıl dava dosyasında verilen hükmün kesinleştiği, asıl dava dosyasında verilen hükmün ve gerekçesinin asıl dava davacısı/ birleşen dava davalısı yararına, asıl dava davalısı/birleşen dava davacısı aleyhine usuli müktesep hak ve kesin delil oluşturduğu, birleşen dava davalısının taşıtan olarak dava dışı taşıtan şirket ile Freigt Prepaid (navlun bedeli ödenmiş) olarak anlaştığı, dava dışı taşıtan ... Asia Co. ile kiraya veren ve taşıyan birleşen dava davacı şirket ile yaptıkları yolculuk charterı sözleşmesi gereğince navlun bedelinden dava dışı taşıtan şirketin sorumlu olduğu, birleşen dava davalısının TTK'nın 1203. maddesi kapsamında ödemekle yükümlü olduğu bir borcunun bulunmadığı, birleşen dava davacısı tarafından taşınır rehninin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan icra takibine birleşen dava davalısı tarafından açıkça rehin hakkını da belirterek itiraz ettiği, birleşen dava davacısı tarafından hapis hakkından ... alacaklarından birleşen dava davalısının sorumlu olduğunun kesin delillerle ispatlanamadığı, birleşen dava davacının birleşen dava davalısı aleyhine hapis hakkına dayalı icra takibi yapmasında haksız olmasının yanında kötüniyetli olduğunun kanıtlandığı gerekçesiyle davalı/birleşen davada davacı vekilinin birleşen davaya yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı/birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava; taşıma sözleşmesine dayalı olarak gönderilenin taşıyanın taşıma konusu yük üzerinde haksız şekilde hapis hakkı kullanması nedeniyle zarar iddiasına dayalı tazminat istemi, birleşen dava ise; hapis hakkına dayalı olarak yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı/ birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 15.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.