muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3082, Karar No: 2023/2134, Tarih: 31.05.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, İİK 142, 6183 Sayılı yasa 21. Maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13346, Karar No: 2015/1016, Tarih: 04.02.2015

**6. Ceza Dairesi         2014/13346 E.  ,  2015/1016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanlarının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını

gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından, “Yargılama giderine” ilişkin kısım çıkarılarak, “81 TL yargılama giderinin sanıktan alınarak Hazineye irad kaydına” karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4243, Karar No: 2014/4811, Tarih: 26.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4243 E.  ,  2014/4811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 3. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/10/2013

NUMARASI : 2013/1155-2013/1219

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya ait B.. ili B.. ilçesi K.. köyünde bulunan tapunun 123, 545, 582, 149, 166 ve 201 nolu parsellerinde kayıtlı taşınmazlar üzerinde; "S.. 2. M..t Vakfındandır" şerhi bulunması nedeniyle 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 18. maddesi gereğince işlem tarihindeki emlak vergi değerinin %10 oranında taviz bedelinin ödenmesi için davalıya tebligat yapıldığını, ödenmemesi üzerine takibe geçildiğini ancak davalının haksız olarak takibe itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile %40 dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatı ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın görev yönünden reddine ilişkin hükmün temyizi üzerine, Dairemizin 01.04.2013 gün ve 2013/4142 E 2013/5424 K sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verildikten sonra mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, 5737 sayılı Vakıflar Kanunun 18 ve 19. maddeleri gereğince davalıdan taviz bedeli istenmesinin mevzuat ve Vakıflar Hukuku'na uygun olduğu bu nedenle davalının takip dosyasına yaptığı itirazın yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'na dayanan taviz alacağı isteminden ibarettir.

5737 Sayılı Vakıflar Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Sözü edilen 5737 Sayılı Vakıflar Kanununun 18.maddesi hükmüne göre; “Tapu kayıtlarında, icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar, işlem tarihindeki emlak vergisi değerinin yüzde onu oranında taviz bedeli alınarak serbest tasarrufa terk edilir. Ancak miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar tavize tâbi değildir.” Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, mukataalı vakıf; zemini vakfa, üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder.

Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre, taşınmazdaki vakıf şerhine dayanılarak taviz bedeli istenebilmesi; ilgili vakfın sahih vakıflardan olması koşuluna bağlıdır. Gayri sahih vakıflar yönünden taviz bedeli isteminin hukuksal bir dayanağı bulunmamaktadır. Mahkemece, bu yönde herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmadan, vakfın türü belirlenmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; kök tapu kaydı ve belgeleri getirtilip, vakfiye örneği dosyaya alınmalı, sonra bu konuda uzmanlığı bulunan bilirkişi aracılığı ile vakfiye incelenmeli ve varsa tarafların bu konudaki tüm delilleri toplandıktan sonra deliller değerlendirilerek şerhe konu vakfın sahih vakıflardan olup olmadığı saptanmalı, sahih nitelikte ise taviz bedeline tabi bulunduğu gözetilip davanın kabulüne karar verilmelidir. Aksi takdirde, gayri sahih vakıf olduğu anlaşılırsa, taviz bedeli istenemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15607, Karar No: 2018/6357, Tarih: 05.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/15607 E.  ,  2018/6357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 05.06.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av.... geldi. Karşı taraf davacı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, 7.485.70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2011/3515, Karar No: 2011/13602, Tarih: 01.11.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/3515 E.  ,  2011/13602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların ... Plastik firması ismi altında müvekkilinden plastik hammaddesi satın aldığını, alınan malların karşılığı 04.02.2007 vadeli 6.375 TL'lik ve 12.02.2007 vadeli 6.500 TL bedelli bonolar ile 10.04.2007 vadeli 14.000 TL bedelli çek alındığını ayrıca 12.03.2007 tarihinde davalı tarafa acil olarak 7.350 TL'lik mal gönderildiğini toplam 34.225 TL 'lik alacağın tahsili için Ankara 18. İcra Müdürlüğünün 2007/2887 sayılı icra dosyasına davalıların haksız olarak itiraz ettiğini, yine mal bedeli karşılığı olarak alınan 06.01.2007 tanzim tarihli 12.000 TL bedelli bonodan kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen Ankara 18. İcra Müdürlüğünün 2007/3075 sayılı dosyasına yapılan itirazın da haksız olduğunu ileri sürerek itirazların iptaline ve %40 tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş yargılama sırasında davacı vekili taleplerini ıslah ederek 46.225,00 TL'lik alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, ... Plastiğin şahıs firması olduğunu ve sahibi ile yetkilisinin müvekkili ... olduğunu, ...'in oğlu ...'e işlerini takip etmesi için noterden vekaletname verdiğini, iddiaya konu çek ve senetler altına ...'ın vekaleten imza attığını borçluluk sıfatının bulunmadığını belirterek davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde davalı ...'nin borcun 7.350,00 TL'lik kısmına itiraz ettiği, dayanak çekteki imzanın davalı ...'ye, senetlerdeki imzaların ise davalı ...'a ait olduğu, davalılardan ...'ın çek ve senetlerde herhangi bir imzasının bulunmadığı asıl borç ilişkisinin de tarafı olmadığı, asıl borç ilişkisinin tarafı davalı ...'nin borçtan sorumlu bulunduğu, senetlerdeki imzası nedeniyle davalı ...'ın da sorumluluğunun olduğu gerekçeleri ile davalı ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne, Ankara 18. İcra Müdürlüğünün 2007/2887 sayılı takip dosyası nedeniyle davacının çekten dolayı alacağı 14.000.00 TL'nin davalı ...'den senetler nedeniyle 12.875,00 TL alacağın davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen, Ankara 18. İcra Müdürlüğünün 2007/3075 sayılı takip dosyası nedeniyle davacı alacağı 12.000.00 TL'nin davalılar Necmiye ve ...'tan müştereken ve müteselsilen ıslah tarihi olan 08.02.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili 17.09.2009 tarihli oturumda 7.350,00 TL yönünden davalı ...'e yemin teklif ettiğini bildirmiş, davalı vekili ise aynı günlü oturumda davacı tarafın yemin teklifini kabul etmediğini beyan edip bu beyanı imzası ile onaylamıştır.

Belirtilen oturumda davalı ... hazır değildir. 1086 sayılı HUMK 337 ve 347 maddelerine göre kendisine yemin teklif edilen kimse vekil ile temsil edilmekle birlikte yemin teklif edilen oturumda hazır değil ise meşruhatlı bir yemin davetiyesi ile çağrılması gerekir. 1 Ekim 2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nun 228.maddesinde yemin teklif edilen kimsenin duruşmada bizzat hazır bulunmadığı hallerde kendisine yemin için meşruhatlı davetiye çıkarılacağı hükme bağlanmıştır.

Mahkemece anılan yasa hükümlerinde öngörülen usule uygun işlem yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 01.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2653, Karar No: 2010/3918, Tarih: 28.05.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/2653 E.  ,  2010/3918 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/07/254919

MAHKEMESİ :BURHANİYE Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :03/05/2007- 29/114

SUÇ :Kasten insan öldürmek

U.. K..'ı kasten öldürmekten sanıklar Y.. S.., S.. A.., G.. A.., E.. S.. ile H.. A..'nın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (BURHANİYE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03/05/2007 gün ve 29/114 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanıklar müdafii taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Emre ve müdafiinin sübuta, takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine, sanık Hasan ve müdafiinin sanık Sedat müdafiinin sübuta, sanık Yüksel müdafiinin sübuta ve meşru savunmanın varlığına, sanık Gökçe müdafiinin meşru savunmanın varlığına vesaireye ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, kavgada ilk haksız hareketin sanıklar tarafından gerçekleştirildiği gözetilmeksizin, sanıklara verilen cezadan haksız tahrik nedeniyle indirim yapılarak eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen resen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), sanık Emre hakkında hükmolunan ceza miktarına ve tutuklulukta geçirdiği süreye göre, sanık müdafiinin tahliye isteminin reddine, 27/05/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24674, Karar No: 2013/40504, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/24674 E.  ,  2013/40504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, müştekinin park halindeki motosikletinin kontak kısmına anahtar uydurarak çaldığının anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesine uyduğu halde yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCK'nın 58. maddesinin uygulamasına dayanak yapılan hükümlülüğünün, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen cezalardan oluşması karşısında; en ağır cezayı içeren hükümlülüğü yerine hangi hükümlülüğünün tekerrür uygulamasına esas alındığının belirtilmemesi suretiyle infazda tereddüde sebebiyet verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak, hüküm fıkrasına “Sanığın Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.07.2008 kesinleşme tarihli 2007/156 esas 2007/320 karar sayılı ilamıyla hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezası dikkate alınarak, hakkında hükmolunan cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5316, Karar No: 2014/9044, Tarih: 19.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/5316 E.  ,  2014/9044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : UŞAK 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/715-2013/172

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan T.C. S.. B.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davacının talep ettiği tüm alacakların ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, bozmadan önce davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İş bu karar temyiz edilmiş, Dairemizin 16/05/2013 tarih ve 2011/7455 E – 2013/14756 K sayılı kararı ile bozulmuştur.

Yerel mahkeme bozma ilamına uymuş ve 21/11/2013 tarih ve 2013/715 E – 2013/172 K sayılı kararı ile;

"Kıdem tazminatı,izin ücreti ve fazla çalışma ücreti talepleri ile ilgili olarak bozmadan önce kurulan hüküm kesinleştiği gerekçesiyle, bu talepler yönünden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına..." şeklinde karar verilmiştir.

İş bu kararda davalılardan T.C.S.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılardan T.C.S.. B.. temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında bozmadan sonra bozma konusu yapılmasa da bütün alacaklar (talepler) hakkında yeniden hüküm kurulmasının gerekip gerekmediği konusunda uyuşmazlık vardır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 10/10/2012 tarih ve 2012/9-851 E – 2012/705 K sayılı kararında özetle;

Bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda verilecek kararlarda, bozma konusu yapılmasa da her bir taleple ilgili olarak yeniden ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği belirtilmiştir.

Yerel mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda verilen kararda, bir kısım taleplerle (alacaklarla) ilgili olarak, bu alacakların kesinleştiğinden bahisle bu talepler hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilmesi HMK.nun 297. maddesi ve yukarıda özetlenen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun kararı karşısında usule uygun değildir.

Mahkemece,bozmadan sonra verilecek kararda bozma kapsamı dışında kalsın ya da kalmasın her bir taleple ilgili olarak olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmalıdır.

Bozmadan sonra verilen karar bu yönüyle hatalı olup yeniden bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26348, Karar No: 2014/23574, Tarih: 08.07.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/26348 E.  ,  2014/23574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KUYUCAK ASLİYE HUKUK İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/04/2012

NUMARASI : 2009/151-2012/142

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile sosyal yardım alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, 15.08.1995 - 14.09.1999 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışmıştır. Dava 20.06.2009 tarihinde açılmıştır. Davacı kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil, yıllık ücretli izin, hafta tatili, ikramiye ve sosyal yardım alacakları talebinde bulunmuştur. Davalı cevap dilekçesinde zamanaşımı savunmasında bulunmuştur. Hem mülga 818 sayılı Borçlar Kanunun 126/3, hem de 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Borçlar Kanunun 147/1 maddesine göre işçi ücretlerine ilişkin davalar 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Her ne kadar 6098 sayılı Borçlar Kanunun 147/1 maddesinde yıllık ücretli izin alacağı sayılmamış ise de ıslah tarihinde geçerli olan 818 sayılı Borçlar kanunu uyarınca yıllık ücretli izin alacağı 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Mahkemece hüküm altına alınan fazla çalışma, hafta tatili, sosyal yardım ve ikramiye alacakları hakkın doğum tarihinden yıllık izin alacağı ise iş sözleşmesi sona erdiği tarihten itibaren 5 yıllık zamanaşımı süresine tabidir. Dava tarihi itibariyle davacının fazla çalışma, yıllık ücretli izin, hafta tatili, ikramiye ve sosyal yardım alacakları zamanaşımına uğradığından bu taleplerin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.