muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/1933, Karar No: 2005/1890, Tarih: 07.06.2005

Kural olarak tavzih isim, sıfat, şöhret ve basit daktilo hatalarının düzeltilmesine olanak veren usulü bir işlemdir. Kuşkusuz hükmün özünü ve sözünü ve kapsamını değiştirecek nitelikteki isteklerin tavzih yoluyla düzeltilmesi mümkün değildir.

Dosya içeriğine göre 132 ada 54 parsel sayılı taşınmazın kadastro tes-bitinden sonra, ifraz yoluyla 58 ve 59 parseller altında işlem gördüğü, tavzihe konu, uzman bilirkişiler Erdal ve Murat tarafından düzenlenen haritada (A), (B) ve (C) harfleri ile işaretli kesimlerin ifraz yoluyla oluşan 59 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece yapılacak iş, ifraz gününden önce 132 ada 54 parsel sayılı taşınmazın, sınırındaki komşu taşınmazları da gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita ile 132 ada 54 parsel sayılı taşınmazın ifrazı yoluyla oluşan 58 ve 59 parsel sayılı taşınmazları ve bu taşınmazların çevresindeki komşu taşınmazları da gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita Kadastro Müdürlüğü yada Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeü, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğinde yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi tapu fen memuru, hazır olduğu halde tavzihe konu taşınmaz başında keşif yapımalı, 132 ada 54 parsel sayılı taşınmaz ile ifraz yoluyla oluşan 58 ve 59 parsel sayılı taşınmazları birarada gösteren ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi haritalarının ölçekleri eşitlenerek yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle haritalar çakıştırılmak suretiyle yerine uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal yada yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, haritada (A), (B) ve tavzih istemine konu (C) harfleri ile işaretli bölümlerin ke sinleşen hükümde adlarına tescil kararı verilen hak sahipleri az yukarıda açıklanan haritada (A), (B) ve (C) harfleriyfe gösterilen kesimlerin yüzölçümleri ve geometrik durumları değiştirilmeksizin hükmün tavzih edilebileceği düşünülmeli, daha açık bir anlatımla sözü edilen bölümlerle ilgili hükmün özünü ve sözünü değiştirmeksizin tavzihin yapılabileceği düşünülmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı; bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek tavzih istemi hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmelidir. Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, tavzih isteyen davacı Orhan'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), 7.6.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2342, Karar No: 2008/5237, Tarih: 11.11.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/2342 E.  ,  2008/5237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılardan ... Tekstil ürünleri Dış Ticaret ve Sanayi A.Ş.'nin, müvekkiline olan vergi borcu nedeniyle icra takibi yaptıklarını; ancak, borçlu şirketin yöneticisi olan ... ...'ın şirkete ait aracı yine kendisinin yöneticisi olduğu diğer davalı ... Tekstil Deri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şirketine alacaklılardan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak sattığını öne sürerek, yapılan satışın iptalini talep etmiştir.

Davalılar cevap dilekçeleriyle satışın muvazaalı olmadığını, satış sonucunda borçlu şirketin aktiflerinde bir eksilme olmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkamece satış sonucunda borçlu şirketin aktif değerlerinde bir eksilme olmaması ve mal kaçırmaya yönelik bir işlem bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın kanıtlanamadığı düşüncesi ile mahkemece davanın reddine karar verilmiş isede varılan sonuç dosyadaki delil durumuna uygun düşmemektedir. Davalı borçlu şirket, satışa konu aracı, vergi borçlarının muaccel olduğu tarihlere yakın bir zamana isabet eden 09.09.2004 tarihinde satmıştır. Satın ... ... Tekstil Ltd. şirketi aynı zamanda borçlu şirketin yöneticisi ve ortağı konumundadır. O halde, satın ... şirket, borçlunun alacaklısına zarar verme kastını bilebilecek durumdadır. Davanın 6183 sayılı yasanın 30. maddesi muvacehesinde değerlendirilerek sonucuna göre

bir karar verilmesi gerekir. Satış bedelinin davalı şirket tarafından tahsil edildiği, şirketin mal varlığında azalma meydana gelmediği yolundaki mahkeme düşüncesine katılma mümkün değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenelerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14962, Karar No: 2013/2206, Tarih: 25.02.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/14962 E.  ,  2013/2206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlunun, aleyhinde başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı takibe karşı bır kısım itiraz ve şikayetlerde bulunduğu, Mahkemece alacaklı vekilinin de hazır olduğu 14.02.2012 tarihli celsede hükmünü tefhim kıldığı, tefhim kılınan kısa hükümde, takibin 7.936,48 TL üzerinden devamına, fazla kısmının iptaline karar verildiği, vekalet ücreti ve yargılama gideri hususunda açık bir ifadenin yer almadığı, ancak gerekçeli kararda taraf vekilleri lehine maktu vekalet ücretine hükmedildiği görülmektedir.

Alacaklı vekili 09.05.2012 tarihli dilekçesiyle, aleyhine hükmedilen vekalet ücreti ve esasa ilişkin hususlarda temyiz isteminde bulunduğu, Mahkemece 10/05/2012 tarihli ek kararla temyiz talebinin süresinde yapılmadığından reddine karar verildiği, alacaklı vekilince bu kararın temyiz edildiği anlaşıldığından;

1-Alacaklı vekilinin kararın esasına ilişkin temyiz isteminin, kısa kararın tefhimi ile esasa yönelik hükmü öğrendiği halde on günlük süre içinde temyize gelmediğinden, Mahkemenin temyiz isteminin süre yönünden reddine dair ek kararı yerinde olduğundan, İlk karar İİK'nun 363. maddesi gereğince temyizi kabil olmayan bir karardır. Bu nedenle temyiz isteğinin reddine ilişkin son karar İİK'nun 365 ve HUMK'nun 432. maddeleri gereği Yasa'ya uygun bulunmakla reddiyle ONANMASINA,

2-HGK'nun 24.06.2006 tarihli 2006/21-198 E. 2006/249 K. ... ilamında da; belirtildiği gibi, HMK'nun 297. maddesinde belirtilen hususların hepsini, yani alacaklı aleyhine hükmedilen vekalet ücreti kısmını da tefhim kılınan kısa kararın kapsaması gerektiği halde kapsamadığından, alacaklının bu hususu gerekçeli kararın tebliğiyle öğrendiğinin kabulü gerekir. Bu durumda da, temyiz süresinin kısa kararın tefhiminden itibaren 10 gün içinde başlatılması mümkün değildir. Alacaklı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmediğinden yapılan temyiz süresindedir.

Bu nedenle Mahkemenin 10.05.2012 tarih ve 2010/124 Esas 2012/127 Karar

... temyiz isteminin reddine dair ek kararının, ''vekalet ücretine ilişkin temyiz istemi yönünden '' oybirliğiyle kaldırılmasına karar verildikten sonra, temyiz isteminin incelenmesine geçildiğinde;

Bu nedenle Mahkemenin 10.05.2012 tarih ve 2010/124 Esas 2012/127 Karar

... temyiz isteminin reddine dair ek kararının, ''vekalet ücretine ilişkin temyiz istemi yönünden '' oybirliğiyle kaldırılmasına karar verildikten sonra, temyiz isteminin incelenmesine geçildiğinde;

İİK.nun 4949 ... Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2012 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.870,00 TL'yi geçmediği anlaşıldığından Mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur. Temyiz dilekçesinin REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz edenden alınmasına 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15420, Karar No: 2023/1243, Tarih: 06.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/15420 E.  ,  2023/1243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2020/172-2022/60

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi

Taraflar arasında görülen tazminat davası hakkında verilen kararın temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince bozma kararı verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyizdilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin murisi ...'e İş Bankası Akhisar Şubesinden tüketici kredisi kullandırımı esnasında hayat sigortası yapıldığını ve hayat sigortasının 2. yılda da yenilendiğini, müvekkillerinin murisi ...'in 24.06.2014 tarihinde vefat ettiğini, mirasçıları tarafından sigortalı olduğu şirkete başvuruda bulunulduğunu, ancak davalı sigorta şirketi tarafından muris ...'in parkinson hastalığı teşhisi konulduğunu ve bu rahatsızlığının başvuru formunda beyan edilmemesi nedeniyle sözleşmeden cayıldığının bildirildiğini, murisin bu rahatsızlığının teşhisinin sözleşme tarihinden çok sonra 26.05.2014 tarihinde yapıldığını, murisin parkinson hastalığından vefat etmediğini, zira muriste gözle görülür bir rahatsızlık olmadığı halde aniden vefat ettiğini, ölüm raporunda bu hususun açıkça belli olduğunu, sözleşmede yer alan haksız şartların zayıf taraf olan sigortalı için bağlayıcı olmadığını, bu sebeple haksız şart içeren sözleşmelerin de geçersiz olduğunu belirterek sigortalının vefatı anındaki geçerli olan tazminat miktarının tespiti ile banka kredi borcunun sigorta tarafından faiziyle birlikte kapatılmasını ve fazlaya ilişkin hayat sigortası var ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müvekkillerine ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıların murisi ... ile müvekkili şirket arasında akdedilmiş olan poliçede İş Bankası'nın dönülemez lehdar ve dain-i mürtehin olduğunu, bu durumda poliçenin teminatlarının talep hakkının da İş Bankası A.Ş'ye ait olduğunu, sigortalının sigorta başlangıç tarihinden evvel parkinson hastalığı nedeni ile tedavi gördüğünün tespit edildiğini, sağlık beyanı bölümündeki sorulara sigortalı tarafından hayır cevabının verildiğini, sigortalının bu hususları müvekkili şirkete bildirmemekle, gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu, müvekkili şirketin Türk Ticaret Kanunu ve Hayat Sigortası Genel Şartları C.2 maddesi uyarınca tazminat ödeme borcunu indirim uygulamak suretiyle yerine getirdiğini, gerçeğe aykırı beyanda bulunan sigortalının vefatı nedeniyle müvekkili şirketin başkaca bir bedel ödeme yükümlülüğünün bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Akhisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 06.11.2014 tarihli 2014/404-2015/261 sayılı kararıyla; ''... dain-i müretehin sıfatına sahip olan bankanın davaya açıkça muvafakat vermediği'' gerekçesiyle davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 25.12.2019 tarih 2018/6202-2019/12458 sayılı kararı ile; ''Karar tarihinden sonra İş Bankası A.Ş tarafından verilen yazıda banka borcunun tahsil ve tasfiye edildiği bildirilmiştir. Kredi borcunun tahsil ve tasfiye edilmesi sebebi ile davacıların işbu davayı açmaya hakları olduğu anlaşıldığından mahkemece işin esasına girilerek karar verilmesi gerektiği ve davanın da Tüketici Mahkemesi sıfatı ile açıldığı, dava tarihinde davaya bakmaya Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu değerlendirilmeksizin Mahkemece davaya Asliye Hukuk sıfatı ile bakılması da doğru olmadığı'' gerekçesiyle mahkeme kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkeme yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; '' murisin sözleşme öncesi parkinson rahatsızlığı nedeniyle ilaç kullanması sebebiyle bilgisi dahilinde olduğu açık olan parkinson rahatsızlığını sigortacıya bildirmediği- dosyaya sunulan poliçede yaşamsal risk taşıyan hastalığınız var mı sorusuna hayır cevabı verdiği, TTK'nun 1439/2. Maddesindeki düzenleme uyarınca ödenmesi gereken tazminattan beyan yükümlülüğünün ihlali nedeniyle indirime gidilmesi gerektiği yönündeki davalı savunmasına itibar edildiği ve 31.12.2021 havale tarihli teknik rapor hükme esas alınmış ve davalı sigorta şirketince yapıldığı ihtilafsız olan 5.527,60 TL ödeme dışında davalı sigortacının işbu poliçe sebebiyle başkaca bir ödeme yükümlülüğü bulunmadığı'' gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; mahkemenin gerekçeli kararında müteveffanın ölümü ile hastalık arasında illiyet bağı olmadığına karar vermesine rağmen bilirkişi raporunu hatalı yorumlayarak hakkaniyet indirim yaptığını ve yine dava tarihinden sonra davalı tarafından ödenen 5.527,60 TL nin davadan sonra ödenmesi nedeniyle kısmen dahi olsa davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, murisin parkinson hastalığının teşhisinin sözleşme tarihinden çok sonra 26.05.2014 tarihinde yapıldığını, parkinson hastalığından vefat etmediğini, gözle görülür bir rahatsızlık olmadığı halde aniden vefat ettiğini, poliçenin kredinin çekildiği yıldan bir yıl sonra yapılan yenileme sigortası olduğunu, sözleşmede yer alan haksız şartların zayıf taraf olan sigortalı için bağlayıcı olmadığını, haksız bir şart içeren sözleşmelerin geçersiz olduğunu, cayma bildiriminin de aynı şekilde geçersiz olacağını belirterek, mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hayat sigortasından kaynaklanan tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 331 uncu maddesinin birinci fıkrası, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Ticaret Kanunu 1435, 1439 uncu maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu 11 inci maddesi, Hayat Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; davacılar vekilinin aşağıda yer alan paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. HMK’nun 333/1. maddesine göre davanın konusuz kalması sebebiyle, davanın esası hakkında karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde, davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre yargılama giderinin takdir edilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Somut olayda; davacı vekili dava dilekçesinde dava değerini 23.159,14 TL olarak belirtmiştir. 27.12.2021 tarihli bilirkişi raporunda yapılan hesaplamada davacıların tazminat alacağı 5.527,60 TL olarak hesaplanmıştır. Yapılan yargılamada davacının kısmen haklı olduğu ancak yargılama sırasında yapılan ödeme sebebiyle herhangi bir tazminat alacağının kalmadığı anlaşıldığına göre haklı olunan kısım yönünden karar verilmesine yer olmadığına, diğer kısım yönünden davanın reddine karar verilmesi, karar verilmesine yer olmadığına kararı verilen kısım yönünden dava açıldığı tarihindeki haklılık durumuna yargılama giderine hükmedilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacılara iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2913, Karar No: 2015/4623, Tarih: 05.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2913 E.  ,  2015/4623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ...'dan yüklediği meyveleri ...'da katılana teslim etmek üzere anlaştığı halde katılandan alacağı bulunduğu iddiasıyla söz konusu meyvelerin bir kısmını Iğdır'a götürerek orada sattığı anlaşıldığından sanığın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "120 GÜN", "100 GÜN" ve "2.000,00 TL" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24714, Karar No: 2017/17855, Tarih: 06.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/24714 E.  ,  2017/17855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sertifika bedelinin arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, sertifika bedelinin arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

... Köyü ... mevki 304 ada 10 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan, dava tarihinden sonraki satış emsal alınarak, soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.