muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2904, Karar No: 2021/9380, Tarih: 24.06.2021

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 2019/541 E.- 2020/1557 K. sayılı ilamının hüküm fıkrasının (B) harfi ile gösterilen bendinin (10) numaralı maddesinde yer alan (3.400) sayısının hükümden çıkartılmasına, yerine (4.080) sayısının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5908, Karar No: 2024/6525, Tarih: 14.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/5908 E.  ,  2024/6525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/699 E., 2023/757 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2022 tarihli ve 2022/134 Esas, 2022/434 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2023/699 Esas, 2023/757 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, gönüllü vazgeçme hükümleri uygulanması gerektiğinden suç vasfına, haksız tahrikin derecesine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılan ile sanık arasında suç tarihinde tarla meselesinden dolayı anlaşmazlık olduğu, katılan ve babası ...'in suç tarihinde anlaşmazlığa konu tarlaya gittikleri, tarlanın içinde sanığın yakınlarını ve yolda sanığı görmeleri üzerine katılanın araçla sanığın üzerine gittikten sonra sanığın yakınında durup taraflar arasında tartışma ve arbede başladığı, sanığın eline aldığı av tüfeği ile önce havaya daha sonra katılana doğrultarak ateş ettiği, katılanın sağ uyluk iç yüzden ve sağ ayaktan aldığı av tüfeği saçma tanesi isabetleri nedeniyle adli rapora göre hayati tehlike geçirecek, vücudunda ağır (6.) derecede kemik kırığı oluşacak ve organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaraladığı, sanığın tarla yanında gerçekleşen olaydan sonra katılanı aracına alarak hastaneye götürdüğü anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanık hakkında meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Dosya kapsamına göre; sanık hakkında katılana yönelik eyleminin vasıflandırmasında isabetsizlik bulunmadığı ancak; sanığın bütün aşamalarda, katılanı hastaneye kendisinin götürdüğünü savunması, tanıklar ... ve ...'un beyanlarında bu hususu doğrulaması ve katılanın da sanık tarafın kendisini araca alarak hastaneye getirdiklerini söylemesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 36. maddesinde yer alan gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiği ve buna bağlı olarak neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, katılanın raporu da göz önünde tutularak, zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi uyarınca temel cezanın üst sınıra yakın belirlenerek ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2023/699 Esas, 2023/757 Karar sayılı kararının "suç vasfı" yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.10.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.10.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında katılan ...'na karşı kasten adam öldürmeye teşebbüs suçundan yerel mahkeme tarafından TCK 81, 35, 29, 62. maddeleri gereği verilen mahkumiyet kararı istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esastan reddedilmiş olup verilen karar lehe temyiz olunarak Dairemize gelmekle sanığın eyleminin gönüllü vazgeçme hükümleri kapsamında kaldığından öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasının doğru olmadığı, TCK nın 36. maddesi yollaması ile tamamlanmış suç olan yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğinden bahisle bozulmuştur, dosya kapsamı ve delil durumuna göre sanığın işlediği sabit olan eyleminin vasfının öldürmeye teşebbüs olmayıp yaralama suçunu oluşturduğunu bu nedenle gönüllü vazgeçme hükümlerini düzenleyen TCK nın 36. md delaletiyle TCK nın 86. maddesi değil doğrudan TCK nın 86. maddesi gereği yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğini düşündüğümden dairemizin bozma kararına sanığa atılı sübuta eren suçun öldürmeye teşebbüs olmayıp yaralama suçunu oluşturduğu şeklindeki değişik gerekçe ile katılmıyorum.

Şöyleki;

Şöyleki;

Sanıkla katılan akraba olup arazi ihtilafı nedeniyle aralarında husumet bulunmaktadır, olaydan birkaç saat kadar önce de yine katılan taraf 112'yi arayarak sanığın ailesinin ihtilaflı arazide bulunduğunu ve kendilerine zarar verebileceklerini söyleyerek ihbarda bulunmuştur, olay saatinde sanık ve katılan arazide karşılaşmış aralarında çıkan tartışma sonucunda sanık kendisine ait av tüfeği ile önce 3 el havaya daha sonra yakın mesafeden katılan ...'a iki el ateş etmiş bu atışları sonucu katılanın sağ femur iç yüzde 10 x 15 santimetrelik açık laserasyon oluşturan kas ve deri hasarı oluşturan yaralanma ve yine sağ ayak üstünde bulunan tarak kemiklerinin kırılması sonucu katılanda altıncı derecede kemik kırığına sebebiyet verecek ve organ zayıflaması oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği tüm bu yaralanmaların katılan da hayati tehlikeye neden olmadığı alınan Adli Tıp Kurumu ikinci İhtisas Dairesinin 8467 nolu raporuyla sabit olup dosya kapsama ve delil durumuna göre sanığın tüfeğinde henüz daha 7 adet dolu fişeği olduğu ve katılana ateş etme imkanı olduğu halde ateş etmeyip aksine yaralı vaziyette olan katılan ... ve babası ...'i alarak bizzat kendi aracı ile hastaneye götürdüğü ve tedavi edilmesini sağladığı, dosyada bulunan 23.4.2020 tarihli kolluk tutanağı ile katılanın babası ...'in beyanları ve sanık savunması ile sabit olup sanığın her imkanı olduğu halde katılanın tüfeğindeki dolu fişekleri sıkmamış olması yaralı katılana bizzat hastaneye kendi aracıyla götürmesi, yaralanmaların bel altı ve ayak bölgesinde olması ve hiçbirinin hayati tehlikeye neden olmamaları bir arada değerlendirildiğinde sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğinin davranışlarıyla da anlaşıldığı eyleminin nitelikli şekilde kasten yaralama suçunu oluşturduğu ve dosya kapsamında dikkate alınarak TCK 86. maddesi gereği temel ceza alt sınırdan uzaklaştırmak suretiyle sanığın cezalandırılması gerektiği halde sanığın eylemini adam öldürmeye teşebbüs olarak vasıflandırıp TCK 36 madde gereğince gönüllü vazgeçme hükümleri nedeniyle sanık hakkında TCK 86 madde gereği cezalandırılması gerektiği yönünde Dairemizin çoğunluğu tarafından verilen bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/407, Karar No: 2014/6307, Tarih: 08.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/407 E.  ,  2014/6307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16762, Karar No: 2014/4854, Tarih: 21.03.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/16762 E.  ,  2014/4854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2012/1227-2013/285

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu, İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; takibe dayanak ilamlardan doğan borcun tahsili için Bursa 2. İcra Müdürlüğü'nün 2010/11170 Esas ve Bursa 8. İcra Müdürlüğü'nün 2012/13236 Esas sayılı dosyaları ile takip başlatıldığını, Bursa 8. İcra Müdürlüğü'nün 2012/13236 Esas sayılı dosyasının mükerrer takip olduğunu, iki ayrı ilama dayanılarak takip yapılamayacağını, ayrıca nafaka borcunun bir kısmını ödediğini açıklayarak, Bursa 8. İcra Müdürlüğü'nün 2012/13236 Esas sayılı takip dosyasının iptalini istemiştir.

Alacaklı vekili, borçlunun başvurusunun reddini savunmuştur.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda; Bursa 8. İcra Müdürlüğü'nün 2012/13236 Esas sayılı takip dosyasında asıl alacağın 14.575,28 TL ve işlemiş faizin 710,88 TL olduğunun tespitine, kalan kısım yönünden başvurunun reddine karar verilmiştir. Hüküm, borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlunun sair temyiz itirazları yerinde olmadığından reddine;

HGK'nun 05.04.2000 tarih ve 2000/12-739 Esas - 746 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, ilamda faize ilişkin hüküm bulunmaması halinde, icrası kesinleşmesine bağlı olmayan ilamlarda karar tarihinden itbaren 3095 sayılı Kanun'un 1. maddesi koşullarında değişen oranlarda yasal faiz istenebilir. Bundan ayrı; nafaka alacağı muaccel hale gelmedikçe faiz işlemez.

Somut olayda, takip konusu Bursa 2.Aile Mahkemesi'nin 08.11.2007 tarihli 2007/106 Esas ve 2007/957 Karar sayılı tedbir nafakası ilamında, dava tarihi 01.02.2007'den itibaren toplam 700 TL ( 350 TL alacaklı kadın – 350 TL müşterek çocuk lehine ) nafakanın tahsiline karar verildiği, faize ilişkin bir hükmün bulunmadığı, bu ilamdan sonra açılan Bursa 2. Aile Mahkemesi'nin 27.09.2011 tarih 2009/315 Esas ve 2011/947 Karar sayılı davası sonunda Mahkemece tarafların boşanmalarına ve müşeterek çocuk lehine dava tarihinden geçerli olmak üzere aylık 100,00 TL tedbir nafakası taktirine, davacı (alacaklı) kadın lehine nafaka takdirine yer olmadığına karar verilmiştir. Uyuşmazlık konusu takip 03.12.2012 tarihinde başlatılmıştır.

Bu durumda, 01.02.2007 tarihinden 08.11.2007 tarihine kadar biriken aylık 700 TL tedbir nafakası toplam miktarı yönünden 08.11.2007 tarihinden itibaren faiz istenebilecektir. Belirtilen bu ilkeye aykırı olarak; düzenlenen bilirkişi raporu ile sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Bu durumda, 01.02.2007 tarihinden 08.11.2007 tarihine kadar biriken aylık 700 TL tedbir nafakası toplam miktarı yönünden 08.11.2007 tarihinden itibaren faiz istenebilecektir. Belirtilen bu ilkeye aykırı olarak; düzenlenen bilirkişi raporu ile sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Borçlunun temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle kabulü ile Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 21.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/259, Karar No: 2015/1227, Tarih: 05.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/259 E.  ,  2015/1227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın katılan ...'in kasiyer olarak çalıştığı ... markete birbirini takip eden dakikalarda iki kez gelerek alışveriş yapıp para vermiş gibi katılanı kandırarak toplamda 193,5 TL para üstü aldığı; sonrasında şikayetçi ...'in işlettiği tantuni dükkanına giderek tantuni sipariş edip parasını vermiş gibi şikayetçiden 32,5 TL para üstü aldığı; burdan sonra ise şikayetçi ...'ün çalıştığı petrol istasyonu marketine gelerek alışveriş yapıp parasını ödemiş gibi yaparak para üstü olarak 85 TL alarak katılanı ve şikayetçileri dolandırdığı iddia olunan somut olayda; sanığın katılanı ve şikayetçileri hileli davranışlarla hataya düşürüp kendisine yarar sağladığı sanığın ikrarıyla da sabit olduğundan dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde kurulan hükümlerde 120 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, şikayetçi ...'e yönelik eyleminden dolayı kurulan hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “120 gün”, “100 gün” ve “2.000 TL” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80 TL” ibarelerinin eklenmesi; katılan ...'e yönelik eyleminden dolayı kurulan hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “120 gün”, “150 gün”, “125 gün” ve “2.500 TL” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “6 gün” , “5 gün” ve “100 TL” ibarelerinin eklenmesi; şikayetçi ...'e yönelik eyleminden dolayı kurulan hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “120 gün”, “40 gün” , “33 gün” ve “660 TL” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “1 gün, 1 gün” ve “20 TL” ibarelerinin eklenmesivsuretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5910, Karar No: 2018/10487, Tarih: 17.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5910 E.  ,  2018/10487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 5'inci Kor. Klığı As. Mahkemesi (Kapatılan)

SUÇ : 1632 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik Askeri Savcının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 17/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20114, Karar No: 2012/4086, Tarih: 23.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/20114 E.  ,  2012/4086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/242654

MAHKEMESİ : Araban Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2008

NUMARASI : 2006/249 (E) ve 2008/91 (K)

SUÇ :Eleketrik Enerjisi Hırsızlığı ve Mühür Bozmak

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Katılan vekilinin sanık A.. Ş.. hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Yakınan kurum vekilinin sanık S.. Ş.. hakkında mühür bozmak suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık S.. Ş.. hakkında 18.02.2008 tarihli ek iddianame ile mühür bozma suçundan açılan kamu davasında kovuşturma evresinde duruşmadan haberdar edilmeyen ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan şikayetçi kurumun 5271 Sayılı CMK.nun 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar gören şikayetçi kurumun sanık S.Ş... hakkında mühür bozmak suçundan açılan kamu davasında ''kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme'' ve kovuşturmanın her aşamasında sanık S.. Ş.. hakkında açılan kamu davasına katılma hakkı bulunduğu gözetilerek duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılması gerekirken yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmak suretiyle 5271 Sayılı CMK.nun 234.maddesinin 1.fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş yakınan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3214, Karar No: 2012/9146, Tarih: 04.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/3214 E.  ,  2012/9146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mülkiyet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile bir dönem ... ... birlikte çalıştıklarını, ... ... 2006 yılında satışa çıkarıldığını, bütün makine ve teferruatı ile birlikte matbaayı satın aldığını, resmi ... işleri ile uğraştığından, matbaanın işlerini takip etmek ve müdür olarak da çalışmak üzere davalıya ... önerdiğini ve aralarında mutabakata vardıklarını, maliyeye resmi başvurunun davalı adına yapılarak matbaanın çalışmaya açıldığını fakat davalının matbaanın sahibi olduğunu iddia ederek, kendisini matbaaya sokmadığını ve hesap vermediğini belirterek, matbaanın mülkiyetinin kendisine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, matbaanın menkul mal olup, kendi mülkiyetinde ve zilyetliğinde olduğunu savunarak; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, ... ilçesi ... mahallesinde faaliyet gösteren ... ... mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine, karar verilmiş; hüküm,davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, matbaanın kendisine ait olduğundan bahisle tespit davası açmıştır. Davalı ise matbaanın kendisine ait olduğunu savunmuştur. Mahkemece, matbaanın davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmişse de, davalı yan 8.4.2008 tarihli cevap dilekçesinde diğer delilleri yanında "vs her türlü yasal delil" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış bulunduğundan davalıya, davacı tarafa "yemin" yöneltme hakkı bulunduğu hatılatılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bent gereğince davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 225.70 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 4.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21002, Karar No: 2022/3818, Tarih: 02.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/21002 E.  ,  2022/3818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili tarafından davadan feragat edildiği bildirdiğinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADE EDİLMESİNE, 02/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.