muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7951, Karar No: 2023/1105, Tarih: 05.04.2023

4.Takdiri İndirim Hükümlerinin Uygulanmasının Hatalı Olduğu Yönünden;

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu mahkeme hakiminin takdirinde olup, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5.Re'sen Gözetilecek Hususlar Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2022 tarihli 2021/46 Esas 2022/399 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27757, Karar No: 2012/20739, Tarih: 30.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/27757 E.  ,  2012/20739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Şişli 5. As. C. M.)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığına, 2004 olarak eksik ve yanlış yazılan suç tarihinin, son faturanın düzenlendiği 14.12.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 14.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılmış olan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3683, Karar No: 2011/2618, Tarih: 08.03.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/3683 E.  ,  2011/2618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevliye direnme

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık ...'ın yokluğunda açıklanan hükmün gerekçeli kararının, sanığın askerde olması nedeni ile iade edildiği, 7201 sayılı Kanunun 14. maddesi gereğince kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste tebligat yapılması gerekirken kıdemli başçavuş ve mutemet olan kişiye gerekçeli kararın tebliğ edildiği, tebligatın yöntemince yapılmadığı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesine uygun şekilde " kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste tebliğ" işlemi gerçekleştirildikten sonra yapılan tebligat, verilirse temyiz dilekçesi eklenerek, bu halde gerekirse Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenecek ek tebliğname Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 08.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2551, Karar No: 2021/10845, Tarih: 05.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2551 E.  ,  2021/10845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 3. bendinde yer alan (30.933,43 TL’sinin) kelimelerinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine ( üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödeme yapılmak üzere ilgili bankaya derhal müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5624, Karar No: 2019/5266, Tarih: 17.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5624 E.  ,  2019/5266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın, 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında; sanığın suça konu faturaları düzenlemediğini ve kullanmadığını beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için; öncelikle suça konu faturaların ele geçirildiği arama ve el koyma işlemine dayanak teşkil eden bilgi ve belgeler ile karar ve tutanakların temin edilip, aramanın usulüne uygun yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi, aramanın usulüne uygun olduğunun tespiti halinde, suç konusu faturalar sanığa gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kabul etmediği takdirde sanığın yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti yönünden uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması; suç konusu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya mükellefler tanık olarak dinlenilerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının, faturaların verilip alınmasına sanığın iştirakinin olup olmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)“Sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşemeyeceği, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 27/02/2013 tarihli 2013/3556 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında hem sahte fatura düzenleme hem de sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açılmasına karşın; her iki eylemi kapsayacak şekilde tek bir mahkumiyet hükmü kurulması,

b)TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 17.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6020, Karar No: 2012/1694, Tarih: 13.02.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/6020 E.  ,  2012/1694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2011

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin  davalı tarafından haklı ve geçerli nedene dayanılmadan  feshedildiğini ileri sürerek iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğine ve işe iadesine, başvurusuna rağmen davalı işverence süresi  içinde işe başlatılmaması halinde yasal haklarının belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesinde düzenlenen iş sözleşmesinin işveren tarafından işletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanılarak  feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.

Mahkemenin kısa kararında işe başlatmama tazminatı miktarının davacının dört aylık brüt ücreti tutarında belirlenmesine karar verildiği halde  gerekçeli kararın hüküm fıkrasında  bu alacağın beş aylık olarak belirlendiğine dair hüküm kurulmuştur.

Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadların Birleştirilmesi Büyük Genel Kurulunun 10/4/1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 karar, sayılı kararı gereğince bozma nedenidir. Mahkemece tefhim edilen kısa karar ile sonradan yazılan gerekçeli kararda işe başlatmama tazminatının miktarı yönünde çelişki açık olduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan  sebepten BOZULMASINA, temyiz nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12562, Karar No: 2014/21300, Tarih: 20.11.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/12562 E.  ,  2014/21300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 25/03/2014

Numarası : 2012/79-2014/125

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalılardan Ü.. E.. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, asıl ve birleşen davada, davalılardan Ü.. E.. tarafından kambiyo senetlerine mahsus takip yolu ile girişilen Antalya 3.İcra Müdürlüğünün 2011/2510 ve 2011/556 sayılı takip dosyalarına dayanak 01.09.2010 tanzim tarihli bonolardaki imzaların şirketi temsile yetkili olmayan diğer davalılar H.. Ö.. ve B.. B..'un imzası olup sahte evraklar olduğunu, 01.09.2010 tarihinde şirkete ortaklar kurulu kararı ve noterden hisse devri ile %51 hisse sahibi olarak M.. K.. isimli kişinin ortak olarak alındığını, bonolardaki imzayı atan şirket ortağı ve 01.09.2010'a kadar şirketi temsile yetkili müdür olup da 01.09.2010'da yetkileri sona eren H.. R.Ö.. ve B.. B..'un kendi aralarında anlaşarak haksız menfaat temin etmek amacıyla şirket kayıtlarında gözükmeyen 01.09.2010 tanzim ve ödeme tarihleri 27.11.2010, 27.12.2010, 27.01.2011, 13.02.2011, 13.03.2011, olan değişik miktarlı bonolar düzenleyerek diğer davalı Ü.. E.. ile birlikte şirket aleyhine icra takipleri yapılmasına neden olduklarını, tüm davalılar hakkında Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunduklarını bildirerek şirketin sözkonusu icra takiplerine konu bonolardan dolayı herhangi bir borcunun bulunmadığının tespitini istemiştir.

Davalılardan B.. B.., davacı şirketin ortaklarından biri olduğunu, çok kısa bir süre müdürlük yaptığını, hem şirket ortağı hem de başhekim olan H.. R.Ö..'ın onayladığı evrakları imzaladığını, takibe konu senetleri hatırlamadığını, davalı Ü.. E.., takip dayanağı bonoların tanzim tarihi itibariyle davacı şirketi temsil ve ilzama yetkili temsilcileri tarafından düzenlendiklerini, fasılalıda olsa 2007 yılından itibaren pratisyen doktor olarak davacı şirkete ait hastanede çalıştığını, ödenmeyen bir kısım maaş, nöbet ücretleri ve ikramiye alacaklarının karşılığı olarak bonoların düzenlenip kendisine teslim edildiğini ve bu alacakları ödenmediğinden bonoları takibe koyduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Davalı H.. R.Ö.. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece takip ve dava konusu senetlerin davalı alacaklı Ü.. E..'nin şirkete ait hastanede doktor olarak çalıştığı sürede ödenmemiş ücret ve hakedişleri karşılığında düzenlendiği, senetlerin şirket ortakları tarafından imzalandığı, imza inkarında bulunulmadığı, borç ikrarını içeren senetlerin bedelsizliğini ileri süren davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine, davalı Ü.. E..'nin asıl davadaki inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece takip ve dava konusu senetlerin davalı alacaklı Ü.. E..'nin şirkete ait hastanede doktor olarak çalıştığı sürede ödenmemiş ücret ve hakedişleri karşılığında düzenlendiği, senetlerin şirket ortakları tarafından imzalandığı, imza inkarında bulunulmadığı, borç ikrarını içeren senetlerin bedelsizliğini ileri süren davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine, davalı Ü.. E..'nin asıl davadaki inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

Dava konusu olayda ilgili davacı şirketin başvurusu üzerine Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/28265 soruşturma sayılı tüm davalılar hakkında sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından yapılan soruturmanın derdest olduğu anlaşılmaktadır. Sözkonusu soruşturmanın sonucundan dava konusu bonoların usulüne uygun düzenlenip düzenlenmediği ve dolayısıyla davacının gerçekten borçlu olup olmadığı açıklığa kavuşacağından savcılık soruşturmasının ve sonucuna göre ceza davası açılırsa ceza davasının sonucu beklenmeli ve bunlar sonucunda belirlenecek duruma göre bir karar verilmesi gerekirken davanın esastan reddine karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer davalı Ü.. E..'nin tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde davacı şirket ile davalı Ü.. E..'ye iadesine, 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5620, Karar No: 2021/5886, Tarih: 25.11.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/5620 E.  ,  2021/5886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan şüpheliler Emine Sündür ve diğerleri haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/11/2019 tarihli ve 2017/143916 soruşturma, 2019/106250 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı müteakip, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının adli emanetin 2018/2551 sırasına kayıtlı kitap ve dergilerin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54. maddesi gereğince müsadere edilmesi talebinin, müsadere talebine konu eşyaların nelerden ibaret olduğunun tespiti yapılmadan müsadere talebinde bulunulduğundan bahisle reddine dair Ankara 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 02/12/2019 tarihli ve 2019/8884 Değişik iş sayılı Kararına karşı Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 09/12/2019 tarihli ve 2019/9618 Değişik iş sayılı Kararını müteakip, ikinci kez Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının adli emanetin 2018/2551 sırasına kayıtlı kitap ve dergilerin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54. maddesi gereğince müsadere edilmesi talebinin reddine dair Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 23/12/2019 tarihli ve 2019/9983 Değişik iş sayılı Kararına karşı Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin Ankara 8. Sulh Ceza Hakimliğinin 27/12/2019 tarihli ve 2019/10551 Değişik iş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, her ne kadar soruşturma konusu eşyaların suçta kullanıldığına dair somut delilin bulunduğu gerekçesiyle müsaderesinin görevli mahkemece yapılması gerektiğinden bahisle ret kararı verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 259. maddesinde "(1) Suç konusu olmayıp sadece müsadereye tâbi bulunan eşyanın müsaderesine sulh ceza hâkimi tarafından duruşma yapılmaksızın karar verilir." şeklindeki düzenlemeye nazaran, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/11/2019 tarihli ve 2017/143916 soruşturma, 2019/106250 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara konu müsaderesi talep edilen eşyaların şüphelilerden veya şüphelilerin evlerinden elde edilmeyip, 10/08/2016 tarihli ihbar üzerine ...'ye giden yol ile Samsun yoluna çıkış yeri arasında kalan ağaçlık alanda atılmış vaziyette bulundukları, suçta kullanıldıklarına dair bir delil bulunmadığı, metruk vaziyette bulunan suç teşkil etmeyen ve sahibi hakkında bir dava açılmayıp sadece müsaderesi söz konusu olan kitap ve dergilerin sulh ceza hakimliği tarafından müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, merci tarafından itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 23/11/2020 gün ve 94660652-105-06-10236-2020-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ve Yargıtay 16. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Ankara 8. Sulh Ceza Hakimliğince verilen 27/12/2019 tarihli ve 2019/10551 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 25/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/696, Karar No: 2023/697, Tarih: 23.02.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/696 E.  ,  2023/697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki korunma kararının kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının hakkındaki korunma kararı kaldırılan Nazife Pazarcıklı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Mahkeme kararı hakkındaki korunma kararı kaldırılan Nazife Pazarcıklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kurum mahkemeye sunduğu 24.04.1995 tarihli talep yazısı ile Nazife Pazarcıklı hakkında verilen korunma kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Korunma kararının kaldırılması istenen Nazife Pazarcıklı velisine dava dilekçesi tebliğ edilmemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, daha önce mahkeme kararı ile korunma altına alınan Nazife Pazarcıklı`nın dedesinin yanına yerleştiğinden korunma kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde hakkındaki korunma kararı kaldırılan Nazife Pazarcıklı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri