muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/14933, Karar No: 2024/21772, Tarih: 27.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/14933 E.  ,  2024/21772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 25.07.2024

SAYISI : 2023/117 E., 2023/1758 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 25.07.2024 tarihli ve 2023/117 Esas, 2023/1758 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 25.07.2024 tarihli ve 2023/117 Esas, 2023/1758 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8939, Karar No: 2011/16592, Tarih: 19.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8939 E.  ,  2011/16592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye kaydedilmesi, 19.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/43906, Karar No: 2016/3792, Tarih: 18.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/43906 E.  ,  2016/3792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalıya ait işyerinde çalıştığını,iş akdinin davacı tarafından işçilik ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini belirterek bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı taraf cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece; davacının yatırması gereken gider avansının yatırılmamış olması nedeni ile davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre davacı vekilince adli yardım talepli olarak dava açıldığı, Mahkemece yapılan araştırma sonucu 24.02.2015 tarihli kararla adli yardım talebinin reddedildiği ve bu kararla davacı tarafın karşılaması gereken gider avansının belirlendiği, anılan bu kararın davacı tarafa tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

Adli yardım talebinin reddine ve gider avansı olarak belirlenen tutarı yatırılması gerektiği aksi halde davanın açılmamış sayılacağına dair ihtar içeren karar davacı tarafa tebliğ edilmemiş ve 20.04.2015 tarihli karar oturumuna taraflar mazeretsiz olarak katılmamış iken HMK'nun 150. maddesine göre dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8319, Karar No: 2024/10958, Tarih: 13.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8319 E.  ,  2024/10958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2483 E., 2024/1352 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/288 E., 2023/424 K.

Taraflar arasındaki iş kazası olmadığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... tarafından ileri sürülen iddia üzerine davalı ... tarafından yapılan iş kazası tespitinin iptali ile iddia edildiği şekilde bir iş kazasının gerçekleşmediğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde;dava açılmadan önce Kuruma başvuru yapılmasının zorunlu olduğunu, Kuruma müracaat şartının sonradan tamamlanabilir nitelikte bir dava şartı olmadığını, kabul anlamına gelmemekle birlikte bu eksikliğin giderilmesi için davacıya kesin süre verilmesi gerektiğini, kesin süre içerisinde eksiklik yerine getirilmezse dava şartı noksanlığı nedeniyle davanın reddi gerektiğini, Kuruma müracaat yapılması halinde bu müracaat ilişkin tüm bilgi ve belgeler, müracaat neticesinde yapılan işlemler Kurumdan sorulması gerektiğini, bu müracaat sonucunda gerçekleştirilen tahkikatın neticesinin beklenmesi gerektiğini, Kurum tarafından yapılan tespitlerin yerinde olduğunu beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili, müvekkilinin ... Kipa AVM'de faaliyet gösteren davacı şirkete bağlı ... Mağazası'nda 02.04.2012 - 23.08.2019 tarihleri arasında satış danışmanı olarak çalıştığını, müvekkilinin 13.04.2019 tarihinde depoda reyondan çekilen ürünleri zorunlu olarak yürümeye çok elverişli olmayan bir alan içerisinde götürmeye çalışırken dengesini kaybederek boşluktan alt kattaki çocuk reyonunun rafına ters bir şekilde beli üzerine düştüğünü, müvekkilinin düşme anını çıkan sesten duyarak gelen çalışanlar olduğunu, düşme sonrasında müvekkilinin belinde ve sol bacağında kızarıklar ve bereler oluştuğunu, iş kazasının SGK'ya bildirilmediğini, meydana gelen kazanın yeterli iş güvenliği önlemlerinin alınmamasından ve personele bu konuda yeterli eğitimin verilmemesinden kaynaklandığını, bu kaza sebebiyle müvekkilinin maddi ve manevi zararlarının temini amacıyla Karşıyaka 2. İş Mahkemesinde maddi ve manevi tazminat davası açıldığını, SGK yazı cevabında işverenin düşme olayını kabul ettiğinin belirtilmiş olmasına rağmen yargılama aşamasında şirketin bu tespite itiraz etmesi nedeniyle davacı şirkete dava açması için süre verildiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tanıkların beyanları, davacının bacağındaki morlukları gösteren resimler dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, davalı tarafça iddia edildiği gibi kazayı gören bir kişinin bulunmadığını, dava dilekçesi ekinde sundukları çalışanlardan alınan yazılı ve sözlü beyanlarının da davalının iş kazası geçirmediğini ispatlar nitelikte olduğunu, bu belgeler dikkate alınmadan hüküm kurulduğunu, davalının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, SGK İş Kazası Tespit Komisyonu tarafından hazırlanan Komisyon kararında yapılan tespitin hatalı olduğunu, Komisyon kararına dayanak teşkil eden hiçbir belge bulunmadığını, Komisyon kararı esas olarak diğer davalının beyanları ve işverenin vermediğini ifade ettiği bir dilekçeye dayandırıldığını beyanla, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı davalı ... tarafından 2020/51 Karar ve 26.06.2020 tarihli Komisyon Kararı ile hastane ... kayıtlarında sigortalı ... 'nın 15.04.2019 tarihinde saat 10.27'de İzmir Özel ... Hastanesinde normal provizyon tipi ve "karpal tünel sendromu" tanısı ile tedavi olduğu ve Adli Olgu Bildirim formu düzenlenmediği, hastane tarafından verilen yazı cevabında, hastanın 15.04.2019 tarihinde nöroloji ve beyin cerrahisi polikliniklerine başvurduğu, hasta beyin ve sinir cerrahi polikliniğine daha önce de şikayeti olan bel ağrısı şikayetiyle başvurduğu, tetkik ve tedavilerinin gerçekleştirildiği, epikriz raporunda sağ elde ağrı, uyuşma şikayeti olduğu ve 6 aydır sağ elde uyuşmalarının olduğu bazen geceleri uyuşma ile uyandığının belirtildiği, sigortalının iddia ettiği işyerinde düşme olayının işverenin kabul ettiği görüldüğünden 13.04.2019 tarihindeki olayın iş kazası olduğuna dair kararın verildiği, davalının iddia ettiği tarih ile hastaneye başvurma tarihi, hastane evrakları, dinlenen tanıkların düşme olayı ve davalının bacağındaki morlukları gösteren fotoğraflar hakkındaki anlatımları sonucunda, davacının Kurum kabulünün aksine olayın iş kazası olmadığını ispat edemediği, davalının, davacıya ait işyerinde çalışmakta iken işyerindeki depoda ayağının kayması sonucunda depodaki rafların üzerine düşerek belinin incinmesi şeklinde gerçekleşen kazanın, iş kazası olduğunun belirgin olduğu açıktır., gerekçesi ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge adliye mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının yaralanması ile sonuçlanan olayın iş kazası olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve Kanun'a uygun olup, hastane kayıtları, dinlenilen bordro tanıklarının beyanları ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11601, Karar No: 2011/10616, Tarih: 27.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/11601 E.  ,  2011/10616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... köyü 103 ada 1 parsel sayılı, 12648,38 m2 yüzölçümlü taşınmaz orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar, kendi adlarına tespit edilen 115 ada 1 sayılı parselin devamı olan ve 1306 tarih 217 sayılı tapu kaydı kapsamında kalan taşınmazın orman parseli içinde bırakıldığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddi ile dava konusu 115 ada 1 sayılı parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Yasanın 4. maddesi ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. Maddesi gereğince orman sınırlandırması yapılmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarında orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Davacılar, çekişmeli taşınmazın kendi adlarına tespit edilen 115 ada 1 sayılı parselin devamı ve 1306 tarih 217 sayılı tapu kaydı kapsamında kaldığı iddiasıyla tapu kaydına tutunarak dava açtıkları halde, tapu kaydı ilk tesisinden itibaren bütün tedavülleri ile birlikte getirtilip uygulanmamış, taşınmazın tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmemiştir. Bu nedenle;

Mahkemece, davacıların dayandığı tapu kayıtlarının ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, bundan sonra tapu kaydına dayanan davacı tarafın kayıt maliki yada malikleri ile akdi, irsi ilişkisi sorulup saptanmalı, bu nedenle kayıt maliki yada maliklerinin tüm mirasçılarını gösterecek şekilde onaylı nüfus aile kayıt örnekleri, ilgili Nüfus Müdürlüğünden getirtilmeli, yada bu konuda istihsal edilmiş veraset belgesi varsa ibraz ettirilmeli, bu yolla irsi ilişki sağlıklı biçimde duraksamasız belirlenmeli, akdi ilişkiye dayanıldığı takdirde ilgiliden bu konudaki delilleri sorulup saptanmalı, göstereceği deliller toplanmalı ya da bu konuya ilişkin ... kayıt ve belgeleri ibraz ettirilmeli, kayda dayanan tarafın tapu kayıt maliki yada malikleri ile akdi yada irsi ilişkisi saptandığı takdirde tarafların dayandığı tapu kayıtlarının dava dışı başka taşınmaz yada taşınmazlara revizyon görüp görmediği, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmaz ya da taşınmazlarla birlikte revizyon gördüğü dava dışı taşınmazları ve bu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita Kadastro Müdürlüğünden getirtilmeli, bundan sonra dıştan komşu taşınmazların tespit tutanakları ve varsa dayanakları kayıtlar davalı iseler dava dosyaları getirtilmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde dava konusu taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmü uyarınca dayanılan tapu kayıtları yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, uygulamada kayıtların revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar varsa özellikle gözönünde tutulmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye kayıtlarda tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve varsa dayanakları kayıtlarla denetlenmeli, bu yolla dava konusu taşınmazların dayanılan tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız saptanmalı, taşınmazın sınırında eylemli orman olduğundan tapu kaydının miktarı ile geçerli olacağı ve dava dışı 115 ada 1 sayılı parselin davacılar adına tespit edildiği göz önünde bulundurulmalı, ayrıca taşınmazın dayanılan tapu kaydının kapsamında kaldığı belirlenirse, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarında orman sayılan yerlerden olduğu göz önünde bulundurularak tapu kaydının 4785 sayılı Yasa karşısındaki hukuki durumu tartışılmalı oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile ... biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 27/09/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3606, Karar No: 2017/8251, Tarih: 04.07.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/3606 E.  ,  2017/8251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; kısa kararda velayetleri anneye verilen ortak çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki kurulması yönünde karar verilmemişken, gerekçeli kararda ortak çocuklarla baba arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. HMK m.298/2) Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.07.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/15131, Karar No: 2010/3967, Tarih: 08.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/15131 E.  ,  2010/3967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/03/2008 gün ve 2006/184-2008/97 sayılı kararı onayan Daire’nin 26.10.2009 gün ve 2008/6607 - 2009/10991 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili ...’in yolcu olarak bindiği trende hareket halindeyken davalıya ait personel tarafından dövülerek atılması sonucu iki ayağını kaybedecek şekilde yaralandığını, oğlu ve eşi olan diğer müvekkilleriyle birlikte maddi zararlarının doğduğunu ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, müvekkili ... için 2.080,91 YTL geçici iş göremezlik, 77.084,03 YTL maluliyet ve 31.836,64 YTL bakıcı gideri tazminatı ile diğer müvekkilleri için ayrı ayrı 100.00 YTL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı ... 'in hakkındaki davanın kabulüne, diğer davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilen karar, Dairemizin 26.10.2009 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 172.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 08.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.