muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/349, Karar No: 2005/353, Tarih: 25.05.2005

**D-TEMYİZ EVRESİ, BOZMA VE DİRENME:**

Davalı Y.A. vekilince temyiz edilen karar, Özel Dairece yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş; Yerel Mahkeme; *“3533 sayılı Kanunun, 4916 sayılı Kanunun 24.maddesi ile değiştirilen 4.maddesine göre; uyuşmazlığın taşınmazın aynına yönelik olması nedeniyle, davayı görmeye görevli olduğu”* gerekçesiyle önceki kararında direnmiş, direnme kararını davalı Y. A.vekili temyiz etmiştir.

**E-GEREKÇE:**

Davacı vekili, Belediye sınırları içerisinde bulunan, kadastro tespiti sırasında tescil harici bırakılan taşınmazın, Hazine adına tescili ile elatmanın önlenmesi ve muhtesatın kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Bozma ve direnme kararlarının içerikleri itibariyle Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, mülkiyetin aidiyeti bakımından uyuşmazlığın genel hükümlere göre mi, hakem önünde mi çözümlenmesi gerektiği noktasındadır.

3533 sayılı Kanunun 4.maddesi *“Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.”* şeklinde düzenlenmiş olmasına rağmen, bu maddede yer alan *“uyuşmazlık gayrimenkule ilişkinse o gayrimenkulun bulunduğu yerin”* ibaresi, 3.7.2003 tarihli ve 4916 sayılı Kanunun 24 üncü maddesiyle, *“taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin”* olarak değiştirilmiş olduğundan, davaya genel mahkeme sıfatıyla bakılıp sonuçlandırılması usul ve kanuna uygun olup, mahkemenin bu konuya ilişkin direnmesi yerindedir.

Ne var ki işin esasına yönelik temyiz itirazları Özel Dairece incelenmediğinden dosyanın davalı Yılmaz Akın vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi için Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

**SONUÇ:**Yukarıda açıklanan gerekçelere göre Yerel Mahkemenin direnme kararı yerinde olup, davalı vekilinin esasa ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın **1.HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,** 25.5.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7783, Karar No: 2015/1658, Tarih: 02.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7783 E.  ,  2015/1658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Mağdura ait şirketin ... plaka sayılı aracında şoförlük yapan temyiz dışı sanık ... ile sanığın, aracın yakıt tankındaki yaklaşık yirmi litre benzini çekip kendileri için kullandıkları, suçlarını da ikrar ettikleri, böylece sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçuna iştirak ettiğinin iddia edildiği olayda, sanık ve mağdur beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır, sanığın bir hizmet ilişkisi kapsamında kendisine tevdii edilen eşya hakkında suçu işlediği dikkate alınarak tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanıklara fazla ceza tayini

2-Sanık hakkında belirlenen hapis cezasına çevrilmesi sırasında uygulanacak kanun maddesi olan TCK'nın 50/1-a maddesinin; temel gün para cezasının da adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

3-5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesine göre; "kararda, para cezasının yirmi dört eşit taksitle ödenmesine" karar verildiği halde, taksit aralığının açık bir şekilde gösterilmemiş olması,

4-5237 sayılı TCK'nın cezaların toplanması kuralına yer vermediği dikkate alınarak ve sanık hakkında hükmolunan her bir cezanın diğerinden bağımsız olduğu gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesi kapsamında verilen 6.000 TL ve 300 TL'nin toplanmasına karar verilerek sonuç olarak 6.300 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

4-5237 sayılı TCK'nın cezaların toplanması kuralına yer vermediği dikkate alınarak ve sanık hakkında hükmolunan her bir cezanın diğerinden bağımsız olduğu gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesi kapsamında verilen 6.000 TL ve 300 TL'nin toplanmasına karar verilerek sonuç olarak 6.300 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla "18 gün", "15 gün" ve "300 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "4 gün" ve "80 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi, hükmün ilgili kısmına “TCK'nın 50/1-a ve TCK'nın 52/2” ibaresinin yazılması, hükmün ilgili kısmına "para cezasının birer ay arayla yirmi dört eşit taksitle ödenmesine" ifadesinin yazılması ve “cezaların toplanarak sanığın 6.300 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak, yerine, “adli para cezaların ayrı ayrı infaz edilmesine” denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7497, Karar No: 2015/12425, Tarih: 03.07.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/7497 E.  ,  2015/12425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı T. S. v.d ile davalılar R. S. v.d aralarındaki yargılamanın iadesi davasına dair Ankara 20.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.11.2014 günlü ve 2014/39 E.-2014/298 K.sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 24.02.2015 günlü ve 2015/674 E.-2015/2916 K.sayılı ilama karşı davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440.nci maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE ve 248.00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 03.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7827, Karar No: 2007/11015, Tarih: 07.12.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/7827 E.  ,  2007/11015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Pan-c Brode Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av... ile davalı 1- ... Oto Motorlu Araçlar San. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... 2- ... Assan Oto San. ve Tic. A.Ş. vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 14.12.2005 gün ve 461- 589 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 22.12.2006 gün ve 5427- 12334 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme istemlerinin reddine,

2-Dava müteselsil sorumlu olan davalılar hakkında açılmış olup, hüküm altına alınan miktarında davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. Öte yandan davalılar yönünden ret edilen bölüm için ret gerekçesi aynı olduğundan hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ nin 3/2 . maddesi uyarınca tek vekalet ücreti verilmesi gerekirken davalılar vekilleri lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmayıp, hükmün bu nedenle davacı lehine bozulması gerekirken onandığı anlaşıldığından, davacı vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması cihetine gidilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin, (2) nolu bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme istemlerinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle yerel mahkeme hükmünün 6. ve 7. bentlerinin hükümden çıkartılmasına, yerine 6. bent olarak “ Ret edilen bölüm için takdir edilen 1.738.05 YTL vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendilerini vekille temsil ettiren davalılara verilmesine” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün HUMK.’ nun 438/ 7. maddesine göre düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5589, Karar No: 2020/2238, Tarih: 01.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2018/5589 E.  ,  2020/2238 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

Hükümler : 1-Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.06.2018 tarih,2018/51 esas, 2018/118 karar sayılı mahkumiyet hükmü

2-İstinaf talebinin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği suç vasfına ilişkin temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerinde bulunan 13 parça uyuşturucu paketleriyle birlikte Gazi Anadolu Lisesi önünde yakalandığının belirtilmesi karşısında; sanığın yakalandığı yer ile okul sınırının mutad ulaşım yolları ile iki yüz metreden yakın olup olmadığının kesin olarak tespit edilerek belirlendikten sonra sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 188/4-b bendinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin ESASTAN REDDİNE, hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihine göre, sanık hakkındaki salıverilme isteğinin reddine; dosyanın Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 01.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12686, Karar No: 2014/20944, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/12686 E.  ,  2014/20944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2014

NUMARASI : 2013/209-2014/48

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15975, Karar No: 2011/2402, Tarih: 15.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15975 E.  ,  2011/2402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2378, Karar No: 2016/333, Tarih: 18.02.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/2378 E.  ,  2016/333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .. .. ile davalı .. .. arasındaki davadan dolayı 3. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen gün ve sayılı hükmü düzelterek onayan Dairemizin 26/01/2015 gün ve 2014/6838-2015/380 sayılı ilâmı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedelinin tahsili için yürütülen icra takibine davalı tarafından yapılan itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemenin davanın kabulüne dair kararının temyizi üzerine Dairemizin 26.01.2015 tarih, 2014/6838 Esas, 2015/380 Karar sayılı kararı ile düzeltilerek onama kararı verilmiş ve süresi içinde davalı vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Bu aşamada niteliği itibarıyla kurulduğu iddia edilen temel hukuksal ilişki dayanılan fatura ve takip tarihinde yürürlükte olan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470. maddesinde tanımlanan eser sözleşmesidir. Kural olarak, eser sözleşmesi, zorunlu şekil koşuluna bağlı değildir. Ancak, sözlü yapılan sözleşme inkâr edildiği takdirde yazılı delille ispata ilişkin kuralların gözetilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK'nın 200. maddeye göre bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri ikibinbeşyüz Türk lirasını geçtiği takdirde senetle ispat olunması gerekir. Bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri ödeme veya borçtan kurtarma gibi bir nedenle ikibinbeşyüz Türk lirasından aşağı düşse bile senetsiz ispat olunamaz. Bu madde uyarınca senetle ispatı gereken hususlarda bu maddedeki düzenleme hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakati hâlinde tanık dinlenebilir. Ayrıca HMK'nın 202. maddeye göre senetle ispat zorunluluğu bulunan hâllerde delil başlangıcı bulunursa tanık dinlenebilir. Yazılı sözleşme olmamakla birlikte akdîn varlığını ortaya koyan sözleşme dışında başkaca delil varsa sözlü sözleşmenin varlığı kabul edilmelidir. Örneğin iş sahibinin yaptığı ödeme bulunduğu ispatlanmış ancak bu ödemenin başka bir hukuki ilişki nedeniyle yapıldığı iş sahibi tarafından ispatlanmamışsa sözleşmenin varlığı kabul edilmelidir.