muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9930, Karar No: 2022/12083, Tarih: 12.10.2022

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat Veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında bulunup bulunmadığı, fiilen 8,5 saat çalıştırılmasından dolayı fazla çalışma ücreti ve kısa çalışma primine hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.16.07.2013 tarih ve 28709 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedibuçuk Saat Veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik (Yönetmelik) hükümleri.

3. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun ilgili hükümleri.

4. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının çalışma ortamında gürültü yönünde risk bulunduğu, fabrika dışı çalışma ortamını da (denizaltı bakım-onarım işleri) kapsayacak şekilde fiziksel, kimyasal maruziyet ölçümlerinin yapılması gerektiği, yapılacak ölçümler sonrası mevcut risklerin yeniden değerlendirilmesi gerektiği, solunum ve işitme yoluyla herhangi bir riskin olmadığının tespiti durumunda kısa çalışma priminin kesilmesi gerektiği, mevcut durumda davacının günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği belirtilmiş, hesap raporunda davacının toplu iş sözleşmesinin 52/c maddesi kapsamında kısa çalışma primine hak kazandığı değerlendirilerek birinci seçenekte dava tarihine kadar, ikinci seçenekte ise ikinci ölçümün yapıldığı 06.01.2017 tarihine kadar olmak üzere seçenekli olarak hesaplama yapılmıştır. Davacı ikinci seçenekte belirtilen hesaplamaya göre davasını ıslah ettiğinden arabuluculuk tarihinden sonraki hesaplamaların sonuç itibarıyla hükme esas alınmadığı anlaşılmakla bu husus bozma sebebi yapılmamıştır. Ancak Mahkemece kurulan tespit hükmünde dosya kapsamına göre ikinci ölçümlerin sonuçlarının hatalı ya da geçersiz olduğu yönünde bir tespit ve değerlendirme yapılmadığı, aksi durumun da davacı tarafından ispat edilemediği anlaşıldığından tespit hükmünün de 06.01.2017 tarihine kadar olan dönem ile sınırlı olarak kurulması gerektiğinin dikkate alınmaması hatalıdır.

3. Hüküm altına alınan kısa çalışma prim alacağı bakımından bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de kısa çalışma primi yönünden toplu iş sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Dairemizin yerleşik uygulaması uyarınca, işçi muaccel alacaklarını tek tek belirtmek kaydıyla ihtarname ile işvereni temerrüde düşürebilir. Söz konusu ihtarnamede alacak miktarlarının belirtilmesi gerekmez. Dava tarihinden önce yürütülen arabuluculuk süreci sonucunda anlaşma yapılamadığına dair düzenlenen son tutanak bu bağlamda değerlendirildiğinde dava konusu alacakların dava tarihinden önce arabuluculuk aracılığıyla talep edilmesi karşısında davalı işverenin arabuluculuk son tutanak tarihi itibarıyla temerrüde düştüğünün kabulü gerekmektedir. Bu sonuç davalı işverenin usulüne uygun davet edilmesine rağmen arabuluculuk görüşmelerine katılmadığı durumlarda da geçerlidir. Dolayısıyla Mahkemece kısa çalışma primi alacağına ilişkin arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1) ve (3) numaralı bentlerinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine;

"1-Davacının günlük çalışma süresinin 06.01.2017 tarihine kadar olan dönemde 7,5 saat olması gerektiğinin TESPİTİNE ;

3- Taleple bağlı kalarak Brüt 4.766,10 TL kısa çalışma primi alacağının arabuluculuk son tutanağının düzenlendiği 14.08.2018 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak en yüksek işletme kredi faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmasına,” bentlerinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9648, Karar No: 2007/11772, Tarih: 03.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/9648 E.  ,  2007/11772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca incelenmesine gerek görülen,

1- Davalının tutunduğu 1937 tarih 253 yazım numaralı vergi kaydının kadastro çalışmaları sırasında revizyon görüp görmediğinin kadastro ve tapu sicil müdürlüğünden sorularak,

2- ... Kadastro Mahkemesinin 2005/81 esas sayılı dava dosyasının,

3- Davalı yere komşu olan 113 ada 52, 54, 55, 56, 57, 58 ve 59 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının ve var ise dayanak belgelerinin, davalı iseler dava dosyalarının, kesinleşmiş iseler tapu kayıtlarının bulundukları yerlerden getirtilerek,

dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 03/10/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/41478, Karar No: 2009/30923, Tarih: 06.11.2009

**9. Hukuk Dairesi         2009/41478 E.  ,  2009/30923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31.1.2005 günlü kararı ile ... kazaları ve meslek hastalığından ... maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rücu davalarına / ... kazaları ile meslek hastalığından dolayı istenilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin yanında işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE,

....11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2188, Karar No: 2011/2833, Tarih: 26.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/2188 E.  ,  2011/2833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden çıkarma kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı kooperatifin ortağı olduğunu, kendisine isabet eden A Blok 19 nolu dairesine kooperatifçe el konulduğunu, başvurusuna davacının 19 nolu daireyi kooperatif adına başkan ..'e devrettiği, parasını tamamen aldığı ve kooperatif ile ilişkisinin kalmadığı şeklinde cevap verildiğini, kooperatifin dayanak yaptığı belgenin, eski başkan ... zamanında alıcı kısmı boş bırakılarak verilen, müvekkili ile alıcının anlaşamaması sebebiyle vazgeçilen ve kooperatif evrakları arasında unutulan bir belge olduğunu, kooperatifin yeni yönetimince boş olan alıcı kısmı doldurulmak suretiyle müvekkilinin ortaklığına son verilmeye çalışıldığını ileri sürerek, kooperatif yönetim kurulunun 30.04.2002 tarih ve 170 sayılı ortaklıktan çıkarma kararının ve devir işleminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın hisse devrine dayanak belgenin altındaki imzaları kabul ettiğini, imza atanın sorumluluğuna katlanması gerektiğini, hisse devri günü itibariyle ödemenin ispatlanacağını, davacının ileri sürdüğü hususların hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının kooperatif üyeliğinden ayrılma isteğine ilişkin dilekçesi ile kooperatifteki hissesini başkan ...'e devrettiği ve ödediği aidatları noksansız olarak aldığına dair dilekçesi altındaki imzaların davacıya ait olduğunun Adli Tıp Kurumu raporu ile anlaşıldığı, davacı tarafça "Kooperatifdeki hissemi Çağatay Kooperatifi adına başkan ...'e devir ettim" yazısının dilekçeye sonradan ilave edilmiş olduğu iddia edilmiş ve aynı dilekçedeki diğer metinden farklı olduğu anlaşılmış ise de, bu cümlenin, dilekçenin diğer kısımlarından farklı zaman sonra yazılıp yazılmadığının tespit edilemediği, açığa imza atan bir kişinin, bu belge metninin iradesi dışında doldurulduğunu ancak yazılı belge ile kanıtlaması gerektiği, davacının bu konuda yazılı belge ibraz edemediği, devir sözleşmesinin geçerli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15274, Karar No: 2013/11267, Tarih: 03.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/15274 E.  ,  2013/11267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında paftasında boşluk olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 03.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6402, Karar No: 2014/3032, Tarih: 28.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/6402 E.  ,  2014/3032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2011/401467

MAHKEMESİ : Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2011

NUMARASI : 2010/584 (E) ve 2011/428 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık A.S...'in ''şikayetçi kızımın hayatı ile oynamıştır'', sanık U.. S..'in ''Birol ile öncesinde aramızda husumet olup kız kardeşimin ırzına tecavüz ettiği, daha önceki uyarılara uymadığından...'' şeklinde beyanda bulunmuş olmaları karşısında katılanın sanıklar Ayşe ile Sadık'ın kızı ve sanık Ufuk'un kız kardeşi olan Nazlı'nın tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak bilgisine başvurulup katılanın Nazlı'ya yönelik sanıklar lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirir bir eyleminin mevcut olup olmadığı araştırılmadan dosya içerisinde mevcut tanıklar Musa ve Hüseyin'in ifadeleri ile uyumlu olmayacak şekilde ''meydana gelen olayda ilk tahrik edenin kim olduğu, ilk haksız davranışın kimden geldiği, kavgayı hangi tarafın başlattığı belli olmadığından ve kesin olarak saptanamadığından'' şeklindeki gerekçe ile sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

2) Sanık S.. S..'in adli sicil kaydında yer alan ilamlar getirtilerek hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanma şartlarının mevcut olup olmadığının araştırılmaması,

3) Olayda kullanılan ve tanık H.. G..'ya ait olduğu anlaşılan adli emanetin 2010/671 sırasında kayıtlı aletlerin sahibinin rızası dahilinde kullanılıp kullanılmadığı araştırılmadan müsaderelerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5240, Karar No: 2011/6664, Tarih: 23.05.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/5240 E.  ,  2011/6664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.11.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 03.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek ise temlik işlemine konu bağımsız bölüm bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir.

Davalılardan yüklenici ... mirasçısı..., adi yazılı sözleşmenin hüküm ve sonuç meydana getirmeyeceğini, açılan davanın reddini savunmuş, diğer davalı arsa sahibi köy tüzel kişiliği ise yüklenicinin edimini yerine getirdiğini, dava konusu bağımsız bölümün de yükleniciye bırakılan yerler içinde olduğunu, bu yerin davacıya satıldığını ve onun tarafından kullanıldığını bildirmiştir.

Mahkemece, dava konusu 466 sayılı parsel üzerine yapılan G Bloktaki binanın zemin kat 1 numaralı olanı yükleniciye değil, arsa sahibine kalan yerlerden olduğundan ve köyün muhtarının beyanı bağlayıcı sayılamayacağından bahisle ilk kademedeki istek reddedilmiş, taleple bağlı kalınarak 30.000,00 TL’nin davalı yüklenici ... mirasçılarından tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ile davalı yüklenici mirasçıları temyiz etmiştir.

1-Gerçekten, davalılar arasında düzenlenen 06.06.1990 ve 21.08.1990 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri adi yazılı olarak düzenlenmiştir. Eser sözleşmeleri kural olarak hiçbir şekle bağlı değil ise de eser sözleşmesinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi karma sözleşme tipleri arasındadır. Zira, bu tür sözleşmede yüklenicinin borcu inşaatı meydana getirerek teslim etmek ve arsa sahibinin borcu da bedel olarak arsa payının mülkiyetini yükleniciye geçirmektir. Bu özelliği itibariyle sözleşmede mülkiyetin nakil borcu da yer aldığından arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin noterde düzenleme şeklinde yapılması gerekir. Ne var ki, somut uyuşmazlıkta yüklenici borcunu ifa ile sonlandırmış, adi yazılı sözleşmelerde bahsi geçen bir kısım paylar da yükleniciye arsa sahibi köy tüzel kişiliği tarafından tapuda devredilmiştir. Mevcut devirler sebebiyle davalılar arasındaki adi yazılı 06.06.1990 ve 21.08.1990 tarihli sözleşmelerin bu aşamada geçersizliğini ileri sürmek iyiniyet kurallarıyla bağdaşmaz. Kısaca, 06.06.1990 ve 21.08.1990 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri hüküm ve sonuç meydana getirir.

Diğer taraftan, davanın tarafları arasında eserin meydana getirildiği ve arsa sahibi olan köy tüzel kişiliğine teslim edildiği çekişme konusu değildir. Başka bir ifade ile sözleşme ifa ile sonlandırılmıştır. Borcunu yerine getiren yüklenici Borçlar Kanununun 364. maddesi gereğince eser bedelini (yapıdaki bir kısım arsa payını) doğrudan arsa sahibinden isteyebileceği gibi hak kazandığı arsa payının devrini Borçlar Kanununu 162. maddesi uyarınca ve yazılı olmak koşulu ile üçüncü bir kişiye de temlik edebilir. Bir tanımlama yapmak gerekirse, alacağın temliki borçlunun (arsa sahibinin) rızasını gerektirmeyen ve yazılı olarak yapılması zorunlu (BK. m.163) bir işlemdir. Yapılan bu temlik sonucu alacağa hak kazanan (davacı üçüncü kişi) taraf arsa sahibini (davalı köy tüzel kişiliğini) ifaya zorlayabilir. Eldeki davada dayanılan 07.09.1991 tarihli adi yazılı sözleşme bir temlik sözleşmesi olduğundan davacı sonuçlarından yararlanabilir.

Burada belirtilmesi gereken diğer bir husus da arsa sahibi olan davalı köy tüzel kişiliğinin hukuki durumu ve köy muhtarının beyanının eldeki davayı etkileyip etkilemeyeceği sorunudur. Duraksamadan vurgulamak gerekir ki 442 sayılı Köy Kanununun 37/7. maddesi gereğince köyü ilgilendiren davalarda davacı ve davalı olarak mahkemelerde bulunmak, gerekirse de vekil tayin etmek görev ve yetkisi köy muhtarına aittir. Bir davada taraf olan köy tüzel kişiliği muhtar tarafından temsil edilmekte ise kuşkusuz usuli işlemleri yapmak bu arada dava ile ilgili beyanda bulunmak görevi de köy muhtarına ait olur. Mahkemenin köy muhtarının kabul beyanının köyü bağlamayacağına dair görüşü açıklanan nedenle doğru değildir. Köy muhtarının köyü bağlamayacak feragat ve kabul beyanları daha çok çekişme konusu taşınmazın mera, yaylak ve kışlak gibi kamu malı niteliğinde olması hallerinde geçerlidir.

Gerçekten, gerek 06.06.990 ve gerekse 21.08.1990 tarihli sözleşmelerde dükkanlar dışında paylaşmanın nasıl yapılacağına ilişkin açık ve düzenleyici bir hüküm bulunmamaktadır. Her ne kadar, vaziyet planında G Bloktaki zemin 1 numaralı bağımsız bölüm köye bırakılan yer olarak işaretlenmiş ise de vaziyet planı sözleşmelerin eki olmadığı gibi bu planlarda tarafların imzaları da bulunmadığından davanın taraflarını bağlamaz.

Yapılan bütün bu saptamalar ve özellikle davalı köy muhtarının 08.10.2009 tarihli celsedeki kabul beyanı da dikkate alınmak suretiyle davacının tescil istemi hakkında bir hüküm kurulması gerekirken mülkiyet aktarımına ilişkin ilk kademedeki istemin yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

2-Yukarıdaki bozma nedenine göre davalı yüklenici mirasçılarının temyiz itirazları şimdilik incelenmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 2. bent uyarınca davalı yüklenici mirasçılarının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harçların iadesine, 23.05.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4502, Karar No: 2014/3647, Tarih: 20.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4502 E.  ,  2014/3647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/125, Karar No: 2016/13259, Tarih: 12.12.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/125 E.  ,  2016/13259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Dava Tarihi : 03/04/2014

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 504,60 TL maddi, 800,00 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, dava yerine “suç”, dava tarihi yerine “suç tarihi” yazılması, mahallince düzeltilebilir yazım yanlışlığı, hüküm duruşmasında hazır bulunan Cumhuriyet savcısının isim ve sicil bilgilerine yer verilmemiş olması, mahallince düzeltilebilmesi mümkün yazım eksikliği olarak değerlendirilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı HUMK’un 432. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 12/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3583, Karar No: 2021/10679, Tarih: 30.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3583 E.  ,  2021/10679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu mülkiyet ve irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesinin 2. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu mülkiyet ve irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş, bu karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Yassıkaya mahallesi, 110 ada 13 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak dava tarihindeki değerinin biçilmesine, taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve boru hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının belirlenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca irtifak bedelindeki hesaplama hatası düzeltilmek suretiyle yeniden hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma kararı ile bloke edilen bedel mahsup edildikten sonra kalan fark bedele karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 3 nolu bendinde yer alan ( 229.386,84 ) rakamlarının çıkartılmasına yerine (30.975,13) rakamlarının yazılmasına,