muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11048, Karar No: 2013/18734, Tarih: 21.10.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/11048 E.  ,  2013/18734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

Dava, davacının 31/08/1994-20/05/2005 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmaların tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının 06/09/1994-03/11/2000, 06/01/2001-10/01/2001, 18/07/2001-28/05/2005 ve 03/06/2005-01/07/2005 tarihleri arasında asgari ücretle 2623 gün çalıştığı, 1960 günlük çalışmasının kuruma bildirildiği, 663 günlük çalışmasının bildirilmediğinin tespitine karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile varılmıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalı şirkete ait sürücü kursunda motor ve araç tekniği dersi öğretmeni olduğu, bilirkişi raporuna göre davacı adına işe giriş bildirgelerinin 01/02/1995 ve 06/01/2001 tarihlerinde Kuruma verildiği, 1995/1. dönem ile 2005/7. aylar arası davalı tarafından kısmi bildirim yapıldığı, 03/02/1995 tarihli müfettiş tutanağında davacının 04/10/1994 tarihinde çalışmaya başladığının belirtildiği ve tutanağın davacı tarafından imzalandığı, taraflar arasında imzalanmış 4 adet sözleşme bulunduğu, sözleşmelerin bir kısmında haftalık ders saati karşılığında, bir kısmında ise, aylık ücret karşılığı çalışacağının belirtildiği, düzenlenen her iki bilirkişi raporu arasında davacının çalışma süreleri yönünden çelişki bulunduğu, dönem bordrolarının kısmi olarak getirtildiği, dinlenen davalı tanıklarından biri davacının haftada iki gün, diğeri haftada iki saat derse derse girdiğini, davacı tanıkları ise, kendilerinin çalıştığı dönem boyunca davacının çalıştığını beyan ettikleri, Eylül/1994-Kasım/1995 tarihleri arası stajer olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, taraflar arasındaki uyuşmazlık, talep edilen dönemde, davacının kesintisiz bir şekilde çalışıp çalışmadığı noktasında çıkmaktadır. Hizmet tespiti davasının kamu düzenine ilişkin olduğu dikkate alınarak, dönem bordrolarının getirtilip bordro tanıklarının mahkemece resen tespit edilip dinlenmediği, tarafların gösterdiği tanıkların beyanları arasında çelişki bulunduğu ve bu çelişkilerin giderilmediği, yine düzenlenen iki bilirkişi raporu arasında çalışma süreleri yönünden çelişki bulunduğu ancak bu çelişkilerinde giderilmediği ve böylece çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, öncelikle uyuşmazlık konusu dönemi kapsayacak şekilde dönem bordrolarını getirtmek ve bordro tanıklarını resen tespit edip dinlemek, gerek görüldüğü takdirde Kurumdan sorulmak suretiyle veya ayrıntılı zabıta araştırması ile tespit edilecek komşu işyerlerinin işverenleri veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlarının beyanlarına başvurmak, komşu işyeri tanıklarının çalışma süresini tereddütsüz belirlemek amacıyla gerek görüldüğü takdirde hizmet döküm cetvellerini getirtmek, davacı adına davalı tarafından verilen işe giriş bildirgelerini getirtmek, davalı işyeri ... Bakanlığının denetiminde olup, bu nedenle davalı tarafından ilçe ... müdürlüğüne verilen ve davacının girdiği ders saat ve kayıtlarını gösteren ilgili bilgi ve belgeleri istemek, tanık beyanları ve bilirkişi roporları arasındaki çelişkileri gidermek ve davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı ile davalılardan ...'na iadesine, 21/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19858, Karar No: 2015/2820, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19858 E.  ,  2015/2820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1067, Karar No: 2013/364, Tarih: 13.03.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/6-1067 E.  ,  2013/364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4.Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2012

Taraflar arasındaki “haksız işgal tazminatı ve tahliye” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Antalya 4.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce davanın kabulüne dair verilen 23.12.2010 gün ve 2010/240 E-2010/1628 K.sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6.Hukuk Dairesi’nin 28.06.2011 gün ve 2011/3777 E-2011/7121 K.sayılı ilamı ile;

(...Dava, fuzuli işgal nedeniyle kiralananın tahliyesi ve 20.146 TL haksız işgal tazminatının tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile fuzuli işgal nedeniyle kiralananın tahliyesine, 19.300 TL haksız işgal tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına , takdirde de bir usulsüzlük bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin haksız işgal tazminatına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına , takdirde de bir usulsüzlük bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin haksız işgal tazminatına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkilinin dava konusu edilen iki adet dükkanı 01.11.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile dava dışı H.A.isimli kişiye kiraladığını, sözleşmede devir yetkisi olmamasına rağmen kiracının 01.06.2008 tarihli alt kira sözleşmesi ile kiralananı davalı şirkete kiraladığını, kiralananın devrine onay vermeyen davacının 3091 Sayılı Kanun gereğince başvuruda bulunması üzerine Konyaaltı Kaymakamlığı’nın müdahalenin önlenmesi ile birlikte taşınmazın kadastro tespiti sırasında adına tescil edilen Hazine’ye teslimine karar verdiğini, davacının bu karara karşı idari yargıda açtığı davada ise uyuşmazlığın kira sözleşmesinden kaynaklanması nedeniyle genel hükümler çerçevesinde adli yargıda çözülmesinin hüküm altına alındığını, devir yasağı nedeniyle alt kira sözleşmesinin geçersiz olduğunu, kiralananın onbeş gün içinde tahliye edilmesi davalıya 19.01.2010 tarihli ihtarname ile bildirilmesine karşın sonuç alınamadığını belirterek, fuzuli işgal nedeniyle kiralananın tahliyesini ve Haziran 2008-Ocak 2010 arasındaki süre için aylık 1.000 TL’den 20.000 TL haksız işgal tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, kiralananın ruhsatsız ve kaçak olması ve taşınır mal hükmünde bulunması nedeniyle davanın asliye hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiğini, davacının Medeni Kanun’un 984.maddesi gereğince bir yıllık süre içinde dava hakkını kullanmadığından istemin zamanaşımına uğradığını, davacının korunmaya değer üstün bir hakkının bulunmadığını, kendisinin de fuzuli şagil durumunda bulunduğunu, davalının dükkanları elinde bulunduran H. A.’den yasaya uygun olduğunu düşünerek kiraladığını, davacının H. A. ile kira ilişkisi kurduğu iddiasının kötü niyetli ve haksız kazanç elde etmeye yönelik olduğunu, ayrıca istenilen miktarın fahiş olup kabul edilemeyeceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davacı, dava dışı H.A. ile düzenlediği 01.11.2007 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi ile dava konusu kiralananları adı geçene kiralamış, sözleşmenin özel şartlar bölümü 1.maddesinde kiracının kiralayanın yazılı onayı olmadan kiralananı tamamen ya da kısmen başkasına devir, temlik ve ciro edemeyeceği, ortak alamayacağı kararlaştırılmıştır. Bu şart geçerli olup sözleşmenin taraflarını bağlar. Sözleşmede devir yasağı bulunmasına karşın kiracı H. A. 01.06.2008 başlangıç, 29.10.2010 bitim tarihli alt kira sözleşmesi ile kiralananları davalı şirkete devretmiştir. Belediye sınırları içinde ve musakkaf nitelikli kiralananlar 6570 Sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun hükümlerine tabidir. Anılan yasanın 12.maddesi gereğince sözleşmedeki devir yasağına rağmen alt kira sözleşmesi ile kiralananı kullanan davalı şirket fuzuli şagil durumundadır. Bununla birlikte davacının kiracısı ile düzenlediği 01.11.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesi yöntemine uygun şekilde feshedilmediğinden geçerliliğini sürdürmektedir. Kira sözleşmeleri taraflarına şahsi hak sağladığından kiralayan her ne kadar kiralananı haksız şekilde bulunduran kişilere karşı fuzuli işgalleri nedeniyle müdahalelerinin önlenmesini ve tahliyesini isteyebilecekse de, kira alacakları yönünden muhatabı kiracı olduğundan ödenmeyen kira paralarını ancak kiracısından talep edebilir. Zira kira sözleşmesi halen varlığını devam ettirmektedir. Kira parası dışında fuzuli şagilden de haksız işgal tazminatı alması sebepsiz zenginleşmesine yol açar. Bu itibarla davalının kullanımında olduğu sürede davacının kiralanana ilişkin alacağını kira parası olarak kiracısından istemesi gerekirken fuzuli şagilden haksız işgal tazminatı adı altında talep etmesi ve mahkemece bu yönden de davanın kabul edilmesi doğru görülmediğinden hükmün haksız işgal tazminatına yönelik olarak bozulması gerekmiştir...)

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, haksız işgal tazminatı ve tahliye istemine ilişkindir.

Davacı vekili, zilyedi olduğu taşınmazda bulunan 1 ve 2 nolu dükkanları dava dışı H. A.'e kiraya verdiğini, kiracının sözleşme uyarınca kira ilişkisinin ve kiracılık sıfatını üçüncü kişilere devir yetkisi olmadığı halde davalı şirkete kiraya verdiğini ileri sürerek, davalının tahliyesine ve Mayıs 2008'den dava tarihine kadar geçen süre için haksız işgal tazminatı ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu dükkanları H. A.'den kiraladığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, dava konusu dükkanları H. A.'den kiraladığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, haksız işgalci olduğu gerekçesi ile davalının tahliyesine ve haksız işgal tazminatı ödemesine karar verilmiş; Özel Dairece hükmün, tahliye yönünden onanmasına, haksız işgal tazminatı yönünden ise bozulmasına karar verilmiştir. Yerel Mahkemece önceki kararda direnilmiştir. Tahliyeye ilişkin karar Özel Dairece onanmakla kesinleşmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, haksız işgal tazminatına ilişkin davanın reddinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı ile dava dışı H. A. arasında 01.11.2007 başlangıç tarihli, 3 yıl süreli kira sözleşmesinin düzenlendiği, sözleşmenin dava tarihi itibariyle geçerli olup devam ettiği, sözleşmenin özel şartlara ilişkin 1.maddesinde kiracının kiraya verenin yazılı muvafakatı olmadan kiralanan yeri tamamen veya kısmen başkasına devir, temlik ve ciro edemeyeceği, ortak alamayacağının düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Davacı ile dava dışı H.A. arasında düzenlenen kira sözleşmesi dava tarihi itibariyle geçerli olup, devam ettiğine göre, davacı dava konusu dükkanlara ait kira bedellerini bu sözleşme uyarınca kiracı H. A.'den istemesi gerekir. Aksinin kabulü davacının sebepsiz zenginleşmesine yol açacaktır.

O halde bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3.maddesinin atfı dikkate alınarak HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, aynı kanunun 440.maddesi uyarınca hükmün tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.03.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6727, Karar No: 2017/593, Tarih: 30.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/6727 E.  ,  2017/593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 09/04/2015 tarih 2014/18262 Esas 2015/5150 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 30/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/886, Karar No: 2018/2702, Tarih: 12.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/886 E.  ,  2018/2702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/03/2016 tarih ve 2014/1227-2016/113 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS)” akdedildiğini, anılan sözleşmenin üçüncü kişilerin hak iddialarını düzenleyen 7. maddesinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, anılan sözleşmeden önce dağıtım faaliyetlerin davalı tarafından yürütüldüğü sırada kaçak kullanım iddiasıyla tahakkuk ettirilen fatura bedeli için müvekkili aleyhine açılan menfi tespit ve istirdat davasının kabulüne karar verildiğini ve davaya istinaden müvekkili tarafından icra dosyasına 363.275,94 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek bu meblağın ve 6.711,65 TL temyiz harç ve masraflarının temerrüt tarihi olan 15.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; alacağın zamanaşımına uğradığını, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini ve İHDS hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; alacağın zamanaşımına uğradığını, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini ve İHDS hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; rücu talebine konu ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi kararının ... 9. İcra Müdürlüğü’nün 2005/10646 sayılı dosyasında infaza konulduğu, ayrıca üçüncü kişinin ... 9. İcra Müdürlüğünün 2005/10647 sayılı dosyası ile ilamsız takip başlattığı, davacı tarafından yapılan 363.275,94 TL ödemenin içerisinde ... 9. İcra Müdürlüğü’nün 2005/10647 sayılı dosyasında talep edilen miktarın da bulunduğu, ancak bu dosyaya davacının kendi kusuru nedeniyle ödeme yapıldığı, kaldı ki üçüncü kişinin ... 9. İcra Müdürlüğü’nün 2005/10647 sayılı dosyasında talep ettiği miktarı davalıya ödediğinin ispatlanamadığı, ... 9. İcra Müdürlüğünün 2005/10646 sayılı dosya borcunun 335.743,06 TL olduğunu, bu ödemenin taraflar arasında yapılan İHDS’nin imzalanmasından önceye ait olduğu ve İHDS’nin 7.4 ve 7.6 maddeleri gereğince davalının sorumluluğunda bulunduğu, ayrıca 4.958,40 TL ve 1.654,00 TL tutarlı masrafların davacı tarafından ödendiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 335.743,06 TL'nin 16/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 17.200,61 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 26,90 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 12/04/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı...'a ait olmakla birlikte,...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

TEDAŞ tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

TEDAŞ tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı...'a ait olmak üzere 29/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'ye devredilerek 29/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 29/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 24.08.2006 tarihinde yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 29/05/2013 tarihinde... tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle...'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 29/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” .... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı ...” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 29/05/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.