muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/44932, Karar No: 2017/30322, Tarih: 20.12.2017

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan Kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır.

Dava konusu olayda getirilen devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı işçi alacakları ile borç ilişkisinin devrine ilişkin olmayıp, şahsi sicil dosyalarının ve bir kısım envanterin ...'na devrine ilişkindir. Tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlenmesi ve davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yöneltilerek sonuçlandırılması gerektiği dikkate alınmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6798, Karar No: 2014/7094, Tarih: 10.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/6798 E.  ,  2014/7094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2011/322-2013/579

-KARAR-

6100 sayıl HMK'nın 336/3. maddesi uyarınca, kanun yollarına başvuru aşamasında adil yardım Yargıtay veya bölge adliye mahkemesinden istenir. Aynı maddenin 2. fıkrasında ise; talepte bulunan kişinin, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye sunmak zorunda olduğu düzenlenmiştir. Oysa, temyiz istemi ile birlikte adli yardım talebinde bulunan davalı, iddiasının dayandığı belgeleri dosyaya sunmamıştır. Bu nedenle davalı S.. Y..'un adli yardım isteminin reddine karar verilmiştir.

Duruşmalı temyiz isteyen davalı S.. Y..'un temyiz harçlarını ödemediği dosyanın incelenmesinden anlaşıldığından davalıya, temyiz harçlarının ödenmesi için HMUK'nın 434. maddesi uyarınca hesaplanacak temyiz harçlarının ödenmesi için kesin süre verilerek, temyiz harçlarını ödemesinin ihtarı, süresinde temyiz harçlarının ödenmesi halinde duruşma gününün tebliği için 36,00 TL posta pulu gerektiği halde 27,00 TL posta pulu eklendiği gözetilerek yeniden geri çevirmeye mahal vermeyecek miktarda, duruşma günü tebliği için gerekli masrafın pul olarak alınması, temyiz harcının ödenmemesi halinde ise HMUK'nın 432 ve 434. maddelerine göre işlem yapılması ve verilen kararın tebliğinden sonra gerekli sürelerin beklenmesinden sonra diğer davalıların temyizinin incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmek üzere yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2009/29502, Karar No: 2010/1169, Tarih: 20.01.2010

12. Hukuk Dairesi 2009/29502 E., 2010/1169 K.

**12. Hukuk Dairesi 2009/29502 E., 2010/1169 K.**

**- İCRANIN GERİ BIRAKILMASI**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 33 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Takip dayanağı ilam, eda hükmü değil tespit hükmü içermektedir. Tespit hükmü içeren ilam ile ilamlı icra yoluna başvurulamaz. Takibin bu nedenle iptali gerekir ise de, bu karara karşı borçlu vekilince temyiz yoluna gidilmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. İİK'nun 33/1. maddesine göre icra emrinin tebliğinden önceki dönemde borcun ödendiği re'sen yapılmış veya usulüne göre tasdik edilmiş yahut icra dairesinde veya icra mahkemesinde veya mahkeme önünde ikrar olunmuş senetle tevsik edildiği takdirde icra mahkemesince icra geri bırakılır. Somut olayda dosya içersinde bu madde kapsamında borçlu tarafından yapılmış ödemeye ilişkin bir bilgi ve belge bulunmamaktadır.

Bu nedenle icra takibinin ödeme nedeni ile kısmen iptali doğru değil ise de, takibe konu ilam eda hükmü içermediği için bu yönden hüküm bozulmamıştır.

Ancak takip şekline göre ilamlı icra takiplerinde itirazın kabulü halinde alacaklı aleyhine tazminata hükmedileceğine ilişkin bir düzenleme bulunmadığından, alacaklının tazminatla sorumlu tutulması yasaya aykırıdır.

Hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması cihetine gidilmiştir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Söke İcra Mahkemesinin 12/01/2009 tarih, 2008/208 Esas, 2009/5 sayılı kararının hüküm bölümünün tazminatla ilgili 3. bendinin karar metninden çıkarılmasına, mahkeme kararının düzeltilmiş bu şekliyle İİK 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 20/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6813, Karar No: 2020/6688, Tarih: 02.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/6813 E.  ,  2020/6688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muarazanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup, hükmün davalılar ... ve ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar, 140 ada 79 parsel sayılı taşınmazın davalılar ile birlikte paylı maliki bulunduklarını, taşınmazın kısmen cephesine isabet eden ve ... ... yoluna bağlanan kanal yolundan girilerek tüm hisse ve evlere ulaşım sağlayacak şekilde güzergâhın hissedarlarca yol olarak belirlendiğini, kanal yolundan hisseli taşınmaza yol olarak girilen bölümüne yakın yerde davalılardan ...'ın yeni bina yapıp binanın civarından geçen yolu kapatması, diğer davalıların da yolun evlerinin yanından geçerken yola müdahale edip kapatmaları nedeniyle tüm mirasçıların gerektiğinde kullandıkları yolun geçilmez hale geldiğini, davalıların müdahale ve tecavüzde bulundukları güzergâhın ... ... köyü 140 ada 79 parsel hissedarlarınca binalarına ve hisselerine ulaşım için yol olarak kullanılma zorunluluğunun belirlenmesine, tüm hissedarlarca yol olarak kullanılan güzergâha (yola) elatmanın önlenmesine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalılar ... ve ... cevap dilekçesinde, davacılar tarafından talep ve dava edilen yerde kadim yol olmadığı gibi kendilerinin de kullanmakta olduğu yolun kuzey kısmında bulunan ... kanalının istimlak etmiş olduğu yerden ayrılmış olduğunu, bu yerde özel bir yol bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacılar tarafından davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, davacılar tarafından davalılar ... ve ... aleyhine açılan davanın kabulü ile, fen bilirkişileri ... ve ... tarafından tanzim olunan 08.04.2015 tarihli rapor ve 07.09.2015 tarihli ek rapor ile ekindeki krokide sarı renkle I harfi ile gösterilen foseptik kuyusunun üzerinden araç geçmeye elverişli olarak gerekli mühendislik hizmeti alınmak suretiyle teknik şartlara uygun bir şekilde kapatılmasına, krokide turuncu renkle kesik çizgilerle gösterilen yol güzergahının üzerinde bulunan ve J harfi ile gösterilen alana dökülen çivi, tahta, samra vb. malzemelerin kaldırılması suretiyle yolun kullanıma açılmasının sağlanmasına, krokide A harfi ile gösterilen binanın sağ tarafında bulunan 2.77 m'lik boşluğun yol olarak kullanılmasına, taraflar arasındaki muarazanın bu şekilde giderilmesine, foseptik çukurunun kapatılması ve yol üzerine dökülen malzemelerin kaldırılması masraflarının davalı ... tarafından karşılanmasına karar verilmiş olup, bu karar davalılar ... ve ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arası elatmanın önlenmesi ile TMK'nin 693/2 gereği kullanma ve yararlanma şeklinin belirlenmesi istemine ilişkindir.

Dava, paydaşlar arası elatmanın önlenmesi ile TMK'nin 693/2 gereği kullanma ve yararlanma şeklinin belirlenmesi istemine ilişkindir.

TMK'nin 693. maddesinde "Paydaşlardan her biri, diğerlerinin hakları ile bağdaştığı ölçüde paylı maldan yararlanabilir ve onu kullanabilir. Uyuşmazlık halinde yararlanma ve kullanma şeklini hakim belirler. Bu belirleme, paylı malın kullanılmasının zaman veya yer itibarıyla paydaşlar arasında bölünmesi biçiminde de olabilir. Paydaşlardan her biri, bölünemeyen ortak menfaatlerin korunmasını diğer paydaşlara temsilen sağlayabilir" ifadelerine yer verilmiştir. Maddede hakime tanınan yetki, paylı malın yer itibariyle oldugu kadar, zaman bakımından da bölünebileceği esasına dayandırılmıştır.

Yasanın paylı mülkiyete ilişkin hükümleri bütün olarak incelendiğinde, TMK'nin 688. maddesinden, 695. maddesine kadar, paylı taşınmazda yönetim, tasarruf, yararlanma, koruma, giderlere katılma ve bu konularda paydaşlarca verilen kararların etkisi düzenlenmiş, bu suretle paydaşların mülkiyet haklarını bir çekişmeye meydan vermeden, uyum ve düzen içerisinde kullanmaları amaçlanmıştır. Böyle bir amacın gerçekleşme olasılığı bulunmayan hallerde, sorunlu paydaş yönünden paydaşlıktan çıkarma (Mad. 696, 697), nihayet paylı mülkiyetin sona ermesi (Mad. 698-699) düşünülmüştür. Görüldüğü üzere yasa koyucu, öncelikle, kimi halde devamı zorunlu paylı mülkiyet ilişkisinin ayakta tutulmasına özen göstermiş, paydaşlık ilişkisinin ve paydaşlığın sona erdirilmesini son çare olarak amaçlamıştır.

Yasanın bu amacı 693/2. maddesi ile birlikte değerlendirildiğinde, mülkiyet çekişmesi ve sorunu olmayan paylı taşınmazlarda, kullanma ve yararlanma biçimi yönünden hakimin müdahale zorunluluğu bulunduğu tartışmasızdır.

O halde hakim, paydaşlık ilişkisinin devamında fayda ve zorunluluk olan hallerde, paydaşların sicilden kaynaklanan haklarını ihlal etmeksizin, diğer paydaşların hakları ile bağdaştığı ölçüde, somut olayın özelliğini, taşınmazın konumunu, kullanma amaçlarını, niteliklerini, yöresel örf ve adetlerini, tarafların ihtiyaç ve gereklerini gözetmek suretiyle paylı malın kullanılmasının zaman veya yer itibariyle paydaşlar arasında ne şekilde bölünebileceğini saptayıp buna göre karar vermek durumundadır.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 140 ada 79 parsel sayılı taşınmazın taşınmazın tarla niteliğinde 500/6386 hissesi davacı ..., 693/6386 hissesi davacı ..., 1000/6386 hissesi davalı ..., 500/6386 hissesi davalı ..., 1500/6386 hissesi davalı ..., dava dışı kişler adına paylı mülkiyet şeklinde kayıtlı olduğu, taşınmaz üzerinde davacılara, davalılara ve dava dışı kişilere ait evlerin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 140 ada 79 parsel sayılı taşınmazın taşınmazın tarla niteliğinde 500/6386 hissesi davacı ..., 693/6386 hissesi davacı ..., 1000/6386 hissesi davalı ..., 500/6386 hissesi davalı ..., 1500/6386 hissesi davalı ..., dava dışı kişler adına paylı mülkiyet şeklinde kayıtlı olduğu, taşınmaz üzerinde davacılara, davalılara ve dava dışı kişilere ait evlerin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece her ne kadar yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; çekişme konusu 79 parsel sayılı davacılar, davalılar ve dava dışı kişilerin pay sahibi olduğu tüm taşınmazda, paydaşlar arasında benimsenen ve uzun zamandan beri süregelen eylemli olarak bir kullanım tarzının oluşup oluşmadığı belirlenmemiştir. Hal böyle olunca, öncelikle; 79 parsel sayılı taşınmaz bakımından tüm paydaşları bağlayan fiili kullanım biçiminin ve bu kullanım biçiminde taşınmazda yol olarak kullanılan bir yerin bulunup bulunmadığı belirlenmesi, davacıların 3091 sayılı Yasa uyarınca Kaymakamlık makamına yapılan başvuru üzerine mahalline inceleme için giden görevli muhakkiklere güzergâhın yol olarak kullanılacağı hususunda taraflar arasında anlaşma sağlandığı iddiasının anlaşmaya dayanak kroki ve aplikasyon uygulanmak suretiyle yerinde keşif yapılarak araştırılması, böyle bir fiili kullanma biçimi oluşmuş ise yol olarak kullanıma bırakılan bölüm yönünden TMK'nin 693/2 maddesinin değerlendirilmesi gerekmektedir.

Öte yandan; Mahkemece, paylı mülkiyete konu taşınmaz için belirlenen kullanma ve yararlanma şeklinin TMK'nin 693/2 maddesine uygun olduğu söylenemez. Dosya kapsamında alınan 27.04.2015 tarihli inşaat mühendisi ... ve ziraat yüksek mühendisi ...'in hazırlamış raporda, yol güzergahına dökülen araç geçişini engelleyen malzemelerin kaldırılması halinde de yolun ... servis yoluna Kuzeydoğudan bağlanması durumunda servis yoluyla taşınmaz arasında bulunan 140 ada 80 veya 77 nolu parsellerden geçiş izninin alınması gerektiği, burada kullanılan ... servis yolunun, Kadastral yol olmadığı, sadece kanalın bakım, onarım ve kontrolünün yapılması için ... tarafından kullanıldığı ve bu yolun kullanılmasının sakıncalı olduğu, hissedarlarca geçit hakkı davasının açılarak mahkeme tarafından taşınmazı en kısa, en ekonomik ... servis yoluna değil de kadastrol yola bağlayan güzergahın belirlenmesinin uygun olacağının belirtildiği, yine inşaat mühendisi ...'ın 30.11.2015 tarihli ek bilirkişi raporunda, fosseptik kuyusunun üzerinin betonla ve etrafının korkuluklarla kapatılmış olduğu, keşif mahallinde yapılan gözlemde, mühendislik hizmeti alınmadan ve hiç bir hesaba dayanmadan yapıldığı, üzerinden ağır vasıtaların geçmesinin sakıncalı olduğu, fen bilirkişisi raporu ekinde bulunan krokide de görülebileceği gibi, A harfı ile gösterilen binanın sağ tarafında 2,77 m. lik, sol tarafında ise 2,29 m. lik bir boşluk bulunduğu, bu boşlukların komşu parsel çekme mesafelerinde olduğu, 2,77 m. lik mesafenin taşıt, tarım ve yangın söndürme araçlarının da geçebileceği göz önüne alındığında uygun ölçü olmadığı kanaat edildiği, Mahkemece “...davalılar ... ve ...'in eylemleri nedeniyle davacıların yola çıkış olanaklarının tümüyle engellendiği, inşaat bilirkişisinin evin sağ tarafında bulunan boşluğun uygun ölçü olmadığı görüşüne katılmanın mümkün olmadığı, zira davanın geçit hakkı davası olmayıp söz konusu boşluğun araç geçişi için yeterli olduğunun dosya kapsamına göre sabit olduğu, hakkaniyet gereği bu boşluğun davacılar tarafından yola çıkışı sağlamak için kullanılmasının gerektiği..” gerekçesiyle dava konusu taşınmazda yol olarak yararlanma şeklinin belirlendiği anlaşılmaktadır. Mahkemece belirlenen yol olarak kullanılacak yerin teknik bilirkişi raporlarına göre uygun olmaması sebebiyle bu yolun kullanma ve yararlanma şekli olarak belirlenmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca, mahkemece davacılar, davalılar ve dava dışı kişilerin pay sahibi olduğu tüm taşınmazda, paydaşlar arasında benimsenen ve uzun zamandan beri süregelen eylemli olarak bir kullanım tarzının oluşup oluşmadığı belirlenmeli, yukarıda belirlenen ilkeler ve açıklanan olgular çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılması, oluşturulacak uzman bilirkişi kurulundan, TMK'nin 693/2 maddesi gereği kullanma ve yararlanma şeklinin belirlenip belirlenmeyeceği konusunda hüküm vermeye ve denetime elverişli rapor alınması, kullanma ve yararlanma şeklinin belirlenmesinin mümkün olmaması durumunda davacıların geçit hakkı davası açarak sonuca oluşabilecekleri dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından, usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar ... ve ...'ın temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 02.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/232, Karar No: 2024/41, Tarih: 09.01.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/232 E.  ,  2024/41 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve temyiz incelemesinden geçen sıra cetveline itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacının davalı ... ... Seyahat ... Den. ve Nakl. Tic. A.Ş.'nin sırasına itirazının yönünden kabulüne, diğer yönlerden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı ... ... Seyahat ... Den. ve Nakl. Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; borçluya ait geminin satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde bazı alacaklıların alacağının fazla gösterildiğini, müvekkili alacağın rüçhanlı olduğunu, buna rağmen bir kısmının alacaklılarla aynı sıraya yazıldığını, sıra cetvelinin hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptal edilerek yeniden sıra cetveli hazırlanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 01.06.2016 tarihli ve 2016/245 Esas, 2016/289 Karar sayılı kararıyla; davaya bakma görevinin İcra Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur

2. Dairemizin (Yargıtay kapatılan 23. Hukuk Dairesi) 05.07.2017 tarihli ve 2017/729 Esas, 2017/2001 Karar sayılı ilamıyla; davalının alacak miktarının olduğundan fazla gösterildiğine ve sıraya itiraz edildiğinden davaya bakma görevinin genel mahkemelerde olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 23.01.2018 tarihli ve 2017/311 Esas, 2018/41 Karar sayılı kararıyla; davacının alacağı liman barınma ücretine ilişkin olduğundan davalı ... Tur. Sey. Ac. Pet. Pen. Nak. A.Ş.'nin sırasına itirazının kabulüne; davacının alacağının davalı ... Tur. Sey. Ac. Pet. Pen. Nak. A.Ş.'nin alacağından önceki sıraya yazılmasına, kalan paranın mevcut sıraya göre diğer alacaklılara ödenmesine diğer davalıların alacağı gemi adamı alacağı olduğundan bu davalılara yönelik itirazın reddine, davacının sıra cetveline dahil edilen alacakların alacak miktarlarına yönelik itirazının alacak miktarları doğru olduğundan reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ... Seyahat ... Den. ve Nakl. Tic. A.Ş. vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin (Yargıtay kapatılan 23.Hukuk Dairesi) 23.12.2020 tarihli ve 2018/1775 Esas, 2020/4515 Karar sayılı ilamıyla kararın onanmasına karar verilmiştir.

3.Dairemiz kararına karşı davacı vekili ile ... ... Seyahat ... Den. Nak. ve Tic. A.Ş. vekilince karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine Dairemizin (kapatılan 15.Hukuk Dairesi) 29.04.2021 tarihli ve 2021/3574 Esas, 2021/2058 Karar sayılı ilamıyla; davacı vekili tarafından yasal süre geçirildikten sonra karar düzeltme talebinde bulunulduğundan, süresinden sonra yapılan karar düzeltme isteminin reddi gerektiği, davalı ... ... Seyahat ... Den. Nak. ve Tic. A.Ş. vekili karar düzeltme itirazları yönünden; davalı ... ... Seyahat ... Den. Nak. ve Tic. A.Ş.’ye çıkarılan tebligatlar, davalının icra dosyasındaki vekilinin adresine ancak avukat adı belirtilmeden bizzat asil adına tebliğe çıkarılmış olup, Tebligat Kanunu 9. ve devamı maddelerindeki usule uygun olmayan tebliğlerin geçerli olmadığını, mahkemece, dava dilekçesi ve duruşma günü davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edilerek, iddia edilen hususlar hakkında savunma hakkı verilip, varsa usule ya da esasa ilişkin savunma ve delilleri üzerinde durulması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, adı geçen davalı tarafın yokluğunda dava görülerek hüküm tesisi, anılan düzenlemelerin öngördüğü adil yargılanma hakkının ihlâli ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurduğundan doğru görülmediği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

D. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile satışa konu geminin ... Liman Başkanlığının satış talebinin ... İcra Müdürlüğüne 23/09/2014 tarihinde iletildiği, buna göre satışın TTK'nın 1386. maddesi uyarınca yapıldığı, TTK'nın yürürlüğe girdiği tarihten sonra geminin paraya çevrilmesi talebi olduğundan uygulanması gereken Kanunun 6102 Sayılı TTK olduğu, sıra cetveline dahil edilen alacakların miktarları kesinleşen takip dosyalarındaki miktarlara uygun olduğu, sıra cetvelinde ikinci sırasındaki alacak gemi adamlarının hizmet ve ... mukavelelerinden doğduğundan öncelikle yazılmasının uygun olduğu, davacının alacağı liman barınma ücretine ilişkin olduğundan davalı ... Tur. Sey. Ac. Pet. Pen. Nak. A.Ş.'ye garamaten pay ayrılmasının hatalı olduğu gerekçesiyle, davalının davacının davalı ... Tur. Sey. Ac. Pet. Pen. Nak. A.Ş.'nin sırasına itirazının kabulü ile davacı alacağının davalı alacağından önceki sıraya yazılmasına, kalan paranın mevcut sıraya göre diğer alacaklılara ödenmesine diğer davalıların alacağı gemi adamı alacağı olduğundan bu davalılara yönelik itirazın reddine, davacının sıra cetveline dahil edilen alacakların alacak miktarına yönelik itirazlarının alacak miktarları doğru olduğundan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ