muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3283, Karar No: 2018/4629, Tarih: 13.11.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/3283 E.  ,  2018/4629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme

HÜKÜM : 1- Sanık ...'ın ...'ı tasarlayarak öldürmek suçundan TCK'nin 82/1-a, 29, 62/1, 53/1-2-3, 63, 54. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası,

2- Suça sürüklenen çocuk ...'ın ...'ı tasarlayarak öldürmek suçundan TCK'nin 82/1-a, 29, 31/3-son, 62/1, 63, 54. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

3- Sanık ...'ın kasten adam öldürmeye azmettirme suçunu işlediği iddiasıyla cezalandırılması için mahkememize kamu davası açılmışsa da sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin bir kanaate varmak münkün olmadığından sanığın CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraati.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...’in maktul ...’i tasarlayarak kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında maktul ...’i tasarlayarak kasten öldürmeye azmettirme suçundan elde edilen delillerin 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaireye, sanık ... müdafiinin sanığın beraat etmesi gerektiğine, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna vesaireye, katılan ... ve Cumhuriyet savcısının... hakkında verilen beraat kararının hatalı olduğuna vesaireye, katılan ...vekilinin, beraat kararının hatalı olduğuna, haksız tahrik indiriminin olmaması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... açısından re’sen de temyize tabi, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 13/11/2018 gününde, üye ...'in “sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... haklarında TCK'nin 82/1-k maddesinde düzenlenen töre saikinin uygulanması gerektiği, haksız tahrik hükümlerinin ise uygulanmaması gerektiği” şeklindeki karşı oyu ve oy çokluğuyla, diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY:

Kardeş olan sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'ın dosya kapsamına göre birlikte hareket ile maktul ...'ı tasarlayarak kasten öldürdüklerine ilişkin sübuta yönelik tespitte heyetimiz ile herhangi bir görüş ayrılığı bulunmamakla birlikte, sanıkların eylemlerini hangi olay yada olayların etkisi altında ve hangi kast ile gerçekleştirdiklerine yönelik sayın çoğunluk görüşünden farklı düşündüğüm için olayda 5237 sayılı Yasanın 29. maddesinin uygulanmaması ve dolayısı ile eylemin 5237 sayılı Yasanın 82/a-k maddelerince vasıflandırılması gerektiği düşünce ve kanaati ile muhalifim.

ŞÖYLE Kİ; sanıkların olay öncesi ve sonrası ile ilgili olarak aşamalardaki tüm beyanları dahi kendi içerisinde birbiriyle, hatta ve hatta diğer sanık beyanlarıyla dahi çelişmektedir.

Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/27 E. 2012/224 K. ve 06/12/2012 tarihli, Dairemizin ilk bozma kararına konu kararı ile bozma kararı sonrası verilen yine Ağrı l. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/126 E. 2015/100 K. ve 06/05/2015 sayılı kararlarında bu sanıklara yönelik olayın kabul ediliş şekli ve nedeni birbirleriyle örtüşür biçimde ve net olarak aynı doğrultudadır.

Yani, bozma öncesi Ağrı l. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen karardan aynen alıntı ile “... sanıkların anneleri ve maktul arasındaki gönül ilişkisinin dosya kapsamında dinlenen tanık beyanları uyarınca da rızaya dayalı olduğu, maktulün sanık ve suça sürüklenen çocuğun annesine rıza dışı zorla bir eyleminin olmadığı ve ilişkinin uzun yıllardır devam ettiği, bu durumun her ne kadar sanık ve suça sürüklenen çocuk yönünden ahlaki bir zafiyet yaratsa bile hukuk sınırları içerisinde öldürmeyi gerektirir haksız bir eylem oluşturmayacağı, ayrıca bu ilişkinin uzun yıllardır devam ettiği de göz önüne alındığında sanık ve suça sürüklenen çocuk yönünden haksız bir hareket oluşturması kabulünün hukuk düzeni ve hayatın olağan akışı ile bağdaşmayacağı, sanık ve suça sürüklenen çocuğun olayı niçin gerçekleştirdikleri hususunda açıkça bir şey anlatmadıkları, sadece 24 nolu celsede, aslında kendilerinin maktulü öldürmeyi düşünmediklerini, aralarında inceleme dışı sanık ...'ında bulunduğu kişilerin kendilerinden maktulü öldürmelerinin istediği, hatta baskı ve tehdit uyguladıklarına dair beyanlardan suç işleme kararının azmettirme sonucu oluştuğu, ....vs.” şeklinde olayın kabul şekli belirtilmiş olup,

Dairemizce bu karar, sanıkların yaş küçüklüğü nedeniyle maktul ile annelerinin arasındaki ilişkiyi kavrayamadıkları, yaşlarının büyümesi ve çevresindeki kişilerin bu olayı anlamlandırarak maktulden bu ilişkiyi sona erdirmesini istedikleri, buna rağmen anneleri ile ilişkisini sürdüren maktule kin besledikleri, çevrenin baskısı nedeniyle şehir merkezine taşındıkları, olaydan yaklaşık 6 ay önce cezaevinden tahliye olan babalarının kısa süre içerisinde kalp krizinden vefat etmesinden sonrada maktul ile sanıkların annesi arasındaki ilişkinin devam ettiği, yaklaşık 2 ay önce annelerinin ortadan kaybolması sonrasında bu duruma da maktulün neden olduğunu düşünerek husumet besleyen sanıkların, anlatılan nedenlerle maktulü öldürdükleri gerekçesiyle leyhlerine TCK’nin 29. maddesi uyarınca makul oranda tahrik indirimi uygulanması gerekeceği belirtilerek bozma kararı verilmiştir. Ayrıca dairemizin bu kararında eleştirisel biçimde Kabule göre de; sanıklar hakkında tahrik hükmünün uygulanmamasına karşın, eylemin TCK’nin 82/1-k maddesinde düzenlenen töre saikiyle işlenip işlenmediğinin hüküm yerinde tartışılmaması vurgulanmış, bu vurgulamanın da eleştirisel biçimde yapılamayacağı, Zira, karar metni içeriğinde eylemin töre saiki ile işlendiğini anımsatır biçimde vasıflandırma yapılmakla birlikte, hüküm ile gerekçe arasında ÇELİŞKİ olacak bir biçimde TCK’nin 82/1-k maddesi ile uygulama yapılmadığı, bu durumda eleştiri değil, bozma nedeni olarak değerlendirilmesi gerekeceğinden YİNE MUHALİF KALMIŞTIM.

Ağrı l. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından Dairemizin bozma kararı sonrası yeniden yapılan yargılamada (her ne kadar dosya kapsamı ile alakası bulunmayan Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 05/12/2013 tarihli, 2013/3953 E. 2013/15141 K. sayılı bozma ilamı okunarak taraflardan sorulmuş ise de, bu hususun maddi bir hatadan kaynaklı olarak zabıtlara geçtiği anlaşılmış olup, ) bozma ilamına uyulmak suretiyle bu doğrultuda verilen kararda, maktul ile anneleri arasında yıllardan beri süregelen ve rızaya dayalı olan ilişkinin ve devamında olaydan yaklaşık 2 ay önce annelerinin ortadan kaybolması üzerine, bu durumu da maktulün neden olduğunu düşünerek husumet besleyen sanıkların eylemlerini maktulün haksız tahriki altında gerçekleştirdiklerinin kabulü yoluna gitmiş, taraf vekillerince temyiz edilmeleri üzerine heyetimizce bozma sonrasında yapılan inceleme üzerine, oy çokluğu ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

Oysa ki, olayda sanıklar lehine TCK’nin 29. maddesinin uygulanmaması gerekir. Bu yönü ile sayın çoğunluk görüşüne yine muhalif olmak durumunda kalınmıştır.

Oysa ki, olayda sanıklar lehine TCK’nin 29. maddesinin uygulanmaması gerekir. Bu yönü ile sayın çoğunluk görüşüne yine muhalif olmak durumunda kalınmıştır.

Şöyle ki; maktul ile sanıkların anneleri arasındaki ilişkinin zora dayalı olduğu söylenemez, onların çocukluk çağından beri süregelen bir ilişki olduğu, bizzat kendi beyanlarından, hatta aynı evi paylaşan sanık ...'ın eşi tarafından dahi belirtilmektedir. Babalarının cezaevinden çıkması ile ara verilen ilişkiye, kısa bir süre sonra ölmesi neticesi devam edildiği de yine sanıkların beyanlarından anlaşılmaktadır. Yani, babalarının ölmesi sonrasında maktul ile anne ... arasındaki rızaya dayalı ilişki, sanıklarında rızasını gerektirecek bir durumu oluşturmaz. Annenin Medeni Kanunun 185. maddesi anlamındaki sadakat yükümlülüğü sadece eşine karşıdır.

Ayrıca, Ağrı l. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından maktulün, doğrudan sanıklara haksız tahrikini oluşturacak müspet bir “Fiil” den de bahsedilmemiştir. Suça sürüklenen çocuk ...'in Mahkemede 12/09/2012 tarihli tespit olunan beyanında da isimlerini verdiği inceleme dışı bir takım kişilerin “sen namusunu temizleyeceksin, deyip beni tehdit ettiler, hatta annemi de ölümle tehdit ettiler, annemde bu tehditler nedeniyle kendi rızasıyla Ağrıdan kaçtı ve sonradan öğrendiğim kadarı ile ...'da birisi ile evlenmiş,bana sen 17 yaşındasın, fazla ceza almazsın. v.s” şeklinde beyanda bulunmuştur. Bu beyan dahi göstermektedir ki, Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, olayda sanıklar lehine doğrudan maktülden sanıklara yönelen haksız fiilin varlığı bulunmayıp, TCK’nin 29. maddesinin uygulanmasını gerektirecek bir durum da bulunmamaktadır. Aksine, töre gereğine uygun olmayan biçimde, maktul ile anneleri Melike'nin arasındaki rızai ilişki dolayısı ile yok olduğu düşünülen ailenin namusunun temizlenmesine yönelik bir eylem söz konusudur.

Bu durumda sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in fikir ve eylem birliği içinde “töre saiki ile tasarlamak suretiyle maktulü öldürdükleri”, dolayısı ile 5237 sayılı Yasanın 29. maddesinin belirtilen kabulde uygulanmasının hukuken mümkün olamayacağı gerekçesi ile sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/6800, Karar No: 2025/923, Tarih: 11.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/6800 E.  ,  2025/923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/641 E., 2023/651 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin

onanması

1. Sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kasten öldürmeye teşebbüsten kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

3. Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2022/208 Esas, 2023/29 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 35/2, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.05.2023 tarihli ve 2023/641 Esas, 2023/651 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; katılanın yaralanması konusunda alınan raporların yetersiz olduğundan bahisle eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın eylemi gerçekleştirmediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına, suç vasfına ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemi gerçekleştirmediğinden bahisle beraatine karar verilmesi gerektiği, ceza miktarına, suç vasfına ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemi gerçekleştirmediğinden bahisle beraatine karar verilmesi gerektiği, ceza miktarına, suç vasfına ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay günü sanık ...'nin arkadaşları ile birlikte seyir halinde bulunduğu sırada sevk ve idaresindeki aracı ile ters yöne girdiği, katılanın ise kendisine ait aracı ile yanında annesi ve kuzeni bulunduğu halde yolun karşı tarafından geldiği ve sanık ...'nin ters yöne girmesi nedeniyle katılan ile aralarında tartışma çıktığı, tartışma sırasında katılan ...'in aracında bulunan bıçağı alarak ... ...'nin üzerine yürüyüp küfür ettiği akabinde sanık ...'nin kullanımında bulunan aracın dikiz aynasına tekme atmak suretiyle zarar verdiği, tartışmayı aralayanlar tarafından katılanın sakinleştirildiği, katılan ...'in, sanık ...'nin telefon numarasını alarak olay yerinden ayrıldığı, bu sırada sanık ...'nin kuzeni olan olay yerinde bulunmayan diğer sanık ... ...'yi de durumdan haberdar ettiği, katılanın araçta bulunan annesi ile kuzenini eve bıraktıktan sonra sanık ... ile tekrar buluştukları, sanık ... ...'nin de olay yerine geldiği, katılan ile sanık ... konuştuğu sırada sanık ... ...'nin arkadan gelerek bir anda katılana yumruk attığı ve belinde bulunan silahı çıkartarak katılanın ayaklarını hedef gözetip ateş etmeye başladığı, sanık ...'nin de üzerinde bulunan silahla katılana ateş ettiği, yapılan atışlar sonucu katılanın bacak bölgesinden ... tehlike geçirecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, her iki sanığın da katılana ateş ettiği, olayda iki tane silah kullanıldığının sabit olduğu, sanık ... ...'nin tanıklar tarafından teşhis edilmesi, sanık ...'nin sol el içinde bulunan atış artıkları ve olay yerine kuzeni olan ... ... 'yi çağırması hususları birlikte değerlendirildiğinde eylemin sanıklar tarafından fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle fikir ve ... birliği içerisinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, takdiri indirim hükümlerinin takdir yetkisi kapsamında yeterli ve yerinde gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık ... ile katılanın birbirlerini tanımadığı ve aralarında öldürmeyi gerektirecek derecede husumet bulunmadığı, İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 06.01.2022 tarihli raporunda sol uyluk dış kısımda 2 adet 4 cm derin kesi, sağ baldırda ateşli silah giriş çıkışı mevcut olduğu, ... tehlike geçiren katılanın yaralanması sonucu sağ popliteal arter ve peroneal sinir onarımı yapıldığı, izlenen görüntü kayıtlarında olayın kısa bir süre içerisinde gerçekleştiği, sanıkların tekrar ateş etme imkanı varken eyleme kendiliklerinden son vererek olay yerinden kaçtıkları, sanıkların hedef aldıkları vücut bölgeleri birlikte değerlendirildiğinde sanıkların eyleme bağlı ortaya çıkan kastlarının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığından sanıklar hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan alt sınırdan uzaklaşılarak ve sonuca etkili şekilde ceza tayin edilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurmak suretiyle fazla cezalar tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Dosya içeriğine göre; sanık ... ile katılan arasında, ... ...'nin aracıyla ters yöne girmesi nedeniyle çıkan tartışmada ilk haksız hareket sanıktan gelmişse de tanık beyanları ile katılanın ifadesine göre katılanın çıkan tartışmayı büyüterek ... ...'ye küfür edip bıçakla kovaladığı, 13.11.2021 tarihli araç inceleme tutanağı ile de sabit olduğu üzere ... ...'ye ait aracın sağ dikiz aynasını tekme atmak suretiyle kırdığı anlaşıldığından, katılan ile sanık ... arasında gerçekleşen ilk olayda etki-tepki dengesinin sanık lehine bozulması karşısında, olayın gelişimi nazara alınarak sanık ... hakkında kurulan hükümde haksız tahrik hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca asgari oranda (1/4) indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

1. Sanıklar Hakkında 6136 Sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanıklar Hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Yapılan İncelemede;

2. Sanıklar Hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Yapılan İncelemede;

Gerekçe bölümünde (3) ve (4) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.05.2023 tarihli ve 2023/641 Esas, 2023/651 Karar sayılı kararının suç vasfının belirlenmesi ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması yönlerinden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma ilamının içeriği ve sanıkların tutuklulukta kaldıkları süreler dikkate alınarak sanıkların TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu yada hükümlü değiller ise salıverilmeleri için müzekkere yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) maddesi uyarınca İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12980, Karar No: 2022/4269, Tarih: 10.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/12980 E.  ,  2022/4269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Tekirdağ İli, ,...İlçesi, ,... Mahallesi, 1496 ve 1508 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve aynı Kanun'un 11/son maddesi uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.