muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15116, Karar No: 2014/21014, Tarih: 28.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1977, Karar No: 2018/3180, Tarih: 25.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/1977 E.  ,  2018/3180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.03.2017 gün ve 2016/107 Esas, 2017/20 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen yedinci celseye ait duruşma tutanağında üye hakim....ve gerekçeli kararda zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri ilgili personel veya meslekle ilişiğinin kesilmesi halinde yerlerine yetkili makamca görevlendirilecek diğer personel tarafından tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2561, Karar No: 2019/10765, Tarih: 10.07.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2561 E.  ,  2019/10765 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’na muhalefet eyleminden dolayı ... hakkında Mardin Valiliği İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 07/08/2017 tarihli ve 09 sayılı kararı ile uygulanan 16.058,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun kısmen kabulü ile 6.058,00 Türk liralık kısmının iptali ile idari para cezasının 10.000,00 Türk lirası olarak uygulanmasına ilişkin Midyat Sulh Ceza Hâkimliğinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/1546 Değişik İş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii Mardin 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/12/2017 tarihli ve 2017/3166 Değişik İş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 27/02/2018 gün ve 13741 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/03/2018 gün ve KYB-2018-18041 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Midyat Sulh Ceza Hakimliğince kabahatlinin eyleminin 5996 sayılı Kanun’nun 21/5. maddesine aykırılık niteliğinde olduğu, anılan Kanun’un 40. maddesinin d bendinde “...21/5. maddesine aykırı hareket edenlerin 10.000,00 Türk lirası idari para cezası verilir” hükmünün bulunduğundan bahisle, idarenin kanunda belirtilen ceza miktarının üzerine çıktığı gerekçesi ile idari para cezasının 6.058,00 Türk liralık kısmının iptaline karar verilmiş ise de;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 17/7. maddesinde yer alan “İdarî para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere o yıl için 4.1.1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanır. Bu suretle idarî para cezasının hesabında bir Türk Lirasının küsuru dikkate alınmaz. Bu fıkra hükmü, nispi nitelikteki idarî para cezaları açısından uygulanmaz.” şeklindeki yasal düzenleme uyarınca, idari para cezalarının yeniden değerlendirme oranında arttırılarak uygulanacağı, itiraza konu idari para cezasının da 5996 sayılı Kanun'da öngörülen 10.000,00 Türk lirasına ilişkin miktara 213 sayılı Kanun’un Genel Tebliği Ekinde yer alan tabloda yer alan yeniden değerleme oranlarının uygulanması neticesinde tespit edilerek uygulandığı nazara alınarak, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Mardin 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/12/2017 tarihli ve 2017/3166 Değişik İş sayılı kararının CMK'nin 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek ve yeniden yargılamayı gerektirmemek üzere BOZULMASINA, 10/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8107, Karar No: 2017/3506, Tarih: 23.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/8107 E.  ,  2017/3506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm

fıkrasından "savunman ücretine ilişkin" bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10223, Karar No: 2022/4686, Tarih: 16.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10223 E.  ,  2022/4686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile bedel ve derhal ödemeye ilişkin bentler düzeltilerek HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, bu karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, arazi niteliğindeki Tekirdağ İli, .... İlçesi, .... Mahallesi, 70 ada 171 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi gereğince gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca bedel ve derhal ödemeye ilişkin bentleri düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğunda harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9499, Karar No: 2012/15341, Tarih: 11.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/9499 E.  ,  2012/15341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin 15.11.2007 tarihinde yüzüne karşı tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen bir haftalık süreden sonra 18.02.2008 tarihinde temyiz etmesi karşısında süreden sonraki temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunun 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 11.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31285, Karar No: 2021/13771, Tarih: 17.05.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/31285 E.  ,  2021/13771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, asta müessir fiil, emre itaatsizlikte ısrar, üste hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tebliğname tarihine, temyizin kapsamına, iddianamede açıklanan eylemlere ve 6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile değişik Yargıtay Kanunu’nun geçici 14. maddesi uyarınca Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nca kabul edilen işbölümü kararına göre işin incelenmesi Yargıtay (19.) Ceza Dairesi’nin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 17/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4937, Karar No: 2019/16405, Tarih: 24.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4937 E.  ,  2019/16405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın şikayetçiye ait işyerine, açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği bir saatte, müşteriye açık olduğu gündüz saat 14.06-14.10 arası şikayetçi iş yerinde bulunmadığı bir sırada girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, atılı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine kararı verilmesi,

2- Şikayetçinin kolluktaki ifadesinde; iki ayrı müşteriye ait kullanılmış ve tamir için bırakılmış suça konu 2 adet kazağın toplam değerinin 50 TL olduğunu belirtilmesi karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

3- “TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca; cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresinin belirlenir. Bu sürenin alt sınırının mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz” hükmü dikkate alınarak mahkemece denetim süresi 3 yıl olarak en üst sınırdan belirlenirken herhangi bir gerekçe gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7285, Karar No: 2011/6823, Tarih: 13.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/7285 E.  ,  2011/6823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı EÜAŞ aleyhine 25/03/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; a) Dava, davalı tarafından işletilen termik santralden baca gazlarıyla birlikte çevreye yayılan zararlı atıklar nedeniyle davacının ektiği ürünlerde oluşan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, eldeki bu davayı açmadan önce zararının miktarını mahkemece tespit ettirmiş ve tespit bilirkişi raporuna göre istemde bulunmuştur. Yerel mahkemece mahallinde keşif yapılmamış, tespit bilirkişisinden birinci ve ikinci ek raporlar alınmış ve bu ek bilirkişi raporlarına göre karar verilmiştir. Oysa ki aynı bilirkişi tarafından düzenlenen bu ek raporlar arasında zararın miktarı yönünden çelişki bulunmaktadır. Öte yandan bilirkişi raporunda, zarar hesaplanırken küspenin ve saman zararının da zarar kapsamına alınıp alınmadığı da belli değildir.

Yerel mahkemece benimsenen ek bilirkişi raporları karar vermeye elverişli ve denetlenebilir değildir. Ayrıca yerel mahkemece benimsenen bu bilirkişi raporunda, Afşin Kaymakamlığı İlçe Tarım Müdürlüğü'nün 2009 yılında üretimi yapılan ve münavebeye giren bitkilere ait maliyet ve birim satış cetveli esas alınarak hesaplama yapıldığı belirtilmiştir. Ancak, 2008 yılına ait maliyet ve birim satış cetveli ile dayanak yapılan 2009 yılı cetveli arasında oldukça yüksek farklılıklar olduğu anlaşılmaktadır. Davalı tarafından sunulan ve İlçe Tarım Müdürlüğü tarafından Türkiye İstatistik Kurumu'na gönderilen 2009 yılına ait veri listesindeki bilgilerinde benimsenen rapordaki 2009 yılına ilişkin miktarlarla örtüşmediği görülmektedir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, 2008 yılı veri cetveli ile 2009 yılı veri cetveli arasındaki farklılıklar araştırılıp açıklattırıldıktan sonra yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmalı, denetlenebilir ve yöntemine uygun hesaplama ile zarar kapsamı belirlenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, 2008 yılı veri cetveli ile 2009 yılı veri cetveli arasındaki farklılıklar araştırılıp açıklattırıldıktan sonra yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmalı, denetlenebilir ve yöntemine uygun hesaplama ile zarar kapsamı belirlenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Davacının, zarar gördüğünü ileri sürdüğü ürünlerin ekili bulunduğu taşınmazların bir kısmını kiralayarak ekim yaptığı, yerel mahkemece de bu taşınmazların ekilmesi durumunda ürünlerin zarar görebileceği bilinerek kiralanmış olduğu benimsendiğine göre hesaplanan zarardan yapılan % 10 orandaki indirim azdır. Davalı yararına % 30 oranda indirim yapılması hak ve adalete daha uygundur. Yerel mahkemece, davalı yararına yapılacak indirimin düşük tutulması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12266, Karar No: 2022/325, Tarih: 19.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/12266 E.  ,  2022/325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedeline dava tarihinden dört ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan (karar kesinleşinceye) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin karar tarihi olan 19/01/2022 tarihine) ibaresinin yazılmasına,

b-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (2-b ) numaralı bendinde yer alan (üçer aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılarak karar kesinleştiğinde faiziyle birlikte) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta biriken neması ile birlikte derhal) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15089, Karar No: 2018/9675, Tarih: 18.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/15089 E.  ,  2018/9675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkında TCK'nın 158/1-h, 168/2, 62/1, 52, 53. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'ın.... Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nin sahibi, diğer sanık ... ise aynı şirkette müdür olarak çalışmaktayken şirketin ekonomik sıkıntılar yaşaması ve şirket malları üzerinde hacizler bulunması üzerine, malları kaçırmak amacıyla sanık ... ile sanık ...'nın baldızı olan.... isimli şahıs adına diğer şirketle aynı binada faaliyet gösteren.... Tekstil Tur. San. Tic. Ltd. Şirketini kurdukları, sanık ...'nın şirkette resmi olarak yetkili olmamasına rağmen şirket adına faaliyetler yürüttüğü, bu kapsamda sanıkların fikir ve irade birliği içerisinde şirkete ait olan ve üzerinde haciz bulunan 3 Nokta işaret makinesi, yaka altı kesme makinesi, 5 iplik makinesi, klima, apartura pres ve paskara makinesini katılana satıp karşılığı olan parayı tahsil etmek suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların savunmaları, katılan beyanı ile dosya kapsamına göre mahkemenin mahkumiyet kararına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Katılan ...'nin 05/10/2016 tarihli yargılama aşamasındaki beyanında açıkça sanık ...'nin zararın bir kısmını gidermesi nedeniyle sadece bu sanık yönünden kısmı ödeme nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmasına muvafakat ettiği halde, diğer sanık ... yönünden de etkin pişmanlık hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle, kararın ONANMASINA, 18/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.