muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4745, Karar No: 2023/5485, Tarih: 09.11.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/4745 E.  ,  2023/5485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/433 E., 2021/235 K.

DAVACILAR : ... vd. vekili Avukat ..., ... vekilleri Avukat ... vd., ... vekili Avukat ..., ... vd.

DAVALILAR : ... vd. vekilleri Avukat ... vd. ... vekilleri Avukat ... vd., ... vd.

DAVA TARİHİ :

KARAR : Kısmen kabul, kısmen ret

Taraflar arasında görülen ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, bir kısım davacılar vekili ile davalılardan ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davaya konu 354 ada 7 parsel sayılı taşınmazda paydaş olan davalılardan ...'in, dava dışı yüklenici ... ... ile düzenleme şeklinde 24.09.1987 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığını, davacılardan ... ...'ın da 10.06.1988 tarihli noter ihtarnamesiyle taşınmaz mülkiyetinin çekişmeli olduğunu belirterek inşaatın yapılmaması için yükleniciye ve davalılar adına ihtarname çıkardığını, ... ...'ın 07.07.1988 tarihinde inşaat ruhsatı alarak inşaata başladığını ve binanın şu an 5 depo ve 8 işyerinden oluşan kısmının tamamladığını, 14.10.1989 tarihinde de iskân aldığını, 1989 yılında davalıların diğer paydaşların rızası olmadığını bilmelerine rağmen işyeri ve depoları kiralamak veya işletmek suretiyle haksız yere kullandıklarını belirterek, 1989 yılından itibaren işlemiş yasal faiziyle birlikte toplam 7.500,00 TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte tahsili talep etmiş, bedel isteğini aşamada ıslah etmiştir.

II. CEVAP

1. Bir kısım davalılar, cevap dilekçesinde, kendilerinin taşınmazı hiç kullanmadığını, taşınmazın davalılardan ... ... ... tarafından kullanıldığını, kendilerinin taşınmazda sadece miras hissesinin bulunduğunu ve sadece 5 yıllık ecrimisilin istenebileceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili, cevap dilekçesinde; davacıların davalılar ile ilgili intifadan men ettiklerine dair ihtarda bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

3. Davalılardan ..., cevap dilekçesinde; taşınmazın kendisi tarafından kullanılmadığını ve hiçbir fayda sağlamadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Elbistan 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.05.2013 tarihli ve 2009/836 Esas, 2013/241 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile 37.386,66 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

III. MAHKEME KARARI

Elbistan 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.05.2013 tarihli ve 2009/836 Esas, 2013/241 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile 37.386,66 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, bir kısım davalılar ile davalılardan ... vekili ayrı ayrı temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 24.12.2014 tarihli ve 2014/13770 Esas, 2014/20201 Karar sayılı kararında; "...davalılardan ... yönünden intifadan men olgusunun gerçekleştiği, diğer davalıların ise taşınmazı kullanmadıklarını bildirmelerine rağmen mahkemece bu konuda inceleme ve araştırmanın yapılmadığı, öte yandan her bir davacının payına düşen ecrimisil miktarının ayrı ayrı hesaplanarak hüküm kurulması gerekirken mahkemece bu hususun göz ardı edilerek infazda tereddüt yaratacak şekilde karar verilmiş olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190. maddesi gereğince taraflarca bildirilen tüm delillerin tam olarak toplanmasının gerektiği, tanıklardan ... dışındaki davalıların her birinin ayrı ayrı taşınmazı kullanıp kullanmadığının, kullanıyorsa ne şekilde kullandıklarının ayrıntılı olarak sorulup tespit edilmesinin, bu şekilde soruşturmanın eksiksiz tamamlanmasının ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesinin gerektiği..." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Elbistan 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.07.2021 tarihli ve 2015/433 Esas, 2021/235 Karar sayılı kararı ile;

"1. Davanın, davalılar ... ile ... yönünden kabulü ile;

- Davacılardan ... yönünden 530,76-TL,

- ... yönünden 530,76 TL,

- ... yönünden 530,76 TL,

- Müteveffa ... mirasçıları olan ... yönünden 663,46 TL, mirasçı ... yönünden 663,46 TL,

- ... mirasçısı ... yönünden 796,09 TL,

- ... yönünden 530,76 TL,

- ... yönünden 530,76 TL,

- ... mirasçıları olan ..., ..., ..., ... ve ... yönünden ayrı ayrı 106,15 TL olmak üzere toplamda 5.307,57 TL'nin davalılar ... ile ...'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile iş bu davacılara yukarıda belirlenen payları oranında ödenmesine,

2. Davanın, davalılar ..., ... ..., ... ile ... yönünden reddine;

3. Davanın, usulüne uygun açılmış herhangi bir dava veyahut müdahale talebinde bulunmaması hasebiyle UYAP sisteminde davacı olarak kaydı bulunan ..., ..., ..., ..., ... ile ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına,

4. Davanın, usulüne uygun açılmış herhangi bir dava bulunmaması hasebiyle UYAP sisteminde dahili davalı olarak kaydı bulunan ... ile ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davacılar vekili ile davalılardan ... vekili ayrı ayrı temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

4. Davanın, usulüne uygun açılmış herhangi bir dava bulunmaması hasebiyle UYAP sisteminde dahili davalı olarak kaydı bulunan ... ile ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davacılar vekili ile davalılardan ... vekili ayrı ayrı temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Bir kısım davacılar vekili,

- Bilirkişi raporunda oranlamaların yanlış hesaplandığını,

- Faiz talebi konusunda karar verilmediğini,

- Her bir davacı yönünden ayrı ayrı vekâlet ücretine takdir edilmesi gerektiğini,

- Davacılardan ... yönünden hesaplanan miktarın hatalı olduğunu,

- Davacılardan ... lehine hüküm kurulmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalılardan ... vekili; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 ... maddesi, 438 ... maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6100 sayılı Kanun'un 114 ve 115 ... maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 ... maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyiz yoluna başvuran bir kısım davacılar yönünden yapılan incelemede; Mahkemece davacılardan ... lehine 530,76 TL; ... ... lehine 106,15 TL; ... lehine 106,15 TL ecrimisile hükmedilmiş, davacılardan ... yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup adı geçen davacı yönünden hükmedilmeyen ecrimisil miktarının 1.682,40 TL olduğu görülmüştür. Bir kısım davacılar lehine hükmedilen ve davacılardan ... yönünden hükmedilmeyen ecrimisil toplamının 2.425,46 TL olduğu anlaşılmıştır. Hüküm tarihi olan 2021 yılında temyiz sınırının 4.270,00 TL olduğu gözetildiğinde bir kısım davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin miktarın yasal sınırın altında kalması sebebiyle reddine karar vermek gerekmiştir.

3. Temyiz yoluna başvuran davalılardan ... vekili yönünden yapılan incelemede; temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Bir kısım davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Bir kısım davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE;

2. Davalılardan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı ... ...'e yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde temyiz eden bir kısım davacılara iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

09.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8350, Karar No: 2022/3456, Tarih: 02.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/8350 E.  ,  2022/3456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/45 E. - 2018/936 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesine ilişkin hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Tekirdağ İli, Çerkezköy İlçesi, İstasyon Mahallesi, 240 ada, 84 (ifrazen 240 ada 105) parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelin ve ecrimisilin davalı idareden tahsiline dair ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14525, Karar No: 2023/6478, Tarih: 18.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/14525 E.  ,  2023/6478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1137 E., 2021/702 K.

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan mağdure vekili, Bakanlık vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Bakanlık vekilinin temyiz isteği yönünden; 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'na yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 02.04.2019 gün ve 2017/560 Esas, 2019/253 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 11.06.2021 tarihli ve 2019/1137 Esas, 2021/702 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan mağdure vekilinin istinaf başvurusunun 5271 istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca duruşma açılarak İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesi ve 52 inci maddesinin iki ile dördüncü fıkraları uyarınca 3000 TL adli para cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin, sanık hakkında üst had yerine alt sınırdan hapis cezasına hükmedildiğine yönelik olduğu görülmüştür.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Mağdurenin soyut beyanları dışında sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2017 tarih ve 2017/18226 esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında Mağdure, sabah okula giderken karşısına çıkan sanığın "çok güzelsin" dediği ve bakışlarıyla süzdüğü, mağdurun bu sözden dolayı ağlayarak okula gittiği şeklindeki olay anlatımıyla kamu davası açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama neticesinde, dosya kapsamında mağdurenin iddiasını doğrulayacak başkaca belge veya bilgi bulunmadığı, bu arada benzer bir suçla ilgili olarak sanık hakkında Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/646 Esas sayılı dosyasında da kamu davası açıldığından bahisle sanığın atılı suçu işlemiş olabileceği düşüncesiyle kamu davası açıldığı, suç tarihinde sadece on bir yaşında olan mağdurenin ifadesi üzerine kamu davası açıldığı ve bunun dışında isnat edilen eylemin sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşma açılmaksızın yapılan incelemede aşamalarda sanığın atılı suçlamayı kabul etmemesi, mağdurenin aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunması ve 11.02.2020 tarihli dilekçesinde böyle bir olayın yaşanmadığını beyan etmesi karşısında sanığın atılı eylemi gerçekleştirip gerçekleştirmediği hususunda sanık lehine çok kuvvetli şüphenin bulunması ve şüpheden sanık yararlanır şeklindeki evrensel hukuk kuralı da gözetilerek atılı suçu işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak, somut inandırıcı ve kesin delil bulunmayan sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'na yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

B. Sanık Müdafii ile Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstekleri Yönünden

B. Sanık Müdafii ile Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstekleri Yönünden

Mağdure, sabah okula giderken karşısına çıkan sanığın "çok güzelsin" dediği şeklinde iddianameye konu sözün bizatihi cinsellik içermediği gibi cinsel amaçla söylendiğine dair de her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek sanığın kanuni unsurları itibari ile oluşmayan suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesi gereğince, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafii ile Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstekleri Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 11.06.2021 tarihli ve 2019/1137 Esas, 2021/702 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3781, Karar No: 2011/6772, Tarih: 03.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/3781 E.  ,  2011/6772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.09.2008 gün ve 2008/71 - 2008/182 sayılı kararı onayan Daire’nin 20.10.2010 gün ve 2009/199 - 2010/10542 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınmış markası olan IKEA ibaresini 1-45. sınıflarda tescil ettirmek üzere 23.02.2005 tarihinde TPE’ye marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvurunun markalar dairesi tarafından 18/1-5, 24/1, 5, 7, 8, 25/1-7 ve 26/1-4, 6-8. sınıf emtialar yönünden 556 sayılı KHK’nin 7/b maddesi uyarınca 1998/15371 sayılı marka dayanak alınarak reddedildiğini, müvekkilince yapılan itirazın YİDK tarafından 18/1-5 ve 24/1.sınıf mallar yönünden kabul edilmesine karşın diğer sınıflar yönünden reddedildiğini, oysa ki davacı markasının davalıya ait redde mesnet marka tescil edilmeden daha önceki tarihlerde Dünyanın bir çok ülkesinde ve Türkiye’de tescil edilmek ve kullanılmak suretiyle tanınmışlık vasfı kazandığını, davalı şirketin 1998/15371 sayılı İKİA + şekil ibareli markayı müvekkilinin tanınmışlık vasfı taşıyan markasından istifade etmek amacıyla kötü niyetle tescil ettirdiğini ileri sürerek, YİDK kararının iptaline, davalı şirket adına tescilli olan 03.11.1998 gün ve 1998/15371 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile marka sicilinden terkinini ve bu kararın Türkiye çapında yayın yapan gazetelerden birinde ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davanın süresinde açılmadığını, müvekkilinin 1998/15371 sayılı markasının tescil tarihinden bu yana 5 yıllık süre dolduğundan davacının dava açma süresini geçirdiğini, davacı markasının tanınmış marka olduğu kabul edilse bile müvekkili şirket tescilinin kötü niyetli olmadığını, davacının müvekkilinin tescil tarihinde Türkiye’de faaliyette bulunan bir firma olmadığını, tescilde öncelik hakkının müvekkiline ait olduğunu, bu nedenle davacı başvurusunun reddinin hukuka uygun bulunduğunu, ayrıca YİDK kararının iptal edilmesinin müvekkili şirket markasının hükümsüzlüğünü gerektirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.