muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/272, Karar No: 2018/15541, Tarih: 18.10.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/272 E.  ,  2018/15541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve beraate dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanıklar...ve ...hakkında basit kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

"Hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararlarına karşı başvurulacak yasa yolu 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde hiçbir istisna öngörülmeksizin "itiraz" olduğu belirtilmekle, itiraz mercii tarafından incelenerek karar verilmek üzere temyizen incelenmeyen dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanıklar ...ve...’in ...’e yönelik yaralama, sanıklar ... ve ...’in ...’e yönelik yaralama eylemlerinden kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...’in “diğer sanık ... annem...’ye sopa ile vurdu, tekrar vurmasını engellemek için onu ittirdim” şeklindeki savunması ve anlatımı ile uyumlu dosya kapsamına göre, sanık ... hakkında ...’ü yaralama eylemi nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/2-d maddesi gereğince meşru müdafaa gerekçesiyle verilmiş beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanların temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

3) Sanık ...’in babası ...’e yönelik yaralama eyleminden kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...’in babası olan ...’nin ayağına basarak kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaraladığına dair iddia ve kabul ile dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu ve cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, delillerin takdir ve değerlendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5373, Karar No: 2017/11203, Tarih: 30.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/5373 E.  ,  2017/11203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 31.08.2007 tarihinde desteğin kullandığı araç ile davalıların sürücü ve malik olduğu aracın çarpışması ile meydana gelen trafik kazası sonucu desteğin vefat ettiğini, davacıların destekten yoksun kaldıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00’er TL destekten yoksun kalma tazminatının, 15.000,00’er TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat taleplerini artırmıştır.

Davalı ... şirketi vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; maddi tazminat talebi yönünden davanın kabulüne, davacı anne ... için 5.552,00 TL, baba ... için 5.231,00 TL olmak üzere 10.783,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının 2.000,00 TL için 07/09/2007 tarihinden geçerli yasal faiziyle 8.783,00 TL için ıslah tarihi 06/05/2014 tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne davacı anne ... için 1.000,00 TL, baba ... için 1.000,00 TL, kardeş ... için 500,00 TL ve ... için 500,00 TL manevi tazminatın ölüm tarihi olan 07/09/2007 tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2014 yılı için 1.890,00 TL'dir.

Temyize konu karar, davacı anne ... için 1.000,00 TL, baba ... için 1.000,00 TL, kardeş ... için 500,00 TL ve ... için 500,00 TL manevi tazminat tutarları yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ...’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranını hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranını hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin manevi tazminata ilişkin temyiz dilekçesinini (isteminin) reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 706,01 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 30.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26270, Karar No: 2017/4107, Tarih: 10.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/26270 E.  ,  2017/4107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması Anayasa hükmüdür. (TCA m. 143/1). Mahkemenin, tarafların açıklamalarını dikkate alarak değerlendirmesi ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesi hukuki dinlenilme hakkının da (HMK m.27) gereğidir. Yargı organları her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, sabit görülen maddi vakıaları ve bunlardan çıkardıkları sonuç ve hukuki sebepleri gerekçelerine yansıtmalıdırlar. Somut olaya gelince; mahkeme gerekçeli kararında, tarafların boşanma davalarının neden kabul edildiğine, tarafların kusur durumlarına ilişkin gerekçe belirtmediği gibi bu husus gerekçede tartışılmamıştır. Bu haliyle karar yeterli gerekçeden yoksun olup, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/1-c maddesindeki unsurları içermemektedir. Bu bakımdan gerekçesiz karar oluşturulması usule aykırı bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.04.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/15066, Karar No: 2012/21115, Tarih: 09.10.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/15066 E.  ,  2012/21115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hak saklı tutularak 10.000 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Islah dilekçesi ile, müddeabih 17886 TL'ye yükseltilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:Kısa kararda; “İş bu davaya bakmak İdari Yargıya ait bulunduğundan mahkememizin görevsizliğine, bu nedenle dava dilekçesinin reddine” denilmiş iken, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise; “Taraflar arasındaki çekişmenin nitelik itibariyle Askeri Yüksek İdari Mahkemesinin görevine girdiğinden Yargı Yolu itibariyle davacının açmış olduğu davada dava dilekçesinin reddine” şeklinde hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.Bu haliyle, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5844, Karar No: 2022/8774, Tarih: 08.06.2022

Buna göre mülga 506 sayılı Kanun’un “Sigortalı Sayılmayanlar” başlıklı 3. maddesi uyarınca:

“Aşağıda yazılı kimseler bu Kanunun uygulanmasında sigortalı sayılmazlar.

D) (Değişik: 11/8/1977 - 2100/1 md.) Ev hizmetlerinde çalışanlar (ücretle ve sürekli olarak çalışanlar hariç)…”

Yine 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun’un “Sigortalı Sayılmayanlar” başlıklı 6. maddesi uyarınca;

“…Bu Kanunun kısa ve uzun vadeli sigorta kolları hükümlerinin uygulanmasında;

…c) (Değişik: 17/4/2008-5754/4 md.) Ev hizmetlerinde çalışanlar (ücretle ve sürekli olarak çalışanlar hariç)…4 üncü ve 5 inci maddelere göre sigortalı sayılmaz.”.

Buna göre ev hizmetleri, mülga 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun ilk halinde Kanun kapsamı dışında bırakılmış iken, 24.08.1977 tarih ve 16037 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 24.11.1977 tarihinde yürürlüğe giren 11.08.1977 tarih ve 2100 sayılı Kanun’un 1. maddesiyle yapılan değişiklik ile mülga 506 sayılı Kanun’un 3. maddesinin (D) bendinde yapılan düzenleme uyarınca, ev hizmetlerinde “ücretle ve sürekli çalışanlar” anılan maddede yer alan istisnalar içinden çıkarılmış, 5510 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile de aynı yöndeki uygulamaya devam edilmiştir.

Görüldüğü üzere, anılan maddeler uyarınca, ev hizmetlerinde çalışanlar; ücretle ve sürekli olarak çalışanlar hariç, bu Kanunların uygulanmasında sigortalı sayılamazlar.

Sigortalı sayılmak için, ücret ve sürekli çalışma birlikte arandığından, her iki koşulun da gerçekleşmiş olması gerekir. Hizmet karşılığı ücret alınmıyorsa veya ücret alınmakla birlikte çalışmada süreklilik yoksa bu tür çalışmayı sigortalı çalışma saymak mümkün değildir.

Buna göre, diğer koşulları gerçekleştirmiş olanlar eğer anılan maddelerin kapsamına giriyorlarsa, sigortalı sayılamayacak ve 506 veya 5510 sayılı Kanunlarda düzenlenen haklardan yararlanamayacaklardır.

Yeri gelmişken belirtilmelidir ki, mülga 1475 sayılı ... Kanunu’nun 5/1. maddesi ve 4857 sayılı ... Kanunu’nun 4/1. maddeleri uyarınca, ... Kanunları hükümleri ev hizmetlerine ve ev hizmetleri çalışanlarına uygulanamayacak, bu işler ve bu işleri yapan kişiler Borçlar Kanunu’nun hizmet akdini düzenleyen hükümlerine tabi olacaklardır.

Evde yapılan işle, ev hizmetleri arasında bazı farklılıkların da tanımlanması gerekir. Ev hizmeti evde yapılmakla birlikte, herhangi bir ... olmayıp doğrudan yaşanan mekâna yönelik bir iştir. Yaşanan konutla doğrudan bağlantı içerisindedir. Doğrudan eve ve ev yaşamına yöneliktir. Dolaylı olarak ev yaşamına katkıda bulunan, onu kolaylaştıran hizmetlerdir. Ev hizmetinin doğrudan eve veya ev yaşamına yönelik olması gerekir. Ev hizmeti evden soyutlanamaz (Okur A. R., Ev Hizmetlerinde (İşlerinde) Çalışanların Sigortalılığı, Kamu-... Dergisi, Cilt 7, Sayı 3, 2004, s. 10).

Bir işin ev hizmeti sayılabilmesi için yapılan işin evde gündelik yaşamın gerektirdiği faaliyetler kapsamında ev yaşamının gündelik, olağan gereksinmelerini karşılayan işlerdir (... H., ... Hukuku, Turhan, ..., 2004, s. 179).

Bir işin ev hizmeti sayılabilmesi için yapılan işin evde gündelik yaşamın gerektirdiği faaliyetler kapsamında ev yaşamının gündelik, olağan gereksinmelerini karşılayan işlerdir (... H., ... Hukuku, Turhan, ..., 2004, s. 179).

Öğretide ev hizmetleri, evde gündelik yaşamın gerektirdiği; temizlik, yemek, çamaşır, ütü, çocuk bakımı, mürebbiyelik gibi işler olarak kabul görmektedir. Ev hizmetleri çalışanları ise ..., kahya, hizmetçi, temizlikçi, aşçı, çocuk bakıcısı, bahçıvan, şoför, bekçi, hayvan bakıcısı vb. evin gündelik işleyişine ilişkin faaliyetleri yürüten kişiler olarak kabul görmektedir ((N. ..., F. ..., Ev Hizmetlerinde Çalışanların Karşılaştıkları Sorunların ... Açısından Değerlendirilmesi, Kamu-... Dergisi, 2009, cilt 10, sayı 4, sayfa 172’den atfen; ... M., 1475 sayılı ... Kanunu Şerhi, 1986, s.190-191; ..., a.g.e., s. 179; ... N., ... Hukuku Dersleri, B. 20, Beta, ..., 2007, s. 70; Süzek S., ... Hukuku, B. 2, ..., Beta 2005, s. 180; Okur A., a.g.e. s. 348-349; .... İlişkileri), B. 2, ... 1994, Barış Yayınları, s. 71; .... Ö- ... S- .... D, ... ... Hukuku, ... Yayınları, ... 2004, s. 43).

Yukarıda ayrıntıları açıklandığı üzere, “ev hizmetleri” 506 sayılı Kanun ile tamamen sigortalılık dışında tutulmuş iken 2100 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle ev hizmetlerinde sadece “ücretle ve sürekli olarak çalışanlar” sigortalı sayıldıklarından, bu kişilerin sigortalı olarak kabul edilebilmesi için önemli olan, ev hizmetinde geçen çalışmanın ücretle yapılması ve sürekli olmasıdır.

Sürekli çalışma kavramı yönünden uygulamada, haftanın çoğu ev işlerinde geçirilmiş ve çalışma bir süre devam etmişse, bu çalışma sigortalı çalışma olarak değerlendirilmekte, süreklilik için çalışmanın belli bir yoğunluğa ulaşması aranmaktadır.

Mülga 506 sayılı Kanun ile 5510 sayılı Kanun uyarınca “...” tanımı açık olup, burada “...” ev hizmetidir. Bu nedenle ölçü, işin niteliği değil ev işinde çalışanın, bu işte ne kadar süre çalıştığıdır. Ev işlerinde çalışma devamlı ise sürekli sayılacak, devamlılık yoksa, ... belirsiz aralıklarla geçici olarak ya da çağrı üzerine yapılıyorsa süreksiz sayılacaktır.
Yargıtay — Esas No: 2008/7848, Karar No: 2008/10355, Tarih: 30.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/7848 E.  ,  2008/10355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı şirket vekili dava dışı temlik edeni TMSF tarafından 11.353.249,-YTL alacağın yine dava dışı müflis STS Tesisat ... San. ve Tic. AŞ.nin iflas masasına yazdırıldığını, bilahare alacağın müvekkili şirket tarafından temlik alındığını; müflis şirkete ait iki adet taşınmazın ... İcra Müdürlüğü’nün 2004/1711 sayılı takip dosyasından satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde tüm satış tutarının davalı şirkete isabet ettirildiğini, ne var ki adı geçen lehine tesis edilen ipoteğin 500.000,-YTL.lik üst sınır ipoteği niteliğinde olduğunu ... sürerek satış bedelinden artan 200.000,-YTL. tutarın kendilerine ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince dava dışı STS Tesisat ... San. ve Tic. AŞ.nin iflas ettiği ve bu durumda sıra cetveline itiraz hakkının sadece iflas idaresinde olduğu, davacının da iflas idaresi adına böyle bir dava açmaya yetkisinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 30.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/32975, Karar No: 2023/560, Tarih: 14.02.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/32975 E.  ,  2023/560 K.**

**"İçtihat Metni"**

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/109 E., 2021/374 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2019 tarihli ve 2019/197 E. 2019/520 K. sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince verilen beraat hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2019 tarihli ve 2019/197 E. 2019/520 sayılı Kararı ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

2-İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2020/109 esas 2021/374 sayılı Kararı ile O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebinin 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3-Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

2-İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2020/109 esas 2021/374 sayılı Kararı ile O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebinin 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3-Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, "...Sanık ...'ın örgütün düzenlediği sohbet adı verilen örgütsel toplantılara katıldığı, kurban/burs/himmet/kira yardımı/erzak yardımı adı altında örgüte maddi destek sağladığı, örgütsel yayınlara abone olduğu, çocuklarını bu örgütün okul ve dershanelerine gönderdiği, gerek yurt içi ve gerekse yurt dışındaki bir çok ülkede örgütün çeşitli adlar altında düzenlenen çok sayıda organizasyona katıldığı, örgütsel faaliyetleri/irtibatları/iltisakları nedeniyle KHK'ler ile kapatılmasına yada haklarında adli işlem yapılmasına karar verilen "TASİAD" ve "... Genç İş Adamları Derneği" gibi örgütün finans yapılanmalarına üye olduğu, bu derneklere aidat ödediği, örgütün finans kurumlarından Bank Asyada hesabının bulunduğu, örgüt bağlantısı nedeniyle haklarında işlem yapılan şahıslarla irtibatının bulunduğu, söz konusu eylemlerin sanığın terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk arz ettiği, dosya kapsamındaki mevcut delillere göre silahlı terör örgütüne üye olma suçunun sübut bulduğu, ancak açıklanan nedenlerle atılı suçtan ilk derece mahkemesince mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmiştir.

Bu itibarla, söz konusu ilk derece mahkemesi hükmü ile ilgili "İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine" ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararının isabetli olmadığı anlaşılmıştır..." şeklindedir

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olduğu iddiasıyla hazırlanan iddianame kapsamında mahkemece yapılan yargılama sonunda ilk derece mahkemesince "...Sanık ...'ın 1995 yılında İstanbul iline yerleştiği, 2012 yılında Tekirdağ ilinde tekstil firması kurarak burada yaşamaya ve çalışmaya başladığı, dosya kapsamında bulunan tanık ... imzalı Samsun Valiliğine hitaben yazılan dilekçede özetle sanığın çocuklarının FETÖ okullarında okuduğunu, sanığın FETÖ toplantılarına Samsun ve Tekirdağ ilinde devam ettiğini ihbar ettiği, tanık ...'in hazırlık ifadesinde özetle kendisinin ... ilçesi ... mahallesinde muhtar olduğunu, sanığın komşusu olduğunu, sanığın çocuklarının FETÖ okullarında okuduğunu, çocukların FETÖ okulları için "dedemin okullarında okudum" şekilde tabir kullandığını, sanığın örgüt içerisinde çok aktif bir şahıs olduğunu, sanığı yakın bir akrabasına sorduğunu, bu kişinin sanığı kast ederek "nasıl tutuklanmadı haret ettim, bu adam FETÖ'nün elebaşlarındandır" dediğini, beyan ettiği, tanık ...'in kovuşturma aşamasındaki beyanlarında bahsi geçen imzalı dilekçeyi kendisinin yazmadığını, imzasının bulunduğu boş kağıtları azası olan ...'ya bırkatığını, bu şahsın kendisi hakkında da şikayette bulunduğunu, hazırlık ifadesinde imzasının olmasından ve korkmasından dolayı yazılan hususları kabul ettiğini, sanığın sohbetlere katıldığı, himmet topladığını görmediğini, aktif bir biçimde örgüt içerisinde yer alıp almadığına dair bilgisi olmadığını beyan ettiği, Tekirdağ İl Emniyet Müdürlüğü'nün Tem Şube Müdürlüğünün ve Kom Şube Müdürlüğünün 13.05.2019 ve 12.09.2019 tarihli müzekkere cevaplarında sanık hakkında FETÖ/PDY kapsamında yeni bir teşhis ve beyana rastlanmadığı hususunun bildirildiği, dosya kapsamındaki 08.08.2017 tarihli tutanakta sanığın 10.02.2011 ile 13.02.2011 tarihleri arasında ... Termal Tatil Köyü isimli yerde konakladığını, aynı tarihlerde konaklayan 14 kişide ByLock programı tespit edildiği, yine 10.01.2014 ile 12.01.2014 tarihleri arasında ... Hotel isimli yerde eşi ile birlikte konakladığı, aynı dönemde bu yerde kalan 5 kişide ByLock tespit edildiği hususlarının belirtildiği, sanığın Bank ... hesap hareketleri üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen raporda sanığın bankada aynı müşteri numarası ile 09.06.2010 ile 03.12.2014 tarihleri arasında açılmış 5 hesabının olduğu, bu hesaplardan 4 tanesinin vadesiz hesap, 1 tanesinin ise kredi olduğu, aylık bakiye tablosunun 2013 yılı Ocak ayı ile 2016 Aralık ayı arasında her ay 0,00 TL olduğu, örgüt liderinin talimatı sonrası dönemde 03.12.2014 tarihinde "Çatalca'daki arsa bedeli karşılığı ödeme" açıklaması ile 250.000,00 TL'nin Şevki Kaya isimli şahıs tarafından hesaptan hesaba aktarma yapıldığı, yine 03.12.2014 tarihinde sanık tarafından 250.000,00 TL yatırılarak 04.12.2014 tarihinde sanığın Garanti Bankası hesabına 500.000,00 TL eft/havale işlemi yapıldığı tespit edildiği şeklindeki hususların belirtildiği, dosya kapsamında bulunan ..