muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26465, Karar No: 2014/10336, Tarih: 10.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/26465 E.  ,  2014/10336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/08/2013

NUMARASI : 2013/289-2013/335

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı asıl tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arazi niteliğinde kabulü doğrudur.Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın özellikleri, bilirkişi raporunda belirtilen hususlar ve aynı bölgeden Dairemize intikal eden dava dosyaları göz önünde bulundurulduğunda; net gelir metoduna göre tespit edilen m2 birim bedeline % 80 oranında objektif değer arttırıcı unsur uygulanmak suretiyle değer biçilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, karpuz ve ayçiçeğinin dekar başına verim miktarlarının İl Gıda Hayvancılık ve Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2013 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorularak bilirkişi raporunun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalının temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12948, Karar No: 2013/29628, Tarih: 16.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/12948 E.  ,  2013/29628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çamardı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :14.3.2013
Yargıtay — Esas No: 2015/10084, Karar No: 2015/11396, Tarih: 18.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/10084 E.  ,  2015/11396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/146325

MAHKEMESİ : Şile(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2012/94 (E) ve 2012/479 (K)

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Katılan sanık S.. K.. hakkında yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan sanık S.. K..'ın, tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B- Sanık M.. B.. hakkında yaralama suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Katılanın, sanık M.. B..'nın vurması sonucu düşerek yaralandığına dair aşamalarda değişmeyen beyanı, katılanın annesi tanık Fitnat Ertan'ın katılanı doğrulaması, sanık ile savunma tanığı olan M.. B..'nın çelişkili beyanları ve katılanın yaralandığına dair olay tarihinde düzenlenen rapor karşısında, katılanın anlatımlarına ve sağlık raporlarına neden itibar edilmediğinin kararda açıklanıp tartışılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, Katılan sanık S.. K..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19201, Karar No: 2019/9074, Tarih: 08.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/19201 E.  ,  2019/9074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1-Davaya konu kobi acil destek sigorta poliçesinde Halk Bankası A.Ş. (... Şubesi/...) dain-mürtehin olduğu belirtilmekle poliçede dain- mürtehin olarak görünen Halk Bankası A.Ş. (... Şubesi/...)'ye yazı yazılarak; kredi sözleşmesinin, davacılar murisi ...'nın kredi borcunun vefat tarihi olan 31.10.2012 tarihi itibariyle kaç TL olduğu, kredi borcunun tamamının ödenip ödenmediği, dain-mürtehin kaydının devam edip etmediği, ödeme varsa ölümden sonra ne kadarının kim tarafından ödendiği, dain-mürtein Halk Bankası A.Ş. tarafından davacı hakkında icra takibi başlatılıp başlatılmadığı, icra dosyasına tahsilat yapılıp yapılmadığı, kredi borcuna ait ödenmeyen taksitler var ise hangi aylara ilişkin ve ne kadar olduğunun sorulup belgelendirilmesi istenerek, verilecek cevabi yazının dosya içerisine alınması,

2-Davacılar vekilinden; davacılar murisinin ... . Taş. Ltd. Şti. ortaklığına ilişkin belge temin edilerek dosya içerisine alınması ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 08/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2144, Karar No: 2021/4330, Tarih: 25.05.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/2144 E.  ,  2021/4330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.03.2017 tarihli ve 2015/234 Esas, 2017/79 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılmasına karar verilmiş, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kararı temyiz eden davalı vekili tarafından kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talep edildiğine göre, bu talep hakkında karar verme yetkisi kanun yolu incelemesini yapacak olan Yargıtaya aittir (HMK mad.336/3). Dosya arasına alınan ve dilekçe ekinde sunulan bilgi ve belgeler, talep edenin kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde haklı olduğu hususunda kanaat uyandırmaya yeterli olduğuna, adli yardım talebinin reddi halinde Devletin mahkeme harcı almasındaki menfaati ile başvuranın mahkeme vasıtasıyla hakkını korumadaki çıkarları arasındaki adil dengenin sarsılacağına, davacının temyiz harç ve giderleri ödemekle yükümlü tutulmasının kendisine aşırı yük getireceğine, bu hususun Anayasanın 36. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkı ile bu kapsamda adalete ve mahkemeye erişim hakkına aykırı da bulunduğuna göre, adli yardım talebi yerinde görüldüğünden, HMK’nin 334 ve devamı maddeleri gereğince açıkça dayanaktan yoksun olmadığı anlaşılan adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 25.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/418, Karar No: 2019/5207, Tarih: 09.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/418 E.  ,  2019/5207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/04/2018 tarihli ve 2017/1056 esas, 2018/339 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 22/01/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 08/10/2015 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nca yürütülen soruşturma sonucunda, 08/12/2015 tarihli, 2015/35624 soruşturma ve 2015/688 sayılı karar ile 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 30/12/2015 tarihinde tebliğ edildiği, infazı için 14/12/2015 tarihinde Eskişehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Eskişehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 27/12/2016 tarihli çağrı yazısının şüpheliye 02/01/2017 tarihinde tebliğ edildiği, 13/01/2017 tarihinde müdürlüğe başvurduğu, bilgilendirme formu ve denetim planı hazırlandığı, 21/02/2017 ve 14/03/2017 tarihli görüşmelerine katıldığı, 04/04/2017 tarihli vaka sorumlusu ile olan görüşmesine katılmaması nedeniyle uyarıldığı, uyarı yazısının 10/04/2017 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen 25/04/2017 tarihli bireysel görüşmesine katılmaması üzerine dosyanın ihlal nedeniyle kapatılarak savcılığa gönderildiği,

3- Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nca erteleme kararının kaldırılarak sanık hakkında, 25/10/2017 tarihli, 2015/35624 soruşturma, 2017/9024 esas ve 2017/7156 sayılı iddianame ile TCK’nın 191/1-4-a, 53, 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

4- Kanun yararına bozma istemine konu Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/04/2018 tarihli, 2017/1056 esas ve 2018/339 sayılı kararı ile; “ceza verilmesine yer olmadığına” ve tedbirin infazının devamına karar verildiği, kararın 20/04/2018 tarihinde kanun yoluna gidilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

4- Kanun yararına bozma istemine konu Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/04/2018 tarihli, 2017/1056 esas ve 2018/339 sayılı kararı ile; “ceza verilmesine yer olmadığına” ve tedbirin infazının devamına karar verildiği, kararın 20/04/2018 tarihinde kanun yoluna gidilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan sanık ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 08/12/2015 tarihli ve 2015/35624 soruşturma, 2015/688 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, sanığın denetimli serbestlik tedbirini ihlâl ettiği gerekçesiyle Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen 25/10/2017 tarihli ve 2015/35624 soruşturma, 2017/9024 esas, 2017/7156 sayılı iddianame ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/04/2018 tarihli ve 2018/1056 esas, 2018/339 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, adı geçen sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve 191/3. maddesi uyarınca bir yıl denetimli serbestlik süresi belirlendiği, denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın tedbire uymadığı ve bu nedenle sanık hakkında aynı Kanun’un 191/4-a maddesi uyarınca kamu davası açıldığı, ancak mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanığın çalışmakta olduğu işyerinden izin alamaması nedeniyle denetime uyamadığı, dolayısıyla sanık hakkında 2 haklı ihtara neden olacak iki farklı eyleminin bulunmaması nedeniyle, bu durumun 191/4-a maddesi uyarınca ısrar sayılmayacağı ve bu nedenle de ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış ise de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemeler yer aldığı, yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-a maddesinde, "Beraat kararı; a) Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması,...Hallerinde verilir." biçiminde bir düzenlemeye yer verildiği;

Somut olayda ise sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde kullanma fiilinin kanunda suç olarak tanımlanmış olduğu, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemeyeceği, aksi halde uyuşturucu madde kullanmak suçundan bir daha kovuşturma yapılmasının mümkün olmayacağı, bu halde kamu davasının açılması bir şarta (yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme şartına) bağlanmış olduğundan, mahkemece ısrar şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 14/09/2015 tarihli ve 2015/8259 esas, 2015/3572 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Denilerek Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2018 tarihli ve 2018/1056 esas, 2018/339 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında, Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararının esas numarasının “2017/1056 esas” yerine “2018/1056 esas” olarak belirtilmesi maddi hata kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 191/3. maddesi uyarınca bir yıl denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın tedbire uymadığı ve bu nedenle sanık hakkında aynı Kanun’un 191/4-a maddesi uyarınca kamu davası açıldığı, yargılama sonucunda mahkemece; sanığın çalışmakta olduğu işyerinden izin alamaması nedeniyle denetime uyamadığı, dolayısıyla 2 haklı ihtara neden olacak ihlalin bulunmadığı, bu nedenle TCK’nın 191/4-a maddesi uyarınca ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile sanık hakkında “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verildiği anlaşılmış ise de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2.maddesinde yer alan "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde yer alan "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde yer alan "Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

Hâlinde, hakkında kamu davası açılır." biçimindeki düzenlemeler ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” biçimindeki düzenleme, yine aynı maddenin 3.ve 4.fıkralarındaki düzenlemeler ile 8. fıkrasında yer alan "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." biçimindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda mahkemece, ısrar koşulunun gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, kamu davasında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilerek sanığın suç teşkil eden eyleminden dolayı bir daha kovuşturma yapılmasını olanaksız kılacak şekilde dosyanın kesin olarak sonuçlandırılması kanuna aykırıdır.

D-)Karar:

Açıklanan nedenlere göre; ısrar koşulunun gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda kamu davasında durma kararı verilerek, kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın suç teşkil eden eyleminden dolayı bir daha kovuşturma yapılmasını olanaksız kılacak ve davayı kesin olarak sonuçlandıracak şekilde “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/04/2018 tarihli ve 2017/1056 esas, 2018/339 sayılı kararının 5271 sayılı MK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

09/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14620, Karar No: 2018/4473, Tarih: 07.05.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/14620 E.  ,  2018/4473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının ve 01/06/2011 tarihinden itibaren sigortalı sayılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işyerinde 01.06.2011-05.09.2014 tarihleri arasında en son net 1650 TL ücretle çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işveren tarafından davacının 01.03.2012- 27.09.2014 tarihleri arasında önce asgari ücret, 2012/11.ayından itibaren asgari ücretin bir miktar üzerinde ücretle çalışmasının bildirildiği, davalı işverenin 2012-3.ayından 2014 yılı 8.ayına kadar bildirim yapılan tamamına ilişkin imzalı ücret bordrolarını ibraz ettiği anlaşılmıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

1- Somut olayda, hizmet tespiti talebi bakımından; salt iki davacı ve bir davalı tanığının beyanı ile yetinilerek eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmiş olması hatalıdır.

Hizmet tespiti yönünden yapılacak iş, dava konusu edilen döneme ait dönem bordrolarında ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, ayrıca tanıkların hizmet cetvellerini davalı Kurumdan getirtmek, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle davalı işyerine komşu işyerlerini tespit edip bu işyerlerinin uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı çalışanları, yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

./..