muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/469, Karar No: 2017/1178, Tarih: 11.04.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/469 E.  ,  2017/1178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-d, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl 10 ay hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık hakkında haksız tahrik yönünden makul bir oranda indirim yapılması gerektiğini içeren Dairemizin 07.06.2016 günlü bozma ilamına uyulduğu halde bu kez etkisiz hale getirecek şekilde alt sınıra yakın bir indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in oğlu olan maktul ...’i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma kararına uyularak verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 11/04/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1448, Karar No: 2012/11118, Tarih: 11.10.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/1448 E.  ,  2012/11118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : Her iki sanık hakkında;

TCK'nın 152/1-a-son, 31/3, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar bakımından 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmasının zorunlu olduğu, 15 yaşını bitirip 18 yaşını tamamlamamış çocuklar bakımından ise rapor alınmadan da karar verilebileceği, ancak bu halde de sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2- Sanıkların mukayeseye elverişli yazı örnekleri temin edilerek dosya arasında suça konu Erdek Polis Kamp Merkezinin tuvaletlerinin duvarlarına ve odaların kapısına yazılmış yazıların dosyadaki fotoğraflarla kıyaslanarak sanıkların eli ürünü olup olmadığının tespitinden sonra hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve sanık ...'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1769, Karar No: 2014/7803, Tarih: 16.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/1769 E.  ,  2014/7803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ... 11. Aile Mahkemesi ile ...8. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Dava, davalı ...'ın nüfus kaydında anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Aile Mahkemesince, talebin evliliğin butlanı istemine değil anne baba adının ve nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davanın evliliğin butlanı istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir. Somut olayda davaname ile davalıların nüfus kaydında amca yeğen olarak göründükleri bu sebeple evliliğin butlanına karar verilmesini talep edilmiş olup, davalıların beyanından ve yapılan kolluk araştırma tutanağından aslında amca çocukları oldukları, Afacan'ın babasının vefat etmesi nedeniyle dedesi üzerine kaydedildiği, bu şekilde nüfus kayıtlarında hata yapıldığı anlaşılmış olup davanın nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır. Dava bu niteliğiyle evliliğin butlanı davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 16.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12979, Karar No: 2022/4856, Tarih: 17.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/12979 E.  ,  2022/4856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı idare vekillince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Tekirdağ İli, Çorlu İlçesi, Şahpaz Mahallesi, 791, 808 ve 809 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve aynı kanunun 11/son maddesi uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8956, Karar No: 2013/29528, Tarih: 11.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/8956 E.  ,  2013/29528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 86/2,86/3-c,62 maddeleri uyarınca hükmedilen 150 gün adli para cezasının aynı yasanın 52.maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den paraya çevrilmesi sonucu sonuç olarak 3000 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken sonuç adli para cezasının hükümde yazılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, "kasten yaralama suçundan sonuç cezanın 3000 TL adli para cezası olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK .nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16237, Karar No: 2018/605, Tarih: 17.01.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/16237 E.  ,  2018/605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu vekili, müvekkil Kurumun genel bütçeye dahil idareler arasında bulunduğunu ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j bendi gereği her türlü yargı harcından muaf olduğunu icra emrinde yer alan icra vekalet ücreti ve harcın iptalini talep etmiş, mahkemece şikayetin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Borçlu vekilinin sair temyiz itirazları, dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından yerinde değildir.

2- Mahkemece, şikayetin kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen borçlu lehine vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nun ek Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin sair temyiz isteminin reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulüne; kararın hüküm fıkrasının 3. bendindeki “ vekalet ücreti takdirine yer olmadığı” sözcüklerinin çıkartılmasına yerine '' Hüküm tarihi itibariyle ... uyarınca 500,00TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine '' ifadelerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

17.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7326, Karar No: 2012/13972, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/7326 E.  ,  2012/13972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı S S. ... Konut Yapı Koop. vek. Av. ... ile davalılar 1) ... Bankası A.Ş. Vek. Av. ... 2) ... A.Ş. arasında görülen dava hakkında Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 28.04.2000 gün ve 4-358 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 29.02.2012 gün ve 10876-3143 sayılı ilamına karşı davalı Türk Ticaret Bankası A.Ş. vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalılardan Türk Ticaret Bankası A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 203.00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14065, Karar No: 2018/3683, Tarih: 29.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/14065 E.  ,  2018/3683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22934, Karar No: 2016/7829, Tarih: 01.06.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/22934 E.  ,  2016/7829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat, İade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kamyonlara yağ satıldığı yönündeki ihbar üzerine sanık ...'a ait ... Madeni Yağ isimli işyerinde ele geçen yağın miktarı ve bu iş yerinde söz konusu madeni yağın, sanık ...'ın ticari amaçla kullanılan kamyonunun yakıt deposuna özel düzenekle aktarımına ilişkin suç üstü hali dikkate alınarak sanıkların 5015 sayılı Kanun ek 5/1 maddesi gereğince mahkumiyetlerine, dava konusu eşyanının müsaderesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde beraatlarine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/06/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20439, Karar No: 2017/977, Tarih: 09.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20439 E.  ,  2017/977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici .... madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 05/03/2014 tarih 2014/1346 Esas 2014/4367 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici .... madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 09/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14512, Karar No: 2023/422, Tarih: 06.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/14512 E.  ,  2023/422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/518 E., 2021/506 K.

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili ile davalı Mülhak Vakıf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili ile davalı Mülhak Vakıf vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde, vekil edenlerinin Mülhak Güpgüpzade ... ... Ağa Vakfı'nın galle fazlasına müstehak evladı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde, dava konusu vakfın galle fazlasının alınabilmesi için kural olarak öncelikle vakıf kurucusu ile kan bağının ispatlanması, sonra da bu hususta vakfiyede öngörülen şartların gerçekleşmesi gerektiğini açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı Mülhak Vakıf vekili cevap dilekçesinde, davacıların vakıf kurucusu ile soy bağının ispatlanması gerektiğini, aksi halde davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılar ..., ..., ... ve ...'nun annesi ...'nun dava konusu Mülhak Güpgüpzade ... ... Ağa Vakfı'nın galle fazlasına müstahak evladı olduğunun ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1984/486 Esas ve 1985/113 Karar sayılı kesinleşmiş dosyası itibariyle sabit olduğu anlaşılmakla davacılar ile vakıf arasında evlatlık bağının kurulduğu ve dava konusu Vakfın vakfiyesinde galle fazlasının evlada dağıtımı hususunda batın şartının aranmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacılar ..., ..., ... ve ...'nun Mülhak Güpgüpzade ... ... Ağa Vakfı'nın galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili ile davalı Mülhak Vakıf vekili vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili istinaf başvuru dilekçesinde; eksik araştırma ile davanın kabul edildiğini açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili ile davalı Mülhak Vakıf vekili vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili istinaf başvuru dilekçesinde; eksik araştırma ile davanın kabul edildiğini açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı Mülhak Vakıf vekili istinaf başvuru dilekçesinde; eksik araştırma ile davanın kabul edildiğini açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili ile davalı Mülhak Vakıf vekili itemyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1- Davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2- Davalı Mülhak Vakıf vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 5737 Sayılı Vakıflar Kanunu'nun (5737 sayılı Kanun) 75 ve 76 ıncı maddeleri.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve temyiz edenin sıfatına, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili ile davalı Mülhak Vakıf vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 120,60 TL'nin temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 120,60 TL'nin temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.