muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5224, Karar No: 2014/11889, Tarih: 23.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/5224 E.  ,  2014/11889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/10/2013 tarih ve 2010/450-2013/480 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin eşinin 05.06.2008 tarihinde kaza sonucu vefat ettiğini, birkaç gün sonra dava dışı ....'ın müvekkilini arayarak ölen eşinden dolayı sigortadan alınacak tazminatın takibini yapacağını söylediğini, müvekkilinin bu kişi ile iş takibinin yapılması ve tazminatın %5'inin ....'a verilmesi hususunda anlaştığını, işin takibinden sonra sigorta şirketinin 100.000,00 TL'yi müvekkili adına davalı bankaya yatırdığını, ....'ın vekaleten parayı çekmek istediğini, ancak banka tarafından paranın sadece müvekkile ödeneceği belirtilerek bu kişiye paranın verilmediğini, ancak sonradan nasıl olduğu anlaşılmayacak bir şekilde 100.000,00 TL'nin tamamının ilgili şahsın hesabına geçirildiğini, ....'ın sadece 49.790,00 TL'lik tutarı müvekkiline ödediğini, davalının ödemeyi yaptığı kişinin gerçek hak sahibi olup olmadığını incelemek zorunda olduğunu, müvekkili yerine başkasına ödeme yaptığından sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek şimdilik 50.000,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ceza mahkemesinde görülen dava dosyasına sunulan bilirkişi raporunda ödeme dekontundaki imzanın ....'a ait olmadığının belirtildiğini, davacıya aidiyetinin ise tespit edilemediği, hazırlık soruşturmasında davacının parayı bizzat çekip dekontu imzaladığını kabul ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, .... tarafından davacının aldatılarak zarara uğratıldığının ceza mahkemesi kararı ve tüm dosyadaki delillerle anlaşıldığı, davacının, hesaptaki paranın aktarımı sırasında dava dışı Hatice Alışık ile birlikte bankaya gittiği ve paranın kendi hesaplarından ....'ın hesabına aktarımını sağlayan dekonta imza attıklarının sabit olduğu, banka çalışanlarının davacının aldatılmasında gerek kasıt gerekse ihmallerinin olduğuna ilişkin hiçbir delilin sunulmadığı, haksız eylemin dava dışı .... tarafından gerçekleştirildiği, davalı bankaya atfedilebilecek bir kusurun tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 23/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6454, Karar No: 2011/8367, Tarih: 22.06.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/6454 E.  ,  2011/8367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin ... San.ve Tic.Ltd.Şti.’nin %15 hissesine sahip olduğunu, diğer ortaklardan birinin davalının oğlu ... olduğunu, davalı ...’ye ... Ltd.Şti,’ne maddi yardım yapması karşılığında teminat olarak toplam 86.000 USD bedelli 13 adet senet verildiğini, ancak senetlerde borçlu olarak davalının oğlu ve şirket ortağı ... ile müvekkilinin ağabeyi ...’ın şahsi imzalarının yer alması gerekirken hile ile ...’in müdür sıfatı ile senetleri imzalayıp anılan şirketin kaşesinin basıldığını ileri sürerek senetlerden dolayı davalıya borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ... San.ve Tic.Ltd.Şti.’nin kurulmasından önce dava dışı ...’ın dava dışı ... firmasının borçlarını ödediğini, davacının borçlarına karşılık davaya konu senetleri müvekkiline verdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu senetlerin lehtarının davalı ..., borçlusunun dava dışı ... dava dışı ... Ltd.Şti.’nin ise aval veren konumunda olduğu, senetler üzerinde teminat amacıyla verildiği yönünden bir kayıt bulunmadığı gibi, davacının bu yönde yazılı delil de sunamadığı, HUMK’nun 290.maddesi gereğince senede bağlı olan her çeşit iddiaya karşı def’i olarak ileri sürülen ve senedin hüküm ve kuvvetini ortadan kaldıracak veya azaltacak nitelikte bulunan, hukuki işlemlerin tanıkla ispatlanamayacağı, bu tür iddiaların yazılı delille ispatlanması gerektiği, davacının senetlerin geçersiz olduğunu yazılı delille kanıtlayamadığı gerekçesiyle davacı ... San.ve Tic.Ltd.Şti.’ni temsilen ... vekili tarafından açılan menfi tespit davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 22.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19122, Karar No: 2014/17698, Tarih: 17.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/19122 E.  ,  2014/17698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 19. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/05/2012

NUMARASI : 2010/48-2012/161

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil, tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım, ecrimisil ve tazminat isteklerine ilişkindir.Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden, davacıların 5 sayılı parseldeki Töre Apartmanının kat malikleri, davalıların da 14 sayılı parseldeki Ö.. A.. kat malikleri oldukları, davanın 02.02.2010 tarihinde açıldığı, davalı apartman yöneticisinin kat malikine hitaben 13.04.2010 tarihinde yazdığı yazı içeriğinden davacı parseline bir tecavüzün olduğu, ancak dava açıldıktan kısa bir süre sonra tecavüzün giderildiğinin belirtildiği, nitekim 04.04.2011 tarihli keşifte de bir müdahalenin saptanmadığı, davacılardan M.. K..'ın hükümden sonra 02.06.2013 tarihinde öldüğü, davalılardan davalı M.. A..'ın dava açılmadan önce N.. Y.. ve M.. E..'in ise dava tarihinden sonra maliki oldukları bağımsız bölümlerini dava dışı kişilere devrettikleri anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere elatma bir tür haksız eylem olup elatmanın önlenmesi davası da haksız eylemi gerçekleştiren kişi ya da kişiler aleyhine açılır.

Somut olayda davacılardan M.. A.. 9 nolu bağımsız bölümünü dava açılmadan önce dava dışı kişiye devrettiğine göre dava tarihi itibariyle anılan kişi bakımından bir elatmadan sözedilemez. Öte yandan davalılardan murise M..E.. ile N.. Y.. bağımsız bölümlerini yargılama aşamasında yine dava dışı kişilere devretmiş iseler de dava açıldıktan sonra diğer davalılarla birlikte bunlar bakımından elatmanın konusuz kaldığı açıktır.Ne var ki, davalı M.. C..'ın bağımsız bölümünü devrettiği tarihe kadar ki dönem bakımından diğer davalıların da dava tarihine kadar olan dönem bakımından ecrimisil ve tazminattan sorumlu olacakları kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, hükümden sonra ölen davacı M.. K..'ın mirasçılarına tebligat yapılarak davada yer almalarının sağlanması, davacı taşınmazına yapılan müdahalenin dava açıldıktan sonra giderildiği hususu gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken değinilen husular gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6012, Karar No: 2018/3314, Tarih: 22.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/6012 E.  ,  2018/3314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, olay gecesi saat 23:30 sıralarında sevk ve idaresindeki araç ile İlçe Emniyet Müdürlüğü önü nizamiye kısmında durduğu, nöbetçi polis memurunun sanığın yanına gelerek alkollü olduğunu anlaması üzerine çağırdığı trafik ekiplerince sanığın alkol koktuğunun, ayakta zor durduğunun, sürekli sağa sola hareket ettiğinin gözlemlendiği, hastaneye sevki yapılan sanığın alkol muayenesi yapılmasına izin vermediği, ancak dosya kapsamında mevcut kesin hekim raporunda, sanığın alkol koktuğunun ve güvenli araç kullanamayacağının belirtildiği olayda, sanık hakkında temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak tayin edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de; temel ceza belirlenirken, TCK'nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek, temel hapis cezasının üst hadden belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini kanuna aykırı,

Kabule göre de;

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9397, Karar No: 2012/10774, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9397 E.  ,  2012/10774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ...,...

Dava dilekçesinde, bağımsız bölümün yıkılmasına izin verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar ...,... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada eski kullanılmaz hale gelen bağımsız bölümün projesine uygun şekilde yıkılarak yeniden yapılması istenilmiştir. Bağımsız bölümün eskimesi can ve mal güvenliğini tehdit eder duruma gelmesinin bilirkişi raporu ile saptanmış olması halinde bağımsız bölüm malikinin diğer bağımsız bölümlere zarar vermemek kaydıyla bağımsız bölümü hakim kararı ile yıkıp projesine uygun yeniden yapması her zaman mümkündür.

Bu itibarla dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/28252, Karar No: 2017/5907, Tarih: 23.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/28252 E.  ,  2017/5907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, Mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte birinin nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davalı vekilince nispi temyiz karar harcı yatırılması gerekirken nispi istinaf karar harcı yatırıldığı ve nispi temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; davalı tarafa nispi temyiz karar harcının (sehven yatırılan harçlar talep halinde iade edilmek üzere) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici .... maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3939, Karar No: 2021/2102, Tarih: 08.03.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2020/3939 E.  ,  2021/2102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, Hizan İlçesi Sarıtaş Köyü çalışma alanında bulunan 129 ada 2 parsel sayılı 5.019,29 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... Özkan ve arkadaşları tarafından, davalı ... ve arkadaşları aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan el atmanın önlenmesi davası, davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmış; Kadastro Mahkemesince, çekişmeli parsel tutanağı ile aktarılan dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacı ...'ın davasının kabulüne, diğer davacıların davasının reddine, dava konusu taşınmazın davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.03.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6043, Karar No: 2018/2277, Tarih: 15.05.2018

**1. Ceza Dairesi         2016/6043 E.  ,  2018/2277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

SUÇ : Töre saikiyle tasarlayarak öldürme, 6136 Sayılı kanuna Muhalefet

HÜKÜM :1-Sanık ... hakkında;

TCK'nun 82/1-a-k, 53/1, 62/1. ve 53/1. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

2-Sanık ... hakkında;

A) TCK'nun 82/1-a-k, 53/1, 62/1. ve 53/1. maddeleri uyarınca, müebbet hapis cezası,

B) 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nun 62. ve 52/4. maddeleri uyarınca, 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 740 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Temyizin kapsamına göre, sanıklar Ali ve Mustafa’ nın maktul ...’i nitelikli kasten öldürme ve sanık ...’nin 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlere hasren yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Ali ve Mustafa’nın maktul ...’i nitelikli kasten öldürme ve sanık ...’nin 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutları kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta ve eksik incelemeye, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta ve suçun niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E-2015/85 K sayılı Kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, kısmen re’sen de temyize tâbii bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, hükmolunan cezaların miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanıklar Ali ve İsmail müdafilerinin tahliye talebinin REDDİNE, 15/05/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

15/05/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ....rı'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar ... ve ...'ün yokluklarında 15/05/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/1020, Karar No: 2017/4610, Tarih: 30.05.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/1020 E.  ,  2017/4610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan .....Tur. Gi. Teks. Kuyum. Tic. Ve San. Ltd. Şti. vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davaya konu olayın kurumca iş kazası olarak kabul edilip edilmediğinin araştırılmadığı, davacının maluliyet oranının tespit edilmediği anlaşılmıştır. Bu kapsamda eksik incelemeyle karar verildiği ortadadır.

5510 sayılı Yasa’nın 13. maddesinde İş kazasının 4 ncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5 nci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından bunları çalıştıran işveren tarafından, o yer yetkili kolluk kuvvetlerine derhal ve Kuruma en geç kazadan sonraki üç işgünü içinde iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesi ile doğrudan ya da taahhütlü posta ile bildirilmesinin zorunlu olduğu, iş kazasının işverenin kontrolü dışındaki yerlerde meydana gelmesi halinde iş kazasının öğrenildiği tarihten başlayacağı, Kuruma bildirilen olayın iş kazası sayılıp sayılmayacağı hakkında bir karara varılabilmesi için gerektiğinde, Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık İş Müfettişleri vasıtasıyla soruşturma yapılabileceği bildirilmiştir.

5510 sayılı Yasa’nın 18 nci maddesinde Kurumca yetkilendirilen hekim veya sağlık kurullarından istirahat raporu alınmış olması şartıyla; iş kazası nedeniyle iş göremezliğe uğrayan sigortalıya her gün için geçici iş göremezlik ödeneği verileceği, 19 ncu maddesinde iş kazası sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık Kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanacağı; iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir.