muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18080, Karar No: 2024/4683, Tarih: 30.04.2024

Suça konu yerde bulunan yapının müsadere talebi hususunda mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin tutanak tarihi olan 14.08.2014 yerine 15.08.2014 olarak gösterilmesi mahallinde giderilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın orman sınırları içinde atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 30.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12150, Karar No: 2018/12740, Tarih: 17.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/12150 E.  ,  2018/12740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz dışı sanık ...’in yüzüne karşı verilen 15.09.2014 tarihli hükmü 20.11.2014 tarihinde temyiz ettiği, mahkemece 01.12.2014 tarihinde verilen ek kararla sanığın temyiz isteminin süresinde olmadığından reddine karar verildiği ve bu ek kararın sanığa 02.12.2014 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 02.12.2014 tarihli ek kararı 05.12.2014 tarihinde süresinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanık ...’in temyiz istemi hususunda tebliğnamede görüş bulunmadığından, adı geçen sanık ile ilgili olarak ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 17/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9940, Karar No: 2012/14007, Tarih: 26.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/9940 E.  ,  2012/14007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11050, Karar No: 2024/331, Tarih: 16.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/11050 E.  ,  2024/331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/723 E., 2019/609 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.(Kapatılan) 5. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 24.09.2014 tarihli ve 2015/503 Esas, 2015/507 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında üste fiilen taarruz suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 91 inci maddesinin birinci fıkrasının az vahim hal cümlesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL adlî para

cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.(Kapatılan) 5. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 24.09.2014 tarihli ve 2015/503 Esas, 2015/507 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) Askeri Yargıtay 3. Dairesinin 10.11.2015 tarihli ve 2015/503 Esas, 2015/507 Karar sayılı kararı ile; mahkûmiyet hükmünün noksan soruşturma yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2019 tarihli ve 2017/723 Esas, 2019/609 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında üste fiilen taarruz suçundan 1632 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 2.240,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği; eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın atılı eylemi işlediğinin şüpheli kaldığına, tahrik hükümlerinin asgari hadden uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddelerinin uygulanmama gerekçelerinin belirtilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği; eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın atılı eylemi işlediğinin şüpheli kaldığına, tahrik hükümlerinin asgari hadden uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddelerinin uygulanmama gerekçelerinin belirtilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.P.Er Muhammet Türkdönmez ile sanık P.Er ...’un, 16.07.2013 tarihinde banyo sorumlusu mağdur İkm.Onb. ...’ı banyoya çağırıp o sırada banyoda bulunan İkm.Er ..........ya banyo anahtarını vermesi sebebiyle kızdıkları, müteakiben İkm...’ya vurmaya başladıkları, aralarına girmeye çalışan mağdur İkm.Onb. ...’ın da kafasına ve kulağına vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde darp ettikleri maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

3.16.07.2013 tarihinde düzenlenen olay tespit tutanağı, vaka kanaat raporu, genel adli muayene raporları, tanık ifadeleri ve dosya kapsamında bulunan diğer bütün belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

4.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

III. GEREKÇE

1."Olay ve Olgular" başlığı altında ayrıntılarına yer verilen delillere, sanık savunmasına, bozma ilâmına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın olay tarihinde üstü konumunda olan mağdurun kafasına ve kulağına vurmak suretiyle gerçekleştirdiği üste fiilen taarruz suçuna konu eyleminin sabit görülerek Mahkemece, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilip, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması suretiyle mahkûmiyet hükmü kurularak adli para cezası seçenek yaptırımının tercih edilmiş olmasında ve bir gün karşılığı olarak adli para cezasının suç tarihinde geçerli olan alt sınırdan belirlenerek adlî para cezasının taksitlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2019 tarihli ve 2017/723 Esas, 2019/609 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2019 tarihli ve 2017/723 Esas, 2019/609 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21720, Karar No: 2013/29200, Tarih: 16.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/21720 E.  ,  2013/29200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK' nın 89/4, 50, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın aracı olay mahalli ışık kontrollü kavşağa kırmızı ışık ihlali yaparak girmesi sonucu sağ tarafından kavşağa giren katılan ... idaresindeki ... ile çarpışarak katılan ... ile aracında yolcu olarak bulunan katılan ...'nün yaralanmalarına neden olduğu olayda bilinçli taksir koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi ve bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının adli para cezasına çevrimeye ilişkin 3. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen ceza miktarı ve sanığın kişiliği, ekonomik ve sosyal durumu gözönüne alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 180 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 30 TL olarak hesabıyla 5.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4418, Karar No: 2025/6616, Tarih: 07.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2023/4418 E.  ,  2025/6616 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2020/136 E., 2022/281 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

SUÇ TARİHLERİ : 30.09.2014

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafi, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

1.Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile yeniden düzenlenen ve 5271 sayılı Kanun'un 251/1. maddesi hüküm altına alınan basit yargılama usulüne ilişkin aynı Kanun'un Geçici 5/1 - (d) bendinde yer alan “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi, aynı şekilde 16.03.2021 tarihli, 31425 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe

giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli, 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar sayılı kararı ile yargılama aşamasında olup, henüz kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış dosyalar yönünden, ceza miktarı üzerinde fail lehine etki doğuracağı, bu nedenle belirli bir tarih itibarıyla hükme bağlanmış olan dosyalarda basit yargılama usulünün uygulanmamasının Anayasa'nın 38. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen Geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin iptal edildiği de dikkate alınmak suretiyle, 5237 sayılı Kanun'un 7. ve 5271 sayılı Kanun'un 251. maddeleri uyarınca sanığın eyleminin “basit yargılama usulü” yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2.Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun' un 23. maddesi ile yeniden düzenlenen ve 5271 sayılı Kanun' un 250. maddesinde hüküm altına alınan seri yargılama usulüne ilişkin aynı Kanun' un geçici 5/1- (d) bendinde yer alan kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği de dikkate alınmak suretiyle, 5237 sayılı Kanun'un 7. ve 5271 sayılı Kanun'un 250. maddeleri uyarınca dosyanın seri yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, katılan vekili ile sanık müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 07.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24270, Karar No: 2013/8186, Tarih: 02.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/24270 E.  ,  2013/8186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında “Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın katılan şirket tarafından sözleşme karşılığında işyerinde kullanması için verilen derin dondurucuyu, katılan şirkete iade etmeden ortadan kaybolduğu olayda, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak

Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "360 gün", "300 gün", "6.000 YTL" ve "6.000 YTL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "4 gün", "80 TL" ve “80 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11324, Karar No: 2018/5146, Tarih: 13.11.2018

**20. Ceza Dairesi         2015/11324 E.  ,  2018/5146 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER:

Mahkeme :... Ağır Ceza Mahkemesi

Kararın Tarihi – Numarası : 03/10/2012 tarih, 2011/263 esas ve 2012/222 karar

2- ...

3- ...

4- ...

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz edenler : 1- Sanıklar müdafileri ve sanık ...

2- Cumhuriyet savcısı(sanıklar aleyhine)

Tebliğnamedeki düşünceler : 1- Onama(Serhan ve Asım yönünden)

2- Bozma(F...,.... yönünden)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ...'ın bulunduğu arabada ele geçen suça konu uyuşturucu maddenin kime ait olduğunun bilinmediği aşamada ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasını sağladığı, üzerinde veya evinde uyuşturucu madde ele geçmeyen sanık ...'in sanıklar...,.... 'ın soyut beyanları dışında aleyhinde delil bulunmadığı aşamada ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasını sağladığı, dolayısıyla haklarında TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasında öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına yönelik mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Gerekçeli karar başlığında sanıklar...,.... için 20/10/2011, sanıklar...,.... için ise 19/10/2011 olan suç tarihlerinin sanık ayrımı yapılmaksızın “19/10/2011’’ olarak yazılması,

2-) TCK'nın 53. maddesi uygulanırken, TCK’nın 53. maddesinin (3.) fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanıkların kendi altsoyu yönünden koşullu ./..

salıverme tarihine kadar süreceği, sanıkların kendi alt soyu dışındaki kişilerle ilgili, bu maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen “velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunma yetkisi”nden yoksun bırakılmasının hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden, yoksunluğun tümü için koşullu salıverilmeye kadar sürmesine karar verilmesi ve 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin ve cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca giderilmesi mümkün bulunduğundan;

1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihi kısmından "19/10/2011" ibaresinin çıkartılarak yerine "sanıklar ...,.... yönünden 20/10/2011, sanıklar Serhan ve Asım yönünden 19/10/2011'' ibarelerinin yazılması,

2-TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanıklar hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

Suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1264, Karar No: 2022/5125, Tarih: 21.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1264 E.  ,  2022/5125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Finike Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21.10.2020 tarih ve 2014/216 E. - 2020/369 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: