muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4000, Karar No: 2021/1515, Tarih: 17.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4000 E.  ,  2021/1515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım etme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : 6136 sayılı Kanuna muhalefet etme suçu yönünden uyarlama talebinin reddine, kasten öldürmeye yardım etme suçundan uyarlama talebinin kabulü ile 81, 39, 29, 62'den mahkumiyetine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlü ... müdafiinin, hükmü yasal bir haftalık süreden sonra temyiz ettiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE, 17/02/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2270, Karar No: 2014/5822, Tarih: 06.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/2270 E.  ,  2014/5822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tavas Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/07/2013

NUMARASI : 2011/317-2013/346

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.10.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 24.07.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 10051 parsel sayılı taşınmazın maliki davalı A.. U..'un 1990 yılında taşınmazın 1800 m2 'lik kısmını müvekkilinin bayii F. S.'ye haricen satıp, zilyetliğini teslim ettiğini, müvekkili A.. S..'nün de 2003 yılında taşınmazı F.S.'den satın aldığını belirterek birinci kademede haricen satın alma ve zilyetlik nedenine dayalı olarak tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat isteminde bulunmuş, tazminat isteminin de kabul görmemesi halinde Türk Medeni Kanununun 724. maddesi uyarınca temliken tescil istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ilk kademedeki haricen satın almaya dayalı tapu iptali ve tescil isteminin reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Bir davada olayları açıklamak tarafların hukuki nitelendirme yapmak ise hakimin görevidir. Ayrıca 6100 sayılı HMK'nın 26. maddesinde hükme bağlanan “taleple bağlılık” kuralı uyarınca hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. HMK'nın 297/2. maddesi uyarınca da hakim tarafların tüm talepleri hakkında karar vermelidir. Davada davacı haricen satın alma ve zilyetliğe dayalı olarak tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde taşınmazın rayiç bedelinin tahsili, tazminat isteminin de kabul görmemesi halinde TMK’nın 724. maddesine dayanarak tapu iptali ve tescil istenmesine rağmen, mahkemece ilk kademede tapu iptali ve tescil talebine ilişkin bir karar verildiği halde tazminat istemi ve temliken tescil istemi yönünden bir karar verilmemiştir.

Türk Medeni Kanununun 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Türk Medeni Kanununun 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3.maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır;

Bu koşul dava tarihine ve objektif esaslara göre saptanmalı, fazlalık ilk bakışta da kolayca anlaşılmalıdır. İnşaatın kapsadığı alanın ifrazı kabil ise arsa değeri yalnız bu kısma göre, aksi halde tamamının değerine göre bulunmalıdır. Bazı Yargıtay kararlarında vurgulandığı üzere, inşaatın kaldırılmasının arazi ve malzemeye vereceği zarar, kaldırılmasıyla malzeme sahibinin elde edeceği yarardan daha fazla ise inşaatın kaldırılması fahiş bir zarara yol açar.

c) Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

c) Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Uygun bedel genellikle yapı için gerekli olan arsa miktarının dava tarihindeki gerçek değeri olarak kabul edilmekte ise de, büyük bir taşınmazın bir kısmının devri gerektiğinde geri kalan kısmın bedelinde noksanlıklar meydana gelecekse, bunlar taşınmaza bağlı öteki zararlar da göz önünde bulundurularak hak ve yarar dengesi kurulması suretiyle hesaplattırılmalı, iptale konu zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Mahkemece, yukarıdaki ilkeler ışığında davacının haricen satın alma nedeniyle tapu iptali ve tescil talebinin kabul edilmemesi halinde diğer istekleri yönünden gerekli araştırma ve incelemeler yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davacının diğer talepleriyle ilgili olarak olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 06.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7829, Karar No: 2019/8798, Tarih: 04.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/7829 E.  ,  2019/8798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ...'in ESHOT Genel Müdürlüğü bünyesinde 01.03.2014 tarihinde işe başladığı, işe giriş sırasında sunduğu 13.09.2011 tarihli Şehitler İlköğretim Okulu Müdürlüğü Öğrenim Durumu Diploma Suretinin sahte olduğunun tespit edildiği, gerçekte ...'in 6. sınıfa devam etmemesinden dolayı yaş sınırı nedeniyle okul ile ilişiğinin kesilmiş olduğunu, ancak şahsa 6. sınıftan terk edenlere mahsus belge tanzim edilmesi gerekirken 8. sınıf mezunlarına tanzim edilen belgenin verildiği, sanığın bu belge üzerindeki “5” yazısını “8” yaparak noter'e de onaylatıp ESHOT'a iş müracaatı için vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiası ile açılan davada, sanığa 6. sınıftan terk edenlere mahsus belge tanzim edilmesi gerekirken 8. sınıf mezunlarına tanzim edilen belgenin verilmesi nedeniyle okul müdür yardımcısı...hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturmanın 2015/8389 soruşturma numaralı dosya üzerinden tefrik edilerek, evrakın 2015/11683 numarasına kaydedildiğinin anlaşılması karşısında, tefrik edilen dosyanın akıbeti araştırılarak, derdest bir dava bulunması halinde davaların birleştirilerek, eylemin sübutu halinde, 5237 sayılı TCK'nin 204/2. maddesinde yaptırıma bağlanan "kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği" suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme yetkisi üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olup, memur olmayan sanığın da bu eyleme iştirak ettiğinden bahisle ağır ceza mahkemesinde yargılanması gerektiği gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19727, Karar No: 2012/24783, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/19727 E.  ,  2012/24783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı Hyundai avukatınca duruşmalı diğer davalı tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat Sinem Karataş geldi, davacı adına gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılan 222,75 TL kalan harcın davalı Hyundai Assan Oto San. Tic. A.Ş.'den alınmasına, 222,75 TL kalan harcın davalı ... Oto. İnş. San. Ltd. Şti.'nden alınmasına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22470, Karar No: 2013/21551, Tarih: 02.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/22470 E.  ,  2013/21551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 260/1.maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede,

Suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu yargılamadan haberdar edilmeksizin yokluğunda hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 233 ve 234.maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, müşteki EPDK vekili, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... ve sanık ...'in itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 02.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2779, Karar No: 2012/5047, Tarih: 19.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/2779 E.  ,  2012/5047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Mağdurun adli rapor içeriğine göre, frontal solda yüzde sabit iz oluşturan bir adet, ikisi nafiz olmak üzere troks, sağ önde üç adet, sağ ayak bileği 10 cm. üzerinde bir adet olmak üzere toplam beş adet kesici ve delici alet yarası bulunan mağdurun, karaciğer ve diafragmadaki yaralanmaları nedeniyle hayati tehlike geçirdiği anlaşılmakla, müebbet hapis cezası yerine dokuz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre üst sınıra yakın bir ceza yerine 12 yıl hapis cezasına hükmedilerek yazılı şekilde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın "Kasten İnsan Öldürmeye Teşebbüs" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin kararın yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendin, "sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının

a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1- c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322.maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN ve diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 19/06/2012 gunünde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27349, Karar No: 2017/6769, Tarih: 13.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/27349 E.  ,  2017/6769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5249, Karar No: 2019/8656, Tarih: 09.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/5249 E.  ,  2019/8656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

18/06/2014 tarihinde kabul edilip 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince “ Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmü de gözetilerek, sanığa hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi ve Dairemizin 29/05/2014 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 01/12/2011 tarihli kararda sanık hakkında, hırsızlık suçundan TCK'nın 141/1, 62/1 maddeleri ile 10 ay hapis cezasının 6000 TL adli para cezasına çevrildiği, para cezası bakımından 24 eşit taksit yapıldığının anlaşılması karşısında, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bozmadan sonra kurulan 03/02/2015 tarihli hükümde, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan sonuç ceza olarak 5 ay hapis 4 gün adli para cezasının 3.000,00 TL adli para cezasına çevrilerek 20 eşit taksit yapıldığının ve sanığa verilen 80.00 TL adli para cezasının taksitlendirilmediğinin anlaşılması karşısında; bozmadan önceki kararda belirlenen taksitlendirmenin 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinin gözetilmemesi, sanık hakkında hükmedilen taksitlendirmenin sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 20 taksit olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ilişkin bölüm ile “...sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrili 3.000,00 TL adli para cezasının sanığın dosya kapsamından anlaşılan şahsi ve ekonomik halleri nazara alınarak TCK’nun 52/4 maddesi uyarınca takdiren birer ay ara ile 20 eşit taksitte alınmasına ve 80,00.TL adli para cezasının miktarı, sanığın dosya kapsamından anlaşılan şahsi ve ekonomik halleri nazara alınarak 5237 sayılı TCK’nun 52/4 maddesi uyarınca cezanın caydırıcılık etkisinin korunması arzusu gözetilerek takdiren taksitlendirmeye yer olmadığına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “ödenmeyen adli para cezasının 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi belirtilen yönteme uygun biçimde infazına” ve hükmolunan adli para cezalarının TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca birer ay arayla 24 eşit taksitle ödenmesine karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/05/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3673, Karar No: 2012/5050, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3673 E.  ,  2012/5050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Gerekçeli kararın sadece 1. sayfasının bulunduğu devamının dosya içerisinde olmadığı anlaşıldığından, gerekçeli kararın tamamının dosya içerisine konulmasından,

2-02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6275, Karar No: 2014/10867, Tarih: 11.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/6275 E.  ,  2014/10867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...vek. Av.... ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.01.2014 gün ve 2013/98 E. - 2014/35 K. Sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

1-Davalı, adli yardım talebini ihtiva eden temyiz dilekçesi ekinde belge ve bilgiler sunmadığından HMK 336/2. maddesi uyarınca adli yardım talebinin reddine,

2- Davalının temyiz harcını yatırması için kendisine ihtarat yapılması ve süre geçtikten sonra dosyanın temyiz incelemesi için yeniden Dairemize gönderilmek üzere yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.