muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2123, Karar No: 2022/9883, Tarih: 06.10.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/2123 E.  ,  2022/9883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının, bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlattığı icra takibinde, borçlu; gecikmiş itiraz adı altında İcra Mahkemesine yaptığı başvurusunda, borca ve imzaya itirazının kabulünü istediği, ilk derece mahkemesince, gecikmiş itirazın yerinde olduğu, imzaya itirazın süresinde olduğunun tespiti ile imzaya itirazının reddine ve borçlu aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedildiği, borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 65. maddesinde (Değişik: 18/2/1965 - 538/35 md.); "Borçlu kusuru olmaksızın bir mani sebebiyle müddeti içinde itiraz edememiş ise paraya çevirme muamelesi bitinceye kadar itiraz edebilir.Ancak borçlu, maniin kalktığı günden itibaren üç gün içinde, mazeretini gösterir delillerle birlikte itiraz ve sebeplerini ve müstenidatını bildirmeye... mecburdur" hükmüne yer verilmiştir. Anılan hükmün uygulanabilmesi için, borçluya, tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması, ancak muhatabın kendisinden kaynaklanmayan bir engel nedeniyle süresinde itiraz edememiş olması gerekir. Bir başka anlatımla gecikmiş itirazın ön koşulu usulüne uygun bir tebligatın varlığıdır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun Elektronik Tebligat başlıklı 7/a maddesinin birinci fıkrasında; “Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.” Yine aynı maddenin ikinci fıkrasında “Birinci fıkra kapsamı dışında gerçek ve tüzel kişilere,talepleri halinde elektronik tebligat adresi verilir. Bu durumda bu kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur” üçüncü fıkrasında; “Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır.” düzenlemeleri yer almaktadır.

Somut olayda alacaklı tarafından başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takipte, örnek (10) ödeme emrinin borçlu ... İnş.... Ltd. Şti.’ne 07.03.2020 tarihinde elektronik tebligat yolu ile tebliğ edildiği, yukarıda yazılı yasal düzenlemelere göre; şikayetçinin tüzel kişiliğe sahip limited şirket olduğu 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 7/a maddesinin ikinci fıkrası gereği elektronik yolla yapılan ödeme emri tebligatının usulüne uygun olduğu, kaldı ki borçlunun dava dilekçesinde ödeme emri tebliğinin usulsüz olduğuna ilişkin bir iddiasının da bulunmadığı anlaşılmıştır.

Şirketin Feshi ve Tasfiyesi” talepli ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2020/536 Esas sayılı dosyasında 03.11.2020 tarihinde verdiği şirketi temsil etmek üzere temsil kayyımı atandığına dair karar, İİK'nun 65/1. maddesi anlamında geçerli mazeret olarak kabul edilemez, Bu nedenle, mahkemece bu belgeye dayanılarak itirazın süresinde yapıldığının kabulü yerinde değildir.

Bu durumda borçlunun 05.11.2020 tarihinde yaptığı itiraz İİK.nun 168/5.maddesinde öngörülen yasal beş günlük süreden sonradır.

O halde mahkemece borçlunun imza itirazının süre aşımı nedeniyle reddi yerine esasının incelenmesi isabetsiz ise de, sonuçta istem reddedildiğinden ret kararı sonucu itibariyle doğrudur.

Ancak işin esasına girilmeksizin ve imza incelemesi yapılmaksızın istemin süre aşımından reddi gerektiğinden, borçlu aleyhine tazminata ve para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesince; HMK’nın 353/1-b-2 ve 356. maddeleri gereğince, ilk derece mahkemesi kararı, tazminat ve para cezası yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulması gerekirken, bu hususta karar verilmediği anlaşılmış olmakla, ilk derece mahkemesi kararının belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin 17/01/2022 tarih ve 2021/1830 E. - 2022/84 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ... 4. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 21/10/2021 tarih ve 2020/384 E. - 2021/431 K. sayılı kararının hüküm bölümünde yer alan “..... asıl alacağın %20'si oranında tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ,.....asıl alacağın %10'u oranında para cezasının davacıdan alınarak hazineye irat kaydına, ” cümlesinin silinerek tümüyle karar metninden çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca ONANMASINA, karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 06.10.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/393, Karar No: 2013/7950, Tarih: 19.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/393 E.  ,  2013/7950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, tehdit, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 1-1136 sayılı Kanunun 1301, 61 - 5237 sayılı TCK.nun 106/2-a, 62 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası.

2-6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62 maddeleri uyarınca 20 ay hapis ve 25 gün adli para cezası ve TCK.nun 60/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca 6000+500 TL adli para cezası (katılan sanık ... hakkında)

3-TCK.nun 86/2,29, 62 maddeleri uyarınca 50 gün adli para cezası, TCK.nun 52/2 maddeleri uyarınca 1000 TL adli para cezası (sanık ... hk)

4-TCK.nun 86/2, 29, 62 maddeleri uyarınca 50 gün adli para cezası, TCK.nun 52/2 maddesi uyarınca 1000 TL adli para cezası ve CMK'nun 231/5 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına (sanık ... hakkında) 5-Beraat (sanık ... hakkında)

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.a-Katılan-sanık ..., ... ve ... müdafiilerinin yasal süresi içinde verdikleri süre tutum dilekçesinde hükmü sadece "sanık" sıfatıyla temyiz ettiklerinden, yasal süreden sonra "katılan" sıfatıyla yapmış oldukları temyiz istemlerinin CMK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir

b-Sanık ...'ın mağdur ...'ı yaralama suçu yönünden; CMK'nun 231 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar CMK'nun 231/12 maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğundan, itiraz merciince incelendiği anlaşılmakla kararın inceleme dışı tutulmasına karar verilmiştir.

1-Sanık ...'ın, mağdur ...'ı yaralama suçundan doğrudan verilen para cezası, CMUK.nun 305. maddesi uyarınca para cezalarının miktarları itibariyle kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, bu suçla ilgili sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılan sanık ... hakkındaki iddianamede; sanık ...'ın mağdurlar ... ve ...'ya yönelik eylemleri nedeniyle, TCK'nun 86/2-3-e ve 35 maddeleri ile ikişer kez cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, Asliye Ceza Mahkemesi sanığın bu eylemlerinin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturabileceğinden bahisle TCK'nun 81, 35 maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verdiği, Ağır Ceza Mahkemesi ise sanık ...'ın sadece ...'a yönelik olan "hepinizi öldüreceğim" şeklinde bağırıp silah doğrultması eyleminin tehdit suçunu oluştuğunu belirterek ...'a karşı bu eylemden dolayı sanık ... hakkında TCK'nun 106/2-a, 62 maddeleri gereğince mahkumiyet hükmü kurduğu fakat dava açıldığı halde mağdur ...'ya karşı eylem nedeniyle bir karar verilmediği anlaşılmakla, zamanaşımı süresi içerisinde mağdur ...'ya karşı eyleminden sanık ... hakkında açılan kamu davasından bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in silahlı tehdit ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde; suç tarihi itibariyle temel para cezasının 450,00 TL yerine 30 gün karşılığı adli para cezasına olarak fazla tayin edildiği anlaşıldığından, temel para cezasının 450,00 TL,TCK'nun 62 maddesinin uygulanması ile sonuç para cezası olarak "25 gün karşılığı adli para cezası" yerine" 375,00 TL." olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hüküm ile silahlı tehdit suçundan kurulan hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 19/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4124, Karar No: 2017/5078, Tarih: 27.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/4124 E.  ,  2017/5078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma suçundaki değişiklikle tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından 533,00 TL zorunlu savunman ücretine dair yargılama giderinin tahsiline ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/23, Karar No: 2018/519, Tarih: 28.03.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2018/23 E.  ,  2018/519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "rücuen tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Manavgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesince asıl davanın reddine birleşen davanın kabulüne dair verilen 05.03.2013 gün ve 2008/47 E., 2013/142 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 23.10.2013 gün ve 2013/10094 E., 2013/14160 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Asıl dava kasko sigorta sözleşmesine dayanılarak rücuen tazminat, birleştirilen dava araç malikinin hasar bedelinin asıl davaya konu aracın ihtiyari mali mesuliyet sigortacısından ve kazaya karışan 3. aracın trafik sigortacısından tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın reddine birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün yukarıda başlık bölümünde esas ve numarası belirtilen karar ile bozulması üzerine, mahkemece önceki gerekçeler tekrarlanmak suretiyle direnilmiştir.

Mahkemece, kısa karar da “…2-Birleşen davanın KABULÜNE, 6.900,00TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte birleşen dosya davalısı Anadolu Ananim Türk Sigorta AŞ'den alınarak birleşen dosya davacısı Haliloğulları Turizm Tic. Ltd. Şirketi'ne verilmesine, (birleşen dosya davalısı Anadolu Anonim Sigorta AŞ'nin aracın zorunlu sigortacısı Ak Sigorta AŞ tarafından düzenlenen sigorta poliçe limitini aşan kısmından ve kendi poliçe limitiyle sınırlı olarak sorumlu olduğuna),…” karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda “…2-Birleşen dosya davasının KABULÜNE, 6.900,00TL tazminatın haksız fiil tarihi olan 26/12/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirkesi ile ...'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile birleşen dosya davacısı Haliloğulları Turz. Tic. Ltd. Şirketi'ne verilmesine,…” şeklinde hüküm kurulmuştur. Birleşen davanın kabulüne ilişkin kısa kararda dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesine rağmen gerekçeli kararda haksız fiil tarihinden itibaren yasal faize hükmedilerek kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu 294/3 maddesi uyarınca kararın tefhimi her halde HMK 297/2 maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.

Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak Yargıtay yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Bu aykırılık kamu düzenine ilişkin olup diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. Kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma sebebi olduğu ise, 10.04.1992 gün 1991/7-4 K. sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararı gereğidir.

Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak Yargıtay yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Bu aykırılık kamu düzenine ilişkin olup diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. Kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma sebebi olduğu ise, 10.04.1992 gün 1991/7-4 K. sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararı gereğidir.

Bu nedenle mahkemece yapılacak iş, tefhim edilen kısa karara uygun gerekçeli karar ve buna uygun hüküm oluşturmak olup buna aykırı direnme kararı usul yönünden bozulmalıdır.

SONUÇ: Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 28.03.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17189, Karar No: 2013/29956, Tarih: 18.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/17189 E.  ,  2013/29956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bayat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :12.02.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanmaya ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.12.2013(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/25762, Karar No: 2011/6763, Tarih: 05.05.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/25762 E.  ,  2011/6763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yüze karşı verilen 07.12.2007 günlü hükme karşı yasal süresinden sonra 08.01.2008 günü temyiz başvurusunda bulunan sanık ... savunmanının bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 05.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16451, Karar No: 2012/6403, Tarih: 26.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/16451 E.  ,  2012/6403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2007 yılında yapılan kadastro sırasında... köyü 191 ada 15 sayılı 306,91 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, köy boşluğu olduğu ancak taşınmaz hakkında .... Sulh Hukuk Mahkemesinde 2005/152 esas sayılı dava bulunduğundan söz edilerek malik hanesi açık olarak 3402 sayılı yasanın 5.maddesi uyarınca tespiti yapılmıştır.

Davacı ... 20.09.2005 havale tarihli dilekçe ile vergi kaydı, ırsen intikal, paylaşım ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği taşınmazın kendisine ait olduğu halde ...'nun şikayeti üzerine kaymakamlık makamınca taşınmazın köy boşluğu olduğuna karar verildiği, taşınmaza yönelik el atmanın önlenmesi ve taşınmazın adına tapuya tescile karar verilmesi istemiyle Hazine ve köy tüzel kişiliği aleyhine .... Sulh Hukuk Mahkemesinde 2005/152 esas sayılı el atmanın önlenmesi ve tescil davası açmıştır. Sulh hukuk mahkemesince, çekişmeli taşınmaz hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlendiği gerekçesiyle davanın 3402 sayılı Yasanın 27. Maddesi uyarınca kadastro mahkemesine devrine karar verilmiştir. Kadastro mahkemesi, devredilen el atmanın önlenmesi ve tescil dosyası ile 191 ada 15 sayılı taşınmazın tutanak aslı ve eklerini 2008/183 esas sayılı dosyada birleştirdikten sonra, çekişmeli taşınmazın tarla niteliği ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp 26.09.1948 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosuna, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 26/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9555, Karar No: 2020/2335, Tarih: 01.07.2020

**20. Hukuk Dairesi         2017/9555 E.  ,  2020/2335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için,

1- ...... sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca yöntemine uygun biçimde gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliğ edilerek bu noksanlığın giderilmesi, usulüne uygun tebligattan sonra temyiz süresinin beklenilmesi,

2- Çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi krosi eklenerek taşınmazın imar uygulamasına konu edilip edilmediği, nazım veya uygulamalı imar planları kapsamında kalıp kalmadığı (kapsamda ise hangi tarihte kapsama alındığı) ve imar uygulamasının kesinleşip kesinleşmediği ilgili belediyeden sorulması ve alınacak cevabi yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 01/07/2020 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11348, Karar No: 2012/478, Tarih: 18.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/11348 E.  ,  2012/478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Özel ve resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : SANIK ... İÇİN:

1) Dolandırıcılık suçu nedeniyle:

Lehe olduğu değerlendirilen 5237 sayılı TCK.nun 157/1,52/2,53 maddeleri gereğince 1 yıl hapis cezası ve 100 TL adli para cezası.Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.