muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2724, Karar No: 2012/14571, Tarih: 30.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/2724 E.  ,  2012/14571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu ve alacaklılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez." düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikâyetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Ayrıca, 5779 Sayılı İl Özel İdarelerine Ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; " ... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmış ve onaylayan yasada; "...Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dâhilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmış ve onaylayan yasada; "...Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dâhilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, ... - Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiş, yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikâyetin reddi gerekecektir.

Haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkânını kendisinin kaldırdığının kabulü zorunludur. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaplardaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

O halde mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle şikâyetin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4704, Karar No: 2014/11762, Tarih: 11.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4704 E.  ,  2014/11762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KIRIKKALE 1.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2012/115-2013/1046

Taraflar arasında görülen diş tedavisinden kaynaklı maddi manevi tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin Kırıkkale'de öğretmen olarak görev yapmakta olduğunu, davalının ise Kırıkkale'de muayenehanesi bulunan diş hekimi Murat Töre'nin yanında faaliyet gösterdiğini, müvekkilinin üst dişleri ile alt dişleri arasındaki boşluğun fazla olmasından ötürü estetik olarak rahatsız olduğundan davalı ile görüştüğünü, davalının müvekkiline görüntünün düzelmesinin kolay olup, 1 yıllık süre içerisinde dişlerinin düzelebileceğini söylediğini, 2.550,00 TL'ye anlaşmanın sağlandığını, ancak ilerleyen süreçte davalının yanlış uygulamış olduğu tedavi sonucu dişlerinin çirkin bir görüntü almasından ötürü yaşam kalitesinin düştüğünü, günlük aktivitelerini yerine getiremediğini, büyük mağduriyet yaşadığından davalıya tedavi için verilen ve geri iade edilmeyen 2.050,00 TL maddi tazminat ile yeni uygulanacak tedavi masrafı olmak üzere toplam 5.000,00 TL maddi tazminatın ve müvekkilinin yanlış tedavi sonucu duymuş olduğu elem ve üzüntünün giderilmesi amacı ile 30.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı açılan davayı kabul etmediklerini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

Yerel mahkemece, davacının maddi ve manevi tazminat davasının kısmen kabul kısmen reddi ile; 2.050,00 TL maddi tazminatın ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin maddi ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş ; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Uyuşmazlık estetik amaçla yaptırılan diş tedavisinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu’nun 47.maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri gözönünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

Borçlar Kanunu’nun 47.maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri gözönünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Olay tarihi, olayın şekli, gelişimi ve yukarıdaki ilkeler gözönüne alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt seviyede tazminata karar verilmek üzere usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5361, Karar No: 2007/6418, Tarih: 04.06.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/5361 E.  ,  2007/6418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİNCAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/12/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ..ada ..parsel sayılı kadastro parselinde bulunan payına Belediyece yapılan imar düzenlemesi sırasında eksik olarak ..ada ..parselden yer verildiğini, kendisine verilmesi gereken 53m2 yerin ise kadastro parselinde paydaş olmayan A.. R.. U.. se.. verilerek diğer payları ile birlikte ..ada ..parsel sayılı taşınmaz olarak A..R.. U..adına tescil edildiğini, A..R..’nın davalı A..e, A..’in de davalı O..a muvazaalı şekilde temlik ettiklerini ileri sürerek, ..parsel sayılı taşınmazın 53m2’lik kısmının tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece “.... bozma ilamına uyulduğuna göre imar uygulamasından önceki kadastral hak ve mülkiyet durumuna dönüş biçiminde karar verilmesi gerekirken dayanağı iptal edilen imar parseli üzerinden ve anılan imar işlemini ayakta tutar biçimde karar verilmesi doğru değildir denilerek bozulmuş olup, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı O...U..vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, hukuki dayanağı kalmayan imar parsel sicil kaydının iptali ile kadastral parselin ihyası isteğine ilişkin olup, mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamında belirtildiği şekilde işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, dava kabul edildiğine göre, imar uygulamasından önceki taşınmazın kadastral mülkiyet ve geometrik durumuna dönülmesi şeklinde karar verilmesi gerekirken ..ada.. parsel sayılı taşınmaz içerisindeki 53 m2 lik bölüm yönünden müstakil parsel ve mülkiyet oluşturacak şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK:'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 4.6.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/974, Karar No: 2011/4606, Tarih: 19.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/974 E.  ,  2011/4606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.01.2009 gün ve 2008/40-2009/36 sayılı kararı onayan Daire’nin 18.10.2010 gün ve 2009/4060-2009/10372 sayılı kararı aleyhinde davacı tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, kendisi ve vefat eden babasının dava dışı Yalçın Tarım İth.İhr.Paz.San. Ltd.Şti’nin ortağı olduğunu, şirketin kuruluş tarihinden bu yana hiçbir faaliyetinin bulunmadığını, kendisinin astım ve bronşit hastası olduğunu ve sakatlık maaşı aldığını, davalının şirket ortaklığı nedeniyle maliyeye bildirim yapması üzerine maaşının kesildiğini, bu durumun kendisini mağdur ettiğini ileri sürerek, anılan şirketin terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı olarak gösterilen Sanayi ve Ticaret Odası Başkanlığı'nın davada taraf sıfatının bulunmadığı, kaldı ki şirketin terkini için ileri sürülen nedenlerin TTK.nun 549. maddesinde belirtilen haklı nedenlerden olmadığı, ayrıca söz konusu şirketin vergi borçlarının da ödenmediği gerekçesiyle davanın reddine dair tesis ettiği karar, davacı tarafın temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davacı, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacının HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine' ye gelir kaydedilmesine, 19.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3556, Karar No: 2016/6133, Tarih: 31.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3556 E.  ,  2016/6133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada, Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesince devir ve Erzurum Asliye Ticaret Mahkemesince de gönderme kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, genel kredi sözleşmesinden kaynaklı menfi tespit istemine ilişkindir.

Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin davaya bakma görevinin yeni kurulan Erzurum Asliye Ticaret Mahkemesinde olduğu gerekçesiyle devir kararı verdiği, Erzurum Asliye Ticaret Mahkemesinin ise mahkemeler arasında davanın açıldığı tarihe göre işbölümü ilişkisi bulunduğu gerekçesiyle Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderme kararı verdiği, ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, dosyanın Yargıtay 20. Hukuk Dairesine gönderildiği anlaşılmaktadır.

HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda; mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş bir görevsizlik kararı bulunmamaktadır. Oysa, olumsuz görev uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için her iki mahkeme tarafından verilerek, temyiz edilmeksizin kesinleşen kararlar bulunması zorunludur. Açıkandığı üzere, yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline İADESİNE 31/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18432, Karar No: 2015/14967, Tarih: 17.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/18432 E.  ,  2015/14967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...... Bankası AŞ. ....... Şubesi vek. Av. G.. T.. ile davalı A.. A.. vek. Av. B.. S.. aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Isparta 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.06.2014 gün ve 2013/57 E. - 2014/298 K. sayılı hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek. Av. B.. S.. gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen Isparta 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/4122 sayılı icra takip dosyasının aslının eklenmesinden sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15201, Karar No: 2014/35888, Tarih: 06.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/15201 E.  ,  2014/35888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi gereğince ertelendiği halde, TCK'nin 53/4. maddesi hükmüne aykırı olarak TCK'nin 53/1. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, TCK'nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin "6. fıkrasının hükümden çıkartılması" ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11585, Karar No: 2013/9805, Tarih: 13.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/11585 E.  ,  2013/9805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 21. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/05/2012 tarih ve 2011/269-2012/116 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ile davalı ...Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı banka nezdinde bulunan internet hesabında yetkilisi ... aracılığı ile işlemler yaptığını, yetkili dışında müvekkilinin kullanıcı adı ve parolasının başkası tarafından bilinmediğini, müvekkil şirket yetkilisinin bankacılık işleminde kullandığı GSM hattına ait SIM kartın sahte kimlik kullanılarak değiştirilerek hattın takılı olduğu cep telefonuna banka tarafından gönderilen şifre kullanılarak müvekkil şirketin rızası dışında müvekkiline ait hesaptan 87.000 TL tutarındaki miktarın 3 farklı hesaba EFT yapıldığını, müvekkil şirket ile arasında sözleşme bulunan Vodafone Telekominikasyon A.Ş. ve gerekli güvenlik önlemlerini almayan davalı bankanın sorumlu olduğunu iddia ederek 87.000 TL tutarındaki zararın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili davacının kullancı adı ve parolasını koruyamamakla olayın meydana gelmesinde kusurlu olduğunu, bu kişisel bilgilerin müşteri dışında kimse tarafından bilinmediğini, müvekkili bankanın gerekli tüm güvenlik önlemlerini alarak müşterilerine de gerekli tüm uyarıları yaptığını, bankanın kusurlu olduğunu davacının ispat etmesi gerektiğini, GSM hattının 3. kişilere davalı tarafından temin edilmemiş olsaydı EFT işleminin gerçekleşmesi ve zararın oluşmasının mümkün olmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Telekominakasyon A.Ş. vekili davacıya ait GSM hattının sim kartı değişikliğinin müvekkil Vodafone Telekomünikasyon A.Ş. tarafından değil, Vodafone ürünlerini satan Ersa Telekomünikasyon şirketi tarafından yapıldığını bu nedenle meydana gelen zararla müvekkil şirket arasında bir illiyet bağı bulunmadığını, bayinin müvekkil şirketten ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olduğunu pasif husumet yokluğundan davanın reddi gerektiğini, SIM kartı değişikliği ile telefon hattının başkalarının eline geçmesi ve hesabından para çekilme eylemi ile müvekkilinin ilgisinin bulunmadığını, eylemin dolandırıcılar tarfından gerçekleştirildiğini, davacının şifre bilgilerini 3. kişilere karşı koruyamadığı için kusurlu olduğunu, müvekkili şirketin davacıya abonelik sözleşmesi ile tahsis ettiği GSM hattının bankacılık hizmetlerinde kullanılmasına rızasının ve muvafakatının bulunmadığını, banka ile bu konuda yapılmış bir anlaşma ya da protokol bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. .../...