muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1525, Karar No: 2019/11802, Tarih: 19.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/1525 E.  ,  2019/11802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... ili ... ilçesi ... köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Bozma öncesi 20.830 TL ağaç bedeli tespit edildiği ve bozma konusu yapılmadığı bu hususun davacı idare lehine usuli kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden bozma sonrası 29.175,00 TL ağaç bedeline hükmedilerek fazla bedel tespiti

2)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

3)Bozma sonrası tespit edilen fark bedele 21.11.2015 tarihinden son karar tarihi 18.06.2018 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken faiz bitiş tarihinin infazda tereddüt oluşturacak şekilde gösterilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

1-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-1 nolu bendinin 2. paragrafındaki (674.328,29 ) rakamının çıkarılmasına yerine (665.983,29) rakamlarının yazılmasına,

b- 2nolu bendinin 1. paragrafındaki (325.264,95) rakamlarının çıkarılmasına yerine (316.919,95) rakamlarının yazılmasına,

c- 2 nolu bendin sonuna (fazla depo edilen 8.345 TL'nin davacı idareye iadesine)cümlesinin eklenmesine,

2)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 2 nolu bendinde (316.919,95 kamulaştırma bedelinin) ibaresinden sonra gelmek üzere (7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına ,karar kesinleştikten sonra ) ibaresinin eklenmesine,

3) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 2 nolu bendinin 2. paragrafında (karar ) kelimesinin çıkarılmasına yerine (son karar tarihi olan 18.06.2018) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6897, Karar No: 2015/20249, Tarih: 11.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6897 E.  ,  2015/20249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/08/2014

NUMARASI : 2014/90-2014/219

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı yönünden verilen dilekçeler temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Bilirkişi raporunda muhtelif cinste 11 adet meyve ağacı bulunduğu belirlenmiş ise de bu ağaçların niteliği konusunda bir değerlendirme yapılmamıştır.

Bu itibarla, öncelikle ağaçların yaşları da belirlendikten sonra İl Tarım Müdürlüğünden bu ağaçların bulundukları yaş ve bir dönüm itibariyle verimi, değerlendirme yılı hasat döneminde toptan kilogram satış fiyatları ve üretim masrafları sorulup net geliri belirlendikten sonra, bu gelir kapitilizasyon faizine bölünmek suretiyle birim fiyatının bulunması ve daha sonra ağaçların taşınmazda kapladığı alanlar belirlenerek buna göre bahçenin toplam değerinin bulunması gerekirken, denetime imkan vermeyecek şekilde hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporuda yazılı özelliklerine göre objektif değer artırıcı unsurun % 100 oranında olacağı gözetilmeden daha az kabul edilerek kamulaştırma bedelinin eksik tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalının temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14021, Karar No: 2014/3838, Tarih: 13.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/14021 E.  ,  2014/3838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile altı aydan üç yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası şeklindeki yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanunun 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hüküm fıkrasında sanık hakkında uygulama maddesindeki temel cezalardan hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde farklı bir gerekçe gösterilmeden aynı gerekçelerle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 240 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Sanığın adli para cezasıyla cezalandırılmasına karşın, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin uygulamasına karar verilmesi,

Sanık ...’nin tekerrüre esas alınan İzmir 27.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30.01.2008 tarih ve 2006/682 esas - 2008/539 karar sayılı ilamı 1200 TL adli para cezasının ,miktarı itibariyle 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'nun 305/1. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olamayacağı gözetilmeden 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adlı para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine”,hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin (15.fıkra)ile mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ilişkin (16.fıkranın) çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1928, Karar No: 2014/17881, Tarih: 14.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/1928 E.  ,  2014/17881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/204104

MAHKEMESİ : Bakırköy 20. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2012

NUMARASI : 2010/478 (E) ve 2012/859 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, normal tarifeye göre belirlenen cezasız ve vergisiz kaçak tüketim bedeli olan kurum zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek,sanığa “cezasız ve vergisiz kurum zararını giderdiği takdirde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak ve 6 aylık süre de beklendikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.05.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11796, Karar No: 2017/14998, Tarih: 05.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/11796 E.  ,  2017/14998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. .... köyü 108 ada 29 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ağaçlara yaş, cins, verim durumuna göre maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de; taşınmazın zemin yönünden rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal olarak esas alınan .... Mahallesi 278 ada 21 parsel sayılı taşınmaz dava konusu taşınmaza 3,5 – 4 km uzaklıkta olup, dava konusu taşınmazdan farklı yer ve özellikte olduğundan emsal olarak alınması doğru olmadığı gibi Dairece incelenen aynı kamulaştırma kapsamında kamulaştırılan merkeze 600-900 metre uzaklıktaki idarece 170 TL/m2 değer biçilen taşınmaz 700 TL/m2 bedel belirlendiği gözetildiğinde merkeze yaklaşık 6,5-7 km uzaklıktaki ve idarece 81,80 TL/m2 den kamulaştırılan dava konusu taşınmaza 450 TL/m2 gibi yüksek değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı ve hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmaz ve emsal alınacak taşınmazların şehir halihazır haritasında birbirlerine ve resmi kurumlara mesafeleri de gösterilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle ve emsal taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların. Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılıp, bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/431, Karar No: 2019/12005, Tarih: 23.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/431 E.  ,  2019/12005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalı şirket bünyesinde 25/11/2013 - 23/11/2016 tarihleri arasında çalıştığını, davalı şirketin müvekkilinin iş akdini haksız ve kötü niyetli olarak feshettiğini, fesih bildiriminde, “..şirketin tel örgülerle çevrili bahçe çitinin şirket ilgililerinin bilgisi ve onayı dışında kesilerek güvenlik zaafiyetine sebep vermeniz güvenlik açığı yaratmanız ve şirket malına zarar getirmenizden dolayı...” şeklinde gerekçe sunularak iş akdine son verildiğini, müvekkilinin iş akdinin feshedilmesinin asıl sebebinin sokak hayvanlarına yardım etmesi olduğunu ve işveren tarafından müvekkiline psikolojik baskı uygulandığını iddia ederek; feshin geçersizliğinin tespitine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının 25/11/2013 tarihinde eğitim ve işe alım uzmanı olarak müvekkil şirketin ... merkez binasındaki insan kaynakları departmanında çalışmaya başladığını, işyerinin arka tarafında şirkete ait araçların otopark alanı bulunduğunu, az ilerisinde ambarlar sanayi sitesi arasında boş ağaçlıklı bir alan bulunduğunu ve müvekkil şirketin bu alana bakan sınırı tel örgü ile çevirdiğini, bu ağaçlık alanda sahipsiz sokak köpeklerinin toplanmaya başladığını, bu sokak köpeklerinin burada toplanma sebebinin davacının bu alana gelen sahipsiz sokak köpeklerini beslemesi olduğunu, davacının şirketi bu boş alandan ayıran tel örgüleri kesmesi ile bu köpeklerin şirket müşterilerine ve çalışanlarına saldırmaya başladığını, davacının uyarılmasına rağmen bu işlemlere devam ettiğini, bu konu ile ilgili yazılı savunması alınarak iş akdinin geçerli sebeple feshedildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; ”...davalı işveren tarafından davacının işyerine ait boşluk alanda köpeklere bakmasının fesih sebebi olarak gösterilmediği davacının tel örgüyü kesmesi suretiyle güvenlik zaafiyetine sebebiyet vermesinin fesih sebebi olduğu göz önüne alınarak yapılan inceleme neticesinde davacının kesmiş olduğu tel örgünün bulunduğu ve açıldığı alanın yine tel örgüyle çevrili boş bir alan olduğu ve güvenlik zaafiyeti oluşmadığı, feshin geçerli sebeple yapıldığı hususunun ispatlanamadığı anlaşıldığından ...“ gerekçeleriyle iş akdinin feshinin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Ç) İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D) İstinaf Sebepleri:

Davalı vekili istinaf başvurusunda özetle; Davacının, davalı şirkete ait gayrimenkulün etrafındaki tel örgüyü keserek yanındaki boşluk araziye geçişi sağlamak üzere kapı açmasının, mevcut tel örgüde, şirketin mevcut güvenliğinde zafiyet yarattığı, çünkü, tel örgünün kesilmesinin, kapı açılmasının, şirket güvenliğini, eskisinden daha aza getirdiği, mevcut güvenliği azalttığı, bitişik boşluk alandan davalı şirkete ait gayrimenkule geçmek isteyen kötü niyetli bir kişinin, tel örgüyü aşmak, kesmek durumunda kalmayacağı, davacının açtığı kapıyı boşluğu ittirerek davalı şirkete ait gayrimenkule, işyerine gireceği, Polis Memuru olan bilirkişinin ise, güvenliğin zafiyete uğramasını güvenliğin mutlak olarak ortadan kalkması gibi algıladığı, Yerel Mahkemenin de bu algıyı kabul ile hüküm kurduğu, güvenliğin zaafiyete uğramasının, güvenliğin ortadan kalkması değil, azalması olduğu, Yerel Mahkeme kararının bu sebeple de haksız ve usulsüz olduğu,

Kaldı ki şu veya bu sebeple işvereni olan şirkete ait işyerinin etrafındaki tel örgüyü keserek kapı açan, bu sebeple işveren şirkete zarar veren bir personelin çalışmaya devam etmesini hiç bir işverenin kabul etmeyeceği, iş akdi feshi sebeplerinden birisinin de şirket malına zarar vermek olduğu, çalışanın 30 günlük ücreti tutarı ile karşılanmayan zararın vuku bulması durumunun haklı fesih sebebi olduğu, işverenin malına kasten zarar verilmesi durumunun ise geçerli fesih sebebi olacağı gerekçeleriyle feshin geçerli nedene dayalı olarak yapıldığını belirtmiştir.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, “..Somut uyuşmazlıkta; davalı şirkete ait gayrimenkulün etrafındaki tel örgünün hemen bitişikteki boşluk araziye geçişi sağlamak üzere kesilmesi güvenlik zaafiyetini oluşturur. Yine bu eylem sebebi ile şirket malına zarar geleceği de açıktır. Feshe konu bu eylem sebebi ile şirketçe yürütülen soruşturmada yazılı beyanlarına başvurulan ... adlı çalışan, "davacının kendisinin temin ettiği makasla tel örgüyü kesmeye çalıştığını, gücü yetmediği için kendisinden yardım istediğini, bunun üzerine iyi niyetli olarak bu davranışlarının herhangi bir suç teşkil etmeyeceğini düşünerek davacının yardım talebini yerine getirdiğini,..tel örgüyü kesmelerinin sebebinin kapıyı açıp kullanmak olduğunu" belirtmiştir. Bu kapsamda; işverenin işyerinde çalışan işçilere eşit davranma yükümlülüğü bulunduğu, eşit işlem borcunun fesihte de geçerli olduğu, feshe konu eylemin davacı ile işyeri çalışanı ... tarafından birlikte gerçekleştirildiği, geçerli fesih yapılırken ... hakkında işlem yapılmadığı, işverenin eşit işlem borcuna aykırı davrandığı anlaşıldığından feshin geçersiz olduğu sonuç ve kanaatine varılarak davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddi gerekmiştir...” gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

F) Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

G) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta; davacının davalı işyerinde beslediği köpek için barınma yeri yapabilmek ve giriş çıkışı kolaylaştırmak amacıyla işyerine ait davalı işyeri arsası etrafında bulunan tel örgünün bir bölümünü, bir başka iş arkadaşına rica ederek kestirttiği, beslediği köpekler için bu alanda barınma yeri oluşturduğu, özellikle tel örgünün bir kısmının kesilmesinin adeta işyerine kontrolsüz ikinci bir giriş noktası oluşturmak gibi bir sonuca da neden olacağı ve bu hususun işverenin bilgisi ve rızası dışında yapıldığı gözetildiğinde, bu davranışın işyerinde olumsuzluklara yol açtığı kuşkusuzdur. Açıklanan nedenle davalı işverenin feshinin geçerli nedene dayandığı anlaşılmakla, davanın reddi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile kabulü hatalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

H) Hüküm:

Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-)İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davanın REDDİNE,

3-)Alınması gereken 44,40 TL karar- ilam harcından davacının yatırdığı 29,20 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 15,20 TL karar-ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

4-)Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 290,00 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

1-)İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davanın REDDİNE,

3-)Alınması gereken 44,40 TL karar- ilam harcından davacının yatırdığı 29,20 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 15,20 TL karar-ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

4-)Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 290,00 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-)Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.725,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-)Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

7-)Dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine,

Kesin olarak, 23.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.