muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3542, Karar No: 2025/4004, Tarih: 08.04.2025

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında, 26.04.2016 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 11.05.2016 tarihli ve 2016/16580 Soruşturma, 2016/326 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca üç yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz süresi ve merciinin gösterildiği, erteleme kararının, suça sürüklenen çocuğa 22.06.2016 tarihinde tebliğ edildiği, tedbirin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, ancak suça sürüklenen çocuk müdafiine erteleme kararının tebliğe çıkarıldığına dair dosyada herhangi bir evrak bulunmadığı,

B. Şüphelinin, erteleme süresi zarfında 31.08.2016 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine, soruşturma dosyası birleştirilip erteleme kararının kaldırılarak Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2016 tarihli ve 2016/16580 Soruşturma, 2016/12933 Esas, 2016/1195 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

C. Şüphelinin, 25.10.2016 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 30.11.2016 tarihli ve 2016/44947 Soruşturma, 2016/14258 Esas, 2016/1289 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının, Kayseri 1. Çocuk Mahkemesinin 16.12.2016 tarihli ve 2016/839 Esas, 2016/510 Karar sayılı kararı ile, Mahkemenin 2016/781 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği,

D. Kayseri 1. Çocuk Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 08.06.2017 tarihli ve 2016/781 Esas, 2017/435 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 31/3. ve 62. maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ve 1 yıl 1 ay 10 gün denetim süresi belirlenmesine karar verildiği ve hükmün, 29.06.2017 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

Kayseri 1. Çocuk Mahkemesinin 08.06.2017 tarihli kararını takiben, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, hapis cezasının aynen infazına dair 17.05.2019 tarihli ek karar ve bu karara yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.06.2019 tarihli ve 2019/655 D.İş sayılı kararının, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde hukuki değerden yoksun olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Anlaşılmıştır.

Kayseri 1. Çocuk Mahkemesinin 08.06.2017 tarihli kararını takiben, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, hapis cezasının aynen infazına dair 17.05.2019 tarihli ek karar ve bu karara yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.06.2019 tarihli ve 2019/655 D.İş sayılı kararının, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde hukuki değerden yoksun olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

E. 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye ve zorunlu müdafiine tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, somut olayda, şüpheli hakkında verilen 11.05.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar her ne kadar şüpheliye tebliğ edilmiş ise de, müdafiine tebliğ yapılmadığı, kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karara yaşı küçük şüphelinin ve dolayısıyla şüpheliye soruşturma aşamasında 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafiinin de itiraz hakkının bulunduğu, itiraz hakkının kullanılabilmesi için yaşı küçük şüpheliyi "temsilen" zorunlu müdafiine de ilgili kararın tebliğ edilmesi gerektiği, müdafiine usûlüne uygun tebliğ yapılmadığı için erteleme kararının usûlüne uygun şekilde kesinleştiğinden söz edilemeyeceği, kovuşturma şartının gerçekleşmediği, dolayısıyla ihlâl kabul edilen 31.08.2016 tarihli eylemin erteleme süresi içinde işlendiğinden söz edilemeyeceği anlaşıldığından; Mahkemesince,

kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı, tebliğ tarihinden itibaren 5271 sayılı CMK'nın 173. maddesinin 7499 sayılı Kanun ile değişik haline göre "iki hafta" içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usûlüne uygun bir şekilde müdafiine tebliğ edilmesinin sağlanması ve usûlüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devam olunarak sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Kayseri 1. Çocuk Mahkemesinin 08.06.2017 tarihli ve 2016/781 Esas, 2017/435 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14780, Karar No: 2013/20915, Tarih: 18.11.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/14780 E.  ,  2013/20915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi, davacı vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından, Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dava, 25.10.2008 tarihinde geçirdiği iş kazasında yaralanarak %34.20 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... ve ... aleyhine açılan davaların reddine, 213.456,00TL maddi-40.000,00TL manevi tazminatın davalı şirketlerden tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamından;25.10.2008 tarihindeki zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası olduğu, iş kazası neticesinde davacı kazalının %34.20 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kaldığı, hükme esas alınan ve oluşa da uygun düşen 17.04.2012 tarihli kusur raporunda bahse konu kaza nedeniyle %70 oranında davalı ... İş.Mak.Yal.İnş.Nak.San.Tic.Ltd.Şti'nin, %10 oranında davalı ... İnş.San. Ve Tic.Ltd.Şti'nin, %10 oranında davalı ...'ün ve %10 oranında da kazalının kusurlu olduğunun belirtildiği, davacının maddi zararına dair hesap raporunda bir yanlışlık bulunmadığı anlaşılmıştır.

İş kazalarından kaynaklanan tazminat davalarında sorumluluk kural olarak kusura dayanmakta olup zararlandırıcı sigorta olayında kusuru bulunanların tamamının hüküm altına alınan tazminatlardan talep halinde müteselsilen sorumlu olacağı izahtan varestedir.

Bu açıklamadan olarak somut olayda; davalı ...'ün davaya konu iş kazasının oluşumunda kusurunun tespit olunmasına göre bu davalının hüküm altına alınan tazminatlardan sorumluluğuna karar verilmesi yerine yazılı biçimde hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara dikkat edilmeden hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri de amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 18.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13948, Karar No: 2010/94, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/13948 E.  ,  2010/94 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3080, Karar No: 2018/58, Tarih: 15.01.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/3080 E.  ,  2018/58 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/05/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait iş yerinden çalışmalarının SGK’ya bildirilmemesi nedeniyle ayrıldığını, müvekkilinin arkadaşı ...’ın işten ayrılma konusuyla ilgili davalıyla görüştüğünü, bu görüşmeden sonra davalının müvekkiline hakaret içerikli mesajlar gönderdiğini, müvekkilinin olay nedeniyle derin üzüntü duyduğunu belirterek, müvekkilinin uğradığı manevi zararın giderilmesini istemiştir.

Davalı; davacıya hakaret kastıyla hareket etmediğini, davacının kendisine hakaret ettiğini ve ticari itibarını zedelemeye yönelik tavır ve davranışlar içerisinde olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalının haksız eyleminin sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davalının süresinde vermiş olduğu cevap dilekçesinde tanık deliline de dayanmış olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, davalının tanıkları dinlenilmeden ve olayın gerisindeki sebepler aydınlığa kavuşturulmadan, sadece dava konusu edilen mesaj içeriğindeki sözlere dayanılarak eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27105, Karar No: 2022/2913, Tarih: 21.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/27105 E.  ,  2022/2913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 21/12/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat etmiş olup, yerel mahkemece (İtiraz Hakem Heyeti'nce) davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE; davalı vekili ve davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 21/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8716, Karar No: 2014/5356, Tarih: 21.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8716 E.  ,  2014/5356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar ... ve ... ile ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12996, Karar No: 2022/6086, Tarih: 29.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/12996 E.  ,  2022/6086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin itirazın reddine dair kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R

Davacı vekili 29/04/2016 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazasında araçta yolcu olarak bulunan davacının yaralanıp % 30 oranında malul kaldığını belirterek, şimdilik 20.000,00 TL tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; bilirkişi raporu doğrultusunda talebini 244.428,51TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından başvurunun kabulü ile 244.428,51 TL sürekli maluliyet tazminatının 23/02/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş,davalı vekili karara itiraz etmiştir. İtiraz Hakem Heyetince itiraz reddedilmiş, davalı vekili kararı temyiz etmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda, hükme esas alınan ,İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 20/07/2018 tarihli raporunda davacının kazadan kaynaklı travma sonrası stres bozukluğundan kaynaklı maluliyetinin %30 oranında olduğu belirtilmiş ve kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe göre alınmış ise de, raporu düzenleyen heyette davacının dava konusu kazadan kaynaklı maluliyetine ilişkin psikiyatrik değerlendirmeleri yapacak uzman doktorun bulunmadığı,belirtilen hastalığın davacının bakiye ömrü boyunca aynı oranda devam edip etmeyeceği tespiti yapılmadığından hükme esas alınabilecek yeterlikte olmadığı görülmüştür. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Bu durumda,davacının trafik kazasından kaynaklı travma sonrası stres bozukluğuna ilişkin maluliyetininin tespiti için bu konudaki tüm tedavi evraklarının getirtilip değerlendirmek üzere içerisinde psikiyatri uzman doktorun da bulunduğu bilirkişi heyetinden (ATK İhtisas Kurulu'ndan ya da üniversitelerin adli tıp bölümünden) kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde, kazadan sonra oluştuğu belirtilen "travma sonrası stres bozukluğu" nedeniyle davacıda kalıcı maluliyet bulunup bulunmadığı ve varsa oranının ne olduğu ve maluliyet oranının davacının bakiye ömrü boyunca aynı oranda devam edip etmeyeceği hususlarında, bilirkişi heyetince gerekli görülmesi halinde bizzat muayenesi de yapılmak suretiyle ayrıntılı, gerekçeli,kaza ile illiyet bağı kuran, denetime elverişli bir rapor alınarak temyiz eden davalının usuli kazanılmış hakları gözetilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Somut olayda, kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına nispi ve tam olarak 20.615,74 TL vekalet ücretine hükmedilmiş,davalı vekilinin bu yöndeki itirazlarının reddine karar verilmiştir.

5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu 30/17 md. ve 19/01/2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6. maddesi ile Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin 13. fıkrasına "(13) (Ek:RG-19/1/2016-29598) tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi,ancak hesaplanan miktarın maktu ücretin altında kalması halinde maktu ücrete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi ve davalı vekilinin bu yöndeki itirazlarının reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine 2 ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 29/03/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2745, Karar No: 2008/4187, Tarih: 27.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/2745 E.  ,  2008/4187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.09.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal, tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 18.09.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 17.08.1996 tarihinde yapılan kura çekimi sonucu dava dışı kooperatif tarafından tahsis edilen ancak kat irtifakı kurulurken davalı adına tapuya kaydedilerek diğer davalının da kötü niyetle malik olduğu 3. kat 12 numaralı bağımsız bölümün tapusunun iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Davalı iyi niyetli malik olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava reddedilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Dosya arasında yer alan bilgi ve belgelerden, iddia edildiği gibi 17.08.1996 tarihinde yapılan kura çekimi sonucu çekişme konusu 3. kat 12 numaralı bağımsız bölümün dava dışı kooperatif tarafından davacıya tahsis edildiği, davacının yapılan tahsis işlemine dayanarak 18.12.1998 tarihinde Çayeli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/78 Esasında kayıtlı davada tapu iptal ve tescil davası açtığı, davalılardan ... da o davada taraf durumunu aldığı, mahkemece yapılan yargılama sonucu çekişme konusu 12 numaralı bağımsız bölüm mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verildiği, hükmün Yargıtay denetiminden geçerek 24.04.2006 tarihinde kesinleştiği, davalılardan İbrahim’in ise 12 numaralı bağımsız bölümü davanın devam ettiği sırada 24.08.2005 tarihinde tapuda satın aldığı anlaşılmaktadır. Yine dosyada yer alan bilgilerden 17.08.1996 tarihli kura zaptına davalı ...’in kayınpederi olduğu anlaşılan ...’ın imzaladığı ve halen aynı yerde 15 numaralı bağımsız bölümde ikamet ettiği görülmektedir.

Burada öncelikle belirtilmesi gereken sorun her ne kadar Çayeli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/78 Esasında kayıtlı davada davalılardan İbrahim taraf olmadığından, onun açısından kesin hüküm sonuçları meydana gelmese de eldeki davada önceden açılan davanın etkilerinin ne olacağıdır. Hemen belirtilmelidir ki, ilk davanın sonuçları sonradan açılan bu dava bakımından kesin hüküm etkisi meydana getirmese de birinci davada kesin hükme bağlanan saptamalar ikinci davada kuvvetli bir takdiri delil olacaktır. Önceki davada saptanan husus ise çekişme konusu bağımsız bölümün davacıya aidiyetinin tespit edilmiş olmasıdır.