muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7403, Karar No: 2019/3977, Tarih: 27.02.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/7403 E.  ,  2019/3977 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 125/4, 62/1 ve 52. maddeleri gereğince 940,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresi belirlenmesine dair Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13/12/2017 tarihli ve 2017/622 esas, 2017/845 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03/01/2018 tarihli ve 2017/1311 değişik iş sayılı kararını takiben, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 125/4, 62/1 ve 52. maddeleri gereğince 940,00 Türk Lirası adlî para cezası cezalandırılmasına ilişkin Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/04/2018 tarihli ve 2018/78 esas, 2018/326 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/78 esas sayılı dosyasındaki sanık ... ile hükmün açıklanmasına esas teşkil eden Sincan 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/90 esas sayılı dosyasındaki sanık ...'ın farklı kişiler olduğunun iddia edildiği, bu bağlamda dosyada mevcut belgeler incelendiğinde Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesi dosyasındaki sanık ...'ın anne adı Havva, baba adı Mehmet, 14/03/1968 Konya/Meram doğumlu ve 14273611566 T.C. kimlik numarasına sahip olmasına karşın, hükmün açıklanmasına esas teşkil eden Sincan 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/90 esas sayılı dosyasındaki sanık ...'ın ise; anne adı Havva, baba adı Mehmet, 04/02/1968 Tokat/Almus doğumlu ve 30608352546 T.C. kimlik numarasına sahip olduğunun anlaşılması karşısında, her iki dosyadaki sanığın aynı kişi olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesinde,

Kabule göre de; sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’u 125/1, 125/4, 62/1 ve 52. maddeleri gereğince 87 gün adlî para cezasına hükmedilmesini takiben, anılan Kanun'un 52. maddesi uyarınca yapılan paraya çevirme işlemi neticesinde sonuç olarak 1.740,00 Türk Lirası yerine, 940,00 Türk Lirası adlî para cezasına hükmedilmesinde, isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

1- Sanığın tespiti konusunda eksik araştırma yapıldığına ilişkin olarak;

Kabule göre de; sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’u 125/1, 125/4, 62/1 ve 52. maddeleri gereğince 87 gün adlî para cezasına hükmedilmesini takiben, anılan Kanun'un 52. maddesi uyarınca yapılan paraya çevirme işlemi neticesinde sonuç olarak 1.740,00 Türk Lirası yerine, 940,00 Türk Lirası adlî para cezasına hükmedilmesinde, isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

1- Sanığın tespiti konusunda eksik araştırma yapıldığına ilişkin olarak;

İnceleme konusu somut olayda; hakkında hüküm kurulan sanığın anne adı Havva baba adı Mehmet olan 14/03/1968 Konya/Meram doğumlu 14273611566 T.C. kimlik numarasına sahip ... olması, dosyadaki adli sicil kaydının ise anne adı Havva baba adı Mehmet, 14/02/1968 Almus/Tokat doğumlu 30608352546 T.C. kimlik numarasına sahip ...'a ait olması, Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/78 esas sayılı ve Sincan 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/90 esas sayılı dosyasındaki kişilerin aynı kişi olmadıklarının anlaşılması karşısında, sanığın kimlik tespitine yönelik gerekli araştırmalar yapılıp sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması hukuka uygun bulunmamıştır.

2- Hesap hatasına ilişkin olarak yapılan incelemede ise:

Sanık hakkında hakaret suçundan, TCK’nın 125/1, 125/4, 62. maddeleri gereğince verilen 87 gün adli para cezası paraya çevrilirken sonuç ceza 1740 TL yerine 940 TL olarak eksik tayin edilmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/04/2018 tarih ve 2018/78 esas, 2018/326 karar sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere BOZULMASINA,

2- CMK'nın 309/4-b maddesi gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 27/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2254, Karar No: 2019/8245, Tarih: 22.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/2254 E.  ,  2019/8245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle; daha önceden belirlenen, 22/10/2019 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine davacı vekili Av.... ile davalı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.037 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin yekdiğerinden alınıp yekdiğerine verilmesine,

15.369,75 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15810, Karar No: 2016/1328, Tarih: 08.02.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/15810 E.  ,  2016/1328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay günü sanık ...'e ait ancak sanıklardan ...'ın işlettiği Nevpet Madeni Yağ Satış Noktası ünvanlı işyeri önünde, diğer sanık ...'e ait ... plakalı kamyonun yakıt deposuna sanık ... tarafından hazırlanmış özel düzenekle konulan ürünün ... analiz raporuna göre mineral yağ esaslı olduğunun tespit edildiği, suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 5015 sayılı Yasanın kaçak petrol başlıklı 2. maddesinin 21. Fıkrasının c alt bendi hükmüne göre; Kurumdan izin alınmadan; akaryakıt haricinde kalan solvent, madeni ve baz yağ, asfalt, solvent nafta ve benzeri petrol ürünlerinden elde edilen akaryakıt ya da akaryakıta dönüştürmek maksadıyla kullanılan veya bulundurulan akaryakıt haricinde kalan solvent, madeni yağ ve baz yağ, asfalt, solvent nafta ve benzeri petrol ürünlerinin kaçak petrol kapsamı içinde sayıldığı, keza bu hükmü yürürlükten kaldıran 6455 sayılı Kanunun 54. maddesiyle düzenlenen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3.maddesinin 12. fıkrasında söz konusu ürünlerin akaryakıt olarak kullanılmak üzere satımı, ticari amaçla alım fiillerinin suç olarak kabul edildiği de dikkate alınarak, sanıklardan ...'e ait işyerinde ele geçen yağın miktarı ve bu işyerinden sanıklardan ...'ün aracının yakıt deposuna piyasada on numara yağ adı verilen madeni yağın aktarımı yapıldığına ilişkin suçüstü hali ile dosya kapsamına göre işyerinde bu tür madeni yağların satıldığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 7. maddesi gözetilerek, sanıkların 5015 sayılı yasanın ek 5/1 maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17462, Karar No: 2017/9306, Tarih: 14.06.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/17462 E.  ,  2017/9306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından 8,635,00 TL yediemin ücretinin tahsili için başlatılan taşınır rehninin paraya çevrilmesi suretiyle icra takibinde, .... İcra Dairesi'nin 10.02.2016 tarihli karar tensip zaptında 22,000,00 TL bedelle satışı yapılan aracın aynından kaynaklanan rüçhanlı alacak olan MTV borcunun olduğu ve sıra cetveli yapılmadan bedelin alacaklıya ödenmesine ilişkin kararın şikayetçi tarafından şikayet konusu edilerek iptali ile sıra cetveli düzenlenmesini istendiği, mahkemece yediemin ücret alacağının İİK. 138/2. maddede öngörülen yediemin ücreti olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yedieminlik ücreti takip masraflarından olup, İİK'nun 59. maddesi ile "Takip masrafları borçluya aittir. Alacaklı, yapılmasını talep ettiği muamelenin masrafını ve ayrıca takip talebinde bulunurken borçlunun 62. maddeye göre yapabileceği itirazın kendisine tebliğ masrafını da avans olarak peşinen öder. Alacaklı ilk ödenen paradan masraflarını alabilir" şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Paranın paylaştırılmasına ilişkin İİK'nun 138/2. maddesi gereğince haciz, paraya çevirme ve paylaştırma gibi bütün alacaklıları alakadar eden masraflar önce satış tutarından alınır ve artan para takip masrafları ve işlemiş faizler dahil olduğu halde alacakları nispetinde paylaştırılır.

İcra ve İflas Kanun'undaki bütün bu düzenlemeler doğrultusunda yedieminlik ücretinin takip masraflarından olduğu ve satış tutarından öncelikle alınacağı anlaşılmaktadır. Bu sebeplerle yedieminlik ücreti ancak takip masrafı olarak muhafaza tedbirinin uygulandığı takip dosyasından talep edilebilir. Yedieminlik ücretinin muhafaza tedbirine konu takip dosyasından başka bir dosyada ayrı bir takip konusu yapılması söz konusu değildir.

Somut olayda, tahsili istenen yedieminlik ücreti, muhafaza tedbirinin uygulandığı takip dosyasından ayrı olarak başka bir takibe konu yapılmış, takibin kesinleşmiş ve paraya çevirme aşaması tamamlanmıştır. Bu durumda, yedieminlik ücretinin satış bedelinden öncelikle ödenmesi mümkün olmayıp, satış tutarının bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmeyeceğinin anlaşılması halinde icra dairesince alacaklıların bir sıra cetveli yapılması gerekir.

O halde mahkemece, İİK'nun 140. maddesi uyarınca sıra cetveli yapılması gerektiğinden bahisle şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece, İİK'nun 140. maddesi uyarınca sıra cetveli yapılması gerektiğinden bahisle şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19421, Karar No: 2014/11983, Tarih: 16.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19421 E.  ,  2014/11983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, şikayetçi ... Üzerin ikametine giderek ... firmasından geldiğini ve Arçelik marka beyaz eşya verebileceğini belirttikten sonra bu duruma inanan şikayetçiden 50 TL para alarak haksız menfaat temin ettiği,

Şikayetçi ...'ın ikametine giderek ... firmasından geldiğini, çekilişten ... marka çamaşır makinesi kazandığını söyledikten sonra bu duruma inanan şikayetçiden 121 TL para alarak haksız menfaat temin ettiği,

Şikayetçi ...'nün ikametine giderek ... firmasından geldiğini, çekiliş yaptıklarını ve elektirik süpürgesi kazandığını söyledikten sonra bu duruma inanan şikayetçiden 100 TL para alarak haksız menfaat temin ettiği,

Şikayetçi ...'in ikametine giderek ... firmasından geldiğini, çekiliş yaptıklarını ve bulaşık makinesi ile set üstü ocak vereceğini söyledikten sonra bu duruma inanan şikayetçiden 170 TL para alarak haksız menfaat temin ettiği,

Şikayetçi ...'in ikametine giderek ... Ticaretten geldiğini ve LCD ekran televizyon kazandığını

söyledikten sonra bu duruma inanan şikayetçiden 123 TL para alarak haksız menfaat temin ettiği,

Şikayetçi ...'in ikametine giderek ... Ticaretten geldiğini ve ... firmasının kuruluş yıldönümü nedeniyle LCD ekran televizyon kazandığını belirttikten sonra bu duruma inanan şikayetçiden 100 TL para alarak haksız menfaat temin ettiği,

Mağdur ...'ın ikametine giderek ... firmasından geldiğini, hediye dağıttıklarını, kendisine çamaşır makinesi verceğini belirttikten sonra para istediği ancak mağdurun bu duruma inanmadığından istenilen parayı sanığa vermediği, bu şekilde sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı, bu şekilde sanığın, üzerine atılı olan dolandırıcılık suçlarını mağdurlara karşı ayrı ayrı işlediğinin iddia edildiği olayda;

1- Mağdur ...'a yönelik eyleminden dolayı kurulan hükme yönelik yapılan temyiz talebinin incelemesinde;

1- Mağdur ...'a yönelik eyleminden dolayı kurulan hükme yönelik yapılan temyiz talebinin incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanığın bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanığın diğer şikayetçilere yönelik gerçekleştirdiği eylemlerinden dolayı kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Oluşa, sanığın savunmalarına, şikayetçilerin aşamalardaki beyanlarına, teşhis tutanaklarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eylemlerinin dolandırıcılık ve dolandırıcılığa teşebbüs suçlarını oluşturduğuna yönelik kabullerde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Kurulan hükümlerde hapis cezaları alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezaları belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; ''5237 sayılı TCK'nın 157/1, 62/1, 52/2 maddeleri gereğince

sonuç olarak verilen 25 gün adli para cezası karşılığı aynı kanunun 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine ''5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2 maddeleri gereğince verilen 4 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' şeklinde yazılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30902, Karar No: 2016/6409, Tarih: 07.03.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/30902 E.  ,  2016/6409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından genel haciz yoluyla ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin borçluya 15.12.2008 tarihinde tebliğ edildiği, borçlunun ise 24.08.2008 tarihinde icra müdürlüğüne verdiği dilekçe ile borca itiraz etmesi üzerine alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece icra müdürlüğünün takibin durdurulmasına ilişkin bir kararının bulunmadığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına hükmedildiği anlaşılmıştır.

İİK.nun 62.maddesi uyarınca genel haciz yoluyla ilamsız icra takibinde borçlu, borca itirazını ödeme emrinin tebliğinden itibaren yedi günlük sürede icra dairesine bildirmesi gerekir.

Öte yandan itirazın kaldırılması isteminin ön koşulu yasal sürede yapılmış geçerli bir itirazın varlığıdır. İcra müdürlüğünce takibin durdurulmasına ya da devamına yönelik bir karar verilip verilmemesinin önemi yoktur.

Somut olayda, borçluya 7 örnek ödeme emri 15.12.2008 tarihinde tebliğ edildiğine göre 24.12.2008 tarihinde icra dairesine yaptığı itiraz İİK.nun 62.maddesinde öngörülen yasal süreden sonradır.

Bu durumda yasal sürede yapılmış bir itiraz bulunmadığından, itirazın kaldırılması isteminin konusu yoktur.

O halde mahkemece, itirazın kaldırılması isteminin açıklanan nedenlerle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4432, Karar No: 2022/7959, Tarih: 02.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4432 E.  ,  2022/7959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/1-2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Mahallesi, ... Caddesi üzerinde bulunan ... sitesinin yönetici olan sanığın, sitenin ortak alanlarında bulunan anahtarlı lambaları sensörlü lambalarla değiştirme işini hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kesinleşen ... ile götürü usulü anlaştıkları, ...'un işin yapımı için birlikte elektrik işi yaptığı ... ile birlikte, 19/08/2014 günü saat 16:30 sıralarında ... sitesine gittikleri ve burada elektrik lambalarını değiştirdikleri sırada ...'ın elektrik akımına maruz kaldığı ve Adli Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığı tarafından tanzim edilen 28/10/2014 tarihli otopsi raporuna göre; kişinin ölümünün elektrik çarpması ve sonrasında gelişen komplikasyonlardan ileri geldiğinin tespit edildiği olayda;

... güvenliği uzmanı tarafından tanzim edilen 05/01/2016 tarihli raporda: sanığın, sitenin yönetici olduğundan bahisle ... veren konumunda değerlendirilerek, site içerisinde yapılan tadilatlar sırasında gerekli olan güvenlik önlemleri almaması sebebiyle asli kusurlu olduğu, ölenin ise elektrik akımını kesmeden çalışmaya başlaması sebebiyle asli kusurlu olduğu,

Bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen 15/05/2015 tarihli raporda: sanığın, ... sitesi c blok elektrik ana panosuna elektrik ... tesisleri yönetmeliği hükümlerine göre, standartlara uygun kaçak akımlara karşı koruma yapacak şekilde elektrik koruma sistemleri ve kaçak akım sisteminin yapılmasını ve muhafaza edilmesini sağlamaması sebebiyle tali kusurlu olduğu, ölenin ise zorunlu güvenlik tedbirlerine uymadan dikkatsizce ve tedbirsizce çalışması sebebiyle asi kusurlu olduğu belirtildiği, anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yukarıda izah edildiği şekilde meydana geldiği iddia edilen olayda; hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kesinleşen ... Aksoy'un beyanda; elektrik düğmelerine basmak suretiyle elektriği kestikleri ancak ölenin elektrik akımına kapıldığı lambanın yanında ikinci bir tel ile elektrik iletimin sağlandığı, bu durumun karşılaştığı bir durum olmadığı ile sanığın beyanında; sitede kaçak akıma karşı bir rolenin bulunduğu ancak bir role daha olması gerektiğini sonradan öğrendiği, ibareleri dikkate alınarak iddia edilen bu hususların sitenin inşaat projesinde mevcut olup olmadığı tespiti sonrasında yeniden bilirkişi raporu alınarak neticesine göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de ;

Kabule göre de ;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan "suçun işlenmesinde kullanılan araçlar" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2.Sanık hakkında adli para cezası miktarının hesaplanması sırasında, hesap hatası sonucu 605 gün karşılığı 12.100 TL adli para cezası yerine 505 gün karşılığı 10.100 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.