muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9909, Karar No: 2022/12062, Tarih: 12.10.2022

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat Veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında bulunup bulunmadığı, fiilen 8,5 saat çalıştırılmasından dolayı fazla çalışma ücreti ve kısa çalışma primine hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.16.07.2013 tarih ve 28709 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedibuçuk Saat Veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik (Yönetmelik) hükümleri.

3. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun ilgili hükümleri.

4. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının çalışma ortamında gürültü yönünde risk bulunduğu, fabrika dışı çalışma ortamını da (denizaltı bakım-onarım işleri) kapsayacak şekilde fiziksel, kimyasal maruziyet ölçümlerinin yapılması gerektiği, yapılacak ölçümler sonrası mevcut risklerin yeniden değerlendirilmesi gerektiği, solunum ve işitme yoluyla herhangi bir riskin olmadığının tespiti durumunda kısa çalışma priminin kesilmesi gerektiği, mevcut durumda davacının günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği belirtilmiş, hesap raporunda davacının toplu iş sözleşmesinin 52/c maddesi kapsamında kısa çalışma primine hak kazandığı değerlendirilerek birinci seçenekte dava tarihine kadar, ikinci seçenekte ise ikinci ölçümün yapıldığı 06.01.2017 tarihine kadar olmak üzere seçenekli olarak hesaplama yapılmıştır. Davacı ikinci seçenekte belirtilen hesaplamaya göre davasını ıslah ettiğinden arabuluculuk tarihinden sonraki hesaplamaların sonuç itibarıyla hükme esas alınmadığı anlaşılmakla bu husus bozma sebebi yapılmamıştır. Ancak Mahkemece kurulan tespit hükmünde dosya kapsamına göre ikinci ölçümlerin sonuçlarının hatalı ya da geçersiz olduğu yönünde bir tespit ve değerlendirme yapılmadığı, aksi durumun da davacı tarafından ispat edilemediği anlaşıldığından tespit hükmünün de 06.01.2017 tarihine kadar olan dönem ile sınırlı olarak kurulması gerektiğinin dikkate alınmaması hatalıdır.

3. Hüküm altına alınan kısa çalışma prim alacağı bakımından bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de kısa çalışma primi yönünden toplu iş sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Dairemizin yerleşik uygulaması uyarınca, işçi muaccel alacaklarını tek tek belirtmek kaydıyla ihtarname ile işvereni temerrüde düşürebilir. Söz konusu ihtarnamede alacak miktarlarının belirtilmesi gerekmez. Dava tarihinden önce yürütülen arabuluculuk süreci sonucunda anlaşma yapılamadığına dair düzenlenen son tutanak bu bağlamda değerlendirildiğinde dava konusu alacakların dava tarihinden önce arabuluculuk aracılığıyla talep edilmesi karşısında davalı işverenin arabuluculuk son tutanak tarihi itibarıyla temerrüde düştüğünün kabulü gerekmektedir. Bu sonuç davalı işverenin usulüne uygun davet edilmesine rağmen arabuluculuk görüşmelerine katılmadığı durumlarda da geçerlidir. Dolayısıyla Mahkemece kısa çalışma primi alacağına ilişkin arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1) ve (3) numaralı bentlerinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine;

"1-Davacının günlük çalışma süresinin 06.01.2017 tarihine kadar olan dönemde 7,5 saat olması gerektiğinin TESPİTİNE ;

3- Taleple bağlı kalarak Brüt 4.515,00 TL kısa çalışma primi alacağının arabuluculuk son tutanağının düzenlendiği 14.08.2018 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak en yüksek işletme kredi faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmasına,” bentlerinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/977, Karar No: 2011/5165, Tarih: 21.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/977 E.  ,  2011/5165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 5.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya arasında bulunan Bursa 12.İcra Müdürlüğünün 2009/16765 Esas sayılı takip dosyasının eldeki dosyanın tarafları ile ilgisi bulunmamakta olup, taraflar arasındaki Bursa 1.İcra Müdürlüğünün 2009/16765 Esas sayılı takip dosyasının veya onaylı örneğinin ilgili yerden temini ile dosya arasına konulması, ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahallinle GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2723, Karar No: 2019/221, Tarih: 30.01.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/2723 E.  ,  2019/221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayette verilen hükmün reddine ilişkin Dairemizin 09.11.2015 gün ve 2014/7934 Esas, 2015/7154 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi tarafından istenilmekle dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin borçlu dava dışı ... hakkında ... Müdürlüğünün 2011/831 sayılı dosyası ile ilamlı takip yaptığını ve taşınmazlar üzerine haciz koydurduğunu, aynı borçlu hakkında alacaklı ...'in de ... 7. ... Müdürlüğünün 2009/19597 sayılı dosyası ile takip yaparak aynı taşınmazlar üzerine haciz koydurduğunu, bu alacaklının geçerli satış talebinde bulunmamasına ve iki kez satış talebinin ... müdürlüğünce red edilmesine rağmen İİK'nın 106 - 110. maddeleri gereğince hacizlerin düşürülmesi gerekirken hacizlerin düşürülmesine ... müdürlüğünce karar verilmediğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan işlemin usulüne uygun olduğunu savunarak sıra cetvelinin kesinleşmesi yönünde karar verilmesi istemi ile davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre şikayetin reddine dair verilen karar şikayetçi vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 09.11.2015 gün ve 2014/7934 Esas, 2015/7154 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez şikayetçi vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

... ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 60.80 TL harç ve takdiren 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 30.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2423, Karar No: 2022/14068, Tarih: 28.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/2423 E.  ,  2022/14068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/10/2020 tarihli ve 2020/160 esas, 2020/517 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, 08/02/2022 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 21/04/2017 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Rize Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda,22/11/2017 tarihli ve 2017/2601 soruşturma, 2017/91 sayılı karar ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanunun 191/3. maddesi gereğince bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolunun gösterilmediği, kararın şüpheliye tebliğ edilmediği, 22/11/2017 tarihinde infazı için Rize Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Rize Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi ve 29/07/2018 tarihinde yeniden aynı nev’iden suçu işlemesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak Rize Cumhuriyet Başsavcılığının 22/01/2019 tarihli ve 2018/7390 soruşturma, 2019/159 esas, 2019/139 sayılı iddianamesi ile Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

3- Yine sanığın 31/07/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle Rize Cumhuriyet Başsavcılığının 09/08/2019 tarihli ve 2018/5256 soruşturma, 2019/1566 esas, 2019/1302 sayılı iddianamesi ile Rize 3. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Rize 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2020 tarihli ve 2019/504 esas, 2020/86 sayılı kararı ile davanın Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/160 esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiği,

4- Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 06/10/2020 tarihli ve 2020/160 esas, 2020/517 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1. maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

4- Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 06/10/2020 tarihli ve 2020/160 esas, 2020/517 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1. maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Uyuşturucu madde kullanmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Rize Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/11/2017 tarihli ve 2017/2601 soruşturma, 2017/91 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 5237

sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin denetim süresi içerisinde tekrar uyuşturucu madde kullanması nedeniyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/10/2020 tarihli ve 2020/160 esas, 2020/517 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 23/12/2019 tarihli ve 2019/5427 esas, 2019/8638 karar sayılı ilâmında "...Somut olayda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliğ edildiği, ancak erteleme kararında ve tebliğ evrakında erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğunun gösterilmediği,

Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce uyarılı ilk başvuru davetiyesi tebliğ edildiği ancak bu aşamada da şüpheliye erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğunun hatırlatılmadığı ve TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca kamu davası açılma koşulları oluştuğu gerekçesiyle dava açılarak yapılan yargılama sonucunda mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmışsa da,

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına şüphelinin itiraz hakkının bulunduğu, bu nedenle erteleme kararında itiraz mercii ve süresiyle birlikte itiraz hakkının gösterilmesi gerektiği, somut olayda ise kararda itiraz hakkı belirtilmediği gibi ne soruşturma ve denetimli serbestlik sürecinde ne de kovuşturma sırasında hiçbir aşamada itiraz hakkı bildirilmeden yargılamanın sonuçlandırıldığı anlaşılmış olup, karar içeriğindeki yasa yolu bildirimi de usulsüz olduğundan, bu kararın şüpheli tarafından öğrenilmiş olmasına rağmen, kesinleştiğinden söz edilemez. Bu durumda usulüne uygun bir tedavi ve denetimli serbestlik infaz süreci de bulunmadığından, TCK’nın 191. maddesinin 4. fıkrası uyarınca kamu davası açılma koşulunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.

Dolayısıyla bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi gerektiğinden "durma" kararı verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek mahkûmiyet kararı verilmesi, yasaya aykırı olduğundan, kanun yararına bozma talebi yerindedir. ..." şeklinde belirtildiği üzere,

Somut olayda, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, şüpheli hakkında Rize Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/11/2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar şüpheliye usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği gibi anılan kararın kesin olarak verildiği, şüpheliye anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/10/2020 tarihli ve 2020/160 esas, 2020/517 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında, 21/04/2017 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Rize Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 22/11/2017 tarihli ve 2017/2601 soruşturma, 2017/91 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın

verildiği, şüphelinin erteleme süresi içerisinde tekrar uyuşturucu madde kullanması nedeniyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/10/2020 tarihli ve 2020/160 esas, 2020/517 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

verildiği, şüphelinin erteleme süresi içerisinde tekrar uyuşturucu madde kullanması nedeniyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/10/2020 tarihli ve 2020/160 esas, 2020/517 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında Rize Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/11/2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin kararda itiraz kanun yolunun gösterilmediği, şüpheliye tebliğ edilmediği, anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı,bu nedenle kesinleşmediği anlaşıldığından; mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden “durma” kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerindedir.

Ancak;

Dosya içeriği, adli sicil kaydı ve sanığın UYAP’ta kayıtlı dosyalarının incelenmesinde, 22/11/2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararını takiben ihlal nedeniyle 22/01/2019 tarihli iddianame ile Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

Ancak;

Dosya içeriği, adli sicil kaydı ve sanığın UYAP’ta kayıtlı dosyalarının incelenmesinde, 22/11/2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararını takiben ihlal nedeniyle 22/01/2019 tarihli iddianame ile Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

Henüz şüpheli hakkında erteleme kararı verilmeden ve dava açılmadan önce 17/07/2017 tarihli eylem nedeniyle Rize Cumhuriyet Başsavcılığının 09/08/2019 tarihli ve 2019/5269 soruşturma, 2019/1568 esas, 2019/1303 sayılı iddianamesi ile Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/12/2019 tarihli ve 2019/537 esas, 2019/395 sayılı kararı ile durma kararı verildiği,

Yine 26/07/2018 tarihli eylem nedeniyle Rize Cumhuriyet Başsavcılığının 09/08/2019 tarihli ve 2018/5209 soruşturma, 2019/1564 esas, 2019/1300 sayılı iddianamesi ile Rize 2. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Rize 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/02/2020 tarihli ve 2020/92 esas, 2020/167 sayılı kararı ile, eylemin erteleme karraının ihlali niteliğinde olduğu gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği,

Sanığın 13/08/2019 tarihli aynı nev’iden eylemi nedeniyle Rize Cumhuriyet Başsavcılığının 17/10/2019 tarihli ve 2019/5290 soruşturma, 2019/2130 esas, 2019/1813

sayılı iddianamesi ile Rize 2. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Rize 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/12/2021 tarihli ve 2019/774 esas, 2021/640 sayılı kararı ile sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 20/01/2022 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/10/2020 tarihli ve 2020/160 esas, 2020/517 sayılı kararının kanun yararına bozulması ve mahkemesince durma kararı verilmesi halinde, TCK’nın 191/6.maddesi gereğince doğrudan açılan kamu davalarında, erteleme kararında itiraz kanun yolunun gösterilmemesi ve şüpheliye tebliğ edilmemesi nedeniyle kararın kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında, kovuşturma şartının gerçekleşmediği, doğrudan açılan kamu davalarında durma kararı verilmesi gerektiği, bu bağlamda istinaf incelemesinden geçmeksizin kesinleşen Rize 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/12/2021 tarihli ve 2019/774 esas, 2021/640 sayılı mahkûmiyet kararının da kanun yararına bozulması gerektiği anlaşıldığından;

Rize 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/12/2021 tarihli ve 2019/774 esas,2021/640 sayılı kararına karşı da belirtilen gerekçe ile, kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

D-) Karar :

Rize 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/12/2021 tarihli ve 2019/774 esas,2021/640 sayılı kararına karşı da belirtilen gerekçe ile, kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

D-) Karar :

Yukarıda açıklanan nedenlerle; mahkemece kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. maddesi gereğince “durma” kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan Rize 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/12/2021 tarihli ve 2019/774 esas, 2021/640 sayılı kararına karşı da kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

28/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.