muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7815, Karar No: 2015/1781, Tarih: 03.02.2015

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükümde adli para cezasına ilişkin uygulama çıkartılarak yerine, "TCK'nın 158/1-f, son, maddesi uyarınca 50 gün, aynı yasanın 62/1 maddesi ile 1/6 oranında indirilerek 41 gün karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nın 52/2.maddesi ile 1 gün karşılığı 20 TL'den hesaplanarak para cezasına çevrilmek suretiyle sonuç olarak 820 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" cümlesi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18170, Karar No: 2025/3781, Tarih: 09.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/18170 E.  ,  2025/3781 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3649 E., 2023/1936 K.

SUÇ : Silahla yağma

SUÇ TARİHLERİ : 01.09.2021, 04.01.2022

HÜKÜM : Beraat, istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan ... vekilinin temyiz isteminin kararın hukuka aykırı olduğuna, eksik inceleme yapıldığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın yağma eylemine maruz kaldıktan sonra durumu okul öğretmeni Gülşah Bakioğlu ve müdür Hakan Acar ile okul temizlikçisine söylediğini ifade ettiğinden, tanık olan bu kişilerin beyanı alınmadan eksik soruşturmayla hüküm kurulmasında hukuka aykırılık bulunmuştur.

Açıklanan nedenle, katılan ... vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 31.05.2023 tarihli ve 2022/3649 Esas, 2023/1936 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Zonguldak 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

09.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7375, Karar No: 2018/3334, Tarih: 22.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7375 E.  ,  2018/3334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/331, Karar No: 2019/3125, Tarih: 20.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/331 E.  ,  2019/3125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

TCK'nın 50/3. maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır” şeklinde düzenleme yapılmıştır. Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde, diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır. Bu itibarla suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından ''seçenek tedbirin gereğinin yerine getirilmemesi halinde kısa süreli hapis cezasının kısmen veya tamamen infaz edileceği SSÇ’ye ihtarına(ihtar yapıldı)'' biçimindeki paragrafın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 20.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/385, Karar No: 2012/4674, Tarih: 11.04.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/385 E.  ,  2012/4674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 169, 59/2, 31, 36, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı silahlı terör örgütüne yardım suçunun temas ettiği 765 sayılı TCK'nın 169. maddesinde öngörülen cezanın süresi itbariyle, suç tarihinde yürürlükte olan ve dava zamanaşımı yönünden 5237 sayılı TCK'ya göre sanık lehine hükümler içeren 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla hükmün BOZULMASINA, CMUK'nın 322. maddesi uyarınca sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/16087, Karar No: 2025/5277, Tarih: 09.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/16087 E.  ,  2025/5277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1052 E., 2024/1783 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Giresun İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/78 E., 2024/162 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı şirkete ait Giresun Aksu şantiyesinde 03.05.2015-07.04.2017 tarihleri arasında ekskavatör operatörü olarak kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 12.03.2024 tarihli beyan dilekçesi ile davalı şirket tarafından davacı ...'in sigorta primleri eksik olarak yatırılmış olup çalıştığı hizmetin tespiti ile bildirim olan tüm dönemler dışlanarak bildirilmeyen eksik günlerin tamamlanmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davacının çalıştığı şantiyeler 02.02.2018 tarihli beyan dilekçesinde; Alucra Su Yurdu Köyü Dere Islahı, Şebinkarahisar Şaplıca Köyü Gölet İşi, Giresun Aksu Şantiyesi Dere Islahı, Kırklareli Kızılcıkdere Köyü, Uşak Eskisarayköyü Gölet İşi şantiyelerinde çalıştığı belirtilmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

2.Feri müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle;davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

2.Feri müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle;davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının sigortalılığı olmadığı dönem 08.09.2016-16.09.2016; 16.11.2016-17.11.2016 ve 09.12.2016-25.12.2016 tarihleri arası olup 27 gün sigortalılığın eksik olduğu, davacının banka hesap hareketleri incelendiğinde davalı işveren tarafından Eylül 2016, Kasım 2016 maaş (zorunlu) ödemesi olarak dönem asgari ücret yatırıldığı, yine Aralık 2016 dönemine ait davalı işyerinden ve ... tarafından "elden maaş ödemesi" adı altında davacının hesabına para yatırıldığı, ... talimat ile dinlenen mahkemede şirketin muhasebecisi olduğunu beyan ettiği, banka tarafından yapılan ödemeler dikkate alındığında davacının sigortalılığın eksik bildirildiği dönemde fiilen tam çalışma yaptığı tespit edilmiş, dönem bordro tanığı ..., ... ve ... davacının haftada 6 gün 07.00-18.00 arasında sürekli ve kesintisiz çalıştığını, davalı işyeri ile iş ortaklığı olarak kayıtlı işyerlerinin dönem bordro tanıklarından ..., ..., ..., ... isimli tanıklar da davacının çalışmalarının sürekli ve kesintisiz olduğunu beyan ettiği, davacının hizmet döküm cetvelinde tam olarak bildirilen sürelerin dışında da çalışmaları sürekli ve kesintisiz olduğu, banka kayıtları ile de fiili durumun desteklendiği anlaşılmakla ... sigorta sicil numarasında kayıtlı davacı ...'in davalı ...-se İnşaat Taahhüt Beton Sanayi Nakliyat Madencilik ve Ticaret Ltd. Şti. işyerlerinde 05.05.2015 ile 07.04.2017 tarihleri arasında her ay ayda 30 gün olacak şekilde hizmet akdine dayalı olarak mülga 506 sayılı Kanun ve 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a kapsamında çalıştığının tespitine, davalı işveren ve dava dışı işverenler tarafından yapılan SGK'ya bildirilen günlerin dışlanmasına karar verilerek; davanın kısmen kabulü ile ... sigorta sicil numarasında kayıtlı davacı ...'in davalı ...-se İnşaat Taahhüt Beton Sanayi Nakliyat Madencilik ve Ticaret Ltd. Şti. işyerlerinde 05.05.2015 ile 07.04.2017 tarihleri arasında her ay ayda 30 gün olacak şekilde hizmet akdine dayalı olarak Mülga 506 sayılı Kanun ve 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a kapsamında çalıştığının tespitine, davalı işveren ve dava dışı işverenler tarafından yapılan SGK'ya bildirilen günlerin dışlanmasına, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile feri müdahil Kurum vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Feri müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile feri müdahil Kurum vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Feri müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya kapsamı incelendiğinde, davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanun'un 86. maddesinin 9. fıkrası hükümleri ile bodro tanık beyanları, davacının banka hesap hareketleri ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında kararın yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup feri müdahil vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8843, Karar No: 2010/11947, Tarih: 02.11.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/8843 E.  ,  2010/11947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Zonguldak İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın kaldırılması ve tahliye isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin Zonguldak 2. İcra müdürlüğünün 2008/482 esas sayılı icra takibine vaki itirazın kaldırılması isteğinin reddine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Takibe konu ve karara esas alınan 29.04.2004 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira bedeli 500 TL olup, üçer aylık dönemler halinde peşin ödeneceği ve her yıl TÜFE ortalaması oranında artış yapılacağı öngörülmüştür. Davacı vekili 13.02.2008 tarihli takipte, kira sözleşmesi uyarınca 2007 yılı Ekim ve 2008 yılı Ocak aylarında üçer aylık peşin ödenmesi gereken 6.372 TL kira ve 265TL işlemiş faizi olmak üzere toplam 6.637 TL kira alacağı için davalı aleyhine tahliye istemli icra takibi başlatmıştır. Borçlu yasal süresinde yaptığı borca itirazında; aylık kira bedelinin 640 TL olup takibe konu 6 aylık dönem için istenebilir kira alacağının 3.840 TL ve işlemiş faizinin 101 TL olduğunu bildirerek fazlaya ilişkin alacağa itiraz etmiştir. Kabul edilen faiz ve kira bedeli toplamı (3.941 TL) üzerinden icra memurunca yapılan hesaplama sonucu, takip masrafları ile birlikte 4.695 TL davalı borçlu tarafından dosyaya ödenmiştir. Karara esas alınan 25.03.2010 havale tarihli bilirkişi raporunda ise bahse konu takibe ilişkin asıl alacak miktarı 4.638,25 TL olarak hesaplanmış olup bu miktar üzerinden takip tarihinden sonra işleyecek faiz, tahsil harcı, vekalet ücreti vb. takip masrafları yönünden itirazın kaldırılmasının gerekip gerekmediği mahkemece değerlendirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) Nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın tahliye ve Zonguldak 2 İcra Müdürlüğünün 2007/2442 esas sayılı icra takibine vaki itirazın kaldırılması isteklerinin reddine ilişkin kısmının ONANMASINA, (2) Nolu bentte açıklanan nedenlerle Zonguldak 2 İcra Müdürlüğünün 2008/482 esas sayılı takibine vaki itirazın kaldırılması isteğinin reddine ilişkin kısmının BOZULMASINA ve onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 2.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10271, Karar No: 2014/3267, Tarih: 18.03.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/10271 E.  ,  2014/3267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu kaydının tashihi

Dava, tapu kayıtlarındaki baba adının tashihi istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu hali ile temyiz inceleme görevi Dairemize ait olmayıp, Yargıtay 1.Hukuk Dairesine aittir. Bu nedenle dosyanın incelenmek üzere görevli görevli Yargıtay 1.Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8225, Karar No: 2014/9873, Tarih: 06.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/8225 E.  ,  2014/9873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaline, kesildiği tarihten itibaren yeniden ödenmesine devam edilmesine, ödenmeyen yetim aylıklarının faizi ile birlikte Kurumca ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 06/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.