muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8180, Karar No: 2023/3271, Tarih: 23.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/8180 E.  ,  2023/3271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kesin olarak verilen kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkrasındaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine; 5271 sayılı Kanunu’nun 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin on birinci alt bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği ceza süresi yönünden yasal koşulları oluşmadığından reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.... Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2018 Tarihli ve 2017/437 Esas, 2018/169 sayılı Kararı ile

Sanık hakkında örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin bir, iki ve üçüncü fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesi uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B.... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.05.2019 Tarihli ve 2018/2533 Esas, 2019/1022 sayılı Kararı ile

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fırkasının (a) bendi uyarınca uyarınca kesin olmak üzere esastan reddine karar verilmiştir.

C. 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkrasındaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 16.06.2021 tarihli ve bozma görüşünü içerir tebliğname ile Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özetle;

C. 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkrasındaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 16.06.2021 tarihli ve bozma görüşünü içerir tebliğname ile Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özetle;

1.Tanık beyanlarında sanığın 17/25 sürecinden sonra toplantılara katılmadığı belirtilmesine rağmen Bölge Adliye Mahkemesince aksinin kabul edildiğine ve istinaf kararında bu konuda hiçbir açıklama yapılmadığına,

2.Sanığın 17/25 sürecinden önce bir kaç kez toplantılara katılmış olmasının örgüte yardım suçunu oluşturmayacağına,

3.Muhalefet gerekçesindeki hususlar isabetli olduğuna,

4.Sanığın hangi eyleminin örgüte yardım suçunu oluşturduğunun kararda gösterilmediğine,

5.Sendika üyeliğinin yasal faaliyet olduğuna,

6.Sanığın Bank ... hesabını hiç kullanmadığına, bilirkişi raporunun hatalı olduğuna, sanığın talimat üzerine yapılmış bir işleminin bulunmadığına, bu durumunda sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğine,

7.Tanıkların duruşmada alınan beyanlarının sanık lehine olduğuna, sanığın örgütle irtibatına dair hiçbir anlatımlarının bulunmadığına,

8.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tüm dosya kapsamına göre sanığın, örgütsel sohbet toplantılarına katıldığı, örgütle iltisaklı sendikaya üye olduğu, örgütle iltisaklı yayınlara aboneliğinin bulunduğu ve ikametinde bu yayınların ele geçirildiği nazara alındığında sanığın örgütün hiyerarşik yapısı içerisinde bulunduğuna dair tam kanaat edinilemediği, ancak izah edilen delillere göre sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne yardım niteliğinde kaldığı kanaatiye hakkında örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçundan oy çokluğuyla mahkumiyet hükmü kurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, sanığa isnat edilen eylemlerin örgüt üyeliği suçunu oluşturduğu ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle davanın yeniden görülmesine karar verilmedi eleştirisi dışında, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1-)Yapılan yargılama sonunda ilk derece mahkemesince sanığın, örgütsel sohbet toplantılarına katıldığı, örgütle iltisaklı sendikaya üye olduğu ve örgütsel yayınlara aboneliğinin bulunduğu, bu şekilde örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunu işlediği kabul edilmiş; Bölge Adliye Mahkemesince de; sanığa isnat edilen eylemlerin örgüt üyeliği suçunu oluşturacağı şeklinde eleştiri yapılmış ise de;

IV. GEREKÇE

1-)Yapılan yargılama sonunda ilk derece mahkemesince sanığın, örgütsel sohbet toplantılarına katıldığı, örgütle iltisaklı sendikaya üye olduğu ve örgütsel yayınlara aboneliğinin bulunduğu, bu şekilde örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunu işlediği kabul edilmiş; Bölge Adliye Mahkemesince de; sanığa isnat edilen eylemlerin örgüt üyeliği suçunu oluşturacağı şeklinde eleştiri yapılmış ise de;

Sanığın ... ... Bankası A.Ş.'de bulunan hesabında örgüt liderinin talimatı üzerine hesap arttırımında bulunmadığı, tanıkların hem kovuşturma hem de hazırlık aşamalarında alınan beyanlarında sanığın, .../... silahlı terör örgütünün kamuoyunca bilinen operasyonel eylemlerinden sonraki tarihlerde örgütsel sohbet toplantılarına katıldığına dair herhangi bir anlatımda bulunmadıkları, sanığın örgütle iltisaklı gazeteye abone olmasının örgütsel faaliyet ya da müsnet suç yönünden delil olarak değerlendirilemeyeceği, bu haliyle sanığın yalnızca örgütle iltisaklı sendikaya üye olması şeklindeki eyleminin örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunu oluşturmayacağı, sanığın savunmasının aksini gösterir şekilde, örgüte üye olmak veya örgüte yardım kastıyla hareket ettiğinin dosya kapsamındaki delillerle ortaya konulamadığı, bu nedenle sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekil karar verilmesi;

2-)Kabul ve uygulamaya göre de;

a)İlk derece mahkemesi kararında örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçundan ceza verilirken atıf maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü fıkrasının üçüncü maddesinin gösterilmemesi;

b)Sanığa verilen temel cezanın 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin fıkra belirtilmeksizin aynı Kanun'un 5 inci maddesi olarak gösterilmesi nedenleriyle verilen karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.05.2019 tarihli ve 2018/2533 Esas, 2019/1022 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10654, Karar No: 2015/8460, Tarih: 11.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/10654 E.  ,  2015/8460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 19/02/2014

Numarası : 2012/190-2014/92

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı M.. B..'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı idarenin alt işverenlerinde aralıksız olarak çalıştığını, iş akdinin davalı şirket tarafından haksız ve nedensiz şekilde feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, mahkemece davalıdan karar harcı alınması ayrıca harcın yargılama giderleri içine katılarak harçla sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının 5, 6 ve 7. numaralı bentlerinin silinerek yerine;

“ 5-Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı tarafından peşin olarak yatırılan 69,90 TL harcın istek halinde davacıya iadesine,

7-Davacı tarafça yapılan toplam 322,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 11/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6467, Karar No: 2014/8344, Tarih: 24.06.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/6467 E.  ,  2014/8344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beypazarı Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıfatı İle)

TARİHİ : 20/06/2013

NUMARASI : 2010/320-2013/196

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, kira alacağı nedeniyle başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, 2009 mahalli seçimlerinde davalının parti ilçe başkanı olarak İlçe Seçim Kuruluna gönderdiği 04.03.2009 tarihli yazı ile davacının tasarrufu altında bulunan reklam panolarını kullanmak istediklerini bildirdiği ve kullanılan reklam panoları kira bedeli ve afiş ücretleri bedeli olarak düzenlenen 06.11.2009 tarihli 39.158,30 TL lik fatura bedelini ödemediğinden, hakkında icra takibi başlattığını, davalının haksız itirazının iptaline karar verilmesini istemiştir. Davalı, davacı ile aralarındaki kira ilişkisine karşı çıkarak, davacı ile sözlü veya yazılı bir sözleşme yapmadıklarını, parti ilçe başkanı olarak yazdığı yazı nedeniyle kendisinin sorumlu olmayacağını, kendisinin reklamının yapılmadığını, belediye başkan adayı ile davacının eşinin anlaşarak reklamların yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

1-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kira ilişkisinin ispat külfeti davacıya aittir. Kira ilişkisi inkar edildiğine göre bu ilişkinin varlığının davacı tarafından kanıtlanması gerekir. Bu hususun kanıtlanması da HMK.'nun 200. maddesindeki ispat kuralına tabidir. İddia edilen yıllık kira miktarına göre tanıkla kanıtlanması da mümkün değildir. 6098 Sayılı TBK’nun 1. maddesinde “Sözleşme, tarafların iradelerini karşılıklı ve birbirine uygun olarak açıklamalarıyla kurulur.” 2. maddesinde “Taraflar sözleşmenin esaslı noktalarında uyuşmuşlarsa, ikinci derecedeki noktalar üzerinde durulmamış olsa bile, sözleşme kurulmuş sayılır.” hükümlerine karşın, davalı tarafından İlçe Seçim Kuruluna hitaben yazılan reklam panolarını kullanmak istediklerine ilişkin yazının, taraflar arasında bedelleri ve şartları belirlenmiş bir sözleşme olarak kabulü mümkün değildir. Bu durumda mahkemece davacının delil listesinde yemin delili de bulunduğuna göre, davacıya taraflar arasında kira ilişkisi bulunup bulunmadığı ve varsa kira miktarının ne olduğu konusunda davalıya yemin teklif edip etmeyeceği sorularak varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

2-Davacı vekilinin hükmün tashihine ilişkin temyiz itirazlarına gelince:

2-Davacı vekilinin hükmün tashihine ilişkin temyiz itirazlarına gelince:

Mahkemenin 20.06.2013 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde reddedilen miktar yönünden davalı lehine vekâlet ücreti verilmesi unutulmuş, sonrasında, 02.07.2013 tarihinde "reddedilen miktar üzerinden 1320 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine" şeklinde hükmün tashihine karar verilmiştir.

HMK.nun 304. maddesine göre “Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmiş ise hakim tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmez ise dosya üzerinde inceleme yaparak karar verilebilir. Yine HMK 305/1(HUMK 455) ”hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt yada aykırılığın giderilmesini isteyebilir, 305/2 fıkrasında ise hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar tavzih yolu ile sınırlandırılamaz genişletilemez ve değiştirilemez” hükümlerine yer verilmiştir. Somut olayda; tashih hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, taşıması durumunda hükümdeki gerçek anlamı çıkarılmak amacıyla başvurulan yasal bir yoldur. İleri sürülen isteğin hükme yeni bir unsur ilave edilmesi niteliğinde olduğu ve bununda tashih yoluyla karşılanmasına yasal olanak bulunmadığı dikkate alınmadan yazılı şekilde tavzih kararı verilmesi doğru olmadığından tashih kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca (1) ve (2) nolu bentlerde yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (1) numaralı bozma gerekçesine göre davacı vekilinin hükmün esasına ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6207, Karar No: 2010/7733, Tarih: 06.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/6207 E.  ,  2010/7733 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/272415

MAHKEMESİ :ŞANLIURFA Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :10/04/2007 -343/101

SUÇ :Öldürmek kastı olmaksızın müessir fiil sonucu görevli polis memurunun ölümüne sebebiyetten, insan öldürmeye teşebbüs, görevli memura direnmek ve izinsiz silah taşımak, memura mukavemet

Öldürmek kastı olmaksızın müessir fiil sonucu görevli polis memuru A.. İ..'nun ölümüne sebebiyetten, S.. B..T..'nu da öldürmeye teşebbüsten, görevli memura direnmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık H.. K.., görevli memura mukavemetten sanıklar M.. A..K.. ile O.. K.., H.. K..'yı yaralamaktan sanık S.. B..T..'nun yapılan yargılanmaları sonunda: sanıklar H.. K.., A.. K.. ile O.. K..'nın hükümlülüklerine, sanık S..B... T...'na 765 sayılı TCK.nun 49/1 maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin (ŞANLIURFA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10/04/2007 gün ve 343/101 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanık H.. K.. ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanık hakkında duruşmalı, müdahil ile C.Savcısının temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-İçişleri Bakanlığının, öldürme, öldürmeye teşebbüs ve görevli memura mukavemet suçlarından dolayı doğrudan zarar görmesi söz konusu olmadığından, vekilinin temyiz isteminin CMUK nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-a) Gerekçede sanık Hadi’nin mağdur S..B..’a yönelik eyleminin kasten silahla yaralama suçunu oluşturduğu kabul edildiği halde, kastın aşılması suretiyle öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması suretiyle kabul ile uygulama arasında çelişki yaratılması,

b) Sanık Hadi'nin maktûl Ali ve mağdur S.. B..’a karşı eylemleriyle ilgili olarak; 765 sayılı TCK.nun 450/11, 61. maddelerinin uygulanması istemiyle kamu davası açıldığı, Cumhuriyet Savcısının esas hakkında mütalaasında maktûle karşı eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK.nun 82/1-g, mağdura karşı eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK.nun 82/1-g, 35. maddeleri uyarınca cezalandırılması istendiği halde, ek savunma hakkı tanınmadan, maktûle karşı eyleminden dolayı 765 sayılı TCK.nun 450/11. maddesi yollamasiyle 452/1, 59; mağdura karşı eyleminden dolayı 765 sayılı TCK.nun 450/11. maddesi yollamasiyle 452/1, 62, 59. maddeleri uyarınca hüküm kurulması,

c) Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuarının 08.04.2003 tarihli ve BLS-2003/1183 sayılı raporunda; olay yerinde bulunan 9 mm çaplı mermi çekirdeği gömlek parçasının sanık Hadi’den elde edilen 9 mm çaplı 3854B seri numaralı CZ marka tabanca ile atıldığının, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Balistik Şubesinin 12.06.2003 tarihli ve 1118 sayılı raporunda; maktûlden çıkartılan 9 mm çaplı deforme mermi çekirdeğinin sanık Hadi’den elde edilen 9 mm çaplı 3854B ve 5902G seri numaralı CZ marka tabancalardan atılmadığının bildirilmesine karşın, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Balistik Şubesinin 24.07.2006 tarihli ve 37077/1489 sayılı raporunda; maktûlden çıkartılan deforme mermi çekirdeği ile olay yerinde bulunan mermi çekirdeği gömlek parçasının aynı tabanca ile atıldığının bildirilmesi karşısında, mevcut raporlar arasında çelişki bulunduğundan, olay yerinde bulunan mermi çekirdeği gömlek parçası, maktûlden çıkartılan deforme mermi çekirdeği, sanıktan elde edilen 3854B ve 5902G seri numaralı CZ marka tabancaların, 08.04.2003, 12.06.2003 ve 24.07.2006 tarihli raporlar ile birlikte Adli Tıp Kurumu Başkanlığına gönderilerek yeniden rapor alınmak suretiyle çelişki giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

d) Olay tarihinde maktûl ve mağdur Seydi Battal’a ait olup, görev nedeniyle kendilerine verilen demirbaş görev silahları ile kendilerine zimmetli olmamakla birlikte olay sırasında yanlarında bulunan silahlara ait kayıtlar getirtilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Usule aykırı ve sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede ileri sürdüğü temyiz itirazları ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sanık Hadi hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 06/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

06/12/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı S..M..'nun huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık H.. K.. müdafii Avukat .....yokluğunda 09/12/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2006/20250, Karar No: 2010/11803, Tarih: 30.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/20250 E.  ,  2010/11803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 23.12.2008 gün ve 2008/6-258-240 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükümlü hakkında yapılan yargılama neticesinde kurulan hükmün sonuna “sanık ...’nun yokluğunda, tefhim veya tebliğden itibaren 7 gün içerisinde temyiz yasa yolu açık olmak üzere verilen karar açıkça okundu usulen anlatıldı.” dendiği, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK’nun 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinin açık ve buyurucu şekilde belirtildiği, ancak Ereğli Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2006 tarih ve 2006/5-142 sayılı kararında, başvuru yöntemi ve süresinin ne şekilde başlayacağının usulüne uygun ve kuşku oluşturmayacak şekilde açıklanmadığı, sanık ...’nun iradesinin yanıltıldığı, ayrıca gerekçeli kararın bu açıklamaları içerir biçimde tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında ; sanık ...’nun 01.05.2006 günlü temyiz isteminin süresinde olduğu kabulü ile esas hakkında görüş içeren ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına İADESİNE, 30.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.