muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8347, Karar No: 2017/3728, Tarih: 09.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/8347 E.  ,  2017/3728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3 delaletiyle 179/2, 62, 50/1-a, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hüküm kurulduğu sırada; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla sanığın 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, 1000TL adli para cezasına çevrilmesine denilmek suretiyle sonuç ceza açıklanmayarak hükmün eksik bırakılması,

2- Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemek suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan “1000TL adli para cezasına çevrilmesine" ibaresinin çıkarılarak yerine "1000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesine, ayrıca aynı bendin devamına" ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8675, Karar No: 2018/13609, Tarih: 04.06.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/8675 E.  ,  2018/13609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın Tahliyesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; 01.10.2014 tarihinde başlattığı icra takibi ile 20.03.2009 başlangıç tarihli yazılı kira sözleşmesine dayanarak 2009 yılı mart ayı ila 2014 yılı eylül ayı arası ödenmeyen kira bedelleri ile ödenmeyen bakiye kira bedellerinin toplamı olan 29.882,00 TL'nin tahsili ile tahliye talebinde bulunmuştur. Ödeme emrinin borçluya tebliği üzerine davacı vekili icra mahkemesine başvururak takibe konu borcun yasal süre içinde ödenmediğinden bahisle davalının taşınmazdan temerrüt nedeniyle tahliyesini talep etmiştir. Davalı vekili, vekil edeninin davacıya borcu bulunmadığını, ödemelerin büyük bölümünün davacının oğlunun banka hesabına yapıldığını, bir kısmının davacının talimatı ile sözleşmeyi imzalayan aynı zamanda davacının akrabası olan ... elden teslim edildiğini, bir kısmının da evin tadilatları nedeniyle davacının da onayı alınarak kiradan kesildiğini belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davalı tarafından sözleşme tarihinden itibaren gerek takip tarihine gerekse dava tarihine kadar her ayın kirasının ilgili ay içeresinde düzenli olarak sözleşmede belirtilen hesaba yatırılmış olduğu ve bu tutarların herhangi bir itiraz şerhi bulunmadan hesap sahibi tarafından nakit olarak çekilmiş veya ödemelerinde kullanılmış olduğu, ekstrede görülmeyen bazı aylar kiralarının da sözleşmede kiralayan olarak imzası bulunan kişiye ödenmiş oldukları gerekçesi ile davalının kira borcu bulunmadığı belirterek davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen icra takibi sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir.

Dava, kesinleşen icra takibi sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir.

İ.İ.K'nun 269/a maddesi “Borçlu itiraz etmez, ihtar müddeti içinde kira borcunu da ödemezse ihtar müddetinin bitim tarihini takip eden altı ay içinde alacaklının talebi üzerine icra mahkemesince tahliyeye karar verilir.” hükmünü içerir. Davalı, yazılı kira sözleşmesine dayalı olarak, ödenmediği iddia olunan kira alacaklarının tahsili amacıyla başlatılan icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrinin kendisine tebliğ edilmesine rağmen takibe, sözleşmenin varlığına ve aylık kira miktarına itiraz etmemiştir. Bu durumda kira ilişkisi ve talep konusu aylık kira bedelleri ile takip konusu miktar kesinleşmiştir. Ödeme emrindeki yasal 30 günlük sürede borcun ödendiği davalı tarafca ispat edilemezse temerrüt olgusu gerçekleşir. Somut olayda mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda da aylık 600-TL üzerinden talep edilen 2009 – 2010 yılı kira dönemi için mart ayı ödemesinin yapılmadığı, nisan ayı ödemesi olarak 300,15 TL, eylül kirası olarak 470-TL, yine aylık 651-TL üzerinden talep edilen 2010 – 2011 yılı kira dönemi için borçlu tarafında 2010 yılı mart ve ağustos ayları için 550-TL, diğer aylar için 600-TL yatırıldığı tespit edilmiştir. Davacı vekili davalı tarafından bazı aylar kirasının tadilat nedeniyle kiradan mahsup edildiği iddiasına da karşı çıktığına davalı da bu hususu yazılı belge ile ispatlayamadığına göre mahkemece temerrüt olgusunun gerçekleşmesi sebebi ile davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile ret kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 04.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5162, Karar No: 2021/2245, Tarih: 02.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5162 E.  ,  2021/2245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 22/08/2015 yerine 21/08/2015 olarak yazılması,

2- Sanığa yüklenen fiilin; Ankara 1. Sulh Ceza Hakimliği’nin 25/08/2015 tarih 2015/3395 D. İş sayılı düzeltme ve cevap metninin yayımlanmasına dair kararın tebliğinin sanık yerine tebliğ tarihinde sorumlu müdür olmayan Harun Reşit Çümen adına çıkartılmış olması nedeniyle suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı CMK’nin 223/2-b maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeni ile CMK 223/2-a madde gereğince beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca, suç tarihi gerekçeli karar başlığında 22/08/2015 olarak değiştirilmek ve hükmün birinci paragrafndaki “yüklenen eylemin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeni ile CMK 223/2-a madde” ibaresi karardan çıkartılarak yerine “yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması, nedeni ile 223/2-b maddesi” ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/195, Karar No: 2019/685, Tarih: 03.12.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/195 E.  ,  2019/685 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 3. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 707-607

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın TCK'nın 86/2, 86/3-a-e, 62/1 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin Görele (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesince verilen 07.11.2013 tarihli ve 107-531 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 22.09.2014 tarih ve 14183-30544 sayı ile;

"...Sanığın uzun yıllardır psikolojik rahatsızlığı nedeniyle ilaç kullandığı ve tedavi gördüğüne dair sanık ve müşteki anlatımları karşısında, sanığın olay tarihinde işlediği suçu etkileyecek düzeyde akıl hastası olup olmadığının, hastalığının işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığını saptamak için CMK'nın 74. maddesi gereğince usuli işlemler yerine getirilerek rapor aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

6545 sayılı Kanun'un 84. maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrası uyarınca sulh ceza mahkemelerinin kaldırılması nedeniyle bozmadan sonra yargılama yapan Görele Asliye Ceza Mahkemesi ise 25.11.2014 tarih ve 707-607 sayı ile bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2015 tarihli ve 43130 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 452-687 sayı ile 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 3. Ceza Dairesince 27.02.2017 tarih ve 560-1913 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik kasten yaralama suçundan verilen kesin nitelikteki adli para cezası, bu hükme ilişkin temyiz istemi Özel Dairece reddedilmek suretiyle kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik kasten yaralama suçundan verilen kesin nitelikteki adli para cezası, bu hükme ilişkin temyiz istemi Özel Dairece reddedilmek suretiyle kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında CMK'nın 74. maddesi uyarınca gözlem altına alınma kararı verilerek rapor aldırılması gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) Sisteminden alınan güncel nüfus kaydında, sanığın direnme kararından sonra temyiz aşamasında öldüğü bilgisine yer verilmesi karşısında, bu hususun mahallinde araştırılmasının gerekli olup olmadığının belirlenmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) bilişim sistemi kullanılarak çıkartılan güncel nüfus kayıt örneğinde, sanık ...'ın direnme kararından sonra 24.05.2019 tarihinde öldüğü bilgisinin yer aldığı anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nın 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tabi olan eşya ve maddi menfaatler hakkında yargılamaya devam olunacağı, hükümlünün ölümü hâlinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte müsadere ve yargılama giderine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

Buna göre; kamu davası açılmadan önce şüphelinin ölmesi durumunda kovuşturma imkânının bulunmaması nedeniyle "kovuşturmaya yer olmadığına", kamu davası açıldıktan sonra sanığın ölmesi hâlinde ise yerel mahkemece "davanın düşmesine" karar verilecektir. Ölümün ceza ilişkisini sadece ölen kişi bakımından sona erdirmesi nedeniyle iştirak hâlinde işlenen suçlarda diğer sanıklar hakkında davaya devam edilecek, sanığın ölümü, niteliği itibarıyla müsadereye tabi olan eşya ve maddi menfaatler hakkında davaya devam olunarak müsadere kararı verilmesine engel olmayacaktır. Sanığın ölümü ceza ve infaz ilişkisini düşürürken, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşmiş olan hükümlünün ölümü sadece hapis ve henüz infaz edilmemiş adli para cezalarının infaz ilişkisini ortadan kaldıracaktır. Buna bağlı olarak, ölümden önce tahsil edilmiş olan para cezaları mirasçılara iade edilmeyecek, buna karşın tahsil edilmemiş bulunan para cezaları mirasçılardan istenmeyecek, bunun yanında müsadereye ve yargılama giderine ilişkin hükümler ölümden önce kesinleşmiş olmak kaydıyla infaz olunacaktır.

Görüldüğü gibi, suç teşkil eden bir fiilin işlenmesiyle fail ile devlet arasında doğan ceza ilişkisi, bu fiili işleyen sanığın ya da hükümlünün ölümüyle cezaların şahsiliği ilkesi nedeniyle başkası sorumlu tutulamayacağından düşmektedir. Ölüm, bir vakıa olan suçu ortadan kaldırmayacak, suçtan sorumlu tutulacak kişi olmadığından, devletin suçla birlikte ortaya çıkan cezalandırma sorumluluk ve yetkisini sona erdirecektir.

Temyiz aşamasında sanığın öldüğüne ilişkin bir iddianın ortaya çıkması ya da UYAP (Ulusal Yargı Ağı Projesi) bilişim sistemi vasıtasıyla alınan güncel nüfus kaydında öldüğü bilgisinin yer alması gibi hâllerde, ölümün kamu davasının düşmesini gerektiren bir neden olduğu göz önüne alınarak, ölüm nedeniyle düşme kararının temyiz mercisince dosya üzerinde yapılan inceleme sırasında verilmesi yerine, ölüm bilgisi nedeniyle diğer yönleri incelenmeyen hükmün bozulması ve yerel mahkemece mahallinde yapılan araştırma sonucunda sanığın öldüğünün kesin olarak saptanmasından sonra düşme kararı verilmesi daha isabetli olacaktır.

Bu açıklamalar ışığında ön sorun değerlendirildiğinde;

Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) bilişim sistemi kullanılarak alınan güncel nüfus kayıt örneğinde, sanık ...'ın direnme kararından sonra 24.05.2019 tarihinde öldüğü bilgisi yer aldığından, ölümle ilgili mahallinde araştırma yapılarak karar verilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, sanık hakkındaki direnme kararına konu hükmün, gerekli araştırmanın mahallinde yapılıp ölümün Yerel Mahkemece tespiti ile sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223. maddeleri uyarınca gereken hükmün verilmesinin temini için sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Görele Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2014 tarihli ve 707-607 sayılı direnme kararına konu hükmünün, güncel nüfus kayıt örneğinde sanığın, direnme kararından sonra 24.05.2019 tarihinde öldüğü bilgisinin yer alması karşısında, bu konuda gerekli araştırmanın mahallinde yapılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223. maddeleri uyarınca gereken hükmün verilmesinin temini için diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 03.12.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5321, Karar No: 2021/10407, Tarih: 27.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/5321 E.  ,  2021/10407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, ödenmemişse üçer aylık vadeli hesaba aktarılmasına karar verilen 366,30 TL kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi,

2- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinden;

a- Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan (iş bu karar kesinleştiğinde ) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile derhal ) ibaresinin yazılmasına,

b- Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan (iş bu kararın kesinleşme) ibarelerinin çıkartılmasına, yerine ( Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 27.09.2021 ) İbaresinin yazılmasına,

c- 10. Bendinden hükümden çıkarılmasına

Gerektiğinden;

a- Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan (iş bu karar kesinleştiğinde ) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile derhal ) ibaresinin yazılmasına,

b- Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan (iş bu kararın kesinleşme) ibarelerinin çıkartılmasına, yerine ( Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 27.09.2021 ) İbaresinin yazılmasına,

c- 10. Bendinden hükümden çıkarılmasına

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25033, Karar No: 2014/5805, Tarih: 12.03.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/25033 E.  ,  2014/5805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dâhil idarelerin bu Kanunun 1 ve ...sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, mahkemece hüküm fıkrasının harca ilişkin (2) numaralı bendinde, 224,65 TL bakiye karar harcının davalıdan tahsili ile Hazine'ye irat kaydına, yine (...) numaralı bendinde, yargılama giderleri içinde belirtilen harç miktarlarının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Harçlar Kanunu uyarınca davalı ... harçtan muaf olduğundan, davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmiş olması hatalıdır. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenle, hüküm fıkrasının (2)ve (...) nolu bentlerinin silinerek yerine;

"2-Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacıdan peşin alınan 116,60 TL harcın istek halinde davacıya iadesine,

...Davacı tarafından yapılan toplam 604,80 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, 12/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.