muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8904, Karar No: 2023/3204, Tarih: 10.04.2023

5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi halinde ise; kanuni zorunluluk üzerine verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile aynı hukuki sonuçları doğuracağından, denetim süresi içerisinde işlenen suçun kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu ile aynı nev'iden olması gerekmekte olup, sanığın denetim süresi içerisinde aynı

nev'iden olmayan kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasına karar verilemeyecektir. Aynı şekilde; 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanuni zorunluluk üzerine hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan, "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü gereğince zorunlu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlenen suç nedeniyle, mahkemece düşme kararı verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını veren mahkemeye ihbarda bulunulması gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar ışığında;

İstanbul 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 21.01.2014 tarihli ve 2013/968 Esas, 2014/80 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, 6545 sayılı Kanun ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7 nci maddenin ikinci fıkrası gereğince kanuni zorunluluk üzerine verilmiş bir karar olmadığı, genel hükümlere göre 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi kapsamında verilmiş olduğu, bu nedenle ikinci suç bakımından 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasının sözkonusu olamayacağı, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında erteleme süresi içerisinde işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı bir soruşturma veya kovuşturma yapılamayacağı şeklinde yer alan düzenlemenin somut olayda uygulanmasının mümkün olmadığı, bu nedenle düşme kararı verilemeyeceği, yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında bir karar verildikten sonra mahkûmiyet kararı verilmesi halinde önceki hükmün açıklanması için ihbarda bulunulması gerektiği, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun şekilde tebliğ edilip usulüne uygun şekilde kesinleştirilmediği hususunun da dikkate alınması gerektiği anlaşıldığından; kamu davasının düşmesine karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup sanık lehine verilmiş olan ve davanın esasını çözen bu karardan dolayı yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, hukuka aykırılığa işaret edilerek, kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2021 tarihli ve 2019/429 Esas, 2021/320 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3950, Karar No: 2018/8902, Tarih: 19.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/3950 E.  ,  2018/8902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın mağdura ait parayı cebinden çalması karşısında, eyleminin TCK'nın 142/2-b bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde aynı Yasa'nın 141/1 maddesi ile uygulama yapılması ve ayak izlerini takiben sanığın yakalanması, kesintisiz bir takip olmaması karşısında; eylemin tamamlandığı halde, teşebbüs hükümlerinin uygulanması hususları aleyhe temyiz olmadığından; her ne kadar hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alınmış ise de atıfet kuralı uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün, 2008/6-47 Esas ve 2008/43 sayılı kararı ışığında, sanığın yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 19.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/24815, Karar No: 2022/5066, Tarih: 21.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/24815 E.  ,  2022/5066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen şikayetçi ...'nın gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından; şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMUK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Şikayetçi ...'na davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 233/1 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

2-Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan sanık hakkında 09/07/2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunmakla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve müşteki ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14470, Karar No: 2020/513, Tarih: 03.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/14470 E.  ,  2020/513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.04.2016 gün ve 536-370 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi dahili davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Davalılardan ... vekili davalı ile irtibat kurulmadığını ve gerekçeli karar tebligatının sehven tebliğ alındığını belirterek tabligatı iade etmiş, mahkemece bu dilekçe ile birlikte gerekçeli karar davalının ... Mah. Kadıköy-İstanbul adresine tebliğ edilmiş, adres kentsel dönüşüm alanı içinde kaldığından tebligat iade edilmiş, bunun üzerine davalının mernis adresine TK 21/2’ye göre tebligat yapılmıştır. Ne var ki, davalı ...’un vekaletnamedeki adresi 6. ...Komutanlığı ... Lojmanları Asım Apt no:4 ..olarak geçmektedir. Bu durumda gerekçeli kararın davalının yukarıda anılan bilinen adresine usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, temyiz süresinin beklenilmesi,

Geri çevirmeyle istenilen hususların eksiksiz yerine getirilip getirilmediği mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4959, Karar No: 2019/4091, Tarih: 23.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4959 E.  ,  2019/4091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Yeşilhisar Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 24/05/2017 tarih ve 2016/54-2017/60 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 21.05.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, davalı şirket yetkililerinin şirket adına müvekkilinden muhtelif tarihlerde toplam 25.152,00 TL ödünç para aldıklarını, ancak ödünç aldıkları söz konusu parayı iade etmediklerini, ayrıca davalı şirket tarafından müvekkili aleyhine açılan ve Yeşilhisar Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmüş olan 2009/132 esas 2011/59 karar sayılı dava dosyasında alınan bilirkişi raporunda da müvekkilinin davalı şirketten 25.152,00 TL alacaklı olduğunun tespit edildiğini, bunun üzerine davalı hakkında Yeşilhisar İcra Müdürlüğünün 2012/22 esas sayılı dosyasıyla genel haciz yoluyla takip yapıldığını, davalının borca itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek borçlunun icra takibine yaptığı itirazın iptaline ve takip konusu alacağın % 40'ından az olmamak üzere tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin ortağı olduğunu, 2004 yılında sahte imzalarla yaptığı genel kurul kararıyla kendini müdür olarak yetkilendirdiğini, Yeşilhisar Asliye Hukuk Mahkemesinin 22/04/2008 tarihli 2008/60 esas ve 2008/55 karar sayılı kararı ile 30/04/2004 tarihli genel kurul kararlarının hükümsüzlüğüne karar verildiğini, davacının bu dönemde dolaylı ya da dolaysız bir şekilde şirketten menfaat temin etmeyi alışkanlık haline getirdiğini, iddia edilen borçla ilgili defter kayıtlarındaki alacağın hiçbir evraka bağlı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre, davacı yöneticisi olduğu dönemde davalı şirkete borç para verdiğini bu paranın iadesi gerektiğini iddia etmiş ise de, davacı tarafça davalı şirkete elden verildiği iddia edilen borç paranın şirketin kasasına girdiği ve şirketin hangi ihtiyacı için kullanıldığının açıkça ortaya konulup ispatlanamadığı, defter kayıtlarının belgelerle desteklenmediği, bu hususta davacı tarafça şirket muhasebe kayıtları ve ticari defterler haricinde başkaca bir delile de dayanılmadığı, davacının Yeşilhisar Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/132 esas 2011/59 karar sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporu ve karara dayanarak davalı şirket aleyhine icra takibi başlattığı, davacının alacak iddiasının yargılamayı gerektirdiği, davacının icra takibinde kötü niyetli olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine, davacının icra takibinde haksız ve kötü niyetli olduğu tespit edilemediğinden davalının kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin, davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20700, Karar No: 2015/9713, Tarih: 08.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/20700 E.  ,  2015/9713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi ... ada ... parsel, ... ada ... parsel ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedellerinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı ... tarafından Av....’a verilmiş olan vekaletname dosyada bulunmamaktadır. Varsa vekaletnamenin dosya içerisine konulması, yoksa mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin adı geçen davalıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Bilirkişi kurulunca ... ada ... parsel için kapama elma bahçesinin, ... ada ... parsel için kavaklığın, ... ada ... parsel için münavebeye alınan buğday, s.mısır ve şeker pancarının 2013 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve ayrıntılı üretim giderleri çizelgesini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

3-Dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın üzerinde bulunan söğüt, iğde, kavak ağaçlarının yaş ve cinslerine göre dava tarihi itibariyle rayiç değerlerini gösterir cetvelin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosya arasına konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1621, Karar No: 2011/135, Tarih: 17.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1621 E.  ,  2011/135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/10/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 31/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, davalı ile resmi nikah işlemi yapılmaksızın birlikte yaşadıklarını, daha sonra davalı ile birlikte yaşadıkları evi terk etmek zorunda kaldığını ileri sürülerek, uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemiştir. Yerel mahkemece işin esası incelenerek istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasa'nın 4/1. maddesi gereğince, 4721 sayılı Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı'ndan ... dava ve işlere aile mahkemesinde bakılır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, taraflar arasında Medeni Yasa'nın 134 ve izleyen maddelerinde öngörülen yöntem ve koşullara uygun bir ilişkisi bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davacının maddi tazminat ile ilgili savı mülkiyet hakkına; manevi tazminat istemi ise, haksız eyleme ilişkin kurallara dayandığından, uyuşmazlığın evliliğin hukuki niteliğine ve sonuçlarına ilişkin Medeni Yasa'nın İkinci Kitabında yer alan düzenlemelere göre aile mahkemesinde değil genel hukuk mahkemelerinde çözümlenmesi gerekir. Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden gözetilir.

Yerel mahkemece, açıklanan yönler gözetilerek, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11818, Karar No: 2013/16342, Tarih: 23.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/11818 E.  ,  2013/16342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12.02.2013 tarih ve 2012/454-2013/53 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden... ve 'in oğlu, ... ve ...'in kardeşi, ..., Nebahat ve ...'in torunu olan ...'ın davalıların işlettiği minyatür trende meydana gelen kazada vefat ettiğini, güvenlik görevlisi bulundurmayan, çocuklar için turnike oluşturmayan, treni çeken traktör sürücüsüne eğitim vermeyen davalıların yeterli güvenlik önlemlerini almadıklarını ileri sürerek anne ve baba için toplam 18.600,41 TL maddi tazminatın, anne ... ve baba... için ayrı ayrı 40.000,00 TL, kardeşler ... ve ... için ayrı ayrı 5.000,00 TL, anneanne ... için 2.000,00 TL, babaanne... için 2.000,00 TL, büyükbaba ... için 2.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılarda tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Koza Kültür Sanat ve Turizm İşletmeleri A.Ş. vekili, trene biletsiz binerek vagonların bağlantı kısmında seyahat eden, trendekilerin tehlikeli bularak bağırıp kızmaları üzerine trenden atlayarak kazaya sebep olan müteveffanın ve gözetimini yapmayan annesinin kazada birinci derecede kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, kazanın olduğu parkın mülkiyetinin müvekkiline ait olmasına rağmen trenin işletmesini diğer davalı Koza Kültür Sanat ve Turizm İşletmeleri A.Ş.'nin yaptığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, kazaya ölenin kendi kusurunun sebep olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, maddi tazminata ilişkin hükmün kesinleştiğinden bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davalıların kusur oranları, ölenin yaşı gözetilerek manevi tazminat talebinin kısmen kabulüyle anne ... için 24.000,00 TL, baba ... için 24.000.00 TL, kardeş ... için 3.500.00 TL, kardeş ... için 3.500.00 TL, kardeş ... için 3.500.00 TL, anneanne ... Gezginci için 1.200,00 TL, babaanne Nebehat Saçcı için 1.200,00 TL, büyükbaba ... için 1.200.00 TL olmak üzere 62.100,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 14.08.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6.995,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'ndan alınmasına, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9995, Karar No: 2024/2781, Tarih: 07.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9995 E.  ,  2024/2781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/661 Esas, 2023/451 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/85 Esas, 2021/809 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekili ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince, miktar veya değeri her paydaş için 238.730,00 TL'yi geçmeyen davalara ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olup, bu kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz.

Mahkemece davacılar lehine hükmedilen ecrimisil bedeli ile davalı ... Büyükşehir Belediyesi aleyhine hükmedilen tazminat bedeli, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Bu nedenle; davacılar lehine hükmedilen ecrimisil bedeli ile ... Büyükşehir Belediyesi aleyhine hükmedilen tazminat bedeli yönünden temyiz dilekçelerinin miktar itibarıyla reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekilinin ve davacılar vekilinin kamulaştırmasız el atmaya dayanan tazminat davası yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, Aksu ilçesi, ... köyü, 12782 ada 2 parsel sayılı taşınmaza yol, köprü, kavşak ve Aksu Çayı Taşkın Koruma Projesi yapılarak kamulaştırma yapılmaksızın fiilen el atıldığını ve el atılan kısımlar dışında kalan alanlar yönünden proje bütünlüğünün bozulduğunu ve kullanma imkanı kalmadığını belirterek kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin davalı idarelerden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP