muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/21756, Karar No: 2022/12497, Tarih: 18.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/21756 E.  ,  2022/12497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davalı Anadolu Anonim Türk Sigorta A.Ş. vekili, 25/12/2020 tarihli dilekçe ile davacı tarafla sulh olunduğunu bildirdiği anlaşıldığından, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek sulh hususunda yerel mahkemece ek karar verilmesi ve her halükarda dosyanın davalı .... vekili tarafından temyiz edildiğinden temyiz incelemesi için geri gönderilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/37487, Karar No: 2025/1248, Tarih: 14.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/37487 E.  ,  2025/1248 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1241 E., 2021/1215 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/96 E., 2021/401 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 220/7. maddesi delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii, sanığın eşi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Sanık hakkında "silahlı terör örgütüne yardım etme" suçundan temel ceza tayin edilirken atıf maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının gösterilmemesi,

2-Suç tarihin ise yardım niteliğinde kabul edilen son eylem tarihi yerine “03.05.2019” olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafii ile sanığın eşinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/24, Karar No: 2024/1065, Tarih: 12.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/24 E.  ,  2024/1065 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1634 E., 2022/1842 K.

DAVA TARİHİ : ...

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/519 E., 2019/568 K.

Taraflar arasındaki muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının harç yönünden kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların babası ...’in 23.11.2015 tarihinde vefat ettiğini, geriye mirasçıları olarak eşi ..., kızları ... ve ... ile oğlu ...'in kaldığını, mirasbırakanın davacılardan mal kaçırmak amacıyla ... ilçesi, ... mahallesinde bulunan 11491 ada 2 parsel sayılı taşınmazı dava dışı ... isimli şahsa satış yoluyla temlik ettiğini, ...'nin de bu taşınmazı mirasbırakanın mirasçısı ...’in eşi olan davalı ...’e satış yoluyla devrettiğini, mirasbırakanın davacıları miras hakkından yoksun bırakmak amacıyla dava konusu taşınmazı ... aracılığıyla davalıya devrettiğini, söz konusu işlemin muvazaalı olduğunu ve geçersiz olduğunu, mirasbırakanın yıllardır ticaretle uğraştığını, maddi durumunun son derece yerinde olduğunu, vefat etmeden önce üzerine kayıtlı yedi adet taşınmazı ve bir adet aracı bulunduğunu, mirasbırakanın maddi durumu göz önüne alındığında söz konusu taşınmazı satma gibi bir gereksiniminin olmadığını, dava konusu taşınmazın dava dışı ...'ye 05.05.2009 tarihinde, ...'den ...'e ise 20.05.2009 tarihinde temlik edildiğini, devirlerinin çok kısa aralıklarla yapıldığını, dava konusu taşınmazın satış bedelleri ile gerçek bedeli arasında orantısızlık olduğunu, dava dışı ...'nin taşınmazı satın almaya elverişli geliri ve malvarlığının bulunmadığını ileri sürerek dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacıların miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinin müvekkiline tebliğinin usulüne uygun olmadığını, cevap dilekçesinin süresi içinde sunulduğunun kabulünü talep ettiklerini, davacı tarafın iddialarının gerçeği yansıtmadığını, dava konusu taşınmazın mirasbırakan ile tüm ailesinin özellikle yazları sıkça kullandıkları bağ evi olduğunu, mirasbırakanın bu taşınmazı ...'ye rayiç bedel üzerinden satış yoluyla temlik ettiğini, davalı ve eşinin temliki duyduklarında üzüldüklerini ve taşınmazı devralmak için ... ile temasa geçtiklerini, ...'nin müvekkilinin uzaktan akrabası olması nedeniyle dava konusu taşınmazı, bedeli ve taşınmazın üzerinde yaptığı masraflar karşılığında devretmeyi kabul ettiğini, mirasbırakanın söz konusu taşınmazı satma ihtiyacının olduğunu, vefat etmeden önce yaklaşık 35 yıl önce iş hayatından çekildiğini ve kalan ömrünü daha önceki birikimlerini tüketerek geçirdiğini, ölmeden önce son beş yılını ciddi hastalıklar içinde geçiren mirasbırakanın vefat etmeden önce otomobil istediğini ve parasının olmaması nedeniyle istediği otomobilin davalının eşi tarafından satın alındığını, devrin kısa aralıklarla yapılmış olmasının yukarıda anlatılan nedenlerden dolayı muvazaaya delil ya da karine teşkil etmeyeceğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; mirasbırakanın maliki olduğu dava konusu 11491 ada 2 parsel sayılı taşınmazı 05.05.2009 tarihinde dava dışı ...'ye , onun da davalı ...'e 20.05.2009 tarihinde devrettiği, dinlenen tanık beyanları ve toplanan deliller dikkate alındığında mirasbırakanın taşınmazı devretmesini gerektirir herhangi bir neden bulunmadığı, devir için herhangi bir maddi zorunluluk veya ihtiyacının olmadığı, devir tarihinde taşınmazın devrini gerektirir herhangi bir neden olmadığı halde mirasbırakanın taşınmazı devretmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, devir işleminden sonra mirasbırakanın elde ettiği herhangi bir paranın da bulunmadığı, devir bedeli olarak taşınmazın 87.500,00 TL ve 91.900,00 TL bedeller ile satılmış olduğu, ancak keşif sonrası alınan hüküm kurmaya yeterli ve elverişli bilirkişi raporunda taşınmaz bedelinin devir tarihi olan 2009 yılı Mayıs ayı itibari ile 242.300,42 TL olduğunun tespit edildiği, tapudaki devir bedeli tek başına davanın kabulü için yeterli olmasa da diğer deliller ile birlikte değerlendirildiğinde kanaat açısından önemli bir veri olduğu, satış tarihi ve devir tarihleri arasında kısa bir zaman aralığı olduğu dikkate alındığında satış işleminin tarafların gerçek iradelerini yansıtmadığı, devrin şekil koşullarından yoksun bulunduğu, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçıların dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın yasa ve Yargıtay içtihatlarına aykırı olduğunu, mirasbırakanın vefat etmeden yaklaşık 35 yıl önce iş hayatından çekildiğini, tüm birikimlerini tüketerek hayatını devam ettirdiğini, lüks ve rahat bir yaşam sürdüren ve hesapsızca para harcayan ve birikimlerini sarfeden mirasbırakanın dava konusu taşınmazı satmaya engel olunmaması amacıyla yakınlarına devirden söz etmediğini, mirasbırakanın ölümünden önceki beş yılını ciddi hastalıklar içinde geçirdiğini, vefat etmeden önce otomobil istediğini, parası olmaması nedeniyle davalının eşi tarafından mirasbırakana otomobilin alındığını, mirasbırakanın taşınmazı satmaya ihtiyacı olduğunu, taşınmazın satış tarihindeki değeri ile bilirkişiler tarafından tespit edilen değeri arasındaki farkın alınan bilirkişi raporunun hatalı olmasından kaynaklandığını, itiraz dilekçesinin dikkate alınmadığını, tapudaki değer ile bilirkişi tarafından belirlenen değer arasındaki farkın tek başına muvazaayı ispatlamadığını ileri sürerek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.11.2022 tarih ve 2020/1634 Esas, 2022/1842 Karar sayılı kararıyla; mirasbırakanın 23.11.2015 tarihinde ölümü ile kızları davacılar ile dava dışı eşi ... ve oğlu ...’in mirasçı olarak kaldıkları, mirasbırakanın çekişme konusu taşınmazı önce akrabası ...'ye, ondan da gelini davalıya satış suretiyle devrettiği, taşınmazın yenileme işlemine tabi tutularak yeni ada ve parsel numarası aldığı, eşine ve kendisine ait ayrı ayrı emekli maaşı olan, başka taşınmazları ile inşaat şirketi mevcut olan mirasbırakanın satışa ihtiyacının olmadığı, satış bedeli ile gerçek bedel arasında fahiş fark olduğu, ara malikin elden ödeme savunmasına satış bedeli miktarı dikkate alındığında itibar edilemeyeceği, mirasbırakanın maliki olduğu taşınmazı ara malik kullanmak suretiyle gelini davalıya temlikinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu, anılan temlik işlemi bakımından 01.04.1974 tarih ½ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı anlamında muris muvazaasının söz konusu olduğu, davacıların muris muvazaasına yönelik iddiaların dosya kapsamı ve toplanan deliller dikkate alındığında ispat ettikleri, davalı savunması ile elden ödemeye ilişkin tanık beyanlarına itibar edilemeyeceği, davalı tarafın satış tarihinde gerçek bedeli ödediğini iddia ve ispat edemediği dikkate alınarak yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olmasının kural olarak doğru olduğu, davalının bu yönlere ilişkin istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı, davalının diğer istinaf sebepleri açısından, mirasbırakanın ara malik kullanmak suretiyle davalıya temlik ettiği dava konusu taşınmazın çekişmeye konu edilen pay değerleri dikkate alınarak tespit edilecek olan dava değeri üzerinden harcın hüküm altına alınması gerekirken Mahkemece yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere yüksek harcın tahsili yönünde hüküm tesis edilmiş olmasının doğru olmadığı, hal böyle olunca, açıklanan nedenlerle davalının istinaf başvurusunun harç yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının harç yönünden kaldırılmasına, hükmün harç yönünden düzeltilerek esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili süresi içinde temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili İlk Derece Mahkemesi'nin kararı ve gerekçesi ile dosyadaki delillerin örtüşmediğini belirtip istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 706 ncı, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 237 nci, 2644 sayılı Tapu Kanunu'nun 26 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 706 ncı, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 237 nci, 2644 sayılı Tapu Kanunu'nun 26 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu'nun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 11.665,57 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/17904, Karar No: 2014/4080, Tarih: 05.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/17904 E.  ,  2014/4080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/160849

MAHKEMESİ : Bakırköy 30. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2009

NUMARASI : 2008/905 (E) ve 2009/774 (K)

SUÇ : Dini inanç ve duygularının istismarı suretiyle dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile, doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Somut olayda:

Sanığın katılana eş bulmak ve var olduğuna inandırdığı büyüleri bozmak için hocaya gidip muska yaptıracağım diyerek para aldığının iddia olunması karşısında: sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde, hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9367, Karar No: 2014/8044, Tarih: 12.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9367 E.  ,  2014/8044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/21864, Karar No: 2017/9167, Tarih: 06.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/21864 E.  ,  2017/9167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8220, Karar No: 2009/10526, Tarih: 23.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/8220 E.  ,  2009/10526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde Orman Yönetiminin dava dilekçesi ile cevaba cevap dilekçesinde yörede 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre, yapılan orman kadastrosu çalışmasına Yönetimce itiraz edildiği, çekişmeli ... Köyü 102 ada 125 sayılı parselin bu orman sınır hattına bitişik olduğu, davalı ... sınırına bitişik olan bu yerde Kadastro Müdürlüğünce yapılan çalışmanın hatalı olduğundan söz edilmektedir.

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Sözü edilen orman kadastrosuna itiraz dava dosyasının Mahkeme Yazı İşleri Müdürlüğü ile Orman İşletme Müdürlüğünden araştırılarak dava dosyasına getirtilmesi zorunludur.

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 23/06/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.