muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5644, Karar No: 2019/556, Tarih: 23.01.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/5644 E.  ,  2019/556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, Müvekkili sigorta şirketine eşya sigorta poliçesiyle sigortalı olan sigortalı dairenin, apartmanın ortak gider borularının tıkanması sonucu kanalizasyon sularının hasar gördüğünü, sigortalıya sigorta poliçe şartlarından doğan yasal yükümlülük çerçevesinde 7.823,00 TL hasar tazminatı ödendiğini beyan ederek, kat maliki davalılardan sigortalının hissesine düşen kısım harici kalan 7.360,00 TL'nin 25/04/2011 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçelerinde davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı itibari ile davalı ... hakkında açılan davanın HMK.115/2 maddesi uyarınca dava şartı noksanlığı nedeniyle usulden reddine, davalılar ... , ... ,

..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden davanın kısmen kabulü ile 6.649,55 TL rucu tazminatının 462,27 TL'sinin davalı ... , 604,50 TL'sinin davalı ...'tan, 604,50 TL'sinin davalı ...'tan, 711,18 TL'sinin davalı ...'dan, 2.133,54 TL'sinin davalı ...'dan, 711,18 TL'sinin davalı ...'tan, 711,18 TL'sinin davalı ...'dan, 711,18 TL'sinin davalı ...'den ödeme tarihi olan 25/4/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ve ... yönünden ... 3.İdare Mahkemesinin 2013/473 E. sayılı dosyası ile tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiş; hüküm süresi içerisinde bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava işyeri sigorta sözleşmesi nedeniyle ödenen hasar bedelinin, hasardan sorumlu olan kat maliklerinden rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Davacı sigorta şirketi, bu davayı sigortalısının halefi olarak açtığına göre, görevli mahkemenin tayininde sigortalı ile davalı arasındaki ilişkinin hukuki mahiyeti nazara alınır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 22.03.1944 tarihli 37 Esas ve 9 Karar sayılı kararında bu husus “sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dava, sigorta poliçesinden doğan bir dava değildir. Bu nedenle, halefiyet davası bir ticari dava sayılamaz. Bu dava, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Sigortalının muhtelif mahkemelerde dava açma hakkı varsa aynı hak, sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur” şeklinde vurgulanmaktadır.

Davacı taraf, kat mülkiyeti kurulmuş olan ana taşınmazda bulunan ortak gider borularının tıkanması sonucu tepen kanalizasyon sularının davacının sigortalısının konutuna hasara neden olduğu iddiasına dayanmaktadır. Mahkeme tarafından, dava konusu gayrımenkulün bulunduğu binaya ilişkin tapu kayıtları dosya içerisine alınmış, sigortalı konuta ait tapu kayıt örneğinden, ana taşınmazda kat mülkiyetinin kurulu olduğu anlaşılmıştır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. maddesinde, her kat malikinin ana gayrimenkule ve diğer bağımsız bölümlere, kusuru ile verdiği zarardan dolayı sorumlu olduğu hüküm altına alınmıştır. Aynı Kanun'un Ek 1. maddesinde, "kat mülkiyetinden kaynaklanan her türlü uyuşmazlığın değerine bakılmaksızın Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümleneceği" düzenlemesine yer verilmiştir.

Açıklanan nedenlerle tapu resmi senetlerine göre kat mülkiyetine geçildiğinin anlaşılmasına göre bu davaya bakmaya Sulh Hukuk Mahkemesi görevli olduğu halde yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün resen BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 23/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11903, Karar No: 2015/847, Tarih: 27.01.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/11903 E.  ,  2015/847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2014

NUMARASI : 2013/537-2014/500

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı vekili Av. G.. E.. ve davacı vekili Av. H.. K.. geldiler. Hazır bulunanların sözlü beyanları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, kira parasının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile itirazın iptaline, takibin devamına ve davalının % 20 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesi üzerine, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin hüküm altına alınan kira alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin hüküm altına alınan kira alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

İcra takibinde ve davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.12.2004 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile kiralanan, aylık 850 TL bedelle erkek kuaförü olarak kullanılmak üzere davalıya kiralanmış, sözleşmenin özel şartlar bölümü 6. maddesinde, kiracının kontrat bitiminde kira rayiç bedelini en az % 25 oranında artıracağı kararlaştırılmıştır. Bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Sözleşmenin bu hükmü gereğince davalı kiracının kira parasını her yenilenen kira yılında sözleşmedeki artış oranına uygun şekilde artırarak ödemesi gerekir. Davacılar da, İstanbul 5. İcra Müdürlüğü'nün 2013 / 8706 sayılı dosyasında 29.03.2012 tarihinde başlattıkları icra takibi ile aylık 1.350 TL'den Ocak- Şubat- Mart 2013 ayları kirası 4.050 TL ile 05.01.2009 ila Aralık 2012 tarihleri arasındaki kira farkı 31.125,00 TL'nin işlemiş faizi ile birlikte toplam 39.986.55 TL olarak tahsilini talep etmişlerdir. Takibe yasal süresi içinde itiraz eden davalı diğer itirazları yanı sıra icra takibi ile istenen 31.125,00 TL kira farkının anlaşılamadığını, hakkında açılmış ve sonuçlanmış bir kira tespit davası bulunmadığını,istenen kira farklarına itiraz ettiğini belirtmiştir. İtiraz üzerine açılan işbu davada da benzer savunmalarda bulunmuştur. Uyuşmazlığa ilişkin olarak alınan bilirkişi raporunda sözleşmedeki artış oranı ve 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren Türk Borçlar Kanunu'nun 344. maddesi gereğince 01.12.2012 tarihinde başlayan yeni kira yılında ÜFE artış oranı baz alınarak davacıların payları oranında talep edebilecekleri kira alacağı hesaplanmış ise de, TÜİK ÜFE artışına ilişkin veriler dosyada bulunmadığından bilirkişi raporu denetlenememektedir. Mahkemece, anılan dönem için ÜFE'deki artış oranı TÜİK'den sorularak icra takibine konu edilen kira alacakları ve kira farklarının miktarı konusunda gerekirse bilirkişiden denetime elverişli şekilde yeniden ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi yönünden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2 No'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1.100.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16702, Karar No: 2014/21123, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/16702 E.  ,  2014/21123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2013

NUMARASI : 2013/721-2013/1188

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5682, Karar No: 2014/7440, Tarih: 05.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/5682 E.  ,  2014/7440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/166354

MAHKEMESİ : Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2011

NUMARASI : 2009/1805 (E) ve 2011/222 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezanın süresine göre sanığın duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilmekle;

Sanığın aralarında evvelce husumet bulunduğu anlaşılan kardeşi katılan Emin'e ait pulluk, traktör römorku ile dava konusu edilmeyen mağdur Hatice'ye ait traktörü çaldıktan sonra sattığının iddia olunması karşısında, bahse konu traktör, römork ve pulluğa ilişkin devir işlemlerini gösterir belgelerin trafik idaresinden temin edilerek, devir işlemi bulunması halinde taraflarının tanık sıfatı ile beyanları alındıktan sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, evvelce aralarında husumet bulunduğu ve doğrudan görgüye dayalı bilgileri bulunmadığı anlaşılan katılan ve mağdur beyanları ile yetinilenerek eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık K.. M.. ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05.03.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4027, Karar No: 2022/1857, Tarih: 08.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4027 E.  ,  2022/1857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, İlk Derece Mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne ilişkin karar, süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, 6 parça tescil harici taşınmazı davacının 25 yılı aşkın bir süreden beri nizasız fasılasız, domates, pamuk, pirinç, buğday, tütün ve mercimek ürünlerini münavebeli olarak ekmek suretiyle zilyetliği altında bulundurduğunu, tapulama çalışmaları sırasında tapulama harici bırakılmış olan bu yerleri davacının taş ve otlarını ayıklamak, emek ve masraf harcamak suretiyle imar ve ihya ederek tarım arazisi haline getirdiğini, taşınmazların 25 yıldan beri verimli tarım arazisi olduğunu, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunması gereken yerlerden olmadığı gibi mera sayılan yerlerden de olmadığını, bu nedenlerle yargılama yapılarak davaya konu taşınmazların davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Adıyaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 09/03/2010 tarihli 2006/604 E. 2010/206 K. sayılı kararıyla, mahallinde yapılan keşiflerde dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık anlatımlarından anlaşıldığı üzere davaya konu yerler tarıma elverişsiz, dağlık, tepelik, boş arazi şeklinde iken davacı tarafından emek ve masraf harcanarak taşları ve yabancı otları ayıklama suretiyle tarım arazisi haline getirildiği, davacının davaya konu yerleri imar ve ihya ederek tarım arazisi haline getirdikten sonra dava tarihine kadar 20 yılı geçecek şekilde nizasız fasılasız malik sıfatıyla zilyetliğinde bulundurduğu, davaya konu yerin mera, orman, çay yatağı gibi zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olmadığı, fen bilirkişileri tarafından hazırlanan raporda belirtilen ve parsel numarası verilmemiş tapulama harici alan içerisinde kalan kısımlara yönelik olmak üzere davacının davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

III. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz nedenleri

2.1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde, davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi avukatlık kanunu hükümlerine aykırılık teşkil ettiğinden kararın düzeltilerek onanmasını talep etmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/4343, Karar No: 2012/14087, Tarih: 24.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/4343 E.  ,  2012/14087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Tunceli Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/03/2010 tarih ve 2006/282-2010/151 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurum veznedarı ... tarafından davalı banka şubesindeki hesaptan 23.08.2005 tarihli çek karşılığı 10.000 TL ve 29.08.2005 tarihli çek karşılığı 6.500 TL çekildiğini, söz konusu çekleri veznedarın sahte olarak doldurulduğunu, taraflar arasındaki protokol gereği bankanın ödeme yapmadan önce imza sirkülerinden çeklerin yetkili kişilerce keşide edilip edilmediğini kontrol etmesinin gerektiğini, basiretli bir tacir gibi davranmayan bankanın meydana gelen zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, çek bedellerinin keşide tarihlerinden itibaren işleyecek faiziyle tahsilini talep ve dava etmiş, faiz talebini avans faizi olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacı kurum tarafından işlem yapmaya yetkiyi personelle ilgili sadece 12.01.2000 tarihinde bildirim yapıldığını, protokolün yürürlüğe girdiği 01.01.2005 tarihinden ödemelerin yapıldığı tarihe kadar imza sirküleri ibraz edilmediğini, ödeme tarihinde geçerli olan kurum yazısına göre ...'un kurum hesaplarından tek başına tahsil yapmaya yetkili olduğunu, daha önce de adı geçene 18 adet çek ödemesi yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, çeklerdeki imzaların birbirini tutmadığının çıplak gözle dahi tespit edilebildiği, banka çalışanların çek bedellerini öderken gerekli dikkat ve özeni göstermedikleri, önceki protokoller yürürlükten kalktığı halde yetkili imzaların kime ait olduğunun da sorulmadan ödeme yapıldığı, davacı kurumun ise imza sirkülerini bankaya göndermediği, çek karnesinin muhafazasında yeterli özeni göstermediği, tarafların % 50 oranında kusurlu oldukları gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 8.250 TL'nin (5.000 TL'sine 23.08.2005, 3.250 TL'sine 29.08.2005 tarihinden itibaren avans faizi uygulanarak) davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, kötü adam çalıştıran davacının kusur oranının da usul ve yasaya uygun bulunmasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, kötü adam çalıştıran davacının kusur oranının da usul ve yasaya uygun bulunmasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 24/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.