muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15198, Karar No: 2016/740, Tarih: 25.01.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/15198 E.  ,  2016/740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkili şirketten araç satın aldığını, araç satışı ile ilgili vergi dairesinin geriye yönelik olarak müvekkili şirketten ÖTV farkını tahsil ettiğini, bu verginin asıl yüklenicisinin davalı alıcı şirket olduğunu, ödenen bu bedelin davalıdan tahsiline yönelik davalı aleyhine başlatılan icra takibinin yetkiye ve borca itiraz sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ikametgahı Nevşehir’de olup davanın ve takibin yetkisiz yerde açıldığını, alacağın zamanaşımına uğradığını, aracın daha sonradan 3. bir kişiye satış ve devrinin yapıldığını, alacaktan sorumlu olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davalının yetkiye, zamanaşımına ve husumete yönelik itirazlarının yerinde görülmediği, uyuşmazlığın özel tüketim vergisinin satış aşamasında eksik hesaplanmasından kaynaklandığı, vergi idaresince vergi farkının davacı satıcıdan tahsil edildiği, ÖTV'nin yasal yükümlüsünün davalı alıcı olduğu, bu itibarla davacının talebinde haklı olduğu, takip öncesinde temerrüt olgusunun oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının takibe itirazının 11.572,75-TL asıl alacak yönünden iptali ile takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine ve davacı yararına icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalının davacıdan araç satın aldığı, davacı tarafından davalı şirket adına 07.07.2004 tarihli faturanın düzenlendiği, davaya konu aracın 15.07.2004 tarihi itibariyle davalı adına kayıt ve tescilinin yapıldığı, araç satışı için düzenlenen faturada araç satım bedeli ve kdv'si yanında özel tüketim vergisi adı altında gösterilen miktarın da davalı yanca ödendiği, bilahare vergi idaresince eksik ödenen özel tüketim vergisinin cezalı olarak davacı satıcıdan talep edildiği, bunun üzerine davacının vergi idaresinin işlemine karşı dava açtığı, ancak sonradan bu davadan vazgeçerek söz konusu vergiyi 6111 Sayılı Kanun kapsamında vergi idaresine ödediği hususlarında ihtilaf bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık özel tüketim vergisinin eksik hesaplanmasından dolayı vergi idaresi tarafından tarh edilen vergi cezasından davalı alıcının sorumlu olup olmadığı konusunda toplanmaktadır.

Uyuşmazlık özel tüketim vergisinin eksik hesaplanmasından dolayı vergi idaresi tarafından tarh edilen vergi cezasından davalı alıcının sorumlu olup olmadığı konusunda toplanmaktadır.

Vergi mevzuatına göre, söz konusu verginin yasal yükümlüsü davalı alıcı ise de; taraflar arasındaki satım sözleşmesinin edimleri taraflarca ifa edilmiş, davacı satıcı fatura bedelini ihtirazi kayıt koymadan davalıdan tahsil etmiş ve araç da davalı alıcı adına kayıt ve tescil edilmiştir. Öte yandan davacının vergi idaresinin eksik ödenen vergiye ilişkin işlemine karşı açmış olduğu davadan da vazgeçerek dava konusu vergi cezasını vergi idaresine ödemiştir. Bu açıklamalar çerçevesinde araç satışına ilişkin faturada öngörülen özel tüketim vergisinin eksik hesaplandığı halde ihtirazı kayıt koymadan davalı alıcının ifasını kabul eden davacı satıcı, sonradan geriye dönük olarak verginin eksik hesaplanmasından dolayı ortaya çıkan bedeli davalıdan talep edemez.

Hal böyle olunca, mahkemece açıklanan hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı lehine BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 25/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2262, Karar No: 2011/3951, Tarih: 28.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/2262 E.  ,  2011/3951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.09.2010 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.10.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 662, 966, 971, 1122, 1291, 2185, 2215 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında “...'in” yazılmayan baba adının “...” olarak eklenmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazların tamamı öncesinde ...'e ait iken mirasçılarının 27.11.1973 tarihinde yaptıkları intikal işlemi sonucu ... ve müştereklerine intikal etmiştir. 27.11.1973 tarihli intikal işleminin yapıldığı akit tablosunda ...'in, ...ve ...kızı 1332 doğumlu olduğu yazmaktadır. Davacının murisi ise ... ve ... kızı 01.07.1903 doğumlu ...'dir. Tapu maliki ile davacının murisi ayrı kişiler olup mahkemenin kararı ile taşınmazlarda mülkiyet nakline neden olunmuştur.

Mahkemece, bu nedenle davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekili temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12141, Karar No: 2013/10359, Tarih: 20.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/12141 E.  ,  2013/10359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.05.2012 tarih ve 2011/69-2012/116 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 10/05/2010 tarihinde hizmet alım sözleşmesi imzalandığını, davalının 5763 sayılı Kanunla değişik 5510 sayılı Kanun'un 24(i) bendi delaleti ile Hazinece karşılanan %5 kısımı müvekkilinin istihkaklarından haksız olarak kestiğini ileri sürerek yapılan kesinti tutarı olan 40.312,92 TL'nin kesinti tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan kesintilerin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 5510 sayılı Yasa'nın 81. maddesinde yapılan değişiklik ile sigortaya borcu olmayan işverenlerin %5 indirimden faydalanmalarının mümkün hale geldiği, dosyadaki kayıt ve belgelere göre asıl işverenin davacı olduğu ve yasada ön görülen koşulları taşıdığı, taraflar arasındaki sözleşmelerin 10/05/2010 tarihli olup, 01/03/2011 tarihli kanun değişikliğinden önce olduğu, bu nedenle kesintiden davacının faydalanamayacağına ilişkin düzenleme ve ilgili tebliğin davacı yönünden uygulanamayacağı gerekçesiyle davalının davacının hakedişlerinden %5 oranında 40.312,92 TL tutarında yaptığı kesintinin 14/02/2011 dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.155,05 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24727, Karar No: 2021/19290, Tarih: 13.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/24727 E.  ,  2021/19290 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik nitelikli yağma suçundan bozma üzerine yapılan duruşma sonunda; TCK’nın 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a-c-d-f ve 62. maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin ... 7. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 19.03.2019 tarih 2018/353 esas, 2019/145 karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 08.11.2021 gün, 2020/2736-2021/17541 sayılı ilamı ile mahkeme hükmünün onanması yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 01.12.2021 tarih ve 6-2019/81850 sayılı yazısı ile özetle “Yüklenen suçun alt sınırı itibarıyla Kanun’un zorunlu müdafiliği kabul ettiği nitelikli yağma suçundan yapılan yargılamada, CMK’nın 289. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki emredici hüküm uyarınca duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken sanık ... müdafiinin yokluğunda nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün tesis ve tefhim edilmesi usul ve kanuna aykırı” belirterek sanık ... yönünden onama kararının kaldırılarak hükmün bozulması gerektiği yönünde itiraz talebinde bulunması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Dairemizin anılan kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 01.12.2021 tarih ve 6-2019/81850 sayılı itiraz istemi yerinde görülmemiş olduğundan itirazın REDDİ ile 5271 sayılı CMK’nın 308/2.fıkrası uyarınca Dairemizin sanık ... yönünden 08.11.2021 tarih ve 2020/2736-2021/17541 sayılı Onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 13.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10965, Karar No: 2021/1455, Tarih: 18.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/10965 E.  ,  2021/1455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.10.2017 tarihli ve 2015/145 Esas, 2017/412 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun süreden reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 23,40 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 18.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/329, Karar No: 2017/9123, Tarih: 06.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/329 E.  ,  2017/9123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak ve itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı-birleşen davacı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 06.06.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı-birleşen davacı vekili Av.... geldi. Karşı taraf davacı-birleşen davalı ve vekili adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 4.156.40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6669, Karar No: 2008/9039, Tarih: 29.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/6669 E.  ,  2008/9039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ve alıcı  vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İhaleye konu taşınmazlara ilişkin kıymet takdir raporu şikayetçi borçlu şirkete 15.12.2006 tarihinde "işyare sahibi S. E.."imzasına tebliğ edilmiş olup bu tebligatı Tebligat Kanunun 12. ve 13. maddelerine aykırı olduğundan usulsüzdür.

Ancak borçlu şirketin ticaret sicilinde yazılı adresine çıkarılıp Tebligat Kanununun 21. maddelerine göre 6.7.2007 tarihinde yapılan satış ilanı tebliğ işlemi geçerlidir. Çünkü gerçek kişiler için zorunlu bulunan muhatabın adreste bulunmaması halinde Tebligat Tüzüğünün 28. maddesindeki koşulları tebliğ memurunca  araştırılması hususu tüzel kişiler için gerekli değildir. Bu durumda borçlu şirketin kıymet takdir raporuna en geç satış ilan tebliğ tarihi olan 6.7.2007 tarihinde muttali olduğunun kabulü gerekir. Muttali olma tarihine göre 7 günlük süre içerisinde kıymet takdir raporuna itiraz edilmediği için söz konusu rapor ihale tarihinden önce kesinleşmiş olup fesih nedeni yapılamaz.

Yukarıda belirtilen ilkeler ışığında mahkemece ihalenin feshi isteminin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı ve alıcı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27297, Karar No: 2014/17983, Tarih: 04.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/27297 E.  ,  2014/17983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hakaret, hayasızca hareketlerde bulunma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, hakkında başka bir suçtan işlem yapıldığı sırada nezarethaneye girmeye itiraz ettiği, görevli polis memurları müştekilere sinkaflı hakaretlerde bulunduğu, şahsın uyarıldığı bunun üzerine kendisine zarar vererek kafasını elini kolunu sağa sola vurduğu, sanığın daha sonradan kelepçe takılarak nezarethaneye atıldığı, nezarethaneye atıldığı esnada, sanık aynı şekilde görevli polis memurları müştekilere hakarette bulunurken pantolununu ve kilotunu çıkartarak cinsel organını güvenlik kameralarına gösterdiği, devamında da ayakları ile nezarethanenin kapısını tekmeleyerek kapı kilidine zarar verdiği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları ilen tüm dosya kapsamına göre atılı suçların sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53.maddesi uyarınca sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının, kasten işlenen suçtan dolayı, hapis cezası ile cezalandırılmanın kanuni sonucu olması nedeniyle, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olması karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9260, Karar No: 2010/18288, Tarih: 26.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9260 E.  ,  2010/18288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.

Karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre dava tarihi itibariyle değer biçilmesinde, tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ve kamulaştırılan taşınmaz baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C. maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, ... vd.'den peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3993, Karar No: 2017/6741, Tarih: 09.10.2017

**19. Hukuk Dairesi         2017/3993 E.  ,  2017/6741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 03/02/2016 tarih 2015/10356 Esas 2016/1416 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 09/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9286, Karar No: 2018/4009, Tarih: 24.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/9286 E.  ,  2018/4009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.04.2017 gün ve 2016/409 Esas,2017/220 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin 07.02.2017 günlü duruşma tutanağı ve müşteki, mağdur, sanık ile tanıkların istinabe yoluyla beyanlarının alınmasına ilişkin olarak Çine Asliye Ceza Mahkemesince düzenlenen 16.01.2017 günlü ve 2016/535,2016/536,2016/537 Talimat sayılı duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15499, Karar No: 2013/6237, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/15499 E.  ,  2013/6237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yağma suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (üçer kez) mahkûmiyetlerine dair Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.11.2008 gün ve 2008/126 Esas 2008/358 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İddianame içeriğine, görevsizlik kararına, sevke, temyizin kapsamına, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 gün ve 2013/1 sayılı Kararına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre temyiz incelemesini yapma görevi Yüksek 6. Ceza Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye TEVDİİNE, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.