muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/20464, Karar No: 2021/13218, Tarih: 29.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/20464 E.  ,  2021/13218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar ve müdafinin yüzüne karşı verilip usulüne uygun şekilde 24/12/2019 tarihinde tefhim edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 02/01/2020 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocukların süresinde olmayan temyiz istemlerinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 29/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4369, Karar No: 2017/7649, Tarih: 07.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/4369 E.  ,  2017/7649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, maluliyet aylığının kesilmesi işleminin iptali ile aylıkların kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilamında yazılı gerekçelerle davanın kabulüne, davacının malül sayılması gerektiğinin ve 23.12.2011 tarihi itibari ile durdurulan maluliyet aylığının yeniden ödenmeye başlanılması ve ödenmeyen aylıklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada Mahkemece verilen ilk kararın Dairemizin 27.01.2014 günlü ve 2013/16036 E. 2014/1455 K. Sayılı ilamı ile “....davacı hakkında, öncelikle, Yüksek Sağlık Kurulundan yeniden rapor alınmak suretiyle davacının yukarıda belirtilen ilke ve esaslar çerçevesinde çalışma gücü kayıp oranı belirlenmeli, itiraz halinde, Adli Tıp Kurumu’nun görüşüne başvurulmalı, raporlar arasında çelişki bulunması halinde, Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınmak suretiyle çelişki giderilmeli, %60 veya daha yüksek bir oranda çalışma gücü kaybının bulunup bulunmadığı başlangıcı ve oranı belirlenmeli, bu çerçevede sigortalılık süresi ve prim ödeme gün sayısı da belirlenip, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar kapsamında maluliyet aylığı koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği 1479 sayılı Yasanın 28 ve 29, 5510 sayılı Yasanın 25, ve 26. maddeleri kapsamında irdelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi” gereğine işaret edilerek bozulduğu, bozmaya uyulmasından sonra, Adli Tıp Genel Kurulundan bağlayıcı şekilde alınan 05.05.2016 tarihli raporda “davacı hakkında yapılan muayene ve tespitlere göre ;

...11.10.2008 tarihli Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği kapsamında çalışma gücünün %60’ını böbrek nakli tarihinden itibaren kaybetmemiş olduğu,

03.08.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliği M-1-B maddesi kapsamında Çalışma gücünün %60’ını kaybetmiş

olduğu, malul sayılması gerektiği,” belirlemesi yapılmış olup, Mahkemece davacı hakkında aylığının en başından itibaren kesilmemesi gerektiğine dair kabul ile yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmakta ise de, verilen kararın yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

03.08.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliği M-1-B maddesi kapsamında Çalışma gücünün %60’ını kaybetmiş

olduğu, malul sayılması gerektiği,” belirlemesi yapılmış olup, Mahkemece davacı hakkında aylığının en başından itibaren kesilmemesi gerektiğine dair kabul ile yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmakta ise de, verilen kararın yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, anılan yönetmeliklerdeki değişiklikler nedeniyle, Adli Tıp Genel Kurulundan Aldırılan 05.05.2016 tarihli rapordaki belirlemeler karşısında, davacının çalışma gücünün %60’ını yeniden 01.09.2013 tarihinde yürürlüğe giren Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde M-1-B maddesi kapsamında kaybettiğinin tespit edilmesi nedeniyle, ancak bu tarih itibari ile maluliyet tahsisi şartlarının gerçekleştiği hususu dikkate alınmak suretiyle davacının talebinin 5510 sayılı Yasanın 25.,26.ve 27. maddeleri kapsamında irdelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4925, Karar No: 2011/15930, Tarih: 28.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/4925 E.  ,  2011/15930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/12/2009 tarih ve 2009/13-2009/938 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada bulunan hesabından izni ve bilgisi dışında toplam 9.487,96 TL’nin internet bankacılığı yoluyla 3. şahıs hesaplarına havale yapıldığını, bankanın bloke işlemi uygulamasına kadar 2.581,99 TL’nin karşı tarafça çekildiğini, davalının internet bankacılığı sisteminin işletilmesindeki kusurlu davranışları sonucu zarara sebep olduğunu ileri sürerek, 2.581,99 TL’nin ticari faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın internet bankacılığı hizmeti güvenliğini sağlamak için tüm önlemleri aldığını, davacının kendi kusurlu hareketleri nedeniyle zarara sebebiyet verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı bankanın dolandırıcılığı önleyecek mahiyette ek güvenlik tedbirlerini almadığı, mevduatı koruma konusundaki özen borcunu yerine getirmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 118,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21316, Karar No: 2014/975, Tarih: 03.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/21316 E.  ,  2014/975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin desteği ...'in davalı tarafından bakım ve onarımı yapılmayan yolun çökmesi nedeni ile hayatını kaybettiğini belirterek,anne ve baba için 100,00'er TL maddi ve 25.000,00'er TL manevi, kardeşler ... için 100,00TL maddi 10.000,00 TL manevi, ... için 10.000,00 TL manevi, Çoşkun 10.000,00 TL manevi ve...ve ... için 7.000,00'er TL manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, maddi tazminata ilişkin hükmün kesinleşmesi nedeniyle yeniden karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminata ilişkin davanın kısmen kabulü ile baba... için 8.000,00 TL, anne... için 5.000,00 TL, kardeşler için 4.000,00'er TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı ve davalı vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 0,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 4.701,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 3.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6586, Karar No: 2014/5050, Tarih: 15.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6586 E.  ,  2014/5050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4977, Karar No: 2010/9824, Tarih: 01.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4977 E.  ,  2010/9824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz Kartepe İlçesi .... Köyünde, emsal olarak alınan taşınmaz ise Kocaeli İli Çiftlik ... Mahallesinde olup, satış tarihi de 21 yıl öncedir. Bu nedenlerle uygun emsal değildir.

Taraflara taşınmaza yakın bölgelerden emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 01.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25391, Karar No: 2022/9629, Tarih: 29.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/25391 E.  ,  2022/9629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 07/04/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, bu nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 29/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4254, Karar No: 2012/21622, Tarih: 13.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/4254 E.  ,  2012/21622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :551-968

Dava, hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde istemin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum avukatının, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir (HMK m. 326/I). Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır.(HMK m. 326/2).

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 326. maddesinde tarafların kusuru değil, davada haklı çıkma oranları göz önünde tutulmuştur.

Somut olayda; davacının, askerlik süresi hariç, 13.03.1987 tarihi ile, 2007 yılı ocak ayı arasındaki dönemde davalı işyerinde çalıştığının tespitini talep ettiği mahkemece; davacının, davalı işyerinde, 01.01.2004 – 01.04.2004 tarihleri arasında çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine şeklinde, davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen, yargılama giderlerine ilişkin hüküm tesisinde, bu hususa dikkat edilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hükmün 8. paragrafı silinerek, yerine, “alınması gereken 18,40TL karar ve ilam harcının peşin yatan 13,10-TL harçtan mahsubu ile bakiye 5,30-TL'nin davalı kurumun harçtan muaf olması nedeniyle diğer davalı işverenden tahsili ile Hazineye irat kaydına, davacı tarafından yapılan 13,10-TL peşin harç, 13,10-TL başvuru harcı olmak üzere toplam 26,20-TL harcın davalı kurumun harçtan muaf olması nedeniyle kabul ve red oranı nazara alınarak 0,32-TL'sinin davalı işverenden alınarak davacıya verilmesine, 320,56-TL yargılama giderinin kabul ve red oranı nazara alınarak 7,56-TL'sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, geriye kalan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2276, Karar No: 2015/6200, Tarih: 30.09.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/2276 E.  ,  2015/6200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Tehdit suçundan kurulan hükmün temyizinde,

Kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 (geçici 2.) ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Hakaret suçundan kurulan hükmün temyizine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığın, babasına ait hesaptan para çekme talebini reddeden ...Bankası Şube Müdürü olan mağdur ...'e ve kendisini müdür odasından çıkarmaya çalışan özel güvenlik görevlisi olan müşteki ...'a sinkaflı sözlerle hakaret ettiğinin kabul edildiği olayda, 4603 sayılı kanunun 1. ve 4743 sayılı kanunun geçici 1. maddeleri uyarınca... Bankası personelinin kendilerine karşı işlenen suçlar bakımından TCK'nın 6/c maddesi kapsamında kamu görevlisi saylamayacağı gözetilerek, mağdur ...'e yönelik hakaret suçunun şikayete bağlı bulunması ve mağdurun şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle, sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre bu mağdura yönelik eylem bakımından TCK' nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince düşme kararı verilmesi ve eylemin birden fazla müştekiye karşı işlendiği kabul edilerek TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3853, Karar No: 2016/2401, Tarih: 10.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/3853 E.  ,  2016/2401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üçer kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (üçer kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçtan (üçer kez) kurulan hükümlerin incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar haklarında müsnet suçtan (üçer kez) kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklarla ilgili olarak TCK'nın 53/1. maddesi gereğince uygulama yapılırken aynı maddenin üçüncü fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksunluğun sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği,altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, kanuna aykırı olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin hükümlerden çıkartılarak yerlerine “Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1. ve 2. fıkrası ile 3. fıkrasının 1.cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13812, Karar No: 2012/9492, Tarih: 09.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/13812 E.  ,  2012/9492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında 765 sayılı TCK' nın 459/2-son, 72, 647 sayılı Knunun 4. (sanık ... yönünden ayrıca 765 sayılı TCK' nın 59/2 ve 647 sayılı Kanunun 6.) maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme,

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm sanıklar ile sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanıkların bir nedene dayanmayan temyiz itirazları ile sanık ... müdafinin çelişkiler giderilmeden hüküm kurulduğuna ve sanığın kusurunun bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

1- 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi hükmü karşısında suç tarihi itibariyle sanıklar hakkında temel adli para cezasının "450 TL" yerine "489 TL" olarak fazla tayini,

2-Kazanılmış hak oluşturmayacağından adli para cezalarının içtimaı sırasında hesap hatası ile sanık ... hakkında eksik ceza tayini,

3- Sanık ...'ın adının kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ...olarak yazılması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK' un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan “...” adının çıkartılıp yerine “...” yazılması ve sanıkların 765 sayılı TCK'nın 459/2. maddesi gereğince 1 yıl hapis ve 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, olaydaki kusur oranı nazara alınarak hükmedilen cezadan 765 sayılı TCK'nın 459/son maddesi gereğince cezalarından sanık ...'ın 4/8, sanık ...'nun 2/8, sanık ...'ın 1/8 oranında indirim yapılarak ...'ın 6 ay hapis 225 TL adli para cezası, ...nun 3 ay hapis 112 TL adli para cezası, ...'ın 1 ay 15 gün hapis ve 56 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 765 sayılı TCK' nın 59/2. maddesi uyarınca sanık ...'ın cezasından 1/6 indirim yapılarak 1ay 7 gün hapis ve 46 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 647 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince hapis cezasının her günü sanık ... yönünden 15 TL, diğer sanıklar yönünden 12 TL'den hesaplanmak suretiyle sanık ...'ın 2700 TL, ...nun 1080 TL, ...'ın 444 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, 765 sayılı TCK'nın 72. maddesi gereğince verilen para cezaları içtima ettirilerek neticeten sanık ...'ın 2925 TL, ...'nun 1192 TL, ...'ın 490 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" denilmek suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.