muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13849, Karar No: 2024/873, Tarih: 18.01.2024

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Ayrıntıları Yargıtay (kapatılan ) 16. Ceza Dairesinin 2017/1809 Esas ve 2017/5155 sayılı Kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf.28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, amaca ulaşmak için her yolu mübah gören, fakat sözde meşruiyetini sivil alanda dinden, kamusal alanda ise hukuktan aldığı izlenimi vermek için yeterli güce ulaşıncaya kadar alenen kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında, örgütün sözde meşruiyet vitrini olarak kullanılan katlarla irtibatlı olduğu anlaşılan ve fakat örgütün nihai amacını bildiği yönünde hakkında yeterli delil bulunmayan, oluş, iddia, mahkeme kabulü, sanığın dosya kapsamına yansıyan eylemleri ve tanık beyanları nazara alındığında; suç tarihi itibariyle örgütsel bağını ortaya koyan herhangi bir kod adı kullandığı veya örgütsel iletişim ağına dahil olduğu saptanamayan, soruşturmanın en başından itibaren aksi kanıtlanamayan savunmalarında da görüleceği üzere veri inceleme raporu dışında hakkında delil bulunmayan sanığın bu haliyle dosya kapsamına yansıyan eylemleri hiyerarşik yapıya girip organik ilişki içinde olduğunu gösterir çeşitlilik, yoğunluluk ve süreklilik göstermediğinden, eylemlerinin sempati düzeyinde kaldığı anlaşılmakla, her türlü kuşkudan uzak mahkumiyetlerine yeterli ve kuvvetli delil elde edilemediğinden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 07.03.2022 tarih ve 2021/836 Esas, 2022/449 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 27. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5242, Karar No: 2018/10173, Tarih: 10.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5242 E.  ,  2018/10173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 3'üncü Kor. K.lığı As. Mahkemesi (Kapatılan)

SUÇ : 1632 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 10/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16799, Karar No: 2023/16417, Tarih: 23.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/16799 E.  ,  2023/16417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün Dairemizce bozulması sonrasında İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre, sanığın karar tarihinden önce 09.05.2021 tarihinde vefat ettiği, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik'in 7 nci maddesinin ilk fıkrasının (c) bendi uyarınca zorunlu müdafiinin görevinin sona erdiği, bu nedenle kararı temyiz etme yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ... Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8010, Karar No: 2014/3976, Tarih: 11.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/8010 E.  ,  2014/3976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5765, Karar No: 2023/7986, Tarih: 14.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/5765 E.  ,  2023/7986 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma ve muhtelif suçlardan İstanbul 1. İnfaz Hakimliğinin 24.03.2022 tarihli ve 2022/6494 Esas, 2022/6494 Karar sayılı kararı ile 204 yıl 46 ay hapis ve ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü ...'in, işbu cezasını Sincan 2 Nolu Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında, adı geçen hükümlü tarafından kurum içinde kargo ile kitap gönderme talebinde bulunulması üzerine, şikayetin kabulüne, ceza infaz kurumu uygulamasının iptaline ve gönderilmek istenilen kitapların tekrardan gönderilmesinin sağlanarak anılan Kanun ve Yönetmelik uyarınca işlem yapılmasına ilişkin ... 2. İnfaz Hâkimliğinin 10.11.2022

tarihli ve 2022/705 Esas, 2022/6995 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.02.2022 tarihli ve 2022/5068 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 94660652-105-06-1920-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve 2023/61530 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve 2023/61530 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Adı geçen hükümlü tarafından cezaevi idaresince koli ile kitap alma ve gönderme konusunda keyfi engellemeler olduğu, emsal olarak lehte verilen kararlar bulunmasına rağmen uygulama yapılmadığından bahisle talepte bulunması üzerine, her ne kadar ... 2. İnfaz Hâkimliğinin 10.11.2022 tarihli kararında yer alan "..Kanun ile buna bağlı olarak çıkarılan Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmelik'in 77 nci maddesinde,hükümlü/tutukluların hediyelerinin sadece ziyaretçileri tarafından gönderilebileceğine dair bir düzenlemenin bulunmadığı, böyle bir düzenleme bulunmamasına rağmen idari nitelikteki bir kurul kararıyla Kanun ve Yönetmelik maddesine aykırı karar alınamayacağı.." şeklinde gerekçe ile şikayetin kabulüne karar verilmiş ise de;

Dosya kapsamına göre;

1- 4675 sayılı İnfaz Hâkimliği Kanunu'nun "İnfaz hâkimliklerinin görevleri" başlıklı konuyla ilgili 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının,

'' İnfaz hâkimliklerinin görevleri şunlardır :
Yargıtay — Esas No: 2022/25192, Karar No: 2022/8741, Tarih: 30.11.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/25192 E.  ,  2022/8741 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2019 tarih ve 2019/281 - 2019/442 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : TCK'nın 220/7 maddesi delaletiyle; TCK'nın 314/2, 220/7-son, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9, maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından, sanık ve müdafinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığın örgütle iltisaklı olan Bank ...'da bulunan mevduatını örgüt liderinin ikinci talimat döneminin öncesinde çekmesi ve sonrasına ilişkin hesap hareketinin bulunmaması karşısında; Bank ...'daki hesap hareketlerinin örgüt liderinin talimatı ile olmayıp, rutin bankacılık işlemleri şeklinde olduğu, örgüte yardım etme kastıyla hareket ettiğini ispat eden faaliyetler kapsamında

değerlendirilemeyeceği gözetilerek, dosyada; sanığın savunmasının aksine örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre;

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan hüküm verilirken uygulama yeri olmayan TCK'nın 58/9. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 30.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3548, Karar No: 2014/12527, Tarih: 10.11.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/3548 E.  ,  2014/12527 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12/03/2013 tarihli 2013/58 esas ve 2013/100 karar sayılı kar

Suç: Uyuşturucu madde ticareti yapma

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER:

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanıklar ... ve ... hakkında Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucu 12/03/2013 tarihinde 2013/58 esas ve 2013/100 karar ile verilen mahkûmiyet kararı sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce 17.01.2014 tarihinde 2013/10779 esas ve 2014/425 karar sayı ile sanıklar hakkındaki hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca Dairemizin onama kararına itiraz edilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında “Mahkemesi tarafından usulüne uygun verilen karar ile gizli soruşturmacı tayin edilmiş bu gizli soruşturmacı sanık ... Cırcırdan 2.12.2012,3.12.2012 tarihlerinde toplam 4 adet extacy satın almıştır.Gizli soruşturmacılar sanık ... Yaşamışoğlundan da 3.11.2012 tarihinde farklı zamanlarda 3 adet extacy satın almışlardır. 5271 SK 139/1maddesi "soruşturma konusu suçun işlendiği konusunda kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması ve başka suretle delil elde edilememesi halinde hakim ve gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısı' nın kararı ile kamu görevlileri gizli soruşturmacı olarak görevlendirilebilir" demektedir. Kanunun bu hükmünden de anlaşılacağı gibi sanık hakkında delil elde edilmesi halinde gizli soruşturmacının görevi sona erecektir. Olayımızda gizli soruşturmacının ilk uyuşturucu alım satımının gerçekleştirilmesi ve kayda alması ile bu görevi sona ermiştir. Devletin güvenlik kuvvetinin görevi suçu işlendiğinin tespiti halinde sanığın yakalanması ve gerekli soruşturmanın başlanılmasıdır. Suçun işlenmesinin devam etmesi ve sanığın cezasının artırımına yönelik bir görev gizli soruşturmacıya verilmemiştir. Bu nedenle sanıklar hakkında 5237 SK 43/1 maddesi gereğince artırım yapılmaması gerekir.” denilerek Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12/03/2013 tarihli, 2013/58 esas ve 2013/100 karar sayılı hükmünün BOZULMASINA, karar verilmesi istenmiştir.

C) YARGITAY CUMHURİYET BAŞSAVCILIĞININ İTİRAZIYLA İLGİLİ YASA HÜKÜMLERİ:

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi:

(1) Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararma karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, resen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kurulu'na itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

(2) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi:

(1) Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararma karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, resen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kurulu'na itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

(2) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

(3) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderir.

2- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un geçici 5. maddesi (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen):

(1) Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308 inci maddesinde yapılan değişiklikler, bu Kanunun yayımı tarihinde Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nda bulunan ve henüz karara bağlanmamış dosyalar hakkında da uygulanır.

D) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.02.1997 tarih ve 10/268-22 sayılı kararında da açıklandığı üzere, sanığın alıcı rolündeki görevliye aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda uyuşturucu madde satması eylemlerinde, alıcının amacının suçun oluşmasında ve sanığın iradesi üzerine etkili bulunmaması sebebiyle, birden fazla eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun kabulü gerekmektedir.

Dairemizin itiraza konu kararının itiraz yazısında ileri sürülen tüm nedenler tartışılıp değerlendirilerek verildiği ve kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görülmemiştir.

İtirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar vermek gerekmektedir.

E) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının yerinde görülmediğine,

2- 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 2. fıkrası uyarınca itirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE,

10.11.2014 tarihinde Başkan vekili ...'ın itirazın kabulüne ilişkin karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Tartışmanın konusunu, gizli soruşturmacıların çocuk sanık ...'den aynı gün 20 dakika arayla iki kez, sanık ...'den ise bir gün arayla iki kez uyarıcı madde (extacy tablet) almaları nedeniyle, sanıklar hakkında uyarıcı madde ticareti yapma suçundan dolayı zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasının mümkün olup olmadığı hususu oluşturmaktadır.

CMK'nın 139. maddesine göre, gizli soruşturmacı örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş olması şartıyla bu maddede sayılan suçlar için görevlendirilebilir.

Sanıklara isnat olunan suçların "örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmemiş olması" nedeniyle, görevlendirilenlerin "gizli soruşturmacı" olarak kabul edilmeleri mümkün değildir.

CMK'nın 139. maddesine göre, gizli soruşturmacı örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş olması şartıyla bu maddede sayılan suçlar için görevlendirilebilir.

Sanıklara isnat olunan suçların "örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmemiş olması" nedeniyle, görevlendirilenlerin "gizli soruşturmacı" olarak kabul edilmeleri mümkün değildir.

Bu kişiler adli kolluk görevlileri olduğundan, uyuşturucu madde sattığına ilişkin bilgi edindikleri sanıklardan, kollukla ilgili kanunlar ile CMK'daki hükümlerde yer alan genel yetkileri ve görevleri kapsamında olmak üzere, Cumhuriyet savcısının sözlü veya yazılı emirleri doğrultusunda, kimliklerini gizleyip alıcı rolüne girerek (suça azmettirmeden veya teşvik etmeden) para verip uyuşturucu madde almaları hukuka uygundur.

Gizli soruşturmacı olarak tayin edilmelerine rağmen, somut olaydaki konumları "adli kolluk görevlisi" olan memurlar, sanık ...'den 03.11.2012 tarihinde saat 15.30'da 2 adet ve aynı gün saat 15.50'de 1 adet; sanık ...'den ise 02.12.2012 tarihinde 2 adet ve 03.12.2012 tarihinde 2 adet adet uyarıcı tablet almışlardır.

Koluk görevlilerinin sanıklardan ilk kez uyarıcı tablet almaları ile sanıkların "uyarıcı madde ticareti yapma" suçları belirlenmiş ve bu suçun delilleri elde edilmiştir. Buna rağmen sanıkları yakalamayıp, onlardan tekrar uyarıcı tablet almaları hem gereksizdir, hem de görevleri kapsamında değildir.

Suç işlenmesini önlemek devletin temel görevleri arasındadır. Kolluk görevlilerinin görevi suçu ve failini belirlemek, suçla ilgili delilleri elde etmek olduğundan, daha fazla ceza almalarını sağlamak için sanıkları suç işlemeye yönlendirmeleri kabul edilemez. Aksinin kabulü, Anayasa'nın 2. maddesinde yer alan "hukuk devleti" ilkesi ile Avurupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde yer alan "adil yargılanma" hakkının ihlali olacaktır.

Bu nedenlerle, görevlilerin sanıklardan ikinci kez uyuşturucu madde içeren hap almaları ayrı suç oluşturmayacağından, sanıklar hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanamaz.

SONUÇ:

Sanıklar hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasının yasaya aykırı olması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulü ile hükümlerin bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine ilişkin görüşüne katılmıyorum. 10.11.2014
Yargıtay — Esas No: 2021/935, Karar No: 2021/2147, Tarih: 01.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/935 E.  ,  2021/2147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen menfi tespit davasında verilen davanın reddine ilişkin hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; esas yönünden istinaf isteminin esastan reddine ilişkin kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

-K A R A R-