muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3653, Karar No: 2015/2837, Tarih: 04.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/3653 E.  ,  2015/2837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/247529

MAHKEMESİ : Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 23/05/2013, 2012/192 (E) ve 2013/152 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ’ın mağdur ’ı kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişen sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin haksız tahrikte indirimin azami oranda yapılması gerektiğine, katılan vekilinin vasfa yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında sanıktan alınmasına karar verilen "579 TL yargılama giderinin 561 TL'sinin zorunlu müdafii ücreti

olması, bakiye kısmın ise CMK.nun 324/4. maddesi uyarınca belirlenen miktarın altında kalması nedeniyle" Hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 04.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5825, Karar No: 2009/5056, Tarih: 05.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/5825 E.  ,  2009/5056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, İİK’nın 94. maddesi uyarınca Gayrimenkul Satış İcra Müdürlüğü’nün 17.01.2007 tarihli yetki belgesine dayanılarak dava konusu bağımsız bölümün tapu kaydının iptâli ile yüklenici borçlu şirket adına tescili istemiyle açılmış, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan 09.05.2000 tarihli kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin paylaşım başlıklı 7. maddesinden dava konusu 18 bağımsız bölüm numaralı mağazanın yüklenici şirkete düştüğü anlaşılmaktadır. Sözleşmeye göre bu bağımsız bölümün yükleniciye tapu devrinin yapılması için iskân ruhsatı alınması şartı bulunmaktadır. İskân 17.01.2003 tarihinde alınmış, yüklenici şirketin 20.01.2003 tarihli yazısı uyarınca arsa sahipleri ... ve ... tarafından dava konusu bağımsız bölümün şirket ortağı ...’ın karısı ...’a tapuda 27.01.2003 tarihinde devrinin yapıldığı, bu kişi tarafından da 25.04.2003 tarihinde aynı bağımsız bölümün ...’e tapuda devredildiği belirlenmiştir.

Şirket adına yetki belgesine dayanılarak dava açan ... 20.10.2002 ve 11.12.2002 keşide tarihli çeklere dayanılarak yüklenici şirket hakkında başlatılan icra takibindeki alacağı temlik almakla alacaklı konumuna geçmiş, bu davayı da aldığı yetki belgesine dayanarak bu sıfatla açmıştır.

Mahkemece borcun doğum tarihinin çeklerin keşide tarihleri olan 20.10.2002 ve 11.12.2002 tarihleri olduğu kabul edilmiş, ancak 18 bağımsız bölüm numaralı mağazanın borcun doğum tarihinden önce ...’a tapuda devredilmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. İskân ruhsatı 17.01.2003 tarihinde alınmış, yüklenici şirketin 20.01.2003 tarihli yazısı üzerine arsa sahipleri tarafından tapuda ...’a devir işlemi, 27.01.2003 tarihinde yapılmıştır. Görüldüğü gibi bu tarihlerin tamamı ve dolayısıyla tapudaki devir tarihi borcun doğum tarihinden sonradır. Mahkemece bu konuda yanılgıya düşülerek diğer yönler incelenmeksizin borcun doğum tarihinden önce bağımsız bölümün ...’a devri yapıldığı belirtilmek suretiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş; borcun doğum tarihi tapudaki ...’a devir tarihinden önce olduğu dikkate alınarak, tarafların iddia ve savunmalarına göre işin esasının incelenmesinden, taraf delillerinin toplanmasından, davalılar ... ile ...’in durumları da değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 05.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/945, Karar No: 2023/4082, Tarih: 05.07.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/945 E.  ,  2023/4082 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

...

SAYISI : 2020/1833 E 2021/1192 K

...

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, kamu malına

zarar verme

KARARLAR : İstinaf başvurusunun reddi, düzeltilerek istinaf

başvurusunun esastan reddi

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, reddin onanması

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesinin, 24.11.2021 tarihli sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karara dair İçişleri Bakanlığının temyiz istemi konusunda Tebliğnamede görüş belirtilmediği anlaşılmakla, bahsedilen ek karara yönelik temyiz istemi konusunda ek tebliğname düzenlenerek dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25136, Karar No: 2018/186, Tarih: 16.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/25136 E.  ,  2018/186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başka nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14227, Karar No: 2015/11833, Tarih: 25.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/14227 E.  ,  2015/11833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3 delaletiyle 179/2, 50/1, 52/4, 50/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 3 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması ve hükmolunan hapis cezası adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesinin TCK'nın 50/1-a olarak gösterilmesi gerekirken TCK.50 olarak gösterilmesi ile tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 3. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 3 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 90 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.800TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13597, Karar No: 2012/2422, Tarih: 07.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/13597 E.  ,  2012/2422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/06/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakan babası M.. B..'ın diğer mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak S.S. İ.. Şoför İş Yapı Kooperatifindeki ortaklık payını ferdileşme öncesi davalı oğluna devir ve temlik ettiğini ileri sürüp .. ada ..parseldeki . no'lu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile terekeye dönüşünün sağlanmasına, olmazsa tenkise karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında tenkis isteğinden vazgeçmiştir.

Davalı, babasının sağlığında bedeli mukabilinde kendisine devrettiği kooperatif hissesinin menkul mal niteliğinde olduğu için tenkis ve tapu iptali davasına konu olamayacağını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, işlemin danışıklı olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmeştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali, tescil olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkin olup yargılama sırasında davacı vekili, tenkis isteğinden vazgeçtiğini bildirmiştir..

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve  toplanan delillerden; tarafların miras bırakanı M.. B..ın  S.S. İzmir Şoför İş Yapı Kooperatifindeki ortaklık hakkını 10.4.1989 tarihinde Ankara .....Noterliğinin Kooperatif Hisse Devir Senedi başlıklı devir sözleşmesiyle davalı oğluna temlik ettiği, daha sonra .. ada .. parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ..no'lu bağımsız bölümün 26.11.1991 tarihinde  kat mülkiyetine çevrilmesi ( ferdileşme) nedeniyle davalı adına tescil edildiği görülmektedir.

Davacı, anılan kooperatif hissesinin devri işleminin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile taşınmazın terekeye döndürülmesi istemi ile  eldeki davayı açmıştır.

Ne var ki, miras bırakanın maliki olduğu kooperatif hissesinin davalıya temlikini miras bırakanın davalıya yapmış olduğu bağış olarak kabul etmek  gerekir.Bir başka ifadeyle kişisel hakkın temliki niteliği taşıyan kooperatif  hissesinin devri işleminde 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmadığı tartışmasızdır.Bu temlikin koşullarının varlığı halinde tenkis hükümlerine tabi olacağı açıktır. Ancak davada böyle bir istek de bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.Davalının bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir.Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.03.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7060, Karar No: 2010/1286, Tarih: 08.03.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/7060 E.  ,  2010/1286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Bankası A.Ş. ile davalılar 1-... 2-...3-...4-... 5-... 6-... 7-...8-...2004/342 Esas sayılı davada davacı ... Bankası A.Ş. davalılar 1-... 2-Tamer Akın arasındaki davadan dolayı İstanbul 7. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 20.07.2006 gün ve 2004/154-2006/218 sayılı hükmü onayan Dairemizin 29.01.2008 gün ve 2007/7555-2008/496 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 200,00 TL para cezası ile bakiye 6,60 TL red harcının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, 08.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/729, Karar No: 2014/13166, Tarih: 12.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/729 E.  ,  2014/13166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargı görevli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; Dava konusu taşınmaza fiilen el atılmamakla birlikte, taşınmazın dere koruma alanı olarak ayrıldığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6104, Karar No: 2024/10668, Tarih: 03.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/6104 E.  ,  2024/10668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/270 E., 2023/146 K.

SUÇ : 4733 sayılı Tütün ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suçtan Zarar Gören ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Suçtan zarar gören ..., usulünce katılan sıfatını almadığından hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; yakalanan kaçak sigaraların kendisine ait olmadığına, suçsuz olduğu halde mağdur edildiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

A. Suçtan Zarar Gören ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Karar başlığında Tarım ve Orman Bakanlığının, 'suçtan zarar gören' yerine 'katılan' olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

Duruşmadan haberdar olduğu halde, usulüne uygun olarak düzenlenmiş dilekçeyle veya duruşmada sözlü beyanda bulunarak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237 ve 238 inci maddelerine göre katılan sıfatını almayan Tarım ve Orman Bakanlığının hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; sanığın muavini bulunduğu yolcu otobüsünde Cumhuriyet savcısının gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeniyle verdiği yazılı arama emri ile yapılan aramada, 18.109,98 TL gümrüklenmiş değere sahip 362 karton kaçak sigara ele geçirilmiştir.

Sanık 25.01.2013 tarihinde esas mahkemedeki savunmasında ikrarda bulunduğu halde, 27.04.2023 tarihinde talimat mahkemesindeki savunmasında ise; ele geçen kaçak sigaraların kendisine ait olmadığını, kime ait olduğunu da bilmediğini beyan ederek inkara yönelmiştir.

Sanığın 25.01.2013 tarihli savunmasında ikrarda bulunması ve imzası bulunan olay tutanağı içeriğinde de kaçak sigaraları sahiplendiğinin anlaşılması karşısında, 27.04.2023 tarihli inkara yönelen savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmakla; olay tarihinde sanığın uhdesinde Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre ticari miktar ve mahiyette bulunan 362 karton kaçak sigara ele geçirilmiş olması ve 25.01.2013 tarihli ikrarına göre, sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiği belirlenmekle, atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 03.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14946, Karar No: 2019/6573, Tarih: 17.12.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/14946 E.  ,  2019/6573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 786 parsel sayılı taşınmazın 04.09.1997 tarihli vekâletnameye istinaden davalı ... tarafından davalı Kürşat’a sahtecilik suretiyle temlik edildiğini, vekaletnamenin sahte olduğunu, taşınmazı ... ’dan 04.09.1997 tarihinde satın aldığını, davalı ...’ın ...’un da vekilliğini yaptığını, taşınmazı edinirken satış evrakları arasında kendisine vekâletnamenin de imzalatılmış olabileceğini, davalı ...’a satış için irâdi olarak vekaletname vermediğini, taşınmazı edindiği gün satış için vekâletname vermesinin olağan bulunmadığını, satıştan haberi olmadığını, satış bedelinin kendisine ödenmediğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline, olmadığı takdirde taşınmazın dava tarihindeki değerinin faizi ile birlikte davalı ...’dan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., sahtecilik iddiası bakımından kendisine husumet yöneltilemeyeceğini, dava konusu taşınmazı geçerli vekaletname ile davacının talimatı üzerine diğer davalıya devrettiğini, satış bedelini davacıya ödediğini, satıştan 11 yıl sonra açılan dava bakımından zamanaşımının dolduğunu, diğer davalı Kürşat ise, davanın zamanaşımı dolduktan sonra açıldığını, iddiaların doğru olmadığını, dava konusu yeri tapu kaydına güvenerek ve bedelini ödeyerek satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.