muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1986, Karar No: 2018/2693, Tarih: 12.04.2018

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında .. ... tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe

yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ....'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” .... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı ...” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28/05/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden ,kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28/05/2013 tarihi öncesi yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28/05/2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28/05/2016 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 28/05/2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddi ve yazılı gerekçe ile kararın davacı temyizi doğrultusunda düzeltilerek onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2018/731, Karar No: 2018/3123, Tarih: 04.07.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/731 E.  ,  2018/3123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle temyiz edenlerin sıfatı, başvurusu süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

271 sayılı CMK.nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafinin temyiz dilekçesinde sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair dosyada delil bulunmadığını, ikrarın delil olarak kabul edilemeyeceğini belirtmesi karşısında temyiz isteminin CMK 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında TCK 188/3-4-a, 43/1 maddeleri uyarınca belirlenen 20 yıl hapis ve 9 gün adli para cezasından TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası neticesinde "16 yıl 8 ay hapis cezası ve 7 gün adli para cezası" yerine "16 yıl 8 ay 7 gün hapis ve 7 gün adli para cezası" belirlenmesi suretiyle fazla hapis cezasına hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 05/10/2017 - 2017/2003 esas ve 2017/1696 karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19/07/2017 gün ve 2017/83 esas ve 2017/192 karar sayılı kararında TCK'nın 62. ve 52/2.maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkralarında yer alan "...16 yıl 8 ay 7 gün" ibaresinin çıkartılarak yerine "... 16 yıl 8 ay..." ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi hükmünün düzeltilerek ESASTAN REDDİNE, 04/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3567, Karar No: 2017/4152, Tarih: 21.11.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/3567 E.  ,  2017/4152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu öldürme, kasten yaralama, tehdit, hakaret.

HÜKÜM : 1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

a) Çocuğu kasten öldürme suçundan; TCK'nun 82/1-e, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 17 yıl 6 ay hapis cezası,

b) Maktule hakaret suçundan; TCK'nun 129/3 ve CMK'nun 223/4-c maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

c) Mağdur ...'i kasten yaralama suçundan; TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-a, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası.

2- Sanık ... hakkında;

Çocuğu kasten öldürmeye yardım suçundan; TCK'nun 82/1-e, 39, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası.

3- Sanık ... hakkında;

Maktulü kasten yaralama suçundan TCK'nun 73/4, CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşürülmesi.

4- Sanık ... hakkında;

Mağdurlar ..., ... ve ... tehdit

suçundan; TCK'nun 106/1-1, 43/2, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 3,740.TL adli para cezası.

Temyiz dilekçelerinin kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk ... hakkında; çocuk yaştaki maktul ...’ı öldürme ve mağdur ...’i kasten yaralama, sanık ... hakkında; çocuk yaştaki maktul ...'ı öldürmeye yardım ve sanık ... hakkında; tehdit suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında; açılan kamu davasının düşürülmesine dair hüküm yönünden yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...’in, çocuk yaştaki maktul ...’ı öldürme ve mağdur ...'i kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, suça sürüklenen çocuk ... hakkında basit yaralama suçundan açılan davanın maktulün şikayet hakkını kullanmadan ölmesi nedeniyle düşürülmesine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, katılan ... ve katılan sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine dair hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuk yaştaki maktul ...'ı öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

a) Suça sürüklenen çocuk ...'in suç tarihinde 17 yıl 10 ay 17 günlük olması dikkate alındığında, yaş küçüklüğü nedeniyle 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nun 31/3. maddesinin uygulanması sırasında üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerekirken, yaşıyla orantılı olmayacak şekilde 21 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

B- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuk yaştaki maktul ...'ı öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

a) Suça sürüklenen çocuk ...'in suç tarihinde 17 yıl 10 ay 17 günlük olması dikkate alındığında, yaş küçüklüğü nedeniyle 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nun 31/3. maddesinin uygulanması sırasında üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerekirken, yaşıyla orantılı olmayacak şekilde 21 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

b) Dosya içeriğine göre; olay günü kimin tarafından çıkartıldığı tespit olunamayan tartışma sırasında, tarafların birbirlerine karşılıklı hakaret ettiklerinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk ... hakkında haksız tahrik nedeniyle TCK'nun 29. maddesi gereğince asgari hadden indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

C- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanığın, mağduru sol kalça altından bıçaklayarak, sol ayakta düşük ayak sendromu nedeniyle, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmakla; 5237 sayılı TCK'nun bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası öngören 86/1. maddesinin uygulanması sırasında TCK’nun 61/1. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, üst sınıra yakın bir ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde 2 yıl hapis cezası belirlenerek eksik ceza tayini,

D- Sanık ... hakkında çocuk yaştaki maktul ...'ı öldürmeye yardımdan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçeli kararın Anayasanın 141 ve 5271 sayılı CMK.nun 34, 230 ve 232. maddelerinde belirtilen nitelikleri taşıması zorunluluğu karşısında, sanık ...'ın, maktule vurup vurmadığı, aracın önünü kesip kesmediği, kavganın içerisinde yer alıp almadığı hususları üzerinde durularak, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, beyanların birbirleriyle ve kendi içerisinde çelişkili olduğu dikkate alınmadan, hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğu denetime imkan verecek şekilde gösterilmeden yetersiz gerekçeyle sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

E- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanık ...'in, "kimse kimseye vurmayacak, vuranı doğrarım" şeklindeki sözlerinin kavgayı önlemeye yönelik olduğu, sanığın suç işleme kastının bulunmadığı anlaşılmakla, CMK.nun 223/2-c maddesi uyarınca beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, katılan ... ve katılan sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, bozma nedenlerine ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık ... müdafiinin tahliye isteminin REDDİNE, 21/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, katılan ... ve katılan sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, bozma nedenlerine ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık ... müdafiinin tahliye isteminin REDDİNE, 21/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.

21/11/2017 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ... ve ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 23/11/2017 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/7287, Karar No: 2015/12438, Tarih: 22.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/7287 E.  ,  2015/12438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında.... Mahallesi çalışma alanında bulunan 18 ada 56 parsel sayılı 321 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacılar ....Ağa mirasçısı ... ve paydaşları tarafından davalı Hazine, ..... ve diğer gerçek kişiler aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu taşınmaz ile birlikte çok sayıda taşınmazı kapsar şekilde açılan tescil davası davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece 17. Hukuk Dairesinin usule ilişkin bozma ilamına uyularak parseller hakkındaki davalar tefrik edilmek suretiyle yapılan yargılama sonunda davacıların davasının reddine, bu dosyada çekişme konusu olan 18 ada 56 parsel sayılı taşınmazın ..... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yukarıda belirtilen şekilde Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin ''davaların tefriki gereğine'' değinilen bozma ilamına uyularak; tescil davasının kapsamında kaldığı dosya kapsamı ile belirlenen taşınmazlar hakkındaki davalar ayrılarak ayrı ayrı görülmek suretiyle bu dosyaya konu olan taşınmaz ile ilgili olarak yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak yine yukarıda belirtildiği üzere Asliye Hukuk Mahkemesinde 20.05.1970 tarihinde Hacı ...mirasçıları ...., ... Ağa mirasçısı ... ve ... Ağa mirasçısı ... tarafından Hazinece istimlak edilen arazilerin fazlası olup ellerinde kalan 3010 dönümlük taşınmazın adlarına tescili istemiyle dava açılmıştır. Dava Kadastro Mahkemesine aktarıldıktan sonra, ayrıca taşınmazların bir kısmı hakkında Hazine tarafından devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açılan dava dosyaları da birleştirilerek tek dosya üzerinden yapılan yargılama sonucu verilen kararın temyizi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesince, ''her taşınmaz hakkında ayrı ayrı açılan davaların birleştirildiği, davaların birleştirilerek görülebilmesi için Usulün 43/2. maddesi uyarınca davaların aynı sebepten doğması, 45/3. maddesi uyarınca da davalardan biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkileyecek nitelikte bulunması başka bir anlatımla iki dava arasında bağlantı bulunması gerektiği; somut olayda birleştirme sebeplerinin bulunmadığı, belirtilerek taşınmazlar hakkındaki davaların ayrılarak görülmesi" gereğine değinilmiştir.

Anayasamızın 141. maddesine göre, devlet yargının basit, çabuk ve ucuz gerçekleşmesi için gereken tedbirleri almak zorundadır. Usul ekonomisi Anayasamızda ayrıca düzenlenmiş olduğu için, buna aykırılık, aslında Anayasa'ya aykırılık oluşturacaktır. (m.141). Ayrıca, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 6. maddesine göre de mahkemelerin makul bir süre içinde karar vermeleri öngörülmüştür. Bu, adil yargılanma hakkının bir gereğidir. Hukuk Muhakemeleri Kanunumuzun 30. maddesinde de hakimin yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlü olduğu belirtilmiştir. Ayrıca yargılamanın hakkaniyete uygun olarak adil bir şekilde yürütülmesi gerekmektedir. Hakkaniyet, taraflar arasındaki tam bir eşitliğin bulunmasını ve bu eşitliğin tüm yargılama boyunca devam etmesini gerektirir. Bu eşitlik yargılamada “silahların eşitliği” olarak ifade edilmektedir. Silahların eşitliği hukuk devleti ve genel eşitlik ilkesinin bir sonucudur. Silahların eşitliği, “hakim önünde eşitlik” ilkesi olarak, kanuni hakim ve hukuki dinlenilme hakkı yanında klasik bir usuli temel hak olarak kabul edilmiştir. Nitekim Anayasa Mahkemesinin 2.12.2004, 2001/216, 2004/120 (RG,21.10.2005, S.25973) sayılı kararında da “silahların eşitliği ilkesi davanın tarafları yargılama sırasında usul hükümleri yönünden eşit konumda bulunma, taraflardan birine dezavantaj sağlayacak kurallara yer vermeme esasını öngörmekte diğer bir deyişle davanın tarafları arasında hakkaniyete uygun bir dengenin varlığını gerekli kılmaktadır”. görüşü benimsenmek suretiyle yargılamada hakim olan temel ilkelere açıklık getirilmiştir.

Dairemizde iş bu dava ile birlikte temyiz incelemesine konu olan birden çok dava dosyası, daha önce temyiz incelemesi yapılan 407 adet dava dosyası ile birlikte tek bir tescil davasından kaynaklanmaktadır. Yukarıda belirtilen ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde; açılan tescil davası yüzlerce parçaya ayrılan davacılar yönünden, davanın parsel bazında tefrik edilerek ayrı ayrı yürütülmesi, maddi külfet dışında, yargılamanın sağlıklı yürütülmesi ve delillerin birlikte değerlendirilmesi imkanını da ortadan kaldırmakta, yüzlerce dosyaya dönüştürülmüş ihtilafın yargılama giderleri ve temyiz giderlerini de karşılanamaz hale getirmektedir. Öte yandan 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 27. maddesi hükmüne göre Kadastro tespitinden önce açılan davaya konu olan taşınmazlar hakkındaki davanın kadastro mahkemesinde birlikte görülmesi zorunludur. İhtilafın aynı nedenle açılan tescil davasından, bir başka ifade ile aynı sebepten kaynaklandığı göz önüne alındığında 17. Hukuk Dairesince bu hususun göz ardı edildiği ve bozma ilamının maddi hataya dayalı olduğu kuşkusuzdur. Maddi hataya dayalı bozma ilamı kazanılmış hak oluşturmaz. Hal böyle olunca aynı tescil davasının kapsamında kalan davalardan biri hakkında verilecek hükmün diğerlerini de etkileyeceği dikkate alınmak suretiyle tefrik edilen tüm dava dosyalarının birleştirilip, 3402 sayılı Kanun'un 30. maddesi göz önüne alınarak mahkemece taşınmazların gerçek hak sahibi belirlenmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, davaların ayrı ayrı sürdürülüp sonuçlandırılması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11670, Karar No: 2008/2509, Tarih: 21.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/11670 E.  ,  2008/2509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ          : Ankara 15. İş Mahkemesi

TARİHİ                    : 19/04/2007

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının kesinleşen kısmi davada bilirkişi tarafından belirlenen bakiye maddi tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının tazminatının hesabında hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan asgari ücretin esas alınması zorunludur. Öte yandan asgari ücret kamu düzenine yönelik olduğundan, hakim bu hususu re'sen nazara almakla yükümlüdür. Oysa mahkemece kesinleşen dosyada esas alınan hesap raporundaki davacı yönünden ek dava konusu yapılan miktardan daha önce hüküm altına alınan miktar ile tahsisler indirilmek suretiyle hüküm kurulmuştur. Yapılacak iş hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan asgari ücretteki artış miktarı nazara alınarak yeniden hak sahiplerinin tazminatını belirlemek ve belirlenen bu zarardan  4447 sayılı yasanın ek 38. maddesi gereğince hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre hesaplanarak kurumca  bildirilen peşin sermaye değeri indirilmek ve kesinleşen dosyadaki hesap raporunda belirlenen ve ek dava konusu yapılan miktarı geçmemek üzere karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yeniden hesap yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.02.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/396, Karar No: 2018/9110, Tarih: 19.11.2018

**5. Ceza Dairesi         2017/396 E.  ,  2018/9110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

savcısı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Zimmet suçundan zarar gören Hazinenin, vekili aracılığıyla vermiş olduğu 10/11/2016 tarihli dilekçeyle davaya katılma isteminde bulunup hükmü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, 3628 sayılı Kanunun 17 ve 18 ile CMK'nın 237/2. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Sultandağı Belediye başkanı olan sanığın, 31/03/2007 tarihinde satın alınan ve bedeli belediye bütçesinden ödenen dizüstü bilgisayarı belediye ile bir ilgisi bulunmayan ... isimli şahsa 23/06/2008 tarihine kadar kullandırdığı iddia edilen olaya ilişkin olarak bilgisayarın mülkiyetinin kime ait olduğu hususu suç vasfının tayininde önemli olduğu cihetle; UYAP sisteminden yapılan incelemede, davaya konu soruşturma dosyasından ayrılan ve Akşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen 09/12/2010 günlü mahkumiyet hükmünün Yargıtay 13. Ceza Dairesince bozulması üzerine mahkemece 10/05/2018 tarih, 2014/324 Esas ve 2018/302 Karar sayılı ilamla mahkumiyet kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, söz konusu dosyanın akıbeti araştırılarak, derdest hale gelmesi durumunda davaların birleştirilmesi, kesinleşmesi halinde ise onaylı sureti dosya arasına alınıp incelenmesi sonrasında sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, katılan ... vekili ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12017, Karar No: 2014/16570, Tarih: 09.09.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/12017 E.  ,  2014/16570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına davacı vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde yerel mahkemenin Yargıtay bozma ilamı sonrasında yaptığı yargılama sonucu verdiği kararın yeniden hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedenleri bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ve yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.