muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10692, Karar No: 2012/2048, Tarih: 21.02.2012

Somut olayda davacı, dava dilekçesinde çatı montaj ustası olarak aylık 1.000.00-TLnet ücretle çalıştığını ileri sürmüş, davalı işverence sigortalının imzasının bulunduğu ücret belgeleri ibraz edilememiş ise de davacının, dosyadaki delillerden düz (vasıfsız) işçi olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece maddi tazminat hesabının davacının yaşı ve yaptığı vasıfsız çatı söküm işi nedeni ile asgari ücretten yapılması gerekirken ... İnşaat Mühendisleri Odası'nın bildirdiği ve asgari ücretin 2.98 katı tutarındaki emsal ücret esas alınarak, hesaplama yapan bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuş olması da hatalı olmuştur.

3-İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve işgüvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.

Dosya arasında mevcut 31.01.2007 ve 10.07.2007 günlü bilirkişi raporlarında olayda işveren sıfatı bulunmayan ... A.Ş'ye kusur verildiği gibi; diğer kusur dağılımlarında da raporlar arasında mübayenet olduğu açıktır.

Yapılacak iş; davalı ... A.Ş dışındaki taraflar yönün den çelişkinin de giderilmesi için işinde uzman inşaat mühendislerinden oluşturulacak 3 kişilik başka bir bilirkişi heyetinden , İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları gözönünde tutarak ve özellikle işyerinin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliğinin ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenlerin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadıkları, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle mübayenette giderilerek kusurun aidiyeti ve oranı hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlendikten sonra davacının ücretinin asgari ücret olduğunun kabulü ile yeniden yönteme uygun hesap raporu aldıktan ve davacı yanın ilk hükmü temyiz etmediği dikkate alınarak davalılar yönünden oluşan usuli kazanılmış haklar da dikkate alınarak maddi tazminat yönünden karar vermekten ibarettir.

4-Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388/1 maddesinin 2.fıkrasında "Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerinin" kararda yer alması gerektiği belirtilmiş olup, karar başlığında davacıların soy adları "Akbulut" olduğu halde hatalı olarak "Akbulak" yazılmak suretiyle hüküm oluşturulması da usul ve yasaya aykırıdır.

Kabule göre de;davacı işçi Z.. A.. ile anne Bağdağül ve baba T.. A.. dava dilekçesinde yazılı manevi tazminatları ayrı ayrı istemiş oldukları halde hükümde davacı ismi dahi belirtilmeksizin toplam yazılı tazminata karar verilmesi de kabul şekli bakımından doğru değildir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.

Kabule göre de;davacı işçi Z.. A.. ile anne Bağdağül ve baba T.. A.. dava dilekçesinde yazılı manevi tazminatları ayrı ayrı istemiş oldukları halde hükümde davacı ismi dahi belirtilmeksizin toplam yazılı tazminata karar verilmesi de kabul şekli bakımından doğru değildir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.

O halde,davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,

bozma nedenine göre davalıların diğer itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz hacının istek halinde davalılara iadesine,davalılardan ... San. Tic. A.Ş. yararına takdir edilen 900.00TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, 21/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30530, Karar No: 2014/19730, Tarih: 26.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/30530 E.  ,  2014/19730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Olay ihbarı gelmesi üzerine müdahale etmek amacıyla olay yerine giden görevli polis memuru şikayetçilerin sanığı etkisiz hale getirmek istedikleri sırada, sanığın elinde bulunan bıçak ile şikayetçilere saldırdığı ve her iki şikayetçiyi basit şekilde yaraladığı, şikayetçi ...'in kendisine biber gazı sıkması sonrasında ekip otosunu tekmelediği, zor kullanmak suretiyle etkisiz hale getirilmesi sonrasında bindirildiği ekip otosunun içindeki nezarethane muhafaza demirlerini tekmelemek suretiyle kırdığı ve ekip otosuna zarar verdiği, doktor raporu aldırılmak üzere hastaneye götürülürken her iki şikayetçiye hitaben "bana monte karlo ... derler, ben ülkücüyüm , siz beni tanımıyorsunuz, sizi çocuklarınızın gözünün önünde vurup öldüreceğim, benden şikayetçi olur iseniz sizleri yaşatmam, kafanıza sıkarım" demek suretiyle tehdit ettiği, sanığın bu eylemleriyle kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, şikayetçiler ve tanıklar beyanı, görgü ve tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2628, Karar No: 2013/7621, Tarih: 10.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2628 E.  ,  2013/7621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama, kasten öldürmeye yardım, kasten yaralamaya yardım

HÜKÜM : 1-Sanık ... için;

(Maktule karşı; TCK.nun 81, 53, 58), (Katılan ...’a karşı; TCK.nun 86/1-3e, 87/1-d-son, 53, 58), (Katılan ...’ya karşı; TCK.nun 86/1-3e, 53, 58) maddeleri uyarınca; (müebbet hapis cezası), (6 yıl hapis cezası), (3 yıl hapis cezası), (...’a karşı beraat)

2-Sanık ... için;

(Maktule karşı; TCK.nun 81, 39/1-2-c, 53),(Katılan ...’a karşı; TCK.nun 86/1-3e, 87/1-d-son, 39/1-2-c, 53), (Katılan ...’ya karşı; TCK.nun 86/1-3-e, 39/1-2-c, 53) maddeleri uyarınca; (12 yıl hapis cezası), (3 yıl hapis cezası), (1 yıl 6 ay hapis cezası), (...’a karşı beraat)

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Mağdur ... hakkında ... Devlet Hastanesince düzenlenen 25.05.2011 tarihli raporda mağdurun hayati tehlike geçirdiğinin bildirildiği, ... Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen raporda ise yaralanmanın hayati tehlikeye maruz kılmadığının belirtilmesi suretiyle oluşan çelişki giderilmeden hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Temyiz kapsamına göre, sanık ...'in kasten insan öldürme, mağdurlar ... ve ...'ı kasten yaralama, sanık ...'ın, kasten insan öldürmeye yardım, mağdurlar ... ve ...'ı kasten yaralamaya yardım suçlarından kurulan hükümler ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş. incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,sanık ... ve müdafiinin cezai ehliyetinin bulunmadığına, sanık ... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde eksik incelemeye, sübuta, sanık ...'ın sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 10/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

10/12/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... Yenigün'ün huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat Özgür Doğan Kurşun'un yokluğunda 12/12/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/10905, Karar No: 2017/3385, Tarih: 15.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10905 E.  ,  2017/3385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/838, Karar No: 2016/2275, Tarih: 25.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/838 E.  ,  2016/2275 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı şirket temsilcisi tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından sunulan 09.10.2015 tarihli dilekçe ile özetle, "... Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin .../... Esas sayılı dosyasının 02.06.2015 tarihli duruşmasında davaya konu kitaplardaki resimlerin çizeri olduğu iddia edilen ... ... ...'in el yazılı beyanı ile resimlerin kendisine ait olmadığını, davacının bir türlü aslını sunmadığı suret sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını, bu yüzden de hak sahipliğinin tesbiti için ressamların tanık olarak dinlenmesi gerektiği, sözleşme aslının davacı tarafından sunulmasını ve bilirkişi incelemesini talep ettikleri, ancak mahkeme hâkiminin tanık dinletme taleplerini celse arasında değerlendirerek karar vereceğini hüküm altına aldığı, bunun üzerine 16.06.2016 tarihli beyan dilekçesi ile tanık dinletme ve bilirkişi incelemesi taleplerini tekrar ettikleri, 17.09.2015 tarihli celsede ... ... Devlet Kütüphanesinden davanın esası açısından büyük önem taşıyan "aslı gibidir" tasdikli belgeyi mahkemeye ibraz ettikleri, bu belgede dava konusu resimleri barındıran kitapların 1977 yılı basımlarının künyesinde ressam isminin ... ... ... olarak geçmediği, ancak kitabın 1978 yılı baskısında ise ... ... ...'in isminin yer aldığı, bu durum karşısında ... ... ...'in duruşmada tanık olarak dinletilmesi için yeniden talepte bulundukları, ancak mahkeme hâkimi tarafından taleplerinin yeniden reddedildiği, mahkeme hâkiminin davacının sözleşme yaptığını iddia ettiği ve onun adına hak sahibi olduğunu ifade ettiği ressamı dinlemek, imza örneklerini alarak sözleşmenin gerçek olup olmadığının tesbitini yapmak yerine tüm talepleri gerekçesiz reddetmesinin mahkeme hâkiminin tarafsızlığını yitirdiği görüşünü uyandırdığı...” gerekçeleriyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, talebin reddi gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine, davalı vekili temyiz edilecek konuyu gerekçe göstererek hâkimin reddi talebinde bulunduğundan kötü niyetli olup 5000,00.-TL para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar, işin esası bakımından temyiz sebebi olup HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle hükmün esasına yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1) İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar, işin esası bakımından temyiz sebebi olup HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle hükmün esasına yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davalı vekilinin para cezasına yönelik temyiz itirazlarına gelince; davalı vekili, duruşmayı müvekkili nam ve hesabına takip ettiğine ve reddi hâkim talebini de müvekkili namına yaptığına göre, davalı asil yerine vekilinin disiplin para cezası ile yükümlü tutulması ve temyiz sebebi edilecek konunun reddi hâkim sebebi yapılmasının davalı vekilin kötü niyetli olduğunu gösterdiği gerekçesi ile üst sınırdan disiplin para cezasına hükmedilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: 1)Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin para cezasına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu bölümünün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 25/02/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20887, Karar No: 2016/2649, Tarih: 29.02.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/20887 E.  ,  2016/2649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında gözüken hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve ertelemeye engel olmadığı, sanık hakkında ''Sanığın sabıkalı kişiliği ve yeniden suç işlemeyeceği yönünde mahkemede olumlu kanaat oluşmadığından'' şeklindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi yasaya aykırı ise de mahkemece subjektif koşullar yönünden yeterli değerlendirme yapılması ve CMK'nın 231. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına objektif koşullar yönünden engel teşkil eden suçun işlenmesiyle kamunun uğradığı zararın giderilmemiş olması ve erteleme hususunda ''yeniden suç işlemeyeceği yönünde mahkemede olumlu kanaat oluşmadığından'' gerekçesine de dayanılması karşısında bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Adli sicil kaydında CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanması geri bırakılan ilam dışında kasıtlı suçtan kaydı bulunmayan sanık hakkında bu ilam gerekçe gösterilerek tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

Adli sicil kaydında CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanması geri bırakılan ilam dışında kasıtlı suçtan kaydı bulunmayan sanık hakkında bu ilam gerekçe gösterilerek tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK’nın 53/1-2-3 madde fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi, yine sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilen 4. fıkranın hükümden çıkartılarak sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/02/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8954, Karar No: 2014/1464, Tarih: 10.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/8954 E.  ,  2014/1464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 (5607) sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasa'ya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükümden dilekçe yazım ücretine ilişkin bendin çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5704, Karar No: 2025/769, Tarih: 19.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/5704 E.  ,  2025/769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1786 E., 2024/1635 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/340 E., 2022/123 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin 04.11.2024 tarihli ek kararı ile, kesin nitelikte verilen kararın HMK'nın 362-(1)-a maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamayan kararlardan olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından duruşma istekli ve adli yardım talepli olarak temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, adli yardım talebinin kabulüne, duruşma isteğinin değer yönünden reddi ile temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Somut olayda, dava konusu 60 ada 62 parsel sayılı taşınmazda bulunan 1 nolu bağımsız bölümün muris tarafından devredilen ½ payının dava tarihi itibariyle keşfen saptanan değeri 270.000,00 TL olup, belirlenen değerin 2024 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 04.11.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davalı kararı, adli yardım talepli temyiz ettiğinden ve adli yardım talebi kabul edildiğinden; başlangıçta alınmayan 2.107,80 TL temyiz başvuru harcı ile 615,40 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1381, Karar No: 2014/14487, Tarih: 22.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1381 E.  ,  2014/14487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargı görevli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt belgelerden; dava konusu taşınmazın imar planında ilköğretim tesis alanda kaldığı, davacı tarafından taşınmazın dere koruma alanında bulunduğu ileri sürülerek dava açıldığı, taşınmaza fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.