muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/24865, Karar No: 2011/5567, Tarih: 05.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/24865 E.  ,  2011/5567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :   Alacaklı .... Tic. San. A.Ş. tarafından borçlu şirketler hakkında kombiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile ira takibi başlatılmıştır. Takibe konu edilen çekte borçlu .... Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti. keşideci, ...... Mob. Teks..... Malları Paz. Ltd. Şti. ise avalisttir. Mahkemece keşideci borclu imzasının yetkili temsilcisine ait olmadığı ve bu nedenle diğer borclu yönünden de verilen avalin geçersiz olduğu gerekçesiyle her iki borçlunun itirazının kabul edildiği görülmektedir.

TTK'nun 730. madde yollamasıyla uygulanması gereken aynı Kanun'un 614.maddesi 1.fıkrasına göre "aval veren kimse,kimin için taahhüt altına girmişse tıpkı onun gibi mesul olur."Aynı madde 2.fıkrasında ise "aval veren kimsenin temin ettiği borç, şekle ait noksandan başka bir sebepten dolayı batıl olsa dahi, aval verenin taahhüdü muteberdir." düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda çekin şekil unsurlarını taşıdığı, çekteki keşidesi imzasının borçlu .....Ltd. Şti'ne ait olmadığı, ancak çekin ön yüzündeki keşideci imzası dışındaki imzaya diğer borçlu ...... Mob. Teks. ..... Malları Paz. Ltd. Şti. tarafından karşı çıkılmadığı ve dolayısıyla bu borçluya ait olduğu anlaşılmıştır. Muhatap veya keşidecinin imzaları müstesna olmak üzere, kambiyo senedinin ön yüzüne konan her imza aval şerhi sayılacağından ( TTK 613/son) dava konusu çekin ön yüzündeki keşideci borçlu imzası dışındaki diğer borçluya ait imzada TTK'nun 613/son  maddesi hükmünce keşideci borçlu için verilmiş ve şekil bakımından asıl borca bağlı olmakla birlikte, TTK.nun 689.maddesi anlamında tamamen müstakil bir kambiyo taahhüdü olan aval niteliğindedir. Aval veren kimsenin temin ettiği borç, kambiyo senedi ile borçlanma ehliyeti olmayan bir kimse lehine veya uydurma bir kimse lehine ya da imzası tahrif edilmiş veya imzası kendisini ilzam etmeyen bir kimse lehine verilmiş avallerde olduğu gibi, şekle ait noksandan başka bir sebeple batıl olsa dahi, aval veren taahhüdü kambiyo taahhütlerindeki imzaların istiklali prensibine ilişkin TTK.nun 589.maddesi hükmünün tekrarı niteliğindeki TTK.nun 614/2 maddesi hükmünce muteberdir ( ...Pr. Dr. N. Kınacıoğlu, Kıymetli Evrak Hukuku... Pr. Dr. Fırat Öztan Kıymetli Evrak Hukuku 2.baskı SH. 394-414-465-811-812-834 Pr. Dr. Hayri Domaniç...)

Bu durumda mahkemece dava konusu bono üzerindeki keşideci borçlu Oymak...Ltd. Şti. imzasının adı geçen şirkete ait olmamasının diğer borçlu avalistin sorumluluğuna etkili olmadığı gözetilerek, avalist borçlu yönünden istemin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile hakkında takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.  Kabule göre de; yargılama sırasında dosyaya sunulan İzmir 2. Noterliğinin 13.03.2008 tarih ve 4038 yevmiye numaralı vekaletnamesinde, ......Ltd. Şti. yetkilisi tarafından  üçüncü kişiye çok geniş kapsamlı yetki verildiği görülmüştür. Mahkemece borçlu tarafından verilen bu vekaletnamenin içeriği itibariyle borçluyu bağlayıp bağlanmadığı karar yerinde tartışılarak ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle imza itirazının kabulü yönünden hüküm teesisi de isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  05.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9677, Karar No: 2011/10733, Tarih: 22.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/9677 E.  ,  2011/10733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/12/2008 gün ve 2001/953-2008/640 sayılı kararı onayan Daire’nin 17/03/2011 gün ve 2009/4198-2011/2837 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, asıl ve birleşen davada müvekkillerinin murisi ...'ın davalı şirkette (249.875) adet hisse sahibiyken vefat etmesine rağmen davalı şahısların bu hisselerin 12.01.1998 tarihinde muris tarafından kendilerine devredildiğini iddia ettiklerini, davalıların bu iddialarının dayanağı olan belgelerdeki imzaların murise ait olmadığını bildirerek asıl davada murisin davalı şirkette (249875)adet pay sahibi olduğunun tesbitini ve çıkarılacak hisse senetlerinin müvekkillerine verilmesini, birleşen davada ise müvekkilerinin paylarının küçültülmesi amacıyla 30.07.2002 tarihli genel kurulda sermaye artırımı kararı alındığını beyan ederek alınan kararların iptalini, davalı şahıslar adına tescil edilen payların müvekkilleri adlarına tescilini talep ve dava etmiştir. Tereke temsilcisi İbrahim Bülbül, son celseye katılarak aynı iddaları tekrarlamıştır.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kabulüne dair verilen karar, davalılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalılar vekili, bu kez karar düzeltme talep etmiştir.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 22/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27393, Karar No: 2013/6778, Tarih: 09.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27393 E.  ,  2013/6778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi, davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 09.04.2013 günü temyiz eden davalı idare vekili Av. .... ile aleyhine temyiz olunan davacı vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece bozma kararına uyulmuşsa da gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilirken, kıyasen uygulanan Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, dava konusu taşınmaza yakın yerlerden, yakın tarihli ve benzer yüzölçümlü satışlar emsal alınıp, üstünlük oranlaması da yapılarak bedelin belirlenmesi gerektiği halde, dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalleden farklı bir mahallede ve konumda, daha küçük yüzölçümlü bir taşınmaz emsal alındığı gibi, bozmadan önce alınan her iki bilirkişi raporunda söz konusu emsalin taşınmaza uzak mesafede olduğu, birbirinden tamamen farklı konumlarda bulundukları, emsalin bulunduğu....nin insan trafiği ve ticaret açısından oldukça yoğun, ....'in merkezine en yakın ve en bilinen cadde olup emsal olarak alınamayacağı belirtildiğinden, rapor inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu nedenlerle; taraflara taşınmazın bulunduğu yerde, yakın tarihli ve benzer nitelikte emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve mahallinde yeniden keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Değerlendirme tarihi olan 2009 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 990,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2011/4323, Karar No: 2012/929, Tarih: 20.02.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/4323 E.  ,  2012/929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/71442

MAHKEMESİ : Niğde Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 22/09/2010, 2010/95 (E) ve 2010/206 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- 22.09.2010 tarihli hüküm sanık müdafii tarafından 22.09.2010 tarihinde temyiz edilmiş ise de; sanık müdafiinin vekaletnamedeki yetkisine dayanarak 13.12.2010 tarihli dilekçeyle açıkça temyizden vazgeçmiş olması karşısında, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK.nun 317 maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2- Sanık Ahmet hakkında mağdur Asım'ı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm ile ilgili olarak Cumhuriyet Savcısının temyizine hasren yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet Savcısının haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, mağdur Asım'ı bir tanesi batına nafiz olacak şekilde iki bıçak darbesiyle yaralayarak, sol böbrek parankiminde 3 cm uzunluğunda 2 cm derinliğinde kesi nedeniyle hayati tehlike geçirmesine sebebiyet verdiği olayda, 5237 sayılı

TCK.nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zararın ağırlığına göre alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine 10 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 20/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23072, Karar No: 2016/13786, Tarih: 06.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23072 E.  ,  2016/13786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idereler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Davalı idare genel bütçeli idarelerden değildir. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı Şanlıurfa Su ve Kanalizasyon İşleri Genel Müdürlüğü tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir.

HUMK.'nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten,

2-Dava konusu taşınmazlardan Sırrın Mahallesi 1180 parselin değerlendirme tarihi olan 14/01/2013gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28031, Karar No: 2020/4048, Tarih: 03.03.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/28031 E.  ,  2020/4048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVALILAR :1- GEDİZ ELEKTRİK PERAKENDE SATIŞ A.Ş. ADINA VEKİLİ AVUKAT AHMED ERTUĞRUL ERGÜDEN

2-TEDAŞ (TÜRKİYE ELEKTRİK DAĞITIM A.Ş.) ADINA VEKİLİ AVUKAT ...

İHBAR OLUNAN :OVİS ORTAK VEZNE İŞLETİM SİS. HİZ. TURİZM TAŞ. TEM. ARAŞ. REK. PAZ. MÜŞAVİRLİK TARIM MÜMESSİLLİK İNŞ. SAN. VE TİC. A.Ş.

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 25/01/2002 tarihinde işe başladığı, 30/01/2009 tarihinde doğum yaptığı, doğum izni dönüşü 30/04/2009 tarihinde tazminat ödenmeden iş akdinin feshedildiğini, 15/03/2011 tarihinde tekrar işe çağrıldığını, bu çalışmasının da 23/06/2014 tarihinde son bulduğunu, kısmi ödeme yapıldığını, asıl işveren Tedaş olmakla birlikte Tedaş’ın dağıtım firması Gediz A.Ş. üzerinden sigortalı gösterildiğini, fazla çalışma yaptığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, yemek ve yol ücreti, kasa tazminatı ve prim alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Gediz Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin tüm, davalı ...Ş.’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalılardan Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin davada husumeti bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesine göre bir işverenden işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur. Ancak asıl işverenin müteselsil sorumluluğu alt işverenin işçisinin asıl işverenin işyerinde özgülenmiş olarak çalıştığı süre ile sınırlıdır.

İşçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi gerekmektedir. Devir hükümlerine göre ise; feshe bağlı diğer haklardan olan kullanılmayan izin ücretlerinden ve ihbar tazminatından son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 120. maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi, işyeri veya iş yerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, iş yerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Öte yandan enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş. özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davaLı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiye'deki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş.'ye ait olmakla birlikte, Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş.'den ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamış ve Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş. tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra her biri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Somut olayda davacı, Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin ana işveren olduğunu ve bu sebeple diğer davalı şirket ile birlikte talep ettiği alacaklardan sorumlu olduğunu iddia etmiştir. Sosyal Güvenlik Kurumu belgeleri ve hizmet döküm cetveli ile tüm dosya içeriğine göre davacı 25/01/2002-23/06/2014 tarihleri arasında değişen alt işverenlerde çalışmıştır. Davacının çalışmaları, özelleştirme kararı ile Gediz Elektrik Dağıtım A.Ş kurulup ayrı bir tüzel kişilik kazandıktan sonra işletme hakkı devir sözleşmesinin imzalandığı 24/07/2006 tarihine kadar davalı ...Ş’nin asıl işverenliğinde, sonrasında ise davalı Gediz Elektrik Dağıtım A.Ş. asıl işverenliğinde geçmiştir. İşyeri devri hükümleri gözetildiğinde, davalı ...Ş. son asıl işveren olmadığından yıllık izin ücretinden sorum tutulmaması, kıdem tazminatından ise asıl işverenlik sıfatına sahip olduğu dönemdeki ücret ve süre üzerinden sorumlu tutulması gerekir iken yanılgılı değerlendirme ile hüküm altına alınan alacakların tamamından diğer davalı ile birlikte müteselsilen sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 03/03/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1019, Karar No: 2019/5565, Tarih: 17.12.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/1019 E.  ,  2019/5565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, kasten yaralamaya yardım, 6136 sayılı Kanuna muhalefet.

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

a- ...'yi öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nin 81/1, 35/2, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b- Ruhsatsız silah taşımak suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nin 62/1, 62/1, 52, 53, 54. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 1.320.- TL adli para cezası.

2- Sanık ... hakkında;

a- ...'yi yaralama suçundan TCK.nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a-son, 29/1, 62/1, 53, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası,

b- Ruhsatsız silah taşımak suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nin 62/1, 62/1, 52, 53, 54. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 1.320.-TL adli para cezası,

3- Sanık ... hakkında;

...'nin yaralanmasında suça yardım etmekten TCK.nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a-son, 39/1, 62/1, 53, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, mağdur sanık ... hakkında; mağdur sanık ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet, mağdur sanık ... hakkında; mağdur sanık ...’ye yönelik eylemi ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçları ile sanık .....hakkında; mağdur sanık ...’ye yönelik eyleminin sübutu kabul, bozma nedenleri saklı kalmak üzere oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ve bozma nedeni saklı kalmak üzere tahrike ilişen cezayı azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi kabul ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; eylemin meşru savunma olduğuna, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan alt sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin; sanığın tabanca ile ateş ettiğine ilişkin delil bulunmadığına, delillerin mahkumiyetine yeterli olmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ... müdafiinin; kararın yasaya aykırı olduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçları yönünden;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen aykırı olarak ONANMASINA,