muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13628, Karar No: 2015/5831, Tarih: 20.10.2015

5846 sayılı Kanun'un umuma iletimi düzenleyen 25. maddesine göre eser, icra ve fonogram üzerindeki mali haklar devredilmiş olsa dahi, bir fonogramın umuma iletilmesi suretiyle kullanılması halinde, eser sahibi, icracı sanatçı ve fonogram yapımcılarına, makul bir ödeme yapılmasını talep etme konusunda kanun tarafından nisbi bir hak tanındığı kuşkusuzdur. Ancak, makul bir bedel isteme hakkı nispi (şahsi) hak olarak sadece fonogramı kullanan kişiye karşı ileri sürülebilen bir hakkı bahşeder. Anılan Kanun'un 80/1-C-3. madde ve fıkrasında, radyo ve televizyon kuruluşlarının yayınlarına ilişkin olarak, umuma açık mahallerde iletimin sağlanmasına izin verme veya yasaklama haklarına sahip olduklarının belirtilmesi karşısında da, umuma açık işletmelerde (lokanta, bar, market, otel lobisi vb) müzik eserinin radyodan veya televizyondan yayınlanması halinde, bu yayın nedeniyle sadece radyo –TV yayıncısının yayın üzerindeki mali haklarının ihlal edilmesinden söz etmek mümkün olacaktır. Bağlantılı hak sahibi olan yayın kuruluşlarına “yayınlarının umumi mahalde iletiminin sağlanmasına izin verme ve yasaklama” hakkı veren kanun koyucu, yayına yatırım yapan kuruluşu korumak istemiş ve bu yayının örneğin lokanta, market, bar, otel lobisi gibi umuma açık bir işletmede kullanılması halinde radyo veya TV yayın kuruluşunun iznini aramıştır. Radyo ve TV yayınının içeriğini belirleme, kontrol ve müdahale hakkı bulunmayan işletme sahibini, yayın içerisinde kullanılan fonogramın yapımcısı ile bu fonograma kayıtlı eser ve icra üzerinde hak sahibi olanların önceden iznini almak zorunda bırakacaktır ki bu yorum tarzının, kanun koyucunun gerçek amacına uygun olduğu söylenemez.

O halde, fonograma kayıtlı müzik eserini yayın yoluyla kullanan radyo veya TV kuruluşunun bu yayınlarının lokanta, market, bar, otel lobisi gibi umuma açık bir işletmede bir radyodan ya da TV den yayınlanması halinde, fonogram yapımcısı, icracı sanatçı ve eser sahibinin bu yayını engelleme yönünde inhisari hakları bulunmamaktadır. Yine meslek birlikleri de, eser sahiplerinin, icracı sanatçıların ya da fonogram yapımcılarının verdiği yetki belgelerine dayanarak eserin radyo ve televizyonda yayını suretiyle umuma açık mahallerde gösteriminde hakkın ihlal edildiği gerekçesiyle takip yetkisine de sahip olamayacaklardır.

Açıklanan nedenlerle, dava konusu bir müzik eserinin radyo/televizyondan yapılan yayın aracılığıyla işletmesinde umumi mahalde müşterilerine dinletmekten ibaret olan eylemde, fonogram yapımcısı, icracı sanatçı ve eser sahibi yönünden mali hakların ihlalinden bahsedilemeyeceği cihetle, mahkemenin beraat kararının yerinde bulunması nedeniyle,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 20/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9048, Karar No: 2023/6456, Tarih: 24.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9048 E.  ,  2023/6456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1617 E., 2022/549 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2019/189 Esas, 20121/122 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3. Sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.04.2022 tarihli ve 2021/1617 Esas, 2022/549 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe), sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suç vasfına, olası kast ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanmasına, sanığın cezai ehliyetine, katılan ...'e yönelik eyleminde sanığın cezalandırılmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suç vasfına, olası kast ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanmasına, sanığın cezai ehliyetine, katılan ...'e yönelik eyleminde sanığın cezalandırılmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihi olan 17.12.2018 tarihinde sanığın evinin alt tarafına doğru bulunan ... ailesi tarafından ormanlık alanda açılan zeytin tarlasında mahkeme tarafından keşif yapılacağından maktul ..., katılanlar ...'in tarlaya gelip çalıları köklerinden kesip temizledikleri sırada sanığın tarlada olduklarını anlayıp saat 21.45 sıralarında evinden çıkıp kapısının önünde duran arabasının içerisinde bulunan ve suçta kullandığı av tüfeğine mermi doldurmak suretiyle yanına aldığı, tarlada çalışan maktul ve katılanların kendisini görmeyeceği şekilde yan taraftan dolaşmak suretiyle, maktul ve katılanlar ...'e 30-40 metre kadar yaklaşarak siper aldığı ve bu esnada maktul ...'in cep telefonu ışığını tuttuğu ...ve ...'nun ise zeytin tarlasının içindeki çalıları kökünden söküp temizledikleri esnada sanığın maktul ve katılanları hedef alarak beş el ateş etmesi sonucu; maktul ve katılan ...'nın yaralandığı, katılan ...'in ise saklanması nedeniyle yaralanmadığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. 18.12.2018 tarihli otopsi raporuna göre; "Maktulün ölümünün av tüfeği saçma tanesi yaralamasına bağlı sternum, kot etraf kemik kırıkları ile birlikte iç organ yaralanmasına bağlı gelişen iç kanama sonucu meydana gelmiş olduğu," belirtilmiştir.

4. 17.12.2018 tarihli doktor raporuna göre; "Katılan ...'nın sol diz kapağı üzerinde iki adet saçma giriş çıkış yarasının bulunduğu, damar sinir tendon yaralanmasının olmadığı hayatî tehlike geçirmeyip basit tıbbî müdahale ile iyileşebileceği," belirtilmiştir.

5. Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Birinci Üst Kurulunun 30.11.2020 tarihli uzmanlık raporu uyarınca sanık ...'nin 17.12.2018 tarihinde yüklenen suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğu belirtilmiştir.

6. Olay ve araştırma tutanağı, olay yeri inceleme raporu, olay yeri krokisi, yer gösterme tutanağı, rızaen teslim ve muhafaza altına alma tutanakları, ... Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi raporu, telefon analiz raporu, İstanbul Adlî Tıp Kurumu raporları, sosyal ve ekonomik durum araştırmasına ilişkin raporlar, adlî emanet makbuzu, kolluk tarafından tutulan tutanaklar yapılan yazışmalar ve cevabi yazıları, sanığa ait nüfus ve adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın maktul ve katılanları görerek üstlerine doğru ateş etmesi, kullandığı suç aletinin öldürmeye elverişli av tüfeği olması, atış sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri dikkate alındığında suç vasfında isabetsizlik bulunmadığı, Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Birinci Üst Kurulunun 30.11.2020 tarihli uzmanlık raporu uyarınca sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğu, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, haksız tahrik içeren haksız bir davranış saptanmaması nedeniyle bu hususta uygulama yapılmamasında isabet bulunduğu, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.04.2022 tarihli ve 2021/1617 Esas, 2022/549 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne

sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8410, Karar No: 2015/8612, Tarih: 10.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/8410 E.  ,  2015/8612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DÜZCE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/11/2013

NUMARASI : 2007/898-2013/777

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı mirasçıları tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava,paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, kardeşi davalı ile birlikte paydaşı olduğu 5 adet (35, 157, 345, 396 ve 399 parsel sayılı) taşınmazı davalının tek başına tasarruf ettiğini ileri sürerek 2002-2007 yılları arasındaki dönem için toplam 9.000,00 TL ecrimisile karar verilmesini istemiş;yargılama sırasında davalı 01.07.2012 tarihinde öldüğünden yasal mirasçıları davaya dahil edilmiştir.

Davalı,zamanşımı süresinin dolduğunu, payına isabet eden bölümü kullandığını,çekişme konusu taşınmazlardan davacının istediği takdirde yararlanabileceğini buna engel olmadığını,davacının da kullanımına bırakılan 12,14 ve 500 parsel sayılı taşınmazlar olduğunu, intifadan men şartının gerçekleşmediğini Davalı mirasçıları, husumet itirazında bulunarak davanın esastan reddini savunmuşlardır.

Mahkemece,davacının kullanımına engel olunduğu gibi davacıya herhangibir gelir verilmediği gerekçesi ile bilirkişi raporuna atfen davacının payına hasren davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği, toplanan deliller ve ve eksiğin tamamlanması suretiyle getirtilen belgelerden; çekişme konusu tapuda tarla niteliğiyle kayıtlı 5 adet (35, 157, 345, 396 ve 399 parsel sayılı) taşınmazda davacının 1/2, davalının 2/3 oranda paydaş oldukları davacının, davalı ve diğer paydaşlar aleyhine Düzce 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/733 Esasına kayıtlı olarak açtığı ortaklığın giderilmesi davasının derdest olduğu,davalının çekişmeli taşınmazların çeşitli bölümlerinitasarruf ettiği,taşınmazların bir bölümünün ise kamulaştırıldığı anlaşılmaktadır.

./..

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazlarda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Tüm bunların yanında, ecrimisil davalarında davalının uzun süreli kullanımı söz konusu ise, bu kullanıma ses çıkarmayan davacının zımni muvafakatinin var olduğu yönünde “fiili karine” oluşacağı ve bu karinenin aksi davacı tarafından kanıtlanmadıkça, ecrimisil talep edilmesinin Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde yer alan dürüstlük kuralına aykırılık teşkil edeceği kabul edilmektedir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; davacının taşınmazdan hiç bir şekilde yararlanamadığını ileri sürerek eldeki davayı açtığı, taşınmazların uzun yıllardır davalı tarafından kullanıldığı ,davacının mevcut kullanıma her hangi bir ihtar ile karşı çıkmadığı ( taşınmazların kullanılmasına göz yumduğu), dolayısıyla davalının kullanımına zımnen muvafakat ettiğı, ortaklığın giderilmesi davasının açılması ile muvafakatın geri alındığı sonucuna varılmakta olup, bu durumda davacının açtığı ortaklığın giderilmesi davasında dava dilekçesinin davalıya tebliğ tarihinden önceki kullanımı nedeniyle davalının kötüniyetli olduğunu ve ecrimisille sorumlu tutulabileceğini söyleyebilme olanağı yoktur.

./..

Öte yandan;davacının taşınmazlarda kullandığı bir bölüm yok ise de kullanabileceği bir yer olup olmadığı mahkemece araştırılmış değildir.

./..

Öte yandan;davacının taşınmazlarda kullandığı bir bölüm yok ise de kullanabileceği bir yer olup olmadığı mahkemece araştırılmış değildir.

Hâl böyle olunca, yerinde yeniden keşif yapılarak yukarıdaki ilkeler uyarınca inceleme ve araştırma yapılması,toplanan ve toplanacak delillerin değerlendirilmesi, davacının taşınmazlarda kullanabileceği bir bölümün olup olmadığının gerektiğinde taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişi ve yeniden dinlenecek tanık sözleri ile kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanması, davacının kullanabileceği bir yer var ise ecrimisil isteğinin reddedilmesi, aksi halde davalının kullandığı alan gözetilerek ortaklığın giderilmesi davasında dava dilekçesinin davalıya tebliğ tarihi olan 10.05.2005 tarihinden dava tarihine kadar bilirkişi tarafından hesaplanacak ecrimisile hükmedilmesi gerekirken noksan soruşturma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Kabule göre de; Düzce 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.10.2008 tarihli kesinleşen 2006/176 E. 2008/255 K. sayılı ilamı ile dava konusu 35 parsel üzerindeki fındık ağaçlarının tamamının davalıya aidiyetine ilişkin ilam ve aynı kararda 399 parsel üzerindeki fındık ağaçlarının davalı mirasçısı Nazmi tarafından dikildiği (fındık ağaçlarının dikilmesinde davacının katkısının olmadığı) gözetilerek zemin (tarla) geliri üzerinden ecrimisil hesabı yapılması gerekirken anılan parsellerde fındık geliri üzerinden ecrimisile hükmedilmesi doğru olmadığı gibi 6100 sayılı 297. maddesine aykırı olarak davacının hak ettiği ecrimisil miktarının gerekçeli kararda gösterilmemesi de isabetsizdir.

Davalı mirasçılarının bu yönlere değinen temyiz itirazı yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24110, Karar No: 2016/7773, Tarih: 13.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24110 E.  ,  2016/7773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hopa Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması suretiyle değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Emsal Taşınmazın arsa emlak vergi değeri ile dava konusu taşınmazın arsa emlak vergi değeri arasında fahiş bir fark bulunduğundan yapılan emsal incelemesi inandırıcı ve hüküm kurmaya yeterli değildir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerektiğinden, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,13/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29775, Karar No: 2012/23009, Tarih: 04.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/29775 E.  ,  2012/23009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'ın Basit Yaralama suçundan Adana 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 17/06/2008 tarihli 2007/768 Esas 2008/657 karar sayılı kararıyla 2.000.00 TL adli para cezasıyla cezalandırıldığı, sanık müdafiinin ve sanığın bu kararı temyiz etmesi üzerine mahkemece sanığın temyiz talepleri yönünden 09/10/2008 tarihli Temyizin reddine dair ek kararın verildiği, bu ek kararın sanığa 15/10/2008 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın ek kararı 19/11/2008 tarihinde cezaevinden temyiz ettiği anlaşılmakla:

Ek kararın sanık ...'a 15/10/2008 tarihinde tebliğ edildiği, sanık ...'ın CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süresinden sonra 11/11/2008 tarihinde temyiz dilekçesi yazdığı, 19/11/2008 cezaevinden gönderilen dilekçeyle ek kararı temyiz ettiğinden, sanığın süreden sonraki temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 04.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.