muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8638, Karar No: 2016/9787, Tarih: 13.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/8638 E.  ,  2016/9787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatlarının tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereğince, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

Dava, kazalı sigortalının 25.7.2002 tarihinde işyerinde soğutma kulesi helezon temizliği işi yapar iken, soğutma kulusine gelen atık maddeleri emen fanın durması ile gaz ve toz bulutunun geri tepmesi sonucu, temizlik için açık olan kapaklardan hızla boşalması ve yanarak vefatı nedeniyle oluşan Kurum zararının, davalılardan rücuan tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece; 26.madde kapsamına uygun kusur raporu alınmaksızın, ceza yargılaması sırasında alınan bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen kusur raporunun hükme esas alındığı anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece, 506 sayılı Yasanın 26.maddesi kapsamında kusur raporu alınmalı, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi kapsamında kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir.

Kamu düzeni düşüncesi ile oluşturulan işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuat hükümleri; işyerleri ve eklerinde bulunması gereken sağlık şartlarını, kullanılacak alet, makineler ve hammaddeler yüzünden çıkabilecek hastalıklara engel olarak alınacak tedbirleri, aynı şekilde işyerinde işkazalarını önlemek üzere bulundurulması gerekli araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğunu belirtmektedir. Burada amaçlanan, yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin vücut tamlığı ve yaşama hakkının önündeki tüm engellerin giderilmesidir.

Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olmuş hareketinin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının tespiti işidir.

Bu konuda yapılacak ilk yargı işlemi, mevcut hükümlere göre alınacak tedbirlerin neler olduğunun tespiti işidir. Mevzuat hükümlerince öngörülmemiş, fakat alınması gerekli başkaca bir tedbir varsa, bunların dahi tespiti zorunluluğu açıktır. Bunların işverence tam olarak alınıp alınmadığı (=işverenin koruma tedbiri alma ödevi), alınmamışsa zararın bundan doğup doğmadığı, duruma işçinin tedbirlere uymamasının etkili bulunup bulunmadığı (=işçinin tedbirlere uyma yükümlülüğü) ve bu doğrultuda tarafların kusur oranı saptanacaktır.

Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve yasada belirlenmiş bulunan durumun kendi özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir.

Yukarıdaki bilgiler ışığı altında; dava konusu iş kazasında; iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile, işçi sağlığı ve işgüvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan, yukarıda sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında yapılacak incelemeyle; mevzuat uyarınca hangi önlemlerin alınması gerektiği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalının uyup uymadığı yönlerinin yargısal denetime elverir biçimde irdelenip, çelişkiden uzak kusur raporu alınması gereği üzerinde durulmaksızın, ceza yargılaması aşamasında alınan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınarak sonuca varılması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcın istem halinde davalılara iadesine, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29, Karar No: 2013/314, Tarih: 23.01.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/29 E.  ,  2013/314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlu ... Şti'nin müvekkiline olan borcundan ötürü 42 AD 882 plakalı araca 22.07.2010 tarihinde haciz koyduklarını, 07.07.2011 tarihinde satış istediklerini, yapılan ihalenin feshine karar verildiğini, bunun üzerine ek ihale yapılması gerekirken müvekkilinin haczinin düştüğüne yönelik yazı yazıldığını, haczin düşmediğini, şikayet olunan alacaklıların hacizlerinin düşmüş olduğunu, müvekkilinin sıra cetvelinde yer almasının gerektiğini ileri sürerek, 20.02.2012 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili, borçlunun aracına koydukları haczin düşmediğini, haczin düşmediğine dair yazılan yazıya karşı şikayetçi tarafından açılan davanın reddedildiğini savunarak, şikayetin reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, borçluya ait 42 AD 882 plaka sayılı araç üzerinde şikayet olunan ... haczinin devam ettiğine yönelik icra müdürlüğünün yazısının iptali için açılan davanın reddedildiği, temyiz talebinin reddedildiği, ayrıca şikayetçi ...'ın alacağının konusu olduğu icra dosyasında 42 AD 882 plaka sayılı araç sicil kaydına konan haczin düştüğüne yönelik memur işlemi iptalinin talep edildiği, şikayetin süre yönünden reddine karar verildiği, kararın şikayetçi vekiline 21.02.2012 tarihinde tebliğ edildiği, davacı yönünden temyiz süresinin sona erdiği, bu sebeple şikayetçinin haczinin düştüğünün kabulü gerektiği, şikayetçinin sıra cetveline şikayetinde hukuki yarar ve husumetinin bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle şikayetçi tarafça, 22.07.2010 tarihli haczinden sonra bir yıllık satış isteme süresi dolmadan 07.07.2011 tarihinde satış istenmesine ve fakat ihalenin feshi tarihinden sonra, bir yıllık süreden arta kalan 15 gün içinde tekrar satış talebinde bulunulmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15486, Karar No: 2011/14872, Tarih: 21.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/15486 E.  ,  2011/14872 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Dava, anonim şirket hisse devir sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, kararın temyizen inceleme görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25244, Karar No: 2017/8314, Tarih: 17.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25244 E.  ,  2017/8314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26647, Karar No: 2025/438, Tarih: 13.01.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/26647 E.  ,  2025/438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/108 E., 2018/96 K.

SUÇ : Asta müessir fiil

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "06.03.2007" şeklinde gösterilmesi yerine "06.03.2017" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 23.01.2012 tarihi ile ihbara konu ikinci suçun işlendiği 12.01.2014 tarihi arasında geçen durma süresi de dikkate alındığında, sanığa atılı suçun işlendiği 06.03.2007 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 13.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20691, Karar No: 2014/1988, Tarih: 11.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20691 E.  ,  2014/1988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, davalılar tarafından mimari projeye aykırı yapılan eklentiler nedeniyle madahalelerin önlenmesine ve mimari projeye uygn eski hale getirilmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın bir kısım davalılar yönünden husumet nedeniyle reddine, diğer bir kısım davalılar yönünden ise kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş, hüküm davacı ile bir kısım davalılar vekili Av...., davalı ... vd. vekili Av...., davalı ....., davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Şöyle ki;

Dairemizin geri çevirme kararında, davalı ...'ye mahkemenin gerekçeli kararı tebliği geçersiz olduğundan yeniden tebliği, davacı ... vekili Av. ... temyiz başvuru harcı yatırmışsa da temyiz karar harcı yatırmadığı ve temyiz dilekçesi de dosyada bulunmadığından bu eksikliklerin giderilmesi, davacının temyiz dilekçesinin davalılara usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi istenilmiş ise de, geri çevirme kararı sonrası; davalı ...'ye mahkemenin gerekçeli kararı tebliği komşu imzası alınmadığından Tebligat Yasası'nın 21.maddesi ve Yönetmelik hükümlerine uygun değildir. Yine, her ne kadar davacı vekili Av. ... geri çevirme sonrası vekillikten çekildiğini belirtmiş ve vekillikten çekilme yazısı davacı asile tebliğ edilmiş ise de; bu kez geri çevirme kararındaki davacı yönünden belirlenen eksikliklerin tamamlanması için davacı asile meşruhatlı davetiye çıkarılarak eksikliğin giderilmesinin istenmediği anlaşılmıştır. Buna göre mahkemece belirtilen hususlardaki eksiklikler giderilerek geri çevirme kararının gereğinin yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1446, Karar No: 2017/3132, Tarih: 08.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/1446 E.  ,  2017/3132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

K A R A R

....Valiliği Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun 19.03.2014 ve 26.03.2014 tarihli kararlarının birlikte gönderilmesi için dosyanın Mahal Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6790, Karar No: 2010/13574, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/6790 E.  ,  2010/13574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemes

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Mahkemece somut emsal olarak incelenen 324 ada 2 parsel ile 289 ada 1 parsel sayılı taşınmazların incelenen satış tarihlerinde İmar Yasası uyarınca imar düzenlemesi görüp görmedikleri, imar düzenlemesi görmüş iseler uygulanan düzenleme ortaklık payı oranlarını bildirir yazı cevabı Belediye Başkanlığından getirtilip aynı konuda birden çok kez geri çevirme kararına neden olunduğu da dikkate alınarak gelen yazı cevaplarının yeterliliği hakimlikçe bizzat denetlendikten ve yine davalı vekili tarafından 14,00 TL temyiz harcı yatırılmış ise buna ilişkin belgenin, alınmamışsa HUMK.nun 434/3. maddesi uyarınca gerekli tebilgat yapılarak harcın tamamlattırılmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2178, Karar No: 2010/4826, Tarih: 23.06.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/2178 E.  ,  2010/4826 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'u kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ..., suç delillerini gizlemekten sanık ..., genel güvenliği tehlikeye sokmaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.07.2009 gün ve 179/266 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... müdafi ve müdahil ... Töre taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Müdahil ...'nın, sanık ...’nin mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...’ın genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümleri temyize yetkisi bulunmadığından, katılan vekilinin adıgeçen sanıkların belirtilen suçları yönünden kurulan hükümlere yönelik yaptığı temyiz talebinin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...’in suç delillerini gizleme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, CMK.nun 231. Maddesinin uygulanması gerektiğine, cezaların ertelenmesi zorunluluğuna, müdahil ... vekilinin cezanın üst sınırdan tayini gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ...’ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde temel para cezasının 375-TL.olarak belirlenmesi nedeniyle sanık lehine kazanılmış hak oluştuğundan, 5237 sayılı TCK.nun 62.maddesinin uygulanması ile “375-TL.” olarak belirlenen adli para cezasının “312-TL.” olarak değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle CMUK.nun 322.maddesiyle tanınan yetkiye istinaden DÜZELTİLEN sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçundan kurulan hüküm ile, aynı sanık hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve sanık ... hakkında suç delillerini gizleme suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 23.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2520, Karar No: 2011/3396, Tarih: 11.04.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2520 E.  ,  2011/3396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, eski eşinden ayrı yaşadığının ve babası ...'ın ... tahsis nolu aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, görevsizliğine karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının sigortalı ölen babasından bağlanan aylığının, eşiyle birlikte oturduğundan dolayı kesilmesi işleminin iptaliyle, yeniden ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın idari mahiyette olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı belirgin olarak 5510 sayılı Yasa'nın 56/son maddesidir. Hal böyle olunca, uyuşmazlığın 5510 sayılı Yasa'dan kaynaklandığı açık-seçiktir. Öte yandan bu Yasanın uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların yetkili iş mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görüleceği 5510 Sayılı Yasa'nın 101. maddenin açık hükmü gereğidir.

Mahkemece, işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı biçimde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ; Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1374, Karar No: 2021/1518, Tarih: 22.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/1374 E.  ,  2021/1518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.04.2018 tarih ve 2016/352 E. - 2018/319 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 21.09.2020 tarih ve 2019/33 E. - 2020/912 K. sayılı kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz dilekçesinin reddine dair 26.11.2020 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava; davalı bankada bulunan hesaba yatırılan paranın yanlış şirkete ödendiği iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, bu kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine istinaf mahkemesince istinaf isteminin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, HMK.’nın 353/1-a-6 maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine kesin olarak karar verilmiştir. Bu karara yönelik davalı vekilince temyiz isteminde bulunulması üzerine istinaf mahkemesince 26.11.2020 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere, 6100 sayılı HMK 353/1 – a-6 maddesi uyarınca verilen kararın kesin olmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 22.02.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22381, Karar No: 2022/733, Tarih: 13.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/22381 E.  ,  2022/733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 23/06/2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 09/03/2013 günü yeniden işlemeye başladığı ve zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmü n istem gibi ONANMASINA, 13/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15871, Karar No: 2011/14959, Tarih: 21.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/15871 E.  ,  2011/14959 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Dava, ticari işletme devir sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, kararın temyizen inceleme görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.