muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/13140, Karar No: 2010/4580, Tarih: 27.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13140 E.  ,  2010/4580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/05/2008 tarih ve 2005/336-2008/208 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kafe olarak işletilen işyerinin davalılara 115.000 YTL karşılığında devredildiğini, devir bedelinin 35.000 YTL'nin peşin ödendiğini, bakiye 80.000 YTL'nin gönderilen ihtara rağmen ödenmediğini ileri sürerek, anılan bedelin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin devir bedeline ilişkin hataya düşürüldüklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların sözleşme yapılırken hataya düşürüldüklerine ilişkin iddialarını ispat edemedikleri gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,672.00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4013, Karar No: 2011/6048, Tarih: 23.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/4013 E.  ,  2011/6048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ :TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 142 ada 5 parsel sayılı taşınmazda paydaş olduklarını, taşınmaz paydaşı gözüken ... oğlu ... ... isminde herhangi bir kimse bulunmadığını, bu durumun mülkiyet haklarına zarar verdiğini ileri sürerek, ... oğlu ... ... adına kayıtlı payın iptali ile payları oranında tapuya tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ..., bir savunma getirmemiştir.

Mahkemece, taşınmazın paydaşlarından ... oğlu ... ... isimli bir kişi bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, Kayyım tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; eksikliğin tamamlanması yolu ile getirtilen tapu müdürlüğünün 27.01.2011 tarihli karşılık yazı içeriğinden tapulama tutanağı ve tapu kütüğünde ... ... adına rastlanamadığı ... oğlu ...'in yanlış yazım sonucu ... oğlu ... ... olarak tescil edildiği belirtildiğine ve hükmü yalnızca Kayyım'ın temyiz ettiği gözetildiğinde mahkemece verilen kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 23.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11023, Karar No: 2012/2217, Tarih: 21.02.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/11023 E.  ,  2012/2217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : 1- TCK'nın 151/1, 152/2-a, 62, 53/1, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- TCK'nın 151/1, 152/2-a, 21/2, 62, 53/1, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet (üçer kez)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların apartmanın giriş katında bulunan mağdur ...'ya ait işyerine benzin dökerek yakmalarından dolayı mağdurlar ..., ... ve ...'ın üst katta bulunan konutlarının da yanarak zarar görmesi karşısında;

Mala zarar verme suçunun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmiş olması nedeniyle, sanıklar hakkında bir cezaya hükmedilip TCK’nın 43/2. maddesi yollaması ile 43/1. maddesi uyarınca cezanın arttırılması suretiyle hüküm kurulması gerekirken mağdur sayısınca uygulama yapılarak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1640, Karar No: 2015/22861, Tarih: 15.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/1640 E.  ,  2015/22861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/76155

MAHKEMESİ : Lüleburgaz (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2014

NUMARASI : 2013/566 (E) ve 2014/8 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı tefhim edilmekle hükmün esasını oluşturan kısa kararda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş olup kararın gerekçesinde CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına ve bilahere uygulanma- masına yer olmadığına ilişkin çelişkinin mahallinde kısa karara göre düzeltilmesi müm- kün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın, yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

Hüküm tarihinden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fık- rasında yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı CGTİK.nun 106. maddesinin 4 ve 9. fıkrasının yeniden düzenlenip 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında; hükümde, infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda kısa süreli hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verileceğinin sanığa ihtar edilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı

CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden TCK.nun 50/6. maddesinin uygulanmasına yönelik bölümün çıkartılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/593, Karar No: 2024/675, Tarih: 11.12.2024

**Hukuk Genel Kurulu         2024/593 E.  ,  2024/675 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2020/26 E., 2021/52 K.

KARAR : Davanın açılmamış sayılmasına

1. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı Yargıtay 4. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

2. Kararın davacı tarafından temyizi üzerine Özel Dairece ek karar ile davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı adli yardım talepli dava dilekçesinde; icra mahkemelerinde görülen davalar nedeniyle yerel mahkeme, bölge adliye mahkemesi ve Yargıtay tarafından verilen kararların 2004 sayılı İcra İflas Kanunu’na (İİK) ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na (HMK) aykırı olduğunu, kanunun emredici hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını, açmak zorunda kaldığı dava, şikâyet ve taleplerinin gereğinin yapılmaması sonucunda borçlarını ödeyemediğini ve borçlanarak yaşamasına sebep olunduğunu ileri sürerek 10.000.000,00 TL maddi tazminat ile maddi zararın üç katı manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı

5. ... cevap dilekçesinde; HMK’nın 48 inci maddesi gereğince dayanılan sorumluluk nedenleri açıkça belirtilmediği gibi sorumluluğu ispata yarayacak yeterli delil de sunulmadığını, yerel mahkemece tüm delillerin toplandığını, yeterli inceleme ve irdeleme yapılarak belirlenmiş kurallar çerçevesinde yargılama yapıldığını, sorumluluk sebeplerinden hiçbirinin oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Özel Daire Kararı

6. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 22.06.2021 tarihli ve 2020/26 Esas, 2021/52 Karar sayılı kararı ile, dava adli yardım talepli olarak açılmış ise de davacının sosyal ve ekonomik durumuna ilişkin bilgi ve belgeler ile talep dayanaklarını açıkça göstermemiş olması dikkate alınarak adli yardım talebinin reddedildiği, bu karara yönelik itirazın Yargıtay 5. Hukuk Dairesi tarafından kesin olarak reddine karar verilmesi üzerine dava açarken yatırılması gereken başvuru harcı ve peşin harcın yatırılması için davacıya kesin süre verildiği ve kesin süre içerisinde harcın yatırılmaması durumunda Harçlar Kanunu'nun 27/3 ve 32 nci maddeleri uyarınca davanın açılmamış sayılacağı ihtarında bulunulduğu, buna karşın gerekli harçların yatırılmadığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın Temyizi

7. Kararın süresi içinde davacı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece davacıya temyiz harçlarının yatırılması için muhtıra tebliğ edilmiş ve dosya Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu Kararı

Kararın Temyizi

7. Kararın süresi içinde davacı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece davacıya temyiz harçlarının yatırılması için muhtıra tebliğ edilmiş ve dosya Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu Kararı

8. Hukuk Genel Kurulunun 24.11.2022 tarihli ve 2022/4-410 Esas, 2022/1603 Karar sayılı kararı ile; davacının yargılama sırasındaki adli yardım talebinin reddine ilişkin kararların HMK’nın 337/2 nci maddesi gereğince kesinleştiği, kanun yoluna başvuru sırasında ise davacının malî durumunu gösterir hiçbir belge sunmadığı, Özel Dairece yapılan araştırma sonucuna göre üzerine kayıtlı taşınmazların bulunduğu ve gelir getirecek durumda olduğu, davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğinden kanun yoluna başvururken temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz karar harçları ile temyiz gider avansının yatırılması gerektiği, bunun ise yüklü bir miktar olmadığı, davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine ve davacıya temyiz başvuru harcı ile maktu temyiz harcını ikmâl etmesi için muhtıra çıkarılarak bir haftalık kesin süre verilmesi, kesin süre içinde harç yatırıldığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde ise HMK’nın 366 ncı maddesi yollamasıyla 344 üncü maddesi gereğince temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesi için dosya Özel Daireye geri çevrilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu Kararı Sonrası Süreç

9. Özel Dairece davacıya kesin süreyi içeren 02.03.2023 tarihli muhtıra 10.03.2023 tarihinde bizzat tebliğ edilmiş, davacının 17.03.2023 tarihli dilekçesi üzerine dosya tekrar Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu Kararı

10. Hukuk Genel Kurulunun 21.12.2023 tarihli ve 2023/4-417 Esas, 2023/1368 Karar sayılı kararı ile; davacının, temyiz istemi ile ilgili harçların tamamlanması yönündeki muhtıranın tebliği sonrası “02.03.2023 tarihli muhtıraya istinaden süresinde itiraz - yeniden adli yardım ve tespit talebi” açıklamasıyla talepte bulunduğu, dosyanın bu dilekçe üzerine Özel Daire tarafından yeniden Hukuk Genel Kuruluna gönderildiği, ancak yargılamaya son veren ve hâkimin davadan elini çekmesi sonucunu doğuran nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurulabileceği, Özel Dairece davacıya tebliğ edilen muhtıranın, HMK’nın 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre usul veya esasa ilişkin nihaî bir karar olmayıp temyiz edilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davacının dilekçesinin reddi ile HMK’nın 366 ncı maddesinin yollamasıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın tekrar Yargıtay 4. Hukuk Dairesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Özel Daire Kararı:

Özel Daire Kararı:

11. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 02.02.2024 tarihli ve 2020/26 Esas, 2021/52 Karar sayılı ek kararı ile; “…Davacı tarafından hakimlerin hukuki sorumluluğuna dayalı olarak manevi tazminat isteminde bulunulduğu, yargılama sonucunda davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, davacının 13/10/2021 havale tarihli verilen dilekçe ile adli yardımlı olarak kararı temyiz ettiği, adli yardım talebi reddedildiğinden temyiz ve temyize başvurma harcı için davacı tarafa 21/10/2021 tarihinde muhtıra yazıldığı, muhtıranın 09/12/2021 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen temyiz harçlarını ödemediği ve 17/12/2021 havale tarihli yine adli yardımlı olarak muhtıraya itiraz ve istinaf talepli dilekçe verdiği, dilekçesinde talebinin inceleme yetkisinin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu olduğunu belirtmesi üzerine dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na gönderildiği, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 24/11/2022 tarih 2022/4-410 esas 2022/1603 sayılı kararında yatırması gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlayamadığı sonucuna varıldığı ve adli yardım talebinin reddine karar verildiği, davacı tarafa süre verilip temyiz harçlarının yatırılması için muhtıra yazılmasını, harçlar yatırılmadığı takdirde karar verilmek üzere dosyanın geri çevrildiği, 02/03/2023 tarihinde yeniden muhtıra yazıldığı ve 10/03/2023 tarihinde davacı tarafa tebliğ edildiği, 29/03/2023 havale tarihli dilekçesi ile adli yardım talebinin yeniden değerlendirilmesi ve karara itiraz ettiğinin anlaşılması üzerine tekrar Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na gönderildiği ve 21/12/2022 tarih 2023/4-417 Esas 2023/1368 sayılı kararı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi yollamasıyla 344 üncü maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmış olup, bu nedenle HMK’nın 366 ncı maddesi yollamasıyla 344/1 maddesi uyarınca temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar vermek gerekmiştir.” gerekçesiyle davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

11. Özel Dairenin yukarıda belirtilen 02.02.2024 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davacı tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

II. GEREKÇE

12. Davacının adli yardım talebi Hukuk Genel Kurulunun 24.11.2022 tarihli ve 2022/4-410 Esas, 2022/1603 Karar sayılı kararı ile reddedilmiş ve HMK’nın 366 ncı maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın Yargıtay 4. Hukuk Dairesine geri çevrilmesine karar verilmiştir. Özel Dairece, temyiz harçlarının yatırılması için davacıya bir haftalık kesin süreli muhtıra gönderilmiş ve muhtıra 10.03.2023 tarihinde usulüne uygun olarak davacıya tebliğ edilmesine rağmen yasal süre içerisinde temyiz harçları yatırılmamıştır. Bunun üzerine Özel Dairenin 02.02.2024 tarihli ve 2020/26 Esas, 2021/52 Karar sayılı ek kararı ile davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

16. Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 02.02.2024 tarihli ve 2020/26 Esas, 2021/52 Karar sayılı ek kararın onanması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacının temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 02.02.2024 tarihli ve 2020/26 Esas, 2021/52 Karar sayılı ek kararın ONANMASINA,

11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2019/3242, Karar No: 2019/6063, Tarih: 21.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/3242 E.  ,  2019/6063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

....... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince verilen 29/4/2019 tarihli ek kararın tebliğ mazbatasında davalılara 08/03/2019 tarihinde tebliğ edildiği yazmakta ise de ilgili ek kararın 29/04/2019 tarihinde verilmiş olduğu, davalılarca ek kararın temyiz edilmiş olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin süresinde olup olmadığının değerlendirilmesi için, ek kararın tam olarak ne zaman davalılara tebliğ edildiğinin ilgili posta müdürlüğünden sorularak verilecek yazı cevabının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/10/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8878, Karar No: 2024/7919, Tarih: 28.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8878 E.  ,  2024/7919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1482 E., 2023/1545 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, nitelikli kasten öldürme, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.02.2023 tarihli ve 2022/338 Esas, 2023/34 Karar sayılı kararı ile;

1.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

a.Maktuller ..., ... ve ...'i kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81, 31/3. maddeleri uyarınca (3 kez) 14 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b. Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81, 35/2, 31/3. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2. Sanıklar ... ve ... hakkında;

a.Maktuller ..., ... ve ...'i kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3'er kez müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b.Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81, 35, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

3. Sanıklar ..., ..., ... ve ... oğlu 1971 doğumlu ...'ın nitelikli kasten öldürme ve nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarını işledikleri sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

B. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06.07.2023 tarihli ve 2023/1482 Esas, 2023/1545 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfının töre saikiyle, tasarlayarak öldürme olduğuna, beraat eden sanıkların cezalandırılmaları gerektiğine,

B. Sanık ...'ın temyiz sebepleri özetle; sübuta, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, eksik incelemeye,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfının töre saikiyle, tasarlayarak öldürme olduğuna, beraat eden sanıkların cezalandırılmaları gerektiğine,

B. Sanık ...'ın temyiz sebepleri özetle; sübuta, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, eksik incelemeye,

C. Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; yetersiz gerekçeye, eksik incelemeye, meşru savunmaya, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince suça sürüklenen çocuğun beraatinin gerektiğine,

D. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, eksik incelemeye, meşru savunmaya, haksız tahrike,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen

delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun savunma haklarına riayet edilerek adil bir biçimde yargılandıklarının anlaşıldığı, eylemlerin sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... tarafından kasten ve fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte hareket etmek suretiyle gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, faillerin öldürme kararlarını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun failler aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, suçların töre saikiyle gerçekleştirildiğine ilişkin somut bir delilin elde edilemediği, maktullerden dosyaya yansıyan ve haksız tahrik oluşturan bir davranış tespit edilmediği, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği ve sanıklar ..., ..., ... ve ... oğlu 1971 doğumlu ...'ın üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek atılı suçlardan beraat kararları verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06.07.2023 tarihli ve 2023/1482 Esas, 2023/1545 Karar sayılı kararında katılanlar vekili, sanık ... müdafii, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2024 tarihinde karar verildi.