muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9885, Karar No: 2014/9309, Tarih: 29.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/9885 E.  ,  2014/9309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2012/302-2013/161

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/06/1988-01/07/1990 tarihileri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının davalılara ait otobüs işletmesi işyerinde 01.06.1988 – 01.07.1990 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının davalı işyerinde 01.06.1988 – 22.06.1988 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücretle 22 gün çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalılara ait otobüs işletmesi işyerinde şoför olarak çalıştığını beyan eden davacı adına davalılar tarafından 01.06.1988 tarihli ( varide 22.06.1988 ) işe giriş bildirgesi düzenlendiği, söz konusu bildirge üzerinde yapılan imza incelemesi sonucu bilirkişi tarafından, bildirgedeki imzanın davacının eli ürünü olmadığının bildirildiği, davacının talep ettiği dönemde davalı Kurum'a bildirilen çalışması bulunmadığı, 1989/3-1992/2. dönem arası dönem bordrolarının dosya içerisinde bulunduğu, davalılar adına kayıtlı işyerinin 01.06.1988 – 31.01.1993 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında bulunduğu, dosyada mevcut dönem bordrolarında ismi bulunan tanık R.. Ç..'in; davalılardan İ.. Ö..'nun lokantasında çalıştığını, davacının da 1989 – 1991 yılları arasında bir süre geçici şoförlük yaptığını beyan ettiği, davalı Kurum tarafından davalılara hitaben yazılan 22.06.1988 tarihli yazıda; Ö. Otobüs işletmesinde bir kişinin çalışmaya başladığının, işe giriş bildirgesi ve sigorta kartının gönderildiğinin bildirildiği, yazının alt kısmında davacının imzasının bulunduğu, mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak; tanık beyanları yeterli olmadığından, davacının en azından işe giriş bildirgesinin varide tarihine kadar çalıştığının kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasanın 79/10. maddesinde bu tür hizmet tespit davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması salt bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması koşuluyla, bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken komşu işyerleri kayıtlı çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Kamu düzenine dayalı bu tür davalarda hakim, görevi gereği doğrudan soruşturmayı genişleterek sigortalılık koşullarının oluşup oluşmadığını belirlemelidir. Bu yön Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527,30.6.1999 gün 1999/21-549-555,5.2.2003 gün 2003/21-35-64,15.10.2003 gün 2003/21-634-572,3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 10.11.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda; her ne kadar mahkemece tanık beyanlarının yeterli olmadığının kabulü ile işe giriş bildirgesinin varide tarihine kadar davacının çalışmış olduğuna dair hüküm kurulmuşsa da fiili çalışma olgusunun ispatı konusunda, mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hükme yeterli değildir.

Mahkemece yapılacak iş; öncelikle davacıdan, otobüs ile hangi güzergah üzerinde çalıştığı, kendisinden başka şoför/muavin vb çalışan bulunup bulunmadığı, çalıştığı aracın plaka numarası, çalıştığı dönemde otogar, yazıhane vs gibi yerlere seferleri öncesinde veya sonrasında kayıt yaptırıp yaptırmadığı, kullanmış olduğu araç ile adına trafik cezası düzenlenip düzenlenmediği, ücretini ne şekilde aldığı gibi yaptığı işin yürütülmesinde gerekli olan ve işin yürütülmesi sırasında ortaya çıkabilecek hususlar sorularak, davacının beyanları doğrultusunda deliller toplamak, ayrıca davacının çalıştığını beyan ettiği otobüs işletmesinin kayıtlı bulunduğu resmi kuruluşlar bulunup bulunmadığını araştırmak, zabıta marifeti ile komşu işyeri sahipleri ve bu işyerlerinin kayıtlı çalışanlarını tespit ettirerek dinlemek, davalılardan İ.. Ö..'nun lokanta işyerinin 506 sayılı Yasa kapsamında bulunup bulunmadığını araştırarak; bulunuyor ise talep edilen dönemdeki bordrolarını dosya arasına alıp re'sen seçilecek bordro tanıklarını dinlemek ve bu lokanta işyerine komşu işyeri sahipleri ile kayıtlara geçmiş çalışanlarını da dinleyerek toplanan deliller ışığında varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37647, Karar No: 2017/2452, Tarih: 01.03.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/37647 E.  ,  2017/2452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı sanıkların kararı temyiz ettiğine dair dilekçe verdiği, dosya içeriğinden, Mahkemece, bu istemin itiraz talebi olarak kabul edilerek itirazın incelenmek üzere dosyanın Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25.11.2013 tarih, 2013/ 1463 D. İş sayılı kararı ile sanıklar ... ve ...'nın itirazının reddine kesin olarak karar verildiği, buna göre, temyiz incelemesinin kapsamının, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Kayseri ili İncesu ilçesi Özel İdaresi müdür vekili olan katılanın anlatımı, tanık ...'ın anlatımı ve 28.07.2012 tarihli kolluk olay yeri tespit tutanağına göre, olay yerinin gölet kenarında özel idareye ait pencereleri demir malzeme ile kapatılmış bina olmakla birlikte binanın boş ve kullanılmayan bina olup, binada herhangi bir faaliyetin gerçekleştirilmediği gibi suça konu çelik kapı, kalorifer kazanı ızgara demirlerinin suç tarihinde kamu yararına veya kamu hizmetine tahsis edilen eşya niteliğinde de olmadığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi uyarınca uygulama yapılması, her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA 01/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9983, Karar No: 2024/11035, Tarih: 14.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/9983 E.  ,  2024/11035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2011/253 E., 2015/31 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı Kurum, davalı ...... A.Ş. vekilleri ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle "müvekkili Kurumda işlem gören davalılardan Doğuş Rodeo-Roteks'te sigortalı işçi ...'un musap olduğu meslek hastalığı nedeni ile kendisine 75.279,65 TL peşin sermaye değerli gelir bağlandığını, istirahatli kaldığı süreler için 118,30 TL geçici iş görmezlik ödeneği ödendiğini, 313,27 TL hastane masrafı ödendiğini, hastalığın oluşmasının nedeninin davalı işveren tarafından gerekli önlemlerin alınmaması olduğunu belirterek şimdilik toplam 18.927,81 TL Kurum alacağının gelirin onay, masrafların sarf ve tediye darihinden itibaren işleyen yasal faizi, yargılama gideri ve avukatlık ücreti ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalılar üzerinde bırakılmasını talep etmiş, duruşmalardaki sözlü beyanlarında da aynı taleplerini tekrar etmiştir.

Davacı vekili 07.03.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini toplam 60.691,66 TL'ye yükselterek dava ve ıslah dilekçesindeki talepleri doğrultusunda davanın kabulüne, yargılama giderlerini ve vekalet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ..... A.Ş. vekili yazılı ve sözlü cevaplarında açılan davayı kabul etmediklerini, ... 'un 27.04.2000-31.01.2001 tarihlerinde müvekkili işyerinde çalıştığını, ancak söz konusu hastalığa 20.06.2008 tarihinde yakalandığını, bu nedenle ilgili hastalıkla müvekkili işyerinin hiç bir ilgisinin bulunlmadığını belirterek davacı tarafından açılan davanın reddini yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacının üzerinde bırakılmasını talep etmiş, duruşmalardaki sözlü beyanlarında da aynı taleplerini tekrar etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"Davanın kabulü ile

1- 60.691,66 TL Kurum alacağından;

a) 60.346.40 TL peşin sermaye değeri için onay tarihi olan 23.05.2013 tarihinden itibaren,

b) 94,64 TL geçici iş göremezlik ödeneği için tediye tarihi olan 08.09.2008 tarihinden itibaren,

c) 250,62 TL tedavi masrafı için sarf tarihi olan 12.06.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacıya verilmesine" karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

"Davanın kabulü ile

1- 60.691,66 TL Kurum alacağından;

a) 60.346.40 TL peşin sermaye değeri için onay tarihi olan 23.05.2013 tarihinden itibaren,

b) 94,64 TL geçici iş göremezlik ödeneği için tediye tarihi olan 08.09.2008 tarihinden itibaren,

c) 250,62 TL tedavi masrafı için sarf tarihi olan 12.06.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacıya verilmesine" karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum, ...A.Ş. vekilleri ve davalı ... tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili, kusura itirazla kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı ..., kusura itirazla kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, kusur ve zamanaşımına itirazla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, meslek hastalığına dayalı rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Dava ehliyeti, kişinin bizzat veya vekili aracılığıyla bir davayı davacı veya davalı olarak takip etme ve usuli işlemleri yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekildir; dolayısıyla, medeni hakları kullanma ehliyetine (fiil ehliyetine) sahip gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptirler.

Taraf sıfatına gelince; bir ... dava etme yetkisi ( dava ... ) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin kim olduğu, dolayısıyla o ... dava etme yetkisinin kime ait olduğu, ( o davada davacı sıfatının kime ait olacağı ) tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak, bir davanın davacısının o dava yönünden davacı sıfatına sahip bulunmadığının belirlenmesi halinde, Mahkeme dava konusu hakkın mevcut olup olmadığını inceleyemeyeceği ve sıfat yokluğundan davanın reddine karar vermek zorunda olduğu için, taraf sıfatı usul hukukunun da düzenleme alanındadır.

Eş söyleyişle, sıfat, dava konusu sübjektif hak (dava ...) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (... Kuru-... Arslan-Ejder ..., Medeni Usul Hukuku, 7. baskı, Ankara 1995, s. 231).

Bu nedenle davanın tarafları, taraf ehliyetine sahip olmalıdır. Yani bir davada taraf olabilmek için, ya hakiki şahıs; ya da hükmi şahıs olmak gerekir. Zira taraf ehliyeti, medeni hukukun haklardan istifade ehliyetine tekabül eder ( Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I-II, 7. Baskı, İstanbul 2000, s. 288 ).

Bu nedenle davanın tarafları, taraf ehliyetine sahip olmalıdır. Yani bir davada taraf olabilmek için, ya hakiki şahıs; ya da hükmi şahıs olmak gerekir. Zira taraf ehliyeti, medeni hukukun haklardan istifade ehliyetine tekabül eder ( Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I-II, 7. Baskı, İstanbul 2000, s. 288 ).

2.Davanın yasal dayanağı; 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Kanun'un yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, 506 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi olup, bu tür davalar kusur sorumluluğu esasına dayanmaktadır.

Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanun'un 77 nci maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir. Kaçınılmazlıktan ise işveren tarafından tüm bu önlemler alındığı ve kazalı da bu önlemlere uyduğu halde kaza meydana gelmişse söz edilebilecektir.“Kaçınılmazlık sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram…”(Prof.Dr. A. ... ..., Kurumun işverene Rücuu-Olayda Kaçınılmazlık Durumu, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 185) olup; bu halin kabulünün koşulu, “…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.” (Prof.Dr. Berin Engin, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 139)

Diğer taraftan Anayasamızın 17 nci maddesinde, herkesin yaşama hakkına, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu, tıbbi zorunluluklar ve kanunda yazılı haller dışında vücut bütünlüğüne dokunulamayacağı düzenlenmek suretiyle, yaşama ..., Anayasal bir hak olarak teminat altına alınmış bulunmaktadır.

Diğer taraftan Anayasamızın 17 nci maddesinde, herkesin yaşama hakkına, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu, tıbbi zorunluluklar ve kanunda yazılı haller dışında vücut bütünlüğüne dokunulamayacağı düzenlenmek suretiyle, yaşama ..., Anayasal bir hak olarak teminat altına alınmış bulunmaktadır.

Dava konusu somut olayda; meslek hastalığına yakalanmasına sebebiyet veren kot taşlama işi, kotların beyazlatılması ve eskitilmiş görünümü verilmesi için, kumun kuru hava kompresörleriyle kotların yüzeyine tutularak aşındırılması işlemi olup, üretimin zorunlu bir parçası olmayıp tamamen estetik kaygılarla uygulanan bir yöntemdir. Kaldı ki aynı iş makine kullanılarak laser veya robotlar aracılığıyla da yapılmaktadır. Tamamen estetik kaygılar nedeniyle anılan kumlama yöntemiyle üretim yapmakta ısrar edilmiş olması, Anayasa ile teminat altına alınmış olan yaşama hakkının ihlali niteliğinde olup, bu durumun "kaçınılmaz bir sonuç olarak değerlendirilmesi" isabetli bulunmamaktadır.

3. Değerlendirme

1.Dava konusu somut olayda, davacı Kurum tarafından 7 davalı hakkında dava açılmış ise de ilanen tebligat yapılan ..., ... (Doğuş Rodeo-Roteks) ile hiç tebligat yapılmayan gerçek kişi niteliğindeki ...'nun işveren olup olmadığı hususu araştırılmadan karar verilmesi hatalı olup sigortalının hizmet cetvelinde hangi işverenler nezdinde sigortalı olduğu hususu da gözetilmek suretiyle davalılardan hangilerinin işveren ve taraf sıfatını haiz olduğu hususu belirlenmelidir.

2.Sigortalının kot zımparalama işçisi olarak çalışması sonucu %53 oranında pnömokonyoz olarak tanımlanan meslek hastalığına maruz kaldığı olayda bilirkişi raporuna göre davalı işverenler %80 oranında kusurlu bulunmuş olup sigortalının çalıştığı iş ortamı göz önüne alındığında meslek hastalığının meydana gelmesinde %20 oranında kaçınılmazlık söz konusu olduğu belirtilmiş; Mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak hüküm tesis edilmiş ise de yapılan işin kot taşlama/zımparalama işi niteliğinde olduğu dikkate alındığında Mahkemece; kabule konu kararda kaçınılmazlık hususunun varlığı kabul edilmek suretiyle zarar tespiti yapılmış ise de kot taşlamadan kaynaklanan bu olayda yukarıda açıklanan nedenlerle, meslek hastalığının oluşumunda kaçınılmazlık faktörünün uygulama yeri ve etkisinin bulunmadığının gözetilmemesi hatalıdır.

Mahkemece, kusur yönünden her işveren için hangi sürede, hangi şartlarda sigortalının çalıştığı belirlenerek değerlendirilmesi gerektiği halde ortalama hizmet sürelerine göre değerlendirme yapılması hatalı olup usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin yatırılan temyiz harcın istek halinde ilgililere iadesine,

14.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14778, Karar No: 2013/1590, Tarih: 06.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/14778 E.  ,  2013/1590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

"...oğlu ..."ın anne, baba ve kardeşlerini gösteren aile nüfus kayıt tablosunun nüfus müdürlüğünden getirtilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 06.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8812, Karar No: 2021/11850, Tarih: 07.09.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/8812 E.  ,  2021/11850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü,

Sanığın aşamalardaki savunmasına, tanık ...'un anlatımlarına, oluşa, sanık hakkında düzenlenen 14.11.2013 tarihli vaka kanaat raporuna ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar askerlik görevlerini ifa etmekteyken, sanığın yemekhane sorumlusu olarak olay sırasında görevli olduğu ve mağdurun burada bir takım kuralları ihlal etmesi neden ile taraflar arasında tartışma çıktığı, olay sırasında sanığın, mağdurun çatal ve bıçaklarla kendisine saldırmasına ilişkin haksız saldırısını engellemeye yönelik davrandığı ve adli rapora göre de kendisinin de basit şekilde yaralandığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 25/1. maddesi gereğince meşru müdafaa sınırları içinde kaldığının kabulü ile 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15992, Karar No: 2015/3843, Tarih: 19.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/15992 E.  ,  2015/3843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vasi atanması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım feri müdahiller vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemenin gerekçeli kararı ve bir kısım feri müdahiller vekili temyiz dilekçesinin kısıtlı adayı ...’e tebliğine ilişkin bilgi ve belgeye dosyada rastlanılmamıştır. Mahkeme kararı ve temyiz dilekçesi kısıtlı adayına tebliğ edilmiş ise, belgesinin dosyaya konulmasından veya kayıtlara dayanılarak tarihinin bildirilmesinden, tebligat işlemi yapılmamışsa adı geçene usulüne uygun tebliğ yapılarak temyiz ve cevap süresinin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.