muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/11725, Karar No: 2008/9932, Tarih: 26.06.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/11725 E.  ,  2008/9932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ......ile davalı,Sıla Süt Ür. Gen.Md. aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Erzincan 1.As.(İş) Mahkemesinden verilen 14.04.2008 günlü ve 23/161 sayılı hükmün, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde, "Yargıtay Kanunu"'nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31.01.1997 tarih ve 1997/4115-809 sayılı kararı uyarınca İcra Mahkemelerinin genel hükümler çerçevesinde istihkak davalarına ilişkin olarak verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, işçilik alacağına dayanan itirazın iptali talebine ilişkin olup belirgin şekilde 14'ncü maddenin kapsamı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 9.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 26.06.2008. gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3489, Karar No: 2017/2927, Tarih: 08.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/3489 E.  ,  2017/2927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Taraflar arasında sözleşme ilişkisi yoktur. Dava, ... Ajansı Yardım Sandığı Tüzüğünün 10. ve 21.maddelerine göre yapılan yardım sandığı kesinti ve temettülerinin tahsili istemine ilişkin olup, özel yasadan kaynaklanmaktadır. Davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan işbölümü uyarınca Yargıtay 4. Hukuk Dairesinindir.

Ne var ki, dosyanın görevsizlik kararı üzerine Dairemize gönderildiği anlaşıldığından görevli dairenin belirlenmesi için dava dosyasının Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Görevli dairenin belirlenmesi için dava dosyasının Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 08/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14951, Karar No: 2013/2312, Tarih: 06.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/14951 E.  ,  2013/2312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında yapılan 18.04.2001 tarihli sözleşme ile davalının ürettiği araçlara ilk defa doldurulacak madeni yağların ve antifrizin müvekkili tarafından tedarik edilmesinin kararlaştırıldığını, davalının sözleşmeye aykırı olarak dava dışı şirketlerden ürün satın aldığını ileri sürerek şimdilik 50.000 USD'lik müspet zararın ve kar kaybının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkillinin sözleşme ile kendisine yüklenen edimleri yerine getirdiğini, davacının sözleşmenin bitmesine 1 ay kala fiyat artışı yapma ve mal sevkiyatını durdurma talebinde bulunduğunu, müvekkilinin de davacıdan mal alımını durdurmasında, objektif fiyat uygulayan dava dışı şirketlerden ürün almak mecburiyetinde kaldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen 05.05.2011 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda davalının 29.07.2004 tarihli elektronik posta ile sözleşmeyi feshettiği, davacının sözleşme ile üstlendiği edimlerini zamanında yerine getirdiği, yani motor yağlarını ve antifrizi zamanında teslim ettiği, davalının feshinin haksız olduğu, davalının ürettiği traktörlerde davacının ürettiği yağın kullanılmasının tavsiye edildiği, etiketlerin yapıştırılmaması nedeniyle davacının kar mahrumiyetinin meydana geldiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 9.691,40 USD'nin BK 83. maddesi gözetilerek fiili ödeme günündeki TL karşılığının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 06.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3260, Karar No: 2018/14448, Tarih: 14.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2017/3260 E.  ,  2018/14448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, mülga 2510 sayılı İskan Kanunu kapsamında göçebe hayatı yaşadıkları iddiası ile aile temsilcisi olarak başvuran davalıların, Mahalli İskan Komisyonu'nun 24/08/1995 tarih ve 1995/180 no'lu kararı ile konutsal ve tarımsal iskan hak sahipliğini elde etmeleri nedeniyle dava konusu 12 numaralı bağımsız bölümün davalılar adına 21/01/2011 tarihinde tescil edildiğini, ne var ki davalıların, başvuru öncesi sigortalılık kaydı bulunduğunun tespiti üzerine Mahalli İskan Komisyonu'nun 13/12/2011 tarih ve 2011/10 no'lu kararı ile 24/08/1995 tarihli komisyon kararı ve hak sahipliğinin iptal edildiğini ileri sürüp tapunun iptali ile taşınmazın Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalılar, Mahalli İskan Komisyonu'nun 13/12/2011 tarih ve 2011/10 no'lu iptal kararının iptaline ilişkin idari yargıda açılan davanın sürdüğünü, eldeki davada bekletici mesele yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hak sahipliğinin iptaline ilişkin komisyon kararın kesinleşen idare mahkemesi kararı ile iptal edildiği ve tescile dayanak olan hak sahipliği kararının ayakta olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b.1 fıkrası uyarınca esastan reddedilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına

14/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30590, Karar No: 2017/6965, Tarih: 19.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30590 E.  ,  2017/6965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Kabule göre de;

2)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6366, Karar No: 2016/5961, Tarih: 10.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/6366 E.  ,  2016/5961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı vekili, davacının askerlik sebebiyle iş akdini feshettiğini belirterek bazı işçilik alacaklarının tahsili talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili, idareye husumet yöneltilemeyeceğini beyala davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket cevap dilkeçesi sunmamıştır.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, davalı Bakanlığın ihale makamı mı, yoksa asıl işveren mi olduğu ve bu bağlamda hüküm altına alınan kıdem tazminatından sorumluluğu konusunda toplanmaktadır.

Alt işveren; bir iş yerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Yasanın 2. maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11. maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 36. maddesinde, “Genel ve katma bütçeli dairelerle mahalli idareler veya kamu iktisadi teşebbüsleri yahut özel kanuna veya özel kanunla verilmiş yetkiye dayanılarak kurulan banka ve kuruluşlar; asıl işverenler müteahhide verdikleri her türlü bina, köprü, hat ve yol inşası gibi yapım ve onarım işlerinde çalışan işçilerden müteahhit veya taşeronlarca ücretleri ödenmeyenlerin bulunup bulunmadığının kontrolü, ya da ücreti ödenmeyen işçinin başvurusu üzerine, ücretleri ödenmeyen varsa müteahhitten veya taşeronlardan istenecek bordrolara göre bu ücretleri bunların hakedişlerinden öderler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Bu düzenlemeye göre ihale makamı, işçi ücretlerinin ödenip ödenmediğini kontrol etmek durumundadır. Yapılacak olan kontrol ya da işçinin başvurusu üzerine ödenmeyen ücretlerin bulunduğunun tespit edilmesi halinde, belli şartlarla ihale makamının sorumluluğu söz konusu olur. İhale makamının yapmış olduğu ilan üzerine işçilerin başvuruda bulunmamış olmaları, kamu kurumunun anılan madde kapsamındaki sorumluluğunu ortadan kaldırmayacaktır.

Aynı maddenin ikinci fıkrasında ise, işçilerin her hak ediş dönemi için olan ücret alacaklarının üç aylık tutarından fazlası hakkında adı geçen idarelere herhangi bir sorumluluk düşmeyeceği öngörülmüştür. Maddede sözü edilen ücret her hak ediş dönemi için “son üç aylık temel ücret” olarak değerlendirilmelidir. Yine ihale makamının ihbar ve kıdem tazminatı ile kullandırılmayan izinler sebebiyle herhangi bir sorumluluğu söz konusu değildir.

Yukarıdaki düzenlemeler ışığında, asıl iş ya da yardımcı iş kapsamında kalmayan işlerin yapılması anahtar teslim olarak isimlendirilen sözleşmelerle başka bir işverene bırakılabilir. İhale kanununa göre işlem yapılmış olması tek başına işi anahtar teslim iş yapmaz. Burada dikkat edilecek husus işverenler arasındaki ilişkinin asıl - alt işveren ilişkisi şeklinde kurulmaması ve eser sözleşmesi niteliğinde olması gerekliliğidir. Başka bir anlatımla ihale kapsamında iş veren ve iş alan arasındaki ilişki sözleşme ile amaçlanan sonuç hasıl olduğunda sona eren nitelik taşımalı, keza ihale kapsamında iş alan, ihale şartnameleri kapsamında kalmak kaydıyla işin yürütülmesi hususunda tek yetkili konumunda bulunmalıdır.

Somut olayda, davalılar arasında hizmet alım tip sözleşmesi imzalandığı, sözleşmede iş tanımının .... merkez, ilçe ve köylerde Sağlık Kuruluşlarının tüm mekanik, elektrik, zayıf akım, sıhhı tesisat, ısıtma ve soğutma sistemi, ahşap doğrama, boya, çatı, duvar örme ve sıva işleri, karo ve seramik döşeme v.s. teknik işlerin yapılması ve bakım onarımlarının 18 personel ile yürütülmesi şeklide yapıldığı görülmüştür. Dikkat edilirse davalılar arasındaki sözleşme, sağlık hizmetinin sunulması sırasında hizmetin verildiği mekanlar ve kullanılan araç gereçte oluşacak yıpranma, bozulma, yenileme vb. gibi durumlarda verilecek hizmetleri kapsamaktadır ki; şu halde süre gelen ve ihtiyaca göre ileride de devam edecek, süreklilik arz eden işin sözleşme ile başka bir işverenden sağlanmasına dairdir.Buna göre davalılar arasındaki sözleşmenin bir eserin husule getirilmesini amaçladığından bahsedilemez. Davacının çalışma süresi ve davalı idare tarafından benzer hizmet alım sözleşmeleri ile hizmet alımlarının sürdürülmesi de bu durmu ortaya koymaktadır. Yine dosya kapsamındaki tanık ifadeleri de nazara alındığında davalı idarenin işin yürütülmesine emir ve talimatları ile müdahil olduğu anlaşılmaktadır. Tüm bu tespitler karşısında; sözleşme kapsamında yer alan işlerin, davalı idarenin asıl işi olan sağlık hizmetinin etkin ve sürekli olarak sunulmasını sağlayacak yardımcı işler olduğu anlaşılmakla, hizmet alım sözleşmesinin tarafı olan davalı idarenin asıl, davalı şirketin ise alt işveren olarak kabulü gerekecektir. Davalı Bakanlığın asıl işveren sıfatıyla kıdem tazminatından alt işveren olan davalı şirket ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması gerekirken yazılı gerekçe ile davalı Bakanlığa yöneltilen davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3303, Karar No: 2013/9073, Tarih: 08.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3303 E.  ,  2013/9073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8360, Karar No: 2017/3232, Tarih: 12.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/8360 E.  ,  2017/3232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3805, Karar No: 2010/6665, Tarih: 01.06.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/3805 E.  ,  2010/6665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanığın beraatine ilişkin

Reklam Ajansı Film Yapım Organizasyon Matbaa Ambalaj Sanayaii ve Ticaret Ltd. şirketinin "ana sözleşmesi" ile sanık müdafiinin dosyaya delil olarak sunduğu hükme esas alınan Kadıköy 13.Noterliğine ait görünen 08.05.2002 tarihli Hisse Devri Sözleşmesinin onaylı örneklerinin ilgili Ticaret Sicili Memurluğu ve noterlikten istenmesi, 08.05.2002 tarihinden önce ve sonraki tarihler itibariyle şirketin ortakları ile temsil ve ilama yetkili olan kişinin Ticaret Sicili Memurluğundan sorulup öğrenilmesi, şirkette ortak ve aynı zamanda müdür olan sanığın hissesinin tamamını bir başka şahsa devretmesiyle müdürlük sıfatının da sona erip ermediği hususunun ve hisse devir sözleşmesinin tescil ilan edilip edilmediğinin araştırılması, fiilen görevine devam edip etmediğinin belirlenmesi, 22.04.2005 tarihli V.T.R.nin 3.sayfasında belirtildiği üzere; Gıda İnşaat Taahhüt Sanayii Tic. Ltd. Şirketi adına düzenlenmiş olduğu ileri sürülen faturaların onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanması, şirketin mükellefiyet kaydının 2002 yılı sonu itibariyle "terkin" edilip edilmediğinin ve anılan V.T.R.nda istendiği gibi 01.01.2003-30.04.2003 tarihleri arasında mükellefiyet kaydının yeniden tesis edilip edilmediğinin ilgili Vergi Dairesinden sorulması, Kadıköy 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2006 gün ve K. sayılı dosyasının temyizden dönmüş ise getirtilip incelenmesi, toplanan deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken şirket hisselerinin tamamının suç tarihinden önce devredildiğinden bahisle yazılı şekilde eksik soruşturmayla hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11034, Karar No: 2013/3031, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/11034 E.  ,  2013/3031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Eşya alacağı

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kişisel eşyanın aynen iadesi veya bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama usullerine dair Kanunun 4.maddesinde 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK.118-395 md.) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağı ve geçici 1. maddesi ile de daha önce açılan davaların da Aile Mahkemelerine devri gerektiği hükme bağlanmıştır.

Kişisel eşyanın iadesi Türk Medeni Kanunun 226. maddesinde düzenlenmiş olup, davanın bu madde hükümlerine göre çözümlenmesi icap eder. Söz konusu madde Türk Medeni Kanununun 2. kitabında yer aldığından, davanın bağımsız Aile Mahkemesi bulunan yerlerde bağımsız Aile Mahkemesinde, bağımsız Aile Mahkemesi bulunmayan yerlerde ise Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemesi'nde, Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekmektedir. Mahkemelerin görevi kamu düzenini ilgilendirdiğinden davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp sonuçlandırılması gerekirken Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatı ile görülüp sonuçlandırılması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5269, Karar No: 2016/8600, Tarih: 10.05.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/5269 E.  ,  2016/8600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Takibin Taliki veya İptali

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayetçi borçlu vekili, İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; müvekkili aleyhine başlatılan genel haciz yoluyla takibin dayanağını, iş sağlığı ve güvenliğine aykırılık nedeniyle kesilen idari para cezasının oluşturduğunu, takibin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre yapılması gerektiğini ileri sürerek takibin iptalini istemiştir. Mahkemece, İİK’nun 47. maddesi uyarınca idari para cezalarının tahsilinin genel haciz yoluyla icra iflas dairelerinden istenemeyeceği gerekçesiyle takibin iptaline karar verilmesi üzerine, karar alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 108. maddesinde; "Bu Kanunda öngörülen idari para cezaları, 101 ve 106. maddelerdeki idari para cezaları hariç, gerekçesi belirtilmek suretiyle Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Müdürünce verilir. 101. ve 106. maddeler kapsamındaki idari para cezaları ise doğrudan Türkiye İş Kurumu il müdürü tarafından; birden fazla ilde işyerleri bulunan işverenlere uygulanacak idari para cezası ise işyerlerinin merkezinin bulunduğu yerdeki Türkiye İş Kurumu il müdürünce verilir ve genel esaslara göre tahsil edilir. 106. maddeye göre verilecek idari para cezası için, 4904 Sayılı Kanunun 20. maddesinin (h) bendindeki tutar esas alınır” hükmü yer almaktadır.