muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9075, Karar No: 2024/6179, Tarih: 02.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9075 E.  ,  2024/6179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/200 E., 2022/36 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

1.Her ne kadar sanıklar ve suça sürüklenen çocuk haklarında nitelikli konut dokunulmazlığının ihlâli ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından hüküm kurulması talep edildiği hâlde bu hususta bir karar

verilmediği görülmüşse de mahkemece zamanaşımı süresi içinde bu hususlarda karar verilebileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2018 tarihli ve 2017/315 Esas, 2018/521 sayılı kararı ile;

1. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında maktullere yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37. maddesi delaletiyle 82/1-a-k, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince ayrı ayrı iki defa müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanıklar ... ve ... hakkında maktullere yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi delaletiyle 82/1-a-k, 62/1, 53 ve 58. maddeleri gereğince ayrı ayrı iki defa müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına,

3. Sanık ...'ın maktuller ... ve ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye ve kasten öldürmeye azmettirme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine,

4. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktullere yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi delaletiyle 82/1-a -k, 31/3, 62. maddeleri gereğince ayrı ayrı iki defa 18 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.09.2019 tarihli ve 2019/1767 Esas, 2019/2118 Karar sayılı kararı ile;

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı, sanık ... ve müdafi, sanık ... ve müdafi, sanık ..., sanık ..., sanık ... ile sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafi, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii ve sanık ... eşi Hülya Barık ile sanık ... eşi Birsen Barık'ın istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı, sanık ... ve müdafi, sanık ... ve müdafi, sanık ..., sanık ..., sanık ... ile sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafi, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii ve sanık ... eşi Hülya Barık ile sanık ... eşi Birsen Barık'ın istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ...

ve müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 31.03.2021 tarihli ve 2020/2215 Esas 2021/5694 Karar sayılı kararı ile menfaat çatışması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2022 tarihli ve 2021/200 Esas, 2022/36 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında maktullere yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a-k, 62/1, 53. maddeleri gereğince ayrı ayrı iki defa müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanıklar ... ve Hikmet için mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktullere yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a-k, 31/3, 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı iki defa 18 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3. Sanık ... hakkında maktullere yönelik nitelikli kasten öldürme ve kasten öldürmeye azmattirme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanık ... hakkında verilen beraat kararının hatalı olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine, sanıklardan ..., ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ...'un yardım eden sıfatıyla cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık ... hakkında verilen beraat kararlarının hatalı olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın olay yerinde olmadığına, kesinlikle üzerine atılı suçu işlemediğine, atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına ilişkindir.

4. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık aleyhine somut delil bulunmadığına, suça iştirak ettiği kabul edilse bile bunun yardım olarak değerlendirilmesi gerektiğine, olsa olsa konut dokunulmazlığını ihlal ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ceza verilebileceğine ilişkindir.

4. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık aleyhine somut delil bulunmadığına, suça iştirak ettiği kabul edilse bile bunun yardım olarak değerlendirilmesi gerektiğine, olsa olsa konut dokunulmazlığını ihlal ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ceza verilebileceğine ilişkindir.

5. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın masumiyet karinesine aykırı olduğuna, sanığın eşinin olay anında doğum yaptığına ve o sırada hastanede olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

6. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, verilen cezanın ağır olduğuna, eylemin planlı bir şekilde ve töre saiki ile işlendiğine dair dosyada delil bulunmadığına, asıl maktulleri vuran şahsın suçunu itiraf ettiğine ve azmettireni dahi söylediğine, buna rağmen sanığa ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

7. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; verilen cezanın fazla olduğuna, sanığın lehe indirimlerden yararlanamadığına, manevi baskı altında kalarak suçunun itiraf ettiğine ilişkindir.

8. Suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, diğer sanıklarla aralarında eylem ve fikir birliğinin bulunmadığına, aleyhine her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, kararın şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... tarafından fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun kendi subjektif değer yargılarına aykırı davrandığı için toplumsal bir istek olmaksızın maktullere yönelik olarak töre saiki ile ve tasarlayarak kasten öldürme suçunu işledikleri anlaşıldığından suç vasfının belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, sanıklar ..., ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... yönünden yardım etme koşullarının oluşmadığı, anılan sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi kapsamında bulunduğu, sanık ... hakkında verilen beraat kararlarının isabetli olduğu, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2022 tarihli ve 2021/200 Esas, 2022/36 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı, katılan ... vekili, sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddes, gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19792, Karar No: 2023/4108, Tarih: 09.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/19792 E.  ,  2023/4108 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/549 E., 2015/980 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin

birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ... Cumhuriyet Başsavcılığınca 16.07.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli ve 2015/549 Esas, 2015/980 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca teşdiden 2 yıl 6 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; pişman olduğuna, bir daha uyuşturucu madde kullanmayacağına, yüksek hadden karar verilmesinin, indirime gidilmemesinin ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinin kararın bozulmasını gerektireceğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü kolluk görevlilerinin Yenibaraj mahallesi otoban kenarı yürüyüş parkuru yanında yapmış oldukları denetimler sırasında çamlık içerisinde durumundan sanık ... ile arkadaşlarının oturmuş olduğu logar kapağının üzerinde kitap sayfasına sarılı esrar maddesi ile logar kapağının arka kısmında sigara haline getirilmiş yanar vaziyette esrar maddesinin ele geçirildiği, alınan ekspertiz raporuna göre söz konusu maddenin hint keneviri bitkisi olduğu, sanığın da savunmasında uyuşturucu kullandığını

kabul ettiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı uyuşturucu kullanmak suçunu işlediğinin sanığın samimi ikrarı, ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşılmış olduğu, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata aynı Kanun'un 23 üncü maddesinin bir ila sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin; sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının sanığın bildirdiği adresinden taşındığı şerhi yazılarak doğrudan mernis adresi olması nedeniyle 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği muhtara teslime edildiği, dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu ve 16.07.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın

Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesi ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca davanın düşmesine ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191

inci maddesinin birinci fıkrası hükmü çerçevesinde ceza miktarı belirlenerek karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

inci maddesinin birinci fıkrası hükmü çerçevesinde ceza miktarı belirlenerek karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3. Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, 5271 sayılı Kanun'da yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,