muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8165, Karar No: 2015/9543, Tarih: 08.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/8165 E.  ,  2015/9543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2015

NUMARASI : 2013/101-2015/24

Davacı S.. B.. vekili Avukat Selma tarafından, davalı A.. S.. aleyhine 06/01/2006 - 17/06/2009 günlerinde verilen dilekçeler ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 02/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 08/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1108, Karar No: 2012/2653, Tarih: 09.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1108 E.  ,  2012/2653 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Tebliğname No: 2012/41847

Mahkemesi:Burhaniye 1.ağır Ceza Mahkemesi

Esas:2011/1404

Karar:2011/1404

Tarih:22/07/2011

Maktül Ş. K.'ın 25/03/2011 tarihinde ası nedeniyle ölümü olayının maktulün arkadaşı şüpheli S.. İ..'ye borç para vermesi, verilen borca şüpheli N.. P..'in kefil olmasından bir süre sonra bunalıma girerek intihar ettiği, bu intiharda şüphelilerden S.. İ..'nin borç para alması, N.. P..'in de borca kefil olmalarının sebep olduğu iddiası üzerine Lapseki Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından başlatılan soruşturma sonunda 09/06/2011 gün ve 2011/204 sor.-298 Kr. No ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu karara müşteki Ayşe Kılıç'ın süresi geçtikten sonra itiraz etmesi üzerine Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı tarafından 22/07/2011 gün ve 2011/1404 Değişik İş nolu kararıyla itirazın 15 günlük yasal süreden sonra yapılmış olduğundan, itirazın reddine karar verildiği, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 31/01/2012 gün ve B.03.CİG.0.00.00.04-105-17-10490-2011/1731/5737 sayı ve kanun yararına bozma talepleri doğrultusunda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 5271 sayılı CMK.nun 309 maddesi gereğince kanun yararına bozma talebini içeren 21/02/2012 gün ve 2012/41847 sayılı tebliğnamesine bağlı dosya Dairemize gönderilmekle okundu; gereği konuşulup düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Lapseki Cumhuriyet Başsavcılığınca maktül Ş. K.'ın 25/03/2011 tarihinde ası suretiyle intiharı olayında şüpheliler Süleyman İnce ve N.. P..’in herhangi bir yönlendirmelerinin bulunmadığı, maktülün intiharının kendi iradesiyle meydana geldiği, Bursa Adli Tıp Kurumu Grup Başkanlığının 04/05/2011 tarihli raporu ile soruşturma dosyası kapsamına göre 09/06/2011 gün ve 2011/204 Sor.-298 Kr.sayıyla kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, kararın müşteki Ayşe Kılıç'a 20/05/2011 tarihinde tebliğ edildiği, müştekinin CMK.nun 173/1 maddesi gereğince 15 günlük yasal süre geçtikten sonra 01/07/2011 tarihinde itirazda bulunduğundan bahisle Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığının 22/07/2011 gün ve 1404 Değişik iş nolu kararıyla itiraz yasa yoluna süresinde başvurulmadığından itirazın reddine karar verildiği, kararın kesin olduğu anlaşılmıştır.

II-Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Şüpheliler S.. İ.. ve N.. P..’in maktül Ş. K.'ın ası suretiyle intiharına neden oldukları olay hakkında Lapseki Cumuhriyet Başsavcılığınca verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına vaki itirazın Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı tarafından mı yoksa Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesince mi sonuçlandırılacağına ilişkindir.

III-Hukuksal Değerlendirme:

II-Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Şüpheliler S.. İ.. ve N.. P..’in maktül Ş. K.'ın ası suretiyle intiharına neden oldukları olay hakkında Lapseki Cumuhriyet Başsavcılığınca verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına vaki itirazın Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı tarafından mı yoksa Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesince mi sonuçlandırılacağına ilişkindir.

III-Hukuksal Değerlendirme:

Maktul Ş. K.'ın ası suretiyle ölümüne neden oldukları iddia edilen şüpheliler S.. İ.. ve N.. P.. haklarında Lapseki Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheliler hakkında 09/06/2011 gün ve 204 Sor. No’lu kovuşturma yapılmasına yer olmadığı kararına müşteki A. K. tarafından yapılan itirazın 6127 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 173/1 maddesi gereğince Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesince değerlendirilip sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı tarafından karar verilerek sonuçlandırılması usule aykırı görülmüştür.

Bu nedenle Lapseki Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/06/2011 gün ve 204 soruşturma nolu kovuşturmaya yer olmadığı kararına müşteki A. K. tarafından yapılan itiraz üzerine Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığı tarafından itirazın reddine dair kararın CMK.nun 6217 sayılı Yasanın 22 maddesi ile yapılan değişik 173/1 maddesi gereğince bozulmasına karar verilmelidir.

IV-Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden, Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığının 22/07/2011 gün ve 1404 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK.nun 309 maddesi uyarınca (BOZULMASINA), diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Lapseki Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 09/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5869, Karar No: 2016/3522, Tarih: 28.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5869 E.  ,  2016/3522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın155/2, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca 6000 TL ve 60 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihleri arasında, otelin muhasebe işlerine bakan sanığın, otele ait bir miktar parayı kendi işlerinde kullandığının tespit edildiği, sanığın itiraf dilekçesi yazarak kullandığı miktarın 42.873 TL olduğunu belirttiği anlaşıldığından, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 6 gün olarak tayin edilmesi,

2- Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15205, Karar No: 2022/300, Tarih: 12.01.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/15205 E.  ,  2022/300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Mahkûmiyet; Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin09.01.2020 tarihli 2019/119 esas ve 2020/12 sayılı kararı

b) İstinaf isteminin esastan reddi kararı; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 02/06/2020 - 2020/657 esas ve 2020/500 karar

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edenin sıfatları, başvurunun süresi, kararın nitelikleri ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükümlerin hukuki yönlerine ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf taleplerinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemsi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 12.01.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5280, Karar No: 2014/2479, Tarih: 29.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/5280 E.  ,  2014/2479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında 20.05.2009 tarihinde işlediği hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK.nın 142/1-b, 35/2 ve 62 maddeleri uygulanarak sonuç olarak 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 8 ay 22 gün hapis cezasına hükmederek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 04.04.2008 tarihinde işlediği hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

20.05.2009 tarihinde müştekinin işyerinde hırsızlık yaparken yakalanan sanığın, aynı işyerine 04.04.2008 tarihinde de girip hırsızlık yaptığı konusunda; iki eylem arasında geçen 1 yıldan fazla süre dikkate alındığında ve bilirkişi raporundaki “sanığın yürüyüş esnasında kollarını sallama tipi, omuz genişliği, yürüyüş şekli, adım attığı esnada ayaklarını düz atması ve elbiselerinin benzerliğinin bulunduğu” yönündeki saptamalarının mahkumiyet için yeterli kabul edilemeyeceği ve söz konusu eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği hususundaki mevcut şüphenin somut olayda giderilemediği ve sanığın tüm aşamalarda suçu kabul etmediği de göz önüne alındığında, sanığın yüklenen suçları işlediğine dair hükümlülüğüne yeterli, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunması nedeniyle, beraati yerine hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29.01.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2228, Karar No: 2017/5069, Tarih: 04.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2228 E.  ,  2017/5069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/04/2015 tarih ve 2014/205-2015/377 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili müvekkili şirketin ... Gazetesi'nin sahibi olduğunu, davalı şirketin davacıya ait ürünü kötüleyici ve gerçek dışı yayın yaptığını, bu çerçevede ... Gazetesi hakkında "paralel örgütün sözcüsü" ifadesinin kullanıldığını, gazetenin kamuoyuna bir suç örgütünün yayın organı gibi yansıtıldığını, çirkin ve temelsiz yakıştırmalarda bulunulduğunu, yayının içeriği itibari ile haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek haksız rekabet teşkil eden eylemin tespitine, durdurulmasına, gazete, radyo, tv, internet sitesi, sosyal medya araçları ve diğer her türlü mecrada tekrarının önlenmesine, davalının kınanması, kararın yayınlanması, gazetede ilanı ile birlikte 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili yapılan haberin eleştirel bir haber olduğunu, ülkedeki olaylar hakkında kamuoyunun bilgilendirildiğini, bu bilgilendirmenin Ticaret Yasası anlamında haksız rekabet olmadığını, haberlerde ifade edilenin de davacı ile hiçbir ilgisinin bulunmadığını, haberin okuyucunun dikkatini çekmeye yönelik gazetecilik tekniği niteliğinde olduğunu, istenen tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirkete atfedilen eylemde hukuka aykırılık unsurunun bulunmadığı, haksız rekabet hükümlerine dayalı tazminat talebinin kabulü açısından ayrıca zarar unsurunun oluştuğunu ortaya koyan ve HMK m.194 çerçevesinde somutlaştırılmış bir delil olmadığı, davaya taraf olan ve gazetecilik faaliyetiyle iştigal eden şirketlerin mevcut yayın politikaları karşısında okuyucu kitlelerinin genel olarak bu haberden etkilenebileceği yönünde somut bir delil bulunmadığı, bu şartlarda manevi tazminata yönelik talebin gerek hukuka aykırılık ve gerekse zarar unsurunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11166, Karar No: 2021/1281, Tarih: 11.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/11166 E.  ,  2021/1281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 298 ve 363 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca taşınmazların parsel numaraları ile idare adına tesciline karar verilen payların düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 11/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1977, Karar No: 2019/3848, Tarih: 17.06.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/1977 E.  ,  2019/3848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA

Taraflar arasındaki itirazın iptali-birleşen menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davalılar vekili ve davalı şirket temsilcisi birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece 20.09.2016 tarihli ek karar ile temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş, işbu ek karar da asıl davada davalı ve birleşen davada davacı Anlak İnş. Tek. ve Dan. Ltd. Şti. temsilcisi tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

- KARAR -

Mahkemece, 20.09.2016 tarihli ek karar ile asıl davada davalılar vekili ve davalı şirket temsilcisi birleşen davada davacı vekili temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş, temyiz isteminin reddine dair işbu ek karar asıl davada davalı ve birleşen davada davacı Anlak İnş. Tek. ve Dan. Ltd. Şti. temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 20.09.2016 tarihli ek kararın ONANMASINA, 17/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7509, Karar No: 2018/8381, Tarih: 10.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7509 E.  ,  2018/8381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Davanın Reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanıkların üzerine atılı “alacaklısını zarara uğratmak maksadıyla mevcudunu eksiltmek” suçu İcra ve İflas Kanununun 16. Bap, 331. maddesinde düzelenmiş olup, aynı Kanunun 346. maddesinin üçüncü fıkrasında da "Bu bapta yer alan suçlarla ilgili davalara icra mahkemesinde bakılır." hükmü ile 349. maddesinin birinci fıkrasında şikayetin dilekçe ile veya şifahi beyanla icra mahkemesine yapılacağına ilişkin düzenlemeler karşısında; davanın iddianame ile açılması yasaya uygun değil ise de, mercide hatanın ilgili için hak kaybına yol açmayacağının kabulünün gerekmesi nedeniyle, yargılamaya devamla davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yasal süresinde ve usulüne uygun olarak yapılmış bir şikayet bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/44230, Karar No: 2016/8953, Tarih: 21.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/44230 E.  ,  2016/8953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, iş akdine geçerli bir neden bulunmaksızın son verildiğini, davacıya baskı ve tehdit altında imzalatılan evrakların dikkate alınamayacağını öne sürerek feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının imzasına havi fesih talep yazısından da açıkça görüleceği üzere bizzat kendisinin iş aktinin sonlandırılmasını talep ettiğini, bu talebin şirket tarafından kabulü ile iş aktinin feshedildiğini, dolayısıyla işverenin haksız feshinden söz edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının müdürü tarafından müşteriler önünde azarlandığı, hedefler konusunda davacıya baskı yapıldığı, heyet raporuna göre davacıya ''yaygın anksiyete bozukluğu'' teşhisi konulduğu, davacının 27.4.2015 -26.5.2015 arası istirahatli olduğu, 27.2.2015 tarihinde işyerinde yaşanan olaylar nedeniyle sinir krizi geçirdiği, bu hususun tutanak altına alındığı, davacı asilin 1.9.2015 tarihli duruşmada kısmen bu konuda ikrarının olduğu, davacının raporlu olduğu dönemde özgür iradesi ile istifa dilekçesi yazmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, istifa eden personele yapılan kıdem ve ihbar ödemesinin savunma ile çeliştiği , işyerinde fortis bank kökenli davacıya mobing uygulandığı, davacının tedavi gördüğü, sözleşmenin ikale olarak kabulünün mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki iş ilişkisinin bozma sözleşmesi yoluyla sona erip ermediği hususu temel uyuşmazlığı oluşturmaktadır.

Bozma sözleşmesi (ikale) yasalarımızda düzenlenmiş değildir. Yargıtay'ın bir kararında, sözleşme özgürlüğünden bir sonucu olarak daha önce kabul edilen bir hukuki ilişkinin sona erdirilmesinin de mümkün olduğu, sözleşmenin doğal yoldan sona ermesi dışında tarafların akdi ilişkiyi sona erdirebilecekleri açıklanmış ve bu işlemin adı ikale olarak belirtilmiştir.(Yargıtay 15.HD.2.10.1995 gün, 1995/2259 E, 1995/5181 K.)

İşçi ve işveren iradelerin fesih konusunda birleşmesi, bir taraf feshi niteliğinde değildir. İş Kanununda bu fesih türü yer almasa da, taraflardan birinin karşı tarafa ilettiği iş sözleşmesinin karşılıklı feshine dair sözleşme yapılmasını içeren bir açıklamanın (icap) ardından diğer tarafın da bunu kabulü ile bozma sözleşmesi (ikale) kurulmuş olur.