muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3708, Karar No: 2017/4925, Tarih: 09.03.2017

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 194. maddesinde, somutlaştırma yükü düzenlenmiş olup, maddenin birinci fıkrası uyarınca, taraflar dayandıkları vakıaları, ispata elverişli bir şekilde somutlaştırmakla yükümlüdür. Madde gerekçesinde, maddenin ihdas amacının, uygulamada genel geçer ifadelerle somut vakıalara dayanmadan davaların açılıp yürütülmesinin önüne geçmek olduğu belirtilmiştir. Gerekçenin devamında, "Bir davada, ispat faaliyetinin tam olarak yürütülebilmesi, mahkemenin uyuşmazlığı doğru tespit ederek yargılama yapabilmesi, karşı tarafın ileri sürülen vakıalara karşı kendini savunabilmesi için, iddia edilen vakıaların açık ve somut olarak ortaya konulması gerekir. Genel geçer ifadelerle, somut bir şekilde ortaya koymadan iddia veya savunma amacıyla vakıaların ileri sürülmesi durumunda, yargılamanın sağlıklı bir şekilde yürütülmesi mümkün olmayacağı gibi, vakıaların anlaşılması için ayrıca bir araştırma yapılması ve zaman kaybedilmesi sözkonusu olacaktır. Taraflar, haklarını dayandırdıkları hukuk kuralının aradığı koşul vakıalara uygun, somut vakıaları açıkça ortaya koymalıdırlar. Bu vakıaların somut olarak ileri sürülmesi, ilgili taraf için bir yüktür; bu yükü yerine getirmeyen sonuçlarına katlanacaktır." şeklindeki ifadelere yer verilerek somutlaştırma yükünün anlam ve önemi vurgulanmıştır.

6100 sayılı Kanun'un 119/1-e. maddesi uyarınca da, davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerinin dava dilekçesinde yer alması zorunludur. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 25. maddesi gereğince de hâkim, tarafların ileri sürmediği vakıaları ve söylemediği bir şeyi dikkate alamaz, hatırlatmada dahi bulunamaz ve hâkimin kendiliğinden delil toplaması da mümkün değildir. Kanunda vakıaların açık ve somut olarak gösterilmesi yeterli görülmemiş, 6100 sayılı Kanun’un 119/1-f. hükmünde ayrıca, açık ve somut olarak gösterilmesi gereken her bir vakıanın hangi delille ispat edileceğinin de belirtilmesi aranmıştır. Keza, bu durum, yukarıda açıklanan 194. maddenin ikinci fıkrasının da tereddüt uyandırmayacak derecede açık hükmünün bir gereğidir.

Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde, davacı, dilekçesinde talebinin dayanağı olan vakıaları tek tek, açık ve somut olarak göstermek ve her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceğini de somut olarak belirtmek durumundadır.

Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde, davacı, dilekçesinde talebinin dayanağı olan vakıaları tek tek, açık ve somut olarak göstermek ve her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceğini de somut olarak belirtmek durumundadır.

Daha önce doktrinde ve kısmen yargı kararlarında zikredilen somutlaştırma yükü, 6100 sayılı Kanun ile birlikte açık bir kanunî düzenlemeye kavuşmuştur. Ancak, bu noktada iddia yükü ile somutlaştırma yükünü birbirinden ayırdetmek de gerekir. Dilekçede hiçbir vakıaya veya hukukî nitelikte vakıa sayılacak iddialara yer verilmemişse, o zaman "iddia yükünün" yerine getirilmemesinden; belirli vakıa iddiaları mevcut olmakla birlikte, bunların somut ve açık şekilde gösterilmemesi (ve delillerle bağlantı kurulmaması) halinde ise, somutlaştırma yükünün yerine getirilmemesinden söz edilir. Bu her iki yük de usûlî yükler olmakla birlikte, sonuçları ayrı değerlendirilmelidir. İddia yükünün yerine getirilmemesi halinde, gerçek anlamda bir vakıa iddiası mevcut değildir ve 6100 sayılı Kanun'un 25. maddesi gereğince hâkimin mevcut olmayan bir vakıaya dayanması, hatta bunu hatırlatması mümkün olmayacaktır. İddia edilmeyen bir şeyin ispatına yönelik faaliyetten de söz edilemez. Kısaca, iddia yoksa, ispat da yoktur. Bu sebeple, iddia yükünün yerine getirilmemesi halinde, dilekçeler teatisi aşamasında bu eksiklik tamamlanmamışsa (ki iş yargılamasında basit yargılama usûlü uygulandığından dilekçeler teatisi olarak ancak birer defa dilekçe vermek mümkündür), bu aşamadan sonra başkaca bir inceleme yapmadan, işin esasına girmeden, davanın "iddia yükü yerine getirilmediğinden usûlden reddi" gerekir. Çünkü, esasa girip ne ön inceleme ne tahkikat konusu yapılacak bir vakıa mevcuttur.

Davacının dilekçesinde talebine dayanak yaptığı bazı iddialar (vakıalar) olmakla birlikte, bunlar somut ve açık değilse, o zaman somutlaştırma yükünün yerine getirilmemesinden söz edilmelidir. Somutlaştırma yükü yerine getirilmeden ne karşı tarafın sağlıklı savunma yapması ne de sağlıklı bir hüküm verilmesi mümkündür. Çünkü, karşı tarafın hukukî dinlenilme hakkının gereği olarak açıklama ve ispat hakkını kullanabilmesi için, öncelikle kendisine yöneltilen iddialar hakkında tam olarak bilgilenmesi zorunludur (m. 27). Keza, hükümde nelerin yer alması gerektiğini belirten 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesi gereğince, tarafların iddia ve savunmalarının, uyuşmazlık noktalarının, hükmün dayandığı ve sabit görülen vakıların, tam olarak gösterilmesi aranmaktadır (m. 297/1-c). Somut vakıalar olmadan, hâkimin sağlıklı ve somut bir karar vermesi de mümkün değildir.

Davanın dayanağı olan vakıaların soyut olarak gösterilmesi yetmez, bu vakıaların ispata elverişli şekilde zaman, mekan ve içerik olarak somutlaştırılması zorunludur. Somutlaştırmak, bir iddiayı, zaman, mekân, kişi, oluş şekli gibi unsurlarıyla algılamaya, anlamaya, tartışmaya, ispata elverişli şekilde ortaya koymaktır. Vakıaların somutlaştırılmasından sonra, karşı tarafça savunma yapılabilir ve mahkemece bir vakıa tam olarak algılanabilir, ispat faaliyeti yürütülebilir ve vakıa üzerinde inceleme ve tartışma yapılarak karar verilebilir. Soyut ve genel ifadelerle dilekçe yazmak, tarafın kendi bilmediği bir şeyi karşı tarafın bilmesini ve mahkemenin de talepte dahi bulunanın bilmediği, somut olarak ileri sürmediği, belirsiz bir şeyden sonuç çıkarmasını beklemek anlamına gelir ki, bu durum hukuk kuralları bir yana mantık kurallarıyla da bağdaşan bir durum değildir. Yargıtayın yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere, dava malzemesini getirmek tarafların, hukuku uygulamak mahkemenin işidir. Taraflar dava malzemesini eksik değil, tam olarak getirmek durumundadırlar. Unutmamak gerekir ki, talebin tam tespit edilemediği belirsiz alacak davasında dahi, talep konusu belirsiz olsa dahi, Kanun hukuki ilişkinin belirtilmesini zorunlu kılmıştır (HMK m. 107). Çünkü, kişi, belirsiz ve bilinmeyen bir hukukî ilişki ve vakıadan hareketle bir talepte bulunamaz.

Somutlaştırma yükü de iddia yükü gibi usûlî bir yük olmakla birlikte, sonucu iddia yükünden farklıdır. İddia yükünde ortada bir vakıa yokken, somutlaştırma yükünde bir vakıa mevcut, ancak kanunun aradığı şekilde açık ve somut değildir. Bu durumda, özellikle hâkimin davayı aydınlatma ödevi (HMK m. 31) ile ön inceleme hükümleri (HMK m. 320, 137, 140) dikkate alınmalıdır. Çünkü, "maddi ve hukuk açıdan belirsiz yahut çelişkili" hususlarda hâkim davayı aydınlatmak durumundadır. Somut olmayan vakıalarda, maddi ve belirli ölçüde hukuki belirsizlik mevcuttur, bu belirsizliğin giderilmesi gerekir. Bu belirsizlik dilekçelerin verildiği aşamada giderilebileceği gibi, özellikle gerek 6100 sayılı Kanun madde 320 gerekse madde 137 ve 140 hükümleri gereğince, hâkim tarafından bu konuda çaba gösterilmesi gerekir. Çünkü, ön ncelemede tarafların iddia ve savunmalarının tespit edilmesi, anlaştıkları ve anlaşamadıkları noktaların tek tek belirlenmesi gerekli ve zorunlu olup bu aynı zamanda hâkimin ödevidir. Bu çerçevede hâkimin ön incelemede mutlaka somutlaştırmayı sağlaması gerekir. Bu sebeple, sadece tarafların dilekçelerini tekrar ettikleri yönündeki beyanların tutanağa geçirilmesi veya soyut ifadelerle tespit yapılması yeterli değildir. Bu, mahkemenin yargılamayı yürütmesi bakımından sağlıklı olmayacağı ve Kanuna aykırı olacağı gibi, Yargıtay denetimine elverişli bir durum da oluşturmayacaktır. Bunun gibi, tarafların üzerinde bulunan yükleri (iddi, somutlaştırma ve ispat yükü) ve hâkimin görevi ve ödevini bilirkişinin üzerine yıkarak, bilirkişinin bu tespitleri yapması da beklenemez ve bu tespitlere göre de dava yürütülemez. Zira, tarafın iddiası olmayan veya somutlaştırmadığı bir hususu, bilirkişi incelemez, değerlendiremez; bilirkişi hâkimin yerine de geçerek davayı aydınlatamaz, uyuşmazlık ve vakıa belirlemesinde bulunamaz. Bilirkişi ancak, varolanı inceleyebilir, açıklayabilir, teknik bilgisiyle istenen hususu tespit edebilir. Başlangıçta taraflarca ve hâkim tarafından gerçekleştirilmeyen bu işlemlerin sonradan bilirkişi marifetiyle giderilmesi usûlen mümkün değildir.

Eğer somutlaştırma yükü, hâkimin davayı aydınlatma ödevi ve ön incelemedeki görevine rağmen, davacı tarafından yerine getirilmemişse, o zaman bu yüke bağlanan yaptırım ortaya çıkacaktır. Somutlaştırma yükünün yerine getirmemenin yaptırımı, ispat yükünü yerine getirmemektir. Bu ise, aslında vakıanın ispata elverişli kabul edilememesi ve bunun sonucu olarak da belirsizlik rizikosuna katlanma şeklinde gerçekleşecektir. Böyle bir durumda, somutlaştırma yükü ve dolayısıyla ispat yükü yerine getirmediğinden, ispat edilemeyen davanın reddi sonucu doğacaktır ki, bu da davanın esastan reddi olup işin esası bakımından kesin hüküm oluşturacaktır.

Somut olayda; davacı ücretinin asgari ücret gösterilmesine karşın asgari ücretin üzerinde 950,00 TL ücret aldığını asgari ücreti aşan kısmın elden ödendiğini iddia etmiştir. Davacı tanığı ... işten ayrıdığında 950,00 TL ücret aldığını beyan etmiş davalı tanıkları ise asgari ücret ve sefer primi olmak üzere toplam 2.000,00-2.500,00 TL ücretle çalıştıklarını beyan etmişlerdir. Yapılan ücret araştırmasında ... Şöförler ve Otomobilciler Esnaf odasının cevabında davacının emsali işçinin asgari ücret alabileceğinin, Esnaf ve Sanatkarlar Odaları Birliğinin cevabında da 940,00-1.050,00 TL arası ücret alabileceğinin belirtildiği görülmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacının davalı tanık beyanları doğrultusunda 2.250,00 TL ücretle çalıştığı kabul edilerek alacaklar hesaplanmıştır. Ancak yukarıda özetlenen dosya içeriğinden de anlaşılacağı üzere davacının ücrete ek olarak sefer primi alarak çalıştığı yönünde bir iddiası bulunmadığı gibi dava dilekçesinde 950,00 TL ücretle çalıştığını iddia etmiştir. İddia yükünün yerine getirilmemesi nedeniyle sefer primi alındığına ilişikin gerçek anlamda bir vakıa iddiası mevcut değildir ve 6100 sayılı Kanun'un 25. maddesi gereğince hâkimin mevcut olmayan bir vakıaya dayanması, mümkün değildir. İddia edilmeyen bir şeyin ispatına yönelik faaliyetten de söz edilemez. Kısaca, iddia yoksa, ispat da yoktur. Bu doğrultuda davacının iddiası, davacı tanık beyanı, emsal ücret araştırması dikkate alındığında davacının 950,00 net ücretle çalıştığının kabulü dosya içeriğine uygun düşecektir.

3-Davacının hafta tatili alacağı bulunup bulunmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; davacı tanıklarının da davalı aleyhine dava açtıkları ve somut davada çıkacak sonuçtan menfaat elde edecekleri de tartışmasız olduğundan başka delillerle desteklenmeden tek başına husumetli tanık anlatımına itibar edilmesi de mümkün değildir. Fazla mesai alacağı yönünden davalı tanık beyanları davacı tanık beyanlarını destekler mahiyettedir. Bu nedenle fazla mesai alacağı yönünden yapılan değerlendirmede bir isabetsizlik yoktur. Ancak hafta tatili alacağı bakımından davalı tanıkları çalışma olmadığını beyan etmişlerdir. Bu noktada davacı tanık beyanlarının başka delillerle desteklenmesi gerekmektedir. Davacının çalıştığı günlere ilişkin bir kısım kayıtların ... Çimento ve Beton Sanayi Ticaret A.Ş. ... Şubesi tarafından gönderildiği halde söz konusu kayıtlarda hafta tatilinde çalışma olup olmadığı yönünde bir değerlendirme yapılmadığı görülmektedir. Kayıtlar incelenerek tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi hatalı olup bozma sebebidir.

4- Davalı tarafça sunulan yıllık izin talep belgesinde yer alan izin süresinin kullanılıp kullanılmadığı davacıdan sorularak sonucuna göre alacak hakkında karar verilmelidir.

Sonuç:

4- Davalı tarafça sunulan yıllık izin talep belgesinde yer alan izin süresinin kullanılıp kullanılmadığı davacıdan sorularak sonucuna göre alacak hakkında karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4065, Karar No: 2008/10407, Tarih: 31.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4065 E.  ,  2008/10407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kısmen kabulüne, karş davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı-karşı davalı ile davalı-karşı davacı vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili aleyhine icra takibi yapıldığını, takibe konu çekteki imzanın müvekkiline ait olmadığı gibi çekteki keşide tarihinde tahrifat yapıldığını, müvekkilinin lehtar ya da ciranta ile hiçbir ticari ilişkisi olmadığını, borcu bulunmadığını, davalı bankanın çekin ibrazında imzanın keşideciye ait olup olmadığını ve çekte tahrifat bulunup bulunmadığını araştırmak zorunda olup, bunu yapmamış olması nedeniyle sorumlu olduğunu iddia ederek, borçlu olmadıklarının tespiti ile lehlerine tazminata hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ... ….Ltd. Şti. vekili cevabında, müvekkilinin dava dışı ... İnş. ile malzeme sözleşmesi yaptığını, bu şirketin sahibinin davacının kardeşi olan Vedat ... olup, sözleşme uyarınca müvekkilinin verdiği mallar karşılığı davacıya ait çeklerin verildiğini, çekte tahrifat yapılmadığını savunarak davanın reddi ile davacının tazminata mahkum edilmesini istemiştir.

Davalı banka vekili cevabında, davaya konu çekin ... Eskişehir Şubesine ibraz edilip, karşılığının müvekkili bankadan takas edası aracılığı ile elektronik ortamda sorulduğunu, bu nedenle tahrifat iddiasının müvekkili bankaya karşı ... sürülemeyeceğini, davanın husumetten ve esastan reddi gerektiğini savunmuştur.

Birleşen davada davacı ... ... İnş. Malz. Ltd. Şti. vekili, müvekkili şirketin davalının ortak olduğu ... İnş….Ltd.Şti. ile malzeme satış sözleşmesi yaptığını, sözleşmeyle ... İnşaata çeşitli malzemeler verilip karşılığında çekler düzenleneceğinin kararlaştırıldığını, alınan çekler teyit ettirilerek malların ... İnşaata teslim edildiğini, çeklerin ödenmemesi üzerine icra takibine geçildiğini, ancak davalının

2008/4065 2008/10407

haksız itirazı ile takibin durduğunu iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Birleşen dava davalısı ... vekilinin cevabı, her iki dava konusunun tamamen farklı olduğunu, birleşen davaya konu sözleşmenin müvekkili ile ilgisi bulunmadığını, birleştirme kararının usule uygun olmadığını savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata hükmolunmasını istemiştir.

2008/4065 2008/10407

haksız itirazı ile takibin durduğunu iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Birleşen dava davalısı ... vekilinin cevabı, her iki dava konusunun tamamen farklı olduğunu, birleşen davaya konu sözleşmenin müvekkili ile ilgisi bulunmadığını, birleştirme kararının usule uygun olmadığını savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata hükmolunmasını istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre asıl ve birleşen davaya konu çeklerdeki keşideci imzalarının ...’ a ait olmadığı, davalı ...’ ın sadece muhatap banka olması nedeniyle hakkında dava açılamayacağı, diğer davalı ... hakkındaki dava takipsiz bırakıldığı, her iki davada da takibin kötüniyetle yapıldığı konusunda herhangi bir delil ibraz edilmediği gerekçesi ile asıl dava da, davalı banka aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğundan dolayı reddine,

Davalı ... hakkındaki davanın HUMK’ nun 409.maddesi gereğince açılmamış sayılmasına,

Davalı ... ... İnş. Malz. Tic. Ltd. Şti. hakkında açılan davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine, davalının tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı-birleşen dava davalısı vekili ve davalı-birleşen dava davacısının vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı ile davalı-karşı davacı vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı-karşı davacıdan alınmasına, davacı-karşı davalının fazla ödediği peşin harcın istek halinde iadesine, 31.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6772, Karar No: 2023/1568, Tarih: 10.05.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/6772 E.  ,  2023/1568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2017 tarihli ve 2017/76 Esas, 2017/464 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddenin dördüncü fıkrası uyarınca 36.450,00 TL cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 04.07.2018 tarihli ve 2018/597 Esas, 2018/1977 K. Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.09.2021 tarihli ve 2018/75710 sayılı, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi

1. Mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna,

2. Paraya çevrilme hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Cezanın üst hadden tayin edildiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.09.2021 tarihli ve 2018/75710 sayılı, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi

1. Mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna,

2. Paraya çevrilme hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Cezanın üst hadden tayin edildiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi gerekçesinde "...Olay tarihi olan 07/10/2016 günü sanık ...'nun sevk ve idaresindeki . plakalı aracıyla ... istikametinden ... istikametine doğru seyir halindeyken, eşi .'nun arkasında, akrabası .'ın yanında, .'in eşi .'ın ise .'in arkasında yolcu olarak bulundukları, sanık ...'nun gidiş yönüne göre iki şeritli yolun sol şeridinde ilerlerken virajı döndüğü sırada aracının hakimiyetini kaybettiği, önünde aynı istikamette sağ şeritte ilerleyen .ın sevk ve idaresindeki .plakalı kamyonun sol arka kısımlarına kendi aracının sağ ön yan kısmıyla çarptığı, kaza neticesinde sanık ...'nin kullandığı araçta sağ tarafta oturan . ve ...'ın vefat ettikleri, . ve ...'nun ise yaralandıkları, olay sonrası düzenlenen trafik kazası tespit tutanağı ve Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından hazırlanan 06/02/2017 tarihli rapor ile yargılama aşamasında alınan 12.06.2017 tarihli bilirkişi raporunda, kamyon sürücüsü .'ın kusurunun bulunmadığının, sanık ...'nun ise aracını dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı kullandığı için kusurlu olduğunun belirtildiği, ölenlerin birinci derece yakınları olan katılanların olayla ilgili şikayetçi oldukları, bu şekilde sanığın üzerine atılı olan taksirle birden fazla kişinin ölümüne neden olma suçunu işlediği, iddia, sanığın tevilli ikrarı, katılan şikayetleri, kaza tespit tutanağı, mahkemece yapılan keşif ve keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu, adli tıp trafik ihtisas dairesi raporu ile tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın cezalandırılmasına karar vermek gerekmiş...." denilmiştir.

2. Sanığın kollukta verdiği beyanında, yolda seyir halinde iken yolun virajlı olması nedeniyle aracının savrulduğunu, hızının 120 km/saat olduğunu, savrulma sonucu aracının hakimiyetini kaybederek önünde seyreden tırın sol arka kısmına, aracının sağ ön kısmı ile çarptığını beyan etmiştir.

3. Dosyada mevcut ölen kişilere ait otopsi raporlarında, kişilerin ölümlerinin künt kafa genel beden travmasına bağlı kafatası kemik kırıkları ve iç kanama sonucu meydana geldiği belirtilmiştir.

4. Olaya ait kaza tespit tutanağında; kaza yerindeki azami hız limitinin 110 km/saat olduğu, meskun mahal dışında yer alan olay mahallindeki yolun virajlı ve eğimli olduğu, viraj levhasının olay mahalline 30 metre mesafede olduğu, çarpma noktasının sol şerit üzerinde olduğu belirtilmiştir.

5. Katılanların aşamalarda sanık hakkında şikayetçi oldukları ve katılma talebinde bulundukları görülmüştür.

4. Olaya ait kaza tespit tutanağında; kaza yerindeki azami hız limitinin 110 km/saat olduğu, meskun mahal dışında yer alan olay mahallindeki yolun virajlı ve eğimli olduğu, viraj levhasının olay mahalline 30 metre mesafede olduğu, çarpma noktasının sol şerit üzerinde olduğu belirtilmiştir.

5. Katılanların aşamalarda sanık hakkında şikayetçi oldukları ve katılma talebinde bulundukları görülmüştür.

6. Adli Tıp Kurumu ... Trafik İhtisas Dairesinin 06.02.2017 tarihli olaya ilişkin düzenlenen kusur raporunda, sanığın, sevk ve idaresindeki otomobil ile seyri sırasında olay mahalli viraja hızını azaltmadan girmesi neticesi direksiyon hakimiyetini kaybedip sağa doğru yönelerek sağ tarafında kendisiyle aynı istikamette seyir halinde olan Selahattin Bal idaresindeki kamyonun sol arka yan kısımlarına çarptığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile asli derecede kusurlu, Selahattin Bal'ın sevk ve idaresindeki kamyon ile olay mahallinde nizami şekilde seyri sırasında meydana gelen olayda atfı kabil bir kusuru bulunmadığı belirtilmiştir.

7. Sanığın güncel adlî sicil kayıt örneği, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü