muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4627, Karar No: 2016/13587, Tarih: 21.12.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/4627 E.  ,  2016/13587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Her iki sanık hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/2, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 11/02/2015 tarih ve ... -.... sayılı bozma ilamından sonra yeni bir esasa kaydedilen davada, 02/04/2015 tarihli tensip kararı ile, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'un 325. maddesi uyarınca bozma ilamının sanık ...'a da sirayetine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, adı geçen sanığın temyiz isteminin reddine yönelik tebliğname görüşüne iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Dairemizin yukarıda sözü edilen ilamında da açıklandığı üzere, 2863 sayılı Kanunun 74/2. maddesinde düzenlenen “izinsiz define araştırma” suçunun oluşabilmesi için, anılan Kanunun 6. maddesi kapsamında kalan korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarında, bunların korunma alanlarında veya sit alanlarında, araziye fiziki müdahale teşkil etmeyen yüzeysel araştırma faaliyetlerinde bulunulması gerektiği, bozma ilamına uyularak yapılan keşif sonrası düzenlenen 21/10/2015 tarihli bilirkişi raporunda, araştırma fiilinin gerçekleştirildiği sahada, insanın ürettiği, seramik ve cam ile şekillendirdiği, taş ve maden nitelikli taşınır kültür varlığına rastlanmadığının, Tekirdağ iline ait tespit ve tescil listelerinde de suça konu taşınmaz ile ilgili bilgi kaydı bulunmadığının, sonuç olarak, define araştırması yapılan alanın, 2863 sayılı Kanun ile ilişkilendirilemediğinin belirtildiği anlaşılmakla; unsurları itibariyle oluşmayan “izinsiz define araştırma” suçundan sanıkların beraatlerine ve sanıklardan ele geçirilen kültür varlıklarının 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca müzeye teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile mahkumiyete dair hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 21/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/944, Karar No: 2015/2544, Tarih: 22.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/944 E.  ,  2015/2544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/256278

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 22/05/2013, 2013/102 (E) ve 2013/142 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

Suça sürüklenen çocuk A.. E.. hakkında mağdur E.. K..'ı kasten silahla yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuğun suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler İle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuk için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, zorunlu müdafii ücretinin tahsiline

karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri ile ilgili bölümdeki, suça sürüklenen çocuğa atanan zorunlu müdafii ücretinden ibaret kısmın çıkarılmasına karar verilmek suretiyle CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 22/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13623, Karar No: 2022/9906, Tarih: 01.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13623 E.  ,  2022/9906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi’nin 27.11.2020 gün ve 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi "idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere" bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan" idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine" ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark bedele dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-1 numaralı bendinin ödemeye ilişkin 3. paragrafındaki (karar kesinleştiğinde) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlenmiş tüm nemaları ile birlikte kararın kesinleşmesi beklenmeksizin derhal adı geçen) ibaresinin yazılmasına,

b- 1 numaralı bendinin yasal faize ilişkin 4. paragrafının hükümden tümüyle çıkartılmasına, yerine (Dairemiz bozma ilamı öncesi davalılar ... ve ... yönünden tespit edilen toplam 377.678,05-TL kamulaştırma bedeline 12.12.2016 tarihinden ilk karar tarihi olan 14.02.2017 tarihine kadar, bu davalılar yönünden bozma sonrası oluşan fark bedel 42.500,00-TL’ye ise 12.12.2016 tarihinden Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin karar tarihi olan 01.06.2022 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) paragrafının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 01/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27831, Karar No: 2013/18284, Tarih: 03.07.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/27831 E.  ,  2013/18284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğa atılı suç eşyasının satın alınması suçunun hapis cezasına ek olarak öngördüğü adli para cezası alt sınırının, 5237 sayılı TCK.nun 52/1. maddesi uyarınca beş gün olduğu gözetilmeden hükmün gerekçesinde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmadan saptandığı belirtildiği halde, temel adli para cezasına esas alınan gün sayısının 180 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında hapisten çevrilen adli para cezasının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrileceğine dair ihtar yapılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, "5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun 6 ay hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak, suça sürüklenen çocuğun 4 ay hapis ve 3 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek suça sürüklenen çocuğun neticeten 2400 TL ve 60 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanunun 52/4 maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek hükmolunan adli para cezalarının birer ay ara ile 20 eşit taksitle ödenmesine, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4-11. maddesi uyarınca taksitlerin ödenmemesi halinde kalan adli para cezasının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre tahsil edilmek üzere Cumhuriyet Başsavcılığınca mahallin en büyük malmüdürlüğüne gönderilmesine," karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1098, Karar No: 2017/18778, Tarih: 14.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/1098 E.  ,  2017/18778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Sulu tarım arazisi niteliğindeki ... Mah. ... ada ... parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-Sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değeri belirlenirken Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre % 4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 olarak kabulü ile az bedel tespiti ,

2-Davacı idare harçtan bağışık olmadığı halde, harca ilişkin hüküm kurulmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçının istenildiğinde temyize başvurma harcının hazineye irad kaydedilmesine 14.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/1204, Karar No: 2014/12686, Tarih: 07.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1204 E.  ,  2014/12686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malazgirt Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/08/2013

NUMARASI : 2012/157-2013/214

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalde uygun emsal bulunmadığı belirtilerek 127 km gibi çok uzakta bulunan il merkezindeki daha düşük yüzölçümlü satışın emsal alınması doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkân tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın imar parseli olduğu belirtilmesine rağmen 1/1000 ölçekli mi, yoksa 1/5000, 1/25.000 ölçekli imar planı içinde bulunduğu açıkça belirtilmediğinden Belediye Başkanlığından araştırılarak 1/1000 ölçekli imar planında ise, paftası üzerinde dava konusu taşınmazın konumu da işaret ettirildikten sonra değerlendirme yapılması gerekirken eksik inceleme ile bedel tesbiti,

3-Kabule göre de;

a-Değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

3-Kabule göre de;

a-Değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

b-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen M.. ili K.. m.. .. ada, .. parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

Raporlar değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5421, Karar No: 2018/423, Tarih: 07.02.2018

**15. Hukuk Dairesi         2016/5421 E.  ,  2018/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, taraflar arasında imzalanan eser sözleşmeleri uyarınca tahakkuk ettirilip vergi dairesine ödenen damga vergilerinin sözleşmenin diğer tarafı olan davalı yükleniciden tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı taşeron davalı yüklenici olup davacı davasında davalı ile imzaladıkları 04.07.2013 tarihli sözleşme ve 27.01.2014 tarihli sözleşme gereğince Damga Vergisi Kanununa göre dava dışı vergi dairesine damga vergisi ödediğini, davalının ödemesi gereken damga vergilerini ödemediği ve yaptığı takibe de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptâlini talep etmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesi ekinde sözleşmeleri, faturalar,..... ait tahakkuk fişi ve vergi dairesi alındı fotokopilerini ibraz etmiştir.

Mahkemece, ilgili vergi dairesinden bilgi ve belgelerin onaylı suretleri talep edilmiş ilgili vergi dairesince 30.07.2015 tarih 10393 sayılı yazı cevabında "söz konusu yazı örneğinin Dairelerinde olmayıp gönderilmesi halinde cevap verileceği" bildirilmiş ancak buna rağmen mahkemece yeniden yazı yazılarak vergi dairesinden istenilen belgeler araştırılıp getirtilmemiştir. Damga vergisi yükümlülüğünün sözleşmenin diğer tarafı olan davalıya ait olması ve bunu davacının ödemiş olması halinde diğer taraftan rücu edebilmesi için ticari defterlerine alacak olarak kayıt edilmesi zorunluluğu bulunmadığından ödemeyi ispat etmesi halinde sorumlusundan rücu etmesi mümkündür.

Bu durumda mahkemece davacının dava dilekçesine fotokopilerini eklediği vergi dairesi alındıları ve tahakkuk fişlerinin suretleri eklenip dava dışı Tarsus Kızılmurat Vergi

....

Dairesinden tahakkuk fişleri ve vergi dairesi alındılarındaki damga vergilerinin yatırılıp yatırılmadığı, yatırılmış ise ödemenin kimin tarafından yapıldığı ve hangi sözleşme yada kayıtlara istinaden damga vergilerinin tahakkuk ettirilip tahsil edildiği sorulup, buna ilişkin belgelerin onaylı suretleri getirtildikten sonra damga vergisi mevzuatı konusunda uzman bilirkişiden taraflar arasındaki sözleşmeler ve vergi mezuatı hükümlerine göre davacının yatırdığını kanıtlayabildiği damga vergilerinden kimin sorumlu olduğu, davacının davalıdan rücu hakkı mevcut ise rücuen tahsilini talep edebileceği miktar konusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp değerlendirilerek davanın sonuçlandırılması gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 07.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2023/4364, Karar No: 2025/2183, Tarih: 12.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2023/4364 E.  ,  2025/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/200 E., 2022/22 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. Sanıklar Hakkındaki 10.05.2013 Tarihli Eylem Yönünden Yapılan İncelemede;

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde sanık ... adına kargo yoluyla kaçak sigara geleceğine dair bilgi üzerine, kolluk güçlerince kargo şubesine gidilerek yapılan incelemede sanık ... tarafından ...'a iki adet koli gönderildiğinin tespiti üzerine bir süre beklendiği, sanık ...'ın şubeye gelerek kolileri alıp şubeden ayrıldığı sırada kolluk güçlerince yanına gidilerek kolilerde ne olduğunun sorulduğu, sanığın içlerinde sigara olduğunu söyleyerek teslim etmesi sonucu kolilerde yapılan aramada 222 karton kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen eylemde; önceden suç işleneceği konusunda istihbari bilgi edinen kolluk görevlilerinin oluşan kuvvetli suç şüphesi karşısında derhal Cumhuriyet savcısına bilgi vererek adlî arama kararı talep etmesi gerektiği, somut olayda sanıklar ve kaçak eşya konusunda Mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni bulunmadığı gözetildiğinde usulsüz arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, Anayasa'nın 38 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 206/2-a bendi ve 217/2. fıkrası, 230/1. fıkrası gereği hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı, anlaşılmakla; sanıkların mahkûmiyetini gerektirecek nitelikte her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetildiğinde atılı kaçakçılık suçundan sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

II. Sanık ... Hakkındaki 20.05.2013 Tarihli Eylem Yönünden Yapılan İncelemede;

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;