muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6890, Karar No: 2022/10371, Tarih: 13.09.2022

.12.2009-14.04.2010 tarihleri arasında haftanın 5 günü günde 5 saat derse girdiği, E-Yaygın Otomasyon Sisteminden alınan ekran görüntüsü içeriğine göre, davacının çalışma saatlerinin 17.09.2007-30.05.2008 tarihleri arasında 5 gün günde 4 saat, 06.10.2008-12.06.2009 tarihleri arasında 5 gün günde 4 saat, 09.11.2009-06.08.2010 tarihleri arasında 5 gün günde 4 saat, 07.12.2009-22.01.2010 tarihleri arasında 5 gün günde 5 saat, 25.01.2010-09.06.2010 tarihleri arasında 5 gün günde 5 saat olduğu ve bunların dışında belge bulunmayan dönem yönünden ise tanık beyanları esas alınarak tam süreli çalıştığının kabulü ile hazırlanan bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmiş ise de, hüküm eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bir Mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda; Mahkeme yönünden o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine bozma kararında açıklanan hukuki esaslar çerçevesinde hüküm kurmak yükümlülüğü doğar.

Somut olayda, bozmaya uyulmuş ise de bozma gereğinin yerine getirildiğinden bahsedilmesi mümkün değildir.

Bu itibarla yapılacak iş, dava konusu dönemin tamamına ilişkin ders çizelgeleri, yoklama defterleri, ücret bordroları ve puantaj kayıtları vs. getirtilmeli, bu tür belgelerde noksanlık varsa bunun nedeni araştırılmalı, hüküm altına alınan süreler yönünden davacının resmi belgelerde belirtilen ders saatlerinden sonra kursta kalmasının haklı bir gerekçesinin bulunup bulunmadığı araştırılmalı, resmi kayıtların aksinin tanık delili ile kanıtlanamayacağı göz önünde bulundurulmalı, daha az saat derse girilen günlerde tam gün mesaisinin davalı işveren nezdinde geçtiği kabul edilemeyeceğine göre, 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesaplama yapılacak şekilde denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgilere iadesine, 13/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7633, Karar No: 2023/178, Tarih: 18.01.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/7633 E.  ,  2023/178 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Elde veya üstte taşınan eşyayı özel beceri ile almak suretiyle hırsızlık, başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Hırsızlık suçundan katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu belirlenen müşteki ...'ye yargılama sırasında 5271 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin (b) bendi hatırlatılmış ancak katılma talebi olup olmadığına dair ayrıca beyanı sorulmamış ve buna yönelik bir hüküm kurulmamış ise de; müştekinin kararı temyiz etme hak ve yetkisi bulunduğu tespit edilerek, 5271 sayılı Kanunun 237 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede,

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 17.03.2016 tarihli iddianame ile sanık hakkında market önünde beklemekte olan katılan ...'nin cebinden 370 TL parasının çalınması eylemi sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 142 inci maddesinin 2 inci fıkrasının (b) bendi, 268 inci maddesi delaletiyle 267 inci maddenin birinci fıkrası ve 53 üncü maddelerinin uygulanması istemiyle dava açılmıştır.

2.... 38. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2016/249 Esas, 2016/378 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının b bendi, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

3. ... 38. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2016/249 Esas, 2016/378 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 268 inci maddesi delaletiyle 267 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'un Temyiz Sebepleri

Kararı temyiz etme isteğine ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'un Temyiz Sebepleri

Kararı temyiz etme isteğine ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanık hakkında kurulan hükümler bakımından kararın bozulması ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçu bakımından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

C.Katılan ...'nin Temyiz Sebepleri

Zararının giderilmediğine ve sanığın yeterli cezayı almadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan ... saat 17.30'da market önünde telefon görüşmesi yaptığı sırada, sanığın katılanın cebine elini sokarak 370,00 TL parasını alıp kaçtığı, güvenlik kamerası görüntülerinde yapılan araştırma sonucu tespit edilen sanığın yakalandığında polislere kendisini ... olarak tanıttığı belirlenmiştir.

2.Dosya kapsamında yer alan 14.03.2016 tarihli CD İnceleme Tutanağı'na göre, katılan BİM market önünde telefon görüşmesi yaparken sanığın katılanı takip ettiği ve katılana doğru ilerlediği tespit edilmiştir.

3.Yakalama ve Üst Arama Tutanağı'na göre; kolluk kuvvetlerince yapılan çalışmalarda kamera görüntülerindeki şahsa benzemesi sebebiyle durdurulan sanık, kimlik taşımadığını ve şifahen isminin ... olduğunu söylemiş ise de, sanık kimlik tespiti amacıyla polis merkezine götürüldüğünde, ... isimli şahsın GBT sorgusu ve şahsın fotoğraflarının karşılaştırılmasında, sanığın ... olmadığının tespit edildiği, bunun üzerine sanığa gerçek isminin ne olduğunun sorulduğu ve bu sefer isminin ... olduğunu ve yakalaması olduğu için farklı bir isim verdiğini söylediği tespit edilmiştir.

4.Sanık aşamalarda atılı suçlamaları ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden

1. Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin, infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

3. 5237 sayılı Kanun'un “Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” başlıklı 268 inci maddesi “İşlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanan kimse, iftira suçuna ilişkin hükümlere göre cezalandırılır.” şeklinde olup, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.04.2014 tarihli ve 2013/9-542 Esas – 2014/ 153 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, işlediği bir suç nedeniyle yakalanan şüphelinin, gerçek kimliğini saklayıp kolluk kuvvetlerine, kimlik bilgilerini bildiği bir başkasının kimlik bilgilerini vermesi durumunda bu madde hükmünün uygulanacağı, bir başka ifadeyle, failin işlediği bir suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla kendi kimliğini saklayarak, başkasına ait kimlik bilgilerini kullanması ve o kişi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasına neden olması durumunda, bu madde hükmünün uygulanacağı, suçun oluşması için, failin daha önce bir suç işlemiş olması veya bir suçtan aranması, kendi kimliğini vermesi halinde hakkında bu suçtan işlem yapılacak olması gerektiği, iftira suçunun özel bir şekli olan bu suçun oluşması için sanığın resmi belge düzenlemede yetkili memura başkasının kimliğini veya kimlik bilgilerini vermesi yeterli olmayıp, işlediği bir suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla gerçek bir kişinin kimlik bilgilerini kullanmasının gerektiği, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Kimliği bildirmeme” başlığını taşıyan 40 ıncı maddesinin birinci fıkrasının ise; “Görevle bağlantılı olarak sorulması halinde kamu görevlisine kimliği veya adresiyle ilgili bilgi vermekten kaçınan veya gerçeğe aykırı beyanda bulunan kişiye, bu görevli tarafından elli Türk Lirası idari para cezası verilir” hükmünü içerdiği, bu kabahat fiili ile 5237 sayılı Kanun'un 206 ıncı maddesinde düzenlenen suç arasındaki farkın, beyanın resmi belge düzenlenmesi sırasında yapılıp yapılmadığına dair olduğu, kamu görevlisinin görevi nedeniyle resmi belge düzenlediği sırada yalan beyanda bulunulması halinde TCK’nın 206 ıncı maddesinin uygulanacağı, ancak resmi belge düzenlenmesi sırasında olmayıp da kamu görevlisince kamu görevinin gereği gibi yerine getirilebilmesi için sorulması durumunda, kimliği hakkında gerçeğe aykırı beyanda bulunulması ya da kimlik veya adresle ilgili bilgi vermekten kaçınılması halinde, ilgili hakkında Kabahatler Kanunu’nun 40/1. maddesi uyarınca idari para cezası verilmesi gerektiği; somut olayın değerlendirilmesinde; hırsızlık eylemine ilişkin düzenlenen 14.03.2016 tarihli CD İzleme Tutanağı'na göre eylemi gerçekleştiren şahsın görüntülerinin incelendiği, ancak bu tutanakta görüntülerdeki şahsın kim olduğuna dair bir belirleme yapılmadığı, 14.03.2016 tarihinde kamera görüntülerindeki olayı gerçekleştiren şahsa benzeyen sanık durdurularak kimliği istendiğinde kendisini şifahen ..

. maddesi uyarınca idari para cezası verilmesi gerektiği; somut olayın değerlendirilmesinde; hırsızlık eylemine ilişkin düzenlenen 14.03.2016 tarihli CD İzleme Tutanağı'na göre eylemi gerçekleştiren şahsın görüntülerinin incelendiği, ancak bu tutanakta görüntülerdeki şahsın kim olduğuna dair bir belirleme yapılmadığı, 14.03.2016 tarihinde kamera görüntülerindeki olayı gerçekleştiren şahsa benzeyen sanık durdurularak kimliği istendiğinde kendisini şifahen ... olarak tanıttığı, sanık kimlik tespiti amacıyla polis merkezine götürüldüğünde ... isimli şahsın GBT sorgusu ve şahsın fotoğraflarının karşılaştırılmasında sanığın ... olmadığının tespit edildiği, bunun üzerine sanığa gerçek isminin ne olduğunun sorulduğu ve bu sefer isminin ... olduğunu ve yakalaması olduğu için farklı bir isim verdiğini söylediği, mağdur ... hakkında bu eylem sebebiyle başlatılmış herhangi bir soruşturma veya kovuşturma bulunmadığı anlaşılmakla, buna göre sanığın eyleminin 5326 sayılı Kanun’un 40/1. maddesine uyduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 268 inci maddesinde düzenlenen suçun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. Ancak 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesi uyarınca soruşturma zamanaşımı süresinin 3 yıl olduğu, kabahat tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşılmış ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

B. Katılan ...'nin Temyiz İstemi Yönünden

1. Olay sebebiyle meydana gelen zarar bakımından sanığın 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinin uygulanmasını gerektirir etkin pişmanlık koşullarının oluşmaması sebebiyle sanığın cezasında indirim yapılmadığı belirlenmiştir. Sanık hakkında mahkemece kurulan hükümlerde herhangi bir hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılanın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Hırsızlık Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 38. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2016/249 Esas, 2016/378 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii ile katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafii ile katılan ...'nin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Başkasına Ait Kimlik Bilgilerinin Kullanılması Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde (A-3) paragrafında açıklanan nedenle, ... 38. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2016/249 Esas, 2016/378 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı Kanun'un 322 inci ve 5326 sayılı Kanun'un 24. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan 5326 sayılı Kanun'un 20/1. maddesi uyarınca sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, hükme eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15148, Karar No: 2014/5220, Tarih: 25.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15148 E.  ,  2014/5220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/03/2014 günü oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/17250, Karar No: 2012/19639, Tarih: 08.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/17250 E.  ,  2012/19639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın,hırsızlık suçunun işlemek için yakınanın ikamet ettiği apartmanın eklentisi niteliğindeki merdiven boşluğuna girdiğinin anlaşılması karşısında; hakkında zamanaşımı içinde konut dokunulmazlığını bozma suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre,sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9994, Karar No: 2013/14898, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9994 E.  ,  2013/14898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğday, buğday samanı, 2. ürün mısır ve ası mısırın 2012 yılına ait (kuru-sulu ayrımı yapılmak suretiyle) dekar başına ortalama verimi, üretim gideri (tüm masraflar kalem kalem belirtilerek) ve toptan ortalama kilogram satış fiyatını gösterir veri cetveli ile ilçe genelindeki mutad münavebenin gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3997, Karar No: 2016/6984, Tarih: 15.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3997 E.  ,  2016/6984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada, ... Asliye Hukuk ve ... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde özetle "Davalı ...'dan ... Aile Mahkemesinde boşandığını, müşterek çocukları ... ve ...'ın velayetlerinin kendisine verildiğini, tüm resmi evraklarda evlilik soyadını kullandığından evlilik sonrası kızlık soyadını kullanırken birçok sıkıntı yaşadığını, eşi ile yaptığı görüşmede "..." soyadını kullanmasına müsaade ettiğini, boşanma sonrasında "..." olan soyadını kullanmaya devam etme konusunda tarafına izin verilmesini talep etmiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesince uyuşmazlığın 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun üçüncü kısmının (m. 396-494) hariç, ikinci kitabından (m. 118-395) kaynaklandığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

... Aile Mahkemesi ise davanın 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1 maddesinden kaynaklandığı gerekçesi ile karşı görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 173. maddesinin ikinci fıkrası boşanan kadının belirli koşullar altında kocasının soyadını kullanabileceğini düzenlemiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usüllerine Dair Kanuna 5133 sayılı Kanun ile eklenen 4/2. maddesinde, “4721 sayılı Türk Medenî Kanununun Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 4722 sayılı Türk Medenî Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna göre aile hukukundan doğan dava ve işlerin” Aile Mahkemesi görevinde olduğu açıklanmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/06/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10744, Karar No: 2012/6386, Tarih: 06.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/10744 E.  ,  2012/6386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15073, Karar No: 2022/12269, Tarih: 29.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/15073 E.  ,  2022/12269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişi özgürlüğünü kısıtlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 04.10.2022 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi'nin 22.11.2021 gün ve 2020/1286 E. 2021/2373 K. Sayılı mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 29.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.