muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2936, Karar No: 2023/9372, Tarih: 29.11.2023

2. Katılana ait TEB 4402 \*\*\*\* \*\*\*\* 5892 numaralı kredi kartından farklı tarihlerde harcamalar yapıldığına dair hesap özeti dökümü ve banka yazı cevabı dosyada mevcuttur.

3. Katılana ait kartın ibraz edilen kimliğe istinaden katılan adına teslim edildiği Kuryenet yazı cevabı ile belirlenmiştir.

4. Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 19.06.2014 tarihli uzmanlık raporu ile, teslimat detayındaki katılan adına atılan imza ve yazıların, katılanın elinden çıktığını gösterir nitelik ve yeterlikte uygun kaligrafik bulgular tespit edilemediği belirtilmiştir.

5. Kurye olarak çalışan tanık S.A mahkemede alınan beyanında "Kendisini ... olarak tanıtan sanığın arayarak kartın acilen teslim edilmesini istediğini, nüfus cüzdanını kontrol ederek, ... olduğunu sanarak kartı teslim ettiğini, sonradan tekrar arayarak ikinci bir kart olduğunu söylediğini ve diğer kartı da sanığa teslim ettiğini" belirtmiştir

6. Katılan beyanında "Herhangi bir talebi olmadan Türkiye Ekonomi Bankasından adına kredi kartı çıkartıldığını ve bu kart ile 5.000 TL harcama yapıldığını, zararının giderilmediğini " belirtmiştir.

7. Sanık savunmasında " Kartı kendisine akrabası olan katılanın verdiğini ve onun bilgisi dahilinde kartı kullandığını " beyan ederek suçlamayı kabul etmemiştir.

IV. GEREKÇE

a.Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Dosyadaki olgular itibari ile; sanığın, ...'ın TEB Balıkesir Şubesinden çekmiş olduğu krediye istinaden düzenlenen iki adet kredi kartını, kuryeden ...'ın yerine imza atmak suretiyle teslim

aldığı ve bu kredi kartıyla 5.000,00 TL'lik harcama yaptığı sabit olmakla birlikte,

Banka tarafından üretilmiş banka veya kredi kartının henüz sahibine teslim edilmeden kullanılması halinde suçun mağdurunun banka olacağı ve aynı bankaya ait birden fazla kart kullanılması halinde zincirleme suç hükümlerinin oluşacağı dikkate alınarak yapılan incelemede;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Balıkesir 3.Asliye Ceza mahkemesinin 2014/347 E-2015/384 Karar sayılı dosyası inecelendiğinde; katılana ait TEB Bankası kredi kartını rıza dışı kullanarak 5000 TL'lik harcama yapmasından dolayı ceza aldığı ve kararın Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2018/835 Esas, 2019/10990 Karar sayılı kararı ile onandığı anlaşılmakla, ilgili dosya getirilerek, kesinleşmiş hükmün zincirleme suç kapsamında kaldığının anlaşılması halinde zincirleme suç ve teşdit hükümleri gözetilerek hüküm kurulması ve tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli, 2015/532 E. 2015/1134 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi ve 326 ıncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli, 2015/532 E. 2015/1134 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi ve 326 ıncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15802, Karar No: 2007/19294, Tarih: 30.10.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/15802 E.  ,  2007/19294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi              : Ankara 6. İcra Hukuk Mahkemesi

Tarihi                       : 13.07.2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davacı (Alacaklı) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar vermiştir.Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Uyuşmazlık, alacaklının İİK.'nun 99. maddesine dayalı olarak açtığı 3.kişinin istihkak iddiasının reddine ilişkindir.

Dava konusu menkul mallar 28.05.2005 tarihinde; borçlu Y.T. huzurunda haczedilmiştir.İİK.'nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi (borçlu) dolayısıyla alacaklı yararınadır. İcra Müdürünün hatalı işlemi sonucu dava açma yükümlülüğünün alacaklıya verilmiş olması ispat külfetinin yer değiştirmesine neden olmaz. Mülkiyet karinesinin aksinin 3. kişi tarafından kesin ve inandırıcı delillerle ispatı gerekmektedir.

Borçlu aynı zamanda borçlu Kesit Tanıtım Limited Şirketin Genel Müdür ve 1. Derece imzaya yetkili kişisi olan Y.T.borç doğumundan ve takip tarihinden sonra kurulan Y. K. Matbaacılık Limited Şirketinde işçi olarak çalıştığını ileri sürerek SSK.'na verilen prim bodrolarını ibraz etmiş ise de; 3.kişi şirketin 09.05.2005 tarihli kontratında kefil sıfatı ile bu şirketin kefili olmuştur.Borçlunun çalıştığı şirketin kiraladığı işyeri sahibine karşı kefil sıfatını alması yaşam deneyimlerine aykırı olup, borçlu ile davalı şirketin danışıklı işlemler içerisinde bulunduğunu göstermektedir.

Öte yandan davalı 3.kişi malı borçlu ile birlikte  elinde bulundurması nedeniyle karine aksinin ispatına yönelik herhangi bir mülkiyet belgesi de ibraz edememiştir.

Bu durumda; davacı alacaklı tarafından açılan davanın kabulü gerekirken aksi düşüncelerle reddi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davacı alacaklının  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı (Alacaklı)'ya iadesine, 30.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3599, Karar No: 2017/3764, Tarih: 08.05.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/3599 E.  ,  2017/3764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.10.2013 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 02.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, ... İlçesi, ... Mahallesi, 935 ada 1 parsel 11 no'lu bağımsız bölümün maliki olduğunu, gayrimenkulün konumunun boğaz manzarası olan ve yapılaşmanın da bu durum dikkate alınarak gerçekleştirildiği bir bölgede bulunduğunu, maliki olduğu gayrimenkulün önünde yer alan ve senelerdir budanmayan ağaç nedeniyle boğaz görüşünün yarı yarıya kapandığını ileri sürerek dava konusu ağacın budanarak davalı tarafından yapılan müdahalenin men'i isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davacı ile komşu olmadıklarını, dava konusu ağacın uzun yıllardır aynı yerde olduğunu ve bakımının düzenli yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu ağacın davalı tarafından bakımı yapılan bir ağaç olup, kalın dallarda derin budama yapılması halinde ağacın zarar göreceği, ağacın davacının manzarasını çok az mahiyette kapattığı, bu kapatmanın da komşuluk hukuku açısından katlanılabilir sınırlar içerisinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda; 17.01.2014 tarihli, peyzaj, ziraat ve inşaat mühendisinden oluşan heyet bilirkişi raporu incelendiğinde; dava konusu ağacın ceviz ağacı olup tahmini 40 yaşında olduğu, belli aralıklarla dal budamalarının yapıldığı, ağacın uç dallarından itibaren 1 metre olacak şekilde gençleştirme budaması yapılmasının ağaca zarar vermeyeceğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; 17.01.2014 tarihli bilirkişi heyet raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36424, Karar No: 2021/5302, Tarih: 18.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/36424 E.  ,  2021/5302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka tarafından tahsis edilmemesi gereken kredinin açılmasını sağlamak amacıyla dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 158/1-j, son, 62/1, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olan 30/05/2006 tarihi yerine 01/01/2007 tarihinin yazılmasının mahalince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın 25.000 TL kredi almak için Halk Bankası... Şubesine müracaat ettiği, banka uygulaması doğrultusunda banka görevlileri tarafından kredi başvurusu yapan sanıktan talep edilen kredinin iki katı miktarda başka kişilere ait senet istenmesi üzerine sanığın, kendisinin alacaklı kardeşi ...'nun ise, borçlu sıfatını taşıdığı 25.000'er TL bedelli 2 adet senedi bankaya vererek katılan bankadan 25.000 TL kredi aldığı, ancak kredi borcunun ödenmeyerek verilen bu senetlerin icraya konulması üzerine senetlerin sanığın kardeşi ... tarafından düzenlenmediğinin tespit edildiği, bu suretle sanığın üzerine atılı banka tarafından tahsis edilmemesi gereken kredinin açılmasını sağlamak amacıyla dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanık savunması, katılan banka cevap yazıları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında “2500” tam gün olarak belirlenen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak “2083” tam gün adli para cezası olarak belirlendiği, aynı Kanun’un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den olmak üzere 41.660,00 TL adli para cezasına çevrilmesi gerekirken hesap hatası sonucu 41.766,00 TL adli para cezasına çevrildiği, bozma ilamı öncesinde hükmün sadece sanık lehine temyiz edilmesi nedeniyle kazanılmış hak oluşturduğundan 41.766,00 TL adli para cezasının 41.666 TL'ye indirilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasından “Sanığa verilen 2083 gün adlî para cezasının TCK 52/2 maddesi gereğince günlüğü takdiren 20.00 TL'den paraya çevrilerek sanığın 41.766 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, Mahkememizce verilen karar sadece sanık müdafisi tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla sanığa verilen adlî para cezasının 41.666 TL'ye indirilerek sanığın 41.666 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,” ibaresinin çıkarılarak, yerine “Sanığa verilen 2083 gün adlî para cezasının TCK 52/2 maddesi gereğince günlüğü takdiren 20.00 TL'den paraya çevrilerek sanığın 41.660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,” ibaresini eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13445, Karar No: 2013/28424, Tarih: 05.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/13445 E.  ,  2013/28424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tefhim edilmekle hükmün esasını oluşturan kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında TCK.nun 62 ve CMK.nun 231. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği halde, hükmün gerekçesinde uygulandığından bahsedilmesinin mahallinde kısa karara uygun şekilde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, fazla ceza tayin edildiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13842, Karar No: 2013/12588, Tarih: 17.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13842 E.  ,  2013/12588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/05/2012 tarih ve 2011/678-2012/280 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu, davacı şirkete ait ... plakalı otobüsün karıştığı trafik kazası sonucu müvekkilinin ağır şekilde yaralandığını, ameliyat geçirdiğini, kazadan sonra 6 ay boyunca tedavi gördüğünü, davalı şirkete ait otobüs sürücüsünün kazada kusurlu olduğunun saptandığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla, 1.000,00 TL maddi tazminat ile 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında maddi tazminat talebini ıslah ederek, 27.608,00 TL 'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının maliki olduğu otobüste yolcu olarak bulunan davacının, otobüs sürücüsünün tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği kazada %4,8 oranında çalışma gücünden kaybedecek ve 4 ay iş görmeyecek şekilde sağ bacak ve ayağından yaralandığı gerekçesiyle, 27.608,00 TL maddi tazminat ile 9.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 22/08/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.957,05 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14333, Karar No: 2015/24964, Tarih: 23.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/14333 E.  ,  2015/24964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/352908

Parada sahtecilik suçundan suça sürüklenen çocuk T.. S.. hakkında 28.02.2006 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldı- rılarak hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı TCK.nun 197/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne ve ertelemeye dair; (ALANYA) 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.04.2013 gün ve 2013/67 esas, 2013/92 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk T.. S..'nun 18.12.2006 tarihli ek karara yönelik 28.09.2015 tarihli temyiz istemi hakkında tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşıldığından; bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere dairemize gönderilmesi koşuluyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3878, Karar No: 2020/1611, Tarih: 04.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2017/3878 E.  ,  2020/1611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 19/09/2012 gününde verilen dilekçe ile kurum zararının tazmini istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/04/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ..., ... ve adli yardım talepli olarak da ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davalı ... temyiz dilekçesi ile birlikte adli yardım isteminde de bulunmuştur. Adli yardım istemi kanun yoluna başvuru sırasında istendiğinden, 6100 sayılı HMK’nın 336/3. maddesi uyarınca davacının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı Kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalı ...'un yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ile davalılardan ...'un tüm, davalılar ... ve ...'nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılar ... ve ...'nun diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, kurum zararının tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalılar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

2-Davalılar ... ve ...'nun diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, kurum zararının tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalılar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kurum vekili, olay tarihinde ... 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda görevli olan davalıların kuruma bağlı iş yurdu kantinindeki çeşitli mal ve hizmet alım satımlarından dolayı kast, kusur ve ihmallerinden kaynaklanan mevzuata aykırı karar, işlem ve eylemleri sonucunda kamu zararına neden olduklarını, davalıların aynı zamanda suç teşkil eden mütemadi nitelikteki fiillerinden dolayı ... 1. ve 2. Ağır Ceza Mahkemelerinin 2003/327 esas (bozma sonrası 2009/217 E) ve 2004/275 (bozma sonrası 2008/21 E) esas sayılı dosyaları üzerinden açılan kamu davaları sonucunda zimmet, denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olmak ve görevi ihmal gibi suçlardan dolayı yargılandıklarını, davalılar tarafından gerçekleştirilen haksız ve hukuka eylemler sonucunda kamu zararına neden olunduğu hususunun yargı kararları ile de sabit olduğunu belirterek oluşan kamu zararının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar hakkında yürütülen ceza davaları ve hükme esas almaya elverişli kabul edilen bilirkişi raporu gereğince; sorumlulukları tespit edilemeyen davalılar ..., ..., ... aleyhine açılan davanın subut bulmadığından reddine, haklarında mahkumiyet kararı verilen ve bilirkişi raporuyla sorumlulukları tespit edilen davalılar ..., ..., ... ve ... açısından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hukukumuzda hakkaniyet, TBK'nın 51. (BK 43) maddesinde düzenlenmiştir. Hakkaniyet; bazı şartların ve çözümlerin önceden saptanmasının doğuracağı düşünülen sakıncaları ortadan kaldırmak için hukuk kurallarının esnek veya eksik bırakıldığı hâllerde etkisini gösteren ve belli somut olayların özelliklerine uygun karar verilmesini emreden kurallar bütünü olarak tanımlanmaktadır. Buna göre hâkimin, tazminatı belirlerken durumun gereğini ve belirtilen maddede örnek olarak sayılan özel indirim sebeplerini göz önünde tutması gerekmektedir.

Şu durumda mahkemece, olayın oluş şekli, davalıların çalışma koşulları, davalıların sorumluluğunun denetim görevini ihmal nedeniyle zimmete neden olmadan kaynaklanması gibi hususlar gözetilerek tahsiline karar verilen zarar miktarından BK 43 maddesi (TBK. madde 51) gereğince uygun bir miktarda hakkaniyet indirimi yapılmalıdır. Bu hususun gözetilmemiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

Şu durumda mahkemece, olayın oluş şekli, davalıların çalışma koşulları, davalıların sorumluluğunun denetim görevini ihmal nedeniyle zimmete neden olmadan kaynaklanması gibi hususlar gözetilerek tahsiline karar verilen zarar miktarından BK 43 maddesi (TBK. madde 51) gereğince uygun bir miktarda hakkaniyet indirimi yapılmalıdır. Bu hususun gözetilmemiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ve ... yararına BOZULMASINA, davacı ile davalılardan ...'un tüm, davalılar ... ve ...'nun diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılar ... ve ...'dan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14395, Karar No: 2016/10379, Tarih: 16.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/14395 E.  ,  2016/10379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Ek Karar Tarihi : 23.07.2015

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/1-2-3-4. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar

Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/1-2-3-4 maddeleri uyarınca verilen 2240 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin hükmün kesin olması nedeniyle reddine ilişkin İstanbul 67. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.07.2015 tarihli ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, verilen red kararının isteme uygun olarak ONANMASINA; 16.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.