muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2275, Karar No: 2020/5753, Tarih: 18.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/2275 E.  ,  2020/5753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK nun 353/1-b-1 maddesi yarınca esastan reddine, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvuru talebinin kabulü ile HMK nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı ... vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ...Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvuru talebinin ise kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Kayseri ili Talas İlçesi, Harman mahallesi, 24 ada 481, 482, 483, 484 parsel sayılı taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine,davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvuru talebinin ise kabulü ile dava konusu taşınmaz ve emsal taşınmaz kadastro parseli olduğundan bahisle DOP kesintisi yapılmaması gerektiği belirtilerek tespit edilen m2 birim fiyatı üzerinden yeniden bedel belirlenerek ayrıca, 482 parsel sayılı taşınmaz yönünden mahkemece tescille ilgili hüküm de kurulduğu halde bedelinin verilmemesinin ve yine 481 parsel sayılı taşınmazın kullanılması da mümkün olmayan 7,72 m² lik bölümü yönünden mahkemece tescille ilgili hüküm de kurulduğu halde bedelinin verilmemesinin yerinde olmadığı hususları gözetilerek ilk derece mahkemesi kararının HMK’nun 353 /1-b/3 maddesi gereğince kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15851, Karar No: 2022/3567, Tarih: 14.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/15851 E.  ,  2022/3567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2018 tarih ve 2017/22 - 2018/191 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etmek

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7-2. cümle, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 63/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Oluş, tanık beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; bir kısım örgüt mensubu olduğu iddia edilen şahıslarla HTS kayıtlarının içerik ve özelliği saptanamayan, örgütün görünen yüzü ortaya çıktıktan sonra sohbet adı altında örgütsel toplantılara katıldığı ve himmet adı altında parasal yardımda bulunduğu tespit

edilemeyen sanığın eylemlerinin sempati ve iltisak boyutunu aşan ve örgüte yardım etme kastıyla hareket ettiğini ispat eden faaliyetler kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüte yardım etme suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1747, Karar No: 2022/6184, Tarih: 19.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/1747 E.  ,  2022/6184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-TCK.nın 268. maddedeki suçun oluşması için öncelikle, fail tarafından işlenen bir suçun bulunması gerekmektedir. Başka deyişle iftira suçunun aksine, bu madde bakımından gerçek bir suçun işlenmesi ve bu suçun faili ile 268. maddedeki eylemin failinin aynı kişi olması zorunludur. Bu açıklamalar ışığında; olay tarihi olan 04.06.2015 günü ... plaka sayılı ... Transporter marka araç içerisinde Niğde ilinden çalınmış sunta tabakaları olduğunun bildirilmesi üzerine aracın durdurulduğu, aracın kullanan ... (Gerçek kimlik bilgileri ...) isimli şahıs olduğu, araçta yolcu olarak bulunan sanık ...’in kendisini kardeşi olan ... olarak tanıttığı, bu şekilde soruşturma işlemlerinin yürütüldüğü, parmak izi incelemesi neticesinde gerçek kimliğinin ortaya çıktığı ve araçta bulunan sunta tabakalara ilişkin olarak Bor Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/1431 soruşturma numarası ile tahkikat yürütüldüğü anlaşılan olayda; Bor Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/1431 soruşturma numarası ile yürütülen soruşturma dosyasının akıbeti tespit edilerek, tüm evrakların aslı veya onaylı örneklerinin denetime elverecek şekilde dosyaya getirtilip incelenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; sanığın TCK.nın 267/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilirken, hüküm fıkrasında temel cezaya atıf yapan TCK.nın 268/1. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

./..

S/2

Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3077, Karar No: 2018/5505, Tarih: 26.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/3077 E.  ,  2018/5505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen ondördüncü- onbeşinci-onaltıncı-onyedinci-ondokuzuncu-yirminci celselere ait duruşma tutanaklarında zabıt katibinin,onaltıncı celseye ait duruşma tutanağında mahkeme başkanı...'nın (41897) ve onyedinci-onsekizinci-ondokuzuncu-yirminci celselere ait duruşma tutanaklarında ise üye hakim..in ... ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15394, Karar No: 2020/8329, Tarih: 04.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2017/15394 E.  ,  2020/8329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanığın, 31.08.2015 tarihli dilekçesinde, kardeşi olan Yusuf Ufuk Uğur'a karşı atılı suç nedeniyle, İstanbul 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/404 Esas ve Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/77 Esas sayılı dosyalarında da yargılandığını iddia etmesi karşısında; dosyalarının taraf ve akıbetlerine ilişkin belgelerin tamamının denetime elverişli olacak şekilde aslı veya onaylı suretlerinin dosya içeriğinde bulunmaması karşısında, başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suretiyle iftira suçu bakımından mükerrer cezalandırmanın önlenmesi bakımından, sanık hakkındaki diğer dosyaların getirtilerek dosya içine konulması, derdest olmaları halinde birleştirilip; suç ve iddianame tarihleri nazara alınarak aynı mağdura karşı olan eylemleri arasında hukuki ve fiili kesinti bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra ayrı suç mu oluşturduğu, yoksa zincirleme suç nedeniyle TCK.nın 43. maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmeyeceğinin tespiti ve kesinleşen dava dosyaları olması halinde ise hukuki ve fiili kesintinin olmaması halinde bulunacak sonuç ceza ile kesinleşen hükümdeki sonuç ceza arasındaki fark kadar ek cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Kabul ve uygulamaya göre de;

Şüphelinin üzerinden kimlik çıkmaması nedeni ile gerçek kimliğinin tespiti için şahsın parmak izi aldırılmak istendiğinde doğruyu söyleyeceğini beyan ederek gerçek kimlik bilgilerinin tespit edilmesi karşısında, sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde TCK.nın 269/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22766, Karar No: 2015/1006, Tarih: 04.02.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/22766 E.  ,  2015/1006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin dosya kapsamı itibariyle yeterli ekonomik gücü olmadığı anlaşılan sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını

gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından, “Yargılama giderine” ilişkin kısım çıkarılarak, “35 TL yargılama giderinin sanıktan alınarak Hazineye irad kaydına” karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10868, Karar No: 2021/4452, Tarih: 31.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10868 E.  ,  2021/4452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir. Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Arsa niteliğindeki ...Mahallesi 532 ada 14 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 5 numaralı bendinde geçen ( ile değişik dosyasına yatırılan bedelden davacı idare tarafından belirlenen bedel dikkate alınarak 16.400,00-TL davalıya ödenmemiş ise üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine, karar kesinleştiğinde gereği için bankaya yazı yazılmasına,) cümlesinin hükümden çıkartılmasına, yerine (kamulaştırma bedelinin, üçer aylık vadeli hesaba yatırılan kısmın biriken neması ile birlikte davalıya derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) kelimesinin yazılmasına,

b) 6 numaralı bendinde geçen (karar tarihi olan 05.09.2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin Onama tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 31/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5634, Karar No: 2018/2672, Tarih: 14.02.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/5634 E.  ,  2018/2672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Yerel mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanığın eşinin çalıştığı hastane tarafından işine son verilmesi nedeniyle, bu hususu konuşmak için müştekilerin müdür olarak görev yaptığı hastaneye giden sanığın, eşinin alacağının verilmediğine ve hakaret edildiğine dair savunması karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12860, Karar No: 2022/3330, Tarih: 07.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/12860 E.  ,  2022/3330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.12.2018 tarih ve 2018/392- 2018/224 sayılı kararı

Suç :Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm :TCK'nın 314/2, 220/7-2, TMK'nın 5/1, TCK'nın 62, 53, 63 maddeleri uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler :Sanık müdafii

Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunda suç tarihinin yardım niteliğindeki son eylem tarihi olan "05.09.2014" yerine; ilk derece ve bölge adliye mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında "11.10.2016" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3794, Karar No: 2022/4436, Tarih: 16.05.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/3794 E.  ,  2022/4436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Babalık

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 25.01.2022 gün ve 2021/5979-2022/575 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Davacı dava dilekçesi ile babasının ... olduğunun tespiti ile nüfus kayıtlarında ...olan baba adının ... olarak düzeltilmesine, baba hanesinin ... olarak tescili ile mevcut nüfus kaydının bu şekilde düzeltilerek muris ... mirasçısı olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, 22.04.2016 tarihli ilk hükümde dava şartı yokluğundan açılan davanın reddine karar verilmiş, davacı tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 19.11.2018 tarihli 2017/8053 Esas-2018/18813 Karar sayılı ilamı ile dava dilekçesinde babalığın tespiti istendiği, mahkemece taraflar çağrılıp beyanları alınmadan dosya üzerinden davanın reddine karar verildiği, savunma hakkını güvence altına alan T.C. Anayasası'nın 36. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde açıkça belirtildiği üzere, mahkemece davanın tarafları, dinlenmek, iddia ve savunmaları alınmak üzere kanuni şekillere uygun olarak davet edilmedikçe hüküm verilmesi mümkün bulunmadığı, buna göre duruşma açılmak suretiyle inceleme yapılması ve delillerin değerlendirilerek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, dosya üzerinden inceleme yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden bahisle, hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ve yapılan yargılama sonucunda; davacı tarafın eldeki davayı babalığın tespiti davası olarak açması nedeniyle davacı ile kayden baba arasındaki soybağının ortadan kaldırılması ve akabinde eldeki davaya babalık davası olarak devam edilebilmesi için davacı vekiline kayden babaya ve anneye TMK 286/ son cümle gereği dava açması için 1 aylık ihtaratlı kesin süre verilmesine rağmen davacı vekilinin bu kesin süre içinde dava açmak yerine soybağının reddi davası açması gereken davacının kayden baba ve annesini ıslah dilekçesi vermek yoluyla eldeki davaya dahil etmek istediği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş, Dairemizin 25.01.2022 tarihli, 2021/5979 esas, 2022/575 karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.