muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13275, Karar No: 2022/1695, Tarih: 03.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/13275 E.  ,  2022/1695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER 1)... 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 26/11/2013 tarih, 2013/155 Esas ve 2013/387 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan TCK'nin 81/1, 39, 29, 62/1, 53/1, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası mahkumiyetine karar verildiği,

2)Kararın Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafi tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 19/01/2016 tarih, 2015/1564 Esas ve 2016/95 sayılı kararı ile kararın bozulduğu ve yerel mahkemeye gönderilmesi üzerine,

3)... 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 04/02/2021, 2016/135 Esas ve 2021/45 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 29, 62/1, 53/1, 63. maddeleri uyarınca 13 yıl 5 ay hapis cezası mahkumiyetine,

4)Kararın temyizi üzerine; Yargıtay 1. Ceza Dairemizin 23/09/2021 tarih ve... K. sayılı cezanın 13 yıl 4 ay hapis olarak ''Düzelterek Onama'' kararı.

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay 1. Ceza Dairemizin 23/09/2021 tarih ve... K. sayılı kararı hükmün düzeltilerek onanmasına dair ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 20/12/2021 tarih, ... sayılı itiraznamesi ile;

... Cumhuriyet Başsavcılığının 28/03/2013 tarih ve 2013/721 sayılı iddianamesiyle sanık ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım ettiği iddiasıyla kamu davası açıldığı, ... 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 26/11/2013 tarih, 2013/155 Esas ve 2013/387 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan mahkumiyetine karar verildiği, Kararın Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafi tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 19/01/2016 tarih, 2015/1564 Esas ve 2016/95 sayılı kararı ile kararın bozulduğu ve yerel mahkemeye gönderilmesi üzerine, bozma üzerine yapılan yargılamada ... 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 04/02/2021, 2016/135 Esas ve 2021/45 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan sanığın TCK’nin 81/1,29, 62, 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan kararın sanık müdafiince temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairemizin 23/09/2021 tarih ve... K. sayılı kararı ile hükmün 13 yıl 4 ay hapis olarak düzeltilerek onanmasına karar verildiği,

Dairemizin düzelterek onama yönündeki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 20/12/2021 tarihinde “Sanık ... hakkında TCK 39/2 maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 39/1.maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği halde TCK'nin 37.maddesi uyarınca müşterek fail sıfatı ile iştiraken kasten öldürme suçundan cezalandırılarak fazla cezaya hükmedilmesi” gerekçe gösterilmek suretiyle itiraz yoluna başvurulduğu anlaşılmakla, 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler ile aynı Kanun'un 101. maddesi gereğince dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizce verilen sanık yönünden temyiz isteminin düzeltilerek onanmasına ilişkin karar usul ve yasaya uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden, üye ... ve üye ...'in sanık hakkında TCK’nin 39/2 maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 39/1.maddesi uyarınca karar verilmesi gerektiğine ilişkin karşı oyları ve oy çokluğuyla İTİRAZIN REDDİNE, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03/03/2022 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY

Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin... K. sayılı kararının çoğunluk görüşüne, sanık ...’ın eyleminin TCK’nin 39. maddesi kapsamında yardım eden olarak kabul edilmesi, hükmün bu nedenle BOZULMASI ve İTİRAZIN KABULÜNE karar verilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan katılmıyoruz.

5237 sayılı TCK’nin 37/1. maddesine göre suçun kanunî tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri doğrudan fail olarak sorumlu olur. Doğrudan fail, işlediği suçun gerektirdiği ceza ile cezalandırılır. Kanunda tanımlanan haksızlığın birden fazla suç ortağı tarafından müştereken gerçekleştirildiği durumda ise müşterek faillik söz konusudur. Müşterek faillikte birlikte/müşterek alınan suç işleme (öldürme) kararına bağlı olarak, suçun icrai hareketlerinin birlikte gerçekleştirilmesi ve dolayısıyla, suç oluşturan eylemin icrası üzerinde ortaklaşa hâkimiyet kurulması söz konusudur. Burada, birlikte suç işleme kararının yanı sıra, eylem üzerinde müşterek hâkimiyet kurulduğu için, her bir suç ortağı fail statüsündedir.

5237 sayılı Kanun’a göre suçun icrasına iştirak etmekle birlikte, işlenişine bulunduğu katkının niteliği gereği kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen suç ortaklarına “şerik” denilmekte olup, şeriklik; azmettirme ve yardım etme olarak iki farklı şekilde düzenlenmiştir. Kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen ancak yardım eden suç ortağı, gerçekleşen fiilden bağlılık kuralı uyarınca şerik olarak sorumlu olmaktadır. 5237 sayılı TCK’nin 39. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemeye göre, yardım etme; maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmaktadır.

Anılan düzenlemeye göre, maddi yardım; suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek, suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak olarak sayılmış, manevi yardım ise; suç işlemeye teşvik etmek, suç işleme kararını kuvvetlendirmek, suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaat etmek, suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek şeklinde belirtilmiştir. Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir.

Temyiz davasına konu olan kararın gerekçesinde "olay tarihinde ... Sınırlıoğlu ve maktul ...'ın kendi yandaşları olan arkadaşlarıyla internet kafeye giderek ...ve sanık ...'i sordukları, internet kafede bulunan ve ...ve sanık ...'in dosthane ilişki içerisinde olduğu anlaşılan Mert Çağlar'ın bu durumu mesajla ...ve sanık ...'e ilettiği, bunun üzerine ...ve sanık ...'in SMS ve facebook aracılığıyla kendi yakın arkadaş çevreleri ile temasa geçerek oluşacak kavga için ortam oluşturmaya çalıştıkları, bir sokak içerisinde grupların karşılaşması üzerine ...ve ...'in önce kaçmaya çalıştıkları, ancak karşı grubun takibi üzerine bir sokağa girdikleri, bu sokakta kavgaya tutuştukları, kavga sırasında hem ...de hem de ...'de bıçak ve sallama tabir edilen suç aletlerinin bulunduğu, kavga sırasında ...'ın elinde bulunan bıçakla ...e vurup yaraladığı, bunun üzerine ...in de üzerinde taşıdığı bıçağı ...'ın göğüs kısmına saplayarak otopsi raporunda yazılı olduğu şekilde yaralayıp akabinde de ölümüne sebebiyet verdiği, sanık ...'ın da meydana gelen olay sırasında yanında bulundurduğu bıçağı etrafa rastgele salladığı, bu sırada tanık Alişan'ın ...'i yatıştırmak için koluna girdiği" kabul edilmiştir.

Mahkemenin kabulü, olayın oluşuna ve dosya kapsamına uygun ise de bu oluş karşısında sanık ...’ın suça yardım eden olarak katıldığının kabulü gerekmektedir. Dairemiz 19.01.2016 tarihli ... sayılı ilamında sanık ...’in olay günü maktul ve arkadaşlarının kendisi ve arkadaşı ...i aradığını öğrenmesi üzerine arkadaş grubunu toparlayarak yanlarında kesici delici aletlerle olay yerine gelmeleri ve kavga etmeleri şeklinde olayın geliştiğini kabul ederek sanığın eyleme müşterek fail olarak katıldığını kabul etmiştir.

Dosya kapsamına göre, olay günü uyuşturucu madde kullanan maktul ve arkadaşları silahlanarak sanıklar ... ve ...i aramaya başlamış, karşılaştıklarında sanıklar ... ve ...kaçarak uzaklaşmak istemiş, maktul ve arkadaşları onları kovalayarak yakalamış, sanık ... karşı grubun yanına yaklaşmaması için yanında taşıdığı bıçağını hedef gözetmeksizin yatay seyirle rastgele sallamış, bu sırada arkadaşı olan sanık ...hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanıp karşılığında maktule bıçakla vurunca olay yerinden kaçmıştır. Başka bir ifadeyle karşılıklı iki tarafın olay yerinde buluşup birbirine saldırması söz konusu olmayıp, maktul ve arkadaşlarının silahlı saldırısı üzerine sanıklar kaçarak uzaklaşırken olay meydana gelmiştir. Mahkeme haksız tahriki tartışırken de maktul ...'ın bıçaklanmadan önce sanık ...'in arkadaşı olan ...i bıçaklaması, maktulün ve arkadaşlarının sanığa ve arkadaşlarına saldırması üzerine olayın başladığını kabul etmiştir. Bu şekilde gelişen olay sırasında sanık ...Tatar tarafından gerçekleştirilen ve öldürücü olan tek bıçak darbesinden başka maktulün vücudunda darp ve cebir izi bulunmamaktadır. Kanında 1014 ng/mL esrar etken maddesi çıkan maktulün sağ el 4 parmaktaki sıyrık muhtemelen kendisinin kullandığı bıçak nedeniyle oluşmuştur. Sanık ... bıçakla gerçekleştirilen eylemden hemen sonra diğer sanık ...ile birlikte kaçmıştır.

Yukarıda açıklandığı şekilde gerçekleşen eylemde sanık ...’ın olayın faili sanık .....ın yanında bulunarak ona destek olması nedeniyle verilen cezada TCK’nin 39/2. maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 39/1. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmediğinden, itirazın kabul edilmesi ve Dairemizin... K. sayılı kararının kaldırılarak mahkeme hükmünün BOZULMASI gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluk görüşüne muhalefet ediyoruz. 07.03.2022

... ...

Muhalif Üye Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2017/9838, Karar No: 2018/21954, Tarih: 22.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/9838 E.  ,  2018/21954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ...ere mahallesi, 183 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza göre küçük yüzölçümlü taşınmaz emsal alındığından rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile

emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayalı açılan tespit ve tescil davalarında kendilerini vekil ile temsil eden her iki taraf lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği halde, vekil ile temsil edilen davalı taraf lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi,

2)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayalı açılan tespit ve tescil davalarında kendilerini vekil ile temsil eden her iki taraf lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği halde, vekil ile temsil edilen davalı taraf lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi,

3)Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan ipotek şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru olmadığı gibi;

4)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA

, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28704, Karar No: 2014/11998, Tarih: 30.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/28704 E.  ,  2014/11998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: dava şartı yokluğunda reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgili belgelere ve taraf beyanlarına göre dere koruma alanında kalan taşınmazlara fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi sonucu itibariyle doğrudur.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/915, Karar No: 2012/3717, Tarih: 13.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/915 E.  ,  2012/3717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin 3402 sayılı Yasanın Ek 4. maddesi uyarınca yapılan kadastrosu sırasında, Sakarya Kadastro Müdürlüğünce, ... ilçesi ... köyü 132 ada 3 parsel sayılı 8099,11 m² yüzölçümündeki taşınmaz 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi gereği orman niteliğini kaybedip, orman kadastro komisyonlarınca orman alanı dışına çıkarılan yerlerden olduğu ancak taşınmazın Karasu Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/25 esas sayılı dosyası ile mülkiyete yönelik olarak davalı olduğu belirtilerek parselin kullanıcısının ve malikinin mahkemece belirlenmesi için tutanağın malik ve beyanlar hanesi boş bırakılarak kadastro tutanak aslı 3402 sayılı Yasanın 5. maddesine istinaden kadastro mahkemesine gönderilmiştir. Mahkemece, orman kadastrosu ve 2/B çalışmalarına ilişkin dava 6 aylık askı ilanından sonra açıldığı için kadastro mahkemesinin görevli olmadığı ve mülkiyete ilişkin davanın asliye hukuk mahkemesinde karara bağlanması gerektiği, Sakarya Kadastro Müdürlüğünce, Kadastro Kanununun EK 4'üncü maddesine göre yapılan çalışmalar aynı maddenin ikinci fıkrasına göre ikinci kadastro sayılmaz hükmünde olduğundan bu çalışmalarda düzenlenen tutanaklar Kadastro Kanunu'nun 5'inci maddesine göre kadastro mahkemesine gönderilecek dosyalar olmadığı ve asliye hukuk mahkemesinde derdest olan 2001/25 esas sayılı dava dosyası neticelenmeden, gerçek malik belirlenmeden Kadastro Kanunu'nun EK 4'üncü maddesi uygulaması yapılamayacağı ve EK 4'e göre sadece mülkiyeti Hazine'ye ait olan yerlerde bu çalışmalar yapılabileceği gerekçeleriyle duruşma açılmadan tensiple Adatepe köyü, 132 ada 3 parselin 3402 sayılı Yasanın EK 4'üncü maddesine göre düzenlenen kadastro tutanağının iptaline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre yapılan kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Yasaya göre 1952 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdidi bulunmaktadır. Daha sonra 1978 yılında 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması yapılmış ve 1989 yılında henüz sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları yapılarak 14/05/1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

Dava, 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre yapılan kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Yasaya göre 1952 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdidi bulunmaktadır. Daha sonra 1978 yılında 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması yapılmış ve 1989 yılında henüz sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları yapılarak 14/05/1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

Kadastro Müdürlüğü tarafından Karasu ilçesi, Adatepe köyünde 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre yapılan kadastro sırasında, dava konusu taşınmazın tutanağının edinme sütununda, ... köyü, P.1 numaralı 2/B bloğunun tamamı Karasu Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/25 esas sayılı dosyasında mülkiyete yönelik olarak davalı olduğu belirtilerek tutanağın malik ve beyanlar hanesi boş bırakılarak tespit edilmiş ise de; ek 4. maddeye göre yapılan kadastroda malik hanesi boş olarak tutanak düzenlenmesi 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesindeki düzenlemenin lafzına ve ruhuna aykırıdır. Şöyle ki; 3402 sayılı Yasaya 5831 sayılı Yasanın 8. maddesi ile eklenen Ek madde 4'de “6831 sayılı Orman Kanununun 20/06/1973 tarihli ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesi ile 23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı, 05/06/1986 tarihli ve 3302 sayılı kanunlarla değişik 2 nci maddesinin (B) bendine göre orman kadastro komisyonlarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerler, fiili kullanım durumları dikkate alınmak ve varsa üzerindeki muhdesatın kime

veya kimlere ait olduğu ve kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığı kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle, bu Kanunun 11 inci maddesinde belirtilen askı ilanı hariç diğer ilanlar yapılmaksızın öncelikle kadastrosu yapılarak Hazine adına tescil edilir.” hükmü yer almıştır. Bu maddeye göre yapılan kadastro çalışmasında, öncesinde orman kadastro komisyonlarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Hazine adına tespiti yapılıp fiili kullanım durumları ve varsa üzerindeki muhdesatın sahipleri belirlenmektedir. Ayrıca belirtmek gerekir ki, bir yerin veya taşınmazın Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerler kapsamında olduğu ancak orman sınırı dışına çıkarılma işleminin kesinleşmesiyle söz konusu olabilmektedir.

6831 sayılı Yasanın 2. maddesinde düzenlenen “…Kadastrosu yapılıp kesinleşen Devlete ait ormanlar, tapu sicil müdürlüklerince hiçbir harç, vergi ve resim alınmaksızın orman vasfı ile, 2 nci maddeye göre orman sınırları dışına çıkarılan yerler halihazır vasfı ile kaydında belirtme yapılarak Hazine adına tapuya tescil olunur” hükmünden anlaşılacağı üzere, kesinleşen orman kadastrosunun ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerin, işlemin kesinleşmesiyle Hazine adına tescil edilmesi yasa gereği zorunluluktur. Şüphesiz burada tescil işlemi, kurucu değil açıklayıcı niteliktedir.

Belirtilen hükümlerin ve yukarıda açıklanan konuların birlikte değerlendirilmesinde şu sonuca ulaşılmaktadır: Orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasının kesinleştiği yerlerde ancak 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre kadastro çalışması yapılabilir. Orman kadastrosuna yapılan itiraz davası sonuçlanmadan kesinleşmiş orman kadastrosundan söz edilemeyeceğinden bu tür yerlerde orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması kesinleşmiş gibi, taşınmazın Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu peşinen kabul edilerek 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre kadastro çalışmaları yapılamaz. Anılan yorum tarzı yasanın ruhuna ve amacına uygun olur. Zira 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre yapılan kadastroda mülkiyet tespiti yapılmamaktadır. Mülkiyet tespiti orman kadastro komisyonlarınca düzenlenen orman kadastro tutanakları ile belirlenmekte ve bu tutanaklara askı suretiyle ilan süresi içinde itiraz edilmediği takdirde ilan müddeti sonunda, itiraz edildiği takdirde ise yargı yolu ile belirlenip kesinleşmektedir. İşte 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre yapılan kadastro, kesinleşen kadastro ile 2/B madde niteliği yani Hazine adına orman rejimi dışına çıkartılan yer olduğu kesinleşen yerleri kapsamaktadır. Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı kesinleşmeyen yerlerde 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre kadastro çalışması yapmak 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesindeki düzenlemenin amacına, lafzına ve ruhuna uygun değildir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın kadastro tutanağının edinme sütununda taşınmazın mülkiyetinin davalı olduğunun bildirilmesi ve yukarıda belirtildiği gibi orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması kesinleşmediği müddetçe 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre kadastro çalışması yapılması 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesindeki düzenlemenin amacına, lafzına ve ruhuna uygun düşmeyeceğine göre, mahkemece yazılı biçimde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 13.03.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.