muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8032, Karar No: 2014/21690, Tarih: 30.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4186, Karar No: 2023/4114, Tarih: 07.12.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/4186 E.  ,  2023/4114 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 24.10.2023

SAYISI : 2019/3732 E., 2023/863 K.

DAVA TARİHİ : 23.02.2018

HÜKÜM/KARAR : Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/185 E., 2018/1350 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf isteminin kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm tesis edilerek davanın kısmen kabülüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce 24.10.2023 tarihli ek karar ile kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalının temyiz dilekçesinin reddine yönelik İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17 nci Hukuk Dairesi'nin 24.10.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddeleri gereği, 2023 yılı temyiz miktar sınırı, 238.730,00 TL'dir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre, toplam dava değeri, 153.917,85 TL olup, bölge adliye mahkemesinin istinaf incelemesi sonucunda verdiği kararın temyiz kesinlik sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, istinaf incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemesince verilen karar kesin niteliktedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 24.10.2023 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17 nci Hukuk Dairesi'nin 24.10.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Alınması gereken temyiz harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/38859, Karar No: 2011/2592, Tarih: 14.02.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/38859 E.  ,  2011/2592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/284397

MAHKEMESİ : Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2010

NUMARASI : 2010/578 Karar - 2009/349 Esas

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık tarafından kaçak olarak tüketilen elektrik bedeli normal tarifeye göre bilirkişiye hesap ettirildikten sonra, 765 sayılı TCK.nun 522/1.maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, katılan idarenin bildirdiği kaçak elektrik tarifesi uyarınca 742 gün üzerinden hesaplanmış değerin esas alınarak sanık hakkında aynı maddenin normal değere ilişkin hükümleri uygulanmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2-Sanığın, 18.12.2009 tarihli savunmasında kaçak bedeli ödediğini belirtmesi üzerine, mahkemenin bu hususu sormak üzere kuruma yazı yazılmasına karar verdiği halde, daha önce bu hususun araştırılmış olması şeklindeki gerekçeyle yazı cevabının beklenmesinden vazgeçilerek, kurum zararını gidermediğinden sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/02/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3332, Karar No: 2025/8328, Tarih: 06.05.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/3332 E.  ,  2025/8328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/598 E., 2022/207 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sübuta, hukuka aykırı delil ile hüküm kurulduğuna, usul ve yasaya aykırı olan hükmün bu ve re'sen tespit edilecek sebeplerle bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sahaf olan sanığın, satılması yasak kapsamında olmayan ve hakkında toplatma kararları bulunmayan kitapların kapak fotoğraflarını paylaşması şeklindeki eyleminin hakaret suçu kapsamında değerlendirilemeyeceği, paylaşım sırasında kitapların sanığın elinde mevcut olup olmamasının suçun oluşumuna etkisi bulunmadığı ve talep olması halinde sanık tarafından temin edilerek satılabileceğinin anlaşılması karşısında atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre; suç tarihinin gerekçeli kararda "21.08.2017" yerine "28.01.2017" olarak gösterilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 45. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3324, Karar No: 2023/2820, Tarih: 18.09.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/3324 E.  ,  2023/2820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/997 E., 2022/991 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 2. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/619 E., 2022/163 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım şikayet olunanlar tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayet olunan ... vekili tarafından duruşmalı, şikayet olunan Kayseri Vergi Dairesi ile ... vekilleri tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmişse de 6100 sayılı Kanunun 369 ncu maddenin ikinci fıkrası uyarınca duruşma isteğinin reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili dava dilekçesinde; borçludan olan alacağının tahsili amacıyla takip yaparak borçlunun taşınmazına haciz koyduğunu, haczinin ayakta ve önceki tarihli olmasına rağmen sıra cetvelinde kendi alacaklarına pay ayrılmadığı gerekçesiylesıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunanlar ayrı ayrı vekili cevap dilekçelerinde; şikayetçinin yatırdığı satış avansının başka taşınmazlara ilişkin olduğunu, şikayetçiye pay ayrılmamasının hukuka uygun olduğunu öne sürerek şikayetin reddini dilemiştir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, şikayetçi tarafından sıra cetveline konu taşınmaza haciz koyulup süresinde satış avansı yatırıldığı, şikayet olunanların iddialarının aksine satış isteminin başka taşınmazlara ilişkin olduğuna dair bir veri olmadığı, bu haliyle şikayetçinin önceki tarihli haczinin sıra cetvelinden pay alması gerektiği gerekçeleriyle şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline, bir kısım şikayet olunanlar yönünden ise feragat nedeniyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunanlar ... vekili, Erciyes Vergi Dairesi vekili ve ... vekilleri ayrı ayrı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Şikayet olunan ... vekili istinaf dilekçesinde; şikayetçinin dava konusu taşınmaz için bir avans yatırmadığının dosya kapsamından anlaşıldığını, dosya kapsamındaki tüm satış işleminin 7052 ada 9 parseldeki iki adet taşınmazla ilgili olduğunu öne sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Şikayet olunan Vergi Dairesi Başkanlığı vekilince istinaf dilekçesinde; mahkemece verilen kararın usul ve yasalara aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

B. İstinaf Sebepleri

1. Şikayet olunan ... vekili istinaf dilekçesinde; şikayetçinin dava konusu taşınmaz için bir avans yatırmadığının dosya kapsamından anlaşıldığını, dosya kapsamındaki tüm satış işleminin 7052 ada 9 parseldeki iki adet taşınmazla ilgili olduğunu öne sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Şikayet olunan Vergi Dairesi Başkanlığı vekilince istinaf dilekçesinde; mahkemece verilen kararın usul ve yasalara aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

3. Şikayet olunan Belediye Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde; davaya sebebiyet vermediklerinden bahisle vekalet ücreti verilmesini gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonu

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı şikayetçi tarafından borçlu şirkete ait taşınmazlar üzerine 04/05/2016 tarihinde ilk haciz şerhinin işlendiği şikayetçi alacaklının icra müdürlüğüne yapmış olduğu 28/06/2016 tarihli talebiyle, " borçlu adına kayıtlı bulunan menkul ve gayrimenkul satış işlemlerine karar verilerek bu işlemlerden kullanmak üzere 150 TL avansın dosyamıza depo edilmesine," şeklinde olduğu, 11/07/2016 ve 12/12/2016 tarihlerinde satış avansı açıklamasıyla 150 ve 800 TL'nin yatırıldığı, satış talebinde hangi taşınmazların satılmasına ayrıntılı olarak belirtilmemiş ise de bu talebinin satışı yapılmamış taşınmazlara ilişkin olduğu, ilk haciz 04/05/2016 tarihinden itibaren bir yıllık süre içerisinde satış talebi ile satış avansının yatırılması nedeniyle haczin düşmediği gerekçeleriyle şikayet olunanların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunanlar ... vekili, Erciyes Vergi Dairesi vekili ve ... vekilleri ayrı ayrı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayet olunanlar vekilleri temyiz dilekçelerinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 83 ncü maddesi, 142 nci maddesinin üçüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayet olunanlar tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayet olunanlar tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Şikayet olunan Erciyes Vergi Dairesi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden şikayet olunanlar ... ile Melikgazi Belediye Başkanlığına yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2130, Karar No: 2011/7066, Tarih: 14.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/2130 E.  ,  2011/7066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İCRA MAHKEMESİ

Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastiyle ticarî işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödememek, alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek ve ticareti usulüne aykırı olarak terk etmek suçlarından sanıklar ... ve ...'un beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1 - İİK'nun 331 ve 333/a maddelerine ilişkin olarak kurulan hükme yönelik yapılan incelemede,

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA,

2 - İİK'nun 337/a maddesine ilişkin olarak kurulan hükme yönelik incelemede,

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.