muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/1291, Karar No: 2006/3324, Tarih: 30.03.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/1291 E.  ,  2006/3324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı ... prim kesintisi tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı Tütün bedelinden prim kesintisinin yapıldığı 20.5.1995 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitini istemiştir. Yapılan incelemede davacının 1.6.1999-1.9.1999 tarihleri arasında 506 sayılı Yasaya tabi zorunlu sigortalı olarak 46 gün çalışması bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşı olan 1.6.1995 tarihinden dava tarihine kadar geçen dönemde davacının çakışan kısa süreli SSK'lı çalışması dışında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesi gerekirken çakışan kısa süreli SSK'lı çalışması dışlanmadan hüküm oluşturulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ.Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan sözcüklerin tamamının silinerek yerine " Davacının 1.6.1995-1.5.2005 tarihleri arası dönemde çakışan kısa süreli SSK çalışması dışında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine " tarih ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 30.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1606, Karar No: 2017/1619, Tarih: 10.05.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1606 E.  ,  2017/1619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiyi töre saiki ile öldürme, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-e, k, 62 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası

CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükmün 5271 sayılı CMK.nun 35/2, 260, 6284 sayılı Yasanın 2/1-d ve 20/2 maddeleri gözetilerek Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına tebliği üzerine anılan kurum tarafından da temyiz edildiği anlaşılmakla, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suçtan zarar gören Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının, "ruhsatsız silah taşıma" suçundan açılan kamu davasına katılma ve verilen hükmü temyiz etmeye yetkisi bulunmadığından, vekilinin bu suça yönelik temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddine,

2-Sanık ... hakkında maktul ...’ı nitelikli kasten öldürme, suçundan açılan kamu davasında; 6284 sayılı Yasanın 2/1-d ve 20/2 maddeleri uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK.nun 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve CMUK.nun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10/05/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2003, Karar No: 2020/2768, Tarih: 08.06.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/2003 E.  ,  2020/2768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ziynet alacağı ve katkı payı alacağı davasının kısmen kabulüne dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı tarafça temyiz edilmiş, bölge adliye mahkemesinin 01.12.2017 tarihli ek kararı ile davalı tarafın temyiz isteminin reddine karar verilmiş, iş bu ek kararın ve akabinde davacının tavzih talebi üzerine verilen 12.01.2018 tarihli 2. ek kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemiz 30.10.2019 tarihli ve 2018/3061 E. 2019/8424 K. sayılı ilamı ile ek kararın onanmasına karar verilmiş olup, bu kerre davalı tarafça, davacı tarafın tavzih talebi üzerine verilen 12.01.2018 tarihli 2. ek karara yönelik temyiz taleplerinin anılan ilamda incelemeye tabi tutulmamış olması nedeniyle Dairemiz 30.10.2019 tarihli ve 2018/3061 E. 2019/8424 K.sayılı ilamına karşı maddi hatanın düzeltilmesi ve söz konusu 12.01.2018 tarihli 2. Ek kararın temyiz incelemesinin yapılarak bozulması talebinde bulunulduğu anlaşılmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6763 sayılı yasa ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen geçici 1. madde uyarınca, aynı kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2017 tarihinden itibaren 41.530.TL'ye çıkarılmıştır.

İstinaf incelemesi sonucunda verilen hüküm, temyiz edilen miktar yönünden, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan kararlar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı tarafın maddi hatanın düzeltilmesi ile 12.01.2018 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 08/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8633, Karar No: 2012/20559, Tarih: 29.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/8633 E.  ,  2012/20559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Fatih 2. As. C. M. )

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın adli sicil kaydındaki hükümlülüğüne göre koşulları oluştuğu halde tekerrür hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak, yerlerine, “5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkranın diğer bentlerinde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/10058, Karar No: 2009/10607, Tarih: 23.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10058 E.  ,  2009/10607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece birkez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli görülmemiştir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulları, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise bilirkişi kurullarınca –taşınmazın sulu ya da kuru niteliğine göre- münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını içeren veri cetvelleri Tarım Müdürlüğünden getirtilip, değerlendirmenin bu verilere uygun biçimde yapılması ilkesi benimsenmiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan Yasa maddesi ve Yargıtay uygulamaları doğrultusunda, öncelikle bilirkişi kurulunca münavebeye alınmış bulunan ürünlerin değerlendirme tarihi (2009 yılı) itibariyle dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını gösteren veri listesi İl Tarım Müdürlüğünden getirtilerek veri cetvellerine göre (ortalama değerleri esas alan) hesaplama yapan ek rapor alınması ve buna göre karar verilmesi gerekirken 2008 yılı veri cetvelini (listede dekar başına en yüksek verim miktarını) esas alan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Yargılama sırasında vekille temsil edilen davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu konuda olumlu olumsuz bir hüküm kurulmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece İl Tarım Müdürlüğünden kuru-sulu ayrımı yapılmak üzere 2009 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelleri getirtilerek( ortalama değerleri esas alır biçimde) bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1561, Karar No: 2017/6946, Tarih: 27.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/1561 E.  ,  2017/6946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalıla tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 09/08/2010 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; tapulu taşınmazına komşu taşınmazların 60 yıldır zilyetliğinde olmasına rağmen kadastroda tespit dışı bırakıldığını, taşınmazda lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği şartlarının oluştuğunu ileri sürerek adına tescilini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddi ile dava konusu taşınmazın fen bilirkişisi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen yere ait tescil talebinin reddine, (B) harfi ile gösterilen 906,33 m2 ve (C) harfi ile gösterilen 1100,74 m2 olmak üzere toplam 2007,07 m2 yerin davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve arafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK’nın 713. maddesi uyarınca tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede arazi kadastrosu 1996 yılında yapılmış, kadastro paftasına göre dava konusu taşınmaz tekir çayı olarak bırakılan içerisinde kalmaktadır.

Mahkemece, dava şartları incelenip değerlendirilmeden, işin esasına girilerek dava konusu taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğu ve davacı gerçek kişi yararına zilyetlike kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle (B) ve (C) harfli kısmı hakkında davanın kabulüne ve davacı adına tesciline karar verilmiş ise de karar usul ve kanuna aykırıdır.

Bilindiği üzere 6100 sayılı MHK’na göre “aynı davanın, daha önceden kesin hükme bağlanmamış olması” dava şartı olarak düzenlenmiştir (6100 s. HMK m. 114/1-i). Aynı kanunun 115. maddesine göre mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Yine, kesin hüküm kuralını düzenleyen aynı kanunun 303. maddesine göre: (1) Bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir.

Somut olayda, davacı gerçek kişi Esas sayılı davasında tapu kaydına ve zilyetliğe dayanarak dava konusu taşınmaz hakkında tescil davası açmıştır. Ekte bulunan dava dosyası incelendiğinde, mahkemece yapılan keşif sonucu fen bilirkişileri tarafından düzenlenen 7.6.2006 tarihli raporlarında dava konu taşınmaz (A), (B), (C), (D), (F) ve (E) harfleri ile gösterilmiştir. Mahkemece 13.09.2006 tarih ve 2005/242 - 2006/1651 E.K. sayılı kararıyla (A) ve (F) harfleri ile gösterilen taşınmazlar hakkında davacı adına tapuda kayıtlı oldukları gerekçesiyle “karar verilmesine yer olmadığına”, (B), (C), (D) ve (E) harfleri ile gösterilen yerlere ilişkin davanın

tapu kaydının tapu sicil müdürlüğünde bulunmaması, geçerli olmaması ve taşınmazın dere yatağından kazanılmış yer olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Hüküm taraflara tebliğ edilmiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. Bu kerre hazine tarafından aynı taşınmaz için 4721 sayılı TMK’nın 713/6. maddesi uyarınca eldeki temyize konu davanın davacısı ... ve avalı gösterilerekahkemesinde tescil davası açılmış, sulh hukuk mahkemesinin 14/04/2010 tarih ve 2008/849 - 2010/1181 E-K sayılı kararıyla “dava konusu taşınmazın krokide (E) harfi ile gösterilen kısmının sayılı orman parseli içinde kalıp tapuya tescilli bulunduğu, (B), (C) ve (D) harfli kısımlarının ise yatağı içinde kaldığı ve dere yatakları 3402 sayılı Kanunun 16/C maddesi gereğince tescil edilemeyeceği” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02/05/2011 tarih ve 2011/1732-5277 E.K. sayılı kararıyla hükmün onanmasına karar verilmiş, hüküm kesinleşmiştir.

Eldeki temyize konu davada mahkemece yapılan keşif sonucu aldırılan 09/04/2013 havale tarihli fen bilirkişi raporunda davaya konu taşınmazlar (A), (B) ve (C) harfleri ile gösterilmiş; fen bilirkişi yukarıda zikredilen dava dosyalarındaki fen bilirkişi krokileri ile dava konusu taşınmazı karşılaştırmış, buna göre, mezkur bilirkişi raporlarında (A) ve (F) harfleri ile gösterilen yerler davacı adına kayıtlı 315 ada 1 parsel sayılı taşınmazda, (E) harfi ile gösterilen yer bu bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısımda; bilirkişilerin (D) harfi ile gösterdikleri yer bu bilirkişi raporunda (B) ile (C) ve (B) harfleri ile gösterilmiş yerler de bu bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen yere tekabül etmektedir. Diğer bir anlatımla temyiz edenlerin sıfatlarına göre temyize konu taşınmazın (B) ve (C) harfleri ile gösterilen yerler, Mahkemesinin 2005/242 Esas ve 2008/849 Esas sayılı davalarında dava konusu olan yerlerdir. Yine 2005/242 Esas sayılı davada davacı ..., davalılar . Dolayısıyla Mahkemesinin 2005/242 Esas sayılı dava dosyasında verilen hüküm davacı ... açısından kesin hüküm teşkil etmektedir. O halde, mahkemece işin esasına girilmeksizin dava şartı olarak kabul edilen kesin hüküm sebebiyle HMK'nın 114/1-i ve 115. maddeleri uyarınca davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalıla temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA temyiz harcının istek halinde iadesine 27/09/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4330, Karar No: 2019/220, Tarih: 23.01.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/4330 E.  ,  2019/220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Töre Saikiyle kardeşini nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nin 84/4 delaletiyle, 82/1-d-k ve 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

24.12.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi uyarınca, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin reddiyle, takdiren incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası kurulan hükümde, TCK'nin 82/1-k maddesinin uygulanmamış olduğu, 82/1-e maddesinin ise uygulandığı, anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma öncesi hüküm esas alınarak yazılan bozma düşünceleri dikkate alınmamış,

Ayrıca mahkemece ortaya konulan kabul ve gerekçeler ile sanığın olay öncesi maktule zorlayıcı nitelikte cebir uygulaması, maktulün yaşı ve içine düştüğü ruhsal ve fiziksel baskı durumu nazara alınarak, sanık hakkında intihara mecbur etmek suretiyle nitelikli kasten öldürme suçundan hüküm kurulmasında isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki suç vasfının intihara azmettirme olduğuna yönelen bozma düşüncesi ise benimsenmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nin maktul ...’ye yönelik intihara mecbur etmek suretiyle nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, re'sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, halen yakalamalı olan sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine, 23/01/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4487, Karar No: 2014/21578, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/4487 E.  ,  2014/21578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2013

NUMARASI : 2010/558-2013/756

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.