muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7117, Karar No: 2016/12582, Tarih: 27.04.2016

Somutlaştırma yükü de iddia yükü gibi usûlî bir yük olmakla birlikte (...y, s. 36), sonucu iddia yükünden farklıdır. İddia yükünde ortada bir vakıa yokken, somutlaştırma yükünde bir vakıa mevcut, ancak kanunun aradığı şekilde açık ve somut değildir. Bu durumda, özellikle hâkimin davayı aydınlatma ödevi (HMK m. 31) ile ön inceleme hükümleri (HMK m. 320, 137, 140) dikkate alınmalıdır. Çünkü, "maddi ve hukuk açıdan belirsiz yahut çelişkili" hususlarda hâkim davayı aydınlatmak durumundadır (V. ......). Somut olmayan vakıalarda, maddi ve belirli ölçüde hukuki belirsizlik mevcuttur, bu belirsizliğin giderilmesi gerekir. Bu belirsizlik dilekçelerin verildiği aşamada giderilebileceği gibi, özellikle gerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 320 gerekse m. 137 ve 140 hükümleri gereğince, hâkim tarafından bu konuda çaba gösterilmesi gerekir. Çünkü, ön ncelemede tarafların iddia ve savunmalarının tespit edilmesi, anlaştıkları ve anlaşamadıkları noktaların tek tek belirlenmesi gerekli ve zorunlu olup bu aynı zamanda hâkimin ödevidir. Bu çerçevede hâkimin ön ncelemede mutlaka somutlaştırmayı sağlaması gerekir. Bu sebeple, sadece tarafların dilekçelerini tekrar ettikleri yönündeki beyanların tutanağa geçirilmesi veya soyut ifadelerle tespit yapılması yeterli değildir. Bu, mahkemenin yargılamayı yürütmesi bakımından sağlıklı olmayacağı ve Kanuna aykırı olacağı gibi, Yargıtay denetimine elverişli bir durum da oluşturmayacaktır. Bunun gibi, tarafların üzerinde bulunan yükleri (iddi, somutlaştırma ve ispat yükü) ve hâkimin görevi ve ödevini bilirkişinin üzerine yıkarak, bilirkişinin bu tespitleri yapması da beklenemez ve bu tespitlere göre de dava yürütülemez. Zira, tarafın iddiası olmayan veya somutlaştırmadığı bir hususu, bilirkişi incelemez, değerlendiremez; bilirkişi hâkimin yerine de geçerek davayı aydınlatamaz, uyuşmazlık ve vakıa belirlemesinde bulunamaz. Bilirkişi ancak, varolanı inceleyebilir, açıklayabilir, teknik bilgisiyle istenen hususu tespit edebilir. Başlangıçta taraflarca ve hâkim tarafından gerçekleştirilmeyen bu işlemlerin sonradan bilirkişi marifetiyle giderilmesi usûlen mümkün değildir.

Eğer somutlaştırma yükü, hâkimin davayı aydınlatma ödevi ve ön incelemedeki görevine rağmen, davacı tarafından yerine getirilmemişse, o zaman bu yüke bağlanan yaptırım ortaya çıkacaktır. Somutlaştırma yükünün yerine getirmemenin yaptırımı, ispat yükünü yerine getirmemektir. Bu ise, aslında vakıanın ispata elverişli kabul edilememesi ve bunun sonucu olarak da belirsizlik rizikosuna katlanma şeklinde gerçekleşecektir. Böyle bir durumda, somutlaştırma yükü ve dolayısıyla ispat yükü yerine getirmediğinden, ispat edilemeyen davanın reddi sonucu doğacaktır ki, bu da davanın esastan reddi olup işin esası bakımından kesin hüküm oluşturacaktır. (...4).

Sonuç olarak dava dilekçesinde, gerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu madde 119/1-e gerekse madde 194 gereğince somutlaştırma yükünün yerine getirilmemiş olması halinde, önce hâkim davayı aydınlatma ödevi ve ön incelemdeki görevi gereği, somut olmayan hususların belirlenmesini (yeni bir vakıa meydana getirmeden, sadece mevcut vakıa kapsamında) davacıdan istemeli, bu eksiklik tamamlanırsa yargılamaya devam edilerek karar verilmeli, bu eksiklik tamamlanmaz, somutlaştırma gerçekleşmezse, ispatsız kalan davanın reddine karar verilmesi gereklidir.

Somut olayda davacının ay ve yıl belirtmeksizin ücret alacağı olduğunu belirttiği görülmektedir. Bilirkişice davacının son beş aylık ücret alacağı olduğu değerlendirmesi ile hesaplama yapılmış ise de hesaplama yapılan dönemde davacının başka işyerinde çalışması Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmiştir. Davacı tarafından somutlaştırma yükümlülüğüne aykırı davranılarak ücret talebinde bulunulduğu anlaşıldığından, mahkemece bu talep yönünden yukarıda ifade edildiği gibi önce süre verilerek bu yükümlülüğün yerine getirilmesinin istenmesi, bu yükümlülük yerine getirilmezse davanın esastan reddi gerekirken bu husus atlanılarak söz konusu talebin değerlendirme hatası bulunan bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm altına alınması yerinde olmamıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7132, Karar No: 2014/4179, Tarih: 31.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7132 E.  ,  2014/4179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2184, Karar No: 2011/6198, Tarih: 11.05.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/2184 E.  ,  2011/6198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :30.9.2010

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, çeyiz senedinde yazılı ziynet ve eşyalarının aynen iadesi veya bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama usullerine dair Kanunun 4.maddesinde 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK.118-395 md.) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağı ve geçici 1. maddesi ile de daha önce açılan davaların da Aile Mahkemelerine devri gerektiği hükme bağlanmıştır.

Ziynet eşyalarının (kişisel malların) iadesi Türk Medeni Kanunun 226. maddesinde düzenlenmiş olup, davanın bu madde hükümlerine göre çözümlenmesi icap eder. Söz konusu madde Türk Medeni Kanununun 2. kitabında yer aldığından davanın bağımsız Aile Mahkemesi bulunan yerlerde bağımsız Aile Mahkemesi'nde, bağımsız Aile Mahkemesi bulunmayan yerlerde ise Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemesi'nde, Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekmektedir. Mahkemelerin görevi kamu düzenini ilgilendirdiğinden davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp sonuçlandırılması gerekirken Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatı ile görülüp sonuçlandırılması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 11.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2181, Karar No: 2024/134, Tarih: 11.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2181 E.  ,  2024/134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/265 E., 2022/401 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, 08.01.2004 tarihinde ortopedi ve travmatoloji bölümüne muayene olduğunu, reçetesine yazılı VIOXX adlı ilacı kullanmaya başladığını, davalının bu ilacın ruhsat sahibi olduğunu, 09.05.2004 tarihinde kol ağrısı ve nefes darlığı şikayetleri ile sağlık merkezine başvurduğunu,28.05.2004 tarihinde anjiyo sonrası stend uygulaması yapıldığını, 05.07.2004 tarihinde bu uygulama nedeniyle 6 ay istirahat raporu verildiğini, kalp rahatsızlığı geçirmesine kullandığı VIOXX adlı ilacın sebep olduğunu, Sağlık Bakanlığınca bu ilacın piyasadan çekildiğini, ilacı kullanmasından doğan sağlık sorunları nedeniyle pilotluk mesleğini artık yapamadığını zarara uğradığını ileri sürerek 1.000,00 TL maddi, 70.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, zamanaşımı definde bulunarak davanın zamanaşımından ve esastan reddini dilemiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk derece Mahkemesinin 30.01.2013 tarihli ve 2008/169 E., 2013/22 K. sayılı kararıyla; zamanaşımından reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 26.6.2014 tarihli ve 2013/20016 E., 2014/21432 K. sayılı ilamıyla; “Davacı, davalının ruhsat sahibi olduğu VIOXX adlı ilacı kullanması sonucu kalp rahatsızlığının ortaya çıktığını ileri sürerek eldeki tazminat davasını açmıştır. Mahkemece davacının zarar ve faili 5.07.2004 tarihinde öğrendiği, bir yıllık sürede davanın açılmadığı gerekçeleri ile davanın zamanaşımından reddine karar verilmiş ise de operasyon sonrası 6 ay istirahate ilişkin raporun verildiği bu tarih zamanaşımının başlangıç tarihi olarak kabul edilemez.Mahkemece işin esası incelenerek davacının davaya konu zararının doğum tarihini öğrendiği tarih tespit edilerek zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmalı, zararın doğduğu tarih bu tarih ise şimdiki gibi ,eğer zamanaşımı gerçekleşmemişse işin esası incelenerek taraf delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle yazılı şekilde, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir” denilerek bozulmasına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesinin 07.09.2015 tarihli ve 2014/471 E., 2015/348 K. sayılı kararıyla; uyulan bozma ilamı içeriği, tüm dosya kapsamı, isticvap beyanı birlikte değerlendirildiğinde, somut olayda zamanaşımının dolduğu gerekçesiyle yeniden davanın zamanaşımından reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 26.06.2019 tarihli ve 2017/8553 E., 2019/7812 K. sayılı bozma ilamı ile; Mahkemece ilaç üreticisinin sorumluluğunu BK’da öngörülen haksız fiil esaslarına göre dayandırdığına göre dava tarihine yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 60/1 inci maddesinde yer alan "...zarar ve ziyan yahut manevi zarar namıyla nakdi bir meblağ tedüyesinde müteallik dava, mutazarrır olan tarafın zarara ve failine ıttıla tarihinden itibaren bir sene ve her halde zararı müstelzim fiilin vukuundan itibaren on sene mürurundan sonra istima olunan..." hükmüne göre 1 ve 10 yıldır. BK'nın 60 ncı maddesindeki 10 yıllık süre genel zamanaşımı süresi olup, davanın zararın ve failin öğrenilmesinden itibaren 1 yıl içinde açılması gerekir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamından sonra VIOXX adlı ilacın zarara ne zaman yol açtığına ilişkin davacıya isticvap davetiyesi çıkartılmış. Davacı 02.07.2015 tarihli celsede söz konusu ilacın kalp rahatsızlığına yol açtığını 18.03.2008 tarihinde öğrendiğini beyan etmiştir. Davacının zarara yol açtığına öğrendiğini belirttiği tarihten önce bu durumu öğrendiğinin aksi dosya kapsamıyla ispat edilememiştir.

Hal böyle olunca; somut olayda zamanaşımının gerçekleşmediği gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacının kullandığı ve davalının ruhsat sahibi olduğu Vioxx isimli ilaç nedeniyle kalp rahatsızlığı geçirdiği ve ilaçtan kaynaklı yaşamış olduğu sağlık sorunları nedeniyle pilotluk mesleğini yapamaması nedeniyle kazanç kaybı ve tedavi masraflarına ilişkin maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkin iş bu davayı açtığı, davalının davanın reddini talep ettiği, mahkememizce alınan ATK raporunda davacının 09.05.2004 tarihinde geçirdiği akut myokard infarktüsü üzerinde de söz konusu ilacı kullanmış olmanın etkisi olabileceği ancak davacıda aterosklerotik kalp damar hastalığı ve akut myokard infarktüsü olasılığını arttıran birden fazla risk faktörü (hipertansiyon, hiperlipidemi, sigara kullanımı öyküsü) bulunan kişinin akut myokard infarktüsü geçirmesindeki etki derecesinin bilinemeyeceğinin bildirildiği, yine mahkememizce kalp ve damar hastalıkları/kardiyolog uzmanlarından oluşan bilirkişi heyet raporunda davacıda gözlenen kalp hastalığının ortaya çıkmasında davacıda bulunan hastalıklar (hipertansiyon, kolesterol ve trigliserid yüksekliği, kan şekeri yüksekliği) ve risk faktörlerinin (yaş, erkek cinsiyet, sigara) esas olarak rol oynadığının, davacıda kalp hastalığının ortaya çıkmasında Vioxx isimli ilacın yanında Sulidin ve Tilcotil isimli ilaçların da etkisinin bulunabileceğini ancak bu etki derecesinin belirlenmesinin mümkün olmadığının, Vioxx isimli ilaç ile gelişen kalp hastalığı arasında neden-sonuç ilişkisini kanıtlayabilecek doğrudan bir illiyet bağından bahsetmenin mümkün olamayacağın bildirildiği, alınan bilirkişi heyet raporunun hüküm kurmaya elverişli ve denetime açık olduğu ve bu kapsamda mahkememizce hükme esas alındığı, davanın haksız fiilden kaynaklanan tazminat talebine dayandığı, haksız fiil bakımından hukuka aykırılık, kusur, zarar ve uygun illiyet bağının bir arada meydana gelmesi gerektiği, başka bir ifadeyle hukuka aykırı eylem dolayısıyla karşı tarafta bir zarar meydana gelmeli, meydana gelen zararla, hukuka aykırı eylem arasında uygun illiyet bağı bulunmalı ve zarar bu hukuka aykırı eylemin neticesinde meydana gelmiş olması gerektiği, ispat yükü başlıklı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesine göre, ispat yükünün, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa ait olduğu, bu kapsamda davaya konu Vioxx isimli ilacın kalp hastalıklarını artırdığına yönelik bilgilerin ilaç kullanma talimatında bulunduğunu ve mahkememizce hükme esas alınan bilirkişi heyet raporu da dikkate alınarak davacı tarafından davaya konu ilaç ile yaşadığı kalp rahatsızlığı arasında doğrudan ve uygun illiyet bağının ve davalının kusurunun ispat edilemediği anlaşılmakla davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, dosya kapsamına evvelce alınan tüm tıbbi belgeler, Adli Tıp Üçüncü Üst Kurulu tarafından tanzim edilen 40968900-101.01.01/2019/130095-1 sayılı 24.12.2020 tarihli raporunda belirlenen illiyet bağı, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Farmakoloji ve KlinikFarmakoloji Anabilim Dalında öğretim üyesi doktorun beyanları, dinlenen diğer tüm tanık anlatımları dikkate alındığında davalının ürettiği Vioxx isimli ilacın ciddi zararlı yan etkilerinin mevcut olduğunun ispatlandığını, buna rağmen illiyet bağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı oluğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, maddi manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun 187 ve 190 ıncı maddeleri,

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve özellikle yargılama aşamasında alınan her iki bilirkişi raporunda da davacının geçirmiş olduğu kalp hastalığının kullandığı ilaçtan kaynaklandığının kesin bir şekilde tespit edilemediği dolayısıyla uygun illiyet bağının bulunmadığının anlaşılmasına göre mahkeme kararının isabetli olduğu görülmekle, temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple,

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

6100 saylı Kanun' Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

11.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25427, Karar No: 2015/16673, Tarih: 10.06.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/25427 E.  ,  2015/16673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

CMK.'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan sanığa, dava konusu eşyanın bilirkişi tarafından belirlenen Cif değeri esas alınarak gümrük idaresince hesaplanan "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı” olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanun'nun 231/9 fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, gümrük idaresinin belirlediği cif değeri üzerinden hesaplanan miktarı gidermemesinin Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması'na engel olduğu belirtilmişse de, gerekçede yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate varılamadığına da yer verilmesi nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa'nın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.'nın 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasa'nın 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenmesi ve 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5275 sayılı Yasa'nın 106/3. maddesi uyarınca hapse çevrileceğinin sanığa ihtar edilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nun 322. maddesi uyarınca;

Hükümden, "...ve ödenmeyen adli para cezasınn hapse çevrileceğinin..." ifadesinin çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6751, Karar No: 2012/3251, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6751 E.  ,  2012/3251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.04.2008 gün ve 2007/130 Esas, 2008/65 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla katılan mağdurenin nüfus kaydı alınıp dosyasına konulduğundan, mağdurenin onaylı nüfus kaydı getirtilmeden karar verilmesine ilişkin tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14884, Karar No: 2016/2352, Tarih: 15.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/14884 E.  ,  2016/2352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, 4 adet bononun davalı tarafından imzalanarak müvekkiline verildiğini, bonoların ödenmediğini, zamanaşımına uğramış bonoların tahsili için başlatılan ilamsız takibin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, zamanaşımına uğramış bir bono kambiyo senedi vasfını yitirdiğinden uyuşmazlığın kambiyo senedinden kaynaklandığının kabul edilemeyeceği, tarafların tacir olmamasına ve davanın mutlak ticari nitelikte bulunmamasına göre uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle dava şartı noksanlığı nedeniyle davanın usulden reddine, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zamanaşımına uğrayan bonolara dayalı alacağın tahsili için girişilen icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Zamanaşımına uğramış bono nedeniyle hamil kambiyo yolu ile takip haklarını yitirmiş olsa da bonoya ilişkin hükümler 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nda düzenlenmiştir. Anılan Kanunun 4.maddesinde taraflardan biri tacir olmasa bile bu Kanunda düzenlenen hususlara ilişkin davaların ticari dava sayıldığı açıkça hükme bağlanmıştır. Mahkemece işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken görevsizlik kararı veilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.