muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6257, Karar No: 2013/4, Tarih: 14.01.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6257 E.  ,  2013/4 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

KARAR

Heyetçe incelenmesine gerek görülen;

1) ...1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 19.09.2011 tarih ve 567 Esas, 478 Karar sayılı ilamı,

2) ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 20.06.2006 tarih ve 36 Esas, 227 Karar sayılı ilamı,

3)...12. İcra Müdürlüğü'nün 2006/9819 Esas sayılı dosyası ve

4) ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2004/10818 Esas sayılı dosyasının, 24.06.2011 tarihli sıra cetveli, paylaşıma konu taşınmaza ilişkin tapu kaydı, 24.06.2011 tarihli sıra cetvelinin şikayetçiye tebliğ tarihini gösteren tebligat mazbatasını da içerir şekilde gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2298, Karar No: 2017/2263, Tarih: 28.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/2298 E.  ,  2017/2263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Hakkında Dörtyol 1 Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/254 E. sayılı dosyasında beraat kararı verilen araç sahibi ...’un muayene işlemini sanık ...’a yaptırdığını beyan etmesi, sanığın ise aşamalarda değişmeyen savunmalarında suçlamayı kabul etmemesi karşısında ; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi bakımından suça konu trafik tescil belgesinin muayene kısmındaki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Kabule göre de ;

a) Suça konu belge üzerinde sahte olarak yapıldığı belirtilen muayene işlemlerinin farklı tarihlerde yapıldığına dair bir iddia veya kabul bulunmadığı halde sanık hakkında 13.03.2006 ve 06.03.2007 tarihli muayene işlemleri sebebiyle 2 kez resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması

b) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30976, Karar No: 2019/3174, Tarih: 01.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/30976 E.  ,  2019/3174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından sanık ...’ın beratine ilişkin hükümler katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın Ak Yalıtım İzolasyon şirketinin yetkilisi olduğu, katılan ... şirketinden izolasyon malzemesi aldığı, yapılan ticari alışveriş nedeniyle sanığın, keşidecisi... İnşaat Taahhüt Pazarlama Nakliye ve Dış Tiacaret Anonim Şirketi olan suça konu çeki katılan şirket yetkilisine verdiği, bankaya ibrazında karşığının çıkmadığı bu nedenle sanık ...’ın üzerine atılı dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık, katılan beyanları ile dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçların unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 01/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3448, Karar No: 2023/8838, Tarih: 12.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3448 E.  ,  2023/8838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 1983/190 Esas, 1984/565 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) mülga 17 nci maddesine dayanan tapu iptal ve tescil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 02.02.2023 tarihli ek karar ile kesinleşmiş karara yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz dilekçesinin reddine yönelik Mahkemenin 02.02.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin incelenmesi neticesinde; Mahkemenin temyize konu edilen 18.09.1984 tarihli ve 1983/190 Esas, 1984/565 Karar sayılı kararının davanın taraflarına tebliğ edildiği ve taraflarca temyiz edilmeyerek 07.01.1985 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleştirme şerhi tanzim edildiği anlaşılmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Mahkemece verilen ek karar hukuka uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından Mahkemece verilen 02.02.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davalılar ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1350, Karar No: 2022/8625, Tarih: 08.11.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/1350 E.  ,  2022/8625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşmalı, davalı vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 08/11/2022 tarihinde davacı vekili Av. ... Buğdaycıgil geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklaması dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 8.400 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 1.548,00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 80,70 TL temyiz harcının mahallinde temyiz eden davacıdan alınmasına, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu davacı yönünden açık, davalı yönünden kapalı olmak üzere, 08/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15337, Karar No: 2020/6746, Tarih: 15.06.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/15337 E.  ,  2020/6746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şantaj

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, alt sınırdan uzaklaşmanın gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 107/1. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, Mahkemece "takdiren alt snırdan uzaklaşılmaksızın" denildikten sonra, hapis cezasının alt sınırı olan 1 yıl hapis cezasına hükmedildiği halde, adli para cezasının belirlenmesi sırasında alt sınır olan 5 gün yerine 30 gün adli para cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

2-)Hükmün 4. paragrafında, TCK'nın 50/1-a maddesi gereği, verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın paraya çevrilmesine; hükmün 10. paragrafında ise, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmek suretiyle, infazda tereddüte düşülecek biçimde karışıklık ve çelişkiye neden olunması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15601, Karar No: 2016/1115, Tarih: 21.01.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/15601 E.  ,  2016/1115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tespit

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, 2828 sayılı Yasa uyarınca koruma altına alınarak yetiştirme yurduna yerleştirildiğini belirterek ergin oluncaya kadar yetiştirme yurdunda kaldığının tespitini istemiştir. Dava, Aile Mahkemesince karara bağlanmıştır. 2828 sayılı Yasa uyarınca çıkarılan Korunmaya Muhtaç Çocukların İşe Yerleştirilmesine İlişkin Tüzüğün 7. maddesinde "Bu tüzük hükümlerinden yararlanmak isteyenler, 18 yaşını tamamladıkları tarihten itibaren kamu kurum ve kuruluşlarına kurum aracılığıyla başvururlar. Başvuru sahibinin geçmişte bir sosyal hizmet kuruluşunda kaldığının ve korunduğunun belgelenmemesi halinde, bu hususun tesbiti mahkeme kararıyla olur" hükmü yer almaktadır. Bu hükümdeki "mahkeme" ibaresinin korunma kararının esasında yetkili olan mahkemeleri ifade ettiği açıktır. Mahkemelerin görevi kamu düzeni ile ilgilidir. Mahkemece, yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 24.05.1983 tarihli ve 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu (SHK)'nun 22. maddesinde, korumaya muhtaç çocukların reşit oluncaya kadar bu Kanun hükümlerine göre kurumca kurulan sosyal hizmetler kuruluşlarında bakılıp yetiştirilmeleri ve bir meslek sahibi edilmeleri hususundaki gerekli tedbir kararının yetkili ve görevli mahkemece alınacağı düzenlenmiş ancak maddede görevli mahkeme belirtilmemiştir. Çocuk Koruma Kanununun 26/3. maddesinde mahkemeler ve çocuk hakiminin bu Kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden 2828 sayılı Kanun'un 22. maddesinde düzenlenen tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır. Tekirdağ da çocuk mahkemesi bulunmaktadır. Bu durumda tespit kararının çocuk mahkemesinde verilmesi gerektiğinden, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasıyla ilgili yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir (HGK.'nun 16.01.2013 tarih ve 2012/2 - 563 E - 2013/69 K sayılı kararı).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.21.01.2016(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/20477, Karar No: 2013/5188, Tarih: 20.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/20477 E.  ,  2013/5188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hüküm fıkrasında temyiz süresi,mercii ve yasa yolu açıkça belirtilmiş olup;

YCGK'nun 05.12.2010 gün 2010/2-169 E.2010/188 K. Sayılı ilamında açıkça vurgulandığı üzere,hüküm fıkrasında sadece başvuru şeklinin belirtilmemiş olması, temyiz süresinin işlemesine engel teşkil etmeyeceğinden, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen mahkumiyet kararının sanığa usulüne uygun olarak 30.05.2008 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı,10.06.2008 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Annesi 18.08.1999 tarihinde vefat etmiş olan sanığın, annesinin sağlığında almış olduğu özel vekaletnameye istinaden annesi öldükten sonra da onun maaşını çekmeye devam ettiği 30.11.2005 tarihine kadar 62.363 TL haksız menfaat sağladığı anlaşıldığından sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsiz görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 Sayılı Yasa'da 765 Sayılı Yasa'dan farklı olarak "gün para cezası sistemi" kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. Ilgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK.nun sisteminde nipsi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19.maddesi ile değişik TCK.nun 158/1.fıkrasına eklenen "...Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158.maddenin 1.fıkrasına eklenen son cümledeki "...adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK.nun 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır.Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK. nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde 5275 Sayılı Yasanın 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezasının süresinin belirlenmesi açısından infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasından, sonuç adli para cezası miktarı olan 129.922 TL ibaresinin çıkartılarak yerine 129.900 TL ibaresi eklenilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 20.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7681, Karar No: 2019/20802, Tarih: 25.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/7681 E.  ,  2019/20802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : BURSA 2. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 25/11/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10745, Karar No: 2012/9048, Tarih: 26.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/10745 E.  ,  2012/9048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etme suçundan (beşer kez) sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine (beşer kez) dair Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.09.2010 gün ve 2007/528 Esas, 2010/880 Karar sayılı hükümlere karşı suç tarihinde yürürlükte olan 3167 sayılı Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun ile 20.12.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5941 sayılı Çek Kanunu hükümlerinin somut olayda ayrıntılı ve gerekçeli şekilde uygulanıp kararda gösterilerek bu suretle sanık hakkındaki lehe kanunun tespit edilip uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve mahkûmiyet kararına konu edilen beş çekten 15.07.2007 keşide tarihli, 30000 TL bedelli çek; 15.07.2007 keşide tarihli, 31960 TL bedelli çek ile 15.08.2007 keşide tarihli, 30000 TL bedelli çekin 5941 sayılı Çek Kanunun geçici 1/5. maddesi düzenlenmesine aykırı şekilde üzerlerinde yazılı düzenleme tarihinden önce bankaya ibraz edilmesi nedeniyle anılan üç çekle ilgili olarak unsurları oluşmadığı halde mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi gereğince kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 18.05.2012 gün ve 29133 sayılı, kanun yararına bozma istemlerine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte olan 3167 sayılı Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun ile 20.12.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5941 sayılı Çek Kanunu hükümlerinin dava konusu çeklerle ilgili olarak ayrı ayrı ve denetime elverişli şekilde kararda gösterilerek sonuç cezalar ile diğer yaptırımların karşılaştırılması suretiyle uygulanacak lehe kanunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Anılan çeklerden 15.07.2007 keşide tarihli, 30000 TL bedelli; 15.07.2007 keşide tarihli, 31960 TL bedelli; 15.08.2007 keşide tarihli, 30000 TL bedelli üç çekin 12.07.2007 tarihinde muhatap banka şubesine ibraz edildiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında, bu çeklerle ilgili olarak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5941 sayılı Çek Kanunun geçici 1/5. maddesi düzenlenmesine aykırı şekilde üzerlerinde yazılı düzenleme tarihinden önce bankaya ibraz edilmeleri nedeniyle atılı suçun kanuni unsurlarının oluşmadığı hususunun dikkate alınmaması,

Kanuna aykırı ve bu itibarla kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden, Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2010 gün ve 2007/528 Esas, 2010/880 Karar sayılı hükümlerin CMK.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yapılmasına ve dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.