muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18885, Karar No: 2012/20863, Tarih: 04.10.2012

Davalı davacıya işe başlatmama tazminatından gelir vergisinin kesilerek ödendiğini, diğer alacaklarınında takip tarihinden önce ödendiğinden, alacağı bulunmadığından reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece işe başlatmama tazminatından kesilen gelir vergisi için yapılan itirazın iptaline takibin devamına, diğer alacaklar için bilirkişi tarafından hesaplanan kısmi alacak miktarı üzerinden iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminat istemi de reddine karar verilmiştir.

16.06.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Buna göre işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilmemeli, sadece damga vergisi kesilmesiyle yetinilmelidir. Aynı yasa ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'na eklenen geçici 77. maddede ise “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlerle ilgili olarak 22.05.2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 21 inci maddesi uyarınca işverenlerce işçiye ödenen işe başlatmama tazminatları, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz. Anılan dönemlere ilişkin işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tevkifatına tabi tutulan mükelleflerin; tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanununun düzeltmeye ilişkin hükümleri uyarınca tahsil edilen gelir vergisinin red ve iade işlemleri yapılır” şeklinde kurala yer verilerek daha önce kesilen gelir vergisi ile ilgili iade esasları belirlenmiştir. Anılan düzenlemeye göre daha önce kesilen gelir vergisi tutarları vergi yükümlüsüne iade edilmelidir. Vergi yükümlüsü işçi olup, işçinin fazla ödenen vergiyi ilgili vergi dairesinden talep etme hakkı vardır. Kanunda, vergi sorumlusu olan işverene iadeye dair bir düzenlemeye yer verilmemiştir. İşçi haksız yere kesilen gelir vergisini ilgili vergi dairesinden talep edebileceğine göre, işverenin aynı tutardan sorumluluğuna dair karar verilmesi mükerrer sorumluluğuna yol açacaktır. Bu sebeple işverence işe başlatmama tazminatından kesilerek vergi dairesine yatırılan gelir vergisi yönünden işverenin sorumlu tutulması doğru olmaz.

Dosya içeriğinden kesinleşen işe iade kararı sonrası davalı işverenin davacıyı işe başlatmaması üzerine işe başlatmama tazminatının ödediği konusunda uyuşmazlık yoktur. Davalı tarafından dosyaya sunulan “mahkeme kararına isitinaden ödenecek tazminat hesabı” tablosunda işe başlatmama tazminatından gelir vergisi ile damga vergisi kesinti yapılarak ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda işe başlatmama tazminatında ödenmesi gereken nihai miktar belirlenirken işverenin vergi dairesine ödediğini iddia ettiği gelir vergisi düşülmeden hesaplama yapıldığı görülmüştür.

Mahkemece gelir vergisinin vergi dairesine yatırıldığına dair kayıtlar getirtilip denetlemeden karar vermesi yerinde değildir. İşverenin vergi dairesine kesilen miktarları yatırıldığının anlaşılması durumunda vergi yükümlüsü davacının işe başlatmama tazminatından kesilip vergi dairesine ödenen gelir vergisi miktarını bizzat davacının vergi dairesine başvurarak talep etmesi gerekeceği ve davalı işvereni mükerrer ödeme durumunda bırakacak şekilde karar verilmemesi göz önüne alınarak sonuca gidilmesi gerekir .

3- Davacıya talebi gibi icra inkar tazminatı ödenip ödenmeyeceği de uyuşmazlık konusudur. Yargılamayı gerektiren hallerde icra takibine konulmuş alacağın muayyen olduğu kabul edilemez. Diğer bir anlatımla hakkın özünün tartışmalı olduğu hallerde uyuşmazlık miktarının belirli olduğundan söz edilemez. Açıklanan sebeplerle somut olayda alacağın belirli olmadığı gözetilmeden, davacı yararına icra inkar tazminatına hükmolunması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6815, Karar No: 2008/8943, Tarih: 23.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6815 E.  ,  2008/8943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 102 ada 14 parsel sayılı 1105,77 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındıklık niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı ve orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, krokide (A)=110,43 m2'lik kısmın orman niteliği ile Hazine, (B)=995.34 m2'lik kısmın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması yapılmış ve 08.05.1979 tarihinde ilan edilmiş, ekip çalışmalarına yapılan itirazlar komisyonca incelenip karara bağlanmadığı, daha sonra 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre verilen yetkiye dayanılarak 1744 Sayılı Yasaya göre yapılan ekip çalışmalarına yapılan itirazların incelenerek karara bağlanması, aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış, 24.11.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada kısmen orman tahdit hattı dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5786, Karar No: 2011/1972, Tarih: 01.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/5786 E.  ,  2011/1972 K.**

**"İçtihat Metni"**

..., ..., ..., ... ile ...'ı tasarlayarak ve töre saikiyle öldürmeye teşebbüsten sanıklar ... , ..., ... ile ... ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine, ...'ı öldürmeye teşebbüsten sanıklar ... , ..., ... ve ...'ın CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine, diğer sanıklar ..., ..., ... ile ...'ın üzerlerine atılı suçlardan, adları geçen sanıklar ..., ..., ..., ... ile ...'in diğer suçlardan beraatlerine, ..., ..., ...'a TCK.nun 25. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07/01/2010 gün ve 287/05 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanıklar müdafii ile müdahil sanıklar vekili taraflarından istenilmiş, sanıklar ..., ... ile ... müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanıklar ..., ... ile ... haklarında duruşmalı, C.Savcısı ile diğer sanıkların temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.a)Mağdurlar ..., ..., ... ve ...'ın yerlerinden ateşli silahla raporlarında belirtilen şekilde yaralandıkları anlaşılmakla; sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında bu mağdurlara karşı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerde, teşebbüs nedeni ile 13 ila 20 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayin edilmesi yerine, alt sınırdan uygulama yapılarak eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından,

b)Sanık ... hakkında mağdurlar ..., ..., ... ve ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerde, sonuç cezanın 7 yıl 2 ay 20 gün hapis yerine, 6 yıl 14 ay 20 gün hapis cezası olarak eksik tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından,

c)08/06/2009 tarihli duruşma tutanağının 101434 sicil numaralı üye hakim tarafından imzalanmaması, esasa ilişkin bir işlem yapılmaması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden,

d)Mağdur sanıklar ... ve ...'ın kayden 18 yaşından küçük oldukları anlaşılmakla, 14/05/2009- 09/07/2009- 30/07/2009- 25/09/2009- 23/10/2009- 05/11/2009-17/12/2009-07/01/2010 tarihli duruşmaların gizli yerine, açık olarak yapılması ve kararında gizli yerine açık olarak tefhim edilmek suretiyle CMK.nun 185 maddesine aykırı davranılması, telafisi mümkün bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

2)Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde verilen ceza süresi de dikkate alındığında, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığından, tebliğnamedeki bu yöne ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2)Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde verilen ceza süresi de dikkate alındığında, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığından, tebliğnamedeki bu yöne ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

3-A)Müdahil sanıklar ..., ..., ... ve sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz talepleri üzerine; sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında mağdurlar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ı öldürmeye teşebbüs, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında müdahil sanıklar ..., ... ve ...'ı öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurlan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın mağdurlar ..., ..., ..., ... ve ...'ı öldürmeye teşebbüs, sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun yekilde sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın ..., ... ve ...'ı tasarlayarak öldürmeye teşebbüs, sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ..., ..., ..., ... haklarında TCK.nun 25/1 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen karar yerinde görülmüş, sanıklar ... ve ... haklarında müdahil sanıklar ..., ... ve ...'ı öldürmeye teşebbüs, sanıklar ..., ... ve ... haklarında ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan açılan davada elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri, düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, müdahil sanıklar ..., ..., ... ve sanık ... müdafiinin duruşmalı

incelemede ve temyiz dilekçesinde sanıklar müdafii sıfatıyla ..., ... ve ...'a yönelik eylemlerinde tahrik bulunduğuna, sanıklar ... ve ... yönünden sübuta, TCK.nun 266 maddesinin uygulanamayacağına, müdahiller vekili sıfatıyla sanıklar ... ve ... haklarında müdahil sanıklar ..., ... ve ...'ı öldürmeye teşebbüs suçunun sübut bulduğuna, sanıklar ..., ..., ... ve ... yönünden yasal savunma koşullarının bulunmadığına, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının sanıklar ..., ... ve ...'ın ...'ı öldürmeye teşebbüs suçunun sübut bulduğuna,sanık ... yönünden sübut bulunmadığına, sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın mağdurlar ..., ... ve ...'a yönelik eylemlerinde tahrik bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

CMUK.nun 322 maddesi gereğince;

CMUK.nun 322 maddesi gereğince;

a)Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıklar ... ve ...'ın 29/01/2008 tarihinde sanık ...'in oğlu olan ...'ın resmi nikahlı eşi ... 'ı kaçırmaya teşebbüs etmeleri nedeniyle, sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın eylemlerini ... ve ...'ten kaynaklanan haksız tahrik altında tasarlayarak gerçekleştirdikleri, bu durumda suçun töre saikiyle işlendiğinin kabul edilemeyeceği anlaşılmakla; sanıklar hakkında mağdurlar ... ve ...'ı tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCK.nun 82/1-a maddesi yerine, 82/2-a-k maddesi ile uygulama yapılması yasaya aykırı olduğundan, "TCK.nun 82/2-a-k maddesi" ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine "TCK.nun 82/1-a maddesi" ibaresinin yazılmasına; suç tarihinde 18 yaşından küçük olan mağdur ...'ı tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerde, "TCK.nun 82/2-a-k maddesi" ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine "TCK.nun 82/1-a-e maddesi" ibaresinin yazılmasına,

b)Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında kurulan hükümlerle ilgili olarak, hüküm fıkrasında yer alan "TCK.nun 25/1 maddesi uyarınca ceza tertibine yer olmadığına" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve beraatine" ibaresinin eklenmesine karar verilerek DÜZELTİLEN, sair yönleri ile usul ve yasaya uygun olan sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında mağdurlar ..., ... ve ...'ı tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, sanıklar ... ve ... haklarında ..., ... ve ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat hükümlerinin, sanıklar ..., ... ve ... haklarında ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat hükümleri ile sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında TCK.nun 25/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 232/1-d maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatlerine dair hükümlerin ONANMASINA,

B-Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar müdafiinin ..., ..., ... ve ... haklarında mağdurlar ... ve ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlere yönelik diğer temyiz itirazlarına gelince;

B-Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar müdafiinin ..., ..., ... ve ... haklarında mağdurlar ... ve ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlere yönelik diğer temyiz itirazlarına gelince;

Oluşa ve dosya içeriği delillere göre; sanıkların aynı aşirete mensup olup aynı köyde ikamet ettikleri, 29/01/2008 tarihinde sanık ...'in oğlu ...'ın resmi nikahlı eşi olan ... 'ın sanıklar ... ve ... tarafından kaçırılmaya teşebbüs edilmesi nedeniyle, ... ve ... haklarında "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" suçundan Taşlıçay Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, 30/09/2009 gün, 2008/36 Esas ve 2009/119 sayılı karar ile cinsel amaçlı kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan TCK.nun 109/1-3-b,109/5,35,62 maddeleri uyarınca mahkumiyetlerine karar verildiği, henüz yargılama devam ederken, bu olay nedeniyle taraflar arasında husumet oluştuğu, bu husumetin giderek derinleştiği, olay gününe kadar tarlalarına gidemeyen ..., ... ve yakınlarının 21/07/2008 günü sabah saatlerinde kendilerine ait minibüsle sanık ...'in evinin önündeki yoldan geçerek tarlalarına doğru gittiklerini gören ve başka bir yol olmaması nedeniyle tekrar aynı yoldan araçlarıyla geçeceklerini bilen sanıkların, gerekli hazırlıkları yaparak, değişik yerlere mevzilenmek suretiyle pusu kurdukları, akşama doğru tarladan evlerine dönmek için araçlarıyla yoldan geçtikleri sırada, ateş ederek mağdurları yaraladıkları olayda; eylemlerin, ...'ye karşı işlenen ve haksız tahrik oluşturan haksız harketeler nedeniyle gerçekleştirildiği, bu durumda töre/namus saikiyle hareket edildiğinin kabul edilemeyeceği anlaşılmakla, sanıklar hakkında TCK.nun 82/1-a,35,29 ve 62 maddeleri uyarınca hüküm kurulması yerine, tasarlayarak töre saikiyle öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin BOZULMASINA, 01/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

01/04/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... , ... ile ... müdafii avukat ... ...'ın yokluğunda 07/04/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/35186, Karar No: 2016/14377, Tarih: 20.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/35186 E.  ,  2016/14377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu, kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik bir temyiz isteminin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında müşteki ....'ü kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Müşteki ....hakkında,..... Hastanesi ortopedi uzmanı tarafından düzenlenen 21.12.2012 tarihli raporda, müştekinin yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu bildirilmiş ise de, müşteki hakkında ..... Hastanesi tarafından düzenlenen 08.09.2012 tarihli raporda, müştekinin sol ayak altında 3 adet yaklaşık 1'er cm'lik kesiler mevcut olduğunun, çekilen grafide ayak içinde muhtemel 2-3 adet saçma tanesi tespit edildiğinin kayıtlı olduğu, adli tıp kriterleri gözetildiğinde müştekide tespit edilen yaralanma bulgularına göre 21.12.2012 tarihli raporun hükme esas alınacak yeterlilikte olmadığı, bu nedenle müştekinin mevcut raporlarının, tıbbi evrakının ve varsa grafilerinin en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, yaralanmanın kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olup olmadığı hususunun duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Kabule göre de, sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin

gözetilmemesi, yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

gözetilmemesi, yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2006 tarih ve 2006/4-227 esas, 2006/228 karar sayılı ictihadında da belirtildiği üzere, esasen olağan bir dikkat ve özenin gösterilmesi halinde gerçekleşmeyecek olan isim, yaş ve hesap hatalarının "maddi yanılgı" veya "yazım hatası" olarak değerlendirilebileceği ve bu yanılgıların herhangi bir yöntem ve zaman sınırlamasına bağlı olmadan, bizzat bu hatayı yapan merci tarafından, kendiliğinden veya bir kanun yolu başvurusu üzerine verilen bir karardaki uyarı üzerine düzeltilebileceği, yargılama araçlarının belirli biçimde takdir edilmelerinden kaynaklanan değerlendirme hatalarının ise hukuki yanılgı olup, hukuki yanılgıların ancak başka bir mercii tarafından ve kanun yolu başvurusu ile düzeltilebileceği, somut olayda mahkemece 22.01.2014 tarihli kısa kararda 6136 sayılı Kanunun 15/4. maddesi uyarınca alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtilmesine rağmen maddede öngörülen hapis cezasının alt sınırının 1 ay hapis cezası olduğu gözetilmeden 3 ay hapis cezasına hükmedildiği, 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinin tatbiki ile de sonuç olarak 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunduğu, gerekçeli kararın yazımı sırasında da mahkemenin kısa kararda yaptığı hatanın farkına vardığı ve cezanın alt sınırdan takdir edilirken maddi hata ile 1 ay hapis cezası yerine 3 ay olarak belirlendiği gerekçesiyle 30.01.2014 tarihli tavzih kararı ile hükmü düzeltmeye çalıştığı anlaşılmış ise de, mahkemece 22.01.2014 tarihli kısa kararda yukarıda ayrıntıları belirtilen hatanın yapıldığı, bu hata “maddi yanılgı” ya da “yazım hatası” olarak değerlendirilip tavzih yoluyla düzeltilemeyeceğinden, 30.01.2014 tarihli tavzih kararının yok hükmünde olduğu ve hukuki değerinin bulunmadığı kabul edilerek 22.01.2014 tarihli hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanığın üzerine atılı suçun önödemelik suçlardan olmasına rağmen Cumhuriyet savcılığınca önödeme prosedürü işletilmeden kamu davası açıldığının anlaşılmasına göre, 5237 sayılı TCK'nin 75. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca sanığa 5237 sayılı TCK'nin 75. maddesinin 1. fıkrası hükümlerine göre saptanacak miktardaki parayı yargılama giderleriyle birlikte ödemesi halinde kamu davasının düşeceği hususunda bildirim yapılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken sanığa önödeme teklifi yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Kabule göre de;

b) Kabule göre de;

b1) 6136 sayılı Kanunun 15/4. maddesindeki seçenekli cezalardan hapis cezası seçildikten sonra hapis cezasının alt sınırdan tayin edildiği belirtilmesine, rağmen, mezkur maddeki hapis cezasının alt sınırının 1 ay hapis cezası olduğu gözetilmeden 3 ay hapis cezasına hükmolunmak suretiyle kısa kararda çelişkiye yol açılması,

b2) Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.