muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24383, Karar No: 2013/22603, Tarih: 03.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/24383 E.  ,  2013/22603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/30037

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2011

NUMARASI : 2011/136 (E) ve 2011/283 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

02.06.2008 tarihli karar ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına ve 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, hükmün 04.06.2008 tarihinde kesinleşmesinden sonra 14.12.2010 tarihinde suça sürüklenen çocuğun yeni suç işlediği ve bu suçtan mahkumiyetinin kesinleştiği, bunun üzerine dosyanın ele alınarak 26.10.2011 tarihinde hükmün açıklandığı belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 Sayılı Kanunun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan, aynı Kanunun 35/3. maddesine göre de sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi gösterilmeden yazılı biçimde eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuk K.. A..'ın temyiz dışı diğer suça sürüklenen çocuklar İ.. B..ve O..K.. ile birlikte mağdurun çalıştığı işyerine gittikleri, diğerleri mağduru oyalarken Kadir'in masa üzerinde bulunan cep telefonunu çaldığı ve aynı gün akşam saatlerinde suça sürüklenen çocuk İ.. B.. şüphe üzerine kolluk kuvvetlerince durdurulup arandığında başka bir suça konu cep telefonunun üzerinden çıktığı, bu sırada suça sürüklenen çocuğun suça konu cep telefonunu da çaldıklarını beyan edip verdiği bilgiler doğrultusunda diğer suça sürüklenen çocuk O.. K..'ın üzerinde bulunarak telefonun mağdura iadesini sağlaması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCY.nın 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8371, Karar No: 2022/7788, Tarih: 10.10.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/8371 E.  ,  2022/7788 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/899 E., 2019/1314 K.

SUÇ : Kasten yaralama

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2019 tarihli ve 2019/899 Esas, 2019/1314 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, hükmün açıklanması suretiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.700,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 12.12.2019 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.06.2022 tarihli ve 2022/1864 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.07.2022 tarihli ve KYB-2022/97606 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.07.2022 tarihli ve KYB-2022/97606 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-e, 35/1 ve 29/1. maddeleri gereğince tayin edilen 101 gün adli para cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim uygulanırken hesap hatası yapılarak 84 gün adli para cezası yerine, 85 gün adli para cezasına hükmedilmesini takiben, anılan Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden sonuç ceza olarak 1.680,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 1.700,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. İnceleme konusu hükümde, hükümlünün yargılama konusu kasten yaralama eylemi için 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre temel cezanın “120 gün karşılığı adlî para cezası” olarak belirlendiği anlaşılmıştır.

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. İnceleme konusu hükümde, hükümlünün yargılama konusu kasten yaralama eylemi için 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre temel cezanın “120 gün karşılığı adlî para cezası” olarak belirlendiği anlaşılmıştır.

3.Hükümlünün eylemini silahtan sayılan alet ile gerçekleştirdiği, bu itibarla Mahkeme tarafından belirlenen temel ceza miktarı üzerinden, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası (e) bendi uyarınca (1/2) oranında kanunî artırım oranı uygulandığı belirlenmiştir.

4.Hükümlünün eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek Mahkeme tarafından belirlenen ceza miktarı üzerinden, 5237 sayılı Kanun’un 35 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/4) oranında teşebbüs sebebine dayalı takdiri indirim oranı uygulanmıştır.

5. Hükümlünün eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiği kabul edilerek Mahkeme tarafından belirlenen ceza miktarı üzerinden, 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/4) oranında haksız tahrik sebebine dayalı takdiri indirim oranı uygulanmıştır.

6Hükümlü hakkında hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenen 101 gün adlî para cezasından, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/6) oranında indirim uygulanırken hesap hatası yapılarak cezanın “84 gün karşılığı adlî para cezası” yerine “85 gün karşılığı adlî para cezası” olarak belirlendiği anlaşılmıştır.

6. 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü takdîren 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilen adlî para cezası miktarının, “1.680,00 TL adlî para cezası” yerine “1.700,00 TL adlî para cezası” olarak tespiti Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2019 tarihli ve 2019/899 Esas, 2019/1314 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Sanığın kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği 120 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Sanığın kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği 120 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemini silahtan sayılan av tüfeği ile işlemesi nedeniyle sanık hakkında belirlenen temel cezadan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi gereği (1/2) oranında artırım uygulanarak 180 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 35 inci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/4) oranında indirim uygulanarak 135 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına

Sanığın eylemini haksız tahrik altında işlemesi nedeniyle sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği (1/4) oranında indirim uygulanarak 101 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 84 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık hakkında belirlenen gün karşılığı adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 1.680,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.10.2022 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15654, Karar No: 2015/3327, Tarih: 05.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/15654 E.  ,  2015/3327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 15.811,09 TL nin sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ın sorumluluğu yüklenme senedinde belirtilen miktarla sınırlı kalmak kaydıyla müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemenin 05.11.2013 günlü kısa kararında davanın kabulüne, 15.811,09 TL nin 5.197,13 TL nin davalılardan müştereken ve müteselsilen, kalan 10.613,96 TL nin davalı ...'dan dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verildiği halde gerekçeli kararda davanın kabulüne 15.811,09 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (davalı ...'ın 10.613,96 TL lik kısmından sorumlu olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Sonradan yazılan gerekçeli kararın tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Yukarıda sözü edilen çelişki 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararı uyarınca mutlak bozma nedenidir. Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 05.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2933, Karar No: 2017/8137, Tarih: 23.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/2933 E.  ,  2017/8137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın imar uygulamasına konu edilip edilmediği, nazım veya uygulamalı imar planları kapsamında kalıp kalmadıkları ve imar uygulamasının kesinleşip kesinleşmediği ilgili belediyeden sorulmalı, imar planı, ada dağıtım cetveli ve haritası getirtilmeli, çekişmeli yer için imar parselleri oluşturulmuş ve tapuya kayıt edilmişse, bu parsellerin tapu kayıtları, ilgili imar planları ve haritalarının,

2) 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, lehine hüküm kurulanlar yönünden de tapu ve ilgili kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 03/07/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükümleri gözönünde bulundurularak sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığının saptanması açısından alınacak cevabî yazıların,

3) Dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşifte uygulandığı bildirilen 1957 ve 1986 tarihli hava fotoğraflarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, temyize konu (A) harfi ile gösterilen taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterir ek rapor düzenlettirilerek bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 23/10/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18435, Karar No: 2013/5300, Tarih: 14.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/18435 E.  ,  2013/5300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/6655

MAHKEMESİ : Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2009

NUMARASI : 2009/470 (E) ve 2009/775 (K)

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozmak

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Oluş ve dosya içeriğine göre hırsızlık suçunun olay günü sabah 05.00 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında, suç tarihi itibariyle gündüz sayılan zaman diliminde işlendiği halde sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 143. maddesinin uygulanması ve sanık Bülent hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan ise aynı Yasanın 116/1.maddesi yerine 116/4. maddesi uygulanmak suretiyle sanıklara fazla ceza verilmesi,

2- Sanık S.. A.. müdafii karar oturumunda sanık hakkında lehe olan yasaların uygulanmasını talep ettiği halde sanık hakkında TCK.nun 51. ve 5271 sayılı CMK.nun 231. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

3- Dosya içeriğine göre sanık S.. A.. diğer sanık B.. Z.. ile önceden verdikleri karar doğrultusunda suça doğrudan katıldığı halde hakkında 5237 sayılı TCK.nun 37.maddesi yerine aynı Yasanın 39.maddesi uygulanmak suretiyle sanığa eksik ceza verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar B.. Z.. ve S.. A.. müdafisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,adı geçen sanıklar hakkındaki hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 14/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/204, Karar No: 2023/162, Tarih: 18.01.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/204 E.  ,  2023/162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2019 tarihli ve 2018/134 Esas, 2019/431 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 22.06.2020 tarihli ve 2019/5204 Esas, 2020/1723 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekillerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29.12.2021 tarihli ve 2020/78746

sayılı, eksik inceleme ile hüküm kurulduğu gerekçesine dayalı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Eksik inceleme ile sanığın mahkumiyetine karar verildiğine,

ilişkindir.

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebebi

1. Sanık hakkında üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine,

2. Bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Eksik inceleme ile sanığın mahkumiyetine karar verildiğine,

ilişkindir.

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebebi

1. Sanık hakkında üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine,

2. Bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. ... Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin gerekçesinde "Trafik Kaza tutanağındaki polis memurlarının kusur raporu, hem bilirkişiler Dr. Nesimi Soner Dedeoğlu, ... Kurt ve ... Altıntaş tarafından düzenlenen 28/02/2018 tarihli rapora göre hem de bilirkişiler ... Şimşek, Ekrem Sarar ve Orhan Demirbağ tarafından düzenlenen 12/07/2019 tarihli rapora göre sanık kusurludur. Araçta herhangi bir teknik kusur bulunmamaktadır. Sanığın savunması bu nedenle yerinde değildir. Sanık tam kusurlu olarak kabul edilmiştir. TCK'nın 85/2. maddesinde atılı suç için öngörülen ceza miktarları 2 yıldan 15 yıla kadar hapis cezasıdır. TCK'nın 61. maddesinde ceza tayininde esas alınması gereken kriterler tek tek sayılmıştır. e ve f maddelerinde meydana gelen zararın ağırlığı ve sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığı sayılmaktadır. Sanık tam kusurludur. Meydana gelen kaza sonucu 3 kişi vefat etmiş, 3 kişi de yaralanmıştır. Mağdurlar otobüs beklerken kaza meydana gelmiştir. Her iki husus bir arada değerlendirildiğinde 10 Yıl hapis cezasına hükmetmenin hakkaniyet ve nesafet kurallarına uygun düşeceği vicdani kanaatine varılmıştır. Sanık sabıkasızdır. Duruşmada saygılı davranmıştır. Bu nedenle TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca cezadan 1/6 oranında indirim yapılmıştır. Meydana gelen zararın ağırlığı göz önüne alındığında verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a. maddesindeki seçenek cezaya çevrilmesinin hak ve nesafet kurallarına aykırı olacağı düşünüldüğünden seçenek yaptırıma çevrilmemiştir." denilmiştir.

2. Sanığın soruşturma aşamasında polis merkezinde alınan savunmasında, "...Numune Hastanesi durağına yaklaştığını, durakta bulunan diğer İETT otobüsünün arkasına durmak istediğini, bu sırada durmak için yavaşladığını ancak aracın birdenbire hızlandığını, otobüse çarpmamak için aracı sağa kırdığını, ancak hız kesmediğini, tüm çabasına rağmen aracın durmadığını, durağa girerek yayalara çarptığını, 40-50 metre ilerledikten sonra araçta bulunan sistemin devreye girerek durduğunu, otobüsün sıfır olduğunu ve bu otobüsle ilk bu sabah trafiğe çıktığını, kazanın otobüsteki teknik arızadan kaynaklandığını düşündüğünü...", Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan beyanında, "...Kaza yerine doğru geldiğinde durağa yaklaşacağı için düşük hızla seyrettiğini, ancak bir anda nasıl olduğunu anlayamadığı aracın kendisinden kontrolsüz olarak aniden hızlanmaya başladığını, kendisinin de durakta bekleyen İETT otobüsüne arkadan çarpmamak için direksiyonu sağa kırdığını, kaldırıma yöneldiğini, fakat araca müdahale etmesine rağmen durduramadığını, kazanın bu şekilde meydana geldiğini, kullandığı aracın otomatik şanzımanlı olduğunu, kalıtımsal hastalığı bulunmadığını, olay sırasında alkolsüz olduğunu..." beyan ettiği, duruşmada alınan beyanında ise "...olay günü 34 VN 7071 plakalı araçla sefer yaptığını, birinci seferi tamamladığını, ikinci seferde ...'den kalkış yaptığını, birinci durağa geldiğinde problem olmadığını, ikinci durakta da problem olmadığını, üçüncü durağa geldiğinde yavaş seyrettiğini, aracın yokuş yukarı çıktığını, ...'den Batı Ataşehir'e sefer halinde olduğunu, üçüncü durağın Numune Hastanesi'nin durağı olduğunu, durakta iki aracın bulunduğunu, belediye otobüsleri olduğunu, yolcu aldıklarını, belediye otobüslerinin arkasına yanaşmak istediğini, aracın birden hızlandığını, retarder diye el freninin görev yapmadığını, retarderin arabayı şanzımandan kitlediğini, ayak frenine bastığını ancak frenin görev yapmadığını, öndeki araca çarpmamak için sağ tarafı müsait gördüğü için sağa kırdığını, aracı durduramadığını, ne kadar mücadele ettiyse de aracın durmadığını, olayın böyle meydana geldiğini, duraktaki insanların arasına daldığını, daha sonra sistemin devreye girdiğini, aracın kendiliğinden durduğunu" beyan etmiştir.

3. Katılanların alınan beyanlarında şikayetçi oldukları ve katılma talebinde bulundukları anlaşılmıştır.

4. Adli Tıp Kurumunun 01/02/2018 tarihli Otopsi Raporuna göre "...'ın ölümünün genel beden travmasına bağlı kafatası çoktan kot, ekstremite pelvis kırıklarıyla birlikte beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti, iç organ ve büyük damar yaralanmasından gelişen iç ve dış kanama sonucu meydana geldiği"

Adli Tıp Kurumunun 01/02/2018 tarihli Otopsi Raporuna göre "...'in ölümünün genel beden travmasına bağlı vertera kot, pelvis ekstremite kemik kırıklarıyla birlikte büyük damar iç organ yaralanmasından gelişen dış kanama sonucu meydana geldiği",