muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13878, Karar No: 2017/7245, Tarih: 25.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/13878 E.  ,  2017/7245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/09/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4168, Karar No: 2021/2333, Tarih: 08.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/4168 E.  ,  2021/2333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK’nın 223/2-a-b maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’nın sevk ve idaresindeki otomobil ile gece saat 03:30 sıralarında, aydınlatmanın bulunmadığı, azami hız limitinin belirtilmediği meskun mahalde, bölünmemiş çift yönlü karayolunda seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde, aynı istikamete arkasında seyir halinde olan ...’ın idaresindeki otomobil ile sanığın aracının sağından geçmeye çalıştığı ve her iki araç yan yana geldiği sırada ...’ın aracının sol kısmının, sanığın aracının sağ kısımları ile çarpışması sonucu her iki aracın yaklaşık 41 metre ileriden taşıt yolunun solundan dere yatağına düştükleri, ...’ın öldüğü, mahkemece sanığın kusurlu bir hareketinin bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilen olayda,

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin keşif yapılmamasına, kollukta dinlenen tanıkların çoğunun mahkemece dinlenmemesine, sanık ile ölenin alkollü vaziyette yarıştıklarına, sanığın kusurlu olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün gerekçe kısmında sanığın kusurunun bulunmadığının belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında CMK'nın 223/2-a-b madddelerine dayanılması suretiyle aynı Kanunun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. bendinde yer alan “CMK’nın 223/2-a-b” ibaresi çıkarılarak yerine “CMK'nın 223/2-c” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan beraate ilişkin hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11261, Karar No: 2008/12028, Tarih: 04.12.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/11261 E.  ,  2008/12028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davalı yanca dayanılan rehin sözleşmesinin geçerli olmadığı iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Mahkemece rehin sözleşmesinin yasal unsurları ve borçlu imzasını içerdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 04.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/970, Karar No: 2018/12878, Tarih: 18.12.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/970 E.  ,  2018/12878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 18.12.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av.... ...... Uza ile davacı vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, 1.306.30 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2010/6573, Karar No: 2010/16029, Tarih: 28.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6573 E.  ,  2010/16029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.

Kapama zeytin bahçesi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre dava tarihi itibariyle değer biçilmesinde, tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalılara ödenmesine ve kamulaştırılan taşınmazlar baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C. maddesi uyarınca tapudan terkinlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyize başvurma ve temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4124, Karar No: 2014/4693, Tarih: 22.10.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/4124 E.  ,  2014/4693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/266676

MAHKEMESİ : Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 23/05/2013, 2010/490 (E) ve 2013/253 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Toplanan deliller karar yerinde incelenip,sanık Menekşe’nin annesi mağdur Filiz’e yönelik eyleminin sübutu kabul,takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak; dosya kapsamına göre sanığın annesi olan mağdurun bir gün önce sanığın babasıyla birlikte yaşadığı evi terkedip başka bir erkekle gayriresmi olarak birlikte yaşamaya başlaması nedeniyle olay günü sanığın uyuşturucu hap kullanıp evden aldığı bıçakla annesinin oturduğu eve gittiği, mağdurun dışarıda çamaşır asarken sanığın bıçakla geldiğini görünce korkup kaçmaya çalıştığı, sanığın annesini kovalayarak bıçakla birden fazla darbe vurarak hemotoraks oluşturup hayati tehlike yaratacak şekilde yaraladığı olayda;

a)Töre saiki ile eylemin gerçekleştirildiğinin kabulü için; öncelikle mağdurun toplumda genel olarak benimsenmiş olan bir davranış veya yaşam biçimine aykırı davranmış olmasının, ikinci olarak bu aykırı davranışın "ölümle" cezalandırılması gerektiğinin o toplumda yaşayanlar tarafından beklenen bir tepki olduğunun kabul edilebilmesinin, üçüncü olarak ise öldürme fiilinin fail tarafından toplumun öldürme beklentisinin yönlendirmesiyle sırf aykırı davranışın cezalandırılması görevi üstlenilerek

işlenmesinin gerektiği; somut olayda sanığın annesinin başka bir erkekle birlikte yaşamaya başlaması hususu dikkate alındığında, sanığın töre saiki ile hareket ettiğini kabule elverişli şartların olayda gerçekleşmediği ve suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek sanık hakkında annesini kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nun 82/1-d,35 maddeleri gereğince hüküm kurulması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde annesini töre saiki ile kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nun 82/1-d-k,35 maddeleri gereğince hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmekle, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı CMUK’nun 326/son maddesi gereğince saklı kalmak kaydı ile hükmün tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçe ile (BOZULMASINA), 22/10/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11666, Karar No: 2024/12899, Tarih: 12.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/11666 E.  ,  2024/12899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/3345 E., 2023/1394 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/811 E., 2021/468 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl davada davacılar vekili, müvekkili işçi ...'nın iki dönem halinde davalı şirketteki çalışmasına bağlı olarak pnömokonyoz meslek hastalığına yakalandığı ve sürekli iş göremez ... geldiğini, sürekli iş göremezlik derecesinin önce %25,2 sonra %27 olarak belirlendiğini, bu hastalık nedeniyle çalışamadığını, yaşamak için yatağa ve makineye bağlı ... geldiğini beyanla davacı işçi ... için maddi ve manevi tazminat ile bakıcı gideri; annesi olan davacı ... için manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Birleşen davada davacılar vekili, müvekkili ...'nın meslek hastalığına bağlı olarak 31.07.2017 tarihinde hayatını kaybettiğini, bu nedenle anne ve babası olan davacılar ... ve ...'nın oğullarının desteğinden yoksun kalmaları nedeniyle maddi zarara uğradıklarını, aynı zamanda çocuklarını kaybetmiş olmaları nedeniyle yaşadıkları üzüntü ve elem nedeniyle de manevi zarara uğradıklarını beyanla davacılar adına ayrı ayrı maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Birleşen davada davacılar vekili, müvekkili ...'nın meslek hastalığına bağlı olarak 31.07.2017 tarihinde hayatını kaybettiğini, bu nedenle anne ve babası olan davacılar ... ve ...'nın oğullarının desteğinden yoksun kalmaları nedeniyle maddi zarara uğradıklarını, aynı zamanda çocuklarını kaybetmiş olmaları nedeniyle yaşadıkları üzüntü ve elem nedeniyle de manevi zarara uğradıklarını beyanla davacılar adına ayrı ayrı maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili, cevap dilekçesinde ve aşamalarda, meslek hastalığının meydana gelmesinde sadece müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, sürekli iş göremezlik derecesinin araştırılması gerektiğini, davacının müvekkili şirkette 14.02.2008-11.11.2011 tarihleri arasında çalıştığını, 03.11.2011 tarihinde hastalandığını, ...'nın 26.12.2002-25.12.2004 ve 14.02.2008-11.11.2011 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığını beyan ettiğini, davacının davalı şirkette çalışmadan önce bir enjeksiyon firmasında getir götür işlerini yaptığını ve altı aylık sağlık kontrollerinin yapıldığını beyan ettiğini, esas işinin imalat olması sebebiyle SGK kayıtlarından tüm çalıştığı firmaların ve yaptığı görevin araştırılmasının gerektiğini, davacının dilekçesinde davalı işyerinde haftanın 6 günü 08:00-22:00 saatleri arasında çalışmış olduğu ifade edilmiş olsa da ibranamede doktora verilen muayene raporundaki 14 saatlik çalışma süresini yanlışlıkla beyan ettiğine yönelik imzalı ifadesinin bulunduğu, davacının 08.30-18.00 saatleri arasında öğlen yemek molası dışında ara dinlenmeleri ile çalıştığını, davacının çalışmış olduğu süre boyunca 10.01-16.02-09.05-20.06.2009 tarihlerinde İSO Genel Bilgi Kalite Politikası, Talimatlar, İş Sağlığı ve Güvenliği, Talimat Uygulama, İSO 9000 genel bilgi konularında işletme içi eğitime katılım belgelerinin bulunduğunu, davalı işyerinde TESTMER Ölçüm ve Test Hizmetleri Ltd. Şti. tarafından ölçümlerin yapıldığını ve işletmenin sınır değerlerin altında olduğunu, işyerinde sarı nitril eldiven, toz maskesi ventili, işçi tulumu, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili ekipmanların alındığına dair faturaların bulunduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle, "...Somut olay yönünden dava konusuna ilişkin olarak Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının 10.12.2012 tarihinde davalı işyerine açtığı İstanbul Anadolu Adliyesi 8. İş Mahkemesinde 2013/75 Esasa sayılı davanın sonuçlandığı tespit edilmiştir. Dosya içeriğinde bulunan 30.09.2013 tarihli bilirkişi raporunda, bilirkişilerce 05.09.2013 tarihinde keşif yapıldığı, ...'nın çalıştığı alanın incelendiği, iki adet hamur silindir makinesinin olduğu, tek eleman olması nedeniyle iki makinenin aynı anda çalıştırılmadığı, makineler üzerindeki havalandırma tertibatının bir yıllık süreçte yapıldığı, 3 adet pencerenin bulunduğu tespit edilmiştir. Raporda meslek hastalığının meydana gelmesinde davalı işyerinin %80 kusurlu olduğu, davacı ...'nın kusurunun olmadığı, %20 kaçınılmazlık ve kötü tesadüf faktörünün rol oynadığı kanaati tespit edilmiştir. ...'ya 03.11.2011 tarihli İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulu Raporunda J62.8 pnömokonyoz, diğer silisyum içeren tozlara bağlı şeklinde tanı konulmuştur. Kusur konusunda hazırlanan 17.09.2019 tanzim tarihli bilirkişi heyet raporunun olayın oluş şekline uygun düşmesi; davalı işveren tarafından güvenli organizasyon oluşturmama, iş yerinde risk değerlendirme çalışmaları yapmama, gerekli kontrol ve denetim mekanizması oluşturmama, işverenlikçe kuvarsın ortama yayılmasını önleyecek kapalı sistem, su perdesi gibi yaş metotlar ve uygun aspirasyon sistemi gibi teknik önlemlerin alınmaması, sebebiyle denetim ve gözetim görevini ihmal etmek suretiyle kusurlu olduğu anlaşılmakla bu itibarla; kazada %80 kusurlu olduğuna kanaat getirilmiştir. Meslek hastalığına yakalanan ... yönünden , meslek hastalığının tespiti tarihinde 25 yaşında olup, aklı ... sahibi bir kişi olduğu, iş yerinde çalıştığı sırada kişisel koruyucu donanım olarak maske kullandığı ve hayatı boyunca sigara ve alkol kullanmadığı, davalı işyerinde haftalık çalışma saatlerinin üstünde çalışmış, yeterli iş sağlığı ve güvenliği eğitimi verilmemiş ve çalışma koşullarında iyileştirme yapılmadan kuvars tozuna maruz kaldığı, kendisine verilen herhangi bir eğitime veya talimata aykırı davrandığına dair objektif veri dosyada mevcut olmadığı anlaşılmakla olayda kusurunun olmadığı değerlendirilmiştir. Dava konusu olay yönünden teknik önlemlerin etkin şekilde alınması, uygun kişisel koruyucuların temini, bunların kullanımı için iş disiplininin oluşturulması, planlı ve periyodik sağlık gözetimleriyle işçinin sağlığının takip edilmesi, ayrıca iş güvenliği eğitimlerinin verilmesi halinde dava konusu rahatsızlığın önlenmesi mümkün olduğundan, kural olarak kaçınılmazlığa şüpheyle bakılması gerekir

. Dava konusu olay yönünden teknik önlemlerin etkin şekilde alınması, uygun kişisel koruyucuların temini, bunların kullanımı için iş disiplininin oluşturulması, planlı ve periyodik sağlık gözetimleriyle işçinin sağlığının takip edilmesi, ayrıca iş güvenliği eğitimlerinin verilmesi halinde dava konusu rahatsızlığın önlenmesi mümkün olduğundan, kural olarak kaçınılmazlığa şüpheyle bakılması gerekir. Ne var ki, Yargıtayın "pnömokonyoz hastalığında az miktarda kaçınılmazlığın olabileceği" yönündeki içtihatları ve aynı olayla ilgili olarak kesinleşen rücu davasında hükme esas alınan bilirkişi raporunun tazminat davasında güçlü takdiri delil olduğu, aynı olayla ilgili farklı sonuçlara ulaşılması durumunda hukuk güvenliği ilkesinin zedeleneceği, söz konusu rapordaki irdelemelerin detaylı olduğu hususları birlikte gözetildiğinde, belli oranda kaçınılmazlığın kabul edilmesi (%20) gerektiği anlaşılmıştır. Aldırılan kusur raporu yasal mevzuat uyarınca hangi önlemlerin alınması gerektiği, bunların işverence alınıp alınmadığı ve alınmış tedbirlere sigortalının uyup uymadığı hususlarının da ortaya konulduğu, yargısal denetime elverişli, hükme yeterli, açıklayıcı, gerekçeli, olaya ve dosyaya uygun, aynı zamanda yerleşik yargısal kararlara da uyumlu ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerini belirtir nitelikte olması nedeniyle hükme esas alınmıştır. İş kazasından kaynaklanan maddi tazminat davaları nitelikçe sigorta tarafından karşılanmayan zararların giderilmesine ilişkin olup maddi tazminat belirlenir iken; maluliyet oranı, kusur oranı ve kanuni nedenler indirildikten sonra SGK tarafından bağlanan peşin sermaye değerinin indirilmesi suretiyle maddi tazminat miktarının belirlenmesi gerekmektedir. 22.02.2021 tarihli hesap bilirkişi raporundaki hesaplamanın yukarıda zikredilen yöntemce yapıldığı ve raporun denetlenebilir olduğu anlaşılmakla; raporun dosya kapsamına uygun olması sebebiyle rapora itibar edilmiş ve asıl dava bakımından davacı ... işçinin karşılanmamış maddi tazminat alacağının kalmadığı görülmekle maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. Yargılama sırasında maddi tazminat yönünden, 6098 sayılı TBK madde 76/1 gereği geçici ödeme ile hüküm altına alınan miktarların ise ödeme tarihinden yasal faizi ile birlikte davacı taraftan alınarak ödeme yapan davalıya verilmesine şeklinde aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir. Yargıtay içtihatlarına göre sigortalı işçi için bakım (bakıcı) gideri hesaplanabilmesi için, Sürekli İşgöremezlik Derecesi Tespitine İlişkin Sağlık Kurulu Kararında “bakıma muhtaç” durumda olduğun tespit edilmiş olması gerekmektedir (Y.21.HD. 03.07.2018/E.2016/14458-K.2018/5973). Dosyada mevcut 15.06.2012 ve 05.06.2015 tarihli SGK Sürekli İşgöremezlik Derecesi Tespitine İlişkin Sağlık Kurulu Raporlarında “Yardıma Muhtaç Değildir” kaydı düşülerek davacının “başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığı” tespit edilmiş bulunduğundan, iş kazası nedeniyle açılan tazminat davalarının temyiz incelemesi ile görevli Yüksek Yargıtay 21

.21.HD. 03.07.2018/E.2016/14458-K.2018/5973). Dosyada mevcut 15.06.2012 ve 05.06.2015 tarihli SGK Sürekli İşgöremezlik Derecesi Tespitine İlişkin Sağlık Kurulu Raporlarında “Yardıma Muhtaç Değildir” kaydı düşülerek davacının “başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığı” tespit edilmiş bulunduğundan, iş kazası nedeniyle açılan tazminat davalarının temyiz incelemesi ile görevli Yüksek Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin bu konudaki içtihatları doğrultusunda bakım (bakıcı) gideri talebinin reddine karar verilmiştir.