muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/219, Karar No: 2022/638, Tarih: 26.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/219 E.  ,  2022/638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 14.10.2019 gün ve 2018/340 - 2019/417 sayılı kararı onayan Daire'nin 18.11.2020 gün ve 2020/167 - 2020/5155 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin donatanı olduğu Türk bayraklı ... IMO nolu M/T Sürmene KA isimli geminin 09/10/2013 tarihinde saat 14:20 sıralarında Marine Tug2 römorkörünün yedeklemesinde Türkeli feneri bordolanarak İstanbul Boğazına giriş yaptığını, boğaz geçişi sırasında eskortluk hizmeti vermesi için davalı kuruma ait Söndüren 4 isimli römorkör ile temasa geçildiğini, Marine Tug2 römorköründe bulunan kaptan ...'in yedek çeken Marine Tug2 römorkörünün gemiyi kontrol etmekte zorluk çektiğini, Söndüren4 römorkörünün de manevra açısından kifayetsiz kaldığını tespit ederek yeni bir römorkör gönderilmesini talep ettiğini, buna istinaden davalı kuruma bağlı Kurtarma4 römorkörünün gemiye refakat etmek için yola çıktığını ancak davalı kuruma ait römorkörün eskortluk hizmetini kusurlu olarak ifa ettiğini ileri sürerek haksız olarak tahsil edilen 3.640 USD eskort ücretinin iadesi gerektiğini, yine Sürmene gemisinde meydana gelen hasara ilişkin 2 adet düz üçlü döner baba maliyeti, 2 adet sabit baba maliyeti ve KDV dahil 4.248 USD, döner ve sabit baba işçiliği maliyeti KDV dahil 7.000 USD, tersane ücreti olarak 10.264 USD, römorkör maliyeti 3.640 USD olmak üzere toplam 25.152 USD ile Tuzla Ada Tersanesi giriş çıkış maliyeti olan 1.176,60 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia,savunma uyulan bozma ilamına ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 55,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 26/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/856, Karar No: 2023/8162, Tarih: 02.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/856 E.  ,  2023/8162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1161 Esas, 2022/1851 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/586 Esas, 2021/334 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; taşınmazın her türlü belediye hizmetinden yararlandığını ve arsa vasfında olduğunu, değerine uygun kıymet takdiri yapılmadığını, taşınmazın bulunduğu bölgede metrekare fiyatlarının çok daha yüksek olduğunu, bu nedenlerle dava konusu taşınmaza ilişkin vasfına uygun kamulaştırma bedelinin tespitine, kamulaştırmadan arta kalan kısmının kamulaştırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin fahiş belirlendiğini, münavebeye karpuzun eklenmesinin doğru olmadığını, objektif değer artış oranı ile kapitalizasyon faizinin hatalı alındığını, kamulaştırmadan arta kalan kısımda değer düşüklüğü olmayacağını ileri sürmüştür.

2.Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin düşük belirlendiğini, objektif değer artış oranının hatalı olduğunu, taşınmazın arsa vasfında değerlendirilmesi gerektiğini, kamulaştırmadan arta kalan kısımda değer düşüklüğünün daha fazla olacağını, taşınmazın tamamının kamulaştırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin düşük belirlendiğini, objektif değer artış oranının hatalı olduğunu, taşınmazın arsa vasfında değerlendirilmesi gerektiğini, kamulaştırmadan arta kalan kısımda değer düşüklüğünün daha fazla olacağını, taşınmazın tamamının kamulaştırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir esas alınarak değer biçilmesinin ve belirlenen bedelin bloke ettirilerek davalıya ödenmesine karar verilmesinin doğru olduğunu, bu hususta tarafların istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediğini, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arazi niteliğindeki Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net gelir esas alınarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28338, Karar No: 2015/23753, Tarih: 05.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/28338 E.  ,  2015/23753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/181880

Tehdit suçundan hükümlü S.. S..'in, Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-2.cümle maddesi uyarınca 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, Van 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 21/11/2013 tarihli ve 2013/88 esas, 2013/607 karar sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2014 gün ve 181880 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 02/05/2013 tarihli ve 2013/11038 esas, 2013/12132 sayılı kararında da belirtildiği üzere, evvelce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesindeki "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir" hükmü uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Tehdit suçundan hükümlü S.. S.. hakkında yapılan yargılama sonucunda, Van 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 21/11/2013 tarihli kararıyla, 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 50/2 maddesi uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine, cezanın caydırıcı etkisi gözönünde bulundurularak diğer seçenek tedbirlere yer olmadığına karar verildiği, yüze karşı verilen kararın temyiz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, infaz aşamasında TCK’nın 50/3. maddesindeki seçenek yaptırımların uygulanması zorunluluğuna uyulmaması nedeniyle, kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Tehdit suçundan hükmolunan 1 ay hapis cezasının, TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca, aynı Kanun'un 50/1. maddesinde belirtilen seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50. maddesinin 1. fıkrasında, kısa süreli hapis cezasının suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre, maddede sayılan seçenek yaptırımlara çevrilebileceği düzenlenmiş, aynı Kanun'un 3. fıkrasında ise, "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili

işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." hükümlerine yer verilmiştir.

işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." hükümlerine yer verilmiştir.

İncelenen somut olayda; anılan Kanun hükümleri dikkate alınarak yapılacak değerlendirmeye göre, 31.05.2011 günlü suç tarihinden önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olan sanığa, 5237 sayılı TCK'nın 106/1-2. cümle maddesi uyarınca verilen 1 ay hapis cezasının, TCK'nın 50/3. maddesindeki amir hüküm gereğince, anılan maddenin 1. fıkrasında belirtilen seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesi zorunluluğu gözetilmeden, hapis cezasına mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-Tehdit suçundan hükümlü S.. S.. hakkında, Van 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 21/11/2013 tarih ve 2013/88 esas, 2013/607 sayılı kararın, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Karardaki hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, aynı Kanun maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, dosyadaki belge ve bilgiler ile sanığın kişisel, sosyal ve ekonomik durumu da gözetilerek, sanığa tehdit suçundan TCK'nın 106/1. maddesinin 2. cümlesiyle verilen 1 ay hapis cezasının, TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek sanığın, 600 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA,

3-TCK'nın 52/4 maddesi gereğince adli para cezasının aylık taksitler halinde ve 10 eşit taksit olarak ödenmesine, taksitlerden birisinin süresinde ödenmemesi durumunda geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin bildirilmesine,

4-Sonuç cezanın niteliğine göre, TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün karardan çıkarılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 05.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13122, Karar No: 2024/20756, Tarih: 23.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/13122 E.  ,  2024/20756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3059 E., 2024/521 K.

KATILANLAR: ..., ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 05.03.2024 tarihli ve 2022/3059 Esas, 2024/521 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 05.03.2024 tarihli ve 2022/3059 Esas, 2024/521 Karar sayılı kararının sanığa tebliğ edilmediği anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi tarafından sanığa "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5587, Karar No: 2017/17804, Tarih: 19.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/5587 E.  ,  2017/17804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi taraflarca istenilmekle; daha önceden belirlenen, 19.12.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... geldi. Temyiz eden davalı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.20 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, 3.030.00 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 1.480 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin yek diğerinden alınıp yek diğerine verilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8574, Karar No: 2017/3965, Tarih: 01.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/8574 E.  ,  2017/3965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : TCK.141/1,168/1, 62, 53/1-3, 63.maddeleri gereği

4 ay 5 gün hapis cezasına ilişkin.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Olay tarihinde saat 18:45 sularında parkta oturan mağdurun yanına gelip telefonunu isteyen, aldığı olumsuz yanıt üzerine üst araması sonucu bulduğu cep telefonunu alan sanığın, “niye yalan söylüyorsun lan yavşak” diyerek tokat atıp ayağına vurarak kaçtığı yönündeki yakınanın iddiası, iddiayı doğrulayan Adli tıp raporu dikkate alındığında; sanığın eyleminin TCK'nun 148/1. maddesinde anılan yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabul ve uygulamaya göre ise;

Sanık hakkında TCK'nın 141/1. maddesine göre hükmolunan 1 yıl 6 ay cezanın, aynı yasanın 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirilirken 6 ay yerine 5 ay hapis cezası; 62. maddesi uyarınca indirim yapılması sonucu da 5 ay hapis cezası yerine 4 ay 5 gün hapis cezasına hükmolunması neticesi eksik ceza tayini,

3)Hüküm tarihinden sonra TCK'nun 53. maddesine ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 8.10.2015 gün ve 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi CMK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16600, Karar No: 2010/13850, Tarih: 14.07.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/16600 E.  ,  2010/13850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1-2.cümle, 52/2.maddeleri uyarınca 100 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Sulh Ceza Mahkemesinin 25.03.2008 tarihli ve 2005/32 esas, 2008/250 sayılı kararının infazı sırasında, hükümlünün para cezasını ödememesi sebebiyle suç tarihinin 11.11.2004 olduğu nazara alınarak günlüğü 20 yeni Türk lirası üzerinden mi 100 yeni Türk lirasından mı çevrileceği konusunda tereddüt üzerine para cezasının ödenmemesi halinde günlüğü 100 yeni Türk lirasından 1 gün hapis olarak infazına ilişkin aynı Mahkemenin 24.03.2009 tarihli ve 2005/32 esas, 2008/250 sayılı ek kararına itirazın kabulü ile 5 gün karşılığı adli para cezasının ödenmemesine sebebiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106/3 maddesi uyarınca 5 gün hapis cezası olarak infaz edilmesine 5275 sayılı Kanun’un 107.maddesi çerçevesinde koşullu salıverme kuralının uygulanmasına dair ... 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2009 tarihli ve 2009/127 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 12.05.2010 gün ve 2009/30394 sayılı yazısı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2010 gün ve 2010/133337 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “1- Suç tarihinin 11.11.2004 olduğu dikkate alındığında 5275 sayılı Kanun’un geçici 1.maddesi uyarınca adli para cezasının ödenmemesi halinde bir gün yüz Türk lirası üzerinden hesap edilmesi gerektiği gözetilerek itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Doğrudan verilen gün adli para cezasının ödenmemesi ve bu cezanın hapse çevrilmesi halinde koşullu salıverme hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir" denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

İncelenen dosyada, TCY.nın 106/1-2, 52 maddeleri uyarınca hükmedilen 100 TL adli para cezasının infazı sırasında hükümlünün tebliğe karşın cezayı ödememesi nedeniyle C. Başsavcılığının istemi üzerine ... Sulh Ceza Mahkemesince verilen 24.3.2009 tarihli ek karar ile; ödenmeyen para cezasının, günlüğü 100 TL üzerinden hapse çevrilerek hükümlünün cezasının, 1 gün hapis cezası olarak infaz edilmesine karar verildiği, ancak hükme itiraz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen merci ... Asliye Ceza Mahkemesi tarafından, ödenmeyen para cezasına mahkemesince belirlenen gün miktarı üzerinden hapse çevrilmesi gerektiği belirtilerek, “itirazın kabul edilmesine ve hükümlünün cezasının 5 gün hapis cezası olarak infaz edilmesine, 5275 sayılı Yasanın 107. maddesi gereğince koşullu salıverme kurallarının uygulanmasına” karar verilmiştir. Bu uygulamaya göre:

1- Hükme konu suçun işlendiği tarihin 11.11.2004 tarihi olması karşısında; 5275 sayılı Yasanın geçici 1. maddesi uyarınca adli para cezasının ödenmemesi halinde bir günün 100 Türk Lirası üzerinden hesap edilmesi gerekmesine karşın, merciin itirazı reddetmek yerine kabule karar vermesi,

2- 5275 sayılı Yasanın 106/9. maddesi uyarınca; adli para cezasından çevrilen hapsin infazında koşullu salıverme hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, adli para cezasından çevrilen hapis cezasına koşullu salıverme hükümlerinin uygulanacağına karar verilmesi,

Yasaya aykırı görülmekle, 5271 sayılı CYY’nın 309/4-a maddesi uyarınca; ... 1. ASLİYE CEZA MAHKEMESİNİN 25.3.2009 tarihli ve 2009/127 değişik iş sayılı kararının YASA YARARINA BOZULMASINA, bozma nedenleri uyarınca yeniden karar verilmek üzere müteakip işlemlerin merci mahkemesince yerine getirilmesine, 14.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.