muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11226, Karar No: 2014/21043, Tarih: 28.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanannedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22346, Karar No: 2012/6987, Tarih: 20.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/22346 E.  ,  2012/6987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanık ...'nün bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.12.2009 gün ve 2009/193 Esas, 2009/749 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra, temyiz aşamasında sanık ...'nün 06.03.2011 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki davanın DÜŞMESİNE, 20.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10263, Karar No: 2013/25687, Tarih: 16.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/10263 E.  ,  2013/25687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : ..., ...: 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143,62, 63, 53/1, 58/7. maddeleri gereği, 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası.

Selamı As: 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-d-h, 62, 53/1, 63. maddeleri gereği, 10 yıl hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet Savcısı, sanıklar savunmanları ve sanıklar ... ile Selamı As

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'ın, katılanın işyerinin içerisine girdikten sonra işyerindeki lambayı kırdığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Katılan ... tüm aşamalardaki ifadelerinde özetle; katılan ...'ın işyerinde bekçi olarak çalıştığını, olay günü gece nöbeti sırasında cam kırılma sesi duyduğunu, sesin geldiği yere doğru gittiğinde bir şahsı ofisin kapısının arkasına saklanmış şekilde gördüğünü, bu şahsın elindeki demir ile başına vurduğunu, boğuştuklarını, bu sırada şahsın "biz 3 kişiyiz" dediğini ve kaçtığını, şahsın aksakdığını görmediğini, işyeri içerisinde sadece bir kişi gördüğünü belirtmiş,

Sanık ... sorgudaki ifadesinde özetle; olay günü 22-22.30 sıralarında ...'ün kullandığı...marka araçla ... gittiklerini, opet istasyonundan 30 TL'lik benzin aldıklarını parasını ... ödediğini, daha sonra ... Mobilyaya gittiklerini, ... araçta kaldığını, ... ile birlikte içeri girdiklerini, bekçinin geldiğini ve ... ile kavga etmeye başladıklarını kendisinin kaçtığını beyan etmiş,

Tanık ...; sanık ...'nin amcası olduğunu ve olay gecesi evinde kaldığını bildirmiş,

Sanıklar ... ve ...'ün tüm aşamalarda atılı suçu işlemediklerini savunmuş olmaları dikkate alındığında; olay saatinde opet istasyonlarındaki kamera kayıtları celp edilip incelenmeden ve hangi nedenlerle sanık ...'ın beyanlarına üstünlük tanınıp, sanıklar ... ve ...'ün savunmalarına itibar edilmediği yeterli ve inandırıcı gerekçeler ile açıklanmadan eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... savunmanları ile sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9579, Karar No: 2014/22868, Tarih: 01.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9579 E.  ,  2014/22868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ayancık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2012/272-2013/322

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar M.. S.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından daruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı M.. S.. vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava tarihi olan 2012 yılı itibariyle üretim masraflarının yüksek alınmış olması ve taşınmazın özellikleri ile bulunduğu bölgenin yıllık yağış ortalamaları gözönünde bulundurulduğunda kapitalizasyon faizinin %4 yerine %5 oranında alınması suretiyle az bedele hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki haczin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı M.. S.. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11471, Karar No: 2014/814, Tarih: 15.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11471 E.  ,  2014/814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.05.2013 tarih ve 2012/486-2013/780 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının olumlu referansına güvenerek 02.02.2003 tarihli, 3.750,00 TL bedelli... Tekstil Ltd. Şti. olan çeki alacağına istinaden ciro yolu ile iktisap ettiğini, çekin karşılıksız çıkması üzerine yasal yollara başvurulmuş ise de, ceza mahkemesince yapılan yargılama neticesinde meçhul bir kişi tarafından 3. kişinin kimliği kullanılarak şirket kurulduğunun ve çek karnesi alındığının tespit edildiğini, davalının TTK'da düzenlenen yasal sorumluluklarını yerine getirmediğini, gerekli araştırmayı yapmadan çek karnesi verdiğini ileri sürerek, çek bedeli olan 3.750,00 TL alacağın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalıya kusur izafesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, dosya kapsamına göre; Borçlar Kanunu'na göre ceza hakiminin maddi vakıaya ilişkin tespitlerinin hukuk davasında kesin delil teşkil ettiği, davacının dolandırıldığı çekle işleyen hesabın sahte nüfus cüzdanı ile açıldığının kesinleştiği, sahteciliğin anlaşılmasının bankanın sorumluluğunda olduğu, davacının hamiline yazılı bir çeki devralırken ciro ettirmek suretiyle çekin teminatını artırmaya çalıştığı, semeresiz kalan çeki devraldığı kişi veya şirket hakkında yeterli bilgiye sahip olmadığı, bununla birlikte çekin bedelinin özel bir dikkat göstermeyi gerektirecek ölçüde yüksek olmadığı, davacının ticari ilişkide bulunduğu kişinin geçmişini, piyasadaki itibarını gerektiği gibi araştırmadan davaya konu çeki teslim almasından dolayı kusurlu bulunduğu, bu suretle davacının zararın % 30'undan, davalı bankanın zararın % 70'inden sorumlu olacağı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 2.625,05 TL alacağın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 135,65 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10570, Karar No: 2016/21445, Tarih: 12.10.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/10570 E.  ,  2016/21445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 4320 Sayılı Kanuna Aykırılık, Kötü Muamele

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1) 4320 sayılı Kanun uyarınca kurulan hükme ilişkin temyizde,

Hükümden önce, 20.03.2012 tarih ve 28239 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve aynı gün yürürlüğe giren 08.03.2012 gün ve 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 23/1. maddesi ile 14.01.1998 tarihli ve 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanun'un tümüyle yürürlükten kaldırıldığı, anılan kanunun 13/1. maddesinde "Bu kanun hükümlerine göre hakkında tedbir kararı verilen şiddet uygulayan, bu kararın gereklerine aykırı hareket etmesi halinde, fiili bir suç oluştursa bile ihlal edilen tedbirin niteliğine ve aykırılığın ağırlığına göre hakim kararı ile üç günden on güne kadar zorlama hapsine tabi tutulur." şeklindeki düzenleme ile tedbire muhalefet eyleminin yaptırımının yeniden düzenlendiği, tanımlar başlıklı 2. maddesinin (c) bendinde ise hakim tanımının Aile Mahkemesi hakimini ifade edeceği düzenlemesi karşısında tedbir kararlarına aykırılık halinde görevli mahkemenin Aile Mahkemesi olduğu ve bu nedenle görevli mahkemenin yeniden düzenlendiği anlaşıldığından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kötü muamele suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

a) Olay günü sanığın eşi katılan ... ile aralarında çıkan tartışma sonucu kolundan tutarak sürüklemek suretiyle vücudunun bir çok bölgesinden yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, sanığın eyleminin TCK'nın 86/2,3-a maddesi uyarınca yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin kötü muamele suçundan hüküm kurulması,

b)Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilmesi, 5275 sayılı Kanun’un 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenmesi ve 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde, infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, 5237 sayılı TCK’nın 50/6. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceğinin sanığa ihtar edilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, 4320 sayılı Kanun uyarınca kurulan hüküm bakımından sair yönleri incelenmeksizin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, kötü muamele suçundan kurulan hüküm bakımında ise, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14699, Karar No: 2018/4071, Tarih: 17.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/14699 E.  ,  2018/4071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 17.04.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı ve vekili gelmedi. Karşı taraf davalı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, 4.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22510, Karar No: 2014/24981, Tarih: 24.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/22510 E.  ,  2014/24981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2012/1247-2012/1247

Davacı, açmış oldukları maddi ve manevi tazminat davası sonuçlanıncaya kadar davalıların menkul ve gayrimenkulleri üzerine ihtiyatien tedbir konulmasını talep etmiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacılar, müteveffa Sinan Aktürk'ün iş kazası sonucu vefat ettiğini belirterek açmış oldukları maddi ve manevi tazminat davasında davalıların taşınır ve taşınmaz malları ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacakları üzerine öncelikle ihtiyati haciz konulmasını talep etmişlerdir.

Yerel Mahkemece, sadece ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece ihtiyati tedbir talep edilmişçesine, ihtiyati tedbir talebinin reddine ilişkin verilen karar davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Gerek ihtiyati tedbir gerekse de ihtiyati haciz hukukumuzda geçici hukuki korumalar olarak düzenlenmiştir.

İhtiyati tedbir 1086 sayılı HMUK'nun 101 vd. maddelerinde hüküm altına alınmış iken yeni HMK'da 389 vd. Maddelerinde düzenlenmiştir.

HMK'nın389. maddesinde'' Mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkansız hale geceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hallerinde uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir.

Birinci fıkra hükmü niteliğine uygun düştüğü ölçüde çekişmesiz yargı işlerinde de uygulanır” hükmü düzenlenmekle ihtiyati tedbir açıklanmıştır.

Bir başka geçici hukuki koruma kurumu olan ihtiyati haciz ise İİK'nun 257 vd. maddelerinde düzenlenmiştir.

İİK'nun 257. maddesinde “Rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir.

Vadesi gelmemiş borçtan dolayı yalnız aşağıdaki hallerde ihtiyati haciz istenebilir.

1-Borçlunun muayyen yerleşim yeri yoksa;

2-Borçlu taahhütlerinden kurtulmak maksadıyla mallarını gizlemeye, kaçırmaya veya kendisi kaçmaya hazırlanır yahut kaçar ya da bu maksatla alacaklının haklarını ihlal eden hileli işlemlerde bulunursa;

Bu suretle ihtiyati haciz konulursa borç yalnız borçlu hakkında maucceliyet kesbeder.

Vadesi gelmemiş borçtan dolayı yalnız aşağıdaki hallerde ihtiyati haciz istenebilir.

1-Borçlunun muayyen yerleşim yeri yoksa;

2-Borçlu taahhütlerinden kurtulmak maksadıyla mallarını gizlemeye, kaçırmaya veya kendisi kaçmaya hazırlanır yahut kaçar ya da bu maksatla alacaklının haklarını ihlal eden hileli işlemlerde bulunursa;

Bu suretle ihtiyati haciz konulursa borç yalnız borçlu hakkında maucceliyet kesbeder.

Gemi alacaklıları, donatanın yalnız mahdut aynı surette mesul olduğu hallerde, ancak mesuliyete mevzu teşkil eden mal ve haklara ihtiyati haciz koydurabilirler. Donatanın aynı zamanda şahsen mesul olduğu haller bundan müstesnadır. Şu kadar ki, donatanın şahsi mesuliyeti bir miktar ile mahdut ise gemi alacaklıları ancak bu miktar için donatanın diğer mallarını haczettirebilirler.

Yük alacaklıları hakkında da yukarıdaki fıkra hükmü kıyas yoluyla tatbik olunur'' hükmü düzenlenmiştir.

İİK'nun 258. maddesinde ise ihtiyati hacizde yetki ve kanun yolu düzenlemiştir. Anılan maddeye göre “ ihtiyati hacze 50. maddeye göre yetkili mahkeme tarafından karar verilir. Alacaklı alacağı ve icabında haciz sebepleri hakkında mahkemeye kanaat getirecek deliller göstermeye mecburdur.

Mahkeme iki tarafı dinleyip dinlememekte serbesttir.

İhtiyati haciz talebin reddi halinde alacaklı kanun yoluna başvurabilir” (ek: 4949 S.K.M.60)

İİK'nun 259 maddesinde de teminat hususu düzenlenmiştir. Madde de “ İhtiyati haciz isteyen alacaklı hacizde haksız çıktığı takdirde borçlunun ve üçüncü şahsın bu yüzden uğrayacakları bütün zararlardan mesul ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 96. maddesinde yazılı teminatı vermeye mecburdur.

Ancak alacak bir ilama müstenid ise teminat aranmaz.

Alacak ilam mahiyetinde bir vesikaya müstenid ise mahkeme teminata lüzum olup olmadığını takdir eder.

Tazminat davası ihtiyati haczi koyan mahkemede dahi görülür.” hükmü yer almaktadır.

İhtiyati haciz ve ihtiyati tedbirin geçici hukuki koruma tedbirleri olduğu madde gerekçelerinde de açıklanmıştır.