muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/23191, Karar No: 2023/1030, Tarih: 25.01.2023

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapanan) 17. Hukuk Dairesinin 05.03.2019 tarihli, 2016/7080 E., 2019/2481K. Sayılı ilamı ile

1. "Davacı ...'in yargılama devam ederken vefat ettiği ve sağ kalan eşi ... tarafından 22.04.2016 tarihli ''dava ile ilgili tüm hak ve taleplerinden feragat ettiğini'' belirtir dilekçe sunmuş olduğu dosya kapsamından anlaşılmakla, öncelikle davacı vekiline, vefat eden davacı ...'in veraset ilamı ve mirasçılar adına olan vekaletleri sunması için süre verilmesi, vekaletname sunulmadığı taktirde ... mirasçılarının usulüne uygunolarak davaya dahil edilmesi, mirasçı eş ...'nin feragat dilekçesinin değerlendirilmesi ve sonucuna göre hüküm verilmesi gerektiği,

2. Davalı Ak Sigorta A.Ş. Vekilinin dosya kapsamına sunmuş olduğu 14.06.2013 tarihli ibraname, makbuz ve feragatname başlıklı, davacı vekili Av. ... tarafından imzalanan belgede, ''davaya konu maluliyet tazminatı istemimiz yönünden Ak Sigorta A.Ş. ve sigortalı araç maliki ve sürücüsü yönünden feragat ettiğimizi kabul, beyan ve taahhüt ederiz'' ibaresinin bulunduğu anlaşıldığından, temyiz eden davalı sürücü ... yönünden de davacı vekilinin feragat beyanının değerlendirilmesi" gerektiği gerekçeleri ile bozma kararı verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ... Harita Mühendislik ve Müşavirlik İnş. Emlak Turizm Gıda Pastane Sanayi Ticaret Limited Şirketi kararı temyiz etmemiş olduğundan bu davalı açısından kararın kesinleştiği ve davalı şirket hakkında tekrar hüküm kurulmadığı, mirasçı eş ...'nin 12.10.2020 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini beyan etmişse de vefat eden ...'in terekesinin ölüm tarihi itibari ile elbirliği mülkiyetine tabi olduğu, mirasçıların ayrı ayrı tasarruf yetkileri bulunmadığından yapılan feragatin sonuç doğurmayacağı, Ak Sigorta A.Ş'nin dosyaya ibraz ettiği belgede, "davaya konu maluliyet tazminatı istemimiz yönünden Ak Sigorta A.Ş. ve sigortalı araç maliki ve sürücüsü yönünden feragat ettiğimizi kabul, beyan ve taahhüt ederiz'' ibaresinin bulunduğu, bu beyanın sigorta şirketi ile temyiz eden davalı sürücü ... açısından da hüküm ifade edeceği ve davacının geçici-kalıcı maluliyete ilişkin tazminat isteklerinden feragat etmiş olduğunun anlaşıldığı, sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı yönünden davanın reddine, 2.500,00 TL tedavi gideri ve 40.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; geçici iş göremezlik tazminatının ödenmemesine rağmen mahkemece feragat nedeni ile red kararı verildiğini, manevi tazminat miktarının yetersiz olduğu gerekçeleri ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; geçici iş göremezlik tazminatının ödenmemesine rağmen mahkemece feragat nedeni ile red kararı verildiğini, manevi tazminat miktarının yetersiz olduğu gerekçeleri ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davanın feragat nedeni ile reddine karar verilmesi gerektiğini, manevi tazminatın fazla hükmedildiği gerekçeleri ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ...'ın sürücü ve davalı ... Harita Mühendislik ve Müşavirlik İnş. Emlak Turizm Gıda Pastane Sanayi Ticaret Limited Şirketinin malik olduğu aracın, davacı yayaya 11.10.2012 tarihinde çarpması sonucu davacının yaralanması nedeniyle uğradığı zarar dolayısıyla iş göremezlik tazminatı, tedavi gideri, kazanç kaybı ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası,

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekili ve Davalı ... vekillinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacı ve davalılara yükletilmesine,

25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12024, Karar No: 2022/1126, Tarih: 08.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/12024 E.  ,  2022/1126 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2018 tarih ve 2017/276 - 2018/325 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm: Sanık hakkında TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçuna ilişkin sanık hakkında kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine, anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirlenen süre içerisinde temyiz edilmekle incelendi;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi neticesinde, silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek isteyerek yardım etme suçunu işlediği sabit olmayan sanığın CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebepten dolayı hükmün BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18984, Karar No: 2017/4008, Tarih: 15.05.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/18984 E.  ,  2017/4008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre temyiz edenin sıfatına göre davacıların vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının temyiz kapsam ve nedenlerine göre reddine,

2- Dava, sigortalının iş kazasından vefatı nedeniyle davacı annesi ile babası için maddi ve manevi; davacı kardeşleri için ise manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı anne ile baba yararına toplam 52.429,70TL maddi tazminatın ve anne için 10.000TL manevi tazminatın, baba için 10.000TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile bu davacılara ödenmesine, manevi tazminatta fazlaya yönelik talebin reddine; davacı kardeşlerin manevi tazminat taleplerinin ise tümüyle reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; Çalışma Bakanlığı İş Müfettişi tarafından olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, sigortalının iş kazası neticesinde vefat ettiği, hükme esas bilirkişi kusur raporunda olayın meydana gelmesinde davalı işverenin %70, kazalı sigortalının ise %30 oranında kusurlu bulunduğu anlaşılmaktadır.

Gerek mülga Borçlar Kanunu'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56. maddeleri hükmüne göre, ağır bedensel zararlarda veya ölüm halinde, hakim tarafından ölenin yakınlarına da uygun miktarda tazminata karar verilebilir. Hakimin manevi zarar adı ile ölenin yakınlarına takdir edeceği tazminat tutarının adalete uygun olması gerekir. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de; hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici mahiyette olması gerekir.

Bu takdir hakkını kullanan hakimin, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminatı takdir etmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde, davacı kardeşler yararına uygun bir miktar manevi tazminata karar verilmesi gerekirken; müteveffa ile davacı kardeşleri arasındaki bağın yeterince ispat edilememesi ve iş kazası nedeniyle manevi zararları hususunda yeterli delil sunamadıkları gerekçe gösterilerek, kardeşler yararına manevi tazminata hükmedilmemesi usule ve yasaya aykırı olup, bu husus bozma nedenidir.

Yine davacı anne için 10.000TL ve davacı baba için 10.000TL Manevi tazminat miktarının, yukarıda açıklanan sebeplerle az olduğu açık ve bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı, davacı anne ile baba için daha uygun bir manevi tazminatın takdir edilmesi, davacı kardeşler yararına da adalete uygun miktarda manevi tazminata karar verilmesi gerektiğinden hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 15.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9249, Karar No: 2010/12129, Tarih: 06.12.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/9249 E.  ,  2010/12129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1.1.1997-31.12.2003 tarihleri arası SSK ya tabi çalışmaları hariç Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının 01/01/1997-31/12/2003 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 30/09/1999–10/05/2000, 18/09/2000–06/05/2001, 06/09/2001–01/10/2003, 02/12/2003–31/12/2003 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine ve fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Gerçekten Tarım ... sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, gerek 506 ve gerekse 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasanın 36 ve 10.maddesindeki şartların da gerçekleşmesi halinde 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım ... sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve anılan çalışmaların sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Bunun yanında 2926 sayılı Yasa'nın 5 ve 6.maddelerine göre tarım ... sigortalılığının 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmaların başlamasından bir gün önce sona ereceğinin ve bu çalışmaların sona ermesinden bir gün sonra başlayacağının gözönünde bulundurulması gerekir.

Bunun yanında 2926 sayılı Yasa'nın 5 ve 6.maddelerine göre tarım ... sigortalılığının 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmaların başlamasından bir gün önce sona ereceğinin ve bu çalışmaların sona ermesinden bir gün sonra başlayacağının gözönünde bulundurulması gerekir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 01/01/1994-04/11/2009 tarihleri arasında Ziraat Odası kaydının bulunduğu, 1995 yılı Mayıs, Temmuz, Ağustos, Eylül aylarında, 2005 yılı Ocak ayında, 2006 yılı Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos aylarında, 2007 yılı Mayıs, Temmuz, Eylül aylarında ürün bedelinden prim tevkifatının yapıldığı, davacının 29/04/1999-30/09/1999, 10/05/2000-18/09/2000, 06/05/2001-06/09/2001, 01/10/2003-02/12/2003 tarihleri arasındaki 506 sayılı Yasaya tabi çalışmalarının kısa süreli olması nedeniyle 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, davacının ilk prim tevkifatının yapıldığı 1995 yılı Mayıs ayından itibaren kısa süreli 506 sayılı Yasaya tabi çalışmalar dışlanarak tarım ... sigortalısı olduğunun kabulünün gerektiği anlaşılmakla davacının 01/10/1999-09/05/2000, 19/09/2000- 05/05/2001, 07/09/2001- 30/09/2003, 03/12/2003-31/12/2003 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğuna karar verilmesi gerekirken 2926 sayılı Yasa'nın 5 ve 6.maddelerine göre tarım ... sigortalılığının 506 Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaların başlamasından bir gün önce sona ereceğinin ve bu çalışmaların sona ermesinden bir gün sonra başlayacağı düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5092, Karar No: 2015/23526, Tarih: 17.12.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/5092 E.  ,  2015/23526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/399529

MAHKEMESİ : Nusaybin 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2011

NUMARASI : 2011/356 (E) ve 2011/737 (K)

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1.Olay günü ihbar üzerine kargo aracında yapılan aramada, göndericisi S. K. alıcısı İ. A. olan kargo gönderisinde tek markaya ait 78 karton sigaranın ele geçtiği, sanığın sonradan gelerek sigaraların kendisine ait olduğunu beyan ettiği, soruşturma aşamasında gönderici S. K. hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle evrakın tefrik edildiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen şüpheli S. K. hakkındaki soruşturmanın akıbeti araştırılarak kargo alıcısı İ. A. ve kargo görevlilerinin tanık sıfatıyla dinlenilip olayla ilgili ayrıntılı beyanları alındıktan sonra ceza hukukunda maddi gerçeğin esas olduğu hususu da gözetilerek sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken eksik soruşturmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre;

2.Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 17/12/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6693, Karar No: 2017/3347, Tarih: 16.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/6693 E.  ,  2017/3347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10254, Karar No: 2014/10292, Tarih: 14.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/10254 E.  ,  2014/10292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/377156

MAHKEMESİ : Sincan 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2010

NUMARASI : 2009/440 (E) ve 2010/317 (K)

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müştekinin çalıştığı dersaneye öğle saatlerinde girilerek müdür odasından müştekiye ait el çantasının çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın suçlamayı kabul etmemesi ve müştekinin aynı gün benzer eylemden yakalanan ve Sincan 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/5-271 E.K.sayılı dosyasında mahkum edilen F.C.olay günü dersanenin koridorunda gördüğü iki kişiden biri olduğuna dair kesin teşhisi karşısında, müştekinin karakola ibraz ettiğini belirttiği ancak dosyada bulunmayan kamera kaydının getirtilerek incelenmesi, müştekinin duruşmaya davet edilerek dersanede gördüğü ikinci şahsın sanık E.. K.. olup olmadığının sorulması,tüm deliller toplandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve soruşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı gözetilmeden "..uğranılan zarar giderilmediğinden.." şeklindeki gerekçeyle 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16607, Karar No: 2013/3279, Tarih: 12.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/16607 E.  ,  2013/3279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.05.2012
Yargıtay — Esas No: 2010/17910, Karar No: 2011/1300, Tarih: 27.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17910 E.  ,  2011/1300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.