muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8945, Karar No: 2019/4120, Tarih: 04.04.2019

değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dosya kapsamından, mahkemece ... için 75.000,00 TL manevi tazminat talep edildiği, mahkemece davacı ... için 30.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği anlaşılmaktadır. Somut olayda davacının, Adli Tıp Genel Kurulu’nun 30.10.2014 tarihli raporunda, Sosyal Sigortalar Sağlık İşletmeleri Tüzüğü hükümlerinden yararlanılarak E cetveline göre % 4.3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, iyileşme süresinin 24/02/2008 tarihinden itibaren 6 aya kadar uzayabileceği belirtilmiş, mahkemece bu rapor esas alınarak hesaplanan tazminata hükmedilmiştir. Meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, davalıların sorumluluğunun niteliği, davacının maluliyetinin derecesi, kusur oranları gözönünde tutularak, olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen davacı ... için hak ve nasafet kuralları çerçevesinde daha düşük manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan yüksek manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiş, hükmün davalı sigorta şirketi ile davalı ... lehine bozulması gerekmiştir.

4-(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin SGK yönü ile vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili, davalı ... Türk Sigorta A.Ş vekili ile davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Türk Sigorta Şirketi vekili ile davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar Anadolu Anonim Türk Sigorta A.Ş. ve ... ile davacılara geri verilmesine, 04/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5066, Karar No: 2019/1650, Tarih: 17.01.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/5066 E.  ,  2019/1650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı, güvenlik tedbiri uygulanması

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Sanık tarafından temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...’in tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Akıl hastalığına özgü güvenlik tedbirinin kanuni bağlamda uygulandığı,

Akıl hastalığı nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilen sanığa, 5271 sayılı CMK'nın 325/1. maddesi uyarınca yargılama giderlerinin yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yargılama giderinin kamu üzerinde bırakılmasına hükmedilmiş ise de; aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 17/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5230, Karar No: 2022/13700, Tarih: 11.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5230 E.  ,  2022/13700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-) Bozma öncesi fark bedel mahkemece üçer aylık vadeli hesapta bloke edildiğinden, üçer aylık vadeli hesapta tutulan ve mahkemenin son kararı ile ödenmesine karar verilen 67.116,00 TL’nin vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-) 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesine 6459 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından tespit edilen bedele yasal faiz işletilmesine karar verilmişse de, tespit edilen bedelden acele kamulaştırma dosyasında bloke edilen bedelin mahsubu ile fark 68.257,48 TL’nin ilk kararla ödenmesine karar verilen 1.141,18 TL’sine 25.04.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 31.12.2015 tarihine kadar, son kararla tespit edilen 67.116,00 TL’sine ise 25.04.2015 tarihinden temyiz edenin sıfatı nazara alınarak 26.02.2020 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, bedelin tamamına ikinci karar tarihi olan 26.02.2020 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi,

3) Davacı idarece fazla bloke edilen 128.599,42 TL’nin bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş nemaları ile davacı idareye iadesine ilişkin hüküm kurulmaması,

Doğru değilse de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının,

a) 1 numaralı bendin sonuna gelecek şekilde, ( Tespit edilen bedelin tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla ödenmesine, ikinci karar ile üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan 67.116,30 TL fark bedelin işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

Doğru değilse de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının,

a) 1 numaralı bendin sonuna gelecek şekilde, ( Tespit edilen bedelin tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla ödenmesine, ikinci karar ile üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan 67.116,30 TL fark bedelin işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

b) 2 numaralı bendin hükümden çıkartılmasına, yerine ( Tespit edilen 452.533,30 TL kamulaştırma bedelinden, acele kamulaştırma kararı ile ödenen 384.275,82 TL bedelin mahsubu ile ilk karar ile ödenmesine karar verilen 1.141,18 TL fark bedele 25.04.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 31.12.2015 tarihine, fark 67.116,30 TL’ye ise 25.04.2015 tarihinden 26.02.2020 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, bu bedelin davacı idareden alınarak davalıya verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

c) Ayrı bir bent olarak; (Davacı idarece fazla depo edilen 128.599,42 TL’nin bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş neması ile birlikte davacıya iadesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 11.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25545, Karar No: 2020/11476, Tarih: 22.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/25545 E.  ,  2020/11476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa yüklenen muhafaza görevini kötüye kullanma suçu için 5237 sayılı TCK'nın 289/1-1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile "Üç aydan iki yıla kadar hapis ve üç bin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasa'nın 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda "Suçun işleniş biçimi, sanığın kusurunun derecesi ve sair halleri" nazara alınarak hapis cezası yasa maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 60 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 289/1 ve 52/1. maddelerine aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; "TCK'nın 289/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, TCK’nın 289/1-son maddesi gereğince ½ oranında indirim yapılarak 2 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine,TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 40 TL olarak belirlenmesine" karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15102, Karar No: 2019/6273, Tarih: 16.05.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/15102 E.  ,  2019/6273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar; davalı şirketin ... Outlet'in ve ... TV'nin sahibi olduğunu, 17.06.2010 - 29.09.2010 tarihleri arasında ... TV kanalında canlı yayınlanan "... Merkez Outlet ... ... Seçiyor Yarışması"nda birinci seçildiklerini, ödül olarak ..., ..., ... Evlerinde 3-1, 150 m2 daire kazandıklarını, kazanılan dairenin teslim edilmemesi nedeniyle ... 10. Noterliği’nin 29.07.2011 Tarihli, 028238 Yevmiye No’lu ihtarname gönderildiğini, dairenin teslimini, olmadığı taktirde fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL bedelin ihtar tarihi olan 29.07.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınmasına karar verilmesini talep etmişler, 03.12.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini 170.000,00 TL'ye artırmışlardır.

Davalı, dava konusu olayın muhatabının kendisi olmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, davacı ile yapılan sözleşmeler incelendiğinde ...'nun organizasyonun yapımcısı olarak tazminat veya açılacak davalardan sorumlu olacağını, diğer sorumlunun da sponsor firma ... İnşaat Proje Uygulama Turizm Tekstil Gıda Madencilik San. Tic. Ltd. Şti. olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 170.000,00 TL alacağın 10.000,00 TL'sinin 26.08.2011 tarihinden 160.000,00 TL'sinin 03.12.2013 ıslah tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK'nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK'nun 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Kararın gerekçesi ile hükmün birbirine uyumlu olması gerekir.

Somut olayda, kısa kararın verildiği duruşma tutanağında, “Davanın kabulüne, 170.000,00 TL alacağın 10.000,00 TL'sinin 26.08.2011 tarihinden 160.000,00 TL'sinin 27.03.2013 dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” şeklinde karar verildiği belirtilmiş ve hüküm böylece tefhim edilmiş olmasına rağmen, gerekçeli kararda, “Davanın kabulüne, 170.000,00 TL alacağın 10.000,00 TL'sinin 26.08.2011 tarihinden 160.000,00 TL'sinin 03.12.2013 ıslah tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine,” şeklinde hüküm kurulduğu, böylelikle kısa kararda 160.000,00 TL’lık alacağa dava tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmişken, gerekçeli kararda 160.000,00 TL’lık alacağa ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesine yönelik hüküm kurulması suretiyle duruşma tutanağına geçirilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında aykırılık yaratıldığı ve bu aykırılığın HMK’nın 304. maddesi kapsamında verilecek tashih kararı ile dahi düzeltilebilecek basit bir hesap hatası olmadığı anlaşılmıştır. Bu husus, az yukarıda açıklanan kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm fıkrasının birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup mahkemece, 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar ve hüküm fıkrası arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulması gereklidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentde açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15487, Karar No: 2013/22707, Tarih: 12.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/15487 E.  ,  2013/22707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.07.2009 gün ve 2007/392-2009/175 sayılı kararı bozan Daire’nin 10.06.2013 gün ve 2012/13220-2013/12050 sayılı kararı aleyhinde birleşen davada davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı TPE aleyhine açtığı davada, 18.08.1994 tarihinde tanınmış "Safari" ibareli markayı 12. sınıfta ve 152912 sayı ile adına tescil ettirdiğini, yine "Temsa Safari Cabriolet" ve "Temsa Safir" ibareli markalarının aynı sınıfta tescilli olduğunu, davalının da iltibasa ve haksız menfaate sebep olacak şekilde "Tata Safari Dicr" ibareli markanın tescili için müracaatta bulunduğunu, itirazlarının davalı kurumun Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından reddedildiğini, davalının kötüniyetli olduğunu, markaların benzer olduğunu ileri sürerek, TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 2007-M-4690 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Birleştirilen davada davacı vekili, davalı ... Ltd aleyhine açtığı davada aynı iddialarını tekrar ederek, davalı şirketin "Tata Safari Dicr" ibareli markasının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... savunma yapmamıştır.

Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, "safari" ibaresinin aracı değil avlanma amacıyla yapılan geziyi tanımladığı, bu nedenle kara taşıtları için 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesinde belirtilen tasviri işaret olarak nitelendirilemeyeceği, taraf markalarındaki asıl unsurun "Safari" ibaresi olduğu, bu ibarenin markalarda aynen yer aldığı, kullanıldığı emtiaların da aynı tür olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 2007-M-4690 sayılı kararının iptaline dair verilen kararın taraf vekillerince (davalı ... Ltd. katılma yoluyla) temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.06.2013 günlü ilamıyla davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, davalı şirketin katılım yolu ile yaptığı temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilerek, karar ilamda açıklanan nedenlerle davacı yararına bozulmuştur.

Birleşen davada davalı şirket vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, birleşen davada davalı şirket vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Birleşen davada davalı şirket vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, birleşen davada davalı şirket vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, birleşen davada davalı şirket vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen birleşen davada davalı şirketten alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23123, Karar No: 2018/4187, Tarih: 29.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/23123 E.  ,  2018/4187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, aile konutu nedeni ile ipoteğin kaldırılmasına ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir (H.G.K 16.11.2005 tarih ve 2/673-617sayılı kararı). Bu açıklama karşısında; davaya "Aile Mahkemesi" sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.03.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/2462, Karar No: 2011/1657, Tarih: 14.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/2462 E.  ,  2011/1657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR :

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ..., ..., ... ve ... vekilleri tarafından temyizi üzerine mahkemece 07.04.2010 ve 20.04.2010 tarihli ek kararlarla temyiz taleplerinin reddine karar verilmiştir. Ek kararların bu defa adı geçen davacılarca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (HUMK) 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19. maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-4 maddede öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2010 yılı için 1.430,00 TL’dir.

Temyize konu edilen miktarların her bir davalı yönünden 360,00 TL olması nedeniyle 11.03.2010 tarihli karar kesin niteliktedir. Bu nedenle davalılardan ... ve ... vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 07.04.2010 tarihli, ... ve ...'ın temyiz talebinin reddine ilişkin 20.04.2010 tarihli ek kararların onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılardan ... ve ... vekili ile ... ve ...'ın temyiz taleplerinin reddine ilişkin 07.04.2010 ve 20.04.2010 tarihli ek kararların ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 14.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.