muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11272, Karar No: 2014/3822, Tarih: 10.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/11272 E.  ,  2014/3822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından "gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücreti kısmının" çıkartılması, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/03/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1494, Karar No: 2018/6994, Tarih: 13.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1494 E.  ,  2018/6994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/07/2016 tarih ve 2013/98-2016/306 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı - karşı davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı karşı davalı vekili, müvekkiline ait olan işyerinin 80.000 TL bedelle davalıya devredildiğini, bu bedelin 50.000 TL'sinin peşin ödendiğini, kalan bedelin ise her ayın 15'inde 3.000 TL'lik taksitler halinde ödeneceği hususunun kararlaştırıldığını, davalı borçlunun taksitlerin bir kısmını ödediğini, fakat kalan 10.750,00 TL borcunu ödemediğini, bunun üzerine icra takibi başlatıldığını, borçlunun itirazı üzerine takibin durduğunu, itirazın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı karşı davacı vekili asıl davada, devir sözleşmesi ile taksitle ödenmesine karar verilen kısma yönelik 27.500 TL ödendiğini ve makbuz alındığını, kalanın 2.500 TL olduğunu, fakat müvekkilince davacıya 29.500 TL borç verildiğini, paranın 27.12.2010' da havale edildiğini, verilen borç için sözleşme yapılmadığından havale açıklama kısmına işletme devir bedeli yazıldığını, davacının bu borçtan bakiye kalan 7.500 TL hariç elden ödemelerde bulunduğunu, kalan miktarı tüm uyarılara rağmen ödemediğini, bu nedenle müvekkilince devir bedelinden bakiye kalan miktarın mahsup edildiğini, bu durumda davacının müvekkiline 5.000 TL borçlu olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiş; karşı davada, açıklaması yapılan 5.000 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Karşı davalı, k. davacı tarafın 27.500 TL'nin makbuz karşılığı ödendiği iddiasına dayanak olan makbuzlardan 12.500 TL olanın tahrifat ile oluşturulduğunu, oysa bu makbuzun 2.500 TL'lik olduğunu, bu durumda karşı davacının makbuz karşılığı 17.500 TL ödediğinin anlaşılacağını, 1.750 TL'nin banka havalesi ile ödendiğini, kalan miktarın ise takibe konu olan 10.750 TL olduğunu, ayrıca 30.000 TL borcu olan bir kişinin 29.500 TL borç vermesinin de hayatın olağan akışına aykırı bulunduğunu, işletme devrinde sözleşmede peşin ödendiği belirtilen 50.000 TL'nin 20.500 TL olarak ödendiğini, sözleşmeden sonra karşı davaya konu olan havale ile kalan 29.500 TL'nin ödendiğini savunarak karşı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, ... C. Başsavcılığının 2013/101255 Soruşturma sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporuna göre, 15/07/2011 tarihli makbuzun meblağ bölümünde "2500" yazılı olduğu, tahrifatla 12.500 yapıldığı, sunulan diğer makbuzlarla birlikte davalı tarafça 17.500 TL ödendiği, havale ile 1.750 TL daha ödendiği, bakiye kalan 10.750 TL olduğu, bu kısmın ödendiğine dair bir delil ibraz edilemediği, 27.12.2010 tarihinde yapılan 29.500 TL havalenin açıklamasında işletme devir bedeli yazıldığı, bu havalenin davacı tarafça 50.000 TL'lik peşin ödenen kısma yönelik ödeme olduğu iddiasına itibar edilmesi gerektiği, zira davalı tarafça borç verildiğine dair bir delil ibraz edilemediği, ayrıca kalan bakiyenin 7.500 TL olduğunun da ispat edilemediği gerekçesi ile asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı- karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı - karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı - karşı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 555,23 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı - karşı davacıdan alınmasına, 13/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3961, Karar No: 2006/5546, Tarih: 14.07.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/3961 E.  ,  2006/5546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle: "Mahkemece kesin hükmün her iki parseli kapsadığı kabul edilmiş ise de, bu kabulün kesin hükmün dayanağı 11.08.1952 tarihli krokiye aykırı düştüğü, dere sınırının sabit kabul edilerek ilam kapsamında gösterilen 10925 metrekarelik bölümün buna göre saptanması, davalıların dayandığı tapu kaydı kapsamının doğru olarak saptanması, tapu maliklerinden ... payı yönünden 3402 sayılı Yasa'nın 13/B-c maddesinde öngörülen iktisap koşullarının davacılar yararına gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesi, davacı tarafın dayandığı 750 numaralı vergi kaydının yöntemine uygun olarak mahalline uygulanarak dava konusu taşınmazları kapsayıp kapsamadığının belirlenmesi, zilyetlik konusundaki yerel bilirkişi ve tanık sözleri arasındaki çelişkinin giderilmesi, 3402 sayılı Yasa'nın 30/2.maddesi gereğince davanın Asliye Hukuk Mahkemesininden aktarıldığından gerçek hak sahibi adına mahkemenin tescil hükmü kurması gerekeceği, bu nedenle taşınmazın çevresinde orman bulunduğu anlaşılmakla yöntemine uygun olarak taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığının belirlenmesi, tapu kaydı kapsamı dışında kaldığı saptanan yerlerin zilyetlikle iktisaba elverişli olup olmadığının değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; çekişmeli 1 sayılı parselin 17.09.2004 tarihli teknik bilirkişi raporuna göre yüzölçümünün 41610 metrekare olarak düzeltilmesine ve taşınmazın aynı raporda "A" ile gösterilen 27560 metrekarelik bölümünün davalılar adına hisseleri oranında tapuya tesciline, "B" ile gösterilen 14050 metrekarelik bölümünün ile 287 parselin tamamının Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.07.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/5128, Karar No: 2011/6469, Tarih: 27.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/5128 E.  ,  2011/6469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.12.2008 gün ve 2008/61 - 2008/633 sayılı kararı onayan Daire’nin 18.01.2011 gün ve 2009/2351 - 2011/305 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden ...’un davalı ...’na dava dışı Kipa A.Ş.’ye (A) grubu hisse senetlerinin devrine, müvekkillerinin murisi .... adına kayıtlı hisselerin ise diğer davalıların murisine devrine dair sözleşmelerin geçersiz olduğunu, davalı tarafça haksız muaraza çıkarıldığını ileri sürerek, 06.03.1997 tarihli hisse devir sözleşmelerinin geçersiz olduğunun hükmen tespitini ve muarazanın önlenmesini, sözleşmelere konu hisselerin müvekkillerince teslimini talep ve dava etmiştir.

Davacılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hisse devir tarihinde hisselerin senede bağlanmadığı, çıplak nama yazılı hisselerin devrinde TTK’nun 416.maddesinde öngörülen ciro ve teslim şartının aranmayacağı, çıplak nama yazılı hisselerin devrinin alacağın temliki hükümlerine tabi bulunduğu ve taraflar arasındaki yazılı devir sözleşmesinin geçerli olduğu sonucuna varılarak davanın reddine dair verilen karar, davacılar vekilinin temyizi üzerine " Uyuşmazlığın, dava dışı Kipa A.Ş.’nin (A) grubu nama yazılı hisselerinin davalılara devrine ilişkin noterce düzenlenmiş 06.03.1997 tarihli sözleşmelerin geçerli bir pay devri sağlayıp sağlamadığı noktasında toplandığı,yapılan inceleme ve araştırmanın yeterli olmadığı, uzman bilirkişi veya bilirkişiler kurulu aracılığı ile dava dışı Kipa A.Ş.’nin defter ve kayıtları üzerinde kapsamlı

inceleme yaptırılarak, bu şirketçe (A) grubu hisselere ilişkin senetlerin ihraç edilip edilmediği, edilmişse devrin yapıldığı 06.03.1997 tarihini ve öncesini kapsayıp kapsamadığı, davacının ibraz ettiği hisse senedi ve kuponlarının artırılan esas sermaye miktarı ile ilgili bulunması nedeniyle bu grup hisse senetlerinin eylemli olarak hangi tarihte ihraç edildiği ve davacıları kapsayıp kapsamadığı belirlenerek oluşacak sonuca göre uyuşmazlığın çözümü gerekirken, değinilen yönler araştırılmadan salt adı geçen şirket adına vekilinin 06.03.1997 tarihinde pay senedinin ihraç edilmediği yolundaki uyuşmazlığa ışık tutmayan ve şirketin anılan tarihte pay senedi ihraç işlemi yapmadığı biçiminde de yorumlanabilecek cevabı ile yetinilerek yazılı olduğu gibi karar verilmesinin doğru bulunmadığı gerekçesiyle "davacılar yararına bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda uyuşmazlık konusu hisse senetlerinin basımına ilişkin 19.11.1997 tarihli fatura ve bunların şirkete teslimine ilişkin 17.11.1997 tarihli sevk irsaliyesi karşısında, hisse senetlerinin eylemli olarak 17.11.1997 tarihinde ihraç edildiği, devir sözleşmesinin ise daha önce yapıldığı ve geçerli olduğu, mülkiyetin davalılara geçtiği, davacıların mülkiyet iddialarının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacılar vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 27.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1702, Karar No: 2019/4568, Tarih: 28.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/1702 E.  ,  2019/4568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, davalı Bakanlığa ait işyerinde toplu iş sözleşmesi imzalamaya yetkili ... ... üyesi olarak İşletme Toplu İş Sözleşmesinden yararlanmak suretiyle çalıştığını, çalıştığı ortamın Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında kaldığını, zira davacının çalıştığı sırada kurşun, solvent, arsenik içeren boya kullanarak ve Gürültülü Ortam Yönetmeliğine aykırı olarak çalıştığını, çalışmalarının 8,5 saat sürdüğünü, on beşer dakikadan yarım saat ara dinlenmesi düşüldüğünde 7,5 saatten fazla çalışmasının bulunduğunu ve bunun zamlı ücretinin ödenmediğini, ayrıca davacının üyesi olduğu Sendika ile davalı Bakanlık arasında bağıtlanan Toplu İş Sözleşmesinin 25 ve 33. maddelerinde fazla çalışmaların %80 zamlı ödeneceği düzenlendiği gibi 52. maddesine göre de Yönetmelik kapsamında istihdam edilen işçilerin fiili çalışma süreleri için %14 kısa çalışma primi ödenmesi gerektiğinin düzenlendiğini belirterek, fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; istemlerin zamanaşımına uğradığını, davacının 1900 metrekarelik ve tavan yüksekliği 9 metre olan iyi havalandırmalı sisteme sahip bir tesiste çalıştığını, işyerinde iş sağlığı ve iş güvenliğine önem verildiğini, merkezi tazyikli kompresör sisteminin çalışılan bina dışına konuşlandırılmasının mekanda oluşacak gürültünün önüne geçtiğini, makinelerin ihtiyaç duyduğu tazyikli havanın merkezi kompresörden sağlandığını, düzenli olarak gürültü muafiyet ölçümlerinin yapıldığını, baskı malzemelerinin seçiminde hassas davranıldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davacının çalıştığı işyerinde keşif yapılarak alınan rapor neticesinde çalışmaların Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında bulunduğu ve tüm dosya kapsamına göre davacının günde 7,5 saatten fazla çalışmasının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, İlk Derece Mahkemesi kararının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-Uyuşmazlık konusu dönemde davalı işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi olan 24. ve 25. dönem Toplu İş Sözleşmesinin 52. maddesinde tüm primler düzenlenmiş ve maddenin ğ-(4) bendinde “Bu maddede sayılan primler fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma süreleri için ödenemez” denilerek tüm primler bu kapsama alınmıştır.

24. ve 25. dönem Toplu İş Sözleşmesinin 52. maddesinin (c) bendinde “Sağlık Kuralları Bakamından Günde Azami Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında istihdam edilen işçilerin fiili çalışma sürelerine %14 kısa çalışma primi ödeneceği,aynı maddenin (ç) bendinde işçilerin çalıştıkları normal mesai günleri için işbaşında kaldıkları saat başına saat ücretlerinin %15'i oranında verimliliği teşvik primi ödeneceği düzenlenmiştir.

Bu düzenleme dikkate alındığında Mahkemece belirlenen fazla çalışma ücretinden, toplu iş sözleşmesi uyarınca bu çalışması sebebiyle ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma priminin mahsup edilmesi gerekmektedir. Açıklamak gerekirse Toplu İş Sözleşmesinde “Fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma yapılan süreler için belirtilen primler ödenmez” denildiği dikkate alındığında, belirlenen fazla çalışma ücretinden mahsup yapılırken ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma priminin bütünü değil sadece fazla çalışma süresine isabet eden saatler için ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma priminin mahsubu gerekir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgulara göre fazla çalışma olarak değerlendirilen 7,5 saat üzeri çalışmalar için varsa ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma primi belirlenerek fazla çalışma ücretinden mahsubu gerekirken eksik inceleme ve araştırmaya göre karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

3-İlk Derece Mahkemesi kararı, dava konusu alacaklara uygulanacak faizin başlangıç tarihi yönünden infazda tereddüt oluşturacak niteliktedir. Zira İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda ayrı ayrı temerrüt tarihleri gösterilmemiştir. Ayrıca kısa çalışma primi yönünden toplu iş sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Bu alacağa dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir. Dava konusu alacaklar yönünden infaza elverişli şekilde hüküm kurulmaması da hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16831, Karar No: 2023/352, Tarih: 08.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/16831 E.  ,  2023/352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 07.11.2019 tarihli ve 2019/246 E., 2019/410 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 07.11.2019 tarihli ve 2019/246 E., 2019/410 Karar sayılı kararı ile Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (174) üncü maddesi uyarınca kurulan “2 yıl 6 ay” hapis ve " 80 TL" adli para cezası ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... müdafii ile sanık ...'in temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ (2). Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi (27). Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9781, Karar No: 2024/16246, Tarih: 18.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9781 E.  ,  2024/16246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 55. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... AŞ (...) tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "... 3. Bölge Müdürlüğü 154-400 kv'lik Enerji iletim Hattı Periyodik Kontrol, Bakım, Onarım ve Arızalarının Giderilmesi Hizmet Alımı" işini üstlenen dava dışı alt işveren ... emrinde çalıştığını, ... Enerji, Su ve Gaz İşçileri (...) Sendikası üyesi olduğunu, Sendika ile dava dışı ... ünvanlı alt işveren arasında ... sicil No.lu işyeri için yürütülen toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin uyuşmazlıkla sonuçlanması üzerine Yüksek Hakem Kurulunun 11.10.2021 tarihli ve 2021/544 Esas, 2021/743 Karar sayılı kararı ile 01.04.2021-29.02.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin uygulanmaya başlandığını; ancak davacının toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılmadığını, davalı ile dava dışı Şirket arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğundan davalı asıl işverenin de alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumlu olduğunu ileri sürerek fark ücret ve bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP