muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25541, Karar No: 2015/1618, Tarih: 10.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25541 E.  ,  2015/1618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gevaş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2011

NUMARASI : 2010/194-2011/212

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Harcı da yatırılmayan davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine, karar verildikten sonra davacı idare vekilinin temyizi yönünden yapılan

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü olması ve değer farklarının birbirine yakın olan emsallerin değerlendirmeye alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 3.312,00 somut emsal olarak alınan taşınmaz 562,56 m2 dir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazların emlak vergisine esas değerinin 8,00 TL/m2, eğerlendirmeye esas alınan emsal taşınmazın ise 25,00 TL/m2 olduğu belirtilmesine karşın ve emsal taşınmaz, ava konusu taşınmazdan 3 kat daha değerli olduğu halde dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan % 50 oranında daha az değerli olduğunu kabul eden ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzçölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, msallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde bulunduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27239, Karar No: 2016/14401, Tarih: 20.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/27239 E.  ,  2016/14401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2140, Karar No: 2017/11669, Tarih: 11.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/2140 E.  ,  2017/11669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile 16.000,00 TL ücret karşılığında 7 adet implant ve tüm dişlerinin porselen yapılması hususunda anlaştıklarını, dişlerinin tedavisine 31.10.2013 tarihinde başlanıp 30.01.2014 tarihinde tedavisinin bittiğini; tedavi süreci boyunca ve sonrasında dişlerinin ... yapmaması gerektiği halde günlük yaşantısını zorlayacak derecede şiddetli ağrılarının olduğunu ve dişlerinin tümünün yapımı bittiği tarihte porselen dişlerden bir tanesinin kırıldığını, bu durumu doktoruna ilettiğini; doktorun ise, aynı diş üzerinde düzeltme yapmakla yetindiğini, yapılan dişin eski işlevini yerine getirmediğini, dişlerini her fırçalamasında kırılan bu dişin üstündeki diş etinde sürekli kanama olduğunu, yaşadığı bu sorunları doktoruna ilettiğini; doktorun ise, düzelteceği vaadinde bulunarak işi geçiştirdiğini; sol üst implantın olduğu yerdeki porselen dişin düzgün takılmaması nedeniyle oynama yaptığını,bu sorunu da doktoruna ilettiğini, henüz tedavisinin yapılmadığını; doktorunun ağrılarının geçmemesi için uygulayacağı tedavi yerine hiç gerek yokken kanal tedavisi uyguladığını, bu kanal tedavisi yapılırken alt damağındaki 3 dişinin sinirlerini kendisine sormadan ve rızası olmadan aldığını, sonraki süreçte de bu dişlerin fonksiyonunu kaybetmesine neden olduğunu, sol alt damağında yapılan porselen dişin ise ağzında bir kitle gibi durduğunu ve ağırlığını hissettiğini; bu sorunlara doktorunun çözüm bulmaması nedeniyle, davalı hastanenin müdürü olan doktor ile görüştüğünü,onun da kendisine tüm sorunlarını halledeceğini söylediğini ve 04.08.2014 tarihinde bu doktora muayene olduğunu, bu doktorun da sadece 3 dakikalık çok kısa süren bir onarma işlemi yaptığını, dişleri ile ilgili sorunlarının giderilmediğini; davalının, hizmeti gereği gibi ifa etmediğini ve ayıplı ifada bulunduğunu ileri sürerek; ayıplı hizmetin bedelinin yasal faizi ile birlikte tarafına iadesini, uğradığı maddi ve manevi zararlarının giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; 771,00 TL' nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine; fazlaya ilişkin maddi tazminat talebi ile manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, TBK'nın 470 (BK. m. 355) ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; 771,00 TL' nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine; fazlaya ilişkin maddi tazminat talebi ile manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, TBK'nın 470 (BK. m. 355) ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Somut olayda, davacı iş-eser sahibi; davalı ise yüklenicidir.Yüklenicinin eseri iş sahibinin yararına olacak şekilde ve ona hiçbir zarar vermeden meydana getirmesi davalı yüklenicinin hem sadakat hem de özen borcunu kapsar. Bu kural gereğince, yüklenici iş sahibinin yararına olan şeyleri yapmak ve zararına olan şeylerden kaçınmak zorundadır. İş sahibi ortaya çıkacak eserde belli niteliklerin bulunmasını arzu eder. Meydana getirilen eserin iş sahibinin beklentisini karşılamaması halinde sözleşmedeki yarar dengesi iş sahibi aleyhine bozulur. Bu bakımdan eserin fen ve sanat kurallarına uygun, iş sahibinin beklentilerini karşılar özelliği taşıması gerekir. Aksi halde eserin ayıplı olduğu kabul edilir. Yüklenici meydana getirdiği eserde ortaya çıkan ayıp ve eksikliklerden ayıba karşı tekeffül borcu gereğince sorumludur.

Yüklenici hangi yöntemi kullanırsa kullansın işin ayıpsız olarak ortaya çıkması gerekir. Davalının eser sözleşmesinin gereği olarak bu işi davacının beklentilerine cevap verecek şekilde fen ve sanat kurallarına uygun yapmak zorundadır.

Somut olayda;davacı, yapılan implant ve protezlerin usulüne uygun olarak yapılmadığını, bu nedenle ciddi boyuta ulaşan sağlık sorunları yaşadığını,yine davalı hastane bünyesinde görevli olup tedavisini üstlenen doktorun gerekli olmadığı halde kendisine bir takım tedaviler uyguladığını,bu nedenle maddi ve manevi zarara uğradığını,bu şekilde davalı yüklenicinin ayıplı hizmet ifa ettiğini iddia etmektedir.

Mahkemece, öncelikle Çukurova Üniversitesi’nden 3’lü bilirkişi heyetinden rapor alındığı,davalı vekilinin alınan heyet raporuna itiraz ettiği, bu itiraz sonrasında mahkemece re’sen seçilen bir diş hekimi bilirkişiye dosyanın tevdi edildiği,bu bilirkişinin sunduğu asıl ve ek raporun hükme esas alındığı,davacı vekilinin ise aşamalarda söz konusu ikinci bilirkişi raporuna itiraz ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, her ne kadar, ikinci bilirkişi raporu hükme esas almaya yeter nitelik ve nicelikte görülmüş ise de; yukarıda ifade edilen davalı yüklenicinin meydana getirdiği eser yönünden ayıplı hizmet bulunup bulunmadığının tespiti yönünden Çukurova Üniversitesi’nden alınan 3’lü heyet raporu ile ikinci tekli diş doktoru bilirkişi raporunun birbiri ile çeliştiği ve mahkemece söz konusu çelişki giderilmeden hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

HUMK'nun 275. ve devamı maddelerinde; "bilirkişilik" müessesesi düzenlenmiş olup, anılan maddede mahkemenin çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceği düzenlendikten sonra 286.maddede de bilirkişinin oy ve görüşünün hakimi bağlamayacağı düzenlenmiş ise de, işin çözümünde teknik bilgi ve birikimin gerekliliğine inanılarak bilirkişi incelemesi yaptırıldığına göre verilen raporlar çelişkili ise mahkeme HUMK.nun 283.maddesi hükmüne dayalı olarak, bilirkişiden açıklama ya da ek rapor isteyebileceği gibi 284.maddesi hükmüne dayalı olarak yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak yeni bir rapor alabilir.

Aynı ilkeler, 6100 sayılı HMK'nın beşinci bölümünde "Bilirkişi İncelemesi" başlığı altında ve 266-287.maddeleri arasında düzenlenmiştir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hakim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Hal böyle olunca mahkemece; yukarıda, ifade edilen yasa hükmleri ve açıklamalar dikkate alınmak suretiyle dosyanın konunun uzmanı öğretim üyelerinden oluşturulacak farklı bir üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna tevdi edilmesi,davacının tedavi süreci, öncesi ve sonrasına dair tüm belgelerin incelettirilmesi,davalı yüklenicinin ,davacı iş sahibinin uygulanan işlemden zarar görmemesi için mesleki tüm şartları yerine getirip getirmediği, somut durumun gerektirdiği tedbirleri noksansız biçimde alıp almadığı, uygun tedaviyi belirleyip belirlemediği,davacının beklediği amaca uygun olarak işi teslim edip etmediği, davacıya taahhüt edilen sonucun gerçekleşip gerçekleşmediği, davalı yüklenicinin gerçekleştirdiği tüm tedavinin toplam bedelinin belirlenmesi noktalarında davacının da bizzat klinik muayene için hazır bulunması sağlanmak sureti ile meydana gelen eserin ayıplı olup olmadığı hususunda Yargıtay ve taraf denetimine elverişli, alınan her iki rapordaki çelişkileri giderecek ve davacının itirazlarını da karşılayacak biçimde rapor alınması suretiyle hüküm tesisi gerekirken,eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9156, Karar No: 2022/644, Tarih: 01.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/9156 E.  ,  2022/644 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Kollukta müdafi huzurunda alınan ifadesinde mağdurenin on yedi yaşında göründüğünü beyan eden sanığın bozma öncesi yapılan 12.09.2012 tarihli celsede ise mağdurenin kendisine on sekiz yaşında olduğunu söylediğini belirtmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.02.2022 tarihinde üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunda ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararın, Yargıtay’ın 12.12.2018 tarih, 2012/6832 Esas, 2018/7467 Karar sayılı kararı ile bozulduğu, mahkemece bozmaya uyularak karar verildiği, temyiz edilmekle yeniden Yargıtay’a geldiği olayda;

Bu kez de daha önceki bozma kararında yer verilmemiş ve mutlak anlamda hukuka aykırılık da teşkil etmeyen bir hususun yargılama aşamasında tartışılmadığı gerekçesiyle, bozmadan geçmiş ilk derece mahkemesi kararının yeniden bozulmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 01.02.2022
Yargıtay — Esas No: 2010/17707, Karar No: 2011/1034, Tarih: 27.01.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/17707 E.  ,  2011/1034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 109.250,00 lira alacağın istirdadı faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili; müvekkili adına kayıtlı Sarıyer ilçesi ... Köyü 1399 ada, 2 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, taşınmazın intikali sırasında üzerinde ... ... Vakfı şerhi nedeni ile davalı idare tarafından vakıf ilişiğinin kesilmesi için 109.250,00 TL taviz bedeli ödemek zorunda kaldıklarını, dava konusu Vakfın gayri sahih vakıflardan olduğu ve taviz bedeline tabi olmadığını, bu nedenle 109.250,00 TL taviz bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte geri ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; istirdadı talep edilen bedelin halen yürürlükte olan 5737 sayılı Kanunun 18. maddesine göre tahsil edildiğini, taşınmazın icareli usulle vakfedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; dava konusu taşınmaz üzerindeki ... ... Vakfının gayr-i sahih vakıf türünden olduğundan taviz bedeline tabi olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, BK. nun 62. maddesine dayanan taviz bedelinin istirdadı talebinden ibarettir.

Dosya içeriğine göre; bilirkişi...' ün dosyaya ibraz ettiği raporda; bölgenin vakfedildiği, dava konusu arsa niteliğindeki taşınmazın sahih vakfedilmiş sayılması için, eski bir yerleşim yerinde bulunup bulunmadığının tespiti ve nısıf dönümlü olması gerektiği, bu husus ispat edilemediğinden bulunduğu yer ve yüzölçümü sebebiyle gayri sahih olarak vakfedildiği sonucuna varılarak taviz bedeline tabi bulunmadığı belirtilmiştir.

2010/17707 E-2011/1034 K.

Dava konusu taşınmazın tüm tedavülü ile tapu kaydı istenilmiş, dosyaya gelen bir kısım kayıtlar Arapça yazılı olduğu halde, Türkçeye tercüme ettirilmediği gibi, arsa niteliğinde olan taşınmazın eski yerleşim yeri ve mülk arazi olup olmadığı konusunda uzman bilirkişi de dinlenmeden, bulunduğu yer ve yüzölçümü sebebiyle varsayımla gayri sahih olarak vakfedildiği sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2010/17707 E-2011/1034 K.

Dava konusu taşınmazın tüm tedavülü ile tapu kaydı istenilmiş, dosyaya gelen bir kısım kayıtlar Arapça yazılı olduğu halde, Türkçeye tercüme ettirilmediği gibi, arsa niteliğinde olan taşınmazın eski yerleşim yeri ve mülk arazi olup olmadığı konusunda uzman bilirkişi de dinlenmeden, bulunduğu yer ve yüzölçümü sebebiyle varsayımla gayri sahih olarak vakfedildiği sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Oysa, 5737 Sayılı ... Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Sözü edilen 5737 Sayılı ... Kanununun 18. maddesi hükmünce; tapu kayıtlarında icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, Mukataalı vakıf: zemini vakfa üzerindeki ... ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder.

Hal böyle olunca somut uyuşmazlığının çözümü için, kayda işlenen ... ... Vakfından dolayı vakfedilen taşınmazın mukataalı veya icareteynli olarak vakfedilip vakfedilmediği yöntemince araştırılması gerekir.

O nedenle, taşınmaza ait tapu kaydı ilk tesisinden itibaren tüm tedavülü ile getirtilmeli, vakıf durumunu gösterir kayıtlar ve dayanılan diğer belgeler merciinden istenmeli, ... Genel Müdürlüğünden kayda işaret edilmiş vakfın türü hakkında bilgi alınmalı ve gelen Arapça kayıtlar tercüme ettirilerek, yukarıdan beri sayılan ilkeleri kapsar biçimde (... dışında) Üniversite öğretim üyeleri arasından yeni bir bilirkişi kurulu oluşturularak, sonucuna göre yasanın yeni şekline uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14819, Karar No: 2014/23652, Tarih: 23.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/14819 E.  ,  2014/23652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2013

NUMARASI : 2012/176-2013/282

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1-Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine ve Belediye Başkanlığı yazısında mücavir alanda olması gözetilerek, objektif değer artırıcı unsurun %100 oranında olacağı gözetilmeden daha az kabul edilerek kamulaştırma bedelinin eksik tespit edilmesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 12.09.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiği hususunda karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden alınan temyiz ve taraflardan alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.