muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/17295, Karar No: 2007/4525, Tarih: 21.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/17295 E.  ,  2007/4525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Kadıköy  2. Aile Mahkemesi

TARİHİ        :05.06.2006

KARŞI OY YAZISI

Davacı kadın tarafından açılan evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanma (TMK. m. 166 f. I-II) davası üzerine davalı-karşılık davacı koca tarafından da evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanma (TMK. m. 166 f. I-II) davası açıldığı ve yerel mahkeme tarafından “eşit kusur” sebebiyle her iki davanın kabulü ile boşanma kararı verildiği, eşit kusur sebebiyle davalı-karşılık davacı kocanın manevi tazminat isteminin reddine karar verildiği ve hükmün taraflarca temyiz edildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluk tarafından “Boşanmaya neden olan olaylarda güven sarsıcı davranışlarda bulunan davacı-karşılık davalı kadının ağır kusurlu olduğu olması sebebiyle davalı-karşılık davacı kocaya manevi tazminat verilmesi” görüşü sergilenmiştir.

Davacı-karşılık davalı kadın: Güven sarsıcı davranışlarda bulunmuştur.

Davalı-karşılık davacı koca  : Eşi ile ailesinin tartışmasına, hırpalanmasına, arbede yaşanmasına seyirci kalmış, evin kilidini değiştirmiş, evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmemiştir.

Gerçekleşen bu kusur durumuna göre yerel mahkeme Dairemin yerleşik uygulamasını da göz önüne alarak tarafları eşit kusurlu kabul edip “eşit kusur sebebiyle” davalı-karşılık davacı kocanın manevi tazminat isteminin reddine karar vermiştir.

Değerli çoğunluk ise güven sarsıcı davranışlarda bulunan davacı-karşılık davalı kadını ağır kusurlu kabul etmiştir.

Bu uygulama Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına aykırılık oluşturmaktadır. Yıllardır “duraksama göstermeden” yaptığımız uygulamaya  örnek verebilirim;

“...davacının sadakatsiz davranış içinde olması  davalının ona mütemadi suretle saldırıda bulunmasına hak vermez. Davanın bu sebeple reddi, neticesi bakımından davalıya bundan sonra davacıya saldırma imkanı verir. Böyle bir düşünüş bizzat ihkakı hakka imkan vermek sonucunu doğurur. Olayda bir tarafın kusurunu diğerinden ağır kabul etmek mümkün değildir. Evlilik birliği temelinden sarsılmış olup,iki taraf yönünden de devamı beklenemez. Bu itibarla boşanma kararı verilmesi gerekirken davanın yetersiz gerekçe ile reddedilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır.” (Y2HD, 24.06.2002, 6191-8403, Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2007 , Kısaltma: GENÇCAN-TMK-2, s. 1336; Y2HD, 28.9.2004, 7720-10788, Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 314)

Formüle edilmiş bu kararımızın yerleşikliğinin kanıtlanması açısından bir “eski  örnek” de verebilirim: Aynı cümlelerle:Y2HD, 10.5.1993, 4296/4867, (Esat ŞENER, TMK, s. 480)

Aile mahkemesi  hâkiminin kararı ve gerekçesi isabetlidir.

Formüle edilmiş bu kararımızın yerleşikliğinin kanıtlanması açısından bir “eski  örnek” de verebilirim: Aynı cümlelerle:Y2HD, 10.5.1993, 4296/4867, (Esat ŞENER, TMK, s. 480)

Aile mahkemesi  hâkiminin kararı ve gerekçesi isabetlidir.

Yerleşik uygulamanın “sürdürülmesinden” yana olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/1115, Karar No: 2024/4853, Tarih: 02.04.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/1115 E.  ,  2024/4853 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/78 E., 2019/237 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etmek

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2018 tarih ve 2018/157 Esas 2018/262 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan TCK'nın 314/2, TCK'nın 220/7, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5/1 maddeleri uyarınca silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi, 17.10.2019 gün ve 2019/78 Esas, 2019/237 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 06.12.2021 tarihli ve düzeltilerek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın Bank Asyadaki hesabında gerçekleştirdiği işlemlerin yardım kastıyla yapılmayan rutin işlemler olduğu,

2. Hakkında eksik araştırma ve inceleme sonucunda mahkûmiyet kararı verildiğine,

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara ilşkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi tarafından sanığın eylemlerinin mevcut haliyle terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturması nedeniyle sanığın eylemine uyan TCK'nın 314/3 ve 220/7 nci maddesi delaletiyle 314/2 nci maddesi, TMK'nın 5/1 ve TCK 62/1, 53, 63 üncü maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları dairemizin 14.10.2019 tarihli ve 2019/3337 Esas 2019/6048 sayılı Kararında açıklandığı üzere;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları dairemizin 14.10.2019 tarihli ve 2019/3337 Esas 2019/6048 sayılı Kararında açıklandığı üzere;

silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılanan, kovuşturma aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafii bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi uyarınca da re'sen müdafii görevlendirilmeyen sanığa Anayasa'nın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesinin zorunlu sonucu olarak CMK'nın 150 inci maddesinin 2 ve 3 üncü fıkraları uyarınca müdafii görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma hakkının kısıtlanmasını netice verecek biçimde müdafii hazır bulundurulmaksızın mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;

Bank Asyadaki hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, banka nezdinde açılan ilk hesabını 06.11.2008 tarihinde açan, her ne kadar açmış olduğu katılım hesabı sözde örgüt liderinin talimatı dönemiyle uyumlu olsa da daha önce de katılım hesapları açarak hesabını aktif olarak kullanan, mahkemede makul ve dosya içeriğiyle uyumlu beyanlarda bulunan sanığın örgüt liderinin talimatı doğrultusunda, örgüte yardım kastıyla hareket ettiği tespit edilemediğinden örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar vermek gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi, 17.10.2019 gün ve 2019/78 Esas, 2019/237 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi, 17.10.2019 gün ve 2019/78 Esas, 2019/237 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10164, Karar No: 2008/11164, Tarih: 07.10.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/10164 E.  ,  2008/11164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.05.2006 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01.10.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R\_

Davacı, paydaşı bulunduğu 748 parsele davalı idarece yapılan elatmanın önlenmesi ve tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı idare, taşınmazın elatıldığı ileri sürülen bölümünün imar planında dere yatağı olarak gösterildiğinden davanın reddini istemiştir.

Mahkemece elatılan yerin 748 parsele ait 13.07.1972 tarihli taksim krokisinde .’ye ait olduğu belirtilen kısımda kaldığı, davacının da .’nin payının yarısını satın aldığı gerekçesiyle müdahalenin menine ve bilirkişice saptanan 705 YTL zararın yarısı olan 352,50 YTL nin davalı idareden tahsiline karar verilmiş hükmü her iki taraf vekili temyiz etmiştir.

1-Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, davalı idarece elatılan 748 parsel numaralı taşınmazda davacının 1000/14375 payı olduğu kabul edilmek suretiyle bu paya tekabül edecek ecrimisile hükmedilmiştir. Tapu sicilinden gelen 748 parsele ait mülkiyet durumunu gösterir belgeye göre davacı daha önceki varolan 1000/14375 payından başka 22.09.1982 tarihinde 1000/14375 oranındaki bir payı da annesi.den satın alarak parseldeki mülkiyet payını 2000/14375 paya çıkarmıştır. Ecrimisile, davacıya ait bu pay nazara alınarak hükmedilmesi gerekirken daha düşük pay miktarından hesabı doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davacıya iadesine, 07.10.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11027, Karar No: 2014/13891, Tarih: 04.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/11027 E.  ,  2014/13891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 10.07.2013

No : 2008/43-2013/349

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

3.5.2003 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve yapılan cenaze gideri nedeniyle uğranılan Kurum zararanın tahsili istemine ilişkin olarak açılan davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

Dosya kapsamına göre; davalıya ait konfeksiyon işyerinde konfeksiyon işçisi olarak çalışan sigortalı, yemekhanede masa üzerinde çıkarak sıva yaptığı sırada kırılan, masadan düşerek yaralanmıştır.Kaza nedeniyle davalı işverene % 75, sigortalıya % 25 kusur verilmiş olup, davalı işverenin, iş kazası ile maluliyet arasında illiyet bağı olmadığı, sigortalıda önceden mevcut hastalık sonucu olduğuna ilişkin itirazları yeterince incelenmemiştir.

Buca Devlet Hastanesi'nin 1.5.2003 tarihli hekim kanaat raporuna göre,'' acil servise, ağırlık kaldırdıktan sonra, kalça ve belinde ağrı şikayetiyle başvuran hastaya profenid ampul ve muscoril ampul enjeksiyonu yapıldığı, ortopedi polikliniğine kontrolünün önerildiği'' anlaşılmaktadır.Mahkemece, Adli Tıp Kurumu'na yazılan 4.1.2011 tarihli yazı ile, sigortalının mevcut maluliyetine önceki rahatsızlığının etkisi olup olmadığının belirlenmesi istenmişse de, Adli Tıp Kurumu'ndan alınan raporda, bu konuda bir irdeleme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, sigortalının mevcut maluliyeti ile iş kazası arasında uygun illiyet bağı olup olmadığı ve önceki rahatsızlığının maluliyete etkisinin belirlenmesi bakımından, Adli Tıp'tan rapor alındıktan sonra, iş kazasının meydana geldiği alanda ve işçi sağlığı ile iş güvenliği alanında uzman bilirkişilerden yeniden kusur raporu alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15845, Karar No: 2012/20144, Tarih: 06.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15845 E.  ,  2012/20144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Babaeski Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/04/2010 tarih ve 2007/202-2010/129 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 04.12.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı asil ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin azınlık olarak toplam 4.150 payına sahip olduklarını, müvekkilleri ile çoğunluğa sahip ortaklar arasında 21.10.2005 tarihinde düzenlenen Protokolün 4. maddesi uyarınca müvekkili ......’a devir ve temlik edilmesi gereken taşınmazın 25.05.2007 tarihinde yapılan genel kurulda taşınmazın satılmasına karar verildiğini, aynı genel kurulda sermaye artırımına gidilmek suretiyle müvekkillerinin hisselerinin yok edilmeye çalışıldığını, şirketin merkezinin değiştirildiğini ve müvekkili M.Nuri Altay’ın yönetim kurulu üyeliğinden de çıkarıldığını ileri sürerek, davalı şirketin 25.05.2007 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısı ile bu toplantıda alınan tüm kararların yokluğunun tespiti ile iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu genel kurulun usulüne uygun olarak yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu genel kurulun toplantı şekli ve alınan kararlarda hukuka aykırılığın bulunmadığı, davacıların şirketle yaptıkları geçerli bir taşınmaz devir sözleşmesi ya da satış vaadi sözleşmesinin olmadığı, şirkete ait taşınmazlarla ilgili olarak şirket ortakları ile yapılan sözleşmenin genel kurulu bağlamayacağı, hukuka uygun olarak toplanan ve gerekli çoğunluk sağlanarak alınan kararların iptali isteminin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ile davacılardan ...’ın kendisine devir ve temlik edilmesi gerektiğini ileri sürdüğü taşınmaz hakkında genel kurul tarafından satımına ilişkin karar alınmış ise de söz konusu kararın koşulları oluştuğunda davacının şirkete karşı olan protokolden kaynaklanan şahsi hakkını ortadan kaldırıcı mahiyette olmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11655, Karar No: 2022/9022, Tarih: 18.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/11655 E.  ,  2022/9022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39 .Hukuk Dairesi'nce HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddi ile ilk derece mahkemesince üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına ve karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine karar verilen bedelin, Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün ve 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 16/07/2020 tarih ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı uyarınca derhal ödenmesine ilişkin verilen hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına ve karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine karar verilen bedelin, Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün ve 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 16/07/2020 tarih ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı uyarınca derhal ödenmesi yönünden düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 18/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2298, Karar No: 2020/3801, Tarih: 04.11.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/2298 E.  ,  2020/3801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

2) Suç tarihinde 18 yaşından küçük sanığın özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle, bilirkişiye ödenen ücretin sanık ...’ya yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle de Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderlerine ilişkin bölümünden sanıktan tahsiline karar verilen toplam 813 TL’lik müdafi, adli tıp kurumu ve sosyal inceleme raporu bilirkişi ücretleri çıkarılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün kısmen isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.