muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9812, Karar No: 2021/1883, Tarih: 23.02.2021

3-)Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratına yer verilmeyerek TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3.fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 545 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 10.900 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ve 4. fıkrasında ''Tahsiline'' ibaresinden sonra, taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20136, Karar No: 2014/12988, Tarih: 26.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/20136 E.  ,  2014/12988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, daha önceden geçirdiği bir kaza neticesinde sağ ayağını kaybeden katılanı yolda görüp sanki daha önceden tanışıyorlarmış gibi hal hatır sorup ardından nema parasını alıp almadığını sorduğu, katılanın almadığını söylemesi üzerine kızının nema işleri ile ilgili bölümün yetkilisi olduğunu, vergi dairesine 250,00 TL yatırması halinde 2.000,00 TL civarında para alabileceğini söyleyerek güven telkin ettiği, katılandan aldığı 250,00 TL parayı vergi dairesine yatıracağını, kendisini Ziraat Bankası Müdürü ... Bey'in odasında beklemesini söyleyen sanığın katılanı bankaya gönderip ortadan kaybolduğu somut olayda; bankaya gidip şube müdürü ile görüşen sanığın dolandırıldığını anlaması üzerine kolluk görevlileri ile birlikte olayın

meydana geldiği yer ve civarında dolaştıkları sırada bir okul duvarının önünde bekleyen sanığı görüp kolluk görevlilerince yakalanmasını sağladığına dair yakalama tutanağı, katılanın, gerek kollukta birden çok kişi arasından gerekse kovuşturma aşamasında huzurdaki sanığı teşhis etmesi karşısında dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11663, Karar No: 2008/15087, Tarih: 02.12.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/11663 E.  ,  2008/15087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.04.2007 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil, kademeli istek ise tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 12.06.2008 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 02.12.2008 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalının paydaşı olduğu 35646 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 200 metrekarelik kesimini 25.07.1987 tarihli adi yazılı sözleşme ile satın aldığını, üzerine 1988 yılında iyi niyetle bina yaptığını ileri sürerek Türk Medeni Kanununun 724. maddesi uyarınca temliken tescil, kademeli olarak ise tazminat istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, harici satışın geçerli olmadığı ve binanın davacı tarafından değil kocası ... tarafından yapıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 684. ve 718.maddeleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Konunun bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde bina sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak bina sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Türk Medeni Kanununun 724.maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3.maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü, bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır;

Bu koşul dava tarihine ve objektif esaslara göre saptanmalı, fazlalık ilk bakışta da kolayca anlaşılmalıdır. İnşaatın kapsadığı alanın ifrazı ... ise arsa değeri yalnız bu kısma göre, aksi halde tamamının değerine göre bulunmalıdır. Bazı Yargıtay kararlarında vurgulandığı üzere, inşaatın kaldırılmasının arazi ve malzemeye vereceği zarar, kaldırılmasıyla malzeme sahibinin elde edeceği yarardan daha fazla ise inşaatın kaldırılması fahiş bir zarara yol açar.

c) Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Uygun bedel genellikle yapı için gerekli olan arsa miktarının dava tarihindeki gerçek değeri olarak kabul edilmekte ise de, büyük bir taşınmazın bir kısmının devri gerektiğinde geri kalan kısmın bedelinde noksanlıklar meydana gelecekse, bunlar taşınmaza bağlı öteki zararlar da göz önünde bulundurularak hak ve yarar dengesi kurulması suretiyle hesaplattırılmalı, iptale konu zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve özellikle dava konusu binanın bulunduğu 35646 ada 4 parsel sayılı taşınmazın imar parseli olduğu, ifrazının mümkün bulunmadığı ve davalının 41/672 paydaş olduğu ve Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yazılı ve yukarıda 1. bentte koşulları açıklanan temliken tescil şartlarının gerçekleşmediği anlaşıldığından davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2-Davacının kademeli tazminat istemi yapının davacının kocasına ait olduğu gerekçesi ile reddedilmiş ise de; binanın vergi beyannamelerinin davacı tarafından verilmesi ve yargılamalar sırasında davacının kocası ...’in davacıyı doğrulayarak binanın davacı adına yapıldığını beyan etmesi karşısında binanın davacıya ait olduğunun kabulü gerekir.

Davacının ikinci kademedeki tazminat istemi, yukarıda (c) ile gösterilen ve üçüncü koşul olarak nitelendirilen malzeme sahibinin tazminat talebi olarak değerlendirilerek burada yazılı ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılmalı, davalının müşterek malik olduğuda gözetilmek suretiyle davacının bu istemi hüküm altına alınmalıdır.

Mahkemece, belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı gerekçe ile davanın tümü ile reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1). bentte yazılı nedenle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2). bentte yazılı nedenle hükmün BOZULMASINA, 550.00 YTL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.12.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22945, Karar No: 2012/20099, Tarih: 22.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/22945 E.  ,  2012/20099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Fatih 2. As. C. M.)

SUÇ : Nüfus cüzdanında sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonunda sanığa yüklenen “nüfus cüzdanında sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 16.01.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12674, Karar No: 2013/16560, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12674 E.  ,  2013/16560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, talep eden hakkında Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 20.02.2009 tarihli raporunun iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm talep eden tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5823, Karar No: 2015/2180, Tarih: 24.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/5823 E.  ,  2015/2180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar ... ve ... ile sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17499, Karar No: 2012/20046, Tarih: 22.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/17499 E.  ,  2012/20046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı beraatlerine

I - Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanığın temsilcisi olduğu borçlu şirketin şikayet tarihinden önceki bir tarih olan 16.02.2007 tarihi itibariyle tasfiyeye girdiğinin ticaret sicili memurluğu tarafından bildirilmesi nedeniyle, yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22/11/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19064, Karar No: 2009/10506, Tarih: 06.07.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/19064 E.  ,  2009/10506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava hak sahiplerinin iş kazası sonucu ölümden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Davacılardan ... hakkında açılmış maddi tazminat davası bulunmamasına karşılık H.U.M.K'nun 72. Maddesine aykırı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Öte yandan zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının ve hak sahiplerinin maddi zararının hesabında hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan asgari ücretin esas alınması zorunlu olduğu gibi hesaplanan tazminattan 4447 sayılı Yasa'nın ek 38.maddesi gereğince hüküm tarihine en yakın tarihteki Kurumca bildirilecek peşin sermaye değeri düşülerek maddi tazminat miktarının belirlenmesi gerekir.

Mahkemece, 05.09.2008 tarihinde yürürlüğe girin en son asgari ücret üzerinden hak sahiplerinin maddi zararlarının hesaplattırılmasına karşılık hüküm tarihine en yakın tarihteki peşin sermaye değerinin düşülmesi gerektiği dikkate alınmaksızın 09.04.2008 tarihinde Kurumca bildirilen miktarlar düşülerek sonuca gidilmesi ve bu suretle miktar belirlenerek fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 06.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/234, Karar No: 2022/48, Tarih: 25.01.2022

**Ceza Genel Kurulu         2018/234 E.  ,  2022/48 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 13. Ceza Dairesi

Sanık ...'ın nitelikli hırsızlık suçundan beraatine ilişkin ... 14. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 21.07.2010 tarihli ve 1843-1094 sayılı hükmün, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesince 10.02.2014 tarih ve 716-3435 sayı ile;

"Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, olay sırasında şikâyetçinin yanında olan ve olayı sıcağı sıcağına yaşayan tanıklar ... ve ...'ın sanığı fotoğraftan teşhis ettikten sonra kollukta usulüne uygun yapılan canlı teşhis ile duruşmada yapılan teşhiste de sanığı kesin ve net olarak teşhis ettiklerinin anlaşılması karşısında, sanığın TCK'nın 142/2-b maddesi uyarınca mahkûmiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 16.07.2014 tarih ve 239-894 sayı ile; "Her ne kadar sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; sanığın aleyhine bulunan kanıtların, olaydan hemen sonra kolluğa başvuran şikâyetçi ile yanındaki tanıklar ...ve ...'ın bilgisayardan yapmış oldukları eşgal teşhisi ve bunun neticesinde sanığın bir gün sonra çalışmakta olduğu ... yerinde kolluk tarafından atılı suç bildirilerek gözlem altına alınıp kolluk merkezine getirildikten sonra adı geçen tanıklar tarafından canlı olarak teşhisine dayandığı anlaşılmaktadır. Her iki tanık ...ve ... olaydan hemen sonra fotoğraf teşhisinde kendilerine bilgisayarda gösterilen bir çok resim arasından sanığı teşhis etmişler ve aynı günkü ifadelerinde de olay failini '30-35 yaşlarında, 1,60 cm boylarında, kısa kahverengi saçlı, saçlarının yan tarafı dökük, kahverengi gözlü, erkek bir şahıs' olarak tanımlamışlardır. Görüldüğü gibi tanıkların bu tanımlamasında failin ayırt edici ( dövme, yara izi, bedeninin veya yüzünün farklı bir yapısı) bir özelliği bulunmamaktadır. Öte yandan, sanık bu teşhis üzerine ertesi gün sabah saat 09:00'da çalıştığı ... yerinde normal bir biçimde yakalanmış ve göz altına alınmıştır. Böyle bir eylemi gerçekleştiren ve iki kez de tanıklarla göz göze gelip tanındığını anlayan ve polis kaydı bulunan bir kişinin ertesi gün hiçbir şey olmamış gibi işine gitmiş olması hayatın olağan akışına uygun bulunmadığı gibi olaydan bir sonraki gün saat 15:07'de alınan arama kararı ile 15:40'da yapılan aramada sanığın evinde ve üzerinde suça ilişkin hiçbir bulguya rastlanmamıştır. Ancak tanıklar aynı gün yapılan canlı teşhiste bir önceki gün fotoğraftan teşhis ettikleri sanığı canlı olarak teşhis etmişlerdir. Sanığın aleyhine bulunan kanıtlar teşhisten ibaret olup suçun meydana geldiği yerin karanlık oluşu sanığın fizik kimliğinin belirgin bir özelliğinin bulunmayıp sıradan bir tipe sahip oluşu dikkate alındığında, tanıkların böyle bir teşhiste kolayca yanılabilecekleri düşünülmüştür. Öte yandan, sanığın göstermiş olduğu savunma tanıkları ki, kendilerinden soruşturma aşamasında sanıkça da söz edilmiş olup duruşmada alınan yeminli beyanlarında suç tarih ve saatlerinde sanıkla sürekli olarak birlikte bulundukları ve sanığın yaya olmayıp araç kullandığı yolunda beyanda bulunmuşlardır. İddia tanıklarının olayın hemen akabindeki heyecana dayanan tanıklıklarına, savunma tanıklarının aksi yöndeki, yer, zaman ve konum bildiren tanıklıkları daha üstün görülmüştür

. Öte yandan, sanığın göstermiş olduğu savunma tanıkları ki, kendilerinden soruşturma aşamasında sanıkça da söz edilmiş olup duruşmada alınan yeminli beyanlarında suç tarih ve saatlerinde sanıkla sürekli olarak birlikte bulundukları ve sanığın yaya olmayıp araç kullandığı yolunda beyanda bulunmuşlardır. İddia tanıklarının olayın hemen akabindeki heyecana dayanan tanıklıklarına, savunma tanıklarının aksi yöndeki, yer, zaman ve konum bildiren tanıklıkları daha üstün görülmüştür. Bir kişinin aynı anda iki yerde birden bulunmasının mümkün olamayacağı fiziksel gerçeğinden hareketle, savunma tanıklarının olay akşamı suç saatlerinde sanıkla birlikte bulunduklarına ilişkin tanıklıkları ile yukarıda açıklanan diğer deliller karşısında iddia tanıklarının beyanlarının heyecana ve yetersiz teşhise dayandığı sonucu varılmış, sanığın atılı suçu işlediği yolunda cezalandırılmasına yeter ve kesinlikte kanuni ve vicdani delil bulunmadığından atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği," şeklindeki gerekçe ile bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın beraatine karar vermiştir.