muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/30001, Karar No: 2016/3025, Tarih: 09.02.2016

Fazla çalışma, ulusal bayram ve genel ücreti alacaklarına yönelik talepler bakımından, alacak iddiasının tanık anlatımlarına dayanması sebebiyle, kabul ihtimalinde hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda indirim yapılması gerekliliği söz konusu olduğundan ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, söz konusu alacaklar belirsizdir.

Kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ve aylık ücret alacakları bakımından ise davacı, çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ek para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri, ödenmediği iddia edilen aylık ücret miktarını belirleyebilecek durumdadır. Bu halde, söz konusu alacaklar belirsiz değildir.

Açıklanan sebeplerle, dava konusu kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ve aylık ücret alacaklarının gerçekte belirlenebilir alacaklar olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri nazara alınarak, hukuki yarar yokluğundan anılan alacaklara yönelik taleplerin usulden reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5840, Karar No: 2024/1973, Tarih: 11.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5840 E.  ,  2024/1973 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/847 Esas, 2022/905 Karar

DAVALILAR : 1.... vekili Avukat ...

2.Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) vekili Avukat ...

3.... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/198 E., 2021/340 K.

Taraflar arasındaki TÜRKPATENT Yeniden İnceleme Değerledirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ...Ş. vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ...Ş. vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “bon o bon” markasının birçok ülkede tescilli şekilde korunduğunu, Türkiye’de de “arcor bon o bon” ibaresinin 2000/15109 sayısı ile tescil koruması altında olduğunu, markasının tanınmışlık düzeyine eriştiğini, müvekkili şirketin 2014/69299 sayılı “bon o bon” marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin markası ile davalı Elvan Gıda’nın 2006/32696 sayılı “cici bonbon”, 2010/11133 sayılı “elvan bonbon”, diğer davalı ...’in ise 2001/27074 sayılı “bonbon”, 2004/45793 sayılı “baycan bonbon”, 80538 sayılı “şokobonbon”, 99/016756 sayılı “Ülker as bonbon”, 2003/33921 sayılı “Ülker as bonbon sütlü bonbon ...”, 2003/33920 sayılı “Ülker as bonbon sütlü tereyağlı bonbon ... şekil”, 101631 sayılı “Ülker bonbon”, 178725 sayılı “Ülker bonbon şekil” sayılı markaları ile benzer bulunarak reddedildiğini, müvekkilinin diğer markalardan farklı şekil ve renk kombinasyonu ile kendi markasını tescil ettirmek istediğini ileri sürerek YİDK’in 2016-M-5945 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Elvan Gıda Şirket vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin 2006/32696 sayılı “cici bonbon” ve 2010/11133 sayılı “elvan bonbon” markalarının sahibi olduğunu, taraf markalarının, her yönden vasat düzeydeki tüketici nezdinde müvekkili markaları ile benzer olarak kabul edilmesi gerektiğini, “cici” ve “elvan” ibarelerinin çatı markası olduğunu, markaların bu halleriyle benzer görüleceklerini, dava konusu marka kapsamındaki 30. sınıf emtia ile müvekkilinin markaları kapsamındaki 30. sınıf emtianın benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde, müvekkiline ait itiraza mesnet markaların kapsadığı ürünler ile davacının tescilini talep ettiği “bon o bon” markasının kapsadığı ürünlerin aynı veya benzer olduklarını, müvekkili markalarındaki “baycan”, “besler” ve “Ülker” ibarelerinin gruba dahil bir kısım grup şirketlerinin adı olması nedeniyle çatı/ana marka konumunda olduğunu, bu durumun markalar arasındaki benzerliği ortadan kaldırdığından bahsedilemeyeceğini, davacının önceki markasının “arcor bon o bon” şeklinde olduğunu “arcorun şekerlemesi” anlamına geldiğini, bu nedenle anılan markada “arcor” ibaresinin ön plana çıktığını, "Bon o bon" markasının davacı ile bütünleşmiş bir marka haline gelmediğini, dava konusu markada ortada yer ... “o” harfinin, “bonbon” şeklindeki itiraza mesnet markalarla anılan ibareyi farklılaştırmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, başvuru konusu marka kapsamında yer ... emtianın tamamının, davalıların itirazlarına mesnet markalar kapsamında yer ... emtia ile aynı/aynı tür emtia oldukları, dava konusu başvuruyu oluşturan işaretin ... bir fon üzerinde yer ... kırmızı ... bir daire içerisinde, yine ... renkle alt alta konumlandırılmış “bon” ve “bon” sözcükleri ile bu sözcüklerin arasında kalp şeklindeki bir figürün içerisinde konumlandırılmış “o” harfinden oluştuğu, başvurunun esas unsurunun, tüketici tarafından, “BON O BON” şeklinde algılanacağı, redde mesnet davalılar markalarının ise ya ... başına “bonbon” şeklinde ya “Ülker, Elvan” gibi çatı/lider markalar ile birlikte ya da “Cici, As” gibi ön sözcük unsurları ile birlikte kullanılarak oluşturulduğu, bu bağlamda taraf markalarında iltibas ihtimaline konu olan “BONBON” ibaresinin, tescil kapsamındaki emtia yönünden niteliğinin önem teşkil ettiği, “Bonbon” ibaresinin anlamsal olarak “... şerbeti içinde kaynatılarak üzeri şekerle kaplanmış meyve” anlamına gelmekte olup “bonbon” sözcüğünün özellikle şekerleme, dolgulu çikolata, çikolata kaplamalı şekerlemeler gibi ürünler yönünden doğrudan bir ürün adı olarak dilimize de yerleşmiş yabancı kökenli bir sözcük olduğu, dolayısıyla taraf markalarında benzer olarak görülen emtiada “bonbon” ibaresinin ayırt edici vasfının son derece zayıf olduğu, hatta bulunmadığı ve cins, vasıf bildirir bir ibare olduğunun kabulü gerektiği, böyle bir durumda ise “ÜLKER”, “ELVAN” gibi çatı ibarelerin marka içerisinde ön plana çıkacağı ve esas unsur olarak kabul edileceği, yine “BAYCAN, “AS” gibi sözcüklerle “bonbon” sözcüğünün bir arada kullanılması halinde de esas unsurun anılan sözcükler olacağı, dolayısıyla dava konusu başvurunun da “BON O BON” şeklinde olduğu ve bu hali ile tanımlayıcı niteliğinden sıyrıldığından bahsedilebileceği, ... zayıf karakterli bir sözcük olan “bonbon” ibaresi nedeniyle dava konusu başvurunun reddi kararının yerinde olmadığı, kaldı ki “bon o bon” şeklinde oluşturulan markanın nispeten ayırt ediciliğinin daha yüksek olduğu, tüketicilerin “bonbon ...” almak isterlerken taraf markalarını birbirine karıştırmayacağı, bu nedenle aksi yöndeki YİDK kararının yerinde olmadığı, davacının önceki markasının “arcor bon o bon” şeklinde olduğu, başvurunun ise bon o bon +şekil şeklinde olduğu başvurunun önceki tescilli markadan farklılaştığı, arcor ibaresini barındırmadığı, önceki tescilli markadan uzaklaştığı, bu nedenle önceki tescilli markadan dolayı müktesep hakkının bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, YİDK'in 06.06.2016 tarihli ve 2016-M-5945 sayılı kararının davacının itirazının reddiyle ilgili kısım yönünden iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ...Ş. vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ...Ş. vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı TÜRKPATENT vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu marka başvurusu ile davalı firmalara ait markalar arasında karıştırılacak kadar benzerlik bulunduğunu, iki marka arasında fonetik, okunuş, genel intiba olarak bir benzerlik bulunduğunu, bu nedenle müşteri kitlesi tarafından iki marka arasında bağlantı kurulması, karıştırılması ihtimali olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı ...Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin markalarının esas unsurunun "bonbon" olarak kabulü ile benzerlik değerlendirmesi yapılması gerektiğini, dava konusu markada "bon o bon" ibaresindeki asli unsurun "bonbon" kelimesi olup, iki hece arasında yer ... "o" harfinin ayırt edici niteliği olmadığı gibi görsel, işitsel ve anlamsal olarak da müvekkilinin itiraza mesnet markalarının esas unsurundan farklılaşmadığını, davacıya ait marka başvurusu ile müvekkilinin markaları arasında karıştırılma ihtimali doğmasının kaçınılmaz olduğunu, aynı sınıflarda tescilli olduğu hususunda tereddüt bulunmayan taraf markalarının esas unsurlarındaki görsel, işitsel ve kavramsal benzerliklerin yanı sıra müvekkiline ait "bonbon" unsurlu markaların seri marka niteliğinden ötürü de karıştırma ihtimalinin daha ayrıntılı olarak irdelenmesi gerektiğini, "bonbon" ibaresine herhangi bir ayırt edici niteliği olmayan "o" harfinin eklenmesiyle oluşan ve ortalama tüketicide farklı bir marka intibası oluşturmayan "bon o bon" ibareli markanın müvekkilinin markalarının bir serisi olarak algılanacağını, mülga 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 ... maddesinini birinci fıkrasının (b) bendinin uygulanma koşullarının somut olay açısından gerçekleştiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, tarafların markalarında bulunan “BONBON” ibaresinin, tescil kapsamındaki emtia yönünden niteliği incelendiğinde, bu ibarenin anlamsal olarak “... şerbeti içinde kaynatılarak üzeri şekerle kaplanmış meyve” anlamına geldiği, özellikle şekerleme, dolgulu çikolata, çikolata kaplamalı şekerlemeler gibi ürünler yönünden doğrudan bir ürün adı olarak dilimize de yerleştiği, taraf markalarında benzer olarak görülen emtiada “bonbon” ibaresinin ayırt edici vasfının son derece zayıf olduğu, cins, vasıf bildirir bir ibare olduğunun kabul edilmesi gerektiği, dava konusu başvurudaki “BON O BON” şeklinde yapılan kullanımın tanımlayıcı niteliği kaldırdığı, 556 sayılı KHK'nın 8 ... maddesinini birinci fıkrasının (b) bendindeki iltibas ihtimalinin bulunmadığı gerekçesiyle istinaf edenlerin başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ...Ş. vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf aşamasındaki itirazlarını yineleyerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf aşamasındaki itirazlarını yineleyerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacı marka başvurusunun, davalı şirketlerin itirazı nedeniyle reddine dair YİDK kararının iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 556 sayılı KHK'nın 8 ... maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

Dava YİDK kararının iptaline ilişkin olup, İlk Derece Mahkemesince, taraf markalarında benzer görülen emtiada "bonbon" ibaresinin ayırt edici vasfının düşük olduğu, markadaki diğer unsurların marka içerisinde ön plana çıkacağı ve esas unsur olarak kabul edileceği, dava konusu başvurunun "BON O BON" olarak tanımlayıcı niteliğinden sıyrıldığı, ayırt ediciliğinin yükseldiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, istinaf mahkemesince taraf markalarında benzer görülen emtiada "bonbon" ibaresinin ayırt edici vasfının son derece zayıf olduğu, dava konusu başvurudaki "BON O BON" şeklindeki kullanımın tanımlayıcı niteliği kaldırdığından bahisle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmişse de, davaya konu marka başvurusu işaretin ... bir fon üzerinde yer ... kırmızı ... bir daire içerisinde, yine ... renkle alt alta konumlandırılmış “bon” ve “bon” sözcükleri ile bu sözcüklerin arasında kalp şeklindeki bir figürün içerisinde konumlandırılmış “o” harfinden oluştuğu, davalı şirketin itiraza mesnet markalarından 2001/27074 no.lu markasının siyah renkle yazılmış "BONBON" ibaresinden oluştuğu, bu durumda her iki markada da "bon bon" ibaresinin ayırt edici esas unsur olduğu, davacı marka başvurusundaki "O" harfinin markaya ayırt edicilik kazandırmadığı anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca, 556 sayılı KHK'nın 8 ... maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında, markalar arasında ortalama tüketiciyi iltibasa düşürecek düzeyde benzerlik olduğu düşünülerek aynı ve benzer mallar dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı TÜRKPATENT vekili ile davalı ...Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı TÜRKPATENT vekili ile davalı ...Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8182, Karar No: 2020/9485, Tarih: 13.07.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/8182 E.  ,  2020/9485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı yatırılması gerekir.Somut olayda, mahkemece verilen kararın davalı şirketler tarafından ayrı ayrı temyiz edildiğinin belirtilmesine karşın, her iki davalı adına tek maktu harç ile temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılması hatalı olmuştur. Bu itibarla, eksik temyiz harçlarının kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davalılara muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra Dairemize tekrar gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6081, Karar No: 2015/8772, Tarih: 08.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6081 E.  ,  2015/8772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada; ... Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... Aile Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacının mevcut nüfus kayıtlarında yazan anne-baba adının değiştirilerek, gerçek anne ve babasının nüfus kaydına yazılması istemine ilişkindir.

Aile mahkemesince, anne - baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye hukuk mahkemesince ise, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda davacı, gerçek anne babasının davalı ... ile müteveffa ... olduğu halde, doğduğu tarihte anne babası arasında resmî nikah olmaması nedeni ile dedesi ve babannesinin çocuğu gibi nüfusa kaydedildiğini belirterek, bu yanlışlığın düzeltilmesini, nüfus kaydının iptali ile gerçek soybağı kayıtlarının tescilini talep etmiştir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medenî Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31425, Karar No: 2013/23351, Tarih: 04.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/31425 E.  ,  2013/23351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık tarafından kaçakçılık suçundan doğan ve kamu zararı olarak kabul edilen "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler" toplam tutarının giderilmediği cihetle, 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığından, sanık hakkında "yeniden suç işlemeyeceği yönünde kanaat oluşmadığı" şeklindeki yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi bozma sebebi yapılmayarak yapılan incelemede;

Şikayetçi kurumun davaya katılmasına karar verilmediği halde lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, Gümrük İdaresi lehine dilekçe yazım ücretine ilişkin paragrafın hükümden çıkartılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13533, Karar No: 2022/469, Tarih: 20.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13533 E.  ,  2022/469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayları hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bursa 1. Sulh Hukuk, Erzurum 2. Sulh Hukuk ve Tortum Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi tayini istemine ilişkindir.

Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüklerin mernis adresinin “Çaybaşı Mah. Artvin Cad. No:35/2 Uzundere/Erzurum” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Erzurum 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüklerin mernis adresinin “Çaybaşı Mah. Artvin Cad. No:35/2 Uzundere/Erzurum” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Tortum Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüklerin yerleşim yeri adresinin “Çiftehavuzlar Mah. 8. Gül Sok. No:1/1 Osmangazi/Bursa” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Uzundere İlçe Emniyet Amirliğince yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayı küçüklerin “Çiftehavuzlar Mah. 8. Gül Sok. No:1/1 Osmangazi/Bursa” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.