muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6128, Karar No: 2023/1743, Tarih: 28.03.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz istemi, suç işleme kasıtları olmadığı, usul ve esasa aykırı olarak beraat kararının kaldırıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, şirket çalışanı olan sanıkların alacak davası görülen asliye ticaret mahkemesi ile hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan yargılama yapılan asliye ceza mahkemelerinde aynı konularda farklı beyanlarda bulunarak yalan tanıklık suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2.Katılan ... vekili 19.08.2014 tarihli dilekçe ile 1979 yılından beri Genç Tuhafiye ticaret isimli şirkette temsil ve ilzama yetkili şirket müdürü olarak çalıştığı, 2012 yılında istifa ederek çalıştığı şirkete yakın ve benzer alanda faaliyet gösteren diğer şirkette çalışmaya başlaması ile çalıştığı işyerini, eski işyerine rakip hale getirmesine içerleyerek istifasından 14 ay sonra hakkında güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddiası ile ceza yargılaması başladığı ve asliye ticaret mahkemesinde ise alacak davası açıldığını, sanıkların hukuk ve ceza mahkemelerinde farklı beyanlarda bulunarak aleyhine tanıklık yaptıklarını beyan ederek şikayetçi olmuştur

3.İstanbul 43. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/92 Esas sayılı dava dosyasının 21/04/2014 tarihli 2 numaralı duruşmasında yemin ederek dinlenen tanık sıfatıyla dinlenen sanık ...; "ben şirkette satış elemanı olarak çalıştığım için para yatırıp çekme işleri benim işlerim değildi, ben bu nedenle bu konuda bilgi sahibi değilim, bir işlem yapmadım", sanık ... ise "merkez şubemizden gelen mallarla ilgili fatura kesilmektedir, giriş çıkışlar da hep faturalıdır" şeklinde beyanda bulundukları, İstanbul 48. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/408 Esas sayılı dava dosyasının 13.05.2014 tarihli 3 numaralı duruşmasında yine yeminli olarak tanık sıfatıyla dinlendikleri, ancak aksi istikamette olacak şekilde sanık ... "yine benim çalıştığım süre içerisinde iki sene şirket müşterileri beni tanıdığı için onlara yaptığım satışların kasa fişini onlara gönderiyordum, kasa fişi kadar ödemeyi müşteri benim posta çeki hesabıma yatırıyordu, bende burdan çektiğim para yada paraları muhasebeye kasa fişi ile birlikte veriyordum" dediği, sanık ... ise '' benim şahsi hesabıma 6 sene boyunca çeşitli kereler şirket müşterileri sattığımız ürün bedellerini gönderdiler, bende bu hesaptan parayı çekip şirket muhasebesine teslim ettim, sanığa Esas No : 2021/6128

ait şahsi hesabımda benzer yolla kullanılıp kullanılmadığını bilmiyorum" diye beyanda bulundukları görülmüştür.

ait şahsi hesabımda benzer yolla kullanılıp kullanılmadığını bilmiyorum" diye beyanda bulundukları görülmüştür.

4.Şikayetçi hakkında İstanbul 48. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/408 Esas sayılı dosyasında şikayetçi ...'ın müdür olarak görev yaparken şirket adına farklı zamanlarda tahsil ettiği paraları şirket hesabına yatırmayarak mal edindiği, böylece zincirlemeli hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddiası ile açılan davada alınan bilirkişi raporunda şikayetçi ...'ın atılı suçu işlediğine dair şirket kayıtlarında bir delil bulunmadığının belirtilmesi ile mahkemece alınan bilirkişi raporuna istinaden sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil olmadığı gerekçesiyle 26.10.2016 tarihinde beraat kararı verilmiş, UYAP ekran sorgusunda kararın henüz kesinleşmediği görülmüştür.

5.İstanbul 43. Asliye Ticaret Mahkemesi 2013/92 Esas sayılı dosyasının mahkemenin kapatılması üzerine İstanbul 3.Asliye Ticaret Mahkemesi 2014/827 Esas dosyası ile görülen alacak davasında, davalı ...'ın müdür olarak görev yaptığı süre içerisinde yaptığı işlemlerle şirketi zarara uğrattığının iddia edildiği, bilirkişi raporunda, davacı şirketin kayıtlarında ticari ilişki çerçevesinde bir kısım şirketlerden avans ödemeleri nedeniyle alacaklı olduğunun, cari hesap ilişkisinin devam ettiğinin, bir kısım şirketlere ise borçlu olduğunun, söz konusu alacak borç durumunun satış işlemlerinden kaynaklandığının, davacının şirket ortaklarından alacağının olmadığının, davalı ...'ın şahsi banka hesaplarından davacı şirkete para havalesi yapıldığının tespit edildiği, yapılan işlemlerin ticari hayatın olağan akışına uygun olduğu, davacı şirketin kayıtlarında ticari ilişki içerisinde olduğu şirketlerden alacaklı olmasının davalı ...'ın şirketi zarara uğrattığını ispat etmeyeceği, davacı şirketin aynı anda iki ayrı müdür ile temsil edildiği ve yapılan ticari iş ve işlemlerin her iki müdürün ve muhasebe işlemlerini yapan personelin bilgisi dahilinde olacağı, kaldı ki davacı şirketin söz konusu işlemler nedeniyle zarara uğradığını iddia etmiş olmasına rağmen bu şirket ve şahıslar hakkında cari hesaplar nedeniyle herhangi bir takip veya dava açmamış olduğu, dinlenen tanıkların beyanlarında benzer şekilde davacı şirketin faturasız işlemler de yaptığını, bu işlemler nedeniyle tahsilatların müdürler tarafından yapıldığını ve tahsil edilen paraların yine şirket hesabına kullanıldığını beyan ettikleri, davacı şirketin işçilerinin işten çıkarılmaları nedeniyle ödenen tazminatların şirketi zararlandırmaya yönelik bir işlem olarak kabul edilemeyeceği, tanık beyanlarından diğer davalı ... ...'ın evde davacı şirketin bir kısım işlerini yaptığının, davalı ... ...'ın da yaz tatillerinde davacı şirketin şubelerinde çalıştığının anlaşıldığı, tanık anlatımlarının SGK kayıtları ile uyumlu olduğu, davacı şirket tarafından yapılan şikayet üzerine davalı ... hakkında güveni kötüye kullanma suçundan açılan ceza davasında davalının beraatine karar verildiği, tüm bu gerekçelerle davacının, davalıların kendisini zarara uğrattığı yönündeki iddiasını ispat edemediği anlaşılmakla davanın reddine karar verildiği, UYAP ekran sorgusunda henüz kesinleşmediği görülmüştür.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanıkların mahkemede sorulan sorulara göre beyanda bulundukları, yalan tanıklık kastı olmadığı yolundaki savunmaları, sanıkların sosyal ve kültürel düzeyleri, eğitim durumları gereğince samimi bulunarak, suç işleme kastı yeterince tespit edilemediğinden beraatlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanıkların mahkemede sorulan sorulara göre beyanda bulundukları, yalan tanıklık kastı olmadığı yolundaki savunmaları, sanıkların sosyal ve kültürel düzeyleri, eğitim durumları gereğince samimi bulunarak, suç işleme kastı yeterince tespit edilemediğinden beraatlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanıklar önce para işleriyle ilgilerinin olmadıklarını beyan ederlerken daha sonra 13.05.2014 tarihinde İstanbul 48. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/408 esas sayılı dava dosyasında duruşmada verdikleri beyanda müşteriler tarafından paraların şirket çalışanları ve kendi hesaplarında yatırıldığını bu paraları çekip şirkete verdiklerini beyan ederek gerçeği söyledikleri, sanıkların sonradaki beyanlarının bilirkişi raporu ile de doğrulandığı, bu nedenle sanıkların 21.04.2014 tarihinde tanık olarak verdikleri bu kapsamdaki beyanlarının gerçeği yansıtmadığı atılı suçu işledikleri ve suç işleme kasıtlarının da bulunduğu, ancak sonradan gerçeği söyleyerek rücu ettikleri, gerçeği beyan ettikleri ceza dava dosyasının İstanbul 43.Asliye Ticaret Mahkemesi dosyasına gönderildiği, ticaret mahkemesindeki dava dosyasının bildirilen tarih itibariyle derdest olduğu, aleyhine tanıklık yapılan katılan ve firması hakkında bu tanıklık nedeniyle verilmiş hüküm de bulunmadığı anlaşıldığından ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Yalan tanıklık suçunda failin, tanık dinlemeye yetkili kişi veya kurul önünde tanık sıfatıyla dinlenen bir kimse olması ve gerçeğe aykırı olarak beyanda bulunması gerekir.Somut olayda sanıkların 21.04.2014 tarihli alacak davası görülen duruşma ile hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan görülen ceza davası duruşmasında aynı konularda farklı beyanlarda bulunarak yalan tanıklık suçunu işledikleri ... olmakla, sanıkların İstanbul 43.Asliye Ticaret Mahkemesinde görülen alacak davası sonuçlanmadan İstanbul 48.Asliye Ceza Mahkemesinde görülen dava duruşmasında beyanlarından dönerek gerçeği anlattıkları, katılan hakkında ceza dava dosyasında beraat kararı verildiği ve evrakın derdest olan İstanbul 43.Asliye Ticaret Mahkemesi alacak dava dosyasına gönderildiği, sanıkların yalan beyanları nedeniyle katılan aleyhine verilen bir hüküm olmadığı anlaşılmakla mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 21.04.2014 yerine 18.01.2012 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası kabul edilmiştir.

2. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 21.04.2014 yerine 18.01.2012 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası kabul edilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 18.10.2017 tarihli ve 2017/982 Esas, 2017/1544 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 23.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38187, Karar No: 2017/16803, Tarih: 07.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/38187 E.  ,  2017/16803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 esas-2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432. maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürünün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır. Bu şekilde usule aykırı olarak çıkarılan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtayın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, mahkemece davalı .... ve Tic. Ltd. Şti. vekiline gönderilen muhtırada yatırılması istenilen harç hatalı olarak “istinaf (nispi) karar harcı” olarak ifade edilmiş, ayrıca harcın süresinde yatırılmaması halinde istinaf yoluna başvurmaktan vazgeçilmiş sayılacağı ihtar edilmiştir. Davalı tarafça temyiz yoluna başvurulduğu ve buna ilişkin nispi temyiz harcı eksikliğinin giderilmesi için muhtıra çıkarıldığı gözönünde bulundurulduğunda, gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davalı vekiline yukarıda açıklanan şekilde temyiz harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davalı tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalı tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için dosyanın mahkemesine aynı sebeple İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/910, Karar No: 2012/4666, Tarih: 22.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/910 E.  ,  2012/4666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve ...ile ... ve ... mirasçıları aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Korkuteli Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.11.1998 gün ve 80/297 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım ... mirasçıları tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak dava konusu 2822 parselde davalı adına kayıtlı 3/16 paya ait tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., 10.6.1998 tarihli yargılama oturumunda, tapunun davacıya verilmesini kabul ettiğini açıklayarak davayı kabul etmiş, beyanını parmak izi ile tasdik etmiştir.

Mahkemece, kabul beyanı doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm, karar sonrası öldüğü anlaşılan davalı ...’nin bir kısım mirasçıları tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu Kozağacı köyü 2822 parsel, 1990 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında vergi kaydı, miras ve taksim hususları dikkate alınarak 13/16 payı Hüseyin oğlu ..., 3/16 payı ...kızı ... adına tesbit edilmiş, tutanak 18.12.1991 tarihinde kesinleşmiştir.

Yargılama sırasında davayı kabul eden 3/16 pay maliki ...kızı ... 15.01.2002 tarihinde ölmüş geride mirasçı olarak davacı ..., hükmü temyiz eden ..., ...., ..., ..., ...ve ... ile birlikte kendilerine hüküm tebliğ edilen ancak temyiz isteğinde bulunmayan ..., ... ve ... kalmıştır.

Kural olarak öğretide ve yerleşik Yargıtay uygulamasında kararlılık kazanan görüşlere göre; HUMK’nun 95.maddesine göre (HMK’nun 311.m.) feragat, kabul gibi irade beyanları, HUMK’nun 151. maddesi ( HMK’nun m. 154, 155 ) hükmü uyarınca yöntemine uygun bir biçimde belgelendirilmiş olmak koşulu ile HUMK’nun 237. maddesi (HMK’nun 303.m) hükmünde düzenlenen biçimde maddi anlamda kesin hükmün bütün sonuçlarını doğurur. Feragat ve kabul tek taraflı tasarruflardan olup, hiç bir zaman karşı tarafın da kabulüne bağlı olmayıp belgelendirildiği anda dava kendiliğinden son bulur. Kaldı ki, iradeyi sakatlayan sebebi ispat etmek şartı ile Borçlar Hukuku kuralları çerçevesinde HMK’nun 311.maddesine göre kabulün iptali için dava açma imkanı da bulunmaktadır. Kesin hüküm ise, kamu düzenine ilişkin olup, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gereken olumsuz dava koşuludur.

Bu açıklamalar karşısında mahkemece davalı ...’nin yargılama sırasında parmak izi ile tasdik edilen kabul beyanına değer verilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalı ...’nin bir kısım mirasçılarının temyiz itirazları yerinde değildir. Diğer yandan aynı payla ilgili ... tarafından açılan ve yine ...’nin kabulü ile sonuçlanan davanın açılmasından önce eldeki temyize konu davadaki kabule değer verilmiş olması da az yukarıdaki açıklamalar karşısında doğrudur.

Açıklanan nedenlerle davalı ...’nin bir kısım mirasçılarının temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1.790,60 TL'nin temyiz eden bir kısım ... mirasçılarından alınmasına 22.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5462, Karar No: 2024/6129, Tarih: 05.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/5462 E.  ,  2024/6129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2685 E., 2021/1738 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin haksız el koyma tedbiri nedeniyle 100.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; dava konusu madeni yağlara koşulları oluşmadığı halde el konularak tasfiye edildiğini, bu nedenle tazminat isteme koşullarının oluştuğuna, davanın reddi gerekçesinin yerinde olmadığına, davanın kabulü gerektiğine ve vekalet ücretine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; dava konusu madeni yağlara koşulları oluşmadığı halde el konularak tasfiye edildiğini, bu nedenle tazminat isteme koşullarının oluştuğuna, davanın reddi gerekçesinin yerinde olmadığına, davanın kabulü gerektiğine ve vekalet ücretine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/401 Esas - 2011/269 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının Kaçak Petrol Satmak, Bulundurmak, Ticari Amaçla Satın Almak, Taşımak ve Saklamak suçunu işlediğinden bahisle hakkında soruşturma başlatıldığı, soruşturma sırasında 24/02/2010 tarihinde davacının işyerinde bulunan 76 bidon madeni yağa el konulduğu, Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/401 Esas - 2011/269 Karar sayılı ilamı ile delil yetersizliğinden davacının beraatine karar verildiği, bu kararın 15/01/2019 tarihinde kesinleştiği, kararda davacıda ele geçirilen madeni yağlarla ilgili herhangi bir hüküm tesis edilmediği, bu nedenle Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/03/2019 tarih ve2010/401 Esas - 2011/269 Karar sayılı ek kararı ile madeni yağların müsaderesine karar verildiği, karara karşı sanıklar müdafiilerinin itirazı üzerine itirazın değerlendirilmesi amacıyla gerekli usulü işlemlerin yapılmaya başlanıldığı, ancak gerek dava tarihi, gerekse de karar tarihi itibariyle henüz anılan ek kararın kesinleşmediği, davacının işyerinde yapılan arama sonucu ele geçirilen madeni yağların, soruşturma aşamasında tasfiyesine karar verildiği, 5607 sayılı Kanunun 16/2 maddesi uyarınca, davacının İl Özel İdareye başvurarak, tasfiye edilen madeni yağlarla ilgili olarak emanet hesabına aktırılmış olan bedelini yasal faizi ile birlikte kurumdan talep edebileceği, ancak davacı tarafından bu yönde herhangi bir başvuru yapılmaksızın, CMK'nın 141 maddesi kapsamında tazminat davası açıldığı, davacının, idareye başvurarak talebe konu yağların bedelini her zaman alabileceği, bu haliyle dava nedeniyle CMK'nın 141 maddesi anlamında davacının herhangi bir zararının oluştuğunun kabul edilemeyeceği, diğer taraftan bir an için davanın CMK 141 maddesi kapsamında olduğu değerlendirilse dahi, Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesince, suça konu madeni yağlara ilişkin asıl kararla herhangi bir hüküm tesis edilmediği, bilahare ek kararla müsaderesine ilişkin karar verildiği ve bu ek kararın henüz kesinleşmediği, bu haliyle CMK'nın 142/1 maddesinde belirlenen yasal dava açma süresinin henüz başlamadığı, itiraz neticesinde müsadere kararının ortadan kaldırılabileceği, bu haliyle dava şartının bu aşamada oluşmadığı gerekçesiyle davacının maddi ve manevi tazminat talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 141. ve 142. maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR