muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/282, Karar No: 2019/482, Tarih: 04.02.2019

B) Manevi Tazminat hükmü yönünden yapılan temyiz incelemesinde ise ;

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere, temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, sigortalının 23/07/2015 tarihinde tespit edilen meslek hastalığından sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.Dosya kapsamından, davacı sigortalının meslek hastalığı nedeniyle 23/07/2015 tespit tarihi itibariyle % 60 oranında malul kaldığı, meslek hastalığının gelişmesinde mahkemece itibar edilen bilirkişi raporuna göre davalı işveren TTK’nın % 88,58 oranında kusurunun bulunduğu aynı zamanda, %11,42 oranında kaçınılmazlığın etkili olduğu, anlaşılmaktadır. Gerek mülga B.K'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.Hakimin, bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarını, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince almamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. Bu ilkeler ve somut olayın özelliği gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan 45.000,00 TL manevi tazminatın fazla olduğu açıkça belli olmaktadır.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca (KALDIRILMASINA), ilk derece mahkemesi kararının manevi tazminata ilişkin kısmının yukarıda belirtilen nedenlerle (BOZULMASINA), dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde davalı'ya iadesine, 04/02/2019 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, meslek hastalığı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, davalı işverene ait Karadon müessesindeki maden ocağında çalışmasından dolayı Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 13.5.2016 tarihli raporuna göre %60 oranında mesleki maluliyete maruz kaldığı anlaşılmıştır.Yargılama sonucunda alınan kusur raporuna göre davacıda meydana gelen meslek hastalığından kaynaklı %60 oranındaki maluliyette, %88,58 davalının kusurunun, %11,42 de kaçınılmazlığı olduğu tespit edilmiştir.

Türk Borçlar Kanununun 56/1. maddesi gereğince “Hakim... olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesine karar verebilir.” Görüldüğü üzere 56. madde manevi tazminata hükmedilmesini gerekli kılan hal ve şartları, hakimin taktirine bırakmıştır 56. madde de belirtilen özel haller arasında işverenin kusurlu bulunması da yer alır. Ancak işveren kusurlu olmazsa da bazı özel hallerde manevi zararı tazminle yükümlü olabileceği doktrinde belirtilmiştir. (Bkz. Prof Dr. Sarper Süzek, İş Hukuku, 12. Baskı, Sh. 484 vd.) Bununla birlikte iş kazası ve meslek hastalığı sonucu oluşan maluliyet oranı, bedensel acının yüksekliği, devam süresi ve de tedavi süresinin uzunluğu nedeniyle duyulan manevi acının ve ızdırabın ağırlığı manevi zararın miktarının belirlenmesinde önemli ölçütlerdendir.

Somut olayda, davacının hiç kusurunun olmaması, maluliyet oranındaki aşırı yükseklik, yakalandığı meslek hastalığının yaşam kalitesini çok yüksek oranda düşüreceği dikkate alındığında, ilk derece mahkemesince davacı lehine hükmedilen 45.000,00 TL manevi tazminat fazla olmayıp ilk derece mahkemesi kararının onanması gerektiğinden, çoğunluğun bozma ilamında belirttiği "... Davacı yararına hüküm altına alınan 45.000,00 TL manevi tazminatın fazla olduğu..." görüşüne katılmamaktayım.04.02.2019
Yargıtay — Esas No: 2011/9344, Karar No: 2012/2400, Tarih: 21.02.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/9344 E.  ,  2012/2400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2010

Davacı vekili, iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanmadığını ileri sürerek feshin geçersizliğin tespiti ile işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş akdinin feshinin geçerli nedene dayandığını ve fesih bildiriminin usulüne uygun şekilde yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesin talep etmiştir.

Mahkemece, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesine uygun fesih bildirimi yapılmadığı, fesih bildiriminde fesih nedeninin açık ve kesin bir şekilde belirtilmediği gerekçesiyle  davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, her ne kadar mahkeme aksini belirtmiş ise de, fesih bildiriminde ihale süresinin bitimi feshe neden olarak gösterilmiş olup, buna göre fesih nedeni açık ve kesin bir şekilde belirtilmiştir. Fesih bildiriminde sebep olarak ihale süresinin bitimi gösterildiğine göre davalı şirketin yeni ihaleyi kazanıp kazanmadığı, kazanmamışsa davacının değerlendirilebileceği başka bir işyerinin bulunup bulunmadığı, işyerine aynı nitelikte yeni işçi alınıp alınmadığı araştırılarak sonuca göre karar verilmelidir. Bu yönler araştırılmaksızın davanın kabulü hatalı olup, bu nedenlerle hüküm bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 21.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8200, Karar No: 2012/9807, Tarih: 20.09.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/8200 E.  ,  2012/9807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/808, Karar No: 2015/5014, Tarih: 08.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/808 E.  ,  2015/5014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇEŞME SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/05/2014

NUMARASI : 2013/158-2014/205

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulü ile baba adlarının ve soyadlarının tapuya kayıt ve tesciline ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ....'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, 567 ada, 40 parsel, 526 ada, 46 parsel, 128 ada, 11 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında, murisleri Gülsüm ile Fatma'nın baba adlarının ve soyadlarının yazılmadığını ileri sürerek, tapu kayıtlarındaki eksikliğin giderilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 567 ada, 40 parsel, 526 ada, 46 parsel, 128 ada, 11 parsel sayılı taşınmazlarda malikleri ".... TC nolu H....K...'nun annesi Mümin Karısı G... K... ile İ... İli, Ç...İlçesi, S... Mahallesi, Cilt No:..., Hane No:...'de nüfusa kayıtlı Hasan ve A... D...'dan olma, 01/07/1882 D.lu, ... T.C. Nolu F... K...'nun baba adlarının ve soyadlarının tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre, Mahkemece, yapılan inceleme ve araştırma sonucunda, dava konusu 567 ada, 40 parsel, 526 ada, 46 parsel, 128 ada, 11 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtları ile nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlanarak, davanın kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalı vekilinin buna ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ne var ki; tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenen Gülsüm'ün nüfus kaydına ulaşılamadığının Çeşme Nüfus Müdürlüğünün 22.07.2013 Tarihli yazısıyla bildirildiği görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de, idari yoldan tapu kayıtlarında intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda, davacının, murisi ile tapu kayıt malikinin aynı kişi olduğunun tespitini istemekte hukuki yararı olduğu açıktır.

Bu durumda, gerekli araştırma ve incelemeler yapılarak tapu kayıt maliki ile davacının murisinin aynı şahıs olduğu yönünde tam bir kanaat oluştuğu taktirde "Çoğun içerisinde az da vardır." kuralı gereğince dava tespit davası olarak değerlendirilerek aynı şahıs olduklarının tespitine karar verilmelidir.

Hâl böyle olunca; davacının miras bırakanı Gülsüm ile tapu kayıt malikinin aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hâl böyle olunca; davacının miras bırakanı Gülsüm ile tapu kayıt malikinin aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazı açıklanan yöne ilişkin olarak yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31991, Karar No: 2018/3663, Tarih: 15.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/31991 E.  ,  2018/3663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığını belirterek davacının, işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesinden kaynaklı bir kısım alacağının ödenmediğini ileri sürerek; ilave tediye, kıdemli işçiliği teşvik primi, kıdem zammı farkı, bayram yardımı, öğrenim yardımı ve yakacak yardımına ilişkin belirsiz alacaklarının tespiti ile şimdilik 2.200,00 TL belirsiz alacağın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacıya toplu iş sözleşmesinin yürürlüğe girmesinden önce toplu iş sözleşmesi yürürlüğe girdikten sonra hak ettiği tüm işçilik alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflarca temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağı ve usulden reddi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağı gerekçesiyle usulden reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1988 tarih 197/2-520 esas, 1988/89 karar sayılı kararında, Yargıtay'ca temyiz incelemesinin yapıldığı sırada dosyada bulunan bir belgenin gözden kaçırılması, maddi hata nedeni olarak açıklanmıştır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun kökleşmiş içtihatları maddi hataya dayanan bozma ya da onama ilamının usuli kazanılmış hak oluşturmayacağı yönündedir (Yargıtay HGK17.012007gün 2007/9-13 esas 2007/17 karar ve Yargıtay HGK 25.06.2008 gün 2008/11-448 esas, 2008/454 karar).

Ayrıca belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 gün ve 1957 /13 esas, 1959 karar ve 09.05.1960 gün 1960/21 esas, 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtay'ca maddi hata sonucunda verilen bir karara mahkemece uyulsa dahi usuli kazanılmış hak oluşmaz.

6100 sayılı Kanun'un 176. maddesinin birinci fıkrasına göre “Taraflardan her biri, yapmış olduğu usul işlemlerini kısmen veya tamamen ıslah edebilir.”

Ayrıca belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 gün ve 1957 /13 esas, 1959 karar ve 09.05.1960 gün 1960/21 esas, 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtay'ca maddi hata sonucunda verilen bir karara mahkemece uyulsa dahi usuli kazanılmış hak oluşmaz.

6100 sayılı Kanun'un 176. maddesinin birinci fıkrasına göre “Taraflardan her biri, yapmış olduğu usul işlemlerini kısmen veya tamamen ıslah edebilir.”

Bilindiği üzere, ıslah, taraflardan birinin usule ilişkin bir işlemini, bir defaya mahsus olmak üzere kısmen veya tamamen düzeltmesine imkan tanıyan ve karşı tarafın onayını gerektirmeyen bir yoldur.

Öğretide ise ıslah, yukarıdaki tanıma benzer, taraflardan birinin yapmış olduğu usul işleminin tamamen veya kısmen düzeltilmesi olarak tanımlanmıştır (KURU, Baki, Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt:IV, İstanbul 2001, s. 3965; ALANGOYA/YILDIRIM/DEREN YILDIRIM, Medeni Usul Hukuku Esasları, İstanbul 2009, s. 266; PEKCANITEZ/ATALAY/ÖZEKES, Medeni Usul Hukuku, Ankara 2009, s.361; ÜSTÜNDAĞ, Medeni Yargılama Hukuku, Cilt: I-II, İstanbul 1997, s.549; BİLGEN, Mahmut, Hukuk Yargılamasında Islah, Ankara 2010, s.1'de aktarılan tanımlar ve yazarlar; YILMAZ, Ejder, Medeni Yargılama Hukukunda Islah, Ankara 2010, s.49-50'de aktarılan tanımlar ve yazarlar).

6100 sayılı Kanun'un 180. maddesine göre de, davanın tamamen ıslahı durumunda, yeni bir dava dilekçesi verilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, dava her ne kadar belirsiz alacak davası olarak açılmış ise de, davanın tamamen ıslahı suretiyle yeni bir dava dilekçesi verilerek dava türü tam eda davası olarak değiştirilmiştir. Dairemizce bu husus gözden kaçırılarak maddi hataya dayalı olarak davanın usulden reddi gerektiği gerekçesi ile Mahkeme kararı bozulmuşsa da yukarıda açıklandığı üzere maddi hataya dayalı bozmaya uyulması taraflar lehine usuli kazanılmış hak oluşturmaz. Bu itibarla, mahkemece faiz başlangıç tarihi ve zamanaşımı başlangıç tarihleri yönünden tam ıslah tarihi dikkate alınmak sureti ile işin esasına girilmeli ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/353, Karar No: 2015/22809, Tarih: 17.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/353 E.  ,  2015/22809 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Osmaneli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2014

NUMARASI :

DAVACI : A..Madencilik Orman Ürünleri İnş. San. Tic. Ltd. Şti.

DAVALI : AS Factoring Hizmetleri A.Ş.

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararına ilişkin temyiz dilekçesinin reddine

dair 19.09.2014 tarih, 2014/ ... Esas, 2014/... Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK'nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK'nun 366. ve HUMK'nun 442. maddeleri uyarınca REDDİNE, takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 52,40 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 5,20 TL’nin karar düzeltme isteyenden alınmasına, 17.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6983, Karar No: 2019/19502, Tarih: 11.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6983 E.  ,  2019/19502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : BURSA 9. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 11/11/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2378, Karar No: 2015/5054, Tarih: 05.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/2378 E.  ,  2015/5054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, 18.04.2014 gününde verilen dilekçe ile mirasın gerçek reddi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 18.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, kardeşi ... 'in 30.01.2014 günü vefat ettiğini, geriye mirasçı olarak kendisinin kaldığını, kardeşinin mirasının kayıtsız şartsız reddini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, murisin anne ve babasının sağ olduğu ve mirasçısı oldukları, davacının mirasçı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Muris, 30.01.2014 tarihinde vefat etmiş, en yakın yasal mirasçıları olan anne ve babası mirası 09.04.2014 tarihinde kayıtsız şartsız reddetmişlerdir. En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda arta kalan değerler, mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir. (TMK m. 612/1-2) Türk Medeni Kanununun 608'nci maddesinde yer alan hüküm, mirası reddetmeden ölen mirasçının ret hakkının geçmesiyle ilgili olup, olayda uygulanması olanağı yoktur. Aynı maddenin son fıkrasında yer alan hüküm ise; ret sonucunda mirasın, daha önce mirasçı olmayanlara geçmesi halinde uygulanma olanağına sahiptir. Davacı, murisin kardeşidir. Murisin en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından mirasın reddedilmiş olmasıyla, miras davacıya geçmemiş, kendiliğinden tasfiyeye tabi hale gelmiştir. Miras

kendisine geçmemiş olanların ise mirası reddetmeleri söz konusu olamaz. Bu hak, mirasın daha önce mirasçı olmayanlara geçmesi halinde doğar. Davanın bu sebeple reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddedilmesi doğru değil ise de, ret kararı yukarıda gösterilen sebeple sonucu bakımından doğru olduğundan hükmün, gerekçesi değiştirilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple sonucu bakımından usul ve yasaya uygun olan hükmün gerekçesinin yukarıda gösterilen şekilde değiştirilerek ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 05.05.2015 oybirliğiyle karar verildi.