muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1888, Karar No: 2025/1017, Tarih: 24.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1888 E.  ,  2025/1017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/813 E., 2024/441 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/360 E., 2023/149 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili idare tarafından yol yapım işi için kurulan asfalt plentinin doğal gaz bağlantısı için davalı şirket ile aralarında "Münferit Hat Bağlantı Sözleşmesi" imzalandığını, davalı tarafından güvence bedeli talep edildiğini, müvekkilinin kamu idaresi olması nedeniyle 30 Mayıs 2018 tarih 30436 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Enerji Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nin (Yönetmelik) "Güvence Bedeli Alınmayan Tüketiciler" başlıklı 30. maddesinin (c) fıkrasına istinaden güvence bedeli alınamayacağını, ayrıca müvekkilinin doğal gaz bedelini ödememesinin söz konusu olamayacağı, kamu adına doğan borçların 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu ve Bütçe Kanunu ile güvence altına alındığını, bu nedenlerle güvence bedelinden muaf tutulmaları gerektiğinin davalıya bildirildiğini, davalı tarafından talebin reddedildiğini ileri sürerek; müvekkilinin Kamu Kurumlarından güvence bedeli alınmaması yönünde yapılan düzenlemeden faydalanması gerektiğinin tespitine, davalı şirket tarafından hukuki ve yasal dayanağı olmadan talep edilen güvence bedelinden muaf tutulmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının taraf ehliyetinin bulunmadığını, idare mahkemelerinin görevli olduğunu, müvekkili şirketin ve diğer lisans sahibi dağıtım şirketlerinin kurulun verdiği karara aykırı bir işlem ve eylemde bulunamayacağını, davacının müvekkili şirket ile akdedilen sözleşmeyi dilediği zaman feshederek tedarikçilerden doğal gaz satın alabileceğini ve güvence bedelinin bu şekilde iade edilebileceğini, davacı idarenin 16.11.2021 tarihli sözleşme ile güvence bedeline ilişkin tüm hususları imza ederek kabul ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Yönetmelik hükümleri uyarınca kamu idarelerinin güvence bedelinden muaf olduğuna ilişkin bir düzenlemenin olmadığı, güvence bedelinin niteliği itibariyle özel hukuk sözleşmesinin teminatı niteliği taşıması nedeniyle, kamu idarelerine tek taraflı ayrıcalık ve ya muafiyet imkanı sağlanmasının söz konusu olamayacağı, bu bedel harç,resim gibi genel bütçeye dahil olacak kalemlerden olmadığından bunlar hakkındaki muafiyetlerin kıyasen uygulanabilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiş; karara karşı süresi içerisinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla başvurunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin güvence bedelinden muaf olduğunu, 30 Mayıs 2018 tarihli ve 30436 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Yönetmelik'in "Güvence Bedeli Alınmayan Tüketiciler" başlıklı 30. Maddesinin (c) fıkrasında, kamu idarelerinden güvence bedeli alınamayacağının düzenlendiğini, kendilerinin İçişleri Bakanlığına bağlı de kamu idaresi olduklarını, Sayıştay raporlarında da güvence bedeli alınamayacağının belirtildiği, Mahkemece eksik inceleme yapıldığını ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, doğal gaz abonelik sözleşmesi kapsamında güvence bedeli tahsili hususunda yarattığı ileri sürülen muarazanın giderilmesi talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçe ve özellikle davacı idarenin Yönetmelik'in 30. maddesinde yer verilen 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli (1) sayılı cetvelde yer alan idarelerden olmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,24.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4854, Karar No: 2014/8370, Tarih: 19.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4854 E.  ,  2014/8370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1521, Karar No: 2015/12879, Tarih: 08.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1521 E.  ,  2015/12879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2014

NUMARASI : 2012/123-2014/31

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden dava konusu taşınmazın dere koruma alanında kaldığı ancak, taşınmaza fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Açıklanan nedenlerle mahkemece dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5137, Karar No: 2021/4285, Tarih: 07.07.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/5137 E.  ,  2021/4285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av.... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 11.05.2021 tarihli dilekçe ile davalı tarafla sulh olduklarını beyan etmiştir.

Bu durumda sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek, davacı vekili tarafından verilen ibranamenin içeriğinin değerlendirilmek ve bu konuda ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/07/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7306, Karar No: 2011/561, Tarih: 09.02.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/7306 E.  ,  2011/561 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/275588

...'yi kasten öldürmekten, ..., ..., ..., ... ile ...'yi de yaralamaktan sanık ..., işbu suçlara yardımdan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ...'nin bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: ...'nin adam öldürme, ... ve ...'nin öldürmeye yardım suçlarından hükümlülüklerine, ..., ..., ... ile ...'in yaralamadan, ...'in öldürmekten, ..., ... ile ...'in yaralama ve öldürmeye yardımdan, ....'nin atılı suçlardan beraatlerine, bir kısım sanıkların yaralamadan CMK.nun 231.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin (BİNGÖL) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14/01/2010 gün ve 186/6 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanıklar müdafiinin yasal süresinden sonra olan duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca,

b) Sanık ... müdafiinin 14.01.2010 tarihinde yüzüne karşı verilen kararı yasal süre olan bir haftalık süre dolduktan sonra 04.03.2010 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin yasal süresinden sonra olan,

C) Sanıklar ... ve ... haklarında maktül ...'yi öldürmeye yardım ve mağdurlar ..., ..., ... ve ...'yi yaralama, sanık ... hakkında maktül ...'yi öldürmeye yardım ve mağdurlar ..., ..., ... ... ve ...'yi yaralama, sanık ... hakkında maktül ...'yi öldürme, sanık ... hakkında mağdurlar ..., ..., ... ... ve ...'yi yaralama, sanık ... ve ... haklarında mağdurlar ..., ..., ..., ... ... ve ...'yi yaralama suçlarından açılan davalarla ilgili olarak verilen beraat kararlarının gerekçesine yönelik olmayan temyizde hukuki bir yararı bulunmadığından, temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

.../...

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/275588

Sanıklar ... ve ... haklarında mağdur ... yi, sanık ... hakkında mağdur ...'yi, sanık ... hakkında mağdurlar ..., ..., ..., ... ... ve ...'yi, sanık ... hakkında mağdur ...'yi yaralama suçlarından açılan davalarla ilgili olarak “5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olduğundan,” 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12.maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar temyizi kabil olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan ve itiraz merciince de talep konusunda karar verilmiş olduğundan, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarında adı geçen mağdurları yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden dosyanın incelenmeksizin mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE karar verilmiştir.

3-Sanıklar müdafiinin temyiz talebi üzerine, sanık ... hakkında adam öldürme, sanıklar ... ve ... haklarında adam öldürmeye yardım suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrik ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında adam öldürme, sanıklar ... ve ... haklarında adam öldürmeye yardım suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 09.02.20011 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/9013, Karar No: 2022/9568, Tarih: 15.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9013 E.  ,  2022/9568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin çalıştığı işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik uyarınca belirlenen değerlerin üzerinde gürültü ölçüldüğünü ve 8,5 saat çalışan davacının buna göre günde 7,5 saat çalıştırılmayı ve buna bağlı haklarının ödenmesini beklerken yeni bir ölçüm yapılacağı söylenerek uygulamaya devam edildiğini, toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümlerine rağmen kısa çalışma primi ödenmediğini, ayrıca günlük 8,5 saat çalıştırıldığı ve ara dinlenmesi hariç günde yarım saat fazla çalışma yaptığı hâlde ücretinin ödenmediğini ileri sürerek günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiğinin tespiti ile kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik hükümleri dışındaki işler için haftanın beş günü, günde 8,5 saat olmak üzere 42,5 saat çalışma yapıldığını ve 45 saat üzerinden ücretinin ödendiğini, ölçümlerin usulüne uygun bir şekilde yapıldığını ve davacının 7,5 saat çalıştırılmasının maddi koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarının ödenmediği sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarının ödenmediği sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemece verilen kararın eksik ve hatalı incelemeye dayalı olduğunu, itiraz ve savunmalarının nazara alınmadığını, delillerinin yeterince değerlendirilmediğini, zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçirildiğini, dava konusu alacakların belirlenebilir olması hâlinde belirsiz alacak ve kısmi dava açılamayacağını, İdarece yapılan işlemlerin mevzuat ve toplu ... sözleşmesi hükümlerine uygun olarak gerçekleştirildiğini, talep edilen alacaklar yersiz ve dayanaksız olduğu gibi talep edilen faiz türü ve faiz başlangıç tarihinin de kanuni dayanaktan yoksun olduğunu, kararda hüküm altına alınan alacak miktarlarının da doğru olmadığını ve davacının alacağı bulunmadığını belirterek kararın kaldırılması ile davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, davacının çalıştığı işyerinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda neticeten; davacının Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamındaki işte çalıştığı ve söz konusu Yönetmelik uyarınca günde en fazla 7,5 saat çalıştırılabileceği, dosyada mevcut olan puantaj kayıtlarından davacının 8,5 saat çalıştırıldığı dönem belirlenmekle davacının günlük 7,5 saati aşan çalışması yönünden fazla çalışma alacağına hak kazandığı ve puantaj kayıtları ile ücret bordroları esas alınarak günlük yarım saat fazla çalışması için fazla çalışma alacağının belirlendiği, Yargıtay kararları doğrultusunda toplu ... sözleşmesi hükümleri de dikkate alınarak belirlenen fazla çalışma ücretinden sadece fazla çalışma süresine isabet eden saatler için ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma priminin mahsubu gerektiği, bu doğrultuda verimliliği teşvik priminin mahsup edildiği ancak günlük 7,5 saati aşan çalışmalar için kısa çalışma primi hesaplanmadığından fazla çalışma alacağından mahsup edilecek kısa çalışma primi alacağı bulunmadığı, kısa çalışma priminin ödendiğinin ispat yükü üzerinde olan davalı tarafça ödemenin ispatlanamadığı, ıslah edilen alacakların zamanaşımına uğramadığı, uygulanan faiz türü ve faiz başlangıç tarihlerinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında yer alan bir işte çalışıp çalışmadığı ve buna bağlı olarak fazla çalışma ücreti ile kısa çalışma primi alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3752, Karar No: 2012/7769, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3752 E.  ,  2012/7769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48. ve 51. sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19. sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiş olup yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13. maddesinin (J) fıkrasından kaynaklanan yargı harçlarından muafiyeti ortadan kalktığından, HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde sözü edilen fıkraya göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2261, Karar No: 2013/7604, Tarih: 13.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/2261 E.  ,  2013/7604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 26.02.2010 gün ve 2008/573 Esas, 2010/67 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.03.2013 gün ve 2013/8-131 Esas, 2013/75 sayılı Kararında açıklandığı üzere, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınıp dosyaya eklenen nüfus kaydına göre sanığın hükümden sonra 15.04.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, mahallinde gerekli araştırma yapılarak sanığın gerçekten öldüğünün saptanması halinde TCK.nın 64 ve CMK.nın 223. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.