muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/5738, Karar No: 2008/10054, Tarih: 07.07.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/5738 E.  ,  2008/10054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

...

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Fenni bilirkişi raporunda 9, 10 ve 11 numaraları ile gösterilen ve kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı bildirilen bölümler hakkında ne gibi işlem yapıldığı, kadastro tutanağı düzenlenip düzenlenmediği kadastro müdürlüğünden sorularak eğer tutanak düzenlenmiş ise kadastro tutanak örneklerinin istenmesi,

2- Bu yerler hakkında kadastro tutanağı düzenlenmemiş ise 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesi gereğince tapuya tescil edilip edilmediği veya daha önceden kesinleşen orman kadastrosu sonucunda bu yerlerin orman olarak tapuya tescil edilmiş ise kadastro sırasında tapu kütüğüne aktarılıp aktarılmadığı, ... Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazı ile oluşan tapu kayıtlarının,

dosyaya eklenmesi; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 07/07/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19709, Karar No: 2015/2817, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19709 E.  ,  2015/2817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28136, Karar No: 2020/11258, Tarih: 09.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/28136 E.  ,  2020/11258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-Sanık hakkında katılanlar ... ile ...'ya yönelik eylemi nedeniyle,TCK'nın 158/1-a-son, 43/2, 62/1, 52/2-4 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Sanık hakkında katılan ... 'e yönelik eylemi nedeniyle, TCK'nın 158/1-a-son, 62/1, 52/2-4 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

3-Sanık hakkında 677 sayılı Kanuna muhalefet suçundan, 677 sayılı yasanın ½, TCK'nın 62/1, 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık hakkında katılanlar ... ile ...'e yönelik eylemi nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü, sanık müdafisi ile O yer Cumhuriyet savcısı tarafından; katılan ... 'e yönelik eylemi nedeniyle nitelikli dolandırıcılık ve 677 sayılı Tekke ve Zaviyeler ile Türbelerin Seddine ve Türbedarlıklar ile Bir Takım Unvanların Men ve İlgasına Dair Kanuna Muhalefet suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri sanık müdafisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, suç tarihi itibari ile toplum içerisinde “üfürükçü hoca” olarak bilindiği, bu çerçevede gelen müşterileri okuyup, üfleyerek ve büyü yaparak tedavi edeceğini söyleyerek para aldığı, bu kapsamda olay tarihinde pikniğe gittiklerinde tanıştıkları üçüncü bir şahsın tavsiyesi üzerine sanıkla irtibata geçen katılanlar ... ve...'nın çocuklarının olmaması nedeniyle kendi değerlendirmelerine göre bu yola başvurarak, çocuklarının olmasının yolunu bulmak amacıyla sanığa müracaat ettikleri, sanığın önce bu katılanlara ardından da bu katılanların sanığa ulaştığını öğrenen katılan ...'ya üzerlerinde büyü bulunduğunu söyleyip başlarına gelecek hususlar bakımından haber verdiği, yine sanık tarafından katılanlarda ve çocuklarında büyü bulunduğu ve akıbetlerinin kötü sonla biteceğini söyleyerek bunları para karşılığı yapacağı iğne, kullanacakları ilaç, uyguladığı merhem ve benzeri şeylerle sonlandıracağının belirtip katılanları aldattığı, bu kapsamda katılanlar... ile ...'ten 3.500 TL nakit para ile 250 TL değerinde koyun ile 50 TL değerinde yem; katılan ...'dan 5.000 TL nakit para ile 500 TL değerinde 2 adet koyun aldırarak haksız menfaat elde ettiği, bu surette sanığın katılan ...'ya ve katılanlar... ile ...'e yönelik zincirleme olacak şekilde dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçu ile 677 sayılı Tekke ve Zaviyeler ile Türbelerin Seddine ve Türbedarlıklar ile Bir Takım Unvanların Men ve İlgasına Dair Kanunun ½ maddesine muhalefet suçunu işlediği kabul olunan somut olayda,

Sanığın tevil yollu ikrar içeren savunmaları, katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanları, muhafaza alma tutanağı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı suçları işlediği sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tevil yollu ikrar içeren savunmaları, katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanları, muhafaza alma tutanağı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı suçları işlediği sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre O yer Cumhuriyet savcısının katılanlar ... ile...'ya yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine; sanık müdafisinin suçların yasal unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanmamasına ve de fazla ceza tayinine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13418, Karar No: 2013/3077, Tarih: 18.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/13418 E.  ,  2013/3077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkilinin 22.11.2010 tarihinde davalı ile yapmış olduğu sözleşme ile davalının İzmir Menemen serbest bölgede satın almış olduğu Toskana deri fabrikasının hurda elektrik şalt malzemeleri ve trafosunu 21.000 TL karşılığında satın aldığını, sözleşme uyarınca müvekkilinin davalıya 1.000 Dolar, 1.000 Euro, 4.100 TL olmak üzere toplam 7.550 TL ödeme yaptığını, kalan 13.450 TL'lik ödemenin de malzemelerin teslimatının gerçekleştiği gün yapılacağının sözleşmede belirtildiğini, müvekkilinin kendi imkanları ile davalının fabrikasına gelerek sözleşmede yazılı malları söküp çuvallara yerleştirdiğini ve daha sonra teslim almak üzere fabrikadan ayrıldığını, sözkonusu sökme işlemlerinin üç gün sürdüğünü, bu iş için müvekkilinin işçilere toplam 600 TL ödediğini, sözleşme konusu malların müvekkiline teslim edilmediğini, davalının defalarca teslimi ertelemesi nedeniyle müvekkilinin 1.070 TL yakıt, yemek ve konaklama masrafı yaptığını, müvekkilinin hurdacılık işi yaptığını, sözleşme konusu mallar müvekkiline teslim edilmiş olsaydı müvekkilinin bu malları işledikten sonra fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 5.000 TL kar koyarak kazanç elde edebilecekken malların teslim edilmemesi nedeniyle bu kardan mahrum kaldığını belirterek, sözleşmede belirtilen borcun davalı tarafından aynen ifasını, ifası mümkün olmadığı halde müvekkilinin uğramış olduğu 9.220 TL maddi ve 5.000 TL müspet zararların fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak suretiyle ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 20.06.2012 havale tarihli ıslah dilekçesi ile; sözleşmede belirtildiği ve müvekkili tarafından aynen döviz cinsi ile ödeme yapıldığı için 1.000 USD ve 1.000 Euro'nun ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 23/02/2011 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte ödeme tarihindeki TL karşılığının tahsili ile yine peşin ödenen 4.100 TL'nin ihtarnamenin tebliğ tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini, bilirkişi tarafından hesaplanan 1.070 TL'nin dava tarihinden ve yine söküm işçiliği olarak hesaplanan 540,00 TL'nin dava tarihinden itibaren, dava dilekçesinde talep edilen müspet zarar 5.000 TL'nin dava tarihinden, geri kalan 5.500 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizleri ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğunu belirterek görev itirazında bulunmuş ve davaya konu yerin İDESBAŞ Menemen Deri Serbest Bölgesi olması nedeniyle bu bölge sınırlarından hurda malzemesinin çıkarılmasının mümkün olmadığını, buna bağlı olarak da müvekkilinin hurda malzemeyi teslim edemediğini, ifanın mümkün

olmaması durumu sözkonusu olduğundan davacının taleplerinin haksız ve mesnetsiz olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

olmaması durumu sözkonusu olduğundan davacının taleplerinin haksız ve mesnetsiz olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; İzmir Serbest Bölge Kurucu ve İşleticisi A.Ş. tarafından gönderilen yazı gereğince davaya konu malzemeler ister hurda ister ikinci el elektrik malzemesi olarak nitelendirilsin bu malzemelerin satışı konusunda hukuki bir engelin, ifa imkansızlığının bulunmadığı, dolayısıyla taraflar arasında akdedilen sözleşmenin geçerli olduğu, sözleşme konusu malzemeler ile ilgili olarak herhangi bir başvuruda bulunmakla yükümlü satıcı konumundaki davalının bu hususu yerine getirmemekle kusurlu davrandığı, davalının 18/02/2011 tarihli ihtarname ile borçlunun temerrüt hükümlerine göre, gecikmeden dolayı sorumlu olduğu, davacının talebi doğrultusunda bu sorumlulukta öncelikle aynen ifaya karar verilebileceği, ne var ki, aynen ifadan vazgeçildiğinden, ifanın yerine getirilmemesi sebebiyle davacının uğradığı müsbet zararın tazmininin gerektiği, bu bağlamda davacının ifaya yönelik yaptığı 1.500 TL akaryakıt ve ulaşım giderleri, 540 TL söküm masrafları ve 10.500 TL kazanç kaybını, ayrıca sözleşme gereği ödediği 7.550 TL' sının iadesini isteyebileceği, 540,00 TL söküm masraflarının üzerinde kalan kısım yönünden talebin yersiz olduğu, dava dilekçesi ile sözleşme kapsamında döviz cinsinden ödenen paraların TL olarak istendikten ve tercihini bu yönde kullandıktan sonra ıslah dilekçesi ile bu kez döviz cinsinden satım bedellerinin istenmesinin hukuka uygun olmadığı, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, keza dava dilekçesinde 600,00 TL olarak istenilen söküm işçiliği tutarının ıslah dilekçesi ile 540,00 TL olarak belirlenmesi ve bunun üzerinden tüm davanın değerlendirilmesinin istenmesinin usule uygun olmadığı, 7.550 TL satış bedelinin iadesi konusunda dava tarihinden önce davalının temerrüde düşürülmediği, ıslah dilekçesinde belirtilen taleplerden 5.500 TL'nin üzerinde kalan kısmın haksız olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle; dava dilekçesi ile açılan davanın kısmen kabulü ile 14.160 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, malların parçalanması ve sökülmesi işlemleri ile ilgili çalışma-yevmiye alacak talebinin 540.00 TL tutarın üzerinde kalan kısım yönünden reddine, aynen ifa konusunda karar verilmesine yer olmadığına, ıslah dilekçesinde belirtilen talebin kısmen kabulüne, 5.500,00 TL nin ıslah tarihi 20.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7290, Karar No: 2015/12441, Tarih: 22.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/7290 E.  ,  2015/12441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 17 ada 23 parsel sayılı 559.95 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacılar ... Ağa mirasçısı ... ve paydaşları tarafından davalı Hazine, Belediye Başkanlığı ve diğer gerçek kişiler aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu taşınmaz ile birlikte çok sayıda taşınmazı kapsar şekilde açılan tescil davası davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece 17. Hukuk Dairesinin usule ilişkin bozma ilamına uyularak parseller hakkındaki davalar tefrik edilmek suretiyle yapılan yargılama sonunda davacıların davasının reddine, bu dosyada çekişme konusu olan 17 ada 23 parsel sayılı taşınmazın Sıdık adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yukarıda belirtilen şekilde Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin ''davaların tefriki gereğine'' değinilen bozma ilamına uyularak; tescil davasının kapsamında kaldığı dosya kapsamı ile belirlenen taşınmazlar hakkındaki davalar ayrılarak ayrı ayrı görülmek suretiyle bu dosyaya konu olan taşınmaz ile ilgili olarak yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak yine yukarıda belirtildiği üzere Asliye Hukuk Mahkemesinde 20.05.1970 tarihinde Hacı ... mirasçıları ..., ... Ağa mirasçısı... ve .... Ağa mirasçısı Neriman tarafından Hazinece istimlak edilen arazilerin fazlası olup ellerinde kalan 3010 dönümlük taşınmazın adlarına tescili istemiyle dava açılmıştır. Dava Kadastro Mahkemesine aktarıldıktan sonra, ayrıca taşınmazların bir kısmı hakkında Hazine tarafından devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açılan dava

dosyaları da birleştirilerek tek dosya üzerinden yapılan yargılama sonucu verilen kararın temyizi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesince, ''her taşınmaz hakkında ayrı ayrı açılan davaların birleştirildiği, davaların birleştirilerek görülebilmesi için Usulün 43/2. maddesi uyarınca davaların aynı sebepten doğması, 45/3. maddesi uyarınca da davalardan biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkileyecek nitelikte bulunması başka bir anlatımla iki dava arasında bağlantı bulunması gerektiği; somut olayda birleştirme sebeplerinin

bulunmadığı, belirtilerek taşınmazlar hakkındaki davaların ayrılarak görülmesi" gereğine değinilmiştir.

bulunmadığı, belirtilerek taşınmazlar hakkındaki davaların ayrılarak görülmesi" gereğine değinilmiştir.

Anayasamızın 141. maddesine göre, devlet yargının basit, çabuk ve ucuz gerçekleşmesi için gereken tedbirleri almak zorundadır. Usul ekonomisi Anayasamızda ayrıca düzenlenmiş olduğu için, buna aykırılık, aslında Anayasa'ya aykırılık oluşturacaktır. (m.141). Ayrıca, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 6. maddesine göre de mahkemelerin makul bir süre içinde karar vermeleri öngörülmüştür. Bu, adil yargılanma hakkının bir gereğidir. Hukuk Muhakemeleri Kanunumuzun 30. maddesinde de hakimin yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlü olduğu belirtilmiştir. Ayrıca yargılamanın hakkaniyete uygun olarak adil bir şekilde yürütülmesi gerekmektedir. Hakkaniyet, taraflar arasındaki tam bir eşitliğin bulunmasını ve bu eşitliğin tüm yargılama boyunca devam etmesini gerektirir. Bu eşitlik yargılamada “silahların eşitliği” olarak ifade edilmektedir. Silahların eşitliği hukuk devleti ve genel eşitlik ilkesinin bir sonucudur. Silahların eşitliği, “hakim önünde eşitlik” ilkesi olarak, kanuni hakim ve hukuki dinlenilme hakkı yanında klasik bir usuli temel hak olarak kabul edilmiştir. Nitekim Anayasa Mahkemesinin 2.12.2004, 2001/216, 2004/120 (RG,21.10.2005, S.25973) sayılı kararında da “silahların eşitliği ilkesi davanın tarafları yargılama sırasında usul hükümleri yönünden eşit konumda bulunma, taraflardan birine dezavantaj sağlayacak kurallara yer vermeme esasını öngörmekte diğer bir deyişle davanın tarafları arasında hakkaniyete uygun bir dengenin varlığını gerekli kılmaktadır”. görüşü benimsenmek suretiyle yargılamada hakim olan temel ilkelere açıklık getirilmiştir.

Dairemizde iş bu dava ile birlikte temyiz incelemesine konu olan birden çok dava dosyası, daha önce temyiz incelemesi yapılan 407 adet dava dosyası ile birlikte tek bir tescil davasından kaynaklanmaktadır. Yukarıda belirtilen ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde; açılan tescil davası yüzlerce parçaya ayrılan davacılar yönünden, davanın parsel bazında tefrik edilerek ayrı ayrı yürütülmesi, maddi külfet dışında, yargılamanın sağlıklı yürütülmesi ve delillerin birlikte değerlendirilmesi imkanını da ortadan kaldırmakta, yüzlerce dosyaya dönüştürülmüş ihtilafın yargılama giderleri ve temyiz giderlerini de karşılanamaz hale getirmektedir. Öte yandan 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 27. maddesi hükmüne göre Kadastro tespitinden önce açılan davaya konu olan taşınmazlar hakkındaki davanın kadastro mahkemesinde birlikte görülmesi zorunludur. İhtilafın aynı nedenle açılan tescil davasından, bir başka ifade ile aynı sebepten kaynaklandığı göz önüne alındığında 17. Hukuk Dairesince bu hususun göz ardı edildiği ve bozma ilamının maddi hataya dayalı olduğu kuşkusuzdur. Maddi hataya dayalı bozma ilamı kazanılmış hak oluşturmaz. Hal böyle olunca aynı tescil davasının kapsamında kalan davalardan biri hakkında verilecek hükmün diğerlerini de etkileyeceği dikkate alınmak suretiyle tefrik edilen tüm dava dosyalarının birleştirilip, 3402 sayılı Kanun'un 30. maddesi göz önüne alınarak mahkemece taşınmazların gerçek hak sahibi belirlenmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, davaların ayrı ayrı sürdürülüp sonuçlandırılması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/412, Karar No: 2017/8348, Tarih: 26.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/412 E.  ,  2017/8348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iptal edilen Bağ-Kur yetim aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden başlatılması gerektiğinin tespitiyle ödenen yeti aylıklarından dolayı davalı Kurum' a borçlu olmadığının tespitine, Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 26/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1682, Karar No: 2019/7826, Tarih: 04.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/1682 E.  ,  2019/7826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 05/02/2018 tarih ve 2016/957 E- 2018/73 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine , istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 24/01/2019 tarih ve 2018/931 E- 2019/96 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı TEDAŞ arasında 24/07/2006 tarihinde işletme hakkı devir sözleşmesi (İHDS) imzalanarak sözleşmede belirtilen bölgedeki dağıtım işlerinin müvekkilli şirkete devredildiğini, işletme hakkının devrinden önceki iş ve işlemlerden kaynaklanan tazminatlardan davalının sorumlu olduğunu, 2002 yılında meydana gelen olay nedeniyle açılan davada verilen kararın kesinleştiğini, ilamın icrası için takip yapıldığını, müvekkilince 174.429,35 TL’nin takip dosyasına yatırıldığını ileri sürerek yatırılan miktarın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin hisse devri suretiyle özelleştirildiğini, özelleştirme ihale şartnamesi ve sözleşme hükümlerine göre devralanın ve dolayısıyla davacının söz konusu bedeli talep edemeyeceğini, ayrıca taraflar arasındaki sözleşmenin 7.2 maddesi gereğince ilgili davanın müvekkiline ihbar edilmesi gerektiği halde ihbar edilmediğinden faiz ve icra giderlerini talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesinin istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, dava dışı Orman Genel Müdürlüğünce 02/08/2002 tarihinde elektrik telinin kopması sonucu meydana gelen yangın nedeniyle uğranılan zararın tazminine yönelik 16/10/2002 tarihinde dava açıldığı, mahkemece yapılan yargılama sonunda davalı TEDAŞ'a yönelik açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verildiği, işbu davanın davacı yönünden davanın kabulüne karar verilmesi neticesinde davacı tarafça 173.787,17 TL ödeme yapıldığı, davalı TEDAŞ'ın söz konusu dayanak mahkeme yargılamasında taraf olması nedeniyle ihbar yapılmasına gerek olmadığı, kaldı ki İHDS’nin 7/1-2. maddesi gereğince de davalıya ihbar yükümlülüğünün bulunmadığı, tazminata neden olan olayın davalının sorumlu olduğu dönemde meydana geldiği, bu nedenle davacı tarafça ödenen miktardan davalının sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne 173.787,17 TL’nin avans faizi ile tahsiline karar verilmiştir. Karara karşı davalı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.