muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3880, Karar No: 2023/4564, Tarih: 21.06.2023

B. Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstekleri Yönünden

1.Sanıkların olay günü uyuşturucu ve alkol etkisinde olan katılan üzerinde müşterek hakimiyet kurmaları söz konusu olmayıp eylemlerini katılana karşı müstakilen gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendinde yer alan birden fazla kişi tarafından birlikte işlenme halini ve aynı Kanun'un 43 üncü maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümleri uygulanamayacağından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle

uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden;

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2014 tarihli, 2014/83 Esas, 2014/307 Karar sayılı kararırına yönelik şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstekleri Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2014 tarihli, 2014/83 Esas, 2014/307 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25094, Karar No: 2024/7121, Tarih: 22.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/25094 E.  ,  2024/7121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/257 E., 2019/128 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.a) Dazkırı Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli kararıyla sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52, 53 ve 58 inci maddeleri gereğince 1 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

b) Dazkırı Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli kararının sanıkların temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 25.10.2017 tarihli 2017/20384 Esas, 2017/21319 Karar sayılı kararıyla uzlaşma nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

c) Dazkırı Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2019 tarihli ve 2017/257 Esas, 2019/128 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52, 53 ve 58 inci maddeleri gereğince 1 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 05.07.2020 tarihli, 15-2019/100216 sayılı ve sanıklar hakkında kurulan hükümlerin bozulması gerektiği görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'in temyiz isteği, kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

2. Sanık ...'nin temyiz isteği; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 05.07.2020 tarihli, 15-2019/100216 sayılı ve sanıklar hakkında kurulan hükümlerin bozulması gerektiği görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'in temyiz isteği, kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

2. Sanık ...'nin temyiz isteği; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde Denizli ilinde bulunan Karakaya Ticaret isimli işletme kendisini Tahsin Şahiner olarak tanıtan ... tarafından telefon vasıtası ile aranarak Dazkırı ilçesi ... Pastanesinde çalıştığını ve adına 100 adet 18 kg'lık teneke ... yağı siparişi vermesi üzerine ilgili firma çalışanları ... ve ... diğer işletmelerin siparişi ile birlikte suç konusu yağ siparişlerini de ekleyerek dağıtım yapmak üzere yola çıktıkları, yolda 0541 ... .. .. numaralı telefondan katılan ...'in sık sık aranması suretiyle siparişlerin akıbeti konusunda kendisinden bilgi alındığı, katılanlar Dazkırı'ya geldiklerinde ise Dazkırı Öğretmen Evi'nin önünde sanık ... ile buluştukları ve diğer sanık ...'ün şikâyetçileri şehir merkezine doğru yönlendirdiği ve burada bulunan 4 katlı bir binanın önünde durdukları ve 70 teneke yağı binanın önünde indirdikleri, yağları indirdikleri sırada ikinci bir şahsın geldiği ve sanık ...'ın kalan 30 teneke yağın ... Pastanesine götürüleceğini söylemesi üzerine sonradan gelen şahsın indirilen yağların yanında kaldığı, sanık ...'ın araca binerek kalan yağları indirecekleri yere doğru katılanları yönlendirdiği, ancak o gün Dazkırı ilçesinin pazarı olması nedeniyle yolun üzerinde bekledikleri, bu sırada araçta bulunan sanık ...'ın tuvalete gitmesi gerektiğini söylerek araçtan ayrıldığı ve bir daha geri dönmediği, bunun üzerine şikâyetçiler ... ve ...'ın 70 teneke yağı indirdikleri yere gittikleri ancak olay yerinde ne yağları ne de şahısları bulamadıkları iddia ve kabul olunan somut olayda temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'nın Temyizi Yönünden Yapılan İncelemede

1.Sanığın Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/135 D.İş sayılı 06.03.2018 tarihli sorgusunda duruşmadan vareste tutulmak istediğini belirttiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki bu husuta bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların düzeltme nedenleri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Ancak; Sanığın tekerrüre esas alınan Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/621 Esas ve 2013/555 sayılı kararının 02.11.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2008 tarihli ve 57 Esas, 74 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere ve 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesine göre, suç tarihinden sonra kesinleşen ilamların tekerrüre esas alınamayacağı dikkate alınarak, Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/233 Esas ve 2011/400 Karar sayılı ilamı yerine, suç tarihinden sonra kesinleşen ilamın tekerrüre esas alınması,

Hukuka aykırı olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

B. Sanık ...'ün Temyizi Yönünden Yapılan İncelemede

Hüküm tarihinde, davanın görüldüğü yer mahkemesinin yargı çevresi dışında Ceyhan M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığın duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün tefhim olunduğu oturumda hazır bulundurulması ya da SEGBİS yöntemiyle duruşmaya katılımı sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden, yokluğunda yargılamaya devam edilip karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ...'nın Temyizi Yönünden Yapılan İncelemede

Gerekçe bölümünde (A) bölümünde açıklanan nedenle yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkralarından tekerrür uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "Sanığın, Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/233 Esas ve 2011/400 Karar sayılı 5 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, TCK’nin 58/6-7. maddeleri uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Sanık ...'ün Temyizi Yönünden Yapılan İncelemede

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle ilk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/458, Karar No: 2012/1787, Tarih: 08.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/458 E.  ,  2012/1787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak Dairemizin 20.09.2011 gün ve 2011/1021 esas, 2011/468 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, müvekkil şirket alacağının tahsili için borçlu... aleyhine ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2006/416 sayılı dosyası üzerinden takip başlatıldığını, adı geçen borçlunun paydaşı olduğu taşınmaza haciz konularak satılıp paraya çevrildiğini, satım bedelinin sıra cetveli yapılmak üzere icra dosyasına gönderildiğini, yapılan sıra cetvelinin birinci sırasında ... Vergi Dairesi alacağının bulunduğunu, bu durumun hatalı olduğunu, zira müvekkilinin haczinin daha eski tarihli olduğunu ve Vergi Dairesinin haczinin ihtiyati haciz aşamasında bulunduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkili idarenin vergi mükellefi ... Elektrik Ltd. Şirketin'in ortaklarından ...' in anılan şirketin vergi borçlarına karşılık taşınmazını teminat olarak gösterdiğini, şirketin vergi borcu nedeni ile taşınmazdaki payına 6183 sayılı Kanun'un 13. maddesi uyarınca haciz şerhi konulduğunu, aynı Kanun'un 35. maddesi uyarınca, vergi alacağının şirket ortağının mal varlığından tahsili yönüne gidildiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetveline konu alacağın 6183 sayılı Kanun'un 13. maddesi uyarınca ihtiyati hacizden kaynaklandığı, kamu alacağının vergi borcundan doğduğu, hacizli taşınmazın aynından doğmayan kamu alacağının öncelikli olmayıp taşınmaza satıştan önce usulüne uygun haciz konulduğu takdirde 6183 sayılı Kanun'un 21/1 maddesi uyarınca ilk hacze iştirakin sağlanacağı, somut olayda ise hacze iştirakin şartlarının oluşmadığı, ihtiyati haczin kamu haczine dönüştürülmediği, İİK'nun 268 maddesi uyarınca ihtiyati haczin rüçhan hakkı vermediği gerekçesiyle, şikayetin kabulüne dair verilen karar, şikayet olunan vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 20.09.2011 tarih ve 2011/1021-468 E-K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, şikayet olunan vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nun 366. maddesi ve HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8602, Karar No: 2016/14494, Tarih: 05.12.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/8602 E.  ,  2016/14494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan harcama ve ödemelerin 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi uyarınca rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasa'nın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereğince, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

Dava, kazalı sigortalının 23.10.2002 tarihinde maruz kaldığı iş kazası sonucu % 42 oranında sürekli işgöremezlik durumuna girmesi nedeniyle oluşan Kurum zararının, davalıdan rücuan tahsili istemine ilişkin olup, Mahkemece alınan 09.09.2013 havale tarihli kusur raporuna göre, işverenin % 85 oranında, sigortalının ise % 15 oranında kusurlu olduğu, yine 27.10.2014 tarihli kusur raporuna göre ise davalı işverenin % 100 oranında kusurlu olduğu, kazalı sigortalının kusurunun olmadığı belirtilmiş, mahkemece iki rapor arasındaki çelişki giderilmeksizin ikinci rapora itibar edilerek karar verildiği anlaşılmaktadır..

Kamu düzeni düşüncesi ile oluşturulan işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuat hükümleri; işyerleri ve eklerinde bulunması gereken sağlık şartlarını, kullanılacak

alet, makineler ve hammaddeler yüzünden çıkabilecek hastalıklara engel olarak alınacak tedbirleri, aynı şekilde işyerinde işkazalarını önlemek üzere bulundurulması gerekli araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğunu belirtmektedir. Burada amaçlanan, yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin vücut tamlığı ve yaşama hakkının önündeki tüm engellerin giderilmesidir.

Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olmuş hareketinin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının tespiti işidir.

Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olmuş hareketinin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının tespiti işidir.

Bu konuda yapılacak ilk yargı işlemi, mevcut hükümlere göre alınacak tedbirlerin neler olduğunun tespiti işidir. Mevzuat hükümlerince öngörülmemiş, fakat alınması gerekli başkaca bir tedbir varsa, bunların dahi tespiti zorunluluğu açıktır. Bunların işverence tam olarak alınıp alınmadığı (=işverenin koruma tedbiri alma ödevi), alınmamışsa zararın bundan doğup doğmadığı, duruma işçinin tedbirlere uymamasının etkili bulunup bulunmadığı (=işçinin tedbirlere uyma yükümlülüğü) ve bu doğrultuda tarafların kusur oranı saptanacaktır.

Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve yasada belirlenmiş bulunan durumun kendi özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir.

Yukarıdaki bilgiler ışığı altında; Mahkemece, dava konusu iş kazasında; iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile, işçi sağlığı ve işgüvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan, yukarıda sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında yapılacak incelemeyle; mevzuat uyarınca hangi önlemlerin alınması gerektiği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalının uyup uymadığı yönlerinin yargısal denetime elverir biçimde irdelenip, ... 7. İş Mahkemesinin 2003 /31 Esas 2008 /169 Karar sayılı tazminat dosyasındaki raporda gözetilmek suretiyle mevcut çelişkiyi giderir şekilde yeniden kusur raporu alınması gerekir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcın istem halinde davalıya iadesine, 05.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20354, Karar No: 2012/6233, Tarih: 29.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/20354 E.  ,  2012/6233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6532, Karar No: 2012/22504, Tarih: 28.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/6532 E.  ,  2012/22504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının reddine gerekçe gösterilen sabıka kaydının karşılıksız çek keşide etmek suçuna ilişkin olması karşısında, 5941 ve 6273 sayılı Kanunlarla yapılan değişiklikler gözetilerek, sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususu değerlendirilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılma- sına yer olup olmadığının yeniden tartışılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25530, Karar No: 2017/3865, Tarih: 05.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/25530 E.  ,  2017/3865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalı erkeğin, dava dilekçesinin deliller kısmında delillerini bildirmediği, delillerini somutlaştırmadığı anlaşılmaktadır. 6100 sayılı HMK’nın “Dava Dilekçesinin İçeriği” başlıklı 119/1- e-f maddesinde; “davacı, dava dilekçesinde, iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini ve iddia edilen her bir vakıanın hangi somut delillerle ispat edileceğini açıkça göstermek zorundadır” hükmü bulunmaktadır. Somut olayda davacı-karşı davalı erkek açıkça tanık deliline dayanmadığı halde, mahkemece davacı-karşı davalının tanıkları dinlenerek, davalı-karşı davacı kadına kusur yüklenmesi doğru olmamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında tarafların kusurlu bir davranışlarının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle iken, mahkemenin tanık beyanlarını esas alarak davalı-karşı davacı kadına kusur yüklenilmesi ve bu kusur belirlemesine bağlı olarak davanın kabul edilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine bağlı olarak diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.04.2017 (Çrş.)