muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2351, Karar No: 2011/305, Tarih: 18.01.2011

Davacılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, sunulan ve toplanan kanıtlara dayanılarak, hisse devir tarihinde hisselerin senede bağlanmadığı, çıplak nama yazılı hisselerin devrinde TTK.’nun 416.maddesinde öngörülen ciro ve teslim şartının aranmayacağı, çıplak nama yazılı hisselerin devrinin alacağın temliki hükümlerine tabi bulunduğu ve taraflar arasındaki yazılı devir sözleşmesinin geçerli olduğu sonucuna varılarak davanın reddine dair verilen karar, davacılar vekilinin temyizi üzerine " Uyuşmazlığın, dava dışı Kipa A.Ş.’nin (A) grubu nama yazılı hisselerinin davalılara devrine ilişkin noterce düzenlenmiş 06.03.1997 tarihli sözleşmelerin geçerli bir pay devri sağlayıp sağlamadığı noktasında toplandığı,yapılan inceleme ve araştırmanın yeterli olmadığı,uzman bilirkişi veya bilirkişiler kurulu aracılığı ile dava dışı Kipa A.Ş.’nin defter ve kayıtları üzerinde kapsamlı inceleme yaptırılarak, bu şirketçe (A) grubu hisselere ilişkin senetlerin ihraç edilip edilmediği, edilmişse devrin yapıldığı 06.03.1997 tarihini ve öncesini kapsayıp kapsamadığı, davacının ibraz ettiği hisse senedi ve kuponlarının artırılan esas sermaye miktarı ile ilgili bulunması nedeniyle bu grup hisse senetlerinin eylemli olarak hangi tarihte ihraç edildiği ve davacıları kapsayıp kapsamadığı belirlenerek oluşacak sonuca göre uyuşmazlığın çözümü gerekirken, değinilen yönler araştırılmadan salt adı geçen şirket adına vekilinin 06.03.1997 tarihinde pay senedinin ihraç edilmediği yolundaki uyuşmazlığa ışık tutmayan ve şirketin anılan tarihte pay senedi ihraç işlemi yapmadığı biçiminde de yorumlanabilecek cevabı ile yetinilerek yazılı olduğu gibi karar verilmesinin doğru bulunmadığı gerekçesiyle "davacılar yararına bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyulmuş alınan ve benimsenen bilirkişi kurulu raporuna göre, uyuşmazlık konusu hisse senetlerinin basımına ilişkin 19.11.1997 tarihli fatura ve bunların şirkete teslimine ilişkin 17.11.1997 tarihli sevk irsaliyesi karşısında, hisse senetlerinin eylemli olarak 17.11.1997 tarihinde ihraç edildiği, devir sözleşmesinin ise daha önce yapıldığı ve geçerli olduğu, mülkiyetin davalılara geçtiği, davacıların mülkiyet iddialarının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden alınmasına, 18.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11575, Karar No: 2014/3820, Tarih: 10.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/11575 E.  ,  2014/3820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından "gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücreti kısmının" çıkartılması, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/03/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9692, Karar No: 2025/5903, Tarih: 16.06.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/9692 E.  ,  2025/5903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1719 E., 2024/1844 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/230 E., 2022/201 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1-Davalı erkek, adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanun’un 363/3. maddesinde adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabileceği ve 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği düzenlenmiştir. Davacı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı erkeğin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı erkek vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle davalı erkeğin temyiz sebeplerini gösteren, usulüne uygun nitelikte temyiz dilekçesinin bulunmadığının anlaşılmış bulunmasına göre usul ve kanuna uygun olup kararın bozulmasını gerektirecek bir husus tespit edilememiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14612, Karar No: 2012/13736, Tarih: 10.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/14612 E.  ,  2012/13736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (3.kişi), davalı alacaklı tarafından dava dışı borçlu ... aleyhine yapılan takipte alınan talimat ile Diyarbakır 2.İcra Müdürlüğünün 2009/146 Tal. Sayılı dosyasından 10.6.2009 tarihinde yapılan haciz işleminde, borçlu ile ilgisi olmayan ve kendisine ait işyerindeki menkullerin haczedildiğini ileri sürerek, haciz işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre; takip borçlusunun 20.7.2008 tarihinde haciz yapılan yerdeki işyerini terk ettiği, davacı 3.kişinin aynı yerde 01.6.2009 tarihinde faaliyete geçtiği, davalı (alacaklı) tarafça ibraz edilen faturanın borçlu ve davacı ile ilgisinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı (alacaklı) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir.

Dava konusu 10.6.2009 tarihli haciz işlemi 01.6.2009 tarihinden itibaren davacı 3.kişi adına kayıtlı işyerinde yapılmış, haciz sırasında hazır bulunan davacı 3.kişinin babası işyerinin borçluyla ilgisi olmayıp ... ... isimli kişiden devralındığını belirtmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile vergi dairesi yazısına göre, haciz uygulanan adreste 18.7.2007 ila 20.7.2008 tarihleri arasında dava dışı (borçlu) ...'ın, 19.7.2008 ila 01.6.2009 tarihleri arasında dava dışı (4.kişi) ... ...'ın, 01.6.2009 tarihinden sonra da davacı 3.kişinin aynı iş kolunda ticari faaliyette bulundukları anlaşılmaktadır. Davacı dava dilekçesinde aynı yerde daha önce borçlunun ticari faaliyette bulunduğunu belirtmiş, davalı alacaklı vekili 3.kişiden önce adreste bulunan ... ...'ın borçlunun gelini olduğunu ileri sürmüştür.

Her ne kadar, borçlu yukarıda belirtilen tarihler arasında haciz uygulanan adreste ticari faaliyette bulunmuş olup, takip dayanağı borç daha ileri bir tarih olan 30.9.2008 ve sonraki tarihli çeklerden kaynaklanmakta ise de, ticari hayatta ileri tarihli çek keşide edildiği de bir gerçektir.

Her ne kadar, borçlu yukarıda belirtilen tarihler arasında haciz uygulanan adreste ticari faaliyette bulunmuş olup, takip dayanağı borç daha ileri bir tarih olan 30.9.2008 ve sonraki tarihli çeklerden kaynaklanmakta ise de, ticari hayatta ileri tarihli çek keşide edildiği de bir gerçektir.

O halde, davacı 3.kişi haciz adresinde 01.6.2009 tarihinden itibaren ticari faaliyete başlamasına karşın, mahkemece, borçlu ile alacaklı ve borçlu ile dava dışı 4.kişi ...arasındaki ticari ilişkinin (alım-satım, devir vs.) ve dolayısıyla takip konusu borcun doğum tarihinin, varsa devir işlemlerinin tarafların ticari kayıt ve defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak belirlenmesi, kayden borçludan sonra ve davacı 3.kişinin ticari faaliyete başladığı tarihe kadar aynı yerde aynı iş kolunda ticari faaliyet yürüttüğü anlaşılan dava ve takip dışı ... ... ile borçlu arasında akrabalık vs. türden bir organik bağ bulunup bulunmadığı yönünden davalı alacaklı taraf iddialarının da araştırılması, bu hususların tartışılıp irdelenmesi, sonuçta borçlu tarafından borcun doğumundan sonra alacaklıdan mal kaçırmaya ve muvazaaya yönelik devirler yapılıp yapılmadığının, varsa borcun doğumundan sonraki bu tür devirlerin İİK.nun 44.ve B.K.nun 179.maddeleri gereğince alacaklının haklarını etkilemeyeceği göz önünde bulundurularak ve dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı (alacaklı) vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1701, Karar No: 2019/4567, Tarih: 28.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/1701 E.  ,  2019/4567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, davalı Bakanlığa ait işyerinde toplu iş sözleşmesi imzalamaya yetkili ... üyesi olarak İşletme Toplu İş Sözleşmesinden yararlanmak suretiyle çalıştığını, çalıştığı ortamın Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında kaldığını, zira davacının çalıştığı sırada kurşun, solvent, arsenik içeren boya kullanarak ve Gürültülü Ortam Yönetmeliğine aykırı olarak çalıştığını, çalışmalarının 8,5 saat sürdüğünü, on beşer dakikadan yarım saat ara dinlenmesi düşüldüğünde 7,5 saatten fazla çalışmasının bulunduğunu ve bunun zamlı ücretinin ödenmediğini, ayrıca davacının üyesi olduğu Sendika ile davalı Bakanlık arasında bağıtlanan Toplu İş Sözleşmesinin 25 ve 33. maddelerinde fazla çalışmaların %80 zamlı ödeneceği düzenlendiği gibi 52. maddesine göre de Yönetmelik kapsamında istihdam edilen işçilerin fiili çalışma süreleri için %14 kısa çalışma primi ödenmesi gerektiğinin düzenlendiğini belirterek, fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; istemlerin zamanaşımına uğradığını, davacının 1900 metrekarelik ve tavan yüksekliği 9 metre olan iyi havalandırmalı sisteme sahip bir tesiste çalıştığını, işyerinde iş sağlığı ve iş güvenliğine önem verildiğini, merkezi tazyikli kompresör sisteminin çalışılan bina dışına konuşlandırılmasının mekanda oluşacak gürültünün önüne geçtiğini, makinelerin ihtiyaç duyduğu tazyikli havanın merkezi kompresörden sağlandığını, düzenli olarak gürültü muafiyet ölçümlerinin yapıldığını, baskı malzemelerinin seçiminde hassas davranıldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davacının çalıştığı işyerinde keşif yapılarak alınan rapor neticesinde çalışmaların Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında bulunduğu ve tüm dosya kapsamına göre davacının günde 7,5 saatten fazla çalışmasının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, İlk Derece Mahkemesi kararının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-Uyuşmazlık konusu dönemde davalı işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi olan 24. ve 25. dönem Toplu İş Sözleşmesinin 52. maddesinde tüm primler düzenlenmiş ve maddenin ğ-(4) bendinde “Bu maddede sayılan primler fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma süreleri için ödenemez” denilerek tüm primler bu kapsama alınmıştır.

24. ve 25. dönem Toplu İş Sözleşmesinin 52. maddesinin (c) bendinde “Sağlık Kuralları Bakamından Günde Azami Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında istihdam edilen işçilerin fiili çalışma sürelerine %14 kısa çalışma primi ödeneceği,aynı maddenin (ç) bendinde işçilerin çalıştıkları normal mesai günleri için işbaşında kaldıkları saat başına saat ücretlerinin %15'i oranında verimliliği teşvik primi ödeneceği düzenlenmiştir.

Bu düzenleme dikkate alındığında Mahkemece belirlenen fazla çalışma ücretinden, toplu iş sözleşmesi uyarınca bu çalışması sebebiyle ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma priminin mahsup edilmesi gerekmektedir. Açıklamak gerekirse Toplu İş Sözleşmesinde “Fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma yapılan süreler için belirtilen primler ödenmez” denildiği dikkate alındığında, belirlenen fazla çalışma ücretinden mahsup yapılırken ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma priminin bütünü değil sadece fazla çalışma süresine isabet eden saatler için ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma priminin mahsubu gerekir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgulara göre fazla çalışma olarak değerlendirilen 7,5 saat üzeri çalışmalar için varsa ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma primi belirlenerek fazla çalışma ücretinden mahsubu gerekirken eksik inceleme ve araştırmaya göre karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

3-İlk Derece Mahkemesi kararı, dava konusu alacaklara uygulanacak faizin başlangıç tarihi yönünden infazda tereddüt oluşturacak niteliktedir. Zira İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda ayrı ayrı temerrüt tarihleri gösterilmemiştir. Ayrıca kısa çalışma primi yönünden toplu iş sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Bu alacağa dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir. Dava konusu alacaklar yönünden infaza elverişli şekilde hüküm kurulmaması da hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3753, Karar No: 2012/4870, Tarih: 03.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3753 E.  ,  2012/4870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7633, Karar No: 2014/14369, Tarih: 24.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7633 E.  ,  2014/14369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 26/12/2013 tarih ve 2011/709-2013/704 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili ve fer'i müdahil vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin .222,80 TL vadeli mevduat yatırdığını kendisine hesap cüzdanı verildiğini sonradan adı geçen bankanın tüm bankacılık işlemleri ve mevduat kabul etme yetkisinin kaldırılarak, devlet yetkililerinin bankaya el koyduklarını, off shore hesapları için düzenlenecek her belgenin altına ''Devlet garantisi altında değildir.'' ibaresi zorunlu olarak yazılmalıyken, bunun yazılmadığını, müvekkilinin off shore değil, müşterisi olduğunu, bankanın yasa gereği devlet gözetimi ve denetimi altında olduğunu, ...'nun sorumlu olduğunu iddia ederek, müvekkili tarafından yatırılan ve ödenmeyen paraların vade sonuna göre %100 faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, yetki itirazında bulunmuş, ayrı tüzel kişiliğinin olduğunu, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, esas yönünden de davanın yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili tarafından dava ihbar olunmuş, taraflar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacının fona devredilen hesap açılış tarihi itibariyle 2.222,80 TL'sı bulunduğu, davacının yatırdığı paraların off-shore hesabına yönlendirildiği, ancak fiilen Kıbrıs'da bulunan off-shore bankasına gönderilmediği, n hakim ortaklarına ait şirketlere usulsüz olarak kredi verilmek suretiyle kullandırıldığı, bankanın eylemlerinden sorumlu olduğu gerekçesiyle 2.222,80 TL alacağın 09/09/1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka vekili ve fer'i müdahil vekilli temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı .. vekili ile fer'i müdahil vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı banka vekili ve fer'i müdahil vekilli temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı .. vekili ile fer'i müdahil vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak dava banka hesabındaki paranın tahsili istemine ilişkindir. Uyuşmazlık konusu hesabın açılmasını teşvik eden .'nin 22.12.1999 tarihinde devir olunduğu, 26.01.2001 tarihinde ise . ile devren birleştirildiği, yine ) arasında yapılan 09.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi ile külli halefiyet prensipleri çerçevesinde bu banka ile birleştirildiği, anılan sözleşmenin 6.13 maddesi uyarınca bankanın devir tarihinden önceki döneme ait olması kaydıyla, devir alan bankanın maruz kalabileceği her türlü taleplerden doğacak tüm yükümlülükten ve bunlara ilişkin olarak mahkemelere intikal etmiş bulunan dava, takip ve benzer işlemlerin sonuçlarından in sorumlu olacağının kararlaştırıldığı, davacı alacağının, esasen fona devredilenişlemi olduğu, somut uyuşmazlık itibariyle davalı bankanın 5411 sayılı Kanun'un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf bulunduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...Ş. vekili ile fer'i müdahill vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...Ş. vekili ile fer'i müdahil vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 3. ve 4. bentlerinin hükümden çıkarılarak yerine "davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin harcın talep halinde davacı tarafa iadesine," ibaresinin eklenmesine, kararın davalı ...Ş. ile fer'i müdahil yararına bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ...ye iadesine, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.