muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/25236, Karar No: 2012/29759, Tarih: 10.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/25236 E.  ,  2012/29759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma - Ziynet ve Çeyiz Eşyası Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, ziynet ve çeyiz eşyası alacağı, vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle hüküm altına alınan ziynetler ve çeyiz eşyalarının sadece bedellerine karar verilip, aynen iade isteği hakkında karar verilmemiş ise de davalı-davacı kadının temyizinin bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.12.2012. (Pzt.)

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

İstek aynen iade olmadığı takdirde bedellirinin verilmesine yönelik olduğu halde sebebi açıklanmadan yalnızca bedele hükmedilmesi yerinde değildir (Y.2. HD.22.06.2004 , 7275-8281) Davacı-davalı erkek eşin hükmü temyiz etmesinde hukuki yararı vardır.

KARŞI OY YAZISI

Davacı vekili dava dilekçesinde dava konusu çeyiz eşyalarının mülkiyetinin davacıya ait olduğunu, ancak davalıda kaldığını ileri sürerek eşyaların (ilk halleriyle yeni olarak) aynen iadesi, olmadığı takdirde bedellerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf dava konusu edilen çeyiz eşyalarının halen mevcut olduğunu ve bu eşyaları davacı tarafa teslim etmeye hazır olduğunu bildirmiştir.

TMK’nun 226/1. maddesine göre “Evlilik boşanma ile sona erdiğinde eşlerden her biri diğerinde bulunan mallarını geri alır. Buradaki geri alma hakkının dayanağını mülkiyet hakkı oluşturmaktadır. Yani ayrılan eşler, mülkiyet haklarına dayanarak diğer eşte bulunan eşyalarını geri alacaklardır. Eşyaların davacıya ait olduğu ve halen davalıda bulunduğu konusunda taraflar arasında ihtilaf yoktur. Taraflar arasındaki tartışma ve çözümlenmesi gereken problem “davalının, davacıya ait olduğunu ve teslim etmeye hazır olduklarını kabul ettiği eşyaların, davacının aynen iadesi yerine bedelini isteyip isteyemeyeceğidir.

Eşlerin diğer eşte kalan eşyalarını mülkiyet hakkına dayanarak geri alabilmeleri istihkak davası ile mümkündür. Çünkü karşı tarafın mülkiyeti kazanması söz konusu olmadığından ve davacı (alacaklı), halen bu şeyin maliki olduğundan bu durumda açılması gereken dava istihkak davasıdır. İstihkak davasının mümkün olmadığı durumlarda ise sebepsiz zenginleşme davası açılarak eşyaların bedeli talep edilebilir. Açılan davada güdülen amaç, malikin mülkiyet hakkına dayanarak malın dolaysız zilyetliğine kavuşmasını sağlamaktır. (..., Eşya Hukuku, s. 222). Davacının, davalının aynen teslime hazır olduklarını beyan ettiği, çeyiz eşyalarının aynen iadesi yerine bedelinin tahsilini istemesinin hukuki dayanağı yoktur. Davacının, eşyaların eskimiş olması sebebiyle ilk halleriyle yeni olarak istemeside haklı bir nedene dayanmamakatadır. Eşyaların eskimiş olmasında veya zamanında teslim edilmemesindede davalının bir kusuru bulunmamaktadır. Davalının borcu para borcu gibi götürülecek borçlardan da değildir. Davacının bu eşyaların bedelini isteyebilmesi için eşyaların bulunmaması gerekir. Eşyaların aynen teslimine karar verilmesi halinde, buna ilişkin kararın, infaz aşamasında eşyaların aynen teslim edilememesi halinde zaten davacının eşyaların kararda gösterilen değerlerini tahsil etmesi mümkündür. Bu açıklamalar karşısında davacıya ait olup, davalının zilyetliğinde bulunan ve davalı tarafından teslime hazır olduğu bildirilen çeyiz eşyalarının öncelikle aynen iadesi, olmadığı takdirde bedelinin tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu sebeple temyize konu hükmün çeyiz eşyalarına ilişkin bölümünün bozulması gerektiğini düşündüğüm için sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/1415, Karar No: 2021/9133, Tarih: 29.09.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/1415 E.  ,  2021/9133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2019 tarih ve 2018/5 – 2019/41 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma,

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte

örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

14.09.2017 (sanık ... yönünden)

Hüküm :1) Sanık ... hakkında;

TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1,

TCK’nın 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca

mahkumiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

2) Sanık ... hakkında;

TCK’nın 314/3 ve 220/7-1.cümle maddeleri yollamasıyla TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 220/7-2.cümle, 221/4, 63. maddeleri

uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanıklar müdafileri ile sanık ...

Bölge Adliye Mahkemesince sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle, tüm sanıklar hakkındaki hükümlere ilişkin olarak;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ... ve müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesinde, silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre sanığın eylem ve faaliyetlerindeki saikin gönül ilişkisinden kaynaklanan saiki aşar nitelikte olduğu gözetilerek mahkemece suç vasfının tayininde isabetsizlik görülmediğinden bu yönde bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

1) Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre sanığın eylem ve faaliyetlerindeki saikin gönül ilişkisinden kaynaklanan saiki aşar nitelikte olduğu gözetilerek mahkemece suç vasfının tayininde isabetsizlik görülmediğinden bu yönde bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken tayin edilen temel ceza üzerinden önce TCK’nın 220/7. maddesi gereğince indirim uygulandıktan sonra 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Sanık ve müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK’nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken teşditin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebepten dolayı hükmün CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı gözetilerek tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12205, Karar No: 2023/2761, Tarih: 21.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/12205 E.  ,  2023/2761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 2739 ada 12 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde; idarece belirlenen bedelin düşük olduğunu, bedelin mahkemece belirlenmesi gerektiğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.02.2021 tarihli ve 2019/619 Esas, 2021/185 Karar sayılı ilâmı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 24.06.2021 tarihli ve 2021/833 Esas, 2021/953 Karar sayılı ilâmı ile Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 2739 ada 12 parsel sayılı arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değer biçilmesine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile hüküm fıkrasının tescile ilişkin bendi düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 24.062021 tarihli ve 2021/833 Esas, 2021/953 Karar sayılı ilâmına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 24.062021 tarihli ve 2021/833 Esas, 2021/953 Karar sayılı ilâmına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucu; dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile hüküm fıkrasının tescile ilişkin bendinin düzeltilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı belirtilerek İlk Derece Mahkemesi tarafından Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı öncesi verilen ilk kararına karşı, davalılar ..., ..., ..., ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmamış olup, ilk kararda tespit edilen bedel adı geçen davalılar yönünden kesinleşmiş olduğundan, davacı idare lehine oluşan usulî kazanılmış hak gözetilerek karar verilmesi gerektiği hâlde yazılı şekilde fazlaya hükmedilmesi hatalı olduğundan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli ve 2022/984 Esas, 2022/1167 Karar sayılı ilâmı ile; davacı idare lehine oluşan usulî kazanılmış hak ilkesine dikkat edilerek davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve davalılar ... vd. vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; tespit edilen bedelin fahiş olduğunu ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

2. Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde; tespit edilen bedelin düşük olduğunu, usulî kazanılmış hak ilkesinin uygulanmasının hatalı olduğunu ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. 2942 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihaî kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. 2942 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihaî kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 2739 ada 12 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilerek ve ilk kararı temyiz etmeyen davalılar hissesi bakımından davacı idare lehine oluşan usulî kazanılmış hak ilkesine dikkat edilerek, adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine dava konusu taşınmazın davalı taraf adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline ilişkin verilen karar yerindedir.

3. Temyizen incelenen kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare ve bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

21.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4524, Karar No: 2017/9804, Tarih: 21.09.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/4524 E.  ,  2017/9804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava ve karşı dava birbirinden bağımsız, ayrı davalardır ve davaların her biri hakkında ayrı ayrı infazı kabil hüküm kurulması gerekir (HMK m.294-1).

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 27 - HMK m. 297/1- b). Mahkeme; hükümde davalı-davacı erkeğin boşanma davasını kabul etmiş ve fakat tarafların ad soyad doğum yeri ve tarihi ile baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgilerine yer verilmemiştir. İnfazda duraksamaya yol açacak şekilde, Nüfus Hizmetleri Kanununun 27, maddesi hükmüne aykırı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre yeniden hüküm tesisi zorunlu hale gelen davacı-karşı davalı kadının boşanma davası ve fer'ilerine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.21.09.2017 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/13952, Karar No: 2014/1390, Tarih: 04.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13952 E.  ,  2014/1390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyada mevcut gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğüne ait veri cetvelinde, bilirkişi kurulu tarafından değerlendirilen ürünlere ait üretim masrafı olarak taze fasulyenin 495 TL, sofralık domatesin 791 TL, sivri biberin 629 TL belirtildiği halde; Dairemizce incelenen aynı mahkemenin 2012/486 Esas 2013/168 Karar sayılı (Dairenin 2013/13950 Esas 2013/17644 Karar sayılı) dosyasına gönderilen veri cetvelinde ise üretim masrafı olarak taze fasulyenin 882 TL, sofralık domatesin 1.106 TL, sivri biberin 950 TL olarak belirtildiği, böylece verilerin birbirinden farklı ve çelişkili olduğu anlaşılmakla, dava konusu taşınmazın bulunduğu Yenişehir ilçe genelinde bilirkişi tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, 2.ürün taze fasulye, domates ve sivri biberin kuru-sulu şartlarda dekar başına ortalama verimini, üretim giderini (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ve kg başına ortalama satış fiyatını gösterir veri cetvelinin yukarıdaki çelişkiler giderilecek şekilde değerlendirme tarihi olan 2012 yılı itibariyle gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10604, Karar No: 2023/3986, Tarih: 07.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10604 E.  ,  2023/3986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme

KARAR : Direnme

Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/37 Esas, 2022/129 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 14.12.2021 tarihli ve 2021/6974 Esas, 2021/14989 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrasına göre kararına direnilen Daireye gönderileceği belirlenmekle;

Mahkemece verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.02.2019 tarihli ve 2018/155 Esas, 2019/26 Karar sayılı kararı,

a. Sanık ... hakkında suç delillerini gizleme ve yok etme suçundan açılan kamu davasında; 5271 sayılı

Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği sanığın beraatine,

b. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

c. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 30.05.2019 tarihli ve 2019/1510 Esas, 2019/1951 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan Saniye vekili, sanık ... müdafii, sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının incelenmesi sonucu hükümlerin 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca bozulmasına,

3. Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.01.2020 tarihli ve 2019/187 Esas, 2020/42 Karar sayılı kararı,

a. Sanık ... hakkında tasarlayarak kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,