muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7628, Karar No: 2022/13631, Tarih: 10.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7628 E.  ,  2022/13631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince esastan reddine dair verilen karar kaldırılarak, Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/91 Esas, 2018/206 Karar sayılı kararının Dairemizin 27/01/2021 tarihli ve 2020/5035 Esas, 2021/575 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine, bozmaya uyularak ilk derece mahkemesince yapılan inceleme sonucunda verilen hüküm, bu kez davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak arazi niteliğindeki Tekirdağ İli, Çorlu İlçesi, Maksutlu Mahallesi 1 ada 26 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve aynı Kanun'un 11/son maddesi uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1802, Karar No: 2019/5218, Tarih: 12.11.2019

**4. Hukuk Dairesi         2017/1802 E.  ,  2019/5218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar Hewlett - Packard Teknoloji Çözümleri Ltd. Şti. ve diğerleri aleyhine 27/04/2012 ve 11/05/2012 günlerinde verilen dilekçeler ile haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın ve birleşen davanın ayrı ayrı usulden reddine dair verilen 21/01/2016 günlü kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de asıl davada davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 12/11/2019 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile, karşı taraf davalılardan Apple Teknoloji Çözümleri Ltd. Şti. vekili Avukat ... ve davalı Hewlett - Packard Teknoloji Çözümleri Ltd. Şti. vekili Avukat ... geldiler, diğer davalılar adlarına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Karar başlığında; asıl davanın davalısı Hewlett-Packard Teknoloji Çözümleri Ltd. Şti.’nin ticaret ünvanının Hawlett Packard Development Company olarak yazılması ile dava ve birleşen dava tarihlerinin sırasıyla 27/04/2012 ve 11/05/2012 olmasına rağmen sırasıyla 11/05/2012 ve 27/04/2012 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hatalar olarak kabul edilmiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.

Davacılar vekili, dava ve birleşen davada müvekkillerinin desteği Kübra Nur Aydıner’in 27/06/2010 tarihinde dedesi olan davalı ...’in evinde tatildeyken asıl dosyanın davalıları tarafından üretilip satılan HP marka bilgisayarı ve iPad cihazını kullandığı sırada duvara veya kalorifer peteğine ayağı ile temas etmesi ile elektrik çarpması sonucunda vefat ettiğini, elektrik tesisatını yapan ve ev sahibi olan birleşen dosyanın davalılarının Manyas Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/87 esas sayılı dosyası ile taksirle ölüme sebebiyet verme suçundan cezalandırıldıklarını belirterek desteklerinin ölümü nedeniyle uğradıkları maddi ve manevi zararların ödetilmesini belirsiz alacak davası ile asıl ve birleşen dosya davalılarından tazminini istemiştir.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, eldeki davaların belirsiz alacak davası olarak açılmasında hukuki yarar olmayacağı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın ayrı ayrı usulden reddine karar verilmiştir.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, eldeki davaların belirsiz alacak davası olarak açılmasında hukuki yarar olmayacağı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın ayrı ayrı usulden reddine karar verilmiştir.

Olay ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasa'nın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Dava konusu olayda; davacıların desteği müteveffa Kübra Aydıner'in 27/06/2010 tarihinde dedesi olan davalı ...’in evindeyken asıl davanın davalıları tarafından üretilip satılan bilgisayar ve i-Pad’i kullandığı sırada, duvara veya kalorifer peteğine ayağı ile temas etmesi ile elektrik çarpması sonucunda vefat ettiğini ve ayrıca elektrik tesisatının bakım ve onarımını birleşen dosya davalıları ... ve ...’ün yaptığını ileri sürerek tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta 4077 sayılı Kanun'da tarif edilen şekilde bir ilişki bulunduğu anlaşılmaktadır.

4077 sayılı Kanunun 23. maddesinde, bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü uyuşmazlığın Tüketici Mahkemelerinde bakılacağı öngörülmüştür. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek uyuşmazlığın çözümünde özel mahkeme olan Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu benimsenerek davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek uyuşmazlığın çözümünde özel mahkeme olan Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu benimsenerek davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve davacılar yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalılara ve davalılar Apple Tek. Satış. Ltd. Şti. ile Hewlett - Packard Teknoloji Çözümleri Ltd. Şti. yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma avukatlık ücretinin de davacılara yükletilmesine, temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 12/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7178, Karar No: 2012/2959, Tarih: 17.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/7178 E.  ,  2012/2959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : 1) 5237 s TCK'nun 81/1, 29/1, 62/1 md gereğince 15 yıl hpc

2) 5237 s TCK'nun 81/1, 29/1, 62/1 md gereğince 15 yıl hpc

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin,tahrike ve takdire cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin bir sebebe dayanmayan; sanık müdafiinin tahrikin derecesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re'sen de temyize tabi olan hükmülerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 17/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1700, Karar No: 2010/4763, Tarih: 14.10.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/1700 E.  ,  2010/4763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil İstemli

... ile Hazine ve Kıratlı Köyü Tüzel Kişiliği ve dahili davalı ... aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ....Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.05.2009 gün ve 623/221 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., mevkii ve sınırlarını dava dilekçesinde gösterdiği tapusuz taşınmazın miras ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik hukuksal nedenine dayanarak adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuş, Kıratlı Köyü Temsilcisi bir itirazının olmadığını bildirmiş, dahili davalı ... Başkanlığını temsilen yargılama oturumlarına katılan olmadığı gibi yazılı savunma da yapılmamıştır.

Mahkemece, 1.7.2008 tarihli krokide C harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün dava dışı gerçek kişiler adına kayıtlı 111 parsel içinde kaldığından husumet yokluğundan, A harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün ise kazanma koşulları oluşmadığından reddine, B harfi ile gösterilen 2650,11 m2'lik yerin ise davacı lehine kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle kabulüne karar verilmesi üzerine; hükmün, kabule ilişkin bölümü davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14, 17 ve TMK.nun 713/1-3. maddeleri uyarınca açılmış tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir. Tescili istenen taşınmaz dava dilekçesinde tek parça olarak gösterilmişse de mahallinde yapılan keşifte aradan geçen yol ve ark nedeniyle üç parça halinde olduğu görülmüştür. Mahkemece, yerel bilirkişi ve tanıkların babasının ve davacının kazanmaya yeterli 20 yılı aşkın zilyetlik sürelerini açıklamaları, ziraatçi bilirkişinin tarım arazisi, jeolog bilirkişinin heyelan ve sele maruz kalacak yerlerden olmadığını bildirmesi üzerine krokide B harfi ile gösterilen yerin davacı adına tesciline karar verilmişse de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Kadastro Müdürlüğünün dosya arasındaki karşılık yazısına göre, çekişme konusu taşınmaz bölümü 766 sayılı Kanun uyarınca 1976 yılında yapılan tapulama çalışmasında “hiç kimsenin zilyet ve tasarrufunda bulunmayan, engebeli tarıma elverişli olmayan yerlerden” olduğundan tesbit dışı bırakılmıştır. Davacı, imar-ihya olgusuna dayanmamışsa da taşınmaz açıklanan tesbit dışı bırakılma niteliğine göre imar ihyaya muhtaç bir yer olduğundan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesindeki olumlu veya olumsuz koşullar mahkemece kendiliğinden araştırılmalıdır. Anılan maddenin son fıkrasına göre, bu tür yerlerin kazanılabilmesi için il, ilçe ve kasabaların imar planının kapsadığı alanlarda kalmaması gerekir. Teknik bilirkişi Nihat Dursun tarafından düzenlenen 1.7.2008 tarihli krokili rapora göre, tesciline karar verilen B harfi ile gösterilen yer Bostaniçi Belediyesi sınırları kapsamında kalmaktadır. Bu açıklamalara göre, krokide eklenerek söz konusu Belediye Başkanlığına yazılacak yazıda, uyuşmazlık konusu yerin imar planı kapsamında kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise onaylanma tarihinin gönderilmesi istenmeli, gelecek yanıta göre, imar planı içinde kalan yer ise planın onaylanma tarihine kadar davacı lehine kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı üzerinde durulmalıdır.

Tescile konu taşınmazın güney sınırında dere bulunmaktadır. Her ne kadar mahkemece jeolog bilirkişiden rapor alınmışsa da hakkında tescil kararı verilen B harfi ile gösterilen yer hakkında yeterli açıklama yapılmamıştır. Yeniden jeolog bilirkişi aracılığıyla mahallinde keşif yapılarak tescile konu taşınmaz ve çevresi ile toprak yapısı ayrıntısıyla incelenerek aktif dere yatağı ve etki alanında kalıp kalmadığı hususunda maddi bulgulara ve bilimsel gerekçelere dayalı rapor vermesi sağlanarak duraksamaya yer vermeyecek şekilde nitelik belirlemesi yapılmalıdır.

Bundan ayrı; bir yerin zilyetlik yoluyla kazanılabilmesi için TMK.nun 999. maddesi uyarınca özel mülkiyete elverişli yerlerden olması ve kamunun yararlanmasına ayrılan yerlerden olmaması gerekmektedir. Bu doğrultuda, bir arazinin kullanım süresi ve niteliği ile üzerinde imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Bu hava fotoğraflarının kadastrodan sonraki yıllara ait en az iki ayrı zamana ilişkin olmaları gerekir. Dava tarihinden geriye doğru 20-25 yıl öncesinden başlamak üzere dava tarihine kadar olan zaman diliminde çekilmiş iki adet 1/20000 veya 1/25000 ölçekli stereoskopik hava fotoğrafları bulundukları yerden getirtilerek bu fotoğrafların stereoskopla incelenmesi halinde sağlıklı bir yargıya ulaşılabilir. Ayrıca, stereoskopik çift hava fotoğrafı, bir stereoskop altında incelendiği takdirde arazi üç boyutlu olarak görülebilecek, taşınmazın sınırları belirlenebilecek ve bu amaçla ekilemeyen bakir alanların net bir biçimde tesbiti yapılabilecektir. Bu nedenle, getirtilecek hava fotoğrafları yeniden yapılacak keşifte konusunun uzmanı harita veya kadastro mühendisine uygulatılarak açıklandığı şekilde ayrıntılı rapor alınmalıdır. Diğer yandan HUMK.nun 366. maddesi hükmü gözönünde tutularak dava konusu yer ve çevresinin resimlerinin çektirilip mahkeme hakimi tarafından onaylandıktan sonra dosya arasına konulması, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre uyuşmazlık hakkında hüküm kurulması gerekir. Tüm bu eksiklikler giderildikten sonra karar verilmesi gerekirken belirtilen hususlar giderilmeden karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıda belirtilen gerekçeler nedeniyle davalı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan yerel mahkeme hükmünün kabule ilişkin bölümünün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,14.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/171, Karar No: 2013/180, Tarih: 30.04.2013

**Ceza Genel Kurulu         2013/8-171 E.  ,  2013/180 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2010/97084

Yargıtay Dairesi : 8.  Ceza Dairesi

6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanık N.S..'nın aynı kanunun 13/1, TCK'nun 62, 50/1-a, 52/2, 53 ve 54. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye ilişkin, Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 19.11.2009 gün ve 692-716 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 10.09.2012 gün ve 2855-26508 sayı ile;

“UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre sanık N. S..nın hüküm tarihinden sonra 21.02.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşılmakla; emanete kayıtlı suç eşyası olduğu da gözetilerek TCK’nun 64/1. maddesi uyarınca hukuki durumun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 09.10.2012 gün ve 97084 sayı ile; sanık hakkındaki kamu davasının ölüm nedeniyle düşmesine ve münhasıran müsadereye tabi olan suç eşyasının müsaderesine Özel Dairece hükmedilmesi gerektiği görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece 27.12.2012 gün ve 30496-40104 sayı ile; itirazının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; çıkartılan nüfus kaydında sanığın temyiz aşamasında öldüğünün belirtilmesi halinde yapılması gereken işlemin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Temyiz aşamasında Özel Dairece UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak çıkarılan nüfus kayıt örneğinde, sanığın yerel mahkeme hüküm tarihinden sonra 21.02.2011 tarihinde öldüğü bilgisinin yer aldığı anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nun 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tâbi olan eşya ve yararlar hakkında yargılamaya devam edileceği, hükümlünün ölümü halinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte, müsadere ve yargılama giderlerine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

5237 sayılı TCK’nun 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tâbi olan eşya ve yararlar hakkında yargılamaya devam edileceği, hükümlünün ölümü halinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte, müsadere ve yargılama giderlerine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

Buna göre, kamu davası açılmadan önce şüphelinin ölmesi halinde kovuşturma imkanının bulunmaması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığı kararı, kamu davası açıldıktan sonra sanığın ölmesi halinde ise mahkemece düşme kararı verilecektir. Ölümün ceza ilişkisini sadece ölen kişi bakımından sona erdirdiğinden iştirak halinde işlenen suçlarda diğer sanıklar hakkında davaya devam edilecek, sanığın ölümü niteliği itibarıyla müsadereye tâbi eşya ve maddi menfaatler hakkında davaya devam olunarak müsadere kararı verilmesine engel olmayacaktır. Sanığın ölümü ceza ve infaz ilişkisini düşürürken, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşmiş olan hükümlünün ölümü sadece hapis ve henüz infaz edilmemiş adli para cezalarının infaz ilişkisini ortadan kaldıracaktır. Buna bağlı olarak ölümden önce tahsil edilmiş bulunan para cezaları mirasçılarına iade edilmeyecek, buna karşın tahsil edilmemiş bulunan para cezaları da mirasçılardan istenmeyecek, bunun yanında müsadereye ve yargılama giderlerine ilişkin hükümler ölümden önce kesinleşmiş olmak kaydıyla infaz olunacaktır.

Görüldüğü gibi, suç teşkil eden bir fiilin işlenmesiyle fail ile devlet arasında doğan ceza ilişkisi, bu fiili işleyen sanığın ya da hükümlünün ölümüyle cezaların şahsiliği ilkesi nedeniyle başkası sorumlu tutulamayacağından, düşmektedir. Ölüm, bir vakıa olan suçu ortadan kaldırmayacak, suçtan sorumlu tutulacak kişi olmadığından, devletin suçla birlikte ortaya çıkan cezalandırma sorumluluk ve yetkisini sona erdirecektir.

Temyiz aşamasında sanığın öldüğüne ilişkin bir iddianın ortaya çıkması ya da UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) vasıtasıyla alınan nüfus kaydında öldüğü bilgisinin yer alması veya sanık adına tebliğnamenin tebliğ edilmesi için çıkarılan evrakın öldüğünden bahisle iade edilmesi gibi durumlarda, ölümün kamu davasının düşürülmesini gerektiren bir neden olduğu da göz önüne alınarak, ölüm nedeniyle düşme kararının temyiz merciince dosya üzerinde yapılan inceleme sırasında verilmesi yerine, ölüm bilgisi nedeniyle diğer yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilerek yerel mahkemelerce mahallinde yapılan araştırmada sanığın öldüğünün kesin olarak belirlenmesinden sonra düşme kararı verilmesinin sağlanması gerekmektedir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 05.03.2013 gün ve 131-75, 13.03.2012 gün ve 360-95 ile 06.05.2008 gün ve 97–101 sayılı kararlarında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak alınan nüfus kayıt örneğinde, sanığın hükümden sonra 21.02.2011 tarihinde öldüğü bilgisi yer aldığından, gerekli araştırmanın yapılarak sonucuna göre TCK’nun 64 ile 5271 sayılı CMK'nun 223. maddeleri uyarınca müsaderesine hükmolunan eşyayı da kapsayacak şekilde gereken hükmün mahkemesince verilmesinin temini için hükmün bozulmasına dair Özel Daire kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2013 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27019, Karar No: 2013/23918, Tarih: 30.12.2013

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/27019 E.  ,  2013/23918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı iş yerinde çalışmakta iken 26/07/2012 tarihli fesih bildirimiyle 13/7/2012 tarihinde işyerinde yapılan toplantıya alkollü olarak geldiğinden bahisle savunması dahi alınmadan iş akdinin feshedildiğini, bahse konu tarihte rahatsızlığı nedeniyle raporlu olduğunu, formeni tarafından çağırılması üzerine izinde olduğu halde toplantıya geldiğini, alkollü olduğundan bahisle iş akdinin feshedildiğini, yapılan feshin haksız olduğunu, öncelikle feshin geçersizliğine, işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanununun 25/II-d maddesi uyarınca haklı ve geçerli nedenle feshedildiğini ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı işveren taraından davacı işinin iş yerine alkollü bir şekilde gelmesi nedeniyle İş Kanunu'nun 25/2-d ve 84.maddelerine dayanarak iş akdinin feshedildiği, çözülmesi gereken ihtilafın davacının alkollü bir şekilde iş yerine gidip gitmediği ve mesai saatleri dışında bu durumun sonuca bir etkisinin olup olmadığının tespiti olduğunu, davacı tanıklarının davacının alkollü olup olmadığı ve iş yerine gidiş saati konusunda çelişkili beyanlarda bulunduklarını, davacı tanıklarının anlatımlarına itibar etme olanağı bulunmadığını, işverence tutulan tutanağa ve davalı tanığı ...'nın anlatımına göre davacının iş yerine alkollü bir vaziyette geldiğinin belirlendiğini, davacının... Sağlığı Merkezince düzenlenen sağlık raporuna göre raporlu olduğu tarihte

iş yerine gittiğinin görüldüğü, İş Kanunu'nun 84.maddesinde iş yerine sarhoş olarak gelmenin yasak olduğunun belirtilmiş olduğunu, bu bakımdan davacının işveren temsilcisinin isteği ile yahut kendiliğinden iş yerine gitmiş olmasının sonuca bir katkısının olmadığı değerlendirilmekle salt sarhoş bir şekilde iş yerine gitmenin iş yerinin çalışma düzenini bozduğu gerekçesiyle davacının iş akdinin geçerli nedenlerle feshedildiğinden davanın reddine karar verilmiştir.