muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6633, Karar No: 2016/8567, Tarih: 26.05.2016

Somut olayda; öncelikle 5510 sayılı Kanunun 102'nci maddesi uyarınca başlatılmış prosedürün bulunup bulunmadığı usulünce araştırılmalı, varlığı saptandığında idari para cezasının kesinleşmesi olgusu bekletici sorun yapılarak idari para cezalarının kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, sonucuna göre eldeki ödeme emrinin iptali davasında 6183 sayılı Kanunun 58'inci maddesinde öngörülen yönteme uygun olarak yargılama yapılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirmeyle, idare mahkemesinin görevli olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4910, Karar No: 2015/4826, Tarih: 09.09.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/4910 E.  ,  2015/4826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Sanıklar ... ve ... hakkında yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının niteliğine göre kararlara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve bu yasa yolunun da tüketilmiş olduğu,

Anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik olarak, tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik olarak, tebliğnameye uygun olarak, katılanlar ... ve ...'nin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

3- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suça yönelik katılan sanıklar ... ve ...'nin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 09/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22257, Karar No: 2013/5852, Tarih: 01.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/22257 E.  ,  2013/5852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, katılanın evine gelerek, katılanın engelli kızı olan ...'in evde yalnız olduğu bir anda babasının evde olup olmadığını sorduğu, evde olmadığını anlayınca gittiği, iki gün sonra tekrar katılanın evine gelen sanığın, katılana, eşinin üç aylık aldığı sakatlık maaşını aylık yaptıklarını, artık maaşı aydan aya alabileceğini, kendisinin Sosyal Sigortalar Müdürlüğü'nden gelen görevli memur olduğunu, müdür ile beraber doktorun birazdan evlerine geleceğini, eşini doktorun muayene edeceğini, bunun için 200 TL'lik bir evrak masrafı olduğunu belirterek katılandan 200 TL istediği, katılanın da komşularından 180 TL borç para temin ederek, sanığın istediği parayı verdiği, sanığın, katılana eşine banyo yaptırmasını, birazdan doktorun geleceğini söylediği, katılanın eşine banyo yaptırmasını müteakip sanığın ortadan kaybolduğu, katılanın sanığın fotoğraftan teşhis ettiği, böylece hileli hareketlerle haksız menfaat temin edip dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, suçun işlendiği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2849, Karar No: 2025/2199, Tarih: 22.04.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/2849 E.  ,  2025/2199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2623 E., 2024/501 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kütahya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2012/313 E., 2020/196 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu 108 ada 1 ve 131 ada 1 parsel sayılı taşınmazların müvekkili Köye aidiyetinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin belirtilen kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; yanlış nitelendirmeyle karar verildiğini, zamanaşımı süresinin ve hak düşürücü sürenin geçtiğini, kadastro mahkemesi kararının gözardı edildiğini, anılan kararın kesin hüküm teşkil ettiğini, keşifte hazır olan tanıklarının dinlenmediğini, davacının iddiasını ispatlayamadığını, taşınmazların kadim kullanım hakkının müvekkiline ait olduğunu, idari kararların bu hususa ilişkin belgeler olduğunu ve Mera Komisyonu tarafından dava konusu taşınmazların müvekkili Köye tahsis edildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Davacı, 22.09.2008 tarihinde kadim hakka dayanarak kadastro tespiti sırasında davalı adına sınırlandırılan mera parselinin tespitinin iptali ile davalı adına sınırlandırılması istemiyle eldeki davayı açmıştır. Yargılama sırasında hüküm altına alınan ......., ili, Merkez ilçesi, ....... Köyü, 108 ada 1 ve 132 ada 1 parsel sayılı taşınmazların ......,İli Mera Komisyonunun 17.12.2010 tarihli ve 503 sayılı kararı ve Valilik Makamının 23.12.2010 tarihli oluru ile Kütahya ili, Merkez ilçesi, ......Köyüne tahsisine karar verildiği anlaşılmıştır. Bu durumda; davanın, Mera Komisyonunun tahsis kararının iptali istemini de içerdiğinin kabulü gerekir.

4342 sayılı Mera Kanunu'nun 11. maddesi hükmü, “Komisyon; bölgenin ekonomik durumunu, iklim özelliklerini, toprak işleme esaslarını, arazi kullanma şekillerini ve kullanma kabiliyet sınıflarını dikkate alarak mevcut mera, yaylak ve kışlaklar ile bu amaçla kullanılabilecek diğer alanları, sulama ve geçit yerlerini tespit eder ve haritaları üzerinde belirler. Köy veya belediyenin münferiden veya müştereken yararlanacağı mera, yaylak ve kışlak ihtiyacının belirlenmesinde, bu alanların karakter ve otlatma kapasitesi, bitkisel ve hayvansal gelişme ve otlatılacak hayvan miktarı dikkate alınır. Hesaplamada, bir büyükbaş hayvan birimi için verilmesi gerekli olan mera, yaylak ve kışlak alanı üzerinden o yerlerdeki çiftçi ailelerinin otlatma hakkı bulunur” 12. madde hükmü ise; “Komisyon, 11 inci maddeye göre belirlenen ihtiyacı karşılayacak miktarda mera, yaylak ve kışlaklar ile bunlarla ilgili sulama ve geçit yeri olarak tespit edilen alanları halkın ortak olarak yararlanmaları amacıyla, o köy veya belediye tüzel kişiliğine tahsis eder ve tahsis kararı valiliğin onayına sunulur. Bu kararda tahsis edilen yerin niteliği, miktarı, sınırları, hayvan sulama ve geçit yerleri, tahsis amacı, otlatma kapasitesi, aile işletmelerinin büyükbaş hayvan birimi üzerinden otlatma hakkı ve otlatabilecekleri hayvan sayısı da belirtilir…” şeklindedir.

4342 sayılı Kanun'un tahsis için kabul ettiği kıstas o köy veya belediyenin mera, yaylak ve kışlaklara olan ihtiyacıdır. İhtiyaç unsurunun belirlemesi yapılırken gözetilmesi gereken ölçütlerin neler olduğu da özellikle Kanun'un 11. maddesinde sıralanmıştır. Öte yandan ihtiyaç tespiti yapılırken Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca belirlenen normların dikkate alınması da zorunludur.

4342 sayılı Kanun'un tahsis için kabul ettiği kıstas o köy veya belediyenin mera, yaylak ve kışlaklara olan ihtiyacıdır. İhtiyaç unsurunun belirlemesi yapılırken gözetilmesi gereken ölçütlerin neler olduğu da özellikle Kanun'un 11. maddesinde sıralanmıştır. Öte yandan ihtiyaç tespiti yapılırken Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca belirlenen normların dikkate alınması da zorunludur.

Bütün bu açıklamalardan sonra Mahkemece, taraflardan bildirecekleri delilleri istenip toplanmalı, bu arada çekişme konusu meraya ait mera komisyonundan mevcut işlem dosyası aslı veya onaylı örneği eksiksiz getirtilmeli, konunun uzmanı olan ziraat mühendisleri ve hukukçu bilirkişiden oluşturulacak kurula komisyondan getirtilen mera, yaylak, kışlak, otlak, çayır tutanakları, tahsis için ihtiyaç tespit tutanağı, komisyon tahsis kararı raporu, çiftçi ve aile bildirim cetvelleri, geçim kaynağı tutanağı, hayvan varlığı cetveli, arazinin krokisi ve 1/5000 ölçekli haritası incelettirilmeli ve bu şekilde keşfe hazır olmaları sağlandıktan sonra yerinde keşif suretiyle inceleme yaptırılmalı, mera komisyonunun ihtiyaç tespitinde ve tahsiste 4342 sayılı Kanun'un 11. maddesindeki kıstaslara göre hata yapıp yapmadığı, hata varsa bunun nedenleri ve hangi kıstaslardan kaynaklandığı ayrıntılı ve gerekçeli olarak bilirkişilerce saptanmalı, hata yapıldığı ve çekişme konusu meraya kısmen ya da tamamen davalının ihtiyacı olmadığı belirlenirse aynı yöntemle bu kez çekişmeli meraya davacının ihtiyacı olup olmadığı tespit ettirilmeli, bu yön yasadaki yönteme uygun şekilde kanıtlanırsa yararlanma hakkı tamamen veya kısmen ya da müştereken davacı köye bırakılmalı, aksi halde dava reddedilmelidir.

Somut olayda; mera komisyonun ihtiyaç tespitinin denetlendiği usulüne uygun bilirkişi incelemesi yaptırılması gerekmektedir. Bu nedenle, mahallinde uzman bilirkişiler eşliğinde yeniden keşif yapılmalı, bir büyükbaş hayvan birimi için verilmesi gerekli olan mera, yayla ve kışlak alanı üzerinde o yerde bulunan çiftçi ailelerinin yararlanma hakkı bulunduğundan, tahsis kararının tarihi esas alınarak bu alanların karakter ve otlatma kapasitesi, bitkisel ve hayvansal gelişme ve otlatılacak hayvan miktarı belirlenmeli, her iki köye tahsis edilen mera miktarları ile ihtiyaç durumları tespit edilmeli, bu tespit sonucu komisyon kararının yerinde olup olmadığı açıklığa kavuşturularak yukarıda açıklanan ilkeler gözetilerek bir sonuca gidilmelidir.

Mahkemece, 4342 sayılı Kanun'un öngördüğü ve yukarıda açıklanan şekilde yönteme uygun inceleme ve araştırma yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9012, Karar No: 2022/16873, Tarih: 24.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9012 E.  ,  2022/16873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Tavzih talebinin reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Talep, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili istemli davada verilen kararın tavzihi istemine ilişkindir.

Mahkemece, tavzih isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu’nun 45. maddesi ile genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tescil olunacağı düzenlendiğinden, dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, davacı idare adına tesciline karar verildiği anlaşıldığından, hükmün talep doğrultusunda tavzih edilmesi gerekirken, tavzih talebinin reddine karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

24.12.2019 tarihli ek kararın 1. bendinin tümüyle çıkartılmasına yerine (Davacı idare vekilinin tavzih talebinin kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 nolu bendindeki (kısım) kelimesinden sonra gelen tüm ibarenin çıkartılmasına, yerine (kullanım hakkı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna ait olmak üzere Hazine lehine daimi irtifak hakkı tesisine ve tapuya tesciline, bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 24.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8290, Karar No: 2009/173, Tarih: 19.01.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/8290 E.  ,  2009/173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki uyarlama davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin kısa süreli (8 ay süreli) olup, kısa süreli sözleşmelerde uyarlama talebinde bulunamıyacağının anlaşılmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.60 TL kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 19.1.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6248, Karar No: 2021/13467, Tarih: 18.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/6248 E.  ,  2021/13467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kısmen kapama zeytin bahçesi, kısmen arazi niteliğindeki Manisa İli, Akhisar İlçesi, Musaca Köyü 157 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönünden hükmün 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırmanın amacı ve davacı idare vekilinin talebi gözetilerek dava konusu taşınmazın davacı idare adına tescili ile yetinilmesi gerekirken, taşınmazın tapudan gölet olarak terkinine karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 2019/2008 Esas - 2021/418 Karar sayılı ilamının hüküm fıkrasının (B) harfi ile gösterilen bendinin (1) numaralı alt bendinde yer alan (gölet olması nedeniyle tapu sicilinden terkinine) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (davacı idare adına tesciline) ibaresinin yazılmasına,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 2019/2008 Esas - 2021/418 Karar sayılı ilamının hüküm fıkrasının (B) harfi ile gösterilen bendinin (1) numaralı alt bendinde yer alan (gölet olması nedeniyle tapu sicilinden terkinine) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (davacı idare adına tesciline) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi gereğince DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 18/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9364, Karar No: 2018/2401, Tarih: 02.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/9364 E.  ,  2018/2401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar haklarında atılı suçtan yapılan yargılama sonucu temyiz incelemesine gönderilen dosyada soruşturma evrakının tamamının yer almadığı dosya kapsamı ve gerekçeli kararda yer verilen hususlardan anlaşıldığı gibi, mevcut soruşturma evrakı ile iddianamenin de tasdiksiz ve imzasız oldukları, yine kovuşturma evresine ait bir kısım belgelerin de Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) içerisinde elektronik imzasız olarak yer alıp dosya içine ıslak imzalı şekilde fiziken eklenmedikleri anlaşıldığından, anılan belgeler ile gerekçeli kararda hükme esas alınan belgelerin imzalı asıllarının ya da onaylı örneklerinin temin edilip eklenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/6, Karar No: 2005/95, Tarih: 12.07.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/9-6 E., 2005/95 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/9-6 E., 2005/95 K.**

**- ETKİN PİŞMANLIK

- SANIKLARIN HUKUKİ DURUMLARININ TAYİN VE TESPİTİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 314 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 221 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 168 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 169 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 3713 S. TERÖRLE MÜCADELE KANUNU [ Madde 2 ]

- 3713 S. TERÖRLE MÜCADELE KANUNU [ Madde 5 ]

**"İçtihat Metni"**

Yasadışı örgüte yardım ve yataklık suçundan sanıklar Habil M...., Harun Y....., Mustafa K..., Hayrettin E...... ve İsmail Ç.....'in değişen suç niteliğine göre yasadışı örgütün sair efradı olmak suçundan TCY'nın 168/2, 3713 sayılı Yasanın 5 ve TCY'nın 59. maddeleri uyarınca 12 yıl 6'şar ay ağır hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, haklarında TCY'nın 31 ve 33. maddelerinin uygulanmasına ilişkin İstanbul 6 nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinden verilen 22.01.2003 gün ve 159-4 sayılı hüküm sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle dosyayı inceleyen nöbetçi Yargıtay 9.Ceza Dairesince 18.08.2003 gün ve 1416-1364 sayı ile;

"Sanıkların kolluk ifadeleri ve sanıkların ev aramalarında ele geçen yayın ve dokümanların niteliğine göre eylemlerinin TCY'nın 169. maddesinde yazılı suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmuştur.

İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi ise 08.09.2004 gün ve 258-178 sayı ile;

"Türkiye Cumhuriyeti ve Anayasa ile kurulmuş düzeni silahlı eylemlerle yıkıp, yerine İran'daki yönetim biçimine benzer İslam devleti kurma niyetindeki T...... (S.....) örgütünün silahlı eylemleri de gözönünde tutularak TCY.nın 168. maddesinde açıklanan silahlı terör örgütü olduğu konusunda hiçbir şüphe ve tereddüt yoktur. Nitekim Yargıtay 9. Ceza Dairesi de davaya konu olayda örgütü bu şekilde nitelendirmiş, ancak sanıkların eyleminin TCY.nın 169. maddesi kapsamında kaldığı görüşünde olduğunu belirtmiştir.

Dosya kapsamına nazaran; sanıklardan Habil M.... iki kez Suudi Arabistan'ın Mekke Şehrine gitmiş, orada Ü.... Kur'a Üniversitesi'nde okuyan ablasını ve eniştesini ziyaret etmiş, ablası ve eniştesi Türkiye'de ve diğer ülkelerde uygulanan İslamiyeti, Türkiye'de şeriata dayalı bir İslam devletinin kurulması çalışmalarına başladıklarını, bu çalışmalarda İran İslam Cumhuriyetini rehber aldıklarını anlatmışlar. Bu yönde propaganda yapmışlardır.