muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10766, Karar No: 2017/938, Tarih: 09.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/10766 E.  ,  2017/938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 50/3, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, cezanın üst sınırdan verilmesi gerektiğine ve kararın hukuka ve adalete aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2- Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK' nın 50/4 . maddesinin gösterilmemesi,

3-Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının ödenmemesi halinde cezanın hapse çevrileceğinin ihtarı yerine infazı kısıtlar biçimde “hapse çevrilmesine” karar verilmesi,

4-Sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilirken, uygulanan sevk maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının üçüncü paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak, TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması, hükmün dördüncü paragrafındaki "ödenmeyen adli para cezasın hapse çevrilmesine'' ibaresinin çıkartılarak yerine “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin, hükmün 8. paragrafının başına "TCK'nın 53/6. maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14401, Karar No: 2015/15648, Tarih: 17.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/14401 E.  ,  2015/15648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: .. KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/04/2015

NUMARASI : 2014/142-2015/128

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1-Dava konusu 170 ada 13 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanak aslı dosyada bulunmamaktadır. Kadastro davalarında tutanak aslının dosyada bulunması zorunludur. Bu nedenle, tutanak aslının bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulması, aynı parsel hakkında başka bir dava var ise ilgili dava dosyasının da getirtilerek dosyaya konulması,

2- Dava konusu taşınmaza komşu olan taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri, varsa dayanağı kayıt ve belgeler ile tapu kayıt örneklerinin,

3- Davalı adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle başkaca taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediğinin Mahkemeler Yazı İşleri, Kadastro ve Tapu Müdürlüğü'nden ayrı ayrı sorulup alınacak cevabi yazıların dosyaya konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9387, Karar No: 2022/11556, Tarih: 05.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/9387 E.  ,  2022/11556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ... 01/08/2022 tarihli dilekçe ile tarafların sulh olduklarını, temyizden feragat ettiğini bildirdiğinden, taraflar arasındaki sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesine işlemsiz olarak iade edilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere yerel mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE 05/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35480, Karar No: 2016/10292, Tarih: 07.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/35480 E.  ,  2016/10292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, ikramiye, yıllık izin ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 02.06.2008-24.04.2012 tarihleri arasında davalı şirkette üretim elemanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ikramiye, aylık ücret alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebebe dayanarak feshedildiğini, davacının yükümlü olduğu işlerde dikkat ve özen göstermeden çalıştığını, amirleri tarafından verilen görev ve emirleri yerine getirmediğini, mesai saatleri içinde sürekli viziteye çıktığı ve uzun süreli raporlar aldığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma ücreti alacağı konusunda hesap yapılırken davacı ile birlikte işten çıkarılan ve menfaat birliktelikleri olan tanık anlatımları dikkate alınmıştır. Mahkemece fazla çalışma ücreti alacağı konusunda sadece bu tanık anlatımına dayanılarak hüküm kurulması hatalıdır. Oysa davalı işyerinde fazla çalışma yapılmadığı, yapılmışsa bordroya yansıtılıp ödendiği davalı tanık anlatımlarından ve dosyaya sunulan ücret bordrolarından anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca fazla çalışma ücreti alacağı isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olmuştur.

3-Davacı vekilinin ıslah talebine karşı, davalı vekili süresinde zamanaşımı def'ini ileri sürmüştür. Davalının, ıslaha karşı vaki zamanaşımı def'i değerlendirilerek ve gerekirse bilirkişiden ek rapor aldırılarak belirlenecek alacakların hüküm altına alınması gerekirken davalının ıslaha karşı yaptığı zamanaşımı savunması dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2592, Karar No: 2022/1631, Tarih: 24.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2592 E.  ,  2022/1631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (mağdureler ... ile ...'e karşı)

HÜKÜM : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet (mağdure sayısınca)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 25.09.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdureler vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2998, Karar No: 2018/3466, Tarih: 08.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/2998 E.  ,  2018/3466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (üçer kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üçer kez), şantaj

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10744, Karar No: 2020/5168, Tarih: 11.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/10744 E.  ,  2020/5168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

DAHİLİ

DAVALILAR :1-... Vek.Av. ...

2-...

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesince kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş, bu karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/348 Esas- 2017/641 Karar sayılı kararı ortadan kaldırılarak fındıklık niteliğindeki ... mahallesi 115 ada 31 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, tapu kaydındaki önceki irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğü oranı belirlenerek kamulaştırma bedelinin yeniden hesaplanmasına karar verilmek suretiyle ve gerekçeli kararın harca ilişkin bendinin düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden;

... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesinin 2018/31 Esas- 2019/1084 Karar sayılı ilamının hüküm fıkrasının 5 nolu bendinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına,

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden;

... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesinin 2018/31 Esas- 2019/1084 Karar sayılı ilamının hüküm fıkrasının 5 nolu bendinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2255, Karar No: 2012/3126, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/2255 E.  ,  2012/3126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Alacaklısını zarara uğratmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçuna ilişkin olarak yapılan temyiz incelemesi sonunda;

Müşteki vekili şikayet dilekçesinde sanığın İİK'nun 331. maddesi gereğince de cezalandırılmasına karar verilmesini talep ettiği halde, bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA,

2-Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçuna yönelik olarak yapılan temyiz incelemesi sonunda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 Esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğundan sanığın yetkili temsilcisi olup olmadığı tespiti ile borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 03.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5204, Karar No: 2015/8591, Tarih: 07.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/5204 E.  ,  2015/8591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ... Asliye ve ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının babası ...'nin nüfus kaydındaki baba adının yanlış olduğu, bu nedenle hatalı nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesince, davacının adresinin "... Mah. ... Sok. .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise, nüfus kaydının düzeltilmesi istenen kişinin baba ... olduğu, davacının nüfus kaydında herhangi bir düzeltim talep edilmediği, ...'ın nüfus kaydının ... ilçesi olduğu, yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi oduğu gerekçesi ile yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesinde nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılır. Yerleşim yerinden kasıt, nüfus kaydı düzeltilecek kişinin yerleşim yeridir. Dosya kapsamından, davanın ... Asliye Hukuk Mahkemesinde açılmış olduğu, nüfus kaydı düzeltilecek ...'ın yerleşim yerinin ... ilçesi sınırları dahilinde olduğunun anlaşılması karşısında uyuşmazlığın ... Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07.10.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1614, Karar No: 2014/11475, Tarih: 22.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1614 E.  ,  2014/11475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/23951, Karar No: 2019/11044, Tarih: 11.09.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/23951 E.  ,  2019/11044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Muharip Hava Kuvveti Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 30 Eylül 2014 tarihli ve Esas 2013/453, Karar 2014/472 sayılı kararı aleyhine Milli Savunma Bakanlığının 8/3/2017 tarihli, ...YRD.: 51393309-9010-1626-17/As. Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt. D. Rap. Tet. ve lşl.Ş.(26.B-35-17) sayılı “Kanun Yararına Bozma İstemi” konulu yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/03/2019 gün ve 2018/6985 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

“1. Muharip Hava Kuvveti Komutanlığı Askeri Mahkemesinin firar suçundan sanık Hava Piyade Er ... hakkındaki 2013/453 Esas sayılı kovuşturma dosyası incelenmiştir.

2. Muharip Hava Kuvveti Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 30 Eylül 2014 tarihli ve 2013/453 Esas, 2014/472 Esas ve Karar sayılı hükmü ile; sanığın, 05.07.2010-28.03.2011 tarihleri arasında işlediği firar suçundan mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 14.11.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış olup sanığa; hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5'inci maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin tatbikini isteyip istemediği hususu sorulmaksızın karar verildiği ve bu durumun, aynı Kanun'un 231/6-c bendine 22.07.2010 tarihli ve 6008 sayılı Kanunla eklenen cümlesine mutlak aykırılık teşkil ettiği anlaşıldığından, işbu kararın hukuka aykırı olduğu anlaşılmıştır.

3. Bu nedenle, bahse konu kovuşturma dosyası EK-A'da gönderilmiş olup Muharip Hava Kuvveti Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 30 Eylül 2014 tarihli ve 2013/453 Esas, 2014/472 Karar sayılı kararının kanun yararına bozulması için, 353 sayılı Kanun'un 243'üncü maddesi gereğince Askeri Yargıtay Başkanlığına başvurulması ...” istenilmekle;

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen sanık tarafından itiraz edilmediği görülmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 11/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3936, Karar No: 2019/5466, Tarih: 12.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/3936 E.  ,  2019/5466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Genel bütçeye dahil olan davalı T.C. ...’nın Harçlar Kanunu'nun 13/j. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı T.C. ...’na harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının 4. ve 7. bentlerinin tamamen çıkarılarak, yerine;

“ 4-Davalı T.C. ... Harçlar Kanunu'nun 13/j. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan davalı T.C. ...’na harç yükletilmesine yer olmadığına,

Davacıdan alınan başvuru harcı ile peşin harcın karar kesinleştiğinde ve talebi halinde davacıya iadesine,

7- Davacı tarafça yapılan 13 tebligat gideri 117 TL., posta gideri 12,29 TL., bilirkişi ücreti 250,00 TL. toplamı 379,29 TL.nin yargılama giderinin kabul ve red oranlarına göre 189,64 TL.sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına,” bentlerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2019 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.