muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1065, Karar No: 2010/991, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/1065 E.  ,  2010/991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigorta kayıtlarında yanlış yazılan baba ve anne adının düzeltilerek, çalışmalarının kendisine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı sigorta kayıtlarında yanlış yazılan baba adı ve anne adının düzeltilerek çalışmaların kendisine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece İstemin kabulü ile davacının 29.05.1990 tarihli giriş bildirgedeki anne ve baba adının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesine karar vermiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden Klima A.Ş unvanlı işyerinde ... ve ...29.06.1935 Doğumlu .....'nun 17.05.1990 tarihinde işe girdiğine ilişkin bildirgenin 20106617 sigorta no ile davalı Kurma süresi içinde verildiği, mahkemece yapılan imza incelemesinde bilirkişi tarafından düzenlenen raporla bildirgedeki imzanın davacının eli mahsulü olmadığının ancak bildirgenin sol üst köşesinde bulunan zımba ile tutturulmuş fotoğrafın davacıya ait olduğunun bildirildiği, bordro tanıklarının dinlenmediği, ayrıca davacının Bulgaristan göçmeni olması nedeni ile davacıya 31.08.1990 tarihine kadar doğum kaydı yerine geçmek üzere 31.08.1989 tarihinde göçmen belgesi verildiği, daha sonra Bakanlar Kurulunun 17.06.1994 tarih ve 1994/5781 K sayılı kararı ile Türk vatandaşlığına kabul edildiği, bu nedenle giriş bildirgesinin verildiği tarihten yaklaşık 5 yıl sonra 17.01.1995 tarihinde nüfusa tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Sigortalılığın; zorunlu, kişiye bağlı ve özellikle devredilmez bir hak olduğu ve bu nedenle bu tür davaların özel bir duyarlılığı gerektirdiği gözetilerek çalışmaların başka bir sigortalıya ait olup olmadığı noktasında titizlikle inceleme yapılması ve toplanan delillerle hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak şekilde hizmetin gerçekte kime ait olduğunun saptanması gerektiğinden mahkemece yapılan araştırmanın dışında "... ve... 1935 Doğumlu ... ....." adlı bir sigortalı olup olmadığı, bu kişinin davalı şirkette ihtilaf konusu dönemde çalışıp çalışmadığının da araştırılması gerekir.

Yapılacak iş; davacının kayıtlı bulunduğu ilgili Nüfus Müdürlüğü'nden "... ve ...29.06.1935 Doğumlu ... ..." isimli bir kişinin nüfusta kayıtlı olup olmadığı sorularak varsa nüfus kaydının getirtilmesi, bu kişinin yöntemince davaya katılımının sağlanarak varsa doğru sigorta nosu tespit edilerek, sigorta dosyası getirtilip ihtilaf konusu dönemde davalıya ait işyerinde çalışıp çalışmadığı araştırılarak, davaya karşı beyanı alınıp bildirdiği deliller toplanarak çıkacak sonuca göre karar vermek, böyle bir kişinin bulunmadığının anlaşılması halinde ise dönem bordrolarında çalışmaları bulunan bordro tanıkları ve işverenin beyanlarına başvurularak tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32494, Karar No: 2017/530, Tarih: 25.01.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/32494 E.  ,  2017/530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, suça konu çay ve aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Zamanaşımını kesen son işlem tarihinin sanığın savunmasının alındığı 30.01.2006 olup, bu tarihten sonra zamanaşımı kesen başkaca bir işlem yapılmadığından temyiz inceleme gününde 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e maddesinde öngörülen asli zamanaşımı süresi tamamlanmış olmakla hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, kaçak olmadığı anlaşılan 3280 kg çayın ve nakil vasıtası olan 65 AS 558 plakalı aracın MÜSADERESİNE YER OLMADIĞINA, araç üzerindeki şerhin kaldırılmasına 25.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6963, Karar No: 2014/6027, Tarih: 05.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6963 E.  ,  2014/6027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4258, Karar No: 2015/10210, Tarih: 06.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4258 E.  ,  2015/10210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malazgirt Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/08/2013

NUMARASI : 2012/135-2013/203

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalde uygun emsal bulunmadığı belirtilerek, il merkezindeki daha düşük yüzölçümlü satışın emsal alınması doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle ve emsal taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi

olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, Değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların. Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılıp, bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli mi yoksa 1/5000, 1/25.000 ölçekli imar planı içinde mi bulunduğu açıkça belirtilmediğinden Belediye Başkanlığından araştırılarak 1/1000 ölçekli imar planında ise, paftası üzerinde dava konusu taşınmazın konumu ve resmi kurumlarla ticari öneme sahip yerlere mesafesi de işaret ettirildikten sonra değerlendirme yapılması gerekirken eksik inceleme ile bedel tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

2)Dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli mi yoksa 1/5000, 1/25.000 ölçekli imar planı içinde mi bulunduğu açıkça belirtilmediğinden Belediye Başkanlığından araştırılarak 1/1000 ölçekli imar planında ise, paftası üzerinde dava konusu taşınmazın konumu ve resmi kurumlarla ticari öneme sahip yerlere mesafesi de işaret ettirildikten sonra değerlendirme yapılması gerekirken eksik inceleme ile bedel tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanDavalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1350, Karar No: 2015/901, Tarih: 28.04.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/1350 E.  ,  2015/901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından İşin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen eylem ile ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmalann temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Hapisten çevrilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının içtima edilmeyip ayrı ayrı tayini gerekeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, Sonuç olarak tayin edilen 1560,00 TL adli para cezasının hükümden çıkarılarak, hapisten çevrilen adli para cezasının 1500,00 TL adli para cezası doğrudan verilen adli para cezasının da 60.00 TL adli para cezası olarak yazılması suretiyle, tebliğnameye uygun olarak, DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 28/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22868, Karar No: 2016/4875, Tarih: 09.06.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/22868 E.  ,  2016/4875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin yaşı küçük sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık .... ve savunmanı ile sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanıklar hakkında ayrı ayrı hükmolunan “498,00.-TL zorunlu müdafii giderine” ilişkin bölüm çıkartılarak yerine "yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7185, Karar No: 2018/17998, Tarih: 10.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/7185 E.  ,  2018/17998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8. maddesinde belirtilen yükümlülüklerin dışında Cumhuriyet savcısının infaz yetkisini kısıtlayacak yükümlülük belirlenmesinin mümkün bulunmadığı anlaşıldığından, somut olayda ... yönünden fidan dikme ve bakımını yapmak suretiyle suça sürüklenen çocuğa maddî bir külfet yükleyecek şekilde yükümlülük belirlenmesinin mümkün bulunmadığı, diğer suça sürüklenen çocuk ... yönünden ise; Niğde İl Halk Kütüphanesinden temin edilecek ve Türk Edebiyatının Temel Eserleri içerisinden seçilecek roman/hikaye/deneme türündeki kitapları okunması şeklinde yükümlülük belirlenirken kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa muhalif olmayan tarafları tatmin edici, denetime elverişli bir yükümlülüğe hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21791, Karar No: 2015/5, Tarih: 12.01.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/21791 E.  ,  2015/5 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/213910

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2010

NUMARASI : 2009/281 (E) ve 2010/74 (K)

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını ihlal, Mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık V.. A.. hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık V.. A.. savunmanının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Sanık V.. A.. hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık V.. A.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

III-Sanık V.. A.. hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükme karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçu ile ilgili olarak, 22.04.2009 tarihinde 5271 sayılı Yasanın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip ayrıca denetimli serbestlik süresi içinde herhangi bir yükümlülük belirlenmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmesine karşın, bu suç yönünden de sanığın yükümlülüklere uymadığı gerekçesiyle mahkumiyet hükmünün açıklanmasına karar verilerek ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık V.. A.. savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2123, Karar No: 2018/2379, Tarih: 29.03.2018

**5. Ceza Dairesi         2016/2123 E.  ,  2018/2379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Temel amacı maddi gerçeğin ortaya çıkartılması olan ceza yargılamasının en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri "şüpheden sanık yararlanır ilkesi" olup bu kapsamda sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesi için suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikle ispat edilmesi ve sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından gözönünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin mutlaka sanık yararına değerlendirilmesi gerektiği; dosya kapsamında yer alan 06/01/2010 tarihli adli arama tutanağında sanığın evinde yapılan aramada her hangi bir suç unsuruna rastlanmadığı, gizli yapılan kolluk araştırması neticesinde düzenlenen 03/06/2010 tarihli tutanakta ise sanığın tefecilik yaptığına dair her hangi bir bilgi elde edilemediği hususlarının kayıt altına alındığı, Nazilli 1. ve 2. İcra Daireleri'nin 25/11/2014 ve 06/01/2015 tarihli cevabi yazılarında sanığın alacaklı olarak takip ettiği her hangi bir icra dosyasının bulunmadığının bildirildiği, mağdurlar ve tanıkların aşamalardaki beyanlarının çelişkili olup bu beyanları doğrular nitelikte senet ve benzeri her hangi bir delil elde edilmediği, 07/02/2015 tarihli vergi tekniği raporunun ise bu beyanlar esas alınmak suretiyle düzenlendiği anlaşılmakla, sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi için yeterli, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmeyip yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından bahisle beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede yer olan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15864, Karar No: 2013/8992, Tarih: 22.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/15864 E.  ,  2013/8992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiracılık sıfatının tespiti

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılık sıfatının tespiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracılığın tespiti ile muarazanın meni istemine ilişkindir. Mahkemece sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıya ait taşınmazı 1.9.2000 başlangıç tarihli on yıl süreli kira sözleşmesi gereği düğün salonu olarak kullandığını, davalının süre bittiğinden bahisle 1.9.2010 tarihinde başlayan dönemde taşınmazın boşaltılmasını istediğini, herhangi bir tahliye koşulu gerçekleşmediğinden davalının bu talebinin yasaya aykırı olduğunu belirterek 1.9.2010- 1.9.2011 döneminde sözleşmenin ayakta olduğunun ve davacının kiracılığının tespiti ile muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmesini istemiş, davalı ise davanın reddini savunmuştur.

1.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 1. maddesinin 1. fıkrası hükmüne göre; bu kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmaz. Eldeki dava, kiracılığın tesbiti istemine ilişkin olup 21/07/2010 tarihinde açılmıştır. Buna göre olaya 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun göreve ilişkin 8. maddesi hükmü uygulanacaktır. Kiracılığın tespiti davalarında görevli mahkeme dava değerine bakılarak tayin edilecektir. Olayda; dava değeri 10518- TL olup, dava tarihi itibariyle görevli mahkeme Asliye Hukuk Mahkemesidir.Mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamıştır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9238, Karar No: 2010/17407, Tarih: 14.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9238 E.  ,  2010/17407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.