muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1514, Karar No: 2019/11095, Tarih: 29.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/1514 E.  ,  2019/11095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

HUMK'nun 432. maddesi uyarınca nihai kararlara karşı temyiz süresi 15 gün, HUMK'nun 433/2 maddesi uyarınca katılma yoluyla temyiz süresi 10 gündür. Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin 28.11.2018 günü davalı vekiline tebliğ edildiği, davalı vekilince ise karar 13.12.2018 tarihinde katılma yolu ile temyiz edildiğinden 10 günlük temyiz süresi geçirilmiş olup temyiz dilekçesi süresinde değildir.

Bu nedenle; davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin süre nedeniyle REDDİNE karar verildikten sonra;

Davacı idare vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede;

Kapama elma bahçesi niteliğindeki ... köyü 137 ada 12 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesindebir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan (kamulaştırma bedelinin) kelimelerinden sonra gelmek üzere (7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına, karar kesinleştikten sonra) ibaresinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14961, Karar No: 2012/10033, Tarih: 27.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/14961 E.  ,  2012/10033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın aşamalarda suça konu taşınmazı uzun yıllardan böylece kullanmakta olduğu ve köy boşluğu olduğunu bilmediğine ilişkin tutarlı savunmasına, tecavüz edilen yerin yüzölçümüne ve kadastronun kesinleşmemiş olmasına göre sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiğine dair mahkumiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 27.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5429, Karar No: 2018/5673, Tarih: 02.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5429 E.  ,  2018/5673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair İstanbul Anadolu 4.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.10.2017 gün ve 2017/180 Esas, 2017/327 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen birinci-ikinci celselere ait duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ve mahkemece kurulan hükme yönelik istinaf incelemesini yapan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen gerekçeli hükümde ise üye ...'ın ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16207, Karar No: 2022/7307, Tarih: 12.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/16207 E.  ,  2022/7307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Davanın dayanağını oluşturan, 6831 sayılı Kanunun 82. maddesi uyarınca aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan 26.02.2015 tarihli suç tutağına göre, ... mevki civarında 70 nolu bölmede sanık tarafından kullanılan araçta motorlu testere ile kesilmiş 15 adet reçineleri akan kaçak kızılçam ağaçlarına rastlanıldığı, 27.02.2015 tarihinde tutulan tutanakta ise orman emvalinin kesildiği yerin araştırılması neticesinde 51 nolu bölmede reçineleri akan 5 kızılçam ağacının dipten motorlu testere ile kesildiğinin ve kesilen ağaçların yakalanan emval ile benzer olduğunun belirtildiği, sanığın tüm aşamalarda suçlamayı reddederek dere yatağı ve yüksek gerilim hattının altlarındaki atıl vaziyette bulunan ağaçları toplayarak aracına yüklediğini ve olay tarihinde ağaç kesmediğini savunduğu, düzenlenen suç tutanaklarında kesildiği iddia edilen ağaçlardan sadece 30 cm kuturunda olan 1 ağacın eşleştiği ancak o ağaçlarında metreküplerinin aynı olmadığı, keşfe gidilmeden dosya üzerinden bilirkişi raporu alındığı ve raporda suç tutanaklarında bahsedilmeyen 52 nolu bölmede kesilen ağaçlardan bahsedildiği anlaşılmakla; dip kökler ve ele geçirilen ve yed'iemine alınan orman emvali üzerinde keşif yapılarak birbiri ile uyumlu olup olmadıklarının tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra hüküm kurulması gerekirken sadece orman muhafaza memurları tarafından düzenlenen suç tutanağı içeriği ve olay yerine ilişkin fotoğraflar değerlendirilerek hazırlanan bilirkişi raporu dayanak kabul edilerek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19211, Karar No: 2018/4082, Tarih: 12.09.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/19211 E.  ,  2018/4082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, temlik eden takip alacaklısı davalı ... A.Ş.’nin dava dışı takip borçluları aleyhine ... . İcra Dairesi’nin 2014/1632 E. sayılı takip dosyası ile icra takibi başlattığını, her ne kadar ilgili takip dosyasında müvekkiline İİK'nın 89. maddesi gereğince haciz ihbarnameleri gönderilmiş ise de müvekkilinin takip borçluları ile hukuki bir işleminin bulunmadığını ileri sürerek, müvekkilinin takip borçlularına borçlu olmadığının tespiti ile alacağın % 20'sinden az olmamak üzere kötü niyet tazminatının davalıdan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, işbu davanın süresinde açılmadığını belirterek davanın reddi ile davacının alacağın %20'sinden az olmamak üzere kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, ispat yükü kendisinde olan davacının takip borçlularına borçlu olmadığına dair belge ve kayıtları dosyaya ibraz edemediği gerekçesiyle ispatlanamayan davanın ve davalının tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, İİK'nın 89. maddesi gereğince açılmış menfi tespit davasıdır. İİK'nın 89/3. maddesine göre, üçüncü şahıs açtığı davayı kaybederse mahkemece dava konusu şeyin % 20’sinden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir. Şu halde mahkemece davanın reddine karar verildiğine göre davalı lehine tazminata hükmedilmemesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 12/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12720, Karar No: 2006/16273, Tarih: 21.07.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/12720 E.  ,  2006/16273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bayındır İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu Fizik Grofoloji Şubesi'nin 31.3.2004 tarihli 250/18022004-9064/1367 nolu raporunda; inceleme konusu senette ekli VSC 2000 görüntülerinden de anlaşılacağı üzere ödeme tarihi matbu yazısı altındaki bölümde ve miktarın yazıyla gösterildiği bölümde kurşun kalem bakiyeleri bulunduğu, ayrıca ödeme tarihi bölümünde mevcut "10.12.2003" tarihinin günler hanesinin onlar basamağındaki "1" rakamının önünde "I" fulaj izi, aylar hanesinde "1" ve "2" rakamları altında "5" rakamı fulaj izi, yıllar hanesinde "2002" rakamlarında ilk 3 rakam olan "200" rakamları altında "2,0,0" rakamları bulunduğu, miktarın rakamla gösterildiği bölümde mevcut "29.000.000.000" rakamlarında "2" ve "9" rakamlarının arasında gelen kısımda 1 rakamı ve bu rakamlardan sonra gelen "000.000" rakamları altında sıfır rakamlarına ait fulaj izleri bulunduğu, miktarın yazıyla gösterildiği bölümde mevcut "yirmidokuzmilyar" yazılarında "dokuzmilyar" yazısı altında O harfi altında "Y" harfi, "2,m,i" harfleri altında "ı,k,ı,y" harfleri fulaj izleri bulunduğu, miktarın yazıyla gösterildiği bölümdeki bitirme tahdit işareti sağında ise "milyon" yazısı baskı izleri bulunduğu, ancak yukarıda sayılan bulguların mahiyeti hakkında daha ileri bir saptamaya gidilemediği" ifade edilmiştir.

Anılan bu rapor karşısında borçlu tarafından itiraz edilmeyip kabul edilen, 1.250 YTL alacak dışında kalan ve alacaklının itirazın kaldırılmasına konu ettiği 27.750 YTL lik alacağın varlığı yargılamayı zorunlu kıldığından, bu nedenlerle alacaklının isteminin reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13055, Karar No: 2013/1873, Tarih: 26.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13055 E.  ,  2013/1873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müstehcenlik suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair ... 2. Asliye Mahkemesinden verilen 07.12.2010 gün ve 2009/351 Esas, 2010/893 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suça konu kitapta hiçbir olay örgüsü içermeyen, sadece cinsel dürtüleri harekete geçirmeye yönelik basit, sıradan, insanları cinsel ilişkiden soğutacak şekilde cinsel ilişkiler bayağı ve adi bir dil kullanılarak anlatıldığı, tiksinti ve mide bulandırıcı ifadelere yer verildiği, anlatımların toplumun ar ve haya duygularına aykırı ve cinsel arzuları tahrik ve istismar edecek mahiyette bulunduğu, eserdeki ifadeler müstehcen nitelikte olup hiçbir sanatsal ve edebi değeri bulunmadığı, soruşturma aşamasında iki kişilik bilirkişi heyetinden alınan 28.04.2009 tarihli ve yargılama aşamasında Başbakanlık Küçükleri Muzır Neşriyattan Koruma Kurulu tarafından düzenlenen 11.08.2010 tarihli raporların da bu yönde olduğu, yargılama aşamasında üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan 12.03.2010 havale tarihli raporun ise genel ve soyut ifadeler kullanılarak hazırlandığı, kitabın edebi eser olduğuna ilişkin yetersiz ve maddi gerçeğe uymayan anlatımlar içerdiğinin anlaşılması karşısında, atılı suçun yasal unsurları oluştuğu gözetilmeden yazılı gerekçeyle beraat karar verilmesi,

Hükümden sonra 05.07.2012 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 31.12.2011 tarihinden önce basın yayın yoluyla işlenen ve üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezası ile adli para cezası gerektiren TCK.nın 226/2. maddesine uyan suçtan dolayı sanık hakkında yapılan kavuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27246, Karar No: 2015/44775, Tarih: 11.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/27246 E.  ,  2015/44775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/118535

MAHKEMESİ : Akhisar Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2011

NUMARASI : 2011/208 (E) ve 2011/253 (K)

SUÇ : Yağma, Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı ile sanık U.. Ç.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanık hakkında hükmolunan “498,00.-TL zorunlu müdafii giderine” ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19843, Karar No: 2016/22597, Tarih: 21.11.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/19843 E.  ,  2016/22597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6222 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Önödeme, uzlaşma dışında kalan ve sadece adli para cezası veya hapis cezasının üst sınırı üç ayı aşmayan ceza öngörülen suçları işlediği iddia edilen fail bakımından, kanundaki usullere göre belirlenen bir miktar paranın Devlet hazinesine ödenmesi ile kamu davasının açılmamasını veya açılmış olan davanın düşmesi sonucunu doğuran, devlet ile bireyin uzlaşması olarak nitelendirilebilecek bir kurumdur.

Müessese, tamamen işlendiği iddia olunan fiilin karşılığını oluşturan yaptırımın azlığı sebebiyle, devletin soruşturma ve kovuşturma safhalarında maddi gerçeğe ulaşmak adına yapacağı masraflar ile şüpheli ya da sanığın kendisini savunmak adına harcayacağı zaman ve giderler gözetildiğinde, sorunu sulh yoluyla çözmenin her iki taraf açısından daha ekonomik olduğu gerçeğine dayanır.

Yargıtay'ın 11.04.1983 tarih ve 2/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nda önödemenin, ikili bir hukuki niteliğinin bulunduğu, soruşturma safhasında uygulandığında (dava şartı olarak) muhakeme hukukuna ait bir kurum olduğu, buna karşın kovuşturma başladıktan sonra tatbik edildiğinde (davanın düşmesi sonucunu doğurduğundan) ceza ilişkisini sona erdiren maddi ceza hukukuna ait bir müessese olduğu kabul edilmiştir.

Önödemenin koşulları ise, önödeme kapsamına giren bir suçun bulunması, suçun uzlaşma kapsamında bulunmaması, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe olması ve belli bir miktar paranın Devlet hazinesine ödenmesidir.

Önödemenin koşulları ise, önödeme kapsamına giren bir suçun bulunması, suçun uzlaşma kapsamında bulunmaması, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe olması ve belli bir miktar paranın Devlet hazinesine ödenmesidir.

TCK'nın 75. maddesinde, cezanın türüne göre ödenmesi gereken para miktarı, dört farklı şekilde gösterilmiştir. Buna göre, kanun maddesinde suç karşılığı olarak; yalnızca adli para cezası öngörülmüş ve bu miktar maktu olarak belirtilmiş ise bu miktarın, maktu değil ise aşağı sınırının (m. 75/1-a), yalnız hapis cezası öngörülmüşse, hapis cezasının aşağı sınırının karşılığı olarak her gün için yirmi Türk Lirası üzerinden bulunacak miktarın (m.75/1-b), hapis cezası ile birlikte adli para cezası öngörülmüş ise, hapis cezasının aşağı sınırının karşılığı olarak her gün için, yirmi Türk Lirası üzerinden bulunacak miktar ile adli para cezasının aşağı sınırının (m.75/1-c), hapis cezası ve adli para cezası seçimlik olarak öngörülmüşse, adli para cezasına göre belirlenecek miktarın (m.75/4), soruşturma giderleri ile birlikte, Cumhuriyet Savcılığı'nca yapılacak tebligat üzerine on gün içinde ödendiği takdirde, kişi hakkında kamu davası açılmayacaktır.(m.75/1)Özel kanun hükümlerinde işin doğrudan mahkemeye intikal etmesi, önödeme işlemi yapılmadan dava açılması ya da dava konusu fiilin niteliğinin değişmesi suretiyle önödeme kapsamına giren bir suça dönüşmesi halinde de önödeme hükümleri uygulanacaktır.(m. 75/2,3)

Fail hakkında, birden fazla suç bakımından önödemenin uygulanacağı hallerde, önödeme ihtarında her suç için öngörülmüş olan ceza miktarı ve yargılama giderleri üzerinden hesaplanan miktar ayrı ayrı gösterilmelidir. Ödeme ihtarında, bizatihi toplam ödeme miktarının gösterilmemesi gerekir.

Suçun zincirleme şekilde işlendiği hallerde, bu gerekçeyle para cezasında artırım yapılarak veya suçun teşebbüs aşamasında kaldığından veya yaş küçüklüğü bulunduğundan bahisle de ödenecek para miktarında indirim yapılarak önödeme ihtaratı yapılmasına olanak bulunmamaktadır. (Ceza Genel Kurulunun 17.03.1998 gün 372/90 sayılı kararı)

Adli para cezasının maktu olduğu hallerde, bu miktar ödemeye esas alınır. Adli para cezasının alt ve üst sınırları gösterilmiş ise, alt sınır ödemeye esas alınacaktır. Kanun maddesinde, alt ve üst sınırının belirtilmediği ya da yalnızca üst sınırının gösterildiği hallerde, alt sınır TCK'nın 52/1. maddesine göre belirlenecek ve bu halde ödeme miktarı beş gün olarak tespit edilecektir.

Adli para cezasına ilişkin miktarın ödenmesinde, aşağı sınırdan ne anlaşılması gerektiğine açıklık getirmek gerekir. Zira, iki aşamalı olan gün para cezası sisteminde, ilk olarak birim gün sayısı belirlenmekte, daha sonra bu sayı, bir gün karşılığı olarak belirlenecek para miktarı ile çarpılmaktadır. Bu durumda, önödeme miktarı belirlenirken, hem birim gün sayısının alt sınırı, hem de bir gün karşılığı uygulanacak para miktarının alt sınırı (yirmi Türk Lirası) göz önünde bulundurularak hesaplama yapılması gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde ise; 01/04/2012 tarihinde.... – .... futbol takımları arasında yapılan spor müsabakası sırasında sanığın stadyum içerisinde 6222 sayılı Kanunu'na eylemi sonrası başlatılan soruşturma gereğince derhal uygulamaya konulan spor müsabakalarını seyirden yasaklama tedbirinin gereklerine uymadığı iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

Sanık, yasaklama kararının sebebini oluşturan fiilin işlendiği müsabakanın tarafı olan ve taraftarı olduğu ...'un 22.08.2013 - 01.09.2013 tarihleri arasında birbirine yakın süreyle toplam dört maç günü bulunduğu yere en yakın genel kolluğa iki kez başvurma yükümlülüğünü yerine getirmemiştir.

Sanığın, seyirden yasaklama tedbirinin gereği olarak en yakın genel kolluğa başvurma yükümlülüğünü yerine getirmediği her eylem bağımsız bir suç değil, zincirleme tek bir suç olarak kabul edilmelidir.

6222 sayılı Kanun'un 18/9. maddesindeki; "Sekizinci fıkradaki yükümlülüğe aykırı hareket eden kişi, yirmibeş günden az olmamak üzere adli para cezası ile cezalandırılır." hükmü karşısında, anılan kanun maddesinde yer alan suç önödemeye tabi olup, adli para cezasının alt ve üst sınırları gösterilmesi nedeniyle alt sınır ödemeye esas alınacaktır. Bu durumda, Cumhuriyet Savcılığı'nca soruşturma aşamasında önödeme miktarı belirlenirken, birim gün sayısının alt sınırı yirmibeş gün adli para cezası üzerinden bir gün karşılığı uygulanacak para miktarının alt sınırı yirmi Türk Lirası göz önünde bulundurularak hesaplama yapılacaktır ve varsa soruşturma giderleri ile birlikte şüpheliye tebliğ edilecektir.

Dolayısıyla, sanığa soruşturma aşamasında önödeme ihtarı yapılırken anılan madde metninde yer alan birim gün sayısının alt sınırı ve bir gün karşılığı uygulanacak para miktarının alt sınırı göz önünde bulundurularak 500 TL olarak ceza miktarı belirlenmesi gerektiği halde Cumhuriyet Savcısınca sanığa her bir eylemi için toplam 2.000 TL ceza miktarı tebliğ edilmesi usulsüz olduğundan, 5237 sayılı Kanun’un 75/3. maddesi yollamasıyla, aynı maddenin 2. fıkrasına göre mahkemesince usulüne uygun önödeme işlemi yapılmadan yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin son müsabaka tarihi olan "01.09.2013" yerine "22.08.2013, 26.08.2013, 29.08.2013, 01.09.2013" olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.