muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/41874, Karar No: 2017/4841, Tarih: 20.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/41874 E.  ,  2017/4841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmasız, davalı ... avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'in gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, iş kurmak için araştırma yaparken davalı ... ile tanıştığını, davalı ...'in kız öğrenci yurdu işlettiğini ve kendisine ortak olarak başka bir kız öğrenci yurdu açmayı teklif ettiğini, hatta binayı kiraladığını ve işlemlere başlamak üzere hazır olduğunu bildirmesi üzerine teklifi kabul ettiğini, davalı ...'in kaba inşaat halindeki binayı 10 yıllığına kiraladığını ve mal sahibinin sadece kendisi ile muhatap olmak istediğini söyleyerek bir kira sözleşmesi getirdiğini ve bu sözleşmeyi imzaladığını, sözleşmenin imzalanmasından sonra da binanın tadilatına başladığını, davalı ...'in ekonomik sıkıntıya düştüğü gerekçesiyle ortaklıktan çıkmak isteğini bildirdiğini, bunun üzerine yalnız mal sahibi ile kendisinin taraf olduğu ikinci bir kira sözleşmesi imzalandığını, binanın tüm tadilatlarını tamamlayıp gereken eşyaları da satın alarak yurt olarak kullanmaya hazır hale getirdiğini, başka bir nedenle Emniyet Müdürlüğünde bulunduğu sırada davalı ...'in kiralayanı davalı ... ve kiracısı davalı ... olan 05.01.2012 tarihli bir kira sözleşmesi sunarak kendisinin yurt ile bir ilgisinin olmadığını savunduğunu, o zaman kendisinin imzaladığı kira sözleşmesinin sahte olduğunu anladığını, yaptırmış olduğu tespit ile binaya 465.465,00 TL masraf yaptığının ortaya çıktığını ileri sürerek vekaletsiz iş görme hükümleri uyarınca ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş; bilahare davalı ...'e karşı yapıya harcanan para ile zaruri ve faydalı masraflar; davalı ... ve ...'a karşı yapının yurt olarak faaliyet gösterebilmesi için alınan menkul malların bedeli için dava açtığını bildirmiştir.

Davalı ..., davacı ile aralarında bir sözleşme bulunmadığını, vekaletsiz iş görme şartlarının da oluşmadığını, kendisi ile davalı ... arasında bir kira sözleşmesi bulunduğunu savunmuş; diğer davalılar ... ile ...; tüm masrafların davalı ... tarafından yapıldığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, taleple bağlı kalınarak 10.000,00 TL tazminatın davalı ...'ten tahsiline, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmasına, davalılar ... ve ...'e karşı açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinden; Davacı, eldeki dava ile vekaletsiz iş görme hükümlerine dayanarak davalı ...'in maliki olduğu binanın tadilatı ve yurt olarak kullanılmak üzere almış olduğu eşyalar için yapmış olduğu masrafların davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş; bilahare davalı ...'ten yapıya harcanan para ile zaruri ve faydalı masrafları, davalı ... ve ...'den yapının yurt olarak faaliyet gösterebilmesi için alınan menkul malların bedelini talep ettiğini bildirmiştir. Davalılar ... ile ..., malik olan diğer davalı ile kira sözleşmesi imzaladıklarını ve dava konusu binada tadilatın kendilerince yapıldığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir. Davalı ... ise davacı ile arasında herhangi bir hukuki ilişki bulunmadığını, binayı davalı ...'e kiraladığını savunmuştur. Mahkemece, davalı ...'e ait binaya tadilatların davacı tarafından yapıldığı, taraflar arasında akdi bir ilişki olmasa dahi davalı ...'in maliki olduğu taşınmaza yapılan faydalı ve zaruri masrafların davacı tarafça davalılardan talep hakkı olduğu gerekçesiyle davalı ... hakkında açılan davanın kabulüne; yurdun işletilmesi için alınan eşyaların taşınmaza ilişkin faydalı ve zaruri masraflar olarak değerlendirilemeyeceği, işletme ile ilgili menkul malların geri alınmasının mümkün olduğu gerekçesiyle davalılar ... ile ... hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir. Davacı, davalı ... ile beraber yurt açmak üzere anlaştıklarını ve davalı ...'in yönlendirmesi ile dava dışı ...dan dava konusu taşınmazı kiraladığını ileri sürmekte olup, davalı ... ile aralarında yazılı ya da sözlü bir sözleşme ilişkisi kurulduğu yönünde bir iddiası yoktur. Aksine, davalı ... ile davalı ... arasında dava tarihi itibariyle de devam eden bir kira sözleşmesi ilişkisi olduğu anlaşılmaktadır. Davalılar ... ve ... arasında imzalanan 05.01.2012 tarihli sözleşmenin incelenmesinde; imza tarihinden itibaren 10 yıl için imzalandığı, kiracının imza tarihinde kaba inşaat halinde olan taşınmazı 1 Ekim 2015 tarihine kadar masrafları kendisine ait olmak üzere ekteki teknik şartnameye göre inşa etmeyi üstlendiği ve kiraya verenin imza tarihinden itibaren 1 Ekim 2015 tarihine kadar kiracıdan kira bedeli talep etmeyeceği kararlaştırılmıştır. Her ne kadar Mahkemece, vekaletsiz iş görme hükümleri uyarınca davacının, davalı ...'in maliki olduğu taşınmaza yapmış olduğu zaruri ve faydalı giderleri talep edebileceği gerekçesiyle davalı ... hakkında açılan davanın kabulüne karar verilmiş ise de; davalı ... ile Davalı ... arasındaki kira sözleşmesi devam ettiğinden davacının yaptığını ileri sürdüğü harcamaları doğrudan taşınmazın maliki olan davalı ...'ten talep şartları oluşmamıştır. O halde Mahkemece; davalı ... hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, değinilen bu hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde; nedenleri bildirilmiş olmayan temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle nedenleri bildirilmiş olmadığından davacının temyiz isteminin reddine, 1480,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalı ...'e ödenmesine, peşin alınan 171,00 TL harcın davacıya, 171,00 TL harcın davalı-...'e iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3412, Karar No: 2018/2280, Tarih: 19.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3412 E.  ,  2018/2280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek

Defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine dair.

I-) Sanık hakkında “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçundan kurulan beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-) Sanık hakkında “defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek” suçundan kurulan beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

213 sayılı Kanun'da 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle 359. maddedeki suçlar yönünden genel olarak vergi ziyaı (kaybı) suçun unsuru olmaktan çıkarılmış, ancak anılan Kanun maddesinde (359/a-1) düzenlenen “defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek” suçu yönünden eylemin “vergi matrahının azalması sonucunu doğurması” şartı muhafaza edilmiştir. Suçun oluşması için, tutulması gereken yasal defter ve belgelerin varlığının, noter tasdik kayıtları veya başka şekilde sabit olması ile birlikte, hesap ve işlemlerin vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka ortamlarda da tutulması gerekir.

İdarece yapılan vergi incelemesi sonucu düzenlenen vergi suçu raporu ile ekli raporlarda, yasal defterlere kaydı gereken bazı hasılatların vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde başka ortamlarda tutulduğu, yasal defterlere kayıtlarının yapılmadığı, bu şekilde beyan dışı bırakılarak vergi ziyaına neden olunduğu belirtilmiş ise de, başkaca somut delillerle desteklenmeyen, sadece vergi suçlarına müdahil olan idarenin tespitleri veya bu tespite dayanan bilirkişi raporunun bulunduğu cihetle; tutulması zorunlu olan yasal defter ve kayıtların varlığının tespit edilmesi, akabinde bu defter ve kayıtlar ile suça konu defter ve kayıtların, konusunda uzman bilirkişi heyetine incelettirilerek vergi matrahının azaltılmasına sebebiyet verilip verilmediğinin tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8344, Karar No: 2012/14588, Tarih: 05.12.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/8344 E.  ,  2012/14588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Hükümlünün kaçması

Hüküm : TCK'nın 292/1, 53, 58/7. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesi uyarınca güvenlik tedbirine hükmedilmesinden sonra “sanık hakkındaki kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmesi nedeni ile TCK’nın 53/4. maddesi de dikkate alınarak sanık hakkında TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünde hüküm kurulmasına yer olmadığına” denilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1496, Karar No: 2015/16477, Tarih: 02.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1496 E.  ,  2015/16477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Davalının temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre, hükmün kesin nitelikte olması ve mahkemece davalı Hazine vekilinin ilk temyiz talebinin hükmün kesin nitelikte verilmiş olduğu gerekçesi ile reddine ilişkin 17.07.2014 gün ve 2014/48 Esas – 2014/257 sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, ek kararın ONANMASINA, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20169, Karar No: 2011/795, Tarih: 24.01.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/20169 E.  ,  2011/795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4146 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava, askerlik hizmeti sırasında davalı üstlerin hakaret ve etkili eylemi nedeniyle intihar eden askerin yakınına Askeri Yüksek İdare Mahkemesi kararıyla ödenen tazminatın rücuuna ilişkindir. Mahkemece, ölüm ile davalıların eylemi arasında illiyet bağı bulunmadığı, ödenen tazminatın ölüm ile ilgili olup davalıların hakaret ve etkili eylemine ilişkin bulunmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir. Olaya ilişkin hazırlık soruşturması sonucunda illiyet bulunmadığı belirtilerek ölüm olayı hakkında ek takipsizlik kararı verildiği, asta etkili eylem suçundan açılan ceza davası sonucunda mahkumiyet kararı verildiği, dosya içinde hakarete ilişkin kanıtlar da bulunduğu anlaşılmaktadır. Tazminata ilişkin AYİM kararında ise; hizmet kusuru bulunduğu, davalıların hakaret ve etkili eylemleri sonucundaki intihar olayının şahsi sebeplere bağlı olmadığı ve askeri hizmetten soyutlanamayacağı, idarenin ajanı olan davalıların hizmetin yürütülmesinde gösterdikleri zaafiyet sonucunda meydana gelen ölüm olayı ile idarenin eylemi arasında illiyet bağı bulunduğu belirtilmektedir. AYİM kararında belirtilen bu gerekçeler esas alınarak illiyet bağı bulunduğunun kabul edilmesi ve davalıların sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken mahkemece askeri savcılığın ek takipsizlik kararı esas alınmak suretiyle davanın reddedilmesi bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/43247, Karar No: 2019/3168, Tarih: 27.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/43247 E.  ,  2019/3168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-Sanık ...'in eylemine ve yükletilen tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B-Sanıklar ... ve ... hakkında yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyize gelince,

1-Katılanın aşamalarda, her iki sanığın da kendisini darp ettiğini beyan etmesi, düzenlenen 21.02.2012 tarihli raporda, katılanın her iki baldır ve ayak bileklerinde ekimozlar ve omuzlarında ağrı olduğunun belirtilmesi karşısında, bu beyanları doğrulayan adli muayene raporuna neden itibar edilmediği açıklanmadan, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle yaralama eylemlerinden dolayı sanıklar hakkında beraat hükümleri kurulması,

2-Sanık ...'in katılana yönelik eyleminin yaralama suçunu oluşturduğunun kabulü halinde ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanık ... 'ye isnat edilen ve beraat kararı verilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, yaralama suçu yönünden ise CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında, yaralama suçu yönünden uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanık ...'in hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1327, Karar No: 2014/7774, Tarih: 22.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/1327 E.  ,  2014/7774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/85330

MAHKEMESİ : Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2010

NUMARASI : 2009/107 (E) ve 2010/227 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de;“Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de,birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının,özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin,kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır. Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır. Bilişim sisteminden maksat,verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü,yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır. Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların,ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Katılan C.. E..'ın C.- İp İplik Tic. ve San. Tic. Ltd. şirketinin %80 hisse sahibi olduğu ve şirket müdürü sıfatıyla 10 yıl süre ile münferiden atacağı imza ile şirketi temsil ve ilzama yetkisinin bulunduğu, bu nedenle Denizli 3. Noterliğinin 06.06.2006 tarih 19750 yevmiye nolu imza sirkülerinin tanzim edildiği, sanık Hüseyin'in ise C.-İp İplik Tic. San. Ltd. şirketinin % 20 hisseli ortağı olduğu, şirket adına çek tanzim etme yetkisi ve vekaleti olmaksızın şirketi borçlu göstererek 28.02.2007 keşide tarih 13000 YTL, 27.03.2007 keşide tarih 14700 TL, 30.03.2007 keşide tarih 13650 TL, 09.04.2007 keşide tarih 8600 TL, 30.04.2007 keşide tarih ve 9700 TL bedelli olmak üzere 5 adet çeki keşideci olarak imzalayarak katılan Mehmet'in de aralarında bulunduğu kişilere vererek resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilmesi üzerine yapılan yargılamada;

Katılan Cahit'in, bu çeklerin verildiği kişilerle bir ticari ilişkilerinin bulunmadığını, sanığın şahsi ilişkilerine binaen bu çekleri verdiğini beyan etmesi, buna karşın sanığın söz konusu şirket adına yaklaşık 2 yıldır çekleri yetkili olmamasına rağmen katılan Cahit'in de bilgisi dahilinde kendisinin keşide ederek ilgililere verdiğini beyanı karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, şirketin belge ve defterleri incelenerek şirket adına çeklerin hangi ticari ilişkiye dayanılarak kim tarafından tanzim edilerek verildiğinin araştırılması, icra takibine konulan ve asılları adli emanete alınan çekleri takibe koyan alacaklıların tespit ve temin edilerek bu şirket ile ticari münasebetlerinin boyutunun, çekleri kimden hangi ticari ilişki karşılığında aldıklarının, şirket temsilcisi olarak kimi bildiklerinin sorulması, yine bu kapsamda katılan M.. U..'ın beyanında adı geçen İnanç Tekstil'in sahibi Deniz Develi'nin bu konuda beyanının alınmasından sonra bütün deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/04/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.