muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10768, Karar No: 2023/7266, Tarih: 28.11.2023

özetle; 01.09.2020 tarihinde saat 21.20 sıralarında abisi ve yengesinin evine gittiğini, kendisini eve almadıklarını, çocuğu görebilir miyim dediğini, ...'yi kucağına aldığında sol yanak kısmında morluklar olduğunu gördüğünü, en son gördüğünde boş baktığını, vücudunun herhangi bir yerinde kırık olup olmadığını bilmediğini ancak kafasını sabit tutamadığını, bakışlarında bir gariplik olduğunu beyan ettiği, Mahkemede tanık olarak dinlenen M.K.'nın alınan beyanlarında özetle; ölmeden önce bebeği tahminince en son 1 hafta önce gördüğünü, gidip bakmadığını, odada uyuduğunu, arada bir ağladığını, gidip baktıklarını, yakınen görmediğini, ... ile aralarında gönül ilişkisi olmadığını, bebeğin ölümünü polislerden öğrendiğini, sanıkların birbirlerini çok sevdiğini, aralarında bir sorun görmediğini beyan ettiği, 15.02.2021 tarihli Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin raporuna göre; ölen bebeğin vücudunda birden fazla yaralanmanın olduğu, kanında uyarıcı madde bulunan, otopsisinde vücudunda farklı zamanlarda oluşturulmuş künt travmatik yaralanmalar tespit edilen bebeğin ölümünün fiziksel istismara bağlı kafatası ve ekstremite kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması sonucu meydana gelmiş olduğu kanaatinin bildirildiği, Kimya İhtisas Dairesinin 12.11.2020 tarihli raporunda; kanda; uyuşturucu veya uyarıcı maddelerden; amfetamin, metamfetamin ve ayrıca ilaç etkin maddelerinden parasetamol bulunduğunun tespit edildiği, sanık ...'ın kardeşi tanık ....'nin beyanları göz önünde bulundurulduğunda sanıkların savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilerek itibar edilmediği, sanıkların müşterek bebekleri olan 19.06.2020 doğum tarihli ...'ı kullandıkları uyuşturucu maddenin de etkisiyle çeşitli zamanlarda sistematik olarak darp ettikleri ve bebeğin çeşitli zamanlarda meydana gelen darp sonucunda fiziksel istismara bağlı kafatası ve ekstremite kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması sonucu hayatını kaybettiği anlaşılan olayda sanıkların müşterek bebeklerini öldürme kastıyla hareket ettiklerine ilişkin dosya kapsamında somut, her türlü şüpheden uzak, yeterli delil elde edilemediği, bu doğrultuda sanıkların altsoyu ve beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olan 19.06.2020 doğum tarihli ...'ı kasten yaralamaları sonucunda ölüm meydana geldiği, bu haliyle de sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek iştirak halinde kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak suçunu işledikleri kanaatine varıldığı belirtilmiştir.

2. Sanıkların savunmaları, tanıkların anlatımları, olay yeri inceleme raporu ve krokisi, ölü muayene tutanağı, 02.09.2020 tarihli tutanak, 15.02.2021 tarihli Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesi raporu, Kimya İhtisas Dairesinin 12.11.2020 tarihli raporu, 20.06.2021 tarihli araştırma tutanağı, 30.09.2020 tarihli tutanak nüfus ve adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

2. Sanıkların savunmaları, tanıkların anlatımları, olay yeri inceleme raporu ve krokisi, ölü muayene tutanağı, 02.09.2020 tarihli tutanak, 15.02.2021 tarihli Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesi raporu, Kimya İhtisas Dairesinin 12.11.2020 tarihli raporu, 20.06.2021 tarihli araştırma tutanağı, 30.09.2020 tarihli tutanak nüfus ve adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Maktulün, sanıkların müşterek bebekleri olduğu, sanıkların savunmaları ve tanık beyanlarına göre sanıkların uyuşturucu madde kullanıcısı oldukları, 15.02.2021 tarihli Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin ve 12.11.2020 tarihli Kimya İhtisas Dairesinin raporlarına göre; kanında, uyuşturucu veya uyarıcı maddelerden amfetamin, metamfetamin ve ayrıca ilaç etkin maddelerinden parasetamol uyarıcı madde bulunan ve otopsisinde, vücudunda farklı zamanlarda oluşturulmuş künt travmatik yaralanmalar tespit edilen bebek ...'ın ölümünün fiziksel istismara bağlı kafatası ve ekstremite kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması sonucu meydana gelmiş olduğunun tespit edildiği, sanık ... .....'ın kardeşi ..........,'nin tanık olarak alınan beyanlarında, olay gününden bir gün önce ...'ı son gördüğünde sol yanağında bir morluk olduğuna, boş baktığına, vücudunun herhangi bir yerinde kırık olup olmadığını bilmediğine ancak kafasını sabit tutamadığına ve bakışlarında bir gariplik olduğuna dair beyanı gözönünde bulundurulduğunda, sanıkların öz bebeklerine karşı kasten öldürme suçundan dolayı eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (e) bentleri uyarınca mahkûmiyetleri gerektiği kanaatine varıldığı, sanıkların fiilden önceki ve sonraki davranışları, dosyaya yansıyan halleri nazara alınarak lehlerine aynı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan tüm raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içinde gerçekleştirildiğinin sanıkların savunmaları, tanık anlatımları, otopsi raporu ile saptandığı anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamış,

Ancak;

Ancak;

Sanıkların müşterek bebekleri olan 19.06.2020 doğum tarihli ...'ı kullandıkları uyuşturucu maddenin de etkisiyle çeşitli zamanlarda sistematik olarak darp ettikleri ancak bebeğin fiziksel istismara bağlı kafatası ve ekstremite kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması sonucu vefat ettiği olayda, sanıkların müşterek bebeklerini öldürme kastıyla hareket ettiklerine ilişkin dosya kapsamında somut, her türlü şüpheden uzak, yeterli delil elde edilemediği anlaşıldığından sanıkların kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca üst sınırdan cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeksizin, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılmaları, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan suç vasfına ilişkin nedenlerle sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.09.2022 tarihli ve 2022/648 Esas, 2022/1171 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçen süreler göz önüne alındığında, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22046, Karar No: 2015/4244, Tarih: 03.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/22046 E.  ,  2015/4244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü olması ve değer farklarının birbirine yakın olan emsallerin değerlendirmeye alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 3.265,00 m2, somut emsal olarak alınan taşınmaz 562,56 m2 dir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerinin 8,00 TL/m2,değerlendirmeye esas alınan emsal taşınmazın ise 25,00 TL/m2 olduğu belirtilmesine karşın ve emsal taşınmaz, dava konusu taşınmazdan 3 kat daha değerli olduğu halde dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan % 50 oranında daha az değerli olduğunu kabul eden ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzçölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, mümkün olmadığı takdirde yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11935, Karar No: 2018/2819, Tarih: 14.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/11935 E.  ,  2018/2819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine 14/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15808, Karar No: 2013/11403, Tarih: 06.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/15808 E.  ,  2013/11403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında paftasında köy boşluğu olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4756, Karar No: 2012/8720, Tarih: 11.09.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/4756 E.  ,  2012/8720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17815, Karar No: 2016/17633, Tarih: 03.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/17815 E.  ,  2016/17633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın men'i davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kurum tarafından aralarında imzalanan 2012 yılı Protokolü'nün 5.3.2 maddesi gereğince hakkında 2878,97 TL cezai şart ile Uyarı cezası uygulandığını ancak bu uygulamanın haksız olduğunu ileri sürerek ilgili işlemin iptali ile muarazanın giderilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalı ... tarafından uygulanan 16/11/2012 tarihli işlemin İptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

KARAR

Davacı, davalı kurum tarafından aralarında imzalanan 2012 yılı Protokolü'nün 5.3.2 maddesi gereğince hakkında 2878,97 TL cezai şart ile Uyarı cezası uygulandığını ancak bu uygulamanın haksız olduğunu ileri sürerek ilgili işlemin iptali ile muarazanın giderilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalı ... tarafından uygulanan 16/11/2012 tarihli işlemin İptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasında akdedilen eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2012 yılı tip sözleşmesinin 5.3.2 maddesine aykırılık nedeni ile davacı hakkında uygulanan cezai işlemin iptali istemine ilişkindir. İlgili madde hükmü; “Eczacının Kuruma fatura ettiği reçetelerde bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilaçların teslim edildiği yakınına ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz.” lafsını içermektedir. Davacı, bir adet sahte reçete ile kendi eczanelerinden ilaç temin edildiğini, reçetenin sahte olduğunu bilmelerinin mümkün olmadığını kendilerinin kimlik kontrolü yapmak gibi bir sorumlulukları olmadığını, sistem tarafından izin verilen ilacın ilgiliye teslim edildiğini bu nedenle ilgili maddenin uygulanamayacağını ileri sürerek cezai işlemin iptalini istemiştir. davalı ise Protokolün 3.2.2 maddesinde ilaç tesliminde kimlik bilgilerinin alınmasının zorunlu olduğunu belirtilerek davanın reddini dilemiştir. Bu madde hükmü ise; “Reçetelerin arka yüzünde; ilacı/ilaçları alan kişinin adı, soyadı ve” ..... kalem.... ..kutu ilacı aldım" ibaresi, hastanın veya birinci derece yakınının telefon numarası ve/veya adresi, imzası, ilacın/ilaçların reçete sahibi veya birinci derece yakını dışındaki kişilerce alınması halinde ise ayrıca T.C. kimlik numarası, T C. kimlik numarası olmaması halinde ibraz edilen kimlik belge numarası yer alacaktır.” lafsını içermektedir. Davacının ,sahte olduğunu bilmediği reçeteye ilişkin ilacı hastanın kardeşi olduğunu iddia eden yakınına teslim ettiği ancak gerekli kimlik bilgilerini almadığı hususu tartışmasızdır, uyuşmazlık protokole göre davacının böyle bir mesuliyetinin olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Dosya kapsamından ilacın, hastanın kardeşi olduğunu iddia eden kişi tarafından teslim alındığı ancak Yukarıda değinilen Protokolün 3.2.2 maddesine göre davacı yanca bir işlem yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu noktada ilgili madde hükümleri ihlal edilmiş olup, uygulanan cezai işlemde hukuka aykırı yön bulunmamaktadır. Öyleyse mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 03/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8980, Karar No: 2008/11372, Tarih: 10.10.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/8980 E.  ,  2008/11372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.11.1996 gününde verilen dilekçe ile tapuya vakıf şerhinin yazılması istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 23.10.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 15 pafta 984, 1020, 1022, 1127, 16 pafta 1018, 8 pafta 1037, 14 pafta 1141, 13 pafta 1160, 14 pafta, 1302, 1316, 4 pafta 1412, 5 pafta 1347, 1348, 4 pafta 1420, 1424, 1303 parsel sayılı taşınmazlar tapu kaydına “.” vakfı şerhinin yazılması istemi ile açılmıştır.

K A R A R

Dava, 15 pafta 984, 1020, 1022, 1127, 16 pafta 1018, 8 pafta 1037, 14 pafta 1141, 13 pafta 1160, 14 pafta, 1302, 1316, 4 pafta 1412, 5 pafta 1347, 1348, 4 pafta 1420, 1424, 1303 parsel sayılı taşınmazlar tapu kaydına “.” vakfı şerhinin yazılması istemi ile açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak on yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra dava açıldığından bahisle dava reddedilmiştir.Hükmü, davacı idare temyiz etmiştir.5737 Sayılı Vakıflar Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Yasanın geçici 5.maddesi hükmüne göre vakıf şerhleri ile ilgili devam etmekte olan davalarda diğer kanunlarda yer alan zaman aşımı ve hak düşürücü sürelere ilişkin hükümlerin bu kanun açısından uygulanmayacağı kuralı getirildiğinden burada 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3.maddesinde öngörülen on yıllık hak düşürücü sürenin dolayısı ile 02.04.2004 tarih ve 1/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararının uygulanma olanağı yoktur. Yasada yapılan bu değişiklikten ötürü de mahkemenin Dairemiz bozma kararına uyularak işlem yapmış olması karşı taraf yararına usuli kazanılmış hak meydana getirmez. Az önce sözü edilen ve 27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 Sayılı Vakıflar Kanununun 18.maddesi hükmünce; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3. maddesinde yapılan tanıma göre de, Mukataalı vakıf: zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığın çözümü için, kayda işlenen vakfın mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir.Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu ayrı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığının keşfen incelenmesi, taşınmazın konumunun düzenlenecek paftada kadim köy ve kasaba ya da şehirlere göre haritasında işaret edilmesi vakfın niteliği hakkında bu belirlemeden sonra görüş bildirilmesi gerekir.

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin, vakıf şerhinin doğrudan kaldırılması gerekip gerekmediğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır.Hal böyle olunca vakıflara ait tapu kaydı ilk tesisinden itibaren getirtilmeli, vakıf durumunu gösterir kayıtlar ve dayanılan diğer belgeler merciinden istenmeli, Vakıflar Genel Müdürlüğünden kayda işaret edilmiş vakfın türü hakkında bilgi alınmalı ve HUMK.nun 275. maddesi uyarınca yukarıdan beri sayılan ilkeleri kapsar biçimde bilirkişi görüşüne başvurularak sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.Mahkemece bu yönler üzerinde durulmaksızın dava eksik inceleme ve araştırma sonucu reddedildiğinden, hüküm bozulmalıdır.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, DSİ Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına, 10.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.