muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16011, Karar No: 2014/697, Tarih: 16.01.2014

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.01.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-MUHALEFET ŞERHİ-

Dava, kök muristen intikal eden 740 parsel sayılı taşınmaza (1977 yılında) kamulaştırmasız olarak fiilen el atıldığı, bu nedenle idare aleyhine açılan kısmi davanın kabulle sonuçlanıp kesinleştiği, bakiye kısım için sonradan açılan ek davaların 2942 sayılı yasanın 38. maddesi gereğince hak düşürücü süre yönünden reddedildiği, 5999 sayılı yasanın 6. maddesi uyarınca hak düşürücü süre nedeniyle davaları reddedilen şahıslara, idare ile uzlaşma yapması, uzlaşma gerçekleşmezse dava hakkı tanındığı, bu hakka dayalı olarak önceki kısmi davada tespit edilen 81.277,56-TL değerden ödenmeyen bakiye 33.538,00-TL kaldığı bunun da davacılar hissesi bazında 4095 m2 yere karşılık geldiği belirtilerek öncelikle bu miktar yer için dava tarihindeki değerinin; olmazsa, ek davada hak düşürücü süre nedeniyle reddedilen 33.538,00-TL'nin, ilk kısmi dava açma tarihi olan 24.09.1996 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile tahsili istenilmiştir.

Uyuşmazlık, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk (kısmi) davada saklı tutulan bakiye alacağın 5999 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca tahsiline ilişkindir.

Kural olarak, kamulaştırmasız el atma nedeniyle bedel tazmini istemlerinde taşınmazın değeri, el atma tarihindeki nitelikleri gözetilip dava tarihindeki güncel fiyatlandırma ile saptanmaktadır.

Ne var ki uyuşmazlık konusu olayda açılan ek dava; öncesinde kısmen el atılan ve bu nedenle bedeli tahsil edilen taşınmazın arta kalan kısmının kamulaştırılmaksızın yeniden el atılması nedeniyle bu yer bedelinin tahsili istemine ilişkin değildir. Önceki kısmi davada, 740 parsel sayılı taşınmazın tamamı dava konusudur. Dolayısı ile şimdi ek davadaki istem, esas davada tüm taşınmazın bedeli olarak tespit edilen ancak idarece ödenmeyen bakiye para alacağına ilişkindir.

Kısmi davada taraflar arasındaki hukuki ilişkinin varlığı ve davalı idarenin sorumluluğu, kesinleşen hükümle tespit edilmiştir. Bu kararın tespite ilişkin bölümünün, ek dava için kesin hüküm oluşturacağında kuşku bulunmamaktadır.

İlk davada hükme esas alınan ve tüm taşınmazın değerini belirleyen bilirkişi raporu ise, ek dava yönünden kuvvetli delil mahiyetinde olup tarafları bağlayıcıdır.

Zira kısmi davada alınan rapora davalı taraf itiraz etmiş, itirazlar yargısal denetimler sırasında değerlendirilmiş, sonradan açılan davada halledilecek bir yön bırakılmadan, alacağın tamamı rapor doğrultusunda benimsenmiş, ancak taleple bağlı kalınarak verilen hüküm, onanarak kesinleşmiştir.

Yerel mahkemece de kısmi davada kesinleşen bu rapor doğrultusunda hükme varılmıştır.

Zira kısmi davada alınan rapora davalı taraf itiraz etmiş, itirazlar yargısal denetimler sırasında değerlendirilmiş, sonradan açılan davada halledilecek bir yön bırakılmadan, alacağın tamamı rapor doğrultusunda benimsenmiş, ancak taleple bağlı kalınarak verilen hüküm, onanarak kesinleşmiştir.

Yerel mahkemece de kısmi davada kesinleşen bu rapor doğrultusunda hükme varılmıştır.

Bakiye alacağın ne şekilde güncelleneceği ise tartışma konusudur. Bu hususta mahkeme gerekçesine de yansıyan aynı taşınmazın farklı paydaşlarınca açılıp kabul edilen ve “taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki (kısmi) davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.” gerekçesiyle Dairemizce 09.07.2012 gün ve 2012/9458 E, 15354 K. sayısı ile onanıp kesinleşen karar da dikkate alındığında, bakiye para alacağına, ilk dava tarihinden itibaren paranın enflasyon karşısındaki değer kaybının da üzerinde gerçekleşen yaklaşık 30 küsur yıllık yasal faiz uygulanarak ek dava tarihindeki taşınmaz değerinin tespit ve kabulü doğrudur. Kaldı ki, davacılar vekili dahi "kısmi davada belirlenen değere, yasal faize ek olarak kısmi dava tarihinden itibaren enflasyon oranında bir ekleme yapılarak" alacağa hükmedilmesi yönünde temyiz dilekçesinde talepte bulunmuştur. Bu talebi bile aşar şekilde taşınmazın ek dava tarihindeki rayiç değerinin saptanmasını isteyen sayın çoğunluk kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Kabul edilen bu bedelin AİHM'nin (Jahn ve Diğerleri – Almanya; Papachelas- Yunanistan; Lithgow ve Diğerleri -Birleşik Krallık; Akkuş-Türkiye) kararlarında vurgulanan “orantılılık” ve “hakkaniyet” ilkelerine de uygun olduğu kanaatiyle, taşınmaz değerinin açılan ek dava tarihine göre belirlenmesi yönündeki Dairemiz çoğunluk görüşüne katılmamaktayız. 16.01.2014
Yargıtay — Esas No: 2009/28804, Karar No: 2010/629, Tarih: 14.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/28804 E.  ,  2010/629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aksaray İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK'nun 163. ve 159. maddeleri uyarınca süre tayini hakimin takdirine bırakılan hallerde, yapılacak işlemin niteliğine göre makul bir süre belirlenmelidir. Hakimin verdiği ve kesin olduğunu belirttiği sürede; taraf, belirtilen işlemi mutlaka yerine getirmelidir. Sürenin bitiminden sonra belirtilen işlemin yapılması mümkün değildir. Hakkın zayi olması gibi ağır bir müeyyideye bağlanan kesin sürenin hukuki sonuç doğurabilmesi için, yapılması gereken işlemler ve bu işlemlerin nekadarlık sürede yapılacağı açık ve tam olarak ara kararında belirtilmeli, ayrıca bunların yapılmamasının doğuracağı sonuçlar da açıklanmalı ve taraflar uyarılmalıdır. (HGK'nun 21/09/1983 tarih 14/3447-825 Sayılı Kararı.)

Somut uyuşmazlıkta, borçlunun İİK'nun 83. maddesine dayalı olarak haczedilmezlik şikayetinde bulunduğu; mahkemece, 16/03/2009 tarihli celsede borçlu vekiline, icra dosya numarasını bildirmesi için 10 günlük kesin süre verilmiş ise de, kesin süreye riayet etmeme halinde borçlunun "bu hakkından sarfınazar etmiş sayılacağının ve şikayetin reddedileceğinin" açıkça ihtar edilmediği görülmektedir. Bu durumda kesin süreye uyulmamasının doğuracağı sonuçlar açıklanmadığından, HUMK'nun 163. maddesine uygun ve geçerli bir kesin mehilden söz edilemez.

Mahkemece yukarıda belirtilen kurallara uygun şekilde kesin süre verilerek sonuca gidilmesi gerekirken; yazılı gerekçe ile istemin reddine dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/866, Karar No: 2022/10741, Tarih: 26.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/866 E.  ,  2022/10741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2021 tarihli ve 2021/127 esas, 2021/277 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 11/01/2022 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 19/06/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, İnebolu Cumhuriyet Başsavcılığının 26/05/2015 tarihli ve 2015/811 soruşturma, 2015/6 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi gereğince bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz süresinin 7 gün olarak gösterildiği, kararın şüpheliye 06/06/2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek 09/07/2015 tarihinde tedbirin infazı için İnebolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- İnebolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 01/08/2016 tarihli ve 2015/234 DS sayılı yazısı ile yükümlülüklerine uyduğu ve infazın 31/07/2016 tarihinde tamamlandığının bildirildiği,

3- Sanığın erteleme süresi içerisinde 04/05/2018 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edilmesi üzerine, İnebolu Cumhuriyet Başsavcılığının 16/12/2018 tarihli ve 2018/2362 soruşturma, 2018/585 esas, 2018/565 sayılı iddianamesi ile İnebolu Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4- İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinin 30/01/2019 tarihli ve 2018/729 esas, 2019/80 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 62, 50/1-a ve 52/2 maddeleri gereğince 6.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın kararı istinaf ettiği,

5- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 19/01/2021 tarihli ve 2019/763 esas, 2021/94 sayılı kararı ile; basit yargılama usulü yönünden değerlendirme yapılması zorunluluğu ve kabule göre de; TCK’nın 52/4. maddesi gereği ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinin saklı kalması şartıyla ihtarat yapılarak infazı kısıtlar şekilde karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulmasına karar verildiği,

5- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 19/01/2021 tarihli ve 2019/763 esas, 2021/94 sayılı kararı ile; basit yargılama usulü yönünden değerlendirme yapılması zorunluluğu ve kabule göre de; TCK’nın 52/4. maddesi gereği ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinin saklı kalması şartıyla ihtarat yapılarak infazı kısıtlar şekilde karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulmasına karar verildiği,

6- Bozmadan sonra; İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 29/03/2021 tarihli ve 2021/127 esas, 2021/277 sayılı kararı ile, basit yargılama usulü uygulanarak sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 62, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 251/3, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/1-a ve 52/2

maddeleri gereğince 6.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 13/04/2021 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Uyuşturucu madde kullanmak suçundan sanık ...’ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1, 62, 50/1-a, 52/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri gereğince 6.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2021 tarihli ve 2021/127 esas, 2021/277 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191/1, 62 ve 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddeleri uyarınca belirlenen 7 ay 15 gün hapis cezasının, aynı Kanun'un 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince bir gün karşılığı 20,00 Türk lirası hesabı ile paraya çevrilmesi sonucunda 4.500,00 Türk lirası yerine, 6.000,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2021 tarihli ve 2021/127 esas, 2021/277 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında, 19/06/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, İnebolu Cumhuriyet Başsavcılığının 26/05/2015 tarihli ve 2015/811 soruşturma, 2015/6 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi gereğince bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın erteleme süresi içerisinde 04/05/2018 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edilmesi üzerine, İnebolu Cumhuriyet Başsavcılığının 16/12/2018 tarihli ve 2018/2362 soruşturma, 2018/585 esas, 2018/565 sayılı iddianamesi ile İnebolu Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinin 30/01/2019 tarihli ve 2018/729 esas, 2019/80 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 62, 50/1-a ve 52/2 maddeleri gereğince 6.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın kararı istinaf ettiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 19/01/2021 tarihli ve 2019/763 esas, 2021/94 sayılı kararı ile hükmün bozulmasını takiben İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2021 tarihli ve 2021/127 esas, 2021/277 sayılı kararı ile, basit yargılama usulü uygulanarak sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 62, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 251/3, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/1-a ve 52/2 maddeleri gereğince 6.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anlaşılmıştır.

1-) Şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin karar her ne kadar şüpheliye tebliğ edilmiş ise de, söz konusu karara karşı itiraz yoluna başvuru süresinin “15 gün” yerine “7 gün” olarak belirtilmek suretiyle şüphelinin yanıltıldığı, Anayasanın Temel Hak ve Hürriyetlerin Korunması başlıklı 40. maddesindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi ve 5271 sayılı CMK’nın 171,172 ve 173. maddeleri uyarınca, başvurulacak kanun yolunun, merciinin, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup; "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararda kanun yolu başvuru süresinin şüpheliyi yanıltacak biçimde “7 gün” olarak gösterildiği, bu nedenle kararın usulüne uygun şekilde kesinleştiğinden sözedilemeyeceği, usulsüz olarak verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile denetimli serbestlik tedbirinin infazına

başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, bu nedenle somut olayda, sanığın ihlal kabul edilen 04/05/2018 tarihli eyleminin erteleme süresi içerisinde işlendiğinden sözedilemeyeceği, mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden “durma kararı” verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyetine karar verilmesi kanuna aykırıdır.

2- Kabule göre de,

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191/1, 62 ve 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddeleri uyarınca belirlenen 7 ay 15 gün hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince bir gün karşılığı 20,00 Türk lirası hesabı ile paraya çevrilmesi sonucunda 4.500,00 Türk lirası yerine, 6.000,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi kanuna aykırıdır.

Sonuç olarak, yukarıda (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden “durma kararı” verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyetine karar verilmesi kanuna aykırı olup karara karşı belirtilen gerekçe ile de, kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

D-) Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle; mahkemece kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. maddesi gereğince “durma” kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2021 tarihli ve 2021/127 esas, 2021/277 sayılı kararına karşı, bu gerekçe ile de kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 26 /10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9676, Karar No: 2022/12074, Tarih: 12.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/9676 E.  ,  2022/12074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 16/05/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 12/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7796, Karar No: 2015/12968, Tarih: 08.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7796 E.  ,  2015/12968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bulanık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2011

NUMARASI : 2010/880-2011/490

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsalara emsal karşılaştırması suretiyle değer biçilmesi dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli ve özel amaçlı satış olmaması gerekir.

Emsal olarak alınan taşınmaz 70 m2 yüzölçümünde olup, dava konusu taşınmaz ise 975 m2 yüz ölçümünde olduğundan emsal olarak alınamaz.

Bu nedenle, taraflara yeniden emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri ile oranları belirtildikten sonra, imar durumları ve Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca değerlendirme tarihindeki resen belirlenen emlak vergisine esas değerleri de oranlamada dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken geçersiz rapora göre hüküm kurulması,

2)Taşınmaz üzerinde bulunan elektrik değirmeni niteliğindeki yapıya; resmi birim fiyatlarına göre yıpranma payı oranı belirlenip tutarı düşülerek değerinin; değirmen içerisindeki makine aksamının sökülüp, nakli ile yeniden kurulup çalıştırılması mümkün ise demontaj, nakliye ve yeniden montajına ilişkin bedeli bulunarak, değirmenin karşılığının hesaplanması gerektiği gözetilmeden su değirmenine mahsus yöntem ile değer biçilmesi,

3)Dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan değirmenin belirlenen bedeli işletme bütünlüğü itibari ile taşınmazda bulunan arpa kırma makinesini de kapsamakta olup taşınmazın zeminine ve arpa ve bulgur kırma makinesine ayrı ayrı değer biçilmesi,

4) Davalı idare harçtan muaf olmadığı halde halde, harç tahsiline karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

3)Dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan değirmenin belirlenen bedeli işletme bütünlüğü itibari ile taşınmazda bulunan arpa kırma makinesini de kapsamakta olup taşınmazın zeminine ve arpa ve bulgur kırma makinesine ayrı ayrı değer biçilmesi,

4) Davalı idare harçtan muaf olmadığı halde halde, harç tahsiline karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan, H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13805, Karar No: 2014/8990, Tarih: 01.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/13805 E.  ,  2014/8990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.