muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/925, Karar No: 2025/4675, Tarih: 13.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/925 E.  ,  2025/4675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/2552 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

7258 sayılı Futbol ve Diğer Spor Müsabakalarında Bahis ve Şans Oyunları Düzenlenmesi Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan Bakırköy 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2022 tarihli ve 2020/412 Esas, 2022/627 Karar sayılı kararı ile 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A ve geçici 10. maddeleri gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihi olan 31.04.2024 tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine dair Bakırköy 6. İnfaz Hakimliğinin 09.05.2023 tarihli ve 2023/4245 Esas, 2023/4242 Karar sayılı kararını müteakip, koşullu salıverilme tarihinin yanlış yazıldığı anlaşılan anılan kararın kaldırılmasına, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A ve geçici 10. maddeleri gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihi olan 31.07.2024 tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine dair Bakırköy 6. İnfaz Hâkimliğinin 11.05.2023 tarihli ve 2023/4245 Esas, 2023/4242 Karar sayılı ek kararını müteakip, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle anılan kararın kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine dair Bakırköy 3. İnfaz Hâkimliğinin 25.09.2023 tarihli ve 2023/8782 Esas,

2023/9442 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2023 tarihli ve 2023/2552 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.01.2025 tarihli ve 94660652-105-34-21036-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.02.2025 tarihli ve 2025/11255 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.02.2025 tarihli ve 2025/11255 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, her ne kadar Bakırköy 3. İnfaz Hâkimliğinin 25.09.2023 tarihli kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına ve hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.02.2025 tarihli ve 2025/11255 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, her ne kadar Bakırköy 3. İnfaz Hâkimliğinin 25.09.2023 tarihli kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına ve hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 1. maddesinde yer alan, "Kazaî merciler, 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idareler, (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlar, (IV) sayılı cetvelde yer alan sosyal güvenlik kurumları ile vakıf yükseköğretim kurumları, il özel idareleri, belediyeler, köy hükmî şahsiyetleri, barolar ve noterler tarafından yapılacak elektronik ortam da dâhil tüm tebligat, bu Kanun hükümlerine göre Posta ve Telgraf Teşkilatı Genel Müdürlüğü veya memur vasıtasıyla yapılır." şeklindeki düzenlemeye nazaran, kazai mercilerce verilen kararların 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre tebliğ edilmesi gerektiği nazara alındığında,

Hükümlü hakkında Bakırköy 6. İnfaz Hâkimliğinin 11.05.2023 tarihli ve 2023/4245 Esas, 2023/4242 Karar sayılı kararı ile cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, ancak anılan denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair bir kaydın dosya içerisinde mevcut olmadığı, bu itibarla denetim süresinin başladığından söz edilemeyeceği anlaşılmakla, hükümlünün hakkında verilen denetimli serbestlik kararından usulüne uygun şekilde haberdar edilmemesi karşısında, yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın anılan nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci ve üçüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

....

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün 2 yıl 6 ay hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03.05.2023 tarihli ve 2023/2-4481 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 03.05.2023 tarihinde ceza infaz kurumuna alındığı ve 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkartıldığı, şartla tahliye tarihi 31.07.2024 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 11.05.2023 tarihli ve 2023/4245 Esas, 2023/4242 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, izin bitim tarihinde infaz işlemlerinin devam ettiği infaz kurumuna dönme zorunluluğu olduğunu ve dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 11.05.2023 tarihinde karar verildiği anlaşılmakla, denetimli serbestlik kararının ve Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından düzenlenen 09.05.2023 tarihli ve 2023/7697 sayılı "Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne Nakil ve Tebliğ-Tebellüğ Belgesinin" hükümlüye usulüne uygun şekilde tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği ayrıca hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili

SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği ve gönderilen mesajın içeriğinin ne olduğu araştırılıp, denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınmaksızın eksik inceleme sonucu verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 18.10.2023 tarihli ve 2023/2552 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3470, Karar No: 2012/21535, Tarih: 11.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/3470 E.  ,  2012/21535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 22/3, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki katılan sıfatını aldığı halde gerekçeli karar başlığında "Katılan" olarak gösterilmemesi, mahallinde düzeltilebilecek yazım hatası olarak değerlendirildiğinden; kendisini vekaletnameli bir vekil ile temsil ettirdiği halde, katılan lehine avukatlık ücretine hükmedilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre, sanık ile katılan arasında soruşturma aşamasında uzlaşmanın sağlanamadığı, kovuşturma aşamasında da, sanık ile katılanın karşılıklı olarak birbirlerinden şikayetçi olduklarını beyan ettikleri, sanığın, katılanın kaza nedeniyle oluşan zararını gidermediği anlaşılmakla, tebliğnamedeki, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın, eksik incelemeye ve sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesine göre, adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesine yönelik artırma ve indirimler gün üzerinden yapılıp belirlenen gün sayısının TCK'nın 52. maddesine göre birim güne esas para miktarı ile çarpılması suretiyle netice adli para cezasının tespiti gerekirken, artırım ve indirimlerin her aşamada para birimi üzerinden yapılması,

2- Bilinçli taksir nedeniyle cezada artırım yapılırken hesap hatası sonucu sonuç cezanın fazla tayini,

3- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesinin gösterilmemesi,

2- Bilinçli taksir nedeniyle cezada artırım yapılırken hesap hatası sonucu sonuç cezanın fazla tayini,

3- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ilk dört bendinin hükümden çıkarılarak, mahkemenin takdiri de gözetilip, yerine "(1) Sanığın taksirle yaralama suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi gereğince takdiren 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, (2) Sanığın eylemini bilinçli taksirle işlediği anlaşılmakla sanığın cezası 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi gereğince takdiren 1/3 oranında artırılarak 240 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, (3) Sanığın eylemi sonucu katılanda kemik kırılması meydana geldiğinden sanığın cezası 5237 sayılı TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince ½ oranında artırılarak 360 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, (4) Sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 300 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, (5) Sanığın 300 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek neticeten 6000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına", şeklinde bentlerin eklenmesine ve taksitlendirme ile ilgili bendine “5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine, usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2786, Karar No: 2015/10032, Tarih: 09.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/2786 E.  ,  2015/10032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nevşehir 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2013/239-2013/377

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı kooperatif vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

1-Davacı murisi F... S...'in mirasçılık belgesinin,

2-Nevşehir 3. İcra Müdürlüğünün 2011/54 Esas sayılı dosyasında muris F... S...'in borç miktarı toplamının,

3-Ayrıca, davacı vekili TMK'nın 605. maddesi gereğince mirasın reddini talep etmiş ise de TMK'nın Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğünün 39. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca vekilin vekaletnamesinde mirasın reddi yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından bu yetkiyi içeren özel vekaletnamenin temin edilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 09.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14993, Karar No: 2016/8438, Tarih: 18.05.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/14993 E.  ,  2016/8438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Asıl olanın kısa karar olup kısa kararda suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan da hüküm kurulduğu ve bu hükümlere yönelik temyiz istemlerinin de bulunduğunun anlaşılmasına karşın tebliğnamede işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümler ile ilgili görüş bulunmadığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemleri hakkında ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 18/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/37440, Karar No: 2014/11, Tarih: 13.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/37440 E.  ,  2014/11 K.**

* İŞ SÖZLEŞMESİNİN HAKSIZ FESHİ VE İŞE İADE

* İŞ ŞARTLARININ İŞCİ ALEYHİNE DEĞİŞTİRİLMESİ

* İŞ KANUNU (4857) Madde 18

* İŞ KANUNU (4857) Madde 21

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin feshinin haklı veya geçerli sebebe dayanmadığını ileri sürerek feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı sebeple yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davalı işveren tarafından davacı işçinin görevinin ve görev yerinin değiştirilmesinin hakkaniyetli olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından kanuni süresi içinde temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının 26.07.1993-18.01.2012 tarihleri arası D..P.. T.. Satış Kooperatifinde eksper ziraat mühendisi olarak çalıştığı, davacının yakalandığı astım hastalığı sebebiyle tozlu ve dumanlı ortamlarda çalışamayacağının sağlık kurulu raporu ile tespit edildiği ancak eksperlik görevinden dolayı sürekli olarak tozlu ortamda çalışmak zorunda oluşuna göre eksperlik dışında bir görevde çalışmak istemesi üzerine davalı tarafından, M.. G.. P.. T.. Satış Kooperatifi büro personeli olarak görevlendirilmesi teklifini kabul etmediği tartışmasızdır. Davacı teklif edilen görevi, çalışma şartlarında esaslı değişikliğe sebep olduğu gerekçesi ile kabul etmediğini ileri sürmüştür. İş şartlarının davalı işveren tarafından davacı işçi aleyhine değiştirilip değiştirilmediğini, davacının çalıştığı işyerinde sağlık kurulu raporunda belirtilen şartlarda çalışabileceği iş olup olmadığı belirlenmeli ve oluşacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir. Mahkemece tüm bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/42, Karar No: 2020/1494, Tarih: 24.02.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/42 E.  ,  2020/1494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesince davacı-davalı erkeğin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen 22.10.2018 tarihli ek kararın taraflara tebliğ edildiğine dair evrak dosyada ve UYAP'ta bulunmadığından, söz konusu ek karar taraflara tebliğ edilmiş ise buna ilişkin tebligat evrakının dosyanın arasına konulması, ek karar tebliğ edilmemişse ek kararın taraflara usulünce tebliğ edilerek istinaf kanun yoluna başvuru süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 24.02.2020 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/5904, Karar No: 2024/4211, Tarih: 22.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5904 E.  ,  2024/4211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/238 Esas, 2023/193Karar

HÜKÜM : Asıl Davanın kısmen kabulüne-birleşen davanın reddine

BİRLEŞEN DAVA : Bakırköy 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin engellenmesi, maddi ve manevi tazminatın tahsili- birleşen maddi tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 3156 sayılı Kanun ile değişik 438 inci maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkili adına başta 8 ve 21. sınıf züccaciye ürünlerinde tescilli "TAÇ" esas unsurlu markaların bulunduğunu, davalının www.tac.com.tr alan adını müvekkili markaları ile iltibas oluşturacak şekilde kullandığını, arama motorlarına taç çatal, taç tencere gibi kelimeler yazıldığında ilk sıralarda davalının kullanımındaki www.tac.com.tr internet sitesinin çıktığını, bu halde "TAÇ" markasının davalıya ait sanıldığını, davalının, müvekkiline ait markayı internet ortamında ticari etki oluşturacak şekilde kullanmak suretiyle marka hakkına tecavüz fiilini işlediğini, davalının tencere emtiasında "TAÇ" kelimesiyle aynı anlama gelen "CROWN" ibaresini kullandığını, davalının bu eylemleri ile müvekkilinin ticari itibarını zedeleyip markasına büyük zarar verdiğini, eylemlerin aynı zamanda haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek davalının, müvekkiline ait "TAÇ" unsurlu markalarına tecavüz ettiğinin, haksız rekabetinin tespitini, bu tecavüz ve haksız rekabetin önlenmesini, "CROWN" ibaresini davalının mal ve hizmetleri ve tanıtım vasıtaları üzerinde markasal kullanmasının yasaklanmasını, engellenmesini, davalıya ait www.tac.com.tr web sayfasına erişimin engellenmesini, şimdilik 10.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini, kararın ilanını talep etmiş, 23.10.2020 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebini 28.079,14 TL olarak ıslah etmiş,

2.Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; asıl dosyadaki aynı dönem ve aynı olaya ilişkin olarak saklı tuttukları fazlaya dair maddi tazminat yönünden ek dava açtıklarını, 20.03.2023 tarihli bilirkişi raporunda davalı tarafından, tac.com.tr internet sitesi üzerinden 01.12.2013-02.06.2015 tarihleri arasında, mutfak ürünleri satışından, toplam 58.708,03 TL muhtemel faaliyet kârı elde ettiği hesap edildiğinin belirtildiğini, asıl dosyada daha önce ıslah hakları kullanılmış olması ve gerek dava dilekçelerinde gerekse ıslah dilekçelerinde fazlaya ilişkin hakları saklı tutulması nedeni ile 58.708,03 TL’den, bakiye kalan 30.628,89 TL’nin davalıdan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili asıl davaya cevap dilekçesinde; müvekkilinin tescilli ve tanınmış "TAÇ" unsurlu markalarının bulunduğunu, tescilli markanın kullanılmasının engellenemeyeceğini, müvekkilinin bu markayı alan adı, anahtar sözcük ve yönlendirici kod olarak kullanabileceğini, müvekkilinin anahtar sözcük olarak "taç çatal, taç tabak, taç tencere" gibi bir kullanımının bulunmadığını, kullandığı anahtar kelimelerin tescil kapsamındaki ürünlere ilişkin olduğunu, arama motorlarına tırnak içinde "taç çatal", "taç tencere" gibi kelimeler yazıldığında ilk sıralarda müvekkilinin ürünlerinin çıkmadığını, 35. sınıftaki mağazacılık hizmetleri tesciline bağlı olarak www.tac.com.tr web sitesinde farklı markalara ait tabak, çanak, tencere gibi bir çok ürünün satışının gerçekleştirildiğini, CROWN ibaresinin esas marka olarak değil bir ürün gamını tanımlamak için kullanıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar