muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18926, Karar No: 2014/21223, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/18926 E.  ,  2014/21223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2014

NUMARASI : 2013/271-2014/442

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16983, Karar No: 2015/23239, Tarih: 25.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/16983 E.  ,  2015/23239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekilince istenilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı idarenin alt işverenleri nezdinde çalıştığını ve işçilik alacaklarının ödenmediğini bildirerek kıdem tazminatı ve bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, husumet itirazında bulunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda peşin yatırılan harcın yargılama giderlerinden olduğu ve her zaman haksız çıkan taraftan dava değeri üzerinden tahsilinin gerektiği gerekçesi ile peşin yatırılan harcın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Oysa davalı ... harçtan muaf olup gerek peşin yatırılan gerekse bakiye harçtan hiç bir şekilde sorumlu tutulamaz. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin davacı ...'nın peşin yatırılan harçtan sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının “2- Harçlar yönünden;” başlıklı bölümünün “b-” bendinin çıkartılarak yerine ;

“ b-Davacı tarafından dava açma sırasında peşin olarak ve ıslah ile yatırılan toplam 123,45 TL harcın istek halinde davacıya iadesine, ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7559, Karar No: 2011/5790, Tarih: 06.10.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/7559 E.  ,  2011/5790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 124 ada 27 ve 29 parsel sayılı sırasıyla 269326,26 m2 ve 46131,76 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar mera niteliğiyle sınırlandırılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... ve ... miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece davanın reddine, 124 ada 29 parsel sayılı taşınmazın mera niteliğinde orta malı olarak sınırlandırılmasına, 124 ada 27 parsel sayılı taşınmaz hakkında daha önce verilen karar kesinleşmiş olduğundan bu hususta yeniden sınırlandırma kararı verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu taşınmaz kesimlerinin sınırlarını 124 ada 27 ve 29 parsel sayılı taşınmazların dava ve temyize konu olmayan bölümlerinin oluşturduğu, taşınmazların 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edildiği belirlenmiştir. Çekişmeli taşınmaz kesimleri ile sınırlarını oluşturan dava ve temyize konu olmayan kesimleri arasında ayırıcı unsur olarak doğal ya da yapay bir sınır yeri bulunmamaktadır. Kaldı ki, bu nitelikteki taşınmazlar üzerindeki dere, tepe, hendek, çukur gibi doğal ve yapay sınır yerlerinin bulunması da mümkündür. Hal böyle olunca dava ve temyize konu taşınmazın sınırlarını oluşturan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edilen, dava ve temyize konu olmayan kesimlerine el atılarak kazanıldığının ve onun bir bölümünü oluşturduğunun kabulü gerekir.

Öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetlik süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımaz.

Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacılar ... ve ...’ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 6,85 TL harcın davacılardan alınmasına, 06.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10006, Karar No: 2024/10372, Tarih: 05.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10006 E.  ,  2024/10372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/487 E., 2024/1188 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/465 E., 2023/1038 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 04.08.2009 tarihinde vitrifiye şekillendirme bölümünde kalite kontrol görevlisi olarak işe başladığını, iki yıl bu bölümde çalıştığını, buradan klozet üretim bandına gönderildiğini, bu bölümde l yıl çalıştığını, sağ elindeki hareket kısıtlılığı nedeniyle kabine mal taşıma işine ve sonrasında alçı kalıp montaj atölyesine İş Kanunu 22 nci maddesindeki kabul şartı gerçekleşmeden gönderildiğini, davacının el arabası ile kurutma kabinine mal taşıma işinde çalışırken sağ elinin ok ağrıması üzerine üstlerine elinin çok ağrıdığını ve el arabasını ittiremediğini, iş yerinin daha hafif bir işle değiştirilmesini talep ettiğini, işveren tarafından davacının ağır işlerde çalıştırılamayacağı hususunun belgelendirilmesinin istenildiğini, bunun üzerine İzmir Emot El ve Mikrocerrahi Ortopedi ve Travmotoloji Hastanesinden 01.10.2013 tarihinde sağ elinin ve kolunun ağır işlerde kullanılmasının sakıncalı olduğuna dair raporunu iş yerine sunduğunu ancak işveren tarafından en ağır iş yeri olan alçı kalıp montaj atölyesinde çalıştırıldığını, burada çok ağır kalıpları el ile kaldırmak durumunda kalınca el ve kol ağrısı ile Manisa Merkez Efendi Devlet Hastanesine gittiğini, bu hastane tarafından düzenlenen 04.04.2014 tarihli raporda davacının ince işlerde çalışamayacağı ve %42 oranında engelli olduğu yönünde rapor düzenlenerek davacının İş-Kur tarafından engelli konumuna ayrıldığını ancak buna rağmen işveren tarafından iş yeri değişikliği yapılmadığını, davacının alçı kalıp montaj atölyesinde çalışırken 16.04.2015 tarihinde iş kazası meydana geldiğini ve sağ elinin önkol düzeyinde kas ve tendonlarının yırtıldığını, davacının iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik ödeneği bağlanması ve malüliyet oranının belirlenmesi amacıyla SGK'ya başvurduğunu, SGK Yüksek Sağlık Kurulunun 02.12.2015 tarihli raporu ile %15,2 oranında 16.04.2015 tarihindeki iş kazası sonucu malüliyetine ilişkin rapor verildiğini, kazanın meydana gelmesinde işverenin tam ve ağır kusurlu olduğunu, geçirdiği kaza nedeniyle 8 ay boyunca İzmir Emot ve Manisa Merkez Efendi Devlet Hastanesinde tedavi gördüğünü ve halen tedavisinin devam ettiğini, davacının sakatlığı nedeniyle iş bulamadığını ve mağdur olduğunu iddia ederek maddi tazminat olarak 1.000 TL ve manevi tazminat olarak 100.000 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalı ... Şirketinden tahsilini talep etmiş, yargılamanın devamında davacı vekili 05.08.2019 tarihli hesap raporu üzerine maddi tazminat istemini bu rapor doğrultusunda 173.282,20 TL'ye artırmış ve bakıcı gideri isteminden feragat ettiğini beyan etmiştir.

2. Davacı vekili, Mahkemece verilen 07.11.2017 tarihli ara kararda; sürekli iş göremezlik oranına itirazın SGK'nın hak alanını ilgilendirdiğinden SGK'nın davaya dahil edilmesi gerektiğine işaret edilmiş olması ve ara kararın yerine getirilmesi için bir haftalık kesin süre öngörülmesi üzerine 09.11.2017 tarihli dilekçesiyle SGK Başkanlığını davaya dahil etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... Şirketi vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 04.08.2009 tarihinde şirket fabrikasında çalışmaya başladığını, çalışmaya başlamasından itibaren 2 yıl içinde davacının sağ elinde kısıtlılık nedeni ile görev değişikliği yapıldığını ve wc şekillendirme bölümüne nakledildiğini, rapor sunmasının akabinde amirleri tarafından aynı bölümde kendisine uygun ve hafif işler verildiğini ancak davacının teknik lise mezunu olup engelli kadrosunda çalışmayı kendi gururuna yediremediğinden normal işini yapmak istediğini belirttiğini, bunun üzerine davalı şirket tarafından davacının yine aynı bölümde hafif işleri yapmaya devam etmesine karar verildiğini, hatta kendisine döküm bölümünde çalışmasının teklif edildiğini, davacının bu görev değişikliğini kabul etmeyerek alçı kalıp montaj atölyesinde çalışmakta ısrar ettiğini, davacının geçirdiği iş kazası neticesinde tüm hastane masraflarının karşılandığını ve kaza tarihinden itibaren raporlu olmasına rağmen ücret ödemesi yapılmaya devam edildiğini, iş kazası nedeniyle şirketin sorumlu tutulabilmesi için kusurunun bulunması gerektiğini ancak iş sağlığı ve güvenliği hükümleri gereği her türlü önlemi almış olan davalı şirkete kusur izafet edilemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

2.Dahili davalı SGK Başkanlığı vekilinin süresi içerisinde cevap dilekçesi sunmadığı anlaşılmıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı şirkete ait Manisa'daki işyerinde 04.08.2009 tarihinde işçi olarak çalışmaya başladığı, davacının sırası ile Kalite Kontrol Elemanı, Üretim Bandında işçi, Kabine Mat Çekme bölümünde ve son olarak da Alçı Kalıp Montaj bölümünde işçi olarak çalıştığı, 16.04.2015 tarihinde davalı işyerinde diğer işçiler ve davacının birlikte alçı kalıp montaj bölümünde çalıştıkları, ... Yavaş ve ...'nın kalıp kenarlarını ... ve davacıya verdikleri, MN-02 olarak tabir edilen kalıp parçalarını davacı ile ...'nın yan tarafta bulunan işçi ...'ye uzattıkları, ...'nin de kalıp parçalarını birleştirme işleminin yapılacağı tezgaha koyma görevi olduğu, davacı ve mesai arkadaşlarının bu şekilde çalıştıkları sırada davacının kalıp parçasını kaldırdığı esnada kolunda ağrı hissedip bağırarak kalıbı yere bıraktığı, davacının morarmaya başlayan koluna diğer işçilerin su döktükleri ve ardından davacının hastaneye götürüldüğü, sağ kolunun lif ve tendomlarında ezilme ve hasar tespit edilen davacının meslekte kazanma gününün %15,2 olduğunun tespit edildiği, davaya konu kazanın bu şekilde meydana geldiği, dosyamıza sunulan 15.12.2017 tarihli heyet bilirkişi raporu yeterli ve hükme esas alınabilir nitelikte görülmüştür. Nitekim, davaya konu kaza nedeniyle SGK tarafından yürütülen tahkikat neticesinde tanzim edilen 13.06.2016 tarihli inceleme raporunda da Mahkememizce alınan iki ayrı bilirkişi raporuna uyumlu olarak kazanın meydana gelmesinde davalının %100 kusurlu olduğu, davacının kusurlu olmadığının bildirildiği, rücuan tazminat davasının görüldüğü Manisa 3. İş Mahkemesinin 2017/277 Esas sayılı dosyasından alınan kusur raporunda da aynı şekilde kaza olayında davalının tam kusurlu olduğunun belirtildiği görülmüş; davacının uymadığı herhangi bir güvenlik önlemi ya da kazaya sebebiyet verebilecek herhangi bir kusurlu eyleminin bulunmadığından kazada kendisine yüklenebilecek bir kusurun bulunmadığı, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Dairesi kararları ile belirlenen sürekli iş göremezlik oranının aynı olduğu ve bu haliyle maluliyet oranının %15,2 olarak kesinleştiği (benzer nitelikte Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 2022/13215 Esas 2023/4043 Karar sayılı 11.04.2023 tarihli ilamı); bu haliyle davalı vekilinin maluliyet oranına ilişkin itirazlarının yerinde olmadığı, davacının kaza tarihi itibariyle ücretinin o tarihteki asgari ücretin 1,3957 katı olduğu, davalı vekilinin ilk kararda hükme esas alınan aktüerya bilirkişi raporundaki hesaplamaya itirazının bu yönüyle yerinde olduğu, hükme esas alınabilir ve denetime elverişli olduğu anlaşılan 19.07.2023 tarihli aktüerya bilirkişi ek raporunda hesaplandığı üzere 31.12.2023 tarihine kadar olan bilinen dönem için dönemsel net gelir miktarının 423.541,30 TL olarak hesaplandığı, aktif ve pasif dönem için ise toplam 5.496.541,90 TL olarak hesaplandığı, maluliyet oranına göre toplam zararın 899

.07.2023 tarihli aktüerya bilirkişi ek raporunda hesaplandığı üzere 31.12.2023 tarihine kadar olan bilinen dönem için dönemsel net gelir miktarının 423.541,30 TL olarak hesaplandığı, aktif ve pasif dönem için ise toplam 5.496.541,90 TL olarak hesaplandığı, maluliyet oranına göre toplam zararın 899.852,65 TL olduğu, davalı işveren tam kusurlu olduğundan SGK tarafından 01.07.2015 tarihi itibariyle bağlanan 48.275,34 TL ilk peşin sermaye değerli sürekli iş göremezlik gelirinin tamamı zarar miktarından indirildiğinde davalı işverenin sorumlu tutulabileceği sürekli iş göremezlikten kaynaklı tazminat miktarının 851.577,31 TL olduğu, geçici iş göremezlik dönemi zararı 18.920,28 TL ile birlikte davalı işverenin sorumlu olduğu toplam maddi tazminat miktarının 870.497,59 TL olduğu anlaşılmakla davanın taleple bağlı kalınarak 173.282,20 TL üzerinden kabulüne karar verilmiş, Mahkemece verilen ilk karara karşı davacı tarafça maddi tazminat yönünden de istinaf yoluna başvurulduğu, bu nedenle ilk kararda hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplamaya esas asgari ücret miktarının davalı işveren lehine usuli kazanılmış hak teşkil etmeyeceği kanaatine varıldığı, bilirkişi raporunda bakıcı gideri hesaplanmış ise de dava dilekçesinde açıkça bakıcı gideri talebinde bulunulmadığı gibi 26.09.2019 tarihli duruşmada davacı asil ve vekilinin bakıcı gideri taleplerinin bulunmadığını beyan ettiklerinden bu hususta hüküm kurulması gerekmediği kanaatine varıldığı, her ne kadar Mahkememizin 07.11.2017 tarihli duruşmasında ara kararla davacı vekiline SGK’yı davaya dahil etmek üzere süre verilmiş ve davacı vekilince dahili dava dilekçesiyle SGK davaya dahil edilmiş ise de davanın iş kazası sonucu bedensel bütünlüğü zarara uğrayan davacının maddi zararlarının giderilmesi için işverene karşı açtığı tazminat davası olduğu, SGK’nın davada zorunlu hasım olmadığı ve davaya dahil edilmesini gerektiren bir durum olmadığı anlaşılmakla aleyhine usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmayan SGK yönünden davanın usulden reddine karar verilmiş; SGK davacı tarafça Mahkememizin verdiği kesin süre üzerine davaya dahil edildiğinden SGK lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş, bu ilkeler, dosya kapsamı, delil durumu ile kusur durumu, paranın satın alma gücü, kaza tarihi, maluliyet oranının %15,2 olması birlikte değerlendirildiğinde manevi tazminat talebi yönünden davanın kabulü ile 60.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verildiği ,usulüne uygun açılan dava olmaması nedeniyle Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığına dahili dava yoluyla yöneltilen davanın usulden reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; maddi tazminat yönünden artan miktar gözetildiğinde ikinci talep artırım dilekçesi sunmak üzere süre verilmesini, bilinen dönem değiştiğinden ikinci talep artırımı sunma haklarının bulunduğunu Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun kararının da bu yönde olduğunu, manevi tazminatın az olduğunu beyanla kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı ... şirketi vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur oran ve aidiyetinin hatalı belirlendiğini, sürekli iş göremezlik oranının hatalı belirlendiğini, davacının iş kazası öncesinde malul olduğunu %15,2'lik sürekli iş göremezlik oranının başlangıç tarihinin belirlenmesi gerektiğini, ücret katının hatalı hesap edildiğini, davacının 01.02.2017 tarihinde emekli olduğunun maddi tazminat hesabında dikkate alınması gerektiğini beyanla kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Dahili davalı SGK Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili hakkında verilen ret kararı kapsamında lehine vekalet ücreti takdiri gerektiğini beyanla kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç