muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6674, Karar No: 2017/3336, Tarih: 16.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/6674 E.  ,  2017/3336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından savunman

ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7625, Karar No: 2015/27478, Tarih: 24.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/7625 E.  ,  2015/27478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/4440

MAHKEMESİ : Domaniç(Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2010

NUMARASI : 2009/24 (E) ve 2010/13 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik

Resmi belgede sahtecilik suçu, bir resmi belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi, gerçek bir resmi belgenin başkalarını aldatacak şekilde tamamen veya kısmen değiştirilmesi veya sahte bir resmi belgenin bilerek kullanılması suretiyle oluşur. Bu suçun hukuki konusu, kamu güveni olup suçun oluşumu için genel kast ve zarar olasılığı yeterli olacağı cihetle; sanık S.. K..'un, sanık M.. D..'in talimatıyla suça konu bonoya ekleme yapıldığının iddia olunması, alınan kriminal raporda “1” ve “on” ibarelerinin sonradan tahrifen ilave edildiğinin belirtilmesi ve sanık S.. K..'un, sanık M.. D..'in isteği üzerine boş olan senedin borç miktarını “12.000 TL” olarak yazdığını kabul etmesi karşısında sanık S.. K..'un suç kastıyla hareket ettiğine ilişkin delil bulunmadığına ve ücreti vekalete yönelik mahkemenin uygulamasıında isabetsizlik bulunmadığından bu hususlardaki tebliğnamedeki düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Adli emanetin 2009/4 sırasında kayıtlı suça konu belge hakkında mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıklara yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı bir sebebin bulunmadığı, azaltıcı sebeplerin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan Üst ve O yer Cumhuriyet savcıları ile sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12135, Karar No: 2010/6403, Tarih: 25.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12135 E.  ,  2010/6403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan, onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalılar arasında 09.11.2004 tarihinde “Yeniden Satış Sözleşmesi” akdedildiğini, davalıların sözleşmeyi ihlal ettiklerini belirterek cezai şart ile mali yardım tutarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermedikleri gibi yargılamaya da katılmamışlardır.

Mahkemece, davalı yanın davacı ürünlerini hiç satmayarak sözleşmeye aykırı davrandığı, davacının sözleşmeyi fesihte haklı olduğu, sözleşmenin 15.maddesindeki cezai şartı ve 10.maddesindeki ürün katkı bedelini isteyebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, 40.000.-Amerikan Doları cezai şartın dava tarihinden itibaren devlet bankalarınca Amerikan Doları cinsinden 1 yıl vadeli Amerikan Doları’na uyguladıkları faiz oranları uygulanmak sureti ile fiili ödeme tarihindeki T.C.Merkez Bankası efektif satış kuru karşılığı TL.nin müşterek ve müteselsilen davalılardan alınıp davacıya verilmesine, 57.204.00.-TL.mali yardımın dava tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faizi ile birlikte müşterek ve müteselsilen davalılardan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacının temyizi, mali yardım tutarlarına verildikleri tarihlerden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek kredi faizi üzerinden faiz uygulanmamasına ilişkindir. Taraflar arasındaki akdedilen “Yeniden Satış Sözleşmesi”nin 15.maddesinde; İşleticinin sözleşmenin feshine sebebiyet vermesi halinde şirket kayıtlarındaki borçları ile şirketten almış olduğu mali yardım, katkılar ve her türlü sabit yardım harcamaların tümünün verildiği tarihten itibaren bankalarca uygulanan en yüksek kredi faizi üzerinden hesaplanacak faizi ile birlikte ödeneceği hüküm altına alınmıştır.

Sözleşmenin anılan hükmü gözetilerek karar verilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 750.00.TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19270, Karar No: 2017/5305, Tarih: 13.06.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/19270 E.  ,  2017/5305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar ile davalı ... Ltd. Şti. Vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre; davalı ...nin tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, sigortalının iş kazasından vefatı nedeniyle eş, çocuk, anne, baba ve kardeşlerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı eş yararına 10.000,00 TL. Maddi, 40.000,00 TL. Manevi, davacı çocuk yararına 5.000,00 TL. Maddi, 10.000,00 TL. Manevi, anne ve baba yararına ayrı ayrı 5.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılar ... , ... ve ...'dan müşterek ve müteselsilen tahsiline, davacı kardeşlerin manevi tazminat taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; ... Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, sigortalının iş kazası neticesinde 02/10/2012 tarihinde vefat ettiği, hükme esas bilirkişi kusur raporunda olayın meydana gelmesinde davalıların % 80 oranında kusuru bulunduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Öte yandan, davacı eş, çocuk, anne ve baba dışındaki diğer davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müteveffanın kardeşleri olup, bu olay nedeniyle manevi acı, elem ve ızdırap duyacakları kuşkusuzdur. Bu nedenlerle kardeşler hakkındaki manevi tazminat talebinin reddi hatalı olmuştur.

Bu ilkeler gözetildiğinde, davacı anne ve baba yararına ayrı ayrı hüküm altına alınan 5.000,00 TL manevi tazminat azdır. Ayrıca davacı kardeşlerin manevi tazminat taleplerinin sabit olamaması gerekçe gösterilerek, kardeşler yararına manevi tazminata hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalı ... Ltd. Şti.'ne yükletilmesine

13/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11821, Karar No: 2014/3817, Tarih: 10.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/11821 E.  ,  2014/3817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanğın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca hüküm fıkrasından "gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücreti kısmının" çıkartılması, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/03/2014 günü oybirliğiyle karar verlidi.
Yargıtay — Esas No: 2025/7, Karar No: 2025/519, Tarih: 13.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/7 E.  ,  2025/519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1063 E., 2024/1442 K.

ŞİKAYET EDEN : ...

ŞİKAYET OLUNANLAR : 1-... vekili Avukat ... 2-Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu Başkanlığı Tahsilat Daire Başkanlığı 2 vekili Avukat ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 21. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/149 E., 2024/199 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayet eden vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. ŞİKAYET

Şikayet eden vekili şikayet dilekçesinde; İstanbul 18. İcra Müdürlüğü'nün 2018/7391 E. sayılı icra dosyasından tarafına icra takibi başlatıldığını, İİK'nın 140. maddesi uyarınca düzenlenen sıra cetveli kararında, “Birinci sıradaki haciz alacaklısı olan İstanbul 18. İcra Müdürlüğü'nün 2918/7391 E. sayılı dosyası ile ikinci sırada bulunan TMSF 2. Tahsilat Daire Başkanlığı 04.02.2020 tarihli ve 04022020055211 sayılı haciz İİK'nın 100. maddesi mucibince aynı derecede hacze iştirak edecek alacaklı olduğu kabul edilerek garameten paylaşım yapıldığı, her ne kadar TMSF'nin alacağının kamu alacaklarına uygulanan hükümlerden faydalanacağı söylenmişse de bir Off Shore şirketi söz konusu olup kamu alacağı olduğundan söz edilemeyeceğini, TMSF'nin ... Offshore Ltd. Şti'nin mudilerine ödeme yaptığı, ancak fona devredilen bankanın ... olduğu, ... Offshore Ltd. Şti'nin Türkiye'de şubesi olmayan KKTC de kurulu bir banka olup, bu şirketin borcu için yapılan ödemenin rücu edilemeyeceği, garameten paylaşım nedeniyle, 1. sıradaki alacaklıya borcunun devam edeceği ve maddi ve manevi zararının devam edeceği, 1. sıradaki asıl alacaklının alacağını almasını engelleyeceği, TMSF'nin haksız şekilde tahsilat yapmasına neden olunacağı ve hatalı bir sonuç elde edildiğinden, haksız tesis edilen hatalı sıra cetvelini içerin karar tensip tutanağında yapılan işlemlerin kaldırılmasına, icra müdürlüğünün 12.02.2024 tarihli kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Şikayet olunan ... vekili cevabında; müvekkilinin İstanbul 18. İcra Müdürlüğü'nün 2018/7391 E. sayılı dosyası kapsamında 1. sıradaki haciz alacaklısı olup, ilgili dosya kapsamındaki tüm masraflar ve satış işlemlerinin müvekkili tarafından yapıldığını, ancak icra dosyası kapsamında yapılan sıra cetvelinde garameten paylaştırma yapılmasına karar verildiğini, müvekkilinin alacağına ulaşmak için sergilediği tüm çabalar ve masrafların boşa gittiğini, tüm bu satış sürecinde maddi ve manevi yıpranan müvekkiline dosya neticesinde düşen alacak bedelinin TMSF'nin fahiş alacağına kıyasla oldukça düşük bir meblağ olan 4.351,29 TL olduğunu, müvekkilinin aslen dosyadaki en mağdur taraf olduğunu, işbu şikayetin açılmasına sebebiyet vermediğini savunarak şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu Başkanlığı vekili cevabında; şikayetçi borçlunun sıra cetveline itiraz hakkı olmadığını, şikayette hukuki yararı bulunmadığından, şikayet şartı yokluğundan şikayetin reddine karar verilmesini, fon alacaklarının yasal mevzuat uyarınca amme alacağı niteliğinde olduğunu, 6183 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanacağını, 6183 sayılı Kanun'un 21. maddesi hükmü gereği kendisinden önce gelen hacizlere iştirak hakkı tanındığı, şikayetçinin ... Ofshore mudileri tarafından açılan davalarda ofshore ödemelerinden Fon Kurulu'nun 19.6.2014 tarihli kararı ile sorumlu tutulduğu ve hakkında AATHK hükümleri gereği takip yapıldığı, takiplerin iptali için açılan şikayetlerin reddedildiği, sıra cetvelinde garameten paylaşım yapılarak müvekkiline pay ayrılamasının yasa gereği olduğunu savunarak şikayetin öncelikle hukuki yarar bulunmadığından reddine, değilse esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sıra cetveline itiraz hakkı takip alacaklılarına tanınmış olup, borçlunun alacaklı sıfatı bulunmadığından ve kendisine pay ayrılmadığından, itirazda hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet eden vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Şikayet eden vekili temyiz dilekçesinde; sıra cetveline itiraz edilmeyerek garameten paylaştırmaya itiraz edildiği, garameten paylaşım nedeniyle 1. sıradaki alacaklının alacağının %99'unu alamaması nedeniyle müvekkilinin borcunun ödenmemiş olduğu, bunun da hukuki yararının olduğunu gösterdiği, fona devredilen banka alacaklarının 6183 sayılı Kanun kapsamında olmakla birlikte TMSF'nin söz konusu alacağının ... A.Ş'den kaynaklanan alacak olmayıp ... Ofshore Ltd. Şti'den kaynaklanan ödemeler olduğu, kamu alacağı olmadığını beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sıra cetvelindeki garameten paylaşıma yönelik şikayet istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, şikayet şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, usul ve kanuna uygun olup, şikayet eden vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16511, Karar No: 2025/1796, Tarih: 25.02.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/16511 E.  ,  2025/1796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/449 E., 2018/833 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Hükmün açıklanmasının geri bırakılması

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 26.12.2018 tarihinde kesinleştirildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 18.08.2023 tarihli ve 2023/10666 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığının, 26.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93755 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93755 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği,

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 09/04/2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 05/05/2015 tarihli ve 2015/2513 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar verilmesi sonrasında, adı geçen sanığın yükümlülüklerine uymadığından bahisle infazının kapatılarak bildirimde bulunulması üzerine, yapılan yargılama sonucunda İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/01/2023 tarihli ve 2022/371 esas, 2023/37 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun kesinleştirilmediği gerekçesiyle kamu davasının durmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 10/03/2023 tarihinde kesinleştiği,