muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3648, Karar No: 2019/5645, Tarih: 18.12.2019

2- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ...’nin sanık ...’nın annesi olduğu, maktulün ise sanık ...’nın evlat edindiği çocuk olduğu, maktulün engelli olması sebebiyle davranışsal bozukluklar gösterdiği, ufak tefek hırsızlıklar yapıp yalan söylediği, bu nedenle sanık ... ile arasında gerginlik olduğu, olay günü de sanık ...’nın maktulün çantasında eşarp bulması ve parayı pazarcıların ödediğini söylemesi üzerine, eşiyle maktule para veren polisi bulmak için önce karakola ardından da pazara gittikleri, bu sırada sanık ...’nin sanık ...’yı arayarak eve çağırdığı, pazar ve ev arasının 500 m. yakınlıkta olması sebebiyle araba ile eve ulaştıkları ve maktulü yerde ölmüş halde buldukları olayda, sanık ...’nin cezaevindeyken sanık ... ile aralarında yapmış oldukları telefon görüşmelerinin de başlı başına sanık ...’nın suça katıldığını göstermeyeceği, sanık ... için Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulundan alınan 07/12/2018 tarihli rapora göre de, sanık ...’nin ileri yaşına rağmen uygun pozisyonda maktulü eşarp ile öldürmesinin tıbben mümkün görüldüğü, dosya kapsamında bulunan delillerin mahkumiyete yeter niteliğe ulaşmadığı, bu nedenle sanığın atılı suçtan CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmekle, re’sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi gözetilerek sanık ...’ın bu suçtan TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değil ise derhal salıverilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına 18/12/2019 gününde Başkan ... ve Üye ...’ın mahkumiyetlerin onanması yönünde karşı oyları ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Maktulenin eşarpla boynu sıkılarak öldürüldüğü olayda; sanık ...’nin tek başına olayı gerçekleştirdiği gerekçesi ile sanık ...’nın beraat etmesi gerektiği şeklindeki sayın çoğunluğun kararına katılmıyoruz. Şöyle ki; Maktule olay tarihinde 17 yaşında olup fiziksel bir rahatsızlığı olmadığı gibi aksine gücü kuvveti yerinde bir gençtir.

KARŞI OY:

Maktulenin eşarpla boynu sıkılarak öldürüldüğü olayda; sanık ...’nin tek başına olayı gerçekleştirdiği gerekçesi ile sanık ...’nın beraat etmesi gerektiği şeklindeki sayın çoğunluğun kararına katılmıyoruz. Şöyle ki; Maktule olay tarihinde 17 yaşında olup fiziksel bir rahatsızlığı olmadığı gibi aksine gücü kuvveti yerinde bir gençtir.

Sanık ... ise 83-84 yaşında olup Adli Tıp Raporuna göre; "işitmesi ağır, genel durumu düşkün, senil hasta, tekerlekli sandalyede, her iki alt ekstremite hareketli aktif kısıtlı, işitme azlığı nedeniyle zor kopere olduğu, zorlukla ve yardımla ayağa kalktığı ve zorlukla yürüdüğü, hayatını yalnız idame ettiremeyeceğinin belirtildiği, duruşmada da sanığın, bastonla yürüyebildiğinin gözlemlendiği, sanık ve maktule arasındaki bu fiziksel ve güç dengesi dikkate alındığında, maktulenin sanığı odanın içinde bıçakla kovalamasının mümkün olmadığı gibi, sanığın maktuleyi yere yatırıp boynuna eşarp dolayarak boğmasının imkansız olduğu, odada bu savunmayı doğrulayacak nitelikte bir dağınıklık bulunmadığı, olay yerinden ele geçirilen kırlentte, maktule ait kanın bulunması ve sanıkların cezaevinde yaptıkları konuşmalarda bu kırlentten bahsederek savcının iddianamede yastıktan bahsetmediğini söyledikleri, böylece maktulün hem boynuna eşarp dolanıp sıkıldığı, hem de yüzüne yastıkla baskı yapılarak havasız bırakılmak suretiyle öldürüldüğünün anlaşıldığı, bütün bunları da sanığın tek başına yapmasının imkansız olduğu, her iki sanığı ait tırnaklarda maktule ait DNA izlerinin bulunmuş olmasının her iki sanığın da maktul ile boğuştuğunun kanıtı olduğu, sanıkların cezaevindeki görüşmelerinde de eylemi birlikte gerçekleştirdikleri halde sanık ...’nin kızını kurtarmak için suçu tek başına işlediğini söyleyerek, sanık ...’yı kurtardığını dile getirdiği ve sanık ... tarafından ne şekilde ifade vermesi konusunda yönlendirildiği, ...’nın olaydan sonra eşini eve çağırıp maktule ile gürüştürmeden ve doğrudan yatak odasına götürerek daha önce hiç davranmadığı şekilde farklı tavırlar sergileyerek çarşıya ve karakola götürerek lehine delil oluşturmaya çalıştığı ve ... ile yaptıkları plan doğrultusunda olay sanki bu arada olmuş gibi senaryo uydurduğu, her iki sanığın maktuleyi birlikte öldürdükleri halde yaşlı olan Nazmiye’nin, kızı ....’yı kurtarmak için eylemi tek başına yaptığını söylediğinin anlaşıldığı, bu nedenle sanık ...’nın da aynı suçtan cezalandırılması gerektiği kanaatinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2004/4116, Karar No: 2006/1442, Tarih: 18.04.2006

1. Ceza Dairesi 2004/4116 E., 2006/1442 K.

**1. Ceza Dairesi 2004/4116 E., 2006/1442 K.**

**- BİLİRKİŞİ TARAFINDAN YAKIN MESAFEDEN YAPILAN SİLAH ATIŞLARINDA YANIK İZİNİN OLUŞUP OLUŞMADIĞININ TESPİT EDİLMESİ

- TAAMMÜDEN ADAM ÖLDÜRME SUÇUNU İŞLEME**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 87 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 450 ]

**"İçtihat Metni"**

DAVA : Halil'i taammüden birlikte öldürmekten sanıklar Murat, İzzet ile İbrahim'in yapılan yargılanmaları sonunda; beraatlerine ilişkin B Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 27.05.2004 gün ve 4/94 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi müdahil tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi:

KARAR : Olaydan 3 seneyi geçen süre sonunda yakalanan sanıklar Murat ve İbrahim'in hazırlıktaki beyanlarında ve yer göstermelerinde maktule av tüfeği ile yapılan ateş mesafesini 8,6 veya 3 metre arasında gösterdikleri, 16.09.2000 tarihinde saat 09.00 civarında yapılan ve bilirkişi olarak sağlık ocağı tabibinin görüşünün alındığı ölü muayenesinde, maktulün çenesinden vurulduğunun, göğüste ekimoz ve yanık izinin bulunduğunun, mermi giriş yerinde tatuaj izi tespit olunduğu vaki yakın atış veya bitişik atışla meydana geldiğinin ifade edilmiş olması, doktor bilirkişinin işin uzmanı olduğuna dair bir kaydın mevcut olmaması karşısında,

Doktor bilirkişi olarak görüşü alınan Murat'ın tanık sıfatıyla dinlenerek tatuaj veya yanık izi olarak gördüğünü ifade ettiği belirtilerin nelerden ibaret olduğu hakkında detaylı bilgisi, ölü muayenesini yapan C.Savcısının da aynı hususta tanık olarak beyanı alınıp, maktule ait, emanetteki giysiler ile dava dosyası Adli Tıp Kurumuna gönderilerek maktule yapılan ateşin uzak, yakın veya bitişik atış mesafesinden yapılıp yapılmadığının, belirtilen mesafelerden ikanın mümkün olup olmadığının doktor bilirkişinin görüş ve tespitinin adli tıp fennine uygun olup olmadığının sorulup tespitinden ve ayrıca tanık Ali'nin beyanında geçen Yasin'in de tanık olarak dinlenilmesinden sonra alınacak mütalaa ve ifadelerin dosyadaki tüm delillerle birlikte tahlil ve tartışılması yapılarak sanıkların hukuki durumlarının tayini gerekirken, yapılmayarak yazılı şekilde eksik inceleme sonucu hüküm tesisi,

SONUÇ : Kanuna aykırı olup müdahil Ayşe'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde bulunduğundan sanıklar hakkındaki hüküm tebliğnamedeki düşünce hilafına ( BOZULMASINA ), 18.04.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6274, Karar No: 2024/12238, Tarih: 23.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/6274 E.  ,  2024/12238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan ... Deniz Yılmaz'a ait 60 AS 907 plaka sayılı aracı, katılanın babası tanık ...'nın yetkilisi olduğu ...Oto Kiralama isimli iş yerinden 18.11.2012 - 05.12.2012 tarihleri arasında kullanıp iade etmek üzere kiraladığı, ancak kira süresi bitmesine rağmen aracı teslim etmediği gibi katılan ...'e 28.000,00 TL karşılığında sattığı ve bu suretle üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul olunan olayda;

1. Sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunun mağdurunun ... Oto Kiralama isimli iş yerinin sahibi ... olduğu gözetilmeksizin uzlaştırma işlemlerinin ... yerine araç sahibi ... ile yapılması,

2. Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesi uyarınca adli para cezasının gün olarak belirlenmesinden sonra, belirlenen gün adli para cezasının aynı maddenin 2. fıkrası gereğince 20-100 TL arasında takdir olunacak miktar ile çarpılması suretiyle sonuç adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sonuç cezanın 100 gün adli para cezası olarak tayin edilmesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52. ve 61/8. maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7260, Karar No: 2011/5814, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/7260 E.  ,  2011/5814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'ın İİK'nun 337/a maddesi uyarınca üç ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Mahkemenin 20.05.2009 tarihli kararının Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6.maddelerine aykırı olarak kanun yolu süresi belirtilmediği, başvuru şekli ve süresinin başlangıcı konusunda, tebliğ ve tefhimden hangisinin esas alınacağı ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceği hususlarının gösterilmediği gibi, çıkarılan tebligatın bu hususları da içermediği, kararın Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, bu sebeple sanığa gerekçeli kararın tebliğinin usulsüz olması nedeniyle sanık müdafiinin 29.03.2010 havale tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, yapılan temyiz incelemesi sonunda;

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur. Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur.

Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

Sanığın nüfus kaydı getirtilip dosya içerisine konulmadan mahkumiyetine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9823, Karar No: 2016/12134, Tarih: 14.12.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/9823 E.  ,  2016/12134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece dosya üzerinden yapılan incelemede adli yardım talebinin kabulü ile yapılan yargılama sonucunda; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 22/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 14/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6361, Karar No: 2025/910, Tarih: 23.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/6361 E.  ,  2025/910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1195 E., 2021/1539 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet hükmü kaldırılarak beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Maçka Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2020 tarih, 2020/50 Esas, 2020/169 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2 ve 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Hükmün sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 12.10.2021 tarih, 2021/1195 Esas, 2021/1539 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.08.2022 tarih, 2021/151659 nolu esastan ret görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine, suçun unsurlarının oluştuğuna ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine, suçun unsurlarının oluştuğuna ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, Maçka Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14/01/2020 tarih ve 2020/23 Esas sayılı iddianamesiyle; Trabzon Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nün suç ihbar tutanaklarına göre, İl Müdürlüğünce 25/07/2019 tarihinde yapılan denetimde doğal sit alanı ilan edilen Trabzon ili, Maçka ilçesi, Altındere Mahallesi yol üzerinde 1 adet, dere kenarında 1 adet ahşap yapı inşa edildiğinin tespit edildiği, kolluk tarafından yapılan araştırma sonucunda, inşaatı yapan şahsın sanık ... olduğunun tespit edilği, sanık ...'in kolluk huzurunda vermiş olduğu ifadesinde; Çoşandere Mahallesinde ailesi ile birlikte ikamet ettiklerini, iş bulamadığını, 2019 yılı Haziran ayından beri köyünün sınırları içerisinde olan Sümela yolu üzerinde dere kenarına kendi imkanları ile inşa ettiği çardak ve ahşap karavanla çay satışı yaptığını, amacının ailesinin geçimini sağlamak olduğunu, belediyeye makbuz karşılığı bedel ödediğini, maliyeden vergi ödemediği için ceza geldiğini, yasal olmayan bir iş yapıyor ise neden belediyenin kendisinden para aldığını ve maliyeden vergi cezası geldiğini anlayamadığını, tüm amacının geçimini sağlamak olduğunu beyan ettiği, sanığın üzerine atılı 2863 sayılı Yasaya aykırılık suçundan ezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde, Maçka Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2020 tarihli, 2020/50 Esas, 2020/169 Karar sayılı kararıyla sanığın müsnet eylemi sabit görülerek cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyanın istinaf incelemesi amacıyla gönderildiği, mahallinde yapılan keşif esnasında yapılan gözlemde suça konu parsel üzerinde tüm imalatın sökülerek kaldırılmış olması ve müdahalenin sonlandırılmış olduğu ve sanığa ait yapı kaldırıldığından fiili zeminde 2863 sayılı Kanuna aykırı fiziki ve inşai müdahale mevcut olmadığının belirlendiği, bu şekilde kabul edilen eylemde ise 2863 sayılı Yasanın 65/1. maddesindeki suçun unsurlarının oluşmadığı ve eylemin fiziki ve inşai müdahale niteliğinde bulunmadığı gerekçesiyle mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, katılan vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;