muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12106, Karar No: 2023/8979, Tarih: 23.10.2023

İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 26.01.2021 tarihli ve 2021/10 Esas, 2021/23 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf incelemesinden geçmeksizin 03.02.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği,

B. Şüpheli hakkında, 13.11.2020 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 12.03.2021 tarihli ve 2021/36351 Soruşturma, 2021/11295 Esas, 2021/8083 sayılı iddianamesi ile İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesine birleştirme talepli kamu davası açıldığı, iddianamede; 2020/138683 soruşturma dosyasında 28.12.2020 tarihinde doğrudan açılan ve derdest olan 2021/10 esas sayılı dava ile tek suç veya ihlal veya zincirleme suç kapsamında değerlendirilmesi için birleştirilmesinin talep edildiği,

İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 26.05.2021 tarihli ve 2021/245 Esas, 2021/343 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2021 tarihli ve 2021/10 Esas, 2021/23 Karar sayılı kararı ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının mahsubu ile sanığın sonuç olarak 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf incelemesinden geçmeksizin 03.06.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği

Anlaşılmıştır.

C. Dosya arasında bulunan İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2021 tarihli ve 2021/162 Esas, 2021/115 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

1. Şüphelinin 23.08.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İzmir

Cumhuriyet Başsavcılığınca 21.10.2015 tarihli ve 2015/91494 soruşturma, 2015/4893 sayılı karar ile, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolunun gösterilmediği, kararın tebliğ edildiğine ilişkin bir bilgi ve belgenin de bulunmadığı,

2. Şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmaması üzerine erteleme kararının kaldırılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 17.05.2016 tarihli ve 2016/17204 Esas sayılı iddianamesi ile İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

2. Şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmaması üzerine erteleme kararının kaldırılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 17.05.2016 tarihli ve 2016/17204 Esas sayılı iddianamesi ile İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

3. İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2016 tarihli ve 2016/468 Esas, 2016/801 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 16.11.2016 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

4. İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/10 Esas, 2021/23 Karar sayılı kararıyla ihbarda bulunulması üzerine; İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2021 tarihli ve 2021/162 Esas, 2021/115 Karar sayılı kararı ile; erteleme kararında itiraz kanun yolunun gösterilmemesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "davanın durmasına" karar verildiği, durma kararının 29.06.2021 tarihinde kesinleştiği,

5. Durma kararı üzerine, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 07.07.2021 tarihli ve 2021/92474 soruşturma, 2021/3240 sayılı karar ile, kamu davası açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği,

6. İhlal nedeniyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 21.10.2022 tarihli ve 2021/92474 Soruşturma, 2022/47702 Esas, 2022/34945 sayılı iddianamesi ile İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, davanın İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/958 Esas sayılı dosyası ile derdest olduğu,

Anlaşılmıştır.

D. 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, dördüncü fıkrasında erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması gereken durumlar sayılarak, maddenin altıncı fıkrasında ise "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez." hükmüne yer verilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasında ise; "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, her ne kadar sanık hakkında aynı tür suçtan İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/468 esas sayılı dosyasının derdest bulunması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrasına istinaden doğrudan kamu davaları açılmış ise de, İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2016 tarihli ve 2016/468 esas, 2016/801 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmesini takiben, sanığın denetim süresi içerisinde işlemiş olduğu kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda, İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2021 tarihli ve 2021/162 Esas, 2021/115 Karar sayılı kararıyla, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında itiraz yolu gösterilmediği, bu halde denetim süresinin başladığının kabul edilemeyeceği ve kovuşturma şartı bulunmadığından bahisle açılan kamu davasının durmasına karar verildiği ve anılan kararın 29.06.2021 tarihinde kesinleştiği, bu durumda İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinde görülmekte olan davalar bakımından da kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından, mahkemelerince "düşme" kararı verilerek İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulması gerekmekte ise de;

En son İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 21.10.2022 tarihli ve 2021/92474 Soruşturma, 2022/47702 Esas, 2022/34945 sayılı iddianamesi ile İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, davanın İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/958 Esas sayılı dosyası ile derdest olduğu gözetilerek, sanığın tüm eylemlerinin birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinden her iki davanın da İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/958 Esas sayılı dava ile

birleştirilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetlerine karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma istemi kısmen değişik gerekçeyle yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2021 tarihli ve 2021/10 Esas, 2021/23 Karar sayılı kararı ile İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2021 tarihli ve 2021/245 Esas, 2021/343 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2021 tarihli ve 2021/10 Esas, 2021/23 Karar sayılı kararı ile İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2021 tarihli ve 2021/245 Esas, 2021/343 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22258, Karar No: 2014/7600, Tarih: 10.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/22258 E.  ,  2014/7600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 3. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2013/27-2013/653

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacının iddialarının sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, paydaşı olduğu 1668 ada 6 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak ortaklığın giderilmesi davası açtığını, yargılama sırasında paydaşlardan '' A.Os. kızı S. A. O.kızı C. Z.ve A.O.oğlu S.'' ''Ç.'' olan soyadlarının tapu sicil kaydına yazılı olmadığının anlaşıldığını, yine paydaş C.Z. isminin yalnızca ''C.'' olduğunu, bu hususların düzeltilmesi yönünde dava açılması için yetki verildiğini ileri sürerek, anılan kayıtların nüfus kaydına uygun olarak olarak düzeltilmesini istemiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nin 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2- Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4- İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5- Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki özellikle; tapu kaydında yazılı olduğu şekilde; '' A.O. kızı S. A.O. k.C. Z.ve A.O. oğlu S.'' adında İzmir il, ilçe, belde ve köylerinde herhangi bir şahsın kaydının olup olmadığının ilgili nüfus müdürlüğünden sorulmadığı, paydaş olduğu iddia edilen ''A.O.oğlu S.Ç.'' gitti nüfus kayıtlarının getirtilip sağ olup olmadığının tespit edilmediği, kaydının düzeltilmesi istenen şahısların, ölü olmaları halinde ise mirasçılarından adresleri tespit edilebilenlerin ilgili sıfatıyla beyanlarının alınmadığı görülmektedir.

O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak talebe konu taşınmazların paydaşlarından '' A.O. kızı S. A.O.kızı C. Z.ve A.O. oğlu S.'' soyadlarının ''Ç.', paydaş ''C. Z.'' isminin de yalnızca ''C.'' olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15382, Karar No: 2018/3314, Tarih: 22.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15382 E.  ,  2018/3314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3710, Karar No: 2011/1861, Tarih: 25.03.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/3710 E.  ,  2011/1861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 122 ada 21 parsel sayılı 16829.60 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka dayanarak davalı ... ve paydaşları adlarına tespit edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı ...'e taraf koşulunun sağlanması için verilen kesin sürenin gereklerinin yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğine ve usül hükümlerine uygun düşmemiştir.

3402 Sayılı Yasanın 28/1 madde hükmüne göre, hakim duruşma gününü taraflara Tebligat Kanunu hükümlerine göre re'sen tebliğ etmekle yükümlüdür. Aynı kanunun 36/1 madde hükmüne göre de re'sen yapılması gereken soruşturma ve tebligat işlemleri için zaruri giderler ileride haksız çıkacak taraftan alınmak üzere bütçeye konan ödenekten karşılanır. Kuşkusuz taraf teşkili davanın görülebilme koşullarından olup re'sen yapılması gereken işlemlerdendir.

Hal böyle olunca ileride haksız çıkacak taraftan alınmak üzere suç üstü ödeneği kullanılarak dava dilekçesi ve duruşma günü tespit maliklerine tebliğ edilerek taraf koşulunun sağlanması bundan sonra tarafların gösterecekleri delillerin toplanması, toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek davanın esası yönünden bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsiz, davacı ...'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 82.80 TL harcın istek halinde hükmü temyiz eden davacıya iadesine, 25.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2107, Karar No: 2013/4052, Tarih: 21.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/2107 E.  ,  2013/4052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde Ocak 2004 tarihinde çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin 01.09.2009 tarihinde işverence fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının 16.11.2007-01.09.2008 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, davacının iş sözleşmesini 01.09.2008 tarihli istifa dilekçesi vermek suretiyle feshettiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işyerinde 16.11.2007-01.09.2008 tarihleri arasında çalıştığı, davacının 1 yıllık çalışması olmadığından kıdem tazminatına hak kazanmadığı, istifa belgesindeki tarih kısmının davacının eli mahsulü olmadığı, tanık beyanına göre istifa dilekçesinin davacıdan çalışırken alındığı, bu nedenle istifa ve ibraname belgelerinin geçerli kabul edilmediği, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin davalı tarafından ispat edilememesi nedeniyle davacının ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2013/2107 - 2013/4052 S/2

Davacıya ait hizmet cetveline göre davacının 20.01.2005-17.08.2006 tarihleri arasında Gözde Temizlik ve Medikal Sağlık Hizmetleri Ltd. Şirketinde, 18.08.2006-30.09.2007 tarihleri arasında ise As Ajans Tanıtım Eğitim Sağlık İnş. San. ve Tic. Ltd. Şirketinde sigortalı gösterildiği, 16.11.2007-01.09.2008 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığı, davalı şirket ile bu iki şirket arasında organik bağ bulunduğu ayrıca 13.07.2007 tarihinden 31.12.2009 tarihine kadar ek iş olarak dinlenme saatlerinde GSM Koruma ve Güvenlik Hiz. Anonim Şirketinin alt işvereni olduğu Bağçılar Eğitim Araştırma Hastanesinde çalışmaya başladığı ve çalışmaya devam ettiği görülmektedir.

Davacı tanıkları davacının davalı işyerinin faaliyet gösterdiği Özel ... Hastanesinde geceleri güvenlik görevlisi olarak 2004 yılında çalışmaya başladığını, davacının ayrıca gündüzleri dinlenme saatlerinde ikinci bir iş olarak GSM Koruma ve Güvenlik Hiz. Anonim Şirketinin faaliyet gösterdiği anlaşılan Bağcılar Devlet Hastanesinde çalıştığını beyan etmişlerdir.

Davacı tanıkları davacının davalı işyerinin faaliyet gösterdiği Özel ... Hastanesinde geceleri güvenlik görevlisi olarak 2004 yılında çalışmaya başladığını, davacının ayrıca gündüzleri dinlenme saatlerinde ikinci bir iş olarak GSM Koruma ve Güvenlik Hiz. Anonim Şirketinin faaliyet gösterdiği anlaşılan Bağcılar Devlet Hastanesinde çalıştığını beyan etmişlerdir.

Tüm bu deliller birlikte değerlendirildiğinde davacının 2004 yılından itibaren Özel ... Hastanesinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, bu durumda davalı şirketin Ufuk Hastanesinin güvenlik işlerini 16.11.2007 tarihinde devralan alt işveren şirket olduğu ve dava dışı Gözde Şirketi ve As Ajans şirketleri ile organik bağ içerisinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Devralan işveren olarak davalı Kariyer Şirketinin davacının 16.11.2007 tarihine kadar tahakkuk etmiş tüm alacaklarından sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken yalnızca 16.11.2007-1.9.2008 tarihleri arasındaki dönemle ilgili sorumlu tutulmuş olması hatalı olmuştur.

3-Davacının davalı işyerinde gece güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, dinlenme saatlerinde ise 13.7.2007 tarihinden iş sözleşmesinin feshedildiği 1.9.2008 tarihine kadar ikinci iş olarak GSM Koruma ve Güvenlik Hiz. Anonim Şirketinin faaliyet gösterdiği Bağcılar Devlet Hastanesinde çalıştığı anlaşılmakta olup 13.7.2007 tarihinden sonrası için davacının fazla mesai talebinin reddi gerekirken kabulü de isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.