muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19208, Karar No: 2014/23556, Tarih: 11.11.2014

asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlaşılmalıdır.

Yurda kesin dönüş, yurt dışında çalışan Türk vatandaşlarının, çalışma hayatına yönelik tüm ilişkilerini gerek çalıştığı işyerleri ve gerekse ilgili olduğu tüm sosyal güvenlik kuruluşları yönünden sona erdirerek yerleşmek ve sosyal güvenliklerini burada sağlamak üzere Türkiye’ye dönüş yapmalarını ifade eder. Kısaca, “yurt dışı çalışma ilişkisinin ve bu bağlamda sosyal güvenlik kurumlarıyla sigortalı ilişkinin sona ermesi”dir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.10.1997 gün ve 1997/10-588-857 E.K ve 1998/10-645 E. 1999-237 K.)

Yurda kesin dönüş koşulu borçlanma yoluyla aylık talebinde bulunanların tümü için geçerli olup evli olsun yada olmasın yurt dışında ev kadını olarak bulunan Türk vatandaşlarının da aylık tahsisi için yurda kesin dönüş yapmaları gerekir. Bu konuda kanun koyucu tarafından ev kadınları yararına herhangi bir ayırıma gidilmemiştir.

Yurt dışında işçi sıfatıyla çalışma hayatıyla ilgili tüm bağlarını ve ilişkisini bitirmeden geçici sürelerle yurda giriş yapmak ve yabancı ülke sosyal güvenlik kuruluşlarından yardım almak kesin dönüş yapıldığı anlamına gelmez. Sigortalının yaşlılık aylığı talep tarihinde yurt dışında bulunması aylık talep etmesine engel olmadığı gibi yurt dışında bulunmak tek başına yurda kesin dönüş yapılmadığı anlamına gelmez.

Yurt dışında yaşlılık veya maluliyet aylığı bağlanması, çalışma ve sigortalı ilişkisinin sona erdiğini gösterdiğinden kesin dönüşe karinedir. İşçinin, çalıştığı ülkeden işsizlik yardımı, hastalık, geçici işgöremezlik ve benzeri çalışmaya veya sigortalılığa dayalı yardımlar alması halinde sigortalının kesin dönüş yapmadığı kabul edilmelidir.

İkmet şartına bağlı olmayan sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği kesin dönüşe engel değildir.

Yukarıda kesin dönüş koşulunun aylık bağlanırken Kurumca, yargılamada ise mahkemece re'sen araştırılması gerekir. 3201 sayılı Kanun'un 6.maddesi uyarınca yaşlılık aylığına hak kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, tarafların beyanlarına bağlı kalınmaksızın, resmi kayıtlar doğrultusunda, resen araştırılarak, irdelenip saptanmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Somut olayda, 11.10.2013 tarihinde tahsis talebinde bulunan davacının bu tarih itibariyle yurtdışında çalışması ya da yurtdışı sosyal güvenlik kurumuyla ilişkisinin bulunmadığı dosya içerisindeki yurtdışı hizmet cetvelinden anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 01.02.1967 tarihi olduğu gözetilerek yaşlılık aylık koşullarına sahip olup olmadığı saptanarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Yapılacak iş, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 01.02.1967 tarihi olduğu gözetilerek yaşlılık aylık koşullarına sahip olup olmadığı saptanarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine

11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8153, Karar No: 2014/21981, Tarih: 18.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/8153 E.  ,  2014/21981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/272842

MAHKEMESİ : Antalya 5. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2012

NUMARASI : 2011/1794 (E) ve 2012/335 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

1- Ticareti usulüne aykırı terk etmek fiili, her takip için ayrı şikayet olsa dahi koşulları bulunduğu takdirde tek suç oluşturacağı cihetle, sanık A.. A.. hakkında Antalya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 2011/1090 Esas 2011/1584 Karar, Antalya 4. İcra Ceza Mahkemesinin 2012/1420 Esas 2013/747 Karar sayılı dosyalarının mükerrer cezalandırılmaya neden olunmaması açısından mümkünse birleştirilmesi, olmazsa anılan dosyalardan bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı suretlerinin alınarak denetime imkan verecek şekilde incelenip tutanağa geçirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, sanıkların borçlu şirketin yetkili temsilcisi olup olmadıklarının Ticaret Sicil Memurluğundan sorulması, şirketin yetkili temsilcisi olmalarının anlaşılmasından sonra borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılması ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin sorulmasından sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4936, Karar No: 2021/7028, Tarih: 14.06.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2021/4936 E.  ,  2021/7028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dolandırıcılık suçundan sanığın temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz isteğinin kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış olduğuna dair ek karar hakkında ancak ilk kararı temyiz eden tarafından Yargıtay’dan bir karar verilmesinin talep edilebileceği, somut olayda ise Cumhuriyet savcısının mahkumiyet hükmünü temyiz etmemiş olması nedeniyle, sanığın temyiz talebinin süreden reddine dair ek kararı temyize hakkı bulunmadığı, sanık tarafından da ek kararın temyiz edilmediği anlaşılmakla, Cumhuriyet savcısının temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 315/2. maddesi gereğince REDDİNE, 14/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9186, Karar No: 2016/8722, Tarih: 24.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9186 E.  ,  2016/8722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesine göre açıklanan; TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen 23/09/2010 tarihli ve 2010/697 esas, 2010/803 karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu hüküm CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanmakla, hüküm incelendi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

19/06/2010 tarih saat 20:15 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki aracı park etmek için geriye doğru manevra yaptığı sırada, mağdur ...'ın ayağının üzerinden geçerek, mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebep olduğu olayda; kazadan 45 dakika sonra, saat 20:59' da alınan adli raporda sanığın 77 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği, olay saati itibarıyla sanıkta tespit edilen alkol miktarının 100 promilden düşük olduğu, sanığın almış olduğu alkolün etkisiyle güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğine dair dosya kapsamında da bir delil bulunmadığı anlaşılmakla, atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçelerle sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6484, Karar No: 2010/6121, Tarih: 28.09.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/6484 E.  ,  2010/6121 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'yı ve eşi ...i kasten öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (AFYONKARAHİSAR) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19/09/2008 gün ve 63/123 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a)Maktuller ... ve ...'yi öldürme suçu yönünden; oluşa ve dosya içeriğine göre, eşi ...'nin maktul ... ile anlaşarak kaçtığını öğrenen sanığın, önce ...'i sonra ...'yi silahla vurarak öldürdüğü olayda; maktul ... ile sanığın resmi nikahlı evli olup, TMK.nun 185/2 maddesine göre, maktul ...'nin eşine karşı sadakat yükümlülüğü bulunduğundan, bu yükümlülüğe aykırı davranan maktul ... ile ...'i öldüren sanığın eylemini haksız tahrik altında öldürme olarak kabul eden mahkemenin uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden, suç vasıflarının töre saikiyle öldürme olduğuna yönelen tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

b)Sanığın eşini ...'e kendi rızasıyla kaçtığı ve aralarındaki ilişkinin rızaya dayalı olması karşısında, haksız tahrik nedeniyle 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 29 maddesinin uygulanmasında, makul oranda indirim yapılması yerine, yazılı şekilde cezanın 12 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

c)Maktul ...'yi öldürme suçu yönünden; sanık hakkında TCK.nun 82/1-d maddesi gereğince temel ceza tayin edilirken "ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası" yerine "müebbet hapis cezası" uygulanmış ise de, bu ceza üzerinden haksız tahrik nedeniyle 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 29 maddesinin uygulanmasında cezanın 18 yıl olarak belirlenmesi ve gerekçede haksız tahrik nedeniyle azami hadden indirim yapıldığının belirtilmesi karşısında, sonuca etkili görülmediğinden, bu durum bozma nedeni yapılmamıştır.

d)Sanığın adli sicil kaydına göre, Afyonkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinden verilen ve 12/02/2003 tarihinde infaz edilen mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu halde, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

d)Sanığın adli sicil kaydına göre, Afyonkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinden verilen ve 12/02/2003 tarihinde infaz edilen mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu halde, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten adam öldürme suçları ile 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, maktul ...'i öldürme suçunda eleştiri şartıyla olmak üzere tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen resen de incelemeye tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 28/09/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14198, Karar No: 2010/10311, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/14198 E.  ,  2010/10311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 23.05.1999 tarihinden itibaren çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı şirkete ait iş yerinde işe giriş tarihinin 23.05.1999 ve ücretinin 625.00 TL olduğunun tesbiti ile sigorta primlerinin bu ücret üzerinden yatırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının davalı işyerinde 23.05.1999 tarihinde işe başladığı ve on son işten ayrıldığı 10.10.2007 tarihinde aylık ücretinin 625.00 TL olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,davalı işyerinin konfeksiyon imalat işyeri olduğu, davacının makineci olarak çalıştığı, 20.10.2001 tarihinde ... Giyim Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi unvanlı (1035165) sicil nolu iş yerinde işe girdiğine dair imzalı bildirgenin 19.10.2001 tarihinde Kuruma verildiği,10.10.2007 tarihinde işten çıkışının Kuruma bildirildiği, davalı iş yerinde; 20.10.2001-10.10.2007 tarihleri arasında kesintisiz olarak 2062 gün çalışmasının olduğu,tesbiti istenen dönem ile çakışan başka işyeri çalışmasının olmadığı, 1999/1-2000/3. dönem bordrolarının geldiği, bordrolarda davacının isminin olmadığı, işyeri kayıtlarının istenmediği,davalı işyerinin 01.11.1996 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı, halen faal olduğu, dinlenen tanıkların bordro tanığı olmadıkları anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Yasasının 2 ve 6. maddelerinde açıkça belirlendiği üzere, sigortalılığın oluşumu yönünden çalışma olgusunun varlığı zorunludur. Eylemli veya gerçek biçimde çalışmanın varlığı saptanmadıkça hizmet akdine dayanılarak dahi sigortalılıktan söz edilemez. Fiili veya gerçek çalışmayı ortaya koyacak belgeler işe giriş bildirgesiyle birlikte 506 sayılı Yasa’nın 79. maddesinde belirtilen sigortalının gün sayısını, kazanç durumunu, çalışma tarihleriyle birlikte ortaya koyan aylık sigorta gün bilgileri ile Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 17. maddesinde belirtilen 4 aylık prim bordroları gibi Kuruma verilmesi zorunlu belgelerdir. 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesinde bu tür hizmet tespit davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge veya yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması salt bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken komşu işyerleri kayıtlı çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kim diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Kamu düzenine dayalı bu tür davalarda hakim, görevi gereği doğrudan soruşturmayı genişleterek sigortalılık koşullarının oluşup oluşmadığını belirlemelidir. Bu yön Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda ; mahkemece açıklanan şekilde fiili çalışmanın varlığının yöntemince araştırılmadan uyuşmazlık konusu dönemin tamamında çalışması bulunan bordro tanıkları yada kayıtlara geçmiş komşu iş yeri sahibi veya çalışanı oldukları belli olmayan tanıkların beyanı ile yetinilerek sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Öte yandan, gerçek ücretin, işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.Mahkemece, ücret bordroları getirtilmeden, ilgili meslek odalarından ücret araştırması yapılmadan eksik araştırma ile sonuca gidilmesi doğru değildir.

Öte yandan, gerçek ücretin, işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.Mahkemece, ücret bordroları getirtilmeden, ilgili meslek odalarından ücret araştırması yapılmadan eksik araştırma ile sonuca gidilmesi doğru değildir.

Yapılacak iş; dönem bordrolarında kayıtlı tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, zabıta, maliye ve meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanlarının; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tesbit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/10. maddeleri gereğince kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermek, gerçek ücretin tesbiti konusunda ise ücret bordrolarını getirtmek, ücret bordroları imzalı ise imzaların davacıya ait olup olmadığının bilirkişi marifetiyle tesbit etmek,imzaların davacıya ait olduğunun anlaşılması halinde bu ücret esas almak,imza davacıya ait değilse veya ücret bordroları yoksa ilgili meslek odasından emsal ücretin ne kadar olduğunu sormak, davacının dava dilekçesindeki ücrete ilişkin beyanının kendisini bağlayıcı olduğunuda dikkate alarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ilgililere iadesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/118, Karar No: 2012/5206, Tarih: 04.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/118 E.  ,  2012/5206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve ... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Suşehri Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.12.2009 gün ve 176/177 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 110,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 366,50 TL'nin temyiz eden bir kısım davalılardan alınmasına 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3011, Karar No: 2012/6539, Tarih: 17.09.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/3011 E.  ,  2012/6539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2011/328284

MAHKEMESİ : Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 18/05/2011, 2008/157 (E) ve 2011/86 (K)

SUÇ : Tasarlayarak ve töre saikiyle öldürme, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Katılanın 6136 Sayılı Kanuna Aykırılık suçundan açılan davaya katılma ve bu suçtan kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, katılan vekilinin bu suça yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

b) Sanıklardan Sadık’ın doğum tarihinin gerekçeli karar başlığında nüfus kaydına uygun şekilde 16/01/1991 olarak yazılması karşısında, eleştiri öneren tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

2-a) Sanıklardan Sadık’ın kız kardeşi olup maktul tarafından 20/06/2007 tarihinde cinsel istismar edilip hürriyetinden yoksun bırakıldığı iddia olunan Fevziye’nin yaşının düzeltilmesi amacıyla Tatvan Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından Tatvan Asliye Hukuk Mahkemesine 03/08/2007 tarihli 2007/4 sayılı davaname ile açılan davanın sonucunun araştırılması, davaname ile açılan dava sonunda herhangi bir nedenden dolayı karar verilmemiş ve dosya kapanmış ise bu durumda Fevziye’ye karşı eylemin gerçekleştirildiği tarihte Fevziye’nin gerçek yaşının tespiti amacıyla nüfusa kaydedilmesine dayanak teşkil eden belgeler getirtilip, film ve grafiler çektirildikten

sonra Adli Tıptan rapor alınarak sonucuna göre suça nitelik verilmesi gerektiği düşünülmeyerek eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Yaşı küçük sanık Sadık hakkında 05/03/2010 tarihli iddianame ile maktule yönelik tasarlayarak öldürme suçundan kamu davası açılıp mahkemenin 2008/157 esas sayılı davası ile birleştirildikten sonra, şikayetçi Sümer’in sanığın cezalandırılmasını talep etmesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21/11/2006 gün ve 2006/2-249-247 sayılı kararı uyarınca iddianameye konu birleştirilen sanıkla ilgili olarak da şikayetçi Sümer’in kamu davasına katılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Hükme esas alınan ölü muayene ve otopsi tutanağı, olay yeri inceleme raporu ve ekspertiz raporlarının duruşmada açıkça okunup, sanık Sadık’tan diyeceklerinin sorulmaması suretiyle CMK.nun 209 ve 215. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık Sadık müdafiilerinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesindeki temyiz itirazları ile katılan-şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re’sen de temyize tabi mahkumiyet ve beraat hükümlerinin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 17.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

17.09.2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık S.. G.. müdafii Avukat .. yokluğunda 20.09.2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.