muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19050, Karar No: 2016/11162, Tarih: 06.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/19050 E.  ,  2016/11162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davalı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı erkeğin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalı erkeğin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşünmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davalı erkeğin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Taraflar Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi uyarınca boşanmışlar, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir. Anlaşmalı boşanma yönünde oluşan karar kesinleşinceye kadar eşlerin bu yöndeki diğer bir ifadeyle gerek boşanmanın mali sonuçları, gerekse çocukların durumu hususunda kabul edilen düzenlemeleri kapsayan irade beyanından dönmesini engelleyici yasal bir hüküm bulunmamaktadır. Bu halde anlaşmalı boşanma davasının "çekişmeli boşanma" (TMK m. 166/1-2) olarak görülmesi gerekir.

Açıklanan sebeple mahkemece taraflara iddia ve savunmalarının dayanağı bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini içeren beyan ile iddia ve savunmanın dayanağı olarak ileri sürülen her bir vakıanın ispatını sağlayacak delillerini sunmak ve dilekçelerin karşılıklı verilmesini sağlamak üzere süre verilip ön inceleme yapılarak tahkikata geçildikten sonra usulüne uygun şekilde gösterilen deliller toplanarak gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı erkeğin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davalı taraf temyizinde haklı bulunduğundan temyiz harç ve giderlerin davacıya yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.06.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/22435, Karar No: 2019/12906, Tarih: 19.12.2019

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2016/22435 E.  ,  2019/12906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davalı ile arasında imzalanan ... hizmetleri protokolü uyarınca ... yardımları ... tarafından karşılanan kişilere ... hizmeti sunduklarını, bu hizmetlerin bedelinin süresinde davalıya fatura edildiğini, faturaların zamanında incelenip ödeme yapılamadığından ödemelerin avans şeklinde verildiğini, ...'nın 3 ayda tamamlaması gereken işlemleri en az 7-8 ay sürdürdüğünü, genellikle 1 yılı aştığını, davalının yapması gerekli incelemeyi süresinde tamamlayarak ödeme yapmadığını ve kusuruyla sebebiyet verdiği durumuna kendi genelgesine aykırı hareket ettiği halde faiz kesintisi yaptığını belirterek davalı kurumun ... Sisteminden Şubat-Mart 2012 ile Şubat 2013 tarihinde kesilen faturalar ile 2012-2013 yılı acilde yapılmaması gereken işlem ve tedavilere ait faturaların geç incelenmesi sonucu haksız kesilen toplam 285.552,05 TL'lik kesintinin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 275.161,06 TL alacağın dava tarihi olan 23/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince mahkemece, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK'nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK'nun 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Kararın gerekçesi ile hükmün birbirine uyumlu olması gerekir.

Somut olayda, kısa kararın verildiği duruşma tutanağında, “Davanın kısmen kabulü ile 277.205,27 TL alacağın dava tarihi olan 23/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,” şeklinde karar verildiği belirtilmiş ve hüküm böylece tefhim edilmiş olmasına rağmen, gerekçeli kararda, “Davanın kısmen kabulü ile; 275.161,06 TL alacağın dava tarihi olan 23/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,” şeklinde hüküm kurulduğu, böylelikle kısa kararda davanın 277.205,27 TL’lik kısmının kabulüne karar verilmişken, gerekçeli kararda 275.161,06 TL’lik kısmın kabul edildiğine yönelik hüküm kurulması suretiyle duruşma tutanağına geçirilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında aykırılık yaratıldığı anlaşılmıştır. Bu husus, az yukarıda açıklanan kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm fıkrasının birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup mahkemece, 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar ve hüküm fıkrası arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulması gereklidir.

2-Bozma nedenine göre davacı ve davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentde açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bent gereğince davacı ve davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde şimdilik yer olmadığına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18054, Karar No: 2016/3383, Tarih: 24.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/18054 E.  ,  2016/3383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Evlenmenin Butlanı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, evlenmenin butlanına ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.02.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/13212, Karar No: 2016/272, Tarih: 13.01.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/13212 E.  ,  2016/272 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 1-Kişisel verilerin kaydedilmesi, 2-Hakaret

Hüküm : Beraat

Kişisel verilerin kaydedilmesi ve hakaret suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, öğretmen olarak görev yapan eşi dava dışı .... hakkında, öğrencilerine yönelik hakaret suçunu işlediği iddiasıyla yürütülen soruşturma kapsamında, katılan....’in okul müdürü ve müşteki ....’in müdür yardımcılığını yaptığı okulda okuyan bazı öğrencilerin beyanlarına ihtiyaç duyulması nedeniyle, katılan ve müştekinin bu öğrencilerin dinlenilmesi için adliyede öğrencilerle beraber hazır bulundukları, öğrencilerin beyanlarının alınmasından sonra, katılan ....ve müşteki ....’in öğrencileri alarak adliye binası dışına çıktıkları sırada, sanığın müşteki ve katılanın rızası olmaksızın fotoğraflarını çektiği ve katılana hitaben “komplocu” diyerek hakaret ettiği iddiasına konu olayda, kamuya açık alanda fotoğraf çekme eyleminin, katılan ve müştekiyi süreklilik arz eden şekilde denetim ve gözetimi altına almaması ve fotoğraf elde edilip içeriğine de vakıf olunamadığı göz önünde bulundurulduğunda, adliye çıkışı çekildiği belirtilen müşteki ve katılana ait fotoğrafların “kişisel veri” olarak kabul edilemediğinden beraat kararı verilmesinde ve sanığın, müşteki ile katılanı doğrudan hedef alan “komplocu” ifadesini kullandığına dair bir delil bulunmadığı katılan ve müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında “benim eşime bir komplo düzenlendi bu komplonun içinde siz de varsınız bu işin arkasında kimlerin olduğunu biliyorum.” şeklinde ki ifadelerin, eleştiri niteliğinde olup katılanı ve müştekiyi küçük düşürücü ve incitici nitelik taşımadığı anlaşıldığından hakaret suçundan da beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden,

Bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın mahkumiyet istemine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14326, Karar No: 2016/395, Tarih: 18.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/14326 E.  ,  2016/395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/387365

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2013/234 (E) ve 2013/375 (K)

SANIK : S.. Y..

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Özel belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak, bu hususun, koşullarının oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık S.. Y.. ile yaklaşık beş altı yıldır ticari ilişkisi bulunan katılan M.. P..’ın biriken borçları nedeni ile sanıktan çek istediği, sanığın da kendisine hatır çeki alarak getireceğini söylediği ve daha sonra Akbank Burdur Şubesi'ne ait 16/08/2008 ödeme tarihli, 111.500.00 TL bedelli çeki getirdiği, sanık Süleyman’ın sahip olduğu şirketin kaşesini vurarak çeki ciro ettiği ve arkasını da imzaladığı, sonra da kendi ismini yazarak tekrar ciro ettiği ve imzaladığı, kendi el yazısı ile T.C. Kimlik numarasını yazıp çeki katılana verdiği, daha sonra bankaya sorulduğunda, söz konusu çekin sahte olduğunun anlaşıldığı, sanık S.. Y..’in alınan savunmalarında suça konu çeki, kendisini Hacı Şerif olarak tanıdığı temyiz dışı Ş.. K...’dan hatır çeki olarak aldığını ve buna karşılık olarak 2.500.00 TL parayı Şerif Kaplan’a verdiğini, daha sonra çekin üzerindeki tarih, yazı ve rakamları ve çekin arkasını kendisinin doldurup yazdığını, şirket kaşesini kullanarak imzaladığını, kendi ismini ve T.C. kimlik numarasını yazarak tekrar imzalamak suretiyle çeki katılana verdiğini ve bu çekin sahte olduğundan bilgisinin bulunmadığını, çek tutarı olan 111.500.00 TL borcunu kabul ettiğini beyan ettiği, Ş.. K...’ın, sanık Süleyman’ın kendisinden çek istediğini ancak çeklerin karşılıksız çıkması üzerine çek veremeyeceğini söylediğini, bu sırada Adnan isimli bir kişiden sanık Süleyman’ın suça konu çeki aldığını, ancak çekin o sırada boş olup olmadığına dikkat etmediğini beyan ettiği, Adnan isimli kişinin açık kimlik bilgileri ve adresinin açıklanamadığı, böylece sanığın özel evrakta sahtecilik suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, tüm dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan ve Yargıtay bozma ilamına uyan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, suçun sabit olmadığı gerekçesine dayanan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15855, Karar No: 2021/24799, Tarih: 19.10.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/15855 E.  ,  2021/24799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Temyiz kanun yoluna tabi olup, kesinleşmesi halinde infaza verilecek ilamın açıklanan yeni hüküm olduğu, bu nedenle iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçe ile hangi delillere üstünlük tanındığının yargılama sonucunda açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle,Anayasanın 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

2- 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3- Mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezası kamuya yararlı işte çalışma tedbirine çevrilmek suretiyle CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,

4- 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa’nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 7 ve CMK’nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... vasisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereği yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca "cezayı aleyhe değiştirme yasağı" ilkesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17904, Karar No: 2011/1301, Tarih: 27.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17904 E.  ,  2011/1301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7264, Karar No: 2019/11589, Tarih: 27.11.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/7264 E.  ,  2019/11589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından tazminatların ve nafakaların miktarı, kişisel ilişkinin süresi, karşı dava ile ilgili verilen karar ve vekalet ücreti yönünden; davalı erkek tarafından ise tüm yönlerden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı kadının tüm, davalı erkeğin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz talepleri yersizdir.

2-Mahkemece bozma öncesi verilen 22.10.2015 tarihli ilk hükümde davacı kadının boşanma davasının kabulü ile boşanmalarına, davacı kadının tedbir, yoksulluk, iştirak nafakası talepleri ile maddi ve manevi tazminat taleplerinin kabulüne, erkeğin usulune uygun açılmış davası bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Hüküm davacı kadın tarafından, nafakalar ve tazminatların miktarı, ortak çocuklar ile baba arasında kurulan kişisel ilişki, karşı dava ile verilen karar ve vekalet ücreti yönünden, davalı erkek tarafından ise kadının davasının kabulü, karşı dava ile ilgili verilen karar, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, velayet, kişisel ilişki yönünden temyiz edilmiştir. Dairemizin 01.10.2018 tarihli ilamında tarafların temyiz taleplerine göre sınırlandırma yapılarak, kadın lehine hükmedilen tazminatların miktarının az olduğu, velayeti anneye bırakılan ortak çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişkinin şekli ve kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası yönünden bozulmuş, tarafların diğer temyiz taleplerinin ise onanmasına karar verilmiştir. Dairemizin onama-bozma ilamı ile kadının boşanma davasının kabulü ve velayet yönünden hüküm kesinleşmiştir. Bozulmasına karar verilen hususlar yönünden yeniden yapılan yargılamada temyiz edilmeyerek kesinleşen kısımlar hakkında yeniden hüküm kurulamaz. Buna rağmen mahkemece bu husus dikkate alınmaksızın kadının kabul edilen ve kesinleşen boşanma davası ve velayet hakkında yeniden hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, kadının çalışmasına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, kadının çalışmasına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

4-Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yaşı, ana ve babalık duygusunun tatmini, çocukların yüksek yararı birlikte değerlendirilerek; çocukların kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir. Mahkemece velayet hakkı davacı anneye bırakılan ortak çocuk ile davalı baba arasında her ayın birinci ve sonuncu haftaları hafta sonu Pazar günü sabah saat 10.00'dan akşam 17.00'a kadar, çocuğun okul döneminde, sömestir tatillerinde 1. günü saat: 10.00'dan 7. günü akşam saat: 17.00'a kadar, dini bayramlarda birinci günü saat: 10.00'dan ikinci gün saat: 17.00'a kadar, yaz tatillerinde Temmuz ayının birinci günü saat: 10.00'dan sonuncu günü 17.00'a kadar, kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir. Çocuk ile baba arasında babalık duygularını tatmin edecek ve bu hakkın rahatça kullanılmasına engel olmayacak şekilde, hafta sonları da yatılı olacak şekilde, daha uygun süreli kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı olduğu gibi hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2., 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 218.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.11.2019 (Çrş.)