muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22130, Karar No: 2014/8611, Tarih: 03.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/22130 E.  ,  2014/8611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Her ne kadar hükmün esasını teşkil eden kısa kararda, sanık hakkında koşulları oluşmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği halde, gerekçeli kararda koşulları oluştuğundan söz edilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmek sureti ile çelişkiye neden olunmuş ise de; sanığın adli sicil belgesine göre sabıkalı olması nedeniyle hakkında CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasında yasal imkansızlık bulunduğu ve çelişki halinde kısa kararın esas alınması gerektiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nin 86/2. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilip, TCK'nin 50/2. maddesine aykırı olarak adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Adli para cezasına hükmedilen sanık hakkında TCK'nin 53 ve 58. maddelerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,hüküm fıkrasının TCK'nin 53 ve 58. maddeleri ile ilgili kısımlarının hüküm fıkrasından çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/688, Karar No: 2012/11391, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/688 E.  ,  2012/11391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı şirket vekili; müvekkili şirketin gıda toptancılığı işi yaptığını, müvekkil şirket eski yetkili müdürü ...'ın 25.05.2007 tarihinde şirket hisselerini devrederek şirketten ve görevinden ayrıldığını, acak geçmiş tarihli keşide ve vade tarihlerini içeren bonoyu şirket adına düzenleyerek davalılardan ...'ya verdiğini ve bononun ciro yolu ile diğer davalı ... Aslan'ın elinde bulunduğunu, ve müvekkili aleyhine bu bono nedeni ile icra takibine girişildiğini, ...'ın madde ve alkol bağımlısı biri olduğunu, şirketi temsile yetkisi olmadığı dönemde bonoyu keşide ettiğini, davalıların kötüniyetli olarak bonoyu keşide ettiğini, davalıların kötüniyetli olarak bonoyu elinde bulundurduğunu ileri sürerek müvekkil şirketin bono nedeni ile davalılara borçlu olmadığının tespitine ve davalılar aleyhine %40 oranında kötüniyet tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; müvekkillin davacıda olan alacağı için dava ve takip konusu senedin alındığını, davacının fer'ileri ile birlikte müvekkiline 47.000 TL borçlu olduğunu davacının icra takibini sürüncemede bırakmak amacıyla dava açtığını, beyan ederek davanın reddini ve davacı aleyhine %40 oranında icra-inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; dinlenen taraf tanıkları, davacının sosyal durumunun araştırılması yönündeki bilirkişi incelemesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek, davacı tarafın takip ve davaya konu senet tanzim tarihinde senet keşidecisi eski yetkili müdür ...'ın ehliyetsizliği ve senetin bedelsizliği ispat edilemediği kanaati ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1120, Karar No: 2020/1428, Tarih: 01.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/1120 E.  ,  2020/1428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 09/10/2012 gününde verilen dilekçe ile muvazaanın tespiti istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 22/09/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyanın incelenmesinde; davalılardan ... vekiline gerekçeli kararın ve davacının temyiz başvuru dilekçesinin tebliğe çıkarıldığı, tebliğ adresinden vekilin taşındığı belirtilerek tebligatın iade geldiği, adı geçen vekilin adresinin bildirilmesi için yapılan araştırma sonucunda Türkiye Barolar Birliği’nden gelen cevabi yazıda bildirilen adrese bu defa Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre davalı asıla tebliğ edildiği görülmektedir.

Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca vekil vasıtasıyla takip edilen davalarda tebligat mutlaka vekile yapılır. Asıla yapılan tebligat usulsüzdür. Bu durumda, gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz başvuru dilekçesinin davalı ...’nın vekili Avukat ...’e usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, vekillikten azil ya da çekilme söz konusu ise buna ilişkin belgelerin dosya arasına alınması ve ilgili işlemlerin yapılması, vekalet ilişkisi devam eden vekil ise adı geçen vekile, vekalet ilişkisi devam eden vekil yok ise ancak o takdirde asıla gerekçeli karar ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin usulüne uygun tebliğinin sağlanması ve yasal temyiz süresinin beklenmesinden sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtaya yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 01/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9397, Karar No: 2012/10774, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9397 E.  ,  2012/10774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ..., ...,

... Vek.Av....

Dava dilekçesinde, bağımsız bölümün yıkılmasına izin verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar ...,... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada eski kullanılmaz hale gelen bağımsız bölümün projesine uygun şekilde yıkılarak yeniden yapılması istenilmiştir. Bağımsız bölümün eskimesi can ve mal güvenliğini tehdit eder duruma gelmesinin bilirkişi raporu ile saptanmış olması halinde bağımsız bölüm malikinin diğer bağımsız bölümlere zarar vermemek kaydıyla bağımsız bölümü hakim kararı ile yıkıp projesine uygun yeniden yapması her zaman mümkündür.

Bu itibarla dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/13882, Karar No: 2014/23341, Tarih: 10.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/13882 E.  ,  2014/23341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 19. İş Mahkemesi

Tarihi : 13.06.2013

No : 2012/1086-2013/549

Dava, ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının, 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olan ve 13.6.1998 tarihinde vefat eden eş ile 1997 tarihinde vefat eden babası üzerinden ölüm aylığı bağlanması istemi davalı Kurumca yüksek olanın ödenmesi gerektiği gerekçesiyle reddedilmiştir.

506 sayılı Yasanın 68/I-C-a maddesi aylık bağlanma koşulları yönünden "evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan, Sosyal Sigortaya, Emekli Sandıklarına tabi bir işte çalışmayan, buralardan gelir veya aylık almayan kız çocuklarına” aylık bağlanması olanağı öngörürken; aynı maddenin (VI) numaralı bendi, kız çocuklarına bağlanan aylığın kesilme nedeni olarak “çalışma ve evlenme” halini kabul etmekteyken; 4958 sayılı Yasanın 06.08.2003 tarihi itibariyle yürürlüğe giren 35. maddesiyle, söz konusu (VI) numaralı bende “buralardan gelir veya aylık almaya” ibaresi eklenerek böylelikle “Sosyal Sigortadan, Emekli Sandıklarından aylık veya gelir almaya başlama” olgusu, hak sahibi kız çocuklarına bağlanan aylığın kesilme nedeni olarak benimsenmiştir. 68. maddenin son cümlesi "evliliğinin son bulması ile kocasından da aylık almaya hak kazanan kimseye bu aylıklardan fazla olanı ödenir." hükmünü içermektedir. Benzer düzenleme 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 54. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (5) numaralı alt bendinde, hem eşinden, hem de ana ve/veya babasından ölüm aylığına hak kazananlara, tercihine göre eşinden ya da ana ve/veya babasından aylık bağlanacağı belirtilerek çift ölüm aylığına olanak tanınmamış ise de anılan düzenleme eldeki davada hakkı doğuran ölüm tarihleri itibariyle yürürlükte olmadığından uygulanmasının mümkün olmadığı belirgindir.

Ancak, 506 sayılı Yasaya 02.07.2005 tarih, 5386 sayılı Yasanın 2. maddesiyle eklenen Geçici 91. madde ise, “6.8.2003 tarihinden önce hak sahibi kız çocuklarına bağlanan gelir ve aylıklar; bunların evlenmeleri, Sosyal Sigortaya, Emekli

Ancak, 506 sayılı Yasaya 02.07.2005 tarih, 5386 sayılı Yasanın 2. maddesiyle eklenen Geçici 91. madde ise, “6.8.2003 tarihinden önce hak sahibi kız çocuklarına bağlanan gelir ve aylıklar; bunların evlenmeleri, Sosyal Sigortaya, Emekli

Sandıklarına tabi çalışmaları veya kendi çalışmalarından dolayı buralardan gelir veya aylık almaları halleri hariç olmak üzere geri alınmaz.” hükmünü getirmiştir. Bu düzenlemede 506 sayılı Yasanın 68/VI maddesinin 4958 sayılı Yasa ile değiştirilen haline göre farklı düzenleme getirerek “kendi çalışmalarından dolayı buralardan gelir veya aylık almaları” halini aylık kesme nedeni olarak öngörmüş, Geçici 91. maddenin altı ve yedinci fıkrasında ise; “Bu maddenin birinci ve ikinci fıkrası gereğince, aylık veya gelirleri ödenmeye devam olunacak kız çocuklarının aylık veya gelirlerinin ödenmesine devam olunması için sahip olmaları gereken şartları, ilk kez veya yeniden 6.8.2003 tarihinden sonra haiz olan kız çocukları da aynı esas ve usûllerle aylık veya gelir hakkından yararlandırılır.” kuralı yer almaktadır. Son fıkrada ise, "Bu maddenin altıncı fıkra hükmü 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun yürürlük tarihine kadar uygulanır" düzenlemesi yer almaktadır. 5510 sayılı Kanun bazı istisnalar dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, murisler baba ve eşin ölüm tarihlerinde yürürlükte olan 506 sayılı Yasanın Gelir ve aylıkların birleşmesi başlıklı 92. maddesi "Hem malullük hem de yaşlılık sigortasından aylık bağlanmasına hak kazanan sigortalıya, bu aylıklardan yüksek olanı, aylıklar eşitse yalnız yaşlılık aylığı bağlanır. Malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalariyle meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine, bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalariyle meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir. Malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından aylık bağlanmadan önce iş kazalariyle meslek hastalıkları sigortasından bağlanan ve sermayeye çevrilen gelirler ile yaşlılık sigortasından yapılacak toptan ödemelerde bu fıkra hükmü uygulanmaz." Zamanaşımı ve hakkın düşmesi başlıklı 99. maddesi, "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar. Bu durumda olanların gelir ve aylıkları yazılı istek tarihini takibeden aybaşından itibaren başlar.", yine, bazı hükümleri dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun, Zamanaşımı, hakkın düşmesi ve avans başlıklı 97. maddesi, "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde istenmeyen kısmı zamanaşımına uğrar. Kuruma müracaat etmemenin haklı bir sebebe dayandığını genel hükümlere göre ispat edenler hakkında, yukarıdaki hükümler uygulanmaz...." hükmünü taşımaktadır.

Eldeki davada; davacının eşi ve babasının 506 sayılı Yasa kapsamında olması nedeniyle davanın kabulü doğrudur. Ancak mahkemece, “davanın kabulüne”

şeklinde kurulan hüküm infaza elverişli değildi. Zira davacının şu an eş veya babadan hangisinden ölüm aylığı aldığı, Kurumca hangi aylığın istirdat edildiği ve aylıkların kesme tarihi ile mahkemenin kabulüne göre hangi aylığın hangi tarihten itibaren bağlanması gerektiğinin tespiti dosya içeriğine göre belli değildir. Belirtilen hususlar yukarıda belirlenen esaslar çerçevesinde incelenmeden hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3550, Karar No: 2017/9060, Tarih: 14.06.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/3550 E.  ,  2017/9060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

... A R A R

Davacı vekili, davalının davacıya ait taşınmazı kira sözleşmesiyle kiraladığını, kira bedelini ödemediğinden aleyhine icra takibi başlatıldığını borçlunun takibe itiraz ettiğini ve takibin durduğunu, kirayı da ödemeyerek temerrüde düştüğünü belirterek, davalının haksız itirazının kaldırılmasıyla dava konusu yerden tahliyesini, davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı 20.11.2012 tarihli sözleşme altındaki imzaya ve kira sözleşmesine itiraz etmiş; mülk sahibiyle aralarındaki sözlü anlaşma gereğince davaya konu taşınmazı almak için anlaştıklarını, ev bedelinin ödenen kısmına faiz almaksızın ev bedelinin ödemesi tamamlanıncaya kadar kira ödememek konusunda anlaştıklarını bu nedenle davacıya kira borçlarının bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Dava kira alacağı nedeniyle başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İİK 269/b maddesinde “Borçlu itirazında kira akdini ve varsa mukavelenamede kendisine izafe olunan imzayı reddettiği takdirde alacaklı; noterlikçe resen tanzim veya imzası tasdik edilmiş bir mukavelenameye istinat ediyorsa icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını ve ihtar müddeti içinde parasının ödenmemesi sebebiyle kiralananın tahliyesini isteyebilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu durumda her ne kadar borçlu, taraflar arasında sözlü kira akdinin varlığını kabul etmiş ise de, taşınmazın alımı karşılığı ödenen paranın faizi karşılığı taşınmazda oturduğunu ayrıca kira bedelinden kaynaklı borcu bulunmadığını belirttiğinden kira alacağının varlığı ve miktarı yargılamayı gerektirir. Davacı alacaklı vekilinin itirazın kaldırılması ve tahliye talebinin reddine karar verilmesi gerekirken; yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle 6100 sayılı HMK’ya 6217 sayılı kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK’nun 428

maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 21.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7419, Karar No: 2023/1304, Tarih: 27.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/7419 E.  ,  2023/1304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Tasarlayarak ve töre saiki ile kasten öldürme, bu suçlara yardım ve azmettirme, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerden;

a. Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun)

286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

b. Sanık ... hakkında kanun yolundan vazgeçme nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen istinaf başvurusunun reddine dair kararın, 5271 sayılı Kanun'un 279 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği itiraza tabi olup, sanık müdafininin bu hükme yönelik temyizinin incelenmesinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

c. Sanıklar ..., ..., ..., ...,....., hakkında nitelikli kasten öldürme suçuna yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar, ..., ..., ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2021/134 Esas, 2021/384 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçuna azmettirme eyleminden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 38 ... maddesi delaletiyle 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a, k) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

b. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a, k) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

c. Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği 2 yıl hapis ve 1200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

b. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a, k) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

c. Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği 2 yıl hapis ve 1200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

d. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçuna azmettirme eyleminden 5237 sayılı Kanun'un 38 ... maddesi delaletiyle 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a, k) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

e. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 ... maddesi delaletiyle 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a, k) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve kazanılmış hak nedeniyle 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

f. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçuna yardım eyleminden 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi delaletiyle 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a, k) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.04.2022 tarihli ve 2022/726 Esas, 2022/1124 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan bakanlık vekili ile sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca "sanık ... hakkındaki hüküme kazanılmış hakka ilişkin kanun maddesi olan 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin eklenmesi suretiyle" düzeltilerek esastan reddine, sanık ... müdafinin istinaf başvurusunun sanığın kanun yolu başvurusundan vazgeçmesi nedeniyle istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereği reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan bakanlık vekilinin temyiz sebebi, tüm sanıklar hakkında indirimsiz üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine,

2. Sanıklar ..., ..., ... müdafiileri ile sanık ... ve müdafinin sanıkların suçu işlemediklerine, beraatlerine karar verilmesi gerektiğine, ... ve ... müdafiilerinin kabule göre sanıklar lehine tüm hükümlerin uygulanması gerektiğine,

3. Sanık ... ve müdafiinin; suç vasfına, eylemin tasarlanarak ve töre saiki ile işlenmediğine, haksız tahrikin varlığına, sanık lehine takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü