muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13099, Karar No: 2017/17076, Tarih: 05.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/13099 E.  ,  2017/17076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen alacak davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi asıl ve birleşen dosya davacıları vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 05.12.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili ..., davalı ... vekili Av... ve diğer davalı vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.480'er TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılar ... ve ...'ya verilmesine, 3.70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2016/5316, Karar No: 2016/5489, Tarih: 11.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/5316 E.  ,  2016/5489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçeşinde; davalının babası olduğunu, ... öğrencisi olduğunu, gelirinin bulunmadığını, bu nedenle aylık 850,00 TL yardım nafakasının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile aylık 500 TL yardım nafakasının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, 28.11.1958 tarih ve 15/15 sayılı İBK.'na göre nafaka ve nafakanın artırılması davaları kanundan doğan bir alacağın tespiti ve tahsili niteliğinde olup, nafakaya dair taleplerin kabulünde, dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere karar verilmesi gerekirken, kararda nafakanın geçerlik tarihinin gösterilmemesi usul ve yasaya uygun bulunmamış olsa da, belirtilen bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/VII.maddesi gereğince hükmün 1.bendinde yer alan; “davanın kısmen kabulü ile;" sözcüklerinden sonra "dava tarihinden itibaren" ifadelerinin yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.04.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3107, Karar No: 2018/5296, Tarih: 18.07.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/3107 E.  ,  2018/5296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.03-2014 tarihinde verilen dilekçeyle elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda: davanın reddine dair verilen 27.12.2016 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce istinaf talebinin kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce 02.03.2018 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, elatmanın önlenmesi ve eski hale iade talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili ve davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce 09.01.2018 tarihinde davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Hatay 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 27/12/2016 tarihli, 2015/92 Esas, 2016/962 sayılı Kararının, 6100 sayılı Yasanın 353/1- a maddesinin 3. bendi ve 355. maddesi uyarınca kaldırılmasına, dosyanın, daire kararma uygun şekilde yeniden bir karar verilmek üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/(l)-a maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz talebi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin 02.03.2018 tarihli ek kararı ile davalı vekilinin 16/03/2018 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollamasıyla HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; ... Bölge Adliye Mahkemesi'nin 09.01.2018 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 353/1 -a-3 maddesi gereğince kesin olarak bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 353/1 -a maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davalı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 02.03.2018 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 18.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2218, Karar No: 2021/5068, Tarih: 28.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/2218 E.  ,  2021/5068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Açıklanması geri bırakılan hükümde suça konu eşyaların müsaderesine karar verilmesine rağmen, denetim süresi içinde yeniden kasıtlı suç işlenmesi nedeniyle hüküm açıklandığında, suça konu ürünlerin müsaderesi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılır” hükmüne yer verilmesi, bir fiilden kastedilenin sanığın hareket veya hareketlerinin bir sonucu elde etmeye (bir suçu işlemeye) yönelik olması, bu nedenle de fiilde birden fazla hareketin bulunabilmesi karşısında; sanığa ait araçta 23 adet bandrolsüz kitap, 163 adet sahte bandrollü kitap ile 12 adet sahte bandrolün ele geçirildiği nazara alındığında, tespit edilen sanığın eyleminin TCK'nın 44. maddesi gereğince 5846 sayılı Kanun'un 81/9. maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 81/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 28/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5514, Karar No: 2010/3576, Tarih: 08.06.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/5514 E.  ,  2010/3576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 177 ada 8 parsel sayılı 1497,30 m² yüzölçümündeki taşınmaz, malikinin kim olduğu belirlenemediğinden söz edilerek tarla niteliği ile davalı hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tespitinin iptali ile taşınmazın davacı ...'ın ortak miras bırakanı ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 177 ada 8 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davacı ...'ın ortak miras bırakanı ... mirasçıları yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davalı hazinenin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kadastro davalarında husumet kanun gereğince adına tespit yapılan gerçek veya tüzel kişilere yöneltilir. Başka bir anlatımla kadastro davaları hakları çatışanlar arasında görülür. Dava konusu taşınmazın tespiti hazine adına yapılmış olup ... adına yapılmış bir tespit bulunmamaktadır. Mahkemece ... aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmemesi isabetsiz, davalı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de yanılgının düzeltilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün 1 nolu bendinde yazılı “davanın kabulüne” sözlerinin hüküm yerinden çıkarılmasına, yerine “hazine aleyhine açılan davanın

kabulüne, davalı ... aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından ve hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 08.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19552, Karar No: 2015/42823, Tarih: 14.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/19552 E.  ,  2015/42823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/390719

MAHKEMESİ : Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2011

NUMARASI : 2011/191 (E) ve 2011/324 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin yeterli ödeme gücü olmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. E.. savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “498 YTL müdafi avukat giderlerinin sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına” cümlesi çıkartılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6219, Karar No: 2016/7133, Tarih: 02.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/6219 E.  ,  2016/7133 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-S... adına Av. E.D. 2-A.... Şti. arasındaki dava hakkında ... İş Mahkemesi’nden verilen 03.11.2015 gün ve .../... E.-.../...K. sayılı hükmün, Dairemizin 08.02.2016 tarih ve .../... E. .../...K. sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir. Davacı avukatı tarafından bu kez maddi hataya dayalı Dairemizin anılan kararının düzeltilmesi 17.03.2016 tarihli dilekçe ile istenilmiş bulunmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesinin son fıkrasında, iş mahkemelerinden verilen hükümlerin Yargıtay tarafından incelenip karara bağlanmasından sonra bu kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağı öngörülmüş olup, bozma ilâmımızda herhangi bir maddi hata da bulunmadığından, davacı avukatının başvurusunun reddi gerekmektedir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle, Dairemizin 08.02.2016 tarih ve .../...Esas, .../...Karar sayılı bozma ilâmının düzeltilmesi isteminin REDDİNE, 02.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8464, Karar No: 2013/2157, Tarih: 24.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/8464 E.  ,  2013/2157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ...'in suç tarihi olan 23.04.2008 tarihinde, yönetimindeki minibüsü ile, alerji ve astım hastası olan oğlunu hastaneye götürmek üzere yerleşim yeri içerisinde seyir halinde iken, olay yeri ışık kontrollü kavşağa saat 22:00 sıralarında geldiğinde, kendisine hitap eden kırmızı ışığa rağmen hız azaltmadan ve süratli şekilde kavşağa girip, ilk geçiş hakkını yeşil ışıkta kavşağa giren ölenin idaresindeki otomobile bırakmaması nedeniyle otomobile çarparak maktulün ölümüne, otomobilde yolcu olarak bulunan bir kişinin de kemik kırığı olacak şekilde yaralanmasına neden olduğu, kazanın oluşumunda, kavşağa süratli bir şekilde girerek, hız azaltmadan, kırmızı ışıkta geçen sanığın tam ve asli kusurlu olduğu, ayrıca bilinçli taksirle hareket ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafinin, bir nedene dayanmayan; katılanlar vekilinin de, oluşa göre az ceza verildiğine ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkin bütün temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4196, Karar No: 2024/1806, Tarih: 14.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4196 E.  ,  2024/1806 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/269 E., 2023/367 K.

DAVA TARİHİ : 07.08.2020

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm tesisi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırıkkale 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/363 E., 2021/611 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, kadının istinaf başvurusunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özetle; erkeğin müvekkilini darp ettiğini, sürekli ve düzenli olarak küfür, hakaret ve tehdit ettiğini, aşağıladığını, ailesinin yaşadığı köye gitmeye zorladığını, müvekkilini ailesine göndermediğini, ailesini misafir olarak kabul etmediğini, aile sırlarını ifşa ettiğini, ortak evin eşyalarına zarar verdiğini, müvekkilini kendi ailesinin yanında aşağıladığını, ailesine sinkaflı küfürlerde bulunduğunu, harçlık vermeyerek ekonomik şiddet uyguladığını, psikolojik baskı yaptığını, ihtiyaçlarını karşılamadığını, en son olarak, davalı erkeğin, erkek kardeşine ait arabayı emanet alması nedeniyle tartışma yaşadıklarını, müvekkiline ''kazanç benim, para benim, sen aramıza girme, istediğime ben de araba veririm, sen karışma, gideceksen kapı orada'' şeklinde sözler söylediğini, müvekkilini hunharca darp ettiğini, müvekkilinin, şiddetin boyutu arttığından ve öldürülme korkusuyla can havli ile evden çıktığını, kendi imkanları ile baba evine gittiğini iddia ederek; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, nafakalara her yıl ÜFE oranında artış yapılmasına ve yasal faizi ile birlikte 150.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap ve ikinci cevap dilekçelerinde özetle; erkek hakkındaki iddiaların asılsız ve gerçek dışı olduğunu, kadının evlilik birliğinin kadına yüklediği yükümlülükleri yerine getirmediğini, cinsel birlikteliğe yanaşmadığını, müvekkiline "ben seninle aynı yatakta dahi yatmak istemiyorum, senden iğreniyorum, senden tiksiniyorum, siktir git, zıbar yat, o yatakta ölünü bulurum" şeklinde sözler söylediğini, sinir hastası olduğunu, ekonomik ve fiziksel şiddet uyguladığını, evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde kadının ağır kusurlu olduğunu beyan ederek kadının açtığı boşanma davasının tüm talepleri ile birlikte reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşine baskı yaparak sürekli ailesinin yanına köye gitmeye zorlayan, başkalarının yanında emrivaki konuşarak eşini aşağılayan ve eşine ''orospu, kahpenin doğurduğu'' gibi sözler söyleyerek hakaret eden, eşinin ailesini evde istemeyerek onlarla görüştürmeyen ve yaşanan son olayda eşini darp eden davalı erkeğin; eşine ''senden koca olmaz, lanet olsun sana, otobana git kendine bilmem ne yaptır, para getir'' gibi sözler söyleyerek aşağılayan davacı kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğu, boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği gerekçesi ile; davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir nafakasının karar tarihinden itibaren aylık 650,00 TL olarak devamına, kararın kesinleşmesinden sonra aylık 650,00 TL yoksulluk nafakası olarak devamına, bu nafakaların TÜİK'in belirlediği ÜFE oranında artırılmasına, kadın yararına 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, davalının tam kusurlu olduğunu, kabul edilen maddî ve manevî tazminat ile nafaka miktarları yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı kadının tam kusurlu olduğunu, beyan ederek davanın kabulü, kabul edilen tazminat ve nafakalar yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç