muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/8374, Karar No: 2019/16391, Tarih: 25.11.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/8374 E.  ,  2019/16391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’nin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde ise;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak:

Sanığın, evine haciz işlemi için gelen icra müdür yardımcısı olan katılana hitaben: “Buraya giremezsin, seni öldürürüm.” şeklindeki tehdit içeren sözler söylediği, sanığın eyleminin bu hali ile görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsurlarını oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıyla tehdit suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11709, Karar No: 2019/8182, Tarih: 08.07.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/11709 E.  ,  2019/8182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. Maddesinin (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' gerekçesine gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi

2) 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği, madde uyarınca bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için o mesleğin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerektiği dikkate alındığında, dosya içeriğine göre şirket ortağı ve yetkilisi olduğu tespit edilen sanığın icra ettiği mesleğin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde soyut ifadelerle 10 ay süre ile şoförlük mesleğinden yasaklanmasına karar verilmesi,

3) Yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren katılanlar lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükme; ''Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca yargılamada kendisi vekille temsil ettiren katılan lehine 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine'' ibaresinin eklenmesi, hükmün (1.) maddesinin ilk paragrafında yer alan ""suçun işlenmesindeki araç" ibaresinin hükümden çıkarılması ve hükmün (1.) maddesinin "yedinci" paragrafının hükümden çıkarılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 08/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9259, Karar No: 2022/17808, Tarih: 07.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9259 E.  ,  2022/17808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davalı ... Honca vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı ... Honca vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre bozma kararına uyularak davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarih, 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, ödenmemişse üçer aylık vadeli hesaba aktarılmasına karar verilen 3.061,48 TL kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1- 3 nolu bendinde yer alan (3'er aylık vadeli hesaba dönüştürülerek bedele ilişkin kararın kesinleşmesi ile) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal) ibaresinin yazılmasına,

2-4 nolu bendinde yer alan (kararın kesinleşmesine kadar) ve (işleyen faizin kararın kesinleşmesi ile davalıya ödenmesine), ibarelerinin çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesi karar tarihi olan 07.12.2022’e kadar) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 07.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11353, Karar No: 2023/13419, Tarih: 25.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/11353 E.  ,  2023/13419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 50. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1520 E., 2022/1150 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 7. İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/181 E., 2021/546 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının iş yerinde çalışırken 12.08.2014 tarihinde uğradığı iş kazası sonucu sol el 4 parmağının koptuğunu, bu nedenle de maddi ve manevi zarara uğradığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000,00TL maddi tazminatın ve 90.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, maddi tazminata ilişkin talebini 283.129,42 TL olarak arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının işe 12.08.2014 günü başladığını, kazanın da aynı gün olduğunu, kazanın meydana gelmesinde işverenin kusuru bulunmadığını, yaralanmadan sonra gerekli tedavisinin yaptırıldığını ve kalıcı maluliyeti olmadığını, talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının işe 12.08.2014 günü başladığını, kazanın da aynı gün olduğunu, kazanın meydana gelmesinde işverenin kusuru bulunmadığını, yaralanmadan sonra gerekli tedavisinin yaptırıldığını ve kalıcı maluliyeti olmadığını, talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, olayın 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi tanımlarına göre bir iş kazası olduğunu, davalı işveren ... İnşaat Tic. Ltd. Şti.'nin %60 oranında kusurlu olduğunu, dava dışı asıl işveren ... Ortak Girişimi'nin % 20 oranında kusurlu olduğunu, adi ortaklığı oluşturan ortaklar bu kusurun tamamından birlikte sorumlu olduklarından, ortaklara ayrı ayrı kusur verilmesinin gerekli olmadığını, sonuçta davalı ... İnşaat Tic Ltd. Şti.'nin %80 oranında, kazalı işçi ...'in %20 oranında kusurlu olduğunu, davacının maluliyet oranının son alınan ATK raporuna göre %19 olarak tespit edildiğini, manevi tazminat açısından yapılan değerlendirmede ise, olayın oluşu, meydana gelen zararın niteliği ve davacıda oluşturduğu zararın büyüklüğü, davacının kaza tarihindeki yaşı, bu olay nedeni ile duyduğu acı ve ızdırap karşılığı olmak üzere tarafların ekonomik ve sosyal durumu, paranın satın alma gücü ve kaza tarihi gibi öğelerin göz önüne alındığını belirterek, davanın kabulüne, davacı için 283.129,42 TL maddi tazminatın, 90.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 12.08.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, Yerel Mahkemede davacı işçinin ücretinin yanlış değerlendirildiğini ve bu tespite dayanarak hesaplama yaptırıldığını, kusur dağılımının hatalı olduğunu, davacının ücretinin yanlış hesaplanarak ve hatalı kusur raporuna dayanılarak yapılan maddi tazminat hesaplamasının da hatalı olduğunu, manevi tazminatın fahiş olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, Yerel Mahkemede davacı işçinin ücretinin yanlış değerlendirildiğini ve bu tespite dayanarak hesaplama yaptırıldığını, kusur dağılımının hatalı olduğunu, davacının ücretinin yanlış hesaplanarak ve hatalı kusur raporuna dayanılarak yapılan maddi tazminat hesaplamasının da hatalı olduğunu, manevi tazminatın fahiş olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda YSK ve ATK 3. İhtisas Kurulu kararının uyumlu olup, bu raporların hükme esas alınmasında dosya kapsamına göre isabetsizlik görülmediği, Yerel Mahkemenin hükme esas aldığı kusur bilirkişi raporunda davacı işçinin %20, davalı şirketin %60, dava dışı asıl işveren şirketin %20 oranında kusurlu bulunduğu, davalının kusur oranına ilişkin istinaf nedeninin somut olguya dayanmadığı, raporun gerekli hukuki ve teknik verileri içermekte olup denetime elverişli olduğu, hükme dayanak raporda, yanlar arasında düzenlenen sözleşme ve davalının kabul beyanına göre aylık 1500 TL net ücret baz alınarak hesaplama yapılmış olup, davacının çalışmaya başladıktan kısa bir süre sonra iş kazasına uğramasının sonuca etkili olmadığı, tarafların kabul edilen kusur oranı, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, olayın oluş şekli, işgöremezlik oranı, olay tarihi dikkate alındığında, 40.000,00TL manevi tazminatın dosya kapsamına uygun olacağı, Yerel Mahkemece takdir edilen manevi tazminatın fazla olduğu gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun manevi tazminat davası yönünden kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, 283.129,42- TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 12.08.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 40.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 12.08.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine

karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, davacının yargılama sırasında vefat etiğini, taraf teşkili sağlanmadan yapılan işlemlerin yok hükmünde olup bunların taraf teşkili yapıldıktan sonda tekrarlanması gerektiğini, hesap raporuna esas alınan ücretin hatalı belirlendiğini, kusur dağılımının hatalı olduğunu, davacı işçinin maaşı yanlış hesaplanarak, hatalı kusur raporuna dayanarak yapılan maddi tazminat hesaplamasının da hatalı olduğunu, manevi tazminatın fahiş olduğunu beyanla temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 74 ve 417 inci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi, 4857 sayılı İş Kanun'un 77 nci maddesi ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'un 4 üncü maddeleri

3. Değerlendirme

Dava ehliyeti, kişinin bizzat veya vekili aracılığıyla bir davayı davacı veya davalı olarak takip etme ve usuli işlemleri yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekildir; dolayısıyla, medeni hakları kullanma ehliyetine ( fiil ehliyetine ) sahip gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptirler.

Taraf sıfatına gelince; bir hakkı dava etme yetkisi (dava hakkı) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin kim olduğu, dolayısıyla o hakkı dava etme yetkisinin kime ait olduğu, (o davada davacı sıfatının kime ait olacağı) tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak, bir davanın davacısının o dava yönünden davacı sıfatına sahip bulunmadığının belirlenmesi halinde, mahkeme dava konusu hakkın mevcut olup olmadığını inceleyemeyeceği ve sıfat yokluğundan davanın reddine karar vermek zorunda olduğu için, taraf sıfatı usul hukukunun da düzenleme alanındadır.

Eş söyleyişle, sıfat, dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (Baki Kuru-Ramazan Arslan-Ejder Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 7. baskı, ... 1995, s. 231). Bu nedenle, davanın tarafları, taraf ehliyetine sahip olmalıdır. Yani, bir davada taraf olabilmek için, ya, hakiki şahıs; ya da, hükmi şahıs olmak gerekir. Zira, taraf ehliyeti, medeni hukukun haklardan istifade ehliyetine tekabül eder (Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I-II, 7. Baskı, ... 2000, s.288).

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.06.2007 tarih, 2007/10-358 Esas, 2007/337 Karar sayılı kararında da benimsendiği üzere; ticari şirketin tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinmesi (terkini) ile sona erer. Tüzel kişiliğin sona ermesi için tasfiye işlemlerinin eksiksiz yapılmış olması gerekir. Şayet tasfiye işlemleri gerektiği gibi tamamlanmamış ve tasfiyesi gereken hususlar eksik bırakılmış ise, tüzel kişilik ticaret sicilinden silinse bile şirketin tüzel kişiliğinin sona erdiğinin kabulü olanaksızdır. Bu durumda, tüzel kişiliğin yeniden ihyasına gidilerek taraf teşkili sağlanmak suretiyle yargılamanın devamının sağlanması gerekir.

Dava devam ederken taraflardan birinin ölmesi halinde MK 27/1 inci maddesi gereğince ölen kişinin taraf ehliyeti son bulur. Bu nedenle, davaya ölen tarafa karşı veya onun tarafından devam edilmesine imkan yoktur. Ölü kişi adına hüküm kurulamaz. Yalnız öleni ilgilendiren yani mirasçılara geçmeyen haklara ilişkin davalar tarafın ölümü ile konusuz kalır. Yalnız ölen tarafı ilgilendirmeyen, yani mirasçıları da ilgilendiren, mirasçıların malvarlığı haklarını etkileyen davalar tarafın ölümü ile konusuz kalmaz. Bu davalara, ölen tarafın mirasçıları tarafından veya ölen tarafın mirasçılarına karşı devam edilir.

Somut olayda, davacı ...'in yargılama sırasında 19.05.2022 tarihinde vefat ettiği, Bölge Adliye Mahkemesince 22.06.2022 tarihli hüküm ile, ölü davacının mirasçıları davaya dahil edilmeksizin ve karar başlığında ... taraf gösterilmek suretiyle karar verildiği anlaşılmaktadır.

Öte yandan Bölge Adliye Mahkemesi kararı usulüne uygun olarak davalı şirketin vekiline tebliğ edilmiş ve karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmişse de, davalı şirketin 22.12.2022 tarihli ticaret sicil gazetesinde ilan edilen kararla anılan tarihte terkin edildiği görülmektedir. Bu nedenle usulüne uygun taraf teşkili sağlandığı söylenemez.

Mahkemece yapılacak iş; ...'in mirasçılarının davaya katılımı sağlanarak usulünce taraf teşkiline ilişkin noksanlığı gidermek; ayrıca davacı tarafa davalı şirketi iş bu dava nedeniyle ihya etmesi için önel vermek, ihya davası açıldığı takdirde davanın sonucunu beklemek, tüzel kişiliğin yeniden ihyası halinde taraf teşkili sağlanarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1374, Karar No: 2022/12424, Tarih: 14.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/1374 E.  ,  2022/12424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin mahkûmiyet hükmü nedeniyle vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanığın mahkûmiyetine hükmedildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmolunması gerektiği gözetilmeden dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından dilekçe yazım ücretine ilişkin paragraf çıkartılarak yerine "katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 1.500,00 TL avukatlık ücretinin sanıktan alınıp katılana verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1318, Karar No: 2010/2489, Tarih: 08.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/1318 E.  ,  2010/2489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 205.12.2006 tarih ve 2004/544-2006/335 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete sağlık sigortalı ...’ın 12.07.2004 tarihinde durumun aciliyeti nedeniyle karaciğer nakli operasyonu geçirdiğini, müvekkilince bu nedenle hastaneye (109.351.038,126) TL ödendiğini, ...’ın aynı zamanda davalı ...-Kur üyesi olduğundan tüm tedavi giderlerinin davalı kurumca karşılanması gerektiğini ileri sürerek, anılan meblağın 14.10.2004 ihtar tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı şirket sigortalısı...’nın kardeşinden karaciğer nakli için 16.07.2004 tarihinde kliniğe yattığı, aynı gece beyin ölümü gerçekleşen bir vericiden 17.07.2004 tarihinde nakil yapıldığı, davacının talep edebileceği tazminat miktarının (10.350.521.515) TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, anılan meblağın 14.10.2004 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava, hastalık (sağlık) sigortası sözleşmesinden kaynaklanan maddi zararın, zarar sorumlusu olduğu ileri sürülen davalı kurumdan rücuen tahsili istemine ilişkindir.