muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9966, Karar No: 2023/588, Tarih: 13.02.2023

2. Kanun‘da yer alan düzenlemeden de görüleceği üzere; soruşturma evrakının Cumhuriyet Başsavcılıkları arasında yetkisizlik kararları verilmek suretiyle sürüncemede kalmasının ve gereksiz şekilde yargılama sürecinin uzamasının önlenmesi amacıyla ikinci yetkisizlik kararını

veren Cumhuriyet savcılığı tarafından, yetkili savcılığın belirlenmesi için dosyanın yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesi gerekmektedir.

3. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; ilk yetkisizlik kararının Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/36095 Soruşturma numaralı dosyası kapsamında verildiği ve dosyanın Alanya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/25214 soruşturma numarasına kaydı yapılan dosya ile aynı olaya ilişkin 2019/19975 soruşturma numaralı dosyanın birleştirildiği ve bu dosya üzerinden Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığına ikinci yetkisizlik kararının verildiği, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/6670 soruşturma numaralı dosyasında, Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca yetki tespiti yaptırılmadan dosyanın gönderildiği belirtilerek dosyanın yetkisizlik kararı ile iade edilmesi üzerine, bu kez Alanya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2020/3758 Soruşturma numaralı dosya üzerinden yeniden yetkisizlik kararı verilerek, yetki uyuşmazlığının çözümü bakımından dosyanın yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği ve bu mahkeme tarafından yetkili savcılığın belirlendiği, ilk yetkisizlik kararının Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca değil, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilmesi nedeniyle Ağır Ceza Mahkemesinin yetkisi hususunda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemindeki düşünce yerinde görülmediğinden reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22374, Karar No: 2014/1279, Tarih: 28.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/22374 E.  ,  2014/1279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; kayden dava dışı kişilerle paylı mülkiyet üzere malik olduğu 842 ada 90 parsel sayılı taşınmazda bulunan dükkana davalının haklı ve geçerli bir sebep bulunmaksızın kullanmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerinde bulunmuştur.

Davalı; çekişmeli taşınmazda fiili kullanma biçiminin oluştuğunu, dükkanın paylı maliklerden kayınpederi olan Ahmet Töre'ye ait olduğunu, anılan kişiden kiraladığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine yönelik verilen kararın davacı tarafından temyizi üzerine Dairece bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin 07.06.2012 gün 2012/3730E-2012/6775 K sayılı bozma kararında özetle “Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli olmadığı, paylı mülkiyette tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığının fiili kullanma biçimi oluşmuş ise çekişmeye konu dükkanın hangi paydaşa bırakıldığının belirlenmesi, fiili kullanma biçimi oluşmuş ve çekişmeli dükkanın davacı dışında bir başka paydaşın kullanımına bırakıldığının anlaşılması halinde, davanın reddedilmesi, fiili kullanma biçimi oluşmuş ve taşınmazın davacıya bırakıldığı ortaya konulur ise; uzun yıllardır davalının taşınmazdan davacının rızası ile yararlandığı ve dava açmakla muvafakatini geri aldığı gözetilerek elatma isteğinin kabul edilmesi, ecrimisil isteğinin reddedilmesi, yok şayet fiili kullanma biçimi mevcut değil ise; kat irtifakı ve kat mülkiyeti kurulu bulunmayan taşınmazda her bir paydaşın taşınmazın her bir yerinde hakkı olduğu, paydaşlar arasında geçerli bir kira ilişkisinin varlığının kabul edilebilmesi için TMK'nın 691. maddesi hükmü ve 06.05.1955 tarih ve 12/18 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca pay ve paydaş çoğunluğunca gerçekleştirilmesi gerektiğinin gözetilmesi, gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararı uyarınca işlem yapılarak fiili kullanma biçiminin oluştuğu, çekişmeli dükkanın paylı maliklerden ....'ye ait olduğu, davalının kira akdine istinaden kullandığı, yargılama sırasında da taşınmazdan pay satın aldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, düşüncesi alındı .Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı adli yardım talepli olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/114, Karar No: 2012/876, Tarih: 09.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/114 E.  ,  2012/876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı, borçluya ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalı ...’nun alacağının, alacaklılardan mal kaçırmak için muvazaalı biçimde oluşturulduğu kanaatinde olduğunu, davalı alacaklının emekli olup, takip tutarı kadar nakit parayı borçluya verme imkanının bulunmadığını, bunun hayatın olağan akışına da aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı alacağının muvazaalı olduğunun tesbiti ile birinci sıradan çıkartılmasına, sıra cetveline itiraz ve kayıt silme talebinin kabulüne ve davacı alacağının, davalıya ayrılan paydan ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili ... ile borçlu...’nun akraba olduklarını fakat takip aşamasında borçlu ile müvekkilinin kızının boşandığını, müvekkilinin ...’ın aldığı kredilere teminat teşkil etmek üzere, maliki olduğu taşınmazlar üzerine ipotek tesis ettirdiğini ve bunların paraya çevrilmesinden sonra, zararın tazminini sağlamak üzere alacağın bonoya bağlandığını, davacının borçlunun vekaletini üstlendiğini ve aralarında senede bağlanan bir ilişki kurullmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davalı alacağının muvazaalı olduğunu ispat yükünün davacı üzerinde bulunduğu ve davacının bu yönde bir belge ibraz etmediği, davalının ise alacağının gerçekliğini kanıtladığı ve .... 7. İcra Müdürlüğünün 2007/1399 sayılı takip dosyasının borçlularının .... Ltd. Şti. ve ... olduğu, borçlu ...’nun adı geçen şirketin temsilciliğini üstlendiği, şirketin kredi borcunun teminatı olmak üzere ...’nun taşınmazı üzerine dava dışı banka lehine ipotek tesis edildiği ve taşınmazın cebri icra yoluyla satıldığı, davalı tarafından takibe konu edilen bononun, bu satımdan doğan zararın giderilmesi için verildiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü, davalı alacaklıdadır. Davalı alacağının varlığını ve miktarını, usulüne uygun delillerle ispatlamak durumundadır. Bu itibarla mahkemece, davacının davalıya yönelik muvazaa iddiasını ispatlayamadığı yönündeki gerekçesinde isabet yoktur. Mahkeme aynı zamanda gerekçesinde, davalının alacağının gerçekliğini ispatladığını da yasaya uygun biçimde tesbit etmiştir.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14247, Karar No: 2022/7959, Tarih: 09.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14247 E.  ,  2022/7959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Köyü ... ada, ... parsel sayılı taşınmazlara net gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün ve 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarihli ve 2018/104 Esas- 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinde yer alan; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedelin derhal ödenmesi gerektiğinden,

2-Bozma sonrası tespit edilen bedele ilk karar tarihine, bozma sonrası fark bedele ise son karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken tüm bedele karar tarihine kadar faiz işletilerek infazda tereddüt uyandıracak şekilde faiz bitiş tarihinin gösterilmemesi,

Doğru değilse de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)1-b nolu bendinde yer alan (... kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere banka hesabında bekletilmesine) cümlesinin çıkartılarak, yerine (davalıya derhal ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

b) 2 numaralı bendinin hükümden çıkartılarak, yerine (Bozma öncesi tespit edilen 190.008,00 TL bedele 19.03.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 10.07.2015 tarihine kadar, bozma sonrası tespit edilen 29.580,00 TL fark bedele ise 19.03.2015 tarihinden son karar tarihi olan 25.09.2020 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine) cümlesinin yazılmasına,

b) 2 numaralı bendinin hükümden çıkartılarak, yerine (Bozma öncesi tespit edilen 190.008,00 TL bedele 19.03.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 10.07.2015 tarihine kadar, bozma sonrası tespit edilen 29.580,00 TL fark bedele ise 19.03.2015 tarihinden son karar tarihi olan 25.09.2020 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3877, Karar No: 2013/6931, Tarih: 26.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/3877 E.  ,  2013/6931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağmaya yardım.

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 149/1-a-c-h, 39/2-c, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın nitelikli yağmaya yardım etme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin, suçun sübutuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 26/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16366, Karar No: 2014/21110, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/16366 E.  ,  2014/21110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kastamonu İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2013/207-2014/32

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16891, Karar No: 2014/27748, Tarih: 14.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/16891 E.  ,  2014/27748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2012/658-2013/205

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davanın belirsiz alacak davası olduğunu belirterek, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini beyanla, kıdem tazminatının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının istifa etmesi sebebiyle kıdem tazminatına hak kazanmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan şahitlere dayanılarak, iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1)Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.