muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21145, Karar No: 2015/10844, Tarih: 16.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21145 E.  ,  2015/10844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :1-Sanık ... hakkında: Beraat

2-Sanık... hakkında: TCK'nın 85/1, 62/1, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet; CMK'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'ın beraatine ilişkin hüküm ve sanık... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... yönünden yapılan temyiz incelemesinde:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın niteliği itibariyle karar tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi hükümleri uyarınca itiraza tabi olduğu ve temyizinin mümkün bulunmadığı, katılanlar vekilinin itirazı üzerine itiraz mercii tarafından itirazın değerlendirildiği, dosyanın katılanlar vekilinin beraat kararını temyiz talebi üzerine temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a gönderildiği anlaşılmakla, temyiz incelemesi yapılmasına yer olmadığına, dosyanın mahalline iade edilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince:

Ticari minibüs şoförü olan sanık ... saat 17:00 (gündüz) sıralarında idaresindeki yolcu minibüsü ile çift yönlü 15.20 metre genişliğinde ki yolda seyredip olay mahalline geldiğinde yolun sağ tarafında durması için müsait boşluk bulunmasına rağmen yolun orta çizgisine 70 cm mesafe bulunacak şekilde yol üzerinde durup yolcu indirdiği, minibüsten inen 2005 doğumlu ... minibüsün önünden karşıya geçmek için yol içerisine geldiği bir sırada sanık ...'ın idaresindeki minibüsün kendisine çarpması sonucu öldüğü şeklinde gelişen olayda, sanığın yolun sağ tarafında müsait boşluk bulunmasına rağmen yol üzerinde durarak yolcu indirmesi nedeni ile tali derecede kusurlu olduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/06/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi:

Ticari minibüs şoförü sanık... kusursuz olduğu ve yerel mahkemenin beraate ilişkin hükmünün onanması gerektiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/14496, Karar No: 2013/3654, Tarih: 02.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/14496 E.  ,  2013/3654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu 128 ada 1 nolu taşınmazın tutanak örneğinin, tutanak düzenlenmemiş ise hangi nedenle tapuya tescil işleminin yapıldığının sorularak, buna ilişkin alınacak yazı cevabının,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince yapıldığı anlaşılan, sınırlandırma ve tesbit çalışmalarının hangi tarihler arasında kısmî ilâna alındığının kadastro müdürlüğünden sorularak, alınacak cevabî yazının dosyada yer alması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 02/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6652, Karar No: 2021/6729, Tarih: 16.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/6652 E.  ,  2021/6729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'da cezaların içtimaına yer verilmediği halde, sanığa verilen hapis cezasından çevrili adli para cezası ile gün adli para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/39885, Karar No: 2022/8376, Tarih: 24.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/39885 E.  ,  2022/8376 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 50/1-a 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.740,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin ... tarihli ve...sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında:

"Dosya kapsamına göre, sanığın mükerrir olduğu nazara alınarak hüküm kurulması karşısında;

1-5237 sayılı Kanun’un 50/2. maddesinde yer alan “Suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez” şeklindeki ve anılan Kanun'un 58/3. maddesinde yer alan, "Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adli para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur." şeklindeki hükümler dikkate alındığında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği, mahkumiyete konu hakaret suçu için de anılan Kanun’un 125/1. maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü, somut olayda mükerrir olduğu kabul edilen sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken ilk olarak hapis cezası tercih edilmesini takiben 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/3. maddesi uyarınca öncelikle adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının gösterilmesi ve daha sonra aynı maddenin 1. fıkrası gereğince bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, hapis cezasının doğrudan paraya çevrilmesinde,

3-Sanığın adli sicil kaydında yer alan ... Asliye Ceza Mahkemesinin ... tarihli ve ... sayılı kararı ile verilen 2.400,00 Türk lirası adli para cezası nedeni ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, tekerrür hükümlerinin uygulanmamasında, isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal değerlendirme:

5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca hâkim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddî hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtay’ca bozulması istemini, yasal nedenlerini açıklayarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirecektir. Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da hükmün veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak, Yargıtay ceza dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtay’ca yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm yasa yararına bozulacak, yerinde görülmezse istem reddedilecektir.

Buna göre hâkim veya mahkemece verilen karar veya hükümlerin kanun yararına bozma konusu yapılabilmesi için istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmesi gerekmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; sanık hakkında TCK'nın 125/1-4, 62. maddeleri gereğince hükmolunan 2 ay 27 gün hapis cezasının TCK'nın 50 ve 52 maddeleri gereğince 1740 TL adli para cezasına çevrildiği, bu suretle hükmolunan cezanın hapisten çevrilme adli para cezası olması nedeniyle istinaf yolu açık olduğu, Uyap sisteminden yapılan kontrolde sanığa gerekçeli kararın ... tarihinde tebliğ edildiği, sanığın, ...havale tarihli dilekçe ile istinaf talebinde bulunması üzerine dosyanın... Bölge Adliye Mahkemesi ...Ceza Dairesine gönderilmek üzere dosya gönderme formunun düzenlendiği anlaşıldığından, henüz kesinleşmediği anlaşılmakla, bu aşamada kanun yararına bozma yoluyla incelenmesi olanaklı görülmemiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, hükmün henüz kesinleşmemiş olması nedeniyle yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24326, Karar No: 2015/41707, Tarih: 22.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/24326 E.  ,  2015/41707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı

olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından zorunlu savunman ücretinin çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18409, Karar No: 2010/19095, Tarih: 23.11.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/18409 E.  ,  2010/19095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kişisel ilişki tesisinde çocuğun yararı asıl olmakla birlikte analık ve babalık duygularını tatmin de önemlidir. Velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk Betül 22.04.2007 doğumludur. Babanın, babalık duygularını tatmin, çocuğun baba sevgi ve şefkatini tatması için baba ile müşterek çocuk arasında çocuğun okula başladığı tarihe kadar yatılı kalacak şekilde uygun kişisel ilişki tesisi gerekirken, bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Ancak, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte açıklanan nedenlerle gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3.paragrafındaki "küçük ilkokula başladığında" sözcüklerinin hükmün fıkrasından çıkartılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekli ile, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.11.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/14485, Karar No: 2013/1314, Tarih: 22.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/14485 E.  ,  2013/1314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tortum Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :15.03.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanmaya ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.22.01.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2019/19298, Karar No: 2020/3442, Tarih: 19.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/19298 E.  ,  2020/3442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın aşamalarda ve 16.10.2015 havale tarihli temyiz dilekçesinde Malatya Devlet Hastanesinde psikolojik tedavi gördüğünü ve psikiyatrik ilaç kullandığını beyan etmesi, dilekçe ekine e-devlet sitesinden çıkardığı Malatya Devlet Hastahanesinden verilen psikiyatrik ilaçların bazılarının listesini eklediği, bu listede yazılı paxera, rısperdal ve rexapın isimli ilaçların ruhsal bozukluklar için kullanıldığının anlaşılması karşısında; söz konusu ilaçların yazıldığı tarihleri kapsayan bir biçimde Malatya Devlet Hastanesinden sanığa ait tüm tedavi belgelerin ve filmlerin getirtilerek suç tarihinde ve halen 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/738, Karar No: 2018/8380, Tarih: 27.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/738 E.  ,  2018/8380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "çekişmeli 1614 parselin sınırlarının 75 numaralı paftada, komşu 1538 ve 1573 sayılı parsellerin sınırlarının ise 73 numaralı paftada gösterildiği, paftalar çakıştırıldığında 1538 ve 1573 parseller ile 1614 sayılı parsel arasında boşluk olduğu, bu parsellerin birbirlerine sınır olmadıkları ve 73 numaralı paftada boşluğun taşlık olarak gösterildiğinin anlaşıldığı, tesis kadastrosunda tescil harici bırakılan yerin 1614 sayılı parsele ilavesinin ve komşu 109 ada 283 (eski 1538) sayılı parselin tutanak aslı getirtilip kayıt maliki karar başlığında gösterildiği halde bu parselle ilgi hüküm kurulmayarak tutanağının iade edilmemesinin isabetsizliğine, ayrıca kabule göre de; uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosu davalarında tartışma konusu yapılmayacağı nazara alınması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, Ortabereket Köyü 1614 parsel sayılı taşınmazın uygulama ... tespitinin iptali ile, 1614 parsele ilave edilmiş olan, fen bilirkişilerinin 10.06.2013 tarihli rapor ve ekindeki (1) krokisinde siyah kalemle taralı (A) harfi ile gösterilen 999,25 metrekarelik kısmın 1614 parselden ifraz edilerek tescil harici alan olarak bırakılmasına, mülkiyete ilişkin istem hakkında karar vermeye yer olmadığına, 109 ada 283 (eski 1538) nolu parselin ve 109 ada 284 (eski 1573) nolu parselin tespit gibi tesciline, bu hususta işlem yapılması için kararın kesinleşmesini takiben ... tutanağının ... Müdürlüğüne iadesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... ile ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı ...'in tüm Hazinenin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak ... vekili ... Müdürlüğünün temsilcisi olup, ... tarafından uygulama kadastrosuna itiraz edilmediğine göre ... aleyhine olacak şekilde yargılama gideri ve harca dair hüküm fıkrası kurulması isabetsiz ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 3, 4. ve 5. numaralı fıkralarında yer alan "davalı ..." sözlerinden sonra gelmek üzere "ve ..." sözlerinin hükme eklenmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 27.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7439, Karar No: 2020/8252, Tarih: 15.12.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/7439 E.  ,  2020/8252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, ecrimisil davasının kabulüne ve karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Kararı temyiz eden davacı tarafından kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talep edildiğine göre, bu talep hakkında karar verme yetkisi kanun yolu incelemesini yapacak olan Yargıtaya aittir (HMK mad.336/3). Dosya arasına alınan bilgi ve belgeler, Devletin mahkeme harcı almasındaki menfaati ile başvuranın mahkeme vasıtasıyla hakkını korumadaki çıkarları arasındaki adil denge, Anayasanın 36. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkı ile bu kapsamda adalete ve mahkemeye erişim hakkı dikkate alınarak adli yardım talebi yerinde görüldüğünden, HMK’nin 334 ve devamı maddeleri gereğince adli yardım talebinin kabulüne, davacının temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muaf tutulmasına karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 15.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10642, Karar No: 2020/1216, Tarih: 06.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/10642 E.  ,  2020/1216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Olay tarihinde sanık idaresindeki otomobil ile iki yönlü yolda yerleşim yerinde gece vakti saat 22.45 sıralarında seyir halindeyken yolun virajlı kısmına geldiğinde önünde seyreden bir aracı sollamak için düz çizgi ile belirtilmiş sollama yasağı bulunan kısımda karşı şeride geçtiğinde bu yönde seyreden katılan ... idaresindeki otomobil ile çarpışması sonucu katılan ...’in hayati tehlike geçirecek ve sol ayak bileği kemik kırığı, kaburga kırığı, katılan ...’ın sol maksiller kemik kırığı, hayati tehlike geçirecek şekilde, katılan ...’ün ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığı sollama yasağına uymayarak kazaya sebebiyet veren sanığın eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeden, TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmaması sureti ile eksik ceza tayini,

2- Hükmün 3. fıkrasında müsadereye konu olamayacak adli emanetin 2015/33 sırasında kayıtlı bulunan 1 adet svap örneği, 2 adet on parmak basım izi ile 5 adet vücut izinin müsaderesine karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden CMUK’un 326/son. maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı tutulmak koşuluyla, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.