muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1181, Karar No: 2024/8313, Tarih: 30.09.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda yazılı kararıyla; gerekçesiyle 6098 Türk Borçlar Kanunu'nun 74 üncü maddesi uyarınca, hukuk hakimi, ceza mahkemesinin beraat kararı, kusurun bulunup bulunmadığı ve zararın belirlenmesine ilişkin kararı ile bağlı değil ise de, hem ilmi, hem de kökleşmiş yargı kararlarında ceza mahkemesince belirlenen maddi olgunun hukuk hakimini bağlayacağı kabul edilmekte ise de hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının maddi anlamda kesin hüküm teşkil eder nitelikte bir karar olmadığı, taraflarca gösterilen delillerin serbestçe değerlendirilmesi sonucu bir hüküm kurulması gerektiği, bilirkişi raporunda da doğrudan Temin Satın Alma Usulüyle satın alınan hizmet fiyatları arasında; yükleniciden talep edilen hizmetin kapsamı, süresi ve çalıştırılan personel sayılarının da dikkate alınmadan yalnızca fiyat açısından karşılaştırma yapılarak bulunan farkın kamu zararı olmayacağı, İlk Derece Mahkemesince, hükme esas alınan bilirkişi heyeti raporunun dosya kapsamı ile uyumlu, denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu görülmekle İlk Derece Mahkemesince bu rapor esas alınarak davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararma karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;davalılar tarafından ön inceleme aşamasına kadar faturaların ibraz edilmediğini, ön inceleme duruşmasında da yine herhangi bir fatura ibraz edilmediğini, ancak yargılamanın ilerleyen aşamasında 04.05.2017 tarihli dilekçe ile ibraz edildiğini, söz konusu faturaların delil sayılmasına ilişkin ise İdare tarafından açık muvafakat gösterilmediğini, bu nedenle davalı tarafından sunulan faturaların kabulünün mümkün olmadığını, ceza dosyası ve tüm dosya kapsamı ile kamu zararının sabit olduğunu, 12.04.2012 tarihli sözleşmenin 9 uncu maddesinde iş bitirme tarihinin 31.12.2012 olarak belirlendiği; (iş artışı ve eksilişi konusundaki düzenlemeler dikkate alınmak kaydıyla) ihalenin doğası gereği fiyatların sözleşmenin tamamen ifasına kadar geçerli olduğu; iş bitirme tarihine kadar düzenlenecek etkinlikler için ihtiyaç duyulan malzeme ve hizmetin Kültür ve Sosyal İşler Müdürlüğü tarafından tespit edilerek firmaya bildirildiğini; bu nedenle de etkinlik programlarını ve kullanılacak malzeme miktarını belirleyen Müdürlüğün sözleşmenin ifa süresini de belirlediği, sonuç olarak planlamanın bu öngörü ile yapılması halinde bu tarihe kadar doğrudan temin usulü ile alım yapılan tarihlerde de açık ihaledeki fiyatların geçerli olacağı hususunun sabit olduğunu,bilirkişi raporunda bu durumun da dikkate alınmadığını, eksik inceleme ile karar verildiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kurum zararı nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2861, Karar No: 2024/1351, Tarih: 07.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2861 E.  ,  2024/1351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/317 E., 2023/421 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/272 E., 2022/795 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davada davalı ... vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 07.05.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde asıl ve birleşen davada davalı ... vekili Avukat ... ile asıl davada davacı ... ve birleşen davada davacı ... vekilleri Avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

- K A R A R -

1- İlk Derece Mahkemesince, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan fesih ve tapu iptal tescil davasında yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davanın kabulü ile davacılar ..., ... ile davalı şirket arasında akdedilen bila tarihli adi yazılı kat karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshine, Konya ili Selçuklu ilçesi ... Mahallesi 42312 ada 4 parsel sayılı taşınmazda davalı ... adına kayıtlı 3/5 hissenin iptali ile devirden önceki payları oranında; 1095/2980 hisse ile asıl davacı ... adına; 693/2980 hisse ile birleşen davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, davacılar adına tesciline kayıt verilen hisselerin bu taşınmazda davacılar adına kayıtlı diğer hisseler ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı ... vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davalı ... vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı ... vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davalı ... vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin resen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve özellikle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, yükleniciye finansman kolaylığı sağlamak üzere, daha inşaat başlamadan ya da inşaat aşamasında tapu devri yapıldığı, yüklenicinin de devraldığı bu tapuyu, sattığı ya da satacağı bağımsız bölüme karşılık üçüncü kişilere temlik ettiği, sözleşmenin geriye etkili feshedilmesi üzerine, sözleşme sanki hiç yapılmamış gibi, tarafların durumları sözleşme öncesine döneceğinden, yüklenicinin üçüncü kişiye yaptığı temlikin de artık sebepsiz kalacağı, avans ödemesi niteliğindeki tapuların, arsa sahibine döneceği, somut olayda arsanın tamamının devredilmediği, arsa sahiplerinin üzerinde de hisse olduğu ve davalının arsa hissesini davalı inşaat şirketinden satın aldığ iyi niyet savunmasının da yerinde olmadığı anlaşılmakla davalı ... vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı ... vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı ...'dan alınarak asıl ve birleşen dosya davacıları ... ve ...'e verilmesine aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07.05.2024 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

- MUHALEFET ŞERHİ -

Hukuk sistemimizde taşınmaz mülkiyeti edinmek ancak tapu sicili ile mümkündür. Tapu sicili herkese açıktır. İlgili herkes, tapu kütüğündeki ilgili sayfa ve belgelerin kendisine gösterilmesini veya bunların örneklerinin verilmesini tapu memurundan isteyebilir. Tapu kütüğüne yapılmış her tescil, bir ayni hakkı karşılar. Geçerli bir tescil, sicil dışı meydana gelen bir değişiklik sonucu sonradan yolsuz tescil haline gelebilir. Bu durumda bile iyi niyetli üçüncü kişiler bakımından, tescilin olumlu hükmü uygulanır. Yani, iyi niyetli üçüncü kişilerin böyle bir tescile güvenerek kazandıkları ayni haklar korunur.(M.K.m.1023)

Üçüncü kişinin yolsuz kayda dayanarak ayni hak kazanımının korunabilmesi için tescilin yolsuzluğunu bilmemesi veya bilebilecek durumda olmaması gerekir. Bu bağlamda, üçüncü kişilerin Medeni Kanun’un 3. maddesi çerçevesinde iyiniyetli olması esastır. Buna göre, kendisinden beklenen özeni göstermeyen, tescilin yolsuz olduğunu bilen veya bilebilecek durumda olan üçüncü kişiler iyi niyet iddiasında bulunamazlar. Burada aranan iyi niyet, tescil isteminin yevmiye defterine kaydı esnasında mevcut olmalıdır. Ancak, kütükteki tescilin belgelerle çeliştiğini bilmesine ya da şüphelenmesine rağmen bunu incelemekten veya gerekli özeni göstermekten kaçınır ise, iyiniyet iddiasında bulunamaz. Üçüncü kişinin iyiniyetli olmadığını ispat etme yükü, iddia eden tarafa aittir. Ancak iyiniyetin olmadığını kanıtlamak zor olduğundan bunu iddia eden bazı fiili karinelerden yararlanabilir. Örneğin, ayni hak kazanan kişiyle yakın bir ilişkinin bulunması, malın kısa sürede el değiştirmesi veya düşük bir bedelle el değiştirmesi durumlarında iyiniyet iddiasında bulunulamayacağı karine olarak kabul edilebilir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, bünyesinde gayrimenkul satış vaadi ve eser sözleşmesini barındıran bir sözleşmedir. Bu sözleşmede arsa sahibi, sözleşmeye uygun koşullarda arsasını yükleniciye teslim etmek; yüklenici kendisine karşı edimini yerine getirdiğinde ise yükleniciye bırakılan bağımsız bölümlerin tapusunu ona devretmek ile yükümlüdür. Sözleşmenin diğer tarafı olan yüklenicinin edim borcu ise sözleşmede kararlaştırılan koşullarda binayı yapıp arsa sahibine teslim etmektir. Aynı zamanda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ani edimli bir sözleşmedir. Ani edimli sözleşmenin kural olarak geriye etkili feshi ve tasfiyesi mümkündür. Geriye etkili fesihte sözleşmenin tarafları verdiklerini sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri isteyebilirler. Uygulamada arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldıktan sonra yüklenici henüz edimlerini yerine getirmeden; arsa sahibi, arsa veya kat irtifak tapularını veya bir kısmını yüklenici adına tescil ettirmekte ve yüklenici finans ihtiyacını karşılamak için devredilen bağımsız bölüm veya arsa hisselerini üçüncü kişilere satmaktadır. Arsa payı veya bağımsız bölümlerin satılmasından sonra yüklenici edimlerini yerine getirmediği için sözleşmenin geriye etkili feshedildiği bir realitedir.

Yukarıda izah edildiği gibi, yükleniciden arsa hissesi veya bağımsız bölüm satın alan iyi niyetli üçüncü kişinin TMK'nın 1023. maddesine istinaden "tapuya güven ilkesi" gereğince iktisabının korunması gerekir. Bu ilkeden ancak üçüncü kişinin taşınmazı satın alırken kötü niyetli olduğunun ispatlanması halinde vazgeçilebilir. Yüklenici adına yapılan tescil işlemini her halde "yolsuz tescil" kabul etmek, toplumda onarılmaz zararlara sebep olmakta ve adalet duygusuna zarar vermektedir.

Yukarıda izah edildiği gibi, yükleniciden arsa hissesi veya bağımsız bölüm satın alan iyi niyetli üçüncü kişinin TMK'nın 1023. maddesine istinaden "tapuya güven ilkesi" gereğince iktisabının korunması gerekir. Bu ilkeden ancak üçüncü kişinin taşınmazı satın alırken kötü niyetli olduğunun ispatlanması halinde vazgeçilebilir. Yüklenici adına yapılan tescil işlemini her halde "yolsuz tescil" kabul etmek, toplumda onarılmaz zararlara sebep olmakta ve adalet duygusuna zarar vermektedir.

Her arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine istinaden tapu intikali yapılan yükleniciden tamamen iyi niyetli olarak arsa payı veya bağımsız bölüm satın alanın bu iktisabını geçersiz saymak TMK nın 1023. maddesi karşısında açıkça Kanuna aykırı davranmak olacaktır. Arsa sahibi iyi niyetli ve risk almak istemiyorsa; tapu devrinin, sözleşme nedeniyle yapıldığını tapunun beyanlar hanesine şerh vermek suretiyle üçüncü kişilerin iyi niyet iddialarını bertaraf edebilir. Tapu siciline basit bir şerh vermekten kaçınan arsa sahibinin tamamen iyi niyetli üçüncü kişiler karşısında ve onların zararına sebep olacak şekilde korunması menfaatler dengesine aykırıdır.

Sayın çoğunluk, üçüncü kişilerden arsa sahibi ile yüklenici arasında tapu sicili dışında esas borç ilişkisinden doğan sorunları bilmesini beklemekte, buna göre iyiniyetli olmadıkları kabul edilerek adeta bir kötü niyet karinesi icat edilmektedir. Oysa TMK'nın 1023. maddesi, iyi niyetle taşınmaz üzerinde aynî hak edinen üçüncü kişilerin tapu siciline olan güvenini yolsuz tescile rağmen korumaktadır. Bir başka değişle, hukuki işlem güvenliği ve tapuya güven ilkesini gerçek hak sahipliğine tercih etmektedir. Kaldı ki, ticari bir risk alarak ve yükleniciye güvenerek arsanın mülkiyetini intikal ettiren, yüklenici seçiminde gerekli özeni göstermeyen, peşin ifa yükümlülüğü olmamasına rağmen arsa tapusunu teminat almadan yükleniciye devreden arsa sahibinin, tapuya güvenmiş olan üçüncü kişiler karşısında korunmaya değer bir yanı da bulunmamaktadır. Keza, arsa sahibinin tapuyu yükleniciye devretmesinin “avans” niteliğinde olduğu, mülkiyetin ancak yüklenicinin tüm borcunu ifa ettikten sonra geçeceğini kabul edilmesi de hukuki dayanağı olan bir kabul değildir. Zira hukukumuzda “yolsuz tescil” terimi mevcut olmasına rağmen “avans tapu” terimi mevcut değildir.

Somut olayda, davacılar ile davalı şirket arasında tarihsiz adi yazılı şekilde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmış ve bu sözleşme gereğince arsa sahipleri dava konusu taşınmazdaki hisselerinin bir kısmını yüklenici şirkete devretmişlerdir. Yüklenici, yaklaşık iki yıl proje için bile başvuru yapmamıştır. Yüklenici şirket, davacı ... ve Fatihten aldığı hisseyi davalı ...’a tapuda devretmiştir. Davalı ..., tapu hisselerini arsa tamamen boş olarak ve tapuya güvenerek satın almıştır. Dosyaya sunulan arsa payı karşılığı sözleşmesi tarihsiz ve adi yazılı şekilde olduğundan taraflar arasında her zaman düzenlenmesi mümkündür. Davacı taraf sözleşmenin Hasana devir tarihinden önce düzenlendiğini ispatlayamadığına göre tapunun yükleniciye devri, adi yazılı sözleşmeyi resmi şekilde yapılması gereken sözleşme haline de getirmeyecektir. Kaldı ki davacı arsa sahipleri davalı ...’ın iyi niyet iddiasını da çürütemediklerinden bu konuda tamamen afaki iddialarda bulunduklarından davalı ...’ın iyiniytli olduğu da kabul edilerek tapu iptali ve tescil yönünden davanın reddi gerekirken ilk derece mahkemesinin tapu iptali ve tescil yönünden davanın kabulüne karar vermesi TMK'nın 1023. maddesinde düzenlenen "tapuya güven ilkesine" aykırı olmuştur. Anılan ilkeye göre tapuya güvenen kişinin iyi niyetli olduğu karine olarak kabul edilir. Bu karinenin aksini, yani davalının kötü niyetli olduğunu davacı tarafın ispatlaması gerekir. Somut olayda davacı taraf, “afaki” iddialar dışında davalının kötü niyetli olduğuna dair hiçbir delil sunamamıştır. Bu nedenle, temyiz eden davalının hem sözleşmenin noterde yapılmaması hem de adi sözleşmenin tapu devrinden önce yapıldığının ispatlanamaması nedeniyle davalı ...’ın mülkiyet hakkının TMK'nın 1023. maddesi gereğince korunması gerekir. Yerel mahkeme ve istinaf mahkemesinin TMK'nın 1023. maddesinin amaç ve koruduğu yarara aykırı olan gerekçeleri de dikkate alınarak İlk Derece Mahkemesi kararının temyiz eden davalı/tapu maliki açısından bozulması gerekirken, Dairemizin Sayın çoğunluğunun onanma kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2012/1728, Karar No: 2012/8001, Tarih: 26.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/1728 E.  ,  2012/8001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde davacı sitenin önceki yönetim kurulu üyesi ve denetçisi olan davalılar uhtesinde siteye ait 45.019,00 TL para kaldığı ileri sürülerek, tahsiline karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davacı site yönetiminin tüzel kişiliğinin bulunmaması nedeniyle davanın sıfat yokluğundan reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava, birden çok parsel üzerinde kurulu site yönetiminden kaynaklanan alacağa ilişkin olup, mevcut sitenin 2005-2006 ve 2006 – 2007 döneminde yönetici ve denetici sıfatıyla görev yapan davalıların uhtesinde siteye ait 45.019 TL para kaldığı ileri sürülerek tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.Mahkemece site yönetiminin tüzel kişiliğinin bulunmadığı, dolayısıyla aktif husumet ehliyetinin olmadığı gerekçesiyle davanın sıfat yönünde reddine karar verilmiş ise de, mevcut yerde 5711 sayılı Yasa ile değişik Kat Mülkiyeti Kanunu hükümleri uyarınca henüz toplu yapı yönetimine geçilmediğinden KMK hükümlerini uygulama olanağı yoktur. Ancak, bu tür uyuşmazlıklarda taraf olabilme ehliyeti bakımından doğan yasal boşluğun doldurulmaması da uyuşmazlıkları çözümsüzlüğe terketme sonucunu doğurmaktadır. Bu nedenle tüm kat maliklerini bağlayıcı sözleşme niteliğinde olan yönetim planının esas alınarak yasal boşluğun doldurulması gerekmektedir. Dava konusu yere ait Yönetim Planının 23.maddesinde yöneticinin 634 sayılı Kanunda yazılı bilcümle işleri görmekle yükümlü olduğu belirtilmiştir.Bu durumda, yönetim planında öngörülen görevlerin yapılması konusunda yönetim kurulunun tüm kat maliklerini temsil edebileceği ve dava açabileceği kabul edilmelidir. Keza, Hukuk Genel Kurulunun 01.11.2000 tarih ve 2000/13 – 1314 E. ve 2000/1606 K. sayılı kararında da yönetim planından çıkacak uyuşmazlıklarda toplu ve blok yönetimlerinin aktif ve pasif husumet ehliyetlerinin olduğunun kabulü gerektiği belirtilmiştir.O halde, mahkemece uyuşmazlığın esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11326, Karar No: 2012/9653, Tarih: 22.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/11326 E.  ,  2012/9653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Şişli 10. As. CM)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Karar verilmesine yer olmadığına

Mahkemece “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde verilen karar CMK.nun 223. maddesi anlamında temyize konu olabilecek hüküm niteliğinde bulunmadığından, sanığın bu karara yönelik vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 22.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4533, Karar No: 2016/3288, Tarih: 27.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4533 E.  ,  2016/3288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan .... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin borçlu hakkında .... İcra Müdürlüğü'nün 2010/869 E. sayılı dosyası ile başlattığı takipte bedeli paylaşıma konu 23/S/0196 plakalı araca 08.04.2010 ve 04.05.2010 tarihlerinde haciz koydurduğunu, satış tarihi itibariyle müvekkilinin ve ilk haczinin düşmemesine rağmen sonraki tarihli haczin dikkate alınarak düzenlenen sıra cetvelinin hatalı olduğunu, müvekkilinin rehin alacaklısından sonra 1. sırada olması gerekirken 3. sırada garameye dahil edildiğini, bunun yanında icra masrafları, tahsil harcı, vekalet ücreti ile takip sonrası faizin dikkate alınmayarak alacağın eksik hesaplandığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan .... vekili, haciz tarihi itibariyle müvekkili alacağının ilk sırada olduğunu ve müvekkilinin alacağının da hatalı hesaplandığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, rehinin yetkisiz olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, uyulan Yargıtay bozma ilamları ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçinin 04.05.2010 tarih ve 10:52 saatli haczi, 2. sırada alacaklısı ve 28.04.2010 tarihli haciz sahibi .... haczinden sonraki tarihli olsa bile, sıra cetveline göre 3. sırada garameten paylaştırılmasına karar verilen 2010/2579 E. sayılı takip dosyası kapsamında 04.05.2010 tarihinde saat 15:08 itibariyle konulan ihtiyati haciz saati itibari ile önce bulunduğundan bu dosya alacağı ile garameye girmeksizin müstakilen 3. sırada ve 2010/2579 E. sayılı takip alacağının ise 4.sırada yer alması gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan .... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan .... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan .... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.