muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/13181, Karar No: 2020/4859, Tarih: 11.06.2020

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak; Bozma ilamı öncesi ilk kararla tespit edilen 215.175,00 TL bedele 12.10.2010 tarihinden ilk karar tarihi 01.06.2011 tarihine kadar, bozma ilamı sonrası artan 301.241,00 TL bedele ise 12.10.2010 tarihinden karar kesinleşme tarihine kadar faiz yürütülmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4184, Karar No: 2015/564, Tarih: 21.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/4184 E.  ,  2015/564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2012/48-2013/475

Davacı A.. G.. vekili Avukat Üzeyir tarafından, davalı S.. S.. aleyhine 18/01/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 28/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17841, Karar No: 2013/21660, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/17841 E.  ,  2013/21660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 06/04/2009-10/11/2010 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 06.04.2009 - 10.11.2010 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda; davalı işverenin 04.12.2006 - 24.02.2011 tarihleri arasında vergi mükellefi olduğu, davalı işyerinin kanun kapsamında olmadığı, dava konusu dönemde davacı adına gerek davalı işyerinden gerekse de başka işyerinden bildirilen çalışmanın olmadığı, davacı tanıklarının davacının çalışmasını doğruladığı, komşu işyeri tanığı olarak beyan alınan tanığın ise dava konusu dönemin tamamında komşu işyeri tanığı olmadığı, davalı işyerindeki belgelerde davacının adının ve imzasının bulunup bulunmadığının araştırılmadığı, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, davalı işyerinin hangi kurum ve kuruluşların faturasını tahsil ettiğini belirlemek, ondan sonra bu yerlere ait faturaların tahsiline ilişkin belgelerde davacının imzasının olup olmadığını araştırmak, davalı işveren tarafından dönem bordrolarının verilmediğini gözeterek Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine, dava konusu dönemin tamamında kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ya iadesine, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/20889, Karar No: 2023/1756, Tarih: 27.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/20889 E.  ,  2023/1756 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3140 E., 2020/4 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMK'nın 299 uncu maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Sanıklar ..., ..., ... ve ... ile ilgili olarak;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 inci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; yapılan yargılama sonunda sanıklara yüklenen suçu işlediklerinin sabit olmadığına dair ilgili ve yeterli gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, incelenen dosya kapsamına göre Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerinin ONANMASINA,

2- Sanık ... ile ilgili olarak;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; yapılan yargılama sonunda sanıklara yüklenen suçu işlediklerinin sabit olmadığına dair ilgili ve yeterli gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, incelenen dosya kapsamına göre Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerinin ONANMASINA,

2- Sanık ... ile ilgili olarak;

İçeriğine yönelik itiraz bulunmayan, sanığın beyanlarına ilişkin SEGBİS çözümleme tutanaklarındaki noksan imzaların 5271 sayılı CMK'nın 219/1 inci maddesi gereğince mahkeme başkanı veya hâkim ile zabıt kâtibi tarafından mahallinde tamamlanması mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların düzeltme dışında kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla sanık müdafii ile Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü sair nedenler yerinde görülmediğinden reddine. Ancak;

Tayin edilen temel cezalardan suçun niteliği gereği artırım yapılırken uygulama maddesinin 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin 1 inci fıkrası yerine, fıkra gösterilmeksizin 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların 5271 sayılı CMK'nın 303/1-c. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün ikinci fıkrasından "3713 sayılı yasanın 5 inci maddesi" ibaresinin çıkarılarak yerine "3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin 1 inci fıkrası" tabirinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Sanık ... ile ilgili olarak;

a-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında; ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağının kabul edildiği gözetilerek,

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın ByLock uygulamasını kullandığına ilişkin delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının istenmesi, soruşturma aşamasındaki beyanı okunarak yetinilen ...'nın tanık sıfatıyla usulüne uygun biçimde dinlenmesinden ve tüm delillerin CMK’nın 217 nci maddesi uyarınca duruşmada okunarak tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve yetersiz belgeler ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-Kabul ve uygulamaya göre de;

Tayin edilen temel cezadan suçun niteliği gereği artırım yapılırken uygulama maddesinin 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin 1 inci fıkrası yerine, fıkra gösterilmeksizin 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMK'nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8 inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca dosyanın Antalya 8. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Anlalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25312, Karar No: 2015/22280, Tarih: 29.06.2015

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2014/25312 E.  ,  2015/22280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalı tarafından haklarında Tekirdağ 2. İcra Müdürlüğünün 2012/7721 esas sayılı dosyası üzerinden 9.307,00 TL asıl alacak üzerinden başlatılan kefalet sözleşmesine dayalı icra takibine karşı borçlu olmadıklarının tespitini, sözleşmenin ve takibin iptali ile kötüniyet tazminatı isteminde bulunmuştur.

Davalı, davalıların kardeşi Ömer’in nafaka borcunu ödememesi nedeniyle 29.05.2012 tarihinde düzenlenen sözleşmede 1.600 TL ödenmesi ve bakiye borcun ödemelerinin de taksitler halinde yapılacağı konusunda anlaşma sağlandığını, ancak davalıların sözleşmeye uymayarak ödeme yapmadıklarını savunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, sözleşmenin iptaline ve takibe konulan toplam alacak miktarı olan 9.908,96 TL’nin % 20’si oranında kötüniyet tazminatının davalıdan alınarak davacılar verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 29.05.2012 tarihinde düzenlenen kefalet sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davalı ..., davalıların kardeşi dava dışı Ömer’in eski eşidir. Sözleşme, Ömer’in nafaka borcunu zamanında ödememesinden dolayı düzenlenmiş olup taraflar arasında sözleşmede belirtilen 1.600,00 TL’nin ödenmesi konusunda bir ihtilaf bulunmamaktadır. Ancak şekli şartları yerine getirilmeyen ve kefil davacıların sorumlu oldukları muayyen miktarları içermeyen sözleşme geçerli olmasa bile “taksitler halinde ödeneceği belirtilen kalan bakiye borç” için takip başlatan ve nafaka alacağını almak isteyen davalının kötüniyetli olduğundan söz edilemez. Buna göre; kötüniyet tazminatı talebinin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK’nun 438/7. maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ; Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının kötüniyet tazminatına ilişkin cümlesinin hükümden çıkartılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12045, Karar No: 2018/7569, Tarih: 21.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/12045 E.  ,  2018/7569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Gerekçeli karar başlığında 06.06.2012 olarak yazlan suç tarihinin, 5187 sayılı Kanun'un 14. ve 18. maddesinde yazılı kesinleşen mahkeme kararının sorumlu yazı işleri müdürüne tebliği tarihi 30.06.2012 gününü izleyen en geç üç gün içinde yayımlayabileceği, dolayısıyla suç tarihinin 04.07.2012 olduğu, ancak bu hususun mahallinde düzeltilebilir bir yazım hatası olduğu değerlendirilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 21.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3467, Karar No: 2019/8417, Tarih: 27.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/3467 E.  ,  2019/8417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik, vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

UYAP üzerinden yapılan sorgulamada; sanık ... müdafii tarafından verilen 26.04.2014 tarihli elektronik imzalı dilekçe ile eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunulmuş olduğu, bu talep üzerine Mahkemenin 05.08.2015 tarihli ek kararı ile infazın durdurulmasına yer olmadığına ve dosyanın sanık ... müdafiinin temyiz talebi hususunda karar verilmek üzere Yargıtay ilgili Ceza Dairesi'ne gönderilmesine karar verildiği, ancak dosyada fiziki olarak ilgili dilekçe ve ek karar bulunmadığı gibi sanık ... müdafiinin temyizi yönünden tebliğnamede görüş de bildirilmediği anlaşılmakla, bahse konu temyiz dilekçesi ve ek karar dosya içerisine aldırıldıktan sonra sanık ... müdafiince yapılan eski hale getirme ve temyiz talepleri yönünden ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27598, Karar No: 2014/26010, Tarih: 18.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/27598 E.  ,  2014/26010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/351438

Mahkemesi : Yıldızeli Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 15/05/2012

Numarası : 2011/148 - 2012/217

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar suçtan zarar gören kuruma, dava ihbar edilmemiş ise de, temyiz aşamasında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı yazısı doğrultusunda, suçtan zarar görene karar 25.09.2013 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilmiş olup, suçtan zarar gören kurumun davaya katılma iradesi göstermediği anlaşıldığından tebliğnamede bu yöndeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Kayseri Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 25/01/2002 tarih ve 2958 sayılı kararı ile 1.derece arkeolojik sit alanı ilan edilen arazinin bir kısmına, sanıkların müdür sıfatıyla yetkili oldukları taş ocağından çıkartılan molozların dökülmesi suretiyle sit alanına müdahalede bulundukları iddiası ile haklarında dava açıldığı, sanıkların aşamalarda verdikleri ortak beyanlarında, anılan yerin 2002 yılında sit alanı ilan edildiği ve ilan tarihinden sonra anılan yere müdahalede bulunmadıklarını beyan etmişlerse de; mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen arkeolog bilirkişi raporunda, mermer ocağından çıkartılan moloz ve harfiyatın sit alanına dökülerek sit alanında tahribat meydana getirdiği, mermer ocağı ile sit alanı arasına çekilen teller üzerinde moloz ve harfiyatın bulunduğunun belirtilmesi karşısında, ilgili kurumlara yazı yazılarak, bahsi geçen tellerin kim tarafından ve hangi tarihte yapıldığının belirlenmesi ve sonucuna göre sanıkların üzerilerine atılı eylemleri zamanaşımı içerisinde gerçekleştirip gerçekleştirmediklerinin tespiti ile sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.