muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3867, Karar No: 2021/8923, Tarih: 29.04.2021

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun geçici 2. madde 4. fıkra birinci cümleye göre mahalleye veya köye dönüşen belediyelerin personel devri, 10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun ek 2 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarına göre yapılır. 6. maddeye göre ise tüzel kişiliği kaldırılan belediyelerden il özel idaresine veya belediyelere devredilmesi gereken personel, ihtiyaç duyulması halinde kazanılmış hak aylık dereceleri dikkate alınmak kaydıyla diğer belediyelere veya vali tarafından merkezi idare kuruluşlarının taşra teşkilatının boş kadrolarına atanabilir. Bu personelin atandıkları yeni kadroların aylık, ek gösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer mali hakları toplamının net tutarı, eski kadrosunda en son ayda almakta oldukları aylık, ek gösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer mali hakları toplamı net tutarından az olması halinde, aradaki fark atandıkları kadrolarda kaldıkları sürece hiçbir vergi ve kesintiye tâbi tutulmaksızın tazminat olarak ödenir.

5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ek 2. madde 3. fıkraya göre, bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen hizmet alanlarında ilgili mevzuatı uyarınca ihdası ya da vizesi yapılmış sürekli işçi kadrolarında veya geçici iş pozisyonlarında 4857 sayılı İş Kanununa göre çalışmakta olanlar ise mevcut kadro ve pozisyonları ile birlikte Büyükşehir Belediyesine veya ilgili bağlı kuruluşuna devredilir. Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları, devir işleminden önce haklarında uygulanmakta olan Toplu İş Sözleşmesi veya bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenmeye devam olunur. Pozisyon değişikliği hali dahil yapılacak bu devir işlemi, ücret ile diğer malî ve sosyal haklarda değişiklik yapılmasına hak kazandırmaz ve başka bir toplu iş sözleşmesinin uygulanmasını isteme hakkını vermez. Devir işleminden sonra yapılacak Toplu İş Sözleşmelerine ise bu işçilerin mevcut ücret ile diğer malî haklarında diğer işçiler için kararlaştırılacak artış oranı veya miktarını geçecek şekilde artış öngören ya da diğer işçilerden farklı yeni malî ve sosyal haklar verilmesini sağlayacak hükümler konulamaz.

Mülga 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu’nun 9. maddesinde; “Toplu İş Sözleşmesinden taraf işçi sendikasının üyeleri yararlanırlar. Toplu iş sözleşmesinin imzalanması tarihinde taraf sendikaya üye olanlar yürürlük tarihinden, imza tarihinden sonra üye olanlar ise üyeliklerinin taraf işçi sendikasınca işverene bildirildiği tarihten itibaren yararlanırlar. Toplu İş Sözleşmesinin imzası sırasında taraf işçi sendikasına üye bulunmayanlar, sonradan işyerine girip de üye olmayanlar veya imza tarihinde taraf işçi sendikasına üye bulunup da ayrılanlar veya çıkarılanların Toplu İş Sözleşmesinden yararlanabilmeleri, Toplu İş Sözleşmesinin tarafı işçi sendikasına dayanışma aidatı ödemelerine bağlıdır. Bu hususta işçi sendikasının muvafakatı aranmaz. Dayanışma aidatı ödemek suretiyle Toplu İş Sözleşmesinden yararlanma talep tarihinden geçerlidir.” hükmüne yer verilmiş, aynı yönde düzenlemeye 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 39. maddesinde yer verilmiştir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yukarıdaki hükümler, davacının dava dilekçesindeki talebi dikkate alındığında davacının ücretinin devir işleminden önce hakkında uygulanmakta olan Toplu İş Sözleşmesinin yürürlük süresinin sonu olan 31.12.2010 tarihine kadar anılan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre belirlenmesi isabetli ise de davacının devir tarihinden sonra 01.01.2011 tarihinden itibaren davalı iş yerinde mevcut Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden yararlandırıldığı anlaşılmakla, davacının 01.01.2011 tarihinden sonraki bir tarihte ilgili sendikaya üye olduğu dikkate alındığında davacının sendikaya üye olmadan önceki dönemde ilgili sendika ile davalı arasında bağıtlanan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden faydalandırılması hatalıdır. Bu husus gözetilmeksizin hazırlanan bilirkişi raporunun hükme esas alınması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

3- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda (keza mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda) "usuli kazanılmış hak" kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Mahkemenin, Yargıtay’ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. (Yargıtay İBK 9.5.1960 tarih 21/9, RG. 28.6.1960-10537) Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usulü kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda 01.01.2004 tarihinden itibaren ücret belirlenirken bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen taban ücret, ücret zamları gibi hususların dikkate alınmaması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 29/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13195, Karar No: 2016/18200, Tarih: 26.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/13195 E.  ,  2016/18200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8793, Karar No: 2013/6656, Tarih: 17.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/8793 E.  ,  2013/6656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tüm dosya içeriğinden tefecilik suçunu birden fazla kişiye kazanç elde etmek için borç para vermek suretiyle zincirleme şekilde işlediği anlaşılan sanık hakkında yasal koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı Yasanın 43. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından ve gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında kanun maddesinin gösterilmemesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, sanıktan faizle borç para alan ...'un suçtan zarar görmesi nedeniyle ve Hazine hakkında verilen katılma kararına hazır olan sanığın herhangi bir itirazı bulunmadığından tebliğnamede bu hususlarda bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında hapis cezası alt sınırdan belirlendiği halde gerekçe göstermeksizin adli para cezası tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması,

5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakılmaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin hapis cezasındaki

takdiri de gözetilerek adli para cezasına ilişkin hüküm fıkrasının "sanığın asgari hadden 5 tam gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 62. madde uyarınca 1/6 oranında indirim uygulanarak 4 tam gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, günlüğü 20 liradan neticeten 80 lira adli para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde değiştirilmesi, TCK'nın 53/1-2-3. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bentlerin hüküm fıkrasından çıkartılıp "5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibareleri eklenmek suretiyle eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21454, Karar No: 2015/6066, Tarih: 30.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/21454 E.  ,  2015/6066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

ESAS-KARAR NO : 2013/628-2014/210

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği Görüşülüp düşünüldü:

1-Hükmü temyiz eden davalı, kanun yoluna başvuru dilekçesinde “herhangi bir geliri ve mal varlığının bulunmadığını” ileri sürerek, adli yardım talebinde bulunmuştur. Dosya münderecatına ve tespit edilen ekonomik ve sosyal durumuna göre, temyiz harç ve giderlerini ödeme gücünden yoksun olduğu ve talebinin açıkça dayanaktan yoksun bulunmadığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne, temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muafiyetle sınırlı olmak üzere davalının adli yardımdan yararlandırılmasına, temyiz itirazlarının incelenmesine karar verilmek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının uzun süreli özgürlüğü bağlayıcı cezaya mahkumiyeti ve cezasını yerine getirmek üzere cezaevinde bulunması da nazara alındığında, az kusurlu olan davalının davaya itirazının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında davalı ve çocuklar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmadığının, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılmasına göre, davalının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardım talebinin kabulünden dolayı alınmamış olan temyiz harcının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 339. maddesi gereğince davalıdan tahsiline, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.03.2015 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2007/3171, Karar No: 2009/333, Tarih: 21.01.2009

4. Ceza Dairesi 2007/3171 E., 2009/333 K.

**4. Ceza Dairesi 2007/3171 E., 2009/333 K.**

**- MAHKEME TARAFINDAN UZLAŞTIRMA

- UZLAŞMA**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 253 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 254 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Basın yoluyla hakaret suçunun kovuşturulmasının yakınmaya bağlı suçlardan olması nedeniyle, 5271 sayılı CYY'nın 253 ve 254. Maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümleri uygulanmadan eksik soruşturma ile yazılı biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık Hüseyin oğuz eşinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.01.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15097, Karar No: 2022/11364, Tarih: 08.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/15097 E.  ,  2022/11364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Mahkûmiyet; Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 16/02/2021 tarihli, 2020/319 esas ve 2021/85 sayılı kararı

b) İstinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar ve müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ... müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına yönelik isteğinin, 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmiştir.

CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanıklar ve müdafilerinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanıklar hakkındaki tahliye taleplerinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 08.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19130, Karar No: 2016/13100, Tarih: 22.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/19130 E.  ,  2016/13100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 22/11/2016 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av.Bahar Bozkurt geldi. Karşı taraf davacılar vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar asıl ve birleşen dava dilekçelerinde; ...'nun 01/08/2010 tarihinde, toprak köy yolunda çekici kamyonu ile seyir halinde iken, çekicinin yönetmeliğe aykırı yükseklik değerinde bulunan orta gerilim hattına temas etmesi sonucu yaşamını yitirdiğini, olayın meydana gelmesinde davalının sorumluluğu bulunduğunu ileri sürerek davacılar için dava dilekçesinde ve ıslah dilekçesinde belirtilen miktarlarda maddi ve manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı asıl ve birleşen dosyadaki cevap dilekçelerinde; davanın zamanaşımına uğradığını, olay ile ilgili kurumlarına yükletilebilecek herhangi bir kusur bulunmadığını, davalı kurumun yüklendiği hizmetin tüm gereklerini yerine getirdiğini, kuvvetli akım yönetmeliği ve diğer yasal mevzuata aykırı olabilecek herhangi bir davranışları olmadığını, kurum görevlilerince düzenlenen tutanağa göre, vinç aracının Taner Petrol'e ait özel bir hattın altından geçerken üzerine yüklenen bir kum bunkerin bacaklarının bir tanesinin hatta temas etmesi soncu şoförün ölümüne sebebiyet verdiğinin tespit edildiğini, kurumlarına husumet yöneltilemeyeceğini, davacıların murisinin tamamen kendi kusur, kabahat, ihmal ve suçu sebebiyle kazanın meydana geldiğini, davacı tarafın fahiş ve sebepsiz zenginleşmeye yol açacak boyutlarda tazminat taleplerini kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

./..

-2-

Mahkemece, 14/02/2014 havale tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda davalının %60, ...'nun %40 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek ve kusur oranları dikkate alınarak hesaplanan maddi tazminat miktarı doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

./..

-2-

Mahkemece, 14/02/2014 havale tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda davalının %60, ...'nun %40 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek ve kusur oranları dikkate alınarak hesaplanan maddi tazminat miktarı doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Kusur aranmaksızın sorumluluğun düzenlendiği haller, kusursuz sorumluluk halleri olarak ifade edilmektedir. Doktrinde kusursuz sorumluluk hallerinin olağan sebep sorumluluğu-tehlike sorumluluğu şeklinde ikili ayırıma tabi tutarken, TBK tarafından açıklanan hakkaniyet sorumluluğu-özen (sebep) sorumluluğu-tehlike sorumluluğu şeklinde ayırıma tabi tutulduğu görülmektedir. Denetleme ve gözetimde özen (cura in custodio) gereği, kusur unsur olarak aranmaz.

Özen sorumluluğuna dayalı kusursuz sorumluluğun düzenlendiği Borçlar Yasası'nın 58. maddesi gereğince "…imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazadaki kusurundan dolayı mesul olur." ( TBK .69. maddesi ). TBK'nun 71/1.maddesine göre de; "Önemli ölçüde tehlike arzeden bir işletmenin faaliyetinden zarar doğduğu takdirde, bu zarardan işletme sahibi ve varsa işleten müteselsilen sorumludur.".Belirtilen yasal düzenlemeler gereğince, davalı, zararlandırıcı sonucun doğmasına yol açan enerji hattının yapım ve bakım eksikliklerinden kaynaklanan zararlardan sorumludur. Sorumluluktan kurtulmanın olumsuz koşulu ise, zarar ile yapım bozukluğu ve bakım eksikliği arasındaki nedensellik bağının kesilmiş olmasıdır.

Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira, bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, yine de çoğu zaman zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple, sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından; bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır(Prof. Dr. Fikret Eren, Borçlar Hukuku Genel Hükümler 1991 Baskı Cilt 2 sf: 14-15)

Kusursuz sorumlulukta, zarar gören kişinin kusurun varlığını ispat etmek zorunluluğu yoktur. Aksine kusursuz sorumlu olan davalının, olayla zarar arasında illiyet bağının bulunmadığını kanıtlaması gerekir.

Sorumluluk hukukunun önemli öğelerinden biri de zarar ile eylem arasında illiyet bağının bulunmasıdır. İlliyet bağının kesildiği durumlarda kusursuz sorumlu olan kişi sorumlu tutulmayacaktır.

Kusursuz sorumlulukta, zarar gören kişinin kusurun varlığını ispat etmek zorunluluğu yoktur. Aksine kusursuz sorumlu olan davalının, olayla zarar arasında illiyet bağının bulunmadığını kanıtlaması gerekir.

Sorumluluk hukukunun önemli öğelerinden biri de zarar ile eylem arasında illiyet bağının bulunmasıdır. İlliyet bağının kesildiği durumlarda kusursuz sorumlu olan kişi sorumlu tutulmayacaktır.

Kusursuz sorumlulukta, zarar görenin kusuru tazminatın belirlenmesinde önemlidir. Uygulamada zarar verenin ve zarar görenin kusur ve ortak kusur durumu bilirkişiler tarafından tespit olunmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi heyeti raporunda; davalı ...'ın kazanın meydana geldiği havai iletim hattının yönetmelikte belirtilen özellikleri taşımadığı, tesiste yapılması gereken periyodik kontrolleri yapmadığı, yönetmeliğe uygun olmayan iletim hattına elektrik sağladığı, oluşan kazanın meydana gelmesinde %60 oranında kusurlu olduğu, müteveffa ...'nun, taşıma sınırı üstünde yük alarak 2918 Sayılı Karayolları

Trafik Kanunu'nun madde 65/d, g, h, i ve bentlerini ihlal ettiği, uzun yıllardır vinç operatörlüğü yapan tecrübeli ve elektrik ile havai hatların tehlikelerini bilen biri olmasına rağmen alçaktan geçen iletim hattının altından aracıyla birlikte geçmeye çalışarak tedbirsizlik ve dikkatsiz davranması neticesinde meydana gelen iş kazasının oluşumunda %40 oranında kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

Olay nedeniyle Van Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan 2010/8490 soruşturma sayılı dosyasında bilgisine başvurulan ve olaya bizzat tanık olan ... alınan ifadesinde, tellerin bulunduğu bölgeden geçerken kendisinin ...'na muavinlik yaptığını, aracın üzerindeki kum ponkerin ayaklarının elektrik tellerine takıldığı esnada ...'nun araçtan atladığını, aracın yanmaya başladığını gördüğü anda tekrar çalışan aracı durdurmak için araca yöneldiğini, kendisinin ...'nu engellemeye çalıştığını ancak engel olamadığını, ...'nun kontak anahtarını kapatmaya çalışırken aracın sol kapısından tuttuğu esnada elektrik akımına kapılarak çarpıldığını ve yere düşerek öldüğünü beyan etmiştir.

Dosya içerisinde bulunan gerek soruşturma dosyasında alınan kusur raporlarında, gerekse iş bu dosyada alınan raporlarda, kusur oranları tespit edilirken olaya bizzat tanık olan kişilerin ifadeleri dikkate alınmamıştır.

Hal böyle olunca mahkemece, soruşturma dosyası, soruşturma sonucu ceza davası açılmış ise bu dosyanın da getirtilerek dosyanın bir bütün halinde konusunda uzman bilirkişi heyetine tevdii ile olay tanıklarının da ifadeleri dikkate alınarak kusur oranlarının belirlenmesi için yeniden rapor alınması ve sonucu dairesinde bir hüküm tesisi gerekirken eksik ve yetersiz bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.