muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7273, Karar No: 2015/7860, Tarih: 03.12.2015

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacı yüklenicinin sözleşme gereğince kendisine isabet edecek bağımsız bölümlerin tapusunu ve cezai şartı talep edilebilmesi için öncelikle anahtar teslimi verilmesi gereken bağısız bölümlerin yapı kullanma izin belgesinin davacı yüklenici tarafından alınması gerektiği, mahkemece bu hususta kendisine verilen uygun süreye rağmen bu edinimini yerine getiremediği, kaldı ki inşaat ruhsatının davacı yüklenici adına olması gerekirken davalı arsa sahibi adına inşaat ruhsatının alınması ve davalı arsa sahibinin de buna muvafakat etmemesi nedeniyle taşınmazları yüklenicinin sattığı ve satış bedelini aldığı yönündeki savunması ve tapu kaydının 3. şahıslara davalı arsa malikince devredilmiş bulunması, celp edilen tapu kayıtlarının ve dinlenen tanık anlatımlarının davalının savunmasını doğrulamış bulunması nedeni ile davalı arsa sahibinin ve ruhsat sahibinin M.K'nın 2. maddesi gereğince kötü niyetinden söz etmek mümkün olmayacağından ve inşaatın yapı kullanma izin belgesinin davacı tarafından alınmasının artık olanaklı bulunmaması nedeni ile davacının tapu iptali tescil, bedel ve cezai şartı isteyemeyeceği, ancak imalat bedellerini talep edebileceğinden ve bu yönde davası bulunmaması nedeni ile dava kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmiştir.Kararı, davacı yüklenici ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde dava konusu taşınmazların bedelinin tahsili ve cezai şart istemlerine ilişkindir.

Taraflar arasında düzenlenen 18.04.2008 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile davalı arsa sahibine ait ...parseldeki arsa üzerinde bina yapılarak; 1,2,8 no'lu bağımsız bölümlerin anahtar teslimi olarak arsa sahibine verilmesi; 3,4,5,6,7,9 no'lu bağımsız bölümlerin ise yükleniciye bırakılması, yükleniciye devredilecek bağımsız bölümlerin pürüzsüz olarak devredilmemesi halinde bir hafta sonra geciken her gün için rayiç kira bedelinin cezai şart olarak ödenmesi kararlaştırılmıştır. Belediye tarafından gönderilen 08.11.2013 tarihli yazıda dava konusu taşınmazın yapı kullanma izin belgesi bulunmadığı bildirilmiştir. Dosya içerisinde bulunan tapu kaydının incelenmesinden dava konusu 9 no'lu bağımsız bölümün davalı arsa sahibi ... adına kayıtlı olduğu, diğer bağımsız bölümlerin ise dava dışı üçüncü kişilere satıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, karar gerekçesinde arsa sahibince vekaletname verilmemesi nedeniyle yüklenici tarafından yapı kullanma izin belgesinin alınamayacağı belirtilmiştir. Taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi tam iki tarafa borç yükleyen sözleşmelerdendir. Bu nedenle, davacı yüklenicinin inşaatı anahtar teslimi olarak bitirip, yapı kullanma izin belgesini almış olarak teslim etmemesi nedeniyle cezai şart isteyemeyecektir.

Mahkemece, karar gerekçesinde arsa sahibince vekaletname verilmemesi nedeniyle yüklenici tarafından yapı kullanma izin belgesinin alınamayacağı belirtilmiştir. Taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi tam iki tarafa borç yükleyen sözleşmelerdendir. Bu nedenle, davacı yüklenicinin inşaatı anahtar teslimi olarak bitirip, yapı kullanma izin belgesini almış olarak teslim etmemesi nedeniyle cezai şart isteyemeyecektir.

Dosyadaki diğer uyuşmazlık ise sözleşme uyarınca yükleniciye verilmesi gereken bağımsız bölümlerin arsa sahibi tarafından yapılan satışlarının yüklenici adına yapılıp yapılmadığı konusudur. Mahkemece 3, 4, 5, 6, 7 no'lu bağımsız bölümlerin yüklenici adına arsa sahibi tarafından satıldığının kabul edilmiş olması dosyadaki delillere ve oluşa da uygundur. Arsa sahibinin tüm bağımsız bölümleri davacıya devrettiğini savunmuş olması ve yapı kullanma izin belgelerinin alınmamasından dolayı bir talebinin bulunmadığı da gözetilerek, 9 no'lu bağımsız bölüm haricindeki bağımsız bölümler yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru olmuştur. Ancak mahkeme tarafından, 9 no'lu bağımsız bölümün arsa sahibinin Kuşadası'ndaki dairesiyle takas edildiği iddiası üzerinde durulmamış, bu konu yeterince araştırılmamıştır.

Bu durumda, mahkemece, dava konusu 9 no'lu bağımsız bölüm ile ilgili olarak, taraflardan davalının takas iddiası konusundaki delilleri de dahil olmak üzere delilleri sorulup, gerekli inceleme ve araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün belirtilen nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/41430, Karar No: 2014/43101, Tarih: 24.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/41430 E.  ,  2014/43101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun beşer kez 86/2, 62 ve 52. maddeleri uyarınca beşer defa 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve aynı Kanun'un 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına dair (kapatılan) ... Asliye Ceza Mahkemesinin 03/11/2011 tarihli ve 2009/2 esas, 2011/35 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 27.10.2014 tarih ve 2014/18293 – 63251 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.11.2014 tarih ve 2014/364686 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasına mahkumiyetin sonucu olduğu gözetilmeden, sonuç olarak adli para cezasına mahkum edilen sanıklar hakkında anılan maddede yer alan hak yoksunluklarına hükmedilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında ..., ..., ... ve ...'yı iki kez yaralamaktan ve ...'i bir kez yaralamaktan dokuz ayrı hüküm kurulduğu halde, tebliğnamede beş hükme yönelik görüş bulunduğu, diğer dört hükme yönelik görüş bildirilmediği, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında da, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasına mahkumiyetin sonucu olduğu gözetilmeden, sonuç olarak adli para cezasına mahkum edilen sanıklar hakkında anılan maddede yer alan hak yoksunluklarına hükmedilmesinin de kanun yararına bozma sebepleri yapılıp yapılmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, takdir hakkı kullanıldıktan sonra diğer kanun yararına bozma istemlerinin incelenmesine, 24.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1346, Karar No: 2025/720, Tarih: 25.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/1346 E.  ,  2025/720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1806 E., 2024/415 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çanakkale 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/307 E., 2023/476 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 25.02.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacı vekili Avukat ...ile davalı vekili Avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili arsa sahibi ile davalı yüklenici şirket arasında 22.08.2016 tarihli düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin imzalanmasından sonra 4 ay içerisinde inşaat ruhsatının alınması gerekirken müvekkili için beklenmesi gereken tahammül süresi aşıldığından 28.09.2017 tarihli ihtarname ile sözleşmenin feshedildiğini, ihtarnameden sonra 13.10.2017 tarihinde ruhsat alan yüklenicinin müvekkili arazisinde çalışmaya başladığını, taşınmazın tamamı ile ilgili ruhsat almadığını ileri sürerek sözleşmenin haklı fesih ile sona erdiğinin tespiti ile taşınmaza vaki müdahalenin önlenmesini talep etmiş, 05.11.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile davalı yüklenicinin sözleşmeye aykırı olarak proje taslağını sunup müvekkilinin yazılı onayını almadığını, sözleşmede belirtilen 4 aylık sürede inşaat ruhsatının da alınmadığını, sözleşmenin imzalanmasından bir yılı aşkın bir süre işlem yapmayan davalının cezai şarttan faydalanmak için birkaç kazı yapmaya başladığını, yüklenicinin sözleşmede kendisine yüklenilen ödevleri yerine getirmediğinden inşaat bitmiş olsa dahi sözleşmeye aykırı yapılmış olduğundan teslim şartının gerçekleşmeyeceğini ileri sürerek, sözleşmenin geriye etkili feshi ile tapuya konulmuş şerhin kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; tek taraflı ihtarnamenin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi için yeterli olmadığını, arsa sahibinin kötüniyetli olduğunu, 101 ada 1 parsel için ruhsat alındıktan sonra 2 ve 3 no.lu parsel için ruhsata başvurulacağının kararlaştırıldığını, 1 no.lu parsel için ruhsat alındığını, 2 ve 3 no.lu parsel içinse ruhsat başvurusunda bulunulduğunu, fesih talebinin haksız ve keyfi olduğunu, müvekkilinin inşaatı süresinde tamamlayabileceğini, davacı herhalükarda fesh edecek ise müvekkilinin zararlarını karşılaması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 3 adet parsel üzerinde yapılması öngörülen inşaata ilişkin sadece tek parsel yönünden (101 Ada 1 parsel) 12.10.2017 tarihinde inşaat ruhsatı alındığı, davacı arsa maliki tarafından vekaletname verilmemiş olmasında yüklenicinin basiretli hareket etmediği, bununla birlikte, tarafları bir araya getiren ve sözleşme yapmalarına ortam hazırlayan davacı arsa malikinin oğlunun uzun yıllardır arkadaşı olduğu taraf beyanlarından anlaşılan ... ve kardeşi ...'nin tarafların bir araya gelmesine aracılık ettiği dolayısıyla taraflar arasındaki iletişimin anılan kişiler üzerinden yürüdüğü bu durumdan da taraflar arasındaki iletişimin resmi kanallardan ziyade sözlü olarak ilerlediği, feshe yönelik ihtarname hukuken sözleşmeyi sonlandıracak bir araç olmadığından, dava tarihinde sözleşmenin halen ayakta olduğu, ne var ki davacı arsa malikinin idari yollardan yapmış olduğu başvurular sonucunda gecikmeli olarak alınan inşaat ruhsatı da iptal edilmiş olduğundan, davalı yüklenicinin sözleşmeye uygun olarak eseri inşa etme borcunu ifa noktasında imkansızlık içerisinde bulunduğu, somut olayda ifa engeli olduğu, davalı yüklenici yönünden 10.01.2017 tarihinden arsa malikinin vermiş olduğu vekaletnameye binaen yapı ruhsatı alımı için 30.03.2017, 25.09.2017 tarihlerinde başvuru yapılmış olduğu, 28.09.2017 tarihinde arsa malikince fesih amacıyla ihtarname keşide edildiği, 12.10.2017 tarihinde yapı ruhsatı alındığı, 16.10.2017 tarihinde ise arsa malikinin ruhsat iptali için başvurduğu ve yine aynı tarihte vekaletnameden azlettiği ve 17.10.2017 tarihi itibariyle eldeki davayı açtığı, yargılama boyunca ifa engeli mevcut olduğundan inşaatta ilerleme de kaydedilemediği dolayısıyla her ne kadar inşaatın mevcut durumdaki tamamlanma oranı geriye etkili feshe imkan verse de, inşaatın şu an olduğu seviyede olmasının temel sebebinin davacı arsa maliki tarafından ruhsatın iptal edilip aynı zamanda ruhsat başvurusu için verdiği vekaletnamenin de azil sebebiyle geçersiz hale gelmesi olduğu dolayısıyla geriye etkili feshin eldeki davada şartlarının oluşmadığı, davacı arsa maliki tarafından sözleşmenin yapıldığı tarihten itibaren, yüklenicinin işi savsakladığı, sözleşmeye aykırı hareket ederek, işi geciktirdiği hususunda davalıya gönderilen herhangi bir ihtarnamenin olmadığı, aksine sözleşmenin yüklenici tarafından ifası sürecinde arsa malikince inşaatın mühürlenmesine sebebiyet verildiği ve böylece yüklenici tarafından dava tarihinden günümüze inşaatta herhangi bir yol kat edilmesinin önüne geçilmiş olduğu, inşaatın tamamlanma oranının son derece az oluşunun yüklenicinin kusurundan kaynaklanmadığı, geriye etkili feshin şartları oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı yüklenicinin, ruhsat başvurusu için gerekli olan vekaletnameyi temin etmesinden sonra süresinde gerekli başvuruyu yaptığı, idareden kaynaklanan gecikmeden dolayı ruhsatın gecikmeli olarak alındığı, 2 ve 3 numaralı parseller için de tip proje uygulanacağından 1 numaralı parsel için ruhsat alındıktan sonra diğer parseller için başvuru yapıldığı ve 1 numaralı parselde inşaata başlandığı, ancak davacının teslim süresi gelmeden sözleşmeden dönmek istediği ve ruhsatların iptalini sağladığı görülmekle, toplanan bu delillerden sözleşmenin geriye etkili feshini gerektirir nitelikte davalı yüklenicinin bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a.Arsa sahibinden vekalet alınması ve ruhsat başvurusunda basiretli tacir gibi hareket etmeyen yüklenici kusurlu bulunmasına rağmen sözleşmenin feshi talebinin reddinin mesnetsiz olduğunu, bu süreçte müvekkilinin ihtarname keşide etmemesinin sözleşmenin çekilmez hale gelmediğine yönelik yorum yapılarak davalı kusurunun yok sayıldığını, gerekçeli kararın çeliştiğini,

b.Sözleşmenin esaslı noktası olan 3 no.lu parselde ve 2 no.lu parselde ifaya matuf inşa faaliyetinde bulunulmadığını,

c. Taraflar arasındaki ilişkinin sözlü yürüdüğünü kabul eden mahkemenin müvekkilinin sözlü fesih iradesini bildiren tanıklarına itibar etmediğini,

d.101 ada 1 parsele ilişkin ruhsat alınmasına ilişkin sözleşmede belirtilen süre geçmesine rağmen ruhsat başvurusunda bulunmayan, basiretli davranmayarak gerçek kişi olan iş sahibinden vekalet almayan, işinin ehli bir yüklenici gibi davranmayarak direnime düşen, 101 ada 2 parsel ve 101 ada 3 parsele ilişkin vekalet aldıktan sonra dahi yetkilendirme tarihinden sonra 8 ay 15 gün sonra başvurarak sözleşmesel sürenin geçmesinden oldukça sonra ruhsat başvurusu yapan, başvuruda bulunmasına rağmen mezkur parsellere ilişkin ruhsat alamayan, inşa faaliyetinde bulunmayan ve tüm tahminlere göre de sözleşme süresi içerisinde sözleşmeye konu işin tamamını yerine getiremeyeceği sabit olan yüklenicinin kusurlu olduğunu,

e.Sözleşme ilişkisinin taraflar açısından çekilmez hale geldiğini, güven ilişkisinin ortadan kalktığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili feshi ile tapuya konulan şerhin kaldırılması istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

e.Sözleşme ilişkisinin taraflar açısından çekilmez hale geldiğini, güven ilişkisinin ortadan kalktığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili feshi ile tapuya konulan şerhin kaldırılması istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, 101 ada 1 parsel için dava öncesinde yapı ruhsatının alındığı projedeki villa tipi taşınmazların tip proje kapsamında olmasından dolayı diğer parseller için de akabinde ruhsat alınacağı, tüm parseller için dava açıldığı tarihte inşaat yapım süresinin dolmadığı, diğer parseller yönünden de ruhsatın alınarak inşaatın sözleşmede belirlenen sürelerde bitirilebilecek olmasına rağmen dürüstlük kuralı ile bağdaşmayacak şekilde dava açıldığının anlaşılmasına göre davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Yargıtay duruşmasında vekili hazır bulunan davalı yararına takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin, davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.02.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

(Muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

Davacı arsa sahibi ile davalı yüklenici şirket arasında 22.08.2016 tarihinde 101/ada 1, 101/2 ve 101/3 nolu üç ayrı parselle ilgili arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmıştır. Taraflar, sözleşmede, yapı ruhsatının sözleşmenin imzalanmasından itibaren 4 ay içinde alınacağını kararlaştırmıştır. Davalı yüklenici, sözleşmeden sonra 12.10.2017 tarihinde sözleşme konusu üç parselden sadece 101ada 1 parselle ilgili yapı ruhsatı almış diğer iki parselle ilgili olarak yapı ruhsatı almak için müracaat ettiğini beyan etmiştir.

Davacı arsa sahibi, davalı-yüklenicinin yapı ruhsatını, sözleşme tarihinden 1 yıl 1ay 20 gün sonra sadece üç parselden biri için aldığını, sözleşmeye aykırı davrandığını belirterek sözleşmenin geriye etkili feshine, şerhin kaldırılmasına ve müdahalenin menine karar verilmesini talep etmiş, ilk derece mahkemesi davanın reddine karar vermiş istinaf mahkemesi ise davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Davacı arsa sahibi, davalı-yüklenicinin yapı ruhsatını, sözleşme tarihinden 1 yıl 1ay 20 gün sonra sadece üç parselden biri için aldığını, sözleşmeye aykırı davrandığını belirterek sözleşmenin geriye etkili feshine, şerhin kaldırılmasına ve müdahalenin menine karar verilmesini talep etmiş, ilk derece mahkemesi davanın reddine karar vermiş istinaf mahkemesi ise davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

TBK’nın 473/1.fıkrasında, yüklenicinin işe zamanında başlamaması halinde, işsahibi teslim için belirlenen günü beklemek zorunda olmaksızın sözleşmeden dönebileceği açıkca hükme bağlanmıştır. Sözleşmede yapı ruhsatı alınması için sözleşme tarihinden itibaren 4 ay süre öngörülmüş olmasına rağmen dava tarihi olan 17.10.2017 tarihine kadar iki parsel için yapı ruhsatının hiç alınmamış olması, tek parsel için ise kararlaştırılan 4 ay yerine, 1 yıl 1ay 20 gün sonra yapı ruhsatının alınması tahammül sınırlarını aşan sürelerdir. İlk derece ve istinaf mahkemelerinin “…diğer iki parsel ruhsatı için başvuru yapıldığı, yüklenicinin vekalatten azledildiği, davacının işin gecikmesi nedeniyle davalıya bir ihtarının olmadığı, inşaatın gecikmesinde davalının kusurunun bulunmadığı…” gerekçeleri sözleşmeye bağlılık ve yukarıya alının TTK nın 473/1 fıkrasının kesin hükmü karşısında sözleşme hukuku ve dairemizin yerleşik içtihatlarıyla bağdaşmayan gerekçelerdir.

Bu nedenlerle, istinaf mahkemesi kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesinin kararının bozulması gerekirken, kararın onanmasına dair Sayın çoğunluğun kararına muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2014/3654, Karar No: 2014/4971, Tarih: 26.06.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/3654 E.  ,  2014/4971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Karar : Sanığın ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 25.11.2013 tarih ve 2013/527 esas, 2013/557 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına yönelik itirazının reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bursa 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nce 25.11.2013 tarihinde 2013/527 esas ve 2013/1557 karar sayı ile sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın bu kararı 11.12.2013 tarihinde temyiz ettiği, kararın itiraza tabi olması nedeniyle, itiraz mercii olan Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nce 16.12.2013 tarihinde 2013/452 değişik iş sayı ile sanığın itirazının esastan reddedildiği, sanığın 09.01.2014 tarihinde bu kararı da temyiz ettiği, Bursa 1, Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 10.01.2014 tarihinde verilen ek kararla, merci kararının kesin olduğu gerekçesiyle sanığın temyiz isteğinin reddedildiği, sanığın 9.2.2014 tarihinde bu ret kararını da temyiz ettiği anlaşılmıştır.

Temyiz isteğinin CMUK'nın 315. maddesi gereğince reddine karar verme yetkisinin temyiz edilen kararı veren mahkemeye ait olması ve bu nedenle Bursa 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin, sanığın Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.12.2013 tarih ve 2013/452 değişik iş sayılı ret kararına yönelik temyiz isteğinin CMUK'nın 315. maddesi gereğince reddine dair 10.01.2014 tarihli ek kararının hukukî değer taşımaması karşısında; sanığın Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.12.2013 tarih ve 2013/452 değişik iş sayılı ret kararına ilişkin temyiz isteği incelenmiştir.

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde ve itiraza tabi olup, itiraz üzerine merci tarafından verilen kararlar da CMK'nın 271. maddesinin 4. fıkrası gereğince kesin nitelikte olduğundan, CMUK'nın 317. maddesi uyarınca sanığın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.