muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4828, Karar No: 2013/10226, Tarih: 18.11.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/4828 E.  ,  2013/10226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine vekili ve Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın fen bilirkişi tarafından keşifte düzenlenen krokisi eklenerek, taşınmazın bulunduğu yerde arazi kadastrosu yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise taşınmazın içinde bulunduğu geniş pafta örneğinin Kadastro Müdürlüğünden istenerek,

2) En yakın kadastro parselleri ile bağlantılı geniş pafta üzerinde, dava konusu taşınmazların yerinin gösterilmesi için fen bilirkişiden ek rapor alınarak,

3) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yer 2.bent gereğince tesbit edilip kadastro paftası ile bağlantı krokisi eklenerek, dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı Orman İşletme Müdürlüğünden sorularak orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin istenerek,

4) İkinci ve üçüncü bende cevap geldikten sonra; dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek, değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (büyük orman tahdit haritası üzerinde dava konusu taşınmazın yerinin en yakın kadastro parselleri ile bağlantı kurularak gösterilmesi) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle müşterek imzalı krokili ek rapor alınarak,

5) İkinci bent gereğince düzenlenen geniş pafta memleket haritası üzerine aktarılarak, en yakın kadastro parselleri görünecek şekilde, memleket haritası ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle (1/25.000 ve 1/10.000 ölçekli olarak ayrı ayrı), çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor alınarak,

6) İkinci bent gereğince düzenlenen geniş pafta üzerinde dava konusu taşınmazın yeri belirlendikten sonra, bu krokinin kadastro müdürlüğüne gönderilerek, dava konusu taşınmazın bulunduğu alanın tapulamada niçin tescil harici bırakıldığı, paftası üzerine ne yazıldığının sorulması ve bu bölüme ait orijinal pafta örneği fotokopisinin istenerek,

7) Dava konusu taşınmazlara yakın ya da bitişik komşu kadastro parselleri tesbit edilerek tapulama tutanakları, dayanak tapu ve vergi kayıtları, kadastroca oluşturulan tapu kayıt örneklerinin istenerek,

8) Davacı adına, dava konusu taşınmazın bulunduğu çalışma alanı içinde senetsizden taşınmaz tesbit ve tescil edilip edilmediği, Kadastro Müdürlüğü, Tapu Müdürlüğü ve Adliye Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden sorularak alınacak cevabın,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 18/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5479, Karar No: 2021/9634, Tarih: 02.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/5479 E.  ,  2021/9634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili, dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra davacı vekili, tarafların sulh olduğuna dair 06.09.2021 tarihli beyan dilekçesini dosyaya sunmuştur. Tarafların sulh olduğu bildirildiğinden, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ve davacının vekaletnamesinde yetkisi de kontrol edilip davacının davadan sulh iradesi ile ilgili ek karar verilebilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın yerel mahkemesine işlemsiz olarak İADESİNE, 02.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/776, Karar No: 2010/5132, Tarih: 03.06.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/776 E.  ,  2010/5132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete ZMMS bulunan davalıya ait aracın karıştığı trafik kazasında 3.kişi aracının hasarlandığını, davalının olay anında alkollü olduğunu ve olayın münhasıran alkolün etkisiyle meydana geldiğini, zarar gören 3.kişi aracının kasko sigortacısına poliçe limiti dahilinde 2.750 TL hasar bedelinin ödendiğini belirterek bu meblağın ödeme tarihinden işleyecek faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili olayın üzerinden 1 yıldan fazla zaman geçtiğinden alkolün etkisi ile meydana gelmediğini dava dışı aracın sürücüsünün olayda tamamen kusurlu ve alkollü olduğunu, yolda trafik işaretleri ve şerit çizgisi bulunmadığından ilgili Belediye ve Karayolları Genel Müdürlüğünün de kusurlarının bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 2.750 TL’nin ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, 2918 sayılı KTK’nun 109.maddesi hükümleri gereğince olay tarihinden dava tarihine kadar 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolmamasına, kaldı ki somut olayda yaralamalı trafik kazası meydana gelmiş olup uzamış ceza zamanaşımının dahi söz konusu olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, ZMMS sözleşmesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

HUMK’nun 275.maddesi uyarınca “Mahkeme, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir”.

2918 sayılı KTK’nun 48.maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

2- Dava, ZMMS sözleşmesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

HUMK’nun 275.maddesi uyarınca “Mahkeme, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir”.

2918 sayılı KTK’nun 48.maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin “Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı” başlıklı 97/1.maddesinde; alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, bu konu ile ilgili olan “b-2” bendinde; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0,50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir. ZMMS Genel Şartları A-1 maddesinde sigortacı, poliçede belirtilen aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı KTK’na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği düzenlenmiştir.

2918 sayılı KTK’nun 95/2.maddesi, ZMMS Genel Şartları B-4 maddesi hükmü uyarınca sigorta şirketi tazminat yükümlülüğünün azaltılması ve kaldırılmasına ilişkin halleri 3.kişilere karşı ileri süremeyeceğinden, zarar görene ödeme yaptıktan sonra, sigorta sözleşmesine ve bu sözleşmeye ilişkin kanun hükümlerine göre, tazminatın kaldırılmasına ve indirilmesini sağlayabileceği oranda kendi sigorta ettirenine rücu edebilecektir. Taraflar arasındaki ZMMS Genel Şartları B.4.d maddesi gereğince sigorta şirketinin kendi sigortalısından kazaya karışan diğer araç için ödediği tazminatı talep edebilmesi için sigortalı veya sürücüsünün salt alkolün etkisiyle kazaya neden olması gerekir. Böyle bir durumun varlığını ispat yükü TTK’nun 1281.maddesi uyarınca Sigorta şirketine düşmektedir. Bu nedenle sürücünün aldığı alkolün oranı da doğrudan doğruya sonuca etkili değildir. O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez.

Yargıtay’ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranını doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğini, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne aksi halinde reddine karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir.

Somut olayda, kaza tesbit tutanağında davalı sürücünün kavşakta geçiş önceliğine uymama kusurunu işlediği, davalı ve kazaya karışan 3.aracın sürücüsünün alkollü oldukları belirtilmiştir. 18.11.2005 tarihli 1.bilirkişi kurulu raporunda nörolog bilirkişi yanında kusur ve hasar yönünden ne şekilde uzmanlığı olduğu anlaşılamayan trafik polis memuru bilirkişide yer almıştır. Bu bilirkişi kurulu, raporunda olay saati itibariyle sürücünün yorgun olma ihtimali ve akşam saatinde reflekslerin kuvvetli olmayacağı gözetildiğinde alkol düzeyinin kazanın tek sebebi olarak düşünülemeyeceğini bildirmişse de, diğer dış etkenler, yol, hava şartları, 3.aracın sürücüsünün olayda kusuru olup olmadığı yönünden değerlendirme yapılmadığından bu rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Davacı vekilinin itirazı üzerine Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılmış ise de bu raporu düzenleyenler arasında da nörolog bilirkişi bulunmadığından hükme esas alınamayacağı gözetilmemiştir. Ancak mahkemece 3.kişi aracında davaya konu kaza nedeniyle meydana gelen hasar yönünden hiç inceleme yapılmadan davacının talebi doğrultusunde karar verilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Bu durumda mahkemece yapılacak iş; aralarında nöroloji ve trafik konusunda uzman makine mühendisinin olduğu bilirkişi kurulundan, olayın oluş şekli, yol ve hava trafik durumu, 3.aracın sürücüsünün kusurunun bulunup bulunmadığı gibi unsurlar birlikte değerlendirilip, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğini, başka unsurlarında etkili olup olmadığının açıklığa kavuşturulması, bu ve 3.kişinin aracında meydana gelen hasar miktarı yönünden gerekçeli, önceki raporlarında değerlendirildiği bir rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...’a geri verilmesine 3.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9083, Karar No: 2022/965, Tarih: 26.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9083 E.  ,  2022/965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin kısmen kabulü ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan fark bedelin derhal ödenmesi yönünden hükmün HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nce kısmen kabulü ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan fark bedelin derhal ödenmesi yönünden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Merkez İlçesi, Bayatçık Mahallesi, 113 ada, 10 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan fark bedelin derhal ödenmesi yönünden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18360, Karar No: 2024/11632, Tarih: 14.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/18360 E.  ,  2024/11632 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.03.2015 tarihli ve 2011/254 E., 2015/139 Karar sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 23.06.2016 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup, yine katılan ile vekili arasındaki vekalet ilişkisi ölümle sona erdiğinden, mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2667, Karar No: 2006/5248, Tarih: 26.06.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/2667 E.  ,  2006/5248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-5263 Sayılı Yasanın 19.maddesi ile 3294 Sayılı Yasanın 7.maddesinde yapılan değişikliğe uygun olarak, vakıf mütevelli heyetinin yeni oluşumunun senette düzenlenmesine değişiklikten önceki mütevelli heyetin karar vermesi gerekir. Buna göre, somut olayda değişiklikten önce mütevelli heyette yer alan İlçe Emniyet Müdürüne mütevelli heyette yer verilmesi gerektiği gözardı edilerek İlçe Tarım Müdürünün katılımı ile değişiklik kararı alınmış olması,

2-5263 Sayılı Yasa ile yapılan değişikliğe bağlı kalınarak vakıf senedinin mütevelli heyet başlığını taşıyan 9.maddesi “Mülki idare amirleri vakfın tabii başkanı olup, belediye başkanı, mal müdürü, ilçe milli eğitim müdürü, sağlık bakanlığının ilçe üst görevlisi, varsa ilçe tarım müdürü ve ilçe müftüsü vakfın mütevelli heyetini oluşturur. Ayrıca her faaliyet dönemi için, ilçe dahilindeki köy ve mahalle muhtarlarının kaymakamın çağrısı üzerine yapacağı toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile kendi aralarından seçecekleri birer üye ile ilçede kurulu ve kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşlarının yöneticilerinin kendi aralarından seçecekleri bir temsilci ve hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği iki kişi mütevelli heyetinde görev alırlar. İlçede kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşu olmaması halinde hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği üçüncü bir kişi daha mütevelli heyetinde görev yapar.” şeklinde düzenlenmesi gerekirken; bu hususa dikkat edilmeden hazırlanan değişiklik senedinin tesciline karar verilmesi,

3-492 Sayılı Harçlar Yasasına bağlı 1 Sayılı Tarifede öngörülen karar harcı alınmasının gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Dava konusu yapılıp mahkemece tesciline karar verilen değişiklik senedinin noterden onaylı örneğinin dosyaya konulmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8158, Karar No: 2019/10547, Tarih: 16.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/8158 E.  ,  2019/10547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müştekinin beyanı ve HTS raporlarına göre, hırsızlık suçunun 13.08.2013 tarihinde işlendiğinin anlaşıldığı, hakkında beraat kararı verilen....’un dosyaya ibraz ettiği sanığın imei nosu’nu yazarak suça konu telefonu sattığına ilişkin belge fotokopisinin 08.06.2013 tarihli olduğu, satış sözleşmesinin suç tarihinden yaklaşık 2 ay önceye ait olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunun anlaşılması nedenleriyle tanıklar... ve ...’den aradaki zaman farkının sorularak, sanık ...’ın da sattığına dair belgeyi kabul etmemesi göz önünde bulundurularak söz konusu belgedeki imza ve yazı örneklerinin sanığın yazı ve imza örnekleri ile birlikte bilirkişiden rapor alınmak suretiyle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4427, Karar No: 2018/8980, Tarih: 17.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/4427 E.  ,  2018/8980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.