muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/141, Karar No: 2013/176, Tarih: 30.04.2013

**Ceza Genel Kurulu         2013/8-141 E.  ,  2013/176 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2010/244330

Yargıtay Dairesi : 8.  Ceza Dairesi

6136 sayılı Kanuna muhalefet ve genel güvenliği tehlikeye sokmak suçlarından sanık A.D..'ın 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nun 62, 50, 52/2, 54. maddeleri uyarınca hapisten çevrilen 7.300 Lira ve doğrudan hükmolunan 600 lira ile TCK'nun 170/1-c, 50, 52 maddeleri uyarınca 3600 Lira adli para cezası ile ile cezalandırılmasına ve müsadereye ilişkin, İstanbul 33. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 02.03.2010 gün ve 1444-188 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 31.10.2012 gün ve 7644-32100 sayı ile;

“UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre sanık A.D..'ın hüküm tarihinden sonra 28.10.2010 tarihinde vefat ettiği anlaşılmakla; emanete kayıtlı suç eşyası olduğu da gözetilerek TCK.nun 64/1. maddesi uyarınca hukuki durumun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 21.11.2012 gün ve 244330 sayı ile; sanık hakkındaki kamu davasının ölüm nedeniyle düşmesine ve münhasıran müsadereye tabi olan suç eşyasının müsaderesine Özel Dairece hükmedilmesi gerektiği görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece 19.12.2012 gün ve 32539-38930 sayı ile; itirazının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; çıkartılan nüfus kaydında sanığın temyiz aşamasında öldüğünün belirtilmesi halinde yapılması gereken işlemin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Temyiz aşamasında Özel Dairece UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak çıkarılan nüfus kayıt örneğinde, sanığın yerel mahkeme hüküm tarihinden sonra 28.10.2010 tarihinde öldüğü bilgisinin yer aldığı anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nun 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tâbi olan eşya ve yararlar hakkında yargılamaya devam edileceği, hükümlünün ölümü halinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte, müsadere ve yargılama giderlerine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

5237 sayılı TCK’nun 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tâbi olan eşya ve yararlar hakkında yargılamaya devam edileceği, hükümlünün ölümü halinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte, müsadere ve yargılama giderlerine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

Buna göre, kamu davası açılmadan önce şüphelinin ölmesi halinde kovuşturma imkanının bulunmaması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığı kararı, kamu davası açıldıktan sonra sanığın ölmesi halinde ise mahkemece düşme kararı verilecektir. Ölümün ceza ilişkisini sadece ölen kişi bakımından sona erdirdiğinden iştirak halinde işlenen suçlarda diğer sanıklar hakkında davaya devam edilecek, sanığın ölümü niteliği itibarıyla müsadereye tâbi eşya ve maddi menfaatler hakkında davaya devam olunarak müsadere kararı verilmesine engel olmayacaktır. Sanığın ölümü ceza ve infaz ilişkisini düşürürken, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşmiş olan hükümlünün ölümü sadece hapis ve henüz infaz edilmemiş adli para cezalarının infaz ilişkisini ortadan kaldıracaktır. Buna bağlı olarak ölümden önce tahsil edilmiş bulunan para cezaları mirasçılarına iade edilmeyecek, buna karşın tahsil edilmemiş bulunan para cezaları da mirasçılardan istenmeyecek, bunun yanında müsadereye ve yargılama giderlerine ilişkin hükümler ölümden önce kesinleşmiş olmak kaydıyla infaz olunacaktır.

Görüldüğü gibi, suç teşkil eden bir fiilin işlenmesiyle fail ile devlet arasında doğan ceza ilişkisi, bu fiili işleyen sanığın ya da hükümlünün ölümüyle cezaların şahsiliği ilkesi nedeniyle başkası sorumlu tutulamayacağından, düşmektedir. Ölüm, bir vakıa olan suçu ortadan kaldırmayacak, suçtan sorumlu tutulacak kişi olmadığından, devletin suçla birlikte ortaya çıkan cezalandırma sorumluluk ve yetkisini sona erdirecektir.

Temyiz aşamasında sanığın öldüğüne ilişkin bir iddianın ortaya çıkması ya da UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) vasıtasıyla alınan nüfus kaydında öldüğü bilgisinin yer alması veya sanık adına tebliğnamenin tebliğ edilmesi için çıkarılan evrakın öldüğünden bahisle iade edilmesi gibi durumlarda, ölümün kamu davasının düşürülmesini gerektiren bir neden olduğu da göz önüne alınarak, ölüm nedeniyle düşme kararının temyiz merciince dosya üzerinde yapılan inceleme sırasında verilmesi yerine, ölüm bilgisi nedeniyle diğer yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilerek yerel mahkemelerce mahallinde yapılan araştırmada sanığın öldüğünün kesin olarak belirlenmesinden sonra düşme kararı verilmesinin sağlanması gerekmektedir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 05.03.2013 gün ve 131-75, 13.03.2012 gün ve 360-95 ile 06.05.2008 gün ve 97–101 sayılı kararlarında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak alınan nüfus kayıt örneğinde, sanığın hükümden sonra 28.10.2010 tarihinde öldüğü bilgisi yer aldığından, gerekli araştırmanın yapılarak sonucuna göre TCK’nun 64 ile 5271 sayılı CMK'nun 223. maddeleri uyarınca müsaderesine hükmolunan eşyayı da kapsayacak şekilde gereken hükmün mahkemesince verilmesinin temini için hükmün bozulmasına dair Özel Daire kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2013 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/268, Karar No: 2018/3517, Tarih: 27.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/268 E.  ,  2018/3517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1622, Karar No: 2021/1924, Tarih: 24.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2018/1622 E.  ,  2021/1924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tacir veya şirket yöneticileri ile kooperatif yöneticilerinin dolandırıcılığı, kişilerin hayatını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma

HÜKÜM : Beraat

Tacir veya şirket yöneticileri ile kooperatif yöneticilerinin dolandırıcılığı ve kişilerin hayatını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içerisinde bulunan... isimli kişi tarafından katılana 23/08/2012 tarihinde gönderildiği anlaşılan mail içeriği ile ilgili dava açılmamış ise de zamanaşımı süresinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Katılan ...'nun uzun yıllardır biyokimya alanında Profesör olarak çalıştığı, koruyucu ve önleyici bitkisel tedavi alanında faaliyet gösteren firması olduğu ve bu alanda yurt çapında internet ortamında hizmet verdiği, olay tarihinde ... isimli bir şahsın katılanın şirket hattını arayarak, katılanın çalışanı tanık ... ile görüştüğü ve kendisini bir kişinin arayıp katılan ile birlikte iktidarsızlık, kalp ve şeker rahatsızlıklarına iyi gelen ilaç ürettiğini, bu ilacın Almanya' dan yeni geldiğinden ...' nun internet sitesinde henüz yer almadığını söylediğini bildirip durumu ihbar ettiği, aramadan sonra katılana anlattıkları ve şüphelendikleri ve şirket çalışanı olan tanık ...' ın Harun'un kendisini aradıkları söylediği telefon numarasını aradığı, telefona çıkan kişinin Green Factör isimli ilaç ürettiklerini, Prof. ... ile birlikte çalıştıklarını söylemesi üzerine bu ilaçtan tanık Hediye'nin sipariş verdiği, kargoyla ilacın geldiği ve katılanın numuneyle birlikte şikayette bulunduğu, şikayet üzerine yapılan araştırmada kargoyla gelen ürünün sanık ...' ın yetkilisi ve sorumlusu olduğu işletme tarafından... ilçesindeki merkezinde üretildiği, iş yerinde ayrıca sanık ... 'in de çalıştığı ve her iki sanığın telefon ile vatandaşları arayıp temel olarak cinsel iktidarsızlık gibi rahatsızlıkların tedavisinde kullanıldığını iddia ettikleri kapsül ve merhem şeklinde üretilmiş ürünün pazarlamasını yaptıkları, perakende olarak 80 TL karşılığı satış yaptıkları kişilere kargo yolu ile gönderdikleri, bu ürünün menşei olarak ibraz ettikleri belgenin Ankara ilinde üretilen Otama isimli gıda takviyesine ait bulunduğu ve Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı' nın

denetiminde gıda takviyesi olarak üretilmiş bir ürün olduğu, herhangi bir ilaç olmadığı, bu sebeple tedavi amaçlı ve ilaç olarak kullanılmasının kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokabilecek nitelikte olduğu, bu suretle sanıkların üzerilerine atılı tacir veya şirket yöneticileri ile kooperatif yöneticilerinin dolandırıcılığı ve kişilerin hayatını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma suçlarını işledikleri iddia edilen olayda;

denetiminde gıda takviyesi olarak üretilmiş bir ürün olduğu, herhangi bir ilaç olmadığı, bu sebeple tedavi amaçlı ve ilaç olarak kullanılmasının kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokabilecek nitelikte olduğu, bu suretle sanıkların üzerilerine atılı tacir veya şirket yöneticileri ile kooperatif yöneticilerinin dolandırıcılığı ve kişilerin hayatını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma suçlarını işledikleri iddia edilen olayda;

1)Sanıklar hakkında kişilerin hayatını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma suçunun 5237 sayılı TCK'nın ikinci kitabının "topluma karşı suçlar" başlıklı üçüncü kısmının "kamunun sağlığına karşı suçlar" başlığını taşıyan üçüncü bölümünde düzenlenmiş olması; belirtilen özelliği gereğince, şikâyetçi ...'nun CMK'nın 237. maddesi uyarınca mağdur veya suçtan zarar gören sıfatıyla bu suçlarla ilgili davalara katılma ve hükmü temyiz etme hakkının olmadığı anlaşıldığından, şikâyetçi vekilinin temyiz inceleme isteğinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri gereğince REDDİNE,

2)Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklar savunması, katılan ve tanıklar beyanları, SGK belgeleri, vergi levhası, gıda üretim izinleri, kargo gönderim bilgileri, suça konu ürün tanıtım broşürü, inceleme ve analiz raporu, Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu yazısı, tutanaklar ile dosya kapsamından, katılanın dava konusu ürün için sanıkların işyerini telefonla arayan kişilere telefonda kendisinin bu ürünle ilgili olduğunun söylendiğinin ihbar edilmesi üzerine, ihbarın doğruluğunu anlamak için yanında çalışan elemanları vasıtası ile telefonla siparişle dava konusu ürünü temin ederek Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunduğu, katılanın beyanlarında da şikayet amacının dava konusu ürünün pazarlanması aşamasında ilgisi olmadığı halde kendi adının kullanılması olduğunu açıkça belirttiği bu nedenle katılan açısından hile ile aldatılıp dolandırıldığından bahsedilemeyeceği, katılanın isim veya marka hakkının kullanılması iddiası ile ilgili olarak ait olduğu hukuk mahkemesine dava açma hakkının olduğu, iddianamede katılan dışında ve katılanın incelemeleri ve şikayeti öncesinde sanıkların dava konusu ürünü hile ve aldatma yolu ile satıp kendisinden maddi menfaat temin ettikleri somut herhangi bir kişiden/ mağdurdan bahsedilmediği, iddianamede bu yönde bir mağdura yer verilmediği, dosyada bulunan 23/08/2012 tarihli maildeki kişi veya başka birisinin bu sebeple mağduriyeti konusunda ayrıca bir iddianame tanzimi yoluna gidilebileceği, bu nedenlerle sanıkların üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerine dair yeterli delil bulunmadığına yönelik mahkemece verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, isnat edilen suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğuna ve eylemlerin suç teşkil ettiğine, eksik incelemeye, delillerin takdirine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12805, Karar No: 2015/14208, Tarih: 01.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/12805 E.  ,  2015/14208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2015/230275

Mahkemesi : Marmaris 4.Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 02/04/2015

Numarası : 2014/236- 2015/520

Suç : Taksirle Yaralama, Yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi,

Taksirle yaralama ve yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye ve sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 01/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23606, Karar No: 2014/7416, Tarih: 17.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/23606 E.  ,  2014/7416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından, “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine “Yargılama sırasında yapılan 2 adet davetiye gideri 9.00-TL, keşif gideri 142.38-TL olmak üzere toplam 151.38 TL olan mahkeme masrafının mahkum olan sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına” cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13364, Karar No: 2023/5373, Tarih: 26.09.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/13364 E.  ,  2023/5373 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/3916 E., 2022/3205 K.

...

...

...

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 9. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/816 E., 2021/539 K.

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde, borçlunun borca ve imzaya itirazı üzerine yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince itirazın kabulüne takibin durdurulmasına, alacaklı aleyhine alacağın %20'si oranında kötü niyet tazminatına ve alacağın %10' u oranında para cezasına karar verilmiştir.

Kararın alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine,Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.İTİRAZ

Borçlu itiraz dilekçesinde; takibe dayanak senetteki imzaların kendisine ait olmadığını, alacaklıya borcu bulunmadığını ileri sürerek takibin iptalini, alacaklı aleyhine asıl alacağın %20' si oranında tazminata ve %10 para cezasına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı cevap dilekçesinde; ... Deri Dış Ticaret ... ticari ismi yanında bulunan imzalar ile alacaklıya sonradan verilen 7 adet ... ismi yanındaki imzalar karşılaştırıldığında, imzaların aynı kişiden çıktığının kolayca anlaşılacağını, ... Deri Dış Ticaret ... ticari adıyla faaliyet gösteren borçlunun, kendi adını kullanarak, başkasının (olasılıkla, eşi ...'un) imzası ile düzenlediği evraklarla isim-imza uyumsuzluğu yaratarak alacaklıların iradesini kandırmak suretiyle ticari faaliyet sürdürdüğünü, borçlu hakkında suç duyurusunda bulunduğunu ileri sürerek itirazın reddini, borçlu aleyhine %20 den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; icra dosyası içeriğine ve denetime açık hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporuna göre senet üzerindeki imzanın borçlunun eli ürünü olmadığı gerekçesi ile itirazın kabulüne, takibin durdurulmasına, alacağın %10'u oranında olan 12.720,00-TL para cezasının davalıdan alınarak Hazineye irad kaydına, davacı lehine alacağın %20'si oranında kötü niyet tazminatı olan 25.440,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Alacaklı istinaf dilekçesinde; Bakırköy 14. İcra Müdürlüğünün 2020/3825 Esas ve 2020/7137 Esas sayılı dosyasındaki senetler üzerindeki isim ve imza ile dava konusu senetler üzerindeki isim ve imzanın birebir aynı olduğunu, ancak mukayese ettirilmediğini, davacının eşi ... isimli bonolardaki imzaların dava konusu senetlerle birebir aynı olduğunu, söz konusu bonoların mukayese edilmediğini, davacı ve eşinin birbirleri adına piyasada kullandığı görünüşte temsil yetkisi nedeni ile mağdur edildiğini, buna rağmen para cezası ve tazminata mahkum edildiğini, tazminat ve para cezasının da kaldırılması gerektiğini, davacı ve eşinin birbirleri adına yazı ve imza ile faaliyet göstererek piyasada dolandırıcılık yaptığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; icra dosyası içeriğine ve denetime açık hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporuna göre senet üzerindeki imzanın borçlunun eli ürünü olmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Alacaklı istinaf dilekçesindeki hususları tekrar etmek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde borca ve imzaya itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK 169/ a, 170 inci madde hükümleri

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup alacaklının temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 269,85 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...