muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17611, Karar No: 2013/16024, Tarih: 12.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/17611 E.  ,  2013/16024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1,89/2-b,62,52/1,52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanın zararını karşılamadığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri uygulanamayacağından, tebliğnamede bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Isparta Devlet Hastanesi tarafından katılan hakkında düzenlenen 30.12.2009 tarihli raporda, sol ayakta tarso metatarsal eklem çıkığı oluştuğunun tespit edilmesi karşısında; katılanın yaralanmasının kemik kırığı niteliğinde olmadığı gözetilmeksizin, sanık hakkında tayin edilen temel ceza üzerinden TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden, sanık hakkında TCK'nın 89/2b maddesi gereğince artırım yapılan 2. paragrafın çıkarılmasına, 90 gün adli para cezasından ibaret temel ceza üzerinden 62. madde gereğince 1/6 indirim yapılıp 3. paragraftaki “112 gün” ibaresinin “75” gün olarak 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek 4. paragraftaki “2240 TL” ibaresinin “1500 TL” olarak düzeltilip hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22731, Karar No: 2008/3481, Tarih: 04.03.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/22731 E.  ,  2008/3481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2007

Davacılar, iş kazası sonucu malüliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda;  ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 95.000.00 YTL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan P.Plastik San. Tic. Ltd. Şti.'den alınarak davacılara verilmesine, davalılardan P.San. Tic. Ltd. Şti. hakkında açılan davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesitaraf vekillerince istenilmesi ve davacı vekilince süresi dışında, davalılar vekilince de süresi içinde duruşma talep edilmesi  üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 4.3.2008 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılar vekili Av. İ.E.ile karşı taraf vekili Av.M.E. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 05.08.2004 tarihinde meydana gelen iş kazasında yaralanarak  % 30,20 oranında meslekte kazanma gücünü kaybeden sigortalının maddi ve manevi zararları ile aynı olay nedeniyle sigortalının anne, baba ve kardeşlerinin manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davalılardan P.B.Ö.San.Tic. Ltd. Şti’ne yönelik davanın olayda kusurunun bulunmaması nedeniyle reddine, Davacı H.B.nın maddi zararı sigorta tahsisleri peşin sermaye değeri ile karşılandığından maddi tazminat isteminin reddine, Davacı H.B.ile baba R. ve anne F.B.’nın manevi tazminat istemlerinin tamamen, davacı kardeş H.B.’nın manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüyle davalı P.P.Plas.ve Kağıt San. Tic. Ltd. Şti ‘den tahsiline karar verilmiş ve bu karar süresinde davacılar vekili ile davalı P.Plas Plastik ve Kağıt San. Tic. Ltd. Şti  vekili tarafından  temyiz edilmiştir.

Davalılar, P.B.Ö.San.Tic. Ltd. Şti ile P.Plas.ve Kağıt San. Tic. Ltd. Şti’nin yaptıkları işin bir bütünlük arz ettiği, ticari merkezlerinin ve ortaklarının aynı olduğu üretimin aynı adreste yapıldığı, aynı adreste her iki şirketten sigortalı gösterilenlerin birlikte üretimde bulundukları, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerle, Hazırlık soruşturması sırasında işyeri yetkililerinin ifadelerinden anlaşılmaktadır. Kazalının davalılardan P.Plas Plastik ve Kağıt San. Tic. Ltd. Şti ‘de işçi olduğuna ilişkin SSK Başkanlığına bildirimde bulunulmuş ise de bu bildirimin kaza tarihinde yapıldığı ve 506 sayılı yasanın 9.maddesine aykırı olduğu bellidir. Öte yandan ilamın infazı sırasında, davacının kaza geçirdiği makinenin davalı P.B.Ö.San.Tic. Ltd. Şti’ne ait olduğunun istihkak iddiası olarak ileri sürüldüğü, davacının temyiz dilekçesine ekli haciz tutanağından anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca da davacının P.fabrikasında ve makineleriyle ployplas için çalıştığının kabulü ile  her iki davalının hüküm altına alınan tazminattan birlikte sorumlu tutulmaları gerekirken, davalı P. B.Ö.San. Tic. Ltd. Şti’nin kusurunun bulunmadığına ilişkin kusur bilirkişi raporuna değer verilerek yazıl şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

2-Uyuşmazlık, davacı H.B.nın 05.08.2004 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu sağ el 2, 3, parmaklarının tamamen 4. parmağının ise üstten iki boğumunun kesilerek % 30,20 iş göremez duruma gelmesi nedeniyle davacılar anne, baba, kardeşlere manevi tazminat verilip verilemeyeceği noktasındadır.

Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara uğrayan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle manevi üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Ancak cismani zarar kavramına (B.K.46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu öğretide ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (ana, baba, karı, Koca, evlat gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle hukuken korunan ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğü ağır şekilde bozulmuşsa onlarında manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Bu durumda olanların zararları ile haksız eylem arasında uygun illiyet bağı mevcut olduğundan yansıma yoluyla değil, doğrudan zarara uğrama söz konusudur. Cismani zararın ağır olduğu hallerde, aksi kanıtlanmadığı sürece, kazalının çok yakınlarının ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğü ağır şekilde bozulduğunun kabulü, hayatın olağan akışı gereğidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.4.1995 gün ve 1995/ 11-122,1995/430 23.9.1987 gün ve E.1987/9-183 K.1987/655 sayılı kararları da aynı esaslara dayanmaktadır.

Somut olayda, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle kazalının 05.08.2004 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu meslekte kazanma gücünü % 30,20 oranında kaybettiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Kazalının bedensel zararının ağır olarak kabulü mümkün olmadığı gibi davacılar anne baba ve kardeşlerde ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüklerinin ağır şekilde bozulduğu iddia ve ispatlanmamıştır.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular nedeniyle olayda uygun illiyet bağı ve hukuka aykırılık koşulları oluşmadığından davacılardan anne, baba ve kardeşlerin manevi tazminat istemlerinin reddi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davacı Hakkı Baltacı yararına hükmolunan manevi tazminatın miktarına yönelik temyizine gelince;

Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, husule gelen elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, paranın alım gücüne, özellikle 26.6.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararının içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda; gerçekleşme biçimine, oranına, niteliğine hak ve nesafet kurallarına göre, hükmedilen 50.000,00-YTL manevi tazminatın fazla olduğu açıkça belli olmaktadır.

4-Öte yandan davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğu halde kabul edilen miktarlar üzerinden ihtiyari dava arkadaşlarından her biri yararına, ayrı ayrı avukatlık ücretine karar verilmek gerekirken, avukatlık  ücretinin toplam tazminat üzerinden takdiri usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 550.00 YTL  duruşma Avukatlık parasının karşılıklı olarak birbirlerine yükletilmesine,  temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 04.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2579, Karar No: 2015/11366, Tarih: 02.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/2579 E.  ,  2015/11366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesine dayanan, aile konutunun devrine ilişkin işlemin iptali ve tescil istemine ilişkin olup. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş. Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi: 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını: aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı). Bu açıklama karşısında: davaya "Aile Mahkemesi" sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.06.2015(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/8097, Karar No: 2014/4817, Tarih: 09.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8097 E.  ,  2014/4817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/530, Karar No: 2011/700, Tarih: 29.09.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/530 E.  ,  2011/700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR-

Şikayetçi vekili, Osmaniye 2. İcra Müdürlüğü'nce düzenlenen sıra cetvelinde davalının alacağının 1. sıraya, müvekkilinin alacağının ise 2. sıraya kaydolduğunu, davalı banka tarafından borçlu ...'in taşıt kredisi çekerek almış olduğu traktörün bedelinin tamamen ödenmediğini, ayrıca kullanılmış olduğu kredi kartı borcu nedeniyle aleyhine menkul rehninin paraya çevrilmesi yolu ile takip başlatılmasının ve bu takibe göre de şikayet olunan banka alacağının düzenlenen sıra cetvelinde 1. sıraya konulmasının usul ve yasaya uygun olmadığını ileri sürerek, müvekkili alacağının 1. sıraya alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre, Osmaniye 2. İcra Müdürlüğü'nün 2010/643 esas sayılı dosyasında, alacaklı vekili tarafından borçlu ... aleyhine 32.863,22 TL kredi kartı borcunun tahsili için taraflar arasındaki rehin sözleşmesine dayalı olarak menkul rehninin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibinde bulunulduğu, takibin kesinleşerek rehinli aracın ihaleyle satışının yapıldığı, 2. icra Müdürlüğü tarafından düzenlenen derece kararı ile bu dosya alacağının birinci sıraya konulmasında bir usulsüzlük olmadığı, davalı banka ile borçlu arasında imzalanan Ticari Taşıt Kredisi ve Rehin Sözleşmesinin 19. maddesinde “ müşteri özellikleri 21. maddede yazılı taşıdın plaka ve plakaya bağlı bütün hakları ile birlikte gerek iş bu taşıt sözleşmesinden gerekse de bankayla imzalamış olduğu veya imzalayacağı başka sözleşmelerden veya herhangi bir nedenle doğmuş doğacak borçlarının teminatını teşkil etmek üzere rehnettiğini kabul ve taahhüt eder” şeklinde açık bir düzenleme bulunduğu, bu nedenle sıra cetvelinde bir usulsüzlük olmadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK'nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 29.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir
Yargıtay — Esas No: 2015/2069, Karar No: 2015/2447, Tarih: 02.02.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/2069 E.  ,  2015/2447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, tazminat talebinin kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiş, temyiz harç ve masrafları yönünden adli yardım talebinde bulunulmuştur. Davalıların bu başvurusu, Yargıtay Yüksek 11. Hukuk Dairesi'nin 08/09/2014 tarih ve 2014/6099E.- 13373 K. sayılı kararı ile davalı tarafça sunulan adli yardım talebine ilişkin dilekçenin ekinde, sadece davalının sahibi olduğu taşınmaz hakkında açılan ecri misil ve tahliye davasına ilişkin dava dilekçesi ile duruşma tutanağının ibraz edildiği, bu belgelerin adli yardım talebini haklı göstermeye yeterli olmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir. Bu karara karşı davalı tarafından süresinde itiraz edilmesi üzerine HMK'nun 337/2. maddesi uyarınca itirazı inceleme görevi Dairemize ait olmakla dosya Dairemize gönderilmiştir.

Davalının iddia ve savunmalarına, dayandığı belgelere, itiraz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan itiraz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalının itirazının yukarıda açıklanan nedenlerle (REDDİNE), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/02/2015 gününde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/6946, Karar No: 2017/12378, Tarih: 06.11.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/6946 E.  ,  2017/12378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; İzmir 16. İcra Müdürlüğü'nün 2007/3259 esas sayılı takip dosyasında, iki ayrı talimat üzerine Menderes İcra Müdürlüğü'nün 2007/582 ve 2007/583 talimat numarasını alan takip dosyalarında borçlu şirketin adresinde 02.07.2007 tarihinde aynı ayda iki ayrı haciz işlemi yapılıp, işyerinde bulunan 600 tonluk pres makinasına iki ayrı talimat dosyası için ayrı ayrı haciz konularak, yediemin olarak sanığa bırakıldığı; daha sonra mahcuzun muhafaza altına alınmasının İzmir 16. İcra Müdürlüğü tarafından talep edilmesi üzerine Menderes İcra Müdürlüğü tarafından 24.08.2007 tarihinde borçlu şirketin daha evvel haciz yapılan işyerine gidildiğinde, 02.07.2007 tarihinde haczedilen 600 tonluk pres makinasının işyerinde bulunmadığının tespit edildiği; sanığın işten ayrılması ve ailevi sebeplerden dolayı Menderes İcra Müdürlüğü'nün 2007/582 talimat sayılı dosyasına yedieminlik görevinden ayrılmak istediğine dair dilekçeyi 12.07.2007 tarihinde dilekçe verdiği, Menderes İcra Müdür Yardımcısı tarafından aynı gün itibari ile sanığın yedieminlik görevinin kaldırılmasına karar verildiği, sanığın aynı nedenlerle Menderes İcra Müdürlüğü'nün 2007/583 talimat sayılı dosyasına da 07.08.2007 havale tarihli dilekçe ile dosyadaki yedieminlik görevini bıraktığını bildirmişse de; İcra Müdürlüğü tarafından bu konuda verilen bir karar olmadığı; bu hali ile sanığın Menderes İcra Müdürlüğü'nün 2007/583 talimat sayılı takip dosyasındaki yedieminlik görevinin devam ettiğinin anlaşıldığı olayda; sanığın dilekçe ile başvurarak yedieminlik görevinin sonlandırılmasını istediğinin ancak bu konuda icra dairesi tarafından yazılı bir karar verilmeden sanığın eşya üzerinde muhafazayı sonlandırdığının kabulü karşısında kasıtlı bir davranışı bulunmadığının, ihmal ile eşyanın kaybolmasına neden olduğu, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle eşyanın kaybolmasına neden olduğu anlaşılmakla; eyleminin TCK.nun 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alındığında hüküm fıkrasında TCK.nun 52/4. maddesi gereğince ihtarat yapılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/635, Karar No: 2021/531, Tarih: 27.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/635 E.  ,  2021/531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 20.05.2019 tarih ve 2018/798 E. - 2019/424 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS)” akdedildiğini, anılan sözleşmenin üçüncü kişilerin hak iddialarını düzenleyen 7. maddesinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, anılan sözleşmeden önce dağıtım faaliyetlerin davalı tarafından yürütüldüğü sırada kamulaştırmasız el atma nedeniyle davalı aleyhine açılan davanın kabul edildiğini ve davaya istinaden müvekkili tarafından icra dosyasına 241.625,00 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 89.348,15 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında talebini 241.625,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini ve İHDS hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; Doğubeyazıt Asliye Hukuk Mahkemesinin kararının kesinleşmesi ile birlikte kamulaştırmasız el atılan yerin mülkiyeti davanın tarafı olan TEDAŞ'a tescil öncesinde geçmiş olduğundan, davacının, tarafların imzaladıkları 24.07.2006 tarihinin İHDS sözleşmesinin 7/2.maddesi kapsamında ödediği bedeli talep edebileceği, ayrıca Doğubeyazıt Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan dava davalı kurum aleyhine açılmış olmakla artık davacının davalıya ihbar yükümlülüğünün bulunmadığı, bu nedenle Doğubeyazıt Asliye hukuk Mahkemesince hükmedilen tazminat, işlemiş faiz, yargılama gideri ve vekalet ücreti ve icra takip masraflarının da davalı tarafça ödenmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 241.625,00 TL'nin 24.12.2008 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.