muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17754, Karar No: 2015/12494, Tarih: 24.11.2015

Davalı vekili, davacıların iddalarına göre hisse senedi devir işleminin her halükarda 1997 yılından önce gerçekleşmiş olup, gerek 5 yıllık gerekse 10 yıllık bütün zamanaşımı sürelerinin geçtiğini, muvazaa iddiasının yerinde olmadığını, hisse devir sözleşmesinin yasaya uygun olduğunu, davacılara babalarının hissesi oranında yapılan bir ödemenin mevcut olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıların devrin muvazaalı olarak yapıldığına ve bu nedenle geçerli olamayacağına ilişkin iddialarının menkul mal niteliğinde olan anonim şirket payları açısından kabul edilemeyeceği, 01/08/1995 tarihinden dava tarihine kadar şirket ile ilgili her türlü işlemin gerçek devir yapılmış gibi sürdürüldüğü, muvazaayı tevsik eder tarzda yazılı belge ibraz edilmediği, davanın mahiyeti gereği tanık beyanlarının tek başına değerlendirilemeyeceği diğer delillerle de doğrulanması gerektiği halde davacıların davayı ispat çerçevesinde yeterli delil ibraz edemedikleri gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacıların murisi ile davalı arasında yapılan anonim şirket hisse devrinin muvazaalı olduğu iddiasına dayalı, tespit ve tescil istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda anılan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, mahkemece davalı ile davacıların murisi arasında yapılan pay devrinin ne şekilde gerçekleştiği araştırılmamıştır. Bu itibarla mahkemece öncelikle şirketin ticaret sicilindeki tüm kayıtlarının getirtilmesinin ardından, davalının davacıların murisinden aldığı hisseleri yazılı bir pay devri ile mi aldığı yoksa başka bir şekilde mi aldığı hususlarının araştırılması sonucu ortaya çıkacak duruma göre muvazaa iddiasının ne şekilde ispat edileceğinin belirlenmesi gerekirken, bu husus araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamış hükmün davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davacılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12170, Karar No: 2021/2012, Tarih: 25.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/12170 E.  ,  2021/2012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili, dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra tarafların sulh olduğuna dair 11.01.2021 ve 28.01.2021 tarihli beyan dilekçesini dosyaya sunmuştur. Tarafların sulh olduğu bildirildiğinden, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE 25/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1330, Karar No: 2019/6960, Tarih: 07.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1330 E.  ,  2019/6960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Balıkesir 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 10/10/2017 tarih ve 2016/33 E- 2017/261 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen 11/01/2018 tarih ve 2018/10 E- 2018/8 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olup temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 05.11.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı limited şirketteki hissesini davalıya noterde ndevrettiğini ancak hisse devir bedeli olan 360.000,00TL'nin kendisine ödenmediğini ileri sürerek, bu tutarın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, resmi senet niteliği taşıyan noter hisse devir sözleşmesinde davacının hisse devir bedelinin tamamını davalıdan aldığını ikrar ettiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesi tarafından, davacının kendisine ait hissesini 360.000,00 TL bedelle davalıya devrettiği, sözleşme içeriğine göre davacının söz konusu devir bedelini davalıdan nakten ve tamamen aldığını beyan ettiği ve imzası ile de tasdik ettiği, yemin deliline dayanmaktan vazgeçtiği, sunmuş olduğu Uğur Vural ismi yazılı 26/01/2015 tarihli belgenin resmi noter sözleşmesine karşı adi belge niteliğinde olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacı vekili istinafa başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi tarfından, resmi nitelikteki noter sözleşmesinin aksinin ancak aynı nitelikte yazılı delil ile ispatlanabileceği, davacı noter sözleşmesinde belirtilen hisse bedelini almadığını iddia etmiş ise de; noter sözleşmesinin aksini ispata yarar nitelikte herhangi bir delil ibraz etmediği, yemin deliline dayanmaktan da vazgeçtiği, davalı tarafından bir mektubun üç ve dördüncü sayfalarının dosyaya sunulduğu, ilk sayfalarda ne yazılı olduğu anlaşılamadığı gibi anılan belgede davacının, davalıya hisse devri bedelini ödemediğine dair bir ikrarının da bulunmadığı, belge içeriğinde hisse devrinden hiçbir şekilde söz edilmediği, davada, dava dışı şirketin taraf olmadığı, mektup içeriğinde ise davacının şirkete koymuş olduğu sermayeden bahsedilmekte olduğu, anılan belgenin noter senedinin aksini ispata yarar nitelikte bir belge olmadığı gibi yazılı delil başlangıcı niteliğinin de bulunmadığı gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve s aptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve davacı tarafından sunulan belgenin davacının iddiasını doğrulayan açık ve kesin bir ikrar içermiyor olmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge ADliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1.maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372.maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07/11/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10775, Karar No: 2019/1246, Tarih: 27.02.2019

**20. Ceza Dairesi         2015/10775 E.  ,  2019/1246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suça konu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi,

2-Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümünde yer alan “uyuşturucu maddenin” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunenin” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

2-Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümünde yer alan “uyuşturucu maddenin” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunenin” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında, ele geçen uyuşturucu madde ile ilgisi olmadığını beyan etmesi, 06.06.2012 tarihli muhafaza altına alma tutanağında şalgam suyu yanında küçük siyah poşete sarılı bir gazete parçası içinde yaklaşık 10 gram esrar maddesi görüldüğünün belirlenmesi ve 26.07.2012 tarihli ekspertiz raporunda ise kitap sayfası üzerinden elde edilen bir adet parmak izinin ... isimli şahsın sağ el işaret parmak izi ile aynı olduğunun tespit edilmiş olması karşısında; suça konu uyuşturucu maddenin paketlenmesinde kullanılan materyalin ne olduğunun açık şekilde belirlenerek sanığa ait parmak izinin bulunduğu kitap sayfasının nerede ve nasıl ele geçirildiği, bu kitap sayfasının uyuşturucu maddenin paketlenmesinde kullanılıp kullanılmadığı araştırılarak sonucuna göre diğer delillerle birlikte tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA,

3-Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya kapsamı ve tutanaklara göre, sanığın savunmasının aksine atılı suçu işlediğine ilişkin sanık ...'in aleyhe soyut beyanı dışında her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

27.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13966, Karar No: 2013/13652, Tarih: 28.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13966 E.  ,  2013/13652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Camayeri (Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.03.2012 tarih ve 2009/229-2012/41 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kooperatifte muhasebeci olarak çalışan dava dışı ... ile İrfan Kara ve memur...'ın çalıştığı dönemde davalı banka nezdinde bulunan müvekkiline ait hesaptan usulsüz işlemlerle zimmetine para geçirdiğini buna ilişkin olarak açılan davanın devam ettiğinini, daha sonra yapılan teftişlerde anılan kişinin ayrıca toplam 60.000.00 TL'yi de iki ayrı kişinin hesabına gönderdiğinin ve bunlardan birinin de dava dışı ...'ın eşi olduğunun tespit edildiğini, davalı bankaca bu konuda gerekli özen ve dikkatin gösterilmeyerek müvekkilinin zarar uğramasına neden olunduğunu ileri sürerek, 60.000.00 TL alacağın dava tarihinden itibaren ticari reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, dava konusu işlemin davacının 13.05.2003 tarihli talimatı üzerine yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu havale talimatını vermeye talimatta ismi geçen kooperatif personelinin yetkili olduğu, talimatın bankacılık mevzuatına uygun düzenlendiği, bu nedenle talimata istinaden yapılan havale işlemleri ile ilgili davalı bankanın bir sorumluluğunun bulunmadığı, her ne kadar bilirkişi raporu sonrasında davacı vekilince talimatta adı bulunan İrfan Kara’nın imzasının sahte olduğu bildirilerek sahtecilik iddiasında bulunulmuş ise de, davacı vekilinin dava ve cevaba cevap dilekçesinde böyle bir iddiada bulunmadığı, dava dilekçesinde bildirilen vakıaların sonradan değiştirilmesinin 6100 sayılı HMK’nın 141. maddesi anlamında davayı değiştirme niteliğinde olduğu, mahkemenin dava dilekçesinde bildirilen vakıalarla bağlı olup, dava dilekçesinde bildirilmeyen vakıaları kendiliğinden gözetemeyeceği, davacı tarafın dava dilekçesinde davasının dayanağı olan tüm vakıaları göstermek zorunda olduğu, bu nedenle havale talimatının sahte olduğu iddiasının davayı değiştirmek anlamına geldiği, davalı banka vekilince de iddianın değiştirilmesine muvafakat edilmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 28.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5574, Karar No: 2012/7224, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5574 E.  ,  2012/7224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5502, Karar No: 2013/8215, Tarih: 13.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5502 E.  ,  2013/8215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılardan ...'a mahkeme kararının (dava dilekçesi Tebligat Yasasının 16.maddesine göre usulüne uygun tebliğ edildiği halde) daha önce usulüne uygun tebligat yapılan adresine tebligat çıkartılmadan doğrudan Tebligat Yasası'nın 35. maddesine göre tebliğ yapılması doğru olmadığından adı geçen davalıya mahkeme kararının usulüne uygun bir şekilde tebliğinin yapılması sağlanıp temyiz süresinin beklenilmesinden,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan çilek'in (açık tarlada) 2012 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin verilerin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

3-Muris ...'a ait veraset ilamının ilgililerden temin edilerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19852, Karar No: 2016/8411, Tarih: 12.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2014/19852 E.  ,  2016/8411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 19/12/2013

Suç : 28/12/2007

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 73, 75, TCK'nın 62, 52/2, 50/1-a,

53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin 30/01/2014 havale tarihli dilekçesi ile temyizden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz talebine hasren yapılan incelemede;

Katılan vekilinin 30/01/2014 havale tarihli dilekçesi ile temyizden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz talebine hasren yapılan incelemede;

Sanığın 06/01/1994 tarihli koleksiyonerlik belgesine sahip, envanter defterinde 131 adet eserin kayıtlı bulunduğu, 13/09/1996 tarihinde işlediği 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan hakkında, Bodrum Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04/04/2001 tarih, 1997/207 Esas, 2001/410 Karar sayılı kararı ile 4616 sayılı Kanunun 4. maddesinin 1. fıkrası uyarınca açılan davanın kesin hükme bağlanmasının ertelenmesi kararı verildiği, 04/04/2001 tarihinden itibaren sanığın koleksiyonerlik faaliyetlerinin 5 yıl süreyle durdurulduğu, sanık ile ... vekili arasında 23/10/2002 tarihli tarihi eser devir ve teslim tutanağı imzalandığı, listedeki 13 adet eserin mevcut olmadığının belirtildiği ve Bodrum Müze Müdürlüğü'ne devir işlemleri için müracaat edildiği, Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü'nün 17/07/2003 tarihli cevabi yazısında, Bodrum Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04/04/2001 tarihli kararı nedeniyle sanığın koleksiyonerlik faaliyetleri durdurulduğundan talebin yerine getirilmesinin mümkün olmadığının belirtildiği, sanığın 24/08/2007 tarihli dilekçe ile Bodrum Sualtı Arkeoloji Müzesi'ne müracaat ederek eserlerini ...'e devretmek istediğine ilişkin dilekçe sunduğu, müze görevlileri tarafından 03/09/2007 tarihinde sanığın evinde yapılan incelemeler sonucu hazırlanan 03/09/2007 tarihli raporda; sanığın envanter defterinde 131 adet eser kayıtlı olduğunun, evde yapılan incelemede, envanter defterine kayıtlı 93 adet eser ile ayrıca 13 adet kayıtsız eser tespit edildiğinin, envanter defterine kayıtlı ederlerden 19 adedinin müzede yediemin olarak bulunduğunun, envanter defterine kayıtlı 17 adet eserin bulunamadığının, envanter defterinde kayıtlı olan iki adet eserin kırık olduğunun tespit edildiği, yine envanter defterine kayıtlı 2 adet ahşap ikonanın çalındığının sanık tarafından 12/02/2002 tarihli dilekçe ile müzeye bildirildiğinin belirtildiği, 26/02/2010 tarihli bilirkişi raporunda, envanter defterine kayıtlı olmayan eserlerden bir adet yağlı boya resim haricindeki eserlerin 2863 sayılı Kanun kapsamında kaldıklarının tespit edildiği, 01/04/2010 tarihli arkeolog bilirkişi tarafından tanzim edilen raporda, envanterde kayıtlı olmayan eserler ile envanterde kayıtlı olup evde bulunmayan eserlerin 23/10/2002 tarihli devir sözleşmesinde belirtilen eserler olup olmadığı yönünde yapılan araştırmada, 63-93 (Testi, Pişmiş Toprak, Roma 4), 41-93 (Tek Kulplu Testi, Roma), 24-93 (Ayaklı Kase, Roma), 3-93 (Sütun Başlığı Bizans, 5.yy) envanter numaralı eserlerin ... vekili tarafından teslim alındığının, ancak yapılan sayımda evde bulunmadığı sonucu çıktığının, geri kalan 13 adet eserin ise yerinde bulunmadığının 23/10/2002 tarihli devir sözleşmesindeki listede belirtildiğinin tespit edildiği, bu itibarla sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın suç işleme kastı bulunmadığına, eksik incelemeye, bilirkişi kurul raporunun hükme elvereli olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.