muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/185, Karar No: 2018/357, Tarih: 16.01.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/185 E.  ,  2018/357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52, 51 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılan şirketle yaptığı ariyet sözleşmesine göre, bu şirketten satmak için aldığı dondurmaların muhafazası için sözleşme süresince kullanılmak üzere derin dondurucu da teslim aldığı, ancak sözleşmeye aykırı şekilde dolabı mal edinerek atılı suçu işlediği iddia ve kabul edilen olayda ; sanık savunması, katılan beyanı, ariyet sözleşmesi kapsamı , oluş ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin mahkumiyete ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "100 gün ", " 83 gün " ve "1.660 TL" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün ", "4 gün " ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10360, Karar No: 2014/22979, Tarih: 07.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/10360 E.  ,  2014/22979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karaman İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2013/222-2013/209

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25309, Karar No: 2015/7126, Tarih: 06.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25309 E.  ,  2015/7126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gevaş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2012

NUMARASI : 2011/10-2012/5

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Harcı da yatırılmayan davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra davacı idare vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü olması ve değer farklarının birbirine yakın olan emsallerin değerlendirmeye alınması gerekir.

Dava konusu taşınmazlar 2.760,90 m2ve 16.060,09 m2, somut emsal olarak alınan taşınmaz 562,56 m2 dir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazların emlak vergisine esas değerinin 8,00-TL/m2, değerlendirmeye esas alınan emsal taşınmazın ise 25,00 TL/m2 olduğu belirtilmesine karşın ve emsal taşınmaz,dava konusu taşınmazdan 3 kat daha değerli olduğu halde dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan % 50 oranında daha az değerli olduğunu kabul eden ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzçölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazdaki ağaçların değerlendirme tarihi olan 2010 yılı itibariyle yaş, cins ve verim durumlarına göre maktu değerlerine ilişkin resmi veriler Gıda, Hayvancılık ve Tarım İlçe Müdürlüğünden getirtilerek maktuen değer biçilmesi gerekirken, eksik inceleme ile tespit edilen ağaçların ileriye dönük hak mahrumiyeti esas alınarak erken kesim zararına da hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5700, Karar No: 2023/1242, Tarih: 02.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/5700 E.  ,  2023/1242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Esastan ret

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşmalı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 28.02.2023 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı firmaya ait Transservice Barge isimli dubanın davalı tarafından Tekirdağ Liman Başkanlığından alınan yanaşma ordinosuna istinaden 18.03.2016 tarihinde barınma talebi ile müvekkili firmanın limanına geldiğini, davalıya ait dubanın barınmasına karşılık oluşan masrafların ve barınma ücretinin ödeneceğinin liman tarifelerinde açık ve net bir şekilde düzenlendiğini, söz konusu dubaya pilotaj, römorkaj, palamar hizmetleri de verildiğini, müvekkili firmanın basiretli bir tacir olarak ilgili dubanın barındırılması ve diğer hususlarda gerekli önlemleri alarak dubanın muhafazasını sağladığını, davacının yapmış olduğu hizmetin karşılığı olan faturaları davalı firmaya göndermiş olmasına rağmen davalı firma tarafından ilgili faturaların reddedildiğini, bu nedenle davalı firma aleyhine Tekirdağ 2. İcra Dairesinin 2017/12616 E. sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, başlatılan takibe haksız itiraz edildiğini belirterek itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıya ait limanın inşası sırasında dolgu alanı tabanında bulunan deniz zeminine sondaj kuyuları açılarak çimento enjekte edildiğini, ancak hatalı uygulama sonucunda taşan çimentonun donarak gemilerin yanaşmasına engel olduğunu, bu nedenle deniz dibindeki çimentonun taranarak kırılıp tahliyesi amacıyla müvekkiline ait dubanın kiralanmasının talep edildiğini ve taraflarca bu konuda mutabakata varıldığını, bu şekilde dubanın davacı tarafından kullanıldığını ve toplam 83 kez yükleme ve boşaltma yapıldığını, yapılan iş sırasında dubanın büyük zarar gördüğünü, dubadaki eksiklikler ve hasarın giderilmesi için davacı ile birçok e-posta yazışması yapıldığını, hasarın bir kısmı giderilmeyerek dubanın davacı tarafından beklemeye alındığını, ancak davacı tarafından takibe dayanak faturanın düzenlenmesi üzerine faturaya süresinde itiraz ettiklerini, müvekkili şirkete ait dubanın Asyaport'a ait limana barınma amacıyla gelmediğini, bu süreçte barınma amacıyla durmadığını, davalı tarafından organize edilip, yürütülen operasyonda müvekkiline ait dubanın kullanıldığını bu operasyon sırasında da dubanın kendi başına yol alma ve manevra kabiliyeti olmadığından dubanın liman içerisinde hareket ettirilmesinin sabitlenmesi işinin davacının diğer şirketine ait deniz araçları ile yerine getirildiğini, davacının kullandığı duba nedeniyle ödeme yapması gerektiğini bilmesine rağmen anlaşma imzalanmayıp, müvekkiline dubanın barınma ve diğer davacıya ait şirket üzerinden de pilotaj, kılavuzluk, römorkaj hizmetleri için faturalar gönderdiğini, müvekkiline ait Transservice isimli dubanın kiralanması hususunda varılan mutabakat çerçevesinde davacıya ait limanda davacı tarafından çalıştırıldığının dosyaya sunulan belge, fotoğraf ve video kayıtları ile sübut bulduğunu belirterek, davanın reddi ile davacının %20'den aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatı ödemeye mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dubanın kısa süreliğine limanda kullanıldığı şeklindeki beyanda bulunması, davacı ile davalı arasında yapılan elektronik posta yazışmaları, "Transservice" isimli dubanın jurnal kayıtları, dosyaya sunulan kira sözleşmesinin yapıldığı ve kira sözleşmesinin uygulanmasına ilişkin fotoğraflar ile tanık beyanları kapsamında Transservice isimli dubanın davalı tarafından davacıya kira sözleşmesi ile verildiği, dubayı davacının liman inşaatında kullandığı ve bu hali ile davacı ile davalı arasında davacının inşaatında kullanılmak üzere dubanın kiralanmasına yönelik kira ilişkisinin mevcut olduğu, dubanın kullanımının ve kullanılacak olan süresinin davacının uhdesinde bulunduğundan kira sözleşmesinin bittiğine dair davalıya herhangi bir bildiriminin bulunmadığı, bu nedenle dava tarihine kadar kira sözleşmesinin devam ettiği, dubanın 18.03.2016 tarihli Tekirdağ Liman Başkanlığı tarafından düzenlenen ordino ile davacıya ait Asyaport Limanına yanaşmasına izin verildiği, davacının barınma ve fuzuli işgale ilişkin taleplerini ilk 23.11.2017 tarihli ve 386.886,06 TL tutarlı fatura ile davalıya bildirdiği, oysa dava konusu dubanın kira sözleşmesinin gereği olarak davacıya ait limana geldiği, davacı tarafından yapılan inşaat işlemlerinde kullanıldığı, dubanın Asyaport Limanına yanaşması akabinde 19-23 Mart 2016 tarihlerinde beklemede olduğu, 24-25 Mart 2016 tarihlerinde duba üzerinde parampet (saç duvar) yapılması işinin yürütüldüğü, 26.01.2016 tarihinde Asyaport'a ait loaderlerin (dozerler) duba üzerine çıkarıldığı, gerek jurnal kayıtları, gerek fotoğrafların incelenmesinde dubanın davacıya ait limana barınma amacıyla gelmediği ve davacının bunun aksini kanıtlayacak bir yazılı delili de dosyaya sunmadığı, ayrıca dubanın 18.03.2016 tarihinde davacıya ait Tekirdağ'daki Asyaport limanın giriş yaptıktan sonra, limandan ayrıldığına ve başka bir projede çalıştığına dair herhangi bir belge de sunulmadığı gibi kira sözleşmesinin taraflar arasında sona erdiğinin davacı tarafından ispatlanamadığı, dava konusu dubanın limandaki deniz tarama işinde denizden çıkan malzemenin duba üzerine yüklenmesi, istiflenmesi ve boşaltılması işinde kullanıldığını, taraflar arasındaki kira sözleşmesi ve davacının inşaat projesinin gereği olarak duba için barınma hizmetlerinin verilmesi gerektiğinden, fatura konusu hizmetlerden dolayı davacının icra takibine dayanak fatura kapsamında davalıdan bir alacağının bulunmadığı, ayrıca davacının takipte haksız ve kötü niyetli olduğu gerekçesiyle davanın reddi ile davalı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili şirket tarafından dava konusu dubaya barınma hizmeti verildiği ve halen daha verilmekte olduğu tartışmasız olup davalı tarafından taraflar arasında kira sözleşmesi bulunduğunun ispat edilemediğini, takibe dayanak faturanın barınma ve kılavuzluk ücretine ilişkin olduğunu, müvekkili şirket limanına 1 yıllığına gelmiş olan ve bu süre geçtiği ve defalarca bildirim yapıldığı halde limandan ayrılmayan davalıya ait dubaya takibe konu faturanın kesildiğini, dubanın kiralandığı konusunda geçerli bir kira sözleşmesi kurulduğunun davalı yanca kanıtlanması gerektiğini, oysa dava konusu duba için kararlaştırılan ve müvekkilinin ödemeyi üstlendiği bir kira bedeli bulunmadığından kira ilişkisinin de bulunmadığını, kira ilişkisinin tanıkla ispatının mümkün olmadığını, taraflar arasında kira sözleşmesinin bulunup bulunmadığı dahi ithilaflı iken mahkemece kira sözleşmesinin varlığı ve dava tarihine kadar devam ettiğinin kabul edilmesinin açıkça hukuka aykırı olduğunu, mahkemece alınan bilirkişi raporu eksik ve hatalı tespitlerle dolu olup itirazları değerlendirilmeden mevcut raporun hükme esas alınmasının bozmayı gerektirdiğini, bu kapsamda raporun salt davalı yanca tek taraflı olarak düzenlenmiş jurnallere dayanarak yapılan tespitleri içermekte olup, kesin delil teşkil etmeyen söz konusu jurnalleri esas alarak hazırlanan bilirkişi raporunun dikkate alınmasının usule aykırı olduğunu, bununla birlikte dava konusu dubanın Asyaport tarafından davalının jurnalinde iddia etmiş olduğu gibi uzun bir süre boyunca kullanılmadığını, müvekkilinin dubayı 18.03.2016 tarihinden bu yana sadece 31 gün 8 saat boyunca sadece platform (zemin) olarak kullandığını, kaldı ki jurnale göre de dubanın 22.07.2017 tarihinde beklemeye alındığı ve bu tarihten sonra kullanılmadığını, dubanın söz konusu işin yapılması için gerekli teknik özelliklere sahip olmadığını, ancak bilirkişilerce bu konuda bir inceleme yapılmadığını, dosyada dubanın limana geliş amacının kiralama ya da barınma için olduğunun dosyadaki bilgilerden tespit edilemediğinin bilirkişilerce de kabul edildiğini, ancak yorum yolu ile dubanın geliş amacının barınma olmadığını, bu nedenle de barınma bedeli istenemeyeceği görüşünde olduklarını bildirdiklerini, davalının dubayı kiraya verebilmek için Asyaport limanına 3 kez eksper getirdiğini, davalının 3. köprü projesinde işi bittikten sonraki sürede Asyaport'tan duba için barınma hizmeti almış olup bu sürede de dubayı yeniden kiralamaya çalıştığını, dava konusu dubanın müvekkiline ait limandan tüm ihtarlara rağmen halen ayrılmamış olmasının, davalının kötü niyetini açıkça ortaya koyduğunu, dava konusu dubanın müvekkili şirket tarafından kısa süreli kullanımının taraflar arasında barınmaya ilişkin bir sözleşme olmadığını göstermediğini, ayrıca müvekkili davayı kaybetmiş olsa da, kötü niyet tazminatı şartlarının oluşmadığını belirterek, kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.