muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12468, Karar No: 2023/12791, Tarih: 13.12.2023

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "1-Davanın kabulüne, Toprak Mahsulleri Ofisinin kayıtlarında 1994 yılının 6. ayına ilişkin olarak “Bağ-Kur Çiftçi Primleri Tevkifat Bildirimi" başlıklı ve "Tevkifat yapılanlara ilişkin bilgiler" başlıklı belgede "Baba Adı: ... . Doğum yeri: Suruç, Doğum yılı: ..." şeklinde tutulan kaydın ... TC kimlik numaralı davacı ... ’a ait olduğunun tesptine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, Kuruma yanlış bildirilen nüfus kayıtlarından dolayı Kurumun sorumlu tutulamayacağını, mahkeme kararının eksik inceleme ile verildiğini, usul ve yasaya aykırı olduğunu istinaf sebebi olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, aidiyet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme

Eldeki davada, Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya elverişli değildir.

Davacı ..., Toprak Mahsulleri Ofisi Genel ... Şube Müdürlüğü Mürşitpınar Ajans Amirliğine 1994 yılında tarımsal ürün satışı yaptığını, ancak kendi kimlik bilgileri ile kayda rastlanmadığının, baba adı ..., doğum yeri Suruç, adresi Aşağıkarıncalı 00.00.1974 doğum tarihli "..." ile ilgili bağkur kesintisine rastlandığını ileri sürerek belirtilen kesintinin kendisine ait olduğunu iddia etmiş, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de, kaydın davacıya ait olup olmadığının tespiti amacıyla yapılan bir kısım araştırmanın "Alaaddin Aksoy"'a yönelik yapıldığı, Toprak Mahsulleri Genel Müdürlüğü ... Şube Müdürlüğü uhdesinde bulunan listede adı geçen kişinin ise "..." olduğu anlaşılmakla, makbuzdaki kimlik bilgileri ve doğru isim üzerinden araştırma yapılmak suretiyle davacının istemi konusunda karar verilmesi gereği gözetilmeksizin, aidiyet konusu araştırılmaksızın yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11118, Karar No: 2014/18044, Tarih: 19.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/11118 E.  ,  2014/18044 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile SGK Başkanlığı adına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... 12. İş Mahkemesinden verilen 09.04.2014 günlü ve 2013/510-2014/301 sayılı hükmün, davacı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacının babası (06.07.1990 tarihinde öldüğü anlaşılan sigortalı) Hikmet Ertur’a ait sigortalılık durumunu, süresini ve prim borcu olup-olmadığını gösterir hizmet cetveli (varsa 506, 1479, 2926, 5434 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık sürelerine ilişkin hizmet cetvellerinin her biri ayrı ayrı olmak üzere bildirilmesi istenilmelidir) Kurum’dan getirtilip dosyaya konulduktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu eksiklikler giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine, 19.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19383, Karar No: 2023/3587, Tarih: 25.04.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/19383 E.  ,  2023/3587 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/37 E., 2016/274 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan 2014/276 numaralı soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanık hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı devam eden 2015/17436 numaralı soruşturmada, 5237 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığının 25.12.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrası delaletiyle 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

D. ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli ve 2016/37 Esas, 2016/274 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, dosyanın temyize gönderilmesini istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

D. ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli ve 2016/37 Esas, 2016/274 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, dosyanın temyize gönderilmesini istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın bulunduğu evde yapılan aramada soba içerisinde uyuşturucu niteliğindeki esrar maddesinin ele geçirildiği, tanık beyanı nazara alındığında söz konusu maddenin sanığa ait olduğunun anlaşıldığı, madde üzerinde yapılan incelemede uyuşturucu niteliğindeki esrar olduğunun tespit edildiği, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2014 tarihli kararıyla kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, yine kolluk görevlilerince

02.07.2015 tarihinde yapılan ihbar üzerine sanığın yanında bulunan Satılmış'ın üzerinde esrar ele geçirildiği, sanıktan alınan saç örneğinde Adli Tıp Kurumu tarafından yapılan incelemede uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, bu suretle sanığın hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararından sonra uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

02.07.2015 tarihinde yapılan ihbar üzerine sanığın yanında bulunan Satılmış'ın üzerinde esrar ele geçirildiği, sanıktan alınan saç örneğinde Adli Tıp Kurumu tarafından yapılan incelemede uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, bu suretle sanığın hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararından sonra uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. 22.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığın MERNİS adresinde doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca muhtara teslim edildiği anlaşılmış olup; aynı Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata aynı Kanun'un 23 üncü maddesinin bir ila sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ıncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin yapılan tebliğ usulsüz olduğundan 22.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği,

Israr şartının gerçeklemediği kabul edilerek yeniden verilen 16.09.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa Sincan 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda 13.10.2015 tarihinde tebliğ edildiği, tebligat metninin "... okumak ve almak suretiyle tebellüğ ettim" şeklinde olduğu, kararın başka bir suçtan hükümlü bulunan sanığa cezaevinde tebliğ edilmesinde, 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince "ilgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır" düzenlemesi karşısında, kararın sanığa okunup anlatılmadığı, bu nedenle yapılan tebligatın usulsüz olduğu, 16.09.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının da kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından;

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabule göre de;

a. Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin 3 üncü fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b. Suç tarihi olan 04.01.2014 tarihi itibariyle yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28.06.2014 tarihinde

yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca suç tarihi itibariyle sanığın lehine olan kanun maddesinin uygulanması suretiyle ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibariyle sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

c. Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli ve 2016/37 Esas, 2016/274 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/17089, Karar No: 2005/20999, Tarih: 27.10.2005

12. Hukuk Dairesi 2005/17089 E., 2005/20999 K.

**12. Hukuk Dairesi 2005/17089 E., 2005/20999 K.**

**- İHALENİN NETİCESİ VE FESHİ

- İŞLEMDEN KALDIRMA VE DAVANIN AÇILMAMIŞ SAYILMASI

- TEMYİZ EDİLEBİLEN KARARLAR**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 134 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 409 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 427 ]

**"İçtihat Metni"**

Erzincan Sulh Hukuk Mahkemesinin 16/8/2004 tarih, 2004/36 Esas - 2004/607 Kararının temyizen tetkiki ve kanun yararına C.Başsavcılığına 26/7/2005 tarihinde yazılı emir yolu ile talep edilmiş ve bu işle ilgili dosya gönderilmiş olmakla incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay C.Başsavcılığının yazılı emir yoluyla bozma istemine ilişkin olan Mahkeme kararı, ihalenin feshi iddiası ile ilgili şikayetin incelenmesi sonunda verilmiş olup, HUMK.nun 409/5. maddesi gereğince ve davanın açılmamış sayılması hakkındadır. Olayda uygulanması gerekli İİK.nun 134/2. maddesinde ihalenin feshi talebi üzerine Mahkemenin, talep tarihinden itibaren 20 gün içinde duruşma yapacağı ve taraflar gelmese bile icap eden kararı vereceği hüküm altına alınmış bulunmaktadır. Bu durumda Mahkemece tarafların yargılamaya katılmaması halinde veya şikayetçinin katılmayıp, davalının yargılamaya devam etmediğini bildirmesi üzerine işin esası ile ilgili mevcut deliller değerlendirilerek olumlu-olumsuz bir karar verilmesi yerine HUMK.nun 409. maddesi gerekçe gösterilip davanın açılmamış sayılması isabetsiz olup, hükmün kanun yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yargıtay C.Başsavcılığının 26/7/2005 tarihli isteminin kabulüne Mahkeme kararının HUMK.nun 427/7. maddesi gereğince kanun yararına bozulmasına, aynı fıkra uyarınca bozmanın hükmün hukuki sonuçlarını kaldırmayacağına, bozma kararının bir örneğinin Resmî Gazete'de yayınlanması için Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere C.Başsavcılığına tevdiine, 27/10/2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3164, Karar No: 2015/43179, Tarih: 30.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/3164 E.  ,  2015/43179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/142283

MAHKEMESİ : İzmir 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2010

NUMARASI : 2008/175 (E) ve 2010/187 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar savunmanının mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşılan temyiz taleplerinin incelemesinde,

1-Kayden suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan sanıklar H.. Y.. ve Y.. B.. hakkında 5395 sayılı Yasa’nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal İnceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasa'nın 3. fıkrası uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

2-Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nİn 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar H.. Y.. ve Y.. B.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6813, Karar No: 2015/4999, Tarih: 26.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/6813 E.  ,  2015/4999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/258, Karar No: 2016/8610, Tarih: 23.05.2016

**22. Ceza Dairesi         2016/258 E.  ,  2016/8610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın niteliği, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, kararın verildiği tarihte ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu, kararın 19.06.2015 tarihli tebliğ-tebellüğ belgesi ile infaz bürosu görevlisi tarafından "... 15. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.06.2015 gün ve 2015/107 Esas sayılı yazılarını okumak/almak suretiyle tebellüğ ettim."denilerek tebliğ edildiği ancak; 5271 sayılı CMK'nun 35/3. maddesi gereğince “ilgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır” düzenlemesi uyarınca tebligatın usule uygun olmadığı temyiz isteğinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek, sanığın temyiz isteğinin reddine dair 24.07.2015 tarihli ek kararın kaldırılması suretiyle yapılan incelemede,

UYAP sisteminden yapılan sorgulamada, sanık ...'ın hüküm tarihinde başka suçtan aynı yargı çevresindeki ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 28.05.2015 tarihli oturumda hazır bulundurulmaması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13948, Karar No: 2012/13239, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13948 E.  ,  2012/13239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...’ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.06.2009 gün ve 2006/12 Esas, 2009/219 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 07.10.2011 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek, CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın DÜŞMESİNE, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.