muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1254, Karar No: 2020/6091, Tarih: 14.10.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/1254 E.  ,  2020/6091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle, davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 31.10.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan hastane masraflarının tahsili istemine ilişkin olup, Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesinde; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır…” düzenlemesi getirilmiştir.

Mahkemece Dairemizin 15.01.2018 tarihli bozma ilamının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Eldeki davada, Mahkemece bozma sonrası hükme esas alınan kusur raporunda ceza dosyasında alınan kusur raporu ile ortaya çıkan çelişki giderilmeksizin; davalı işveren Havza Mad. İnş. Gıda Nak. Hayv. San. Tic. Ltd. Şti.nin %75 kusurlu, ceza davasında şirketin yetkili işletme müdürü ...'ın %5 kusurlu, kazalı işçinin %20 kusurlu olduğunun, diğer davalıların kusurunun bulunmadığının kabulü ile davalı şirket ve davalı ... yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Ne var ki söz konusu hükmün dayandığı kusur raporu ile mahkeme gerekçesi eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

Davalılardan ..., ..., ... ile ...'un yargılandığı ve Nedim hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, diğer davalılar hakkında şikayet yokluğundan düşme kararı verildiği anlaşılan ceza dosyasında hükme esas alınan kusur raporunda davalı sanık ...'ın asli, davalı sanık ...'un asli, davalı sanık ...'un tali kusurlu olduklarının anlaşılması ve bu bağlamda ceza dosyasında alınan kusur raporu ile eldeki davada hükme esas alınan kusur raporu arasında çelişki ortaya çıkmakla, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, ortaya çıkan çelişki de giderilecek şekilde ve hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, öngörülen ilkeler gereğince uzman bilirkişi heyetinden yeniden yöntemince rapor aldırılarak davalıların kusur oranına göre sorumluluğu belirlendikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve davalılar ... Mad. İnş. Gıda Nak. Hayv. San. Tic. Ltd. Şti. ve ... yönünden kusura ilişkin olarak davacı Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilerek bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1439, Karar No: 2023/2515, Tarih: 18.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1439 E.  ,  2023/2515 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 5. Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki çocuğun annesinin soyadını kullanmaya izin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı baba tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı baba tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ve davalının ... 3. Aile Mahkemesinin 2010/563 Esas 2010/656 Karar sayılı dosyası ile boşandıklarını, kararın 03/06/2010 tarihinde kesinleştiğini, bu evlilikten bir ortak kız çocuklarının olduğunu, çocuğun evlilik birliği içinde doğduğunu ve babasının soyadını aldığını, boşanma kararı ile velayetinin anneye verildiğini, o tarihten bu yana müvekkilin kızı ile yaşamaya devam ettiğini, boşanma gerçekleştikten sonra davalı babanın 3 yaşındaki kızı ile sadece 1-1,5 yıl görüştüğünü, sonrasında da aramayıp sormadığını, görüşmek için bir adım da atmadığını, ortak çocuk ile babasının yaklaşık 8-9 senedir görüşmediğini, davalının müşterek çocuk için hükmedilen nafakayı düzenli olarak ödemediğini, velayeti müvekkile verilen ortak çocuk ile müvekkilin soyadının farklı olması sebebiyle sorunlar yaşadıklarını, nüfus kayıt örneği ve boşanma ilamını her işlemde sunması gerektiğini, her yıl okul kaydı yaparken, okulda herhangi bir spor klubüne yazılırken günlük hayatta ortak çocuğun soyadının annesiyle farklı olmasından rahatsızlık duyduğunu ve sosyal ortamlarda bu durumdan çekindiğini iddia ederek "Gümüştaş" olarak değiştirilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı baba süresinde verdiği cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 29.06.2021 tarih ve 2020/749 Esas, 2021/441 Karar sayılı kararı ile tüm dosya kapsamının incelenmesinde velayeti annede bulunan ortak çocuğun annenin soyadını taşımasında üstün menfaati bulunduğu gerekçesiyle ortak çocuğun soyadının davacının kızlık soyadı olan "Gümüştaş" soyadını kullanmasına izin verilmesine karar verilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 29.06.2021 tarih ve 2020/749 Esas, 2021/441 Karar sayılı kararı ile tüm dosya kapsamının incelenmesinde velayeti annede bulunan ortak çocuğun annenin soyadını taşımasında üstün menfaati bulunduğu gerekçesiyle ortak çocuğun soyadının davacının kızlık soyadı olan "Gümüştaş" soyadını kullanmasına izin verilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 31.01.2022 tarih ve 2022/45 Esas, 2022/146 Karar sayılı kararı ile dosya kapsamı incelendiğinde; davalı ... müdürlüğüne dava dilekçesi ile duruşma gün ve saatini bildirir tebligat yapılmadığı, davalı babanın usulüne uygun şekilde ön inceleme duruşmasından haberdar edilmediği, davalıların yokluğunda yapılan ön inceleme duruşmasında tahkikat ve sözlü yargılama aşamasına geçilerek hiçbir delil toplanmaksızın davanın esasına dair karar verildiği; davanın kabulüne karar verilmiş ise de, buna dair yeterli gerekçe belirtilmeden yazılı şekilde karar verilmesinin de hukuka aykırı olduğu belirtilerek İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı ile ortak çocuğun uzun yıllardır babasını görmediği ve kendisi ile ilgilenmeyen babasının soyadını kullanmak istemediği, bu seçimi yapmanın yasal olarak mümkün hale geldiği, ortak çocuğun annenin soyadını taşımasında üstün menfaati bulunduğu belirtilerek ortak çocuğun, davacının kızlık soyadı olan "Gümüştaş" soyadını kullanmasına izin verilmesine, nüfus kaydının bu şekilde düzeltilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı baba istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı baba istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddi gerektiğini belirterek kararın tümü yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin karıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile çocuğun soyadının annenin kızlık soyadı ile değiştirilmesinde, çocuğun üstün yararının bulunduğunun ispat edilemediği, tüm dosya kapsamı ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde; değişiklik için çocuğun üstün yararının bulunduğunu ispatlayacak haklı bir gerekçe bulunmadığı gerekçesiyle davalı babanın istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm tesisine; davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; çocuğun üstün yararı gereği davanın kabul edilmesi gerektiğini belirterek kararın tamamı yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; annenin velayeti altında bulunan ortak çocuğun, annenin kızlık soyadını kullanmasına izin verilmesi için gerekli şartların mevcut olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 10 uncu maddesi, 20 nci maddesi, 41 inci maddesi ile 90 ıncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi, 11 Nolu Protokol ile Değişik İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmeye Ek 7 Nolu Protokol 5 inci maddesi, Anayasa Mahkemesi'nin 8.12.2011 tarihli ve 2010/119 esas, 2011/165 karar sayılı iptal kararı.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5529, Karar No: 2013/2167, Tarih: 18.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/5529 E.  ,  2013/2167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Töre saiki ile öldürme suçuna yardım, kasten öldürme, 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık

HÜKÜM :1- ..., TCK'nun 82/1-j, 39/2-c maddesi yollamasıyla 39/1, 62, 53/1-2-3, 63. Maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

2- ..., TCK'nun 82/1-j, 39/2-c maddesi yollamasıyla 39/1, 62, 53/1-2-3, 63. Maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

3- ..., a) Kasten Maktul ... Türkman'a yönelik; TCK'nun 81/1, 29, 53/1-2-3, 58. Maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

b) 6136 Sayılı Yasanın 13/1, 62, 53/1-2-3, 58, 63, 54. Maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar ... ... ve ...'ın maktul ...'yi nitelikli öldürme suçuna yardımdan beraatlerine, sanıklar ... ve ...'in maktul ...'yi nitelikli öldürme suçuna yardımdan mahkumiyetlerine dair kurulan hükümler yönünden;

Maktul ...'nin babası katılan-sanık ...'in müdafii Av. ...'ün yasal süresi içerisinde katılan sıfatıyla da temyiz isteminde bulunduğu ancak sanıklar ... ..., ..., ... ve ... hakkında maktul ...'yi öldürme suçuna yardımdan kurulan hükümler yönünden katılan ... vekilinin temyizi ile ilgili olarak tebliğnamede görüş bildirilmediği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06/03/2007 gün ve 31/56 sayılı kararı uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen tebliğnamede görüş bildirilmeyen bir hükümle ilgili olarak özel Dairece temyiz incelemesi yapılıp karar verilmeyeceğinden, sanıklar ... ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli öldürme suçuna yardımdan kurulan hükümlerle ilgili olarak, ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

18/03/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ...'ün huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ... ve ... müdafii Avukatlar ..., ...’nin yokluklarında 21/03/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2022/7883, Karar No: 2022/11680, Tarih: 12.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7883 E.  ,  2022/11680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada İstanbul 17. Sulh Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemeleri arasında ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tüm mirasçıları tarafından mirası red edilen miras bırakanın alacaklısı olan davacının, 4721 sayılı TMK 633 maddesi gereğince, terekenin resmi tasfiyesi istemine ilişkindir.

İstanbul 17. Sulh Hukuk Mahkemesince, müteveffanın ikametgah adresinin bulunmadığı ve nüfus kayıtlarında ... ... ilçesine bağlı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, müteveffanın en yakın yasal mirasçısı tarafından mirasının İstanbul 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 29/12/2020 tarih 2020/939 Esas 2020/1350 Karar sayılı ilami ile reddedildiği ve terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesinin mirasın gerçek reddi beyanlarının tespitine karar veren mahkemece yapılması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 612. maddesi uyarınca "En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir.”

Dosya kapsamından, İstanbul 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 29/12/2020 tarih 2020/939 Esas-2020/1350 Karar sayılı ilamı ile, borçlu müteveffanın mirasçıları tarafından mirasının kayıtsız şartsız reddedildiğinin tespit ve tesciline karar verildiği anlaşılmaktadır. En yakın yasal mirasçılar tarafından miras reddedildiği takdirde, red kararını veren sulh hukuk mahkemesinin re'sen tasfiye işlemlerini de değerlendirmesi gerektiğinden uyuşmazlığın İstanbul 17. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 17. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5380, Karar No: 2025/5775, Tarih: 12.05.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/5380 E.  ,  2025/5775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/437 Değişik İş

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

KARAR : İtirazın kabulü kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.05.2023 tarihli ve 2013/442 Esas, 2014/247 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında yapılan uyarlama yargılaması sonucunda, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ile 7394 sayılı Kanun uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelik itirazın kabulüne dair merci İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.06.2023 tarihli ve 2023/437 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 02.06.2023 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 19.09.2024 tarihli ve 2024/7133 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.10.2024 tarihli ve KYB-2024/99845 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.10.2024 tarihli ve KYB-2024/99845 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“213 sayılı Kanun'un 359. maddesinin (a) fıkrasına 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile son fıkrasından önce gelmek üzere eklenen fıkralarda, “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir.

Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir... " şeklindeki ve,

Geçici 34. maddesinde yer alan, "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir..." şeklindeki düzenlemeler ile,

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 28/12/2021 tarihli ve 2019/766 esas, 2021/13907 sayılı ilamında yer alan, " Sanık hakkında soyut tehlike suçu niteliğinde olan defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasında; ... somut bir zararın bulunmadığı gözetilmeden,.. " şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Somut olayda, anılan Yargıtay ilamında da belirtildiği üzere, sanığa yüklenen suçun soyut tehlike suçu olduğu dikkate alınarak, sanığın hukuki durumunun 15/04/2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun ile değişik yukarıda belirtilen 213 sayılı Kanun'un 359-a ve geçici 34. maddeleri kapsamında değerlendirme yapılmak suretiyle cezasında indirim uygulanması gerektiği gözetilmeden, itirazın anılan nedenle reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.06.2014 tarihli ve 2013/442 Esas, 2014/247 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359/a-2 ve 5237 sayılı Kanun'un 62. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 14.12.2021 tarihli ve 2017/11223 Esas, 2021/12422 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verilmiştir.

3. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkralarının eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6. maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34. maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir" hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.