muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4218, Karar No: 2018/8830, Tarih: 10.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/4218 E.  ,  2018/8830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 363/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ile dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davalının adli yardımdan yararlandırılmasına karar verilip, temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli müzaharetten yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine,, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.09.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/12182, Karar No: 2012/13141, Tarih: 18.12.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/12182 E.  ,  2012/13141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5146, Karar No: 2018/12750, Tarih: 04.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5146 E.  ,  2018/12750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3530, Karar No: 2024/5206, Tarih: 09.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/3530 E.  ,  2024/5206 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

D U R U Ş M A T A L E P L İ

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2086 E., 2023/216 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 36. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2021/478 Esas, 2022/230 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87/4,29,62,58,53. maddeleri uyarınca 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.02.2023 tarihli ve 2022/2086 Esas, 2023/216 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1- (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1,29,53,58. maddeleri uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, ilk derece mahkemesinin kararının doğru olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, ilk derece mahkemesinin kararının doğru olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ile maktulün 35 yıllık arkadaş oldukları, olay tarihinden 2 gün önce sanığın işletmiş olduğu otoparka maktulün gelerek cebinden esrar maddesi çıkarıp sardığı sırada sanığın buna karşı çıkarak tepki vermesi üzerine maktulün ".....efendi görüşürüz, biz nerede ne içeceğimizi biliriz, seninle görüşeceğiz.." diyerek otoparktan ayrıldığı, olay tarihinde ise maktulün tekrar otoparka geldiği ve sanıkla sohbet ettikleri sırada ona "..geçen gün neden böyle dedin bana.." şeklinde sözler söylediği,sanığın ise ona "…bak burası benim ekmek teknem, böyle olmaz, bir daha sakın elindekiyle buraya gelme, gelirsen kalbini kırarım.." dediği, bunun üzerine maktulün küfür ettiği otoparkta bulunan tanıkların araya girmeleriyle maktulün otoparktan ayrıldığı, sonrasında sanığın arkadaşları ile birlikte alkol aldıkları sırada maktulün alkollü şekilde yeniden otoparka gelerek sanığa küfür ederek elindeki sopa ve çakı bıçağı olduğu, sanığa sopa ile vurmaya çalıştığı,olay yerinde bulunan tanıkların maktulü otoparktan uzaklaştırdıkları yaklaşık yarım saat sonra maktulün yanında arkadaşları ile tekrar otoparka geldiği, kulübeye girdiği ve sanık ile tartışmaya başladığı,sonrasında beraberce kulübeden çıktıkları,ölenin elinde bulunan sopa ile sanığa vurmaya çalıştığı,sanığın ise daha önceden otoparkta bulunan iki aracın arasına koyduğu av tüfeğini alarak maktule doğru yakın mesafeden bir el ateş ettiği, maktulün sağ uyluğuna isabet eden av tüfeği saçma taneleri toplu giriş yarası sonucu oluşan femoral arter yaralanması sonucu öldüğü anlaşılan olayda;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, Dairemizin yerleşmiş içtihatları ile kabul edildiği üzere; av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda Esas No : 2023/3530 kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen veya bilinmesi gereken bir durum olması nedeniyle; somut olayda av tüfeğiyle yakın mesafeden atış yapılması halinde muhakkak olan ölüm neticesinin gerçekleşebileceğinin sanık tarafından bilinmesinin gerektiği, nitekim maktulün ateşli silah (av tüfeği) yaralanmasına bağlı büyük damar (sol femoral arter) yaralanması, dış kanama sonucu hayatını kaybettiği anlaşılmakla; kullanılan silahın etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi, meydana gelen yaralanmaların niteliği de gözetilerek sanık hakkında kasten öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın eylemi ile orantılı şekilde ceza tayin edildiği, 5237 sayılı Kanun'un 62/1. uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanmasının, hükmü veren Mahkemenin takdirinde olup Mahkemenin takdir yetkisinin yerinde, yeterli ve kanunî bir gerekçeye dayandığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.02.2023 tarihli ve 2022/2086 Esas, 2023/216 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. fıkrası uyarınca Ankara 36. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5229, Karar No: 2022/3447, Tarih: 02.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/5229 E.  ,  2022/3447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Marmaraereğlisi Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/307 Esas - 2018/408 Karar sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Tekirdağ İli, Marmaraereğlisi İlçesi, Marmaraereğlisi Mahallesi, 2431 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı idareden alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22297, Karar No: 2016/3207, Tarih: 25.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/22297 E.  ,  2016/3207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... nezdindeki kayıtların düzeltilmesi ve askerlik yapan kişinin davacının eşi.. oğlu İ olduğunun tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü

Davacı dava dilekçesinde, müteveffa eşi İbrahim Ateş'in askerlik hizmetini borçlanmak suretiyle sigortalılık süresine ekletip emekli işlemleri yaptırarak kendisinin eşinin maaşından yararlanacağını, ancak, eşi İ..nüfus kayıtlarında .... Ateş" olarak geçmesine rağmen askerlik bilgilerinde ...olarak geçtiğini bildirerek ... Arşivler Müdürlüğü kayıtlarındaki yanlış yazılan "... oğlu ..." kaydının ... oğlu İbrahim Ateş" olarak düzeltilmesini ve davacı eşi İ.... askerlik hizmetini yaptığının tespitini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava, davalı kurum kayıtlarındaki baba adının (davacının babasının baba adının) soyadının düzeltilmesi istemine ilişkindir. Davanın bu niteliğine ve yukarıda açıklanan nedenlere göre iş mahkemesi görevli olduğundan mahkemece, davaya iş mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek yazılı kararın verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16306, Karar No: 2018/11656, Tarih: 27.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/16306 E.  ,  2018/11656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) Sanığın akıl hastalığı nedeniyle yargılamaya konu eylem yönünden 5237 sayılı TCK'nin 32/1-2 maddesi kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği hususunda, tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesi sağlık kurulundan, üniversite hastanelerinin ruh sağlığı ve hastalıkları ana bilim dalı başkanlıklarında usulüne göre teşkil edilmiş heyetten ya da Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Kabule göre de; tam akıl hastası olduğu belirtilen sanığa CMK'nin 150/2. maddesi gereğince resen müdafi tayin edilerek müdafi huzuruyla savunmasının alınmasının gerektiği ve hakkında TCK'nin 57. maddesi gereğince ne şekilde işlem yapılması gerektiğinin infaza olanaklı şekilde açıklanması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3623, Karar No: 2018/2786, Tarih: 25.09.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/3623 E.  ,  2018/2786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1.

maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf

başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yerel mahkemece, her ne kadar sanığın evinde yazarı FETÖ/PDY silahlı terör örgütü elebaşısı Fethullah Gülen olan çeşitli kitaplar, CD'ler ve ses kasetleri ile örgütün medya ayağını oluşturan ve gelir kaynaklarından olan dergiler, örgütle irtibatlı olduğuna dayanak olarak değerlendirilen not kağıtları ele geçirildiği, ayrıca sanığın örgüte müzahir Özel ... Yurdunda gece bekçisi olarak çalışması örgütsel faaliyet olarak değerlendirilip bu suçtan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; bu faaliyetlerin örgüt üyeliğine ispatı için yeterli olmadığı gibi Bylock sorgu tutanağının dosyada mevcut olduğuna gerekçeli kararda yer verilmesine rağmen, temyiz aşamasında dosya içine girdiği yapılan incelemede anlaşılmakla;

Suçun sübut ve vasfının belirlenmesi açısından temyiz sürecinde dosya içine konulduğu anlaşılan 02.10.2017 tarihli Bylock sorgu tutanağı, 24.10.2017 tarihli Bylock tespit ve değerlendirme tutanağı ile baz analiz raporunun, başka dosyada sanık olarak yargılanan ...'e ait beyanın, CMK 217. madde uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan sonra tüm delillerle birlikte sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, yetersiz belgelere dayanılarak eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün BOZULMASINA, 25.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3076, Karar No: 2024/17803, Tarih: 28.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/3076 E.  ,  2024/17803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/581 E., 2019/185 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 14.05.2018 tarihli ve 2017/3839 Esas, 2018/1895 sayılı Kararı ile sanıkların eylemlerinin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğu gerekçesi ile bozulduğu, bozma üzerine yapılan yargılamada yerel mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin delillerin takdirinde hataya düşülerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesi gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6306, Karar No: 2017/12838, Tarih: 16.11.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/6306 E.  ,  2017/12838 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırı davranmak suçundan sanık ...’nın, anılan Kanun’un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/02/2011 tarihli ve 2009/74 esas, 2011/61 sayılı kararını müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanarak, anılan Kanun’un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL. ve 500,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin anılan Mahkemenin 17/09/2015 tarihli ve 2015/297 esas, 2015/499 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunu'nun 5/2. maddesinde yer alan "Bu kanunlarda Türk Ceza Kanununda belirlenen cezalar sistemine uygun değişiklik yapılıncaya kadar, (...) alt veya üst sınırlar arasında uygulama yapılmasını gerektirir nitelikteki adli para cezalarında cezanın alt sınırı dörtyüzellimilyon, üst sınırı yüzmilyar Türk Lirası olarak uygulanır. Bu fıkra hükümleri, nispî nitelikteki adli para cezaları hakkında uygulanmaz." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, suçun işlendiği 16/07/2007 tarihinde yürürlükte bulunan 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. madde uyarınca gün adlî para cezası belirlenerek fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 19.01.2017 gün ve 13048 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.02.2017 gün ve KYB/2017-7411 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihi itibari ile sanık hakkında hapis cezası yanında tayin edilen adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 5/2. madde ve fıkraları uyarınca 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca yazılı şekilde karar verilmesi,