muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4050, Karar No: 2024/5033, Tarih: 19.12.2024

MUHALEFET ŞERHİ

Değerli çoğunlukla aramızdaki uyuşmazlık konusu; yapı ipoteği tesciline yönelik davada, ipotek alacağının öncelikle başka bir ilamla kesinleşmesinin gerekip gerekmediği, bir başka ifade ile aynı dosyada hem alacağın esasının hem de ipotek tesisinin birlikte görülüp görülemeyeceğine ilişkindir.

Öncelikle çözümlenmesi gereken birinci usulü husus, bozmaya uyulmakla usulü kazanılmış hak oluşup oluşmayacağı konusudur.

Bilindiği üzere usulü kazanılmış hak müessesesi, yasayla düzenlenmemiş, Yargı uygulamalarıyla yerleşmiştir. Bu yerleşik uygulamadan sonra 6100 sayılı HMKnın 373/6. maddesi ile “Davanın esastan reddi veya kabulünü içeren bozmaya uyularak tesis olunan kararın önceki bozmayı ortadan kaldıracak şekilde yeniden bozulması üzerine alt mahkemece verilen kararın temyiz incelemesi, her halde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılır.” Şeklinde düzenlenmiştir. Yasa Koyucunun abesle iştigal etmeyeceği malumdur. Eğer bozmaya uyulmakla verilen karar bakımından usulü kazanılmış hak olsaydı, Yasa Koyucunun “bozmaya uyulmakla artık başka bir karar verilemez” şeklinde düzenleme yapması gerekirdi.

Diğer yandan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu bir çok kararında ön sorun olarak bu hususu değerlendirmiş, 2021/843E, 2022/80K sayılı kararında “21. Öte yandan 17.04.2013 tarihli ve 6460 sayılı Kanun ile HUMK’nın 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun ile değiştirilmeden önceki 429. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen hüküm ile Yargıtay Dairesinin iki bozma kararı arasındaki çelişkinin giderilmesi için temyiz inceleme yetkisi Hukuk Genel Kuruluna verilmiştir. Böylelikle Yargıtay Dairesinin birbiriyle çelişen kararlarının Hukuk Genel Kurulunda incelenerek giderilmesi amaçlanmıştır. Bu düzenleme birinci veya ikinci bozma kararı lehine bir doğruluk veya kesinlik karinesi ihdas etmemekte olup, düzenleme ile somut olay ekseninde iki zıt bozma kararından hangisinin uygun olduğuna yahut bunların dışında başka bir çözüm seçeneğinin bulunup bulunmadığına üçüncü defa Özel Daire değil de Yargıtay Hukuk Genel Kurulu karar verebilecektir. Bu düzenleme, üçüncü kararların türlerine bakılmaksızın temyizen incelenmesi yönünden direnme kararlarındaki rejimi bu kararlara da bir tür teşmil etmektedir. Bu itibarla HUMK’nın 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun ile değiştirilmeden önceki 429. maddesinin dördüncü fıkrası olarak eklenen hüküm de esasında usulî müktesep hakkın istisnalarından birini oluşturmaktadır.

22. Nitekim aynı ilkelere Hukuk Genel Kurulunun 08.04.2021 tarihli ve 2017/1-2620 E., 2021/445 K.; Hukuk Genel Kurulunun 18.03.2021 tarihli ve 2017/(13)3-704 E., 2021/303 K.; Hukuk Genel Kurulunun 25.11.2020 tarihli ve 2017/11-2474 E., 2020/944 K.; Hukuk Genel Kurulunun 13.10.2020 tarihli ve 2017/15-430 E., 2020/744 K. sayılı kararlarında da değinilmiştir.” Diyerek bozmaya uymakla usulü kazanılmış hak oluşmayacağı sonucuna varmıştır.

22. Nitekim aynı ilkelere Hukuk Genel Kurulunun 08.04.2021 tarihli ve 2017/1-2620 E., 2021/445 K.; Hukuk Genel Kurulunun 18.03.2021 tarihli ve 2017/(13)3-704 E., 2021/303 K.; Hukuk Genel Kurulunun 25.11.2020 tarihli ve 2017/11-2474 E., 2020/944 K.; Hukuk Genel Kurulunun 13.10.2020 tarihli ve 2017/15-430 E., 2020/744 K. sayılı kararlarında da değinilmiştir.” Diyerek bozmaya uymakla usulü kazanılmış hak oluşmayacağı sonucuna varmıştır.

Bozma ilamına uymanın usulü kazanılmış hak oluşturmayacağını belirledikten sonra işin esasına gelince;

Somut olayda alt yüklenici olan davacı taşınmaz maliki olan belediye ve borçlu/yüklenici aleyhine alacağının tespiti ve yapı ipoteği/kanuni ipotek tesisini talep etmiştir. Mahkeme yaptığı yargılama neticesinde davacının yüklenici Adem As İnş. Gıda Temz. Otom. Tur. San. Tic. Ltd. Şti’den toplam 733.019 Türk Lirası alacaklı olduğunun tespitine, ve davalı belediyeye ait olan 5488 ada 3 parsel üzerine yapı ipoteği konulmasına karar vermiştir. Bu kararın temyizi üzerine Yargıtay 14.Hukuk Dairesi, “ayrı bir ilamla alacağa hükmedilmediğinden yapı ipoteği tesisinin koşulları oluşmadığından …” kararı bozmuştur. Bozmaya uyan mahkeme ipotek tesisi isteminin reddine, alacağın tespitine karar vermiştir.

TMK’nın 893/3.fıkrasında “Bir taşınmaz üzerinde yapılan yapı veya diğer işlerde malzeme vererek veya vermeden emek sarf ettikleri için malzeme ve emek karşılığı olarak malik veya yükleniciden alacaklı olan alt yüklenici veya zanaatkârların” kanuni inşaatçı ipotek hakkına sahip oldukları belirtilmiştir. Aynı Kanunun 895/3.fıkrasında ise bu ipotek hakkının tesisi için alacağın malik tarafından kabul edilmiş veya mahkemece karara bağlanmış olması şart koşulmuştur.

Alacak taşınmaz maliki tarafından kabul edilmezse, yükleniciden alacaklı olan alt yüklenici veya zanaatkârlar, taşınmaz maliki ve yüklenicinin taraf olduğu ayrı bir dava açarak alacağın varlığı ile ilgili bir ilam almak suretiyle yapı ipoteği için mahkemeden talepte bulunabilecekleri gibi ayrı bir dava açmadan bu davada olduğu gibi hem alacağın varlığının tespiti hem de yapı ipoteğinin tesisi için tek dava ile talepte bulunabilirler. Hatta tek dava ile yapı ipoteği tesisi talebinin usul ekonomisi ve davacının amacı bakımından daha uygun olduğu izahtan varestedir. Mahkeme ilk kararında isabetli olarak davacı alacağının tespiti ve yapı ipoteği tesisine karar vermesine rağmen 14. Hukuk Dairesinin usul ekonomisine aykırı bozma kararına uyularak ilk kararının aksine karar vermesi doğru olmamıştır.

Açıklanan bu nedenlerle kararın bozulması gerekirken usulü kazanılmış hak ilkesi esas alınarak onama yönünde oluşan çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/8639, Karar No: 2015/9582, Tarih: 20.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8639 E.  ,  2015/9582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/173025

MAHKEMESİ : Mudanya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05.04.2012

NUMARASI : 2010/238 Esas, 2012/157 Karar

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık S.. müdafii ve katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık S.. hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü ile sanık M..hakkında verilen beraat kararının ONANMASINA, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9579, Karar No: 2024/6220, Tarih: 23.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9579 E.  ,  2024/6220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1880 E., 2023/1610 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/773 E., 2021/133 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı erkek vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı ile davalının 2012 yılında evlendiklerini, bu evliliklerinden 2013 doğumlu ... ve 2016 doğumlu ... isminde iki ortak çocuklarının bulunduğunu, davalının ev hanımı olmasına karşın sorumluluklarını ve yükümlülüklerini yerine getirmediğini, ortak konutun bakım ve temizlik işlerini yapmadığını, müvekkilinin ortak çocuklarının bakım ihtiyaçlarını iş dönüşü kendisinin yerine getirdiğini, yeme içme ihtiyaçlarını bile dışarıdan karşıladığını, davalının sosyal medya ve internette zaman geçirdiğini, davalının kuzeni olan ... Memiş ile whatsapp görüşmesinin mevcut olduğunu, yazışma içeriklerinde "peki bişey soracam, cevap ver, hem senin işin görülsün, postasına ne kadar istiyon, açık ol, rahat ol, sende böyle daha iyi olursun, minnet etmeyeceksin, ne gerekiyorsa bana diyeceksin" dediğini, davalının da cevaben "o konulara hiç girmeyelim, inan kafam çok dağıldı, hiçbir şey yapmak istemiyorum" şeklinde cevap yazdığını, ... adlı şahsın ise "dün yemin ettin ramazan ayı dedin. Deli paran yok. Harçlığın yok, hem ona karşı sinirin var beni dinle, dinle..." şeklinde cevap yazdığını, bu yazışmaları davalıya sorduğunda davalı kadının tekrar ... isimli şahısla " yazışmaları görmüş, herhalde elinde ses kaydı varmış, ... b...ku yedim, yazışmaları görmüş, arama beni bugün, eğer yazışmaları kendi teline attıysa ispatlar" şeklinde ...'in ise "whatsapptan mı ne ses kaydı, ne konuştuk ki" yazdığını, davalının ise cevaben "çarşıda karşılaştık dedim, mesajlaşmaları sil, para olayına ilişkin olarak da borç para istediği, seninde vermediğini söyle, sen mesajları sil, bişey yazma artık gelince konuşuruz" şeklinde beyanda bulunduğunu, müvekkilinin bu yazışmaları gördükten sonra Adana'da çalıştığı için ortak konuttan ayrılarak Adana'da yaşamaya başladığını, davalının aldatma, güven sarsıcı, sadakat yükümüne aykırı davranışta bulunduğunu iddia ederek davacı erkek tarafından 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 161 inci maddesi kabul edilmemesi halinde 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin davacıya verilmesini, ortak çocuklar için aylık 500,00 TL tedbir- iştirak nafakası ile davacı erkek lehine boşanma nedeni ile 75.000,00 TL maddî ve 75.000,00 TL manevî tazminatın davalı kadından alınarak, davacı erkeğe ödenmesine karar verilmesini talep ve dava ettiği anlaşılmaktadır.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının dava dilekçesinde dayanmış olduğu iddiaların hiçbir şekilde gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin sorumluluklarını ve yükümlülüklerini yerine getirmediği ve ortak çocuklarla ilgilenmediği, çocuklarla daha fazla müvekkilin annesinin ilgilendiği iddialarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin ve davacının evlilikleri süresince her ailede olabilecek kadar tartışma yaşadıklarını, davacının müvekkilinin kendisini aldattığına yönelik iddialarının kurmaca olduğunu, dosya kapsamına sunulan konuşmaların müvekkiline ait olmadığını, dava dilekçesinde yer alan konuşmalarda ... olarak geçen kişinin müvekkilin teyzesinin oğlu olmadığını, bu numaranın davacı tarafından müvekkilin telefonuna ... olarak kaydedilerek kadının ağzından yazılmış gibi sunulduğunu, davacının Adana ilinde bir başka kadınla görüşmeye başladığını, evin temel ihtiyaçlarını gidermede sorumsuz davrandığını, müvekkilinin evliliği sürecinde davacı tarafından devamlı psikolojik ve fiziksel şiddete maruz kaldığını ve tehdit, hakaretlere uğradığını, davacının eşine şiddet uygulamasının yanı sıra ara ara ortak çocuklara da şiddette bulunduğunu ancak her şeye rağmen davalı kadının boşanmayı istemediğini, evliliğini kurtarmak adına elinden geleni yapmaya hazır olduğunu ileri sürülerek, davacı erkek tarafından açılan boşanma davasının reddini, boşanmaya karar verilmesi halinde ise; ortak çocukların velâyet haklarının davalı anneye verilmesi ile davalı kadın için aylık 1.000,00 TL, ortak çocuklar için aylık 500,00'er TL tedbir, yoksulluk- iştirak nafakası ile boşanma nedeni ile davalı kadın için 100.000,00'er TL maddî ve manevî tazminatın, davacı erkekten alınarak, davalı kadına ödenmesine karar verilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tanıklarının beyanları tarafların Adana'da oturdukları döneme ilişkin olup sonrasında 2 yıl Mersin'de evlilik birliğinin devam etmiş olması nedeniyle affedilmiş veya hoşgörülmüş sayıldığı, sadakat yükümlülüğünün ihlaline ilişkin delillerin süresinde dosyaya ibraz edilmediği, ses kaydının hukuka aykırı delil niteliğinde olduğu, bu hale göre erkeğin iddialarını ispat edemediği gerekçesi ile davacı erkek tarafından açılan boşanma davasının reddine, dava tarihinden kararın kesinleşmesine kadar kadın lehine aylık 350,00 TL, ortak çocuklar lehine aylık 250,00'şer TL tedbir nafakasının davacı erkekten alınarak, davalı kadına ödenmesine, çocukların geçici velâyetinin anneye verilmesine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili, istinaf dilekçesinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya aykırı olmasının yanında gerekçesinin hatalı olduğunu, davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, tanıkların kadının kuzeni ile uygunsuz olağan dışı konuşmalarına şahit olduklarını, erkek tarafından bu yazışmaların, cep telefonu ile çekilip, dava dilekçesine eklenerek sunulduğu gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile verilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; Adana Bölge Adliye Mahkemesi ve İlk Derece Mahkemesince verilen kararların usul ve yasaya aykırı olmakla birlikte gerekçesinin hatalı olduğunu, davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, tanıkların kadının kuzeni ile uygunsuz olağan dışı konuşmalarına şahit olduklarını, erkek tarafından bu yazışmaların, cep telefonu ile çekilip, dava dilekçesine eklenerek sunulduğu gerekçesi ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında görülen boşanma davasında; davalı kadının zinasının mevcut olup olmadığı ve davacı erkeğin davasının reddedilmesinin yerinde olup olmadığı, zina boşanma sebebinin ispatlanamaması halinde evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile açılan boşanma davasının ispat edilip edilmediği, kabulünün gerekli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi, 161 inci maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi, 161 inci maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2530, Karar No: 2016/4091, Tarih: 09.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/2530 E.  ,  2016/4091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Beldesi 2751 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendine göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerektiğinden; gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın olması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte ve dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer veya yakın özellikler taşımalıdır. Mahkemece bozma ilamına uyularak bilirkişi kurulundan alınan ek rapora göre karar verilmiş ise de ek rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Dairemizin bozma ilamında, dava konusu taşınmazın emsale yakın değerde olabilecek iken 8 kat değerli kabul edilerek 106,00 TL/m² değer belirleyen rapora göre hüküm kurulmasının doğru olmadığı belirtilmiş olup, bu defa eşdeğer kabul edilerek 13.30 TL/m² değer verilmesi emsalin uygun emsal olmadığı izlenimi uyandırmaktadır. Buna göre dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde mahkemece; tarafların vereceği veya re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun olanlar tespit edilip bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan rapor alınarak oluşacak duruma göre bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre;

2-Mahkemenin ilk kararında tespit edilip idarece davalı adına bankaya yatırılan bedel ile bozmadan sonra saptanıp hüküm altına alınan bedel arasındaki farkın (idarece fazladan yatırılmış olan paranın) davalılar tarafından bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş olan mevduat faizi ile birlikte davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken, fazla yatan paranın mevduat faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya iadesine karar verilmesi

Kabule göre;

2-Mahkemenin ilk kararında tespit edilip idarece davalı adına bankaya yatırılan bedel ile bozmadan sonra saptanıp hüküm altına alınan bedel arasındaki farkın (idarece fazladan yatırılmış olan paranın) davalılar tarafından bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş olan mevduat faizi ile birlikte davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken, fazla yatan paranın mevduat faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya iadesine karar verilmesi

3-Dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken, ... adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.