muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9007, Karar No: 2022/9562, Tarih: 15.09.2022

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarının ödenmediği sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemece verilen kararın eksik ve hatalı incelemeye dayalı olduğunu, itiraz ve savunmalarının nazara alınmadığını, delillerinin yeterince değerlendirilmediğini, zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçirildiğini, dava konusu alacakların belirlenebilir olması hâlinde belirsiz alacak ve kısmi dava açılamayacağını, İdarece yapılan işlemlerin mevzuat ve toplu ... sözleşmesi hükümlerine uygun olarak gerçekleştirildiğini, talep edilen alacaklar yersiz ve dayanaksız olduğu gibi talep edilen faiz türü ve faiz başlangıç tarihinin de kanuni dayanaktan yoksun olduğunu, kararda hüküm altına alınan alacak miktarlarının da doğru olmadığını ve davacının alacağı bulunmadığını belirterek kararın kaldırılması ile davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, davacının çalıştığı işyerinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda neticeten; davacının Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamındaki işte çalıştığı ve söz konusu Yönetmelik uyarınca günde en fazla 7,5 saat çalıştırılabileceği, dosyada mevcut olan puantaj kayıtlarından davacının 8,5 saat çalıştırıldığı dönem belirlenmekle davacının günlük 7,5 saati aşan çalışması yönünden fazla çalışma alacağına hak kazandığı ve puantaj kayıtları ile ücret bordroları esas alınarak günlük yarım saat fazla çalışması için fazla çalışma alacağının belirlendiği, Yargıtay kararları doğrultusunda toplu ... sözleşmesi hükümleri de dikkate alınarak belirlenen fazla çalışma ücretinden sadece fazla çalışma süresine isabet eden saatler için ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma priminin mahsubu gerektiği, bu doğrultuda verimliliği teşvik priminin mahsup edildiği ancak günlük 7,5 saati aşan çalışmalar için kısa çalışma primi hesaplanmadığından fazla çalışma alacağından mahsup edilecek kısa çalışma primi alacağı bulunmadığı, kısa çalışma priminin ödendiğinin ispat yükü üzerinde olan davalı tarafça ödemenin ispatlanamadığı, ıslah edilen alacakların zamanaşımına uğramadığı, uygulanan faiz türü ve faiz başlangıç tarihlerinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında yer alan bir işte çalışıp çalışmadığı ve buna bağlı olarak fazla çalışma ücreti ile kısa çalışma primi alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7754, Karar No: 2015/7751, Tarih: 27.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/7754 E.  ,  2015/7751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... adına Av. ... ile davalı 1-Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... 2- ... Tıb Tıbbi Mal. San. Tic. Ltd. Şti adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... As. Hukuk(İş M. S) Mahkemesi’nden verilen 30.10.2014 gün ve 2012/306-2014/523 sayılı hükmün, Dairemizin 09.02.2015 tarih ve 2014/26422E. 2015/1747 numaralı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir. Davacı vekilince bu kez Dairemizin anılan kararının düzeltilmesi 04.03.2015 tarihli başvuruyla istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesinin son fıkrasında, iş mahkemelerinden verilen hükümlerin Yargıtay tarafından incelenip karara bağlanmasından sonra bu kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağı öngörülmüş olup özellikle ilamda herhangi bir maddi hata da bulunmadığından, karar düzeltme istemi niteliğini taşıyan başvurunun reddi gerekmektedir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme isteminin REDDİNE, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16390, Karar No: 2018/5637, Tarih: 25.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/16390 E.  ,  2018/5637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hükmü temyiz eden davalı kadın, 22.04.2016 tarihli temyiz dilekçesi ile aynı zamanda adli yardım talebinde bulunmuştur. Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi Yargıtay’a yapılır (HMK m. 336/3). Talebin incelemesi de Yargıtay’a aittir. Davalı kadının, temyiz harç ve giderlerine yönelik adli yardım talebi mahkemece 27.04.2016 tarihli ek kararla kabul edilmiştir. Bu talebin Yargıtay tarafından incelenmesi gerekirken ilk derece mahkemesinin inceleyip karar vermesi usule aykırı olup buna ilişkin ek kararın kaldırılması gerekmiştir. Bunun yanında, davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davalının adli yardım talebinin "temyiz harç ve giderlerine" münhasır olmak üzere kabulüne karar verilip, davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmiştir.

2-Anayasa'nın 141/3. maddesi "bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır" buyurucu hükmünü içermektedir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 1. fıkrasının 3. bendine göre; mahkeme kararlarında iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, ret ve üstün tutulma nedenleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin açıkça gösterilmesi zorunludur.

Kararda “...evlilik birliğinin temelden sarsıldığı, taraflar arasında ortak hayatın devamının mümkün bulunmadığı, tarafların biraraya gelmelerinin ve ortak hayatın yeniden kurulmasının mümkün olmadığı, tarafların yaşanan olaylar sonrası ayrıldıkları ve bir daha bir araya gelmedikleri, bir araya gelmelerinin de mümkün olmadığı, evliliğin devamında gerek taraflar gerek toplum açısından korunacak bir menfaat kalmadığı... " denilerek soyut ve yetersiz gerekçe ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Kararda, denetime olanak verecek şekilde deliller tartışılarak ret ve üstün tutma sebepleri gösterilmemiş, vakıalarla ilgili herhangi bir tespitte bulunulmadığı gibi hükmün hangi delillere dayanılarak verildiği, hangi olayların sabit olduğu ve tarafların kusur durumu da kararda belirtilmemiştir. Bu sebeple yeterli gerekçe taşımayan hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Türk Medeni Kanunu'nun 161. maddesi uyarınca zina hukuksal nedenine dayalı olarak açılan boşanma davası olduğu halde, mahkemece davanın Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi uyarınca evlilik birliğinin sarsılması hukuksal nedenine dayalı boşanma davası olarak nitelendirilerek Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi uyarınca boşanmaya karar verilmesi de doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.04.2018
Yargıtay — Esas No: 2022/1539, Karar No: 2022/13257, Tarih: 15.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/1539 E.  ,  2022/13257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2018 tarihli ve 2017/570 esas, 2018/383 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 21/01/2022 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 01/01/2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 19/09/2017 tarihli ve 2017/7 soruşturma, 2017/2073 esas, 2017/1338 sayılı iddianamesi ile, Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, iddianamede; şüpheli hakkında daha önce kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, yeniden uyuşturucu kullanması nedeniyle 18/02/2015 tarihli ve 2015/506 sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı, yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği,

2- Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 20/09/2018 tarihli ve 2017/570 esas, 2018/383 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği,

3- İncelemeye esas suçun işlenmesinden önce;

a-) Sanığın 26/04/2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 28/11/2014 tarihli ve 2014/5274 soruşturma, 2014/133 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına kesin olarak karar verildiği,

b-) Düzce Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 27/01/2015 tarihli ve 2014/1730 DS sayılı yazısı ile, usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen müdürlüğe başvurmadığının bildirilmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 18/02/2015 tarihli ve 2014/1844 soruşturma, 2015/622 esas, 2015/506 sayılı iddianamesi ile, Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

b-) Düzce Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 27/01/2015 tarihli ve 2014/1730 DS sayılı yazısı ile, usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen müdürlüğe başvurmadığının bildirilmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 18/02/2015 tarihli ve 2014/1844 soruşturma, 2015/622 esas, 2015/506 sayılı iddianamesi ile, Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak ve kullanmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 28/11/2014 tarihli ve 2014/5274 soruşturma, 2014/133 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin denetim süresi içerisinde tekrar uyuşturucu madde kullanması nedeniyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2018 tarihli ve 2017/570 esas, 2018/383 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 23/12/2019 tarihli ve 2019/5427 esas, 2019/8638 karar sayılı ilâmında "...Somut olayda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliğ edildiği, ancak erteleme kararında ve tebliğ evrakında erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğunun gösterilmediği,

Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce uyarılı ilk başvuru davetiyesi tebliğ edildiği ancak bu aşamada da şüpheliye erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğunun hatırlatılmadığı ve TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca kamu davası açılma koşulları oluştuğu gerekçesiyle dava açılarak yapılan yargılama sonucunda mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmışsa da,

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına şüphelinin itiraz hakkının bulunduğu, bu nedenle erteleme kararında itiraz mercii ve süresiyle birlikte itiraz hakkının gösterilmesi gerektiği, somut olayda ise kararda itiraz hakkı belirtilmediği gibi ne soruşturma ve denetimli serbestlik sürecinde ne de kovuşturma sırasında hiçbir aşamada itiraz hakkı bildirilmeden yargılamanın sonuçlandırıldığı anlaşılmış olup, karar içeriğindeki yasa yolu bildirimi de usulsüz olduğundan, bu kararın şüpheli tarafından öğrenilmiş olmasına rağmen, kesinleştiğinden söz edilemez. Bu durumda usulüne uygun bir tedavi ve denetimli serbestlik infaz süreci de bulunmadığından, TCK’nın 191. maddesinin 4. fıkrası uyarınca kamu davası açılma koşulunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.

Dolayısıyla bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi gerektiğinden "durma" kararı verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek mahkûmiyet kararı verilmesi, yasaya aykırı olduğundan, kanun yararına bozma talebi yerindedir. ..." şeklinde belirtildiği üzere,

Somut olayda, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, şüpheli hakkında Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 28/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar şüpheliye usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği gibi anılan kararın kesin olarak verildiği, şüpheliye anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2018 tarihli ve 2017/570 esas, 2018/383 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık ... hakkında, 01/01/2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 19/09/2017 tarihli ve 2017/7 soruşturma, 2017/2073 esas, 2017/1338 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda açıldığı, Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2018 tarihli ve 2017/570 esas, 2018/383 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Daha önce, sanığın 26/04/2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 28/11/2014 tarihli ve 2014/5274 soruşturma, 2014/133 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına kesin olarak karar verildiği, yükümlülüklerine uygun davranmaması nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 18/02/2015 tarihli ve 2014/1844 soruşturma, 2015/622 esas, 2015/506 sayılı iddianamesi ile, Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, incelemeye esas davanın ise bu davaya dayanılarak TCK’nın 191/6. maddesi gereğince doğrudan açıldığı,

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin kararın kesin olarak verildiği, şüpheliye anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, açıklanan nedenlerle erteleme kararının kesinleşmediği,

Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 18/02/2015 tarihli ve 2014/1844 soruşturma, 2015/622 esas, 2015/506 sayılı iddianamesi ile Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesine açılan kamu davasında verilen veya verilecek olan kararın, TCK’nın 191/6. maddesi gereğince doğrudan açılan işbu davayı etkileyeceği, bu nedenle öncelikle 18/02/2015 tarihli iddianame ile Düzce 1. Asliye Ceza mahkemesine açılan kamu davasının sonucunun mahkemece araştırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği, buna göre; kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere “durma” kararı verilerek, kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin

kararın kesinleşmesinin beklenmesi veya yeni bir erteleme kararı verilmişse ve 01/01/2017 tarihli eylem bu erteleme karraının ihlali niteliğindeyse bu kez “düşme” kararı verilerek Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulması gerekeceği anlaşıldığından, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 18/02/2015 tarihli ve 2014/1844 soruşturma, 2015/622 esas, 2015/506 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının sonucu araştırılmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle; Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 18/02/2015 tarihli ve 2014/1844 soruşturma, 2015/622 esas, 2015/506 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının sonucu araştırılmadan sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan, Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2018 tarihli ve 2017/570 esas, 2018/383 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının ( a ) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

15/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10471, Karar No: 2014/16166, Tarih: 13.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/10471 E.  ,  2014/16166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, davalı idarenin kayıtlarındaki hatalı baba isminin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 14.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 14.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13995, Karar No: 2013/12034, Tarih: 09.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13995 E.  ,  2013/12034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, vasinin vesayet görevini usulüne uygun ifa etmemesinden doğan alacak istemine ilişkin olup; 4721 sayılı TMK.'nun 2.kitabının "Vesayet" başlıklı 3.kısmında yer alan maddelerden (TMK.396-494)den kaynaklanmaktadır.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 18.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 18.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.