muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3126, Karar No: 2023/5691, Tarih: 19.10.2023

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesi’nin 2015/13585 Esas, 2017/8830 Karar sayılı ilamıyla; gerek dava dışı mirasçılar gerekse Büyükşehir Belediyesi yönünden taraf teşkilinin sağlanması gereğine değinilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; A harfi ile gösterilen kısım yönünden davacı lehine zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğu, diğer taşınmaz bölümlerinin bir kısmının dere yatağında bir kısmının ise tapulu alanda olduğu ve davacının buradaki zilyetliğini ispat edemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen 1.845,15 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün davacı ... tapuya tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporlarında davaya konu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup olmadığının, imar ihyanın tamamlandığı tarihin belirlenmediğini, usulüne uygun hava fotoğrafı incelemesi yapılmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; eksik araştırma ve uygulama ile karar verildiğini belirtip kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun 713 üncü maddesinin 1 inci fıkrası ve 6 ncı maddesi ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 üncü ve 17 nci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 190 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Dosyanın incelenmesinden, 1983 yılında yapılan kadastro çalışmalarında 245 parsel sayılı taşınmazın ırsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacının mirasbırakanı... adına tespit ve tescil edildiği, 10.05.2019 tarihli teknik bilirkişi raporunda A harfiyle gösterilen temyize konu taşınmaz bölümünün ise tescil harici alanda köy boşluğunda kaldığı, yargılama sırasında 3402 sayılı Kanun’un 22 nci maddesinin 2 nci fıkrasının a bendine gore yapılarak 13.08.2018 tarihinde kesinleşen uygulama ile 245 parsel sayılı taşınmazın 124 ada 1 parsel numarasını aldığı anlaşılmıştır.

2. Mahkemece zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle karar verilmişse de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır.

2. Mahkemece zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle karar verilmişse de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır.

Jeodezi ve fotogrametri bilirkişisi raporunda 1970 tarihli hava fotoğrafında davaya konu taşınmaz üzerinde ev bulunduğu ancak bahçenin bulunmadığı, davaya konu taşınmaz ile 245 parsel arasında ark bulunduğu belirtilmiş ise de rapor ekinde incelenen hava fotoğrafında taşınmazla çakışık durumu gösterilmemiştir. Bilirkişi raporu bu haliyle denetime elverişsiz olduğu gibi 1970 yılındaki hava fotoğrafının incelenmesi de ekonomik amaca uygun zilyetliğin varlığı ve sürekliliğinin denetlenmesi için yeterli değildir. Ziraat bilirkişisi raporunda da davaya konu taşınmaz üzerinde muhtelif ağaçların varlığı tespit edilmiş ise de bu ağaçların yaşları dava tarihinden önceki 20 yıla kadar uzanmamaktadır. Ziraat bilirkişisince jeodezi bilirkişi raporuna dayalı olarak taşınmazın 1970 yılından beri kullanıldığı, daha sonra makineleşme ile kaya parçalarından temizlenip günümüzdeki hale getirildiği belirtilmiş ise de taşınmazın imar ihyasının başlangıç ve tamamlanma tarihleri açıklığa kavuşturulmamıştır.

3. Hal böyle olunca, Mahkemece davaya konu taşınmazın dava tarihinden 15-20-25 yıl önceki dönemlerini kapsayan tarihlerdeki hava fotoğraflarının getirtilmesi, mahallinde usulüne uygun yapılacak keşifte yerel bilirkişilerden taşınmazın evveliyatının ne olduğu, ne zamandan beri kim tarafından ne şekilde kullanıldığı, imar ihyanın hangi tarihte başlayıp tamamlandığı konusunda maddi olaylara dayalı detaylı beyan alınmalı, jeodezi ve fotogrametri bilirkişisine taşınmazın hava fotoğraflarıyla paftasının çakıştırılması suretiyle taşınmazın hangi tarihte ne amaçla kullanıldığını, taşınmazın komşu parsellerden ne şekilde ayrıldığını, zaman içerisinde zilyetliğin ne şekilde sürdürüldüğünü gösterir rapor tanzim ettirilmeli; 3 kişilik ziraat bilirkişi heyetinden taşınmazın niteliğini ve evveliyatında ne şekilde kullanıldığını, imar ihyasının dava tarihinden 20 yıl önce tamamlanıp tamamlanmadığını açıklayan rapor tanzim edilmesi ve bu rapora taşınmazın çevresinde bulunan ark, kadim sınır teşkil eden kavak ağaçları gibi unsurların fotoğraflarının da eklenmesi istenmeli, fen bilirkişisinden keşfi takibe imkan tanıyan ve infaza elverişli hüküm kurulmasını sağlayacak ve taşınmazın sınırında bulunan arkı da gösteren detaylı kroki hazırlatılmalı; jeolog bilirkişiden davaya konu taşınmazın dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı ve üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetlik sürdürülmesine engel teşkil edecek bir unsurun bulunup bulunmadığı hususunda rapor düzenlettirilmeli ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı Hazinenin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının BOZULMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı Hazinenin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının BOZULMASINA,

2. Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin ilk hükmünü temyiz etmeyen ve son hükümle de aleyhine yeni bir durum yaratılmayan davalı ... Belediyesinin temyiz dilekçesinin hukuki yarar yokluğundan reddine.

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16010, Karar No: 2023/1554, Tarih: 16.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/16010 E.  ,  2023/1554 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1085 E., 2020/480 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 35. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2019 tarihli ve 2017/2 Esas, 2019/70 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasınun e bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 11.06.2020 tarihli ve 2019/1085 Esas, 2020/480 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.03.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle;

1.Sanığın istinaf başvurusunun dikkate alınmadan karar verildiğine,

2.Beraat kararının yazım şekli ve gerekçesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

3.Beraat gerekçesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

4.Beraat gerekçesinin 5272 sayılı Kanun'un 223/2-b maddesi olması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın iddianamesi ile tanık K.U.’nun ifadesi ve YARSAV’a üye olduğundan bahisle iddianame tanzim edilmiş ise de;

Tanık K.U.’nun alınan ifadesinde özetle, sanığın trafik cezasını iptal ettirmek için Akseki’de görev yaptığı zaman yanına geldiğini, burada ortak arkadaşlarından bahsettiğini, bu arkadaşların cemaatten olması nedeniyle, sanığın da kendisini cemaatten olduğunu hissettirmeye çalıştığını, sanığın daha sonra Yargıtay 9. Ceza Dairesine tetkik hakimi olarak atandığını, o dönemde o dairede görev yapanların cemaatten olduğu yönünde bir algı olduğunu beyan ettiği, tanık K.U.’nun kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde de özetle, sanığın ortak arkadaşlardan bahsetmesinin nedeninin trafik cezasının iptal ettirmek amacıyla samimiyet kurma çabasından ibaret olduğunu düşündüğünü, cemaat mensubu olduğunu hissettirmek gibi bir amacı olmadığını düşündüğünü, tanığın sadece bu beyanlarının ilk ifadesiyle çeliştiği, kovuşturma aşamasında verdiği ifadenin de sanık lehine olduğu, sanığın incelenen dijital materyallerinde aleyhine bir husus olmadığı, tanık T.B.’nın alınan ifadesinde özetle, İstanbul Anadolu Adliyesi’nde Cumhuriyet Savcısı olarak görev yaptığı süreçte, 2014 HSK seçimlerinde iki arkadaşı için YBD’ye oy istemeye gitmek için kendisini davet ettiğini, YBD’nin de büyük organizasyonlarına katıldığını beyan ettiği, gizli tanık D.’nin alınan ifadesinde özetle, sanığın Ankara’dan Kayseri’ye tayini çıktığında, örgütün eğitim birimi tarafından kendilerine sanığın çocuklarıyla ilgilenilmesi talimatı verildiğini, bunun için sanıkla evinde görüştüğünü, daha sonra eğitim biriminden ayrılması nedeniyle sanığın çocuklarıyla eğitim biriminin ilgilenip ilgilenmediğini bilmediğini beyan ettiği, sanığın 2013 yılındaki Nisan terfi döneminde, disiplin dosyası bulunduğu gerekçesiyle birinci sınıfa ayrılamadığını, 2014 yılında seçilen HSYK’nun 2015/27 Esas sayılı bu disiplin dosyasında, vermiş olduğu 2015/419 sayılı kararla dosyayı işlemden kaldırdığı, FETÖ/PDY mensubu olan HSYK üyeleri M.K.Ö. ve M.Ş.’in işlemden kaldırma kararına muhalafet şerhi koydukları, bu şerhin sanık lehine değerlendirildiği, yine sanığın Kayseri Cumhuriyet Savcısı iken 2013 yılındaki Nisan terfi döneminde, dönemin Başsavcısı olan ve hakkında FETÖ/PDY terör örgütüne üye olma suçundan işlem yapılan B.B. tarafından, göreve bağlılığı orta düzeyde olması gerekçesiyle “B defterinde başarılı” şeklinde not verildiği, bu işleminde sanık lehine olduğu kanaatine varıldığı, mevcut deliller arasında sanık aleyhine değerlendirilebilecek tek delilin gizli tanık D.’nin ifadesinin olduğu, gizli tanık ifadesinin de tanık Koruma Kanunu’nun 9 uncu maddesi gereğince tek başına hükme esas alınamayacağının hükmedildiği, sanığın savunmasının aksini kanıtlayan her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve kuvvetli delil elde edilememiş olup, şüpheden de sanık yararlanır evrensel hukuk ilkesi de dikkate alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olmadığından CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

İlk Derece Mahkemesince hüküm verilen son celsede sanık ve müdafiinin duruşmada hazır bulunduğu, sanığın 5271 sayılı Kanun 273/1 inci maddesinde belirtilen süre içerisinde karara karşı istinaf isteminde bulunmadığı ayrıca hem maddi olay hem de hukuki denetime tabi olan istinaf başvurusunda sebep gösterme zorunluluğu öngörülmediği (5271 sayılı Kanun 273/4.) anlaşılmakla, sanığın sunduğu 31.01.2020 tarihli istinaf gerekçelerini bildirdiği dilekçesinin sanık müdafiinin istinaf isteminin eki niteliğinde ve istinaf kararı kapsamında kaldığı belirlenmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 11.06.2020 tarihli ve 2019/1085 Esas, 2020/480 sayılı Kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 35. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9744, Karar No: 2019/8838, Tarih: 04.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/9744 E.  ,  2019/8838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı (sanık ...); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hırsızlık (sanıklar); basit cinsel saldırı (sanık ...)

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamada alınan doktor raporuna göre akıl hastalığı bulunduğu tespit edilen mağdureye hükümden sonra Samsun 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.04.2018 kesinleşme tarihli, 2018/82 Esas, 2018/524 Karar sayılı ilamı ile ablası Semiha İnaç'ın vasi tayin edildiği Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrolden anlaşılmakla, hükümleri temyize hakkı bulunan vasiye yokluğunda verilen gerekçeli kararın tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyiz edilmesi halinde bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3042, Karar No: 2020/6083, Tarih: 08.12.2020

**16. Ceza Dairesi         2018/3042 E.  ,  2020/6083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, Örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : Sanıklar hakkında TCK’nın 220/7 ve 314/3 maddeleri

delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 3 ve 4. maddeleri delaletiyle 5/1, TCK’nın 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Duruşma istemi içermeyen temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, 6352 sayılı Kanunun amaç, kapsam ve gerekçesi, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle, 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı sanığın kasta dayalı kusuru, güttüğü amaç ve saik ile sübutu kabul edilen silahlı terör örgütüne yapılan yardımın derecesi ve niteliği de göz önünde bulundurularak; sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri açısından; dosyada mevcut delillere göre, örgüt için mezarlık yapmaktan ibaret eylemlerinin silahlı terör örgütüne yardım olduğu yönündeki mahkeme kabulünde isabetsizlik olmayıp, yardımın niteliğine göre TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasının 2. cümlesinde yer alan düzenleme uyarınca hukuka, vicdana, dosya kapsamına uygun ve gösterilen indirim miktarı ile orantılı makul oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yasal gerekçe de gösterilmeksizin yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2-Kabul ve uygulamaya göre;

Mahkemenin gerekçeli karar başlığında, işlenen suçun adının "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme" yerine “Silahlı terör örgütüne üye olma” olarak yazılması,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 08.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1896, Karar No: 2015/3530, Tarih: 06.07.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/1896 E.  ,  2015/3530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1)İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/119599 sayılı soruşturma dosyası ile dosyamızdaki sanıkları da kapsayan şüpheliler hakkında 2008 yılında örgütlü olarak...ili ve ilçelerinde yaptıkları hırsızlıkların tespiti, belirtilen teşekküllerin faaliyetlerinin tespit edilerek deşifre edilmesi ve delillerin toplanması amacıyla 2008 yılında meydana gelen suç işlemek amacıyla örgüt kurma (2,7,8. Fıkralar hariç madde 220) suçunun işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilme imkanının bulunmaması nedeniyle şüphelilerin telefonlarının 26/12/2008 tarihli...5. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/ 1035, 07/01/2009 tarihli ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/21, 12/01/2009 tarihli...4. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/33,14/01/2009 tarihli ...6. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/27, 15/01/2009 tarihli...6. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/17, 27/01/2009 tarihli...3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/52, 03/02/2009 tarihli...8. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/103-98 sayılı kararları ile 5271 sayılı CMK'nın 135. maddesi gereğince 3 ay süre ile dinlenip tespitine, ses kayıtlarının yapılmasına, sinyal bilgilerinin elde edilmesine karar verilmiştir. Bu kapsamda alınan dinleme kararının dosyamızdaki suç tarihinden önce alınmış olması nazara alındığında, dinleme kararının işlenmiş bir suçun tespitinin sağlanması bu suçla ilgili ve bu suçun CMK 135.maddede sayılan katalog suçlarla ilgili delil elde etme yöntemi olması ve başkaca delil elde etme imkanının olmaması durumunda katalog suçlar için başvurulabilecek bir delil elde etme yöntemi olduğundan, müştekiye yönelik hırsızlık suçu açısından bu dinleme kararının esas alınamayacağının gözetilmemesi,

2) İlgili kararlara istinaden yapılan dinleme esnasında alınan sinyal bilgilerinin yer ve tarih olarak uyuştuğu, konuşma içeriklerinden müştekiye yönelik hırsızlık suçunun işlendiği şüphesi ile sanıklar hakkında 2009/13705 esas sayılı soruşturma başlatılmış, ilgili tape kayıtlarına dayanılarak iddianame düzenlenmiş ve mahkemece yapılan yargılama sonucu iletişim tespit tutanakları, suç görüşmelerine ilişkin 12 adet CD hükme esas alınarak sanıkların mahkumiyetine karar verilmiştir.

Burada çözümlenmesi gereken husus ilgili dinleme kayıtlarının hukuku uygun delil olup olmadığı bu haliyle hükme esas alınıp alınamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Burada çözümlenmesi gereken husus ilgili dinleme kayıtlarının hukuku uygun delil olup olmadığı bu haliyle hükme esas alınıp alınamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulu 2006/4.MD-122 E., 2006/162 K. sayılı kararında "Bu düzenleme, yürürlükten kalkan 4422 sayılı Yasadaki düzenlemeye paralel olmakla birlikte, farklı olarak bir başka suçun işlendiği şüphesini uyandıracak şekilde tesadüfen elde edilen kanıtların değerlendirilmesi olanağı da tanınmıştır. Ancak, telefon dinlemesi sırasında tesadüfen elde edilen kanıtların dikkate alınabilmesi için, söz konusu suçun da 135. maddede sayılan katalog suçlardan birisine uygun olması gerekmektedir. Bu halde, durum derhal C.savcısına bildirilerek bu kanıtın değerlendirilmesi söz konusu olabilecek ve yasa dışı elde edilmiş kanıt olarak değerlendirilmeyecektir. " açıklamaları yer almaktadır.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; suç işlemek amacıyla örgüt kurma şüphesiyle soruşturma başlatıldığı yapılan dinleme esnasında tesadüfen farklı bir suçun (hırsızlık) işlendiği şüphesini uyandıran sinyal bilgilerinin ve görüşme kayıtlarının elde edildiği bu veriler ışığında eldeki dosyanın oluşturulduğu ancak bu kanıtların 5271 sayılı CMK' nın 135. maddesinde sayılan katalog suçlar arasında sayılmayan hırsızlık suçuna ilişkin olması nedeniyle hukuka aykırı delil niteliğinde bulunması ve soruşturma ve kovuşturma aşamasında kullanılması mümkün olmadığı gözetilmemesi,

3) Kabule göre de;

A) Suç adresinin ... Mahallesi 3959/1 Sokak 3/2 Konak olduğu, hükme esas alınan konuşmaların yapıldığı yere ilişkin sinyal bilgilerinin ... Mahallesi, 3802 Sokak No:3 .../Konak, ...Mahallesi 4903 Sokak (...), ...r Mahallesi, 3915 Sokak No:9 ...r Mahallesi, ... Caddesi,9197 Sokak No.4 ... Apartmanı ...r, ... No:41 ... Mobiyla Binası adreslerinden alındığı, ancak sinyal bilgilerinin alındığı yerlerle suçun işlendiği yerin aynı yer olup olmadığı yönünde herhangi bir tespit yapılmadığı, dinleme kayıtları ve sinyal bilgileri dışında dosyada başkaca bir delil bulunmamasına rağmen yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi,

B) 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanıkların 53/1-c maddesindeki haklardan 53/3 maddesi gereğince koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,