muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2679, Karar No: 2018/3259, Tarih: 09.05.2018

Kabule göre;

Banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan; Her banka için ayrı bir suç ve aynı banka adına birden fazla kart olması sebebiyle kendi içinde zincirleme suç oluştuğu halde, tek bir zincirleme suç kabul edilerek sanığa eksik cezaya hükmedilmiş olması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi gereğince banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesine, 09.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16745, Karar No: 2014/27010, Tarih: 03.07.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/16745 E.  ,  2014/27010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin hatalı yazımı mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilmiş; suç tarihi itibariyle eski ve yeni kanun hükümlerinin karşılaştırılmaması sonuç cezaya etkili görülmediğinden tebliğnamede yazılı bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Müsaderesine karar verilen tesislerin değeri üzerinden katılan idare lehine nispi vekalet ücreti tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince karara “Müsaderesine karar verilen tesislerin değeri üzerinden 600,-lira nispi vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılan idareye verilmesine,” cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5195, Karar No: 2023/1011, Tarih: 13.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/5195 E.  ,  2023/1011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığı

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında iflas davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilerek davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşmalı temyiz edilmişse de; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 ncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma isteğinin reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı şirketin ortağı iken davalı şirketin ... Sigorta'ya olan 20.000,00 Euro cari hesap borcunu davalı adına ödediğini ve aynı tarihte davalı tarafa ödediği bedeli alacak kaydetmesi için ihbar yazısı gönderdiğini, müvekkilinin alacağını tahsili için başlattığı iflas yolu ile icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline, depo kararı verilerek şartların oluşması halinde davalının iflasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkili şirket adına ödeme yaptığını kabul etmediklerini, davacı şirketin müvekkilin eski ortağı olup hisselerinin tamamını 07.02.2019 tarihli pay devri sözleşmesi ile ... Industrial Corp.'a devrettiğini, payların devri öncesinde müvekkili şirket yönetim kurulu başkanı olan ... ve Jack Cheng arasında 15.01.2019 tarihli sözleşme imzalandığını, sözleşme uyarınca da ödenmesi gereken herhangi bir borç varsa bundan münhasıran ...'ün sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, 01.07.2021 tarihli ıslah dilekçesiyle savunmasını genişleterek 15.01.2019 tarihli sözleşme gereği davalının borç ve riskleri dikkate alınarak 67.000.000 USD aşan kısmın hüküm altına alınacak miktardan takas ve mahsubunu talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi raporu ile davacının davalı şirkete ait 20.000,00 Euro borcu ödediği ve bu oranda alacaklı olduğunun sabit olduğunu, öncelikle açık bir feragat beyanı yoksa eski ortağın hissesini devretmesi şahsi alacağını da devrettiği anlamını taşımadığını, eski ortak hisseye bağlı borç ve alacakları hisse devir sözleşmesi ile birlikte devretmekte olup şahsi alacağı hisse devri ile birlikte yeni ortağa geçemeyeceğinden eski ortağın şirketten olan alacağı şirketin borcu olarak varlığını devam ettirdiğini, davalı şirket tarafından eski ortak olan davacının alacağının yeni ortağa virmanlanmasının eski ortağın alacağının ödendiği anlamını taşımadığından davacı eski ortağın borç olarak verdiği parayı şirketten geri isteyebileceği gibi 07.02.2019 tarihli hisse devir sözleşmesinin 4.3 maddesinde davacının davalı şirketten olan alacaklarının saklı tutulduğu, 15.01.2019 tarihli sözleşmenin bu davaya uygulanmasının mümkün bulunmadığı, ayrıca davalı şirketin takas ve mahsup talebinin tarafların alacaklarının karşılıklı olmamaları ve farklı ilişkilerden doğması nedeniyle yerinde olmadığı anlaşıldığından davalının itirazının haksız olduğu, davalı tarafından depo emrine konu borç miktarının da mahkeme veznesine depo edildiği gerekçesiyle iflas davasının esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 15.01.2019 tarihli sözleşme davacı şirketin tek sahibi ve yetkilisi ihbar olunan ... tarafından kendi adına asaleten ve davacı şirket başta olmak üzere sahip olduğu şirketler adına temsilen imzaladığından davacı ... bağladığını, davacı şirket alacağının hisse devri nedeniyle devralan dava dışı şirket hesabına virmanlandığını, hisse devir sözleşmesinin 4.3 maddesinde davalı şirket nezdinde doğan alacaklarını saklı tuttuğu belirtilmişse de bu tutarın maddi gerçeği yansıtmadığını, takas talebinin ileri sürülmesi için alacağın aynı veya farklı ilişkilerden doğmasına herhangi bir öneminin bulunmadığını, önemli olan hususun borçların aynı edimlerden oluşması olduğunu, 15.01.2019 tarihli sözleşme belgesinin 10 uncu maddesi uyarınca davacı şirketin sahibi ve tek yetkilisi ...'ün devir tarihi itibari ile davalı şirketin taahhüt etmiş ve henüz ortaya çıkmamış tüm risk ve borçlarının toplam 67.000.000 USD olduğunu, bunu aşan miktarın kendisine rücu edileceğini kabul beyan ve taahhüt ettiği, davalı şirketin devir tarih itibari ile mevcut borç ve risklerinin tespitine yönelik dosyada yeterince inceleme yapılmadığı, davalı şirketin dosyaya yatırılan iflas depo bedelinin nemalandırılması talebinin reddedildiğini, aynı zamanda dosyaya yatırılan 1.000 TL ıslah harcının davalı şirketten alınarak davacıya yatırılmasına karar verilmişse de bu hususun hukuka aykırı olduğunu, söz konusu harcın davalı tarafça dosyaya yatırıldığını, bilirkişi raporu ile uzman görüş arasındaki çelişkiler giderilmeden hüküm tesis edildiğini beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sözleşmelerin nispiliği ilkesi gereğince ancak sözleşmenin tarafları birbirlerine karşı sorumlu olup birbirlerine karşı ifa ile yükümlü oldukları ve sözleşmenin sadece tarafları bağlayacağını, 15.01.2019 tarihli belgenin dava dışı ... Inc. ile davalı ...Ş, 21.01.2019 hisse devir sözleşmesinin ... İndustrial Coıp ile davacı ..., 07.02.2019 tarihli Pay Devri Sözleşmesi'nin ... İndustrial Coıp, davacı .... ve ... arasında imzalandığı, 15.01.2019 tarihli belgenin tarafları arasında davacı şirket ve davacı şirketin cari hesap alacağının virmanlandığı ... Ind. Corp bulunmadığı gibi yapılan tercüme metinlerinden 15.01.2019 tarihli bu belgenin hisse devri sözleşmesi niteliğinde olmadığı, belgenin satışa hazırlık amacıyla yapılan müzakerelerin yazılı hale getirildiği bir metin olarak değerlendirilmesi gerektiği, 07.02.2019 tarihli pay devri sözleşmesinin 4.3. maddesi uyarınca davacının davalı şirket hisselerini devrederken davalıdan hisse devir tarihine kadar olan ve hisse devir tarihine kadar devralmış olduğu alacaklarına ilişkin haklarını saklı tuttuğunun anlaşıldığı, davalının 15.01.2019 tarihli belgenin sözleşmenin tarafları için bağlayıcı olduğu, iş bu belgeye dayalı hak talebinin de sözleşmenin tarafları için geçerli olabileceği, davalı vekilince sunulan ıslah dilekçesinde davalı şirketin 15.01.2019 tarihli belgeden kaynaklı olarak bir alacak iddiasında bulunduğu ve takas talebinde bulunduğunun anlaşıldığı, bu belgedeki taahhütlerin yerine getirilmemesine dayalı olarak alacaklı sıfatının bulunduğunu iddia edebilecek olanın sözleşmenin tarafı dava dışı ... Inc olduğu, zira bu belgenin dava dışı ... ile davalı ... arasında imzalandığının açık olduğu, davalının 15.01.2019 tarihli belge gereğince takas iddiasında bulunabilmesinin mümkün görülmediği, davacı şirketin alacağının davalının cari hesapta kayıtlı olduğu, davalı firmadan alacaklı olmasına karşın davalı firmanın davacı şirketten alacaklı bulunmadığı, takas için aranan karşılıklılık şartının davada gerçekleşmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun hükmün 4 no.lu maddesinde yer alan ıslah harcının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine dair ibare ve iflas depo bedelinin nemalandırılmaması nedeniyle kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilerek iflas davasının esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; sözleşmenin nispiliği ilkesi gereğince 15.01.2019 tarihli sözleşmenin somut olaya uygulanamayacağı gerekçesinin tarafların ortak ve gerçek iradelerine açıkça aykırı olduğunu, bu sözleşmenin sadece imza kısmına bakılarak nispilik ilkesi gerekçe gösterilmesinin hatalı olduğunu, bu sözleşmede ...'ün kendi adına asaleten davacı şirket başta olmak üzere sahip olduğu şirketler adına temsilen imzaladığını, salt belgenin üzerinde ... Inc. antetinin yer alması sebebiyle bahse konu hisselerin bu şirkete devredildiği sonucuna varılmasının doğru olmadığını, bu şirket ile ... şirketinin bağlı grup şirketi olduğu, aralarında organik bağ olduğu ileri sürülmesine rağmen bu hususta araştırma yapılmadığını, davacı şirketin hissesini devrederken müvekkil şirket hissesine karşılık gelen borçlar için bir üst sınır belirlediğini, bu üst sınırdan daha fazla borç çıkmayacağını taahhüt ettiğini, hisse devir sözleşmesinin 4.3. maddesi uyarınca müvekkil şirket nezdinde doğan alacakların saklı tutulduğu belirtilmişse de bu hususun maddi gerçeği yansıtmadığını, aksine ilgili madde uyarınca verilmiş olan bilançoda yer almayan mükellefiyet ve risklerin tamamının davacı şirkete ait olduğunu, takas ve mahsup talebinin reddinin hukuka aykırı olduğunu, müvekkil şirketin devir tarihi itibarıyla mevcut borç ve risklerinin tespitine yönelik dosyada yeterince delil toplanmadığını beyanla Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması ile davanın tümden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, İİK'nun 156 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılmış itirazın kaldırılması suretiyle takip borçlusu davalı şirketin iflâsı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 156 ncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1221, Karar No: 2023/9048, Tarih: 24.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/1221 E.  ,  2023/9048 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, 28.11.2014 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca 24.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. Sanığın 14.01.2015 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 14.01.2015 tarihli eylemin 24.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararından önce işlendiğinin anlaşılması üzerine soruşturma dosyalarının birleştirebilmesi amacıyla 24.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılmasına ve soruşturma dosyalarının birleştirilmesine karar verilmesinin ardından, sanık hakkında 25.03.2015 tarihinde yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli ve 2015/920 Esas, 2015/992 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

C. Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli ve 2015/920 Esas, 2015/992 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, Mahkemede verdiği beyanını kabul etmediğine, ağır bir karar olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiğine, lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'ın 28.11.2014 tarihinde eşini darp etmesi üzerine eşinin alınan ifadesinde, eşi olan sanığın uyuşturucu madde kullandığını beyan ettiği, sanığın alınan savunmasında uyuşturucu madde kullandığını ikrar ettiği, Adli Tıp Kurumu Adana Grup Başkanlığı Kimya İhtisas Dairesinin 28.01.2015 tarih ve 5614 sayılı raporu ile sanığın alınan kan örneğinde yapılan incelemede anfetamin grubu etken

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'ın 28.11.2014 tarihinde eşini darp etmesi üzerine eşinin alınan ifadesinde, eşi olan sanığın uyuşturucu madde kullandığını beyan ettiği, sanığın alınan savunmasında uyuşturucu madde kullandığını ikrar ettiği, Adli Tıp Kurumu Adana Grup Başkanlığı Kimya İhtisas Dairesinin 28.01.2015 tarih ve 5614 sayılı raporu ile sanığın alınan kan örneğinde yapılan incelemede anfetamin grubu etken

maddelerden bulunduğunun tespit edildiği, yürütülen soruşturma neticesinde sanık hakkında 24.02.2015 tarihli kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, 14.01.2015 tarihinde Adana Asayiş Şube Müdürlüğüne bağlı Güven Timi olarak görev yapan polis memurlarının durumundan şüphelendikleri sanık ve arkadaşının yanına gittikleri, kimlik bilgilerinin göstererek sanıkların kaba üst aramasını yaptıkları, arama neticesinde sanığın üzerinde ganyan kuponuna sarılı vaziyette 2 adet rulo halinde esrar maddesi ele geçirildiği, sanığın üzerinden çıkan daralı ağırlığı 6,50 gr olan maddenin esrar elde edilmesine elverişli kenevir bitkisi parçası olduğunun tespit edildiği, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak suçundan yapılan soruşturma neticesinde; uyaptan kaynaklı sorun nedeniyle sanık hakkında 24.02.2015 tarihinde verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın kaldırıldığı, soruşturma dosyalarının birleştirilmesine karar verildiği, daha sonra sanık hakkında 26.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestliğe tabi tutulmasına karar verildiği, söz konusu kararın sanığa tebliğ edildiği, dosyanın Adana Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, sanığın Adana Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından tedavi edildiği ve takip altına alındığı, ancak sanığın süreç içerisinde tedavi programının gereklerine uygun davranmadığının tespit edildiği, bunun üzerine sanığa tedavi programının gereklerine uygun davranması gerektiği hususundaki uyarı tebliğinin 06.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, ancak sanığın tedavi programının gereklerine uygun davranmadığı, sanığın kendisine uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar ettiğinin tespit edildiği, sanığın savunmasında uyuşturucu kullandığı ve kullanmak için bulundurduğunu ikrar ettiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı uyuşturucu ve uyarıcı madde kullanmak suçunu işlediği, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun

araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,