muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/33009, Karar No: 2023/563, Tarih: 14.02.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/33009 E.  ,  2023/563 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/30 E., 2021/975 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2019 tarihli ve 2019/412 E. 2019/457 K. sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince verilen beraat hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2019 tarihli ve 2019/412 Esas 2019/457 sayılı Kararı ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

2-Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesi, 26.04.2021 tarihli ve 2020/30 Esas 2021/975 sayılı Kararı ile O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebinin 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3-Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanığın Bank ... hesap hareketleri, örgütle iltisakı nedeniyle kapatılan kurumlarda çalışma kaydının bulunması, haklarında aynı suçtan kovuşturmalar bulunan kişilerle para transferleri bulunması nedenleriyle atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Silahlı terör örgütüne üye olma iddiasıyla hazırlanan iddianame kapsamında mahkemece yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince "...Her ne kadar Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 25.07.2019 tarih 2019/120591 soruşturma, 2019/36986 Esas, 2019/7549 sayılı iddianamesi ile sanık ...'nün silahlı terör örgütüne üye olma suçundan TCK'nın 314/2, 53, 63, 58/9, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddeleri gereğince cezalandırılması talebi ile mahkememize kamu davası açılmış ise de;

FETÖ/PDY ilişkin veri havuzunda yapılan sorgulamada, KHK ile kapatılan iş yerinde çalıştığına dair SGK kaydı olduğunun belirlendiği,

FETÖ/PDY ilişkin veri havuzunda yapılan sorgulamada, KHK ile kapatılan iş yerinde çalıştığına dair SGK kaydı olduğunun belirlendiği,

Sanığın, ByLock programı kullanıcılar listesinde 0541 (...) (..) 93 nolu adına kayıtlı telefon hattı üzerinde ByLock kaydının bulunduğu, ancak iddianame de belirtildiği şekilde bu telefon hattını sanığın kullanmadığı, K. K. isimli çalıştığı yerdeki müdürünün kullandığının belirlendiği,

Sanığın Bank Asyada hesabı olduğunun tespit edildiği,

Sanığın temizlik görevlisi olarak yapıyla iltisaklı kurumlarda çalışmasından dolayı SGK kaydının olduğunu, Bank ... hesap hareketleri incelendiğinde, söz konusu hesaba sanığın maaşının yatırıldığı ve bunun sanık tarafından kullanıldığı, diğer hareketlerin sanığın günlük ihtiyaçları düzeyinde kaldığı, hesaba herhangi bir şekilde şüphe oluşturacak harici paranın yatmadığı ya da hesaptan bu türden para transferinin olmadığı, bankanın desteklenmesine yönelik hesap hareketine rastlanılmadığı, sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği anlaşılmakla.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda ve dosya içerisindeki tüm belgeler ile Yargıtay 16. Ceza Dairesinin (24.09.2018 ... ve 2017/3363-2018/2760 sayılı ilamı gibi) benzer dosyalardaki bozma kararlarının içeriği de dikkate alındığında; sanığın, terör örgütünün nihai amacından haberdar olduğunu, silahlı terör örgütü ile arasında organik bağ kurulduğunu, örgütünün kuruluş amaçlarını faaliyetlerini benimseyerek iradi olarak örgütün amacı, talimatları doğrultusunda ve hiyerarşik yapısına dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluluk içeren faaliyeti bulunduğuna ve çağrıya uyarak Bank Asyaya para yatırdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve yeterli delil bulunmadığı, şüphe sanık lehine düşünülmesi gerektiğinden CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince yüklenen silahlı terör örgütüne üye olmak suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması..." şeklinde gerekçeyle beraat hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucuna uygun şekilde oluşan kabul ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre; delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu ve İlk Derece Mahkemesi kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı cihetle, Mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf isteminde ileri sürdüğü itirazlar yerinde görülmediğinden, istinaf başvurusunun ESASTAN REDDİNE karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

a)Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

IV. GEREKÇE

a)Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

b) BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 inci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen mutad bankacılık işlemlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceğinin kabul edilmesi gerekir. Ancak örgüt liderinin talimatı üzerine ve örgüte yardım kastıyla yapılan, örgütün amacına hizmet eden ödeme ve sair bankacılık işlemlerinin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak değerlendirilmesi mümkündür.

c)Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de mevcut cari hesabı üzerinde Temmuz 2016 tarihine kadar devam eden bankacılık işlemlerinin örgüt liderinin talimatı üzerine ve örgüte yardım kastıyla yapıldığına ilişkin kesin ve yeterli delil ikame olunamamasına nazaran anılan örgüte ait kurumlarda temizlik görevlisi olarak çalışan sanığın beraatine dair inceleme konusu hükümde, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası ile gerekçe içeriğine göre hukuka aykırılık saptanmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 26.04.2021 tarihli ve 2020/30 Esas 2021/975 sayılı Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12706, Karar No: 2010/8340, Tarih: 01.07.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12706 E.  ,  2010/8340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı şirkete aralarındaki ticari ilişki nedeniyle mal satıp teslim ettiğini, cari hesaba ve faturaya dayalı olan müvekkilinin alacağının ödenmemesi üzerine başlatılan takibe davalı tarafça itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafça teslim edilen malların ayıplı olduğu, bu ayıbın süresi içerisinde davacıya bildirildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda uyuşmazlığın davalı tarafından kesilen 23.895.-TL.bedelli reklamasyon faturasının davacı defterlerinde kayıtlı olmamasından kaynaklandığı, davacı tarafça satılan fermuarlarda açık ayıp olduğu, davalının söz konusu açık ayıba ilişkin ihbarı süresinde yaptığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 1.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11014, Karar No: 2012/12359, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11014 E.  ,  2012/12359 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Fuhuş suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.12.2010 gün ve 2010/264 Esas, 2010/1005 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra, temyiz aşamasında sanığın 09.07.2011 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamından temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın DÜŞMESİNE, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/9450, Karar No: 2017/3540, Tarih: 03.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/9450 E.  ,  2017/3540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılardan ...'in sevk ve idaresindeki ve ... Bakım Onarım Şube Müdürlüğü demirbaşına kayıtlı ... plakalı araçla davalı ...'in maliki olduğu ... plakalı aracın karışmış oldukları kaza sonucunda müvekkili belediyeye ait araçta 6.288,22 TL hasarın meydana geldiğini, kazanın akabinde tutulan Jandarma kaza raporu ile de bu hususun tespit edildiğini, verilen zararın tazmini için davalı ...'e yazılı uyarıda bulunulduğunu, fakat kazada kendisinin hatalı bulunmadığından bahisle oluşan zararı ödemediğini, kazanın şantiye sahasında meydana gelmesi nedeniyle kendilerince kusurlu tarafın ve oranının tespit edilmesinin mümkün olamadığını, bu nedenle her iki araç sürücüsünün davada davalı olarak taraf gösterildiğini, hasar bedeli 6.288,22 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Demir cevap dilekçesinde özetle; açılan davaya itiraz ettiğini, aracını kullanan kişinin dava dışı 3. bir kişi olduğunu, aracının sigortalı olduğunu, sigortanın oluşan zararı ödememesi için her hangi bir nedenin de bulunmadığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı ... davaya cevap vermemiş olup, ancak 16/06/2015 tarihli celsede; olayda kusurunun bulunmadığını, buna ilişkin delillerini ve tanıklarını mahkemeye sunacağını beyan etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; denetime açık bilirkişi raporu ile davalı sürücü ...'in kusursuz olduğu, bu nedenle davacının bu davalıdan tazminat talep etme hakkının bulunmadığı, kazanın oluşumunda tüm kusurun %100 kusur oranı ile ... plakalı kamyon sürücüsü dava dışı Kenan Kakık'a ait olduğu belirlenmiş olup, kısa kararda taraflar karıştırılarak, davanın kabulü ile 6288,22 TL nin kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalı ... den alınarak davacıya verilmesine, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiş, gerekçeli kararda kararda tarafların isimlerinin karıştırıldığı belirtilmiş ve kısa karara bağlı kalarak gerekçeli karar yazıldığı belirtilmiştir.

Hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazası nedeni ile oluşan maddi hasarın tahsili istemine ilişkindir.

Hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazası nedeni ile oluşan maddi hasarın tahsili istemine ilişkindir.

10.04.1992 gün 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hakimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasını öngörmektedir. Kısa kararda hükmedilen bir yükümlülüğünün gerekçeli kararda hüküm altına alınmamış olmasının çelişki teşkil etmediğini söylemek mümkün değildir. Yargı erkinin görev ve yetkisi ... ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak keza İBK'nın bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir.

Tefhim edilen hüküm başka gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki İBK ile bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Diğer taraftan 1086 sayılı HUMK.’nun 381.- 389. maddelerinde (6100 sayılı HMK m. 294-297), hükmün tefhimi, nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. HUMK’nun 388. maddesinde (HMK m. 297/II); hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu açıklanmıştır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hüküm, infazı kabil ve uygulanabilir olmalıdır.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

...'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

...'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Somut uyuşmazlıkta, yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı 08.03.2016 tarihli tensip kısa kararında "davanın kabulü ile 6288,22 TL nin kaza tarihi olan 23.05.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... den alınarak davacıya verilmesine, Davalı ... ... aleyhine açılan davanın reddine” denildiği halde, gerekçeli kararda “davanın kabulü ile 6288,22 TL nin kaza tarihi olan 23.05.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... den alınarak davacıya verilmesine, Davalı ... aleyhine açılan davanın reddine” şeklinde yazıldığı görülmektedir. Bu durum HMK'nin 294/3. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas-1992/4 Karar Sayılı ... İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderildiği bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre bu aşamada davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 03/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/822, Karar No: 2018/3235, Tarih: 21.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/822 E.  ,  2018/3235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Suç tarihinin karar başlığında gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.