muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1896, Karar No: 2015/3530, Tarih: 06.07.2015

C) Sanık ... hakkında TCK’nın 58/7. ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Kanunun 108/2. maddeleri uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydına göre en ağır cezayı gerektiren mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmediği ayrıca birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması suretiyle infazda duraksamaya neden olunması,

D) Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu hususta karar verecek merci 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5. fıkrası ile tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıvermeye ilişkin hükümlerin uygulanacağı belirtilmiştir. Bu nedenlerle denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince sanıklar hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilip bu süre içinde sanıklara rehber uzman görevlendirilmesine yer olmadığına karar verilmek suretiyle 5275 sayılı Kanun'un 108/4 maddesine aykırı davranılarak infaz hakimliğinin takdir hakkına müdahale edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1629, Karar No: 2021/1087, Tarih: 04.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2018/1629 E.  ,  2021/1087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Gerekçeli kararda sanığın üzerine yüklenen eylem yönünden etkin pişmanlık hükümlerinin bulunması nedeniyle uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmişse de, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20717, Karar No: 2010/6124, Tarih: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20717 E.  ,  2010/6124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/8825, Karar No: 2012/5201, Tarih: 14.05.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/8825 E.  ,  2012/5201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 14/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2928, Karar No: 2023/5364, Tarih: 29.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/2928 E.  ,  2023/5364 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekili, sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 1. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 29.02.2012 tarihli ve 2012/1 Esas, 2012/156

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 1. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 29.02.2012 tarihli ve 2012/1 Esas, 2012/156

Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na (5846 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 81 inci maddesinin onuncu fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği 10 ... hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına, verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve suça konu kitapların müsaderesine karar verildiği, verilen karara itiraz edilmeden 14.03.2012 tarihinde kesinleştirildiği, ancak sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde 08.02.2015 tarihinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle, Bakırköy 1. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 29.02.2012 tarihli ve 2012/1 Esas, 2012/156 Karar sayılı dosya yeniden ele alınarak Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarihli ve 2015/711 Esas, 2016/64 Karar sayılı ilamı ile sanığın 5846 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 71 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereği 6.080,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, verilen karara karşı sanığın temyiz isteminde bulunması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 02.06.2021 tarihli ve 2021/1748 Esas, 2021/6096 Karar sayılı ilamı ile ''... CMK'nin 231/11. maddesinde yer alan, '' Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir” şeklindeki düzenleme karşısında, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucunda sanığa hakkında 5846 sayılı Kanunun 71/1 maddesi gereğince adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle CMK'nin 231/11. maddesine aykırı davranılması, TCK'nin 52/4. maddesi gereğince taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilebileceğine dair ihtarın yapılmaması...'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2.Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli ve 2021/360 Esas, 2022/144 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 81 inci maddesinin onuncu fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği 10 ... hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına, ancak kazanılmış hak nedeniyle 6.080,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılanlar vekilinin temyiz sebebi, tarafları lehine vekalet ücreti verilmesi gerektiğiyle sınırlıdır.

2.Sanığın temyiz sebebi, verilen kararı temyiz etme iradesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağına göre, 24.12.2010 tarihinde kolluk görevlilerinin Bahçelievler metrobüs durağı üst geçit altında yapmış oldukları kontrolde, sanığın seyyar tezgahta bandrolsüz kitap satışı yaptığının tespit edildiği ve seyyar tezgahta yapılan sayım sonrası 39 adet başka esere ait bandrollü kitap ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Katılanlar vekilinin 6 aylık süre içerisinde hak sahipliğini ispatlamaya yönelik belgeleri dosyaya

sunduğu anlaşılmıştır.

3.04.07.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre, ele geçen kitapların ilim ve edebiyat eseri niteliğinde oldukları ve kitaplarda bandroller olmasına karşın bu bandrollerin bir başka esere ait olduğu, ancak suç konusu kitaplar üzerinde usulsüz olarak kullanıldığı tespit edilmiştir.

4.Sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'un 71 inci maddesinin birinci fıkrası ve 81 inci maddesinin dördüncü ve onüçüncü fıkraları uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı anlaşılmakla, mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca 5607 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin onuncu fıkrası uyarınca ek savunma hakkı tanındığı anlaşılmıştır.

5.Sanığın aşamalardaki savunmasında, kitaplarda bandrol olduğunu, ancak bu bandrollerin usulsüz olduğunu bilmediğini beyan ederek üzerine atılı olan suçlamayı kabul etmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının henüz hukuken varlık kazanmadığı, hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle müsadereye ilişkin kararın bu aşamada infaz edilemeyeceği, bu haliyle infazı mümkün bulunmaması nedeniyle iddianamede müsaderesi talep edilen davaya konu eşya hakkında denetime ve infaza olanak verecek biçimde yeniden karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, bu durumun mahallinde her zaman giderilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının henüz hukuken varlık kazanmadığı, hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle müsadereye ilişkin kararın bu aşamada infaz edilemeyeceği, bu haliyle infazı mümkün bulunmaması nedeniyle iddianamede müsaderesi talep edilen davaya konu eşya hakkında denetime ve infaza olanak verecek biçimde yeniden karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, bu durumun mahallinde her zaman giderilmesi mümkün görülmüştür.

1.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 02.06.2021 tarihli ve 2021/1748 Esas, 2021/6096 Karar sayılı ilâmıyla bozulmasına karar verilen mahkemenin 16.02.2016 tarihli hükmünün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, bozmadan sonra kurulan incelemeye konu kararda 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği sanığın kazanılmış hakkı gereği önceki hükümde yer alan sonuç cezanın infazına karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Açıklanan hüküm ile kendisini vekil ile temsil ettiren katılanlar lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre belirlenecek vekalet ücretinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararıyla hükmolunan vekalet ücretinin mahsup edilmesi suretiyle vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi, dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli ve 2021/360 Esas, 2022/144 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar vekili ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından cezada kazanılmış hakkın gözetilmesine ilişkin paragraf ile onu takip eden adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragraf çıkartılarak yerine gelmek üzere hükme ''1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği kazanılmış hak nedeniyle cezanın iki ... ara ile 10 eşit taksitle gün karşılığı 6.080,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına, " ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasına ''Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 7.375,00 TL

maktu vekalet ücretinden, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında katılanlar lehine takdir edilen 1.800,00 TL' nin mahsubu ile 5.575,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılanlara verilmesine," ibaresinin eklenmesi, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/34819, Karar No: 2011/4460, Tarih: 08.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/34819 E.  ,  2011/4460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/61170

MAHKEMESİ : Alanya 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2008

NUMARASI : 2008/825 Karar - 2007/694 Esas

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 125/1.maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü, sanık hakkında hapis cezasına hükmedildiğinden bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinin hükmün temyiz kabiliyetini ortadan kaldırmayacağı ve bu nedenle sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-5237 sayılı TCK.nun 125/1.maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü, aynı kanunun 50/2.maddesinde, hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, tayin olunan hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi,

2-Katılanın dosyaya yansıyan bir zararı belirlenmediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında kabul edildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ayrıca dosyaya yansıyan bir zararında bulunmadığı gözetilmeden sanığın katılanın zararını karşılamadığı biçimindeki gerekçe ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231/5.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/03/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1556, Karar No: 2019/2775, Tarih: 15.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/1556 E.  ,  2019/2775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kadastro çalışmalarında köy boşluğu olarak tespit harici bırakılan taşınmazın tescili talebine ilişkindir. Yargıtay Başkanlar Kurulunun 11.01.2019 tarih ve 1 sayılı kararı ile hazırlanan, 30.01.2019 tarihli ve 2019/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurulunca kabul edilip, 31.01.2019 tarihli ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2019 günü yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 15.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24892, Karar No: 2018/12196, Tarih: 20.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/24892 E.  ,  2018/12196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi 1488 ada 39 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak incelenen taşınmazların emlak vergi değeri ile dava konusu taşınmazın emlak vergi değerinin karşılaştırılmasında dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlardan daha değerli olduğu anlaşıldığı halde ters orantı kurularak emsal taşınmazların dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edildiği gibi; emsal alınan taşınmaz satışları 15.04.2011, 25.09.1996 ve 19.04.2000 tarihli olup, değerlendirme tarihi olan 2015 yılına kadar yaklaşık 15 yıl geçtiği dikkate alındığında eski tarihli bu satışların değerlendirmede esas alınması yanıltıcı sonuçlara götürebileceğinden rapor inandırıcı değildir.Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle ve emsal taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların. Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılıp, bilirkişi rapor denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulmasının düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10458, Karar No: 2019/8819, Tarih: 04.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/10458 E.  ,  2019/8819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kasten yaralama, tehdit, hakaret, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın nitelikli cinsel saldırı, hakaret, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraati ile tehdit ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyetine dair Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.05.2017 gün ve 2017/95 Esas, 2017/159 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak atılı suçlardan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda kurulan gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.