muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4415, Karar No: 2018/7529, Tarih: 10.12.2018

Somut olayda mahkemece, çekişmeli taşınmazlara ait tesis kadastrosuna ait ölçü krokisi ve ölçü cetveli ile çekişmeli 1506 parsel sayılı taşınmazın 829 parsel sayılı taşınmazdan ifrazen oluşturulduğu anlaşılmasına göre bu taşınmazın ifrazına ilişkin bilgi ve belgeler ile arazi kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları ile temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları getirtilmemiş, uzman bilirkişi kurulundan yukarıda açıklanan şekilde rapor ve harita alınmamış, bilirkişi kurulunun taşınmazın tesis kadastrosu sırasındaki ve uygulama kadastrosu sırasındaki durumunu net olarak ortaya koymayan, tesis ve uygulama kadastrolarına ait paftalar ile komisyon tarafından oluşturulan haritanın dahi çakıştırılmadığı denetime elverişsiz ve soyut raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Hal böyle olunca; öncelikle yukarıda belirtilen eksik belgeler temin edilmeli, daha sonra harita mühendisi sıfatına sahip önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu, yerel bilirkişi ve taraf tanıkları hazır olduğu halde mahallinde keşif yapılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, teknik bilirkişiler eliyle yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılmalı, taşınmazlardaki yüzölçüm farklılığının hangi nedenden kaynaklandığı kesin olarak belirlenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi kabule göre de çekişmeli taşınmazların uygulama tespitlerinden sonra ... Komisyonuna yapılan itiraz neticesinde taşınmazların sınır ve yüzölçümleri değiştirildiği halde davanın reddine karar verildikten sonra “taşınmazların komisyon kararı gibi tescillerine” karar verilmesi gerekirken; “uygulama tespitleri gibi tescillerine” karar verilmesi dahi isabetsiz olup, davacı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 10.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8644, Karar No: 2021/979, Tarih: 25.01.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/8644 E.  ,  2021/979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kayden 09.04.1998 doğumlu olup, aynı zamanda karar celsesi de olan 14.06.2016 tarihli celsede 18 yaşını ikmâl ettiği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 185/1. maddesi gereğince duruşmanın açık yapılarak hükmün de açık oturumda açıklanmasında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK.nın 50. maddesinde kısa süreli hapis cezasının ''Suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre,'' adli para cezası ve seçenek yaptırımlara çevrilebileceği hükmünün düzenlenmiş olması ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesi karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında kasıtlı suçtan hapis cezası verildiğinden bahisle yasal olmayan gerekçe ile TCK.nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2738, Karar No: 2013/5533, Tarih: 25.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/2738 E.  ,  2013/5533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

25.12.2012 tarihinde taraf vekillerinin yüzüne karşı verilen kısa kararda kabulüne karar verilen manevi tazminata olay tarihinden yasal faiz kararlaştırılmasına rağmen gerekçeli kararda faize dair bir hükmün bulunmadığı,bu yönüyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında davacı aleyhine farklılık oluştuğu, ayrıca davacı vekili ile hükmü temyiz eden davalı şirket vekilinin gerekçeli kararın tebliği sonrasında gerekçeli temyiz dilekçesini sunacaklarını beyan etmelerine rağmen gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmediği ve bu taraflarca dosyaya sunulan gerekçeli temyiz dilekçelerinin olmadığı anlaşıldığından gerekçeli kararın taraflara tebliği için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14014, Karar No: 2015/15385, Tarih: 24.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/14014 E.  ,  2015/15385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı A.. Ş.. vek.Av. V.. S.. ile davalı B.O. S. ve Tic. A.Ş. vek.Av. R.. A.. arasında görülen dava hakkında Bakırköy 13. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 01.07.2014 gün ve 2013/421 E. 2014/196 K. sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 11.05.2015 gün ve 2015/5501 E. 2015/6929 K. sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 248.00.-TL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 24.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2178, Karar No: 2012/7942, Tarih: 07.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/2178 E.  ,  2012/7942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Maktul ...'in eşi Fatma'nın duruşmaya çağrılmasına ve davetiye tebliğine rağmen duruşmaya katılmadığı gibi CMK 238/1 maddesine göre dilekçe ile veya sözlü olarakta katılma talebinde bulunmadığı ve bu nedenle katılan sıfatı bulunmayan Fatma'nın kanun yollarına başvurma hakkının bulunmadığı anlaşıldığından, Fatma vekilinin müşteki vekili sıfatıyla yaptığı temyiz isteminin, CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2-Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay tarihinden önce maktulün, sanığı yanına çağırarak 200 TL para istediği, sanığın üzerinde 50 TL olduğunu söylemesi üzerine maktulün inanmayarak elini cebine atmaya çalıştığı, cebinde daha çok para olduğunu anlayınca sanığa yumruk attığı, sanığın parayı vermek istemeyince sağ ayağına bir el ateş ederek basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, bu olayla ilgili olarak dava açıldığının anlaşılması karşısında, haksız eylemin niteliği ve ulaştığı boyutta dikkate alındığında mahkemece TCK.nun 29. maddesi uygulaması sırasında yazılı şekilde asgari haddin üzerinde indirim yapılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bu hususa yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun

şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrik indiriminin az olduğuna, CMK 231. maddesinin uygulanması gerektiğine vesaireye, Cumhuriyet Savcısının haksız tahrik bulunmadığına yönelen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına (ONANMASINA), ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 07/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6164, Karar No: 2007/10513, Tarih: 23.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/6164 E.  ,  2007/10513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av....ile davalı vek.Av.... ... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin pasta ve tatlı imalatı işi ile uğraştığını, davalının ürettiği ... yağlarını kullandığını, yağ tenekelerinin paslı olup, pasın yağ içine karıştığının görüldüğünü, bu durumun esnaflar arasında duyulduğunu, müvekkilinin müşteri kaybına uğradığını, ayrıca manevi anlamda da mağdur olduğunu belirterek 15.000.00.-YTL. maddi, 10.000.00.-YTL. manevi tazminatın davalıdan faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının yağları nereden aldığına dair fatura ibraz edemediğini, yağların saklama koşullarına uygun olarak saklandığı için bozulma olabileceğini, davacının maddi zararı ile ilgili delil ibraz etmediği gibi manevi tazminat isteme koşullarının da bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tanık beyanlarına göre davacının zarara uğramasında davalıya atfı kabil bir kusur bulunmadığından kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 500.00.YTL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 23.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5918, Karar No: 2014/11956, Tarih: 03.07.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/5918 E.  ,  2014/11956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, kat mülkiyeti kurulmasına uygun, üzerinde bina bulunmayan taşınmazlarda ortaklığın giderilmesine ilişkindir. Mahkemece de bu şekilde niteleme yapılmıştır.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay ....Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek ....Hukuk Dairesine gönderilmesine, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/66603, Karar No: 2013/9975, Tarih: 29.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/66603 E.  ,  2013/9975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;...dan ... SSK il müdür yardımcılığı görevine naklen atanan sanığın, ikametgahını ...'ye taşımadığı halde taşınmış gibi gösterip hayali bir adres vererek kendisi, eşi ve çocuğu için harcırah ve aile masrafı almak suretiyle kurumu zarara uğrattığı iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda; 6245 sayılı Harcırah Kanunu hükümlerine göre, başka bir yerden naklen atanan memur veya hizmetlinin eş ve çocukları ile bakmakla yükümlü bulundukları aile efradı nedeniyle yolluk ödenebilmesi için, bu kişilerin, memurun veya hizmetlinin yeni görev yerine birlikte ve aynı zamanda gitmeleri gerekmediği gibi, ev eşyalarının da naklinin zorunlu bulunmadığı, memurun atandığı yeni görev yerine giderek göreve başlamasının harcırah ödenmesi için yeterli olduğu, hizmetlinin gidişinde ve ailenin nakli sırasında peşin olarak verileceği hususları gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurları oluşmadığından verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9508, Karar No: 2020/8287, Tarih: 10.12.2020

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2020/9508 E.  ,  2020/8287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili 01.09.2020 tarihli dilekçe ile karşı tarafla sulh olduklarını bildirdiklerinden itiraz hakem heyetince taraf vekillerinin vekaletnamesinde sulh yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın itiraz hakem heyetine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1329, Karar No: 2020/1040, Tarih: 16.12.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1329 E.  ,  2020/1040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “istirdat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 25.04.2012 tarihli dava dilekçesinde; davalı ... (Kurum) tarafından müvekkili şirket aleyhine düzenlenen 76.643,00TL idari para cezasına itiraz ettiklerini, Ankara 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.06.2011 tarih ve 2010/1302 değişik iş sayılı kararı ile itirazın 39.725,00TL için kabul edildiğini, müvekkili şirket tarafından 09.06.2011 tarihli dilekçe ile gerekçeli sulh ceza mahkemesi kararı eklenerek, kurulan hüküm gereği davaya konu para cezasının peşin ödeme indirimi yapılarak ödenmesi için davalı Kuruma başvurulduğunu, Kurumun bu başvuruya 10.06.2011 tarihli yazı ile bakiye miktar olan 36.918,00TL para cezasının 7 gün içinde ödenmesi ve peşin ödeme indirimi yapılmayacağı şeklinde cevap verdiğini, bunun üzerine müvekkilinin 7 günlük süre içerisinde para cezasının tamamını 21.06.2011 tarihinde ihtirazı kayıtla ödediğini, düzenlenen ilk idari para cezasına yapılan itirazın kabulü ile idari para cezasının kısmen iptal edilerek geçersiz hâle geldiğini, mahkeme hükmü gereği tespit edilen miktarın da yapılan tebliğ üzerine 7 gün içerisinde ödendiğini, yeni tahakkuk eden para cezasını peşin ödeyen müvekkiline peşin ödeme indirimi uygulanması gerekirken fazla tahsilât yapıldığını ileri sürerek peşin ödeme indirim tutarı olan 9.229,50TL’nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili 27.06.2012 havale tarihli cevap dilekçesinde; davacı hakkında düzenlenen idari para cezasına ilişkin 20.09.2010 tarihli ve 151627 sayılı bildirim yazısının davacıya tebliğ edildiğini, yazı içeriğinde davacıya Sulh Ceza Mahkemesine başvuru veya idari para cezasının tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde ödenmesi hâlinde peşin ödeme indirimi uygulanacağı şeklinde seçimlik haklar tanındığını, davacının da bu seçimlik haklardan Sulh Ceza Mahkemesine başvuru hakkını kullandığını, davacı hakkında tesis edilen idari para cezasının kesinleşmesi beklenen bir ceza olmadığı gibi itiraz edilmesinin sürelerin işlemesini de durdurmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin İlk Kararı:

İlk Derece Mahkemesinin İlk Kararı:

6. Ankara 4. İş Mahkemesinin 15.11.2012 tarihli ve 2012/518 E., 2012/1809 K. sayılı kararı ile; davaya bakma görevinin genel mahkemelere ait olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine ve kararın kesinleşmesini takiben dosyanın görevli Ankara Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

7. Mahkemece verilen bu kararın taraflarca temyiz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine dosya görevli ve yetkili Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin İkinci Kararı:

8. Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.03.2013 tarihli ve 2012/626 E., 2013/166 K. sayılı kararı ile; davalının idari para cezasını yanlış hesapladığı, davacının da kanuni hakkına dayanarak itiraz ettiği ve itirazında haklı görülerek alacağın daha az olduğuna karar verildiği, mahkemece hesaplanan borcu davacının peşin ödediği, bir kimsenin ceza mahkemesine itiraz etme hakkını kullanmasının bir kusur gibi değerlendirilemeyeceği bu nedenlerle peşin ödeme indirimden faydalanması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

9. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

10. Yargıtay 4. Hukuk Dairesince 13.05.2014 tarihli ve 2013/12225 E., 2014/7630 K. sayılı karar ile; “……5326 sayılı Kabahatler Kanunu 17/6. maddesinde, kabahat dolayısıyla idarî para cezası veren kamu görevlisi, ilgilinin rıza göstermesi halinde bunun tahsilatını derhal kendisinin gerçekleştireceği, idarî para cezasını kanun yoluna başvurmadan önce ödeyen kişiden bunun dörtte üçünün tahsil edileceği ve peşin ödemenin, kişinin bu karara karşı kanun yoluna başvurma hakkını etkilemeyeceğine dair düzenleme getirilmiştir. Yasanın açık hükmünden de anlaşılacağı üzere peşin ödeme indiriminin ön şartı kanun yoluna başvurulmamış olmasıdır.

Davaya konu olayda; davacı önce tahakkuk ettirilen idari para cezasına karşı itiraz kanun yoluna başvurmuş, sonrasında Sulh Ceza Mahkemesi tarafından belirlenen miktarı peşin ödeyerek peşin ödeme indirimi talebinde bulunmuştur.

Şu halde peşin ödeme indirimi için yasanın aradığı ön koşul gerçekleşmemiş olduğundan açılan davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir….” gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

Davaya konu olayda; davacı önce tahakkuk ettirilen idari para cezasına karşı itiraz kanun yoluna başvurmuş, sonrasında Sulh Ceza Mahkemesi tarafından belirlenen miktarı peşin ödeyerek peşin ödeme indirimi talebinde bulunmuştur.

Şu halde peşin ödeme indirimi için yasanın aradığı ön koşul gerçekleşmemiş olduğundan açılan davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir….” gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

11. Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.12.2014 tarihli ve 2014/543 E., 2014/675 K. sayılı kararı ile; 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 17/6 maddesinin hak arama hürriyetini engellediği, davalının peşin ödeme indirimi yapmamakta şeklen haklı ancak hukuken haklı olmadığı, hem fahiş hesap hatası yapıldığı hem de davacının hatalı cezayı ödedikten sonra hak arama yoluna gidebileceği gerekçesi ile peşin ödeme indirimi uygulanmadığı, hukukun açık ihlali karşısında kendisinden hakkaniyete uygun olmayan para cezasını ödemesi istenen davacının temel hak ve hürriyetlerden olan hak arama hürriyetini kullanmasının cezalandırıldığı, İdarenin hak ve yetkilerini kullanırken titiz olmasının beklendiği, para cezası hesaplamasında titizlik göstermeyip mükellefin Sulh Ceza Mahkemesine itiraz etmeden para cezasını ödemesini beklemenin hukuk devleti anlayışına uygun düşmediği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir

Direnme Kararının Temyizi:

12. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

13. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davacı şirket aleyhine davalı tarafından düzenlenen idari para cezasına karşı ödeme yapılmadan önce kanun yoluna başvurulması ve Sulh Ceza Mahkemesince idari para cezasının yeniden belirlenmesi karşısında mahkemece belirlenen bu miktarı mahkeme kararına itiraz süresi olan 7 günlük süre içerisinde ödeyen davacının 5326 sayılı Kanunun 17/6 maddesinde öngörülen indirimli ödeme imkânından yararlanıp yararlanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

14. İdari para yaptırımları, yasada açıkça öngörülen idari ihlaller nedeniyle, bir yargı kararına gerek olmadan, yasanın doğrudan doğruya idari mercilerce karar verebileceğine izin verdiği ve bir miktar paranın alınması sonucunu doğuran idari yaptırım türüdür. Toplumun dirlik, esenlik ve sağlığını korumak, kollamak ve tedbirler almak şeklindeki kamusal faaliyetlerin icrası sırasında, idari organlara tanınan üstün bir yetkidir (Oğurlu, Y.: İdari Yaptırımlar Karşısında Yargısal Korunma,1. Baskı, Ankara, 2000, s.34, s.88).

15. Bu genel tanımdan sonra uyuşmazlığın çözümü için yasal mevzuatın incelenmesinde yarar vardır.

16. 4857 sayılı İş Kanununun (4857 sayılı Kanun/İK) “İdari para cezalarının uygulanmasına ilişkin hususlar” başlıklı 108. maddesi ;