muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19284, Karar No: 2014/21323, Tarih: 28.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/256, Karar No: 2022/11872, Tarih: 13.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/256 E.  ,  2022/11872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Gürsu İlçesi, İğdirköyü Mahallesi, 440 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)3.1. bendinde yer alan (bedele ilişkin olan kararın kesinleşmesine kadar) kelimelerinin çıkarılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 13.09.2022) kelimelerinin ve tarihinin yazılmasına,

b)4. bendinde (fark bedelinin) kelimelerinden sonra, gelen kısmın hükümden tümüyle çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlenmiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine; ilgili bankaya müzekkere yazılmasına) cümlelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 13/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10642, Karar No: 2014/4911, Tarih: 27.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/10642 E.  ,  2014/4911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki otobüs ile seyri sırasında olay yerine geldiğinde sağından yola giren çocuğa çarpmamak için ani fren yaptığında ayakta bulunan yolcuların otobüs içinde düşerek yaralanmalarına neden olduğu olayda, tali kusurlu olan sanık hakkında temel ceza asgari hadden belirlendiğinden, mahkemece sanığın asli kusurlu kabul edilmesi bozma nedeni yapılmamış, sanık hakkında temel ceza TCK'nın 89/4 ve 62/1. maddesi gereğince 5 ay belirlendiğinden sanık hakkında uzun süreli hapis cezasına hükmedildiğinden bahisle cezanın paraya çevrilmesi esnasında TCK'nın 50/4. maddesi gösterilmediği gerekçesi ile bozma öneren tebliğnamedeki (1) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, eksik inceleme ile karar verildğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasından çevrilen adli para cezasının miktarının belirlenmesi sırasında esas alınan tam gün sayısının ve uygulama maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün gün para cezasına çevirmeye ilişkin 4. paragrafındaki "50/1-a" ibaresinden sonra gelmek üzere "52/2" ibaresinin eklenmesi ve yine aynı fıkradaki "bir günü" ibaresinden önce gelmek üzere "150 gün adli para cezasına çevrilmesine ve bu cezanın" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16037, Karar No: 2014/18192, Tarih: 04.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/16037 E.  ,  2014/18192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davanın kabulüne dair mahkemece verilen hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, davalı vekilinin temyiz talebi mahkemece bir ek kararla miktardan reddedilmiştir. Ek karar davalı vekiline tebliğ edilmiş, davalı vekili tarafından bu ek karar da temyiz edilmiştir.Ek kararın temyizine ilişkin temyiz harçlarının yatırılıp yatırılmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.Bu nedenle, ek kararın temyizine ilişkin temyiz harçları yatırılmış ise buna dair belgelerin dosya içine konması, yatırılmamışsa iş bu temyiz harçlarının yatırılması/tamamlanması ile ilgili gereken işlemlerin yapılması ve bu şekilde temyize ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/06/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15550, Karar No: 2022/2350, Tarih: 25.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/15550 E.  ,  2022/2350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.06.2017 tarih ve 2017/203 - 2017/255 sayılı kararı

Suç :Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm :TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler :Sanık müdafileri

Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında kesin olarak verilen hükme ilişkin 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafilerinin ceza miktarı itibariyle yasal şartları taşımayan duruşma taleplerinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca reddine;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmesi hususları infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafilerinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü sair nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

a-İlk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında suç adının "silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme" yerine "silahlı terör örgütüne üye olma" olarak yazılması,

b-Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm kurulan sanık hakkında suç tarihi olarak sanığın en son yardım niteliğindeki eylem tarihi olan "19.10.2014" yerine ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi karar başlıklarında hatalı olarak "15.07.2016" ve yakalama tarihi "29.07.2016" olarak yazılması,

b-Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm kurulan sanık hakkında suç tarihi olarak sanığın en son yardım niteliğindeki eylem tarihi olan "19.10.2014" yerine ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi karar başlıklarında hatalı olarak "15.07.2016" ve yakalama tarihi "29.07.2016" olarak yazılması,

c-Sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin "TCK'nın 220/7 ve 314/3 maddeleri yollamasıyla TCK'nın 314/2. maddesi" yerine, "TCK 314/2" olarak gösterilmesi,

d-İlk derece mahkemesince örgüt mensubu olduğuna karar verilen sanık hakkında hüküm kurulurken 3713 sayılı Kanunun 5/1 madde ve fıkrası uyarınca artırım yapılması gerekirken 5. maddesi gereğince artırım yapılarak hüküm kurulması,

e-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan kurulan hükümde, öncelikle TCK’nın 314/3, 220/7. maddeleri delaletiyle 314/2. maddesi uyarınca temel ceza tayin edilip sonrasında aynı Kanunun 220. maddesinin 7. fıkrasının 2. cümlesinde öngörülen indirim uygulandıktan sonra devamında 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması ve sonuç cezanın "1 yıl 13 ay hapis" yerine "2 yıl 1 ay hapis" cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların CMK’nın 303/1-c. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında yer alan suç tarihi kısmından "15.07.2016" ve "29.07.2016" ibareleri ile suç adı kısmından "silahlı terör örgütüne üye olma" ibaresinin çıkartılarak yerine suç tarihi kısmına "19.10.2014" ve suç adı kısmına "silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme" ibareleri yazılması, ayrıca hüküm kısmının birinci fıkrasında yer alan "5237 sayılı TCK 314/2 madde" ibaresinden önce gelmek üzere "TCK'nın 220/7 ve 314/3 maddeleri yollamasıyla" ibaresinin eklenmesi, hükmün 2 ve 3. fıkralarının tümüyle hükümden çıkartılması ile yerine "sanığın sabit olan eylemi silahlı terör örgütüne yardım etmek olarak kabul edildiğinden sanığın cezasında TCK'nın 220/7. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca takdiren 2/3 oranında indirim yapılması suretiyle sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca sanığın cezasının takdiren 1/2 oranında arttırılarak sanığın 1 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi, hükmün 4. fıkrasında yer alan "2 yıl 1 ay" ibaresinin çıkartılarak yerine "1 yıl 13 ay" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 25.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14939, Karar No: 2008/15889, Tarih: 18.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/14939 E.  ,  2008/15889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki icra hukukuna ilişkin davada Bursa 5. İcra Hukuk ile ... İcra Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, haczedilmezlik şikayetine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davacının Bursa 3. İcra Müdürlüğünün 2007/10496 E. Sayılı takip dosyasında, ... İlçesi, Sarıbademler Mahallesi, Bayırlar Mevkii, 519 ada 157 parsel nolu mesken olan taşınmazı üzerine haciz konulması nedeniyle İ.İ.Y.'nın 81/12. maddesi uyarınca meskeniyet iddiasında bulunduğu anlaşılmaktadır.

İ.İ.Y.'nın 79/son maddesi uyarınca haczi takibin yapıldığı icra dairesince kaydına işlenmek suretiyle yapıldığı, bu durumda hacizle ilgili şikayetlerin (haczedilmezlik) asıl takibin yapıldığı icra dairesinin bağlı bulunduğu icra mahkemesine yapılması gerektiğinden, uyuşmazlığın çözümünde Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/11/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10173, Karar No: 2014/18537, Tarih: 04.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/10173 E.  ,  2014/18537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Türkiye Cumhuriyet Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suçlar nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “3-sanık hakkında bu dava nedeniyle yapılan 2 müdafi ücreti toplam 840.00.TL yargılama giderlerinden sayıldığından sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına” cümlesinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18783, Karar No: 2023/1930, Tarih: 08.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/18783 E.  ,  2023/1930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. 5237 sayılı Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları gereğince Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığı, 19.11.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığının 30.03.2015 tarih ve 2015/590 ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli ve 2015/437 Esas, 2015/1247 Karar sayılı kararı ile sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

28.09.2015 tarihli dilekçesi ile dosyasının temyiz dairesine gönderilmesini istediğini beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

28.09.2015 tarihli dilekçesi ile dosyasının temyiz dairesine gönderilmesini istediğini beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

11.10.2013 tarihinde Çorlu İlçe Emniyet Müdürlüğü haber merkezine yapılan "kapalı spor salonunun içerisinde uyuşturucu madde satıyorlar" şeklindeki ihbar sonrası gidilen olay yerinde; sanık ..., ....,... ve .... isimli kişilerin olduğu, sanık ...'in cebinden 1 fişek halinde daralı ağırlığı 1.2 gram gelen uyuşturucu esrar maddesi ve daralı ağırlığı 3.0 gram gelen uyuşturucu "Bonzai" maddelerini teslim ettiği, şahısların durdukları merdivenin yanında bulunan ve şahısların atmış olabileceği değerlendirilen ağırlığı 4.7 gram "jamaikan gold super extreme" yazılı uyuşturucu bonzai maddesi üzerinde yapılan kriminal incelemede ele geçen maddenin uyuşturucu madde olduğunun tespit edildiği, sanığın uyuşturucu madde kullandığını ikrar ettiği ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin 5 inci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;