muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2529, Karar No: 2024/10274, Tarih: 18.09.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/2529 E.  ,  2024/10274 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/443 E., 2023/92 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir.” fıkralarının eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.” hükmünün getirildiği anlaşılmakla; defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, yine özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 18.09.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2682, Karar No: 2020/2546, Tarih: 26.10.2020

**1. Ceza Dairesi         2018/2682 E.  ,  2020/2546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 1.Sanık ... hakkında;

Katılan ...'a karşı kan gütme saikiyle adam öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik sanık ... müdafiinin istinaf itirazları ile sanık ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürme suçu ile katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirmekten verilen beraat kararlarına karşı katılan ... vekilinin istinaf itirazının incelenmesi sonucunda istinaf başvurularının esastan reddi.

2.Şanlıurfa 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 18/10/2016 tarih ve 2014/151 Esas ve 2016/267 karar sayılı kararı ortadan kaldırılarak,

a.Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; maktul ...'a yönelik kasten öldürme eylemlerinden dolayı TCK'nin 82/1-a-k, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

b.Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 82/1-a-k, 35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında maktul ...’ı kasten öldürme, mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında mağdur ...’i nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet, sanık ... hakkında maktul ...’ı kasten öldürme, mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümlerinin katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafileri tarafından istinaf edildiği, istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi vermiş olduğu 30.05.2017 tarih ve 2017/113 esas, 2017/896 karar sayılı kararıyla duruşma açarak sanık ... hakkında verilen beraat ve sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, sanıklar ..., ... ve ... haklarında maktul ...’ı kasten öldürme, mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkeme hükmünü kaldırarak karar verdiği, bu karara karşı sanıklar ..., ... ve ... müdafinin süresinde süre tutum dilekçesi verdiği, ancak gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren 7 günlük yasal süre içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi vermediği, süre tutum dilekçesinde temyiz nedenlerini belirtmediği anlaşıldığından; ayrıca sanık ... müdafii süresinde temyiz başvurusunda bulunmuş ise de, sanık, cezaevi idaresinden havaleli dilekçeleri ile temyizden vazgeçtiğini ve hükmün onanmasını talep ettiğini bildirmekle, CMK’nin 266.maddesi uyarınca temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK’nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek, hükümler sanıklar ..., ..., ... ve katılan ... vekilinin temyiz istemleri ile sınırlı olarak incelenmiştir.

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında maktul ...’ı nitelikli kasten öldürme, mağdur ...’i nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet, sanık ... hakkında maktul ...’ı nitelikli kasten öldürme, mağdur ...’i nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümlerinin sanıklar ..., ..., ... ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 30.05.2017 tarih ve 2017/113 E., 2017/896 K. sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ..., ... ve ...’in sübuta, katılan ... vekilinin takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık ... hakkında verilen beraat kararının hatalı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/10/2020 gününde üye ...’in sanık ... hakkında eksik araştırmayla karar verildiğine yönelen muhalefeti ve oy çokluğu diğer yönlerden oy birliği ile karar verildi.

KARŞI OY:

Yerel Mahkemece, sanık ... hakkında maktul ...’a karşı nitelikli kasten öldürmeye azmettirme, mağdur ...’a nitelikli kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçlarından verilen beraat kararlarına ilişkin Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2016 gün ve 2014/151 Esas 2016/267 sayılı Kararının katılan vekili tarafından istinaf edildiği, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 30.05.2017 tarih ve 2017/113 E., 2017/896 K. sayılı kararıyla istinaf isteminin esastan reddine dair verilen kararı katılan vekilinin temyiz istemi üzerine gönderildiği, Dairemizce yapılan değerlendirme kararı sayın çoğunluk görüşü ile onanmasına karar verilmiş ise de; Dairemizin 26.10.2020 tarihli ve 2018/2682 Esas, 2020/ sayılı Kararına katılamıyorum.

Olayın oluşumuna ilişkin diğer sanıklar ..., ... ve ...’in maktul ... ve mağdur ...’e yönelik eylemlerinin tasarlayarak ve töre saikiyle işlendiğine yönelik kabule karşı değilim.

Olayın oluşumuna ilişkin diğer sanıklar ..., ... ve ...’in maktul ... ve mağdur ...’e yönelik eylemlerinin tasarlayarak ve töre saikiyle işlendiğine yönelik kabule karşı değilim.

Zira sanık ...’nin kızı olan ...’ın mağdur ...’ın oğlu ...’le rızasıyla kaçmalarından dolayı iki aile arasında husumet oluştuğu, taraflar arasında yaşanan olaylar neticesinde soruşturmalar yapıldığı, sanıklar ..., ... ve ...’in olay tarihinde tasarlayarak ve töre saikiyle maktul ve mağdura ateş ederek maktulün ölümüne mağdurun da yaralanmasına neden oldukları sabittir. Ancak; ailenin büyüğü ve diğer sanıkların babası olan sanık ...’nin mağdurların ve tanık ...’ün beyanına göre kızının kaçması olayından sonra, somut olaya ilişkin istek ve konuşmalarının olduğu, sanıkların babası olması sebebiyle aile kavramı içerisinde söz geçer nitelikteki babanın olay üzerindeki etkisinin olduğu düşünüldüğünden, özellikle olay gün ve saatinden önce ve sonrası itibariyle sanık (baba) ... ile diğer sanıklar (çocukları) arasında telefon görüşmelerine dair HTS kayıtlarının celp edilip, ayrıntılı şekilde incelenmek suretiyle sübuta yönelik değerlendirme yapılması gerekliyken eksik inceleme sonucu beraatine karar verilmesinden dolayı bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. Belirtilen nedenlerle karara muhalifim.

26/10/2020 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... 'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ..., ... müdafii Avukat ...'nun yokluğunda 05/11/2020 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2022/4872, Karar No: 2023/9464, Tarih: 19.09.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/4872 E.  ,  2023/9464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/21 D.İş, 2022/26 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/ itirazların reddi

SAYISI : K-2021/122876

2797 ... Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

I. ... kararının 5684 ... Sigortacılık Kanunu' nun 30/16. maddesi uyarınca Komisyon müdürü tarafından kararı temyiz eden Ak Sigorta vekili ile davacı vekiline tebliğine dair belgelerin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla kararın;

1. Taraf vekillerine tebliğ edilip edilmediğinin araştırılarak,

a) Tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesi,

b) Tebliğ belgesi yok ise dayanak kayıtlar getirtilerek tebliğ tarihinin saptanması,

2. Bu belirlemeye göre temyiz eden davalı vekilinin,

a) Temyizinin süresinde olmadığı sonucuna varıldığı takdirde 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 346 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar verilerek ilgiliye tebliğ edilmesi,

b) Temyiz isteminin süresinde olduğu sonucuna varılması veya temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararın bir hafta içinde temyiz edilmesi hâlinde temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi,

3. Karar temyiz isteminde bulunmayan davacı vekiline tebliğ edilmemiş ise tebliğ edilerek,

a) Temyiz süresinin beklenmesi,

b) Kararın süresinde temyiz edilmesi hâlinde ise 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesinde belirtilen usuli işlemlerin yapılması ve temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ edilmesi, suretiyle belirtilen usûli işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

II. ... kararının davalılardan Ak Sigorta vekili tarafından temyiz edildiği; ancak, temyiz kaydının yapılmasına rağmen nispi harcın yatırılmadığı belirlenmiştir.

Temyiz eden tarafın yargı harçlarından istisna veya muafiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

492 ... Harçlar Kanunu’nun 32 nci maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.

Bu itibarla;

1. Hakem Heyeti kararının saklanmasına karar veren Mahkeme tarafından 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

2. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

2. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19568, Karar No: 2016/19451, Tarih: 20.12.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/19568 E.  ,  2016/19451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın, avukat olan mağdur ve katılanlara yönelik silahtan sayılan bira şişesi ile gerçekleştirdiği eyleminin TCK'nın 265/2, 4. maddelerine uyan suçu oluşturduğu gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadan bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanık ... 'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Hakaret suçundan kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, icra takibi sırasında avukat olan mağdur ... ile icra müdür ve katibi olan katılanlara benzer hakaret sözlerini ayrı ayrı söylese de, bu sözleri aynı olay çerçevesinde çıkan tartışmada, aynı sebeple ve araya zaman aralığı girmeden bir suç işleme kararı ve kastı ile söylemesi nedeniyle, TCK'nın 125/3-a. maddesi ile belirlenecek cezanın anılan Kanunun 43/2. maddesi uyarınca artırılması gerekirken, iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ... 'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/12/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29434, Karar No: 2014/28907, Tarih: 10.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/29434 E.  ,  2014/28907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2014/224584 - Kanun Yararına Bozma

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 7. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 12/11/2013 - 2013/240 Esas, 2013/362 Karar

SUÇ : Basit yaralama suçu

Basit yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk S.. Ç..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 29, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 2.240 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Büyükçekmece 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 12/11/2013 tarihli ve 2013/240 Esas, 2013/362 sayılı Kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 09.06.2014 tarih ve 2014/11527 – 39552 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.06.2014 tarih ve 2014/224584 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 1)Kayden 12/03/1992 doğumlu olup, suçun işlendiği 02/01/2010 tarihinde onbeş yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuğun cezasından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesine göre 1/3 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesinde,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen adli para cezasının ödenmemesi hâlinde 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. maddesi gereği hapse çevrilemeyeceği gözetilmeksizin ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen adli para cezasının ödenmemesi hâlinde 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. maddesi gereği hapse çevrilemeyeceği gözetilmeksizin ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Büyükçekmece 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 12/11/2013 tarihli ve 2013/240 Esas, 2013/362 sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın eylemini silahtan sayılan demir boru ile gerçekleştirdiği anlaşıldığından cezasında TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince ½ oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanığın eylemini haksız tahrik altında işlediği kabul edildiğinden cezasında TCK'nin 29. maddesi gereğince ¼ oranında indirim yapılarak 135 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanığın yaşı suç tarihi itibariyle 15-18 yaş aralığında olduğundan 5237 sayılı TCK'nin 31/3. maddesi gereğince cezası takdiren 1/3 oranında indirilerek 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62/1. maddesi gereğince cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 75 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü takdiren 20 Türk Lirasından çevrilerek ve sonuç olarak 1500 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hüküm fıkrasından “...ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” kısmının çıkarılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 10.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28003, Karar No: 2018/1409, Tarih: 14.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/28003 E.  ,  2018/1409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2302, Karar No: 2021/4288, Tarih: 09.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/2302 E.  ,  2021/4288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, kendisinin yokluğunda, müdafiisinin yüzüne karşı verilen ve müdafiisi tarafından temyiz edilmeyen karara karşı, CMK'nın 291. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süresinden sonra 10.09.2019 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu, yapılan temyiz isteminin yerel mahkemesince 23.09.2019 tarihli 2015/65 E. 2018/143 K. sayılı ek kararla red edildiği, ek kararın yasal süresi içinde sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, mahkemece verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın ONANMASINA, 09.03.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.