muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3655, Karar No: 2015/3846, Tarih: 07.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3655 E.  ,  2015/3846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2013/28719

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2011/89 (E) ve 2012/63 (K)

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1- “İİK'nın 333/a maddesine muhalefet etmek” suçlarına ilişkin olarak verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Eylemlere ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- “İİK'nın 337. maddesine muhalefet etmek” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505,509,513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506,510,511 ve 611 esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK. 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün bulunması ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, suçun unsurlarının oluştuğu ve ticareti terk etme suçunun ancak bir kez işlenebilmesi nedeniyle sanık hakkındaki diğer dosyalar ile iş bu dosyanın birleştirilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraat karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4195, Karar No: 2008/7827, Tarih: 10.07.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4195 E.  ,  2008/7827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Finike Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/316 Esas ile davalı aleyhine açtığı davasında, davalının girişilen icra takibine vaki itirazı nedeniyle itirazın iptali ile takibin devamına, icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiş, mahkemece 2005/25 no'lu karar ile davalı tarafın yetki itirazının kabulü ile mahkemenin yetkisizliğine, yetkili mahkemenin Tokat Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna karar verilmiş, hükmün davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2005/10552 Karar, 21.10.2005 günlü ilamı ile onanmış, Yargıtay onama ilamı davacı vekiline 10.02.2006 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı vekilinin mahkemeye verdiği 17.02.2006 tarihli dilekçesine istinaden dosya Tokat Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/44 Esas nosuna gönderilmiştir.

Mahkemece, HUMK’ nun 440.maddesine göre yetkisizlik kararlarına ilişkin olarak karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği yetkisizlik kararının Yargıtay onama tarihi olan 21.10.2005 tarihinde kesinleştiği, HUMK’ nun 193/3.maddesine göre 10 gün içinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kağıdı tebliğ ettirilmesi gerekirken belirtilen süre geçtikten sonra davacı vekili tarafından 17.02.2006 tarihinde dilekçe verildiği gerekçesiyle davanın HUMK’ nun 193/son maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık HUMK’ nun 193/3. maddesi hükmünün uygulanmasından kaynaklanmaktadır. Anılan yasa maddesinde, “her iki halde kararın kesinleşmesi tarihinden 10 gün içinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kağıdı tebliğ ettirilmesi gerektiği” öngörülmektedir.

HUMK’ nun 440/III-3.maddesi uyarınca görevsizlik, yetkisizlik ...kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceğinden bu nitelikteki kararların Yargıtayca onanması halinde onama tarihinde kesinleşeceği yolundaki yerel mahkeme kararında isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki, ilgilinin Yargıtay kararından haberdar olması o kararın kendisine tebliği ile mümkündür. Kaldı ki uygulamada Yargıtay kararının verildiği tarih ile kararın yazılıp dosyasıyla birlikte mahkemesine gönderildiği ve mahkemeye ulaştığı tarih arasında genellikle yasada belirtilen 10 günden fazla süre geçmektedir.

Tüm bu hususlar ve anılan yasa maddesinde değişiklik yapan ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Yasa’ nın hükümet gerekçesi de gözetildiğinde onama kararının davacı vekiline tebliğ edildiği tarihten itibaren 10 gün içinde gönderme dilekçesinin verilmiş olduğu da görüldüğünden somut olayda davanın açılmamış sayılma koşullarının gerçekleşmediğinin kabulü gerekir. Mahkemece bu yönler bakımından yapılan değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2607, Karar No: 2018/514, Tarih: 22.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2607 E.  ,  2018/514 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na aykırılık eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında 1609,00 ve 189,00 Türk lirası olmak üzere toplam 1.798,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair... İlçe Emniyet Müdürlüğü’nün 08/11/2013 tarihli ve ... sayılı idarî para cezası karar tutanağına yönelik başvurunun reddine ilişkin Kemer Sulh Ceza Hakimliğinin 08/02/2016 tarihli ve 2015/586 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 14/02/2017 gün ve 13415 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/03/2017 gün ve KYB 2017-12008 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre muterizin oğlu kabahatli ...’in, sürücü belgesi olmadığı halde araç kullanması sebebiyle ... sayılı idarî para cezası karar tutanağı ile 2918 sayılı Kanunu’nun 36/3-a maddesi uyarınca 1.609,00 Türk lirası idari para cezası uygulandığı, aynı tutanakta kabahatli hakkında sürücü belgesini yanında bulundurmama ve yetkililere ibraz etmemeden dolayı da 2918 sayılı Kanun’un 44/1-b maddesi gereğince 189,00 Türk lirası idari para cezası uygulandığı,...İlçe Emniyet Müdürlüğünün 20/11/2015 tarihli ve 51897309.74144./64085)-1978 sayılı cevabi yazısında da 2918 sayılı Kanun’un 44/1-b maddesi gereğince uygulanan idari para cezasının sehven yazıldığının belirtildiği, mahkemesince kabahatli hakkında 2918 sayılı Kanunu’nun 36/3-a maddesi uyarınca verilen idari para cezasının usulüne uygun olduğu, aynı Kanun’un 44/1-b maddesi uyarıca uygulanan idari para cezasının ise sehven yazıldığı gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiş ise de, sürücü belgesi bulunmayan kabahatli hakkında 2918 sayılı Kanun’un 44/1-b maddesi uyarınca idari yaptırım kararı uygulanamayacağı cihetle, bahse konu cezaya yönelik başvurunun bu yönden kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamında yapılan incelemede, 08.11.2015 tarihinde hakkında 2918 sayılı Kanun'un 36/3-a ve 44/1-b maddeleri uyarınca idari para cezasına hükmedilen kabahatli ...'in nüfus kayıt örneğine göre 07/08/2001 doğumlu olduğunun görülmesi ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "sorumluluk" başlıklı 11/1. maddesinde, "Fiili işlediği sırada onbeş yaşını doldurmamış çocuk hakkında idari para cezası uygulanamaz." hükmünün yer alması karşısında, bu hususun kanun yararına bozma konusu yapılıp yapılmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/17362, Karar No: 2020/2050, Tarih: 05.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/17362 E.  ,  2020/2050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; Van de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; Hiro Balani/İspanya 09.12.1994; Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/05/2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9950, Karar No: 2016/1610, Tarih: 22.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/9950 E.  ,  2016/1610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama (herbir sanık için üçer kez)

HÜKÜM : Mahkumiyet (her bir sanık için üçer kez)

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5566, Karar No: 2023/12812, Tarih: 29.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/5566 E.  ,  2023/12812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/206 Değişik İş, 2022/208 Karar

HÜKÜM/KARAR : İtirazın Reddine

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı şirkete trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talebini daha sonra ıslah dilekçesi ile 47.491,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının başvuru şartının gerçekleşmediğini, maluliyet raporunu kabul etmediklerini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, vekalet ücretinin yanlış hesaplandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyaya sunulan maluliyet raporunun ve sunulan hesap raporunun uygun ve denetime elverişli olduğu kabul edilerek 47.471,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde, davacının yaralanması ile kaza arasında illiyet bağı kurulmadığını, bu nedenle maluliyet raporunun geçerli olmadığını, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz kullanılarak yapılması gerektiğini, vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kaza tarihi itibariyle uygulanması gereken yönetmeliğin Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik olduğu ve bu yönetmelik hükümlerine göre yapılan maluliyet tespitinin ve aktüer hesabın yerinde ve doğru olduğu, davacının koruyucu ekipman kullanıp kullanmadığının kaza tespit tutanağına göre belirsiz olduğu ve ayağından yaralanan davacı için bu yönde bir çıkarım yapılmasının da mümkün olmadığı, bu nedenle müterafik kusur indirimi yapılmasını gerektiren bir durum bulunmadığı, vekalet ücretine ilişkin itirazların yerinde olmadığı gerekçeleri ile davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına yönelik itirazlarını tekrarlayarak İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından karayolları motorlu araçlar zorunlu mali sorumluluk sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın, davacının içerisinde yolcu olduğu araca çarpması sonucu davacının yaralanması nedeniyle uğradığı sürekli iş göremezlik talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davalı vekilinin maluliyet raporuna yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda, davacının maluliyet oranının belirlenmesi açısından düzenlenen ve hakem heyetince hükme esas alınan Mersin Üniversitesinden alınan 02.06.2021 tarihli raporda sol ayak bileğinde hareket kısıtlılığı nedeniyle % 4 oranında maluliyet oluştuğu belirtilmiştir. Davacıda bulunan sol ayak bileğindeki hareket kısıtlılığının, davaya konu trafik kazası sonucu gerçekleşip gerçekleşmediği hususu ise rapordan anlaşılamamaktadır. Raporda kaza tarihinde davacının gebe olması nedeniyle grafilerinin çekilemediği, davacıdaki sekelin trafik kazasından kaynaklandığının kabulü halinde maluliyet oranının %4 olduğu tespiti bulunmaktadır. Hükme esas alınan maluliyet raporunda kaza ile maluliyet arasında şüpheye yer bırakmayacak şekilde illiyet bağı kurulmadığı halde bu rapor esas alınarak sonuca gidilmesi hatalıdır. Yapılması gereken, İtiraz Hakem Heyetince; davalının itirazlarını karşılar şekilde davacının maluliyeti ile davaya konu trafik kazası arasında illiyet bağının kurulduğu yeni bir rapor alınarak, kaza nedeniyle uğradığı çalışma gücü kaybı bulunup bulunmadığı ve varsa oranı konusunda içerisinde ortopedi ve travmatoloji uzmanının da bulunduğu heyetten ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak (usuli kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle) sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme sonucu hüküm tesis edilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

3-Davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından, davanın kabulüne ve kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına tam nisbi vekalet ücretine karar verilmiştir.

5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası ve 19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6 ncı maddesi ile adı geçen Yönetmelik'in 16 ncı maddesine eklenen 13 ürcü fıkra uyarınca tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde (AAÜT) yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 17 nci maddesi (2) numaralı fıkrasına göre de Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Tarifenin üçüncü kısmına göre nispi avukatlık ücretine hükmedilen durumlarda da talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine tarifeye göre hesaplanan nispi ücretin beşte birine hükmedilir.

Açıklanan nedenlerle; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin 13 üncü fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13 üncü maddesi ve AAÜT'nin 17 nci maddesi gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5105, Karar No: 2021/3208, Tarih: 24.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/5105 E.  ,  2021/3208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında Körfez 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08.01.2014 tarih 2012/107 esas ve 2013/11 karar sayılı ilamı ile temyiz talebinin süresinde yapılmaması nedeniyle ek karar verildiği, hükümlünün asıl kararın tarafına tebliğ olmadığı iddiası ile ek kararı temyiz etmesi üzerine, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 06.04.2015 tarih 2014/27655 Esas, 2015/6208 sayılı karar sayılı ilamı ile ek karara yönelik temyiz talebinin reddine ek kararın onanmasına karar verildiği ve 06.04.2015 tarihinde kesinleştiği, hükümlü 13.05.2019 tarihinde tekrar gerekçeli karar kendisine tebliğ edilmediğinden eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, bu sefer Mahkemece 15.05.2019 tarihinde verilen ek karar ile hükümlünün eski hale getirme ve temyiz istemi yönünden dosyanın dairemize gönderildiği anlaşılmakla, anılan hükmün yukarıda belirtildiği şekilde Yargıtay denetiminden geçmiş olması nedeniyle dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 24/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20075, Karar No: 2016/13183, Tarih: 27.09.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/20075 E.  ,  2016/13183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kişisel ilişki süresi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Velayeti anneye verilen müşterek çocuk ... 17.10.2012 doğumlu olup, yaşı nazara alındığında anne bakım ve şefkatine muhtaçtır. Müşterek çocuk ile baba arasında 1-31 Temmuz tarihleri arasında kurulan kişisel ilişki uzun olup, çocuğun bedeni ve fikri gelişmesine engel olacağı gibi davacı annenin velayet görevini gereği gibi yerine getirmesine de engel olacaktır. Bu sebeple yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK m. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde müşterek çocuk ile davalı baba arasında kişisel ilişkinin düzenlendiği bölümde yer alan "her yıl 1 Temmuz günü sabah saat 09:00'dan 31 Temmuz akşam saat 17:00'ye kadar" sözcüklerinin hükümden çıkartılmasına, yerine "her yıl 1 Temmuz günü sabah saat 10.00'dan, 10 Temmuz akşam saat 18.00'e kadar" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün kişisel ilişkiye ilişkin bölümünün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.09.2016 (Salı)