muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8873, Karar No: 2023/6311, Tarih: 19.12.2023

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının adli yardım talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ve vekili temyiz dilekçelerinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, davalının öğretmen olduğu dikkate alındığında anneninde tatil günleri olan yaz tatili ve ara tatillerde annenin çocukla vakit geçireceği dikkate alınmaksızın babayla uzun süreli kişisel ilişki kurulmasının hatalı olduğunu ileri sürerek; hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba ile ortak çocuk arasında boşanma kararı ile düzenlenen kişisel ilişkinin artırılmak suretiyle yeniden düzenlenmesini gerektirir olguların ispatlanıp ispatlanmadığı, düzenlemenin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 4 üncü, 323 üncü ve 324 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddeleri. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2011/2842, Karar No: 2012/7499, Tarih: 29.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2842 E.  ,  2012/7499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanıklar ..., ... ve ...’in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.01.2006 gün ve 2005/202 Esas, 2006/6 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar Abdulbaki ve ... haklarındaki hükümlere yönelik incelemede;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince;

Dosya içerisinde olay nedeniyle mağdurenin beden veya ruh sağlığının bozulduğuna dair herhangi bir iddia, tespit ya da rapor bulunmadığı halde mahkemece lehe kanunun tespiti için yapılan kıyaslamada mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu varsayımıyla 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesinin kıyaslamada nazara alınarak 765 sayılı TCK.nın lehe olduğu sonucuna varılması suretiyle uygulama yapılmış ise de, sanığın suç tarihinde nüfus kaydına göre 14 yaş 6 aylık olması göz önünde bulundurularak söz konusu 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesi hükmünün kıyaslamada nazara alınmaması halinde lehe kanun ve buna göre de sanığın yaşı nedeniyle dava zamanaşımına uygulanacak kanun ve zamanaşımı süresi farklı olabileceğinden ruh sağlığı hususunda araştırma da yapılmaksızın bu konuda hatalı değerlendirilmeyle yazılı şekilde uygulama yapılarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.06.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4285, Karar No: 2024/7306, Tarih: 05.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/4285 E.  ,  2024/7306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/318 E., 2022/540 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

1.Sanıklar hakkında maktul ...’na karşı “nitelikli kasten öldürme” suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri ile sanıklar hakkında maktul ...'e karşı "nitelikli kasten öldürme" suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun’un 2. ve 20/2. maddeleri uyarınca, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin, maktul ...’na karşı gerçekleştirildiği iddia olunan eylem yönünden açılan kamu davasına katılma ve kurulan hükümleri temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı; yine katılan ...'nın maktul ...'e karşı işlenen suç yönünden suçtan doğrudan zarar gören olmaması nedeniyle bu hükümler yönünden temyiz hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Diğer temyiz istemleri yönünden;

2.Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2014/71 Esas, 2015/133 Karar sayılı kararının katılanlar vekili ve katılan Kurum vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 09.06.2021 tarihli ve 2020/1191 Esas, 2021/10245 Karar sayılı ilâmı ile eksik inceleme ve gerekçeden yoksun hüküm kurulması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2021/318 Esas, 2022/540 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında maktullere yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan açılan kamu davalarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum ve katılan ... vekillerinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanıkların tasarlayarak, canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme suçlarından ayrı ayrı mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum ve katılan ... vekillerinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanıkların tasarlayarak, canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme suçlarından ayrı ayrı mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Maktuller ... ve ...'nin anne-oğul olup, maktul ...’ın, olaydan 5 gün önce maktul ... ile ...’in hamile olması sebebiyle, herkesten gizlice resmi nikah ile evlendikleri, sanıkların ise maktul ...’in anne, baba ve erkek kardeşleri oldukları; taraflar arasında ... ile ...’ın gizlice evlenmeleri sebebiyle husumet bulunduğu; olay günü olan 03.03.2012 tarihinde maktuller ... ve ...'nin, maktul ...’in ailesi ile arayı düzeltmek için sanıkların evlerine gittikleri, burada nişan, düğün gibi konularda konuştukları, tanık Mustafa’nın, olay günü saat 20:00’e kadar maktul ... ile telefonla iletişim kurabildiği; o andan itibaren maktullerden herhangi bir haber alınamadığı; 22.04.2012 tarihinde ise Kilis iline bağlı olan yerde toprağa gömülü halde 3 adet ceset bulunması üzerine katılan ...’nın teşhisi ile maktullerin kimliklerinin belirlenerek Adana Adli Tıp Kurum Başkanlığının otopsi raporuna göre cesetlerin üzerinde ileri derecede çürümelerin olduğu, her üç cesedin ölüm sebeplerinin zorlamalı ölüm olduğu belirlenerek sanıklar hakkında adli işlemlere başlanıldığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, sanıkların ne zaman suç işleme kararını verdikleri ve eylemlerini belirli bir hazırlıkla gerçekleştirdiklerinin kesin olarak tespit edilemediği oluşan şüpheli durumun sanıklar aleyhine yorumlanamayacağı anlaşıldığından somut olayda tasarlama hükümlerinin yasal şartlarının oluşmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanıklar ile maktuller arasında, maktuller ... ile ...’ın gizlice evlenmeleri nedeniyle husumet bulunduğu, maktullerin iletişimlerinin en son sanıkların ikamet adresinde kesildiği ve kayboldukları saatte sanıkların evlerinde bulundukları, dosyada mevcut PTS kayıtlarından sanıklara ait 3 adet aracın olay gecesi saat 21:30 – 02:30 aralıklarında cesetlerin gömülü bulunduğu olay yerine giden güzergahtan geçtikleri belirlenmiş olup, sanıkların olay gecesi Kilis iline gidiş amaçlarına ve kimin kiminle gittiğine, nerede kaldıklarına, ne zaman döndüklerine ilişkin çelişkili beyanlarda bulunmaları; cesetlerin bulunması üzerine sanıkların, yüklü miktarlarda ihtiyaç ve konut kredileri çekip Suriye’ye kaçtıları; mahkemece haklarında yakalama kararı çıkarıldığı, olay gecesi sanıklar arasında yoğun telefon görüşmelerinin bulunduğu; cesetlerin bulunduğu yer ile sanıklar ... ve ...'in telefonlarının baz istasyonun çakıştığı, maktullerin telefonlarının farklı yerlerde çöpe atılmış halde bulunduğu, sanıkların telefonlarında yapılan incelemede, olay tarihine ait tüm mesaj geçmişlerinin silindiğinin belirlenmesi karşısında, tüm dosya kapsamında yer alan deliller değerlendirildiğinde sanıkların töre saiki ile ve fikir ve eylem birliği içerisinde hareket edip, maktulleri öldürdükleri anlaşıldığından sanıkların maktul ...'e yönelik töre saiki ile kasten altsoyu öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi delaletiyle 82/1-d-k maddeleri, maktuller ... ve ...'ye yönelik töre saiki ile kasten öldürme suçundan 37/1. maddesi delaletiyle 82/1-k maddeleri gereğince cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanıklar hakkında maktul ...'a karşı nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan Kurum vekilinin; sanıklar hakkında maktul ...'e karşı nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Ön inceleme bölümünde (1) numaralı paragrafta açıklandığı üzere, bu hükümler yönünden temyiz hak ve yetkileri bulunmadığı anlaşılan katılan Kurum vekili ve katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar hakkında maktul ...'ye karşı nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekili ve katılan Kurum vekilinin; sanıklar hakkında maktul ...'e karşı nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan Kurum vekilinin; sanıklar hakkında maktul ...'a karşı nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

B. Sanıklar hakkında maktul ...'ye karşı nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekili ve katılan Kurum vekilinin; sanıklar hakkında maktul ...'e karşı nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan Kurum vekilinin; sanıklar hakkında maktul ...'a karşı nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2021/318 Esas, 2022/540 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... vekili ve katılan Kurum vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, sanıkların atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği nedeniyle 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereğince, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7431, Karar No: 2014/21666, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/7431 E.  ,  2014/21666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2014

NUMARASI : 2013/315-2014/7

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12131, Karar No: 2018/2841, Tarih: 01.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/12131 E.  ,  2018/2841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkeme, tahkikatın bitiminden (HMK m.184) sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkarılacak davetiyede (Tebligat K. m.9) belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. Sözlü yargılamada re'sen uygular (HMK m.33). Mahkeme, Hukuk Muhakemeleri Kanununun emredici düzenlemelerinin gereğini yerine getirmek zorundadır (HGK 13.03.2013, 2013/802 esas, 2013/347 karar). Mahkeme, davalı erkeğe tahkikatın tümü hakkında açıklama ve son sözlerini söyleme hakkı vermeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanununun 184 ve 186. maddelerinin emredici ve açık hükmünü uygulamadan hüküm vermiştir. Hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.03.2018(Prş.)