muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11653, Karar No: 2019/21745, Tarih: 27.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/11653 E.  ,  2019/21745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : KastenYaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas -2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

T.C. Anayasa'sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanun'un 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanun'u Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, yaşı küçük mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu vekil ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağının gözetilmeksizin, zorunlu vekil ücretinin yargılama giderinden sayılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince hükümden "zorunlu vekil ücreti 364,00 TL olmak üzere toplam 394,00 TL" ibarelerinin çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1549, Karar No: 2015/4491, Tarih: 03.11.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/1549 E.  ,  2015/4491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2008/256524

Mahkeme : İSTANBUL 6. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 24/06/2008-2008/174 esas ve 2008/206 karar

Suçlar : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinin içeriğine göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçuna yönelik temyiz bulunmadığı belirlenerek, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesi yapılmıştır.

13/04/2008 tarihli ihbar tutanağı, 15/04/2008 tarihli olay yakalama, ev arama, el koyma ve savcı görüşme tutanağı, ön izleme tutanağı içeriklerine göre, sanık H.. P..'nün ikametinde yatak odasındaki gardolap içinde bulunan siyah renkli naylon poşet içerisinde yaklaşık .. gram uyuşturucu madde ile portmanto dolabının içerisinde yaklaşık ....gram kadar gelen tozlu uyuşturucu madde tohumları, tuvaletin içerisine atılmış vaziyette yaklaşık ....gram kadar gelen uyuşturucu ele geçirilerek el konulmuş olduğu, ayrıca arama yapılan evin üst katında bulunan 3 nolu ikametin kapısı çilingir marifetiyle açılmak istendiğinde buradan apartman boşluğuna sarı renkli bir naylon torba atıldığı görevlilerce görülmüş burada sanık G. P. bulunduğu anlaşılıp, yapılan aramada yatak odasındaki gardolabın çekmecesinde 7 adet defter kağıdına sarılı satışa hazır uyuşturucu madde ile sanık G. P.'ye ait gardolap içerisinde bulunan gri çeketin iç cebinde 9 adet ... haplar, 1 adet naylon şeffaf poşet içerisinde uyuşturucu madde ele geçirilmesi sanık G. P. ikametinden kapısı açılırken apartman boşluğuna atıldığı anlaşılan sarı renkli naylon poşet buradan alınıp kontrol edildiğinde poşet içerisinde yaklaşık... gram kadar gelen uyuşturucu madde olduğunun tespit edilmesi karşısında baba oğul olan sanıklardan ele geçirilen uyuşturucu madde miktarının brüt .... gram, net ... gram olduğu, uyuşturucu maddelerin miktarı, çeşitliliği, ele geçiriliş şekli ile tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet yerine yazılı gerekçeler ile beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı; Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10049, Karar No: 2011/3428, Tarih: 05.10.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/10049 E.  ,  2011/3428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılığa eksik teşebbüs suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1, 35/2, 52/2.maddeleri uyarınca 3 ay hapis ve 1.240,00 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Balıkesir Ağır Ceza Mahkemesinin 25/04/2007 tarihli ve 2006/463 esas, 2007/199 sayılı kararının infazı sırasında, hükümlünün para cezasınıödememesi sebebiyle 12 gün hapse çevrilerek infazını müteakip, hapse çevirmede infazın günlüğü 20,00 yeni Türk lirası üzerinden mi yoksa 100,00 yeni Türk lirası üzerinden mi yapılacağı konusundaki tereddüt üzerine, adli para cezasının infazının günlüğü 20,00 Türk lirasından hesaplanmasına ilişkin Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/09/2009 tarihli ve 2009/678 değişik ... sayılı kararına itirazın reddine dair Balıkesir 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 15/04/2010 tarihli ve 2010/237 değişik ... sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14/12/2010 gün ve 2010/14203/73917 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2011 gün ve 2010/332383 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5/3.maddesinde "Ağır para cezasından dönüştürülen adli para cezasının ödenmemesi halinde, 13.12.2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkında Kanunun 106.maddesi hükümlerine göre hapis süresinin belirlenmesinde bir gün karşılığı olarak yüzmilyon Türk Lirası esas alınır." hükmü karşısında hükümlü tarafından ödenmeyen 1.240 Türk lirası adli para cezasının bir gün karşılığının 100 Türk lirası üzerinden 12 gün hapse çevrilmesi gerektiği gözetilerek itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesine isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.06.2007 gün ve 2007/8-113 esas 2007/127 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5/3. ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un geçici 1. maddelerinde öngörülen, adli para cezasının ödenmemesi nedeniyle hapse çevrilmesinde bir gün karşılığı

olarak 100 Türk lirasının esas alınacağına ilişkin hüküm, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki diğer kanunlarda yer alan adli para cezalarının ödenmemesi durumu için geçerlidir.

Nitekim 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde, “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adlî para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarınca hapsedilir.” hükmü öngörülmüştür.

olarak 100 Türk lirasının esas alınacağına ilişkin hüküm, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki diğer kanunlarda yer alan adli para cezalarının ödenmemesi durumu için geçerlidir.

Nitekim 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde, “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adlî para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarınca hapsedilir.” hükmü öngörülmüştür.

Sonuç olarak; 5237 sayılı TCK uyarınca verilen ya da diğer kanunlara göre verilip de, adli para cezasının gün karşılığı olarak miktarı belirtilen ilamlarda, mahkemece bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ne kadar ise, aynı miktar üzerinden ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesi gerekmektedir.

Belirtilen açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; infaza konu adli para cezasının, 5237 sayılı TCK’nın 157. maddesi uyarınca verilmiş olması karşısında; 5252 sayılı Kanun’un 5/3 ve 5275 sayılı Kanun’un geçici 1. maddelerinin uygulanma olanağı bulunmadığından, hükümlü tarafından ödenmeyen 1.240.00.-YTL adli para cezasının bir gün karşılığının ilgili mahkûmiyet ilamında mahkemece belirlenen “20.-YTL” üzerinden 62 gün hapse çevrilerek aynen çektirilmesine dair (BALIKESİR) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.04.2010 gün, 2010/237 D. ... sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 05.10.2011 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/54605, Karar No: 2012/678, Tarih: 17.01.2012

**9. Hukuk Dairesi         2011/54605 E.  ,  2012/678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 12 / 05 / 2011 günlü 2011/1 sayılı kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki maddi ve manevi tazminat taleplerinin temyiz incelemesi Yargıtay 21. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun aynı tarihli kararına göre “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu, süresinde bildirilmeyen sigortalılıktan doğan sorumluluk” davalarının temyiz incelemesi Yargıtay 10. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun aynı tarihli kararına göre ortak hükümlere ilişkin 8.maddede “Bir davada bir kaç hukuk dairesinin görevine giren uyuşmazlık söz konusu ise, temyiz incelemesinin uyuşmazlığı doğuran asıl hukuki ilişkiye ait hüküm ve kararları inceleyen dairece yapılması” hususu düzenlenmiştir.

Davacı işçi tarafından 2006/117 Esas sayılı dosya üzerinden açılan işçi işveren arasındaki iş kazasından kaynaklı tazminat davasının sonucu davacısı ... olan birleşen 2008/416 Esas sayılı dosyanın sonucunu etkileyeceğinden taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5993, Karar No: 2018/12756, Tarih: 04.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5993 E.  ,  2018/12756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13234, Karar No: 2015/16668, Tarih: 29.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/13234 E.  ,  2015/16668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İhtiyati Haciz

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, ihtiyati haciz talebine ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.09.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/8708, Karar No: 2011/14577, Tarih: 21.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8708 E.  ,  2011/14577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6590, Karar No: 2021/1462, Tarih: 02.02.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/6590 E.  ,  2021/1462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 19.10.2015 havale tarihli temyiz dilekçesinde, psikiyatrik rahatsızlıkları olduğunu belirtmesi, temyiz dilekçesi ekinde sunduğu Iğdır Devlet Hastanesi'nin 11.09.2015 tarihli doktor raporunun onaysız fotokopisinde, şahsın daha önce hastanelerinin Psikiyatri polikliniğinde muayenesi sonucunda "anksiyete bozukluğu, depresif bozukluk, disosyal kişilik bozukluğu, uyum bozukluğu" tanılarının konulduğu, kişinin cezai ehliyetinin olup olmadığının tespiti için gerekirse yatarak gözlemi dahil, psikiyatri servisi bulunan üçüncü basamak bir sağlık kuruluşunda durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında; sanığın daha önce tedavi gördüğü kurumlardan tüm tedavi evrakları temin edilerek, suç tarihi itibariyle ve halen 5237 sayılı TCK'nin 32/1-2. maddeleri kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayininde zorunluluk bulunduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24620, Karar No: 2016/2701, Tarih: 08.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/24620 E.  ,  2016/2701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine davalı ...... Sanayi Sitesi Yapı Kooperatifi hakkındaki davanın reddine, davalı .....Yapı Taah.ve Tic hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ve davalılardan .....Yapı Taah.ve Tic vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 01.01.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucunda sürekli iş göremez duruma gelen sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan tedavi masraflarından oluşan kurum zararının rücuan tahsilini talep etmiştir.

Eldeki davada iş kazasının, davalı ...... Yapı Kooperatifinin davalı ......'e iç ve dış sıva işlerini yaptırdığı inşaatta sıva ustası olarak çalışan kazalı sigortalının asma katta merdiven boşluğu olarak bırakılan boşluktan düşmesi sonucu gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalı........ Sitesi Yapı Kooperatifinin kusuru olmadığından hakkındaki davanın reddine karar verilmişse de aslen Yapı kooperatifi şeklindeki tüzel kişiliklerin faaliyet alanlarının yapı ve inşaat işleri olduğu, bu kapsamda davalı Yapı Kooperatifinin de asıl işveren olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde yapı kooperatifi yönünden davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, davalı........ Sitesi Yapı Kooperatifi'nin davaya konu iş kazasının meydana geldiği inşaatta asıl işveren olarak sorumlu olduğu dikkate alınarak, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişilerden; kusur oran ve aidiyeti konusunda davalıların da kusurlarını irdeleyen yeniden rapor alınarak hüküm kurulmalıdır.

Ayrıca, bozma üzerine verilecek kararda, Mahkemenin 08.12.2012 tarihli kararını, davacı Kurumun temyiz etmemesi ve anılan kararda sigortalının %50 kusur oranı yönünden davanın kabulüne karar verilmiş olması nedeniyle sigortalının % 50 kusuru yönünden davalılar lehine doğan usuli kazanılmış hak durumu da gözetilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalı .......... vekillerinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZUMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı .......'e iadesine 08.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10523, Karar No: 2021/2976, Tarih: 23.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10523 E.  ,  2021/2976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Olay günü, katılanın, Karaman Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü Fikret Ünlü Yüzme Havuzu'nun çocuk havuzunda bulunduğu sırada ayağının kırık tahliye mazgalı nedeniyle kesilerek basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, havuz sorumlusu olduğunu beyan eden sanığın Karaman Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü bünyesinde çalıştığı anlaşılmakla, kamu görevlisi olup olmadığı araştırılarak, kamu görevlisi olduğunun tespit edilmesi halinde, görevi nedeniyle gerçekleşen taksirle yaralama olayında eylemin 4483 sayılı Kanun uyarınca soruşturma iznine tabi olduğu gözetilerek ilgili merciden soruşturma izni istenip, davanın bu izin süresince durmasına karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla hüküm kurulması;

Kabule göre de;

Dosyanın iş güvenliği uzmanlarından oluşan üç kişilik bir bilirkişi heyetine tevdii edilerek görüş alınması, alınan raporda sanık haricinde başka yetkililere kusur atfedilmesi halinde ilgili şahıs veya şahıslar hakkında suç duyurusunda bulunularak, haklarında iddianame tanzim edilmesi halinde dosyaların birleştirilerek yargılamaya devam edilmesi, haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi halinde ise soruşturma evrakının denetime olanak verecek şekilde dosya arasına alınarak sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazı yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.