muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13714, Karar No: 2016/11411, Tarih: 21.09.2016

Müteselsil borç, birden çok borçlunun alacaklıya karşı borcun tümünden sorumlu olduğu, alacaklının tamamen veya kısmen edayı her bir borçludan isteyebildiği, eda tamamen yerine getirilinceye dek borçluların sorumluluklarının süregeldiği, her borçlunun iç ilişkideki payına bakılmaksızın borcun tamamını ifa etmekle yükümlü olduğu, borçlulardan birinin borcu ödemesi durumunda diğerlerinin de alacaklıya karşı borçtan kurtulduğu, borcun, her bir borçlu yönünden tali değil asli nitelik taşıdığı, alacaklı karşısında birden çok borç ve borçlunun bulunduğu borç ilişkisidir. Bu ilişkide ifa, asıl alacağı ortadan kaldırmayıp alacak hakkı, ödeme yapmak suretiyle rücu hakkını kazanan borçluya geçtiğinden, anılan borçlu, alacaklının halefi olarak diğerlerine rücu edebilmektedir. Bununla birlikte, rücua konu olan borcun müteselsil niteliği bulunmadığından, sorumluluktan kurtulmak için her borçlunun borcun tümü yerine, kendine düşen payını ödemesi yeterli olmaktadır ki burada kanundan doğan halefiyet söz konusudur. Kuşkusuz, ödeme yapan borçlu ile alacaklının öncesinde, halefiyeti ortadan kaldırıcı sözleşme yapmak yetkileri de bulunmaktadır. Öğreti ve yargı kararlarında, borçların aynı sebepten doğması durumuna “tam teselsül” denilmekte ve değinilen 50. maddenin bunu karşıladığı ifade edilmekte, borçların farklı nedenlerden (kanun, sözleşme, haksız eylem) doğması halinde ise “eksik teselsül”ün varlığından söz edilerek 51. maddenin de bunu tanımladığı kabul edilmektedir. 50. maddede, aynı zarardan dolayı birden çok kişinin

birlikte müteselsilen sorumlu tutulmaları, birden çok kişinin ortak kusurlarıyla zarara birlikte sebebiyet vermiş olmaları koşuluna bağlanmıştır. 51. maddede ise, müteselsil sorumluluk, ortak kusur yerine farklı hukuksal nedenlere bağlanmıştır ve bunlar kanun, sözleşme veya haksız eylemdir. Birden çok kişi, kanun, sözleşme veya haksız eylem nedeniyle aynı zarar için, zarara uğrayana karşı sorumlu iseler, bunlar arasında, bir zarara ortaklaşa sebep olanlar hakkındaki dönmeye (rücu) ilişkin kurallar uygulanmakta, kural olarak ilk önce, haksız eylemiyle zarara yol açan sorumlu tutulmakta, en son olarak da kusuru olmaksızın ve sözleşme gereği sorumluluğu olmadığı halde kanun hükmü gereğince sorumlu tutulan kişiye başvurulmaktadır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 09.10.2013 gün ve 2013/9-1559 Esas - 2013/1461 Karar, 15.05.2015 gün ve 2013/17-2267 Esas - 2015/1352 Karar, 19.06.2015 gün ve 2013/10-2281 Esas - 2015/1727 Karar, 24.06.2015 gün ve 2014/13-19 Esas - 2015/1743 Karar sayılı ilamlarında aynı görüşlere yer verilmiştir.

Önemle vurgulanmalıdır ki 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda eksik ve tam teselsül ayırımına son verilmiş, 61. maddede, birden çok kişi birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri veya aynı zarardan çeşitli sebeplerden dolayı sorumlu oldukları takdirde, haklarında müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerin uygulanacağı, 62. maddede, tazminatın aynı zarardan sorumlu müteselsil borçlular arasında paylaştırılmasında, bütün durum ve koşullar, özellikle onlardan her birine yüklenebilecek kusurun ağırlığı ve yarattıkları tehlikenin yoğunluğunun göz önünde tutulacağı, tazminatın kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişinin, bu fazla ödemesi için, diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkına sahip ve zarar görenin haklarına halef olacağı bildirilmiştir.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin müteselsil sorumluların toplam kusuruna

düşeninden işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır.

düşeninden işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır.

Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında, davalı işveren ile üçüncü kişi konumundaki diğer davalının sorumluluklarının anılan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, öngörülen ilkeler çerçevesinde ve özellikle değinilen 21/4. madde gözetilerek belirlenmesi gerekir.

Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden eksik araştırma, inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Tarım Kredi Koop. ... Bölge Müdürlüğü vekilinin bu yönleri amaçlayan itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı Tarım Kredi Koop. ... Bölge Müdürlüğü'ne iadesine, davalı Tarım Kredi Koop. ... Bölge Müdürlüğü avukatı yararına takdir edilen 1.350,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, 21.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7253, Karar No: 2019/19511, Tarih: 11.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/7253 E.  ,  2019/19511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : BURSA 9. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 11/11/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2729, Karar No: 2018/10007, Tarih: 08.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2729 E.  ,  2018/10007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11254, Karar No: 2014/22545, Tarih: 12.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/11254 E.  ,  2014/22545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle tarafların Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi gereğince boşanmalarına karar verildiği halde, hükümde aynı Yasanın 166/1. maddesinin yazılmasının açık yazı hatası niteliğinde olup, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 304'ncü maddesi uyarınca mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.12.11.2014 (Çrş.)

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Anlaşmalı boşanma davalarında (TMK. 166/3) eşlerden her birinin anlaşmayı bozma konusunda eşit derecede hak ve yetkileri vardır. Davaya çekişmeli yargı (TMK. m. 166/1) hükümlerine göre devam edilmek üzere temyiz edilen kararın bozulması gerekir.
Yargıtay — Esas No: 2013/19057, Karar No: 2015/31904, Tarih: 07.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/19057 E.  ,  2015/31904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/194040

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2010

NUMARASI : 2008/103, 2010/24

SANIK : E.. S..

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın katılanlardan aldığı hayvanlara karşılık suça konu olan Yaşar İhsan Muniser’in yetkilisi olduğu Bimsan İnş. Taah. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti.’ye ait 08/09/2005 tarihinde çalındığı gerekçesiyle şikayette bulunulan çalıntı çeki verdiğinin iddia ve kabul edildiği olayda; sanığın suça konu çeki sattığı hayvan karşılığı Hasan isimli şahıstan aldığı savunması ve çekle ilgili olarak her hangi bir inceleme yapılmamasının anlaşılması karşısında; suça konu çek hesabı sahibi olan şirketin yetkilisi Yaşar İhsan Muniser’in suça konu çekin şirkete ait olup olmadığı yönünde beyanı alınarak, çekteki yazı ve imzaların çek hesabı sahibi ya da sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmadan, sahte çek ile ilgili resmi belgede sahtecilik suçundan ek iddianame ile dava açtırılıp her iki dosyanın fiili ve hukuki irtibat nedeniyle birleştirilmesine karar verildikten sonra deliller bir bütün halinde değerlendirilerek denetime uygun şekilde gerekçelendirilip hüküm kurulması gerekirken, resmi belgede sahtecilik suçundan suç duyurusunda bulunmakla yetinilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında TCK’nın 43/1 maddesi uyarınca ¼ oranında artırım yapılırken hesap hatası yapılarak 4 yıl 4 ay 15 gün yerine 4 yıl 16 ay 15 gün olarak fazla ceza tayini,

5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden bu yönde de değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1631, Karar No: 2014/4037, Tarih: 26.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1631 E.  ,  2014/4037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Söke İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2013

NUMARASI : 2012/84-2013/99

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 11.10.2013 gün ve 2013/4694 Esas, 2013/6309 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışı sonrası Söke 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/2733 E. sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde 1. sırada pay ayrılan şikayet olunan alacağının rehin kapsamında olmadığını, bu nedenle imtiyazlı alacak vasfıyla ilk sırada pay ayrılmasının usulsüz olduğunu ileri sürerek, anılan sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, şikayet olunan alacağının ipotek limitleri kapsamında kaldığı, bu nedenle imtiyazlı olup öncelikle pay ayrılmasının usulüne uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine dair verilen karar şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 11.10.2013 tarih ve 2013/4694 Esas, 2013/6309 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16112, Karar No: 2015/38823, Tarih: 09.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/16112 E.  ,  2015/38823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma (hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, tehdit)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Katılanların aşamalardaki anlatımlarına ve 17.02.2004 tarihli yer gösterme tutanağının içeriğine göre, katılanlara ait konuta gündüz vakti hırsızlık yapmak için giren sanığın, çaldığı eşya ve parayı aldıktan sonra, katılan.....'ın iç çamaşırlarını diğer odadan getirip vücuduna abandığı, adı geçen katılanın uyanması üzerine, boğazına bıçak dayayıp “Seni istiyorum” dediği, katılanın karşı koyması üzerine “Tamam bir şey yapmayacağım” diyerek ayağa kalkıp, topladığı eşya ve para ile birlikte kaçtığının anlaşılması karşısında; sanığın suç oluşturan eylemini başlangıcından sonuçlandırdığı aşamaya kadar bir bütün olarak gerçekleştirdiği sırada, katılana bıçak dayamak suretiyle, karşı koymasını engellediği ve bu şekilde evden çaldığı eşya ve para ile birlikte kaçtığı dikkate alındığında, eylemin yağma suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-)Kabule göre de;

a- Suç yerine göre, güneşin doğuş saatinin 05.41 olmasına göre, suçun işlenme saati olan 05.00 sırasının gece diliminde kalmadığı halde, sanık hakkında TCK'nın 143. maddesi uyarınca fazla cezaya hükmedilmesi,

b- Suçun gündüz işlenmesine rağmen konut dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/4. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

3- Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık..... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 09.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5100, Karar No: 2016/9170, Tarih: 07.11.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/5100 E.  ,  2016/9170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, davalılar aleyhine 11.03.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar, 113 adet taşınmaz üzerindeki ortaklığın giderilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... ile ... temyiz etmiştir.

Paydaşlığın giderilmesi davaları paylı veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan iki taraflı taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya bir kaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK’nın 27. maddesi hükmü uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birisinin ölmesi halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olayda; tapu kaydında ... olarak gözüken kişilerin mirasçıları davalı olarak gösterilen ... ile; tapu kaydında ... olarak gözüken kişilerin mirasçıları davalı olarak gösterilen ... ile; tapu kaydında ... ve ... olarak gözüken kişilerin davalı olarak gösterilen ... ile; tapu kaydında baba adı ... olan ... ve baba adı ... olan ... ile mirasçıları davalı

olarak gösterilen ... ile aynı kişi olup olmadığı anlaşılamadığından bu kişilerin aynı kişiler olup olmadığının belirlenmesi aynı kişi olması halinde tapuda isim tashihi için süre verilmesi, aksi halde sağ ise kendilerinin ölü iseler ibraz ettirilecek mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davada yer almalarının sağlanması gerekir. Ayrıca kesinleştiği belirtilmiş ise de tapu kayıt malikleri ... ile ilgili olarak açılan tapu kaydında düzeltim davasına ilişkin mahkeme kararının da dosya içerisine alınması gerekmektedir.

Davalılardan ...’ün murisi ... kızı ...’ün mirasını kayıtsız şartsız reddettiğine ilişkin mahkeme kararının kesinleşme şerhi işlenmiş onaylı örneğinin dosya içerisine ibrazı gereklidir.

Tapu maliklerinden ...’in mirasçıları olduğu beyan edilen kişiler davalı olarak gösterilmiş ise de mirasçıların belirlenmesi mirasçılık belgesinin temini suretiyle olmalıdır.

Tapu kayıt maliklerinden ... (baba adı ...)’in davada taraf olarak yer almadığı anlaşıldığından, tapuda gerekli isim tashihleri yapılarak sağ iseler kendilerine usulüne uygun şekilde tebligat yapılmalı, ölü iseler mirasçılık belgeleri temin edilerek mirasçılarının davada yer almaları sağlanmalıdır.

Tapu maliklerinden ...’in mirasçıları olduğu beyan edilen kişiler davalı olarak gösterilmiş ise de mirasçıların belirlenmesi mirasçılık belgesinin temini suretiyle olmalıdır.

Tapu kayıt maliklerinden ... (baba adı ...)’in davada taraf olarak yer almadığı anlaşıldığından, tapuda gerekli isim tashihleri yapılarak sağ iseler kendilerine usulüne uygun şekilde tebligat yapılmalı, ölü iseler mirasçılık belgeleri temin edilerek mirasçılarının davada yer almaları sağlanmalıdır.

Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup re’sen yargılamanın her aşamasında gözönünde bulundurulması gerekir. Mahkemece, belirtilen tüm bu hususlar dikkate alınmak suretiyle taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilerek bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.