muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/3040, Karar No: 2006/4723, Tarih: 29.05.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/3040 E.  ,  2006/4723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılama sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Eshot Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili,davalı İzmir Büyükşehir Belediyesi Eshot Genel Müdürlüğüne ait Asım Dündür'ın sevk ve idaresindeki 35-94-671 plakalı aracıyla, müvekkillerine ait 35 M 8259 plakalı aracına çarptığını belirterek hasar, değer kaybı, kazanç kaybı ve tesbit gideri olarak toplam 8.880.40.YTL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekilleri kusur oranı ve hasar miktarını kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia savunma toplanan deliller benimsenen bilirkişi raporu gereğince davanın kısmen kabulü ile 8.691.00 YTL sı tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı Eshot Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilrkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA aşağıda dökümü yazılı 381.96.YTL kalan onama harcının temyiz edenden alınmasına 29.5.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3808, Karar No: 2011/5875, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/3808 E.  ,  2011/5875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İCRA CEZA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'ün beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Tebliğnamede usulüne uygun tebligat yapılmadan hüküm kurulması nedeniyle kararın bozulması isteminde bulunulmuş ise de;

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı, bu durumun CMK'nun 223/9 ve 193/2. maddelerine göre derhal beraat kararının verilmesini gerektiren hallerden olduğundan, tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7723, Karar No: 2016/5750, Tarih: 04.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7723 E.  ,  2016/5750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, banka aracı kılınmak suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-TCK'nın 204/1, 43 ve 62 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası mahkumiyet

2-TCK'nın 158/1-f-son, 62 ve 52/2 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 9.160 TL adli para cezası ile mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan ...’dan elden aldığı nakit borç karşılığı dava konusu çekleri verdiği, çeklerden 2.500 TL bedelli olanın sahte olduğundan ibraz tarihinde karşılığının bulunmadığı, 3.000 TL bedelli çekin önce banka tarafından ödendiği, daha sonra sahte olduğunun anlaşılması üzerine katılan ...’dan geri istendiği, bu şekilde sanığın tamamen sahte olarak üretilmiş çekleri katılana vermek suretiyle menfaat temin ederek resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

1-Sanığın verdiği iddia edilen 2.500 TL’lik ve 3.000 TL’lik çeki verenler hakkında araştırma yapılmamış olması, mahkemesinde sahtelik ve iğfal kabiliyetine yönelik inceleme veya bilirkişi incelemesi yaptırılmamış olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti açısından, suçun unsurlarının oluşup oluşmadığının tespiti amacıyla, söz konusu çeklerin mahkeme heyeti tarafından incelenip, özellikleri zapta geçirilerek, iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, ayrıca suça konu çeklerin ön yüzlerindeki yazı ve rakamların ve keşideci imzalarının çek hesabı sahipleri keşideci ...Dış Tic. şirketi yetkilileri ile diğer çek keşidecisi ...’nin eli ürünü olup olmadıklarının tespiti ile çeklerdeki sanıktan önce ciroları bulunan ...ve ... ile bildirdikleri telefonlar

hakkında araştırma yapılması, kimliklerinin tespit edilmesi halinde, çeklerin ön yüzlerindeki yazı ve imzaların bu kişilerin veya sanığın eli ürünü olup olmadığının tespit edilmesi için bu konuda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

2-Kabule göre de;

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4130, Karar No: 2019/3479, Tarih: 08.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4130 E.  ,  2019/3479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat (ayrı ayrı)

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın, AS şirketine sattığı domateslere karşılık olarak suça konu 42.500 TL bedelli çeki aldığı, çeki, şirket yetkilisinin oğlu sanık ...’un imzaladığı, muhasebeci olan diğer sanığın da ciro ederek katılana verdiği, daha sonra çek bedelinin ödenmediği, bankanın, çekteki imzanın yetkili kişiye ait olmadığı gerekçesiyle katılana ödeme yapmadığı, buna göre, sanıkların eylem ve fikir birliği içinde hareket etmek suretiyle yetkisiz bir şekilde çek keşide edip kullanmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanık ...’un şirket yetkilisinin açık muvafakati ile çek keşide ettiği, işlerin takip edilmesi için kendisine vekaletname verildiği, diğer sanığın, sadece çeki teslim etmekle görevli bir kişi olduğu, yıllardır çeklerin aynı şekilde keşide edildiği, sanıkların imzaya veya borca itiraz etmedikleri, katılana kısmi ödemede bulundukları, buna göre, suça konu çekin yetkisiz olarak imzalandığının ispatlanamadığı, ortada gerçeğe aykırı olarak düzenlenen bir belge bulunmadığı gibi sanıkların suç işleme kastıyla hareket ettiklerine dair yeterli delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçların sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20460, Karar No: 2017/758, Tarih: 02.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20460 E.  ,  2017/758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 12/09/2013 tarih 2013/6924 Esas 2013/13876 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 02/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6816, Karar No: 2017/2340, Tarih: 23.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/6816 E.  ,  2017/2340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyet kararının kendisinin mağduriyetine sebep olduğuna bu sebeple, re'sen lehine olacak hususların yeniden incelenmesi gerektiğine ve verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen 10 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında adli para cezasının tespitine esas tam gün sayısının gösterilmemesi ve uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddesi ile TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

2- TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, tayin olunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine, infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün birinci bendin dördüncü paragrafından “tahsiline” ve “hapse çevrilmesine” ibarelerinin çıkartılarak yerine “tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibarelerinin yazılması, hükmün birinci bendin üçüncü paragrafının hükümden çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 10 ay hapis cezası suçun işlenmesindeki özellikler ve sanığın kişilik özellikleri nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 300 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve sosyal durumu gözetilerek, bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek sanığın, 6.000.-TL Adli Para Cezası İle Cezalandırılmasına" ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1019, Karar No: 2013/11092, Tarih: 04.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/1019 E.  ,  2013/11092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret alacağı, yıpranma primi alacağı, ilave tediye alacağı ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M.Başbayraktar Taşkın tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 2006 yılında tüm çalışanları ile birlikte Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı olarak faaliyet gösteren işyerinin İş Kanununun 6. maddesi kapsamında davalı ...’na devredildiğini, devredilen işyerinde 15.08.2000 tarihinde çalışmaya başlayan davacının devir sonrası çalışmasını kesintisiz devam ettirdiğini, davacının üyesi olduğu...Sendikası ile davalı idareyi temsilen ...Sendikası arasında bağıtlanan TİS’ de 01.03.2005 tarihinden önce ve sonra giren işçiler için ücret zamlarının ayrı ayrı tespit edildiğini, davacının 01.03.2005 tarihinden önce işyerinde çalışmaya başlamasına rağmen bu tarihten sonra işe girmiş gibi TİS’nin Ek 1-A cetvelindeki intibak yerine Ek 1-B’deki daha düşük ücret tarifesi üzerinden intibakının yapılarak ücretlerinin ve ücrete bağlı ikramiye ile ilave tediye ve yıpranma primlerinin eksik ödendiğini ileri sürerek, ücret, yıpranma primi, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, ...Sendikasına üye olan davacının sendikanın 09.10.2008 tarihli yazısı ile üyeliğinin işverene bildirildiğini, ...Sendikası ile İzmir İl Özel İdaresi adına TUHIS arasında 01.03.2007-28.02.2009 1.inci dönem ve 01.03.2009-28.02.2011 arası 2.inci dönem TİS’nin imzalandığını, TİS’lerinde 01.03.2005 tarihinden önce işe girenler için Ek 1/A cetvelinde, 01.03.2005 tarihinden sonra işe girenler için Ek 1/B cetvelinde gösterilen skala üzerinden intibak yapılarak ücret ödenmesinin kabul edildiğini, davacının davalı idarede 01.03.2005 tarihinden sonra işe girmesi sebebiyle Ek 1/B cetvelindeki ücret skalasına göre ücretinin tespit ve intibak ettirilerek ücret ve ücrete bağlı talep konusu yapılan alacakların ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının aynı işyerinde 2007 yılı Şubat ayına kadar İl Milli Eğitim Müdürlüğü işverenliği nezdinde, bu tarihten sonra ara vermeksizin davalı ... İdare Başkanlığı işverenliği nezdinde çalışmasını devam ettirdiği , dolayısıyla TİS’ nin ücret skalasının Ek 1/A cetveline göre ücretinin belirlenmesi ve buna göre intibakının yapılması gerekeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ilave tediye ve ikramiye alacağında talep edilen miktarın aşılıp aşılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı alınan bilirkişi raporundan sonra talep ettiği alacak miktarlarını ıslah ile artırmıştır. Mahkemece ilave tediye ve ikramiye alacağında davacı tarafından ıslah ile artırılan miktar dikkate alınmadan talebin aşılarak hüküm kurulması isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.