muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4207, Karar No: 2014/11110, Tarih: 14.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4207 E.  ,  2014/11110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Van Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.11.2013

NUMARASI :Esas no:2012/578 Karar no:2013/396

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, 12.07.2004 doğumlu müşterek çocuk Z. G..'ün velayeti, annenin çocuğu okula göndermediği, başka erkekle yaşadığı gerekçesiyle anneden alınarak babaya verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden müşterek çocuk Zozan'ın taraflar arasında daha önce açılan ve açılmamış sayılmasına karar verilen velayetin değiştirilmesi davası sırasında tedbiren kurulan kişisel ilişki nedeniyle, 2007 Temmuz ayında babaya teslim edildiği, ancak babanın çocuğu daha sonra anneye teslim etmediği, bu nedenle İzmir 8.İcra Ceza Mahkemesi ve İzmir 5. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından çocuk teslimine muhalefet etmek ve çocuğu alıkoymak suçlarından cezalandırıldığı, buna rağmen yargılama sırasında ısrarla çocuğun kendisinde olmadığını beyan ettiği, ancak birleşen nafaka dosyasının 15.09.2011 tarihli oturumunda babanın vekilinin, çocuğun baba yanında olduğunu kabul ettiği, böylece babanın çocuğu anneden alıp, velayet görevini kullanmasını fiilen engellediği anlaşılmaktadır. Davacı baba bu davayı açmakta kötüniyetlidir. O halde davasının reddi gerekirken kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre nafakanın kaldırılmasına yönelik temyizinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.05.2014 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2008/12068, Karar No: 2010/3161, Tarih: 22.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/12068 E.  ,  2010/3161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.06.2008 tarih ve 2004/460 - 2008/97 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ...’un babası, ...’un ise dedesi olan ...’un davalı nezdinde hayat sigorta poliçesi yaptırıp lehdar olarak torunu ...’i gösterdiğini, ...’un 01.06.2004 tarihinde ölümü üzerine sigorta şirketinden talepte bulunulmasına rağmen ödeme yapılmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 3.000,00 YTL’nın 12.06.2004 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsilini, ıslahla 5.572,85 YTL’nın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı ...’un Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Hiz. Araştırma Hastanesi hastane yatış formu, konsültasyon formuna göre 5-6 yıldır diyabet ve hipertansiyon hastası olduğu, ölüm nedeninin kalp damar hastalığı, kalp ve solunum durması olup diyabet ve hipertansiyonun beyin ve damar hastalıklarının oluşumuna zemin hazırladığı ve sigortalının bu hastalıklar sonucu öldüğünü, sigorta ilişkisi kurulurken doldurulan formda diyabet ve yüksek tansiyon rahatsızlıklarının bildirilmediğini, prim artış formunda da bildirmediğini, sigortalının TTK’nun 1290. maddesi ve hayat sigortası genel şartları uyarınca bildirim yükümlülüğünü ihlal ettiğini, müvekkilin cayma hakkının doğduğunu, davacıların tazminata hak kazanmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, poliçe genel şartları, Karadeniz Teknik Üniversitesi Farabi Hastanesi tarafından düzenlenen rapor, aktüer bilirkişi raporu ve bu raporda belirtilen gerekçelerin iddia ve davayı doğrular nitelikte olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 25.12.2007 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen toplam 5.572,85 YTL’nın temerrüdün oluştuğu 14.07.2004 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekil temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekil temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı vekilinin 16.04.2008 havale tarihli ıslah dilekçesinde harca esas değerin 5.572,85 YTL olarak gösterilmesine, ıslah dilekçesinin sonuç bölümünde bilirkişi raporuna göre “menfaatdar lehine tahakkuk eden 2.287,03 YTL kâr paylı birikim kapitali ve 3.285,82 YTL maktu vefat tazminatı olmak üzere toplam 5.272,85 YTL tazminatın” denilmekte ise de “5.272,85 YTL” ibaresinin maddi hatadan kaynaklanmasına, kâr paylı birikim kapitali ve maktu vefat tazminatı toplamının 5.572,85 YTL olduğunun anlaşılmasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 31,03 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7130, Karar No: 2013/9377, Tarih: 19.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/7130 E.  ,  2013/9377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanıklar ... ve ... (üçer kez), suça sürüklenen çocuk ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Osmancık Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.04.2008 gün ve 2006/387 Esas, 2008/121 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14363, Karar No: 2015/6972, Tarih: 23.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14363 E.  ,  2015/6972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/248467

MAHKEMESİ : Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2012

NUMARASI : 2011/41 (E) ve 2012/55 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın mülkiyeti hazineye ait ............. köyü 118 ada 1 parsel nolu tarla vasfındaki taşınmaza buğday ektiği, daha sonra sanığın bu yeri traktörle sürmek suretiyle buğdaylara zarar vererek mala zarar verme suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

............... köyü 118 ada 1 nolu parsel sayılı taşınmazın mülkiyetinin hazineye ait olduğu, sanığın bahsi geçen yeri katılanın buğday ekmesi nedeniyle 3091 sayılı kanun hükümleri gereğince bu yerin kendi zilyetliğinde bulunduğunu belirterek şikayette bulunduğu ve tecavüzün önlenmesini talep ettiği, bunun üzerine ............. Kaymakamlığının 19.10.2010 tarihli kararında katılanın taşınmazdaki tecavüzün menine ve sanık tarafından ecrimisil ödenmek suretiyle kullanılmasına devam edilmesi kararı verildiği, bu karardan sonra sanığın davaya konu yeri sürdüğünün anlaşılması karşısında, unsurları itibariyle oluşmayan mala zarar verme suçundan sanığın beraatine kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2015 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Kadastro tespit tutanağına göre uyuşmazlık konusu yerin sanığın babası olan İ. S.'ün işgalinde hazine arazisi olduğu, İ. S. tarafından açılmış bulunan kadastro tespitine itiraz davası sonucunda verilen Tufanbeyli Kadastro mahkemesinin 2001/232 esas, 28/06/2001 tarih ve 2001/149 sayılı kararı ile davanın reddine ve ilgili parselin hazine adına tapuya tesciline hükmedildiği, sanık H.. S.. tarafından ............ Kaymakamlığına yapılan başvuru ile G. Ü.'nün tecavüzünün önlenmesinin talep edilmesi üzerine, Tufanbeyli Kaymakamlığı İdare Kurulu tarafından 3091 sayılı Kanun gereğince verilen 19.10.2010 tarih ve 2010/02 sayılı kararda, davalının traktör ile ekim yapmak suretiyle tecavüzde bulunduğu belirtilip davacı ve davalının bu yerde hakları bulunmadığından davalının tecavüzünün önlenmesine, nizalı yerin kamuya teslimine karar verildiği, ayrıca kadastro tutanağında işgalci olarak gözüken İ. S.'ün mirasçısı olan davacı H.. S..'ün ecri misil bedelini ödemek suretiyle bu yerin kullanmaya devam etmesinin de kararlaştırıldığı, söz konusu men kararı infaz edilerek taşınmazın hazineye teslim edildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Kaymakamlığın men kararında dosyamız sanığı olan H.. S..'ün de taşınmaz üzerinde hakkı olmadığı vurgulanmakla birlikte kiralama hükmü doğuracak şekilde bu kişinin kullanmaya devam etmesine karar verilmesi yok hükmünde sayılmalıdır. Çünkü hazine arazilerinin ne şekilde kiralanacağı mevzuatla belirlenmiş olup, kaymakamlar hazine arazilerini mevzuata aykırı şekilde istedikleri kişiye tahsis edemezler. Bu nedenle men kararının sonunda yer alan sanığın “araziyi kullanmaya devam etmesi” şeklindeki bölüm hukuki dayanaktan yoksun olup yok hükmündedir. Bu açıdan yasadan kaynaklanan bir yetkiye dayanmayan tahsis kararı sanığa araziyi kullanma hakkı vermemektedir. Nitekim Maliye tarafından mahkemeye verilen cevaplarda sanığın kiraladığı bir taşınmazın bulunmadığı belirtilmek suretiyle sözü edilen cümlenin kiralama anlamına gelmediği kabul edilmiş olmaktadır.

Hazineye ait olan taşınmaza tecavüz eden herkes ecri misil ödemek zorundadır. Ecri misil kararı haksız işgal tazminatı olduğundan gelecek adına hüküm ifade etmez. Bu nedenle hazine arazisini işgal eden kişinin ödediği ecri misil tazminatı ona geleceğe yönelik üstün hak bahşetmeyeceğinden boş olan bir araziyi bir başka yıl başka bir kimse işgal edebilir. İlgili mevzuat gereğince ecri misil ücreti tahsil edildikten sonra taşınmazın tahliyesine karar verilip hazineye teslim edilmesi gerekmektedir.

Söz konusu taşınmaza gelince 2010 yılında katılan tarafından işgal edilerek buğday ekildiği konusunda anlaşmazlık bulunmamaktadır. Mülk sahibi hazine olduğundan sanığın, işgalci olan katılan ile hazine arasındaki sorunun tarafı olmayacağı açıktır. Katılanın ecri misil ödemesi halinde o yılki ürünler kendisine ait olacaktır. Ancak dosya içerisinde bu işgalcinin ecri misil ödediğine ilişkin belge bulunmamaktadır. Mevzuata uygun olarak, tecavüzün men edilmesinden sonra taşınmaz, üzerindeki ekinlerle birlikte hazineye teslim edilmiştir. Artık ekinler de hazineye ait sayılmalıdır.

O halde;

Sanığın hiçbir hakkı olmamasına karşın, hazineye ait olan ekili bir araziyi sürerek zarar vermesi şeklindeki eylemi kamu malına zarar verme suçunu oluşturacağından, basit mala zarar verme suçundan kurulan hükmün vasıftan bozulması yerine; sayın çoğunluğun eylem suç oluşturmayacağından sanığın beraat etmesi gerektiği yönündeki bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/7524, Karar No: 2021/1624, Tarih: 16.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2018/7524 E.  ,  2021/1624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, imzadan imtina ettiği 03.04.2015 tarihli suç tutanağında çevrede yapılan araştırmalar neticesinde suça konu orman alanındaki açma eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiğini tespit ettiklerinin belirtilmesi ve sanığın tüm aşamalarda suça konu orman alanıyla ilgisi bulunmadığını beyan etmesi karşısında; tutanak tanıkları yeniden dinlenip, açma yapılan yerin sanığın kullanımında olduğuna dair bilgiyi nasıl elde ettikleri sorularak; ayrıca köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri ve komşu arazi sahiplerinin tanıklıklarına başvurulup, suça konu açma yapılarak zeytin fidanları dikilen orman alanının tutanak tarihinde kim veya kimler tarafından kullanıldığının tespiti yapılarak sonucuna göre sanığın hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. Maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18100, Karar No: 2014/19186, Tarih: 21.10.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/18100 E.  ,  2014/19186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına davacı vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde yerel mahkemenin Yargıtay bozma ilamı sonrasında yaptığı yargılama sonucu verdiği kararın yeniden hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedenleri bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ve yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3893, Karar No: 2012/8764, Tarih: 28.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/3893 E.  ,  2012/8764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'in töre saiki ile insan öldürme ve töre saiki ile çocuk yaştaki kardeşlerini öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanık ... yönünden yaş küçüklüğüne ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, vasfa, 62. maddenin uygulanması gerektiğine vesaireye ilişen, sanık ... müdafiinin vasfa, tahrikin varlığına, cezanın fazla olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, 62. maddenin uygulanması zorunluluğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1)Sanık ... hakkında kurulan hükümlerde, "5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (a-b-d-e) bendierinde belirtilen haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde belirtilen haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" karar verildiği anlaşılmakla, "5237 sayılı TCK.nun 53/1-a,b,c,d,e maddesinde sayılan hak yoksunluklarının 53.maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar ve sanık hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun" hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine,

2)Sanık ...'in töre saiki ile çocuk yaştaki kardeşini öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde, yaş küçüklüğü nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 31/3. maddesi uyarınca sanığın cezasından 1/3 oranında indirim yapılarak belirlenen 13 yıl 4 ay hapis cezasının, 31/3-son cümlesi uyarınca 12 yıldan fazla olamayacağının gözetilmemesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında TCK.nun 31/3.maddesinden sonra gelmek üzere "31/3-son cümlesi uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesine,

3)Katılanın kendisini vekil ile temsil ettirmesi nedeniyle hükmolunan vekalet ücretinin "katılan ya da vekiline verilmesine" karar verilmesi bozmayı gerektirmekte ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının

"hükmolunan maktu vekalet ücretinin müdahil tarafa verilmesine" şeklinde değiştirilmesine,

Karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesi ile tanınan yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, kısmen re'sen de temyize tabi buluna hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), ceza miktarı ve tutuklulukta kalınan süre nazara alınarak sanık ...'in tahliye talebinin REDDİNE, 28/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10114, Karar No: 2012/45451, Tarih: 08.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/10114 E.  ,  2012/45451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/163335

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2009

NUMARASI : 2009/128 (E) ve 2009/398 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, mala zarar verme suçlarından hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre, temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-) Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-) Yakınanın soruşturma evresinde olay yerini garaj, kovuşturma evresinde ise depo olarak nitelendirmesi karşısında, işyeri olarak kabul edilme nedenlerinin, denetime olanak sağlayacak yeterli gerekçe gösterilip açıklanmadan suça sürüklenen çocuk yüklenen işyeri eklentisine girmek suretiyle işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükümlülüğüne karar verilmesi,

b-) 15.07.1993 doğumlu olup, suç tarihinde oniki yaşını doldurmuş olup, onbeş yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuğun, 5237 sayılı TCK’ nun 31. Maddesinin 2. Fıkrası uyarınca işyeri dokunulmazlığını ihlal eyleminin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamayacağı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği konusunda uzman doktor raporu alınıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’ nun 326. Maddesi uyarınca aleyhe bozma yasağı kuralı gözetilmek üzere, isteme aykırı olarak BOZULMASINA,08.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18001, Karar No: 2013/10159, Tarih: 07.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/18001 E.  ,  2013/10159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.05.2009 gün ve 2008/91 Esas, 2009/210 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Oluşa, kabule ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın aralarındaki duygusal ilişkiyi bitirme niyetinde olan mağdureyi tekrar kendisi ile barışması konusunda ikna etmek gayesiyle evden çağırıp arabasına bindirerek zorla fabrikanın yanındaki kulübeye sokup bir müddet alıkoyduğu olayda, sanığın cinsel amaçla hareket ettiğini gösteren söz veyahut da davranışta bulunduğuna dair dosya kapsamında bir delilin bulunmaması karşısında, sanığa TCK.nın 109/5. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ... tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın aralarındaki duygusal ilişkinin bitmemesi için, kız arkadaşı mağdureyi zorla hürriyetinden yoksun bırakmasında, eylemin cinsel amaçla işlendiğinin açıkça anlaşılması ve TCK.nın 109/5. maddesi hükmünün uygulanabilmesi için kişiye yönelik mutlak surette cinsel nitelikli bir eylemin gerçekleştirilmesinin gerekmemesi karşısında, sayın çoğunluğun, suçun cinsel amaçla işlendiğine ilişkin delil bulunmadığı ve 109/5. madde hükmünün uygulanmaması gerektiği biçimindeki bozma düşüncesine katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2020/1331, Karar No: 2020/3783, Tarih: 24.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/1331 E.  ,  2020/3783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No : 2018/1732-2019/2170

Mahkemesi : Bakırköy 17. As. Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2013/1108-2018/71

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi tarafından temyiz isteminin kesinlik nedeniyle reddine dair verilen ek kararın, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Temyize konu toplam kurum zararı ile kabul edilen kısım gözetildiğinde, davacı kurum vekilinin temyiz isteminin karar tarihi itibariyle 58,800,00 TL' lik temyiz kesinlik sınırı altında kaldığı belirgin olduğundan, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin "temyiz yoluna başvuru dilekçesinin kesinlik nedeniyle reddine" ilişkin 14.01.2020 tarihli EK KARARININ ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.