muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/906, Karar No: 2014/11644, Tarih: 27.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/906 E.  ,  2014/11644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.10.2013

NUMARASI :Esas no:2010/1014 Karar no:2013/950

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye verilen müşterek çocuk 26.01.2006 doğumlu Kevser ile davalı baba arasında düzenlenen kişisel ilişki süresi babalık duygularını tatmin etmeye yeterli bulunmadığı gibi tarafların aynı şehirde de oturdukları da dikkate alındığında davalı baba ile çocuk arasında daha uzun süreli kişisel ilişki düzenlenmesi gerekmektedir. Mahkemece, her ayın belirli hafta sonları, özel günler, yarı yıl tatili ve yaz döneminde uzun süreli kişisel ilişki düzenlenmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde kişisel ilişki kurulması yanlış olmuştur.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.05.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/3174, Karar No: 2010/508, Tarih: 25.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3174 E.  ,  2010/508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili şirketin yetkilisi ...’in elinde iken şirkete ait aracın içinden dava konusu çek ile birlikte birçok senedin çalındığını, çek iptali davası açtıklarını, dava konusu çek aslını davalının ibraz etmesi ile çek iptali davasında çek hamiline karşı istirdat davası açılması için süre verildiğini, bu nedenle işbu davayı açtıklarını ileri sürerek,çekin davalıdan alınarak müvekkiline istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çekin ... adına kesildiği ve ciro imzasının bu kişiye ait olmadığı öne sürüldüğüne göre, davacı şirketin dava açamayacağını belirterek, husumet itirazında bulunmuş, müvekkilinin iyiniyetli hamil olduğunu beyanla, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, imza incelemesine ait bilirkişi kurulu raporu karşısında sahtecilik def’inin mutlak def’ilerden olup, iyiniyetli 3.kişilere karşı da ileri sürülebileceğinden davanın kabulüne, ... San.Şubesi ... nolu hesaba ait 22.08.2007 keşide tarihli 3946 nolu 15.000 TL tutarlı çekin davalıdan istirdadına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu çekin ... lehine düzenlendiği ve cirolar yoluyla davalıya intikal ettiği anlaşılmaktadır. Çek arkasındaki ciro silsilesine bakıldığında davacı şirketin çekte sıfatının bulunmadığı görülmektedir. Bu durumda mahkemece somut olay bakımından davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi gerekirken, yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9387, Karar No: 2020/6138, Tarih: 18.12.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/9387 E.  ,  2020/6138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., Tekirdağ İli ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan P.XXIV parsel sayılı taşınmazın, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi gereğince yapılan çalışmalar sırasında davalı ... kullanımında olduğunun belirtildiğini ancak bu yerin yüz yılı aşkındır kendi kullanımlarında olduğunu ileri sürerek, bu yanlışlığın düzeltilmesi istemiyle Kadastro Mahkemesine dava açmıştır. Kadastro Mahkemesince verilen görevsizlik kararına istinaden dava dosyasının gönderildiği Asliye Hukuk Mahkemesinde yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi gereğince yapılan çalışma sırasında düzenlenen tutanaklardaki ... numaralı 2/B parselinin davalının kullanımında” olduğuna dair belirtmenin iptali ile davacının kullanımında olduğunun tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir. Davacı, her ne kadar 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi çalışmaları sırasında dava konusu yer ile ilgili kullanıcı isminin yanlış belirtildiğini ve bunun düzeltilmesini istemiş ise de, 6292 sayılı Kanun'un uygulanmasına esas alınacak olan 3402 sayılı Kanunun Ek- 4. maddesinde düzenlenen kullanım kadastrosu çalışmaları olup, orman kadastro komisyonunca gerçekleştirilen 2/B madde çalışma tutanaklarında yer alan kullanıcı isimleri bu aşamada tarafların hak ve borçlarını etkileyecek mahiyette değildir.

Hal böyle olunca; Mahkemece, davacıların 2/B çalışma tutanaklarında yer alan kullanıcı isimlerinin düzeltilmesi talebiyle dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın esası yönünden değerlendirme yapılmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz ise de, ret kararı sonucu itibariyle yerinde görüldüğünden hükmün, gerekçesi açıklandığı şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.12.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28665, Karar No: 2014/5007, Tarih: 30.06.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/28665 E.  ,  2014/5007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2012/126268

Mahkeme : KAYSERİ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 04/04/2012 - 2012/57 esas ve 2012/172 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

1- Sanık hakkında aynı olayla bağlantılı olarak "silahla yaralama" suçundan yapılan soruşturma sonucunun araştırılması, dava açılmış ise, dosyasının getirtilerek incelenmesi ve varsa gerekli belgelerin onaylı örneklerinin çıkarılarak bu dosya içine konulması,

2- Gerektiğinde, soruşturma aşamasında ifadeleri alınan M.. E.., H.. T.., S.. B.., ve S.. M.. (Gezer)' nin tanık olarak dinlenmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11548, Karar No: 2019/7040, Tarih: 03.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/11548 E.  ,  2019/7040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; mahkemesince suç tarihi olan 02.12.2014’te işlenen silahla kasten yaralama suçuna ilişkin olduğu belirtilmeden yazılan müzekkereye binaen, Pamukkale Üniversitesi Psikiyatri Anabilim Dalınca düzenlenen kurul raporunda da yine suç tarihi ve hangi suça ilişkin olarak düzenlendiği yazılmadan sanığın TCK'nin 32/2. maddesinden yararlanacağına dair rapor düzenlendiği anlaşılmakla, yetersiz rapor esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gererğince kazanılmış hakkın dikkate alınmasına 03.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22874, Karar No: 2022/16227, Tarih: 05.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/22874 E.  ,  2022/16227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Avukat ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 18/11/2022 tarihli dilekçe ile davalı tarafla sulh olmaları nedeniyle davadan feragat ettiklerini bildirmiş olup davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İstanbul Anadolu 7.Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE 05/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5467, Karar No: 2015/11641, Tarih: 27.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/5467 E.  ,  2015/11641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malazgirt Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/08/2013

NUMARASI : 2012/125-2013/172

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi raporu alınmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırılması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalde uygun emsal bulunmadığı belirtilerek, il merkezindeki daha düşük yüzölçümlü satışın emsal alınması doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz kadastro parseli olup, emsal alınan taşınmaz imar parseli olduğu halde her ikisinin de imar parseli olduğundan bahisle düzenleme ortaklık payı düşülmeden değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi amacıyla yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden sorulup, vergi değerleri de karşılaştırmak suretiyle değer belirleyen, bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle sair hususlar incelenmeksizin H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2131, Karar No: 2014/13189, Tarih: 12.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/2131 E.  ,  2014/13189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bünyan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :10.06.2013

NUMARASI :Esas no: 2013/88 Karar no:2013/104

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanmaya ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.06.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/1675, Karar No: 2018/9265, Tarih: 13.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/1675 E.  ,  2018/9265 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, ödeme emirlerinin iptali ile Kuruma karşı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın reddine, karar verilmiştir.

Hükmün, davacılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Tüzel kişi işverenlerin ortak ve yetkililerinin kamu alacaklarından sorumluluğu, 6183 sayılı Kanunun 35, mükerrer 35, mülga 506 sayılı Kanunun 80. ve 5510 sayılı Kanunun 88. maddesinde düzenlenmiştir.

506 sayılı Kanunun 80/12 maddesi, “Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmünü öngörmüş, 01.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 88/20 maddesi de bazı farklar dışında anılan maddeye paralel düzenleme getirmiş olup, “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dâhil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmünü öngörmüştür.

Diğer taraftan, 5510 sayılı Kanunun 102’nci (506 sayılı Kanunun 140) maddesinde davalı Kurum tarafından verilen idari para cezaları ile ilgili usul ve esaslar özel bir şekilde düzenlenmiştir. Anılan düzenleme uyarınca; idari para cezasını gerektiren şartlar oluştuğunda Kurum tarafından verilecek idari para cezası ilgiliye tebliğ edilmekle tahakkuk eder ve tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebilir. İtirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmaması halinde, idari para cezası kesinleşir ve Kurum alacağına dönüşür. Ne var ki; Mahkemeye başvurulması idari para cezasının takip ve tahsilini durdurmayacaktır.

Eldeki davada, davaya konu ödeme emrinin idari para cezalarını konu edindiği dikkate alınarak, 5510 sayılı Yasanın 102’nci maddesindeki prosedür de gözetilerek uyuşmazlık çözüme kavuşturulmalıdır.

Eldeki davada, davaya konu ödeme emrinin idari para cezalarını konu edindiği dikkate alınarak, 5510 sayılı Yasanın 102’nci maddesindeki prosedür de gözetilerek uyuşmazlık çözüme kavuşturulmalıdır.

Yapılacak irdelemede ise; 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesi gereğince, işverenin kanunla düzenlenen yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde idari para cezası ile sorumlu olacağı düzenlenmiş ise de, idari para cezasının, neticede bir cezai yaptırım olup, cezaların şahsiliği ve kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkelerine göre, asıl borçlu tüzel kişilik hakkında düzenlenmesi nedeniyle, temsil ve ilzama yetkili kişi sıfatı ile hareket edenlerin şahsen sorumlu tutulamayacağı da dikkate alınmalı, buna göre, mahkemece, öncelikle, Kurum tarafından bizzat davacılara yönelik düzenlenen idari para cezası kararı bulunup bulunmadığı araştırılarak, varlığı halinde, 5510 sayılı Yasanın 102. maddesi uyarınca başlatılmış prosedürün bulunup bulunmadığı irdelenmeli, prosedür işletilmiş (süresinde dava açılmış veya kuruma itiraz edilmiş) ise, idari para cezasının kesinleşmesi olgusu bekletici sorun yapılarak idari para cezalarının kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, yapılacak araştırma sonucu, davacılara yönelik düzenlenen idari para cezası kararının bulunmadığının belirlenmesi halinde ise, cezaların şahsiliği ve kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkelerine göre, asıl borçlu tüzel kişilik hakkında düzenlenen idari para cezasından davacıların şahsen sorumlu olmayacağı gözetilerek, bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacılar avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 13.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2014/36406, Karar No: 2015/804, Tarih: 13.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/36406 E.  ,  2015/804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : - Sanıklar ... ve ...'in 434 nolu parsele tecavüzlerinden beraatlerine,

- Sanık ...'un... nolu parsele tecavüzden beraat; ... nolu parsele tecavüz ve yol boşluğuna tecavüz suçlarından hükümlülük,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin, suçun sabit olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelemesine gelince;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

a- Sanık tarafından farklı parsellere veya aynı parselin değişik kısımlarına yapılan tecavüzünün aynı zamanda ve aynı karar altında olması halinde tek suçun oluştuğu ve tecavüz edilen alanın miktarı gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiği, farklı zamanlarda farklı parsellere veya aynı parselin değişik bölümlerine tecavüzde bulunulması halinde, suçun kısa zaman aralığında aynı karar altında işlenmesinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması, aksi halde yani yeni bir suç işleme kararı altında işlendiğinin tespiti halinde ise iki ayrı suçun oluşacağı gözetilerek uygulama yapılması gerektiğinden, somut olayda aynı köydeki yol boşluğuna ve 352 no'lu mera parseline tecavüz tarihleri ve aynı veya ayrı bir suç işleme kararı bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Hüküm tarihinden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı CGTİK.nun 106. maddesinin 4 ve 9. fıkrasının yeniden düzenlenip 10. fıkrasınında yürülülükten kaldırılması karşısında infazda, yetkiyi kısıtlayacak şekilde hapisten çevrili adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verileceğinin belirtilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.