muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4003, Karar No: 2023/5235, Tarih: 29.11.2023

"Alman Doktrininde ağırlıkta olan ciddiye alma teorisi , olası kastın varlığı için bilme unsurunda, failin neticeyi sadece öngörmüş olmasını yeterli görmeyip, aynı zamanda neticeyi "ciddi olarak mümkün görmesini" de aramaktadır."(Turhan, DergiParkAkademik, s.457 [KREY/ESSER, AT, § 12 Kn. 391; GEPPERT, Jura 2001, s. 57.])

"Bu görüşe göre, bilme unsuru açısından fail, tehlikenin büyüklüğünü ve yakınlığını tanımış, öngörmüş olmalıdır. İsteme unsuruyla ilgili olarak da failin, neticeyi kabullenmiş (sich abfinden) olması aranmaktadır. Fail amaçladığı hedefine ulaşmak için hareketinin sonuçlarını kabullenir ve gerçekleşip gerçekleşmeyeceği tam belli olmayan neticeye katlanır. Buna karşın bilinçli taksirde ise fail, neticenin gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen neticenin gerçekleşmeyeceğine ciddi olarak güvenmektedir." (fest vertrauen)"(Turhan, DergiParkAkademik, s.458 [JESCHECK/WEİGEND, AT, § 29, s. 299 vd) ] , [WESSELS/BEULKE/SATZGER, Strafrecht AT, §7 Kn. 339 vd.; JESCHECK/ WEEGEND, AT, § 29, s. 299 vd.; KREY/ESSER, AT, § 12 Kn. 391.] )

Ciddiye alma teorisinde, failin olası kast ile hareket ettiğinin kabulü için muhtemel neticenin ortaya çıkma ihtimalini ciddiye alması ve bu neticeyi kabullenmesi gereklidir. (Karaaslan , s.216)

"Yargıtay'ın süregelen içtihatlarında olası kast ve bilinçli taksir ayrımı "Gerek olası kast, gerekse bilinçli taksirde netice fail tarafından öngörülmektedir. Bilinçli taksirde, öngörülen neticenin gerçekleşmeyeceği ümit edilmekte, olası kastta ise bu netice fail tarafından göze alınmakta ve kabullenilmektedir. Olası kastta fail öngördüğü neticenin meydana gelmesini kabullenerek, sonucun meydana gelmemesi için herhangi bir önlem almazken, bilinçli taksirde fail neticeyi öngörmesine rağmen, şansa veya başka etkenlere, hatta kendi bilgi veya becerisine güvenerek öngörülen sonucun gerçekleşmeyeceği inancıyla hareket etmektedir." şeklinde açıklanmaktadır. (CGK, 23.09.2014, E. 2014/1- 314, K. 2014/389. , CGK 06.07.2010, 51- 162) Yargıtay'ın bu kriterleri razı olma teorisine ve doktrindeki ağırlıklı görüş olan ciddiye alma teorisine karşılık gelmektedir. (Turhan, DergiParkAkademik, s.479 [ Bkz. BOZBAYINDIR, s. 339 vd.])

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.03.2014 tarihli 2012/3-1496 esas 2014/135 sayılı kararında, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istenmemesine rağmen objektif özen yükümlülüğüne aykırı hareket edilmek suretiyle neticenin meydana gelmesinin engellenemediği ahvalde bilinçli taksirin söz konusu olacağı belirtilmiş olup; anılan kararda sanığın, üzerinde taşıdığı mağdura şaka amaçlı doğrulttuğu sırada birden patladığı yönündeki savunmasının aksine, kasten ateş ettiğini ispatlar nitelikte bir delilin bulunmadığı, ancak içerisinde mermi olan tabancayı mağdura doğrulttuğu sırada ateş alabileceğini ve mağdurun yaralanabileceğini öngördüğü halde öngörülen bu muhtemel neticenin meydana gelmesini istememesine rağmen objektif özen yükümlülüğüne aykırı hareket etmesinden dolayı neticenin meydana gelmesini engelleyemediği anlaşıldığından, sanığın eyleminin bilinçli taksir niteliğinde olduğuna karar verilmiştir.

Yukarıda açıklanan bu teoriler içerisinde de öğretide ciddiye alma teorisinin , olası kast - bilinçli taksir ayrımında güçlü bir kriter olduğu, bu kapsamda somut olayın "ciddiye alma teorisi" bağlamında değerlendirilmesinde, oluşu "Gerekçe" kısmında açıklanan ve sanığın aksi iddia ve tespit olunmayan beyanına göre "içinde fişek olduğunu bilmediği" av tüfeğini gösteriş yapmak için odadakilere doğrultup şakalaşmaya başladığı ve odadakilerin "şeytan doldurur" diye ikaz ettikleri esnada "elim tüfeğin tetiğine gitmiş olmalı ki silah bir anda patladı" şeklinde belirttiği üzere tüfeğin ateş alması sonucu mağdurun kafasına isabet eden yakın atış sonucu av tüfeği saçma taneleri yaralanmasına bağlı olarak olay yerinde öldüğü olayda, YCGK'nın 25.03.2014 tarihli 2012/3-1496 esas 2014/135 karar sayılı, sanığın üzerinde taşıdığı tabancayı şaka amaçlı mağdura doğrulttuğu olayda eyleminin bilinçli taksir olarak kabul edildiği kararındaki olayın da aksine somut olayda sanığın "içinde fişek olduğunu bilmediği", yani boş sandığı bir tüfekle bir kimsenin ölümünü ciddi olarak mümkün görmesi ve bu neticeyi hukuki anlamda kabullenmesinin söz konusu olamayacağı, ancak sanığın herkesin ulaşabileceği genel hayat tecrübesi kapsamındaki ortak bilince, silahların kullanımındaki genel kurallara, kullanılan silahın niteliği, etki alanı ve tehlikeliliğini öngördüğü, ancak gerçekleşmesini istemediği bu neticenin gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen boş olduğunu sandığı tüfekle dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı olarak gerçekleştirdiği hareket sonucu neticenin gerçekleşmeyeceğine ciddi olarak güvenmekte olduğu eyleminde bilinçli taksirle hareket ettiği anlaşıldığından mahkemenin bilinçli taksire yönelik kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiş olup açıklanan gerekçelerle tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

B.Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

B.Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Oluş ve dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde mahkemece sanığın bilinçli taksirle öldürme suçunu işlediği kabulü ile verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2016 tarihli 2015/819 Esas 2016/231 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5028, Karar No: 2014/7969, Tarih: 01.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/5028 E.  ,  2014/7969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 7 - 2011/126125

Mahkemesi : Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 14/10/2010

Numarası : 2010/105 - 2010/500

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 13.12.1980 tarih ve A-2587 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik ve doğal sit alanı kabul edilmiş iken, İzmir II numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 01.04.1992 tarih ve 2585 sayılı kararı ile 2. derece arkeolojik ve 1. derece doğal sit alanı kapsamına alınan Denizli ili, merkez K.. köyü, Ö.. mahallesinde bulunan ve tapuda sanık adına kayıtlı olan ... pafta, .. parsel sayılı taşınmaza, demir profil ayaklar üzerine, alüminyum malzeme konularak oluşturulmuş, yanları açık hayvan barınağı yapıldığının Denizli Müze Müdürlüğü görevlilerince tespit edildiği ve 1. derece doğal sit alanına izinsiz yaptığı fiziki müdahale nedeniyle sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, her ne kadar sanık beyanında, izinsiz yapılan inşai yapının bulunduğu arazinin ölen babasından kendisine intikal ettiğini, bu yapıyı da ölen babasının 2003 yılında yaptırdığını beyan etmiş ve yargılama sonunda sanık ile gösterdiği tanığının beyanlarıyla yetinilerek sanığın beraatine karar verilmiş ise de, mahallinde kolluk marifetiyle araştırma yaptırılarak ve mahallinde metalurji mühendisinin katılımı ile keşfin de yapılıp, suça konu izinsiz yapının kim tarafından ve hangi tarihte yapıldığının hiçbir şüpheye yer verilmeksizin tespit ettirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraate karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/540, Karar No: 2014/3780, Tarih: 14.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/540 E.  ,  2014/3780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2008/206-2013/576

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin alacağı temlik aldığı dava dışı yüklenici A... İnşaat Turizm Emlak Nakliye İhr. İth. ve San. Ltd. Şti ile davalı arasında imzalanan 20.02.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince dairelerin eksiksiz olarak davalıya teslim edildiğini, arsa üzerinde toplam beş daire yapıldığını, arsa sahibine verilecek olan iki adet dairede plan değişikliği yapılarak m²'sinin artırıldığını, bu artış nedeniyle davalının dava dışı yüklenici şirkete 11.000,00 TL ödemeyi kabul ettiğini ve 12.04.2006 tarihinde proje üzerinde yapılan değişiklikle bu hususun imza altına alındığını, davalının kararlaştırılan bedelden 1.000,00 TL'sini ödediğini, ancak 31.10.2007 tarihinde azilname göndererek yüklenicinin tapudan dairelerin devrini önlediğini, müvekkilinin ise temlik sözleşmesi ile 14.02.2008 tarihinde yüklenicinin arsa sahibinden olan hak ve alacaklarını devraldığını, davalı hakkında başlatılan takibe davalının haksız ve kötüniyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile alacaklı görünen bayii arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde davacının kendi edimlerini yerine getirmediğini, tam tersine kendi lehine kazandırmalarda bulunduğunu, azilnameye rağmen işlemlere devam ederek müvekkilini zarara uğrattığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; A.. İnşaat Turizm Emlak Nakliye İhr. İth. ve San. Ltd. Şti. ile davalı arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı, sözleşmenin şekil kurallarına uygun olarak yapıldığı ve geçerli olduğu, belediyenin yapı ruhsatında 75 m² yazıp, yine belediyenin yazısı ile 84 m² olarak düzeltilen m² arttırımı sebebiyle maliyet artışından kaynaklanan bedelin taraflar arasında karşılıklı olarak anlaşmaya varılarak tazmini yönünde düzenleme yapıldığı, bu değişiklik sözleşmesinin geçerli olduğu, zira 12.04.2006 tarihli sözleşme metninde " iş bu proje taraflar arasında Fethiye 3. Noterliğince onaylı 20.02.2006 tarih 03226 yevmiye nolu sözleşmenin eki olarak taraflarca incelenmiş ve kabul edilmiş olup, 1. kat 3 no'lu daire ile 2. kat 5 no'lu daire arsa sahibine aittir ve arsa sahibi yükleniciye 11.000,00 TL ödeyecektir " ibaresinin yer aldığı, davalı tarafın ifa edilen değişiklik sözleşmesinin geçersizliğini ileri

süremeyeceği, takibe konu olan miktarın likit nitelikte olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile itirazın iptaline, 10.000,00 TL asıl alacak ve 4.726,94 TL işlemiş faiz üzerinden takibin devamına, asıl alacağın % 20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacı tarafça sadece m² artırımına ilişkin para alacağı temlik alınmış olup inşaattaki eksik ve ayıplarla ilgili def'ilerin dava dışı yükleniciye karşı ileri sürülebileceğinin tabiî bulunmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Takip konusu alacağın arsa sahibine ait dairelerde plan değişikliği sonucu yüzölçümü artışı meydana gelmesi sebebiyle kararlaştırıldığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı arsa sahibinin yüklenici tarafından projede belirlenen m²'den daha düşük alanlı inşaat yapıldığı yolundaki itirazı üzerine mahkemece, mahallinde keşif ve inceleme yapılmasına karar verilmiş ise de inşaat mühendisi bilirkişi tarafından, dairelerin fiili yüzölçümünün plan değişikliği sonucu oluşan m²'ye göre eksik inşa edilip edilmediği hususunda herhangi bir ölçüm yapılmadan, yapı ruhsatındaki düzeltmenin belirtilmesiyle yetinildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, mahkemece, mahallinde keşif ve inceleme yapılarak davalı arsa sahibine isabet eden dairelerin plan değişikliğine uygun m²'de inşa edilip edilmediği belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ :Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18745, Karar No: 2017/1824, Tarih: 23.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/18745 E.  ,  2017/1824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabülüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketi vekili ve davalı ...Tur. Otom....Gıda İnş.San. ve Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 15/10/2012 tarihinde da davalı sürücü ... yönetimindeki ....plakalı çekiciyle seyrederken olay yerinde sağ şeritte çekicinin sağ önüyle arıza yapan ve önlemsiz vaziyette bulunan ...lakalı otomobilin sol arkasına ve otomobili sol yanından iterek götürmekte olan ... ... ...'e çarpmasıyla destek ....'ün öldüğünü belirterek davacılar eş, anne ve baba ve çocuk için 500’er TL maddi tazminat, anne ve baba için 30.000’er TL, eş için 40.000 TL, kardeşler ... ve ... için 15.000’er TL, kardeşler ... ve ... için 10.000’er TL manevi tazminatın tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini yükseltmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Bir kısım davalılar vekili, olayın meydana gelişindeki kusurun müvekkillerine ait olmadığını belirterek müvekkileri yönünden davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davacılar ... ve.....yönünden destekten yoksun kalma tazminatının sigorta şirketinden aldıkları anlaşılmakla bu davacılar yönünden davanın reddine, davacılar ... ve ... yönünden ıslah dilekçesi de dikkate alınarak maddi tazminat yönünden davanın kabulü ile davacı ... için 3.635,31 TL, davacı ... için 3.894,98TL’nin tahsiline, manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabulü ile davacı eş ... için 10.000 TL, davacı baba ... için 7.500 TL davacı anne ... için 7.500 TL davacı çocuk.... için 5.000 TL kardeşler davacı Demet, ..., ..., ... için ayrı ayrı 3.000’er TL olmak üzere toplam 42.000 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili ve davalı ...Tur. Otom. Nak. Gıda İnş.San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında, ayrıca manevi tazminatın takdirinde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56. maddesindeki (eski BK 47) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... şirketi vekili ve davalı ...Tur. Otom. Nak. Gıda İnş.San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.933,68 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ...ve ...Tur. Otom. Nak. Gıda İnş.San. Ve Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına 23/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18048, Karar No: 2014/16838, Tarih: 24.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/18048 E.  ,  2014/16838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin bir önceki geri çevirme kararınını tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Dosyada mevcut gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğüne ait veri cetvelinde, bilirkişi kurulu tarafından değerlendirilen ürünlerin verimi buğdayın 500 kg, 2.ürün mısırın 5000 kg, pamuğun 500 kg, kırmızı biberin 1700 kg olarak gösterildiği halde, Dairemizin geri çevirme kararı üzerine dosya arasına alınan gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğüne ait veri cetvelinde ise sırası ile 500-900 kg, 800-1400 kg, 350-550 kg ve 2000-3500 kg bildirildiği böylece verilerin birbirinden farklı ve çelişkili olduğu anlaşılmakla; dava konusu taşınmazın bulunduğu ilçe genelinde bilirkişi tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, 2.ürün mısır, pamuk ve kırmızı bibere ait kuru-sulu şartlarda dekar başına azami asgari verimini, ayrıntılı üretim giderini ve kg başına toptan satış fiyatını gösterir veri cetvelinin yukarıdaki çelişkiler giderilecek şekilde değerlendirme tarihi olan 2012 yılı itibariyle gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12349, Karar No: 2014/20780, Tarih: 12.11.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/12349 E.  ,  2014/20780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 24/07/2006-31/12/2012 tarihleri arasında davalı idarenin alt işverenlerinde aralıksız olarak temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız ve gerekçesiz olarak feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, husumet itirazında bulunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, mahkemece davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmiş olması hatalıdır. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının "2-" numaralı bendinin "a)" ve "b)" maddeleri silinerek yerine;

"a)Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına

b)Davacı tarafça yapılan, ilk masraf başvurma harcı, peşin harç ve ıslah harcı toplamı 466,40 TL harcın istek halinde davacıya iadesine;" rakam ve sözcüklerin yazılmasına hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 12.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

AŞ

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2012/9127, Karar No: 2012/14018, Tarih: 21.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/9127 E.  ,  2012/14018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/06/2009 gün ve 2005/788-2009/306 sayılı kararı düzelterek onayan Daire’nin 22/11/2011 gün ve 2009/14035-2011/15609 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların, paydaş oldukları dava dışı taşıma şirketinin tüm hisselerini 30.06.2004 tarihindeki kayıt ve değerler esas alınarak yapılan sözleşme ile müvekkiline devir ettiklerini, devir bedelinin ödenmesi sonrasında devrin gerçekleştiğini, sözleşmede davalıların 30.06.2004 tarihinden devir tarihine kadar dava dışı şirketin cari muameleleri dışında, müvekkilini bilgilendirmeksizin işlem yapmayacaklarını, alacaktan feragat etme v.b devre konu şirketin mallarını veya alacak haklarını azaltıcı veya ortadan kaldırıcı veya borç ve sorumluluklarını artırıcı, özel usul ve yetkileri gerektiren işlemler yapmadıklarını veya yapmayacaklarını birlikte taahhüt ettiklerini, hal böyleyken 14.01.2005 tarihinde dava dışı firmaya kredi açıldığını, geriye dönük olarak üç ayrı proforma fatura düzenlenerek dava dışı hisseleri devre konu şirketin alacağının düşürüldüğünü, işlemlerin alacak tamamen ödendikten sonra şirketi zarara uğratmak kastıyla yapıldığını, işlemle ilgili olarak hiçbir aşamada müvekkilinin bilgilendirilmediğini, sözleşme hükümlerinin ihlal edildiğini ileri sürerek, 373.873.48 YTL’nin 317.792.46 TL’sinin davalı ... firması, kalan kısmının ise, diğer davalıdan dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalılar vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizin 2009/14035 E, 2011/15609 K sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle düzeltilerek onanmıştır.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteklerinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin karar düzeltme isteklerinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 21/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.