muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2179, Karar No: 2023/6658, Tarih: 31.10.2023

Bozma içeriği ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy)

K A R Ş I O Y

Maktul ...’ün hayatını kaybettiği mağdur sanık ...’inde yaralandığı kavgada mağdur sanık ...’ın müstet suçlardan ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmiş olup yerel mahkemece ... hakkında her bir suçtan mahkûmiyet hükmü kurulurken herbir cezadan asgari seviyede haksız tahrik indirimi yapmıştır, dosya kapsamına göre mağdur sanık ...’ın hakkında yapılacak haksız tahrik indiriminin asgari seviye ile makul seviye arasında olması gerektiği kanaati ile Bam Ceza Daire kararını onaylayan Dairemizin kararına muhalifim.

Şöyleki;

Sanık ... olay gecesi saat 00.05 sularında apartmandan inerek bir hususu görüşmek için bir arkadaşını beklemekte olup araçla geleceğini söylediği arkadaşı gelmekte gecikince aracın içerisinde alkol almakta olan maktul ... ve mağdur ...’in içinde oturduğu aracın kapısını arkadaşının aracı zannederek açmış sonra da yanlış oldu diye mazeretini bildirip kapıyı kapatmıştır ancak alkollü olan ... ve ... “ hayırdır kimi arıyordun” diyerek araçtan çıkıp...la tartışmaya başlamaları üzerine tartışma kavgaya dönüşmüş, sanık ... ile aynı apartmanda oturan komşular iki kişinin sanık ...’ı darp ettiğini görünce apartman balkonundan ve penceresinden şişe atarak taraflara ayırmaya çalışmışlar. .....,’ın torununun baba dedemi dövüyorlar demesi üzerine...ın oğlu olan sanık ... evin penceresinden aşağıya bakıp babasının 2 kişi tarafından yere yatırılıp darp edildiğini görünce evden bıçak alarak aşağıya inmiş ve aşağıya indiğinde yerde bulunan babasını darbeden sanıklardan ...’ı bıçaklayarak ölümüne sebebiyet vermiş diğer sanık ...’i de nitelikli şekilde yarlamıştır. Sanık ...’ın her bir suçtan hakkında verilen cezalardan olayın oluş şekli olay gecesi alkollü iki şahsın 60 yaşındaki babasını yere yatırarak dövmeleri her ne kadar alınan adli raporda sanık ...’ın basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı belirtiliyor ise de olay sırasında...ın yüzünde gözünde darp

izleri bulunduğu dikkate alındığında babasını yere yatırıp döven iki şahsa karşı haksız tahrik altında bu suçu işleyen ...’ın her bir suç nedeniyle cezasından yapılacak indirimi olayın oluş şekli ve saati dikkate alındığında sanık ...’ın cezasından haksız tahrik indirimi yapılırken asgari seviye ile makul seviye arasında bir indirim yapılmasının hakkaniyete uygun olduğunu asgari seviyede yapılan indirim sonucu sanık ...’ın her bir eylemi nedeniyle daha fazla cezalandırılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmadığını düşündüğümden sanık ... hakkındaki her bir mahkûmiyet hükmü gereği cezasından asgari seviyede tahrik indirimi yapan Bam Ceza Dairesi kararlarını onaylayan Dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2014/38795, Karar No: 2015/12855, Tarih: 13.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/38795 E.  ,  2015/12855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/170483

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ)(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2013

NUMARASI : 2007/287 (E) ve 2013/5 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın soruşturma aşamasındaki sürekli alkol aldığına ve alkol bağımlısı olduğuna dair savunmaları, müşteki Seher ile sanığın üvey babası Kazım'ın da soruşturma aşamasında benzer yönde beyanda bulunmaları, sanığın gayriresmi olarak birlikte yaşadığı müştekinin evi terkedip gitmesinden dolayı 14.05.2007 tarihinde ilaç içerek intihara teşebbüs ettiğinin anlaşılması ve Saray Devlet Hastanesinin 14.05.2007 tarihli raporu ile de intihara teşebbüs eden sanığın psikiyatri polikliniğe sevkinin uygun olduğunun bildirilmesi karşısında, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan, tıp fakültesi psikiyatri ana bilim dalı başkanlığından ya da tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden sanığın 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığı hususunda rapor aldırılarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de, sanığın adli sicil kaydında bulunan, Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2006 tarihinde yerine getirilmiş, 28.12.2005 tarih ve 2005/1245 esas-2005/1079 karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-a maddeleri gereğince 150 TL. adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün kesin nitelikte olması nedeniyle, 1412 sayılı CMUK'un 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden anılan mahkumiyetten dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34700, Karar No: 2017/9740, Tarih: 16.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/34700 E.  ,  2017/9740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Gerekçeli kararda sanığın üzerine atılı eylem yönünden etkin pişmanlık hükümlerinin bulunması nedeniyle uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmişse de, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7 maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254 maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2596, Karar No: 2018/11315, Tarih: 27.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/2596 E.  ,  2018/11315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanık ... hakkında TCK'nın 89/1-2-b, 62, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine, sanık ...'in ise beraatine ilişkin hüküm sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

(I) Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin, sanığın kusurlu olduğundan bahisle mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

(II) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelemesine gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafiinin kusur durumuna yönelik yerinde görülmeyen, katılan vekilinin ise sair temyiz itirazının reddine ancak;

Katılan ... hakkında düzenlenen 03.09.2013 tarihli adli raporun katılanın olaydan sonra kaldırıldığı ancak tedavisinin kendisinin dış merkezde tedavi olmak istediğini belirtmesiyle yarım kaldığı anlaşılan ... Üniversitesi Hastanesinin evraklarına göre düzenlendiğinin ve dosya arasında bulunan katılana ait fotoğraflardan katılanın sağ ayak parmaklarından iki tanesinin kopmuş olduğunun anlaşılması karşısında katılanın tedavisinin devam edildiği sağlık kuruluşlarından tedaviye ait tüm evrakların getirtilerek katılanın TCK'nın 89. maddesi kapsamında yaralanmasının derecesini bildirir kati adli raporunun tanzim edilmesinin ardından sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA 27/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5072, Karar No: 2012/8835, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5072 E.  ,  2012/8835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanıklar ... ve ... (...) Ası'nın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'nın çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ...'nın ise atılı suçtan mahkûmiyetine dair Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.11.2007 gün ve 2004/50 Esas, 2007/250 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun şekilde mahkemece sanık ... tarafından mağdurenin kızlığının bozulduğu kabul edildiği halde, mağdurenin ırzına geçme eylemine yardım ederek iştirakte bulunan sanık ... hakkında 765 sayılı TCK.nın 418/2. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1295, Karar No: 2016/3253, Tarih: 07.04.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/1295 E.  ,  2016/3253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 05.01.2016 gün ve 2015 E.145/370 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 28.01.2016 gün ve 2016/8407 KYB. sayılı ihbarnamesi ile;

Belgede sahtecilik, görevi kötüye kullanma, görevi ihmal ve hırsızlık suçlarından şüpheliler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... Şube Müdürü ve diğer yetkilileri haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/12/2009 tarihli ve 2009/26152 soruşturma, 2009/12092 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Ağır Ceza Mahkemesinin 12/03/2010 tarihli ve 2010/488 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheli beyanları, telefon dökümleri, video kayıtları ve sair belgelerden isnad edilen suçun işlendiği yolunda dava açılmasına yeter kuvvetli şüphe bulunmadığı gibi dinlenilmeyen bir kısım şüphelilerin beyanlarının sonuca etkili olmayacağı, meselenin hizmet ilişkisinden kaynaklanan hukuki bir anlaşmazlık olduğu gibi Tüketici Hakem Heyetini ilgilendiren hizmet kalitesi ile ilgili yakınma olarak değerlendirildiği gerekçeleri ile şüpheliler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de,

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, müştekiler vekilinin 30/10/2009 tarihli şikayet dilekçesi ile, müvekkillerinin ... Şubesinden 20/07/2006 tarihinde kiralık kasa sözleşmesi ile ... numaralı kasayı kiraladıklarını ancak banka yetkililerinin hiçbir bildirimde bulunmaksızın ve ihbar yapılmadan 29/04/2009 tarihinde noter ve çilingir getirmek sureti ile müştekilere ait kasayı ve bu bölümde bulunan 836 adet kasanın açıldığını, daha sonra noter huzurunda yaptırdıkları tespitte kasalarında yer alan ve toplam 2.000.000,00 Türk Lirası değerindeki, muhtelif miktar ve ağırlıkta külçe altın, altın, saat, altın yüzük, pırlanta ve sair ziynedin kasada bulunmadığının belirlendiği, bu kapsamda bankada yer alan kasaların açılması işlemi esnasında kamera kaydı yapıldığı ve noter vekili tarafından tespit tutanağı düzenlendiği, ancak kamera kaydı ile noter tespit tutanağının birbiri ile örtüşmediği, noter tutanağında kasalardan çıkan emtianın tespitinin doğru ve eksiksiz olarak yapılmadığı, kamera kayıtlarına göre müştekilere ait çantanın başkasına ait bir kasadan alındığı, müştekilere ait çantanın kameraların görmediği başka bir yere götürüldüğü, tutanakta saat 17:00 itibari ile noterin dairesine döndüğünün yazılı olmasına rağmen kamera kayıtlarına göre saat 17:01 itibari ile noterin ve bazı görevlilerin masa dağınık şekilde kasa dairesinde olduğunun gözüktüğü, bankaca kendilerine verilen kamera kayıtlarının eksik olduğu, bunun yanında 836 adet kasanın bir gün içerisinde açılarak içeriğinin tespiti ile tutanak altına alınmasının imkansız bulunduğu şeklindeki iddialar karşısında,

İlgili banka şubesinden kasaların açılması sürecine ilişkin tüm bilgi ve belgeler ile kasa sahiplerine yapılan tebligatların ve varsa kayıt altına alınmış olan telefon ile bildirime ait kayıtların, kasanın açıldığı zaman zarfına ilişkin güvenlik kamerası da dahil olmak üzere tüm kamera kayıtlarının celbi, yine kasaların açılması sürecinde görev alan noterlikte bulunan bilgi belge ve tutanakların celbinden sonra tarafların iddia ve savunmaları kapsamında kasaların açıldığı zaman dilimine yönelik kamera kayıtları da incelenerek denetime olanak verecek şekilde konusunda uzman bilirkişi heyetinden rapor alınarak olayın açıklığa kavuşturulmasından sonra şüphelilerin hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, sadece bir kısım şüphelilerin ifadesi alınmak suretiyle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği gözetilerek, itirazın bu yönden kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; müştekiler vekilinin 30.10.2009 tarihli dilekçesinde, müştekilerin 20.07.2006 tarihinde... ... Şubesi'nden kasa kiralamak suretiyle içerisine kıymetli eşyalarını koyduklarını, ancak banka yetkililerinin müştekiye haber vermeden noter getirtip çilingir marifetiyle kasayı açtırdıklarını, Noter vekilinin düzenlediği tutanakta, kasa sahiplerine 2001 yılından beri ulaşılamadığı bildirilmişse de, müvekkilinin kasayı 2006 yılında kiraladığını, noterin kasanın içinden çıkanların tespiti için çağrılmasına rağmen tutanakta buna ilişkin bir tespit yapmadığını, müvekkilinin telefonla arandığının tutanağa geçirilmiş olmasına rağmen, tutanaktaki bu kısmın içeriğinin belirsiz olduğunu, tutanağın kendilerine verilen kamera kayıtlarına uygun olarak tutulmadığını, noterin bu olaylar nedeniyle denetim ve gözetim görevini kötüye kullandığını, banka yetkililerinin, bilirkişi ve çilingir ile birlikte noter vekilinin oluşa aykırı evrak düzenlemesine iştirak ettiklerini, kasanın bu şekilde açılması nedeniyle bir kısım kıymetli eşyalarının eksik olduğunu tespit ettiklerini, noterce tespit yapılmasına karar veren banka yönetici ve müşavirlerinin tebligata dair araştırmaların yeterince yapılıp yapılmadığını kontrol etmediklerini ileri sürmesi; şüpheliler ..., ..., ..., ... ve ...'ın alınan savunmalarında genel olarak atılı suçlamayı kabul etmeyerek üzerlerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiklerini savunmaları karşısında, anılan banka kasasının açılma sürecine ilişkin yazılı ve görsel tüm kayıtlar getirtilip, müştekiler ile bütün şüphelilerin sürece ilişkin beyanları alındıktan sonra, kasadaki varlıklarının dökümüne dair herhangi bir somut delil olup olmadığı araştırılıp, belge ve kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, kasa açılma sürecinde ve sonrasında herhangi bir usulsüzlük yapılıp yapılmadığı belirlendikten sonra, sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, bir kısım şüphelilerin beyanları ile sundukları tebligat, telefon dökümü ve video kayıtları gibi delillere itibar edilip, bu deliller üzerinde de herhangi bir inceleme yapılmaksızın bütün şüpheliler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesinde isabet bulunmadığından, bu karara vaki itirazın kabulüne karar verilmesi yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görülmekle, ...Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen 09.12.2009 gün ve 2009/26152 soruşturma, 2009/12092 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ...Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2010 gün ve 2010/488 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde ikmaline, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9879, Karar No: 2012/18534, Tarih: 05.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/9879 E.  ,  2012/18534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 17/05/2002 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 03/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yaralamalı trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ...'a ait, diğer davalı ...'ın sevk ve idaresindeki aracın 20.10.2001 de ...'a çarparak hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiklerinden yaralanan ...'un anne ve babası ile kardeşi olan davacılar manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, BK'nun 47. maddesi uyarınca manevi tazminat isteme hakının doğrudan doğruya cismani zarar gören kişiye ait olduğunu, davanın yasal dayanağının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, cismani zarar gören ... hayatta bulunduğuna ve ona veleyeten manevi tazminat istenmediğne göre, onun anne ve babası ile kardeşinin manevi tazminat isteme hakkının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kişilik hakları, kişinin yaşamı, sağlığı, vücut ve ruh bütünlüğü ile toplum içindeki yerini koruyan haklardır. Bunların fiziki, sosyal ve duygusal kişilik değerleri içerdiği gözetildiğinde, somut olaydaki duruma göre, davacının bir yakınının yaralanmasının sosyal ve duygusal kişilik değerler kapsamında olup olmadığı konusu üzerinde durulmak gerekir. Sosyal ve duygusal kişilik değerleri, kişinin toplum içindeki yeri, birlikte yaşadığı ailesi ve yakınlarının değer alanı içine giren haklardır. Bu haklar, doğrudan doğruya kişiliğe bağlı olmayan, özellikle aile hukuku içinde yer alan değerlerdir. Bu bağlamda Borçlar Yasası'nın 49. maddesindeki düzenleme gereğince, kişinin doğrudan kendisinin değil de karı, koca, ana, baba, çocuklar ve kardeşler gibi yakınlarının ağır yaralanması gibi somut olayın kendisine özgü ağırlığının ve özelliğinin zorunlu kıldığı olguların kanıtlanması durumunda, aile birliği içinde korunması gereken sosyal ve duygusal kişilik değerlerinin zarar gördüğünün kabul edilmesi gerekir.

Dava konusu olayda, yaralanmanın belirlenen niteliği ve buna bağlı sonuçları ile aile ilişkisi göz önünde tutulduğunda, anne ve baba ile kardeş olan davacıların da, olay nedeniyle sosyal kişilik değerlerinde eksilme duygusu yaşayacakları, ayrıca bunun kanıtlama yükümlülüğü altında da bulunmadıkları benimsenmelidir.

Dava konusu olayda, yaralanmanın belirlenen niteliği ve buna bağlı sonuçları ile aile ilişkisi göz önünde tutulduğunda, anne ve baba ile kardeş olan davacıların da, olay nedeniyle sosyal kişilik değerlerinde eksilme duygusu yaşayacakları, ayrıca bunun kanıtlama yükümlülüğü altında da bulunmadıkları benimsenmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacı anne ve baba ile kardeş yararına BK'nun 49. maddesi uyarınca uygun tutarlarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, onların manevi tazminat istemlerinin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7931, Karar No: 2014/4423, Tarih: 02.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7931 E.  ,  2014/4423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.