muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7522, Karar No: 2024/3369, Tarih: 29.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/7522 E.  ,  2024/3369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1449 Esas, 2022/1160 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ :Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2021/189E., 2022/27 K.

Taraflar arasındaki TÜRKPATENT Yeniden İnceleme Değerledirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı TÜRKPATENT vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı TÜRKPATENT vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin dünyanın önde gelen spor ayakkabı ve spor kıyafetleri üreticisi olduğunu, Nike ve “şekil” markalarını 1971 yılından beri dünyanın pek çok ülkesinde tescilli kullanıldığını, tanınmış markasının olduğunu, davalı ...'in 2016/07630 sayılı tasarım başvurusuna müvekkilinin itirazının reddedildiğini, ancak başvurunun yeni ve ayırt edici olmadığını, müvekkilinin tescili ve tanınmış markaları ile karıştırılmaya yol açacağını, başvuru sahibinin kötü niyetli olduğunu, davalı başvurusunun, müvekkilinin uzun yıllardır kullandığı tanınmış “şekil” markaları ile ayniyet derecesinde benzer olması, müvekkil markasında yer alan figüratif unsurun aynen kopyalanması sebebiyle yenilik vasfını haiz olmadığını, davalı başvurusundaki şekil unsurunun müvekkili markasındaki gibi sola doğru konumlandırıldığını, şeklin sadece uç kısmının hafifçe değiştirildiğini, davalı başvurusunun müvekkil şekil markasının seri markası izlenimi yarattığını, davalıya ait, davaya konu tasarım ile birebir aynı olan 2016/93679 sayılı marka başvurusunun Markalar Dairesi Başkanlığı'nın 03.10.2017 tarihli ve 2017-OE-419095 sayılı kararı ile reddedildiğini, davaya konu olan tasarımın, tasarımların tescili için zorunlu olan “ayırt edicilik” vasfını haiz olmadığını ileri sürerek YİDK'in 2017/T-809 sayılın kararının iptaline ve 2016/07630 sayılı tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararlarının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvurunun yenilik ve ayırt edicilik özelliklerini taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin başvuru konusu logoyu ağırlıklı olarak gıda ürünlerinde kullanacağını, müvekkili adına tescilli logonun bilgilenmiş kullanıcı gözünden bakıldığında davacı markalarından farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin başvuru konusu logoyu ağırlıklı olarak gıda ürünlerinde kullanacağını, müvekkili adına tescilli logonun bilgilenmiş kullanıcı gözünden bakıldığında davacı markalarından farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, dava konusu bir logo tasarımı olduğundan ve marka tescili gibi herhangi bir fiziki emtiaya atıfta bulunmadığından bilgilenmiş kullanıcının kim olduğunun tespit edilemeyeceği, herhangi bir tüketici olabileceği gibi, grafik çizimine ilgisi olan bir tüketici de olabileceği, bilgilenmiş kullanıcı kim olursa olsun ortalama tüketiciden daha yüksek bir dikkat düzeyine sahip olması nedeniyle tasarımı ve itiraza konu markaları çok daha dikkatli inceleyeceği, incelemenin ise emtiadan bağımsız temel grafik unsurlardan olan renk ve şekil üzerinden olacağı, somut olayda renk verisi olmadığından, bilgilenmiş kullanıcının dikkatini şekillere ve şekillerin zihinde oluşturduğu algıya yoğunlaştıracağı, taraf şekillerinin temel özü ve havasını oluşturan genel intibaanın, tasarımcının seçenek özgürlüğünün genişliği göz önünde bulundurulduğunda benzer olduğu, davalı tasarımının davacı markaları karşısında yeni olmadığı ve ayırt edici niteliğe sahip olmadığı, davalıya ait dava konusu 2016/07630-1 tescilin itiraza mesnet 2002/15987, 2006/06278, 116029, 2013/74406, 115551, 11576 sayılı davacı markaları karşısında yeni olmadığı ve ayırt edici niteliğe sahip olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TÜRKPATENT vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı TÜRKPATENT vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu tasarım ile itiraza gerekçe gösterilen markaların bilgilenmiş kullanıcı nezdinde farklı olarak değerlendirileceğini, dava konusu tasarım, her iki ucu küt yapıda bir tarafta genişleyen her iki yanda kavislerle oluşturulan bir çıkıntıya sahipken itiraza gerekçe gösterilen markaların her iki ucu sivri şekilde sonlanan bir yapıya sahip olduğunu, dava konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasıflarını haiz olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, dava konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik özelliklerini taşımadığı, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TÜRKPATENT vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde istinaf aşamasındaki itirazlarını yineleyerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TÜRKPATENT vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde istinaf aşamasındaki itirazlarını yineleyerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı tasarım başvurusuna davacı şirket tarafından yapılan itirazın reddine dair YİDK kararının iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı TÜRKPATENT vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1808, Karar No: 2014/4294, Tarih: 10.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/1808 E.  ,  2014/4294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2012

NUMARASI : 2012/1292-2012/1619

Dava dilekçesinde, projeye aykırı olarak davalı adına tapuya tescil edilen bölümlerin tapusunun iptali ile davacı yönetim adına ortak yer olarak tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının kat maliklerinin muvafakatını almadan sahte belge ile tadilat projesi yaptırıp onaylattırdığını, ilk projede kömürlük ve sığınak olan ortak yerlerin söz konusu tadilat projeleri ile davalıya ait dükkanın deposu haline getirildiğini ileri sürerek projeye aykırı olarak tapu kaydında davalıya ait dükkanın deposu olarak kaydedilen kısmın tapusunun iptali ile apartman yönetimi adına ortak yer olarak tescilini istemiş, mahkemece yerindeki kullanımın 23.08.1989 tarihli tadilat projesine uygun olduğu, sahte belge ile yapılmış olsa dahi davacının projeyi görerek satın aldığı, yönetim adına davacıya verilmiş dava açma yetkisi de bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin ve bilirkişi raporunun incelenmesinden; dava konusu anataşınmazın üzerinde 12.09.1989 tarihinde kat irtifakı kurulduğu, 16.09.1988 tarihli mimari projesinde, 09.11.1988, 29.06.1989 ve 23.08.1989 tarihlerinde bazı değişiklikler yapıldığı, özellikle 23.08.1989 günlü tadilat projesi ile bodrum katta değişiklik yapılarak depo ve kömürlüklerin yerinin değiştirildiği, sığınağın depoya dahil edildiği, dava konusu edilen ve yeri değiştirilen deponun 1 numuralı bağımsız bölüm deposu olarak davalı adına kayıtlı olduğu, yine dosya arasında bulunan Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 1993/38 Esas 1995/672 Karar sayılı dosyasında mevcut belediye başkanlığına hitaben yazılan 26.10.1988 tarihli, dava konusu binanın zemin katında ekli tadilat projesi mucubince değişiklik yapılmak istendiğine ilişkin dilekçenin o tarihteki kat irtifak hakkı sahiplerince imzalandığı ancak sözü edilen belgenin bodrum katla ilgili değişiklikleri kapsamadığı gibi sahteliği konusunda açılan ceza davasında yaptırılan inceleme sonucu Adli Tıp Kurumu Başkanlığınca hazırlanan 29.11.1994 günlü raporda, (26.10.1988 tarihli) sözü edilen belgeyi imzalayan maliklerden E.. E..'a atfen atılan imzanın adı geçen kişinin eli ürünü olmadığının da saptandığı anlaşılmaktadır.

Tadilat projesinin geçerli olabilmesi için salt belediyece onaylanması yeterli olmayıp, anataşınmazdaki tüm bağımsız bölüm maliklerinin, bu bağlamda kat irtifak hakkı sahiplerinin tümünün katılım ve rızalarının bulunması gerekir. Kat irtifak hakkı sahiplerinden birinin ya da bir başkasının, diğer kat irtifak hakkı sahiplerinin muvafakatı dışında kendi başına yaptırdığı ve onaylattırdığı tadilat projesinin geçerliliği ve öteki kat irtifakı sahiplerini bağlayıcılığı düşünülemez. Başka bir anlatımla tüm kat irtifakı sahiplerinin muvafakatı olmadıkça, tadilat projesinin belediyece onaylanmış bulunması hukuki bir sonuç doğurmaz. Somut olayda, anataşınmazda bazı değişiklerin yapılmasına izin veren söz konusu tadilat projelerinin onaylandığı tarihte yürürlükte bulunan 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre oybirliğini gerektiren değişikliklerle ilgili oybirliği olmadan alınan rızaların geçerliliğinin bulunmadığı ve diğer malikleri bağlayıcı yanının olmadığı gözetilerek yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda anataşınmazda kat irtifakı kurulmasına esas olan projenin dosyaya getirtilen onaylı projelerden hangisi olduğunun saptanması ve anataşınmazda bu projeye aykırı olarak varsa yapılan (dava konusu edilen) değişikliklerin tek tek tespit edilerek infaz ve uygulama açısından da çelişki oluşturmayacak şekilde bir krokiye bağlanması amacıyla yerinde uzman bilirkişi kurulu aracılığı ile yeniden inceleme yaptırılarak oluşacak sonuca göre (ortak yerlerin tapu kaydına tescili mümkün olmadığından) ortak yerlere müdahale saptandığı takdirde bu müdahalenin önlenmesine ve projeye aykırı hususların eski hale getirilmesine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile ve kendisi de kat irtifak hakkı sahibi olup 19.04.2007 tarihli kat malikleri kurulu kararı ile kat maliklerinden aldığı yetkiyle bu davayı açan yöneticinin aktif husumet ehliyetinin bulunacağı da gözetilmeden yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1551, Karar No: 2022/13843, Tarih: 12.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1551 E.  ,  2022/13843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi, bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, tarafların müştereken malik bulundukları tapuda ... İli ... İlçesi, ... Köyü 1166 ada 8 parselde kayıtlı taşınmazın ortaklığının taksim suretiyle giderilmesine bu mümkün olmadığı taktirde ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece 14.11.2013 tarihli davanın kabulüne dair kararın bir kısım davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 2017/1278 Esas, 2017/10614 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulü ile dava konusu İstanbul İli, Esenler İlçesi, Esenler Mahallesi 1166 ada 8 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki taraflar arasındaki ortaklığın ivaz ilavesi ile dahi aynen taksimi mümkün olmadığından taşınmazdaki ortaklığın açık artırma yolu ile satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ve diğer bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, dosya kapsamından dava konusu 1166 ada 8 parsel sayılı taşınmaz üzerinde kat mülkiyeti tesisi ile aynen taksimin mümkün olmadığı anlaşılmakla, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ... ve davalı ... vd.den peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5644, Karar No: 2016/9283, Tarih: 09.05.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/5644 E.  ,  2016/9283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, tehdit, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin sanık hakkında yaralama ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

A-Yaralama suçuna ilişkin kararda, öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...'ün tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Tehdit ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteklerine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

TCK'nın 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanununun, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olmayacağını öngören 108/2. madde ve fıkrası gözetilmeksizin, kesinleşmiş birden fazla mahkumiyet kararı birlikte tekerrüre dayanak yapılmış ise de, en ağır cezayı içeren ilişkin mahkumiyetin infaz aşamasında tekerrüre esas alınabilecek olması nedeniyle bu hususun bozmayı gerektirmediği,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak,

Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde yer alan “ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptaline karar verilmiş, ayrıca aynı bentte yer alan “seçme ve seçilme” ehliyetleri ile ilgili olarak da, hükümlünün, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakılması uygulamasını engelleyici nitelikte iptal kararları verilmiş olması ve doğan boşluk nedeniyle bu hususta yeni bir yasal düzenleme yapılması ihtiyacının ortaya çıkması karşısında, yerel mahkeme hükmünde bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakmaya ilişkin uygulamanın dayanaksız kalması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...'ün temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye kısmen uygun olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan (b) ibaresinin çıkartılarak DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün, bu bağlamda 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca ONANMASINA,

2-6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

2-6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün ... tarihli raporuna göre; suça konu gaz tabancasının "Mevcut durumu itibarı ile bilinen ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, ancak namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının dairesel (ortasında boşluk bulunan) yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, çapına uygun ses ve gaz fişeklerinden iken bu fişeklerin renkli (yeşil, kırmızı, sarı, mavi) plastik parçalarının üzerine veya bu plastik parçalar çıkartılarak onların yerine saçma tanesi, kurşun, metal küre vb.yerleştirilmek suretiyle tadil edilerek özel nitelik kazandırılmış fişekleri istimale elverişli olduğu, her ne kadar mekanik akşamında, özellikle namlu içerisinde ve ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçası gibi teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emare (herhangi bir parçanın çıkartılması, değiştirilmesi, kısmen tadil edilmesi vb.şekilde) görülmemiş olsa da, mevcut yapısı itibariyle söz konusu tabancanın 5729 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce mi yoksa sonra mı imal edildiği hususunun üretici firmadan sorulmasının uygun olacağının" belirtilmesi ve ele geçen fişeklerin de ses fişeği kovanı olması karşısında; Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdiği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahların üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Kanun kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

b-Kabule göre de, sanığa verilen 1 yıl hapis cezası, günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilirken 7300 TL yerine 7200 TL olarak eksik ceza tayini,

b-Kabule göre de, sanığa verilen 1 yıl hapis cezası, günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilirken 7300 TL yerine 7200 TL olarak eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ün temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.