muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12986, Karar No: 2022/2511, Tarih: 28.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/12986 E.  ,  2022/2511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.10.2018 tarih ve 2018/39 - 2018/458 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte yardım etme

Hüküm : Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.10.2018 gün ve 2018/39 - 2018/458 sayılı beraat hükmünün istinaf edilmesi üzerine CMK'nın 280/2 maddesi gereğince kaldırılarak; sanığın silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan TCK'nın 314/3, 220/7 maddelerinin delaletiyle TCK'nın 314/2 , TCK'nın 220/7-2. cümle, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK 62/1, 53/1-2-3, 63 maddesi gereğince mahkumiyetine dair karar

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunda suç tarihinin yardım niteliğindeki son eylem tarihi olan "14.01.2014" yerine; bölge adliye mahkemesi gerekçeli karar başlığında "16.09.2016" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27870, Karar No: 2014/4366, Tarih: 11.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/27870 E.  ,  2014/4366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/163452

MAHKEMESİ : Gölcük 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2012

NUMARASI : 2009/656 (E) ve 2012/18 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanıklar M.. S.. ve O.. K.. yönünden yapılan incelemede;

Sorgularının yapıldığı 07.06.2005 tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının CMUK'un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2)Sanıklar A.. S.., H.. S.. ve M.. K.. yönünden yapılan incelemede ise;

Nüzhetiye ve Çevre Köyleri Tarımsal Kalkınma Kooperatifine teslim edilen Gölcük Sersi 121' nolu bölmede kesim sahasından parça parça 2,5 hekatarlık alanda ve komşu 120' nolu bölmede tamamı traşlanmış 2,5 hektarlık alanda ağaç kesildiği, kesilen alanın büyüklüğü nazara alındığında sanıkların savunmalarının kabul edilebilir olmadığı gözetilerek sanıkların mahkumiyeti yerine beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6761, Karar No: 2022/3179, Tarih: 05.04.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/6761 E.  ,  2022/3179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki maddi- manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine dair verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 05/04/2022 duruşma günü için tebligat üzerine davacılar vekili Av. ... ile davalı Baş Özel sağ. Hiz. Ltd. Şti. vekili Av. ...... geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.815 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı Baş Özel sağ. Hiz. Ltd. Şti.'ne verilmesine, 21,40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17466, Karar No: 2012/44175, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/17466 E.  ,  2012/44175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Sanığın, olay tarihinde mağdurun işyerine giderek ona “beni tanıdın mı, ben Fatma’nın kızı Ayşe’yim” dediği, mağdurun da Fatma isimli bir aile dostunun Ayşe adlı kızının bulunması nedeniyle sanık ile ilgilendiği, sanığın bu sırada çantasından 350 TL. para çıkararak, “ev kirası vereceğim, 150,00 TL. paraya ihtiyacım var, bir saat sonra getirip vereceğim” şeklinde söylediği, mağdurun da ona istediği parayı verdiği, ancak daha sonra parayı getirmediği, bu şekilde sanığın mağduru kandırarak parasını aldığı anlaşıldığından, eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinin 1. fıkrasının “c” bendinde yer alan haklardan aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar 53. madde 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında verilen cezanın TCK 'nın 58/6 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmünün belirtilmemesi,

2-Sanık hakkında verilen cezanın TCK 'nın 58/6 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmünün belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK 'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın “c” bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmesi ile hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle halen yürürlükte bulunan 326/son maddesinde belirtilen, lehe temyiz davası üzerine aleyhe değiştirilmemesi kuralı uyarınca, sabıkasındaki tekerrüre esas olabilecek ilamlardan ceza miktarı bakımından en hafif olanının dikkate alınması gerektiği de gözetilerek, tekerrüre ilişkin bölümün çıkartılarak yerine, “sanığa ait adli sicil kaydına göre, ''Çeşme Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2000/108-184 E-K sayılı mahkumiyet kararı nedeniyle, sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine'' şeklinde yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10058, Karar No: 2022/15103, Tarih: 27.12.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/10058 E.  ,  2022/15103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçların niteliğine ve iddianamelerde olayların anlatılış biçimine göre; her iki mahkemenin dava dosyaları arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden İstanbul 5. Ağır. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/649 Esas sayılı davası ile Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/234 Esas sayılı davasının BİRLEŞTİRİLMESİNE, davanın Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi dosyası üzerinden yürütülmesine, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/09/2022 gün ve 2019/234 E. 2022/370 K. sayılı BİRLEŞTİRME KARARININ KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 27/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13301, Karar No: 2024/18305, Tarih: 06.05.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/13301 E.  ,  2024/18305 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/794 E., 2017/775 K.

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 29.01.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2023/636 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57906 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57906 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 26.05.2016 tarihli ve 2016/1582 Esas, 2016/3201 Karar sayılı, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 16.05.2016 tarihli ve 2016/927 Esas, 2016/4447 Karar sayılı ilamlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 02.06.2016 tarihinde sanığa tebliğ edilerek daha henüz kesinleşmesi beklenilmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne 04.05.2016 tarihinde gönderilmesi üzerine, 03.10.2016 tarihinde Gaziantep Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı yazısının sanığa tebliğ edildiği, yasal süre zarfında sanığın müracaat etmemesi üzerine 03.11.2016 tarihinde uyarı kararının tebliğ edilmesini müteakip, şüphelinin Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne 23.09.2016 tarihinde müracaat etmesi üzerine burada kendisine yükümlülüklerinin yazılı olarak tebliğ edildiği, ayrıca yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi veya tekrar uyuşturucu madde kullanması halinde hakkında kamu davası açılacağının ihtar edildiği, dolayısı ile birinci uyarının doğrudan ilgili müdürlükçe yapılmış olduğu, ancak bu ihtar ve uyarıya rağmen, şüphelinin 25.10.2016 tarihindeki görüşmeye katılmaması nedeniyle ikinci kez uyarılmasına dair yazının 03.11.2016 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, bu kez 08.11.2016 tarihindeki bireysel görüşmeye de katılmaması üzerine dosyasının kapatılarak hakkında kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, henüz bahse konu kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin karar kesinleşmeden denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanılamayacağından, yapılan çağrı ve uyarıların hukuki sonuç doğurmayacağı cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 06.04.2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 04.05.2016 tarihli ve 2016/34711 soruşturma, 2016/502 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolu, itiraz süresi ve merciinin doğru şekilde gösterildiği, 02.06.2016 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, kararın tebliği ve kesinleşmesi beklenmeden 04.05.2016 tarihinde infazı için Gaziantep Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Gaziantep Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 05.05.2016 tarihli ve 2016/1426 DS sayılı çağrı yazısının ve İnfazda Uyulması gereken Kurallar Formunun bulunduğu ceza infaz kurumunda 11.05.2016 tarihinde tutanakla tebliğ edildiği, 08.09.2016 tarihinde tahliye olmasından sonra 09.09.2016 tarihinde müdürlüğe başvurduğu, 23.09.2016 tarihinde rehberlik ve iyileştirme program takvimi düzenlenerek infaza başlanıldığı, 25.10.2016 tarihli 1. bireysel görüşmesine katılmaması nedeniyle uyarılmasına karar verildiği, 26.10.2016 tarihli uyarı yazısının 02.11.2016 tarihinde tebliğ edildiği, uyarılmasına rağmen 08.11.2016 tarihli 2. bireysel görüşmesine katılmaması nedeniyle İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 09.11.2016 tarihli kararıyla dosyanın kapatılmasına karar verilerek 15.11.2016 tarihinde Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

C. Erteleme kararının kaldırılarak Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 15.12.2016 tarihli ve 2016/34711 Soruşturma, 2016/20380 Esas, 2016/16544 sayılı iddianamesi ile Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

D. Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 29.12.2017 tarihli ve 2016/794 Esas, 2017/775 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verildiği, anlaşılmıştır.

E. Şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte

verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı dikkate alındığında,

Dosya kapsamına göre, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 02.06.2016 tarihinde sanığa tebliğ edilerek tebliği ve kesinleşmesi beklenilmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne 04.05.2016 tarihinde gönderilmesi üzerine, Gaziantep Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı yazısının sanığa tebliğ edildiği, bireysel görüşmesine katılmaması nedeniyle uyarılmasına karar verildiği, uyarı yazısının tebliğinden sonra ikinci bireysel görüşmesine katılmaması üzerine dosyasının kapatılarak hakkında kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, henüz kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin karar kesinleşmeden denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanılamayacağından, müdürlükçe çıkarılan tebligatların hukuki sonuç doğurmayacağı, bu nedenle kovuşturma şartı olan ısrar şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından, mahkemesince 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına" karar verilerek denetimli serbestlik tedbirinin infazının beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerindedir.

Ancak;

Ancak;

Sanığın 06.04.2016 tarihli eylemi nedeniyle, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin gösterilmesi suretiyle usulüne uygun yasa yolu bildirimi yapıldığı ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 02.06.2016 tarihinde sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği, tedbirin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, yukarıda açıklanan nedenlerle kovuşturma şartı olan "ısrar" şartının sağlanmadığı anlaşılmakla;

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) ve (c) bendinde yer verilen koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü kapsamında ihlal nedeni sayılacak eylem bulunup bulunmadığı hususunun tespiti için, sanık hakkında incelemeye konu 06.04.2016 tarihli suç tarihinden sonra, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 18.06.2016 tarihinden itibaren erteleme süresi olan 5 yıl içinde işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen herhangi bir kamu davasının açılmasının

ertelenmesi kararı ya da 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan açılan davaların bulunup bulunmadığının araştırılarak,

a) Var ise; Cumhuriyet Başsavcılığı ve/veya mahkemelerden ilgili dosyaların getirtilip dosya arasına alınıp, derdest ise incelemeye konu dava dosyası ile birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, gerektiğinde olağan ve olağanüstü kanun yollarına başvurulabileceği, sonucuna göre, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle ihlal niteliğinde eylem olup olmadığı ya da eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi,

b) Yok ise; kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı dikkate alınarak kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekmekte ise de; dosya inceleme tarihi itibarıyla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 18.06.2016 tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 5 yıllık erteleme süresinin dolduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının birinci cümlesinde yer verilen "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir." hükmü uyarınca erteleme süresinin dolması nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "düşme" kararı verilmesi gerektiği, anlaşıldığından; kanun yararına bozma isteminin kısmen değişik gerekçe ile kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2017 tarihli ve 2016/794 Esas, 2017/775 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin

yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.05.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/20328, Karar No: 2017/11786, Tarih: 03.10.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/20328 E.  ,  2017/11786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Takibe konu bononun aslının ya da ön ve arka yüzünü gösterir şekilde okunaklı ve onaylı örneğinin temin edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.