muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5037, Karar No: 2010/8063, Tarih: 27.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/5037 E.  ,  2010/8063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, nüfus kaydının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, nüfusta ... ile ana baba bir kardeş olarak gözüktüğünü, gerçekte ...'in annesinin ... ve ... kızı ... değil ... kızı ... olduğunu, yine ... ile baba ayrı ana bir kardeş olduklarını ileri sürerek bu durumun tesbiti ile nüfus kayıtlarının bu şekilde düzeltilmesini istemiş; mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın ispatlanamadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

Oysa;

Yukarıda da açıklandığı gibi davada hatalı olarak tescil edilen nüfus kaydının düzeltilmesi istenmiş ise de, sonucu itibariyle soybağını etkileyeceği ve bu durumun kamu düzenine ilişkin olduğu açıktır. Davacı dava dilekçesinde de iddiasını tanık ve her türlü delil ile ispat edeceğini bildirdiğine göre, davacının 12.05.2009 tarihli dilekçesi ile gösterdiği tanıklar dinlenip, davacı iddiasının doğruluğunun araştırılması bakımından da DNA testi yaptırılıp oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13282, Karar No: 2010/9208, Tarih: 20.09.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13282 E.  ,  2010/9208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... İşletme Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 13/12/2002 gününde verilen dilekçe ile tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu yangına neden olma iddiasına dayalı maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 28/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, denetim ve gözetim görevini yerine getirmeyen davalıların küçük çocuklarının çıkardığı orman yangını nedeniyle uğradığı maddi zararının ödetilmesini istemiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasa'nın 4/1. maddesi gereğince, 4721 sayılı Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı'ndan doğan dava ve işlere aile mahkemesinde bakılır. Davacının isteminin dayanağı 4721 sayılı Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı içerisinde yer alan 369. maddenin uygulanmasına ilişkin olduğundan eldeki davaya aile mahkemesi olarak veya aile mahkemesinde bakılması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/09/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7215, Karar No: 2021/2732, Tarih: 05.11.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/7215 E.  ,  2021/2732 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ...İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacı, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin 23.09.2020 tarihli ve 2020/1697 Esas, 2020/1509 sayılı Ek kararını Adli Yardım Talepli olarak temyiz ettiğini belirterek, adli müzaheret talebinin kabulü ile temyiz harç ve masrafları ile tüm yargılama giderlerinden muaf tutulmasını talep etmiştir.

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 08.04.2021 tarihli ve 2021/3241 Esas, 2021/4266 Karar sayılı ilamı ile davacının adli yardım isteminin, 6100 sayılı HUMK'nın 334/1 ve 336/2. maddelerinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Bu karara, davacı tarafından 17.05.2021 tarihli dilekçe ile itiraz edilmiştir.

Dairemizce Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 08.04.2021 tarihli ve 2021/3241 Esas, 2021/4266 Karar sayılı adli yardım talebinin reddine dair kararına karşı davacının itirazının 6100 sayılı Kanunun 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak reddine, dosyanın görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, karar verilmiş, ancak dosyanın maddi hata sonucu ilk derece mahkemesine gönderildiği anlaşıldığından dosyanın tetkiksiz olarak Yargıtay 12. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle dosyanın sözü edilen görevli Yüksek Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 05.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6491, Karar No: 2015/7427, Tarih: 19.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6491 E.  ,  2015/7427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Asliye Ticaret Mahkemesi

Davacının açtığı iflasın ertelenmesi davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin inşaat, dekorasyon ve mobilya işleri yaptığını, küresel ekonomik kriz nedeniyle borca batık hale geldiğini; sermaye ve kârlılık artışı sağlanması, genel giderlerin azaltılması, kâr payı dağıtılmaması ve yeni ortak alınması suretiyle borca batıklıktan kurtulacağını ileri sürerek iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacının iflasının bir yıl süreyle ertelenmesine dair verilen karar, müdahillerden T. Ekonomi Bankası AŞ. vekili ile ...vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 28.06.2013 tarih ve 2013/3262 E., 4492 K. sayılı ilamıyla yeterli olmayan bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verildiği belirtilerek bozulması üzerine, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın açıldığı tarihten itibaren davacının olumlu yönde gelişme bulunmadığı, borca batıklık durumu arttığı, iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olmadığı, 2015 yılı sonunda ödenmek üzere alınan sermaye artırım kararının da, şirketi ayakta tutmaya yeterli olamayacağı bu haliyle gerekçesiyle, davacının iflasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/654, Karar No: 2010/742, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/654 E.  ,  2010/742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dairemizin 12.10.2009 tarihli geri çevirme kararı ile Toprak Tevzi Komisyonunca 5 ada 11 parsel sayısı verilerek itilaflı saha olarak bırakılan alana doğudan komşu 103 adada bulunan parsellerin tespit tutanakları ve varsa dayanakları olan kayıtlar istenildiği halde yalnızca tespit tutanaklarının gönderildiği, taşınmazların tespit dayanaklarını oluşturan tapu kayıtlarının gönderilmediği anlaşılmakla; söz konusu itilaflı saha olarak bırakılan alanın doğusundaki Ortaköy yolundan sonra gelen ve Yakınca Köyünün 103 adadaki komşu parsellere uygulandığı anlaşılan; 28.8.1996 tarih 31, 18.4.1958 tarih 184, 18.4.1958 tarih 168, 18.4.1958 tarih, 168, 12.7.1990 tarih 8; 21.8.2003 tarih 3, 18.4.1958 tarih 181, 12.8.1985 tarih 22, 18.4.1958 tarih 200, 18.4.1958 tarih 187, 18.4.1958 tarih 199, 14.10.1986 tarih 4 ve, 17.4.1987 tarih ve 8 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesislerinden itibaren tüm tedavüllerinin dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

2- Yakınca Köyü çalışma alanına dahil 121 ada 1 sayılı parselin kadastro tespit tutanağının onaylı sureti ve varsa uygulanan kayıtlar ile 121 ada 1 sayılı parselin tespiti kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kaydının ve hükmen kesinleşmiş ise buna ilişkin mahkeme ilamının tastikli suretinin getirtilerek dosyasına konulması,

3- Yakınca Köyü çalışma alanına dahil 101 ada 91 ila 110 sayılı ve 102 ada 17 ila 51 sayılı parsellerin kadastro tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilmesi, davalı iseler bu hususta tutulacak dosya inceleme tutanaklarının, hükmen kesinleşenler varsa Mahkeme ilamlarının tastikli suretlerinin çıkartılarak dosyasına konulması,

4- Taşınmazlara komşu bulunan Ortaköyde Toprak Tevzi Komisyonunca çalışma yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise bu çalışmalar sırasında Yakınca Köyünün 101 ada 91 ila 110 sayılı,102 ada 17 ila 51 sayılı parsellerin bulunduğu yere ilişkin olarak da belirtmelik tutanağı ve haritası düzenlenmiş olup olmadığı Tarım İl Müdürlüğünden sorularak varsa belirtmelik tutanakları, dağıtım haritası, cetvelleri ve oluşan tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, istenilen hususların bir kez daha geri çevrimeye meydan verilmemek üzere eksiksiz ve tam olarak yerine getirilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanının Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26083, Karar No: 2015/9078, Tarih: 11.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/26083 E.  ,  2015/9078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti ve yaşlılık aylığı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun “Sigortalı Sayılmıyanlar” başlığını taşıyan 3. maddesinin I numaralı fıkrasının “yalnız ceza ve ıslah evleri içindeki atelyelerde çalıştırılan mahkûmlar,“ düzenlemesini içeren I bendi, 4958 sayılı Kanunun 06.08.2003 günü yürürlüğe giren 57. maddesiyle ilga edilmiş, 506 sayılı Kanunun “sigortalı sayılanlar” başlığını taşıyan 2. maddesine, 4958 sayılı Kanunun 01.01.2004 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 25. maddesiyle “Ceza İnfaz Kurumları ile tutukevleri bünyesinde oluşturulan tesis, atölye ve benzeri ünitelerde çalıştırılan hükümlü ve tutuklular hakkında yalnız iş kazası ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malûllük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından bu Kanunun 85 inci maddesinde öngörülen şartları taşımaları kaydıyla isteğe bağlı sigortalı olabilirler. Bu şekilde çalıştırılanların işvereni Ceza İnfaz Kurumları ile Tutukevleri İş Yurtları Kurumu, işveren vekilleri ceza infaz kurumları ile tutukevleri iş yurtlarının sorumlu müdür ve amirleridir.” cümlelerini içeren 3. fıkra eklenmiştir. Şu durumda, ceza ve ıslah evleri içindeki atölyelerde çalıştırılan hükümlüler 06.08.2003 günü itibarıyla 506 sayılı Kanun hükümleri kapsamına alınmış, 01.01.2004 tarihinden itibaren de ceza infaz kurumları ile tutukevleri bünyesinde oluşturulan tesis, atölye ve benzeri ünitelerde çalıştırılan hükümlü ve tutuklular hakkında kısa vadeli sigorta kollarının uygulanması, istekleri durumunda bunların uzun vadeli sigorta kolları bakımından ve diğer koşulları da yerine getirmeleri kaydıyla isteğe bağlı sigortalı olabilecekleri öngörülmüştür.

Bununla birlikte çalışma, ceza ve ıslah evleri içindeki atölyelerde geçmediği takdirde ise hükümlünün 506 sayılı Kanun hükümlerine tabi zorunlu sigortalılığına ilişkin herhangi bir engelleyici düzenleme bulunmamaktadır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davacının çalışmalarının ...Açık ve E Tipi Ceza infaz Kurumu İşyurdunun atölye ve tesislerinde ücret karşılığı hükümlü olarak geçmiş olduğunun anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 11.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10085, Karar No: 2015/20348, Tarih: 11.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/10085 E.  ,  2015/20348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fark kıdem ve ihbar tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini, fesihten sonra kıdem ve ihbar tazminatı ödemesi yapıldığını ancak ödemenin eksik olduğunu ileri sürerek, fark kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Öte yandan, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz ve uygulanabilir olması gerekmekle birlikte, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi sebeplere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı ilamı gereğince bozma sebebidir.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı ilamı gereğince bozma sebebidir.

Somut olayda, mahkemece, kısa kararda tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olarak, gerekçeli kararda farklı miktarda alacak tutarları hüküm altına alınmıştır. Gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Hata, ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Mahkemece, kısa karar tefhim edildikten sonra ve hatta gerekçeli karar yazıldıktan sonra tavzih yolu ile de hüküm sonucu düzeltilemez. Bu aykırılık kamu düzenine ilişkin olduğundan, kısa karar ile gerekçeli karar arasında bulunan çelişki sebebiyle hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1559, Karar No: 2013/1927, Tarih: 07.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/1559 E.  ,  2013/1927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Her iki suçtan mahkumiyet

6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin 13/4 yerine 13/3 olarak gösterilmesi maddi hata kabul edilerek mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı'nca düzenlenen dosyada mevcut ekspertiz raporunda, suça konu sürücü belgesinin üzerinde basılı bulunan soğuk mühür izinin orijinal belgelerde basılı bulunan mühür izine göre farklılık gösterdiğinin, belgenin tümden sahte olarak düzenlendiğinin, sahteliğin ilk bakışta kolaylıkla dikkat çekmeyeceğinden aldatma yeteneğinin bulunduğunun belirtilmesi karşısında mahkemenin ekspertiz raporunu göz önüne alarak belgenin aldatma kabiliyetine sahip olduğu hususundaki kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Yasak niteliğinde mermi bulundurmak suçundan kurulan hükümde 5728 sayılı Yasanın 156. maddesiyle değişik 6136 sayılı Yasanın 13/4. madde ve fıkrasında düzenlenen adli para cezasında sanık lehine yapılan değişiklik gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak uygulanan 5237 sayılı Yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğu yaptırımının uygulanma şeklinin gösterilmemesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükümde sanığın lehine olan 5728 sayılı Yasanın 156. maddesiyle değişik 6136 sayılı Yasanın 13/4. maddesi gereğince temel adli para cezasının 5 gün adli para cezası olarak belirlenmesi, TCK'nun 52. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL’den hesaplanarak sonuç adli para cezasının da 100.00 TL olarak belirlenmesi, hüküm fıkralarından 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulamasına ilişkin bölümlerin yerine "53. maddenin 1. fıkrasının c bendindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yer alan diğer haklardan, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/66659, Karar No: 2013/9887, Tarih: 28.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/66659 E.  ,  2013/9887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Kurum ve Kuruluşları Zararına Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Sosyal Güvenlik Kurumundan 01.06.1974 tarihinden 31.06.2006 tarihine kadar babası Hasan Pakel'den dolayı yetim aylığı alan sanığın İstanbul Üniversitesi... Tıp Fakültesinde emekli sandığına bağlı olarak çalışıp buradan emekli olarak 15.03.2003 tarihinden itibaren emekli maaşı aldığı halde, aynı zamanda babasından dolayı banka hesabına yatan yetim maaşını almaya devam etmesi şeklinde gelişen olayda;

1-Sanığın emekli olmaya başladıktan sonra haksız olarak kendisi adına bağlanan yetim aylığını doğrudan bankadan mı? Yoksa ATM cihazı kullanarak mı? aldığı tespit edildikten sonra hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

5237 Sayılı Yasa'da 765 Sayılı Yasa'dan farklı olarak "gün para cezası sistemi" kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK.nun sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19.maddesi ile değişik TCK.nun 158/1. fıkrasına eklenen "...Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen manfaatin iki katında az olamaz." cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158.maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki "...adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen hasız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.