muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7155, Karar No: 2017/2575, Tarih: 30.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/7155 E.  ,  2017/2575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2-3, 62/1, 50, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve kararın lehine bozulması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi akabinde taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemek suretiyle, TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

3-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında taksit aralığının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının birinci bendinin üçüncü paragrafın hükümden çıkarılarak yerine, "Sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre sanığa verilen 25 gün hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 25 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 500.- TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması, hüküm fıkrasının birinci bendinin dördüncü paragrafın devamına "Taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin eklenmesi, hüküm fıkrasının birinci bendinin dördüncü paragrafındaki “5 eşit” ibaresinin, “birer ay ara ile 5 eşit” olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9340, Karar No: 2015/7172, Tarih: 29.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/9340 E.  ,  2015/7172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 10.03.2014 gününde verilen dilekçe ile kayıt düzeltim istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 12.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, Boyalı köyünde 1995, 1997 ve 2003 yıllarında haşhaş ekimi yaptığını, muhtarlıkça tanzim edilip davalı idareye verilen pancar ekimi yapanları bildirir listede baba isminin her nasılsa ..... olarak yazıldığını, babasının isminin ..... değil "....." olduğunu, nüfus kaydında ve muhtarlıktan alınan belgede de babasının isminin ..... olduğunu, yargılamanın yapılarak davalı idare kayıtlarına her nasılsa ..... olarak geçen baba adının ..... olarak düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda, davacı tarafından işlem yapılmak üzere ...ne başvurulmamış, dava doğrudan mahkemede açılmıştır. Doğrudan açılan davanın dinlenme olanağı yoktur. Mahkemece açıklanan bu husus ve HMK'nın 1. maddesi hükmü gözetilerek idari makamın görevine giren bir iş kendisine arz olunduğundan davanın yargı yeri nedeniyle reddi yerine istem hüküm altına alındığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenin katıldığı belediyeye iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7220, Karar No: 2016/19365, Tarih: 14.11.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/7220 E.  ,  2016/19365 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, iş akdinin işveren tarafından feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağını talep etmiştir.

Davalı, davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin kullanmadığı yıllık izin karşılığı ücrete hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Aktin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret, işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

Somut olayda, davacı yıllık izinlerini kullanmadığını bu nedenle yıllık izin ücreti alacağının bulunduğunu iddia etmiş, davalı taraf ise davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece davacının kıdemine göre 230 gün yıllık izin kullanma hakkı olduğu ve davalı tarafça bu izinlerinin kullanıldığının ispat edilemediği kanaati ile hüküm kurulmuştur. Ancak temyiz dilekçesi ekinde davalı vekili tarafından sunulan belgelerde davacının yıllık izin kullanımına dair kayıtlara imza attığı ve 16.08.2001-03.09.2001, 22.07.2002-06.08.2002, 24.07.2003-05.08.2003 tarihleri arasında yıllık izin kullandığı görülmektedir. Her ne kadar 6100 sayılı HMK delillerin sunulması konusunda belirli süreler ve kısıtlamalar öngörmüş ise de borcu sona erdiren belgelerin yargılamanın her aşamasında ileri sürülmesi mümkündür. Bu nedenle davalı tarafından sunulan yıllık izin kullanımına dair belgeler davacıya gösterilerek altındaki imzanın kendisine ait olup olmadığı, belge içeriklerinin doğru olup olmadığı sorularak yıllık izin alacağı hususunda yeni bir karar verilmesi gerekmektedir. Ayrıca davalının delil sunma süresinden sonra sunmuş olduğu belgeler nedeniyle varsa sebep olduğu yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiği de unutulmamalıdır. Yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozma nedeni yapılmıştır.

Öte yandan davalının harçtan muaf olmadığının da dikkate alınmaması hatalıdır.

Öte yandan davalının harçtan muaf olmadığının da dikkate alınmaması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19322, Karar No: 2014/283, Tarih: 14.01.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/19322 E.  ,  2014/283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Dairemizce aynı gün incelenen (2013/19611 Daire Esas).... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/252 Esas-2013/78 Karar sayılı dosyası içerisinde yer alan ... İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 09.10.2012 tarih ve 3088 sayılı yazısı ile münavebeye alınan buğday, saman, mısır ve ası mısırın sulu şartlardaki 2012 yılına ait veri cetveli ile geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ... İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 12.11.2013 tarih ve 3971 sayılı veri cetveli arasında münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi, üretim gideri ve ortalama toptan satış fiyatları arasında çelişki bulunmaktadır.

Saptanan bu durum karşısında mahkemece her iki cetvel gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğüne gönderilip çelişkinin nereden kaynaklandığı sorularak, çelişkinin giderilmesinden sonra, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, saman, mısır ve ası mısırın 2012 yılı itibarıyla sulu şartlardaki dekar başına ortalama verimi, üretim gideri ile kg başına ortalama toptan satış fiyatlarını gösteren veri cetveli getirtildikten sonra bilirkişi raporundaki değerlerin bu verilere uygunluk sağlayıp sağlamadığının denetlenmesi ve gerekirse verilere uygunluk sağlayan ek raporlar alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

2-Bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazlardan 3458 parselin dava tarihi itibariyle bağ olduğu belirlendiğine göre, taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerlendirme yapılırken ekonomik olarak değer ifade eden ilk ürünün (yaş üzümün) verim, üretim gideri ve ortalama satış fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek bu ürün üzerinden bildirilen veriler esas alınarak değer belirlemek gerekirken, işleme tabi tutulduktan sonra elde edilen kuru üzüm üretimine göre değerlendirme yapılması,

3-Dava konusu taşınmazların açık tarım arazisi olarak tespit edilen bölümleri ile ilgili olarak yapılan net gelir hesabında bilirkişi heyeti tarafından 1. yıl buğday, mısır ( bir yılda iki ürün) , 2. yıl ası mısır ürünleri alınarak 1. yılda araziye ekileceği kabul edilen ürünlerin % 25'inin, 2. yıl ekileceği kabul edilen ürünün ise % 50'si alınmak suretiyle taşınmazın bedeli tespit edilmiştir. İklim koşullarının elverdiği bazı yörelerde bir ürün hasat edildikten sonra toprak yeniden hazırlanıp hemen akabinde ikinci uygun ürün ekilebilmektedir. Bir yılda birden fazla ürün alınma imkanı bulunan yerlerde ülke genelinde bir yıldaki ikinci ürünün hazırlık ve yetiştirme süreleri de dikkate alındığında yılı aşan süre gerektiği de gözetilerek iki yılda üç ürün veya üç yılda dört ürün münavebe esası uygulanarak değerlendirme yapılması gerekmektedir. Buna göre bilirkişi kurulu tarafından bir yılda iki ürün ekilebileceği dikkate alınarak iki yılda üç ürün münavebeye alınmak suretiyle değerlendirme yapıldığına göre ürünlerin net gelirleri toplamının ikiye bölünerek hesaplama yapılması gerekirken 1. yılın % 25'i, ikinci yılın % 50'si alınarak değerlendirme yapılması,

3-Dava konusu taşınmazlardan 3462, 3463 ve 3464 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırmadan artan kısımlarının geometrik şekli, yüzölçümü, tarımsal bütünlüğü dikkate alındığında % 50 oranında değer kaybı olacağı dikkate alınmadan % 100 oranında değer kaybı hesaplayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

3-Dava konusu taşınmazlardan 3462, 3463 ve 3464 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırmadan artan kısımlarının geometrik şekli, yüzölçümü, tarımsal bütünlüğü dikkate alındığında % 50 oranında değer kaybı olacağı dikkate alınmadan % 100 oranında değer kaybı hesaplayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

4-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasanın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesine karar verilmiştir. Yasa koyucunun da bu hak ihlalini dikkate alarak 6459 sayılı Kanunun 6. maddesi ile 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenlemenin getirildiği dikkate alınarak (her ne kadar getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup aynı Yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de), 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesinin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ile tescil davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Davanın mahiyeti gereği davada kendisini vekille temsil ettiren davacı idare lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5503, Karar No: 2022/4078, Tarih: 26.04.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/5503 E.  ,  2022/4078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosuna İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmesi üzerine, duruşma istemi davanın niteliği itibariyle reddedilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü.:

K A R A R

Mahkemenin vermiş olduğu önceki karar ... tarafından bozulmuş olup, uyulan bozma ilamında özetle "Somut olayda Mahkemece, tesis kadastrosu sırasında çekişmeli parsel sınırlarında bulunan kırıkların ölçülmeyerek düz geçirilmiş olduğu, 22/a uygulaması ile bu yanlışlığın giderildiği ve mevcut kırıklar üzerinden ölçülmek suretiyle yapılan sınırlandırma ve tespitin doğru olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve uygulamanın hüküm vermek için elverişli bulunmadığı, davaya konu taşınmazın uygulama kadastrosu tutanağı ve ada raporunda komşu parseller ile olan sınırlarının, sabit sınır tipinde olup değişmediği belirlenen çekişmesiz sınır olduğunun belirtildiği, geri çevirme ile dosya arasına getirtilen 2013/95 Esas, 2014/142 Karar sayılı ve 28.1.2015 kesinleşme tarihli dava dosyasında iş bu davaya konu olan 162 ada 109 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak alınan beyanlarda, bu taşınmazın tüm hudutlarını çevreleyen taş duvarların tesis kadastrosundan evvel yapıldığı ve kadastro tespiti tarihi itibariyle de mevcut olduğunun belirtildiği ve temyize konu iş bu dava dosyasında yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişilerin beyanlarında da, parsel sınırlarını çevreleyen taş duvarların yangın sırasında tahrip olduğunun ve dağıldığının belirtildiği, eldeki davada davacılar, uygulama kadastrosu sırasında sabit sınır olarak nitelendirilen taş duvarların, tesis kadastrosu sırasında sabit sınır kabul edilen taş duvarlarla ilgisi bulunmadığı, tesis kadastrosundan sonra yörede çıkan yangın sonucu bu duvarların yıkıldığı, hali hazırda mevcut olan taş duvarların ise hayvan girişini engellemek için gelişi güzel konulduğu iddiasına dayandıkları halde; var olduğu belirtilen taş duvarların ne zaman yapıldığı, tesis kadastrosunun yapıldığı 1956 tarihinde var olup olmadığı, bahsi geçen yangından önce nerede olduğu, yangından sonra da tesis kadastrosunda var olan duruma uygun olarak taş duvarın yerini koruyup korumadığı, bahsedilen yangından sonra dağıldığı belirtildiği halde dağılmadan önce nerede bulunduğu hususlarının mahalli bilirkişilerden sorulmadığı ve fen bilirkişi raporunda işaretlenmediği, fen bilirkişi tarafından düzenlenen 22.6

.6.2014 tarihli ek raporda, tesis kadastrosu sırasında var olan kırık noktaların paftasına tersim edilirken düz geçirilmesinden kaynaklı olarak tesis kadastrosunda hata yapıldığı, 22/a uygulaması sırasında ise bu kırıklar üzerinden ölçüm yapılmak suretiyle yapılan uygulama kadastrosunun doğru olduğu bildirilmiş ise de anılan rapora ekli tesis kadastrosu ile uygulama kadastro paftalarının çakıştırılmasına ait uydu görüntülerinde parsellerin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrosu sınırlarının belirgin şekilde farklı olduğunun görüldüğü, Mahkemece teknik bilirkişinin ek rapordaki bu tespitine rağmen dosya arasına orijinal ölçü krokisi ve ölçü cetvelinin getirtilmediği, teknik bilirkişi raporu bu suretle denetlenmeye çalışılmadığı, eksik inceleme ile hüküm kurulamayacağı açıklanarak, harita mühendisi sıfatına sahip önceki bilirkişi dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eşliğinde çekişmeli taşınmazlar başında yeniden keşif yapılması, mahalli bilirkişi ve tanıklardan taşınmazlar arasında sabit nitelikte sınırlar olup olmadığı, belirtilen taş duvarların ne zaman yapıldığı ve nerede olduğu, tesis kadastrosu tarihinden önce yapılmış ise tespitten önceki şekliyle durumunu koruyup korumadığı; iddia edilen ve yerel bilirkişilerce de yangın sırasında dağıldığı beyan edilen taş duvarların; bu yangından sonra yerinin değişip değişmediği hususlarında ayrı ayrı dinlenerek ayrıntılı beyan alınması; teknik bilirkişi kurulundan yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdikleri sınırların raporda işaretlenmesi; tesis paftasına esas alınan orijinal ölçü krokisi ve ölçü cetvelindeki açılar ve ölçüler esas alınmak suretiyle düzenlenmesi gereken tesis kadastro paftasının; bu ölçülere ve noktalara uygun olarak düzenlenmiş olup olmadığı hususunun açıkça belirtilmesinin ve raporda gösterilmesinin istenmesi; uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığının ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağının göz önünde bulundurulması ve bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 44.40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 36.30 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına, 26.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/537, Karar No: 2019/19673, Tarih: 04.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/537 E.  ,  2019/19673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/330 E. - 2017/388 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Süleymanpaşa İlçesi, Gazioğlu Mahallesi, 373 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.