muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4149, Karar No: 2010/6363, Tarih: 01.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/4149 E.  ,  2010/6363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm 07.01.2009 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

13.11.2008 tarihli mahkeme kararının davalı tarafça temyizinin süresinde olmaması nedeniyle temyiz talebinin reddine ilişkin 07.01.2009 tarihli ek karar davalı tarafa 19.01.2009 tarihinde tebliğ edilmiş olup, davalı taraf 02.02.2009 tarihinde ek kararı temyiz etmiştir. Ek karar yasada öngörülen (HUMK.md.432/son) 7 günlük süre geçtikten sonra temyiz edilmiş olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı kadının temyiz talebinin REDDİNE, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi.01.04.2010(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/18194, Karar No: 2014/20625, Tarih: 21.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/18194 E.  ,  2014/20625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 21. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/386-2014/161

Davacı, yurtdışı sigorta başlangıcı olan 13/11/1985 tarihin Türkiye'de sigortalılık başlangıcı olduğunun tespitine yaşlılık aylığı bağlanmasına, biriken aylıkların ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2) Dava, davacının Almanya’da sigortaya giriş tarihi olan 13.11.1985 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespiti ile yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile yazılı şekilde karar verilmiştir.

3201 sayılı Kanun’un 6/A-(a) bendine göre bu Kanuna göre değerlendirilen sürelere istinaden aylık tahsisi yapılabilmesi için yurda kesin dönülmüş olması şarttır. Kanun’un 6/B fıkrasının 1.cümlesine göre bu Kanun hükümlerinden yararlanmak suretiyle aylık bağlananlardan tekrar yurt dışında yabancı ülke mevzuatına tabi çalışanlar, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği alanların aylıkları, tekrar çalışmaya başladıkları veya ikamete dayalı bir ödenek almaya başladıkları tarihten itibaren kesilir. Türkiye'de sigortalı olarak çalışmaya başlayanlar hakkında 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun sosyal güvenlik destek primine tabi olarak çalışılmasına ilişkin hükümleri uygulanır.

Kesin dönüş kavramının tanımı Yönetmelik'in "Tanımlar" başlıklı 4.maddesinin (d) bendinde yapılmıştır. Buna göre kesin dönüş; aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade eder.

Bu tanımda geçen sosyal sigorta ödeneği deyiminden; çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ikamete dayalı ödenekler, sosyal yardım ödeneği deyiminden ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlaşılmalıdır.

Yurda kesin dönüş, yurt dışında çalışan Türk vatandaşlarının, çalışma hayatına yönelik tüm ilişkilerini gerek çalıştığı işyerleri ve gerekse ilgili olduğu tüm sosyal güvenlik kuruluşları yönünden sona erdirerek yerleşmek ve sosyal güvenliklerini burada sağlamak üzere Türkiye’ye dönüş yapmalarını ifade eder. Kısaca, “yurt dışı çalışma ilişkisinin ve bu bağlamda sosyal güvenlik kurumlarıyla sigortalı ilişkinin sona ermesi”dir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.10.1997 gün ve 1997/10-588-857 E.K ve 1998/10-645 E. 1999-237 K.)

Yurda kesin dönüş koşulu borçlanma yoluyla aylık talebinde bulunanların tümü için geçerli olup evli olsun yada olmasın yurt dışında ev kadını olarak bulunan Türk vatandaşlarının da aylık tahsisi için yurda kesin dönüş yapmaları gerekir. Bu konuda kanun koyucu tarafından ev kadınları yararına herhangi bir ayırıma gidilmemiştir.

Yurt dışında işçi sıfatıyla çalışma hayatıyla ilgili tüm bağlarını ve ilişkisini bitirmeden geçici sürelerle yurda giriş yapmak ve yabancı ülke sosyal güvenlik kuruluşlarından yardım almak kesin dönüş yapıldığı anlamına gelmez. Sigortalının yaşlılık aylığı talep tarihinde yurt dışında bulunması aylık talep etmesine engel olmadığı gibi yurt dışında bulunmak tek başına yurda kesin dönüş yapılmadığı anlamına gelmez.

Yurt dışında yaşlılık veya maluliyet aylığı bağlanması, çalışma ve sigortalı ilişkisinin sona erdiğini gösterdiğinden kesin dönüşe karinedir. İşçinin, çalıştığı ülkeden işsizlik yardımı, hastalık, geçici işgöremezlik ve benzeri çalışmaya veya sigortalılığa dayalı yardımlar alması halinde sigortalının kesin dönüş yapmadığı kabul edilmelidir.

İkmet şartına bağlı olmayan sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği kesin dönüşe engel değildir.

Yukarıda kesin dönüş koşulunun aylık bağlanırken Kurumca, yargılamada ise mahkemece re'sen araştırılması gerekir. 3201 sayılı Kanun'un 6.maddesi uyarınca yaşlılık aylığına hak kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, tarafların beyanlarına bağlı kalınmaksızın, resmi kayıtlar doğrultusunda, resen araştırılarak, irdelenip saptanmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Somut olayda, 13.05.2013 tarihinde tahsis talebinde bulunan davacının bu tarih itibariyle yurtdışında çalışması ya da yurtdışı sosyal güvenlik kurumuyla ilişkisinin bulunmadığı dosya içerisindeki yurtdışı hizmet cetvelinden anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 13.11.1985 tarihi olduğu gözetilerek yaşlılık aylık koşullarına sahip olup olmadığı saptanarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine

21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5087, Karar No: 2015/23338, Tarih: 17.12.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/5087 E.  ,  2015/23338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/398729

MAHKEMESİ : Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2011

NUMARASI : 2011/38 (E) ve 2011/163 (K)

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanıklar F.. S.. ve Z.. S..'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17.12.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4052, Karar No: 2021/1989, Tarih: 24.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/4052 E.  ,  2021/1989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 31/2, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde 14 yaşında olan suça sürüklenen çocuğun, dayısının karısı olan ölen 22 yaşındaki Hanife ve anneannesi olan ... ile birlikte, sabah 07.00 sıralarında, Seydikemer ilçesi Seki Beldesi Bekçiler köyünde bulunan evlerinden, hayvanları araziye sürmek için birlikte çıktıkları, evden dışarıya çıkarken suça sürüklenen çocuğun kuş ve tavşan avlamak maksadıyla dedesine ait ruhsatsız av tüfeğinin içerisine fişekleri doldurarak yanına aldığı, Bekçiler köyü Dibektaşı mevkiinin yakınlarına geldiklerinde anneanne ...’nin sürüyü toparlamak için ölen ... ve SSÇ’nin yanından ayrıldığı, yalnız kalan ölen ... ve SSÇ’nin bir ağacın dibinde oturdukları, suça sürüklenen çocuk ile ölenin arasında 1-1,5 metre mesafenin bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun dolu olan av tüfeğini kucağına aldığı, av tüfeğinin bilinmeyen bir nedenle patladığı saçma tanelerinin ölenin çene kısmına isabet etmesi neticesinde ...’ın olay yerinde öldüğü olayda;

İstanbul Birinci Adli Tıp İhtisas Kurulunun raporuna göre atışın “bitişiğe yakın atış” mesafesinden gerçekleştiği hususlarının belirtildiği, suça sürüklenen çocuğun 12-15 yaş aralığında olduğu ve alınan doktor raporunda taksirle ölüme neden olma eyleminin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmiş olduğunun belirtildiği, suça sürüklenen çocuğun Cumhuriyet savcısına psikiloğ ve avukat huzurunda verdiği ifade ve devamı ifadelerinde, “... tüfeğin kucağında durduğu, üzerinde giyili bulunan sarı çizgili montun fermuarına tetiğin takılmış olabileceği, elinin tetikte olmadığı ve şaka yapmak gibi bir amaç ile silahı yengesine doğrultmadığı ...” şeklinde olduğu, Jandarma Genel Komutanlığı Aydın Jandarma Kriminal Laboratuvarı Amirliğinin, suç aleti 16 kalibre av tüfeği üzerinde yaptığı inceleme neticesinde verdiği uzmanlık raporuna göre, av tüfeğinin emniyet sisteminin sağlam ve işler durumda olduğu, atışa mani mekanik herhangi bir arızasının bulunmadığının tespit edildiği, ölenin anne ve babasının SSÇ’den şikayetçi olmadıkları, kızları ile SSÇ arasında bir husumetin bulunmadığının tanık ifadeleri ile de anlaşıldığı, ölenin eşi ve SSÇ’nin dayısı olan katılan ...’ın maddi zararlarının karşılanmaması nedeni ile SSÇ’den şikayetçi olduğu, eşini sevdiği ve aralarında bir geçimsizlik ve töre cinayetine konu olacak bir durumun olmadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin, SSÇ hakkında TCK’nın 22/6. maddesinin uygulanması gerektiğine, katılanın ise SSÇ hakkında olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine, cezanın az olduğuna ve paraya çevrildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11640, Karar No: 2012/11261, Tarih: 11.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/11640 E.  ,  2012/11261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi evrakta sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ...'ın 5237 sayılı TCK.nun 204/1-3, 62, 53. maddeleri gereği 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına,

Sanık ... hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına,

Sanık ...'ın beraatine dair.

Temyiz isteminin reddi ( Sanık ... için )

I- Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkında verilen zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı yüklenen suçun işlendiği 17.10.2003 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar müdafilerinin resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik, Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın tebliğ işleminin Tebligat Kanununun 21. maddesine göre yapıldığı ancak tebligat parçasında adresten geçici veya kalıcı olarak ayrıldığına dair bir şerhin bulunmadığı, Tebligat Tüzüğünün 28. maddesine göre kendisine tebligat yapılacak kimse gösterilen adreste bulunamadığı takdirde tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclisi üyeleri, zabıta amir ve memurlardan tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu

yazarak imzalaması gerektiği, muhatabın adreste bulunmama sebebini bu şekilde tesbit eden tebliğ memurunun, muhatap adresten 'geçici' olarak ayrılmış ise tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memuruna imza mukabili teslim edeceği ve tesellüm eden kimsenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştıracağı belirtilmekle sanığın adreste geçici olarak bulunmadığı veya adresten kalıcı olarak ayrılıp ayrılmadığı tespit edilmeden yapılan tebligatın geçersiz olduğu cihetle sanık müdafii tarafından öğrenme üzerine 29.07.2011 gününde yapılan temyizin süresinde olduğu anlaşılmakla, mahkemenin 03.08.2011 günlü temyizin reddi kararı kaldırılarak, incelenip gereği görüşüldü:

İddia ve oluşa uygun kabule göre; ruhsat sahibi müşteki ... tarafından 66 AZ 009 plaka numaralı aracın haricen Taşçı Kardeşler firmasına satıldığı ve bedelinin alındığı, firmanın isteği üzerine sanık ... adına aracın satış ve devri işlemlerine yönelik 03.10.2003 tarihine kadar geçerli olmak üzere süreli vekaletname tanzim ettirdiği, sonrasında aracın resmi devir işlemi yapılmaksızn diğer harici satış sözleşmeleri ile sırasıyla ... şirketi yetkilisi sanık ..., sanık ... ve ... tarafından satın alınıp el değiştirdiği ve son olarak da ... tarafından ...'a satıldığı, son alıcı ...'ın da devri alabilmek için ... firmasında çalışan sanık ... adına vekaletname düzenlettiği, ... firmasının trafik takipçiliği işlerini yapan sanıklar ... ve ...'ın da müşteki ... tarafından verilen vekaletnamedeki sürenin geçirilmiş olması nedeniyle noter başkatibi olan sanık ...'i işyerlerine getirterek huzurda hazır bulunmayan müşteki ... ve ...'ı temsilen ... adına sahte imzalar atmak veya attırmak suretiyle suça konu Bakırköy 31. Noetrliğine ait 17.10.2003 tarih 20482 yevmiye no'lu satış sözleşmesi tanzim ettirdikleri olayda harici satışların izlediği silsilenin alıcıları tarafından doğrulandığı ve ruhsat sahibi müşteki ...'ın da araç bedelini aldığı gözetildiğinde sanıkların eylemlerinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 347. maddesindeki 'gerçek bir durumun belirlenmesi amacıyla sahte resmi belgeler düzenletip kullanmak” (5237 sayılı TCK.nun 211. md.) suçunu oluşturduğu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; değişen suç vasfına göre sanıklara yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suçun işlendiği 17.10.2003 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25358, Karar No: 2015/3166, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25358 E.  ,  2015/3166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34987, Karar No: 2015/9682, Tarih: 17.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/34987 E.  ,  2015/9682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında kasten yaralama suçu nedeniyle verilen kısa kararda 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin uygulandığı ancak hükmün gerekçe kısmında uygulanmadığı belirtilmek suretiyle hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişkiye yol açılmış ise de hükmün esasını kısa kararın oluşturduğu ve sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2927, Karar No: 2011/12027, Tarih: 06.10.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/2927 E.  ,  2011/12027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. ... gelmiş, diğer davalılar tarafından kimse gelmemiş olduğundan onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket ile bayilik sözleşmesi imzalandığını, gerçek kişilerin malik olduğu taşınmaz üzerine intifa hakkı tesis edildiğini, böylece kiracı aracılığı ile kullanma hakkını kazandıklarını, bayilik sözleşmesi nedeni ile davalıya demirbaşlar verildiğini, para ödendiğini ancak Rekabet Kurulu’nun çıkardığı tebliğler nedeni ile 18.09.2005 tarihinden önce yapılmış olan süresi beş yılı aşan sözleşmelerin beş yıla indirildiğini, bu durumda davalıların beş yılı aşan süreler bakımından münasip bir tazminat ödemesi gerektiğini belirterek 77.374,00 TL’nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın dava şartı yokluğu nedeni ile reddini istemişlerdir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davaya dayanak alınan 12.03.2009 tarihli kararla davalının rekabet etmeme yükümlülüğünün kalkmadığı gibi, taraflarca feshedilmemiş olduğundan hem intifa hem de bayilik ilişkisini dava tarihinde ve halen devam ettiği, Rekabet Kurulunun 12.03.2009 tarihli kararının bu durumu açıklayıcı nitelikte bir karar olduğu ve tarafların 18.09.2010 tarihinden sonra rızaen anlaşarak yeni bir sözleşme yapmalarına engel olmadığı, bu nedenle taraflar arasındaki sözleşmelerin başlangıçtan beri geçersiz hale gelmesi ve batıl olmasının söz konusu olmadığı, Rekabet Kurulu Kararlarında belirtildiği gibi bu sözleşmelerin 18.09.2010 tarihinden sonra 2002/2 sayılı tebliğle tanınan grup muafiyetinden yararlanamadığı, intifa ve bayilik sözleşmeleri ayakta iken sözleşmelerin geçersiz hale geleceğinden bahisle sebepsiz zenginleşme hukuksal nedenine dayalı bir alacak davası açılamayacağından zamansız açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINAaşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 06.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3844, Karar No: 2016/1665, Tarih: 11.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/3844 E.  ,  2016/1665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanıklar ... ve... hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve ..., ..., ..., 21.02.2012 tarih ve ..., ..., ... ve ...Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olduğu cihetle, ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde ticaret sicilinde kayıtlı bulunduğu adresinde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile gerekçesiz olarak yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.