muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1515, Karar No: 2012/2284, Tarih: 21.02.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/1515 E.  ,  2012/2284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı tarafından, davalı aleyhine 08.06.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil veya tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 01.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapulu taşınmazın adi yazılı biçimde satışı geçersiz olduğundan bahisle dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

İnançlı işlemler, inananın teminat oluşturmak veya yönetilmek üzere mal varlığı kapsamındaki bir şey veya hakkını, inanılana devretmesi ve inanılanın da inanç anlaşmasındaki koşullara uygun olarak inanç konusu şeyi kullanmasını, amaç gerçekleştiğinde ise belirlenen şekilde inanana iade etmesini içeren işlemlerdir.

İnançlı bir işlem ile inanan, sahibi olduğu bir mülkiyet veya alacak hakkını inanılana kazandırıcı bir işlemle devretmekte ancak borçlandırıcı bir sözleşme ile de onu bazı yükümlülükler altına sokmaktadır.

İnançlı işlemin taraflarını, inanan ve inanılan oluşturur. Bir hakkı ya da nesneyi, güvendiği bir kişiye inançlı olarak devreden kimseye “inanan” adı verilir. Devredilen hak veya nesneyi, kendisine ait bir hak olarak kendi yararına, doğrudan doğruya ve dolaylı olarak kullanan kişiye de “inanılan” denir. İnananın, inanılana inançlı olarak kazandırdığı hak ya da nesne ise “inanç konusu şey” olarak nitelenir. İnançlı bir işlemde, kazandırıcı işlemin tarafları ile borç doğuran anlaşmanın tarafları aynıdır.

İnançlı işlemde inanılan, hakkını kullanırken kararlaştırılan koşullara uymayı, amaç gerçekleşince veya süre dolunca hak veya nesneyi tekrar inanana (veya onun gösterdiği üçüncü kişiye) devretmeyi yüklenmektedir. İnançlı işlem, kazandırmayı yapan kişiye yani inanana belirli şartlar gerçekleşince, kazandırmanın iadesini isteme hakkı sağlayan bir sözleşmedir. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde bunun dava yoluyla hükmen yerine getirilmesi istenebilir.

İnanç sözleşmesi, 05.02.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak, yazılı delille kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır.

Somut olaya gelince; davada dayanılan imza ve içeriği yaptırılan bilirkişi incelemesiyle doğrulanan 05.09.2006 tarihli “gayrimenkul anlaşma senedi” başlıklı sözleşme, bir inanç sözleşmesidir. Dolayısıyla, iddia 05.02.1947 tarih ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında sözü edildiği üzere yazılı delille kanıtlanmıştır.

Somut olaya gelince; davada dayanılan imza ve içeriği yaptırılan bilirkişi incelemesiyle doğrulanan 05.09.2006 tarihli “gayrimenkul anlaşma senedi” başlıklı sözleşme, bir inanç sözleşmesidir. Dolayısıyla, iddia 05.02.1947 tarih ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında sözü edildiği üzere yazılı delille kanıtlanmıştır.

Yapılan bu saptamaya göre davanın kabulü ile 983 sayılı parseldeki davalının 1/2 payının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken inanç sözleşmesinin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek davanın reddi doğru olmamıştır.

Karar, açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 21.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21815, Karar No: 2017/4611, Tarih: 24.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/21815 E.  ,  2017/4611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; nafakalar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen ilk hüküm Dairemizce, velayeti anneye verilen ortak çocuklar ...in davanın devamı sırasında baba yanında oldukları halde, dava tarihinden itibaren bu çocuklar için anne yararına tedbir nafakasına hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile bozulmuştur. Ortak çocuk Yusuf yararına verilen tedbir nafakası yönünden ise hüküm onanmıştır. Mahkemece bozmaya uyulduğu halde bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşen ortak çocuk Yusuf yararına yeniden tedbir nafakasına hükmedilmesi doğru olmamıştır.

3-Velayetleri anneye verilen ortak çocuklar ...'in halen baba yanında kaldıkları anlaşılmaktadır. Bu husus gözetilmeden adı geçen küçükler için anne yararına tedbir nafakasına hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.04.2017(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/20442, Karar No: 2017/753, Tarih: 02.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20442 E.  ,  2017/753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 23/09/2013 tarih 2013/10465 Esas 2013/14493 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 02/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3458, Karar No: 2019/1513, Tarih: 11.03.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/3458 E.  ,  2019/1513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma suçuna teşebbüs, basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK’nin 53.maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle yapılan incelemede; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma

nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından ''561.00 TL müdafii ücreti'' kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1927, Karar No: 2012/8557, Tarih: 21.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/1927 E.  ,  2012/8557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; ... İcra Müdürlüğünün 2009/5623 sayılı dosyası ile müvekkili aleyhine kambiyo takibi yapıldığını, takip konusu senedin arkasında bu bononun vergi borçları için tanzim edildiğinin beyan edildiğini, oysa alacaklının talep etmesi gereken herhangi bir vergi alacağının olmadığını, müvekkili ... ile alacaklı ... arasında ortak muhasebecilik işi yapılırken müvekkilinin kendi müşterilerine kullandığı serbest meslek makbuzlarından dolayı tahakkuk edecek olan vergi borçlarının teminatı olarak takibe konu 10.000,00 TL tutarındaki bononun davalıya verildiğini, müvekkilince davalı ... adına ... Vergi Dairesinin 2970057524 sicil numarasında tahakkuk eden borcun hesaplatılarak toplam 3.939,98 TL tutarındaki bu borcun taksitlendirildiğini, ilk beş taksidin ödendiğini, müvekkilinin vergi dairesinden alacağı olan 710,00 TL'nin de vergi borçlarına mahsup edilmesi için talepte bulunulduğunu, vergi borcunun bu güne kadar düzenli olarak ödendiğini ve devamında da ödeneceğini, senedin icraya konulması için bir nedenin bulunmadığını, müvekkilinin, teminat amaçlı olmasına rağmen kötü niyetli olarak takibe konulan senet nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, % 40 tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin alacağına karşılık takibe konu senedin verildiğini, davacının sonradan müvekkilinin alacağına karşılık müvekkilinin vergi borçlarını ve SSK borçlarını ödemeyi taahhüt ettiğini, ancak ödemediğini, söz konusu vergi borçlarının müvekkili tarafından ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; bonoda teminat senedi ibaresinin bulunmasının, bononun kambiyo senedi vasfını ve bu senetlere mahsus yol ile takibe dayanak yapılmasını engellemeyeceği, senetteki ibarenin açık olmayıp hangi vergi borcuna istinaden verildiğinin davacı tarafın yazılı delillerle ispatlamak zorunda olduğu, davacının gerek kendi müşterilerine kullandığı serbest meslek makbuzlarından dolayı davalıya tahakkuk edecek olan vergi borçlarının teminatı olarak senedin verildiğini, gerekse davalıya vergi borcu için elden ödeme yapıldığı iddiasını usulüne uygun delillerle kanıtlayamadığı, vergi borçlarının belge asıllarını dosyaya sunan davalı tarafından ödendiği, dava konusu senet nedeniyle davacı yanın yükümlülüğünün devam ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10645, Karar No: 2023/2016, Tarih: 13.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10645 E.  ,  2023/2016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2019 tarihli ve 2017/341 Esas, 2019/264 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a)

ve (e) bentleri, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 11.10.2019 tarihli ve 2019/2910 Esas, 2019/3089 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 27.05.2021 tarihli ve 2021/3936 Esas, 2021/9144 Karar sayılı kararı ile "... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından 16.01.2019 tarihinde düzenlenen 2019/1737 sayılı adli rapor içeriğinde mağdur ...'in yaralanmasının "sağ eldeki fonksiyon kaybının uzuvlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması" niteliğinde olduğunun belirtilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 87/1-a maddesi yerine TCK'nin 87/2-b maddesi gereğince artırım yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini" gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2021 tarihli ve 2021/263 Esas, 2021/316 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın beraatine karar verilmesine, lehe olan kanunların uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi; cezada indirim yapılmasının hatalı olduğuna, katılan Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılanın evli oldukları, aralarında geçimsizlik olduğu, olay günü sanık ile katılan arasında çıkan tartışmada katılanın, sanığa "Bu babanız şerefsiz, erkeklerle ilişkiye giriyor" demesi üzerine sanığın üzerinde bulunan bıçakla katılanı sağ bacakta diz üstünde, sağ üst kolda, sol bacakta dizi üst kısmında ve sağ memenin altında kesiler oluşacak şekilde yaraladığı, katılanda meydana gelen

yaralanmalara ilişkin ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 15.11.2017 tarihli adli tıp raporuna göre sağ radial ve median sinir ile arter kesisine neden olan kesici delici alet yaralanmasının yaşamsal tehlikeye neden olduğu, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 16.01.2019 tarihli adli tıp raporunda da sağ eldeki fonksiyon kaybının kişinin uzuvlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Kurum vekilinin cezada indirim yapılmasının hatalı olduğuna, sanık müdafiinin sanığın beraatine karar verilmesine, lehe olan kanunların uygulanması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Kurum vekilinin cezada indirim yapılmasının hatalı olduğuna, sanık müdafiinin sanığın beraatine karar verilmesine, lehe olan kanunların uygulanması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sanık ikrara yönelik savunması, katılan ... tanık beyanları ile katılanın yaralanmasına ilişkin adli tıp raporları ile saptandığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin doğru olarak belirlendiği, haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, suçunu ikrar eden ve aşamalarda alınan savunmalarında pişmanlığını dile getiren sanık hakkında Mahkemece "Sanığın dosyaya yansıyan olumlu tutum ve davranışları" şeklindeki yeterli, yerinde ve kanuni gerekçe ile takdiri indirim uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının, miktar olarak 5237 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 nci maddesinin altıncı maddesinde düzenlenen lehe hükümlerin uygulanmasına kanuni olarak engel teşkil ettiği anlaşılmış olup hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan Kurum vekilinin vekalet ücretine yönelen temyiz sebebi yönünden;

Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan Kurum lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiği halde Mahkemece "Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davaya katılmasının doğrudan Anayasa ve Kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğüne ilişkin bir kamu görevi olması nedeniyle bakanlık lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına" şeklindeki kanuni ve yerinde olmayan gerekçe ile katılan kurum lehine vekâlet ücretine hükmolunmadığı anlaşılmış olup bu husus hukuka aykırı görülmüş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş ise de katılan Kurum vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2021 tarihli ve 2021/263 Esas, 2021/316 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa; “Katılan Kurum kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8.200,00 TL maktu vekâlet ücretinin sanıktan tahsili ile katılana verilmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19525, Karar No: 2021/106, Tarih: 04.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/19525 E.  ,  2021/106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 1) Sanığın hükmün açıklanması suretiyle basit yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/11/2017 gün ve 2017/211 Esas, 2017/341 Karar sayılı kararı

2) İstinaf başvurusu kabul edilerek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın mahkumiyetine dair; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30/09/2019 gün ve 2018/476 Esas, 2019/279 Karar sayılı kararı

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.09.2019 gün ve 2018/476 Esas, 2019/279 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve BAM Cumhuriyet savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasten yaralama suçundan yapılan yargılama sonucunda sanığın 5237 TCK'nin 86/2, 86/3-e, 62. maddeleri gereğince "5 ay" hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.09.2019 gün ve 2018/476 Esas, 2019/279 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 87/2-son, 29, 62. maddeleri gereğince "5 yıl" hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak; aleyhe istinaf istemi bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 283/1. maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek "5 ay" hapis cezası olarak infazına karar verildiği, verilen kararın 5271 sayılı CMK'nin 286/2. maddesinde gösterilen istisnalar içerisinde yer almadığı, 5271 sayılı CMK'nin 283. maddesi uyarınca verilen ve infaz edilecek olan "5 ay" hapis cezasının da bu durumu etkilemeyeceği belirlenmekle, hükmün temyize tabi olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.09.2019 gün ve 2018/476 Esas, 2019/279 Karar sayılı “istinaf başvurusunun kabul edilerek ilk derece mahkemesinin mahkumiyet kararının kaldırılması suretiyle sanığın yeniden hüküm kurularak mahkumiyetine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin ve BAM Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.