muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7966, Karar No: 2012/2564, Tarih: 22.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/7966 E.  ,  2012/2564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

VEKİLİ : Av. ...

VEKİLİ : Av. ...

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/01/2010 tarih ve 2000/1168-2010/15 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...Ş. Bornova Şubesi nezdinde çeşitli tarih ve meblağlarda açılmış bulunan hesaplarında toplam ana para olarak 280.000,00 USD miktarlı mevduatı ile işlemiş faizleri bulunduğunu, müvekkilinin imzalamadığı ve hiç bir şahısa talimat vermediği belgeler ile hesaplarının 22/11/1999 tarihinde off shore hesabına geçirildiğinin öğrenilmesi üzerine kayınpederi olan Asım Türkoğlu ile telefon ile yapmış olduğu görüşme sonucu, banka müdüresi ve memurunun gece 11:30 da kayınpederinin evine gelerek bir takım belgelerin imzalatıldığı bilgisini aldığını, Asım Türkoğlu tarafından banka teftiş kurulu başkanlığına başvurulması sonucu düzenlenen raporda banka müdüresinin sahte belge oluşturduğunun belirlendiğini ileri sürerek, 280.000,00 USD ana para alacağının 02/07/1999 tarihinden itibaren yıllık %25 oranında akdi faizi ve ödeme tarihine kadar işleyecek akdi faizi ile birlikte aynen, mümkün olmadığı takdirde BK.nın 83. maddesi gereğince ödeme tarihindeki raiç üzerinden TL karşılığı ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili banka nezdinde davacının hesabı bulunmadığını, davacı tarafından Efektif Bank Off Shore Ltd. Şti ne hitaben gönderilen dilekçesi ile bu banka nezdinde hesap açma talebinde bulunduğunu, yine davacının 19/11/1999 tarihli talimatı ile müvekkili bankanın Bornova şubesindeki vadesiz döviz tevdiat hesabından 279.198,00 Amerikan Dolarının Efektif Bank Off Shore Ltd. Şti adına transfer edildiğini, bu nedenle paranın müvekkili bankadan değil Efektif Bank Off Shore Ltd. Şti. nden istenilebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; Sümerbank Bornova Şubesinde hesabı bulunan davacı adına sahte oluşturulan talimatlar ve geçersiz vekaletle verilen talimatlar ile davacının farklı hesaplarında bulunan ana para alacağı ve faizlerinin 47993 nolu hesapta toplanılarak 18/10/1999 tarihinde hesabın kapatıldığı 279.197,66 USD olarak 50413 nolu off shore hesabına aktarıldığı, temerrüt tarihinin 18/10/1999 olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 279.198,00 Amerikan Dolarının

./...

2010/7966

2012/2564

S2

./...

2010/7966

2012/2564

S2

18/10/1999 temerrüt tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/A maddesi gereğince kamu bankalarınca Amerikan doları üzerinden açılan 1 yıl vadeli mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte aynen, olmadığı taktirde aynı miktar alacağın aynı faiz oranları uygulanmak sureti ile bulunacak miktarın BK' nın 83. maddesi gereğince fiili ödeme günündeki efektif satış kuru TL si karşılığının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalı TMSF harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına 22/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

05/03/2012 HŞ
Yargıtay — Esas No: 2020/198, Karar No: 2020/811, Tarih: 17.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/198 E.  ,  2020/811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli taşınmaz...köyü 1554 parsel sayılı taşınmaz, 4063,00 m2 yüzölçümüyle tarla niteliğiyle ... adına tapuda kayıtlıdır.

Davacı vekili dava dilekçesinde;... köyünde kain 11 pafta 1554 parsel nolu taşınmazın tapu kaydına ihtiyati tedbir konulmasını, ... ili, Merkez ilçesi, ... köyünde kain 11 pafta 1554 parsel nolu taşınmazın orman tahdit sınırları içinde kalan kısmının tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline, davalı tarafın taşınmaza müdahalesinin men'ine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece; dava konusu ... köyü 1554 nolu parselin düz meyilsiz derin ve verimli tarım toprağı ihtiva eden, son 14 yıl hariç kadimden beri üzerinde tarım yapılan, son 14 yıldır da maliki tarafından üzerine balık havuzları, bekçi evi ve balık restaurantı binası yapılarak balık üretim ve satış yeri olarak kullanılan bir yer olduğu, ... köyünde 1947 yılında 3116 sayılı Kanun gereği yapılan resmi gazetede yayımlanarak kesinleşen orman tahdidi çalışmasında orman sınırları dışında bırakılan orman sayılmayan bir yer olduğu, orman tahdit sınırları aplikeli memleket haritasında da taşınmazın orman sınırları dışında gösterilmiş olduğu ve orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir. Dava, tapu iptali, tescil ve müdahalenin men'i istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde; 766 sayılı Kanuna göre yapılan 1975 yılında kesinleşen arazi kadastrosu, daha sonra 3116 sayılı Kanuna göre yapılan ve 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi uyarınca Orman Yönetiminden harç alınmasına yer olmadığına

17/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2275, Karar No: 2021/3001, Tarih: 31.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/2275 E.  ,  2021/3001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tesci

MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.06.2017 tarihli ve 2014/354 Esas, 2017/201 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu 584 parsel sayılı taşınmazın davalıların murisi ... adına tapulama nedeniyle 23.01.1973 tarihinde tescil edildiğini, müvekkillerinin murisinin 12.02.1975 tarihinde kayıt malikinin bir kısım mirasçılarından harici satış ile taşınmazı satın aldığını, taşınmazın 1975 yılından beri malik sıfatı ile önce müvekkillerinin murisi ve sonra da müvekkilleri tarafından 39 yıl boyunca malik sıfatıyla kullanıldığını belirterek, TMK 713. maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydının iptali ile müvekkilleri adına tapuya tescilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, olağanüstü kazandırıcı zamanaşımının yasal koşullarının oluşmadığı, davacılar lehine TMK'nin 713/1. maddesindeki kazanma koşullarının gerçekleşmediği, kök murisin mirasçılarının ölüm tarihi ile Anayasa Mahkemesince yürürlüğün durdurulması kararının verildiği tarihe kadar kazanma süresinin de dolmadığı nazara alındığında yerel mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nin 713/1. fıkrasındaki kazanmayı sağlayan zilyetlik ve 2. fıkrasında yer alan, “…maliki 20 yıl önce ölmüş…” hukuki sebeplerine dayalı olarak açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Dava, TMK'nin 713/1. fıkrasındaki kazanmayı sağlayan zilyetlik ve 2. fıkrasında yer alan, “…maliki 20 yıl önce ölmüş…” hukuki sebeplerine dayalı olarak açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Kural olarak, tapulu bir taşınmazın veya tapuda kayıtlı bir payın kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla edinilmesi mümkün değildir. Ancak, kanunun açıkça izin verdiği ve düzenlediği ayrık durumlarda tapulu bir yerin veya tapuda kayıtlı bir payın koşulları oluştuğu takdirde kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla edinilmesi mümkün olabilir. Kanunun açıkça izin verdiği hallerden biri de TMK'nin 713/2. maddesindeki düzenlemelerdir. Anılan madde de, “aynı koşullar altında, maliki tapu kütüğünden anlaşılmayan veya 20 yıl önce ölmüş, ya da hakkında gaiplik kararı verilmiş bir kimse adına kayıtlı bulunan taşınmazın tamamının veya bölünmesinde sakınca olmayan bir parçasının zilyedi de o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir” denilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, davaya konu taşınmazın, 23.01.1973 tarihinde davalıların murisi olduğu beyan edilen ... adına tescil edildiği, ...'ın tespit öncesinde 21.04.1967 tarihinde vefat etmiş olduğu, dosya arasında bulunan tapu kaydına göre, dava konusu 584 parsel sayılı taşınmazın kayıt malikinin halen ölü ... olup, mirasçıları adına intikal işlemi yapılmamış olduğu, eldeki davanın, davaya dayanak oluşturan TMK'nin 713/2. fıkrasında yer alan “…ölmüş…” sözcüğünün, Anayasa Mahkemesinin 17.3.2011 tarihli ve 2009/58 Esas, 2011/52 Karar sayılı kararıyla iptal edildiği tarihten sonra, 05.11.2014 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır. Davacılar murisinin zilyetliğinin başladığı iddia edilen 1975 yılı ile Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı tarihi olan 17.03.2011 tarihi arasında 20 yıldan fazla süre geçmiş olduğundan, Mahkemece, davacı tarafın zilyetliğinin başlangıcı, niteliği ve süresi üzerinde durulması gerekir. Ne var ki, davacı taraf dava dilekçesinde keşif tanık deliline dayanmış olmasına karşın, davacı tarafa tanıklarını bildirmesi için usulüne uygun şekilde süre ve imkan tanınmamış, keşif mahallinde, mahalli bilirkişi sıfatı ile dinlenen ...’ın ifadesi ile yetinilmiştir.

Hal böyle olunca, Mahkemece yapılması gereken iş; tanıklarını bildirmesi için davacı tarafa süre ve imkan verilmesi, bildirmesi halinde dava konusu taşınmaz başında yapılacak keşifte, davacı tanıklarının HMK'nin 240, 243 ve 259. maddeleri uyarınca davetiye ile keşif yerine çağrılarak, aynı Kanun'un 259/2 ve 290/2. maddeleri hükümleri uyarınca, davacı tarafın zilyetliğinin süresi, niteliği ve sürdürülüş şekli konusunda ayrıntılı beyanlarının alınması, iddia ve savunma çerçevesinde, toplanmış ve toplanacak deliller neticesinde oluşacak sonuca bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı ve yerinde olmayan gerekçelerle ret kararı verilmesi doğru görülmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle davacılar vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi (6.) Hukuk Dairesinin 20.12.2018 tarihli ve 2018/998 Esas, 2018/1416 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi hükmünün 6100 sayılı HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 31.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4337, Karar No: 2013/8004, Tarih: 23.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/4337 E.  ,  2013/8004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Kardeşini tasarlayarak töre saikiyle .öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-a-d-k, 62, 53/1 maddeleri uyarınca

müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın töre saikiyle tasarlayarak kardeşi maktul ...'ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, resen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre gözönüne alınarak sanık müdafiinin tahliye isteminin reddine, 23/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11407, Karar No: 2017/22068, Tarih: 18.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/11407 E.  ,  2017/22068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, 2010 yılında Ocak-Ağustos ayları arasında sekiz ay süre ile normal mesai saatleri dışında fazla mesai yaptığı halde karşılığının ödenmediğini belirterek ödenmeyen fazla mesai ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 2010 yılında normal mesai saatleri dışında 80 saat iki pazar fazla mesaili olarak çalıştığını ve bunun karşılığının ödendiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda dava ... İl Özel İdaresine karşı açılmış ise de yargılama esnasında yürürlüğe giren 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun kapsamında ... İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliği 30/03/3014 tarihi itibarıyla son bulmuştur. 6360 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesinde kanunda yazılı devir,tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapmak üzere vali tarafından Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kurulacağı; aynı yasanın 3. maddesinin 2. fıkrasında tüzel kişiliği son bulan İl Özel İdarelerinin mahkemelerde süren davaları ile faaliyette bulundukları döneme ilişkin davalarda muahatabın devir işleminin yapılacağı ilgili kurum veya kuruluş olduğu ve yine aynı yasanın Geçici 1. maddesinin 5. fıkrasında tüzel kişilikleri kaldırılan İl Özel İdarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlarının komisyon kararıyla ilgili kurum veya kuruluşa devredileceği yönünde düzenleme yapılmıştır.

Bu durumda, eldeki davaya ilişkin devrin hangi kuruma yapıldığına dair komisyon kararı temin edilmeli ve 6360 sayılı Yasaya göre tüzel kişiliği sona eren davalı kurumun yerine husumetin kime yöneltileceği araştırılmalıdır. Çıkacak sonuca göre dava dilekçesi gerçek hasıma tebliğ edilmeli ve taraf teşkili sağlandıktan sonra yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu husus gözetilmeden, tüzel kişiliği sona ermiş olan ... İl Özel İdaresi hakkında hüküm kurulmuş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgiliye iadesine 18/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13613, Karar No: 2008/14894, Tarih: 27.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/13613 E.  ,  2008/14894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.07.2008 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.09.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 5480 ada 7 parsel sayılı taşınmazda, "... " olarak yazılı baba adının "... Bahaeddin" olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı, 7 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba adının düzeltilmesini istemiş, mahkemece istem kabul edilmiş, davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmiştir. Davada, davalı ... yasal hasım olup, davanın niteliği gereği yargılama giderlerinden davacı sorumludur. 29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderleri arasında vekalet ücreti de bulunduğundan, davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi bozmayı gerektirmekte ise de; yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK.nun 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1). bentte sayılan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2). bentte belirtilen nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 3. bendinin hükümden tümden çıkartılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, 27.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14885, Karar No: 2013/815, Tarih: 16.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/14885 E.  ,  2013/815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29.09.2010 tarih ve 2008/608-2010/445 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalılardan ... ve ...'in davalı şirketteki paylarının bir kısmını müvekkillerine devrettiklerini, ancak yıllardır şirket genel kurulu toplanmadığı ve yönetim organı oluşmadığından pay devrinin pay defterine işlenmediğini ileri sürerek, devirlerin pay defterine işlenmesini, tescil ve ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, husumet, zamanaşımı ve esastan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin, davanın redine ilişkin kararı, Daire'mizce bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, hisse devir sözleşmesinin alacağın temlik hükümlerine tabi olup, yazılı şekilde yapıldığından geçerli olduğu, pay devrine izin veren yönetim kurulu kararının oy birliğiyle alındığı, davalı yanca yönetim kurulu kararının sahteliğininin ispatlanamadığı, şirket ana sözlemesinde hisse devrinin Bakanlığın iznine bağlı olacağı biçiminde bir düzenleme olmadığı, şirketle Bakanlık arasında yapılan ayrı bir anlaşma da bu yönde bir hüküm bulunmasının payı devralan 3. kişileri ve davacıları bağlamayacağı, hisse devri sözleşmesi öncesinde taraflar arasında düzenlenen protokolde payların belirli şartlarla devredilebileceği ön görülmüş ise de, geciktirici şarta bağlı alacağın temlik vaadi olan bu durumda, şart henüz gerçekleşmeden davalıların payları davacılara devrettiği, böylece tarafların söz konusu geciktirici şartları zimmen kaldırdıkları gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalı ...'in 30 adet payını davacı ...'e, davalı ...'in 29 adet payı davacı ...'e, 1 adet payını davacı ...'e devir ve temlik ettiğinin tespitine, devredilen payların şirket pay defterine işlenmesi ile Ticaret Sicil Gazetesi'nde tescil ve ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/869, Karar No: 2021/11093, Tarih: 07.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/869 E.  ,  2021/11093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 533 ada 19 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak zeminine, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek üzerindeki yapıya değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiği halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)İlk kararı temyiz etmeyen davalılara acele kamulaştırma kararı ile fazla ödenen ve davacı idareye iade edilmesi gereken bedele ilişkin hüküm kurulmaması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;