muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11147, Karar No: 2014/15960, Tarih: 10.07.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/11147 E.  ,  2014/15960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkemece, kısmi bozma kararına uyulması halinde kısmi bozma kararı gereğince inceleme yapılır ve yeni bir hüküm verilir. Mahkemenin kısmi bozma kararı gereğince verdiği yeni hüküm temyiz edilirse, Yargıtay'ca yalnız kısmi bozma kararının kapsamına giren bölüm hakkında temyiz incelemesi yapılır.

Davadaki taleplerden biri veya birkaçı hakkındaki kararın Yargıtay'ın bozma kararının kapsamı dışında kalması nedeniyle kesinleşmesi halinde mahkemenin kısmi bozma kararı üzerine yaptığı inceleme sonucu verdiği yeni kararında, infazda tereddüt oluşmaması açısından eski kararının kesinleşen bölümünün de aynen tekrarlanarak “bu konuda verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına” diye belirtilmek suretiyle yeni hükümde yer alması gerekmektedir.

Mahkemece yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde işlem yapılması gerekirken, "2-Davacının diğer talepleri hakkında,daha önce verilen karar kesinleşmekle yeniden karar verilmesine yer olmadığına,..." şeklinde hüküm kurulması hatalıdır.

Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin hüküm yerinden çıkartılarak, yerine; "...29/09/2010 tarih ve 2008/175 Esas 2010/483 Karar sayılı kararın, kıdem tazminatı, yıllık izin ve işçilik ücreti ile ilgili olan;

1-Mahkememize açılan davada; kıdem tazminatı olan 1.382,23 TL nın dava dilekçesinde belirtilen 350,00 TL nın iş akdinin bozulduğu tarihten itibaren mevduata uyğulanan en yüksek faiz ile birlikte, geri kalan 1.032,23 TL ,ıslah edilen kısmın ise faizsiz olarak davalı şirketten alınıp davacıya verilmesine,

2-Yıllık izin alacağı olan 294,42 TL dan dava dilekçesinde istenen 100,00 TL nin dava tarihi olan 21/03/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 194,42 TL nin ise faizsiz olarak davalı şirketten alınıp davacıya verilmesine,

3-Ücret alacağı olan 409,31 TL dan dava dilekçesinde talep edilen 150,00 TL nın 21/03/2008 tarihinden, mevduata uygulanan ne yüksek faizi ile birlikte geri kalan 259,31TL sının ise faizsiz olarak davalı şirketten alınıp davacıya verilmesine,

4-Diğer taleplerinde reddine,

şeklindeki bentleri Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 19/03/2013 tarih ve 2011/649-2013/9452 E.K. sayılı ilamı ile kesinleşmiş olmakla bu konuda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına..." rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, kararın hüküm fıkrası düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21241, Karar No: 2010/6265, Tarih: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21241 E.  ,  2010/6265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/9406, Karar No: 2014/6765, Tarih: 15.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9406 E.  ,  2014/6765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6296, Karar No: 2023/1898, Tarih: 29.03.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/6296 E.  ,  2023/1898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; tapulama harici bırakılan Kahramanmaraş ili, Dulkadiroğlu ilçesi, Dereli Mahallesi ... mevkinde bulunan M-37-C15-D pafta numaralı 2.817,39 m² taşınmazı 1993 yılından beri kullandığını ve her türlü bakımı ile ilgilendiğini, onun öncesinde de dava konusu taşınmazın ailesine ait olduğunu, taşınmaz üzerinde 20 yaşından büyük ağaçlar bulunduğunu, gerekli bakımlarının, ağaçlandırma ve bağ sürümünün tarafından yapıldığını, zilyetliğine herhangi bir müdahale de olmadığını ancak her nasılsa kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakıldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazın adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.04.2019 tarihli ve 2018/16 Esas, 2019/392 Karar sayılı kararıyla; taşınmazların bulunduğu yerdeki kadastro çalışmasının 1970 tarihinde kesinleştiği, jeodezi ve fotogrametri mühendisi ile fen bilirkişisi tarafından hazırlanan 23.07.2018 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen taşınmazın imar ihyasının 1990 yılında tamamlandığı, 25 yılı aşkın zamandır tarımsal amaçlı kullanıldığı, imar ihya edildiği, 3402 sayılı Yasa'nın 14. ve 17. maddeleri ile ... Medeni Kanunu'nun 713. maddesinde belirtilen kazandırıcı zamanaşımı ile taşınmaz edinme şartlarının davacı lehine gerçekleştiği gerekçesiyle bu kısım bakımından davanın kabulüne, raporda (B) ve (C) harfleri ile gösterilen yerlerin ise dere yatağına ait olduğu belirtilerek, bu kısımlara ilişkin açılan davanın reddi ile paftasında dere yatağı olarak gösterilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın haksız, yersiz ve yasal dayanaktan yoksun olduğunu, taşınmazın evveliyatı itibariyle Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğunu, taşınmazın zilyetlikle iktisabına dair şartların gerçekleşmediğini, taşınmaz üzerinde imar ihya faaliyeti bulunmadığını, ... fotoğrafı incelemesine göre ulaşılan sonucun çelişkili olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 26.02.2021 tarihli ve 2019/721 Esas, 2021/223 Karar sayılı kararıyla; çekişme konusu fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen taşınmazın yörede 1970 yılında yapılan tesis kadastro çalışmasında tapulama harici bırakıldığı, orman olmadığı, 2013 yılında onanan ... imar planına tabi olduğu, dere yatağına ait olmadığı, etkisi altında bulunmadığı, taşınmaz üzerinde yaşları 12 ila 30 arasında değişen değişik cins meyve ağacı bulunduğu, ... fotoğrafı ve taşınmaz üzerinde yapılan incelemeye göre taşınmazın imar-ihyasının 1990'lı yılların başında tamamlandığı, imar-ihyanın tamamlandığı tarihten ... imar planı onama tarihine kadar zilyetlikle kazanım koşullarının davacı lehine oluştuğu, bu nedenle Mahkemenin kısmen kabul kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, imar-ihya ile zilyetliğe dayalı olarak açılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi, “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

2. 4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir."

2. 4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir."

3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesi, “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir.” hükümlerini içermektedir.

3. Değerlendirme

3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesi, “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir.” hükümlerini içermektedir.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince, 23.07.2018 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen taşınmazın imar-ihyasının 1990 yılında tamamlandığı, 25 yılı aşkın süredir tarımsal amaçlı kullanıldığı, imar-ihya edildiği dava konusu taşınmazın bu belirtilen kısmı üzerinde, davacı lehine zilyetlik yoluyla iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki; davacının kanunda aranılan 20 yıllık zilyetlik süresinin doldurup doldurmadığının denetlenebilmesi için imar-ihyanın ne zaman başladığı ve ne zaman tamamlandığı hususlarının açıkça tespit edilmesi gerekir, zira zilyetlik süresi imar-ihyanın tamamlandığı tarihte başlayacaktır. Dosya kapsamında yer alan 23.07.2018 tarihli bilirkişisi raporunda 1978, 1985 ve 1999 tarihli ... fotoğrafları incelenmiş olup raporda 1978 ve 1985 tarihli ... fotoğraflarında dava konusu taşınmazın (A), (B) ve (C) harfi ile gösterilen yerleri üzerinde herhangi bir tarımsal faaliyetin olmadığı, işlenmediği; 1999 tarihli ... fotoğrafında ise davaya konu taşınmazın (A), (B) ve (C) harfi ile gösterilen yerlerinin üzerinin işlendiğinin görüldüğü, taşınmazın sınırlarının belirgin olduğu, 1990 yılından itibaren imar-ihyanın tamamlanmış olduğu, dava konusu (A) harfi ile gösterilen yerin, evveliyatının orman olmadığı, kullanılmayan, yer yer taşlık alan şeklinde ve hali arazi niteliğinde bir taşınmaz olduğu, 1985 yıllarında taşlarının ve üzerindeki münferit haldeki çalıların temizlendiği ve kısmen tarımsal faaliyetin başladığı, 1990 yıllarında taşınmazın sınırlarının belirgin olduğu üzerinin işlenmiş olduğu, imar ihyanın tamamlanmış olduğu ve taşınmazın bahçe olarak kullanıldığının görüldüğü bildirilmiştir. Her ne kadar iş bu rapor hükme esas alınmak suretiyle karar verilmiş ise de 1999 tarihli ... fotoğrafı nazara alınarak imar-ihyanın 1990 yılında tamamlandığı sonuç ve kanaatine ne şekilde ulaşıldığı açıklamaya muhtaç olup, Mahkemece söz konusu bilirkişi raporu yönünden tereddüt hasıl olduğundan varsa dosyada bulunan ... fotoğrafları dışında özellikle 1985-1999 tarihleri arasına ilişkin ... fotoğrafları da dosyaya kazandırılıp farklı bir jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişisi seçilerek yeniden stereoskop aletiyle fotoğraf incelemesi yapılmak suretiyle taşınmaz üzerinde imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarih ile sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini belirtir şekilde rapor aldırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi isabetsizdir.

VI. KARAR :

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.03.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18067, Karar No: 2014/10520, Tarih: 27.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18067 E.  ,  2014/10520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/46835

MAHKEMESİ : Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2012

NUMARASI : 2010/455 (E) ve 2012/414 (K)

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava konusu kaçak eşyanın .. AS ..plakalı araçta yakalanmasına göre nakil aracının suç tarihi ve öncesinde sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12378, Karar No: 2012/24205, Tarih: 11.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/12378 E.  ,  2012/24205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın suça konu tabancayı satın aldığını beyan etmesi karşısında, tebliğnamedeki görevsizlik kararı verilmesi gerektiğine ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına yer verilmediği gözetilmeden, sanık hakkında tayin olunan 10 ay hapis cezası 300 güne dönüştürülerek bir gün karşılığı takdir olunan 20 TL ile çarpıldığı belirtilmesine rağmen, doğrudan verilen adli para cezasına esas alınan gün sayısı da eklenmek suretiyle 6.500 lira adli para cezasına hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm kısmındaki ''5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri gözönünde bulundurularak hüküm olunan 325 gün adli para cezasının 1 gün karşılığı 20 TL takdir edilerek sanığın 6.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' cümlesinin çıkarılarak yerine ''TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezasının beher günü 20 TL'den 6000 TL adli para cezasına çevrilmesine, doğrudan para cezasına esas alınan 25 günün beher günü 20 TL'den 500 TL para cezasına dönüştürülmesine'' ibaresi yazılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 11.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23853, Karar No: 2013/18526, Tarih: 24.09.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/23853 E.  ,  2013/18526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılığa konu eşyayı bu özelliğini bilerek ticari amaçla satmak

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suça konu 5 paket puronun müsaderesi hususunda bir karar verilmediği anlaşılmış ise de; bu konuda mahkemesince her zaman karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

Hüküm bölümünde 5 nolu kısımda doğrudan adli para cezasının, 50 tam gün yerine yazım hatası ile 2 tam gün olarak yazılmış olması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre suça sürüklenen çocuk sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.09.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13849, Karar No: 2024/873, Tarih: 18.01.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/13849 E.  ,  2024/873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/836 E., 2022/449 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 27. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.09.2021 tarih 2020/116 Esas ve 2021/192 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 07.03.2022 tarih ve 2021/836 Esas, 2022/449 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30/05/2023 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna,

2.Benzer durumdaki sanıklar için beraat kararı verildiğine,

3.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına

4. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Ayrıntıları Yargıtay (kapatılan ) 16. Ceza Dairesinin 2017/1809 Esas ve 2017/5155 sayılı Kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;