muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7499, Karar No: 2012/7886, Tarih: 13.11.2012

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davacının tutunduğu Nisan 1289 tarih 70 sayılı ve T.sani 926 tarih 24 sayılı tapu kayıtları ile davalının tutunduğu 07.06.1948 tarih 4 sayılı tapu kaydı ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte varsa haritaları da Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, ayrıca dayanak tapu kayıtlarının harita ve krokisinin bulunup bulunmadığı özellikle araştırılmalı, dayanılan kayıtların dava dışı başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmaz ile revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlara komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita ile komşu 102 ada 230 parsel sayılı taşınmazın tespit tutanağı varsa dayanakları kayıtlar Kadastro Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, taraf tanıkları ile taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dayanılan tapu kayıtları yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden tanık bilgisine başvurulmalı, uzman bilirkişiden dayanak tapu kaydının yönlerini gösterir ve keşfi denetlemeye imkan verecek şekilde rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın davacı ve davalı tarafın tutunduğu tapu kayıtlarından hangisinin kapsamında kaldığı duraksamasız belirlenmeli, her iki tarafın dayandığı tapu kayıtlarının taşınmaza uyduğunun belirlenmesi halinde öncelikle tapu kayıtlarının oluşum nedenleri nazara alınmalı, tespitte saptanan hukuksal olgu ile yapılması muhtemel keşifte dinlenecek olan yerel bilirkişi ve tanıkların beyanları arasında aykırılık oluştuğu takdirde duraksamasız giderilmeli, taşınmazın tutunulan tapu kayıtlarının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde zilyetlik araştırması yapılmalı, uzman ziraatçi bilirkişi ve mahkeme heyeti hazır olduğu halde, taşınmaz bizzat mahkemece görülüp, gözlenmeli, gözlem keşif tutanağına aynen yansıtılmalı, özellikle taşınmazın meyil durumu, fiziksel yapısı, dıştan komşu taşınmazlarla toprak mukayesesi yapılmalı, komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve varsa dayanakları kayıtlarla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, komşu taşınmazların tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınmış ise nizalı parsel yönünü sözü edilen kayıt ve belgelerin ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği üzerinde durulmalı, uzman ziraatçi bilirkişiden mahkeme gözlemini yansıtmaya elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece böylesine bir araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14071, Karar No: 2019/724, Tarih: 14.02.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/14071 E.  ,  2019/724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Tasfiye Memuru ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/03/2014 gününde verilen dilekçe ile vergi mükellefiyetinin terkinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 09/12/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava vergi mükellefiyetinin terkini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkili kooperatifin faaliyetine son vererek tasfiye kararı aldığını, ancak gerekli usul işlemleri yerine getirilemediği için tasfiyenin sonuçlandırılamadığını, bu süreçte davalı ... tarafından kooperatifin vergi yükümlülüğünü yerine getirmediği gerekçesiyle vergi cezaları kesildiğini, kesilen bu cezaların hukuka aykırı olduğunu belirterek müvekkili kooperatifin faaliyetine son verdiği 30/06/2005 tarihi itibariyle vergi mükellefiyetinin terkinini talep etmiştir.

Davalı vekili, tasfiyesine karar verilmemiş olan davacı kooperatif yönünden mükellefiyetin resen terkin edilmesinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacı kooperatif temsilcileri tarafından vergi dairesine gerekli bildirimlerin yapılmaması nedeniyle mükellefiyet terkininin hukuki dayanaktan yoksun olduğu gerekçesi ile istemin reddine karar verilmiştir.

2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'un 6. maddesi ile vergi mahkemelerinin görevleri düzenlenmiş olup; vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ile ilgili davaların vergi mahkemelerinde çözümleneceği öngörülmüştür. Somut olayda, davacı kooperatif aleyhine davalı ... idaresi tarafından kesilen vergi cezalarının hukuka aykırı olduğu belirtilerek, kooperatifin vergi mükellefiyetinin, faaliyetini sonlandırdığı tarih itibariyle terkini istenildiğine göre, uyuşmazlığın vergi mahkemesinde çözümlenmesi gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden (re'sen) dikkate alınır. Mahkemece, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasının çözümlenmesi; usul ve yasaya mutlak aykırılık oluşturduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/131, Karar No: 2024/674, Tarih: 12.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/131 E.  ,  2024/674 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasında görülen kadastro tespitine itiraz davasında yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmü temyiz edenlerden davalılar ... ve ... vekili tarafından adli yardım talebinde bulunulması üzerine, vaki talep Dairemizin 05.07.2023 tarihli ve 2023/2623 Esas, 2023/4087 Karar ... ilamı ile, davalılar ... ve ... vekilinin adli yardım talebinin reddine dair karara itirazı ise Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 23.11. 2023 tarihli ve 2023/18897 Esas, 2023/17910 Karar ... ilamı ile reddedilmiştir.

K A R A R

Dairemizin adli yardım talebinin reddine dair kararının kesinleştiği anlaşılmakla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

2. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle; belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/13188, Karar No: 2016/18187, Tarih: 26.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/13188 E.  ,  2016/18187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19813, Karar No: 2016/2892, Tarih: 03.03.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/19813 E.  ,  2016/2892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesinde yer alan “Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz” hükmüne aykırı olarak, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı kanunun 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesi gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine, karar verilmesi gerektiği halde infazı kısıtlayacak şekilde sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca; hükmün

1-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının çıkartılması,

2-5237 sayılı TCK'nın 51/7 maddesinin uygulandığı 7. paragrafta yer alan “...tamamen...” ibaresinden önce gelmek üzere “kısmen veya” ibaresinin hükme eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/03/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19873, Karar No: 2017/1184, Tarih: 08.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/19873 E.  ,  2017/1184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması Anayasa hükmüdür (TCA m. 141/3). Mahkemenin, tarafların açıklamalarını dikkate alarak değerlendirmesi ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesi hukuki dinlenilme hakkının da (HMK m. 27) gereğidir. Yargı organları her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, sabit görülen maddi vakıaları ve bunlardan çıkardıkları sonuç ve hukuki sebepleri gerekçelerine yansıtmalıdırlar. Somut olaya gelince; mahkeme gerekçeli kararında, davacı kadının boşanma davasının neden kabul edildiğine, tarafların kusur durumlarına ilişkin hiçbir gerekçe belirtmemiş, bu husus gerekçede tartışılmamıştır. Bu haliyle karar yeterli gerekçeden yoksun olup, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/1-c maddesindeki unsurları içermemektedir. Bu bakımdan gerekçesiz karar oluşturulması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.02.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/5181, Karar No: 2010/7409, Tarih: 17.06.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/5181 E.  ,  2010/7409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :4.6.2009

ÜÇÜNCÜ ŞAHIS :

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, şahsi eşyaların iadesi olmaz ise bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde davalıda kalan davacıya ait ziynetlerin ve ev eşyalarının aynen iadesini, mümkün olmaz ise bedellerinin tahsilini istemiştir. Davalı vekili istemin reddini savunmuştur.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama usullerine dair Kanunun 4.maddesinde 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK.118-395 md.) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağı ve geçici 1. maddesi ile de daha önce açılan davalarında Aile Mahkemelerine devri gerektiği hükme bağlanmıştır.

Olayımıza gelince; ev eşyalarının iadesine ilişkin davaların Türk Medeni Kanununun yürürlüğe girmesinden önce veya sonra açılmasına bakılmaksızın Aile Mahkemesinde görülmesi zorunludur. Bu nedenle bağımsız Aile Mahkemesi bulunan yerlerde bağımsız Aile Mahkemesinde, bağımsız Aile Mahkemesi bulunmayan yerlerde ise Hakim ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp karara bağlanması gerekmektedir. Kişisel malların iadesi Türk Medeni Kanunun 226. maddesinde düzenlenmiş olup, davanın bu madde hükümlerine göre çözümlenmesi icap eder. Söz konusu maddenin Türk Medeni Kanununun 2. kitabında yer aldığı ve Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp sonuçlandırılması gerekirken bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yargılamaya devam edilip sonuçlandırılması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2950, Karar No: 2010/9764, Tarih: 01.07.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/2950 E.  ,  2010/9764 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Varlık Yönetim A.Ş vekili avukat ... ile R.. Y.. aralarındaki alacak davası hakkında ... Tüketici Mahkemesinden verilen 17.4.2009 gün ve 174-30 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacının, davalının yükümlülüğünde bulunan karar ve ilam harcının yatırılmadığından bahisle ilamın tarafına verilmediğini, bu işlemin haksız olduğundan ilamın tarafına verilmesine ilişkin talebinin Mahkemece, Harçlar Kanunun'unun 28/a maddesi gereğince karar ve ilam harcı ödenmedikçe ilgiliye mahkeme ilamı verilemeyeceğinden bahisle reddine ilişkin 24.6.2009 tarihli ek kararın temyizine ilişkin isteğin incelenmesinde;

Harçlar Kanunu'nun 28. maddesinde , karar ve ilam harcı ödenmedikçe ilgiliye ilamın verilmeyeceği düzenlemesi getirilmiştir. Yine Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri'nin Yazı İşleri Yönetmeliği'nin 54. maddesi de ilam suretinin ancak harç ödendikten veya bunun maliyece tahsil edildiği tevsik edildikten sonra verilebileceğini emretmiştir. Mahkemece hüküm verilmekle o davadan elini çekmiş sayılacağından ve artık dava ve duruşma ili ilgili bir işlem sözkonusu olamayacağından davacı talebinin mahkeme yazı işleri müdürlüğüne ilişkin kalem muamelesi olması nedeni ile ek kararın temyizine ilişkin dilekçenin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 1.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6665, Karar No: 2014/10718, Tarih: 27.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/6665 E.  ,  2014/10718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.09.2013 ve 10.03.2014 tarihli teblignaleri ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, ailesinin yanında kalıp geçimini sağlayan ve herhangi bir geliri olmayan sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,

hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine” ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20009, Karar No: 2018/610, Tarih: 14.02.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/20009 E.  ,  2018/610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında 08.02.2013 tarihli Bayilik Sözleşmesi imzalandığını, ariyet konusu eşyaların kullanıldığını, davalının yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle davacının sözleşmeyi feshettiğini ileri sürerek, emtiaların davacıya ait olduğunun tespitine, davacıya aynen iadesine, iade mümkün olmadığı takdirde rayiç bedellerinin reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıya Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca tebligat yapılmış olup, davalı davaya cevap vermemiş duruşmalara da katılmamıştır.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, akaryakıt bayilik sözleşmesi ekinde bulunan ariyet sözleşmesinin 20. maddesinde fesih ihbarının tebliği üzerine tebliğden itibaren 15 gün içinde ariyet alanın ariyeten aldığı malzeme ve ekipmanları ariyet verene iade edeceğinin düzenlendiği, feshi ihbar üzerine ariyet alınanların davalı tarafından iade edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesi gerçek kişi tacir olan davalıya tebliğe çıkarılmış, tebliğ edilememesi üzerine ticaret sicilinde kayıtlı adresi sorulmuş ve bu adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılmıştır. Tebligat Kanunu'nun 35/4 maddesinde "Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile tüzel kişiler bakımından resmi kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır." hükmü bulunmaktadır. Davalı tacir gerçek kişi olduğundan bu maddeye göre yapılan tebligat geçerli değildir. Yapılan uygulama ile davalının hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilmiştir. Yerel mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde davalıya iadesine, 14/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13183, Karar No: 2016/18182, Tarih: 26.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/13183 E.  ,  2016/18182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.