muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11676, Karar No: 2015/12454, Tarih: 22.10.2015

Dairemizde iş bu dava ile birlikte temyiz incelemesine konu olan birden çok dava dosyası, daha önce temyiz incelemesi yapılan 407 adet dava dosyası ile birlikte tek bir tescil davasından kaynaklanmaktadır. Yukarıda belirtilen ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde; açılan tescil davası yüzlerce parçaya ayrılan davacılar yönünden, davanın parsel bazında tefrik edilerek ayrı ayrı yürütülmesi, maddi külfet dışında, yargılamanın sağlıklı yürütülmesi ve delillerin birlikte değerlendirilmesi imkanını da ortadan kaldırmakta, yüzlerce dosyaya dönüştürülmüş ihtilafın yargılama giderleri ve temyiz giderlerini de karşılanamaz hale getirmektedir. Öte yandan 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 27. maddesi hükmüne göre Kadastro tespitinden önce açılan davaya konu olan taşınmazlar hakkındaki davanın kadastro mahkemesinde birlikte görülmesi zorunludur. İhtilafın aynı nedenle açılan tescil davasından, bir başka ifade ile aynı sebepten kaynaklandığı göz önüne alındığında 17. Hukuk Dairesince bu hususun göz ardı edildiği ve bozma ilamının maddi hataya dayalı olduğu kuşkusuzdur. Maddi hataya dayalı bozma ilamı kazanılmış hak oluşturmaz. Hal böyle olunca aynı tescil davasının kapsamında kalan davalardan biri hakkında verilecek hükmün diğerlerini de etkileyeceği dikkate alınmak suretiyle tefrik edilen tüm dava dosyalarının birleştirilip, 3402 sayılı Kanun'un 30. maddesi göz önüne alınarak mahkemece taşınmazların gerçek hak sahibi belirlenmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, davaların ayrı ayrı sürdürülüp sonuçlandırılması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/20723, Karar No: 2024/7930, Tarih: 23.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/20723 E.  ,  2024/7930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2022/457 E., 2024/87 K.

SUÇ : Başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 05.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 268 nci maddesi yollamasıyla 267 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Küçükçekmece 13.Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2016 tarihli ve 2015/583 E.,2016/425 K. sayılı kararı ile sanık hakkında atılı suçtan suçundan 5237 sayılı Kanun 'un 268 nci maddesi yollamasıyla 267 nci maddesinin birinci fıkrası, ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 10.05.2022 tarihli ilamı ile hükme esas alınan soruşturma evrakının dosya içerisinde bulunmadığından bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılamada Küçükçekmece 13.Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2024 tarihli ve 2022/457E., 2024/87 K. sayılı kararı ile sanığın başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun 'un 268 nci maddesi yollamasıyla 267 nci maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği suçu ikrar etmesine karşın hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ve cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay , 28.10.2013 günü yakalanan sanığın emniyet görevlilerine kimliği hakkında yanlış bilgi vererek adının ... olduğunu beyan ettiği, yapılan parmak izi mukayesesinden asıl adının ... olduğunun tespit edildiğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği suçu ikrar etmesine karşın hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ve cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay , 28.10.2013 günü yakalanan sanığın emniyet görevlilerine kimliği hakkında yanlış bilgi vererek adının ... olduğunu beyan ettiği, yapılan parmak izi mukayesesinden asıl adının ... olduğunun tespit edildiğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Avcılar İlçe Emniyet Müdürlüğünce düzenlenen 24.08.2015 tarihli tahkikat evrakı içeriğine göre ; sanığın 28.10.2013 günü emniyet görevlilerince yakalandığında kimliği hakkında yanlış bilgi vererek adının ... olduğunu beyan ettiği, parmak izinin bu isimle kaydedildiği, 24.08.2015 tarihinde töre saikiyle kasten öldürme suçundan Iğdır İlamat ve İnfaz Bürosunun 2013/1156 sayılı yakalama emri ile arandığı tespit edilerek polis merkezine götürüldüğü , yapılan tescil işlemleri esnasında daha önceden ... adı ile parmak izi kaydının bulunduğunun belirlendiği bu sebeple hakkında soruşturma evrakı düzenlendiği, iddianamede de sanığın 28.10.2013 günü yakalandığında mağdura ait kimlik bilgilerini kullanması eyleminin dava konusu edildiğinin anlaşılması karşısında ;

1-Gerekçeli karar başlığında suç adının "başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma" yerine "iftira" olarak yazılması,

2- Dairemizce verilen 10.05.2022 tarihli karar ile hükme esas alınan soruşturma belgelerinin dosya içerisinde bulunmadığı gerekçesiyle bozma kararı verildiği ve bozma ilamına uyulduğu halde ; dosya arasına getirtilen soruşturma evrakının sanık ile soyadı benzerliği bulunan başka bir olaya ilişkin soruşturma evrakı olduğu,sanığın 28.10.2013 günlü yakalanması ve mağdurun kimlik bilgilerin kullanmasına ilişkin tutanakları içeren soruşturma evrakının tamamının denetime elverişli olacak şekilde aslı veya onaylı suretleri getirtilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Kabule göre de ;Mahkemece sanığın töre saiki ile kasten öldürme suçu nedeniyle yakalandığında emniyet görevlilerine mağdura ait kimlik bilgilerini vererek atılı suçu işlediğinden bahisle , iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu iddia olunan eylemin dışına çıkılması, dolayısıyla davaya konu edilmeyen fiil veya olaydan dolayı yargılama yapılıp hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasına aykırı hareket edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Küçükçekmece 13. Ceza Mahkemesinin, 27.02.2024 tarihli ve 2022/457 Esas, 2024/87 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/253, Karar No: 2017/106, Tarih: 17.01.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/253 E.  ,  2017/106 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

Taraflar arasındaki sözleşmenin hükümsüzlüğünün tespiti ve iptali-alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 17.01.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av.... geldi. Karşı taraf davalı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.480 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine,

2,20 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2010/4721, Karar No: 2011/1260, Tarih: 17.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/4721 E.  ,  2011/1260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Denizli 1.İcra Müdürlüğünün 2009/6938 Esas sayılı takip dosyasında, haczedilen menkullerin müvekkillerine ait olduğunu, haciz yapılan işyerinin önce borçlu şirkete kiraya verildiğini, kira sözleşmesinin sona ermesi nedeniyle borçlunun 1.6.2009 tarihinde işyerini boşaltması üzerine işyerinin dava dışı ... Tekstil ve ... San ve T.AŞ'ne kiralandığı, mahcuzların Assem AŞ'ne fason olarak dikimi için verildiğini ileri sürerek haczin kaldırılması ile tazminat talep etmiştir.

Davalı borçlu vekili, mahcuzların davacıya ait olduğunu beyan etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, haczin borçluya ödeme emri tebliğ edilen adreste yapıldığını, davacı ile borçlu şirketler arasında organik bağ bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ... borçlu şirketler arasında organik bağ bulunduğu, borçlu şirketin davacı şirket bünyesinde ve ona bağlı olarak faaliyet gösterdiği, haczin borçlu şirketin sahibi olan davacı şirkete ait ve takip yapan işçinin işini ifa ettiği işyerinde yapıldığı, mahcuzların borçluya ait olduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, göre, davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 17.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11307, Karar No: 2017/897, Tarih: 24.01.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/11307 E.  ,  2017/897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık,resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ...'ın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanık ...'ın resmi belgede sahtecilik suçundan ayrı ayrı beraatına

Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan ayrı ayrı verilen beraatlarına ilişkin hükümler, katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

28/04/2012 tarihli iddianame ile sanık ... hakkında ayrıca nitelikli dolandırıcılık suçundan kamu davası açıldığı halde, bu suç açısından herhangi bir karar verilmediği anlaşıldığından, bu suç açısından mahallinde her zaman karar verilebileceği gözetilerek yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve ...'ın ... Tıp Merkezinde kadın doğum uzmanı doktor olarak çalıştıkları, diğer sanık ...'ın ise aynı tıp merkezinde müdür olarak görev yaptığı, sanıkların birden çok hastaya yapılmaması gerektiği halde sezeryanla doğum yaptırmak suretiyle katılan kurumdan fazla para tahsil ettikleri ve bu şekilde resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda, sanıkların suçlamaları kabul etmeyerek hamile olan hastaların sezeryan ile doğum yapmalarının zorunlu olması nedeni ile bu şekilde doğum yaptıklarını, sezeryan ile doğum yapma konusunda karar verme yetkisinin o anda müdahale eden doktora ait olduğuna ilişkin savunmaları ile bu savunmaları doğrular içerikte, Bursa İl Sağlık Müdürlüğü tarafından kadın doğum uzmanlarından oluşan heyete aldırılan ve sanıkların söz konusu doğumlarda bir kusurlarının olmadığına yönelik rapor ile sanıkların eylemleri nedeni ile katılan kurumun herhangi bir zararının olmadığına yönelik alınan hesap bilirkişisi raporu karşısında, sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçları ile sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan kurum vekilinin suçun sübut bulduğuna ve eksik incelemeye dair temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4382, Karar No: 2016/2953, Tarih: 07.06.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/4382 E.  ,  2016/2953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Töre saiki ile öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ., maktul . karşı eyleminin sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebep takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Oluşa ve dosya içeriğine göre, olaydan yaklaşık 20 ay evvel sanığın amcasının oğlu . maktul'un kardeşiyle çıkan tartışma sırasında öldürüldüğü, aynı olayda sanığın da basit şekilde yaralandığı, sanığın çalıştığı berber dükkanının bitişiğinde, maktulün de işyeri olduğu, bu iş yerinden kötü kokular geldiği, aksi ispatlanamayan savunmaya göre, olay günü maktulün iş yerinden gelen bu kokular nedeniyle kendisini belediyeye şikayet ettiği düşüncesiyle, sanığa hakaret ettiği, sanığın da bu eylemin oluşturduğu haksız tahrik altında maktulü tabancayla öldürdüğü olayda,

1- Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre; kan gütme saikiyle adam öldürme suçunun kabul edilebilmesi için öldürmenin münhasıran öç alma saiki ile

işlenmesi gerektiği, araya giren başka bir nedenin kan gütme saikini bertaraf edeceği, aksi ispatlanamayan savunmaya ve şüpheden sanık yararlanır ilkesine göre, maktulün hakaret etmesi nedeniyle sanığın eylemi gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında TCK.nun 81. maddesi uyarınca kasten öldürme suçundan hüküm kurulması yerine yazılı şekilde, kan gütme saikiyle kasten öldürme suçundan hüküm kurulması,

B- Maktulün sanığa hakaret etmiş olması nedeniyle sanık lehine hakkında, TCK'nun 29. maddesinin uygulanarak asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

C- Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, . esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53. maddesindeki iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 07/06/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/27960, Karar No: 2024/2276, Tarih: 13.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/27960 E.  ,  2024/2276 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ :

EK KARAR SAYISI : 2021/89 E., 2021/989 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 17.10.2022 tarihli ve 2021/89 Esas, 2021/989 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. madddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2021/89 Esas, 2021/989 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 2. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5040, Karar No: 2018/9179, Tarih: 08.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/5040 E.  ,  2018/9179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davalılardan ... hakkında açılan davanın reddine, diğer davalılar hakkında açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Davacı Kurum, 16.06.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucunda vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve tedavi masraflarından oluşan Kurum zararının davalılardan tahsilini talep etmiş olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 5510 sayılı ... ve ... Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluluk belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir.

Bu tür davalarda gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar, ölüm halinde destekten yoksun kalma tazminatı hesabı dikkate alınmalıdır. Gerçek zararın belirlenmesinde, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan sigortalının net geliri, kalan ömür süresi, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik derecesi, kusur ve destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı gibi tüm veriler ortaya konulmalıdır. Gerçek zarar, sigortalının kaza tarihi itibarıyla kalan ömür süresine göre aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin kalan ömür süreleri yönünden ise, ... Hazine Müsteşarlığı, ... Üniversitesi Fen Fakültesi ... Bilimleri Bölümü, ... Danışmanlık, ... Üniversitesi ve ... Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen Ulusal Mortalite Tablosu hazırlanarak ... Güvenlik Kurumunca 2012/32 sayılı Genelgeyle ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında uygulamaya konulmuş olup özü itibarıyla varsayımlara dayalı gerçek zarar hesabında gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiğinden ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosu kalan ömür sürelerinde esas alınmalıdır.

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra kalan ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir. Günlük net gelir saptanarak rapor tarihi itibarıyla bilinen dönemdeki kazanç, var olan verilere göre iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmaktadır. Bilinmeyen dönemdeki kazanç bakımından ise tazminatların peşin olarak hesaplanmasına karşın gelirlerin taksit taksit elde edilmesi sonucunda tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar, reel faiz kadar olduğundan şu durumda enflasyon dışlanmak suretiyle değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da gözetilerek %10 yerine Kurum ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranı uygulanmalıdır. Meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) %60’ın altında kaldığı durumlarda, emsallerine göre sigortalının daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması olası bulunduğundan, 60 yaş sonrası yönünden pasif dönem zarar hesabı yapılmamalıdır.