muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10506, Karar No: 2016/7137, Tarih: 21.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/10506 E.  ,  2016/7137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen ve Kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, 15.03.2008-15.04.2014 tarihleri arasında davalı ... Eğitim Bakanlığı'na bağlı ilköğretim okulunda ücretli öğretmen olarak hizmet akdine dayalı olarak sürekli ve tam gün esasıyla çalıştığını belirterek Kuruma eksik bildirilen sigortalı çalışmalarının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının davalı işverene bağlı olarak, hizmet akdi ile ve işçi sıfatı ile 2008-2012 yılları arasında kararda belirtilen tarih aralıklarında, sigortalı olarak gözüken süreler dışlanmak sureti ile ayda 30 gün üzerinden çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık davacının çalıştığı sürelere ilişkin tespitin tam gün üzerinden yapılıp yapılamayacağına ilişkindir.

Gerçekten; sigortalılığın oluşumu yönünden çalışma olgusunun varlığı zorunludur. Eylemli veya gerçek biçimde çalışmanın varlığı saptanmadıkça, hizmet akdine dayanılarak sigortalılıktan söz edilemez.

21.5.1977 tarihli Milli Eğitim Bakanlığı Kurumlarında Sözleşmeli Veya Ek Ders Görevi İle Görevlendirilecek Uzman Ve Usta Öğreticiler Hakkında Yönetmelik ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 89. maddesi uyarınca yürürlüğe konulan Milli Eğitim Bakanlığı Öğretmen Ve Yöneticilerinin Ücretli Ders Saatlerine İlişkin 4.11.1983 tarihli Bakanlar Kurulu Kararı’nda kadrolu bulunmayan uzman ve usta öğreticilerin “ders ücreti karşılığı” görevlendirileceği açıkça belirtilmiştir. Ayrıca, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesi ( 1475 sayılı Kanun'un 61. maddesi) gereğince 7,5 saatlik çalışma süreleri bir gün kabul edilmektedir.Aynı Kanun’un 13.maddesinde ise kısmi süreli ve tam süreli iş sözleşmeleri ile ilgili düzenleme yer almaktadır.

Öte yandan, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim, davacıya ait çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Mahkemece, davacının kayıtlarda gözükmeyen

çalışmaların hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Öte yandan, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim, davacıya ait çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Mahkemece, davacının kayıtlarda gözükmeyen

çalışmaların hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Davacının, çalışma esasları ile çalışması sırasında tabi olacağı statü yukarıda sıralanan mevzuat çerçevesinde ayrıntılı bir düzenlemeye tabi tutulmuş olup, anılan düzenlemelere egemen ilkeler uzman öğreticilerin öngörülen ve önceden belirlenen süre dahilinde bir çalışma yükümlülüğünü kabullendikleri ve ders saati karşılığında da ücrete hak kazandıklarını göstermektedir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalı ... Eğitim Bakanlığına ait işe giriş bildirgelerinin Kuruma verildiği, hizmet cetveline göre, bunlara dayalı çalışmalarının kısmi olarak bildirildiği, ücret bordrolarının, puantaj kayıtları ve görevlendirme çizelgelerinin getirtildiği, davalı işyeri vekilinin cevabında davacının girdiği ders saatlerine göre 7,5 saat bir gün üzerinden hesaplanarak hizmetlerinin bildirildiğini beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının davalı işyerinde hizmet akdine bağlı çalıştığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Üstelik yönetmelikte belirtildiği gibi kendine özgü kısmi zamanlı bir çalışma düzeni söz konusudur. Hal böyle olunca, davacının günlük mesaisinin tamamını bu işe ayırıp ayırmadığının ve aynı işyerinde tam gün süreli çalışan emsal çalışanlarla aynı işi yapıp yapmadığının yada tam gün süreli çalışan emsal çalışanlara göre önemli ölçüde daha az çalışıp çalışmadığını belirlemek için davalı işyerinden dava konusu dönem içinde davacı adına düzenlenen ders programları, devam-devamsızlık ve puantaj kayıtları ile ücret belgeleri birlikte incelenmeli, okula geliş ve ayrılış saatleri de göz önüne alınarak davacının günlük girilen ders saati itibariyle mesaisini tam gün olarak davalı işveren nezdinde geçirip geçirmediği, diğer bir anlatımla bir günlük çalışma mesaisinin tümünü davalı işyerine hasredip etmediği saptanmalı, daha az saat derse girilen günlerde tam gün mesaisinin davalı işveren nezdinde geçtiği kabul edilemeyeceğine göre 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılması gerektiği halde, mahkemece haftada 5 gün 30 saat derse girdiği gerekçesiyle tam gün üzerinden tespite karar verilmesi hatalıdır.

Yapılacak iş; davacının günde kaç saatini bu işe ayırdığı, okula geliş ve ayrılış saatleri de göz önüne alınarak, davacının günlük girilen ders saati itibariyle bir günde kaç saatini davalı işveren nezdinde geçirdiğini, diğer bir anlatımla; bir günlük çalışma mesaisinin tümünü davalı işyerine hasredip hasretmediğinin saptanması gerekmektedir. Uzman bilirkişilerden rapor alınarak, bildirilmeyen çalışma saatleri belirlenip, toplandıktan sonra 7,5 saati = 1 gün çalışma olduğunun kabulü ile güne tahvil edilerek, eksik süreler tespit edilip oluşacak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

E.M
Yargıtay — Esas No: 2015/5076, Karar No: 2016/2048, Tarih: 16.03.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/5076 E.  ,  2016/2048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava sözleşmenin haksız feshedilmesi nedeniyle yoksun kalınan kâr kaybından kaynaklanan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Davacı ... ile davalıların murisi ...'in .... Noterliğince tasdik edilen 15/12/2009 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile ...'e ait olan 162, 210, 10, 11, 37, 49 ve 114 parsel sayılı taşınmazların davacıya kiraya verildiğini, kira bedelinin davacı tarafından kiralayan...'e ödendiğini, ...'in 01/12/2012 tarihinde vefat ettiğini, 2014 yılında davacının istihsal işlemlerine başlamak üzere köye gittiğinde davalıların kira konusu taşınmazları sürdüklerini ve istihsal için hazırladıklarını öğrendiğini, davacının, taşınmazları ekmemelerini söylemesine rağmen, davalıların taşınmazların bir kısmına aspir ve bir kısmına da buğday ve arpa ettiklerini, belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, şimdilik 1000-TL kira sözleşmesine konu taşınmazlar üzerindeki ürün miktarının tespit edilerek, istihsal masrafları çıkıldıktan sonra kalan net miktarın tazminat olarak davacıya ödenmesine, davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmasına, karar verilmesini talep etmiş, davacı vekili 16/10/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile davacının dava konusu taşınmazları 2013 ve 2014 yıllarında ekemediğinin belirterek 2013 yıllında ekememekten doğan zararının da tazminini istediğini belirterek davasını ıslah etmiştir. Davalı ... açılan davayı kabul ettiğini beyan etmiş, diğer davalılar cevabında; ortada davalıların murisinin gerçek iradesini yansıtan hukuken geçerli bir sözleşme olmadığını, davacının müvekkillerinin kardeşi olan ...'ın eşi olduğunu, davaya dayanak yapılan sözleşmenin muvazaalı olarak, müvekkillerinden mal kaçırmak amaçlı müvekkillerinin murisi ile davalılardan ...'ın eşi olan ... arasında kendisine baktıkları dönemde imzalandığını, davalıların murisi Asım’ın davalılara küstüğünü bu dönemde bu sözleşmeyi imzaladığını, muris Asım’ın ölene kadar tarlaları kendisinin kullandığını, davacı ...’in tarlalarla hiçbir ilgisinin bulunmadığını, yapılan sözleşmenin muvazaalı olduğunu, ...’ın ölümünden sonra tarlaları ektiklerini ancak davalı ...’nin payını ayırdıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davacı ile davalıların murisi... arasında 15/12/2009 başlangıç tarihli, beş yıl süreli kira sözleşmesi imzalanmıştır. Tarafların karşılıklı beyan ve açıklamalarından davacı kiralayan...’in 01/12/2012 tarihinde vefatından sonra 2013 yılı itibariyle kiralananların davacının zilyetliğinden çıktığı ve tasarrufta bulunamadığı uyuşmazlık konusu değildir. Sözleşmeye bağlılık ilkesi uyarınca taraflar akdettikleri sözleşmedeki hüküm ve koşullar ile bağlı olup kural olarak akdin süresinden önce feshi mümkün değildir. Aksi durumda haklı bir neden olmaksızın sözleşmeyi fesheden tarafın giderim yükümlülüğü doğar. Kiraya verenin tek yanlı olarak akdi feshetmesi ve kiralanana el koyması bu kapsamda sözleşmenin ihlali niteliğindedir. Bu durumda davalı kiraya verenin tazminat sorumluluğu bulunmaktadır. TBK’nun 114/2 maddesi uyarınca haksız fiil sorumluluğuna ilişkin hükümler, kıyas yoluyla sözleşmeye aykırılık hallerinde de uygulanacaktır. Bu nedenle davalının kira sözleşmesine aykırı davranmasıyla oluşan sorumlulukta tazminattan indirim yapılmasını düzenleyen TBK’nun 52.maddesinin uygulaması gerekir. Bu kapsamda davacı kiracı da akdin feshini müteakip kiracı olarak faaliyetini yürütebileceği yeni bir tarla bulma konusunda gerekli çabayı göstermek zorundadır. Bunun bir sonucu olarak davacının aynı şart ve koşullarda kiracı olarak faaliyetini yürütebileceği, aynı nitelikli başka bir taşınmazı hangi sürede yeniden kiralayabileceği sürenin belirlenmesi, buna göre ekim sezonu da gözetilerek kazanç kaybı varsa bundan kiraya verenin sorumlu tutulması gerekir. Ne var ki, mahkemece alınan bilirkişi raporunda davacının 2013 ve 2014 yılı net kazanç kaybı hesaplandığından yukarıda belirtildiği üzere davacı kiracının aynı nitelikte başka bir taşınmazı ne kadar sürede kiralayabileceği belirlenip ekim ve hasat sezonu da gözetilerek zarar oluşup oluşmayacağı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8917, Karar No: 2012/15991, Tarih: 04.12.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/8917 E.  ,  2012/15991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Birleşen 2006/842 esas sayılı dosya

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, alacak istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine vekili hakem sıfatıyla bakılmak üzere 02.10.2006 tarihinde Pazarcık Asliye Hukuk Mahkemesine açmış olduğu iş bu dava ile 659.284 TL ve aynı hukuki ilişkiye dayalı birleşen davada 944.250 TL alacağın davalı ...'ndan tahsilini istemiştir. Mahkemece davacı hazine ile davalı ... arasındaki uyuşmazlığı hakem sıfatıyla değil Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla görüp karara bağlamış hüküm davacı hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Kanunun 1. maddesine göre, genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlılardan adalet mahkemelerinin görevi içinde bulunanlar bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir. Mahkemece, davacı hazine vekilinin talebi ve tarafların durumları gözetilerek sözü edilen yasa hükümleri uyarınca uyuşmazlığın hakem sıfatı ile incelenerek çözüme kavuşturulması gerekirken belirtilen usule uyulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11703, Karar No: 2021/11119, Tarih: 09.11.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11703 E.  ,  2021/11119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 09/11/2021 tarihinde davacı vekilleri Av. ... ve Av. ... ile davalı asil ile vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.050 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

54,40 TL peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17995, Karar No: 2013/17807, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/17995 E.  ,  2013/17807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 117 parsel numaralı taşınmazın bozma öncesi geri çevirme kararı üzerine belediye başkanlığından gönderilen yazıda belediye hizmetlerinden yararlanmadığı bildirilmiş, bozma sonrası harita mühendisinden alınan raporda yerleşim alanlarına çok yakın mesafede olduğu belirlenmiş olup, yerleşim yerine bu denli yakın bir taşınmazın belediye hizmetlerinden yararlanma imkanının olamayacağı hususu şüphe uyandırdığından bu çelişkili durum açıkça yazılmak suretiyle dava konusu taşınmazın tüm belediye hizmetlerinden (yol, su, kanalizasyon, aydınlatma, çöp toplama vd.) yararlanıp yararlanamayacağı hususu sorularak alınacak yazı cevabının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20475, Karar No: 2017/713, Tarih: 01.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20475 E.  ,  2017/713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 16/04/2014 tarih 2014/3629 Esas 2014/7513 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 01/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23105, Karar No: 2012/10281, Tarih: 29.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/23105 E.  ,  2012/10281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bursa 8.İcra Müdürlüğünün 2009/10276 E. sayılı dosyasındaki ihalesi yapılan taşınmazların açık artırma ihale tutanak asıllarının ve Bursa 3.İcra Hukuk Mahkemesinin 2009/830 E. - 1126 K. sayılı kıymet takdirine itiraz dosyası aslının birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16002, Karar No: 2015/12469, Tarih: 22.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/16002 E.  ,  2015/12469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Yeni Mahallesi çalışma alanında bulunan 18 ada 46 parsel sayılı 301 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacılar .. Ağa mirasçısı Havva ve paydaşları tarafından davalı Hazine, .... ve diğer gerçek kişiler aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu taşınmaz ile birlikte çok sayıda taşınmazı kapsar şekilde açılan tescil davası davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece 17. Hukuk Dairesinin usule ilişkin bozma ilamına uyularak parseller hakkındaki davalar tefrik edilmek suretiyle yapılan yargılama sonunda davacıların davasının reddine, bu dosyada çekişme konusu olan 18 ada 46 parsel sayılı taşınmazın ..... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yukarıda belirtilen şekilde Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin ''davaların tefriki gereğine'' değinilen bozma ilamına uyularak; tescil davasının kapsamında kaldığı dosya kapsamı ile belirlenen taşınmazlar hakkındaki davalar ayrılarak ayrı ayrı görülmek suretiyle bu dosyaya konu olan taşınmaz ile ilgili olarak yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak yine yukarıda belirtildiği üzere Asliye Hukuk Mahkemesinde 20.05.1970 tarihinde Hacı ... mirasçıları .....,.. Ağa mirasçısı .. ve... Ağa mirasçısı Neriman tarafından Hazinece istimlak edilen arazilerin fazlası olup ellerinde kalan 3010 dönümlük taşınmazın adlarına tescili istemiyle dava açılmıştır. Dava Kadastro Mahkemesine aktarıldıktan sonra, ayrıca taşınmazların bir kısmı hakkında Hazine tarafından devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açılan dava dosyaları da birleştirilerek tek dosya üzerinden yapılan yargılama sonucu verilen kararın temyizi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesince, ''her taşınmaz hakkında ayrı ayrı açılan davaların birleştirildiği, davaların birleştirilerek görülebilmesi için Usulün 43/2. maddesi uyarınca davaların aynı sebepten doğması, 45/3. maddesi uyarınca da davalardan biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkileyecek nitelikte bulunması başka bir anlatımla iki dava arasında bağlantı bulunması gerektiği; somut olayda birleştirme sebeplerinin bulunmadığı, belirtilerek taşınmazlar hakkındaki davaların ayrılarak görülmesi" gereğine değinilmiştir.

Anayasamızın 141. maddesine göre, devlet yargının basit, çabuk ve ucuz gerçekleşmesi için gereken tedbirleri almak zorundadır. Usul ekonomisi Anayasamızda ayrıca düzenlenmiş olduğu için, buna aykırılık, aslında Anayasa'ya aykırılık oluşturacaktır. (m.141). Ayrıca, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 6. maddesine göre de mahkemelerin makul bir süre içinde karar vermeleri öngörülmüştür. Bu, adil yargılanma hakkının bir gereğidir. Hukuk Muhakemeleri Kanunumuzun 30. maddesinde de hakimin yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlü olduğu belirtilmiştir. Ayrıca yargılamanın hakkaniyete uygun olarak adil bir şekilde yürütülmesi gerekmektedir. Hakkaniyet, taraflar arasındaki tam bir eşitliğin bulunmasını ve bu eşitliğin tüm yargılama boyunca devam etmesini gerektirir. Bu eşitlik yargılamada “silahların eşitliği” olarak ifade edilmektedir. Silahların eşitliği hukuk devleti ve genel eşitlik ilkesinin bir sonucudur. Silahların eşitliği, “hakim önünde eşitlik” ilkesi olarak, kanuni hakim ve hukuki dinlenilme hakkı yanında klasik bir usuli temel hak olarak kabul edilmiştir. Nitekim Anayasa Mahkemesinin 2.12.2004, 2001/216, 2004/120 (RG,21.10.2005, S.25973) sayılı kararında da “silahların eşitliği ilkesi davanın tarafları yargılama sırasında usul hükümleri yönünden eşit konumda bulunma, taraflardan birine dezavantaj sağlayacak kurallara yer vermeme esasını öngörmekte diğer bir deyişle davanın tarafları arasında hakkaniyete uygun bir dengenin varlığını gerekli kılmaktadır”. görüşü benimsenmek suretiyle yargılamada hakim olan temel ilkelere açıklık getirilmiştir.