muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/250, Karar No: 2007/250, Tarih: 09.05.2007

Nitekim, poliçe tanzim ve imza edilerek davacıya teslim edilmiş olup; davacı yanca mahkemeye ibraz olunan sigorta poliçesinin başlangıç tarihi ile prim tahsilâtına ilişkin belgenin tarihleri de aynıdır.

Acentenin sigortasız çalıştırdığı eleman eliyle düzenlettirdiği poliçeye dayalı prim tahsilat işlemi ve bu tahsilatı kayıtlarına geçirmemesi sigorta ettirenin hukukunu etkilememelidir.

Dolayısıyla; davalı sigorta şirketinin dava dışı acentesinin çalışanı tarafından sigorta poliçesi ve aynı tarihte prim ilk taksitinin tahsil edildiğine ilişkin belge düzenlenmesine karşın bu belgenin hukuki nitelikçe makbuz olmadığı ve bu kişinin acente yetkilisi olmadığı, prim ödemesinin acente kayıtlarına geçmediği savunması sigorta ettiren davacı ile davalı sigorta şirketi arasındaki ilişkiye etkili olmayıp; davalı sigorta şirketi ile acente arasındaki iç ilişkide ele alınması gereken bir olgu olarak kabul edilmelidir.

Sonuç itibariyle; yetkili acentesinde düzenlenip birer örneği de davacı sigortalıya verilen poliçe ve prim ilk taksitinin ödendiğine ilişkin belge karşısında davalı sigorta şirketinin sorumluluğunun başladığı ve rizikonun bu tarihten sonra gerçekleştiği, sigorta sözleşmesini de usulünce feshetmediğine göre sorumluluğunun devam ettiği belirgindir.

Bu açıklamalar ışığında; mahkemenin, 26.10.2001 tarihli poliçeyi ve prim tahsilâtına ilişkin aynı tarihli belgeyi tanzim ve imza eden kişinin acente çalışanı olduğu, bu belgeleri kendisine fiilen tanınan prim tahsil yetkisiyle acente adına düzenleyip imzaladığı, acentenin prim ilk taksitine ve prim borçlarına mahsuben 265.000.000.-TL yi davacıdan tahsil ettiği, böylece davalının sorumluluğunun da başladığı, müteakip taksit için TTK 1297 maddesi uyarınca davacıyı temerrüde düşürüp sigorta sözleşmesini feshetmediğine göre sorumluluğunun devam ettiği yönündeki kabul şekli ve buna ilişkin kararında direnmesi yerindedir.

Ne var ki, Özel Dairece, hükmedilen miktara yönelik temyiz itirazları incelenmemiştir.

Bu hususlara ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Dairesine gönderilmelidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı DİRENME KARARI UYGUN OLUP, hükmedilen miktara yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 11.HUKUK DAİRESİNE gönderilmesine , 09.05.2007 gününde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5803, Karar No: 2014/3662, Tarih: 20.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5803 E.  ,  2014/3662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4630, Karar No: 2017/11143, Tarih: 27.12.2017

**7. Ceza Dairesi         2016/4630 E.  ,  2017/11143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli para cezasının tayini yönünden; 5411 sayılı Yasanın 160/2. maddesinde yer alan "hükmolunacak adli para cezası miktarının bankanın uğradığı zararın üç katından ... olamayacağına" ilişkin düzenleme uyarınca, üç katı uygulamasında nitelikli zimmet kapsamında değerlendirilen eylemler nedeniyle oluşan ve tazmin edilmeyen zarar miktarının dikkate alınacağı, cihetle, sanığın mudi ... hesaplarından gerçekleştirilen zimmete esas eylemlerinin mudiinin yanıltılarak veya kandırılarak imzalatılan tediye fişlerinin kullanılarak gerçekleştirildiği ve eylemin nitelikli zimmet kapsamında kaldığı ve nitelikli zimmet miktarının 151.265,00 TL olduğu diğer eylemlerinin basit zimmet suçunu oluşturduğu gözetilmeden, toplam banka zararı olan 202.703,00 TL'nin 3 katı tutarı olan 608.111,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca hükümden ”5411 sayılı Bankacılık Kanunun 160/2. maddesi gereğince adli para cezasının zararın 3 katından ... olmayacağı ön görülmüş olduğundan iade edilen 151.490,00 TL'nin mahsubundan sonra kalan miktar olan 202.703,93 TL banka zararının 3 katı 608.111,79 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Neticeten sanığın 13 YIL 6 ... 15 GÜN müddetle hapsine ve 608.111,79 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ifadesinin çıkarılarak yerine "5411 sayılı Bankacılık Kanununun 160/2. maddesi gereğince nitelikli zimmet miktarı olan 151.262.00 TL 'nin üç katı üzerinden hesaplanan 453.786,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve neticeten sanığın 13 YIL 6 ... 15 GÜN müddetle hapsine ve 453.786,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ifadesinin eklenmesine ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.12.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11169, Karar No: 2024/4144, Tarih: 03.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11169 E.  ,  2024/4144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1165 Esas, 2023/1262 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Kocaeli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/362 Esas, 2022/231 Karar

Taraflar arasındaki çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman tahdidi içinde bırakılması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun 1007 nci maddesi uyarınca tazmini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Dava konusu Kocaeli ili, Derince ilçesi, Çavuşlu Mahallesi 6840 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına 15.01.2019 tarihli ve 329 yevmiye numarası ile “6831 sayılı Kanunun 2/a veya 2/b maddesi gereği orman sınırları içinde kalmaktadır” şeklinde şerh konulduğu anlaşılmakla, dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Kanunu'nun 2/b maddesi uyarınca orman sınırı dışına çıkartılan yerlerden olup olmadığı ile orman sınırı dışına çıkartılan yerlerden ise 6292 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi kapsamında iadeye tabi yerlerden olup olmadığına dair yazıların dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3188, Karar No: 2014/5348, Tarih: 19.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3188 E.  ,  2014/5348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet.

HÜKÜM : 1-TCK'nun 82/1-a, 29/1, 53/1,2,3. Maddeleri uyarınca; 24 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2- 6136 sayılı Kanun'un 13/1, TCK'nun 52, 53/1,2,3, 54.maddeleri uyarınca; 1 yıl hapis cezası, 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

1-a)6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan açılan kamu davasına katılma mümkün olmadığından, katılan vekilinin bu suça yönelen temyiz talebinin CMUK’nun 317.maddesi,

b)Katılanın duruşmalı inceleme talebine yetkisi bulunmadığından, katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK’nun 318.maddesi,

Uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın maktül ...’i tasarlayarak öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu yönünden cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiilerinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede usule, delillerin takdirinde hata yapıldığına, eksik incelemeye, vasfa, tahrikin varlığına, TCK’nun 62.maddesinin uygulanması zorunluluğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddiyle,

a)Sanığın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak, “TCK’nun 53/1-a-b-d-e bendindeki hakları kullanmaktan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, TCK’nun 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" karar verilmesi bozmayı gerektirmekte ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının, “5237 sayılı TCK’nun 53/1-a,b,c,d,e maddesinde sayılan hak yoksunluklarının 53.maddenin 2.fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar ve sanık hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53.maddenin 3.fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğu” şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle CMUK’nun 322.maddesi ile tanınan yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (ONANMASINA),

b)Sanık ...'ın maktül ...’i tasarlayarak öldürme suçu yönünden;

b)Sanık ...'ın maktül ...’i tasarlayarak öldürme suçu yönünden;

aa)Sanık ...’ın babası Cemal ile sanığın amcası maktül ...’in 2009-2010 yıllarında akülü ATV motor kiralama işi yaptıkları, aralarındaki anlaşmazlıklar nedeniyle ortaklıklarına son verdikleri, ortaklık sürecindeki anlaşmazlıklar nedeniyle sanığın 28.11.2009, 28.02.2010, 06.04.2010, 30.04.2010 ve 16.05.2010 tarihlerinde maktüle karşı mala zarar verme, tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye düşürülmesi ve yaralamaya teşebbüs suçlarını işlediği iddiası ile hakkında kamu davaları açıldığı, 16.09.2010 tarihinde askere gittiği ve 19.12.2011 tarihinde terhis olduğu, olay günü kiraladığı araç ile yanında olayda kullandığı tabanca ve çok sayıda mermi olduğu halde yaşadığı Kocaeli’nden Tekirdağ’a geldiği, arkadaşı tanık Onur ile görüşüp bir miktar alkol aldıktan sonra maktülün işlettiği büfenin bulunduğu sokağa saat 23.15 sıralarında aracı ile geldiği, maktülün işyerini kapatmak üzere dışarı çıktığı sırada maktüle doğru toplam 12 el ateş ederek maktülün yaralanıp ölmesine neden olduğu, olaydan sonra amcası olan tanık Muammer’in cep telefonuna çektiği mesajda “amcam Tekirdağ'dayım, ...’ı vurdum, a... koydum onun, intikamımı aldım, hakkını helal et” dediği, kiraladığı araçta CPS sistemi bulunduğundan olayda kullandığı silah ile birlikte aracın içerisinde yakalandığı, uzun süredir iki ailenin konuşup görüşmediği ve aralarında da herhangi bir olay olmadığı anlaşılmakla, maktülden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan hukukça geçerli bir haksız fiil bulunmadığı halde, daha az ceza almaya yönelik sanığın sonradan geliştirdiği savunmasına itibar edilerek haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

bb)5237 sayılı TCK’nun 53/1-a,b,c,d,e maddesinde sayılan hak yoksunluklarının 53.maddenin 2.fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar ve sanık hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53.maddenin 3.fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğuna karar verilmesi yerine, TCK’nun 53/1-a-b-d-e bendindeki hakları kullanmaktan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, TCK’nun 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmekle, sanık müdafiileri ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle, tasarlayarak öldürme suçundan kurulan re’sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 19/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

19/11/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Nurhüda Aydin'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'un yokluğunda 20/11/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2009/20668, Karar No: 2011/14199, Tarih: 17.10.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/20668 E.  ,  2011/14199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Tekerrüre esas alınan ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.09.2004 tarih ve 2004/479-591 sayılı ilamına konu mahkumiyetin doğrudan tayin edilen adli para cezasından ibaret olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden CMUK'nun 322.maddesi gereğince tekerrür uygulamasına yönelik hüküm fıkralarının karar metninden çıkarılarak;

1- Sanığın müdahil Asım Keskin'i yaralaması nedeniyle sonuç olarak tayin edilen 4 yıl 5 ... hapis cezasının, 4 yıl hapis cezasına,

2- Sanığın mağdur ...'ı yaralaması nedeniyle sonuç olarak tayin edilen 4 ay 5 ... hapis cezasının 4 ay hapis cezasına indirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9454, Karar No: 2012/13120, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9454 E.  ,  2012/13120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 Sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz ve başvuru harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10813, Karar No: 2020/880, Tarih: 04.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/10813 E.  ,  2020/880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı Hazine vekili, ... İlçe Merkezinde ve ... Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde, ... Belediyesi tarafından muhtelif zamanlarda doldurma ve kurutma yoluyla yaklaşık 512.000,00 m2 arazi kazanıldığını, Belediye tarafından kıyıda yapılan dolgu işlemlerinin Kıyı Kanunu’nun 7.maddesi gereğince gerekli izinler alınmadan yapıldığını, dolgu alanlarının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki alanlardan olduğunu, bu alanlar üzerinde davalı tarafından yapılan bina ve tesislerin, restoran, büfe, çay bahçesi, işyeri v.b amaçlarla kullanıldığını, ... Gölü’nün Türkiye’nin ikinci en büyük tatlı su gölü ve doğal içme suyu havzası olduğunu, bu nedenle ... Gölü kıyılarında doldurma ve kurutma yapılamayacağı gibi yapılmış dolgular için de Kıyı Kanunu uyarınca izin verilmesinin söz konusu olamayacağını, ... Belediyesi tarafından, ... İlçe sınırları dahilinde kıyıda ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi içiresinde kalan dolgu alanlarının Belediyeye devrinin yapılması için talepte bulunulduğunu ancak bu talebin Maliye Bakanlığınca ret edildiğini açıklayarak, ... Belediyesi tarafından, ... İlçe Merkezinde ve ... Gölü Kıyı Kenar Çizgisi içerisinde kıyıların izinsiz doldurulması suretiyle elde edilen arazilerde, davalı tarafından yapılan bina ve tesislerin kal’ine ve davalının bu yerlere el atmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 4721 Sayılı TMK’nin 2. maddesine göre herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğu, davalının hukuken geçerli kira sözleşmesine istinaden dava konusu yeri kullandığı, ... Belediye Başkanlığı ile Hazine arasında derdest olan Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 Esas sayılı dosyasının konusunun eldeki dava dosyasından farklı olduğu, dava konusu alanın malikinin kim olduğu hususun muğlak olduğu, davalının kira sözleşmesi ile dava konusu yerin dolaysız feri zilyedi bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddia edilen taşınmaza ilişkin el atmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere, 3621 Sayılı Kıyı Kanunu’nun, Doldurma ve Kurutma Yoluyla Arazi Kazanma ve Bu Araziler Üzerinde Yapılabilecek Yapılar başlıklı 7.maddesinde;

“Kamu yararının gerektirdiği hallerde, uygulama imar planı kararı ile deniz, göl ve akarsularda ekolojik özellikler dikkate alınarak doldurma ve kurutma suretiyle arazi elde edilebilir.

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddia edilen taşınmaza ilişkin el atmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere, 3621 Sayılı Kıyı Kanunu’nun, Doldurma ve Kurutma Yoluyla Arazi Kazanma ve Bu Araziler Üzerinde Yapılabilecek Yapılar başlıklı 7.maddesinde;

“Kamu yararının gerektirdiği hallerde, uygulama imar planı kararı ile deniz, göl ve akarsularda ekolojik özellikler dikkate alınarak doldurma ve kurutma suretiyle arazi elde edilebilir.

Bu gibi yerlerde doldurma veya kurutmayı yapacak ilgili idarenin valiliğe iletilen teklifi, valilik görüşü ile birlikte Çevre ve Şehircilik Bakanlığına gönderilir. Bakanlık, konusuna göre ilgili kuruluşların görüşünü de almak suretiyle teklifi inceler. Uygun bulunması halinde ilgili idare tarafından uygulama imar planı hazırlanır. Bu yerler için yapılacak planlar hakkında 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu hükümleri uygulanır. Ancak bu planlar Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından; 12/3/1982 tarihli ve 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu kapsamında kalan alanlardaki planlar, anılan Kanun'un 7 nci maddesine göre ve 4737 sayılı Kanun kapsamında kalan alanlardaki planlar ise anılan Kanun'un 4/A, 4/C ve 4/Ç maddelerine göre tasdik edilir. Doldurma ve kurutma işlemleri yürürlükteki mevzuat hükümlerine göre yapılır. Bu araziler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır, özel mülkiyet konusu olamaz.

Bu alanlar üzerinde 6 ncı maddede belirtilen yapılar ile yol, açık otopark, park, yeşil alan ve çocuk bahçeleri gibi teknik ve sosyal altyapı alanları düzenlenebilir” hükmü getirilerek, dolgu suretiyle elde edilen alanların devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu açıklanmıştır.

Ancak, yargılama sırasında, gerek davacı Hazine gerekse de Mahkemenin 2015/281 Esas sayılı dosyasında davalı bulunan ... Belediye Başkanlığı tarafından, dava konusu alanların Belediyeye devri için talepte bulunulduğu, talebin reddi nedeniyle, ret işleminin iptali için Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı belirtilmiş olmakla, 6100 sayılı HMK'nin 165. maddesi gereğince, İdare Mahkemesi tarafından verilecek hükmün eldeki davada verilecek kararı etkileyeceği anlaşıldığından, Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 Esas sayılı dosyasının sonucunun beklenilmesi, anılan davanın kesin olarak karara bağlanmasından sonra toplanan ve/veya toplanacak bütün deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, değinilen husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere ret karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 04.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.