muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4801, Karar No: 2024/3799, Tarih: 21.11.2024

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, desteğin yolcu olarak seyir halinde bulunduğu, aracın elektrik tellerine temas etmesi sonucunda yanması sonucunda vefat etmesinden kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 61, 62, 71 ve 163 üncü maddeleri,

2. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin ikinci bölümünün 5 ve 27 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, yukarıda yer verilen hukuk kurallarına ve özellikle önemli ölçüde tehlike arz eden enerji nakil hattından kaynaklanan zarardan, bu hattın bakım ve onarımını kontrol ettikten sonra elektrik vermekle yükümlü olan davalı şirketin kusursuz sorumlu olduğunun derece mahkemelerince belirlenmiş olmasına göre; davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut olayda; hükme esas alınan 03.05.2021 tarihli kusur raporunda, desteğe kusur atfedilmediği, davalı şirkete %80 oranında ve araç şoförü olan dava dışı ...'e %20 oranında kusur atfedildiği halde, 09.08.2021 tarihli tazminat bilirkişi raporunda davalı şirket tam kusurlu kabul edilerek davacıların destekten yoksun kalma tazminatlarının hesaplanması gerekirken, hatalı değerlendirme ile davalı şirketin %80 kusuruna göre yapılan hesaplama sonucunda bulunan destekten yoksun kalma tazminatlarının hüküm altına alınması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3. Ayrıca, somut olayda üçüncü kişinin kusuru bulunduğundan bahisle bilirkişi raporunda hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından %20 oranında hakkaniyet indirimi uygulanması da usul ve kanuna aykırıdır.

4. O halde Bölge Adliye Mahkemesince; yukarıda yer verilen hükümler gözetilerek, 6098 sayılı Kanunun 61 ve 62 nci maddelerine göre davalı şirketin müteselsil sorumluluk ilkesi gereği zararın tamamından sorumlu olduğu gözetilerek, davalının tam kusuruna göre hesaplanacak tazminat miktarının hüküm altına alınması, belirlenecek tazminattan hakkaniyet indirimi yapılamayacağının da nazara alınması suretiyle hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1. Temyiz olunan birleşen davaya yönelik taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktar yönünden reddine,

2. Temyiz olunan asıl davaya yönelik davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

3. Asıl davaya yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca davacılar yararına BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

2. Temyiz olunan asıl davaya yönelik davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

3. Asıl davaya yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca davacılar yararına BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle Bölge Adliye Mahkemesi kararında açıklanan gerekçelere göre, verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığından kararın ONANMASI düşüncesinde olduğuma dair karış oyumdur.21.11.2024
Yargıtay — Esas No: 2018/2939, Karar No: 2020/101, Tarih: 07.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/2939 E.  ,  2020/101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 30.05.2017 tarih ve 2016/39-2017/668 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 07.01.2020 günü hazır bulunan davacı vekili Av.... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı sigortalı Garanti Finansal Kiralama A.Ş arasında nakliyat emtia abonman sigorta poliçesi düzenlendiğini, sigortalı tarafından İtalya'da mukim İtalprogetti Engineering A.P.A.'dan satın alınıp Renk Deri San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne kiralanan deri boyama dolaplarının İtalya-Türkiye nakliyesinin davalı tarafından gerçekleştirildiğini, emtianın taşınması esnasında 1185 sayılı dolabın üst geçide çarpmak suretiyle hasarlandığını, tespit edilen 153.600.- TL tutarındaki hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, rücuen tahsil için başlatılan icra takibine itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı tarafından emtianın azami yüksekliğinin yanlış bildirilmesi nedeniyle hasarın meydana geldiğini, eğer yükseklik doğru bildirilseydi müvekkilinin güzergahı değiştereceğini, müvekkiline, bildirilen yüksekliğin gerçekliğini araştırmak gibi bir mükellefiyet yüklenemeyeceğini, teminat dışı olan hasar için ödeme yapıldığından davacının rücuen tazmin hakkına sahip olmadığını, hasar bir yama ile giderilebilecek nitelikte olduğu halde müvekkilinden yeni kazan bedelinin istenemeyeceğini, yeniden kullanılabilecek kazan için düşük sovtaj bedeli belirlendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının izin belgesinin belirtilen güzergah dışındaki otoyollar için geçerli olmadığı, otoyollarda köprüaltı yasal geçiş izninin Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından 460 cm. için verildiği, taşımanın yapıldığı kamyonun havuz kısmının yerden yüksekliğinin 1.30 m. civarında olduğu, dorsenin yüklü hali ile birlikte toplam yüksekliğinin 5,04 metreye ulaştığı, yük sahibinin bildirdiği yükseklik ile yükün gerçek yüksekliği arasında 15,9 cm. fark bulunduğu, yük sahibinin hatalı bildirimde bulunmasının kazaya sebebiyet verdiğinden söz edilemeyeceği, ayrıca davalının izin belgesinin geçerli olduğu güzergah dışına çıktığı, sovtaj tenzili ile gerçek zararın 153.602,52 TL olduğu, CMR sözleşmesinin 27. maddesi kapsamında yazılı olarak bildirimde bulunulmadığından takibe kadar işlemiş faiz istenemeyeceği gerekçesiyle itirazın kısmen iptali ile takibin 153.600.- TL asıl alacak üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden tahsil tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına, asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili, temyiz etmiştir.

1- Mahkeme kararlarının niteliği ile hangi hususları kapsayacağına ilişkin yasal düzenlemeler incelendiğinde, dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297. maddesinde mahkeme kararlarının nasıl yazılacağı, kararda hangi hususların yer alacağı açıkça gösterilmiştir. Hükümler, davayı esastan halleden ve taraflar arasındaki uyuşmazlığı sona erdiren nihai kararlardır (6100 sayılı HMK madde 294). Anayasa’nın 141. maddesi gereğince, bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması gereklidir. Gerekçenin önemi Anayasal olarak hükme bağlanmakla gösterilmiş olup gerekçe ve hüküm birbirine sıkı sıkıya bağlıdır. Gerekçe, hakimin tespit etmiş olduğu maddi vakıalar ile hüküm fıkrası arasında bir köprü görevi yapar (Kuru Baki, Arslan Ramazan,Yılmaz Ejder, Medeni Usul Hukuku Ders Kitabı, Yetkin Yayınları, Ankara 2011, 22. Bası, s.: 472). Ayrıca, 6100 sayılı HMK'nin 445. maddesinde dava ve yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hallerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin "Hükmün Korunması" başlıklı 56. maddesinde de elektronik ortamda hazırlanan hükmün, hükme katılan hâkimler ve zabıt kâtibi tarafından güvenli elektronik imza ile imzalanarak UYAP veri tabanında saklanacağı, ayrıca hükmün çıktısının hükme katılan hâkimler ve zabıt kâtibi tarafından imzalanıp mahkeme mührüyle mühürlenerek karar kartonunda muhafaza edileceği düzenlenmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince, fiziki dava dosyasi içindeki gerekçeli kararın ve UYAP sistemine "Gerekçeli Karar" başlığı ile kaydedilen kararın hüküm fıkrasındaki vekalet ücretiyle yargılama giderlerine dair hüküm ile UYAP sistemine "Gerekçeli Karar Evrakı" başlığı ile kaydedilen kararın hüküm fıkrasındaki vekalet ücretiyle yargılama giderlerine ilişkin hüküm arasında çelişki bulunmaktadır. Bu durum karşısında anılan yasal düzenlemelere göre kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin uyuşmazlığın esasına yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın resen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin uyuşmazlığın esasına yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 07/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26321, Karar No: 2019/23478, Tarih: 17.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26321 E.  ,  2019/23478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... Beton Şirketine ait işyerinde mikser operatörü olarak işe başladığını bu şirketin tüm işçileri ve malzemeleri ile birlikte davalı şirkete devredildiğini, iş sözleşmesinin 18.10.2012 tarihinde davalı işveren tarafından feshedildiğini, feshin haklı bir sebebe dayanmadığını, davacının haftanın yedi günü çalıştığını, ayrıca fazla çalışma yapmasına rağmen bu çalışmalara ait ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının alacaklarının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında davalı şirketin, davacının dava dışı ... Hazır Beton Ltd. Şti. bünyesindeki çalışmalarından doğan alacaklarından sorumlu olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davacı, 10.08.2011 tarihinde dava dışı şirkete ait işyerinde mikser operatörü olarak çalışmaya başladığını, bu çalışması devam ederken işyerinin davalı şirkete devredildiğini ileri sürmüş; davalı ise, dava dışı şirket ile aralarında herhangi bir bağ bulunmadığını, işyeri devrinin söz konusu olmadığını savunmuştur. Mahkemece dava dışı şirket ile davalı şirket arasındaki ilişkinin ne olduğu değerlendirilmeksizin işyeri devri olduğu gerekçesiyle tüm çalışma süresinden davalı şirketin sorumluluğuna karar verilmiştir. Hizmet cetveline göre, davacı 10.08.2011- 08.02.2012 tarihleri arasında dava dışı ... Beton Ltd. Şirketinde, 24.03.2012-07.08.2012 tarihinde ise davalı 01 Beton Madencilik İnşaat Nakliyatçılık ... Ticaret Limited Şirketinde çalışmıştır.

Davacı, somut olayda işyeri devri sebebiyle aynı işyerinde kesintisiz çalıştığını ileri sürmüş ise de, hizmet cetveline göre davacının 08.02.2012-24.03.2012 tarihleri arasında çalışması görülmemektedir. Ticaret sicil kayıtlarına göre her iki şirketin ortakları birbirinden farklıdır. Her ne kadar mahkemece davalı şirket ile dava dışı şirket işyeri devri olduğu sonucuna varılmış ise de, dosya kapsamına göre, bu konuda yapılan araştırma ve incelemenin yeterli olmadığı anlaşılmaktadır. Davalı şirketin, dava dışı şirket bünyesinde geçen çalışmalardan sorumlu tutulabilmesi için bu şirketler arasında işyeri devri (işçiler, araçlar, demirbaş ve makinalar vb devredilip devredilmediği), işçi devri, geçici iş ilişkisi vb gibi bir ilişki veya davacının her iki şirketçe birlikte istihdamı yahut tüzel kişilik perdesinin aralanması amacıyla hareket edildiğinin, böylece şirketler arasında organik bağ bulunduğunun kabulü gerekmektedir. Bu itibarla davalı şirket ile dava dışı şirket arasında açıklanan türde bir bağ olup bulunup bulunmadığı titizlikle araştırılarak, tüm deliller yeniden bir arada değerlendirildikten sonra varılacak sonuca göre, davalı şirketin dava dışı şirket bünyesindeki çalışmalardan sorumlu olup olmadığına karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, işyerinde mikser operatörü olarak çalışan davacı, haftada yedi gün 06.00-07.00 saatleri ile 22.00 saatleri arasında çalışarak fazla çalışma yaptığını ileri sürmüş, mahkemece davacı tanıklarının beyanlarına göre günde üç saat haftada yirmi bir saat fazla çalışma yapıldığı kabul edilerek, fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmıştır. Dosya kapsamına göre, davacı tanıklarının davalı işveren aleyhine aynı taleplerle dava açtıkları, bu sebeple işveren ile husumetli oldukları anlaşılmaktadır. Fazla çalışmanın ispatı konusunda salt husumetli tanık beyanı itibar edilerek sonuca gidilemez. Bu itibarla, davacının fazla çalışma iddiası ile ilgili olarak davalı tanıklarının beyanlarına itibar edilerek sonuca gidilmesi gerekir. Mahkemece, bu husus göz önüne alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

3-Davacının hafta tatili çalışması ile ilgili uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya kapsamına göre, davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilerek hafta tatili alacağının kabulüne karar verilmiş ise de, davacı tanıklarının davacı ile menfaat birliği içinde olup, işveren ile husumetli olduğu sabittir. Husumetli tanık beyanlarına dayanılarak, hafta tatili çalışmasının ispatlanması mümkün değildir. Davalı tanıkları, işyerinde haftanın altı günü çalışıldığını ifade etmiştir. Dosyada davacının hafta tatili çalışması iddiasını kanıtlayan başka bir delil bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, davacının hafta tatili alacağı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10918, Karar No: 2021/11692, Tarih: 21.12.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/10918 E.  ,  2021/11692 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nafaka hükümlerine uymamak suçundan sanık ...'ın, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 344. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 21. İcra Ceza Mahkemesinin 13/01/2021 tarihli ve 2020/347 esas, 2021/6 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin tarihsiz ve 2021/12 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığı'nın 13/07/2021 gün ve 94660652-105-34-8425-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/09/2021 gün ve KYB- 2021/94574 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığa icra emrinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi gereğince 03/06/2016 tarihinde tebliğ edildiği, ancak tebliğ evrakında, en yakın komşudan sorularak sanığın çarşıda olduğunun öğrenilmesini takiben, isim ve imzadan imtina eden komşuya haber verilmek suretiyle tebliğ işlemi tamamlanarak icra takibinin kesinleştirildiği anlaşılmakta ise de;

Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 19/09/2018 tarihli ve 2016/12791 esas, 2018/8413 karar sayılı ve 3. Hukuk Dairesinin 11/02/2019 tarihli ve 2017/5224 esas, 2019/901 karar sayılı ilâmlarında belirtildiği üzere, beyanda bulunan komşunun açık kimliğinin tebliğ mazbatasında gösterilmediği durumda, tebliğ memurunun gerçekten muhatabın adresine gittiği fakat bulamadığı hususunun belgelenmediği, yapılan işlemin tebliğ memurunun soyut beyanından ibaret kaldığı ve tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup, isim vermekten imtina edemeyeceğinden bu haliyle sanığa yapılan tebligatın usulü ile yapılmadığı ve geçersiz olduğundan icra takibin kesinleşmediği anlaşılmakla, ödeme emri usulüne uygun tebliğ edilip kesinleştirilmediğinden atılı suçun unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin bila tarihli ve 2021/12 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında nafaka borcunun ihlali eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsinin kaldırılmasına, bu eylemle ilgili olarak sanık hakkında tazyik hapsi infaz edilmekte ise salıverilmesine; 21/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35213, Karar No: 2016/2270, Tarih: 09.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/35213 E.  ,  2016/2270 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin geçerli ve haklı neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının işyerinde "operatör" sıfatı ile çalıştığını, bilahare "kalite kontrol sorumlusu" olarak görevlendirildiğini, görevinin üretilen ürünlerin kalite kriterlerine göre kontrol edilip hatasız olarak depoya göndermekten ibaret olduğunu, ancak davacının hattında gerçekleşen üretime ilişkin analizlerde iş akışında birtakım aksaklıklar tespit edildiğini, bu yüzden operatörlerin görevlerinin yeniden düzenlenmesinin gündeme geldiğini, davacının çalışma saatlerinde meydana gelen %20 oranındaki boşluğun değerlendirilmesi amacıyla kendisinin ön pres operasyonunda görevlendirildiğini, bunun davacının performans düşüklüğünden değil, çalışma saatlerinde yaşanan boşlukların üretim ihtiyaçlarında meydana getirdiği değişiklikten kaynaklandığını, davacının bu boşluğun doldurulması konusunda amirlerinin verdiği emirleri dinlemediğini, dinlememekte ısrar ettiğini, gerekçe olarak mevcut işine ek olarak başka hiçbir iş yapmak istemediğini bildirdiğini, bunun üzerine İnsan Kaynakları Müdürlüğünün kendisinden savunma isteyerek konuyu aydınlatmasını talep ettiğini, davacının açıklamada bulunmadığını, savunma vermekten imtina ederek görevini yerine getirmemekte ısrarlı olduğunu, çalıştığı operasyonda uzun aralıklar halinde boş bekleyip düzensiz iş geldikçe çalışmasına devam etmesinin verim azalmasına ve üretimin sürekliliğinin sağlanmasına olumsuz katkıda bulunduğunu, bunu önlemek isteyen amirlerin talimatlarına ısrarla uymayan davacının İş K. md.25/II- h maddesi gereğince " "haklı sebeple" işten çıkarıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, “davacının asil işini değil, işverenin verdiği "ek işi" reddetmesinin, davacıya verilmek istenen işin, uzmanlık gerektirmeyip, işyerinde işin akışından ve zorunluluktan kaynaklandığının, çalışma saatleri ve yapılan işler yönünden ekstra yük oluşturmayacağının tanık beyanları ve dosya kapsamı ile anlaşılması nedeniyle, 4857 sayılı Yasanın 25/2-h maddesi kapsamında "yapmakla yükümlü olduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmamamak" şeklinde değil, "işyeri verimini olumsuz etkileyen davranışlar " kapsamında değerlendirilerek , eylemin "cezaya oranlılık ve hakkaniyet ilkesine" uygunluk bakımından işveren açısından "geçerli sebeple" fesih sebebi olabileceği” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.