muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4563, Karar No: 2023/4396, Tarih: 19.06.2023

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ve sanık arasında bir buçuk yıla yakın bir zamandır duygusal mahiyette ilişki bulunduğu ve evlenme niyetinde bulundukları ancak kısa bir süre önce katılanın evlenme için ev alınmasını şart kılması üzerine ilişkilerini sonlandırdıkları, buna karşın olay günü sanığın görüşmek istemesi ile tarafların buluştukları ve ilk önce sanığın annesinin yanına uğradıkları, anılan mahalden sanığın idaresindeki araç ile ayrılıp yemek aldıktan sonra Balçık olarak bilinen mevkiye giderek aracı park ettikleri, araç içinde oturdukları sırada sanığın evlenme niyetinden bahsedip “Benimle beraber olacaksın, seni alacağım, seninle bir gece birlikte olalım sonra cehenneme kadar git” şeklinde sözler sarf edip cinsel ilişki yaşamak amacıyla katılanın üzerine abanarak cinsel bölgelerine dokunmaya çalıştığı, katılanın sanığa vurarak karşı koyması ile sanığın eyleminin devam ettiremediği ancak bu kez sinir hali içinde katılanın baş ve yüz kısımlarına eliyle vurmaya başladığı, katılanın araçtan inmek istemesi üzerine adı geçene ait çantanın sap kısmını koparıp ellerini önden bağlayarak engel olduğu, tarafların geceyi anılan mahalde geçirdikleri ve sabah vakitlerinde devam eden tartışma sırasında anılan mahalle yakın bir mevkideki ikamette oturan tanık ...'ün duruma şahitlik ederek durumu kolluk kuvvetlerine bildirmesi ile görevlilerin olay yerine intikali ile müdahale edildiği, anılan iddia konusu olayla ilgili mahkemesince yapılan yargılama neticesinde katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yaşamını tehlikeye sokacak ve yaşam fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığını bildirir adli raporlar, tanık anlatımları, sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamı itibariyle sanık ile katılan arasındaki duygusal ilişki, alınan raporlarda cinsel saldırıya dair bulguya rastlanılmaması, evlenme hususundaki anlaşmazlık karşısında sanığın atılı cinsel saldırı suçunu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesi ile beraatine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçlarının sabit olduğu gerekçesi ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Kasten Yaralama ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Sanığın Temyiz İsteğinin İncelenmesinde

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış olup, bu kapsamda hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hükme Yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteğinin İncelenmesinde

1. Eylemin icrası için meskun mahalden uzak bir mevkinin seçilmesi, olayın bir kısmına şahitlik eden tanık ...'ün ihbarı ile intikalin gerçekleşmesi ve akabinde katılanın alınan ifadesinde ayrıntılı beyanda bulunup istikrarla iddialarını devam ettirmesi, katılanın, sanığın cinsel saldırı eylemini defetmek maksadıyla adı geçeni yüz kısmından ittirerek tırmaladığı ve ayakları ile tekme attığı beyanını doğrular mahiyetteki sanığın 21.01.2010 tarihli raporunda yer verilen boyun kısmında tırnak izleri ile el bileklerinde sıyrıklar şeklindeki bulgular, katılanın samimi mahiyetteki beyanlarına karşın sanığın tüm suçlamaları inkara dair dosya kapsamındaki somut delillerle çelişen beyanı, sanığın evlenme niyeti taşımasına karşın katılanın rıza göstermemesinden ötürü aralarında anlaşmazlık yaşandığına dair taraf beyanları ve tüm dosya kapsamı itibariyle sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmasına karşın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Kasten Yaralama ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2014 tarihli ve 2011/202 Esas, 2014/387 Karar sayılı kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteğinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2014 tarihli ve 2011/202 Esas, 2014/387 Karar sayılı kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2012/9962, Karar No: 2012/14016, Tarih: 26.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/9962 E.  ,  2012/14016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/36926, Karar No: 2024/10787, Tarih: 19.09.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/36926 E.  ,  2024/10787 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2019/3942 E., 2020/1648 K.

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : İstinaf talebinin esastan reddi, temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, suç isimleri ve sevk maddelerinin çeliştiği, sanığın 23.12.2020 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz isteminin reddine dair ek kararı da temyiz ettiği ancak ek karara yönelik temyiz isteğine dair herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, çelişki giderilerek, ek karara ilişkin sanığın temyiz isteği yönünden ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/881, Karar No: 2024/5620, Tarih: 17.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/881 E.  ,  2024/5620 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/198 E., 2023/401 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/445 Esas, 2015/663 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3 Ceza Dairesinin, 06.11.2019 tarihli ve 2019/8867 Esas, 2019/20092 Karar sayılı ilâmı ile özetle;sanığın savunmasının istinabe yoluyla aldırılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 196/2. maddesine aykırı davranılması, sanığa 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, katılana ait tüm doktor raporları, tedavi evrakları ve varsa grafilerinin en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilip her bir yaralanmanın niteliği ve yaraların ayrı ayrı yaşamsal tehlikeye neden olup olmadığı konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kati rapor aldırıldıktan sonra birden fazla darbenin hayati tehlikeye neden olması halinde, sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, yara yeri ve niteliği, kullanılan aletin elverişliliği birlikte dikkate alınarak dikkate alınarak sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs suçunun unsurlarını oluşturması ihtimali nedeniyle görev hususu da düşünülerek hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, sanığın aşamalardaki savunmalarında, sinir hastası olduğunu ve ilaç kullandığını belirtmesi karşısında, daha önce tedavi gördüğü kurumlardan tüm tedavi evraklarının temin edilerek suç tarihi itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 32/1-2 maddeleri kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına ve sanığın kazanılmış hakkının, 1412 sayılı Kanun'un 326/ son maddesi uyarınca dikkate alınmasına karar verilmiştir.

2. Gaziantep 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2019/797 Esas, 2023/36 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmiş ve dosya Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir. Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.10.2023 tarihli ve 2023/198 Esas, 2023/401 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ancak 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın mahkûmiyetine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, suç vasfının yanlış belirlendiğine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ile mağdurun amca çocukları oldukları, babalarının 2014 yılında yağ geri dönüşüm fabrikasını kurdukları, sanık ve mağdurun da bu şirketin gayrı resmi ortakları oldukları, sanığın mağdura karşı eskiden beri sebebi bilinmeyen bir garezi olduğu, ayrıca sanığın olaydan önce ortaklıktan ayrılmak

istediği, mağdur ve babasının ise zarara uğrayacakları gerekçesiyle sanığın ortaklıktan ayrılmasını kabul etmedikleri, bu nedenle olaydan bir gün önce aralarında tartışma yaşandığı, olay günü fabrikaya gelen mağduru gören sanığın hiçbir şey söylemeden mağdura bıçakla saldırdığı ve onu göbek üzerinden 1 adet, bel bölgesinden 1 adet, sol uyluktan 2 adet olmak üzere toplam 4 bıçak darbesiyle yaraladığı, akabinde olay yerinden koşarak uzaklaştığı, 29.03.2021 tarihli Gaziantep Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporuna göre mağdurun göbek üzerindeki yaralanmasının batına nafiz olup yaşamını tehlikeye soktuğu anlaşılmıştır.

2. Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında aynı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütlerden meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi birlikte gözetilerek makul bir ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde 10 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmiş ise de aleyhe temyiz bulunmaması ve kazanılmış hak gereği infaz edilecek ceza miktarı değişmeyeceğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın mağdura husumet beslemesi, suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişli olması, hedef alınan vücut bölgeleri, darbe sayısı ve ölüm sonucunun gerçekleştiği düşüncesiyle eylemini sonlandırması dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı kastının öldürmeye yönelik olduğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmediği, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde düzeltme ve eleştiri nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilâmı ve 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilâmı da gözetildiğinde aleyhe temyiz olmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluştuğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezasının ilk hükümde tayin edilen hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ilk hükümde tayin edilen hapis cezasının netice ceza şeklinde hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (4) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.10.2023 tarihli ve 2023/198 Esas, 2023/401 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasında yer alan "NETİCETEN 5 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA"

ibaresinin çıkartılarak yerine "cezasının 5 yıl hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1188, Karar No: 2007/2394, Tarih: 28.02.2007

**5. Hukuk Dairesi         2007/1188 E.  ,  2007/2394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tesbiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tesbiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Davacı idare, tapuda kayıtlı olmayan dava konusu taşınmaz malın 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16.maddesinde sayılan kamu mallarından olmadığını tespit etmiş, taşınmazı zilyetlikle iktisap iddiasında bulunan davalının zilyetliğine mahkemece gazete ile yapılan ilan tarihinden itibaren 30 gün içinde Hazine veya üçüncü bir kimse tarafından itiraz edilmemiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre dava tarihi itibariyle değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19/6. maddesi uyarınca zilyede ödenmesine, kamulaştırma bedelinin davalıya ödenmesi için ilgili bankaya, yol olarak tescil ve terkin için de Tapu Sicil Müdürlüğü’ne müzekkere yazılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 5018 sayılı Yasa uyarınca davacı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmamasına, 28.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10833, Karar No: 2020/1798, Tarih: 25.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/10833 E.  ,  2020/1798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı Hazine vekili, ... İlçe Merkezinde ve ... Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde, ... Belediyesi tarafından muhtelif zamanlarda doldurma ve kurutma yoluyla yaklaşık 512.000,00 m2 arazi kazanıldığını, Belediye tarafından kıyıda yapılan dolgu işlemlerinin Kıyı Kanunu’nun 7.maddesi gereğince gerekli izinler alınmadan yapıldığını, dolgu alanlarının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki alanlardan olduğunu, bu alanlar üzerinde davalı tarafından yapılan bina ve tesislerin, restoran, büfe, çay bahçesi, işyeri v.b amaçlarla kullanıldığını, ... Gölü’nün Türkiye’nin ikinci en büyük tatlı su gölü ve doğal içme suyu havzası olduğunu, bu nedenle ... Gölü kıyılarında doldurma ve kurutma yapılamayacağı gibi yapılmış dolgular için de Kıyı Kanunu uyarınca izin verilmesinin söz konusu olamayacağını, ... Belediyesi tarafından, ... İlçe sınırları dahilinde kıyıda ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan dolgu alanlarının Belediyeye devrinin yapılması için talepte bulunulduğunu ancak bu talebin Maliye Bakanlığınca ret edildiğini açıklayarak, ... Belediyesi tarafından, ... İlçe Merkezinde ve ... Gölü Kıyı Kenar Çizgisi içerisinde kıyıların izinsiz doldurulması suretiyle elde edilen arazilerde, davalı tarafından yapılan bina ve tesislerin kal’ine ve davalının bu yerlere el atmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf, ... Belediye Başkanlığı tarafından davacı Hazine aleyhine, Isparta İdare Mahkemesi’nin 2015/461 Esas sayılı dosyası ile açılan davanın neticesinin beklenilmesi gerektiğini, davacı Hazine’ye işgaliye bedeli ödediklerini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 4721 Sayılı TMK’nin 2. maddesine göre herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğu, davalının hukuken geçerli kira sözleşmesine istinaden dava konusu yeri kullandığı, ... Belediye Başkanlığı ile Hazine arasında derdest olan Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 Esas sayılı dosyasının konusunun eldeki dava dosyasından farklı olduğu, dava konusu alanın malikinin kim olduğu hususun muğlak olduğu, davalının kira sözleşmesi ile dava konusu yerin dolaysız feri zilyedi bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddia edilen taşınmaza ilişkin el atmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere, 3621 Sayılı Kıyı Kanunu’nun, Doldurma ve Kurutma Yoluyla Arazi Kazanma ve Bu Araziler Üzerinde Yapılabilecek Yapılar başlıklı 7.maddesinde;

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddia edilen taşınmaza ilişkin el atmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere, 3621 Sayılı Kıyı Kanunu’nun, Doldurma ve Kurutma Yoluyla Arazi Kazanma ve Bu Araziler Üzerinde Yapılabilecek Yapılar başlıklı 7.maddesinde;

“Kamu yararının gerektirdiği hallerde, uygulama imar planı kararı ile deniz, göl ve akarsularda ekolojik özellikler dikkate alınarak doldurma ve kurutma suretiyle arazi elde edilebilir.

Bu gibi yerlerde doldurma veya kurutmayı yapacak ilgili idarenin valiliğe iletilen teklifi, valilik görüşü ile birlikte Çevre ve Şehircilik Bakanlığına gönderilir. Bakanlık, konusuna göre ilgili kuruluşların görüşünü de almak suretiyle teklifi inceler. Uygun bulunması halinde ilgili idare tarafından uygulama imar planı hazırlanır. Bu yerler için yapılacak planlar hakkında 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu hükümleri uygulanır. Ancak bu planlar Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından; 12/3/1982 tarihli ve 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu kapsamında kalan alanlardaki planlar, anılan Kanun'un 7 nci maddesine göre ve 4737 sayılı Kanun kapsamında kalan alanlardaki planlar ise anılan Kanunun 4/A, 4/C ve 4/Ç maddelerine göre tasdik edilir. Doldurma ve kurutma işlemleri yürürlükteki mevzuat hükümlerine göre yapılır. Bu araziler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır, özel mülkiyet konusu olamaz.

Bu alanlar üzerinde 6 ncı maddede belirtilen yapılar ile yol, açık otopark, park, yeşil alan ve çocuk bahçeleri gibi teknik ve sosyal altyapı alanları düzenlenebilir” hükmü getirilerek, dolgu suretiyle elde edilen alanların devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu açıklanmıştır.

Ancak, yargılama sırasında, gerek davacı Hazine gerekse de Mahkemenin 2015/281 Esas sayılı dosyasında davalı bulunan ... Belediye Başkanlığı tarafından, dava konusu alanların Belediyeye devri için talepte bulunulduğu, talebin reddi nedeniyle, ret işleminin iptali için Isparta İdare Mahkemesi’nin 2015/461 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı belirtilmiş olmakla, 6100 sayılı HMK'nin 165. maddesi gereğince, İdare Mahkemesi tarafından verilecek hükmün eldeki davada verilecek kararı etkileyeceği anlaşıldığından, Isparta İdare Mahkemesi’nin 2015/461 Esas sayılı dosyasının sonucunun beklenilmesi, anılan davanın kesin olarak karara bağlanmasından sonra toplanan ve/veya toplanacak bütün deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, değinilen husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere ret karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.