muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18379, Karar No: 2015/25065, Tarih: 06.04.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/18379 E.  ,  2015/25065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-... İletişim isimli işyeri yetkilisi olan sanığın şikayetçi adına sahte GSM abonelik sözleşmesi düzenlemek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle hakkında açılan kamu davasında, sanığın ... İletişim'in alt bayii olduğunu, suça konu GSM abonelik sözleşmesinin ... İletişim yetkilileri tarafından düzenlendiğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, ... İletişim'in suç tarihinde yetkilisinin kim olduğu tespit edilip, sanığın savunması doğrultusunda ifadesine başvurulması ve gerektiğinde ... İletişim'in yetkilisi ile ilgili personelin ve sanığın suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek imza ve yazı örnekleri getirtilip, huzurda alınan yazı ve imza örnekleri ile birlikte GSM abonelik sözleşmesi üzerindeki yazı ve imzaların sanığın veya ... İletişim'in yetkilileri ile personelinin eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak dava konusu sözleşmenin hangi işyerinde düzenlendiği belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması yasaya aykırı,

2-Kabule göre;

Suçun sübutu halinde, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan aynı Kanunun 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri ve TCK.nun 7. maddesi karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunup lehe olan ve önödeme önerisi gerektiren sanığın eyleminin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25108, Karar No: 2014/9075, Tarih: 15.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/25108 E.  ,  2014/9075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Dörtyol 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :10.09.2013

NUMARASI :Esas no:2013/158 Karar no:2013/41

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından kocanın boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddi ile iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, karşılıklı boşanma davasına ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.04.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/22261, Karar No: 2012/24081, Tarih: 15.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/22261 E.  ,  2012/24081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 70, 5237 sayılı TCK'nın 62, 50/1-a, 52/4maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın aşamalarda değişmeyen ve aksi ispatlanamayan savunmasında, suça konu korunması gerekli taşınır kültür varlıklarını hayvan otlatırken dere kenarında bulduğunu beyan etmesi karşısında, eyleminin 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 67/1 maddesinde düzenlenen “haber verme sorumluluğuna aykırılık” suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

2- 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek somut gerekçeler gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği, bu kapsamda sanığın sabıkasız olduğu, suça konu kültür varlıklarının da müzede muhafaza altına alındığı gözetilmeksizin, “sanığın suçun işleniş şekli ile ortaya çıkan kişiliği” şeklindeki yetersiz ve dosya içeriği ile uyumlu olmayan gerekçeye dayanılarak sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında tayin edilen gün para cezasının miktarı belirlenirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8389, Karar No: 2013/1169, Tarih: 16.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/8389 E.  ,  2013/1169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın kiralamak suretiyle kullandığı taşınmaza bitişik olan suça konu taşınmazla aradaki sınırın belirgin olmaması ve dosyadaki tapu kayıtlarına göre 688 m² yüzölçümlü taşınmaza tecavüze konu alanın 39 m² civarında bulunması karşısında tecavüzün beşeri hata olarak kabul edilebileceği cihetle, CMK.nun 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşamayan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki suçun sübutuna ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılanın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMA- SINA), 16.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1227, Karar No: 2008/3728, Tarih: 10.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1227 E.  ,  2008/3728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı önceki karar kesinleştiğinden, yeniden karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı- davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili,müvekkilinin borcundan dolayı icra kanalı ile satışa çıkarılan malların davalı tarafından satın alındığını ancak bir kısım menkul malların ihale dışında kaldığını, bu malların tespit edilip taraflar arasında 06.11.2002 tarihli tutanakla düzenlendiğini ve malların davalıya teslim edildiğini ancak davalının kendisine teslim edilen bu malların bir kısmını kullanıp tükettiğini, bazılarını ise müvekkiline teslim etmediğini belirterek bu malların aynen iadesi, bu mümkün olmaz ise bedelinin ödenmesini ve kullanımından kaynaklanan alacağın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın haksız açıldığını, müvekkilinin davacıdan alacaklı olduğunu belirterek davanın reddi ile karşı davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda ; asıl davanın konusu kalmadığından karşı davanın ise ... bırakılmasından dolayı karar verilmesine yer olmadığına dair verilen önceki karar kesinleşmiş olduğundan yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davalı (karşı davacı) asıl davanın açılmasına sebebiyet vermediğinden davacı (karşı davalı) nın lehine yargılama gideri ve vekalet ücreti takdirine yer olmadığına ... terk edilen karşı dava yönünden ise önceki karar gereği vekalet ücreti kesinleştiğinden, yeniden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kurulan hüküm davacı(karşı davalı) vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı (karşı davalı ) vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı (karşı davalı ) vekilinin yargılama giderlerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece Dairenin 21.12.2006 tarihli bozma ilamından önce verilen 12.07.2006 tarihli kararında yargılama giderlerinin taraflar arasında ½ oranında paylaştırılmasına hükmedildiği ve bu hükme karşı sadece davacı(karşı davalı) vekili temyiz yoluna başvurduğundan usuli kazanılmış hak göz önüne alınarak mahkemece, yargılama giderlerinin taraflar arasında ½ oranında paylaştırılması gerekirken davacı (karşı davalı)ya tüm yargılama giderinin yükletilmesinde isabet görülmemiştir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği için HUMK’nun 438/7 .maddesi uyarınca hüküm düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı (karşı davalı) vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının hüküm kısmının 3. satırında yer alan “davacı karşı davalı lehine yargılama masrafı ve “ cümlesinin karar metninden çıkarılarak yerine “ yargılama giderlerinin taraflar arasında ½ oranında paylaştırılmasına “ cümlesinin yazılarak hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6815, Karar No: 2015/39, Tarih: 12.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/6815 E.  ,  2015/39 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık (Değişen suç vasfına göre basit dolandırıcılık)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Uzunoğlu Ticaret isimli iş yerini işleten şikayetçi ...'nu telefon ile arayan ve kendisini adı belirtilen iş yerinin müdavim müşterisi ... olarak tanıtan sanığın, bir akrabasının ilaç içmek suretiyle intihara teşebbüs ettiğine ve hastaneye kaldırıldığına dair yalan söyledikten sonra 250 TL para istemesi üzerine, bu duruma inanan şikayetçinin, 06.03.2006 tarihinde, banka havalesi yoluyla sanığın hesabına 250 TL para gönderdiği, parayı bankadan çeken sanığın, bir gün sonra şikayetçiyi tekrar arayarak aynı bahaneyle 200 TL para daha istediği, şikayetçinin 200 TL parayı da banka havalesi yoluyla sanığın hesabına gönderdikten sonra yaptığı araştırmada kendisini ...'in aramadığını ve kendisinden para istemediğini öğrenmesi sonrasında bankaya giderek ikinci defa gönderdiği paranın bloke edilmesini sağladığı, bu şekilde sanığın, üzerine atılı olan dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın ikrar içeren savunmalarına, şikayetçinin beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; Fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 157/1,43/1, 62, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 6 gün adli para cezası karşılığı aynı kanunun 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere 120.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine ''5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 43/1 maddesi gereğince 1/4 oranında arttırılarak 6 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 52/2 maddeleri gereğince verilen 5 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 100.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13362, Karar No: 2013/14935, Tarih: 01.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/13362 E.  ,  2013/14935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ...'nın işleteni ve sürücüsü olduğu ve davalı Türkiye Genel Sigorta'ya ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın yaya olan müvekkillerinin murisi Hüseyin'e çarpması sonucu murisin vefat ettiğini belirterek, davadan önce davalı sürücüden alınan 25.000 TL.nin mahsubu ile anne ve baba için 10.000'er TL, kardeşler için 2.500'er TL destekten yoksun kalma tazminatı ile anne ve baba için 5.000'er, kardeşler için 15.000'er TL manevi TL tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Türkiye Genel Sigorta vekili, kaza nedeniyle davacılara tazminat ödemesi yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, kazadan sonra davacılara tazminat ödenerek ibraname imzalandığını ve sorumluluklarının kalmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, anne baba hakkında açılan davanın maddi ve manevi tazminat davasının davadan önce imzalanmış olan ibraname nedeniyle reddine, kardeşlerin destekten yoksun kalma tazminat talebinin sübut bulmadığından reddine, iki kardeş için ayrı ayrı 15.000'er TL manevi tazminatın sürücüden tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, Karayolları Trafik Kanunu'nun 111. maddesinde belirlenen 2 yıllık süre geçtikten sonra davanın açılmış olmasına, ibraname içeriğinden ölenin kardeşleri için de tazminat ödendiğinin anlaşılmamasına göre, davacılar vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K.nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın bir miktar yüksek olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın bir miktar yüksek olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin tüm, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 1.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12692, Karar No: 2014/21057, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/12692 E.  ,  2014/21057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/780-2014/170

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.