muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3508, Karar No: 2024/5237, Tarih: 26.12.2024

Yukarıdaki açıklamalarda da yer aldığı üzere yabancı paranın değeri serbest kur rejimi nedeniyle sürekli değiştiğinden yasal sınırların belirlenmesinde ve vekalet ücretinin takdirinde hüküm tarihinin esas alınması yasal düzenlemelerin bir gereği olduğu gibi hükmolunan şeyin gerçek ve güncel değerini yansıtması, taraflara yüklenen hak ve borçların yabancı paranın hüküm tarihindeki Türk Lirası karşılığının olacağı, ilam icra dairesi aracılığıyla infaza verildiğinde; bu değerin esas alınacağı gözetildiğinde; somut uyuşmazlıkta olduğu gibi, gerek vekalet ücreti gerekse genel olarak parasal sınırların belirlenmesinde kullanılan ölçütlere göre, temyiz sınırı ve harç bakımından yabancı paranın karar tarihindeki kur karşılığının esas alınması gerektiği, bu nedenle işin esasının görüşülmesi düşüncesiyle kesinlik nedeniyle temyiz talebinin reddi yönündeki ek kararın onanmasına ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2010/6726, Karar No: 2010/13971, Tarih: 20.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/6726 E.  ,  2010/13971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 20.12.2010 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Paylı mülkiyet halindeki taşınmazın paydaşı, payını karı-kocaya evlada veyahut akrabaya temlik ederse şeklen satış şeklinde gösterilen bu akdin gerçekte satış olmayıp miras hakkına bağlı veya hibe gibi bir maksada yönelik işlem olduğu iddia ve ispat edilirse önalım hakkının ileri sürülemeyeceği 27.3.1957 gün 12/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıkça belirtilmiştir. Anılan İçtihadı Birleştirme Kararı mutlak olarak yapılan işlemin hibe olduğunun kabulüne ilişkin değildir. Öncelikle davalı tarafından bu hususun ileri sürülmesi ve kanıtlanması gerekir. Somut olayda, tapudaki satış işleminin tarafları baba-oğul ise de, davalı önalım hakkına konu payın babası tarafından kendisine hibe edildiğini savunmadığı gibi aksine 14.12.2009 tarihli oturumdaki imzalı beyanıyla babasının payını 4.250.-TL'ye satın aldığını ifade etmiştir. Davalının bu şekildeki beyanından tapudaki işlemin satış olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle sayın çoğunluğun mahkemenin 27.3.1957 gün 12/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararını hatalı değerlendirerek davanın reddine ilişkin hükmünün onanması gerektiği görüşüne katılamıyor, tapudaki işlem gerçek satış işlemi olduğundan davacının önalım hakkının tanınması yolunda hükmün bozulması gerektiğini düşünüyorum.20.12.2010
Yargıtay — Esas No: 2020/14417, Karar No: 2020/5930, Tarih: 20.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/14417 E.  ,  2020/5930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkumiyet : Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06/11/2019 tarih, 2019/289 esas ve 2019/457 sayılı kararı İstinaf başvurularının esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi 'nin 04/02/2020 tarih, 2020/43 esas ve 2020/124 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesin'ce verilen hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin 5271 sayılı CMK'nın 299/1-1. cümlesinde yapılan değişiklik uyarınca; takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki tahliye isteminin reddine, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 20/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10663, Karar No: 2010/18452, Tarih: 26.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10663 E.  ,  2010/18452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7660, Karar No: 2015/2967, Tarih: 12.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/7660 E.  ,  2015/2967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2014

NUMARASI : 2012/172-2014/48

Davacı S.. S.. vekili Avukat Ercan tarafından, davalı M.. Ç.. aleyhine 08/05/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 06/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 12/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22138, Karar No: 2016/2730, Tarih: 08.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/22138 E.  ,  2016/2730 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-.... 2-............. adına Av. ... 3-... adına Av. ... 4-.............. aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 09.01.2014 günlü ve 2010/648-2014/13 sayılı hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ............. ve ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dava dilekçesinin, davalı .............. dava dilekçesinde belirtilen adresine tebliğ edildiği, gıyabi hükmün anılan adrese tebliğe çıkarıldığı, adreste taşındığı kaydı ile iade edildiği, bunun üzerine Ticaret Sicil Memurluğu'ndan adresi araştırılmaksızın aynı adrese 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, tebliğin usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinde ; "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.

(Değişik fıkra: 11/1/2011-6099/9 md.) Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. (Değişik: 19/3/2003-4829/11 md.) Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.

(Ek: 6/6/1985 - 3220/12 md.; Değişik fıkra: 11/1/2011-6099/9 md.) Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır..." hükmü öngörülmüştür.

Mahkemece, davalı ..............'nin ilgili Ticaret Sicil Memurluğundan adresi tespit edilip, gıyabi hükmün yöntemince tebliğ edildikten ve temyiz süresi geçtikten, gerektiğinde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereği, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere; Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.3.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18903, Karar No: 2025/1688, Tarih: 10.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/18903 E.  ,  2025/1688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2010/635 E., 2015/249 K.

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Katılan şirketin ... Tüpraş rafinerisinde endüstriyel yemek hizmeti verdiği, katılan şirketin endüstriyel yemek hizmeti verme işini atamış olduğu bölge müdürleri ve proje müdürleri vasıtasıyla yaptığı, sanık ...'ün ... Tüpraş Rafinerisinde proje müdürü, sanık ...'in proje müdür yardımcısı, sanık ...'nun ise bölge müdürü olarak çalıştıkları, sanıkların taşeronlardan yemek bedeli olarak topladıkları paraları ... Şirketinin İstanbul ilinde bulunan banka hesabına yatırmaları gerekirken, yatırmayıp uhdelerinde tuttukları iddia olunan olayda, katılan vekili tarafından ibraz edilen suç duyurusu dilekçesi ekinde yer alan ve sanıklara ödeme yapan kişi ve şirketler tarafından düzenlenen belgelerdeki şahısların ve şirket yetkililerinin tanık sıfatıyla beyanlarının alınıp, hangi tarihlerde ve kimlere ödeme yaptıklarının, yine sanıkların savunmalarında ve katılan tarafından ibraz edilen bahsi geçen belgelerde adı geçen ... ve ... isimli şahısların tanık sıfatıyla beyanlarının alınıp, sanıkların suç tarihlerinde taşeron şirketlerden yemek ücretlerini haricen tahsil edip etmediklerinin ve katılan şirket vekili tarafından ibraz edilen belgelerdeki ödemelerin kimler tarafından teslim alındığının belirlenmesi, bilirkişi raporuna neden itibar edilmediğinin denetime olanak sağlayacak şekilde hükmün gerekçe kısmında ortaya konulması, toplanan deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde kararlar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, 10.02.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4522, Karar No: 2012/7032, Tarih: 01.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/4522 E.  ,  2012/7032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/197551

MAHKEMESİ : Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 14/10/2010, 2010/368 (E) ve 2010/420 (K)

SUÇ : Kardeşini öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 07.06.2009 yerine 09.06.2009 olarak yazılması mahallinde giderilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

2- Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre; tasarlama halinin kabulü için, öldürme kararının şarta bağlı olmadan alınması, ruhsal dinginliğe ulaşıldığını kabule elverişli makul bir süre geçmesine rağmen eylem kararlılığından dönülmemesi, belli bir hazırlıkta sebat ve ısrar tahtında öldürme fiilinin gerçekleştirilmesi gerekmekte olup, dosya içeriği delillere göre, sanığın maktuleyi öldürme nedeni ve öldürme kararını ne zaman aldığı kesin olarak tespit edilemediğinden, tebliğnamedeki suçun tasarlanarak töre saikiyle işlendiğine dair bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

3- Sanık Abdulvahap'ın kasten kardeşini öldürme suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükmün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede, haksız tahrikin derecesine, TCK'nun 82/l-d maddesinin unsurlarının oluşmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktule Hediye'nin fuhuş yaparak geçimini sağladığı, olay tarihinden önce sanık Abdulvahap'ın ablası olan maktuleyle sürekli görüştüğü, evine giderek oturduğu, ablasından harçlık aldığı, olay tarihinde tespit edilemeyen bir nedenle ruhsatsız tabancasıyla başına bir el ateş ederek maktuleyi öldürdüğü olayda; maktuleden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan söz ve hareket bulunmadığı halde, yetersiz gerekçe ile sanık lehine tahrik hükmü uygulanarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, resen de temyize tabi bulunan hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine 01/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5789, Karar No: 2014/75, Tarih: 14.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/5789 E.  ,  2014/75 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2012

NUMARASI : 2012/527-2012/542

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 03.05.2013 gün ve 2013/777 Esas, 2013/2895 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı arsa sahibi, davalı yükleniciyle 20.05.2008 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını, sözleşme gereğince 1, 5, 6 no'lu bağımsız bölümlerin Ağustos/2009 tarihinde yapı kullanım izin belgesi alınarak teslimi gerektiği halde edilmediğini ileri sürerek, eksik ve kusurlu işlerin giderim bedeli olarak 20.000,00 TL ile daire başına aylık 1.000,00 TL'den 17 ay için 51.000,00 TL kira tazminatı olmak üzere toplam 71.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 39.990,00 TL kira tazminatı ile 17.992,00 TL eksik iş bedeli toplamı 57.982,00 TL’nin davalıdan tahsiline dair verilen karar, davalının temyiz istemi üzerine, Dairemizin 29.06.2012 tarih ve 1940 E, 4464 K. sayılı ilamıyla, diğer temyiz itirazları reddedilerek, eksik işlerin tespit tarihindeki serbest piyasa rayicine göre giderilme bedelinin, arsa sahibi davacının ortak yerlerdeki talep edebileceği miktarın sözleşmedeki paylaşım oranı ve arsa payı ile sınırlı olduğu da dikkate alınarak hesaplanması gerektiğinden bahisle bozulmuş, mahalli mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi raporuna göre, 39.990,00 TL kira tazminatı ile 6.000,00 TL eksik iş bedeli toplamı 45.990,00 TL’nin davalıdan tahsiline dair verilen kararı davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 03.05.2013 tarih ve 2013/777 Esas, 2013/2895 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5393, Karar No: 2015/407, Tarih: 04.02.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5393 E.  ,  2015/407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme suçuna teşebbüse yardım

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuklar ..., ... .. ve ... mağdur ...’ı kasten öldürme suçuna teşebbüse yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, yaş küçüklüğüne ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan suça sürüklenen çocuklar müdafiinin delillerin takdirinde hata yapıldığına, vasfa, tahrikin varlığına, iştirak iradesinin bulunmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 04/02/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10696, Karar No: 2012/17418, Tarih: 05.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10696 E.  ,  2012/17418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/03/2011 tarih ve 2008/500-2011/115 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın müşterisi olduğunu davacıya ait hesapta bulunan 72.900,00 TL nin 03.07.2007 tarihinde kim tarafından gönderildiği meçhul bir faks talimatı üzerine ... isimli bir şahsın Finans Bank Kadıköy Şubesindeki hesabına aktarıldığını davalı banka tarafından faks talimatı üzerine yapılan havalenin davacının bilgisi dışında geliştiğini, davalı bankaya Karşıyaka 5. Noterliği'nden ihtarname çekildiğini ancak bankaca talebin reddedildiğini ileri sürerek müvekkilinin zararı olan 72.900,00 TL nin 03.07.2007 tarihinden itibaren davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili banka müşterisi davacıya 20.03.2007 tarihinde telefon bankacılığı şifresinin teslim edilerek ve davacının internet bankacılığı şifresinin oluşturulduğunu, 02.07.2007 tarihinde davacının vadeli hesabının vadesinden önce bilinmeyen bir kullanıcı tarafından bilgisayardan internet bankacılığına bağlanarak ... ismine daire bedeli açıklaması ile 72.900,00 TL tutarında bir EFT işlemi yapılmaya çalışıldığını ancak sistemin buna izin vermediğini bu kez aynı isim ile 25.000,00 TL tutarında bir EFT işlemine girişildiği sistem tarafından hesap sahibinin bankada kayıtlı cep telefonu numarasına tek kullanımlık şifre gönderildiğini ancak bu şifre sisteme girilmediği için EFT işleminin gerçekleşmediğini, 03.07.2007 tarihinde faks ile ... hesabından 72.900,00 TL'nin ...'ya transfer edilmesine dair talimat geldiğini, fax üzerindeki imzanın gözle yapılan incelemesinde ...'nun sistemde kayıtlı imzası ile uyumlu olduğunu, müvekkili bankanın üzerine düşen sorumlulukları yerine getirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu uyarınca, davalı bankaya davacı ... adına gönderilen faks altındaki imzanın davacıya ait olmadığı, bir güven kurumu olan bankanın objektif özen yükümlülüğü gereği kendisine emanet edilen parayı sahtecilere karşı özenle koruyamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.220,26 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.