muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8337, Karar No: 2019/1185, Tarih: 20.02.2019

Yukarıda da belirtildiği üzere bir kararın istinafa veya temyize tabi olup olmadığını belirleme görevi hâkime verilmiştir. Hâkim, hükmünün hangi kanun yoluna tabi olduğunu ve süresini kararında doğru olarak belirtmek zorundadır.

Bir hükmün hangi kanun yoluna tabi olduğunu belirlemek hukuki bir muhakemeyi gerektirmektedir. Nitekim bu konuda zaman zaman Yargıtay ile Bölge Adliye Mahkemeleri ya da ilk derece mahkemeleri arasında da görüş ayrılıkları olmaktadır.

Olayımızda verilen hüküm esasında istinafa tabi bir hükümdür. Ancak daha önce dosya Yargıtay’a gelip bozulduğu için yerel mahkemece verilen kararın doğrudan Yargıtay’a gönderilmesi gerekmektedir. Mahkemece bu husus yanlış muhakeme edilerek istinafa tabi olduğu kararına varılmıştır. Mahkemenin dahi yanlış bir değerlendirme yaptığı bir konuda hukuk eğitimi almamış kişilerin kararda yazanın aksine doğru bir değerlendirme yapmasını beklemek hakkaniyete uygun düşmeyeceği gibi, mahkemenin kararında bildirdiği kanun yoluna başvuran tarafın başvurusunu hak kaybına yol açacak şekilde aleyhine değerlendirip kanun yoluna müracaatını engelleyecek biçimde yorumlamak adil yargılanma hakkının da ihlali niteliğindedir.

Kanun yolu süresinin yanlış bildirilmesinden farklı olarak kanun yolunun yanlış yazılmış olması, bu hususun tespitinin bir hukuki muhakemeyi gerektirmesi nedeniyle kanun yoluna başvuran kişinin aleyhine değerlendirilemeyeceği ve adil yargılama ilkesine aykırılık teşkil edeceği, bu nedenlerle yapılan kanun yolu başvurusunun süresinde olduğu kanaatinde olduğumdan temyiz süresinin geçirildiğine dair çoğunluk görüşüne katılmayarak temyiz incelemesinin yapılması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/18926, Karar No: 2010/1275, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18926 E.  ,  2010/1275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32259, Karar No: 2014/28468, Tarih: 01.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/32259 E.  ,  2014/28468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlü hakkında verilen ve uyarlama talep edilen 26.12.2003 tarih, 203-537 sayılı kararın kesinleşmesinden sonra yürürlüğe giren 5237, 5271, 5275 ve 5335 sayılı Kanunlar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenlemeler getiren 5728 sayılı Kanun ve Dairemizin 20.11.2012 tarih, 25981-46318 sayılı bozma ilamı birlikte ele alındığında hükümlü hakkında gerek hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında bir gün için uygulanacak miktar gerekse hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceği konularında yeniden bir değerlendirme yapılması gerektiğinden ve Mahkemenin 765 sayılı TCK'nın hükümlü lehine kabul ederek yeniden hüküm kurmasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamadeki düşünceye katılınmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1222, Karar No: 2018/4467, Tarih: 07.06.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/1222 E.  ,  2018/4467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak, 168. maddenin 31/3. maddeden önce uygulanması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından ''müdafii ücreti 1.417,00 TL'nin sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına'' yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7512, Karar No: 2013/12817, Tarih: 06.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/7512 E.  ,  2013/12817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.05.2013 gün ve 2011/307 Esas 2013/264 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olması ve sanık müdafii tarafından incelemenin de duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnameyle Daireye gönderilmekle 27.11.2013 ... saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaâ dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 11.12.2013 ... günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; mağdur ...'nin kollukta vekili huzurunda 02.08.2011 tarihli beyanında ifadesine başlarken olayın 1 yıl önce olduğunu, ifadenin devamında 2008 yılı 12. ayında evlerine taşındıktan 3-4 ay sonra sanık ile tanıştıklarını ve olayın 2009 yaz ayında, 23.11.2011 tarihli duruşmada olayın 2010 yılı yaz ayında, 17.04.2012 tarihli duruşmada ise yine olayın 2009 yaz ayında gerçekleştiğini ifade etmiş olmasının aşamalarda çelişki oluşturduğu, yine mağdurenin olay tarihinde sanığın ... Şeker Fabrikasında çalıştığını ifade etmesine göre, ... Şeker Fabrikasının 08.05.2012 tarihli yazısında sanığın 28.10.2009 ila 11.07.2010 tarihleri arasında fabrikada sözleşmeli personel olarak çalıştığı, alınan HTS

Raporlarında sanığın kullandığı 0534..... numaralı hat ile 01.01.2009 ila 01.07.2009 tarihleri arasında mağdurenin kullandığı 0554...., 0506... numaralı hatlar arasında görüşme kaydı bulunmamakla beraber, 11.03.2010 ile 19.03.2010 tarihlerinde mağdurenin kullandığı 0506.... numaralı hattan sanığı 2 kez aradığı, 25.07.2012 tarihli bilirkişi raporunda Telekominikasyon İletişim Başkanlığı tarafından 01.07.2009 ila 31.12.2009 tarihleri arasındaki görüşme kayıtlarının gönderilmediği ve olayın 02.08.2011 tarihinde mağdurenin ailesi tarafından soruşturma makamlarına intikal ettirildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda sanığın tüm aşamalarda mağdure ile tanışıklığının 2010 yazında olduğunu savunmuş olmasına göre, suç tarihinin 2009 yılında mı yoksa, 2010 yaz aylarında mı gerçekleştiği hususunda şüphe oluştuğu, suç tarihinin 2010 yılı olduğunun kabul edilmesi durumunda mağdurenin 15 yaşından büyük olacağı anlaşılmakla, 01.07.2009 ila 31.12.2009 tarihleri arasında, mağdurun kullandığı hatlar ile sanığın kullandığı hatlar arasındaki görüşme kayıtları ile mağdurenin sanık ile aynı apartmanda bulunan evlerine taşınma tarihinin yöntemince araştırılıp tespit edildikten ve dosya içerisinde bulunan diğer tüm deliller hep birlikte değerlendirildikten sonra, sonucuna göre sanık hakkında hüküm kurulması gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ve sanık müdafiin duruşmalı inceleme esnasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanık ...'ın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin mahalline en seri biçimde bildirilmesi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına 06.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

06.12.2013 tarihinde verilen işbu karar 11.12.2013 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2014/9694, Karar No: 2014/11724, Tarih: 27.10.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/9694 E.  ,  2014/11724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2014/9694

Karar No : 2014/11724

Tebliğname No : KYB - 2014/300619

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanıklar C.. İ.., C.. S.., C.. T.., H.. K.. ve M.. D.. hakkındaki kovuşturma sırasında, sanık C.. S..'nın itirazı üzerine Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 13.06.2014 tarihinde 2014/513 değişik iş sayı ile verilen itirazın kabulü ile Konya 4 Asliye Ceza Mahkemesi'nin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 05.09.2014 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İncelenen dosyadan;

a) Sanıklar C.. İ.., C.. S.., C.. T.., H.. K.. ve M.. D.. hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1, 2 ve 3. fıkraları, ayrıca sanık Mehmet hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 1. fıkrası ile 15. maddesinin 1. fıkrası uyarınca cezalandırılmaları için iddianame düzenlendiği,

b) Konya 9. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 22.03.2013 tarihinde 2013/215 esas ve 2013/216 karar sayı ile sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma ve 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçlarından açılan kamu davasında CMK'nın 3, 4 ve devamı maddeleri gereğince mahkemenin görevsizliğine, sanık M.. D..'ın TCK'nın 191/1, 2, 3, 53, 54 maddeleri ve 6136 sayılı Kanun'un 13/1. ve 15/1. maddeleri ile sanıklar C.. İ.., C.. S.., C.. T.., H.. K..'ın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191/1, 2, 3, 53 ve 63. maddeleri gereğince yargılanmaları için dosyanın Konya Asliye Ceza Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verildiği,

c) Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nce 22.04.2013 tarihinde 2013/395 esas ve 2014/210 karar sayı ile sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma ve 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçlarından açılan kamu davasında CMK'nın 3, 4 ve devamı maddeleri gereğince mahkemenin görevsizliğine, sanıkların TCK'nın 188/3, 4, 53 ve 54. maddeleri ve ayrıca sanık M.. D..'ın 6136 sayılı Kanun'un 13/1. ve 15/1. maddeleri gereğince yargılanmaları için dosyanın Konya Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verildiği,

d) Sanık C.. S..'nın Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.04.2013 tarihli görevsizlik kararına itiraz etmesi üzerine, Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 13.06.2014 tarihinde 2014/513 değişik iş sayı ile itirazın kabulüne, Konya 9. Sulh Ceza Mahkemesi'nce verilen görevsizlik kararında belirtilen gerekçeye göre Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.04.2014 tarihli görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği

Anlaşılmıştır.

d) Sanık C.. S..'nın Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.04.2013 tarihli görevsizlik kararına itiraz etmesi üzerine, Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 13.06.2014 tarihinde 2014/513 değişik iş sayı ile itirazın kabulüne, Konya 9. Sulh Ceza Mahkemesi'nce verilen görevsizlik kararında belirtilen gerekçeye göre Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.04.2014 tarihli görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği

Anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «Dosya kapsamına göre; kolluk görevlilerinin eroin satıldığı yönünde yapılan bir ihbar üzerine bahse konu adrese gidildiği, 5 kişilik bir grubun içerisinde arbede yaşandığı, yapılan aramada 10 adet pembe renkli hap ele geçirildiği, sanık C.. S..’nın üzerinde ise 4 adet reçeteye tabi olduğu değerlendirilen beyaz renkli hap ele geçirildiği, sanık H.. K.. tarafından atıldığı yerden duvarın kenarından iki parça halinde eroin maddesi ele geçtiği, olayın gerçekleşme şekline göre sanığın eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188/3-4. maddesindeki uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak ülke içinde satan, satışa arz eden, başkalarına veren, sevk eden, nakleden, depolayan, satın alan, kabul eden, bulunduran kişi, beş yıldan onbeş yıla kadar hapis ve yirmibin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. Uyuşturucu veya uyarıcı maddenin eroin, kokain, morfin veya bazmorfin olması hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.” şeklinde tarif edilen uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin görevli Ağır Ceza Mahkemesinde değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.» denilerek, Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.06.2014 tarihli kararının kanun yararına bozulması istenmiştir.

Kanun yararına bozma isteği yerinde olduğundan; Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.06.2014 tarihli ve 2014/513 değişik sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA; aynı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10215, Karar No: 2014/23320, Tarih: 20.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/10215 E.  ,  2014/23320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2012/491-2013/628

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacının hissedar olduğu 902 parsel sayılı taşınmazın Yeni G.Kentsel Dönüşüm Proje alanında yer alan imar parsellerine şuyulandırıldığı Yeni G.Kentsel Dönüşüm Proje alanında kalan ve dava konusu taşınmazı da kapsayan bölgede fiilen çalışmaların başladığı, projenin bir bütün olduğu da dikkate alındığında, dava konusu taşınmaza,kamulaştırmasız el atma olgusunun gerçekleştiği anlaşılmıştır.

Öte yandan 09.04.2013 tarihinde tapuya tescili sağlanan imar uygulaması sonucu, davacının hissedar olduğu taşınmaz Yeni G. Kentsel Dönüşüm Proje alanında kaldığı gibi söz konusu taşınmazda davalı idarenin de hissedar olduğu anlaşılmıştır.

30.06.2010 tarih ve 5998 sayılı Yasa ile değişik 5993 sayılı Belediye Kanununun 73. maddesinin 8. fıkrasında “Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Alanı ilan edilen yerlerdeki belediyelere ait gayrimenkuller ile belediyenin anlaşma sağladığı veya kamulaştırdıkları gayrimenkuller üzerindeki inşaatların tamamı belediyeler tarafından yapılır veya yaptırılır. Belediye ile anlaşma yapmayan veya belediyece kamulaştırılmasına gerek duyulmayan gayrimenkul sahiplerinden proje alanında kendilerine 3194 sayılı Yasanın 18. maddesine göre, ayrı ada ve parselde imar hakkı verilmemiş olanlar kamulaştırmasız el atma davası açabilir” hükmü yer almakta olup, davacının hissedar olduğu taşınmazda, davalı idarenin de paydaş olması ve ayrı ada ve parselde imar hakkı verilmemesi nedeniyle davacının kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan dava açma hakkı bulunduğunun kabulü doğrudur.

Ancak;

Alınan bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsal zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak alınan kıyasi satışların dava konusu taşınmaza göre gelişmesini tamamlamış ve dava konusu taşınmaza uzak bölgede olduğu anlaşıldığından rapor yeterli ve inandırıcı bulunmamıştır.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsal zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak alınan kıyasi satışların dava konusu taşınmaza göre gelişmesini tamamlamış ve dava konusu taşınmaza uzak bölgede olduğu anlaşıldığından rapor yeterli ve inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7230, Karar No: 2023/9036, Tarih: 02.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7230 E.  ,  2023/9036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2071 E., 2023/745 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 25. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/212 E., 2022/219 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin maden ocağında kum öğütme işinde çalışırken 23.09.2004 tarihinde akciğerinde meydana gelen rahatsızlık neticesinde uzun süre ... Meslek Hastalıkları Hastanesinde ve değişik hastanelerde tedavi gördüğünü, ... Meslek Hastalıkları Hastanesi sağlık kurulunun 22.06.2010 tarihli ve 699 sayılı raporunda davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %55,6 olarak bildirildiğini, davacıya bu oran üzerinden Kurum tarafından gelir bağlandığını, 20.06.2012 tarihindeki kontrol muayenesi sonucunda iş göremezlik oranının %22 ye düştüğü iddiasıyla gelirinin düşürüldüğünü, müvekkilinin itirazı üzerine Kurum tarafından 31.12.2013 tarihinde yeniden ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesine sevk edildiğini, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu tarafından davacının meslek hastası olmadığına karar verildiğini, ancak davacının meslek hastası olduğunu ve sürekli iş göremezlik oranının tespitini, aksine Kurum işleminin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; tüm işverenlerin davaya dahil edilmesi gerektiğini, meslek hastalığının tespitinin Adli Tıp Kurumunca tespiti gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kabulü ile davacının meslek hastası olduğunun tespiti ile aksine kurum işleminin iptaline ve sürekli iş göremezlik oranının 23,2 olduğunun tespiti ile davacıya davalı kurumca 03.03.2010 tarihinden itibaren % 23,2 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; Kurum işlemlerinin yasa ve diğer mevzuata uygun olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç