muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1779, Karar No: 2015/2096, Tarih: 07.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/1779 E.  ,  2015/2096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma.

Sanık hakkında maktül yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık suç tarihinde 3 yaşını doldurmamış olan maktül üvey annesi olduğu ve maktülün bakımının sanık tarafından karşılandığı, 12.07.2011 günü maktülün sanık tarafından solunum ve dolaşımının durmuş olarak Kahramanmaraş Yenişehir Devlet Hastanesine getirildiği, yapılan müdahale ile maktülün hayata döndürüldüğü ve hayati tehlikesinin bulunması nedeniyle Başkent Üniversitesi Adana Uygulama ve Araştırma Merkezine sevkinin yapıldığı, burada yapılan muayenesinde vücudunun birkaç yerinde ekimoz alanları bulunduğunun tespit edildiği ve maktülün tedavi görmüş olduğu aynı hastanede 17.07.2011 günü hayatını kaybettiği olayda; sanığın olaydan hemen sonra alınan 12.07.2011 tarihli kolluk ifadesinde maktülün bir anda bayılır gibi olup sağ tarafa düştüğünü ve kafasını duvara çarptığını, oradan da beton zemine kafa üstü düştüğünü beyan etmesi karşısında; maktüle ait tüm tedavi evraklarının temin edilip, emanette kayıtlı bulunan maktüle ait resimler ile birlikte dosyanın Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna gönderilerek, 17.07.2011 tarihli ölü muayene ve 28.11.2011 tarihli otopsi tutanaklarında tespit edilen yaraların sanığın savunmasında belirttiği şekilde ayakta duran maktülün kendiliğinden düşmesi nedeniyle başını duvara ve yerdeki beton zemine çarpması sonucu oluşup oluşmayacağı, şayet kafaya sert bir cisim vurulmak suretiyle meydana getirilmiş ise birden fazla darbe ile meydana getirilip getirilmediği konusunda ayrıntılı rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, adli tıp uzmanı tarafından verilen 14.08.2012 tarihli yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 07/04/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31373, Karar No: 2015/26511, Tarih: 23.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31373 E.  ,  2015/26511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının devredilen ... Belediyesinde belediyenin kurduğu davalı şirket işçisi olarak atölye işlerinde çalıştığını, 6360 sayılı Yasa ile hem belediyenin hem de çalıştıkları şirketin ... Büyükşehir Belediyesine devredildiğini, devirden sonra emir ve talimatları Büyükşehir Belediyesi yetkililerinden alarak davacı ve arkadaşlarının Liman İşletmesinde 28.02.2015 tarihine kadar çalıştıklarını davalı şirketçe ekonomik nedenler ve liman işletmeciliği faaliyetinin şirketin iştigal konusu olmaktan çıktığı gerekçe gösterilerek iş akitlerinin feshedildiğini, Büyükşehir Belediyesince işlerin başka bir şirket tarafından gördürülmesine karar verildiğini, davacının işe girdiğinden itibaren ... Belediyesinin asıl işlerinde çalıştırıldığını, devir nedeniyle Büyükşehir Belediyesi işçisi olduklarını ve çalıştığı işlerin devam ettiğini belirterek feshin geçersizliğine davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı İdare vekili, husumet itirazında bulunarak davacının diğer davalı şirket işçisi olarak çalıştığını, her ne kadar şirket Büyükşehir Belediyesine devredilmişse de noterlikçe hisse devri yapılmayıp devir işlemlerinin kesinleşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili ise davalı şirkette otuz işçi çalışmadığını, şirketin tek faaliyet alanı liman ve yat işletmeciliği alanının kapatıldığını, davacıları istihdam olanağının kalmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı şirket vekili ise davalı şirkette otuz işçi çalışmadığını, şirketin tek faaliyet alanı liman ve yat işletmeciliği alanının kapatıldığını, davacıları istihdam olanağının kalmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacıların ... İnşaat Tic.Ltd.Şti. bünyesinde işçi olarak çalıştığı, çalışan bu işçilerin limanda görev yaptığı, ... Limanının 6360 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce ... Belediye Başkanlığı tarafından işletildiği, ... İnşaat Tic.Ltd.Şti'.nin 6360 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce en büyük ortağının %92 hisse ile ... Belediye Başkanlığı olup şirketin belediye şirketi olduğu, şirket elemanlarına 6360 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce belediye başkanının emir ve talimat verdiği, 6360 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeni ile ... İnşaat Tic.Ltd.Şti.' nin 12.03.2014 tarihli ve 104 Karar nolu ... Valiliği Devir Tasfiye Komisyon Başkanlığının kararına göre Silifke İlçesi ... beldesinde bulunan ... İnşaat Tic.Ltd.Şti'nin ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına devredilmiş sayılmasına ilişkin karar alındığı, karar akabinde Ticaret Sicil Müdürlüğü kayıtlarına göre şirketin 60.400 hissesinin 60.397 hissesinin ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına devredildiği, böylece şirketin ...'nın şirketi olduğu, limanda faaliyetlerin devam ettiği, ... Liman Başkanlığına Yazılan müzekkereye verilen 21.05.2015 tarihli cevabi yazıya göre ... Belediye Başkanlığı adına ... İnşaat Tic.Ltd.Şti.tarafından işletilen Limanın 6360 sayılı Yasa gereğince ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına hak lehtarlığının geçmesi nedeni ile çalışan işçilerin işe alım ve iş akitlerinin feshinden ... Büyükşehir Başkanlığı Denizcilik Daire Başkanlığının sorumlu olduğu, belediyeye yazılan müzekkereye rağmen yeni alınan işçilerin nasıl alındığı konusunda beyanda bulunulmadığı, iş akdinin feshinin geçerli bir nedene dayanmadığı gerekçesiyle davacının ... İnşaat Tic.Ltd.Şti'ne işe iadesine, hükmedilen ücret ve tazminatların davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin gerektiğine karar verilmiştir.

6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinde tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köylerin, mevcut personelini, taşınır ve taşınmazlarını, iş makineleri ve diğer taşıtları ile kamu kurum ve kuruluşlarına olan alacak ve borçlarına katılacakları ilçe belediyesine bu Kanunun yayımlandığı tarihten itibaren bir ay içinde bildireceği (geçici m.1/2), son olarak birinci maddeye göre tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köylerin personeli, her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlarının komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluşu veya ilçe belediyesine devredileceği ve devir işleminin ilk mahalli idareler genel seçimi itibarıyla uygulamaya konulacağı (geçici m.1/3) bildirilmiştir.

Somut olayda devredilen ... Belediyesinin şirketi olan davalı ... Tic. Ltd. Şti. diğer davalı ... Başkanlığına 6360 sayılı Yasa gereği devredilmiş ve devrin ilk mahalli idareler seçimleri itibariyle uygulamaya konulacağı yasada düzenlenmiştir. Ulaştırma Bakanlığı ... Liman Başkanlığının cevap yazısına göre de hak lehtarlığının Büyükşehir Belediyesi Denizcilik Dairesi Başkanlığı sorumluluğunda olduğu belirtilmiştir. 31.03.2014 tarihinden itibaren daha önce atölye işçisi olarak ... Belediyesi Fen işlerinde ve başka işlerde çalışan davacı ve arkadaşları devirden sonra Büyükşehir Belediyesinde liman işçisi olmuşlardır. Bu nedenle Mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesi yönünde karar verilmesi isabetli olup davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değil ise de işe iadenin Büyükşehir Belediyesi İşçisi olması nedeniyle ... Büyükşehir Belediyesi'ne yapılması gerekirken yazılı gerekçe ile davalı şirkete işe iadesi isabetli olmamıştır. Bu durum kararı temyiz eden davalı ... Ltd. Şti.nin de hak alanını ilgilendirdiğinden 4857 sayılı İş Yasasının 20/3. maddesi uyarınca hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının ... Büyükşehir Belediyesi işyerine İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı ... tarafından süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminatın her iki davalının müştereken ve müteselsilen birlikte sorumlu olmak kaydı ile miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için davalı ... Başkanlığına süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5.Alınması gereken 27,70 TL harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yapmış olduğu 160.50 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

8.Kalan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine, davalı Belediyeden harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına

9.Temyiz harcının istek halinde davalı şirkete iadesine, 23.12.2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5266, Karar No: 2016/5107, Tarih: 25.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/5266 E.  ,  2016/5107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3346, Karar No: 2012/9965, Tarih: 26.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/3346 E.  ,  2012/9965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/306739

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 26/08/2010, 2010/50 (E) ve 2010/198 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs etmek ve bu suça yardım.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık M.. N.. hakkında kurulan 26.08.2010 tarihli hüküm, 01.09.2010 tarihli dilekçe ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, sanıkça verilen ve hükmün onanmasını isteyen 23.07.2012 tarihli dilekçe, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 tarih ve 2008/1-9/15 sayılı kararı uyarınca, temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık Melih müdafiinin temyiz talebinin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2) Hükmün gizli tefhim edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3) Karar gerekçesinde sanıklar Ömer, M. K. ve Ali hakkında "suça sürüklenen çocuk Melih'in bıçakla vurma iradesine katılmadıkları" denildikten sonra "suça sürüklenen çocuk Melih'in şikayetçi Kahraman'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs eylemine yardım ettiklerinin" belirtildiği ve kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmakla, hem gerekçede ve hem de gerekçe ile uygulama arasında çelişki yaratılması, Usule aykırı ve sanıklar Ömer, M. K. ve Ali müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair cihetleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle sanıklar hakkındaki hükümlerin tebliğnamedeki düşünce CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA) 26/12/2012 gününde oybirliğ ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5014, Karar No: 2013/7008, Tarih: 09.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/5014 E.  ,  2013/7008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/05/1978-30/04/1981 tarihleri arasında davalılar murisi Cezmi Sırgüveç'in işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1.5.1978 - 30.4.1981 tarihleri arasında davalılar murisine ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de; bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davacıya ait 1.5.1978 tarihli işe giriş bildirgesi davalı Kuruma 12.6.1978 tarihinde verilmiştir. 14.6.2011 tarihli ... ; “davacıya ait 1.5.1978 tarihli işe giriş bildirgesindeki imzanın işverenler murisine ait olmadığı" tespit edilmiştir.

Uyuşmazlık, davada hak düşürücü sürenin gerçekleşip gerçekleşmediği, gerçekleşmemişse, fiili çalışma olgusunun yöntemince kanıtlanmış olup olmadığı, mahkemece bu yönde yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Çalıştırılanlar, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 3. maddesinde belirtilen istisnalardan olmamak kaydıyla, 2. maddede öngörülen koşulların varlığı halinde kendiliğinden sigortalı sayılırlar.

Sigortalılar ile bunların işverenleri hakkında sigorta hak ve yükümlerinin sigortalının işe alındığı tarihten başlayacağına ilişkin norm, sigortalının kayıt altına alınabilmesi ile sonuç doğurur.

Bildirimsiz geçen çalışmaların tespitine ilişkin dava koşulları 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 79/10. maddesinde tanımlanmıştır. Bunlar; 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalı sayılma, yönetmelikte tespit edilen belgelerinin Kuruma verilmemiş ya da çalışmaların Kurumca saptanamamış olması ile anılan davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmış olması şeklinde sıralanabilir.

Sigortalı, bildirimsiz kalan çalışmalarının tespitini hak düşürücü sürenin işlemeye başladığı, hizmetin geçtiği yılın sonundan itibaren beş yıl (20.6.1987 tarihinde on yıla çıkarılmıştı. Ancak 1.6.1994 tarihinde tekrar beş yıla indirildi.) içerisinde isteyebilir. Hak düşürücü süre, bildirimsiz kalan çalışmalar yönünden öngörülmüştür.

Sigortalı, bildirimsiz kalan çalışmalarının tespitini hak düşürücü sürenin işlemeye başladığı, hizmetin geçtiği yılın sonundan itibaren beş yıl (20.6.1987 tarihinde on yıla çıkarılmıştı. Ancak 1.6.1994 tarihinde tekrar beş yıla indirildi.) içerisinde isteyebilir. Hak düşürücü süre, bildirimsiz kalan çalışmalar yönünden öngörülmüştür.

İşverenin, sigortalılara ilişkin hangi belgeleri Kuruma vermesi gerektiği Kanunun 79/1.maddesinde açıkça ifade edildiği üzere yönetmeliğe bırakılmıştır. Atıf yapılan Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde, işverence Kuruma verilecek belgeler; işe giriş bildirgesi, aylık sigorta primleri bildirgesi, dönem bordrosu vd. şeklinde sıralanmıştır. Bu belgelerden birisinin dahi Kuruma verilmiş olması veya Kurumca, fiilen ya da kayden sigortalı çalışma olgusunun tespiti halinde hak düşürücü süreden söz edilemeyecektir.

Somut olaya bakıldığında; 218273 sicil numaralı davalı işyerinden davacı adına 1.5.1978 tarihinde işe giriş bildirgesi verildiği, ancak aynı işyerinden davacının çalışmalarının bildirilmediği, davalı işyerinin 1.11.1976 tarihinde Kanun kapsamına alındığı, işe giriş bildirgesindeki imzanın davalı işyeri sahibi olan davalı işverenler murisine ait olmadığı, davacı çalışmasına ilişkin tanık beyanlarının çelişkili olduğu, ancak bu çelişkinin giderilmeden karar verildiği görülmüştür.

Uygulamada işe giriş bildirgeleri genelde, işyeri defter ve kayıtlarını tutmakla görevli kişiler tarafından hazırlanıp Kuruma verilmektedir. Bu kişiler de çoğu zaman ilgili belgeleri işyeri sahiplerine imzalatmak yerine kendileri imzalayarak Kuruma vermektedirler. Bu nedenle çalışan kişi hakkında belgelerin hazırlanıp Kuruma verilmesi ve bu belgelerin Kurum tarafından kabul edilmesi, iptal yoluna gidilmemesi; bu belgelerin doğru olduğuna karine teşkil eder. Bu belgelerin gerçek olmadığı ancak eşdeğer yazılı belge ile ispat edilebilir.

O halde, Kurum kayıtlarının doğru olduğu kabul edilerek, buna göre işlem yapılması gerekmektedir.

Yapılacak iş, ihtilaflı döneme ilişkin tüm dönem bordrolarını getirmek ve bu bordrolarda ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 09/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2602, Karar No: 2018/14393, Tarih: 17.09.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/2602 E.  ,  2018/14393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1) Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslanması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak değer biçilmesi doğru olmadığı gibi, eski satış tarihli taşınmazların emsal belirlenmesi sebebiyle bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Hükümde maddi hata sonucu davacı idare vekiline iki kez vekalet ücreti verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

2) Hükümde maddi hata sonucu davacı idare vekiline iki kez vekalet ücreti verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27578, Karar No: 2015/20859, Tarih: 18.06.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/27578 E.  ,  2015/20859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat... ... Aksak geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılan 2,50 TL kalan harcın temyiz edenden alınmasına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.