muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/57160, Karar No: 2011/43104, Tarih: 29.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/57160 E.  ,  2011/43104 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2009/3009

MAHKEMESİ : Ereğli(Konya) 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2008

NUMARASI : 2006/460 (E) ve 2008/137 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, tehdit, işyeri dokunulmazlığını ihlal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-) Katılan sanıklar K... D.. ve İ..G.. ile Ag.. Ltd. Şti vekili Av. S.. K..ın sanıklar İ..G...ve K. D.. haklarında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanıklar R.. P.., C..T.., A.. T.., S.. T.. haklarında işyeri dokunulmazlığını bozmak suçlarından kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Yokluğunda verilen ve 4.6.2008 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK’ nun 310. Maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 12.6.2008 tarihli hakim havalesini içeren dilekçe ile temyiz eden katılan sanık vekilinin temyiz isteminin aynı kanunun 317. Maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-) Sanık N.. Ö.. hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanık hakkında tehdit suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre, temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3-) Katılan sanıklar Ö.. A.., A.. A.., İ.. A.. haklarında işyeri dokunulmazlığını bozmak ve kasten yaralama suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

5271 Sayılı CMK.’nun 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 Sayılı CMK.nun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

4-) Sanıklar R.. P.., C..T.., A.. T.., S.. T.. haklarında işyeri dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

4-) Sanıklar R.. P.., C..T.., A.. T.., S.. T.. haklarında işyeri dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanıkların atılı suçu kabul etmeyerek olaya karışmadıklarını, seyir amacıyla olay yerinde bulunduklarını savunmaları, tanıklar N.. N.. la A..E.. ın sanıkların savunmalarını doğrulayarak sanıkların fabrika içerisine girmediklerini beyan etmeleri, katılan sanık K.. D.. tüm sanıkların bahçede olduğunu, katılan sanık İsa Göçen sanıkların bir kısmının bahçede, bir kısmının idare binasında olduğunu, sanık O.. D..’ in sanıklardan S.. T..’ ın bahçede olduğunu, diğerlerini gördüğünü hatırlamadığını, sanık E.. A..’ nın da yirmi, yirmibeş kişinin içeride olduğunu savunması ve adı geçen sanıkların soruşturma evresinde düzenlenen teşhis tutanağını hatırlamadıklarını, beyan etmeleri, 24.9.2006 tarihli teşhis tutanağında katılan sanıklar İsa Göçen, K.. D.. ve E.. A..’ nın sanıkların fabrikanın içerisine girdiklerini beyan etmeleri ancak tutanağın bu sanıklar tarafından imzalanmadığının anlaşılması, tutanak tanıkları Turan Turhan ve Aydın Özdemir’ in tutanak içeriğini doğrulamaları karşısında, katılan sanıklar K.. D.., İsa Göçen, sanık E.. A.. ve O.. D.. ile diğer sanıklar Rakip

Peynirci, C..T.., A.. T.. ve S.. T.. yeniden yüzleştirilerek sanıklar arasındaki ve tutanak düzenleyicilerle tanık beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeye çalışılarak, sanıkları yakaladıkları anlaşılan polis memurları R.. Ü.. S...K.. ve Y..K..’ ın sanıkların olay sırasında bulundukları yer ile ilgili bilgilerine başvurulup Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/161 Esas sayılı dosyasıda getirtilip incelenerek, tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip hangisine hangi nedenle üstünlük tanındığı da irdelenerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Katılan M..E.. Ö.. vekili, Sanıklar Ö.. A.., A.. A.., İ.. A.. müdafii, Sanık N.. Ö.. vekili, Katılanlar İ..G.. K.. D.. ve A.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19985, Karar No: 2014/22114, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/19985 E.  ,  2014/22114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 18. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2014

NUMARASI : 2013/1091-2014/158

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10653, Karar No: 2015/8459, Tarih: 11.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/10653 E.  ,  2015/8459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 10/03/2014

Numarası : 2013/134-2014/173

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı M.. B..'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı idarenin alt işverenlerinde aralıksız olarak çalıştığını, iş akdinin davalı şirket tarafından haksız ve nedensiz şekilde feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, mahkemece davalıdan karar harcı alınması ayrıca harcın yargılama giderleri içine katılarak harçla sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının 4,5 ve 6. numaralı bentlerinin silinerek yerine;

“ 4-Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

5-Davacı tarafından yatırılan 52,35 TL harcın istek halinde davacıya iadesine,

7-Davacı tarafından yapılan toplam 298,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 11/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21454, Karar No: 2017/7387, Tarih: 30.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/21454 E.  ,  2017/7387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 21. maddesi olup, Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesinde; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır…” düzenlemesi getirilmiştir.

27.01.2010 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucu % 17,2 oranında malül kalan sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirlerin, ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin ve yapılan tedavi masraflarının tahsilinin istendiği davada, mahkemece, davalı işveren TTK Genel Müdürlüğünün % 30 ve kazalı sigortalının % 70 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kabulüne dair hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamında, Mahkemece, öncelikle kazalı sigortalı ve tanık Yusuf Geldi'nin 25.09.2014 tarihli ... Raporundaki ifadeleri de gözetilmek suretiyle maddi olgu tam olarak belirlenip, olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden yeniden oluşa uygun bir kusur raporu alınmalı, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Ayrıca, gerçek zarar hesap raporunun kazalının yeraltı maden işçisi olarak çalıştığı, yaptığı iş itibariyle çalışmasının yer altında mı yoksa yer üstünde mi geçtiği veya yeraltında ne kadar süre ile ve hangi işi yaparak çalıştığı, bu bağlamda yer altı çalışma koşullarına göre yaş ve çalışma dönemleri gözetilerek düzenlenmemiş olması da usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Mahkemenin, bu maddi ve hukuki olguları dikkate almaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3233, Karar No: 2019/6120, Tarih: 28.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/3233 E.  ,  2019/6120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, müştekiye ait lokantaya girerek cep telefonunu çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1. maddesi gereğince uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği şikayetçiye ait lokantaya, açık halde iken gündüzden sayılan saat 18.00 sıralarında girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, atılı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10594, Karar No: 2017/259, Tarih: 19.01.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/10594 E.  ,  2017/259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yurtdışındaki işe giriş tarihinin 23/07/1981 olduğunun ve bunun Türkiye'de sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun tespitine, Kurum işleminin iptaline, emekli olabileceğinin tespitine, tahsis talep tarihi üzerinden maaş bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının Almanya’da sigortaya giriş tarihi olan 23.07.1981 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespiti ile tahsis talep tarihi üzerinden yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; 30/05/1962 doğumlu davacının yurt dışı Almanya'da geçen hizmetlerine ilişkin olarak düzenlenen hizmet cetvelinde 23/07/1981-31/12/2015 tarihleri arasında PF ( Pflichtbeitrag / Mecburi prim ) kodunda sigortalılık hizmet sürelerinin bulunduğu, davacının yurt içinde 28/08/2013-30/08/2013 tarihleri arasında 5510 sayılı 4/1-(a) bendi kapsamında (3) günlük sigortalılık hizmetinin bulunduğu, yurt dışında geçen hizmet sürelerinden 23/07/1981-23/09/1995 tarihleri arasında geçen 5101 günlük sigortalılık hizmet süresini borçlandığı, 23/05/2014 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu, Kurum tarafından borçlanma tarihi gözönünde bulundurularak yapılan değerlendirme neticesi davacının ilk işe giriş tarihinin 27/06/1999 tarihi olarak belirlendiği ve bu nedenle talep tarihi itibariyle yaşlılık aylığı koşullarını sağlayamayan davacının tahsis talebinin reddolunduğu anlaşılmaktadır.

3201 sayılı Kanun’un 6/A-(a) bendine göre bu Kanuna göre değerlendirilen sürelere istinaden aylık tahsisi yapılabilmesi için yurda kesin dönülmüş olması şarttır. Kanun’un 6/B fıkrasının 1.cümlesine göre bu Kanun hükümlerinden yararlanmak suretiyle aylık bağlananlardan tekrar yurt dışında yabancı ülke mevzuatına tabi çalışanlar, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği alanların aylıkları, tekrar çalışmaya başladıkları veya ikamete dayalı bir ödenek almaya başladıkları tarihten itibaren kesilir. Türkiye'de sigortalı olarak çalışmaya başlayanlar hakkında 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun sosyal güvenlik destek primine tabi olarak çalışılmasına ilişkin hükümleri uygulanır.

Kesin dönüş kavramının tanımı Yönetmelik'in "Tanımlar" başlıklı 4.maddesinin (d) bendinde yapılmıştır. Buna göre kesin dönüş; aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade eder. Bu tanımda geçen sosyal sigorta ödeneği deyiminden; çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ikamete dayalı ödenekler, sosyal yardım ödeneği deyiminden ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlaşılmalıdır.

Yurda kesin dönüş, yurt dışında çalışan Türk vatandaşlarının, çalışma hayatına yönelik tüm ilişkilerini gerek çalıştığı işyerleri ve gerekse ilgili olduğu tüm sosyal güvenlik kuruluşları yönünden sona erdirerek yerleşmek ve sosyal güvenliklerini burada sağlamak üzere Türkiye’ye dönüş yapmalarını ifade eder. Kısaca, “yurt dışı çalışma ilişkisinin ve bu bağlamda sosyal güvenlik kurumlarıyla sigortalı ilişkinin sona ermesi”dir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.10.1997 gün ve 1997/10-588-857 E.K ve 1998/10-645 E. 1999-237 K.)

Yurda kesin dönüş koşulu borçlanma yoluyla aylık talebinde bulunanların tümü için geçerli olup evli olsun yada olmasın yurt dışında ev kadını olarak bulunan Türk vatandaşlarının da aylık tahsisi için yurda kesin dönüş yapmaları gerekir. Bu konuda kanun koyucu tarafından ev kadınları yararına herhangi bir ayırıma gidilmemiştir.

Yurt dışında işçi sıfatıyla çalışma hayatıyla ilgili tüm bağlarını ve ilişkisini bitirmeden geçici sürelerle yurda giriş yapmak ve yabancı ülke sosyal güvenlik kuruluşlarından yardım almak kesin dönüş yapıldığı anlamına gelmez. Sigortalının yaşlılık aylığı talep tarihinde yurt dışında bulunması aylık talep etmesine engel olmadığı gibi yurt dışında bulunmak tek başına yurda kesin dönüş yapılmadığı anlamına gelmez.

Yurt dışında yaşlılık veya maluliyet aylığı bağlanması, çalışma ve sigortalı ilişkisinin sona erdiğini gösterdiğinden kesin dönüşe karinedir. İşçinin, çalıştığı ülkeden işsizlik yardımı, hastalık, geçici işgöremezlik ve benzeri çalışmaya veya sigortalılığa dayalı yardımlar alması halinde sigortalının kesin dönüş yapmadığı kabul edilmelidir.

İkamet şartına bağlı olmayan sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği kesin dönüşe engel değildir.