muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3353, Karar No: 2017/6734, Tarih: 09.10.2017

**19. Hukuk Dairesi         2017/3353 E.  ,  2017/6734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 13/06/2016 tarih 2016/2136 Esas 2016/10531 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 09/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3665, Karar No: 2023/5892, Tarih: 05.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/3665 E.  ,  2023/5892 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2312 E., 2023/276 K.

...

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/781 E., 2022/515 K.

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; tarafların boşandıklarını, kararın kesinleştiğini, evlilik birliğinde hiç bir sorun yokken dosyada tanık olan M. Ö. ve İ. T.'nin kumpasları sonucu bittiğini, bu kumpasların mahkeme kararı ile kesinlik kazandığını, yargılama sonucunda bir kusuru olmadığı halde aleyhine bir çok karar verildiğini, iki çocuğun mağdur edildiğini, tüm bu kumpas kuran kişiler tarafından hakkında uydurdukları iftira olayları sonucu birçok karar ve kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, boşanma dosyasındaki tanıkların da kumpasın birer parçası olduğunu, davalı ...'nın dava süresince oğlu ... ile yazışmalarında boşanmak istemiyorum, baban değerli, seni kızımı babanı da kaybetmek istemem şeklinde facebook mesajları attığını, 05.04.2017 tarihinde gelmezsen gelme ocağıma incir ağacı diktin gitme benden uzaklara düşürürler tuzaklara bıktım nazlarından yeter oo nabim diyerek ...'nın tuzak kurduğunu itiraf ettiğini, tüm bu mesajlarda kumpas kurulduğunu tüm iddiaların yalan olduğunu dosyada tanık olan kişilerin örgütlü bir şekilde hareket ederek evliliği koparmak uğruna bitirdiklerini, 02.02.2016 tarihinde tanıklar M. ve İ.'nin eski eşini Polis Merkezine göndererek kendisini gizli numaradan arayıp tehdit ettiği iddiası ile şikayetçi yaptığını, hakkında 6 ay uzaklaştırma kararı çıkarttığını, başka tarihte yine zorla eski eşini yine gizli numaradan aradığını tehdit ettiğini iddia ederek ifade verdirip tedbiri ihlal ettiği iddiası ile zorlama hapsine tabi tutulmasını istediğini, haksız yere koruma tedbirleri uygulandığını, idari soruşturma geçirmesine neden olduğunu, 2016 yılında kızını görmek için polis hattını arayarak kızını görmek için geldiğini karşı tarafın iftira ve saldırılarına maruz kalmamak için bir ekibin yardımcı olmasını istediğinde bir ekibin karşı tarafın ikametine kendisi ile aynı zamanda geldiğini ve çocuğunu almak için polis ekiplerinin ikamete çıktığını, davalı ...'nın M. ve İ.'nin baskısı ile çocuğu vermediğini, sinir ve öfkeyle hakaretlerde bulunduğunu, bu kişilerin suç uydurup davalıyı şikayetçi yaptıklarını, kaldı ki kendisinin karşı tarafın iftiralarına sürekli maruz kaldığı için hiçbir zaman Bahçe ilçesine giderken silahını yanına almadığını, çocuğunu da polis eşliğinde görmeye gittiğini, uydurma olaylarla yalan tanıklık yapıldığını, boşanma aşamasında delil üretme çabası içinde olduklarını, boşanma davası açılmadan aleyhine ileri sürecekleri hiç bir konu yokken davalı ...'nın tüm iddiaları yalanlayıp boşanmak istemiyorum derken yani evlilik birliğini bozacak hiçbir kusuru olmazken davada tanık olanlardan para koparmak uğruna kumpas kurarak boşanmayı sağlamış olduklarından bunun yanında davalı ve tanıkları hakkında verilen mahkeme kararları ile yeni delil ortaya çıktığını, yargılamanın iadesi kararı verilerek yeniden yargılamanın yapılmasını, aleyhine olan hususların reddine, nafakaların ve tazminatları kaldırılmasına, ortak çocukların velâyetinin tarafına verilmesine karar verilmesinin talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının yeniden yargılama talep etmesini kabul etmediklerini, söz konusu davada yargılamanın yenilenmesini gerektirecek şartlar oluşmadığını, davacının yenileme dava dilekçesinde ileri sürdüğü hususları kabul etmediklerini, müvekkilinin boşanmama talebinin söz konusu olmadığını, davacının kötü niyetli olarak, şuan halihazırda aleyhine açılmış davalar nedeni ile yeniden yargılamayı talep ettiğini, davacının müvekkiline zarar vermek kastı ile davada yenileme talep ettiğini, davacının daha önce de müvekkiline zarar vermek kastı ile velâyet değiştirilmesi davası açarak müvekkil ile birlikte yaşayan kız çocuğunu almak istediğini fakat davanın reddedildiğini, akabinde Mahkeme nezdinde yeniden yargılama talep ettiğini, davacı tarafından sunulan mesajlaşmaları kabul etmediklerini, söz konusu mesajları kim olduğu bilinmeyen kişi tarafından gönderildiğini belirterek davacının kötüniyetle talep ettiği yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; yargılamanın iadesi şartlarının oluşmadığı, davacı her ne kadar velayetin değiştirilmesini ve nafakanın kaldırılması talebinde bulunmuş ise de, bu talepler hakkında usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığı gibi velayetin değiştirilmesi ve nafakanın kaldırılmasını gerektirecek bir durumun da olmadığı gerekçesiyle yargılamanın iadesi talebinin reddine, velayetin değiştirilmesi ve nafakanın kaldırılması taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğu, davalının ve yakın çevresinin düzgün giden evliliğini para koparmak uğruna kumpaslar kurarak boşanmayı sağladığını, boşanma davası devam ederken dokuz ayrı yerde ve farklı zamanlarda hakkında davaların açıldığı, bu yargılamaların boşanma sonuçlandıktan sonra bittiğini, yargılamanın iadesi gerektiğini, davalının cevap dilekçesinde hiçbir iddiaya itiraz etmediğini, hatta iddialarının ve iftiralarının Mahkeme kararları ile aksinin ispat olunduğunu, ayrıldıklarında küçük yaşta bulunan ortak çocukları...'ye hayal ürünü suçlamalar yaptırarak Mahkemeyi yanılttığı, davalıya yoksulluk nafakası bağlanırken babasından kalan maaşı azaltarak söylediği, bu maaşın kesilmemesi için resmi evlilik yapmadan imam nikahlı olarak yaşadığı, hatta bazı yerlerde sigortalı olarak çalıştığı göz önüne alınıp, sosyal ekonomik durum araştırması yapılmadan nafaka bağlandığı, velayetin değiştirilmesi konusunda çocukların üstün yararı gözetilmeden karar verildiği, boşanma dosyasının devamı olduğunu düşündüğü bu davada yeniden vekâlet ücretine hükmedilmesinin mükerrer vekâlet ücreti tayini olduğunu, yargılamanın iadesi kararı verilerek, nafakanın kaldırılması, velayetin değiştirilmesi gerektiğinin ileri sürerek; davanın reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamanın, davanın ve taleplerin reddine ilişkin karar ve karar gerekçesinin toplanan tüm delillere, usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davacı erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla boşanma davasında yargılamanın iadesine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek yargılamanın iadesi talebinin reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafından açılan yargılamanın iadesi davasında yargılamanın iadesi yasal koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu, 370 inci ve 371 inci ve 375 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafından açılan yargılamanın iadesi davasında yargılamanın iadesi yasal koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu, 370 inci ve 371 inci ve 375 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/12539, Karar No: 2018/7679, Tarih: 04.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/12539 E.  ,  2018/7679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nun 89/4, 62, 50, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hapis cezası ile para cezasının seçimlik olarak düzenlendiği TCK’nın 89/1. maddesi gereğince hapis cezası tercih edilerek uygulama yapılması karşısında, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeyerek TCK’nın 50/2. maddesine muhalefet edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin ceza miktarına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemesi, lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirlenmemesi suretiyle TCK‘nın 52/3.maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 10 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK‘nın 50/1-a.maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK‘nın 52/3.maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 300 tam gün olarak belirlenmesine, TCK‘nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 6.000 TLadli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4488, Karar No: 2022/6939, Tarih: 06.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2020/4488 E.  ,  2022/6939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında beraat; sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... İdaresi vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ...'nın şoförlüğünü, sanık ...'un ise muavinliğini yaptığı yolcu otobüsünün zulalı bölümünde 415 karton kaçak sigara ele geçirildiği olayda, sanık ...'un savunmasında araçta yakalanan suça konu kaçak kaçak sigaraları kendisinin koyduğunu beyan ettiği, sanık ...'nın ise savunmasında diğer sanık ...'un aracın sahibi olduğunu ve onunda kaçak sigaralardan haberi olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; öncelikle muavin olan sanık ...'a şoför olan diğer sanıkların kaçak sigaralardan haberdar olup olmadıkları sorularak ve aracın sahibi araştırılarak; sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde atılı suçu birlikte işleyip işlemedikleri hususu açıklığa kavuşturularak haklarında karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik incelemeyle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1-Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra aynı Yasanın 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

II) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1-Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra aynı Yasanın 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

3-TCK'nun 53. maddesinin uygulanması açısından 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı gözönünde bulundurularak hüküm oluşturulmasının gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1490, Karar No: 2025/1398, Tarih: 03.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2024/1490 E.  ,  2025/1398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/141 E., 2023/447 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Düşme, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nde yapılan incelemede, 26.10.2023 tarihinde süresinde ve usulüne uygun olarak katılan İdare vekilinin kararı temyiz ettiği anlaşılmakla tebliğnameye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 03.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7936, Karar No: 2019/10065, Tarih: 26.06.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7936 E.  ,  2019/10065 K.**

**"İçtihat Metni"**

5'inci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 27 Ocak 2010 tarihli ve Esas 2010/234, Karar 2010/14 sayılı kararı aleyhine Milli Savunma Bakanlığının 21.03.2017 tarihli, ...YRD.: 51393309-9010-1958-17/As. Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt. D. Rap. Tet. ve İşl. Ş. (26-B-66-17) sayılı “Kanun Yararına Bozma istemi” konulu yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/11/2018 gün ve 2018/23816 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1) 5'inci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin askeri eşyayı kasten tahrip etmek ve gözetim altında bulunduğu görevlilerin elinden kaçmak suçlarından sanık P. Er ... hakkındaki 2010/234 Esas sayılı dava dosyası incelenmiştir.

2) 5'inci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 27 Ocak 2010 tarihli, 2010/234-14, Esas ve Karar sayılı hükmü ile; sanığın 25.09.2007 tarihinde askeri eşyayı kasten tahrip etmek suçunu işlediği sabit görülerek, eylemine uyan ASCK'nin 130/1 ve TCK'nin 62'inci maddeleri uyarınca iki ay on beş gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 25.09.2007 tarihinde gözetim altında bulunduğu görevlilerin elinden kaçmak suçunu işlediği sabit görülerek, eylemine uyan ASCK'nin 76/1 delaletiyle TCK'nin 292/1'inci ve 62'inci maddeleri uyarınca beş ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nin 231'inci maddesi uyarınca iş bu hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Süresi içinde itiraz edilmeyen bu karar, 27 Temmuz 2010 tarihi itibariyle kesinleştirilmiştir.

3) Dosyanın incelenmesinde; sanığın, Silifke Sulh Ceza Mahkemesinin 10.03.2005 tarihli, 2004/1109-221 Esas ve Karar sayılı kararı ile, 13 Kasım 2004 tarihinde hakaret suçunu işlediği sabit görülerek adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın 11.04.2005 tarihinde kesinleştiği, adli sicilden silinme süresi tamamlanmadan önce, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına konu askeri eşyayı kasten tahrip etmek ve gözetim altında bulunduğu görevlilerin elinden kaçmak suçlarının işlenmiş olması karşısında, hükümlü hakkında müsnet suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin CMK'nin 231/6-a maddesinde öngörülen sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması şeklindeki objektif koşulun somut olayda gerçekleşmemesi nedeniyle, kanuna aykırılık oluşturduğu değerlendirilmiştir.

4) Bu nedenle, bahse konu dava dosyası EK-A'da gönderilmiş olup, 5'inci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 27 Ocak 2010 tarihli, 2010/234-14, Esas ve Karar sayılı kararının bozulması için, 353 sayılı Kanun'un 243'üncü maddesi gereğince Askerî Yargıtay Başkanlığına başvurulması...” istenilmekle;

4) Bu nedenle, bahse konu dava dosyası EK-A'da gönderilmiş olup, 5'inci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 27 Ocak 2010 tarihli, 2010/234-14, Esas ve Karar sayılı kararının bozulması için, 353 sayılı Kanun'un 243'üncü maddesi gereğince Askerî Yargıtay Başkanlığına başvurulması...” istenilmekle;

Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, 5'inci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 27 Ocak 2010 tarihli ve Esas 2010/234, Karar 2010/14 sayılı kararının CMK’nin 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı CMK’nin 223. maddesinde tanımlanan ve davanın esasını çözen karar niteliğinde olmadığından müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 26/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.