muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3867, Karar No: 2012/7541, Tarih: -

**6. Hukuk Dairesi         2012/3867 E.  ,  2012/7541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki balıkçı barınağının yasal zorunluluk nedeni ile esaslı tamiri karşılığı olarak her yılın gayrisafi iradından % 10 oranında hazineye ödenmesi gereken hazine payı bedelinin belediyeden tahsili istemine ilişkindir. Hakem sıfatı ile verilen kararda, söz konusu taşınmaz belediye tarafından kiralanmadığından davanın reddine karar verilmiş, karar davacı maliye hazinesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

29.06.1938 tarihli 3533 Sayılı Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler Ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere Ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yolu İle Halli Hakkındaki Kanunun 6. Maddesine göre hakemler tarafından verilen kararlar kati'dir ve tescile tabi değildir. Aleyhlerine hiçbir makam veya mahkemeye müracaat edilemez. Ancak 4. Maddede yazılı hakem tarafından verilmiş olan karara karşı yeniden tetkiki icap ettirecek haklı sebeplerin mevcudiyeti halinde kararın tebliği tarihinden itibaren 30 gün içinde kararı veren hakeme itiraz olunabilir hükmü düzenlenmiştir. Bu nedenle 3533 sayılı kanunun 6. maddesi gereğince bu kanun uyarınca hakem sıfatı ile verilen kararların temyiz edilebilme kabiliyetleri yoktur, sadece itirazı mümkündür. Söz konusu karar temyiz edilemeyeceğinden temyiz dilekçesi itiraz niteliğinde olduğunun kabulü ile isteğin hakemce incelenmesi gerekir.

SONUÇ: Gerekli inceleme hakemce yapılmak üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE , 21.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22152, Karar No: 2016/1036, Tarih: 28.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/22152 E.  ,  2016/1036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Birleşen ve asıl dava; 506 sayılı Kanunun 9,10, 87, 26. maddeleri uyarınca iş kazası sonucu hayatını kaybeden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve ödenen cenaze gideri nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş, ilamında belirtildiği şekilde, davalı ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan ... vekilleri ile ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekili ve davalı ...'in tüm, davacı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 9,10 ve 26. maddeleri olup, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davacı Kurum, davada 506 sayılı Kanunun 10. maddesi uyarınca istemde bulunduğu halde, sigortalının işe giriş tarihi ve işe girişinin süresinde Kuruma bildirilip bildirilmediği yöntemince araştırılmamıştır.

İş kazasının vuku bulduğu tarihte yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın 9. maddesi ile , “İşveren çalıştıracağı kimseleri, işe başlatmadan önce örneği Kurumca hazırlanacak işe giriş bildirgeleriyle Kuruma doğrudan bildirmekle veya bu belgeleri iadeli-taahhütlü olarak göndermekle yükümlüdür. İnşaat işyerlerinde işe başlatılacak kimseler için işe başlatıldığı gün Kuruma veya iadeli-taahhütlü olarak postaya verilen işe giriş bildirgeleri ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilen işyerlerinde işe alınan işçiler için en geç bir ay içinde Kuruma verilen veya iadeli taahhütlü olarak gönderilen işe giriş bildirgeleri de süresi içinde verilmiş sayılır.” hükmü getirilmiş.

anılan Yasanın 10. maddesinde de, “sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde Kuruma bildirilmemesi halinde bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tesbit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililerin sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Sigortalı çalıştırmaya başlandığı Kuruma bildirilmiş veya bu husus Kurumca tesbit edilmiş olmakla beraber, yeniden işe alınan sigortalılardan, süresi içinde Kuruma bildirilmeyenler için de, iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde gerekli sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Sigortalı çalıştırmaya başlandığı Kuruma bildirilmiş veya bu husus Kurumca tesbit edilmiş olmakla beraber, yeniden işe alınan sigortalılardan, süresi içinde Kuruma bildirilmeyenler için de, iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde gerekli sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Ancak, yukarıdaki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22 nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesap edilecek sermaye değerleri tutarı, 26 ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Davalı işverenin 506 sayılı Kanunun 10. maddesine göre sorumluluğu; kusursuzluk ilkesine dayanır. İş kazasında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemişse, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından 10.maddeye göre sorumlu tutulması gerekir.

İşverenin, 506 sayılı Yasanın 10. maddesine dayalı tazmin sorumluluğunun sınırlarının belirlenmesi konusuna çözüm getiren, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 15.03.1995 T., 1994/800 E., 1995/166 K. sayılı ilamında “...Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş, hak sahiplerinin işverenden isteyebileceği tazminat (tavan) miktarını önce kusur durumunu hiç gözetmeksizin belirlemek ve belirlenen tazminat miktarını geçmemek üzere davalının olaydaki kusursuzluğu dikkate alınarak Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uygulanarak varılacak sonuç uyarınca rücu alacağına hükmetme...” gereği öngörülmüş olup; işverenin sorumluluk sınırlarının belirlenmesinde, kendisinin kusurlu olup olmaması etkili bulunmakta, işverenin kusursuz bulunduğu durumlarda, ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı olarak ortaya çıkan tazminat tavanından, Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca, % 50'den aşağı olmamak üzere indirim yapılarak, işverenin sorumlu olduğu tazminat tutarının belirlenmesi gerekmektedir.

İşverenin, 506 sayılı Kanunun 26. maddesi yanında 10. maddesi uyarınca da sorumlu tutulması gerektiğinin tespiti halinde ise, işverenin %100 kusurlu olduğu kabul edilerek, hesaplanacak maddi tazminat miktarından, Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uyarınca sigortalının kusurunun %50’sinden az olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, 506 sayılı Yasanın 9 ve 10. maddeleri kapsamında, işverenin sorumluluğu irdelenmeksizin, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-) Kabule göre ise; hükme esas alınan hesap bilirkişisi raporunda, sigortalının hak sahiplerinden Hülya Özdemir'e bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerli tutarının kusur karşılığı hesaplanırken sonuç kısmında maddi hata ile eksik tutar belirlenmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-) Kabule göre ise; hükme esas alınan hesap bilirkişisi raporunda, sigortalının hak sahiplerinden Hülya Özdemir'e bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerli tutarının kusur karşılığı hesaplanırken sonuç kısmında maddi hata ile eksik tutar belirlenmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde; davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 28.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2416, Karar No: 2011/4863, Tarih: 25.07.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/2416 E.  ,  2011/4863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 30.05.1997 tarihli kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca bir kısım arsa sahibi davacılar tarafından inşaatta eksik bırakılan işlerin bedeli, kira, ceza ve vergi alacağının tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm, davalının sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilince dosyaya sunulan ve imza ve içeriklerine karşı çıkılmayan 15.10.2001 tarihli kapanış protokolünde belirtilen eksik imalâtların dışında davacıların davalıyı ibra ettikleri, yine 08.10.2003 tarihli ibranameyi imzalayan davacı ...’nın da davalıyı sözleşmeden kaynaklanan her türlü alacaklarından dolayı ibra ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece ibraname sebebiyle Süha tarafından açılan davanın tamamen reddi gerekmektedir. Davacılar ... mirasçıları ve ... ise 15.09.2001 tarihli kapanış protokolünde eksik bırakılan ve davalı tarafından gerçekleştirilmediği anlaşılıp, bilirkişilerce 18.000,00 TL’lik imalât eksikliğinden dolayı talepte bulunabilir iseler de, davacılar dışında arsa sahipleri de sözleşmede yer aldıklarından ve davacılara sözleşmedeki paylarından fazla alacağa hükmedilmiş olduğundan, davalının temyiz itirazları bu nedenle haklı bulunmaktadır.

Bu nedenle mahkemece yapılması gereken iş; davacı ... tarafından açılan davanın reddine, davacılar ... mirasçıları ve ... yönünden ise eksik imalât bedelinden sözleşmedeki payları oranında hesaplanarak davalıdan tahsiline karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacıların tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı şirket yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 25.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4615, Karar No: 2015/4847, Tarih: 24.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/4615 E.  ,  2015/4847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya ait takip dosyasında haczedilen paranın dağıtılmasına ilişkin sıra cetvelinin usulsüz olduğunu, borçlu tarafından takip başlatılmadan önce icra dosyasındaki alacağının şikayet olunanca haczinin geçersiz olduğunu, şikayet olunanın hacizlerinin usulsüz olması nedeniyle müvekkilinin...10. İcra Müdürlüğü'nün 2009/10898 ve 2009/10899 esas sayılı dosyalarına pay ayrılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçiye ait ...10. İcra Müdürlüğü'nün 2009/10899 Esas sayılı dosyasından konulmuş bir haciz bulunmadığını,...10. İcra Müdürlüğü'nün 2009/10898 Esas sayılı dosyasındaki takibin zamanaşımına uğraması nedeniyle icranın geri bırakılmasına karar verildiğini, müvekkilinin 2009 yılındaki hacizlerle değil 27.11.2011 tarihli hacizlerle sıra cetvelinde yer aldığını, şikayetçinin 10899 esas sayılı dosyadaki haczinin bu tarihten sonra olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; şikayet olunana ait takip dosyalarında istenen 22.12.2009 tarihli hacizlerin takip dosyasının açılmasından sonra 25.12.2009 tarihinde işleme alındığı, bundan sonra 27.11.2011 tarihinde yeniden haciz konduğu, şikayeçiye ait...10. İcra Müdürlüğü'nün 2012/5142(2009/10899) esas sayılı dosyasından 28.05.2012 tarihinde haciz konulduğunu,...10. İcra Müdürlüğü'nün 2009/10898 esas sayılı dosyasında zamanaşımı nedeniyle icrasının geri bırakıldığı, şikayetçinin daha önce borçlu sigorta şirketine yazdığı yazıların geçerli bir haciz anlamına gelmediği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16872, Karar No: 2024/1232, Tarih: 06.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/16872 E.  ,  2024/1232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/493 E., 2022/687 K.

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Tebliğnameye konu ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nde (UYAP) bulunan dosyanın Bartın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/493 Esas 2022/687 Karar sayılı dosyası olduğu, bu dosyanın konusunun sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere ilişkin olduğu, fiziki dosyanın ve temyiz talebinin ise Bartın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/494 Esas 2022/664 Karar sayılı dosyasına konu Turhan Yangın hakkında tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin olduğunun anlaşılması nedeniyle, UYAP kayıtlarının düzeltilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, bu eksiklik giderildikten sonra ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 06.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17375, Karar No: 2022/1958, Tarih: 23.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/17375 E.  ,  2022/1958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/10/2020 tarihli ve 2019/425 esas, 2020/408 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 06/07/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 23/05/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının tarihsiz ve 2014/25249 soruşturma, 2014/199 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına,erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına kesin olarak karar verildiği, kararın doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, MERNİS adresinde 01/12/2014 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilerek tedbirin infazı için İstanbul Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- İstanbul Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, infaz işlemleri devam ederken 14/01/2015 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine erteleme kararının kaldırılarak Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 24/04/2015 tarihli ve 2014/25249 soruşturma, 2015/4765 esas ve 2015/4389 sayılı iddianamesi ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

3- Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/02/2016 tarihli ve 2015/280 esas, 2016/123 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetime tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 08/03/2016 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

4-Sanığın denetim süresi içerisinde 13/06/2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, İstanbul 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/04/2019 tarihli ve 2018/623 esas, 2019/358 sayılı kararı ile cezalandırıldığının ihbar edilmesi üzerine;

4-Sanığın denetim süresi içerisinde 13/06/2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, İstanbul 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/04/2019 tarihli ve 2018/623 esas, 2019/358 sayılı kararı ile cezalandırıldığının ihbar edilmesi üzerine;

Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 28/10/2020 tarihli ve 2019/425 esas, 2020/408 sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 22/01/2021 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen tarihsiz ve 2014/25249 soruşturma, 2014/199 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmadığı gerekçesiyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/02/2016 tarihli ve 2015/280 esas, 2016/123 sayılı kararının 08/03/2016 tarihinde kesinleşmesini müteâkip, sanığın denetim süresi içerisinde 13/06/2018 tarihinde işlenen kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/10/2020 tarihli ve 2019/425 esas, 2020/408 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 26/05/2016 tarihli ve 2016/1582 esas, 2016/3201 karar sayılı ve Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 16/05/2016 tarihli ve 2016/927 esas, 2016/4447 karar sayılı ilâmlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, şüpheli hakkında Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen tarihsiz kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar her ne kadar şüpheliye 01/12/2014 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, anılan kararın kesin olarak verildiği, şüpheliye anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru ... tanınmadığı, bu nedenle yapılan tebligatın geçerli olmadığı cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/10/2020 tarihli ve 2019/425 esas, 2020/408 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında, 23/05/2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen tarihsiz ve 2014/25249 soruşturma, 2014/199 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı takiben, şüphelinin erteleme süresi içerisinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/02/2016 tarihli ve 2015/280 esas, 2016/123 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 08/03/2016 tarihinde kesinleşmesinden sonra sanığın denetim süresi içerisinde 13/06/2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/10/2020 tarihli ve 2019/425 esas, 2020/408 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.