muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9103, Karar No: 2023/10642, Tarih: 06.12.2023

kararı verilebilmesi için suç kanunda sayılan suçlardan olması gerektiği, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması gerektiği, başka yolla delil elde edilme imkânının bulunmaması ve ağır ceza mahkemesi tarafından oy birliğiyle kararı gerektiği, Bitlis Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık ... ile temyiz incelemesi dışı uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan hakkında verilen beraat kararı kesinleşen sanık ... 'ün fikir ve eylem birliği içeresinde 09.06.2015 tarihinde Van iline giderek ..... isimli şahıstan metamfetamin satın aldıkları, sanık ...'in ... isimli şahsa uyuşturucu madde satması yönünde sanık ...'un aracılık ettiği, sanık ...'in 10.06.2015 günü saat 17:00 sularında diğer sanık ... ile birlikte...'e uyuşturucu maddeyi sattığı iddiasıyla uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan kamu davası açıldığı, sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesince 22.05.2015 tarihinde iletişimin tespitine yönelik karar verildiği, uyuşturucu maddenin 10.06.2015 tarihinde ele geçirildiği, sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği şüphesi ile takip edildiği, sanık ...'in uyuşturucu maddeyi tanık Muhammed'e verdikten sonra olay yerinden ayrıldığı, tanık Muhammed'in uyuşturucu maddeleri kolluk kuvvetlerine kendi rızasıyla teslim ettiği, somut olay açısından bir suçun işlendiği şüphesinin oluştuğu ancak tanık Muhammed'in uyuşturucu maddeleri rızası ile teslim ettiği, tanığın üzerinin aranmadığı dikkate alındığında bu açıdan hukuka aykırılık olmadığı, ancak sanık ...'in Muhammed'e uyuşturucu madde satacağına ilişkin iletişimin tespiti tutanaklarına istinaden 10.06.2015 tarihinde fiziki takibe alındığı ve fiziki takip sonucunda suça konu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 140 ıncı maddesi kapsamında teknik araçlarla izleme kararının ise 11.06.2015 tarihinde alındığı, sanığın 10.06.2015 tarihinde fiziki takibi yapıldıktan sonra 11.06.2015 tarihinde teknik araçlarla izleme kararının alındığı bu nedenle bu olaylar kapsamında elde edilen delillerin hukuka aykırı olduğu ve hükme esas alınamayacağı anlaşıldığından suçun maddi konusunun bulunmadığı kabul edililerek, isnat olunan suçun unsurları oluşmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Mahkemenin, sanığın atılı suçu işlemediğininin sabit olduğuna işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Tebliğnamede sanık olarak gösterilen ancak kanun yolu talebi bulunmayan Yunus A. hakkındaki hüküm ve karar inceleme dışında tutulmuştur.

V. KARAR

Tebliğnamede sanık olarak gösterilen ancak kanun yolu talebi bulunmayan Yunus A. hakkındaki hüküm ve karar inceleme dışında tutulmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2016 tarihli ve 2015/73 Esas, 2016/73 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18619, Karar No: 2016/11154, Tarih: 24.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/18619 E.  ,  2016/11154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararında belirtilen işlerle sınırlıdır.

İnceleme konusu karar meslek hastalığı iddiasına dayalı tazminat talebine ilişkin olup, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu kararı uyarınca belirgin şekilde Dairemizin işbölümü alanı içine girmemektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı temyiz incelemesi Dairemizin görev alanına girmediği görülmekle, inceleme yapacak Dairenin belirlenmesi için dava dosyasının YARGITAY HUKUK İŞ BÖLÜMÜ İNCELEME KURULUNA GÖNDERİLMESİNE, 24.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3101, Karar No: 2014/10353, Tarih: 05.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3101 E.  ,  2014/10353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kızıltepe Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :28.03.2013

NUMARASI :Esas no:2011/1038 Karar no:2013/397

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, velayetin değiştirilmesine ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.05.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/14763, Karar No: 2022/3608, Tarih: 19.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/14763 E.  ,  2022/3608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, (mağdure ...'ye karşı), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdure ... karşı)

HÜKÜM : Beraat (mağdure sayısınca)

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 06.12.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdureler vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/651, Karar No: 2014/21845, Tarih: 23.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/651 E.  ,  2014/21845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından ... lehine dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/12/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2234, Karar No: 2015/14981, Tarih: 25.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2234 E.  ,  2015/14981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bartın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2014

NUMARASI : 2013/310-2014/21

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3809, Karar No: 2014/1753, Tarih: 17.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3809 E.  ,  2014/1753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8806, Karar No: 2010/10945, Tarih: 07.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/8806 E.  ,  2010/10945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı... Tur.Yat ve İşlt.Ltd.Şti.vek.Av.... ile davalı Hyundai Assan Otom.San.Tic.A.Ş.vek.Av.... arasında görülen dava hakkında Kadıköy 2.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 22.12.2008 gün ve 148-772 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 30.03.2010 gün ve 5627-3676 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 172.00.-TL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11917, Karar No: 2017/11860, Tarih: 19.12.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/11917 E.  ,  2017/11860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde asıl-birleşen dava davacıları ... ve ... vekilleri tarafından katılma yoluyla ve birleşen dava davalısı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar ... ve ... vekili, asıl davada, murisin yolcu olarak bulunduğu ve davalıya zorunlu trafik sigortalı aracın tek taraflı trafik kazası yapması sonucu murisin vefat ettiğini, müvekkillerinin murisin anne ve babası olup destekten yoksun kaldığını, cenaze ve defin gideri yapıldığını, desteğin üniversite öğrencisi olduğunu beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla davacı baba ... için 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı, davacı anne ... için 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı, 7.000,00 TL cenaze ve defin giderinin

kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle destekten yoksun kalma tazminatı taleplerini davacı baba İhsan için 32.816,75 TL, davacı anne ... için 41.170,57 TL’ye, cenaze ve defin gideri talebini 9.150,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davacılar vekili birleşen davada, murisin yolcu olarak bulunduğu ve davalının maliki olduğu aracın tek taraflı trafik kazası yapması sonucu murisin vefat ettiğini, müvekkillerinin murisin anne, baba ve kardeşleri olduğunu, elem çektiklerini, cenaze ve defin gideri yapıldığını beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla davacı baba ... için 10.000,00-TL manevi, davacı anne ... için 10.000,00 TL manevi ve davacı kardeşler ..., ..., ..., ... ..., ... ... ve ... ... için ayrı ayrı 5.000,00’er TL manevi tazminat ve 7.000,00 TL cenaze ve defin masrafının kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, A) Asıl dava 2012/260 yönünden; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile; davacı baba ... için 32.816,75 TL, davacı anne ... için 41.170,57 TL maddi tazminatın davalı ... şirketinden dava tarihi olan 16/07/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla tahsili ile davacı tarafa verilmesine, cenaze ve defin gideri olarak 712,50 TL'nin birleşen davanın davalısı ... dan olay tarihi olan 03/05/2012 tarihinden itibaren, davalı ... şirketinden dava tarihi olan 16/07/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle (davalı ... şirketi için poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine, davacıların fazlaya ilişkin cenaze ve defin gideri taleplerinin reddine, B) Birleşen dava 2012/432 yönünden davacı ... için 5.000 TL, davacı ... için 5.000,00 TL, diğer davacılar ..., ... ..., ..., ..., ... ... ... ve ... bakımından her biri için ayrı ayrı olmak üzere 1.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihi olan 03/05/2012'den itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... dan tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine, cenaze ve defin masraflarına ilişkin olan asıl davada karar verilmiş olduğundan karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm asıl-birleşen dava

davacıları ... ve ... vekilleri tarafından katılma yoluyla ve birleşen dava davalısı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Asıl ve birleşen davalar, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK.’nun 184. maddesi gereğince “Hakim, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri incelendikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir, mahkeme tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder.” Aynı Yasanın 186. maddesi hükmüne göre "Mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olana davetiyede; belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir.”

Somut olayda; dava 6100 sayılı HMK döneminde açılmış olup 25/11/2013 tarihli birleşen dava davalısı ... vekilinin bulunmadığı son celsede HMK’nın yukarıda belirtilen maddeleri uygulanmadan karar verildiği anlaşılmaktadır. Savunma hakkının kısıtlanmaması için, HMK.'nun 186. madde hükmüne göre birleşen dava davalısı ... vekiline usulüne uygun, yukarıdaki ihtaratı içerir davetiye tebliğ edildikten sonra sözlü yargılama aşamasına geçilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre asıl-birleşen dava davacıları ... ve ... vekillerinin tüm, birleşen dava davalısı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle birleşen dava davalısı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre asıl-birleşen dava davacıları ... ve ... vekillerinin tüm, birleşen dava davalısı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden

asıl-birleşen dava davacıları ... ve ... ve birleşen dava davalısı ...'a geri verilmesine 19/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1232, Karar No: 2019/7964, Tarih: 09.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/1232 E.  ,  2019/7964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 31/01/2018 tarih ve 2017/211 E- 2018/31 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 17/01/2019 tarih ve 2018/674 E- 2019/37 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ABD’de kurulu şirket olup dünya çapında uzun yıllardır otelcilik alanında faaliyet gösterdiğini, "SHERATON", "WESTİN", "ST. REGİS", "THE LUXURY COLLECTİON", "FOUR PAİNTS BY SHERATON", "ALOFT", "W" ve "LE MERİDİEN" markalarının sahibi olduğunu, aynı zamanda bir Topluluk Markası olan "W HOTELS" markasını 50'yi aşkın ülkede tescil ettirdiğini, 957696 numaralı "W" markanın ise müvekkili adına Topluluk Markası olarak OHIM nezdinde 41 ve 42. sınıflarda tescilli bulunduğunu, müvekkiline ait "W+Şekil", "W Retreat & SPA", "W Hotels", "W Hotels +Şekil", "W Hotels", "W", "W", "The W", "WLOUNGE", "WET", "W", "W", "W HOTELS", "W HAPPENINGS", "W HOTELS" ibareli, 16, 35, 36, 37 ve 43. sınıf mal ve hizmetleri içeren, 2006/6213, 2006/49688, 2008/30669, 2006/6214, 2007/29942, 2008/30669, 2009/47491, 2010/46353, 2011/27785, 2011/81073, 2012/42220, 2012/91392, 2012/96746, 2013/88627, 20140/6642 sayılı markalarının davalı kurum nezdinde tescilli olduğunu, markalarının tanındığını, davalı şirketin 2015/103045 sayılı "WX" ibareli marka başvurusuna müvekkilince 43. sınıftaki "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri. Gündüz bakımı (kreş) hizmetleri. Hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetlerini" bakımından tanınmışlık ve iltibas vakıasına dayalı yapılan itirazın nihai olarak YİDK tarafından 2017/M-2707 sayılı kararla reddedildiğini, anılan başvurunun tescilinin müvekkilinin "W" esas ve ayırt edici unsurlu markaları ile iltibasa sebebiyet vereceği gibi onların tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını, itibar ve ayırt edici karakterine de zarar vereceğini ileri sürerek TPMK YİDK.'nın 2017/M-2707 sayılı kararının iptalini, tescil edilmiş olması halinde başvuru markasının 43. sınıftaki bir kısım hizmetler yönünden kısmen hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı Kurum vekili; markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Kurum vekili; markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili; davacının markalarını "W" harfi ve çeşitli yan unsurlarla kullandığını, genel intiba olarak kapsamlarında yer alan hizmetler itibariyle "W" ibareli markalar ile "WX" ibareli başvuru arasında, 43. sınıf hizmetler yönünden ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek bir benzerliğin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının markalarının asıl ve ayırt edici unsurunun "W" ibaresinden oluştuğu, davalı başvurusunun konusu olan işaretin asıl ve ayırt edici unsurunun bir bütün olarak WX olmasına rağmen ilk bakışta W kelimesinin göze çarptığı, benzerliğin bulunduğu, davacının markalarının 43. sınıf hizmetleri tümden içerdiği, davacının "W" ibareli markasının yazılı ve görsel tanıtım araçları ile gerçekleştirilen kuvvetli reklâm, uzun süreli kullanım, sponsorluklar, kaliteli ve yaygın dağıtım ile ilgili sektör dışına taşacak biçimde, geçici konaklama ve bununla beraber yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri bakımından tanınmışlık vasfını kazandığı, tanınmış markaların daha yüksek bir korumayı hak ettiği, davacı markalarının kapsamındaki hizmetlerle ilişkilendirilmesi kaçınılmaz nitelikteki 43/1-4. sınıf hizmetler için başvurunun tescilinin, davacı markalarının tanınmışlığından haksız yararlanma sağlayabileceği, davacı markalarının ayırt edici gücünun ve etkileme alanının zayıflayacağı, davacının 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesi hükmüne dayanarak da davalı şirketin başvurusunun tesciline itiraz edebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, TPMK YİDK.'nın 2017/M-2707 sayılı kararının, 2015/103045 sayılı marka başvurusunun kapsamındaki 43. sınıftaki "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri. Gündüz bakımı (kreş) hizmetleri. Hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri." yönünden, davacı tarafından yapılan itirazın reddi bakımından iptaline, davalı şirket adına tescilli 2015/103045 sayılı “WX” ibareli markanın 43. sınıftaki "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri. Gündüz bakımı (kreş) hizmetleri. Hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri." bakımından hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı kurum vekili ve davalı şirket vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davalı kurum vekilinin ve davalı şirket vekilinin istinaf başvurularının, ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve esas yönünden kanuna uygun olduğu gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.