muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/180, Karar No: 2013/187, Tarih: 30.04.2013

**Ceza Genel Kurulu         2013/8-180 E.  ,  2013/187 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname :2010/266874

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanık S.O..'ın aynı kanunun 15/1, 62, 52, 53 ve 54. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 400 Lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye ilişkin, Sivaslı Sulh Ceza Mahkemesince verilen 23.06.2010 gün ve 82-73 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 08.10.2012 gün ve 10015-29895 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 20.11.2012 gün ve 266874 sayı ile; Özel Dairece onama kararının verildiği tarihten önce sanığın ölmesi nedeniyle hükmün bozulmasına, sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine ve müsadereye karar verilmesi gerektiği görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece 25.12.2012 gün ve 32542-39566 sayı ile; "sanığın 27.05.2011 tarihinde ölmesi nedeniyle yerel mahkeme hükmünün bozulmasına, davanın düşürülmesi ve müsadereye karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi yönünden dosyanın Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine" karar verilmesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; çıkartılan nüfus kaydında sanığın temyiz aşamasında öldüğünün belirtilmesi halinde yapılması gereken işlemin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Temyiz aşamasında Yargıtay C.Başsavcılığınca UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak çıkarılan nüfus kayıt örneğinde, sanığın yerel mahkeme hüküm tarihinden sonra 27.05.2011 tarihinde öldüğü bilgisinin yer aldığı anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nun 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tâbi olan eşya ve yararlar hakkında yargılamaya devam edileceği, hükümlünün ölümü halinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte, müsadere ve yargılama giderlerine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

5237 sayılı TCK’nun 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tâbi olan eşya ve yararlar hakkında yargılamaya devam edileceği, hükümlünün ölümü halinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte, müsadere ve yargılama giderlerine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

Buna göre, kamu davası açılmadan önce şüphelinin ölmesi halinde kovuşturma imkanının bulunmaması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığı kararı, kamu davası açıldıktan sonra sanığın ölmesi halinde ise mahkemece düşme kararı verilecektir. Ölümün ceza ilişkisini sadece ölen kişi bakımından sona erdirdiğinden iştirak halinde işlenen suçlarda diğer sanıklar hakkında davaya devam edilecek, sanığın ölümü niteliği itibarıyla müsadereye tâbi eşya ve maddi menfaatler hakkında davaya devam olunarak müsadere kararı verilmesine engel olmayacaktır. Sanığın ölümü ceza ve infaz ilişkisini düşürürken, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşmiş olan hükümlünün ölümü sadece hapis ve henüz infaz edilmemiş adli para cezalarının infaz ilişkisini ortadan kaldıracaktır. Buna bağlı olarak ölümden önce tahsil edilmiş bulunan para cezaları mirasçılarına iade edilmeyecek, buna karşın tahsil edilmemiş bulunan para cezaları da mirasçılardan istenmeyecek, bunun yanında müsadereye ve yargılama giderlerine ilişkin hükümler ölümden önce kesinleşmiş olmak kaydıyla infaz olunacaktır.

Görüldüğü gibi, suç teşkil eden bir fiilin işlenmesiyle fail ile devlet arasında doğan ceza ilişkisi, bu fiili işleyen sanığın ya da hükümlünün ölümüyle cezaların şahsiliği ilkesi nedeniyle başkası sorumlu tutulamayacağından, düşmektedir. Ölüm, bir vakıa olan suçu ortadan kaldırmayacak, suçtan sorumlu tutulacak kişi olmadığından, devletin suçla birlikte ortaya çıkan cezalandırma sorumluluk ve yetkisini sona erdirecektir.

Temyiz aşamasında sanığın öldüğüne ilişkin bir iddianın ortaya çıkması ya da UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) vasıtasıyla alınan nüfus kaydında öldüğü bilgisinin yer alması veya sanık adına tebliğnamenin tebliğ edilmesi için çıkarılan evrakın öldüğünden bahisle iade edilmesi gibi durumlarda, ölümün kamu davasının düşürülmesini gerektiren bir neden olduğu da göz önüne alınarak, ölüm nedeniyle düşme kararının temyiz merciince dosya üzerinde yapılan inceleme sırasında verilmesi yerine, ölüm bilgisi nedeniyle diğer yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilerek yerel mahkemelerce mahallinde yapılan araştırmada sanığın öldüğünün kesin olarak belirlenmesinden sonra düşme kararı verilmesinin sağlanması gerekmektedir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 05.03.2013 gün ve 1560-81, 05.03.2013 gün ve 131-75, 13.03.2012 gün ve 360-95, ile 06.05.2008 gün ve 97-101 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı üzerine Özel Dairece, UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak alınan nüfus kayıt örneğinde sanığın hükümden sonra 27.05.2011 tarihinde öldüğü bilgisi yer aldığından, gerekli araştırmanın yapılarak sonucuna göre TCK’nun 64 ile 5271 sayılı CMK'nun 223. maddeleri uyarınca müsaderesine hükmolunan eşyayı da kapsayacak şekilde gereken hükmün mahkemesince verilmesinin temini için itirazın kısmen kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının ölüm nedeniyle düşme ve müsadere kararının Özel Dairece verilmesi gerektiğine ilişkin kısmının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının düşme ve müsadere kararının Özel Dairece verilmesi gerektiğine ilişkin kısmının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2013 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4330, Karar No: 2017/6274, Tarih: 10.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2017/4330 E.  ,  2017/6274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1972 yılında yapılan kadastro sırasında,... Köyü çalışma alanında bulunan, 259 ve 265 parsel sayılı 208.500 ve 180.000 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar sırası ile ... ve ... adlarına tapuda kayıtlı bulundukları belirtilerek Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan malik hanesi açık bırakılarak tespit edilmiştir. Davacı ... tarafından İmar ve İskan Bakanlığı aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tapu iptal ve tescil davası, davaya konu olan taşınmazlar hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Yargılama sırasında Hazine çekişme konusu taşınmazların tapu kaydı miktar fazlalıklarının Hazine adına tescil edilmesi istemiyle, ... ise vergi kaydına ve zilyetliğe,....ve ... tapu kaydına ve zilyetliğe dayalı olarak davaya katılmışlardır. Mahkemece çekişmeli parsel tutanakları ile aktarılan dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda ...'ın davasının ve diğer taleplerin reddine, davacı ... .... ve ...'ın davasının kabulüne, çekişmeli 259 parsel sayıllı taşınmazın .... oğlu...., 265 parsel sayılı taşınmazın.... ve ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, bir kısım ... mirasçıları vekili, ..... davacı Hazine vekili, ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı ... mirasçıları vekili ile davacı Hazine vekilinin 259parsel sayılı taşınmaz hakkındaki temyiz itirazları yönüyle;

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ... mirasçıları vekili ile davacı Hazine vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle 259 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- Davacı ... mirasçıları vekili, davacı ... vekili, davalılar..... ve davalı Hazine vekilinin 265 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın bir kısım davalıların murisi .... ... adına kayıtlı bulunan Ekim 1957 tarih 100 sayılı tapu kaydının oluştuğu tarihe kadar davacılar .... ve ... ...'nun zilyetliğinde bulunduğu gerekçesiyle davacılar adına tesciline karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Çekişmeli 265 parsel sayılı taşınmaz önce Eylül 1957 tarih 87 nolu tapu kaydı ile senetsizden Hazine adına tescil edilmiş bilahare toprak tevzii çalışmaları sonucunda Hazinenin temlikiyle Ekim 1957 tarih 100 nolu tapu kaydıyla davalıların murisi ... oğlu ... adına tapu kaydı oluşmuş ve kadastro tespitinde de bu tapu kaydı uygulanmıştır. Davacı ... tarafından çekişmeli taşınmaz ve dava dışı başkaca taşınmazlar hakkında toprak tevzii çalışmaları sonucunda oluşan tapu kayıtlarının iptali istemiyle çok sayıda tapu ve vergi kayıtlarına dayanarak dava açmış ise de; taşınmaz başında yapılan keşifte vekil tarafından kayda dayanmadıkları bildirilmiş, keşiften sonra 21.10.2014 havale tarihli dilekçe ile 1937 tarih 50 sayılı vergi kaydının bulunduğu belirtilmiştir. Davacılar ..... ve..., Kanunievvel 325 Daimi 69 ve 91 sayılı tapu kayıtları ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, davacı ... ise miras yoluyla gelen hakka ve 1937 tarih 11 nolu vergi kaydına dayanmış, davacı Hazine miktar fazlasının Hazine adına tescili istemiyle tespite itiraz etmiştir. Taşınmaz başında yapılan keşifler ve düzenlenen fen birkişi raporlarına göre çekişmeli taşınmazın toprak tevzii sonucunda davalıların murisi ... adına oluşan Ekim 1957 tarih 100 sayılı tapu kaydının kapsamında kaldığının belirlenmesine göre tapu kaydının oluşmasından önceki zilyetliğe değer verilemeyeceği, zilyetlik iddiasına dayalı mülkiyete yönelik istemlerin Hazineye karşı bedel istemine dönüştüğünün kabulü gerekir. Ancak, davacılar .... ve.... tarafından zilyetliğin yanısıra Kanunievvel 325 Daimi 69 ve 91 sayılı tapu kayıtlarına dayanılmıştır. Söz konusu tapu kayıtları davalılar adına Hazinenin temliki ile oluşan tapu kaydından daha eski tarihli olduğuna göre eski tarihli tapu kaydına değer verilmesi zorunludur. Ne var ki; eski tapu kaydının sınırları ... tarlası, tarikam, dere ve tariki has olarak okuduğu, sınırların zeminde mevcut olduğu ancak taşınmazı dört yönüyle çevrelemediği, kuzey sınırının açıkta kaldığının anlaşılmasına göre tapu kaydının miktarıyla geçerli olduğu, bu nedenle batıdaki kuru dere, güneydeki ..... yolu ve doğudaki 266 (.... efendi taşınmazı) parselin sınırları itibariyle kapsam tayin edilmesi, diğer yandan dayanılan tapu kayıtlarının tam paylı olmadığı, davacıların murisi ....adına oluşan iki tapu kaydında 2/24 ve 1/24 paylı olmak üzere toplam 3/24 payın bulunması karşısında dayandıkları tapu kaydının miktarından davacıların paylarına karşılık gelen miktar belirlenerek davacılar ... ve ... adına, taşınmazın geri kalan kısmının ise toprak tevzii sonucu adına tapu kaydı oluşan ..

..... yolu ve doğudaki 266 (.... efendi taşınmazı) parselin sınırları itibariyle kapsam tayin edilmesi, diğer yandan dayanılan tapu kayıtlarının tam paylı olmadığı, davacıların murisi ....adına oluşan iki tapu kaydında 2/24 ve 1/24 paylı olmak üzere toplam 3/24 payın bulunması karşısında dayandıkları tapu kaydının miktarından davacıların paylarına karşılık gelen miktar belirlenerek davacılar ... ve ... adına, taşınmazın geri kalan kısmının ise toprak tevzii sonucu adına tapu kaydı oluşan ...'nun mirasçıları adına tesciline karar verilmesi gerekirken mahkemece delillerin takdirinde yanılgıya düşerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Hal böyle olunca; davacılar ... mirasçılarının, davacı ...'ın ve davacı Hazinenin temyiz istemlerinin reddine, davalılar ..... ve ...'nun temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalılara iadesine, 10.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1270, Karar No: 2021/9681, Tarih: 14.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1270 E.  ,  2021/9681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve davalılardan ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi’nin 27.11.2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere’ bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine’ ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark bedele dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 2-b bendinde yer alan (kararı kesinleşme) kelimelerinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına; yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesi ilam tarihi olan 14.09.2021 gününe kadar yasal faizi işletilmesine) cümlesinin yazılmasına,

b) 5. bendinde yer alan (336.552,20-TL fark kamulaştırma bedelinin) kelimelerinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına; yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmek üzere ilgili bankaya müzakere yazılmasına) cümlelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare ve davalılardan ...'den peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20421, Karar No: 2017/598, Tarih: 30.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20421 E.  ,  2017/598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 10/02/2014 tarih 2013/18715 Esas 2014/2565 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 30/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12133, Karar No: 2012/1120, Tarih: 06.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/12133 E.  ,  2012/1120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, İstanbul 7. İcra Müdürlüğü’nün 2010/21124 sayılı Takip dosyasında yazılan talimat uyarınca, Eyüp 1. İcra Müdürlüğü’nün 2010/4146 sayılı Talimat dosyasında yapılan 23.08.2010 günlü hacze konu menkullerin davacı üçüncü kişi şirkete ait olduğunu, borçlunun davacı firma ile aynı katta farklı bir yerde faaliyet gösterdiğini, giriş kapılarının, ortaklarının farklı olduğunu belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, davacı ve borçlu şirketlerin aynı alanda faaliyet gösterdiğini ve ortaklarının da yakın akraba olduğunu, icra takip dosyasında yapılan 14.05.2010 tarihli hacizde hazır bulunan ve borçlu adına beyanda bulunan ...’nun da davacı şirketin ortaklarının yakın akrabası olduğunu belirterek davanın reddine ve tazminata karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı (borçlu), usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre: “ödeme emrinin tebliğ edildiği borçlu şirkete ait adreste yapılan 17.05.2010 günlü haciz sırasında şirket yetkilisinin yakını olduğunu beyan eden

...’nun borçlu firmanın kapandığını, mallarının haczedildiğini bildirdiği, dava konusu haczin bundan sonra davacı şirketin faaliyet adresinde yapıldığı, ancak iki şirketin aynı alanda faaliyet gösterdiği ve ortakları ile yetkililerinin soyadlarının aynı olduğu, yine iki şirketin de haciz adresinde faaliyet gösterdiği, istihkak iddiasının kanıtlanamadığı“ gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı üçüncü kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 6.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18551, Karar No: 2010/272, Tarih: 12.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18551 E.  ,  2010/272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından verilen dilekçelerle istenilmiş, davalılar vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 30.06.2009 günü temyiz eden davacı idare vekili Av.Cevahir Leyla Sipahi ile temyiz eden davalılar vekili Av.Murat Yavuz'un yüzlerine karşı; duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra Dairemizin geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Tekirdağ Belediye Başkanlığının 19.10.2009 gün ve 5143 sayılı yazısına göre, dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde kaldığı ve arsa niteliğinde olduğu anlaşılmıştır.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Davalılar vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmaz uygulama imar planı içinde kadastro parselidir. Bu niteliği gözönünde bulundurularak, değerinin Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi gereğince arsa olarak kabul edilmek suretiyle emsal karşılaştırması yapılarak tespit edilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile arazi olarak değer biçen rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalılardan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davalılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 625,00-TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 12.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.