muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/19921, Karar No: 2021/14559, Tarih: 29.09.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/19921 E.  ,  2021/14559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya içinde yer alan 26/03/2015, 01/10/2015 tarihli oturumlarda suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını tamamlamadığı gözetilmeden duruşmanın kapalı yerine açık yapılması telafisi olanaklı olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Hükme esas alınan soruşturma evrakının onaysız fotokopi niteliğinde bulunduğu anlaşıldığından, denetime olanak sağlayacak şekilde evrak asıllarının veya onaylı suretlerinin temin edilip Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde dosyaya eklenerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 169. maddesine aykırı davranılması,

2-Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Yasanın 35.maddesi gereğince sosyal inceleme raporu alınmaması ve rapor alınmama gerekçesi de gösterilmeden hüküm kurulması,

3-Yargılama sırasında suça sürüklenen çocuğun 17/03/2016 tarihli duruşma günü 18 yaşını doldurduğu gözetilmeden duruşmanın açık yerine kapalı yapılması suretiyle CMK'nın 182/1. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer hususları incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3979, Karar No: 2020/1086, Tarih: 10.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3979 E.  ,  2020/1086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 28/01/2019 tarih ve 2018/463-2019/49 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS)” akdedildiğini, anılan sözleşmenin üçüncü kişilerin hak iddialarını düzenleyen 7. maddesinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, anılan sözleşmeden önce dağıtım faaliyetlerin davalı tarafından yürütüldüğü sırada müvekkili tarafından açılan bedel tespiti ve kamulaştırma davasının kabul edildiğini ve müvekkili tarafından 69.472,00 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek bu meblağın ve 2.030,10 TL temyiz harç ve masraflarının temerrüt tarihi olan 15.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini ve İHDS hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafından yapılan ödemeden İHDS’nin 7. maddesi gereğince davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 71.502,10 TL’nin 15.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş; Ankara Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf itirazlarının esastan reddine dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

İlk derece mahkemesince, bozma ilamına uyularak, kamulaştırmasız el atılan yerin davalı adına tescil edildiği, davacı tarafından yapılan ödemeden İHDS’nin 7. maddesi gereğince davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 71.502,10 TL’nin 15.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince, bozma ilamına uyularak, kamulaştırmasız el atılan yerin davalı adına tescil edildiği, davacı tarafından yapılan ödemeden İHDS’nin 7. maddesi gereğince davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 71.502,10 TL’nin 15.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.663,24 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 10/02/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

TEDAŞ tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı TEDAŞ'a ait olmak üzere 29/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı GDZ Elektrik Dağıtım A.Ş.'ye devredilerek 29/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 29/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 29/05/2013 tarihinde Gediz EDAŞ tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle Gediz EDAŞ'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı TEDAŞ'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı TEDAŞ'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 29/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 29/05/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 29/05/2013 tarihi öncesi, yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı TEDAŞ'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 29/05/2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 29/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 29/05/2013 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 29/05/2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddine yönelik sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2012/12720, Karar No: 2013/9595, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12720 E.  ,  2013/9595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dilencilik suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.06.2010 gün ve 2010/88 Esas, 2010/375 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdurlar vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 10.11.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, bu hususun mahallinde araştırılıp kesin olarak belirlenmesinden sonra 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, mağdurlar vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/611, Karar No: 2017/9678, Tarih: 26.09.2017

**18. Ceza Dairesi         2017/611 E.  ,  2017/9678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı, yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ...’ın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2) Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Sanığın, haciz tutanağı düzenleneceği sırada, dosyayı ve hazırlanmakta olan haciz tutanağı'nı müşteki İcra müdür yardımcısı ...'ın elinden aldığı, dosya ile birlikte yırtmaya çalıştığı şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin sadece müştekilerden Yılmaz’a yönelik olduğu, olayın devamında sanığın, müştekilere yönelik “beni şikayet ederseniz, bana tecavüz ettiler beni dövdüler derim” şeklindeki sözlerinin de ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli ve yeterli olmadığından, tehdit olarak değerlendirilemeyeceğinin anlaşılması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, aynı Kanunun 43/2. maddesinin tatbiki suretiyle fazla ceza belirlenmesi,

b) TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması,

Bozmayı gerektirdiğinden, ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1287, Karar No: 2014/8882, Tarih: 09.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1287 E.  ,  2014/8882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 13. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/02/2011

NUMARASI : 2007/297-2011/57

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/02/2011 tarih ve 2007/297-2011/57 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09/05/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacılar vekili Av. E.. Ö.., davalılardan N.. Ş.. vekili Av. İ.. Ü.., davalılardan Y..K.. vekili Av. Ç.. Ç. D.. ve davalılardan G.. S.. mirasçıları vekili Av. O.. K.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi E.. K.. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalılar ile imzalanan protokol gereğince davacı şirkete ait hisselerin devralındığını, aylık ödenecek hisse bedelinin 33.735,04 TL olarak belirlendiğini, davalıların cafe-bar işletmesinin kar payının yüksek tutulmasını istemeleri nedeniyle hisse devir bedeli miktarının artırıldığını, ancak cafe-barın hiçbir zaman davalıların belirttiği kar payına ulaşmadığını, buna rağmen 9 ay boyunca sözleşme şartlarına uyduklarını, hisselerin gerçek değeri ile arasında açık nispetsizlik olduğunu, davalıların hileli hareketleri sonucu gabine uğradıklarını, hisse devir bedelinin aylık 16.867,52 TL olarak uyarlanması gerektiğini ileri sürerek, hisse devir bedelinin 16.867,52 TL olarak uyarlanmasını, icra takip dosyasında 16.867,52 TL meblağ kadar borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiş, sonradan talebini ıslah dilekçesiyle yükseltmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin murisinin davacı şirketin % 20 paya sahip ortağı bulunduğunu, miras yoluyla anılan hissenin davalılara intikal ettiğini, davacı şirketin işlettiği cafe-bar ve içkili lokantanın taşınmaz malikinin aynı zamanda müvekkilleri olduğunu, ek protokol ile davacı şirketin hisselerinin devredilmesine, hisse ve taşınmazların kira bedeli olarak aylık 58.000 TL'nin davalılara ödenmesinin kararlaştırıldığını, protokol uyarınca 9 ay boyunca ödeme yapıldığını, sonradan eksik ödeme yapılması nedeniyle icra takibinde bulunduklarını, davacıların lokanta ve cafe-barı 7 yıldır işlettiklerini, gelir ve gider durumunu bildiklerini, davalıların ise herhangi bir ticari faaliyetinin olmadığını, gabin ve hilenin söz konusu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, gabin olayının söz konusu olması için tarafların karşılıklı edimleri arasında açık nispetsizlik olması, lehine dengesizlik yapılan tarafın müzayaka, tecrübesizlikliğinden yararlanılması gerektiğini, somut olayda edimler arasında açık nispetsizlik bulunsada subjektif şartın gerçekleşmediği, ikinci iddia olan hile konusunda ise bu durumun aktif hareketlerle yapılabileceği gibi pasif davranış şeklinde de gerçekleştirilebileceği, susmak ve hareketsiz kalmanın bu kapsamda değerlendirileceği, sözleşme içeriğine bakıldığında hisse bedelinin şirketin faaliyeti çerçevesinde elde edilecek gelirle ödenmesinin kararlaştırıldığı, davalıların gerçek hisse bedeli miktarını bildikleri halde şirketin işletilmesi yoluyla elde edilecek gelir konusunda davacıları uyarmadıkları, davacıların iddiasının pasif hile kapsamında kaldığı, 818 Sayılı BK'nın 31. maddesine göre sözleşmeyi fesih veya akte muvafakat edip hile sebebiyle uğranılan zararın istenebileceği, bu kapsamda davacıların hatalı nitelendirme ile uyarlama isteminde bulundukları, somut olayda zararın şirket hisselerinin gerçek değeri ile sözleşmede belirtilen değer arasındaki fark olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, aylık hisse devir bedelinin 11.032,92 TL bulunduğu ve hisse devir bedelinin toplam 628.876,44 TL olduğu anlaşılmakla, takip dosyasına davacıların 22.702,12 TL ve takip konusu yapılmayan hisse devir bedeli 1.270.748,72 TL olmak üzere toplam 1.293.450,84 TL borçlu olmadıklarının tespitine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket hisse devrinden kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkindir.

Hile, bir kimsenin hukuki bir işlem yapmasını sağlamak için onu kasten yanıltmaktır. Hile, sadece aktif hareketlerle, olumlu davranışlar ve konuşmalarla yapılmaz. Bazen sadece susmak da hile teşkil eder. Susmanın hile olarak kabul edilebilmesi için, sözleşme kurulurken taraflardan birinin, dürüstlük kuralları çerçevesinde kendisinden beklenen bir açıklamayı bilerek yapmaması gerekir.

Dava, limited şirket hisse devrinden kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkindir.

Hile, bir kimsenin hukuki bir işlem yapmasını sağlamak için onu kasten yanıltmaktır. Hile, sadece aktif hareketlerle, olumlu davranışlar ve konuşmalarla yapılmaz. Bazen sadece susmak da hile teşkil eder. Susmanın hile olarak kabul edilebilmesi için, sözleşme kurulurken taraflardan birinin, dürüstlük kuralları çerçevesinde kendisinden beklenen bir açıklamayı bilerek yapmaması gerekir.

Somut olayda, davalıların babası A.. K.. ve davacıların ortağı olduğu G.. Restoran Tur. Ltd.'nin 29.05.2002 tarihinde tescil edildiği, şirketin restoran ve cafe bar işlettiği, restoran ve cafe barın bulunduğu taşınmaz malikinin davalıların babası A..K.. olduğu, 01.06.2002 tarihinde A.. K.. ile davacı şirket arasında taşınmazın kiralanması konusunda anlaşma yapıldığı, 27.05.2004 tarihinde davalıların babasının vefat ettiği, şirket hisselerinin miras yoluyla davalılara intikal ettiği, taşınmazların bu kez davalılar tarafından davacı şirkete 01.06.2004 tarihinde kiralandığı, sonrasında davalılara ait % 20 hissenin devri konusunda 07.06.2006 tarihinde sözleşme imzalandığı, hisse bedelinin 66 ayda ödenmesinin kararlaştırıldığı, davacıların 9 ay boyunca ihtirazi kayıt öne sürmeden ödemede bulundukları, bilahare hisse bedelinin fahiş olduğunu, gabin ve hile yoluyla kendilerinin kandırıldıklarını belirterek işbu davayı 20.04.2007 tarihinde açtıkları anlaşılmıştır.

Mahkemece, taraflar arasındaki protokol ile hisse bedelinin işletmeden elde edilecek gelir ile ödenmesinin kararlaştırıldığı, davalıların gerçek hisse bedelini bildikleri halde, şirketin işletilmesi yoluyla elde edilecek gelir konusunda davacıları uyarmadıkları, davacıların iddiasının pasif hile kapsamında kaldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Oysa, davacıların şirketi uzun yıllardır işletmeleri, davalıların ise 2004 yılında babalarının vefatı ile şirkete ortak olmaları, şirketin gelir ve gider durumunu en iyi davacıların bilebilecek durumda bulunması hususları nazara alındığında, şirketin gelir durumunu önceden beri bilen davacıların uyarılması hususunun davalılara yükletilmesi ve bu sorumluluğun ihlalinin pasif hile olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Nitekim, mahkemece bir yandan gabinin şartları irdelenirken, subjektif şartın dava konusu olayda oluşmadığı, yani davacıların tecrübesizliği bulunmadığı, olayda müzayaka olmadığı hususu kabul edildikten sonra, diğer yandan hilenin şartlarının incelenmesi aşamasında, davacıların işletmenin gelir durumunu bilmedikleri, gerçege uymayan varsayımlarla hareket ederek hisse devir sözleşmesi imzaladıklarının kabul edilmesi de isabetli görülmemiştir.

Bu itibarla, mahkemece dava konusu olayda irade fesadı şartlarının oluşmadığı kabul edilerek, davalıların hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla, mahkemece dava konusu olayda irade fesadı şartlarının oluşmadığı kabul edilerek, davalıların hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılar N.. Ş.., Y.. Ç.., A.. S.. E.. S.., ve Z.. K..'a verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 09/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.