muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4023, Karar No: 2022/1673, Tarih: 01.03.2022

2.2. Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle, zilyetlikle kazanım şartlarının oluşmadığını öne sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.3. Davalı ... Belediyesi vekili temyiz dilekçesinde özetle, yol olarak ayrılan yerde zilyetlikle kazanılamayacağı, zilyetlikle kazanım şartlarının oluşmadığını, dava konusu taşınmaz imar planında yer almakta olup zilyetlikle kazanılamayacağını öne sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yörede yapılan kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın tescili isteğinden ibarettir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir. "

3.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi, "Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.

3.2.3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun ve 17. maddesi, "– Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14. maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde hazine adına tespit edilir." hükümlerini içermektedir.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Çekişmeli taşınmazın yörede 1978 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakıldığı saptanmıştır.

3.3.2. Davacı yanın imar ihya ve zilyetlik hukuki nedenine dayalı olarak tapuya tescil isteğinde bulunduğu belirlenmiştir.

3.3.3. Öte yandan, ilk derece mahkemesince zilyetlikle mülk edinme koşulları üzerinde durularak sonuca gidildiği görülmüştür.

3.3.4. Bozma ilamına uyulmakla, lehine olan taraf yararına, usuli kazanılmış hak oluşacağından, bozma ilamının gereklerinin tam ve eksiksiz olarak yerine getirilmesi gerekir. Ne var ki, mahkemece bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Şöyleki, bozma ilamında kadastro paftasında yolda kaldığı tespit edilen 03.07.2014 tarihli teknik bilirkişi raporunda (D) ve (E) harfi ile gösterilen bölümleri de kapsayacak şekilde hüküm kurulması isabetsizliğine değinilmiş olup, Mahkemece hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda yörede yapılan 3402 S.K.'nın 22/a mad. çalışması sonucunda temyize konu taşınmazın sınırlarının değiştiği belirtilerek yüzölçümünün küçüldüğü tespit edilmiş ise de, 22/a mad. çalışması sonucu oluşan sınırların gözetilmesi isabetsizdir.

3.3.5. Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için kadastro paftasında yolda kaldığı tespit edilen 03.07.2014 tarihli teknik bilirkişi raporunda (D) ve (E) harfi ile gösterilen bölümler yönünden bozma ilamı doğrultusunda 3402 S.K'nın 22/a mad. uygulaması ile oluşan sınırlar esas alınmadan karar verilmelidir.

VIII. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle;

1- Davalı ... ve Hazine vekillerinin temyiz taleplerinin reddi ile,

2- Davacı vekilinin değinilen yönlerle yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasa'nın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 01/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10097, Karar No: 2018/4882, Tarih: 25.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/10097 E.  ,  2018/4882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün üçüncü paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak,sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 30 TL olarak hesabıyla 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/875, Karar No: 2017/979, Tarih: 27.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/875 E.  ,  2017/979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 103. maddesinde değişiklik yapan 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdureye ait onaylı nüfus kayıt örneğinin getirtilmemesi Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden anılan kaydın temin edilmesi nedeniyle bozma nedeni yapılmamış, mağdurenin anlatımları ile tüm dosya içeriğinden, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini hileli söz ve davranışlarla gerçekleştirdiğinin kesin olarak anlaşılamaması nedeniyle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ile müdafii ve katılan bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18719, Karar No: 2025/6127, Tarih: 15.05.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/18719 E.  ,  2025/6127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/294 E., 2015/50 K.

SUÇLAR : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

Sanıklara yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 11.08.2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılanın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

B. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

Sanıkların, ... İletişim isimli işletmede motorlu ürünler sattıkları, katılan ... adına 11.08.2006 tarihli Anadolu Cetelem Tüketici Finansman A.Ş. firmasından motorlu ürünler tüketici kredi sözleşmesinin düzenlendiği, 54 AS 517 plaka sayılı Scooter marka motosikletin satın alınarak katılan adına trafiğe tescil edildiği, İstanbul ili Büyükçekmece ilçesinde ikamet eden katılan hakkında bahse konu kredi sözleşmesinden ... borçların süresinde ödenmemesi nedeniyle alacaklısı kredi sağlayan Anadolu Cetelem Tüketici Finansman A.Ş. olan, borçlusu katılan ... olan Bağcılar 1.İcra Müdürlüğünün 2006/145037 esas sayılı takip dosyası üzerinden icra işlemlerinin başlatıldığı, buna ilişkin ödeme emrinin katılana 03.07.2007 tarihinde tebliğ edilmesi sonrasında katılanın olaydan haberdar olduğu, 23.01.2014 tarihli uzmanlık raporunda her ne kadar gerek 11.08.2006 tarihli kredi sözleşmesinde, gerekse trafik tescil belgesindeki imzaların ve yazıların sanıklar ile katılanın el ürünü olmadığı saptanmış ise de, sanıklar hakkında yapılan UYAP sorgusunda benzer eylemler nedeniyle haklarında açılan davalar olduğu, mahkumiyetlerine esas benzer eylemler nedeniyle kesinleşmiş bir çok adli sicil kayıtlarının bulunduğu, hüküm tarihinden sonra 54 AS 517 plaka sayılı Scooter marka motosiklet hakkında Sakarya Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünce tanzim edilen tutanağın motosikleti kullanan sanıkların akrabası Savaş ... adına düzenlendiği ve imza edildiği de dikkate alındığında, sanıkların eyleminin TCK'nın 158/1-d fıkrasında düzenlenen nitelikli hâl ile birlikte TCK'nın 158/1-j fıkrasında düzenlenen nitelikli hâli de oluşturduğu gözetilmeden, atılı suçtan sanıkların mahkumiyeti yerine beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2724, Karar No: 2010/4543, Tarih: 22.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2724 E.  ,  2010/4543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Kapama fıstıklık niteliğindeki taşınmaza net fıstık geliri esas alınarak değer biçildikten ve zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre biçilen değer düşüldükten sonra muhtesat bedeli ile zemin bedeli ayrı ayrı tespit edilerek, zemin bedelinin tapu maliki olan davalılara ödenmesine, muhtesat bedeli yönünden ise, devam eden dava sonucunda hak sahibi olduğunu kanıtlayana ödenmek üzere tedbir konulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Tedbir konulan bedelin üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Taraflar, kendilerini vekil ile temsil ettirdikleri halde, davacı ve davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (Mütemmim cüz bedeli olan 182.999,51-TL.nin 2007/407 esas sayılı dosyası sonucunda hak sahibi olduğu kesinleşene edene ödenmek üzere şimdilik üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına ve bu konuda mahkemeye yazı yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına 8. bent olarak (Davacı idare ve bir kısım davalı kendilerini vekil ile temsil ettirdikleri için hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 450,00-TL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı idareye ve davacı idareden alınarak bir kısım davalıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 22.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8975, Karar No: 2012/28580, Tarih: 28.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/8975 E.  ,  2012/28580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.02.2012

Mahkeme, davalıda saptanan "prematüre over yetmezliğini" boşanma sebebi kabul etmemiş, davalının bu hastalığını gizlemiş olmasını güven sarsıcı davranış olarak görmüş, bu sebeple boşanma kararı vermiştir. Gerçekten de davalının evlilik öncesi var olan ve tıbben tedavi olanağı bulunmayan bu rahatsızlığını gizlemesi kocanın karısına olan güven duygusunu derin biçimde zedeler. Böylesine önemli bir konuda kocanın kendisini kandırılmış hissetmesi, evlilik birliğini temelinden sarsar ve boşanma sebebi oluşturur. Bu bakımdan mahkemece ulaşılan sonuç doğrudur. Kararın onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğa katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/5034, Karar No: 2014/9404, Tarih: 15.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/5034 E.  ,  2014/9404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe, temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından ... lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16646, Karar No: 2016/3891, Tarih: 31.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/16646 E.  ,  2016/3891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.04.2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalı vekili, davacının sahip olduğu taşınmazın hemen bitişiğinde köy ana yolunun bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine "mutlak geçit ihtiyacı" veya "geçit yoksunluğu", ikincisine de "nispi geçit ihtiyacı" ya da "geçit yetersizliği" denilmektedir.

Somut olayda; davacıya ait 163 ada 9 parsel sayılı taşınmazın kadastral yola cephesi olduğu, dolayısıyla geçit ihtiyacı bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yola cephesi bulunan ve geçit ihtiyacı bulunmayan taşınmaz yararına geçit hakkı kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan harcın iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4908, Karar No: 2021/19117, Tarih: 07.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/4908 E.  ,  2021/19117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında ... 4. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen 20.02.2006 tarih, 2006/256 E - 2009/474 K. sayılı kararı ile hürriyeti yoksun kılma suçundan TCK.nın 109/2, 109/3-a-b, 62 maddeleri uygulanarak neticeten 3 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedildiği, mahkumiyet kararının hükümlü müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 03.03.2015 tarih, 2012/20059 E, 2015/38353 K. sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilerek kararın kesinleştirildiği, kararın infaza verilmesi üzerine Adalet Bakanlığı Dış İlişkiler ve Avrupa Birliği Genel Müdürlüğü'nün 24.01.2020 tarihli yazısı ile sanığın 10.07.2015 tarihinde Ukrayna vatandaşlığını kazandığının bildirilmiş olduğunu ve Ukrayna Adalet Bakanlığı'ndan alınan yazıda özetle sanığın yeniden yargılanma ve savunma hakkında sahip olacağına dair garanti verilmesi ile yeniden yargılanma hakkına ilişkin Türkiye Cumhuriyeti'nin ilgili mevzuat hükümlerinin iletilmesini talep ettiği, bu itibarla "Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesine Ek İkinci Protokol'ün 3. maddesine atıfta bulunmak suretiyle sanık hakkında ek karar verilmesinin talep edildiği; talep doğrultusunda Mahkemesince 31.01.2020 tarihli ek kararla Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesine Ek 2 Nolu Protokol'ün 3. Maddesi dikkate alınarak sanığa yeniden muhakeme edilme hakkı tanınmasına karar verildiği, 20.02.2006 tarih 2006/256 E - 2009/474 K. sayılı kararın sanık ve müdafiine tebliğ edilmesi üzerine kararın taraflarca temyiz edildiği, bu kez Mahkemece duruşma açılarak hükümlünün dinlendiği ve Mahkemece "16/12/2020 tarihli kararın, "Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesine Ek İkinci Protokol'ün onaylanmasının uygun bulunduğu 3732 sayılı Onay Kanunu'nun 3.maddesi uyarınca hükümlüye daha önceden gıyabında verilen hükmün usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, yine bu kapsamda hükümlü müdafine de gerekçeli kararın tebliğ edildiği, böylelikle teminat işlemlerinin tamamlandığı, hükümlü müdafi tarafından 17/08/2020 ve 03/09/2020 tarihlerinde temyiz dilekçelerinin sunulduğu anlaşıldığından mahkememizin 23/12/2009 tarih ve 2006/256 Esas - 2009/474 Karar sayılı kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu açısından verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasını içerir hüküm yönünden temyiz incelemesi için dosyanın Yargıtay 6. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine" şeklinde karar verilmişse de;

Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesine Ek İkinci Protokol'ün 3. maddesi ve 3732 sayılı Onay Kanunu’nun 3. maddesi gereğince Mahkemece yeniden yargılanma yoluna gidilmeden 31.01.2020 tarihli ek karar doğrultusunda verilmiş denetime elverişli bir hüküm bulunmaması nedeniyle dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 07.12.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13117, Karar No: 2022/4203, Tarih: 30.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/13117 E.  ,  2022/4203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.05.2018 tarih ve 2017/491 - 2018/307 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : Sanığın, TCK'nın 220/7 ve 314/3 maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7-son cümle, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53 ve 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında kesin olarak verilen hükme ilişkin, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan kanunun eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş.'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;

Dosya kapsamında yer alan 28.05.2018 tarihli Bank ... hesap hareketlerine ilişkin bilirkişi raporuna göre; sanığın mezkur hesabını 2000 yılından itibaren kullandığı, talimat döneminden önceki tarihlerde de katılım hesapları açtığı, para yatırma işlemi yaptığı, banka yönetiminin TMSF'ye geçmesinden sonra da hesap hareketlerinin devam ettiği görülmekle, sanığın savunmasının aksine örgüt liderinin talimatı ile örgütsel amaçla Bank ... hesabını kullandığına yönelik dosyada her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığı anlaşılmakla atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyetine yönelik hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm kurulan sanık hakkında suç tarihi olarak sanığın en son yardım niteliğindeki eylem tarihi olan "19.02.2015" yerine ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi karar başlıklarında hatalı olarak "09.11.2014" yazılması,