muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5513, Karar No: 2024/3962, Tarih: 28.05.2024

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; kadının erkeğin anne ve babasına hakaret ve küfür ettiğini, kadının erkeğin ablasına telefon ederek erkeğin ailesine küfürler ettiğini, erkeğin annesinin ayağının kırık olduğu dönemde kadının erkeğin annesine saldırarak ayağına tekme attığını, kadının babasının erkeğin babasına küfür ettiğini, kadının ağzının bozuk olduğunu, kadının babasının ortağı olduğu şirkette çalıştığını, eve bir tane ekmek dahi almadığını, kendisine bir araç aldığını ancak üzerinde hak iddia edilmesin diye aracı annesinin üzerine aldığını, kadının evi terk ederek ailesinin yanına gitmeleri nedeniyle 3 yıllık evlilikte sadece 7 ay bir arada yaşadıklarını, ailesinin yanına her gittiğinde kadının babasının erkeğin babasını arayarak ağır küfürler ettiğini, böylece ailelerin de arasını açtığını, kadının küstüğünde yatağını ayırdığını belirterek karşı davanın kabulüne, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, erkek yararına 500.000,00 TL maddî ve 500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığı, kadının ailesi ile görüşmesini istemediği, kadının annesi ortak konuta geldiğinde yanına gitmediği, bayramda bile kadının ailesine gitmeyeceğini söylediği, kadına "benimle yaşayacaksan aileni sileceksin" dediği, sürekli ailesinin yanına gittiği, kadına "seni istemiyorum, sen nasıl bir insansın" şeklinde söz söylediği, ayrı yattığı, kadının ailesinin evinin temizliğini yapmasını istediği, erkeğin babasının da "bizim zaten hizmetçiye ihtiyacımız var" şeklinde söz söylediği, erkeğin annesinin ve babasının "benim böyle karım olsa boşarım sana avrat mı yok" şeklinde söz söylediği, erkeğin bu durumlara sessiz kaldığı, mesaj içeriklerinden anlaşılacağı üzere kadına hakaret ettiği, erkeğin kadının ailesine, kendi ailesini seçtiğini beyan ettiği ve kadını ailesinin evine bıraktığı; kadının ise erkeğin ailesine hoş geldin bile demediği, kadının babasının erkeğin babasına "senin avradını sinkaf ederim" şeklinde söz söylediği, kadının bu duruma sessiz kaldığı, kadının erkeğe "sen nasıl erkeksin" şeklinde hakaret ettiği, erkeğin annesinin ayağının kırık ve alçılı olmasına rağmen annesinin dizine sopa ile vurduğu, ağır hakaret ettiği, erkeğin ailesi ile görüşmek istemediği, mevcut kusur durumuna göre tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl ve karşı davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, tarafların benzer düzeyde gelirleri olduğundan kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, kadın yararına tedbir nafakası takdirine yer olmadığına, tarafların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının kusuru bulunmadığını, aksi düşünülse bile eşit kusur tespitinin hatalı olduğunu, kadının asgari ücret ile çalışıyor olmasının yoksulluğa düşmeyeceğini göstermeyeceğini, kadın yararına tazminatlara hükmedilmesi gerektiğini belirterek kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatların reddi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflara yüklenen kusurların doğru olduğu ancak Mahkemece kusurun derecesinin yanlış tespit edildiği, erkeğin ağır, kadının ise az kusurlu olduğu, kadın yararına tedbir nafakasına hükmedilmesinde ve nafakanın miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı, çalışan ve düzenli geliri bulunan kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmesinin doğru olduğu, kadın yararına maddî ve manevî tazminata karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kadının kusur tespiti, reddedilen maddî ve manevî tazminatlara ilişkin istinaf taleplerinin kısmen kabulü ile kararın hüküm kısmının ilgili bentlerinin kaldırılmasına, yerlerine yeniden hüküm kurulmasına, kararın kusura ilişkin gerekçesinin açıklandığı şekilde düzeltilmesine, kadın yararına 100.000,00TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata, kadının sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesinin kusur konusunda vardığı kanaatin daha somut ve gerçekçi olduğunu, kadının bildirdiği bir çok vakıayı ispat edemediğini, hükmedilen tazminatların haksız olduğunu belirterek kusur belirlemesi, hükmedilen tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, erkeğin ağır kadının az kusurlu olduğuna ilişkin tespitin dosya kapsamına uygun olup olmadığı, kadın yararına tazminat verilme şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, şartları var ise miktarlarının dosya kapsamı ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15001, Karar No: 2016/6467, Tarih: 10.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15001 E.  ,  2016/6467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... .. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/09/2015

NUMARASI : 2014/1082-2015/482

Taraflar arasında görülen davada ... .. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/09/2015 tarih ve 2014/1082-2015/482 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10/06/2016 günü hazır bulunan davacı vekilleri Av. .. ..., Av.... ... ..., davalı vekilleri Av. ... ..., Av. ... ..., Av. ... ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Özelleştirme Yüksek Kurulunun Kararı ile Elektrik Dağıtım Şirketlerinin özelleştirilme kapsamına alındığını, 4046 sayılı Özelleştirme Kanunu 20. maddesi uyarınca Özelleştirme İdaresine devredilen Elektrik Dağıtım Şirketlerinin anonim şirkete dönüştürüldüğünü, bu kapsamda ... bünyesinde 20 ayrı dağıtım bölgesi oluşturulduğunu, hisselerin tamamı ...'a ait olmak üzere 20 ayrı dağıtım bölgesi oluşturulduğunu, ..., ..., ..., ...., ..., ..., ve ... illerini kapsayan bölgenin işletme hakkının 24/07/2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi ile müvekkiline verildiğini, bilhare özelleştirme idaresi tarafından yapılan özelleştirme kapsamında şirket hisselerinin 31/08/2010 tarihli hisse satış sözleşmesi ile müvekkiline devredildiğini, sözleşme hükümlerine göre ...'ın kendi döneminde meydana gelen kazalardan ve tazminatlardan sorumlu olduğunu, bu kapsamda olmak üzere 03/05/2000 tarihinde ... ... ve ... ... isimli çocukların ... İli .... İlçesi ....Köyü yakınlarında bulunan ...'a ait kesici ölçme kabininde bulunan kırıktan içeriye uzattıkları iletkenden dolayı yaralanmaları nedeniyle kesinleşene mahkeme kararı uyarınca müvekkilinin 342.098,50 TL ödeme yaptığını ileri sürerek, yapılan bu ödemenin ödeme tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, açılan davanın rücu talebine ilişkin olması nedeniyle BK 73. madde uyarınca iki yıllık zaman aşımı süresinin dolduğunu bu nedenle davanın reddinin gerektiğini, özelleştirme kapsamında ... Elektrik Dağıtım Bölgesinin öncelikle işletme hakkının devredildiğini bilhare özelleştirme idaresi tarafından dağıtım bölgeleri için ayrı ayrı anonim şirketler kurulduğu, şirket hisselerinin blok satış yöntemi ile özelleştirildiğini, elektrik dağıtım şirketinin tüzel kişiliği hakları, borçları ve yükümlülükte herhangi bir değişiklik olmaksızın sadece hisselerin el değiştirdiğini, davacının imzaladığı 24/07/2006 tarihli sözleşmenin 18.6. maddesinde yapılan düzenleme uyarınca davacı şirketin bu sözleşmeye dayanarak Türkiye Cumhuriyeti Devleti ve kamu kuruluşlarından talepte bulunamayacağını, masraf ve zarar talep edilemeyeceğinin kararlaştırıldığını, açılan davanın haksız olduğunu, ödeme tarihinden itibaren faiz talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın talep ettiği rücuen tazminat miktarının davalı ...'ın sorumlu olduğu 2001 yılında meydana gelen kazadan kaynaklandığı, taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine göre bu tarihte meydana gelen kazalardan ve ödenen tazminatların tamamından davalı ...'ın sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne,dava konusu 342.098,50 TL 'nin dava tarihinden itibaren hesaplanacak değişen oranlardaki avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10/06/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

03/05/200 tarihinde, ... -.... -.... köyünde, ...'a ait tesisin neden olduğu, ... ... ve ... ... isimli çocukların yaralanması sonucunda açılan davada hükmolunan tazminatı fer'ileriyle 06/04/2009 tarihinde ödeyen davacı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. tarafından, 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi hükümlerine istinaden ... aleyhine eldeki dava açılmıştır.

KARŞI OY

03/05/200 tarihinde, ... -.... -.... köyünde, ...'a ait tesisin neden olduğu, ... ... ve ... ... isimli çocukların yaralanması sonucunda açılan davada hükmolunan tazminatı fer'ileriyle 06/04/2009 tarihinde ödeyen davacı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. tarafından, 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi hükümlerine istinaden ... aleyhine eldeki dava açılmıştır.

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28.06.2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... ... Elektrik Yatırım A.Ş.'ye devredilerek 28.06.2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28.06.2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 06/04/2009 tarihinde yapılmıştır. Özelleştirme aşamasında 31.05.2013 tarihinde ... EDAŞ tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle Aras EDAŞ'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ........ şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .......” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28.06.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden ,kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28.06.2013 tarihi öncesi, 06/04/2009 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28.06.2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28.06.2013 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 06/04/2009 günlü dava konusu ödemeden dolayı, 28.06.2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin temyiz isteminin reddi ile yazılı gerekçe ile kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2013/5709, Karar No: 2013/6075, Tarih: 28.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5709 E.  ,  2013/6075 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı, davalı Kurum ve davalı......avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine,temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacının, aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine

2-)Davacı, 15.9.1991 ile 15.6.2007 tarihleri arasında yılda 270 gün süreyle .......hizmetli olarak çalıştığının tespitini istemiş, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının davalı.....bağlı ilk öğretim okulunda; 9.9.2002 tarihinden itibaren 2007 yılı dahil olmak üzere, eğitim-öğretim döneminde part-time çalıştığı kabul edilmiştir.Bu kararın, 2001-2004 tarihleri arasında öğretmen/yetkili müdür olarak çalışan tanığın beyanına dayalı olduğu, kabul edilen dönem bakımından, mahkemenin kararının yerinde olduğu anlaşılıyorsa da; tanığın, 2001 öncesinde çalışmasının bulunmadığı gözetildiğinde, 2002 öncesi dönem bakımından eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Bu bağlamda,1991 ile 2002 tarihleri arasında görevli oldukları bildirilen öğretmen/müdürlerin çalışmanın fiili olup olmadığı ve niteliği hususunda beyanları alınmalı, kesintili bir çalışma varsa, hakdüşürücü süreye uğrayıp uğramadığı irdelenmelidir.

./..

-2-

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalılardan Milli Eğitim Bakanlığı'na iadesine, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2022/3341, Karar No: 2022/11498, Tarih: 05.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/3341 E.  ,  2022/11498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının üzerine Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne dair verilen karara davalılar ... ve ... vekilinin istinaf yoluna başvurması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi’nce istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davalılar ... ve ... vekili Av. ..., dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra UYAP ortamında gönderilen 19/08/2022 tarihli dilekçesi ile; kararı temyiz etmekten feragat ettiklerini bildirmiştir. Kararı temyiz eden davalılar vekilinin temyizden feragat etmiş bulunduğu, temyizden feragate yetkilerinin de olduğu anlaşıldığından davalılar vekilin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ...'a geri verilmesine 05.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2232, Karar No: 2012/9564, Tarih: 22.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2232 E.  ,  2012/9564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Şişli 1. As. CM)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Düşme

4353 sayılı Yasanın adli mercilerde temsil başlıklı 18. maddesi uyarınca tebligatın hazine avukatına (muhakemat müdürlüğüne), hazine avukatı bulunmuyorsa o yerdeki daire amirliğine yapılması gerektiği halde, yoklukta verilen hükmün usulsüz biçimde doğrudan İl Nüfus ve Vatandaşlık Müdürlüğüne tebliğ edildiği anlaşılmakla; şikayetçi idareye usulünce yeniden tebligat yapılıp sunulması halinde temyiz dilekçesinin de eklenerek iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek ve bu dilekçe ile ilgili olarak ek tebliğname düzenlenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.