muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/206, Karar No: 2023/6454, Tarih: 20.06.2023

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 01.04.2014 tarihli ve 2010/357 Esas, 2014/470 Karar sayılı kararı ile bir kısım davalı yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, bir kısım davalı yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı idare vekili ve davalı asil İnci Akın tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucu; arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibarıyla doğrudur. Ancak; arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunlu olup, bilirkişi raporunda, dava tarihinden sonraki emsal satışları değerlendirmeye alındığı gibi, denetlemeye imkan verecek şekilde emsaller ile karşılaştırma yapılmadan soyut ifadelerle taşınmaza değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulamayacağından, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve belediye, adliye, hükümet konağı, okul, hastane gibi yerlere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, davanın mahiyeti ve taşınmazın tek oluşu nazara alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davalılar lehine tek vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, kamulaştırma bedeline karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, dava konusu taşınmazlara ilişkin dosyaya sunulan 31.12.2013 tarihli tapu kaydına göre 429 parsel de davalılardan ... payı üzerindeki takyidatın hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece yukarıda belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda bir kısım davalı yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, bir kısım davalı yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece yukarıda belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda bir kısım davalı yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, bir kısım davalı yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili, bir kısım davalılar vekili ve asli müdahale talebinin reddine karar verilenler vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazın tarla niteliğinde olduğunu, emsalin uygun olmadığını, faiz hükmünün hakkaniyete aykırı olduğunu, lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekcesinde özetle; emsalin uygun olmadığını, raporun subjektif hazırlandığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Asli müdahale talebi reddedilenler vekili temyiz dilekçesinde özetle; verilen vekâletnamenin kötüniyetli olarak kullanılarak, murisi evvellerinden gelen payın ...’e aynı zamanda oğlu olan vekil ... tarafından satılmış olduğunu, tazminatın taraflarına verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanunun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; arsa niteliğindeki taşınmaza, bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde, aynı bölgeden Dairemize intikal eden dosyalar da dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi doğrudur.

3. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi doğrudur.

4. Asli Müdahale talebinde bulunanlar vekilince, dava konusu taşınmaza ilişkin olarak, müvekkilerince verilmiş olunan vekâletnamenin kötüniyetli kullanılarak, murisievvellerinden gelen hisselerin, 2006 yılında satılmış olması nedeniyle hisseye yönelik olarak tazminat bedelinin taraflarına verilmesi isteğine ilişkin talebinin, bu hususa ilişkin açılmış bir davanın bulunmadığı da gözetildiğinde, Mahkemece 26.10.2020 tarihli celsede yazılı gerekçelerle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri ile asli müdahale talebinde bulunanlar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun hükmün ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, davalı ... vd.'den alınması gereken 886,70 TL temyize başvurma harcından peşin alınan 220,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 666,00 TL harcın alınmasına,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29298, Karar No: 2017/23061, Tarih: 24.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/29298 E.  ,  2017/23061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu ... Köyü 106 ada 38 parsel sayılı taşınmazın değerinin tespitinde emsal olarak incelenen taşınmaz başka mahallede olduğu gibi dükkan nitelikli emsalin satış bedeli içerisinde ticari değerinin de bulunduğu dikkate alındığında dava konusu taşınmaza emsal olacak nitelikte olmadıkları anlaşıldığından alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Dava konusu ... Köyü 106 ada 38 parsel sayılı taşınmazın değerinin tespitinde emsal olarak incelenen taşınmaz başka mahallede olduğu gibi dükkan nitelikli emsalin satış bedeli içerisinde ticari değerinin de bulunduğu dikkate alındığında dava konusu taşınmaza emsal olacak nitelikte olmadıkları anlaşıldığından alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi ve dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede değerini etkileyecek derecede olumlu bir gelişme ve bu nedenle değerinde bir artış olup olmadığı hususunda yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınaca rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine 24/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/140, Karar No: 2006/2046, Tarih: 02.03.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/140 E.  ,  2006/2046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu...’e ait ..... plakalı aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ilk sıraya alınan davalı ...’in alacağının muvazaalı olduğunu, ikinci sıradaki davalı ...’in haczinin ise müvekkilince araç üzerine konulan hacizden sonraki tarihli olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline, davalı ...’e isabet eden payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili alacağın 01.12.2003 tarihli belgeye dayalı ödünç sözleşmesinden kaynaklandığını ve muvazaalı olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ..... vekili davayı kabul ettiklerini bildirmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre; davalı ...’in sunduğu belgenin icra dosyasında bulunmadığı ve her zaman düzenlenmesi mümkün nitelikte olduğundan bu davalı hakkında açılan davanın kabulüne, bu davalıya ayrılan paydan öncelikle davacının alacağının ödenmesine; diğer davalı ... hakkındaki davanın ise takip hukukuna ilişkin olduğu gerekçesiyle görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 2.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13032, Karar No: 2018/19590, Tarih: 14.11.2018

**4. Ceza Dairesi         2015/13032 E.  ,  2018/19590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, mahkumiyet temyiz isteğinin reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

CMK'nın 35/son maddesinde ''İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar, kendisine okunup anlatılır.'' şeklindeki hüküm nedeniyle, mahkemece gerekçeli kararın cezaevinde bulunan katılan sanık ... ve sanık ...'e CMK'nın 35/son maddesi uyarınca ''kararın okunup/anlatıldığına'' dair şerh edilecek şekilde tebliğ edilmesi gerektiği ve sanık ...'un, kendisi hakkında verilen temyiz isteğinin reddine dair ek kararı da temyiz etmesine rağmen, tebliğnamede bu hususta görüş bildirilmediği,

Anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... ile sanık ... vasisinin, temyiz davası istekleri hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, tebliğ işlemleri gerçekleştirildikten ve EK TEBLİĞNAME DÜZENLENDİKTEN sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 14/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AS
Yargıtay — Esas No: 2019/2336, Karar No: 2019/3817, Tarih: 10.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/2336 E.  ,  2019/3817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargılamanın iadesini talep eden davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ...’ın maliki olduğu ... ili, ... caddesinde bulunan Sarı Konaklar sitesi B14 blok 12 bağımsız bölüm numaralı dairede ruhsata aykırı imalatların eski hale iadesi istemli açılan davada ... 7. Sulh Hukuk Mahkemesi 13/11/2014 tarihli, 2013/345 E. - 2014/745 K. sayılı kararıyla asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesince temyiz başvurularının reddedildiği ve mahkemece verilen kararın 21.11.2017 tarihinde kesinleşmesi üzerine davacı site yönetimince ... 33. İcra Müdürlüğünün 2018/7307 Esas sayılı dosyası kapsamında kararın icrasına yönelik ilamı icra takibi başlatıldığı beyan edilmiştir. Yargılamanın iadesini talep eden ...’ın maliki olduğu ... ili, ... caddesinde bulunan Sarı Konaklar sitesi B14 blok 12 bağımsız bölüm numaralı dairenin ruhsata aykırı imalatlarına ilişkin 7143 sayılı Kanun ile 3194 sayılı İmar Kanununa eklenen geçici madde 16 uyarınca yapı kayıt belgesi verilmesi için ... Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğüne 22.05.2018 tarih ve 43631 kayıt numaralı dilekçe ile başvuru yapıldığından ve yapı kayıt bedeli hesaplandıktan sonra ruhsata aykırı imalatlara ilişkin yapı kayıt belgesi alınacağından, yargılamanın iadesi talebimizin kabulü ile Yapı Kayıt Bedeli Bakanlıkça hesaplandıktan sonra ödeme yapılarak yapı kayıt belgesi almak üzere taraflarına süre verilmesi, davacı site yönetimi tarafından iade-i muhakemeye konu mahkemenin 13.11.2014 tarih 2013/345 Esas, 2014/475 Karar sayılı eski hale iade kararının icrasına ilişkin başlatılan ... 33. İcra Müdürlüğünün 2018/7307 Esas sayılı dosyası kapsamında davacının hak kaybına ve zarara uğramaması adına 7143 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanununa eklenen geçici 16. madde uyarınca işlemler tamamlanıncaya kadar icranın tedbiren durdurulması ve konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece; 3194 sayılı İmar Kanununun geçici 16/4 maddesinde belirtildiği üzere yapı kayıt belgesi verilen yapılarla ilgili salt bu Kanuna göre alınmış yıkım kararı ve para cezalarının iptali hükme bağlanmış olup İmar Affı'na yönelik ilgili Kanun ile birlikte 634 sayılı KMK'da herhangi bir düzenleme yapılmamıştır. Mahkemenin kesinleşen kararı, 634 sayılı Kanunun ve kat mülkiyetine ilişkin hükümlerin uygulanmasından kaynaklanmaktadır. Davacının iddiasına konu hususlar ve hükümden sonra yürürlüğe giren yeni yasa hükümlerinin uygulaması 6100 sayılı HMK 375. maddesinde tahdidi sayılan yargılamanın yenilenmesi hallerinden olmadığı gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yargılamanın iadesi talebine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3. madde 1. fıkrasına göre; bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. 2. fıkrasına göre; bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez. 3. fıkrasına göre; bu Kanunda bölge adliye mahkemelerine görev verilen hallerde bu mahkemelerin göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır.

Dosya içerisindeki belgelerin incelenmesinde; ... 7. Sulh Hukuk Mahkemesi 13/11/2018 tarih, 2018/519 E. - 2018/1064 K. sayılı kararı her ne kadar tebliğden itibaren 2 hafta içinde istinaf yasa yolu açık olmak üzere verildiği anlaşılmışsa da aynı mahkemece daha önce 13/11/2014 tarihinde verilen

2013/345 E. - 2014/745 K. sayılı kararın Yargıtay 20. Hukuk Dairesince incelenerek 2017/4451 E. - 2017/9793 K. sayılı kararıyla onanmasına karar verildiği görülmekle; 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi uyarınca bölge adliye mahkemelerinin görevli olmadığı ve 1086 sayılı HUMK'nın uygulanması gerektiğinden ilgili kararın istinaf yoluna değil temyiz yoluna tabi olduğu tespit edilmiştir.

... 7. Sulh Hukuk Mahkemesi 13/11/2018 tarih, 2018/519 E. - 2018/1064 K. sayılı kararı, davacı vekiline 03.01.2019 tarihinde tebliğ edilmiş, ancak yasal 8 günlük süreden sonra 17.01.2019 tarihinde karar temyiz edilmiştir. Bu durumda HUMK'nın 437. maddesi hükmünde öngörülen 8 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan, 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. - 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin süreden REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine 10/06/2019 günü oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

KARŞI OY YAZISI

Temyiz incelemesinde 1086 sayılı HUMK’nın uygulanması gerektiği, sulh mahkemesi kararlarının temyiz süresinin tebliğden itibaren 8 gün olduğu açıktır.

Ne var ki; Sulh Hukuk Mahkemesi, kısa ve gerekçeli kararında, karara karşı temyiz yolu açık olmak üzere ve temyiz süresi "8 gün" olmasına rağmen istinaf yasa yolu açık olmak üzere "iki hafta" olarak belirlemiş, bu hüküm kararı temyiz eden davacı vekiline 03/01/2019 tarihinde tebliğ edilmiş, mahkemenin belirlediği iki haftalık sürede ancak yasal 8 günlük süreden sonra 17.01.2019 tarihinde karar temyiz edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, kanun yolu başvurusunda, mahkemece hatalı belirlenen sürenin mi, kanunda belirlenen sürenin mi uygulanması gerektiği, mahkeme kararında belirtilen sürenin kabul edilmemesi halinde adil yargılanma hakkı kapsamında yer alan mahkemeye erişim hakkının engellenip engellenmediğinin incelenmesi gerekir.

Anayasanın 36. maddesinin birinci fıkrasında, herkesin, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı ve davalı olarak iddia ve savunma ile adil

yargılanma hakkına sahip olduğu belirtilmiş, yine taraf olduğumuz, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde de, herkesin kişisel hak ve yükümlülükleriyle ilgili her türlü iddiasını mahkeme önüne getirme hakkı güvence altına alınmış olup, bu madde kapsamında, mahkeme kararlarına karşı kanun yolu başvurusunda bulunma hakkı, adil yargılanma hakkı kapsamındadır.

Yasal düzenlemeler ve belirtilen olgular ışığında değerlendirildiğinde; davacı vekili, mahkemenin kısa ve gerekçeli kararında belirtilen süreye uyarak, bu süre içinde temyiz başvurusunda bulunmuştur. Hâkim, uyuşmazlıkta uygulanacak kanun hükmünü tespit edip uygulamakla yükümlüdür (1086 sayılı HUMK.m.76, 6100 sayılı HMK 33. maddesi). Mahkemenin, kanun yolunu ve süresini taraflara doğru gösterme yükümlülüğü gözönüne alındığında, mahkeme tarafından kanun yolunun ve süresinin hatalı gösterilmesi sonucu davanın taraflarının kanun yolu başvuru talebinin süreden reddedilmesi, hatanın tüm sonuçlarının davanın taraflarına yüklenmesi, adil yargılanma hakkı kapsamında adalete erişim hakkının sınırlandırılmasıdır.

Anayasanın 40. maddesinin ikinci fıkrası ve 6100 sayılı Kanunun 297. maddesinin (ç) bendi uyarınca, hükümde, kanun yolları ve süresinin gösterilmesi bir zorunluluk olduğu gibi HMK'nın 297/2. fıkrasında “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” vurgusu yapılmıştır. Yargı kararlarına karşı başvurulacak kanun yolu ile süresinin hükümde açıkça ve doğru olarak gösterilmemiş olması bu hakkın etkin bir şekilde kullanılmasını doğrudan engelleyecek ve hak arama hürriyetinin ihlal edilmesine sebep olacaktır.