muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12989, Karar No: 2020/2304, Tarih: 17.02.2020

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davacının 24.04.2007 tarihinde işe başladığını, 23.06.2014 tarihinde dilekçesi ve davalının 30.06.2014 tarihli cevabi dilekçesi ile istifa ederek işten ayrıldığını, performans ölçümlenmesinin mobbing olarak değerlendirilemeyeceğini, iddia edilen olayların gerçeği yansıtmadığını, davacıya mobbing uygulanmadığını, iddianın ispatlanamadığını, tazminat koşullarının olmadığını, davacının istifa ettiğini, kıdem tazminatına hak kazanmadığını, talep edilen fazla mesai alacağının zamanaşımına uğradığını, iş sözleşmesinde fazla mesainin ücrete dahil edildiğini, davacının dilekçede iş tamamlama amaçlı mesai yapıldığını beyan ettiğini, davacının yönetmen olduğunu fazla mesai yapan personel kapsamında olmadığını, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, müdürünün davacıdan iddia edildiği gibi ön değerlendirme acil raporlama gibi işler talep ettiği, bunun bazen 1 haftadan az bir süre ile yapılmasının beklendiği, davacının bahsettiği, dosyadaki e-posta içeriklerinden davacının istirahat raporu döneminde işe gelmemesinin müdürü tarafından, programı aksattığı için iyi karşılanmadığı, raporun gönderilmesinin istendiği, bununla yetinilmeyerek ikinci defa raporun direktör tarafından sorulduğu, mail olarak atılmasının istendiği ve özellikle davalı tanığının “.. Nursel hanımın grup müdürüne sunum yapacakları sırada grup müdürünün müsait olmadığını, beklendiğini, davacının birkaç defa ne zaman sunum yapacağız, ne zaman gireceğiz diye sorduğunu, Nursel hanımın da ben de bilmiyorum, bekliyoruz istersen çık diye yüksek sesle söylediğini, bunun üzerine davacının çıktığını, bildiği kadarıyla davacının bu olaydan sonra istifa ettiğini..” yönündeki beyanı, dosyada yer alan iş göremezlik belgesinde davacı hakkında “tanımlanmamış migren” teşhisi konulduğu, rapor tarihi ile davacının rahatsızlığını bildirdiği SMS tarihlerinin aynı gün olduğu, tüm bu hususların davacının işyerine verdiği dilekçede açıkladığı olaylar, iddia ve anlatımlarında tutarlılık, samimiyet ve bütünlük olduğu, davalı tanığının anlatımlarından davacının işyerinden ağlayarak çıkacak ve akabinde işyerini terk edecek kadar etkilendiği bir olay yaşadığı, tüm bu hususların, mobbingin varlığına işaret ettiği, davalı tanıklarının halen işyerinde çalışan kişiler olduğu ve müdürlerinin halen bahsi geçen kişi olduğunun beyan edildiği konuya ilişkin yerleşik Yargıtay içtihatları, davacının işyerindeki kıdemi ve pozisyonu da göz önüne alındığında davacının işyerinde maruz kaldığı baskı ve muamelenin işini bırakacak kadar ağır ve çekilmez olduğu belli olup, aksi yöndeki davalı savunmasına itibar edilmemiştir. Bu nedenlerle davacı işçinin mobbing nedeniyle işini haklı olarak feshi nedeniyle kıdem tazminatına hak kazanmış olup, fesih nedenine göre tarafların sebepsiz zenginleşmesine neden olmayacak şekilde davacı yararına takdiren manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dava, psikolojik taciz (mobbing) nedenine dayalı tazminat isteminden ibarettir.

Çağdaş iş hukuku bir taraftan uluslararası sözleşmeler, diğer taraftan Avrupa normları işçinin huzur içerisinde işini görmesi, emeğinin karşılığını alması ve çalışma ilişkisinin karşılıklı güvene dayanan tam bir uyum içerisinde olmasını amaçlamıştır.

İşyerinde psikolojik taciz (mobbing) çağdaş hukukun son zamanlarda mahkeme kararlarında ve öğretide dile getirdiği bir hukuki kurumdur. Örneğin Alman Federal İş Mahkemesi bir kararında işçilerin birbirine sistematik olarak düşmanlık beslemesi, kasten güçlük çıkarması, eziyet etmesi veya bu eylemlerin işçinin başta işveren olmak üzere amirleri tarafından gerçekleştirilmesi olarak tanımlanmıştır. (BAG, 15.01.1997, NZA. 1997) Görüleceği üzere işçi bir taraftan diğer işçiye, diğer taraftan işverene karşı korunmaktadır. İşçinin anlattığı mobbing teşkil eden olayların tutarlık teşkil etmesi, kuvvetli bir emarenin bulunması gerekmektedir. Kişilik hakları ve sağlığın ağır saldırıya uğraması mobbingin varlığının tartışmasız kabulünü doğurur.

İspat kurallarının zorlanan sınırları usul hukukunda yeni arayışlara yol açmıştır. Emare işte bu anlayışın bir sonucudur. Olayların tipik akışı, tecrübe kuralları göz önüne alındığında verilecek sonuçla ispat gerçekleşir. Başka bir anlatımla bu ilk görünüş ispatıdır. (Üstündağ, Saim:Medeni Yargılama Hukuku B.6, İstanbul 1997 ;sh.622)

Somut uyuşmazlıkta, davacının davalı işyerinde görev yaptığı birimin müdürünün değişmesinden sonra müdürüyle bazı problemler yaşadığı, iş şartlarında aleyhe değişiklikler olduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden sabittir ancak davacıya yapılan sürekli ve sistematik baskıdan bir diğer anlatımla mobbingten bahsetmek ise mümkün değildir. Bu itibarla davacının mobbing iddiasına dayalı tazminat talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12360, Karar No: 2019/16724, Tarih: 21.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/12360 E.  ,  2019/16724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin olarak ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi, 908 parsel sayılı taşınmazın zemininin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan yapıya aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile alınan ek rapora göre HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Ancak;

Davacı idare harçtan muaf olduğu halde istinaf yargılama giderleri içerisinde harçtan sorumlu tutulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

... Bölge Adliye Mahkemesinin 5.Hukuk Dairesinin 2018/322E-1102K sayılı ilamının hüküm fıkrasının (E) bendindeki (85,70-TL başvuru harcı ve) kelimeleri ile (toplam 96,70-TL ) kelimelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına,

Davacı idare harçtan muaf olduğu halde istinaf yargılama giderleri içerisinde harçtan sorumlu tutulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

... Bölge Adliye Mahkemesinin 5.Hukuk Dairesinin 2018/322E-1102K sayılı ilamının hüküm fıkrasının (E) bendindeki (85,70-TL başvuru harcı ve) kelimeleri ile (toplam 96,70-TL ) kelimelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23143, Karar No: 2014/41625, Tarih: 25.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/23143 E.  ,  2014/41625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2014/126-2014/127

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı M.İnş.San.Tur ve Tic.A.Ş'de davalılar muhabese müdürü M.. B.. ve muhasebe müdür yardımcısı S.. K.. koordinatörlüğünde genel muhasebe şefi olarak işe başladığını, ancak davalıların sistematik yıldırmaya yönelik hakaret, aşağılama, dışlama ve ayrımcı uygulamaları ile psikolojik tacizlerine (mobbing) maruz kaldığını, otuz erkek muhasebe çalışanının içinde tek bayan olması sebebiyle ayrımcılık yapıldığını, ekip içine alınmadığını, dışlandığını, aşağılandığını, psikolojik olarak büyük ölçüde yıprandığını, iş akdini feshetmek zorunda kaldığını ileri sürerek 50.000,00-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan incelenme sonunda; bu tür davalara bakma görevinin İş Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, kararın kesinleşmesi ve istek halinde dosyanın görevli İstanbul İş Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı ile aynı iş yerinde çalışan davalılardan haksız fiile dayalı manevi tazminat istemine ilişkin olup; taraflar arasında hizmet sözleşmesi bulunmamaktadır. Bu tür uyuşmazlıklara ilişkin davaların genel mahkemede görülmesi gerekir. Mahkemece, bu husus gözetilerek işin esasına girilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3230, Karar No: 2022/6574, Tarih: 10.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/3230 E.  ,  2022/6574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : SAMANDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen kararın, davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; mirasbırakan ...’nin kayden maliki olduğu 416 parsel sayılı taşınmazı ölünceye kadar bakma akdi ile davalı oğlu ...’e devrettiğini, mirasbırakanın dava dışı 427, 428, 438 ve 1147 parsel sayılı taşınmazlardaki payını da yine davalı ile dava dışı oğlu ...ye temlik ettiğini, yapılan tüm işlemlerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, mirasbırakanın mal satmaya ihtiyacı olmadığını, davalının alım gücünün de bulunmadığını, mirasçılardan ... tarafından aynı taşınmaz hakkında açılan davanın kabul edildiğini ileri sürerek 416 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan kaydının iptali ile miras payları oranında davacılar adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, davaya konu taşınmazın babası ve annesinin bakımlarını yapması nedeniyle davalıya temlik edildiğini, temlik tarihinde kıraç olan taşınmazın değerinin düşük olduğunu, taşınmazın diğer yarısının da halen mirasbırakan adına kayıtlı olduğunu, mirasbırakanın bakımlarının üstlenilmesi için diğer mirasçılara birden çok teklif götürdüğünü ancak hastalığının bulaşıcı olması nedeniyle davalı dışında kimsenin buna razı olmadığını, kazancı bulunmayan mirasbırakan ve eşinin tüm giderlerini davalının karşıladığını, dava dışı 1147 parsel sayılı taşınmazın bedelinin mirasbırakana ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15/01/2021 tarihli ve 2016/541 E. 2021/17 K. sayılı kararıyla; mirasbırakanın temlik dışı tek taşınmazının 416 parselin 1164/2400 hissesi olduğu, mal satmaya ihtiyacının olmadığı, son dönemlerinde davalı ...'nin kendisiyle ilgilendiği anlaşılmakta ise de davalıya devredilen taşınmazların keşfen belirlenen değerleri ve davalının mirasbırakana bakım süresi dikkate alındığında bakım akdi karşılığı yapılan devrin makul ölçüleri aştığı, temlikin mal kaçırma amaçlı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 416 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile miras payı oranında davacılar adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanıın süresinde açılmadığını, davacıların saklı payının ihlal edilmediğini, mirasbırakanın nadir görülen ve bulaşıcı bir hastalığa sahip olduğunu, bakımının zahmetli ve masraflarının fazla olduğunu, mirasbırakanın sağlığında bakım akdini feshetmediğini, davaya konu taşınmazın terekenin tamamına oranının belirlenmediğini, taraflı tanık beyanının hükme esas alındığını, uzun süre cezaevinde kalan tanığın beyanlarına itibar edilmesinin hatalı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 21/02/2022 tarihli ve 2021/851 E., 2022/268 K. sayılı kararıyla; Yerel Mahkeme gerekçesine ek olarak mirasbırakanın daha önceden oğullarına bir çok taşınmaz devrettiği ancak davacı kızlarına temlik ettiği taşınmaz bulunmadığı, diğer mirasçı tarafından açılan davada kesinleşen kabul kararının iş bu dava dosyası yönünden kuvvetli delil niteliğinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımı geçtikten sonra açıldığını, mirasbırakanın yaşı, sağlık durumu, temlikin tüm mameleke oranı gibi hususların dikkate değerlendirilmediğini, davalının yaptığı bakım masraflarının dikkate alınmadığını, davacıların saklı payının ihlal edilmediğini, taşınmazın imar revizyonu nedeniyle değerlendiğinin dikkate alınmadığını, rapora itirazın reddedildiğini, kesinleşen diğer davada usulüne uygun yargılama yapılmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) m. 611. maddesine göre ölünceye kadar bakıp gözetme sözleşmesi, taraflarına karşılıklı hak ve borçlar yükleyen bir akittir. (818 s. Borçlar Kanunu'nun (BK) m. 511). Başka bir anlatımla ivazlı sözleşme türlerindendir. Bu sözleşme ile bakım alacaklısı, sözleşme konusu malın mülkiyetini bakım borçlusuna geçirme; bakım borçlusu da bakım alacaklısına yasanın öngördüğü anlamda ölünceye kadar bakıp gözetme yükümlülüğü altına girer. (TBK m. 614 (BK) m. 514)).

3.2.2. Hemen belirtmek gerekir ki, bakıp gözetme koşulu ile yapılan temliki işlemin geçerliliği için sözleşmenin düzenlendiği tarihte bakım alacaklısının özel bakım gereksinimi içerisinde bulunması zorunlu değildir. Bu gereksinmenin sözleşmeden sonra doğması ya da alacaklının ölümüne kadar çok kısa bir süre sürmüş bulunması da sözleşmenin geçerliliğine etkili olamaz.

3.2.2. Hemen belirtmek gerekir ki, bakıp gözetme koşulu ile yapılan temliki işlemin geçerliliği için sözleşmenin düzenlendiği tarihte bakım alacaklısının özel bakım gereksinimi içerisinde bulunması zorunlu değildir. Bu gereksinmenin sözleşmeden sonra doğması ya da alacaklının ölümüne kadar çok kısa bir süre sürmüş bulunması da sözleşmenin geçerliliğine etkili olamaz.

3.2.3. Kural olarak, bu tür sözleşmeye dayalı bir temlikin de muvazaa ile illetli olduğunun ileri sürülmesi her zaman mümkündür. En sade anlatımla muvazaa, irade ile beyan arasında kasten yaratılan aykırılık olarak tanımlanabilir. Böyle bir iddia karşısında, asıl olan tarafların akitteki gerçek ve müşterek amaçlarının saptanmasıdır. (TBK m. 19 (BK m. 18)). Şayet bakım alacaklısının temliki işlemde bakıp gözetilme koşulunun değil de, bir başka amacı gerçekleştirme iradesini taşıdığı belirlenirse (örneğin mirasçılarından mal kaçırma düşüncesinde ise), bu takdirde akdin ivazlı (bedel karşılığı) olduğundan söz edilemez; akitte bağış amacının üstün tutulduğu sonucuna varılır. Bu halde de Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1.4.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı olayda, uygulama yeri bulur.

3.2.4. Mirasbırakanın, ölünceye kadar bakıp gözetme karşılığı yaptığı temlikin muvazaa ile illetli olup olmadığının belirlenebilmesi içinde, sözleşme tarihinde murisin yaşı, fiziki ve genel sağlık durumu, aile koşulları ve ilişkileri, elinde bulunan mal varlığının miktarı, temlik edilen malın, tüm mamelekine oranı, bunun makul karşılanabilecek bir sınırda kalıp kalmadığı gibi bilgi ve olguların göz önünde tutulması gerekir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayanağı olan ve (V/3.2.) nolu paragrafta açıklanan yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinin yerinde olmasına göre (III) ve (IV/3.) nolu paragraflarda gösterilen gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 29.375,49.-TL bakiye onama harcının davalıdan alınmasına, 10/10/2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2068, Karar No: 2012/9473, Tarih: 21.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2068 E.  ,  2012/9473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Fatih 4. As. CM)

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Ortadan kaldırma

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri mahkemece dosya içeriğine uygun biçimde gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin hükmün istem gibi ONANMASINA, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4954, Karar No: 2017/7648, Tarih: 28.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/4954 E.  ,  2017/7648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/06/2011 gününde verilen dilekçe ile orman kanununa aykırılık nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/11/2014 günlü kararın mirasçılardan ... tarafından temyizi üzerine temyiz talebinin süre yönünden reddine dair verilen 21/08/2015 günlü ek kararın Yargıtay’ca incelenmesi mirasçılardan ... tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

İlam davalı mirasçısı ...’a 13/05/2015 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı mirasçısının temyiz talebi, mahkemece, 21/08/2015 tarihli ek karar ile süresinde olmadığından bahisle reddedilmiş ve ek karar davalı mirasçısına 16/09/2015 tarihinde tebliğ edilmiş olup, davalı mirasçısı tarafından 29/09/2015 tarihinde ek karar temyiz edilmiştir. HUMK.un 432/5. maddesi uyarınca ek kararın tebliğinden itibaren 7 günlük yasal sürenin geçtiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.