muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10441, Karar No: 2015/10156, Tarih: 08.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/10441 E.  ,  2015/10156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YOZGAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2013/427-2014/166

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/03/2014 gün ve 2013/427-2014/166 sayılı kararı bozan Daire’nin 04/06/2015 gün ve 2014/14634-2015/7752 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkilinden "Hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi" yazılı bir belge karşılığında toplam 50.050 DM tahsil ettiğini, müvekkiline parasını her istediği anda alabileceği ve yüksek oranda faiz garantisinin verildiğini ancak, herhangi bir faiz ve para ödemesi yapılmadığını, yapılan işlemin mevzuat hükümlerine aykırı olduğunu, davalıların taahhütlerini yerine getirmeyerek sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, şimdilik 53.455,26 TL'nin davalılardan tahsilini, davalı şirketlerle kurulmuş geçerli ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitini ve ilgili mevzuata aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davacının hisse senedi devir ve kabul sözleşmesini özgür iradesi ile imzaladığı, hilenin kanıtlanamadığı, ayrıca hata ve hilenin öğrenilmesinden itibaren 1 yıllık hakdüşürücü süre içinde karşı tarafa yöneltilmesi gerektiği, yapılan pay devir işleminin kanuna ve ortaklık anasözleşmesine aykırılık teşkil etmediği, SPK raporlarının tek başına davacı iddialarını ispatlamaya elverişli bulunmadığı gerekçesiyle, davanın davalı şirketler yönünden ispat olunmaması, davalı D.. U.. yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04/06/2015 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davalılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılardan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 08/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11843, Karar No: 2011/17039, Tarih: 26.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/11843 E.  ,  2011/17039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR :... ve ark.

DAVA TÜRÜ :Nüfusta Baba Adının Tashihi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere sonucunda oybirliğiyle, gerekçesinde oyçokluğuyla karar verildi. 26.10.2011 (Çrş.)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Dava, 10.12.1988 tarihinde vefat eden mirasbırakan ...'ın nüfusta "Tevfik" olan baba adının "Ahmet" olarak düzeltilmesi isteğine ilişkin olup, ... tarafından açılmıştır.

Nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları, düzelmeyi isteyen şahıslar ile ilgi resmi dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından açılır. (5490 s.NHK.m.36/1-a) 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 14. maddesiyle Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri Birliği nezdinde kurulan "...", kanunda gösterilen düzeltmeyi isteyebilecek şahıslardan değildir. O nedenle kayıt düzeltme davası açma hakkı bulunmamaktadır. Davanın "davacının aktif husumet ehliyetinin yokluğu" sebebiyle reddi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddedilmesi doğru değil ise de; verilen ret kararı açıklanan sebeple sonucu itibariyle doğru olduğundan hüküm bu sebeple onanmalıdır. Değerli çoğunluğun onama kararına katılmakla birlikte gerekçesine açıklanan sebeple iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/13951, Karar No: 2014/1389, Tarih: 04.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13951 E.  ,  2014/1389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyada mevcut gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğüne ait veri cetvelinde, bilirkişi kurulu tarafından değerlendirilen ürünlere ait üretim masrafı olarak taze fasulyenin 495 TL, sofralık domatesin 791 TL, sivri biberin 629 TL belirtildiği halde; Dairemizce incelenen aynı mahkemenin 2012/486 Esas 2013/168 Karar sayılı (Dairenin 2013/13950 Esas 2013/17644 Karar sayılı) dosyasına gönderilen veri cetvelinde ise üretim masrafı olarak taze fasulyenin 882 TL, sofralık domatesin 1.106 TL, sivri biberin 950 TL olarak belirtildiği, böylece verilerin birbirinden farklı ve çelişkili olduğu anlaşılmakla, dava konusu taşınmazın bulunduğu ... ilçe genelinde bilirkişi tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, 2.ürün taze fasulye, domates ve sivri biberin kuru-sulu şartlarda dekar başına ortalama verimini, üretim giderini (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ve kg başına ortalama satış fiyatını gösterir veri cetvelinin yukarıdaki çelişkiler giderilecek şekilde değerlendirme tarihi olan 2012 yılı itibariyle gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11906, Karar No: 2010/1311, Tarih: 05.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/11906 E.  ,  2010/1311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.03.2009 tarih ve 2008/1040 - 2009/122 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalılardan ...'nin üyesi bulunduğu üst birlikçe tahsis edilen arsasında diğer davalı kooperatifin aralarındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca inşa edeceği konutlardan nomine edilen bağımsız bölümü satın alarak yüklenici kooperatife ortak olduğunu daha sonra arsa sahibi davalı kooperatifçe müvekkilinin ortağı bulunduğu diğer davalı kooperatife karşı ikame edilen sözleşmenin feshi, men'i müdahale ve tazminat istemine ilişkin davanın kabulle sonuçlanarak kesinleştiğini, bu gelişmeler sonrasında satın alarak bedelinin tamamını ödediği bağımsız bölüme kavuşamayan müvekkilinin mağduriyetinden anılan davalılar ile yüklenici kooperatifin bu şahsın sorumlu kefili durumundaki diğer davalı ...'nun sorumlu olduklarını ileri sürerek, davalılardan ... adına kayıtlı Büyükçekmece'de kain bağımsız bölümün davalı ... adına doğmuş olan kişisel hakkının satın alan müvekkili adına temliken tescilini veya şimdilik bağımsız bölüm başına (20.000) YTL'nın davalılardan tahsilini, daire değeri kadar tazminatın anılan davalılar ve kefil durumundaki diğer davalıya ödetilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin merkezinin bulunduğu Beykoz itibariyle Kadıköy Asliye Ticaret Mahkemesi'nin yetkili olduğunu savunmuştur.

Diğer davalı kooperatif vekili, davacıların ortağı bulunduğu müvekkilinin merkezinin Şişli sınırları içinde bulunması nedeniyle İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesi'nin yetkili olduğunu, yetkisizlik kararı verilmesi gerektiğini bildirmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların davalılardan S.S.Büyük Grup Konut Yapı Kooperatifi'ne ortak olduğu ve uyuşmazlığın esas olarak kooperatif ile ortağı arasında çıktığı, böyle bir davada ise HUMK'nun 17/2. maddesince kooperatif merkezinin bulunduğu yer mahkemesinin kesin yetkili olduğu, anılan kooperatif merkezinin Şişli'de olması nedeniyle kamu düzenine ilişkin kesin yetki kuralının re'sen uygulanması gerektiği sonucuna varılarak yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, bir kısım davalılar arasında yapılan taşınmaz satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca inşa edilen konutlardan bir kısmının satış ve pazarlamasını yapması için kurulan kooperatifçe ortaklık ilişkisi çerçevesinde davacı tarafa satış ve tahsisi yapılan bağımsız bölümün henüz tescili yapılmadan arsa malikinin yükleniciye karşı açtığı dava sonunda Büyükçekmece Asliye 2.Hukuk Mahkemesi'nin kesinleşen 2004/695 - 2005/340 sayılı ilamıyla sözleşmenin iptaline karar verildiği, kooperatifin bu davanın varlığını gizleyerek ortak olmayı sürdürdüğü iddiasıyla arsa maliki olan davalılardan ... adına kayıtlı taşınmazın tapu kaydının iptali ve davacı tarafların ortaklık ilişkisinin kurulduğu kooperatif adına doğmuş bulunan kişisel hakkın davacılar adına temliken tescili veya tazminat istemine ilişkindir.

Davadaki ana istem, davacılar ile ortaklık ilişkisi veya başkaca dolaysız sözleşme bağı bulunmayan arsa malikine ait taşınmazın üzerinde inşa edilen nomine edilmiş bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ve davacı adına temliken tesciline yönelik olup, davacı taraf ile ortağı bulunduğu davalı kooperatif arasındaki ortaklık statüsünden kaynaklanan veya bu sıfata bağlı doğrudan bir talebe dayanmamaktadır. Davanın bu niteliğine nazaran, temel istemin ilişkin bulunduğu taşınmazın kain olduğu Beylikdüzü'nün sınırları içindeki Büyükçekmece İlçesi'nin Bakırköy Ticaret Mahkemesi'nin yetki alanı içerisinde kalmasına nazaran uyuşmazlığın esasına girilmek gerekirken, HUMK'nun 13/1.maddesinde düzenlenen ve kamu düzenine ilişkin bulunmakla kendiliğinden gözetilmek gereken yetki kuralı gözden kaçırılmak suretiyle yazılı olduğu gibi hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının kamu düzenine temas eden kesin yetki yönünden BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5953, Karar No: 2015/13127, Tarih: 08.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5953 E.  ,  2015/13127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2012/549-2014/272

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/04/2014 gün ve 2012/549-2014/272 sayılı kararı onayan Daire’nin 16/01/2015 gün ve 2014/11886-2015/536 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının dava dışı E..-K.. Kuyumculuk Turizm Oto Kiralama Petrol İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ni kurduklarını, davalının şirketi tek başına temsil yetkisine sahip müdür olduğunu, şirketin sarraflık yaparak faaliyetini sürdürdüğünü, davalının 16 kg altını alarak oğullarıyla birlikte ilçeyi terk ettiğini ileri sürerek, 275.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 08/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/462, Karar No: 2023/3749, Tarih: 05.07.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/462 E.  ,  2023/3749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 17. Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek dava dilekçesinde; eşinin ve ortak çocuğun kendisine fiziksel ve psikolojik şiddet uygulayarak evden kovduklarını ve eşinin kendisini aşağıladığını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına ve 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde; erkeğin eşine sevgi ve saygı göstermediğini, fiziksel şiddet uyguladığını, hakaret ettiğini, aşağıladığını, ortak çocuğun ihtiyaçlarını, eğitim giderlerini karşılamadığını, izin zamanlarında ailesi ile vakit geçirdiğini, birlik sorumluluklarını yerine getirmediğini, kişisel temizliğine dikkat etmediği için tarafların 12 yıldır ayrı odalarda yattığını, gece vardiyasında çalışıp ailesi ile zaman geçirmediğini, kadının 21.10.2014 tarihinde ameliyat olduğunu, erkeğin bu dönemde eşi ile ilgilenmediğini, sürekli boşanmakla tehdit ettiğini, kavgacı olduğunu, çocuğa hakaret ettiğini, eve maddi katkı sunmadığını, çalışmadığı dönemler olduğunu ve alkol ve sigara alışkanlığı olduğunu belirterek davanın reddini istemiş, boşanmaya karar verilmesi halinde kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî, 150.000.00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşine sevgi ve saygı göstermeyen ve eşine hakaret edip küçük düşüren kadının az, eşi ve ortak çocuk ile ilgilenmeyen, sevgi göstermeyen, alkol alan, evin giderlerine katılmayan, kişisel temizliğine dikkat etmeyerek karı koca hayatlarının kalmamasına sebebiyet veren, evi terk eden ve eşine hakaret edip tartışma yaratan erkeğin ağır kusurlu olduğu; erkeğin kadının hastalığı ile ilgilenmemiş olmasından ve kadını darp etmesinden sonra uzun zaman geçmiş olması ve bu olaylar sonrası evlilik birliğinin devam etmiş olması nedeniyle bu vakıalar için erkeğe kusur yüklenemeyeceği, erkeğin evden atıldığını kanıtlayamamış olması nedeniyle bu konuda kadına kusur yüklenemeyeceği, kadının boşanmakla yoksulluğa düşmediği ve kadın lehine tazminatlara hükmedilebilmesinin yasal koşullarının bulunduğu gerekçesi ile; davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadının tedbir ve yoksulluk nafakası talepleri ile erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine ve 20.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminatın, karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin doğru yapılmadığını, kadının erkeği kovduğunun ve iddia edilen diğer kusurlarının kanıtlandığını, erkek aleyhine tazminatlara hükmedilmesinin ve tazminat taleplerinin reddedilmesinin doğru olmadığını belirterek kusur belirlemesi ve tazminatlar yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin doğru yapılmadığını, kadının erkeği kovduğunun ve iddia edilen diğer kusurlarının kanıtlandığını, erkek aleyhine tazminatlara hükmedilmesinin ve tazminat taleplerinin reddedilmesinin doğru olmadığını belirterek kusur belirlemesi ve tazminatlar yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşanmaya sebebiyet veren olaylardaki kusur belirlemesinin doğru yapılıp yapılmadığı, erkeğe yüklenen kusurların gerçekleşip gerçekleşmediği, kadının kanun yollarına başvurulmamak suretiyle kesinleşen kusurları yanında başkaca kusurlarının bulunup bulunmadığı, kusur belirlemesine bağlı olarak erkeğin tazminat taleplerinin reddedilmesinin ve kadının tazminat taleplerinin kabul edilmesinin doğru olup olmadığı, doğru ise kadın lehine hükmedilen tazminatların miktarının fazla olup olmadığı noktasında toplanmaktadır

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12391, Karar No: 2012/2216, Tarih: 14.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/12391 E.  ,  2012/2216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir. Mahkemece, kusur oranlarının saptanmasında öncelikle, maddi olayın ne şekilde oluştuğunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmiş olması gerekir. İhlal edilen mevzuat hükümleri belirlenirken, zararlı sonuçların önlenmesi için durum ve koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkatin neler olduğunun eksiksiz bilinmesinde, kusur raporuna ve dava dosyasına yansıtılmasında yasal zorunluluk vardır. Mahkemenin, davaya konu iş kazasının meydana gelmesinde kazalının %50 oranında kusurlu olduğu, %50 oranında da kaçınılmazlığın bulunduğu belirtilen ve hükme dayanak aldığı kusur raporunda %50 kaçınılmazlığın nedeni yeterince açıklanmamıştır. Zira, işyerinde işgüvenliği ile ilgili tüm tedbirlerin alınmasına rağmen, kaza oluşmuşsa bu takdirde kaçınılmazlığın varlığından söz edilebilir. Raporda ise, böyle bir açıklık olmadığı gibi, böyle bir olayın sonucunun kısmen kaçınılmazlıkla açıklanması, günümüz teknolojisinde alınabilecek önlemlerin bulunduğu hallerde isabetli olamaz.

Belirtilen bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak; çalışanların geçmesi için konveyörler arasında bırakılan yeterli aralıktan geçmek yerine, konveyörün üstünden atlayarak, ayağının kayması şeklinde meydana gelen iş kazasında, kusurun ağırlığının sigortalıda bulunduğu da gözetilmek suretiyle, meydana geldiği iş kolunda uzman oldukları belirlenen işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman kişiden kusur raporu alınarak, yapılacak değerlendirme ile hüküm kurmak gerekirken, yetersiz bilirkişi raporunun hükme esas alınması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.