muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2905, Karar No: 2018/7621, Tarih: 05.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/2905 E.  ,  2018/7621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında güveni kötüye kullanma suçundan beraate ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların katılana ait olan iş makinesini, katılanın bu makineyi kiraladığı Ünsal'ın kendilerine olan borçları nedeniyle alıkoydukları ve mülkiyet sahibi katılanın yanlarına gelip makinesini istemesi üzerine acil kullanmaları gerektiğini belirtip 2 ay sonra vermek konusunda katılanla anlaşmalarına rağmen süre sonunda teslim etmedikleri ve katılanın makineyi bularak kolluk güçlerine haber verip yediemine teslimini sağladığı iddia edilen olayda;

1)Sanık ... açısından yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın diğer sanık ile iştirak halinde bu makineyi katılana iade etmesi gerekirken etmeyerek alıkoyup kullandığına dair her türlü kuşkudan uzak, somut ve kesin delil bulunmadığından beraate dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

1)Sanık ... açısından yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın makineyi kiracı Ünsal'ın kendisine olan borcu nedeniyle alıkoyduğu bir dönemde; katılanın yanına gelerek ruhsatı gösterip aracın sahibi olduğunu belirtmesi üzerine 2 ay kullanmak için süre istediği ve bu sürenin sonunda teslim edeceğine dair imzasını kabul etiği yazılı belge verdiği halde makineyi bu sürenin sonunda teslim etmediği ve katılanın kendi çabası ile makineyi bulduğu nazara alındığında sanığın hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkralarına gereğince uzlaştırma kapsamına alınan güveni kötüye kullanma suçunu gerçekleştirdiği gözetilmeksizin, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 05/11/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2983, Karar No: 2023/5856, Tarih: 03.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/2983 E.  ,  2023/5856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1260 E., 2022/3728 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2021 tarihli ve 2017/412 Esas, 2021/458 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle, 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle, 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2022/1260 Esas, 2022/3728 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle, 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle, 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi; sübuta ve suç vasfına ilişkindir.

2. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle, 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi; sübuta ve suç vasfına ilişkindir.

2. Sanık ...'nın temyiz istemi; suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan ... ile sanıklar ... ve İsa arasında daha önce geçen kavga ve yaralama olayı nedeni ile husumet bulunduğu, olay tarihinde sanık ...'nin katılan ... ve temyiz dışı sanık ... ve açık kimliği tespit edilemeyen Kadir isimli bir şahısla birlikte ......, semtinde sanayi yanında zeytin ağaçlarının yanında alkol içtikleri sırada olay yerine sanık ...'nin çağırmasıyla kardeşi olan sanık ...'nın da geldiği, katılan ile sanıklar arasında kavga çıktığı, sanık ...'nin ele geçirilemeyen bıçakla katılan ...'in vücut bölgesine birden fazla vurarak yaraladığı, sanık ...'nın da katılanı tuttuğu ve yumrukla katılana vurduğu anlaşılmıştır.

2. Sanıkların savunmaları, katılan ve tanıkların beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. İstanbul 2. İhtisas Kurulunun 02.06.2021 tarihli raporuna göre; "Katılanın sol göğüs bölgesinde tarif edilen 4 (dört) adet kesici delici alet yaralanmalarının trajeleri açık ve net olarak belirtilmediğinden, en az 1 (bir) tanesinin solda parsiyel pnömotoraksa neden olduğu, kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, vücudunda tarif edilen diğer kesici delici alet yaralanmalarının trajelerinde büyük damar, sinir ve iç organ lezyonu tanımlanmadığından yumuşak doku lezyonlarına neden olan her bir yaranın ayrı ayrı, kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu," belirtilmiştir.

4. Olay yeri inceleme raporu, olay yeri görgü tespit tutanağı, kolluk tutanakları, kriminal raporlar, sanıklara ait nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamışsa da; sanık ... ve ...'nin eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığı, 35 ... maddesi gereğince eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı, 9-15 yıl aralığı arasında tehlikenin ağırlığı ve meydana gelen zarar dikkate alınarak 13 yıl hapis cezasına hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ... ve müdafiinin, sübuta ve suç vasfına, sanık ...'nın temyiz istemi, suçu işlemediğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

IV. GEREKÇE

Sanık ... ve müdafiinin, sübuta ve suç vasfına, sanık ...'nın temyiz istemi, suçu işlemediğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanık ...'nin ele geçirilemeyen bıçakla katılan ...'in vücut bölgesine birden fazla vurarak yaraladığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2022/1260 Esas, 2022/3728 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1853, Karar No: 2021/1659, Tarih: 05.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/1853 E.  ,  2021/1659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- İlk derece mahkûmiyet: Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi 02/04/2019 gün ve 2018/408 E. 2019/170 K.

2- İstinaf taleplerinin düzeltilerek esastan reddi (sanık ... hakkında)

3- İstinaf taleplerinin esastan reddi (sanık ... hakkında)

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edenlerin sıfatları, başvurularının süreleri, kararların nitelikleri ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf taleplerinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 05/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4546, Karar No: 2022/10776, Tarih: 27.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4546 E.  ,  2022/10776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4. delaletiyle 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılan ... vekili, katılanlar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılanlar ... ile ... vekilinin TCK'nın 50. maddesinin uygulanmaması gerektiğine dair, katılan ... vekilinin eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna ilişkin, sanık müdafinin bilirkişi raporlarının hükme esas almaya elverişli olmadığına ve ceza miktarı hakkında temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık idaresindeki otomobille, gece vakti, meskun mahal dışı, yağmurlu havada, aydınlatmanın bulunmadığı, tehlikeli virajlı, eğimli, iki yönlü asfalt kaplama karayolunda seyrederken, olay mahalline geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybederek, şerit tecavüzü yaparak karşı şeride geçtiği esnada, karşı yönden gelen sürücü ... idaresindeki otomobille çarpışmasıyla meydana gelen ve sanığın seyri sırasında yola gereken dikkatini vermesi, seyir hızını hava ve yol durumuna göre ayarlaması, direksiyon hakimiyeti ile aracını şeridi dışına çıkarmamaya özen göstermesi gerektiği halde bahsedilen bu hususlara riayet etmeyerek tam kusuruyla ...'in vücudunda kırık oluşacak şekilde yaralanmasına, otomobilde yolcu ...'ün ölümüne sebebiyet verdiği olayda,

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına ve bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, ... ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini yerine, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan ... vekilinin, katılanlar ... ve ... vekilinin, sanık müdafinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8043, Karar No: 2017/15806, Tarih: 12.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/8043 E.  ,  2017/15806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir.Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırılması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu ... ili ... ilçesi ... mahallesi 837 parsel sayılı taşınmaza değer biçilirken, farklı mahallede bulunan taşınmazın, emsal alınması suretiyle hesaplama yapan ve dava konusu taşınmazın Belediye Başkanlığınca bildirilen emlak rayiç bedelinin altında m2 birim değeri belirleyen bilirkişi kurulu raporu inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve

dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Davanın niteliği gereği kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

2-Davanın niteliği gereği kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20923, Karar No: 2017/4101, Tarih: 11.05.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/20923 E.  ,  2017/4101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, ... sosyal güvenlik rejimine ilk defa giriş tarihi olan 15.03.1988 tarihinin, Türkiye’de sigorta başlangıç tarihi olarak kabul edilmesi gerektiğinin ve yaşlılık aylığına hak kazandığının ve yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, sigorta başlangıcı yönünden verilen karar isabetli ise de, kesin dönüş koşulları usulüne uygun araştırılmadan yaşlılık aylığı talebinin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

1- Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6'ncı maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

1- Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6'ncı maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Kesin dönüşün, aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade ettiği; “sosyal sigorta ödeneği” deyiminden, çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ödeneklerin amaçlandığı; “sosyal yardım ödeneği” ibaresinin ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlamını taşıdığı kabul olunmaktadır. Ne var ki, “kesin dönüş” ifadesi, mutlak anlamda, yurtdışında bulunduğu ülkeden Türkiye’ye döndükten sonra tekrar yurtdışına çıkış yapmama şeklinde değerlendirilemez. İkamet şartına bağlı olmayan nitelikte sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alanlara, anılan koşulun gerçekleştiğinin kabulü ile aylık bağlanabilecektir. Aksi yöndeki düşünce, Anayasamızın 23'üncü maddesi ile güvence altına alınmış olan “Yerleşme ve seyahat hürriyeti”nin; İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmeye (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine) ek 4 nolu Protokolün 2'nci maddesi ile tanınmış “Serbest dolaşım özgürlüğü”nün ihlali sonucunu doğuracaktır. 3201 sayılı Kanunun 6'ncı Maddesinin B bendi ile tekrar yurtdışına gitmek değil, yabancı ülke mevzuatına tabi olarak çalışmak ve ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği almak, aylığın kesme nedeni olduğu belirtilmiş; 3201 sayılı Kanuna göre yaşlılık aylığı bağlanıp altı aydan daha uzun süre yurtdışında bulunmuş olanların, yurtdışında çalışıp çalışmadıklarını ve ikamete dayalı bir sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadıklarını “3201 sayılı Kanuna göre aylık alanlara mahsus yoklama belgesi” vererek, aylıklarını almaya devam edebilecekleri, Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 14'üncü maddesi ile hüküm altına alınmış olup, yurtdışında uzun süre kalmak, tek başına bir aylık kesme nedeni teşkil etmemektedir.