muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10923, Karar No: 2014/2192, Tarih: 10.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/10923 E.  ,  2014/2192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KUŞADASI 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2007/317-2013/31

Taraflar arasında görülen davada Kuşadası 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/01/2013 tarih ve 2007/317-2013/31 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi N.. A.. tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin kurucu ortaklarından biri olduğunu, davacının, abisi H. A.'ın 2007 yılı Mart ayında ölümünden sonra, 03/05/2006 tarihinde davalı şirkette sermaye artırımına gidildiğini, ayrıca abisi H. A.'ın hisselerinin bir kısmının eşi K.. A..'a devredildiğini, kendi hissesinin gayri yasal bir şekilde yok edilerek davalı K.. A..'ın ilk eşinden olan oğlu davalı E.. Ö..'in şirket ortağı yapıldığını öğrendiğini, müvekkilinin şirketteki hissesini kesinlikle devretmediğini, şirket ortakları tarafından müvekkili aleyhine yasanın ilgili hükmüne dayanılarak ikame olunan bir dava da bulunmadığını, şirketteki hissesinin devrine ilişkin bir üçüncü şahsa veya ortaklara herhangi bir vekaletname dahi verilmediğini, davalı K.. A..'ın 1993 tarihinden sonra yapılan genel kurul toplantılarını TTK. m. 370'e dayanarak davet hakkındaki yasa ve ana sözleşmeye riayet etmeden gerçekleştirdiğini, müvekkilinin yapılan toplantılardan abisi Hamit Atlıhan'ın vefatından sonra 2007 Mart ayında haberdar olduğunu, bu nedenle önceki yapılan toplantıların yoklukla malul sayılarak iptal edilmesi gerektiğini, usule uyulmadan yapılan toplantılarda alınan kararların da yok hükmünde olduğunu, gayri yasal olarak müvekkilin bilgisi haricinde ortaklıktan çıkarılması nedeni ile alınan tüm kararların iptali gerektiğini, müvekkilinin şirketteki ortaklığının hukuka aykırı bir şekilde ortadan kaldırılması ve pay sahibi olarak davalılardan K.. A..'ın oğlunun hak sahibi gösterilmesinin hukuka aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek, müvekkilinin davalı şirketteki ortaklığının tespitine, müvekkilinin ortaklığının kötüniyetle ve yasal olmayan yollarla ortadan kaldırılması nedeni ile bu tarihten sonraki tarihlerde yapılan genel kurul toplantılarının iptaline ve yok hükmünde sayılmasına, 14/4/2007 tarihinde yapılacak olan genel kurul toplantısının dava sonuna kadar ertelenmesi hususunda tedbir kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar P. Tur.Turizm A.Ş, K.. A.., S.. A.. ve E.. Ö.. vekili, H. A.'a ait payların adı geçen kişinin vefatından sonra K.. A.. ile kızı S.. A..'a yasal mirasçı olarak geçtiğini, İ.. A..'ın müteveffa Hamit'in mirasçısı olmadığını, Hamit'e ait paylar ile davacının bir ilgisinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının şirketin ortağı olmasına rağmen 03/05/2006 tarihli genel kurul toplantısına davet edilmediği, şirket kayıtlarında pay sahibi olarak gösterilmediği, ayrıca davacının şirketteki kendi paylarını devrettiğine dair herhangi bir yazılı belge bulunmadığı, davacının hisse devri yapmış olması halinde bu hisse devrinin pay defterine kayıt edilmesinin zorunlu bulunduğu, dolayısıyla bu hususu ispat yükünün davalı şirkette olduğu, ancak davalı şirket tarafından herhangi bir yazılı belge sunulmadığı, şirkete ait defter ve belgelerin ibrazından da ısrarla kaçındığı, TTK'nın emredici hükümlerine aykırılık nedeniyle şirketin 03/05/2006 tarihinde yapılan genel kurulunun yok hükmünde olduğu, 27/12/2006 tarihli hisse devir senedindeki imzanın Hamit Atlıhan'a ait olmadığının savcılık soruşturma dosyasında aldırılan 10/07/2008 tarihli rapor ile de sabit olduğu, Hamit Atlıhan'ın zaten bu hisse devri sözleşmesinden kısa süre sonra 28/02/2007 tarihinde vefat ettiği, geriye mirasçısı olarak eşi davalı K.. A.. ile kızı S.. A..'ın kaldığı, davacıya ait hisselerin ise davacının hisse devir beyanı olmadan, bilgisi ve rızası dışında davalı K.. A..'ın oğlu davalı E.. Ö.. adına kaydedildiği ve bu şekilde davalı Emrah'ın usulsüz bir şekilde şirket ortağı yapıldığı, buna göre davacının, 14/04/2007 tarihinde yapılan genel kurul toplantısına, herhangi bir hisse devri olmadığı halde ve pay sahibi olmasına rağmen davet edilmediği, toplantının yasal prosedüre uyulmadan gerçekleştirildiği, toplantının % 100 katılımla gerçekleştirildiğinin ve yapıldığının belirtildiği, oysa davacının gerçekte pay sahibi olmasına rağmen şirket kayıtlarında ve bu genel kurul toplantısında pay sahibi değilmiş gibi gösterildiği, bu genel kurula ait hazirun cetvelindeki K.. A..'ın pay miktarının gerçeği yansıtmadığı, zira 27/12/2006 tarihli hisse devir sözleşmesindeki imzanın devreden Hamit Atlıhan'a ait olmadığının uzmanlık raporu ile tespit edildiği, dolayısıyla bu devir senedindeki 31 hissenin K.. A..'a ait olmadığı halde ona ait imiş gibi gösterildiği, bu genel kurulda alınan kararların bu nedenlerle yasalara, ana sözleşmeye ve TMK'nın 2. maddesi uyarınca dürüstlük kurallarına aykırı olduğu, davacının her iki genel kurul tarihinde ve dava tarihinde şirket ortağı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, davacı İ.. A..’ın davalı Park-Tur Turizm A.Ş. ortağı olduğunun tespitine, davalı şirketin 03/05/2006 tarihinde yapılan genel kurul toplantısının yok hükmünde olduğunun tespitine, davalı şirketin 14/04/2007 tarihinde yapılan genel kurul toplantısının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, mümeyyiz davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, davacı, davalı şirketteki paylarının davalılardan E.. Ö.. tarafından iktisap edilmiş olduğunu iddia ettiğine göre iş bu davada, davalı şirket yanında sadece bu davalıya husumet yöneltilmesi yeterli olup mümeyyiz diğer davalı gerçek kişilere husumet yöneltilmesi yerinde olmamış, kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Davacının ortak olduğunun tespitine dair karar verildiği halde davacının davalı şirketteki hisse oranı tespit edilmeden yazılı şekilde karar tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

4- Mahkemece, davalı şirketin, 14/04/2007 tarihli genel kurul toplantısının iptaline karar verilmiş ise de, kural olarak genel kurul toplantı çağrısındaki usulsüzlük iptal davası açma hakkı vermekte olup iptal nedenlerinin isbatı gerekmektedir. Somut uyuşmazlıkta, davacı, şirket ortağı sayılmadığı için kendisine çağrı yapılmadığı anlaşılmaktadır. Davacının pay oranı ve genel kurula katılan pay sahiplerinin gerçek pay oranlarının tespiti ile toplantı ve karar nisabının oluşup oluşmadığı, ortada yokluk durumunun mevcut olup olmadığı, ayrıca yokluk durumu söz konusu değilse, iptal sebeplerinin gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesi, bu çerçevede 14/04/2007 tarihli genel kurulda alınan kararların, yok hükmünde olduğu hüküm altına alınan 03/05/2006 tarihli genel kurulda alınan sermaye artırımına bağlı kararlar olup olmadığının tartışılması, davacının, ortak olduğu halde, hazirun listesinde yer almamasının verilen kararların iptalini gerektirir şekilde nisaba etkisinin bulunup bulunmadığının tartışılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup kararın bu nedenle mümeyyiz davalılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2), (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyiz davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden N.. A..'ya iadesine, 10/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8998, Karar No: 2013/10279, Tarih: 29.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/8998 E.  ,  2013/10279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1918 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında açılan kamu davasının ölüm nedeniyle düşürülmesine, diğer sanıklar hakkında açılan kamu davasının TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK.nun 223/8.maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Bu dava dosyası, Dairemizce aynı gün temyiz incelemesi yapılan yerel mahkemenin 2008/129 Esas, 2008/73 Karar sayılı dava dosyasından tefrik edilmiş ise de, anılan dava dosyasında bir kısım sanıkların çok sayıda menşei belirlenemeyen araçları sahte belgelerle piyasaya sürdükleri ve bir kısmının bu araçları satın aldıklarının ileri sürülmesi karşısında, teşekkül halinde kaçakçılık ve bu suça iştirak edenler ile toplu ya da münferit kaçakçılık suçunu işleyenlerin belirlenmesi gerektiği cihetle, bir kısım sanıklar hakkında Şırnak Ağır Ceza Mahkemesine dava açılmış olması, bir kısım sanıkların sorgularının yapılamadığı da dikkate alınıp, buna göre delillerinin takdir ve değerlendirmesiyle suçun sübut ve vasfının tayini bakımından davaların birleştirilerek görülmesi ve suç tarihi itibariyle sanıklar hakkında benzer suçtan açılmış davalar olup olmadığı araştırılarak açılmış dava ya da davaların akıbetleri tespit edilip, sanıklarla ilgili evrakların temyiz denetimine imkan verecek şekilde dosyaya eklenmesi ve sonucuna göre hukuki durumlarının takdiri gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16650, Karar No: 2015/18048, Tarih: 14.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/16650 E.  ,  2015/18048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekili tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

Sanık .... hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekili tarafından yapılan temyiz itirazları ile sanık .... hakkında hırsızlık suçundan açılıp değişen suç vasfına göre suç eşyasının satın alınması suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafii tarafından yapılan temyiz itirazlarının birlikte incelenmesinde;

Sanık ....'ın yokluğunda verilen karar, mernis adresinde annesi imzasına tebliğ edilerek temyiz edilmediğinden bahisle 21/12/2012 tarihinde kesinleştirilmiş ise de, sanığın kendisini vekille temsil ettirdiği, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi ve Tebligat Tüzüğünün 15. maddesi gereğince “vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır” hükmü uyarınca yokluğunda verilen hükmün sanık müdafii yerine 13/12/2012 tarihinde aynı konutta oturan annesine tebliğ edilmesi nedeniyle bu tebligatın geçersiz olduğu ve sanık müdafiinin 27/02/2013 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık .....'un mahkemeye sunduğu ve ....'ın düzenleyerek imzaladığı iddia edilen araç parçalanmasına ilişkin 26/08/2010 tarihli satış sözleşmesi başlıklı belgenin kimin el ürünü olduğu yönünde bir tespitin yaptırılmaması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi ve sanıkların eli ürünü çıkması halinde eylemin hırsızlık suçunu oluşturabileceği dikkate alınarak, öncelikle sanıkların huzurda alınacak imza ve yazı örnekleriyle, resmi kurumlardan suç tarihinden önceki imza, yazı ve rakam örnekleri getirtilip söz konusu belge üzerindeki yazı ve imzanın kimin eli ürünü olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre, sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekili ve sanık .... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13447, Karar No: 2010/4258, Tarih: 15.03.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/13447 E.  ,  2010/4258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında hükmedilen idari para cezası 5326 sayılı Yasanın 29. maddesine göre itiraza tabi olduğundan, temyiz dilekçesinin mahallinde, itiraz dilekçesi olarak değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

2) Yaralama suçundan dolayı kurulan hükme yönelik olarak yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Sanık hakkında kurulan 19.10.2004 tarih ve 2003/1139 Esas, 2004/1483 sayılı kararın sanık tarafından temyiz edildiği, dosyanın Yargıtay Başsavcılığınca, sonradan yürürlüğe giren yasalara göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi için mahalline iade etmesi üzerine yapılan yargılama sonucunda yeniden bir hüküm kurulması gerekirken yeniden değerlendirme yapılmasına yer olmadığına ve hükmün aynen bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7476, Karar No: 2013/10106, Tarih: 16.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/7476 E.  ,  2013/10106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.12.2010 tarih ve 2004/690-2010/191 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14.05.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, TR 1997 00 422 B numarası ile tescilli bulunan “Basınçlı ortam için bağlantı sistemi” ürününe ilişkin patentin müvekkili şirketin iştiraki olan Raufoss Technology A.Ş.’ye ait olduğunu, 25.03.2004 tarihli inhisari lisans sözleşmesi ile söz konusu patentte inhisari lisans hakkına sahip bulunduklarını, davalılardan Teknofit Hidrolik Pnömatik Otomobil Yedek Parça Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. tarafından izinsiz olarak anılan patent konusu ürünlerin üretildiğini ve diğer davalılarca da bu ürünlerin satıldığını, davalıların bu eylemleri sebebiyle müvekkilinin patent hakkına sahip olduğu ürünleri bedelinin altında satmak zorunda kalması nedeniyle ciddi oranlarda maddi zararlarının oluştuğunu ileri sürerek, davalıların müvekkilinin patent hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil eden fiillerinin tespiti ve önlenmesini, şimdilik 10.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini, hüküm özetinin ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, patent hakkı sahibi olan dava dışı Raufoss Technology AS’nin patent üzerindeki tüm hak ve menfaatlerini davacı ... AS’ye devrettiği, davacının patent haklarını devir aldığı tarih itibariyle davalıların davacının patent hakkına tecavüz ettiğinin ispat edilemediği, davalıların eylemlerinin TTK’nın 56 vd maddelerinde düzenlenen haksız rekabet oluşturduğunun da ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mahkemenin 7017 (5308) emanet numaralı poşetinin içinde bulunan ürünlerinden birisinin üzerinde açıkça davacının “RA, DOT RAUFOSS A” ibareli orijinal emarelerinin yer almasına, bu durumun anılan ürünün davacıya ait olduğunu gösterdiğinin her iki bilirkişi raporunda da açıkça belirtilmesine, yine mahkemece görüşüne başvurulan 14.08.2006 tarihli bilirkişi raporunda, davalılardan zapt edilen tüm ürünlerin görülüp incelenmesine ve tamamının davacı patentine benzemediğinin bildirilmesine, tarafların ürünlerinin birbirine karışmasından sonra mahkemece 17.07.2007 tarihli oturumda taraf vekillerine kendi ürünlerini göstermelerinin istenmesine, 31.03.2008 tarihli bilirkişi raporunda davalılar vekilinin müvekkillerine ait olduğunu kabul ettiği ürünlerin de davacı tasarımı ile benzemediğinin belirtilmesine, sonuçta davacının patent belgesine konu ürününün davalılarca üretilip satıldığının kanıtlanamamış olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılar verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/971, Karar No: 2015/2393, Tarih: 16.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/971 E.  ,  2015/2393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/83880

MAHKEMESİ : Karaman Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 31/01/2014, 2013/181 (E) ve 2014/9 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık mağdur kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin suçun sübutuna ve vasfına, cezanın miktarına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;Ancak; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c. maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nın 150, 234 ve 239. maddeleri İle 5320 sayılı Kanunun 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ve vekil ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde Baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yargılama giderleri ile ilgili bölümde yer alan "sanığa soruşturma ve kovuşturma aşamasında görevlendirilen müdafiiler için ödenen 743.TL" şeklindeki kısmın hükümden çıkartılmasına ve yargılama gideri toplamının "56.TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 16/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2883, Karar No: 2015/3781, Tarih: 08.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2883 E.  ,  2015/3781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılana ait şirkette finans ve ön muhasebe işlerinden sorumlu olarak sigortalı işçi sıfatı ile çalışan sanığın, şirkete ait banka hesaplarından kendi adına para çekmek ve kendi hesabına havale yapmak suretiyle uhdesinde tuttuğu anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

1- Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla kez işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 200 gün olarak tayin edilmesi,

3- Sanığa verilen mahkumiyet hükmünde belirlenen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.