muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/17048, Karar No: 2022/7403, Tarih: 08.06.2022

Şüphelinin 14/05/2016 tarihli eylemi nedeniyle TCK’nın 191/6.maddesi düzenlemesi gereğince erteleme kararı verilmeden doğrudan kamu davası açılmasına dayanak teşkil eden kamu davasının ertelenmesine ilişkin kararın incelenmesinde;

Şüphelinin daha önceden 29/10/2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 20/07/2015 tarihli ve 2014/14315 soruşturma, 2015/259 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2.maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3.maddesi uayrınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına kesin olarak karar verildiği, yükümlülük ihlalinde ısrar etmesi ve 10/07/2015 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edilmesi üzerine, erteleme kararı kaldırılarak Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 03/03/2016 tarihli ve 2014/14315 soruşturma, 2016/789 esas, 2016/73 sayılı iddianamesi ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1,31/3 ve 53. maddeleri uyarınca 2 kez cezalandırılması istemiyle Düzce Çocuk Mahkemesine kamu davası açıldığı,

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı

olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/07/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın “kesin” olarak verildiği, şüpheliye karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, kararın kesinleşmemesi nedeniyle denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, bu nedenle şüphelinin 14/05/2016 tarihli eylemi nedeniyle TCK’nın 191/6.maddesi düzenlemesi gereğince erteleme kararı verilmeden doğrudan açılan kamu davasında da kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından;

Mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden “kamu davasının durmasına” ve “şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi için Düzce Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına” karar verilerek infazın sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle; kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca “kamu davasının durmasına” ve “şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte yeniden usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi için Düzce Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına” karar verilerek infazın sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan Düzce 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 10/11/2016 tarihli ve 2016/419 esas, 2016/642 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının ( a ) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

08/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6259, Karar No: 2012/17920, Tarih: 28.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/6259 E.  ,  2012/17920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı tazminat - teminat mektubunun iadesi iptali, depozito bedelinin iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı - karşı davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen bayilik sözleşmesi yükümlülüklerine davalı yanca uyulmadığı gibi sözleşme süresi sona ermeden davalı bayinin sözleşmeyi haksız şekilde feshetmesi sonucunda cezai şart, tüp bedeli alacağı, kar mahrumiyeti kalemlerinden oluşan 284.011,87 TL müvekkili alacağı bulunduğunu, bu meblağdan davalı yanca verilen 10.000 TL'lik teminat mektubunun nakde çevrilmesi sonucu tahsil edilen miktarla 2.754 TL davalı depozito tüp alacağı bedelinin mahsubuyla 271.257,07 TL davacı alacağı oluştuğunu belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 6.500 TL'nin ihtarname tebliğ tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Yargılama sırasında ise ıslah dilekçesi sunarak talebini 43.500 TL arttırmak suretiyle 50.000 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı vekili; davacı iddialarının doğru olmadığını, davacı yanın akde aykırı davranışları sonucunda müvekkilince haklı şekilde akdin feshedildiğini, davacı istemlerinin fahiş olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuş ve karşı davasıyla sözleşme ilişkisinin başında müvekkilince davacıya verilen 10.000 TL tutarındaki teminat mektubuyla 16.000 USD'lik teminat senedinin ve davacıya iade edilen telsiz depozito bedelini 913.50 TL'nin bugüne kadar iade edilmediğinden bahisle nakde verilen 10.000 TL teminat mektubu tutarının ve 913,50 TL depozito bedelinin temerrüt tarihinden itibaren avans faiziyle davacıdan tahsiline ayrıca teminat senedinin müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davalı karşı davacı tarafından bayilik sözleşmesinin haksız şekilde fesholunduğunu ve davacı karşı davalının istemlerinde haklı bulunduğu gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne 42.754,80 TL'nin temerrüt tarihi olan 25/03/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalı (karşı davacıdan) tahsiline, karşı davanın ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı karşı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı taraf asıl davada teslim edilen tüplerin bedelini talep etmiş ve tüp listesi sunmuştur. Davacı bedelini istediği bu tüpleri davalıya teslim ettiğini usulüne uygun delillerle kanıtlamalıdır. Bu nedenle mahkemece davacıdan tüplerin teslimiyle ilgili delilleri sorulup toplanan deliller değerlendirilerek varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığı gibi, öte yandan davacı taraf defterlerinde kayıtlı görülen davalının depozito tüp alacağı bedeli olan 2.754,80 TL'nin de davacı lehine hükmolunan tutardan mahsubu yerine anılan tutarın davacı alacağına eklenmek suretiyle davalı aleyhine karar verilmesinde de isabet görülmemiştir.

3- Davalı karşı davacının karşı davaya yönelik temyiz istemlerinin gelindiğinde ise;

Davalı karşı davasında davacıya iade ettiğini iddia ettiği telsize ait depozito bedeli olan 913,50 TL'nin tahsilini talep etmiş ise de mahkemece bu istem yönünden değerlendirme yapılmaması da isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı karşı davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün davalı karşı davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1190, Karar No: 2024/13796, Tarih: 31.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/1190 E.  ,  2024/13796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön incelemede;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin edilen güncel nüfus kaydına göre, katılanın karar tarihinden sonra 16.09.2024 tarihinde vefat ettiği ve 5271 sayılı Kanun'un 243. maddesi uyarınca katılmanın hükümsüz kaldığı, ancak mirasçıların katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğundan, katılanın yasal mirasçıları belirlenip, haklarını takip etmek üzere davaya katılma haklarının bulunduğu hususunu içeren açıklamalı davetiye ile gerekçeli kararın yasal mirasçılara tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek tebliğname düzenlenmesinden sonra dosyanın Dairemize yollanmak üzere, incelenmeksizin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 31.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18312, Karar No: 2014/24225, Tarih: 18.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/18312 E.  ,  2014/24225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum vekili, iş kazası sonucu sigortalıya ödenen sosyal yardım zammının da rücuan tahsili isteminde bulunmasına rağmen, Mahkemece, sosyal yardım zammına hükmedilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici ...’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının ... nolu bendindeki "54.891,72TL ilk peşin değerli gelirin onay tarihi olan ....02.2004 tarihinden" ibaresinden sonra gelmek üzere " 671,50TL sosyal yardım zammının gelir onay tarihi olan ....02.2004 tarihinden" sözcüklerinin eklenmesine, harca ilişkin ... nolu bendindeki "....226,33TL" ibaresi silinerek, yerine, "....272,20TL" ibaresi yazılmasına, davacı Kurum yarararına hükmedilen vekalet ücretine ilişkin ... nolu bendindeki " ....520,00TL" ibaresi yerine, "....574,44TL" ibaresinin yazılmasına, yargılama giderlerine ilişkin ... nolu bendindeki "....030,00TL" ibaresi, yerine " ....043,00TL" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23517, Karar No: 2012/45769, Tarih: 13.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/23517 E.  ,  2012/45769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/80739

MAHKEMESİ : Bağcılar (Kapatılan) 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2006

NUMARASI : 2005/129 (E) ve 2006/120 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, sanığın olay günü katılanın işyerinin alüminyum kapısını zorlayarak içeri girdikten sonra herhangi bir mal alamadan çıktığı şeklinde gelişen olayda sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nun 493/1, 61, 522/1. maddeleriyle 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 35, 53, 116/2, 53, 151/1, 53 maddeleri uyarınca, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarıyla ilgili olarak uzlaşma koşulları da değerlendirilerek uygulama yapılıp, her iki Kanuna göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, sanık hakkında lehe değerlendirme yapılmadan 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Kabule göre de: Hırsızlık suçunun eksik teşebbüs aşamasında kaldığı ve mahkemece de bu şekilde kabul edilerek sanık hakkında 765 sayılı TCK. nun 61. maddesi uyarınca indirim yapıldığı buna karşın sanık lehine aynı yasanın 522. maddesinin pek hafif değere ilişkin hükmünün uygulanması gerekirken, sanığın bilgisayarı çalmak isterken ayak sesi duyması üzerine çalmaktan vazgeçmesi şeklindeki hatalı gerekçe ile TCK 522. maddesinin sanık hakkında uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4747, Karar No: 2013/9263, Tarih: 13.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/4747 E.  ,  2013/9263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmazlara net gelirleri esas alınarak değerlerinin tespit edilmesinde ve dava konusu 1477 parsel yönünden davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Davaya konu 343 parselin ifraz gördüğü ve mutlak koruma alanında kalan bölümünün 1534 parsel numarasını aldığı iddia edildiğinden bu husus araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Kabule göre de;

Dava konusu 343 parselin ....Koruma alanında kalan ve davacıların payı oranında davalı idare adına tesciline karar verilen bölümü 2699 m² olup, 1534 nolu parsel haline geldiği iddia edildiğinden bu bölüm üzerinden davacılar payına isabet eden bedele hükmedilmesi gerekirken, ifraz öncesi 343 parselin tapu alanı üzerinden bedel hesabı yapan rapora dayanılarak eksik inceleme ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15940, Karar No: 2014/17134, Tarih: 27.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/15940 E.  ,  2014/17134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada...1. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ...4. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalı ...'un nüfus kaydındaki ana-baba adının düzeltilmesini talep etmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın soybağına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, uyuşmazlığın nüfus kaydında düzeltim niteliğinde olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Aile Mahkemeleri TMK.'nun 282 ve devamı maddelerinde sınırlı olarak belirtilen soybağının reddi (TMK.'nun 286. vd.) babalık, tanıma, tanımanın iptali gibi davalara bakmakla görevlidir. Somut olayda davaname ile küçük ...un nüfus kaydında anne babası olarak görünen davalıların gerçekte küçüğün anne babası olmayıp başkasından dünyaya geldiği iddiasıyla anne-baba adının düzeltilmesi talep edilmiştir. Davanın kabul edilmesi halinde küçüğün soybağının iptali de gerekeceğinden, dava bu niteliği itibariyle bir nesep davasıdır. Soybağı hukuku ile ilgili davalar 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin görev ve yargılama usullerine dair kanunun 4. maddesinde gösterilen davalardan olup TMK.'nun 282 vd. maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgili olan bu davanın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ...4. Aile Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4126, Karar No: 2016/4541, Tarih: 25.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/4126 E.  ,  2016/4541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/06/2015 tarih ve 2014/987-2015/383 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 6102 sayılı TTK’nın geçici 7. maddesi gereğince ticaret sicilinden re’sen terkin edilen ...'nin yönetim kurulu başkanı olduğunu, müvekkilinin ... Ağır Ceza Mahkemesi'nde görülmekte olan dava nedeniyle mağdur olduğu için yükümlülüklerini ve sorumluluklarını yerine getiremediğini, müvekkilinin ve şirket ortaklarının şirketin devamı hususunda hak ve menfaatleri olduğunu, TTK’nın geçici 7. maddesi gereğince menfaati bulunanların şirketin yeniden ihyasını isteyebileceklerini ileri sürerek ...’nin ihyası ile yeniden sicile tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilince yapılan terkin işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; bir anonim şirketin TTK'nın geçici 7. maddesi gereğince ticaret sicilinden terkin edildikten sonra ticari faaliyetlerine yeniden başlaması amaç ve gayesi ile şirketin ihya edilerek ticaret siciline tescilinin mümkün olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13312, Karar No: 2013/21701, Tarih: 27.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/13312 E.  ,  2013/21701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, yüzüne karşı 20.07.2010 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 12.01.2011 tarihinde temyiz etmesi karşısında, süreden sonraki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.