muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1886, Karar No: 2013/2396, Tarih: 12.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1886 E.  ,  2013/2396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin, davalıların murisi ... aleyhinde açtığı sıra cetveline itiraz davasında, davanın kabulü ile ...'ye ayrılan paydan öncelikle müvekkili alacağının ödenmesine karar verildiğini, bu kararın kesinleşmesi sonucunda müvekkilinin ....658,00 TL tutarındaki dosya alacağının ....03.2008 tarihinde ödendiğini, ancak dosya alacağının aradan geçen zaman içerisinde faizi ile birlikte 48.511,00 TL'ye ulaştığını, bu nedenle müvekkilinin, aradaki ...,853,00 TL tutarındaki fark kadar faiz kaybı olduğunu, ayrıca bu parayı sıra cetvelinin düzenlendiği 2003 yılında tahsil edebilmiş olsa idi ticari faaliyetlerinde kullanacağını ve daha fazla kazanç elde edeceğini, öte yandan sıra cetveline itiraz davası duruşmalarına ....'dan ...'a kendi aracıyla gidip gelmesi nedeniyle de yaklaşık ....000,00 TL masraf ettiğini, davalılar murisinin, sıra cetvelinin iptali sonucunu doğuran hileli işlemi nedeniyle müvekkilinin uğradığı bu zararların tazmini gerektiğini ileri sürerek, fazlaya dair talep ve dava hakkını saklı tuturak şimdilik 31.853,00 TL'nin davalılar murisinden tahsilini talep ve dava etmiş, ....04.2010 tarihli oturumda, davalılardan ... yönünden taleplerini atiye bıraktığını bildirmiştir.

Davalılar murisi ... vekili, sıra cetveline itiraz davası sonucu verilen mahkeme hükmünün müvekkili tarafından yerine getirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... mirasçıları ... ve ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, dava açıldıktan sonra davalı ...'nin vefat ettiği, davalının mirasçıları arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunup tüm mirasçılar hakkındaki davanın beraber yürütülmesi gerektiği, oysaki davacının davalı ... hakkındaki davasını atiye bıraktığını bildirdiği ve bu davalı yönünden taraf teşkili sağlanmadığı gerekçesiyle, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

...) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

...) Dava, davalının hileli işlemleri dolayısıyla davacının alacağını zamanında alamamasından kaynaklanan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

...) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

...) Dava, davalının hileli işlemleri dolayısıyla davacının alacağını zamanında alamamasından kaynaklanan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Dava açılmasının sonuçlarından birisi de, davacının, davalının rızası olmaksızın davasını geri alamamasıdır (HUMK md. 185/...). Davayı geri alma, davadan feragat (HUMK md. 91) ve davayı takipsiz bırakmaktan (HUMK md. 409) farklı olup, davalının rızası ile davasını geri alan davacı, istediğinde davasını tekrar açabilme hakkını muhafaza etmektedir. 1086 sayılı HUMK'nın 185/.... maddesine göre müddeialeyhin rızası olmaksızın müddei davasını takipten sarfınazar edemez. HUMK'nın 91. maddesinde "iki taraftan birinin neticesi talebinden vazgeçmesidir" biçiminde tanımlanan davadan feragat iradesi hakkın özüne ilişkin ve kesin hüküm sonuçlarını doğuran, açık ve kolay anlaşılabilir bir ifade ile yapılmış, kayıtsız ve şartsız olarak talep sonucundan vazgeçmeyi ifade eden, başka anlamlara gelmediğinde duraksama olmayan bir beyan şeklinde olmalıdır. HUMK'nın 185/.... maddesi uyarınca davanın geri alınması (davayı takipten sarfınazar edilmesi), dava açma hakkının ileriye bırakılması ve saklı tutulması amacıyla yapılmakta, hakkın özünden vazgeçilmemektedir. Böyle bir beyanın geçerli bir hukuki sonuç doğurabilmesi, davalı yanın buna açıkça muvafakat etmiş olmasına bağlıdır. Atiye terk halinde, karar vermeye yer olmadığına kararı ile mahkemenin davadan elini çekmesi gerekmekte olup, davanın derdest halde kalması söz konusu değildir. Davacının atiye terk ettiği bir davayı yeni bir dava açmadan ayakta tutmayı sağlaması olanağı bulunmamaktadır. Davayı takipsiz (müracaata) bırakma bundan farklı olup, HUMK'nın 409. maddesi uyarınca dava ... ay içinde yenileninceye kadar dava derdest kalmaya devam eder ve bu süre içinde yenilenmez ise davanın açılmamış sayılması kararı verilmelidir. Takipsiz bırakma için davalı yanın muvafakatine gerek bulunmamaktadır. Davacı vekili ....02.2010 tarihli duruşmada davalı miraçılardan....yönünden taleplerini atiye bıraktıklarını açıklamış, mahkemece bu beyana dayalı olarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Davacı vekilinin beyanının HUMK'nın 185/.... madesinde düzenlenen davayı takipten sarfınazar anlamına geldiği ve bunun ancak davalının muvafakati ile yapılabileceği gözardı edilerek, davalı....'nin muvafakati alınmadan, davacı vekilinin beyanı HUMK'nın 409. maddesi anlamında davayı takipsiz bırakma şeklinde yorumlanıp, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 599. maddesi "Mirasçılar, miras bırakanın ölümü ile mirası bir bütün olarak, kanun gereğince kazanırlar.

Öte yandan, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 599. maddesi "Mirasçılar, miras bırakanın ölümü ile mirası bir bütün olarak, kanun gereğince kazanırlar.

Kanunda öngörülen ayrık durumlar saklı kalmak üzere mirasçılar, mirasbırakanın ayni haklarını, alacaklarını, diğer malvarlığı haklarını, taşınır ve taşınmazlar üzerindeki zilyetliklerini doğrudan doğruya kazanırlar ve mirasbırakanın borçlarından kişisel olarak sorumlu olurlar.

Atanmış mirasçılar da mirası, mirasbırakanın ölümü ile kazanırlar. Yasal mirasçılar, atanmış mirasçılara düşen mirası onlara zilyetlik hükümleri uyarınca teslim etmekle yükümlüdürler." hükmünü içermektedir.

Aynı Yasa'nın 640. maddesinde "Birden çok mirasçı bulunması halinde, mirasın geçmesiyle birlikte paylaşmaya kadar, mirasçılar arasında terekedeki bütün hak ve borçları kapsayan bir ortaklık meydana gelir. Mirasçılar terekeye elbirliğiyle sahip olurlar ve sözleşme veya kanundan doğan temsil ya da yönetim yetkisi saklı kalmak üzere, terekeye ait bütün haklar üzerinde birlikte tasarruf ederler.

Mirasçılardan birinin istemi üzerine sulh mahkemesi, miras ortaklığına paylaşmaya kadar bir temsilci atayabilir.

Mirasçılardan her biri, terekedeki hakların korunmasını isteyebilir. Sağlanan korumadan mirasçıların hepsi yararlanır.

Bir mirasçı ödemeden aciz halinde ise, mirasın açılması üzerine diğer mirasçılar, haklarının korunması için gerekli önlemlerin gecikmeksizin alınmasını sulh mahkemesinden

isteyebilirler." hükmüne, 701. maddesinde "Kanun veya kanunda öngörülen sözleşmeler uyarınca oluşan topluluk dolayısıyla mallara birlikte malik olanların mülkiyeti, elbirliği mülkiyetidir.

Elbirliği mülkiyetinde ortakların belirlenmiş payları olmayıp her birinin hakkı, ortaklığa giren malların tamamına yaygındır." hükmüne, 702. maddesinde "Ortakların hakları ve yükümlülükleri, topluluğu doğuran kanun veya sözleşme hükümleri ile belirlenir.

Kanunda veya sözleşmede aksine bir hüküm bulunmadıkça, gerek yönetim, gerek tasarruf işlemleri için ortakların oybirliğiyle karar vermeleri gerekir.

Sözleşmeden doğan topluluk devam ettiği sürece, paylaşma yapılamaz ve bir pay üzerinde tasarrufta bulunulamaz.

Ortaklardan her biri, topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabilir. Bu korumadan bütün ortaklar yararlanır." hükmüne yer verilmiştir.

Bu düzenlemeler göstermektedir ki, miras ortaklığı mirasın tümü üzerinde söz konusu olduğundan, tereke payları ayrılmaksızın ortaklığa dahil olan mirasçılara aittir. Tereke üzerinde ortaklık devam ettiği sürece, mirasçıların somut ve bağımsız payları mevcut değildir.

Miras ortaklığını oluşturan mirasçılar, terekedeki malvarlığı değerleri üzerinde elbirliği halinde mülkiyet hükümleri gereğince malik oldukları için, kural olarak tek başlarına veya birkaçı birlikte hareketle terekeye dahil hakkın biri üzerinde tasarrufta bulunamazlar.

Miras ortaklığını oluşturan mirasçılar, terekedeki malvarlığı değerleri üzerinde elbirliği halinde mülkiyet hükümleri gereğince malik oldukları için, kural olarak tek başlarına veya birkaçı birlikte hareketle terekeye dahil hakkın biri üzerinde tasarrufta bulunamazlar.

Hal böyle olunca, tüm mirasçıların terekeye dahil olan bir hak veya malın terekeye iadesi için birlikte dava açmaları veya hazır olmayanların usulüne uygun şekilde vekaletname ibraz etmeleri veya TMK’nun 640. maddesi gereğince miras ortaklığına temsilci atanması gerekir. Ne var ki, bu ilkeler ve açıklamalar, mirasçıların davacı olmaları halinde geçerli olup, davalı olmaları halinde durum farklıdır. TMK'nın 599/.... maddesinde mirasçıların murisin borçlarından kişisel olarak sorumlu oldukları öngörüldüğü gibi, 641/.... maddesi gereğince mirasçılar tereke borçlarından müteselsilen sorumludurlar. 818 sayılı BK'nın 142. maddesi uyarınca alacaklı, müteselsil borçluların cümlesinden veya birinden borcun tamamen veya kısmen edasını istemekte muhayyerdir. Borcun tamamen edasına kadar bütün borçluların mesuliyeti devam eder. Tereke ile ilgili olup, konusu paradan başka bir şey olan, diğer anlatımla terekedeki taşınır ya da taşınmaz mallar ile haklara ilişkin olan davaların, bütün mirasçılara karşı açılması gerekir ise de somut olayda olduğu gibi konusu para alacağı olan davaların bütün mirasçılara karşı açılması zorunlu değildir. Davacı taraf murisin borçlarından dolayı talebini mirasçılardan birine yöneltebileceği gibi, tamamına da yöneltebilir. (Bkz. Aynı Görüş Prof. Dr. Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, 2001, Cilt...., sh:1005 ve 1007) Mahkemece tüm bu yasal düzenlemeler gözönünde bulundurularak işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, ....04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2295, Karar No: 2013/5282, Tarih: 30.09.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2295 E.  ,  2013/5282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2012/119988

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 08/02/2012, 2011/50 (E) ve 2012/8 (K)

SUÇ : Kan gütme saikiyle öldürme, kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs ve bu suçlara azmettirme, olası kastla yaralama, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık Şaban hakkında maktul Candan'ı kan gütme saikiyle öldürme, mağdur Mustafa'yı kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs, mağdur Hasan'ı olası kastla yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık Kenan hakkında maktul Candan'ı kan gütme saikiyle öldürme, mağdur Mustafa'yı kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; aynı kan gütme saikiyle öldürme ve kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs eylemlerinin failleri olarak yargılanan sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aralarında akrabalık ilişkisi bulunan sanıklar Şaban ve Kenan arasında menfaat çatışması bulunduğu anlaşıldığından, sanıkların savunmalarının ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafıi tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1. ve 5271 sayılı CMK.nun 152.maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar Şaban ve Kenan müdafıinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemedeki temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin CMUK.nun 321. madde uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA); 30.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

30.09.2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı .. huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar Ş.. K.. ile K.. K.. müdafii Avukat ..., yokluğunda 03.10.2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2022/26361, Karar No: 2024/16881, Tarih: 05.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/26361 E.  ,  2024/16881 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/190 E., 2020/1426 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/144 E., 2018/131 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 220/7. maddesi delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62 ve 53. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararındaki müsadereye ilişkin hükmü kaldırılması ile yerine ele geçen materyallerin sanığa iadesine yönelik hüküm kurulmak suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre;

a. Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve istiyerek yardım etme suçundan temel ceza belirlenirken delalet maddesi olan TCK’nın 314/3 maddesinin belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin mahkemece kabul edilen yardım fiiline ilişkin olarak son eylem tarihi olan 24.12.2014 yerine 17.04.2017 olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4287, Karar No: 2014/4544, Tarih: 21.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/4287 E.  ,  2014/4544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2012/1502-2013/963

Taraflar arasındaki tüketiciyi koruma kanunundan kaynaklanan davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kullanmış olduğu konut kredisi nedeniyle haksız ve hukuka aykırı olarak yapılan 2276,00 TL komisyon ve dosya masrafı ve 262,00 TL ipotek fek bedeli tahsilatının, tahsil tarihlerinden itibaren avans faizi ile birlikte davalı bankadan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkeme davanın kısmen kabulü ile; kısa kararda toplam 1.733,00 TL masrafın kesinti tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı bankadan alınarak davacıya verilmesine ve fazlaya ilişkin talebin reddine, gerekçeli kararda ise bu alacağa ek olarak davalı bankaca tahsil edilen 262 TL ipotek fek ücretinin kesinti tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar vermiştir, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli karar uyum içinde olmalıdır. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm veya gerekçe başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 6100 sayılı HMK 294 ve 297 maddelerinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış; 6100 sayılı HMK 297/son maddesi gereğince; hükümde, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerinin yer alacağı belirtildikten sonra, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli olduğu belirtilmiş yine anılan kanunun 298/2.maddesi gereğince de; gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı belirtilmiştir.

Temyize konu davada, tefhim edilen kısa kararda “Davanın kabulü ile ; davacıdan tahsil edilen toplam 1733 TL’nin kesinti tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine” şeklinde hüküm kurulmasına rağmen gerekçeli kararda bu hükümden sonra kısa kararda reddedilen talebin, “Davacıdan ipotek fek ücreti adı altında tahsil edilen 262 TL’nin kesinti tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklinde hüküm kurulmuş olması, açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki oluşturulması HMK 297. maddesine aykırı olup, usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 45,35 TL harcın istek halinde iadesine, 21.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7801, Karar No: 2014/3956, Tarih: 11.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7801 E.  ,  2014/3956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2185, Karar No: 2011/7685, Tarih: 07.07.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/2185 E.  ,  2011/7685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşyaların iadesi davasına dair karar davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava ziynet ve çeyiz eşyalarının iadesi istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kısmen kabulüne kararı verilmesi üzerine hüküm davalı ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4.maddesinde;4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabındaki üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK’nun 118-395 mad.) kaynaklanan bütün davalara aile Mahkemesinde bakılacağı hükme bağlanmıştır.

Olayımıza gelince; Dava eşler arasında görülen kişisel malların iadesi istemine ilişkindir.Eşler arasında görülen kişisel eşyaların iadesine ilişkin davaların Türk Medeni Kanununun yürürlüğe girmesinden önce veya sonra açılmasına bakılmaksızın aile mahkemesinde görülmesi zorunludur. Bu nedenle bağımsız Aile Mahkemesi bulunan yerlerde bağımsız Aile Mahkemesinde, bağımsız Aile Mahkemesi bulunmayan yerlerde ise Hakim Ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp karara bağlanması gerekmektedir. Kişisel malların iadesi Türk Medeni Kanunun 226 ncı maddesinde düzenlenmiş olup,davanın bu madde hükümlerine göre çözümlenmesi icap eder. Söz konusu maddenin Türk Medeni Kanununun 2.kitabında yer aldığı ve Aile Mahkemesi olarak davanın incelenerek karar verilmesi gerekirken Asliye Hukuk Mahkemesince yargılama yapılıp karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 7.7.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.