muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3864, Karar No: 2022/5233, Tarih: 29.06.2022

1.TCK'nın 51/1. maddesinde: işlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır, şeklinde düzenlendiği gözetilmeksizin, taksirle öldürme suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılan ve suç tarihinde 53 yaşında olan sanık ... hakkında erteleme hükümlerinin uygulanması,

2.5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği, madde uyarınca bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için o mesleğin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerektiği dikkate alındığında, dosya içeriğine göre balık çiftliğinde çalışan olan ve kazanın meydana geldiği tekneyi kullanmak için belgesi olmayan sanığın icra ettiği mesleğin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı da nazara alınmadan, 3 yıl süreyle gemi taşımacılığı yapmaktan yasaklanmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

3.Hükmedilen hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın kısmen veya tamamen infazına karar verileceğinin ve 51/8. maddesi gereğince denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4935, Karar No: 2017/8364, Tarih: 16.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/4935 E.  ,  2017/8364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine 16/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14121, Karar No: 2014/6632, Tarih: 14.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/14121 E.  ,  2014/6632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş (3 kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12546, Karar No: 2015/13341, Tarih: 15.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/12546 E.  ,  2015/13341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 4 - 2014/217549

Mahkemesi : Aydın(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 17/04/2014

Numarası :2014/220 - 2014/712

Suç :Yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi

Yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın kastının bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçun oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6668, Karar No: 2019/4497, Tarih: 04.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/6668 E.  ,  2019/4497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı iflas idaresi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı müflis şirketten daire satın alan müvekkilinin toplam 117.000,00 TL ödeme yaptığını ancak dairenin teslim edilemediğini, ödediği bedelin iflas masasına kayıt edilmesi için yapılan başvuru üzerine 107.000,00 TL'nin masaya kayıt edildiği 10.000,00 TL'nin reddedildiğini, ret kararının yasal olmadığını ileri sürerek açılan davaya konu alacağın iflas masasına kayıt ve kabulünü talep ve dava etmiştir.

Davalı iflas idaresi vekili, davacının alacağını somut delillerle ispat edemediğinden İİK'nın 226. maddesi gereğince iflas idaresinin masanın menfatini korumak amacıyla istemi reddettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sunduğu yazılı delil başlangıcı sayılacak belgeler ile davalı müflis şirket müdür ve muhasebecisinin yazılı ve sözlü beyanlarına göre davacının davalı müflis şirketten daire aldığı, 107.000,00 TL’nin satış bedeli, 10.000,00 TL’nin de tapu masrafı olarak defter kayıtları dışında şirketin yetkililerine ödendiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 10.000,00 TL alacağın davalı müflis şirket iflas masasına kaydına karar verilmiştir.

Kararı, davalı iflas idaresi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı iflas idaresi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı iflas idaresi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 04.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7847, Karar No: 2021/10, Tarih: 18.01.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/7847 E.  ,  2021/10 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Otomotiv Petrol Nakliyat San ve Tic A.Ş., ... Assan Otomotiv San. Tic. A.Ş. aralarındaki alacak davasına dair Bakırköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20/10/2015 tarihli ve 2014/10E. - 2015/466K. sayılı hükmün bozulması hakkında (kapatılan) Yargıtay 13. Hukuk Dairesince verilen 24/10/2018 tarihli ve 2016/3279E. - 201810029K. sayılı ilama karşı davacı ve davalı ... Otomotiv Petrol Nakliyat San. ve Tic. A.Ş. tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK'nın 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 31,10 TL bakiye karar düzeltme harcının davalı ... Otomotiv Petrol Nakliyat San ve Tic A.Ş'e yükletilmesine, 123,60 TL karar düzeltme harcının mahallinde davacıdan alınmasına, 490,00 TL'şer para cezasının düzeltme isteyenlerden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 18/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7969, Karar No: 2013/28816, Tarih: 04.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/7969 E.  ,  2013/28816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/31289

MAHKEMESİ : Maden Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/07/2009

NUMARASI : 2007/150 (E) ve 2009/142 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun hakaret suçunu her iki katılana karşı tek bir sözle işlediği kabul edilerek hakkında 5237 sayılı TCK.nun 43/2. maddesi uygulandığı halde, temel cezanın belirlenmesi sırasında “5237 sayılı TCK 125/1 maddesi gereğince her bir müştekiye karşı ayrı ayrı olmak üzere” hüküm kurulduğunun belirtilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda suça sürüklenen çocuğa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK .nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

3- Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza (hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez (5237 Sayılı TCK.m. 50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

5237 sayılı TCK.nun 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Kanunun 50/2. maddesine aykırı davranılması,

4- Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğine karar verilmek suretiyle 5275 Sayılı Kanunun 106/4. maddesine aykırı davranılması,

4- Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğine karar verilmek suretiyle 5275 Sayılı Kanunun 106/4. maddesine aykırı davranılması,

5- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 esas ve 2009/13 karar sayılı kararında belirtildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararın esas alınması, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda katılanların tazminat istemi bulunmadığı gibi dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde suça sürüklenen çocuğa yüklenen hakaret suçundan doğan ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği herhangi bir maddi zararının bulunmadığı gözetilmeden “hakaret nedeniyle verilen cezada ise sanığın katılanların manevi zararların gidermek istemediğini beyan etmesi” biçimindeki gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet savcısı, suça sürüklenen çocuk ve onun müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 04/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3989, Karar No: 2015/29531, Tarih: 06.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/3989 E.  ,  2015/29531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılan Ö.. D..'in ailesi ile suça sürüklenen çocuğun ailesi arasında husumet bulunduğu, katılanın kız kardeşi olan tanık H.. D.. ile alışveriş yapıp eve doğru gittikleri sırada suça sürüklenen çocuğun, yanında tanıklar ....... olduğu halde önlerine çıktığını, katılan ve tanığın elinde bulunan alışveriş poşetini suça sürüklenen çocuğun yere atmak istediği, katılanın poşeti bırakmadığı, daha sonra katılanın yere düşmesi sonucu elindeki poşetin yola dağıldığı, böylece suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği, katılanın ve tanık H.. D..'in hazırlık aşamasındaki beyanlarında suça sürüklenen çocuğun katılanın sol ayağına tekme attığı, katılanın tekme nedeniyle erzak poşeti ile birlikte yere düştüğünü belirtmeleri karşısında suça sürüklenen çocuk beyanı, katılan beyanı, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçun mala zarar verme kastının bulunmadığı gerekçesine dayanan beraat kararında isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 06/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21330, Karar No: 2016/1150, Tarih: 26.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21330 E.  ,  2016/1150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6469, Karar No: 2018/277, Tarih: 15.01.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/6469 E.  ,  2018/277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılılar aleyhine 25.07.2013-05.08.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, karşı dava müdahalenin men'i, ecrimisil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 31.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava, TMK'nın 725. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil, karşı dava ise müdahalenin men'i, kal ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Davacı, 127 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalının ise bitişik parsel olan 128 parsel sayılı taşınmazın maliki bulunduğunu, belediye tarafından yapılan ifraz ve tatbikat işlemleri sırasında sınır kaymalarını oluştuğu, taşınmazında bulunan yapıların bir bölümünün davalının taşınmazında kaldığını, iyiniyetli olması nedeniyle TMK'nın 725. maddesi gereğince davalının taşınmazının belli bir bölümünün tapusunun iptali ile adına tescili ve lehine irtifak hakkı talebinde bulunmuştur.

Davalı ise çaplı taşınmazlarda iyiniyet iddiasının dinlenilemeyeceğini bu nedenle davanın reddini savunmuştur. Karşı davasında ise davacının yapmış olduğu tecavüz nedeniyle taşan kısımlardan faydalanamadığını bu nedenle tecavüzün men'i, taşkın yapıların kal'i ve 1.000,00 TL ecrimisil isteminde bulunmuştur.

Mahkemece asıl davada tapu iptali ve tescil talebinin reddine, irtifak hakkı talebinin kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

Hükmü taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Yasal ayrıcalıklar dışında, TMK’nın 684/1 ve 718/2 maddeleri hükümlerine göre, arazinin mülkiyeti ve buna bağlı olan tasarruf hakkı o arazide kalıcı olmak koşuluyla yapılan şeyleri de kapsar TMK’nın 725. maddesinde bu kuralın istisnalarından birisi düzenlenmiş, böylece muhdesatla arasındaki bağlantı kesilmiş bina sahibine bazı koşulların oluşması halinde ayrılmaz parça niteliğindeki taşkın yapı için üzerinde bulunduğu taşınmaza malik olabilme olanağı tanınmıştır.

Bunun için, tapuya kayıtlı özel mülkiyete konu bir taşınmaz üzerinde, temelli kalması amacıyla yapılan binanın ayrılmaz parçası yine tapuda kayıtlı üçüncü kişiye ait taşınmaza taşkın yapılmış olmalıdır.

... inşaat, taşkın yapı ile iki komşu taşınmazı fiilen birleştirmekte, ekonomik bir bütünlük oluşturmaktadır. Bu özelliğinden dolayı taşkın yapıya dayanan temliken tescil isteği taşınmaza bağlı kişisel hak niteliğindedir. Taşılan arazi malikinin devir borcu eşyaya bağlı bir borç olduğundan inşaat maliki hakkını taşılan arazinin her malikine karşı kullanabilir. Yeni malikler de Türk Medeni Kanununun 725. maddesinde belirtilen haklardan yararlanabilecekleri gibi borçlardan da sorumlu olur.

... inşaat, taşkın yapı ile iki komşu taşınmazı fiilen birleştirmekte, ekonomik bir bütünlük oluşturmaktadır. Bu özelliğinden dolayı taşkın yapıya dayanan temliken tescil isteği taşınmaza bağlı kişisel hak niteliğindedir. Taşılan arazi malikinin devir borcu eşyaya bağlı bir borç olduğundan inşaat maliki hakkını taşılan arazinin her malikine karşı kullanabilir. Yeni malikler de Türk Medeni Kanununun 725. maddesinde belirtilen haklardan yararlanabilecekleri gibi borçlardan da sorumlu olur.

Bu tür davalarda taşkın yapıyı yapan kişinin taşınmazı lehine, taşırılan arazi üzerinde bir irtifak hakkı yoksa durum ve koşullar da haklı gösterdiği takdirde taşkın yapıyı yapan kimse, taşan kısım için uygun bir bedel karşılığında irtifak hakkı kurulmasını veya bu kısmın bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin kendisine devredilmesini isteyebilir.

TMK’nın 725. maddesine dayanılarak tescil talebinde bulunulabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK’nın 725. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşkın yapının bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK’nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur.

Bu kural, taşkın inşaatı yapan kimsenin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da taşkın inşaat yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

İyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan taşkın inşaat sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir. (Sübjektif koşul)

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşılan arazi parçasının değerinden açıkça fazla olmasıdır.

TMK’nın 725. maddesinde “durum ve koşulların haklı kılması” şeklinde ifade edilen husus uygulama ve doktrinde inşaatın yıkılması ile inşaat sahibinin uğrayacağı zarar veya yıkılmaması halinde arsa malikinin arsasının uğrayacağı değer kaybının karşılaştırılması şeklinde değerlendirilmektedir. Kastedilen değer sadece taşılan arazinin değerinden ibaret değildir. Bu değerin içinde arazi sahibinin taşılan kısım dışında kalan arazisinin uğrayacağı değer kaybı da vardır. Arsa malikinin arsasının uğrayacağı değer kaybı uzman bilirkişilerden rapor alınmak suretiyle TMK’nın 4., TBK’nın 50. maddesi uyarınca ve aynı zamanda sebepsiz zenginleşmeyi önleyecek biçimde dava tarihine ve objektif esaslara göre tespit ve takdir edilmelidir. (Objektif koşul)

c) Üçüncü koşul ise taşkın inşaat yapanın, taşınmaz malikine bu bedeli ödemesidir.

Taşkın inşaatın yıkılması gerekmiyorsa, mahkemece yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda belirlenecek bedel arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmelidir.

d)Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, mahkemece iptal ve tescile karar verilebilmesi için taşkın yapının zeminindeki arazi parçasının ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; mahkemece hükme esas alınan 25.11.2014 tarihli kadastro teknisyenlerinden oluşan bilirkişi raporuna göre 127 parsel sayılı taşınmazdaki iki katlı yığma yapının dosya içerisinde bulunan 06.10.1969 tarihli ve 18.03.1974 tarihli yapı kullanım izin kağıdı ve mimari projesi ile ruhsatnamesinin incelenmesi sonucu mevcut zemin durumuna göre çekme mesafelerine uyularak hazırlandığı ve 127 parselin çapı içinde kaldığı belirtilmiş buna karşılık ayrıca 127 parselin bulunduğu alanda kadastro çalışmalarının 31.12.1941 tarihinde kesinleştiği, mevcut kayıklığın( tecavüzün) sadece bu parselde olmadığı 394 adada bulunan genel itibariyle birçok parselde olduğu şeklinde çelişkili ifadeler kullanılmıştır.

Mahkemece raporlardaki çelişki nedeniyle kadastro mühendisi sıfatına haiz bilirkişiler aracılıyla takoemetrik aletlerle keşif yapılmak suretiyle yukarıdaki ilkelere göre ayrıntı inceleme yapıldıktan ve ecrimisil talebi bakımından uzun süreli kullanıma muvafakat edildiği ancak dava açılmakla muvafakatin geri alındığı da gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 15.01.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.