muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3871, Karar No: 2024/5836, Tarih: 11.07.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davalarda davalı ... vekili ve birleşen davalı ... Yönetimi A.Ş. (Başer Faktornig A.Ş.'den alacağı temlik alan) ile birleşen davalı ... Yönetimi (Yeditepe Faktoring A.Ş.'den alacağı temlik alan) vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Asıl ve birleşen davalarda davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; Bakırköy 11.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.12.2013 tarihli, 2012/227 E. ve 2013/452 K. sayılı kararı ile müvekkilinin beraat etmiş olduğunu, hukuk davasında aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesinde isabet bulunmadığını, münferit imzasıyla davacı ... temsil ve ilzam yetkisine sahip olan dava dışı ... tarafından dava konusu hatır çeklerinin MERİBO şirket yetkilisi olan müvekkili ...'a verildiğini, çek bedellerinin davacı şirket hesabına yatırıldığını, bu hususun incelenmediğini, kararın eksik incelemeye dayandığını, müvekkilinin, kendisine verilen hatır çeklerinin davacı şirketin ortaklarının bilgisi dışında yapılıp yapılmadığını, münferit imzasıyla davacı ... temsil ve ilzam yetkisine sahip ...'nun sahte imzalar atıp atmadığını, çeklerdeki imzanın sahte olup olmadığını bilmesinin mümkün olmadığını, müvekkilinin çekleri ciro ederek ciranta konumuna geldiğini, sahte olduğunu bile bile bu hatır çeklerini ciro ederek kendisini şahsen borçlu konuma sokmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2.Birleşen davalı ... Yönetimi vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin çeklerin yasal ve meşru hamili olup kötü niyetli olmadığını, gerekli faktoring yükümlülükleri yerine getirildikten sonra çeklerin düzgün ciro silsilesiyle temlik alındığını, çekleri iktisap eden ve kendilerine temlik veren faktoring şirketinin kusuru ve kötü niyetinin söz konusu olmadığını, hukuka uygun faturanın ibrazı ile ilgili yasal düzenlemelerde aranan şartları sağlayan faktoring şirketinin, müşterisinin ticari defterlerini incelemesi veya gerçek bir ticaretin söz konusu olup olmadığını araştırma yükümlülüğünün olmadığını, imzaların sıhhatini araştırmak gibi bir zorunluluklarının olmadığını, Mahkemece hukuka aykırı olarak davanın kabulüne karar verildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

3.Birleşen davalı ... Yönetimi A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle; temlik eden faktoring şirketlerinden davacı yanın şirket hesaplarına para aktarıldığını, dava konusu çeklerin, taraflar arasında imzalanan faktoring sözleşmesine uygun olarak diğer davalı ... Elk. San ve Tic. Ltd. Şti.’nden alacağa karşılık devralındığını, temlik eden her iki firmanın da faktoring işlemini usûlünce yaptığını, uzun yıllar boyunca muhasebe müdürü olarak çalışan, münferit imzasıyla davacı ... temsil ve ilzama yetkili dava dışı ...'nun, şirket ortağı ... ...'un bilgisi dışında dava konusu senetleri düzenlediği düşüncesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, her tacirin basiretli bir tacir gibi hareket etmek zorunda olduğunu, davacı ile davalı ... firması arasında geçmişe dayanan ticari ilişkinin varlığı, faktoringe konu faturaların davacı şirket yetkilileri tarafından teyit edilmiş olması, basiretli hareket etmeyerek çalışanı üzerinden denetim ve sorumluluk hükümlerine aykırı hareket edilmesi ve faktoring işlemlerinden doğan bedellerin davacı şirket hesaplarına aktarılmış olması nedeniyle menfi tespit isteminin kabulüne karar verilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dışı ... davacı şirketin muhasebe müdürü olup, şirketi temsil ve ilzama yetkili olduğu, şirketin yetkili temsilcisinin ise ... ... olduğu, ...'nun şirket yetkilisi ... ...'un imzasını taklit ederek, istinaf başvurusuna konu edilen çekleri keşide ettiği, Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2016/351 Esas, 2016/455 Karar sayılı dosyasında vermiş olduğu, ''...şirkette çalıştığım son 7-8 yıl içinde şirketin çeklerini şirket sahibi ... ... adına ben imzalıyordum, yani ... ...'un imzasını ben atıyordum.'' şeklindeki ifadesinin ve aynı dosyaya sunulan imza incelemesine yönelik bilirkişi raporlarının durumu doğruladığı, aksi yönde bir iddianın bulunmadığı, kaldı ki; ...'nun çek düzenleme yetkisinin azilname ile sona erdirildiği, işlemin 08.04.2008 tarihinde ilan edildiği, istinaf başvurusuna konu edilen dava konusu çeklerin ise, bu tarihten sonra keşide edildiği, çekler üzerindeki imzanın ...'ya ait olduğunun kabulü halinde dahi çeklerin yetkisiz temsilci tarafından keşide edildiğinin kabulü gerektiği, daha sonra bu çeklerin davalı ......Ltd. Şti.'nin yetkilisi diğer davalı ...'a verildiği, ...'ın da söz konusu çekleri faktoring şirketlerine temlik ettiği, istinaf başvurusuna konu edilen dava konusu çeklerdeki imzanın sahte olduğu, sahteciliğin ise mutlak def'ilerden olup, herkese karşı ileri sürülebileceği, istinaf yoluna başvuran davalı ... şirketlerinin, faktoring işlemlerinde üzerlerine düşen yükümlülükleri yerine getirip getirmemelerinin ve tevsik edici belgelerin gerçekliğine ilişkin yeterli araştırmayı yapıp yapmamalarının bu anlamda bir önem taşımadığı, dolayısıyla İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde isabet bulunmasa da, somut olayda davacının, istinaf başvurusuna konu edilen dava konusu çekler sebebiyle davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmesinin yerinde olduğu, diğer yandan davalı ...'ın istinaf sebeplerine gelince, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun'un ) 74 üncü maddesi gereğince, hukuk hakimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlı ise de, beraat kararı ile bağlı olmadığı, Bakırköy 11.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/227 E. ve 2013/452 K. sayılı dosyasında verilen kararın bu nedenle İlk Derece Mahkemesi açısından bağlayıcı niteliğinin bulunmadığı, istinaf başvurusuna konu edilen dava konusu çeklerin sahteliği nedeniyle yukarıdaki paragrafta yapılan açıklamaların çekleri ciro yoluyla faktoring şirketlerine temlik eden davalı ... yönünden de geçerli olduğu, davanın kabul edilmiş olmasına göre, davalı ... aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizliğin bulunmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davalarda davalı ... vekili ve birleşen Dünya Varlık Yönetimi A.Ş. vekili ile birleşen davalı ... Yönetimi A.Ş. vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş. 09.05.2022 tarihli ek karar ile davalı ... Elek. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin 19.04

... yönünden de geçerli olduğu, davanın kabul edilmiş olmasına göre, davalı ... aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizliğin bulunmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davalarda davalı ... vekili ve birleşen Dünya Varlık Yönetimi A.Ş. vekili ile birleşen davalı ... Yönetimi A.Ş. vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş. 09.05.2022 tarihli ek karar ile davalı ... Elek. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin 19.04.2022 tarihinde süresinde yapmış olduğu temyiz başvurusu ile birlikte davalı vekili tarafından nispi temyiz karar ve başvuru harçlarının yatırılmadığı, Dairece 20.04.2022 tarihli muhtırasında belirtilen nispi temyiz ve başvuru harçları ile gider avansının işlem muhtırasının tebliğ tarihinden itibaren Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 344. maddesine göre bir haftalık kesin süre içinde Mahkeme Veznesine yatırılması, aksi halde temyiz isteminden vazgeçmiş sayılacağına karar verileceği ihtarının davalı vekiline 25.04.2022 (20.04.2022 + 5 gün) tarihinde tebliğ edildiği, ancak son gün olan 05.05.2022 tarihine kadar davalı vekilince harcın yatırılmaması sebebiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesinin birinci fıkrasının yollaması ile aynı kanunun 344 üncü maddesi gereğince kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı ... vekili, birleşen davalı ... Yönetimi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Asıl ve birleşen davada davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Birleşen davalı ... Yönetimi vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bir kısım çekler sebebiyle davacının davalılara borçlu olmadığının tespiti ile çeklerin istirdadı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup asıl ve birleşen davalarda ... vekili ve asıl ve birleşen davalarda davalılar ile birleşen davalı ...Ş. vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden asıl ve birleşen davalar davalısı ... ile Meribo Mühendislik Elek. San. Tic. Ltd. Şti.'ye yükletilmesine,

Birleşen dava davalısı Birikim Varlık Yönetim A.Ş. harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1336, Karar No: 2019/8805, Tarih: 24.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2016/1336 E.  ,  2019/8805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 4. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Hüküm fıkrası ile gerekçe bölümün çelişkili olan gerekçeli kararın yazılmasından sonra, UYAP ortamında 11.04.2014 tarihinde yeniden düzenlendiği anlaşılan gerekçeli kararın yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede:

Hükme esas teşkil eden kısa kararda sanığın cezalandırılmasına karar verildiği halde, gerekçeli kararın gerekçe bölümünde sanığın beraatine karar verildiği belirtilerek, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmak suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 24/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11947, Karar No: 2013/22367, Tarih: 26.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/11947 E.  ,  2013/22367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... avukatları ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin tüm, davalı ... vekili ile davalı ...'un sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava; 01.06.2009 tarihli trafik iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerden oluşan kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkin olup; somut olayda, araç sürücüleri, davalı ... %75, davalı ... % 15, sigortalı %10 oranında kusurlu bulunmuştur.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21’inci maddesinin dördüncü fıkrası üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilebilecektir.

Üçüncü kişinin rücu alacağından sorumluluğu kusur sorumluluğu esasına dayanır. Bir başka ifadeyle; üçüncü kişi, ancak kusurlu bir hareketinin varlığı halinde rücu alacağından sorumludur.

İş kazası, meslek hastalığı ve hastalığın üçüncü kişinin kusuru sonucunda meydana gelmesi halinde rücu edilecek miktar; sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan ödemelerin tümünün, bağlanacak gelirlerin ise başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının kusur karşılığından oluşmaktadır.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla sebebiyet vermeleri halinde; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 61 ve 62’nci (818 sayılı Mülga Borçlar Kanununun 50 ve 51) maddeleri uyarınca teselsül hükümlerine göre birlikte sorumlulukları söz konusu olacaktır. Bu halde, Türk Borçlar Kanunu’nun 62’inci maddesi uyarınca kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişinin diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkı baki kalmak koşuluyla, her bir sorumlu yönünden kusurlarına düşen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına hükmedilebilecektir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında; Mahkemece, üçüncü kişi olan davalıların sorumluluğunun; sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin değerli gelirin yarısının, toplam %90 kusur karşılığını oluşturan tutar kadar olduğu gözetilmesizin, ilk peşin değerli gelirin yarısından sorumlu tutulmaları yerinde görülmemiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında; Mahkemece, üçüncü kişi olan davalıların sorumluluğunun; sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin değerli gelirin yarısının, toplam %90 kusur karşılığını oluşturan tutar kadar olduğu gözetilmesizin, ilk peşin değerli gelirin yarısından sorumlu tutulmaları yerinde görülmemiştir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı ... avukatı ile davalı ...'un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılara iadesine, 26.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4631, Karar No: 2022/7326, Tarih: 18.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/4631 E.  ,  2022/7326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra davacı vekili Av.... sunduğu 12/11/2021 tarihli dilekçe ile davalı taraf ile sulh olunması nedeniyle davadan feragat ettiğini bildirdiğinden ve vekaletnamesinde davadan feragate yetkili olduğu anlaşıldığından,, davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... ... 11. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE 18/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13139, Karar No: 2015/23638, Tarih: 09.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/13139 E.  ,  2015/23638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2015

NUMARASI : 2014/191-2015/78

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1-)Dava konusu taşınmazın dosyaya ve bilirkişi raporuna yansıyan özelliklere göre objektif değer artırıcı unsur oranının % 150 olacağı gözetilmeden, daha az kabulüyle düşük bedele tespit edilmesi,

2-)Değerlendirme tarihi olan 2014 yılı hasat dönemindeki münavebe ürünü olarak alınan buğday, ayçiçeği, fasulye ve karpuzun ortalama toptan kg satış fiyatlarının dekar başına verim miktarlarının ise İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek bilirkişi raporunun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30949, Karar No: 2017/10572, Tarih: 05.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30949 E.  ,  2017/10572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13725, Karar No: 2011/18613, Tarih: 23.11.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/13725 E.  ,  2011/18613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; davacının davalının evlilik dışı birlikteliğinden 01.10.1992 tarihinde dünyaya geldiğini, mahkeme kararıyla babalığa hükmedildiğini, 18 yaşına kadar 2.000 TL iştirak nafakası bağlandığını, reşit olmasıyla birlikte nafakanın kesildiğini, ... Üniversitesi Reklamcılık bölümünde hazırlık sınıfı öğrencisi olduğunu, okulun yıllık eğitim giderinin 21.060,00 TL olduğunu, annesi ile birlikte yaşadığı Beykoz'dan Kuştepe'deki okula özel arabası ile gitmek zorunda bulunduğunu, annesinin işlerinin bozulduğunu, davalının ... isimli şirketler topluluğunun yönetim kurulu başkanı olup maddi durumunun çok iyi durumda olduğundan aylık 8.000 TL yardım nafakası ödenmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının üniversite öğrencisi olduğu kabul edilerek 3.750 TL yardım nafakasına karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

TMK'nın 328/2.maddesinde "çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, anne ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde, eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdür" hükmü, aynı yasanın 364/1. maddesinde de "herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür" hükmü getirilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve delillere göre, davacı eğitimine ilişkin belgeleri tek taraflı olarak ve üniversite tarafından verilmiş onaysız ve imzasız yıllık ödeme belgesini dosyaya sunmuş, mahkemece eğitim ile ilgili hiç bir araştırma yapılmamıştır. Davacının eğitim durumu ve eğitim giderleri tespit edilmemiştir.

Davalı babanın sanayici olduğu, 650 TL emekli maaşı, 900 TL kira geliri bulunduğu, annenin de beyanına göre emlakçılık yaptığı, anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının eğitim durumu ve giderleri ile ilgili tüm delillerin eğitim gördüğü kurumdan sorulup tam olarak belirlenip, davalı baba ve annenin sosyal ve ekonomik durumları göz önüne alınarak annenin yardım nafakasına katkısıda değerlendirilerek davacının ihtiyacı oranında nafaka verilmesi gerekirken fazla verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.