muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7100, Karar No: 2014/4221, Tarih: 31.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7100 E.  ,  2014/4221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6631, Karar No: 2021/3973, Tarih: 30.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/6631 E.  ,  2021/3973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nun 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili, dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra davadan feragat ettiğine dair 15.06.2021 tarihli beyan ile davadan feragat etmiş olup, yerel mahkemece (İtiraz Hakem Heyeti'nce) davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE; 30/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7733, Karar No: 2022/15789, Tarih: 10.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7733 E.  ,  2022/15789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Tavzih talebinin reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Talep, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili istemli davada verilen kararın tavzihi istemine ilişkindir.

Mahkemece, tavzih isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu’nun 45. maddesi ile genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tescil olunacağı düzenlendiğinden, dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, davacı idare adına tesciline karar verildiği anlaşıldığından, hükmün talep doğrultusunda tavzih edilmesi gerekirken, tavzih talebinin reddine karar verilmesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

24.12.2019 tarihli ek kararın 1. bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (Davacı idare vekilinin tavzih talebinin kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 No.lu bendindeki (kısım üzerinden) ibaresinden sonra gelen tüm ifadenin çıkarılmasına, yerine (kullanım hakkı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna ait olmak üzere Hazine lehine daimi irtifak hakkı tesisine ve tapuya tesciline, bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına ) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 10.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28728, Karar No: 2014/39786, Tarih: 02.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/28728 E.  ,  2014/39786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/32573

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2012/301 (E) ve 2012/510 (K)

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında bıçakla yüzde sabit ize neden olan kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/2-son maddeleri gereğince verilen “8 yıl hapis cezasının” TCK'nin 21/2. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirilmesiyle "5 yıl 4 ay hapis" cezası yerine yazılı şekilde “ 5 yıl 6 ay hapis” cezası olarak belirlenmesi, sonuç ceza doğru hesaplandığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Dairemizin 13.03.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan “2 yıl hapis” cezasının, atılı eyleminin “8 yıldan” az olamayacağından bahisle sanık aleyhine bozulduğu, bozma kararı sonrası sanığın duruşmada bozmaya karşı diyecekleri tespit edilmeden yokluğunda müdafii huzurunda yargılamaya son verildiği anlaşılmakla;

Yeniden kurulan hükümde tayin olunan ceza bozmaya konu olan cezadan daha ağır olduğu halde sanığın duruşmada bozmaya karşı savunması alınmayarak CMUK’un 326/2 maddesine aykırı davranılması,

2) 5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre TCK’nin 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun sadece kendi altsoyu üzerinde şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11231, Karar No: 2019/2450, Tarih: 18.04.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/11231 E.  ,  2019/2450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/10/2015 gününde verilen dilekçe ile İcra İflas Kanunu'nun 5. maddesinden kaynaklanan maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/04/2016 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili, duruşmasız olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 02/04/2019 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşma istekli temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile karşı taraftan hazine vekili Avukat...... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yerinde bulunmayan temyiz itirazları reddedilmelidir.

1-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, icra memurunun sorumluluğundan kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; ...... İcra Müdürlüğünün 2005/32 esas sayılı dosyasında alacaklı ...... tarafından borçlu murisleri ......'e karşı icra takibi başlatılarak murise ait taşınmazların tapu kayıtlarına haciz şerhi konulduğunu, takip kesinleşince de taşınmazların kıymet takdiri yapılarak açık artırma yoluyla satıldığını, ancak davaya konu edilen 30 parsel (101 ada 28 parsel) sayılı taşınmazın muris hissesine düşen bölümünün 09/11/2008 tarihli kıymet takdir raporu ve açık artırma ilanında eksik olarak gösterildiğini, 21/11/2008 tarihinde yapılan ikinci açık artırmada bu miktar üzerinden satış yapıldığını, buna rağmen icra müdürünün 05/03/2009 günü tapu sicil müdürlüğünce yazılan yazıda ihale alıcısı ...... tarafından satın alınan ve ihale alıcısı adına tescil edilecek taşınmazlar arasında 30 nolu parseli yazarken muris adına kayıtlı payın tamamı satılmış gibi talepte bulunduğunu ve 12/03/2009 tarihinde taşınmazdaki muris hisssesinin tamamının ...... adına tescil edildiğini, onun da 02/09/2009 tarihinde taşınmazı iyi niyetli üçüncü şahsa devrettiğini, davacıların bütün bu işlemlerden muris ......'in 23/02/2014 günü vefatı sonrası haberdar olduklarını belirterek oluşan zararın davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; davanın zamanaşımı nedeniyle ve oluşan zararda icra memurunun bir kusuru bulunmadığından esastan da davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı vekili; davanın zamanaşımı nedeniyle ve oluşan zararda icra memurunun bir kusuru bulunmadığından esastan da davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu taşınmazın ikinci açık artırmada cebri icra yoluyla satışının yapılmamasına rağmen, açık artırmaya çıkarılan diğer parseller ile birlikte ihale alıcısı adına tapuya kayıt ve tescil edildiği gerekçesiyle taşınmazın dava tarihindeki değeri esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu 5. maddesinde, İcra ve İflas Dairesi görevlilerinin kusurlarından doğan tazminat davalarının, ancak idare aleyhine açılabileceği, Devletin de zararın meydana gelmesinde kusuru bulunan görevlilere rücu hakkının saklı olduğu düzenlenmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; dava dışı ...... tarafından davacılar murisine karşı ...... İcra Müdürlüğünün 2005/32 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığı ve takibin kesinleşmesi üzerine tapu kayıtlarına haciz şerhi konulan taşınmazların bir bölümünün yapılan kıymet takdiri ve açık artırma sonucunda dosya alacaklısı ......'a satıldığı ve ihalenin kesinleşmesi üzerine de aynı şahıs adına tapuya tescil edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, davaya konu 30 parsel (101 ada 28 parsel) sayılı taşınmazın tamamı 468.794,00 m² ve davacılar murisinin payı 57096/190080 hisse karşılığı 140.815,77 m² iken 09/11/2008 tarihinde yapılan kıymet takdirinde davacılar murisinin payı 33246/190080 hisse karşılığı 81.994,50 m² olarak hesaplanmıştır. Taşınmaz bedeli de bu miktar üzerinden tespit edilerek, eksik hesaplanan taşınmaz miktarı ve bedel üzerinden ihaleye çıkartılarak 21/11/2008 tarihinde yapılan ikinci artırmada dosya alacaklısı ...... tarafından açık artırma ilanında yer verilen bu haliyle satın alınmıştır. İcra memuru 21/11/2008 tarihli ihaleyi 02/12/2008 tarihinde kesinleştirerek 05/03/2009 tarihinde tapu sicil müdürlüğüne yazdığı yazıda ihalenin kesinleştiğini belirtmiş ve kusurlu şekilde hareket ederek davaya konu 30 sayılı parsel ve ihalede satılan diğer taşınmazlardaki borçlu ...... adına kayıtlı hisselerin ihale alıcısı ...... adına tapuya tescilini talep etmiştir. Taşınmaz üzerindeki murise ait hissseler de 12/03/2009 tarihinde tapuda kayıtlı gerçek oranlarıyla birlikte ihale alıcısı Ali Arslan adına tescil edilmiş, o da taşınmazı 02/09/2009 tarihinde dava dışı üçüncü şahsa satmıştır.

Haksız fiil, hukuk kurallarına aykırı bir şekilde diğer bir kişinin mal varlığı veya şahıs varlığında zarar meydana gelmesine neden olan eylem olup davacının zararı icra memurunun kusurlu işlemi tesis ettiği zaman diliminde meydana gelmiştir. Şu halde; davacının zararı taşınmazın icra müdürünün kusurlu ihale işlemini kesinleştirme tarihi itibariyle meydana gelmiş olup bu tarihteki değerinin davacılar murisinin hissesine karşılık gelen miktarı üzerinden davacıların zararının hesaplanması gerekirken, taşınmazın dava tarihindeki değerinin tazminata esas alınması usul ve yasaya uygun düşmemiş, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacıların tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davalı yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacılara yükletilmesine 18/04/2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Yerel Mahkemece verilen kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde idarenin bir kısım temyiz itirazları kabul edilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Söz konusu karardaki daire çoğunlunun bozma kararına katılmakla birlikte davalı idarenin aşağıdaki konulardaki temyiz itirazlarının reddine ilişkin karara katılmıyorum.

Şöyleki;

1-Öncelikle davalı idare, süresi içerisinde zamanaşımı defini ileri sürmüş, zamanaşımı defi konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir. HMK'nın 142. maddesine göre ön inceleme duruşması tamamlandıktan sonra, tahkikata başlanmadan önce, zamanaşımı hakkındaki defi incelenerek karara bağlanmalıdır. Bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

2- İcra iflas dairesi görevlilerinin kusurlu davranışlardaki sorumluluk ... açısından bir kusursuz sorumluluk halidir. Ancak devletin kusursuz sorumluluğu İcra ve İflas dairesi görevlilerinin kusuruna dayanmaktadır. Davacı, icra iflas memurunun kusurlu davranışının ispat etmek zorundadır. Somut olayda kıymet takdir raporu ile açık artırma ilanında murisin hisse miktarı eksik yazılmış olsa da, bu husus kıymet takdir raporunu hazırlayan bilirkişinin hatalı değerlendirmesinden kaynaklanmıştır. İcra memurunun doğrudan kasıtlı ya da hatalı bir davranışı sonucu ortaya çıkmamıştır.

Bilindiği üzere icra memurları da çözümü teknik ve uzmanlık gerektiren konularda bilirkişilerden yardım alabilirler. Uygulamada kıymet takdir raporları bilirkişiler vasıtasıyla hazırlanmaktadır. Somut olayda bilirkişi raporunu gerektiği gibi denetlemeyen icra merununun sorumlu olduğu düşünülse de tarafların hatalı buldukları bilirkişi raporuna karşı itiraz hakları vardır. Bilirkişi raporuna itiraz etmeyen taraf zararın artmasına neden olmuş, hatta, zararın doğmasına kendisi bilerek sebebiyet vermiş demektir. TBK'nın 52. maddesine göre zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında, ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hakim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir. Şu durumda davacıların murisi bilirkişi raporuna itiraz etmeyerek, zararın doğmasında etkili olmuştur. Bir diğer anlatımla şayet muris bilirkişi raporuna itiraz etseydi icra memuru da hata yapmayacaktı. Bu hususun gözetilmemesi dairemiz uygulamasına göre bozma nedenidir.

3-Davacı, icra memurunun kusurlu daranışı nedeniyle tazminat isteminde bulunmakta olup, icra memurunun kusurlu davranışına bilirkişinin hatalı raporu neden olmuştur. Bu husus TBK 52. ve (eBK 44.) maddesine göre tazminattan özel indirim nedenidir.

3-Davacı, icra memurunun kusurlu daranışı nedeniyle tazminat isteminde bulunmakta olup, icra memurunun kusurlu davranışına bilirkişinin hatalı raporu neden olmuştur. Bu husus TBK 52. ve (eBK 44.) maddesine göre tazminattan özel indirim nedenidir.

İkinci olarak zarar gören kişi (olayımızda muris) kıymet takdir raporundaki muhammen bedele ve satış ilanına karşı icra tetkik mercinde itiraz ve şikayet yoluna başvurmamıştır. Kusurlu işlem ya da eylem hakkında zarar gören kişi tetkik mercine başvurup o işlemi iptal ettirme imkanına sahipken bu yola gitmeden doğrudan doğruya kusurlu işlemden dolayı uğradığı zararın ödenmesini isteyemez.

Öğretide bu gibi durumlarda zarar gören kişinin, kusurlu işlem hakkında, şikayet yoluna başvurup o işlemi iptal ettirmemiş olmasını bir mütefarik kusur (eBK 44-TBK-52) sayılacağını ve bu nedenle de artık İİK 5 maddesine göre tazminat davası açma hakkının yitirildiğini kabul edilmektedir. (...............)

Direnme kararı üzerine HGK'da geçen dairemizin bir kararında "sıra cetvelinde alacağına yer verilmemiş olmasından dolayı, alacağını alamamış olan kişinin" bu şekilde hatalı sıra cetveli düzenleyen icra müdürünün kusurlu olduğundan bahisle açtığı tazminat davasında kendisine usulen tebliğ edilen sıra cetveline karşı, süresinde itirazda bulunmamakla, kendisi de mütefarık kusurlu davrandığından dolayı davanın reddine karar verilmesi gerektiğine hükmetmiştir.

Gerek uygulama gerekse doktrinde icra memurlarının kusurlu işlem ve eyleminden zarar gören kişilerin İcra tetkik mercine başvurup o işlemi iptal ettirme imkanına sahiplen bu yola gitmeden doğrudan doğruya kusurlu işlemden dolayı ......... Bakanlığına dava açmasının TBK'nın 52 (eBK 44) maddesine açıkça aykırılık teşkil ettiği en azından bu nedenle tazminat miktarından önemli ölçüde indirim yapılması gerektiği düşüncesiyle yerel mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekirken çoğunluğun bu konulara yönelik temyiz itirazlarının reddine dair olan kararına katılmıyorum.18/04/2019
Yargıtay — Esas No: 2019/9335, Karar No: 2019/10444, Tarih: 12.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/9335 E.  ,  2019/10444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce de kabul edilerek uygulanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30/01/2007 tarih ve 3-9 esas 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK'nun 232/6 ve 34/2. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesine göre kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şekli kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı verilen hükmün temyiz süresinin "suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı tebliğinden itibaren başlayacağı" belirtilerek yanılgıya sebebiyet verildiğinden; 21.12.2018 tarihinde yüze karşı verilen kararın suça sürüklenen çocuğa 08.01.2019 tarihli tebliğden itibaren yasal bir haftalık süre içinde 09.01.2019 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

1) Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 25.03.2015 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 17.10.2016 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 116/4, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, 25.09.2007 olan suç tarihi ile 21.12.2018 olan karar tarihi arasında gerçekleştiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;

2) Hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin TCK'nın 168/1. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması, sonuç ceza miktarını değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3036, Karar No: 2016/5182, Tarih: 24.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/3036 E.  ,  2016/5182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı mağazada değişen alt işverenler nezdinde kesintisiz çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı bir sebep yokken feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti talebinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı mağaza ile davalı şirket arasında alt işverenlik ilişkisi olduğu ve davalıların davacının taleplerinden müteselsilen, müştereken sorumlu bulundukları, davacının iş sözleşmesinin haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

...-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalıların davacıların taleplerinden sorumlu olup olmadıkları ve sorumlu iseler sorumluluklarının hangi esasa göre belirleneceği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin 6. fıkrasında alt işverenlik düzenlenmiştir. Buna göre, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.