muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17883, Karar No: 2016/13108, Tarih: 13.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/17883 E.  ,  2016/13108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre , davalı Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın 2 nolu bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2 -Davacı, davalı işyerinde 2001 yılında kadroya geçmeden önceki dönem mevsimlik işçi olarak çalıştığı hizmetlerinin kıdemine sayılmadığını, 2011-2013 yıllarını kapsayacak 3. Dönem TİS’in geçici 4. maddesi gereği önceki işyerlerinde geçen çalışmaların da davalı işyerinde geçmiş gibi kabul edileceğine dair düzenleme gereği derece ve kademelerinin tespitini talep etmiştir.

Davalı ... İdaresi, davacıya söz konusu hakların 2011-2013 yıllarını kapsayan TİS ile tanındığını, bu nedenle taleplerin geçmişe yönelik olarak talebinin yerinde olmadığını, derece ve kademe tespitinde hata olmadığını, gerekli ödemelerin TİS’lere göre zaten yapıldığını; davalı ... husumet itirazı ile zamanaşımı savunmasında bulunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının 02.02.2001 tarihi öncesi geçici işçilik dönemindeki çalışmaları gözetilerek bu çalışmaları nedeniyle ilave edilmesi gereken derece ve kademelerin ilavesi ile “davacının 01/03/2010 tarihi itibari ile 8. derece 24 kademeye ulaşacağı ve bu derece ve kademeden emekli olması gerektiğinin tespitine” karar verilmiştir.

Davada husumetin kime yöneltileceği ihtilaflıdır.

6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'nun 1.maddesinde, “(1)..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür. (2) ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır. (3) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır. (4) İstanbul ve Kocaeli il mülki sınırları içerisinde bulunan köylerin tüzel kişiliği kaldırılarak bağlı bulundukları ilçe belediyesine mahalle olarak katılmıştır. (5) Birinci, ikinci ve dördüncü fıkrada sayılan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. (6) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illerin bucakları ve bucak teşkilatları kaldırılmıştır.”

3./2.maddesinde, “(2) Mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılır. Tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılır ve yerine getirilir. Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında, “ (1) Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.; 5. fıkrasında ise, “Bu Kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verilir. Devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulur.... devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılır. ... özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan ... bu Kanunun 1 inci maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılır.; 6. fıkrasında da “(6) Bu Kanuna göre tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin personeli, komisyon kararıyla ilgisine göre yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluşu veya ilçe belediyesine devredilir.” hükümleri yer almaktadır.

Görüldüğü üzere, 6360 sayılı Yasa'nın Geçici 1.maddesinde Büyükşehir Belediye sınırları içine alınarak tüzel kişiliğine son verilen köy ve belde belediyeleri açısından mahkemelerde süren davalarda husumetin katıldığı belediyeye; Geçici 2.maddesine göre nüfusu 2000 (ikibin)'in altında kaldığı için köye dönüştürülen belde belediyeleri bakımından il özel idarelerine yöneltileceğine ilişkin açık düzenleme bulunmakta iken, Yasanın 1. maddesinde sayılan ve tüzel kişiliği kaldırılarak lağvedilen il özel idareleri için bu şekilde tek bir sorumlu belirlenmemiş ve Yasanın Geçici 3/2.maddesinde söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olarak tespit edilmiştir. Bu durumda kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun aldığı devir kararlarına göre sorumluyu, davalarda hasmı belirlemek gerekecektir.

Yukarıdaki yasa hükümleri çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; davacının ilk önce Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nde, daha sonra bu müdürlüğün 5286 sayılı Yasa ile lağvedilmesi üzerine devren İl Özel İdaresi'nde çalıştığı ve 6360 sayılı Yasa ile İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliğinin kaldırılmasından (30.03.2014 tarihinden) önce çalışmasının sona erdiği anlaşılmaktadır. 6360 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile ... tüzel kişiliği sona ermiş, aynı Yasa'nın Geçici 2.maddesine göre kurulun Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunca taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçları ile personeli ilgisine göre aralarında ... de bulunduğu çeşitli kamu kurum ve kuruluşları arasında paylaştırılmıştır. Eldeki davada Büyükşehir Belediye Başkanlığı, davayı yargılama sırasında takip etmiş olup taraf olarak kabul edilmiştir. Bu durumda karar başlığında davalı olarak ... gösterilmesi gerekirken hatalı şekilde karar tarihinde tüzel kişiliği kalmayan “İl Özel İdaresinin” gösterilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

3- Davada SGK’nın taraf olup olmadığı hususu tartışmalıdır.

Kural olarak itibari hizmet süresinin tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Somut olayda, talep davacının davalı işyerinde uygulanan TİS ile kendisine verilen, geçici işçilikte geçen hizmet süresinin kıdem tazminatına esas süreye eklenmesi hakkından doğan derece kademe tespiti davasıdır. Bu davanın 5510 sayılı yasadan doğan sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgisi olmayıp SGK’nun bu davada taraf sıfatı yoktur. Bu nedenle SGK hakkındaki davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

4- Gerek İl Özel İdaresi gerekse ... muafiyet olmadığı halde harçtan sorumlu tutulmamış olması hatalı olup, harç kamu düzenine ilişkin olmakla resen dikkate alınacağından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ...'nın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na iadesine, 13/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6647, Karar No: 2011/16913, Tarih: 13.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/6647 E.  ,  2011/16913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/05/2009 tarih ve 2007/519-2009/219 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından Alanya Vergi Dairesi'ne ödenmek üzere Bank Asya Konya Şubesi aracılığıyla davalı banka şubesine havale yapıldığını, ancak havale edilen miktarların davalı tarafından vergi dairesi hesaplarına aktarılmadığını, müvekkilinin bu durumu öğrenmesi üzerine davalı bankaya yazdığı yazı sonrasında vergi ödemelerinin davalı tarafından gecikmeli olarak gerçekleştirildiğini, geç ödeme nedeniyle müvekkiline gecikme cezası tahakkuk ettirildiğini, söz konusu cezanın müvekkili tarafından ödendiğini, vergi ödemelerinin gecikmesinde davalı bankanın kusurlu olduğunu ileri sürerek, 6.637,97 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bir yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacının Bank Asya Konya Şubesi'ne verdiği EFT talimatına istinaden ilgili meblağların davacının hesabına alacak olarak geçtiğini, yapılan havalenin vergi dairesi hesabına aktarılması için davacının müvekkiline yazılı talimat vermediğini, müvekkili bankanın kusuru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının dava dışı vergi dairesine olan vergi borcunu ödemek için Bank Asya Konya Şubesi aracılığıyla davalı bankaya EFT yaptığı, yatırılan bu paranın Alanya Vergi Dairesi'ne ödenmesi hususunun dekonta yazıldığı, ancak davacının bu konuda davalı bankaya ayrı bir yazılı talimat veya fax mesajı göndermediği, bankanın böyle bir talimat almadığı sürece gelen EFT talimatındaki bedeli vergi ödemesi olarak değerlendirip işlem yapmasının mümkün olmadığı, davacının ödediği gecikme cezasından dolayı davalı bankanın sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı bankaya gönderilen paranın vergi dairesi hesabına aktarılmaması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı bankaya gönderilen paranın vergi dairesi hesabına aktarılmaması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı tarafından davalı bankaya EFT edilen paranın vergi dairesi hesabına aktarılması konusunda yazılı talimat verilmediği, böyle bir talimat olmadan davalı bankanın söz konusu meblağı vergi tahsilatı olarak değerlendirip işlem yapmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Zira, davalı bankanın kendisine yazılan yazıya verdiği cevapta, EFT'nin yapıldığı 1002358 nolu hesabın Alanya Vergi Dairesi'ne ait olduğunu bildirmesine ve Alanya Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün ise 2006 yılı itibariyle davalı banka şubesinde hesabının bulunmadığını açıklamasına rağmen bu çelişki giderilmediği gibi davacı tarafın vergi tahsilatının usulüne ilişkin iddiaları üzerinde de durulmamıştır. Bu itibarla, mahkemece bankacılık işlemleri konusunda uzman bir bilirkişi ile mali müşavir bilirkişiden oluşturulacak bir bilirkişi heyetinden, davacının davalı banka şubesinde hesabının bulunup bulunmadığı, davacı tarafından kime ait hesaba EFT yapıldığı, şayet EFT yapılan hesap ilgili vergi dairesine ait ise paranın neden bu idareye gitmediği, bu süreçte paranın hangi hesapta tutulduğu, gönderilen paranın davacının vergi borcunu karşılayıp karşılamadığı, daha önce bu şekilde vergi tahsilatının olup olmadığı ve vergi tahsilatlarının davacının iddia ettiği biçimde yapılıp yapılmadığı hususlarında ayrıntılı ve denetime elverişli bilirkişi raporu aldırılarak oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/976, Karar No: 2019/3188, Tarih: 29.05.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/976 E.  ,  2019/3188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 09/11/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/10/2014 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminat istemi yönünden davanın reddine, manevi tazminat talebi yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, boşandığı eşi davalı ...’ın, evlenmeden önce “panik atak hastası” olduğu halde bu durumunun eşi ve diğer davalılar kayınbabası ile kayınvalidesi tarafından gizlenmek suretiyle evliliğin gerçekleştirildiğini, eski eşinin evlilikten kısa bir süre sonra baba evine gitmek istediğini, daha sonra müşterek evlerine geri dönmediğini, tedavi olmaya da yanaşmadığını, bu nedenle boşanmak zorunda kaldığını, yapılan düğün masrafları nedeniyle maddi kaybının bulunduğunu, bu olay nedeniyle manevi olarak yıprandığını belirterek her üç davalıdan maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 06/06/2011 tarih ve 2010/7106 esas 2011/9935 karar sayılı ilamında "davacının, davalı ...'in panik atak hastası olduğunu evliliklerinin ilk günlerinde öğrendiği, bağıştan rücu isteminin, bağıştan dönme sebebinin öğrenildiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süreye tabi olduğu, bu nedenle takı ve eşyaların karşılığı olarak talep edilen maddi tazminatın reddi gerektiği, hastalığı gizlemek suretiyle davacının ruhsal zararına sebep olunması nedeniyle talep edilen manevi tazminatın ise haksız fiil hükümlerine dayandığı" gerekçesiyle hükmün bozulduğu, bozma kararına uyulduğu, hastalığın gizlenmesinin davacı açısından bir haksız fiil teşkil ettiği belirtilerek manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının eski eşinin panik atak hastası olduğunu evlendikten sonra öğrendiği, söz konusu rahatsızlık nedeniyle davacı ile eski eşi ... arasında geçimsizlik olduğu, bu nedenle davacının açtığı boşanma davası sonucunda tarafların boşandığı, davalı ...’in ailesinin yanına geri döndüğü, davacının ise söz konusu hastalığın davalılar tarafından kendisinden saklandığı, bu nedenle maddi ve manevi olarak

zarar gördüğünü iddia ettiği anlaşılmaktadır. Söz konusu olay incelendiğinde, davalıların davaya konu eylemleri haksız eylem olarak kabul edilemeyeceği gibi, ayrıca davalılara atfedilebilecek herhangi bir kusur da bulunmamaktadır.

zarar gördüğünü iddia ettiği anlaşılmaktadır. Söz konusu olay incelendiğinde, davalıların davaya konu eylemleri haksız eylem olarak kabul edilemeyeceği gibi, ayrıca davalılara atfedilebilecek herhangi bir kusur da bulunmamaktadır.

Şu durumda,davanın tümden reddi gerekir. Mahkemece kısmi kabul kararı verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle temyiz talebinde bulunan davalılar ... ve ... yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6546, Karar No: 2015/51, Tarih: 13.01.2015

**6. Ceza Dairesi         2014/6546 E.  ,  2015/51 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2014/79197

MAHKEMESİ : Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2013/141 (E) ve 2013/373 (K)

SUÇ : Yağma, Mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık A.. Ç.. hakkında yağma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yağma suçunun katılan H.. B..'in el ve ayaklarının da bağlanması suretiyle işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 109/2, 109/3-a-b maddeleri uyarınca zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Yağma suçunun birden fazla kişi ile birlikte, silah kullanılarak, kişinin kendisini tanınmayacak bir hale koyması suretiyle işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) ve (c) bendlerinin yanı sıra (b) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık A.. Ç.. ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar Ö.. B.. ve İ.. K.. hakkında yağma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların üzerlerine atılı suçları işlemediklerine ilişkin savunmalarının aksine, hükümlülüklerine yeter, inandırıcı, kesin, somut ve hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine yazılı biçimde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Ö.. B.. ve İ.. K.. ile savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanıklar Ö.. B.. ve İ.. K..'in bozmanın içeriğine ve tutuklu kaldıkları süreye göre TAHLİYELERİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değil iseler derhal salıverilmeleri için gereğinin ifası yönünde yazı yazılmasına, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21650, Karar No: 2013/6115, Tarih: 03.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/21650 E.  ,  2013/6115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda: sanığın olaydan haberi olmayan, herhangibir rahatsızlığı bulunmayan müşteki ...'ın adını, kanser hastası olduğunu, doktorların nakil ve tedavi için 400.000 TL gerektiğini belirttiklerini yazıp, müştekinin resminide koyduktan sonra yardım yapılacak hesap numarası olarak kendi hesap numarasını ekleyip müştekinin ifadesi olarak “bana yardım edin” sözcüklerinde ilave etmek suretiyle haksız menfaat sağlamak amacıyla insanların yardım etme isteğini harekete geçirecek bir metin hazırlayarak ildeki yerel gazetelere servis yapmaktan ibaret eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.