muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5551, Karar No: 2014/7055, Tarih: 29.05.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/5551 E.  ,  2014/7055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı ....Grup Tek.Paz.San.ve Tic.Ltd.Şti.'nin kuruluş ve ticaret siciline tescil tarihi ile davalı şirketin .... Tekstil Sanayi ve Tic.Ltd.Şti. Unvanlı şirket ile devir birleşme ve tescil, yine .....Tekstil San.ve Tic.Ltd.Şti.'nin, dava dışı .... Grup Tekstil San.ve Tic.Anonim Şirketi unvanlı şirket ile devir ve birleşmeye ilişkin işlemlerin, ilan ve tescillerini gösteren Ticaret Sicil Gazetelerinin, şirketlerin ticaret sicil adreslerini de gösterecek şekilde ...Ticaret Memurluğundan istenmesi, yine incelemeye gerek görülen mahalli mahkemenin 2014/381 esas 2014/404 karar sayılı şikayete ilişkin karara çıkmış dosyasının da, kesinleşme şerhini taşıyan karar örneği de eklenerek evraka eklenmesi, dosyada mevcut banka dekontlarından istifade edilerek davacı adına kira bedellerinin yatırıldığı .....Bankası İban Merkez Şubesindeki hesaba ait hesap özetlerinin, yazılı sözleşmenin başlangıcı 05/10/2010 tarihinden itibaren, kiracılar tarafından yapılan ödemeleri gösterecek şekilde ilgili banka şubesinden istenerek, tüm bilgi ve dosyaların evraka eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9028, Karar No: 2022/9583, Tarih: 15.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9028 E.  ,  2022/9583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin çalıştığı işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik uyarınca belirlenen değerlerin üzerinde gürültü ölçüldüğünü ve 8,5 saat çalışan davacının buna göre günde 7,5 saat çalıştırılmayı ve buna bağlı haklarının ödenmesini beklerken yeni bir ölçüm yapılacağı söylenerek uygulamaya devam edildiğini, toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümlerine rağmen kısa çalışma primi ödenmediğini, ayrıca günlük 8,5 saat çalıştırıldığı ve ara dinlenmesi hariç günde yarım saat fazla çalışma yaptığı hâlde ücretinin ödenmediğini ileri sürerek günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiğinin tespiti ile kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik hükümleri dışındaki işler için haftanın beş günü, günde 8,5 saat olmak üzere 42,5 saat çalışma yapıldığını ve 45 saat üzerinden ücretinin ödendiğini, ölçümlerin usulüne uygun bir şekilde yapıldığını ve davacının 7,5 saat çalıştırılmasının maddi koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarının ödenmediği sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarının ödenmediği sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemece verilen kararın eksik ve hatalı incelemeye dayalı olduğunu, itiraz ve savunmalarının nazara alınmadığını, delillerinin yeterince değerlendirilmediğini, zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçirildiğini, dava konusu alacakların belirlenebilir olması hâlinde belirsiz alacak ve kısmi dava açılamayacağını, İdarece yapılan işlemlerin mevzuat ve toplu ... sözleşmesi hükümlerine uygun olarak gerçekleştirildiğini, talep edilen alacaklar yersiz ve dayanaksız olduğu gibi talep edilen faiz türü ve faiz başlangıç tarihinin de kanuni dayanaktan yoksun olduğunu, kararda hüküm altına alınan alacak miktarlarının da doğru olmadığını ve davacının alacağı bulunmadığını belirterek kararın kaldırılması ile davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, davacının çalıştığı işyerinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda neticeten; davacının Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamındaki işte çalıştığı ve söz konusu Yönetmelik uyarınca günde en fazla 7,5 saat çalıştırılabileceği, dosyada mevcut olan puantaj kayıtlarından davacının 8,5 saat çalıştırıldığı dönem belirlenmekle davacının günlük 7,5 saati aşan çalışması yönünden fazla çalışma alacağına hak kazandığı ve puantaj kayıtları ile ücret bordroları esas alınarak günlük yarım saat fazla çalışması için fazla çalışma alacağının belirlendiği, Yargıtay kararları doğrultusunda toplu ... sözleşmesi hükümleri de dikkate alınarak belirlenen fazla çalışma ücretinden sadece fazla çalışma süresine isabet eden saatler için ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma priminin mahsubu gerektiği, bu doğrultuda verimliliği teşvik priminin mahsup edildiği ancak günlük 7,5 saati aşan çalışmalar için kısa çalışma primi hesaplanmadığından fazla çalışma alacağından mahsup edilecek kısa çalışma primi alacağı bulunmadığı, kısa çalışma priminin ödendiğinin ispat yükü üzerinde olan davalı tarafça ödemenin ispatlanamadığı, ıslah edilen alacakların zamanaşımına uğramadığı, uygulanan faiz türü ve faiz başlangıç tarihlerinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında yer alan bir işte çalışıp çalışmadığı ve buna bağlı olarak fazla çalışma ücreti ile kısa çalışma primi alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/30298, Karar No: 2019/12135, Tarih: 03.10.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/30298 E.  ,  2019/12135 K.**

**"İçtihat Metni"**

5’inci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 05 Eylül 2013 tarihli ve 2013/297-492 Esas ve Karar sayılı hükmü ile; sanığın, 17.12.2010 tarihinde işlediği müsnet suçtan yirmi beş gün hapis cezasıyla mahkumiyetine karar verilerek işbu hapis cezası hükmünün 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50 ve 52. maddeleri uyarınca beş yüz Türk Lirası adli para cezasına çevrilmek suretiyle sonuç ceza konumundaki adli para cezasının aynı Kanun'un 51/1’inci maddesi uyarınca ertelenmesi kararı aleyhine Milli Savunma Bakanlığının 11/04/2017 tarihli, ...YRD.: 51393309-9010-2409-17/As. Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt. D. Rap. Tet. ve İşl. Ş. (26.B-63-17) sayılı “Kanun Yararına Bozma istemi” konulu yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/05/2019 gün ve 2018/22907 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1. 5’inci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin emre itaatsizlikte ısrar suçundan sanık Piyade Er ... hakkındaki 2013/297 Esas sayılı kovuşturma dosyası incelenmiştir.

2. 5’inci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 05 Eylül 2013 tarihli ve 2013/297-492 Esas ve Karar sayılı hükmü ile; sanığın, 17.12.2010 tarihinde işlediği müsnet suçtan yirmi beş gün hapis cezasıyla mahkumiyetine karar verilerek işbu hapis cezası hükmünün 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50 ve 52. maddeleri uyarınca beş yüz Türk Lirası adli para cezasına çevrilmek suretiyle sonuç ceza konumundaki adli para cezasının aynı Kanun'un 51/1’inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği ve bu kararın taraflarca temyiz edilmemek suretiyle 27.11.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış olup yapılan incelemede; Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesinde düzenlenen erteleme müessesesinin yalnızca hapis cezaları için öngörülmesi karşısında, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ertelenmesine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

3. Bu nedenle, bahse konu kovuşturma dosyası EK-A'da gönderilmiş olup 5’inci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 05 Eylül 2013 tarihli ve 2013/297-492 Esas ve Karar sayılı kararının kanun yararına bozulması için, 353 sayılı Kanun’un 243'üncü maddesi gereğince Askeri Yargıtay Başkanlığına başvurulması istenilmekle, gereği görüşülüp düşünüldü:

Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, 5’inci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 05 Eylül 2013 tarihli ve Esas 2013/297, Karar 2013/492 sayılı kararının kararının 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek ve yeniden yargılama yapılmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 03/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18606, Karar No: 2018/5089, Tarih: 14.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/18606 E.  ,  2018/5089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 01.03.2014 tarihinde samanlığı, samanlığın içinde bulunan kuru ot ile yemi davalı ...’ın yaktığını, davalıların ceza aldığını iddia ederek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere 20.000 TL maddi zararının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında davalı ...’ın annesi ...’yi davaya dahil etmiştir.Davalılar; davalı ...’ın kastı bulunmadığını, binanın bir kısmının yıkık olup, içinde 5-10 çuval saman olduğunu, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini dilemişlerdir.Mahkemece Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda; olay sırasında davalılardan baba ... ve anne ...'in velayetinde bulunan çocuk ...'in hukuka aykırı eylemi sonucu davacıya ait samanlığın yanmış olup, bu eyleminden anne ve babanın kusursuz sorumluluğu bulunduğu, sorumluluktan kurtulmasını kanıtlayacak bir delil de sunulmadığı,keşif akabinde alınan bilirkişi raporlarının hüküm kurmak için yeterli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Davanın hukuki sebebinin belirlenmesi hakimin görevidir. Dava dilekçesinde, olay tarihinde reşit olmayan ...’in eylemi nedeniyle babası olan davalı ...'in ev başkanı sıfatıyla sorumluluğuna dayanılarak açılmış olduğu, yine davalı ...’nin bu amaçla davaya dahil edildiği anlaşılmaktadır. Buna göre; davalılardan ... ve ... hakkındaki davanın yasal dayanağı Türk Medeni Kanunu'nun 369. maddesidir. Anılan kanun maddesi, yasanın düzenleniş şekli itibariyle Medeni Kanun'un ikinci kitabında yer almaktadır.4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4/1. maddesi gereğince, 4721 sayılı Medeni Kanun’un İkinci Kitabı'ndan doğan dava ve işlere aile mahkemesinde bakılır. Somut olayda Medeni Kanun’un İkinci Kitabı içerisinde yer alan 369. maddenin uygulanması gerektiğinden eldeki davaya aile mahkemesinde bakılması gerekir. Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden gözetilir.O halde mahkemece; müstakil Aile Mahkemesi olması halinde görevsizlik kararı verilerek dosyanın Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi, müstakil Aile Mahkemesi olmaması halinde ise Hakim ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemesinde davanın Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp karara bağlanması gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2-) Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ikinci bentte açıklanan nedenle davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/217, Karar No: 2018/7275, Tarih: 21.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/217 E.  ,  2018/7275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... (...) . Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/11/2013 gün ve 2012/257-2013/254 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Asıl dava 600.000 TL bedelli bono nedeniyle menfi tespit istemine, birleşen dava ise 200.000TL bedelli bono nedeniyle menfi tespit istemine ilişkin olup, mahkemece asıl davanın reddine birleşen davanın ise kabulüne karar verilmiş, kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gelmiştir.

Dairemizce 24/10/2016 tarihli karar ile hisse devir protokolünün eklenmesi için dosya mahalline geri çevrilmiştir. Ancak dosyanın heyetçe yapılan incelemesinde hisse devir protokolünün dosya kapsamına alınmadan dosyanın gönderildiği anlaşılmıştır. Buna göre, mahkemece hükme esas alınan ve bilirkişi raporunda da değerlendirilen söz konusu protokolün temyiz incelemesi yapılırken incelenmesi ve değerlendirilmesi, bilirkişi raporunun ve mahkeme kararının denetimi açısından gerekli olup, yargılamanın uzamaması amacıyla yeniden tekite ve geri çevirmeye mahal vermeksizin gereğinin bir an önce yapılması ve ilgili protokolün dosya kapsamına alınarak dosyanın temyiz incelemesi yapılmak için yeniden Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19008, Karar No: 2017/9305, Tarih: 22.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/19008 E.  ,  2017/9305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ...,....Köyü çalışma alanında bulunan ve 2008 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit harici bırakılan taşınmaz bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine; kadastro bilirkişisinin 25.05.2015 havale tarihli ek raporunda (A1) harfi ile gösterilen 197,49 metrekare yüzölçümlü kısmın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir. Bu tür davalarda, davanın Hazineyle birlikte ilgili kamu tüzel kişiliğine de yöneltilmesi zorunludur. Hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın bir bölümünün .... Karayolu kamulaştırma sınırında kaldığı belirtildiğine göre davanın ilgili kamu tüzel kişiliği olarak Karayolları Genel Müdürlüğüne de yöneltilmesi gerekirken bu yön göz ardı edilmiştir. Taraf koşulu dava şartlarından olup, bu şart sağlanmadan davanın esasına girilemez. Hal böyle olunca, öncelikle Karayolları Genel Müdürlüğü'ne husumet yaygınlaştırılıp dava dilekçesi ve duruşma günü yöntemine uygun şekilde tebliğ edilerek taraf teşkili sağlanmalı, bundan sonra tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin tüm deliller toplanıp değerlendirilerek ve tescil davalarında TMK'nın 713/4 ve 5. fıkraları gereğince yapılması zorunlu olan yasal ilanlar da yaptırılarak sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece taraf teşkili sağlanmadığı gibi sözü edilen yasal ilanların yapılmamış olması da isabetsiz olup, temyiz itirazları anılan sebeplerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine,

22.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11269, Karar No: 2022/18064, Tarih: 12.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/11269 E.  ,  2022/18064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Gelibolu Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine, HMK'nın 355. maddesi gereğince üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan fark bedelin derhal ödenmesi ve istinaf karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiğinden bahisle HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; tarım arazisi niteliğindeki ... İli, Gelibolu İlçesi, Cevizli Köyü, 286 ada, 9, 10 ve 11 parsel sayılı taşınmazların zemininin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan fark bedelinin derhal ödenmesi yönünden HMK'nın 353/1-6-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu 286 ada 9 ve 10 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırılan ve bedeline hükmedilen kısmı, 07.01.2019 tarihli fen bilirkişi raporunda B ve B1 ile gösterilen bölümler olduğu halde, kararda sadece B ile gösterilen kısmın iptaline ve yol olarak terkinine karar verilmesi,

2)Tespit edilen bedelden, acele el koyma dosyasında belirlenen bedelin mahsubu ile kalan ve ilk derece mahkemesince üçer aylık vadeli mevduatta nemalandırılmasına karar verilen fark bedelin, 01.03.2021 tarihli ek karar ile Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 gün ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarih, 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı uyarınca derhal ödenmesine karar verildiği anlaşılmış olup, fark bedele bu ek karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru değilse de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 2021/844 E. 2021/1457 K. sayılı ilamının;

Doğru değilse de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 2021/844 E. 2021/1457 K. sayılı ilamının;

a) (III-2 ve 3) numaralı bentlerinde bulunan (B) ibaresinden sonra gelmek üzere (ve B1) ibaresinin yazılmasına,

b) (III-5) numaralı bendinde bulunan (istinaf karar tarihi olan 16/06/2021) ibaresinin çıkarılarak yerine (ek karar tarihi olan 01.03.2021) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 12.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.