muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6423, Karar No: 2015/28130, Tarih: 09.07.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/6423 E.  ,  2015/28130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/186624

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.05.2015 gün ve 2015-10335/32473 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05.06.2015 gün ve KYB 2015/186624 sayılı ihbarnamesi ile;

Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan H.. T..'nın cezasının infazı sırasında, adı geçen hükümlünün denetimli serbestlik hükümlerinden faydalanma talebinin kabulü ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı

Hakkında Kanun'un 105/A ve aynı Kanun'a 6411 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile eklenen Geçici 4. maddeleri gereğince cezasının koşullu salıverme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin Tekirdağ İnfaz Hâkimliğinin 11/09/2014 tarihli ve 2014/1353 esas, 2014/1458 sayılı kararını müteakip, hükümlünün Çorlu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce belirlenen yükümlülüklere uymadığından bahisle kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesi konusunda karar verilmesi talebi üzerine, 6291 sayılı Kanun ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen 105/A-6-b bendi gereğince denetimli serbestliğin kaldırılmasına, yükümlülüğün ihlal edildiği 07/11/2014 tarihi ile şartla tahliye tarihi olan 25/12/2014 tarihleri arasındaki sürenin kapalı ceza infaz kurumunda çektirilmesine dair Çorlu İnfaz Hakimliğinin 26/11/2014 tarihli ve 2014/243 esas, 2014/249 sayılı kararına yönelik hükümlü tarafından yapılan itirazın reddi ile "yükümlülüklerine uymamakta ısrarlı davrandığı kabul edilen ihlalinden önceki ihlallerinin" koşullu salıverilme süresine ilave edilmesi gerektiği, hükümlünün 51 gün infaz kurumunda cezasını infaz edeceği anlaşıldığından anılan infaz hakimliğinin kararında yer alan "yükümlülüğün ihlal edildiği 07/11/2014 tarihi ile şartla tahliye tarihi olan 25/12/2014 tarihine kadar olan cezasının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine" ibaresinin çıkarılmasına ilişkin Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/01/2015 tarihli ve 2015/4 değişik iş sayılı kararını kapsayan infaz dosyasının incelenmesinde,

Dosya kapsamına göre;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesinin 6. fıkrasında yer alan ;

Hükümlünün;

a)Ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra, talebinde belirttiği denetimli serbestlik müdürlüğüne üç gün içinde müracaat etmemesi,

b)Hakkında belirlenen yükümlülüklere, denetimli serbestlik müdürlüğünün hazırladığı denetim ve iyileştirme programına, denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerileriyle hakkında hazırlanan denetim planına uymamakta ısrar etmesi,

Hükümlünün;

a)Ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra, talebinde belirttiği denetimli serbestlik müdürlüğüne üç gün içinde müracaat etmemesi,

b)Hakkında belirlenen yükümlülüklere, denetimli serbestlik müdürlüğünün hazırladığı denetim ve iyileştirme programına, denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerileriyle hakkında hazırlanan denetim planına uymamakta ısrar etmesi,

c)Ceza infaz kurumuna geri dönmek istemesi, hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine, koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine, infaz hâkimi tarafından karar verilir." şeklindeki düzenleme ile,

Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliği'nin hükümlünün uyarılması başlıklı 44. maddesinde yer alan;

(1)Yükümlülüğün yerine getirilmesi için uyulması gereken kurallar ile karara uygun olarak hazırlanan programa ve denetimli serbestlik personelinin bu kapsamdaki uyarı ve çağrılarına uyulmaması yükümlülüğün ihlali sayılır. Yükümlülüğün ihlal edilmesi durumunda vaka sorumlusunun teklifi üzerine yükümlü, komisyon tarafından veya kanunda yazılı hallerde komisyonun önerisi üzerine ilgili hâkim tarafından uyarılır.

(2)Uyarı bir yazı ile yükümlüye tebliğ edilir. Gerektiğinde yükümlü, müdürlüğe davet edilerek yükümlülüklerine ilişkin hususlar ve ihlalin sonuçları vaka sorumlusu tarafından kendisine sözlü olarak da açıklanır. Yükümlünün gelmemesi durumunda daha önce yapılmış olan yazılı uyarı yeterli sayılır.

(3)Denetimli serbestlik kararlarının infazında, yükümlülüğün bir yıl içerisinde iki defa ihlal edilmesi yükümlülüğe uymamada ısrar etme sayılır. Yükümlünün uyarılmasının ardından bir yıl içerisinde ikinci ihlalin tespit edilmesi halinde infaza son verilerek kayıt

kapatılır." şeklindeki düzenlemeler karşısında, ikinci ihlalin tespiti halinde infaza son verileceği, öncesine ilişkin sürelerin infaz edilmiş sayılacağı, dolayısıyla 07/11/2014 tarihinde denetimli serbestlik kapsamında belirlenen yükümlülüğü hükümlü ikinci kez ihlal ettiğinden denetimli serbestlik tedbiri uygulamasının sonlandırılarak, yükümlülüğün ihlal edildiği 07/11/2014 tarihi ile şartla tahliye tarihi olan 25/12/2014 tarihleri arasındaki sürenin kapalı ceza infaz kurumuna çektirilmesi gerektiği gözetilerek, itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.01.2015 gün ve 2015/4 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca B

OZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde ikmaline, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 09.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14273, Karar No: 2015/1663, Tarih: 09.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/14273 E.  ,  2015/1663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, akıl hastalığı nedeniyle vesayet altına alınması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Elektronik ortamda Dairemize gönderilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20791, Karar No: 2011/6464, Tarih: 12.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20791 E.  ,  2011/6464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tesbit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ayrıca, davacı idare harçtan bağışık olmadığı halde muaf olduğundan bahisle harca hükmedilmemesi doğru değilse de, karardan sonra bu noksanlık tamamlandığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın Hazine yerine, davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

2-Bankaya bloke edilen kamulaştırma bedelinden davalılara ödenmemiş olan miktarların, adı geçenlerin mağduriyetlerinin önlenmesi bakımından adlarına açılacak üçer aylık vadeli hesaba yatırılmaması,

3-Davanın mahiyeti ve hükmedilen miktar nazara alındığında kendilerini vekille temsil ettiren taraflar lehine fazla vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan (2942 sayılı Yasanın 19. maddesi uyarınca davacı ...) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (Hazine) kelimesinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Bankaya bloke edilen kamulaştırma bedelinin davalılar adına açılacak üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına) ibaresinin yazılmasına,

C)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 8. ve 9. bentlerindeki (575,00) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (10,00) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1056, Karar No: 2019/1561, Tarih: 26.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/1056 E.  ,  2019/1561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 22/01/2019 tarihinde gelen davacı asil ... ve vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ...'ün sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin daha derinlemesine incelenmesi ve bu konuda bir araştırma yapılması heyetçe zorunlu görüldüğünden, Yargıtay Kanunu'nun 24 üncü maddesinin birinci fıkrası ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 21 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca görüşmenin 26/02/2019 tarihine bırakılması uygun görüldü.

Belli günde dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; noter olduğu dönemde, davalı şirketin üçüncü şahıslarla akdettiği Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmelerini 27/04/2011 tarih ve 14637 yevmiye, 23/11/2011 tarih ve 37546 yevmiye ve 24/11/2011 tarih ve 37660 sayılı yevmiye nolu işlemler ile tasdik edip onayladığını, Adalet Bakanlığı müfettişleri tarafından yapılan denetim sırasında sözleşmelerde kararlaştırılan cezai şarttan dolayı damga vergisinin noksan ödendiği tespit edilerek, tespit edilen bu eksik ödemelerin ilgili vergi dairesine yatırılmasının gerektiğinin bildirildiğini, 27/04/2011 tarihli sözleşme için 233.451,61 TL, 23/11/2011 tarihli sözleşme için 127.587,49 TL ve 24/11/2011 tarihli sözleşme için için 17.366,15 TL olmak üzere toplam 378.495,25 TL damga vergisini 09/06/2014 tarihinde noterlik makbuzu keserek vergi dairesine ödediğini, ancak davalı adına ödenen bu parayı ihtarname gönderip davalıdan istemesine rağmen, davalının kendisine ödemediğini, girişilen icra takibine de itiraz ettiğini ileri sürerek; takibe vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; davacının usul ve yasa gereği Adalet Müfettişlerinin konuyu yetkili vergi dairesine intikal ettirmesini, vergi dairesince bir inceleme ve bildirim yapılmasını beklemeden, salt müfettişlerin şifai beyanlarına itibar ederek kendiliğinden dava konusu vergiyi ödediğini, davacının TBK'nın 164 üncü maddesi uyarınca ortak def'i ve itirazları ileri sürmeden kendiliğinden ödeme yapmasının kendisinin Vergi Usul Kanunu'ndan kaynaklanan tarhiyata itiraz, dava veya gerektiğinde uzlaşma gibi hukuki yollara müracaat imkanını ortadan kaldırdığını, davacının bu kusuru nedeniyle doğabilecek zararları için bir rücu hakkının olmadığını savunarak, davanın reddini ve kötü niyet tazminatının davacıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece; davacı noterin tasdik ederek onayladığı üç adet düzenleme şeklinde satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinde yer alan cezai şart hükmü uyarınca toplam 378.495,25 TL damga vergisinin eksik ödendiğinin Adalet Bakanlığı müfettişlerinin yapmış olduğu teftiş sırasında tespit edildiği, yapılan ödeme önerisi üzerine davacı noter tarafından tespit edilen damga vergisinin ilgili vergi dairesine ödendiği, ancak davacı noter tarafından ödeme yapılırken bu hususun tutanak düzenlenerek vergi dairesine bildirilmediği, bu nedenle davalının vergi dairesi nezdinde itiraz veya vergi mahkemesinde dava açma hakkının ortadan kaldırıldığı, davacının bu davranışı nedeniyle davalıya rücu hakkının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu uyarınca noksan ödendiği tespit edilen damga vergisinin, vergiyi doğuran işlemi düzenleyen davacı noter tarafından yatırılmış olması nedeniyle, işlemin tarafı olan davalıdan rücuan tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın çözümü açısından öncelikle konuyla ilgili yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır.

488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun "Mükellef" başlıklı 3 üncü maddesinin birinci fıkrası; "Damga Vergisinin mükellefi kağıtları imza edenlerdir." hükmünü,

"Bir kağıtta birden fazla akit ve işlem bulunması" başlıklı 6 ncı maddesi;"Bir kağıtta biribirinden tamamen ayrı birden fazla akit ve işlem bulunduğu takdirde bunların herbirinden ayrı ayrı vergi alınır.

Bir kağıtta toplanan akit ve işlemler birbirine bağlı ve bir asıldan doğma oldukları takdirde Damga Vergisi, en yüksek vergi alınmasını gerektiren akit veya işlem üzerinden alınır.

Ancak bu akit ve işlemlere asıl işlemin akitlerinden başka bir şahsın eklenen akit ve işlemi de ayrıca vergiye tabidir." hükmünü,

"Vergi ve cezada sorumluluk" başlıklı 24 üncü maddesi; "Vergiye tabi kağıtların Damga Vergisinin ödenmemesinden veya noksan ödenmesinden dolayı alınması lazımgelen vergi ve cezadan, mükelleflere rücu hakkı olmak üzere, kağıtları ibraz edenler sorumludur.

Birden fazla kişi tarafından imza edilen kagıtlara ait vergi ve cezanın tamamından imza edenler müteselsilen sorumludurlar. Bunlar arasında vergiden müstesna olanların bulunması Damga Vergisinin noksan ödenmesini gerektirmez. Damga Vergisinden muaf kuruluşlarca kişilerin (1) sayılı tabloda yer alan işlemleriyle ilgili olarak düzenlenen ve sadece bu kurumların imzasını taşıyan kağıtlara ait verginin tamamı kişiler tarafından ödenir. Ancak bu kağıtlara ait verginin hiç ödenmemesi veya noksan ödenmesi halinde vergi ve cezanın tamamından kişilerle birlikte kurumlar müteselsilen sorumludurlar.

22 nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında bulunanlar, taraf oldukları işlemlere ilişkin kâğıtlara ait verginin beyan ve ödenmesinden sorumludurlar. Verginin ödenmemesi veya noksan ödenmesi durumunda vergi, ceza ve fer'ileri, vergi için diğer işlem taraflarına rücu hakkı olmak üzere, bu fıkrada belirtilen kişilerden alınır.

Resmi daireler veya noterlerce düzenlenerek kişilere verilen veya dairede bırakılan ve Damga Vergisi hiç alınmıyan veya noksan alınan kağıtların vergisi mükelleflere, cezası düzenliyenlere aittir.

Vergi ve ceza, vergi için mükelleflere rücu hakkı olmak üzere, kağıtları düzenleyenlerden alınır. " hükmünü içermektedir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalı şirketin üçüncü şahıslarla yüklenici sıfatıyla akdettiği satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmelerinin davacı noter tarafından 27/04/2011 tarih ve 14637 yevmiye, 23/11/2011 tarih ve 37546 yevmiye ve 24/11/2011 tarih ve 37660 sayılı yevmiye nolu işlemler ile tasdik edilip onaylandığı, bu işlemler sırasında sözleşmelere konu taşınmazların emlak rayiç değerleri üzerinden hesaplanan damga vergisinin davalı şirket tarafından ödendiği, 2014 yılında Adalet Müfettişleri tarafından yapılan denetim sırasında Damga Vergisi Kanunu'nun 6 ncı maddesi uyarınca sözleşmelerde kararlaştırılan cezai şartın daha yüksek olması nedeniyle vergiye esas alınması gerektiği halde emlak rayiç bedelinin esas alınması sonucu; 2011/14637 yevmiye sayılı işlemde 310.372,11 TL, 2011/37546 ve 37660 yevmiye sayılı işlemlerde ise 151.252,73 TL olmak üzere toplam 461.624,84 TL noksan damga vergisi alındığının tespit edildiği, verginin noksan ödendiğinin davacı noter tarafından ... 9. Noterliği aracılığı ile gönderilen 29/05/2014 tarihli ihtarname ile davalı şirkete bildirildiği, davalı şirketin 06/06/2014 tarihinde 83.129,54 TL'yi banka kanalıyla davacı notere gönderdiği, geriye kalan 378.495,25 TL verginin Adalet Müfettişlerinin önerisi üzerine davacı noter tarafından 09/09/2014 tarihinde noterlik makbuzu kesilerek vergi dairesine ödendiği, davacı noterin ... 9. Noterliği aracılığı ile davalı şirkete gönderdiği 19/06/2014 tarihli ihtarname ile ödediği 378.495,25 TL verginin iadesini istediği, davalı şirket tarafından ödeme yapılmaması üzerine davacı noterin davaya konu icra takibini başlatmış olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan kanun hükümleri ile birlikte dosyadaki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde; Damga Vergisi Kanunu'nun 3 üncü maddesine göre, takibe ve davaya konu edilen damga vergisinin mükellefi, sözleşmeleri yüklenici sıfatıyla imzalayan davalı şirkettir. Diğer taraftan, aynı kanunun 24 üncü maddesi uyarınca; sözleşmeleri tasdik eden davacı noter, (rücu hakkı olmak üzere) davalı şirket ile birlikte noksan alınan vergiden sorumlu olduğu gibi, ayrıca noksan vergi alınmasına sebebiyet vermesi nedeniyle vergi dairesince verilecek olan vergi cezasından da şahsen sorumludur. Buna göre, vergi dairesince verilecek vergi cezasına muhatap olmamak amacıyla, Adalet Müfettişlerinin önerisi üzerine noksan alınan vergiyi ödeyen davacı noterin, ödediği verginin tamamını, Damga Vergisi Kanunu'nun 24. maddesi uyarınca, verginin asıl mükellefi olan davalı şirketten rücuan isteyebileceğinin kabulü gerekir.

Öte yandan; vergi cezasından kaçınmak amacıyla, davacı noter tarafından vergi incelemesi yapılması için vergi dairesine bildirimde bulunulmamış olması, vergi mükellefi olan davalı şirketin vergi mahkemesinde 2577 sayılı Kanunun 2 nci maddesine göre iptal davası açmasına engel oluşturmamaktadır.

Nitekim, Danıştay 9. Dairesi 14/05/2015 tarihli ve 2013/2050 Esas 2015/5170 Karar sayılı ilamında; Adalet Müfettişince yapılan denetim sırasında tespit edilen fark vergi ve harcın sorumluluktan kaçınmak amacıyla noterce vergi idaresine beyan edilmesi ve ödenmesinden sonra icra yoluyla tahsil edilen vergi ve harcın haksız olduğunu düşünen vergi mükellefinin, mal varlığında meydana gelen eksikliğini giderilmesi amacıyla, verginin iadesi talebiyle görevli ve yetkili olan vergi mahkemesine başvurmasının, bir hukuk devletinde en doğal hakkı olduğunu belirtmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıdan açıklanan huuslar gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428 inci maddesi gereğince davacı taraf yararına BOZULMASINA, 2.037 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalı taraftan alınıp davacı tarafa verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31741, Karar No: 2016/3187, Tarih: 09.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/31741 E.  ,  2016/3187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Malatya İl Özel İdaresi işçisi olarak çalıştığını, emekli olduğunu belirterek çalışma döneminde ödenmeyen bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, husumet yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk yerel seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Dosya içerisinde bulunan komisyon kararına göre tüzel kişiliği sona eren Malatya İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, 6100 sayılı Kanun'un 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyizlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8161, Karar No: 2018/829, Tarih: 08.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8161 E.  ,  2018/829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine dair Amasya Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.02.2017 gün ve 2017/25 Esas, 2017/100 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda kurulan hükme yönelik istinaf incelemesini gerçekleştiren Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 12.06.2017 günlü gerekçeli hükümde üye ..... ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.