muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/989, Karar No: 2019/5517, Tarih: 21.10.2019

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafi, sanık ... müdafii ve sanık ...’nun temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA,

3-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara ve sanığın ikrarına dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

a-Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilmeden ve sanığın beyanı da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

b-Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28/04/2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden fazla kez esrar satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanıkların cezasının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

d-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

e-Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin 17.05.2013 (Sanık ... hakkında), 21.05.2013 (sanık ... hakknda) yerine “18.05.2013, 21.05.2013, 23.05.2013, 05.08.2013” olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/511, Karar No: 2017/8450, Tarih: 30.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/511 E.  ,  2017/8450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma (değişen suç vasfı nedeniyle dolandırıcılık)

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında TCK.nın 157/1, 52/2, 52/4, 53/1-2-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında TCK.nın 157/1, 52/2, 52/4, 53/1-2-3, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... ve sanıkların müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde katılanın Ankara'da emlakçılık yaptığı ve tarihi paralara karşı ilgisinin olduğu, bu nedenle bu işlerle uğraştığını duyduğu sanık ...'a telefon ile ulaştığı, sanık ...'ın Bursa ilinde sanık ...'te .... altını bulunduğunu söylemesi üzerine, katılanın İstanbul'a gidip sanıklar ... ve ... ile buluştuğu, birlikte ....'ye geldikleri ve sanık ...'i de yanlarına alarak ... köyüne gittikleri, buradan aldığı numune altını alarak ...'ya dönen katılanın altınların yasak nitelikte olmadığını öğrendiğinde tekrar .... ile irtibata geçerek 50.000,00 TL civarında altın alacağını söylediği, sanık ... ve ... isimli şahıs ile İstanbul'da tekrar buluşup yine ....'ye geldikleri, ...'de sanık ...'i de yanlarına alıp .. köyüne gittikleri, arabada bulundukları sırada sanıkların katılana söz konusu parayı kendilerine vermesini istedikleri, katılanın altınları almadan parayı vermeyeceğini söylemesi üzerine araç içinde sanıklar ... ve ... ile katılan arasında boğuşma yaşandığı, bu boğuşma sırasında sanıklar ... ve ...'ın katılının ayaklarının arasında kağıda sarılı haldeki 50.000,00 TL parayı alıp araçtan uzaklaştıkları, bu sırada .... isimli şahsın araçtan inmeye çalışan katılanı silahla yaralayarak olay yerinden uzaklaştığının iddia edildiği olayda, iddianamedeki açık anlatıma göre eylemin bir bütün halinde TCK’nın 149/1-a-c. maddesinde düzenlenen nitelikli yağma suçunu oluşturduğu anlaşıldığından;İddianamedeki anlatım ve sevk maddeleri, temyiz kapsamına göre, ... Kanunu'nun değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi ... (6.) Ceza Dairesi'nin görevi dâhilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daire'ye TEVDİİNE, 30/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18844, Karar No: 2010/1268, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18844 E.  ,  2010/1268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1203, Karar No: 2014/12684, Tarih: 07.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1203 E.  ,  2014/12684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malazgirt Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/08/2013

NUMARASI : 2012/140-2013/201

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalde uygun emsal bulunmadığı belirtilerek 127 km gibi çok uzakta bulunan il merkezindeki daha düşük yüzölçümlü satışın emsal alınması doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkân tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın imar parseli olduğu belirtilmesine rağmen 1/1000 ölçekli mi, yoksa 1/5000, 1/25.000 ölçekli imar planı içinde bulunduğu açıkça belirtilmediğinden Belediye Başkanlığından araştırılarak 1/1000 ölçekli imar planında ise, paftası üzerinde dava konusu taşınmazın konumu da işaret ettirildikten sonra değerlendirme yapılması gerekirken eksik inceleme ile bedel tesbiti,

3-Kabule göre de;

a-Değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

3-Kabule göre de;

a-Değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

b-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen M. ili K.. m.. .. ada, .. parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

Raporlar değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5654, Karar No: 2011/4573, Tarih: 19.07.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/5654 E.  ,  2011/4573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan sanık ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81/1,29/1,62/1.maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (BEYOĞLU) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14/12/2010 gün ve 59/115 sayılı karar re'sen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 448,51/1,59. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde kanuna aykırı cihet görülmediğinden, re’sen temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 19/07/2011gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6765, Karar No: 2014/6582, Tarih: 29.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/6765 E.  ,  2014/6582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2013

NUMARASI : 2011/266-2013/39

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili;.04.2011 tarihinde davalı Y.. Ç..'e ait davalı N.. Ç..'in yönetimindeki aracın davacı S.. Ş.. yönetimindeki motosiklete çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığını, sürücü N.. Ç..'in olay sonrası kaçması nedeniyle kaza tespit tutanağının düzenlenemediğini, davalı sürücünün asli derecede kusurlu bulunduğunu, olay sırasında davalı Nedim'in kazayı fark edemeyecek derecede alkollü olduğunu, aracın üzerine düşmüş olmasına rağmen aracı sürmeye devam ettiğini, müvekkilinin kaza tarihinden bugüne kadar hastanede tedavi gördüğünü, bacağına protez takıldığını, 04.04.2011-19.07.2011 tarihleri arasında işe gidemediğini ileri sürerek 2.625,00-TL'sı maddi tazminat, tedavi sırasında özel bakıma muhtaç olması nedeniyle aylık 400-TL'sı olmak üzere toplam 1.200-TL'sı bakıcı bedeline ilişkin maddi tazminat, ayrıca iş güç kaybı nedeniyle 1.000-TL'sı maddi tazminat ve tedavi giderlerine ilişkin 1.000-TL'sı maddi tazminat, motosikletin hurda haline gelmiş olması nedeniyle 1.800-TL'sı motosiklette oluşan zarar bedeli, haksız fiil nedeniyle 50.000-TL'sı manevi tazminat, aynı olay nedeniyle davacı eşi S.. Ş.. için 30.000-TL'sı, küçük çocukları Simay ve Gökhan için ayrı ayrı 20.000-TL'sı manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı Soner haricindeki yakın akrabaların davanın niteliği gereği manevi tazminat isteme haklarının bulunmadığını, davalı Soner'in olay nedeniyle yaralanmış olmasına rağmen akabinde sağlığına kavuştuğunu, davacı Soner'in kask, eldiven, koruma ceketi olmaksızın motosiklet kullanması nedeniyle kusurlu olduğunu, yaralanmanın iddia edildiği kadar ağır olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, davacı Soner haricindeki yakın akrabaların davanın niteliği gereği manevi tazminat isteme haklarının bulunmadığını, davalı Soner'in olay nedeniyle yaralanmış olmasına rağmen akabinde sağlığına kavuştuğunu, davacı Soner'in kask, eldiven, koruma ceketi olmaksızın motosiklet kullanması nedeniyle kusurlu olduğunu, yaralanmanın iddia edildiği kadar ağır olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia,savunma,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre;davacının bakıcıya ücret ödendiğine ilişkin bir belge sunmadığı,davacının bakımının diğer davacı eşi tarafından yapıldığı, eşin hastalığında ve zor durumlarında diğer eşin gerekli yardımı yapması yönündeki sosyal olgu dikkate alındığında davacı lehine bakıcı giderine ilişkin talebin yerinde görülmediği, ayrıca davacı tarafın tedavi gideri istemiş olmasına rağmen tedavi giderine ilişkin ücret ödemeye yönelik herhangi bir belge sunulmadığından tedavi gideri yönünden talebi yerinde bulunmadığı,davacının çalışamadığı döneme ilişkin olarak 1.728,58-TL'sı geçici iş görememezlik maddi zararı oluştuğu,ayrıca olay nedeniyle davacı Soner'e ait motosiklette 637,50-TL'sı maddi zarar ortaya çıktığı gerekçesiyle 2.366,08-TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı S.. Ş..'e verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, manevi tazminatın taraflar yönünden sebepsiz zenginleşme ve fakirleştirici etki yapmaması, ceza niteliğinde olmaması, oluşan zararın tam anlamıyla karşılar nitelikte bulunmayışı, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve somut olayın niteliği dikkate alınarak davacı S.. Ş.. lehine 3.000-TL manevi tazminatın uygun olduğu gerekçesiyle 3.000-TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı S.. Ş..'e verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine davacı S.. Ş..'ün yaşadığı trafik kazası nedeniyle eşi ve çocukları yönünden manevi tazminat talep edilmiş ise de olay tarihi itibariyle mevcut yasal düzenlemeler ışığında haksız fiile maruz kalan kişinin yakınlarının manevi tazminat talep etme koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle de davacı S.. Ş.., davacı S.. Ş.. ve G.. Ş..'e velayeten anne ve babası tarafından açılan davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı tarafından kaza tarihinden sonra yapılan tedavi giderleri olarak fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 1.000,00.-TL talep edilmiştir. Mahkemece, talep edilen bahse konu tedavi gideri yönünden herhangi bir araştırma yapılmamış, deliller toplanmamıştır.Tedavi gideri, yaralanan kişinin sadece hastanede yapılan giderleri olmayıp bunun dışında ilaç, pansuman, medikal malzeme gibi doğrudan tedaviye bağlı giderler dışında, tedavi sırasında yapılacak diğer zorunlu giderler de tedavi giderleri içerisindedir. Bu giderlerin tamamının fatura ile kanıtlanması mümkün değildir. Bu konuda 818 sayılı BK 42/II maddesi yol gösterici nitelikte olup aynı zamanda zararın gerçek miktarını belirleyecek olan hakime de bir görev yüklemektedir.

Bu durumda mahkemece, öncelikle davacıya iddia ettiği tedavi giderlerini kanıtlama imkanı tanınmalı, davacının bu giderlerini kanıtlayamaması durumunda belgelenemeyen ancak tedaviye bağlı olarak yapılması gerekli bulunan giderleri yönünden yaralanan davacıya ait tüm tedavi evraklarının getirtilerek yaralanma derecesi ve iyileşme süreci de gözetilerek tedavi sırasında yapılması zorunlu tıbbi malzeme, ulaşım giderlerinin uzman doktor bilirkişiden alınacak rapor sonucuna göre belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Davacı S.. Ş..,iyileşme sürecinde bakıcıya ihitiyacı olduğunu ileri sürerek bakıcı gideri talebinde de bulunmuştur. Mahkemece yapılması gereken şey yaralanmanın niteliği gereği davacının bakıcıya ihtiyacı olup olmayacağı konusunda uzman doktor bilirkişi tarafından düzenlenecek rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davacının sunduğu, kişilerce oluşturulmuş makbuz niteliğinde belgelere itibar ederek hüküm kurulması da doğru olmamıştır.

5-Mahkemece manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır. Somut olayda, tarafların kusur oranı, davacının yaralanma derecesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı hafifletebilecek düzeyde değildir. Hükmedilen manevi tazminat miktarı az olup daha üst düzeyde manevi tazminat takdiri gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmadığı gibi davacının tedavi süreci içerisinde yanında kalarak sıkıntısına ortak olan davacı eş yararına da manevi tazminata hükmedilmemiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

6-Mahkemece reddedilen manevi tazminat yönünden her bir davacı aleyhine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş ise de red sebebinin ortak olmasına göre tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken mahkemece her bir davacı aleyhine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine (2),(3),(4),(5),(6) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.