muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1763, Karar No: 2015/1449, Tarih: 29.01.2015

dönüş ifadesinden, hiçbir şekilde mutlak anlamda yurt dışında bulunduğu ülkeden, Türkiye’ye döndükten sonra tekrar yurtdışına çıkış yapmama şeklinde anlaşılmaması gerekmektedir.

Açıklanan mevzuat hükümleri ve uygulama dikkate alındığında yasada yer alan “kesin dönüş” olgusuna uygulama ve mevzuat dikkate alınarak bir değerlendirme yapmakta zorunluluk bulunmaktadır. Ayrıca çalışanlar bakımından yapılan değerlendirmenin ev kadınları yönünden de gözetilmesi amaca uygun bir yorum olacaktır.

Bu yorum tarzı, Anayasanın 62. maddesinde yer verilen “Devlet, yabancı ülkelerde çalışan Türk vatandaşlarının aile birliğinin, çocuklarının eğitiminin, kültür ihtiyaçlarının ve sosyal güvenliğinin sağlanması, anavatanla bağlarının korunması ve yurda dönüşlerine yardımcı olunması için gereken tedbirler alır.” Hükmüne de uygun yorum yapılmış olacaktır (HGK’nun 20.02.2013 gün ve 2012/10-1148 esas ,2013/261 karar sayılı ilamı).

Dairemizin yerleşmiş içtihatlarında da; işsizlik sigortasından yardım almak kişinin yurt dışında oturduğuna ve yurda kesin dönüş yapmadığına kuvvetli bir delil ve karine oluşturduğu, bu karinenin aksinin, somut olayın özellikleri içinde belirlenecek aynı güçteki delillerle de ispat olunabileceği vurgulanmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; 05.05.1978 tarihi itibarıyla Alman rant sigortasına giriş yapan, 05.05.1978-04.05.1988 tarihleri arası Almanya hizmetlerini 3201 sayılı Yasa kapsamında borçlanarak 19.03.2013 tarihinde tahsis başvurusunda bulunan davacının; 26.02.2013 günlü Alman sigortalılık sürelerini gösterir hizmet cetveline göre, 01.06.2008 tarihinden itibaren “Rentenbezug” olarak tabir edilen “emeklilik aylığı” almağa başlaması ve aynı tarih sonrasında ikamete dayalı bir sosyal yardım aldığına ilişkin bilgiye de rastlanmaması karşısında, aylık bağlanabilmesi için anılan yasanın 6’ıncı maddesinde aranan kesin dönüş şartının mevcut olduğu değerlendirilerek, varılacak sonuç çerçevesinde karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 29.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7138, Karar No: 2017/3447, Tarih: 19.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/7138 E.  ,  2017/3447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Türkiye Cumhuriyet Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu vekil ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu vekil ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından, mağdur için atanan zorunlu vekil gideri ile ilgili yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2355, Karar No: 2019/320, Tarih: 06.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/2355 E.  ,  2019/320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalının alacağının muvazaaya dayandığını, takip dayanağı senedin danışıklı biçimde düzenlendiğini ileri sürerek

sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin dava dışı borçluya verdiği borç karşılığında takip dayanağı senedi aldığını, alacağın gerçek olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı alacağını ortaya koyan bonoların tanzim tarihi ile davacı alacağına esas çekin keşide tarihine göre, iki yıl kadar bir süre önce danışıklı işleme esas olacak şekilde belge düzenlenerek, yine davacıdan yaklaşık iki yıl kadar önce ... takibine geçilmesinin hayatın olağan akışı ve mantık kurallarına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28439, Karar No: 2016/10301, Tarih: 21.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/28439 E.  ,  2016/10301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan vekilinin sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen hükümleri, sanıklar müdafiinin ise müvekkilleri hakkında verilen mahkumiyet hükümlerini temyiz ettikleri, sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararına yönelik bir temyiz talebinin bulunmadığı değerlendirilerek yapılan incelemede;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezaları, 6217 sayılı Kanunun 26. Maddesi ile yapılan değişiklik ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hüküm tarihi itibariyle karar kesin nitelikte olup, temyizi kabil bulunmadığından. Sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. Maddesi ve CMUK' un 317. maddesi uyarınca REDDİNE

2- Sanıklar ... ve ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddi ile,

a- Katılan ...'ın tüm aşamalarda değişmeyen beyanlarında sanıklar Nurazim ve Günay'ın kendisine bıçakla saldırıp yaraladıklarını, ayrıca el ve ayaklarıyla vurarak da darpedildiğini söylemesine göre, sanıkların, olay nedeniyle katılanın yüzüne sabit eser oluşması sonucundan müştereken sorumlu oldukları ve olayda bıçak kullanılmasından dolayı sanıklar hakkında TCK' nın 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddelerinin tatbik edilerek cezanın 5 yıl hapse çıkarılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

b- Anayasa mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TC K' nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9329, Karar No: 2014/5772, Tarih: 29.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9329 E.  ,  2014/5772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9656, Karar No: 2023/8253, Tarih: 11.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/9656 E.  ,  2023/8253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/595 E., 2021/811 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret

Mağdureler vekilinin temyiz istemi yönünden; suç ve hüküm tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdurelerin kanuni temsilcileri Erkan ve Dilşan'ın, İlk Derece Mahkemesince usulüne uygun şekilde yapılan duruşma günü tebligatına rağmen davaya iştirak etmemeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle mağdurelere tayin edilen vekilin, davaya katılma ve hükümleri temyiz etme haklarının bulunmadığı belirlenmiştir.

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; temyiz dilekçesinin incelenmesinde vekil ile temsil sebebiyle Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine dair temyiz istemi dışında, tesis edilen hükme münhasır herhangi bir temyiz sebebi gösterilmediği anlaşılmakla, temyiz incelemesinin vekalet ücreti talebi ile sınırlı yapılmasına karar verilmiş olup, yapılan ön inceleme neticesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı

maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2020 tarihli ve 2019/314 Esas, 2020/35 Karar sayılı kararı; sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçlarını işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (e) bentleri uyarınca beraat kararları verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 30.03.2021 tarihli ve 2020/595 Esas, 2021/811 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik mağdureler vekili ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 17.06.2022 tarihli ve 9-2021/57717 sayılı, temyiz ret görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Veklinin Temyiz İstemi

Ceza yargılamasının amacının maddi gerçeği bulmak olmasına karşın yargılama konusu olayda şekli hakikatle yetinilerek hüküm kurulmasının hak ve adalet duygularını inciteceğine, vekil ile temsil olunmasından ötürü kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Veklinin Temyiz İstemi

Ceza yargılamasının amacının maddi gerçeği bulmak olmasına karşın yargılama konusu olayda şekli hakikatle yetinilerek hüküm kurulmasının hak ve adalet duygularını inciteceğine, vekil ile temsil olunmasından ötürü kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Yabancı uyruklu olan sanık ile mağdurelerin aynı mevkide ikamet etmelerinden ötürü aralarında tanışıklık bulunduğu, sanığın ilk olarak sokakta arkadaşları ile birlikte oyun oynamakta olan mağdure ...'in yanına gelerek kucağına alıp yanağından öptüğü, devam eden günlerde bu kez yine sokakta arkadaşları ile oynamakta olan mağdure ...'yı kucağına alarak öptüğü iddiasıyla görülmekte olan yargılama neticesinde Mahkemesince sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında atılı suçlamaları kabul etmeyerek cinsel kastının bulunmadığını beyan etmesi, mağdure ...'ya yönelik eylemlerini gösterir kamera kayıtlarında bahse konu eylemin bir çok kişinin olduğu sokak ortasında gerçekleşip sanığın mağdure ...'yı havaya kaldırarak sarılmasından ibaret olması, sanığın mağdure ...'yı öpme eyleminin görüntülerde bulunmaması karşısında mağdure beyanın itibar edilebilir mahiyette olmaması, yine her iki mağdurenin yaşları, sanığın iddia konusu eylemden ötürü mahalle sakinleri tarafından darp edilmesi, mağdure ...'in sanığın özel bölgelerine dokunmadığına dair beyanı karşısında mağdurelerin mahallede meydana gelen olayın etkisi ile verdikleri anlaşılan itibar edilebilir olmayan beyanları dikkate alınarak sanığın suçlamaya konu eylemlerin gerçekleştiğine dair mahkumiyetine yeter derecede, kuvvetli suç şüphesini aşan delil bulunmadığı gibi kamera kayıtlarındaki görüntülerin de cinsel davranış kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle atılı suçlardan ötürü ayrı ayrı beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Mağdureler Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Suç ve hüküm tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdurelerin velayet hakkına sahip kanuni temsilcileri Erkan ve Dilşan'ın, İlk Derece Mahkemesince usulüne uygun şekilde yapılan duruşma günü tebligatına rağmen duruşmaya gelip katılma beyanında bulunmadıklarının anlaşılması karşısında 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca katılan sıfatı kazanamayan mağdurelere yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde

1. Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, Bakanlığa yüklenen bir kamu görevi olduğu, bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesi, hukuka aykırı bulunmamıştır.

2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesine yönelik temyiz sebebi içermesi sebebiyle, aksi yöndeki görüşle Tebliğname'de temyiz ret isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

A. Mağdureler Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 30.03.2021 tarihli ve 2020/595 Esas, 2021/811 Karar sayılı kararırına yönelik mağdureler vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 30.03.2021 tarihli ve 2020/595 Esas, 2021/811 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21024, Karar No: 2018/21125, Tarih: 05.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/21024 E.  ,  2018/21125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Katılan ile sanığın karşılıklı olarak şikayetten vazgeçtikleri ve tarafların vazgeçmeyi kabul ettikleri, sanığın fiilinin TCK’nın 106/1-2. cümle kapsamında olduğunun mahkemece de oluşa uygun olarak kabul edilmesine karşın, sanık hakkında TCK’nın 73/4. maddesi uyarınca düşme kararı verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırmak üzere dosyanın esas hüküm mahkemesine gönderilmesine 05/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AS
Yargıtay — Esas No: 2016/18161, Karar No: 2018/6307, Tarih: 16.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/18161 E.  ,  2018/6307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalının temyiz dilekçesinin davacı erkek vekiline tebliğine ilişkin mazbatada, tebligatın Tebligat Kanununun 21. maddesi gereğince, mahalle muhtarına yapıldığı görülmektedir. Mazbatalarda "adreste kimsenin bulunmadığı, en yakın komşu, kapıcı, yöneticiye sorulduğu muhatabın çarşıya gittiğini beyan etmesi üzerine, evrakın mahalle muhtarına teslim edilip kapısına (2) nolu haber kağıdının yapıştırıldığı yine en yakın komşuya haber bırakıldığı" yazılıdır. Muhatabın çarşıda olduğunu beyan eden ve haber bırakılan komşu,kapıcı veya yöneticinin ismine dair bir bilgi bulunmamaktadır. Bu haliyle davacı erkek vekiline temyiz dilekçesinin tebliği usulsüzdür.Temyiz dilekçesinin davacı erkek vekiline usulüne uygun olarak tebliği ve yasal süreler beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 16.05.2018(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/342, Karar No: 2019/13370, Tarih: 02.07.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/342 E.  ,  2019/13370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş bu karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ...3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/104 Esas- 2017/108 Karar sayılı kararı ortadan kaldırılarak, arazi niteliğindeki ... İli, ...İlçesi, ... köyü 681 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden sulu arazide %4 kapitalizasyon faizi ve %60 objektif değer artış oranı uygulamak suretiyle bilimsel yolla değer tespit edilmesinde ve 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 2016/322E.-2017/107K. sayılı ilamın 6 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.