muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9521, Karar No: 2017/669, Tarih: 14.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/9521 E.  ,  2017/669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üç kez), kasten yaralama (üçer kez)

HÜKÜM : Mahkumiyet (her atılı suçtan ayrı ayrı üçer kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyiz isteminin incelemesinde;

Hükümlerden sonra katılanın ibraz ettiği 11.03.2014 havale tarihli dilekçesiyle sanıklar haklarındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında 5271 sayılı CMK'nın 243. maddesi uyarınca katılma kararı hükümsüz kaldığından, vekilin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Sanıklar haklarında koşulları oluşmadığı halde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması, mağdurun organlarından birinin işlevinin sürekli kaybedilmesine ve kemik kırığına neden olacak şekilde, 5237 sayılı TCK'nın 87/1-a,  87/3. maddelerince birden fazla nitelikli hal ihlali ile kasten yaralama suçunu işleyen sanıklar haklarında TCK'nın 86/1. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hükümler kurulması suretiyle cezaların eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda, sanıklar aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmediği halde gerekçeli kararda, sanıklara maktu vekalet ücreti yükletilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar haklarındaki gerekçeli hükümde yer alan vekalet ücreti yükletilmesine ilişkin bölümün karardan çıkartılması suretiyle sair yönleri eleştiri dışında usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16695, Karar No: 2016/15882, Tarih: 07.09.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/16695 E.  ,  2016/15882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" başlıklı 3. kitabında yer alan "Vasiyetname" hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanmaktadır. Davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan işbölümü uyarınca Yargıtay 3. Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 07/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7043, Karar No: 2014/7490, Tarih: 12.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/7043 E.  ,  2014/7490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerin murisi ve desteği ...'nun davaların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu hayatını kaybettiğini belirterek davacı eş... için için 25.000,00 TL manevi, 1.000,00 TL destek tazminatı, davacı çocuk ... için 1.000,00 TL destek ve 25.000,00' TL manevi tazminat, anne ...için 10.000,00 TL manevi, baba ...için 10.000,00 TL manevi tazminat, kardeşler ... , ... ...

... ... ..., ... ...ve ... için 3.000,00'er TL manevi tazminat talep etmiş, 20.07.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini 66.000,00 TL artırdıklarını belirtmişlerdir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile ... ... , ..., ... Sigorta, ..., ..., ... yönünden davanın reddine, davacı eş için 5.328,15 TL maddi, 5.000,00 TL manevi, davacı çocuk için 1.397,51 TL maddi ve 3.500,00 TL manevi, davacı anne ve baba için 3.500,00'er TL manevi, davacı kardeşler için 1.000,00'er TL manevi tazminata karar verilmiş, hüküm; davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ...'nın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.518,23 TL onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26037, Karar No: 2017/22489, Tarih: 18.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/26037 E.  ,  2017/22489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAHİLİ DAVALI :... Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi dahili davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... köyü 106 ada 123 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dahili davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13397, Karar No: 2016/15184, Tarih: 12.12.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/13397 E.  ,  2016/15184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM :Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ... ve oğlu ...'in, sanık olarak yargılandıkları davanın duruşmasını bekledikleri sırada adliye koridorunda, sadece sanık ... tarafından tehdit içeren sözlerin söylendiğinin kabul edilmesi karşısında, ani olarak gerçekleşen olayda sanıkların birlikte tehdit etme irade birliği içinde bulunduğu kanıtlara dayalı olarak açıklanıp tartışılmadan ve sanık ...’in “orada polisler vardı” şeklindeki savunması karşısında, polislerin kimler olduklarının tespiti ile tanık olarak dinlenmelerinden sonra hüküm tesisi yerine, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle, TCK'nın 106/2-c maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- Sanığın, duruşma sırasında karşı tarafın kalabalık olarak geldiği ve tehditvari şekilde el kol hareketleri yaptıkları, katılan ...'nın “burada bekle ayağına sıkacağım” şeklinde kendisini tehdit ettiğine dair savunması karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, TCK'nın 29.maddesindeki tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3- TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının belirtilmemesi,

4- Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/12/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11297, Karar No: 2017/25060, Tarih: 16.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/11297 E.  ,  2017/25060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü ... Bölge Müdürlüğü vekili gerekçeli kararı temyiz ettiği halde temyiz başvurusu sırasında harç alınmadığı anlaşılmıştır.

5737 sayılı Vakıflar Kanununun 77.maddesinde vakıfların her türlü harçtan muaf olduğunun belirtilmesi davacı vakfın yargılama harçlarından muaf olduğunu göstermez.

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Bu nedenle davacı/davalı vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilirken Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5 esas 1985/1 sayılı kararı uyarınca temyiz harcının temyiz edenden istenip istenmediği araştırılarak harç istenmiş ve yatırılmış ise makbuzunun, istenmesine rağmen harç yatırılmamış ise, bu konuda mahkeme kalemince tanzim edilen belge varsa, bu belge dosya içine konulduktan,

Mahkeme kalemince belge tanzim edilmemiş ise HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3 maddesi uyarınca temyiz harcının süresinde yatırılması için muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapıldıktan,

Sonra, gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7470, Karar No: 2024/10836, Tarih: 23.10.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/7470 E.  ,  2024/10836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılamalar sırasında; İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerlerine atılı suçun niteliğine ve iddianamelerde olayların anlatılış biçimine göre, her iki mahkemenin dava dosyaları arasında sanık ve suç yönünden hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden, Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/710 Esas sayılı davası ile İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/174 Esas sayılı davasının BİRLEŞTİRİLMESİNE,

Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.05.2024 tarihli ve 2023/710 Esas, 2024/337 sayılı BİRLEŞTİRME KARARININ oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Davanın Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesi dosyası üzerinden YÜRÜTÜLMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/87, Karar No: 2017/352, Tarih: 04.07.2017

**Ceza Genel Kurulu         2017/87 E.  ,  2017/352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Nitelikli yağma suçundan sanık ...'ün TCK'nun 149/1-h, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 04.11.2008 gün ve 222-183 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 22.01.2014 gün ve 15782-855 sayı ile;

"Oluş ve dosya kapsamına göre, aşamalarda alınan beyanlarında suçlamayı kabul etmeyen sanığın söz konusu suçu işlediğine dair hükümlülüğüne yeterli, kesin, inandırıcı ve kuşkudan uzak, hukuka uygun kanıt bulunamadığı gözetilmeden, beraati yerine, mahkûmiyetine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 08.05.2014 gün ve 42-128 sayı ile;

"Yargıtay bozma kararı dosyaya ve delillere uygun bulunmamıştır. Mahkememizin kabulüne göre sanığın 17.09.2007 günü saat 02:30 sıralarında, ki toptancı sebze meyve hallerinde o saatler çalışma saati olup, 7 numaralı işyerinin önünde yalnız beklemekte olan şikâyetçi ...'ın yanına yaklaşarak 'sen benim el arabamı ezdin, bana 100 Lira vereceksin' diyerek para istediği, şikâyetçinin 'ben hiçbir yere çarpmadım, çarptıysam el arabasını getir göreyim' dediği, bunun üzerine sanığın 'getirmiyorum, bana 100 Lira vereceksin, vermezsen başın belaya girer, arabalarını yarın burada göremezsin, nereye şikâyet edersen et' dediği, şikâyetçinin 'ben yine de sana para vermem' demesi üzerine sanığın şikâyetçiye karşı 'sana pahalıya mal olur' diyerek karşı çıktığı ve sanığın bu tavrından kendisine veya malına zarar geleceğinden korkan şikâyetçinin sanığa 100 Lira verdiği ve sanığın parayı alıp oradan uzaklaştığı, aradan bir hafta geçtikten sonra sanığın Veysel Yılmaz'ın aynı yer 2 numaralı işyerine giderek 'bana borç para ver' deyip para istediği ve şikâyetçi Veysel'in 'ben çalışan işçiyim, benim param falan yok' demesi üzerine, sanığın 'bana parayı vereceksin, vermezsen almasını bilirim' şeklinde tehdit içeren sözlerle tekrar para istediği, etrafta çalışanların bulunması sebebiyle şikâyetçinin sanığı ciddiye almayıp arkasını dönüp gittiği ve Veysel Yılmaz'ın bu olayı işyeri sahibi ...'a bildirdiği, işyeri sahibinin de bu durumu polis merkezine ihbar ettiği ve sanığın üzerinde sustalı bıçak olduğu halde yakalandıktan sonra Veysel Yılmaz'ın işyerine tesadüfen gelen şikâyetçi ...'ın sanık ...'ün polis memurları tarafından yakalandığını gördüğünde sanığın kendisinden 17.09.2007 günü saat 02:30 sıralarında 100 Lira alan kişi olduğunu görüp teşhis ettiği ve şikâyetçi olduğu, açılan kamu davası sonucunda Veysel Yılmaz ile ilgili eylemle ilgili olarak elde edilen delillerin lehe değerlendirilmesi sonucu beraatine karar verildiği, ...'a karşı eyleminden dolayı da hükümlülüğüne karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkememizin kanaatine göre şikâyetçi ... samimi anlatımda bulunmuştur. Gerçekten olaydan sonra 100 Lirayı maruz kaldığı cebir ve tehdit karşısında sanığa veren şikâyetçinin Veysel Yılmaz'a karşı olan eylemi tesadüfen görmesi üzerine şikâyetçi olmasında samimiyet bulunmaktadır ve şikâyetçi bu samimi iddiasını mahkememizdeki 24.01.2008 tarihli oturumda tekrar etmiş ve olaydan sonra sanığın akrabalarının kendisine gelmeleri üzerine şikâyetinden vazgeçtiğini bildirmiştir. Şikâyetçinin sanığa iftira etmesi için hiçbir sebep bulunmamaktadır. Her olay elde edilen delillere ve gelişimine göre mahkemece takdir edilir. Yağma ve benzer suçlarda ekseriyetle olayların tanığı bulunmadığı bir gerçek olup iddianın samimiyet derecesi ve duruşma sonucu elde edilen vicdani kanaate göre hüküm kurulmaktadır. Yargıtay 6

.01.2008 tarihli oturumda tekrar etmiş ve olaydan sonra sanığın akrabalarının kendisine gelmeleri üzerine şikâyetinden vazgeçtiğini bildirmiştir. Şikâyetçinin sanığa iftira etmesi için hiçbir sebep bulunmamaktadır. Her olay elde edilen delillere ve gelişimine göre mahkemece takdir edilir. Yağma ve benzer suçlarda ekseriyetle olayların tanığı bulunmadığı bir gerçek olup iddianın samimiyet derecesi ve duruşma sonucu elde edilen vicdani kanaate göre hüküm kurulmaktadır. Yargıtay 6. Ceza Dairesince mahkememizin kamu davasına konu bu kararı 'oluş ve dosya kapsamına göre, aşamalarda alınan beyanlarda suçlamayı kabul etmeyen sanığın söz konusu suçu işlediğine dair hükümlülüğüne yeterli, kesin, inandırıcı ve kuşkudan uzak hukuka uygun kanıt bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği' gerekçesiyle bozulmuştur. Olayın gerçekleşmediğine ve beraat kararı verilmesine ilişkin dayanaklar Yargıtay ilamında gösterilememiştir. Her kamu davası diğerinden bağımsız olup deliller o olaya münhasır olmak üzere takdir edilmesi gerekir ise de; bu hükmün bozulmasına ilişkin gerekçe doğru kabul edildiğinde Yargıtay 6. Ceza Dairesinin bugüne kadar yağma suçlarına ilişkin uygulamasına aykırı bir durum oluşacaktır. Mahkememizce duruşma sonu edinilen vicdani kanaate göre sanığın atılı suçu işlediği sonucuna ulaşılmıştır." gerekçesiyle ilk hükmünde direnmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.06.2015 gün ve 227890 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 gün ve 602-836 sayı ile; 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 06.02.2017 gün ve 27-227 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında mağdur Veysel Yılmaz'a yönelik nitelikli yağma suçuna teşebbüsten kurulan beraat hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olup, direnmenin kapsamına göre inceleme, sanık hakkında mağdur ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın üzerine atılı nitelikli yağma suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Mağdur ...'ın da iş yerinin bulunduğu İçerenköy meyve sebze halinde ...'a ait dükkânda çalışan Veysel Yılmaz'ın, 24.09.2007 tarihinde gece vakti iş yerinde olduğu esnada bir şahsın yanına gelip kendisini tehdit ederek para istediğine dair ...'a telefonla bilgi vermesi üzerine iş yeri sahibinin kolluğa ihbarda bulunduğu,

24.09.2007 tarihli yakalama tutanağında; devriye görevi yapmakta olan kolluk görevlilerine, bir şahsın İçerenköy sebze meyve halindeki esnaftan zorla para aldığının bildirilmesi üzerine olay yerine gidildiği, burada Mehmet Yılmaz adlı bir kişinin görevlilere sanığı gösterip, bu kişinin kendisini tehdit ettiğini söylemesi üzerine sanığın yakalandığı ve yapılan üst aramasında bir adet sustalı bıçak ele geçirildiği bilgilerine yer verildiği,

Aynı gün mağdur ...'ın da, 17.09.2007 tarihinde sanık tarafından kendisine yönelik işlendiğini iddia ettiği başka bir eylemle ilgili olarak kolluğa müracaat ettiği,

Anlaşılmaktadır.

Aynı gün mağdur ...'ın da, 17.09.2007 tarihinde sanık tarafından kendisine yönelik işlendiğini iddia ettiği başka bir eylemle ilgili olarak kolluğa müracaat ettiği,

Anlaşılmaktadır.

Mağdur ... kollukta; İçerenköy meyve sebze halinde seyyar olarak toptan sebze alıp sattığını, 17.09.2007 günü saat 02.30 sıralarında dükkânın önünde aracını park ettiği sırada, karakolda isminin ... olduğunu öğrendiği sanığın yanına gelerek "sen benim el arabama çarptın, ezdin, bana 100 Lira vereceksin" dediğini, sanığa "ben hiç bir yere çarpmadım, çarptıysam el arabasını getir göreyim" diye karşılık verdiğini, sanığın da "getirmiyorum, bana 100 Lirayı vereceksin, vermezsen başın belaya girer, arabalarını yarın sabah burada göremezsin, nereye şikâyet edersen et" dediğini, kendisinin yine de para vermeyeceğini söylemesi üzerine sanığın "sana pahalıya mal olur" dediğini, sanığın konuşma ve hareketlerinden, parayı vermemesi halinde kendisini dövebileceğini anladığı için korkudan 100 Lira verdiğini, bu olaydan dolayı da o tarihte herhangi bir yere şikâyette bulunmadığını, sanığın yakalandığı 24.09.2007 günü aynı halde bulunan amcasının oğlu ...'ın dükkânına gittiğinde, burada çalışan Veysel Yılmaz'dan da bir şahsın tehditle para istediğini ve Veysel'in bu kişiyi görevlilere yakalattığını duyunca, polislerin yanına gidip baktığında, bu kişinin önceden kendisinden para alan kişi olduğunu görmesi üzerine karakola gelip şikâyette bulunduğunu,

Savcılıkta da tekrar ettiği kolluk ifadesine ek olarak; olay gecesi sanığın gelmesinden önce şoförlerini sahur yemeği için lokantaya gönderdiğini ve olay anında yanında kimsenin olmadığını,

Kovuşturma evresinde; önceki ifadelerinin doğru olduğunu beyan ederek, zararının karşılanmadığını, olaydan sonra sanığın akrabalarıyla görüştüğünü ve şikâyetinden vazgeçtiğini, sanığa verdiği 100 Liranın da iadesini talep etmediğini,

Savcılıkta da tekrar ettiği kolluk ifadesine ek olarak; olay gecesi sanığın gelmesinden önce şoförlerini sahur yemeği için lokantaya gönderdiğini ve olay anında yanında kimsenin olmadığını,

Kovuşturma evresinde; önceki ifadelerinin doğru olduğunu beyan ederek, zararının karşılanmadığını, olaydan sonra sanığın akrabalarıyla görüştüğünü ve şikâyetinden vazgeçtiğini, sanığa verdiği 100 Liranın da iadesini talep etmediğini,

Mağdurun bozmadan sonra 04.04.2014 tarihinde mahkemeye sunduğu dilekçesinde ise; olay gecesi sanığın yanına gelip "sen benim el arabamı ezdin, onun bedelini ödeyeceksin" dediğini, sanığa "arabanı getir göreyim" deyince sanığın "şu an getiremem" diye söylediğini, bunun üzerine sanığa "ne zaman arabanı getirirsen o zaman paranı veririm" dediğini, sanığın da "o zaman size teslim ettiğim kasaların rehin bedeli olan 100 Lirayı ver" diye söylediğini, sanıktan kaç kasa aldığını bilmediği için "şimdi veremem" dediğini, sanığın da "bak bu hakkımı da vermezsen başın belaya girer, arabalarını yarın burada göremezsin" dediğini, yine de sanığa para vermeyeceğini söylediğinde sanığın "bak bu ikimize pahalıya mâl olur" şeklinde karşılık vermesi üzerine, boş kasa sayısında 5-10 adet fark etse bile bunun az bir bedele tekabül edeceğini, dolayısıyla işi büyütmeye değmeyeceğini düşünüp sanığın istediği 100 Lirayı verdiğini, olaydan bir süre sonra da akrabası olan Veysel ile sanığın aralarında ihtilaf çıktığını duyunca, polise sanığın kendisinden de para aldığını söyleyip şikâyette bulunduğunu, ancak aradan zaman geçince sanığın ceza alabileceğini çevreden duyup vicdanen rahatsız olduğunu, sanıktan şikâyetçi olmadığını,

Beyan etmiş,

Tanık ... kovuşturma evresinde; mağdur ...'ın kuzeni olduğunu, aynı hal içerisinde farklı dükkânlar işlettiklerini ve sanığın mağdurdan para isteyip istemediğini bilmediğini söylemiş,

Sanık aşamalarda; mağduru tanımadığını, aralarında husumet de olmadığını, iddia edilen olayın yaşanmadığını ve mağduru tehdit ederek para almadığını savunmuştur.