muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1136, Karar No: 2022/9960, Tarih: 12.04.2022

Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK'nın 66. maddesinde: “1- Kanunda başka türlü yazılmış olan hâller dışında kamu davası;

a) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda otuz yıl,

b) Müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmi beş yıl,

c) Yirmi yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmi yıl

d) Beş yıldan fazla ve yirmi yıldan az hapis cezasını gerektiren suçlarda on beş yıl,

e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl geçmesiyle düşer.” hükümleri yer almıştır.

Aynı Kanun'un 67. maddesinde ise:

“(1) Soruşturma ve kovuşturma yapılmasının, izin veya karar alınması veya diğer bir mercide çözülmesi gereken bir meselenin sonucuna bağlı bulunduğu hâllerde; izin veya kararın alınmasına veya meselenin çözümüne veya kanun gereğince hakkında kaçak olduğu hususunda karar verilmiş olan suç faili hakkında bu karar kaldırılıncaya kadar dava zamanaşımı durur.

(2) Bir suçla ilgili olarak;

a) Şüpheli veya sanıklardan birinin savcı huzurunda ifadesinin alınması veya sorguya çekilmesi,

b) Şüpheli veya sanıklardan biri hakkında tutuklama kararının verilmesi,

c) Suçla ilgili olarak iddianame düzenlenmesi,

d) Sanıklardan bir kısmı hakkında da olsa, mahkûmiyet kararı verilmesi halinde, dava zamanaşımı kesilir.

(3) Dava zamanaşımı kesildiğinde, zamanaşımı süresi yeniden işlemeye başlar. Dava zamanaşımını kesen birden fazla nedenin bulunması halinde, zamanaşımı süresi son kesme nedeninin gerçekleştiği tarihten itibaren yeniden işlemeye başlar.

(4) Kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzar.” hükümleri yer almaktadır.

Ayrıca, 5271 Sayılı CMK’nın 231/8. maddesinin c bendinde ise: “Denetim süresi içinde dava zamanaşımı durur.” hükmü yer almaktadır.

İnceleme konusu somut olayda, sanığın, 15/12/2011 tarihinde gerçekleştirdiği tehdit suçundan dava açılması üzerine, 27/05/2012 tarihinde sorgusunun yapıldığı, yargılama sürecinde 03/10/2012 ve 07/02/2018 tarihlerinde sanık hakkında mahkumiyet kararları verildiği, bu kararların Yargıtay tarafından temyiz incelemesi sonucu bozulduğu, mahkemece olağan ve olağanüstü zamanaşımı süreleri karar tarihinde dolmadığı gözetilmeden zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanık ... hakkında, ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/10/2020 tarihli ve 2019/625 esas, 2020/705 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere BOZULMASINA,

2- Dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 12/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7579, Karar No: 2011/13953, Tarih: 14.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7579 E.  ,  2011/13953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5020, Karar No: 2024/553, Tarih: 17.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/5020 E.  ,  2024/553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/827 E., 2016/195 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında 04.02.2015 tarihli suça ilişkin, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 21.10.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. 21.10.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Sanık hakkında 03.10.2015 tarihli suça ilişkin, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, hakkında daha önceden 21.10.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiğinden Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü ve beşinci maddeleri gereğince soruşturmaların birlikte yürütülmeleri gerektiği anlaşıldığından birleştirme talepli 11.12.2015 tarihli iddianamesi ile açılan davada Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2015 tarihli ve 2015/840 Esas, 2015/927 Karar sayılı kararı ile tensiben birleştirme kararı verildi.

D. Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2016 tarihli ve 2015/827 Esas, 2016/195 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 01.03.2016 tarihli dilekçesi ile " hukuka aykırı kararın lehine bozulması" istemiyle temyiz talebinde bulunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 01.03.2016 tarihli dilekçesi ile " hukuka aykırı kararın lehine bozulması" istemiyle temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜ)

"Yapılan yargılama ve tüm delilerin birlikte değerlendirilmesi neticesinde: Sanığın üzerinde yapılan aramada 4,60 gram esrar maddesi ele geçirildiği, alınan kriminal ekspertiz raporuna göre, ele geçirilen maddenin kenevir bitkisi parçaları olduğunun belirlendiği, uyuşturucu madde kullanmak ve bulundurmak

suçundan soruşturma başlatıldığı, sanık hakkında atılı suçtan başlatılan soruşturma kapsamında 6545 Sayılı Kanun ile değişik TCK'nun 191/2. maddesi uyarınca sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, bu karar ile birlikte sanığın tedavi ve denetimli serbestliğe tabi tutulduğu, sanığın tedavi programının gereklerine uygun davranmayarak tedbir uygulamasını ihlal ettiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce uyarıldığı, ancak sanığın uyarı tebligatına rağmen tedavi gereklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği: iddia, ekspertiz raporu, doktor raporu, tutanaklar, sanık ikrarı ve tüm dosya kapsamı karşısında sabit görülmüş, başlangıçta hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına rağmen, belirlenen denetim kurallarına uymadığı anlaşıldığından açılan davada ikrarı, ekspertiz raporu ve diğer deliller çerçevesinde cezalandırılması gerekmiş, bu arada sanığın aynı suçu işleme kastı ile hareket ederek devam eden süreçte birden fazla sayıda uyuşturucu madde kullanmak ve bulundurmak eylemini gerçekleştirmek suretiyle suçunu teselsül ettirdiği " gerekçesiyle sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 19.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması 2. Zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesiyle uygulama yapılabilmesi için cezalandırılabilir nitelikte birden fazla eylemin bulunması gerektiği, dosya kapsamında 04.02.2015 tarihli suça ilişkin verilen 19.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmediği ve kovuşturma şartları oluşmadığı gözetilmeden; 04.02.2015 tarihli bu suç ile Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2015 tarihli ve 2015/840 Esas, 2015/927 Karar sayılı kararı ile verilen birleştirme kararına konu 03.10.2015 tarihli suç dikkate alınarak sanık hakkında, "zincirleme suç" hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlandıktan Adana Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 06.11.2015 tarih ve 67971284- 291.07.03/6623 sayılı raporu ile sanığın "tedavinin gereklerine uygun davranmadığı ve madde kullanımına devam ettiği" nin bildirilmesi üzerine tedavisinin olumsuz sonuçlandığı gerekçesi ile dosyasının kapatıldığı anlaşılmakla; bahsi geçen hastane yazısının ekindeki tahlil sonucu denetime imkan verecek şekilde dosya içerisinde bulundurularak sanığın hukuki durumunun tayini yerine, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4. 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesi,

b. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ikinci fıkrası maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

5. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi ile ilgili 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2016 tarihli ve 2015/827 Esas, 2016/195 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8813, Karar No: 2019/9081, Tarih: 15.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/8813 E.  ,  2019/9081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

(Marmara Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Bandırma Devlet Hastanesinden alınan 12.06.2012 günlü raporda bipolar affektif bozukluk tanısı konulmuş olup, sanığın suçun anlam ve sonuçlarını değerlendirme yetisinin önemli ölçüde azaldığının belirtildiği ve adli sicil kaydına göre daha önce hakkında akıl hastalığı nedeniyle tedbir uygulandığının anlaşıldığı gerekçesiyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de, sanıktaki hastalığın TCK'nın 32. maddesi uyarınca, akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu suça ilişkin davranışlarını yönlendirme yeteneği konusunda Adli Tıp ilgili İhtisas Dairesinden rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/539, Karar No: 2012/1897, Tarih: 12.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/539 E.  ,  2012/1897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı sıra cetvelindeki sıraya şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl şikayetin reddine, birleşen şikayet hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl dosya şikayetçisi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosyada şikâyetçi vekili, borçluya ait menkullerin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkili ile garameye dâhil edilen alacaklının takip dosyasındaki haczin usulüne uygun biçimde konulamadığını, malların muhafaza altına alınmaması nedeniyle haczin tamamlanmadığını, oysa müvekkilinin dosyasından yapılan haciz ve muhafaza işleminin usulüne uygun olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan vekili, haczin İİK’nun 86 ve 102. maddeleri uyarınca tamamlandığını, muhafaza altına alınma işleminin, haczin tamamlanmasından sonra yapılabileceğini ve haczin mutlak unsuru olmadığını, kaldı ki şikâyetçinin, müvekkilince daha önce konulan hacze iştirak şartlarını da taşımadığını savunarak, şikâyetin reddini istemiştir.

Birleşen dosya şikâyetçisi vekili, şikâyet olunanın, müvekkilince daha önce konulan hacze iştirak şartlarını taşımadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosyada şikâyet olunan vekili, şikâyetçinin haczinin geçerli olmadığını savunarak, şikâyetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, asıl dosyada şikâyet olunan tarafından konulan haczin tamamlandığı gerekçesiyle asıl şikâyetin reddine, birleşen şikayetin daha evvel süreden reddedilmiş olması ve önceki kararın adı geçen tarafından temyiz edilmemiş bulunması karşısında, bu şikayet hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, asıl dosya şikayetçisi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl dosya şikayetçisi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl dosya şikayetçisi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/385, Karar No: 2020/9182, Tarih: 09.07.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2020/385 E.  ,  2020/9182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizce 14.02.2020 tarihinde, “Dosyaya bozma ilamı öncesi gönderilen Ziraat Bankası yazı cevabında, davacının ...numaralı şubesinde ... ve ... ek numaralı hesapları olduğu bildirilmiş, bozma ilamı sonrasında ise belirtilen hesap numaralarından sadece ... ek numaralı olanına ait ayrıntılı döküm temin edilmiştir. İncelenmesine gerek duyulduğundan, davacının Ziraat Bankasının ... numaralı şubesine ait açılış tarihi 06.09.2010, kapanış tarihi 07.04.2014 olan ... ek numaralı hesabının, ... Belediyesi tarafından ödeme yapılıp yapılmadığını ve yapılmış ise yapılan ödemelerin açıklamasını da gösterir şekilde ayrıntılı dökümünün temin edilerek eksiksiz ve yeniden yazışmaya mahal bırakmayacak şekilde UYAP ortamında taranmak suretiyle gönderilmesi, eksiklik giderildiğinde durumun üst yazı ile Dairemize bildirilmesi” ne karar verilmiş olup bilahare Dairemizin tekit yazısı üzerine, Mahkemece, henüz eksikliklerin giderilmediğinin bildirildiği anlaşılmak ile yukarıda belirtilen eksikliklerin yeniden yazışmaya mahal bırakmayacak şekilde ivedi olarak tamamlanıp tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.07.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18344, Karar No: 2012/2388, Tarih: 09.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/18344 E.  ,  2012/2388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b, 62, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın ve sanık müdafinin temyiz başvuru dilekçesinin hüküm yokluklarında verilen katılan Asım Yıldırım ile sanık ...'a tebliğinden sonra iade edilmesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.