muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11019, Karar No: 2021/4133, Tarih: 24.05.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11019 E.  ,  2021/4133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, mahkumiyet kararının hatalı olduğuna, CMK’nın 231. maddesinin uygulanmamasına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 13.50 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, bölünmüş, tek yönlü yolda seyir halindeyken, olay mahalli ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, sola dönüşte kırmızı ışık yanmasına ve sol şeritte durmakta olan başka bir araca rağmen bu aracı geçerek sola dönüş yaptığı esnada karşı yönden gelmekte olan otomobil ile çarpışması sonucu tamamen kusurlu olarak iki kişinin yaralanmasına neden olduğunun tespit ve kabul edildiği olayda,

1-Kırmızı ışık ihlali yapan sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması;

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12-399 Esas-2020/154 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;

3-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanık ...’ın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında hem A2 sınıfı hem de B sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle yaralama suçu sebebiyle A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, sanığa ait B-A2 sınıfı sürücü belgesinin ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup; sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 24.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4290, Karar No: 2019/3830, Tarih: 21.05.2019

**16. Ceza Dairesi         2017/4290 E.  ,  2019/3830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK’nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/7, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK’nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine,

3- Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK’nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine,

4- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebebine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

I-Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilmiş bir karar bulunmadığı; sanık ... hakkında da ilk derece mahkemesi tarafından verilen beraat kararının esastan reddine karar verildiği; sanıklar ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hükmolunan cezanın miktarı ve türüne göre CMK’nın 286/2-b maddesi uyarınca temyiz edilemez nitelikte olduğu belirlenerek sanıklar ..., ... müdafilerinin 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçu yönünden, sanık ... müdafiinin 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve silahlı terör örgütüne yardım etme suçu yönünden, ... müdafiinin de silahlı terör örgütüne yardım etme suçu yönünden temyiz taleplerinin CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE;

II-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçu yönünden sanıklar müdafilerinin temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

B- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

1-UYAP kayıtlarının kontrolünden, sanık ... hakkında aynı dönemi kapsayan silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan açılan Bingöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/60 Esas sayılı kamu davasının derdest olduğu anlaşılmakla, söz konusu dava dosyası incelenerek, halen derdest olması durumunda getirtilip iş bu dava dosyasıyla birleştirilmesi, kesinleşmesi durumunda ise onaylı bir suretinin dosya arasına alınması; ayrıca iş bu dosyada yargılamaya konu edilmeyen Mordem Kod ... isimli terör örgütü mensubunun ifadesinde sanık ...’un 23.09.2015 tarihinde kendilerini çatışma bölgesine getirerek çatışma bitene kadar bölgede beklediğini bildirmesi ve yine 28.05.2016 tarihli araştırma tutanağında 23.09.2015 tarihinde silahlı terör örgütü mensuplarının yol kesmesi neticesinde yaşanan çatışma sonrası devam eden operasyonlarda sanığın bölgede bulunması nedeniyle şüphelenilerek durdurulduğunun ve ifadesinin alındığının belirtilmesi karşısında, bu hususların araştırılarak tesbiti halinde sanığın silahlı saldırıda bulunacak terör örgütü mensuplarını çatışma yaşandığını bilerek, çatışma bölgesine götürme ve çatışma bitene kadar orada bulunma şeklindeki eyleminin TCK’nın 302. maddesinde düzenlenen devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçunu oluşturma ihtimaline binaen Cumhuriyet Savcılığına bildirimde bulunup dava açılmasının temini cihetine gidilip açılan dava dosyasının da iş bu dava dosyası ile birleştirilip tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-UYAP kayıtlarının kontrolünden, sanıklar ... ve ... hakkında aynı dönemi kapsayan, silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan açılan sanık ... yönünden Bingöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/596 Esas sayılı kamu davasının, sanık ... yönünden de Bingöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/348 Esas sayılı kamu davasının derdest olduğu anlaşılmakla, söz konusu dava dosyaları incelenerek, halen derdest olması durumunda getirtilip iş bu dava dosyasıyla birleştirilmesi, kesinleştiğinin anlaşılması durumunda ise onaylı suretlerinin dosya arasına alınmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının buna göre tayininde zorunluluk bulunması,

3- Kabule göre de;

Mordem Kod adlı ...'in anlatımlarına göre, sanıklar ..., ... ve ...’nin örgüt mensuplarından aldıkları talimatlar doğrultusunda örgüte sağladıkları yardımların niteliği, çeşitliliği ve sürekliliği nazara alındığında, eylemlerinin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü gerekirken suç vasfında düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükümlerin CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMK'nın 307. maddesi uyarınca sanıklar ... ile ...'nin ve duruma göre ...'un kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Bingöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9539, Karar No: 2017/5084, Tarih: 27.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/9539 E.  ,  2017/5084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından 400,00 TL zorunlu savunman ücretine dair yargılama giderinin tahsiline ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20662, Karar No: 2022/10072, Tarih: 13.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/20662 E.  ,  2022/10072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 08.07.2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 13/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14916, Karar No: 2018/5215, Tarih: 02.07.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/14916 E.  ,  2018/5215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/03/2016 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/07/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin ... Sağlık Meslek Lisesinde öğrenci iken, Muş Devlet Hastanesinde staj yaptığını, ancak staj ücretinin ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

a)Dosya kapsamından, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, asgari geçim indirimi de dahil edilerek hesaplama yapılmış olduğu anlaşılmaktadır.

3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu m. 25’de “Aday çırak ve çıraklar ile işletmelerde mesleki eğitim gören, staj veya tamamlayıcı eğitime devam eden öğrencilere işletmeler tarafından ödenecek ücret ve bu ücretlerdeki artışlar, düzenlenecek sözleşme ile tespit edilir. Ancak, işletmelerde mesleki eğitim gören öğrenciler ile mesleki ve teknik ortaöğretim okul ve kurumlarında staj veya tamamlayıcı eğitim gören öğrencilere asgari ücretin net tutarının; yirmi ve üzerinde personel çalıştıran işyerlerinde yüzde otuzundan, yirmiden az personel çalıştıran işyerlerinde yüzde onbeşinden, aday çırak ve çırağa yaşına uygun asgari ücretin yüzde otuzundan aşağı ücret ödenemez. Bu amaçla kamu kurum ve kuruluşları gerekli tedbirleri alır. Staj yapacak işletme bulunamaması nedeniyle stajını okulda yapan ortaöğretim öğrencileri ile yükseköğretim kurumları ve birimlerinde yapan yükseköğretim öğrencilerinin yaptıkları stajlar bu fıkra hükmü kapsamı dışındadır.” hükmü yer almaktadır. Kanunda açıkça asgari ücretin net tutarı üzerinden hesaplama yapılması gerektiğinin belirtilmiş olması karşısında; mahkemece, asgari geçim indirimi de dahil edilerek yapılan hesaplamaya göre karar verilmiş doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b)3308 sayılı Kanun'un 26. maddesi uyarınca mesleki eğitim gören davacının staj gördüğü sürede izinli veya çalışamadığı sürelerin de araştırılarak, yapılacak hesapta bu hususun da dikkate alınması gerekirken, fasılasız çalıştığının kabulü doğru olmamıştır.

c)Dosyanın incelenmesinde, davacının 2014 – 2015 döneminde Muş Devlet Hastanesinde staj yaptığına dair sözleşme bulunmadığı, ... Devlet Hastanesinin 20.04.2016 tarihli müzekkere cevabına göre davacının staj yaptığına dair herhangi bir belgeye rastlanmadığının bildirilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda, davacının 2014 – 2015 döneminde ... Devlet Hastanesinde staj yaptığı hususu ispatlanmadığından mahkemece, bu dönem yönünden de yapılan hesaplamanın hüküm altına alınmış olması doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a-b-c) no’lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) no’lu bentte gösterilen nedenlerle reddine 02/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6281, Karar No: 2014/9639, Tarih: 26.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6281 E.  ,  2014/9639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YOZGAT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2013/474-2014/63

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/01/2014 tarih ve 2013/474-2014/63 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle binlerce kişiden para topladıklarını, bu kapsamda müvekkilinden de hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi başlıklı belge karşılığında para alındığını, ancak müvekkilince istenmesine rağmen alınan paranın geri ödenmediğini, davalıların eylemlerinin hukuki dayanağının bulunmadığını, TTK, Bankalar Kanunu ve SPK hükümlerinin ihlal edildiğini, anılan kanunlar uyarınca müvekkilinin şirket ortağı yapılmadığını, şirket yönetim kurulu üyelerinin yürütülen bu faaliyetler nedeniyle defalarca yargılandıklarını ve mahkum edildiklerini, yapılan bu yargılamalar neticesinde şirket defterlerinde bulunan kayıtların gerçeği yansıtmadığının tespit edildiğini, TTK'nun 336. maddesi uyarınca davalı D.. U..'ın da ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, 35.790,43 EURO alacağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili Y..Gıda San. ve Tic. A.Ş'nin ortağı olduğunu, bu ortaklığın mevzuata uygun geçerli bir ortaklık niteliğinde bulunduğunu, müvekkili şirketlerin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul ve diğer ilgili tüm resmi makamlar ile özel denetçiler tarafından faaliyetleri denetlenen çok ortaklı halka açık anonim şirket olduklarını, TTK'nın 329. ve 405. maddeleri gereğince anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketlerin tasfiye halinde olmadıklarını, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı şirkete ortak olduğunun bilirkişi kurulu raporu ile sübut bulduğu, davacının şirket ortaklığını, hisse devralmak yoluyla kazandığı, davacıya hissesini devreden şirketin, devir tarihi itibariyle devre konu payların sahibi olduğu, SPK raporlarında ikincil kayıtlardan bahsedildiği ancak şahıs bazında ve somut olarak herhangi bir tespitin yapılmadığı, herhangi bir isme yer verilmediği, bu durumda davacının davalı şirketteki ortaklığının geçerli bulunduğu, 6762 Sayılı TTK'nın 405/2 maddesinin "pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemezler; tasfiye payına mütaallik hakları mahfuzdur" şeklinde düzenlendiği, bu hüküm uyarınca sermaye şirketlerinde, sermaye olarak şirkete verilenin geri istenemeyeceği, davalı şirketin tasfiye halinde bulunmadığı, Türk Ticaret Kanunu'nun anonim şirketler ve pay sahiplerine ilişkin hükümleri karşısında davacının talebinin yerinde olmadığı, bir an için davacının davalı şirkete usulünce ortak yapılmadığı ve ortaklığının geçerli olmadığı düşünülse bile bu kez eylemin haksız fiil niteliğinde değerlendirilebileceği, davacının 29.07.2000 tarihinde davalı şirkete ortak edildiği gözetildiğinde haksız fiil tarihinin bu tarih olacağı, davalı tarafın süresi içinde zamanaşımı defi'nde bulunduğu, davalılar hakkında dolandırıcılıktan veya başka bir suçtan dolayı yapılmış herhangi bir ceza soruşturmasının bulunmadığı, ayrıca anonim şirket yönetim kurulu başkanı olan davalı D.. U..'ın şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durumun da ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tesbiti, hukuka aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğü ve davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdadına ilişkin olup mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.