muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16646, Karar No: 2014/21122, Tarih: 28.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9258, Karar No: 2012/20719, Tarih: 18.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/9258 E.  ,  2012/20719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın dosyaya yansıyan kişiliğini gözeterek edindiği kanaate göre dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zafiyete düşmeden TCK.nun 51. ve CMK.nun 231. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar veren mahkemenin takdir ve uygu- lamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine hükümler içeren 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 450 TL den fazla ola- mayacağı gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde uyarınca gün adli para cezası belirlenerek fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan 30 birim gün adli para cezasının "450 TL" olarak, hükmün 2. fıkrasında ki 25 birim gün adli para cezasının "375 TL" olarak değiştirilmesi ve 25 gün adli para cezasının 500 YTL adli para cezasına çevrildiği 4. fıkranın hükümden çıkarılması, suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4323, Karar No: 2014/5618, Tarih: 30.04.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/4323 E.  ,  2014/5618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2012

NUMARASI : 2012/807-2012/1215

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından, davalı borçlu hakkında, kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılmış olan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine davacı alacaklı İcra Mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 346.maddesinde; Kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.

Taraflar arasında düzenlenen 20.4.2011 tarihli kira sözleşmesinin 3. maddesinde 12 aylık kira dönemi içerisinde aylık kira bedelinin 2 defa öngörülen sürede ödenmediği takdirde gelecek kiraların muaccel olacağı koşuluna yer verildiği görülmekte ise de; dosya kapsamından kiracının TTK.nu kapsamında tacir olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda mahkemece kiracının tacir olup olmadığı araştırılarak, tacir olması durumunda hakkında TBK.nun 346.maddesinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile uygulanamayacağı gözetilmeli, tacir olmadığının anlaşılması halinde ise; yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracı yönünden geçersiz hale geldiği kabul edilerek değerlendirmenin takip tarihi itibariyle ödenmemiş muaccel kira alacağına göre yapılması, muacceliyet koşulu gereğince istenen aylar kirası yönünden alacak isteğinin reddine karar verilmesi gerekir.Mahkemece bu hususlar nazara alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18993, Karar No: 2022/5559, Tarih: 22.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/18993 E.  ,  2022/5559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 18/02/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 22/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19815, Karar No: 2019/2314, Tarih: 18.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/19815 E.  ,  2019/2314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

...... niteliğindeki ...... Mahallesi, 107 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki ...... ve verim durumuna göre değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, ...... Mahkemesi'nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1.bölüm karar da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 14.03.2014 tarihinden karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesi ile yetinilmesi gerekirken kamulaştırma bedeline üçer aylık ve en lehe olan faiz oranı uygulanmasına karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 2. bendinde bulunan (Kamulaştırma bedelinin bloke edildiği ...... Şubesine yazılarak davalının müracaat anına kadar ÜÇER AYLIK ve EN LEHE OLAN FAİZ ORANI UYGULANMAK SURETİYLE İŞLEM YAPILMASINA,) cümlesinin tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6036, Karar No: 2013/4917, Tarih: 02.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/6036 E.  ,  2013/4917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında köy boşluğu olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 02.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4738, Karar No: 2014/4278, Tarih: 01.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4738 E.  ,  2014/4278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/94486

MAHKEMESİ :Sincan 3. Asliye Ceza mahkemesi

TARİHİ :01.07.2010

NUMARASI :2009/1000 Esas, 2010/449 Karar

SUÇ :Çocuğun basit cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Nüfus kaydına göre 16.10.1993 doğumlu olup, suç tarihinde 16 yaşı içerisinde bulunan mağdurenin aşamalardaki anlatımlarında, Kızılay meydanında buluşup bir süre gezdikleri sanıkla Göksu parkına gittiklerini, burada çimlerde otururken sanığın kendisini rızası dışında dudaklarından öptüğünü, vücuduna dokunduğunu ve elini pantolonun içine soktuğunu, bu sırada yanlarına gelen güvenlik görevlisinin uyarması ile çimlerden kalkıp sanığın servise bindiği yere kadar birlikte yürüdüklerini, sanığın kendi evine gitmeyi teklif etmesine rağmen bunu kabul etmediğini, eve gittiğinde annesinin ve kardeşinin dudaklarındaki morluğu görerek ısrarla sormaları üzerine olayı onlara anlattığını ve şikâyetçi olduklarını söylemesi, sanığın mağdure ile rızası ile öpüştüklerine ilişkin tutarlı beyanları, mağdurenin sanığın rızası dışında açıklanan eylemleri gerçekleştirdiğini iddia etmesine rağmen derhal şikâyetçi olmamış bulunması, eylemin gerçekleştiği yerin niteliği, olayın ortaya çıkış zamanı ve biçimi ile tüm dosya içeriğine göre, birlikte parka gittiği sanık ile çimlere oturarark rızası ile öpüşen mağdurenin, durumu anlayan ailesinin tepkisi üzerine zor iddiasında bulunduğunun anlaşılması ve TCK.nın 26/2. madddesindeki "kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez" hükmü karşısında, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2064, Karar No: 2022/6044, Tarih: 19.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2064 E.  ,  2022/6044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 21.01.2019 tarih ve 2017/482 E- 2019/11 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.11.2020 tarih ve 2019/644 E- 2020/1053 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2006/62039 sayılı “Royal Layaline” ibareli markasının 5, 29, 30. sınıflarında tescilli olduğunu, yurt içinde ve ağırlıklı olarak doğu ve güneydoğu bölgelerinde ciddi pazar payına sahip bulunduğunu, davalının müvekkili firmaya ait işyerinin çok yakınında bulunan ve aynı sektörde faaliyet gösteren bir tacir olduğu, daha önce de 2012 ve 2013 yıllarında müvekkiline ait markanın tanınırlığından faydalanmak amacı ile benzerlerini tescil ettirmeye çalıştığını, çay ürünü sınıfında reddedildiğini, bu kez 2016/77568 sayılı “AS LAYEINA” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin başvuruya itirazlarının ise davalı TPMK.'nın 26.12.2017 tarih ve 2017-M-8695 sayılı YİDK kararı ile reddedildiğini ileri sürerek, davalı Türk Patent YİDK kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı ... vekili, davacı taraf markasının esas unsurunun “Royal” ibaresi olduğunu, müvekkil markası ile davacı taraf markasının fonetik ve anlamsal olarak aynı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı ... vekili, davacı taraf markasının esas unsurunun “Royal” ibaresi olduğunu, müvekkil markası ile davacı taraf markasının fonetik ve anlamsal olarak aynı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, dosya kapsamına göre, davalının "AS LAYEINA" ibareli başvuru markasıyla davacının "ROYAL LAYALİNE" ibareli tescilli markası arasında görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerliğin bulunduğu, HMK'nın 282. maddesinde belirtilen "hakim bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendirir." hükmünden hareketle bilirkişinin "iltibas yoktur" şeklindeki görüşüne itibar edilmediği, başvuru ibaresi üzerinde davacı tarafın önceye dayalı kullanım hakkının kanıtlanamadığı, diğer yönden davalının başvurusu dolayısıyla davacı tarafın markasının itibarından yararlanacağı, onun itibarına zarar vereceği veya ayırt edici karakterini zedeleyici hususlarının ve ayrıca davalı başvurusunun kötü niyetli yapıldığının da kanıtlanamadığı, ancak bu durumun iltibas oluşması halini ortadan kaldırmayacağından sonuca etkili görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu Türk Patent'in 2017-M-8695 sayılı YİDK kararının iptaline, dava konusu 2016/77568 sayılı marka tescilli olduğundan sicilden terkin edilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve davalının "AS LAYEINA" ibareli başvuru markasıyla davacının "ROYAL LAYALİNE" ibareli tescilli markası arasında, görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerliğin bulunduğu gibi markaları her zaman yan yana görme imkanı olmayacak tüketicilerin, okunuşları bu denli birbirine yakın ibareleri karıştırmasının kaçınılmaz olduğu, yine tarafların markalarını kullanmak istedikleri 30. sınıf malların benzer olduğunun, mahkemece görüşüne başvurulan ve aralarında gıda mühendisi uzman bilirkişinin de bulunduğu heyet raporunda da belirtildiği gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 19/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8265, Karar No: 2017/3205, Tarih: 08.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/8265 E.  ,  2017/3205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.