muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1679, Karar No: 2018/6777, Tarih: 16.10.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/1679 E.  ,  2018/6777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.12.2013 tarihinde verilen dilekçeyle satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 09.05.2017 tarihli hükmün ... Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından talep edilmiştir. Bölge adliye mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen 23.11.2017 tarihli kararın Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan16.10.2018 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden gelmedi. Karşı taraftan davalı ... vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Davalı ... vekili Av.... 04.10.2018 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat etmiş, dosyada mevcut 19.06.2017 tarihli ve 15786 yevmiye numaralı vekaletnamesinde temyizden feragate yetkili bulunduğu anlaşılmış olmakla, temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı üzere feragat nedeniyle davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 16.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar veridi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8974, Karar No: 2019/3206, Tarih: 08.04.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/8974 E.  ,  2019/3206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.04.2014 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve ecrimisil, 07.05.2014 gününde verilen karşı dava dilekçesi ile temliken tescil ve alacak talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın kabulüne; karşı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 05.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil; karşı dava TMK'nin 724. maddesine dayalı temliken tescil, ikinci kademede tazminat istemine ilişkindir.

Davacı-karşı davada davalı vekili, davacının ... İli, ... İlçesi, 3 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ve üzerinde bulunan afet konutunun maliki olduğunu, davalının 10 yılı aşkın süredir dava konusu yeri işgal ettiğini belirterek elatmanın önlenmesi ve 5.000,00TL ecrimisilin tahsilini dava ve talep etmiştir.

Davalı-karşı davada davacı vekili, davacı-karşı davalının 1970 yılında yaşanan afet sonucu 40 adet afet konutu hak sahipliği listesinde adının bulunduğunu, evi teslim almadığını, müvekkilinin iyiniyet ve rızaya dayalı olarak dava konusu taşınmaza ev inşa ettiğini ve ağaçlar diktiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, afet konutları arasında müvekillinin dedesine de ait ev bulunduğunu, dava konusu yerin dedesine ait olduğunu zannederek ev inşa ettiğini, dava konusu 3 ada 3 parsel sayılı taşınmaz ile müvekkilinin dedesine ait 1 ada 1 parsel sayılı taşınmazın taraflar arasında şifahi anlaşma ile takas edildiğini, takastan sonra 2003 yılında davacı-karşı davalının 1 ada 1 parsel sayılı taşınmazı harici sözleşme ile dava dışı ... sattığını, muhdesatın değerinin arsanın değerinden fazla olduğunu belirterek asıl davanın reddini savunmuş, tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa fazlaya ilişkin hakkı saklı tutarak 5.000,00TL'nin tahsilini dava ve talep etmiştir.

Mahkemece, davacı-karşı davalının açmış olduğu elatmanın önlenmesi davasının kabulüne, davalı-karşı davacının ... ilçesi ... Köyü 3 ada 3 parsel sayılı taşınmaza yapmış olduğu müdahalenin önlenmesine, davacı-karşı davalının açmış olduğu ecrimisil davasının kabulüyle, taleple bağlı kalınarak 5.000,00TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalı-karşı davacıdan alınarak, davacı-karşı davalıya verilmesine, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına, davalı-karşı davacının açmış olduğu temliken tescil davasının reddine, davalı-karşı davacının açmış olduğu alacak davasının kabulüyle taleple bağlı kalınarak 5.000,00TL'nin karşı dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davacı-karşı davalıdan alınarak, davalı karşı davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı-karşı davada davalı vekili ile davalı-karşı davada davacı vekili temyiz etmiştir

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı-karşı davada davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, bu nedenle reddi gerekmiştir.

2- Davacı-karşı davada davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

TMK’nin 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi TMK’nin 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

TMK’nin 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin TMK’nin 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK’nin 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK’nin 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

Somut olayda; yukarıda değinilen ilkelere göre; karşı davada çapa bağlı taşınmaza inşaat yaparken gerekli özen gösterilmediğinden iyiniyetten söz edilemez. Dava konusu taşınmazın 20.07.1968 tarihinde çapa bağlanmış, 07.10.1968 tarihinde davacı-karşı davalı adına tescil edilmiştir. Karşı davada davacı vekilinin tazminat talebi yönünden mahkemece, TMK'nin 723. maddesinde yer alan düzenlemeye göre davacı lehine, uzman bilirkişiler vasıtasıyla hesaplanacak asgari levazım bedeli hesaplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda; (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20982, Karar No: 2013/13705, Tarih: 14.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/20982 E.  ,  2013/13705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aksaray 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.12.2009
Yargıtay — Esas No: 2013/11910, Karar No: 2013/11912, Tarih: 11.09.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/11910 E.  ,  2013/11912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

İtirazın iptali istemine ilişkin davada Konya 5. Asliye Hukuk ve Konya 5. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, 6102 sayılı TTK'nun 1472. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise; davanın haksız fiilden kaynaklandığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi, yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Diğer taraftan 818 Sayılı Borçlar Yasası'nın 41/1. maddesinde, “Gerek kasten gerek ihmal ve teseyyüp yahut tedbirsizlik ile haksız bir surette diğer kimseye bir zarar ika eden şahıs, o zararın tazminine mecburdur.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda uyuşmazlık, kasko sigorta poliçesi nedeniyle ödenen bedelin yasadan kaynaklanan halefiyet ilkesi uyarınca rücuen tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, davanın mutlak ticari nitelikte bulunmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Konya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18437, Karar No: 2014/286, Tarih: 15.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/18437 E.  ,  2014/286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Silahla yaralama, 6136 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1- Suç vasfındaki değişiklik nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 456/1, 457/1.maddeleri gereğince 12 ay hapis cezası,

2- Ruhsatsız silah taşımak suçundan 6136 sayılı TCK.nun 13/1.maddesi gereğince 1 yıl hapis ve 440 YTL Adli Para Cezası,

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın eylemine uyan ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi kapsamında kalan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 28.08.2004 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Daha önceden tanıdığı yakınandan olay gecesi para isteyen almış olduğu olumsuz yanıt üzerine önce havaya, ardından da yakınanın ayağına ateş ederek basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve kemik kırığı oluşacak şekilde yakınanı yaralayan sanığın eyleminin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden delillerin taktir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27760, Karar No: 2012/20740, Tarih: 30.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/27760 E.  ,  2012/20740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Şişli 4. As. C. M)

SUÇ : Mühür bozmak

HÜKÜM : Sanık ... hakkında: Beraat

Sanık ... hakkında: Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “mühür bozmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 07.12.2004 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar ... ve ... hakkında açılan kamu davalarının 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4137, Karar No: 2015/6773, Tarih: 02.07.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/4137 E.  ,  2015/6773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iş yeri ihtiyacı sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, halen müteahhit olarak iş yaptığından bahisle kiralananı ofis ve depo olarak ihtiyacında kullanacağı iddiasıyla, kiralananın tahliyesini talep etmiştir. Davalı vekili ihtiyacın samimi olmadığını, dava konusu kiralanan ile aynı cepheli iki ayrı dükkanın boş olup ihtiyaca tahsis edilmediğini, davacının şirket sahibi olarak ve ofis olarak kullandığı iş yerinin bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Davacı tanıkları ise davacının ... Şirketinin ortağı ve sahibi olduğunu beyan etmişlerdir.

Dairemizin 18/12/2014 günlü geri çevirme kararı doğrultusunda yapılan araştırma neticesinde davacı ...'un faal ...'nin 25/05/2009 tarihi itibariyle münferiden, tek imza ve 10 yıl süre ile yetkilisi olduğu,.. Sicil Müdürlüğünün 05/03/2015 günlü cevabi yazısından anlaşılmaktadır.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

Bu durumda davacı ...'un yukarıda sözü edilen şirkette ortak ve aynı zamanda şirketi temsile yetkili müdür olarak çalıştığı subuta erdiğinden, ihtiyaçlının sabit bir işinin bulunduğunun ve bu işin başka iş yapmasına imkan vermediğinin kabulü gerekir. Bu durum ise, davacının işsiz ve boşta olmadığını göstermektedir.Türk Borçlar Kanunu zorunlu ihtiyacı tahliye nedeni olarak kabul etmiştir. Faal bir işi bulunan ve o işi bırakmayan kişinin başka bir iş yerine zorunlu ihtiyacı olduğu kabul edilemez. Bu sebeple zorunlu, gerçek ve samimi ihtiyaca dayanmayan davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13954, Karar No: 2014/1391, Tarih: 04.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13954 E.  ,  2014/1391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyada mevcut gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğüne ait veri cetvelinde, bilirkişi kurulu tarafından değerlendirilen ürünlere ait üretim masrafı olarak taze fasulyenin 495 TL, sofralık domatesin 791 TL, sivri biberin 629 TL belirtildiği halde; Dairemizce incelenen aynı mahkemenin 2012/486 Esas 2013/168 Karar sayılı (Dairenin 2013/13950 Esas 2013/17644 Karar sayılı) dosyasına gönderilen veri cetvelinde ise üretim masrafı olarak taze fasulyenin 882 TL, sofralık domatesin 1.106 TL, sivri biberin 950 TL olarak belirtildiği, böylece verilerin birbirinden farklı ve çelişkili olduğu anlaşılmakla, dava konusu taşınmazın bulunduğu Yenişehir ilçe genelinde bilirkişi tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, 2.ürün taze fasulye, domates ve sivri biberin kuru-sulu şartlarda dekar başına ortalama verimini, üretim giderini (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ve kg başına ortalama satış fiyatını gösterir veri cetvelinin yukarıdaki çelişkiler giderilecek şekilde değerlendirme tarihi olan 2012 yılı itibariyle gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/942, Karar No: 2018/42, Tarih: 16.01.2018

**23. Hukuk Dairesi         2017/942 E.  ,  2018/42 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Hükümden sonra verilen ek kararın, taraflar vekiline tebliğ edildiğine ilişkin belgeye dosyada rastlanılamadığından, adı geçene yerel mahkeme ek kararının tebliğ edilmesi ve tebliğ edildi ise tebliğ belgesinin dosyaya konulması ya da kayıtlar üzerinde inceleme yapılmak suretiyle tebliğ tarihinin saptanması gerektiği gerekçesi ile Dairemizce dosya geri çevrilmiş ancak mahkemece, verilen ek kararın sehven verilmiş bir karar olduğu gerekçesi ile ek karar tebliğe çıkarılması gerektiği halde, tebliğe çıkarılmadan dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla, ilk geri çevirme kararının "1" no'lu kısmında belirtilen hususların ikmali için dosyanın yerel mahkemesine İKİNCİ KEZ geri çevrilmesine, ek kararın tebliği sonucunda temyiz edilmesi halinde şikayete konu sıra cetveli düzenlenen ... İcra Müdürlüğünün 2012\416 sayılı dosyasının aslı ya da okunaklı onaylı bir adet sureti ile birlikte gönderilmesine, geri çevirme kararının gereklerinin yerine getirilmemesi, dosyanın sürüncemede kalmasına ve adaletin gecikmesine neden olduğundan, bu kez geri çevirme gereklerinin yerine getirilmesi hususunda daha dikkatli ve itinalı davranılması, aksi halin sorumluluk doğuracağının bilinmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6611, Karar No: 2010/13856, Tarih: 16.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/6611 E.  ,  2010/13856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık kişisel eşyaların iadesi istemine ilişkin olup, mahkemece istemin kısmen kabulü üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Görev kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden nazara alınması gerekir. 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama usullerine dair Kanunun 4.maddesinde 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK.118-395 md.) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağı ve geçici 1. maddesi ile de daha önce açılan davalarında Aile Mahkemelerine devri gerektiği hükme bağlanmıştır.

Olayımıza gelince; dava kişisel malların iadesi istemine ilişkindir. Kişisel eşyaların iadesine ilişkin davaların Türk Medeni Kanununun yürürlüğe girmesinden önce veya sonra açılmasına bakılmaksızın Aile Mahkemesinde görülmesi zorunludur. Bu nedenle bağımsız Aile Mahkemesi bulunan yerlerde bağımsız Aile Mahkemesinde, bağımsız Aile Mahkemesi bulunmayan yerlerde ise Hakim ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp karara bağlanması gerekmektedir. Kişisel malların iadesi Türk Medeni Kanunun 226. maddesinde düzenlenmiş olup, davanın bu madde hükümlerine göre çözümlenmesi icap eder. Söz konusu maddenin Türk Medeni Kanununun 2. kitabında yer aldığı ve Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp sonuçlandırılması gerekirken bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yargılamaya devam edilip sonuçlandırılması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.