muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/993, Karar No: 2017/2532, Tarih: 04.07.2017

Kudret müdafiinin subuta ve suçun unsurlarının oluşmadığına, katılan mirasçıları vekilinin, teşebbüs nedeniyle verilen cezanın az olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/59 E. sayılı dosyasında, bu dosyanın mağduru ...’ın, suça sürüklenen çocuk ...’in amcası ...i’nin öldürülmesine azmettirme suçundan yargılandığı, 16/05/2012 tarihinde yapılacak duruşma öncesi suça sürüklenen çocuk ...’in arkadaşı olan diğer suça sürüklenen çocuklar Kudret ve ... ile sanık ...’ı evlerinin önünden aldığı ve topluca adliyeye geldikleri, öğleden sonra olduğunu öğrendikleri duruşmadan önce adliye karşısındaki parkta oturup konuştukları, burada Sebahattin’in diğerlerine “kavga çıkaracağız, herkes vuracak, amcamın kanı yerde kalmayacak” dediği, Kudret’in, Sebahattin’e açık renkli bir bıçak verdiği, Sebahattin'in bunu cebine koyduğu,...'in üzerinde ustura olduğu, bu usturayı sanık ...'a verdiği, Sebahattin'in de Kudret’den aldığı bıçağı saklaması için Kudret’e geri verdiği, Savaş, ...ve Sebahattin’in adliyeye girmek üzere önden yürüdükleri Savaş ve Kudret'in bıçak ve usturayı adliye içerisine sokmayı başardıktan sonra Kudret’in bıçağı Sebahattin’e verdiği duruşma salonundaki yer darlığı nedeniyle Sebahattin’in duruşma salonuna giremediği ve duruşmayı dışarda bekleme salonunda takip ettiği, 5-6 saat süren duruşma sonunda bir anda ortalığın karıştığı, Sebahattin’in hızla gelerek sağ cebine koyduğu bıçağı çıkarıp arkası dönük vaziyette ...’a sırtından iki kez bıçak darbesi vurduğu, üçüncü kez vuracağı sırada engellendiği, sonrasında diğerlerine “kaçın” diye bağırarak daha önce planladıkları üzere yangın merdiveninden aşağıya inip adliyenin arka bahçesinden kaçtıkları olayda;

1-Kan gütme saikinin varlığı için başkaca bir neden eklenmeksizin münhasıran bu saik ile hareket edilmesi gerektiği, Dairemizin uygulamalarında da benimsendiği üzere, "öldürenin öldürülmesi" hallerinde anılan hükmün uygulama alanı bulunmadığı, amcası Hasan Basri'nin öldürülmesine azmettirmekten yargılanan ...’ı öldürmeye teşebbüs eden suça sürüklenen çocuk ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği, suça sürüklenen çocuk ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek fiil üzerinde ortak hakimiyet kurdukları anlaşılan sanık ... ve suça sürüklenen çocuklar... ve Kudret hakkında fiili birlikte gerçekleştirenler olarak TCK'nun 37/1. maddesinin tatbiki gerektiği, oluş ve kabule göre olay günü ve öncesi bir plan dahilinde hareket ettikleri belirlenen suça sürüklenen çocuklar ve

sanık ... hakkında tasarlamaya ilişkin hükmün uygulanması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nun 82/1-a, 35, 29, 31/3 yine suça sürüklenen çocuklar Kudret ve... hakkında 37/1 delaletiyle TCK'nun 82/1-a, 35, 31/3 ve sanık ... hakkında TCK'nun 82/1-a, 35 maddeleri ile uygulama yerine delillerin değerlendirmesinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık ... hakkında Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesine karar verildiğinden 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun iptal kararı doğrultusunda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılan mirasçıları vekilinin, sanık ve suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 04.07.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/205, Karar No: 2024/6893, Tarih: 07.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/205 E.  ,  2024/6893 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1200 E., 2023/1333 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/668 E., 2022/250 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı-davacı erkeğin maddî tazminat talebinin boşanmanın eki niteliğinde olmadığından tefriki ile sair istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin alkol kullanımının bağımlılık derecesinde olduğunu, erkeğin kadına fiziksel, ekonomik, psikolojik ve sözlü şiddet uyguladığını, bu nedenle kadının darp raporu alıp şikayetçi olduğunu ve uzaklaştırma kararı çıkarttığını, erkeğin sinir krizi geçirip bıçakla kadına saldırdığını, 15 gün birliktelik yaşadıklarını akabinde kadının kadın sığınma evinde kaldığını, erkeğin kadına hakaret ve tehditlerde bulunduğunu, darp ettiğini, aldattığını iddia ederek davanın kabulüne, evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 2.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına yasal faizi ile 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata, kişisel eşyaların iadesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili karşı dava dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, aksine alkol kullanmak isteyenin kadın olduğunu, soruşturma ifadesinde darp olmadığını söylemesine rağmen dava dilekçesinde darp olduğu söyleyerek çelişki yarattığını, pahalı alışverişler yaparak maddî yönden erkeği zor duruma soktuğunu, erkeğin bilmediği bir telefon hattı ile eski erkek arkadaşları ve eşleri ile görüşmeye devam ettiğini, kaç kere evlenip boşandığını söylemediği ev işlerini yapmadığını, erkeğe hakaret edip, mutfak eşyalarını üzerine fırlattığını, eve almadığını iddia ederek asıl davanın reddine karşı davanın kabulüne, evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, erkek yararına evlilik için yaptığı masraflara karşılık 100.000,00 TL maddî tazminata ve 100.000,00 TL manevî tazminata yasal faizi ile karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin kadına tehdit ve hakarette bulunduğu ve bu eylemleri nedeniyle Kırıkkale 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/110 Esas 2021/198 Karar sayılı ilamı ile ceza aldığı, davalının basit yaralama suçundan dolayı beraat ettiği ve sair kusur isnatlarının ispatlanamadığı, erkeğe ait hattın kayıtlarının istenilmesini talep etmişse de hattın dava dışı şahsa ait olduğunu ve gsm kayıtlarının istenilmediği, kadının ise evde yemek, ütü yapmayarak birlik görevlerini yerine getirmediği, fazla para harcadığı, daha önce üç kez evlendiğini davalıya söylemeyerek güven sarsıcı davranışta bulunduğu ve eşit kusurlu oldukları gerekçesi ile asıl dava ve karşı davanın ayrı ayrı kabulüne, tarafların evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanmalarına, sosyal ve ekonomik durum araştırma tutanaklarına göre kadının ev hanımı olduğu ve çalışmadığı, erkeğin ise işssiz olduğu ve tarafların evlilik süresi de gözetilerek kadın lehine 8.500,00 TL toplu yoksulluk nafakasına ve her iki taraf da eşit kusurlu bulunduğundan tarafların maddî- manevî tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; asıl davanın kabulü, kusur değerlendirmesi, maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi ile kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmesi yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalı-davacı erkeğin maddî tazminat talebinin boşanmanın eki niteliğinde olmadığından tefrikine, sair istinaf başvurusunun ise İlk Derece Mahkemesinin kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; asıl davanın kabulü, kusur değerlendirmesi, maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi ile kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmesi yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; asıl davanın kabulü, kusur değerlendirmesi, maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi ile kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmesi yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık tarafların açtığı evlilik birliğinin sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, asıl davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi şartlarının mevcut olup olmadığı, erkeğin manevî tazminat talebinin reddinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesi birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8170, Karar No: 2012/11733, Tarih: 01.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/8170 E.  ,  2012/11733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ....Asliye Hukuk Mahkemesi ve ....Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfusta anne ve baba adının değiştirilmesi istemine ilişkindir.

...Asliye Hukuk Mahkemesince, dava konusunun halen nüfusta küçük çocuk ...’ın anne ve babası olarak gözüken .... (küçüğün babaanne ve büyükbabası) yönünden nüfus kaydının düzeltilmesi, küçüğün gerçek annesi ve babası olduğu bildirilen ... yönünden ise soybağının kurulması istemine ilşkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, davanın anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkin nüfus davası olduğu gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda dava, davalı ... tarafından dünyaya getirildiği halde, nüfus kayıtlarında gerçek anne ve babası olmayan ... (küçüğün...'un annesinin davalı ... ve babasının davalı ... olduğunun tespitiyle, nüfus kayıtlarında anne ve babanın birlikte değiştirilmesi istemine yöneliktir. Anne ve babanın birlikte değiştirilmesine yönelik dava Türk Medeni Kanunu hükümleri uyarınca soybağının düzeltilmesi istemine ilişkindir. (Y.18.HD. 2011/1605 E —4230 K) Bu durumda, uyuşmazlığın ....Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21.ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri ...Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8353, Karar No: 2022/7295, Tarih: 26.09.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/8353 E.  ,  2022/7295 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin 18/07/2019 tarihli ve 2019/158 Esas, 2019/292 sayılı kararı ile 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükümlü ...'in, iş bu cezasının infazı sırasında, hükümlünün iyi halli olduğuna ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazının uygun olduğunun oy çokluğuyla karar verilmesine dair Bozüyük Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 03/09/2021 tarihli ve 2021/384 sayılı kararını takiben, hükümlünün izinde iken suç işlediği nazara alınarak iyi halliliği hususunda kesin bir kanaat oluşmadığından bahisle, talebin reddine ve anılan kurul kararının iptaline ilişkin Bilecik İnfaz Hâkimliğinin 20/09/2021 tarihli ve 2021/1762 Esas, 2021/1763 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin 12/10/2021 tarihli ve 2021/935 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Bozüyük Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20/02/2020 tarihli ve 2020/465 sayılı müddetnameye göre hükümlünün koşullu salıverilme tarihinin 18/09/2022, bihakkın tahliye tarihinin ise 03/10/2023 olduğu, hükümlünün 4 yıl 2 ay hapis cezasının infazına ilk olarak 27/12/2019 tarihinde başlandığı, anılan İnfaz Kurumuna nakil olarak 28/01/2020 tarihinde geldiği, açık ceza infaz kurumunda kalması gereken süreyi infaz ettiği, ceza infaz kurumunda bulunduğu süre içerisinde hakkında düzenlenen gözlem değerlendirme raporlarında olumsuz bir değerlendirmenin bulunmadığı gerekçeleriyle hükümlünün iyi halli olduğuna ve kalan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazının uygun olduğuna dair anılan İnfaz Kurumu Müdürlüğünün İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığınca karar verildiği, hükümlünün 15/04/2020 tarihli dilekçesinde infaz olunan cezasının koşullu salıverme tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına yönelik talebinin Covid-19 izninde suç işlediğinden bahisle Bilecik İnfaz Hâkimliğinin 20/09/2021 tarihli kararıyla hükümlünün iyi halli olmadığına ve bahse konu değerlendirme raporunun iptaline ilişkin karar verildiği anlaşılmış ise de,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un "Hükümlülerin değerlendirilmesi ve iyi hâlin belirlenmesi" başlıklı 89. maddesinde yer alan, (1) Hükümlüler, ceza infaz kurumlarında bulundukları tüm aşamalarda, ceza infaz kurumlarının düzen ve güvenliği amacıyla konulmuş kurallara uyup uymadığı, haklarını iyi niyetle kullanıp kullanmadığı, yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirip getirmediği, uygulanan iyileştirme programlarına göre toplumla bütünleşmeye hazır olup olmadığı, tekrar suç işleme ve mağdura veya başkalarına zarar verme riskinin düşük olup olmadığı hususlarında idare ve gözlem kurulu tarafından iyi hâlin belirlenmesine esas olmak üzere en geç altı ayda bir değerlendirmeye tabi tutulur.

(2) Birinci fıkra uyarınca yapılacak değerlendirmede, infazın tüm aşamalarında hükümlülerin katıldığı iyileştirme ve eğitim-öğretim programları ile spor ve sosyal faaliyetler, kültür ve sanat programları, aldığı sertifikalar, kitap okuma alışkanlığı, diğer hükümlü ve tutuklular ile ceza infaz kurumu görevlileri ve dışarıyla olan ilişkileri, işlediği suçtan dolayı duyduğu pişmanlığı, ceza infaz kurumu kuralları ile kurum bünyesindeki çalışma kurallarına uyumu ve aldığı disiplin cezaları dikkate alınır.

(3) Toplam on yıl ve daha fazla hapis cezasına mahkûm olanlar ile terör suçları, örgüt kurmak, yönetmek veya örgüte üye olmak suçları, örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar, kasten öldürme suçları, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar ve uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçlarından mahkûm olanlar hakkında yapılacak açık ceza infaz kurumuna ayırmaya, denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazına ve koşullu salıverilmeye ilişkin değerlendirmelerde idare ve gözlem kuruluna Cumhuriyet Başsavcısı veya belirleyeceği bir Cumhuriyet savcısı başkanlık eder. Ayrıca, idare ve gözlem kuruluna Cumhuriyet Başsavcısı tarafından belirlenen bir izleme kurulu üyesi ile Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı ve Sağlık Bakanlığı il veya ilçe müdürlükleri tarafından belirlenen birer uzman kişi katılır.

(4) İdare ve gözlem kuruluna Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı ve Sağlık Bakanlığı ile izleme kurulundan katılan üyelere katıldıkları her bir toplantı günü için memur maaş katsayısının (500) rakamı ile çarpılması sonucu bulunacak miktarda huzur hakkı ödenir.

(5) Kanunlarda iyi hâlliliğin arandığı durumlarda, hükümlülerin tutum ve davranışlarının değerlendirilmesi bakımından bu madde hükümleri uygulanır.

(6) Açık ceza infaz kurumuna ayırmaya, denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazına ve koşullu salıverilmeye ilişkin olarak tutum ve davranışları olumsuz değerlendirilen hükümlülerin yeniden değerlendirilmeye tabi tutulma süreleri bir yılı geçemez.

(5) Kanunlarda iyi hâlliliğin arandığı durumlarda, hükümlülerin tutum ve davranışlarının değerlendirilmesi bakımından bu madde hükümleri uygulanır.

(6) Açık ceza infaz kurumuna ayırmaya, denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazına ve koşullu salıverilmeye ilişkin olarak tutum ve davranışları olumsuz değerlendirilen hükümlülerin yeniden değerlendirilmeye tabi tutulma süreleri bir yılı geçemez.

(7) İdare ve gözlem kurulu tarafından yapılacak değerlendirmelere esas olacak ilkeler ve kurulun bu maddeye ilişkin çalışma usul ve esasları ile tutum ve davranışları olumsuz değerlendirilen hükümlülerin yeniden değerlendirilmeye tabi tutulma süreleri yönetmelikle düzenlenir." şeklindeki,

Anılan Kanun'un geçici 9/5. maddesinde yer alan, "Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106'ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere yedi kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97'nci madde hükümleri uygulanır." şeklindeki,

Aynı Kanun'un "Denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazı" başlıklı 105/A maddesinde yer alan, "(Ek: 5/4/2012-6291/1 md.) (1) (Değişik:14/4/2020-7242/46 md.) Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla, açık ceza infaz kurumunda veya çocuk eğitimevinde bulunan ve koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, hükmün infazına ilişkin işlemleri yapan Cumhuriyet Başsavcılığının bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar verilebilir." şeklindeki açıklamalar hep birlikte değerlendirildiğinde,

5275 sayılı Kanun'un geçici 9/5. maddesi uyarınca Covid-19 salgın hastalığı sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106'ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlülerin 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayıldığı ve salgının devam etmesi hâlinde bu sürenin Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere yedi kez uzatılabileceğinin belirtildiği ve anılan düzenleme uyarınca Adalet Bakanlığınca söz konusu sürenin 2 aylık sürelerle uzatıldığı, yine bahse konu düzenleme uyarınca izinli sayılanlar hakkında anılan Kanun'un 95 ve 97 nci madde hükümlerinin uygulanacağı, bu itibarla Covid-19 sebebiyle izinli sayılan hükümlülerin izinde geçirdikleri sürenin infazdan sayıldığı gözetilerek yapılan incelemede,

Somut olayda, Bilecik İnfaz Hâkimliğinin 20/09/2021 tarihli kararı ile hükümlü tarafından denetimli serbestlik tedbirinden yararlanma talebinin hükümlü hakkında covid-19 iznindeyken kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan soruşturma bulunduğu, hakkında başka bir suçtan yakalama emri düzenlendiği, yine başka bir suçtan hakkında kamu davası açıldığı gerekçeleriyle talebin reddine karar vermiş ise de, atılı eylemlere ilişkin olarak bir bilgi veya belgenin dosya kapsamında bulunmaması ve 5275 sayılı Kanun'un "iyi hâlin belirlenmesi" başlıklı 89 ve 105/A maddelerinde yer alan düzenlemeler gereğince iyi halin belirlenmesinde ilgili idare ve gözlem kurulunun hükümlü hakkındaki değerlendirme raporunun dikkate alınmasında zorunluluk bulunması karşısında, İnfaz Hâkimliği tarafından ceza infaz kurumu idaresi yerine geçerek iyi hal değerlendirilmesi yapılması suretiyle hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbirine ayrılma talebinin reddine karar verilemeyeceği gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27/06/2022 gün ve 94660652-105-11-29417-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA