muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/20016, Karar No: 2010/4014, Tarih: 15.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20016 E.  ,  2010/4014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan ve kesilmesi gereken ağaçlara yaş, cins ve verim durumları dikkate alınarak maktuen değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9304, Karar No: 2014/5846, Tarih: 29.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9304 E.  ,  2014/5846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahk

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10805, Karar No: 2020/878, Tarih: 04.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/10805 E.  ,  2020/878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı Hazine vekili, ... İlçe Merkezinde ve ... Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde, ... Belediyesi tarafından muhtelif zamanlarda doldurma ve kurutma yoluyla yaklaşık 512.000,00 m2 arazi kazanıldığını, Belediye tarafından kıyıda yapılan dolgu işlemlerinin Kıyı Kanunu’nun 7.maddesi gereğince gerekli izinler alınmadan yapıldığını, dolgu alanlarının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki alanlardan olduğunu, bu alanlar üzerinde davalı tarafından yapılan bina ve tesislerin, restoran, büfe, çay bahçesi, işyeri v.b amaçlarla kullanıldığını, ... Gölü’nün Türkiye’nin ikinci en büyük tatlı su gölü ve doğal içme suyu havzası olduğunu, bu nedenle ... Gölü kıyılarında doldurma ve kurutma yapılamayacağı gibi yapılmış dolgular için de Kıyı Kanunu uyarınca izin verilmesinin söz konusu olamayacağını, ... Belediyesi tarafından, ... İlçe sınırları dahilinde kıyıda ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan dolgu alanlarının Belediyeye devrinin yapılması için talepte bulunulduğunu ancak bu talebin Maliye Bakanlığınca ret edildiğini açıklayarak, ... Belediyesi tarafından, ... İlçe Merkezinde ve ... Gölü Kıyı Kenar Çizgisi içerisinde kıyıların izinsiz doldurulması suretiyle elde edilen arazilerde, davalı tarafından yapılan bina ve tesislerin kal’ine ve davalının bu yerlere el atmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, 4721 Sayılı TMK’nin 2. maddesine göre herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğu, davalının hukuken geçerli kira sözleşmesine istinaden dava konusu yeri kullandığı, ... Belediye Başkanlığı ile Hazine arasında derdest olan Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 Esas sayılı dosyasının konusunun eldeki dava dosyasından farklı olduğu, dava konusu alanın malikinin kim olduğu hususun muğlak olduğu, davalının kira sözleşmesi ile dava konusu yerin dolaysız feri zilyedi bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddia edilen taşınmaza ilişkin el atmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere, 3621 Sayılı Kıyı Kanunu’nun, Doldurma ve Kurutma Yoluyla Arazi Kazanma ve Bu Araziler Üzerinde Yapılabilecek Yapılar başlıklı 7.maddesinde;

“Kamu yararının gerektirdiği hallerde, uygulama imar planı kararı ile deniz, göl ve akarsularda ekolojik özellikler dikkate alınarak doldurma ve kurutma suretiyle arazi elde edilebilir.

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddia edilen taşınmaza ilişkin el atmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere, 3621 Sayılı Kıyı Kanunu’nun, Doldurma ve Kurutma Yoluyla Arazi Kazanma ve Bu Araziler Üzerinde Yapılabilecek Yapılar başlıklı 7.maddesinde;

“Kamu yararının gerektirdiği hallerde, uygulama imar planı kararı ile deniz, göl ve akarsularda ekolojik özellikler dikkate alınarak doldurma ve kurutma suretiyle arazi elde edilebilir.

Bu gibi yerlerde doldurma veya kurutmayı yapacak ilgili idarenin valiliğe iletilen teklifi, valilik görüşü ile birlikte Çevre ve Şehircilik Bakanlığına gönderilir. Bakanlık, konusuna göre ilgili kuruluşların görüşünü de almak suretiyle teklifi inceler. Uygun bulunması halinde ilgili idare tarafından uygulama imar planı hazırlanır. Bu yerler için yapılacak planlar hakkında 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu hükümleri uygulanır. Ancak bu planlar Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından; 12/3/1982 tarihli ve 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu kapsamında kalan alanlardaki planlar, anılan Kanunun 7 nci maddesine göre ve 4737 sayılı Kanun kapsamında kalan alanlardaki planlar ise anılan Kanunun 4/A, 4/C ve 4/Ç maddelerine göre tasdik edilir. Doldurma ve kurutma işlemleri yürürlükteki mevzuat hükümlerine göre yapılır. Bu araziler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır, özel mülkiyet konusu olamaz.

Bu alanlar üzerinde 6 ncı maddede belirtilen yapılar ile yol, açık otopark, park, yeşil alan ve çocuk bahçeleri gibi teknik ve sosyal altyapı alanları düzenlenebilir” hükmü getirilerek, dolgu suretiyle elde edilen alanların devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu açıklanmıştır.

Ancak, yargılama sırasında, gerek davacı Hazine gerekse de Mahkemenin 2015/281 Esas sayılı dosyasında davalı bulunan ... Belediye Başkanlığı tarafından, dava konusu alanların Belediyeye devri için talepte bulunulduğu, talebin reddi nedeniyle, ret işleminin iptali için Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı belirtilmiş olmakla, 6100 sayılı HMK'nin 165. maddesi gereğince, İdare Mahkemesi tarafından verilecek hükmün eldeki davada verilecek kararı etkileyeceği anlaşıldığından, Isparta İdare Mahkemesi’nin 2015/461 Esas sayılı dosyasının sonucunun beklenilmesi, anılan davanın kesin olarak karara bağlanmasından sonra toplanan ve/veya toplanacak bütün deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, değinilen husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere ret karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 04.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5120, Karar No: 2020/17951, Tarih: 07.12.2020

**7. Ceza Dairesi         2020/5120 E.  ,  2020/17951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'nın isminin 27.06.2015 tarihli ek kararın hüküm kısmında "... " olarak, ek karar tarihinin ise "27.06.2015" yerine karar kısmının sonunda "24.02.2015" olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir.

Temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 27/06/2015 tarihli ve 2013/130 Esas, 2015/10 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 07.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/114, Karar No: 2016/16497, Tarih: 24.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/114 E.  ,  2016/16497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/491, Karar No: 2025/558, Tarih: 03.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/491 E.  ,  2025/558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1195 E., 2021/919 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 24. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/368 E., 2019/283 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; Tekirdağ Emniyet Müdürlüğünde şube müdürü olarak görev yapmakta olan davalının 20.04.2015 tarihinde res'en emekliye sevk edilmesi üzerine, 40 yıl 4 ay ve 11 gün hizmet ve 1.derece 4.kademe + 3000 ek göstergeli tutar üzerinden 15.05.2015 tarihinden itibaren 2.861,98 TL emekli aylığı bağlandığını ve 39 tam yılına karşılık 84.449,75 TL emekli ikramiye ödemesi yapıldığını, "Tekirdağ İdare Mahkemesinin 15.03.2016 tarih" ve 2016/252 Karar numaralı karar ile davalının emekliliği iptal edilerek göreve başladığını ve bilahare 670 sayılı KHK ile Devlet Memurluğu görevine son verildiğini, farklı statülerde hizmet süreleri bulunanlardan görevlerinden istifa etmek veya müstafi sayılmak suretiyle ayrılan, ayrıldıktan veya 5434 sayılı Kanun dışında farklı statülerde çalıştıktan sonra aylık talebinde bulunan kişiler hakkında kurumlar tarafından "Devlet Memurluğundan Çıkarma" cezası aldığı yönünde davacı kuruma bildirimde bulunulması halinde memuriyet hizmetlerine karşılık emeklilik ikramiyesi ödenmeyeceğini, "Devlet Memurluğundan Çıkarma" cezası ile cezalandırılan ilgiliye ödenen emekli ikramiyesinin geri ödenmesi için 16.05.2017 tarihinde borç bildirim ve tebellüğ belgesi tebliğ edildiğini, ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek; davalıya yersiz ödenen 84.449,75 TL tutarındaki Hazine zararının, zararın doğduğu ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; Emekli Sandığına tabi hizmet süresi, emekli aylığı bağlanması için yeterli olan davalıya 5434 sayılı Kanun'un 89. maddesinin 1.fıkrası uyarınca emekli ikramiyesi ödenmesi gerektiğini, 20.04.2015 tarihinde resen emekliye sevk edilen davalıya emekli ikramiyesinin bu nedenle ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; Emekli Sandığına tabi hizmet süresi, emekli aylığı bağlanması için yeterli olan davalıya 5434 sayılı Kanun'un 89. maddesinin 1.fıkrası uyarınca emekli ikramiyesi ödenmesi gerektiğini, 20.04.2015 tarihinde resen emekliye sevk edilen davalıya emekli ikramiyesinin bu nedenle ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalının Emekli Sandığına tabi olduğu hizmet süresinin tek başına ve daha önceki hizmet süreleri ile birleştirilmeden emekliliğe hak kazanmaya yettiği, bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere; davalının polis ve mesleğinde geçen fiili hizmet süresinin 30 yıldan fazla olduğu, İdare Mahkemesinin emsal nitelikteki kararlarında da belirtildiği üzere Emekli Sandığına tabi olarak geçen hizmet süresinin tek başına sandıktan aylık bağlanmaya yeterli olması durumunda hizmet süreleri birleştirmeye tabi tutulsun tutulmasın sandıktan aylık bağlanabilecek konumda bulunulması durumunda, 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu'nun 89/1.maddesi hükmü uyarınca davalının ikramiye ödemesinden yararlandırılması gerektiği, öte yandan davalının 20.04.2015 tarihli meslekten ilişiğinin kesilmesi işleminin de devlet memurluğundan çıkarma işlemi olmadığı, devlet memurluğundan çıkarma halleri ve cezasının 657 sayılı Devlet Memurları Kanununda ayrıntılı olarak sayıldığı, yine somut olayda 675 sayılı KHK'nın 10. maddesinde belirtilen koşulların da bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş karara karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen tarihli kararıyla; alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya ve denetime elverişli bulunduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalının kamu görevinden ihraç edildiğini, bu işlemin son emeklilik işlemi olarak kabul edilmesi gerektiğini, davalının sebepsiz zenginleştiğini, emekli ikramiyesinin geri ödenmesi gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalıya yersiz ödendiği iddia olunan emekli ikramiyesinin istirtadı istemine ilişkindir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalının kamu görevinden ihraç edildiğini, bu işlemin son emeklilik işlemi olarak kabul edilmesi gerektiğini, davalının sebepsiz zenginleştiğini, emekli ikramiyesinin geri ödenmesi gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalıya yersiz ödendiği iddia olunan emekli ikramiyesinin istirtadı istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye ve özellikle davalının 17.04.2015 tarihinde resen emekliye sevk edilmesi işleminin iptali için İdare Mahkemesinde açtığı davanın kabulüne dair verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Danıştay tarafından bozulduğu, bozmaya uyan İdare Mahkemesince davanın reddine dair verilen kararın Danıştay incelemesinden geçerek kesinleştiği, yargı denetiminden geçerek kesinleşen resen emekliye sevk işlemi tarihi itibari ile davalının fiili hizmet süresinin 30 yıldan fazla olduğu, Emekli Sandığına tabi olarak geçen hizmet süresinin tek başına sandıktan aylık bağlanmasına yeterli olduğu, buna bağlı olarak davalıya ikramiye ödenmesinin yerinde bulunduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/23943, Karar No: 2019/11700, Tarih: 25.09.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/23943 E.  ,  2019/11700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mülga Kara Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 29 Aralık 2014 tarihli ve 2014/420-773 Esas ve Karar sayılı kararı aleyhine Milli Savunma Bakanlığının 21/03/2017 tarihli, MÜS. YRD.: 51393309-9010-1964-17/As. Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt. D. Rap. Tet. ve İşl. Ş. (26-B-53-17) sayılı “Kanun Yararına Bozma istemi" konulu yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/03/2019 gün ve 2018/11039 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

“1. Kara Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesinin hizmette tekasülle harp malzemesinin mühimce hasarına sebebiyet vermek suçundan sanık Ulaştırma Er ... hakkındaki 2014/420 Esas sayılı kovuşturma dosyası incelenmiştir.

2. Kara Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 29 Aralık 2014 tarihli ve 2014/420-773 Esas ve Karar sayılı hükmü ile; sanığın, 10.08.2011 tarihinde işlediği belirtilen hizmette tekasülle harp malzemesinin mühimce hasarına sebebiyet vermek suçundan netice olarak yirmi beş gün süreli hapis cezasıyla mahkumiyetine ve hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 51/1'inci maddesine göre ertelenmesine karar verildiği ve işbu kararın taraflarca temyiz edilmemekle 26.02.2015 tarihinde kesinleştiği; yapılan inceleme neticesinde hizmette tekasülle harp malzemesinin mühimce hasarına sebebiyet vermek suçundan ötürü mahkumiyetine karar verilen sanığın daha önceden hapis cezasına mahkum olmaması nedeniyle hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3'üncü maddesi uyarınca seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunlu olmasına rağmen, Askeri Mahkemece bu yönde bir uygulama yapılmayarak hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

3. Bu nedenle, bahse konu kovuşturma dosyası EK-A'da gönderilmiş olup Kara Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 29 Aralık 2014 tarihli ve 2014/420-773 Esas ve Karar sayılı kararının kanun yararına bozulması için, 353 sayılı Kanun'un 243'üncü maddesi gereğince Askerî Yargıtay Başkanlığına başvurulması istenilmek ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca mevcut evrak Dairemize tebliğ olunmakla, gereği görüşülüp düşünüldü:

Hizmette tekasülle harp malzemesinin mühimce hasarına sebebiyet vermek suçundan sanık ...’ın 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 137 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı kanunun 51/1. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hizmette tekasülle harp malzemesinin mühimce hasarına sebebiyet vermek suçundan sanık ...’ın 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 137 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı kanunun 51/1. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan sanık hakkında, yasal olarak uygulanması zorunlu olan TCK'nin 50/3. maddesi uyarınca hükmedilen 25 gün hapis cezasının aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırım ya da tedbirlerden birine çevrilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, Kara Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 29 Aralık 2014 tarihli ve Esas 2014/420, Karar 2014/773 sayılı kararının CMK'nin 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanık hakkında hükmolunan 25 gün hapis cezasının, TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL'den 500,00 TL adli para cezasına çevrilmesine, karardaki diğer yönlerin aynen saklı tutulmasına, infazın hapisten çevrilen 500,00 TL üzerinden yapılmasına, 25/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10211, Karar No: 2017/8358, Tarih: 02.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/10211 E.  ,  2017/8358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokmak

Hüküm : TCK'nın 179/2, 62/1, 50/1-a, 52. maddeleri gereğince ahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması veya erteleme hükümlerinin uygulanmamasına, kararın kanun ve hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına kararda yer verilmemesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün (2) numaralı bendinin 3. paragrafının hükümden çıkartılarak yerine, "Sanık hakkında verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın sanığın kişiliğine, suçun işleniş şekil ve özelliğine göre TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 50 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9191, Karar No: 2014/5555, Tarih: 24.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9191 E.  ,  2014/5555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.