muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/157, Karar No: 2013/159, Tarih: 30.04.2013

5237 sayılı TCK’nun 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tâbi olan eşya ve yararlar hakkında yargılamaya devam edileceği, hükümlünün ölümü halinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte, müsadere ve yargılama giderlerine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

Buna göre, kamu davası açılmadan önce şüphelinin ölmesi halinde kovuşturma imkanının bulunmaması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığı kararı, kamu davası açıldıktan sonra sanığın ölmesi halinde ise mahkemece düşme kararı verilecektir. Ölümün ceza ilişkisini sadece ölen kişi bakımından sona erdirdiğinden iştirak halinde işlenen suçlarda diğer sanıklar hakkında davaya devam edilecek, sanığın ölümü niteliği itibarıyla müsadereye tâbi eşya ve maddi menfaatler hakkında davaya devam olunarak müsadere kararı verilmesine engel olmayacaktır. Sanığın ölümü ceza ve infaz ilişkisini düşürürken, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşmiş olan hükümlünün ölümü sadece hapis ve henüz infaz edilmemiş adli para cezalarının infaz ilişkisini ortadan kaldıracaktır. Buna bağlı olarak ölümden önce tahsil edilmiş bulunan para cezaları mirasçılarına iade edilmeyecek, buna karşın tahsil edilmemiş bulunan para cezaları da mirasçılardan istenmeyecek, bunun yanında müsadereye ve yargılama giderlerine ilişkin hükümler ölümden önce kesinleşmiş olmak kaydıyla infaz olunacaktır.

Görüldüğü gibi, suç teşkil eden bir fiilin işlenmesiyle fail ile devlet arasında doğan ceza ilişkisi, bu fiili işleyen sanığın ya da hükümlünün ölümüyle cezaların şahsiliği ilkesi nedeniyle başkası sorumlu tutulamayacağından, düşmektedir. Ölüm, bir vakıa olan suçu ortadan kaldırmayacak, suçtan sorumlu tutulacak kişi olmadığından, devletin suçla birlikte ortaya çıkan cezalandırma sorumluluk ve yetkisini sona erdirecektir.

Temyiz aşamasında sanığın öldüğüne ilişkin bir iddianın ortaya çıkması ya da UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) vasıtasıyla alınan nüfus kaydında öldüğü bilgisinin yer alması veya sanık adına tebliğnamenin tebliğ edilmesi için çıkarılan evrakın öldüğünden bahisle iade edilmesi gibi durumlarda, ölümün kamu davasının düşürülmesini gerektiren bir neden olduğu da göz önüne alınarak, ölüm nedeniyle düşme kararının temyiz merciince dosya üzerinde yapılan inceleme sırasında verilmesi yerine, ölüm bilgisi nedeniyle diğer yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilerek yerel mahkemelerce mahallinde yapılan araştırmada sanığın öldüğünün kesin olarak belirlenmesinden sonra düşme kararı verilmesinin sağlanması gerekmektedir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 05.03.2013 gün ve 131-75, 13.03.2012 gün ve 360-95 ile 06.05.2008 gün ve 97–101 sayılı kararlarında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak alınan nüfus kayıt örneğinde, sanığın hükümden sonra 27.06.2009 tarihinde öldüğü bilgisi yer aldığından, gerekli araştırmanın yapılarak sonucuna göre TCK’nun 64 ile 5271 sayılı CMK'nun 223. maddeleri uyarınca müsaderesine hükmolunan eşyayı da kapsayacak şekilde gereken hükmün mahkemesince verilmesinin temini için hükmün bozulmasına dair Özel Daire kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2013 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18675, Karar No: 2014/1282, Tarih: 06.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/18675 E.  ,  2014/1282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... 2. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

Davacı, ölü ...'ün babası olarak nüfus kaydına tescil edilmesini talep etmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın soybağına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, müstakil aile mahkemesi bulunmayan yerlerde asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Aile Mahkemeleri TMK.'nun 282 ve devamı maddelerinde sınırlı olarak belirtilen soybağının reddi (TMK.'nun 286. vd.) babalık, tanıma, tanımanın iptali gibi davalara bakmakla görevlidir. Somut olayda davacı, annesi ile babasının gayriresmi evli olduğunu, henüz annesinin karnında iken babasının vefat ettiğini, annesinin nüfusa tescil ettirirken baba adının sehven ...olarak kaydedildiğini belirterek davacının babasının ölü ... olduğunun tespitine ve nüfus kaydına tescil edilmesini talep etmiştir. Davanın kabul edilmesi halinde davacının baba adının değiştirilmesinin yanında nüfusta babası gözüken kişi ile soybağı tesis edileceğinden dava bu niteliği itibariyle bir nesep davasıdır. Soybağı hukuku ile ilgili davalar 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin görev ve yargılama usullerine dair kanunun 4. maddesinde gösterilen davalardan olup TMK.'nun 282 vd. maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgili olan bu davanın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Aile Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 06.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18568, Karar No: 2014/2337, Tarih: 17.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/18568 E.  ,  2014/2337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 12. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2009/402-2013/231

Taraflar arasında görülen maddi ve manevi tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, saç ekimi için davalı tarafa müracaat ederek “FUE” yöntemiyle saç ektirmek istediğini, davalı hastahane yetkilisinin ekimin “FUT” yöntemiyle yapılması gerektiğini ifade etmesi üzerine müvekkilinin önerilen yöntemle saç ekimini yaptırdığını, sonradan saç ekiminin uzman doktor tarafından yapılmadığını öğrendiğini, saç ekimi nedeniyle müvekkilinin 3 gün davalı hastanede yatmak zorunda kaldığını, bu süreçte müvekkiliyle ilgilenilmediğini, azami 15 günde tamamlanması gereken işlemin davalı tarafın kusuru nedeniyle 1,5 ay gibi uzun bir süreye yayıldığını, bu süreçte müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını belirterek; 2.540,00 TL maddi, 30,000,00 TL manevi olmak üzere toplam 32.540,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıya her hastaya uygulanan şekilde özenle yaklaşıldığını, uygun olan saç ekim tekniğinin önerildiğini, tekniğin davacının rızasıyla uygulandığını, davacının iddia ettiği gibi doktorsuz bir uygulamanın söz konusu olmadığını, davacının sabırsız olması ve iyileşmeyi bekleyememesi nedeniyle bu davanın açıldığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; saç ekimi uygulamasından meydana geldiği iddia olunan zararın tazmini için açılan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Tarafların açıklamaları, dosyadaki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde; taraflar arasındaki akdi ilişkinin, TBK'nın 470 (BK. m. 355) ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklandığı açıktır.

Somut olayda davacı iş-eser sahibi; davalı ise yüklenicidir.

Eser sözleşmesinde, işin uzmanı sayılan yüklenici, yapımını yüklendiği işi, özen borcu gereği olarak fen ve sanat kurallarına, sözleşme hükümlerine, kendisine duyulan güvene ve beklenen amaca uygun şekilde yapmakla ödevlidir.

Somut olayda davacı iş-eser sahibi; davalı ise yüklenicidir.

Eser sözleşmesinde, işin uzmanı sayılan yüklenici, yapımını yüklendiği işi, özen borcu gereği olarak fen ve sanat kurallarına, sözleşme hükümlerine, kendisine duyulan güvene ve beklenen amaca uygun şekilde yapmakla ödevlidir.

Eser sözleşmesini diğer iş görme sözleşmelerinden ayıran önemli hususlardan birisi sonuç sorumluluğu, yani tarafların iradeleri doğrultusunda yüklenici tarafından bir sonucun meydana getirilmesi taahhüdüdür. Zira; eser sözleşmesinde bir eserin, sonucun yaratılıp teslim edilmesi borcu altına girilmektedir. Bu borcun altına giren taraf yani yüklenici, işin mahiyeti gereği işi sadakat ve özenle yerine getirmek zorundadır. Sadakat borcu, yüklenicinin iş sahibinin yararına olacak şeyleri yapması ve ona zarar verecek her türlü eylemden kaçınmasıdır.

Eserin, sözleşmede kararlaştırılan niteliklerine, ya da iş sahibinin beklediği amaca uygun olmaması veya lüzumlu bazı vasıflardan bir ya da bir kaçının bulunmaması halinde ayıplı yapıldığının kabulü gerekir.

Eser sözleşmesinde, yüklenici belli bir sonucu (eser) taahhüt ettiğinden sonuç gerçekleşirse, yüklenici borcunu ifa etmiş sayılır. Buna göre davalı yüklenici, davacı iş sahibinin zarar görmemesi için mesleki tüm şartları yerine getirmişse; somut durumun gerektirdiği tedbirleri noksansız biçimde almışsa, uygun tedaviyi belirleyip uygulamışsa, uygulanan tedavide nadirde olsa görülebilecek olumsuz sonuçlara dair davacıyı aydınlatıp uyarmış ve davacının bu hususta rızasını almışsa, eserini iş sahibi davacının ondan beklediği amaca uygun olarak tamamlayarak teslim etmişse ücrete hak kazanır.

Somut olayda davalının, davacıya karşı en önemli yükümlülüğü, davacının istediği şekilde saç ekim işlemini gerçekleştirilmesidir. Eğer uygulamanın davacının istediği şekilde gerçekleştirilmesi mümkün değilse, davalı tarafça bu konuda öncelikle davacıyı uyarma yükümlülüğü bulunmaktadır. Uyarı yapıldığı davalı tarafından ispatlanmalıdır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacıya FUT (Foliküler Unite Transferi) yöntemiyle yapılan saç ekiminde greft alıcı bölgesinde yara ayrışması, akabinde oluşan saçlı deri kaybı ve nedbe dokusu oluşumununun nadirde olsa görülebilecek komplikasyonlardan olduğu, davalı hastanede çalışan plastik cerrahi doktor tarafından başlanılan ve onun gözetiminde yapılan saç ekimi tedavisinin tıp kurallarına uygun olduğu, davacı da gelişen greft alıcı bölgede oluşan yara ayrışmasının ve akabinde gelişen deri kaybının normal bir komplikasyon olduğu ifade edilmiş; yüklenicinin, iş sahibine karşı yükümlülüklerini yasanın kendisine emrettiği ölçüde ifa edip etmediği noktasında herhangi bir değerlendirme yapılmamıştır.

Hal böyle olunca mahkemece, saç ekimi sürecinin öncesi ve sonrasına dair tüm belgelerin dosyaya celbi sağlanarak; uygulanan işlemden davacının zarar görmemesi için davalı tarafça tüm şartların yerine getirilip getirilmediği; somut durumun gerektirdiği tedbirlerin noksansız biçimde alınıp alınmadığı, uygun tedavinin belirlenip belirlenmediği, aydınlatma ve uyarma yükümlülüğünün tam olarak yerine getirilip getirilmediği, davacının beklediği amaca uygun olarak işin teslim edilip edilmediği, taahhüt edilen sonucun gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği noktasında uygulamayı ve somut olayı tam olarak yansıtan, Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak; hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm tesis edilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yetersiz bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7925, Karar No: 2015/10968, Tarih: 14.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7925 E.  ,  2015/10968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2013

NUMARASI : 2011/334-2013/259

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazların davalı idarece satın alınmasından önceki, Osman oğlu S.. K..'un payını gösterir şekilde tapu kayıtlarının ilgili Tapu Müdürlüğünden istenilmesinden,

2-Dava konusu taşınmazların Osman oğlu S.. K.. tarafından davalı idareye satılmasına ilişkin satış akitlerinin tümünün onaylı ve okunaklı örneklerinin ilgili Tapu Müdürlüğünden getirtilmesinden,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9942, Karar No: 2015/22008, Tarih: 25.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9942 E.  ,  2015/22008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2014

NUMARASI : 2013/169-2014/66

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1) Dosyada bulunan Belediye Başkanlığı yazısı ve bilirkişi raporu dikkate alındığında, dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde yer aldığı, etrafının meskun mahal olduğu ve belediye hizmetlerinden faydalandığı anlaşılmıştır. Bu niteliğine göre taşınmaz, arsa vasfındadır.

Bu itibarla taşınmazın arsa niteliğine göre emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi gerektiği gözetilerek, taraflara emsal bildirmeleri için imkan tanınıp, gerektiğinde re'sen emsal celp edilerek, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapıldıktan sonra alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, arazi olarak değer biçen geçersiz rapora dayanılarak hüküm kurulması,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine 6459 sayılı Yasanın 6.maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, tespit edilen bedele, bu sürenin bitim tarihi olan 04.09.2013 tarihinden karar tarihine kadar geçen süre için faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11768, Karar No: 2013/20547, Tarih: 03.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/11768 E.  ,  2013/20547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akyazı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu, hakkında yapılan kambiyo takibinde takibe dayanak açığa atılan imzanın kötüye kullanıldığını, 5.000TL'lik borcun  ödenmesine rağmen   senedin miktarı, ödeme ve düzenleme tarihinin  sonradan doldurularak takibe konulduğunu belirtip   itirazda bulunmuş, mahkemece,  itirazın reddine karar verildiği  anlaşılmıştır.

İİK.nun 170/a maddesi gereğince icra mahkemesi, müddetinde yapılan şikayet ve itiraz dolayısıyla, usulü dairesinde kendisine intikal eden işlerde takibin müstenidi olan kambiyo senedinin bu vasfı haiz olmadığı veya alacaklının kambiyo hukuku mucibince takip hakkına sahip bulunmadığı hususlarını resen nazara alarak bu fasla göre yapılan takibi iptal edebilir. Bir diğer anlatımla, borçlunun İİK.nun 168.maddesinde yazılı yasal  5 günlük sürede borca yada imzaya itiraz etmesi veya zamanaşımı itirazında bulunması durumunda, takip konusu belgenin kambiyo senedi vasfını haiz olmadığının veya alacaklının kambiyo senetlerine özgü yol ile takip hakkının bulunmadığının tespit edilmesi halinde, diğer itiraz nedenleri incelenmeksizin İİK.nun 170/a maddesi uyarınca re'sen takibin iptaline karar verilmesi gerekir.

TTK.nun 688/6.maddesinde bonoda tanzim yerinin yazılı olması gerektiği, aynı kanunun 689/son maddesinde ise tanzim edildiği yer gösterilmeyen bir bononun tanzim edenin adı ve soyadı yanında yazılı olan yerde tanzim edilmiş sayılacağı hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, takip dayanağı bonoda tanzim yeri gösterilmediği gibi, tanzim edenin adı ve soyadı yanında  adres de yazılı değildir. Bu durumda, tanzim yeri belirlenemeyen bu belge, TTK'nun 688/6. maddesi gereğince kambiyo senedi vasfında bulunmamaktadır. Borçlu vekili İcra Mahkemesine başvurusunda senette tanzim yeri  bulunmadığını ileri sürmemiş ise de, Hukuk Genel Kurulu'nun 02.10.1996 gün ve 1996/12-5 sayılı kararı ile de benimsendiği üzere İİK'nun 170/a-2. maddesi gereğince bu hususun icra mahkemesince res'en nazara alınması gerekeceğinden, mahkemece takibin iptaline karar verilmesi gerekirken bu eksikliğin gözardı edilerek yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  :Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8606, Karar No: 2019/3917, Tarih: 06.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8606 E.  ,  2019/3917 K.**

**"İçtihat Metni"**

5'nci Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 3 Mayıs 2013 tarihli, 2008/253, 2013/613 Esas ve Karar sayılı kararı aleyhine Milli Savunma Bakanlığının 17.01.2017 tarihli, ...YRD.: 51393309-9010-491-16/As. Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt. D. Rap. Tet. ve İşl. Ş. (26.B-74-15) sayılı “Kanun Yararına Bozma İstemi” konulu kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/12/2018 gün ve 2017/63754 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

“1. 2'nci Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin izin tecavüzü suçundan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen Mu.Er ... hakkındaki 2008/253 Esas sayılı dava dosyasında yapılan inceleme neticesinde, ilgi (a) yazıyla ilgi (b) kararın kanun yararına bozulması istenilmiş, ilgi (c) ilam ile; ilgi (b) kararda hukuken geçerli bir kesinleştirmenin bulunmadığı belirtilerek, kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmesi üzerine, ilgi (ç) yazıyla ilgi (b) kararın usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi için dava dosyası 2'nci Kolordu Komutanlığı Askeri Savcılığına gönderilmiş, yapılan tebligat işlemlerinden sonra ilgi (d) yazı ile iade edilen 2008/253 esas sayılı dava dosyası tekrar incelenerek EK-A'da gönderilmiştir.

2. 5'inci Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 21.3.2008 tarihli ve 2008/253-187 E.K. sayılı hükmü ile, sanığın, 20.2.2005-2.8.2006 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği kabul edilerek, eylemine uyan ASCK'nun 66/1-b ve TCK'nun 62. maddeleri uyarınca sonuç olarak on ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nun 231. maddesi uyarınca işbu hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş; bu karar, 3. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 24.11.2010 tarihli ve 2010/1738-1103 Müt. E.K. sayılı duruşmasız işlere ait kararı ile, itirazın reddine karar verilmesi üzerine kesinleştirilmiştir.

3. 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinde yapılan değişiklik üzerine lehe kanun değerlendirilmesi yapılarak aynı Askerî Mahkemenin 3.5.2013 tarihli ve 2008/253 E.- 2013/613 Müt. K. sayılı duruşmasız işlere dair kararı ile, sanığın, beş yıllık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemediği ve denetim süresini iyi hâili olarak geçirdiği gerekçesiyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ortadan kaldırılarak davanın düşmesine karar verilmiştir. Bu karar hükümlüye, 03.11.2016 tarihli ve 29877 sayılı Resmi Gazete ile ilanen tebliğ olunmuş ve 19.11.2016 tarihinde kesinleşmiştir.

4. Askeri Yargıtay yerleşik içtihatlarında belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları üzerine, denetim süresi sonunda denetim koşullarına uyulup uyulmadığının değerlendirildiği durumlarda, hakim tarafından takdir yetkisinin kullanılacağı da dikkate alındığında, bu kapsamda alınacak kararların mutlaka duruşma açılarak verilmesi gerekmektedir. Dosyanın incelenmesinde, sanık hakkında yapılacak değerlendirmenin ve ulaşılacak kanaat çerçevesinde oluşturulacak hükmün, 5 yıllık denetim süresinin dolduğu 24.11.2015 tarihinden sonra, duruşma açılmak suretiyle yapılacak yargılamada belirlenmesi gerekirken, Askeri Mahkemece duruşma açılmadan 19.11.2016 tarihinde kesinleşen 3.5.2013 tarihli ve 2018/253 E.- 2013/613 Müt. K. sayılı duruşmasız işlere ait kararla ve sanığın tabi olduğu beş yıllık denetim süresi dolmadan önce düşme kararı verilmesinin hukuka aykırılık oluşturduğu değerlendirilmiştir.

Bu nedenle, 5. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 3 Mayıs 2013 tarihli, 2008/253, 2013/613 Esas ve Karar sayılı kararının bozulması için, 353 sayılı Kanun’un 243. maddesi gereğince Askerî Yargıtay Başkanlığına başvurulması ...” istenilmekle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, 5. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 3 Mayıs 2013 tarihli, 2008/253 Esas, 2013/613 Karar sayılı kararının CMK'nun 309/4. maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 06/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.