muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1308, Karar No: 2019/6565, Tarih: 22.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1308 E.  ,  2019/6565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 08/12/2015 gün ve 2014/66 - 2015/234 sayılı kararı bozan Daire'nin 22/11/2017 gün ve 2016/3245 - 2017/6432 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, çeviri hakları müvekkilinde bulunan dava konusu "Fikir Mimarlar Dizisi-17 İbn Sina" isimli eserin bazı bölümlerinin izinsiz olarak davalı tarafından yayınlanıp piyasaya sürülen eserde kullanıldığını iddia ederek FSEK 68. madde gereğince 3 katı tazminat karşılığı şimdilik 1.000.- TL'nin, FSEK 70. madde gereğince 10.000.- TL manevi tazminatın ilk baskı tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, alıntı kitabının yayınının durdurulmasını, toplatılmasını, tecavüzün ref'ini talep ve dava etmiştir. Birleşen 2014/69 nolu davada; müvekkili tarafından Arapça'dan Türkçe'ye çevirisi yaptırılan KİTABU'Ş ŞİFA METAFİZİK 1, 2014/67 nolu davada KİTABU'Ş ŞİFA OLUŞ VE BOZULUŞ, 2014/68 nolu davada KİTABU'Ş FİZİK 1, 2014/70 nolu davada İŞARETLER VE TEMBİHLER, 2014/71 nolu davada KİTABU'Ş ŞİFA FİZİK 2, 2014/72 nolu davada İBNİ RÜŞT'ÜN METAFİZİK ŞERHİ, 2014/73 nolu davada ise, KİTABU'Ş ŞİFA METAFİZİK 2 isimli eserlerin belli bölümlerinin davalı tarafından piyasaya sürülen kitaplarda aynen kullanıldığını, iddia ederek her davada ayrı ayrı maddi ve manevi tazminat tahsili ve tecavüzün refi'ini talep edilmiştir. 27/10/2015 tarihli ıslah dilekçesinde birleşen tüm davalar için 115.439,60 TL ıslah etmiştir.

Davalı vekili, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunmuş, kitapta yapılan alıntıların yasal olduğunu, alıntının FSEK 35. madde gereğince iktibas serbestisi kapsamında yapıldığını savunmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; dava konusu çeviri eserin benzer durumdaki el yazması eserler için bakanlığın belirlediği rayiçler üzerinden alınan bilirkişi raporunda alacak miktarı toplam 20,906,60 TL hesaplandığı, FSEK 68. madde gereğince bunun 3 katı 62.271,00 TL telif ücretinin tahsili uygun bulunduğu, davacı vekilinin manevi tazminat nedeni olarak gösterdiği fiiller haksız rekabet kapsamında kalıp davacıya zarar verdiğinden ve haksız rekabet haksız fiil nedeniyle davacının manevi tazminat talep edebileceği gerekçesiyle 62.271,00 TL maddi 5.000,00 TL manevi tazminata, ref'e ilişkin talebin reddine dair verilen karar taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce ilamda yazılı sebeplerle taraflar yararına bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 22/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9167, Karar No: 2021/8529, Tarih: 14.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9167 E.  ,  2021/8529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

A-)Sanıklar hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ...’in, sanık ... müdafisinin ve katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2007 ve 2008 takvim yılarında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ...’in, sanık ... müdafisinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B-)Sanıklar hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ...’in, sanık ... müdafisinin ve katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde;

1-)Sanık ...’nin hüküm tarihinde, davanın görüldüğü yer mahkemesinin yargı çevresi içinde ... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılarak, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün tefhim olunduğu oturumda hazır bulundurulması veya SEGBİS yolu ile duruşmaya katılması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden, yokluğunda yargılamaya devam edilip karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-)Sanıklar hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; sanık ...’in savunmasında; suça konu şirketi ...’la birlikte kurduklarını, düzenlenen faturaların ticari ilişkiye dayandığını, işyerlerinde yangın çıktığını, defter ve belgelerinin çıkan yangında yandığını, ...’ın da ...’yı terk ettiğini ondan bir daha haber alamadığını beyan etmesi, sanık ...’ın savunmasında;Mehmet ile birlikte şirketin ortağı olduklarını, kesilen faturalar konusunda bir bilgisinin olmadığını, şirketten ayrıldığını, evrakları almak için muhasebeciye gittiğinde ...’ye verdiğini söylediğini, kesilen faturaların hiçbirinde imzasının olmadığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a)Faturaların ilgili vergi dairesinden temin edilip, sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını ve bir başka kişiye ait olduğunu söylemeleri halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b)Bildirilen kişinin de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanıklar ve bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

c)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

d)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

e)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılıp sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

3)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in, sanık ... müdafisinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 14.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6708, Karar No: 2017/4944, Tarih: 23.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/6708 E.  ,  2017/4944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.11.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6809, Karar No: 2021/17770, Tarih: 20.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/6809 E.  ,  2021/17770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM :Hükümlülük, erteleme, müsadere, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı otobüsün deposunda 1.500 litre gümrük kaçağı motorin ele geçirilen olayda; sanığın savunmasında; kaçak motorini araçta muavin olarak bulunan ve malen sorumlu şirketin ortağı olan ... tarafından alındığını, araçta şoför olarak çalıştığını beyan etmesi, hazırlık aşamasında tanık sıfatı ile dinlenen ...'in beyanlarında motorini birlikte aldıklarını belirtmesi karşısında; malen sorumlu şirketin ticaret sicil kayıtlarının istenmesi, ... hakkında suç duyurusunda bulunulması, suç duyurusu akıbeti araştırılarak dava açılması halinde dosyanın birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre ise;

1- Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/11. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/11-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10. madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/11.son maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2 maddelerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2- Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nun 62/1. maddesi yerine TCK'nun 62. maddesinin; gün adli para cezasının uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nun 52/2 maddesi yerine TCK’nun 50/1. maddesinin yazılması suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3- Ele geçen kaçak eşyanın, 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nun 54/4. maddesi uyarınca; müsaderesine karar verilmesi gerekirken TCK’nun 54. maddesi gereğince yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... İdaresi vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5493, Karar No: 2015/12131, Tarih: 05.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/5493 E.  ,  2015/12131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/63700

MAHKEMESİ : Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2012

NUMARASI : 2008/493 Esas, 2012/73 Karar

SUÇ : Hakaret, kasten yaralama, zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması,

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, Dairemizce de benimsenen 17/02/2015 günlü ve 2013/5-657 Esas, 2015/9 sayılı Kararında da kabul edildiği üzere, yerel mahkemece karara bağlanmayan katılma isteminin, inceleme merciince incelenip karara bağlanmasının mümkün olması karşısında, katılan-sanık T.. S..'ın işlediği iddia olunan hakaret ve kasten yaralama suçlarının mağduru olan müşteki-sanık Ö.. Ş..'in katılma isteminin KABULÜNE karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Katılan-sanık T.. S.. hakkında, katılan-sanık Ö.. Ş..'e karşı hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik, katılan-sanık Ö.. Ş..'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Katılan-sanıklar Ö.. Ş.. ve A.. T.. hakkında, zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması suçundan kurulan hükümlere yönelik, katılan-sanık Ö.. Ş.. ve A.. T..'ın; keza, katılan-sanık T.. S.. hakkında, katılan-sanık A.. T..'a karşı hakaret suçundan açılan davaya yönelik katılan-sanık A.. T..'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması suçundan kurulan hükümler yönünden, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Gerekçeli karar başlığında, A.. T.. ve Ö.. Ş..'in katılan-sanık olarak değil sanık olarak gösterilmesi ve katılan B.. E..'nin kimlik bilgilerinin yazılmaması, keza; 27/06/2008 olan gerçek suç tarihi dışında, ilgili olmayan tarihlerin de suç tarihi olarak gösterilmesi,

Birleşen dosyadaki 10/07/2008 tarihli iddianamede, sanık T.. S..'ın müştekiler B.. E.., A.. T.. ve Ö.. Ş..'e karşı hakaret suçunu işlediği iddia olunmasına karşın, müştekiler B.. E.. ve Ö.. Ş..'e karşı açılan davalarla ilgili beraat kararı verilip, müşteki A.. T..'a karşı hakaret suçundan açılan dava hakkında herhangi bir karar verilmemesi,

Katılan-sanık T.. S.. hakkında hakaret ve kasten yaralama suçundan kurulan beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlerle çelişki oluşturacak şekilde, katılan-sanıklar A.. T.. ve Ö.. Ş.. hakkında, gerekçe gösterilmeksizin TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanması,

Katılan-sanık T.. S.. hakkında hakaret ve kasten yaralama suçundan kurulan beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlerle çelişki oluşturacak şekilde, katılan-sanıklar A.. T.. ve Ö.. Ş.. hakkında, gerekçe gösterilmeksizin TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanması,

Zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması suçundan kurulan hüküm sırasında, TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sonucu hesaplama hatası yapılarak, sonuç cezanın 12 ay 10 gün hapis yerine 1 yıl 11 gün hapis olarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca, erteleme sonucu belirlenecek denetim süresinin alt sınırının, mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeksizin, denetim süresinin eksik belirlenmesi,

Erteli hapis cezası kısa süreli olmamasına karşın, sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesinin 2 ve 3. fıkrası da gözetilip, aynı maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramının ölçülebilir, belirlenebilir (somut), maddi zarara ilişkin olduğu nazara alınıp, katılan-sanık T.. S..'ın; diğer sanıkların hazır olmadığı son celsede bildirdiği 300,00 TL'lik maddi zararı gidermek isteyip istemedikleri sanıklar A.. T.. ve Ö.. Ş..'den sorularak sonucuna göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, sanıkların katılanın zararını karşılamadığı gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan-sanıklar A.. T.. ve Ö.. Ş..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 05/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5028, Karar No: 2014/2413, Tarih: 26.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5028 E.  ,  2014/2413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6072, Karar No: 2010/4029, Tarih: 06.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6072 E.  ,  2010/4029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirketin dava dışı ... Bankasından kullandığı krediye müvekkilinin kefil olduğunu,müvekkilinin 90.354.00 YTL ödeme yapmak zorunda kaldığını, davalı ... ile ...’nin diğer davalı olan ... Özel Güvenlik Hizm.Ltd.Şti’nin hissedarlarından olduğunu, şirketin sahibi ve yetkililerinin müvekkilinin ödediği miktarı iadeye yanaşmadıkları için girişilen icra takibine yönelik itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket ve ... vekili davacı ...'in müvekkili şirketin %50 hissedarı olduğu dönemde bu kredinin alındığını, daha sonra davacının vekaleten diğer hissedar Metin Mengüç’ün %50 hissesini müvekkili ...’ya akabinde de kendisinin %49 hissesini ...’ya %1 hissesini de diğer davalı ...'ye devrettiğini, müvekkili ...’nın kredi sözleşmesinde kefil olarak imzasının bulunmadığını, sözleşmede şirket adına imzayı davacının attığını ayrıca kefaleten şahsı adına sözleşmeyi imzaladığını, kredinin kullanıldığı tarihte davalılar ...’ın şirkette ortaklık sıfatlarının bulunmadığını, bunların kredi sözleşmesinde imzalarının olmadığını, Limited şirketin borçları nedeniyle ortakların şahsi sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Diğer davalı ... duruşmalara katılmadığı gibi cevap dilekçesi de vermemiştir.

Diğer davalı ... duruşmalara katılmadığı gibi cevap dilekçesi de vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporuna göre 11.11.2005 tarihli kredi sözleşmesinin TEB ile ... Özel Güvenlik Hizm.Ltd.Şti. arasında imzalandığı, bu sözleşmeye ... ile ...’ın müşterek borçlu ve müteselsil kefil olduğu, 20.08.2007 tarihli kredi sözleşmesinde ise yine asıl borçlunun ... Özel Güvenlik Hizm.Ltd.Şti. olduğu, kefillerin ise ..., ... ve ... olduğu, bu sözleşme ile davalı şirkete kredi hesabı açıldığı ve davalı şirket tarafından kullanıldığı, kefiller ...’ın 100.000.00 YTL kredi limitine birlikte müteselsil kefil olduğu, davacının ödediği miktarın tamamını asıl borçludan talep edebileceği, davacının birlikte müteselsil kefil bulunduğu diğer iki kefilin her birinden kefaletteki hisseleri oranı olan 1/3 oranında ödemiş bulunduğu parayı talep edebileceği gerekçeleriyle itirazın davalılardan Atakan Töredi ile ...’nın 30.118.00 TL ile sınırlı ve sorumlu olmak kaydı ile 90.354.00 TL üzerinden iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine davalıların kötüniyetli oldukları saptanamadığından inkar tazminatı takdirine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

HUMK.nun 388/ son maddesi uyarınca hükümde taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekmektedir. Yerel mahkeme kararının hüküm kısmında davalılardan ... ile ...’nın 30.118.00 TL sınırlı ve sorumlu olduğu belirtilmiştir.Bu şekildeki bir hüküm infazda tereddüt yaratabileceğinden anılan davalıların her birinin ayrı ayrı 30.118.00 TL ile sınırlı ve sorumlu olduğu belirtilerek bir hüküm kurulması gerekirken bu yönün gözetilmemiş olması isabetsizdir. Öte yandan dava konusu alacak banka kredi sözleşmesinden kaynaklanan borcun kefillerden biri olan davacı tarafından ödenip davalılardan rücuen istenmesinden kaynaklanmakta olup likit (hesap edilebilir, belirlenebilir, bilinebilir) nitelikte olduğundan İİK.nun 67/2.maddesi uyarınca davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle bu yöndeki talebin reddinde de isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.