muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1425, Karar No: 2014/2854, Tarih: 25.02.2014

Kısıtlanmayı gerektiren bir durumu bulunan kimse mahkeme kararı ile kısıtlanarak, kendisine bir vasi atanır. Vasi, vesayet altındaki kısıtlıyı hukuki işlemlerde temsil etmekle görevlidir. (MK. madde 403) Kısıtlının tek başına dava açması mümkün değildir. Davada yasal temsilcisi olan vasisi tarafından temsil edilmesi gerekir.

Dava ehliyeti ve taraf ehliyeti dava şartlarındandır. Bu hususlar kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece res’en gözetilmelidir.

Bu bağlamda mahkemece, öncelikle davacıya vasi tayin edilip edilmediği araştırılarak, vasi tayin edilmiş ise dava dilekçesi ona tebliğ edilmek ve vasinin vesayet makamından izin alması sağlanarak, vesayet dosyası bu dosya içine alınarak, vasi tayin edilmemiş ise vasi tayini gerekip gerekmediği konusunda Sulh Hukuk Hakimliğine yazı yazılarak davacının hukuki ehliyeti tam olarak saptandıktan sonra esas hakkında karar verilmesi gerekirken, davacının ehliyeti araştırılmadan davanın kısmen kabulü doğru görülmemiştir.” gerekçesiyle mahkeme kararı bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili 30.12.2013 tarihli karar düzeltme talebini içeren dilekçesinde; iş bu davanın açıldığı tarihten önce verilen Kayseri 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.10.2012 tarih ve 2012/201 E.-2012/1278 K.sayılı ilamı ile davacı F.. H..’in alınan Sağlık Kurulu Raporuna göre kısıtlanmasını gerektirir bir durumu mevcut olmadığından, vesayete ilişkin açılan davanın reddedildiğini; bu nedenle, davacının ehliyetinin araştırılmasına yönelik bozma kararının kaldırılarak, kısmen redde ilişkin mahkeme kararının bozulmasını talep ettiği görülmüştür.

Daha sonra boşanma davası sırasında Aile Mahkemesince vasi tayini ile ilgili talepte bulunulması üzerine yapılan incelemede; davacının sanık olarak yargılandığı Kayseri 1.Ağır Ceza Mahkemesinde alınan, 17 Ağustos 2011 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda; "...kişinin yapılan psikiyatrik muayenesinde; bilinci açık, kooperan yöneliminin tam olduğu, öz bakımının orta, yaşında gösteren, psikomotor aktivitesi olağan olarak tespit edildiği, duygulanımı ötimik, düşünce içeriğiyle uygun, çağrışımları düzgün, amaca yönelik olan kişide düşünce ve algı bozukluğu saptanmadığı, dikkati, hesaplaması, muhakemesi, soyutlaması gibi bilişsel işlevleri olağan bulunduğu, Kayseri Eğitim Araştırma Hastanesinden Ocak 2011 tarihinde psikotik belirtili ağır depresif nöbet, Adana Ruh Sağlığı Hastalıkları Hastanesinden Ocak 2011'de psikotik özellikli depresyon teşhisi aldığı anlaşıldığı, uygulanan Roischach testinde şahsiyette dissosiyasyon olmadığı, empülsüf ve lobil kişilik trijid düşünce yapısı ile depresif eğitim dikkati çeken bulgular olduğu, Kent Egy IQ testinde 85 düzeyinde performansı alındığı, kişinin yapılan muayenesi, müşahadesi, tetkikleri ve adli dosyasının incelenmesi neticesinde; olay anında kensinin ceza ehliyetini ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede olan (Psikotik Özellikli Depresyon) denilen akıl hastalığı tespit edilmiş bulunduğu; şu anda sağlam olarak değerlendirildiği" ifade edilmiş bulunmaktadır. Kayseri 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.10.2012 tarihli kararı ile de, davacı F.. H..’in alınan sağlık raporuna göre vasi tayinini gerektirir bir durumu mevcut olmadığından, talebin reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Bu nedenle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile, Dairemizin 10.10.2013 gün ve 2013/10925 E.-2013/14378 K.sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verilmiş, dosyanın temyiz incelemesine geçilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 25.25 TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16140, Karar No: 2015/9443, Tarih: 25.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/16140 E.  ,  2015/9443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MANAVGAT 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/05/2014

NUMARASI : 2013/335-2014/152

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacıya 2 adet ineğin davalıya ait elektrik direğinden kopan elektrik tellerinin üzerine bastığını, tellerin ineklerin ayaklarına dolanması sonucu ineklerin elektrik akımına kapılarak öldüğünü, olay nedeni ile 8.000 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulü ile 6.300,00 TL maddi tazminatın haksız fiil tarihi olan 15/01/2012 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınıp davacı tarafa ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Ancak, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca davanın red edilen miktarı üzerinden hesaplanan vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin hüküm kurulmamış olması doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının beşinci maddesinden sonra gelmek üzere "Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden reddedilen kısım bakımından AAÜT'ne göre hesap edilen 1.500 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2858, Karar No: 2013/4540, Tarih: 18.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/2858 E.  ,  2013/4540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle yerleşik Yargıtay uygulamasına göre yardım nafakası dava tarihinden itibaren ödeneceğine göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 30.30 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 18.03.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6512, Karar No: 2019/10019, Tarih: 22.10.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/6512 E.  ,  2019/10019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Kadıköy 3. İcra Müdürlüğünde müdür yardımcısı olarak görev yapan sanığın, katılanın 05/07/2011 tarihli maaş haczinin kaldırılmasına yönelik talep dilekçesine istinaden Denizbank A.Ş. İzmit Şube Müdürlüğüne yazılan 05/07/2011 tarihli ve 2011/6445 Esas sayılı müzekkere içeriğinde, takibin tedbiren durdurulmasına ilişkin Kadıköy 3. İcra Hukuk Mahkemesinin 05/07/2011 tarihli ve 2011/869 Esas sayılı ara kararı gereğince maaş hesabı üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verdiği belirtildiği halde, icra dosyasına takibin tedbiren durdurulması kararını şerh düşmediği gibi alacaklının 13/07/2011 tarihli talebi ile katılanın maaş hesabı dışındaki parasının dosyaya gönderilmesini talep etmesi üzerine, katılanın bankada bulunan 18.774,78 TL'sini 19/07/2011 tarihli reddiyat makbuzu ile alacaklıya ödediği somut olayda; katılanın Kadıköy 3. İcra Hukuk Mahkemesinin 05/07/2011 tarihli ve 2011/869 Esas sayılı ara kararını sanığa verdiğini beyan etmesi ve sanık tarafından imzalanan aynı tarihli müzekkerede mahkemenin haczin kaldırılmasına dair kararı gereğince işlem yapıldığının açıkça yazılmış olması karşısında, sanığın mahkeme kararını icra dosyasına işlememek ve mahkeme kararına aykırı olarak alacaklıya ödeme yapmak suretiyle katılanın mağduriyetine sebebiyet verdiği ve bu itibarla icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğu gözetilmeden, atılı suçtan mahkumiyeti yerine, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 22/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17054, Karar No: 2021/6149, Tarih: 26.05.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/17054 E.  ,  2021/6149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Düzce 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15/06/2017 tarihli ve 2016/429 esas, 2017/271 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 15/09/2020 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Şüpheli ... hakkında, 06/01/2016 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06/01/2016 tarihli ve 2016/166 soruşturma, 2016/9 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2.maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına, kesin olarak karar verildiği, kararın 06/01/2016 tarihinde şüpheliye savcılıkta elden tebliğ edildiği, 14/01/2016 tarihinde infazı için Düzce Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne gönderildiği,

2-Düzce Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 14/01/2016 tarihli ve 2016/35 DS sayılı çağrı yazısının doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, 21/01/2016 tarihinde aynı konutta oturan yakını imzasına tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurduğu, 25/01/2016 tarihinde Uyulması Gerekli Kurallar Formu imzalatılarak aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, hastane raporunda tedavisine gerek olmadığının bildirilmesi üzerine denetim planı hazırlandığı, 01/02/2016 tarihli 1.bireysel görüşmesine katılmaması nedeniyle uyarılmasına karar verildiği, 15/02/2016 tarihli uyarı yazısının 15/02/2016 tarihinde müdürlükte elden tebliğ edildiği, uyarılmasından sonra 22/04/2016 tarihli SAMBA çalışmasının 2.oturumuna katılmaması nedeniyle İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonu'nun 26/04/2016 tarihli kararı ile dosyanın kapatılmasına karar verilerek 02/05/2016 tarihinde Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği,

3-Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09/06/2016 tarihli, 2016/166 soruşturma, 2016/2020 esas ve 2016/1670 sayılı iddianamesi ile, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 191/4-a maddesi delaletiyle 191/1,191/10 ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Düzce 3.Asliye Ceza Mahkemesi'ne kamu davası açıldığı,

3-Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09/06/2016 tarihli, 2016/166 soruşturma, 2016/2020 esas ve 2016/1670 sayılı iddianamesi ile, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 191/4-a maddesi delaletiyle 191/1,191/10 ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Düzce 3.Asliye Ceza Mahkemesi'ne kamu davası açıldığı,

4-Şüphelinin 19/05/2016 tarihinde uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle belirlenmesi üzerine, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21/06/2016 tarihli, 2016/6472 soruşturma, 2016/2305 esas ve 2016/1915 sayılı iddianamesi ile, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 191/1 ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Düzce 3.Asliye Ceza Mahkemesi'ne birleştirme talepli kamu davası açıldığı,Düzce 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/02/2017 tarihli ve 2016/419 esas, 2017/32 sayılı kararı ile, davanın, 2016/429 esas sayılı dava ile birleştirilmesine karar verildiği,

5-Şüphelinin 01/06/2016 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle belirlenmesi üzerine, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14/06/2016 tarihli, 2016/7062 soruşturma, 2016/2285 esas ve 2016/1895 sayılı iddianamesi ile, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 191/1,191/10 ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Düzce 3.Asliye Ceza Mahkemesi'ne birleştirme talepli kamu davası açıldığı,

Düzce 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06/12/2016 tarihli ve 2016/457 esas, 2016/562 sayılı kararı ile, davanın, 2016/429 esas sayılı dava ile birleştirilmesine karar verildiği,

6-Düzce 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin kanun yararına bozma istemine konu 15/06/2017 tarihli ve 2016/429 esas, 2017/271 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 191/1,191/10 ve 62.maddeleri uyarınca 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 08/09/2017 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 06/01/2016 tarihli ve 2016/166 soruşturma, 2016/9 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar ettiğinden bahisle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1, 191/10 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15/06/2017 tarihli ve 2016/429 esas, 2017/271 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 20. Ceza Dairesi'nin 26/02/2020 tarihli ve 2019/6425 esas, 2020/1250 karar sayılı, Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 23/12/2019 tarihli ve 2019/5427 esas, 2019/8638 karar sayılı ilâmlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, şüpheli hakkında Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 06/01/2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar her ne kadar şüpheliye 06/01/2016 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, anılan kararın kesin olarak verildiği, şüpheliye söz konusu karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, bu nedenle yapılan tebligatın geçerli olmadığı cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15/06/2017 tarihli ve 2016/429 esas, 2017/271 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli hakkında 06/01/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06/01/2016 tarihli ve 2016/166 soruşturma, 2016/9 sayılı kararı ile beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına kesin olarak karar verildiği, şüphelinin denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmadığı, yükümlülüklerini ihlalde ısrar ettiği gerekçesiyle 09/06/2016 tarihli iddianame ile Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, şüphelinin henüz hakkında iddianame düzenlenmesinden önce 19/05/2016 tarihinde uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle belirlenmesi üzerine, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21/06/2016 tarihli iddianamesi ile Düzce 3.Asliye Ceza Mahkemesi'ne birleştirme talepli kamu davası açıldığı, yine şüphelinin 01/06/2016 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle belirlenmesi üzerine, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14/06/2016 tarihli iddianamesi ile Düzce 3.Asliye Ceza Mahkemesi'ne birleştirme talepli kamu davası açıldığı, Düzce 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nce açılan her iki kamu davasının, mahkemenin 2016/429 esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiği, yapılan yargılama sonucunda; Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15/06/2017 tarihli ve 2016/429 esas, 2017/271 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1, 191/10 ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

28/06/2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin ve itiraz hakkı tanınmasının gerektiği, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı,

Somut olayda, şüpheli hakkında Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 06/01/2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar her ne kadar şüpheliye 06/01/2016 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, anılan kararın kesin olarak verildiği, şüpheliye söz konusu karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, bu nedenle Denetimli serbestlik Müdürlüğü'nce yapılan tebligatların geçerli olmadığı, sanığın, birleştirilmesine karar verilen dosyalardaki suç tarihleri olan 19/05/2016 ve 01/06/2016 tarihlerinde uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle belirlenmiş ise de, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesin olarak verilmesi, şüpheliye söz konusu karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmaması nedeniyle kararın usulüne uygun şekilde kesinleşmediği, bu nedenle beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, dolayısıyla 19/05/2016 ve 01/06/2016 tarihli eylemlerin erteleme süresi içerisinde işlendiğinin söylenemeyeceği anlaşıldığından;

Sonuç olarak; mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden “durma kararı” verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-)Karar:

Açıklanan nedenlerle; kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca “kamu davasının durmasına” ve “şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte yeniden usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi ve infazının sonucunun beklenilmesi için Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15/06/2017 tarihli ve 2016/429 esas, 2017/271 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

26/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.