muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2853, Karar No: 2023/3408, Tarih: 04.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2853 E.  ,  2023/3408 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesi uyarınca üçer aylık hesapta nemalandırılan kamulaştırma bedeline mahkeme karar tarihi ile kararın kesinleşme tarihi arasında kalan süre için belirlenecek yasal faiz alacağının davalı idareden tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı idare tarafından açılan bedel tespit ve tescil davasında belirlenen bedelin üçer aylık hesapta nemalandırılan kısmı için dava tarihinden dört ay sonrasından mahkeme karar tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına karar verildiğini, ancak vadeli hesapta nemalandırılan bu bedelin karar kesinleşinceye kadar ödenemeyeceğinden bu bedele karar tarihi ile kesinleşme tarihi arasında kalan süre için de yasal faiz ödenmesine ilişkin taleplerinin davalı idare tarafından reddedildiğini ileri sürerek, nemalandırılmasına karar verilen kamulaştırma bedeline mahkeme karar tarihi ile kararın kesinleşme tarihi arasında işleyecek yasal faizin davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde; 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi uyarınca açılan bedel tespit ve tescil davası neticesinde kamulaştırma bedelinin bloke edildiğini, 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesine 19.04.2018 tarihinde 7139 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile eklenen "idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmesine" ilişkin düzenlemenin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı Anayasa Mahkemesi ilâmı ile iptal edildiğini, ayrıca bedel tespit ve tescil davası üzerinden dosyanın karara bağlanmasıyla birlikte aleyhine ve kanuna açık aykırılık hallerinde kanun yoluna başvuru imkanı bulunduğu belirtilerek müvekkil idare yönünden usuli müktesep hak doğduğundan ve idarenin üzerine düşen kanuni yükümlülüklerini yerine getirdiğinden açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan bedelin kararın kesinleşmesi ile ödenebilir olduğu gözetildiğinde, vadeli hesapta nemalandırılan bu bedele kesinleşme tarihine kadar faiz uygulanması gerektiği halde karar tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına karar verilmesinin hatalı olduğu kanaatine varılarak, karar tarihi ile kesinleşme tarihi arasında tahsili yapılamayan kamulaştırma bedeli yönünden davacının yasal faiz talep etmekte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde;üçer aylık hesapta nemalandırılan bedelin nemasıyla birlikte ödenmesine karar verilmesi nedeniyle faiz bakımından kesin hüküm oluşmasının yanında aynı bedel için iki defa faiz işletilemeyeceğini, kaldı ki davalı idarenin kamulaştırma bedelini depo etmekle kanuni yükümlülüğünü yerine getirdiğini, depo edilen bedelin semeresinin bankadan talep edilmesi gerektiği için davalı idareye husumet yöneltilemeyeceğini, mahkemece verilen kararın kesinleşmesi ile artık taraflar lehine usulü kazanılmış hakların oluştuğunu, bu hakkı ihlal edecek şekilde istemin kabulüne karar verilemeyeceğini, davacının faiz konusunda ek dava açmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup bu nedenle vekâlet ücreti takdirinin doğru olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile eldeki dava, hüküm altına alınmayan faiz alacağının tahsili istemine ilişkin olup 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi uyarınca açılan kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davasının devamı ve asıl hakkın ferisi niteliğinde olduğundan, Anayasa Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2021/34 Esas, 2022/21 Karar sayılı kararı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinin “kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin davalar” yönünden iptaline karar verildiği gözetildiğinde kesinlik sınırına ilişkin düzenlemenin somut uyuşmazlıkta uygulanamayacağı belirtilerek işin esasına girilerek inceleme yapılmış olup, davalı idare tarafından açılan bedel tespit ve tescil davasında yapılan yargılamada İlk Derece Mahkemesince verilen kararda üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele dava tarihinden dört ay sonrasından karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine dair hüküm kurulduğu, bu karara karşı davacı idare vekilince istinaf başvuru talebinde bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verildiği ve bu kararda da üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele dava tarihinden dört ay sonrasından karar tarihine kadar faiz işletildiği, davalılar tarafından faize ilişkin hüküm kabullenilerek temyiz yoluna başvurulmadığı ve hükmün bu hali ile kesinleştiği gözetilerek, davacı açısından artık hüküm altına alınmamış bir faiz alacağından bahsedilemeyeceğinden davalı idare vekilinin istinaf başvuru talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin davanın kabulüne ilişkin kararı kaldırılarak davanın reddine dair yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen kararın miktar itibari kesinlik sınırının altında olduğu anlaşılmasına rağmen, Bölge Adliye Mahkemesince işin esasına girilmesinin doğru olmadığını, davalı idare tarafından faiz taleplerinin karşılanmaması nedeni ile eldeki davanın açıldığını belirterek davanın reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi uyarınca üçer aylık hesapta nemalandırılan kamulaştırma bedeline mahkeme karar tarihi ile kararın kesinleşme tarihi arasında kalan süre için belirlenecek yasal faiz alacağının davalı idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi uyarınca üçer aylık hesapta nemalandırılan kamulaştırma bedeline mahkeme karar tarihi ile kararın kesinleşme tarihi arasında kalan süre için belirlenecek yasal faiz alacağının davalı idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi.

3. Anayasa Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2021/34 Esas, 2022/21 Karar sayılı ilâmı.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava hüküm altına alınmayan faiz alacağının tahsili istemine ilişkin olup 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi uyarınca açılan kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davasının devamı ve asıl hakkın ferisi niteliğinde olduğundan, Anayasa Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2021/34 Esas, 2022/21 Karar sayılı kararı ile 6100 sayılı Kanun‘un 341 inci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinin “kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin davalar” yönünden iptaline karar verildiği gözetildiğinde kesinlik sınırına ilişkin düzenlemenin somut uyuşmazlıkta uygulanamayacağı belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesince işin esasına girilmesi yerindedir.

3. Davalı idare tarafından açılan bedel tespit ve tescil davasında yapılan yargılamada İlk Derece Mahkemesince verilen kararda üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele dava tarihinden dört ay sonrasından karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine dair hüküm kurulduğu, bu karara karşı davacı idare vekilince istinaf başvuru talebinde bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verildiği ve bu kararda da üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele dava tarihinden dört ay sonrasından karar tarihine kadar faiz işletildiği, davalılar tarafından faize ilişkin hüküm kabullenilerek temyiz yoluna başvurulmadığı ve hükmün bu hali ile kesinleştiği gözetildiğinde, davacı açısından artık hüküm altına alınmamış bir faiz alacağından bahsedilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/269, Karar No: 2015/1975, Tarih: 26.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/269 E.  ,  2015/1975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının, müvekkili kooperatifin ortağı iken istifa ettiğini, davalının kooperatife ortak olmaması nedeniyle aidat ödeme yükümlülüğü bulunmasa da, davalıya ait taşınmazın bulunduğu yere ilişkin pek çok hizmetin kooperatif tarafından yerine getirildiğini, davalının bu hizmetlerden yararlandığını, yararlandığı hizmetlere ait giderlere katlanmakla yükümlü olduğunu, 2000 yılından 2008 yılı Mayıs dönemine kadar yapılan altyapı imalat giderlerine katılmadığını, aleyhine başlatılan ... Müdürlüğü'nün 2010/2200 Esas sayılı icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 icra inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, müvekkilinin 22 yıl aidat ödeyip yazlık evine kavuşması nedeniyle 2000 yılında kooperatif üyeliğinden istifa ettiğini, müvekkilinin de üye olduğu dönemde toplanan aidatlarla alınan ve kooperatif adına kayıtlı bulunan 8 adet bağımsız bölümün müvekkilinin istifasından sonraki bir dönemde satılarak gelir elde edildiğini, elde edilen gelirin müvekkili payına düşen kısmının müvekkiline ödenmeyerek, kooperatifçe kullanıldığını, müvekkilinin elektriği ...'tan sağladığını, belediyeye ait su sistemlerini kullandığını, parseller arası parke taşlarının müvekkilinin üye olduğu dönemde yapıldığını, kooperatifçe yapılan istinat duvarı ve fosseptik tesisinin imara aykırı olarak yeşil alan üzerine yapıldığını, müvekkilinin davacıya herhangi bir sebepten dolayı borcu olmadığını, talep edilen alacakların 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, zamanaşımına uğramış tüm kalemler yönünden zamanaşımı nedeniyle davanın reddi gerektiğini savunarak, davanın reddini ve %40 kötüniyet tazminatının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı kooperatifin altyapı hizmetlerini tamamlamadan ferdileştiği, ferdileşme sonrası üyelerinin bir kısmının istifa ettiği, kooperatifin altyapı hizmeti vermeye devam ettiği, davalının da kooperatif hizmet alanında kat irtifakı kurulu 3. Blok 1 no'lu bağımsız bölümün maliki olduğu, yapılan altyapı hizmetleri dolayısıyla davalı taşınmazının kıymetinde artış olduğu, satış isteği halinde talep cazibesinin arttığı, bu nedenle davalının altyapı katılım payı ödemesi gerektiği, ödemesi gerekli altyapı katılım payı miktarının takip tarihi itibariyle 2.572,20 TL olduğu, aynı döneme ilişkin olarak 2000-2007 arası altyapı hizmetlerinden kaynaklanan alacağın tahsili için aynı borçluya karşı... İcra Müdürlüğü'nün 2007/2106 Esas sayılı dosyası ile takip

başlatıldığı, borçlunun takibe süresinde itiraz ettiği, alacaklı tarafından itirazın kaldırılması ya da iptali yoluna gidilmediği, itirazın iptali davası açılması için öngörülen 1 yıllık sürenin geçtiği ve icra takibinin düştüğü, bu haliyle alacaklının aynı borca ilişkin yaptığı takipte itirazın iptali davasının dinlenemeyeceği, davalının ilk takip tarihinden sonraki altyapı katılım payı borcunun 393,33 TL olarak hesaplandığı, alacağın likit olmadığı ve yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalının ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/2200 Esas sayılı dosyasına yaptığı itirazının 393,33 TL'lik kısmının iptaline, takibe bu miktar üzerinden devamına, davacının fazlaya dair talebinin reddine, %40 icra inkar tazminatı talebinin alacak miktarının likit olmaması ve yargılamayı gerektirmesi nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu ...'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19. maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında karar tarihi olan 2012 yılı için 1.690,00 TL'dir.

Dava dilekçesinde, 3.375,00 TL'nin tahsili istemiyle başlatılan takibe vaki itirazın iptali istenmiş, mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 393,33 TL üzerinden itirazın iptaline karar verilmiştir.

Davalı aleyhine kabul edilen kısım, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı cihetle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Kararı sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Davacı vekili, icra inkâr tazminatı isteminin reddini açıkça temyiz etmemiş olup, davanın esas yönünden reddine ilişkin olarak kararı temyiz ettiği kabul edilmiştir.

Dava, davacı kooperatif tarafından, davalı hakkında altyapı katılım bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Davacı vekili, icra inkâr tazminatı isteminin reddini açıkça temyiz etmemiş olup, davanın esas yönünden reddine ilişkin olarak kararı temyiz ettiği kabul edilmiştir.

Dava, davacı kooperatif tarafından, davalı hakkında altyapı katılım bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Alacaklı, borçlunun itirazının kendisine tebliğinden itibaren altı ay içinde, "itirazın kaldırılması" için icra mahkemesine başvurmazsa, yeniden ilamsız takip yapamaz (İİK. md. 68/1). Bu hükmün anlamı şudur: Alacaklı, altı ay içinde icra mahkemesinden "itirazın kaldırılmasını" istemezse, bir daha "itirazın kaldırılmasını" isteyemez. Ancak, altı aylık süre geçince icra takibi düşmez. Alacaklının İİK'nın 67/1. maddesi uyarınca itirazın tebliğinden itibaren bir yıl içinde mahkemeye başvurarak "itirazın iptalini" isteme hakkı da vardır. Eğer alacaklı "itirazın tebliğinden itibaren" ne altı ay içinde icra mahkemesinden "itirazın kaldırılmasını" ve ne de bir yıl içinde mahkemeden "itirazın iptalini" istemezse, artık bundan sonra aynı alacak için yeni bir ilamsız takip yapamaz. Yaparsa, icra memurunun takip talebini kabul edip borçluya "ödeme emri" göndermemesi gerekir. İcra memurunun aksine davranışı İİK'nın 16/2. maddesi uyarınca borçlunun "süresiz şikayet"ine neden olur. Bu durumda alacaklının izlemesi gereken yol, İİK'nın 67/5. madde hükmü uyarınca borçluya karşı "dava" açıp, alacağı ilamı icraya koymak, yani yeni bir "ilamlı takip" yapmaktır.

Davacı-alacaklı tarafça, 2007 yılı Şubat ayına kadar yapılan altyapı katılım payına ilişkin... İcra Müdürlüğü'nün 2007/2106 Esas sayılı dosyasıyla icra takibi yapıldığı, davalı -borçlunun süresi içerisinde ödeme emrine itiraz ettiği, itirazın davacı-alacaklı vekiline tebliğ edilmediği, duran takip üzerine; itirazın iptali davası açılmadığı, itirazın kaldırılması

yoluna da başvurmadığı anlaşılmıştır. Alacaklı, itirazın iptali davasını, itirazın kendisine tebliğ (İİK.m.62/1) tarihinden itibaren bir yıl içerisinde açmalıdır. (İİK. m. 67/1). Alacaklı, itirazın tebliği tarihinden itibaren bir yıl içerisinde mahkemede itirazın iptali davası açmaz ise ilamsız takip düşeceğinden artık aynı alacaktan dolayı yeniden icra takibi yapamayacaktır. Alacaklının aynı alacakla ilgili yaptığı ikinci icra takibine karşı açılan itirazın iptali davası dinlenilemez. Açılan davanın hukuki yarar yokluğundan ...'nın 114/1-h ve 115/2. madde hükümleri uyarınca reddi gerekir. Bir yıllık süreyi geçiren alacaklının genel hükümlere göre zamanaşımı süresi içerisinde alacak davası açma hakkı saklıdır. Alacaklı taraf, borçluya karşı genel mahkemede dava açıp, alacağı ilamı icraya koyarak alacağına ulaşabilir. (İİK m. 67/5) Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 14.09.2004 tarih 2004/1784 E, 2004/4153 K; 3. Hukuk Dairesi'nin 05.06.2008 tarih ve 6239 E., 10293 K; 19. Hukuk Dairesi'nin 04.06.2008 tarih ve 2007/8980 E., 2008/3500 K. sayılı ilamı da aynı yöndedir.

Öte yandan, İİK'nın 67/1. maddesinde itirazın iptali davasının itirazın alacaklıya tebliği tarihinden itibaren bir yıllık sürede açılması gerektiği öngörülmüş olup, madde metninden de anlaşılacağı üzere bir yıllık hak düşürücü süre, itirazın alacaklıya tebliğinden itibaren başlayacaktır. Anılan bir yıllık sürenin başlaması için borçlunun itirazının mutlak surette alacaklıya veya varsa vekiline tebliği gereklidir. Tebliğ yapılmazsa, takip durmaya devam eder. İcra takibi düşmez. Borçlu tebliğ masrafını verdiği halde, icra müdürlüğü itirazı tebliğe çıkarmaz ise borçlu tarafından şikayet yoluna başvurulması ve tebliğ işleminin yaptırılması sağlanmalıdır. Fakat, alacaklı, itirazın iptali (m.67) veya kaldırılması (m.68-68/a) yoluna başvurabilmek için, ödeme emrine itiraz edildiğinin kendisine tebliğ edilmesini beklemek zorunda değildir. İcra dosyasından ödeme emrine itiraz edildiğini öğrenen alacaklı, İİK'nın 62/2. madde hükmünde yer alan üç günlük tebliğe gönderme süresi içinde dahi, icra dairesinden, itiraz edildiği kaydını içeren kendisine mahsus ödeme emri nüshasını (inkâr belgesini) isteyebilir (m.64; 60,II,III). Borçlunun itirazı alacaklıya tebliğ edilmiş olmadıkça, itirazın iptali davası açılması için öngörülen süre (bir yıl) işlemeye başlamaz (Yargıtay 19.HD'nin 19.02.2009 tarih ve 7104 E, 1266 K; 22.02.2012 tarih ve 10921 E, 2655 K; 13. HD'nin 26.12.2011 tarih ve 16322 E, 20632 K. sayılı ilamları bu yöndedir.) Fakat alacaklı, itirazın kendisine tebliğinden önce de itirazın iptali davası açabilir. (Yargıtay 3. HD'nin 22.05.2006 ve 4427 E, 6170 K; 7. HD'nin 28.02.2006 tarih ve 614 E, 509 K. sayılı ilamları bu yöndedir.)

Somut olayda, ... İcra Müdürlüğü'nün 2007/2106 Esas sayılı dosyasında, davalı-borçlu tarafından yapılan itiraz, davacı-alacaklıya tebliğ edilmediğinden, anılan takip yönünden itirazın iptali davası açma süresi henüz başlamamış olup, İİK'nın 62/2. ve 67/1. madde hükümlerinde itirazın tebliği zorunluluğu getirilmiş olduğundan ve bunun dışında bir yol (harici öğrenme v.s.) öngörülmediğinden, davacı alacaklının ...İcra Müdürlüğü'nün 2007/2106 Esas sayılı takibe konu alacakla ilgili ayrıca itirazın iptali davası açma hakkı bulunmaktadır. İtiraz tebliğ edilmiş ve bir yıl içinde itirazın iptali davası açılmamış olsaydı, mahkemenin gerekçesi doğru olacaktı. Davacı alacaklı itirazın her an tebliği üzerine, itirazın iptali davası için bir yıllık hak düşürücü süre işlemeye başlayacağından, o takibe ilişkin itirazın iptali davası açma hakkı devam etmektedir. İşbu davada reddedilen 2000-2007 yılları arasında oluşan alacaklının açacağı itirazın iptali davası ile dava konusu yapması mümkündür. Bu durumda, mahkemenin, itirazın iptali davası açılması için öngörülen bir yıllık sürenin geçtiği ve icra takibinin düştüğü gerekçesi isabetli olmamış ve davacının aleyhine bir tespit içermekte ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın bu gerekçe kaldırılarak, ...'nın 438/son maddesi gereğince değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün, değişik gerekçe ile ONANMASINA, davalıdan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.