muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3936, Karar No: 2012/20545, Tarih: 10.09.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/3936 E.  ,  2012/20545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadirli 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :15.11.2011

KARŞI OY YAZISI

Türk Medeni Kanununun 184/3. maddesi "tarafların ikrarı" yerine "tarafların her türlü ikrarlarının" hakimi bağlamıyacağını düzenlemiştir. Kanun koyucu bu düzenleme ile Anayasamızca koruma altına alınan ve toplumun temeli kabul edilen aile kurumunun ani öfke ve kızgınlıkla yıkılmasını önlemeyi amaçlamıştır.

Hiçbir yan delil bulunmadığı halde, tarafların ikrarlarına dayanarak, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsıldığına karar verilmesi düşünceme göre Türk Medeni Kanununun 184/3. maddesine uygun düşmemektedir.

Değerli çoğunluğun, tarafların maddi olayların varlığını kabul etmeleri halinde başkaca kanıt aramaya gerek bulunmadığı görüşünede katılmam mümkün değildir. Çünkü tarafların ikrarının sadece Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesinde düzenlenen anlaşmalı boşanma davalarında hakimi bağlıyacağı açıktır. Aksi düşüncenin, hakimin boşanma davalarında re'sen araştırma ilkesiyle de bağdaşmayacağını düşünüyorum.

Dosyada, davalının "... Bir eşeklik yaptığım doğrudur, ancak pişmanım, başka bayanlarla asla ilgilenmem" sözünden başka, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsıldığına ilişkin hiç bir delil mevcut değildir.

Davalının ikrar beyanı soyuttur. Hiç bir zaman ve mekan detayı içermemektedir. Davalının bu soyut ikrar beyanına dayalı olarak boşanma kararı verilemiyeceği kanısındayım. Bu nedenlerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. Yerel Mahkeme kararının onanması gerektiğini düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/692, Karar No: 2019/1001, Tarih: 29.01.2019

**5. Ceza Dairesi         2017/692 E.  ,  2019/1001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Basit zimmet suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizin 06/04/2015 tarihli ve 2013/7198 Esas, 2015/9423 Karar sayılı bozma ilamında, sanığın, katılan adına tahsil ettiği çek bedelinin kendisine ödenme tarihinin tespitiyle 01/01/2009 tarihinden sonra ödeme yapılmış olması halinde mağdura ödenmeyen kısım nedeniyle eyleminin zimmet, bu tarihten önce yapılmış olması halinde ise hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma olarak değerlendirilmesi gerektiğinin belirtildiği ve bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmeden, suç tarihi belirlenmeden, yazılı şekilde zimmet suçundan hüküm kurulmuş ise de; suça konu çekin keşidecisi olan Boranoğlu Limited Şirketinin yetkilisi olan tanık ...'ın mahkemece alınan beyanında bu çek nedeniyle sanığa 18/03/2008 ve 11/06/2008 tarihlerinde toplam 3.250 TL ödeme yaptığını beyan etmesi karşısında, çek bedelinin bir kısmının 01/01/2009 tarihinden önce tahsil edildiği ve katılana tahsil edilen miktarın tamamının ödenmediği anlaşılmakla, sanığın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma olarak değerlendirilmesi gerektiği nazara alınmadan, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

23/11/2010 tarihli ilk kararda sanık hakkında TCK'nın 53/5 ve 58. maddelerinin uygulanmamasının kazanılmış hak niteliğinde olup aleyhe bozma yasağına konu olacağı gözetilmeden, ilk hükümde uygulanmadığı halde sanık hakkında TCK’nın 53/5 ve 58. maddelerinin tatbikine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 29/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16231, Karar No: 2013/303, Tarih: 16.01.2013

**6. Hukuk Dairesi         2012/16231 E.  ,  2013/303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının 1.1.1997 başlangıç tarihli, bir yıl süreli kira sözleşmesi gereğince taşınmazda kiracı olduğunu, kira tespit davası sonucunda 1.1.2006 tarihinden itibaren aylık kira bedelinin 460 TL olarak belirlendiğini, sözleşmedeki artış oranı uygulandığında 2009 Ocak ayından Eylül ayına kadar kira bedelinin eksik ödendiğini, Ekim, Kasım, Aralık aylarının ise hiç ödenmediğini, 2.12.2009 keşide tarihinde noter ihtarı ile toplam 1672,92 TL kira borcunun 30 gün içerisinde ödenmesinin istendiğini, temerrüt ihtarının 09/12/2009 tarihinde davalıya tebliğ edildiğini ancak süresinde ödeme yapmadığını, bu sebeple de davalının temerrüde düştüğünü ileri sürerek kiralanandan tahliyesini talep etmiştir. Davalı, temerrüt ihtarına istinaden kira bedelinin belirlendiğini, 1253,74 TL eksik ödeme tespit edildiğini ve 5.2.2010 tarihinde davacıya ödendiğini, hesap hatası dışında ödemelerin zamanında yapıldığını savunmuştur.

Mahkemece, kira sözleşmesinde ödemelerin üçer aylık dönemler halinde yapılacağının belirtildiği, ne zaman ödeneceği belirtilmediğinden üçer aylık dönemlerin sonunda ödeneceğinin kabul edilmesi gerektiği, bu durumda temerrüt ihtarının keşide edildiği tarih itibariyle üç aylık dönem sonu gelmediğinden 2009 yılı Ekim, Kasım, Aralık aylarının istenemeyeceği, ayrıca ihtarnamede kira bedelinin ve miktarının net olarak belirtilmesi gerektiği,, bu şarta uyulmadığından temerrüt ihtarının yeterli olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Türk Borçlar Kanununun 315.maddesi hükmü uyarınca temerrüt nedeniyle tahliyeye karar verilebilmesi için istenen kira parasının veya yan giderin muaccel(istenebilir) olması ve kira bedeli ile yan giderin verilen sürede ödenmemiş bulunması, ihtarnamede verilen süre içerisinde kira parasının ödenmemesi halinde akdin feshedileceğinin açıkça belirtilmesi gerekir. Kiracıya verilecek süre konut ve çatılı işyeri kiralarında en az otuz gün, ürün kiralarında en az altmış gün, diğer kira ilişkilerinde ise en az on gündür. Kira parası götürülüp ödenmesi gereken borçlardan olduğundan kiralayana götürülüp elden ödenmesi veya gideri kiracıya ait olmak koşuluyla konutta ödemeli olarak ... kanalıyla gönderilmesi gerekir. Bundan ayrı, sözleşmede özel bir koşul kabul edilmişse bu hususta gözönünde tutulmalıdır.Açıklanan şekilde yapılmayan ödemeler yasal ödeme olarak kabul edilemez. Ancak teamül haline gelmiş bir ödeme şekli varsa bu şekilde yapılan ödemede geçerlidir.

Taraflar arasında 05.04.2006 noter tasdikli 01.01.1997 başlangıç tarihli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık yoktur. Sözleşmede ödemelerin üçer aylık dönemler halinde, kira artışının ise devlet ihale genelgesine göre yapılacağı kararlaştırılmıştır. Bu şartlar geçerli olup, tarafları bağlar. Davacı, davaya dayanak yaptığı 02.12.2009 keşide, 09.12.2009 tebliğ tarihli ihtarında 2009 Ocak ayından Eylül ayına kadar eksik ödenen ve ödenmeyen Ekim, Kasım, Aralık ayı kira bedelleri olmak üzere toplam 1672,92 TL kira bedelinin 30 gün içinde ödenmesini, aksi halde tahliye davası açılacağını bildirmiş,sonrasında bu davayı açmıştır. Davalı vekili cevabında davacının 02.12.2009 tarihli temerrüt ihtarnamesine istinaden 2009 yılı kira bedelinin genelgeye göre aylık brüt 587.83 TL olarak hesaplandığını ve kira farkının 1253,74 TL olarak 05.02.2010 tarihinde ödendiğini, sözleşmeye göre ödemelerin 3'er aylık dönemlerde yapıldığını, temerrüdün gerçekleşmediğini bildirmiştir. Sözleşmeye göre kira bedelinin 3'er aylık dönemlerde ödenmesi nedeniyle 2009 yılı Ekim, Kasım ve Aralık ayı kira bedelleri ihtar tarihi itibariyle muaccel olmadığından temerrüde esas teşkil edemez. Ancak davacı 2009 yılı Ocak ayından Eylül ayına kadarki kira farklarını da istemiştir. Davacının 9 aylık kira farkını istemesinde bir usulsüzlük yoktur. Mahkemece aldırılan 06.03.2012 tarihli bilirkişi raporuyla, davalı idarenin ihtara konu 2009 yılı için aylık net 457,91 TL ödemesi gerekirken 394,11 TL ödeyerek aylık bazda 68.80 TL ve ilk 9 ay için 572,20 TL eksik ödeme yaptığı, temerrüt ihtarı üzerine yasal otuz günlük süre geçtikten sonra 05.02.2010 tarihinde 2008 Kasım, Aralık ile 2009 yılı eksik ödenen kira bedeli adıyla 1253,74 TL ödediği ve temürrüdün gerçekleştiği belirlenmiştir. Bu durumda temerrüt nedeniyle tahliyeye karar verilmesi gerekirken ihtarın belirli ve muaccel kira bedelini içermediğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3535, Karar No: 2011/10999, Tarih: 20.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3535 E.  ,  2011/10999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmişse de alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında emsal olarak alınan taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz farklı mahallelerde oldukları gibi, satış değerlerleri değerlendirme tarihine endekslendikten sonra emsal taşınmazların dava konusu taşınmazdan sırası ile 8, 15, 12, ve 10 kat gibi büyük oranlarda değer farkı olduğu belirtilerek taşınmazın m2'sine 162,00-TL değer biçilmiş iken hükme esas alınmayan 29.11.2010 havale tarihli bilirkişi raporunda dava konusu ile aynı mahallede bulunan ve değer bakımından da birbirine yakın olan taşınmaz emsal olarak alınıp, düzenleme ortaklık payı da düşüldükten sonra dava konusu taşınmazın m2'sine 44,4 TL. gibi bir değer belirlenmesi karşısında alınan raporların hüküm kurmaya yeterli ve inandırıcı olmadığı kanaati oluşmuştur.

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9377, Karar No: 2017/8415, Tarih: 06.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/9377 E.  ,  2017/8415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeni ile tazminat

Hüküm : Manevi tazminat talebine ilişkin davanın kısmen kabulü ile 100,00 TL manevi tazminatın davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında "koruma tedbirleri nedeni ile tazminat" yerine "yakalama veya tutuklama sonrası kyo veya beraat kararı verilmesi halinde tazminat" "suç yeri" ibarelerine yer verilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı, hüküm duruşmasında hazır bulunan Cumhuriyet savcısının ad - soyad ve sicilinin gösterilmemesi mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile olmadığı dikkate alındığında, 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı HUMK’un 432. maddesi gereğince REDDİNE, 06/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3150, Karar No: 2010/6274, Tarih: 04.10.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/3150 E.  ,  2010/6274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81/1, 29, 53/1-2, 63. Maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.06.2009 gün ve 120/119 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 448, 51/1, 31, 33. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu bozma üzerine kurulan hükümde isabetsizlik görülmediğinden, re’sen temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 04.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1249, Karar No: 2020/4323, Tarih: 16.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/1249 E.  ,  2020/4323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin, borçludan alacağı olduğunu, borçlunun maaşına yönelik olarak yazılan haciz yazısına verilen cevapta müvekkili haczinin ikinci sırada bulunduğu, birinci sırada ... 12. İcra Müdürlüğü'nün 2013/11125 sayılı dosyasının bulunduğunun bildirildiğini, iş bu yazı cevabının sıra cetveli yerine geçtiğini, ... 12. İcra Müdürlüğü'nün 2013/11125 esas sayılı dosyasının dayanağının 26.04.2013 tanzim, 03.06.2013 vade tarihli bono olduğunu, davalılar arasında böyle bir bononun tanzimini gerektirecek hiçbir alacak ya da borç ilişkisinin bulunmadığını, dolayısıyla davalının borçlu ile muvazaalı borç yaratmak ve müvekkili alacağının tahsilini imkansız hale getirmek yönünden bononun düzenlendiğini ileri sürerek, davalı-borçlu ...'ın maaşı üzerindeki 2. sırada yer alan ... 8. İcra Müdürlüğü'nün 2014/2807 esas sayılı dosyasının 1. sıraya alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., davalı borçlunun kendisinin bacanağı olduğunu ve borcun elden ödenen paradan kaynaklandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalılardan ... vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 03.10.2017 tarihli ve 2015/7703 E., 2017/2477 K. sayılı ilamıyla, şimdilik diğer temyiz itirazları incelenmeksizin, maaş hacizlerinin usulüne uygun sıra cetvelleri olmadığı, bu nedenle sıra cetvelindeki muvazaa iddiasına dayalı davalarda olduğu gibi ispat yükünün davalı tarafa ait olduğu düşünülerek karar verilmesinin hatalı olduğu, ispat yükünün davacıda olduğu gözetilerek deliller değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, salt davalıların birbirlerini tanımakta olmalarının muvazaa iddiasını kanıtlamaya tek başına yeterli olmadığı, davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9488, Karar No: 2014/21032, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9488 E.  ,  2014/21032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2013

NUMARASI : 2013/429-2013/568

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanannedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16603, Karar No: 2013/3276, Tarih: 12.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/16603 E.  ,  2013/3276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi