muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2807, Karar No: 2017/1929, Tarih: 16.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/2807 E.  ,  2017/1929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında çift vade tarihi taşıması nedeniyle kambiyo senedi niteliğinde bulunmayan belgede 2002 yılı olan vade tarihini 2007 yılı yapmak suretiyle senet borçlusu olan ağabeyi katılan aleyhine 25.02.2009 tarihinde icra takibi yaptığından bahisle özel belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında,sanığın suça konu senedin 2002 yılı vade tarihli iken ağabeyi olan katılanın borcunu 2002 yılında ödeyemeyeceğini 2007 yılında ödeyebileceğini söylemesi üzerine ağabeyi olan katılan ...'nın oğlu olan ve öncesinde de senedi tanzim eden ...'nın ...'nın talimatı doğrultusunda senedin vade tarihini düzelttiğini, senetteki tüm yazıların ve düzeltmelerin ...'ya ait olduğunu savunması, tanık sıfatıyla dinlenen ...'nın suça konu senede ilişkin borcun 16.11.2002 tarihinde ödendiğini, sanığın senet yanında bulunmadığından senet bedelini aldığına dair dosyada fotokopisi mevcut, fotokopi de imza görünmeyen yazıyı verdiğini, borcu tahsil etmesine rağmen bilahare vade tarihinde tahrifat yaparak babası aleyhine icra takibine koyduğunu beyan etmesi karşısında; gerçeğin ve suç vasfının kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından, suça konu senet üzerindeki yazı ve rakamların özellikle vade tarihindeki düzeltmenin ... eli ürünü olup olmadığı,tanık ... tarafından ibraz edilen ödeme belgesinin aslının celbi halinde belge üzerindeki yazıların mevcutsa imzanın sanık eli ürünü olup olmadığına ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılmasını müteakip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığının takdiri mahkemeye ait olduğu cihetle, suça konu senet aslı getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, bu gözlem sonucunda gerekçeli kararda aldatma niteliğini haiz olup olmadığının tartışılması ve denetime olanak verecek şekilde dosya arasında bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7366, Karar No: 2014/5753, Tarih: 28.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7366 E.  ,  2014/5753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2540, Karar No: 2024/3036, Tarih: 30.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/2540 E.  ,  2024/3036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/200 E., 2021/622 K.

DAVACILAR : 1-... 2-... 3-... vekilleri Avukat ...

DAVALILAR : 1-... vekili Avukat ... 2-... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 12.12.2013

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün davalı ... vekilince duruşmasız ve davalı ... vekilince duruşmalı temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. 26.09.2023 gününde davalı ... vekili Avukat... ve davacılar vekili Avukat ... gelmiş tebligata rağmen başka gelen olmamış, davalı ... vekilinin mazeret dilekçesi gönderdiği, mazeret dilekçesinde temyiz incelemesinin yokluklarında yapılmasının talep ettiği görüldü. Onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

1- Mahkemece, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan eksik imalat bedeli, kira kaybı ve SSK priminin tahsili davasında, adi ortaklık şeklindeki sözleşmeye göre arsa sahibi davacıların ortak olarak yer aldıkları, davalıların hizmetlerine karşılık organizatör olarak görev verilip sözleşme yaptıkları, arsa sahibi davacıların organizatör davalılar ile dava dışı ortaklık üye daire sahiplerinin toplantılarına ve görevlendirmelerine herhangi bir müdahalede bulunmadıklarından inşaat işinin bu şekilde gecikmesinde zımni muvafakatlarının olduğu sonucunu doğurduğu, arsa sahibi davacıların inşaatın devamı sırasında hisselerine verilen daireleri yine dava dışı şahıslara satarak ilişiklerini kestiği, inşaatın yapımının dava dışı adi ortaklığa üye daire sahiplerinden sağlanacak paralarla yapılmakta olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

2- Mahkeme kararına karşı davacılar vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 13.03.2018 tarih ve 2016/13739 E., 2018/2358 K. sayılı ilamıyla ve bir davada hem usuli hem de esastan reddi gerektiren sebepler var ise davanın öncelikle usulden reddinin gerektiği, görülmekte olan davada hem usulden ve hem de esastan ret gerekçesi oluşturularak karar verilmesinin olanaksız olduğu, davanın usul kuralları uyarınca incelenip incelenmeyeceği değerlendirilip, usul hükümleri uyarınca davanın reddi mümkün ise usul yönünden davanın reddine karar verilmesi aksi takdirde davanın esasına girilip esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, söz konusu kararın bozulmasına ve dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3- Mahkemece bozma ilamına uyularak, arsa sahibi davacıların, organizatör davalılar ile dava dışı ortaklığa üye daire sahiplerinin toplantılarına ve görevlendirmelerine herhangi bir müdahalede bulunmayarak inşaat işinin bu şekilde gecikmesinde zımnen muvafakat ettikleri, ayrıca arsa sahibi davacıların inşaatın devamı sırasında hisselerine verilen daireleri yine dava dışı şahıslara satarak ilişkilerini kestikleri, davalıların ise kat karşılığı inşaat sözleşmesinin yüklenicisi olmayıp sadece toplanılacak paralarla inşaatın yürütülmesinde görevlendirilen organizatör konumunda oldukları gerekçesiyle, davacının davada sıfatı kalmadığından sıfat yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

4-Mahkemenin bozma üzerine verdiği ikinci karara karşı davacılar vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 22.10.2019 tarih ve 2019/1872 E., 2019/8262 K. sayılı ilamıyla ve davaya konu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile davalı yüklenicilerin, davacı arsa sahiplerine ait taşınmaz üzerinde bağımsız bölüm karşılığı inşaat yapımını üstlendikleri, davacıların, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden doğan haklarını dava etme yetkisinin, davalıların ise aynı sözleşmeden doğan hakka uymakla yükümlü kişiler oldukları, davacılar ile davalıların davada taraf sıfatlarının bulunduğu gözetilerek işin esasının incelenmesi ve ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, söz konusu kararın bozulmasına ve dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5- Mahkemece bozma ilamına uyularak, her 3 davacı için 36.741,60 TL ortak alan eksik imalat bedeli, 31.225,00 TL dairelere dair eksik imalat bedeli, 50.384,49 TL iskan bedelinin alınması bedeli ve 326.000,00 TL kira bedeli olmak üzere toplam 444.351,09 TL alacaklarının olduğu, 31.500,00 TL SGK prim borcunun davacılar tarafından haciz baskısı altında ödendiği ve bu miktardan da davalıların sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne dair verdiği üçüncü karara karşı davalılar vekillerince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; taraflar arasındaki 01.06.2001 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine davalıların yüklenici sıfatı ile imza attıkları, inşaatın yapımını üstlendikleri anlaşıldığından davalılar vekillerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; taraflar arasındaki 01.06.2001 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine davalıların yüklenici sıfatı ile imza attıkları, inşaatın yapımını üstlendikleri anlaşıldığından davalılar vekillerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi kararına ilişkin davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz eden davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına, Dairemizdeki duruşmada vekille temsil olunan davacılar yararına takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan ...’tan alınarak davacılara verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 30.09.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22776, Karar No: 2014/7720, Tarih: 20.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/22776 E.  ,  2014/7720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın dere mutlak koruma alanı olarak ayrılmış olduğu ,ancak taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde reddi sonucu itibariyle doğrudur.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5884, Karar No: 2014/8561, Tarih: 29.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/5884 E.  ,  2014/8561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

19.12.2013 tarihli duruşma tutanağındaki katip imza eksikliğinin mahallinde tamamlanması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından, “Yargılama giderine ilişkin” bölüm çıkarılarak, “Sanıklardan neden oldukları 290 TL yargılama giderinin paylarına düşen oranda ayrı ayrı alınmasına” karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/67524, Karar No: 2013/11490, Tarih: 19.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/67524 E.  ,  2013/11490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;

Cumhuriyet Üniversitesi Tokat Meslek Yüksekokulu iki yıllık ön lisans mezunu olan sanığın, Karadeniz Teknik Üniversitesi Jeodezi ve Fotogrametri Mühendisliği bölümünden mezun olduğuna ilişkin, sözkonusu Üniversitenin öğrenci işleri dairesi başkanlığınca 14.01.2000 tarihinde düzenlenmiş görünen Amasya 1. noterliği tarafından 1.12.2004 gün 18376 yevmiye numarası ile onaylanmış sahte mezuniyet belgesini Belediye Başkanlığına vererek 17.08.2005 tarihinde işçi statüsünde harita mühendisi olarak işe başladığı, 20.01.2006 tarihinden itibaren sözleşmeli olarak çalışmayı sürdürdüğü, sözleşmesi yenilenerek devam ettiği, 25.05.2008 tarih ve 318 sayılı yazı ile de memur adayı olarak ataması yapıldığı ve tutuklandığı tarih olan 14.05.2008'e kadar çalışarak maaş ve diğer ödemeleri almak suretiyle resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediği belirtilerek açılan kamu davasında;

Samsun polis kriminal labaratuvarının 21.04.2008 tarihli ekspertiz raporuna göre; sözkonusu mezuniyet belgesinin iğfal kabiliyeti bulunduğu, Karadeniz Teknik Üniversitesinin 11.02.2008 tarihli ve 26.11.008 tarihli yazılarında sanığın Jeodezi ve fotogometri mühendisliği bölümünde öğrenim görmediğinin

belirtildiği, sanığın statü değişikliklerinde mezuniyet durum belgesi aslı veya tasdikli suretlerini yeniden ibraz etmediği, ilk ibraz ettiği belgeye itibar edilerek işlemlerinin gerçekleştirildiği, anlaşıldığından sanığın eylemlerinin resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1-Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

1-Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 Sayılı Yasa'da 765 Sayılı Yasa'dan farklı olarak "gün para cezası sistemi" kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. Ilgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK'nın sisteminde nipsi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19.maddesi ile değişik TCK.nun 158/1.fıkrasına eklenen "...Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki "...adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK.nun 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK. nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

5237 Sayılı TCK. nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK'nın 158/1-e. son maddesi gereğince temel ceza belirlenip aynı kanun 168/1 maddesi gereği eksiltme yapılıp gün para cezası Türk Lirasına çevrildikten sonra haksız elde edildiği kabul edilen miktarın iki katına çıkarılarak sanığa fazla adli para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “3000 gün”, “2000 gün” ve “80.000 TL” “139.245.00 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine sırasıyla “3564 gün”, “2445 gün” ve “97.800.00 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9935, Karar No: 2022/12088, Tarih: 12.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9935 E.  ,  2022/12088 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 4. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait ... Tersane Komutanlığı 38. ... Fabrika Müdürlüğü işyerinde tesfiyeci-planlayıcı (vargel) iş ve meslek kolunda çalıştığını, müvekkilinin Türk ... Sendikası üyesi olduğunu ve toplu iş sözleşmesinden yararlandığını, Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat Veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik'in (Yönetmelik) "Günde ancak 7,5 saat çalıştırılabilecek işler" başlıklı 4 üncü maddesinde "Gürültü düzeyi en yüksek maruziyet etkin değerini (8h=85 dB(A)) aşan işler" hükmünün yer aldığını, müvekkilinin çalıştığı fabrika ortamında Mart 2016 tarihinde gürültü ölçümlerinin yapıldığını ve ölçümlerde kişisel maruziyet değerinin egzost bölümünde 88,5 dB(A) değerinde, can salı bölümünde 87,69 dB(A) olarak ölçüldüğünü, müvekkilinin bu çıkan sonuçtan sonra 7,5 saat çalıştırılmayı ve buna bağlı haklarının ödenmesini talep ettiğini, ancak işyerinde yeniden ölçüm yapılacağının söylendiğini, ilk ölçümlerin ardından ..