muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/36535, Karar No: 2021/14094, Tarih: 29.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/36535 E.  ,  2021/14094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde yer alan adresi araştırılarak buraya tebligat yapılması, bulunmaması halinde kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin olmaması halinde ise, adres araştırması ile yeni adres tespitine çalışılıp, bulunamaması halinde ilanen tebligat yapılması gerektiği nazara alındığında; sanığın yokluğunda verilen hükmün, önce duruşmada beyan ettiği adresine çıkartıldığı, tanınmadığından tebliğ edilmeksizin iadesi üzerine, dosyada bilinen ve dilekçesiyle bildirdiği son adresine tebligat çıkartıldığı, aynı nedenle iadesi nedeniyle de bu adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ yapılmak suretiyle hükmün kesinleştirildiği; ancak dosya kapsamında sanığa daha önce yapılmış bir tebligat işleminin bulunmaması ve açıklanan nedenlerle Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan 17.09.2014 tarihli tebliğin hukuki bir geçerliliğinin bulunmadığı, aynı Kanun'un 32/2. maddesi gereğince usulsüz tebliğ halinde, muhatabın hükmü öğrendiğini beyan ettiği tarihin tebliğ tarihi kabul edilmesi gerektiği de dikkate alınarak, Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/06/2016 tarihli, 2015/133 Esas ve 2016/116 Karar ve Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/06/2016 tarihli, 2015/80 Esas ve 2016/189 Karar sayılı kararları ile yapılan ihbar sonucunda dosyanın yeniden esasa kaydedilerek duruşma açıldığı ve 13.06.2017 tarihli celsede sanığa ihbar yazısı ve kararların okunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, yokluğunda verilip 13.06.2017 tarihinde öğrendiği hükmü, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 21.08.2017 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen eski hale getirme ve temyiz istemlerinin mezkur Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 29.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6623, Karar No: 2015/3903, Tarih: 02.07.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/6623 E.  ,  2015/3903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı M.. A.. ile davalı-k.davacı İ.. Ç.. arasındaki davadan dolayı Göynük Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 24.06.2014 gün ve 2011/55-2014/83 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı-k.davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasında düzenlenen “Ç... İnşaat Yapım Sözleşmesi'nin” fotokopi olup bir kısmının okunamadığı ve sözleşmenin en altında sözleşme ekleri olarak gösterilen “Ek resim, malzeme listesi ve ön sözleşme”nin de dosyaya ibraz edilmediği, yine davalı vekilinin 05.03.2012 tarihli dilekçesinde ek olarak sunduğu ve mahkeme kasasında muhafaza edildiği anlaşılan 27.06.2010 tarihli “İş sözleşmesi”nin dosyada bulunmadığı anlaşılmakla, anılan sözleşmeler ve eklerinin onaylı suretlerinin temin edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9705, Karar No: 2013/14302, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9705 E.  ,  2013/14302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yürütülen icra takibine yapılan itirazın iptali ve %40 icra inkar tazminatı istenilmiştir. Mahkemece dava dilekçesinin yetkisizlik sebebiyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, .....'ın doktora yapmak amacı ile Dokuz Eylül Üniversitesine gitmeden önce 08.07.2003 tarihinde kefilleri ile birlikte Burdur ...... Noterliğinde kefalet ve taahhüt senedi imzaladıklarını, .....'ın doktora eğitiminde başarısız olması nedeniyle taahhüt ve kefalet senedine göre ödemesi gereken borç nedeniyle başlatılan takibe yapılan itirazın iptaline ve davalının %40 'dan az olmamak üzere tazminata mahkum edilmesi istenilmiş, Mahkemece dava dilekçesinin yetkisizlik sebebiyle reddine karar verilmiştir.

İtirazın iptali davasında mahkemesinin yetkisine itiraz edilmiş olsun veya olmasın mahkemece öncelikle icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı inceleyerek kesin olarak sonuçlandırmak zorunda olup, İcra ve İflas Kanununun 67. maddesi uyarınca açılan itirazın iptali davasının görülebilmesi için usulüne uygun şekilde yapılmış geçerli, ayakta bulunan bir icra takibinin varlığı şarttır. Ortada geçerli bir takibin bulunmadığı durumlarda itirazın iptali davasının görülebilmesine usulen olanak yoktur. İcra dairesinin yetkisine itiraz edildiği ve bu itirazın olumlu veya olumsuz sonuçlandırılmadığı hallerde ortada geçerli bir takibin bulunmayacağı, açık olup mahkemece bu durumun re'sen gözetilmesi gerekir. Somut olayda davalı icra dairesine verdiği itiraz dilekçesinde borca ve takibe itiraz etmiş olup, mahkemenin İcra ve İflas Kanununun 50. maddesine göre öncelikle icra dairesinin yetkili olup olmadığını incelemesi, buna göre oluşacak uygun sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken borçlunun icra dairesinin yetkisizliğine ilişkin itirazını gözardı ederek mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5532, Karar No: 2006/7710, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/5532 E.  ,  2006/7710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin 24.05.2004 ile 28.03.2005 tarihli bozma ve karar düzeltme ilâmlarında; sözleşmenin yapıldığı 1993 yılında başka yüklenicinin teklif ettiği en yakın bedel ile sözleşmenin feshedildiği 10.04.1995 tarihini takip eden makul sürede yeniden ihaleye çıkarılmış olsaydı bulunacak bedel arasındaki farkın, olumsuz zarar (negative interesse) olarak, eskale yapılmaksızın tahsili gereğine işaret edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulduğu halde, bozmaya yanlış anlam verilerek, olumsuz zararın bulunmadığından bahisle, davanın reddine hükmedilmiştir.

Bu durumda, mahkemece yapılması gereken iş; 13.12.2005 tarihli bilirkişi raporunda saptanan 1996 yılı bedeli olan 255.065.378.055 lira ile 1993 yılında teklif edilen en yakın bedel olan 53.347.783.090 lira arasındaki 201.717.594.965 lira olumsuz zararın tahsiline hükmedilmesinden ibarettir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 27.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/30774, Karar No: 2021/25566, Tarih: 26.10.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/30774 E.  ,  2021/25566 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A R A R

Hakaret suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 43/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.960,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulmasına dair ... Sulh Ceza Mahkemesinin 27/09/2013 tarihli ve 2013/52 esas, 2013/123 sayılı kararının 06/11/2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 16/12/2017 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 43/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.960,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesinin 24/12/2020 tarihli ve 2020/25 esas, 2020/232 sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21/06/2021 gün ve 2021/62874 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında;

"Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 43/1 ve 62. maddelerine göre belirlenen 93 gün adli para cezasının, anılan Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden yapılan paraya çevirme işlemi neticesinde 1.860,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 1.960,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmesine karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

İnceleme konusu somut olayda; sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine karar verildiği, TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca temel hapis cezasının 90 gün adli para cezası olarak belirlendiği, akabinde, TCK’nın 43/1 maddesinin uygulanması ile sanığın cezasında (1/4) oranında artırım yapılmasına karar verilerek cezanın 112 gün adli para cezası olarak belirlendiği, son olarak da TCK’nın 62/1 maddesinin uygulanması ile sanığın cezasında (1/6) oranında indirim yapıldığı ve cezanın 93 gün adli para cezası olarak belirlendiği, TCK’nın 52/2. maddesi uygulaması ile günlüğü 20 TL’den olmak üzere 1860 TL adli para cezası belirlenmesi gerekirken hesap hatası ile sonuç cezanın “1960 TL adli para cezası” olarak fazla tayin edilmek sureti ile sanık aleyhine durum oluşturulduğundan kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1)Hakaret suçundan sanık ... hakkında, ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/12/2020 tarihli ve 2020/25 esas, 2020/232 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca HÜKMÜN BOZULMASINA,

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1)Hakaret suçundan sanık ... hakkında, ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/12/2020 tarihli ve 2020/25 esas, 2020/232 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca HÜKMÜN BOZULMASINA,

2)Karardaki hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, aynı yasa maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, mahkemesince cezanın alt sınırdan takdir edildiği de gözetilerek, sanık hakkında TCK'nın 52/2. maddesi uygulamasında sonuç cezanın 1860 TL adli para cezası olarak belirlenmesine,

3)İnfazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 26/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8563, Karar No: 2017/6076, Tarih: 03.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/8563 E.  ,  2017/6076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında dere yatağında kaldığından bahisle tespit harici bırakılan taşınmaz bölümü hakkında imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescil istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında, 6360 sayılı Yasa uyarınca ... Belediye Başkanlığı davaya dahil edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişisi ...'ın 08.09.2014 havale tarihli raporu ve ekindeki krokide (D) harfiyle gösterilen 25.286,47 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17.maddelerine dayalı tescil istemine ilişkin olup, bu nitelikteki davada Hazine ile ilgili kamu tüzel kişiliklerinin davada davalı olarak yer olması gerekir. Bu husus aynı zamanda mahkemece re'sen göz önüne alınması gereken dava şartı olup, kamu düzeni ile ilgilidir. Somut olayda karar tarihinden önce yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun gereğince .... İli'nde Büyükşehir Belediyesi kurulmuş olup, bu yasa gereğince ... Köyü'nün tüzel kişiliği kalkmış olduğundan bağlı olduğu ... Belediye Başkanlığı davaya dahil edilmiş ise de Büyükşehir Belediyesi'nin de taraf olması gerektiği hususu göz ardı edilerek esasa ilişkin hüküm kurulmuştur. Taraf teşkili mahkemece davanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekli dava şartı olup, bu şart sağlanmadan işin esası hakkında hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca, davacıya öncelikle karar tarihinde yürürlükte olan 6360 sayılı Kanun'un 1.maddesi hükmü uyarınca davasını ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na da yöneltmesi için süre ve imkan tanınmalı, taraf teşkili sağlanması halinde Büyükşehir Belediyesinin savunması sorulup, deliller toplanmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 03.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2950, Karar No: 2018/173, Tarih: 23.01.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/2950 E.  ,  2018/173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 81/1, 53/1, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gerekçeli kararın müşteki Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına 09.03.2016 tarihinde tebliğ edilmesi karşısında, yasal süresinden sonra 17.03.2016 tarihinde yapılan temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... müdafiinin yasal süreden sonra olan duruşmalı inceleme isteminin CMUK’nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’un, maktul ...’a karşı eyleminin sübutu kabul ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ... vekilinin, tasarlamanın, canavarca hisle öldürmenin varlığına, eylemin eşe karşı gerçekleştiğinin, maktulün hamile olduğu ve sanığın bunu bildiğine, töre saikiyle işlendiğine vesaireye, katılan ... vekilinin sanığın maktulün hamile olduğunu bildiğine vesaireye, sanığın bir nedene dayanmayan, sanık müdafiinin eylemin TCKnun 87/4. kapsamında olduğuna, haksız tahrikin varlığına, TCK.nun 62. uygulamamanın hatalı olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

1) Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun 24/01/2014 gün, 729441062-101.01.02 -2014/8839/738 sayılı raporunda maktule ...’ın 05/08/2012 olay tarihinde 17 yaşını ikmal edip 18 yaşını bitirmediğinin, Gaziantep Av. .. Devlet Hastanesinin raporunda; maktulenin 03.05.2011 tarihi itibariyle 17 yaşında olduğunun, Gaziantep E Tipi Kapalı Cezaevi Müdürlüğünün 23/10/2013 tarih, Gaziantep H Tipi Kapalı Cezaevinin 03/12/2013 tarih ve Yozgat Cumhuriyet Başsavcılığının 17/02/2014 tarihli yazılarında, maktulenin biyolojik babası olarak tespit edilen ...'un 1992-1995 yılları arasında cezaevinde olduğu ve 1992-1995 yılları arasında herhangi bir sebeple ceza infaz kurumundan çıkartılmadığının belirtildiği, maktulenin babası olan ...’un katılan sıfatıyla alınan ifadesinde, kendisinin 1992 yılı Aralık ayında cezaevine girdiği, kızı olan maktule ...’ın da 1993 yılı Mart ayında dünyaya geldiğini belirtmesi karşısında, maktulenin hangi tarihte hangi eğitim kurumlarında eğitim gördüğünün araştırılması, daha sonrasında maktulenin olay tarihindeki kesin yaşının tespiti açısından kemik grafilerinin ve tüm dosyanın Adli Tıp Kurumu Genel Kuruluna gönderilip maktulenin yaşı ile ilgili olarak kesin rapor aldırılarak, ayrıca sonucuna göre sanık hakkında TCK'nun 82/1-e maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının, araştırma, tartışma ve irdeleme konusu yapılması gerekirken, belirtilen hususlarda kovuşturma genişletilmeden sanığın eksik kovuşturmayla cezalandırılmasına karar verilmesi,

2) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekillerinin, sanığın ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı ile bozma gerekçesi dikkate alınarak, sanığın tahliye talebinin REDDİNE, 23/01/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19860, Karar No: 2012/2104, Tarih: 14.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/19860 E.  ,  2012/2104 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelir ile yapılan ödemenin tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın 21. maddesinde yer alan, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” hükmü karşısında; basit rücu hakkına dayanan tazminat davasında, ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalının, meslekte kazanma güç kaybı oranının % 60’ın altında kaldığı durumlarda, işgöremezlik oranına bağlı olarak emsallerine göre fazla efor harcamak suretiyle de olsa, çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması mümkün bulunduğundan, 60 yaş sonrası pasif dönem için zarar hesabı yapılmasına olanak bulunmamaktadır.

Meslekte kazanma güç kaybı oranı % 60’ı aşmayan sigortalı için, 60 yaşına kadarki aktif yaşam yönünden yapılacak gerçek zarar tavanı hesabında, meslek hastalığının oluştuğu işyerindeki çalışmasından elde ettiği kazancın gözetilmesi zorunlu bulunmakla birlikte; 60 yaşından önce işyerindeki çalışmasını sonlandırıp yaşlılık aylığı almaya başladığı durumlarda ise, yaşlılık aylığı bağlanma tarihinden, pasif yaşam dönemi başlangıcına kadarki süre için yapılacak gerçek zarar tavanı hesabında, asgari ücret değerlerinin esas alınması zorunludur

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, hükme dayanak yapılan bilirkişi raporundaki gerçek zarar tavan hesabının, yukarıda sıralanan ilkelere uygun içerikle gerçekleştirilmiş bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16772, Karar No: 2015/12851, Tarih: 11.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16772 E.  ,  2015/12851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2014

NUMARASI : 2012/180-2014/272

Davacı O..S.. vekili Avukat S.. Ç.. tarafından, davalı M.. A.. aleyhine 04/05/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/39781, Karar No: 2024/1841, Tarih: 20.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/39781 E.  ,  2024/1841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/569 E., 2020/123 K.

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin Ceza Mahkemesinin, 18.12.2018 tarihli ve 2018/673 Esas, 2018/459 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 44 üncü maddesinin yollaması ile 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, son fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22.Ceza Dairesinin 22.01.2020 tarihli 2019/569 Esas, 2020/123 Karar sayılı kararıyla ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılması suretiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz talebi, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde sanığın şirket sahibi olarak internette bekçikulubesi.com adresi üzerinden prefabrik ev yapımı ilanı verdiği, müştekinin bu ilan üzerine sanığı aradığı ve anlaştıkları, müştekinin 3050,00 TL havale etmesine rağmen sanığın prefabrik evi yapmayarak dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunmuştur.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. İlan detayı görüntüsü dosya arasındadır.

4....’i kebir sureti dosya arasındadır. Katılanın para girişi ve siparişi dosyada mevcuttur.

5. Garanti Bankasının 12.03.2018 tarih 927/7389751 sayılı yazısı, Katılanın 3.050,00 TL' lik 03.01.2018 tarihli banka havalesine dair dekontu dosya arasındadır.

6. ... Prefabrik San. Tic. Limited Şirketinin sahibi ve imza yetkilisinin sanık olduğuna dair ... 4. Noterliğinin 05887 yevmiye numaralı 29/03/2017 tarihli İmza Sirküsü dosya arasındadır.

7. Sanık ticari ilişkisi olduğuna dair irsaliyeli faturalar sunmuştur.

8. Garanti Bankasının sanığın hesabına dair dökümleri dosya arasındadır.

9. Gelir İdaresi Başkanlığı yazısına göre sanığa ait şirketin mevcut ve faal olduğu bildirilmiştir.