muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4722, Karar No: 2024/2125, Tarih: 26.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4722 E.  ,  2024/2125 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/275 E., 2023/536 K.

DAVA TARİHİ : 19.12.2016

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2016/930 E., 2019/770 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile açılan boşanma davasının kabulüne ve ferilerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı tarafın istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; kadının yaşadığı fiziki ve psikolojik şiddetin daha evliliklerinin 3.gününde başladığını, kadının uzunca bir süre şiddete maruz kaldığını, alkolün bağımlılığının da etkisi ile kadının sürekli darp edilip, hakaret ve tehditlere maruz kaldığını, erkeğin çocuklara da fiziksel şiddet uyguladığını, kadının 2006 yılında boşanma davası açtığını, dava süresince erkeğin kadını tehdit ettiğini, kadının kaçırıldığı için uzun bir süre kendisinden haber alınamadığını, erkek hakkında kamu davası açıldığını, ancak davalının cebir ve tehdidinden dolayı şikayetlerin geri çekildiğini, kadının gördüğü ağır şiddet sonucunda hastaneye kaldırıldığını, geri döndüğünde tekrar hakarete ve şiddete maruz kalınca Şönim'e sığındığını, erkeğin kazancını içki ve gittiği pavyonlara harcadığını, evin giderleri ile ilgilenmediğini iddia ederek, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu(4721 sayılı Kanun)'nun 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesis edilmemesine, kadın yararına yasal faizi ile birlikte 30.000,00 TL manevî ve şimdilik 5.000,00 TL maddî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının boşanma isteminin haksız ve yersiz olduğunu, yetki itirazında bulunduklarını. karşı tarafın sık sık şeker hastası olması nedeniyle kendisini kontrol edemediğini, sinir krizine girdiğini, hiç bir geçerli neden yokken sürekli evde tartışma çıkardığını, erkeğe ve ailesine karşı ağza alınmayacak şekilde hakaretlerde bulunduğunu, davacının ortada hiçbir sebep bulunmamasına rağmen ortak çocukları da alarak evi terk ettiğini, karşı tarafın evlilik birliğini çekilmez bir duruma getirmesi nedeniyle tamamen kusurlu olduğundan dava açmaya hakkının bulunmadığını, davanın reddinin gerektiğini, karşı tarafın ortak çocukları bu süreç içerisinde hiç göstermediğini, halen nerede kaldığının belli olmaması nedeniyle çocukların sağlıklı büyümesi ve eğitimlerini devam ettirebilmesi için tedbiren velâyetlerinin müvekkiline verilmesini talep ettiklerini beyan ederek, davanın reddine, dava sonuçlanıncaya kadar ortak çocukların velâyetinin tedbiren babaya verilmesine, çocuklarla kişisel münasebet tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların birlikte yaşadıkları dönemde davalının davacıya ve ortak küçük çocuklara şiddet uygulamasının yanında küfür ve tehditlerde bulunduğu, sürekli alkol aldığı, alkolün etkisiyle eşi ve çocuklarına saldırdığı, evinin ihtiyaçları ve çocuklarıyla ilgilenmediği, davalının bu kusurlu davranışları nedeniyle taraflar arasındaki evlilik birliğinin devamı kendilerinden beklenemeyecek derecede temelinden sarsıldığı boşanmaya neden olan olaylarda davalının tam kusurlu olduğu gerekçesi ile açılan davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki tesisi isteminin reddine, ortak çocuklar için aylık 200,00'er TL tedbir ve aylık 300,00'er TL iştirak nafakasına, davacı kadın yararına 30.000,00 TL manevî ve 5.000,00 TL maddî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, kabul olunan boşanma davası, kabul edilen tedbir ve iştirak nafakası, maddî ve manevî tazminat , velâyet ile kişisel ilişki tesisi isteminin reddi yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, kusur belirlemesi, kabul olunan boşanma davası, kabul edilen tedbir ve iştirak nafakası, maddî ve manevî tazminat , velâyet ile kişisel ilişki tesisi isteminin reddi yönlerinden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, boşanma davasının kabulünün, nafakaya hükmedilmesinin usul ve yasaya uygun olup olmadığı, kusur belirlemesine bağlı olarak kadının maddî ve manevî tazminata hak kazanıp kazanamayacağı, nafaka ve tazminat miktarlarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı, erkeğin eylemlerinin af kapsamında kalıp kalmadığı, velâyetin anneye verilmesinin ve baba ile kişisel ilişki tesis edilmemesinin çocukların menfaatine uygun olup olmayacağı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 182 nci, 327 nci, 328 inci, 330 uncu, 335 inci ve 336 ncı maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 4 üncü ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10964, Karar No: 2012/14015, Tarih: 26.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10964 E.  ,  2012/14015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/590, Karar No: 2006/627, Tarih: 04.10.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/21-590 E.  ,  2006/627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2006

Taraflar arasındaki “tespit-alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tekirdağ 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi’nce davada karar verilmesine yer olmadığına ve kabulüne dair verilen 25.03.2005 gün ve 208-90 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21.Hukuk Dairesi’nin 15.12.2005 gün ve 6248-13242 sayılı ilamıyla; (....1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davalı Kurumca 22.04.2002 tarihinde geriye dönük olarak bağlanan yaşlılık aylığının 19.05.2000 tarihinden itibaren iptali işleminin iptali ile 19.05.2000 tarihi ile dava tarihi arasındaki yaşlılık aylıklarının yasal faizi ile birlikte ve 01.09.1999-19.05.2000 tarihleri arasında ödenmesi gereken yaşlılık aylıklarının 22.04.2002 tarihinde ödenmesi sebebiyle birikmiş faiz alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece birikmiş aylıkların yargılama sırasında ödenmesi ve konusunun kalmaması sebebiyle bu hususta karar verilmesine yer olmadığına 19.05.2000-16.03.2003 tarihleri arasında birikmiş yaşlılık aylıklarının geç ödenmesi sebebiyle birikmiş 4.259.36 YTL. faiz alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Yapılan incelemede, dava dilekçesinde faiz başlangıç tarihinin belirtilmediği görülmektedir. Bu durumda faiz başlangıç tarihi olarak, dava tarihinin esas alınması gerekirken, mahkemece aylıkların hak ediş tarihlerinin, faiz başlangıç tarihi olarak kabul edildiği bilirkişi raporunu itibar edilerek karar verilmesi hatalı olmuştur.

Diğer yandan davacı 01.09.1999-19.05.2002 tarihleri arasında ödenmesi gereken yaşlılık aylıklarının gecikilerek 22.04.2002 tarihinde ödenmesi sebebiyle birikmiş faiz alacağının tahsilini istemiştir. Konusu para ile ölçülebilen mal varlığına ilişkin davalarda davacı dava dilekçesinde müddeabihin değerini göstermek zorundadır, göstermemişse mahkemece müddeabihin değeri davacıya tesbit ettirilerek açıklattırılması ve nispi peşin harcın mahkeme veznesine yatırılması gerekir. Mahkemece bu eksiklik giderilmediği gibi davacının bu talebi hakkında da olumlu yada olumsuz bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum'un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

O halde davalı Kurum'un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, “1.9.1999 tarihinden geçerli olarak 2,5 Yıl sonra bağlanan ve ancak 19.5.2000 tarihinden kesilip, Mayıs/2002 tarihinde yeniden bağlanan yaşlılık aylığının kesilmesinin hukuka aykırı olduğunun ve verilmeyen 2 yıllık yaşlılık aylığının yasal faiziyle birlikte verilmesi, verilmiş bulunan 8 aya ilişkin yaşlılık aylıklarının ise yasal faizlerinin verilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi” istemiyle açılmıştır.

19.5.2000-16.3.2003 süresine ilişkin yaşlılık aylıkların yargılama sırasında ödenmesi üzerine davacı vekili tarafından verilen 16.2.2005 günlü dilekçede; “...kesilen aylıkların 18.03.2003 tarihinde faizsiz olarak ödendiği, aylıkların gecikmiş olarak ödenmesi nedeniyle maddi olarak zarara uğradığı, faiz talebine istinaden süresinde ödenmeyen aylıkların, ödendiği tarihe kadar yasal faiz miktarının 4.259.367.004 TL olduğu...” belirtilerek, “ıslah beyanının kabulü ile davalı Kurum tarafından davacının yaşlılık aylığının haksız olarak kesilmesi ve geç bağlanması nedeniyle aylığından mahrum kaldığı sürede uğradığı yasal faiz oranındaki maddi zararları karşılığı 4.259.36-YTL nin fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak davalı Kurumdan tazmin ve tahsiline karar verilmesi” istenmekte olup, harcın mahkeme veznesine yatırılmış olduğu görülmektedir.

Yerel mahkemece ıslah istemi kabul olunarak, “birikmiş aylıkların davadan sonra davacıya ödenmiş olması nedeniyle bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, aylıkların geç ödenmesinden doğan 4.259.36YTL zararın davalı kurumdan alınıp davacıya verilmesine” karar verilmiş, Yüksek Dairece anılan karar yukarıda yazılı gerekçeler ile bozulmuştur.

HUMK.nun 83.maddesinde ıslah; taraflardan birisinin yapmış olduğu bir usul işlemini tamamen yada kısmen düzeltmesi olarak tanımlanmıştır. Davanın tamamen ıslahı durumunda, dava dilekçesinden itibaren yapılan bütün usul işlemlerin yapılmamış sayılması HUMK.nun 87.maddesi hükmü gereğidir (Prof.Dr.Baki Kuru Hukuk Muhakemeleri Usulü Altıncı Baskı Cilt:IV sayfa:3965 vd.). Gerek öğreti gerekse yargısal kararlarda; tamamen ıslahta yeni bir dava açılmış sayılmayacağı, ıslah edilen davanın ilk açılan davanın devamı niteliğinde olduğu, öteden beri yerleşik görüştür. (Y.HGK.30.1.2002 gün 2002/2-63 E. ve 23 K. Y.H.G.K.3.7.2002 gün ve 2002/9-564 E. 572 K. sayılı ilamları)

Davacının 16.2.2005 günlü dilekçesinin ıslah dilekçesi niteliğinde bulunduğu ve ilişkin olduğu miktar itibariyle harcın yatırıldığı anlaşılmış olmakla, buna dayalı verilen yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Davacının 16.2.2005 günlü dilekçesinin ıslah dilekçesi niteliğinde bulunduğu ve ilişkin olduğu miktar itibariyle harcın yatırıldığı anlaşılmış olmakla, buna dayalı verilen yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ne var ki, ıslah dilekçesinde belirtilen ve zarara esas alınan yasal faiz oran ve tutarları ile hesaplamaya esas alınan ödeme dönemleri bozma nedenine göre incelenmemiş olup, dosyanın bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, direnme kararı doğru olup, belirtilen yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 21.HUKUK DAİRESİNE gönderilmesine, 04.10.2006 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7910, Karar No: 2019/4290, Tarih: 04.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/7910 E.  ,  2019/4290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında katılan sanık ...'i yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) İddianamede talep edilmediği halde, sanığa 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e, 35/2. maddelerinin sanık hakkında uygulanmasına karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

b) Bozma öncesi Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2013 tarih ve 2012/275 Esas, 2013/767 Karar sayılı kararında, sanık ..., ....'yi tüfekle yaralama eyleminden sorumlu tutularak hakkında, TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a-son maddeleri gereğince hüküm kurulduğu halde, bozma sonrası verilen kararda Cezmi'nin sopa ile ....'yi basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaraladığı da kabul edilmesine rağmen, eylemin neden teşebbüs aşamasında kaldığı açıklanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

c) Katılan sanık ...'nin Aksaray Devlet Hastanesi Acil polikliniğince düzenlenen 10.07.2011 tarihli geçici raporunda, “sağ omuz ön kısmında 2-3 cm büyüklüğünde kurşun giriş deliği, omuz üst kısımdan 2-3 cm çıkış deliği, sağ femur üst kısımda sağ pelvis yan kısımda 2-3 cm kurşun giriş deliği, sağ rektum 6 cm yanında 2-3 cm çıkış deliği” olduğunun belirtildiği, Aksaray Devlet Hastanesi göğüs cerrahi, KDC ve ortopedi uzmanlarınca ortak olarak düzenlenen 23.01.2012 tarihli kesin raporda ise, olaydan henüz 6 ay geçtiği gözetildiğinde tedavi sürecinin bitip bitmediği belirtilmeden, vücudundaki hangi arızasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu belirtilmeksizin, soyut şekilde yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğuna ilişkin rapora dayanılarak hüküm kurulması,

d) Sanıkların ve katılan sanıkların karşılıklı eylemleri nedeniyle mahkumiyetlerine karar verilmesi, haksız tahrike ilişkin eylemin ilk başta kim tarafından yapıldığının tespit edilememesi nedeniyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tespit edilememesi durumunda şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği her iki taraf hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçeyle, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

e) Bozma öncesi verilen hükümde diğer katılan sanıklara karşı işlediği suçlardan dolayı hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ve tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunmayan sanık ... hakkında takdiri indirim nedenlerinin varlığı kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi uygulandığı halde, yargılama aşamasındaki hangi hal ve davranışları itibariyle bir daha suç işlemeyeceği yolunda kanaat oluşmadığı açıklanmadan yetersiz gerekçe ile hapis cezasının ertelenmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,

2) Sanık ... hakkında katılan sanık ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece sanık ... hakkında ....'ye yönelik eyleminden dolayı dava açılmadığı belirtilerek ihbarda bulunulmasına karar verilmiş ise de, Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20.03.2012 tarihli iddianamede sanık ... hakkında ....'yi yaralama eyleminden TCK'nin 86/2, 86/3-e maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2013 tarih ve 2012/275 Esas, 2013/767 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ....'yi yaralama eyleminden TCK'nin 86/2, 86/3-e maddeleri gereğince 3 ay 22 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olduğu anlaşılmakla, sanığın eyleminin ....'ye karşı öldürmeye teşebbüs olarak değerlendirilmesi halinde Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2013 tarih ve 2012/275 Esas, 2013/767 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi olanaklı görülmüştür.

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Katılan sanık ...'ın Aksaray Devlet Hastanesi Acil polikliniğince düzenlenen 10.07.2011 tarihli geçici raporunda, “sol kolda kurşunlanma nedeniyle acil servise gelen hastanın kolunda humerusta parçalı kırık mevcut. Hastanın kolunda kurşun mevcut, kurşun kol içinde kalmış. 5 parmakta his kaybı olduğunun” belirtildiği, Aksaray Devlet Hastanesi beyin cerrahi ve ortopedi uzmanlarınca ortak olarak düzenlenen 23.01.2012 tarihli kesin raporda ise, olaydan henüz 6 ay geçtiği gözetildiğinde tedavi sürecinin bitip bitmediği belirtilmeden, geçici raporda yaralanmasının sol kolunda olduğu da gözetildiğinde çelişkiye neden olunarak, sağ kolda ulnar sinir paralizisi olduğu belirtilerek, soyut şekilde yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğuna ilişkin rapora dayanılarak hüküm kurulması,