muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/14193, Karar No: 2024/2899, Tarih: 01.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/14193 E.  ,  2024/2899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/225 Esas, 2021/964 Karar

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2021 tarihli ve 2021/225 Esas, 2021/964 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hükmün istinaf edilmeksizin 19.10.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 22.12.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2023 tarihli ve KYB- 2022/165471 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2023 tarihli ve KYB- 2022/165471 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 17/12/2020 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu işlediği iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün kanun yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinin 2. fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda 5 yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, 4. fıkrasında erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması gereken durumlar sayılarak, maddenin 6. fıkrasında ise “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.” hükmüne yer verildiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir ... " hükmünün yer aldığı,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir ... " hükmünün yer aldığı,

18/11/2017 tarihli önceki kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı suç tarihi itibariyle sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, ancak sanığın denetim süresi içerisinde 17/05/2018 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının tespit edilmesi nedeniyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2019 tarihli ve 2018/60 esas, 2019/954 sayılı kararıyla sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, söz konusu karara karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 21/12/2020 tarihli ve 2020/27 esas, 2020/1987 sayılı kararı ile 18/11/2017 tarihli eyleme ilişkin olarak verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edilmediği ve dolayısıyla kesinleşmediği ve kovuşturma şartı gerçekleşmediği gerekçesiyle durma kararı verilmesi gerektiğinden bahisle anılan kararın bozulmasına karar verildiği, bozma sonrası da anılan mahkemenin 01/02/2021 tarihli ve 2021/98 esas, 2021/54 sayılı durma kararının verildiği ve kararın kesinleştiği, bu durumda artık 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesindeki şartın gerçekleşmediği ve sonraki eylemin tek başına dava konusu yapılmayıp 18/11/2017, 17/05/2018 ve 17/12/2020 tarihli suçlara ilişkin dava dosyalarının birleştirilerek tek bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekeceğinden soruşturma dosyalarının birleştirilmesinin temini amacıyla durma kararı verilerek gereği için ilgili Cumhuriyet Savcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın mahkûmiyetine dair yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında 17.12.2020 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 26.02.2021 tarihli, 2021/12835 Soruşturma, 2021/4914 Esas, 2021/3832 sayılı iddianamesi ile hakkında daha önceden işlediği 18.11.2017 tarihli eylemi nedeniyle yapılan soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararını ihlal edilip dava açılması sebebiyle, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

B. Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu, 11.10.2021 tarihli ve 2021/225 Esas, 2021/964 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hükmünün istinaf kanun yoluna başvurulmaksızın 19.10.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği, anlaşılmıştır.

C. Dava dosyası kapsamına göre;

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi uyarınca, "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye hakkında verilen karara karşı kanun yoluna başvuru süreleri yanıltmaya sebep olmayacak şekilde itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, bu kararın ihlali mümkün olmadığından daha sonraki eylemler nedeniyle de 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca da doğrudan kamu davası açılamayacağı, somut olayda şüpheli hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca daha önceden işlediği 18.11.2017 tarihli eylemi nedeniyle verilen 26.12.2017 tarihli, 2017/95901 Soruşturma, 2017/1315 Karar sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının doğrudan sanığın MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği usule aykırı bir biçimde tebliğ edildiği, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca 18.11.2017 tarihli eylemi nedeniyle verilen 02.02.2018 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının ise tebliğine ilişkin evrakın dosya arasında bulunmadığı, sanığın 17.05.2018 tarihli aynı neviden eylemi gerçekleştirdiğinden bahisle hakkında kamu davası açılması üzerine Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.12.2019 tarihli 2018/610 Esas ve 2019/954 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hükmüne karşı yapılan istinaf talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 21.12.2020 tarihli ve 2020/27 Esas, 2020/1987 Karar sayılı kararı ile ''Yargıtay 10.Ceza Dairesinin 28.09.2020 tarih, 2019/6419 Esas, 2020/4411 Karar sayılı, 08.10.2020 tarih, 2019/4393 Esas, 2020/5154 Karar sayılı ilamlarında ve benzer şekildeki ilamlarında da açıklandığı üzere; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır

.09.2020 tarih, 2019/6419 Esas, 2020/4411 Karar sayılı, 08.10.2020 tarih, 2019/4393 Esas, 2020/5154 Karar sayılı ilamlarında ve benzer şekildeki ilamlarında da açıklandığı üzere; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, mercii tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23 üncü maddesinin birinci fıkrasının sekizinci cümlesi ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında 18.11.2017 tarihli eylemi nedeniyle verilen 26.12.2017 tarihli 6545 sayılı Kanunun 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin 2 ve 3 üncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının sanığın MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tebliğ edildiği, tebligatın usulsüz olması; yine sanık hakkında 02.02.2018 tarihinde verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliğine ilişkin evrakın dosya arasında bulunmaması nedeniyle sanığın bu kararlara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, karardan sonraki işlemlerin hukuki sonuç doğurmayacağı ve sanık hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediği halde mahkemesince kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek mahkumiyet kararı verilmesi,'' gerekçesiyle bozulduğu anlaşılmıştır. Somut olayda 17.12

. Somut olayda 17.12.2020 tarihli eyleme ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesinin anılan kararı da dikkate alınarak sanık hakkında önceden verilmiş geçerli bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bulunmaması sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan kamu davası açılamayacağı ve eylem tarihi itibariyle usulune uygun bir biçimde kesinleşen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının bulunmaması nedeniyle kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden, 18.11.2017, 17.05.2018 ve 17.12.2020 tarihli suçlara ilişkin dava dosyalarının birleştirilerek tek bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekeceğinden soruşturma dosyalarının birleştirilmesinin temini amacıyla durma kararı verilerek gereği için ilgili Cumhuriyet Savcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2021 tarihli ve 2021/225 Esas, 2021/964 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.04.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/22781, Karar No: 2017/17363, Tarih: 04.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/22781 E.  ,  2017/17363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 566 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3939, Karar No: 2011/2407, Tarih: 08.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/3939 E.  ,  2011/2407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.12.2008 tarih ve 2007/303 - 2008/369 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 08.03.2011 gününde davacı avukatı..... ile davalı avukatı ....gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekilinin "Meşhur Köfteci Özcanlar" ibareli markanın sahibi olduğunu, anılan markanın 1953'den bu yana babası tarafından kullanılmaya başlandığını, davalının ise müvekkili markası ile iltibas yaratacak şekilde "Meşhur Köfteci Özcan Usta" ibaresini işyeri ve reklam tabelalarında kullanıp "Meşhur Özcanlar Köftecisinin" kendisi olduğunu iddia ettiğini ileri sürerek, davalının haksız rekabet ve müvekkilinin markasına tecavüz oluşturan eyleminin tespit ve önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılark, davalının davacı markası ile iltibas yaratacak şekilde "Köfteci Özcan" ibaresini ön plana çıkararak kullanmasının haksız rekabet ve marka hakkına tecavüz oluşturduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının haksız rekabet ve marka hakkına tecavüz teşkil eden fiilinin tespit ve önlenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 825,00 TL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 13,80 TL harcın temyiz edene iadesine, 08.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/703, Karar No: 2008/697, Tarih: 26.11.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/7-703 E.  ,  2008/697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2008

Taraflar arasındaki "tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gaziosmanpaşa Asliye 3.Hukuk Mahkemesince davanın yargı yolu bakımından görevsizlik nedeni ile reddine dair verilen 3.11.2006 gün ve 2006/237-395 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin 20.3.2007 gün ve 2007/867-897 sayılı ilamı ile, (...1- Dava niteliği ve içeriği itibarıyla tacir yada tacir sayılan taraflar arasında haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, yargı yolu bakımından davaya bakmakla görevli olmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç davanın niteliğine, tarafların sıfatına, dosya kapsamında toplanan delillere uygun düşmemiştir.

Türk Ticaret Kanununun 18. maddesi hükmünde ise, kendi kuruluş kanunları gereğince hususi hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere Devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müesseselerin dahi tacir sayılacakları belirtilmiş, aynı kanunun 12/11 maddesi hükmünde de; su, gaz elektrik dağıtım, telefon, radyo ile haberleşme ve yayın yapma gibi işlerle uğraşan müesseselerin ticarethane sayılacakları hükme bağlanmıştır.

İstanbul Büyük Şehir Belediyesinin su ve kanalizasyon hizmetlerini yürütmek ve bu amaçla gereken her türlü tesisi kurmak, kurulu olanları devralmak ve bir elden işletmek üzere, İstanbul Büyük Şehir Belediyesine bağlı, müstakil bütçeli, kamu tüzel kişiliğini haiz bir kuruluş olarak 2560 sayılı Kanunla kurulmuş olan davalı İSKİ Genel Müdürlüğünün, anılan kanun hükümlerine göre, Genel Kurul, Yönetim Kurulu, Denetçiler ve Genel Müdürlük'ten oluşan organları vasıtasıyla yönetilmesi, yıllık faaliyet ve yatırımlarının blançolarla belirlenip, bütçesinin Kamu İktisadi Teşekküllerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenlenmesi ve genel kurul onayına sunulması, yönetim ve denetim kurullarının Genel Kurul kararıyla ibra edilmesi, işlemlerinin 2886 sayılı Devlet İhale, 1050 sayılı Muhasebei Umumiye Kanunları ile bunların ek ve tadillerine tabi olmaması, alım, satım ve ihalelerinde uygulanacak esas ve usullerin ayrı bir yönetmelikle belirlenmiş olması dikkate alındığında özel hukuk hükümlerine göre idare edilen bir kamu kuruluşu olduğunu kabul etmek gerekir.

Az yukarıda açıklanan hükümler dikkate alındığında, tacir sayılan ve faaliyetlerini özel hukuk hükümlerine göre yürüten davalı İSKİ Genel Müdürlüğü aleyhine açılacak davaların adli yargı yerinde görülmesi gerektiği kuşkusuzdur. Verilen hizmetin kamu hizmeti olması bu olguyu değiştirecek bir neden değildir.

Az yukarıda açıklanan hükümler dikkate alındığında, tacir sayılan ve faaliyetlerini özel hukuk hükümlerine göre yürüten davalı İSKİ Genel Müdürlüğü aleyhine açılacak davaların adli yargı yerinde görülmesi gerektiği kuşkusuzdur. Verilen hizmetin kamu hizmeti olması bu olguyu değiştirecek bir neden değildir.

Hal böyle olunca mahkemece az yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak davalı tarafın yargı yolu itibarıyla görev itirazının reddine karar verildikten sonra taraflardan delilleri sorulup saptanması, gösterecekleri delillerin toplanması, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davanın esası yönünden bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, hüküm yerinde dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi dahi isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle Hukuk Genel Kurulu’nun 21.9.1983 gün ve 1980/11-2721 Esas, 1983/823 Karar; 29.11.1995 gün ve 1995/11-647 Esas,1995/1043 karar; 16.10.1996 gün ve 1996/13-346 Esas, 1996/699 Karar sayılı ilamlarının da aynı yönde bulunmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 26.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6566, Karar No: 2014/4011, Tarih: 26.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6566 E.  ,  2014/4011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.