muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3099, Karar No: 2022/4331, Tarih: 12.04.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/3099 E.  ,  2022/4331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İHBAR

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

Davacı, 02.04.2013 tarihinde davalı ... bünyesinde büro elemanı olarak çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının hizmet alım ihaleleri kapsamında diğer şirketin işçisi olarak çalıştığını, Belediyenin asıl işveren sıfatının bulunmadığını, iş sözleşmesinin OHAL kapsamında çıkartılan 667 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye göre haklı sebeple feshedildiğini beyan ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı Şirket vekili, asıl işverenin davalı ... olduğunu, iş sözleşmesinin davalı Belediyenin talebi üzerine 667 sayılı Kanun Hükmünde Kararname doğrultusunda haklı ve geçerli sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda “toplanan delillere göre fesih bildiriminde fesih sebebi açık ve kesin olarak gösterilmediği gibi, davalılar tarafından davacının FETO/PDY üyeliği, mensubiyeti veya iltisakı,irtibatıyla ilgili hiç bir delil ibraz edilmediği ayrıca davacı hakkında yapılan emniyet ve savcılık araştırmalarında davacının FETO/PDY üyeliği, mensubiyeti iltisakı, irtibatıyla ilgili hakkında herhangi bir soruşturma bulunmadığının belirtildiği, işçinin ihraç edildiği taşeron şirketin de, işten çıkarılmaya dayanak gösterilen Kanun Hükmünde Kararname kapsamındaki bir kamu kurumu olmadığı ve bu nedenle alt işveren tarafınca yapılan feshin geçerli nedene dayalı olarak yapıldığının somut delillerle ispatlanmadığı” gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, iş sözleşmesinin feshinin 667 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameden alınan yetki ile yapıldığı ve bu düzenleme karşısında davanın esası hakkında karar verilemeyeceği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına kesin olarak karar verilmiştir.

Karara karşı davacı taraf temyiz yoluna başvurmuş ise de kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, iş sözleşmesinin feshinin 667 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameden alınan yetki ile yapıldığı ve bu düzenleme karşısında davanın esası hakkında karar verilemeyeceği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına kesin olarak karar verilmiştir.

Karara karşı davacı taraf temyiz yoluna başvurmuş ise de kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davacı tarafça temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 21.02.2018 tarihli 2017/46272 esas 2018/4146 karar sayılı ilamı ile temyiz talebinin reddine dair ek kararın ortadan kaldırılmasına, esas yönünden ise “davalı asıl işveren Kütahya Belediyesi'nin davalı alt işveren Beltur Tur. Tem. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne yazdığı 05.08.2016 tarihli yazı ile davacının da içinde bulunduğu ekli listede ismi geçen kişilerin iş sözleşmelerinin 667 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 4. maddesi gereğince FETÖ/PDY üyeliği, mensubiyeti ve bağlantısı olduğuna dair kuvvetli şüphe uyanan kişilerle kurum güvenliği tedbiri nedeniyle çalışmaya devam edilmesinin sakıncalı bulunduğu belirtilerek 05.08.2016 tarihi itibariyle belediye hizmetlerinden ilişiğinin kesilmesinin istendiği anlaşılmakla, asıl işverenin bu talebinin alt işveren yönünden fesih tarihi itibariyle en azından geçerli sebep oluşturduğu, alt işverenin terör örgütü ile ilgi ve ilişiği olduğu iddiasında bulunulan işçi ile hizmet sözleşmesini devam ettirmesinin beklenemeyeceği” gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın reddine dair hüküm kurulmuştur.

Davacı tarafın Anayasa Mahkemesine yaptığı bireysel başvuru sonrasında, Anayasa Mahkemesinin 03.11.2020 tarihli kararı ile başvurucunun Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkeme hakkının ihlal edildiğine ve kararın bir örneğinin mahkeme hakkının ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere ekli tablonun (D) sütununda belirtilen mahkemelere gönderilmesine karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin kararı üzerine Kütahya 1. İş Mahkemesince yeniden yargılama yapılmak suretiyle 26/10/2021 tarih, 2021/7 esas ve 2021/342 sayılı karar ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davalılar temyiz yoluna başvurmuştur.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Anayasa Mahkemesinin kararı üzerine Kütahya 1. İş Mahkemesince yeniden yargılama yapılmak suretiyle 26/10/2021 tarih, 2021/7 esas ve 2021/342 sayılı karar ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davalılar temyiz yoluna başvurmuştur.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

31.03.2011 gününde kabul edilip 14.04.2011 günlü Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 30. maddesi gereğince 6100 sayılı Kanuna eklenen geçici 3. maddenin 1. fıkrası ile “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” hükmü düzenlenmiştir.

07.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de ilan edildiği üzere 5235 sayılı Kanunun 24 ve 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 20.07.2016 tarihi itibari ile tüm yurtta göreve başlaması nedeniyle bu tarih ve sonrasında verilen İlk Derece Mahkemesi kararları hakkında 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması olanağı kalmamıştır.

Somut olayda, Anayasa Mahkemesi kararından önceki yargılama sürecinde de Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyette olduğu ve ihlâle konu kararın istinaf incelemesinden geçtiği anlaşılmaktadır. Anayasa Mahkemesince, adil yargılanma hakkının ihlaline ilişkin sonuçların ortadan kaldırılması ve “yeniden yargılama yapılması” için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderildiği açıktır. Bu halde İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulmalıdır. Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince 26.10.2021 tarihinde temyiz yolu açık olmak üzere verilen karara karşı davalılar tarafından temyiz dilekçesi sunularak dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmişse de Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı tarihten sonra verilen İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda değinilen kanun hükmü ışığında Dairemizce incelenemeyeceği anlaşılmakla; istinaf kanun yolu incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple, dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere MAHKEMESİNE İADESİNE, 12.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/291, Karar No: 2023/7670, Tarih: 13.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/291 E.  ,  2023/7670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/461 E., 2015/929 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, 13.08.2014 tarihli eylem nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 14.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanık hakkında, 14.09.2014 tarihli eylem nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ikinci kez İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 26.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

C. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, her iki kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı 08.07.2015 tarihinde kaldırılarak, her iki soruşturma dosyasının 08.07.2015 tarihinde birleştirilmesine karar verilip, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ile 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

D. İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli ve 2015/461 Esas, 2015/929 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın Yargıtay incelemesinden geçirilmesini talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın Yargıtay incelemesinden geçirilmesini talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü güvenlik kuvvetlerinin durumundan şüphelendikleri sanığı durdurarak kimlik kontrolü yaptıkları, kaba üst araması yapacaklarını söylediklerinde sanığın üzerinde bulunan 11 adet extacy olarak tabir edilen uyuşturucu maddeyi çıkartarak güvenlik kuvvetlerine teslim ettiği, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 14.10.2014 tarih 14/70807 soruşturma no, 2014/442 karar no ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, yine 14.09.2014 tarihinde sanığın kullanmak amacıyla

uyuşturucu madde bulundurduğu gerekçesiyle hakkında işlem yapıldığı ve bu fiille ilgili olarak da İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 26.02.2015 tarih 2014/90152 soruşturma no, 2015/1442 karar no ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulduğu, Yozgat Denetimli serbestlik Müdürlüğü tarafından sanık adına usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen 10 gün içerisinde herhangi bir müracatının olmadığı ve Yozgat Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 21.05.2015 tarihli kararı ile dosyanın kapatılmasına karar verildiği ve bu kararın da sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanık tarafından itiraz edilmemesi üzerine de kesinleştiği, sanığın eyleminin sübut bulduğu, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanık hakkında, 13.08.2014 tarihli eylemi nedeniyle verilen 14.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının içeriğinde itiraz süre ve merciinin gösterilmediği dolayısıyla usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile 14.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği; 14.09.2014 tarihli eylem nedeniyle verilen 26.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi karar tebliğinin ise sanığın adresinden iade edilmesi üzerine, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 35 inci maddesinin ikinci ve üçüncü maddeleri uyarınca aynı adrese tebliğ yapıldığı ancak, aynı Kanun'un 35 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.” hükmü gereği, dosya kapsamında sanığa veya bahse konu adresine 7201 sayılı Kanun'un gösterdiği usullere göre daha önceki aşamalarda usulüne uygun hiçbir tebligatın yapılmadığı dolayısıyla 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesine göre yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve 26.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının da kesinleşmediği anlaşılmakla;

Sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrasında yer alan "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez" hükmü kapsamında, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sadece bir kez verilebileceği şeklindeki amir hükme aykırı olarak verilen, aynı suç nedeniyle farklı tarihlerde işlediği eylemlerden dolayı birden fazla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş ise de, 14.10.2014 tarihli ve

26.02.2015 tarihli her iki kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının da usulüne uygun olarak kesinleşmemesi nedeniyle kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanık lehine olması nedeniyle ilk verilen 14.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı esas alınarak, sanığın bu kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarını içeren tebligat eksikliğinin tamamlattırılması için kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmama şeklinde gerçekleştirdiği eylemini ve 14.09.2014 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya

denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli ve 2015/461 Esas, 2015/929 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli ve 2015/461 Esas, 2015/929 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10211, Karar No: 2019/1000, Tarih: 12.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/10211 E.  ,  2019/1000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacılar vekili tarafından duruşma istemli, davalılar vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 12/02/2019 tarihinde davacılar vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle taraflar arasında ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen önalım davasında verilen hükmün güçlü delil teşkil etmesine göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.037 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin yekdiğerinden alınıp yekdiğerine verilmesine, 15,20 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.Başkan