muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1542, Karar No: 2019/11807, Tarih: 19.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/1542 E.  ,  2019/11807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

HUMK'nun 432. maddesi uyarınca nihai kararlara karşı temyiz süresi 15 gün, HUMK'nun 433/2 maddesi uyarınca katılma yoluyla temyiz süresi 10 gündür. Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin 28.11.2018 günü davalı vekiline tebliğ edildiği, davalı vekilince ise karar 13.12.2018 tarihinde katılma yolu ile temyiz edildiğinden 10 günlük temyiz süresi geçirilmiş olup temyiz dilekçesi süresinde değildir.

Bu nedenle; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süre nedeniyle REDDİNE karar verildikten sonra;

Davacı idare vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede;

Arazi niteliğindeki ... köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmazın zeminine gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi üzerinde yer alan ağaçlara da yaş,cins ve verim durumuna göre bedel belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin 1. paragrafında (kamulaştırma bedelinin) kelimelerinden sonra gelmek üzere (7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına ,karar kesinleştikten sonra) ibaresinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25027, Karar No: 2013/871, Tarih: 23.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/25027 E.  ,  2013/871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza ekilebilir net ürün gelirine göre, üzerinde bulunan yapıya da resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kesinleşen mahkeme ilamı ile davacının mülkiyetinin tespitine karar verilen fen bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 180 m²’lik kısım ile B harfi ile gösterilen 280,45 m²’lik kısmın kadastro tespiti sırasında yol olarak tespit dışı bırakıldığı gözetilmeksizin belirtilen kısımların davacı adına kayıtlı 155 ada 4 parsel içinde kaldığından bahisle bu kısımların tapu kaydının iptali ile yol vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Hüküm fıkrasının 1 nolu bendinin tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescile ilişkin 2. ve 3. paragraflarının hükümden çıkartılmasına

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/9918, Karar No: 2022/14612, Tarih: 22.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/9918 E.  ,  2022/14612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

No :

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava dosyası her ne kadar temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiş ise de aşağıda belirtilen hususlarda noksan bulunduğu anlaşılmaktadır.

Dava ehliyeti, kişinin bizzat veya vekili aracılığıyla bir davayı davacı veya davalı olarak takip etme ve usuli işlemleri yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekildir; dolayısıyla, medeni hakları kullanma ehliyetine (fiil ehliyetine) sahip gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptirler.

Taraf sıfatına gelince; bir hakkı dava etme yetkisi (dava hakkı) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin kim olduğu, dolayısıyla o hakkı dava etme yetkisinin kime ait olduğu, (o davada davacı sıfatının kime ait olacağı) tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak, bir davanın davacısının o dava yönünden davacı sıfatına sahip bulunmadığının belirlenmesi halinde, mahkeme dava konusu hakkın mevcut olup olmadığını inceleyemeyeceği ve sıfat yokluğundan davanın reddine karar vermek zorunda olduğu için, taraf sıfatı usul hukukunun da düzenleme alanındadır.

Eş söyleyişle, sıfat, dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (..., Medeni Usul Hukuku, 7. baskı, ... 1995, s. 231).

Bu nedenle, davanın tarafları, taraf ehliyetine sahip olmalıdır. Yani, bir davada taraf olabilmek için, ya, hakiki şahıs; ya da, hükmi şahıs olmak gerekir. Zira, taraf ehliyeti, medeni hukukun haklardan istifade ehliyetine tekabül eder ( Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I-II, 7. Baskı, ... 2000, s.288).

Bu nedenle, davanın tarafları, taraf ehliyetine sahip olmalıdır. Yani, bir davada taraf olabilmek için, ya, hakiki şahıs; ya da, hükmi şahıs olmak gerekir. Zira, taraf ehliyeti, medeni hukukun haklardan istifade ehliyetine tekabül eder ( Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I-II, 7. Baskı, ... 2000, s.288).

Ticaret şirketlerinin taraf ehliyetinin son bulması konusuna ilişkin; 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun “Tüzel kişiliğinin devamı” başlıklı 269. maddesine göre; “ (1) Tasfiye hâline giren şirket, ortaklarla ilişkilerinde de, 293'üncü madde hükmü saklı kalmak kaydıyla, ehliyeti tasfiye sonuna kadar bu amaçla sınırlı olarak tüzel kişiliğini korur ve ticaret unvanını buna “tasfiye hâlinde” ibaresini ekleyerek kullanmakta devam eder.” yine aynı Kanunun “Tasfiyenin sonu” başlıklı 303. maddesinde; “ (1) Tasfiyenin sona ermesi üzerine, şirketin ticaret unvanının sicilden silinmesi ve bunun tescil ve ilanı için durum, tasfiye memurları tarafından ticaret sicili müdürlüğüne bildirilir.” denilmektedir.

Bir ticaret şirketinin, taraf bulunduğu bir dava devam ederken şirket tasfiye haline girerse, şirketin taraf ehliyeti son bulmaz. Zira, şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere devam eder. Şirket, davada taraf olarak kalmayı sürdürür; yalnız, şirket davada tasfiye memurları tarafından temsil edilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, ... 2001, s. 935, aynı yönde görüş için bkz. ..., Medeni Usul Hukuku Dersleri, 6. Bası, ... 1975, s. 209). Ancak ortaklık, ticaret sicilinden kaydı silininceye kadar tüzel kişiliğini korur. Bu nedenle, gerek infisah gerekse fesih kararı, ortaklığın sonunu değil, tasfiye işlemlerinin başlangıcını ifade eder ( ..., Şirketler Hukuku Temel Esaslar, 10. Baskı, 2011, s. 511; İsmail Doğanay, Türk Ticaret Kanunu Şerhi, C. II, 4. Baskı, 2004, s. 1309)

Mahkemece ilgili .... Tic. Ltd. Şti. ’nin tasfiye ve terkin edilip edilmediği sorulmak suretiyle, ilişkin tüm kayıt ve belgelerin ilgili Ticaret Sicil Müdürlüğünden celbinin sağlanması, ticaret sicil gazetesi ilanlarının sorulup dosyaya celp edilmesinden sonra şirketin tasfiyeye girdiğinin anlaşılması halinde Bölge Adliye Mahkemesi karar ilamı ve davacı tarafın gerekçeli temyiz dilekçesinin yetkili tasfiye memuruna tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesindeki düzenleme gereği, uygulanma imkanı bulunan 346. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu eksiklik giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine, 22/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2388, Karar No: 2012/4910, Tarih: 12.07.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2388 E.  ,  2012/4910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleriyle davalılar arasında arsa payı karşılığı satış vaadi ve inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, yüklenicinin teslimden çok sonra inşaata başladığını, daireleri sözleşmede belirtilen sürede teslim etmediğini, sözleşmeye aykırı olarak yapılan ayıp ve eksik işler nedeniyle müvekkillerinin zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile müvekkillerinin her biri için 15.000,00 TL olmak üzere toplam 30.000,00 TL eksik ve ayıplı işler bedeli ile her bir müvekkili için ayrı ayrı 5.000,00 TL olmak üzere toplam 10.000,00 TL rayiç kira bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacıların müvekkillerinin sözleşmeye ve projeye aykırı inşaat yaptıkları iddiasının doğru olmadığını, sözleşme hükümlerine tamamen uyulduğunu, inşaatın zamanında tamamlandığını ve teslim edildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre davacılara teslim edilmesi gereken dairelerin sözleşmede kararlaştırılanın aksine 12,82 m² daha küçük olarak inşa edildiği, bu durumun davacılar tarafından davalı yüklenicilere ihtar edildiği, bu nedenle davacıların dairelerin küçük yapılmasından doğan değer kaybı alacakları ile eksik ve ayıplı imalatlar bedelini de isteyebilecekleri, yüklenicinin sözleşmeye göre inşaat ruhsat tarihinden itibaren 15 aylık sürede dairelerin davacılara teslim edildiğini isbatlayamadığı, davacıların gecikme tazminatı taleplerinin de kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davacı ...'un talebinin 44.431,66 TL, davacı ...'in talebinin 49.422,66 TL olarak kabulüne, fazlaya ilişkin istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince ayıp ve eksik işler bedeli ile kira kaybının tahsili istemine ilişkindir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince ayıp ve eksik işler bedeli ile kira kaybının tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin 2. maddesinde yüklenicinin projeyi İmar Müdürlüğünün onayına sunulmadan önce mal sahiplerinin onayına sunacağı kabul edilmiş olup, dosyada bulunan onaylı projenin incelenmesinden davacıların kendilerine ait 8 ve 9 nolu daireler üzerinde onay imzalarının bulunduğu anlaşılmıştır.

Sözleşmeye uygun düzenlenmeyen projeye dayanılarak, kat irtifakı ya da kat mülkiyeti kurulmuş ise sözleşme hükmünün değiştirildiğinin kabulü gerekir. Bu durumda davacıların dairelerinin onaylı projeye uygun ancak sözleşmedeki miktardan küçük yapılmış olmasına dayanarak herhangi bir talep hakkı olmayacaktır. Mahkemece, davacıların proje üzerindeki onay imzaları ile ilgili açıklamaları alınıp, inkârı halinde imza incelemesi de yapılarak, yukarıdaki açıklamalar dikkate alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9679, Karar No: 2024/16980, Tarih: 05.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/9679 E.  ,  2024/16980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/836 E.,2020/476 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :2018/262 E.,2019/82 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, dosya kapsamına yansıyan eylemleri de göz önünde bulundurulduğunda; aşamalardaki savunmalarının aksine, terör örgütüne yardım etmek kastı ile hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, oy çukluğuyla BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluğun “Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi” gerekçesine tarafımızdan iştirak edilmemiştir.

İncelenen dosya kapsamından;

KARŞI OY

Sayın çoğunluğun “Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi” gerekçesine tarafımızdan iştirak edilmemiştir.

İncelenen dosya kapsamından;

Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2018 tarih ve 2018/2250 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında “silahlı terör örgüte üye olma” suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.02.2019 tarih ve 2018/262 E. - 2019/82 K. sayılı ilamıyla sanık hakkında “örgüte üye olmamakla birlikte ve isteyerek yardım etme” suçundan mahkumiyetine karar verildiği, bu karara karşı süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 11.06.2020 tarih ve 2019/836 E. - 2020/476 K. sayılı kararıyla “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair karar verildiği, sanığın yasal süresi içerisinde anılan kararı temyiz ettiği anlaşılmaktadır

Somut uyuşmazlığı oluşturan tartışmanın konusunu; “sanığın dosya kapsamına yansıyan eyleminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne yardım suçunu oluşturup oluşturmayacağı" hususu oluşturmaktadır.

Somut olay irdelendiğinde;

Oluş, mahkeme kabulü, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna yönelik tam olarak şüpheleri ortadan kaldıracak kanaat edinilemeyen ancak dosya kapsamına göre FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile sempati düzeyinde bağlantısı olan sanığın, "örgüt liderinin talimatına uyar şekilde, örgütsel amaçla farklı bir bankadan kredi çekerek örgütle iltisaklı ... Katılım Bankasına (Bankasya) para yatırma ve örgüt içi tayin şeklindeki eylemlerinin bugüne kadar Yargıtay 16. Ceza Dairesi(kapatılan) ve 3. Ceza Dairesinin istikrarlı ve süreklilik gösteren kararlarından da görüleceği üzere "örgüte yardım suçunu" oluşturacağından sayın çoğunluğun “beraate yönelik” bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2008/1995, Karar No: 2008/2798, Tarih: 06.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/1995 E.  ,  2008/2798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.09.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında baba adı düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.11.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 131, 132, 60 ve 7 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında yanlış yazılan murisinin baba isminin düzeltimesini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı İdare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Dava konusu 60 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak iddia ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince yargılama sırasında kendini vekil ile temsil etmiş olan davalı yararına reddedilen kısımdan dolayı ve davanın niteliğine göre maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken bu konuda hüküm kurulmamış olması yanlış ise de yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438/VII. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bent gereği yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasına "450.00 YTL. Avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" sözcük dizisi yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve bu şekliyle ONANMASINA, 06.03.2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23148, Karar No: 2015/18406, Tarih: 26.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/23148 E.  ,  2015/18406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, ceza miktarına, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, eksik inceleme ile hüküm verildiğine, katılanlar vekilinin ise TCK'nın 85/2. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği ile ceza miktarına, lehe olan hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-04/07/2013 günü saat 00.30 sıralarında sanık sürücü...'ın 165 promil alkollü vaziyette, idaresindeki otomobil ile yerleşim yeri içinde, 10.85 metre genişliğinde, aydınlatmanın olmadığı, bölünmüş, tek yönlü, 3 şeritli, düz, eğimsiz yolda yolun en sağ şeridinde seyir halindeyken, inşaatı devam eden Konak viyadükleri karşısına geldiğinde, yakıtı bittiği için arızalı olarak yolun sağ şeridinde dörtlü flaşörleri yanık vaziyette duraklayan aracın sol arka kısmında kaplama üzerinde olacak şekilde ayakta durmakta olan ...'e aracının sağ ön köşe kısmı ile çarpmasıyla eşit kusuru ile kazaya sebebiyet verdiğinin kabulü gerekirken asli kusurlu kabul edilmesi ve sanığın 165 promil alkollü halde araç kullanmak suretiyle bilinçli taksirle hareket ettiği gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.