muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/633, Karar No: 2007/2262, Tarih: 19.02.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/633 E.  ,  2007/2262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Nesebin Reddi

Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \*06.11.2006 gün ve \*6536-14977 sayılı ilamiyle\*onanmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı Kanunun değişik 442. maddesi ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 52. maddesi hükmünce takdiren (140) YTL. para cezasının, harçlar kanunu uyarınca (27.00) YTL. ilam harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacılar (=soybağının reddine konu çocuğun mirasçıları) mirasbırakanları Mehmet’in babasının Bayram olmayıp Mehmet Dağagitmez olduğunu ileri sürerek husumeti sadece kütük babasına (=Kayden baba olarak gözüken kişi) yönelterek soybağının reddi davası açmış olup yerel mahkeme tarafından “soybağının reddi davasının süre yönünden reddine” karar verildiği ve hükmün davacılar (=soybağının reddine konu çocuğun mirasçıları) tarafından temyiz edildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

1- Soybağının reddi davası koca ve çocuk yanında “diğer ilgililer” tarafından da açılabilir. Diğer ilgililer Kanunda sınırlı olarak sayılmış olup kapsamı genişletilemez.

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 291 hükmüne göre dava açma süresinin geçmesinden önce “kocanın” ölmesi veya gaipliğine karar verilmesi ya da sürekli olarak ayırt etme gücünü kaybetmesi hâllerinde kocanın altsoyu, anası, babası veya baba olduğunu iddia eden kişi de soybağının reddi davasını açabilir. (Ömer Uğur GENÇCAN, 743 ve 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununa Göre Soybağının Kurulması, Reddi, Düzeltilmesi, İtiraz Davaları ve Soybağının Hükümleri, Yetkin Yayınevi, Ankara 2002, Kısaltma: GENÇCAN-Soybağı, s. 647)

Diğer ilgililer kapsamında davacılar yer almamaktadır. Davanın “bu sebeple” reddi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

2- Kabul şekli bakımından;

a- Davanın soybağının reddi davası olduğu dava dosyası arasında mevcut 4.7.2005 günlü bozma kararımız ile de belirlenmiştir. Bu belirlemeye rağmen davanın Cumhuriyet Savcısı ve nüfus müdürü huzuru ile görülmesi usule aykırıdır.

b- Soybağının reddi davasında koca (=kütük babası) soybağının reddi davasını açarak babalık karinesini çürütebileceği gibi çocuk da dava hakkına sahiptir. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi: Ankara 2004, Kısaltma: GENÇCAN-TMK, s. 1310-1316)

Çocuk tarafından açılacak olan soybağının reddi davasının çocuk mirasçıları tarafından açılabileceği “bir an için” kabul edilse bile ;

-ana

-ve kocaya karşı açılması gerekir.

b- Soybağının reddi davasında koca (=kütük babası) soybağının reddi davasını açarak babalık karinesini çürütebileceği gibi çocuk da dava hakkına sahiptir. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi: Ankara 2004, Kısaltma: GENÇCAN-TMK, s. 1310-1316)

Çocuk tarafından açılacak olan soybağının reddi davasının çocuk mirasçıları tarafından açılabileceği “bir an için” kabul edilse bile ;

-ana

-ve kocaya karşı açılması gerekir.

Yerel mahkemenin davayı sadece kütük babası (=Kayden baba olarak gözüken kişi) (=Koca) huzuru ile incelenmesi doğru bulunmamıştır.

Değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/14034, Karar No: 2017/1602, Tarih: 29.05.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14034 E.  ,  2017/1602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık, ...'in; mağdur ... 10,00 TL aldığı, mağdur İbrahim Kılınç'tan ise 15,00 TL alıp 10,00 TL' sini geri verdiği, kendisinde kalan 5,00 TL'yi ise mağdur ... verip "ikinizden de beşer tl almış oldum" şeklinde gelişen eylem ve söylemleri dikkate alındığında sanığın mağdurların zararını kısmen karşıladığı, hal böyle olunca mağdurlara/müştekilere kısmi iadeye onay verip vermedikleri sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağı tartışılmadan yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9024, Karar No: 2020/1144, Tarih: 19.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/9024 E.  ,  2020/1144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, iflas müdürlüğüne 80.841,88 Euro tutarındaki alacağın kaydı için başvurulduğunu ancak bu başvurunun hak düşürücü süreye takılması nedeni ile reddedildiğini, daha önce açılan kayıt kabul davasında alacak miktarının net olarak belirlendiğini, Yargıtay denetiminden geçtiğini, iflasın kapatılmasına kadar iflas masasına kayıt yaptırmanın mümkün olduğunu ileri sürerek iflas müdürlüğü tarafından verilen red kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçinin 80.841,88 Euro alacağı olduğunu ve bu miktar üzerinden sıra cetvelinin düzeltilmesini talep ettiği ancak ek bir alacak kaydı talebinde bulunmadığı, kesinleşmiş bir mahkeme kararı olmadan sıra cetvelinin düzenlenemeyeceği, alacaklı vekilinin bu alacak ile ilgili olarak ayrıca kayıt yaptırması gerekirken böyle bir başvurusunun olmadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17079, Karar No: 2017/571, Tarih: 24.01.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/17079 E.  ,  2017/571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.04.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 05.11.22015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 24.01.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. .... ile karşı taraftan davalılar vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle dava konusu 18 parsel sayılı taşınmazın müşterek paydaşı muris...ın dosya içerisindeki veraset ilamına göre mirasçılarından ... (İman)'ın davada vekili aracılığı ile temsil edilip taraf sıfatı almasına rağmen karar başlığında davalı olarak gösterilmemesi yerinde düzeltilecek maddi hata olduğunun anlaşılmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30761, Karar No: 2022/3451, Tarih: 07.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/30761 E.  ,  2022/3451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Hakaret suçunun, mağdurun olmadığı veya doğrudan vakıf olamayacağı bir şekilde işlendiğinde gıyapta hakaret suçu oluşmaktadır.Ancak gıyapta hakaret suçunun cezalandırılması için, failin mağdur dışında toplu veya dağınık en az üç kişiyle ihtilat ederek bu suçu işlemesi gerekmektedir. Suçun faili ihtilatı bilerek ve isteyerek gerçekleştirmelidir. İhtilat kişilerle birebir görüşerek gerçekleşebileceği gibi, üç veya daha fazla kişiye mektup göndermek, telefon etmek, SMS veya e-mail göndermek suretiyle de gerçekleştirilebilir. Ancak ihtilat unsurunun gerçekleşmesi için, failin sözleri en az üç kişinin duyabileceği bir ortamda ve şekilde söylemesi yeterli olmayıp, muhatapların bizzat anlamaları ve vakıf olmaları lazımdır.

Somut olayda, müştekiler ... ve ...'ya yönelik hakaret içeren mesajın, sanık tarafından, mağdur ...'nın facebook adresine gönderildiği anlaşılmakla, ihtilat unsurunun oluşup oluşmadığı hususunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hakaret suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Mağdur ... ile katılan ...'ya yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü bakımından, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1-1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3- (1) no.lu bozmanın sonucuna göre de; 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10343, Karar No: 2017/5237, Tarih: 26.04.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/10343 E.  ,  2017/5237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında ...'yi yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA;

2) Sanık hakkında ...'yı yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

a) Mağdur ... hakkında düzenlenen adli raporlarda “sol yanakta 7-8 cm. cilt, cilt altını içeren derin kesi” bulunduğu bildirilmiş olmakla; mağdurun tedavi evrakları ile Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilip, yapılacak muayenesi sonucunda, mevcut yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca CMUK 326/son maddesi gereği ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle BOZULMASINA; 26.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8457, Karar No: 2015/24403, Tarih: 31.03.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/8457 E.  ,  2015/24403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... hakkında: Mahkumiyet Sanık ... hakkında: Beraat

1- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Belgede sahtecillik suçunun oluşabilmesi için düzenlenen veya değiştirilen ya da kullanılan belgenin, gerçek bir belge olduğu yönünde kişiyi yanıltıcı nitelikte olması gerekir. Aldatıcılık özelliği bu suçun temel unsuru olup, özel bir incelemeye tabi tutulmadıkça gerçek olmadığı anlaşılamayan belge, sahte belge olarak kabul edilmelidir. Sahteciliğin kişileri aldatacak nitelikte (nesnel) olup olmadığı ve duyularla ilk bakışta anlaşılabilir olup olmadığı, şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; Ruhsatsız yapıya elektrik aboneliği tesisi için katılan ...'a sunulduğu anlaşılan sahte işe başlama ve bitirme evraklarının adı geçen kurum görevlilerince yetkili teknisyen imzasının sahte olduğundan şüphelenilmesi üzerine ihbarda bulunulduğu anlaşılan olayda, sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun oluşması için belgenin düzenlenmesi yeterli olmayıp, aldatma yeteneğine de sahip olması gerekir.

Aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle; dava dosyasında onaysız fotokopileri yer alan suça konu belgelerde mükerrer yazı ve karalamalar ile bazı sütunların boş bulunduğu anlaşılmakla, katılan kurumca geçerli kabul edilen işe başlama ve bitirme evraklarından birer örnek celp edilerek adli emanetdeki suça konu belge asılları ile karşılaştırmalı olarak incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, denetime olanak verecek şekilde sahte belge asıllarının dosya içerisine konulması, kararın gerekçe bölümünde belgelerin aldatma yeteneğine sahip olup olmadığının tartışılması ve neticesine göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/114, Karar No: 2005/144, Tarih: 22.11.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/4.MD-114 E., 2005/144 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/4.MD-114 E., 2005/144 K.**

**- TAKİBATA YER OLMAMASI KARARI**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 230 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 102 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 164 ]

**"İçtihat Metni"**

Görevi ihmal suçundan sanık hakkında açılan kamu davasında; kamu davasının 765 sayılı TCY.nın 102/4 maddesi uyarınca ortadan kaldırma sonucunu doğurmak üzere düşürülmesine ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen 14.7.2005 gün ve 1-33 sayılı hüküm, Yargıtay C.Savcısının temyizi üzerine, "bozma" istekli 19.09.2005 gün ve 230102 sayılı tebliğname ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle; Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Maliye Bakanlığı Gelirler Genel Müdürlüğünün 13.2.1996 gün ve 652-2 sayılı kaçakçılık suçu raporuna istinaden hurda bakır ticareti yapan Yahya Ş....... ve Hakkı Ç..... haklarında Gelirler Kontrolü M. İhsan Ü........ imzasıyla, 26.9.1996 gün ve 654-35 sayılı yazıyla Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulması üzerine evrakın, hazırlığın 1996/10646 sayısına kayıt edilip, 2.10.1996 tarihinde Cumhuriyet Savcısı Kazım Gül'e (23265) tevdi edildiği,

12.11.2001 tarihine kadar işlemsiz bırakılan evrakta, bu tarihte kayıp olduğundan bahisle, İstanbul Defterdarlığından suretlerinin istenildiği,

Gelirler Genel Müdürlüğü Gelirler Kontrolörleri İstanbul Grup Başkanlığınca, 11.12.2001 günlü yazıyla kaçakçılık raporunun bir suretinin gönderilmesi üzerine, sanık Cumhuriyet Savcısı Kazım Gül tarafından "26.9.1996 tarihinden sonra fezleke tanzim edilerek evrakın Eyüp Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş olma ihtimali bulunduğundan fezleke kartonundan araştırılması" notu düşülerek kaleme havale edildiği, bu kez de 24.5.2002 tarihine kadar işlemsiz bırakılan evrakta, bu tarihten sonra sanıkların savunmalarının alınması ve diğer eksikliklerin giderilmesi yoluna gidildiği, bu işlemlerin sanık Cumhuriyet Savcısı Kazım Gül'ün Bakırköy C.Savcılığına atanmasına kadar devam ettiği, atama üzerine hazırlık evrakının 13.6.2003 tarihinde kaleme, 7.7.2003 tarihli görevlendirme yazısıyla da C.Savcısı Arzu Y......'a teslim edildiği,

C.Savcısı Arzu Y...... tarafından 10.09.2003 gün ve 10646-8690 sayı ile sanıklar hakkında zamanaşımı nedeniyle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, karara hazine vekilince yapılan itirazın Beyoğlu 2. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığınca 3.12.2003 gün ve 2003/423 müt. sayılı kararıyla red edildiği,

Red kararı üzerine Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünce; 10.12.2003 gün ve 45232 sayılı yazı ile, atılı suçun zamanaşımına uğramasına sebebiyet verildiğinden bahisle Adalet Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğüne ihbarda bulunulduğu,

Red kararı üzerine Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünce; 10.12.2003 gün ve 45232 sayılı yazı ile, atılı suçun zamanaşımına uğramasına sebebiyet verildiğinden bahisle Adalet Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğüne ihbarda bulunulduğu,

İhbar üzerine 31.8.1992 tarihinde birinci sınıfa ayrılıp, 31.8.1998 tarihinde ise birinci sınıf olan C.Savcısı Kazım Gül'ün 2.6.1996 tarihinde kendisine verilen 1996/10646 Hz. Sayılı evrakın kaybolmasına neden olduğu, 2.10.1996-12.11.2001 tarihleri arasında işlemsiz bıraktığı, evrakın ihyasını müteakip evrakı fezleke kartonunun araştırılması için kaleme havale etmekle yetinip, uzunca bir süre işlemsiz bıraktığı, bu şekilde evrakın kaybolmaması ve ikmali için gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek suçun zamanaşımına uğramasına neden olduğu iddiasıyla, görevi ihmal suçundan TCY.nın 230. maddesi uyarınca yargılanması istemiyle, hakkındaki son soruşturmanın görevli ve yetkili Yargıtay ilgili ceza dairesinde açılmasına karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Görüldüğü gibi sanık hakkında görevi ihmal suçuna konu olan iddia, 1996/10646 sayılı hazırlık evrakını işlemsiz bırakmak suretiyle zamanaşımına uğramasına neden olmakla sınırlıdır.

1996/10646 sayılı hazırlık evrakının konusu, sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belgeler kullanmak suretiyle vergi ziyaına neden olmaktır. Haklarında karşıt inceleme yapılarak vergi kaçakçılığı raporu düzenlen Ş....... ve Ç..... Metal Madencilik Sanayi Ltd. Şti, Kurumlar vergisi mükellefi olup, inceleme dönemi 1993 yılıdır. İsnat edilen eylemde suç tarihi, 5442 sayılı Kurumlar Vergisi Yasasının 21, 28 ve 29. madde hükümleri uyarınca 1.5.1994 günüdür. Suç tarihinde yürürlükte bulunan 4008 sayılı Yasa ile değişik 359. maddesi uyarınca atılı eylem altı aydan üç yıla kadar hapis cezasını gerektirmekte olup, TCY.nın 102/4. maddesi uyarınca beş yıllık zamanaşımı süresine tabidir, bu süre içerisinde zamanaşımını kesen veya durduran herhangi bir işleme rastlanılmadığından zamanaşımı süresi 1.5.1999 tarihinde gerçekleşmiştir.

Sanık C.Savcısının görevi ihmal suçunun işlenme tarihi olan 1.5.1999 tarihinden, sanık hakkında son soruşturmanın açılması kararının verildiği 14.10.2004 tarihine kadar, soruşturma izni istenmesi tarihi olan 28.1.2004 ile izin verilme tarihi olan 16.3.2004 tarihi arasındaki zamanaşımını durduran süre çıkarıldığı taktirde, görevi ihmal suçu yönünden de, TCY'nın 102/4. maddesindeki 5 yıllık zamanaşımı süresi 19.6.2004 tarihinde dolmuş, dolayısıyla son soruşturmanın açılmasına karar verildiği 14.10.2004 tarihinde zamanaşımı gerçekleşmiş bulunmaktadır.
Yargıtay — Esas No: 2019/3991, Karar No: 2021/1564, Tarih: 23.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/3991 E.  ,  2021/1564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, davacı alacaklı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile ilk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiş, bu kez davalı üçüncü kişi vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, 985,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2.954,73 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 23.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.