muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5014, Karar No: 2016/9017, Tarih: 06.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/5014 E.  ,  2016/9017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, davalının müvekkilinin babası olduğunu, müvekkilinin ....öğrencisi olduğunu, davacının gelirinin olmadığını, davalının maddi durumunun iyi olduğunu belirtilerek, davacı lehine 1100 TL yardım nafakasının davalıdan tahsili ile nafakanın her yıl TÜİK tarafından açıklanan ÜFE oranında artırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacı için dava tarihinden itibaren 750,00 TL yardım nafakasının davalıdan tahsili ile nafakanın her yıl ... tarafından açıklanan TEFE-TÜFE oranında artırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, hükmedilen nafakanın yıllık artış oranına ilişkin yerleşmiş Yargıtay uygulamaları gözönünde bulundurularak "ÜFE" oranında artışına hükmedilmesi gerekirken "TEFE-TÜFE" oranında artırılmasına karar verilmesi doğru değilse de; bu konunun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün yıllık nafaka miktarının artış oranına ilişkin 3. maddesindeki "TEFE -TÜFE" ifadesinin çıkartılarak, yerine "ÜFE" ifadesinin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.06.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/1206, Karar No: 2014/12683, Tarih: 07.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1206 E.  ,  2014/12683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malazgirt Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/08/2013

NUMARASI : 2012/126-2013/190

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalde uygun emsal bulunmadığı belirtilerek 127 km gibi çok uzakta bulunan il merkezindeki daha düşük yüzölçümlü satışın emsal alınması doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkân tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın imar parseli olduğu belirtilmesine rağmen 1/1000 ölçekli mi, yoksa 1/5000, 1/25.000 ölçekli imar planı içinde bulunduğu açıkça belirtilmediğinden Belediye Başkanlığından araştırılarak 1/1000 ölçekli imar planında ise, paftası üzerinde dava konusu taşınmazın konumu da işaret ettirildikten sonra değerlendirme yapılması gerekirken eksik inceleme ile bedel Tesbiti,

3-Kabule göre de;

a-Değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

3-Kabule göre de;

a-Değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

b-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen M.ili K.. mah.. .. ada, .. parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

Raporlar değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8460, Karar No: 2021/15775, Tarih: 22.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8460 E.  ,  2021/15775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre;arazi niteliğindeki niteliğindeki dava konusu ... Mahallesi 1381 parsel sayılı taşınmaza net gelirine göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)1-b- numaralı bendinde yazılı (32.037,97TL’nin) ibaresinden sonra gelen kısmın hükümden tümüyle çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlenmiş nemaları ile birlikte tapu ve veraset ilamındaki payları oranında davalılara derhal ödenmesine, ilgili bankaya müzekkere yazılmasına, ) ibaresinin yazılmasına,

b) 1-d- numaralı bendinde yazılı (kararın kesinleşmesine) kelimelerinin çıkarılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 22.12.2021 tarihine) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18900, Karar No: 2010/1256, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18900 E.  ,  2010/1256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10610, Karar No: 2023/10401, Tarih: 28.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/10610 E.  ,  2023/10401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/745 Değişik İş

SUÇ : 6769 sayılı Sınaî Mülkiyet Kanunu'na muhalefet

İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın kabulü

KANUN YARARINA BOZMA : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 253 üncü maddesinin ondokuzuncu fıkrası gereğince uzlaşma nedeniyle Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05.11.2018 tarihli ve 2018/12318 soruşturma, 2018/28979 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı müteakip, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının adlî emanetin 2018/3243 sırasında kayıtlı suça konu eşyaların müsadere edilmesi talebinin reddine dair Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2020 tarihli ve 2020/248 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın mercii Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.08.2020 tarihli ve 2020/745 değişik iş sayılı kararı ile kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanunun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 29.03.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40756 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40756 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 256/1. maddesinde "(1) Müsadere kararı verilmesi gereken hâllerde, kamu davası açılmamış veya kamu davası açılmış olup da esasla beraber bir karar verilmemişse; karar verilmesi için, Cumhuriyet savcısı veya katılan, davayı görmeye yetkili mahkemeye başvurabilir." düzenlemesi,

6769 sayılı Sınaî Mülkiyet Kanunu'nun 156/1. maddesindeki "Bu Kanunda öngörülen davalarda görevli mahkeme, fikri ve Sınaî haklar hukuk mahkemesi ile fikri ve Sınaî haklar ceza mahkemesidir. Bu mahkemeler, Hâkimler ve Savcılar Kurulunun olumlu görüşü alınarak, tek hâkimli ve asliye mahkemesi derecesinde Adalet Bakanlığınca lüzum görülen yerlerde kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi, il ve ilçe sınırlarına bakılmaksızın Adalet Bakanlığının önerisi üzerine Hâkimler ve Savcılar Kurulu tarafından belirlenir. Fikri ve Sınaî haklar hukuk mahkemesi kurulmamış olan yerlerde bu mahkemenin görev alanına giren dava ve işlere, asliye hukuk mahkemesince; fikri ve Sınaî haklar ceza mahkemesi kurulmamış olan yerlerde bu mahkemenin görev alanına giren dava ve işlere, asliye ceza mahkemesince bakılır. Bu dava ve işlere bakacak asliye hukuk ve asliye ceza mahkemeleri ile bu mahkemelerin yargı çevresi, il ve ilçe sınırlarına bakılmaksızın Adalet Bakanlığının önerisi üzerine Hâkimler ve Savcılar Kurulu tarafından belirlenir." şeklindeki,

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 76. maddesi gereğince, "Bu Kanunun düzenlediği hukuki ilişkilerden doğan dava ve işler ile bu Kanundan kaynaklanan ceza davalarında görevli mahkeme, Sınaî Mülkiyet Kanununun 156 ncı maddesinin birinci fıkrasında belirtilen mahkemelerdir. Bu Kanun kapsamında açılacak hukuk davalarında mahkeme, davacının iddianın doğruluğu hakkında kuvvetli kanaat oluşturmaya yeter miktar delil sunması hâlinde, korunmakta olan eserler, fonogramlar, icralar, filmler ve yayınları kullananların, bu Kanunda öngörülen izin ve yetkileri aldıklarına dair belgeleri veya tüm yararlanılan eser, fonogram, icra, film ve yayınların listelerini sunmasını isteyebilir. Belirtilen belge veya listelerin sunulamaması tüm eser, fonogram, icra, film ve yayınların haksız kullanılmakta olduğuna karine teşkil eder.." şeklindeki düzenlemeler gereğince;

Hakimler Savcılar Kurulunun 31/05/2018 gün ve 839 sayılı kararıyla,

Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemeleri Konusunda;

I-Fikri ve Sınaî haklar ceza mahkemesinin kurulu bulunduğu yerlerde belirlenen yargı çevrelerini kapsayacak şekilde fikri ve Sınaî haklar ceza mahkemelerinin faaliyetlerini devam ettirdiği, (Örneğin Ankara Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin yargı çevresinin kurulduğu yerin mülki hudutlarını kapsayacak şekilde belirlenmesi nedeniyle, Ankara ilçelerindeki (Ankara ... Adliyesi dahil) bu mahkemenin görev alanına giren dava ve işlere, Ankara’nın ilçelerindeki asliye ceza mahkemelerinin değil, Ankara Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin bakacağı ve bu şekilde faaliyetini devam ettireceği),

II- Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi kurulmadığı ve yargı çevresinin bu mahkemelerin bulunduğu mahallere bağlanmadığı yerlerde,

1-Bir asliye ceza mahkemesi olan yerlerde bu mahkemenin,

2-İki asliye ceza mahkemesi bulunan yerlerde 1 numaralı asliye ceza mahkemesinin,

3-İkiden fazla asliye ceza mahkemesi bulunan yerlerde ise 3 numaralı asliye ceza mahkemesinin bakmasına karar verilmiş bulunduğundan" şeklindeki düzenlemeler ve

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 17/06/2021 tarihli ve 2020/5944 esas, 2021/6824 karar sayılı ilâmında "....6769 sayılı Sınaî Mülkiyet Kanunu'nun 156/1. maddesi uyarınca, “Bu Kanunda öngörülen davalarda görevli mahkeme, fikri ve sınaî haklar hukuk mahkemesi ile fikri ve sınaî haklar ceza mahkemesidir...İkiden fazla asliye ceza mahkemesi bulunan yerlerde ise 3 numaralı asliye ceza mahkemesinin bakmasına karar verilmiş bulunduğundan, görevsizlik kararı verilip dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması... BOZULMASINA..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, başkasına ait marka hakkına iktibas veya iltibas suretiyle satışa arz etmek veya satmak suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı müteakip, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının adli emanetin 2018/3243 sırasında kayıtlı suça konu eşyaların müsadere edilmesi talebinin Sulh Ceza Hakimliğine talepte bulunulması gerektiğinden bahisle reddine dair Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/06/2020 tarihli kararına karşı yapılan itirazın Sulh Ceza Hakimliğinin görevli olmadığı, Asliye Ceza Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, talebe konu adli emanetin 2018/3243 sırasında kayıtlı eşyaların müsaderesine görevli Mahkeme tarafından karar verilmesi gerektiği, ikiden fazla asliye ceza mahkemesi bulunan yerlerde 3 numaralı asliye ceza mahkemesinin görevli olması karşısında, Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesince görevsizlik kararı verilip dosyanın görevli mahkeme olan Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerektiği gözetilmeksizin, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı gerekçe ile karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

..” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesinin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.08.2020 tarihli ve 2020/745 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde yapılması için dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5896, Karar No: 2010/7726, Tarih: 06.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/5896 E.  ,  2010/7726 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/223187

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81, 62. Maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (SİVAS) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.03.2010 ... ve 76/79 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 448, 59, 31, 33 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu bozma üzerine kurulan hükümde isabetsizlik görülmediğinden, ceza miktarı itibariyle resen temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 06.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8233, Karar No: 2008/11592, Tarih: 27.11.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/8233 E.  ,  2008/11592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih :24.04.2008

No :51-105

Davacılar tarafından hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkili ...Tekstil Ltd.Şti’nin 500.000 Punutto Tekstil Ltd.Şti’nin 200.000 YTL ödenmiş sermayesi bulunduğunu, hazır giyim imalat ve ihracatı yapan şirketlerin yerli ve yabancı müşterileri bulunduğunu, tekstil şirketindeki olumsuz koşullar nedeniyle şirketlerin borçlarını ödemede zorlandığını, kredi kurumları ve factoring firmalarıyla çalışan şirketlerin borca batık hale geldiğini, müvekkili şirketlerin mali durumunu düzeltme olanağına sahip olduğunu şirketlerin malvarlığının korunması ile ilgili tedbirlerin acilen alınması halinde şirketin mali durumunu düzelterek borçlarının tamamını ödeme olanağına sahip olduğunu, şirket ortaklarının şahsi malvarlığında bulunan taşınır ve taşınmaz malların satılarak şirketlerin faaliyetlerinin finansmanında kullanılacağını, şirketlerin kârlılık oranı yüksek siparişleri kabul ederek bütçesine uygun olarak nakit ve daha ucuza hammadde temin etmek suretiyle üretimi devam ettireceğini ileri sürerek iflasların 1 yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davacı şirketlerin borca batık durumda oldukları, sermaye girişi sağlanmadan şirketlerin malvarlığının paraya çevrilerek mali durumun iyileştirilebileceğine ilişkin talebin yerinde olmadığı gerekçesiyle borçlu şirketlerin iflaslarına karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla ödenen peşin harcın istek halinde iadesine, 27.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6720, Karar No: 2010/777, Tarih: 27.01.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/6720 E.  ,  2010/777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM(LER) : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK:Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

765 sayılı TCY.nın 276. maddesinde yer verilen yedieminlik yükümlülüğüne aykırılık suçunun hareket öğeleri; “resmen teslim olunan …malları kendisinin veya başkasının menfaati için saklar, sahibine veya başkasına verir veya tebdil veya lazım gelenlere teslimden imtina ederse” biçiminde tanımlanmış ve seçenekli ve dolayısıyla bağlı hareketli bir suç tipi olarak düzenlenmişti. Aynı suçu “muhafaza görevini kötüye kullanma” başlığı altında düzenleyen 5237 sayılı Yasanın 289. maddesinde ise hareket öğesi; “…teslim olunan … mal üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunan kişi” sözcükleriyle ifade edilerek serbest hareketli bir suç olarak düzenlenmiş ve suçun; ‘teslim amacı dışında tasarrufta bulunma’ anlamına gelen herhangi bir hareketle işlenebileceği kabul edilmiştir. Madde gerekçesinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunma eylemlerine örnek olarak; satılması, başkasına verilmesi gibi amaçla bağdaşmayan davranışlar gösterilmiştir. Teslim amacı dışında tasarrufta bulunulması biçimindeki eylemler, verilen örneklerde olduğu gibi mal üzerinde tasarruf amaçlı eylemli davranışlar olmalıdır. Bu nedenle, malın teslim alındığı şekliyle muhafaza edildiğinin saptanması koşuluyla, salt satış yerine götürmeme biçimindeki eylemler teslim amacı dışında tasarrufta bulunma niteliğinde kabul edilemeyecektir.

Diğer taraftan, yedieminin teslim aldığı malı satış yerine götürme yükümlülüğü bulunup bulunmadığının da incelenmesi gerekir. Yasalarda öngörülen istisnalar (6831 sayılı Orman yasasının 84.maddesi gibi) dışında yedieminlik, muhafaza yükümü altına giren kişinin özgür iradesiyle kuracağı hukuksal bir ilişki niteliğindedir. Bu nedenle, yedieminin suçun öğelerini ilgilendiren yasal yükümlülüklerinin saptanması ve suç öğelerinin incelenmesi bakımından, yedieminlik kurumunun özel hukuktaki yerinin de incelenmesi gerekmektedir.