muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10159, Karar No: 2022/10298, Tarih: 07.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10159 E.  ,  2022/10298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Uşak İli, Merkez, Durak Mahallesi, 315 ada, 210 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davalılara ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi’nin 27/11/2020 gün, 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih ve 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 3-c numaralı bendinde yer alan (fark bedeli üçer aylık vadeli hesaplarda nemalandırılarak karar kesinleştiğinde mükerrer ödeme olmamak kaydıyla davalıya ödenmesine, karar kesinleştiğinde gereği için bankaya müzekkere yazılmasına,) cümlesinin hükümden çıkartılmasına, yerine ( fark bedelin üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya derhal müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

b) 4 numaralı fıkrasında yer alan ( kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilerek karar kesinleştiğinde) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesi’nin ilam tarihi olan 07/06/2022 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) ibaresinin yazılmasına,

b) 4 numaralı fıkrasında yer alan ( kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilerek karar kesinleştiğinde) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesi’nin ilam tarihi olan 07/06/2022 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 07/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15314, Karar No: 2014/21022, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/15314 E.  ,  2014/21022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2014

NUMARASI : 2013/511-2014/104

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9727, Karar No: 2024/12588, Tarih: 23.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/9727 E.  ,  2024/12588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/665 E., 2021/280 K.

SUÇLAR : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinin 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği ve suç tarihinin 25.10.2014 olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın, hizmetli olarak çalıştığı lisedeki müdür yardımcısının odasında bulunan bilgisayarı çalması eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesine uyduğu ve 6545 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten sonra 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi ile hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/119, Karar No: 2017/691, Tarih: 06.02.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/119 E.  ,  2017/691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/07/2016 gününde verilen dilekçe ile tespit istemli dava açılması üzerine ... 21. Asliye Hukuk Mahkemesinin 29/07/2016 tarih, 2016/373 esas, 2016/415 karar sayılı dosyası ile yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen kararın istinaf yoluna başvurulması üzerine istinaf başvurusunun esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesinin 14/10/2016 günlü, 2016/5-5 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde adli yardım talepli istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334'de ''(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkca dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.'' hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336'da ise ''(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali duruma ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.'' şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelemesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine, ilk derece mahkemesinin istinaf dairesince düzeltilen yasaya uygun gerekçesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 06/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2021/22401, Karar No: 2022/261, Tarih: 11.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/22401 E.  ,  2022/261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, CMUK’nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra sanık müdafiinin yüzüne karşı 22.06.2005 tarihinde tefhim edilen hükmü, 03.08.2021 tarihinde temyiz ettiğinden, temyiz isteminin reddine dair 05.08.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden bu karara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair 05.08.2021 tarihli ek kararın ONANMASINA,11.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7317, Karar No: 2012/13725, Tarih: 21.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7317 E.  ,  2012/13725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14094, Karar No: 2014/10644, Tarih: 25.09.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/14094 E.  ,  2014/10644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2011/428-2013/163

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında Çağlarca Mahallesi çalışma alanında bulunan ... parsel sayılı 442 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesine Mehmet ve Hatice oğlu 1958 doğumlu M.. P..'in kullanımında olduğu ve 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı belirtilerek Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. 2009 yılında yapılan güncelleme çalışmaları sırasında değişiklik olmadığı belirtilmek suretiyle kullanıcısının Mehmet oğlu M.. P.. olduğu belirtilerek tescil edilmiş, daha sonra 2011 yılında yapılan uygulama kadastrosu sırasında eski 1200 parsel sayılı taşınmaza .. ada ... parsel numarası verilerek 443,11 metrekare yüzölçümü ile tespit edilmiştir. Davacılar Ö.. U.. ve M.. P.., beyanlar hanesindeki kullanıcının baba ve anne adı ile doğum tarihinin yanlış yazıldığını, Melek ve Sadık oğlu 1944 doğumlu M.. P.. olarak ya da M.. P..'den 2004 yılında satın alması nedeniyle Ö.. U.. olarak düzeltilmesi istemi ile dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, Ö.. U.. ve M.. P..'in, beyanlar hanesindeki kullanıcının baba ve anne adı ile doğum tarihinin düzeltilmesini K.. M..nden talep etmeleri üzerine istemin K.. M..nce reddine dair verilen kararın Antalya 1. İdare Mahkemesince iptaline karar verilmesi nedeniyle kadastro tutanak ve eklerinin K.. M..ne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 1200 parsel sayılı taşınmazın tesis kadastrosu 1999 tarihinde yapılmış 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olması nedeniyle beyanlar hanesinde M.. P.. kullanımında olduğu belirtilerek Hazine adına tescil edilmiştir. Aynı taşınmaz üzerinde 2009 yılında 3402 sayılı Yasa'nın Ek 4.maddesi uyarınca 2/B güncelleme çalışması yapılıp kesinleşmiştir. Bilahare 3402 sayılı Yasa'nın 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu 23.02.2011 ile 24.03.2011 tarihleri arasında ilan edilmiş, davacılar 16.03.2011 tarihinde uygulama kadastrosunun askı ilan süresi içinde; tesis kadastrosunda ve 2/B güncelleme çalışmalarında beyanlar hanesindeki kullanıcının baba ve anne adı ile doğum tarihinin yanlış yazıldığını belirterek düzeltilmesi ya da kullanıcı olan M.. P..'den 2004 yılında taşınmazı satın alan Ö.. U.. lehine zilyetlik şerhi verilmesi istemi ile birlikte dava açmışlardır. Mahkemece; davacıların aynı istemlerini Kadastro Mahkemesine dava açmadan önce K.. M..ne yöneltmeleri üzerine K.. M..nce 18.03.2010 tarihinde “düzeltme talebinin reddine” dair verilen kararın Antalya 1. İdare Mahkemesinin 2010/686 Esas 2012/863 Karar 06.06.2012 tarihli ilamı ile iptaline karar verildiği belirtilmek suretiyle bu idari karar doğrultusunda kadastro tutanaklarının ve eklerinin K.. M..ne gönderilmesine karar verilmiştir. Her ne kadar dava uygulama kadastrosu askı ilan süresi içinde açılmış ise de istem 3402 sayılı Yasa'nın Ek 4. maddesi uyarınca yapılan 2/B güncellemesine yönelik beyanlar hanesindeki tasarrufçunun baba ve anne adı ile doğum tarihinin düzeltilmesi ya da zilyetten taşınmazı satın alan Ö.. U.. adına zilyetlik şerhi verilmesine ilişkin olup uygulama kadastrosuna itiraz niteliğinde bulunmadığından ve 2/B güncellemesi 2009 tarihinde yapılıp kesinleşmiş olmakla güncelleme kesinleştikten sonra açılan bu tür davalarda Asliye Hukuk Mahkemesi görevli bulunduğundan görevsizlik kararı verilerek dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/663, Karar No: 2025/1045, Tarih: 13.03.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/663 E.  ,  2025/1045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1997 E., 2024/2223 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ordu İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/102 E., 2024/201 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayet olunanlar ...Vergi Dairesi, ... Asya Katılım Bankası, Gelecek Varlık Yönetim AŞ. ve İş Bankası vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. ŞİKAYET

Şikayetçi vekili dilekçesinde; borçlu aleyhine başlatılan Ordu İcra Müdürlüğü'nün 2022/1054 Esas sayılı dosyasında borçluya ait taşınmaz üzerine 26.07.2022 tarihinde haciz konulduğunu, Ordu İcra Dairesi'nin 2017/32587 Esas sayılı dosyada haciz konulan taşınmazın satışının yapıldığını, satış yapılan icra dosyasında 18.01.2024 tarihli tensip zaptında alacaklı oldukları icra dosyasının haczi düşen ilgili olarak gösterildiğini, yine satış işlemlerinin yapıldığı 2017/32587 Esas sayılı dosyasından İİK'nın madde 100'e ilişkin bilgiler sorulduğunda müvekkilinin alacaklı olduğu 2022/1054 Esas sayılı dosyada düzenlenen 08.01.2024 tarihli tensip zaptıyla cevaben satış talep edilmediği ve avans yatırılmadığından müvekkili adına işlenen haczin düştüğünün bildirildiğini, bunun üzerine 18.01.2024 tarihli işlemin iptali ile 26.07.022 tarihli haczin devamına karar verilmesi için şikayet yoluna gidildiğini, Ordu İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2024/47 Esas ve 2024/68 Karar sayılı kesin kararı ile 18.01.2024 tarihli tensip zaptının iptaline sair hususun sıra cetveli yapıldıktan sonra değerlendirilmesine karar verildiğini, ancak karar sonrasında 2017/32587 Esas sayılı dosyadan hazırlanan 01.03.2024 tarihli sıra cetvelinde müvekkiline ait haczin yine haczi düşen ilgili olarak değerlendirildiğini, İİK 107. madde gereği her alacaklının mensup olduğu derece namına satış talebinde bulunabileceğini, dolayısıyla aynı dereceye dahil alacaklılardan birinin satış istemesi halinde haczin bahis konusu derece için düşmeyip hüküm ve tesirini icra edeceğinden müvekkilinin ayrıca satış istemesine gerek olmayacağını belirterek 01.03.2024 tarihli sıra cetveli tensip kararının iptaline ve 26.07.2022 tarihli haczin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP