muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11050, Karar No: 2017/122, Tarih: 17.01.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/11050 E.  ,  2017/122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümde, uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53. maddesine yer verilmemiş ise de; Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı gözetilmek suretiyle TCK'nın 53. maddesinin, infaz aşamasında uygulanması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın, katılan ...'nin içerisinde kimlik belgesi, otobüs kartı ve 10 TL olan cüzdanını; katılan ...'nın içerisinde kimlik belgesi, hafıza kartı ve banka kartı olan cüzdanını; katılan ... de bir çift spor ayakkabısını çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin tespit edilerek az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince hırsızlık suçundan verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmayacağının tartışılmaması,

2-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçu ve katılanlar ... ve ...'e yönelik hırsızlık suçları bakımından; bir daha suç işlemeyeceği hususunda kanaat oluştuğundan bahisle cezaları ertelenen sanığın, hükmün açıklamasının geri bırakılması halinde suç işlemeyeceği kanaatine varılamadığından bahisle çelişkili ve yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

3-Sanığın, kolluk görevlileri tarafından yakalandıktan sonra kolluk görevlilerinin daveti üzerine gelen katılan ...'in sanığın ayağında bulunan ayakkabısını görüp teşhis etmesi sonucu müştekiye iade edildiği buna göre suça konu ayakkabının müştekiye iadesinde herhangi bir katkısının olmadığının anlaşılması karşısında; koşulları oluşmadığı halde hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılanlar vekilininin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2750, Karar No: 2017/4497, Tarih: 12.04.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/2750 E.  ,  2017/4497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık ...’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2 kez 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair Çorlu 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 04/02/2011 tarihli ve 2010/885 esas, 2011/80 sayılı kararını müteakip sanığın deneme süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle, hükümlerin açıklanarak anılan Kanun’un 86/2, 86/3-a, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2 kez 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/10/2015 tarihli ve 2015/810 esas, 2015/1266 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 14.02.2017 tarih ve 2016/7356 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.02.2017 tarih ve 2017/12484 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1) Kayden 30/12/1992 doğumlu olup, suçun işlendiği 14/11/2010 tarihinde 18 yaşını ikmal etmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamış bulunulmasında,

2) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesindeki “Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

2) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesindeki “Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/10/2015 tarihli ve 2015/810 esas, 2015/1266 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın mağdurlar ... ve ...’yı yaralama eyleminden ayrı ayrı 5237 sayılı TCK’nin 86/2.maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 86/3-a maddesi gereğince cezası ½ oranında artırılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 31/3. maddesi gereğince cezasında 1/3 oranında indirim yapılarak 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62/1.maddesi gereğince cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2.maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek ve sonuç olarak ayrı ayrı 2000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümden “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına (ihtarat yapıldı)” ibarelerinin çıkartılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 12.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23084, Karar No: 2013/16462, Tarih: 13.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/23084 E.  ,  2013/16462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Artvin Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :07.09.2012
Yargıtay — Esas No: 2023/5128, Karar No: 2023/9300, Tarih: 23.11.2023

**3. Ceza Dairesi         2023/5128 E.  ,  2023/9300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1453 E., 2021/1467 K.

SUÇ : Örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 ... Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.09.2020 tarihli ve 2020/43 Esas, 2020/143 ... Kararı ile sanık hakkında örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5237 ... ... Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesinin yedinci fıkrası yollamasıyla 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının son cümlesi, 3713 ... Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 ... Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2020/1453 Esas, 2021/1467 ... Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 02.01.2023 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1.Sanığın silahlı terör örgütü FETÖ/PDY ile bağlantısı bulunmadığına,

2.Sanığa isnat edilen suçlamaların cezalandırılmaya yeterli, somut ve hukuki temele dayanmayan soyut, gerçeklikten yoksun iddialar olduğuna,

3.Sanığın örgüte yardım amaçlı para yatırmadığına, hesap hareketlerinde görülen bahse konu paranın sanığa ait olmayıp sanığın muhasebeciliğini yaptığı ....'ye ait olduğuna, aralarındaki iş ilişkisi nedeniyle tanığın sanığa güvenmesi ve kendi parasını onun üzerinden bankaya yatırmasının hayatın olağan akışına uygun olduğuna, sanığın ....'nin kastını ve gayesini bilmediğine,

4.Tanık olarak dinlenen ....'nin de bu durumu çelişkiye yer vermeyecek şekilde belirttiğine,

3.Sanığın örgüte yardım amaçlı para yatırmadığına, hesap hareketlerinde görülen bahse konu paranın sanığa ait olmayıp sanığın muhasebeciliğini yaptığı ....'ye ait olduğuna, aralarındaki iş ilişkisi nedeniyle tanığın sanığa güvenmesi ve kendi parasını onun üzerinden bankaya yatırmasının hayatın olağan akışına uygun olduğuna, sanığın ....'nin kastını ve gayesini bilmediğine,

4.Tanık olarak dinlenen ....'nin de bu durumu çelişkiye yer vermeyecek şekilde belirttiğine,

5.Sanığın Bank ... hesabı haricinde diğer bankalarda da hesabı bulunduğuna, bu hususun araştırılmadan mahkemece eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine,

6.Sanığa atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından beraatine karar verilmesine,

7.Atılı iddialar ile mahkemelerin kabulünün gerçeği yansıtmadığının dinlenen tanık beyanları ile sabit olduğuna,

8.Sanığın ... Ç.'ye ait 42.000 USD'yi yatırması dışında hesabında başkaca bir işlem bulunmadığına, bahse konu paranın bankanın TMSF'ye devrolunmasından sonra da bankada kaldığına, sanığın suç işleme iradesi ile hareket etmediğine,

9.Tevsi-i tahkikat talepleri hakkında da herhangi bir araştırma yapılmadığına,

10.Lehe deliller tartışılmadan ve değerlendirilmeden karar verildiğine,

11.5237 ... Kanunun 39. maddesinin de değerlendirilmediğine,

12.Sanığın suç işleme iradesi bulunmaksızın ve örgüte yardım gayesi olmaksızın, mükellef - mali müşavir ilişkisi sebebiyle bankaya yatırdığı para nedeniyle de pişmanlık duyduğuna,

13.Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 ... Bankacılık Kanunun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş.'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;

Sanığın 17.01.2014 tarihinde 42.000 USD tutarlı katılım hesabı açtığı tespit edilmiş ise de sanığın söz konusu katılım hesabını 18.04.2016 tarihine kadar temdit ettiği ve 18.04.2016 tarihinde katılım hesabını kapatarak bakiyesini çektiği, mali müşavir olan sanığın istikrarlı aşama beyanlarına göre söz konusu paranın sanığın mükellefi olduğu ... Ç.'ye ait olduğunu, ... Ç.'nin kardeşlerinin haberi olmadan 42.000 USD’yi kendi hesabına katılım hesabı açtırmak suretiyle yatırmasını istediğini, bu parayı kendi hesabına yatırarak katılım hesabı açtığını, ... Ç.'nin talebi üzerine bakiyeyi çektiğini beyan ettiği, tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulan tanıkların sanığın savunmasını doğruladığı, sanığın savunmasının aksi yönünde dosyada delil bulunmadığı, belirtilen tarihlere göre sanığın örgüt liderinin talimatına göre Bank ... hesabında başkaca kayda değer bir hareketliliğin bulunmadığı hususu da dikkate alındığında; sanığın örgüt ele başının talimatıyla örgüte yardım kastıyla hareket ettiğine ve dolayısıyla FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden arınmış, kesin, somut ve tam inandırıcı delil elde edilemediğinden "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereği atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2020/1453 Esas, 2021/1467 ... Kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11435, Karar No: 2021/8452, Tarih: 08.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11435 E.  ,  2021/8452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından kamulaştırma bedeline yasal faiz işletilmesine karar verilmiş ise de; bozma öncesi derhal ödenmesine karar verilen kısma ikinci karar tarihi olan 05.06.2018 tarihine kadar faiz yürütülmesi gerekirken, bedelin tamamına infazda tereddüt yaratacak biçimde karar tarihine kadar faiz işletilmesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 1 numaralı bendindeki (2.909.574,29 TL olduğunun tespitine) ibaresinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (bedel üzerindeki ihtiyati tedbirin kaldırılmasına, ilk karar tarihinden itibaren ve üçer aylık vadeli hesapta işlemiş tüm nemaları ile birlikte derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya derhal müzekkere yazılmasına,)

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 1 numaralı bendindeki (2.909.574,29 TL olduğunun tespitine) ibaresinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (bedel üzerindeki ihtiyati tedbirin kaldırılmasına, ilk karar tarihinden itibaren ve üçer aylık vadeli hesapta işlemiş tüm nemaları ile birlikte derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya derhal müzekkere yazılmasına,)

b) 2. bendinde yer alan (hüküm uyarınca) kelimelerinden sonra gelen kısmın hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen kamulaştırma bedelinin 875.193,33 TL’sine 04.10.2014 tarihinden 05.06.2018 tarihine, bakiye 2.034.380,96 TL’lik kısmına ise 04.10.2014 tarihinden Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 08.06.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8266, Karar No: 2016/12076, Tarih: 03.08.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/8266 E.  ,  2016/12076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz isteminin reddine dair 08.04.2016 tarihli ve 2016/22 esas 2016/135 karar sayılı ek kararın, ceza infaz kurumunda tebliği sırasında, karar sanığıa okunup anlatılmayarak 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine aykırı davranıldığı, bu nedenle tebliğ işleminin geçersiz olduğu, sanığın öğrenmekle hükmü süresinde temyiz ettiği belirlenerek ve temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 08.04.2016 tarihli ve 2016/22 esas 2016/135 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, adli tatilde nöbetçi heyet tarafından 03.08.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21294, Karar No: 2013/21373, Tarih: 23.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/21294 E.  ,  2013/21373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Kısa süreli hapis cezasının ertelenmesi durumunda 5237 sayılı TCK’nin 53/4. maddesi gereği TCK’nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kısa kararın hak yoksunluklarına ilişkin 4. paragrafının karar fıkrasından çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2349, Karar No: 2014/7542, Tarih: 10.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/2349 E.  ,  2014/7542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AVANOS ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2011/52-2013/75

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil ve tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, miras bırakanın paylaştırma iradesi taşıdığı, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, tarafların miras bırakanı M.. O..’un 13.02.2010 tarihinde ölümüyle geriye davacılar, davalılar ve dava dışı çocuklarının mirasçı olarak kaldığı, miras bırakan M. 15.10.2008 tarihli resmi akit ile 3551 ve 4141 parsel sayılı taşınmazları davalı kızı F. 408 parsel sayılı taşınmazın 1/3 payını davalı kızı S. 28.10.2008 tarihli resmi akit ile de maliki olduğu 3663 ve 4999 parsel sayılı taşınmazları davalı kızı N. 4993,4994,4997,4998,5000, 5223, 5226,5330 parsel sayılı taşınmazları davalı kızı S. satış suretiyle temlik ettiği, bu taşınmazlardan 5226,5223,5330 parsel sayılı taşınmazların davalı S. tarafından yargılama sırasında 25.03.20011 tarihinde Ş. G. temlik edildiği, Ş.G. davaya dahil edildiği, davacıların çekişme konusu taşınmazların davalılara temlikinin muvazaalı ve mal kaçırma amaçlı olduğu, öte yandan miras bırakanın düzenlediği vasiyetname ile davalılardan Suna’ya kazandırmalarda bulunduğunu, vasiyetnamenin iptali için açtıkları 2010/803 Esas sayılı dava dosyasının derdest olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açtıkları, vasiyetnamenin iptali talebine ilişkin 2010/803 Esas, 2012/328 Karar sayılı dava dosyasında yapılan yargılama sonucunda miras bırakan M.. O..’un vasiyetnamenin düzenlendiği tarih olan 15.01.2010 tarihinde hukuki işlem ehliyetine haiz olmadığının Adli Tıp Kurumu tarafından tespit edildiği gerekçesiyle vasiyetnamenin iptaline karar verildiği ve bu kararın Yargıtay denetiminden geçmek suretiyle 02.09.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.