muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8573, Karar No: 2022/8795, Tarih: 29.11.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/8573 E.  ,  2022/8795 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.2017

tarih ve 2017/165, 2017/256 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/2, 220/7 son, 3713 sayılı Kanunun 5/1. TCK'nın 62, 53, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında; Bankasya kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak talimat doğrultusunda bankacılık işlemi yapılıp yapılmadığı hususunda ayrıntılı ve denetime elverişli rapor aldırılması, hükümden sonra gelen veri inceleme raporu ile ifade tutanaklarının duruşmada okunarak tartışılması beyan sahipleri Yılmaz Sırkıntı ile Kenan Demir'in tanık sıfatıyla usulüne uygun olarak dinlenmesi ve tüm delillerin CMK'nın 217. maddesi gereğince tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm kurulan sanık hakkında suç tarihi olarak sanığın en son yardım niteliğindeki eylem tarihi yerine karar başlığında hatalı olarak soruşturma başlama tarihi olan "30/11/2016" olarak yazılması;

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm kurulan sanık hakkında suç tarihi olarak sanığın en son yardım niteliğindeki eylem tarihi yerine karar başlığında hatalı olarak soruşturma başlama tarihi olan "30/11/2016" olarak yazılması;

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3064, Karar No: 2015/1913, Tarih: 11.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/3064 E.  ,  2015/1913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 17. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2013/316-2013/375

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK) 388, 6100 s. Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu HUMK'un 389., yine HMK'nun 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada HUMK'un 381. maddesinin son fıkrasının HMK'nin 294. maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nin yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Öte yandan; 6100 sayılı HMK'nun 304. maddesi hükmü uyarınca tashih ile ancak, hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmiş ise hakim tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Kanun maddesinde açıkça ifade edildiği üzere tashih kararı ancak açık yazı ve hesap hataları için, başka bir deyişle maddi hata niteliğinde olup hükmü değiştirmeyen hatalar için öngörülmüş bir yoldur.

Öte yandan; 6100 sayılı HMK'nun 304. maddesi hükmü uyarınca tashih ile ancak, hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmiş ise hakim tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Kanun maddesinde açıkça ifade edildiği üzere tashih kararı ancak açık yazı ve hesap hataları için, başka bir deyişle maddi hata niteliğinde olup hükmü değiştirmeyen hatalar için öngörülmüş bir yoldur.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda ".... mah, 106/2 pafta, 2962 ada, 204 parsel sayılı taşınmazın muris H. K.. adına kayıtlı olan 160/1720 payının kat mülkiyeti kurulmak süreti ile aynı parsel 5 nolu bağımsız bölüme dönüştürüldüğü nedeni ile davalı adına olan tapu kaydının Kadıköy 1 Sulh Huk Mah 1997/707 E- 1389 K. sayılı veraset ilamı ile birlikte Kadıköy 5. Sulh Hukuk mahkemesinin 2013/544 Esas, 2013/622 Karar, Kadıköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1995/ 914 Esas, 1995/ 758 Karar , Kadıköy 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1995/978 Esas,1995/844 Karar sayılı ilamları nazara alınarak 48/480 payı L. K.., 12/480 payı A.. K..,12/480 payı S.. K.., 9/480 payı H.. K.. ve 6/480 payı O.. K.. ile toplamda 87/480 payının iptali ile davacılar adına kayıt ve tesciline. " karar verildiği halde davacılar vekilinin talebi üzerine gerekçeli kararda "Erenköy mah. 107/1 pafta, 2973 ada, 22 parseldeki dükkanın ¾ payının muris H. K..adına kayıtlı iken ¼ payının davalıya satıldığı ve üzerinde turşucu dükkanı olarak kullanıldığı anlaşılmakla tapu kaydının yukarıdaki veraset ilamları gözetilerek 48/480 payı L. K.., 16/480 payı A.. K.. (HMK 304 mdy e göre düzeltilmekle),16/480 payı S.. K.. (HMK 304 mdy e göre düzeltilmekle),12/480 payı H.. K.. (HMK 304 mdy e göre düzeltilmekle) ve 6/480 payı O.. K.. ile toplamda 87/480 payının iptali ile davacılar adına kayıt ve tesciline" hükmedilmesi suretiyle kısa karara çelişkili biçimde gerekçeli karar oluşturulması, basit yazı ve hesap hatası niteliğinde olmayan hüküm fıkrasının tashih şerhi ile düzeltilmesi doğru değildir. Bu haliyle karar HMK 297. ve 298. maddelerine uygun değildir.

10.04.1992 tarihli 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı ile kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı;bozmadan sonra yerel mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile karar verebileceği öngörülmüştür.

10.04.1992 tarihli 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı ile kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı;bozmadan sonra yerel mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile karar verebileceği öngörülmüştür.

Kabule göre de, gerekçeli kararda dava konusu 2962 ada 204 parselde bulunan 5 nolu bağımsız bölüm için kısa karardaki 87/480 pay dışında 11/480 payın daha iptal-tesciline karar verildiğine göre toplam payın 98/480 olarak gösterilmesi gerekirken hüküm fıkrasında iptal-tescil edilen payın 87/480 olarak belirtilmek suretiyle 6100 sayılı HMK. nun 297/2. maddesine aykırı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olduğu gibi diğer çekişmeli 2973 ada 22 parsel sayılı taşınmaz için mirasbırakan tarafından davalıya devredilen ¼ pay üzerinden iptal-tescil hükmü kurulması gerekirken mirasbırakanın üzerindeki 3/4 pay da dahil edilmek üzere taşınmazın tamamı üzerinden iptal-tescile karar verilmesi de isabetsizdir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile yerel mahkeme kararının (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7234, Karar No: 2011/5575, Tarih: 29.09.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/7234 E.  ,  2011/5575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ..., ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 116 ada 144 parsel sayılı 96279,94 m2 yüzölçümündeki taşınmaz mera niteliğiyle sınırlandırılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ..., Hüsnü ve ... miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece davanın reddine, 116 ada 144 parsel sayılı taşınmazın mera niteliği ile özel siciline tespit gibi kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 116 ada 144 parsel sayılı taşınmazın, temyize konu uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 10.5.2010 günlü haritada (A) harfi ile işaretli 499,75 m2 ve (B) harfi ile işaretli 605,96 m2 yüzölçümündeki bölümlerinin kamu malı niteliğinde mera olduğu mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Gerçekten çekişmeli taşınmazın temyize konu bölümlerinin sınırlarında eylemli biçimde kamu malı niteliğinde mera bulunmaktadır. Dava konusu taşınmazın temyize konu bölümleri ile sınırlarını oluşturan temyize konu olmayan taşınmaz bölümleri arasında doğal ya da yapay nitelikte, ayırıcı unsur olarak bir sınır yeri tarif edilmemiştir. Kaldı ki, bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde dere, tepe, hendek, çukur gibi doğal ve yapay sınır yerlerinin bulunması da mümkündür. Hal böyle olunca dava ve temyize konu taşınmazın sınırlarını oluşturan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edilen, dava ve temyize konu olmayan bölümlerine el atılarak kazanıldığının ve onun bir bölümünü oluşturduğunun kabulü gerekir.

Öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetlik süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımaz.

Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından, davacılar Cemal, Hüsnü ve ...'ün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 6,85 TL harcın davacılardan alınmasına, 29.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8856, Karar No: 2014/8126, Tarih: 24.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/8856 E.  ,  2014/8126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın önlenmesi

K A R A R

Taraflar arasındaki kadastro çalışmaları sırasında yol boşluğu olarak tespit dışı bırakılan taşınmaza vaki müdahalenin önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkin bulunduğuna göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih ve 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 nolu Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14655, Karar No: 2023/10473, Tarih: 04.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/14655 E.  ,  2023/10473 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.04.2022 tarihli ve 2022/10 Esas, 2022/96 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a), (b) bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ile üçüncü fıkraları uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 30.05.2022 tarih ve 2022/1498 Esas, 2022/1494 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (sanık aleyhine) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 09.11.2022 tarihli ve 2022/12628 Esas, 2022/11498 Karar sayılı kararı ile;

C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 09.11.2022 tarihli ve 2022/12628 Esas, 2022/11498 Karar sayılı kararı ile;

"Sanık hakkında 19/09/2021 tarihinde işlediği ileri sürülen "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçu nedeniyle temyize konu bu davanın açıldığı; sanığın 07/06/2021 tarihinde işlediği başka bir uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan8 dolayı 08/10/2021 tarihli iddianame ile İzmir 22. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/10/2022 tarih - 2021/434 esas sayılı dosyası üzerinden yazdığı müzekkere ve UYAP üzerinden elde edilen bilgilere göre İzmir 22. Ağır Ceza Mahkemesine 2021/434 esas sayılı başka bir dava açıldığı anlaşıldığından, her iki dosyanın suç tarihleri ve iddianame tarihlerine göre hukuki kesintinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, belirtilen davaların birleştirilmesi ve tüm deliller değerlendirilip, eylemlerinin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.05.2023 tarihli ve 2022/459 Esas, 2023/191 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci

maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a), (b) bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ile üçüncü fıkraları uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, aksi halde lehe düzenlemeler gözetilerek hüküm kurulması gerektiğine,

2. Sanık hakkında teknik takip kararı olmadığı halde, sanığın söz konusu şekilde kayda alınması ve kayıt sonucu elde edilen görüntülerin sanık aleyhine kullanılmasının hukuka aykırı olduğuna,

3. Caminin metruk şekilde olduğundan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasının yerinde olmadığına,

4. Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

5. Sanığın atılı suçu işlediğine dair kuvvetli suç şüphesini gösteren somut delil bulunmadığına,

6. Suç tarihi itibariyle sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 140 ıncı ve 139 uncu maddeleri uyarınca alınmış karar bulunmadığından hukuka uygun elde edilmiş delil bulunmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

4. Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

5. Sanığın atılı suçu işlediğine dair kuvvetli suç şüphesini gösteren somut delil bulunmadığına,

6. Suç tarihi itibariyle sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 140 ıncı ve 139 uncu maddeleri uyarınca alınmış karar bulunmadığından hukuka uygun elde edilmiş delil bulunmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Usulüne uygun olarak görevlendirilen gizli soruşturmacının gerçekleştirdiği teknik takip ve kayıt alma sonucu düzenlenen raporlar ve tutanaklar incelendiğinde sanığın kokain maddesi satışı gerçekleştirdiğinin sanık ikrarı ile de sabit olduğu, gizli soruşturmacı tarafından teşhis işleminin de yapılarak tutanak altına alındığı görülerek sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticaretini yapma suçunu

işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suç tarihinin 19.09.2021 olmasına rağmen Mahkeme karar başlığında ve hükümde 21.12.2021 yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasına, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun şekilde toplandığı anlaşılmakla; sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.05.2023 tarihli ve 2022/459 Esas, 2023/191 Karar sayılı kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 23. Ağır Ceza

Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1870, Karar No: 2018/5673, Tarih: 05.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2018/1870 E.  ,  2018/5673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili ... .... ... Müdürlüğünün 2013/7529 esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde usul ve yasaya aykırılık olduğunu, davalı haczinin kendi hacizlerinden sonra olduğunu, davalı haczine dayanak rehin sözleşmesinin geçerli olmadığını, alacaklarının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, 04.09.2013 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı bankanın dava dışı borçludan 03.....2010 temerrüt tarihi itibari ile alacağı olduğunu, bu alacağın kredi sözleşmesine dayalı olduğu ve bu sözleşme tarihinin davalı alacağından daha önceki tarihte bulunması yine muvazaalı olduğu ileri sürülen rehin sözleşmesi tasarrufunun, davacı - alacaklı lehine yapılan borçlandırıcı işlemden önceki tarihi taşıması yanında davalı alacağının danışıklı olduğuna ilişkin kesin ve inandırıcı bir delil de bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı,davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.....2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.