muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/354, Karar No: 2011/1798, Tarih: 01.03.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/354 E.  ,  2011/1798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, 1984 yılından itibaren Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının 1984 yılından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 01/07/2000-08/09/2009 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine ve fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Gerçekten Tarım ... sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, gerek 506 ve gerekse 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasanın 36 ve 10.maddesindeki şartların da gerçekleşmesi halinde 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım ... sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve anılan çalışmaların sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Öte yandan 2926 sayılı Yasanın 6/b maddesinde Tarım ... sigortalılığının sigortalının diğer sosyal güvenlik kuruluşları kapsamına tabi bir işte çalışmaya başladıkları tarihten bir gün önce sona ereceği bildirilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının Kuruma sigortalı tescilinin bulunmadığı, 11/05/2000 ve 17/04/2001 tarihlerinde ürün bedelinden prim kesintisi yapıldığı, 16/05/1993 tarihinden itibaren Ula Ziraat Odası'na kayıtlı olduğu, 13/11/2000 tarihinden itibaren 46 ile 165 gün arasında değişen 506 sayılı Yasa'ya tabi kısa süreli çalışmalarının bulunduğu anlaşılmakla davacının 01/07/2000-08/09/2009 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine ve fazla talebin reddine karar verilmesi doğru ise de davacının 506 sayılı Yasa'ya tabi kısa süreli çalışmaları dışlanmaksızın çifte sigortalılık oluşturacak şekilde tespit kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının (1.) bendinin tümüyle silinerek yerine,

"1-Davanın KISMEN KABULÜ ile,

Davacının 01/07/2000-08/09/2009 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa'ya tabi kısa süreli çalışmaları dışında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine, fazla talebin reddine, " rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 01/03/2011 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11947, Karar No: 2019/5349, Tarih: 30.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/11947 E.  ,  2019/5349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından yasal süresi içerisinden temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin Hızni Demir'in aracında yolcu olduğu esnasında meydana gelen kazada yaralandığını belirterek, davalılardan ayrı ayrı 1.000,00'er TL'nin tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebinin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü veya Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

.... Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Başkanlığı tarafından Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'ne düzenlenen 20.05.2015 tarihli sağlık kurulu raporunda davacının maluliyetinin %100 olduğu belirlenmiştir. Adli Tıp 3. İhtisas Kurumu tarafından hazırlanan 20.11.2015 tarihli raporda davacının maluliyetinin bulunmadığı, davacı tarafından sunulan 27.09.2013 tarihli Atatürk Devlet Hastanesi Sağlık Kurulu raporunda ise davacının maluliyeti %25 olarak belirtilmiştir.

Yukarıda anılan raporlar arasında açıkça bir çelişki bulunmaktadır. Yapılacak iş, Adli Tıp Genel Kurulundan kaza tarihinde yürürlükte olan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'ne uygun, tarafların itirazlarını karşılar nitelikte ve çelişkiyi giderecek yeni bir rapor alınarak usuli kazanılmış haklara da dikkat edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 30/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20045, Karar No: 2014/4087, Tarih: 20.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/20045 E.  ,  2014/4087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada Aile Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, gerçekte davacıların çocuğu olduğu iddia edilen ....ın nüfus kaydında anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Aile Mahkemesince, anne ve baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda....'ın gerçekte davacıların çocuğu olduğu halde çocuğun doğum tarihinde evli olmamaları nedeniyle nüfus kaydında davacı ...'in anne ve babası adına kaydedildiğini belirterek çocuğunun nüfus kaydının düzeltilmesini talep edilmiştir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince .... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7257, Karar No: 2011/15587, Tarih: 05.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7257 E.  ,  2011/15587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9179, Karar No: 2015/12260, Tarih: 28.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/9179 E.  ,  2015/12260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Dairemizin 24.02.2014 Gün 2013/19619 Esas 2014/3009 Karar sayılı kararı ile davacının maluliyet oranının % 7 olduğu ve 06.06.2012 tarihinde kontrolünün gerektiğinin anlaşılmasına göre, kontrol kaydı sonucu ile birlikte maluliyet oranının tespiti ile ilgili tüm rapor ve Kurum kararlarının ....'ndan istenerek verilen cevabi yazı eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiş, Mahkemece Kurumdan celbedilen maluliyete ilişkin evraklardan 23.03.2015 tarih ve 008528 sayılı sağlık kurulu kararına göre sürekli iş göremezlik derecesinin % 6,2 olduğu ve 06.06.2012 tarihinde kontrolünün gerektiğinin bildirildiği, 23.03.2015 tarih ve 008527 sayılı sağlık kurulu kararına göre ise sürekli iş göremezlik derecesinin % 5,1 olduğu ve kontrol gerekmediğinin belirtildiği, bu haliyle davacının sürekli iş göremezliğine ilişkin çelişkili kararlar olduğu anlaşıldığından davacının Kurum tarafından kabulş edilen son sürekli iş göremezlik derecesinin ne olduğunun ve kontrol muayenesi gerekip gerekmediğinin Kurumdan açıkça sorularak verilecek cevabi yazı eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15577, Karar No: 2021/967, Tarih: 12.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/15577 E.  ,  2021/967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı katılan sanık ... ve katılan ... tarafından yapılan itirazların Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 20.07.2016 tarihli ve 2016/477 D.iş sayılı ile 21.09.2016 tarihli ve 2016/633 D.iş sayılı kararları ile incelenerek reddedildiği anlaşılmakla inceleme dışı bırakılmıştır.

1) Sanık ... hakkında katılanlar ..., ... ve ...’e karşı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyetleri bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında katılan ...’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılan ...’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılan ...’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Katılan ... ve arkadaşları ... ve ...’in soruşturmada alınan beyanlarında sanıklardan ...’in namlu ile ...’a defalarca yüzüne ve kafasına vurduğunu belirttikleri, ...’in...’a karşı eyleminden bahsetmedikleri, ...’ın kovuşturmada alınan beyanında da ...'in demir çubukla yüzüne vurduğunu, ...'in vurmadığını açıkca beyan ettiği, ...'ın da kovuşturmada...'in...'a vurduğunu gördüğünü fakat ...'in...'a vurduğunu görmediğini beyan ettiği, tanık ...'un da ...'in elindeki demir boruyla ...'ın kafa bölgesine defalarca vurduğunu, ...'un kulağının yarıldığını ve göz altındaki elmacık kemiğinin açıldığını beyan ettiği, ...'in ise kovuşturmada ...'in ...'un yüzüne namlu ile vurduğunu... yere yıkılınca ...'in de elindeki namlu ile...'a vurmaya başladığını beyan ettiği anlaşılmakla, ...'in ifadelerindeki çelişkiler giderilmeden, sanık ...'in üzerine atılı suçun ne şekilde sübut bulduğu yeterince tartışılıp açıklanmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule ve uygulamaya göre de;

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.01.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6347, Karar No: 2009/14253, Tarih: 08.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/6347 E.  ,  2009/14253 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... vekili avukat ... 2-... 3-... 4-... 5-... 6-... 7-... Önem 8-... 9-... 10-... 11-... aralarındaki dava hakkında Karamürsel Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 5.12.2007 gün ve 158-406 sayılı hükmün davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davalı ...'e dava dilekçesinin gösterilen adreste tebliğ edilememesi üzerine bildirilen 2. adresi olan ... içi 1. Sokak No: 62/16 ...-Tekirdağ adresinde tebliğ edildiği ve ancak mahkeme ilamının davalı ...'e yukarıda belirtilen 1. adreste tebliğ edilmek istendiği, davalı ...'nın adreste bulunmaması nedeniyle Tebligat Kanununun 35. maddesi uygulanmak suretiyle tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Diğer davalılar ... ve ...'a da mahkeme kararının Tebligat Kanununun 35. maddesi uygulanarak tebliğ edildiğide sabittir. Öte yandan mahkeme kararının davalı ...'a tebliğ edildiğine dair dosyada bilgi ve belge bulunmamaktadır.

Davalı ...'e dava dilekçesinin Bağlar İçi 1. Sokak ...-... adresinde tebliğ edilmesine rağmen mahkeme ilamının ... Mah. ... Sok. No: 9. ...-... adresinde tebliğ edilmek istenmesi ve ancak bulunamayınca herhangi bir adres araştırması yapılmaksızın Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca tebliğ edilmesi doğru değildir. Öte yandan davalılar ... ve ...'ın da adreslerinin tesbiti için herhangi bir adres araştırması yapılmaksızın Tebligat Kanununun 35. maddesi uygulanarak tebliğ edilmeside Tebligat Kanunu ve Tüzüğüne aykırıdır.

Bu itibarla davalılar ..., ..., ...'a mahkeme kararının usulüne uygun tebliğinin sağlanması ve ayrıca davalı ...'a mahkeme kararı tebliğ edilmiş ise buna ilişkin belgenin eklenmesi, yok ise mahkeme kararının davalı ...'a tebliğinin sağlanarak buna ilişkin belgelerin eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanan mahalli mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılması için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 8.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5934, Karar No: 2016/4944, Tarih: 23.06.2016

**6. Hukuk Dairesi         2016/5934 E.  ,  2016/4944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiracılığın tespiti

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılığın tespiti davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracılığın tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın 54CE taşınmaz yönünden kabulüne 13/14 CE numaralı taşınmaz yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, delillerin mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının temyiz itirazına gelince;

Antalya İli Kemer İlçesi 115 ada 20 parsel de kayıtlı taşınmaz üzerinde ... adına 49 yıllığına irtifak hakkı tesis edilmiştir. Bu şirketin 04.03.2003 tarihinde iflasına karar verilmesi üzerine parsel üzerindeki irtifak hakkı ve üzerindeki villalar ihale ile 15.05.2009 tarihinde davalı ...ye satılarak bu şirket adına 11.03.2010 tarihinde 49 yıllığına irtifak hakkı tesis edilmiştir. Davalı şirket .... taşınmazın irtifak hakkını satın aldıktan sonra villalarda oturan davacı ... hakkında İİK.nun 135/2.maddesine göre tahliye emri gönderilmesini sağlamıştır. Tahliye emri gönderilmesi üzerine davacı vekili 26.07.2010 tarihli dava dilekçesinde ihale ile satılan 115 ada 20 parsel üzerinde bulunun 54CE, 13-14CE numaralı villalar konusunda önceki malik .... arasında 25.12.1999 tarihli kira sözleşmesi ... ile ... arasında 12.06.2003 tarihli kira sözleşmesi olduğunu, ... ile müvekkili arasında 03.09.2009 tarihli mülk kullanım sözleşmesi imzalandığını, o tarihlerden beri villaları kesintisiz kullandığını, 09.03.2009 tarihli açık atrırma şartnamesinde açıkca 44 villanın eşyalı olarak kullanıldığının tespit edildiğini, davalı şirketin açık artırma ilanını görerek ihaleye o şekilde girip aldığını, davalı şirketin tek yetkilisi ...'nun da aynı yerde villası olup komşu olduklarını, ...'nun başından beri müvekkilinin burada hak sahimi olduğunu bildiğini, davacının kiracılığının iflastan ve satıştan öncesine dayandığını, davacının tahliyesinin istenmesinin mümkün olmadığını belirterek taşınmazda müvekkilinin fuzuli şagil olmadığının ve tüm tesislerde kullanma hakkının bulunduğunu ve tahliye etmek zorunda bulunmadığının tespitini talep etmiştir.

Davacı delil olarak 25.12.1999, 12.06.2003 ve 03.09.2009 tarihli önceki malik ve kiralayanlar ile yapılan mülk kullanım sözleşmesine dayanmıştır. Taşınmazın satılması halinde taşınmazda oturan kiracı hacizden önceki bir tarihte kiracı olduğunu iddia ediyorsa bu iddiasını İİK.nun 135/2.maddesinde belirtildiği şekilde resmi belgelerle ispat etmelidir. Ancak taşınmaz alıcısının başından beri kiracı olduğunu bildiğini ve kiracılığını kabul ettiğini iddia ediyorsa bu iddiasının genel mahkemede açacağı menfi tespit davasında tanık dahil her türlü delil ile kanıtlayabilir.

Davacı, dava dilekçesinde, davalı şirket sahibi ve yetkilisi olan Hüseyin Gündoğdu'nun da aynı yerde villası olduğunu ve komşuluk yaptıklarını başından beri kendisinin kiracı olduğunu bildiğini belirtmiş bu konuda tanık dinletmiştir. Dinlenilen davacı tanığı şirket yetkilisinin aynı yerde villasının bulunduğunu, başından beri komşuluk yaptıklarını ve davacının kiracı olarak oturduğunu bildiğini beyan etmiştir. Öte yandan 09.3.2009 tarihli açık artırma suretiyle gayrimenkul ve irtifak hakkının satış ilanında 20 sayılı parsel üzerinde bulunan 44 adet villanın tamamına yakınının yabancılar tarafından irtifak hakkı süresince kiralandığı ve fiilen eşyalı olarak kullanıldıkları tespit edilmiştir. Ayrıca davalı şirketin temsilcisinin Hüseyin Gündoğdu olduğu ve aynı yerde 02.08.1999 düzenleme tarihli 99 yıllık mülk kullanım sözleşmesi bulunduğu ve davalı şirket adına ihaleye şirket temsilcisi olarak ...'nun girdiği anlaşılmaktadır. Uzun süre kiracılarla komşuluk yapan şirket temsilcisi ... ihale şartnamesinde yabancı kişilerin kiracı olduğunu bilerek ihaleye girip satın aldığına göre hacizden önce davalı şirketin burada davacının kiracı olarak oturduğunu bildiğinin kabulü gerekir. Toplanan tüm delillerin değerlendirilmesi sonunda davacının hacizden ve satıştan önce dava konusu taşınmazda kiracı olduğu ve bu durumun davalı tarafça bilindiği kanıtlanmış olmakla davacının kiracı olduğunun tespiti yönünde davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/75, Karar No: 2015/14163, Tarih: 01.07.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/75 E.  ,  2015/14163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hükmü temyiz eden davalı temyiz başvurusu sırasında adli yardım talebinde bulunmuştur. Davalının hükümlü olup, geliri bulunmadığından adli yardım şartlarının oluştuğu anlaşılmakla, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 336/5. maddesi gereğince adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle müşterek çocuk ...’un inceleme tarihinde ergin olduğu, lehine hükmedilen nafakanın ergin olduğu 07.02.2015 tarihi itibarıyla kendiliğinden ortadan kalkacağının anlaşılmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durularına göre kadın ve çocuklar yararına hükmedilen nafaka (tedbir-iştirak-yoksulluk) miktarları çoktur. Daha uygun miktarda nafaka takdiri gerekirken, yazılı şeklilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 2/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.07.2015 (Çrş.)