muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4828, Karar No: 2023/5463, Tarih: 13.06.2023

3. Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2015 tarihli ve 2015/60 Esas, 2015/312 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

4. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 29.04.2021 tarihli 2019/7786 Esas, 2021/5440 Karar sayılı kararı ile "Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde de sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden nedeniyle 22/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı, Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi" gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozmaya uyularak, Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2021 tarihli ve 2021/422 Esas, 2021/789 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, yargılamanın durması ile dosyanın ikmali için

Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiştir. Karar 02.12.2021 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

6. Sanık hakkında, durma kararı üzerine, 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Gümüşhane Cumhuriyet Başsavcılığınca yeniden 09.12.2021 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

7. Sanığın, kendisine yüklenen denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, Gümüşhane Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.03.2022 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

7. Sanığın, kendisine yüklenen denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, Gümüşhane Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.03.2022 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

8. Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2022 tarihli ve 2022/215 Esas, 2022/674 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

9. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; usul ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; beraatine karar verilmesini talep ettiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı uygulanmadığına, denetime uyarak iyi halli geçirmesi nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine, yasa yolu gösterilmemesinin aleyhine yorumlandığına, kararın lehine bozulmasını istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR ( İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Olay tarihinde (61 .. ...) plaka sayılı araçta esrar maddesi olabileceği yönünde kolluk kuvvetlerine ihbar gelmesi üzerine söz konusu aracın takibe alındığı, araca yapılan dur ihtarına uymayarak yoluna devam ettiği, daha sonra aracın önünün kesilerek durdurulduğu, yapılan kontrolde aracın şoförlüğünü sanık ...'ın yaptığı ve yanında iki şahsın daha bulunduğu, sanığın sigara paketinden bir adet mavi renkli uyuşturucu hap ile daralığı 1,68 gr olan esrar maddesi ve çarşaf tabir edilen bir miktar kağıdı görevlilere teslim ettiği, sanığın soruşturma ve kavuşturma aşamasında alınan beyanlarında

suça konu uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu ve uyuşturucu madde kullandığını ikrar ettiği, sanık hakkında bu eylemi nedeniyle verilen kamu davası açılmasının erteleme kararında belirtilen tedbire uygun davranmadığından kamu davası açıldığı ancak Mahkemenin 2021/422 Esas sayılı yargılama devam ederken 14.10.2021 tarih ve 2021/789 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında verilen kamu davası açılmasının ertelemesi kararında itiraz mercii ve süresi belirtilmediğinden durma kararı verildiği, sanık hakkında ilk eylemi nedeniyle usulüne uygun olarak 09.12.2021 tarihinde yeniden kamu davası açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, kararın 13.12.2021 tarihinde sanığa tebliğ edildiği ve 29.12.2021 tarihinde kesinleştirmesinin yapıldığı; kararın infazı için Bayburt Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne gönderildiği ancak Müdürlüğün 02.03.2022 tarihli 2021/123 sayılı yazısı ile sanığa usulüne uygun olarak ve 18.01.2022 tarihinde bizzat kendisine tebliğ yapılmasına karşın verilen sürede müdürlüğe başvurmadığı, bunun üzerine 31.01.2022 tarihinde yapılan tebligatın 04.02.2022 tarihinde yine bizzat sanığa yapılmasına karşın müracaatta bulunmayarak kendisine yüklenen tedbirlere riayet etmediğinin belirtildiği; bu şekilde sanığın hakkında verilen kamu davası açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte hükmedilen tedbirlere uymamakta ısrar gösterdiği gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dairemizin yukarıda anılan bozma ilamına uyularak, Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2021 tarihli ve 2021/422 Esas, 2021/789 Karar sayılı kararı ile verilen durma kararının gereği olarak yeni bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeksizin sadece tebligat eksikliği giderilerek 24.09.2014 tarihli erteleme kararının usulüne uygun kesinleştirilmesini müteakip erteleme kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbirinin infazının devamına karar verilip, ihlali halinde Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/422 Esas sayılı dosyasına bildirimde bulunulması ile yetinilmesi gerekirken, “durma kararının” davayı sonlandıran nihai bir hüküm olmadığı ve yargılamanın bu dosya üzerinden yürütülmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında ikinci kez 09.12.2021 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği ve sanığın, kendisine yüklenen denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının anlaşılması üzerine ikinci kez 08.03.2022 tarihinde düzenlenen iddianame ile Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/215 Esas sayılı dosyası üzerinden açılan mükerrer kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiği, aynı eylemin daha önce Yargıtay incelemesinden geçmiş olması nedeniyle Dairemizin görevli olduğu anlaşılmakla,

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrasında maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince aynı eylemden dolayı sanık hakkında mükerrer dava açılmış olması nedeniyle, durma kararı verilen dosya ile incelenen dosyanın birleştirilip ihlalin gerçekleşip gerçekleşmediğinin birleşen dosya üzerinden tartışılması, sanığın UYAP sisteminde görülen birden fazla kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan Mahkeme ve Cumhuriyet Başsavcılıkları nezdinde açık ve kapalı dosyalarının bulunduğu gözetilerek, UYAP üzerinden yapılan araştırma kayıtları da denetime olanak verecek şekilde dosya arasına alınıp, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından da başkaca kayıt bulunup bulunmadığı da sorularak, dosya ve soruşturma kayıtlarının akıbeti araştırılıp, aslı veya onaylı örneklerinin getirtilip incelenen dosya arasına konulması ve tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi, 08.03.2022 tarihli iddianame ile açılan kamu davası yönünden ise mükerrer açılmış olması nedeniyle ayrı hüküm kurularak davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında mükerrer açılan kamu davası üzerinden yargılamaya devam ederek mahkûmiyet kararı verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2022 tarihli ve 2022/215 Esas, 2022/674 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, diğer yönleri incelenmeksizin, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8440, Karar No: 2022/927, Tarih: 24.02.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/8440 E.  ,  2022/927 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.06.2018 tarih ve 2017/146 - 2018/153 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm: TCK'nın 220/7 ve 314/3 maddeleri yollamasıyla; TCK'nın 314/2, 220/7 son cümle, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5.maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile İlk Derece Mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin, örgüte yardım suçunda yardım fiilinin gerçekleştiği 11.09.2014 yerine "17.08.2016" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4446, Karar No: 2010/16975, Tarih: 29.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/4446 E.  ,  2010/16975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK’nun 443/4. maddesi gereğince “…… aile ve şahsın hukukuna mütedair hükümler katiyet kesbetmedikçe  icra olunamaz”. Anılan maddede belirtilen hükümler, Medeni Kanunun “Kişiler Hukuku” ve “Aile Hukuku” kitaplarında yer alan konulara ilişkin tüm hükümler olmayıp, kişinin doğrudan şahsı ya da ailevi yapısı ile ilgili hukuki durumunda değişiklik yaratan ilamlar ile bu ilamların fer’i (eki) niteliğindeki hükümlerdir. (Örneğin ad, soyad, yaş tashihi, velayetin nez’i, babalık davası, nesep tashihi, boşanma ve bunun fer’i niteliğindeki hükümler gibi…)

Somut olayda takibin dayanağı olan ilam, Medeni Kanunun 227 ve devamı maddelerine dayalı katkı payı alacağına ilişkin olup, bu nevi ilamlar konu olarak anılan kanunun “Aile Hukuku” kitabında yer alsa da, tarafların şahsı ya da ailevi yapılarına ilişkin hukuki durumlarında bir değişiklik yaratmayan, sonuçları itibariyle ancak tarafların mal varlığını etkileyebilen, boşanma ilamının fer’i niteliğinde olmayıp ondan bağımsız olan edaya ilişkin ilamlardır. Bu nitelikleri itibariyle de katkı payı alacağına ilişkin ilamlar ile bu ilamların feri niteliğindeki ilam vekalet ücretinin  diğer edaya ilişkin ilamlar gibi, kesinleşmeden icraya konulmaları mümkündür. O halde mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, mahkeme kararının belirtilen nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31874, Karar No: 2014/31608, Tarih: 03.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/31874 E.  ,  2014/31608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/229948

MAHKEMESİ : Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2013

NUMARASI : 2012/867 (E) ve 2013/447 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

3194 sayılı İmar Kanunu'nun 21/3. maddesine göre, "derz, iç ve dış sıva, boya, badana, oluk, dere, doğrama, döşeme ve tavan kaplamaları, elektrik ve sıhhi tesisat tamirleri ile çatı onarımı ve kiremit aktarılması ve yönetmeliğe uygun olarak mahallin hususiyetine göre belediyelerce hazırlanacak imar yönetmeliklerinde belirtilecek taşıyıcı unsuru etkilemeyen diğer tadilatlar ve tamiratlar ruhsata tabi değildir". Öte yandan, esaslı tadilat, Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği'nin 14. ve ayrıca 3030 sayılı Kanun Kapsamı Dışında Kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliği'nin 16. maddesinde, "yapılarda taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler" şeklinde tanımlanarak, bu işlemin yapılmasının ruhsata tabi olduğu ifade edilmiştir.

Somut olayda sanığın, 2011 yılının ilk aylarında tadilat yaptığı esnada belediye görevlilerince yapımın durdurulduğunu savunması karşısında, suça konu tadilatların yeni kapalı alan kazanılması veya esaslı tadilat niteliğinde olup olmadığının, mahallinde keşif ve uzman bilirkişi refakatinde inceleme yapılarak belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan M.. B.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas mahkemesine gönderilmesine, 03/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32575, Karar No: 2013/7795, Tarih: 08.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/32575 E.  ,  2013/7795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmadığına, cezanın ertelenmediğine, para cazasına çevrilmediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Suç tarihi gözetilerek 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca 450 TL adli para cezasına hükmolunması gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca fazla adli para cezası tayini,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında tayin edilen "adli para cezasına esas tam günün TCK.nun 52/1. maddesi gereğince 30 gün olarak belirlenmesine" ibaresinin çıkarılarak yerine "450 TL adli para cezası ile cezalan- dırılmasına” ibaresi yazılması, TCK.nun 62. maddesinin uygulanması ile belirlenen "adli para cezasına esas alınacak tam günün 25 gün olarak belirlenmesi" ibaresi yerine "375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresi yazılması ve hükümden “Sanığın eko- nomik durumu gözetilerek TCK.nun 52/2. maddesi gereğince günlük kazancının 20 TL olarak belirlenmesine, adli para cezasının 20x25=500 TL olarak belirlenmesine ve sanığın bu suç nedeniyle neticeten 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalan- dırılmasına” ilişkin bölümün çıkarılması yerine “neticeten 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 08.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8292, Karar No: 2024/577, Tarih: 22.01.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/8292 E.  ,  2024/577 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/259 E., 2023/413 K.

KATILANLAR : ..., ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

KATILAN MAĞDURE : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : On iki yaşını tamamlamış çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii, sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işledikleri iddiası ile 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/10 Esas, 2022/680 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 27 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın sanık müdafii, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İstemi