muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3645, Karar No: 2021/10245, Tarih: 23.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3645 E.  ,  2021/10245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince hüküm kurulmuş, karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir.Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)3a, 3b, 4, 4a, 4b bentlerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (101 ada 33 parselin kamulaştırma bedeli olan 13.758,17 TL'ye 08.09.2015 tarihinden karar tarihi olan 24.11.2020 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, tespit edilen bedelin derhal ödenmesine,) cümlesinin yazılmasına,

b)2 numaralı bendinin B-a bölümünde geçen (üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile derhal) kelimelerinin yazılmasına,

c)2 numaralı bendinin B-b bölümünde geçen (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

Bent sıralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4616, Karar No: 2024/9290, Tarih: 03.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/4616 E.  ,  2024/9290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Karar tarihinde Tekirdağ 1 nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığa hükümlerin 24.09.2014 tarihinde SEGBİS sistemi ile yüze karşı tefhim edildiği, ancak cezaevinde bulunan sanığa yapılan yasa yolu bildiriminde, 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesine göre yasa yolu başvurusunun gerçekleştirileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, sanığın temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 15.06.2020 tarihli ve 2014/82 Esas, 2014/236 Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek, sanığın 08.06.2020 havale tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın olay tarihinde gündüz vakti şikâyetçinin evine kapısını zorlayarak girip, içeriden kol saati ve 1.300,00 TL para alması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın suç tarihi itibariyle yürürlükte olan 142/1-b, 116/1 ve 151/1. maddelerinde belirtilen hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 24.09.2014 olan mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12143, Karar No: 2013/29739, Tarih: 16.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/12143 E.  ,  2013/29739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sivaslı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :19.10.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davacının tazminat isteği Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi kapsamında kabul edilip buna göre hüküm kurulmuştur. Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabından kaynaklanmaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.12.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/4003, Karar No: 2015/797, Tarih: 22.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/4003 E.  ,  2015/797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2010/51-2013/440

Davacılar A.. T.. vdl vekili Avukat Bayram tarafından, davalı M.. G.. aleyhine 02/09/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki belgeler incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacıların yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6043, Karar No: 2017/4432, Tarih: 29.05.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/6043 E.  ,  2017/4432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Bir kısım davalılar vekili olarak Av. ... tarafından 05.05.2017 tarihinde temyizden feragat dilekçesi verildiği, davalı ...'in vekaletnamesinde temyizden feragat yetkisinin bulunmadığı, davalı ...'in vekaletnamesinde ise Av. ... yerine Av.... vekil tayin edildiği, herhangi bir yetki belgesine de rastlanılmadığı anlaşıldığından;

Davalı ...'in temyizden feragat yetkisini haiz vekaletnamesi ile davalı ...'in Av. ...'e verdikleri vekaletname ya da yetki belgesinin ilgilisinden temin edilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 29.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2000/3919, Karar No: 2000/3968, Tarih: 28.09.2000

11. Ceza Dairesi 2000/3919 E., 2000/3968 K.

**11. Ceza Dairesi 2000/3919 E., 2000/3968 K.**

**- HIRSIZLIK

- İSTEĞİYLE VAZGEÇME

- TAM TEŞEBBÜS**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 491 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 61 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 62 ]

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık Selahattin'in yapılan yargılanması sonunda; TCK.nun 491/3, 62, 522, 647 sayılı Kanunun 4 ve 6. maddeleri gereğince 800.000 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine dair (Konya Üçüncü Sulh Ceza Mahkemesi)nden verilen 13/04/1999 gün ve 1998/1014 Esas, 1999/411 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının bozma isteyen 17/07/2000 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü;

Müşteki ve tanık anlatımları ile dosya içeriğinden sanığın hırsızlık kastıyla kıyma, sucuk, diş macunu ve çikolatayı alıp gömleğinin içine saklamak şeklinde oluştuğu anlaşılıp kabul edilen eyleminin icrai hareketlerin tamamlanması nedeniyle hırsızlığa tam teşebbüs suçunu oluşturduğu, reyonu terketmeden ve ödeme kasalarına gelmeden bu aşamada vaki olacak vazgeçmenin TCK.nun 61/son maddesinin uygulanmasını gerektirmeyeceği gözetilerek tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafii yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak (ONANMASINA), 28/09/2000 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5511, Karar No: 2023/6467, Tarih: 06.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/5511 E.  ,  2023/6467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2020/13 Esas, 2022/172 Karar

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait trende yolculuk yaparken vagonun açık olan kapısından düşmesi neticesinde her iki bacağının diz üstünden kesildiğini ve %88 maluliyetinin bulunduğunu, sürekli olarak protez kullanması gerektiğini, protezin müvekkiline olan zararının tespit edilmediğini ileri sürerek şimdilik 50.000,00 TL’nin kazanın oluştuğu tarihten itibaren işleyecek faiziyle belirsiz alacak olarak tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Daha sonra talep artırım dilekçesi ile talebini 106.800,00 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıya yaşanan olay nedeniyle 368.509,00 TL tazminatın ödendiğini, bu nedenle müvekkilinden talep edilecek herhangi bir zararın bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece 10.07.2018 tarih ve 2017/155 E. ve 2018/381 K. sayılı kararı ile davacının davalı kurumun işleticiliğini yaptığı trende geçirdiği kaza sonucu her iki bacağının da diz üstünden kesilmiş olması sebebiyle ömrü boyunca protez kullanmak durumunda kaldığı, davacının henüz 17 yaşında iken böyle bir kaza sonucu iki bacağını da diz üstünden kesilerek kaybettiği ve kalan yaşamı için ilaçlar, protez ve benzeri aygıtlar ile bakım ücretleri ödeyeceği alınan bilirkişi raporlarına göre de davacı tarafça talep edilen miktarın yerinde olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 106.800,00 TL'nin tahsiline karar verilmiş, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

B. Bozma Kararı

Dairemizin 18.09.2019 tarih, 2018/4725 E. ve 2019/5533 K. sayılı kararıyla 6461 sayılı Türkiye Demiryolu Ulaştırmasının Serbestleştirilmesi Hakkındaki Kanun (6461 sayılı Kanun) 01.05.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş ve yasada gösterilen .... 17.06.2016 tarih 9099 sayılı Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde yayımlanarak tüzel kişilik kazandığı, davanın TCDD Genel Müdürlüğüne yöneltildiği, mahkemece davalıya ne surette kusur izafe edildiği üzerinde durularak, varsa olaydaki kusurun mevcut düzenlemeden sonra Genel Müdürlüğün mü yoksa şirketin mi sorumluluk sahasında kaldığının değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği, şayet yapılacak değerlendirmede, kusurun sadece şirketin sorumluluk sahasında kaldığı anlaşılırsa bu takdirde Genel Müdürlüğün taraf sıfatı son bulup, Şirket taraf sıfatını kazanacağı, mahkemece yürürlüğe giren Kanun nedeniyle re'sen bir değerlendirme yapılıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih, E. ve K. sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında daha önce Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/524 E. 2010/454 K. sayılı dosyası ile aynı kaza nedeni ile maddi ve manevi tazminat davasının görüldüğü, bu dosyanın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği, kesinleşen maddi ve manevi tazminat davasının iş bu dava açısından kuvvetli delil niteliğinde olduğu, ilk dosyadaki kusur incelemeleri ve kabullerin bu dava açısından da bağlayıcı olduğu, davaya konu tren kazası 10.08.2008 tarihinde meydana geldiğinden sorumluluğu doğuran olayın meydana geldiği zaman yürürlükte olan kurallar gereğince taşıma sözleşmesinin tarafı olan davalı ... Müdürlüğünün sorumlu olduğu, davacının yolcu olarak bulunduğu trende geçirdiği kaza neticesinde malul hale geldiği, hayatı boyunca protez kullanmak durumunda kaldığı, kesin delil niteliğindeki Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/524 E. ve 2010/454 K. sayılı ilamında da davacının %80, davalının ise meydana gelen kazada %20 kusurlu olduğu, bilirkişi marifetiyle yapılan hesaplama doğrultusunda 534.000,00 TL olarak maddi zararın belirlendiği, davalının kusur oranına göre ödemesi gereken tutarın 106.800,00 TL olduğu, davacı tarafın ıslahı dilekçesi vererek bu miktarı talep ettiği anlaşılmakla davanın kabulüne ve temerrüt için ihtar gerekmediği gözetilerek olay tarihinden itibaren başlamak üzere ve davalı tarafın sıfatı doğrultusunda avans faizine hükmedilmesine ve davada ...'nin ihbar olunan sıfatına haiz olduğundan, bu sıfatı nedeniyle unvanı belirtilen şirket hakkında karar verilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkeme kararının dayanağı olan bilirkişi raporu eksik incelemeye dayalı olarak düzenlendiğini, bu raporun hükme esas alınması hatalı olduğunu, davalının kusurunun mahkeme kararındaki kabulden daha fazla olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kesin hüküm nedeniyle davanın reddi gerektiğini, yardımcı kişi tazminatı doktor raporu ile belirlenen maluliyet durumlarında haksız fiil mağduruna günlük yaşamda yardımcı olacak kişiye verilecek ücret olduğunu ve eğer davacı protez ile günlük yaşamına devam edebilecek durumda ise yardımcı kişi tazminatına hükmedilmemesi gerektiğini, yada en azından indirim sebebi olması gerektiğini, 5510 sayılı Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun (5510 sayılı Kanun) 63 üncü maddesine göre protez giderleri kurum tarafından karşılandığını, davanın husumetten reddi gerektiğini, olayla zarar arasında illiyet bağı bulunmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, demiryolu taşımacılığı sebebiyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6461 sayılı Kanun’un geçici 1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 73 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince Tüketici Mahkemelerinde tüketici tarafından açılan davalar harçtan muaf olduğundan, davacıdan alınan temyiz başvuru harcı ve temyiz ilam harcının isteği halinde davacıya iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11596, Karar No: 2014/15707, Tarih: 16.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/11596 E.  ,  2014/15707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, yüzüne karşı 06.06.2012 tarihinde tebliğ olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 08.08.2012 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, süreden sonraki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25414, Karar No: 2017/57, Tarih: 16.01.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/25414 E.  ,  2017/57 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 2008 Aralık ayı ile 2009 Ağustos dönemleri arasında aylık prim ve hizmet belgelerinin süresinde verilmemesinden dolayı idari para cezası tahakkuk ettirilerek takip başlatıldığı iddiası ile 2014/15497 sayılı ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

5510 sayılı Kanunun 102’nci(506 sayılı Kanunun 140) maddesinde davalı Kurum tarafından verilen idari para cezaları ile ilgili usul ve esaslar özel bir şekilde düzenlenmiştir. Anılan düzenleme uyarınca; idari para cezasını gerektiren şartlar oluştuğunda Kurum tarafından verilecek idari para cezası ilgiliye tebliğ edilmekle tahakkuk eder ve tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebilir. İtirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmaması halinde, idari para cezası kesinleşir ve Kurum alacağına dönüşür. Ne var ki; Mahkemeye başvurulması idari para cezasının takip ve tahsilini durdurmayacaktır.

6183 sayılı Kanunun 55'inci maddesi, vadesinde ödenmeyen kamu alacaklarının tahsili amacıyla ödeme emri düzenlenmesi olanağını öngörmüş olup; ödeme emrine konu edilen alacağın kesinleşmiş ve tahsil edilebilir aşamaya gelmiş olması zorunluluğu bulunmaktadır. Bu durumda ise, 5510 sayılı Kanunun 102'nci maddesi uyarınca başlamış olan itiraz prosedürünün sonucu araştırılarak, idari para cezasının kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, kesinleşen idari para cezası miktarının tespitiyle, ancak bu miktara ilişkin ödeme emri yönünden, 6183 sayılı Kanunun 58'inci maddesinde sınırlı olarak sayılmış nedenlere dayalı olarak inceleme yapılmak suretiyle sonuca ulaşılmalıdır.

Somut olayda; öncelikle 5510 sayılı Kanunun 102'nci maddesi uyarınca başlatılmış prosedürün bulunup bulunmadığı usulünce araştırılmalı, varlığı saptandığında idari para cezasının kesinleşmesi olgusu bekletici sorun yapılarak idari para cezalarının kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, sonucuna göre eldeki ödeme emrinin iptali davasında 6183 sayılı Kanunun 58'inci maddesinde öngörülen yönteme uygun olarak yargılama yapılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirmeyle, idare mahkemesinin görevli olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirmeyle, idare mahkemesinin görevli olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 16.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.