muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/878, Karar No: 2021/11046, Tarih: 07.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/878 E.  ,  2021/11046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalılar kayyımı vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte İstanbul Anadolu 23. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/214 E. - 2018/460 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar kayyımı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalılar kayyımı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalılar kayyımı vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, İstanbul Anadolu 23. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/214 Esas – 2018/460 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Arsa niteliğindeki İstanbul İli, Kartal İlçesi, ... Mahallesi 10626 ada 2 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Tespit edilen kamulaştırma bedeline hangi tarihe kadar faiz işletileceği ve üçer aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılmasına karar verilen fark bedelin ne zaman ödeneceği belirtilmeden hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin sonundan (üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına) cümlesinin çıkarılmasına, yerine (işlemiş nemaları ile kayyıma derhal ödenmesine) kelimelerinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın 2. bendinde (itibaren) kelimesinden sonra gelmek üzere (Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin karar tarihi olan 07/10/2021 gününe kadar yasal faiz uygulanmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7063, Karar No: 2017/2388, Tarih: 23.03.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/7063 E.  ,  2017/2388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ş. vek. Av. ... ile davalı ... ... vek. Av. ... arasında itirazın iptali davası hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 14.04.2014 tarih, 2013/364 Esas, 2014/202 Karar sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz harcı yatırılmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Dairemizin 08.12.2015 tarih, 2015/10570 E., 2015/16471 K. sayılı kararına karşı davalı vekilince maddi hatanın giderilmesi istenilmekle dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davalı vekili tarafından 30.06.2015 tarihli dilekçe ile Dairemizin 28.04.2015 tarih ve 2014/17445 E., 2015/6236 K. sayılı adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına itiraz edilmiş olduğundan ve bu itiraz incelenmeden temyiz harcı yatırılmadığı gerekçesi ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğundan Dairemizin 08.12.2015 tarih, 2015/10570 E., 2015/16471 K. sayılı kararının kaldırılarak 6100 sayılı HMK'nun 6454 sayılı Yasa ile değişik 337/2. maddesi uyarınca adli yardım talebinin reddine ilişkin kararımıza karşı davalı vekilinin itirazının incelenmesi için dosyanın Yargıtay Yüksek 20. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin “temyiz isteminin reddine” dair 08.12.2015 tarih, 2015/10570 E., 2015/16471 K. sayılı kararının kaldırılmasına ve davalı vekilinin adli yardım talebinin reddi kararına itirazının incelenmesi için dosyanın Yargıtay Yüksek 20. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 23/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4815, Karar No: 2023/3241, Tarih: 10.04.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/4815 E.  ,  2023/3241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/57 E., 2022/199 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

SUÇ TARİHLERİ : 27.12.2013, 02.01.2014, 07.01.2014, 30.01.2014, 05.02.2014

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.05.2014 tarihli ve 2014/29 Esas, 2014/341 Karar sayılı kararı

ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 yıl 5 ay 20 gün hapis ve 60 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.05.2014 tarihli ve 2014/29 Esas, 2014/341 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 23.12.2019 tarihli ve 2019/7378 Esas, 2019/7471 Karar sayılı kararı ile;

"1) Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında “27.12.2013, 02.01.2014, 07.01.2014, 30.01.2014, 05.02.2014” tarihleri yerine “05.02.2014” olarak gösterilmesi,

2) Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Somut olayda dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanıkların teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmış ve mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı olarak görevlendirilen kişilerin polis memurları oldukları, görevleri gereği suç işlendiğini fark ettikleri anda müdahale etme zorunluluklarının olduğu, ayrıca sanığın güven alımı ve teslim tutanağını kabul ettiği, birden fazla defa uyuşturucu madde sattığını, fotoğraftaki kişinin kendisi olduğunu, tutanaklar ile sanığın savunması ile doğrulanmasına dayandırılmıştır.

CMK'nın 217. maddesine göre sanıklara atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli

soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, Gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanıkların beyanları da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

4) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.04.2015 tarihli 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden fazla kez uyuşturucu madde alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının TCK'nın 43 üncü maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.02.2020 tarihli ve 2020/26 Esas, 2020/35 Karar sayılı kararı ile mahkemenin görevsizliğine, dosyanın bulunduğu hal üzere görevli ve yetkili bulunan ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar;

C. ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.02.2020 tarihli ve 2020/26 Esas, 2020/35 Karar sayılı kararı ile mahkemenin görevsizliğine, dosyanın bulunduğu hal üzere görevli ve yetkili bulunan ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar;

... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 30.06.2022 tarihli ve 2020/57 Esas, 2022/199 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis ve 40 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olması nedeniyle hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri

1. Kararın kanun ve mevzuata uygun olmadığına,

2. Yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan karar verildiğine,

3. Sanık lehine hükümler uygulanmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, görevleri gereği suç işlendiğini fark ettikleri anda suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama konusunda faaliyette bulunan adli kolluk görevlilerine suça konu uyuşturucu maddeleri (esrar) satma suretiyle üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sırasında Boğazlıyan Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan ve duruşmadan bağışık tutulma talebi olmayan sanığın, hükmün tefhim olunduğu duruşmada hazır edilmeden veya SEGBİS yolu ile katılımı sağlanmadan, yokluğunda mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 30.06.2022 tarihli ve 2020/57 Esas, 2022/199 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/437, Karar No: 2009/450, Tarih: 21.10.2009

**Hukuk Genel Kurulu         2009/2-437 E.  ,  2009/450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18.12.2007

Taraflar arasındaki “Vasiyetnamenin İptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kadıköy 2.Asliye Hukuk Mahkemesince  davanın kabulüne dair verilen 06.04.2006 gün ve  2002/1751 E- 2006/102 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar S. Ö.., M. Ö.. ve T. Ö..  vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesi’nin 30.04.2007 gün ve 2007/5238-7109 sayılı ilamı ile; (…1-Mirasçılık ve mirasın geçişi, miras bırakanın ölümü tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir. (4722 S.K. md.17)

2-Davalı S. Ö.., miras bırakanın boşandığı eşi olup, dosyadaki mirasçılık belgesinden de görüleceği üzere mirasçı değildir.Bu davada davalı sıfatı bulunmamaktadır. Davalı S.. yönünden davanın "sıfat yokluğundan" reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

3-Mirasçı, miras bırakana veya miras bırakanın yakınlarından birine karşı ağır bir suç işlemesi miras bırakana veya ailesi üyelerine karşı aile hukukundan doğan yükümlülükleri önemli ölçüde yerine getirmemesi halinde miras bırakanın yapacağı ölüme bağlı tasarrufuyla saklı paylı mirasçısını mirasçılıktan çıkartabilir. (743 S.K.m.457) Mirasçılıktan çıkartılan (ıskat edilen) kimse mirastan pay alamayacağı gibi tenkis davasıda açamaz. (743 S.Km.458) Ölüme bağlı tasarrufta mirastan çıkarma sebebi gösterilmişse ıskat geçerlidir. Mirastan çıkarma sebebinin varlığını ispat etmek çıkarmadan yararlanan mirasçıya ait bulunmaktadır.

Mirasçılıktan çıkarma (ıskat) sebebinin varlığı, davalı (ıskattan yararlanan) tarafından kanıtlanamamıştır. Mahkemece mirasçılıktan çıkarmaya yönelik ölüme bağlı tasarrufun; davacı mirasçıların saklı payları dışında (tasarruf nisabı oranında) yerine getirileceği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN  : Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, mirastan ıskat hükmünü taşıyan vasiyetnamenin iptali  istemine ilişkindir.

Davacılar vekili,babaları S. Ö..’in, ortada ıskatı gerektirir hiçbir haklı nedeni yokken, özellikle ikinci eşi davalı S. Ö..'in dayatmaları ve hileleriyle iradesi sakatlanarak 29/04/1994 tarihli Büyükçekmece Noterliği'nin 15239 yevmiye nolu vasiyetname ile  davacıları mirasından ıskat ettiğini ileri sürerek,mirastan ıskatı içeren vasiyetnamenin iptaline karar verilmesini  istemiştir.

Bir kısım davalılar vekili, davalılardan S. Ö.. yönünden davanın husumetten reddi gerektiğini,miras bırakanın kendi iradesi ile dava konusu vasiyetnameyi düzenlediğini bildirmişler, davalı A. Ö.. ise davaya yanıt vermemiştir.

Bir kısım davalılar vekili, davalılardan S. Ö.. yönünden davanın husumetten reddi gerektiğini,miras bırakanın kendi iradesi ile dava konusu vasiyetnameyi düzenlediğini bildirmişler, davalı A. Ö.. ise davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece,mirastan ıskat sebeplerinin bulunmadığı ve murisin gerçek olmayan sebepleri varmış gibi göstererek, 1.derecede kanuni mirasçıları olan davacıları mirastan ıskat etmesinin, yasal açıdan olanaklı olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne  karar verilmiştir.Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçe ile verilen hüküm bozulmuştur.Yerel mahkeme direnme kararında, aynı gerekçeyi tekrarlayarak miras bırakanın çocukları hakkında düştüğü açık bir yanılma sonucu  mirastan ıskat ettiği, dolayısıyla ıskatın geçersiz olduğu,öte yandan davalı S. Ö.. ile ilgili bozmanın yerinde olduğu gerekçesi ile davalı S. Ö.. yönünden bozma ilamına uyularak,açılan davanın sıfat yönünden reddine,diğer davalılara karşı açılan davanın kabulü ile vasiyetnamenin geriye etkili bir şekilde iptaline karar verilmiştir.

1-Öncelikle davalı A. Ö.. yönünden;Yerel Mahkemece verilen ilk karar A. Ö.. dışındaki davalılar tarafından temyiz edilmiş;Özel Dairece davalılar lehine yapılan bozma üzerine, direnme kararı bu kez davalı A. Ö.. tarafından da temyiz edilmişse de;davalı A. Ö...,verilen ilk kararı temyiz etmemiş olduğundan,verilen hükmün davalı A. Ö.. yönünden kesinleştiği açıktır. Bu durumda hakkında hüküm kesinleşen davalı A..’nın direnme kararını temyize hakkı bulunmadığından temyiz isteğinin reddi gerekir.

2-Diğer davalıların temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere,4722 Sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 17.Maddesinde “…Mirasçılık ve mirasın geçişi, mirasbırakanın ölümü tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir.”  hükmüne göre eldeki davada 743 Sayılı Türk Kanunu Medenisi’nin 457 ve devamı maddeleri uygulanacaktır.

Buna göre,Özel Daire bozma ilamında da belirtildiği üzere, 743 Sayılı Türk Kanunu Medenisi’nin 457.maddesine göre,”…1-Murisine veya yakınlarından birine karşı ağır bir cürüm ika ederse. 2-Murisine veya ailesine karşı kanunen mükellef olduğu vazifeleri ifada büyük bir kusur irtikap eylerse…”  mirasçı,mirastan ıskat edilebilir.

Buna göre,Özel Daire bozma ilamında da belirtildiği üzere, 743 Sayılı Türk Kanunu Medenisi’nin 457.maddesine göre,”…1-Murisine veya yakınlarından birine karşı ağır bir cürüm ika ederse. 2-Murisine veya ailesine karşı kanunen mükellef olduğu vazifeleri ifada büyük bir kusur irtikap eylerse…”  mirasçı,mirastan ıskat edilebilir.

Yine 459.maddede de, miras hakkından ıskatın geçerli olması için müteveffa tarafından iskatın sebebinin beyan edilmiş olması gereklidir.Davaya konu 29/04/1994 tarihli Büyükçekmece Noterliği'nde düzenlenen vasiyetname incelendiğinde miras bırakanın “…Bana karşı ağır suçlar ve aynı zamanda ailesine  karşı kanunen mükellef olduğu vazifeleri ifada büyük kusur gösterdikleri ve aynı zamanda kendilerine verilen vekaletname ve yetkileri kötüye kullanarak büyük israflarda bulundukları ve büyük borç altına soktukları gibi büyük zararlar meydana getirdiğinden…” demek suretiyle  ıskatın sebebini bildirdiği görülmektedir. Davacılar bildirilen bu sebeplere itiraz etmiş olduğuna göre,ıskat sebeplerinin varlığının ıskattan yararlanacak olan davalı tarafça kanıtlanması gerekirken davalı yan bu hususu kanıtlayamamıştır.

Yerel Mahkeme ile Özel Daire arasında da uyuşmazlığa neden olan TKM’nin 459/son maddesinde düzenlenen “…Bu beyyine, ikame edilememiş veya ıskatın sebebi beyan olunmamış ise müteveffanın arzuları, ıskatın sebebi hakkında aşikar bir hatanın neticesi olmadıkça; tasarruf nisabı miktarında infaz olunur.”  hükmü karşısında, miras bırakanın aşikar bir hataya düşüp düşmediği, yani müteveffanın arzularının, aşikar (diğer bir ifade ile esaslı) bir hata sonucu oluşup oluşmadığı, ıskatın tamamen mi geçersiz olacağı yoksa ölüme bağlı tasarrufun davacıların saklı payı dışında (tasarruf nisabı oranında) mı yerine getirileceği hususudur.Belirtmek gerekir ki, Hukuk Genel Kurulu’nun 11.4.1990 tarih, 2-130 Esas, 239 Karar sayılı ilamında da değinildiği üzere, miras bırakan ıskat sebebi olarak kabul ettiği olaylar bulunmadığı halde, kendisi bulunmayan bu olayları varmış gibi algılayıp açık hataya düşmüşse ölüme bağlı tasarruf tam olarak iptal edilmelidir. Ne var ki, dosya içeriğine göre miras bırakanın aşikar yani diğer bir deyişle esaslı bir hataya düştüğü sabit olmamış;bilakis miras bırakan ıskat sebeplerinin varlığına samimi olarak inanmış ve bu itibarla tasarrufta bulunmuştur. Kaldıki, 1996 yılında ölen miras bırakan tarafından, 1994 yılında düzenlenmiş bulunan  vasiyetnameden bu süre zarfında dönülmüş de değildir.

Bu durumda, TKM’nin 459/son madde hükmü gözetilerek ıskatı içeren ölüme bağlı tasarrufun davacıların saklı payı dışında(tasarruf nisabı oranında) yerine getirileceği kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, Özel Dairenin bozma kararına yukarıda açıklanan ve bozma ilamında belirtilen gerekçelerle uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

Bu durumda, TKM’nin 459/son madde hükmü gözetilerek ıskatı içeren ölüme bağlı tasarrufun davacıların saklı payı dışında(tasarruf nisabı oranında) yerine getirileceği kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, Özel Dairenin bozma kararına yukarıda açıklanan ve bozma ilamında belirtilen gerekçelerle uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : 1-Yukarıda açıklandığı üzere hakkında hüküm kesinleşmiş bulunan davalı A. Ö..’in direnme kararını temyize hakkı bulunmadığından temyiz isteminin REDDİNE,

2-Diğer davalılar vekilinin temyiz itirazlarının ise kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 21.10.2009 gününde oyçokluğu ile karar verildi.