muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14476, Karar No: 2025/2247, Tarih: 25.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/14476 E.  ,  2025/2247 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2410 E., 2022/2245 K.

MAĞDURLAR: ..., ..., ...

SUÇ : Birden fazla kişi ile tehdit

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında birden fazla kişi ile tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Tehdit suçuna yönelik yapılan incelemede; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında sanıkça öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

25.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16381, Karar No: 2014/21113, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/16381 E.  ,  2014/21113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2012/273-2014/92

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6028, Karar No: 2015/995, Tarih: 29.01.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/6028 E.  ,  2015/995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/790-2014/629

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

İncelenmesine gerek duyulan Bursa 4. İcra Müdürlüğünün 2012/11273 sayılı dosyası ile Bursa 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/8 Esas sayılı dava dosyasının evraka eklenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10507, Karar No: 2014/10801, Tarih: 07.07.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/10507 E.  ,  2014/10801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ceyhan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2013

NUMARASI : 2011/343-2013/134

Taraflar arasındaki Tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracın sebebiyet verdiği trafik kazasında, davacının kardeşi olan karşı araç sürücüsü ile bu araç içindeki anne, baba ve diğer kardeşinin vefat ettiğini ileri sürerek, toplam 60.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, manevi tazminat talebinin davacının kazada vefat eden anne, baba ve iki kardeşin her biri için 3.000,00'er TL. olmak üzere (toplam 12.000,00 TL. yönünden) kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

BK.'nın 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı BK. md. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Mahkemece davacının manevi tazminat talebi yönünden yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; somut olayda, davalı tarafa ait araç sürücüsünün % 40 oranında kusurlu olarak sebebiyet verdiği trafik kazasında davacının anne, baba ve iki kardeşi vefat etmiş olup, meydana gelen olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, davalının sorumluluğun niteliği de göz önünde tutularak, davacı için olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşecek şekilde hak ve nesafet kuralları çerçevesinde daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan çok düşük manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin, temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 07.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/36426, Karar No: 2011/6358, Tarih: 29.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/36426 E.  ,  2011/6358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/4986

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2007

NUMARASI : 2007/805

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-13.06.2006 tarihli, kaçak elektrik tespit tutanağında, yüksek akım geçtiği halde diskin yavaş döndüğü ve bu şekilde sanığın sayaca müdahale ederek kaçak elektrik kullandığının belirtildiği dosya içerisindeki belgelere göre tespitten sonra da tüketimde artış olduğu dikkate alınarak, tutanak tarihi öncesi ve sonrasına ait bir yıllık tüketim belgeleri yakınan kurumdan getirtilip, tutanak tarihinden sonra tüketimdeki artışın nedeni de araştırılarak, tüketimin kurulu güce uygun olup olmadığı saptanıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Gerekçeli karar başlığında suç adının elektrik hırsızlığı yerine 3167 sayılı Kanuna muhalefet olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13496, Karar No: 2015/11233, Tarih: 12.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/13496 E.  ,  2015/11233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2012/192-2014/186

Davacılar M.. D.. ve diğerleri vekili Avukat Aslı tarafından, davalı E.. B.. aleyhine 21/05/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 12/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız şikayet nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/3. maddesi gereğince manevi tazminat davalarının tümden reddedildiği durumlarda avukatlık ücreti, Tarife'nin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre belirlenir.

Yerel mahkemece, açıklanan bu düzenlemeye aykırı olarak davalı yararına fazla avukatlık ücreti takdir edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/son maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının avukatlık ücreti takdirine ilişkin 5 no'lu bendinde yer alan "3.600,00" biçimindeki sayıların silinerek yerine "1.500,00" sayılarının yazılmasına; diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7190, Karar No: 2020/8587, Tarih: 12.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/7190 E.  ,  2020/8587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin kabulü ile HMK nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile iki yıllık ortalama verim alınması ve masrafın brüt gelirin 1/3’ünü geçemeyeceği yönünden yeniden hesap yapılmak suretiyle 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın damlama sulama sistemi ile sulandığının tespit edildiği ve davalı tarafça komşu 4386 nolu parselde bulunan sondajdan sulandığı beyan edildiğinden, sözü edilen taşınmazın tapu kaydı getirtilip su kaynağının veya sulama kanallarının taşınmazın tamamını veya bir kısmını sulamaya yetip yetmeyeceği hususunda mahallinde yeniden keşif yapılarak bu konuda hakim gözlemi de yazılarak çelişki giderildikten sonra taşınmazın niteliği ve sulanıp sulanmadığı hususu kesin olarak tespit edilerek, başkasına ait ise söz konusu

parselde sulamaya yönelik irtifak hakkı kurulup kurulmadığı da araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kabule göre de,

2-Taşınmazın sulu tarla vasfında olduğunun tespiti halinde, kapitalizasyon faiz oranının %4 oranında uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

3- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Kabule göre de,

2-Taşınmazın sulu tarla vasfında olduğunun tespiti halinde, kapitalizasyon faiz oranının %4 oranında uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

3- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5535, Karar No: 2014/8912, Tarih: 24.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/5535 E.  ,  2014/8912 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 25/12/2012

Numarası : 2012/628-2012/134

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde 01.09.2007-31.12.2011 tarihleri arasında temizlik görevlisi olarak çalıştığını, ihale süresinin sone ermesi ve yeni ihaleyi alan firmanın davacıya iş vermemesi sebebiyle davacının iş akdinin feshedildiğini, davalı kurum ile davalı şirketler arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğunu, yapılan feshin haksız olduğunu ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı kurum, davacının hizmet alım sözleşmesi ile iş alan yüklenicilerin yanında çalıştığını, kendilerinin davada sıfatlarının olmadığını, davacının kurum işçisi olmadığını savunmuştur. Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı tarafların sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini ispatlayamadıkları, böylece iş akdinin işveren tarafından haksız ve önelsiz feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı iş akdinin ihale bitimi nedeniyle 31.12.2011 tarihinde feshedildiğini, ihaleyi alan yeni işveren tarafından işe başlatılmadığını ileri sürmüş ise de davacıya ait hizmet cetvelinde davacının 01.01.2012-18.01.2012 tarihleri arasında 1095681.33 ve 20.06.2012-19.12.2012 tarihleri arasında 62370,33 sicil numaralı işyerlerinde çalıştığı görülmektedir. Belirtilen işyerlerinin davalı idareden ihale alan şirketler olup olmadığının belirlenmesi ve davacının feshe bağlı olan dava konusu alacakları hakkında sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

Davalı tarafça davacının yazın çalışmalarının olmadığı savunulmakta olup hizmet cetvelinde de davacının yaz aylarında sigorta primlerinin eksik yatırıldığı görülmektedir. Kabule göre de davacının yazın fiilen çalışması olup olmadığının araştırılması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 24/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12811, Karar No: 2013/30298, Tarih: 23.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/12811 E.  ,  2013/30298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Enez Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :05.12.2012