muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/456, Karar No: 2020/20143, Tarih: 24.12.2020

Sonuç olarak dava dilekçesinde, gerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 119/1-e gerekse m. 194 gereğince somutlaştırma yükünün yerine getirilmemiş olması halinde, önce hâkim davayı aydınlatma ödevi ve ön incelemedeki görevi gereği, somut olmayan hususların belirlenmesini (yeni bir vakıa meydana getirmeden, sadece mevcut vakıa kapsamında) davacıdan istemeli, bu eksiklik tamamlanırsa yargılamaya devam edilerek karar verilmeli, bu eksiklik tamamlanmaz, somutlaştırma gerçekleşmezse, ispatsız kalan davanın reddine karar verilmesi gereklidir.

Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesinde çalışma şekli ile günlük ve haftalık çalışma süresi, hangi hafta tatili ve genel tatillerde çalıştığına dair herhangi bir beyanda bulunmadan fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacağı talebinde bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanlarından hareketle dava konusu alacaklar hesaplanmıştır. Dava dilekçesi, dava konusu fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacakları bakımından hiçbir açıklama içermemektedir. Bu durumda, öncelikle davacıya anılan alacak talepleri yönünden, haftada kaç gün günde kaç saat çalıştığı, ne kadar ara dinlenme kullandığı, ayda kaç hafta tatilinde çalıştığı ve hangi genel tatillerde çalışmasını sürdürdüğü yukarıdaki ilkeler doğrultusunda açıklattırılmalı ve oluşacak sonuca göre anılan alacaklar yeniden bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Somut açıklama içermeyen talepler hakkında tanık anlatımı ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Dava konusu fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının hesabı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut dosyada, dava konusu fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacakları hususunda davacı tarafça somutlaştırma yükümlülüğünün yerine getirilmesi halinde, gerekirse tanıklar yeniden dinlenerek davacının çalışma şekli açıklığa kavuşturulmalıdır. Yargılama sırasında dinlenen tanıkların beyanları hesaplamaya elverişli değildir. Tanıklardan, davacının haftada kaç gün çalıştığı, günde kaç saat çalışıp ne kadar ara dinlenme kullandığı ve ayda kaç hafta tatili ile hangi genel tatillerde çalıştığı hususları sorularak sonuca gidilmelidir. Hesaplamaya elverişli, somut ve açık beyan içermeyen tanık anlatımlarına itibarla anılan alacakların hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4- Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Hafta tatili ve genel tatil alacaklarının ispatı hususunda da aynı ilkeler geçerlidir.

Hafta tatili ve genel tatil alacaklarının ispatı hususunda da aynı ilkeler geçerlidir.

Somut olayda, davalı tarafça sunulan puantaj kayıtları dikkate alınmadan hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır. Bir kamu kurumu olan davalı ... işyerinde düzenlenen puantaj kayıtlarının bulunduğu dönem bakımından fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacakları puantaj kayıtlarına göre hesaplanmalı, puantaj kaydı bulunmayan dönemler yönünden ise tanıkların kendi çalışma dönemleri ile sınırlı olarak beyanlarına itibar edilerek hesaplama yapılmalıdır. İşyeri kaydı olan dönem için de tanık beyanlarına göre hesap yapılması ve tanıkların kendi çalışma döneminden daha fazla süre için beyanlarının hükme esas alınması da hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

5- Somut dosyada, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftanın 7 günü günde 8 saat çalıştığı ve toplu iş sözleşmesi gereği haftada 40 saati aşan 16 saatin fazla çalışma olduğu kabul edilmiş ve aynı zamanda cumartesi ve pazar günleri için de hafta tatili alacağı hesaplanmıştır. Davacı lehine ayrıca hafta tatili ücretine hükmedildiğinden, mükerrer ödemenin önüne geçilebilmesi için hafta tatili günleri bakımından 7.5 saati aşan çalışmalar fazla çalışma olarak dikkate alınmalıdır. Belirtilen yön gözetilmeden verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

6-Fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır . Ancak, fazla çalışmanın taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut uyuşmazlıkta, dava konusu fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacakları tanık anlatımlarına göre hesaplanmış olup, Mahkemece hesaplanan tutarlardan indirim yapılmaması ve ileride açılabilecek ek dava yönünden indirim tutarının belirlenmemesi de başka bir hatalı yöndür.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8692, Karar No: 2009/10091, Tarih: 17.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/8692 E.  ,  2009/10091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVACILAR : ORMAN YÖNETİMİ - ... - ...

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 02.03.2009 gün ve 2008/18096-2009/3466 sayılı ilamıyla dilekçenin reddi, onanma ve bozma kararı verilmiş, süresi içinde davacı Asım ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemiz kararı, karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, usul ve yasaya da uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve H.Y.U.Y.nın 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı yasanın 442. maddesi uyarınca takdiren 170.00.- TL. para cezası ile Harçlar Yasası uyarınca 32.30.- TL. red harcının düzeltme isteyenden alınmasına 17/06/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14893, Karar No: 2020/1833, Tarih: 11.06.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/14893 E.  ,  2020/1833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... Köyü çalışma alanında bulunan 121 ada 123 parsel sayılı 2.757,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadimden beri köy halkı tarafından mera olarak kullanıldığı belirtilerek, kamu orta malı mera vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline kaydedilmiştir. Davacı ..., vergi kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, tapu iptali ve adına tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 121 ada 123 parsel sayılı taşınmazın tamamı ile davacı tarafça keşif sırasında sınırları gösterilen 121 ada 292 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişi ... tarafından düzenlenen 20.10.2015 tarihli krokide (A) harfi ile gösterilen 4.113,06 metrekare yüzölçümündeki kısmının tapu kaydının iptali ile, (A) harfi ile gösterilen bölümün 121 ada 123 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle, 121 ada 123 parselin ve 292 parselin krokide (A) ile gösterilen kısmının bir bütün olarak veraset ilamındaki payları oranında davacının miras bırakanı ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

1- 121 ada 292 parsel sayılı taşınmaz 6.244,829 metrekare yüzölçümü ile mera olarak sınırlandırılmak suretiyle tespit edilmiş ve mahkemece bu taşınmazın teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümün davacının murisi .... mirasçılarının zilyetliğinde bulunduğu, sınırında bulunan mera parselinden dere ve yol ile ayrıldığı, zirai bilirkişi raporuna göre de 3. sınıf tarım arazisi niteliğinde bulunduğu, dolayısı ile zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu, ayrıca dava dilekçesinde bu taşınmaza ilişkin parsel numarası belirtilmemekle beraber keşifte bu yerin de iddiaya konu edildiği, bu kısmın dava dilekçesinde belirtilmemesinin diğer dava konusu taşınmazın da mera parseli olmasından kaynaklandığı ve maddi hata niteliğinde bulunduğu gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiştir. Davacı ... dava dilekçesinde, 121 ada 292 parsel sayılı taşınmazdan söz etmeksizin ve açıkça 121 ada 123 parsel sayılı taşınmazı iddiasına konu ettiğini belirterek, bu taşınmazın miras bırakanı ... mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmış, mahkemece icra edilen keşif sonucu dosyaya ibraz edilen fen bilirkişi raporunda ise, davacının iddiasına konu taşınmazlar 121 ada 123 parsel sayılı taşınmazın tamamı ile 121 ada 292 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen kısımları olarak gösterilmiş, 01.12.2015 tarihli karar duruşmasında da, davacı 121 ada 292 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen kısmını da kapsar şekilde murisi adına tescil isteğinde bulunmuştur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 29.06.2011 tarih, 2011/1-364 Esas ve 2011/453 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, ıslahla kastedilen, dava konusu edilen hususların genişletilmesi veya değiştirilmesi olup, dava konusu edilmeyen müstakil bir taşınmazın ıslah yoluyla davaya ithaline ve dava konusu haline getirilmesine yasal açıdan olanak bulunmamaktadır. Şu halde, mahkemece, yargılaması devam eden bir dava içerisinde ıslah yoluyla dahi dava konusu haline getirilmesi mümkün bulunmayan 121 ada 292 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişi raporunda belirtilen bölümü yönünden "karar verilmesine yer olmadığına" karar vermek gerekirken, davaya konu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

2- Dava konusu 121 ada 123 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Mahkemece, çekişmeli taşınmazın davacının murisi ... mirasçılarının zilyetliğinde bulunduğu, sınırında bulunan mera parselinden dere ve yol ile ayrıldığı, zirai bilirkişi raporuna göre de 3. sınıf tarım arazisi niteliğinde bulunduğu, dolayısı ile zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulu raporunda, çekişmeli taşınmazın dört tarafını çevreleyen mera parselinden ne şekilde ayrıldığı, mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarında sözü edilen dereler ile yolun ayırıcı unsur niteliğinde olup olmadığı yönünde her hangi bir değerlendirme yapılmadığı gibi, rapor içeriğinde hem dava konusu yerin kendiliğinden yetişen otlarla kaplı olduğu, kültür tarımı yapılmadığı belirtilip, hem de özel mülkiyete konu edilebilecek 3. sınıf tarım arazisi olduğu belirtilerek çelişki oluşturulduğu halde bu çelişki üzerinde durulmamış, tespit tarihi 2001 yılı olduğu halde 1973 yılına ilişkin hava fotoğrafı üzerindeki soyut değerlendirmeyi içerir, bilirkişi incelemesi ile yetinilmiş, tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğrafı bulunup bulunmadığı araştırılmamış, bulunması halinde getirtilip incelenmemiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece öncelikle, dava konusu taşınmazın tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait en az üç ayrı zaman dilimine ilişkin stereoskopik hava fotoğrafları tarihleri açıkça yazılmak suretiyle Harita Genel Komutanlığından getirtilerek dosya ikmal edilmeli, bundan sonra mahallinde elverdiğince yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan aynı köyden ve komşu köyler halkından ayrı ayrı seçilecek üçer kişilik mahalli bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile üç kişilik uzman ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, jeodezi ve fotogrametri mühendisi ve fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı; yapılacak bu keşif sırasında dinlenilecek mahalli bilirkişi ve tanıklardan, çekişmeli taşınmazın kime ait olduğu, öncesinde kim tarafından kullanıldığı, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, öncesinin mera, yaylak, kışlak ya da genel harman yeri olup olmadığı, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunun belirtilmesi halinde imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise imar-ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, yargılama boyunca dinlenen bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişkilerin giderilmesine çalışılmalı; dava konusu taşınmaz ile dört tarafını çevreleyen mera parseli arasında doğal ya da yapay ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı ve taşınmazın niteliğine ilişkin hakim gözlemi keşif tutanağına aynen yansıtılmalı; üç kişilik ziraat bilirkişi kurulundan, dava konusu taşınmazın öncesinin geleneksel biçimde kullanılan kadim mera olup olmadığını, taşınmazın toprak yapısı, eğimi, bitki deseni ve diğer yönlerden dört tarafını çevreleyen mera parselinden nasıl ayrıldığını, aralarında doğal ya da yapay ayırt edici bir unsur bulunup bulunmadığını, önceki keşifte ayırıcı unsur olarak belirtilen dere ve yolun ayırıcı unsur niteliğinde bulunup bulunmadığını, çekişmeli taşınmazın meradan açılan veya meranın devamı niteliğinde olan yerlerden olup olmadığını açıklayıp, tarımsal niteliğini belirten, taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile yan görünüş (kesit) krokisi ile desteklenmiş, önceki zirai bilirkişi raporunu irdeleyen, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiden ise yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik üç adet hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde, taşınmazın sınırlarını ve niteliğini, mera parseli ile aralarında ayırıcı unsur bulunup bulunmadığını, öncesinin ne olduğunu, imar-ihyaya konu edilip edilmediğini, imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarihi ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini belirtir şekilde rapor düzenlemesi istenilmeli; fen bilirkişisine, keşfi takibe imkan

ise yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik üç adet hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde, taşınmazın sınırlarını ve niteliğini, mera parseli ile aralarında ayırıcı unsur bulunup bulunmadığını, öncesinin ne olduğunu, imar-ihyaya konu edilip edilmediğini, imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarihi ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini belirtir şekilde rapor düzenlemesi istenilmeli; fen bilirkişisine, keşfi takibe imkan verir, kayıt uygulamasını ve bilirkişi sözlerini denetlemeye elverişli rapor ve harita düzenlettirilmeli; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir

. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,11.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6661, Karar No: 2015/10072, Tarih: 23.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6661 E.  ,  2015/10072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2015

NUMARASI : 2014/913-2015/46

Taraflar arasındaki davada Selçuk 1. Asliye Hukuk ve İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, alım - satım sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, taraflar arasındaki sözleşmenin komisyoncu ve müstahsil mal alım sözleşmesi olduğu, TTK'nın 4/1-c maddesi gereğince komisyon sözleşmesine ilişkin BK 52 ile 545 maddeleri gereğince mutlak ticari dava niteliğinde olduğu ve asliye ticaret mahkemesinin görevine girdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından ise, taraflar arasındaki ilişki komisyonculuk sözleşmesine dayanmadığı, mandalina üreticisi olan davacının tacir olmadığı bu nedenle, uyuşmazlığın çözümünde asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 532. maddesinde Komisyon Sözleşmesi "Alım veya satım komisyonculuğu, komisyoncunun ücret karşılığında, kendi adına ve vekâlet verenin hesabına kıymetli evrak ve taşınırların alım veya satımını üstlendiği sözleşmedir." şeklinde komisyon sözleşmesinin tanımını yapmaktadır. Buna göre taraflar arasındaki ilişki komisyon sözleşmesi olmamakla birlikte mandalina üreticisi olan davacının tacir olmadığı, taraflar arasında alım satım sözleşmesinin bulunduğu uyuşmazlığın davacının ticari faaliyeti ile ilgisi bulunmadığı anlaşılmakla asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; Selçuk 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2204, Karar No: 2019/4237, Tarih: 24.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2204 E.  ,  2019/4237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 10/05/2019 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki kamu davasının durmasına dair İstanbul Anadolu 67. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarihli ve 2017/62 esas, 2017/477 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 27/05/2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 29/07/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 12/02/2015 tarihinde TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca “yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması” halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği,

2- Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce sanığa uyarılı ilk başvuru davetiyesi gönderildiği, sanığın 19/02/2015 tarihinde kuruma müracaat ederek tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başladığı, ancak 5 yıllık erteleme süresi zarfında 23/09/2016 tarihinde tekrar uyuşturucu madde kullandığından bahisle TCK’nın 191/4. maddesinin (c) bendi uyarınca erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- İstanbul Anadolu 67. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarihli ve 2017/62 esas, 2017/477 sayılı kararıyla "kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, tebligat parçasının bila tebliğ iade edildiği, bu kapsamda sanığın kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali kapsamındaki sorumluluktan haberinin olamayacağı" gerekçesiyle, “kamu davasının durmasına” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." ve 191/4, maddesinde “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklinde düzenlemelere yer verildiği, somut olayda, şüpheli ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca 12/02/2015 tarihli kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanması suretiyle kamu davasının açılmasının 5 yıl süreyle ertelenmesine karar verildiği, her ne kadar Mahkemesince erteleme kararının şüpheliye usulüne uygun tebliğ edilmediği ve sanığın erteleme kararının ihlâli kapsamındaki sorumluluktan haberinin olamayacağı gerekçesiyle durma kararı verilmiş ise de, şüphelinin denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurarak denetim planını 19/02/2015 tarihinde tebliğ aldığı, denetim planı kapsamında ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesine başvuruda bulunduğu, bu durumda hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair karardan haberdar olduğunun anlaşılması karşısında, erteleme süresi içerisinde uyuşturucu madde kullanmaya devam ettiğinin tespit edilmesi nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191/4-c maddesinde yer alan emredici hüküm nedeniyle kamu davasının açıldığının anlaşılması karşısında, mahkemece yargılamaya devamla işin esasına ilişkin hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, İstanbul Anadolu 67. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarihli ve 2017/62 esas, 2017/477 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (b) ve (c) bendlerinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında;...Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.