muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26420, Karar No: 2014/10243, Tarih: 02.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/26420 E.  ,  2014/10243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/131300

MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2012

NUMARASI : 2009/1333 (E) ve 2012/29 (K)

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığını ihlal, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalardaki savunmasında, darp ve hakarete maruz kaldığını ancak şikayetçilerin konut dokunulmazlığını ihlal etmediğini ileri sürmesi, sanığın alınan doktor raporunda darp edildiğinin tespit edilmesi, tanıklar K.. B.. ve B.. Ö..'ın olayın şikayetçilerin de oturmakta oldukları apartman dairesinin önünde ve apartman boşluğunda gerçekleştiğini beyan ederek sanığı doğrulamaları ayrıca şikayetçi M.. Ş..'un da alınan beyanında, sanığın konut dokunulmazlıklarını ihlal ettiğine dair herhangi bir beyanda bulunmaması, şikayetçiler M.. Ş.. ve F.. Ş..'un ise sanığın dairelerinin içerisine girdiğini iddia etmeleri karşısında, anlatımlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğu açıklanıp sonucuna göre aynı apartmanda oturan şikayetçi ile sanık arasında her ikisinin de yararlanma hakkının bulunduğu eklenti niteliğindeki apartman boşluğunda gerçekleştirilen eylemler nedeniyle konut dokunulmazlığını bozma suçunun oluşmayacağı da gözetilerek sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi ve olayın çıkış sebebi üzerinde de durularak, haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-5271 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 231.maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olup, manevi zararı kapsamadığı, yargılamaya konu konut dokunulmazlığını ihlal ve yaralama suçlarından dolayı, dosyaya yansıyan ve talep edilen bir zararın bulunmadığı gözetilerek, suçun işleniş biçimi, kişilik özellikleri ve geçmişi olumlu bulunarak, sanık hakkında, takdiri indirim uygulanıp, bir daha suç işlemeyeceği kanaati ile cezası da ertelenmesine karşın “zarar giderilmediği” şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle, anılan Kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık H.. B.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14346, Karar No: 2015/602, Tarih: 20.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/14346 E.  ,  2015/602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, davalı borçlu aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu kooperatifin borcu karşılayacak mal bulunmadığını ileri sürerek borçluya ait 36 nolu bağımsız bölümün kooperatif ortağı diğer davalı Kadir'e yaptığı devre ilişkin tasarrufların İİK'nun 277 ve devamı maddelerine dayalı olarak iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, tensiple birlikte davanın ticari dava niteliğinde olduğu ve davanın Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bahisle görev yönünden reddine karar verilerek dosyanın talep halinde Ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’nin ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun yürürlüğe girmesi ile tasarrufun iptali davaları mutlak ticari dava niteliğinde olmayıp şahsi nitelikte ve borçlunun tasarruflarına yönelik bulunması nedeniyle asliye hukuk mahkemelerinin görevine girmektedir. Öte yandan 01/07/2012 tarihinden itibaren açılan davalarda artık asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki işbölümü değil görev ilişkisi olup, somut olayda da dava bu tarihten önce 15.06.2012 tarihinde İİK.nin 277 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış olduğundan görevli mahkeme asliye hukuk mahkesi iken görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı alacaklıya geri verilmesine 20.1.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7310, Karar No: 2018/8464, Tarih: 11.09.2018

**7. Ceza Dairesi         2016/7310 E.  ,  2018/8464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gıyabi karar sanık ... ile aynı konutta oturan yakınına 7201 sayılı Yasanın 20. maddesi uyarınca tebliğ edilmiş ise de, tebligatın sanığın son olarak duruşmada beyan ettiği adresten farklı bir adrese çıkartılmış olması ve tebliğ mazbatasında tebligatı alan kişinin ehil ve reşit olup olmadığının belirtilmemesi nedeniyle yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla sanık ...'nin temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

1. 5237 sayılı TCK'nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaat belli ise; TCK'nun 52. madde hükmü de gözetilmek sureti ile haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanunun 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52/2. madde hükmü gereğince 20,00 - 100,00 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken, sanık hakkında menfaat miktarının 1.020,00 TL olması gözardı edilip, haksız yararın iki katı yerine üç katı esas alınmak suretiyle temel adli para cezası 153 günden başlatılarak TCK'nun 168/1. maddesi gereğince 2/3 oranında indirim yapılarak 51 gün, akabinde TCK'nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 42 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nun 52/2. maddesi uyarınca sanığın neticeten 840,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek sanık hakkında fazla ceza tayini,

2. Hapis cezasından çevrili adli para cezasının 1 gününün 20,00 TL'den hesabı sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi yerine TCK'nun 52. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3. Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının 12 eşit taksitle tahsiline karar verilirken “kararın kesinleşme tarihinden itibaren birbirini takip eden birer aylık ara ile 12 eşit taksit şeklinde sanıktan tahsiline” denilmek suretiyle, 5275 sayılı Yasanın 106/2 ve 20/3. madde ve fıkralarına aykırı davranılarak adli para cezasının ilk taksidinin derhal tahsili sonucunu doğuracak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... katılan SGK Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Yasaya aykırı, sanık ... katılan SGK Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hüküm fıkrasından doğrudan hükmedilen adli para cezasına ilişkin kısmımların çıkartılarak yerine, “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nun 158/1-e-son maddesi gereğince 102 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nun 168/1. maddesi gereğince 2/3 oranında indirim yapılarak 34 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nun 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 28 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL 'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 560,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi,

2. Hükmün 7. bendindeki ''52 maddeleri" ibaresinin çıkarılıp yerine gelmek üzere "ve 52/2. maddesi" ibaresinin eklenmesi,

3. Hükmün 9. bendindeki "....kararın kesinleşme tarihinden itibaren..." ifadesinin çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9330, Karar No: 2018/9283, Tarih: 13.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/9330 E.  ,  2018/9283 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, 5510 sayılı Yasa'nın 20/3. maddesi uyarınca davacılara murisi nedeniyle iş kazası meslek hastalığı sigorta kolundan ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle, murisi üzerinden ölüm aylığı alan davacılar hakkında 5510 sayılı Yasa'nın 54’üncü maddesinin “c” bedinde yer alan “Malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları ve vazife malûllüğü ile iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık veya gelirlerden yüksek olanın tamamı, az olanın yarısı, eşitliği halinde ise iş kazası ve meslek hastalığından bağlanan gelirin tümü, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığının yarısı bağlanır.” hükmünün infazda gözetilmesinin mümkün bulunmasına ve birleşen dosyada davacı olan .....karar başlığında yazılmamasının mahallinde her zaman düzeltilebilmesinin mümkün bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacılardan alınmasına, 13.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2006/11654, Karar No: 2007/9292, Tarih: 07.06.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/11654 E.  ,  2007/9292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ  Asliye Hukuk(İş)  Mahkemesi

TARİHİ : 11/05/2006

Davacı, idari para cezasına uygulanan gecikme zammının iptaline   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından  temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, 2001 yılında tahakkuku yapılan  idari para cezasına süresinde yapılar itirazın Kurumca geç sonuçlandırılması sonucu 2005 yılında ödenmesi nedeniyle idari para cezasına uygulanan gecikme zammının iptali  ile itirazi kayıtla ödediği söz konusu gecikme zammına konu 3.308.80 YTL’nin  istirdadı istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının  İdari para cezası aslına yönelik itirazı yoktur.  506 Sayılı Yasanın 140.Maddesinin sondan bir önceki fıkrasına göre idari para cezaları ilgiliye tebliğ edilmekle tahakkuk eder ve tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde Kuruma ödenir veya aynı süre içinde Kurum ilgili ünitesine itiraz edilebilir.Tebliğ tarihinden itibaren Kuruma ödenmeyen idari para cezaları Yasanın 140/f-4. fıkra ve 80. maddesi hükmü gereğince hesaplanacak gecikme zammı ile tahsil olunur. Bu nedenle davacının kabul ettiği ve ödediği idari para cezasına gecikme zammı uygulanması Yasaya uygun olduğundan davanın reddi yerine kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde .davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07/06/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5944, Karar No: 2012/7718, Tarih: 05.07.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/5944 E.  ,  2012/7718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.12.2011 gün ve 2009/43 Esas, 2011/291 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin onaylı nüfus kayıt örneği getirtilmeden karar verilmiş ise de; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla bu kayıt temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21640, Karar No: 2019/8820, Tarih: 16.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21640 E.  ,  2019/8820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde 16.06.2006-07.09.2014 tarihleri arasında fırıncı ustası olarak aralıksız şekilde çalıştığını, ancak Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında haksız olarak giriş çıkışların yapıldığını, daha önce sigortalı gösterildiği şirket ile son çalıştığı şirketin aynı kişilere ait olduğunu, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı sebeple feshedildiğini ileri sürerek, bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirket bünyesinde 10.07.2009 tarihinde işe başladığını, davalı şirketin kuruluş tarihinin 06.07.2009 tarihi olduğunu, bu tarihten önce davalı şirketin faaliyet gösterdiği adreste faaliyet gösteren herhangi bir şirket ya da işverenle aralarında organik bağ bulunmadığını, 4857 sayılı İş Kanunun 6.maddesinde düzenlenmiş olan işyeri devri koşullarının da gerçekleşmediğini, önceki işveren ile davalı şirket arasında herhangi bir anlaşma veya devir sözleşmesi bulunmadığını, iş sözleşmesinin davacının 08.09.2014,09.09.2014 ve 10.09.2014 tarihlerinde işyerine mazeretsiz olarak gelmemesinden dolayı haklı nedenlerle feshedildiğini, davacının kıdem tazminatına hak kazanamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, yasal süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:Taraflar arasında davalı işveren ile dava dışı işverenler arasında işyeri devri bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devri işyeri devri olarak tanımlanabilir. 4857 sayılı Kanun'un 6'ncı maddesinde, işyerinin bir bütün olarak veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başkasına devri halinde mevcut iş sözleşmelerinin devralana geçeceği düzenlenmiştir.İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğini korumasıdır. Maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.Somut uyuşmazlıkta davacı 16.06.2006-07.09.2014 tarihleri arasında aynı işyerinde fırıncı ustası olarak çalıştığını, çalışmalarının geçtiği şirketlerin aynı kişilere ait olduğunu, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında gösterilen giriş çıkışların gerçeği aykırı olduğunu işyerindeki çalışmasının aralıksız olduğunu ileri sürmüş, davalı işveren ise davacının 10.07.2009 tarihinde şirket bünyesinde çalışmaya başladığını, davacının önceki işvereni ile aralarında işyeri devri veya başka herhangi bir bağ bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece, davacının 07.12.2006-30.05.2007 tarihleri arasında 5 ay 24 gün, 27.12.2007-30.04.2008 tarihleri arasında 4 ay 4 gün,17.06.2008-31.05.2009 tarihleri arasında 11 ay 15 gün Hasan Niyazi Cevheribucak adına kayıtlı Kebap 52 işyerinde çalıştığı, bu işyerinin ise davalı şirkete devredildiği, böylece davalı şirketin devralan işveren olarak davacının kesintili çalışmalarının toplamına isabet eden alacaklardan sorumlu olduğu yönünde karar verilmiştir. Ne var ki, dosya kapsamına göre davalı işveren ile dava dışı işverenler arasında işyeri devri bulunup bulunmadığı noktasında yeterli araştırma ve incelemenin yapılmadığı tespit edilmektedir. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre davacının önceki işyerinden 31.05.2009 tarihinde çıkışı yapılmış, davalı şirkete ait işyerine girişi ise 10.07.2009 tarihinde yapılmıştır. Yargılama sırasında dinlenen davalı tanığı ..., 2004 - 2015 yılları arasında aynı işyerinde garson olarak çalışmış olup, “işyerinin önce ..

. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre davacının önceki işyerinden 31.05.2009 tarihinde çıkışı yapılmış, davalı şirkete ait işyerine girişi ise 10.07.2009 tarihinde yapılmıştır. Yargılama sırasında dinlenen davalı tanığı ..., 2004 - 2015 yılları arasında aynı işyerinde garson olarak çalışmış olup, “işyerinin önce ...'a ait olup isminin 52 Kebap olduğunu daha sonra işverenin işyerinin ismini ... Restaurant olarak değiştirdiğini, 2009 yılında ise isminin ... Restaurantı olduğunu, 2009 yılında işyerinin ... ve ...'e devredildiğini, 2009 yılında devir sebebiyle yaklaşık 1 ay çalışmaya ara verildiğini, tüm işçilerin ara verdiğini, davacının da 52 Kebap ve ... Restaurant döneminde çalıştığını, ...Restaurant'a devrettitklerinde önceki patronun herhangi bir tazminat ödemediğini” ifade etmiştir. Diğer taraftan davacı tanığı ... ise, kendisinin 2008-2010 yılları arasında aynı işyerinde çalıştığını işyerinin isminin ... Restaurant, ortakların ise ... ve ... Bey olduğunu, ... Beyin şu anda davalı şirketin sahiplerinden biri olduğunu, daha sonra tadilat yapılıp restaurantın isminin değiştirildiğini ve ...Restaurant olarak faaliyet gösterdiğini, çalışanların işe ara vermediğini, aksine tadilat esnasında da çalışmaya devam ederek restaurantın içini düzenlediklerini beyan etmiştir. Her iki tanığın tadilat dönemine ilişkin anlatımları arasında çelişki bulunmakta olup, bu çelişki giderilmeden karar verilmesi yerinde değildir. Ayrıca, davacı tanığı ...’un çalıştığını bildirdiği tarihte işyerinde çalışmadığı ileri sürülmüş olup, bu hususta herhangi bir araştırma yapılmaması da hatalıdır.Dosya kapsamında bulunan kayıtlara göre, davacının 31/05/2009 tarihinden sonra belirli bir süre işsizlik sigortasından yararlandığı, davalı şirketin ise 06/07/2009 tarihinde kurulduğu tespit edilmektedir. İşyerinin daha önceki dönemde de aynı alanda faaliyet gösterdiği anlaşılmaktadır. Ancak faaliyet alanının değişmemiş olması, işyeri devri yönünden tek başına yeterli bir ölçü olarak görülemez. Somut olayda ekonomik birliğin korunup korunmadığı bağlamında açıklanan ilke ve esaslara uygun bir araştırmanın yapılmadan sonuca gidildiği açıktır. Bu bakımdan özellikle davacının 31.05.2009-06.07.2009 tarihleri arasında işyerinde fiilen çalışmaya devam edip etmediği, davalı işveren ile dava dışı işveren arasında devre yönelik herhangi bir anlaşma, sözleşme bulunup bulunmadığı, devredilen maddi veya gayrı maddi unsurlar, faaliyete ara verme süresi, işyerinde çalışmaya devam eden nitelikli işçi sayısı yönlerinden gerekli araştırma yapılmak suretiyle somut olayda işyeri devri bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalı, bu araştırmanın sonucuna göre davalı işverenin davacının talep ettiği alacaklardan sorumlu olup olmadığı noktasında bir karar tesis edilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir

. Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz sebeplerinin incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.