muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14805, Karar No: 2013/21543, Tarih: 28.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/14805 E.  ,  2013/21543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

(İSTANBUL 1. DENİZCİLİK İHTİSAS MAHKEMESİ)

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 51. Asliye Ticaret (İstanbul 1. Denizcilik İhtisas) Mahkemesi’nce verilen 13.12.2011 gün ve 2009/405-2011/469 sayılı kararı bozan Daire’nin 07.03.2013 gün ve 2012/2786-2013/4287 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından sigortalanan çelik boru emtiasının, Derince/İzmit’te davalı taşıyıcı tarafından tam ve hasarsız olarak teslim alınmış iken, varma yeri olan Astana/Kazakistan’da hasarlı olarak teslim edildiğini, davalının hasardan sorumlu olduğunu, müvekkili şirket tarafından dava dışı sigortalıya 108.849,89 TL ödendiğini ileri sürerek, anılan bedelin avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10991, Karar No: 2024/10698, Tarih: 02.07.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/10991 E.  ,  2024/10698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/10 E., 2015/618 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hâlinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi hâlinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleştiği 26.03.2010 tarihinde zamanaşımının durduğu ve deneme devresinde ikinci suçun işlendiği 24.08.2010 tarihinde yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede,

Sanık hakkında Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması kararının verildiği, sanığın denetim süresi içinde suç işlediği gerekçesiyle dosyanın yeniden ele alınarak hükmün açıklanmasına karar verildiği görülmekle; CMK'nın 230, 231/11 ve 232/6. madde ve fıkraları uyarınca denetime ve infaza olanak verecek şekilde yeni bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükme atıf yapılarak yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı olduğu anlaşılmışsa da; sanığın temyiz dışı sanık ile birlikte şikâyetçinin deposuna gündüz vakti deponun kapısına zarar vermek suretiyle girerek suça konu eşyaları çalması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımı süresinin, (zamanaşımının durduğu süreler de dikkate alınarak hesaplama yapılıp) 19.08.2009 olan suç tarihlerinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1234, Karar No: 2021/6579, Tarih: 28.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1234 E.  ,  2021/6579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Bursa İli, Osmangazi İlçesi, ... Mahallesi, 10094 ada 121 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)3 numaralı bendinde bulunan (34.731,43-TL fark kamulaştırma bedelinin 2942 sayılı Yasanın 10 maddesinde 7139 sayılı Yasanın 26 maddesi ile yapılan değişiklik ile bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer ay vadeli hesapta nemalandırmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere bir banka hesabına yatırılması) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (ve üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen fark kamulaştırma bedeli 34.731,43-TL'nin davalıya derhal ödenmesi) ibaresinin yazılmasına,

b)3 numaralı bendin son paragrafında bulunan (bedele ilişkin kararın kesinleştiği tarihe) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Dairemiz karar tarihine) ibaresinin yazılmasına,

b)3 numaralı bendin son paragrafında bulunan (bedele ilişkin kararın kesinleştiği tarihe) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Dairemiz karar tarihine) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14730, Karar No: 2011/23879, Tarih: 22.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/14730 E.  ,  2011/23879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Ak Makine İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi sanığın, 07.02.2008 tarihli oturumda; "belgelerin bir kısmının kayıp olduğundan ibraz edilemediği" yönündeki savunmasına göre; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 253. maddesine göre tutulan ve ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere beş yıl süre ile muhafaza etmek mecburiyetinde bulunulan defter ve belgelerin kaybolmaları nedeniyle, ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 23.11.1999 gün ve 273/288 sayılı kararında açıklandığı üzere usulüne uygun tebligat aranmayacağından, yüklenen defter ve belgeleri gizlemek suçunun tüm yasal unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/24537, Karar No: 2021/22551, Tarih: 09.12.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/24537 E.  ,  2021/22551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'da para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. fıkrasında yer alan “6500 TL adli para cezası” ibaresinin çıkartılarak yerine “6000 TL ve 500 TL adli para cezası” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3194, Karar No: 2013/3556, Tarih: 18.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/3194 E.  ,  2013/3556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, Çorum 3. İcra Müdürlüğü’nün 2010/744 sayılı Takip dosyasında yapılan 30.03.2010 günlü hacze konu bir kısım menkulün davacı üçüncü kişiye ait olup, mesleğinin icrası sırasında kullanımı zorunlu eşyalar olduğunu, borçlularla ilgisinin bulunmadığını belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, davacının haciz adresindeki restorantta ses sanatçısı olarak zaman zaman sahneye çıktığını, ... isimli kişinin ise aynı yerde müdür olarak çalıştığını, işletme sahiplerinin ... ve borçlu ... olduğunu, vergi levhasının bu durumu doğruladığını, davacının istihkak iddiasını kanıtlamaya elverişli delilleri sunamadığını belirterek davanın reddine ve tazminata karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı (borçlular), usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre: “İİK’nin 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına olduğu, ispat yükü altında olan üçüncü kişinin mülkiyet hakkına dayanmakla birlikte fatura dahi sunamadığı, tanık anlatımlarının ise karinenin aksini kanıtlamaya elverişli bulunmadığı, icra takibinin danışıklı olarak yapıldığı yönündeki iddianın kanıtlanamadığı“ gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı üçüncü kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 5,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 18.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4091, Karar No: 2017/5326, Tarih: 27.12.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/4091 E.  ,  2017/5326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım, kasten silahla yaralama ve bu suça yardım, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 1-) Sanık ... hakkında; ölen ...'a karşı TCK'nun 81/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası, katılan ...'e karşı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası, 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 62, 52/2, 53, CMK'nun 231. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası, 500 TL adli para cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

2-) Sanık ... hakkında; ölen ...'a karşı TCK'nun 81/1, 39, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası, katılan ...'e karşı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 39, 62 , 53 ve CMK'nun 231. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılması.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık, sanık ... hakkında kasten silahla yaralamaya yardımdan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, 5271 sayılı CMK’nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanık ... müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz istemi üzerine

duruşma günü belirlenerek sanık müdafiine meşruatlı davetiye çıkartılmasına karşın belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan incelemede;

Sanık ...'in, maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım suçu bakımından; mahkemenin subüta ilişkin kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, maktul ...'ı kasten öldürme, katılan ...'yı kasten yaralama, sanık ...'in, maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... ve müdafiinin verilen cezanın haksız olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ... müdafiinin sübuta yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 27/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3920, Karar No: 2021/4213, Tarih: 22.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2019/3920 E.  ,  2021/4213 K.**

**"İçtihat Metni"**

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.05.2016 tarihinde verilen dilekçeyle tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın reddine dair verilen 13/06/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. Elif Şenel geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 22.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5830, Karar No: 2013/21063, Tarih: 30.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/5830 E.  ,  2013/21063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Somut olay ile bağlantısı bulunmayıp, dosya içinde rastlanan ve müşteki Muzaffer Sezer'e ait Tekirdağ/Saray Asliye Ceza Mahkemesince 20.03.2008 gün, 2007/272 sayılı ifade tutanağı ve eklerine ilişkin belgelerle ilgili olarak; gereğinin mahallinde yapılması uygun görülmekle yapılan incelemede;

Sanıkların, yakınanın fabrikasının eklentisine girmek suretiyle hırsızlık suçuna kalkıştıklarının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 TCK'nın 116/2-119/1-c maddelerinde belirtilen suçtan dava zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş; Ceza Genel Kurulu'nun, 20.12.2011 gün, 2011/2-281 Esas, 2011/285 Karar sayılı kararı gereği, tebliğnamedeki bozma istemli düşünce benimsenmemiş; sanıkların adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan tekerrüre esas hükümlülükleri bulunduğu halde haklarında, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7 maddesi ile uygulama yapılmaması; karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların yargılama giderlerinden sebebiyet verdikleri oranda ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin ''sanık ..., sanık ...'ndan tahsili ile'' cümlelerinin çıkarılarak yerine “sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderleri oranında ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4399, Karar No: 2014/3615, Tarih: 19.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/4399 E.  ,  2014/3615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Aslolan hükmün esasını oluşturan ve tefhimle gerçeklik kazanan kısa karar olup, kısa kararda taksit sayısının 24 olarak belirtilmesi karşısında gerekçe bölümünde taksit sayısının "20" olarak yazılması mahallinde çıkarılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 19.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14327, Karar No: 2012/14392, Tarih: 19.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/14327 E.  ,  2012/14392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tapu kaydında düzeltme istemine ilişkin davada Sorgun Sulh Hukuk ve 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, tapu kaydına davacının annesinin baba adının eklenmesi ve oğlu ...'in adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Sorgun Sulh Hukuk Mahkemesi; 6100 Sayılı HMK'nın 2. ve 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı vermiştir.

Sorgun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, tapu kaydında düzeltim davalarının, Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılacağından bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dava, tapu kaydında davacının annesinin baba adı yazılı olmadığından baba adının " .. " olarak eklenmesi ve oğlunun tapu kaydında " ... " olarak yazılan adının nüfus kaydına uygun şekilde " ..." olarak düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davalarında Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde belirtilen ve kütükte bulunması zorunlu olan kimlik bilgilerinden tapu malikinin adı ile soyadı, baba adındaki yanlışlıkların düzeltilmesi istenebilir.

Kanunda çekişmesiz yargı işlerinin neler olduğu düzenlenmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 382/1 maddesinde "Çekişmesiz yargı, hukukun, mahkemelerce, aşağıdaki üç ölçütten birine veya birkaçına göre bu yargıya giren işlere uygulanmasıdır..." hükmü ile "ilgililer arasında uyuşmazlık olmayan haller, ilgililerin ileri sürebileceği herhangi bir hakkın bulunmadığı haller ve hakimin re’sen harekete geçtiği haller ... " olmak üzere çekişmesiz yargının genel çerçevesi belirlenerek, mümkün olduğunca çekişmesiz yargı işleri sayılarak belirtilmiştir. Ancak bu sayma sınırlı olmadığından yasa maddesinde sayılmayan fakat çekişmesiz yargı ölçütlerini taşıyan diğer işlerin de çekişmesiz yargı işi olarak kabulü gerekir. Yani, 382. maddede sayılmamakla

beraber çekişmesiz yargının ölçütlerinden birini veya birkaçını taşıyan bir iş de çekişmesiz yargı işi olarak değerlendirilmelidir.

Tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davasında, davacı taraf tapu kayıtlarındaki kimlik bilgilerinin nüfus kayıtlarına uygun hale getirilmesini talep etmekte olup bu tür davalarda hasım gösterilen Tapu Sicil Müdürlüğü ile aralarında bir uyuşmazlık yoktur. Tapu Sicil Müdürlüğü davada sadece yasal hasım olarak yer almaktadır. Gerçekte davada taraf değil, sadece ilgilidir. İlgililerin uzlaşması halinde çekişmenin ortadan kalktığından söz edilemez veya bu davalarda ilgili tarafın davayı kabulü sonuç doğurmaz. Taraflar arasında bu anlamda gerçek bir çekişmenin varlığı söz konusu değildir.