muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23931, Karar No: 2014/24349, Tarih: 19.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/23931 E.  ,  2014/24349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2014

NUMARASI : 2013/225-2014/197

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13258, Karar No: 2014/3516, Tarih: 11.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/13258 E.  ,  2014/3516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, yakınanın yemek yediği lokantadaki sandalyeye asmış olduğu çantasını almak suretiyle gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeyerek, aynı Kanunun 141/1. maddesiyle hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Kasten işlemiş olduğu suçtan verilen hapis cezası ile mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın TCK'nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d ve e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, ancak “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, anılan maddenin c ve e bentlerindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında, TCK'nın 53/1.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “TCK'nın 53/1. maddesinin a, b, c, d ve e bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün kısmen istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3590, Karar No: 2025/2357, Tarih: 17.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2024/3590 E.  ,  2025/2357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

ASIL KARAR TARİHİ : 25.01.2023

EK KARAR TARİHİ : 11.10.2023

SAYISI : 2022/61 E., 2023/132 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Ek kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; temyiz isteminin süreden reddine dair ek kararın kaldırılarak hükmün esastan incelenerek bozulması talebine ilişkindir.

Katılan vekilinin ek temyiz dilekçesinde sanıklar ... ve ... yönünden temyiz etmesi karşısında bu sanıklar yönünden yapılan incelemede,

II. GEREKÇE

Katılan vekilinin yokluğunda verilip 04.02.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 31.08.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün,1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 17.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1215, Karar No: 2020/472, Tarih: 12.02.2020

**1. Ceza Dairesi         2018/1215 E.  ,  2020/472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı töre saikiyle öldürme

HÜKÜM : 1)Sanık ... hakkında;

-TCK'nin 37/1, 82/1-d-k, 62, 53. maddeleri uyarınca, müebbet hapis cezası,

2)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

-TCK'nin 37/1, 82/1-d-k, 39/2-c-1, 31/3, 62, 53. maddeleri uyarınca, 8 yıl 4 ay hapis cezası,

3)Sanık ... hakkında;

-TCK'nin 38/1, 82/1-d-k, 39/2, 62, 53. maddeleri uyarınca, 12 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükmün 5271 sayılı CMK'nın 35/2, 260, 6284 sayılı Kanunun 2/1-d ve 20/2 maddeleri gözetilerek Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına tebliği üzerine anılan kurum tarafından da temyiz edildiği anlaşılmakla, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...’e yönelik nitelikli kasten öldürme suçlarından açılan kamu davasında, 6284 sayılı Kanunun 2/1-d ve 20/2 maddeleri uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233. ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve CMK'nın mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafileri ile suçtan zarar gören Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün öncelikle bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 12/02/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6966, Karar No: 2010/13979, Tarih: 26.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/6966 E.  ,  2010/13979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen karar daha önce dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 11 parsel numaralı taşınmazın imar düzenlemesi sonucu oluşup oluşmadıklarının Tapu Sicil Müdürlüğü ve Belediye İmar Müdürlüğünden sorulması için dosya geri çevrilmiş ise de, gereği tam olarak yerine getirilmeyip sadece Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilen yazı ile yetinilmiştir.

Bu sebeple, dava konusu 9 parsel numaralı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 19.09.2008 tarihinden, bilirkişi kurullarınca somut emsal olarak alınan 11 parsel numaralı taşınmazın ise emsal alınan 20.11.1995 günlü satışından önce İmar Yasası hükümleri uyarınca imar parseli olup olmadıklarının Belediye İmar Müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6796, Karar No: 2018/13220, Tarih: 21.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/6796 E.  ,  2018/13220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkeme, tahkikatın bitiminden (HMK m. 184) sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkarılacak davetiyede (Tebligat K. m. 9) belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. Sözlü yargılamada mahkeme, tarafların son sözlerini sorar ve hükmünü verir (HMK m. 186).

Mahkeme, taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama ve son sözlerini söyleme hakkı vermeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 184 ve 186. maddelerinin emredici ve açık hükmünü uygulamadan hüküm vermiştir. Bu sebeple hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.11.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/6931, Karar No: 2022/8901, Tarih: 11.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/6931 E.  ,  2022/8901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

1412 sayılı CMUK'nın 326. maddesi gereğince Yargıtaydan verilen bozma kararı üzerine, davaya yeniden bakacak mahkemenin, ilgililere bozmaya karşı diyeceklerini sorma zorunluluğunun bulunması karşısında; 07.02.2013 tarihli duruşmada davaya katılan olarak kabullerine karar verilen mağdure Gülsün ile vekilinin bozmadan sonra yeniden yapılan yargılamada duruşmalardan haberdar edilmeyip, bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan yokluklarında yargılamaya devam olunarak sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5195, Karar No: 2021/11924, Tarih: 08.09.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/5195 E.  ,  2021/11924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kardeşe karşı kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 1) ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/07/2020 tarih ve 2019/165 Esas - 2020/202 Karar sayılı kararı ile; TCK'nin 82/1-d, 35, 62, 53, 58 maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezasına mahkumiyet

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 16.09.2020 tarih ve 2020/1577 Esas - 2020/43 Karar sayılı kararı ile; istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 16.09.2020 tarih ve 2020/1577 Esas - 2020/43 Karar sayılı kararının, katılan kurum vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 16.09.2020 tarih ve 2020/1577 Esas - 2020/43 Karar sayılı “istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan kurum vekilinin; suçun töre saikiyle işlendiğine, sanık hakkında takdiri indirim hükümleri uygulanmayarak üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15458, Karar No: 2019/9272, Tarih: 01.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/15458 E.  ,  2019/9272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nun 155/2, 62, 52/2, 51, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ...’ın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanık ...’ın, katılan ... Tur. Ltd. Şti’nin Antalya ilinde bulunan yazıhanesinde sorumlu müdür olarak çalıştığı, sanığın 2009 yılı içerisinde bilet satışından elde edilen geliri şirket hesabına aktarmayıp, genel merkezce gönderilen personel maaşlarını da personele dağıtmayarak uhdesinde tuttuğu, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda;

Sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği, yaklaşık 14 yıldır katılan firmada çalıştığı, hükme esas alınan sanığın müşterilerden aldığı bilet paralarını şirket hesabına aktarmayıp şahsen kullandığı şeklindeki 14/04/2009 tarihli ikrar tutanağındaki imzanın ise sanığın el ürünü olmadığının bilirkişi raporuyla da sabit olduğu, halen katılanın iş yerinde çalışması nedeniyle tarafsızlığından şüphe duyulan tanık beyanları, şikayet tarihinden önce sanığın katılan şirketteki alacakları için ihtarname gönderip katılan ... Bölge Çalışma Müdürlüğü’ne şikayet ettiği hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın atılı suçtan cezalandırılmasını gerektirir her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 01/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7627, Karar No: 2017/571, Tarih: 27.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/7627 E.  ,  2017/571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 23.05.2016 gün ve 2015/1705 Esas, 2016/3118 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, ... 12. İcra Müdürlüğü'nün 2004/14935 esas sayılı dosyası ile yapılan 24.05.2012 tarihli sıra cetvelinde Av. ...'ye 28.720,00 TL ilamda yer alan vekalet ücreti ile Av. ... ile müvekkili arasında imzalanan vekalet sözleşmesi gereğince 155.376,14 TL'nin rüçhanlı ödenmesine karar verildiğini, oysa davalı ile dava dışı borçlu arasında yapılan vekalet sözleşmesi ve bu sözleşmeden kaynaklanan alacaklarının muvazaalı olduğunu, dava konusu sıra cetveline konu edilen bedelin ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2002/601 E., 2006/222 K. sayılı itirazın iptali davası neticesinde dava dışı ... İletişim A.Ş'nin .... Genel Müdürlüğü'nden olan alacağına ilişkin olduğunu, dava dışı firmanın .... Genel Müdürlüğü'nden olan alacağının diğer alacaklılarca paylaşılmasını önlemek için ... 12. İcra Müdürlüğü'nün 2004/14935 esas sayılı dosyasına 155.376,14 TL vekalet ücreti alacağı olduğunun bildirildiğini, ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2002/601 E., 2006/222 K. sayılı kararında söz konusu edilen 28.720,00 TL vekalet ücretinin ... İletişim Sis. A.Ş. ile... Bankası A.Ş. lehine hükmedildiğini, Av. ... veya davacılar lehine hükmedilmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin itirazları doğrultusunda düzenlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacağın mahkeme ilamına dayandığını ve rüçhanlı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının vekalet ücret alacaklarının kesinleşmiş yargı kararlarına dayandığı, davalı tarafından vekalet görevi gereği ...İletişim Sanayi Ticaret A.Ş. adına vekaleten yapıldığı sabit olan hukuki yardım, icra takibi ve itirazın iptali davalarının takibi nedeniyle hak ettiği vekalet alacakları olduğu, muvazaalı olduğuna dair yeterli delil bulunmadığı, Avukatlık Kanunu'nun 166/2. maddesi uyarınca vekalet ücretinin rüçhanlı alacak olduğu gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen kararın Dairemiz'in 2015/1705 E. ve 2016/3118 K. sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 04,60 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 27.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.