muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9844, Karar No: 2013/16131, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/9844 E.  ,  2013/16131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, İzmir 14.İcra Müdürlüğünün 2011/11517 sayılı takip dosyasından, 07.12.2011 tarihinde, davacıya ait büyük sütlük dolabının haczedildiğini borçlu ile ilgisi olmadığını, borçlu ile davacı arasında 26.10.2009 tarihinde imzalanan süpermarket işletme anlaşmasının 10.10.2011 tarihinde fesh edildiğini ve aynı tarihte işletmeciliğin ve tüm ekipmanların davacıya teslim edildiğini 31.10.2011 tarihinde de şube olarak faaliyete başlanıdığını belirterek İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan hacizlerin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, haciz adresinin borçlu şirketin ticaret sicil adresi olduğunu İİK'nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu yararına olduğu, belgelerin her zaman temininin mümkün olup borcun doğumundan sonra yapılan devir işlemlerinin alacaklının haklarını etkilemeyeceğinden haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, haciz adresinin davacının şube adresi olduğunu, borçlunun adresten ayrılmasını ticaret sicilde ilan ettirmemesinin adresin borçluya ait olduğu anlamına gelmeyeceği, borçlu ve davacı arasında imzalanan süpermarket

işletme sözleşmede açıkca sözleşme bitiminde işyeri demirbaşlarının imtiyaz sahibi davacıya iade edileceğinin belirtildiğinden bahisle davanın kabulüne karar vermiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde ve delillerin değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, haczin yapıldığı süpermarketin davacıya ait olduğu ve borçlunun sadece işletici sıfatına sahip olup borçlu ile imzalanan sözleşmenin 15:3 maddesinde borçlunun işletmedeki listede belirtilen ekipmanları imza karşlığı teslim aldığının belirtildiği daha sonra sözleşme fesh edildiğinde markete monte vaziyette olan hacizli süt dolabının davacıya teslim edildiğinin anlaşılmış bulunmasına göre davalı alacaklı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 565,89 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı alacaklıdan alınmasına 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2354, Karar No: 2014/8584, Tarih: 29.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/2354 E.  ,  2014/8584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA;

II-Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ve suç ortağı olan ...'ın olay günü gece vakti telefonla aradıkları yakınana cinsel ilişki teklifinde bulunup, kabul etmesi üzerine buluştukları yerden yakınanla birlikte evine gittikleri, soyunmaya başlayan yakınanın kafasına sert bir cisimle vurup el ve ayaklarını tişörtü ve kemeri ile birlikte tv sehpasına bağladıkları, ardından tekrar etkili eylemde bulunarak basit tıbbi müdahale ile iyileşir nitelikte yaralayıp etkisiz hale getirdikleri, evindeki para, döviz ve banka kartlarını aldıkları yakınanı bağlı halde bırakıp evden ayrıldıkları olayda; sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cinsel amaçla değil, yağma suçunu işlemek için gerçekleştirdiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 109/5. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 325. maddesi gereğince bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık ...'a sirayetine, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26165, Karar No: 2013/27677, Tarih: 08.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/26165 E.  ,  2013/27677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacı ile davalılar arasında sözleşme ilişkisi yoktur. Sözleşme davacı ile davalıların ortağı olduğu şirket arasında yapılmıştır. Mahkemecede, bu gerekçe ile dava husumetten reddedilmiştir. Taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunmaması nedeniyle temyizen inceleme görevi Yargıtay 4. Hukuk dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 4.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 08.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8816, Karar No: 2020/808, Tarih: 10.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8816 E.  ,  2020/808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; kooperatif üyelik hakkı devir sözleşmesi ile davalı kooperatifin 5 parselde kayıtlı 2. kat 13 no.lu bağımsız bölüm numaralı hisseyi satın aldığını, iş bu satışın 27/02/2006 tarihinde kooperatife tebliğ edildiğini, müvekkilinin kooperatif ile yaptığı görüşmelerde kooperatifin satıştan haberdar olduğunu ve üyelik işlemlerini yapacağını bildirdiğini, bu hisseye dair hiç bir aidat borcunun da bulunmadığını, müvekkilinin satın aldığı kooperatif hissesi ile ilgili üyelik işlemlerinin yapılmadığı ve ilgili hisse ile ilgili tapu kayıt işlemlerinin davalı ... adına yapıldığını ileri sürerek müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili; davacı ile diğer davalı arasında yapılan satışın muvazaalı olduğunu, diğer davalının kooperatife olan borçlarından dolayı hakkında birden fazla icra takibi başlatıldığını, davaların açıldığını, davacının 2006'da sözleşme imzaladığı tarihten sonra ortaklığın tespiti için dava açmayıp 4 sene beklediğini, ortaklık devir sözleşmesinin düzenlenmiş olmasının ortaklık sıfatının devredilmesi için yeterli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Diğer davalı; meskeni anahtar teslim yoluyla davacıya noterde sattığını, borcunun bulunmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; kooperatif karar defterlerinde davacının kooperatif üyesi olduğuna dair bir kararın bulunmadığı, satış sözleşmesi ile ilgili olarak davalı kooperatife resmi tebligatın yapıldığına dair bir belgenin bulunmadığı, kooperatife ait kanuni defterlerde kooperatif üyesi olarak ...'in üye olarak gözüktüğü, davacının hisseyi devir aldığı 2006 yılından 2011 yılına kadar ki davalı kooperatif yasal defterlerinde adına yapılan hiçbir ödemenin olmadığı, Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2007/563 E. 2009/522 K. sayılı dosyası ile Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/294 Esas sayılı dosyasında davalı ...'in kooperatifte bulunan 2 daire yönünden değişek yıllara ilişkin kesinleşmiş ilamlar gereğince değişik yıllara ilişkin farklı miktarlarda borçlu olduğu, bu davalarda hissenin devredildiğine dair bir izahat veya açıklamanın bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10757, Karar No: 2012/18971, Tarih: 08.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/10757 E.  ,  2012/18971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraatlerine

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Ankara Ticaret Sicil Memurluğunun 20/01/2009 tarih ve 38146 sayılı yazısına göre sanığın borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmaması nedeniyle fiilin faili olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, sanığın savunmasında bildirdiği Akay caddesi No:14 Çankaya adresinde borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Kavaklıdere Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26226, Karar No: 2013/1810, Tarih: 11.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/26226 E.  ,  2013/1810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8569, Karar No: 2016/6410, Tarih: 22.11.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/8569 E.  ,  2016/6410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etmek

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddia, sanık savunması, tape kayıtları, inceleme ve tespit tutanakları, dijital materyal inceleme tutanağı, yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın silahlı terör örgütüne yardım ettiğine ilişkin iddiaların yoruma dayalı değerlendirmeler olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda sanığa yüklenen suça ilişkin yeterli delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 22.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16405, Karar No: 2014/3880, Tarih: 21.03.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/16405 E.  ,  2014/3880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2010/379-2013/266

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 31/12/2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil kabul edilmediği takdirde tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 13/06/2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, TMK'nın 724. maddesi gereğince temliken tescil, mümkün olmadığı takdirde yapı bedelinin tahsili isteğine ilişkindir.

Davalı, davacı tarafından söz konusu evin 1994 yılında yapıldığının iddia edildiğini, bu tarihte davalının taşınmazın maliki olmadığı taşınmazın R.. Ö..'ten 2007 tarihinde satın alındığını, davacının iyiniyetli olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacılar vekili, alacak hakkının henüz doğmadığı gerekçesiyle reddine ilişkin karar yönünden temyiz etmiştir.

TMK'nın 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi TMK'nın 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

TMK'nın 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin TMK'nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Malzeme sahibinin TMK'nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

TMK'nın 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK'nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır;

c) Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Davaya konu olayda Dairemizin yukarıda açıklanan ilkelerine ve toplanan delillere göre muris İsmail'in, davalı tarafından satın alınan ancak tapu kaydındaki temlik yasağı nedeniyle tapuda dava dışı 3. kişi adına kayıtlı olan taşınmaz üzerine yapı inşa etmesi nedeniyle iyiniyetli olduğu kanıtlanamamıştır. Sübjektif koşul olan iyiniyetin kanıtlanamaması halinde diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin incelenmesine gerek olmadığından davacının TMK'nın 724. maddesi gereğince açmış bulunduğu tapu iptali ve tescil davasının reddedilmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır.

Davacının tazminat talebine gelince;

Bilindiği üzere başkasının taşınmazına temelli ve kalıcı nitelikte yapı inşa edilmesi durumunda, TMK'nın 684. ve 718. maddelerinin hükümleri gereğince yapı üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline geleceğinden ana taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Bu konumdaki taşınmazın maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişki TMK'nın 722, 723. ve 724. maddelerinde düzenlenmiştir.

Davacının tazminat talebine gelince;

Bilindiği üzere başkasının taşınmazına temelli ve kalıcı nitelikte yapı inşa edilmesi durumunda, TMK'nın 684. ve 718. maddelerinin hükümleri gereğince yapı üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline geleceğinden ana taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Bu konumdaki taşınmazın maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişki TMK'nın 722, 723. ve 724. maddelerinde düzenlenmiştir.

Davacının temliken tescil talebi reddedildiğine göre yapı yıkılamadığı takdirde taşınmaz malikinin malvarlığında sebepsiz bir zenginleşme meydana geleceğinden, taşınmaz malikinin malzeme sahibine muhik (haklı) bir tazminat vermesi gerekir. Ancak malzeme sahibi iyiniyetli değilse tazminat miktarı levazımın en az kıymetini geçemez.

Somut olayda; davalı, davacı muris İsmail'in oğludur. Davalının, dava konusu taşınmazı R.. Ö..'ten satın aldığı ancak tapu kaydındaki temlik yasağı nedeniyle davalıya tapuda devir yapılamadığı, dava konusu yapının ise davalının taşınmazı haricen satın almasından sonra yapıldığı, temlik yasağının kalkması ile 15.02.2007 tarihinde taşınmazın davalıya tapuda devredildiği tapu kaydından, tanık R.. Ö.. beyanlarından ve tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamına göre, muris İsmail tarafından taşınmazın üzerinde yapılan imalatlar olduğu saptandığından bu imalatlar belirlenerek ve muris İsmail'in iyiniyetli olduğu kanıtlanamadığından bilirkişi tarafından belirlenecek asgari levazım bedelinin miras payı oranında davacılara ödenmesi gerekir. Mahkemece, bu husus gözetilmeden dava konusu ev ve eklentilerinin davacının elinde olduğu, taşınmazda kullandığı yer bulunduğundan davacı tarafın alacak talebi ile ilgili dava açma hakkı henüz doğmadığı gerekçesiyle tazminat talebinin de reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 21.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3058, Karar No: 2012/18894, Tarih: 31.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/3058 E.  ,  2012/18894 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık suçundan sanık ...'ın anılan Kanun'un 5728 sayılı Kanun'la değişik 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, 50/1-a, 52. maddeleri gereğince 500 Türk lirası ve 6.000 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.12.2009 tarihli ve 2009/774-1364 sayılı kararının infazı sırasında, sanığın adlî para cezalarını ödememesi sebebiyle hapis cezasına çevrilmesini müteakip, sanığın cezasının kalan kısmının kamuya yararlı bir işte çalıştırılma tedbirine çevrilmesi talebinin kabulüne, mahkumiyet süresinin geriye kalan kısmının kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına ilişkin aynı mahkemenin 06.12.2010 tarihli ve 2009/774-1364 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair (KAYSERİ) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.12.2010 tarihli ve 2010/1423 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak:

Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 23.02.2009 tarihli ve 2009/1261-2702 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi uyarınca verilen adlî para cezasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesine göre yapılması gerektiği, hükümlü tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içerisinde adlî para cezasını ödemezse, ödenmeyen kısma gelen gün miktarınca hapsedileceği, aynı maddenin 9. fıkrası uyarınca adlî para cezasından çevrilen hapsin infazının ertelenmesi ve şartlı salıverme hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı, ancak hükümlünün yattığı günler dışındaki günlere karşılık gelen miktarı öderse hapisten çıkarılacağı, adlî para cezasının ödenmemesi sebebiyle dönüştürülen hapis cezasının, para cezasının yerine getirilmesini sağlamak amacına yönelik infaz hukukuna ilişkin zorlama hapsi niteliğinde olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 50/1-f. maddesinde öngörülen kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesinin mümkün olmadığı cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10.10.2011 gün ve 51784 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 04.01.2012 gün ve KYB/2011-366338 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü: