muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6417, Karar No: 2016/3459, Tarih: 28.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6417 E.  ,  2016/3459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet (5237 sayılı TCK'nın 155/2, 62, 50, 52 maddelerinin uygulanarak sanığın hapisten çevirme 6.000 TL ve doğrudan verilen 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılana ait şirkette satış elemanı olarak çalışan ve ürün satışı yapılan müşterilerden para tahsil etmeye yetkisi bulunan sanığın, anılan şirketin bir kısım ürünlerini satmasına rağmen şirket adına tahsil ettiği paraları şirket kasasına teslim etmeyip, uhdesinde bulundurmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; katılana ait şirkette satış elemanı olarak çalışan sanığın, ürünleri adı geçen şirket nam ve hesabına satmak ve tahsil ettiği paraları da katılan şirkete iade etmesi gerekirken, hizmet ilişkisinin gereklerine aykırı hareket ederek tahsil ettiği paraları şirkete iade etmeyip uhdesinde bulundurması şeklinde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, farklı tarihlerde ve birden fazla kez katılan şirket adına tahsil ettiği paraları uhdesinde bulundurduğunun sabit olduğu dikkate alınarak; sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünü birden fazla ihlal etmek suretiyle ve değişik zamanlarda birden fazla kez menfaat temin etmiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında ceza verilirken zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 155/2, 62, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 50 gün adli para cezası karşılığı aynı kanunun 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine ''5237 sayılı TCK'nın 155/2 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanunun 52/2 maddeleri gereğince, verilen 4 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ifadelerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6669, Karar No: 2015/6993, Tarih: 23.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/6669 E.  ,  2015/6993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2015

NUMARASI : 2012/207-2015/62

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.01.2010 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; önalım davasının kabulüne dair verilen 17.02.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 23.06.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av. M.. Ç... ile karşı taraftan davacı vekili Av. F... Y... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, Yargıtay 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13502, Karar No: 2025/3512, Tarih: 26.03.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/13502 E.  ,  2025/3512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/418 E., 2022/329 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Amasya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12.03.2015 tarihli iddianamesi, mahkemenin kabulü ve tüm dosya kapsamı incelendiğinde; ''01.09.2014 tarihinde sanığın tanık ...........'nin iş yerine gelerek sattığı şap makinesinden dolayı kendisinden alacağı bulunan katılan ...'u sorduğu, bu konuşma sırasında sanığın tanığa katılanı kastederek "borcunu ödemezse bu işin sonu kötü olacak, o bizim ekmek teknemizi aldı, görebilirsen söyle ya aldığı malı geri versin, ya parasını ödesin, yoksa biz onunla farklı yollarla görüşeceğiz" diyerek iş yerinden ayrıldığı, 18.10.2014 tarihinde yine sanığın tanık ...... .'dan katılanı sorduğu, akabinde sanığın tanığa katılanı kastederek "bak ben bunu onun yanına bırakmam, üç beş kuruşa adam öldürüyorlar, çocuğu var okula gidiyor biliyorum, kızını kaçırsam o kızı için tıpış tıpış ayağıma gelecek, o şekilde gelince ben onu sanki sağ mı bırakacağım, karısı da var, ben bunları kaçırsam, ben bunları yapmam da ama yapan olur, bizim elimiz kolumuz uzundur" diyerek olay yerinden ayrıldığı, şeklinde gerçekleştiği iddia ve kabul edilen olayda; sanığın eylemlerinin sübutu halinde yağma suçu yahut 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda düzenlenen yağma suçunda daha az cezayı gerektiren hal başlıklı 150 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalıp kalmadığı hususundaki delilleri takdir ve tartışmanın, üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen tüm hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye ayrı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usul Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 26.03.2025 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22592, Karar No: 2012/6995, Tarih: 08.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/22592 E.  ,  2012/6995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

488 Sayılı Damga Vergisi Kanununun 3'üncü maddesinin birinci fıkrasında; damga vergisinin mükellefinin kağıtları imza edenler olduğu; resmi dairelerle kişiler arasındaki işlemlere ait kağıtların damga vergisinin kişilerce ödeneceği açıklandıktan sonra, 8'inci maddesinde de, bu Kanunda yazılı resmi daireden maksadın, genel ve katma bütçeli daire ve idarelerle, il özel idareleri, belediyeler ve köyler olduğu vurgulanmıştır. Bu Kanuna ekli, damga vergisinden istisna edilen kağıtlara ilişkin (2) sayılı tablonun kurumlarla ilgili kağıtları düzenleyen V'inci fıkrasında, bazı resmi kurumlara vergi muafiyeti tanınması da, yukarıda yer alan 488 Sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 3'üncü maddesi uyarınca resmi dairelerin de damga vergisi mükellefi olduğunu göstermektedir. Aynı kanunun; "..resmi dairelerin mecburiyeti" başlığını taşıyan 26. maddesinde ise; "resmi dairelerin ilgili memurları, kendilerine ibraz edilen kağıtların damga vergisini aramaya ve vergisi hiç ödenmemiş veya noksan ödenmiş olanları bir  tutanakla tespit etmeye ve bunların tutanağını düzenlemek üzere vergi dairesine göndermeye mecburdurlar." düzenlemesine yer verilmiştir.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV ve damga vergisinin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan vergilerin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV ve damga vergisinin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan vergilerin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24962, Karar No: 2015/3158, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24962 E.  ,  2015/3158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23194, Karar No: 2014/7221, Tarih: 17.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/23194 E.  ,  2014/7221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın idari yargı görevli olduğundan bahisle reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargı görevli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt belgelerden; dava konusu taşınmazın imar planında tarımsal niteliği korunacak alanda kaldığı, davacı tarafından taşınmazın dere koruma alanında bulunduğu ileri sürülerek dava açıldığı, taşınmaza fiilen el atıldığı yönünde bir iddia da bulunmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/394, Karar No: 2022/122, Tarih: 24.02.2022

**Ceza Genel Kurulu         2020/394 E.  ,  2022/122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 187-395

Sanık ... hakkında basit dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sırasında, Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesince 06.08.2008 tarih ve 793-806 sayı ile eylemin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturabileceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, dosyanın gönderildiği Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesince de 30.10.2008 tarih ve 401-278 sayı ile sanığın eyleminin basit dolandırıcılık suçunu oluşturabileceği gerekçesiyle karşı görevsizlik kararı verilmiş olup müşterek yüksek görevli mahkemece görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilerek dosyanın gönderildiği Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatine ilişkin verilen 14.03.2013 tarihli ve 213-151 sayılı hükmün katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesince 27.05.2019 tarih ve 4424-6375 sayı ile;

"Sanık ...'in 18.09.2012 tarihli ifadesinde, suça konu senetleri ticari ilişki içinde olduğu ...'un oğlu ...'un getirdiğini, ...'ı da Karabulutlar'dan malzeme alması nedeniyle tanıdığını, ... ile herhangi bir ticari ilişkisinin olmadığını beyan etmesi, katılan ...'ın da sanığı tanıdığını belirtmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, ... ile oğlu ...'un tespit edilen adresine davetiye ile celp edilerek tanık sıfatıyla dinlenmelerine, yazı ve imza örneklerinin usulüne uygun şekilde alınıp, tatbike medar imza ve yazı örnekleri de getirtilerek alanında uzman bilirkişiye tevdii ile senetteki yazı ve imzaların ... ile oğlu ...'un eli ürünü olup olmadığı hususunda inceleme yaptırılmasından sonra toplanan bütün deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi ise 26.12.2019 tarih ve 187-395 sayı ile;

Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi ise 26.12.2019 tarih ve 187-395 sayı ile;

"...(Sanığın) dolandırıcılık suçunun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığından beraatine karar verilmiş olup, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin bozma ilamında belirtilen ... ile oğlu ...'un beyanlarının alınması, yazı ve imza örneklerinin alınarak senetteki yazı ve imzaların ... ile oğlu ...'un eli ürünü olup olmadığı hususunda inceleme yaptırılmasının, dolandırıcılık suçu açısından sonucu değiştirmeyeceği, resmî belgede sahtecilik suçundan sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itiraz üzerine kesinleştiği hususu da dikkate alındığında yargılamaya herhangi bir katkı sağlamayacağından mahkememizce verilen beraat kararının dosya kapsamına göre yasal hükümlere uygun ve yerinde olduğu, verilen beraat kararında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı," şeklindeki gerekçe ile direnerek ilk hükümde olduğu gibi sanığın beraatine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.06.2020 tarihli ve 27989 sayılı "Onama" istekli tebliğnamesiyle dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesince 05.10.2020 tarih ve 6859-9329 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında resmî belgede sahtecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itirazın mercisince reddine karar verilmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararı ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı nitelikli dolandırıcılık suçundan eksik araştırma ile karar verilip verilmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Konya 10. İcra Müdürlüğünün 01.08.2007 tarihli ve 2007/7241 esas sayılı kambiyo senetleri üzerine haciz yolu ile yapılacak takip taleplerinde ödeme emrine göre; alacaklının ... Müh. Tes. İnş. Mlz. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti, borçluların ... ... ve ..., takip dayanağının ise vade tarihi 30.04.2007 ve tutarı 3.000 TL, vade tarihi 30.05.2007 ve tutarı 3.000 TL ile vade tarihi 30.06.2007 ve tutarı 4.000 TL senetler olduğu,

İncelenen dosya kapsamından;

Konya 10. İcra Müdürlüğünün 01.08.2007 tarihli ve 2007/7241 esas sayılı kambiyo senetleri üzerine haciz yolu ile yapılacak takip taleplerinde ödeme emrine göre; alacaklının ... Müh. Tes. İnş. Mlz. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti, borçluların ... ... ve ..., takip dayanağının ise vade tarihi 30.04.2007 ve tutarı 3.000 TL, vade tarihi 30.05.2007 ve tutarı 3.000 TL ile vade tarihi 30.06.2007 ve tutarı 4.000 TL senetler olduğu,

Katılan ... vekili Av. ...'in 08.08.2007 tarihli dilekçe ile; katılan ...'ın, ... Pompa Kundura Elektrik Gıda İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin sahibi ve yetkilisi olduğunu, Konya 10. İcra Müdürlüğünün 2007/7241 esas sayılı dosyasında icraya konan senetlerdeki imzaların katılan ...'a ait olmadığını ve katılan ...'in bu senetleri imzalamadığını belirterek şikâyetçi olması üzerine soruşturmaya başlanıldığı ve evrakın 2007/22845 soruşturma sırasına kayıt edildiği,

Katılan ...'un yetkilisi olduğu ... Müh. Tes. İnş Malz. Taahhüt San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri Av. ... ...ve Av. ...'ın 01.10.2007 tarihli dilekçe ile; ... şirketinin doğalgazla ilgili parça satan bir firma olduğunu, sanık ...'in ... şirketinden malzeme aldığını ve aldığı malzemeler karşılığında suça konu senetleri ... şirketine teslim ettiğini, senetlerin vadesinde ödenmeyip protesto olmaları nedeniyle Konya 10. İcra Müdürlüğünün 2007/7241 esas sayılı dosyasında icra takibi başlatıldığını belirterek şikâyetçi olmaları üzerine evrakın 2007/28780 soruşturma sırasına kayıt edildiği,

Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2007 tarihli ve 2007/1077 sayılı birleştirme kararı ile; suça konu senetlerin aynı olduğu ve her iki dosya arasında fiili ve hukuki irtibat bulunduğu gerekçesiyle evrakın birleştirilmesine, soruşturmaya eski kayıt olan 2007/22845 soruşturma numaralı evrak üzerinden devam olunmasına, 2007/28780 soruşturma numaralı kaydın kapatılmasına karar verildiği,

Konya 3. İcra Hukuk Mahkemesinin 19.02.2009 tarihli ve 853-131 sayılı kararı ile; katılan ... vekili Av. ...'in 07.08.2007 tarihli dilekçe ile imzaya itirazda bulunması üzerine yapılan yargılama sonucunda takibe konu senetlerde keşidecinin isminin "... ..." olarak yazıldığı ve takip talebinde de borçlunun isminin "... ..." olarak gösterildiği, ancak itirazda bulunan davacının isminin ise ... olduğu ve takipte taraf olmadığı anlaşıldığından davacının davasının husumet nedeni ile reddine karar verildiği,