muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5539, Karar No: 2015/10008, Tarih: 12.03.2015

Basit yargılama usulüne tabi yargılamalara ilişkin olarak 6100 sayılı Kanun'un “Hüküm” başlıklı 321. maddesinde aynen;

(1) Tahkikatın tamamlanmasından sonra, mahkeme tarafların son beyanlarını alır ve yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Taraflara beyanda bulunabilmeleri için ayrıca süre verilmez.

(2) Kararın tefhimi, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşir. Ancak zorunlu hâllerde, hâkim bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle, sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebilir. Bu durumda gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir” hükmü düzenlenmiştir.

321. maddedeki “hükme ilişkin tüm hususlar”dan kastedilen 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesindeki unsurlardır. Madde gerekçesinde tefhimin hüküm özetinin yazdırılması olduğu açıklanmıştır.

Bu sebeplerle basit yargılamada da tefhim edilecek hüküm 6100 sayılı Kanun'un 297/2. maddesindeki unsurları taşımakla birlikte 6100 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca gerekçeli olmak zorundadır. Ancak Mahkemelerin iş yoğunluğu ve buna bağlı olarak duruşma dosyalarının çokluğu sebebi ile gerekçenin duruşmada yazdırılamaması halinde gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir.

Bu kanuni şekil yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir.

Halen yürürlükte olan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

Taraflar hükmün tefhiminin 6100 sayılı Kanun'un 297/2. maddesinde sayılan unsurları taşımaması halinde hak ve borçlarını bilemeyeceklerinden temyiz süresini kaçırmamak, hak kaybına uğramamak için kararı gereksiz yere temyiz etmek zorunda kaldıkları bir gerçektir.

Bu sebeplerle hükmün tefhimi sırasında 6100 sayılı Kanun'un 297/2. maddesinde belirtildiği üzere “taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli ve zorunludur.

Bu sebeplerle hükmün tefhimi sırasında 6100 sayılı Kanun'un 297/2. maddesinde belirtildiği üzere “taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli ve zorunludur.

6100 sayılı Kanun'un 298/2 maddesi gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması, tefhim edilen kısa karara aykırı olmaması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Asıl olan tefhim edilen kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olmaması, çelişki yaratır ve gerekçeli kararın yok hükmünde olduğu anlamına gelir. Belirtmek gerekir ki, kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince bozma sebebidir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece son celse tefhim edilen kısa kararda ek rapor doğrultusunda 8.100,00 TL alacağın kabulüne ilişkin hüküm kurulmuş iken gerekçeli kararda ise ilk rapor doğrultusunda 3.827,85 TL ücret alacağının kabulüne karar verilmiştir. Her ne kadar tavzih duruşması yapılarak kısa kararda yapılan yanlışlığın tavzih duruşması ile düzeltildiği belirtilmiş ise de mahkemece kısa karar gerekçeli karar çelişkisi meydana getirilmiştir. Böylece yukarıda açıklanan 6100 sayılı Kanun'un 297, 298. ve 321. maddelerine aykırı davranılmıştır. Kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5567, Karar No: 2016/5992, Tarih: 07.06.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/5567 E.  ,  2016/5992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... Sosyal Yardımlaşma Vakfı Müdürü olarak görev yapan sanığın birtakım işlerde sigortasız çalıştırdığı mağdurların çalışmalarının karşılığının bir kısmını vakıftan nakdi yardım adı altında ödeme çıkarılmak suretiyle, bir kısmını ise değişik kişilere yapıldığı anlaşılan nakdi yardımlardan karşıladığı, bu şekilde vakıf tarafından şahıslara yapılan yardımların karşılıksız olduğunu bilmesine rağmen mağdurları sigortasız bir şekilde çalıştırmak sureti ile bu kişilerin mağduriyetine sebebiyet verdiği gibi, bazı mağdurların ödemelerini de vakıf bünyesinde dağıtılan diğer kişilere ait nakdi yardımlar vasıtası ile sağlayarak bu nakdi yardım sahiplerinin de ayrıca mağduriyetine neden olduğu iddiasıyla yapılan yargılamada; Anayasanın 141/3, CMK'nın 34/1 ve 230/1. maddeleri gereğince hakimlerin ve mahkemelerin her türlü kararının gerekçeli olarak yazılmasının zorunlu olduğu, CMK'nın 230. maddesine göre de gerekçede delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi gibi hususların bulunması gerektiği gözetilmeden, öncelikle sigortasız çalıştırıldığı iddia edilen mağdurlara ait yapılan ödeme ve bu ödemeye esas belgelerin bulunduğu vakıf bünyesinde tutulan şahsi dosyalar getirtilerek, bu kişilerin yardım alıp almadıklarının belirlenmesi, beyanlarına göre nasıl bir mağduriyetlerinin oluştuğu, bu kapsamda objektif cezalandırma şartlarının oluşup oluşmadığı denetime imkan verecek şekilde saptanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği nazara alınmadan, ''...... Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı'nın iddiaya konu olaylar nedeniyle doğrudan zarar gören konumunda bulunduğu ve vakfa karşı gerçekleştirilen usulsüz şekilde işçi çalıştırma ve çalıştırılan işçilere vakıftan nakdi yardım sağlayarak vakfı zarara uğratma eyleminin müteaddit defalarca gerçekleştirilmesi...'' şeklinde dosya kapsamıyla da örtüşmeyen gerekçe ve eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bend halinde sayılan hususlar, aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur." şeklindeki yasal düzenlemeler, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, suç kastındaki yoğunluk, suç konusunun önem ve değeri, eylem sayısı, meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek ilgili kanun maddesindeki hapis cezası ile zincirleme suç nedeniyle yapılacak artırımda alt ve üst sınırlar arasında takdir hakkının kullanılması gerekirken yazılı şekilde temel cezanın ve TCK'nın 43/1. maddesine göre yapılan artırımın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 07/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11371, Karar No: 2017/5222, Tarih: 31.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/11371 E.  ,  2017/5222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, gerekçeli kararda zabıt katibinin ıslak imzası olmadığı gibi Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan kontrole göre hükümde elektronik imzanın da bulunmadığı ve yokluğunda verilen hükümlerin karar başlığında kimlik bilgileri yer almakla birlikte 18.05.2012 tarihli celsede konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden hakkında katılma kararı verilen ...'e tebliğ edildiğine ilişkin belgeye dosyada rastlanılmadığından, gerekçeli kararın adı geçen katılana tebliğ edildiğini gösteren belge var ise dosyaya eklenmesi, aksi halde anılan imza ve tebligat noksanlıklarının giderilmesiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip hükmün katılan tarafından da temyiz edilmesi halinde bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/26094, Karar No: 2021/9753, Tarih: 13.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/26094 E.  ,  2021/9753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tüm dosya kapsamına göre; sanığın suça konu ruhsatsız tabanca ile mutat sayıdaki mermilerini 3-4 ay önce dere kenarında bulduktan sonra ikametine getirdiğini belirtmesi karşısında; sanığın 6136 sayılı yasanın 13/1. maddesi uyarınca cezalandırılması yerine 6136 sayılı yasanın 13/3. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi;

2-Kabule göre de;

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince, BOZULMASINA, 13.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/999, Karar No: 2019/589, Tarih: 24.01.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/999 E.  ,  2019/589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesinin kararının taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzetine davalı vekili avukat...ile davacı vekili avukat ...'in huzuru ile duruşma yapılıp temyiz isteminin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının avukatı olarak off-share hesabındaki parasının tahsili amacıyla davalar açıp takip ettiğini, haksız azil edildiğini, ücret sözleşmesinde belirlenen ücreti hak ettiğini, bu ücretin tahsili için ... ... 5. İcra Müdürlüğünün 2013/7288 E. sayılı dosyasında yapılan takibin davalının haksız itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve %20 inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı avukatın ilamlı icra takibinde alacağını takibe koyarken faizini 42.000 EURO eksik hesapladığını, görevini ihmal ettiğini, bu kısım için ek dava açmak zorunda kaldığını, davanın uzamasında sebep olduğunu, bu nedenle davacıyı haklı olarak azlettiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının ... ... 5. İcra Müdürlüğünün 2013/7288 Esas sayılı dosyasına yaptığı itirazın iptali ile takibin devamına, asıl alacak miktarına takip tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, 81.200,00-TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalının kötü niyet tazminat talebinin reddine, karar verilmiş; hükme karşı davalı tarafça istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce, İstinaf talebinin kısmen kabulüne, ... ... 5. Tüketici Mahkemesinin 2015/1989 Esas 2017/49 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasında yer alan " 81.200,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, " şeklindeki bendin kaldırılarak " şartları oluşmadığından davacının icra inkar tazminatına yönelik talebinin reddine " şeklinde düzeltilmesine, İlk derece mahkemesi kararının bu şekilde düzeltilerek uygulanmasına, karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, haksız azil nedenine dayalı olarak vekalet ücretinin tahsili için başlattığı takibe itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır.

1-Davacı, haksız azil nedenine dayalı olarak vekalet ücretinin tahsili için başlattığı takibe itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır.

Davacı avukat azlin haksız olduğunu ileri sürerken, davalı ise azlin haklı olduğunu savunmuştur. O halde, taraflar arasındaki öncelikli uyuşmazlık azlin haklı olup olmadığı ile ilgili olup, ancak bunun sonucuna göre davalının vekalet ücreti ödemekle yükümlü olup olmadığına karar verilebilecektir. Davalı davacıya gönderilen 26.09.2013 tarihli ihtar ile davacıyı azlettiğini belirtmiştir. Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda azlin haksız olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiş, raporda ise ... 34. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2011/99 Esas sayılı ve ... 37. İcra Müdürlüğü’nün 2013/13690 Esas sayılı dosyasını takip ederken gerekli özen ve dikkati göstermediğine ilişkin bulgu ve belgeye rastlanmadığından azlin haksız olduğu tespiti yapılmıştır. Oysa davalı, davacı avukatın ... 34. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2011/99 Esas sayılı ilamını takibe koyarken faizi yanlış hesapladığını ve bu sebeple ek dava açmak zorunda kaldığını, bu sebeple davacıyı azlettiğini belirtmiş olmasına rağmen mahkemece hükme esas alınan davalının savunmasında bahsi geçen dava dosyası ise bilirkişi raporunda değerlendirilmemiştir

Davacı avukatın, vekil olarak borçları TBK'nun 505 ve devamı maddelerinde gösterilmiş olup, öncelikle vekilin TBK.nun 506 maddesine göre müvekkiline karşı vekaleti sadakat ve özen ile ifa etme yükümlülüğü vardır. Vekil sadakat borcu gereği olarak müvekkilinin yararına olacak davranışlarda bulunmak, ona zarar verecek davranışlardan kaçınmak zorundadır. Şayet vekili görevini yerine getirirken gerekli özen ve dikkati göstermemiş sadakatle vekaleti ifa etmemiş ise, vekil edenin vekilini azli haklıdır. Avukatlık Kanunu'nun 174. maddesi hükmüne göre azil haklı ise avukatlık ücretinin ödenmesi gerekmez, haksız azil halinde ise ücretin tamamına avukat hak kazanır. Bu nedenle öncelikle davacı avukatın azlinin haklı olup olmadığının değerlendirilmesi gerekir.

O halde mahkemece, davalının savunması ve ek dava açmak zorunda kaldığı ... 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2014/279 Esas sayılı dava dosyası da değerlendirilmek suretiyle bilirkişi raporu da alınarak, öncelikle azlin haklı olup olmadığı hususu değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde mahkemece, davalının savunması ve ek dava açmak zorunda kaldığı ... 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2014/279 Esas sayılı dava dosyası da değerlendirilmek suretiyle bilirkişi raporu da alınarak, öncelikle azlin haklı olup olmadığı hususu değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; ... 34. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2011/99 Esas sayılı ilamının takibe koyulduğu ... 37. İcra Müdürlüğü’nün 2013/13690 Esas sayılı icra dosyasında tahsil edilen bedel üzerinde %20 vekalet ücreti hesaplanmıştır. Oysa ki taraflar arasında imzalanan 23.10.2001 tarihli vekalet ücret sözleşmesinin ücret kısmında açıklanan “%10, Dava ve takip konusu meblağın %10, netice alınıp para tahsil edildiği takdirde artı %10 olarak değiştirilmiştir.” “Dava değeri: 800.000-DM ve faizleri” olarak gösterilmiştir. O halde mahkemece, taraflar arasında yazılı bir avukatlık ücret sözleşmesi bulunduğu, söz konusu sözleşme maddesinin dava konusuna iştirak niteliği taşıyıp taşımadığı, kanuna aykırı olup olmadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile ... 37. İcra Müdürlüğü’nün 2013/13690 Esas sayılı icra dosyasında tahsil edilen bedel üzerinden %20 vekalet ücretinin hesaplanması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı lehine vekalet ücreti hesaplanırken ... 37. İcra Müdürlüğü’nün 2013/13690 Esas sayılı icra dosyasında tahsilat yapılan dosya kapama bedeli üzerinden %20 vekalet ücreti hesaplandığı ve söz konusu raporun hükme esas alındığı anlaşılmıştır. Oysa ki, davacının icra dosyası kapanmadan azledildiği anlaşıldığından icra dosyasının kapama bedeli üzerinden hesaplama yapılması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

4-Bozma nedenine göre davacının istinaf başvurusunun incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1., 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesinin 20.10.2017 tarihli, 2017/1187 E. ve 201/1306 K. sayılı kararının HMK. 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak davalı yararına BOZULMASINA, 4. bent gereğince davacının istinaf taleplerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, dosyanının ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 2.037,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınıp birbirlerine verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde taraflara ayrı ayrı iadesine, 24/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4524, Karar No: 2018/16693, Tarih: 26.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/4524 E.  ,  2018/16693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu ... 2. İş Hukuk Mahkemesinin 2015/296 Esas, 2017/713 Karar sayılı kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına davanın kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili,müvekkilinin Ekim 2008-20/03/2015 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalışmasını aralıksız bir şekilde sürdürdüğünü, davalı işverence fesih bildirimi düzenlenerek davalı şirkette satış danışmanı olarak çalışan ...'ın şirkete ait araçların satışından elde edilen ödemelerin bir kısmını kendi uhdesine geçirdiği ve satış müdürü olarak çalışan ...'ün de onunla beraber usulsüz işlemlerde bulunduğunun tespit edildiğini, davacının da usulsüz işlemleri bildiği halde ... ve şirket yetkililerine durumu bildirmeyerek bu kişilerin eylemlerine katıldığı, görevini ihmal edip şirketi zarara uğrattığı iddiası ile iş akdine 4857 sayılı Yasanın 25/2 maddesi uyarınca son verildiğini, ...'ın şirket yetkililerine açıklama yaparken bu eylemleri ... ile birlikte gerçekleştirdiğini, diğer işçilerin ilgisi olmadığını beyan etmiş olduğunu, adı geçen kişilerin banka kayıtları incelendiğinde ...'ın diğer işçilerle arasında para alışverişi bulunduğunun tespit edildiğini, şirket ortağı bunu sorduğunda davacının da ...'ın birkaç kez kendisinden borç para aldığını, halen 20.000,00 TL borcu ödemediğini söylediğini, ancak 1 ay sonra davacının söz konusu para ilişkisi sebebiyle usulsüz işlemlere iştirak ettiği iddia edilerek iş akdine 4857 sayılı Yasanın 25/2 maddesi uyarınca son verildiğini, müvekkilinin ... ve ...’ün şirket aleyhine yürüttükleri işlemlerden bilgisinin bulunmadığını, müvekkilinin söz konusu usulsüz işlemlere iştirak ettiğini gösterir herhangi bir delil de mevcut olmadığını, müvekkili gibi davalı işyerinde çalışan çok sayıda işçinin de ... ile aralarındaki arkadaşlık ilişkisi nedeniyle, hayatın olağan akışına uygun bir şekilde birbirlerine borç verip alması söz konusu olduğunu, davalı işverence ... ve ... ile arkadaşlık ilişkisi bulunan tüm işçilerin iş akitlerine soyut iddialarla, haksız ve geçersiz bir şekilde son verilmesi yoluna gidildiğini, müvekkilinin iş akdine de bu bağlamda son verildiğini, müvekkilinin çalışması boyunca görevini özenle ve disiplinli bir şekilde yerine getirdiğini, davalı şirketin aleyhine sonuçlar doğuracak hiçbir işlemde bulunmadığını iddia ederek iş akdinin feshinin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesine, işe iadesinin uygulanmaması halinde yasanın öngördüğünü, çalışmamış olduğu süre için 4 aylık ücretin ödenmesini ve işe başlatmama nedeniyle fesih sebebi ve kıdemi de göz önüne alınarak en üst had olan 8 aylık ücreti tutarındaki tazminatının tespiti ile ödenmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: