muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/52, Karar No: 2011/180, Tarih: 20.09.2011

05.12.2006 günlü Tutak Asliye Ceza Mahkemesindeki talimat ifadesinde ise; “Olay günü yanımda N. P.., A. T.., B. T.., E. K.. ve İ. K..’la beraber öğle yemeğimizi yedikten sonra işbaşı yapmak için koğuşta ayrıldıktan sonra merdivenlerden yukarı çıkarken A. T.., İ. K..beraberce giderken E. B.. yanımıza geldi. E..İs..’e önce küfür etti. İ. E..’a cevap vermedi. Ana avrat küfürler etti, ayrıca İ..’e niçin namusumuzu kirlettin dedi. İ.. cevap vermedi. E. birden İ..’e ateş etmeye başladı. E..’ın yanında kimseyi görmedim. E.. tekti. Bu esnada yanımda A.. ve E..vardı. E.. ve A.. da olayı gördüler. İkisi beraber yukarıya doğru kaçtılar. Ben de aşağı doğru kaçtım. Yardım istedim. Tekrar geri döndüğümde İ..’i taksiye bindirdik. İ.. ölmüştü. Olaydan önce İ..’i rahatsız eden kimse yoktu. Bize herhangi bir düşmanı olup olmadığını söylememişti. E..’ın İ..’in yerini nasıl öğrenmiş olabileceğini bilmiyorum. Sanık A.B.. benim köylüm olur, kendisini iyi tanırım. Sanığı olay yerinde görmedim, görsem kesin olarak tanırdım” biçiminde anlatımlarda bulunmuş, hazırlıktaki ifadesi okunup, çelişki nedeniyle sorulduğunda; “Her ne kadar emniyette Ercan’ın yanında iki kişiyi gördüğümü söylemişsem de şimdiki beyanım doğrudur, olay anının verdiği heyecanla bu şekilde söylemiş olabilirim” demiştir.

Sanık A. B..06.07.2006 günü savcılıkta; “üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum. Ben yaklaşık 6 yıldır Ağrı İlinde ikamet ederim. E.B.. benim kardeşim olur. Kendisi 3-4 ay kadar önce çalışmak için Denizli İline gitmişti. Haziran ayının son günlerinde daha önceden aynı köylü olmamız nedeniyle ve köyde kapı komşusu olması nedeniyle tanıdığım İ. K.. isimli kişinin İstanbul İlinde öldürüldüğünü Ağrı İlinde duydum. İlk önce İ. K..ın bir araba meselesi nedeniyle mafya tarafından vurulduğunu duymuştum. Daha sonra İ.K..’ın kardeşim E.B.. tarafından vurulduğunu duydum. Kendim Ağrı İlinde yaşadığım için İ.K..’ın yakınlarının bana zarar verebileceklerini düşünerek hatırladığım kadarıyla 29 Haziran 2006 günü Ağrı İlinden ... İlçesi ... Köyüne döndüm. Bir haftadır da ailemin yanında köyde kalmaktayım. Köye gittikten birkaç gün sonra köy içinde İ. K..’ın kardeşim E..tarafından vurulduğu iyice konuşulmaya başlandı. Kız kardeşim G.. B..annem ve babama İ. ..’ın kendisinin zorla ırzına geçtiğin bu olayın aile büyüklerinden korktuğu için söyleyemediğini daha sonra köye gelen E..’a anlattığını, İ.K..’ı E..’ın vurmuş olabileceğini söylemiş. Ben şu anda E..’ın nerede olduğunu bilmiyorum. Kendisiyle en son 2006 yılı Haziran ayının ilk günlerinde ...Köyünde gördüm. Kendisi izne gelmişti. Bende bunu duyunca Ağrı’dan kendisini ziyaret için ... Köyüne gelmiştim. Bu vesile ile görüştüm. E..’ı 2006 yılı Haziran ayının ilk günlerinden bir daha sonra hiç görmedim. Ben Ağrı da Ağrı Tur isimli otobüs firmasında şehiriçi servis şoförü olarak çalışırım. 2006 yılı Haziran ve Temmuz ayında hiç Ağrı dışına çıkmadım, sürekli Ağrı’da bulunuyordum. Benim kendimin kullanmakta olduğum ....nolu cep telefonum vardır. Bu telefon numarasını 6-7 aydan beridir ben kullanmaktayım. Bu telefon hattını Ağrı Tur firmasının sahibi olan C.E..’ın oğlu yaklaşık 6-7 ay önce bana vermişti. Bu tarihten beri sürekli ben kullanırım. Ben bu numaradan kardeşim E..’ı en son 23.06.2006 günü Ercan’a ait şu an numarasını hatırlayamadığım cep telefonunu arayarak görüştüm. Bu tarihten sonra ben E..’ı kendi kullandığım numaradan aramadım. E.. da beni 23.06.2006 tarihinden sonra aramadı. Olayın olduğunu öğrendiğim 28.06.2006 günü ve sonraki günlerde de ne ben E..’ı aradım ne de E.. beni aramıştır. E..’ı şu anda belirttiğim üzere nerede olduğunu bilemiyorum. Bana ait .... nolu telefon numaramı 2006 yılı Haziran ayında ve Temmuz ayında geçici ya da sürekli olarak herhangi bir arkadaşıma, akrabama kullanması için vermedim. Bu numarayı sürekli ben kendim kullandım” demiş, dosya kapsamında bulunan HTS raporları okunup, şüpheli E...’a ait ... nolu cep telefonu numarasının ....nolu telefondan 28.06.2006 günü saat 10.18’de arandığı sorulduğunda, “belirtilen tarihte kardeşim E..’ı arayıp aramadığımı kendisiyle görüşme yapıp yapmadığımı hatırlamadım” dedikten sonra, dosya kapsamında bulunan HTS raporu tekrar okunup, . .. nolu cep telefonu numarasının 27.06.2006 ve 28.06

. Bu numarayı sürekli ben kendim kullandım” demiş, dosya kapsamında bulunan HTS raporları okunup, şüpheli E...’a ait ... nolu cep telefonu numarasının ....nolu telefondan 28.06.2006 günü saat 10.18’de arandığı sorulduğunda, “belirtilen tarihte kardeşim E..’ı arayıp aramadığımı kendisiyle görüşme yapıp yapmadığımı hatırlamadım” dedikten sonra, dosya kapsamında bulunan HTS raporu tekrar okunup, . .. nolu cep telefonu numarasının 27.06.2006 ve 28.06.2006 günleri İstanbul İlindeki baz istasyonlarından sinyal aldığının sorulması üzerine; “ben Ağrı İlinden ... İlçesi .. Köyüne geldiğimde kardeşim E..’ın İstanbul İlinde yaşayan İ.K..’ı bulmak için İstanbul’a gittiğini öğrendim. Kendisinin kötü şeyler yapabileceğini düşünerek ve buna engel olmak amacıyla bende İstanbul İline gittim. Hangi gün gittiğimi tam olarak hatırlamıyorum. İstanbul İlinde E..’ı buldum. Kendisine köy dönmesini söyledim. Ancak E.. benimle köye dönmeyi kabul etmedi. Herhangi bir şey yapmayacağını ya İstanbul’da kalıp iş bulacağını ya da Denizli İline geçeceğini söyledi. Bende bunun üzerine E..’a ikna oldum ve E..’ı yanıma almadan köyüme geri döndüm. Yanımda bulunan cep telefonu bu sebeple İstanbul’da bulunduğumdan dolayı İstanbul İlindeki baz istasyonlarından sinyal almış olabilir. Ben kardeşim E.. ile İstanbul’da sadece bir gün görüştüm. Günü tam olarak hatırlamıyorum. E.. ile İstanbul İli otogarında konuştuk. Aynı gün yol yorgunluğu nedeniyle geri dönemeyeceğimden bir gün dinlenmem gerekiyordu. Konuşmayı yaptıktan sonra bir gece E.. ile birlikte bilmediğim bir semtte bir otelde konakladık. Ertesi günü ben E..’dan ayrıldım ve Ağrı İline doğru yola çıktım. Ağrı İline geldiğim gün Ağrı İlinde İ.. K..’ın mafya tarafından vurulduğu söylentisi yayılmaya başlandı. Kısa bir süre sonra da kardeşim E..’ın ismi söylenmeye başlandı. Ben bunun üzerine Ağrı İlinden İ..’in yakınlarının bana husumet duyup zarar verebileceklerini düşünerek ... İlçesi ....Köyündeki anne ve babamın evine geldim. Dedi. Devamla ben kardeşim E..’la görüşmek için Ağrı Tura’a ait şehirlerarası otobüs ile İstanbul’a gitmiştim. Dönüşte ise firma ismini hatırlayamadığım ancak İstanbul Erzurum arası çalışan bir şehirlerarası otobüs ile tek başıma Erzurum’a geldim. Buradan da bir taksi tuttum. Ağrı’ya geldim. Benim eşim hamile olduğundan ve doğumu yakın olduğundan Erzurum İlinden Ağrı İline otobüs ya da minibüs ile gelmedim. Daha çabuk gelebilmek için taksi tutmuştum. Devamla ben kesinlikle İ. K..’ın öldürülmesi olayına azmettirici, iştirak eden ya da yardım eden sıfatı ile katılmadım. Bu olayda benim herhangi bir suçum yoktur. Kız kardeşim G. B.. 20 yaş civarındadır. Kendisi 6 aylık hamiledir. G. B.. bana ve aile büyüklerime kendisini zorla İ.K..’ın iğfal ettiğini ve İ.K..’dan hamile kaldığını söylemiştir. Bu olayda şüphelendiğimiz herhangi bir kimse yoktur. Olayı duysa idik derhal yetkili makamlara bildirecektik. Ancak kız kardeşim G.

. Devamla ben kesinlikle İ. K..’ın öldürülmesi olayına azmettirici, iştirak eden ya da yardım eden sıfatı ile katılmadım. Bu olayda benim herhangi bir suçum yoktur. Kız kardeşim G. B.. 20 yaş civarındadır. Kendisi 6 aylık hamiledir. G. B.. bana ve aile büyüklerime kendisini zorla İ.K..’ın iğfal ettiğini ve İ.K..’dan hamile kaldığını söylemiştir. Bu olayda şüphelendiğimiz herhangi bir kimse yoktur. Olayı duysa idik derhal yetkili makamlara bildirecektik. Ancak kız kardeşim G..bu olayı herkesten gizlemiş ve saklamış bu sebeple ırza geçme olayını yetkili mercilere vermedik. Ya da ailemin diğer fertleri zamanında bildirememiştir”,

Aynı günlü Sulh Ceza Mahkemesindeki sorgusunda; “ben olayın olduğu tarihten bir gün önce kardeşim E..’ı maktül İ..’e zarar verilebileceğini düşünerek İstanbul’a geldim. İstanbul’da otogarda kardeşimin herhangi bir şey yapmaması konusunda ikna ettim. Kardeşimle görüştükten sonra hiç İstanbul’da kalmadım. Aynı gün Ağrı’ya döndüm. Ağrı’ya döndüğümde hemşerilerimden İ. K..’ın İstanbul’da vurulduğunu duydum, .... nolu cep telefonunu hattını 6-7 aydır ben kullanmaktayım, başka hiç kimseye vermedim. Hep ben kullandım” dedikten sonra ... nolu hatta ait HTS raporları okunup, HTS raporunda . .. nolu telefonun 28.06.2006 saat 13:14 de İstanbul İli İkitelli’de sinyal verdiğinin belirtildiği sorulduğunda, “ifademi düzeltiyorum. Olay günü otogara geldiğimde kardeşim E..beni aradı. Benim Sefaköy’e gelmemi istedi. Sefaköy’de buluştuk. Kardeşimi İ..’e zarar vermemesi konusunda ikna ettim, aynı gün Ağrı’ya döndüm, Ağrı’ya döndüğümde olayı hemşerilerimden öğrendim” demiş, savcılık ifadesinde İstanbul’da bir gün kaldığını beyan ettiğinin hatırlatılması üzerine, “ben İstanbul’da kalmadım. Şimdiki verdiğim ifadem doğrudur, bu husus dışında savcılıkta verdiğim ifadem doğrudur”,

19.10.2006 günü mahkemede ise; “ben maktulü öldürmedim, İstanbul’a çalışmaya gelen kardeşim E. B..’yı ikna etmek için gelmiştim, kendisi ile görüştüm ancak ikna edemedim, bu nedenle yalnız olarak Ağrı’ya döndüm, maktulü kimin neden öldürdüğünü bilmiyorum, kardeşim E. B..’nın nerede bulunduğunu bilmiyorum, ben olay yerinde yoktum. İ.K.. evlenme vaadi ile kız kardeşimi hamile bıraktı, İstanbul’a gelmem ve telefonla görüşmem kardeşim E..’ı ikna etmek içindi, ben bu suça katılmadım” biçiminde savunmalarda bulunmuştur.

Töre saikiyle öldürme suçu, 01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 82. maddesinin 1. fıkrasının (k) bendinde, kasten öldürme suçunun nitelikli hali olarak düzenlenmiştir. 765 sayılı Türk Ceza Yasasında yer almayan ve 5237 sayılı Türk Ceza Yasası ile somut bir norm olarak hukukumuza giren töre saikinin tanımı yasada yapılmamış, bu kavramdan ne anlaşılması gerektiği, toplumsal yapıdaki dinamizm de nazara alınarak uygulama ve öğretiye bırakılmıştır.

Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlüğünde:

“Saik” kavramı; “sebep, güdü”,

“Töre” kavramı; “bir toplulukta benimsenmiş, yerleşmiş davranış ve yaşama biçimlerinin, kuralların, görenek ve geleneklerin, ortaklaşa alışkanlıkların, tutulan yolların bütünü, âdet, bir toplumdaki ahlaki davranış biçimleri, adap”,

“Namus” kavramı; “bir toplum içinde ahlak kurallarına ve toplumsal değerlere bağlılık, iffet, doğruluk, dürüstlük”,

“Töre cinayeti” kavramı ise; “bazı bölgelerde geleneksel anlayışlara uymama sebebiyle genellikle genç kız veya kadınların ailesinin kararıyla yine aileden biri tarafından öldürülmesi” şeklinde açıklanmaktadır.

Bu tanımlamalardan, töre ve namusun, birbirlerine kısmen benzer ve yakın olmakla birlikte birbirlerinden ayırt edilmesi gereken farklı kavramlar olduğu görülmektedir.

“Namus” kavramı; “bir toplum içinde ahlak kurallarına ve toplumsal değerlere bağlılık, iffet, doğruluk, dürüstlük”,

“Töre cinayeti” kavramı ise; “bazı bölgelerde geleneksel anlayışlara uymama sebebiyle genellikle genç kız veya kadınların ailesinin kararıyla yine aileden biri tarafından öldürülmesi” şeklinde açıklanmaktadır.

Bu tanımlamalardan, töre ve namusun, birbirlerine kısmen benzer ve yakın olmakla birlikte birbirlerinden ayırt edilmesi gereken farklı kavramlar olduğu görülmektedir.

Töre belli koşullarda namusu da içine alan bir üst kavram ise de, öncelikle töre ve namus cinayetlerinin aynı kapsamda olmadığı belirtilmelidir. Ait olunan toplulukta geçerli ve herkes tarafından kabul edilen töre gereğince namus cinayeti işlenmesi olanaklı olup bu durumda kasten öldürme fiilinin töre saikiyle işlendiği kabul edilebilir. Ancak bununla birlikte toplumda “namus cinayeti” olarak adlandırılan her kasten öldürme eyleminin töre saikiyle işlenmediği ve bu tür eylemlerin kişilerin kendi namus anlayışının bir sonucu olarak ve töre ile yakından uzaktan ilgisi olmayacak şekilde gerçekleştirildiği de gözden uzak tutulmamalıdır.

Töre saikiyle hareket ederek kasten öldürme suçunu işleyen fail, görev bilinciyle hareket etmekte ve hukuk düzenince uygun görülmeyerek cezalandırılan bu davranışı nede¬niyle ait olduğu toplulukta saygınlık ve itibar kazanmakta, hoş görülmekte ve korunmaktadır. Oysa töre saikinden bağımsız olarak kendi namus anlayışının bir sonucu olarak kasten öldürme fiilini gerçekleştiren fail açısından aynı durum sözkonusu olmamaktadır.

Nitekim öğretide töre saikiyle işlenen namus cinayetlerine ilişkin olarak; “namus cinayetleriyle kastedilen medeni durumlarından bağımsız olarak kadınların aile namusunu ve şerefini kurtarmak adına, geniş anlamda ve çekirdek aileyle sınırlandırılamayacak bir ailenin üyeleri tarafından öldürülmeleridir”(Dr. Ece Göztepe, Namus Cinayetlerinin Hukuki Boyutu: Yeni TCK’nun Bir Değerlendirmesi, TBB Dergisi, s.59, sh.29, 2005), “Töresel olmayan ama yaygın rastlanan bazı haller konusunda bir açıklık getirmemiş olmakla birlikte, Kanun, feodal toplumun, feodal toplum kalıntısı toplumların töresel bir davranışı olan namus kurtarmak saikiyle insan öldürmeyi suçu ağırlatan neden sayması övülecek, yerinde bir davranış olmuştur…Töre saikiyle öldürmenin kabul edilebilmesi ve cezanın artırılabilmesi için, bizce, öldürme fiili, namus kurtarmak adına, aile meclisinin kararı olarak, kirlendiği düşünülen kadın veya kızın yahut birlikte kirletenin öldürülmesi biçiminde gerçekleşmiş olmalıdır” (Prof. Dr. Zeki Hafıoğulları ve Doç. Dr. Muharrem Özen, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler Kişilere Karşı Suçlar, sh. 54) şeklinde açıklamalar yapılmaktadır.

Diğer taraftan 5237 sayılı TCY’nın “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinin 3. fıkrasında; “Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz. Suç ve ceza içeren hükümler, kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamaz” hükmü getirilmiştir. Maddenin gerekçesinde; “Böylece ceza kanunlarının bireye güvence sağlama işlevinin bir gereği daha yerine getirilmiş olmaktadır. Yeni tarihli ceza kanunlarında da kıyas yasağına ilişkin olarak açık hükümlere yer verilmektedir. Örneğin yeni Fransız Ceza Kanununda bu husus ‘ceza kanunları dar yorumlanır’ biçiminde ifade edilmiştir. Kıyas yasağıyla getirilen güvencenin tam anlamıyla uygulanabilmesini mümkün kılmak amacıyla, kıyasa yol açacak şekilde yapılacak geniş yoruma da başvurulamayacağı açıkça ifade edilmiştir. Ancak bu hükümle ceza hukukunda genişletici yorum tümüyle yasaklanmamakta, sadece bu yorum biçiminin kıyasa yol açacak şekilde uygulanmasının önüne geçilmek istenmektedir” denilmiştir.

Gerek 5237 sayılı Türk Ceza Yasasının hazırlık çalışmaları, gerekse öğretideki görüşler yasal düzenlemeler ile birlikte değerlendirildiğinde, yasa koyucunun bilinçli bir tercih olarak “töre saiki” kavramına yer verdiği ve “namus saiki” kavramını kullanmadığı, töre saiki ile işlenen namus cinayetlerinin bu kapsamda mütalaa edilmesini arzu ettiği, buna karşın toplumda “namus cinayeti” olarak adlandırılan her kasten öldürme fiilini töre saikiyle kasten öldürme içinde değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin bir iradesinin bulunmadığı sonucuna ulaşılmaktadır. Yasa koyucunun öngörmediği bir şekilde namus saiki ile töre saiki kavramlarının özdeşleştirilmesi, yasa maddesinin kıyasa yol açacak şekilde geniş yorumlanmasıdır ki buna 5237 sayılı TCY’nın 2/3. maddesi uyarınca yasal olanak bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında eylemin tasarlayarak öldürmenin yanında ayrıca töre saiki ile gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğine ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın, dosyası ayrılan kardeşi sanık E. B.. ile birlikte tasarlayarak kasten öldürme eylemini, maktülün kızkardeşini hamile bıraktığı düşüncesiyle gerçekleştirdiği hususu kuşkusuz olup, dosya içeriğine göre eylemin ayrıca töre saikiyle gerçekleştirildiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığının anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCY’nın 82/1-k maddesinde düzenlenen töre saikiyle kasten öldürme suçunu oluşturduğunun kabulü olanaklı değildir.

Bu itibarla, Yargıtay C.Başsavcılığının eylemin tasarlayarak öldürmenin yanında ayrıca töre saiki ile gerçekleştirilmediğine ilişkin itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir kısım Genel Kurul Üyesi, buna ilişkin itirazın reddine karar verilmesi gerektiği görüşüyle karşıoy kullanmışlardır.

Sanık A..'ın eyleminin tasarlayarak kasten öldürme suçuna azmettirme mi, yoksa yardım etme mi olduğuna ilişkin uyuşmazlık konusunun değerlendirilmesine gelince;

Azmettirme 5237 sayılı TCY’nın 38. maddesinde;

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir kısım Genel Kurul Üyesi, buna ilişkin itirazın reddine karar verilmesi gerektiği görüşüyle karşıoy kullanmışlardır.

Sanık A..'ın eyleminin tasarlayarak kasten öldürme suçuna azmettirme mi, yoksa yardım etme mi olduğuna ilişkin uyuşmazlık konusunun değerlendirilmesine gelince;

Azmettirme 5237 sayılı TCY’nın 38. maddesinde;

“(1) Başkasını suç işlemeye azmettiren kişi, işlenen suçun cezası ile cezalandırılır.

(2) Üstsoy ve altsoy ilişkisinden doğan nüfuz kullanılmak suretiyle suça azmettirme halinde, azmettirenin cezası üçte birden yarısına kadar artırılır. Çocukların suça azmettirilmesi halinde, bu fıkra hükmüne göre cezanın artırılabilmesi için üstsoy ve altsoy ilişkisinin varlığı aranmaz.

(3) Azmettirenin belli olmaması halinde, kim olduğunun ortaya çıkarılmasını sağlayan fail veya diğer suç ortağı hakkında ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmi yıldan yirmişbeş yıla kadar, müebbet hapis cezası yerine onbeş yıldan yirmi yıla kadar hapis cezasına hükmolunabilir. Diğer hallerde verilecek cezada, üçte bir oranında indirim yapılabilir” şeklinde,

Yardım etme ise, anılan Yasanın 39. maddesinde; “(1) Suçun işlenmesine yardım eden kişiye, işlenen suçun ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, onbeş yıldan yirmi yıla; müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde cezanın yarısı indirilir. Ancak, bu durumda verilecek ceza sekiz yılı geçemez.

(2) Aşağıdaki hâllerde kişi işlenen suçtan dolayı yardım eden sıfatıyla sorumlu olur:

a) Suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek.

b) Suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak.

c) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak” biçiminde düzenlenmiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Yasasında suça iştirakta, faillik ve şeriklik ayırımı öngörülmüş, azmettirme ve yardım etme şeriklik kavramı içinde değerlendirilmiştir. Azmettirme, belli bir suçu işleme hususunda henüz bir fikri olmayan kişide, bir başkası tarafından suç işleme kararının oluşmasının sağlanmasıdır. Eğer kişi daha önce suçu işlemeye karar vermiş ise, bu takdirde azmettirmeden değil, artık manevi yardımdan söz edilebilir.

5237 sayılı Yasanın 39. maddesi kapsamındaki yardım ise, asli iştirakin dışında kalan fakat suçun meydana gelmesi bakımından nedensellik değeri taşıyan hareketleri ifade eder. Burada fiil üzerinde hâkimiyet kurulmamakta, sadece suçun icrası kolaylaştırılmaktadır. Yardım edenin hareketi asli faillere nazaran, suçu yaratıcı ve yapıcı bir nitelik taşımayıp, destekleyici, hazırlayıcı veya kolaylaştırıcı bir durum arzettiğinden yardım eden ikincil bir konumda yer almaktadır.

5237 sayılı Yasanın 39. maddesi kapsamındaki yardım ise, asli iştirakin dışında kalan fakat suçun meydana gelmesi bakımından nedensellik değeri taşıyan hareketleri ifade eder. Burada fiil üzerinde hâkimiyet kurulmamakta, sadece suçun icrası kolaylaştırılmaktadır. Yardım edenin hareketi asli faillere nazaran, suçu yaratıcı ve yapıcı bir nitelik taşımayıp, destekleyici, hazırlayıcı veya kolaylaştırıcı bir durum arzettiğinden yardım eden ikincil bir konumda yer almaktadır.

Yardım fiilleri maddi ve manevi yardım şeklinde gerçekleşebilir. Maddi yardım, fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamayı ve suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmayı ifade eder.

Manevi yardım ise, suç işlemeye teşvik etmek, suç işleme kararını kuvvetlendirmek, suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaat etmek ve suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek şeklinde belirtilmiştir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Tanık G.. B...ın olayı ilk olarak sanık E.B..'nın öğrendiği ve İ. K..'ı bulmak amacıyla İstanbul'a geldiği yönündeki anlatımları ile sanık A. B..nın bu anlatımları doğrulayan savunmaları ve tarafsız görgü tanığı H. D..'ın anlatımı göz önünde bulundurulduğunda İ. K..ı öldüren ve dosyası ayrılan sanık E. B..'nın maktulü öldürmesi konusunda sanık A. B..tarafından azmettirildiğine ilişkin herhangi bir kanıt dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Bu nedenle, sanık A..'ın savunmaları ile HTS raporlarına göre suç tarihinden bir gün önce ve suç tarihinde İstanbul'da bulunan ve öldürme olayı sırasında olay yerine yakın bir yerde bulunduğu belirlenen sanık A..'ın eyleminin, sanık E..'ın suç işleme kararını kuvvetlendirmek, dolayısıyla da sanık Ercan'ın tasarlayarak öldürme eylemine yardım etme olarak kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, sanık A..ın suça katılımını hatalı olarak belirleyen yerel mahkeme kararı ile bu kararı onayan Özel Daire hükmü isabetsiz olup, Yargıtay C.Başsavcılığının sanık A..'ın eyleminin tasarlayarak kasten öldürme suçuna yardım etmek olduğu yönündeki itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir kısım Genel Kurul Üyesi, “sanık A..'ın eyleminin tasarlayarak kasten öldürme suçuna azmettirme olduğu, dolayısıyla itirazın bu neden yönünden reddine karar verilmesi” gerektiği görüşüyle karşıoy kullanmışlardır.

Bir Genel Kurul Üyesince sanık A. B.. hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği görüşü ileri sürüldüğünden bu hususunda incelenmesi gerekmiştir.