muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16692, Karar No: 2017/1177, Tarih: 17.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/16692 E.  ,  2017/1177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50, 63, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve katılanlar vekilinin eksik incelemeye, kusur tespitine ve bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Tayin olunan adli para cezası taksitlendirilen sanığa, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ihtarı yerine, “taksitlerden biri süresinde ödenmediğinde, kalanın tamamının tahsiline” karar verilmesi ve sanığa, TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği yönünde ihtarda bulunulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının gün para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasının tespitine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 50/4 . maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının taksitlendirmeye ilişkin yedinci paragrafındaki “tamamının tahsiline” ibaresinin “tamamının tahsil edileceğinin ve” olarak değiştirilmesi, hüküm fıkrasının yedinci paragrafının sonuna, “TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” cümlesinin eklenmesi, hükmün altıncı bendinin hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 50/1-a maddesi gereğince, adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100.- TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5940, Karar No: 2021/141, Tarih: 14.01.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/5940 E.  ,  2021/141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Bolu İl Müdürlüğü

DAVA TÜRÜ : Korunma Kararının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... tarafından 26.06.2020 tarihli ek karar ve asıl hüküm yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hakkındaki korunma kararı kaldırılan ..., temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında yapılırsa bu talep Yargıtayca incelenir ve talep hakkında duruşma yapmaksızın karar verilebilir. Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler (HMK m. 334/1). Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır (HMK m. 336/2). Temyiz eden ..., temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin herhangi bir belge sunmamıştır. Bu sebeple adli yardım talebi yerinde görülmemiş, reddine karar verilmiştir.

2-Hükmü temyiz eden ..., temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcını yatırmadığından ve harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra gönderilmek üzere,

3-13.07.1993 tarih 1993/150 D.iş Esas, 1993/139 Karar sayılı kararın davacı kuruma ve hakkında verilmiş olan korunma kararı kaldırılan ...'ya tebliğine ilişkin dosyada bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Tebliğ edilmiş ise tebliğ evraklarının eklenmesi, aksi takdirde kararın davacı kuruma ve hakkındaki korunma kararı kaldırılan ...'ya usulüne uygun olarak tebliğinin sağlanması ve temyiz sürelerinin de beklendikten sonra Dairemize geri gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple temyiz eden ...'nun adli yardım talebinin REDDİNE, 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 14.01.2021 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/3460, Karar No: 2013/8965, Tarih: 06.05.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/3460 E.  ,  2013/8965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.T.K.Gen.Müd.vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava,meslek hastalığı nedeniyle sürekli işgöremezlik oranı %0 dan %19,2'ye artan sigortalının,%19.2 oranındaki fark meslek hastalığı maluliyeti nedeniyle 19.200,00TL miktarlı olarak manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece,%19,2 oranındaki meslek hastalığı fark maluliyeti nedeniyle 17.000,00TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden,davaya konu zararlandırıcı olayın Kurum tarafından meslek hastalığı olarak kabul edildiği,kazanın oluşumundaki taraf kusurları bakımından davacı vekilinin 27.12.2012 tarihli oturumda kaçınılmazlığın kabul edildiği anlaşılmıştır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile sigortalı yakınlarına verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları,tarafların sosyal ve ekonomik durumları,paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu,olayın ağırlığı, sigortalının yaşı,sigortalıda oluşan maluliyetin oranı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması gerekir.Hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez ve yine 22.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de açıklandığı üzere zarar görenin müterafik kusurunun varlığı halinde bu durumun manevi tazminatın takdirinde göz önünde bulundurulacaktır.

Bu açıklamalardan olarak somut olayda Mahkemece,davacı sigortalı ... için hükmedilen 17.000,00TL manevi tazminat miktarının biraz fazla olduğu ortadadır.

O halde,davalı T.T.K.Gen.Müd.vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 06/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14600, Karar No: 2015/11333, Tarih: 22.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/14600 E.  ,  2015/11333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte ... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 29.08.2013 günü saat 02.20 sularında kolluk ekiplerince yapılan yol kontrolünde durdurulan sanığın 106 promil alkollü olarak araç kullandığının tespit edilmesi akabinde başlatılan adli soruşturma kapsamında sanık hakkında aynı gün saat 04.42'de düzenlenen genel adli muayene raporuna göre sanığın 83 promil alkollü olduğunun saptandığı, yerleşik Adli Tıp Kurumu uygulamalarına göre vücuttaki alkol oranının her saat ortalama 15 promil düştüğü dikkate alındığında, sanığın olay anında 100 promilin üzerinde alkollü olarak araç kullandığının kabulü gerektiği, bu kapsamda sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, olay anı ile hastanede alkol ölçümü yapılması arasındaki zaman farkı hesaba katılmayıp, dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçelere dayalı olarak sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de:

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanık hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de:

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanık hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7415, Karar No: 2015/2920, Tarih: 18.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/7415 E.  ,  2015/2920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK'nın 223/2-c. maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... İlçe Jandarma Komutanlığı'na yapılan izinsiz kazı faaliyetine dair ihbar üzerine, olay yeri olan ilçesi, Camili mahallesi, ... mevkiine giden kolluk görevlilerince, sanıkların tepede kazma, kürek, saplama demiri gibi suç aletleriyle, saat 22.00 sıralarında izinsiz kazı yaptıkları esnada görüldükleri, kolluk görevlilerini gören sanıkların kaçmaya başladıkları, kolluk görevlilerince havaya uyarı ateşi ateşi açılmasına rağmen kaçmaya çalışan sanıkların yapılan takip üzerine yakalanabildikleri, olay yerinde yapılan incelemede, sanıklarca 3 metre derinliğinde ve 2x3 metre genişliğinde bir kazının yapılmış olduğunun tespit edildiği, bunun üzerine sanıklar hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, her ne kadar sanıklar verdikleri ifadelerinde, kazıyı kar çukuru yapabilmek ve kışın birikecek karları yazın satabilmek amacıyla kazı yaptıklarını beyan etmiş iseler de; sanıkların kazıyı yaptıkları tarih ve zaman dilimi, kazı yerinin dar ancak derin oluşu, olay anında kolluk görevlilerinden ısrarla kaçmaya çalışmaları gözetildiğinde, sanıkların ifadelerinin cezalandırılmaktan kurtulmaya yönelik olduğu ve hayatın normal akışı karşısında inandırıcı bulunmadığı, böylece sanıkların kültür varlığı bulabilmek amacıyla, sit alanı veya 2863 sayılı Kanunun 6. maddesinde sayılan korunması gerekli yerlerden olmayan bölgede izinsiz kazı yaptıkları ve eylemlerinin sabit olduğu anlaşılmakla, sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sanıkların beraatine ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8172, Karar No: 2018/5423, Tarih: 10.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/8172 E.  ,  2018/5423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- TCK'nın 158/1-j-son, 62/1, 52/2-4, 53. maddeleri

2- TCK'nın 204/1, 62/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, keşidecisi Hizmetleri Limited Şirketi gözüken 12.500 TL miktarlı çalıntı çeki katılan ...Ş.'ye vererek, karşılığında kredi kullandığı, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda;

1- Sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın savunmalarında; suça konu çeki açık adres ve kimliğini bilmediği isimli kirve lakaplı Maraş’lı bir kişiden nakit ihtiyacını gidermesine yardımcı olabilmek maksadıyla aldığını, bu çeki nakte çevirebilmek için isimli kişinin cirosunu almaksızın, temsil yetkine sahip olduğu Ltd Şti'nin kaşesini kullanarak, ciro ettiğini ve katılan ... Faktoring A.Ş'ye, kullandığı kredi karşılığında verdiğini, kredi bedelinin tamamını da ’a verdiğini, üzerine atılı suçu işlemediğini belirtmesine rağmen, isimli bu kişiye ait kimlik ve adres bilgilerinin tespitine yarar her hangi bir somut bilgi verememesi, çeki hangi hukuki ilişki karşılığında aldığını açıklayamaması ve bununla ilgili her hangi bir fatura, irsaliye, belge veya herhangi bir delil sunamaması, 08/06/2011 tarihli ekspertiz raporunda incelemeye konu çekin arka yüzündeki "Ali Sargöz" isim yazısı altında atılı bulunan üçüncü ciro imzasının, yine " PET. NAK. MAD..."kaşesi üzerinde atılı bulunan dördüncü ciro imzalarının sanık ... eli ürünü olduğu, çek üzerindeki yazı, rakam ve atılı bulunan diğer imzaların katılan ...'ın el ürünü olduklarını gösterir nitelikte kaligrafik özelliklere ve itiyadi hususiyetleri rastlanmadığı, 16/05/2011 tarihli ekspertiz raporunda tetkik konusu çekin arka yüzündeki "..." isimli yazısı altında ve " PET. NAK. MAD..."kaşesi üzerinde atılı bulunan üçüncü ve dördüncü ciro imzalarının sanık ...’ün eli ürünü olduğu, çek üzerindeki diğer yazı, rakam ve imzaların sanık ...'ün eli ürünü olduklarını gösterir nitelikte kaligrafik ve karakteristik hususiyetlere rastlanılmadığı, imzaya itiraz konulu Samsun 2. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2008/360 E. sayılı dosyasına ibraz edilen 29/12/2008 tarihli grafoloji ek bilirkişi raporunda; çekteki "NEF SAĞLIK HİZMETLERİ LTD. ŞTİ" adına atılmış keşideci imzasının Ferhat Esener ve Nejdet Şişman’ın eli mahsulü olmadığı yönünde görüş ve kanaatlerinin bildirilmesi, katılan beyanları, tanık anlatımları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık savunmaları, katılan beyanları, tanıkların anlatımları, ekspertiz raporları katılan ... Faktoring A.Ş.’nin suça konu çekin, 27/11/2006 tarihli yurtiçi factoring sözleşmesi yapıldığı aynı tarihte sanıktan sanığın cirosu atılmış şekilde mevcut hali ile alınarak peşin finansmanın sağlandığını belirtir cevabi yazısı ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın sahte çek karşılığı kredi kullanarak haksız yarar sağlamak şeklinde gerçekleşen eylemi nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği; bu şekilde somut olayda, elde edilmeye çalışılan haksız menfaat miktarının 12.500 TL olması nedeniyle, temel gün para cezasının 1.250 gün olarak belirlenmesi, gün üzerinden TCK’nın 62/1 maddesi uyarınca indirim yapıldıktan sonra netice olarak 20.820 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, temel ceza eksik tayin edilip, sonradan haksız menfaat miktarının iki katına çıkarılması suretiyle fazla adli para cezası tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; ilgili hüküm fıkralarından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “ 12 gün ”, “10 gün”, “200 TL” , ''25.000 TL'' adli para cezaları terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine sırasıyla “1250 gün”, “1.041 gün”, “20.820 TL" ibarelerinin ayrı ayrı eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10509, Karar No: 2008/13521, Tarih: 26.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/10509 E.  ,  2008/13521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bozüyük İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun ... alacağına İİK.nun 89/1.maddesi uyarınca 1.haciz ihbarı gönderilmek suretiyle haciz uygulandığı, aynı alacak üzerine Bozüyük İcra Müdürlüğü'nün 38 adet dosyasından da İİK.nun 89/1.maddesi uyarınca yazılan yazı ile haciz konulduğu, 3.kişi tarafından toplam tahakkuk eden ve hacizli 115.320.00.YTL. paranın 2006/41 E. sayılı icra dosyasına yatırılarak bu dosya tarafından İİK.nun 100.madde malumatı toplanarak sıra cetveli kapsamında paylaştırılma yapılacağı bildirilmiştir. İcra Müdürlüğünce sıra cetveli yapılmadan dosyaya intikal eden para 2006/41-42-43-44-45-46-47-48 E. sayılı dosyalara ödenmiştir.

İİK.nun 100.maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir. Derece kararını düzenleme yetkisi ise ilk haczi koyan İcra Dairesine aittir. Bu durumda, İcra Müdürlüğünce anılan yasal düzenleme uyarınca sıra cetveli düzenlenmesi gerekip, Mahkemece müşteki vekilinin şikayetinin kabulü yerine reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26/06/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.