muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15100, Karar No: 2017/3424, Tarih: 06.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/15100 E.  ,  2017/3424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/02/2016 tarih ve 2016/160-2016/133 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; taraflar arasında yapılan iş sözleşmesi uyarınca müvekkilinin davalıdan alacaklı olduğunu, ihtara rağmen ödeme yapılmadığını, icra takibine başlandığını, takibe haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davanın iş sözleşmesinden kaynaklandığı gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava Türk Borçlar Kanunu’nun 444 ve devamı maddelerinde düzenlenen rekabet yasağı sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece iş mahkemelerinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiştir. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4. maddesi uyarınca rekabet yasağına ilişkin uyuşmazlıklar mutlak ticari davadır. Öte yandan davacı aynı zamanda işe giriş tarihi itibariyle yürürlükteki 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 342. maddesi ve işten ayrılma tarihi itibariyle de 6102 sayılı TTK’nın 367. maddesi hükümleri kapsamında yönetim kurulu üyesi olmayan müdür olarak görevli bulunduğundan taraflar arasındaki iş bu rekabet yasağı sözleşmesi 6102 sayılı TTK’nın 4. maddesine dayalı ticari dava niteliğinde olup, görevli mahkemenin ticaret mahkemeleri olduğu gözetilmeden mahkemece yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17013, Karar No: 2014/1239, Tarih: 22.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/17013 E.  ,  2014/1239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2013/466-2013/585

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yönetici tazminatı adı altında düzenlenen cezai şart alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile yönetici tazminatı adı altında düzenlenen cezai şart alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının talep ettiği tüm alacakların ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, 05/07/2012 tarih ve 2010/581 E – 2012/331 K sayılı karar ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İş bu karar temyiz edilmiştir. Yüksek Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 03/06/2013 tarih ve 2012/24169 E – 2013/13461 K sayılı kararı ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur. Bozma ilamında özetle, davacının talep ettiği yönetici tazminatının cezai şart niteliğinde olduğu, bu nedenle bu alacaktan hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği belirtilmiştir.

Yerel mahkeme bozma ilamına uymuş ve 07/11/2013 tarih ve 2013/466 E – 2013/585 K sayılı kararı ile;

"1)Yönetici tazminatı talebinin kısmen kabulü ile 5.605,86 TL yönetici tazminatından 500,00 TL nin dava tarihinden bakiye miktarın ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Diğer alacaklar kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına..." şeklinde hüküm kurmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında bozmadan sonra bozma konusu yapılmasa da bütün alacaklar hakkında yeniden hüküm kurulmasının gerekip gerekmediği konusunda uyuşmazlık vardır.

Yargılama süreci yukarıda yerel mahkeme kararının özeti bölümünde ayrıntısıyla belirtilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 10/10/2012 tarih ve 2012/9-851 E – 2012/705 K sayılı kararında da belirtildiği üzere; bozma dışı bırakılan hususlar açısından maddi hukuk anlamında bir kesin hüküm oluştuğundan bahsedilemez. Bu durumda bozmadan sonraki yargılama sonunda bozma dışı kalan hususlarla ilgili de yeniden hüküm kurulmalıdır.

Somut olayda; mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda bozma dışı kalan hususlarla ilgili olarak "yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi isabetsiz olup hükmün açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8814, Karar No: 2014/6636, Tarih: 14.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8814 E.  ,  2014/6636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8983, Karar No: 2009/5339, Tarih: 09.04.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/8983 E.  ,  2009/5339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı AŞ Soğutma Klima San.Tic.A.Ş. Av.... ile davalı ... vekili Av.... aralarındaki istihkak davası hakkında İstanbul 9.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 03.04.2008 gün ve 74/391 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

İstanbul 7. İcra Hukuk Mahkemesinin 2007/493 Değişik İş Esas ve 2007/493 Karar sayılı ilamının davacı As Soğutma Klima San. Tic. A.Ş.'ne tebliğ edildiğine dair tebligat belgesi varsa eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5537, Karar No: 2023/6058, Tarih: 29.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5537 E.  ,  2023/6058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/651 E., 2022/1208 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/82 E., 2021/126 K.

Taraflar arasındaki iş kazasının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili ile davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalı iş yeri bünyesinde dokuma operatörü (halfe) olarak çalışmakta iken iplik, iplik bobinlerinin alınması ve taşınmasını gerçekleştiren forklift personelinin izinli olması sebebiyle iş yeri müdürünün talimatı ile bu görevin davacıya verildiğini, forklift makinesi kullanımı hakkında bilgisi olmayan davacının 07.04.2016 tarihinde iplik bobinlerini bulundukları yere çıkarak almaya çalıştığında palet üzerinden düşerek yaralandığını ve ayağının kırıldığını, davacının, maruz kaldığı iş kazası neticesinde uzun bir süre çalışamadığını ve hayatını idame ettirme noktasında türlü sıkıntılar yaşadığını, davalı şirketin iş kazasını kuruma bildirmediğini, davalı şirket yetkililerince kolluk ve savcılığa bildirimde bulunulmadığı gibi herhangi bir şekilde bildirimde bulunmaması için davacının baskı altında bırakıldığını, meydana gelen iş kazası hususundaki şikayet hakkının zamanaşımına uğradığını, davacı tarafından davalı şirkete karşı açılmış olan tazminat ve işçilik alacaklarına yönelik yargılamaların görüldüğü, davacının maruz kaldığı iş kazası neticesinde davalı şirket nezdindeki iş akdinin haksız şekilde feshedildiğini, işbu dosya davalısı şirket aleyhine iş kazası nedeniyle açmış oldukları ... 3. İş Mahkemesi'nin 2016/762 Esas sayılı dosyasında görülen maddi ve manevi tazminat istemli dava dosyası kapsamında dinlenilen tanıkların davacının iş kazası geçirdiğini açıkça beyan ettiklerini, davalı kuruma başvuru yapılarak iş kazasının tespitine yönelik talepte bulunduğunu, yeterli bilgi ve belge bulunmadığından bahisle iş kazasının tespiti yönündeki taleplerinin reddedildiğini, davalı şirket bünyesinde iş sağlığı ve güvenliğine yönelik önlem alınmadığı araç ve gereçlerin temin edilmediği ve tüm bunlara yönelik yükümlülüklerin ağır şekilde ihmal edildiğinin aşikar olduğunu beyan ederek, davacının, maruz kaldığı kazanın iş kazası olarak tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının 07.04.2016 tarihinde aldığını iddia ettiği sağlık raporunun iş kazasıyla ilgili değil genel bir sağlık raporu olduğunu, davacının iş kazasının tespitini istediği formda kazada topuğunun dağıldığını iddia ettiğini, fakat aldığı sağlık raporunda “ayak kırığı" teşhis konduğunu ve sadece 5 günlük bir sağlık raporu verildiğini, hayatın olağan akışı içerisinde topuğu dağılan bir kişinin 5 gün içerisinde ayağa kalkamayacağının ortada olduğunu, bunun da davacının iddialarının ne kadar mesnetsiz olduğunu gösterdiğini, ... 3. İş Mahkemesi'nde devam eden dosyada SGK’dan gelen iş kazası tespiti ile ilgili belgede mezkur olayın iş kazası olmadığının tespit edildiğini, davacının, şirket nezdinde dokuma operatörü olarak istihdam edilen çalışan olduğunu, davacıya gereken iş sağlığı ve güvenliği eğitimlerinden fazlası verildiğini, davacının kendisine verilen görevleri en iyi şekilde yapması gerekirken kusurlu hareketlerde bulunarak iş sözleşmesine aykırı davrandığını, dava dilekçesini kabul etmediklerini beyan ederek, davanın reddini istemiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; kurum kayıtları incelendiğinde, davacının 07.04.2016 tarihinde geçirdiğini iddia ettiği kazaya ait bilgi ve belgelerin iş kazası tespit komisyonu tarafından iki kez incelendiğini, kazanın iş kazası olarak değerlendirilemeyeceğine karar verildiğini, kurum kayıtlarına göre davacının iş kazası ile ilgili bildirimi, kazanın meydana gelmesinden çok uzun süre sonra kuruma yaptığını, iddiaların gerçeği yansıtmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kabulü ile, davacının, Kurumun 1036458.027 sicil sayılı dosyasında işlem gören davalı ...'ne ait işyerinde, davaya konu 07.04.2016 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde, mahkeme kararının eksik inceleme ile verildiğini, usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında davalı Kurum vekilinin, ... 1. İş Mahkemesinin 16.03.2021 tarih ve 2020/82 Esas, 2021/126 Karar sayılı kararına yönelik istinaf başvurusunun, HMK'nin 353/1-b maddesinin (1) numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı şirket vekili, davacı tarafından sunulan delillerin iddiasını ispatlamak için yeterli olmadığını, bu sebeple Kurumca da işlem yapılmadığını, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu beyanla eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık 07.04.2016 tarihinde davacının yaralanması ile sonuçlanan olayın iş kazası sayılmasının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dava açmada hukuki yararının bulunması dava şartlarından olduğu gibi temyiz Kanun yoluna başvuracak olan tarafın da temyiz yoluna başvuruda hukuki yararının bulunması gerekir. Davada haklı çıkmış olan taraf da hukuki yararı bulunmak şartıyla temyiz yoluna başvurabilir (HMK m. 361/2). İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurmayan veya süresini geçirdiği için istinaf yoluna başvurmamış olan taraf yönünden, verilen karar kesinleşeceği için artık bu tarafın temyiz yoluna başvurmasında hukuki yararı yoktur. Şayet, karşı tarafın istinaf yoluna başvurması üzerine bölge adliye mahkemesi tarafından yeniden esas hakkında karar verilmiş ise, o takdirde karara karşı istinaf yoluna başvurmamış olan taraf temyiz yoluna gidebilir. Zira, bunda hukuki yararı vardır. İnceleme konusu eldeki davada, davalı şirket vekilinin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, istinaf yoluna başvurmadığı, bu itibarla davalı şirket yönünden ilk derece mahkemesinin kararı kesinleştiğinden, temyiz yoluna başvurmasında hukuki yarar bulunmamaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı şirket vekilinin temyiz dilekçesinin reddine,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı şirket vekilinin temyiz dilekçesinin reddine,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6002, Karar No: 2020/10548, Tarih: 30.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/6002 E.  ,  2020/10548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Köyü ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde, tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerekir ise de; bozma kararı sonrası oluşan ve üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen fark bedelin davalıya derhal ödenmediği gözetilerek, fark bedele Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden;

Gerekçeli Kararın hüküm fıkrasının; 4 ve 5 numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (Yargıtay bozma ilamından sonra tespit edilen 100.091,19TL fark bedelin üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalıya ödenmesi için ilgili bankaya derhal müzekkere yazılmasına, üçer aylık vadeli hesapta bloke edilen bölüme ilişkin ödemenin karar tarihi itibariyle yapılamayacağı gözetilerek, mahkemece tespit edilen 100.091,19TL fark kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrası olan 07.06.2014 tarihinden başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi, bu faizin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4168, Karar No: 2021/3720, Tarih: 22.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/4168 E.  ,  2021/3720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :Bursa 6. İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 22/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23078, Karar No: 2014/20828, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/23078 E.  ,  2014/20828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/477-2014/107

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.