muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17633, Karar No: 2014/21160, Tarih: 28.10.2014

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2737, Karar No: 2023/9984, Tarih: 22.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/2737 E.  ,  2023/9984 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/623 E., 2016/86 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 03.01.2015 tarihli eylem nedeniyle 11.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanık hakkında, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 16.02.2015 tarihli eylem nedeniyle 17.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

3. Sanık hakkında, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 13.09.2014 tarihli eylem nedeniyle 30.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

4. Sanığın, hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi süresi içerisinde yeniden 19.05.2015 tarihinde uyuşturucu madde kullanmış olması üzerine erteleme kararının kaldırıldığı, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

5. İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli ve 2015/623 Esas, 2016/86 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 inci, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasının hükmedilmiştir.

5. İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli ve 2015/623 Esas, 2016/86 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 inci, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasının hükmedilmiştir.

6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca usul ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

Mahkemece, delillere ve tüm dosya kapsamı içeriğine göre; adli sicil kayıt içeriği ve sanık savunmasına göre, uzun zamandan beri uyuşturucu madde kullanan, ancak hakkında düzenlenen sağlık kurulu raporuna göre cezai ehliyeti bulunan sanığın 03.01.2015 tarihinde uyuşturucu madde ile yakalandığı, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, henüz bu kararın infazına başlanmadan önce 16.02.2015 tarihinde tekrar uyuşturucu madde ile yakalandığı, bu eylemi sebebiyle de hakkında ikinci kez kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmesine rağmen 19.05.2015 tarihinde tekrar uyuşturucu madde ile yakalandığı, sanığın böylece 10.03.2015 tarihinde başlayan ilk eylemi sebebiyle hakkında verilen kararın infazı sırasında uyuşturucu madde bulundurmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği gerekçesiyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanık hakkında, 03.01.2015 tarihli eylemi nedeniyle verilen 11.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının içeriğinde itiraz süre ve merciinin gösterilmediği dolayısıyla usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile 11.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği; 16.02.2015 tarihli eylem nedeniyle verilen 17.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının içeriğinde itiraz süre ve merciinin gösterilmediği dolayısıyla usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile 17.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının da kesinleşmediği anlaşılmakla;

Sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrasında yer alan "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez" hükmü kapsamında, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sadece bir kez verilebileceği şeklindeki amir hükme aykırı olarak verilen, aynı suç nedeniyle farklı tarihlerde işlediği eylemlerden dolayı birden fazla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş ise de, 11.02.2015 tarihli ve 17.03.2015 tarihli her iki kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının da usulüne uygun olarak kesinleşmemesi nedeniyle kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanık lehine olması nedeniyle ilk verilen 11.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı esas alınarak, sanığın bu kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine

itiraz hakkı bulunduğu ihtarını içeren tebligat eksikliğinin tamamlattırılması için kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, 19.05.2015 tarihli eylemini ve 16.02.2015 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli ve 2015/623 Esas, 2016/86 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, diğer yönleri incelenmeksizin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18169, Karar No: 2018/3519, Tarih: 16.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/18169 E.  ,  2018/3519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgeyi bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgeyi bozma suçlarından beraatlarına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'e ait ...Ağır Nakliyat San. ve Tic. Ltd. Şti. ile sanık ... arasında... plakalı tır ve çekicisinin satımı hususunda 09/10/2004 tarihli sözleşme düzenlendiği, aracın finansal kiralama ile alındığı, bu nedenle sözleşme gereği tır ve dorsenin sanık ...'ye teslim edildiği, ancak ruhsatın katılanın yetkilisi olduğu şirket adına düzenlendiği, sanığın taşıma işleri yaparken elde ettiği gelirin bir kısmını araç kirası olarak katılana ödediği, ancak; taraflar arasında sözleşmenin ifasından kaynaklanan uyuşmazlıklar çıkması üzerine, sanık ...'nin aracın iadesi ve ödemiş olduğu bedel ile mevcut bonoların kendisine geri verilmesi için menfi tespit ve alacak davası açtığı, bu dava sonucunda Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 04/10/2012 tarih ve 2005/623 E, 2012/316 K sayılı ilamı ile sanıkta bulunan aracın katılana iadesi ve katılanın da sanıktan almış olduğu bir kısım kira bedeli ile mevcut bonoları iade etmesi hususunda karar verildiği, bu ilama istinaden sanık ... ile oğlu olan sanık ...'ın, katılandan teslim aldıkları tır ve dorse yerine sahte plaka taktıkları, motor ve şase numarası okunamayan daha düşük bedelli ve hasarlı aracı yediemin otoparkına götürerek teslim ettikleri ve sanık ...'nin, ... İcra Müdürlüğü'nün 2013/130 sayılı dosyası ile katılan aleyhine ilamlı takip başlattığı, icra emrinin tebliğinden sonra olayı öğrenen katılanın aracı teslim almak için harekete geçtiğinde teslim edilen aracın farklı bir araç olduğunu görerek mahkemeden tespit yaptırdığı, sanıkların bu şekilde atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda;

1-Sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

1-Sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Sanık ve babası ... tarafından yedieminlik deposuna teslim edilen aracın plakasının sahte, şasi ve motor numarasının kazınmış ve tır çekicisinin de 2004 yılnda satılan tır çekicisi olmadığı iddia edilmiş ise de, 2004 yılında satış yapılırken herhangi bir tespit yapılmadığı, buna göre teslim tarihinden 9 yıl sonra iade edilen ve bu süre içerisinde kullanma veya atıl halde bırakma nedeniyle belirli hasarlar görebilecek tırda değişiklikler olabileceği, ayrıca daha önceden tespit yapılmadığına göre sanıklar tarafından yedieminlik deposuna teslim edilen tırın önceki satışa konu edilen tır olup olmadığının kesin bir şekilde belirlenemeyeceği, bu durumda farklı bir tırın yedieminlik deposuna getirilmiş olma ihtimali bulunduğu gibi, kullanmak suretiyle yıpranan, çeşitli yerleri değiştirilen, bu nedenle kazıntı ve silintiye maruz bırakılan, katılan tarafından 2004 yılında ...'a teslim edilen tırın yedieminlik deposuna bırakılmış olmasının da muhtemel olduğu anlaşılmakla; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Sanığın hükümden sonra 29/04/2018 tarihinde öldüğünün UYAP üzerinden MERNİS'ten temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11526, Karar No: 2023/6280, Tarih: 19.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/11526 E.  ,  2023/6280 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/536 E., 2015/913 K.

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2015 tarihli ve 2015/536 Esas, 2015/913 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçuna teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 206 ncı maddesinin birinci fıkrası, 35 nci, 62 nci,53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık pişman olduğunu ve hakkında beraat kararı verilmesini talep ettiğini belirterek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Temyiz dışı sanık ... hakkında İncirliova İlçe Emniyet Müdürlüğüne müracat ederek imza atma yükümlülüğü yükleyen denetimli serbestlik tedbiri bulunduğu, suç tarihinde temyiz dışı sanık ...'in Fethiye'de bulunması nedeniyle ağabeyi olan sanık ...'in İncirliova İlçe Emniyet Müdürlüğüne giderek kendisini Rasim olarak tanıtıp Rasim yerine imza atmak istediği, kolluk görevlilerince sanık ...'ten kimlik istenildiğinde kimliğinin yanında olmadığını söylediği, sanık ...'in temyiz dışı sanık ... olmadığının görevliler tarafından tespit edilmesi üzerine ilgili deftere imza attırılmayarak hakkında tutanak düzenlendiği, böylelikle sanıkların fikir ve eylem birliği içinde üzerilerine atılı resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçuna teşebbüs suçunu işledikleri iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Sanık ...'in beyanları doğrultusunda hiç bir belge düzenlenmemiştir.

3. Mahkemece, sanıkların birlikte fikir birliği içerisinde resmî belgeyi düzenlemek yetkisine sahip olan polis memurlarına yalan beyanda bulundukları, her ne kadar sanıklardan Rasim bizzat memura yalan beyanda bulunmamış ise de kendisinin isteği ve yönlendirmesiyle diğer sanık ...'in yalan beyanda bulunduğu bu durumda atılı suça iştirak etmiş olduğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

2. Sanık ...'in beyanları doğrultusunda hiç bir belge düzenlenmemiştir.

3. Mahkemece, sanıkların birlikte fikir birliği içerisinde resmî belgeyi düzenlemek yetkisine sahip olan polis memurlarına yalan beyanda bulundukları, her ne kadar sanıklardan Rasim bizzat memura yalan beyanda bulunmamış ise de kendisinin isteği ve yönlendirmesiyle diğer sanık ...'in yalan beyanda bulunduğu bu durumda atılı suça iştirak etmiş olduğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.04.2014 tarihli ve 2013/9-542 Esas, 2014/153 Karar sayılı kararında ayrıntılı olarak açıklandığı ve Dairemizin yerleşik içtihatlarında da kabul edildiği üzere; 5237 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesindeki resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunun oluşabilmesi için, yalan beyanın resmi belge düzenleme yetkisine sahip kamu görevlisine yapılmış olması gerekmektedir. Resmi bir belgenin düzenlenmesi sırasında beyanda bulunacak kişinin gerçeği söyleme zorunluluğu vardır. Kişinin beyanı üzerine düzenlenen resmi belgenin bu beyanın doğruluğunu ispatlayıcı nitelikte olması, bir başka ifadeyle beyanın doğruluğunun kamu görevlisi tarafından araştırılmasının zorunlu olmaması şarttır. Aksi halde kişinin beyanı yeterli olmayıp, bu beyanın doğruluğunun kamu görevlisi tarafından araştırılması zorunluysa ve bu araştırma sonunda bildirimin gerçeğe uygun olmadığı belirlenirse, kişinin beyanına itibar edilemeyeceğinden ve kişinin beyanını içeren belge, ispat aracı olarak kullanılamayacağından anılan maddedeki suç oluşmayacaktır. Bununla birlikte, suçun oluşması için sanığın beyanda bulunması yeterli olmayıp, sanığın beyanı üzerine kamu görevlisi tarafından bir belgenin de düzenlenmesi gerekmektedir.

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun (5326 sayılı Kanun) Kimliği bildirmeme başlığını taşıyan 40 ncı maddesinin birinci fıkrasında ise “Görevle bağlantılı olarak sorulması halinde kamu görevlisine kimliği veya adresiyle ilgili bilgi vermekten kaçınan veya gerçeğe aykırı beyanda bulunan kişiye, bu görevli tarafından elli Türk Lirası idari para cezası verilir.” hükmünü haiz olup, bu kabahat fiili ile 5237 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinde düzenlenen suç arasındaki fark, beyanın resmi belge düzenlenmesi sırasında yapılıp yapılmadığıdır. Kamu görevlisinin, görevi nedeniyle resmi belge düzenlediği sırada yalan beyanda bulunulması halinde 5237 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesi uygulanacaktır. Resmi belge düzenlenmesi sırasında olmayıp da kamu görevinin gereği gibi yerine getirilebilmesi için, kamu görevlisinin göreviyle bağlantılı olarak sorması ve kişinin kimliği hakkında gerçeğe aykırı beyanda bulunması halinde 5326 sayılı Kanun'un 40 ncı maddesinin birinci maddesi uyarınca idari para cezası verilmesi gereklidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; suç tarihinde temyiz dışı sanık ... hakkında denetimli serbestlik tedbiri bulunduğu, temyiz dışı sanık ...'in Fethiye'de bulunması nedeniyle ağabeyi olan sanık ...'in İncirliova İlçe Emniyet Müdürlüğüne giderek kendisini Rasim olarak tanıtıp Rasim yerine imza atmak istediği, kolluk görevlilerince sanık ...'ten kimlik istenildiğinde kimliğinin yanında olmadığını söylediği, sanık ...'in temyiz dışı sanık ... olmadığının görevliler tarafından tespit edilmesi üzerine ilgili deftere imza attırılmayarak hakkında tutanak düzenlendiği, sanığın beyanları ile herhangi bir adli veya idari resmi belge düzenlenmediği anlaşılmakla; sanığın eyleminin 5326 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen kimliği hakkında gerçeğe aykırı beyanda bulunmak kabahatini oluşturacağının gözetilmemesi nedeniyle hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aydın 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2015 tarihli ve 2015/536 Esas, 2015/913 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği oy birliğiyle, BOZULMASINA; ancak sanığın eylemine uyan 5326 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesinin birinci fıkrasında öngörülen idari para cezasının miktarına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinde yazılı zamanaşımının, eylemin gerçekleştiği 13.03.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı Kanun'un 322 nci ve 5326 sayılı Kanun'un 24 üncü maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, 5326 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.