muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/596, Karar No: 2022/1440, Tarih: 08.11.2022

22. Yargıtay tarafından verilen onama kararının ardından davacının takip sebebiyle taşınır ve taşınmaz mallarına haciz konulduğunu ileri sürerek haksız hacizlerin kaldırılması istemli açtığı davada Isparta İcra Hukuk Mahkemesinin 13.11.2007 tarihli ve 2007/316 E., 2007/399 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne ve hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiş ve temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

23. Ayrıca davalı şirket yetkilisinin resmî belgede sahtecilik suçundan yargılandığı, Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/208 E. sayılı davasında alınan raporda imzanın davacıya ait olmadığının tespiti üzerine mahkemece 11.06.2010 tarihli, 2010/305 sayılı mahkumiyet kararı verildiği ancak hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı görülmüştür.

24. Tüm dosya kapsamından; taraflar arasında kereste alım-satımına ilişkin ticarî bir ilişkinin bulunduğu, davalı şirket tarafından davacıya satılan kerestelerin nakliye işinin kamyon şoförü olan ... tarafından yapılarak davacıya teslim edildiği, ...’in gerek ceza soruşturması sırasında gerekse de eldeki dava dosyasında tanık sıfatıyla beyanının alındığı görülmektedir.

25. Tanık ...’in aşamalardaki istikrarlı beyanına göre; takibe konu senedin davalı şirket yetkilisi tarafından bedeli de yazılarak kerestelerin nakliyesi öncesinde şoför olarak kendisine verildiği, borçlu imzası eksik olan senedin kerestelerin teslimi sırasında imzalatılarak davalıya geri getirdiği anlaşılmaktadır.

26. Sonuç itibariyle; kambiyo senedinin keresteleri davacıya teslim eden şoför tanık ... tarafından davacıya götürülerek imzalı bir şekilde davacıdan alıp davalıya teslim edildiği, kambiyo senedi üzerinde yapılan imza incelemesine ilişkin alınan raporlarda imzanın davacının eli ürünü olmadığı belirtilmiş ise de davalı şirket yetkilisine ait olduğuna yönelik bir olgunun da isnad edilip ispatlanamadığı, ayrıca ceza dosyasında davalı şirket yetkilisinin resmî belgede sahtecilik suçlamasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş ise de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi sebebiyle ortada kesinleşmiş bir ceza hükmü olmadığı, bu durumda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının maddi olgunun belirlenmesi yönünden hukuk hâkimini bağlamayacağının kabulü gerektiğinden davalının imzanın davacıya ait olmadığını bilerek ve isteyerek takip yaptığını, ardından davacıya ait menkul ve gayrimenkul mallara haciz koydurduğunu söylemek mümkün değildir.

27. Bu durumda bilerek, kötü niyetli ve ağır kusurlu şekilde haksız hacze sebebiyet vermeyen davalının manevi tazminattan sorumlu tutulması mümkün değildir. Dolayısıyla mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

27. Bu durumda bilerek, kötü niyetli ve ağır kusurlu şekilde haksız hacze sebebiyet vermeyen davalının manevi tazminattan sorumlu tutulması mümkün değildir. Dolayısıyla mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

28. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında; manevi tazminat için ağır kusurun şart olmadığı; sadece kusurun varlığının yeterli olduğu, ceza dosyasındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının maddi olgunun belirlenmesi yönünden hukuk hâkimini bağlamayacağının kabulü gerektiği, ancak kambiyo senedi vasfında bononun sahte imza ile tedavülde olması sebebiyle ortada kusurlu bir eylemin bulunduğu, davalının da bu bonoyu aracıya vererek davacıya götürtüp imzalattığını belirtmesi ile kusuru üstlendiği, böylelikle somut olayda alacaklı olan davalının manevi tazminat sorumluluğunu gerektirir kusurlu bir eyleminin sabit olduğu, bu nedenle davacı lehine manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğinden direnme kararının yerinde olmadığı ve bu değişik gerekçe ile bozulması gerektiği ileri sürülmüş ise de bu görüş, yukarıda açıklanan sebeplerle Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

29. Diğer taraftan dava tarihi 25.09.2007 olduğu hâlde gerekçeli karar başlığında 03.10.2007 olarak gösterilmesine ilişkin yanlışlık, mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde bulunduğundan bu husus ayrıca bozma nedeni yapılmamıştır.

30. Hâl böyle olunca; olayda haksız fiil ve buna dayalı olarak kişilik haklarına saldırı oluşmadığından tazminat talep edilemeyeceği yönünden davanın reddini kabul eden direnme kararı yerindedir.

31. O hâlde; usul ve yasaya uygun direnme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının ONANMASINA,

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

Aynı Kanun’un 440/III-1. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.11.2022 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY

Direnmeye konu uyuşmazlık davalı tarafından davacı aleyhine bonoya dayalı yapılan takip ile bu takibe dayalı olarak yapılan haciz sebebiyle kişilik haklarının saldırıya uğrayıp uğramadığı ve buradan varılacak sonuca göre davacı lehine manevi tazminata hükmedilmesi gerekip gerekmediği noktasındadır.

Haksız fiiller TBK 49 ila 76. maddelerde düzenlenmiştir. Haksız fiilin temelinin düzenlendiği TBK 49. maddeye göre; kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren, bu zararı gidermekle yükümlüdür.

Haksız fiiller TBK 49 ila 76. maddelerde düzenlenmiştir. Haksız fiilin temelinin düzenlendiği TBK 49. maddeye göre; kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren, bu zararı gidermekle yükümlüdür.

Bu temel düzenleme ile bakıldığında, haksız fiil sorumluluğundan bahsedilebilmesi için bir fiilin bulunması, fiilin hukuka aykırı olması, kusurun bulunması, hukuka aykırı fiille zarar verilmesi ve hukuka aykırı fiil ile zarar arasında uygun illiyet bağının bulunması gerekmektedir. Böylelikle haksız fiilin; fiil, hukuka aykırılık, kusur, zarar ve uygun illiyet bağından ibaret olmak üzere beş unsuru bulunduğu söylenebilir. Bu unsurların tümünün bir arada bulunmadığı, bir veya birkaç unsurun eksik olduğu durumlarda, haksız fiilin varlığından söz edilemeyecektir.

TBK 58. maddeye göre; kişilik hakkının zedelenmesinden zarar gören, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat adı altında bir miktar para ödenmesini isteyebilir. Haksız fiile dayalı olan bu sorumlulukta da haksız fiilin unsurları aranacaktır.

Bu maddede düzenlenen sorumluluk kusur esasına dayalıdır. BK 49. maddede1988 yılında yapılan değişiklikle kusurun ağırlığı unsur olmaktan çıkarılmış ve maddenin karşılığı olan TBK 58. maddede de unsur olarak yer verilmemiş olduğundan, manevi tazminata hükmedilmesi için ağır kusurlu olunması şart olmayıp ağır olmasa da kusurlu olunması yeterlidir.

Kişinin iyi niyetli veya kötü niyetli olması kusur sorumluluğu bakımından bir unsur olmamakla birlikte kişinin kusurlu sayılıp sayılamayacağı ve buradan hareketle TBK 58. madde kapsamında manevi tazminata hükmedilebilmesi yönünden yine de önem taşımaktadır. Hayatın olağan akışı içinde kendinden beklenmesi gereken özeni gösteren kişinin kötü niyetli ve buna bağlı olarak kusurlu olduğu sonucuna varılamaz ise de objektif özen yükümlülükleri çerçevesinde davranmayarak başkalarının kişilik haklarının zedelenmesine yol açacak bir sonucu gerçekleştiren kişinin de doğrudan kusursuz sayılması ve manevi tazminat sorumluluğundan kurtulması mümkün değildir.

Kusurun varlığı ve kişinin iyi niyetli ya da kötü niyetli sayılıp sayılmayacağının her somut olayın özelliğine göre değerlendirilmesi, hukuka aykırılık unsuru bakımından ise somut olayla ilgili yasal düzenlemelerin de gözetilmesi gerekir.

Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde; icra dosyasında davacı borçlu davalı ise alacaklı olup 15.10.2005 vade tarihli 5.500TL bedelli bonoya dayalı takip yapılmıştır. Takibe konu bonoda davacı ... borçlu, davalı şirket ise lehtar olarak görülmektedir. Davalı şirket bonoyu ciro yoluyla elde etmiş olmayıp doğrudan kendisinin lehtar olduğu ve davacının borçlu olarak imzaladığı bonoya doğrudan sahip olmuştur.

Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde; icra dosyasında davacı borçlu davalı ise alacaklı olup 15.10.2005 vade tarihli 5.500TL bedelli bonoya dayalı takip yapılmıştır. Takibe konu bonoda davacı ... borçlu, davalı şirket ise lehtar olarak görülmektedir. Davalı şirket bonoyu ciro yoluyla elde etmiş olmayıp doğrudan kendisinin lehtar olduğu ve davacının borçlu olarak imzaladığı bonoya doğrudan sahip olmuştur.

Davalı taraf temsilcisi, bononun alınan mal karşılığı verildiğini, kendisi yanında imzalanmadığını, malları götüren şoför tarafından getirildiğini beyan etmiş ise de yanında imzalanmayan bonoyu alacaklı olarak teslim alan ve icraya koyan kimse bonodaki imzanın borçluya ait olmama riskini de üstlenmiş sayılmalıdır. Buna rağmen hiçbir araştırma yapmadan bonoyu takibe koyup haciz işlemlerine girişmesi kusur olarak değerlendirilmelidir. Bonoyu getirdiği belirtilen ... davalı iddiasını doğrular beyanda bulunmuş ise de bu durum dahi davalı şirketin kusursuz sayılmasını gerektirmemektedir.

Bir kimsenin imzalamadığı ve bu nedenle borçlusu olmadığı bir bonoya dayalı olarak takip yapılıp malvarlığı değerleri üzerine haciz uygulanmasında haksız fiilin kusur unsuru dahil tüm unsurları mevcut olup TBK 58. maddede düzenlenen kişilik hakkının zedelenmesi nedeniyle manevi tazminat koşulları gerçekleşmiştir. Bu madde gereğince manevi tazminata hükmedilmesi için kusurun varlığı yeterli olup ağır kusurlu olunması da şart değildir

Yukarıda açıklanan esaslara uygun biçimde manevi tazminata hükmedilmesine değinen Özel daire bozma kararına uyularak bir karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme hükmünün bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan, manevi tazminat koşullarının oluşmadığı kabul edilerek direnme hükmünün onanması yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/5446, Karar No: 2022/8154, Tarih: 13.12.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/5446 E.  ,  2022/8154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : KOCAELİ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen asıl ve birleştirilen davanın kabulüne ilişkin kararın, bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; bir kısım davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde bir kısım davalılar vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 13/12/2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden bir kısım davalılar ... mirasçıları vd. vekili Avukat ...... ile temyiz edilen davacılar vekili Avukat ... .... geldiler.Davetiye tebliğine rağmen davalı ... vd.gelmedi.Yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Asıl ve birleştirilen davada davacılar, dava konusu 669 ada 2 ve 4 parsel sayılı taşınmazların mirasbırakanları .... oğlu ...’a ait olduğunu, mirasbıranlarının ölümü üzerine taşınmazların adlarına intikal işlemlerinin yapılması için Tapu Müdürlüğüne gidildiğinde hatalı ve kötü niyetli olarak davalılar adlarına intikal işlemi ile tescil edildiğini öğrendiklerini,davalılar adına oluşan tescilin yolsuz olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

1. Davalı ..., açılan davanın haksız olduğunu, kendisi ve diğer davalıların mirasbırakan ...’ın mirasçıları olduklarını, davacıların mirasbırakanı ...’ın dava konusu taşınmazlarda bir hakkının olmadığını, taşınmazların intikal işlemleri yapılmak istendiğinde tapu kayıtlarında Hasan oğlu ... yerine Hasan oğlu ... yazılmak suretiyle tapu kayıtlarında isim hatası olduğunun farkedildiğini, bunun üzerine Kocaeli 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/71 Esas, 2004/326 Karar sayılı dosyası ile isim tashihi davası açılarak tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun hale getirilerek taşınmazların adlarına intikalinin sağlandığını, isim tashihi davasında 856 parsel sayılı taşınmazın dava konusu olduğunu, davacıların iddialarının ise 846 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalılar....,...,... ve .... ise davaya cevap vermemişler, yargılama aşamasında davanın reddini savunmuşlar; diğer davalılar ise davaya cevap vermedikleri gibi duruşmalara da katılmamışlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalılar....,...,... ve .... ise davaya cevap vermemişler, yargılama aşamasında davanın reddini savunmuşlar; diğer davalılar ise davaya cevap vermedikleri gibi duruşmalara da katılmamışlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, Kocaeli 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/71 E-2004/326 Karar sayılı kararının sadece 856 parsel sayılı taşınmazı kapsamasına rağmen Tapu Müdürlüğü tarafından hatalı olarak dava konusu taşınmazlarda da tashih işlemi yapıldığı,856 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu parsellerin herhangi bir ilgisinin bulunmadığı, hatanın düzeltilmesi için Tapu Müdürlüğüne müracaat edilmesi gerektiği, davacıların eldeki davayı açmasında hukuki yararlarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davacılar vekili ve davacı ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Kaldırma Kararı

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 04/09/2019 tarihli ve 2019/625 E. 2019/625 K. sayılı kararıyla;davacıların eldeki davayı açmasında hukuki yararları bulunduğu,bu nedenle Mahkemece işin esasına girilerek yolsuz tescil iddiasına dayalı olarak tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda tüm delillerin toplanarak, gerekli araştırma ve incelemenin yapılması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı,kabule göre de; davalılardan ..., ... ve ...’ın yargılama sırasında öldükleri halde mirasçılarının davaya dahil edilmeyerek, bu kişilerin sağmış gibi karar başlığında gösterilmesi ve vekili olmayan davacı ...’ın ilk duruşmadan itibaren davayı mazeretsiz olarak takip etmediği halde,bu davacı yönünden usul kuralları gereğince hiç bir işlem yapılmaması ve keşfen belirlenen dava değeri üzerinden nispi karar ve ilam harcının eksik olarak tamamlattırılmasının da isabetsiz olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-a-6 maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemesince verilen karar kaldırılarak yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3.İlk Derece Mahkemesince Kaldırma Kararı Sonrasında Verilen Karar

3.İlk Derece Mahkemesince Kaldırma Kararı Sonrasında Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu taşınmazların geldi parselleri olan 796,797 ve 798 parsel sayılı taşınmazlarda 16/14976 payın 20.07.1994 tarih ve 3413 yevmiye nolu işlemle hükmen tescil ile davacıların mirasbırakanı ... adına tescil edildiği,eski 856 parselin tapulama tutanağında ...’ın malik olarak yer aldığı, şuyulandırma sonucu oluşan dava konusu 669 ada 2 ve 4 parsel sayılı taşınmazlarda ... adına pay tescil edildiğini, Kocaeli 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/71 Esas ve 2004/326 Karar sayılı kararı ile dava konusu taşınmazlardaki ...’a ait olan payların ... olarak düzeltildiği, anılan Mahkeme hükmünün mülkiyet aktarımına neden olduğu, anılan ilâma dayalı olarak yapılan tescilin yolsuz nitelikte olduğu, davacıların iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

4.Kaldırma Kararı Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararına Karşı İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

5. İstinaf Nedenleri

Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece uyuşmazlığı çözülmesi için üç adet bilirkişi raporu alındığını, ancak üç raporun da hüküm kurmaya elverişli olmadığını, dava konusu parsellerdeki hisselerin büyük bölümünün hangi parsellerden kimler adına ve nasıl geldiği hususunun aydınlatılamadığını, Mahkemece bilirkişi raporlarına yapılan itirazların dikkate alınmadığını, ...’a,eski kadastro parsellerinden gelme hisselerin oranlarının, dava konusu taşınmazların toplamına oranla oldukça düşük bir miktara eş değerken, Mahkemece tapu kaydının tamamının iptaline karar verilmesinin doğru olmadığını, dava konusu parsellerin 21.08.2006 tarihinde imar uygulaması sonucu , tamamen eski kadastro parselleri olan 796,797 ve 798 parsel sayılı taşınmazlardan oluştuğunu, bu parsellerde ... hissesine düşen payın 24,12 m2 olduğunu, tanık beyanları gereğince de dava konusu taşınmazların davalılara ait olduğunu, dava konusu parsellere İmar Kanunu’nun 18.maddesi uygulamaları gerçekleştirilirken hangi parselden hisse aktarımı yapıldığının tespit edilmediğini, Mahkemece sadece isim tashihinin ne şekilde yapıldığı ve hangi kadastro parsellerine dayandığı noktasında inceleme yapılarak varılan sonucun hakkaniyete uygun olmadığını, davacıların iddialarını ispat edemediğini,eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

6. Gerekçe ve Sonuç

6. Gerekçe ve Sonuç

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 30/03/2022 tarihli ve 2021/1454 Esas 2022/452 Karar sayılı kararıyla; dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle uyuşmazlık konusunda ayrıntılı olarak dosyaya giren kök parsel kayıtları ile imar uygulamasına ait dava konusu taşınmazlara ilişkin şuyulandırma ve tescil cetvel kayıtlarını birlikte inceleyerek rapor sunan 10/03/2021 tarihli fen bilirkişisi raporu uyarınca davacı tarafın davasını ispat ettiğinden davanın kabulüne yönelik karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.l maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleştirilen dava, yolsuz tescil hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Bilindiği üzere, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 705. maddesinde; “Taşınmaz mülkiyetinin kazanılması, tescille olur. Miras, mahkeme kararı, cebrî icra, işgal, kamulaştırma hâlleri ile kanunda öngörülen diğer hâllerde, mülkiyet tescilden önce kazanılır. Ancak, bu hâllerde malikin tasarruf işlemleri yapabilmesi, mülkiyetin tapu kütüğüne tescil edilmiş olmasına bağlıdır.” 1022/1. maddesinde; “ Aynî haklar, kütüğe tescil ile doğar; sıralarını ve tarihlerini tescile göre alır.”, 1023. maddesinde; “ Tapu kütüğündeki tescile iyiniyetle dayanarak mülkiyet veya bir başka aynî hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımı korunur.", 1024. maddesinde; “Bir ayni hak yolsuz olarak tescil edilmiş ise, bunu bilen veya bilmesi gereken üçüncü kişi bu tescile dayanamaz. Bağlayıcı olmayan bir hukuki işleme dayanan veya hukuki sebepten yoksun bulunan tescil yolsuzdur. Böyle bir tescil yüzünden ayni hakkı zedelenen kimse, tescilin yolsuz olduğunu iyiniyetli olmayan üçüncü kişilere karşı doğrudan doğruya ileri sürebilir.” düzenlemelerine yer verilmiştir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayanağı olan ve (V/3.2.) no.lu paragrafta açıklanan yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinin yerinde olmasına göre (IV/3.) ve (IV/6.) paragraflarda gösterilen gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ:

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayanağı olan ve (V/3.2.) no.lu paragrafta açıklanan yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinin yerinde olmasına göre (IV/3.) ve (IV/6.) paragraflarda gösterilen gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle, bir kısım davalılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 03.09.2022 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davacılar vekili için 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 21.908,78 TL bakiye onama harcının temyiz eden bir kısım davalılardan alınmasına, 13.12.2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19905, Karar No: 2014/2405, Tarih: 11.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/19905 E.  ,  2014/2405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gediz Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :18.06.2013

NUMARASI :Esas no:2012/364 Karar no:2013/362

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından, kişisel ilişki ve tazminatların miktarları yönünden; davalı (kadın) tarafından ise velayet, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadın 13.01.2014 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiğinden, temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı kocanın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

3-Velayeti babaya bırakılan müşterek çocuklar ile davalı anne arasında her ayın 1, 2 ve 3. Cumartesi-Pazar günleri yatılı olacak şekilde düzenlenen kişisel ilişki fazla olup, davacı babayı hafta sonları eve bağımlı kılarak, velayet görevlerini gereği gibi yerine getirmesine engel olacaktır. Ne var ki bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK md. 438/7).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gerekçeli kararının hüküm bölümünün 4. fıkrasının 1. ve 2. bentlerinde yer alan "2" rakamının hükümden çıkarılmasına, hükmün bu bölümünün yukarıda 3. bentte gösterilen sebeple düzeltilmiş şekliyle, davacı kocanın diğer temyiz itirazlarının yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, davalı kadının temyiz dilekçesinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.11.02.2014 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

Bir hükmün hangi hallerde değiştirileceği veya düzeltileceği Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 6217 sayılı Kanunla değişik 438. maddesinin (7.) fıkrasında gösterilmiştir. Kanunun olaya uygulanmasında hata edilmiş olmalı, bundan dolayı hükmün