muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6812, Karar No: 2016/4595, Tarih: 13.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6812 E.  ,  2016/4595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52, 53 maddeler gereği 10 ay hapis ve 2.000 TL. adli para cezası, hak yoksunluğu

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karaköy balık pazarında gezmekte olan katılanın yanına gelen bir şahsın katılana 30,00 TL'ye cep telefonu satmak istediği, sanığın o sırada katılanın yanına gelerek “bunlar telefonu 30,00 TL'ye sana vermezler, tombala oynayarak veriyorlar” dediği ve kendisine “ben tombala oynayacağım sen de yanımda dur” dediği, iki sefer tombala oynadığı, para ve cep telefonu kazandığı, sonra katılana “sende ne kadar para var, sendeki parayı bana ver, kaybedersem tekrar sana geri veririm” dediği, katılanın 150,00 TL'yi sanığa verdiği, sanığın bu para ile tombala oynamaya başladığı ve parayı kaybettiği, katılan parasını geri isteyince kaçmaya başladığı, katılanın sanığı yakaladığı, sanığın “beni takip et, paranı vereceğim” dediği, biraz ilerledikten sonra tenha bir yerde “sana para falan yok” diyerek tekrar kaçtığı böylece sanığın hileli hareketler ile katılanı kandırarak maddi menfaat sağladığı anlaşıldığından eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

1- TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesine, hüküm fıkrasından adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “120 gün”,”100 gün” ve “2000 TL” adli para cezası ibarelerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”,”4 gün” ve “80 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/550, Karar No: 2015/4775, Tarih: 10.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/550 E.  ,  2015/4775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ölüm aylığının iptaline ilişkin kurum işleminin iptaliyle, kesilen aylıkların yeniden bağlanmasına, Kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

10/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12363, Karar No: 2015/10947, Tarih: 08.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/12363 E.  ,  2015/10947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2014

NUMARASI : 2012/153-2014/310

Davacılar S.. Ö.. (Ersen) ve diğeri vekili Avukat Mustafa tarafından, davalı S.. Ö.. aleyhine 16/03/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 08/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5765, Karar No: 2012/13959, Tarih: 19.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/5765 E.  ,  2012/13959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2012

Davacı, davalı işyerinde 15.06.1992 -16.06.2007 tarihleri arasında aralıksız çalıştığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Mahkemece işe giriş tarihi 15.6.1992  kabul edilerek istekler hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş ilişkisinin olup olmadığı ve süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, davalıya ait işlerinde iş sözleşmesine dayalı olarak sürekli çalıştığının tesbitini istemiştir. İstek, tanık sözlerine dayanılarak hüküm altına alınmıştır.

Tarafların gösterdiği tanıkların anlatımları çelişkilidir. Tanık anlatımlarının denetlenmesi gerekmektedir. Mahkemece fiili çalışmanın varlığının yöntemince araştırılmadan sonuca gidildiği ortadadır.

Bu durumda yapılacak iş, işyerinin kapalı ve açık olduğu dönemler kesin bir biçimde saptanmalı, Sosyal Güvenlik Kurumu memurlarının işyeri ile ilgili kontrol tutanaklarının aslı veya onaylı suretleri, işyerinde çalışanlar ile ilgili düzenlenen aylık puantaj ve mesai defterleri, ücret tediye bordroları ve şahsi sicil dosyaları Kurumdan celbedilerek varsa işyeriyle ilgili davacının çalışmalarını gösteren diğer belgeler celbedilip incelenmeli, işyeri kapsam kapasite ve niteliği ile, çalışan sayısı, otobüs sayısı tespit edilmeli, gerektiği takdirde bilirkişi incelemesine başvurularak davacının hizmetine ihtiyaç olup olamayacağı açıkça tespit edilmeli,ayrıca mümkün oldukça işyerinin müdür ve görevlileri, işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlendikten sonra  karar verilmelidir.

Mahkemece bu hukuki ve maddi olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 900,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7402, Karar No: 2015/24804, Tarih: 05.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/7402 E.  ,  2015/24804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Yaşın küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, ayyaşlık veya bunlara benzer durumlarda bulunma dolayısıyla, fiil ve hareketlerin saikini ve sonuçlarını doğru olarak algılayamayan kişilerin dolandırılması, TCK'nın 158/1-c bendiyle ağırlaştırıcı neden kabul edilmiştir. Algılama yeteneğinin zayıflığından yararlanmak suretiyle kişilerin aldatılması daha kolaydır. Algılama, duyu organları aracılığıyla, olay, nesne ve ilişkileri birbirinden ayırt etme demektir. Yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk, uyuşturucu etkisinde bulunma yada bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olan kişilerin aldatılması suçun konusudur. Mağdurda zayıf da olsa bir irade, zayıflamış bilinç var olmalıdır. Akla uygun davranma demek,belli bir olay karşısında normal insanlardan çoğunun izleyeceği davranışa uygun hareket etmek demektir. Hâkim, somut olayın mahiyetini, kişinin içerisinde yaşadığı sosyal çevreyi, gelişme derecesini, muhakeme ve fikrî becerisini göz önünde tutarak değerlendirme yapacaktır. Algılama yeteneğinin çok zayıf olması veya hiç olmaması halinde, aldatılması gereken bir irade söz konusu olmayacağından dolandırıcılık suçundan bahsedilemeyeceğinden hırsızlık suçu söz konusu olacaktır. Ceza sorumluluğu olmıyan 12 yaşını bitirmemiş çocukların ve tam akıl hastalarının yaptıkları hareketlerin anlam ve sonuçlarını bilemeyeceklerinden aldatılmalarından ve dolandırılmalarından bahsedilemez. 12 yaşını tamamlayıp 15 yaşını tamamlamayan çocukların algılama yeteneklerinin bulunup bulunmadığı araştırılarak, bulunmaması halinde eylem,hırsızlık suçunu oluşturacaktır. Fail, bilerek mağdura uyuşturucu madde vererek veya sarhoş ederek onun algılama yeteneğini azaltmış ise ve oluşturulan bu zayıflık anında mal alınmışa eylem, TCK'nın 148/3 kapsamında mefruz cebir kapsamında değerlendirileceğinden yağma suçunu oluşturacaktır.

Sanık ... ile katılanın kardeş oldukları, sanık ...’in de sanık ...in oğlu olduğu, sanık İdris’in amcası olan katılana yeşil kart alma bahanesi ile bir takım kağıtlar imzalattığı, bu sırada suça konu senedi de imzalattığı, sanıkların daha sonra söz konusu senedi 25.000 TL bedelli olarak doldurdukları ve katılan aleyhine icra takibi başlattıkları ve bu şekilde üzerlerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanık, tanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre sanıkların atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla haklarında verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/345, Karar No: 2024/3162, Tarih: 03.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/345 E.  ,  2024/3162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2214 E., 2023/1834 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/1507 E., 2021/598 K.

- K A R A R -

1- İlk Derece Mahkemesince; kooperatif ortaklığından ihraç kararının iptali davasında, anasözleşmenin 14. maddesinde gösterilmeyen bir nedenle ihraç kararı verilemeyeceği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacının davalı kooperatif ortaklığından ihracına ilişkin genel kurul kararının iptaline karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından, davacının ihracına ilişkin genel kurul kararının gerekçesiz olduğu, bu karara dayanak gösterilen arsa tahsis sözleşmesinin imzalanmaması halinin anasözleşmenin 14. maddesindeki çıkarma nedenleri arasında sayılmadığı belirtilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine anasözleşmenin 10. ve 14. maddelerinde arsa tahsis sözleşmesinin imzalanması hususunun ortaklık şartı yahut ihraç nedeni olarak belirtilmediği anlaşıldığından, davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 03.10.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4693, Karar No: 2024/6402, Tarih: 28.11.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/4693 E.  ,  2024/6402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/138 E., 2024/48 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında görülen tapusuz taşınmazın tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Hazine vekili tarafindan temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve önceki geri çevirme kararı ile getirtilen evrakla birlikte Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; kadastro çalışmaları sırasında Bingöl ili, .... ilçesi, .... köyünde kain, dilekçelerine ekli krokide (A) harfiyle gösterdikleri 19.295 m2 yüz ölçümlü taşınmazın davacılar adına tescil edilmesi gerekirken hatalı şekilde tespit dışı bırakıldığını, davacıların kadastro öncesi ve sonrasında 20 yıldan fazla zilyetlikleri olduğunu, komşu 233 parsel sayılı taşınmazın da davacılara ait olduğunu ileri sürerek dava konusu tapusuz taşınmazın davacılar adına tescilini; bozma sonrasındaki keşif üzerine düzenlenen 27.06.2022 havale tarihli fen bilirkişisi raporu ve ekli krokisinde belirtilen (A) harfli 6.115,61 m2 ve (C) harfli 2.937,72 m2 yüz ölçümlü tapusuz taşınmaz bölümlerinin davacılar adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 31.03.2016 tarihli ve 2014/686 Esas, 2016/294 Karar sayılı kararıyla; jeodezi ve fotogrametri bilirkişisinin 30.03.2016 tarihli raporu ve ekli krokisinde (A) harfiyle gösterilen 6.060,55 m2 ve (C) harfiyle gösterilen 2.700,42 m2 yüz ölçümlü taşınmazların miras yoluyla babaları ...'dan davacılara intikâl ettiği, .....'ın taşınmazları buğday, arpa ekmek suretiyle kullandığı, davacıların da aynı şekilde ve icara vermek suretiyle kullandıkları, 1984 tarihli hava fotoğrafından davaya konu taşınmazın .....ne mesafesinin 30-35 metre iken, 2009 tarihli ortofotoya göre nehre mesafesinin 10-15 metre olduğu, (A) ve (C) harfli kısımların kullanıldığı, (B) harfli 8.254,20 m2 yüz ölçümlü dava konusu taşınmazdan dere geçtiğinin belirtildiği; jeoloji bilirkişi raporuna göre dava konusu taşınmazların taşkınlara maruz kalmayacağının bildirildiği, (A) ve (C) harfli taşınmazların davacıların dedesi, babası ve davacılar tarafından buğday, arpa ekip biçmek suretiyle kadastro çalışmalarının kesinleştiği 1970 yılından itibaren 20 yılı aşkın süredir kullanıldığı, taşınmazın niteliği itibariyle kazanmaya elverişli olduğu, zilyetliğin ekonomik amaca uygun sürdürüldügü, ancak (B) harfli taşınmazın dere yatağında kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine, jeodezi fotogrametri mühendisi bilirkişinin 30.03.2016 tarihli raporu ve ekli krokisinde (A) harfli 6.060.55 m2 ve (C) harfli 2.700,42 m2 yüz ölçümlü taşınmazların davacılar adına tesciline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Bozma Kararı

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Bozma Kararı

Mahkemenin 31.03.2016 tarihli kararına karşı süresi icinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 18.09.2020 tarihli ve 2017/1843 Esas, 2020/3152 Karar sayılı karar ile; hava fotoğraflarından yeterince ve yöntemine uygun şekilde yararlanılmadığı, taşınmaz bölümlerinin niteliklerinin belirlenmesi, nehir yatağından kazanılıp kazanılmadıkları ya da nehrin aktif etki alanında kalıp kalmadıkları hususunda jeoloji ve ziraat mühendisi bilirkişilerin raporlarının ayrıntı içermeyip hükme elverişli olmadıkları, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişinin raporunda Murat Nehri ile dava konusu taşınmaz arasındaki kot farkının çok yakın olduğunun ve yıllar içerisinde.....'nin yatağının genişlediğinin bildirilmesi, davacıların dilekçelerinde taşınmazın sular altında kaldığını belirtmeleri karşısında uzman jeoloji bilirkişisi tarafından dava konusu taşınmazların nehrin etkisinde kalıp kalmadığının açık şekilde belirlenmesi gerektiği, yeniden keşif yapılarak mahalli bilirkisi ve tanıklara dava konusu taşınmazın davacılara ne şekilde intikal ettiği, öncesinde murise ait ise mirasçılar arasında taksim, satış, bağış gibi hukuki işlem bulunup bulunmadığının sorulması gerektiği gerekçesiyle Mahkemenin 31.03.2016 tarihli kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyularak 1951, 1964, 1976, 1984 ve 2002 tarihli hava fotoğraflarının dosya arasına alındığı, yeniden yapılan keşifte mahalli bilirkişilerin dava konusu taşınmazın öncesinde davacıların babası ve babalarının ölümünden sonra davacılar tarafından 30-40 yıldır kullanıldığını, davacıların diğer kardeşlerinin kullanmadığını beyan ettikleri, jeodezi ve fotogrametri bilirkişinin 15.06.2022 ve 20.11.2023 tarihli raporlarında, fen bilirkişi raporunda (A) ve (C) harfli alanların 1984 ve 2002 tarihli hava fotoğraflarında sınırlarının belirgin olduğu, tarımsal faaliyete konu olabilecek ışık yansınım değerlerine sahip olduğu, dolayısıyla bahse konu taşınmazlarda imar-ihyanın olduğunun tespit edildiği; 30.06.2022 havale tarihli ziraat bilirkişi raporunda (A) ve (C) harfli taşınmazların tanmsal amaçlı kullanıldığı, 25-30 yıldır emek harcanarak imar-ihya edildiği, halihazırda sulu tarım arazisi olduğu, zilyetlikle iktisap edilebileceği; jeoloji bilirkişi raporunda taşınmazların sel ve su baskınlarına maruz kalmayacağına dair tespit yapıldığı, davacı vekilince fen bilirkişi raporunda (B) harfiyle gösterilen taşınmaz hakkında taleplerinin olmadığının bildirildiği, (A) harfli 6.791,96 m2 taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a. maddesi uyarınca yapılan yenileme kadastrosu sonucunda tarla vasfiyla Hazine adına tescil edildiği, (C) harfli kısmın tespit dışı bırakıldığı, (A) ve (C) harfli taşınmazlar bakımından zilyetlik şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 27.06.2022 havale tarihli fen bilirkişisi Hilmi ....'un raporu ve ekli krokisinde (A) harfiyle gösterilen 6.791,96 m2 yüz ölçümlü alanın davalı Hazine adına tapu kaydının iptali ile davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline, (C) harfli 2.937,72 m2 yüz ölçümlü taşınmazın davacılar adına tesciline karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; bozma sonrasında dava konusu (A) harfli taşınmaz hakkında jeodezi fotogrametri bilirkişisinin 17.07.2023 tarihli raporunda 2002 tarihli hava fotoğrafına kadar imar-ihyaya konu kullanıma rastlanmadığı belirtilmiş ise de 20.11.2023 tarihli ek raporda çelişkili olarak (A) ve (C) harfli taşınmazlarda imar-ihyaya konu kullanım olduğunun bildirildiğini, taşınmazların imar-ihya edilmediğini, 2002 yılında imar-ihya tamamlanmış olsa dahi davanın açıldığı 18.09.2014 tarihi itibariyle 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin dolmadığını belirterek Mahkemenin yukarıda belirtilen kararının bozulmasını istemiştir.

B.Degerlendirme ve Gerekce

Dava; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddeleri ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/1. maddesi uyarınca açılan kadastro tespiti sırasında tespit harici bırakılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.