muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18801, Karar No: 2014/21310, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/18801 E.  ,  2014/21310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2014

NUMARASI : 2013/472-2014/242

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) S.. K.. tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3998, Karar No: 2024/2938, Tarih: 27.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/3998 E.  ,  2024/2938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 05.07.2023

SAYISI : 2023/281 E., 2023/790 K.

DAVA TARİHİ : 18.03.2021

KARAR : İstinaf dilekçesinin reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/69 E., 2022/225 K.

Taraflar arasındaki ön alım hakkına dayalı tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf dilekçesinin miktardan reddine kesin olarak karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz isteminde bulunan davacı vekilinin temyiz istemi, kesin karar olduğu gerekçesiyle ve ek karar ile reddedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 05.07.2023 tarihli ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, ek karara yönelik temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Dava, ön alım hakkına dayalı tapu iptal ve tescil sitemine ilişkindir.

II. CEVAP

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava değeri olan 6.120,00 TL'nin hüküm tarihi itibariyle yukarıda anılan Kanun hükmü uyarınca istinaf sınırının altında kaldığı, bu nedenle kararın istinafı kabil olmadığı gerekçesiyle istinaf dilekçesinin miktardan reddine, kesin olarak karar verilmiştir.

C. Ek Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilince; 05.07.2023 tarihli ek karar ile kesin olarak verilen kararın temyiz edilemeyeceği belirtilerek temyiz başvuru dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

V. EK KARAR TEMYİZİ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Ek Karar Temyiz Sebepleri

Davacı vekili ek karar temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazın tapuda ve dava dilekçesinde gösterilen değerinin gerçeği yansıtmadığı, gerçekte çok daha yüksek fiyatlı olduğu, davalının da cevap dilekçesindeki savunmasının bu yönde olduğunu belirterek, miktardan red kararının kesin olarak verilmesinin hatalı olduğu ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Ek Karar Temyiz Sebepleri

Davacı vekili ek karar temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazın tapuda ve dava dilekçesinde gösterilen değerinin gerçeği yansıtmadığı, gerçekte çok daha yüksek fiyatlı olduğu, davalının da cevap dilekçesindeki savunmasının bu yönde olduğunu belirterek, miktardan red kararının kesin olarak verilmesinin hatalı olduğu ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

İstinaf başvuru dilekçesinin miktardan red kararının kesin olup olmadığı ile dava değerinin istinaf inceleme sınırı üstünde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 362/1-b, 366 ıncı madde delaletiyle 346/2 inci maddesi.

3. Değerlendirme

a. Ek karara yönelik temyiz incelemesinde; 6100 sayılı Kanun'un 346 ıncı maddesinde; "istinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344 üncü maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder.

Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderilir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar" düzenlemesi mevcuttur.

Aynı Kanun 366 ıncı maddesi ise; "bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır" şeklinde düzenlenmiştir.

b. Somut olayda; her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf dilekçesinin dava değerinin istinaf inceleme sınırı üzerinde olmadığı değerlendirilerek dilekçenin miktardan reddine dair karar verilmişse de, bu karar, usule ilişkin bir karar olup yukarıda ayrıntılı açıklanan ilgili kanun hükümlerine göre bir haftalık temyiz kanun yolu açık olmak üzere verilmesi gerekirken, kanun yolu kapatılmak suretiyle kesin nitelikte olacak şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin 05.07.2023 tarihli ek kararının kaldırılması gerekmiştir.

c. İstinaf başvurusunun miktar itibariyle istinaf inceleme sınırı üzerinde olup olmadığına yönelik uyuşmazlığa gelince; Bölge Adliye Mahkemesinin kararında tartışılan hususlar, ulaşılan kanaat ve verilen karar usul ve yasaya uygun görüldüğünden davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülememiş, kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle Bölge Adliye Mahkemesinin 05.07.2023 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle Bölge Adliye Mahkemesinin 05.07.2023 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA,

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan 12.04.2023 tarihli 2023/281 Esas, 2023/790 Karar sayılı İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15962, Karar No: 2014/18916, Tarih: 03.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/15962 E.  ,  2014/18916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 1322 parsel sayılı taşınmazın ½ payının babasının ilk eşi ...'a ait olup, tapulama tespit tutanaklarında isminin “...”olarak yazıldığını ileri sürerek, ...'nın soyadının “...” baba adının “...” anne adının “...” doğum tarihinin “01.07.1912” olması sebebiyle kimlik tespitinin bu şekilde tapuya tescilini yargılama sırasında tapu kaydının nüfus bilgileri ile uyumlu hale getirilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkin olup, mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya içeriği gözetilmek suretiyle tapu kayıt maliki ile davacının murisinin aynı kişi olduğunun tespitine ve tapu kayıt maliki...'nın baba adının “...” olarak tapu kaydına tesciline karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davalının aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazlarının reddine .

Ne var ki, tapu kayıt maliki...'nın nüfus kaydında soyadının yazılı olmadığı göz ardı edilmek suretiyle tapu kaydına ...'nın soyadının da “....” olarak tesciline karar verilmiş olması doğru değil ise de; anılan bu husus yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün birinci bendindeki “... kızı ... ... olacak şekilde tapuya tashihen tesciline” ibarelerinin hükümden çıkartılmasına hükmün bu şekliyle 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10700, Karar No: 2013/10240, Tarih: 17.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/10700 E.  ,  2013/10240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.04.2012 tarih ve 2010/343-2012/138 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait işyerinin, müvekkili ile davalı arasında imzalanan 04.08.2009 tarihli yazılı devir sözleşmesi ile ve müvekkili adına kesilmiş çekler karşılığında alınmış mallarla birlikte davalıya devredildiğini, anılan sözleşmeye göre çek bedellerinin davalı tarafından ödenmesi kararlaştırıldığı halde ödenmediğini, bu nedenle müvekkilinin ceza davası ve icra tehdidi altında olduğunu, sözleşme gereği çeklerin davalı tarafından ödenmesi koşuluyla 25.072.00 TL bedelli konfeksiyon malının müvekkilince davalıya fatura edildiğini, ancak davalı tarafından çek bedeli ödenmediğinden anılan bedelin müvekkiline ödenmesinin gerektiğini, ayrıca yine sözleşmeye göre mağazanın aylık cirosundan 10 ay boyunca her ay ödenmesi gereken %5’lik cironun da ödenmediğini, davalı tarafın sözleşmeyi ihlal etmesi nedeniyle 80.000.00 TL cezai şart bedelini müvekkiline ödemek zorunda olduğunu ileri sürerek, anılan çeklerden dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 25.072.00 TL ile devir bedeli ücreti olan 1.000.00 TL'nin faiziyle birlikte ve 80.000.00 TL cezai şartın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafa ait işyerinin müvekkiline devredildiğini ancak bu konuda yapılmış yazılı bir sözleşmenin bulunmadığını, sözleşme altındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığı ile İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü raporlarına göre, dava konusu sözleşme altındaki imzanın davalının elinden çıktığının tespit edilmediği, işyerinin fiilen devredilmiş olmasının sözleşmede varlığı iddia edilen devir şartlarının ispatı olamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, dava konusu çekler nedeniyle menfi tespit davasında husumetin davalıya düşmeyecek olmasına ve davacının diğer taleplerinin de imzanın davalıya ait olmadığı anlaşılan sözleşmeye dayalı bulunmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, dava konusu çekler nedeniyle menfi tespit davasında husumetin davalıya düşmeyecek olmasına ve davacının diğer taleplerinin de imzanın davalıya ait olmadığı anlaşılan sözleşmeye dayalı bulunmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2837, Karar No: 2020/267, Tarih: 03.02.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/2837 E.  ,  2020/267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Altsoyu, kardeşi töre saiki ile öldürmeye teşebbüs etmek ve bu suça yardım, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesi, 27/12/2017 gün ve 2016/259 Esas - 2017/598 Karar

1-Sanık ... hakkında;

a-Altsoyu töre saiki ile öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; beraatine,

b-Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan; TCK'nin 109/2, 3-a-b, 62. maddeleri uyarınca; 5 yıl hapis cezası,

2-Sanık ... hakkında;

a-Altsoyu töre saiki ile öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; beraatine,

b-Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan; TCK'nin 109/2, 3-a-b, 62. maddeleri uyarınca; 5 yıl hapis cezası,

3-Sanık ... hakkında;

a-Kardeşi töre saiki ile öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; beraatine,

b-Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan; TCK'nin 109/2, 3-a-b, 62. maddeleri uyarınca; 5 yıl hapis cezası,

4-Sanık ... hakkında;

a-Altsoyu töre saiki ile öldürmeye teşebbüse yardım etmek suçundan; TCK'nin 82/1-d-k, 35, 39, 53. maddeleri uyarınca; 8 yıl hapis cezası,

b-Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan; TCK'nin 109/2, 3-a-b maddeleri uyarınca; 6 yıl hapis cezası,

5-Sanık ... hakkında;

a-Kardeşi töre saiki ile öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; TCK'nin 82/1-d-k, 35, 53. maddeleri uyarınca; 18 yıl hapis cezası,

b-Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan; TCK'nin 109/2, 3-a-b maddeleri uyarınca; 6 yıl hapis cezası,

6-Sanık ... hakkında;

a-Töre saiki ile öldürmeye teşebbüse yardım etmek suçundan; TCK'nin 82/1-k, 35, 39, 53, 58. maddeleri uyarınca; 8 yıl hapis cezası,

b-Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan; TCK'nin 109/2, 3-a-b, 58. maddeleri uyarınca; 6 yıl hapis cezasına ilişkin.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararı;

1-Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında;

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan; CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca hükümlerin ortadan kaldırılmasına, TCK'nin 37/1, 109/2, 3-a-b-d, 53. maddeleri uyarınca; 6'şar yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna, sanıklar ..., ... ve ... hakkında ilk derece mahkemesince verilen sonuç cezanın 5 yıl olması ve bu sanıklar yönünden bu suç nedeniyle aleyhe istinaf talebi bulunmaması nedeniyle sanıkların kazanılmış hakları korunarak, bu sanıklar yönünden verilen cezanın 5 yıl hapis olarak infazına,

2-Sanık ... hakkında;

Kişiyi hürriyetinden yoksu kılma suçundan; TCK'nin 37/1, 109/2, 3-a-b, 53, 58. maddeleri uyarınca; 6 yıl hapis cezası,

3- Sanıklar ...,hakkında;

Altsoyu, kardeşi töre saiki ile öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca beraate ilişkin hükümlerin ortadan kaldırılmasına, TCK'nin 37/1, 82/1-d-k, 35, 53, maddeleri uyarınca; 18'er yıl hapis cezası,

4-Sanık ... hakkında;

Altsoyu töre saiki ile öldürmeye teşebbüse yardım etmek suçundan; CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca hükmün ortadan kaldırılmasına, TCK'nin 37/1, 82/1-d-k, 35, 53, maddeleri uyarınca; 18 yıl hapis cezası,

3- Sanıklar ...,hakkında;

Altsoyu, kardeşi töre saiki ile öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca beraate ilişkin hükümlerin ortadan kaldırılmasına, TCK'nin 37/1, 82/1-d-k, 35, 53, maddeleri uyarınca; 18'er yıl hapis cezası,

4-Sanık ... hakkında;

Altsoyu töre saiki ile öldürmeye teşebbüse yardım etmek suçundan; CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca hükmün ortadan kaldırılmasına, TCK'nin 37/1, 82/1-d-k, 35, 53, maddeleri uyarınca; 18 yıl hapis cezası,

5-Sanık ... hakkında;

Töre saiki ile öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca hükmün ortadan kaldırılmasına, TCK'nın 37/1, 82/1-k, 35, 53, 58. maddeleri uyarınca; 18 yıl hapis cezası,

6-Sanık ... hakkında;

Kardeşi töre saiki ile öldürmeye teşebbüs etmek ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından; TCK'nin 53 ve 58. maddelerinin uygulanmasına karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar ... müdafilerinin uygun görülmeyen duruşmalı inceleme taleplerinin 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanıklar Bahattin ile Mehmet hakkında uygulama yeri bulunmayan TCK'nin 109/3-d maddesi ile uygulama yapılması, sanıklar Adile ve Mehmet hakkında TCK'nin 109/3-e bendi yerine "d" bendinin uygulanması, sanık ... hakkında ise Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan hükmün "ortak hükümler" başlıklı bölümünün dördüncü paragrafında TCK'nin 58. maddesi yönünden uygulama yapılmış olduğu gözetilmeksizin, bu sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanması gerekçesiyle yeniden hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından ve netice cezaları da değiştirmeyeceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.