muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7517, Karar No: 2023/11786, Tarih: 27.12.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suça konu iş yerinin kendisine ait olduğuna dair somut bir delil bulunmaması nedeniyle eksik inceleme sonucu kanuna ve hukuka aykırı olarak kurulan hükmün bozularak beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığa ait depo görünümlü iş yerinde usulsüz olarak kitap basımı yapıldığı yönündeki ihbar üzerine alınan arama kararına istinaden bahsi geçen iş yerine gidildiğinde matbaa makinelerinin çalışır vaziyette olduğu, çok sayıda bandrolsüz kitap basımının yapıldığı ve paketlenmiş halde çok sayıda bandrolsüz kitap bulunduğu görülmüş ve yapılan aramada 7870 adet bandrolsüz kitap, 32.500 adet kitap kapağı, 71.000 adet kitap forması, 2 adet katlama makinesi, 1 adet kesme makinesi ve 1 adet kapak takma makinesi ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmasında, suça konu ürünlerin ele geçtiği matbaayı olay tarihinden 3 ay önce içerisinde bulunan makinelerle birlikte devrettiğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemiştir.

3.Suça konu ürünlerin ele geçtiği matbaanın suç tarihini de kapsayacak şekilde sanık tarafından kiralandığına ilişkin sözleşme dava dosyasında mevcuttur.

4.Dairemizin, 14.04.2022 tarihli ve 2021/21860 Esas, 2022/7683 Karar sayılı bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

"Olay ve Olgular" bölümünde ayrıntılarına yer verildiği üzere, ihbar üzerine alınan arama kararına istinaden sanığın kiraladığı iş yerinde yapılan aramada suça konu ürünlerin ele geçmesi şeklinde gerçekleşen olayda, ihbarın niteliği, kira sözleşmesi, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, Dairemizin 14.04.2022 tarihli ve 2021/21860 Esas, 2022/7683 Karar sayılı bozma ilâmının gereği de yerine getirilmek suretiyle 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2022/347 Esas, 2022/535 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5277, Karar No: 2022/3679, Tarih: 07.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/5277 E.  ,  2022/3679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek, tehdit

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

1)Sanık ... hakkında resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek, sanık ... hakkında tehdit suçlarından verilen beraat hükümlerine karşı katılan ... vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek” ve “tehdit” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık ...’ın sorgusunun yapıldığı 27.10.2011; sanık ...’ın sorgusunun yapıldığı 05.07.2011 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2)Sanıklar ... ve ... hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine karşı sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde;

a) 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen TCK'nin 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesi zorunluluğu,

b) Sanıklara isnat edilen ve üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren tehdit suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli, 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c)Kabule göre de; kısa süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

c)Kabule göre de; kısa süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 07.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20808, Karar No: 2011/7297, Tarih: 25.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20808 E.  ,  2011/7297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde ve tesbit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ayrıca, davacı idare harçtan bağışık olmadığı halde muaf olduğundan bahisle harca hükmedilmemesi doğru değilse de, karardan sonra bu noksanlık tamamlandığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın Hazine yerine, davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

2-Bankaya bloke edilen kamulaştırma bedelinden davalılara ödenmemiş olan miktarların, adı geçenlerin mağduriyetlerinin önlenmesi bakımından adlarına açılacak üçer aylık vadeli hesaba yatırılmaması,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan (2942 sayılı Yasanın 19. maddesi uyarınca davacı ...) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (Hazine) kelimesinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Bankaya bloke edilen kamulaştırma bedelinin davalılar adına açılacak üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6687, Karar No: 2016/1105, Tarih: 08.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6687 E.  ,  2016/1105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

.

Taraflar arasında görülen davada...2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’n... verilen 04/12/2014 tarih ve 2014/312-2014/394 sayılı kararın Yargıtayca in...lenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, in...lendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1983 yılından buyana hazır giyim ve tekstil sektöründe "...." biçimindeki ticaret unvanını kullandığını; yurtiçi ve yurtdışında çeşitli noktalarda "..." tanıtıcı işaretini yahut markasını içeren mağazasının bulunduğunu; ...'de de "..." ibareli markanın tescilli bulunduğunu, tanınmışlık vasfı taşıdığını, TPE tarafından da bu hususun tespit ve tescil olunduğunu, "... ..." ibareli 18 ve 24. sınıf ürünleri içeren 14.05.1999/209819, "..." ibareli 18, 24 ve 25. sınıf ürünleri içeren 05.01.1998/9, "..." ibareli 24 ve 25. sınıf ürünleri içeren 08.09.1997/13323, ... ibareli 25 ve 26. sınıf ürünleri içeren 16.07.2001/13995, "..." ibareli 35, 40 ve 42. sınıf hizmetleri içeren 25.01.2000/1099, "... ..." ibareli 3, 9, 11, 18, 20, 21, 24, 25, 27, 28 ve 34. sınıf ürünleri içeren 08.12.1999/114836 (9030), "... ..." ibareli 3, 18, 24, 25 ve 35. sınıf ürünleri içeren 28.12.2009/69976, "... ..." ibareli 14, 18, 24, 25 ve 35. sınıf ürünleri içeren 30.10.2010/84208 ve "..." ibareli 18, 24 ve 25. sınıf ürünleri içeren 14.05.1999/206970 sayılı markalarının TPE nezdinde tescilli bulunduğunu, her ne kadar ilk marka tescili 1997 yılında görünse de aslında ilk marka tescilinin 1983/77540 sayısı ile 1983 yılında gerçekleştirildiğini, ancak süresi içerisinde yenilenmemek suretiyle hükmünü yitirdiğini, fakat 1997 yılında zaten "..." ibareli yeni marka tescillerinin gerçekleştirildiğini, davalının 29.11.2011 tarihinde görsel, fonetik, işitsel ve umumî intiba olarak müvekkilinin "..." ibareli tanınmış markalarına iltibas ve tecavüz oluşturacak, ayrıca onların tanınmışlığından haksız yarar sağlayıp itibar ve ayırt edici karakterini zedeleye...k nitelikte 35/6. sınıftaki "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için 'iç ve dış giysilerin,ayakkabıların,gelinliklerin,abiyelerin ve çantaların bir araya getirilerek sunulması hizmetlerini (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, kataloglar ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)"

içeren "......+şekil" ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2011/100349 kod numarası verilen başvurunun Resmî Marka Bülteni'nde ilânı üzerine iltibas ve tanınmışlık vakıalarına dayalı olarak başvurunun reddi için itirazlarının ön... Markalar Dairesi ve nihaî olarak da YİDK tarafından 2014/M-6772 sayılı kararla reddedildiğini iddia ederek, hukuka aykırı kurum kararının iptaline ve davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE ve ... vekilleri, görsel, işitsel ve anlamsal olarak, "......" sözcüğünü içeren başvuru konusu işaretin davacı markaları ile ortalama alıcıları iltibasa düşürebile...k dere...de benzer bulunmadığını savunarak, ayrı ayrı davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkeme..., iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının markalarının asıl ve ayırt edici unsurunun "..." ibaresinden oluştuğu, anılan kelimenin 26.sınıf ürünler bakımından derhâl ve doğrudan doğruya ürünlerin cinsini, vasfını veya herhangi bir hâlini belirtmediğinden somut ve soyut olarak ayırt edicilik vasfının bulunduğu, davalı başvurusunun konusu olan işaretin "......" ibaresinden oluştuğu, asıl ve ayırt edici unsurunun "......" sözcüğü olduğu, şeklin yeterin... ayırt edicilik sağlamadığı, ... ibaresinin ve "..." sözcüğü ekinde bulunmasının ayırt edicilikte yeterli farklılık yaratmadığı ve görsel ve sescil olarak iki işaret arasında var olan genel izleminden doğan benzerliğin etkilerini geri plâna atmaya elverişli olmadığı, başvuru kapsamında yer alan 35/6.sınıf özelleştirilmiş hizmetlerin tamamının davacı markalarının kapsamında 35/6.sınıf olarak genel biçimde aynen yer aldığı, hizmetlerin aynı tür olduğu, öte yandan zaten davacının 25.sınıftaki giyim ürünleri ile ilgili ticari faaliyetinin yoğun ve yaygın olduğu, normal düzeyde bilgilendirilmiş, makûl ölçüde dikkatli, 35/6.sınıf hizmet alımlarında aynı markayı taşıyan mallardan ve hizmetlerden yararlanmak isteyen ortalama düzeydeki alıcıların bu marka ve işaretin farklı işletmelere ait iki ayrı marka olduğunu algılamalarının mümkün olmadığı, anılan ürün ve hizmetlerle ilgili satın alma süresi içersinde davacının "..." ibareli markasını taşıyan 35/6.sınıf ürün ve hizmetlerden satın almak veya yararlanmak isterken davalının "......" işaretini taşıyan ürün ve hizmetleri satın alma yönünden tercihte bulunabile...kleri, bir kısım alıcıların iki farklı marka karşısında bulunduğunu algılayabilse bile marka ve işaretin birbirleriyle idarî ve ekonomik olarak bağlantılı şirketlere ait olduğu yönünde algılamada bulunmalarının kaçınılmaz olduğu, zira davacının "..." ibareli tanınmış ve seri markalarının bulunduğu, davalı başvurusunun da bu seri markaların arasına sızmış bulunduğu, bu hâlin öteden beri kullanılan davacı markalarının tüketiciler nazarında tesis ettiği imajın transferi sonucunu doğuracağı, davacının ticaret unvanının ayırıcı unsurunun da "..." ibaresinden oluştuğu, uzun yıllardır kullanıldığı, davacının "..." ibareli markasının yazılı ve görsel tanıtım araçları ile gerçekleştirilen kuvvetli reklâm, uzun süreli kullanım, sponsorloklar, kaliteli ve yaygın dağıtım ile ilgili sektör dışına taşacak biçimde tanınmışlık vasfı kazandığı, tanınmış markaların daha yüksek bir korumayı hak ettiği, davacı markasındaki ürün ve hizmetlerle ilişkilendirilmesi kaçınılmaz nitelikteki 35/6. sınıf hizmetler için başvurunun tescilinin davacı markalarının tanınmışlığından haksız yararlanma sağlayabile...ği, zira davacının reklâm gücünden haksız biçimde yararlanacağı ve satışlarını artıracağı, bu bağlamda davacı markasının tanınmışlığından istifade ederek toplumun dikkatini çeke..

. sınıf hizmetler için başvurunun tescilinin davacı markalarının tanınmışlığından haksız yararlanma sağlayabile...ği, zira davacının reklâm gücünden haksız biçimde yararlanacağı ve satışlarını artıracağı, bu bağlamda davacı markasının tanınmışlığından istifade ederek toplumun dikkatini çeke...ği ve onun temsil ettiği imaj ve güvenin hiçbir masraf ve çaba harcamadan kendi markasını taşıyan hizmet ve ürünlere devrini sağlayacağı, diğer yandan davacı ile aynı kalitede hizmet sunamaması durumunda tüketicilerin bunun sonuçlarını davacı markalarına mâl ede...ği, bu şekilde davacı markasının giderek sıradanlaşacağı, ayırt edici gücünun ve etkileme alanının zayıflayacağı, açıklanan sebeplerle davacının 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesi hükmüne dayanarak da davalı başvurusunun tesciline itiraz edebile...ği kanısına varıldığından, davalı kurum kararının ve anılan karara istinaden gerçekleştirilen tescilin 35/6.sınıf hizmetler bakımından hukuka uygun bulunmadığı sonucuna ulaşılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 08/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2019/2316, Karar No: 2021/1203, Tarih: 08.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/2316 E.  ,  2021/1203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 150,00 TL maddi, 350,00 TL manevi tazminatın davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine yönelik davalı vekilinin temyiz talebinin reddine dair ek karar

Davalı vekilinin temyiz isteminin reddine dair ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 2.080,00 TL olduğu ve ve davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 500,00 TL olması nedeniyle hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin Yüksekova Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 gün ve 2015/314 - 2015/368 sayılı ek kararında isabetsizlik bulunmadığından, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın, isteme uygun olarak ONANMASINA, 08.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9912, Karar No: 2024/15083, Tarih: 21.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/9912 E.  ,  2024/15083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/917 E., 2020/644 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 18. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/348 E., 2019/58 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 220/7-2. cümlesi, 3713 sayılı Kanun’un 5, TCK’nın 62/1, 53/1-2-3. ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1.Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

a. Anayasa'nın 138 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü, 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca; suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, meydana gelen tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak, hakkaniyete uygun bir ceza tayini gerekirken temel cezanın belirlenmesinde suçun unsurlarının teşdit sebebi olarak nazara alınamayacağı gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı olarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması,

b. Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan temel ceza belirlenirken delalet maddeleri olan TCK’nın 314/3. ve 220/7. maddelerinin belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c. Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan verilen cezanın 3713 sayılı Kanun’un 5 inci maddesi ile artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin aynı Kanun’un 5 inci maddesinin birinci fıkrası olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d. İlk Derece Mahkemesi gerekçeli karar başlığında suçun "silahlı terör örgütüne yardım etme" yerine "silahlı terör örgütüne üye olma" olarak yazılması,

c. Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan verilen cezanın 3713 sayılı Kanun’un 5 inci maddesi ile artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin aynı Kanun’un 5 inci maddesinin birinci fıkrası olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d. İlk Derece Mahkemesi gerekçeli karar başlığında suçun "silahlı terör örgütüne yardım etme" yerine "silahlı terör örgütüne üye olma" olarak yazılması,

Kanuna aykırı, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İzmir 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.