muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6772, Karar No: 2023/1568, Tarih: 10.05.2023

7. Sanığın güncel adlî sicil kayıt örneği, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi gerekçesinde "...Sanığın savunması, katılanların beyanları, tanık ifadeleri, trafik kazası tespit tutanağı, bilirkişi . tarafından düzenlenen rapor, Adli Tıp Kurumu ... Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen rapor, ölü muayene tutanakları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında; 07/10/2016 günü saat 19.15 sıralarında sanık ...'nun sevk ve idaresindeki . plakalı otomobil ile ... istikametinden ... istikametine doğru sol şeridi takiben seyir halinde iken olay mahalli virajını döndüğü sırada direksiyon hakimiyetini kaybedip sağa doğru yönelerek aracının sağ ön yan kısımlarıyla, sağ şeritte seyir halinde olan .ın sevk ve idaresindeki 07 FPP 87 plakalı kamyonun sol arka yan kısımlarına çarpması sonucu meydana gelen kazada sanığın aracında yolcu olarak bulunan ... ve ...'ın öldüğü, kazanın oluşumunda sanığın; sevk ve idaresindeki otomobil ile seyri sırasında olay mahalli virajına hızını azaltmadan girmesi neticesi direksiyon hakimiyetini kaybedip sağa doğru yönelerek sağ tarafında kendisiyle aynı istikamete doğru seyir halinde olan .'ın sevk ve idaresindeki kamyonun sol arka yan kısımlarına çarptığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile asli ve tam kusurlu olduğu, sanığın kaza sırasındaki hızı tespit edilemediğniden olayda bilinçli taksirin unsurlarının oluşmadığı Dairemizce kabul edilmiş, her ne kadar ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanık hakkında temel ceza 4 yıl hapis olarak belirlenmiş ve sanığa verilen uzun süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilmiş ise de; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın taksire dayalı kusurunun yoğunluğu nazara alınmak suretiyle ... ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği, sanığın asli ve tam kusurlu olarak iki kişinin ölümüne neden olması nazara alınarak alt sınırdan TCK'nın 3/1 maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi gözetilerek, ... ve hakkaniyet kuralları uyarınca daha fazla uzaklaşılması gerektiği kanaatine varılmış, suçun işleniş biçimi, sonucunun ağırlığı, suçun işlenmesindeki özellikler, sanığın olaydaki kusur durumu ve cezanın caydırıcılık özelliği nazara alınarak sanık hakkında adli para cezasına çevrilme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmiş...." denilmiştir.

II. GEREKÇE

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Mahkumiyet Kararının Kanuna Aykırı Olduğu Yönünden

II. GEREKÇE

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Mahkumiyet Kararının Kanuna Aykırı Olduğu Yönünden

(a) Sanığın, idaresindeki otomobil ile gece vakti, aydınlatma bulunmayan meskun mahal dışında yer alan iki yönlü virajlı yolda seyri sırasında viraja hızını azaltmadan girmesi sonucu direksiyon hakimiyetini kaybederek kendisi ile aynı istikamette seyreden kamyonun sol arka kısmına, otomobilinin sağ ön kısmı ile çarpması şeklinde gerçekleşen olayda iki kişinin ölümünden asli kusurlu hareketi ile sorumlu olan sanık hakkında Mahkemece sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde bir hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

(b) Sanığın tır, kamyon ve benzeri araçların kullanımına ehil nitelikte olduğunu gösteren (E) sınıfı ehliyeti bulunduğu ve işi nakliyecilik olan sanığın, sürücü belgesinin belirli bir süre geri alınmasına karar verilmesinde bir isabet görülmemiştir.

2.Paraya Çevrilme Hükümlerinin Uygulanması Gerektiği Yönünden

Yukarıda izah edilen iki kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda, sanık her ne kadar asli kusurlu ise de sanığın aşamalardaki istikrarlı beyanlarına göre, uzaktan akrabaları ve eşi ile ... İlinden ... iline gitmek için yola çıktıkları ve ... yolunda meydana gelen olayda hatır taşımacılığı yaptığının anlaşıldığı, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksirli suçlardan dolayı hükmedilen hapis cezasının uzun süreli de olsa diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, dosyada bulunan adli sicil kaydına göre, engel sabıkası bulunmayan, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uygulanan sanık hakkında, kişilik ve sosyal ekonomik durumu dikkate alınarak, tayin edilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca paraya çevrilmesi gerektiği gözetilmeksizin, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle anılan hükmün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinde bir isabet görülmemiştir.

3. Cezanın Üst Hadden Tayin Edildiği Yönünden

Mahkeme gerekçesinde açıklanan ve oluşa uygun olan nedenler ile sanık hakkında tayin olunan ceza miktarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde 1. maddenin (b) paragrafında ve 2. maddede açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 04.07.2018 tarihli ve 2018/597 Esas, 2018/1977 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1640, Karar No: 2021/1300, Tarih: 15.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/1640 E.  ,  2021/1300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 09/02/2021 Salı günü davacılar vek. Av. ... geldi. Davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacılar vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleten/ sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, davacıların eşi/ babası/ oğlu/ kardeşi ...'un idaresindeki araca tam kusurlu olarak çarpmasıyla ölümlü kaza meydana geldiğini, davacı eş ve çocuğun ölenin desteğinden yolsun kaldığını, tüm davacıların manevi zarara uğradığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve davalı ... şirket sadece maddi tazminattan sorumlu olmak kaydıyla 20.000,00 TL maddi ve toplam 240.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş; 13.12.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle, maddi tazminat taleplerini 645.859,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile davacı eş ... için 128.599,93 TL, çocuk Yağız için 27.106,72 TL maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline (davalı ... yönünden 17.11.2010 temerrüt tarihinden itibaren yasal faiz ve eş için 139.806,89 TL, çocuk Yağız için 35.193,11 TL olmak üzere toplam 175.000,00 TL poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla); davacı eş ... için 30.000,00 TL, çocuk Yağız için 20.000,00 TL ve diğer davacılar için 10.000,00'er TL olmak üzere toplam 80.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'tan tahsiline, fazla isteğin reddine dair verilen hükmün, tüm taraf vekillerince temyizi üzerine, Dairemizin 20.12.2016 tarih, 2014/16918 Esas ve 2016/11705 Karar sayılı ilamı ile hüküm davalılar yararına bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile davacı eş ... için 2.641,00 TL, çocuk Yağız için 27.106,72 TL maddi tazminatın davalı ... yönünden kaza ve davalı ... yönünden 17.11.2010 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazla isteğin reddine; davacı eş ... için 30.000,00 TL, çocuk Yağız için 20.000,00 TL. ve diğer davacılar için 10.000,00'er TL. olmak üzere toplam 80.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'tan tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince toplanan delillerin takdirinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; daha önce temyize konu edilip bozma kapsamı dışında bırakıldığı için kesinleşen yönlerin (maddi tazminat hesabına esas alınan gelir ve manevi tazminat ile davacı çocuk Yağız'ın maddi tazminat alacağı) yeniden incelenmesinin mümkün olmamasına; davacı ...'in destek tazminatı alacağını, bozma kapsamına uygun biçimde ve usulünce hesap eden uzman bilirkişi raporunun hükme esas alınmış olmasına göre; davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 13/1.maddesinde, konusu para veya para ile değerlendirilebilen hukuki

yardımlarda vekalet ücretinin, tarifenin 3.kısmına göre "nisbi" olarak belirleneceği hüküm altına alınmıştır. Ancak; 30971 sayılı ve 07.12.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tarife" ile anılan tarifenin 13.maddesine eklenen 3.fıkrada "maddi tazminat istemli davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez" hükmüne yer verilmiştir.

Karar tarihi olan 24.12.2019 itibariyle yürürlükte olan tarife değişikliği gereğince, reddolunan maddi tazminat üzerinden davalılar yararına hükmedilecek red vekalet ücretinin, davacı taraf yararına belirlenen vekalet ücretini geçemeyeceği gözetilmeden, davacı aleyhine fazla vekalet ücretine karar verilmesi doğru değil bozma sebebi ise de, bu husustaki yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 Sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6. bendindeki "38.594,45 TL" ibaresi hükümden çıkartılarak, yerine "3.570,00 TL" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 3.050,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 15/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8511, Karar No: 2020/511, Tarih: 16.01.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/8511 E.  ,  2020/511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Tespit edilen kamulaştırma bedeli, bozma öncesi depo edildiğinden, ilk karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde faiz bitiş tarihinin gösterilmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 1 numaralı bendinin 3. paragrafından (karar tarihine kadar) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (ilk karar tarihi olan 20.01.2015 gününe kadar yasal faiz uygulanmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25155, Karar No: 2016/14117, Tarih: 13.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/25155 E.  ,  2016/14117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10559, Karar No: 2020/13750, Tarih: 15.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/10559 E.  ,  2020/13750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahalli mahkemenin 03.02.2014 tarih ve 2013/911 Esas - 2014/51 Karar sayılı dosyasında sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğu görülmekle, mahkemece sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanamayacağı ve hükmün aynen açıklanması gerektiğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6261, Karar No: 2016/3915, Tarih: 15.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/6261 E.  ,  2016/3915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili davacının 23.05.2008 tarihinde bir evin dış cephe boya işini yaptığı esnada, elinde bulunan boya fırçasının yüksek gerilim hattına temas etmesi sonucu hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığını, davalı kuruma ait elektrik nakil hattının binaya olan uzaklığının ilgili yönetmelikte belirtilen asgari standartlara uygun olmadığını, davalı kurumun enerji nakil hatlarını yönetmelikte belirtilen mesafede tesis etmediği ve hatların bakım-onarımını kişilerin can ve mal güvenliğine zarar vermeyecek şekilde yapmadığı için meydana gelen olaydan sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5.000,00 TL maddi tazminat ile 70.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, dava konusu olayın 2008 yılında meydan geldiğini ve zamanaşımı süresinin dolduğunu, olayın meydana gelmesinde müvekkili kurumun hiçbir kusurunun bulunmadığını, davacının belirttiği elektrik hatlarının bu binaya olan uzaklığının mevzuata uygun olduğunu, dava konusu olayın davacının işini yaparken gerekli dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle kendi kusuru sonucu meydana geldiğini, bir an için belirtilen hatların sorunlu olduğu kabul edilse dahi bu hatların bakım ve onarımının taşeron firmanın sorumluluğunda bulunduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamı itibariyle dava konusu olayın davacının bir binanın ikinci katında, elinde 2.90 cm metal saplı boyacı aletiyle binanın dış yüzünü boyarken dikkatsiz ve tedbirsiz davranması neticesinde meydana geldiği, davalıya ait şehir içi elektrik hattının yatay mesafesinin binaya olan uzaklığının 2,00 metre olup, bu mesafenin yönetmelikle belirtilen kriterlere uygun olduğu, bu kapsamda meydana gelen olayda davalının hiçbir kusuru bulnumadığı gibi meydana gelen zarar ile davalıya izafe edilen eylem

arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davacının davalı kuruma ait elektrik tellerine teması sonucu yaralanması nedeni ile uğranılan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı şirket, bölgedeki elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet varlığı ve niteliği itibariyle tehlike ve dolayısıyla zarar ihtimali taşıdığından davalı şirketin sorumluluğu, kusursuz sorumluluktur.

arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davacının davalı kuruma ait elektrik tellerine teması sonucu yaralanması nedeni ile uğranılan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı şirket, bölgedeki elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet varlığı ve niteliği itibariyle tehlike ve dolayısıyla zarar ihtimali taşıdığından davalı şirketin sorumluluğu, kusursuz sorumluluktur.

Borçlar Yasasının 58/1.maddesi gereğince imal olunan bir şeyin sahibi o şeyin korunmasındaki kusurundan dolayı oluşan zararlardan kusursuz sorumluluk ilkesi gereğince sorumludur. Enerji nakil hatları da maddede belirtilen imal olunan şey kapsamında olduğundan enerji nakil hattının sahibi bu tesisin korunmasından, bu bağlamda bakım eksikliğinden doğan zarardan kusursuz olarak sorumludur.

BK. m. 58'de öngörülen sorumluluğun söz konusu olması için, yapı eserinin yapım bozukluğu veya bakım eksikliğinden bir zarar doğması gerekir. Anılan maddedeki sorumluluk kusura dayanmayan kusursuz sorumluluk hallerinden olup, yapı eseri sahibi ancak davacının kusuru, üçüncü kişinin kusuru ve mücbir sebebin varlığının ispatı halinde sorumluluktan kurtulabilir.

Bu sebeple, sorumluluğun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk gerçekleşmiş olacağından bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır. (Prof.Dr. Fikret Egen, Borçlar Hukuku Genel Hükümler 1991 Baskı, Cilt 2 sy.14-15)

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının, 23.05.2008 tarihinde, bir binanın ikinci katında dış cephe boyası yaptığı sırada, elinde bulunan ve olay yeri kolluk tespit tutanağına göre 2.90 cm. uzunluğunda olduğu belirlenen boya fırçasının bina dışından geçen elektrik teline temas etmesi sonucu yaralandığı anlaşılmaktadır.

Bu bağlamda temyize konu uyuşmazlık; meydana gelen olayda tarafların kusur ve sorumluluğunun tespiti noktasında toplanmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının, 23.05.2008 tarihinde, bir binanın ikinci katında dış cephe boyası yaptığı sırada, elinde bulunan ve olay yeri kolluk tespit tutanağına göre 2.90 cm. uzunluğunda olduğu belirlenen boya fırçasının bina dışından geçen elektrik teline temas etmesi sonucu yaralandığı anlaşılmaktadır.

Bu bağlamda temyize konu uyuşmazlık; meydana gelen olayda tarafların kusur ve sorumluluğunun tespiti noktasında toplanmaktadır.

Yargılama sırasında, iki elektrik mühendisi ve bir iş güvenliği uzmanından oluşan bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 30/04/2014 tarihli bilirkişi raporunda; Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği gereğince hava hattı iletkenlerinin yapılara olan en küçük yatay uzaklıklarının 36 kv'de 2,00 metre olması gerektiğinin şart koşulduğu, dosyada mevcut ... C. Başsavcılığının soruşturma dosyası, bu dosyadaki tanık beyanları ve olay sonrası kolluk tarafından düzenlenen tespit tutanağındaki tüm bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu elektrik hattının binadan olan uzaklığının yaklaşık 2,00 metre olduğunun tespit edildiği, buna göre elektrik hatlarının davalı kurum tarafından yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tesis edildiği, olay anına kadar da bu hatların bakım ve onarımının yapıldığı, davalıya ait tesisatta ne yapım hatası ne de işletme hatası olduğu, tesisin mevzuata uygun şekilde yapılıp işletildiği, zira dosyada bunun aksini kanıtlayacak bir bilgi ve belge olmadığı, dava konusu olayın davacının elinde bulunan 2,90 metre uzunluğunda metal saplı boyacı aletiyle binanın dış yüzünü boyadığı sırada yüksek gerilim

hatlarına dikkatsiz ve tedbirsizce elindeki boyacı aletini temas ettirmesi sonucu meydana geldiğini, bu olayda davacının %40, kaza sırasında binası boyanan ve işveren konumunda dava dışı üçüncü kişinin %60 oranında kusuru bulunduğu, davalı kurumun bir kusuru olmadığı belirtilmiştir.

Davacı vekili, bilirkişi raporuna karşı sunmuş olduğu itiraz dilekçesinde; bilirkişi heyetinde bulunan elektrik yüksek mühendisi ...'in TEDAŞ Genel Müdürlüğü eski personeli olduğunu ve tarafsız bir bilirkişi olmaması nedeniyle bilirkişinin reddini talep ettiklerini, bunun yanında bilirkişi raporunda davalı kuruma ait elektrik tesisinde hiçbir yapım ve işletme hatasının bulunmadığı ve davalı kurum tarafından ilgili yönetmelik gereği hattın bakım-onarım ve periyodik kontrolünün yapıldığı yönündeki tespitin yalnızca bu tesis için dava konusu olay dışında sorun olduğunu gösterir başkaca hiçbir belge bulunmamasına dayandırılmasının son derece yanlış ve afaki bir değerlendirme olduğunu, bilirkişiler tarafından yapılan belirlemelerin Borçlar Kanunu'nda belirtilen tehlike sorumluluğu hükümlerine aykırılık teşkil ettiğini beyan etmiştir.