muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3877, Karar No: 2025/522, Tarih: 28.01.2025

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Gönen Deri İhtisas ve Karma Organize Sanayi Bölgesi Yönetim Kurulu 05.01.2018 tarihli yönetim kurulu toplantısında 196 ada, 3,4,5 ve 15 parsel sayılı taşınmazların %35 peşinat alınarak davacı şirkete tahsisinin yapılmasına ve 15.01.2018 tarihine kadar sözleşme yapmak üzere davet edilmesine karar verildiği, taraflar arasında 15.01.2018 tarihli ''Satış Vaadi İle Taksitli Arsa Satış Sözleşmesi'' başlıklı sözleşmenin imzalandığı, sözleşmede her bir arsanın geçici bedelinin 120 TL/m² olarak kararlaştırıldığı, sözleşmenin tarafların iradelerini karşılıklı ve birbirine uygun olarak açıklamalarıyla kurulacağı, irade açıklamasının, açık veya örtülü olabileceği, taraflar sözleşmenin esaslı noktalarında uyuşmuşlarsa, ikinci derecedeki noktalar üzerinde durulmamış olsa bile, sözleşmenin kurulmuş sayılacağı, satış vaadi ve taksitli arsa satış sözleşmesinin asli unsurlarının satışa konu mal ve bu mal için belirlenen bedel olduğu, bedelin de taraflar arasında 15.01.2018 tarihinde belirlenmesi nedeniyle sözleşmenin bu tarihte kurulduğunun kabulü gerektiği, davacının sözleşme öncesi yatırdığı bedelin asli unsurları içermeyip icaba davet niteliğinde olduğu anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; ilgili soruşturma dosyasının celp edilmediğini, mahallinde keşif icra edilmediğini, 09.07.2018 tarihli beyan dilekçesi ile davalıdan celbini talep ettikleri belgeler olmasına rağmen bu eksikliklerin giderilmediğini, delillerinin toplanmadığını ve eksik değerlendirme yapıldığını, davalı tarafından başvuru sahiplerine eşit davranılmadığını, davacıya ayrımcılık yapıldığını, 27.12.2017 tarihli yönetim kurulu toplantısında yapılan tahsislere ilişkin evrakın incelenmediğini, bu toplantıda alınan tahsis kararlarına yönelik itirazlarının değerlendirilmediğini, kararda taraflar arasındaki sözleşmenin 15.01.2018 tarihinde imzalandığı gerekçesiyle davacı tarafça yatırılan peşinatın tarihinin esas alınamayacağına değinilmiş ise de, dayanak yapılan mevzuatın geçerlilik şartı olarak düzenlenmediğini, davacının peşinat yatırmış olduğu tarihin esas alınmamasının hukuken kabul edilebilir olmadığını, gerekçenin hukuka uygun kabul edilmesi halinde davalının kötü niyetinin korunmuş olacağını ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, arsa satış sözleşmesi nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile düzenlenen senetlerin iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, arsa satış sözleşmesi nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile düzenlenen senetlerin iptali istemine ilişkindir.

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen gerekçeye, özellikle tacir olan davacının sözleşmenin asli unsurlarından olan bedele ilişkin ihtirazi kayıt ileri sürmediğinin anlaşılmış olmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

28.000,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5362, Karar No: 2013/7447, Tarih: 26.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5362 E.  ,  2013/7447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

1-Davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin dahili davacılar kooperatif denetçilerine tebliğ edildiğine dair belgeye dosya içerisinde rastlanılmamıştır. Mahkemece davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin dahili davacı olan denetçilere tebliği yapılmış ise tebliğ evrakının dosya içerisine konulması, temin edilemez ise tebliğ tarihinin saptanması için mahkeme kayıtları ve posta idaresi kayıtları üzerinde gerekli incelemenin yapılarak tebliğ tarihinin bildirilmesi, henüz tebliğ yapılmamış ise, temyiz dilekçesi dahili davacı olan denetçilere tebliğ edilip cevap süresinin beklenmesi, temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi,

2-Kooperatif eski yöneticileri olan davalılar ile yeni yönetim kurulu üyeleri arasında imzalanan 30.04.2008 tarihli devir teslim tutanağına dayanak olarak tanzim edildiği anlaşılan 81.000,00 TL bedelli bononun okunaklı ve onaylı bir suretinin dosyasına eklenmesi,

3- Kooperatif eski yöneticileri olan davalılar ile yeni yönetim kurulu üyeleri arasında imzalanan 30.04.2008 devir teslim tutanağına dayanak olarak tanzim edildiği anlaşılan 81.000,00 TL bedelli bononun herhangi bir icra takibine konu olup olmadığının taraflardan ve ilgili İcra Müdürlüklerinden sorularak, şayet icra takibine konu edilmiş ise ilgili icra takip dosyasının aslının veya okunaklı, düzenli, dizi pusulasına bağlanmış ve onaylı bir suretinin dosyasına eklenmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6178, Karar No: 2013/6913, Tarih: 31.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/6178 E.  ,  2013/6913 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçmeye teşebbüs ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.12.2011 gün ve 2009/244 Esas, 2011/437 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 23.03.2008 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahallinde gerekli araştırma yapılarak sanığın gerçekten öldüğünün saptanması halinde açılan kamu davası hakkında 5237 sayılı TCK.nın 64/1. maddesi uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29295, Karar No: 2017/24502, Tarih: 13.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/29295 E.  ,  2017/24502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu ... Mahallesi 101 ada 2562 parsel sayılı taşınmazın değerinin tespitinde emsal olarak incelenen taşınmaz başka mahallede olduğu gibi dükkan nitelikli emsalin satış bedeli içerisinde ticari değerinin de bulunduğu dikkate alındığında dava konusu taşınmaza emsal olacak nitelikte olmadığı anlaşıldığından alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan

tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi ve dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede değerini etkileyecek derecede olumlu bir gelişme ve bu nedenle değerinde bir artış olup olmadığı hususunda yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Davanın niteliği gereği kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10191, Karar No: 2012/9122, Tarih: 20.09.2012

**5. Ceza Dairesi         2009/10191 E.  ,  2012/9122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 20/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5028, Karar No: 2019/8177, Tarih: 12.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/5028 E.  ,  2019/8177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, tehdit

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ..., ..., ...’in; tehdit suçundan sanıklar ... ve ...’ün beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların katılanı dolandırmak amacıyla birlikte hareket ettikleri, öncelikle sanık ...'in katılanla samimiyet kurup güvenini kazandığı ve daha sonra katılana alkol aldırıp iradesini zayıflattığı ve katılandan 1.500 TL'lik senede kefil olmasını istediği, bu amaçla bir kaç tane senet imzalatarak kafasını karıştırıp iradesini sakatlamak suretiyle 150.000 TL bedelli senede ciro yaptırarak borçlandırdığı, ardından birlikte hareket ettiği sanık ...'in söz konusu senedi ciro ettiği, doğrudan icra takibine koyarak dikkatleri üzerlerine çekmek istemediklerinden yine sanık ...'in arkadaşı olan diğer sanık ... ile görüşüp anlaşarak senedi ciro yoluyla devrettikleri ve sanık ...'un da 22.12.2010 tarihinde söz konusu senetle ilgili olarak Elmalı Asliye Hukuk Mahkemesi’nden 2010/135 değişik iş sayılı ihtiyati haciz kararı aldırmak suretiyle Elmalı İcra Müdürlüğü’nün 2010/2162 Esas sayılı dosyasından katılan aleyhine icra takibi başlattığı, sanık ...'un senette borçlu gözüken diğer sanıklar yerine özellikle katılanın mal varlığına karşı haciz işlemleri yaptırdığı, hakkında icra takibi başlatılması ile olayı öğrenen katılanın sanıklardan 30.12.2010 tarihinde şikayetçi olduğu ve Elmalı Adliyesinde bulunduğu sırada sanık ...’ün .... numaralı telefondan katılanı aradığı, telefonu açan katılana "bizim mekanın yanında dolaşma .... abi, senin için kötü olur" diyerek tehdit ettiği, bu olaydan yaklaşık 10 gün kadar önce yine sanık ...'in cep telefonundan katılanı arayarak "oraya gelirsen sana kan kustururum, Elmalı'yı sana yasak ederim, sana 10.000 TL ceza kesiyorum lan" diyerek tehdit ve hakarette bulunduğu, bu suretle sanıklar ..., ... ve ...’in senedi icra takibine koyarak tahsil yoluna gitmek suretiyle iştirak halinde kamu kurumunu aracı olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık, sanık ...'in telefonla tehdit ve bu suça azmettirme, sanık ...'ün ise telefonla tehdit suçunu işlediklerinin iddia edildiği olaylarda; sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından, sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin sanık beyanlarının çelişkili olduğu, karalanan cironun açıklanamadığı ve mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 12/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13544, Karar No: 2013/10949, Tarih: 02.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/13544 E.  ,  2013/10949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında yol boşluğu olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 02.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5795, Karar No: 2013/6047, Tarih: 02.04.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/5795 E.  ,  2013/6047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlık 4271 sayılı TMK'nun 3. kitabında düzenlenen miras hukuku hükümlerine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 2.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 2.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 02/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5259, Karar No: 2015/1867, Tarih: 10.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/5259 E.  ,  2015/1867 K.**

* RÜCUAN TAZMİNAT

* İŞ KAZASINDA SÜREKLİ İŞGÖRMEZLİK KAYBINA UĞRAYAN SİGORTALI

* SİGORTALILIKTAN DOĞAN SORUMLULUK BAKIMINDAN İŞVERENİN SORUMLULUĞU

* İŞ KAZASI VEYA MESLEK HASTALIĞININ 3. KİŞİNİN KUSURU SONUCUNDA MEYDANA GELMESİ HALİNDE RÜCU

* SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU (5510) Madde 21

* SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU (5510) Madde 23

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 51

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 52

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 61

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 62

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 50

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 51

**"İçtihat Metni"**

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, tarafların vekillerinin temyiz etmeleri üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi M.. A.. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı S.. T..Nak. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm, davacı Kurum ve davalı S.. T.. vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine;

2-Dava, 28.03.2010 tarihli iş kazasında sürekli işgöremezlik kaybına uğrayan sigortalıya bağlanan gelirlerin ve yapılan ödemelerin tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanunun 23 ve 21/4’üncü maddeleridir.

5510 sayılı Kanunun süresinde bildirilmeyen sigortalılıktan doğan sorumluluk bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 23’üncü maddesi hükmüne göre; sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde sigortalı işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmemesi halinde, bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce iş kazası meslek hastalığı ve hastalık meydana gelmiş ise, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken her türlü masraflar ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri, 21 inci maddenin birinci fıkrasında yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın işverene ödettirilecektir.

Sözü edilen madde ile işverenin kaçak işçi çalıştırmasının önlemesi amaçlanmış olup, maddenin düzenleniş şeklinden de açıkça anlaşılacağı üzere, 23’üncü maddeye göre işverenin sorumluluğu kusursuz sorumluluk ilkesine dayanır. Zararlandırıcı sigorta olayında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemiş ise, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarının tamamından sorumlu tutulması gerekir. Öte yandan; 6098 sayılı Türk

Sözü edilen madde ile işverenin kaçak işçi çalıştırmasının önlemesi amaçlanmış olup, maddenin düzenleniş şeklinden de açıkça anlaşılacağı üzere, 23’üncü maddeye göre işverenin sorumluluğu kusursuz sorumluluk ilkesine dayanır. Zararlandırıcı sigorta olayında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemiş ise, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarının tamamından sorumlu tutulması gerekir. Öte yandan; 6098 sayılı Türk

Borçlar Kanununun 51’inci maddesindeki; “Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler.” ve 52’nci maddesindeki “Zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir.” hükümleri gözetilerek, zarar gören(sigortalının) müterafik kusurları da nazara alınarak söz konusu maddeler kapsamında Hâkim tarafından takdir edilecek uygun bir indirimin yapılması gereği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Anılan Kanunun 21’inci maddesinin dördüncü fıkrası, üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilebilecektir.

Üçüncü kişinin rücu alacağından sorumluluğu kusur sorumluluğu esasına dayanır. Bir başka ifadeyle; üçüncü kişi, ancak kusurlu bir hareketinin varlığı halinde rücu alacağından sorumludur.

İş kazası, meslek hastalığı ve hastalığın üçüncü kişinin kusuru sonucunda meydana gelmesi halinde rücu edilecek miktar ise; sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan ödemelerin tümünün, bağlanacak gelirlerin ise başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, kusur karşılığından oluşmaktadır.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla sebebiyet vermeleri halinde; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 61 ve 62’nci (818 sayılı Mülga Borçlar Kanununun 50 ve 51) maddeleri uyarınca teselsül hükümlerine göre birlikte sorumlulukları söz konusu olacaktır. Bu halde, Türk Borçlar Kanunu’nun 62’inci maddesi uyarınca kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişinin diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkı baki kalmak koşuluyla, her bir sorumlu yönünden kusurlarına düşen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına hükmedilebilecektir.