muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3107, Karar No: 2015/19163, Tarih: 10.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/3107 E.  ,  2015/19163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Davacı vekilinin 13.12.2013 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklandığını, yapılan yargılamada makul sürede hakim karşısına çıkartılmadığını belirterek CMK’nın 141/1-d maddesi gereğince manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacı vekili 13.12.2013 tarihli dilekçesi ile davacının kanuna uygun olarak tutuklandığı halde makul sürede yargılama mercii önüne çıkarılmadığı, serbest bırakılmadığı ve hakkında karar verilmediği nedeni ile 10.000 TL manevi tazminat talebinde bulunmuş olup, yapılan inceleme sonunda mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2709 sayılı T.C. Anayasası'nın 19/son, 36, 40 ve 90. maddeleri gereğince iç hukuk kapsamında kanun hükmünde bağlayıcılığı olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 5. maddesindeki özgürlük ve güvenlik hakkı düzenlemeleri ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarına göre, davacının hukuki durumu değerlendirildiğinde; somut olayda beş yıllık azami tutukluluk süresinin dolması nedeniyle tutukluluğun yasal dayanağının kalmadığı ve tutukluluğun makul süreyi aştığı iddiası ilk bakışta haklı ve tazminat talep edilmesi mümkün görülmekte ise de, davacının koruma tedbirine konu ceza davasında tutuklu kaldığı süre yönünden ve konuya ilişkin AİHM'in tutukluluk konusunda benimsediği ilkelere bakıldığında; davanın kapsamı, dosyadaki delillerin çokluğu, sanıklara yüklenen suçların sayısı ve niteliği, sanıkların sayısı ve davanın karmaşık olması durumunun tutukluluk süresinin makul olup olmadığının değerlendirilmesinde dikkate aldığı gibi, özellikle organize suçlar bakımından ve ayrıca olayın istisnai koşullarının, karmaşıklığının, başvurucunun kovuşturulmasına neden olan eylemin ağırlığının, başvurucunun kaçma ihtimalinin de AİHM tarafından dikkate alındığı görülmektedir.

Davacının 13.01.2012 tarihinde gözaltına alınıp, 16.01.2012 tarihinde tutuklandığı, hakkında 23.10.2012 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, 02.11.2012 tarihli tensiple birlikte tutukluluğun devamına karar verildiği, 02.04.2013 tarihinde savunmasının alınmasının ardından tahliye edildiği anlaşılmıştır.

Davacının 13.01.2012 tarihinde gözaltına alınıp, 16.01.2012 tarihinde tutuklandığı, hakkında 23.10.2012 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, 02.11.2012 tarihli tensiple birlikte tutukluluğun devamına karar verildiği, 02.04.2013 tarihinde savunmasının alınmasının ardından tahliye edildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacının (sanığın) diğer 30 sanıkla birlikte yakalandığı, terör örgütüne üye olma suçu nedeniyle tutuklandığı, hakkında terör örgütünün yöneticisi olma ve 2911 sayılı Kanuna muhalefet etme suçları nedeniyle iddianame düzenlendiği, bu suçlardan yargılamanın yapıldığı, soruşturma aşamasında tutukluluk halinin devamına ve tahliye talebinin reddine ilişkin kararlarda usul ve yasaya aykırı bir unsura rastlanılmadığı, kanuni süre içinde tutukluluk durumunun gözden geçirildiğinin anlaşılması karşısında, yargılandığı suçların niteliği, özellikle eylemlerin sayısı, sanık sayısı ve eylemlerin niteliğinden hareketle dosyanın karmaşıklık düzeyi dikkate alındığında, AİHM tarafından tutukluluk ve tutukluluğun devamı kararlarının gerekçesi olarak “delillerin durumu” ifadesinin ciddi suç göstergelerinin varlığının devamlılığı hususunda bir etken olarak değerlendirildiği anlaşılmaktadır. Bu kapsamda somut olayda yargılamanın özenli yürütülmediğine ilişkin somut veriler bulunmadığı görülmektedir. Sadece tutukluluğun uzunluğuna ilişkin itiraz ve serbest bırakmaya ilişkin talepler herhangi bir belgeye dayalı olmayıp, buna karşın mahkemenin dayanılan delillere göre atılı suçların işlendiğine ilişkin kuvvetli belirti ve tutuklama nedenlerinin varlığının devamına ilişkin gerekçesinin olay ve olgulara dayandırılmış olması karşısında, açıklanan bu nedenlerle tazminat davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.12.2015 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Davacı 13/01/2012 tarihinde gözaltına alınmış, 16/01/2012 tarihinde tutuklanmış olup, kamu davasının açılmasından sonraki ilk duruşma olan 02/04/2013 tarihinde tahliye olmuştur. Sanıkla birlikte hakkında dava açılan kişi sayısı 16'dır.

Üzerine atılı suçlardan tutuklanan davacının tutuklamaya sevk tarihi itibariyle hakkında büyük oranda deliller toplanmış olup, en kısa sürede hakkındaki kamu davasının açılması gerekirdi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Davacı 13/01/2012 tarihinde gözaltına alınmış, 16/01/2012 tarihinde tutuklanmış olup, kamu davasının açılmasından sonraki ilk duruşma olan 02/04/2013 tarihinde tahliye olmuştur. Sanıkla birlikte hakkında dava açılan kişi sayısı 16'dır.

Üzerine atılı suçlardan tutuklanan davacının tutuklamaya sevk tarihi itibariyle hakkında büyük oranda deliller toplanmış olup, en kısa sürede hakkındaki kamu davasının açılması gerekirdi.

Kanunda tutuklama kararından sonra iddianamenin hangi sürede düzenlenmesi gerektiğine dair bir düzenleme getirilmemiş olup, bu durum soruşturma evresinin kovuşturma evresi kadar sıkı kurallara bağlanmaması ve soruşturma evresinin dağınıklığının bir sonucu olabilir. Bununla beraber kabul edilebilir makul bir sürede kamu davasının açılması gerekirdi. Tutuklu şüpheliler hakkındaki kamu davasının açılmasına ilişkin bir süre öngörülmemesi, yargılama sürecini de içine alan en üst toplam sürelerin (Bir yıl altı ay veya beş yıl, CMK, m.102) kullanılması sonucunu doğurmamalıdır. Tutuklu işlerde soruşturmanın bir an önce sonuçlandırılması için gerekli dikkat ve özen gösterilmesi gerekir. Bu aşamada mağdur olanlarında zararlarının giderilmesi hukuk devleti olmanın gereğidir.

Bilindiği gibi 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren CMK'nın 94.maddesinde kamuoyunda yol tutuklaması olarak da adlandırılan ve yakalanan kişinin "yetkili hâkim veya mahkemeye en kısa zamanda gönderilmek üzere tutuklanır" hükmü dolayısıyla aylarca hatta bir yıldan uzun bir süre kişiler esas yargılandıkları mahkemeye gönderilmeyi bekliyorlardı. Yargıtay 12.Ceza Dairesinin 04.04.2012/15700-9187 ve 15.05.2012/20114-12183 tarihli kararlarından sonra uygulamada daha hassas davranılmaya başlanılmış ve 21.02.2014 tarihinde kabul edilen 6526 sayılı Kanunla CMK'nın 94.maddesinde yeni bir düzenleme yapılmıştır. Buna göre: "Yakalanan kişi, en geç yirmi dört saat içinde yetkili hâkim veya mahkeme önüne çıkarılamıyorsa, aynı süre içinde yakalandığı yer adliyesinde, mevcut değil ise en yakın adliyede kurulu sesli ve görüntülü iletişim sisteminin kullanılması suretiyle yetkili hâkim veya mahkeme tarafından bu kişinin sorgusu yapılır veya ifadesi alınır." Bu düzenleme ile süresiz tutuklu kalma hali 24 saatle sınırlandırılmıştır.

Dolayısıyla Yüksek Yargının bu kararı ile uygulamada soruşturmaların, bilhassa tutuklu olanlar bakımından daha hassas davranılması sonucunu doğuran bir etkisi olabilirdi. Kararların hak ve özgürlükler konusundaki hassasiyetin en yüksek seviyeye çıkarılmasına katkı sağlaması gerekir.

Yargı tarihinde ilk olma özelliği bulunmayan bir soruşturmada 445 günlük tutukluğun hak ihlaline sebebiyet verdiği ilke olarak kabul edilmesi gerekir. Bunun yanında 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla CMK'nın 141/3. maddesi bu gibi uygulamalar için getirilmiş yeni bir düzenlemedir. Mahalli mahkemece hükmedilen 5.000 lira manevi tazminat makul olup, hükmün onanması gerekirdi.

Yargı tarihinde ilk olma özelliği bulunmayan bir soruşturmada 445 günlük tutukluğun hak ihlaline sebebiyet verdiği ilke olarak kabul edilmesi gerekir. Bunun yanında 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla CMK'nın 141/3. maddesi bu gibi uygulamalar için getirilmiş yeni bir düzenlemedir. Mahalli mahkemece hükmedilen 5.000 lira manevi tazminat makul olup, hükmün onanması gerekirdi.

Açıklanan nedenlerle, sayın çoğunluğun toplamda 445 gün tutuklu kalmayı makul kabul edip, tazminat verilmesine gerek olmadığından hükmün bozulması yönündeki görüşlerine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/7861, Karar No: 2013/9613, Tarih: 21.06.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/7861 E.  ,  2013/9613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davada Eşme Sulh Hukuk ve Eşme Asliye Hukuk(Aile) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, sözleşmeden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesince; ziynet eşyalarının iadesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk(Aile) Mahkemesi ise; uyuşmazlığın alacak davası niteliğinde olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

T.M.K.’nun 226. maddesinde “her eş, diğer eşte bulunan mallarını geri alır.”

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasaya 5133 Sayılı Yasa ile ekleme yapılan 4/2. maddesinde “22.11.2001 tarihli 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının 3. kısmı hariç olmak üzere 2. kitabı, 03.12.2001 tarihli ve 4722 Sayılı Türk Medeni Yasasının Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasaya göre aile hukukundan ... dava ve işlerin” aile mahkemesi görevinde olduğu açıklanmıştır.

Somut olayda ise davacı vekili, düğünde kendisine takılan altınları paraya çevirip bankaya yatırdığını, eşinin babası olan davalının isteği ile karşılığı altın olarak verilmek üzere kendisine borç verdiğini, ancak davalının kendisine ödeme yapmadığını belirterek, 6.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Buna göre uyuşmazlık, sözleşmeden kaynaklanan alacak davası niteliğinde olup Türk Medeni Kanununun 2. kitabından kaynaklanmadığından davanın, 6100 Sayılı HMK.'nun geçici 1. maddesi nazara alınarak dava değerine göre Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince Eşme Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9457, Karar No: 2018/658, Tarih: 22.01.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/9457 E.  ,  2018/658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1) Dairemizin 24.11.2014 tarih, 2014/17089 Esas – 2014/38436 Karar sayılı bozma ilamının, sanık lehine ve aleyhine hususlar içerdiği ve bu nedenle 1412 sayılı CMUK'un 326/2. maddesindeki "Ancak sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir." şeklindeki düzenleme gereğince, sanığa, aleyhe bozma ilamına karşı diyecekleri sorulmadan hüküm kurulması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2) Ayrıntıları CGK'nin 04.06.2013 tarih, 2012/12-1526 Esas ve 2013/286 Karar sayılı kararında açıklandığı gibi; erteleme ve hapis cezasının seçenek yaptırım olarak adli para cezasına çevirilmesi kurumlarının cezanın bireyselleştirilmesinin yollarından biri olmaları dolayısıyla mutlak olarak birinin diğerinden daha lehe olduğundan söz edilemeyeceği, ödeme gücü bulunmayan bir sanık için ertelemenin, ödeme gücü yerinde olan ve bu yönde talepte bulunan bir sanık için ise adli para cezasına çevirmenin daha lehe olduğunun kabul edilebileceği, her somut olayda sanığın sosyal ve ekonomik durumu ile kişiliğine göre bir belirleme yapmak gerektiği gözetilmeden; bozma öncesi sanık hakkında hükmedilen hapis cezası adli para cezasına çevrildiği halde bu yönde talebi alınmadan bozmadan sonra kurulan hükümde hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi suretiyle CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11653, Karar No: 2023/3937, Tarih: 01.06.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/11653 E.  ,  2023/3937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1232 E., 2022/1425 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/77 E., 2022/168 K.

Taraflar arasındaki kambiyo şikayeti ve borca itiraz nedeniyle yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetçi borçlu ...Özyıldız ... Ltd. Şti'nin dayanak bonoların kambiyo vasfı taşımadığına yönelik takibin iptaline dair şikayetinin İİK’nın 170/a maddesi uyarınca reddine, anılan şikayetçi borçlunun borca ve ferilerine yönelik itirazının İİK’nın 169/a maddesi uyarınca reddine, şikayetçi borçlu ...'in dayanak bonoların kambiyo vasfı taşımadığına yönelik takibin iptaline dair şikayetinin İİK’nın 170/a maddesi uyarınca reddine, anılan şikayetçi borçlunun borca ve ferilerine yönelik itirazının İİK’nın 169/a maddesi uyarınca reddine, takip tedbiren durdurulmadığından ve İİK'nın 169/a-6 gereğince şartları oluşmadığından davalı alacaklının tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi borçlular tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi borçlular tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Keşideci ve avalist borçlular itiraz dilekçesinde; davalı alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte, takibe konu senetlerde düzenleme yerinin bulunmadığını, aval verenin isim bilgilerinin yanında adresinin de yazılı olmadığını, bu nedenle dayanak bonoların kambiyo vasıflarının bulunmadığını, keşide tarihinde keşideci şirketin yetkilisinin şikayetçi borçlu ... olduğunu, borçlu şirket kaşesi üzerinde şirket yetkilisinin imzasının bulunmadığını, imzanın kaşe üzerine atılmaması, açığa atılması nedeniyle şikayetçi borçlu şirketi bağlamayacağını, borçlu şirketin borcunun bulunmadığını, avalin adi kefalet niteliğinde olması nedeniyle önce keşideci borçluya başvurulması gerektiği gibi geçerli olması için aval verenin eşin rızasının da alınması gerektiğini, ancak bu usullere uyulmadığını, takip öncesinde temerrüt gerçekleşmediğinden işlemiş faiz talep edilemeyeceğini, borçlu avalistten komisyon ücreti talep edilemeyeceğini ileri sürerek itiraz ve şikayetlerinin kabulü ile takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı alacaklı cevap dilekçesinde; takibe konu senetlerin kambiyo senedi vasfını taşıdığını, aval hakkında TBK’daki kefalete ilişkin hükümlerin uygulanamayacağını, geçerliliği için eş rızasının aranmayacağını, senetlerin üzerindeki imzaların şikayetçi borçluları bağladığını savunarak şikayet ve itirazların reddi ile şikayetçi borçlular aleyhine tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı alacaklı tarafından şikayetçi borçlular aleyhine kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile ilamsız takip başlatıldığı, ödeme emrinin şikayetçi borçlu şirkete 01.03.2022 tarihinde tebliğ edildiği, şikayetçi borçlu gerçek kişiye ödeme emri tebliğ edilmediği, şikayetin yasal süresi içinde yapıldığı, takibe konu bonoların incelenmesinde; keşideci kısımlarında borçlu Sefa Jeotermal ... Ltd. Şti. kaşesinin bulunduğu, şirket kaşesinde şirketin adres bilgilerinin yazılı olduğu, kefil bölümünde; borçlu ... isminin ve kimlik numarasının bulunduğu, lehdar kısımlarında ... A.Ş. isminin bulunduğu, tüm bonolardaki düzenlenme tarihinin 27.11.2018 olduğu, vade tarihlerinin; 29.08.2019 - 29.07.2019 - 29.06.2019 - 29.05.2019 - 29.09.2019 olduğu, bonoların her birinin 40.699,50 TL bedelli olduğu, tüm bonolarda ihtilaf vukuunda ... mahkemelerinin yetkili kılındığı, bonoların sağ alt kısımlarında 2 adet imzanın bulunduğu, senetlerde Türk Ticaret Kanunu gereğince bulunması gereken zorunlu unsurların mevcut olduğu, kazıntı, çizik vesair tahrifatın bulunmadığı, bu yönde bir iddianın da olmadığı, bu haliyle bonoların kambiyo vasfını haiz oldukları, davalı alacaklının yetkili hamil olduğu, takibe konu bonolarda keşideci konumundaki şirketin kaşesinde "....İhsaniye/..." şeklindeki adres yazılı olduğundan avalist konumundaki borçlunun isminin karşısında adresinin yazılı olması zorunluluğunun bulunmadığı, aval veren borçlu Sefa Özdemir’in takibe konu bonolar üzerideki imzaların kendisine ait olmadığı yönünde bir iddiasının bulunmadığı, ticaret sicil kayıtlarının incelenmesinde; 23.02.2015 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde şirket ortağı (aval veren borçlu) Sefa Özdemir'e "şirket kaşesi altında münferiden 20 yıl süre ile temsil etme" yetkisi verildiği, temsil yetkisinin halen devam ettiği, takibe konu senetlerde yer alan her iki imzanın da şirket kaşesinin dışına atıldığı, borçlu şirket yetkilisi Sefa Özdemir "aval veren" olarak borçtan şahsi olarak sorumlu olduğu, bononun düzenleyen bölümünde kaşesi bulunan şirketin, bonodan dolayı sorumlu olabilmesi için düzenleyenin imzasının bulunması yeterli olduğu, imzanın şirket unvanı ya da kaşesi üzerine atılması gerekmediği, bu nedenle atılan ikinci imzadan borçlu şirketin keşideci olarak sorumlu olduğu, TTK'nın 701. maddesine göre bononun yüzüne konulan her imzanın aval niteliğinde olduğu, aynı kanunun 702. maddesine göre aval verenin bononun diğer borçlusu ile birlikte müteselsilen sorumlu olduğu, Türk Ticaret Kanunu’nun özel hükümler içermesi nedeniyle kambiyo senetlerinde kefalete ilişkin TBK'nın 584. ve 603. maddelerinin uygulanamayacağı, takip dayanağı bonolar, kambiyo senedi niteliğinde olduğundan taraflar arasında ticari bir ilişkinin bulunduğunun kabulü gerektiği, bu durumda, bonodan kaynaklanan alacağa 3095 sayılı yasada yer alan ticari temerrüt faizine ilişkin 2/2

. maddesine göre aval verenin bononun diğer borçlusu ile birlikte müteselsilen sorumlu olduğu, Türk Ticaret Kanunu’nun özel hükümler içermesi nedeniyle kambiyo senetlerinde kefalete ilişkin TBK'nın 584. ve 603. maddelerinin uygulanamayacağı, takip dayanağı bonolar, kambiyo senedi niteliğinde olduğundan taraflar arasında ticari bir ilişkinin bulunduğunun kabulü gerektiği, bu durumda, bonodan kaynaklanan alacağa 3095 sayılı yasada yer alan ticari temerrüt faizine ilişkin 2/2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerektiği, takip tarihi itibariyle avans faiz oranının 15,75 olup, faiz oranına yönelik bir itirazda bulunulmadığı, kambiyo takibinde faiz istenebilmesi için takip öncesinde temerrüde düşürülmesinin gerekmediği, vade tarihinden takip tarihine kadar faiz istenmesinde yasaya aykırılık bulunmadığı, ayrıca TTK’nın 725. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken aynı yasanın 778/1-d. maddesi dikkate alındığında davalı alacaklının, şikayetçi keşideci şirket ve müşterek sorumlu aval veren konumundaki şirket yetkilisinden komisyon ücretini talep etmesinde yasal bir engel bulunmadığı, borcun sebebini ve senedin düzenlenme amacını gösteren ve temel borç ilişkilerinin açıklanmasından ibaret olan bedel kaydının varlığı ya da yokluğunun senedin bono niteliğini etkilemeyeceği, şikayetçiler tarafından yapılan borca itiraza ilişkin İİK’nın 169/a maddesi kapsamında belge sunulamadığı, takibin tedbiren durdurulmaması nedeniyle tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile şikayetçi borçlu ...Özyıldız ... Ltd. Şti'nin kambiyo vasfı taşımadığına yönelik takibin iptaline dair şikayetinin İİK’nın 170/a maddesi uyarınca reddine, anılan şikayetçi borçlunun borca ve ferilerine yönelik itirazının İİK’nın 169/a maddesi uyarınca reddine, şikayetçi borçlu ...'in kambiyo vasfı taşımadığına yönelik takibin iptaline dair şikayetinin İİK’nın 170/a maddesi uyarınca reddine, anılan şikayetçi borçlunun borca ve ferilerine yönelik itirazının İİK’nın 169/a maddesi uyarınca reddine, takip tedbiren durdurulmadığı ve İİK'nın 169/a-6 gereğince şartları oluşmadığından davalı alacaklının tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlular istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi borçlular istinaf dilekçesinde; takibe konu senetlerde, keşideci şirket kaşesi üzerinde şirket yetkilisinin imzasının bulunmadığını, imzanın kaşe üzerine atılmaması, açığa atılması nedeniyle şirketi bağlamayacağını, imzaların mahkemece incelenmediğini, keşideci imzası bulunmayan senetlerin kambiyo vasfının bulunmadığını, takibe konu senetlerde düzenleme yerinin bulunmadığını, aval verenin isim bilgilerinin yanında adresinin de yazılı olmadığını, bu nedenle de senetlerin kambiyo vasfının bulunmadığını, keşideci şirketin borcunun bulunmadığını, takip öncesinde temerrüt gerçekleşmediğinden işlemiş faiz talep edilemeyeceğini, faize itirazla ilgili bilirkişiden rapor alınmadan karar verildiğini ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; takibe dayanak bonolarda keşideci olarak şikayetçi borçlu şirket kaşesinin bulunduğu, kefil kısmında ise şikayetçi borçlu ...'in ad ve soyadı ile kimlik numarasının yazılı olduğu, senet üzerinde, şikayet dilekçesinde açıkça kabul edildiği üzere, şikayetçi borçlu avalist ... tarafından atılmış iki adet imzanın bulunduğu, keşidecinin şirket olması sebebiyle kaşede açıkça adresinin bulunduğu, bu sebeple senetlerde düzenleme yeri bulunmadığına yönelik iddianın yerinde olmadığı, şikayetçi borçlu şirket yetkilisinin, şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imzanın bizatihi kendisini sorumlu kılacağı, yine şirket temsilcisinin elinden çıkmış iki imzanın bulunması durumunda imzalardan birinin şikayetçi borçlu keşideci şirket adına, açığa atılan diğer imzanın da imza sahibinin şahsı adına atılmış olduğunun kabulünün zorunlu olduğu, bu durumda takibe dayanak senetlerde keşideci olarak şikayetçi borçlu şirketin, avalist olarak şikayetçi borçlu ...'in sorumlu olduğu, avalin TTK'da özel olarak düzenlenmiş olması sebebiyle TBK'nın kefalete ilişkin hükümlerinin uygulanma imkanı bulunmadığı, borcun ödendiğinin de yazılı bir delil ile ispatlanamadığı, faiz istenmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlular temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri