muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18705, Karar No: 2014/11431, Tarih: 09.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/18705 E.  ,  2014/11431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/116768

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2009

NUMARASI : 2008/741 (E) ve 2009/731 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Ö.. Otomotiv İnşaat Gıda Tekstil Taahhüt İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin sahibi olan ve araç kiralama işi ile uğraşan katılanın, iş yerine ait.. plakalı aracı, kira sözleşmesi kapsamında geçici süreliğine kullanması için kiralama işlemine istinaden zilyedliğini sanığa teslim ettiği; ancak kira bedelinin ödenmemesi nedeniyle söz konusu aracın geri istenilmesine rağmen sanığın, aracı iade etmediği gibi devir olgusunu inkar etmek suretiyle üzerine atılı olan güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, tanıkların anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; araç kira sözleşmesinin katılanla ölen K.. U.. arasında imzalanması ve aracın Keramettin'e teslim edilmesi karşısında, sanığın aynı doğrultuda verdiği ifadelerinde; söz konusu aracı satın aldığını savunması, araç kiralama sözleşmesinin de tarafı olmaması, aracı iade etme yükümlüğünün bulunmaması ve savunmalarının aksinin de kanıtlanamamış olması dikkate alınarak; üzerine atılı olan güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine yönelik katılanın iddiasından başkaca somut ve inandırıcı delillerin elde edilemediğinin anlaşılması karşısında; sanığın beraati yerine, delillerin takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde mahkümiyetine hükmolunması,Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/06/2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

Karşı oy;

Temyize konu olay:

Katılan, kendisine ait aracı yazılı kira sözleşmesiyle kiraya vermiştir. Kiracı, katılanın aracını iade edemeden ölmüştür. Katılanın aracı bu sözleşmeye taraf olmayan 3. kişi konumundaki sanığın elinde kalmıştır. Katılan, kiracı ölmeden önce, geçici olarak kullanması için aracın kiracı tarafından sanığa verilmesine rıza gösterdiğini söylemektedir. Buna karşılık sanık, aracı ölenden satın aldığını savunmaktadır. Sanık bu hususta hiçbir delil gösterememiştir.

Karşı oy;

Temyize konu olay:

Katılan, kendisine ait aracı yazılı kira sözleşmesiyle kiraya vermiştir. Kiracı, katılanın aracını iade edemeden ölmüştür. Katılanın aracı bu sözleşmeye taraf olmayan 3. kişi konumundaki sanığın elinde kalmıştır. Katılan, kiracı ölmeden önce, geçici olarak kullanması için aracın kiracı tarafından sanığa verilmesine rıza gösterdiğini söylemektedir. Buna karşılık sanık, aracı ölenden satın aldığını savunmaktadır. Sanık bu hususta hiçbir delil gösterememiştir.

Sanığın güveni kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına ilişkin Sakarya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin kararı “sanığın aracı satın aldığını savunması, katılan ile arasında kiralama sözleşmesinin olmaması, aracı iade yükümlülüğünün bulunmaması” gerekçeleriyle ve oyçokluğu ile bozulmuştur.

Çoğunluk kararının aşağıdaki gerekçelerle usul ve yasaya uygun olmadığını düşünmekteyim.

1- Sanık katılana ait aracı satın aldığını iddia etmesine rağmen, bu konuda hiçbir delil gösterememiştir. Bu şekildeki soyut beyanlara itibar edilmesi, ruhsat kaydı gibi yazılı ve somut delillerin göz ardı edilmesi anlamına gelir ki, böyle bir uygulama hukuk sistemini alt üst eder, kargaşaya neden olur. İddia sahibinden iddiası ile ilgili bir delil istenmez ise, başkasına ait eşyayı kısa süreliğine eline geçiren herkes, bunu satın aldığını iddia ederek bu mala sahip olur. Konu, mahsus sicil gerektiren taşınmaz veya motorlu araçlar olduğunda durum daha vahim olur.

Uyuşmazlık konusu olayda ise mülkiyeti kanıtlayan trafik sicili mevcuttur. Bu kayıtlara göre eşyanın maliki katılandır. Sanık haricen satın aldığını iddia etmekte ise de bu beyanı doğrulayan hiçbir delil yoktur. O halde trafik kayıtlarına göre malik olduğunu kanıtlayan katılanın beyanına itibar edilerek, katılanın aracını iade etmeyen sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediği kabul edilmelidir.

2- Katılan ile sanık arasında yazılı bir sözleşme yok ise de, katılan aracın geçici olarak sanık tarafından kullanılmasına rıza gösterdiğini ifade etmiştir. Sanık ise bunu kabul etmemekte, kiracıdan satın aldığını savunmaktadır. Katılan ve sanığa ait farklı anlatımlardan sanığın savunmasının üstün tutulmasını gerektiren bir neden veya delil olmadığı gibi, sayın çoğunluk sanık savunmasına neden itibar ettiğine ilişkin bir gerekçe de gösterememiştir.

2- Katılan ile sanık arasında yazılı bir sözleşme yok ise de, katılan aracın geçici olarak sanık tarafından kullanılmasına rıza gösterdiğini ifade etmiştir. Sanık ise bunu kabul etmemekte, kiracıdan satın aldığını savunmaktadır. Katılan ve sanığa ait farklı anlatımlardan sanığın savunmasının üstün tutulmasını gerektiren bir neden veya delil olmadığı gibi, sayın çoğunluk sanık savunmasına neden itibar ettiğine ilişkin bir gerekçe de gösterememiştir.

3- Sanığın, suça konu aracı katılanın rızası ile kullandığı kabul edilmese bile, ruhsat kaydına göre bu araç katılana aittir. Sanık bunu haklı nedenle elinde bulundurduğunu kanıtlayamadığı takdirde sahibine iade etmek zorundadır. Sanık da haklı bir nedenle elinde tuttuğunu kanıtlayamamıştır. Bu durumda mal sahibine iade etmesi gerekirken bundan kaçınması ile suç sübuta ermiştir. Çünkü 5237 sayılı Kanunun 155. maddesine göre güveni kötüye kullanma suçu, “başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyedliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulmak veya bu devir olgusunu inkar etmektir.” şeklinde tanımlanmıştır.

Görüldüğü üzere; zilyetliğin malın, sahibi tarafından mı; yoksa başkası tarafından mı devredilmesinin bir önemi yoktur.

Burada dikkat edilmesi ve üzerinde durulması gereken hususlar;

a- Malın başkasına ait olması

b– Malın muhafaza edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyedliğinin devredilmiş olması,

c- Kendisinin veya başkasının yararına olarak devir amacı dışında tasarrufta bulunulması, yahut devir olgusunun inkar edilmesidir.

Mevcut deliller ışığında somut olaya baktığımızda; katılanın rızası ile (rızası olmasa da fark etmezdi) ölen kiracı tarafından başkasına ait aracın devri ve sanığın kendi yararına devir olgusunu inkarı söz konusudur.

Dolayısıyla sanığa isnat edilen güveni kötüye kullanma suçu sübuta ermiştir.

Açıklanan nedenlerle temyize konu kararın onanması yerine bozma yönündeki çoğunluk kararına karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2010/655, Karar No: 2010/743, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/655 E.  ,  2010/743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dairemizin 12.10.2009 tarihli geri çevirme kararı ile Toprak Tevzi Komisyonunca 5 ada 11 parsel sayısı verilerek itilaflı saha olarak bırakılan alana doğudan komşu 103 adada bulunan parsellerin tespit tutanakları ve varsa dayanakları olan kayıtlar istenildiği halde yalnızca tespit tutanaklarının gönderildiği, taşınmazların tespit dayanaklarını oluşturan tapu kayıtlarının gönderilmediği anlaşılmakla; söz konusu itilaflı saha olarak bırakılan alanın doğusundaki Ortaköy yolundan sonra gelen ve Yakınca Köyünün 103 adadaki komşu parsellere uygulandığı anlaşılan; 28.8.1996 tarih 31, 18.4.1958 tarih 184, 18.4.1958 tarih 168, 18.4.1958 tarih, 168, 12.7.1990 tarih 8; 21.8.2003 tarih 3, 18.4.1958 tarih 181, 12.8.1985 tarih 22, 18.4.1958 tarih 200, 18.4.1958 tarih 187, 18.4.1958 tarih 199, 14.10.1986 tarih 4 ve, 17.4.1987 tarih ve 8 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesislerinden itibaren tüm tedavüllerinin dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

2- Yakınca Köyü çalışma alanına dahil 121 ada 1 sayılı parselin kadastro tespit tutanağının onaylı sureti ve varsa uygulanan kayıtlar ile 121 ada 1 sayılı parselin tespiti kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kaydının ve hükmen kesinleşmiş ise buna ilişkin mahkeme ilamının tastikli suretinin getirtilerek dosyasına konulması,

3- Yakınca Köyü çalışma alanına dahil 101 ada 91 ila 110 sayılı ve 102 ada 17 ila 51 sayılı parsellerin kadastro tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilmesi, davalı iseler bu hususta tutulacak dosya inceleme tutanaklarının, hükmen kesinleşenler varsa Mahkeme ilamlarının tastikli suretlerinin çıkartılarak dosyasına konulması,

4-Taşınmazlara komşu bulunan Ortaköyde Toprak Tevzi Komisyonunca çalışma yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise bu çalışmalar sırasında Yakınca Köyünün 101 ada 91 ila 110 sayılı,102 ada 17 ila 51 sayılı parsellerin bulunduğu yere ilişkin olarak da belirtmelik tutanağı ve haritası düzenlenmiş olup olmadığı Tarım İl Müdürlüğünden sorularak varsa belirtmelik tutanakları, dağıtım haritası, cetvelleri ve oluşan tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, istenilen hususların bir kez daha geri çevrimeye meydan verilmemek üzere eksiksiz ve tam olarak yerine getirilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanının Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18045, Karar No: 2013/34176, Tarih: 07.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/18045 E.  ,  2013/34176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı 08.12.2011 tarihinde tefhim olunan kararı, sanığın CMUK 310/1. maddesinden öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 27.01.2012 tarihinde temyiz etmesi karşısında, süreden sonraki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13752, Karar No: 2014/570, Tarih: 16.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/13752 E.  ,  2014/570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :12.11.2012

NUMARASI :Esas no:2011/501 Karar no:2012/567

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, taşınmazın aile konutu olduğunun tespiti istemine ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.01.2014(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/12448, Karar No: 2013/12016, Tarih: 11.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/12448 E.  ,  2013/12016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Küçük hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Kozan Sulh Hukuk Mahkemesi ile Kadirli Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, evlilik dışı dünyaya gelen ve baba ile soybağı tanıma yoluyla kurulmuş ve annesinin de yaşının küçük olması nedeniyle küçüğe Türk Medeni Kanununun 404. maddesi uyarınca küçüğe vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 337. maddesinde “Ana ve baba evli değilse velayet anaya aittir. Ana küçük, kısıtlı veya ölmüş ya da velayet kendisinden alınmışsa hakim, çocuğun menfaatine göre, vasi atar veya velayeti babaya verir.” hükmü yer almaktadır.

Aynı Yasanın 336/3 maddesine göre de "Velâyet, ana ve babadan birinin ölümü hâlinde sağ kalana, boşanmada ise çocuk kendisine bırakılan tarafa aittir." hükmü yer almakta ise de, çocuğun annesinin reşit olmadığı anlaşılmaktadır. Somut olayda, küçüğün adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin “... Mahalle Güven Sokak No:10/A ... -... ” olarak gösterildiği anlaşıldığından davanın Kozan Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Kozan Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16881, Karar No: 2013/15325, Tarih: 21.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/16881 E.  ,  2013/15325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, fazla çalışma ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili; müvekkilinin, davalıya ait otelde aşçı olarak çalıştığını, otelin kış döneminde kapalı olması nedeniyle yıl boyu çalışmaların Nisan ve Kasım ayları arasında yapıldığını, davalı yan tarafından iş akdine haksız olarak son verildiğini ileri sürerek; kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları ile fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının, müvekkil şirkete ait otelde çalıştığını, müvekkil işverenliğe ait otelde sene içerisindeki çalışmaların Mayıs-Kasım ayları arasında olduğunu, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını ve tüm haklarının kendisine ödendiğini, bu hususta davacının müvekkil işverenliği ibraname ile İbra ettiğini, davacının fiili çalışmasının 1 yılın altında olduğunu ve taraflar arasında akdedilen iş sözleşmenin belirli süreli olması nedeniyle davacının ihbar tazminatı talebinin hukuka aykırı olduğunu savunarak; reddine karar verilmesini talep etmiştir

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; kısa kararda kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatlarının kabulüne; fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak gerekçeli kararda kötüniyet tazminatının reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda 19.10.2010 tarihli son duruşmada tefhim edilen kısa kararda " kötüniyet tazminatının kabulüne" karar verildiği açıklanmış,

Ancak gerekçeli kararda kötüniyet tazminatının reddine karar verilmiş olup, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre usule aykırılıktır.

Karardan sonra yürürlüğe giren ve temyiz incelemesi sırasında yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK.na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “ Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Yukarıda belirtildiği üzere duruşmada tefhim edilen hüküm sonucu ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun çelişkili olduğu açıkça ortadadır.

Karardan sonra yürürlüğe giren ve temyiz incelemesi sırasında yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK.na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “ Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Yukarıda belirtildiği üzere duruşmada tefhim edilen hüküm sonucu ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun çelişkili olduğu açıkça ortadadır.

Bu nedenlerle 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına ( 6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine) aykırı olduğu anlaşılan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4266, Karar No: 2011/4972, Tarih: 28.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/4266 E.  ,  2011/4972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden vakfa ait 70 parsel sayılı taşınmazdaki büronun davalı tarafından haklı bir nedeni olmaksızın kullanıldığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, çekişme konusu yerde vakıf mütevellisi ile aralarında yapılan 01.01.2001 başlangıç tarihli kira sözleşmesi bulunduğunu belirterek, davanın reddini savunmuş, bozmadan sonraki beyanında da fuzulu şagil olmadığını, kiracı sıfatıyla taşınmazı kullandığını ecrimisil isteğini kabul ettiğini bildirip, elatmanın önlenmesi yönünden davanın reddini istemiştir.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar; Yüksek 14.Hukuk Dairesince;"davalının savunmasında sözünü ettiği kira sözleşmesi 01.01.2001 - 31.12.2001 tarihleri için düzenlenmiştir. Bu sözleşmeyi kiraya veren olarak Karamercanzade Vakfı Mütevillisi M.Sıtkı Eronç imzalanmıştır. Daha sonra 24.7.2006 tarihinde mütevelli görevden azledilmiş, vakıf 24.4.2008 tarihinde kira sözleşmesini feshederek davalıdan 18.6.2007 tarihinden sonrasi için ecrimisil talep etmiştir. Görülüyor ki, azil ve ecrimisil talep tarihinden sonrası için davalının kira ilişkisine dayanma olanağı kalmamıştır. Bu saptamalar doğrultusunda istek konusunda bir karar verilmesi yerine kira ilişkisini ayakta olduğundan bahisle davanın reddinin doğru olmadığı" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda kira ilişkisinin dayanağının kalmadığı, davalının fuzuli şagil durumunda olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının, temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.051.37.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 28.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15177, Karar No: 2015/29774, Tarih: 12.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/15177 E.  ,  2015/29774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir.

Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir.

Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.