muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6036, Karar No: 2011/8102, Tarih: 12.07.2011

Diğer davalı S. S., usulüne uygun tebligata rağmen, herhangi bir savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece; kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Davacı dava dilekçesinde; 110 ada, 12 sayılı imar parselinde (eski 1732 ) kayıt maliki olan davalı Ü.K.’nin, imara uygun inşaat yapabilmesi için güney sınırında yer alan kendisine ait 730 kadastral parselle şuyuulandırıldığı bu nedenle 12 parselin güneyinde kalan ve mülkiyet sınırlarının devamı niteliğindeki 180 m2’lik bölümün ifraz ve tevhidi gerektiğinden anılan kısmın kendisine satılmasını istediği zaten ileride 730 parselin Belediyece alınacağı yönünde çalışmalar yapıldığı konusunda ikna ederek davalı emlakçılık işi ile iştigal eden S.’a vekâletname verilmesinin sağlandığını ancak taşınmazın tamamının diğer davalıya vekil aracılığıyla temlik edildiğini, davalılar arasında fikir ve çıkar işbirliği bulunduğunu ileri sürerek, iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, hata, hile ve muvazaa hukuksal nedenlere değinilerek davanın reddine karar verilmiş ise de iddianın ileri sürülen içeriği ve ileri sürülüş biçimi itibariyle davada, davalıların hileli hareketleri sonucu davalı S.’a vekâlet verilmesinin sağlandığı ve aslında temlik tarihi itibariyle 95.000.-TL. değerin de olan bir taşınmazın 25.000.-TL gibi düşük bir bedelle, taşınmazın tamamının temlik edildiği iddiasını da içermektedir. Bu iddianın da vekalet görevinin kötüye kullanılması nedenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Ne var ki; mahkemece bu yön üzerinde durulmamıştır.

Bilindiği üzere Borçlar Kanununun temsil ve vekâlet bağıtını düzenleyen hükümlerine göre, vekâlet sözleşmesi büyük ölçüde tarafların karşılıklı güvenine dayanır. Vekilin borçlarının çoğu bu güven unsurundan, onun vekil edenin yararına ve iradesine uygun davranış yükümlülüğünden doğar.

Borçlar Kanununda sadakat ve özen borcu, vekilin vekil edene karşı en önde gelen borcu kabul edilmiş ve 390/2 maddesinde "vekil, müvekkiline karşı vekâleti hüsnüniyetle ifa ile mükelleftir..." hükmüne yer verilmiştir. Bu itibarla vekil, vekil edenin yararına ve iradesine uygun hareket etme, onu zararlandırıcı davranışlardan kaçınma yükümlülüğü altındadır. Sözleşmede vekâletin nasıl yerine getirileceği hakkında açık bir hüküm bulunmasa veya yapılan işlem dış temsil yetkisinin sınırları içerisinde kalsa dahi vekilin bu yükümlülüğü daima mevcuttur. Hatta malik tarafından vekilin bir taşınmazın satışında, dilediği bedelle dilediği kimseye satış yapabileceği şeklinde yetkili kılınması, satacağı kimseyi dahi belirtmesi, ona dürüstlük kuralını, sadakat ve özen borcunu gözardı etmek suretiyle, makul sayılacak ölçüler dışına çıkarak satış yapma hakkını vermez. Vekil edenin yararı ile bağdaşmayacak bir eylem veya işlem yapan vekil değinilen maddenin birinci fıkrası uyarınca sorumlu olur.

Öte yandan, vekil ile sözleşme yapan kişi Medeni Kanunun 3. maddesi anlamında iyi niyetli ise yani vekilin vekâlet görevini kötüye kullandığını bilmiyor veya kendisinden beklenen özeni göstermesine rağmen bilmesine olanak yoksa vekil ile yaptığı sözleşme geçerlidir ve vekil edeni bağlar. Vekil vekâlet görevini kötüye kullansa dahi bu husus vekil ile vekâlet eden arasında bir iç sorun olarak kalır, vekil ile sözleşme yapan kişinin kazandığı haklara etkili olamaz.

Ne varki, üçüncü kişi vekil ile çıkar ve işbirliği içerisinde ise veya kötü niyetli olup vekilin vekâlet görevini kötüye kullandığını biliyor veya bilmesi gerekiyorsa vekil edenin sözleşme ile bağlı sayılmaması, Medeni Kanunun 2. maddesinde yazılı dürüstlük kuralının doğal bir sonucu olarak kabul edilmelidir. Söz konusu yasa maddesi buyurucu nitelik taşıdığından hakim tarafından kendiliğinden (resen) göz önünde tutulması zorunludur. Aksine düşünce kötü niyeti teşvik etmek en azından ona göz yummak olur. Oysa bütün çağdaş hukuk sistemlerinde kötü niyet korunmamış daima mahkûm edilmiştir. Nitekim uygulama ve bilimsel görüşler bu yönde gelişmiş ve kararlılık kazanmıştır.

Hal böyle olunca; iddia, savunma ve buna ilişkin toplanan ve toplanacak taraf delillerinin yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda değerlendirilmesi ve hâsıl olacak sonuca göre biri karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11714, Karar No: 2013/16169, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11714 E.  ,  2013/16169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyada mevcut gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğüne ait veri cetvelinde, bilirkişi kurulu tarafından değerlendirilen ürünlere ait üretim masrafı olarak taze fasulyenin 495 TL, sofralık domatesin 791 TL, sivri biberin 629 TL belirtildiği halde; Dairemizce incelenen aynı mahkemenin 2012/486 Esas 2013/168 Karar sayılı (Dairenin 2013/13950 Esas 2013/17644 Karar sayılı) dosyasına gönderilen veri cetvelinde ise üretim masrafı olarak taze fasulyenin 882 TL, sofralık domatesin 1.106 TL, sivri biberin 950 TL olarak belirtildiği, böylece verilerin birbirinden farklı ve çelişkili olduğu anlaşılmakla, dava konusu taşınmazın bulunduğu Yenişehir ilçe genelinde bilirkişi tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, 2.ürün taze fasulye, domates ve sivri biberin kuru-sulu şartlarda dekar başına ortalama verimini, üretim giderini (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ve kg başına ortalama satış fiyatını gösterir veri cetvelinin yukarıdaki çelişkiler giderilecek şekilde değerlendirme tarihi olan 2012 yılı itibariyle gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1878, Karar No: 2020/8896, Tarih: 07.07.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2020/1878 E.  ,  2020/8896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan .... vekilerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin davalı işverence haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.Bozma ilamına uyan Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.Bozma ilamına uyan Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Vermiş olduğu bir hüküm Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtay'ın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır. Mahkeme uyma kararını kaldırarak, direnme kararı veremeyeceği gibi, hükmünün bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan bölümleri hakkında da farklı bir karar vermeden yeniden hükümde karar vermek zorundadır. Bozmaya uyulmakla bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğmuş olur. Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usulü kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak oluşturur.Somut olayda, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin bozma ilamı ile davalılar arasında asıl alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı noktasında araştırma yapılması ve fazla mesai,hafta tatili alacakları bakımından kararın bozulduğu,bozma sonrası alınan bilirkişi raporunda kesinleşmiş hususların bir kısmı dikkate alınmaksızın yeniden hesaplama yapılmıştır. Yukarıda da belirtildiği üzere bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi raporunda bozma sebebi yapılmayan olgular hakkında yeniden değerlendirme yapılması ile ulusal bayram genel tatil alacağı yönünden bozma sebebi olmamasına karşın bozma sonrası red kararı verilmesi kazanılmış hak ilkesine aykırıdır.Ayrıca bozma öncesi ücret alacağı talebinin reddedildiği ve bu bakımdan bozma yapılmamasına rağmen bozma sonrası ücret alacağının hüküm altına alınması hatalıdır.Bozma ilamına uyulması ile kesinleşen ücret ve giydirilmiş ücret,hesaplama süresi,çıkış saati gibi hususlar sabit kalmak suretiyle alacak yeniden hesaplanmalı,ayrıca ulusal bayram genel tatil alacağı bozma kararı öncesi gibi hüküm altına alınmalı ve ücret alacağı bozma kararı öncesindeki gibi reddedilmelidir. Hatalı değerlendirme ile hüküm tesisi isabetsiz olup bozma sebebidir. SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.07.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/296, Karar No: 2006/622, Tarih: 09.02.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/296 E.  ,  2006/622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle: "Önceki bozma ilamından önce davacı tarafından yatırılan masrafla keşif yapıldığı, keşfin yeterli olmaması halinde davacıya yeniden masraf yatırma külfetinin yüklenemeyeceği belirtilerek yeniden keşif yapılmasına gerek görülmesi halinde 3402 sayılı Kanun'un 36.maddesi gereğince masrafın bütçeye konulan ödenekten karşılanması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; temyize konu 115 ada 28 nolu parseldeki tarafların ortak murisi ... adına kayıtlı 1/3 hissenin davacı ... ... , davalılar ... ve ... adına muris ...'ın veraset ilamındaki hisseleri oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, dava ve temyize konu 115 ada 28 parsel sayılı taşınmazın 1/3 hissesinin ...’a ait olup ölümüyle kararda isimleri yazılı mirasçılarına intikal ettiği mahallinde yapılan keşif, uygulama, yerel bilirkişi, tanık anlatımı ve teknik bilirkişi tarafından düzenlenen kroki ve raporla belirlendiğine göre; davalıların diğer temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak Kadastro Hakimi doğru, gerçeğe uygun ve infaz sırasında tereddüt uyandırmayacak şekilde sicil oluşturmakla yükümlüdür. Sicil oluşturulurken taşınmazın kim veya kimler adına ve hangi hisseler oranında tescil edileceğinin kararın hüküm fıkrasında açıkça belirtilmesi gerekir. Mahkemece taşınmazın 1/3’ü ile ilgili olarak sicil oluşturulduğu halde geri kalan 2/3 hisse hakkında sicil oluşturulmaması yasaya aykırı temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 9.2.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/728, Karar No: 2014/7229, Tarih: 11.12.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/728 E.  ,  2014/7229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :07.10.2013

Numarası :2010/617-2013/327

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Bursa İl Özel İdaresini hasım göstererek açtığı davasında, sözleşme dışı yaptığı işlerin bedelinin ödenmediğini belirterek 27.348,00 TL'nin tahsilini istemiş, davalı İl Özel İdaresi ise dava konusu işin ihalesinin Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü tarafından yapıldığını, kendilerine yalnızca ödenek aktarıldığından muhasebe işlerini yaptıklarını, sözleşmede ve idari şartnamede iş sahibinin B.. M.. olduğunun belirtildiğini bildirerek, davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bursa-Nilüfer Dörtçelik Çocuk Hastanesi İkmal İnşaatı işine ilişkin olarak 2006 yılında imzalanan ana sözleşmede, iş sahibi olarak Vali adına İl Genel Sekreteri ile Bayındırlık ve İskan Müdürü; yüklenici olarak dava dışı ......İnşaat Taahhüt İth. İhr. Tic. Ltd. Şti imzalarının bulunduğu, yine idari şartnamede iş sahibi idarenin Bursa Valiliği (Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü) olarak belirtildiği; sözleşmenin 12.1. maddesinde ise yüklenicinin hakedişinin Bursa İl Özel İdare Müdürlüğü Saymanlığı'nca ödeneceğinin belirtildiği, bilahare 08.09.2006 tarihinde dava dışı yüklenici ..... İnşaat Taahhüt İth. İhr. Tic. Ltd. Şti ile davacı taşeron S.. Ö.. arasında inşaatın doğalgaz işlerinin taşeron tarafından yapılmasının kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Davacı tarafından mahkemeye sunulan dava dilekçesinde, davalı olarak İl Özel İdare Müdürlüğü gösterilmiş, daha sonra dava Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü'ne ihbar edilmiştir. Ana sözleşmenin yukarıda anılan 12.1 maddesi gereğince İl Özel İdaresi sadece kendisine aktarılan ödenek kapsamında iş bedelinin ödenmesi ile görevli kılınmıştır. Bu görev İl Özel İdaresi'ne taraf sıfatı vermeyeceği gibi, sözleşme içeriğinden ve idari şartnameden iş sahibinin açıkça Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü olduğunun anlaşılması karşısında, davalı İl Özel İdaresi'ne husumet düşmeyeceği açıktır.

6100 sayılı HMK'nın 124/4. maddesinde dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesinin kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde hakimin karşı tarafın rızasını almaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebileceği düzenlenmiş olup, davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan hukuk yargılaması usulü sisteminde de Yargıtay'ca bu hal temsilcide yanılma olarak kabul edilerek davanın gerçek hasıma yöneltilmek suretiyle yargılamanın sürdürülmesi gerektiği benimsenmiştir. Bu durumda, davacının Bayındırlık ve İskan Bakanlığı (Çevre ve Şehircilik Bakanlığı) yerine İl Özel İdaresi'ni hasım göstermesi yanılgıya dayalı olup, mahkemece davanın gerçek hasım olan Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'na yöneltilmek üzere davacıya süre verilip davanın sonuçlandırılması gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı İl Özel İdaresi yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18861, Karar No: 2017/1355, Tarih: 15.02.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/18861 E.  ,  2017/1355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, 6136 sayılı Kanun'un 15/4, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 500,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmalarına dair Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/06/2016 tarihli ve 2016/37 esas, 2016/513 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 07.12.2016 tarih ve 2016/11540 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.12.2016 tarih ve 2016/397999 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kayden 20/11/1998 doğumlu olan suça sürüklenen çocuk ...’nın suçun işlendiği 26/10/2015 tarihinde 18 yaşını ikmal etmediği anlaşıldığından hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamış bulunulmasında ve kayden 06/04/2001 doğumlu olan suça sürüklenen çocuk ...’in, suçun işlendiği 26/10/2015 tarihinde 15 yaşını ikmal etmediği anlaşıldığından hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/2. maddesi gereğince indirim yapılmamış bulunulmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/06/2016 tarihli ve 2016/37 esas, 2016/513 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; sanık ...’ın 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince suç tarihi itibariyle takdiren 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık eylemini silahla işlediğinden cezasında TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca ½ oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 29. maddesi gereğince cezasında 2/4 indirim yapılarak 90 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 31/3. maddesi gereğince 1/3 indirim yapılarak 60 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılarak 50 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2.maddesi gereğince günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilmek suretiyle sonuç olarak 1000 TL. adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanık ...’in 6136 sayılı Kanun’un 15/4.. maddesi gereğince suç tarihi itibariyle takdiren 30 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 31/2. maddesi gereğince 1/2 indirim yapılarak 15 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılarak 12 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2.maddesi gereğince günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilmek suretiyle sonuç olarak 240 TL. adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 15.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15799, Karar No: 2016/816, Tarih: 04.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15799 E.  ,  2016/816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 152/1-c, 62, 50/1-a, 52, 52/4 maddeleri gereğince 6.000 TL adli para cezası

Bozma (sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’nin sahibi olmadığı halde iki adet kavak ağacını kendisine ait olduğunu söylediği ve diğer sanık ...’in de bu ağaçları kesmek suretiyle her iki sanığın iştirak halinde birlikte mala zarar verme suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda;

1-Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanığın kendisine ait olmadığı halde ağaçların kendisine ait olduğunu söyleyip kesilmesini sağladığı anlaşıldığından mala zarar verme suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmüne gelince;

Dere ıslah çalışması yapıldığı sırada formen olarak çalışan sanık ...'ın diğer sanık ...'nin suça konu kavak ağaçlarının kendisine ait olduğunu söyleyerek kesilmesini istemesi üzerine sanığın söz konusu ağaçları işçilerine kestirmesi eyleminde, sanığın ağaçların mülkiyetinin sanık ...’ye ait olduğunu ve onun talimatı ile ağaçları kestirdiğini savunması ve savunmayı destekleyen tanık Güleryüz Babahan anlatımının aksine yüklenen mala zarar verme suçu açısından sanığın kastının bulunduğuna ilişkin mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak ve kesin delil elde edilmediğinden beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29281, Karar No: 2014/35151, Tarih: 10.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/29281 E.  ,  2014/35151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık ... hakkında yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, katılan vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında yapılan incelemede;

Sanığın hangi tarihten itibaren kurumda kaydı bulunmayan sayacı kullandığının kesin olarak saptanması, kayıtlı olmayan sayacın kullanıldığı süreye ve tespit tutanağında belirtilen devreden geçen akım miktarına göre yine tespit tutanağında belirtilen endeks değerinin uyumlu olup olmadığı konusunda teknik bilirkişiden rapor alınması, sonucuna göre de sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket edip etmediğinin değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.12.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.