muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3424, Karar No: 2017/14136, Tarih: 18.10.2017

Mahkemece; davalı köpek sahibi ... durumun gerekli kıldığı her türlü özeni göstermediği gibi veya böyle bir özeni göstermiş olsaydı bile zararın gerçekleşmesine engel olamayacağını ispat edemediği, hayvan sahibi olması nedeniyle hayvanın davacıya vermiş olduğu zarardan sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 10.000,00-TL kazanç kaybından kaynaklı maddi tazminat ile 10.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihi olan 18/06/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı ...nin ise davacıyı ısıran hayvanın bulunduğu otoparkla ilgisinin bulunmadığı, işletmeci sıfatını ve hayvan sahibi olmadığı gerekçesiyle davanın pasif husumet yönünden reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dosyanın incelenmesinde;.... Kurumu tarafından verilen raporda davacının 18.06.2010 tarihinde maruz kaldığı köpek ısırması sonucu meydana geldiği bildirilen sinir yaralanması arızası 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri muvacehesinde fonksiyonel araz bırakmadan iyileşmiş olduğundan sürekli maluliyet tayinine mahal olmadığı, iyileşme süresinin 18.06.2010 tarihinden itibaren 18 ay (onsekiz) kadar uzayabileceği, bu süre zarfında mesleğini icra edemeyeceğinin belirlendiği, davalı tarafın köpek ısırması nedeniyle 18 ay süreyle iş gücü kaybı olamayacağına yönelik itirazda bulunduğu görülmektedir.

HUMK'nun 275. ve devamı maddelerinde; "bilirkişilik" müessesesi düzenlenmiş olup, anılan maddede mahkemenin çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceği düzenlendikten sonra 286.maddede de bilirkişinin oy ve görüşünün hakimi bağlamayacağı düzenlenmiş ise de, işin çözümünde teknik bilgi ve birikimin gerekliliğine inanılarak bilirkişi incelemesi yaptırıldığına göre verilen raporlar çelişkili ise mahkeme HUMK.nun 283.maddesi hükmüne dayalı olarak, bilirkişiden açıklama ya da ek rapor isteyebileceği gibi 284.maddesi hükmüne dayalı olarak yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak yeni bir rapor alabilir.

Aynı ilkeler, 6100 sayılı HMK'nın beşinci bölümünde "Bilirkişi İncelemesi" başlığı altında ve 266-287.maddeleri arasında düzenlenmiştir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hakim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hakim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

O halde mahkemece, üniversitelerden seçilecek içinde Enfeksiyon Hastalıkları Uzmanı olan bilirkişi heyetinden dosya içerisindeki tedavi ve hastane kayıtları incelenerek davacının köpek ısırması nedeniyle iyileşme süresinin belirlenmesi amacıyla hüküm kurmaya elverişli, Yargıtay denetimine açık ayrıntılı rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3- Mahkemece köpek eğitmeni bilirkişiden alınan ilk raporda; otoparkta uyarıcı levha bulunduğu, köpeğin 2mt lik zincirle bağlı olduğu, 3-4 m mesafeye hareket edebildiği, satış görevlisinin davacıyı yalnız bırakması nedeniyle % 20 oranında kusurunun bulunduğunun belirtildiği, veteriner hekim tarafından alınan ikinci raporda; davalı otopark işletmecisi ...’ın yeterli dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle tamamen kusurlu olduğu, davacıya atfı kabil kusur bulunmadığının belirtildiği, olayla ilgili ceza dosyasında hukukçu, veteriner hekim ve iş güvenliği uzmanı tarafından verilen raporda ise; davalı ...’ın köpek ısırmasını engellemek için gerekli özeni göstermemesi nedeniyle asli kusurlu olduğu, davacının yaşı itibariyle tedbirli ve özenli davranması gerekirken riayet etmemesi nedeniyle tali kusurlu olduğunun belirlendiği anlaşılmaktadır.

O halde; mahkemece bilirkişi raporları arasında çelişkinin giderilmesi amacıyla alanında uzman bilirkişi marifetiyle tarafların beyan ve itirazlarının dikkate alınarak tereddüte yer vermeyecek şekilde, ayrıntılı ve açıklayıcı, hüküm kurmaya elverişli ve Yargıtay denetimine uygun bir rapor aldırılarak, varılacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17988, Karar No: 2023/8918, Tarih: 21.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/17988 E.  ,  2023/8918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/373 E. 2021/46 K.

SUÇ: 6136 sayılı ateşli silahlar ve bıçaklar ile diğer aletler hakkında Kanun'a aykırılık

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Beyşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2019 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca açılan davada Beyşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.09.2019 tarihli kararı ile 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın atılı suçun basit yargılamaya tabi suçlardan olması nedeniyle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 15.09.2020 tarihli kararı ile bozulmasına karar verildiği, Beyşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2021 tarihli kararı ile 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci

maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 4 ay hapis ve 140,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın itiraz edilmeksizin 03.02.2021 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 04.10.2021 tarihli ve 2021/14767 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2021 tarihli ve KYB-2021/124727 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.11.2021 tarihli ve KYB-2021/124727 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden, 6136 sayılı Kanun'un 15/1 ve 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddeleri gereğince belirlenen 5 ay hapis ve 20 gün adli para cezasından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 3 ay 22 gün hapis ve 15 gün adli para cezası yerine, 4 ay hapis ve 7 gün adli para cezasına hükmedilmesini takiben, anılan Kanun’un 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı 20,00 Türk lirası hesabı ile paraya çevirme işlemi sonucunda da 300,00 Türk lirası yerine, 140,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle hapis cezası yönünden fazla, adli para ceza yönünden ise eksik ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. İnceleme konusu hükümde, hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi uyarınca belirlenen 5 ay hapis ve 20 gün adli para cezası üzerinden 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu hapis ve gün para cezasının "3 ay 22 gün hapis ve 15 gün adli para cezası" yerine "4 ay hapis ve 7 gün adli para cezası" olarak belirlenmesi ve sonuç olarak gün para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca "300,00 TL" yerine "140,00 TL" olarak adli para cezasına çevrilmesi suretiyle hapis cezası yönünden fazla, adli para cezası yönünden eksik ceza tayini, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Beyşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden,

"Hükmün üçüncü bendinde yer alan "4 ay hapis ve 7 gün adli para cezası" ibaresi yerine "3 ay 22 gün hapis ve 15 gün adli para cezası", hükmün altıncı bendinde yer alan "140,00 TL" ibaresi yerine "300,00 TL" ibaresi yazılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13973, Karar No: 2022/14823, Tarih: 16.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/13973 E.  ,  2022/14823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacılar vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra UYAP sistemi üzerinden sunduğu 23/09/2022 tarihli dilekçe ile temyiz talep eden davalı ... AŞ ile haricen sulh olduklarını bildirmiştir.

Bu durumda, taraf vekillerinin vekaletnamelerinde sulh yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki sulh nedeniyle ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere dosyanın saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 16/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2626, Karar No: 2014/4650, Tarih: 21.10.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2626 E.  ,  2014/4650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık.

HÜKÜM : Cezai ehliyeti bulunmadığından, sanık hakkında TCK.nun 32/1, CMK.nun 223/3-a, TCK.nun 54. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nin maktül ...'i tasarlayarak öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul edilmiş,... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi’nin 11.04.2012 tarih, 8926 sayılı, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu'nun 18.02.2013 tarih, 639 sayılı raporları, tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirilip, elde edilen delillere dayanılmak suretiyle, sanık ...’in ceza sorumluluğunu ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede olan "Hezayanlı bozukluk" denilen akıl hastalığı mevcut olduğu, tasarlayarak öldürme suçunu bu hastalığının etkisi altında işlediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmiş olmakla, müdahil... vekili ve müdahil...’in sübuta ve sair nedenlere yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 21/10/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3789, Karar No: 2013/4439, Tarih: 11.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/3789 E.  ,  2013/4439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur vekilinin 10.11.2009 tarihinde yüzüne karşı tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra 04.10.2010 tarihinde temyiz etmesi karşısında, süreden sonraki temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK7un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20714, Karar No: 2010/16790, Tarih: 26.10.2010

6. Ceza Dairesi 2009/20714 E., 2010/16790 K.

**6. Ceza Dairesi 2009/20714 E., 2010/16790 K.**

**- ETKİN PİŞMANLIK

- YAĞMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 148 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 168 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kişi suç işledikten sonra pişmanlık gösterebilir ve suçun işlenmesinden önceki hale döndüremez. Ancak gerçekleştirdiği haksızlığı mümkün oldukça ortadan kaldırabilir. Kanun koyucu bu hali öngörüp TCK.nun 168. maddesindeki yasa normuna yer vermiştir.

Bu bağlamda;

Suç tamamlandıktan sonra failin pişman olması durumunda suç sonunda elde edilen eşyanın iade edilerek veya tazmin suretiyle mağdurun zararının giderilmesi halinde şahsi bir hal olan etkin pişmanlıktan söz edilecektir. Anılan koşul yerine getirilirken duyulan pişmanlığın mutlaka sözle ifadesi zorunluluğu bulunmayıp söz ve/veya davranışlar yoluyla ifade edilmesi olayın özelliğine göre olanaklı olabilecektir.

Burada suçun fail tarafından ikrarı değil, suç sonunda elde olunanın serbest iradesi ile iadesidir. Fail veya ortağının iade veya tazmini doğrudan mağdura yapacakları gibi mağdura ulaşması muhtemel kişiler aracılığı ile de mağdur veya mağdura ulaşması muhtemel kişilere de yapılması olanaklı olduğu, iadenin kabul edilmemesinin düşünülemeyeceği yasa normu olup yakınanın değişik nedenlerle zararının karşılanmasını istememesi yeterli olmayıp, iadenin, sanığın pişmanlığının etkin bir yansıması olarak ortaya çıkmış olması aranmaktadır.

Somut olayımızda, sanığın etkin pişmanlık gösterdiğine ilişkin bilgi ve belge bulunmadığından, anılan maddenin uygulanma koşularının bulunmadığı gözetilmeden, "yakınanların zararlarının karşılanmasını istememelerine" dayanılarak, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı ile sanık Barış ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi (BOZULMASINA), 26.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13340, Karar No: 2018/8313, Tarih: 27.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/13340 E.  ,  2018/8313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, kanal temizleme işine gitmek için otobüs beklerken diğer davalı idaresindeki otobüsün müvekkilinin ayaklarından geçmek suretiyle yaralanmasına neden olduğunu, otobüsün Sağ Sahil Sulama Birliğine ait olduğunu, bu yaralanma sonucu müvekkilinin birçok ameliyat geçirerek tedavi olduğunu, bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, müvekkilinin tedavi masrafı olarak 2.500,00 TL ile müvekkilinin işten kalma ve işgücü kaybı nedeniyle 2.500,00 TL olmak üzere 5.000,00 TL maddi tazminat ile çektiği acılar ve sakat kalma acıları nedeniyle 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, kusurlarının olmadığı, ceza mahkemesinin verdiği kararda sürücü müvekkilinin kusuru olmamasından dolayı beraat ettiği, bu nedenle davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre;davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 259,82 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13434, Karar No: 2013/6281, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13434 E.  ,  2013/6281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; şikâyet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşürülmesine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 07.06.2011 gün ve 2011/74 Esas, 2011/339 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

TCK.nın 234/3. maddesinde düzenlenen suçun mağduru kaçırılan ya da alıkonulan çocuğun kanuni temsilcisi olduğundan, sanıkla rızaen kaçan Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sitemi (UYAP)'tan alınan nüfus kaydına göre suç tarihinde 17 yaşı içinde bulunduğu anlaşılan mağdurenin suçtan zarar görmesi sözkonusu olmadığı halde davaya katılmasına karar verilmesi, zorunlu vekile temyiz ... vermeyeceğinden vekilin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte olan CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/877, Karar No: 2016/8267, Tarih: 04.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/877 E.  ,  2016/8267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVALILAR : 1.

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacağı ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan T.C. ... avukatı ile davalılardan ....tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı şirketin tüm, davalı Bakanlığın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Genel bütçeye dahil olan ve bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanunu’ nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf tutulan davalı T.C. ...’ nın davacının yatırdığı harçlardan sorumlu tutulması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinin çıkartılarak, yerine;

“ 4- Davacının yaptığı toplam 359,05 TL. harç masrafının davalı şirketten tahsili ile davacıya verilmesine, “ bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılardan .....ye yükletilmesine, 04/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16561, Karar No: 2014/27613, Tarih: 27.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/16561 E.  ,  2014/27613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2013/482-2013/623

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve doğalgaz boru hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın özellikleri, bilirkişi raporunda belirtilen hususlar ve aynı bölgeden Dairemize intikal eden dava dosyaları göz önünde bulundurulduğunda; net gelir metoduna göre tespit edilen bedeline % 50 oranında objektif değer arttırıcı unsur uygulanmak suretiyle değer biçilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.