muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9829, Karar No: 2021/6896, Tarih: 17.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/9829 E.  ,  2021/6896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki taşınmazın, kesinleşen mahkeme kararı ile tapusunun iptali ve orman vasfıyla Hazine adına tescil edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın davalı ... Hazinesi yönünden kabulüne, davalılar ... ile ... yönünden reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı Hazine ve ... vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf istemlerinin esastan reddine dair kararı ile birlikte Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/273 E. - 2018/474 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Hazine ile ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, taşınmazın, kesinleşen mahkeme kararı ile tapusunun iptali ve orman vasfıyla Hazine adına tescil edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı Hazine ve Orman Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalılardan Hazine ile ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/273-2018/474 E/K sayılı kararının incelenmesinde;

Dosya kapsamından davacılar adına kayıtlı olan Bursa İli, ... İlçesi, .... Mahallesi 6326 ada 1 parsel (eski 281 parsel) sayılı dava konusu taşınmazın ... tarafından açılan dava sonucunda Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/638- 2015/302 E/K. sayılı kararı ile taşınmazın tamamının orman olduğu gerekçesiyle tapusunun iptaline ve orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek 15.06.2017 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 20.04.2012 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre;tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal edilen arsa niteliğindeki Bursa İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 6326 ada 1 parsel (eski 281 parsel) sayılı taşınmaza emsal incelemesi yapılarak değer biçilmesi yöntem itibari ile yasa hükümlerine uygundur.Ancak;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğinde olup, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre;tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal edilen arsa niteliğindeki Bursa İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 6326 ada 1 parsel (eski 281 parsel) sayılı taşınmaza emsal incelemesi yapılarak değer biçilmesi yöntem itibari ile yasa hükümlerine uygundur.Ancak;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğinde olup, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas bilirkişi raporunda dava tarihi olan 20.04.2012 tarihi esas alınarak belirlenen değerin 15.06.2017 tarihine endekslenmesi suretiyle değer tespiti doğru olmadığı gibi, Arsa Metrekare Rayiç Belediye Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın m² rayiç değerleri arasında 12 kat fark olduğu halde, karşılaştırma sonucu bulunan değer ile emsalin değeri arasında emsali % 30 değerli kabul eden bilirkişi raporu inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli bulunmamıştır.

Bu durumda; mahkemece, tazminat istemine ilişkin alınacak raporda değerlendirme tarihi olan 20/04/2012 tarihi itibari ile taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalı Hazine ve ... vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 17/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2956, Karar No: 2021/13947, Tarih: 08.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/2956 E.  ,  2021/13947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tasarlayarak, Töre Saikiyle Öldürme

HÜKÜM : A-Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesi 19/03/2019 tarih 2018/356 (E) ve 2019/176 (K) ile; 1- Sanık ... hakkında; tasarlayarak töre saiki ile öldürme suçundan beraat,

2- Sanıklar ve ...hakkında; 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a-k, 62, 53,63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına,

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a-k, 31/2, 62, 63. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

B-Bu kararın istinafı üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14/02/2020

gün ve 2019/2027 E. 2020/186 K. sayılı ilamı ile;Sanıklar ..., ve Suça sürüklenen çocuk ... hakkında istinaf

başvurularının ayrı ayrı esastan reddine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14/02/2020 gün ve 2019/2027 Esas, 2020/186 Karar sayılı kararının sanık ..., ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiileri ve katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14/02/2020 gün ve 2019/2027 Esas 2020/186 Karar sayılı ilamı ile sanıklar ..., ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında istinaf başvurularının esastan reddine dair karar verildiği, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında ise savunmaları tespit edilip bozma ilamına diyecekleri sorulmamak suretiyle bozma öncesi verilen cezadan daha ağır bir cezaya hükmedilmek suretiyle CMK'nin 307/2 son maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı olduğundan hükmün CMK'nin 289/1-e maddesi uyarınca bozulmasına, esastan red kararına karşı temyiz taleplerinde bulunulması ve bu nedenle dosya aslının Yargıtay'a gönderilmesi ihtimali bulunduğundan tebligat aşamaları da dikkate alınarak dosyanın bir suretinin yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verildiği,

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince adı geçen suça sürüklenen çocuklar yönünden usulüne uygun tefrik kararı verilmeden suret dosya üzerinden bozma ve mahalli mahkemeye gönderme kararı verilmiş olup bozma kararı uyarınca suça sürüklenen çocuklar Hakan ve Mahsun hakkında Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesince 2020/66 Esas sayılı dosya üzerinden yürütülen yargılama neticesinde verilen mahkumiyet hükümlerinin taraflarca istinafı üzerine istinaf incelemesi için dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi'nin 2020/164 Esasına kayden ikame olunduğu, sanıklar ve suça sürüklenen çocukların hukuki durumlarının tespiti açısından davanın esasına etkili şekilde her iki dava dosyası üzerinde birlikte inceleme yapılması ve suça sürüklenen çocuklar yönünden verilecek kararın temyiz edilmesi durumunda ise her iki temyiz incelemesinin birlikte yürütülmesi gerektiği anlaşılmakla; 2021/164 Esas sayılı dosya üzerinden verilecek nihai karar ile beraber anılan dosyanın aslı ya da onaylı suretinin dosyamız içerisine denetime imkan verecek şekilde celbinin gerektiği anlaşılmakla; belirtilen eksikliklerin giderilmesi amacıyla dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2771, Karar No: 2006/6528, Tarih: 15.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/2771 E.  ,  2006/6528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 20.2.2006

No : 500-58

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Davalı ... vekili müvekkilinin dava dışı ... Gıda, Tarım Ürünleri İth. İhr. San. Tic. AŞ.nden alacaklı olduğunu, diğer davalı borçlu ...’ın da adı geçen şirketten alacaklı olduğunu ve dava dışı şirketin işyerini borcuna karşılık olarak ...’a devrettiğini, müvekkilinin alacağına karşılık adı geçen tarafından kendilerine takip konusu dört adet bono ile iki çek verildiğini ve alacağın bu belgelerden doğduğunu ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı borçlu ... vekili müvekkilinin davalı alacaklıya borcu bulunmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre; davalı yanın dayanak kıldığı bonolardaki malen kaydının gerçeği yansıtmadığı, taraflar arasında bir mal alış verişi olmadığı; savunmaya göre alacağın temlikten kaynaklandığı, öte yandan takip konusu bonolardaki imzanın ...’a ait olduğu ve adı geçenin borçlu ...’a vekaleten davrandığını belirtmediği gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sıra cetvelinde yer alan davalı alacağının gerçek bir alacak olmadığı iddiasına ilişkindir.

Sıra cetveline itiraz davalarında kural olarak alacağın varlığını kanıt yükü davalı alacaklıya aittir (bkz., KURU, B., İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, İstanbul 2004, s.633). Davalı alacağını bonoya dayandırmış ise de, davalı borçlu ...’ın keşideci olduğu bonoların adı geçen tarafından değil dava dışı ... tarafından imzalandığı anlaşılmaktadır.

../..

S-2-

Esas No. : 2006/2771

Karar No. : 2006/6528

Davalı söz konusu bonoları dava dışı ... Gıda, Tarım Ürünleri İth. İhr. San. Tic. AŞ.nden olan alacağının temlikine karşılık borçlu ... tarafından kendisine verildiğini iddia etmişse de, davacının adı geçen dava dışı şirketten olan alacaklarına ilişkin derdest icra takipleri bulunduğu gibi, bu alacakların temlikiyle ilgili yazılı bir belge de ibraz edilmemiştir.

Öte yandan dava konusu senetlerin alacağın temlikine karşılık alındığı yönündeki iddia da ihdas nedeni malen olan senet metniyle çelişkilidir.

Mahkemece bu yönler gözetilerek davalının alacağını kanıtlayamadığının kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda yazılı nedenlerle ONANMASINA, 15.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2016/12685, Karar No: 2019/5484, Tarih: 06.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/12685 E.  ,  2019/5484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen 22.12.2015 tarih ve 2015/15026 sayılı karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan itiraz üzerine, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 08.04.2016 tarih ve 2016/713 sayılı itirazın reddine dair kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın, davacının idaresindeki araca tam kusurlu olarak çarpmasıyla oluşan kazada davacının ağır biçimde yaralandığını, el, kol ve ayaklarını tam olarak kullanamayan, nefes almada güçlük çeken davacının maluliyetinin alınan raporla % 72 olarak saptandığını, kaza nedeniyle yatalak hale gelen davacının bakıma muhtaç olduğunu belirterek belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada şimdilik 60.000,00 TL. maddi tazminatın temerrüt tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 14.12.2015 tarihli artırım dilekçesiyle, maluliyet tazminatı taleplerini 268.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 89.839,07 TL. sürekli işgücü kaybı tazminatının 03.04.2015 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, bakiye işgücü kaybı tazminatı ile bakıcı gideri talebinin reddine karar verilmiş; bu karara, davacı vekili İtiraz Hakem Heyeti nezdinde itiraz etmiştir. Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından, Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce benimsenen maluliyet raporunun tüm tedavi belgeleri incelenerek ve yürürlükteki

SSK Sağlık İşlemleri Tüzüğü'ne uygun olarak hazırlandığı, Yargıtay içtihatlarına uygun olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin Hakem Heyeti kararına karşı yaptığı itirazın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle, işgöremezlik tazminatı ve bakıcı gideri istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru biçimde belirlenmesi gerekmektedir. Sözkonusu belirlemenin ise, Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi ya da üniversitelerin adli tıp bölüm başkanlıklarının, çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü veya Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda; kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak, davadan önce davacının şahsi başvurusu ile aldığı, Bitlis Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen Engelli Sağlık Kurulu Raporu ile % 72 oranında sürekli engelli olduğu tespitinin yapıldığı; davalı ... tarafından alınan medeksper raporunda maluliyet oranının %58 olarak saptandığı; Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından alınan ve benimsenen Van 100. Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 02.11.2015 tarihli heyet raporunda ise, davacı için %20,2 oranında maluliyet belirlendiği görülmektedir. Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından, esas alınan raporun, uygulanması gereken Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü'ne uygun olduğu gerekçesiyle rapor benimsenmiş ise de; davacının yaralandığı kazanın meydana geldiği tarih itibariyle maluliyet tespitinin, Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü'ne göre değil, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre yapılması gerektiği dikkate alınmamış olup benimsenen rapor bu yönüyle hatalı tespitleri içermektedir.

Diğer yandan; Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından hükme esas alınan 02.11.205 tarihli heyet raporunda, davacıda T12-L1 operasyon izleri ile nörolojik arızaların muayenede saptandığı; ancak, dosyada mevcut belgelere göre kaza ile bu hasarlar arasında illiyet bağının kurulamadığı; yine, sağ

ayak ve bacakta oluşan kısıtlılık ile görme ve işitmedeki azalma yönünden de mevcut tıbbi belgelere göre illiyetin saptanamadığı; eksik tıbbi belgelerin sunulması halinde yeniden değerlendirme yapılabileceği belirtilerek maluliyet oranı saptanmıştır. Raporda yapılan bu tespitlerden sonra, davacı tarafça eksik kalan tedavi belgeleri dosyaya sunulduğu ve esas alınan raporda eksik belgeler nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması gerektiği belirtilmiş olmasına rağmen, yeniden rapor alınmaması da eksik inceleme niteliğindedir.

Açıklanan vakıalar karşısında Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından; birbiriyle açık ve fahiş çelişkiler içeren üç ayrı raporun bulunduğu; esas alınan 02.11.2015 tarihli rapordaki belirlemenin, eksik belgelere dayalı biçimde ve kaza tarihinde geçerli yönetmeliğe göre yapılmadığı dikkate alınmak suretiyle, olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği ölçülerine göre, davacının maluliyet oranının belirlenmesi ve dosyadaki maluliyet raporları arasındaki çelişkilerin giderilmesi; davacının bakıcı gideri talebi de olduğundan, bakıcı ihtiyacı bulunup bulunmadığı ve bakıcıya ihtiyacı varsa bu ihtiyacın ölçüsünün ne olduğu konularında, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu ya da Üniversite Adli Tıp Anabilim Dalı'nda görevli bilirkişi heyetinden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli bir rapor alınarak (usuli kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle) sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 06/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32206, Karar No: 2014/17617, Tarih: 06.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/32206 E.  ,  2014/17617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

17/11/2011 olan karar tarihinin kısa ve gerekçeli kararın sonuna 15/11/2011 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın cezasında, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesine göre 1/3 oranında indirim yapılırken hataya düşülerek cezanın “10 ay hapis cezası” yerine “11 ay hapis cezası” olarak hesaplanması,

2) Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi gereğince ertelendiği halde, TCK'nin 53/4 maddesi hükmüne aykırı olarak TCK'nin 53/1 maddesinin tatbikine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince sanık ... ile ilgili hükmün TCK'nin 29. maddesinin uygulanmasına ilişkin 3 numaralı fıkrasındaki “11 ay” ifadesinin çıkarılarak yerine “10 ay” ifadesinin eklenmesi, TCK'nin 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin 4 numaralı fıkrasındaki “10 ay” ifadesinin çıkarılarak yerine sonuç ceza olarak “8 ay 10 gün” ifadesinin eklemesi ile yine sanık hakkında kurulan hükmün hak yoksunluğuna ilişkin 7 numaralı fıkrasının hükümden çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8838, Karar No: 2016/668, Tarih: 25.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/8838 E.  ,  2016/668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Fakültesi Hastanesi tarafından düzenlenen 21.12.2005 tarihli raporda, mağdurenin zeka düzeyinin alt sınırda olup algılama ve anlama yeteneğinin zayıf olduğu, kendisini güçsüz ve savunmasız bırakacak zafiyeti bulunduğunun tespit edilmesine karşılık, Dr. ... ....Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 29.04.2009 günlü raporunda ise mağdurenin ruhsal açıdan kendisini savunabilecek durumda olduğu, algılama ve anlama yeteneğinin zayıf olduğu, mevcut durumunun üçüncü kişiler tarafından fark edilemeyeceği ve telkine yatkın olduğunun belirtilmesi karşısında, mağdurenin... Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna dava dosyasıyla birlikte gönderilerek, suç tarihi itibariyle akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, beden veya ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olup olmadığı, akıl hastalığı veya zayıflığı var ise bunun hekim olmayanlar ile yakın çevresi ve tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı hususlarında rapor alınmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.