muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/30090, Karar No: 2013/24986, Tarih: 03.10.2013

. Bahsi geçen kurallar, iş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümlülüğüne yardımcı olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmiş olması ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemiş oluşu, işçinin ücret, sigorta pirimi, çalışma koşulları ve benzeri konularda yasal güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır. Çalışma belgesi ile ücret hesap pusulasının düzenlenerek işçiye verilmesi, iş yargısını ağırlıklı olarak meşgul eden, işe giriş tarihi, ücret, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlenmesi bakımından da önemli kolaylıklar sağlayacaktır. Bu bakımdan ücretin ispatı noktasında delillerin değerlendirilmesi sırasında, işverence bu konuda belge düzenlenmiş olup olmamasının da araştırılması gerekir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.Somut olayda, davacının alabileceği ücretin tespiti amacıyla yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda emsal ücret araştırması yapılarak gelecek cevaplar tüm dosya içeriği ile değerlendirmeye tabi tutulmadan , davacının alabileceği ücret kesin olarak belirlenmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

3. Davacı davalıların işlettiği tuğla fabrikasında fazla çalışma yaptığını ileri sürmüş, iddiasını kanıtlamak için tanık deliline başvurmuştur. Ancak davacının dinlettiği tanıklardan ikisi yakın akrabası olup , aynı taleplerle davalılar hakkında dava açmış kişilerdir. Bu nedenle anılan tanıkların davalarının olması ve akrabalık ilişkileri nedeniyle ifadelerine dikkatle yaklaşılmalıdır. Dinlenen diğer tanık Ahmet Şimşek ise 2005 yılından itibaren 3-4 yıl davalı yanında çalıştığını belirterek beyanda bulunmuştur. Dolayısıyla bu tanık ancak kendi çalıştığı süre itibariyle davacının çalışma düzenini bilebileceğinden ifadesi bu süre için geçerli kabul edilmelidir. Mahkemece davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı tüm dosya içeriği ve tanık beyanları dikkatle değerlendirilerek belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.10.2013. tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13150, Karar No: 2010/5750, Tarih: 27.04.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/13150 E.  ,  2010/5750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, davalı kurum ile yaptığı sözleşmenin 14.9.2006 tarihinde davalıca feshedildiğini, el konulan küpürler ve küpürleri kesik ilaçların hepsinin mevzuata uygun reçetesinin bulunduğunu, reçetelerdeki ilaçlarıda reçete sahiplerine verdiğini, feshin sözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek sözleşmenin feshinin haksız olduğunun tesbiti ile bu husustaki muarazaanın giderilmisini istemiştir.

Davalı, kurum mensuplarının bilgisi dışında reçetelere ilaç yazıldığının ve bazı hastaların raporlarının davacı eczanesince çıkarıldığının belirlenmesi nedeniyle sözleşmenin haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu ile benimsenmek suretiyle davanın kabulüne, feshin iptali ile muarazaanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eczacı ile, davalı kurum arasında davalı kurumun mensuplarının ve sigortalıların ilaç ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla yapılan sözleşmenin, davalıca yapılan inceleme sonunda 14.9.2006 tarihli yazıyla sözleşmenin V/k maddesi uyarınca iki yıl süreyle feshedildiği sabit olup, sözleşmenin V/k maddesinin "eczanenin kuruma fatura ettiği reçetelerde sigortalı ve hak sahiplerine teslim edilmeyen ilaçların küpürlerinin bulunması halinde fesih süresi iki

yıldır" hükmünü içerdiği anlaşılmaktadır. Davalı kurumun müfettişi tarafından ifadelerine başvurulan kurum sigortalılarının bazıları ... karnelerine gıyaplarında ilaç yazıldığını, bazıları reçetedeki bir kısım ilaçları almadıklarını, reçeteler arkasındaki imzaların kendilerine ait olmadığını belirtmişlerdir. Ne varki bu şahisler mahkemece dinlenmemişlerdir. Öte yandan dosya içinde bulunan bilgi ve belgelerden dosya davacısı eczacının müşteki, yanında çalışan şahıslarında sanık sıfatıyla isimlerinin yer aldığı iddianame tanzimi suretiyle ceza davası da açıldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla mahkemece, davalı kurumun müfettişine ifade veren kurum sigortalılarının tanık olarak beyanlarının alınması ve az yukarıda değinilen ceza davasının akıbeti araştırılarak tanık beyanları ve dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönleri gözardı ederek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davalı yararını BOZULMASINA, 27.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/2174, Karar No: 2014/24033, Tarih: 27.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2174 E.  ,  2014/24033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 4, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik inceleme ile karar verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin tüm, katılanlar vekilinin ceza miktarına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 18.06.2010 yerine 18.06.2011 olarak gösterilmesi,

2-152 promil alkollü sanığın idaresindeki otomobil ile ön ilerisinde seyreden katılan Asım idaresindeki otomobile arkadan çarptığı olayda, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu gözetilmeden TCK'nın 22/3 maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1909, Karar No: 2020/2715, Tarih: 10.09.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1909 E.  ,  2020/2715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçlunun hak ve alacakları üzerine koyulan haciz sonrası sıra cetveli düzenlendiğini ve şikayet olunan ile garamaten paylaşım yapılmasına karar verildiğini, şikayet olunan tarafın alacaklı olduğu dosyada borşluya yapılan tebligatın usulsüz olduğunu ve bu nedenle takiplerinin kesinleşmediğini tüm bedelin şikayetçiye ödenmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince TK. 35. maddesi uyarınca yapılan tebligatın usulüne uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı şiakeytçi vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 10.09.2020 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19860, Karar No: 2015/5251, Tarih: 31.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/19860 E.  ,  2015/5251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı maddi tazminat davasının kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalı nezdinde zorunlu mali sorumluluk sigortalı otobüsün sürücüsünün kusuruyla meydana gelen tek taraflı kazada araçta yolcu olarak bulunan müvekkillerinin murisi ve desteği olan ...'in hayatını kaybettiğini belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla anne ... için 500 TL, baba ... için 500 TL destek tazminatının 11.5.2011 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 22.11.2012 tarihinde talebini anne için 26.443,18, baba için 19.845,44 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili; müvekkilinin sorumluluğunun sigortalı aracın sürücüsünün kusuru ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu öne sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek, davanın kabulüne, davacı anne ... için 26.443,18 TL, baba ... için 19.845,44 TL maddi tazminatın 11.5.2011 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacılar vekilince temerrüt faizi olarak avans faizi istenilmiş, ancak mahkemece yasal faize hükmedilmiştir. Taraflar arasındaki ilişki, TTK.’nda düzenlenen taşıma sözleşmesinden kaynaklanmasına ve bu tür sözleşmeler TTK.’nun 3. ve 4. maddeleri hükmü uyarınca, tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın, mutlak ticari işlerden olduğuna, taşımanın yapıldığı aracın ticari nitelikte otobüs olmasına göre, avans faizine hükmedilmesi gerekirken, yasal faize hükmedilmesi; davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı olduğundan, her bir davacı yönünden kabul edilen tazminat tutarı dikkate alınarak ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil bozma nedeni ise de, bu konulardaki yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK.'nun geçici 3. maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının (1) nolu bendindeki "yasal" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "avans" ibaresinin hüküm fıkrasına yazılmasına; kararın hüküm fıkrasının davacı taraf lehine hükmolunan vekalet ücretine ilişkin 6. bendindeki “5.341,75 TL vekalet ücretinin” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “davacı .... için 3.173,18 TL, .... için 2.381,45 TL nispi avukatlık ücretinin” ibaresinin yazılmasına ve hükmün davacılar yararına bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 31.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4699, Karar No: 2025/1329, Tarih: 10.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/4699 E.  ,  2025/1329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1143 E., 2023/228 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 300.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 75.000,00 TL maddi ve 120.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince hüküm fıkrasına 14.351,32 TL maddi tazminatın 12.01.2021 tarihinden, 25.000,00 TL manevi tazminatın 09.07.2017 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesi ibarelerinin eklenmesi ve buna göre değişen vekalet ücretinin 5.902,70 TL olarak belirlenmesi suretiyle davacı vekilinin ve davalı vekilinin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna, faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlendiğine, müvekkilin tutuklu kaldığı sürenin tamamının mahsup edilmiş gibi belirleme yapılmasının hukuka aykırı olduğuna, davacının tutuklu kaldığı sürenin hükümde belirtilenden daha uzun olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna, faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlendiğine, müvekkilin tutuklu kaldığı sürenin tamamının mahsup edilmiş gibi belirleme yapılmasının hukuka aykırı olduğuna, davacının tutuklu kaldığı sürenin hükümde belirtilenden daha uzun olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Mardin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/6 Esas – 2019/59 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 09.07.2017 tarihinde gözaltı, 21.07.2017 tarihinde tutuklama, 14.06.2021 tarihinde tahliye kararları verilip, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 10.03.2022 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı ve tutukluluk süresinin 09.07.2017- 11.01.2021 tarihleri arasında 1282 gün infaz gördüğü ve bu sürenin Tekirdağ 2. İnfaz Hakimliğinin 2021/2037 Dosya - 2021/2949 sayılı kararı ile davacı hakkında daha önce kesinleşmiş bulunan içtimalı hapis cezasından mahsubuna karar verildiği, ancak 30.04.2018- 11.01.2021 tarihleri arasındaki tutukluluk süresinin mahsup edilmeyip hakkının saklı tutulduğu, 17.11.2021 tarihli müddetnamede saklı tutulduğu belirtilen 987 gün bakımından tam, mahsup işleminin tazminata engel olmayacağı ancak bu sürelerin mahsup edilmesi halinde makul bir miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle mahsup edilen 295 gün tutukluluk süresinin 148 gün olarak değerlendirilmesi gerektiği kabulü ile kanunda öngörülen diğer yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Tekirdağ 2. İnfaz Hakimliğinin 2021/2037 Dosya - 2021/2949 sayılı kararı ile davacının 09.07.2017 - 11.01.2021 tarihleri arasındaki gözaltı tutuklulukta geçen sürenin tamamının mahsubuna karar verildiğinden makul bir tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile maddi, manevi tazminat miktarları ile faiz başlangıç tarihleri ve değişen vekalet ücreti yönünden düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Dava dilekçesinde faiz başlangıç tarihi olarak gözaltı tarihi belirtilmiş olmasına karşın, maddi tazminatın belirlendiği hüküm fıkrasında faiz başlangıç tarihinin hatalı şekilde "12.01.2021" olarak belirtilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği hüküm fıkrasının maddi tazminat miktarının belirlendiği bölümünde yer alan "14.351,32 TL maddi tazminatın 12.01.2021 tarihinden itibaren işleyecek kanuni yasal faizi ile" ibarelerinin, "14.351,32 TL maddi tazminatın 09.07.2017 tarihinden itibaren işleyecek kanuni yasal faizi ile" ibareleri ile değiştirilmesi suretiyle oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15001, Karar No: 2012/650, Tarih: 23.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/15001 E.  ,  2012/650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi ... vd. yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bir kısım davalı hakkında açılan davanın feragat nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkında açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş, hüküm, bir kısım davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taşınmazın ... arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesi yöntem itibari ile doğrudur. Ancak;

Belediye Başkanlığı yazısı ile Bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre dava konusu taşınmazın Kamulaştırma Kanununun .../...-i maddesi uyarınca gelir metoduna göre tespit edilen metrekare birim fiyatına objektif değer arttırıcı unsur ilave edilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden eksik bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesineve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, ....01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5545, Karar No: 2014/11612, Tarih: 17.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/5545 E.  ,  2014/11612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/12/2013 tarih ve 2011/318-2013/673 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının 2007 yılında limited şirket kurduklarını, müvekkilinin anasözleşme ile 30 yıl süre için şirket müdürü olarak atandığını, davalının ise 2008 yılında alınan ortaklar kurulu kararı ile kurulan şubeye müdür olarak tayin edildiğini, davalının şube müdürü olmasına rağmen hak ve yetkilerini aşarak şirket merkezi adına işlemler yaptığını, çek hesabı açtırdığını, şirketi borçlandırdığını, şirket parasını kendi hesabına aktarmaya çalıştığını ileri sürerek, davalının şube müdürlüğünden kaynaklanan hak ve yetkilerinin kaldırılmasını ve şube müdürlüğünden azlini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının tek başına bu davayı açamayacağını, iddiaların doğru olmadığını, asıl muhik sebeplerin karşı tarafta olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının yetkilerini aşarak şirket adına işlem yaptığı, şirket müdürlüğünden azlinin gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.