muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9104, Karar No: 2012/10186, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/9104 E.  ,  2012/10186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, .../... 2. İcra Müdürlüğünün 2009/603 sayılı takip dosyasından 6.4.2011 tarihinde haczedilen menkullerin müvekkiline ait olduğunu, haczin müvekkilinin işyerinde yapıldığını ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, duruşmada borçlunun haciz sırasında hazır bulunduğunu davacı ile borçlunun baba-oğul olduğunu haciz adresinin gerçekte borçlu tarafından işletildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece haczin ödeme emri tebliğ edilen adreste yapıldığı, 3.kişinin haciz adresindeki faaliyetine borcun doğum tarihinden sonra başladığı haciz adresinin daha önce borçlu tarafından işletildiği davacı ve borçlunun baba-oğul olduğu mülkiyet karinesi aksinin davacı 3. kişi tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3. kişi vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 27.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11946, Karar No: 2019/19433, Tarih: 24.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/11946 E.  ,  2019/19433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanığın, temyiz dilekçesi ekinde sunmuş olduğu, Kahramanmaraş Necip Fazıl Şehir Hastanesince tanzim olunan 11.08.2015 tarihli rapora göre, sanığa “Atipik Psikoz (tedavi ile çalışmaya olanak vermeyen)” teşhisi konulduğu anlaşılmakla, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığına düçar olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7580, Karar No: 2012/10501, Tarih: 05.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/7580 E.  ,  2012/10501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :825-57

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalı ... (... Teknik) ünvanlı işyerinde 01.10.2007-03.04.2009 tarihleri arasında geçen sigortalı çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı işveren ise, davacının ihtilaf konusu 01.10.2007-31.03.2008 tarihleri arasında başka bir işyerinde çalıştığını, davacı tarafından dosyaya ibraz edilen belgelerin kendileri tarafından düzenlenmediğini ve belgelerde bulunan imzaların kendilerine ait olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davacının hizmet cetvelinden; uyuşmazlığa konu 01.10.2007-31.03.2008 tarihlerinde dava dışı... Metal Limited Şirketinde çalıştığı sabit olup, davalı işyerinden bildirilmiş herhangi bir çalışması bulunmamaktadır. Mahkemece; 31.03.2008 tarihine kadar olan bildirimlerin, tasfiye halindeki dava dışı... Metal Limited Şirketi'ne ait eylemli çalışma karşılığı olmayan bildirimler olduğu ve iki farklı işyerinden aynı dönem içerisinde hizmet bildiriminin yapılmasının mümkün olduğu gerekçeleriyle, istem aynen hüküm altına alınarak, davacının davalı işyerinde 01.10.2007-03.04.2009 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Yasanın Geçici 7. maddesi kapsamında uygulama alanı bulan 506 sayılı Yasanın 79/10 maddesidir. 506 sayılı Yasanın 6. maddesinde ifade edildiği üzere “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve feragat edilemez”. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi karşısında, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olduğu, bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğunun gözetilmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki dosyada, davalı işyerinin faaliyet alanı "nikelaj-aliminyum-doğrama işleri" üzerine olup, 25.06.2008 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı, ihtilaf konusu döneme ilişkin olarak ilki 29.11.2007, sonuncusu ise 08.11.2008 tarihine ait olmak üzere 20 adet "fiyat teklif mektubu" nun "hazırlayan" kısmında davacının adı yazılı olup, bu teklif formlarından 16.06.2008 ve 08.11.2008 tarihli olanlarda davalı işyerinin kaşesi ve işverenin imzasının bulunduğu; 01.01.2008 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesi ile 01.07.2008 tarihli gizlilik sözleşmelerinin yer aldığı; 30.06.2008 tarihli "organizasyon şemasında davacının "fabrika müdürü", 11.03.2009 tarihli toplantı tutanağında da çeşitli konularda "sorumlu" olarak gösterildiği; 2008 yılına ait bir kısım yazışmalarda, davacının fabrika müdürü sıfatıyla imzasının bulunduğu; işveren tarafından hazırlanan "2008-2010 dönemi stratejik yol haritası" başlıklı raporda temsil yetkisinin davacıya ait olduğunun belirtildiği; 04.02.2008 tarihli personel listesinde de davacının "fabrika müdürü-satın alma-müşteri ilişkileri-yönetim temsilcisi" olarak gösterildiği anlaşılmaktadır. Anılan yazılı belgelerin tamamı davacı tarafından ibraz edilmiş olup, fotokopiden ibarettir. Davalı işveren tarafından, bu belgelerin ve belgelerdeki imzaların kendilerine ait olmadığı belirtilerek, belge asıllarının getirtilmesi ve imza incelemesi yaptırılması istendiği halde, mahkemece, bu hususta herhangi bir araştırmanın yapılmadığı görülmüştür.

Davacı, 28.04.2010 tarihli dilekçesinde; ... Metal Limited Şirketi'nin sahibi olduğunu, 2007/Ağustos ayında şirketin tasfiye sürecine girdiğini, davalının iş yerini devraldığını, birlikte çalışma teklifinde bulunulması üzerine 01.10.2007 tarihinden itibaren davalı işyerinde çalışmaya başladığını, şirketin tasfiye sürecinde sigortalılığının bir süre durduğunu, bu nedenle Kurum kayıtlarında 2008/3. ayına kadar kendi şirketi üzerinden sigortasının gözüktüğünü belirtmiştir. Öte yandan; gerek iş bu davada, gerekse işçi alacaklarına ilişkin Bursa 5. İş Mahkemesi'nin 2009/809 Esas sayılı dosyasında dinlenen tanıklar, davacıya ait... Metal Limited Şirketi kapandıktan ve anılan şirkete ait makineler davalı işyeri tarafından satın alındıktan sonra, davacının davalı işyerinde çalışmaya başladığını, davalı tarafından makinelerin satın alınmasının yanında bir kısım şirket çalışanlarının da davalı işyerinde çalışmaya devam ettiğini beyan etmişlerdir. Mahkemece, davacının kendisine ait olduğunu söylediği ve fakat hizmet cetvelinden, uyuşmazlığa konu 01.10.2007-31.03.2008 tarihleri arasında Kuruma bildirimi yapılan hizmetlerinin bulunduğu dava dışı... Metal Limited Şirketi'ne ait işyeri ile davalı işyeri arasında ne tür bir ilişkinin bulunduğu, devir olgusunun gerçekleşip-gerçekleşmediği araştırılmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş; davacı tarafından ibraz edilen belge asıllarını yöntemince araştırarak, imza incelemesi yaptırmak; 01.10.2007-31.03.2008 tarihleri arasında... Metal Limited Şirketi'nin ortaklarının kimler olduğunu, şirketin hangi tarihte tasfiye sürecine girdiğini Ticaret Sicil Memurluğu'ndan sormak; ... Limited Şirketi'ne ait işyeri dosyasını getirterek, davalı işyeri ile arasında varsa bağlantıyı belirlemek, aralarında devir olup olmadığını tartışmak ve davacının Bağ-Kur kaydı olup-olmadığını araştırarak, çakışan 01.10.2007-31.03.2008 tarihleri arasında geçen hizmetin hangi işyerinde geçtiğini hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlemekten ibarettir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ya iadesine, 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13939, Karar No: 2012/18309, Tarih: 03.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13939 E.  ,  2012/18309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1- Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten,

2- Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında,dava konusu taşınmazlar ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1789, Karar No: 2013/8379, Tarih: 02.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1789 E.  ,  2013/8379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, göl mutlak koruma alanında kalan 1412 parsel sayılı taşınmaz ile göl sahasında kalan 1705 ve 1913 parsel sayılı taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı idareler vekillerinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacılar vekilinin temyizine gelince;

Davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde, kabul edilen miktar üzerinden davacılar lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına 1-g bendi olarak “Davacılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden, kabul edilen kısım üzerinden hesaplanan 10.971,53.-TL. vekalet ücretinin davalı ...’nden alınarak davacı tarafa verilmesine” cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, aşağıda yazılı kalan harçların davalı idarelerden alınmasına, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9698, Karar No: 2017/5056, Tarih: 29.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/9698 E.  ,  2017/5056 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet suçundan sanıklar ... ve ...'un, anılan Kanun’un 63/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı 833,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Bakırköy 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/01/2016 tarihli ve 2015/380 esas, 2016/5 sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 25/04/2016 gün ve 2517 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/05/2016 gün ve KYB. 2016 / 196687 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52/1 ve 2. fıkralarında, “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.”, “En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükümlerinin yer aldığı, buna göre adlî para cezasının anılan hükümler nazara alınmak suretiyle öncelikle gün olarak tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiş ise de,

Sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş bulunulması karşısında, kurulan hükmün henüz hukukî bir sonuç doğurmadığı, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak, davanın düşmesine karar verileceği, sanık tarafından denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi hâlinde ise 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. maddesi uyarınca mahkemece geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verileceği ve söz konusu hükmün açıklanmasından sonra kanun yollarına tabî olacağı cihetle, sanık Seyitali Karabulut yönünden Bakırköy 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/01/2016 tarihli ve 2015/380 esas, 2016/5 sayılı kararı aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilmemiştir.

Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52/1 ve 2. fıkrasında, “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.”, “En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükümlerinin yer aldığı, buna göre adlî para cezasının anılan hükümler nazara alınmak suretiyle öncelikle gün olarak tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 61/8 maddesi, "...Adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur..." hükmüyle, verilecek adli para cezasının, önce gün üzerinden belirlenmesi ve neticeten sanığın ekonomik sosyal durumuna göre bir gün karşılığı gelirine göre ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunmasını düzenleme altına almıştır.

Kanun yararına bozmaya konu edilen dosyada; sanığın suçunun sabit olması nedeniyle mahkemece verilen hükümde, sanığın 5809 sayılı kanunun 63/10 maddesi gereği 1000 TL, TCK 62 maddesi gereği 1/6 indirimle neticeten 833 TL adli para cezasına hükmedildiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma talebi yerinde görüldüğünden, Bakırköy 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/01/2016 tarihli ve 2015/380 esas, 2016/5 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma gereği yeniden uygulama yapılarak, önce hükümdeki adli para cezasına dair uygulamaların çıkarılmasına, sanık ...'ın, eylemine uyan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10 maddesi gereği, 50 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanık hakkında verilen cezanın şartları oluşan TCK 62. Maddesi gereği 1/6 oranında indirilmesi suretiyle neticeten 41 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanık hakkında belirlenen gün adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca, bir gün karşılığı olarak takdiren 20 TL ile çarpılması sonucu 820 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 29/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4389, Karar No: 2020/2299, Tarih: 15.06.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/4389 E.  ,  2020/2299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

A)Davacı İstemi; Dava, davacının babasından aldığı ölüm aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden başlatılması, ödenen aylıkların yersiz ödeme adı altında eşinden aldığı ölüm aylığından kesilmesine dair davalı Kurum işleminin iptali ile borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

B)Davalıların Cevapları; Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının babasından dolayı almakta olduğu ölüm aylığının mülga 506 sayılı Kanun kapsamında eşinden ölüm aylığı alması nedeniyle 07/03/2016 tarihinde yapılan işlemle iptal edildiğini, davacının hem babası üzerinden hem de eşi üzerinden maaşa tabi olmasının mevzuata uygun olmadığını, kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı; İlk Derece Mahkemesince; Davanın KABULÜ ile, davacı ...'ın müteveffa babası ... 'ın ... Bağkur nolu sigortalılığı üzerinden almakta olduğu ve davalı kurumca kesilen ölüm aylığının kesildiği 01/02/2013 tarihinden itibaren başlatılması gerektiğinin tespitine, davalı kurumca davacı adına haksız olarak tahakkuk ettirilen borcun ve faizinin iptaline, davacı ...'ın eşi ... 'dan dolayı almakta olduğu aylıktan davalı kurumca yapılan kesintilerin kesildiği tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte davacıya iadesi gerektiğinin tespitine, aksi yöndeki kurum işlemlerinin iptaline, karar verilmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı :... Bölge Adliye Mahkemesi; Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 26/11/2018 tarih, 2017/3288 Esas, 2018/8645 Karar sayılı ilamı ile, “Hak sahiplerine yönelik ölüm aylığı tahsisinde sosyal güvenlik hukuku ilkelerine göre sigortalının yaşamını yitirdiği tarih itibari ile yürürlükte olan yasal düzenlemenin uygulanması zorunlu bulunmaktadır. Somut olayda, her ne kadar 5510 sayılı Yasa uyarınca davacının babasından dolayı ölüm aylığına hak kazanamayacağına karar verilmişse de 5510 sayılı Yasa'nın 54.maddesinin somut olayda uygulanabilmesi için hak sahibi sıfatı ile ölüm aylığı talep edilebilecek her iki sigortalının ölüm tarihinin de 01.10.2008 tarihinden sonra olması gerektiği açıktır. Dolayısıyla, somut olayda davacının eşi ile babasının sigortalılık statüleri farklı olduğundan aylığa hak kazandığı açıktır." denilerek dairemiz kararı bozulmuş, bozma ilamına uyulmuştur. Bozma doğrultusunda yapılan yargılama sonucu, Kurumunun bu hatalı işleminin iptali ile, davacının kesilen yetim aylıklarının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanmasına, ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile ödenmesine ve davacının Kuruma borçlu olmadığının tespitine ilişkin Mahkeme kararı ve gerekçesi yerinde olduğundan, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar ve reddine karar vermiştir,

E)Temyiz :Davalı Kurum Vekili; Davacının hem babası üzerinden hem eşi üzerinden maaşa tabi olmasının mevzuata uygun olmadığını, kurum işleminin doğru olduğunu, davanın haksız ve mesnetsiz olduğu, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğunu , aleyhe vekalet ücreti ve yargılama gideri hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın resen gözetilecek nedenlerle bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.