muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8343, Karar No: 2021/4285, Tarih: 24.12.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/8343 E.  ,  2021/4285 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.03.2016 tarihinde verilen dilekçeyle ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen 11.03.2019 tarihli hükmün Bursa Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından talep edilmiştir. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince tarafların istinaf başvurularının kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın ve davacının tashih talebinin reddine dair verilen 22.10.2021 tarihli ek kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Dava ecrimisil isteğine ilişkindir.

Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekilince ve davalı vekilince istinaf talebinde bulunulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili tashih talebinde bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince tashih talebinin reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin kararı ve ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.

Dosya içeriğine göre, dava değeri 63.435,77TL olarak gösterilmiştir. Dava değeri ve hükme esas alınan miktar karar tarihi itibariyle geçerli olan (2021 yılı için 78.630,00 TL'lik) temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından davacı vekilinin temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27/05/2021 gün ve 2020(20)5- 451 Esas 2021/636 Karar sayılı ilamı da gözetilerek, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-a. maddesi gereğince kesin olarak verilen hükümlerin tashihi ve tavzihi istemine ilişkin verilen kararlar da kesindir.

Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca davacı vekilinin TEMYİZ TALEBİNİN REDDİNE, dosyanın mahalli mahkemeye İADESİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 24/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12223, Karar No: 2023/694, Tarih: 27.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/12223 E.  ,  2023/694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2022 tarihli ve 2021/496 Esas, 2022/148 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.09.2022 tarihli ve 2022/917 Esas, 2022/1175 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemleri;

1. Teşebbüs nedeniyle eksik ceza tayin edildiğine,

2. Takdiri indirim sebebi uygulanmaması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü sanığın konser alanında katılan ve arkadaşlarının olduğu tarafa doğru bira şişesi attığı, katılan ve arkadaşlarının uyarması üzerine sanığın, tanık ...'un boğazına yapıştığı, bunun üzerine katılanın sanığa arkadan tekme attığı, sanığın kırık cam şişesini alarak boyun sol mandibula altından oksipitale doğru 15 cm derin tam kat kesi oluşturacak şekilde mağduru yaraladığı belirlenmiştir.

Suç vasfı yönünden, sanığın katılanın şah damarına 2 mm mesafede 15 cm uzunluğunda sabit iz ve 145 dikiş atılmasına neden olacak şekilde oluşan yaradan dolayı suç kastı, araya kalabalığın girmesi, hayati bölgelerden boğaz kısmına doğru oluşan eylemdeki olgunun öldürme temelli olduğu, bu nedenle sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturacağı belirlenmiştir.

Takdiri indirim nedeni yönünden, sanığın yargılama sürecindeki davranışları lehine takdiri indirim nedeni kabul edilmiştir.

2. Sanık hazırlık aşamasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş, kovuşturma aşamasında ise tevilli şekilde ikrar etmiştir.

Takdiri indirim nedeni yönünden, sanığın yargılama sürecindeki davranışları lehine takdiri indirim nedeni kabul edilmiştir.

2. Sanık hazırlık aşamasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş, kovuşturma aşamasında ise tevilli şekilde ikrar etmiştir.

3. Tanıklar ..., ...,..., ... beyanları dosyada mevcuttur.

4. Adlî Tıp Kurumu ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 07.09.2021 tarihli raporuna göre, katılanın, boyun sol mandibula altından oksipitale doğru 15 cm derin tam kat kesi oluşturduğu, yaralamanın yaşamsal tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı tespit edilmiştir.

5. Adlî Tıp Kurumu ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 30.03.2022 tarihli raporuna göre, katılandaki yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğu tespit edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Eksik Ceza Tayini

Olay ve Olgular başlığı altında 1 numaralı paragrafta anlatıldığı şekilde kabul edilen olayda, sanığın eylemi neticesinde katılanın, 4 ve 5 numaralı bentlerde ayrıntılarına yer verilen adlî muayene raporlarında tarif edilen şekilde yaralandığı, sanığın teşebbüs aşamasında kalan eylemi için 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca makul oranda ceza tayininde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Takdirî İndirim Nedenleri

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanması Mahkemenin takdirinde olup Mahkemece, sanığın yargılama sürecindeki davranışları şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeyle takdiri indirim sebebi uygulandığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.09.2022 tarihli ve 2022/917 Esas, 2022/1175 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10639, Karar No: 2007/11944, Tarih: 16.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/10639 E.  ,  2007/11944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.05.2001 gününde verilen dilekçe ile tapuda kayıt tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.10.2002 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı,23 parsel sayılı taşınmaza ait tapu kaydında “...” yazılan baba adının “...” olarak, 23 ve 2 parsel sayılı taşınmazlara ait tapu kayıtlarında “...” olan isminin “...” ve yanlış yazılan doğum tarihinin de “1956” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile malikin baba adının, doğum tarihinin ve soy isminin düzeltilmesine karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Hüküm kurulurken davacının doğum tarihinin 1956 olarak yazılmasına karar verilmiştir. Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde taşınmaz sahibinin kimliğine ait hangi bilgilerin kütüğe yansıtılacağı bildirilmiş olup, bunların arasında doğum tarihi yer almamaktadır. Belirtilen nedenle, bu istemin de hüküm altına alınmış olması yasaya aykırı olup doğru görülmemiştir. Ancak, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK’nun 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle hükmün ikinci ve üçüncü fıkrasındaki “ve doğum tarihinin 1956 olarak” sözcüklerinin çıkartılarak hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, 16.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5049, Karar No: 2025/290, Tarih: 13.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/5049 E.  ,  2025/290 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

D U R U Ş M A V E T A H L İ Y E

T A L E P L İ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1723 E., 2022/2301 K.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin ve katılanlar vekillerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

A.Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.09.2021 tarihli ve 2020/122 Esas, 2021/255 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında ayrı ayrı nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 82/1-a, 62 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunl

B.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.12.2022 tarihli ve 2021/1723 Esas, 2022/2301 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekilleri, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılanlar vekillerinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar hakkında canavarca hisle öldürme ve boşanmış eşe karşı öldürme hükümlerinin uygulanması ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

B.Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; usule, suç kastının ve iştirak iradesinin bulunmadığına, kararın gerekçesiz bir şekilde verildiğine ilişkindir.

C.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, meşru savunma ve sınırın aşılması ile haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE

B.Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; usule, suç kastının ve iştirak iradesinin bulunmadığına, kararın gerekçesiz bir şekilde verildiğine ilişkindir.

C.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, meşru savunma ve sınırın aşılması ile haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanıklar tarafından iştirak iradesiyle ve öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanıkların öldürme kararını olay öncesinde alarak, belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiklerinin tespit edilmiş olması karşısında eyleme uyan suç vasfının ve yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdîre göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanıkların canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, suç tarihinde boşanılan eşe karşı kasten öldürme suçunun nitelikli hal olarak sayılmamış olması nedeniyle uygulanmamasının isabetli olduğu, maktulden sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan söz ve davranışın bulunmadığı, meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, takdîri indirimin mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.12.2022 tarihli ve 2021/1723 Esas, 2022/2301 Karar sayılı kararında katılan ... vekili, katılanlar ... ve ... vekili, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,13.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12113, Karar No: 2015/20344, Tarih: 11.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/12113 E.  ,  2015/20344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2012/689-2014/10

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

1)Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyasi emsal olarak incelenen taşınmazlar başka mahalleden ve eski tarihli satış olduğu gibi, anonim şirkete yapılan özel amaçlı bu satışların emsal olarak değerlendirilmesi doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın,

değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi,

2)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 28.01.2013 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle Taraf vekillerinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçalarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/40789, Karar No: 2016/5454, Tarih: 23.03.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/40789 E.  ,  2016/5454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Mağdur ...'e yönelik sair tehdit suçu bakımından yapılan incelemede;

Cumhuriyet Savcısının suçun vasfına yönelik aleyhe temyizinin bulunmaması karşısında; sanığın çektiği mesajda “ben bölge militanı HPG gerillasıyım, biz gerillalarda ihanet asla affedilmez” şeklindeki sözlerinin TCK'nın 106/2-d kapsamında kaldığı anlaşılmışsa da, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı,

Sanık hakkında verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hüküm tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye aykırı olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Mağdurlar ... .... ve ...'e yönelik tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Her ne kadar tebliğnamede, katılan ... ...'in daha sonra terör örgütü tarafından öldürüldüğünden bahisle sanık tarafından tehdit suçunun işlendiği ifade edilmişse de, UYAP kayıtlarında katılan ...'in öldürüldüğüne ilişkin bir kayıt bulunmadığı gibi, 11.08.2011 tarihinde kendisinin (eceliyle) öldüğünün nüfus kayıtlarından anlaşılması ve mağdurlara yönelik tehdit suçunun sübut bulmadığına ilişkin mahkeme gerekçesinin de yeterli olması karşısında; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 23.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20503, Karar No: 2017/714, Tarih: 01.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20503 E.  ,  2017/714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 16/04/2014 tarih 2013/9747 Esas 2014/7508 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 01/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.