muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12495, Karar No: 2016/15836, Tarih: 01.06.2016

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosya içeriği ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, kanuni süresi içinde taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Mahkemece verilen ilk karar idari yargı görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararıdır. İdare Mahkemesi'nin de adli yargı görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı vermesi üzerine dosya Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmekle uyuşmazlık mahkemesince davada adli yargının görevli olduğuna dair kesin karar verilmiş ve bunun üzerine dava tekrar ele alınarak hüküm kurulmuştur.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda toplu iş sözleşmesi 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım ve saire gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır”.

Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım ve saire gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek kanuni düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsam dışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır. Sonuç olarak davacı, davalı kurumda iken çalıştığı dönemde 375 ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler ile getirilen artışlardan yararlandırılmalı ve bu artışlar uygulanmak sureti ile nakledildiğinde maaş nakil ilmühaberi düzenlenmelidir.

Davalı kurum, taraflar arasındaki sözleşme hükmü veya eki yönetmelik hükümleri ile kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine artışlar yapmış olabilir. Bu artışlar Kanun Hükmünde Kararnamelere dayanılarak çıkarılan ve kamuda çalışan sözleşmeli personel ile kapsam dışı personel için sağlanan artışlardan az da olabilir, fazla da olabilir. Aynı oranda veya fazla oranda artış yapılmış ve yansıtılmış ise kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacı, kamudaki personel için getirilen artışlardan faydalanamaz. Ancak davalı işveren anılan hükümleri dikkate almadan artış yapmamış veya daha az artış yapmış olabilir. Taraflar arasında yapılan sözleşmenin 7. maddesine göre, davacının ücretinde yapılacak artış, memur maaşlarına yapılan artış oranından az olamaz. Buna göre davalı şirketçe davacının ücretine yapılan artışlar kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan az ise aradaki fark alacak hüküm altına alınmalıdır.

27.06.1989 tarihli ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen Ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi, gerek 4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan unvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir. Şu halde davacı için 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenen unvanda görev yapanların 5473 sayılı Kanun ile öngörülen ek ödeme kapsamında olup olmadığı önem arz etmektedir. Bunun için öncelikle davacının belirlenmiş olan unvanı itibariyle ek ödeme yapılması gereken kamu görevlilerinden olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Davacı ile aynı unvanda görev yapan kamu görevlilerinin belirtilen ek ödemelerden yararlanması söz konusu ise davacının da ek ödemeden yararlandırılması ve varsa bundan kaynaklanan fark alacaklarının hüküm altına alınması gerekir.

Davacı, maaş nakil ilmuhaberinin de eksik düzenlendiğini iddia ederek, bunun 406 sayılı Kanun'a uygun şekilde düzenlenmesi gerektiğinin tespitini istemiştir. 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesinin üçüncü fıkrasına göre 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanların Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına, bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir. Buna göre davacının bildirim tarihindeki unvanı için Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ücret ve diğer mali haklarına, anılan tarihten bildirim tarihine kadar geçen süre içinde, bildirim tarihindeki kadro ve pozisyonu göz önünde bulundurularak, kamu görevlilerine yapılan artış oranı ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutarın nakil ilmuhaberinde belirtilmesi gerekir.

Sonuç olarak, öncelikle davacı ile ilgili tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararlar getirtilmeli, davacının 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesinde öngörülen ek ödeme kapsamındaki unvan, kadro ve pozisyonunda çalışıp çalışmadığı ve bu bağlamda ek ödemeden yararlanacak personel statüsünde olup olmadığı belirlenmeli; kapsam dışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde ise 406 sayılı Kanun'un Ek 29. ve sözleşmenin 7. maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı tespit edilerek, bunlara bağlı olarak hak kazanmasına rağmen ödenmeyen bir alacağının bulunup bulunmadığı ve memurlara yapılmış olan ve davacının yararlanması gereken artışlara göre nakil ilmuhaberinin eksik düzenlenip düzenlenmediği konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1273, Karar No: 2015/110, Tarih: 13.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/1273 E.  ,  2015/110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2012/637-2013/615

Davacı S.. İ.. mirasçısı B.. İ.. vekili Avukat Üzeyir Ender tarafından, davalı S.. Ü.. aleyhine 31/12/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 31/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 13/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6991, Karar No: 2013/21701, Tarih: 29.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/6991 E.  ,  2013/21701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/11/2012 tarih ve 2012/29-2012/434 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı TMSF tarafından el konulan Yurtbank şirketlerinden As Yapı Endüstri A.Ş'de 5 yıl genel müdürlük yaptığını, bu kapsamda T.Halk Bankası AŞ Levent Şubesi’nde bulunan hesabına davalı tarafın bildirimi ile haciz şerhi işlenerek 775,80 Euro'sunun bloke edildiğini, davalı kuruma herhangi bir borcu olmadığını ileri sürerek, haciz kararının iptalini, bloke edilmiş olan 775,80 Euro'nun faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini, iptali istenen haciz işleminin 6183 sayılı Yasa’nın 13, 62 ve 79. maddelerine dayanılarak tesis edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının hesabına bloke konmasının dayanağının TMSF Fon Kurulu’nun 10/11/2008 tarihli temlik kararı olduğu, bunların iptali ile ilgili davanın idare mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görev yeri nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacının bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10483, Karar No: 2013/9333, Tarih: 18.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/10483 E.  ,  2013/9333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davacı ve davalı ...Ş vekilince istenmiş, davalı ...Ş vekilince duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 18.6.2013 Salı günü davacı ve davalı ...Ş tarafından gelen olmadı. Davalı ...Ş vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve davalı ...Ş vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili asıl davada, davalı ...Ş.'nin müvekkiline ait aracın kasko sigortacısı olduğunu, aracın 20.04.2010 tarihinde hasarlanması üzerine davalıya müracaat ettiklerini, ancak davalının aracın daha önce Axa Sigorta A.Ş.'ye sigortalandığı ve bu sigorta poliçesi yürürlükteyken kendileri ile ikinci poliçenin imzalandığı gerekçesiyle tazminatı ödemekten kaçındığını, oysaki anılan sözleşmenin 01.04.2010 tarihli ibraname ile sona erdirildiğini, bu arada aracı tamir eden servisin başlattığı icra takibi üzerine müvekkilinin söz konusu servise 61.457,05 TL ödemek durumunda kaldığını ileri sürerek 61.457,05 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...Ş.'den tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davalı ...Ş. aleyhine açtığı birleşen davada ise, asıl davada Tramerden gelen yazı cevabına göre Axa Sigorta A.Ş. ile akdedilen sigorta poliçesinin halen yürürlükte olduğunu öğrendiklerini ileri sürerek 61.882,58 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl dava davalısı ... Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde, davacı ile Axa Sigorta A.Ş. arasında akdedilmiş geçerli bir kasko sözleşmesi varken davacı tarafından ikinci sözleşmenin müvekkili ile tanzim edildiğini, bu nedenle müvekkili ile davacı arasında imzalanan sözlemenin geçersiz olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Birleşen dava davalısı Axa Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde, müvekkili ile davacı arasında imzalanan kasko poliçesinin 01.04.2010 tarihli mutabakatname ile karşılıklı anlaşma sonucu sona erdiğini, diğer davalı ...Ş. ile davacı arasındaki sözleşmenin bu tarihten sonra akdedildiğini, poliçe iptalinin Tramere bildirilmemesinin sözleşmeyi ayakta tutmayacağını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davalı ...Ş. aleyhine açılan asıl davanın reddine, davalı ...Ş. aleyhine açılan birleşen davanın kabulü ile 61.882,58 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte adı geçen davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, sigortalının sigortacısından araç hasar tazminatının tahsili isteminden ibarettir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davalı ...Ş. aleyhine açılan asıl davanın reddine, davalı ...Ş. aleyhine açılan birleşen davanın kabulü ile 61.882,58 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte adı geçen davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, sigortalının sigortacısından araç hasar tazminatının tahsili isteminden ibarettir.

TTK'nin "Çifte Sigorta" başlığını taşıyan 1467/1 maddesine göre "Değerinin tamamı sigorta olunan bir menfaat, sonradan aynı veya farklı kişiler tarafından, aynı rizikolara karşı, aynı süreler için sigorta ettirilemez." Eğer sigorta ettirilmişse sigortanın hangi hâl ve şartlarda geçerli sayılacağı da müteakip maddelerde açıklanmıştır.

Somut olayda;

Davacı ile birleştirilen dava davalısı Axa Sigorta A.Ş. arasında 24.10.2009 tarihli, 27395022 nolu, 24.10.2009-24.10.2010 tarihleri arasını kapsayan kasko sözleşmesi imzalanmış, aracın 09.12.2009 tarihinde tam hasara uğraması üzerine Axa Sigorta A.Ş. tarafından davacıya sigorta tazminatı ödenmiş ve taraflar arasında 01.04.2010 tarihli mutabakatname imzalanarak 27395022 nolu anılan poliçe karşılıklı irade beyanı ile sona erdirilmiştir. Davacı bunun üzerine davalı ...Ş. ile arasında, aynı araca ilişkin olarak 01.04.2010-01.04.2011 tarihleri arasını kapsayan, 652 nolu kasko poliçesini imzalamış, aracın 20.04.2010 tarihinde hasarlanması üzerine davalı ...Ş.'ye başvurmuş, ancak davalı tarafından çifte sigorta iddiasıyla ödeme yapılmamıştır.

Çifte sigortanın varlığından bahsedebilmek için ilk akdedilen poliçenin, ikinci poliçenin akdedildiği tarihte

halen geçerli ve yürürlükte olması gerekmektedir. Oysa eldeki davada, davacı ile davalı ...Ş. arasında imzalanan 24.10.2009 tarihli poliçe, karşılıklı irade beyanı ve imzalanan mutabakatname ile sona erdirilmiştir. Poliçenin sona erdirildiğinin Tramere bildirilmemesi poliçeyi ayakta tutan bir unsur olmayıp, olsa olsa davalı ...Ş. üzerinde idari bir sonuç doğurabilir. Anılan hususlara göre, davalı ...Ş. ile imzalanan 01.04.2010 tarihli sözleşme, o tarihte yürürlükte olan başka bir poliçenin bulunmaması sebeiyle geçerlidir ve 20.04.2010 tarihinde gerçekleşen hasardan davalı ...Ş. sorumludur. Hal böyle olunca, mahkemece davalı ...Ş. hakkında açılan asıl davanın kabulü ile, davalı ...Ş. aleyhine açılan birleştirilen davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanlış hukuki değerlendirme ve tespitle karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozma sebebi yapılmıştır.

2-Bozma kapsam ve nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazları ile davalı ...Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma kapsam ve nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazları ile davalı ...Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş.'nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları ile davalı ...Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 990.00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı ...Ş'ye verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı ...Ş'ye geri verilmesine 18.6.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8860, Karar No: 2018/14632, Tarih: 11.12.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/8860 E.  ,  2018/14632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa 2 yıl 1 ay hapis yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Sanık hakkında 4733 sayılı Yasa uyarınca temel ceza belirlendikten ve TCK'nun 43. maddesi uyarınca gerekli artırım ve takdiri indirim nedenleri uygulandıktan sonra Dairemizin 2014/29257 Esas -2015/964 Karar sayılı ilamıyla 22/01/2015 tarihinde temyiz isteminin reddine karar verilmek suretiyle İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/1147 E - 2013/298 K. sayılı ilamıyla kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasının mahsubuna karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, söz konusu cezanın netice cezadan düşülmesi suretiyle sonuç olarak 5 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2. İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/1147 E - 2013/298 K. sayılı ilamıyla kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasının mahsubuna karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlayacak şekilde hükmedilen fark cezanın 5271 sayılı CMK hükümleri ve 5275 sayılı Yasanın 107. maddesi gereğince talep halinde infaz sırasında yeniden toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükmün kesinleşen cezanın mahsup edildiği bendinde bulunan “Aradaki farkın ceza miktarı olarak dikkate alınması hususu göz önünde bulundurulduğundan SANIĞIN NETİCETEN SONUÇ OLARAK 5 AY HAPİS VE 20 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” ifadesinin çıkarılarak yerine “Neticeten verilen cezasından mahsubuna” ifadesinin eklenmesi,

2. Hükmün fark cezanın 5271 sayılı CMK hükümleri ve 5275 sayılı Yasanın 107. maddesi gereğince talep halinde infaz sırasında yeniden toplanmasına ilişkin 8. fıkrasının çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/12/2018 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

4733 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün, sanık tarafından temyizi üzerine aleyhe temyiz olmadığından sanığın cezada kazanılmış hakkı gözetilerek eleştiri ile onanması yerine, sayın çoğunluğun düzeltilerek onamaya ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;