muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12112, Karar No: 2017/5814, Tarih: 15.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/12112 E.  ,  2017/5814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Soruşturma aşamasında sanık uzlaşma hükümlerini kabul edip, katılan vekili uzlaşma hükümlerinin uygulanmasını kabul etmediğini belirtmişse de, o tarihte yüklenen suç nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına yasal olanak bulunmadığından, uzlaşma teklifinin usule uygun olarak yapılmadığı anlaşılmakla, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2979, Karar No: 2020/3554, Tarih: 29.09.2020

**16. Hukuk Dairesi         2017/2979 E.  ,  2020/3554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 29.09.2020 gün ve saatte temyiz eden ... vd. vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat ... ve ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Davacı ...'ın talebinin miras hakkına dayalı olup, taşınmazın kullanıcı şerhinin terekeye döndürülmesi istemine ilişkin olduğu, davalı ..., davacının murisi olan ... mirasçılarından olmadığından, davacının bu davayı tek başına açmasının ve yürütmesinin mümkün olmadığı, davacı tarafça taraf teşkili tamamlanmadan davaya devam olanağı bulunmadığı gibi, mahkemece, çekişmeli taşınmaz ve üzerindeki binanın önceki zilyetliğinin kime ait olduğu ve fiilen kim tarafından kullanıldığı, davacı tarafın murisi ...'ye ait ise onun ölümünden sonra mirasçıları arasında fiili kullanımın anneleri ...'a terk edilip edilmediği, dosya içinde bulunan 04.01.2007 tarihli zilyetliği devir senedinin tanziminden sonra taşınmazın kim tarafından kullanıldığı hususlarının araştırılmamasının isabetsizliğine" değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında davacının murisi ... terekesine Av. ... temsilci olarak atanmış ve davacı ... tarafından, 04.01.2007 tarihli zilyetlik devir sözleşmesinin iptali istemiyle açılan dava bu dava ile birleştirilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın, birleşen davanın ve müdahale talebinin kısmen kabulüne, çekişmeli 2426 ada 24 parsel üzerindeki binanın muris ... 'ın terekesine dahil olduğunun kabulü ile birleşen dosyaya konu ... ve ... arasındaki 24.11.2007 tarihli zilyetlik devir sözleşmesinin TMK'nın 677/2. maddesinde öngörülen şekilde yapılmamış olması nedeni ile geçersizliğinin tespitine, 2426 ada 24 parselin beyanlar hanesindeki zilyetlik şerhinin iptali ile bu parselin 2/8 hissesinin kullanım hakkının ... kızı ...'ya, diğer 6/8 hissesinin ... oğlu ... mirasçılarına ait olduğunun tapunun beyanlar hanesine şerh verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve hükümde dava konusu taşınmazın parsel numarasının 2426 ada 34 yerine 2426 ada 24 olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğunun anlaşılmış olmasına göre, davacı ... vekili ve davalı ... vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.09.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1874, Karar No: 2018/6776, Tarih: 16.10.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/1874 E.  ,  2018/6776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.02.2016 tarihinde verilen dilekçeyle önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın reddine dair verilen 25.04.2017 tarihli hükmün ... Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi davacı ... vekili tarafından talep edilmiştir. Bölge adliye mahkemesince istinaf talebinin kabulüne dair verilen 28.09.2017 tarihli kararın Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 16.10.2018 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 16.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6788, Karar No: 2015/978, Tarih: 11.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6788 E.  ,  2015/978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26865, Karar No: 2015/8217, Tarih: 16.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26865 E.  ,  2015/8217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi yöntem itibari ile doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu 5, 16 ve 17 nolu parsellerin diğer paydaşlarınca açılan Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/590 Esas sayılı dava dosyasında 24.05.2013 tarihi itibari ile dava konusu 16 ve 17 nolu parsel sayılı taşınmazların metrekaresine 150,00 TL. ve 5 parsel sayılı taşınmazın metrekaresine ise 125,00 TL. değer biçildiği ve güçlü delil niteliğindeki bu durum gözetildiğinde dava konusu bu parseller ile aynı yerde bulunan ve benzer şekilde el atılan taşınmazların değerlerinin aynı veya yakın olması gerektiği dikkate alındığında taşınmazlara aynı yıla ilişkin olarak 195-TL, 215-TL, ve 235-TL metrekare bedeli üzerinden fazla değer biçen bilirkişi raporu inandırıcı değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla yukarıda belirtilen ve kesinleşen m2 birim fiyatlarda nazara alınmak suretiyle keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Bedeline hükmedilen taşınmazların Hazine yerine, davalı idare adına tapuya tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1546, Karar No: 2021/6917, Tarih: 18.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/1546 E.  ,  2021/6917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, ... Belediye Başkanlığına ait dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın 06/07/2009 tarihli ve 53 sayılı ... Belediye Meclisi kararına istinaden Belediye Encümenince yapılan ihale ile 13/12/2012 tarihinde davalı ...’e satıldığını, davalı ... tarafından da 11/02/2013 tarihinde diğer davalı ...’e temlik edildiğini, ilk satışın dayanağını teşkil eden meclis kararının ... 5. İdare Mahkemesinin 31/05/2010 tarihli ve 2009/1410 esas 2010/942 sayılı kararı ile iptal edildiğini ve kararın Danıştay incelemesinden geçerek kesinleştiğini, davalı ... adına yapılan tescilin yolsuz hale geldiğini, diğer davalının da durumu bilen kötüniyetli edinen olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile ... adına tescilini istemiştir.

Davalı ..., dava konusu taşınmazı bedeli karşılığında davacı Belediyeden usulüne uygun satın aldığını, iyiniyetli edinen olduğunu, devir tarihlerinde tapu kaydında kısıtlayıcı bir takyidatın bulunmadığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı ..., dava dışı emlaklı ... aracılığıyla çekişmeli taşınmazı bedeli karşılığında satın aldığını, satış bedelini devir öncesi bankadaki hesabından çektiğini ve satış günü elden kayıt maliki ...’ye ödediğini, iyiniyetli olduğunu, 4721 sayılı TMK’nin 1023. maddesi koruyuculuğundan yararlanması gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ...’ya devir tarihinde taşınmaz üzerinde beyan, tedbir veya şerh bulunmadığı, son kayıt maliki davalı ...’nın kötüniyetli olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili ile davalı ... vekilinin istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından, iptal ve tescil isteminin reddine karar verilmesinin doğru olduğu, davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı ... yönünden ise muvazaa kanıtlanamadığından dolayı kayıt maliki olmadığından bahisle usulden ret kararı verilmesi ve lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden bahisle, davalı ... vekilinin başvurusunun kabulüne, hükmün ortadan kaldırılmasına, davalı ... yönünden davanın esastan reddine, davalı ... yönünden ise husumet yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 18/11/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19574, Karar No: 2010/5931, Tarih: 14.04.2010

**8. Ceza Dairesi         2009/19574 E.  ,  2010/5931 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : YE - 2009/272070

Ruhsatsız ateşli silâhlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan sanık ...'ın, 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, 50, 52/2. maddeleri gereğince 6.000,00 ve 375,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair (ANKARA) 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.9.2007 tarihli ve 2007/359 esas, 2007/372 sayılı kararının infazı sırasında hükümlünün para cezasını ödememesi sebebiyle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca hapis cezasına çevrilmesini müteakip, hükümlünün talebinin kabulü ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfaz Hakkında Kanun'un 105/4. maddesi uyarınca hükümlülük süresinin yarısını 78 gün süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesine ilişkin aynı Mahkemenin 12/08/2009 tarih ve 2007/359 esas, 2007/372 sayılı ek kararı ile ilgili olarak:

Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 23/02/2009 tarihli ve 2009/1261 esas, 2009/2702 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi uyarınca verilen adlî para cezasının infazının 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesine göre yapılması gerektiği, hükümlü tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içerisinde adlî para cezasını ödenmezse, ödenmeyen kısma gelen gün miktarınca hapsedileceği, aynı maddenin 9. fıkrası uyarınca adlî para cezasından çevrilen hapsin infazının ertelenmesi ve şartla salıverilme hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı, ancak hükümlünün hapis yattığı günler dışındaki günlere karşılık gelen miktarı öderse hapisten çıkarılacağı, adlî para cezasının ödenmemesi sebebiyle dönüştürülen hapis cezasının, para cezasının yerine getirilmesini sağlamak amacına yönelik, infaz hukukuna ilişkin zorlama hapsi niteliğinde olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 50/lf. maddesinde öngörülen kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 9.11.2009 gün ve 63042 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığından 8.12.2009 gün ve KYB/2009-272070 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesi uyarınca verilen adli para cezasının infazının 5275 sayılı Kanunun 106. maddesine göre yapılması gerektiği, hükümlü tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içerisinde adli para cezasını ödemezse, ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarınca hapsedileceği, aynı maddenin 9. fıkrası uyarınca adli para cezasından çevrilen hapsin infazının ertelenmesi ve şartla salıverilme hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı, ancak hükümlünün hapis yattığı günler dışındaki günlere karşılık gelen miktarı öderse hapisten çıkarılacağı, adli para cezasının ödenmemesi sebebiyle dönüştürülen hapis cezasının, para cezasının yerine getirilmesini sağlamak amacına yönelik, infaz hukukuna ilişkin zorlama hapsi niteliğinde olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 50/1f. madde ve fıkrasında öngörülen kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesini mümkün olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 9.11.2009 gün ve 63042 sayılı kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay C.Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görülmekle (ANKARA) 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.8.2009 tarih, 2007/359 esas, ve 2007/372 karar sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi gereğince (BOZULMASINA), müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığı'na tevdiine, 14.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1350, Karar No: 2020/7607, Tarih: 24.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/1350 E.  ,  2020/7607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklara verilen cezaların türüne ve miktarına göre, sanıkların duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi ve 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesine göre reddine karar verilerek yapılan incelemede;

1) Sanıklar ... ve ... hakkında müşteki ...'e karşı hakaret, katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara yönelik sanıkların, müşteki ve katılanın temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, aynı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanıklar ... ve ... hakkında müşteki ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik müştekinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Müşteki ...'in 11.03.2013 tarihli celsede alınan beyanında, sanıklardan şikayetçi olduğunu ancak davaya katılmak istemediğini beyan ettiği anlaşılmakla, usulüne uygun şekilde katılan sıfatını almayan müştekinin temyiz hakkı bulunmadığından, temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320

sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3) Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların ve katılanın temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Katılan ...'in aleyhe temyiz istemi bulunduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanıklar hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nin 106/2-a-c maddesi gereğince belirlenen "2 yıl 6 ay" hapis cezası üzerinden TCK'nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapıldığında, sonuç cezanın "2 yıl 1 ay" yerine "1 yıl 13 ay" hapis cezası olarak hatalı hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanıklar hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nin 106/2-a-c maddesi gereğince belirlenen "2 yıl 6 ay" hapis cezası üzerinden TCK'nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapıldığında, sonuç cezanın "2 yıl 1 ay" yerine "1 yıl 13 ay" hapis cezası olarak hatalı hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve katılanın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, sanıklar hakkında TCK'nin 62. maddesi uygulanarak sonuç cezanın bulunduğu fıkradan "1 yıl 13 ay" ibaresi çıkartılarak yerine "2 yıl 1 ay" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4) Sanıklar ... ve ... hakkında müşteki ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Müşteki ... hakkında Kulp İlçe Devlet Hastanesinde görevli pratisyen hekim tarafından olayın üzerinden "2 ay 10 gün" geçtikten sonra 09.10.2012 tarihinde düzenlenen adli raporun hükme esas alındığı ancak; adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının olaydan en az altı ay sonra değerlendirilmesinin gerektiği, müştekinin yüzündeki izin sözel diyalog mesafesinden belirgin bir dikkat sarf etmeden dikkat çekip çekmediği yönünden de bir tespit yapılmadığı, yine olay nedeniyle müştekide kemik kırığı meydana geldiği belirtildiği halde bu kırığın hayat fonksiyonlarını kaçıncı derecede etkilediğinin rakamsal olarak belirtilmediği anlaşılmakla, müştekinin tüm tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

b) Sanık ... yönünden, sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece bizzat alınması gerektiği gözetilmeyerek, talimatla aldırılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine muhalefet edilmesi,

c) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanıklara ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

c) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanıklara ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

d) Sanıkların eylemi nedeniyle müştekinin yüzünde sabit ize ve kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığının kabul edildiği olayda, birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken, TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gereğince, hakkaniyete uygun şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

e) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 24.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.