muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14451, Karar No: 2016/13484, Tarih: 07.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/14451 E.  ,  2016/13484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava ehliyeti, kişinin bizzat veya vekili aracılığıyla bir davayı davacı veya davalı olarak takip etme ve usuli işlemleri yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekildir; dolayısıyla, medeni hakları kullanma ehliyetine (fiil ehliyetine) sahip gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptirler.

Taraf sıfatına gelince; bir hakkı dava etme yetkisi (dava hakkı) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin kim olduğu, dolayısıyla o hakkı dava etme yetkisinin kime ait olduğu, (o davada davacı sıfatının kime ait olacağı) tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak, bir davanın davacısının o dava yönünden davacı sıfatına sahip bulunmadığının belirlenmesi halinde, mahkeme dava konusu hakkın mevcut olup olmadığını inceleyemeyeceği ve sıfat yokluğundan davanın reddine karar vermek zorunda olduğu için, taraf sıfatı usul hukukunun da düzenleme alanındadır.

Eş söyleyişle, sıfat, dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (Baki Kuru-Ramazan Arslan-Ejder Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 7. baskı, Ankara 1995, s. 231).

Bu nedenle, davanın tarafları, taraf ehliyetine sahip olmalıdır. Yani, bir davada taraf olabilmek için, ya hakiki şahıs; ya da, hükmi şahıs olmak gerekir. Zira, taraf ehliyeti, medeni hukukun haklardan istifade ehliyetine tekabül eder (Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I-II, 7. Baskı, İstanbul 2000, s. 288).

Ticaret şirketinin taraf ehliyetinin son bulması konusuna ilişkin; 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun “Tüzel kişiliğinin devamı” başlıklı 269. maddesine göre; “ (1) Tasfiye hâline giren şirket ortaklarla ilişkilerinde de, 293'üncü madde hükmü saklı kalmak kaydıyla, ehliyeti tasfiye sonuna kadar bu amaçla sınırlı olarak tüzel kişiliğini korur ve ticaret unvanını buna “tasfiye hâlinde” ibaresini ekleyerek kullanmakta devam eder.” yine

aynı Kanunun “Tasfiyenin sonu” başlıklı 303. maddesinde; “ (1) Tasfiyenin sona ermesi üzerine, şirketin ticaret unvanının sicilden silinmesi ve bunun tescil ve ilanı için durum, tasfiye memurları tarafından ticaret sicili müdürlüğüne bildirilir.” denilmektedir.

aynı Kanunun “Tasfiyenin sonu” başlıklı 303. maddesinde; “ (1) Tasfiyenin sona ermesi üzerine, şirketin ticaret unvanının sicilden silinmesi ve bunun tescil ve ilanı için durum, tasfiye memurları tarafından ticaret sicili müdürlüğüne bildirilir.” denilmektedir.

Bir ticaret şirketinin, taraf bulunduğu bir dava devam ederken şirket tasfiye haline girerse, şirketin taraf ehliyeti son bulmaz. Zira, şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere devam eder. Şirket, davada taraf olarak kalmayı sürdürür; yalnız, şirket davada tasfiye memurları tarafından temsil edilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, İstanbul 2001, s. 935, aynı yönde görüş için bkz. İlhan E. Postacıoğlu, Medeni Usul Hukuku Dersleri, 6. Bası, İstanbul 1975, s. 209 ). Ancak ortaklık, ticaret sicilinden kaydı silininceye kadar tüzel kişiliğini korur. Bu nedenle, gerek infisah gerekse fesih kararı, ortaklığın sonunu değil, tasfiye işlemlerinin başlangıcını ifade eder ( Hasan Pulaşlı, Şirketler Hukuku Temel Esaslar, 10. Baskı, 2011, s. 511; İsmail Doğanay, Türk Ticaret Kanunu Şerhi, C. II, 4. Baskı, 2004, s. 1309)

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10.06.2009 gün ve 2009/11-173 Esas -2009/247 Karar sayılı ve 14.3.2012 tarih ve Esas 2011/12-850 Karar 2012/147 sayılı ilamlarında da; iflas eden şirketin ticaret sicilinden kaydı silinmekle dava ve taraf ehliyetinin sona ereceği kabul edilmiştir.

Şu halde yapılması gereken iş; anılan HGK kararı çerçevesinde, tüzel kişiliği sona eren davalı şirketin ihyası için tasfiye memurluğu ile Ticaret Siciline husumet yöneltilerek ayrı bir dava açılması için davacı tarafa uygun bir süre verilmeli, dava açıldığı takdirde bu davanın sonucu beklenmeli, tüzel kişiliğin yeniden ihyası halinde, taraf teşkili sağlanarak, sonucuna göre karar verilmelidir.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde; davalı ...Malzemeleri San ve Tic.A.Ş.'nin 09.10.2014 tarihinde ticaret sicilinden resen terkin edildiği, bu halde de, taraf ehliyeti bulunmayan şirket aleyhine karar verildiği anlaşılmış olmakla, davalı şirket hakkında ihya yapılması için yasal prosedür işletilmek suretiyle şirketin ihyasına dair karar alındıktan sonra, usulüne uygun şekilde taraf teşkilinin sağlanması ve sonrasında karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve infazı mümkün olmayacak şekilde, karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 07.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5559, Karar No: 2011/1707, Tarih: 22.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/5559 E.  ,  2011/1707 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/207286

MAHKEMESİ :(ADANA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :09/02/2010 gün ve 190/38

SUÇ :Töre saikiyle kardeşini öldürmeye teşebbüs

Töre saikiyle kardeşi Z.. K..'u öldürmeye teşebbüsten sanık H.. K..'un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ADANA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09/02/2010 gün ve 190/38 sayılı hüküm re'sen temyize tabi olmakla beraber duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanığın duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın "kardeşini töre saikiyle öldürmeye teşebbüs" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, sırt bölgesini hedef seçip, bıçakla 3 kez mağdura vurduğu, bu darbelerden bir adetinin toraksa nafiz olup, göğüs içi kanamaya ve hayati tehlikeye yol açtığı, darbelerin iç organ ve büyük damar yaralanmasına sebebiyet vermediği olayda, teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hahpis cezası öngören TCK.nun 35.maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, makul bir ceza verilmesi yerine, yazılı şekilde daha vahim olaylarda uygulama olanağı bulunan 20 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 22/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4013, Karar No: 2016/8178, Tarih: 03.05.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/4013 E.  ,  2016/8178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Şikayetçi Hazine vekili, İcra Mahkemesi’ne başvurusunda, icra takibine dayanak ilamda .... İl Özel İdaresi aleyhine hüküm kurulduğunu, Hazine’nin ilamın tarafı olmamasına rağmen müvekkili aleyhine ilamlı takip başlatıldığını ileri sürerek takibin iptalini istemiştir. Mahkemece, İl Özel İdaresi’nin tüzel kişiliğinin sona erdiği, takip alacaklısının emekliye ayrılıp başka bir kuruma devredilmediği, bu durumda 178 sayılı KHK’nin 9/g maddesi uyarınca takibin Hazine aleyhine başlatılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı, kaldı ki Hazine’nin takibe dayanak ilama ilişkin tebligatı iade etmeyip temyiz yasa yoluna başvurduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir. Borçlu vekili kararı temyiz etmiştir.

6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1 nolu bendinde “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” ve Geçici 1.maddesinin 3 nolu bendinde ise “1 inci maddesine göre tüzel kişilikleri kaldırılan Belediye ve köylerin personeli, her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, Büyükşehir Belediyesi bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilir." hükümleri yer almaktadır.

Mahkemece, 6360 sayılı Yasa'nın Geçici 1. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca Valilik bünyesinde oluşturulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'ndan araştırılarak takip alacaklısının İzmir İl Özel İdaresi’ndeki çalıştığı birimin hangi kurum veya kuruluşa devredildiği, takip konusu borcun Hazine’ye devredildiğine ilişkin komisyon kararı bulunup bulunmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA; taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 03.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2593, Karar No: 2018/2175, Tarih: 08.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/2593 E.  ,  2018/2175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davacı vekilince maktu temyiz karar harcı yerine maktu istinaf karar harcı yatırıldığı ve maktu temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; davacı tarafa maktu temyiz karar harcının ( sayman mutemedi alındısında harç adı doğru yazılmak ve sehven yatırılan harçlar talep halinde iade edilmek üzere) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/02/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3909, Karar No: 2024/4531, Tarih: 29.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/3909 E.  ,  2024/4531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2432 E., 2023/3213 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bodrum İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/455 E., 2021/555 K.

Taraflar arasındaki prime esas kazancın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esasdan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait işyerinde 2002 yılında 900,00 TL, 2003 yılında 900,00 TL, 2004 yılında 1.000,00 TL, 2005 yılında 1.200,00 TL, 2006 yılında 1.500,00 TL, 2007 yılında 1.500,00 TL, 2008 yılında 2.000,00 TL, 2009 yılında 2.200,00 TL, 2010 yılında 2.500,00 TL, 2011 yılında 2.750,00 TL, 2012 yılında 3.250,00 TL, 2013 yılında ise en son net 4.000,00 TL ile çalıştığının ve davalı işveren tarafından sigorta primlerinin düşük miktardan yatırıldığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili, davanın hizmet tespiti olarak değerlendirilmesinin yanlış olduğunu, davacının çalıştığı sürenin yasal olarak bildirildiğini, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının iddia ettiği ücret oranının hiçbir meslek örgütü tarafından emsal olarak kabul edilmediğini, davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, dava dilekçesinde asgari ücretten fazla ücret alındığı iddiasının bulunduğunu, tespiti istenilen sürenin öncesinde ve sonrasında karine başlangıcı sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte bir belge yoksa HMK 200 üncü maddede yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarında yazılı delil aranması gerektiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının davalı işverene ait iş yerinde 2002 yılında 800,00 TL ücret ile 2003 yılında 900,00 TL ücret ile 2004 yılında 1.000,00 TL ücret ile 2005 yılında 1.200,00 TL ücret ile 2006 yılında 1.500,00 TL ücret ile 2007 yılında 1.500,00 TL ücret ile 2008 yılında 2.000,00 TL ücret ile 2009 yılında 2.200,00 TL ücret ile 2010 yılında 2.500,00 TL ücret ile 2011 yılında 2.750,00 TL ücret ile 2012 yılında 3.200,00 TL ücret ile 2013 yılında 4.000,00 TL ücret ile çalıştığının ve bu çalışmalarının primlerinin bildirimlerinin fer’i müdahil Kuruma eksik bildirildiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepler

Davalı ... vekili, zamanaşımı iddialarının dikkate alınmadığını, tanık listesinde belirttikleri tüm tanıkların dinlenmediğini, emsal ücret araştırması yapılmadığını, dinlenen tanıkların beyanları arasında çelişkiler bulunduğunu, banka kayıtlarının yanlış yorumlandığını beyanla, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Kurum vekili, hüküm tesis edilirken sadece yetersiz tanık anlatımına bu tanık anlatımını dayanak alan yetersiz bilirkişi raporuna itibar edildiğini, davacı lehine takdir edilen vekalet ücreti bakımından müvekkili Kurumun sorumlu olup olmadığının tam anlaşılamadığını beyanla, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkeme kararının yerinde olduğu kanaatine varılarak davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili, istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 23.09.2002-27.12.2013 tarihleri arasındaki çalışmasına ilişkin prime esas kazancının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 77, 5510 sayılı Kanun'un 80 nci maddeleridir.

3. Değerlendirme

İnceleme konusu dosyada; davacı davalı nezdinde 23.09.2002-27.12.2013 tarihleri arasında ev hizmetlerinde çalıştığını beyanla bu döneme ilişkin prime esas kazancının tespitini talep etmiş, dava dilekçesinde yıllar itibariyle aldığı ücretleri belirtmiştir. Mahkemenin kısmen kabul kararı ile 2002 yılı hariç diğer yıllarda davacının talebi gibi kabule karar verilmiş ise de, karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

3. Değerlendirme

İnceleme konusu dosyada; davacı davalı nezdinde 23.09.2002-27.12.2013 tarihleri arasında ev hizmetlerinde çalıştığını beyanla bu döneme ilişkin prime esas kazancının tespitini talep etmiş, dava dilekçesinde yıllar itibariyle aldığı ücretleri belirtmiştir. Mahkemenin kısmen kabul kararı ile 2002 yılı hariç diğer yıllarda davacının talebi gibi kabule karar verilmiş ise de, karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Davacıya yapılan ödemeleri gösteren banka kayıtlarına göre, talep edilen dönemde muhtelif tarihlerde maaş ve avans ödemesi olduğu belirtilerek davacıya para gönderildiği görülmektedir. Dosyada dinlenen tanıklar davacının eşinin de aynı konutta davacı ile birlikte çalıştığını, davacı ve eşinin evin müştemilatında kaldığını, davacının evin yemek temizlik işlerini, eşinin ise şoförlük, teknik işler gibi işleri yaptığını belirtmişlerdir. Davalı, davacının banka hesabına gönderilen meblağın bir kısmının evin bakımı, güvenliği ve ev ihtiyaçlarında harcanmak üzere gönderildiğini, tümünün ücret ödemesi olmadığını iddia etmiştir. Davacı tarafından açılan işçilik alacakları davasında; davacının eşiyle birlikte davalıya ait evde çalışması, hesap hareketlerinde görünen ödemelerin miktarlarının sürekli değişiyor olması, işin niteliği ve dosyadaki deliller dikkate alınarak davacının son ücreti net 1.500.00 TL olarak tespit edilmiş ve buna göre karar verilmiştir. Kuvvetli delil niteliğinde olan işçilik alacakları dosyasında davacının ücreti daha düşük belirlenmiş olup, Mahkemece işçilik alacakları dosyası irdelenmemiş ve bu dosyada tespit edilen ücrete itibar edilmeme nedenleri hüküm gerekçesinde gösterilmemiştir.

Somut davada; öncelikle davacının eşinin hizmet cetveli celp edilmek suretiyle davacının eşinin de aynı yerde çalışması ve davalının ev masrafları için de para gönderildiği iddiası nedeniyle, davacıya gönderilen meblağ içerisinde eşinin çalışmasına karşılık ve ya ev masrafları için yapılan ödemelerin olup olmadığı araştırılmalı, bu husus açıklığa kavuşturulmalıdır. Yapılacak incelemede işçilik alacakları dosyasındaki tespitler ve verilen karar değerlendirilmelidir.

Diğer yandan davacının talebi prime esas kazancın tespiti olup, banka kayıtlarındaki ödemeler nedeniyle davacının talebi gibi prime esas kazanç tespiti yapılmış ise de, banka kayıtlarında maaş ve avans ödemesi adı altında muhtelif tarihlerde yapılan ödemelerin her ay ne kadar olduğu belirlenmemiştir. Ödemelerin yapıldığı ayın prime esas kazancına dahil edilmesi gerektiğinden ay ay yapılan ödemelerin tespit edilerek buna göre her aya ilişkin prime esas kazancın belirlenmesi ve Kuruma yapılan prime esas kazançla karşılaştırma yapılarak fark oluşması halinde her ay yönünden fark prime esas kazanç miktarına hükmedilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3. Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24469, Karar No: 2022/12192, Tarih: 13.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/24469 E.  ,  2022/12192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılaması sonunda başvurunun usulden reddine dair verilen kararın davacılar vekili başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 12/04/2016 tarihinde davacıların desteğinin idaresindeki davalı ... şirketine zorunlu trafik sigorta poliçesi ile sigortalı araç ile meydana gelen çok taraflı trafik kazasında davacıların eş/baba/oğullarının vefat ettiğini, davacıların ölenin desteğinden yoksun kaldığını belirterek şimdilik davacı eş için 35.000,00 TL, davacı anne için 10.000,00 TL, davacı baba ve iki çocuk için ayrı ayrı 5.000,00 TL olmak üzere toplam 60.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; başvurunun usulden reddine karar verilmiş; karara, davacılar vekili tarafından itiraz edilmiştir. İtiraz Hakem Heyetince; itirazın reddine dair verilen karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan itiraz hakem heyeti kararının ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 38,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 13/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.