muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11829, Karar No: 2023/3634, Tarih: 25.05.2023

b- Yerel mahkeme kararının kabulüne göre ise; sanık ...'in, ...'a yönelik eyleminin kasten silahla yaralama değil kasten adam öldürmeye teşebbüs olduğu gerekçesi ile suçun vasfı yönünden;

c- Yine kabule göre; Sanık ... lehine uygulanan haksız tahrikin indirim oranının haksız tahrikin nedeni ve oluş dikkate alınarak makul ile asgari seviye arasında bir oranda uygulanması gerekir iken asgari seviyede uygulanarak sanığa fazla ceza verildiğinden bahisle haksız tahrikin oranı yönünden olmak üzere üç farklı gerekçe ile muhalifim.

Şöyleki; Mağdur ...'ın av tüfeği ile vurulması eyleminin failini belirlerken dosya kapsamına göre kamera kaydı, parmak izi, el svabı gibi mahkemeyi kabule götürecek herhangi bir teknik delil olmadığı için kararın gerekçesinin taraf ve tanıkların beyanlarına dayandığı anlaşılmaktadır.

Yerel Mahkeme sanık ...'in ikrarı ile mağdur ... ve tanık ...'nın beyanlarına dayanarak ...'i cezalandırmıştır. Halbuki ... ve ... ...'in fotoğrafı kendilerine gösterilince ateş eden kişinin ... olmadığını açıkça söyleyerek teşhis etmişlerdir. Tanık ... ateş edeni görse tanıyacağını da belirtmiştir.

Mağdur ... ... ili Yeşilova ilçesinde bulunan ... Otelini eşi ile beraber çalıştırmakta olup iş yerinde barmenlik yapan ... ile Rus vatandaşı ... ile ...'nın erkek arkadaşı ... ile beraber olay gecesi alkollü içki içilen ... Restoranına gitmiş orada eğlenmeye başlamışlar, masalarına daha önce ...'ın otelinde çalışan ve cezaevinden yeni çıkan ... ile yanında olan arkadaşları diğer sanıklar ..., ... ve ... gelerek oturmuşlar birlikte eğlenmişler ve sanatçının masalarına gelmesi nedeniyle restoran çalışanı ...'da hatıra olarak masada bulunan kişilerin sanatçı ile beraber fotoğraflarını çekmiş, bu fotoğraflar soruşturma aşamasında renkli çıktılar alınarak dosya içerisine konulmuştur.

Fotoğraflar soruşturma aşamasında incelenmiş, restorandaki masada sırtı fotoğraf çekene dönük kapşonlu koyu lacivert kabanlı saçları tepeden dökük dazlak tabir edilen kişinin şüpheli ... Kaban, ...'ın sağında mavi ... kollu gömlekli yine gömleğin içerisinde kırmızı tişört bulunan sanık ..., ...'ın arka tarafında zemini beyaz üzerine muhtemelen siyah enine çizgili ... kollu svit tişört giymiş yüzü görülmeyen bu nedenle kimliği tespit edilemeyen ikinci bir şahsın, bu şahsın solunda elinde mikrofonla şarkı söyleyen sanatçının, sanatçının solunda mağdur ..., ...'ın solunda da tanık ... 'in oturduğu, fotoğraf çekene göre arkası dönük şüpheli ...'ın sol tarafında ellerini başının arasına almış oturan alt tarafı siyah veya lacivert üst tarafı beyaz ve desenli ... kollu bir hırka giydiği görülen kimliği tespit edilemeyen üçüncü bir erkek şahıs, onun sol tarafında rus uyruklu tanık ...'nın oturduğu tespit edilmiştir.

Olayı gerçekleştirecek sanığın bu fotoğraftaki kişilerden biri olabileceğinden bahisle bu fotoğraf karesi dosya açısından önemlidir.

Olayı gerçekleştirecek sanığın bu fotoğraftaki kişilerden biri olabileceğinden bahisle bu fotoğraf karesi dosya açısından önemlidir.

Olay 31.05.2015 günü gece saat 03.20 sularında mağdur ... ve yanındaki 3 kişi gazinoda alkol alıp eğlendikten sonra otele dönmeleri üzerine gazinoda aynı masada yanlarında oturan (yerel mahkemenin kabulüne göre sanıklar ..., ..., ... ve ...'in oluşturduğu) ikinci grubun ...'ın aracını takiben peşlerinden ...'ın çalıştırdığı ... Otele giderek orada oturmaya başladıkları ve bu ortamda ateş etme hadisesinin olduğu anlaşılmıştır.

Olayın başlangıç nedenini ve oluş şeklini sanık tarafı (sanıklar ... ve ...) farklı mağdur ve tanıklar ... ve ... farklı şekilde anlatmaktadırlar. Tarafların hangisinin beyanına üstünlük tanınacağı haksız tahrikin varlığı açısından önemlidir.

Sanıklardan ... ve ... kendilerinin olay yerinde bulunmadıklarını olay mahalline gelmediklerini bu olayla alakaları olmadığını söyleyerek inkara yönelik savunmalarda bulunmuşlardır. (Yerel mahkeme bu iki sanığın otelden önce gidilen içkili lokantada çekilen fotoğraflarının bulunması ve taraf beyanları nedeniyle inkara yönelik savunmalarına itibar etmemiş ve iki sanığın da olay yerinde olduklarını ancak suç işlemediklerini kabul etmiştir.)

Sanık ... 12.06.2015 günü (olaydan 12 gün sonra) kollukta verdiği ifadesinde; Olay akşamı sanık ..., kendisi, ... ve ...'nin arkadaşı olan ismini bilmediği 35-40 yaşlarındaki şahısla buluştuklarını birlikte Yeşilova'da bir eğlence mekanında ...'ın tanıdığı otel işleten şahsın masasına oturarak birlikte eğlendiklerini fotoğraf çektirdiklerini sonra oradan ayrılıp otel sahibi şahsın oteline doğru geçtiklerini otele girer girmez otel sahibinin kendisinin yanağına elini uzatıp aniden makas aldığını ve poposuna eli ile vurarak ‘’Hadi odaya çıkalım’’ deyince kendisinin afalladığını ve şahsı itekleyip’’ Ne demek istiyorsun’’ dediğinde otel sahibinin ‘’İbneydin delikanlı mı oldun‘’demesi üzerine şahsı tekrar iteklediğini otel sahibinin içeriye giderek eline aldığı kısa dipçikli tüfeği kendisine doğrulttuğunu ve hamle yaptığını ancak kendisinin tüfeğin üzerine atladığını boğuşurken tüfeğin iki kez patladığını tüfeğin ortada kaldığını kendisinin kimseyi kasten vurmadığını savunmuştur.

Sanık ... 13.06.2015 tarihinde verdiği ilk ifadesinde; Önceden tanıdığı ...‘nin cinsel yönden farklı tercihleri olduğu için ilişkiye girmek amacıyla erkek aradığını bu nedenle kendisinin ...'la konuştuğunu ve ...’ında ‘’tamam getir ben kendisi ile ilgilenirim’’ şeklinde sözler söylemesi üzerine yanlarında ..., ... ve kendisinin tanımadığı ...'nin arkadaşı olduğu halde olay gecesi gazinoya gittiklerini orada ...'la karşılaştıklarını birlikte eğlenip oradan otele geçtiklerini ...'ın yanlışlıkla ... yerine ...'in erkeklerle ilişkiye girmek istediğini düşünüp ...'in yanağından makas alıp elleriyle ...'in poposuna dokunmasına ...'in tepki verdiğini kendisinin ...'a erkek arayan ...'dir ... değil demesine fırsat kalmadan ...'ın otelin içerisinden tüfek getirerek küfür ettiğini ve tüfeği ...'e doğrulttuğunu ...'in tüfeğin üzerine atladığını boğuşma sırasında tüfeğin iki el patladığını ve ...'ın yaralandığını anlatmıştır.

Mağdur ... olaydan hemen sonra hastaneye kaldırıldığında şifahen verdiği beyana göre tutulan tutanakta; Kendisini sanıklardan ...'ın vurduğunu söylediği tespit edilmiştir.(Mağdurun bu sırada 3.01 promil alkollü olduğu da belirlenmiştir.)

Mağdur ... 06.06.2015 günü saat 17.30 sırasında verdiği ilk ifadede; (Mağdur iddianame tanzim edilmeden önce hayatını kaybetmiş olup dosyada başkaca da ifadesi bulunmamaktadır.) Arkadaşlarıyla lokantaya gidip eğlendiklerini sonra lokantadan otele geri döndüklerini peşlerinden ... ve diğer şahısların geldiğini otelde ayak üstü votka içtiklerini diğer şahsın gideceğiz demesi üzerine kendisinin birkaç adım attığını bu şahıslardan siyah renkli montu olan

kişinin montunun altında silah çıkartıp kendisine doğru 3 el ateş ettiğini kendisinin yere düştüğünü ve ...'ın kamera kayıtlarını söküp götürdüğünü, kendisine ateş eden kişinin kapşonlu, dazlak, kel görünümlü, siyah montlu ve kapşonlu şahıs olduğunu söylemiştir. (Mağdurun dosyadaki tek beyanı sanığın kimliğini tesbit açısından önemlidir.)

Olayın oluş şeklini görebilecek üç tanıktan ...'nin olay sırasında lavabo ihtiyacı için üst kata çıktığı ve olayın oluş şeklini görmediği anlaşılmış,

Tanıklar ... ve ...'nın olaydan hemen sonra gece saat 04.00 ile 05.00 sularında olayın sıcağı sıcağına kollukta verdikleri ilk ifadeleri alınmış ve yine aynı gün içinde her iki tanığın da ek ifadelerine başvurulmuş ancak her bir tanığın kendi ifadeleri arasında bazı hususlarda farklılıklar olduğundan ilk ifadeleri ile çelişen hususlarda bu iki tanığın olaydan hemen sonra sıcağı sıcağına verdikleri ilk ifadelerinin daha doğru olacağı tarafımızdan değerlendirilmiştir.

Tanıklar ... ve ...'nın olaydan hemen sonra gece saat 04.00 ile 05.00 sularında olayın sıcağı sıcağına kollukta verdikleri ilk ifadeleri alınmış ve yine aynı gün içinde her iki tanığın da ek ifadelerine başvurulmuş ancak her bir tanığın kendi ifadeleri arasında bazı hususlarda farklılıklar olduğundan ilk ifadeleri ile çelişen hususlarda bu iki tanığın olaydan hemen sonra sıcağı sıcağına verdikleri ilk ifadelerinin daha doğru olacağı tarafımızdan değerlendirilmiştir.

Tanıklar ... ve ...'nın ilk beyanlarına göre ateş eden şahsın giydiği kıyafetler yönünden her iki tanık beyanları arasında da farklılık bulunmaktadır. Tanıklardan hangisinin beyanlarına üstünlük tanınması gerektiği sanığın tesbiti hususunda önem arz etmektedir. Dosya kapsamına göre olay sırasında tanıklardan ... mağdur ... ile sarılır vaziyette yan yana ayakta durmaktadır dolayısıyla ...'a ateş ettiğini gördüğü şahsı yaklaşık iki metreden görerek teşhis eden ...'nın beyanının olay sırasında otelin arka tarafındaki bar kısmında su içmek için bulunan ...'nın beyanlarına göre daha doğru olacağı hem yerel mahkeme ve hem de tarafımızdan kabul edilerek tanık ...’nın beyanlarına tarafımızdan üstünlük tanınmıştır.

Tanık ... 31.05.2015 günü saat 04.56'da verdiği ilk kolluk ifadesinde: Olay öncesi ..., ... ve ...'la beraber gazinoya giderek eğlendiklerini orada bulunan 4 kişi ile beraber aynı masada oturduklarını fotoğraf çekildiğini, oradan otele geri döndüklerini otele döndükten sonra bu dört kişinin peşlerinden otele geldiğini kendisinin gelenlere alkol ikram ettiğini o sırada ...'ın kendisinin yanında ayakta bulunduğunu ve kendisinin ...'a sarılır vaziyette kapının önünde oldukları sırada mavi kot pantolonlu siyah montlu kısa siyah saçlı orta kilolu ... boylu 25 yaşlarında bir kişinin dışarı çıkarak tüfekle dışarıdan geldiğini ...'a silah doğrulttuğunu bir el ateş ettiği ...'ın yere düştüğünü bu şahıslarla daha önce hiç karşılaşmadıklarını söylemiştir.

Tanık ... 31.05.2015 tarih saat:15.47'de verdiği ek ifadesinde; Ben ...'ın yanına oturdum normal konuşup sohbet ediyorlardı. ...'ın bacağında bir problem olduğu için ... süre oturamıyor, ayağa kalkması gerekiyor. Bu sırada ... ayağa kalktı bende onunla birlikte ayağa kalktım. ...'a sarılarak duruyordum. Bir anda bu tanımadığım şahıslardan biri ayağa kalkarak koşar adımlarla hızlı bir şekilde dışarıya çıktı hatta dışarı çıkarken kapıyı duvara çarptırdı biz ...'la ne olduğunu anlamadık. Ben ...'a 'Bu sarhoş kusacak herhalde' dedim. ...'ta bana 'hadi gel bakalım' dedi. Beraber yavaş yavaş sarılır bir halde çıkış kapısına doğru ilerledik, bir anda bu şahıs elinde büyük bir tüfekle kapının önüne geldi hiç bir şey söylemeden tüfeği bir yada iki el ateşleyerek ...'ı bacaklarından vurdu. Bu şahıs ateş ederken gülüyordu ve sağ eli ile ateş ediyordu. ... yere düz üstü düştü, sarılır vaziyette olduğumuz için bende ...'ın üstüne düştüm. Ben o an şok geçiriyordum, o esnada diğer şahısların ne yaptığını ne ara kaçtıklarını görmedim arabayla kaçıp kaçmadıklarını bilmiyorum.. Polis merkezinde bana bir kaç tane fotoğraf gösterdiler sadece ...'ı biliyorum. Ancak ...'ı vuran, eşgalini önceki ifademde verdiğim şahsı görsem tanırım demiştir.

Mağdur ... ve tanık ...'ya 12.06.2015 tarihinde sanık ...'nin fotoğrafı gösterilerek kollukta yaptırılan teşhis işleminde; Mağdur ve tanığın ayrı ayrı fotoğrafa bakarak olay yerinde ateş eden kişinin kendilerine fotoğrafı gösterilen kişi olmadığını söylemişlerdir.

Yerel mahkeme gerekçeli kararında sanık ...'in müsnet suçtan cezalandırılmasına karar verirken sanık ...‘in ikrarının yanında mağdur ... ve tanık Elanın beyanlarına itibar ettiğini belirtmektedir. Yerel mahkemenin mağdur ve tanık ...'nın sanık ...'in müsnet suçu işlediğine dair beyanlarına dayandığını belirtmiş ise de dosyada ne mağdur ...'a ve ne de tanık ...'ya ait böyle hiçbir beyan bulunmamaktadır. Sanık ... olaydan sonra kaçmış ve 12 gün sonra kollukta verdiği ilk ifadesinde suçu üstlenmiştir, ancak hem mağdur ve hem de tanık ... sanık ...'in bu suçu işleyen kişi olmadığını soruşturma aşamasında ...'e ait fotoğrafa bakarak yaptıkları teşhis işleminde söylemişler tanık ... ateş eden kişiyi görse tanıyacağını da ayrıca beyan etmiştir. Mağdur ... dosyadaki ifadelerinde ateş eden kişi olarak siyah montlu ve kapşonlu, dazlak bir kişiden bahsetmiş ... ise mavi kot pantolonlu, siyah montlu, kısa siyah saçlı, orta kilolu, ... boylu, 25 yaşlarında bir kişiden bahsetmiştir.

Dosya kapsamını bu şekilde özetledikten sonra;

Dosya kapsamını bu şekilde özetledikten sonra;

Sübut Yönünden; Olay yeri öncesi lokantada çekilen resimde siyah veya koyu renk kapşonlu montlu, dazlak, kısa saçlı tarifine uyan kişi olay yerinde olduğunu inkar eden ancak olay yerinde olduğu mahkemece kabul edilen sanık ... olup yerel mahkemece olayın tek görgü tanığı olan ... dinlenmeden ve sanıklar ... ve ...'in olay tarihine yakın zamanda çekilmiş fotoğraflar gösterilmeden sanık ...'in cezalandırılmasına karar verilmesi dosya kapsamı ile uyuşmamaktadır. Sanık ...'in bu suçtan cezalandırılmasını gerektirir kendi ikrarı dışında hiçbir delil olmadığı gibi ateş edenin ... olmadığı da tanık ... ve mağdur ... teşhis tutanağı ile sabittir. Sanık ...'in başkasının suçunu üstlenmiş olabileceği tarafımızdan değerlendirilmektedir, iş bu nedenle yerel mahkeme kararının suçun sanık hakkında sübuta erdiğine dair kararına eksik inceleme nedeniyle kararın bozulması gerektiği kanaatıyle muhalifim,

Yerel mahkemenin kabulüne göre vasıf yönünden; sanık ...'in mağdur ...'a karşı av tüfeği ile yakın mesafeden art arda iki el ateş etmek suretiyle sol diz altından toplu giriş yapan saçmaların etkisiyle 5\*15 ebadında doku kaybı olduğu mağdurun kaval kemiğinin kırılıp bacağının kesilmesine sebebiyet verdiği olay yerinde mağdurun kırılan yaklaşık 5 cm uzunluğundaki kemik parçası ile bacağının derisinden kopan 8\*4.5 ebadındaki deri parçasının da otelin zemininde bulunduğu ve yine sanık tarafından av tüfeği ile yapılan ikinci atışın da mağdurun sol el falanks kemiğini kırarak başparmak ve işaret parmaklarını kopardığı bu şekilde yakın mesafeden iki kez ateş edilmesi sonucunda mağdurun hayati tehlike geçirdiği sol bacağının diz altından kesildiği ve yine iki parmağının kesildiği 5. dereceden kemik kırığı olup uzuv yitirilmesine neden olduğu ve ancak ölüm olayı ile bu yaralanma arasında illiyet bağı olmadığı anlaşılan olayda sanık ...'in bu olay öncesinde 2012 yılında işlediği anlaşılan adam öldürme suçu da dahil olmak üzere onlarca sabıkasının bulunması (54 tane kaydı mevcuttur) av tüfeğiyle yakın mesafeden bacağa hedef alınarak yapılacak birden çok atışın kişiyi öldürebileceğini bildiği halde ateş ettiğinin kabulü ile eylemin silahla kasten yaralama değil kasten öldürmeye teşebbüs olduğu kabul gerekir iken hatalı bir değerlendirme yapılarak yaralama suçundan hüküm verilmesnin bozmayı gerektirdiği kanaati ile dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifim.

Kabule göre Haksız tahrik yönünden; Yerel mahkeme gerekçeli kararında olayın oluş şekline ilişkin sanık ...'in ’’Katılan bana cinsel saldırıda bulundu ben tepki verince mağdur içeriden silah getirdi bana sıkmak istedi şeklindeki’’ savunmalarını mağdurun elinde atış artığı çıkmaması nedeniyle kabul etmemiş mağdurun elinde silahla gelmediğini kabul ederek oluşla ilgili mağdur ... ve mağdurun yanındaki tanık ...’nın beyanlarına itibar etmiştir.

Kabule göre Haksız tahrik yönünden; Yerel mahkeme gerekçeli kararında olayın oluş şekline ilişkin sanık ...'in ’’Katılan bana cinsel saldırıda bulundu ben tepki verince mağdur içeriden silah getirdi bana sıkmak istedi şeklindeki’’ savunmalarını mağdurun elinde atış artığı çıkmaması nedeniyle kabul etmemiş mağdurun elinde silahla gelmediğini kabul ederek oluşla ilgili mağdur ... ve mağdurun yanındaki tanık ...’nın beyanlarına itibar etmiştir.

Mağdur ... ve tanık ... ise otel lobisinde bulundukları sırada kavga veya tartışma olmadığını lobide bulundukları sırada sanıklardan birisi aniden kapıyı çarparak dışarı çıkınca alkollü olması nedeniyle kusmaya başlayacağı için acilen çıktığını düşünerek peşinden gidip bakmak için ayağa kalkıp birbirilerine sarılarak kapıya yürüdükleri sırada dışarıdan bir kişinin kendilerine ateş ettiğini söylemişlerdir. Mağdur ve tanık ...'nın beyanına üstünlük tanınırsa olay öncesi sanık lehine haksız tahrik oluşturacak herhangi bir durum yoktur. Sanık tarafının oluşa ilişkin savunmasına itibar etmeyen ve mağdur ile tanık beyanına üstünlük tanıyan yerel mahkemenin ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belirlenememesi nedeniyle sanık lehine asgari seviyede haksız tahrik indirimi yapması bu nedenle kendi içerisinde çelişkilidir. (Sanık savunmasına üstünlük tanınır ise sanık lehine yapılacak haksız tahrik indiriminin oranı makul ile asgari seviye arasında olmalıdır (yaklaşık 1/3 oranında), bu kabule göre sanığa haksız tahrik indirimi az yapıldığından ceza fazla tayin edilmiştir. Şayet mağdur ve tanık beyanı hükme esas alınacak ise bu kez de sanık hakkında haksız tahrik indirimi yapılmaması gerekirken cezasından indirim yapılması hatalıdır.) Belirttiğim nedenlerle sanığın cezasından haksız tahrik indirimi yapılırken kararın gerekçesinde çelişki oluşturulduğundan bu yönüyle de karar bozulmalıdır kanaati ile dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifim. 12.06.2023
Yargıtay — Esas No: 2011/2606, Karar No: 2011/3964, Tarih: 28.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/2606 E.  ,  2011/3964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.09.2009 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.10.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 647. maddesine dayalı geçit irtifakı tesisi istemi ile açılmıştır.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının maliki olduğu 82 sayılı parsel yararına 87 sayılı parsel üzerinden bilirkişi krokisinde A ve B harfleri ile gösterilen bölümden geçit irtifakı tesis edilmiştir.

Hükmü, 87 sayılı parselin maliki ... temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır. Denilebilir ki, geçit irtifakına ilişkin davalarda davacının dava konusu üzerinde tam bir tasarruf hakkı yoktur.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Davacının maliki olduğu 82 sayılı parselin geçit ihtiyacının komşusu olan 77, 80, 81 sayılı parseller üzerinden de karşılanması olanaklıdır. Mahkemece bu parseller üzerinden geçit alternatifi araştırılmamış, davacının sübjektif arzusu dikkate alınarak yazılı olduğu şekilde geçit güzergâhı belirlenmiştir.

Yukarıda vurgulandığı üzere genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirmesi prensibi uyarınca geçit kurulacak yerin belirlenmesi davacının sübjektif arzusuna bakılmamalı, bütün geçit güzergâhları hâkimlikçe re’sen gözetilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma sonucu karar kurulması bu nedenle doğru olmamıştır.

Kabule göre de; geçit irtifakı kuşkusuz taşınmaz malikini yüklü taşınmaz haline getirir. Zira taşınmaz maliki üzerine geçit kurulan taşınmaz bölümünden yararlanamaz ve kullanamaz. Bu nedenle kısıtlamaya karşılık geçit ihtiyacı içerisinde olan taşınmaz malikinin uygun bir bedel ödemesi gerekmektedir. İrtifak hakkı bedeli ise hiçbir zaman bilirkişi raporunda sözü edilen güzergâhtaki ağaçların bir yıllık ortalama geliri değildir. Mahkemece bu yönün gözardı edilerek bilirkişi raporuna bağlı kalınıp ağaçların bir yıllık ortalama gelirinin irtifak bedeli olarak kabulü de isabetli değildir.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın iadesine, 28.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1669, Karar No: 2017/2739, Tarih: 15.03.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/1669 E.  ,  2017/2739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2015 tarihli ve 2014/165 esas, 2015/653 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 26.12.2016 tarih ve 2016/4325 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.01.2017 tarih ve 2016/402026 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1) 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesi gereğince hükmedilen 120 gün adli para cezasından aynı Kanun’un, 62. maddesi gereğince 1/6 oranında yapılan indirim işlemi neticesinde 100 gün adli para cezasına, 52/2. maddesi gereğince de günlüğü 20,00 Türk lirasından hesaplanması sonucunda 2.000,00 Türk lirası hükmedilmesi yerine, 3.000,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayininde,

2) Kayden 09/06/1993 doğumlu olup suç tarihi olan 20/04/2010 tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamasında,

3) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesi uyarınca çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2015 tarihli ve 2014/165 esas, 2015/653 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi ( d ) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2.maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 31/3. maddesi gereğince cezasında 1/3 indirim yapılarak 80 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 62.maddesi gereğince hükmedilen cezadan 1/6 oranında indirim yapılarak 66 gün adli para cezası cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2.maddesi gereğince günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilmek suretiyle sonuç olarak 1320 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmün taksitlendirmeye ilişkin paragrafından “hapse çevrileceğinin ve” ibarelerinin çıkartılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 15.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.