muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9541, Karar No: 2012/10332, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/9541 E.  ,  2012/10332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Gelir İdaresi Başkanlığı İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Esenler Vergi Dairesi Müdürlüğünün 5.7.2011 tarihli yazısından dava dışı 1710258410 vergi kimlik numarasında kayıtlı vergi borçlusu ... Yön. Danış. İlt. Dış Tic. Ltd. Şti.'nin vergi borçlarını 6111 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması Hakkındaki Kanunun 2.maddesi kapsamında yapılandırdığı belirtildiğinden anılan yapılandırmaya ilişkin taksitlendirme tablosu ile bu yapılandırma gereği yapılan ödemelerin ilgili Vergi Dairesi Müdürlüğünden istenerek dosyaya eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GÖNDERİLMESİNE 1.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11048, Karar No: 2013/18734, Tarih: 21.10.2013

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalı şirkete ait sürücü kursunda motor ve araç tekniği dersi öğretmeni olduğu, bilirkişi raporuna göre davacı adına işe giriş bildirgelerinin 01/02/1995 ve 06/01/2001 tarihlerinde Kuruma verildiği, 1995/1. dönem ile 2005/7. aylar arası davalı tarafından kısmi bildirim yapıldığı, 03/02/1995 tarihli müfettiş tutanağında davacının 04/10/1994 tarihinde çalışmaya başladığının belirtildiği ve tutanağın davacı tarafından imzalandığı, taraflar arasında imzalanmış 4 adet sözleşme bulunduğu, sözleşmelerin bir kısmında haftalık ders saati karşılığında, bir kısmında ise, aylık ücret karşılığı çalışacağının belirtildiği, düzenlenen her iki bilirkişi raporu arasında davacının çalışma süreleri yönünden çelişki bulunduğu, dönem bordrolarının kısmi olarak getirtildiği, dinlenen davalı tanıklarından biri davacının haftada iki gün, diğeri haftada iki saat derse derse girdiğini, davacı tanıkları ise, kendilerinin çalıştığı dönem boyunca davacının çalıştığını beyan ettikleri, Eylül/1994-Kasım/1995 tarihleri arası stajer olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, taraflar arasındaki uyuşmazlık, talep edilen dönemde, davacının kesintisiz bir şekilde çalışıp çalışmadığı noktasında çıkmaktadır. Hizmet tespiti davasının kamu düzenine ilişkin olduğu dikkate alınarak, dönem bordrolarının getirtilip bordro tanıklarının mahkemece resen tespit edilip dinlenmediği, tarafların gösterdiği tanıkların beyanları arasında çelişki bulunduğu ve bu çelişkilerin giderilmediği, yine düzenlenen iki bilirkişi raporu arasında çalışma süreleri yönünden çelişki bulunduğu ancak bu çelişkilerinde giderilmediği ve böylece çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, öncelikle uyuşmazlık konusu dönemi kapsayacak şekilde dönem bordrolarını getirtmek ve bordro tanıklarını resen tespit edip dinlemek, gerek görüldüğü takdirde Kurumdan sorulmak suretiyle veya ayrıntılı zabıta araştırması ile tespit edilecek komşu işyerlerinin işverenleri veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlarının beyanlarına başvurmak, komşu işyeri tanıklarının çalışma süresini tereddütsüz belirlemek amacıyla gerek görüldüğü takdirde hizmet döküm cetvellerini getirtmek, davacı adına davalı tarafından verilen işe giriş bildirgelerini getirtmek, davalı işyeri Milli Eğitim Bakanlığının denetiminde olup, bu nedenle davalı tarafından ilçe milli eğitim müdürlüğüne verilen ve davacının girdiği ders saat ve kayıtlarını gösteren ilgili bilgi ve belgeleri istemek, tanık beyanları ve bilirkişi roporları arasındaki çelişkileri gidermek ve davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.
Yargıtay — Esas No: 2020/5103, Karar No: 2021/5531, Tarih: 14.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5103 E.  ,  2021/5531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/596 E. - 2018/269 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/596 esas ve 2018/269 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Bursa İli, Yıldırım İlçesi, ... Mahallesi 229 ada 13 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak; üzerindeki yapıya aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1- Tespit edilen kamulaştırma bedeline 07.04.2018 gününden 12.04.2018 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- 1 nolu bendinin b fıkrasında yer alan (07.04.2017) ve (12.04.2017) tarihlerinin çıkarılmasına yerine sırasıyla ( 07.04.2018) ve (12.04.2018) tarihlerinin yazılmasına,

b- Davacıya vekalet ücreti verilmesine ilişkin 3. bendinin hükümden çıkarılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5989, Karar No: 2021/3373, Tarih: 06.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5989 E.  ,  2021/3373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 07.01.2020 tarih ve 2019/310 E. - 2020/9 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi'nce verilen 09.07.2020 tarih ve 2020/223 E. - 2020/260 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 26/09/2017 Tarih 2017/7243 sayılı kararı ile "Akköprülü Oto İnş. San. ve Tic. A.Ş.'nin ortaklık yapısının 02/02/2016 tarihinden önceki hale dönüştürülmesine" karar verdiğini, davalının işleminin ve işleme dayanak 686 sayılı KHK'nın 4.maddesinin iptali için idari yargıda dava açıldığını, ancak iki ayrı dilekçe ile dava açılması gerektiği gerekçesiyle dilekçenin reddedildiğini, yasal süre içinde davalı işleminin iptali için açılan davada Van 1. İdare Mahkemesi'nin 23/10/2018 Tarih, 2018/2260 Esas, 2018/1872 Karar sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar verildiğini, istinaf isteminin Erzurum Bölge İdare Mahkemesi'nin 22/04/2019 tarih, 2018/2100 Esas, 2019/465 sayılı kesin kararı ile reddedildiğini, süresi içinde 24/05/2019 tarihinde bu davanın açıldığını ancak somut olayda ihtilafın idari yargının kapsamında kaldığını, davacılar hakkında terör örgütüne üye olma suçundan yapılan soruşturmada takipsizlik kararı verildiğini, işleme dayanak KHK' nın OHAL KHK' sı niteliğinde olmadığı nedeniyle işlemin iptaline karar verilmesi gerektiğini, Akköprülü Oto İnş. San. ve Tic. A.Ş.'ye 14/06/2017 tarihinde kayyım atandığını, kayyım atanmadan önce..., ... ve davacı ... hakkında soruşturma yürütüldüğü, soruşturmaya 15/07/2016 tarihinde başlandığı, davacı ... hakkında ise soruşturma bulunmadığını, ancak savcılığın aynı soruşturma dosyasından 18/07/2017 tarihinde kayyımın müracaatı üzerine yazdığı yazıda soruşturmaya 02/02/2016 tarihinde başlandığına dair yazı verildiğini, çelişkili yazılar ile davacıların devraldığı hisselerin 686 sayılı KHK'nın 4.m. kapsamına alındığını, soruşturma dosyası incelendiğinde şirket hisse devirlerinin ortaklar pay defterine işlendiği ve noterde tasdik edildiği 03/05/2016 tarihi itibariyle..., ... ve davacı ... hakkında hiçbir soruşturma işleminin bulunmadığı, ilk kez 14/06/2016 tarihinde Sulh Ceza Mahkemesi tarafından şirkete kayyım atandığını, davalı işleminin 686 sayılı KHK'nın 4.m. aykırı olduğunu, yapılan devir işlemlerinin gerçek işlem olduğunu, muvazaanın bulunmadığını, davalı işleminin yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden kanuna ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek davalı işleminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 12/07/2019 tarihli mahkeme kararı ile kayyımın yetkilerinin değiştirilerek denetim kayyımı olarak görevlendirildiğini, davanın açıldığı tarih itibariyle davacıların dava açmaya yetkili olmadıklarını, davanın süresinde açılmadığını, şirkete atanan kayyımın 11/05/2017 tarihinde davalıya yazı yazarak 686 sayılı KHK' nın 4. m. uyarınca şirketin ortaklık yapısının incelenmesini ve şirket ortakları tarafından yapılan devir ve temlik işlemlerinin resen terkin edilmesini talep ettiğini, bunun üzerine şirketin hisselerini devrettiği 18/02/2016 tarihli pay defteri ve Van 2. Noterliği'nin 03/05/2016 tarihli 5991 sayılı 02/05/2016 tarihli yönetim kurulu karar tarihlerinden önce başlatılmış soruşturma kararlarının bildirilmesinin istendiğini, kayyım tarafından savcılığa başvuru yapıldığını, savcılığın 18/07/2017 tarihli yazısı ile şirket ve şüpheliler hakkında 02/02/2016 tarihinde 2016/1832 soruşturma sayılı dosya üzerinden soruşturmaya başlanıldığı, soruşturmanın ortakların hisselerini devrettiği 02/05/2016 tarihinden önce 02/02/2016 tarihinde başlatıldığı bilgisinin verilmesi üzerine 07/02/2017 tarihinde yürürlüğe giren 686 sayılı KHK' nın 4.m. uyarınca dava konusu yapılan işlemin hukuka ve kanuna uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamı göre; Ticaret Sicil Memurluğunun şirketin ortaklık yapısının 02/02/2016 tarihinden önceki hale getirilmesinin dayanağının 07/02/2017 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 686 sayılı KHK'nın 4. m. olup CMK 133. m. göre kayyım atanan şirketlerde ortaklık pay ve haklarına ilişkin olarak soruşturmanın başladığı tarihten kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar şirket ortakları tarafından yapılmış olan devir ve temlik işlemleri muvazaalı kabul edilerek geçersiz sayılacağı ve ticaret sicilden resen terkinleri yapılacağı, kararname maddesinin açık olup kararname ile yapılan işlemin doğrudan muvazaalı kabul edildiğinden soruşturmanın başlama tarihinin tespitinin gerektiği, Van Cumhuriyet Başsavcılığı 15/11/2019 tarihli yazı cevabına göre soruşturmanın 02/02/2016 tarihinde başladığı, soruşturmanın başlama tarihinin ise devir işlemlerinden önceki tarihli olduğu, Ticaret Sicil Memurluğunun ortaklık yapısını eski hale getirmesinde kanuna aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacılar vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Karara karşı davacılar vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, Van Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18/07/2017 ve 15/11/2019 tarihli yazıları ile savcılık soruşturmasının 02/02/2016 tarihinde başladığının açıkça belirtildiği, dava konusu hisse devir işlemlerinin 03/05/2016 tarihinde yapıldığı, 686 sayılı KHK' nın 4. maddesindeki hüküm uyarınca soruşturmaya başlama tarihinin 03/05/2016 hisse devir tarihinden önce 02/02/2016 tarihi olması nedeniyle yapılan işlemin hukuka uygun olduğu, KHK' nın Ohal KHK'sı olup olmadığı ya da geçerli olup olmadığı hususlarının mahkemenin yetkisi dışında kaldığı, halen geçerli olan KHK' ya göre işlem yapıldığının anlaşıldığı, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353. maddesinin 1. fıkrası b bendinin 1 numaralı alt bendi gereğince davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 06.04.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7236, Karar No: 2020/4911, Tarih: 10.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/7236 E.  ,  2020/4911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14.Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 2015/483 esas ve 2018/492 karar sayılı ve 07.03.2018 tarihli davanın reddine dair hükme karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulması sonucunda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi tarafından davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddi ile davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile yeniden hüküm kurularak davanın reddine yönelik kararın süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce davacının temyize konu ettiği miktarın temyiz kesinlik sınırı altında olduğundan dolayı Bölge Adliye Mahkemesi tarafından karar verilmek üzere dosyanın tetkiksiz iadesine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 14.09.2020 tarihli ek karar ile davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verildiği, davacı vekilinin bu ek kararı temyiz ettiği, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği görülmekle dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı vekili, davalı ile distribütörlük sözleşmesi akdedildiği, davalının bu sözleşmeye aykırı davrandığını, sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini belirterek şimdilik 10.000.-TL denkleştirme tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi tarafından dosya üzerinden yapılan incelemede, davacı vekilinin istinaf isteminin reddi ile davalı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile yeniden hüküm kurularak davanın reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi kararının davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce davacının temyize konu ettiği miktarın temyiz kesinlik sınırı altında olduğundan dolayı Bölge Adliye Mahkemesi tarafından karar verilmek üzere dosyanın tetkiksiz iadesine karar verilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi tarafından verilen temyiz isteminin reddine dair 14.09.2020 tarihli ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi gereğince dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 170,78 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 10.11.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17561, Karar No: 2015/149, Tarih: 14.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17561 E.  ,  2015/149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2014/144-2014/170

Davacılar S.. K.. vd vekili Avukat Ömer tarafından, davalılar S.. B.. vdl aleyhine 06/09/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 27/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılardan D.. K.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20632, Karar No: 2017/592, Tarih: 30.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20632 E.  ,  2017/592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

KARAR

Dairemizin 16/03/2015 tarih 2015/260 Esas 2015/3665 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 30/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5398, Karar No: 2019/1781, Tarih: 27.03.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/5398 E.  ,  2019/1781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve Su İşleri Bakanlığına izafeten Orman ve Su İşleri Bakanlığı IV. Bölge Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/10/2015 gününde verilen dilekçe ile 6831 sayılı Orman Kanunu kapsamında alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 07/12/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 6831 sayılı Kanun'a 25/06/2010 tarihinde eklenen ek 11. madde uyarınca alacak talebine ilişkindir. Mahkemece talebin üst hakkına ilişkin olduğu gerekçesiyle asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Kanun'un 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o Kanun'da yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Tarafların sıfatı ve uyuşmazlığın alacak istemine ilişkin olması nedeniyle tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen Kanun uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.