muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/589, Karar No: 2025/3469, Tarih: 25.03.2025

imzadan imtina etmeleri hâlinde bu durumu tebliğ mazbatasına şerh etmesi gerektiği, ayrıca Tebligat Yönetmeliği’nin 35/4. maddesine göre de tebliğ mazbatasının, tebliği çıkaran merci ve tebliğ memuru tarafından okunaklı şekilde düzenlenmesi gerektiği dikkate alındığında,

Dosya kapsamına göre;

02.01.2017 tarihli eylemi nedeniyle verilen 24.02.2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi karar tebliğinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan MERNİS adresine çıkarılarak muhtara teslim edilmesi nedeniyle tebligatın usûlsüz olduğu, dolayısıyla usûlüne uygun tebligat yapılmadığı için erteleme kararı şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usûlüne uygun şekilde kesinleştiğinden söz edilemeyeceği, usûlsüz olarak verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi, beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, bu nedenle ihlâl kabul edilen 25.11.2017 tarihli eylemin erteleme süresi içinde işlendiğinden söz edilemeyeceği anlaşıldığından; Mahkemesince, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı, tebliğ tarihinden itibaren 5271 sayılı CMK'nın 173. maddesinin 7499 sayılı Kanun ile değişik haline göre "iki hafta" içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usûlüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usûlüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde kararı verilmesi, Kanun’a aykırı ise de;

Kanun yararına bozma incelemesi sırasında gelinen aşamada,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) ve adli sicilde yapılan incelemede, şüpheli hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 31.08.2018 tarihli eylemi nedeniyle Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca 10.09.2024 tarihli ve 2024/78851 Soruşturma sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve incelemeye konu suç tarihi olan 02.01.2017 tarihinden sonra sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan birden fazla açık ve kapalı kaydın bulunduğu anlaşılmakla,

Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan yürütülen soruşturmalarda, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesinde yer alan "Dördüncü fıkraya

Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan yürütülen soruşturmalarda, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesinde yer alan "Dördüncü fıkraya

göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez" amir hükmü gereği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sadece bir kez verilebileceği düzenlendiğinden, aynı şüpheli hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçu nedeniyle farklı tarihlerde işlediği eylemlerden dolayı birden fazla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş ise, bunlardan usûlüne uygun olarak verilip kesinleşen ilk kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının esas alınması gerektiği, bu durumda, erteleme kararının kesinleşmesine kadar işlenen tüm eylemlerin tek suç olarak ve TCK'nın 61. maddesi kapsamında alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olabileceği kabul edildiğinden, Cumhuriyet başsavcılığı ve/veya mahkemelerden ilgili dosyaların getirtilip dosya arasına alınıp, usûlüne uygun şekilde verilip kesinleşen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının bulunup bulunmadığı belirlenip, dosyaların derdest ise incelemeye konu dava dosyası ile birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, gerektiğinde olağanüstü kanun yollarına başvurulabileceği, sonucuna göre, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle, incelemeye konu eylem nedeniyle yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilip verilmeyeceği ya da incelemeye konu eylemin ihlâl niteliğinde eylem olup olmadığı veya eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra hukukî durumun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.07.2019 tarihli ve 2019/362 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17937, Karar No: 2014/1292, Tarih: 21.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17937 E.  ,  2014/1292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/07/2012 gün ve 2009/85-2012/475 sayılı kararı onayan Daire’nin 16.09.2013 gün ve 2012/17474-2013/15666 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davacılardan ...'ın, 4.900,00 TL'lik davacı şirket hissesini davalıdan devraldığını, devir sözleşmesinde devir tarihine kadar olan vergi, harç vb'den devredenin sorumlu olduğunun belirtildiğini, müvekkili şirkete ise 25.05.2006'da tebligat yapılmak suretiyle 04.08.2006 tarihinde İstanbul Defterdarlığı Yeditepe Vergi Dairesi'nden gelen görüşme mektubu ile vergi borcu olduğu hususunun bildirildiğini, 10 Ağustos 2006 tarihinde ise yine Yeditepe Vergi Dairesi'nce müvekkil şirketin Akbank Bağcılar Şubesi'nde bulunan hak ve alacaklar açısından haciz konulduğuna ilişkin "haciz bildiri" yazısı yollandığını, müvekkili şirketin ise vergi borcunu, cezalı ödemek zorunda kalmamak için 10.08.2006 tarihinde Yeditepe Vergi Dairesi Müdürlüğü hesabına 69.791,90 TL EFT yapmak suretiyle ödediğini, müvekkili şirketçe ödenmek zorunda bırakılan 69.791.90 TL vergi borcunun, hisse devir tarihi olan 11.05.2004 tarihinden önce doğduğunu, müvekkili tarafından ödenen vergi borcunun hissesi oranında bölündüğünde 19.541,00 TL'nin şirket hissesini devreden davalı ...'na ait olduğunun görüleceğini ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile davalıdan 19.541,00 TL alacaklarının vergi borcunun ödenme tarihi olan 10.08.2006 (bu talep mahkemece kabul görmezse icra dosyasındaki tebliğ tarihi olan 04.01.2008) tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacılar vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1474, Karar No: 2021/3864, Tarih: 08.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/1474 E.  ,  2021/3864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(TÜKETİCİ MAH. SIF.)

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, avukat olduklarını, müvekkilleri olan davalı ...'u diğer davalı ... ile aralarındaki çok sayıda dava ve icra takip dosyasında vekil olarak temsil ettiklerini, ilgili dava ve takiplerde gerekli dikkat dikkat ve özeni gösterdiklerini, dosyaların tümünün son safaya geldiğini, ancak davalıların haricen anlaştığını, öncelikle davalı ...’un sözleşmeden doğan vekalet ücreti ile yasal vekalet ücretini ödememek amacıyla kendilerini azlettiğini, ardından davalı ... aleyhine açılan dava ve icra takiplerinden feragat ettiğini, diğer davalı ...’un ise davalı ...’a kendisine ait taşınmazları satabilmesi amacıyla aynı tarihte vekalet verdiğini, Avukatlık Kanunu’nun 165. maddesi gereği davalıların sözleşmeden doğan vekalet ücreti ile yasal vekalet ücretinden müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 TL’nin faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini 100.089,16 TL’ye yükseltmişlerdir.

Davalı ... davanın reddini dilemiş, davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüketici mahkemesinin görevli olduğuna ilişkin bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulü ile davacıların ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/614 Esas sayılı, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/16 Esas sayılı, ... 28. İcra Müdürlüğü'nün 2013/1262 sayılı icra dosyalarına ilişkin alacak talebinin kabulüne, ... 5.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2013/1268 esas sayılı dosyasına ilişkin taleplerinin feragat nedeniyle reddine, kabulüne karar verilen dosyalarda davacı tarafın vekalet ücreti alacağının 100.089,16 TL olduğu anlaşılmakla bu alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, vekalet ücreti alacağının tahsili istemine ilişkin olup, davacılar, davalı ...’u, davalı ... ile arasında görülen çok sayıda dava ve icra takibinde vekil olarak temsil ettiklerini, tarafların sulh olduktan sonra davalı ...’un görülen dava ve icra takiplerinden feragat ettiğini, yine davalı ... tarafından aleyhine açılan menfi tespit davasını kabul ettiğini, aynı tarihte davalı ...’un diğer davalıya taşınmazlarını satması amacıyla vekalet verdiğini ileri sürerek, akdi ve yasal vekalet ücretinin davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş; Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 28.6.1960 tarihli, 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır.

Yargıtay İçtihatı Birleştirme Büyük Genel Kurulu tarafından 05.10.2018 tarihinde 2017/6 esas 2018/9 karar sayılı ilamla "İçtihadı birleştirmenin konusu, Avukatlık Kanununun 165. maddesinde yer alan ücret dolasıyla müteselsil sorumluluk hallerinden olan sulh veya her ne suretle olursa olsun taraflar arasında anlaşma ile sonuçlanan ve takipsiz bırakılan işlerde karşı tarafın avukatı lehine her iki tarafın müteselsil olarak ödenmesinden sorumlu olacağı avukatlık ücreti kapsamına avukat ile iş sahibi arasında yapılan ücret sözleşmesine göre avukata ödenmesi gereken akdi vekalet ücretinin girip girmediği hususudur.... Avukatlık bir kamu hizmeti olmakla birlikte ücret karşılığında müvekkiline hukuksal yardım hizmeti sunan avukat ile iş sahibi/müvekkili arasındaki ilişki bir özel hukuk ilişkisidir... Özel hukukta, bir borç ilişkisinden doğan alacak hakkı da nisbi hak niteliğindedir. Böyle olunca alacak hakkı ancak o borç ilişkisi nedeniyle borçlu olan kişi ya da kişilere karşı ileri sürülebilir, yargısal kararlarda ve doktrinde borç ilişkilerinin nisbiliği ilkesi denilen bu ilke uyarınca sözleşmeler kural olarak yalnızca sözleşmenin tarafları bakımından hüküm ve sonuç doğururlar.... Akdi vekalet ücretinin iş sahibi ile hasmın müteselsil sorumluluğu kapsamında bulunduğunun kabul edilmesi hukuk güvenliği ilkesini zedeleyecektir. Ayrıca vekalet ücreti avukatın yaptığı hukuki yardımın karşılığı olan bir meblağ veya değeri ifade ettiği halde avukattan hiçbir hukuki yardım almayan hasmın, karşı yanın yaptığı sözleşmeden doğan vekalet ücreti nedeniyle onun avukatı lehine müteselsilen sorumlu tutulması, avukatlık ücretinin mahiyet ve amacına da uygun değildir. Tarafların aralarındaki dava ve uyuşmazlığı sulh ile sonuçlandırmaları her şeyden önce dava açılmakla bozulan toplumsal barış ve huzurun yeniden tesis edilmesini sağladığı gibi tarafların bir an önce hak ve alacaklarına kavuşmasını da temin etmektedir. Nitekim 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren HMK'nın 140/2. maddesinde hakimin tarafları sulhe davet edeceği düzenlenerek sulh teşvik edilmiştir. Böyle olunca, usul hukuku bakımından bu kadar önemli bir müessesenin önüne sözleşmenin tarafı olmayan kişinin akdi vekalet ücretinden sorumlu tutulması şeklindeki bir engelin konulması da doğru olmayacaktır....Hal böyle olunca, Avukatlık Kanunu'nun 165. maddesinde düzenlenen "ücret dolasıyla müteselsil sorumluluk" hallerinden olan "sulh veya her ne suretle olursa olsun taraflar arasında anlaşmayla sonuçlanan ve takipsiz bırakılan işlerde" karşı tarafın avukatı lehine her iki tarafın müteselsil olarak ödenmesinden sorumlu olacağı avukatlık ücreti kapsamına avukat ile iş sahibi arasında yapılan ücret sözleşmesine göre avukata ödenmesi gereken "akdi vekalet ücretinin" dahil olmadığı sonuç ve kanaatine varılmıştır." şeklinde karar verilmiş olup, somut olaya ilişkin anılan İçtihatı Birleştirme Kararına göre, davalı ...’un davacıların hak ettiği akdi vekalet ücretinden sorumlu olmayacağının kabulü gerekir

." şeklinde karar verilmiş olup, somut olaya ilişkin anılan İçtihatı Birleştirme Kararına göre, davalı ...’un davacıların hak ettiği akdi vekalet ücretinden sorumlu olmayacağının kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece, yukarıda anlatılan İçtihatı Birleştirme Kararına göre değerlendirme yapılarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacıların temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın HUMK’nun 428. maddesi gereğince temyiz eden davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5842, Karar No: 2025/1165, Tarih: 05.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/5842 E.  ,  2025/1165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/4371 Esas., 2019/285 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 ve 53/6. maddeleri uyarınca 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, sanık müdafi ve katılanlar vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince katılanlar vekilinin istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 58/6-7 ve 53/6.maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; ölen yolcu kendi kusurlu eylemi ile ölümüne sebep olduğuna, sanığın kusursuz olduğuna, kusur raporlarına itiraz edildiğine, sanık hakkında fazla ceza verildiğine, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; ölen yolcu kendi kusurlu eylemi ile ölümüne sebep olduğuna, sanığın kusursuz olduğuna, kusur raporlarına itiraz edildiğine, sanık hakkında fazla ceza verildiğine, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 26.01.2017 günü saat 10:00 sıralarında, gündüz vakti, 10,20 metre genişliğinde asfalt kaplama bölünmüş yol, eğimsiz, düz, kuru meskun mahal sınırları içerisinde, sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki 06 ... 2148 plakalı minibüs ile Natoyolu caddesini takiben Tuzluçayır istikametine seyri sırasında duraklayıp yolcu ...'ı aracına alıp harekete geçtikten sonra araçta boş koltuk olduğu halde boş koltuğa oturmayan ve kapı boşluğuna yakın yerde ayakta duran yolcu ...'ın başka bir yolcuyu almak için tam durmadan otomatik kapısı açılan minibüsteki dengesini kaybederek önce kapı boşluğuna ve oradan da yere düşmesi neticesinde ölümlü trafik kazası meydana geldiği, trafik kazası tespit tutanağında kazanın özeti bölümünde 06 ... 2148 plakalı araç sürücüsünün asli kusurlardan 58 (indirme ve bindirme kurallarına riayet etmemek) kural ihlali görüleceği, ölen yolcunun ise araçta boş koltuk olmasına rağmen oturmayarak ve kendi güvenliğini sağlaması için araç içinde bulunan demir korkuluklardan iyi tutunmayıp dengesini kaybedip araçtan düştüğü olayda tali kusurlu sayılacağı görüş ve kanaati belirtilmiş, Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 11/05/2017 tarihli adli raporda: sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki minibüs ile gündüz vakti meskun mahalde seyri sırasında duraklayıp yolcu ...'ı aracına alıp harekete geçtikten sonra başka bir yolcuyu almak için kurallara aykırı biçimde aracını tam durdurmadan kapısını açtığı, bu haliyle araçta boş koltuk olduğu halde boş koltuğa oturmayan ve kapı boşluğuna yakın yerde ayakta duran yolcu ...'ın tam durmadan otomatik kapısı açılan minibüsteki dengesini kaybederek önce kapı boşluğuna ve oradan da yere düşmesiyle meydana gelen olayda dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara aykırı hareketiyle asli kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece adli rapora itibar edilerek bir kişinin ölümüyle sonuçlanan kazanın meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, olayın oluş şekli, sanığın kusur derecesi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile orantılı olarak alt sınırdan uzaklaşılarak temel ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi kanuna aykırı görüldüğünden, kazada sanık ... yönetimindeki minibüs ile gündüz vakti meskun mahalde seyri sırasında duraklayıp yolcu ...'ı aracına alıp harekete geçtikten sonra başka bir yolcuyu almak için kurallara aykırı biçimde aracını tam durdurmadan kapısını açması sonucu yolcunun düşerek ölmesiyle gerekleşen olayda dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara aykırı hareketiyle asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanığın taksire dayalı kusurunun yoğunluğu nazara alınmak suretiyle adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2025 tarihinde karar verildi.