muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13638, Karar No: 2025/618, Tarih: 14.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2023/13638 E.  ,  2025/618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/604 E., 2023/1339 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Van 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/550 E., 2023/4 K.

Taraflar arasındaki ölümlü iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin eşi ...’in davalı şirket nezdinde 13.10.2020 tarihinde işe başlamış olduğunu, davalı şirkete ait ... plakalı otobüste muavin olarak çalıştığını, meydana gelen trafik kazasında ...’in vefat ettiğini, bilirkişi raporundan da anlaşılacağı üzere ... plakalı çekicinin %100 kusurlu olduğunu, ancak müvekkilinin eşinin sigorta girişinin davalı tarafından yapılmamış olduğunu, müvekkile karşı tamamen kusurlu olduğunu, davada kusurun tamamen davalı şirkete ait olduğunu, iş sağlığı ve güvenliği alanında üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmediğini belirtilmiş olup, iş kazası sonucu ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı için maddi tazminat ile manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiğini beyan ederek; talep ettikleri maddi ve manevi tazminatın davalıdan tahsilini ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin de davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde davacı vekilinin de bahsettiği üzere

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde davacı vekilinin de bahsettiği üzere

anılan kaza tır şoförünün %100 kusuru ile gerçekleştiğini, davacı vekili dava dilekçesinde kusur başlığı altında murisin sigortasının yapılmadığından bahisle müvekkili firmayı tümden kusurlu olarak görerek maddi manevi tazminat talebinde bulunduğunu, araç kiralama sözleşmesinden görüleceği üzere anılan araç müvekkili firmaya ait olmayıp, söz konusu sözleşme gereği aracı işleten tarafça araç içerisinde çalıştırmak istediği personele yine kendisi tarafından sigorta girişlerinin yaptırılacağı karara bağlanmış olduğunu, dolayısıyla anılan iddiayı kabul etmediklerini, yine davacı vekili salt sigortanın yapılmayışı ile ilintili olarak müvekkilini kusurlu bulduğunu fakat dava dilekçesinde kazaya karışan tırın %100 kusurlu olduğunu beyan ettiğini, yani kendisiyle çeliştiğini, müvekkili firmanın kusurlu olduğundan bahsedebilmek için 506 sayılı Kanun'un 26/1. maddesine müvekkilini kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veya suç sayılabilir bir hareketi ile iş kazasının oluşumuna etkide bulunması durumunda sorumlu olacağını bu sebeple söz konusu iddiayı kabul etmediklerini, davacı yanın %100 kusurlu olan dava dışı tır sürücüsü ve tırın zmms veya kasko poliçesinden maddi- manevi tazminatlarını aldığını, tekrardan davayı müvekkili firmaya da yönelterek sebepsiz zenginleşme hükümlerine aykırı olarak hareket etmekte olduğunu, davacı yan anılan kazada hiç bir kusurlu hareketi olmayan müvekkilinden 250.000,00 TL gibi manevi tazminat istemiş olduğunu, yargıtayın yerleşik içtihatları uyarınca söz konusu kazada müvekkilinin firmanın etkisi olmadığını, %100 kusur dava dışı tır sürücünde olduğunu, anılan talep hukuken yerinde olmadığını beyan ederek; davanın reddini ve yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasını cevaben talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; ''..Mahkememizce kabul edilen ve yukarıda açıklanan diğer kusura yönelik raporlar ile arasında çelişki bulunmayan 09.09.2022 tarihli kusur raporuna göre ... ...'in geçirdiği iş kazası sonucu vefat ettiği, söz konusu kazanın gerçekleşmesinde dava dışı ...'in %100 kusurlu olduğu, davalı şirketin kusurunun bulunmadığı anlaşılmıştır. Davacılar tarafından meydana gelen iş kazası nedeni ile maddi ve manevi tazminat talepli iş bu dava açılmış olsa da; Mahkememizce 09.09.2022 tarihli kusur raporunun gerekçeli, hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olduğu anlaşılmakla; davaya konu meydana gelen olay nedeni ile davalıya yüklenebilecek bir kusur Mahkememizce tespit edilemediğinden’’ gerekçesi ile davalı hakkında açılan davanın reddine dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı "...Olayın Sosyal Güvenlik Kurumu Rehberlik ve Teftiş Kurumun Başkanlığının müfettiş raporuna göre iş kazası olarak kabul edildiği, Çekici sürücüsü ...’in trafik iş kazasının meydana gelmesinde ve otobüs sürücüsü ... ile muavin ...’in ölümü nedeni ile %100 kusurlu olduğunun belirlendiği, ceza mahkemesince alınan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nin 16.05.2022 tarihli raporunda ‘’Sanık Sürücü ... sevk ve idaresindeki çekici ve buna bağlı yarı römork ile direksiyon hakimiyetini kaybedip karşı yön bölümüne geçerek karşı yönden gelen ... sürücü idaresindeki araçla çarpıştığı olayın oluşumunda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile asli kusurlu olduğunun’’ belirlendiği, yine İlk Derece Mahkemesince Makine Mühendisi A sınıfı iş güvenliği uzmanlarından oluşan heyet raporunda ise otobüs sürücüsü ... ile ... davacı ...’in olayda kusurunun bulunmadığı çekici sürücüsü ...’in olayın meydana gelişinde %100 kusurlu olduğunun belirlendiği görülmüştür. Bu kapsamda mahkeme tarafından aldırılan kusur rapor ile Sosyal Güvenlik Kurumu denetim raporu ve ceza Mahkemesince alınan kusur raporu birbirini destekler mahiyettedir.." gerekçesi ile davacılar tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin sigortasız çalıştırıldığını, meydana gelecek kazanın tamamından davalının sorumlu olduğunu, düzenlenen raporlarda kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının tartışılması gerektiğini, işverenin sorumluluğunu kusursuz sorumluluk olarak değerlendirdiğini, işverenlerin işçilere trafik kazalarının önlenmesi için işçilerin yol ve hava koşullarına, hız kurallarına uymasını, yük durumunu dikkate almasını, iniş çıkışlarda vites küçültme gibi önlemlere başvurmasını de içine alacak şekilde iş sağlığı ve güvenliği eğitimi vermekle yükümlü olduğunu, işletenin hiçbir kusuru olmasa bile, araç üzerindeki bakımın eksiksiz yapılmasına rağmen kazanın meydana gelmesi halinde, işletenin sorumlu olacağını ve zararı tazmin etmek yükümlülüğü bulunduğunu, yüzde yüz kaçınılmazlık olgusunun tartışılması gerektiği sebepleri ile temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık 03.01.2020 tarihli iş kazası nedeni ile destek kaybına uğrayan davacıların maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık 03.01.2020 tarihli iş kazası nedeni ile destek kaybına uğrayan davacıların maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelere, delil ve ispat durumuna göre, kusur oran ve aidiyetlerinin tespitine dair kabulün dosya kapsamı ile dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerin istinaf sebepleri olarak da dermeyan edildiği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında gerekçesi açıklanarak itirazların karşılanmış olmasına göre, davacılar vekili tarafından ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olması karşısında temyiz edenlerin sıfatlarına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

1. Davacılar vekilinin, tüm temyiz itirazlarının temyiz kapsam ve nedenleri gözetilerek reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

2.Temyiz yoluna başvurma harcı ve aşağıda yazılı temyiz harcının ilgililere yükletilmesine,

3.Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5294, Karar No: 2021/5384, Tarih: 29.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2018/5294 E.  ,  2021/5384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜMLER :1- Sanık ...(1987 d.lu) hakkında; TCK'nin 82/1-a, 29, 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası, TCK'nin 82/1-a-d-e, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

2- Sanıklar ... (1957 d.lu), ..., ... ve ... haklarında; TCK'nin 38, 82/1-a-k, 53, 38, 82/1-a-e-k, 53. maddeleri uyarınca ikişer kez ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ... (1987 d.lu) müdafiinin tebliğ edilen duruşma gün ve saatinde hazır bulunmaması nedeniyle bu sanık yönünden inceleme evrak üzerinden yapılmıştır.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin tarihi ve uygulama şekli nazara alındığında TCK’nin 53. maddesi ile yapılan uygulamalarda isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düzeltme öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Maktul ...’nin sanık ...(1987)’in 15 yaşından küçük olan kız kardeşi ... ile cinsel ilişki kurması ve sonrasında onu kaçırmasından ibaret haksız tahrik teşkil eden eyleminin ulaştığı boyuta göre 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası gerektiren TCK’nin 29. maddesi uyarınca makul bir cezaya hükmedilmesi yerine en alt sınırdan ceza tayin edilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...(1987 d.lu)’ın maktuller ... ve ...’a yönelik nitelikli kasten öldürme, sanıklar ... (1957 d.lu), ..., ... hakkında maktuller ... ve ...’ya yönelik nitelikli kasten öldürmeye azmettirme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanık ... (1987 d.lu) yönünden cezayı azaltıcı haksız tahrikin niteliği, diğer sanıklar yönünden cezaları azaltıcı sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak verilen hükümlerde eleştiri ve bozma sebepleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar İsmail ve Mehmet müdaafiinin temyiz dilekçeleri ve duruşmalı incelemedeki diğer sanıklar müdaafilerinin temyiz dilekçelerindeki sübuta, vasfa, lehe hükümlerin uygulanmamasına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

1- Sanık ...(1987 d.lu) hakkında maktul ...’ye yönelik nitelikli kasten öldürme, sanıklar ... (1957 d.lu), ... ve ... hakkında maktulller ... ve ...’ye yönelik nitelikli kasten öldürmeye azmettirme suçlarından kurulan re’sen de temyize tabi mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ...(1987 d.lu) hakkında maktul ...’ya yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

1- Sanık ...(1987 d.lu) hakkında maktul ...’ye yönelik nitelikli kasten öldürme, sanıklar ... (1957 d.lu), ... ve ... hakkında maktulller ... ve ...’ye yönelik nitelikli kasten öldürmeye azmettirme suçlarından kurulan re’sen de temyize tabi mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ...(1987 d.lu) hakkında maktul ...’ya yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Mahkemece uyma kararı verilen Dairemizin 15/12/2016 tarihli bozma ilamında sanığın maktul ...’ya yönelik eyleminin töre saikiyle gerçekleştiği kabul edilerek bu yönde bir bozma kararı verilmediği, dolayısıyla suç tarihinde 15 yaşından küçük olan maktulle diğer maktul ...’nin kurduğu ilişki nedeniyle maktulün öldürüldüğü ve eylemin töre saikiyle gerçekleştirildiği anlaşılmakla, sanık hakkında TCK’nin 82/1-a,d,e bentleri yanında 82/1-k bendinin de uygulanması gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgı ile anılan bendin uygulanmasından imtina edilmesi,

3- Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye azmettirme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Uyap işletim sisteminden çıkarılıp dosya içine konulan nüfus kayıt örneğinden ve dosyaya ulaştırılan ölüm belgerinden sanık ...’ın hükümden sonra 08.11.2018 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, bu hususta yapılacak araştırmadan sonra sanık hakkında açılan kamu davalarının 5237 sayılı TCK.nun 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup sanıklar Halil ve Muhiddin müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden re’sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 29/03/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.

29/03/2021 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat...'ın yokluğunda 01/04/2021 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/1583, Karar No: 2013/2035, Tarih: 01.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1583 E.  ,  2013/2035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya ait aracın satışı nedeniyle düzenlenen sıra cetvelinde ... Mayıs Vergi Dairesi'nin alacağının rüçhanlı olarak birinci sırada yer alması gerektiğini, şikayet olunan bankanın alacağının taşıt alım kredisine değil kambiyo senedine bağlı alacak olduğunu, bu nedenle birinci sırada yer almaması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile alacaklarının birinci sıraya yazılmasını talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, borçlu şirketin kullandığı ve diğer borçlunun da kefil olduğu kredi için ... plaka sayılı aracın rehin verildiğini, kambiyo alacağı olsa bile rehinle temin edilen alacağın birinci sırada yer alması gerektiğini, aracın fiili haczinin yapıldığını, satış sonrası sıra cetveli düzenlendiğini, İİK'nın 206. maddesi gereği müvekkilinin alacağının, aracın aynından kaynaklanan vergi borcu dışındaki borçlara göre rüçhanlı olduğunu, şikayetçinin alacağının ise aracın aynından kaynaklanmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayetin reddine dair kararın Daire'mizin 31.....2012 gün ve 2012/4432-6258 Esas ve Karar sayılı ilamı ile "...şikayet olunanın alacağının taşıt alım kredisinden kaynaklanmadığını ve dolayısıyla rehnin bu alacağı kapsamadığını ileri sürmüş olup, ... mahkemesince şikayet olunanın kredi sözleşmesi ve rehinle igili belgeler getirtilip incelenmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediği..." gerekçesiyle bozulması üzerine, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, araç üzerinde rehin şerhinin bulunduğu, rehnin kalktığının iddia ve ispat edilemediği, İİK'nın 206. maddesine göre rehne dayalı alacağın rüçhanlı olduğu, ... takibi yapılmasa bile rehinli alacağın öncelikle ödenmesi gerektiği, rehin hakkı sahibi şikayet olunan bankaya öncelikle ödeme yapılmasında yasaya engel bir hal bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3335, Karar No: 2010/3572, Tarih: 09.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3335 E.  ,  2010/3572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma kararına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle, bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı idare vekilinin temyizine gelince;

Mahkemece verilen kararı temyiz etmeyen davalılar ... ve ... yönünden, davacı idare lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilmeksizin, ilk hükümdeki miktardan fazlasına hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve davalıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/649, Karar No: 2016/3212, Tarih: 15.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/649 E.  ,  2016/3212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 05/11/2015 tarihli ek kararın, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkemece, davacının davasının kabulüne dair 18.09.0215 tarih ve 2014/659 E.-2015/399 K. sayılı kararı ile davacının fazla mesai alacağının kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekili tarafından 02.11.2015 tarihinde kararın tebliği üzerine 04.11.2015 tarihinde temyiz edilmiştir. Mahkemece 05.11.2015 tarihli ek kararla davalı vekilinin süresinde yapılmayan temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu karar da davalı vekiline 17.11.2015 tarihinde tebliğ edilmiş, bunun üzerine davalı vekilince 18.11.2015 tarihinde ek karar temyiz edilmiştir.

Mahkemece davalı ... Belediye Başkanlığı’nın temyiz talebinin tefhimden itibaren 8 gün içinde yapılmadığı gerekçesi ile 05.11.2015 tarihli ek karar ile reddine karar verilmiş ise de, karar 6100 sayılı HMK'nun 297 ve devamı maddelerine göre tüm unsurları ile tefhim edilmediğinden temyiz süresinin gerekçeli kararın tebliği ile başlamasına, davalının gerekçeli kararın 02.11.2015 tarihinde tebliğ üzerine yasal 8 günlük süre içinde kararı temyiz etmesine göre temyiz talebinin reddine ilişkin mahkeme kararı hatalı olduğundan mahkemenin 05.11.2015 tarihli ek kararı bozularak ortadan kaldırılmalı, davalı ... Belediye Başkanlığı’nın 18/09/2015 tarihli karara yönelik temyiz talebi esastan incelenmelidir.

2) Davalının 18.09.2015 tarihli karara yönelik temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına, karar verilmelidir.

SONUÇ: Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin 05.11.2015 tarihli ek karara yönelik temyiz talebinin kabulü ile ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, davalının 18.09.2015 tarihli karara yönelik tüm temyiz itirazlarının reddi ile 18.09.2015 tarihli kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 15.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23114, Karar No: 2015/2957, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/23114 E.  ,  2015/2957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.