muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7823, Karar No: 2014/14834, Tarih: 29.09.2014

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentler dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, araç sürücüsü olan davalı S.. Ç.. yönünden, olayda bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yükün araçta meydana gelen yangın sonucu zayi olduğu, yangının da rampada kızgınlaşan araç balatasının yanması sonucu çıktığı belirlenmiştir. Aracın bakımındaki eksiklikten kaynaklanan bu yangında, araç sahibinin kusuru olduğu gibi davalı sürücünün de bakımsız araçla yola çıktığı için kusuru bulunmakta olup, diğer davalı araç sahibinin kurumsal olarak araçların bakım ve onarımını kendi bünyesinde gerçekleştirdiği iddia ve ispat olunmamıştır. Bu itibarla davalı S.. Ç.. yönünden davanın reddi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Öte yandan, davacı vekili zararının olay tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş ise de, mahkemece faiz başlangıç tarihinin karar yerinde gösterilmemiş olması doğru olmamış, kararın bu nedenle de davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 29/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4117, Karar No: 2023/11747, Tarih: 27.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/4117 E.  ,  2023/11747 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 08.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 13.01.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası, 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2015 tarihli ve 2015/28 Esas, 2015/210 Karar sayılı kararı ile "sanığın yükümlülüklerine uygun davranmama hususunda ısrar etme şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından" hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilmiştir. Kararın Düzce Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi üzerine 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 16.06.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 16.11.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrası (c) bendiği delaletiyle, 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli ve 2015/499 Esas, 2016/107 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

C. Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli ve 2015/499 Esas, 2016/107 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; Sanık 11.02.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

" Sanık ...'ın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki beyanları ile uyuşturucu madde kullandığını ikrar ettiği, Düzce Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nın raporu ile de vücudundan alınan örnekler üzerinden yapılan incelemede uyuşturucu etken maddenin tespit edildiğinin bildirildiği, yapılan

soruşturmada Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen 28/11/2014 tarih 2014/5204 soruşturma 2014/134 sayılı kararı ve kararındaki gerekçelerle hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek, bulundurmak, kullanmak suçundan 5237 Sayılı TCK'nın 191/2 maddesi gereğince 5 yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, karar içeriğinde yüklenen yükümlülüklere uymadığı takdirde hakkında dava açılacağı hususunun belirtildiği, bu hususun ihtar mahiyetinde karar ile birlikte 08/12/2014 tebliğ edildiği, 20/01/2015 tarihinde şüpheliden alınan biyolojik örneğin incelenmesi sonucu düzenlenen raporda uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, şüphelinin ikinci eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 191/5 maddesi uyarınca ihlal nedeni sayılması gerektiği, ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı anlaşılmakla, suçun maddi ve manevi unsurlarının somut olayda oluştuğu, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği " gerekçesiyle sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçuna dair 23.04.2014 tarihli olay tutanağı, ifade tutanağı, ele geçen maddeye ilişkin ekspertiz raporun fiziki olarak aslı ya da onaylı örneklerinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

IV. GEREKÇE

1. Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçuna dair 23.04.2014 tarihli olay tutanağı, ifade tutanağı, ele geçen maddeye ilişkin ekspertiz raporun fiziki olarak aslı ya da onaylı örneklerinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Sanık hakkında, 23.04.2014 tarihli eyleme ilişkin, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin ve merciinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 16.06.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, 20.01.2015 tarihli eylemi, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği dolayısıyla Dairemizin 13.09.2023 tarihli ve 2021/303 Esas, 2023/7673 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan yürütülen soruşturmalarda, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesi tarihine kadar aynı şüpheli/sanık tarafından kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan işlenen tüm eylemlerin tek suç olarak kabul edildiği ve 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi kapsamında temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kabul edilebileceği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223

üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

3. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237

sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4. Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, 5271 sayılı Kanunda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 sayılı Kanun'nun 251 inci maddesinin 3 üncü fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5. Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

5. Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli ve 2015/499 Esas, 2016/107 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3776, Karar No: 2012/6673, Tarih: 14.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3776 E.  ,  2012/6673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yargılamanın yenilenmesi davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı olduğu ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/1049 Esas, 2006/15 Karar sayılı tapu iptali veya tazminat davasında yapılan tebligatların usulsüz olduğunu, kararın varlığından kesinleşip icraya konulması aşamasında haberdar olunduğunu, bu şekilde savunma hakkının kısıtlandığını, anılan kararın kabul edilmesinde gerekçe gösterilen belgelerden 22.12.2000 tarihli sözleşmede müvekkilinin taraf olmadığını, asıl önemli olan 15.12.2002 tarihli sözleşmenin sahte olarak düzenlenmiş bir belge olduğunu, belgenin alt ve üst taraflarının farklı kağıtların birleştirilmesiyle oluşturulduğunu, belge aslının mahkemeye sunulmadığını, fotokopi olarak sunulan belge ile mahkemenin yanıltıldığını, müvekkili tarafından böyle bir belge imzalanmadığını, savunma hakkının kısıtlanması ve sahte belge ile karar verilmesi sağlanarak mahkemenin yanıltıldığını ileri sürerek, mahkemenin 24.01.2006 tarih ve 2004/1049 esas, 2006/15 karar sayılı kesinleşen kararının yargılamanın yenilenerek kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tebligat ve 15.12.2002 tarihli sözleşmenin sahteliğiyle ilgili iddiaların doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yargılamanın yenilenmesinin kabulü ile ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/1049 Esas, 2006/15 Karar sayılı kararının iptaline, davacı ... tarafından davalı ... aleyhine açılan davanın reddine dair verilen ilk karar, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 06.02.2009 tarih ve 2008/7304 Esas, 2009/611 Karar sayılı ilamı ile, kararın tebliğe çıkarıldığı adres ile hükmün icraya konulduğu adresin aynı olmaması karşısında HUMK'un 445/7. maddesinde belirtilen iade sebebinin oluştuğu, sahtelik iddiası yönünden belgede taraf olan üçüncü kişilerin senet asıllarını ibraz etmeleri için mahkemece gerekli işlemlerin yapılması, senet asılları ibraz olunduğu takdirde HUMK'un 317. maddesi delaletiyle 308. ve 309. maddeleri uyarınca gerekli tahkikat ve gerektiğinde bilirkişi eliyle imza incelemesi yaptırılması, inceleme sonucunda belgedeki imzanın davacıya ait olduğunun anlaşılması halinde iade-i muhakeme isteminin reddine karar verilmesi, aksi takdirde şimdiki gibi iade talebinin kabulü ile arsa sahibince açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verildiği gerekçesiyle, bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, 15.12.2002 tarihli belgedeki imzanın Adli Tıp Kurumu raporuna göre davacıya ait olduğunun anlaşıldığı, bu durumda sahtelik iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/1049 Esas, 2006/15 karar sayılı ilamının iptali için açılan iadei muhakeme isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14342, Karar No: 2013/2595, Tarih: 25.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/14342 E.  ,  2013/2595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YARGILAMANIN YENİLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, aynı mahkemenin 10.12.2003 tarih ..... sayılı esasında görülen ve aralarında kendi miras bırakanı ..... de bulunduğu dava sonucunda, aleyhlerine el atmanın önlenmesi, ecrimisil ve yıkım kararı verildiğini,ancak anılan davada davalı olan miras bırakanı.... davadan önce ölmesine rağmen mirasçılarına karşı dava açılmaksızın gıyabında sağmış gibi davanın yürütülüp sonuçlandırıldığını, ayrıca bir kısım davacıların davada vekaletnameleri olmadığı halde bunun da göz ardı edildiğini ileri sürerek, yargılamanın yenilenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, isteğin süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de Dairece; yargılamanın yenilenmesi isteğinin kabul edilmesinin isabetli olduğu, ancak bu durumda işin esası hakkında hüküm kurulması gerekeceği belirtilerek “...somut olayda davacının miras bırakanının dava tarihinde ölü olduğu gözetilerek ölü kişi aleyhine dava açılamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.” gerekçesiyle hüküm bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Bir kısım davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 266.40.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 25.2.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....