muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1020, Karar No: 2017/4610, Tarih: 30.05.2017

5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda iş kazası olduğu iddia olunan olayın Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediği ve dolayısı ile kurum içi prosedürler izlenerek maluliyet tespiti yapılmadığı anlaşılmış olup, söz konusu hüküm, bu yönleri ile usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılacak iş, davacıya iş kazasını Sosyal Güvenlik Kurumuna ihbarda bulunmak, olayın Kurumca iş kazası olarak kabul edilmemesi halinde Sosyal Güvenlik Kurumuna ve hak alanını etkileyeceğinden işveren aleyhine “iş kazasının tespiti” davası açması için önel verilmesi, tespit davası, bu dava için bekletici sorun yapılarak çıkacak sonuca göre; olayın Kurumca iş kazası olduğunun kabul edilmesi halinde ise davacının, geçirdiği iş kazasına ilişkin tüm tıbbi evraklar temin edildikten sonra, SGK Maluliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığına müracaatının sağlanması ve usulüne uygun şekilde sürekli iş göremezliğinin tespitine ilişkin rapor alınarak kesinleştirilmesi; itiraz halinde sırasıyla SGK Yüksek Sağlık Kurulu'ndan ve Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan rapor alınması; mevcut raporlar arasında çelişki oluşması halinde ise; raporlar arasındaki çelişkinin Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınmak suretiyle giderilmesinin ardından, çıkacak sonuca göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmektedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmektedir.

O halde, davacının ve davalı ... Taş. Tic. Ve San. Ltd. Şti. ‘nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 30/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1375, Karar No: 2019/11853, Tarih: 16.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/1375 E.  ,  2019/11853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmayarak, tebliğnamedeki düzeltilerek onama görüşüne iştirak edilmemiştir.

Olay günü saat 10:50 sıralarında sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobili ile Lüleburgaz istikametinden Muratlı istikametine seyir halinde iken kaza mahalline geldiği esnada aynı istikamette, seyir istikametine göre sağ tarafında bulunan emniyet şeridinde yaya olarak yürüyen ...'a emniyet şeridi (banket) üzerinde otomobilin önce ön sağ kısımları daha sonra ön cam sağ kısımları ile çarparak yol dışına fırlatması ile yayanın ölümü ile sonuçlanan trafik kazasında alınan bilirkişi raporlarında; sanığın asli kusurlu olduğu anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Sanık hakkında belirlenen 2 yıl 8 ay süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4 ve 50/1-a maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi esnasında neticeten 18.200 TL adli para cezası belirlenmesi gerekirken hesap hatası yapılarak sanığın 18.000 TL adli para cezası cezalandırılmasına karar verilmesi,

Sanık hakkında belirlenen 2 yıl 8 ay süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4 ve 50/1-a maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi esnasında neticeten 18.200 TL adli para cezası belirlenmesi gerekirken hesap hatası yapılarak sanığın 18.000 TL adli para cezası cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün cezanın adli para cezasına çevrilmesine ilişkin dördüncü paragrafı çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 16.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9167, Karar No: 2009/583, Tarih: 26.01.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/9167 E.  ,  2009/583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi için davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı şirket, beyaz eşya ticareti ile uğraştığını ve 10.5.2004 tarihli sözleşme ile davalılara taksitle mal sattığını, ancak bedelinin ödenmediğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 15.600,00 YTL'nin faiziyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, iki adet buzdolabı, iki adet bulaşık makinesi, iki adet çamaşır makinesi, iki adet TV, iki adet müzik seti satın aldıklarını, ancak bedeli konusunda aldatıldıklarını, davalılardan ...'un sözleşme tarihinde ve şayet altında bulunduğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davacı tarafından her bir eşyanın beşer adet alındığını, iddia edildiği, ister davacı iddiasında ve isterse davalılar savunmasında bahsi geçen sayıda mal alınsın, bu eşyaların sayısı gözetildiğinde işlemin tüketici işlemi olmadığı bu durumda genel mahkemenin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla 2008/9167-2009/583

oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Taraflar arasındaki somut uyuşmazlıkta davacı şirket tarafından davalılara mal satıldığı sabit olup, davacı her bir eşyanın beşer adet olduğunu, davalılar ise ikişer adet satın aldıklarını savunmaktadır. Davalılar temyiz dilekçesinde davalı ...'un kardeşiyle birlikte kendilerine birer adet konut yaptıklarını, dava konusu eşyaların her birinden de bu nedenle ikişer adet alındığını savunmuşlardır. Tarafların bu iddia ve savunmalarının yargılama neticesinde çözüme kavuşacağı tabidir. Hemen belirtmek gerekir ki, davacı davalıların tacir olduklarını, ticaretle iştigal ettiklerini iddia ve ispat etmemiş, dava dosyasına bu hususta da herhangi bir bilgi ve belge ibraz edilmemiştir. Bu itibarla gerek iddiada belirtilen sayıda gerekse savunmada belirtilen sayıda olsun taraflar arasındaki ihtilafın Tüketici Kanunu kapsamında bulunduğunun kabulü zorunludur. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın BOZULMASıNA, (2) numaralı bent uyarınca davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 26.1.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17679, Karar No: 2012/35627, Tarih: 29.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/17679 E.  ,  2012/35627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu'na göre, müzayede mahallerinde ve gümrük depolarında yapılan satışlar, katma değer vergisine tabidir. Satış memurluklarınca yapılan satışlar açık arttırma usulü ile yapılmaktadır. Satışın yapıldığı yer müzayede mahalli durumdadır. Verginin alınması için satış nerede yapılırsa yapılsın açık arttırma ile yapılması yeterlidir. Satışı yapan memur verginin mükellefidir. Satışın yapılması ile vergiyi doğuran olay meydana gelmekte, kesin satış bedeli de verginin matrahını teşkil etmektedir. Kesinleşen ihale bedeli verginin matrahı olup, bu matrah üzerinden hesaplanacak KDV ihale alıcısı tarafından ayrıca ödenmelidir. Ancak alıcının KDV’sini ödeme yükümlülüğü ihalenin kesinleşmesi ile doğar. İcra müdürlüğünce ihalenin kesinleşmesinden sonra ihale alıcısına anılan verginin ödenmesi için süre verilmesi zorunlu olup verilen bu süre içinde ödenmemesi durumunda ise 23.3.1955 tarihli ve 1/5 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve İİK. nun 133.maddesi uyarınca, ihalenin satış memurluğunca kaldırılmasına karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, icra müdürlüğünce ihale tutanağında, alıcıya KDV ve damga vergisini yatırması için 7 gün süre verildiğinin belirtildiği, daha sonra ise ihalenin kesinleştiğine ve KDV ve damga vergisini yatırması gerektiğine dair alıcıya herhangi bir muhtıra tebliğ edilmeden kesinleşme tarihinden itibaren 7 günlük süre içinde söz konusu vergilerin yatırılmadığı gerekçesiyle İİK. nun 133.maddesi uyarınca satışın düşürülmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

İcra müdürlüğünce ihale tutanağında, alıcıya KDV ve damga vergisini yatırması için 7 gün süre verildiği belirtilmiş ise de henüz ihale kesinleşmeden ve vergi matrahı ile ödenmesi gereken miktar belli olmaksızın verilen bu sürenin geçerliliğinden bahsedilemez. Öte yandan, ihalenin kesinleştiğine dair alıcıya herhangi bir bildirimde de bulunulmadığından, ihale tutanağında verilen sürenin ihalenin kesinleşmesi ile kendiliğinden başlayacağının kabulü hak kaybına yol açacağı muhakkak olmakla, ihale tutanağında verilen sürenin, İİK. nun 133.maddesine uygun bir muhtıra olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Bu durumda icra müdürlüğünce ihale kesinleşmiş ise kesinleşen ihale bedeli üzerinden KDV ve damga vergisi tahakkuk ettirilerek İİK. nun 133.maddesine göre alıcı

muhtıra tebliğ edildikten sonra, sonucuna göre işlem tesisi gerekirken, henüz söz konusu vergileri ödeme borcu doğmadan verilen süreye dayalı olarak satışın düşürülmesine karar verilmesi doğru değildir.

Bu durumda icra müdürlüğünce ihale kesinleşmiş ise kesinleşen ihale bedeli üzerinden KDV ve damga vergisi tahakkuk ettirilerek İİK. nun 133.maddesine göre alıcı

muhtıra tebliğ edildikten sonra, sonucuna göre işlem tesisi gerekirken, henüz söz konusu vergileri ödeme borcu doğmadan verilen süreye dayalı olarak satışın düşürülmesine karar verilmesi doğru değildir.

O halde mahkemece şikayetin kabulü yerine yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alıcının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17757, Karar No: 2014/18936, Tarih: 17.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/17757 E.  ,  2014/18936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/116518

MAHKEMESİ : Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2013

NUMARASI : 2012/490 (E) ve 2013/113 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Nitelikli dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasında sanıklar E.. S.. ve R.. S.. hakkında yargılama yapılmış olmasına rağmen, gerekçeli kararda bu dosyayla ilgisi bulunmayan aynı mahkemenin 2012/240 esas sayılı dosyasındaki sanıklar “A. D.” ve “Ş. T.'nın” savunmalarına yer verilip bu sanıkların eylemleri tartışıldıktan sonra karar verilmesi suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9472, Karar No: 2015/118, Tarih: 13.01.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/9472 E.  ,  2015/118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine mahkemece davalı vekilinin temyiz isteminin süresinde yapılmadığı nedeniyle reddine ilişkin 26.03.2014 günlü ek kararın verildiği, bu ek kararın davalı vekilince süresi içinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemenin, hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 26.3.2014 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, temyiz itirazlarının reddiyle 26.3.2014 tarih 2012/806 E, 2013/829 K. sayılı ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9797, Karar No: 2022/4515, Tarih: 16.05.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/9797 E.  ,  2022/4515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davacıların davalarının kabulüne, müdahillerin davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle "Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin yeterli olmadığı belirtilerek, tespite esas olan vergi kaydı, Hazine tapusunun dayanağını oluşturan belirtmelik tutanak ve haritası, tüm komşu parsellerin tutanak ve dayanağını oluşturan belgeler ile davacı tarafın dayanağı olan 327 parsele uygulanan tapu kaydının haritası ve ekli tescil dosyasının yöntemine uygun bir şekilde dosya içerisine alınması, mahallinde keşif yapılarak belgelerin zeminde uygulanması, mahalli bilirkişiler ve taraf tanıklarına sorularak taşınmazın niteliğinin belirlenmesi, taşınmazın Hazine tapusunun ihdasından önce kadim mera niteliğinde olmadığının tespiti, taşınmazın özel mülkiyete konu olabilen yerlerden bulunduğu belirlendiği takdirde ise davacı yararına 3402 sayılı Kadastro Kanun'un 14.maddesinde yazılı şartların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Yargılama sırasında müdahillerin murisi ... ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli 317 parsel sayılı taşınmazın adına tescili istemiyle davaya katılmıştır.

Öte yandan eldeki dosya, önce 316 parsel sayılı taşınmaza ilişkin aynı Mahkemenin 1990/1 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmiş; ardından (hüküm tarihinde) eldeki dosya, belirtilen dosyadan tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedilerek yargılamaya devam olunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; asli müdahilin talebi ana dosyada değerlendirildiğinden iş bu dosyada asli müdahiller yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davacılar ... ... ve ...'ın davalarının kabulüne, çekişmeli 317 parsel sayılı taşınmazın yapılan tespitinin iptaline, ile taşınmaz 9600 pay kabul edilerek davacı ... ... ve ... mirasçıları adına hükümde gösterilen paylarla tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda davacı tarafın -hasımsız olarak açılıp karara bağlanan- Varto Sulh Hukuk Mahkemesinin 1950/109 Esas, 1951/21 Karar sayılı tescil davası ile oluşan 28.06.1952 tarihli ve 14 sıra numaralı tapu kaydı ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayarak adlarına tescil talebiyle dava açtıkları, müdahil ... ...'un kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayarak adına tescil talebinde bulunduğu ve davalı Hazinenin ise taşınmazın 27.12.1962 tarihli ve 166 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığını ileri sürdüğü görülmektedir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda dava konusu taşınmaz üzerinde davacı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise yapılan araştırma ve inceleme yeterli olmadığı gibi mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulduğu halde bozma gerekleri de tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki, taşınmazın tespitine esas kayıtlar ile toprak tevzii çalışmalarına ilişkin belgeler tam olarak getirtilmediği gibi anılan kayıtlar keşif sırasında zeminde de uygulanmamıştır.

Diğer taraftan, Mahkemece alınan ziraat bilirkişi raporu davaya konu taşınmazın niteliği, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresine ilişkin olarak içerdiği değerlendirmeler bakımından yetersiz niteliktedir. Ayrıca taşınmazın niteliğinin belirlenmesi hususunda ... fotoğrafları getirtilmemiş ve ... fotoğrafları üzerinde jeodezi-fotogrametri bilirkişi eliyle inceleme yapılmamış, yine taşınmazın güneyinde dere bulunmasına rağmen jeolog bilirkişiden rapor alınmamıştır.

Öte yandan, dava konusu taşınmaz hakkında müdahil ... ...'un 15.09.1989 tarihli müdahale dilekçesi bulunmasına rağmen, Mahkemece eldeki dosyada müdahil ... ... mirasçıları karar başlığında gösterilmediği gibi anılan parsele müdahilin davasının olmadığı belirtilerek karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmiştir. Müdahil ... ..., taşınmazın ceddinden kendisine intikal ettiğini ileri sürmesine rağmen dava konusu taşınmazın kendisine ne şekilde intikal ettiği, müdahilin hangi hukuksal nedene dayalı olarak (taksim, bağış, satış vs.) kendi adına tescil isteminde bulunduğu açıklatılmadığı gibi -bunun sonucu olarak da- müdahilin dava ehliyetinin bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmamıştır.

Ayrıca davacılar ..., ... ve ... ... yargılama sırasında vefat etmelerine rağmen mirasçıları davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanmamıştır. Yine temyiz aşamasında dosya içine sunulan davacı ...'ın Kızıltepe Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2006/316 Esas, 2006/304 Karar sayılı veraset ilamında; davacı ...'ın ..., ..., ... ve ... dışında ... ... adına mirasçısı da olduğu anlaşılmış olup ... yönünden de taraf teşkilinin sağlandığından söz edilemez. Mahkemece, bu şekilde taraf teşkili sağlanmadan ve eksik araştırma ile incelemeye dayanılarak karar verilemez.