muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23924, Karar No: 2015/34569, Tarih: 15.12.2015

6100 sayılı Kanunun 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Somut olayda, dava dilekçesinde açıkça, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak,dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesi gereklidir.

Somut olayda, dava dilekçesinde açıkça, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak,dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesi gereklidir.

Uyuşmazlık konusu kıdem tazminatı ve ilave tediye alacakları bakımından, talep içeriğinden açıkça anlaşıldığı üzere, davacı çalışma süresini, en son ödenen ücreti ve ödenmesi gereken ilave tediye miktarını belirleyebilmektedir. Tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ek para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri ise, dayanılan toplu iş sözleşmesi hükümlerini de nazara alarak belirleyebilecek durumdadır. Anılan sebeple, dava konusu edilen alacakların gerçekte belirlenebilir alacak oldukları ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri anlaşılmakla, hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3822, Karar No: 2015/44, Tarih: 12.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/3822 E.  ,  2015/44 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erdemli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/01/2013

NUMARASI : 2011/418-2013/11

Davacılar S.. K.. vdl vekili Avukat Şerife tarafından, davalılar S.. E.. vd aleyhine 08/08/2011 gününde verilen dilekçe ile mülkiyetin tespitinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 09/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 12/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6742, Karar No: 2022/9877, Tarih: 12.12.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/6742 E.  ,  2022/9877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten İnsan Öldürmeye Teşebbüs

HÜKÜM : 1) Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 05/12/2019

tarih ve 2019/356 Esas, 2019/474 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nin 81/1, 35/2, 53. maddeleri gereğince 13 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin

17/06/2020 tarih ve 2020/1004 Esas, 2020/946 Karar sayılı kararı ile "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/06/2020 tarih ve 2020/1004 Esas, 2020/946 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291 ve 295. maddelerinde belirtilen süreler içinde, aynı Kanun'un 294. maddesi uyarınca gerekçeli olarak temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Dosya incelendi,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a. maddesi gereğince temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/06/2020 tarih ve 2020/1004 Esas, 2020/946 Karar sayılı kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık müdafiinin ceza miktarına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin tasarlama hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ceza miktarına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Oluşa ve sanık savunmaları ile uyumlu olan tanık anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinde sanığın yakın arkadaşı olan katılan ...'i konuşmak amacıyla evinden aldığı, tanık ...'ın sevk ve idaresindeki araçla yanlarında arkadaşları olduğu halde ... ... Çayın'a doğru gittikleri, olay yerine vardıklarında sanık ...'in araçtan pompalı av tüfeği ile indiği, tüfekle katılanın sol ayak bileğine bir kez ateş etmek suretiyle katılanı sol tibia ve fibulada ağır (6.) derece açık ve parçalı kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı, katılanın yaralanmasının, hayati tehlike oluşturmadığı olayda;

Sanığın katılan ...'in ayak bileğine doğru sadece bir kez atış yapması ciddi bir engel durum söz konusu olmadığı halde eylemine devam etmemesi, mağdurdaki yara sayısı ve niteliği göz önüne alındığında sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğuna ilişkin kesin bir delil bulunmadığı, eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması suretiyle, fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin bu nedenle yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/06/2020 tarih, 2020/1004 Esas ve 2020/946 Karar sayılı hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28/02/2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a. maddesi gereğince "Akhisar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Başkan ... ve Üye ...'ın mahkemenin kararı hukuka uygun olduğundan onanmasına karar verilmesi gerektiğine yönelen karşı oyları ve oy çokluğu ile 12/12/2022 gününde karar verildi.

KARŞI OY

Olay tarihi olan 06/07/2014 tarihinde sanık ...'nin, müşteki ...'nu ortak arkadaşları olan tanık ...'ün telefon hattını kullanarak aradığı ve konuşmak için çağırdığı, tanık ...'ün aracında bulunan sanık ...'nin müşteki ...'nu evinden herhangi bir zor kullanmaksızın aldığı, ...'ın sevk ve idaresindeki araçta ..., ..., ..., ..., ...'ın da olduğu, birlikte ... ... çayına doğru gittikleri, olay yerine vardıklarında sanık ...'in araçtan inerken ele geçmeyen pompalı tüfeği de aldığı, ...'in önce ...'a ...'i sorduğu, yine ...'in elindeki, ele geçmeyen pompalı tüfeğini müşteki ...'na doğrultarak "senin cezanı keseceğim artık, sen fazla yaşadın" sözü ile tehdit ettiği, ...'nin araya girmesi ile ...'in ...'nu ele geçmeyen pompalı av tüfeği ile sol bacağına ateş etmek suretiyle, ağır (6.) derecede kemik kırığına, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine sebep olacak ve basit tıbbi müdahale ile geçmez şekilde yaraladığı, ikinci kez tüfeği kafasına doğru doğrultarak, "öldüreceğim seni" sözü ile tehdit ettiği, olay yerinde bulunanlar tarafından sanık ...'in engellendiği, akabinde ...'in suçta kullanılan tüfek ile birlikte olay yerinden kaçtığı olayda,

Olayda kullanılan silahın niteliği, meydana gelen yaralanma ve mani hal dikkate alındığında, olayın kasten öldürmeye teşebbüs suçu olduğu, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesince verilen kararın doğru olduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince ‘’İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine’’ dair verilen kararın da doğru olduğu,

Kararın Onanması gerekirken, sanığın eyleminin kasten yaralama olduğuna dair Bozma kararı veren sayın çoğunluğun kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2010/7833, Karar No: 2010/16239, Tarih: 30.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7833 E.  ,  2010/16239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri ile davalılardan ... yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri ile, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde, taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri ve davalılardan ...'un temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 30.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/29054, Karar No: 2010/3635, Tarih: 16.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/29054 E.  ,  2010/3635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

DAVA :Taraflar arasındaki, ihbar, kıdem tazminatı, iş güvencesi tazminatı farkı, izin ücreti ile boşta geçen süreye ait ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.02.2010 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat Oya Türkoğlu ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi işe başlatmama tazminatının eksik ödendiğini ileri sürerek eksik olan kısmın ödetilmesi yönünde talepte bulunmuş, davalı işveren hakların tam olarak ödendiğini ileri sürerek isteğin reddini savunmuştur. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda işverence 2.1.2006 tarihinde yapılan ödeme sırasında işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesildiği belirtilmiş ve hak kazanılan tutardan işçiye yapılan ödemenin neti düşülerek aradaki fark belirlenmiştir. Yerel mahkeme tarafından işe başlatmama tazminatı farkı isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda uyuşmazlık işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilip kesilmeyeceği noktasında toplanmaktadır. Davalı işveren vergi sorumlusu olup, davacı vergi yükümlüsü adına anılan tazminattan gelir vergisine keserek ilgili vergi dairesine yatırmıştır. Davalı işveren uygulaması Maliye Bakanlığının 28.6.2005 gün ve GİB. 042/ 4207 -44/ 27873 sayılı ve 3.8.2007 gün ve B.7.1.GİB.0.03.43/4305-182/ 069750 sayılı Özelgelerine uygun olup sözü edilen yazılarda işe başlatmama tazminatının gelir vergisine tabi olduğu vurgulanmıştır. Danıştay 3 Dairesinin 15.2.2007 gün ve 2006/ 3799 E, 2007/ 414 K. sayılı kararı ve Dairemizin 25.4.2008 gün ve 2007/ 16610 E, 2008/ 10304 K. sayılı kararları işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilmeyeceği yönünde olsa da, soruna işveren açısından bakıldığında davalı işveren Maliye Bakanlığı Özelgelerine uymak durumundadır. Bu nedenle davalı işvereni kötüniyetli olduğundan söz edilemez.
Yargıtay — Esas No: 2015/1467, Karar No: 2015/15124, Tarih: 24.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/1467 E.  ,  2015/15124 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/11/2013 gününde verilen dilekçe ile adli yardım talepli olarak manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; adli yardım isteminin kabulü ile davanın reddine dair verilen 25/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/17529, Karar No: 2014/32211, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/17529 E.  ,  2014/32211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağı ile ek ödeme ve denge tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı şirkette memur olarak çalışırken 5473 sayılı Kanun'la 01.01.2006 tarihinden itibaren uygulanan denge tazminatının (40+40) davacıya ödenmediğini, 5473 sayılı Kanun ile kamu personelinin 01.01.2006-30.06.2006 arası geçerli olmak üzere 40,00 TL ve denge tazminatının ve 01.07.2006 tarihinden itibaren de 80,00 TL ek ödeme yapılmasının öngörüldüğünü ve bu kanuna istinaden 08.05.2006 tarih ve 2006/T-17 sayılı yüksek planlama kurulu kararının 9. maddesinde yer alan 80,00 TL ek ödemenin, 82,50 TL'ye yükseltildiğini beyan ederek, ek ödemenin 01.01.2006-30.06.2006 arası 40,00 TL ve 01.07.2006-31.12.2006 arası 82,50 TL belirlendiğini belirterek;

Ek ödeme ve denge tazminatı ile bildirim yükümlülüğüne uyulmaması nedeniyle 90 günlük giydirilmiş ücretin davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirketin 406 sayılı Kanun'da 4502, 5189, 5398 ve 5457 sayılı Kanunlarla yapılan değişiklik ve düzenlemelerle özel hukuk hükümlerine tabi anonim şirkete dönüştürüldüğünü ve bakanlar kurulu kararı ile ... hisselerinin %55 nin blok satışının gerçekleştirildiğini bu nedenle ... çalışanlarının anılan yasalarda ön görülen ek ödeme yapılmasının mümkün olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı vekili, davalı şirketin 406 sayılı Kanun'da 4502, 5189, 5398 ve 5457 sayılı Kanunlarla yapılan değişiklik ve düzenlemelerle özel hukuk hükümlerine tabi anonim şirkete dönüştürüldüğünü ve bakanlar kurulu kararı ile ... hisselerinin %55 nin blok satışının gerçekleştirildiğini bu nedenle ... çalışanlarının anılan yasalarda ön görülen ek ödeme yapılmasının mümkün olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna itibar edilerek, ...A.Ş. ile ilgili 406 sayılı Kanun'un ek 29 maddesinde "bu fıkranın 1. cümlesinde sayılanlardan aylıksız iznin bitiminden sonra ....un tabi bulunduğu mevzuata ve bu fıkraya istinaden aktedilen sözleşmeye göre çalışmaya devam edenlerden hisse devir tarihinden itibaren en geç 5 yıl içinde iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona erenler, bu madde hükümlerine göre işlem yapılmak üzere iş sözleşmesinin sone erdiği tarihten itibaren 30 gün içinde sözleşmenin sona erdiği yılın 15 Ocak tarihindeki üçüncü fıkraya göre hesaplanan ücretleriyle, devlet personel başkanlığına bildirilir ve bunların bildirim tarihine kadar geçen süre içindeki aylık ücret, harcırah, sağlık gideri, cenaze yardımı ve ölüm yardımı ile diğer mali ve özlük hakları ... tarafından karşılanır hükmüne yer verildiği, davacının da nakle tabi personel olup 406 sayılı yasanın Ek 29 maddesi uyarınca ...A.Ş. ile iş yasası kapsamında iş akdi imzalamak suretiyle göreve devam etmiş ve iş akdi bildirim tarihi itibariyle sona erdirilip, davacının 4046 sayılı yasanın 22 maddesi uyarınca başka bir kamu kurumuna memur statüsünde nakil işleminin yapıldığı, ... personelinin 5473 sayılı yasada ön görülen ek ödemeden 01.01.2006 tarihinden iş sözleşmesinin feshedildiği tarihe kadar diğer kamu görevlilerinin parasal haklarına yapılan artışlar kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve ek ödemeden dolayı davacının bilirkişinin belirlemiş olduğu miktar kadar alacağının olduğu gerekçesi ile belirlenen ek ödemenin dava ve ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline, yine davacının 5473 sayılı yasa ile değişik 375 sayılı K.H.K. gereği 01.01.2006 tarihinden itibaren 40,00 TL/Ay esası ile ek ödeme almaya hak kazanan personel statüsünde bulunduğu, bu nedenle davacının nakle tabi personel olarak Devlet Personel Başkanlığına bildirim tarihi itibariyle, bildirime esas aylık net ücreti tutarı içerisindeki nakil tarihi itibariyle bildirilen ücretine 345,61 TL. eklenerek bildirilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm nedeni ile 375 sayılı KHK.’un Ek 3. maddesi ve 399 sayılı KHK.’un Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, nakledilirken bu artışların yer aldığı ücreti gösteren nakil maaş ilmühaberinin buna göre düzenlenmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta normatif dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı KHK.’un Ek 3, maddesi, 399 sayılı KHK.’un Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanunun 22 nci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Davalı kurumda nakle tabii kapsamdışı personel ile imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım gibi mali ve özlük hakları için İş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır(2.f). Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır(3.f)”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları nedeni ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Özelleştirme Kanunu'nun 22/5 maddesinde özelleştirme nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerin de sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.