muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5900, Karar No: 2018/315, Tarih: 16.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/5900 E.  ,  2018/315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; mahkumiyet

Sanık ... hakkında; beraat

Suça konu senetlerin, apartmanın ortak giderlerinin teminatı olarak, sanığın apartman görevlisi olarak çalıştığı apartmanda yaşayan mağdurlar tarafından apartman yönetimine verildiği ve sanığın hak sahibi olmadığı suça konu senetleri hukuka aykırı olarak ele geçirdiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki sanığın eyleminin, TCK'nın 209/1. maddesi kapsamında açığa imzanın kötüye kullanılması suçunu oluşturduğuna yönelik görüşe iştirak edilmemiştir.

Katılanlar vekilinin, 17.02.2012 havale tarihli, katılanların imzalarını içerir dilekçe ile temyizden vazgeçtiği görülmekle, sanık ... ve müdafiinin temyiz talebine hasren yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanık ... ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

1-Belgede sahtecilik suçlarında suçun konusu belge olup korunan hukuki yarar kamu güvenidir ve suçun geniş anlamda mağduru toplumu oluşturan bireylerdir. Nitekim belgede sahtecilik suçlarına ilişkin TCK'nın 204-212. maddeleri Kanunun Kamu Güvenine Karşı Suçlar bölümünde yer almaktadır. Bununla birlikte belgede sahtecilik suçunun işlenmesiyle haksızlığa uğrayan gerçek ve tüzel kişilerin suçtan zarar görmeleri mümkündür. Belgede sahtecilik suçunun işlenmesi nedeniyle farklı kişilerin çıkarlarının zedelenmiş olması suçun bu öncelikli niteliğini değiştirmeyeceği gibi zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına da engel değildir. Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, mağdur sayısınca sahte senetlerin farklı zamanlarda düzenlendiğine dair dosya kapsamında delil bulunmadığı da değerlendirildiğinde; suç tarihinden önce mağdurların yaşadığı apartmanda görevli olan sanık ...’nin, mağdurların, apartmanın ortak giderlerinin karşılanması amacıyla teminat olarak apartman yönetimine verdikleri senetleri hukuka aykırı olarak ele geçirip, kendisini alacaklı gösterecek şekilde boş kısımlarını doldurarak, kardeşi olan hakkındaki beraat hükmü temyiz edilmeyen sanık ...’ye ciro etmekten ibaret eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 209/2. maddesi yollamasıyla aynı kanunun 43/2. maddesi gereğince zincirleme olarak işlenmiş tek resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde mağdur sayısınca sekiz kez "resmi belgede sahtecilik" suçundan mahkumiyet hükmü kurularak fazla ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10442, Karar No: 2022/9327, Tarih: 22.11.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/10442 E.  ,  2022/9327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun kabulüne, hükmün kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiş olup bu kez davacılar vekili ve davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar ..., ..., ... ve ..., tapuda orman vasfıyla kayıtlı bulunan....., ili ...ilçesi... Köyü 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kalan bir parça taşınmazda yararlarına zilyetlike kazanma koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile taşınmazın adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun kamu düzeni gereğince kabulü ile Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.09.2018 tarih ve 2016/12 Esas, 2018/403 Karar sayılı kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/(1)-b.2 bendi uyarınca kaldırılmasına ve davacılar tarafından davalılar Hazine ve Orman İdaresi aleyhine açılan davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacılar ..., ..., ... ve ... vekili ile davalı Hazine vekili tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine göre, davacılar vekilinin tüm, davalı Hazine vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince, davanın reddine karar verildiği halde davacılar tarafından yapılan istinaf yargılama giderlerinin davalılara yükletilmesi usul ve yasaya uygun bulunmamakta ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bozma nedeni yapılmamış ve hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince, davanın reddine karar verildiği halde davacılar tarafından yapılan istinaf yargılama giderlerinin davalılara yükletilmesi usul ve yasaya uygun bulunmamakta ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bozma nedeni yapılmamış ve hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm, davalı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE: (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle. davalı hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi (10.) Hukuk Dairesi'nin 11.04.2019 tarihli ve 2019/173 Esas, 2019/349 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına, kalan bentlerinin bu şekilde teselsül ettirilmesine ve hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 44.40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 36.30 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4648, Karar No: 2021/4362, Tarih: 28.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2018/4648 E.  ,  2021/4362 K.**

**"İçtihat Metni"**

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.03.2016 tarihinde verilen dilekçeyle mirasçılık belgesinin iptali ile yeni merisçılık belgesi verilmesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 31.01.2017 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ile yeni mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin alacağının tahsili amacıyla borçlu ... aleyhinde Karaman 1. İcra Müdürlüğünün 2015/2529 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattıklarını, ancak ...'ın takip kesinleştikten sonra 25/11/2015 tarihinde vefat ettiğini, borçlunun babası ...'ın borçludan önce ölmesi nedeniyle babasından intikal eden miras payları üzerine haciz konulduğunu, borçlunun ölümü üzerine ise en yakın mirasçılarının Karaman Sulh Hukuk Mahkemesinin 19/01/2016 tarihli ve 2015/1584 Esas 2016/108 sayılı kararı ile mirası reddettiklerini, mahkemenin ayrıca terekeyi iflas hükümlerine göre re'sen tasfiyeye tabi tutması gerekirken bu hususta bir karar verilmediğini, daha sonra ...'ın mirasçılık belgesinin çıkartılması için davalı ...'ın müracaatı üzerine Karaman Sulh Hukuk Mahkemesinin 15/02/2016 tarihli ve 2016/262 Esas 2016/268 Karar sayılı ilamı ile ...'ın mirası 8 pay kabul edilerek 2 payının davalı ...'a, 3 payının davalı ...'a ve 3 payının da davalı ...'a verilmesi suretiyle mirasçılık belgesi düzenlendiğini, bu mirasçılık belgesine istinaden de davalıların ...'dan, ...'a kalan taşınmazları kendi üzerlerine intikal ettirdiklerini, borçlu Süleyman hiç yokmuş gibi Şevki'nin mirasından Süleyman'a hiç pay ayrılmamasının açık bir yasa ihlali olduğunu ve bu durumun Süleyman'dan alacaklı olan müvekkilini mağdur ettiğini belirterek, muris Şevki Ayan'a ait Karaman Sulh Hukuk Mahkemesinin 15/02/2016 tarihli ve 2016/262 Esas, 268 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptali ile mirası en yakın mirasçıları tarafından reddedilen borçlu Süleyman'a babası Şevki'den intikal eden miras hissesinin ne şekilde yansıtılacağını gösterir yeni bir mirasçılık belgesi verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiş; duruşmalara da katılmamışlardır.

Davalılar, davaya cevap vermemiş; duruşmalara da katılmamışlardır.

İlk derece mahkemesince, borçlu muris Süleyman'a isabet edecek payın akıbetinin mirasçılık belgesinde gösterilmiş olsaydı dahi davacı alacaklının, Süleyman'ın hissesinden diğer mirasçılara isabet eden pay ile ilgili davalılardan bir hak talep edemeyeceği, bu nedenle davacının borçlu Süleyman'ın murisi ....'ın mirasçılık belgesinin iptalini istemekte hukuki yararının bulunmadığı, davacının alacağına kavuşabilmek için başvurması gereken hukuki yolun Süleyman'ın terekesinin iflas hükümlerine göre tasfiyesi talepli dava açmak olduğu, Karaman İcra Dairesinin 2015/2529 Esas sayılı dosyasında da davacıya bu hususta dava açmak üzere yetki belgesi verildiği, dolayısıyla mirasçılık belgesinin iptalini gerektiren bir husus bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçe gösterilerek istinaf başvurusunun, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karaman Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/1584 Esas, 2016/108 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde; miras bırakanın ..., davacıların...'ın eşi... ile müşterek çocuklar...,...ve... olduğu, mirasın gerçek reddi istemli davada yapılan yargılama neticesinde, davanın kabulü ile muris ...'ın mirasının davacılarca kayıtsız şartsız reddolunduğunun tespitine karar verildiği ve hükmün 04/02/2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Karaman Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/262 Esas, 2016/268 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde ise, ...'ın müracaatı üzerine düzenlenen mirasçılık belgesine göre muris ...'ın mirası 8 pay kabul edilerek; 2 payın ...'a, 3 payın ...'a, 3 payın ise ...'a aidiyetine ve verasetin bu şekilde sübutuna karar verildiği, kararın gerekçesinde ... mirasçılarının, Süleyman'ın mirasını kayıtsız şartsız reddettiklerinden, muris Şevki'nin mirasında yok sayıldıkları hususuna yer verildiği görülmüştür.

4721 sayılı TMK'nın 612. maddesi "En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan mirasın sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edileceğini, tasfiye sonunda arta kalan bir değer varsa bunun mirasını reddetmemişler gibi hak sahiplerine verileceğini" öngörmektedir. Buradaki "en yakın mirasçılar" kavramıyla anlatılmak istenen, murisin ölümünde ilk bakışta ve doğrudan doğruya mirasçı sıfatına sahip olan yasal mirasçılardır.

Somut olaya gelince; davacının, muris ...'dan olan alacağının tahsili amacıyla takibe devam edebilmesi için borçlu Süleyman'dan önce ölen babası ...'ın usulüne uygun şekilde düzenlenmiş mirasçılık belgesinin temininde hukuki yararı bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; davacının, muris ...'dan olan alacağının tahsili amacıyla takibe devam edebilmesi için borçlu Süleyman'dan önce ölen babası ...'ın usulüne uygun şekilde düzenlenmiş mirasçılık belgesinin temininde hukuki yararı bulunmaktadır.

Muris Şevki Ayan'ın Karaman Sulh Hukuk Mahkemesinin 15/02/2016 tarihli ve 2016/262 Esas, 268 Karar sayılı ilamı ile düzenlenen mirasçılık belgesinde ise, oğlu Süleyman'ın mirasının en yakın mirasçıları tarafından reddedilmesi nedeniyle sadece Süleyman'ın en yakın mirasçıları dışındaki kişilerin mirasçı olarak gösterilmesi doğru değildir.

Öte yandan, TMK'nın 612. maddesi hükmü gereğince, muris ... ın mirası en yakın mirasçılarının tamamı tarafından reddedilmiş olduğundan, reddin tespitini yapan sulh hukuk mahkemesince terekenin resen tasfiye edilmesi gerekmektedir.

O halde mahkemece, muris... ile yasal mirasçıları arasında ırs ilişkisini tam ve doğru olarak gösteren mirasçılık belgesinin düzenlenebilmesi için Karaman Sulh Hukuk Mahkemesinin 15/02/2016 tarihli ve 2016/262 Esas, 268 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptali ile murisin usulüne uygun şekilde yasal mirasçılarını ve paylarını gösteren mirasçılık belgesinin düzenlenmesi, ayrıca hüküm kurulurken terekenin iflas hükümlerine göre tasfiye edilmesi için sulh hukuk mahkemesine bildirimde bulunulması gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle ve hatalı olarak düzenlenen mirasçılık belgesinin geçerli olmasını sağlayacak şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş; bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve HMK'nın 373/1. maddesi gereğince davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA; karardan bir örneğin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 28.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/289, Karar No: 2014/2626, Tarih: 18.02.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/289 E.  ,  2014/2626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Salihli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2013

NUMARASI : 2012/260-2013/157

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek asgari-azami verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Daha önce aynı kamulaştırma kararı kapsamında Dairemize intikal eden Salihli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/252-2013/78 E-K sayılı (Dairenin 2013/19611-2014/314E-K) dosyası içerisinde yer alan Salihli Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nün 09.10.2012 tarih ve 3088 sayılı yazısı ile münavebeye alınan buğday, saman, mısır ve ası mısırın sulu şartlardaki 2012 yılına ait veri cetveli ile geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Salihli Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nün 25.12.2013 tarih ve 4883 sayılı yazı ekinde yer alan veri cetveli arasında münavebeye alınan ürünlerin dekar başına asgari-azami verimi, üretim gideri ve asgari-azami toptan satış fiyatları arasında çelişki bulunmaktadır.

Saptanan bu durum karşısında mahkemece dosya içerisinde yer alan cetveller gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğüne gönderilip çelişkinin nereden kaynaklandığı sorularak, çelişkinin giderilmesinden sonra, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, saman, mısır ve ası mısırın 2012 yılı itibarıyla sulu şartlardaki dekar başına asgari-azami verimi, üretim gideri ile kg başına asgari-azami toptan satış fiyatlarını gerçekçi istatistiki bilgilere ve bilimsel esaslara dayalı olarak belirleyen veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek bilirkişi raporundaki değerlerin bu verilere uygunluk sağlayıp sağlamadığının denetlenmesi ve gerekirse verilere uygunluk sağlayan ek raporlar alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

2-Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazlardan 34599 parsel dava tarihi itibariyle bağ olarak belirlendiğine göre, taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerlendirme yapılırken ekonomik olarak değer ifade eden ilk ürününün (yaş üzümün) verim, üretim gideri ve asgari-azami satış fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek bu ürün üzerinden bildirilen veriler esas alınarak değer belirlemek gerekirken, işleme tabi tutulduktan sonra elde edilen kuru üzüm üretimine göre değerlendirme yapılmış olması,

3-Dava konusu taşınmazların açık tarım arazisi olarak tespit edilen bölümleri ile ilgili olarak yapılan net gelir hesabında bilirkişi heyeti tarafından 1. yıl buğday, mısır ( bir yılda iki ürün), 2. yıl ası mısır ürünleri alınarak 1. yılda araziye ekileceği kabul edilen ürünlerin %25'inin, 2. yıl ekileceği kabul edilen ürünün ise %50'si alınmak suretiyle taşınmazın bedeli tespit edilmiştir. İklim koşullarının elverdiği bazı yörelerde bir ürün idrak edildikten toprak yeniden hazırlanıp hemen akabinde ikinci uygun ürün ekilebilmektedir. Bir yılda birden fazla ürün alınma imkanı bulunan yerlerde ülke genelinde bir yıldaki ikinci ürünün hazırlık ve yetiştirme süreleri de dikkate alındığında yılı aşan süre gerektiği de gözetilerek iki yılda üç ürün veya üç yılda dört ürün münavebe esası uygulanarak değerlendirme yapılması gerekmektedir. Buna göre bilirkişi kurulu tarafından bir yılda iki ürün ekilebileceği dikkate alınarak iki yılda üç ürün münaveye alınmak suretiyle değerlendirme yapıldığına göre ürünlerin net gelirleri toplamının ikiye bölünerek hesaplama yapılması gerekirken 1. yılın %25'i, ikinci yılın %50'si alınarak değerlendirme yapılmış olması,

4-Dava konusu taşınmazların tapu kaydında mevcut olan ipotek şerhinin (halen devam ediyorsa) tespit edilen kamulaştırma bedeline yansıtılmaması,

5-Davanın mahiyeti gereği davada kendisini vekille temsil ettiren davacı idare lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Ayıca;

4-Dava konusu taşınmazların tapu kaydında mevcut olan ipotek şerhinin (halen devam ediyorsa) tespit edilen kamulaştırma bedeline yansıtılmaması,

5-Davanın mahiyeti gereği davada kendisini vekille temsil ettiren davacı idare lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Ayıca;

6-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasanın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesinin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.