muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4569, Karar No: 2011/6352, Tarih: 24.10.2011

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/811, Karar No: 2013/363, Tarih: 13.03.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/5-811 E.  ,  2013/363 K.**

* EK DAVA

* KISMİ DAVA

* EK DAVANIN ASIL DAVA KESİNLEŞMEDEN AÇILMASI

* HUKUKİ YARAR

* KAMULAŞTIRMA KANUNU (2942) Madde 12

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “Tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Halfeti Asliye Hukuk Mahkemesi’nce davanın reddine dair verilen 10.03.2011 gün ve 2011/8 E- 2011/51 K. Sayılı kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 5.Hukuk Dairesi’nin 18.10.2011 gün ve  2011/8582 E-2011/16497 K. Sayılı ilamı ile;

(...Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12.maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzenin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Ek davaya esas olan Halfeti Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.04.2009 tarihli 2009/317-2009/156 sayılı kararına karşı, davacı vekilinin karar düzeltme istemi Dairemizin 01.06.2011 tarihli 2011/1620-9472 Karar sayılı kararı ile reddedilmiş olup, karar kesinleşmiştir.

Bu nedenle ilk davada saklı tutulan bölüm için açılan bu davada esasa girilerek karar verilmesi gerekirken, red kararı verilmesi

Doğru görülmemiştir...)

gerekçesi ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Davacı vekili, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 12.maddesi uyarınca, baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzenin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davacı tarafından açılan ilk davanın kesinleşmediği, dava şartlarının  davanın açıldığı  tarihe göre bulunması gerektiği, hukuki yarar şartının davacı yönünden olmadığı gerekçesi ile  ek davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı tarafından temyizi üzerine hüküm, Özel Dairece yukarıya metni aynen alınan gerekçe ile bozulmuştur. Yerel Mahkemece önceki kararda direnilmiştir. Direnme kararını temyize davacı vekili getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık,  eldeki ek davanın görülebilmesi için, dava tarihi itibariyle ek davaya esas olan  2007/317 Esas-2009/156 Karar sayılı davanın kesinleşmesinin gerekip gerekmediği,  dava tarihi itibariyle davacı yönünden hukuki yarar şartının bulunup bulunmadığı,buna göre işin esasına girilerek karar verilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık,  eldeki ek davanın görülebilmesi için, dava tarihi itibariyle ek davaya esas olan  2007/317 Esas-2009/156 Karar sayılı davanın kesinleşmesinin gerekip gerekmediği,  dava tarihi itibariyle davacı yönünden hukuki yarar şartının bulunup bulunmadığı,buna göre işin esasına girilerek karar verilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Eldeki ek davaya esas olan Halfeti Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/317 Esas-2009/156 Karar sayılı dosyasında; davacı Mehmet Ali vekili tarafından 12.02.2007 tarihinde davacının maliki olduğu 86 parsel sayılı taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 12.maddesi uyarınca baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayalı olarak 1000 TL taşınmaz bedelinin tahsilinin istenildiği, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulduğu, mahkemece talepte bulunulan miktar yönünden fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere davanın kabulüne 30.04.2009 tarihinde karar verildiği, kararın 01.06.2011 tarihinde kesinleştiği ve eldeki davanın da ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, alacağın bir kısmı için dava açılabilir. Fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması koşulu ile de ek dava açılması olanaklıdır. Ek dava ise ya asıl dava kesinleştikten sonra ya da zamanaşımını kesmek gibi amaçlarla asıl dava kesinleşmeden önce açılabilmektedir. Davalı taraf bu ek davada derdestlik itirazında da bulunamaz. Çünkü kısmi dava ile ek davanın ilişkin olduğu alacak kesimleri, yani müddeabihleri farklıdır. Ancak kısmi davada verilen hüküm ek davayı etkileyecektir. (Bkz.Prof.Dr.Baki Kuru Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6.Baskı, cilt 2, 2001, syf 1559)

Somut olayda ek dava asıl dava kesinleşmeden açılmıştır. Bu şekilde ek davanın asıl dava kesinleşmeden açılmasına yasal bir engel bulunmamaktadır. Kaldı ki, asıl davaya ilişkin verilen karar 06.06.2011 günü kesinleşmiştir.

O halde mahkemece, işin esasına girilerek karar  verilmesi gerekir.

Açıklanan nedenlerle, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına, bozma ilamında gösterilen ve yukarda açıklanan nedenlerle uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç  : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen ve yukarda gösterilen nedenlerden dolayı 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun  geçici 3.maddesinin atfı  dikkate alınarak HUMK.nun 429.maddesi gereğince   BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine,  aynı kanunun 440.maddesi uyarınca hükmün tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  13.03.2013 gününde oybirliği  ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2393, Karar No: 2015/3523, Tarih: 01.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2393 E.  ,  2015/3523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : B.. M..

SUÇ : Töre saikiyle ve tasarlayarak öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

1) Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve duruşmada şikayetçi olup davaya katılmak istediğini belirten şikayetçi .....'un davaya katılmasına karar verilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

2) Oluşa, tüm dosya kapsamına, tanık ....'in soruşturma aşamasında verdiği ilk ifadesine ve nitelikli öldürme suçunun önceden yapılan plan dahilinde,

fikir ve eylem birliği içerisinde işlenmesine göre sanıklar.... ve ....in TCK.nun 37/1. maddesi uyarınca sorumlu tutulmalarına dair mahkemenin kabul ve gerekçelerinde bir isabetsizlik görülmediğinden, bu hususa yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ....'nin maktul ...'i nitelikli öldürme, sanık ....'nin 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, düzeltme nedeni saklı kalmak kaydıyla oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ........... ve...... müdafiilerinin eksik incelemeye, sübuta, suç niteliğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre;

Töre saiki ile eylemin gerçekleştirildiğinin kabulü için; öncelikle mağdurun toplumda genel olarak benimsenmiş olan bir davranış veya yaşam biçimine aykırı davranmış olmasının, ikinci olarak bu aykırı davranışın "ölümle" cezalandırılması gerektiğinin o toplumda yaşayanlar tarafından beklenen bir tepki olduğunun kabul edilebilmesinin, üçüncü olarak ise öldürme fiilinin fail tarafından toplumun öldürme beklentisinin yönlendirmesiyle sırf aykırı davranışın cezalandırılması görevi üstlenilerek işlenmesinin gerektiği; somut olayda sanık ......'nin üvey annesi, diğer sanıkların ise akrabası olan tanık .....’in maktul ile birlikte yaşamaya başlaması hususu dikkate alındığında, sanıkların töre saiki ile hareket ettiğini kabule elverişli şartların olayda gerçekleşmediği ve bu unsurun oluşmadığı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek sanıklar hakkında maktulü tasarlayarak öldürme suçundan TCK’nun 82/1-a maddesi gereğince hüküm kurulması yerine, yazılı şekilde töre saiki ile öldürme suçundan TCK’nun 82/1-k bendinin de uygulanması yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak, hükmün 2. bendinde yer alan "Sanıklar ..........................'ın sabit olan töre saikiyle ve tasarlayarak maktul ......'u kasten öldürmekten eylemlerine uyan TCK.nun 82/1-a-k maddesi hükümleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına," ibaresinin "Sanıklar......'ın sabit olan tasarlayarak maktul ......’u kasten öldürmekten eylemlerine uyan TCK.nun 82/1-a maddesi hükümleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile ayrı ayrıcezalandırılmalarına," şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümler ile usul ve yasaya uygun sanık ..... hakkındaki 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanıklar müdafiilerinin tahliye istemlerinin reddine, 01/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

01/06/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ....'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar .................. müdafii Avukatlar ..... ile ......'nın yokluklarında 04/06/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/32312, Karar No: 2016/3227, Tarih: 09.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/32312 E.  ,  2016/3227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Malatya İl Özel İdaresi işçisi olarak çalıştığını, emekli olduğunu belirterek çalışma döneminde ödenmeyen bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, husumet yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk yerel seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Dosya içerisinde bulunan komisyon kararına göre tüzel kişiliği sona eren Malatya İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, 6100 sayılı Kanun'un 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyizlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2888, Karar No: 2013/6921, Tarih: 17.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/2888 E.  ,  2013/6921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı oğlunun özürlü olması sebebiyle gelir vergisinden muaf olduğu halde davalı işverence 2005 yılından itibaren kendisine muafiyet tanınmayarak gelir vergisi kesintisi yapılması, eksik ücret ödenmesi nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle fesih ettiğini bildirerek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının hak etmiş olduğu sakatlık indirimlerinin kendisine yansıtıldığını bu nedenle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece 2005 yılından itibaren davacıya ödenmesi gereken sakatlık indiriminin ödenmemesi nedeniyle davacı feshinin haklı olduğu gerekçesiyle kıdem tazminatı ile ücret alacağı isteminin kabulüne fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Dosyada bulunan ücret bordrolarının tetkikinden davacının ücretinden gerçekten vergi kesintisi yapılıp yapılmadığı anlaşılamamaktadır. Bilirkişi vergiden muafiyet nedeniyle muaf olunan miktarın Vergi Dairesi'nden talep edilebileceği gerekçesiyle bu konuda inceleme yapmamıştır.

Yapılacak iş; Vergi Dairesi'nden uyuşmazlık konusu dönemde davacının hangi oranda vergiden muaf olduğunun sorulmasına, bir muhasebeci bilirkişi aracılığıyla inceleme yaptırılarak davacı vergiden muaf olduğu halde ücretinden vergi kesintisi yapılıp yapılmadığını, yapılmış ise işverence Vergi Dairesi'ne yatırılıp yatırılmadığını belirlemek, muafiyete rağmen vergi kesilip, kesilen bu vergi işverence Vergi Dairesi'ne yatırılmamış ise şimdiki gibi karar vermek, kesinti yapılmamış veya yapılmakla birlikte işverence Vergi Dairesi'ne yatırılmış ise bu halde hata ile yapılan ve Vergi Dairesi'ne yatırılan kesintilerin Vergi Dairesi'nden iadesi istenebileceğinden ve işverence hatalı kesinti yapıldığının farkedilmesi üzerine davacının işvereni uyarmak suretiyle hatalı kesinti işleminin yapılmasını engelleyebilmesi mümkün olduğundan bu durum davacıya iş akdini haklı fesih hakkı vermeyeceğinden kıdem tazminatı talebinin reddine karar vermektir.

Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31749, Karar No: 2016/3195, Tarih: 09.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/31749 E.  ,  2016/3195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Malatya İl Özel İdaresi işçisi olarak çalıştığını, emekli olduğunu belirterek çalışma döneminde ödenmeyen bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, husumet yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk yerel seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Dosya içerisinde bulunan komisyon kararına göre tüzel kişiliği sona eren Malatya İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, 6100 sayılı Kanun'un 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyizlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2827, Karar No: 2013/5224, Tarih: 25.09.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2827 E.  ,  2013/5224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Töre saiki ile tasarlayarak öldürme

HÜKÜM : 5237 ... TCK.nun 82/1-a-k, 62/1. maddeleri gereğince müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktül ...'i töre saiki ile tasarlayarak öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin eksik incelemeye, tahrikin varlığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 25/09/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.