muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3879, Karar No: 2025/1128, Tarih: 17.02.2025

1. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81/1 ve 53. maddeleri uyarıncaı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3. Sanık ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 39/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

4. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 37, 82/1-a, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

5. Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 37, 82/1-a, 35, 29 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

6. Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 82/1-a, 35, 39, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.08.2021 tarihli ve 2021/2034 Esas, 2021/1915 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekili ile sanıklar ve müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin anılan kararının, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanıklar ve müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 21.06.2023 tarihli ve 2022/183 Esas, 2023/4427 Karar sayılı ilâmı ile özetle;

1. Sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürme ve kasten öldürmeye yardım suçlarından ayrı ayrı beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2. Katılan ...'e karşı gerçekleştirilen kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım suçunda tasarlama nitelikli halinin uygulanma koşullarının oluşmadığının gözetilmemesi,

3. Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı gerçekleştirilen öldürmeye teşebbüs suçunda asli fail olarak değil 5237 sayılı Kanun'un 39. maddesi uyarınca yardım eden olarak sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi,

4. Sanık ...'in katılan ...'e karşı eyleminde katılan ...'den kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerekirken (1/3) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini

nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

D. Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.12.2023 tarihli ve 2023/454 Esas, 2023/554 Karar sayılı kararı ile,

4. Sanık ...'in katılan ...'e karşı eyleminde katılan ...'den kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerekirken (1/3) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini

nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

D. Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.12.2023 tarihli ve 2023/454 Esas, 2023/554 Karar sayılı kararı ile,

1. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 21.06.2023 tarihli ve 2022/183 Esas, 2023/4427 Karar sayılı bozma kararına uyulmayarak sanık ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 39/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Diğer kararlar yönünden bozma kararına uyularak, sanık ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-c maddesi uyarınca beraatine,

3. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 37, 81/1, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

4. Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 37, 81/1, 35, 29 ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

5. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35, 39, 62 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; bozmaya uyularak sanık ... hakkında maktule karşı eylemi sebebiyle beraat verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılanlar vekillerinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar hakkında tasarlama hükümlerinin, sanık ... hakkında iştirak hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık ... müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; öldürme kastının bulunmadığına, gerekçesiz olarak teşdiden ceza verildiğine ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına, haksız tahrik indiriminin en üst hadden uygulanması gerektiğine ilişkindir.

D. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; iştirak iradesinin olmadığına, beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

E. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; öldürme kastının bulunmadığına, meşru savunma, haksız tahrik ve yaralama hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

F. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; öldürme kastının bulunmadığına, gerekçesiz olarak teşdiden ceza verildiğine ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

G. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

E. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; öldürme kastının bulunmadığına, meşru savunma, haksız tahrik ve yaralama hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

F. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; öldürme kastının bulunmadığına, gerekçesiz olarak teşdiden ceza verildiğine ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

G. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürmeye yardım etme suçundan verilen beraat; sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet; sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan verilen mahkumiyet kararları yönünden:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, mahkumiyet kararlarına ilişkin olarak suçta kullanılan silahların öldürmeye elverişliliği, maktul ve katılanın ... bölgeleri hedef alınarak gerçekleştirilmesi, yaraların yeri ve niteliği, sanıkların maktulün ve katılanın öldüğünü düşünerek olay yerinden ayrılmaları dikkate alındığında, sanıkların eylemlerine bağlı ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu, öldürme kararının ne zaman alındığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerin gerçekleştirildiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanıklar aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, eylemlere uyan suç vasıflarının ve sanıkların iştiraklarının dereceleri ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre belirlenen cezaların isabetli olduğu, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının oluşmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılan ...'den sanık ...'e yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, diğer sanıklara karşı katılandan kaynaklanan haksız söz veya davranışın bulunmadığı, sanık ... yönünden yasal ve yeterli gerekçe ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmadığı uygulanmasına ve uygulanmamasına karar verilen lehe hükümler yönünden yasal ve yeterli gerekçe gösterildiği, beraat kararına ilişkin olarak ise mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürmeye yardım etme suçundan verilen mahkumiyet kararı yönünden:

Dosya kapsamında mevcut deliller ışığında Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 21.06.2023 tarihli ve 2022/183 Esas, 2023/4427 Karar sayılı bozma ilâmında açıklanan gerekçelerle, sanık ...'ın müşterek fail olarak diğer sanıklar ..., ... ve ... ile olay öncesinde sadece katılan ...'e yönelik ... yönünden fikir ve irade birliğine vardığı, maktul ...'a karşı eylemin diğer sanıklar yönünden ani kastla işlendiği, sanık ...'ın, olay anında sanık ...'in talimatlarını reddederek kendisine katılan ve maktulün bulunduğu aracın lastiğinin kesilmesi amacıyla verilen bıçağı kullanmadığı, sanıkların eylemlerini izlediği, fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmadığının anlaşıldığı olayda; sanık ...'ın maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçu yönünden sorumlu tutulamayacağı gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine, 5237 sayılı Kanun’un 39. maddesi kapsamında kasten öldürmeye yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ve belirtilen gerekçelerle tebliğnamedeki onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürmeye yardım etme suçundan verilen beraat; sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet; sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan verilen mahkumiyet kararları yönünden:

Gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenlerle Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.12.2023 tarihli ve 2023/454 Esas, 2023/554 Karar sayılı kararında katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürmeye yardım etme suçundan verilen mahkumiyet kararı yönünden:

Gerekçe bölümünün (B) paragrafında açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısı ve sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.12.2023 tarihli ve 2023/454 Esas, 2023/554 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun7un 304/4 maddesi uyarınca Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.02.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY:

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun7un 304/4 maddesi uyarınca Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.02.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY:

Sayın çoğunluğun temyizen incelenen hükme yönelik kabul ve değerlendirmesine sanık ...'ın maktul ...'a karşı işlenen kasten öldürme suçuna yardım eden sıfatıyla iştiraki bulunduğunun gözetilmemesi yönünde iştirak edemiyorum. Buna göre;

Oluşa ve dosya kapsamına göre olaydan birgün öncesinde sanıklardan ...'in kızı ...'nin katılan ... tarafından darp edilmesinin intikamını almak ve katılana ağır bir ders vermek amacıyla sanık ... tarafından planlanıp organize edilen, sanıklar ... ve ...'un fikir ve irade birliği içindeki katılımıyla harekete geçilen eylemin yine sanıklardan ... ile birlikte katılan sanık ...'ın, olaydaki hazırlayacı ve kolaylaştırıcı fonksiyonu, bu bağlamda katılanın ikamet ettiği Denizli'li Bekilli ilçesi Çamköy mevkiinde sorulup araştırılmasından sonra tuzağı düşüreleceği yerde diğer sanıklarla birlikte konum alması, beklemesi, katılan ... ve babası maktulün araçlarını durdurmak için hazırlanan mizansene uygun biçimde arızalı olduğu görüntüsü verilen ve yolda bırakılan ...'in aracının motor kaputunun bizzat sanık ... tarafından açılması, olayın başından sonuna kadar olay mahallinde araç içinde bulunup suçta kullanılmak üzere önceden hazırlanan sopaları görmesine, diğer sanıkların niyetinden haberdar olmasına rağmen gözü önünde sopalarla sanıklar ..., ... ve ... tarafından ağır şekilde darp edilerek öldürülen maktul ... ile ağır şekilde yaralanan katılan ...'e yönelik eylemlere engel olmaya yönelik hiçbir davranışta bulunmadığı gibi olay sonrası yine diğer sanıklar ile birlikte olay mahallinden kaçtığı anlaşılan sanığın kastının salt olayda yaralanan katılan ...'e yönelik ... bakımından bulunduğunun kabulünün mümkün olmadığı, suç işleme kararının farklılaşmamasına imkan vermeyecek biçimde belli bir hazırlık ve icra süreci geçiren eylemde sanık ...'ın aynı araç içinde bulunan maktul ...'a yönelik ... bakımından sorumluluğunun fiil üzerinden ortak hakimiyet kurmaması nedeniyle "fail" olarak kabulü mümkün değilse de, iştirakinin ulaştığı boyut nazara alındığında TCK'nın 39. maddesi kapsamında yardım eden konumunda bulunduğu düşüncesinde olmam nedeniyle sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/3195, Karar No: 2021/8833, Tarih: 14.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3195 E.  ,  2021/8833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Miras Bırakan : ...

İHBAR EDEN : ... Cumhuriyet Başsavcılığı

Tereke hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ile ... 3. Sulh Hukuk Mahkemeleri arasında ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, terekenin teslimi talebine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, müteveffanın mernis adresinin “... Mah. ... Sk. No:6 İç Kapı No:6 Bahçelievler/ ...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, miras bırakanın en yakın yasal mirasçıları olan anne ve babasının ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2019/129 Esas, 2019/201 Karar sayılı dosyası ile mirası reddettikleri görüldüğünden tasfiyede yetkili ve görevli olan mahkemenin mirasın reddine karar veren ... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 612. maddesi uyarınca "En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir."

Dosya kapsamından, müteveffanın mirasçıları tarafından ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 16/05/2019 tarih 2019/129 – 2019/201 E-K. sayılı ilamı ile, mirasçılar tarafından kayıtsız şartsız reddedildiği tespit ve tesciline karar verildiği anlaşılmaktadır. En yakın yasal mirasçılar tarafından miras reddedildiği takdirde, red kararı veren sulh mahkemesinin re'sen tasfiye işlemlerini de değerlendirmesi gerektiğinden uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10071, Karar No: 2024/12028, Tarih: 28.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10071 E.  ,  2024/12028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1985 E., 2024/1231 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karaman 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/155 E., 2022/716 K.

Taraflar arasındaki iş kazası tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı şirket bünyesinde çalışmakta iken 29.06.2016 tarihinde iş kazası geçirdiği, kaza tarihinde şirkette işçi olarak asgari ücret ile çalıştığı, sürekli mesaili olarak ortalama günlük 11 saat çalıştığı, kaza tarihinde şirketin depo bölümüne kapıları kapatmak için kendisi dahil 3 iş arkadaşı ile gittiği, sürgülü olan büyük kapının sürgülerini kapattıktan sonra yaklaşık 80x60 ebatlarında cam çerçeve sağ dirseği üzerine düştüğü ve sağ dirseğinden ağır bir şekilde yaralandığı, ayrıca sağ el serçe ve yüzük parmağında sinirlerin ve tendonların kopması sebebiyle hareket kaybı oluştuğu, davacının şirket yetkilisi ...'e ait araç ile Karaman Devlet Hastanesine götürüldüğü, davacıya şirket tarafından yapılan baskılar sebebiyle ve o tarihte sonradan öğrendiği kadarıyla sigorta kaydının yapılmaması sebebiyle davacıya kazanın işyerinde olmadığı evde olduğu şeklinde baskı yapmaları sebebiyle kazanın evde olduğunu söylemek zorunda kaldığı, kazanın işyerinde olduğu, davacının çalıştığı dönemde hiçbir iş güvenliği eğitimi almadan çalıştırıldığı, iş başı eğitimi yaptırılmadığı, davacıya zorunlu iş ekipmanları verilmediği gibi cam çerçevelerin düzenli ve güvenli istifi yapılmaması sebebiyle kaza meydana geldiği, iş kazasından sonra davalı şirketin iş kazası bildiriminde bulunmadığı, sigortasının da yapılmadığı, işverence hiçbir masrafın karşılanmadığı, davacının bu durumdan dolayı hem maddi hem de manevi olarak zarara uğradığı, 5571 sayılı Kanun'un 7 nci maddesine eklenen kanun maddesi gereği SGK'ya iş kazası hakkında başvurduğu, Kurumun 30.12.2020 tarih ve 17171602 sayılı ret yazı ile talebi reddettiği iddiasıyla 29.06.2016 tarihindeki olayın iş kazası olarak tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının Kuruma 05.10.2020 tarihinde yapmış olduğu başvurusu üzerine Kurum tarafından gerekli inceleme ve araştırmalar başlatıldığı ve konuya ilişkin 24.12.2020 tarihli 2020/Mş-103 sayılı denetmen raporu tanzim edildiği, iş kazası ile ilgili Savcılık tutanaklarının olmaması davacının Kuruma vermiş olduğu beyanında davalı işveren şirkette çalışıp da sigortasının yapılmadığı ve 29.06.2016 tarihinde yaşadığı olayın iş kazası olduğuna dair hastane raporunun olmadığı, jandarma emniyet tutanaklarının da tutulmadığı, işyeri kayıtlarında imzasının olmadığı, davacının çalışıp da Kuruma bildirilmediğini iddia ettiği hizmetlerin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde İş Mahkemesine başvurarak alacaklarını ilam ile ispatlaması halinde bunların Mahkeme kararında belirtilen aylık kazançları toplamları ile prim ödeme gün sayılarının dikkate alınacağı konusunda davacıya bilgi verilmesi sonucunda ulaşıldığı, Kurumun yasal mevzuat hükümleri çerçevesinde işlem yaptığı, davacının olayın yaşandığı tarihte davalı işveren nezdinde sigortası olmadığından davalı işveren tarafından Kuruma iş kazası bildirimi yapılmadığından ve herhangi bir kolluk kuvvetine iş kazası olduğuna dair sağlık tesisince hiçbir bildirim yapılmadığından Kurumun söz konusu olayı iş kazası olarak kabul etmesinin yasal çerçevede mümkün olmadığı savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile dinlenen tanıkların beyanı ve davacının tedavi kayıtları incelendiğinde davacının cam kırığı nedeniyle yaralandığı, tanıklardan olayı birebir gören kişilerin olduğu, tanıkların anlatımlarının birbiri ile uyumlu olduğu, olayın iş yerinde ve mesai saatleri içerisinde gerçekleştiği, davacının sigortasız olması nedeni ile hastanede farklı şekilde beyan verdiğinin tanıklarca da görgüye dayalı olarak belirtildiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının 29.06.2016 tarihinde davalı işyerinde geçirmiş olduğu kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum işlemlerinin yasal mevzuata uygun ve yerinde olduğu, davacının davaya konu iddiası ile ilgili olarak eldeki delillerin yetersiz olduğu, bu kapsamda yapılan araştırmanın yetersiz olduğu iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

B.Gerekçe ve Sonuç