muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3919, Karar No: 2014/2206, Tarih: 24.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3919 E.  ,  2014/2206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31521, Karar No: 2015/28136, Tarih: 01.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/31521 E.  ,  2015/28136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bozüyük 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 24/04/2014

NUMARASI : 2013/10-2014/223

Taraflar arasındaki itizarın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle, murisin hastalığının sigorta sağlık beyanında hile ile gizlendiğinin anlaşılamamasına göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10221, Karar No: 2023/5740, Tarih: 20.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/10221 E.  ,  2023/5740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/763 E.,2018/1780 K., 2018/1286 E., 2018/2048 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU

KARARLAR : Mahkûmiyet

Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2018 tarihli ve 2018/763 Esas, 2018/1780 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 09.11.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2018 tarihli ve 2018/1286 Esas, 2018/2048 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile

cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 13.12.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 06.05.2022 tarihli ve 2020/15941 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.06.2022 tarihli ve KYB-2022/69764 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.06.2022 tarihli ve KYB-2022/69764 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, şüpheli hakkında Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın kesin olarak verildiği, şüpheliye anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, bu nedenle yapılan tebligatın geçerli olmadığı cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davalarının durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 29.04.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2018 tarihli ve 2018/4988 Soruşturma, 2018/2473 Esas, 2018/2165 sayılı iddianamesi ile Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesine 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2018 tarihli ve 2018/763 Esas, 2018/1780 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

B. Şüpheli hakkında, 03.09.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 11.10.2018 tarihli ve 2018/11419

Soruşturma, 2018/4082 Esas, 2018/3573 sayılı iddianamesi ile Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesine 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2018 tarihli ve 2018/1286 Esas, 2018/2048 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

C. Dosya arasında bulunan Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/160 Esas ve 2019/371 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde:

Anlaşılmıştır.

C. Dosya arasında bulunan Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/160 Esas ve 2019/371 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde:

Sanığın 23.04.2016 tarihli aynı nitelikteki eylemi nedeniyle, Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 22.06.2016 tarihli ve 2016/4219 soruşturma, 2016/225 sayılı karar ile 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, tedaviye tabi tutulmasına kesin olarak karar verildiği, sanığın yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açıldığı, Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2018 tarihli ve 2017/371 Esas, 2018/241 Karar sayılı kararı ile tebligatların usulsüz olduğu, ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın durmasına karar verildiği, durma kararının 19.04.2018 tarihinde kesinleşmesinden sonra, yükümlülüklerine uymaması nedeniyle infaz dosyasının kapatılmasına karar verildiği, Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 14.03.2019 tarihli ve 2019/3586 Soruşturma, 2019/1378 Esas, 2019/1227 sayılı iddianamesi ile 03.09.2018, 14.11.2018 ve 05.03.2019 tarihli eylemlerin 22.06.2016 tarihli erteleme kararının ihlali olduğu belirtilerek yeni bir dava açıldığı, Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2019 tarihli ve 2019/160 Esas, 2019/371 Karar sayılı kararı ile erteleme süresi içerisinde 03.09.2018, 14.11.2018 ve 05.03.2019 tarihlerinde aynı suçu işleyerek erteleme kararını ihlal ettiği kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın istinaf kanun yoluna başvurması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 11.06.2020 tarihli ve 2019/1892 Esas, 2020/662 Karar sayılı kararı ile sanığın tüm bağlantılı dosyaları tespit edilerek, 26.01.2018, 29.04.2018, 03.09.2018, 14.11.2018 ve 05.03.2019 tarihli eylemler arasında hukuki kesinti bulunmadığı, davaların birleştirilerek zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği, bozmadan sonra dosyanın 2020/282 Esasa kaydedildiği, anlaşılmıştır.

D. Sanığın 06.06.2018 tarihli aynı nitelikteki eylemi nedeniyle Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2018 tarihli ve 2018/7175 Soruşturma, 2018/3111 Esas, 2018/2720 sayılı iddianamesi ile

Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesine doğrudan kamu davası açıldığı, Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2018 tarihli ve 2018/1089 Esas, 2018/1465 Karar sayılı kararı ile davanın aynı mahkemenin 2018/478 Esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

D. Sanığın 06.06.2018 tarihli aynı nitelikteki eylemi nedeniyle Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2018 tarihli ve 2018/7175 Soruşturma, 2018/3111 Esas, 2018/2720 sayılı iddianamesi ile

Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesine doğrudan kamu davası açıldığı, Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2018 tarihli ve 2018/1089 Esas, 2018/1465 Karar sayılı kararı ile davanın aynı mahkemenin 2018/478 Esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

E. Sanığın 26.01.2018 tarihli aynı nitelikteki eylemi nedeniyle Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2018 tarihli ve 2018/1000 Soruşturma, 2018/813 Esas, 2018/727 sayılı iddianamesi ile Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesine doğrudan kamu davası açıldığı, Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2019 tarihli ve 2018/478 Esas, 2019/504 Karar sayılı kararı ile 06.06.2018 tarihli eylemin ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı gerekçesiyle kamu davasının düşürülmesine, 26.01.2018 tarihli eylem nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın istinaf kanun yoluna başvurduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 11.06.2020 tarihli ve 2019/1782 Esas, 2020/665 Karar sayılı kararı ile tüm bağlantılı dosyaları tespit edilerek, 23.04.2016, 29.04.2018, 03.09.2018, 14.11.2018 ve 05.03.2019 tarihli eylemler ile 26.01.2018 tarihli eylem arasında hukuki kesinti bulunmadığı, davaların birleştirilerek zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği, bozmadan sonra Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2020 tarihli ve 2020/1075 Esas, 2020/957 Karar sayılı birleştirme kararı ile davanın Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/282 Esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiği, anlaşılmıştır.

F. Sanığın 14.11.2018 tarihli aynı nitelikteki eylemi nedeniyle Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 20.11.2018 tarihli ve 2018/15043 Soruşturma, 2018/4546 Esas, 2018/3967 sayılı iddianamesi ile Manavgat 6. Asliye Ceza Mahkemesine doğrudan kamu davası açıldığı, Manavgat 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2019 tarihli ve 2018/403 Esas, 2019/188 Karar sayılı birleştirme kararı ile davanın Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/371 Esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

G. Sanığın 05.03.2019 tarihli aynı nitelikteki eylemi nedeniyle Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2019 tarihli ve 2019/4547 Soruşturma, 2019/1876 Esas, 2019/1679 sayılı iddianamesi ile Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesine doğrudan kamu davası açıldığı, Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2019 tarihli ve 2019/376 Esas, 2019/425 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın istinaf kanun yoluna başvurması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 16.06.2020 tarihli ve 2019/1131 Esas, 2020/1055 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, anlaşılmıştır.

H. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi uyarınca, "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22.06.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin kararın kesin olarak verildiği, şüpheliye karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, kararın kesinleşmemesi nedeniyle tedbirin infazına başlanamayacağı, müdürlükçe yapılan infaza ilişkin işlemlerin hukuki sonuç doğurmayacağı, kararın kesinleşmemesi nedeniyle beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan açılan incelemeye esas kamu davalarında da kovuşturma şartının gerçekleşmediği, erteleme kararının usulüne uygun şekilde 15 günlük itiraz hakkı da belirtilmek suretiyle yeniden tebliğe çıkarılarak kesinleştirilmesi gerektiğinden, incelemeye konu 29.04.2018 ve 03.09.2018 tarihli eylemlerin erteleme kararının kesinleşmesinden önce işlenmiş olacağı, dolayısıyla erteleme kararının bu eylemleri de kapsayacağı anlaşıldığından, Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesince her iki davanın, Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin derdest olan 2020/282 Esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verilmesi, Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesince de birleştirme kararlarından sonra, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararları verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi kısmen değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2018 tarihli ve 2018/763 Esas, 2018/1780 Karar sayılı kararı ile Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2018 tarihli ve 2018/1286 Esas, 2018/2048

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2018 tarihli ve 2018/763 Esas, 2018/1780 Karar sayılı kararı ile Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2018 tarihli ve 2018/1286 Esas, 2018/2048

Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/253, Karar No: 2017/2973, Tarih: 23.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/253 E.  ,  2017/2973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada Mahkemesi’nce verilen 22/10/2015 tarih ve 2014/742-2015/930 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin müşterisine 10/12/2012'de gönderdiği toplam 4.700 adet kitap ve ajandanın taşınması işini davalı taşıyıcının üstlendiğini ancak davalının 27/12/2012 tarihinde teslim etmesi gereken kitapları araçta çıkan yangın nedeniyle başka bir araca yüklenip sevkıyatın tamamlanacağını bildirdiği halde, en geç 15 gün içinde tamamlanması gereken sevkiyatın 4 ayda bile tamamlanamadığını, davalının edimini ifa edememesinden ötürü müvekkilinin itibarının zedelendiğini ve müşterisine hava yolu ile 04/01/2013'de 1500 kitap ve 150 adet de ajanda göndermek zorunda kaldığını, davalının üstlendiği taşıma işindeki gecikme yüzünden müvekkilinin 6.975 USD yeniden gönderi bedeli ve 3.425 USD uçak navlunu olmak üzere toplamda 10.400 USD zarara uğradığını, bu maddi ve manevi zararlardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak suretiyle 10.400 USD. karşılığı 18.638,88 TL maddi ve 15.000 TL manevi olmak üzere toplam 33.638,88 TL’nin ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

./..

Davalı vekili, müvekkilinin teslim süresi vermeden organize ettiği taşma işinin ifa edilmesi sırada malın yüklendiği dorsenin bağlı olduğu çekicide yangın çıkmış olmasına rağmen araç hamulesinin 07/02/2013'de başka bir araca aktarma faaliyetlerinin tamamlanıp sevkıyatın 13/02/2013'de yani 62 günde tamamlandığını ve yükün alıcısı emrine herhangi bir ihtirazı kayıt bulunmayan çekincesiz ile teslim edildiğini, gecikmenin taşıyıcının önleyemeyeceği nedenlerden kaynaklandığından müvekkilinin sorumluluğunun söz konusu olmadığını kaldı ki, sorumlu kabul edilmesi halinde ise her halükarda 5.900 USD navlun ücreti ile sınırlı olduğunu ve zaten hiçbir mecburiyeti olmadığı halde navlun ücretinin 3.600 USD’lik kısmını iade ettiğini, alıcısı emrine çekincesiz teslim edilen yük için gecikmenin yarattığı zarara yönelik zamanında ihbar keşide edilmediğinden tazminat talep hakkının düştüğünü ayrıca, davacının müşterisi ile olan ilişkisinin de bozulmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre,göre yükün kaybolmuş varsayılabileceği 60 günlük sürenin dolmasından çok önce davacının aynı ithalatçıya gönderdiği mal bedelinden davalı taşıyıcı sorumlu olmayacağı gibi, somut olayda davalı taşıyıcıya uyarınca gecikmeden kaynaklandığı öne sürülen zarar için 21 günlük hak düşürücü süre içerisinde keşide edilmiş yazılı bir bildirimde bulunmadığından, taşıyıcıdan gecikmeye bağlı olduğu öne sürülen zarar giderimi talep edilemeyeceği, maddi ve manevi tazminat talep koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1510, Karar No: 2019/11104, Tarih: 29.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/1510 E.  ,  2019/11104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

HUMK'nun 432. maddesi uyarınca nihai kararlara karşı temyiz süresi 15 gün, HUMK'nun 433/2 maddesi uyarınca katılma yoluyla temyiz süresi 10 gündür. Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin 28.11.2018 günü davalı vekiline tebliğ edildiği, davalı vekilince ise karar 13.12.2018 tarihinde katılma yolu ile temyiz edildiğinden 10 günlük temyiz süresi geçirilmiş olup temyiz dilekçesi süresinde değildir.

Bu nedenle; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süre nedeniyle REDDİNE karar verildikten sonra;

Davacı idare vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede;

Arazi niteliğindeki ... ili ... ilçesi .... köyü 102 ada 312 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere kadar üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde (kamulaştırma bedelinin) kelimelerinden sonra gelmek üzere (7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar kesinleştikten sonra) ibaresinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5077, Karar No: 2014/7526, Tarih: 05.06.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/5077 E.  ,  2014/7526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Midyat Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2011/381-2013/183

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28/11/2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen 29/05/2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu M..İli, M.. İlçesi, Bağlar Mahallesi..-.. sayılı parseller ile .. sayılı parsel ve Yeni Mahallede bulunan .. ada .. parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 19. bağımsız bölüm ile Yeni Mahalle.. ada ..parsel sayılı taşınmazların ortaklığının satış suretiyle giderilmesine, Bağlar Mahallesi ..ada .. parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Ortaklığın giderilmesi davaları iki taraflı ve taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Davacı asil, hükmün temyiz edilerek dosyanın Yargıtay’a gönderilmesinden sonra vermiş olduğu 30.05.2014 havale tarihli kimlik tespitli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirmiştir. Bu durumda mahkemece, paydaşlığın giderilmesi davaları iki taraflı davalardan olduğundan davalıların davaya devam edip etmeyecekleri sorulmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Kararın, bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 05.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.