muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12072, Karar No: 2014/20919, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/12072 E.  ,  2014/20919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2013/1394-2014/170

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/275, Karar No: 2019/1012, Tarih: 11.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/275 E.  ,  2019/1012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen ....11.2016 tarih ve 2015/1962 E. - 2016/1942 K. sayılı kararın davalı ... ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen .../05/2017 tarih ve 2017/485-2017/485 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle Dairemizin 18/.../2017 tarih ve 2017/3494 - 2017/5504 sayılı onama kararı ile temyiz istemi red edilmiş olup bu kez aynı davalı tarafından Daire kararının düzeltilmesinin talep edilmesi üzerine ilk derece mahkemesinin .../.../2018 tarih ve 2015/1962- 2016/1942 sayılı ek kararı ile karar düzeltme talebi red edilmiş ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin aleyhine hizmet tespiti davası açtığı Töre İth. Mad. Tur. Gıda Hayv. İnş. Teks. Plas. Tem. Ürn. ve Spor. Faal. Paz. San. Tic. Ltd. Şti.'nin terkin edildiğinin anlaşıldığını ileri sürerek anılan şirketin ihyasını talep etmiş, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı ... vekili ile davalı ...'nin istinaf yoluna başvurması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince başvuru esastan reddedilmiş, bu kararın da davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 18.....2017 tarih ve 2017/3494-5504 E.K. sayılı ilamı ile Bölge Adliye Mahkemesi Kararı onanarak karar kesinleşmiştir. Davalı ... vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuş, ... .... Asliye Ticaret Mahkemesinin ........2018 tarihli ek kararı ile karar düzeltme istemi reddedilmiş, davalı ... vekilince karar düzeltme isteminin reddine ilişkin ........2018 tarihli ek karar temyiz edilmiştir.

Dava, sicil kaydı terkin edilen şirketin ihyası istemine ilişkin olup mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar istinaf ve temyiz aşamalarından geçerek kesinleşmiş, davalı ... vekili, karar düzeltme dilekçesinin reddine ilişkin ek karara karşı temyiz başvurusu yapmıştır.

HMK'nın Geçici .... maddesinde, "Bölge adliye mahkemelerinin, .../09/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri'nin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un Geçici .... maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanun'un temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmü yer almaktadır. Dolayısıyla, karar düzeltme yolu 1086 sayılı HUMK ile düzenlenen bir kanun yolu olup, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlaması ile yürürlükten kalkmıştır. Bölge Adliye Mahkemelerince verilmiş ve Yargıtay tarafından onanmış

kararlar, şekli anlamda kesinleşmiş olduğundan bu kararlara karşı karar düzeltme isteminde bulunulamaz. Bu nedenle davalı ... vekilinin karar düzeltme dilekçesinin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin reddine ilişkin ek karara karşı temyiz istemini içeren dilekçesinin REDDİNE, Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen ve Yargıtayca temyiz incelemesi yapılan kararlara karşı karar düzeltme yolu bulunmadığı halde davalı vekilinin karar düzeltme talebinin kötü niyetle yapıldığı anlaşıldığından, HMK'nın 368. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 329/.... maddesi uyarınca davalı ... vekili Av. ...'in takdiren ....000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 11/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/30668, Karar No: 2010/30289, Tarih: 03.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/30668 E.  ,  2010/30289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2007/36653

MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2006

NUMARASI : 2006/972 Karar - 2004/1310 Esas

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sanık S.. Ü.. 19.10.2005 tarihli duruşmada davaya katılmasına karar verildiğinden teblinamedeki bu konuya ilişkin bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

1-Esaslı işlemlerin yapıldığı 26.05.2006 tarihli duruşma tutanağının 1. sayfasının zabıt katibi tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 219/1. maddesine aykırı davranılması,

2-Katılan Sanık S.. Ü.. hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken kararın hüküm kısmında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nun 232.maddesine aykırı hareket edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/38643, Karar No: 2013/23699, Tarih: 21.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/38643 E.  ,  2013/23699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/227123

MAHKEMESİ : Gerede Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2009

NUMARASI : 2007/146 (E) ve 2009/197 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK .nun 125/1 maddesinde, hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasını alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2- Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza (hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkeme özgürlüğü bağlayıcı cezaya ( hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez (Yeni TCY. m. 50/2) . Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında ,hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı yasanın 50/2 maddesine aykırı davranılması,

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında ,hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı yasanın 50/2 maddesine aykırı davranılması,

3- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde yakınanın yüklenen hakaret suçu sebebiyle uğradığı bir zarar bulunmadığı gibi herhangi bir tazminat isteminin de bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında, 5271 Sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “sanığın, yakınanın zararnı gidermediği” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. Y..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 21/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7150, Karar No: 2019/4610, Tarih: 04.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/7150 E.  ,  2019/4610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 13.05 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki motorsiklet ile meskun mahalde, iki yönlü ve asfalt kaplama yolda seyri sırasında, olay mahalline geldiğinde, yolun solundan kaplamaya girerek karşıdan karşıya sağına doğru geçmek isteyen katılan yaya ... ve kucağında bulunan 2011 doğumlu oğlu Müteveffa ...‘e çarpması sonucu bir kişinin ölümü ve bir kişinin de nitelikli derecede yaralanması ile sonuçlanan olayda; Kırıkhan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/10/2014 tarihli talimat duruşmasında, katılan ...'in mahkeme huzurunda akli dengesinin yerinde olmadığı hususunda izlenim oluştuğuna ilişkin gözlemin tutanakta belirtildiği, ayrıca katılanın eşi Adnan Altaleb'in de beyanında eşinin akli dengesinin yerinde olmadığını ifade ettiği anlaşılmakla, tüm bu hususlar gözetildiğinde, dosya kapsamından katılan ...'in kendisini savunamayacak derecede akıl hastalığının ve maluliyetinin bulunup bulunmadığı araştırılmadan hüküm kurulmuş olup, dosya içeriğinden mağdura vasi atanıp atanmadığının da anlaşılamaması karşısında, mağdurun bu hususlara ilişkin kesin adli raporunun alınması akabinde, mağdura vasi atanıp atanmadığının araştırılması, mağdura vasi atanmış ise vasinin davaya dahil edilmesi, vasi atanmamış ise vasi atanmasının sağlanması; aynı zamanda CMK'nın 234/2. maddesi ile CMK'nın 239. maddesi gereğince mağdur veya suçtan zarar görenin kendisini savunmayacak derecede maluliyetinin veya akıl hastalığının bulunması halinde, talebi aranmaksızın bir vekil görevlendirileceğine dair amir hükümler karşısında, mağdurun kendisini savunmayacak derecede maluliyetinin veya akıl hastalığının tespit edilmesi halinde kendisine istemi aranmaksızın bir vekil atanması zorunlu olduğundan, alınacak adli rapor doğrultusunda akıl hastalığının veya maluliyetinin tespiti halinde mağdura zorunlu vekil atanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3975, Karar No: 2020/8567, Tarih: 16.12.2020

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2019/3975 E.  ,  2020/8567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ...sliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne ilişkin kararın Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nce yapılan istinaf incelemesi sonucunda; esas yönünden istinaf isteminin kısmen kabulüne ilişkin kararın, süresi içinde davalı .... Vekili ve Davalı ... Hayat Emeklilik A.Ş. Vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalı ... Hanak Şubesi ile davacıların murisi ...arasında 14/11/2014 tarihinde 57.000,00-TL'lik tarımsal kredi sözleşmesi akdedildiğini, ...'in 16/04/2015 tarihinde mide kanseri sebebiyle vefat ettiğini, bu sebeple davacıların davalı bankaya müracaat ederek kredi borcunun davalı sigorta şirketinden tahsil edilmesini talep ettiklerini, hastalık tanısının 14/11/2014 tarihinde konulduğu gerekçesiyle davalı banka tarafından bu hususun reddedildiğini, ancak belirtilen tarihte müteveffaya mide kanseri teşhisinin değil ülser teşhisinin konulduğunu, mide kanseri teşhisinin 05/12/2014 tarihinde konulduğunu, yapılan tetkiklerle geçen bu süre zarfında müteveffanın mide kanseri olduğunu bilmesinin mümkün olamayacağını ve bu nedenle krediden vazgeçmesinin beklenilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ileri sürerek davacı müvekkillerinin davalı bankaya borçlu olmadığının tespiti ile sigorta bedelinin (65.550,00-TL) dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalı sigorta şirketinden alınarak davacılara ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı; davanın reddini savunmuştur.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kabulüne karar verilmiş; Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi’nce, tüm dosya kapsamına göre, davalı ... Hayat Emeklilik A.Ş. vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı ...Ş. vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile Hanak Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi'nce verilen 19/09/2017 tarih ve 2015/57 Esas 2017/629 Karar sayılı hükmün, HMK'nın 353/(1)-b-2 maddesi uyarınca, kaldırılmasına, Davacılar tarafından davalı ...Ş. aleyhine açılan davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, Davacılar tarafından davalı ... Hayat Emeklilik A.Ş.'ye karşı açılan davanın kabulü ile; sigorta edilen 65.550,00-TL'nin dava tarihi olan 22/07/2015'den itibaren işleyecek ticari faizi ile Ziraat Hayat Emeklilik A.Ş'den tahsili ile miras hisseleri oranında 16.387,50 TL'sinin davacı ...'e, 16.387,50 TL'sinin davacı ...'e, 16.387,50 TL'sini davacı ... Taşdemir'e, 16.387,50 TL'sinin davacı ...'e verilmesine, diğer davacılar ..., ... ve ... açısından davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı ...Ş. Vekili ve Davalı ... Hayat Emeklilik A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ...Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, hayat sigortası poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar murisi Asım Taşdemir ile davalı sigorta şirketi arasında 14.11.2014 tarihinde hayat sigorta sözleşmesi düzenlenmiş; poliçenin düzenlenmesinden sonra, 16.04.2015 tarihinde sigortalı vefat etmiştir.

Davalı taraf, kanser hastalığının poliçe teminatı dışında olduğunu ve davacılar murisinin poliçe tanzim tarihinde kanser hastası olduğunu bildiğini ve müteveffa sigortalının bu durumu müvekkilinden saklaması nedeniyle sigorta teminatı kapsamı dışında kaldığı savunmasında bulunmuştur. Mahkemece, müteveffaya 02/12/2014-05/12/2014 tarihleri arasında kesin tanı konulduğunu, dolayısıyla poliçe tanzim tarihinden sonra hastalığın kesin tanısının konulduğu, bu sebeple davalı sigorta şirketinin sigortada mevcut bulunan teminat kapsamında sigorta bedelini sigorta mevzuatı çerçevesinde ödemekle sorumlu olduğu şeklinde yorumlanan bilirkişi raporları benimsenerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Poliçenin tanzim edildiği ve rizikonun gerçekleştiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nun 1435. maddesi ile, sigorta sözleşmesinin kurulması sırasındaki sigortalının doğru bilgi verme (beyan) yükümlülüğü düzenlenmiştir. Sigorta hukukuna ilişkin genel düzenleme mahiyetinde olan bu hüküm, hayat sigortalarında da uygulanmaktadır.