muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4987, Karar No: 2015/10434, Tarih: 12.03.2015

Gerekçede örnek olarak “keşif ve bilirkişi raporu” ile alacağın miktarının tespit olunmasından söz edilmiştir ki, iş yargısında bilirkişi hesap raporu alınması çok yaygın bir uygulamadır. Yine 107. maddenin 2. fıkrasında “karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu” alacak miktarının belirlenmesinden söz edilmiştir ki, yukarıda sözü edilen yasal yükümlülükler sebebiyle işçiye çalışırken belge vermekle yükümlü olan işveren bunu yerine getirmediğinde, işçinin alacağın miktarını tam olarak belirlemesini beklemek doğru olmaz.

Belirsiz alacak davasını öngören hükümde biri sübjektif, diğer objektif iki unsur karşımıza çıkmaktadır. Alacağın veya dava değerinin belirlenmesini objektif olarak imkansız olması halinde belirsiz alacak davası açılabilecektir. Örneğin iş kazası geçiren işçinin açacağı davada işveren ve işçinin karşılıklı kusur oranları, kusursuz sorumluluk olup olmadığı ve varsa kaçınılmazlık durumu ve maluliyet oranlarının dava açma aşamasında belirlenmesi imkansızdır.

Sübjektif unsur ise alacaklının talep konusu miktarı belirlemesinin alacaklıdan beklenememesidir. İşçinin yasal hakları ödenmeksizin işten çıkarıldığı bir durumda yukarıda belirtilen masraflara ek olarak uzman hesap raporu aldırarak olası işçilik alacaklarını belirlemesi de hak arama özgürlüğü önünde engel olarak değerlendirilebilir.

Talep sonucunun rakam olarak ifadesinin imkansızlığı, davacının tam olarak miktarını bilmediği ve bu bilgisizliğini davalının sahasında bulunan vakıalardan kaynaklandığı durumlarda söz konusudur.

İşyerinde sendikasız çalışan ve yasal işçilik alacakları konusunda ayrıntılı bilgi sahibi olması beklenmeyen bir işçinin, alacakları doğru şekilde adlandırması dahi mümkün olmazken doğru hesap yöntemiyle birlikte ve tam olarak belirlemesi mümkün görülmemelidir. Ancak işyerinde hukuk müşaviri, personel uzmanı, muhasebe müdürü gibi konumda çalışan bir işçi bakımından aynı sonuca varmak mümkün olmayacaktır.

Belisiz alacak davası hukuk sistemimize girmeden önce icra inkar tazminatına hak kazanma yönünden likit (belirli) olma kriteri içtihat olarak kabul edilmiştir. Bu kriterin, alacağın belirli olup olmamasında da dikkate alınabileceği Yargıtay tarafından kabul edilmiştir. Yargıtay’a göre; “Likit bir alacaktan söz edilebilmesi için ise; ya alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olması ya da borçlusu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olması; böylece, borçlunun borç tutarını tahkik ve tayin etmesinin mümkün bulunması; başka bir ifadeyle, borçlunun yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda olması gerekir. Bu koşullar yoksa, likit bir alacaktan söz edilemez”(HGK. 14.07.2010 gün ve 2010/19-376 E, 2010/397 K, HGK, Y.HGK. 17.10.2012 gün ve 2012/9-838 E, 2012/715 K).

Belirsiz alacak davası ise mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK’nun 107. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğinde belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin 3. fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, alacaklı belirleyebildiği miktarı davaya konu etmelidir. Bu konuda rastgele bir miktarı talep etmesi doğru olmaz. Örneğin, işveren ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında 10 yıl ve asgari ücretten hizmeti görünen bir işçi, çalışma süresini 12 yıl ve ücretini net 2.000,00TL olarak açıklamak suretiyle kıdem tazminatıyla ilgili belirsiz alacak tahsil davası açabilir. Bu davada, kayıtlarda geçen süre ve asgari ücrete göre belirlenebilen miktar talep edilmelidir. Başka bir anlatımla tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında alacaklı belirleyebildiği kadarıyla bir hesaplama yapmalı ve bu miktarı talep etmelidir. Dava dilekçesinde şimdilik kaydıyla farazi bir miktar (100,00TL) gösterilmesi halinde, davanın, tahsil amaçlı belirsiz alacak davası olarak kabulü doğru olmaz.

Tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında, işverenin vereceği cevap, ön inceleme aşamasında bu yönde uzlaşı veya tahkikat aşamasında belirsizlik ortadan kalktığında, 107/2. maddeye göre davacı miktarı arttırabilir ve alacağın tümünün tahsilini talep edebilir. Bu aşamada iddianın genişletilmesi yasağı devreye girmez.

HMK’nun 107. maddesinin gerekçesine göre, alacak belirli hale geldiğinde artırım, sadece bir kez yapılabilir. İkinci kez artırım yapılmak istenirse, iddianın genişletilmesi yasağı ile karşı karşıya kalınır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, dava tarihinde alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Faiz başlangıcı, davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir. Belirtmek gerekir ki, belirsiz alacak davasının alacaklıya sağladığı bütün imkanlar bir tek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında ortaya çıkar.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabileceği HMK’nun 107/3. maddesinde kabul edilmiş olmakla, davanın miktar belirtmeden açılması da imkan dahilindedir. Bu halde hukuki yarar yokluğu ile ilgili tartışmalara mahal vermemek için, 107. maddenin son cümlesinde, belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunduğu ifade edilmiştir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacak için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107. maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacak için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107. maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasının ardından, alacağın yargılama sırasında belirlenmesi üzerine HMK’nun 107/2. maddesine göre miktarın arttırılması mümkün değildir. Zira sözü edilen hüküm, belirsiz alacak davasının miktar

belirtilmesi yoluyla eda davası biçiminde açılması halinde uygulama alanı bulabilir. Ancak belirsiz alacak tespit davasında yapılan yargılama ile alacak belirlendikten sonra, davanın tamamen ıslahı suretiyle alacağın tahsili talep edilebilir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılması ve ardından ıslahla eda davasına dönüştürülmesinin, davanın belirli bir miktar üzerinden açılmasından farkı, faiz başlangıcı noktasında kendisini gösterir. Belirsiz alacak davası tespit davası olarak açıldığında faiz başlangıcı, alacakların rakam olarak talep edildiği ıslah tarihi olmalıdır.

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut olayda taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin 2001 yılında daimi kadroya alındığı anda, daha önce mevsimlik statüde çalıştığı sürelerin dikkate alınıp alınmayacağı noktasındadır. 2001 yılında gerçekleşen kadroya alınma aşamasındaki intibak sorununa bağlı olarak davaya konu dönem içinde hak kazanılabilecek yevmiyelerin belirlenmesi ve buna göre ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye farkı ve yıpranma primi farkı isteklerinin tespiti işçinin dava açtığı aşamada kendisinden beklenemez. Bu konuda işyeri özlük dosyası ile ücret bordroları ve işveren kayıtlarına göre hesaplama bilirkişi hesap raporu alınmak suretiyle yapılmış olup, davanın belirsiz alacak davası olduğu yönünde mahkemece yapılan tespit dosya içeriği ile uyumludur.

Öte yandan dava dilekçesinde belirsiz alacak davası açıldığı vurgulanmış ve davaya konu işçilik alacaklarına ayrıştırılmak suretiyle şimdilik 1000,00TL olarak talepte bulunulmuştur. Yargılama sırasında alınan hesap raporu sonrasında, davacı vekili, belirsiz alacak davasına vurgu yaparak talep arttırım dilekçesi vermiştir. Dava dilekçesindeki talep şekli ve istek konusu miktarla değerlendirildiğinde davanın, belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda külli tespit davası olarak açıldığının kabulü gerekir. Zira davacı taraf iddiaları doğrultusunda belirleyebildiği asgari alacak miktarlarını talep etmek yerine, kısmi bir miktar belirleyerek isteklerde bulunmuştur. Bu durumda belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda külli tespit davasının sonuçlarına göre hüküm kurulması gerekir. Davanın özelliği gereği alacağın tamamı için dava tarihinde zamanaşımın kesildiğinin kabulü yerindedir. Ancak, tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı olarak talep artırım dilekçesi ile talep edilen alacaklar yönünden sözü edilen dilekçenin mahkemeye verildiği tarihten itibaren faiz yürütülmelidir. Mahkemece hüküm altına alınan alacakların tamamı için dava tarihinden faize karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1195, Karar No: 2012/7507, Tarih: 17.09.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/1195 E.  ,  2012/7507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve ... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne dair .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 01.06.2011 gün ve 388/246 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar ..., ..., ... ve Sebahat Kaya vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili dava dilekçesinde; tarafların kök muris ...’un mirasçıları olduklarını, murisin ölümünden sonra murisin birinci eşi ... kızı ... ile murisin kızı ...'in 1024 ve 1021 sayılı parsellerde bulunan ve muristen kalan miras paylarını vekil edenlerine devrettiklerini, 1971 yılında yapılan harici satıştan beri davacıların aralıksız çekişmesiz taşınmazı kullandıkları satıcı Emine’nin öldüğünü, bu nedenle mirasçılarına karşı davanın açıldığını, yine murisin ikinci eşi ...kızı ...’dan olma kızı ...’inde aynı parseldeki miras paylarını davacılardan ...’a 1971 yılında satıp devrettiklerini, ...’nin tasarrufunda bulunduğunu, murisin kızı...’nin vefatından sonra kendi adına asaleten çocukları adına velayeten ...’ın aynı parsellerdeki kök muristen kalan miras paylarını davacı ...’a sattıklarını, ...’nin taşınmazda zilyetliğinin devam ettiğini açıklayarak adı geçen şahıslara ait miras payları bakımından tapu kayıtlarının iptaliyle satış sözleşmelerindeki duruma göre davacılar adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan Mustafa ve ... vekili açılan davayı kabul etmediklerini, tapuya kayıtlı taşınmazın haricen satışının mümkün olmadığını, zilyetliğininde davacılara teslim edilmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar Saadet Sürün ve ... ise; özellikle sözleşmedeki imzanın babaları ...’a ait olmadığını belirterek imza inkarında bulunduklarını, davalılardan ... sözleşme altındaki imzanın kendisine ait bulunmadığını açıklamışlar ve diğer davalılarla birlikte davanın reddini istemişlerdir.

Davalı ...’de savunmasında davayı kabul ettiğini bildirmiştir. Bu konuda dilekçede sunmuştur.

Davalılar Saadet Sürün ve ... ise; özellikle sözleşmedeki imzanın babaları ...’a ait olmadığını belirterek imza inkarında bulunduklarını, davalılardan ... sözleşme altındaki imzanın kendisine ait bulunmadığını açıklamışlar ve diğer davalılarla birlikte davanın reddini istemişlerdir.

Davalı ...’de savunmasında davayı kabul ettiğini bildirmiştir. Bu konuda dilekçede sunmuştur.

Mahkemece, “1021 ve 1024 sayılı parsellerin halen muris ... adına tapuda kayıtlı bulunduklarını, Fethiye Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/222-202 sayılı veraset belgesindeki payları gözetilerek davalılar Sebahat, ..., Nevzat, Mustafa, Kadir ve Havva Tümen’in 2/60’şar paylarının iptali ile bu hisselerin yüzde ellişer oranında dosya davacıları ... ve Dudu Varçin adlarına tapuya kayıt ve tesciline, bu hisselerinde davacıların aynı parsellerdeki ... mirasçıları olarak kendilerine ait olan hisselere eklenmesine, 1021 ve 1024 nolu parsellerin aynı veraset belgesine göre terekeden 2/60 pay sahibi olan Nurten Kuyucak (Büber) hissenin iptali ile davacı ... adına kayıt ve tesciline, tescile karar verilen hisse miktarının da davacı ...’un aynı veraset belgesine göre ... mirasçısı olarak sahip olduğu miras hissesine eklenmesine terekenin geri kalan kısmının iştirak halindeki mülkiyet hükümlerinin çözülünceye kadar devamına, davalılar ..., Saadet Sülün, ... ve ... aleyhine açılan davaların reddine karar verilmesi” üzerine hüküm davalılardan ... (Büber), ..., ... ve Sebahat Kaya vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 3.3.1971, 1.12.1971 ve 27.4.1971 tarihli miras payının devrine ilişkin sözleşmelere dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın her iki parsel bakımından kabulüne karar verilmiş ise de; 17.2.2010 tarihinde yapılan imar uygulaması sonucu uyuşmazlık konusu 1021 parselin, imarın 3203 ada 8, 9 ve 3208 ada 9, aynı biçimde ve aynı tarihte yapılan imar uygulaması ile, 1024 sayılı parselin, imarın 3193 ada 6, 3194 ada 2, 6, 3197 ada 1, 3203 ada 9, 3204 ada 2, 3205 ada 1 ve 3208 ada 9 sayılı parsellere gittiği, durumun Fethiye Tapu Sicil Müdürlüğünün 30.2.2010 tarihli 1333 (1335) sayılı karşılık yazıları ile mahkemeye bildirildiği halde, mahkemece imar sonucu oluşan parseller göz ardı edilerek eski kadastro parseller bakımından iptal ve tescile karar verilmiştir. Söz konusu imar parsellerinin 17.2.2010 tarihinde tapuya tescil edildikleri gelen tapu kayıtlarından anlaşılmaktadır. İmar parsellerinin oluşmasıyla kadastro veya tapulama parsellerinin herhangi bir geçerliliği kalmamaktadır. Dolayısıyla buna bağlı olarak hükmün bu hali ile tapuda infazı ve icrası duraksama yaratmaktadır. Daha açıkçası hükmün bu haliyle infaz edilmesi olanaksızdır. Çünkü bu parseller imar uygulaması sonucu birçok parsellere gitmiştir. Doğru, düzgün ve sağlıklı sicil oluşturma kamu düzeniyle ilgilidir. Bu nedenle bu husus mahkemece kendiliğinden göz önünde bulundurulur.

Öte yandan dosyadaki bilgi ve belgeler ile keşif tutanağına göre keşif imar uygulamasından önce 25.10.2007 tarihinde yapılmıştır. Bu nedenle kadastronun 1021 ve 1024 parsellerinin hangi imar parsellerine gittiğinin yapılacak keşif ile ve teknik bilirkişi aracılığıyla belirlenmesi, davanın belirlenen parsel maliklerinin tümüne yöneltilmesi, dava koşulunun tam olarak yerine getirilmesi ondan sonra oluşacak duruma göre bir karar verilmesi gerekirken imar parselleri göz ardı edilerek hüküm kurulmuş bulunması usul ve kanuna aykırıdır.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre işin esasının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 1.243,75 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden bir kısım davalılar ..., ..., ... ve Sebahat Kaya'ya iadesine 17.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4884, Karar No: 2012/1606, Tarih: 08.03.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/4884 E.  ,  2012/1606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ve müşterekleri, birleşen dosya davacıları ... ve ... ile ... ve Hazine aralarındaki tescil davasının reddine dair Devrek 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.11.2010 gün ve 241/257 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,75 TL'nin temyiz eden bir kısım davacılardan alınmasına 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1982, Karar No: 2017/8485, Tarih: 02.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/1982 E.  ,  2017/8485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacının 05.05.2010 tarihinde motorsikletle giderken görevli askerin kullandığı askeri kamyon ile çarpıştığını, olayda davacının kusurunun bulunmadığını, davacının her iki ayağındaki kırıklar nedeniyle sakatlığının devam ettiğini belirterek 10.000,00-TL maddi ve 40.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili; 07.04.2014 tarihli dilekçesi ile maddi tazminata ilişkin talebini 24.201,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, davanın idari yargının görevine girdiğini, kazanın davacının kusurundan meydana geldiğini, davacı öğrenci olduğu için kazanç kaybının söz konusu olmadığını, tedavi giderlerinin davalı idareden talep edilmesinin yasaya aykırı olduğunu, askeri aracın sigortalı olup zararın sigortadan tahsil edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 24.201,00-TL maddi tazminatın olay tarihi olan 05/05/2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine; ayrıca 20.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihi olan 05/05/2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, ....’nun 109/2. maddesindeki ceza zamanaşımı süresinin dolmamış olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına, 02/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4515, Karar No: 2015/6113, Tarih: 30.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/4515 E.  ,  2015/6113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2014

NUMARASI : 2013/342-2014/702

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali ve ortaklığın tespiti davasında yapılan yargılama sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatife 1995 yılında üye olduğunu, aidatlarını uzun yıllar ödediğini, ancak şehir dışına gitmesi nedeniyle ödemelerini bazen aksattığını, Ankara'ya geldiğinde toplu olarak ödediğini, davalı ile bu konuda anlaştıklarını, ancak bir süre sonra kooperatiften ihraç edildiğini öğrendiğini, ihraç işleminin yasaya aykırı olduğunu, müvekkiline usulüne uygun olarak ihtar tanzim edilip gönderilmediği gibi ihtarların müvekkiline ulaşmadığını, keza müvekkilinin ihracından sonra ödediği aidatların bloke edilmesi gerekirken bloke edilmediği gibi kullanılmış olma ihtimalinin de mevcut olduğunu belirterek ihraç kararının iptali ile müvekkilinin kooperatife üye olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın yasal süresi içinde açılmadığını, zira Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/126 E. sayılı dosyasında aynı konuda dava açıldığını, davanın takip edilmediğini ve açılmamış sayılmasına karar verildiğini, davacının müvekkiline şimdiye kadar 24,50 TL ödeme yaptığını, usulüne uygun çağrı yapılmasına rağmen kooperatifin hiçbir genel kuruluna katılmadığı gibi parasal yükümlülüklerini de yerine getirmediğini, uzun yıllardır kooperatifle ilişki kurmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kooperatif ortaklığından ihraç kararının iptali ve ortaklığın tespiti istemine ilişkin olduğu, davalıya 1163 sayılı Yasa'nın 27. maddesi uyarınca gönderilen 12.10.2005 tarihli ve 27315 yevmiye no'lu 1. ihtarda 381,00 TL tutarındaki borcun ödenmesi istenmiş ise de bu ihtar bila tebliğ iade edildiği, 13.12.2005 tarihli ve 33368 yevmiye no'lu ikinci ihtarda 445,00 TL borcun 30 gün içinde ödenmesi ihtar edildiği, bu ihtarın TK'nın 21. maddesi uyarınca tebliğ edildiği, Kooperatifçe verilen 14.01.2006 tarihli ve 54 no'lu ihraç kararının ise davacıya tebliğ edilmediğinin saptandığı, ortada ihraca ilişkin davacıya noterden gönderilen herhangi bir tebligat olmadığı, davacı için hak düşürücü nitelikte olan 3 aylık dava açma süresinin Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/126 E. sayılı davasının açılması ile başladığı ve ihraç kararına ilişkin usulsüz tebligatın bu davayla öğrenildiği savunmasının kabul