muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5015, Karar No: 2023/691, Tarih: 21.03.2023

.000 TL, Sarp için 50.000 TL manevi tazminat ile 15.000 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsili ile ...ın tedavisi için tüm yaşamı boyunca yapılacak harcamalar, yine bu rahatsızlığa bağlı olarak yapılması zorunlu tüm masraflar ve bu olaya bağlı olarak uğrayacakları zararlar için dava tarihi itibariyle kesin olarak bir hesaplama yapılabilmesinin mümkün olmaması nedeniyle HMK'nın 107 nci maddesi uyarınca 1.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalılar; istenmeyen sonucun meydana gelmesinde herhangi bir tıbbi hata, ihmal bulunmadığını, davalı doktor ve hastanenin hastanın takip ve tedavisi sürecinde gereken yüksek özeni gösterdiğini, doğum sırasında ortaya çıkan komplikasyonu doğru yönettiğini, nadiren görülen bu doğum komplikasyonu karşısında anne ve bebeğin hayatının kurtarılmasının sağlandığını, davacının/hastanın net bir ifade ile sezaryen ile doğum yapmak istemediğini, mutlaka vajinal doğum yapmak istediğini belirttiğini, hastanın 3 günde bir kontrol edildiğini ve her kontrolde miad aşımı gebelikler ve iri bebek ile ilişkili risklerin kendilerine tekrar tekrar anlatıldığını, 20.01.2014 tarihinde 41 hafta 1 günlük gebelik ile yapılan kontrolde tüm risklerin detayının tekrar tartışıldığını, risklerin artarak devam ettiği konusunda çiftin bilgilendirildiğini, bebek ve anne kaybı dahil geniş bir yelpazede karşılanabilecek tüm riskler konusunda uyarıda bulunulduğunu, davacı ...'nun davalı doktoru 20.01.2014 tarihinde arayarak kesinlikle sezaryen istemediklerini ve ertesi gün doğum indüksiyonu yapılmasını onayladıklarını söylediğini, hastanın bilgilendirildiğine dair yazılı onam alındığını, davacı ...'nun 21.01.2014 tarihinde doğum indüksiyonu için davalı hastaneye yatırıldığını, yasal düzenlemelerde sezaryen doğumların ancak tıbbi zorunluluk halinde tercih edilebileceğini, davacının gebeliğinde sezaryenin tıbbi zorunluluk olmadığını, kristeller manevrasının sezaryen kararı almadan önce denenmesinin tıp kurallarına uygun olduğunu, bebeğin kalp atışlarının iyice düştüğünün ultrasonda görülmesi üzerine sezaryen kararı alındığını, rahim yırtılmasının doğumlarda az görülen bir komplikasyon olduğunu, hem anne hem bebek için ölümcül olabilecek komplikasyona çok hızlı ve etkin bir şekilde müdahale edildiğini, rahim yırtılması komplikasyonunun gelişmesinde davalının herhangi bir kusuru bulunmadığını, davacıların ...Tabip Odası'na şikayetleri üzerine, davalı doktor ... hakkında soruşturma açılmasına yer olmadığına dair karar verildiğini, davalı doktorun doğum eyleminde yaptığı girişimlerin tababet kurallarına uygun olduğunu, davalı doktor ...'ın özen sorumluluğunu yerine getirdiğini, yapılan uygulamanın tıp kurallarına uygun olduğunu, istenmeyen sonucun kusur veya ihmalleri sonucu ortaya çıkmadığını, olası riskler konusunda davacı/hastanın defalarca ve ayrıntılı olarak aydınlatıldığını, yazılı onamının alındığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 08.05.2018 tarihli ve 2015/367 E., 2018/314 K. sayılı kararıyla, davacı ...'nun doğumu ile ilgili alınan kararın ve yapılan işlemlerin tıp kurallarına uygun olarak yürütüldüğü, davalı doktorun özen borcunu gereği gibi yerine getirdiği, kusurlu eylemi bulunmadığı, davalı doktorun kusurlu eylemi bulunmadığından alınan kararlar, yapılan işlem ve meydana gelen sonuç nedeniyle davalı hastanenin de sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle Yüksek Sağlık Şurası raporları da dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 14.01.2020 tarihli ve 2018/6045 E., 2020/98 K. sayılı ilamıyla; "... Yargılama sırasında Yüksek Sağlık Şurasından raporlar alınmıştır. Raporlarda davalı doktor ile hastanenin herhangi bir kusuru olmadığı belirlenmiş ise de; anılan raporlar taraf iddialarını yanıtlayacak ve davalı doktorun teşhis ve tedavide yeterli özen ve dikkati gösterip göstermediğini ortaya koyacak nitelikte yeterli açıklamayı içermemektedir. Olayda davalıların kusurlu olup olmadığının tespiti için bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz. Nitekim davacı tarafça bu raporlara itiraz edilmiştir. O halde mahkemece, doğum öncesindeki muayene ve tedavilere ilişkin tüm bilgiler, kayıtlar ilgili hastaneden celp edilerek üniversitelerin tıp fakültelerinde görevli öğretim üyelerinden kadın hastalıkları ve doğum konusunda uzman, akademik kariyere sahip üç kişilik bilirkişi kurulundan, davalı doktorun doğum esnasında aldığı kararlar, özellikle doğum haftası ve bebeğin kilosu dikkate alınarak normal doğum için yeterli şekilde aydınlatıp aydınlatmadığı, hastaneye yatırıldığından sonraki saat 16:00 ile 18:00 saatleri arasında anne ve bebeğin takibinin düzenli olarak yapılıp yapılmadığı, normal doğumun gerçekleşmesi için uygulanan ilaçların ve yöntemlerin tıbben uygun olup olmadığı, doğum saati ve tüm aşamalar birlikte değerlendirildiğinde doktorun sezeryan kararı almasında bir gecikme olup olmadığı konularında, nedenlerini açıklayıcı, davacı iddialarını karşılayacak şekilde taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı hastane açısından, sözleşmenin ifası sırasında uğranılan zarar ve zarardan doğan sorumluluk şartlarının somut olayda gerçekleşmediği, yine 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi gereğince davalı doktor açısından, haksız fiil şartları olan hukuka aykırı fiil, zarar, illiyet bağı ve kusurdan söz edilemeyeceği, davacının uğramış olduğu maddi ve manevi zarar bulunmadığı, gelen evraklar, dinlenen tanık beyanları, alınan heyet raporları ve Adli Tıp Kurumu raporu dikkate alınarak her iki talep yönünden de davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; davacı ... sabah hastaneye geldiğinde, saat 06.20’de hemşirelerin kendisine hiç açıklamadan ve okumasına da imkan vermeden yaklaşık 25 sayfa evrak imzalattığını, bu belgelerden birisinin de normal ve müdahaleli vaginal doğum bilgilendirme ve aydınlatılmış onam belgesi olduğunu, bu belge imzalandığı esnada Dr. ...'ın hastanede olmadığını, olay tarihinde saat 16.00 ila 18.00 arasında davacının klinik takibinin yapılmadığı hususunun epikriz notuyla sabit olduğunu, bilirkişi raporunda, oksitosin ve propessinin birlikte kullanımına ilişkin değerlendirme yapılmaksızın, yapılan uygulamaların tıp kurallarına uygun olduğu şeklinde genel bir değerlendirmeye yer verildiğini, bilirkişi raporlarında Amerikan Hastanesi’nin istihdam eksikliği, organizasyon bozukluğu ve genel olarak hizmet kusurundan kaynaklanan sorumluluğu bulunup bulunmadığı hususunda ayrıntılı ve denetime elverişli değerlendirme yapılmadığını, somut hadisede hastanenin apaçık bir organizasyon bozukluğu bulunduğunu, mahkemenin iddiasının aksine, doktorun ve/veya sağlık personelinin kusuru bulunması dahi, hastanenin organizasyonu gerçekleştiren yapı olmasından kaynaklanan sorumluluğu olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı doktorun özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 502 nci ve devamı maddeleri. (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 386 ncı ve devamı maddeleri.)

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı doktorun özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 502 nci ve devamı maddeleri. (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 386 ncı ve devamı maddeleri.)

2. Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. (Tandoğan, Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Cilt, Ank. 1982, Sh.236 vd) Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, TBK 510 (BK 394/1) maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile doktorun görev yaptığı sağlık kuruluşları için de geçerlidir.

3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, kararın bozmaya uygun olmasına, mahkeme kararının dayandığı yasal ve hukuksal gerekçelere, delillerin takdirinin yerinde bulunmasına ve özellikle davacılar vekilince ileri sürülen temyiz sebeplerine göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacıların temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

8.400 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalılara verilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine,

6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

21.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/48, Karar No: 2014/7921, Tarih: 28.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/48 E.  ,  2014/7921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 52. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2012/362-2013/124

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 52. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.04.2013 tarih ve 2012/362-2013/124 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait P.B.M/V H. İstanbul isimli gemide iş sözleşmesine istinaden baş makinist olarak çalıştığını, aktedilen hizmet sözleşmesi uyarınca 30.03.2011 ila 31.07.2011 tarihleri arasında müvekkiline aylık 6.500,00 USD ücret ile sözleşme sona erdiğinde kıst usulü izin parası ödeneceğini, sözleşmenin işveren şirket kısmında her ne kadar V&V S.&T. Co isimli şirket gösterilmişse de sözleşme altındaki imzanın davalı şirket yetkilileri tarafından atıldığını, işveren ile davalının aynı firmalar olduğunu, 09.06.2011 tarihinde müvekkilinin iş aktinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek şimdilik 4.000 Usd ücret, 500 Usd bakiye ücret, 500 USD izin ücreti alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 01.03.2013 havale tarihli ıslah dilekçesi ile ücret alacağı talebini 8.450 USD'ye, bakiye ücret alacağı talebini 6.500 USD'ye, izin alacağı talebini de 2.599 USD'ye çıkartmıştır.

Davalı vekili, müvekkilinin M/V H.İstanbul isminde bir gemi işletmediğini, V&V S.&T.C. ile müvekkilinin farklı firmalar olduğunu, broker sıfatı ile iş yapan ve davacıya hiç bir özlük hakkı ödemesi yapmayan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, iş sözleşmesinin davacı ile M. I.'da mukim V&V S.&T. Co. arasında düzenlendiği, M/V H. ISTANBUL gemisinin uluslararası nitelikteki www.equasist.org sitesinden alınan gemiye ait bilgileri içerir kayda göre, geminin kayıt sahibinin V&V S.&T. Co. olduğu, ISM Manager ve Ship Manager olarak da davalının belirtildiği, manager kelimesinin gemi yönetimi sözleşmesi olarak tercüme edilmesi gerektiği, işleten olarak Türkçeye tercüme edilecek kelimelerin karşılığının manager değil operator kelimesi olduğu, gerek milletlerarası hukukta gerekse Türk hukukunda yönetici terimine karşılık olarak "manager", işleten terimine karşılık olarak "operator" kavramlarının kullanıldığı, "S. M."in temsile yönelik bir acentelik sözleşmesi olduğu, bu sözleşme uyarınca yöneticinin belli bir ücret

karşılığında geminin işletilmesini malikin adına ve hesabına üstlendiği, bu sebeple yöneticinin BK'nın 32. maddesi anlamında temsilci ve 6762 sayılı TTK'nın 116. maddesi çerçevesinde acente niteliğinde bulunduğu, hizmet sözleşmesinde işverenin ve gemi donatanının V&V S.&T.Co. olduğu, davalının iş sözleşmesini imzalamadığı, davalı şirkete işveren sıfatıyla husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın pasif husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, yabancı bayraklı gemide hizmet sözleşmesine dayalı olarak yapılan çalışmadan kaynaklanan ücret ve izin alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, yazılı gerekçe ile pasif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmişse de, yapılan inceleme ve araştırma yeterli değildir. Dosyada, gemi kaptanı tarafından düzenlenen hizmet belgesinde davacının uzakyol başmakinisti olarak çalıştığı geminin davalı şirkete ait olduğu belirtilmiştir. Mahkemece, yazılı bu belge üzerinde durulması, gerekirse gemi kaptanı C.Ş.n, düzenlediği hizmet belgesine ilişkin beyanının alınması, davalı şirkette personel müdürü olarak çalıştığını ifade eden tanık B.. E..'ın davacı ile hizmet sözleşmesini V.Denizcilik adına yaparak imzaladığı, çalışanların ücret hesaplarını kendisinin düzenleyerek şirket muhasebesine verdiği yönündeki beyanlarının değerlendirilmesi, davacının ücret ödemelerinin kimin tarafından karşılandığının defter, banka, muhasebe vs. kayıtlarından araştırılması, SGK'dan hizmet belgelerinin celbedilip incelenmesi ve davacı tarafından ibraz edilen hizmet belgesinin anılan bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilip neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin yargılama giderleri ve harçlara ilişkin temyizi itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yargılama giderleri ve harçlarına ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14662, Karar No: 2012/20416, Tarih: 11.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14662 E.  ,  2012/20416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/05/2011 tarih ve 2009/102-2011/172 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı kurum tarafından müvekkiline ''Yazı Sanatı'' isimli ders kitabının şartnameye uygun olarak yazılması görevinin verildiğini, müvekkilinin kitabı tamamlayarak davalıya teslim etmesine rağmen 10.10.2005 tarihli yazı ile dersin müfredattan kaldırıldığı gerekçesi ile kitabın hazırlattırılmasına gerek kalmadığının bildirildiğini, emeği karşılığında müvekkiline belirli bir bedel ödenmesi gerektiğini belirterek şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında davasını ıslah ederek 4.612,00 TL'nın faiziyle bilikte tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, yargı yolu itirazlarının bulunduğunu, davacı yazara ücret ödenmesi için yönetmelikte aranan şartların oluşmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, zamanaşımı ve yargı yolu itirazının yerinde olmadığı, BK'nun 364. maddesi uyarınca eserin iş sahibine teslim edilmesi ile ücrete hak kazanılacağı, davalı kurum şartname ve tip taahhütnamelerinde eserin basılması şartının aranmasının sipariş olunandan daha farklı ve düşük nitelikteki eserlere karşı kurumun korunmasına yönelik bulunduğu, nitekim aksi yorumun eserin kabulünün iş sahibinin keyfiyetine bırakılması ve BK'nun 364 ve 367. maddelerindeki emredici kurallara aykırı olacağı, yönetmelik hükümlerine göre telif bedelinin 4.612,16 TL olarak tespit edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, davalı kurum Harçlar Kanunu kapsamında harçtan muaf olup, davalı kurumdan harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, aksi yönde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, anılan hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, davalı kurum Harçlar Kanunu kapsamında harçtan muaf olup, davalı kurumdan harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, aksi yönde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, anılan hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle mahkeme kararının, hüküm fıkrasının 2. nolu bendinin hükümden çıkarılarak yerine ''Peşin alınan 31,20 TL harç ile 38,80 TL ıslah harcı toplamı 70,00 TL harcın talep halinde davacıya iadesine, davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'' ibaresinin yazılması, yine hüküm fıkrasının 4 nolu bendinde ''....ilk başvuru harcı ve ıslah harcı toplamı (33,70 TL+53,65 TL=)102,95 TL...toplam 1.198,45 TL....'' bölümünün hükümden çıkarılarak yerine ''....toplam 1.095,50 TL....'' ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14023, Karar No: 2013/907, Tarih: 28.01.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/14023 E.  ,  2013/907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

KARAR

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunların da yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nin 58. maddesi uyarınca Genel Bütçeli İdareler arasından çıkartılarak Özel Bütçeli İdareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü vekili tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, temyiz başvuru ve karar harçlarının yatırıldığına ilişkin herhangi bir tahsilat ya da para makbuzu dosya arasında bulunmamaktadır. Bu nedenle, hükmü temyiz eden davacı vekiline temyiz başvuru ve karar harçları yatırılmış ise buna ait tahsilat, saymanlık ya da para makbuzunun bulunarak dosya arasına konulması, hiç yatırılmamış ise HMK'nun 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 344. (HUMK'nun m.434/3.fıkrası) maddesi gereğince temyiz karar harcını yatırması için adına muhtıra çıkarılması, verilecek 7 günlük kesin süre içerisinde temyiz başvuru ve karar harçlarının tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun muhtırada belirtilmesi, verilen kesin süre içinde istenen harçlar tamamlanmadığı taktirde Mahkemece başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verileceği konusunda aynı biçimde muhtırada uyarı yapılması, tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük kesin sürenin dolmasının beklenilmesi, bu konuda 25.01.1985 tarih ve 5/1 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararının kapsamının göz önünde bulundurulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE, 28.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.