muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8178, Karar No: 2020/7521, Tarih: 24.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8178 E.  ,  2020/7521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kamyonet ile gündüz vakti, 9 metre genişliğindeki iki yönlü yolda seyir halinde iken, kamyonetin arka kasa kapağının uygun şekilde bağlanmaması nedeni ile açılması neticesinde yaya kaldırımı olmayan yol içinde taksiden inerek yolun karşısına geçmek için bekleyen katılan ...’a çarptığı, çarptığını fark etmeyerek yoluna devam ettiği, yaklaşık 200 metre sonra bu sefer de yolda yaya olarak yürümekte olan katılan ...’a çarptığı ve yine yoluna devam ettiği sırada, ihbar üzerine kolluk tarafından durdurulduğu, bir kişinin hayati tehlike geçirecek ve kırığı hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (6. derece) olacak şekilde, bir kişinin ise kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi hafif (2.derece) olacak şekilde yaralanmasına tam kusurlu olarak neden olduğu olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın cezanın fazla olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-TCK’nın 89/4. maddesi ile sanığın tek bir eylemi ile birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçu hüküm altına alınmış olup, sanığın ilk taksirli eylemi ile ikinci taksirli eylemi arasına zaman ve mesafe girdiği, art arda gerçekleşmediği, ikinci taksirli eylemin ilk yayaya çarpma olayından, yaklaşık 200 metre sonra gerçekleştirdiği, aynı zaman dilimi içerisinde gerçekleştirmediği hususu dikkate alınarak, sanık hakkında TCK’nın 89/1.maddesi uyarınca, iki ayrı taksirle iki ayrı kişinin yaralanması suçundan yargılama yapılması gerekir iken, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın idaresindeki kamyonet ile gündüz vakti, kamyonetin arka kasa kapağının uygun şekilde bağlanmaması nedeni ile açılarak seyrine davam ettiği, dikiz aynalarından kapağın açıldığını görmeyerek, yola gereken dikkati vermediği, öngördüğü neticeyi istemediği, sanığın açık arka kasa kapağı ile seyretmesi nedeni ile bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulü ile sanık hakkında TCK’nın 22/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükümlerin isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 24.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6750, Karar No: 2010/10314, Tarih: 06.07.2010

18. Hukuk Dairesi 2010/6750 E., 2010/10314 K.

**18. Hukuk Dairesi 2010/6750 E., 2010/10314 K.**

**- EVLİ KADIN

- SOYAD DEĞİŞİKLİĞİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 187 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı S.... D…

….. ile davalı Nüfus Müdürlüğü arasındaki davada Kartal 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay'ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 13.11.2009 günlü ve 2009/577-508 sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2010 gün ve Hukuk-2010/121824 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı tarafından açılan davada "D…

……" olan soyadının kızlık soyadı olan "S…

….." olarak değiştirilmesini istediği, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, ancak davacının kayıtlara göre hala J…

….. D…

….. ile evli olduğu anlaşılmıştır.

4721 sayılı Türk Medeni Yasasının 187. maddesinde "Kadın evlenmekle kocasının soyadını alır, ancak evlenme memuruna veya daha sonra nüfus idaresine yapacağı yazılı başvuruyla kocasının soyadı önünde önceki soyadını da kullanabilir. Daha önce iki soyadı kullanan kadın, bu haktan sadece bir soyadı için yararlanabilir" hükmü yer almaktadır. Somut olayda davacı 06.06.1984 tarihinde Alman uyruklu J…

….. D…

….. ile evlendiğine ve bu evliliğin yasal olarak sona erdiğini gösteren bilgi ve belge olmadığına göre, mahkemece davanın reddine karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 06.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7518, Karar No: 2018/12291, Tarih: 17.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/7518 E.  ,  2018/12291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı yatırılması gerekir.

Somut olayda, mahkemece verilen karar davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesine karşın, her iki davalı adına tek nispi temyiz karar harcı ile temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılmıştır. Bu itibarla, eksik temyiz harçlarının kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davalılar vekiline muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26077, Karar No: 2016/6957, Tarih: 06.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/26077 E.  ,  2016/6957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil-Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, Türk Medeni Kanununun 194. maddesine dayalı tapu iptal ve tescil davasına ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.06.04.2016(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/7824, Karar No: 2022/2313, Tarih: 22.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/7824 E.  ,  2022/2313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : AKSARAY 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil istekli dava sonunda Aksaray 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16/03/2021 tarihli 2020/82 Esas 2021/154 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne dair verilen kararın davalılar vekili tarafından istinafı üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 12/07/2021 tarihli 2021/877 Esas 2021/965 Karar sayılı kararı ile davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine ilişkin olarak verilen karar, yasal süre içerisinde davacı vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 22/03/2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat Alper Yılmaz, Muhammed Şükrü Elgörmüş ile temyiz edilen davalılar vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verilen ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili, dava konusu 5093 ada 1, 5089 ada 1, 4923 ada 5 parsel sayılı taşınmazların mirasbırakan Mustafa Lütfi Akgün tarafından 02/09/2005 tarihinde davacı ile kardeşleri olan davalılara 1/3’ er paylarla tapuda paylaştırıldığını, o dönemde eşiyle boşanma aşamasına gelen davacının, çocuklarıyla birlikte ailesinin yanına sığındığını ve bu süreçte psikolojik sıkıntılar içinde iken, en büyük destekçisinin ailesi ve kardeşleri olduğunu düşündüğünü, mirasbırakanın daha sağlığında iken haksız paylaşımı engellemek için dava konusu taşınmazları 02/09/2005 tarihinde eşit olarak pay ettiğini, mirasbırakanın temlikinden 3 gün sonra davalıların davacı ile görüşerek “devredilen taşınmazların aslında para etmediğini, etrafında yerleşim yeri olmadığını, bu arsaların kısa vadede davacının ihtiyacını karşılamayacağını, davacıya boşanma sürecinde ve sonrasında nakit para lazım olduğunu, kendilerinin bu nakit ihtiyacını karşılayacaklarını, davacı ve çocuklarının bakımı ile ilgileneceklerini” söyleyerek davacıyı aldattıklarını ve dava konusu taşınmazlarda davacının paylarını kendilerine devretmesini sağladıklarını, bu devir karşılığında davacıya herhangi bir ödeme yapılmadığını, ancak dava dışı 3389 ada 4 parsel sayılı arsa vasıflı taşınmazın davacıya devredildiğini, davacının anılan taşınmaza ev yaptırma ve çocuklarıyla birlikte yaşama imkanına kavuştuğunu düşündüğünü, bu işlemlerin davacının eşinden gizlendiğini, ancak bilahare davacının eşiyle birleşip eşinin görev yaptığı Artvin iline döndüğünü, TBK’nin 36. maddesinde düzenlenen aldatma (hile) koşullarının oluştuğunu, davacının bir başka kazanım elde etmesinin hileyi ortadan kaldırmayacağını, devir işleminin 2005 yılında aldatma (hile) sonucu gerçekleştiğini, davacının, ailesinden kalan mal varlığını öğrenmek için 18/02/2020 tarihinde eşiyle birlikte tapuya gittiğinde hileye vakıf olduğunu, öğrenme tarihinden itibaren 1 yıllık süre içinde eldeki davanın açıldığını ileri sürerek, dava konusu 5093 ada 1, 5089 ada 1, 4923 ada 5 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile devir öncesi şekliyle her taşınmazda 1/3 payının davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili, hak düşürücü ve zamanaşımı sürelerinin geçtiğini, iddiaların doğru olmadığını, tapuda devir yapılırken davacının aile sorunu olmayıp, eşiyle birlikte olduğunu, davacının tapu devrinden 4-5 yıl önce 2000-2001 yıllarında aile sorunu yaşadığını ve tekrar eşiyle bir araya geldiğini, mirasbırakanın mal varlığının bu üç taşınmazdan ibaret olmayıp, devirden yıllar sonra tarafların miras paylaşımı yaptıklarını, davacının bu dönemde aldatılmadan söz etmediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; davacının, aldatma (hileye) maruz kaldığını 18/02/2020 tarihinde öğrendiğini ileri sürdüğü, davalı tarafça bunun aksinin ispat edilemediği, bu durumda davanın 1 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açıldığının kabulü gerektiği, dava konusu taşınmazlarda davacının temlike konu paylarının değeri ile davacıya devredilen dava dışı taşınmaz ve yine davacıya ödendiği savunulan 30.000 Euro arasında üç kattan daha fazla fark bulunduğu, dava konusu taşınmazların daha kıymetli olduğunun anlaşıldığı, davalıların ise davacıyı taşınmazların değersizliği konusunda ikna ettikleri, davacının içinde bulunduğu durum nedeniyle davalı kardeşleri tarafından aldatıldığı ve davacının aynı zamanda karşılık olarak aldığı ileri sürülen bedelin ise oldukça düşük kaldığı, edimler arasında açık oransızlık bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

2.1. Davacının dava konusu taşınmazlardaki hissesini 30.000 Euro bedelle satın aldıklarını, 2005 yılında devir yapıldığı halde eldeki davanın 2020 yılında açıldığını, davacının eşinin de taşınmazları yer ve miktar olarak iyi bildiğini, davacının okur- yazar olup yaptığı işlemlerin sonuçlarını bilebileceğini, davacının bizzat devir yaptığını, yıllar sonra taşınmazların değerlenmesi üzerine davacının işbu davayı açtığını, bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirilmediğini, delillerin toplanmadığını, veraset ve intikal beyanında bildirilen miras paylaşımı yapılan taşınmazların tapu kayıtlarının getirtilmediğini, hak düşürücü ve zamanaşımı sürelerinin geçtiğini, belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 12/07/2021 tarihli 2021/877 Esas 2021/965 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazlarda davacının 1/3’er payının davacı tarafından bizzat 05/09/2005 tarihinde davalılara devredildiği, temlikin iradi olduğu, davacı tarafından her ne kadar devir tarihinde taşınmazların değerli olduğu, ancak kendisinin bu işlemleri eşinden gizleyerek yapmasını davalıların istediği ve aldatıldığı ileri sürülmüş ise de, davacının taşınmazların konum ve niteliği konusunda basit bir araştırma ile bilgi sahibi olabileceği, davalı tanıklarının beyanına göre davacının eşinin de devirden haberi olduğu, davacının baştan beri işlemi bildiği, eldeki davanın 1 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı, bir an için hak düşürücü süre içerisinde açıldığı kabul edilse dahi temlikin iradi olup, hile (aldatma) iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK’nin 353/1.b.2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Davanın esası ile ilgili aşamalardaki iddialarını yineledikten sonra babadan intikal eden taşınmazları tespit etmek için davacı ile eşinin 18/02/2020 tarihinde tapuya gittiklerini, pasif kayıtların sorgulanması üzerine davacının hileye vakıf olduğunu, davacının eşine haber verilmeksizin devir işleminin yapıldığını, davacının devir tarihinde aldatıldığını bilmediğini, öğrenme tarihinden itibaren bir yıllık süre içinde davanın açıldığını, davacı vekili olarak 18/02/2020 tarihinde TAKPAS sorgusu yapıldığını, bu tarihte hilenin öğrenildiği iddia edilmekle aksinin davalı tarafça ispatlanmadığını, hem hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilip hem de davanın esasına ilişkin değerlendirme yapılmasının da usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hile (aldatma) hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Bilindiği üzere, hile (aldatma), genel olarak bir kimseyi irade beyanında bulunmaya, özellikle sözleşme yapmaya sevk etmek için onda kasten hatalı bir kanı uyandırmak veya esasen var olan hatalı bir kanıyı koruma yahut devamını sağlamak şeklinde tanımlanır. Hatada yanılma, hilede ise yanıltma sözkonusudur. 6098 s. Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 36/1. maddesinde (B.K.28/1.) açıklandığı üzere taraflardan biri diğer tarafın kasıtlı aldatmasıyla sözleşme yapmaya yöneltilmişse yanılma (hata) esaslı olmasa bile aldatılan taraf için sözleşme bağlayıcı sayılamaz. Değinilen koşulların varlığı halinde aldatılan taraf hakkını kullanmak suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili (makable şamil) olarak ortadan kaldırabilir ve verdiği şeyi geri isteyebilir.

Öte yandan, hile her türlü delille ispat edilebileceği gibi iptal hakkının kullanılması hiç bir şekle bağlı değildir. Aldatmanın öğrenildiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde karşı tarafa yöneltilecek bir irade açıklaması, defi yahut dava yoluyla da kullanılabilir.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 39. (eski Borçlar Kanunu'nun 31.) maddesinde öngörülen bir yıllık hak düşürücü sürenin hileye maruz kalan kimsenin bunu öğrendiği tarihten itibaren işlemeye başlayacağı, mağdurun öğrenme tarihi olarak ileri sürdüğü tarihin esas alınacağı belirgin olup; diğer tarafın öğrenmenin (ıttılaın) bu tarih değil de daha önce olduğunu iddia etmesi durumunda, bu iddiasını ispat zorunluluğunda olduğunda da kuşku bulunmamaktadır. Nitekim, Hukuk Genel Kurulunun 20.04.1983 gün ve 1980/1-1846-397 sayılı kararında da aynı hususa işaret edilmiştir.

3.3. Değerlendirme

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Dava, hile (aldatma) hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup, Bölge Adliye Mahkemesince, hem hak düşürücü süre nedeniyle, hem de iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle esastan davanın reddi gerektiği şeklinde değerlendirme yapılarak, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiş ise de; bilindiği üzere, hak düşürücü süre kendiliğinden gözetilmesi gereken bir husus olup, hak düşürücü sürenin geçmesi durumunda işin esasına girilmesi mümkün olmadığından, davanın hem hak düşürücü süreden reddine karar verilip hem de esastan da davanın reddi gerektiğinin belirtilmiş olması doğru değil ise de; somut olayda hak düşürücü sürenin geçtiğine dair davalılar tarafından ortaya konulan deliller yeterli bulunmadığından, bir başka ifadeyle davacının hileyi öğrendiğini iddia ettiği tarihin aksi davalı tarafça ispat edilemediğinden, davanın hak düşürücü süreden değil, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle esastan reddine karar verilmesi gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesince hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerekli kılmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçe ve hüküm kısmında yer alan “...hak düşürücü süre nedeniyle...” ifadesi çıkartılarak hükmün bu yönden düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin temyize konu 12/07/2021 tarihli 2021/877 Esas 2021/965 Karar sayılı kararının DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE kısmında son paragrafta yazılı “...hak düşürücü süre nedeniyle...” ifadesinin gerekçeden çıkartılmasına; yine aynı kararın hüküm kısmının A-1. fıkrasında yazılı “...hak düşürücü süre nedeniyle...” ifadesinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, davacı vekilinin temyiz itirazının değinilen yönden kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu şekli ile 6100 Sayılı HMK’nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden davacı vekili için 3.815.00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalılardan alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22/03/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17506, Karar No: 2016/14067, Tarih: 19.07.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/17506 E.  ,  2016/14067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararında belirtilen işlerle sınırlıdır.

İnceleme konusu karar karar meslek hastalığı iddiasına dayalı maddi tazminat talebine ilişkin olup, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu kararı uyarınca belirgin şekilde Dairemizin işbölümü alanı içine girmemektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı temyiz incelemesi Dairemizin görev alanına girmediği görülmekle, inceleme yapacak Dairenin belirlenmesi için dava dosyasının YARGITAY HUKUK İŞ BÖLÜMÜ İNCELEME KURULUNA GÖNDERİLMESİNE, 19.07.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31528, Karar No: 2015/16519, Tarih: 26.10.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/31528 E.  ,  2015/16519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararın 5271 sayılı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup temyizi olanaklı olmadığından, itiraz merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen ve Y.C.G.K.'nın 18.12.2012 günlü, 2012/1411 esas ve 2012/1852 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; suça sürüklenen çocuğun, müşteki ...'e ait motosikleti, kullanım gereği yol kenarında açıkta park hâlinde iken çaldığının anlaşılması karşısında, hırsızlık eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (e) bendine uyduğu gözetilmeyerek aynı Kanun'un 141/1 ile hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.