muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12813, Karar No: 2014/20950, Tarih: 28.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/921, Karar No: 2021/11140, Tarih: 22.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/921 E.  ,  2021/11140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : CMK'nın 223/2-a bendi uyarınca beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre;

25.05.2014 tarihinde Abdullah Öcalan'a özgürlük ile kadına yönelik şiddet eylemlerini protesto etmek amacıyla BDP ... il teşkilatı tarafından gerçekleştirilen ve PKK/KCK silahlı terör örgütünün propagandasına dönüşen yürüyüşe katılan sanığın, "Be serok jiyan nabe" (başkansız yaşam asla), "PKK halktır halk burada" şeklinde slogan atmak ve PKK terör örgütü sözde lideri Abdullah Öcalan'ın posterini taşımak şeklindeki eylemlerinin, PKK/KCK silahlı terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterir, över ve teşvik eder nitelikte olup terör örgütünün propagandasını yapma suçunu oluşturduğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, o yer Cumhuriyet savcısının itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 22.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/37878, Karar No: 2013/26351, Tarih: 13.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/37878 E.  ,  2013/26351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2007/263062

MAHKEMESİ : Kilis Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2007

NUMARASI : 2006/218 (E) ve 2007/219 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Sanıklar hakkında eylemlerine uyan kamu görevlisine hakaret suçundan 5237 sayılı TCK.nın 125/3-a maddesi uyarınca belirlenen 365 gün adli para cezasından aynı yasanın 125/4 maddesi gereğince 1/6 oranında artırım yapılırken hesap hatası sonucu 425 gün adli para cezası yerine 426 gün adli para cezasına, 62.madde uyarınca cezalarından indirim yapılırken 354 gün adli para cezası yerine 355 gün adli para cezasına,aynı yasanın 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek sonuç olarak 7.080 TL adli para cezası yerine 7.100 TL adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesi,

2-Hükümden sonra 08/02/2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek;adli sicil kayıtlarına göre silinme koşulları oluşmuş sabıkaları bulunduğu anlaşılan sanıklar hakkında hükmolunan cezaların tür ve süresine göre hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31175, Karar No: 2016/10861, Tarih: 07.12.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/31175 E.  ,  2016/10861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Petrol kaçakçılığı

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Taşımacılık işiyle iştigal eden sanık ...'a ait olan kamyonda şoför olarak çalışan sanık ...'in, ticari mahiyette olan kamyonun deposuna, akaryakıt yerine ikame edilmek üzere sanık ...'ın işyerinden aldığı madeni yağı sanık ...'a koydururken suçüstü yakalanması cihetiyle, olayın oluş şekli dikkate alındığında, akaryakıt yerine ikame edilen madeni yağın ticari amaca yönelik kullanıldığının kabulüyle eylemin sabit olduğu gözetilmeden, sanıkların mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan EPDK vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/596, Karar No: 2022/1440, Tarih: 08.11.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2022/596 E.  ,  2022/1440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Isparta 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın reddine dair kararın onanmasına ilişkin karara karşı davacı vekilince karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonunda Yargıtay 4. Hukuk Dairesince karar bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının müvekkili aleyhine imzasını kendisinin sahte olarak attığı 5.500TL bedelli bono ile Isparta 1. İcra Müdürlüğünün 2005/4210 E. sayılı dosyası üzerinden takip yaptığını, ödeme emri tebliği üzerine hemen imzaya itiraz etmelerine rağmen davalı vekilince müvekkilinin taşınmazları ve araçları üzerine haciz konulduğunu, bu sebeple müvekkilinin araç ve taşınmazları üzerinde tasarrufta bulunamadığını, araçları sattığı kişilerle trafik tescil şubesinde devir gerçekleştirememesi üzerine sorunlar yaşadığını, taşınmazlardaki hacizler nedeniyle kredi alamadığı için borçlarını ödeyemediğini, Isparta İcra Hukuk Mahkemesinin 2005/453 E., 2007/82 K. sayılı kararı ile imzanın müvekkiline ait olmadığına karar verildiğini, müvekkilinin şikâyeti üzerine ayrıca Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/408 E., 2007/51 K. sayılı kararı ile davalı şirket sahibinin sahte senet düzenlemek ve tedavüle çıkarmak suçundan hapis cezası aldığını, cezanın ertelendiğini, davalının kötü niyetle müvekkilinin imzasını taklit ederek tüm ticarî itibarını zedelediğini ileri sürerek 40.000TL manevi tazminat ile 10.000TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin kusurunun olmadığını, takibe dayanak yapılan bononun müvekkilinden keresteleri alıp davacıya teslim eden şoför ... tarafından müvekkiline getirildiğini ve davacı tarafından imzalandığının beyan edildiğini, müvekkilinin davacının zararına sebep olacak hukuka aykırı işlemi olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin kusurunun olmadığını, takibe dayanak yapılan bononun müvekkilinden keresteleri alıp davacıya teslim eden şoför ... tarafından müvekkiline getirildiğini ve davacı tarafından imzalandığının beyan edildiğini, müvekkilinin davacının zararına sebep olacak hukuka aykırı işlemi olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6. Isparta 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.11.2012 tarihli ve 2007/232 E., 2012/289 K. sayılı kararı ile; davacı ile davalı arasında ticarî ilişki bulunduğu, davalı tarafından teslim edilen mal karşılığında takibe konu senedin davacı tarafından davalıya teslim edilmek üzere aracıya verildiğinin ceza dosyasında dinlenen tanık anlatımlarından anlaşıldığı, takibe konu senetteki imzanın davacıya veya davalıya ait olduğunun tespit edilemediği, ceza dosyasında verilen mahkumiyet hükmünün açıklanması geri bırakıldığından maddi anlamda kesin hüküm niteliğinde olmadığı gibi takibe konu kambiyo senedindeki imzanın davalı tarafından atıldığı veya davalının imzanın davacıya ait olmadığını kesin olarak bildiği kabul edilerek cezalandırılmasının yerinde olmadığı, takibin ve hacizlerin haksızlığı ve zararın oluştuğu hususlarının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Isparta 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 06.02.2014 tarihli ve 2013/4938 E., 2014/1820 K. sayılı kararı ile onanmış; onama kararına karşı davacı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine ise 13.11.2014 tarihli ve 2014/5071 E., 2014/15149 K. sayılı kararı ile;

“…1-Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istemleri reddedilmelidir.

2-Öteki karar düzeltme istemine gelince;

……

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davalı tarafından davacı aleyhinde icra takibine konan senetlerdeki imzanın davacıya ait olmadığının mahkeme kararı ile belirlendiği anlaşılmaktadır. Böylelikle icra takibinin haksızlığı ortaya çıkmıştır. Her ne kadar davacı maddi olarak zarara uğradığını ispat edememiş ise de haksız icra takibine maruz kalması, taşınır ve taşınmaz malları üzerine haciz konulmasından dolayı sıkıntı yaşaması, üzüntü duyması hayatın olağan akışına uygun olup kişilik haklarına saldırının varlığı kabul olunarak uygun bir manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken manevi tazminat isteminin de tümden reddi doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşıldığından davacının karar düzeltme istemi kabul edilmeli, Dairemizin onama kararı kaldırılmalı ve karar yukarıda açıklanan nedenle bozulmalıdır….” gerekçesi ile karar oy çokluğuyla bozulmuştur.

Direnme Kararı:

Direnme Kararı:

8. Isparta 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 06.05.2015 tarihli ve 2015/36 E., 2015/211 K. sayılı kararı ile; haksız haciz sebebi ile kusurun varlığının kabul edilebilmesi için alacaklı tarafından borçlu olmadığını bildiği bir kişiye yönelik olarak haciz yapılması gerektiği, Adli Tıp Kurumunca takip konusu senetteki imzanın davacının eli ürünü olmadığı sonucuna varıldığı belirtilmiş ise de bu belirlemenin yüzde yüz bir kesinlik ifade etmediği, kesinlik ifade ettiği kabul edilse bile tanık ...'in ifadesinde belirtildiği şekilde davacı tarafından senedin başkasına imzalatılmış olabileceği, tüm dosya kapsamı ve yalan söylediği iddia ve ispat edilmeyen tanık ...'in istikrarlı beyanları karşısında davalının takip konusu senetteki imzanın borçluya ait olduğunu bildiğinin şüpheli olduğu, bu durumda davalının borçlu olmadığını bilmesine rağmen takibe geçtiğinin davacı tarafından hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde ispat edilemediği, davalının dava konusu eylem bakımından yasal hakkını kullanan kişi durumunda olduğu, sorumluluk koşullarından olan hukuka aykırı kusurlu davranış unsurunun olayda gerçekleşmediği, haksız haciz sebebi ile manevi tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

9. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

10. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davalı tarafından davacı aleyhine yapılan takip ile bu takibe dayalı olarak yapılan haciz sebebiyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğrayıp uğramadığı, buradan varılacak sonuca göre davacı lehine manevi tazminata hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

III. ÖN SORUN

11. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında öncelikle; direnme kararının yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı; buradan varılacak sonuca göre temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca mı, yoksa Özel Dairece mi yapılması gerektiği hususu ön sorun olarak tartışılmış, yapılan görüşmelerde; Özel Dairenin bozma kararından sonra dosyaya giren bir delil veya olgunun bulunmadığı, direnme kararında gerekçenin önceki karara göre genişletildiği, var olan gerekçenin değiştirilmediği, bozma kararını karşılar nitelikte olduğu, bu nedenle yeni hüküm olarak nitelendirilemeyeceği ve ön sorun bulunmadığı oy birliğiyle kabul edilerek işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

IV. GEREKÇE

12. Görülmekte olan davanın hukuksal dayanağı haksız fiildir. Bu nedenle, haksız fiil kavramı ile bu hukukî müessesenin kanunî düzenlemeleri üzerinde durulmasında yarar vardır.

13. Haksız fiilden doğan borçlar; 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun (BK) 41 ilâ 60 [6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 49 ilâ 76] maddeleri arasında düzenlenmiştir.

14. Olay tarihinde yürürlükte bulunan BK’nın “Mesuliyet şeraiti” başlıklı 41. maddesinde;

IV. GEREKÇE

12. Görülmekte olan davanın hukuksal dayanağı haksız fiildir. Bu nedenle, haksız fiil kavramı ile bu hukukî müessesenin kanunî düzenlemeleri üzerinde durulmasında yarar vardır.

13. Haksız fiilden doğan borçlar; 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun (BK) 41 ilâ 60 [6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 49 ilâ 76] maddeleri arasında düzenlenmiştir.

14. Olay tarihinde yürürlükte bulunan BK’nın “Mesuliyet şeraiti” başlıklı 41. maddesinde;

“Gerek kasten gerek ihmal ve teseyyüp yahut tedbirsizlik ile haksız bir surette diğer kimseye bir zarar ika eden şahıs, o zararın tazminine mecburdur.

Ahlaka mugayir bir fiil ile başka bir kimsenin zarara uğramasına bilerek sebebiyet veren şahıs, kezalik o zararı tazmine mecburdur.” hükmü yer almaktadır.

15. Yargılama sırasında 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı TBK’nın “Sorumluluk” başlıklı 49. maddesi de; “Kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren, bu zararı gidermekle yükümlüdür. Zarar verici fiili yasaklayan bir hukuk kuralı bulunmasa bile, ahlaka aykırı bir fiille başkasına kasten zarar veren de, bu zararı gidermekle yükümlüdür” düzenlemesi mevcuttur.

16. Haksız fiil, kusurlu ve hukuka aykırı bir eylemle başkasına zarar verilmesidir. Bir haksız fiil sonucu zarara uğrayan kimse, uğradığı zararın tazminini bu haksız fiilden sorumlu olan kimseden veya kimselerden talep edebilir.

17. Manevi zarar ise, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil, onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir. Acı ve elemin manevi zarar olarak nitelendirilmesi sonucu, tüzel kişileri ve bilinçsizleri; öte yandan, acılarını içlerinde gizleyenleri tazminat isteme haklarından yoksun bırakmamak için yasalar manevi tazminat verilebilecek bazı olguları özel olarak düzenlemiştir.

18. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun (6098 sayılı TBK’nın) haksız fiile ilişkin hükümlerinin uygulanabilmesi için ilk olarak saldırının hukuka aykırı olması gerekir. Hukuka uygun bir eylem, bu maddenin uygulanmasına imkân vermez. İkinci koşul ise kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusursuz sorumluluk hâlleri hariç kusurunun bulunması gerekir. Kişilik hakkı zedelenenin ayrıca manevi zarara uğramış olması gerekirken hukuka aykırı saldırı ile manevi zarar arasında uygun illiyet bağı da bulunmalıdır. Bu unsurların tümünün bir arada bulunmadığı, bir veya birkaç unsurun eksik olduğu durumlarda haksız fiilin varlığından söz edilemez (Uygur, Turgut: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu Şerhi, Cilt 1, 2012, s. 452-454).

19. Bu açıklamalar ışığında kural olarak haksız haciz uygulanması nedeniyle aleyhine haciz uygulanan kişi manevi tazminat isteminde bulunabilir. Ancak, bilerek veya ağır kusurlu olarak dayanağı olan olay yanlış biçimde gösterilerek hak kötüye kullanılmış olursa eylem hukuka aykırı olur ve bu kapsamda manevi tazminata hükmedilebilir. Kesinleşen icra takibinde alacaklı tarafından haciz istenmesi ve gerçekleştirilmesi takip hukukunun doğal ve yasal bir sonucudur.

19. Bu açıklamalar ışığında kural olarak haksız haciz uygulanması nedeniyle aleyhine haciz uygulanan kişi manevi tazminat isteminde bulunabilir. Ancak, bilerek veya ağır kusurlu olarak dayanağı olan olay yanlış biçimde gösterilerek hak kötüye kullanılmış olursa eylem hukuka aykırı olur ve bu kapsamda manevi tazminata hükmedilebilir. Kesinleşen icra takibinde alacaklı tarafından haciz istenmesi ve gerçekleştirilmesi takip hukukunun doğal ve yasal bir sonucudur.

20. Kambiyo senetleri mücerret kıymetli evrak niteliğine sahip olduklarından bu senetlerde yer alan hak, temel borç ilişkisinden bağımsızdır. Ancak kambiyo taahhüdünde bulunmanın temelinde, şart olmamakla birlikte, genellikle satım, bağışlama, kira, taşıma gibi bir borçlandırıcı işlem vardır. Böyle bir borçlandırıcı işlem yoksa senedin hatır için verildiği varsayılır. Temel borç ilişkisinin taraflarından birinin bir kambiyo senedi düzenleyip lehtara vermesiyle kambiyo ilişkisi diye adlandırılan ve temel borç ilişkisinden bağımsız olan ikinci bir borç ilişkisi doğar. Bir kambiyo senedi ciro edildiği zaman ciranta ile ciro edilen kişi arasında kural olarak bir temel ilişki (asıl borç ilişkisi) bulunmaktadır. Ayrıca, bu iki kişi arasında kambiyo hukukundan doğan bir kambiyo ilişkisi de mevcuttur. Bu sebeple taraflar arasındaki temel borç ilişkisindeki bozukluklar kambiyo ilişkisini etkilemez. Temel borç ilişkisinden doğan def’îler, temel borç ilişkisi ile kambiyo ilişkisinin taraflarının aynı olması ve bile bile borçlu zararına hareket edilmesi hâlleri dışında, kambiyo ilişkisinde ileri sürülemez. Zira temel borç ilişkisi kendi hukukuna, kambiyo ilişkisi de kendi hukukuna tabidir.

21. Somut uyuşmazlıkta; davalı vekili tarafından tüm unsurları tam olan bonoya dayalı alacağa istinaden başlatılan icra takibinde davacı vekilinin imzaya itirazı üzerine Isparta İcra Mahkemesinin 29.03.2007 tarih ve 2005/453 E., 2007/82 K. sayılı kararı ile Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi raporunda bonodaki imzanın borçlu olan davacıya ait olmadığının tespit edilmesi sebebiyle itirazın kabulüne ve alacaklı olan davalı tarafından başlatılan icra takibinin iptaline karar verilmiştir. Söz konusu kararın davalı vekilince temyizi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 20.07.2007 tarihli ve 2007/12482 E., 2007/15175 K. sayılı kararı ile takibin iptali yerine takibin durmasına karar verilmesi gerektiğinden bahisle bu husus düzeltilerek, hükmün düzeltilmiş hâliyle onanmasına karar verilmiştir.

22. Yargıtay tarafından verilen onama kararının ardından davacının takip sebebiyle taşınır ve taşınmaz mallarına haciz konulduğunu ileri sürerek haksız hacizlerin kaldırılması istemli açtığı davada Isparta İcra Hukuk Mahkemesinin 13.11.2007 tarihli ve 2007/316 E., 2007/399 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne ve hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiş ve temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.