muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24967, Karar No: 2017/9181, Tarih: 25.12.2017

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, tazminat davasının sonucu beklenmeden karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 25.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5170, Karar No: 2019/5026, Tarih: 28.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5170 E.  ,  2019/5026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

ŞİKAYET

OLUNANLAR :

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, Turgutlu İcra Müdürlüğü'nün 2011/2109 esas sayılı icra takip dosyasında satışa konu taşınmaz bedelleri için 06.08.2015 tarihli sıra cetveli düzenlendiğini sıra cetvelinde ilk sırada yer alan vergi daireleri tarafından konulan hacizlerin borçlu hakkında takip yapılmadan konulduğunu, borcun borçlunun kişisel borcu olmayıp şirkete ait olduğu, borçlu hakkında usulüne uygun yapılmış takibinde bulunmadığını, "borçlunun kendisine ait gayrimenkulünü rızası ile teminat göstermesinin hacizlerini geçerli kılmayacağı bu nedenle her iki davalı ... Dairesince konulan hacizlerin geçersiz olduğunu ileri sürerek 06/08/2015 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan .... Dairesi vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ..., şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine davalı yanca konulan haczin dayanağının, taşınmaz sahibinin ortağı olduğu limitet şirkete ait vergi borcu olduğu; davalı idarenin bu alacağın tahsili için şirket hakkındaki yasal işlemleri tamamlamadığı, bir başka ifade ile şirketin aciz halinde olduğunun tespiti bağlamında yeterli girişimde bulunmadığı; diğer yandan da dava dışı borçlu aleyhine takibata başlanmadığı, bu sebeple Şirket ortak ve yöneticilerinin, şirketin vergi borcundan sorumluluğu hususunun düzenleniş olduğu 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ile 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un mükerrer 35. maddesindeki yasal prosedür izlenmeksizin, doğrudan doğruya haciz konulması halinde, bu haczin, imtiyazlı alacak olarak kabul edilemeyecek olduğu gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı şikayet olunan Turgutlu Vergi Dairesi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayet olunan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14145, Karar No: 2013/27818, Tarih: 27.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/14145 E.  ,  2013/27818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fethiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :11.04.2013
Yargıtay — Esas No: 2015/21738, Karar No: 2017/4428, Tarih: 10.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/21738 E.  ,  2017/4428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8300, Karar No: 2015/10519, Tarih: 30.11.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/8300 E.  ,  2015/10519 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kemer 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2010/399-2013/868

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılık sıfatının tespiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kiracılığın tesbiti istemine ilişkindir: Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

.. ilçesi .. ada .. parsel de kayıtlı taşınmaz üzerinde .. A.Ş. adına 49 yıllığına irtifak hakkı tescil edilmiştir. Bu şirketin 4.3.2003 tarihinde iflasına karar verilmesi üzerine parsel üzerindeki irtifak hakkı ve üzerindeki villalar ihale ile 15.5.2009 tarihinde davalı .. A.Ş. ye satılarak bu şirket adına 11.03.2010 tarihinde 49 yıllığına irtifak hakkı tescil edilmiştir. Davalı şirket ..A.Ş taşınmazın irtifak hakkını satın aldıktan sonra villalarda oturan davacı E.. Ö.. hakkında İİK.nun 135/2 maddesine göre tahliye emri gönderilmesini sağlamıştır. Tahliye emri gönderilmesi üzerine davacı vekili 28.7.2010 tarihli dava dilekçesinde ihale ile satılan 115 ada 20 parsel üzerinde bulunan “ 6 CE blok 64 CE KHIMARIA tipi“ villa konusunda önceki malik... A,Ş ile müvekkili arasında 16.2.2000 tarihli mülk kullanım sözleşmesi imzalandığını,o tarihlerden beri villaları kesintisiz kullandığını, 9.3.2009 tarihli açık artırma şartnamesinde açıkca 44 villanın eşyalı olarak kullanıldığının tesbit edildiğini, davalı şirketin açık artırma ilanını görerek ihaleye o şekilde girip aldığını, davalı şirketin tek yetkilisi H.. G..’nun da aynı yerde villası olup komşu olduklarını, H. G.nun başından beri müvekkilinin burada hak sahibi olduğunu bildiğini, davacının kiracılığının iflastan ve satıştan öncesine dayandığını, davacının tahliyesinin istenmesinin mümkün olmadığını belirterek taşınmazda müvekkilinin fuzuli şagil olmadığının ve tüm tesislerde kullanma hakkının bulunduğunun ve tahliye etmek zorunda bulunmadığının tespitini talep etmiştir. Davacı delil olarak 11.9.2000 tarihli ve 7.2.2003 tarihli önceki malikle yapılan 39 yıllık mülk kullanım sözleşmesine dayanmıştır. Taşınmazın satılması halinde taşınmazda oturan kiracı hacizden önceki bir tarihte kiracı olduğunu iddia ediyorsa bu iddiasını İİK.nun 135/2 maddesinde belirtildiği şekilde resmi belgelerle ispat etmelidir. Ancak taşınmaz alıcısının başından beri kiracı olduğunu bildiğini ve kiracılığını kabul ettiğini iddia ediyorsa bu iddiasını genel mahkemede açacağı menfi tesbit davasında tanık dahil her türlü delil ile kanıtlayabilir. Davacı dava dilekçesinde davalı şirket sahibi ve yetkilisi olan Hüseyin Gündoğdu’nun da aynı yerde villası olduğunu ve komşuluk yaptıklarını başından beri kendisinin kiracı olduğunu bildiğini belirtmiş bu konuda tanık dinletmiştir.

Dinlenilen tüm davacı tanıkları şirket yetkilisinin aynı yerde villasının bulunduğunu, başından beri komşuluk yaptıklarını ve davacının kiracı olarak oturduğunu bildiğini beyan etmişlerdir. Öte yandan 9.3.2009 tarihli açık artırma suretiyle gayrimenkul ve irtifak hakkının satış ilanında 20 sayılı parsel üzerinde bulunan 44 adet villanın tamamına yakınının yabancılar tarafından irtifak hakkı süresince kiralandığı ve fiilen eşyalı olarak kullanıldıkları tespit edilmiştir. Davalı şirketin temsilcisinin H. G. olduğu ve aynı yerde 2.8.1999 düzenleme tarihli 99 yıllık mülk kullanım sözleşmesi bulunduğu ve davalı şirket adına ihaleye şirket temsilcisi olarak Hüseyin Gündoğdu’nun girdiği anlaşılmaktadır. Uzun süre kiracılarla komşuluk yapan şirket temsilcisi H. G.ihale şartnamesinde yabancı kişilerin kiracı olduğunu bilerek ihaleye girip satın aldığına göre hacizden önce davalı şirketin burada davacının kiracı olarak oturduğunu bildiğinin kabulü gerekir. Toplanan tüm delillerin değerlendirilmesi sonunda davacının, hacizden ve satıştan önce dava konusu taşınmazda kiracı olduğu ve bu durumun davalı tarafça bilindiği kanıtlanmış olmakla davacının kiracı olduğunun tespiti yönünde davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6598, Karar No: 2012/15594, Tarih: 24.12.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/6598 E.  ,  2012/15594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım

Hüküm : 1- TCK'nın 314/3, 220/7. maddeleri yollamasıyla 314/2, 62/1, 53/1-2-3, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanığın doğum tarihinin ay ve günü baki kalmak kaydı ile 1986 olarak düzeltilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Örgütün yurt dışı kamplarına gitmek üzere Diyarbakır ilinden Van iline gelen ve hakkında örgüt üyeliği suçundan beraat kararı verilen ...'ü karşılayıp Başkale ilçesine doğru gitmekte iken, yapılan ihbar sonucu Gürpınar polis kontrol noktasında her iki sanığın içinde bulundukları araç içerisinde yakalanmaları şeklinde gerçekleşen eylemde, sanığın icra haraketlerini elinde olmayan nedenlerle tamamlayamadığı ve eyleminin örgüte yardım etmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun tamamlandığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen silahlı terör örgütüne yardım suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 85. maddesiyle TCK'nın 220/7. maddesinde yapılan değişiklik karşısında sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 24.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5898, Karar No: 2016/7045, Tarih: 06.12.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/5898 E.  ,  2016/7045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık .....temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla; sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

TCK'nın 61.maddesine aykırı olarak, aynı Yasanın 168/3. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin ...c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14974, Karar No: 2012/21077, Tarih: 18.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14974 E.  ,  2012/21077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.02.2011 tarih ve 2007/673-2011/25 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka'da bulunan hesabından internet bankacılığı ile müvekkili rızası dışında üçüncü kişiler hesabına 51.900 TL aktarıldığını, 10.308.40 TL'sinin üçüncü kişiler tarafından çekildiğini, 40.591.60 TL'si üzerine bloke konulduğunu, para transferi yapılan kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu, müvekkiline ait paraların çekilmesinde ek güvenlik önlemleri almayan ve internet bankacılığı hakkındaki riskler konusunda yeterli bilgi vermeyen davalı Banka'nın kusurlu olduğunu ileri sürerek, 10.308.40 TL'nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zararın meydana gelmesinde müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, bankanın wep adresinde internet şubesine girmek isteyen kullanıcı müşterilerinin dikkat etmesi gereken güvenlikleri ile ilgili uyarıların yer aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davacı şirkete ait kişisel bilgilerin hacking yöntemlerinden biri kullanılarak büyük olasılıkla da kullandığı bilgisayardan projan tipi casus yazılımları ile davaya konu havale işlemlerini elektronik ortamda gerçekleştiren üçüncü kişilerce elde edilmiş olabileceği ve bankaca da artan banka internet dolandırıcılığı olaylarında müşterilen şifre gibi statik kişisel bilgilerini koruyamadıkları ve bir şekilde bilgisayarlardan çalınmasını bankaca bilinmesine rağmen daha önce sistemine gönderme gibi tek kullanımlık şifre uygulamasından bir ürün kullanmayı olay tarihinden önce kurumsal müşterileri için zorunlu hale getirmediği, art arda yapılan havale işlemlerin davalı banka sisteminden algılanarak anında uyarı vermediği, Er-Baş projesi kapsamında açılan hesaplara hiç hesap hareketi yokken internet ortamında yapılan havalelerin tümünün Er-Baş hesaplarına yapılmasının internet dolandırıcılık olayları bilindiği halde algılanarak anında hesapların bloke edilmediği, davacının zararının oluşmasında davalı Banka'nın ihmal ve kusurunun bulunduğu gerekçesiyle, 10.308.40 TL'nın davalı Banka'dan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8010, Karar No: 2014/9136, Tarih: 26.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/8010 E.  ,  2014/9136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazın tespit harici bırakılma nedeni ve tarihinin Kadastro Müdürlüğünden sorularak, cevabi yazının,

2- Çekişmeli taşınmazın haritası da eklenmek suretiyle imar planı kapsamında kalıp kalmadığı, hangi tarihte imar planı kapsamına alındığının ilgili yerlerden sorularak, cevabi yazının,

3- Çekişmeli taşınmazın imar planı kapsamında kalması halinde imar planını gösterir pafta ile imar ve parselasyon plan örneklerinin,

4- Çekişmeli taşınmaza komşu 82 parsel sayılı taşınmazın kesinleşme durumunu gösterir şekilde kadastro tespit tutanağının onaylı örneğinin, varsa tespit dayanağı belgelerinin (tüm tesis ve tedavülleri ile birlikte), tutanak kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kaydının onaylı örneğinin,

5- ... . Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/816 esas sayılı dosyasının onaylı örneğinin, getirtilerek dosya içine konulması ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesiiçin dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1201, Karar No: 2025/4920, Tarih: 19.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/1201 E.  ,  2025/4920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İnfaz Hakimliği

SAYISI: 2023/2966 (E), 2023/3150 (K)

İNCELEME KONUSU KARAR : Hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

... İnfaz Hâkimliğinin 27.09.2022 tarihli ve 2022/2188 Esas, 2022/2183 Karar sayılı içtima kararı ile 7 yıl 14 ay 3 gün hapis cezasına hükümlü ...'ın, işbu cezasının infazı sırasında, ... M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 18.02.2022 tarihli ve 2022/336 sayılı kararıyla iyi halli olduğuna ve 18.02.2022 tarihinden itibaren açık ceza infaz kurumuna ayrılmasının uygun olduğuna dair kararı müteakip, hükümlünün 18.02.2022 tarihinden itibaren Covid-19 hastalık iznine ayrılmasının ardından, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 10/2. maddesi gereğince, 01.08.2023 tarihinden itibaren başlamak suretiyle cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesinin uygun olduğuna ilişkin ... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 21.07.2023 tarihli ve 2023/1953 sayılı kararı üzerine, 5275 sayılı Kanun'un geçici 10/2. maddesi uyarınca hükümlünün 01.08.2023 tarihinden itibaren, cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair ... İnfaz Hâkimliğinin 24.07.2023 tarihli ve 2023/2395 Esas, 2023/2394 Karar sayılı kararını müteakip, 5 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurulmaması nedeniyle açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine ilişkin ... İnfaz Hâkimliğinin 11.09.2023 tarihli ve 2023/2966 Esas, 2023/3150 Karar sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.01.2025 tarihli ve 94660652-105-11-26704-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.02.2025 tarihli ve 2025/13280 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.02.2025 tarihli ve 2025/13280 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5275 sayılı Kanun'un geçici 10/2. maddesinde yer alan, " 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir." şeklindeki düzenleme karşısında,