muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15333, Karar No: 2014/13666, Tarih: 30.09.2014

Ayrıca;

2-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesi'nin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedellerine faiz uygulanması gerekirken, mahkemece faiz verilmesine yer olmadığına karar verildiğinden de hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12556, Karar No: 2022/1763, Tarih: 07.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12556 E.  ,  2022/1763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kan gütme saikiyle öldürme ve bu suça yardım, kan gütme saikiyle öldürme suçuna azmettirme.

HÜKÜMLER : A) ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/01/2021

tarih ve 2016/158 Esas ve 2021/32 Karar sayılı kararı

ile;

1) Sanık ... hakkında kan gütme saikiyle

öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 37/1, 82/1-j, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile

cezalandırılmasına,

2) Sanık ... hakkında azmettirmek

suretiyle kan gütme saikiyle öldürme suçundan; 5237

sayılı TCK'nin 38/1, 82/1-j, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına,

3) Sanık ... hakkında azmettirmek

suretiyle kan gütme saikiyle öldürme suçundan; 5237

sayılı TCK'nin 38/1, 82/1-j, 62, 53. maddeleri

uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına,

4) Sanık ... hakkında yardım etmek

suretiyle kan gütme saikiyle öldürme suçundan; 5237

sayılı TCK'nin 82/1-j, 39/1, 62, 53. maddeleri

uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

5) Sanıklar ... ve ...

hakkında yardım etmek suretiyle kan gütme saikiyle

öldürme suçundan; 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e

maddesi uyarınca ayrı ayrı Beraatlerine,

B) ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza

Dairesinin 19/04/2021 tarih ve 2021/763 Esas,

2021/1120 Karar sayılı kararı ile; "İstinaf

başvurularının esastan reddine", dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, sanık ...

müdafii, sanıklar ... ve ...

müdafii, katılan ... vekili.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 19/04/2021 tarih ve 2021/763 Esas, 2021/1120 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanıklar ... ve ... müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında kan gütme saikiyle öldürme, sanıklar... ve... hakkında azmettirmek suretiyle kan gütme saikiyle öldürme ve sanık ... hakkında yardım etmek suretiyle kan gütme saikiyle öldürme suçlarından açılan kamu davalarında hükmedilen hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi gereğince bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06/03/2007 gün ve 31/56 sayılı kararı ile 25.02.2020 gün ve 2017/3-1053 E. - 2020/131 K. sayılı kararı uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede görüş bildirilmeyen; sanık ... hakkında yardım etmek suretiyle kan gütme saikiyle öldürme suçundan kurulan hüküm hakkında sanık müdafiinin süresinde verdiği 29/04/2021 havale tarihli dilekçesi

ile sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi ile ilgili, özel Dairece temyiz incelemesi yapılıp karar verilemeyeceği göz önüne alınarak, bu yönden ek tebliğname düzenlenmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/03/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3166, Karar No: 2015/11576, Tarih: 08.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/3166 E.  ,  2015/11576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 13. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2011/395-2013/427

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 08.10.2015 Perşembe günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat E. K. geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil ya da tazminat isteklerine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanın maliki olduğu 2 parsel sayılı taşınmazını davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payı oranında tapu iptal ve tescil ya da tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı, satış bedelinin murise ödendiğini, taşınmaz üzerindeki binanın kendisi tarafından yaptırıldığını, binanın yapımında murisin bir katkısının bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasbırakanın davalıya yaptığı temlikin muvazaalı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan R. N. 'un 28.6.2005 tarihinde arsa niteliğindeki 2 parsel sayılı taşınmazdaki maliki olduğu 1/2 payını davalıya satış suretiyle temlik ettiği, murisin 2.9.2007 tarihinde öldüğü, mirasçı olarak çocukları davanın tarafları ve dava dışı eşi ile iki oğlu ve bir kızının kaldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mahkemece, murisin terekesi, ekonomik sosyal durumu ve diğer mirasçılara yapıldığı ileri sürülen temlikler üzerinde durulmamış, mirasbırakanın erkek çocukları ile arasındaki beşeri ilişkiler yeterince irdelenmemiş ve gerçek iradesi hüküm kurmaya yeterli olacak şekilde araştırılmamıştır.

Hâl böyle olunca; yukarıda açıklanan ilkeler gözetilmek suretiyle bir araştırma yapılıp tarafların tüm delillerinin toplanması, murisin ekonomik sosyal durumunun saptanması, İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan 2011/316 esas sayılı dava dosyası da gözetilerek diğer mirasçılara yapıldığı ileri sürülen temliklerinde belirlenmesi, özellikle erkek çocukları ile arasındaki beşeri ilişkilerin değerlendirilerek murisin gerçek iradesinin açıklığa kavuşturulması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.12.2014 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12202, Karar No: 2024/17551, Tarih: 15.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/12202 E.  ,  2024/17551 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/738 E., 2016/431 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

SUÇ TARİHLERİ : ...,...

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İzmir 43. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 05.09.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir 43. Asliye Ceza Mahkemesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye bu yönden uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19739, Karar No: 2013/10762, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/19739 E.  ,  2013/10762 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ün yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.11.2009 gün ve 2008/272 Esas, 2009/465 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

...Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinin 15.07.2008 tarihli raporunda “mağdurenin 15 yaşını tamamladığı 07.04.2008 tarihinden sonra ve hali hazır durumuyla kendisine karşı yapılan cinsel istismar fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin mevcut bulunduğu, hali hazırda akıl sağlığının yerinde olduğu ve anlatımına itibar edilebileceğinin” belirtilmesine karşın, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 29.06.2009 tarihli raporunda “mağdurede orta mental retardasyon tespit edildiği, anlatımına delillerle desteklendiği takdirde itibar edilebileceği, cinsel istismar fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişmediğinin” bildirilmesi karşısında; raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için olay tarihinde mağdurede akıl hastalığı bulunup bulunmadığı, fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olup olmadığı, akıl hastalığı var ise hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı ve beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında Adli Tıp Kurumu Kanununun 15. maddesine göre Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınması gerektiği düşünülmeyerek eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Resmî bir kurumda doğup doğmadığı dosya kapsamından anlaşılmayan mağdurenin kayden 07.04.1993 doğumlu olup, nüfusa 27.04.1997 tarihinde tescil edilmesi ve yaşının suç niteliğine etkisi nazara alınarak öncelikle resmi bir kurumda doğup doğmadığı araştırılıp, doğmadığının tespit edilmesi halinde mağdurenin yaş tespitine esas olacak şekilde kemik grafileri çektirilip tam teşekküllü bir hastaneden içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınması, duraksama halinde Adli Tıp Kurumundan görüş alınarak gerçek yaşının bilimsel şekilde saptanmasından sonra suç niteliğinin ve sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9461, Karar No: 2015/45038, Tarih: 18.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/9461 E.  ,  2015/45038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/215113

MAHKEMESİ : Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2011

NUMARASI : 2010/119 (E) ve 2011/68 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. Y.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanık hakkında hükmolunan “462,00 TL zorunlu müdafii gideri” ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6544, Karar No: 2017/12251, Tarih: 28.12.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/6544 E.  ,  2017/12251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı ... şirketine trafik sigortalı servis aracı içinde bulunan davacıların 9 yaşındaki kızlarının 15.02.2008 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazasında vefat ettiğini belirterek temerrüt tarihinden itibaren ticari faizin uygulanması ile müvekkilleri ... için 7.500,00 TL (destek tazminatı), ... için 7.500,00 TL (destek tazminatı) ve 5.000,00 TL (cenaze ve defin masrafı) olmak üzere toplam 20.000,00 TL destek tazminatının tahsilini talep etmiş, defin gideri talebinden feragat etmiş, tamamlama harcını da yatırarak talebini yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 34.225,7 TL destekten yoksun kalma tazminatın 11/03/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, davacının defin ve cenaze masrafları talebinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-)Dava, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 185. madde hükmü gereğince, anne-baba birlikte çocukların bakımından sorumludur, aynı yasanın 327. maddesinde ise “Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır” denilmektedir.

Her baba ve annenin çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi gerekmektedir. Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan aktüerya raporunda, desteğin 9 yaşında olduğu, anne ve babasına destek olacağı kabul edilmiş, yetiştirme gideri tenzil edilmemiştir. Oysa, 9 yaşındaki desteğin 18 yaşında kazanç elde etmeye başlayacağı, bu yaşa kadar davacı annenin çalışması halinde davacıların, davacı annenin çalışmaması halinde ise sadece davacı babanın yetiştirme gideri yapacağı kabul edilmelidir. O halde mahkemece yapılacak iş, yukarıda sayılan yönlerin de gözetildiği ek rapor alarak sonucuna göre karar vermektir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 28/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/604, Karar No: 2011/8032, Tarih: 19.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/604 E.  ,  2011/8032 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/297552

...'nu kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (MANAVGAT) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.06.2009 gün ve 264/133 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...'ın mağdur ...'ı hayati bölgeleri olan batın ve kasık bölgesi de dahil olmak üzere 4 bıçak darbesi vurarak yaraladığı, mağdurun karnına aldığı derin bıçak darbesinin pankreasında ve ince bağırsağında yaralanmalar oluşturarak yaşamsal tehlike geçirmesine ve uzuv zaafının oluşmasına sebep olduğu olayda, sanığın eylemine devam etmesinin tanıklar tarafından engellendiği anlaşılmakla, teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, sanığın kastının yoğunluğu, zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak makul bir ceza belirlenmesi yerine 10 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- 0luşa ve dosya içeriğine göre; sanığın cezası belirlenirken mağdurun, sanığa yumruk vurarak basit şekilde yaralanmaktan ibaret haksız tahrik oluşturan eylemi nedeniyle, 5237 Sayılı TCK'nun 1/4 ile 3/4 arasında indirim uygulanmasını düzenleyen 29. Maddesine göre makul oranda indirim yapılması yerine, yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini, yasaya aykırı ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliğini tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin vasfa ve sanığın eyleminin meşru müdafaa olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 19.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.