muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19129, Karar No: 2015/24251, Tarih: 08.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/19129 E.  ,  2015/24251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ücretinin işveren tarafından tek taraflı düşürülmesi sebebiyle eksik ödenen ücret farkı alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı bakanlık, davacının kendi işçisi olmadığını, bu nedenle kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, davacının ücretinin şirket tarafından düşürülüğünü savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamı usul ve kanuna uygun bulunduğundan uyulmasına karar verilmiştir. Yapılan yargılama sonucunda toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı bakanlık temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkemece verilen kısa kararda kabul edilen fark ücret alacak miktarı ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasında yazılı fark ücret alacağı miktarı farklı şekilde yazılmıştır.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince bozma nedenidir. Mahkemece tefhim edilen kısa karar ile sonradan yazılan gerekçeli kararda hüküm altına alınan alacak miktarı yönünde çelişki açık olduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15913, Karar No: 2023/4068, Tarih: 05.07.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/15913 E.  ,  2023/4068 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 08.06.2022

EK KARAR SAYISI : 2022/1293 E., 2022/1796 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

SUÇLARIN TARİHİ : 15.02.2022

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı

reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 08.06.2022 tarihli ve 2022/1293 Esas, 2022/1796 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2. maddesinin (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2022/1293 Esas, 2022/1796 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20115, Karar No: 2011/21373, Tarih: 30.12.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/20115 E.  ,  2011/21373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, limited şirketin hisse devir sözleşmesinden kaynaklanan alacak isteğine ilişkin olup, temyizen inceleme görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 30.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7679, Karar No: 2013/922, Tarih: 12.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/7679 E.  ,  2013/922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 3 - 2008/63375

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 14/11/2007, 2006/535 (E) ve 2007/483 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı kanuna muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık hakkındahükmolunan ceza miktarları dikkate alındığında, müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318.maddesi uyarınca reddine;

2-A) Aynı olay nedeniyle mağdur Cennet'i töre saikiyle öldürmeye teşebbüs suçundan sanık Ö.. A.. hakkında Gaziantep 1.Ağır Ceza Mahkemesinde 2007/200 esas sayılı dava açıldığı anlaşılmakla; açılan bu dava ile ilgili yargılama henüz sonuçlanmamış ise davaların birleştirilmesine karar verilmesi, dava ile ilgili olarak hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde dosya aslı getirtilerek veya onaylı suretleri bu dosya içine konularak incelenmesi ve delillerin birlikte değerlendirilmesi yoluna gidilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri;

B) Tanıklar C. K.. ve A.. A..ın, olayın hemen sonrasında 15.09.2006 tarihinde kollukta alınan ifadelerinde, eylemi gerçekleştirenin Ömer olduğunu öğrendiklerini söyledikleri, mağdurun 14.09.2006 tarihinde kollukta alınan ifadesinde kendisini tabancayla vuranın teyzesinin kocası Ömer olduğunu bildirdiği anlaşılmakla; tanıkların duruşmaya usulüne uygun olarak çağrılarak bilgi ve görgülerinin tespiti ile eylemi gerçekleştirenin Ömer olduğunu ne şekilde öğrendiklerinin belirlenmesi;

Gerektiğinin düşünülmemesi suretiyle eksik soruşturma sonucu hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş olup,sanık müdafıinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, öncelikle bu nedenlerle tebliğnamadeki düşünce gibi BOZULMASINA; 12/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6735, Karar No: 2008/8931, Tarih: 23.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6735 E.  ,  2008/8931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .... Köyü 110 ada 7 parsel sayılı 14228,13 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındıklık niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı ve orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, krokide (A)=118,67 m2'lik kısmın orman niteliği ile Hazine, (B)=14109,46 m2'lik kısmın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması yapılmış ve 08.05.1979 tarihinde ilan edilmiş, ekip çalışmalarına yapılan itirazlar komisyonca incelenip karara bağlanmadığı, daha sonra 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre verilen yetkiye dayanılarak 1744 Sayılı Yasaya göre yapılan ekip çalışmalarına yapılan itirazların incelenerek karara bağlanması, aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış, 24.11.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada kısmen orman tahdit hattı dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11442, Karar No: 2010/586, Tarih: 27.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/11442 E.  ,  2010/586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde birinci sırada yer alan T. ... Bankası AŞ.nin rehin kapsamında alacağı bulunmadığını, ikinci sırada yer alan SGK Başkanlığı’nın da fiili haciz sahibi olmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

SGK Başkanlığı vekili araç üzerinde kaydi hacizlerinin bulunduğunu, T. ... Bankası AŞ. vekili de dava dışı borçlu ile akdedilen sözleşme uyarınca bankanın her türlü alacağının rehin teminatı altında olduğunu bildirerek şikayetin reddi gerektiğin savunmuşlardır.

İcra Mahkemesince T. ... Bankası AŞ. ile borçlu arasında akdedilen sözleşme uyarınca bankanın her türlü alacağının rehin kapsamında bulunduğu, SGK Başkanlığının araç üzerine kaydi haciz sahibi olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Şikayet sıra cetvelinin iptali istemine ilişkin olup, 5311 sayılı yasa ile İcra ve İflas Kanunu’na eklenen Geçici 7 nci madde uyarınca uygulanmasına devam edilen aynı yasanın 363 ncü maddesine göre, sıraya dair şikâyet ve itirazın red veya kabulüne ilişkin kararlar, sırası itiraza uğrayan alacağın tutarının 3.600,- TL’yi geçmemesi halinde, temyiz kabiliyetinden yoksundur.

İcra Mahkemesinin kararı 06.08.2009 tarihli olup, yukarıda açıklanan nedenle adı geçen banka hakkında verilen karar kesin niteliktedir.

Bu sebeplerle kararı temyiz eden şirket vekilinin temyiz istemi İcra ve İflas Kanunu’nun 365/son maddesi hükmü gereğince reddi gerekmiştir.

2- SGK Başkanlığı hakkındaki temyiz itirazlarına gelince: dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi şirket vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle T. ... Bankası AŞ. hakkında verilen karar kesin nitelikte olduğundan, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin reddine, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 27.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8285, Karar No: 2010/7220, Tarih: 04.11.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/8285 E.  ,  2010/7220 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2007/184454

Kız....(...) .... öldürmekten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10/04/2007 gün ve 188/180 sayılı hüküm re'sen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın nitelikli adam öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

Sanığın, maktülenin teyzesinin oğlu ile kaçmasını kendisinin ve ailesinin namusunu ve şerefini eksilten bir davranış olarak nitelendirdiği olaydan, bir gün önce verdiği öldürme kararında sebat ve ısrarla maktuleyi öldürdüğü olayda, eylemin töre ve namusunu kurtarmak saikiyle ve tasarlayarak işlediği anlaşıldığı halde, 5237 sayılı TCK.nun 82. maddesinin (a) ve (k) bentlerinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden, CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye istinaden, Hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK’nun 82/1-d. maddesine aynı maddenin (a) ve (k) bentlerinin de eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 04/11/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1611, Karar No: 2015/13900, Tarih: 24.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1611 E.  ,  2015/13900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .........

TARİHİ : 05/11/2014

NUMARASI : 2014/1030-2014/1131

Taraflar arasında görülen davada ......... bozmaya uyularak verilen 05/11/2014 tarih ve 2014/1030-2014/1131 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi birleşen davada davacı vekili ile davalılardan M.. A.. vekili, asıl davada ise davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 22/12/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan asıl davada davacı birleşen davada davalı M.. A.. vekili Av... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, davalıya ait ısı çam fabrikasının ihale sonucu aylık 31.500 DM olmak üzere 40 ayda ödenmek üzere toplam 1.260.000 DM karşılığında müvekkilince satın alındığını, ihale sözleşmesinde olmayan hükümler eklenerek sözleşmenin akdedildiğini, o tarih itibariyle 1 DM'nin 285.000 TL olduğunu, sözleşmenin encümen onaylanması sonrası 7 ay borcun ödendiğini, 2001 krizi sonra DM'in TL karşılığının 3 kat arttığını, davalıya başvurularak iki ayrı tarihte vade farkı uygulanarak ödemenin ertelenmesine karar verildiğini, davalının krizi kabul ettiğini, uzlaşma görüşmeleri başlamışken, yeniden değerlendirme yapılırken davalının teminat senetlerini tahsile koyduğunu, menfi tespit davası açıldığını, akdin feshedildiğini, açılan menfi tespit, tazminat davalarının akdin feshi ekseninde cereyan ettiğini, değişen şartlar ile denkleştirici adalet prensibi gereği sözleşmenin uyarlanması koşullarının doğduğunu ileri sürerek, anılan sözleşmenin günün hal ve koşullarına uyarlanmasına, borcun sözleşmenin yapıldığı tarihteki DM'nin değeri hesap edilerek ödenmesine karar verilmesine, dava sonuna kadar ilk sözleşme tarihindeki borç üzerinden borcun ödenme için ihtiyati tedbir kararı verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin 10.03.2000 tarihinde akdedildiğini, 8 yıl sonra dava açılmasının yerinde olmadığını, istemin zamanaşımına uğradığını, derdestlik itirazında bulunarak davacının aynı hususla ilgili borçlu olmadığının tespiti davası açtığını, esasen davacının açtığı davanın reddi, davalı idarenin açtığı davanın kabulü gerektiği yönünde verilen kararın bozulduğu, ıslah ile uyarlama istediğini, ıslahın kabul edilmediğini, uyarlama koşullarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, işletmenin davalılara satıldığını, bir kısım borç erteleme isteğinin kabulüne rağmen bakiye devir bedelini ödemediğini, yapılan görüşmelerin karşılıksız kaldığını ileri sürerek, 1.039.500 DM karşılığı 858.744.463.500 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyulmuş, uyarlama yapılabilmesi için öncelikle talep tarihinde sözleşmenin ayakta olması ve uyarlama talep edenin edimlerinin ifasında temerrüde düşmemesi gerektiği, taraflar arasındaki sözleşmenin ayakta olduğu kesinleşmiş mahkeme ilamına göre açıksa da esas dosyada davacı, birleşen davada davalı M.. A..'ün edimini yerine getirmekte temerrüde düştüğü, ihale sonucu yapılan hisse devir bedelinin bakiyesi için esas dosya ile birleşen davanın daha önce açıldığı, uyarlamanın geçmişe dönük değil, geleceğe yönelik olarak yapılması gerektiği esas dosya bakımından sözleşmenin uyarlanması koşulları bulunmadığı, ihale sonucu yapılan hisse devir sözleşmesi gereği ödenmesi gereken bedelin ödenmeyen bakiyesi 1.039.500,00 Alman Markı alacağı karşılığı olan 858.744.463.500 ETL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ettiği, taraflar arasındaki hisse devir sözleşmesine göre ödenmeyen borç miktarının 1.039.500,00 Alman Markı olduğu ve ödenmediği hususunda bir uyuşmazlık bulunmadığı, dava tarihi itibariyle Alman Markının alış kurunun saptanmış olduğu, Tdeki Özel İdareye ait hissenin satışına ait sözleşmeye göre yüklenicinin M.. A.. olduğu, birleşen dosyada davalı olarak gösterilen hisse devir sözleşmesinde taraf olmadığı, buna göre pasif dava ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, birleşen davada davacı vekili ile davalılardan M.. A.. vekili, asıl davada ise davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, birleşen davada davacı vekili ile davalılardan M.. A.. vekili, asıl davada ise davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, birleşen davada davacı vekili ile davalılardan M.. A.. vekili, asıl davada ise davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 43.963,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl davada davacı birleşen davada davalı M.. A..'den alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 14.637,80 TL harcın temyiz eden asıl davada davalı birleşen davada davacı T.. İ..'ne iadesine, 24/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7676, Karar No: 2017/1507, Tarih: 22.03.2017

**21. Ceza Dairesi         2016/7676 E.  ,  2017/1507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Sanık ...: Beraat

Sanık ...: Mahkumiyet

213 sayılı Vergi Usul Kanununun “bazı kaçakçılık suçlarının cezalandırılmasında usul” başlıklı 367. maddesinin birinci fıkrası “(Değişik fıkra: 23/07/2010-6009 S.K/13.md.) Yaptıkları inceleme sırasında 359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden Vergi Müfettişleri ve Vergi Müfettiş Yardımcıları ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir” hükmü bulunmaktadır.

Somut olay açısından; sanık hakkında 2005,2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçu ile ilgili olarak inceleme yapan Vergi Denetmeni ....... tarafından düzenlenen vergi suçu raporuna istinaden, Vergi Dairesi Başkanı 09.12.2010 tarihli mütalaa ile doğrudan doğruya suç duyurusunda bulunulduğunun anlaşılması karşısında, yukarıda bahsedildiği üzere 09.12.2010 tarihi itibariyle rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasının zorunlu olduğu gözetilmek suretiyle, durma kararı verilerek 213 sayılı VUK'nun 367. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde mütalaa alınıp dava şartı yerine getirtildikten sonra yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4048, Karar No: 2023/12566, Tarih: 23.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/4048 E.  ,  2023/12566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/95 Değişik İş – 2022/90 Karar

HÜKÜM/KARAR : Davacı vekilinin itirazının kabulü/ Davanın kabulü

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Karara davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davacı vekilinin itirazının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların murisi müteveffa Abdullah Buğdalı'nın dava dışı Garanti Bankası A.Ş'den kredi kullandığını ve davalı şirket nezdinde 23.01.2020 başlangıç ve 23.02.2023 bitiş tarihli poliçesi ile ''Kredi Hayat Sigortası'' Sözleşmesi düzenlendiğini ve kredi borçlusu murisin 22.10.2020 tarihinde vefat ettiğini, davalı sigorta şirketince hayat sigortasıyla teminat altına alınan banka alacağının davalı sigorta şirketi tarafından sigortalının poliçe başlangıç tarihinden önce mevcut beyan edilmemiş rahatsızlığı bulunması nedeniyle reddedildiğini belirterek fazlaya dair olan hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000,00 TL tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sigortalı Abdullah Buğdan’ın sigorta başlangıç tarihi öncesinden gelen kalp hastalığı olduğunu, sigortalının bu hastalığı sigorta sözleşmesi sırasında beyan etmediğini, sigortalının beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığını, sigorta öncesinden gelen kalp hastalığının sigorta teminatı kapsamı dışında olduğunu, sigortalının yapılmaması gereken bir sözleşmenin yapılmasına sebebiyet verdiğini, sigortalının öncesinden gelen ve davalı şirkete bildirmediği kalp hastalığına bağlı olarak vefat ettiğinin dosya kapsamıyla sabit olduğunu ve davalının tazminat ödeme yükümlüğü bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI