muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/15977, Karar No: 2011/268, Tarih: 20.01.2011

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı , olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı anne ve baba yararına ayrı ayrı 15.000,00'er TL,kardeşler yararına ayrı ayrı 4.000,00'er TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, anne ve baba yararına ayrı ayrı 25.000,00'er TL,kardeşler yararına ayrı ayrı 10.000,00'er TL’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine,

“1-Davalı ... yönünden, davanın reddine, 575.00 TL vekalet ücretinin davacılardan tahsili ile bu davalıya verilmesine,

2-Davalı ... Ltd.Şti.yönünden, A)Davacıların maddi tazminat istemlerinin reddine,Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 575,00 TL avukatlık ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine,

B)Davacıların manevi tazminat istemlerinin KISMEN KABULÜ ile, davacı anne ... için 15.000,00 TL, baba ... için 15.000,00 TL, kardeşler ... için 4.000,00 TL ve ... için 4.000,00 TL manevi tazminatın 17.04.2006 olay tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, fazla talebin REDDİNE,

3-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan anne Zübeyde için 1.800,00 TL, baba Halit için 1.800,00 TL, kardeşler Eda için 575,00 TL ve Bilal için 575,00 TL avukatlık ücretinin davalı şirketten alınarak davacılara verilmesine,red edilen manevi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan anne Zübeyde'den 1.200,00 TL, baba Halit'ten 1.200,00 TL, kardeşler Eda'dan 575,00 TL ve Bilal'den 575,00 TL avukatlık ücretinin davacılardan alınarak davalı şirkete verilmesine,

4-Davacılar tarafından yapılan toplam 1.972,50 TL yargılama giderinden kabul ve red oranına göre hesaplanan 1005,97 TL sinin davalı şirketten alınarak davacılara verilmesine,kalan kısmın davacılar üzerinde bırakılmasına,

4-Davacılar tarafından yapılan toplam 1.972,50 TL yargılama giderinden kabul ve red oranına göre hesaplanan 1005,97 TL sinin davalı şirketten alınarak davacılara verilmesine,kalan kısmın davacılar üzerinde bırakılmasına,

5-Alınması gereken 2.052,00TL karar ve ilam harcından peşin alınan 999,00TL harcın düşümüyle kalan 1.053,00 TL harcın davalı şirketten alınarak Hazineye gelir kaydına, davacılar tarafından peşin olarak yatırılan 999,00 TL nisbi harç ile 13,10 TL başvuru harcı olmak üzere toplam 1.012,10TL harç giderinin davalı şirketten alınarak davacılara verilmesine, ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ilgiliye yükletilmesine, 20.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12747, Karar No: 2009/4135, Tarih: 30.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/12747 E.  ,  2009/4135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya ait dükkanı 6.7.2005 tarihli kira sözleşmesi ile 5 yıl süre ile kiraladığını, 4.000,00 YTL kira bedelini peşin ödediği halde kiralananı kullanmadığını, anahtarları da posta yoluyla davalıya gönderdiğini ileri sürerek, ... olduğu 4.000,00 YTL kira bedeli ile 2.000,00 Euro teminatın iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmenin tek taraflı olarak feshedilemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu gereğince kiralananın yeniden bir yıl içinde kiraya verilebileceği kabul edilerek, kira bedelinin iadesi ile ilgili talebin reddine, 2.000,00 Euro teminatın ise iadesine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının, 6.7.2005 tarihli 5 yıllık kira sözleşmesi ile davalıdan kiralamış olduğu taşınmazın anahtarlarını 14.9.2005 tarihinde kiralayana teslim ettiği anlaşılmakta olup, davacı taşınmazı hiçbir şekilde kullanamadığından bahisle ... olduğu peşin kira bedeli ile teminatın iadesi 2008/12747-2009/4135

2-Davacının, 6.7.2005 tarihli 5 yıllık kira sözleşmesi ile davalıdan kiralamış olduğu taşınmazın anahtarlarını 14.9.2005 tarihinde kiralayana teslim ettiği anlaşılmakta olup, davacı taşınmazı hiçbir şekilde kullanamadığından bahisle ... olduğu peşin kira bedeli ile teminatın iadesi 2008/12747-2009/4135

istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davacı kiracının, kira süresi dolmadan sözleşmeyi feshetmesi halinde kural olarak sözleşme süresi sonuna kadarki kira bedellerinden sorumluluğu söz konusu ise de, kiralayanın da kiralananı yeniden kiraya vermek için gayret göstermesi, kiracının zararının artmasına neden olmaması gereklidir. Bu itibarla erken tahliye halinde kiracının BK.nun 98.maddesi dalaletiyle aynı kanunun 44.maddesi gereğince taşınmazın yeniden aynı şartlarla kiraya verilebileceği tarihe kadar olan kira bedellerinden sorumlu olduğu Dairemizin kökleşmiş içtihatlarıyla kabul edilmektedir. Dava konusu olayda mahkemece bu hususun belirlenmesi için bilirkişi raporu alınmışsa da, raporun hükme yeterli olmadığı, raporda, kiralananın taraflar arasında yapılmış olan kira sözleşmesindeki aynı şartlarla ve aynı kira bedeli üzerinden ne kadar sürede kiraya verilebileceğinin belirtilmediği anlaşılmakta olup, eksik inceleme ve değerlendirme ile hüküm kurulamaz. O halde mahkemece kiralananın, anahtarın teslim edildiği 14.9.2005 tarihinden itibaren sözleşmedeki aynı şartlar ve aynı kira bedeli üzerinden ne kadar sürede yeniden kiraya verilebileceği, konusunda uzman kişilerden oluşacak bilirkişi heyeti aracılığı ile tespit edilip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 30.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/4064, Karar No: 2014/1798, Tarih: 17.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4064 E.  ,  2014/1798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4080, Karar No: 2014/4498, Tarih: 11.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/4080 E.  ,  2014/4498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 24. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2013/124-2013/117

Taraflar arasındaki karşılıklı tazminat, tapu iptali ve tescil, alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı, karşı davada taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı yüklenici şirket arasında imzalanan 30.07.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, inşaata sözleşmeden itibaren 3 ay içerisinde başlanacağının, arsa sahiplerine düşen dairelerin en geç 12 ay içerisinde eksiksiz olarak teslim edileceğinin ve fazladan yapılacak bağımsız bölümlerin %50 oranında paylaşılacağının kararlaştırıldığını, davalının daireleri zamanında teslim etmediğini ve fazladan 2 daire daha inşa ettiğini, müvekkiline ait 4 adet dairenin sözleşmeye göre teslim edilmesi gereken tarihten 11 ay sonra teslim edildiğini ileri sürerek, geç teslim nedeniyle 4 adet dairenin kira bedeli olarak şimdilik 25.300,00 TL'nin davalıdan tahsilini ve fazladan inşa edilen bağımsız bölümlerden bir adetinin müvekkilleri adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, sözleşmeye göre arsa sahiplerinin zemin katın altında fazladan yapılacak yapılarda hak sahibi olmadığını, müvekkilinin edimlerini süresinde yerine getirdiğini, davacı arsa sahiplerinin daireleri fiilen teslim aldıklarını savunarak, asıl davanın reddini istemiş; açtığı karşı davada, müvekkilinin, teminat olarak arsa sahiplerine 126.000,00 TL verdiğini, ancak sözleşme ifa edilmiş olmasına rağmen arsa sahiplerinin bu bedeli iade etmeye yanaşmadıklarını ileri sürerek, 126.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Karşı davada davalılar vekili, müvekkillerine, davacı yüklenici tarafından, sözleşmenin imzalanması ile birlikte 126.000,00 TL değil makbuz karşılığı 25.000,00 TL verildiğini, bu ödemenin de avans olarak değil sözleşmeye dayalı olarak yapıldığını savunarak, karşı davanın reddini istemiştir.

Karşı davada davalılar vekili, müvekkillerine, davacı yüklenici tarafından, sözleşmenin imzalanması ile birlikte 126.000,00 TL değil makbuz karşılığı 25.000,00 TL verildiğini, bu ödemenin de avans olarak değil sözleşmeye dayalı olarak yapıldığını savunarak, karşı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözleşmede teslim tarihinin en geç 30.10.2008 tarihi olduğu, asıl davada davacı arsa sahipleri tarafından bu tarihten itibaren 11 aylık gecikme tazminatı talep edildiği, davalı yüklenicinin daha önce teslimi gerçekleştirdiğine ilişkin herhangi bir delil ibraz etmediği, bu durumda davacı arsa sahiplerinin 4 daire için toplam 23.100,00 TL kira alacakları bulunduğu, tapu iptali ve tescil talepleri yönünden davayı müracaata bıraktıkları ve süresi içerisinde yenilemedikleri, karşı dava yönünden; her ne kadar davacı yüklenici sözleşmenin imzalanması ile beraber teminat olarak arsa sahiplerine 126.000,00 TL verdiğini ileri sürerek, buna ilişkin makbuz ibraz etmiş ise de, söz konusu makbuzda tahrifat yapıldığının ve 26.000,00 rakamının önüne 1 rakamının eklendiğinin ceza mahkemesince yapılan yargılamada belirlendiği, ceza mahkemesi kararının bu konuda kesin delil olmasa da kuvvetli delil olduğu, davalı arsa sahiplerince bu bedelin yüklenici tarafından avans olarak değil de sözleşme bedeli olarak ödendiği savunulmuş ise de, söz konusu makbuzda bu bedelin avans olarak ödendiğinin yazılı bulunduğu gerekçesiyle, asıl dava yönünden; davanın kısmen kabulü ile 23.100,00 TL'nin davalıdan tahsiline, tapu iptal ve tescil davasının açılmamış sayılmasına, karşı dava yönünden; 26.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı, karşı davada taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, karşı davada taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Asıl davada, davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Asıl dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan gecikme tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Gecikme tazminatı kural olarak sözleşmede kararlaştırılan teslim tarihinden, eserin eksiksiz ve ayıpsız olarak sözleşmeye uygun biçimde teslim edildiği tarihe kadar ya da iş sahibinin teslimden önce bağımsız bölümü fiilen kullanmaya başladığı veya üçüncü kişiye kiraya verdiği ya da sattığı tarihe kadar istenebilir.

2-Asıl davada, davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Asıl dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan gecikme tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Gecikme tazminatı kural olarak sözleşmede kararlaştırılan teslim tarihinden, eserin eksiksiz ve ayıpsız olarak sözleşmeye uygun biçimde teslim edildiği tarihe kadar ya da iş sahibinin teslimden önce bağımsız bölümü fiilen kullanmaya başladığı veya üçüncü kişiye kiraya verdiği ya da sattığı tarihe kadar istenebilir.

Taraflar arasındaki 30.07.2007 tarihli sözleşmenin 9. maddesinde, sözleşme tarihinden itibaren en geç 3 ay içerisinde inşaata başlanacağı ve 12 ay içerisinde de işin teslim edileceği kararlaştırılmıştır. Bu itibarla, teslimin en geç 30.10.2008 tarihinde gerçekleşmesi gerektiği yönünde taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır. Asıl davada davacı arsa sahipleri 30.10.2008 tarihinden itibaren 11 aylık gecikme tazminatı talep etmişlerdir. Eser sözleşmesinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibine ait bağımsız bölümlerin teslim edildiğini ispat külfeti yüklenicidedir. Asıl davada davalı yüklenici, bu kapsamda işi daha önce teslim ettiğini savunarak, gecikme tazminatı talep edilen bağımsız bölümlerin AYEDAŞ ve İSKİ abonelik kayıtlarına dayanmış, mahkemece, bu savunma doğrultusunda, ilgili kurumlardan sorularak, bağımsız bölümlerin elektrik ve su aboneliklerinin kuruluş tarihleri belirlenmiştir. AYEDAŞ ve İSKİ tarafından gönderilen cevabi yazılarda, elektrik aboneliklerinin 23.06.2009 – 29.07.2009 tarihleri arasında, su aboneliklerinin ise 07.07.2009 – 09.11.2009 tarihleri arasında muhtelif tarihlerde açıldığı bildirilmiştir. Bunun üzerine alınan 30.10.2012 havale tarihli ek bilirkişi raporunda, abonelik tarihlerine göre bağımsız bölümlerin davacı arsa sahiplerine ortalama 01.07.2009 tarihinde teslim edildiğinin kabulü gerektiği görüşüyle, 30.10.2008 ile 01.07.2009 tarihleri arasındaki dönem için toplam 16.800,00 TL gecikme tazminatı hesaplanmıştır.

Bu durumda mahkemece, davalı yüklenicinin, davacı arsa sahiplerine ait bağımsız bölümleri fiilen 01.07.2009 tarihinde teslim ettiğine ilişkin savunmasını kanıtladığının kabulü ile gecikme tazminatı olarak, 30.10.2008 ile 01.07.2009 tarihleri arasındaki dönem için ek bilirkişi raporunda belirtilen miktara hükmedilmesi gerekirken, resmi kurumların cevabi yazıları gözardı edilerek, davalı yüklenicinin fiilen teslimi gerçekleştirdiğine ilişkin bir belge sunmadığından bahisle, yazılı şekilde, yanılgılı gerekçeyle hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, karşı davada taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl davada davalı yararına BOZULMASINA, asıl davada davalı tarafından yatırılan harcın iadesine, aşağıda yazılı onama harcının karşı davada taraflardan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14503, Karar No: 2011/16773, Tarih: 28.09.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/14503 E.  ,  2011/16773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kavgada silah çekmek, hakaret

HÜKÜM : Ortadan kaldırma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, hüküm fıkrasında yasa yollarına başvuru yöntemi CYY.nın 232/6. maddesine uygun olarak gösterilmediğinden, sanık müdafiinin temyiz isteği süresinde kabul edilerek başvuruların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar hakkında kavgada silah çekmek suçundan açılan kamu davasının 4616 sayılı Yasa uyarınca ertelenmesine karar verildikten sonra, zamanaşımı süresi dolması nedeniyle açılan davanın ortadan kaldırılmasına, el konulan tabanca ile 6 adet merminin müsaderesine karar verilmiş ise de; dava konusu silah taşıma ruhsatlı olup bizatihi suç teşkil etmediğinden sanığa iadesi gerektiği gözetilmeden müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hükmün (2) numaralı paragrafı çıkartılıp yerine "Adli emanetin 1998/64 sırasında kayıtlı bir adet brovning marka, 7,65 mm çaplı, namlusunda 210868 seri nosu bulunan, tabanca, şarjör, 6 adet MKE yapımı 7,65 mm çaplı dolu mermi ve siyah tabanca deri kılıfının kullanılması, yapılması, taşınması, bulundurulması ve satılması bizatihi suç teşkil eden eşyalardan olmadığından sanığa iadesine" ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY.nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 28.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1110, Karar No: 2015/1245, Tarih: 27.01.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/1110 E.  ,  2015/1245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/01/0215 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4220, Karar No: 2025/3952, Tarih: 08.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2024/4220 E.  ,  2025/3952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1769 E., 2017/1128 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, 03.11.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 07.03.2024 tarihli ve 2023/31212 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.04.2024 tarihli ve KYB-2024/31822 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.04.2024 tarihli ve KYB-2024/31822 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/07/2015 tarihli ve 2015/98578 soruşturma, 2015/3116 sayılı kamu davasının açılmasının 5 yıl süre ile ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabî tutulmasına dair kararı müteakip, şüphelinin denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmaması nedeniyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonunda, sanığın anılan suçtan 5237 sayılı Kanun'un 191/1-4 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/10/2017 tarihli ve 2015/1769 esas, 2017/1128 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamında, sanığın 30/06/2015 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca 13/07/2015 tarihli ve 2015/98578 soruşturma, 2015/3116 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, kararın 03/08/2015 tarihinde tebliğ edilmesini takiben, sanığın çağrıya rağmen 10 gün içerisinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmemesi nedeni denetimli serbestlik dosyasının kapatılması üzerine, hakkındaki erteleme kararının denetimli serbestlik tedbirine uymamakta ısrar ettiğinden bahisle kaldırılarak açılan kamu davasında Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/10/2017 tarihli kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de;