muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/912, Karar No: 2010/7622, Tarih: 30.11.2010

Hükmün gerekçesinde sanıklar ... ... ve ...'nin önceden aldıkları karar ve yaptıkları plan doğrultusunda, sebatla ve koşulsuz olarak öldürme

TEBLİĞNAME : 1-B/08/164026

suçunu işlemeye karar verdikleri kabul edildiği halde, dosya içeriğine ve gerekçeye aykırı şekilde yalnız töre saikiyle öldürme suçundan hüküm kurulması yasaya aykırı ise de, bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar ... ... ve ... hakkında töre saikiyle insan öldürmek suçundan kurulan hüküm fıkrasının "töre saikiyle adam öldürme suçlarından TCK.nun 82/1-k maddesi" ibaresindeki "töre saikiyle" kelimesinden önce gelmek üzere "tasarlayarak" ibaresinin, "82/1-k" maddesine "a" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sanıklar ... ... ve ... hakkında töre saikiyle insan öldürmek suçlarından kurulan mahkumiyete ilişkin, sanık ... hakkında töre saikiyle insan öldürmeye yardım ve 6136 sayılı Kanuna Muhalefet, sanık ... hakkında töre saikiyle insan öldürmeye yardım suçlarından kurulan beraate ilişkin, sanık ...'in yalan tanıklık suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin, kısmen resen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA),

B) Sanıklar ... ... ve ... hakkında 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan kurulan hükümlerde;

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi uyarınca değiştirilen 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bıkarılmasında; ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkarılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenlerle sanıklar ... ... ve ... hakkında 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA) 30.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10437, Karar No: 2019/8452, Tarih: 25.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2017/10437 E.  ,  2019/8452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şantaj

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia, savunma ve duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6571, Karar No: 2013/4844, Tarih: 27.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/6571 E.  ,  2013/4844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1072 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-) Dava konusu elkonulan kağıt parçalama makinesinin emniyet kumar masası uzmanı, makine mühendisi ve hukukçudan oluşan üç kişilik bilirkişi heyetine incelettirilerek 1072 sayılı yasa kapsamına giren, rulet, tilt, langırt veya benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen, otomatik, yarı otomatik el veya ayakla kullanılan oyun alet veya makineleri ile benzerlerinden olup olmadığı tespit edildikten sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesi,

2-) Olaya suç tarihinde yürürlükte bulunan 1072 sayılı Kanun ile suç tarihinden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 1072 sayılı Kanunun ilgili bütün hükümleri uygulanarak elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve karar yerinde tartışılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu husus tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

3-) 5728 sayılı Kanunun 325.maddesiyle 1072 sayılı Kanunun 2.maddesi yeniden düzenlenmiş olup, yeni düzenlemede işyerinin kapatılması cezasına yer verilmediği düşünülmeden, suçun işlendiği yer olan ... Caddesi ... Spor Derneğinin 5253 sayılı Dernekler Kanununun 2/b maddesine göre derneğin yönetim faaliyetlerinin yürütüldüğü yerleşim yeri olması ve bu yönüyle iş yeri olarak değerlendirilemeyeceğinden, derneğin faaliyetten men ve kapatılmasının 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 89. ve devamı maddelerine tabi olduğu halde, 1072 sayılı kanunun 2/2 maddesi uyarınca söz konusu derneğin bir daha açılmamak üzere kapatılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ve sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 27.02.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2867, Karar No: 2019/3167, Tarih: 18.06.2019

**1. Ceza Dairesi         2017/2867 E.  ,  2019/3167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

S.S.ÇOCUK : ...

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Töre saikiyle öldürme, ruhsatsız silah taşıma

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk hakkında; mahkumiyet, sanıklar hakkında; beraat.

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ... müdafii, sanıklar müdafii, katılanlar vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'ın maktul ...'ı kasten öldürme eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, diğer sanıklar hakkında, suça sürüklenen çocuğu maktulü kasten öldürmesi için azmettirme suçundan elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatlerine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar vekilinin beraat eden sanıkların da cezalandırılması gerektiğine, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede, suça sürüklenen çocuk hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, beraat eden sanıklar müdafiinin her bir sanık için ayrı ayrı vekalet ücreti verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

A)Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ../..

S/2

..., ... hakkında verilen beraat hükümlerinin ONANMASINA,

B)Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürme suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün yapılan incelemesinde:

1)Her ne kadar suça sürüklenen çocuk hakkında "töre saikiyle öldürme" suçundan hüküm kurulmuş ise de; Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlüğünde "töre" kelimesinin; "bir toplulukta benimsenmiş, yerleşmiş davranış ve yaşama biçimlerinin, kuralların, görenek ve geleneklerin, ortaklaşa alışkanlıkların, tutulan yolların bütünü, adet, bir topluluktaki ahlaki davranış biçimleri, adap" olarak tanımlandığı, ayrıca "saik" kelimesinin, "sebep, güdü, kasta öngelen ve onu hazırlayan düşünce", "öldürmenin töre saikiyle gerçekleştirilmesinin" ise "öldürmeye yönelik kastın, töre anlayışının etkisi altında şekillenmesi" anlamlarına geldiği, genelde iyi davranış biçimlerini ifade etmek için kullanılan "töre" kavramının zaman zaman "kötü" davranış biçimlerini ifade etmek için de kullanılabildiği, bu anlamda, Türk Ceza Kanununun 82. maddesinin 1. fıkrasının (k) bendinin konusunu oluşturan "töre"nin, "belli bir davranışı gerçekleştirenin veya belli bir yaşam biçimini tercih edenlerin öldürülmesini gerektiren", "kötü bir töre"yi ifade ettiği, bir davranışın töreden kaynaklandığını söyleyebilmek için, bu davranışın "bir toplulukta genel olarak benimsenmiş, yerleşmiş yaşam biçimlerinden veya değer yargılarından kaynaklanmasının" gerekli olduğu, yasal düzenlemede geçen "saik" kelimesinin, öldürme fiilinin fail tarafından "başka her türlü etkiden uzak olarak sırf toplumda benimsenmiş olan genel bir davranış veya yaşam biçimine aykırı davranılmış olmasını cezalandırmayı görev addedip onun etkisiyle" işlenmesini, başka bir deyişle, "öldürme kastının, kötü törenin etkisiyle oluşması lüzumunu" ifade ettiği, bu durumdaki failin "öldürme eylemini" gerçekleştirirse toplum tarafından "saygınlık" ile ödüllendirileceğini, gerçekleştirmediği takdirde ise "kınanacağını" düşünmesi ve bu eylemi saygınlık kazanmak ya da kınanmamak için işlemesi gerektiği, dolayısıyla "töre saikiyle öldürme"den bahsedilebilmesi için, öncelikle mağdurun "toplumda genel olarak benimsenmiş olan bir davranış veya yaşam biçimine aykırı davranmış olmasının, ikinci olarak bu aykırı davranışın "ölümle" cezalandırılması gerektiğinin o toplumda yaşayanlar tarafından beklenen bir tepki olduğunun kabul edilebilmesinin, üçüncü olarak ise öldürme fiilinin fail tarafından toplumun öldürme beklentisinin yönlendirmesiyle sırf aykırı davranışın cezalandırılması görevi üstlenilerek işlenmesinin" şart olduğu, burada "toplumdan" kastedilenin "tüm ülke" olabileceği gibi "köy, mahalle, geniş aile gibi" küçük bir topluluk da olabileceği, "töre saikiyle öldürme" suçunun oluşması açısından bunlar arasında fark bulunmadığı, "töre" kavramıyla sık sık karıştırılan "namus" kavramının ise "bir toplum içinde ahlak kurallarına ve toplumsal değerlere bağlılık, iffet, doğruluk, dürüstlük" olarak tanımlandığı, bu anlamda, töre ile namusun benzer ancak farklı kavramlar oldukları, törenin belli koşullarda namusu da içine alan üst bir kavram olarak ortaya çıkabileceği ../..

durumlar var ise de, diğer koşulların bulunmadığı hallerde, sırf kişilerin sübjektif namus anlayışından, kıskançlıktan, cinsel arzu ve isteklere karşılık alamamaktan, kınamaktan, hoşlanmamaktan, tasvip etmemekten, söz geçirememekten kaynaklanan öldürme fiillerinin "töre saikiyle öldürme" olarak nitelendirilemeyeceği, aynı şekilde, toplumun tasvip etmediği veya kınadığı davranışları işleyenlerin ya da yaşam biçimini tercih edenlerin öldürülmesi" biçiminde gerçekleştirilen her fiilin de toplumdaki öldürme beklentisi açıkça ortaya konulmadan", sırf bu nedenle "töre saikiyle öldürme" olarak değerlendirilemeyeceği, buna göre, "töre cinayeti ile namus cinayetinin" aynı kavramlar olduğunun söylenemeyeceği, zira, suçta ve cezada kanunilik prensibi ile ceza hukukundaki kıyas yasağının, "töre saikiyle öldürme" suçunun uygulanma alanını bu şekilde genişletmeye izin vermeyeceği anlaşılmakla, bu açıklamalar ışığında, somut olayda; suça sürüklenen çocuğun kız kardeşi olan Emetullah ile maktulün bir süre gönül ilişkilerinin olduğu ancak daha sonra bu ilişkinin son bulduğu,.... 'ın 18 yaşından küçük olduğu bir tarihte evlilik olmaksızın hamile kalması üzerine olayın resmi makamlara intikal ettiği, .... 'ın alınan ifadesinde çocuğun babasının maktul olduğunu söylediği ancak yaptırılan babalık testinde çocuğun maktulden olmadığının anlaşıldığı ve bu nedenle maktul hakkında açılan kamu davasında beraatine karar verildiği, bununla birlikte yaşanan bu hadiselerden maktulü sorumlu tutan suça sürüklenen çocuğun kendi subjektif değer yargılarına aykırı hareket ettiğini düşündüğü maktulü toplumsal bir istek olmaksızın kasten öldürmesi biçiminde gerçekleştirdiği eyleminde, suça sürüklenen çocuk hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanmaksızın kasten öldürme suçundan TCK'nin 81. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde töre saikiyle kasten öldürme suçundan TCK'nin 82/1-k maddesi gereğince hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

2)Kendilerini usulüne uygun düzenlenmiş iki ayrı vekaletname ile ancak aynı vekille temsil ettiren katılanlar lehine, suça sürüklenen çocuk aleyhine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken iki vekalet ücretine hükmedilmesi,

C)Suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde:

Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 15.10.2012 tarih ve 2012/173 numaralı iddianamede suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan anlatım yapılıp sevk maddesi gösterilerek usulüne uygun açılmış bir kamu davası bulunmadığı ve bu eksikliğin ek savunma yolu ile de giderilemeyeceği gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesine aykırı davranılması ,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 15.10.2012 tarih ve 2012/173 numaralı iddianamede suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan anlatım yapılıp sevk maddesi gösterilerek usulüne uygun açılmış bir kamu davası bulunmadığı ve bu eksikliğin ek savunma yolu ile de giderilemeyeceği gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesine aykırı davranılması ,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

Ruhsatsız silah taşıma suçunun düzenlendiği 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezasının yanında 30 günden 100 güne kadar adli para cezasına hükmolunması gerektiği gözetilmeyerek, temel adli para cezası gün

sayısının 120 gün olarak belirlenmesi ve tayin olunan 2 yıllık temel hapis cezasından yaş küçüklüğü nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 1 yıl 4 ay hapis yerine 1 yıl 6 ay hapis olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, suçun üst sınırı , temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak suça sürüklenen çocuk müdafiinin tahliye talebinin reddine, 18.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

18/06/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı Kenan Türk'ün huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan suça sürüklenen çocuk ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 20/06/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/25479, Karar No: 2016/9302, Tarih: 09.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/25479 E.  ,  2016/9302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kars 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2015

NUMARASI : 2014/910-2015/295

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir,

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz emsal kabul edilen taşınmazdan 75-80 kat daha değerli kabul edilerek dava konusu taşınmaza metrekare birim bedeli belirlenmesi mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle ve emsal taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi,

yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların. Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılıp, bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmına inşaat yapılıp yapılamayacağı, yapılabilecek ise kamulaştırmadan önceki ve sonraki durumu arasında herhangi bir değişiklik, inşaat alanında kısıtlama söz konusu olup olmayacağı hususu ilgili Belediye Başkanlığı Fen İşleri ve İmar Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme sonucu kalan kısma %20 oranında değer kaybı verilmesi,

3)Tapu maliki ölü İ.. K.. miraşçılarının davaya dahil edilmesi idarece talip edildiği halde adı geçenin mirasçıları davaya dahil edilip taraf teşkili sağlanmadan hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7096, Karar No: 2012/2853, Tarih: 28.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/7096 E.  ,  2012/2853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin 3402 sayılı Yasanın Ek 4. maddesi uyarınca yapılan kadastrosu sırasında, Sakarya Kadastro Müdürlüğünce, ... ilçesi ... köyü133 ada 29 parsel sayılı 2539,45 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi gereği orman niteliğini kaybedip, orman kadastro komisyonlarınca orman alanı dışına çıkarılan yerlerden olduğu ancak taşınmazın Karasu Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/25 esas sayılı dosyası ile mülkiyete yönelik olarak davalı olduğu belirtilerek parselin kullanıcısının ve malikinin mahkemece belirlenmesi için tutanağın malik ve beyanlar hanesi boş bırakılarak kadastro tutanak aslı 3402 sayılı Yasanın 5. maddesine istinaden kadastro mahkemesine gönderilmiştir. Mahkemece, Orman kadastrosu ve 2/B çalışmalarına ilişkin dava 6 aylık askı ilanından sonra açıldığı için Kadastro mahkemesinin görevli olmadığı ve mülkiyete ilişkin davanın Asliye Hukuk Mahkemesinde karara bağlanması gerektiği, Sakarya Kadastro Müdürlüğünce, Kadastro Kanununun EK 4'üncü maddesine göre yapılan çalışmalar aynı maddenin ikinci fıkrasına göre ikinci kadastro sayılmaz hükmünde olduğundan bu çalışmalarda düzenlenen tutanaklar Kadastro Kanunu'nun 5'inci maddesine göre kadastro mahkemesine gönderilecek dosyalar olmadığı ve asliye hukuk mahkemesinde derdest olan 2001/25 esas sayılı dava dosyası neticelenmeden, gerçek malik belirlenmeden Kadastro Kanunu'nun EK 4'üncü maddesi uygulaması yapılamayacağı ve EK 4'e göre sadece mülkiyeti Hazine'ye ait olan yerlerde bu çalışmalar yapılabileceği gerekçeleriyle duruşma açılmadan tensiple ... köyü125 ada 2 parselin 3402 sayılı Yasanın EK 4'üncü maddesine göre düzenlenen kadastro tutanağının iptaline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre yapılan kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Yasaya göre 1952 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdidi bulunmaktadır. Daha sonra 1978 yılında 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması yapılmış ve 1989 yılında henüz sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları yapılarak 14/05/1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

Dava, 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre yapılan kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Yasaya göre 1952 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdidi bulunmaktadır. Daha sonra 1978 yılında 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması yapılmış ve 1989 yılında henüz sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları yapılarak 14/05/1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

Kadastro Müdürlüğü tarafından Karasu ilçesi, ... köyünde 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre yapılan kadastro sırasında, dava konusu taşınmazın tutanağının edinme sütununda, Adatepe köyü P.1 numaralı 2/B bloğunun tamamı Karasu Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/25 esas sayılı dosyasında mülkiyete yönelik olarak davalı olduğu belirtilerek tutanağın malik beyanlar ve hanesi boş bırakılarak tespit edilmiş ise de; ek 4. maddeye göre yapılan kadastroda malik hanesi boş olarak tutanak düzenlenmesi 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesindeki düzenlemenin lafzına ve ruhuna aykırıdır. Şöyle ki; 3402 sayılı Yasaya 5831 sayılı Yasanın 8. maddesi ile eklenen Ek madde 4'de “6831 sayılı Orman

Kanununun 20/06/1973 tarihli ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2'nci maddesi ile 23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı, 05/06/1986 tarihli ve 3302 sayılı kanunlarla değişik 2'nci maddesinin (B) bendine göre orman kadastro komisyonlarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerler, fiili kullanım durumları dikkate alınmak ve varsa üzerindeki muhdesatın kime veya kimlere ait olduğu ve kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığı kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle, bu Kanunun 11'inci maddesinde belirtilen askı ilanı hariç diğer ilanlar yapılmaksızın öncelikle kadastrosu yapılarak Hazine adına tescil edilir.” hükmü yer almıştır. Bu maddeye göre yapılan kadastro çalışmasında, öncesinde orman kadastro komisyonlarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Hazine adına tespiti yapılıp fiili kullanım durumları ve varsa üzerindeki muhdesatın sahipleri belirlenmektedir. Ayrıca belirtmek gerekir ki, bir yerin veya taşınmazın Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerler kapsamında olduğu ancak orman sınırı dışına çıkarılma işleminin kesinleşmesiyle söz konusu olabilmektedir.

6831 sayılı Yasanın 2. maddesinde düzenlenen “… Kadastrosu yapılıp kesinleşen Devlete ait ormanlar, tapu sicil müdürlüklerince hiçbir harç, vergi ve resim alınmaksızın orman vasfı ile 2'nci maddeye göre orman sınırları dışına çıkarılan yerler halihazır vasfı ile kaydında belirtme yapılarak Hazine adına tapuya tescil olunur” hükmünden anlaşılacağı üzere, kesinleşen orman kadastrosunun ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerin, işlemin kesinleşmesiyle Hazine adına tescil edilmesi yasa gereği zorunluluktur. Şüphesiz burada tescil işlemi, kurucu değil açıklayıcı niteliktedir.