muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6163, Karar No: 2018/6247, Tarih: 24.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/6163 E.  ,  2018/6247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4524, Karar No: 2019/724, Tarih: 12.02.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/4524 E.  ,  2019/724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu veya beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak kişiyi, tasarlayarak töre saikiyle öldürme ve bu suça yardım.

HÜKÜM : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında;

Nitelikli öldürmeye yardım suçlarından; CMK’nin 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraat.

2- Sanık ... hakkında;

Töre saikiyle tasarlayarak çocuğu öldürmek suçundan; TCK.nin 82/1-a-e-k, 53/1-2-3, 63 maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında; 18 yaşından küçük maktul ...'ı nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar Adil ve Celal hakkında; kasten öldürmeye yardım suçundan elde edilen delillerin mahkumiyetlerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatlerine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekili ile ... vekilinin; beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

1- Sanıklar ... ve ... hakkındaki beraat hükümlerinin tebliğnamedeki görüşe uygun olarak ONANMASINA;

2- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise;

Maktulün amcasının sanık ...'ın eşine karşı cinsel saldırıda bulunduğunu iddia ederek, ... ailesinden para veya kızlarının kendisine verilmesini talep ettiği, aileler arasında bu sebeple husumet oluştuğunun kabul edildiği olayda, maktul çocuk ...'ın bu kapsamda ailenin namus ve şerefini eksilten bir davranış olarak nitelendirilebilecek bir eylemi bulunmadığı ve dolayısıyla TCK'nin 82/1. maddesinin (k) bendinde öngürülen ağırlaştırıcı nedenin olayda uygulama imkanının bulunmadığının gözetilmemiş olması;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceden farklı nedenle BOZULMASINA, 12/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3052, Karar No: 2007/5206, Tarih: 18.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/3052 E.  ,  2007/5206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, ... Köyü 3533 parselin Doğu Alikahya Devlet Ormanı sınırları içinde kalmaktayken 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılan yerlerden olduğu iddiasıyla davalılar adlarına kayıtlı tapunun iptalini ve Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 6 numaralı orman kadastro komisyonunca, ... ilçe sınırları içinde bulunan ormanların kadastrosu ve 2. madde uygulamalarına, 28.05.1981 tarihinde işe başlanarak; sonuçları 08.03.1982 tarihinde; itirazlı yerlerde ise itiraz sonuçları 11.11.1985 tarihinde ilan edilmekle kesinleşmiştir. Daha sonra, 3302 Sayılı Yasaya göre yapılıp, 30.10.1991 tarihinde ilan edilmek suretiyle kesinleşen 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Yörede 6 numaralı orman kadastro komisyonunca, ilk kez ... ilçe sınırları içinde bulunan ormanların kadastrosu ve 2. madde uygulamalarına 28.05.1981 tarihinde başlanarak 5658 Sayılı Yasa uyarınca iade edilen 17.03.1952 tarih 87 numaralı kayıtta, orman vasfında, aynı miktar ve hudut ile Asım ... Eksat adına tapulu taşınmazın bulunduğu alan, Batı ... ... Özel Ormanı adı verilerek tapu maliki adına sınırlandırılmış, doğuda bulunan orman vasfındaki taşınmazlar ise, 291, 292, 293, 294, 295, 296, 297, 298, 299 ve 291 nolu orman sınır noktalarını birleştiren hatlar ile Doğu ... ... VIII Nolu Devlet Ormanı olarak sınırlandırılmış ve akabinde içinde çekişmeli taşınmazların bulunduğu alanın nitelik yitirdiği saptandığından, 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmış, sonuçları 08.03.1982 tarihinde; itirazlı yerlerde ise, itiraz sonuçları 11.11.1985 tarihinde ilan edilmekle kesinleşmiştir.

Tüm bu açıklamalara göre, gerçek kişilerin dayandığı tapu kaydının ilk oluşumunda 300 dönüm yüzölçümünde olmasına karşın, bu tapu kaydının gittisi olan, Mart 1952 tarih 77 nolu, 48 hektar 1597 m2 yüzölçümünde, Asım ... Eksat adına kayıtlı taşınmazın, önce 4785 Sayılı Yasaya göre istimlak edilip, daha sonra 5658 Sayılı Yasaya göre iade edilen, orman kadastrosu sırasında ise, Batı ... ... Özel Ormanı olarak sınırlandırılan alanın, kök tapu miktarı olan 300 dönümün çok üzerinde olduğu, tapunun ilk tesisinden sonra yapılan intikaller sırasında sınırdaki Devlet Ormanları da tapu kaydı kapsamına alınarak yüzölçümünün artırılması işleminin Orman Yönetimini bağlamayacağı, bu nedenle davacı gerçek kişilerin maliki oldukları kadastro parsellerinin dayanağı Haziran 1945 tarih 36 nolu tapu kaydının 4785 Sayılı Yasa gereği devletleştiği ve 5658 Sayılı Yasada yazılı koşullar oluşmadığından iadeye tabi olmaması nedeniyle orman kadastrosu sırasında önce Doğu ... ... VIII Nolu Devlet Ormanı olarak sınırlandırılıp 2. madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı ve işlemin 08.03.1982, itirazlı yerlerin 11.11.1985 tarihinde ilan edilerek orman kadastro işlemi ile orman rejimi dışına çıkartma işlemlerinin kesinleştiği, orman kadastro işlemlerinin kesinleştiği tarihe göre hak düşürücü sürenin çoktan geçtiği, davacı gerçek kişilerin orman kadastrosunu iptal ettirecek hiçbir yasal dayanaklarının bulunmadığı, yerel mahkemece bu ilkeler gözönünde bulundurularak Hazinenin davasının kabulüne dair verilen karar usul ve yasaya uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı gerçek kişilerin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 18/04/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11749, Karar No: 2017/7521, Tarih: 16.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/11749 E.  ,  2017/7521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddi, temyiz talebinin reddine dair ek karar

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm ve temyiz talebinin reddine dair ek karar, davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar ve ek karar başlıklarında "koruma tedbirleri nedeniyle tazminat" yerine "yakalama veya tutuklama sonrası kyo veya beraat kararı verilmesi halinde tazminat", "suç, suç tarihi" ibarelerine yer verilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı, gerekçeli karar başlığında hüküm duruşmasında hazır bulunan Cumhuriyet savcısının ad - soyad ve sicilinin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Davacı tarafın yokluğunda verilip 09.02.2015 tarihinde tebliğ olunan ek kararın 1412 sayılı CMUK 310. maddesi gereğince 16/02/2015 tarihine kadar temyiz edilmesi gerekirken, 25.02.2015 tarihinde temyiz edildiği, hüküm tarihi itibariyle temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca davacının temyizinin REDDİNE, 16.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4763, Karar No: 2013/1654, Tarih: 04.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/4763 E.  ,  2013/1654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Töre saiki ile öldürme, bu suça yardım, 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık

Esaslı işlemlerden olan tanık beyanlarının alındığı 17/01/2012 tarihli duruşma tutanağının 1 ve 2. sayfalarının 34104 sicil nolu mahkeme başkanı tarafından, 16/02/2012 tarihli gerekçeli kararın da 123517 sicil nolu zabıt katibi tarafından imzasız bırakıldığı anlaşılmakla, imza eksikliği giderildikten sonra temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesi amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 04/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4362, Karar No: 2020/5065, Tarih: 10.03.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/4362 E.  ,  2020/5065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ...,sanık ... müdafii

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıkların aşamalarda suçlamaları kabul etmemeleri, sanık ... ile müşteki arasında husumet bulunması, müştekinin sanıkların 34 CPV 69 plaka sayılı araçla evinin önüne geldiklerini ve evde bulunan anne, baba, kardeş ve eşinin de olaylara şahit olduklarını beyan etmesi karşısında; soruşturma aşamasında dinlenen tek tanık ... dinlenmeden ve müştekinin anne, baba, kardeş ve eşi ile yukarıda belirtilen plakalı araç sahibinin de kimliği belirlenerek olaya ilişkin bilgi ve görgüleri tespit edilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/19, Karar No: 2024/6846, Tarih: 20.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/19 E.  ,  2024/6846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/330 E., 2023/161 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/330 Esas, 2023/161 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 08.09.2023 tarihi itibarıyla kesinleştirildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.12.2023 tarihli ve 2023/25974 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2023 tarihli ve KYB-2023/133136 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2023 tarihli ve KYB-2023/133136 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2023 tarihli kararından önce, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a) fıkrasına 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile son fıkrasından önce gelmek üzere eklenen fıkralarda, “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir.

Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir..." şeklindeki ve,

Geçici 34. maddesinde yer alan, "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir. Bu fıkrada belirtilen ceza indiriminden faydalanabilmek için vergi mahkemesinde dava açılmaması, açılmışsa feragat edilmesi, kanun yollarına başvurulmaması veya başvurulmuşsa vazgeçilmesi şarttır.

Birinci fıkra hükümleri bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar hakkında da uygulanır. Bu takdirde, ödemenin hüküm verilinceye kadar yapılması şarttır." şeklindeki düzenlemeler gözetildiğinde,

Sanığın hukuki durumunun 15/04/2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun ile değişik yukarıda belirtilen 213 sayılı Kanun'un 359 ve geçici 34. maddeleri kapsamında değerlendirilerek bir karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2017 tarihli ve 2016/236 Esas, 2017/160 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar 22.03.2017 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir. Sanığın, denetim süresinde içerisinde işlediği kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde bulundurmak suçundan Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2022 tarihli ve 2021/442 Esas, 2022/187 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verilmesi ve bu kararın istinaf edilmeden kesinleşmesi üzerine iş bu dosyaya ihbarda bulunulmuştur. İhbar üzerine yapılan yargılama neticesinde, açıklanması geri bırakılan hüküm aynen açıklanarak, Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/330 Esas, 2023/161 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.

2. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Daire Kanun'un (7394 sayılı Kanun) 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir.” fıkraları eklenmiştir.

3. 213 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin birinci fıkrası; "Resen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunmasıdır. İnceleme raporunda bu maddeye göre belirlenen matrah veya matrah farkı resen takdir olunmuş sayılır.", aynı Kanun'un 341 inci maddesinin birinci fıkrası; "Vergi ziyaı, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden, verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade eder." ve anılan Kanun'un 344 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ise; "341 inci maddede yazılı hallerde vergi ziyaına sebebiyet verildiği takdirde, mükellef veya sorumlu hakkında ziyaa uğratılan verginin bir katı tutarında vergi ziyaı cezası kesilir. Vergi ziyaına 359 uncu maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu ceza üç kat, bu fiillere iştirak edenlere ise bir kat olarak uygulanır.

" şeklinde düzenlenmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; İkitelli Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 965 060 0371 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanık hakkında, defter ve belgelerini ibraz etmediğinden bahisle düzenlenen 29.12.2015 tarihli ve 2015-A-2954/68 sayılı vergi inceleme raporunda, "...mükellef tarafından 2010 takvim yılına ilişkin tutulmuş olan kanuni defter ve belgeleri incelenmek üzere Müfettişliğimize ibraz edilmemiş olduğundan, ...'ın 2010 yılında vergilendirme dönemlerine ilişkin olarak İkitelli Vergi Dairesi Müdürlüğü'ne vermiş olduğu KDV beyannamelerinde yer alan vergi indirimlerinin kabul edilmeyerek reddedilmesi gerekmektedir...Katma Değer Vergileri üzerinden 213 sayılı Kanun'un 341 ve 344. maddeleri gereği vergi ziyaına 359. maddede yazan fillerle sebebiyet verildiğinden üç (3) kat vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiği..." belirtilmiş ise de, 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesindeki "...verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin..." ibaresi de nazara alınarak defter ve belgelerin ibraz edilmemesi neticesinde gerçekleştirilen re'sen tarh işleminin vergi ziyaı olarak değerlendirilemeyeceği; somut olayda, defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi nedeniyle herhangi bir vergi ziyaı oluşmadığı, bu nedenle 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi gereğince sanık hakkında alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/330 Esas, 2023/161 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca, hükmedilecek cezanın miktarı itibarıyla kişiselleştirme nedenlerinin uygulanması ihtimaline binaen, gerekli işlemlerin yapılması için dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2024 tarihinde karar verildi.