muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/844, Karar No: 2010/3416, Tarih: 21.06.2010

Dava, kadastroca tespit dışı bırakılan taşınmazın TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi uyarınca tescili isteğine ilişkindir. Tescil konusu taşınmaz 2002 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit dışı bırakılmış ve davacı tarafından makul süre içerisinde tescil isteğinde bulunulmuştur. Bakiye karar ve nispi ilam harcının, avukatlık ücretinin ve yargılama giderlerinin davalı Karapınar Belediyesi ile şimdiki davaya konu taşınmaz ile ilgisi bulunmayan Mustafa ve ... Toy’dan tahsiline karar verilmesi doğru değildir. Bu tür davalarda TMK.nun 713/3. maddesi hükmü uyarınca Hazine ve diğer kamu tüzel kişileri yasal hasım durumunda olup, hiçbir halde harç, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulamazlar. 492 sayılı Harçlar Kanununun 2. maddesine göre; yargı işlemleri harca tabidir. Harçlar Kanununun 13/j maddesine göre, Hazinenin harçtan muaf olması davanın harçsız görülmesini gerektirmediği gibi bakiye harcın da davacıdan tahsili gerekir. Mahkemece yargılama giderleri, harç ve avukatlık ücretinin davalı Karapınar Belediyesi ve ... Toy ile ...’dan alınmasına ilişkin karar doğru değil ise de, kanuna uymayan bu husus yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7. maddesine gereğince, hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan “...432,00 TL karar ve nispi ilam harcından peşin harcın mahsubu ile 156,60 TL harcın davalılar Karapınar Belediyesi, ... ve ...’dan tahsiline”, 4. bendinde yer alan “Davacı davada kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T gereğince belirlenen 612,00 TL avukatlık ücretinin davalılar Karapınar Belediyesi, ... ve ...’dan alınarak davacıya verilmesine" 5. bendinde yer alan “Davacının yaptığı bozmadan önce yaptığı 79,00 TL harç, 7,00 TL tebligat, 140,20 TL keşif ve bilirkişi gideri ile bozmadan sonra yapılan 206,50 TL harç, 22,50 TL tebligat, 24,00 TL müzekkere gideri, 306,80 TL gazete ilanı, 810,00 TL bilirkişi ücreti, 86,00 TL keşif mahkeme yolluğu olmak üzere toplam 1.682,00 TL yargılama giderinin davalılar ... Toy, ... ve Karapınar Belediye Başkanlığından tahsiline” cümlelerinin çıkartılmasına, yerlerine sırası ile “ 432,00 TL karar ve nispi ilam harcından peşin harcın mahsubu ile kalan 156,60 TL harcın davanın niteliği gereği davacıdan alınarak Hazineye irad kaydına”, "davacı yararına avukatlık ücreti tayinine yer olmadığına” ve “Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına” cümlelerinin eklenmesine, bu nedenle davalı Hazine vekilinin yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yargılama giderlerine ilişkin bölümünün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 21.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9675, Karar No: 2017/18795, Tarih: 14.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/9675 E.  ,  2017/18795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Sulu tarım arazisi niteliğindeki ... Mah. ... ada ... parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-Sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değeri belirlenirken Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre % 4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 olarak kabulü ile az bedel tespiti ,

2-Davacı idare harçtan bağışık olmadığı halde, harca ilişkin hüküm kurulmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12748, Karar No: 2015/20347, Tarih: 11.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/12748 E.  ,  2015/20347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karamürsel Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2014

NUMARASI : 2013/328-2014/318

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaz üzerindeki duvar ve tel çite niteliğine göre, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de; taşınmazın zemin bedeli yönünden rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1)Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması, değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması ve kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde somut emsal olarak incelenen Kayacık mahallesi 9 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 18.02.2003 tarihli satışına ilişkin resmi senede göre emsal taşınmazın tamamının satış bedeli 9.400,00-TL olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda satış bedeli 94.000,00-TL alınarak hesap yapıldığı gibi, dava konusu taşınmaz değerlendirme tarihi itibariyle imar parseli, emsal taşınmaz ise satış tarihinde kadastro parseli olduğu halde, taşınmazın tespit edilen metrekare birim fiyatına düzenleme ortaklık payı ilave edilmeden hesap yapıldığından bilirkişi raporu geçersizdir.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde muaf kabul edilerek harç alınmasına yer olmadığına ilişkin hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1799, Karar No: 2017/4927, Tarih: 05.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/1799 E.  ,  2017/4927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde; 3568 ada 5 parsel, 3567 ada 5 parsel ve 3566 ada 9 parsel sayılı taşınmazlar üzerine binalar inşa ettiği, bu binalardaki tüm bağımsız bölüm sahipleri ile yapılan görüşme neticesinde kat mülkiyeti kurulması konusunda anlaşmaya varıldığı, bu konuda tapu dairesinde gerekli işlemlerin başlatıldığı, ancak davalıların bu duruma yanaşmadıkları ve tapuda imza vermek istemedikleri, bu durumdan diğer kat maliklerinin mağdur olduğu, bu mağduriyetin giderilmesi için yapılacak yargılama sonunda kat irtifakı ve kat mülkiyeti kurulması için tapu ve diğer resmi kurumlarda davalılar adına imza atma ve gereken her türlü işlemi yapmak üzerine tarafına yetki verilmesi talep edilmiş, mahkemece davalıların nedensiz olarak kat irtifakı ve kat mülkiyeti kurulmasına engel olmaları hakkın kötüye kullanılması olup, bu durum iyi niyet kurallarıyla bağdaşmadığından korunmaya değer olmadığı ve davalıların muhalefeti dışında kat irtifakı veya mülkiyetinin kurulmasından başkaca engel mevcut olmadığı gerekçeleri ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde;

1) Uyuşmazlık konusu taşınmazların ada parsel numaraları ile dosya içerisinde mevcut olan tapu kaydının ada parsel numaralarının farklı olduğu, dosya içerisindeki tapuya ilişkin listede davacı ve davalıların yer almadığı anlaşılmış olmakla ilgili taşınmazlara ait tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulması,

2) İlgili taşınmaz üzerindeki binanın mimari projeye uygun olup olmadığı hakkında bilirkişi incelemesi yapılması ve iskan ruhsatının alınıp alınmadığı hakkında mahkemece araştırma yapılması,

3) 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 12. maddesinde yazılı belgelerin (belediyeden onaylı proje, yapı kullanma belgesi ve yönetim planı) bulunup bulunmadığı, bulunmuyor ise tamamlattırılması ayrıca mahkemece yerinde inceleme yaptırılarak davalıların dürüstlük kurallarına aykırı kötü niyetli davranışlarının neler olduğunun tespit edilmesi,

4) Yapı kullanma izin belgesinin ve onaylı mimari projenin araştırılarak Kat Mülkiyeti Kanununun 14 / son maddesine göre yapının tamamlanmasından sonra kat irtifakının kat mülkiyetine çevrilmesi, kat irtifakının tesciline ait resmi senede ve 12. belgelere dayalı olarak, yetkili idarece yapı kullanma izin belgesinin verildiği tarihten itibaren altmış gün içinde ilgili tapu idaresine gönderilmesi üzerine resen yapılacağı hususlarının araştırılması, gerekmekte olup eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 05/06/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16183, Karar No: 2022/5928, Tarih: 24.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/16183 E.  ,  2022/5928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. 02.12.2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2. Suça konu ürünler üzerinde taklit olarak kullanılan markanın şikayetçi ... Kulübü Derneği adına tescilli olduğu, ... San. ve Tic. A.Ş adına ise tescilli herhangi bir marka bulunmadığı gözetilmeden; suçtan doğrudan zarar görmeyen ve dolayısıyla davaya katılma hakkı bulunmayan ... San. ve Tic. A.Ş’nin davaya katılmasına karar verilip, lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31857, Karar No: 2017/61, Tarih: 10.01.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/31857 E.  ,  2017/61 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanığın kamu zararını 18/04/2013 tarihinde ödediği buna ilişkin makbuzun dosyada yer aldığı gözetilmeden, sabıkasız olan sanık hakkında suç nedeniyle oluşan zarar giderilmediğinden bahisle CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Dava konusu kaçak eşyalar hakkında Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/03/2013 tarih ve 2013/94 değişik iş sayılı kararı ile imha suretiyle tasfiye kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, kaçak eşyalar imha edilmemiş ise 5607 sayılı Yasa’nın 13.maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi; imha edilmiş ise, müsadere konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- 01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK'nın 50/6. madde ve fıkrasında yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. yine 18/06/2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler gözönüne alındığında, ayrıca 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 10/01/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4304, Karar No: 2025/1052, Tarih: 13.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/4304 E.  ,  2025/1052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2278 E., 2023/460 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması, bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar vekilinin ve sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2022 tarihli ve 2022/133 Esas, 2022/231 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında maktullere yönelik kasten öldürme suçundan, ayrı ayrı 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

b. Sanık ... hakkında maktullere yönelik kasten öldürme suçundan, ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02.03.2023 tarihli ve 2022/2278 Esas, 2023/460 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının (sanık ... yönünden aleyhe), katılanlar vekillerinin ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar ..., ... ve ... vekilinin temyiz istemleri özetle; sanıklar ... ve ...’un maktullere yönelik eylemleri nedeniyle tasarlayarak ve canavarca hisle öldürme suçundan cezalandırılmaları gerektiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, vekalet ücretine hükmedilmesi sırasında hatalı uygulama yapıldığına,

2. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar ... ve ...’un maktulleri fikir ve ... birliği içerisinde iştirak halinde tasarlayarak ve canavarca hisle öldürdüklerine, delillerin hatalı değerlendirildiğine,

3. Katılanlar ..., ..., ..., ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık ...’ın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine,

4. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, mahkumiyetine yeterli somut delil bulunmadığına, eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

3. Katılanlar ..., ..., ..., ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık ...’ın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine,

4. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, mahkumiyetine yeterli somut delil bulunmadığına, eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dosya içeriğinden maktullerden kaynaklanan ve sanık ...'a yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığı tespit edilmekle tebliğnamenin haksız tahrik uygulanması gerektiğine ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanık ...'ın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçlardan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, dosyada eksik incelemenin bulunmadığı, delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, sanık ...'un öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, maktulün ölümüne neden olan yaranın niteliği karşısında eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, vekalet ücreti uygulamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02.03.2023 tarihli ve 2022/2278 Esas, 2023/460 Karar sayılı kararında katılanlar vekilleri ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2025 tarihinde karar verildi.