muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/27880, Karar No: 2017/8820, Tarih: 16.10.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/27880 E.  ,  2017/8820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın, hapis cezasından çevrilen 6.000,00 TL ve gün karşılığı 16.660,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken; sonuç cezanın 10 ay karşılığı 6.000,00 TL adli para cezası ve 833 gün karşılığı 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi;

2-01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5327 TCK.nun 50/6. maddesinde yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. ve yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

3-Katılma hakkı bulunmayan Gümrük Müdürlüğü'nün davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince; hükmün kazanılmış hakka ilişkin (5.) bendindeki "Sanığın neticeten kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen 10 AY KARŞILIĞI 6.000,00 TL ADLİ PARA CEZASI VE 833 GÜN KARŞILIĞI 16.660,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," bölümünün çıkartılarak, yerine, "CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın, hapis cezasından çevrilen 6.000,00 TL ve 833 gün karşılığı 16.660,00 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi ve hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin (6.) ve (7.) bentlerinde yer alan "...ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin..." kısmının çıkartılması ve hükmün vekalet ücretine ilişkin, “11-Katılan kurumun kendisini vekil ile temsil ettirdiği ve yargılama sonucunda sanığın mahkum olduğu anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin genel hükümlerinin 13/1 inci maddesi ile tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünün 7 nci bendi gereğince 1.320,00 TL maktu vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine,” bendinin hükümden çıkartılması ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.10.2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2749, Karar No: 2013/22442, Tarih: 26.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/2749 E.  ,  2013/22442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, zamanaşımı nedeniyle ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, yazılı biçimde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davaya konu ödeme emrinin 1998-1999 dönemlerine ait prim borcuna ilişkin olup 12.07.2012 tarihinde davacılara tebliğ edilmesi karşısında, zaman aşımı nedeniyle ödeme emirlerinin iptaline dair mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, 1136 Sayılı Avukatlık Yasasının 168. maddesine 16.06.2009 tarih 5904 Sayılı Kanunun 35. maddesi ile eklenen cümlenin “...Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir...” hükmünü içermesi karşısında, anılan madde hükmü gözetilmeksizin, davacılar lehine maktu vekâlet ücreti yerine, nispi vekâlet ücreti hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının (3) nolu bendinde yer alan “2011.63” rakamlarının silinerek yerine “1200” rakamlarının yazılmasına ve kararın düzeltilmiş bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/748, Karar No: 2020/2653, Tarih: 03.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/748 E.  ,  2020/2653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No : 2018/1457-2018/1359

İlk Derece

Mahkemesi : İstanbul 22. İş Mahkemesi

No : 2015/328-2017/193

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı kurum vekili; davalı işyerine ait işyeri sigortalılarından ...’un 04.09.2008 tarihinde geçirdiği trafik iş kazası sonucu sigortalıya 115.400,98 TL ilk peşin sermaye değerli sürekli iş göremezlik geliri bağlandığını, 4.096,92 TL geçici iş göremezlik ödeneği ödendiğini, 8.289,91 TL hastane masrafı yapıldığını, böylelikle kurum zararının 127.787,81 TL’ye ulaştığını iddia ederek şimdilik 12.778,78 TL’nin gelirlere onay, masraflara sarf ve ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı vekili, duruşmadaki beyanında davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, "tüm dosya kapsamında ve alınan bilirkişi raporları doğrultusunda; kazanın 5510 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununun 13. maddesi kapsamında bir iş kazası olduğu, kaçınılmaz olmadığı ve öngörülebilir ve alınacak tedbirlerle önlenebilir olduğu, bir kasıt saikı bulunmadığı, işveren ... İstanbul Pazarlama ve Üretim Bölge Müdürlüğünün % 80 oranında asli kusurlu olduğu, çalışan ...'un da %20 oranında tali kusurlu olduğu, kazanın oluşumunda başkaca kimsenin kusurlu davranmadığı anlaşıldığı" gerekçesiyle,

Davanın kabulüne, sürekli iş göremezlik ödemesi alacağı olan 92.320,78 TL' nin onay tarihi olan 18/01/2012 tarihinden itibaren, geçici iş göremezlik alacağı olan 3.277,54 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren, tedavi masrafı alacağı olan 6.631,93 TL' nin sarf tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Davacı Kurum vekili istinaf başvurusunda; davalı işverenin %100 kusurdan sorumlu olması gerektiğini istinaf başvuru sebebi olarak ileri sürmüştür.

Davalı vekili, tazminat davasındaki kusur ile mahkemedeki kusur oranı arasındaki çelişkinin giderilmediğini, kazanç hesabında alınan ücretin fahiş olduğunu, müvekkil kurumun gerekli önlemleri aldığını, sigortalı çalışanın kısa sürede iyileştiğini, davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

B-BAM KARARI

Davacı Kurum vekili istinaf başvurusunda; davalı işverenin %100 kusurdan sorumlu olması gerektiğini istinaf başvuru sebebi olarak ileri sürmüştür.

Davalı vekili, tazminat davasındaki kusur ile mahkemedeki kusur oranı arasındaki çelişkinin giderilmediğini, kazanç hesabında alınan ücretin fahiş olduğunu, müvekkil kurumun gerekli önlemleri aldığını, sigortalı çalışanın kısa sürede iyileştiğini, davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

B-BAM KARARI

Davacı Kurum ve davalı vekillerinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/ 1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı Kurum vekili ile davalı vekili istinafta ileri sürülen sebeplerle kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava; 04/09/2008 tarihli iş kazası sonucu sürekli işgöremez durumuna giren sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirin, geçici iş göremezlik ödeneği ile tedavi giderleri ödemelerinden oluşan kurum zararının tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanunu'nun 26. maddesidir.

Kusur raporlarının, 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 ve devamı maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Eldeki davada, davalı işverene ait fabrikada transport, toz emme ve bazı makinelerin söküm işinde oluşturulan ekipte görevlendirilen sigortalının fabrikanın orta katında bulunan ve askı elemanları ile tavana yakın kısımdaki toz emme sistemine ait boru havalandırma borularının sökülmesi saha görevlisi olarak çalıştığı sırada fabrikanın orta katında bulunan ve askı elemanları ile tavana yakın kısımdaki toz emme sistemine ait boruları ek yerinden ayırmakta iken boruların bağlantı yerinden aniden ayrılması sonucu borunun yön değiştirerek üzerinde bulunduğu platformun devrilmesine ve dengesini kaybederek yüksekten zemine düşerek ağır şekilde yaralanması ile sonuçlanan dava konusu kazayla ilgili Mahkemece alınan kusur raporunda, davalı işverene %80, sigortalıya ise %20 kusur izafe edildiği anlaşılmıştır.

Öte yandan aynı iş kazası nedeniyle sigortalının işveren aleyhine açtığı, temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen maddi-manevi tazminat davasında ise; davalı işveren %70, sigortalı %30 oranında kusurlu bulunmuş olup, kusur raporları arasındaki çelişki giderilmeksizin sonuca gidildiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar şahsın tazminat davasında kesinleşen kusur raporu, davada taraf olmayan Kurum tarafından açılan eldeki rücuan tazminat davasında bağlayıcı olmasa da kuvvetli delil olduğundan Mahkemece, maddi-manevi tazminat davası ile eldeki davada kusura ilişkin bilirkişi raporlarının birbiriyle çelişkili olduğu nazara alınarak, dosya içeriğindeki tüm delillerin takdiri ile, kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, kusur oran ve aidiyeti konusunda iş kazasının olduğu meslek kolu ile iş ve işçi güvenliği konusunda uzman bilirkişi kurulundan mevcut raporlar arasındaki çelişkiyi de giderecek şekilde yeniden kusur raporu alınarak sonuca gidilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurularının esastan reddine dair kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen İlk Derece Mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 03/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3732, Karar No: 2010/6867, Tarih: 21.10.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/3732 E.  ,  2010/6867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81,29. maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (KAYSERİ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10/04/2009 gün ve 52/95 sayılı hüküm re'sen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında ... ...'ı öldürmek suçundan 765 sayılı TCK.nun 448,51/1,31 ve 33.maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1.Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, re’sen temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 21/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2453, Karar No: 2025/4761, Tarih: 24.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/2453 E.  ,  2025/4761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli ... ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi, belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli ... ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

3-Davalı Kurumdan davacının hangi kapsamda (4/1-a,b,c ve GSS vs.) sağlık güvencesinden yararlandığı, yararlanıyorsa kendi sigortalığından mı yada başka birinin (eş, çocuk, anne, baba vs.) yararlandığı sorularak, davalı SGK Başkanlığı nezdinde bulunan davacı veya sağlık güvencesinden yararlandığı kişiye ait şahsi sicil dosyasının (özellikle 4/a,b,c hizmetlerinin gösterir hizmet döküm föyünün vs.) eksiksiz okunaklı bir suretinin celp edilip, eklenmesine,

3-Davalı Kurumdan davacının hangi kapsamda (4/1-a,b,c ve GSS vs.) sağlık güvencesinden yararlandığı, yararlanıyorsa kendi sigortalığından mı yada başka birinin (eş, çocuk, anne, baba vs.) yararlandığı sorularak, davalı SGK Başkanlığı nezdinde bulunan davacı veya sağlık güvencesinden yararlandığı kişiye ait şahsi sicil dosyasının (özellikle 4/a,b,c hizmetlerinin gösterir hizmet döküm föyünün vs.) eksiksiz okunaklı bir suretinin celp edilip, eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12049, Karar No: 2025/1346, Tarih: 06.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/12049 E.  ,  2025/1346 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/434 E., 2019/637 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ..., ... ......

SUÇ : Basit tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Mahalli mahkemece sanık hakkında verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Projesi Sistemi üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'ın 08.01.2024 tarihinde öldüğü ve ölüm kaydının nüfusa işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1. maddeleri uyarınca sanığın öldüğünün anlaşılması hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine

06.02.2025 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18891, Karar No: 2010/1258, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18891 E.  ,  2010/1258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25950, Karar No: 2015/9567, Tarih: 26.05.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/25950 E.  ,  2015/9567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-30.10.2008 tarihli yakalama, üst arama ve muhafaza altına alma tutanağına göre, olay öncesinde camilerden hırsızlık yapıldığı ihbarı üzerine olay yerinde devriye gezen kolluk kuvvetleri tarafından durumundan şüphe edilen sanığın takibe alındığı, abdest almadan camiiye giren sanığın cemaatle namaz kılınan yere gitmeden girişte namaz kılar gibi yaptıktan sonra etrafı gözetleyip kimsenin olmadığını anlayınca namaz bitmeden dışarı ayağında müştekiye ait ayakkabı ile çıktığı, hızlı bir şekilde camiinin avlusundan ayrılırken kolluk kuvvetleri tarafından yakalandığı ve çalınan bir çift ayakkabının müştekiye teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, kolluk tarafından kesintisiz takip sonucu yakalanan sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, sanık hakkında tamamlanmış hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

2-Müştekiye ait 45 TL değerindeki bir çift ayakkabıyı çalmaya teşebbüs eden sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

3-Sanıktan tahsiline karar verilen toplam 16 TL yargılama giderinin inceleme tarihi itibariyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan (20 TL'den) daha az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet hazinesine yüklenilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.05.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.