muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3646, Karar No: 2022/3587, Tarih: 15.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/3646 E.  ,  2022/3587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

No : 2020/1166-2020/516

İlk Derece

Mahkemesi :... 44. İş Mahkemesi

No :2016/849-2019/341

Dava, iş kazası sonucu maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair verilen karara karşı, davacı ve davalılardan Besa İnşaat AŞ vekillerinin istinafa başvurması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesince istinaf istemlerinin kısmen kabul edilerek yeniden esas hakkında kısmen kabul ve redde ilişkin karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 29.Hukuk Dairesince verilen karar davalılardan Besa İnşaat AŞ vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

A) Davalı ...Ş. vekilinin davacı anne ... ve baba ... lehine hükmedilen maddi tazminatlar ile davacı kardeş ... lehline hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 20.07.2016 tarihinden itibaren uygulanan 8. maddesinin 3. fıkrasına göre, “Bölge Adliye Mahkemesinin para ile değerlendirilemeyen dava ve işler hakkındaki kararları ile miktar veya değeri beşbin lirayı geçen davalar hakkındaki nihaî kararlara karşı tebliğ tarihinden başlayarak sekiz gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.” Bu fıkradaki “beşbin” ibaresi 6763 sayılı Kanunun 5. maddesi ile “kırk bin Türk Lirası” şeklinde değiştirilmiştir.

Mülga 5521 sayılı Kanunun, 6763 sayılı Kanun 5. maddesi ile değişik beşinci fıkrasına göre parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı öngörülmüştür.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinde “temyiz edilemeyen kararlar” sayılmış ancak miktar itibariyle kesinliğe bu maddede yer verilmemiş, 7/3. maddede, 6100 sayılı HMK’nın kanun yollarına ilişkin hükümlerinin, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca, Bölge adliye mahkemelerinin miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararların temyiz yoluna başvurulamayacağı hükme bağlanmıştır. HMK Ek madde 1 hükmüne göre de, 362. maddedeki parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca, Bölge adliye mahkemelerinin miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararların temyiz yoluna başvurulamayacağı hükme bağlanmıştır. HMK Ek madde 1 hükmüne göre de, 362. maddedeki parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.

HMK 362/2. maddesine göre “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir”

HMK 366. maddenin yollaması ile temyiz yolunda da uygulanan 346. madde uyarınca, temyiz dilekçesi kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme temyiz dilekçesinin reddine karar verir. Ancak temyiz edilen karar kesin olduğu halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtay’a gönderilmiş ise, 01.06.1990 tarih, 1989/3 E. - 1990/4 K. sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından temyiz talebinin reddine karar verebilecektir

Yukarıda belirtildiği şekilde, iş mahkemelerinin kararlarının istinaf incelemesi sonucu Bölge adliye mahkemelerince verilen kararlarda karar tarihine göre kesinlik sınırı: 20.07.2016 - 01.12.2016 tarihleri arasında 5.000,00 TL; 02.12.2016 tarihi sonrası için 40.000,00 TL; 01.01.2017 sonrası için 41.530,00 TL, 01.01.2018 tarihi sonrası için 47.530,00 TL; 01.01.2019 tarihi sonrası için 58.800,00 TL ve 01.01.2020 tarihi sonrası için 72.070 TL’dir.

Yukarıda belirtildiği şekilde, iş mahkemelerinin kararlarının istinaf incelemesi sonucu Bölge adliye mahkemelerince verilen kararlarda karar tarihine göre kesinlik sınırı: 20.07.2016 - 01.12.2016 tarihleri arasında 5.000,00 TL; 02.12.2016 tarihi sonrası için 40.000,00 TL; 01.01.2017 sonrası için 41.530,00 TL, 01.01.2018 tarihi sonrası için 47.530,00 TL; 01.01.2019 tarihi sonrası için 58.800,00 TL ve 01.01.2020 tarihi sonrası için 72.070 TL’dir.

Somut olay incelendiğinde, ilk derece mahkemesinin 16.05.2019 tarihli kararında davacı anne ... lehine 52.015,76 TL maddi tazminata, davacı baba Süleyman lehine 50.188,13 TL maddi tazminata, davacı kardeş ... lehine 12.500 TL manevi tazminata hükmedildiği, kararın davacı ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 01.12.2020 tarihli kararıyla davacılar ve davalı ... AŞ vekillerinin istinaf başvurularının vekalet ücreti yönünden kabulü ile yeniden esas hakkında aynı tazminat miktarlarına hükmedildiği, iş bu hükümlerin davalı ... AŞ vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır. HMK 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alındığında, kesinlik sınırının her bir talep ve reddolan istem yönünden diğer hükümlerden bağımsız değerlendirilmesi gerektiği gözetildiğinde davacı anne ..., ve baba Süleyman lehine hükmedilen maddi ve kardeş ... lehine hükmedilen manevi tazminatın ayrı ayrı davalı aleyhine Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihinde yürürlükte olan 72.070 TL’lik temyiz (kesinlik) sınırının altında kalması nedeniyle, davalı ... AŞ vekilinin mahkeme hükmünün bu kısımlarına yönelik temyiz itirazlarının kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

B) Davalı ... AŞ vekilinin davacı anne ... ve baba ... lehine hükmedilen manevi tazminat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosyadaki yazılara, Mahkeme hükmünün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalı ... AŞ vekilinin bu hükümlere yönelik bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan anne ... ve baba ... lehlerine hükmedilen tazminat hükümlerinin ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,15.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5717, Karar No: 2018/4600, Tarih: 10.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/5717 E.  ,  2018/4600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emri iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyanın incelenmesinde, davacının 29.07.2010 tarihinde yönetim kurulu üyeliğine seçildiği ve 09.08.2010 tescil tarihli ve 13.08.2010 ilan tarihli ticaret sicil gazetesi ile ilan edildiği, davacının yönetim kurulu üyesi olmadığı ve üye sıfatı ile prim borçlarından sorumluluğunun bulanmadığı 2010/3-4-5-6 dönemlere ilişkin prim borçalarından da sorumlu tutularak tüm dönem yönünden davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının 1. 2. ve 4. bentlerinin silinerek yerine ''

Davanın kısmen kabulü ile kısmen REDDİNE,

Davacının 2010/3-4-5-6 aylara ilişkin prim borçlarından sorumlu olmadığının tespiti ile bu aylara ilişkin ödeme emrinin İPTALİNE,

Fazlaya ilişkin talebin REDDİNE,

Reddilen prim borçları üzerinden 6183 sayılı Yasanın 58/4 maddesi uyarınca %10 tazminatın davacıdan alınarak davalı Kuruma VERİLMESİNE'' bentlerinin eklenmesine, yine 6. bentten sonra gelmek üzere ''Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan As. Av. Ücr. Tar. göre belirlenen 1.500,00 TL vekalet ücretinin davalı Kurumdan alınarak davacıya verilmesine'' ''Davacı tarafından yapılan tebligat 3 tebligat gideri 27,00 TL yargılama giderinin kabul red oranınan göre 4,73TL'nin davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesine bakiye masrafın davacı üzerinde bırakılmasına'' betlerinin eklenmesine hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10.05.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12231, Karar No: 2014/20928, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/12231 E.  ,  2014/20928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/794-2014/187

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) S.. K.. tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7805, Karar No: 2008/590, Tarih: 31.01.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/7805 E.  ,  2008/590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ve özellikle ilk sıra cetveli ile ilgili olarak açılan ...Ticaret Mahkemesi' nin 1994/ 2061 ( 1998/ 141) Esas sayılı dosyada ve ... Ticaret Mahkemesi' nin 1996/ 1191 sayılı dosyasında verilen kararlar ve kazanılmış haklar gözetilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 31.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2638, Karar No: 2018/2674, Tarih: 09.04.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/2638 E.  ,  2018/2674 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 02.10.2015 gün ve 2014/8510 Esas, 2015/6221 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin 15.06.2003 tarihli yönetim kurulu kararı ile üyelikten ihraç edildiğini, 2005 yılında öğrendikleri ihraç kararının iptali istemiyle açtıkları davanın reddedildiğini ve bu kararın Yargıtay denetiminden geçerek 11.12.2009 tarihinde kesinleştiğini, davalı kooperatifin 25.06.2005 tarihli genel kurul toplantısında ihraç edilen müvekkiline 20.000,00 TL ödenmek üzere bütçeye ödenek konulduğunu, ancak ihraç kararının iptali istemiyle açılan dava gerekçe gösterilerek bu ödemenin yapılmadığını, söz konusu miktardaki ödemenin yapılması istemiyle çekilen ihtar üzerine müvekkilinin hesabına 15.10.2010 tarihinde 6.222,46 TL para yatırıldığını, işlemiş faiz alacağının karşılığı olmak üzere tahsil ettikleri bu ödemenin tüm alacaklarını karşılamaya yeterli olmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 8.450,00 TL'nin reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 26.06.2004 tarihli genel kurul sonrası davacının hesabına 6.222,46 TL havale yapıldığını, ancak davacının bu meblağa razı olmaması üzerine paranın iade alındığını, 25.06.2005 tarihli genel kurulda da davacının yaptığı ödemelerin döviz üzerinden değeri bulunarak yapılan harcamalar düşüldükten sonra davacıya ödenmek üzere bütçeye 20.000,00 TL para konulduğunu, davacının bu meblağı da kabul etmediğini ve ihraç kararının iptali istemiyle dava açtığını, bu davanın reddedildiğini ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini, bunun üzerine davacının daha önce kabul etmediği 20.000,00 TL'yi faizi ile birlikte istediğini, müvekkili kooperatifin de davacıya 15.10.2010 tarihinde 6.222,46 TL ödeme yaptığını, davacının başkaca bir alacağı kalmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının üyelikten ihraç edildiği 2003 yılı bilançosunun kabul edildiği 26.06.2004 tarihli genel kuruldan bir ay sonra, 26.07.2004 tarihinde alacağın muaccel hale geldiği, bu durumda dava tarihi itibariyle yasada öngörülen beş yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, Dairemizin 12.10.2012 tarih ve 3576 E, 5971 K sayılı ilamıyla, davacı tarafından bu ihraç kararının iptali istemiyle açılan ve red kararı ile sonuçlanan davanın 11.12.2009 tarihinde kesinleştiği, söz konusu davada ihraç kararının davacıya usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği olgusunun da sabit görüldüğü, bu itibarla 1163 Sayılı Yasa'nın 17/2. maddesinde belirtilen 5 yıllık zamanaşımı süresinin ihraç kararının iptali istemiyle açılan davanın kesinleştiği 11.12.2009 tarihinden itibaren başlayacağı gözönünde bulundurulup, işin esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

.../...

S.2

Uyma kararı verilen mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının toplam ödemesinin 6.222,46 TL olduğu, ihraç kararının kesinleştiği 2009 yılı genel kurul toplantısının 17.01.2010 tarihinde yapıldığı, bu tarihten bir ay sonra 18.02.2010 tarihinde alacağının muaccel hale geldiği, bu tarihi ile ödeme tarihi olan 15.10.2010 tarihine kadar 363,74 TL işlemiş faiz alacağı bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 6.224,46 TL'nin 18.02.2010 tarihinden ödeme tarihi olan 15.10.2010 tarihine kadar işlemiş 363,74 TL faizin davalıdan tahsiline dair verilen kararın, davalı vekillerince temyizi üzerine, Dairemizin 02.10.2015 tarih ve 2014/8510 E.,2015/6221 K. sayılı ilamıyla, .... 3. Noterliği'nin 20.09.2010 tarih ve 23451 yevmiye nolu ihtarnamesinin hangi tarihte davalıya tebliğ edildiği araştırılarak, davacının ihtarnamenin tebliğinden itibaren başlayan 10 gün içinde yapılacak ödeme tarihine kadar geçen süre için işlemiş faiz hakkını saklı tuttuğu gözönünde bulundurularak, ihtarnamenin tebliği ile 15.10.2010 ödeme tarihi arasında işlemiş olan faiz borcunun belirlenmesi, 15.10.2010 tarihinde yapılan 6.222,46 TL tutarındaki ödemenin öncelikle işlemiş faiz alacağından mahsubu ile davacının bakiye asıl alacağının tespit edilmesi ve sonuç olarak davacı tarafça dava dilekçesinde 8.450,00 TL'nin tahsilinin talep edilmiş olduğu da gözetilerek, taleple bağlı kalınarak 8.450,00 TL'nin ihtarın tebliği tarihinden itibaren yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, tarafların davacının çıkma payı alacağının 20.000,00 TL olduğu yönündeki karşılıklı kabulleri göz ardı edilerek hüküm kurulması doğru görülmeyerek bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 17,20 TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak .... gelir kaydedilmesine, 09.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24851, Karar No: 2016/12045, Tarih: 16.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24851 E.  ,  2016/12045 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 09/03/2015

NUMARASI : 2013/595-2015/115

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.