muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3405, Karar No: 2020/8322, Tarih: 07.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/3405 E.  ,  2020/8322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Tarım arazisi niteliğindeki Konya ili, Hadim ilçesi Bolak mahallesi 165 ada 6 parsel ve 166 ada 18 parsel sayılı taşınmazlara net gelire göre değer biçilmesinde ve 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedel derhal ödenemeyeceğinden bu bedele, 01/05/2014 tarihinden karar kesinleşme tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- 4 ve 7 nolu bendinde yer alan (karar tarihi olan 10/10/2019 tarihine) ibaresinin çıkarılarak yerine, (kararın kesinleşinme tarihine) ibaresinin eklenmesine,

b- (13) nolu bendinin hükümden çıkarılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18044, Karar No: 2014/3479, Tarih: 27.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/18044 E.  ,  2014/3479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kozan Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2013

NUMARASI : 2011/884-2013/477

Y.. B.. ile A.. G.. ve S.. G.. aralarındaki zilyetliğin korunması davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair Kozan Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 12.06.2013 gün ve 884/477 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı A.. G.. vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava dilekçesinde vekil edeninin 10.10.1999 tarihli harici satış senediyle parsel sayılı taşınmazı M.. Ü..’ndan satın ve zilyetliği devraldığını, üzerine narenciye ve muhtelif cinste ağaçlar dikerek bahçe ile ayrıca 2000 yıllarında tek katlı bina inşaa ettiğini, davalıların 15 gün kadar önce evi ve bahçeyi işgal ettiklerini açıklayarak, vekil edenine ait haricen satın alınan taşınmaza ve üzerindeki eve davalılar tarafından yapılan müdahalenin önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, vekil edeni S..’in nizalı taşınmaza ilişkin bir kısım payı satın ve zilyetliği devralarak tasarrufa başladığını, diğer davalı A..’nin de S..’in babası olduğunu, nizalı taşınmazın 1,5 yıldır davalılar tasarrufunda bulunduğunu, davacının bayiinin taşınmazda hakkı olmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davalı A..’nin davacının zilyetliğinde bulunan taşınmaza elattığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, parselin zilyetliğine davalı A.. tarafından yapılan müdahalenin men’ine, davalı paydaş S.. aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün kabule ilişkin bölümü davalı A.. G.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu parsel, 24.000 m2 yüzölçümle ve tarla vasfıyla davalı S.. G.. ile dava dışı 3.kişiler adına tapuya kayıtlı bulunmaktadır.

Dava; zemin bakımından TMK.nun 981 ilâ 987.maddeleri gereğince çözümlenmesi gereken zilyetliğin korunması, bina açısından ise hakka dayalı müdahalenin önlenmesi isteğine ilişkindir.

TMK.nun 982 ve 983.maddelerinde düzenlenen zilyetliğe dayalı davalar ile, zilyet zilyetliğinin bir hakka dayandığını ispat külfetine katlanmadan yalnızca zilyetliğini öne sürerek, zilyetliğine müdahalenin önlenmesini isteyebilir. Ancak, zilyetliğinin arkasında bulunan nesnel veya kişisel bir hakka dayanıldığında ise dava, bir hak davası niteliğini kazanır. ( HGK.nun 25.11.2009 tarih ve 2009/8-518 Esas, 573 Karar). TMK'nun 981.maddesinde; zilyet, her türlü gasp veya saldırıyı kuvvet kullanarak defedebilir, denilmektedir. Aynı Kanun'un 973.maddesinde ise; bir şey üzerinde fiili hakimiyeti bulunan kimse onun zilyedidir, biçiminde tanımlama getirilmiştir. Yine aynı Kanun'un 984.maddesinde de; gasp ve saldırıdan dolayı dava hakkı, zilyedin fiili veya failini öğrenmesinden başlayarak 2 ay ve herhalde fiilin üzerinden 1 yıl geçmekle düşer, hükmüne yer verilmiştir. Sözü edilen maddedeki süreler hak düşürücü süre olup, mahkemece kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda; dosya kapsamı ve tanık beyanlarına göre uyuşmazlık konusu taşınmazda tesis edilmiş bahçenin 2009 yılından bu yana temyiz eden davalı tasarrufunda olduğu anlaşılmaktadır. Dava ise, 13.07.2011 tarihinde açılmıştır. Dava konusu 235 parselin bahçe olarak tasarruf edilen bölümüne ilişkin zilyetliğin korunması davasının hak düşürücü süreden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Ne var ki; davalı S.. ile dava dışı şahıslara ait taşınmaz mal üzerinde, hafif yapı niteliğinde olmayan yapısı olduğunu iddia eden zilyedin, malik olmayan A.. aleyhine açtığı dava arkasında barındırdığı hak nedeniyle, davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte olan 1086 sayılı HUMK.nun 8/II-3.maddesinde (6100 sayılı HMK'nun 4/c bendinde) yazılı zilyetliğin korunması davası olmayıp; temelinde bir hak davasıdır ve TMK.nun 683. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği açıktır. Davacı, taşınmaz üzerindeki bina bakımından mülkiyet hakkına istinad ederek davayı açmıştır. Olayları anlatmak taraflara, hukuki tavsif mahkemeye aittir. Mahkemece, binaya ilişkin taraf delillerinin eksiksiz şekilde toplanıp değerlendirilmesi ve sonucuna göre bina bakımından uyuşmazlığın esasına ilişkin hüküm kurulması gerekirken, bahçe ve binaya ilişkin davanın farklı hukuki nedenlere dayandığı gözden kaçırılarak yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı A.. G.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün kabule ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HUMK.nun 440/ III-2.bendi gereğince ilama karşı karar düzeltme yolunun kapalı bulunduğuna.ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı A.. G..'e iadesine 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5154, Karar No: 2019/4862, Tarih: 07.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/5154 E.  ,  2019/4862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 157/1, 50, 52 maddeleri gereği mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Olay tarihinde sanığın toptan kahvaltılık satışı işi ile uğraşan katılanı telefonla arayıp kendisini ... olarak tanıtarak yemek şirketi olduğunu zeytin ve peynir almak istediğini söylemesi üzerine telefonda anlaştıkları, katılanın sanığın istediği gıda malzemelerini aracına yüklediği ve Sultanbeyli ilçesine geldiği, sanıkla buluştukları, sanığın katılanı depo olarak kullandığını belirttiği aslen annesine ait olan depoya götürüp 40 teneke zeytin ve 50 teneke peyniri buraya bıraktırıp ödemeyi peşin yapacağını ancak parasının kısmen eksik olduğunu söyleyip bankamatikten para çekmeye gittikleri, sanığın bankaya geldiklerinde para çekme bahanesiyle ortadan kaybolduğu, katılanın sanığa ait telefonu aradığı, ancak ulaşamaması üzerine malları bıraktığı yere geri döndüğü ancak mallarının büyük bir çoğunluğunun götürülmüş olduğunu farkettiği, sanığın bu şekilde katılanı dolandırdığı, tarafların uzlaşamadıkları dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında 1 sene hapis cezasının yanında 5 gün karşılığı adli para cezasına hükmedildiği ve ‘’TCK.50-52. maddeleri uyarınca günlüğü takdiren 20 TL den paraya çevrilerek sanığın sonuçta 1 sene hapis cezasının günlüğü "7300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına’’ denilmesine rağmen hükmedilen 5 gün adli para cezasının Türk lirasına çevrilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının ‘’sanığa verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın sanığın sosyal ve ekonomik durumuna ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre TCK 50-52. maddeleri uyarınca günlüğü takdiren 20 TL den paraya çevrilerek sanığın sonuçta 7300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,’’ kısmının kaldırılarak yerine ‘’TCK.50-52. maddeleri uyarınca 1 sene hapis cezasının günlüğü takdiren 20 TL üzerinden 7300 TL adli para cezası ile yine 5 gün adli para cezasının günlüğü takdiren 20TL üzerinden 100TL olarak adli para cezası ile cezalandırılmasına’’ ibaresi getirilmek sureti ile hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2343, Karar No: 2012/6375, Tarih: 05.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2343 E.  ,  2012/6375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ... ile bu suça iştirak etmekten sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'ın eylemi çocuğun nitelikli cinsel istismarı kabul edilerek bu suçtan, diğer sanıkların ise atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.06.2006 gün ve 2001/69 Esas, 2006/156 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı ... Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ile mağdurenin hükümden sonra 12.04.2007 tarihinde evlendikleri Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamından temin edilen nüfus kayıt örneğinden anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ve 765 sayılı TCK.nın 434. maddesi uyarınca gereğinin mahkemesince yapılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmekle, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8715, Karar No: 2011/14563, Tarih: 21.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8715 E.  ,  2011/14563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4472, Karar No: 2022/3502, Tarih: 26.04.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4472 E.  ,  2022/3502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro öncesi miras yoluyla hakka dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescili istekli davanın yapılan yargılaması sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup, iş bu karar süresi içerisinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü;

I. DAVA

Kadastro sonucunda, Of ilçesi Yukarı Kışlacık Mahallesi çalışma alanında bulunan 418 ada 2 parsel sayılı 1.284,43 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalıların yakın mirasbırakanları olan ... oğlu ... adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacılar ... ve arkadaşları çekişmeli taşınmazın müşterek kök muris ...’tan intikal ettiği, murisin terekesinin yöntemince taksim edilmediği iddiasıyla miras yoluyla gelen hakka dayalı olarak tapu iptali ve payları oranında tescili istemiyle dava açmıştır.

II. CEVAP

Davalı ..., taşınmazın muris ...’dan değil, yakın mirasbırakanı olan annesi ...’nin murisi ...’dan intikal ettiğini, taşınmazın davacılar ile müşterek kök murisleri olan ...’ın malı olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; taşınmazın müşterek kök muris ...’tan intikal ettiği, ... mirasçıları olan davacıların yakın mirasbırakanı..., davalıların yakın mirasbırakanı İsmail ve dava dışı İbrahim arasında yapılan taksim sonucunda taşınmazın İsmail’e isabet ettiği, zilyetliğin 40 yıldır bu şekilde sürdürüldüğü, kadastro tespitine kadar taraflar arasında taksime herhangi bir itirazın ileri sürülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; taraflar arasında oluşan fiili nizasız kullanım durumunun taksime karine olmadığı, davalı yanların daha evvel taraflar arasında görülmekte olan başka dava dosyalarında taksime karşı koyduklarını, murisin mirasçılarının tamamının katılımıyla usulüne uygun bir taksimin yapılmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili isteğinden ibarettir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesi, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür."

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili isteğinden ibarettir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesi, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür."

3.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 15. maddesi, "Tapuda kayıtlı taşınmaz malların malikleri veya bunların mirasçıları arasında, tapuda kayıtlı olmayan taşınmaz malların ise on dördüncü madde gereğince belirlenen zilyetleri arasında taksim edildikleri belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanları ile sabit olduğu takdirde bu mallar taksim- paylaşım gereğince zilyetleri adına tespit olunur." hükümlerini içermektedir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (III) numaralı bendinde yer verilen Yerel Mahkeme kararının gerekçesinde belirtilen yasal ve hukuksal gerekçeye göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davacılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 36,30 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5206, Karar No: 2014/5591, Tarih: 11.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/5206 E.  ,  2014/5591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Gerekçeli karar içeriğinde, ek bilirkişi raporundan bahsedilmesine rağmen, dosya içeriğinde ek bilirkişi raporunun bulunmadığı anlaşılmakla, bahsi geçen ek bilirkişi raporunun dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3632, Karar No: 2023/3619, Tarih: 30.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/3632 E.  ,  2023/3619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/2261 Esas, 2022/2579 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

23.11.2021 günlü duruşmada SEGBİS ile beyanı alınan mağdureye ait yazılı dökümünün "Anlaşılmıyor" ifadesini çok fazla içermesi nedeniyle Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde yeniden dökümünün yaptırılarak dosyaya eklenmesi ve suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdure velayet hakkına sahip annesi olan şikayetçi Nurcan'ın kovuşturma evresinde alınan mahkeme ifadesinde olay nedeniyle şikayetçi olmadığını beyan etmesine rağmen hakkında atılı suçtan kamu davası açılan sanığın, mağdurenin öz babası ve şikayetçinin resmî nikahlı eşi olması nedeniyle bu dosya yönünden temsil kayyımı tayini gerekmekte ise de inceleme tarihi itibarıyla mağdurenin on beş yaşını doldurması nedeniyle mağdureye İlk Derece Mahkemesi kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi ilamının, tebliğiyle tebellüğ belgesinin eklenip, hükümlerle ilgili kanun yollarına başvurulduğu takdirde bununla ilgili ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 30.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2014/28982, Karar No: 2016/873, Tarih: 18.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/28982 E.  ,  2016/873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kayseri 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2014

NUMARASI : 2013/724-2014/519

DAVA: Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan davalı tarafından feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık konularından biri, kıdem ve ihbar tazminatları bakımından davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığının belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.