muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10474, Karar No: 2022/1958, Tarih: 10.03.2022

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, eldeki davada, “dava konusu taşınmazın aile apartmanı olduğu ve davacının geri alma iradesiyle işbu davayı açtığına” dair bir iddia ileri sürülmediği halde gerekçede buna yer verildiğini, işbu davanın “davacının yurt dışından akıl hastalığı nedeniyle malulen emekli olması ve yaptığı işlemlerin sonuçlarını kavrayacak durumda olmadığı için tapuda yaptığı işlemin hukuken sonuç doğurmasının mümkün olmaması nedeniyle dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali” talebine ilişkin olduğunu, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun raporuna itiraz ettiklerini ancak Üst Kuruldan rapor alınmadığını, davacının satış sözleşmesi düzenlenmesine ilişkin tasarruf ehliyetini kısıtlayacak mahiyette sağlık sorunu olup olmadığının sorgulanması gerektiğini, davacıya yaygın anksiyete bozukluğu tanısı konulduğunu, davacının kullandığı ilaçların fiil ehliyetini etkileyip etkilemediğinin incelenmesi gerektiğini, alınan Adli Tıp Kurumu raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ehliyetsizlik hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Bilindiği üzere; davranışlarının, eylem ve işlemlerinin sebep ve sonuçlarını anlayabilme, değerlendirebilme ve ayırt edebilme kudreti (gücü) bulunmayan bir kimsenin kendi iradesi ile hak kurabilme, borç (yükümlülük) altına girebilme ehliyetinden söz edilemez. Nitekim Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) “fiil ehliyetine sahip olan kimse, kendi fiilleriyle hak edinebilir ve borç altına girebilir” biçimindeki 9. maddesi hükmüyle şahsın hak elde edebilmesi, borç (yükümlülük) altına girebilmesi, fiil ehliyetine bağlanmış. 10. maddesi de, fiil ehliyetinin başlıca koşulu olarak ayırtım gücü ile ergin (reşit) olmayı kabul ederek “ayırt etme gücüne sahip ve kısıtlı olmayan her ergin kişinin fiil ehliyeti vardır.” hükmünü getirmiştir. “Ayırtım gücü” eylem ve işlev ehliyeti olarak da tarif edilerek, aynı Yasa'nın 13. maddesinde “yaşının küçüklüğü yüzünden veya akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk ya da bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olmayan herkes bu kanuna göre ayırt etme gücüne sahiptir.” denmek suretiyle açıklanmış, ayrıca ayırtım gücünü ortadan kaldıran önemli nedenlerden bazılarına değinilmiştir. Önemlerinden dolayı bu ilkeler, söz konusu yasa ile öteki yasaların çeşitli hükümlerinde de yer almışlardır.

Hemen belirtmek gerekir ki, TMK'nın 15. maddesinde de ifade edildiği üzere, ayırtım gücü bulunmayan kimsenin geçerli bir iradesinin bulunmaması nedeniyle, kanunda gösterilen ayrık durumlar saklı kalmak üzere, yapacağı işlemlere sonuç bağlanamayacağından, karşı tarafın iyiniyetli olması o işlemi geçerli kılmaz. Bu ilke 11.06.1941 tarihli ve 4/21 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da aynen benimsenmiştir.

Yukarıda sözü edilen ilkelerin ve yasa maddelerinin ışığı altında olaya yaklaşıldığında; bir kimsenin ehliyetinin tespitinin şahıs ve mal varlığı hukuku bakımından doğurduğu sonuçlar itibariyle ne kadar büyük önem taşıdığı kendiliğinden ortaya çıkar.

Bu durumda, tarafların gösterecekleri, tüm delillerin toplanılması tanıklardan bu yönde açıklayıcı, doyurucu somut bilgiler alınması, varsa ehliyetsiz olduğu iddia edilen kişiye ait doktor raporları, hasta gözlem (müşahede) kağıtları, film grafilerinin eksiksiz getirtilmesi zorunludur. Bunun yanında, her ne kadar 6100 s. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 282. maddesinde belirtildiği gibi bilirkişinin “oy ve görüşü” hâkimi bağlamaz ise de, temyiz kudretinin yokluğu, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk gibi salt biyolojik nedenlere değil, aynı zamanda bilinç, idrak, irade gibi psikolojik unsurlara da bağlı olduğundan, akıl hastalığı, akıl zayıflığı gibi biyolojik ve buna bağlı psikolojik nedenlerin belirlenmesi, çok zaman hâkimlik mesleğinin dışında özel ve teknik bilgi gerektirmektedir. Hele ayırt etme gücünün nispi bir kavram olması kişiye eylem ve işleme göre değişmesi bu yönde en yetkili sağlık kurulundan, özellikle Adli Tıp Kurumu Dördüncü İhtisas Kurulundan rapor alınmasını da gerekli kılmaktadır. Esasen TMK'nın 409/2. maddesi akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceğini öngörmüştür.

3.3. Değerlendirme

III. ve (IV.3.) numaralı paragraflardaki gerekçeler yerinde bulunmakla; dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/03/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14806, Karar No: 2023/1990, Tarih: 13.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/14806 E.  ,  2023/1990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli öldürme, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılanlar vekilinin temyiz isteminin sanık ...'ın katılan ...'ı kasten yaralama suçunun vasfına yönelik temyiz istemi içerdiği anlaşıldığından, vasfa yönelik temyiz isteminin kabulüyle yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2021 tarihli 2021/135 Esas, 2021/420 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında bir suçu gizlemek ve delillerini ortadan kaldırmak amacıyla öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 58 inci maddesi, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, mağdur katılan ...'ı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 58 inci maddesi, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b. Sanık ... hakkında bir suçu gizlemek ve delillerini ortadan kaldırmak amacıyla öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 21 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, mağdur katılan ...'ı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

c. Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca maddesi uyarınca beraatlerine ve mağdur katılan ...'ı kasten yaralamaya yardım suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 39 uncu maddesi, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.01.2022 tarihli 2021/1753 Esas, 2022/25 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında bir suçu gizlemek ve delillerini ortadan kaldırmak amacıyla öldürme ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine esastan reddine karar verilmiştir.

b. Sanık ... hakkında bir suçu gizlemek ve delillerini ortadan kaldırmak amacıyla öldürme suçundan kurulan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak duruşma açmak suretiyle aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine, mağdur katılan ...'ı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

c. Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli öldürme suçundan kurulan beraat ve kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak duruşma açmak suretiyle aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar vekilinin temyiz sebebi, beraat eden sanıklar ..., ... ve ...'in öldürme suçuna iştirak ettiklerine ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri sanığın öldürme kastının bulunmadığına, suç vasfına, haksız tahrikin varlığına, etkin pişmanlık ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebebi istinaf aşamasında kesinleşmiş yaralama suçuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri sanığın öldürme kastının bulunmadığına, suç vasfına, haksız tahrikin varlığına, etkin pişmanlık ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebebi istinaf aşamasında kesinleşmiş yaralama suçuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıklar ..., ... ve ...'in kardeş, sanık ...'ın ise sanık kardeşlerin uzun yıllardır çalışanları olduğu, katılan ... ve sanıklar arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay tarihinde sanıklar ... ve ...'ın, sanık ...'e ait suçta kullanılan hususi aracı alarak, plakasını sökmelerinin ardından suçun işlendiği mahale yakın bir mevkide sanık ...'in araçta beklediği ,sanık ...'ın suçta kullanılan silah ile katılan ...'ın bulunduğu erkek kuaförüne girerek katılan ...'ın sol bacağına iki kez ateş ettiği, katılanın yanındaki koltukta bulunan maktul ağabeyi ...'in ayağa kalkarak sanık ...'a doğru yönelmesi üzerine elinde halen silah bulunan ...'ın doğrudan maktul ...'in batın bölgesine doğru bir el ateş ederek, beklemekte olan sanık ...'in hakimiyetindeki araca binip hemen uzaklaştıkları, Kızılay semtinde sanık ... ile buluşup, burada mağazadan sanık ...'a yeni kıyafetler almalarının akabinde, sanık ...'in hakimiyetindeki hususi araç ile sanık ...'ı Bağlum mevkiine bıraktıkları, sanık ... ülkeyi sahte kimlik ile terk etmek üzere iken 19.02.2021 günü yakalandığı kabul edilmiştir.

2. Adlî Tıp Kurumu ... Morg İhtisas Dairesi Başkanlığının 15.01.2021 tarihli maktul hakkında düzenlenen otopsi raporunun sonuç kısmında; kişinin ölümünün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı, iç organ ve büyük damar delinmelerinden gelişen iç ve dış kanama sonucu meydana geldiği, yarayı meydana getiren ateşli silah mermi çekirdeğinin oluşturduğu yaralanmanın müstakilen öldürücü mahiyette olduğu tespit edilmiştir.

3. 14.10.2020 tarihli uzmanlık raporunda olay mahallinde ele geçirilen 9x19 mm çap tipinde üç adet kovanın ,çap ve tiplerine uygun tek bir ateşli silah ile atıldıkları anlaşılmıştır.

4. 02.10.2020 tarihli uzmanlık raporunda katılan ...'a karşı gerçekleştirilen atışın uzak atış mesafesinden yapıldığı anlaşılmıştır.

5. Katılan ... hakkında kovuşturma evresinde tanzim edilen 22.04.2021 tarihli Adlî Tıp Kurumu kati raporuna göre, katılanın sol bacak altında iki ayrı mermi girişi ve iki çıkışının tespit edildiği, mevcut yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı, kemik kırığı bulunmadığı, yaşamını tehlikeye sokan bir durum bulunmadığı anlaşılmıştır.

6. Olay anına ait görüntü izleme tutanakları, bilirkişi raporları ve HTS kayıtları dosya içerisinde mevcuttur.

7. Sanık ... hakkında alınan nüfus ve güncel adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... yönünden, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

6. Olay anına ait görüntü izleme tutanakları, bilirkişi raporları ve HTS kayıtları dosya içerisinde mevcuttur.

7. Sanık ... hakkında alınan nüfus ve güncel adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... yönünden, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... müdafilerinin katılan ...'ı kasten yaralama suçlarına yönelik temyiz istemleri yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... ve sanık ... müdafiilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Katılanlar vekilinin ve Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden;

Katılanlar vekilinin beraat eden sanıklar ..., ... ve ...'in öldürme suçuna iştirak ettiklerine yönelen temyiz sebepleri, sanık ...'ın katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan sorumlu tutulması gerektiğine ve sanık ... müdafiinin sanığın öldürme kastının bulunmadığına, suç vasfına, haksız tahrikin varlığına, etkin pişmanlık ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

“İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, kasten öldürme eyleminin sanık ... tarafından doğrudan kastla gerçekleştirdiğinin kamera kayıtları ile de sabit olduğu bu anlamda suç vasıflarının tespitinin doğru yapıldığı, sanık ...'in, maktul ...'ı kasten öldürme suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de, sanığın yüklenen suçu işlemediği sabit olduğundan

beraatine, sanıklar ... ve ...'in maktul ...'ı tasarlayarak kasten öldürmeye azmettirme talebi ile kamu davası açılmış ise de, sanıkların yüklenen suçları işledikleri sabit olmadığından ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği, anılan beraat kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı, maktulden sanık ...'a yönelen herhangi bir haksız söz ve davranış saptanmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

V. KARAR

A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan (A) paragrafında açıklanan nedenle sanık ... ve sanık ... müdafiilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ...'ın nitelikli öldürme ve kasten yaralama suçlarından mahkûmiyetine, sanık ...'in nitelikli öldürme suçundan beraatine, kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine, sanıklar ... ve ...'in nitelikli öldürme ve kasten yaralama suçlarından beraatlerine ilişkin hükümlerin Katılanlar Vekili ve Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemlerinin İncelenmesi Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.01.2022 tarihli ve 2021/1753 Esas, 2022/25 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9019, Karar No: 2013/11340, Tarih: 23.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/9019 E.  ,  2013/11340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin, aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece yargılama giderlerinden birisi olan vekalet ücreti hesaplanırken, Avukatlık Kanununun 168. maddesinin 2. fıkrasındaki “… Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir…” hükmü gereği davacı yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının vekalet ücretini tespit eden 3 numaralı bendinin silinmesine, yerine “Davacı duruşmalarda kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden, davacı yararına 1.320,00 TL vekalet ücreti takdirine” bendinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17734, Karar No: 2013/24739, Tarih: 01.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/17734 E.  ,  2013/24739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Azdavay Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :08.11.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, evlenmenin iptaline ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.11.2013 (Cuma)