muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22935, Karar No: 2014/21939, Tarih: 31.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/22935 E.  ,  2014/21939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2013/498-2014/82

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 31.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4272, Karar No: 2018/2027, Tarih: 22.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/4272 E.  ,  2018/2027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-4, 52/4, 53/6, 63, 50/6 ve 5275 Sayılı Kanunun 106/3. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ehliyetinin iki yıl süre ile geri alınmasının mağduriyetine sebep olacağına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 52/4. maddesinin son cümlesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceği ihtarına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde seçenek yaptırımda uygulanması gereken ve adli para cezasında uygulama yeri bulunmayan TCK'nın 50/6. maddesi ile infazda gözetilmesi gereken 5275 sayılı kanunun 106/3 maddesinin uygulanmasına karar verilmesi ile hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle, TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün beşinci bendinin hükümden çıkarılarak, dördüncü bendin sonuna, "Taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin eklenmesi, hükmün üçüncü bendinin hükümden çıkartılarak yerine, “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak, TCK'nın 50/4-1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20.-TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnamedeki isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19551, Karar No: 2024/19385, Tarih: 11.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/19551 E.  ,  2024/19385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 24.04.2023

SAYISI : 2022/501 E., 2023/471 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Sanık ... hakkında Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.2021 tarih, 2013/250 Esas, 2021/599 Karar sayılı kararıyla verilen mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından istinaf edilmesi sonucunda Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 21.02.2023 tarihli kararında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden sanığın istinaf talebinin esastan reddine karar verdiği, sanığın bu kararla ilgili 31.03.2023 tarihli dilekçesiyle temyiz isteminde bulunduğu, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 24.04.2023 tarihli ek kararıyla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi kapsamında temyiz isteminin reddine karar verdiği ve sanığın ek kararı temyiz etmediği belirlenerek yapılan incelemede;

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 24.04.2023 tarihli ve 2022/501 Esas, 2023/471 Karar sayılı ek kararının; 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 24.04.2023 tarihli ve 2022/501 Esas, 2023/471 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ...'un temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11152, Karar No: 2024/4340, Tarih: 14.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/11152 E.  ,  2024/4340 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2009/303 E., 2009/161 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin kesinleşmesinden sonra dosyaya sunduğu 02.02.2022 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hâle getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde yer alan adresi araştırılarak buraya tebligat yapılması, bunun da bulunmaması hâlinde, kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin de olmaması hâlinde ise, adres araştırması ile yeni adres tespitine çalışılıp, bulunamaması hâlinde ilanen tebligat yapılması gerektiği; somut olayda suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen kararın savunması sırasında bildirdiği adresine tebliğe çıkarıldığı, iade dönmesi üzerine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak sanığın bu adresine önceden yapılmış usulüne uygun bir tebligat olmadığı için gerekçeli karar tebliği işleminin geçersiz olduğu belirlenmiş ise de; sanığın mahkemeye gönderdiği, 09.07.2010 tarihli dilekçesi ile mahsup talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; anılan tarih itibarıyla karardan haberdar olduğunun kabulü ile 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 02.02.2022 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen eski hâle getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 14.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1837, Karar No: 2016/2784, Tarih: 16.05.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/1837 E.  ,  2016/2784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı. arasındaki davadan dolayı Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 14.04.2015 gün ve 2003/64-2015/216 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece verilen 14.04.2015 günlü 2003/64 Esas ve 2015/216 Karar sayılı kararın davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiş ise de Dairemizin 03.02.2016 günlü 2016/521 Esas ve 2016/689 Karar sayılı ilâmı ile davalı vekilinin adli yardım talebinin reddine karar verilmiştir. Verilen karar davalı vekiline 09.03.2016 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı vekilince 16.03.2016 tarihinde Dairemizin adli yardım talebinin reddine ilişkin ilâmına itiraz edilmiştir. İtiraz hususunda karar verilmek üzere dava dosyası ve Dairemiz ilâmı Yargıtay Yüksek 16. Hukuk Dairesine gönderilmiş olup, Yargıtay Yüksek 16. Hukuk Dairesi'nin 15.04.2016 tarih 2016-3 Değişik iş sayılı kararı ile davalı vekilinin itirazının reddine karar verilerek Dairemiz 03.02.2016 günlü 2016/521 Esas ve 2016/689 Karar sayılı ilâmı kesinleşmiştir. Kesinleşen Dairemiz ilâmı doğrultusunda 25.01.1985 günlü, 1984/5 Esas ve 1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca harca tabi olmasına rağmen harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçesi hakkında 1086 sayılı HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca işlem yapılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle eksik harçların tamamlanması için HUMK'nın 434/III. maddesine göre işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/241, Karar No: 2012/5474, Tarih: 01.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/241 E.  ,  2012/5474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.618.49 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı Hazine Avukatı dilekçesinde, Maliye Bakanlığı Muhasebat Genel Müdürlüğü Kontrolörlüğünce hazırlanan raporda ... Eğitim Araştırma Hastanesinde çalışan personele 4958 sayılı Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunun 17/5 maddesine göre ödenen ek ödemenin,döner sermaye ek ödemesi brüt tutarından mahsup edilmesi ve kalan tutarın vergi matrahı kabul edilerek, vergi tevkifatı yapılması sonucu, eksik tevkif edilen gelir ve vergi damga vergisi tutarı kadar personele fazla ödemede bulunulduğunun tespit edildiğini, bunun personelden tahsil edilerek vergi sorumlusu sıfatıyla ilgili vergi dairesine yatırılması gerektiğinin belirtildiğini bunun üzerine ... Eğitim ve Araştırma Hastanesince 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 11.maddesi uyarınca döner sermaye ek ödemelerine ilişkin olarak asıl mükellef olan davalının toplam 3.618,49 TL vergilerinin ödendiğini, ödenen bu meblağın davalıdan rücuan tahsili talep edilmiştir.Mahkemece taraflar arasındaki uyuşmazlığın vergi alacağından kaynaklandığı, bu durumda idarenin tek yanlı olarak bu alacağı davalıdan talep ve tahsil yetkisine sahip olduğu, ilgili idarenin davalıya söz konusu alacağı ödemesi için usulüne uygun bir şekilde mehil vermesi verilen süre içerisinde alacağı ödenmez ise buna göre işlem tesis etmesi gerektiğinden, dava konusu uyuşmazlıkta davalı idare görevli olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine karar verilerek dava rededilmiştir.213 Sayılı Vergi Usul Kanunun 11.maddesi "yaptıkları veya yapacakları ödemelerden vergi kesmeye mecbur olanlar, verginin tam olarak kesilip ödenmesinden ve bununla ilgili diğer ödevleri yerine getirmekten sorumludurlar. Bu sorumluluk, bunların ödedikleri vergilerden dolayı asıl mükelleflere rücu etmek hakkını kaldırmaz" hükmünü içermektedir.Bu yasal düzenlemeye göre davalıya eksik tevkif edilen gelir ve damga vergisi kadar fazla ödemede bulunulduğu ve vergi kesmeye mecbur olan ... Eğitim Araştırma Hastanesince 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 11.maddesi uyarınca asıl mükellef olan davalının vergi borçlarının ödendiği ve davacı idarenin yasadan kaynaklanan rücu hakkına dayanarak davalı adına ödediği 3.618,49 TL talep edilmektedir. Bu durumda davacı idare tarafından davalıya yapılan fazla ödemenin istirdatı ile ilgili olarak adli yargıda talepte bulunulması nedeniyle uyuşmazlığın sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre değerlendirilip tartışılarak çözümlenmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6711, Karar No: 2010/7393, Tarih: 11.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/6711 E.  ,  2010/7393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 Sayılı CMK.nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı "kasıtlı bir suçtan mahkum olmama" koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kendisini vekille temsil ettiren ancak vekilinin duruşmalara katılmadığı anlaşılan katılan yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre dilekçe yazım ücretine hükmolunmaması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 120 TL.si dilekçe yazım ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16305, Karar No: 2017/24749, Tarih: 15.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16305 E.  ,  2017/24749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... köyü 332 ve 344 parsel sayılı taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9585, Karar No: 2010/14043, Tarih: 13.07.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/9585 E.  ,  2010/14043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.2.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 13.7.2010 gününde temyiz eden davacı T. ..K.. vekili Av. A. Ç..geldi. Karşı taraf davalı H. Ş.. gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı vekili gerek dava dilekçesinde, gerekse de 12.02.2009 tarihli celsedeki beyanında isteklerinin katkı payı alacağına ilişkin olmayıp, sebepsiz zenginleşme hukuksal nedenine dayalı olarak açılan alacak davası olduğunu belirtmiştir. Bu açıklama karşısında, uyuşmazlık, Borçlar Kanununun 61. maddesi uyarınca sebepsiz zenginleşme hukuksal nedenine dayalı alacak istemine ilişkin bulunmaktadır. Mahkemece de bu şekilde vasıflandırılmıştır. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunda değişik 4/1. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun üçüncü kısmı hariç olmak üzere, ikinci kitabından kaynaklanan davalara ancak aile mahkemelerinde bakılır. Uyuşmazlık Türk Medeni Kanununun 2. kitabından kaynaklanmamaktadır. (4787 sayılı Yasa md.4)

Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında dikkate alınması zorunludur. Gerçekleşen bu durum karşısında, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ:Hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 750.00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.07.2010(Salı)