muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/24797, Karar No: 2025/3502, Tarih: 10.03.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/24797 E.  ,  2025/3502 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/1182 E., 2019/1198 K.

SUÇ : Asta müessir fiil

HÜKÜM : Beraat

(Kapatılan) Erzurum 9. Kolordu Komutanlığı Askerî Savcılığının, 12.10.2012 tarihli ve 2012/425 Esas, 2012/245 Karar numaralı iddianamesi ile sanık ... hakkında mağdurlar ..., ...ve ...'e yönelik olarak üç ayrı asta müessir fiil suçundan daha kamu davası açıldığı, (Kapatılan) Askeri Yargıtay 1. Dairesinin 26.03.2014 tarihli ve 2014/291 Esas, 2014/327 Karar sayılı bozma ilâmı öncesinde ve halen bu suçlardan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, bu hususta mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun'un 67/2-a bendi gereği zamanaşımını kesen son işlemin bozma öncesi alınan 26.12.2012 tarihli sanık sorgusu olduğu, bu tarihten itibaren temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 10.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21596, Karar No: 2022/1097, Tarih: 31.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/21596 E.  ,  2022/1097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde davadan feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 16/12/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 6.Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına 31/01/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7836, Karar No: 2021/13163, Tarih: 16.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/7836 E.  ,  2021/13163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılardan ... Gıda Tek. Taş. İnş. Ltd. Şti. ve ... İletişim Hizmetleri A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; yurt dışında kalifiyeli işçi olarak çalıştığını, 20/07/2011 tarihinde davalı ...'un sahibi olduğu diğer davalı ... Tek. Taş. İnş. Ltd şirketi adına olan "... İletişim" isimli ... bayisinden adına sahte imzalar ile kimlik belgesi kullanılarak 3 ayrı telefon hattı alındığını, hatlardan birinin kullanımı ile bir bayanın taciz edilmesi nedeniyle hakkında cinsel tacizde bulunma ve başkalarını rahatsız etme suçlarından kamu davası açıldığını, yakalama kararı çıkarıldığından 1 gece gözaltında kaldığını, hatların kendisine ait olmaması nedeniyle savcılığa şikayette bulunduğunu, davalı ... hakkında açılan ceza davasında söz konusu hattın davalı ... Tek. Taş. İnş. Ltd. Şti. tarafından sahte imzalarla açıldığı ve sahte imzanın da davalı ... tarafından atıldığı belirterek, davalı ...'un cezalandırılmasına karar verildiğini; olaydan dolayı üzüntü ve elem yaşadığını, bu nedenle davalı ...nin işveren olarak hat açma yetkisi verdiği bayiyi özenle seçmediği ve denetlemediğinden davalılar ile birlikte olaydan dolayı sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek; 50.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...Ş; zamanaşımı, husumet, yetki itirazlarının bulunduğunu, sorumluluklarının bulunmadığını, tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...; davacının adına sahte olarak açıldığı iddia edilen telefon hat işlemlerinin kendisi tarafından yapılmadığını, alt bayi olarak adına hat açılmasını isteyen kişinin kimlik

fotokopisi ve diğer bilgileri alarak üst bayi olan ... İletişime gönderdiğini, tüm sözleşme ve aktivasyon işlemleri üst bayi tarafından gerçekleştirilebildiğini, aktivasyon işlemleri yapma yetkisi bulunmadığını, söz konusu telefon hatlarının davacı tarafından açılmış olma ihtimali yanında, üst bayi olan ... İletişim tarafında da davacının kimlik bilgilerinin kullanılarak telefon hattı açılmış olması ihtimali bulunduğunu, Kurtalan Asliye Ceza Mahkemesindeki dosyaya sunulan raporda bahse konu belgeler üzerindeki yazı ve anılan imzaların kendisine ait olduğunun kesin olarak olarak belli olmadığını, ceza dosyasının hukuk dosyası için bağlayıcı olmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Diğer davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 10.000 TL manevi tazminatın 01/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine dair verilen hüküm, davalılardan ... İletişim Hizmetleri A.Ş ve ... Gıda Tek. Taş. İnş. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacının kimlik bilgilerinın kullanılarak sahte imza ile adına telefon hatlarının alınması ve kullanılması nedeniyle uğradığı manevi zararın tazmini davasıdır.

Davalılardan ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan Kurtalan Asliye Ceza Mahkemesine açılan ceza davasının yapılan yargılaması sonunda mahkumiyetine karar verildiği, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 15/09/2021 tarihli ve 2019/2467 Esas 2021/6548 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verildiği ve davanın halen derdest olduğu dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Hukuk hâkimi, Türk Borçlar Kanunu'nun 74. maddesi uyarınca ceza mahkemesinde verilen beraat kararı ile bağlı değildir. Ancak mahkumiyet ve tesbit edilen maddi olgularla bağlıdır.

Buna göre mahkemece; Kurtalan Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/214 Esas (bozmadan sonra 2021/714 Esas) sayılı ceza dosyasının, ceza davalarında resen araştırma ilkesi gereğince taraflar ileri sürmese de tüm deliller toplanarak hüküm kurulacağı da gözönünde bulundurularak, ceza davasında verilecek kararın kesinleşmesi beklenip, ceza dosyası kapsamı ile bu dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirilerek sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalılar ... İletişim Hizmetleri A.Ş. ve ... Gıda Tek. Taş. İnş. Ltd şirketinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi uyarınca temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz eden davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harçlarının temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20167, Karar No: 2015/5567, Tarih: 16.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/20167 E.  ,  2015/5567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ecimisil davası sonunda yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hâkimi .. ..’ın raporu okundu ,açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacılardan ... bakımından 14.480,49 TL.'nin, davacı ... bakımından 7.240,24 TL'nin ve davacı ... bakımından 7.240,24 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizleri ile birlikte ayrı ayrı davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK) 388, 6100 s. Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu HUMK'nun 389., yine HMK'nin 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada HUMK'nun 381.maddesinin son fıkrasının HMK'nin 294.maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nin yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda davanın kısmen kabulüne, 17/06/2014 tarihli bilirkişi ek raporunda belirtilen herbir davacı için miras payları oranında alacağın toplamının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline şeklinde hüküm kurulduğu halde, gerekçeli kararda ise davanın kabulü ile davacılardan ... bakımından 14.480,49 TL.'nin, davacı ... bakımından 7.240,24 TL'nin ve davacı ... bakımından 7.240,24 TL'nin dava tarihinden yasal faizleri ile birlikte ayrı ayrı davalıdan tahsiline hükmedilmesi suretiyle kısa karara çelişkili biçimde gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hâl böyle olunca, 10.4.1992 gün, 1992/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmamasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1723, Karar No: 2014/13264, Tarih: 13.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1723 E.  ,  2014/13264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28, Karar No: 2015/1106, Tarih: 07.05.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/28 E.  ,  2015/1106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi(CMK 250 ile Yetkili)

SUÇLAR : Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, yönetme ve üye olma, insan ticareti, cinsel saldırı, cinsel taciz ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜMLER :1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme suçundan mahkumiyet,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan mahkumiyet,

3-Sanıklar ... ve ... hakkında İnsan ticareti suçundan üçer kez mahkumiyet,

4-Sanıklar ... ve ... hakkında insan ticareti suçundan beşer kez mahkumiyet,

5-Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan mahkumiyet,

6-Sanık ... hakkında cinsel saldırı ve iki ayrı cinsel taciz suçundan beraat,

7-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında cinsel saldırı suçundan beraat,

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve hükmolunan cezaların süreleri itibarıyla koşulları bulunmadığından sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMUK’nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıklar ..., ... ve ...’e yükletilen suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ya yükletilen suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, sanıklar ..., ..., ... ve ...’a yükletilen insan ticareti ile sanıklar ... ve ...’e yükletilen 6136 sayılı Kanuna muhalefet eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanıklar hakkında verilen cezaların da kanuni bağlamda uygulandığı,

2-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında cinsel saldırı, sanık ... hakkında ise cinsel saldırı ve cinsel taciz suçlarından verilen beraat kararlarının da usul ve Kanuna uygun olduğu,

Anlaşıldığından, sanıklar haklarında anılan suçlardan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik müdafilerinin ve Cumhuriyet savcısının, beraat kararlarına ilişkin ise Cumhuriyet savcısının ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla tebliğnameye uygun olarak temyiz davasının esastan reddiyle mahkumiyet ve beraate ilişkin HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 07.05.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7593, Karar No: 2011/10597, Tarih: 30.12.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/7593 E.  ,  2011/10597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanun uyarınca tazminat

Hüküm : Ret

Tazminat talebinin reddine ilişkin karar davalı ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.09.2005/88-98 gün ve sayılı kararında belirtildiği üzere davalı lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 4. fıkrası uyarınca belirlenen vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücreti tayini,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, dilekçe yazım ücreti ile ilgili kısmın hüküm fıkrasından çıkartılarak, yerine "1.100 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1804, Karar No: 2018/7979, Tarih: 02.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1804 E.  ,  2018/7979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12023, Karar No: 2015/33, Tarih: 05.01.2015

**5. Ceza Dairesi         2014/12023 E.  ,  2015/33 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/236803

Kasten yaralama ve suç üstlenme suçlarından sanıklar G.. S.. ve M.. S..'un yapılan yargılanmaları sırasında; Pamukova Asliye Ceza Mahkemesiyle Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Pamukova Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/04/2014 gün ve 2014/104 E. 2014/111 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2432, Karar No: 2015/6454, Tarih: 28.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2432 E.  ,  2015/6454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/134502

MAHKEMESİ : Çankırı Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 25/02/2014, 2014/13 (E) ve 2014/21 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs etmek

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık Asım'ın üzerinde bulunan bıçakla mağdur İsmail'i toraksa nafiz, pnömotoraksa, minimal hemotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda; olayın oluş şekli, sanığın kastının yoğunluğu ve kullanılan silahın etki derecesi birlikte değerlendirildiğinde kasten yaralama suçundan 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 86/1. maddesi uyarınca aynı kanunun 61. maddesindeki ilkeler gözetilerek sonuca etkili olacak şekilde daha makul temel ceza belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde alt sınırdan hapis cezasına hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık Asım'ın mağdur İsmail'i nitelikli kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeni takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E ve 2015/85 K sayılı ilamı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında bu madde ile yapılan uygulama kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 28/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.