muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4154, Karar No: 2024/9234, Tarih: 23.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/4154 E.  ,  2024/9234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/83 E., 2016/477 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, iade

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A. Beraat Hükmü Yönünden Yapılan İncelemede

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanığın savunmasının alındığı 05.05.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin temyiz inceleme tarihinde gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

B.İade Edilen Eşya Yönünden

Sanık ...'ın yetkilisi olduğu .... Makina firması adına Derince Gümrük Müdürlüğünce

tescilli 17.12.2014 tarihli ve EX070291 sayılı ihracat beyannamesi muhteviyatı UACU 3677461 sayılı konteynerde taşınan ve 1105 adet 5585 kg "iş makinaları aksam ve parçaları" olarak beyan edilen eşyanın muayenesi sonucu kullanılmış olduğu şüphesi üzerine Kocaeli Sanayi Odası tarafından hazırlanan 22.12.2014 tarihli ekspertiz raporuna göre ihracat beyannamesine konu eşyanın "kullanılmış, eski ve yatık" olduğunun tespit edilmesine rağmen beyanname eki 16.12.2014 tarihli ve 0061087 sayılı faturada eşyaların kıymetinin 281.457,80 Euro olarak beyan edildiği, 26.12.2014 tarihli "Araştırma Tutanağı" başlıklı belgeye göre Bilge ve Güvas sistemleri üzerinden 8431.49.80.3900 GTİP nolu "iş makinaları aksam ve parçaları" olarak işlem gören benzer ihracat beyannameleri baz alınarak yapılan incelemede eşyanın benzer ihracatlardaki en yüksek beyanname kıymetinden bile 6 kat daha fazla kıymette beyan edildiğinin tespit edildiği anlaşılmakla, beyanname tescilinin atılı suçun icrai hareketini oluşturduğu, KDV iade talebinde bulunulmamasının atılı suçun sübutuna etki etmeyeceği cihetle, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya kapsamına uygun olmayan bilirkişi raporuna itibar edilmek suretiyle iade kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

A.Beraat Kararı Yönünden

II. KARAR

A.Beraat Kararı Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B.İade Edilen Eşya Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10361, Karar No: 2015/9486, Tarih: 07.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/10361 E.  ,  2015/9486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2012

NUMARASI : 2010/672-2012/646

Davacı M.. H.. vekili Avukat Selma tarafından, davalı S.. P.. ve birleşen dosya davalısı S.. A.. aleyhine 23/11/2010 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 07/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/427, Karar No: 2012/109, Tarih: 20.03.2012

**Ceza Genel Kurulu         2011/1-427 E.  ,  2012/109 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2011/203925

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Sanık K... A...'nın 6136 sayılı Yasanın 15/son, 5237 sayılı TCY’nın 31/3, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 500 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 10.02.2011 gün ve 255-26 sayılı hükmün sanık müdafii ve o yer C. Savcıları tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesince 29.09.2011 gün ve 6256-5590 sayı ile;

“Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen adli para cezası hüküm tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan CMUK.nun 305. maddesi uyarınca miktarı itibariyle kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, bu suçla ilgili sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine” karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığı ise 04.11.2011 gün ve 203925 sayı ile;

“İkimilyar liraya kadar (ikimilyar dahil) para cezalarına dair olan hükümlerin temyiz edilemeyeceğine ilişkin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305 maddesinin 2. fıkrasının (1) numaralı bendi Anayasa Mahkemesinin 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olup, iptal kararı 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Bu tarihten 6217 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar verilen hem hapisten çevrilme hem de doğrudan verilen tüm adli para cezaları yeni bir yasal düzenleme yapılmadığı için, miktara bakılmaksızın temyize tabi hale gelmiştir. 14.04.2011 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın geçici 2. maddesi ile 5320 sayılı Yasada yapılan değişiklik karşısında, ‘Bölge adliye mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yoluna başvurulamayacağından’ sadece doğrudan verilen 3000 TL adli para cezaları kesin hale gelmiştir.

Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin hükmü 10.02.2011 tarihine verilmiş olup, karar tarihi, hem hapiste çevrilme hem de doğrudan verilen tüm adli para cezalarının temyiz tabi olduğu ara döneme denk geldiğinden, verilen kararın temyize tabi olduğu kuşkusuzdur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen adli para cezası yasa yolu olarak temyize tabi bulunduğundan; Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 29.09.2011 gün ve 2011/6256 Esas, 2011/5590 Karar sayılı ilamında, ‘6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu nedeniyle verilen adli para cezası hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan CMUK.nun 305. maddesi uyarınca miktarı itibariyle kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, bu suçla ilgili sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine’ ilişkin kısmın kaldırılarak, bu suç nedeniyle temyiz incelemesi yapılması için dosyanın Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmesi” isteminde bulunmuştur.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme, sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay C. Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükmolunan 500 Lira adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmünün, verildiği 10.02.2011 tarihi itibariyle temyiz kabiliyetinin bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Olay günü karşılaşan sanık ve mağdurun birbirleri ile tartıştıkları, akabinde sanığın üzerinde taşıdığı bıçak ile mağduru hayati tehlike geçirecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilmeyecek biçimde yaraladığı, bilirkişi tarafından sunulan raporda, suçta kullanılan bıçağın 6136 sayılı Yasanın 15/son maddesinde yer alan ve salt saldırı amaçlı taşınan bıçaklar kapsamına girdiğinin belirtildiği, bu suçtan sanık hakkında sonuç olarak 500 Lira adli para cezasına hükmolunduğu anlaşılmaktadır.

1412 sayılı CYUY’nın 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanma zorunluluğu bulunan 305. maddesi uyarınca, ceza mahkemesince verilen hükümler temyiz yasa yoluna tabidir.

Ancak;

1 - İkimilyar liraya kadar (ikimilyar dahil) para cezalarına dair olan hükümler,

2 - Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,

3 - Bu Kanun ile sair kanunlarda kesin olduğu yazılı bulunan hükümler,

Kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamaz.

Ancak;

1 - İkimilyar liraya kadar (ikimilyar dahil) para cezalarına dair olan hükümler,

2 - Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,

3 - Bu Kanun ile sair kanunlarda kesin olduğu yazılı bulunan hükümler,

Kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamaz.

“İkimilyar liraya kadar (İkimilyar dahil) para cezalarına dair olan hükümlerin” temyiz edilemeyeceğine ilişkin 1412 sayılı CYUY'nın 305. maddesinin 2. fıkrasının 1. bendinin, Anayasa Mahkemesinin 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren 23.07.2009 gün ve 65–114 sayılı kararı ile iptal edilmesinden sonra verilen, ister hapis cezasından çevrilen, ister doğrudan hükmolunan adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin 14.04.2011 tarihine kadar hiçbir miktar gözetilmeksizin, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Yasalarda Değişiklik Yapılmasına Dair Yasanın 23. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Yargılaması Yasasının 272. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “hapis cezasından çevrilen adlî para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000 Türk Lirası dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerine karşı istinaf yasa yoluna başvurulamayacağı” şeklinde yapılan değişiklik ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Yargılaması Yasasının Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasaya eklenen; “bölge adliye mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerine karşı temyiz yoluna başvurulamaz” şeklindeki geçici 2. madde göz önünde bulundurulduğunda, 14.04.2011 tarihinden sonra ise, ancak doğrudan hükmolunan 3.000 Türk Lirasından fazla adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin temyizinin olanaklı hale geldiği konusunda bir duraksama bulunmamaktadır.

Diğer yandan Ceza Genel Kurulunun birçok kararında, hükmün temyiz edilebilir nitelikte olup olmadığının belirlenmesinin, hüküm tarihindeki yasal düzenlemelere göre çözümlenmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sonuç olarak 500 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen somut olayda, yerel mahkemenin 10.02.2011 olan hüküm tarihi, Anayasa Mahkemesi iptal kararının yürürlük tarihi olan 07.10.2010 ile 6217 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 14.04.2011 arasında olup, bu tarihler arasında ister hapis cezasından çevrilen, ister doğrudan hükmolunan adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin hiçbir miktar sınırlaması olmaksızın temyizi olanaklı olduğundan, Özel Dairenin temyiz isteminin reddi kararı isabetsizdir.

Bu itibarla; Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçuna yönelik temyiz isteminin reddi kararının kaldırılmasına ve bu suçtan kurulun hükmün esasının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 29.09.2011 gün ve 6256-5590 sayılı kararının 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçuna yönelik temyiz isteminin reddi kararının KALDIRILMASINA,

3- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulun hükmün esasının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2012 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9236, Karar No: 2014/11672, Tarih: 21.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/9236 E.  ,  2014/11672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2014

NUMARASI : 2013/194-2014/35

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bir adet bonoya dayalı olarak borçlu şirket aleyhine kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla icra takibine başlanmış, borçlu tarafından bononun yetkili temsilci tarafından imzalanmadığı ve bonoda şirket kaşesinin bulunmadığı belirtilerek İcra Mahkemesi'nde borca itiraz edilmiştir.

Somut olayda borçlu limited şirketin ortaklar kurulu kararı ile müdür olarak atanan R. T.'ın Bitlis 1. Noterliği'nin 19.08.2009 tarih ve 003380 yevmiye numaralı vekaletle vekil olarak atadığı P. T.'ın takibe konu bonoyu borçlu şirket adına imzaladığı taraflar arasında çekişmesizdir.

Söz konusu vekaletnamede P. T.'a açıkça bono düzenleme konusunda özel bir yetki verilmemiştir. Bu kişinin şirket adına keşideci sıfatı ile imzaladığı bonodan dolayı borçlu şirket sorumlu tutulamaz.

Mahkemece belirtilen sebeplerle istemin kabulüne karar verilmesi gerekirken, senet üzerinde şirket kaşesinin bulunmaması ve şirket kaşesi üzerine atılmayan imzanın şirketi borçlandırma iradesi ile atıldığının kabul edilemeyeceği gerekçesiyle istemin kabulüne karar verilmesi isabetsiz ise de sonuçta istem kabul edildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması cihetine gidilmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2910, Karar No: 2012/4794, Tarih: 12.04.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/2910 E.  ,  2012/4794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle ölüme neden olma, yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi

Hüküm : 1- TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- Yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan; Beraat

Temyiz edenler : Sanık müdafii, Cumhuriyet savcısı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, sevkteki ağırlığa, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi hükmü ve 18.02.2012 tarih ve 28208 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 2012/1 sayılı kararına göre, işin incelenmesi Yüksek 12. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4987, Karar No: 2015/29755, Tarih: 19.03.2015

**10. Ceza Dairesi         2014/4987 E.  ,  2015/29755 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : TAğır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihleri : 26.03.2012, 01.06.2012

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz Edenler : Sanıklar ve müdafileri

Temyiz incelemesi, müdafii yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmeyen sanık ... ile duruşma talebinde bulunmayan sanık ... hakkında duruşmasız olarak yapıldı.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Aralarındaki bağlantı nedeniyle, Dairemizin 2014/2481 esas sırasında kayıtlı bulunan Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.03.2013 tarih, 2012/73 esas ve 2013/76 karar sayılı dosyası ile birlikte inceleme yapılmıştır.

A) Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesi :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesi:

Hükümden sonra, Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 08.09.2014 tarihli, 2014/6500 esas ve 2014/7796 karar sayılı ilamıyla, sanık hakkındaki bu dava dosyası ile Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/197 esas (Yeni esas numarası 2014/222) sayılı dava dosyasının birleştirilmesine ve davanın Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin dosyası üzerinden yürütülmesine karar verildiği anlaşıldığından; her iki dava birleştirilip deliller birlikte tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, resen de temyize tabi olan hükmün BOZULMASINA, tutuklama koşullarında bir değişiklik bulunmaması ve tutuklama tarihine göre sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

19.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20457, Karar No: 2015/31272, Tarih: 10.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/20457 E.  ,  2015/31272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, örnek 10 ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun, dayanak bononun teminat senedi olduğunu ileri sürerek borca itiraz ettiği, mahkemece dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu istemin kabulü ile takibin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 169/a-1 maddesine göre; "İcra mahkemesi hakimi, itiraz sebeplerinin tahkiki için iki tarafı en geç otuz gün içinde duruşmaya çağırır. Hakim, duruşma sonucunda borcun olmadığının veya itfa veya imhal edildiğinin resmi veya imzası ikrar edilmiş bir belge ile ispatı halinde itirazı kabul eder. İcra mahkemesi hakimi yetki itirazının incelenmesinde taraflar gelmese de gereken kararı verir."

Somut olayda başvuru, borca itiraz niteliğinde olup, anılan madde gereğince mahkemece mutlaka duruşma açılmalı ve itiraz duruşmalı olarak incelenmelidir. Dosya üzerinden karar verilemez.

O halde mahkemece duruşma açılarak ve varsa tarafların gösterecekleri deliller toplanarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, tarafların davet edilmediği ön inceleme tahkikatında dosya üzerinde inceleme yapılarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11348, Karar No: 2022/10531, Tarih: 09.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/11348 E.  ,  2022/10531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen kararına karşı, davacı idare ve davalı ... vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/130 Esas – 2018/64 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Arsa niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazda davacı idarenin hissesinin de bulunduğu halde, bu husus dikkate alınmaksızın tespit edilen bedelin idarenin de payını kapsar şekilde belirtilmesi,

2)Dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan yapılara ilişkin Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2016/429 Esas sayılı dosyasında açılan muhdesat aidiyetinin tespiti davasının derdest olduğu anlaşıldığından, tespit edilen yapı bedelinin ileride hak sahipliğini ispat edecek kişiye ödenmek üzere bankada açılacak üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)1 numaralı bendindeki (31.957,51) rakamlarının hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (27.163,89) rakamlarının yazılmasına,

b)3 numaralı bendinde yer alan (... nolu parsel üzerinde bulunan bina bedelinin mahkememizin 2016/429 esas sayılı muhdesatın tespitinden sonra ilgilisine ödenmesine) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan yapılara ilişkin Mahkememizin 2016/429 Esas sayılı dosyası üzerinden muhdesatın aidiyetinin tespiti davasının devam ettiği anlaşıldığından, yapı bedeli olarak tespit edilen 307.858,00 TL'nin ileride hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına ve bunun için ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 09/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.