muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5622, Karar No: 2011/4631, Tarih: 19.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/5622 E.  ,  2011/4631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Amasya 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.11.2008 tarih ve 2007/69 - 2008/685 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 19.04.2011 gününde davalı avukatı ... gelip, davacı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan davalı avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 11.09.2001 tarihli sözleşmeyle davalının işletme kiracısı bulunduğu Vakıflar’a ait hamamın para faizsiz işletme kirasız olarak müvekkilince işletilmesinin kararlaştırıldığını, işletme sırasındaki işlemler için davalın müvekkilini vekil tayin ettiğini ve daha sonra 06.01.2004 tarihinde azlettiğini, oysa müvekkilinin tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, azilnamenin ulaşmasıyla işletmeyi terk ederek davalıya teslim etmek zorunda kaldığını, ancak fesih sonrası davalının aldığı parayı iade etmediğini ileri sürerek, 60.000.000.0000.- TL’nın reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile sözleşme ilişkisinin bulunmadığını, alacak iddiasının dayanaksız olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda inceleme konusu iki adet belgede metnin başlangıç ve bitiş yerleri ile metni onaylayan imza ve kaşelerin yerlerinin mutat olmadığı sonucuna varıldığı, miktar itibarıyla tarafların karşılıklı tanık dinlenmesine muvafakat göstermedikleri, her iki belgenin davacı lehine hükümler içerdiği, BK.nun 156/1. maddesi uyarınca kaparonun pey akçesi olduğu, akitten dönülmesi halinde aksine sözleşme hükmü yoksa iadesinin gerektiği, taraflar arasındaki sözleşmenin sona erdiği, davacının talebinin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 60.000.00 YTL’nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, işletme sözleşmesinin feshi nedeniyle verildiği iddia edilen depozitonun tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, işletme sözleşmesinin feshi nedeniyle verildiği iddia edilen depozitonun tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak, bozmaya uyulmuş ise de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Davalı taraf başka amaçlarla verdiğini iddia ettiği imzalı boş kağıtların davacı tarafından gerçeğe aykırı olarak kendisinin kiracılık hakkını bedel karşılığı devir almış gibi doldurduğunu savunmuştur. Dairemizin bozma ilamında bu savunmanın değerlendirilmesi bakımından grafoloji uzmanına her iki belge aslı üzerinde inceleme yaptırılarak belgelerin sayfa düzeni, imza bloku ile metin arası açıklık ve orantı, taraflara ait imzaların yaşı gibi yönlerin irdelenerek her iki belgenin tespiti mümkün ise daha sonra doldurulduğu iddiasının araştırılması vurgulanarak kanıtların buna göre değerlendirilmesi istenmiştir. Bu yönüyle mahkemece Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi’nden rapor alınmıştır. Ancak, hükme esas alınan bu raporda imzaların yaşlarının belirlenmesi, belgelerin sonradan doldurulup doldurulmadığının tespiti yönlerinde olumlu ya da olumsuz bir değerlendirme yapılmamıştır. O halde, davalı vekilinin itirazı da dikkate alınıp, ilk bozma ilamında açıklanan yönler itibariyle bilirkişiden ek rapor alınması veya yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5284, Karar No: 2014/13677, Tarih: 02.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/5284 E.  ,  2014/13677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden “630,00 TL zorunlu müdafii ücretinin alınması” cümlesinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2280, Karar No: 2019/14450, Tarih: 23.09.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/2280 E.  ,  2019/14450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin olarak ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 530 parsel sayılı taşınmazın zemininin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla; üzerinde bulunan kuyulara niteliğine göre; ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/798E.-2016/488K. sayılı kararının kaldırılarak, taşınmazın tapu kaydında bulunan "Korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı" şerhinin değer kaybı oluşturmayacağı göz önünde tutularak ve taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında kapitalizasyon faiz oranının %4 alınarak hesaplanan bedel üzerinden yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davacı idare harçtan muaf olduğu halde istinaf yargılama giderleri içerisinde harçtan sorumlu tutulması,Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5.Hukuk Dairesinin 2017/369 E-1101 K sayılı ilamının hüküm fıkrasının (D) bendindeki (85,70-TL başvuru harcından oluşan toplam 96,70-TL istinaf yargılama) kelimelerinin çıkartılmasına,Hükmün böylece HMK 370/2. maddesi gereğince DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12138, Karar No: 2019/6947, Tarih: 10.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/12138 E.  ,  2019/6947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile asli müdahil vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve asli müdahil vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da, bozma ilamının gerekleri tam olarak yerine getirilmiştir. Şöyle ki;

Asli müdahil tarafından ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/308 esas sayılı dosyasında açılan tapu iptal ve tescil davasının derdest olduğu görüldüğünden, mülkiyetinin ihtilaflı olduğu anlaşılan dava konusu taşınmazda davalı ... adına kayıtlı paya ait kamulaştırma bedelinin, Kamulaştırma Kanununun 18. maddesi uyarınca ileride hak sahipliğini ispat edecek kişiye ödenmek üzere bankaya üçer aylık vadeli hesaba yatırtılması gerektiği bozma ilamında belirtilmesine rağmen, bu hususta hüküm kurulmaması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin;

1- (A) harfi ile gösterilen bölümünün kaldırılmasına yerine; (70.162,96 TL’sinin davalılara derhal ödenmesine, davalılardan ...’na ait mülkiyeti ihtilaflı olan 1/9 oranındaki paya karşılık gelen 8.770,37 TL bedelin adı geçen davalıya ödeme yapılmış ise kendisinden tahsil edilerek; ödeme yapılmamış ise, bankaya depo edilen bedelden alınmak suretiyle açılacak üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına ve mülkiyet ihtilafı ile ilgili davanın sonucunda belli olacak hak sahibine ödenmesine,) cümlesinin yazılmasına,

2-(B) harfi ile gösterilen bölümünde yer alan (kamulaştırma bedeli ile önceki karar ile tespit edilen bedel arasındaki fark olan 3.880,89 TL’nin üçer aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılarak, karar kesinleştiğinde davalılara hisseleri oranında ödenmesine, bu) kısmının hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, asli müdahil'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19733, Karar No: 2014/22098, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/19733 E.  ,  2014/22098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2014

NUMARASI : 2013/297-2014/228

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/590, Karar No: 2020/8519, Tarih: 21.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/590 E.  ,  2020/8519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 07/11/2018 tarihli ve 2018/74020 soruşturma, 2019/6396 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Gebze Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29/11/2018 tarihli ve 2018/34447 soruşturma, 2018/6155 sayılı yetkisizlik kararını takiben, dosyanın Adana Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 07/01/2019 tarihli ve 2018/26255 soruşturma, 2019/72 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının ortadan kaldırılmasına ve dosyanın yetkili Adana Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine dair mercii İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/02/2019 tarihli ve 2019/150 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 24/12/2019 gün ve 94660652-105-01-16820-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/01/2020 gün ve 2019/136059 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 29/11/2018 tarihli yetkisizlik kararı ile Gebze Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29/11/2018 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararlarının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, merciin, gerek Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğuna yönelik Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığın yetkisizlik kararını kaldırma kararı vermesi, gerekse Adana Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğuna ilişkin karar vermesi nedeni ile hükümde çelişki oluştuğu ve yetkili tek savcılığın belirlenmesi yerine, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca verilerek dosyanın Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak bu defa Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının kendisini yetkisiz görerek dosyayı yetkisizlik kararı ile Gebze Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla; mercii İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin ; bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği, bu yüzden Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen yetkisizlik kararından sonra Gebze Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından tekrar verilen (3. kez) yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğunu gözeterek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve dosyanın Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar vermesi gerektiği ,kaldı ki yetkili merci olsa dahi Hem Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın hemde Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yetkili olduğunu belirterek ,kendi içinde çelişkili karar verdiği nazara alındığında; kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/02/2019 tarihli ve 2019/150 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 21/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.