muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2467, Karar No: 2011/6863, Tarih: 17.11.2011

A) Sanıklar ..., ..., ... ile ... hakkında tehdit ve kasten öldürmeye yardım suçları ile sanıklar ... ve ... hakkında tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında kasten insan öldürme suçu yönünden yapılan incelemede;

Dosya içeriği, oluşa ve kabule göre; sanık ...’in, ... olan kızı Duygu’nun maktulle arkadaşlık yapmasına karşı çıktığı, bu nedenle Duygu’nun baba evini terk ederek öldürülenle birlikte yaşamaya başladığı, Duygu'nun özel yaşamıyla ilgili yönelimlerinden dolayı kendisine karşı sorumlu olduğu ve sanıkları ilgilendirmediği, sanık ... ve arkadaşı sanık ...'ın, bu durumu kendilerinin ve ailelerinin namus ve şereflerini eksilten bir davranış olarak gördükleri anlaşılmakla;

a) Maktulden, sanık ...’e yönelen ve haksız eylem oluşturan herhangi bir söz ve davranış bulunmadığı halde, maktulün, Duygu’yu sanık ...'e teslim etmemesi gerekçe gösterilerek sanık lehine haksız tahrik hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini;

B) Dairemizin yerleşik içtihatlarında da belirtildiği üzere; sanıkların öldürme eylemini, kendilerinin ve ailelerinin namus ve şereflerini eksilttiği düşüncesiyle (töre saikiyle) işlediklerinden, töre saikiyle öldürme suçundan TCK’nun 37/1. Maddesi yollamasıyla 82/1-k maddesi uyarınca cezalandırılmaları yerine, yazılı şekilde 81/1. maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçeyle BOZULMASINA; 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2583, Karar No: 2015/12589, Tarih: 23.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2583 E.  ,  2015/12589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda;kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın maddi tazminat talebi yönünden kabulüne manevi tazminat talebi yönünden kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, olay günü saat 23:50 sıralarında davalılardan ...'in maliki olduğu aracın ,Dikimevi semtinden Kurtuluş semtine doğru gidişi sırasında arıza yapması nedeniyle, davacı ve yanındaki dava dışı şahıs ile aracı benzin istasyonuna bırakmak için geriye doğru hareket ettirdikleri anda arkadan gelen olay tarihinde mülkiyeti davalılardan ...'e ait ve diğer davalı ... yönetimindeki araçla, davacıya çarptığını, davacının ağır şekilde yaralanarak sağ ayağının bir kaç yerinden kırıldığını, sakat kaldığını, Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinde 2004/1257 sayılı dosyası ile dikkatsizlik ve tedbirsizlik nedeniyle ceza davası açıldığını, ceza dosyasındaki bilirkişi raporuna göre ...'in 4/8, ...'in 3/8, davacı ...'ın 1/8 kusurlu olduğunun belirlendiğini, davalıların kusur oranları oranında cezalandırıldığını ve kararın kesinleştiğini, davacının çok genç yaşta sakat kaldığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 50.000,00-TL maddi tazminat ile, 30.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihi 09/12/2004 tarihinden itibaren işleyen yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... ve ... vekili, kazanın davacının dikkatsizlik ve tedbirsizliği sonucu meydana geldiğini, davacının ayağına takılan platinin ve 2 cm'lik kısalığın normal hayatını etkilemeyeceğini, belirterek haksız davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın 11.495,21 TL iş gücü kaybı tazminatı, 1.817,81 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 13.313,00-TL maddi tazminatın olay tarihi 09/12/2004'den itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tüm davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi 09/12/2004 den işleyecek yasal faizi ile birlikte tüm davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine fazlaya ilişkin talebin reddine,karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, iki taraflı trafik kazasında araç dışında bulunan davacının, araç maliki ve sürücülerinden maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava, iki taraflı trafik kazasında araç dışında bulunan davacının, araç maliki ve sürücülerinden maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ceza yargılaması sırasında alınan ve kesinleşen bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa uygun olması sebebiyle benimsenmesinde ve uzman bilirkişice düzenlenen maddi tazminata ilişkin raporun (aşağıda 3 nolu bentte yazılı olduğu gibi pasif dönem asgari geçim indirimi uygulaması hariç) hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre göre, davalılar ... ve ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Manevi tazminat, zarara uğrayanda manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat, bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan miktar kadar olması gerekir. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden

hakim, bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, olay tarihine göre paranın alım gücü gibi nedenler dikkate alındığında, davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarı fazla olup, daha az manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3)Pasif devre zararının hesaplanması sırasında esas alınan ücret, bir çalışmanın karşılığı değil, ekonomik bir değer taşıyan yaşamsal faaliyetlerin sürdürülmesinin karşılığıdır. Hal böyle olunca da ücretle fiilen çalışanlara uygulanmak için getirilen asgari geçim indirimin ücretli bir çalışmanın söz konusu olmadığı pasif dönem (devre) zararının hesaplanmasında dikkate alınamayacağı açıktır. Zira asgari geçim indirimi ücretin eki olmadığından, tazminat alacaklarının hesaplanmasına esas ücrete dahil edilemez.

Somut olayda davacının aktif dönem geliri net asgari ücret üzerinden hesaplanmıştır. Pasif dönem zararının, asgari geçim indirimi olmaksızın asgari ücret üzerinden hesaplanması gerektiğinden ve bu husus hükme esas alınan bilirkişi raporunda açık olmadığından, mahkemece önceki aktüerya uzmanı bilirkişiden bu yönde ek rapor alındıktan sonra varılacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Somut olayda davacının aktif dönem geliri net asgari ücret üzerinden hesaplanmıştır. Pasif dönem zararının, asgari geçim indirimi olmaksızın asgari ücret üzerinden hesaplanması gerektiğinden ve bu husus hükme esas alınan bilirkişi raporunda açık olmadığından, mahkemece önceki aktüerya uzmanı bilirkişiden bu yönde ek rapor alındıktan sonra varılacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda 1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekili vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2) ve 3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1178, Karar No: 2019/10651, Tarih: 16.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1178 E.  ,  2019/10651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında düzenlenen, 16.09.2014 tarihli, ...Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Bilirkişi raporu ile “İşlediği iddia olunan 28.07.2014 tarihli eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiil ile ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğini, önemli derecede olmamakla birlikte azaltacak nitelikte akıl hastalığı bulunduğu” nun belirlendiği, ancak sanığın adli sicil kaydında, hakkında 5237 sayılı TCK’nun 32/1 maddesi kapsamında akıl hastalığı nedeni ile güvenlik tedbiri uygulanmasına dair hüküm bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine sevki ile inceleme konusu 28.07.2014 tarihli suçları için; 5237 sayılı TCK'nun akıl hastalığını düzenleyen 32. maddesinde öngörülen kriterlere göre ''Sanığın suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde tamamen ya da önemli derecede azalma olup olmadığı" araştırılıp, ''İşlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp-azalmadığı" hususunda yöntemince raporla saptanılıp, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24985, Karar No: 2010/6640, Tarih: 23.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/24985 E.  ,  2010/6640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/07/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK. nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin  haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince , borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Mahkemece yapılacak iş, borçlunun İstanbul’un daha mütevazi bir semtinde haline münasip evi alabileceği değerin yukarıdaki kurallara göre belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesinden ibaret olup, borçlunun yakın çevreden alabileceği evin değerini belirleyen bilirkişi raporuna dayalı olarak, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Kabule göre de; taşınmazın 150.000,00-TL. edeceği ve borçlunun haline uygun meskeni  140.000,00-TL. sına alabileceği belirlendiğine göre, mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli 140.000,00-TL. sının kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği 140.000,00-TL. den az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi de doğru değildir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14506, Karar No: 2023/3965, Tarih: 03.07.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/14506 E.  ,  2023/3965 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/480 E., 2023/279 K.

...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 11.03.2022 tarihli ve 2022/9817 Esas numaralı iddianame ile; "sanığın olay günü cami içerisinde katılanlara ait cep telefonu ve diğer eşyaları geceden sayılan bir zaman diliminde rıza dışında almak suretiyle zincirleme şekilde üzerine atılı suçu işlediği" iddiasıyla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 43/1, 53/1, 58 ve 63. maddeleri gereğince hırsızlık suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2022 tarihli ve 2022/276 Esas, 2022/514 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan sayısınca 2 kez olmak üzere; 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 53/1. ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, verilen kararın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/3557 Esas, 2022/1962 Karar sayılı kararı ile "katılan ...'in beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiği ve aynı Kanun'un 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi amacına yönelik olmak üzere, her iki katılanın da yer göstermeleri sağlanarak keşif icra edilmesi gerektiği" nedenleriyle bozulmasına karar verildiği; bunun üzerine bozmada belirtilen eksiklikler yerine getirildikten sonra, Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/931 Esas, 2022/1088 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; katılan sayısınca 2 kez olmak üzere 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 07.02.2023 tarihli ve 2023/480 Esas, 2023/279 Karar sayılı kararı ile, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesinin ilk cümlesi ve 286. maddeleri gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

3. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 07.02.2023 tarihli ve 2023/480 Esas, 2023/279 Karar sayılı kararı ile, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesinin ilk cümlesi ve 286. maddeleri gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2022 tarihli ve 2022/276 Esas, 2022/514 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/3557 Esas, 2022/1962 Karar sayılı kararı ile "katılan ...'in beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiği ve aynı Kanun'un 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi amacına yönelik olmak üzere, her iki katılanın da yer göstermeleri sağlanarak keşif icra edilmesi gerektiği" nedeniyle bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı, ayrıca Bölge Adliye Mahkemesince karar verilmesi halinde hükmün temyizinin mümkün olacağı ve bu şekilde tarafların kanun yoluna başvurma hakkının kısıtlanamayacağı gözetilerek; Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/931 Esas, 2022/1088 Karar sayılı kararı ile bu karara yönelik istinaf incelemesi yapan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 07.02.2023 tarihli ve 2023/480 Esas, 2023/279 Karar sayılı kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu durumda temyizen incelenen kararın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/3557 Esas, 2022/1962 Karar sayılı bozma kararı olması gerektiği belirlenerek buna göre yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümlerin bozulmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümlerin bozulmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/3557 Esas, 2022/1962 Karar sayılı kararının Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca takdîren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7619, Karar No: 2023/213, Tarih: 01.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/7619 E.  ,  2023/213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan ... vekilinin ve sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2020/480 Esas, 2021/406 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında, kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesi ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.03.2022 tarihli ve 2022/665 Esas, 2022/657 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar ve vekillerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar ... Vekillerinin Temyiz Sebepleri;

1. Eksik incelemeye,

2. Haksız tahrik indirimi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edildiğine,

3. Suçun tasarlanarak, töre saiki ile, kan gütme saiki ile, canavarca hisle ve eziyet çektirerek işlendiğine,

İlişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebebi; (yasal süre içerisinde ibraz edilen 21.03.2022 tarihli temyiz dilekçesinde yer alan)

Takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü