muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13056, Karar No: 2024/8281, Tarih: 31.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13056 E.  ,  2024/8281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2140 E., 2019/2508 K.

SUÇ :Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Sanığın 01.08.2017 tarihli eylemi nedeni ile Bayındır Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.10.2018 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 53 üncü ve 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Bayındır Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2019 tarih, 2018/654 Esas, 2019/76 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası, hak yoksunluklarına ve mükerrirliğe karar verilmiştir. Kararın istinaf edilmesi ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23.09.2019 tarih, 2019/733 Esas, 2019/1418 Karar sayılı kararı ile dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 2018/2140 Esas sayılı davası ile birleşmesine karar verilmiştir.

B. Sanığın 06.07.2017 tarihli eylemi nedeni ile Bayındır Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.11.2017 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Bayındır Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2018 tarih, 2017/617 Esas, 2018/532 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir. Kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 18.12.2019 tarih, 2018/2140 Esas, 2019/2508 Karar sayılı dava dosyası ile birleşen dava da ele alınarak 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası,43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve mükerrerliğe karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, uyuşturucu madde kullanmadığını, dumandan etkilenerek tahlilinde uyuşturucu madde saptandığına, adil yargılanma hakkını kullanmak istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, uyuşturucu madde kullanmadığını, dumandan etkilenerek tahlilinde uyuşturucu madde saptandığına, adil yargılanma hakkını kullanmak istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın 06.07.2018 ve 01.08.2018 tarihli eylemlerinde yapılan tahlillerde uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabul

1.06.07.2017 tarihli eyleme ilişkin:İddia ve savunma doğrultusunda mahkemece gerekli tüm araştırma ve inceleme yapılmış, sanığın savunmaları, olay nedeni ile tanzim edilen tutanaklar, adli raporlar, emanet makbuzu, İzmir adli tıp kurumu başkanlığı kimyasal tahliller ihtisas dairesine ait 07.09.2017 günlü ve 4208 sayılı rapor, ile tüm dosya kapsamına göre sanık ...'nın "atılı suçlamayı kabul etmiyorum. ... oğlum olur. oğlum cezaevinden firar etmişti bahçeye görevliler geldiler kelepçelediler alıp götürdüler çiçek serası içinde karanfil saksılarının içinde siyah poşet içinde esrar olarak bildiğim maddeyi buldular ele geçen madde ile benim alakam yoktur ancak 1-2 sene kullandım fakat son 2 yıldır hasta olduğum için kullanmıyorum dedi savunmam bundan ibarettir" şeklindeki savunmasına itibar edilmiş, üzerine atılı suçu işlemediği anlaşıldığından beraatine karar vermek gerekmiş bu konularda mahkememizde tam kanaat hasıl olmuştur.

2. 01.08.2017 tarihli eyleme ilişkin: Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan kamu davası açıldığı, sanığın savunmasında atılı suçlamayı kabul etmediğini, 21.09.2017 tarihli Adli Tıp Kurumu raporu ile sanığın idrarında THC-COOH esrar maddesinin bulunduğunun tespit edildiği, sanık hakkında Bayındır Cumhuriyet Savcılığı’nca 2015/1346 soruşturma, 2016/601 E. sayılı dosyadan 23.05.2016 tarihinden iddianame düzenlenerek kamu davasının açıldığı, kanun gereği yeniden erteleme verilemeyeceği hususları bir arada değerlendirilmiş sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu sonuç ve kanaatine varılarak mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

"Bayındır Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/617 Esas sayılı dava dosyasında sanık ...'ya ait iş yerinde ele geçirilen uyuşturucu maddelerin, sanık ...'nın oğlu olan diğer sanık ...'ya ait olduğu gerekçesiyle, sanık ... hakkında beraat kararı verilmiş ise de; dosya kapsamında yer alan 5271 sayılı kanunun 75 inci maddesi gereğince usulüne uygun olarak alınan kan ve idrar örneği üzerinde Adli Tıp Kurumu İzmir Adli Tıp Grup Başkanlığı Kimyasal Tahliller İhtisas Dairesi Toksikoloji Şubesi tarafından yapılan analiz sonucunda düzenlenen 07.09.2017 tarih 2017/5935 sayılı rapora göre, sanık ...'nın kan ve idrar örneğinde, esrar metabolitlerinden (THC-COOH) maddesi bulunduğunun anlaşılması karşısında, iş yerinde bulunan uyuşturucu maddeler sanığa ait olmasa bile sanığın da uyuşturucu madde kullandığının sabit olduğu, sanığın aksi yöndeki savunmasına itibar edilmesinin mümkün olmadığı, bu nedenle sanık ... hakkında verilen beraat kararına karşı Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan istinaf talebinin yerinde olduğu kanaatine varılarak sanık ... hakkındaki yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmiştir." şeklinde karar verilmiştir.

Öte yandan birleşen Bayındır Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/654 Esas sayılı dava dosyasında, sanık ...'nın içinde bulunduğu araçtan uyuşturucu madde atıldığı iddiasının bulunduğu, sanığın suçlamayı kabul etmediği, ancak bu dava dosyasında yer alan 5271 sayılı Kanun'un 75 inci maddesi gereğince usulüne uygun olarak alınan kan ve idrar örneği üzerinde Adli Tıp Kurumu İzmir Adli Tıp Grup Başkanlığı Kimyasal Tahliller İhtisas Dairesi Toksikoloji Şubesi tarafından yapılan analiz sonucunda düzenlenen 21.09.2017 tarih 2017/6433 sayılı rapora göre, sanık ...'nın idrar örneğinde, esrar metabolitlerinden (THC-COOH) maddesi bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın içinde bulunduğu araçtan atılan uyuşturucu maddeler sanığa ait olması bile sanığın uyuşturucu madde kullandığının sabit olduğu, sanığın aksi yöndeki savunmasına itibar edilmesinin mümkün olmadığı, sanığın atılı suçu işlediği sonuç ve kanaatine ulaşan yerel mahkemenin kararının yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Sanık ...'nın 06.07.2017 ve 01.08.2017 tarihli eylemlerinin sabit olduğu, ancak Bayındır Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/617 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 06.07.2017, iddianame tarihinin 24.11.2017 olduğu, birleşen 3. Ceza Dairesinin 2019/733 Esas sayılı dava dosyasına konu Bayındır Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/654 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 01.08.2017, iddianame tarihinin 03.10.2018 olduğu suç ve iddianame tarihleri dikkate alındığında sanık ... hakkında teselsül hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmakla, sanık ... hakkındaki yerel mahkeme hükümlerinin ayrı ayrı kaldırılmasına, sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul Etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan teselsül hükümleri uygulanarak mahkumiyetine ve sanığın ikinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından cezasının koşullu salıverme hükümleri uygulanmaksızın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair yeniden karar vermek gerekmiştir." şeklinde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Somut olayda, sanığın 06.07.2017 ve 01.08.2017 tarihli eylemi ile ilgili olarak düzenlenen iddianame içeriklerinde, sanığın daha önce işlemiş olduğu 14.10.2015 tarihli ... nedeniyle sanık hakkında daha önce verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının bulunduğu ve sanığın bu kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmaması nedeniyle 2015/1346 Soruşturma numarası üzerinden kamu davasının açıldığı belirtilerek, sanığın incelemeye konu eylemleri hakkında doğrudan kamu davası açıldığının belirtildiği; dava dosyası ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) yapılan incelemede, sanık hakkında, 14.10.2015 tarihli ... nedeniyle 15.10.2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, sanığın 19.02.2016 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek 23.05.2016 tarihli iddianame ile açılan kamu davasında Bayındır Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2016 tarihli ve 2016/669 Esas, 2016/7149 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ihlal sayılma eylemden dava açılamayacağı belirtilerek kamu davasının düşürülmesine karar verildiği ve kararın 20.01.2017tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmakla;

Sanık hakkında daha önce, aynı nitelikteki başka bir suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının ihlali üzerine açılan kamu davasında verilen hüküm, aynı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında doğrudan dava açma koşulunun oluşup oluşmadığı yönünden yapılacak değerlendirmede inceleme konusu davada verilecek kararı da etkileyeceğinin gözetilmesi gerektiği, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin, 13.09.2023 tarihli ve 2021/303 Esas, 2023/7673 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı usulüne uygun olarak kesinleşene kadar gerçekleşen, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma fiillerinin bir tek suç oluşturabileceği ve bu hususun ancak alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olabileceği,

Ancak 14.10.2015 tarihli ... nedeniyle verilen 14.10.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak açılan kamu davasında yürütülen yargılama, "düşme" kararına konu suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuki geçerliliğini yitirdiği ve sonraki suça ilişkin olarak 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan kamu davasının açılması koşulunun da sağlanmamış olacağı, bu nedenle sonraki suçlara ilişkin olarak yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekeceği, buna bağlı olarak, “kamu davasının açılmasının ertelenmesi” kararı verilmeden açılmış olan kamu davasında kovuşturma şartı bulunmadığından kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere "durma" kararı verilerek dosyanın gereği için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kabule göre ise; sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bayındır Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/233 Esas ve 2008/77 Karar sayılı ilamında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmamış olması nedeniyle sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 18.12.2019 tarih, 2018/2140 Esas, 2019/2508 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3749, Karar No: 2012/7080, Tarih: 06.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3749 E.  ,  2012/7080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6321, Karar No: 2023/6956, Tarih: 10.10.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/6321 E.  ,  2023/6956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1086 E., 2022/578 K.

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekilleri, Bölge Adliye Mahkemesi, Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret ve Esastan Ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve Ceza Genel Kurulu 08.11.2022 Tarihli 2022/11-436 Esas, 2022/705 Karar sayılı kararı uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden katılanlar vekillerinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.03.2021 tarihli ve 2020/291 Esas, 2021/177 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve son fıkrası, 43, 62, 52, 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.04.2022 tarihli ve 2021/1086 Esas, 2022/578 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılması ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (e) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekillerinin temyiz istemi; sanığın mahkumiyeti gerektiğine ilişkindir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebi, sanık hakkında zincirleme suç gükümlerinin kaldırılarak mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, mahkumiyet hükmünün külliyen kaldırılarak beraatine karar verilmesinin hukuka uygun olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın Fetö/Pdy Silahlı Terör Örgütünün hiyerarşisi içinde yer alıp, kendisine örgüt tarafından temin edilen sınav soruları ve cevapları ile 02/05/2009 tarihinde ... tarafından düzenlenen Polis Memurluğundan Komiser Yardımcılığına Geçiş Sınavında sınavını kazanıp göreve başladığı ve komiser yardımcısı sıfatı ile fazladan maaş aldığı, bilirkişi raporuna göre sanığın 2009 sınavında orta kuvvetli şüpheli olduğunun tespit edildiği, sanığın bu suretle kamu kurum ve kuruluşları aleyhine dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunmuştur.

2. 19/03/2018 tarihli bilirkişi raporuna göre sanığın çözülmesi çok zor olan 8 sorudan 6 soruya, çözülmesi zor olan 3 sorudan 1 soruya, çözülmesi imkansız olan 3 sorudan 3 soruya, çözülmesinin ve/veya aynı şıkla birleşmelerinin imkansız olduğu 3 sorudan 1 soruya, iptal edilen 10 soru içerisinden tek şıkta birleşmesinin mümkün olmayan 6 sorudan 5 soruya, cevaplanması mümkün olmayan ellinci soruya "doğru" cevap verdiği, ölçme ve değerlendirme uzmanlarınca düzenlenen bilirkişi raporuna göre sanığın orta düzeyde şüpheli olduğunun belirlendiği bildirilmiştir.

3. Sanığın kullanmakta olduğu...numaralı hatta ait iletişim kayıtlarının alındığı, 26/11/2013 tarihli HTS analiz raporu ile; sanığın sınav tarihinde komiser yardımcılığı sınavına ilişkin olarak haklarında soruşturma yürütülen ... ......... ve...isimli şahıslarla iletişim kayıtlarının belirlendiği, yine sanığın 26/04/2009 tarihinde haklarında komiser yardımcılığı sınavı sorularını FETÖ mensuplarından alma iddiasına ilişkin olarak soruşturma yürütülen ... Tolga Doğan ve Onur Yıldız ile Isparta ilindeki aynı baz istasyonundan sinyal verdiği tespit edilmiştir.

4. Dosya arasında bulunan veri inceleme raporuna göre, sanığın örgütte A5 konumunda bulunduğu tespit edilmiştir.

5. Mahkeme, sanığın atılı suçu işlediği kabulü ile mahkumiyetine hükmetmiştir.

6. Bölge Adliye Mahkemesi duruşma açarak yaptığı yargılama sonunda, sanığın orta düzeyde şüpheli olmasının başlı başına mahkumiyet hükmüne esas alınamayacağı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesi hükmünü kaldırarak sanığın beraatine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

5. Mahkeme, sanığın atılı suçu işlediği kabulü ile mahkumiyetine hükmetmiştir.

6. Bölge Adliye Mahkemesi duruşma açarak yaptığı yargılama sonunda, sanığın orta düzeyde şüpheli olmasının başlı başına mahkumiyet hükmüne esas alınamayacağı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesi hükmünü kaldırarak sanığın beraatine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın, 2009 yılında yapılan Komiser Yardımcılığı sınavında sorulan Polis Akademisi'nce hazırlanan 80 sorudan, zorluk derecesine göre kategorilere ayrılan sorularda tek şıkta birleşme sağlanan "Orta Düzeyde Şüpheli" adaylar kategorisinde bulunan 465 kişi arasında yer aldığının tespit edildiği örgüt üyeliği sebebiyle soruları önceden temin ederek sınavı kazanıp maaş alarak nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sanık hakkında örgüt üyeliği suçundan halen istinaf aşamasında olduğu anlaşılan Afyonkarahisar 2.Ağır Ceza Mahkemesi 2018/555 Esas, 2019/208 Karar sayılı dosyasının getirilip incelenerek dosya kapsamında sanığın 2009 yılı Komiser Yardımcılığı sınavı ile ilgili olarak delil yahut belge bulunup bulunmadığının araştırılması ile bu hususta belge yahut delil bulunduğunun anlaşılması halinde denetime elverişli şekilde dosya arasına alınması, sanıkla aynı sınava giren ve bilirkişi raporunda belirtilen 465 kişi ile ilgili soruşturma veya kovuşturma açıldığının tespiti halinde, ilgililerin beyanlarında, bu sınava ilişkin soruların önceden sanığın da içinde bulunduğu kişilere verilip verilmediğine yönelik ifade olup olmadığının saptanmaya çalışılması, sanığın kullandığı telefon BAZ istasyonları araştırılarak sınav öncesinde hakkında aynı konuda soruşturma başlatılmış kişi ya da kişilerce birlikte bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa bu kişilerin beyanlarının alınması, akabinde sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARA

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılanlar vekillerinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.04.2022 tarihli ve 2021/1086 Esas, 2022/578 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18336, Karar No: 2014/5820, Tarih: 01.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18336 E.  ,  2014/5820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.