muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24007, Karar No: 2014/23064, Tarih: 07.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/24007 E.  ,  2014/23064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2013/266-2014/191

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 07.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18792, Karar No: 2025/4278, Tarih: 21.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/18792 E.  ,  2025/4278 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/4120 E., 2022/3672 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288 inci maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun’un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun’un 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik ileri sürülen temyiz sebepler ile resen incelenmesi konular yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile Tebliğname'ye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10202, Karar No: 2018/1454, Tarih: 19.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/10202 E.  ,  2018/1454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 10.11.2010 yerine 12.11.2010 şeklinde yazılması,mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Karacabey Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2011 gün ve 2010/1030-2011/974 sayılı kararı ile ... hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 20.01.2012 tarihinde kesinleşmesinin ardından denetim süresi içerisinde 12.02.2013 tarihinde “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma” suçunu işlediği ve bu suçtan yapılan kovuşturma sonucunda Karacabey 2. Sulh Ceza Mahkemesince 04.04.2014 tarihinde TCK'nın 191/1, 31/3, 62 ve 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanması için ihbarda bulunulması nedeniyle önceki hükmün açıklandığı, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi TCK’nın 191. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle söz konusu hükmün yeniden değerlendirilmesi gerekmekte ise de; suça sürüklenen çocuğun güncel adli sicil kaydı incelemesinde; denetim süresi içinde 19/05/2012 tarihinde işlediği TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suç nedeniyle Karacabey 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.11.2012 gün ve 2012/558 Esas 2012/1134 Karar sayılı ilamı nedeniyle hükmün açıklanması koşulları oluştuğu ve 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 20/01/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 19/05/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 141/1, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 10/11/2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 141/1, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 10/11/2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, ... hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6474, Karar No: 2014/18197, Tarih: 23.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/6474 E.  ,  2014/18197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargı görevli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden ; Dava konusu taşınmaza fiilen el atılmamakla birlikte, taşınmazın dere koruma alanı olarak ayrıldığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32279, Karar No: 2021/1093, Tarih: 10.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/32279 E.  ,  2021/1093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkında CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bakır Fabrikasında müdür olarak görev yapan katılanın, İran'dan ucuz bakır getiren birilerinin olduğunu söyleyen tanık ... ile birlikte sanıklarla tanışmak için Van’a gittiği, tanık Nazire’nin de burada katılan ve tanık ...’ı sanıklarla tanıştırdığı, daha sonra bakır ham maddesini göstermek için sanıkların katılanı İran’a götürdüğü, bakır ile ilgili kendilerine ait olduğunu iddia ettikleri iş yerlerini gösterdikleri, Türkiye’ye döndükten sonra sanıkların sevkiyat ve gümrük masrafı için 255.000 TL para istemeleri üzerine, katılanın parayı sanık ...’in banka hesabına gönderdiği ancak sanıkların katılana söz konusu bakırı göndermediği, bu suretle sanıkların atılı suçu işledikleri iddia olunan olayda;

Katılanın samimi ve ayrıntılı anlatımları, bu beyanları doğrulayan tanıkların anlatımı, banka dekontları ve sanıkların kısmi ikrarı ile suç konusu paranın sanık ...’in hesabına havale yapıldığını doğrulayıp aralarında ticari ilişki olduğunu ancak bakır değil maden yağı satacaklarını beyan etmeleri dikkate alındığında sanıkların baştan itibaren suç işlemek kastıyla katılanı aldatarak haksız yarar sağlamaları şeklinde sübut bulan eylemlerinin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamında kalan ve TCK'nın 157/1 maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanıkların bu suçtan mahkumiyetleri yerine, yazılı şekilde beraatlerine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1926, Karar No: 2015/17714, Tarih: 26.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/1926 E.  ,  2015/17714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/256597

MAHKEMESİ : Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2013

NUMARASI : 2013/131 (E) ve 2013/318 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu görevlisine hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Suça süreklenen çocuk hakkında TCK'nin 125/1, 125/3-a, 125/4, 43/2 delaletiyle 43/1, 31/3 maddeleri uyarınca verilen 11 ay 20 gün hapis cezasının TCK'nin 62 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilmesi sırasında hesap hatası yapılarak suça sürüklenen çocuğun 9 ay 21 gün hapis cezası yerine 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, bu cezanın TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca 291 gün adli para cezası çevrilmesi yerine 292 gün adli para cezasına çevrilerek, TCK 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20 TL 'den 5820 TL adli para cezası ile cezalandırılması yerine maddi hata sonucu 2660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve uygulama maddesi de gösterilmeksizin TCK 52/4 maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuktan 20 taksitle tahsiline karar verilirken 5820 TL adli para cezasının aylık 291 TL olarak tahsiline karar verilmesi yerine, 5840 TL adli para cezasının 292 TL olarak tahsiline karar verilmek suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hükmün 2. bölümünün 5237 sayılı TCK'nin 62 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılan paragrafında “9 ay 22 gün hapis cezası” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “9 ay 21 gün hapis cezası” ibaresinin eklenmesine; devamında 5237 sayılı TCK'nin 50/1-a maddesinin uygulandığı paragrafındaki “292 gün adli para cezasına” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “291 gün adli para cezasına” ibaresinin hükme eklenmesine, yine hükmün 5237 sayılı TCK'nin 52/2 maddesinin uygulandığı paragrafındaki “2660 TL adli para cezası” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “5820 TL adli para cezası” ibaresinin hükme eklenmesi, hüküm fıkrasının taksitlendirme ile ilgili paragrafındaki “ssç'ğa verilen 5840 lira adli para cezasının aylık 292 lira olarak 20 taksitle taksitlendirilmesine” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “Suça sürüklenen çocuğa verilen 5820 TL adli para cezasının TCK'nin 52/4 maddesi uyarınca aylık 291 TL olarak 20 eşit taksitle taksitlendirilmesine” ibaresinin hükme eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.05.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1961, Karar No: 2010/1661, Tarih: 24.03.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/1961 E.  ,  2010/1661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vs. ile davalılar ... vs. arasındaki davadan dolayı Bursa 3. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 23.07.2008 gün ve 2007/527-2008/346 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ile davalılar ..., ... vekili ve ... tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden;

1-Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2005/567 Esas sayılı,

2-Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2006/568 Esas sayılı dava dosyalarının temin edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4965, Karar No: 2017/6640, Tarih: 25.09.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/4965 E.  ,  2017/6640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 17.341,00 -TL maddi,

10.000,00 -TL manevi tazminatın davalı hazineden alınarak

davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, dava türü olarak, "Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' yerine "kanun dışı yakalanan veya tutuklanan kişilere tazminat verilmesi'' ve "suç, suç tarihi/saati, suç yeri" ibarelerine yer verilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyasında, davacının 11/11/2006-26/03/2009 tarihleri arasında 866 gün süre ile tutuklu kaldığı dikkate alınarak, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret miktarları üzerinden hesaplama yapılarak "13.130,65" TL’nin maddi tazminat olarak davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken, bilirkişi raporunda, hesaplanan 17.341,00 TL'nin hükme esas alınması suretiyle maddi tazminatın fazla tayini,

2- Davacı lehine, ödendiği serbest meslek makbuzu gibi itibar edilebilecek bir belgeyle ispatlanmayan dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının birinci bendinde davacı lehine hükmolunan maddi tazminat miktarının ''13.130,65" TL'ye indirilmesi ve hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan "dilekçe yazım tarihi ve avukatlık ücret tarifesi göz önüne alınarak 220,00 TL dilekçe yazma ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine'' ibaresinin hükümden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.