muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7849, Karar No: 2022/16876, Tarih: 24.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7849 E.  ,  2022/16876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Tavzih talebinin reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Talep, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili istemli davada verilen kararın tavzihi istemine ilişkindir.

Mahkemece, tavzih isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu’nun 45. maddesi ile genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tescil olunacağı düzenlendiğinden, dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, davacı idare adına tesciline karar verildiği anlaşıldığından, hükmün talep doğrultusunda tavzih edilmesi gerekirken, tavzih talebinin reddine karar verilmesi,

Doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

24.12.2019 tarihli ek kararın 1. bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (Davacı idare vekilinin tavzih talebinin kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 nolu bendindeki (kısım) kelimesinden sonra gelen tüm ibarenin çıkartılmasına, yerine (kullanım hakkı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna ait olmak üzere Hazine lehine daimi irtifak hakkı tesisine ve tapuya tesciline, bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 24.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6029, Karar No: 2020/3919, Tarih: 04.03.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/6029 E.  ,  2020/3919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddi ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddi ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi, 101 ada 2539 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki taş duvara maktuen ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak; Davacı idarenin dava dilekçesinde taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmesini talep ettiği gözetildiğinde taşınmazın tapu kaydının davacı idare lehine terkin edilmesi,Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin gerekçeli kararının B-1 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Davacının davasının kabulüne, dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 101 ada 2539 parselde kayıtlı taşınmazın davalıya ait tapusunun iptali ile davacı ... adına TAPUYA KAYIT VE TESCİLİNE,) cümlesinin yazılmasına,Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 04/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12471, Karar No: 2011/3250, Tarih: 08.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/12471 E.  ,  2011/3250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt düzeltimine ilişkin davada Ankara 15.Asliye Hukuk ve Ankara 11. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava nüfusta kayıt düzeltimine ilişkindir.

Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesince, dava konusu uyuşmazlığın soybağına ilişkin olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Ankara 11. Aile Mahkemesi ise davanın irs ve nesebi ilgilendiren yanlış nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğunu belirterek, görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dava ile davacı ... Baysal'ın, ...ile ...'ın evlilik dışı beraberliğinden olduğu halde nüfus kayıtlarına ... ile ...'ın çocuğu gibi kayıt edildiği bildirilip, davacının gerçekte babası olan ...ile soybağının kurularak, eski nüfus kaydının iptaline ve nüfus kayıtlarının gerçeğe uygun olarak düzeltilmesine karar verilmesi istenmiştir.

İstek, nüfusta baba olarak görünen ... yönünden soybağının reddine( TMK 286/2. md.), gerçekte baba olduğu iddia edilen ...yönünden ise babalık davası ( TMK 282 ve devamı maddeleri, TMK301 ve devamı maddeleri) niteliğindedir. Babalığın tespiti, tanıma ve soybağının kurulmasına yönelik düzenlemeler TMK'nun 2. kitabında yer almış olup, bu konularda görevli mahkeme Aile Mahkemesidir. Bu durumda uyuşmazlığın Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Ankara 11. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 08.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11104, Karar No: 2012/47165, Tarih: 29.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/11104 E.  ,  2012/47165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını İhlal

HÜKÜM : Temyiz İsteminin Reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen 30.04.2008 tarihli hükmün, sanığın sorgusu sırasında bildirdiği son adres olan “.... mahallesi, Yağmur evler, C blok, K:1, Denizli” adresine tebliğe çıkarıldığı, ancak sanığın taşınması nedeniyle tebliğ edilemeden iade edildiği, bu kez aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesine göre 16.07.2008 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 22.01.2009 tarihinde hükmü temyiz etmesi üzerine mahkemece 10.02.2009 tarih 307-252 sayılı ek kararla, sanığın yasal süreden sonra yaptığı temyiz isteminin reddine karar verildiği, ancak dosyada 10.02.2009 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararın sanığa tebliğ edildiğine dair tebligat evrakı bulunmadığından, sanığın 19.02.2009 tarihli dilekçesinin 10.02.2009 tarihli ek kararın temyizine yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 10.02.2009 gün ve 307-252 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 29.11.1012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8250, Karar No: 2016/6319, Tarih: 23.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8250 E.  ,  2016/6319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet ( 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 62, 50/1.a 52/2-4 maddeleri uyarınca hapisten çevrilen 6.000 TL ve doğrudan verilen 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına )

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın idari amir olarak çalıştığı tersaneye gelen sanığın, hurda bakır kablo satın almak istediğini belirtmesi üzerine, 3 ton ağırlığında bakır kablonun, plakası belirtilen araca yüklenerek sanığa teslim edildiği, ikinci kez tartım yapılması ve bedelinin ödenmesi amacıyla anılan tersanenin başka birimine yönlendirilen sanığın, istenilen birime gitmeyip, katılan tarafından arandığında ise kaza yaptığına dair yalan söyleyerek söz konusu bakır kabloları başkasına satmak suretiyle haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın beyanlarına, tanıklar anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, sabit görülen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 157/1, 62, 52/2-4 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 25 gün adli para cezası karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine ''5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 62. madde gereğince 1/6 oranında indirilerek 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanunun 52/2 maddeleri gereğince, verilen 4 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere sonuç olarak 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ifadelerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8650, Karar No: 2011/14415, Tarih: 20.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8650 E.  ,  2011/14415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3200, Karar No: 2018/12012, Tarih: 24.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/3200 E.  ,  2018/12012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemenin 06/05/2014 tarihli gerekçeli kararında, müşteki ve sanık adının yanlış yazılmasının ardından, bu yanlışlığı yazım hatası kabul ederek düzeltilmesi yerine 23/05/2014 tarihli ek kararla yeniden hüküm kurduğu anlaşılmakla, 23/05/2014 tarihli ek kararın hukuken geçersiz olduğu kabul edilerek 06/05/2014 tarihli karara yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Müşteki adının ... yerine...e, sanık adının ... yerine ... olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK'nm 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 24/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2854, Karar No: 2017/5483, Tarih: 08.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/2854 E.  ,  2017/5483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ile katılan vekili soruşturma aşamasında uzlaşma hükümlerinin uygulanmasını kabul etmediklerini belirtmişse de, o tarihte yüklenen suç nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına yasal olanak bulunmadığından, uzlaşma teklifinin usule uygun olarak yapılmadığı anlaşılmakla, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7 maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254 maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6100, Karar No: 2008/7378, Tarih: 09.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/6100 E.  ,  2008/7378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 24.08.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu kayıtlarında vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.02.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... İdaresi vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili 24.08.2006 tarihli dilekçesi ile, 136 ada 3, 134 ada 1, 135 ada 3 ve 203 parsel sayılı tarla cinsli taşınmazların tapulama tutanaklarına ve tapu kayıtlarına konulan "Öşrü Şehit ... Paşa Vakfına merbut" şeklindeki vakıf şerhinin gayri sahih vakıf olduğu nedeniyle tapudan terkinini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya üzerinden alınan Hukukçu Bilirkişi Hikmet Erkoyuncu tarafından düzenlenen 04.10.2007 tarihli raporda; "davacıların parsellerine ait tapulama tutanaklarında bulunan "Öşrü Şehit ... Paşa Vakfına merbut" ibaresindeki Öşrü kelimesi de dikkat çekicidir. Zira, Öşrü kelimesi Osmanlıcada aşara ait demektir. Eski Osmanlıda tahsis ve irşat kabilinden sahih olmayan vakıfların çoğunun yalnızca aşar vergi ve resimlerin bir hayır amacına tahsisi sonucu vücuda getirildiği bilinen bir gerçektir ....vakfiyesinde de ifade edildiği gibi bu mıntıkanın tarım yapılan tarlalar olduğu değerlendirilmektedir. Bu nedenle keşfen incelenerek kadim yerleşim birimleri dışında olup olmadığının..." incelenmesi gerektiği belirtilmiş, bu rapordan sonra 23.01.2008 tarihinde keşfen yapılan incelemede taşınmazların kadim yerleşim alanı haricinde tarla vasfında tarım arazisi olduğu keşif, rapor ve krokilerinde belirtilmiştir. Mahkemece, toplanan delillere vakfiyenin gayri sahih vakıf olduğu nedeniyle davanın kabulüne 14.02.2008 tarihinde karar verilmiştir.

Davalı ... İdaresi vekili kararı temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Dava, tapudaki vakıf şerhinin silinmesi istemine ilişkindir. İncelenen tapu kayıtlarında; dava konusu taşınmazlar paylı mülkiyete tabi olup, davacı müşterek paydaşların dışında diğer çok sayıda paydaş bulunmakta olup, dava dışı paydaşların vakıf şerhinin silinmesine dair davası yoktur. Bu nedenle tapu kayıtlarındaki şerhlerin sadece davacıların müşterek paylarına hasren kaldırılması gerekirken HUMK.nun 72. maddesine aykırı olarak taşınmazların tamamı üzerinden şerhin terkini doğru görülmediğinden hükmün belirtilen bu yönden bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 5737 sayılı ... Kanunu'nun 77. maddesi uyarınca ... her türlü harçtan muaf olduğundan peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.06.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26185, Karar No: 2013/19555, Tarih: 09.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/26185 E.  ,  2013/19555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mirasbırakan, 1.6.2009 tarihinde vefat etmiş, en yakın yasal mirasçıları olan eşi ve kızı, mirası kayıtsız şartsız reddetmişlerdir. En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda arta kalan değerler, mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir. (TMK. m.612/1-2) Türk Medeni Kanununun 608'nci maddesinde yer alan hüküm, mirası reddetmeden ölen mirasçının ret hakkının geçmesiyle ilgili olup, olayda uygulanması olanağı yoktur. Aynı maddenin son fıkrasında yer alan hüküm ise; ret sonucunda mirasın, daha önce mirasçı olmayanlara geçmesi halinde uygulanma olanağına sahiptir. Davacılar, mirasbırakanın anne ve babasıdır. Mirasbırakanın en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından mirasın reddedilmiş olmasıyla, miras bunlara geçmemiş, kendiliğinden tasfiyeye tabi hale gelmiştir. Miras kendilerine geçmemiş olanların ise mirası reddetmeleri söz konusu olamaz. Bu hak, mirasın daha önce mirasçı olmayanlara geçmesi halinde doğar. Davanın bu sebeple reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddedilmesi doğru değil ise de, ret kararı yukarıda gösterilen sebeple sonucu bakımından doğru olduğundan hükmün, gerekçesi değiştirilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple sonucu bakımından usul ve yasaya uygun olan hükmün gerekçesinin yukarıda gösterilen şekilde değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, oybirliğiyle karar verildi.09.07.2013(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/14406, Karar No: 2015/16184, Tarih: 08.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/14406 E.  ,  2015/16184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 21.04.2015

No : 2010/1042-2015/139

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının murisi H. B.’ın davalı işverene ait işyerinde 12.05.1990-10.01.1991 tarihleri arasındaki dönemde hizmet akdine tabi olarak geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.