muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11989, Karar No: 2021/8028, Tarih: 31.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11989 E.  ,  2021/8028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince ağaç bedelleri yönünden kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi gereğince ilk derece mahkemesinin kararının düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi 676 ada 147 ve 148 parseller ile 1343 ada 1, 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ağaç bedelleri yönünden bedel denetlenmek suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı gözetilmeksizin davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 6 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, bent numaralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 6 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, bent numaralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28535, Karar No: 2014/20837, Tarih: 15.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/28535 E.  ,  2014/20837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/265948

İMAHKEMESİ : Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2010

NUMARASI : 2009/529 (E) ve 2010/54 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tayin olunan cezanın miktar ve türü itibariyla sanık Ş.. D..'ın duruşma isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 318.maddeleri uyarınca reddiyle yapılan incelemede;

Katılan A.İ.. F..'in, Yapı Kredi Bankası İstanbul Sefaköy Şubesi nezdinde bulunan hesabına,internet kanalıyla girilerek, sanık Ş.. D..'ın Akbank Batman şubesi nezdinde bulunan hesabına 2070 TL paranın EFT edildiği,bu hesaptan da 1000 TL'nin ATM'den çekildiği, 1000 TL'nin ise sanık F.. K..'ın Akbank Bakırköy şubesinde bulunan hesabına havale edildikten sonra 970 TL'nin sanık F.. K..'ın bankamatik kartı ile İstanbul Yeşilköy'de bir ATMden çekildiği olayda, sanıkların tüm aşamalarda atılı suçu işlemediklerini savunmaları ve Türk Telekom'un eylemin gerçekleştirildiği IP numarasının Tekirdağ merkezde bir belediye başkanlığına ait olduğuna dair 08/08/2008 tarihli yazısı karşısında, adı geçen kurumdan bu bilgisayarı kimlerin kullandığı ve benzer suçlardan bir soruşturma olup olmadığı hususu ile sanık Ş.. D..'ın temyiz dilekçesine ekli Akbank'ın söz konusu işlemlerin sanığa ait bankamatik kartının eş kartı oluşturularak yapıldığının bildirildiği 11/08/2010 tarihli onaylı yazının dayanağını oluşturan bilgi ve belgeler de temin edilip kanıtlar bir bütün olarak değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş,sanık F.. K.. müdafiinin ve sanık Ş.. D..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13544, Karar No: 2009/15234, Tarih: 09.09.2009

2. Hukuk Dairesi 2008/13544 E., 2009/15234 K.

**2. Hukuk Dairesi 2008/13544 E., 2009/15234 K.**

**- ISLAH

- KARŞILIK DAVA

- ZİYNET EŞYALARININ İADESİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 202 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 203 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 83 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm ziynetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.

Islah, açılmış bir davada taraflardan birinin yapmış olduğu bir usul işlemini tamamen veya kısmen düzeltmesidir (HUMK m. 83). Karşılık dava, iddia ve savunma sebebi olmayıp, müstakil bir davadır. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 202/3. maddesine göre davalı, ıslah yoluyla ancak savunmasını değiştirebilir veya genişletebilir. Davalı, karşılık davasını esas dava hakkındaki cevap layihasını bildirmek suretiyle ikame edebilir (HUMK m. 203). Olayda davalı, cevap layihasını zamanında ve usulüne uygun biçimde vermiş, bu dilekçesinde ziynetlerle ilgili herhangi bir karşılık dava açmamıştır. Cevap dilekçesinde ileri sürülmeyen savunma ve definin cevap dilekçesinin sonradan ıslahı suretiyle ileri sürülmesi mümkün ise de, ayrı ve müstakil bir dava olan karşılık davanın cevap dilekçesinin sonradan ıslahı suretiyle açılması usulen mümkün değildir. Harç alınmış olmasının da sonuca etkisi yoktur. Çünkü ıslah, yeni bir dava olmayıp, evvelce ikame edilmiş davaya ait usuli bir muameledir. Bu açıklama karşısında davalının, ziynetlerle ilgili usulüne uygun olarak açılmış bir karşılık davasının bulunmadığı gözetilmeksizin aleyhine kesin hüküm oluşturacak şekilde ret hükmü kurulması doğru bulunmamıştır.

Sonuç: Hükmün yukarıda gösterilen sebeple (BOZULMASINA), temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.09.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7297, Karar No: 2011/6826, Tarih: 13.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/7297 E.  ,  2011/6826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı EÜAŞ aleyhine 10/03/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; a) Dava, davalı tarafından işletilen termik santralden baca gazlarıyla birlikte çevreye yayılan zararlı atıklar nedeniyle davacının ektiği ürünlerde oluşan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemi kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, eldeki bu davayı açmadan önce zararının miktarını mahkemece tespit ettirmiş ve tespit bilirkişisi raporuna göre istemde bulunmuştur. Yerel mahkemece mahallinde keşif yapılmamış, tespit bilirkişisinden birinci ve ikinci ek raporlar alınmış ve bu ek bilirkişi raporlarına göre karar verilmiştir. Oysa ki aynı bilirkişi tarafından düzenlenen bu ek raporlar arasında zararın miktarı yönünden çelişki bulunmaktadır. Öte yandan bilirkişi raporunda, zarar hesaplanırken küspenin ve saman zararının da zarar kapsamına alınıp alınmadığı da belli değildir.

Yerel mahkemece benimsenen ek bilirkişi raporları karar vermeye elverişli ve denetlenebilir değildir. Ayrıca yerel mahkemece benimsenen bu bilirkişi raporunda, Afşin Kaymakamlığı İlçe Tarım Müdürlüğü'nün 2009 yılında üretimi yapılan ve münavebeye giren bitkilere ait maliyet ve birim satış cetveli esas alınarak hesaplama yapıldığı belirtilmiştir. Ancak, 2008 yılına ait maliyet ve birim satış cetveli ile dayanak yapılan 2009 yılı cetveli arasında oldukça yüksek farklılıklar olduğu anlaşılmaktadır. Davalı tarafından sunulan ve İlçe Tarım Müdürlüğü tarafından Türkiye İstatistik Kurumu'na gönderilen 2009 yılına ait veri listesindeki bilgilerinde benimsenen rapordaki 2009 yılına ilişkin miktarlarla örtüşmediği görülmektedir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, 2008 yılı veri cetveli ile 2009 yılı veri cetveli arasındaki farklılıklar araştırılıp açıklattırıldıktan sonra yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmalı, denetlenebilir ve yöntemine uygun hesaplama ile zarar kapsamı belirlenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, 2008 yılı veri cetveli ile 2009 yılı veri cetveli arasındaki farklılıklar araştırılıp açıklattırıldıktan sonra yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmalı, denetlenebilir ve yöntemine uygun hesaplama ile zarar kapsamı belirlenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Davacının, zarar gördüğünü ileri sürdüğü ürünlerin ekili bulunduğu taşınmazların bir kısmını kiralayarak ekim yaptığı, yerel mahkemece de bu taşınmazların ekilmesi durumunda ürünlerin zarar görebileceği bilinerek kiralanmış olduğu benimsendiğine göre hesaplanan zarardan yapılan % 10 orandaki indirim azdır. Davalı yararına % 30 oranda indirim yapılması hak ve adalete daha uygundur. Yerel mahkemece, davalı yararına yapılacak indirimin düşük tutulması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3569, Karar No: 2021/17993, Tarih: 22.09.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/3569 E.  ,  2021/17993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese tebliğ yapılması gerektiği, dosya kapsamına göre yokluğunda verilen kararın sanığa Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre MERNİS adresi olan adrese MERNİS şerhi ile çıkarıldığından tebligat işleminin usulsüz olduğu anlaşılmakla; UYAP kayıtlarına göre dosya inceleme tarihi itibariyle Kayseri 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz kurumunda hükümözlü olarak kalan sanığa Tebligat Kanunun 19. maddesinde yer alan "tebligatın yapıldığı tarihte kişinin cezaevinde hükümlü veya tutuklu olarak bulunması halinde tebligatın cezaevi müdür veya memuru aracılığıyla yapılması gerektiği" düzenlemesi dikkate alınarak, gıyabi hükmün Dairemizin Tevdii ilamı birlikte CMK.nın 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle ./..

S/2

yöntemine uygun olarak sanık ...'e tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise katılan vekilinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5457, Karar No: 2023/4866, Tarih: 08.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/5457 E.  ,  2023/4866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/181 E. 2016/144 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli 2014/181 E. 2016/144 K. sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddenin dördüncü fıkrası, 50 nci maddenin (a) bendi, 52 nci maddenin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 24.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07.10.2020 havale tarihli ve 2016/229191 sayılı, düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri

Sanığın olayda kusuru olmadığına, taksiri varsa da orantısız şekilde cezalandırıldığına ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü

"Mahkememizce yapılan yargılama sonunda, iddia, savunma, katılan ve tanık beyanları, otopsi ve bilirkişi raporu, tutanaklar ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü sanığın yönetimindeki ... plakalı halk otobüsü ile Aksaray-Marmaray durağında durarak yolcu indirdiği, otobüste bulunan, ölen ...'nun otobüsten indiği sırada otobüsün hareket etmesi nedeniyle eteğinin kapıya sıkıştığı ve yere düşerek otobüsün tekerinin altında kalarak yaralandığı, daha sonra tedavi gördüğü hastanede öldüğü, sanığın, inen yolcuların tehlike arz etmeden, aracın hareket alanı dışına çıkmasını beklemeden, gerekli emniyet kontrollerini yapmadan, aracın yan aynalarından, inen yolcuların araçtan tamamen uzaklaşmasını beklemeden, aniden, kontrolsüz şekilde aracın kapılarını kapatarak ölenin pardösüsünü otobüsün kapısına sıkıştırıp harekete geçtiği, ölen yolcunun yere düşerek sürüklenip teker altında kaldığı, sanığın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareket ettiği, olayda asli derecede kusurlu olduğu, ölenin olayda kusurunun bulunmadığı, böylece sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığından, sanığın müsnet suçtan cezalandırılmasına karar vermek ve aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir. " şeklindedir.

2.... olay günü alınan kolluk ifadesi; " ...otobüsten indim bu esnada üzerimde bulunan pardüsem otobüsün kapısına sıkışmış otobüs hareket ettiğinde ben yere düştüm pardüsem kapıda sıkışmış olduğundan ben otobüsün arkasından yaklaşık 10 metre sürüklendim bu esnada otobüsün arka tekerleği benim sol kolum ve sol ayağımın üzerinden geçti..." şeklindedir.

3.Sanığın savunması " Ben İstanbul Otobüs A.Ş.'de şoför olarak çalışıyorum. Halk otobüsünde şoförlük yapıyorum. Olay günü Boğazköy-Yenikapı seferini yapan otobüste çalışıyordum. 14:30 sularında Aksaray Marmaray durağında durdum. Yolcular indiler. En son ölen yaşlı teyze araçtan indi. Orta kapıdan indi. Kameradan ben kendisine baktım. Onun da indiğini gördüm ve yolcuların araçtan inip uzaklaştığını görünce kapıları kapattım ve aracı hareket ettirdim. 2 metre kadar gittim. Islık sesini duyunca hemen durdum. Kadın aracın altına düştü dediler. Ben aracı hemen 1 metre ileri alıp araçtan indim. Kadın aracın arka tarafında yatıyordu. Hemen ilerideki trafik polislerine bağırıp ambülans çağırmalarını söyledim. Ölen kişinin eteğinin kapıya sıkışması söz konusu olamaz. Çünkü ben aynadan bakıp tamamen indiklerini gördükten sonra kapıları kapatıp hareket ettim. Atılı suçu kabul etmiyorum. Benim olayda hiçbir kusurum yok. 1993 yılından beri şoförlük yapıyorum. Bugüne kadar hiçbir kazam, hiçbir olayım olmamıştır, dedi. " şeklindedir.

4.Ölen yakınları sanıktan şikayetçi olup davaya katılmalarına karar verilmiştir.

5.Tanık ...'in beyanı "Olay günü ben suça konu olan otobüse Vatan durağından binmiştim. Ümraniye'ye gidiyordum. Aksaray Marmaray durağında oldu. Ölen bayan otobüsün en arkasında oturuyordu. Biraz kiloluydu. İnmek için kalktı. Arka taraf dolu olduğu için ben ön tarafa geçtim ve orta kapıdan indim. Aşağıya inen bayanlardan birisi şoföre "dur, bayanı aracın altına aldın" diye bağırıyordu. Baktığımda kadın yerdeydi. Otobüs tekeri kadının üzerindeydi. ... durunca öylece kalmış, kadının başı kanıyordu. Başında bir kadında ona yardım etmeye çalışıyordu. Hemen ambulans çağrıldı. Ben kadının nasıl düşüp tekerin altında kaldığını görmedim dedi. " şeklindedir.

6.Tanık ...'ın beyanı "Olay günü bende belediye otobüsündeydim. Arkadaşım ile birlikte orta kapıdan indik. Otobüs çok kalabalık değildi. İndikten sonra Marmaray'a doğru yürürken bağrışmalar duyduk, çığlık sesleri duyduk. Dönüp baktığımızda bayan yerde yatıyordu. Elleri ve kolları tekerin altındaydı. Kaza anını görmedim. Nasıl oldu bilmiyorum dedi. " şeklindedir.

7.Tanık....'nın beyanı "Ben otobüsten inmiştim. Gidiyordum. Çığlık seslerini duyunca dönüp baktım. Yerde bir kadın yatıyordu. Kanlar içindeydi. Otobüsün tekeri üzerindeydi. Öylece kalmış. Otobüs şoförü inip baktı ve tekrar araca binip hareket ettirdi dedi.

7.Tanık....'nın beyanı "Ben otobüsten inmiştim. Gidiyordum. Çığlık seslerini duyunca dönüp baktım. Yerde bir kadın yatıyordu. Kanlar içindeydi. Otobüsün tekeri üzerindeydi. Öylece kalmış. Otobüs şoförü inip baktı ve tekrar araca binip hareket ettirdi dedi.

Soruldu : Ölen bayanın belediye otobüsüne bindiğini ben görmüştüm. Yaşlı, biraz tombul bir bayandı. Arka tarafa oturmuştu. Ben inerken görmedim. Ben arka kapıdan indim. Acelem olduğu içim ve ayakta olduğum için dururken hemen inmiştim. Olay nasıl oldu bilmiyorum, görmedim dedi. " şeklindedir.

8.Tanık ...'nun beyanı "Olay günü Yenikapı'da belediye otobüsünden indim. Uzaklaşıyordum. Bir kadının bağırdığını duydum, döndüğümde yerde bir kadının yattığını, etrafında kişiler olduğunu gördüm. İşim acele olduğu için gidip bakmadım. Yoluma devam ettim. Ölüm olayı hakkında bilgim yoktur dedi. " şeklindedir.

9.Tanık ...'in beyanı "Olay günü ben belediye otobüsüne bindim. Yenikapı durağında indim. Ben orta kapıdan inmiştim. Ölen yaşlı teyze de benim indiğim orta kapıdan yavaş yavaş iniyordu. Bir eli ile kapıya tutunmuştu, sağ ayağını yere attığını gördüm. Teyze tamamen araçtan inmeden otobüs hareket etti. Çevredekiler çığlık attılar. Teyze yere düşmüştü. Yüz üstü düşmüştü. Otobüsün tekerleri teyzenin bacaklarının üzerinden geçti. Atılan çığlıklara rağmen otobüs durmamıştı. Geçtikten sonra fark edip durdu. Aynadan kontrol etmiş olsaydı yolcuların tamamen inmediğini görüp hareket etmezdi, bayanın bacağı kopmuştu, ambulans çağırdık, tahminime göre olay yerinde öldü dedi.

Katılan vekilinin talebi üzerine tanıktan soruldu : Teyzenin paltosunun kapıya takılması, o nedenle düşmesi gibi bir durum olduğunu görmedim. Kapı açıktı. Teyze inmek için adımını yere atmıştı, o sırada otobüs hareket edince yere yüz üstü düştü ve otobüs tekerleri bacaklarının üzerinden geçti.

Sanık müdafinin talebi üzerine tanıktan soruldu : Kapı açıkken otobüs hareket etti. Kapalı değildi. Durduğu yer de kaldırıma yakın değildi. Asfaltın üzerine inmeye çalışıyordu dedi. " şeklindedir.

10. Tanık ...'nın beyanı ": Olay günü Marmaray'da inmek üzere Yenikapı durağında indim. Bir kaç adım attıktan sonra bağrışmalar oldu. Arkamı dönüp baktım. Ölen bayan yerde yatıyordu. Sırt üstü mü yoksa yüz üstü mü yatıyordu tam hatırlayamıyorum. Aracın tekerleklerinin kolunun ve bacaklarının üzerinden geçtiğini gördüm. Aracın kapısının açık olup olmadığını hatırlamıyorum. Bayanın yüz üstü yattığını şimdi hatırladım. Hatta yanına gidip başını çevirip kendisi ile konuşmak istemiştik." dedi.

Katılan vekilinin talebi üzerine tanıktan soruldu : Ben ölen bayanın paltosunun takılıp sürüklenmesi gibi bir durum görmedim. Ben gördüğüm zaman yerde yüz üstü yatıyordu ve o sırada ... üzerinden geçti dedi.