muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2412, Karar No: 2018/3774, Tarih: 01.10.2018

1-Sanık ... hakkında, hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında Rıdvan'ı kasten öldürme ve mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet ve sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

A)Sanığın işlettiği tır parkında hırsızlık olayları olması nedeniyle çocuklarıyla beraber geceleri de nöbet tutukları, olay gecesi iki kişinin tır parkı içinde bulunan bir tırdan yakıt almak için uğraştıklarını görünce silahı ile bir el havaya ateş ettiği, hırsızlık için gelen kişilerin kaçmaları üzerine sanığın bu şahısları kovaladığı, korkutmak için hedef almayarak, kendi beyanına göre 6 el ateş ettiği, olay yerinde ele geçen 4 adet kovanın, bulundukları yerlere göre kovalama esnasında ateş edildiğinin, ölen ... .... in sol ayak uyluk kısmından aldığı tek isabet nedeniyle, "ateşli silah yaralanmasına bağlı büyük damar harabiyetinden gelişen dış kanama ve doku içi kanama nedeniyle öldüğünün" otopsi raporundan anlaşıldığı, mermi seyrinin arkadan öne hafif yukarıdan aşağıya olduğunun, ölene kaçarken arkadan ve ayakta iken yakın mesafeden ateş edildiğinin uzmanlık raporu ile belirlendiği anlaşılmakla; isabet sayısı ve yeri, yaralanmanın niteliği, atış mesafesi, olayın gece karanlığında gerçekleşmesi, sanık ve ölenin hareketli bir halde olmaları, diğer mağdur ...'da yara bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın Rıdvan'a yönelik eyleminin TCK.nun 87/4.

../..

S/3

maddesinde düzenlenen "kasten yaralama sonucu öldürme" .... 'e yönelik eyleminin ise, TCK.nun 86/2-3-e, 35. maddelerinde düzenlenen kasten yaralamaya teşebbüs suçlarını oluşturduğu gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde ve suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde, kasten öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarından hükümler kurulması,

b)Sanık ...'in, hırsızlık suçuna teşebbüs eylemi sırasında parkta bulunan tırın mazot kapağını kırdığının belirlenmesine karşın delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek atılı suçtan da mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirdiğinden, katılan-sanık ... müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin, 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca, kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, bozma ilamının içeriği ve tutuklulukta geçen süre nazara alınarak sanık ...'in TAHLİYESİNE, 01/10/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

01/10/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı .... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar ..., ...'ın yokluklarında 04/10/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2017/3460, Karar No: 2018/8945, Tarih: 03.12.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/3460 E.  ,  2018/8945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... Bölge......si 10. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalışırken meslek hastalığına maruz kaldığının ve maluliyet oranının tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesi üzerine, davacı ile davalılardan ...... vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge......since, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılardan ...... vekilinin istinaf başvurusun kabulüne, davacının taleplerinin, “hastalığının meslek hastalığı olduğunun tespiti ve maluliyet oranının tespiti” şeklinde iki ayrı talepten oluştuğu, her bir talebin ayrı bir dava konusu yapıldığı, her bir talebi ile ilgili red gerekçesinin farklı olduğu anlaşıldığından, her bir talebi ile ilgili olarak ayrı hüküm kurmak gerektiğinden ilk derece Mahkemesi kararının kaldırılarak hükmün yeniden kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge......si kararının, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge......si kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 03/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7533, Karar No: 2017/13927, Tarih: 07.12.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/7533 E.  ,  2017/13927 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’a aykırı davranmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda beraatine, emanette kayıtlı bizatihi suç teşkil etmeyen tabancanın sanığa iadesine dair TEKİRDAĞ Asliye Ceza Mahkemesinin 04/04/2001 tarihli ve 2000/1036 esas, 2001/403 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, suça konu ..... marka 7.65 mm çapında, .... seri numaralı, yarı otomatik (26/10/2000 tarihli ve 2000/1036 numaralı zaptolunan emanet eşyaya mahsus makbuzda “1 adet .... çap ....mm .... marka .... seri nolu tabanca ve şarjörü” olarak kaydedilen) ruhsatsız tabancanın Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik/Balistik İhtisas Dairesinin 18/12/2000 tarihli, 2630-21 sayılı raporuna göre sağlam ve kullanılmaya elverişli olduğunun belirtilmesi karşısında, bu tabancanın ve buna ait şarjörün müsaderesi yerine yazılı şekilde sanığa iadesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14.02.2017 gün ve 5245 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.02.2017 gün ve KYB/2017-11395 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine konu tabancanın akıbeti hususunda 04.04.2001 tarihli hükümde bir karar verilmediği ve duruşma açılarak sanık ve silah sahibi de usulen duruşmadan haberdar edilip silahın akıbeti hususunda hüküm kurulup, temyiz edilmeden kesinleşmesi halinde olağanüstü yasa yolu olan kanun yararına bozma isteminde bulunulması gerektiği ve ortada henüz incelemeye konu bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla;

Adalet Bakanlığının adli emanetin 2000/393 sırasında kayıtlı MKE Kurumu yapımı 7.65 milimetre çaplı Kırıkkale marka tabancanın müsaderesine yönelik bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görülmediğinden REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21941, Karar No: 2010/15567, Tarih: 11.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/21941 E.  ,  2010/15567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'nun 18 yaşını bitirmediği gözetilmeden, tüm oturumların kapalı yerine açık yapılması ve kararın da açık verilmesi giderilme olanağı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde "sanıklardan yargılama giderinin tahsiline" biçiminde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “yargılama giderinin sanıklardan tahsiline” ilişkin bölüm çıkarılarak, ‘sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına’ karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29795, Karar No: 2017/22964, Tarih: 13.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/29795 E.  ,  2017/22964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 158/1-f, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinin 16/06/2016 tarihli ve 2014/111 esas, 2016/84 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13.06.2017 gün ve 94660652-105-03-14230-2016 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/06/2017 gün ve 2017/38358 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya aslının diğer sanıklar yönünden temyiz incelemesine esas olmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş olması nedeniyle onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede,

1- 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olamamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” düzenleme karşısında, belirlenen gün sayısının takdir edilecek miktar ile çarpılması suretiyle adli para cezasının tayini gerekirken, gün para sistemi belirlenmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Sanığın cezalandırılmasına konu eylemin suç tarihinin 25/10/2006 olduğunun anlaşılması karşısında, 08/07/2005 gün ve 25869 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 158/1-son maddesine ilave edilen "Ancak, (e), (f), ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı 3 yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz" şeklindeki düzenleme gereğince, hapis cezasının alt sınırının 3 yıl olduğu nazara alınmadan temel cezanın 2 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası olarak tayin edilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1-(2) no’lu kanun yararına bozma istemi yönünden yapılan incelemede;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1-(2) no’lu kanun yararına bozma istemi yönünden yapılan incelemede;

Suç tarihinin 25.10.2006 olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun’un 158/1-f-son maddesi gereğince hapis cezasının alt sınırının 3 yıldan, para cezasının ise menfaatin iki katından az olamayacağı gözetilmeden, temel cezanın 2 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası olarak eksik tayin edilmesi nedeniyle 2 no'lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 16.06.2016 gün ve 2014/111-2016/84 sayılı hükmün belirtilen nedenle 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA,

2-(1) no’lu kanun yararına bozma istemi yönünden yapılan incelemede;

TCK'nın 61/8. maddesine göre, aynı kanunun 158/1-f, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca tayin olunan 5 gün adli para cezasının, TCK’nın 52. maddesi uyarınca 20,00-100,00 Türk Lirası arasında takdir olunacak miktarla çarpılması neticesinde adli para cezasına hükmolunması gerektiği gözetilmeden, infazda tereddüde yol açacak şekilde hüküm kurulması nedeniyle kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 16.06.2016 gün ve 2014/111-2016/84 sayılı hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre ve aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına, lehe değerlendirme yapılacak şekilde, “Sanık hakkında belirlenen 5 gün adli para cezasının TCK’nın 52. maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL’den hesap edilmek suretiyle neticeten 100,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesine ve para cezasının infazının bu miktar üzerinden yapılarak hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 13.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8920, Karar No: 2008/10326, Tarih: 17.09.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/8920 E.  ,  2008/10326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 02.06.2006 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.05.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, kat mülkiyeti kurulu taşınmazda ortak yerlerden olan sığınak ve kazan dairesine tapu maliki olmayan davalılar tarafından tecavüz edilerek mülkiyet hakkına el atıldığı belirtilmek sureti ile müdahalenin önlenmesini ve haksız işgal tazminatına karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar temyiz etmişlerdir.

Dava ile el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istendiğine göre; davalılarca el atılan bölümlerin mülkiyet değerleri tespit edilmeli ve talep edilen tazminat miktarı ile birlikte belirlenecek miktara göre mahkemenin görevli olup olmadığı belirlenmelidir. Mahkemece böyle bir tespit yapılmamıştır. Görev hususu amme intizamından olup öncelikle bu hususun halledilmesi zorunludur. Mahkemece yerinde keşif yapılarak el atıldığı iddia edilen dava konusu yerin değer tespiti yapılmadan mahkemenin kendini görevli sayarak işin esası hakkında karar vermiş bulunması yasaya aykırıdır. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 17.09.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5684, Karar No: 2013/9080, Tarih: 30.04.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/5684 E.  ,  2013/9080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İş Mahkemesi

NUMARASI : 2012/87-2013/48

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalılar yanında Bursa Büyükşehir Belediyesine ait otobüslerde otobüs şoförü olarak çalıştığını, 19.04.2012 tarihinde işveren tarafından müvekkilinin iş sözleşmesi işyerinde örgütlenme çabasında olan Hak-İş Konfederasyonuna bağlı Hizmet-İş sendikasına 13.02.2012 tarihinde üye olması ve diğer işçi arkadaşlarıyla birlikte işyerinde sendikal faaliyette bulunması sebebiyle feshedildiğini, sendikaya üye olması sebebiyle haksız ve geçersiz olarak müvekkilinin iş sözleşmesi feshedildiğini, asıl işveren olan Bursa Büyükşehir Belediyesine işe iadesine, işe başlatılmaması halinde bir yıllık ücret tutarında tazminatın belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Bursa Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı vekili; davacı ile aralarında hiçbir şekilde İş Hukuku kaynaklı bir ilişki bulunmadığını, bu sebeple sendikal nedenlerle taraflarına hiçbir kusur yüklenmeyeceği için bu iddiaların muhatabının kendi kurumları olmadığını davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı Bursa Ulaşım Toplu Taşım İşletmeciliği Sanayi ve Ticaret A. Ş. ( Burulaş A.Ş) vekili; müvekkili şirketin faaliyetini hatlarda çalışan otobüs/makina parkını sağlayarak gerçekleştirdiğini, şirketin kuruluştan itibaren tercihinin bu makina parkını oluşturmak olduğunu, bu makinaları kullanacak operatörleri hizmet alımı şeklinde gerçekleştirdiği sözleşmeler yolu ile taşeronlardan sağladığını, davacının da müvekkil şirketin taşeronlarında çalıştığını, hiçbir zaman davacının müvekkili şirketinin işçisi olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı Konulaş Nak. Petrol Ürün.Müt.Hizm. İnş ve Hayv. San. Tic. Ltd. Şti. vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı Konulaş Nak. Petrol Ürün.Müt.Hizm. İnş ve Hayv. San. Tic. Ltd. Şti. vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davalı Burulaş'ın Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığı’na bağlı bir kuruluş olduğu, belediyenin toplu taşıma ve ulaşım hizmetlerini bu şirket aracılığı ile yerine getirdiği, Burulaş şirketinin de ulaşım hizmetlerinde işçi çalıştırmak üzere taşeron şirketler ile sözleşme imzaladığı, bu bağlamda son olarak diğer davalı Konulaş Ltd. Şti. ile işçi çalıştırmak üzere sözleşme imzaladığı, ancak bu şirketin Konya ve Bursa'da iki ayrı işyerinin bulunduğu, Bursa Büyükşehir Belediyesinden iş aldığında kendi işçileri ile bu işyerine gelmeyip, hali hazırda bu işyerinde çalışan işçileri devralarak bu işçiler ile birlikte çalışmasını sürdürdüğü, davacının Konulaş şirketi işçisi olmazdan önce de aynı yerde aynı işi yaparak çalıştığı hususu göz önüne alındığında işyeri değişikliğinin davacı açısından çalışma şartlarında esaslı değişiklik oluşturduğu, haklı olarak işyeri değişikliğini kabul etmediği, bu durumda da iş sözleşmesinin işverence feshi için geçerli ve haklı sebebinin bulunmadığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine davacının davalı Burulaş A.Ş.'deki işyerine iadesine karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Dosya içeriğine göre davacı vekili davacının davalı Bursa Büyükşehir Belediyesine ait otobüslerde otobüs şoförü olarak çalıştığını, davalı belediye ile diğer davalı şirketler arasındaki ilişkilerde muvazaa olduğunu, davacının iş sözleşmesinin 19.04.2012 tarihinde işyerinde örgütlenme çabasında olan Hak-İş Konfederasyonuna bağlı Hizmet-İş sendikasına 13.02.2012 tarihinde üye olması ve diğer işçi arkadaşlarıyla birlikte işyerinde sendikal faaliyette bulunması sebebiyle feshedildiğini iddia ederek asıl işveren olduğunu iddia ettiği Bursa Büyükşehir Belediyesine işe iadesine, işe başlatılmaması halinde bir yıllık ücret tutarında tazminatın belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davacının davalılar arasındaki muvazaa iddiası ve iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiği iddiası karar gerekçesinde tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/29040, Karar No: 2010/3621, Tarih: 16.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/29040 E.  ,  2010/3621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

DAVA :Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, iş güvencesi tazminatı farkı, izin

ücreti ile boşta geçen süreye ait ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi işe başlatmama tazminatının eksik ödendiğini ileri sürerek eksik olan kısmın ödetilmesi yönünde talepte bulunmuş, davalı işveren hakların tam olarak ödendiğini ileri sürerek isteğin reddini savunmuştur. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda işverence 2.1.2006 tarihinde yapılan ödeme sırasında işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesildiği belirtilmiş ve hak kazanılan tutardan işçiye yapılan ödemenin neti düşülerek aradaki fark belirlenmiştir. Yerel mahkeme tarafından işe başlatmama tazminatı farkı isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda uyuşmazlık işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilip kesilmeyeceği noktasında toplanmaktadır. Davalı işveren vergi sorumlusu olup, davacı vergi yükümlüsü adına anılan tazminattan gelir vergisine keserek ilgili vergi dairesine yatırmıştır. Davalı işveren uygulaması Maliye Bakanlığının 28.6.2005 gün ve GİB. 042/ 4207 -44/ 27873 sayılı ve 3.8.2007 gün ve B.7.1.GİB.0.03.43/4305-182/ 069750 sayılı Özelgelerine uygun olup sözü edilen yazılarda işe başlatmama tazminatının gelir vergisine tabi olduğu vurgulanmıştır. Danıştay 3 Dairesinin 15.2.2007 gün ve 2006/ 3799 E, 2007/ 414 K. sayılı kararı ve Dairemizin 25.4.2008 gün ve 2007/ 16610 E, 2008/ 10304 K. sayılı kararları işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilmeyeceği yönünde olsa da, soruna işveren açısından bakıldığında davalı işveren Maliye Bakanlığı Özelgelerine uymak durumundadır. Bu nedenle davalı işvereni kötüniyetli olduğundan söz edilemez.

Öte yandan 16.6.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı yasa ile 193 sayılı gelir vergisi kanununda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Aynı yasa ile 193 sayılı gelir vergisi kanununa eklenen geçici 77 maddede ise, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlerle ilgili olarak