muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12369, Karar No: 2020/1619, Tarih: 06.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/12369 E.  ,  2020/1619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan ...’ne ait işyerinde alt işveren olarak faaliyet gösteren ... firmaları ortak girişimine 2005 yılından girdiğini ve aralıksız olarak 01/06/2014 tarihine kadar bahçıvan olarak çalıştığını, müvekkilinin davalı işverenlerin faaliyet gösterdiği işyerinden 3.600 prim gününü tamamlayarak emekli olmak suretiyle ayrıldığını, işveren temsilcilerinin yasal haklarının ödenmeyeceğini, dava açması gerektiğini beyan ettiklerini, müvekkilinin ...’nde yaptığı işin, 4857 Sayılı Yasa’nın 2/6-7 maddeleri gereğince yardımcı iş niteliğinde olduğundan her iki davalı ile birlikte ...’nün de müteselsil olarak davalı edildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı alacağını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı ... vekili, ...’nün 132 sayılı Yasa ile kurulmuş bir kamu kurumu olduğunu, ...Personel Yönetmeliği’nin 32. maddesinde, personelin Yönetim Kurulu kararı ile işe alınacağını hükme bağlandığını, davacının ise bu şekilde işe alınmış ...personeli olmadığını, davacının müvekkili ...’nin bütçe sistemi, kadro sistemi, personel sistemi içerisinde ilgi ve ilişiğinin bulunmadığını, davacının ...’nin resmi mevzuatına göre personel olma yönünde hak edici ve bağlayıcı herhangi bir işlem gerçekleşmediğini, dolayısıyla huzurda görülen iş bu davada müvekkili kuruma husumet yüklenmesinin hukuka aykırı olduğunu, temizlik hizmetleri ile ilgili olarak, müvekkili ...’nin diğer kamu kurumlarında olduğu gibi ihale yolu ile hizmetler aldığını, davacı ve benzeri durumda olan kişilerin ...’den ihale ile iş almış ve ...’nin temizlik hizmeti işlerini yürüten ...Tem. Güv. Tur. Bil. San. Tic. Ltd. Şti. ve .... Tem. Özel Sağ. Ve Sos. Hiz. Yem. Ürt. Hiz. Bil. İlaç. Ltd. Şti. firmalarının elemanı olarak çalıştığını, müvekkili kurum tarafından yapılması gereken tüm ödemelerin söz konusu firmalara yapıldığını, davacının ...nezdinde herhangi bir alacak hakkı bulunmayıp, müvekkili kurumun huzurdaki davaya ilişkin bir sorumluluğunun mevcut olmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Tem. Özel Sağ. Ve Sos. Hiz. Yem. Ürt. Hiz. Bil. İlaç. Ltd. Şti. vekili, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu’nun 62. maddesi gereğince kamu kurumlarının, yapmakta oldukları asli görevlerinin dışında kalan bir takım yardımcı işler niteliğindeki işleri aynı yasa çerçevesinde özel sektörden hizmet satın alma yolu ile yerine getirebildiğini, uygulamada 4734 sayılı Yasa kapsamında yapılan ihalelerde ihaleyi kazanan özel sektör işverenlerinin kazandıkları ihaleye ilişkin işi kendi seçtiği personel ile değil, aynı işte daha önce çalışmakta olan personelle veya ilgili idarenin seçtiği işçilerle işi yaptığını, özel sektör işvereni olan yüklenicinin hukuken sorumlu olduğu ve tüm risklerini taşıdığı işçisini kendisinin işe alamadığını, işçiye talimat veremediğini ve kamu idaresi isterse hemen işten çıkarmak zorunda kaldığını, bu husustaki gelişmelerin yasa koyucuyu da harekete geçirdiğini, ve 6552 sayılı yasanın 8. Maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu’nun 112. maddesine eklenen hükümler ile kamu kurumlarında fakat özel işverenlerine bağlı olarak çalışan işçilerin kıdem tazminatının ilk işe giriş tarihinden başlayarak, ilgili kamu kurumları tarafından ödeneceğini, bahsedilen yasal düzenlemenin 11/09/2014 tarih ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdiğini, bu düzenleme karşısında kamu kurumlarının 4734 sayılı Yasa’nın 62. maddesi kapsamında yaptığı hizmet alımı ihalelerinin konu işlerde çalıştırılan işçilerin kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma ücreti ile fazla çalışma gibi işçilik alacaklarından kamu kurumunun sorumlu olacağının hükme bağlandığını, bu itibarla eldeki davada davacı tarafın kıdem tazminatı talebinin muhatabının müvekkili olmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Tem. Güv. Tur. Bil. San. Tic. Ltd. Şti. vekili, öncelikle davacının tüm alacaklarına karşı süresi içinde zamanaşımı itirazında bulunduklarını, dava dilekçesinde açıkça görüleceği üzere taleple bağlılık ilkesi gereğince bahsi geçen tarihlerin tamamında davacı işçinin müvekkili şirkette çalışmasının söz konusu olmadığını, SGK kayıtlarından işyeri şahsi sicil dosyasından da anlaşılacağı üzere davacı işçinin daha evvel alt işverenler yanında çalışmış ise de müvekkili şirkette işbaşı yapmadığını, bu nedenle müvekkili şirketin tüm çalışma dönemine ait bir sorumluluğu olmadığından açılan davanın hatalı olduğunu ve kabul etmediklerini, ihale sonucu yükleniciye verilen hizmet alım işlerinde asıl işverenin ihale makamı olan ...olduğunu, üst işveren olan kamu kurumu tarafından sözleşme uyarınca yükleniciye yapılan ödemelere bakıldığında, bu ödemeler içerisinde kıdem ve ihbar tazminatına ilişkin tutarların mevcut olmadığını, idarece alt yükleniciye ödenmeyen bir meblağdan yüklenicinin sorumluluğu yoluna gidilmesinin hukukun genel ilkelerine de aykırılık teşkil ettiğini, bu hukuka aykırı uygulamanın son bulması için yasa koyucu tarafından düzenleme yapıldığını ve bu düzenleme sonucunda uyuşmazlığın giderilmesinin ve sorunun çözülmesinin sağlandığını, 11/09/2014 tarih ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 6552 sayılı torba yasanın 8. maddesinde kıdem tazminatı ile ilgili düzenleme yapılarak, kıdem tazminatının üst işveren olan kamu kurumuna ait olduğunun ve tüm ödemelerin kamu kurumu tarafından yapılacağının düzenlendiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının, davalı ...' nde değişen alt işverenler nezdinde ve son olarak davalı ... Tem. İnş. Turz. San. Ve Tic. Ltd. Şti.- ...Tem. Özel Sağ. Ve Sos. Hiz. Yem. Ürt. Hiz. Bil. İlaç. Ltd. Şti. Ortak Girişimi alt işverenliğinde 14/07/2006-29/05/2014 tarihleri arasında çalıştığı, işin ve işyerinin değişmediği, sadece alt işverenlerin değiştiği, davacının, davalı ... 'nde en son diğer davalı şirkete bağlı olarak 14/07/2006-29/05/2014 tarihleri arasında bahçıvan olarak çalıştığı, 29/05/2014 tarihinde 3.600 prim gününü tamamlayarak, emekli olmak suretiyle işine son verdiği, 1475 sayılı yasaya 4447 sayılı Yasa ile eklenen 5. bentte , “506 Sayılı Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin (a) ve (b) alt bentlerinde öngörülen yaşlar dışında kalan diğer şartları veya aynı Kanunun Geçici 81 inci maddesine göre yaşlılık aylığı bağlanması için öngörülen sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamlayarak kendi istekleri ile işten ayrılmaları nedeniyle” işçilerin kıdem tazminatına hak kazanabileceği hükme bağlandığı, düzenlemenin amacının, prim ödeme ve sigortalılık süresi yönünden emeklilik hakkını kazanmış olsa da, diğer bir ölçüt olan emeklilik yaşını beklemek zorunda olan işçilerin, bundan böyle çalışma olmaksızın işyerinden ayrılmaları halinde kıdem tazminatı alabilmelerini sağlamak olduğu, şüphesiz işçinin bu ayrılmasından sonra yeniden çalışması gündeme gelebilir ve Anayasal temeli olan çalışma hakkının ortadan kaldırılması beklenmemelidir. Bu itibarla işçinin ilk ayrıldığı anda iradesinin tespiti önem kazandığı, davacının işten ayrıldığı tarihten sonra yeniden çalışması Anayasal Hakkı olan çalışma hakkının ortadan kaldırmadığı, taraflar arasındaki uyuşmazlık, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması ve işçilerin yeni alt işveren nezdinde çalışmaya devam etmeleri halinde, bu eylemli durumunun işyeri devri niteliğinde olup olmadığının tespiti ile hukuki sonuçlarının belirlenmesi, uyuşmazlığın çözümünde önemlilik arzettiği, bu doğrultuda, alt işverenin değişmesi halinde beklenen süreç, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması anında, işçilerini de beraberinde başka işyerlerine götürmesi biçiminde gerçekleşmesi olduğu, bunun aksine, alt işveren işçilerinin, alt işverenin işyerinden ayrılmasına rağmen, yeni alt işveren yanında, aynı koşullarda ara vermeden, aynı biçimde çalışmayı sürdürmeleri, alt işverenler arasında 4857 Sayılı İş Kanunıı'nun 6. maddesi anlamında, bir işyeri devrinin kabulünü gerektirdiği, böylece. işyeri devri ile birlikte devir tarihi itibariyle mevcut olan iş sözleşmeleri de yeni alt işverene geçmiş olduğu, bu bağlamda, davacının, davalı alt işverenden kıdem tazminatı istemekte haklı olduğu sonucuna varıldığı, davacının işinin sürekli işlerden olması ve 4857 sayılı yasanın 11. maddesinde belirtilen şartların bulunmaması nedeniyle sözleşmenin belirsiz süreli olduğu, 4857 sayılı Yasa’nın 2

. maddesi anlamında, bir işyeri devrinin kabulünü gerektirdiği, böylece. işyeri devri ile birlikte devir tarihi itibariyle mevcut olan iş sözleşmeleri de yeni alt işverene geçmiş olduğu, bu bağlamda, davacının, davalı alt işverenden kıdem tazminatı istemekte haklı olduğu sonucuna varıldığı, davacının işinin sürekli işlerden olması ve 4857 sayılı yasanın 11. maddesinde belirtilen şartların bulunmaması nedeniyle sözleşmenin belirsiz süreli olduğu, 4857 sayılı Yasa’nın 2. maddesi gereğince asıl işin yardımcı işlerden olan peyzaj işinin ihale yolu ile taşeron şirketlere verilmesi nedeniyle davalılar arasında alt-üst işveren ilişkisi bulunduğu, davalı ... 'nün her yıl yapmış olduğu ihale sonucu ihaleyi alan şirketlerin kesinti olmaksızın eski çalışanlarla çalışmaya devam ettikleri, çalışanların her yıl SGK giriş ve çıkışlarının yapıldığı, davacıya nasıl ve nerede çalışması gerektiğine dair emir ve talimatları her iki davalı yetkililerinin verdiği, 4857 sayılı Yasa’nın 2. ve 6. maddeleri gereğince davacı taleplerinden alt-üst işveren ilişkisi nedeniyle davalıların birlikte sorumlu oldukları anlaşıldığı, bu durumda, 4857 sayılı Yasa’nın yasanın geçici 6. maddesi ile yürürlükte bulunan 1475 sayılı yasanın 14 .maddesi gereğince davacının kıdem tazminatını hak ettiği, ancak davacının tazminatlarının ödendiğine dair dosyada herhangi bir delil bulunmadığı anlaşıldığından, dosyaya uygun bilirkişi raporu doğrultusunda davacının kıdem tazminatı isteminin kabulüne ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar vermek gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı ... vekili, davalı ...Şirketi vekili, davalı Özeray Şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, hizmet süresi bakımından;

Hizmet döküm cetveline göre Temmuz/2013-Nisan/2014 tarihleri arasında 10 ay kesintisiz şekilde ve 19/03/2013-31/05/2013 arasında kod 1 açıklaması ile prim günü bildirilmemiş yani prim günleri eksik bildirilmiştir. Bu sürelerin hizmet süresinin hesabında irdelenmemiş olması hatalıdır.

Davacı asıl gerekir ise duruşmaya bizzat celbedilerek bu eksik prim günü bildirilmemesinin sebebi kendisine açıklatılmalı, tarafların vekillerinden bu konuda izahat alınmalı, gerekirse ilgili yerlerden varsa belgeler celbedilmeli, ayrıca, SGK’ndan bu eksik prim günü bildirimlerine ilişkin tüm belgeler celbedilerek bu eksik prim günü bildirimlerinin hizmet süresine etkisi irdelenerek, hizmet süresinin değişmesi halinde alacak miktarı yeniden hesaplanarak sonuca gidilmelidir.

3-Faiz başlangıç tarihi bakımından; dosyada emekliliğe ilişkin SGK belgesinin davalılara tebliğ / ibraz edildiğine dair belge dosyada mevcut değildir.

Emekliliğe dair SGK belgesinin davalılara tebliğ / ibraz edilip edilmediği taraflardan sorulmalı, varsa tebliğ/ ibraz tarihi celbedilmeli, faiz bu tebliğ / ibraz tarihinden itibaren yürütülmelidir.

Mezkur belgenin birden fazla davalıya tebliğ / ibraz edildiğinin anlaşılması halinde ilk tebliğ/ibraz tarihi faiz başlangıcı olarak esas alınmalıdır.

Davalılardan hiç birine emekliliğe dair belge ibraz/ tebliğ edilmemiş ise faiz dava tarihinden itibaren yürütülmelidir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA , peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06/02/2020 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7782, Karar No: 2011/4970, Tarih: 12.09.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/7782 E.  ,  2011/4970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün ONANMASINA ilişkin olarak daireden verilen 28.04.2010 gün ve 2009/4027-2010/2586 E.K. sayılı ilamın tashihi karar yoluyla incelenmesi davacı Kamil Güven vasisi ... tarafından istenilmekle, gereği görüşüldü:

Davacı vekili Dairemizin 28.04.2010 tarihli onama kararından sonra verdiği 30.04.2010 tarihli dilekçesi ve daha sonra verilen 19.07.2010 tarihli karar düzeltme dilekçesinde onama kararında adı geçen Dairemiz başkan ve üyeleri hakkında şikayette bulunduğunu belirterek incelemenin başka bir heyet tarafından yapılmasını istemiştir.

Yargıtay Kanunu'nun 39. maddesinde Daire ve kurulların toplantılarını engelleyen toplu ret istemlerinin dinlenemeyeceği belirtilmiştir. O halde karar düzeltme incelemesinin başka bir heyet tarafından yapılması yönündeki davacı talebi yerinde görülmediğinden işin esasına ilişkin karar düzeltme itirazlarının incelenmesine geçildi.

Yargılamanın iadesi talebinde bulunulan mahkemenin 1998/8 E. 2004/1 K. sayılı kararı hasımlı olarak görülmüştür. HUMK'un 445. ve devam eden maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi istemi çekişmeli yargılamaya tabi bir dava niteliğindedir. Bu davada mutlaka önceki davada yer alan taraflara savunma haklarının verilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, mahkemece önceki davanın davalılarına yargılamanın iadesi istemine ilişkin dava dilekçesi tebliğ edilmeden doğrudan işin esasına girilerek dava reddedildiğinden, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiği halde Dairemizce zuhule dayalı olarak onanmış olduğu anlaşılmakla davacının karar düzeltme itirazının kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin 28.04.2010 tarih ve 2009/4027-2010/2586 E.K. sayılı onama ilamının kaldırılarak kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 12.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6232, Karar No: 2014/3233, Tarih: 13.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6232 E.  ,  2014/3233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2728, Karar No: 2011/7151, Tarih: 05.12.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/2728 E.  ,  2011/7151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Uygulama : 765 sayılı TCK'nın 455/1, 455/son, 59/2, 72; 647 sayılı

Kanunun 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir ancak;

Suç tarihi itibarıyla hürriyeti bağlayıcı ceza ile birlikte tayin olunacak adli para cezasının 450 YTL yerine, 489 YTL olarak belirlenmek suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olduğundan, hükmün 5320 sayılı kanunun 8.maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus aynı kanunun 322. maddesi uyarınca yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,hükmün hürriyeti bağlayıcı ceza ile birlikte tayin olunan adli para cezasına ilişkin olan 1-2-3-4-5 fıkralarının hükümden çıkarılarak, sanığın 765 sayılı TCK'nın 455/1. maddesi gereğince 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5/8 oranında kusurlu olan sanığın cezasının TCK'nın 455/son maddesi gereğince 3/8 oranında indirilerek 281 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 59/2. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 234 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına aynı neviden para cezalarının TCK'nın 72.maddesi uyarınca toplanarak sanığın neticeten 4794 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümdeki sair hususlar aynen bırakılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,05/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36489, Karar No: 2018/21475, Tarih: 11.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/36489 E.  ,  2018/21475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen silahla tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 11/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AS
Yargıtay — Esas No: 2013/9746, Karar No: 2014/5743, Tarih: 03.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/9746 E.  ,  2014/5743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Azdavay Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2012/5-2013/70

Davacı A.. M.. vekili Avukat N.A. tarafından, davalılar H.. Ş.. vdl aleyhine 17/01/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar M.. S.., R.. S.., A.. S.. ve Y.. Y.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare, davalıların Devlet Ormanından açma yapıp, orman örtüsünü kaldırdığını iddia ederek ağaçlandırma giderini istemiştir.

Dosya kapsamından; davalılar hakkında açma suçundan kamu davası açılmış ise de, bilirkişi raporuna göre, davalının ağaç kesme eylemi ve tahribatı olmadığı anlaşıldığından davalı sanıkların eyleminin işgal ve faydalanma olarak değerlendirilerek mahkumiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır. Dosya kapsamında bulunan orman ve fen bilirkişi raporlarından da davalıların eylemde bulunduğu alanın devlet ormanı sayılmayan yer olduğu anlaşılmaktadır.

Şu durumda, dava konusu yerde davalılar tarafından herhangi bir ağaç kesilmediği ve orman örtüsünün tahrip edilmediği anlaşıldığından orman emvalinin bedeli ve ağaçlandırma gideri istemine ilişkin olan davanın tümden reddi yerine kabulü doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11258, Karar No: 2011/15189, Tarih: 21.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/11258 E.  ,  2011/15189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Gerekçeli karar davalılardan ... ve ...'a Tebligat Yasasının 21 ve Tüzüğün 28. Maddesine uygun olarak tebliğ edilmemiştir.Zira, 2 no'lu form kapıya yapıştırıldıktan sonra en yakın komşuya haber verildiğine dair açıklama tebligat parçalarına yazılmamıştır. Gerekçeli kararın davalılar ... ve ...'a tebliğinde, 2 nolu form kafeye yapıştırıldıktan sonra en yakın komşuya haber verildiğine dair açıklama tebliğ belgelerine yazılmadığından, tebliğ Tebligat Yasası'nın 21 ve Tüzüğün 28.maddesine uygun değildir. Bu nedenle gerekçeli kararın usulen adı geçen davalılara tebliğ edilerek tebliğ belgesinin dosya içine konulması temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5421, Karar No: 2021/3379, Tarih: 06.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/5421 E.  ,  2021/3379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 22.05.2018 gün ve 2018/103 - 2018/140 sayılı kararı onayan Daire'nin 30.09.2019 gün ve 2018/4498 - 2019/5933 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, SEA LİFE markasını 16. ve 41. sınıflarda elinde bulunduran davalı tarafın söz konusu markayı 41. sınıfta yer alan ürün ve hizmetlerden dergi, kitap, gazete vb. yayınlama hizmetleri dışında kullanmadığını ileri sürerek, markanın 41. sınıftaki "dergi, kitap, gazete vb. yayımlama hizmetleri" dışında kalan hizmetler bakımından 556 sayılı KHK’nın 14. maddesi uyarınca kısmen iptalini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar taraf vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 06.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.