muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/674, Karar No: 2022/4484, Tarih: 06.06.2022

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, geçersiz limited şirket hisse devir sözleşmesiyle devredilen hisselerin miras payı oranında tescili istemine ilişkindir. Davacı vekili, davalı ile davacının babası arasında yapılan hisse devir sözleşmesinin batıl olduğunu, davacının babasının sözleşmenin ifasından sonra vefat ettiğini, sözleşmenin geçersizliği nedeniyle iptali ile murisin davalıya devrettiği limited şirket hisselerinin miras payı oranında davacı adına tescilini talep etmiştir.

Dava dilekçesi ekindeki 17.02.2014 tarihli mirasçılık belgesinin incelenmesinde davacının tek başına mirasçı olmadığı anlaşılmakla, 4721 sayılı TMK’nın 640. maddesine göre birden çok mirasçı bulunması hâlinde, mirasın geçmesiyle birlikte paylaşmaya kadar, mirasçılar arasında terekedeki bütün hak ve borçları kapsayan bir ortaklık meydana geleceği, mirasçıların terekeye elbirliğiyle sahip olacakları, sözleşme veya kanundan doğan temsil ya da yönetim yetkisi saklı kalmak üzere, terekeye ait bütün haklar üzerinde birlikte tasarruf edecekleri ve TMK’nın 702/1. maddesinde ise elbirliği mülkiyetinde ortakların belirlenmiş payları olmayıp her birinin hakkının, ortaklığa giren malların tamamına yaygın olduğu düzenlenmiştir. Anılan hükümlere göre miras ortaklığı mirasın tümü üzerinde söz konusu olduğundan, tereke payları ayrılmaksızın ortaklığa dahil olan mirasçılara aittir. Tereke üzerinde ortaklık devam ettiği sürece, mirasçıların somut ve bağımsız payları mevcut değildir. TMK’nın 640. maddesine göre, mirasçılar arasında iştirak halinde mülkiyet hükümleri geçerli olup, mirasçılar tereke üzerinde ancak oybirliği ile tasarruf edebileceklerinden davanın, diğer mirasçıların muvafakatlarının sağlanması veya TMK'nın 640/3 madde ve fıkrası uyarınca yetkili mahkemece terekeye temsilci tayin ettirilmesi suretiyle görülmesi gerekir. İştirak halindeki terekeye dahil bir hakka dayanarak mirasçılardan birinin sadece kendi payına yönelik olarak açtığı dava ise dinlenilemez. Bu durumda mahkemece, anılan hususlar nazara alınarak davacının aktif dava ehliyeti konusunda bir değerlendirme yapılmaksızın ve TMK’nın 644. maddesi uyarınca mülkiyetin müşterek mülkiyete dönüştürülüp dönüştürülmediği de araştırılmaksızın uyuşmazlığın esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, re’sen bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 06/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3605, Karar No: 2023/10270, Tarih: 20.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/3605 E.  ,  2023/10270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/1052 E., 2023/46 K.

SUÇLAR : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red - Onama

1. Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyizi üzerine ön inceleme yapılarak temyiz isteminin reddi nedenleri gerekçe bölümünün (A) bendinde gösterilmek suretiyle inceleme yapılmıştır.

2. Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kandıra Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.04.2013 tarihli iddianamesi ile sanıkların birden fazla kişi birlikte cebir, tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 02.11.2021 tarihli kararı ile ''Sanıklardan ...’ın savunmasında olayla ilgisinin bulunmadığını, olay sırasında eşinin hamile olması nedeni ile hastanede olduğunu belirtmesi karşısında, dinlenen tanık beyanları ve sanık anlatımları ile anılan sanığın olay yerinde olup olmadığına dair çelişkinin tam olarak giderilemediği anlaşılmakla; Mahkemece kollukta ifadesi alınan ...’nin de tanık sıfatıyla yeminli beyanı alındıktan sonra sanık ...'ın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi; ayrıca sanıklar savunmalarında kendilerine ait traktörün çalınması ve trafik kazasına karışması olayı ile ilgili Ağva Jandarma Komutanlığı'na başvuruda bulunduklarını, soruşturma yapıldığını, müştekinin de olayla irtibatı nedeni ile ilgili jandarma komutanlığına götürdüklerini belirtmeleri karşısında, müşteki hakkında bir soruşturma yada kovuşturma bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa dosyası getirtilip incelendikten sonra haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediği konusunda, sanıkların hukuki durumlarının takdir ve değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, " gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2023 tarihli, kararı ile sanıkların birden fazla kişi birlikte, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'ın temyiz istemi; soyut iddialar dışında delil bulunmadığına, mağdurun kendisine iftira attığına, gerekli inceleme ve araştırma yapılmadığına ilişkindir.

2. Sanık ...'ın temyiz istemi; suçun unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, somut delil bulunmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'ın temyiz istemi; soyut iddialar dışında delil bulunmadığına, mağdurun kendisine iftira attığına, gerekli inceleme ve araştırma yapılmadığına ilişkindir.

2. Sanık ...'ın temyiz istemi; suçun unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, somut delil bulunmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

3. Sanık ...'ın temyiz istemi; mahkûmiyete yeter somut delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; 21.03.2013 tarihinde saat 23.50 sıralarında sanık ...'ın mağdurun ikametine gelerek konuşmak bahanesiyle dışarıda bekleyen minibüse çağırdığı ve mağdurun içerisinde diğer sanıklar ... ve ...'ın da bulunduğu minübüse bindiği, sanıkların aracı ormanlık bir alana götürdükleri ve burada mağdurun ellerini bağlayarak darp ettikleri ve bir müddet sonra mağduru tekrar minibüse bindirdikleri, minibüste el ve ayaklarını çözdükleri ve İlçe Jandarma Komutanlığı binası yakınlarında araçtan indirdikleri ve bu suretle sanıkların atılı suçu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Mağdur ... hakkında alınan adli muayene raporuna göre, sol ayak, sağ el ve sol el bilekleri ile sağ göz kapağında ekimoz ve yaralanmalarının bulunduğu, bu yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'ın Temyiz İstemi Yönünden

Yokluğunda verilen ve usulüne uygun tebliğ edilen hükmü, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 22.03.2023 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanıklar ... ve ...'ın Temyiz İstemi Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

1. Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle, Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2023 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince REDDİNE,

V. KARAR

1. Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle, Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2023 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince REDDİNE,

2. Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2023 tarihli kararında sanıklar ... ve ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5938, Karar No: 2011/2267, Tarih: 13.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/5938 E.  ,  2011/2267 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'i töre saikiyle öldürmekten sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (...) Altıncı Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28/12/2009 gün ve 318/459 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde vasfa, ağır tahrikin bulunduğuna, sair nedenlere yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 13/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

13/04/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat ...'in yokluğunda 14/04/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/29285, Karar No: 2020/2780, Tarih: 18.02.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/29285 E.  ,  2020/2780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde bakım baş mühendisi olarak görev yaptığını, iş sözleşmesinin feshedildiği 24/09/2012 tarihine kadar Türkiye’nin çeşitli yerlerinde 14 gün boyunca günde 24 saat çalışıp, sonraki 14 gün ise dinlendiğini, davacının son net ücretinin 5.900,00 TL olduğunu, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti, ücretinde prosedüre liyakata uygun olarak artış yapılmaması sebebi ile mahrum kaldığı ücret farkı alacağı, eşit davranma borcuna aykırılık sebebi ile ödenmeyen kira yardımı, barınma ve saha tazminatı alacakları ile ilave tediye alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının vardiyalı çalıştığını, ayrıca çalıştığı süre içinde kendisine konaklama yeri tahsis edildiğini, vardiyalı çalışan işçilere kira yardımı yapılmadığını, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, davalı işverenin kamu idaresi olmayıp özel şirket statüsünde olduğunu, bu sebeple ilave tediye ödeme yükümlülüğünün bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davacının fazla çalışma ücreti ile ilave tediye alacağı taleplerinin kabulüne, diğer taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Davacı Temyizi Yönünden:

Taraflar arasında davacının ücret farkı alacağı bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davacının fazla çalışma ücreti ile ilave tediye alacağı taleplerinin kabulüne, diğer taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Davacı Temyizi Yönünden:

Taraflar arasında davacının ücret farkı alacağı bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

Davacı dava dilekçesinde, liyakat ve eğitimine göre kendisine yapılması gereken artışların uygulanmadığını, ücret artışlarının sembolik olduğunu, ayrıca maaş prosedürlerine göre hak ettiği artışların yapılmadığını ileri sürmüştür. Dosyada mevcut "İşgören Maaş Yönetim Prosedürü" nün 3.4 maddesine göre her genel maaş artışının, İnsan Kaynakları tarafından gözden geçirileceği BİL ve BOTAŞ A.Ş Yönetim Kurulunun onayına sunulacağı , İnsan Kaynakları Müdürlüğü maaş artış oranları da dahil bütçe parametrelerinin onaylanması akabinde güncelenen bir maaş skalasına göre yapılacağı, 3.7 maddesinde bireysel tipte maaş artışlarının terfilere bağlı olduğu , bu terfilerin her birinin tek tek Genel Müdür tarafından onaylanması gerektiği düzenlenmiştir. Mahkemece davacının terfi aldığına ilişkin herhangi bir iddiasının bulunmadığı, dolayısıyla bireysel artış talebinin yerinde olmadığının açık olduğu, diğer taraftan genel maaş artışlarının ise belirli kurallara göre yapıldığı , söz konusu kuralların davacı tarafından yerine getirilip getirilmediğinin bilinmediği ve genel maaş artışlarına ilişkin herhangi bir delil de sunulmadığı, davacının genel maaş artışlarından faydalandığının anlaşılmasına göre ücret farkı talebinin yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır. Ancak, davacı taraf, dosya ekinde işyeri uygulamalarına ilişkin prosedürler bulunduğunu, bu belgelerde maaş artışlarının nasıl yapılacağının işyeri uygulaması olarak belirtildiğini, işyeri prosedürleri ile ödeme cetvellerinin bilirkişi tarafından incelenmediğini ileri sürmüş olup, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının bu itirazlarına yönelik herhangi bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca davacı vekili dosyaya dokuz adet prosedür sunduğunu belirtmesine rağmen dosya kapsamında bu sayıda belgenin bulunmadığı görülmektedir. Mahkemece söz konusu kayıtlar ile davacının ücret bordroları eksiksiz olarak dosyaya getirtilmeli, bu kayıtlara göre davacının ücretine ya uygulanması gereken artışların yapılıp yapılmadığı yöntemince belirlenmeli, oluşacak sonuca göre davacının ücret farkı alacağı talebi ile ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

2-Davalı Temyizi Yönünden:

Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

2-Davalı Temyizi Yönünden:

Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece 14 gün 07.00-19.00 saatleri arasında çalışan, sonraki 14 gün dinlenen davacının fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplanan fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır. Dosya kapsamındaki iş sözleşmesine göre, taraflar arasında denkleştirme uygulaması bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda da, taraflar arasında denkleştirmenin kararlaştırıldığı, davacının günlük 12 saatlik çalışma süresinin net çalışma süresi olmayıp, bu süreden 1,5 saat ara dinlenme süresi düşülmesi gerektiği, bu halde davacının günlük çalışma süresinin 10,5 saat olduğu ve 11 saati aşan denkleştirilemeyecek bir sürenin bulunmadığı, davacının iki haftalık periyotta (10,5x7=73,5-45=) 28,5 saat haftalık fazla çalışma yapmış ise de sonraki iki haftalık periyotta çalışmadığı, denkleştirme uygulandığında fazla çalışma olmadığı; denkleştirme yapılmadığı kanaatinde olunması halinde ise fazla çalışma ücretinin (%40 indirimle) 76.229,69 TL olduğu hesaplanmıştır. Mahkemece bir taraftan bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun olduğu ve rapora itibar edildiği belirtilmiş, diğer taraftan “davacıya serbest zaman verilmediği” gerekçesi ile fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmış ise de, işyerinde denkleştirme uygulamasının yapıldığı açık olup, buna göre davacının fazla çalışma yapmadığının kabulü gerekir. Dairemizin 2016/27619 E. sayılı dosyasında da, aynı işyerinde aynı çalışma düzeninde çalışan davacının fazla çalışma ücretine hak kazanmadığı sonucuna varılmıştır. Mahkemece fazla çalışma ücreti talebinin reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1980, Karar No: 2010/11390, Tarih: 17.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1980 E.  ,  2010/11390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.

Kapama zeytin bahçesi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre dava tarihi itibariyle değer biçilmesinde, tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ve kamulaştırılan taşınmazlar baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C. maddesi uyarınca tapudan terkinlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, bir kısım davalılardan ...'dan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10207, Karar No: 2016/12124, Tarih: 14.12.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/10207 E.  ,  2016/12124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 15/07/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda adli yardım talebinin kabulü ile yapılan yargılama sonunda; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 23/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 14/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1452, Karar No: 2019/2969, Tarih: 15.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1452 E.  ,  2019/2969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada... 1.Asliye Hukuk Mahkemesince (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 20/04/2017 tarih ve 2013/444 E 2017/253 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nce verilen 10/01/2018 tarih ve 2017/1077-2018/24 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalının ortağı olduğu Gürünmak İthalat İhracat Makine Hafriyat İnşaat Taahhüt Ticaret Limited Şirketine hissedar olma konusunda davalı ile anlaşmış olduklarını, davalıyı yalnızca şirket hissesi satın alınması amacıyla... 1. Noterliği'nin 25/05/2004 tarihli vekaletnamesi ile vekil tayin ettiğini, müvekkilince verilen vekaletnamede hisse satımı konusunda yetki verilmemesine rağmen, 22/05/2007 tarihinde davalının vekaletnameye dayanarak müvekkiline ait 50.000,00 TL'ye karşılık gelen hisseyi noter işlemi ile eşi ...'a devrettiğini, hisse devrine ilişkin dava dışı şirkette ortaklar kurul kararı alındığını, bu kararda müvekkiline ait imzanın da sahte olduğunu, 6762 sayılı TTK'nın 520. maddesi gereğince şirket hisse devrinde hissedarların 3/4 oranında paydaş çoğunluğu olmadığından işlemin batıl olduğunu, davalının vekalet yetkisini aşarak ve vekalet görevini kötüye kullanarak müvekkiline ait şirket hisselerini müvekkilinin istem ve talimatı dışında devrettiğini ve müvekkilini zarara uğrattığını, hisse bedelinin kendine ödenmesi için 50.000,00 TL'nin tahsili için yapılan takibe davalının itirazı sonucu takibin durduğunu, davalının itirazının haksız ve hukuka aykırı olduğundan itirazın iptali ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili; davanın zaman aşımına uğradığını, sahte imzaların müvekkili tarafından atılmadığını, vekaletnamede şirket hisselerini devretme yetkisinin bulunduğunu ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davalının, davacının kedisine verdiği vekaletnameye dayanarak davacının hisselerini dava dışı 3. kişiye devrettiğini,... 1.Noterliğinde düzenlenen 25/05/2004 tarih ve 5259 yevmiye numaralı vekaletnamede hisse devri husunda davalıya bir yetki verilmediğini, bu nedenle hisse devrinin hukuken mümkün olmadığını, hisse devrinin haksız ve yolsuz olup, davacının talebinde haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile icra takibine itirazının iptaline, alacağın % 20'si oranında icra inkar tazminatının davacıya verilmesine karar verilmiştir.