muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4371, Karar No: 2011/5753, Tarih: 17.10.2011

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Ticareti terk etme suçu icra takip dosya sayısı ve alacaklı sayısı birden fazla olsa dahi aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir kere işlenebilen bir suç olup, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sebebi ile öğrenilen sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirket hakkında ticareti terk suçundan dolayı Konya 1.İcra Mahkemesinin 20.07.2009 tarih ve 1860 esas, 1399 karar sayılı dosyasından da şikayette bulunulan dosyanın getirtilerek, suçun ve suça konu işyerinin aynı olup olmadığı araştırılarak yargılamalarının birleştirilmesi zorunluluğuna uyulmaması,

2- 30/07/2003 gün ve 25184 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4949 sayılı İcra ve İflas Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 99. maddesi ile İİK'nun 352. maddesine eklenen fıkra uyarınca dava ve cezanın İİK'nun 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1469, Karar No: 2006/2451, Tarih: 06.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/1469 E.  ,  2006/2451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.1.2003 gününde verilen dilekçe ile tapuda baba adı tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... davalı kurum vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Gezici Arazi Kadastro Mahkemesinin 3.7.1961 tarih 1960/521-1961/478 sayılı hükmüyle, ... ... Köyü 675 parseldeki 10/40 pay olarak ... oğlu ... adına tescil edilen payın aslında ... köyünden davacı murisi bulunan ... oğlu ... olduğunu ileri sürerek, tapu kaydına yanlış yazılan baba adının düzeltilmesini istemiştir.

Dosyaya ... köyü nüfus sicilinden getirtilen kayıt örnekleri incelendiğinde bu köyde Cilt 53, Hane 43 de nüfusa kayıtlı ... T.C. Kimlik numaralı 1328 tarihinde ... ve ...'den doğma ... isimli kişinin kayden mevcut bulunduğu ve bu kişinin 11.4.1980 tarihi itibariyle ölmüş olduğu anlaşılmaktadır. Kimlik bilgileri özetlenen bu kişi ile ölü olduğu belirtilen tapu kayıt malikinin kimlik bilgileri örtüşmektedir. Hal böyle olunca bu kişinin kanuni mirasçılarına husumet yöneltilerek bir eda davası yöntemiyle kaydın düzeltilmesi mümkün olacaktır. Kayıt maliki mirasçılarına husumet yöneltilmeden sadece Tapu Sicil Müdürlüğü hasım gösterilerek davanın yürütülmesi ve böylece mülkiyet nakline sebeb olur biçimde hüküm tesisi yasaya aykırıdır. Kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, davacı tarafından yatırılan harcın istek halinde iadesine, 6.3.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16658, Karar No: 2024/9295, Tarih: 09.07.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/16658 E.  ,  2024/9295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/189 E., 2015/14 K.

SUÇLAR : Serbest meslek sahibi kişiler tarafından, mesleklerinden dolayı kendilerine duyulan güvenin kötüye kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.2015 tarihli ve 2014/189 Esas, 2015/14 Karar sayılı kararının, katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 16.12.2023 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30853, Karar No: 2017/7352, Tarih: 26.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30853 E.  ,  2017/7352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2775, Karar No: 2010/7372, Tarih: 16.06.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/2775 E.  ,  2010/7372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... 5.İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :24.11.2009

DAVACI(ALACAKLI) :...

DAVALI(BORÇLU) :... - ... Ltd.Şti. - ...

ÜÇÜNCÜ ŞAHIS :

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlular aleyhine kira alacağı ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlular ... ve ...'ın itiraz etmesi üzerine icra mahkemesinden itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatı isteminde bulunulmuş, mahkemenin itirazın kaldırılmasına, takibin devamına, kiralananın tahliyesine dair verdiği kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece kısa kararda davalının itirazının 37.284,10 TL ye ilişkin olarak kaldırılmasına, takibin devamına,davalının tahliyesine,%40 tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiği halde gerekçeli kararda davalı kiracı ... ve Alkom Ltd.Şti'nin tahliyesine,%40 tazminat bedeli olan 16.840,00 TL'sının itiraz eden ... ve ...'tan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır. 10.4.1992 gün 1991 / 7-1992 / 4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur.Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10017, Karar No: 2016/12242, Tarih: 15.12.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/10017 E.  ,  2016/12242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 23/01/2012 gününde verilen dilekçe ile cinsel istismar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, cinsel istismar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacılardan ... ve ..., olay tarihinde reşit olmayan, davalılar ... ve ...'ün oğulları davalı ...'ün, Kasım 2010 ve 14/01/2011 tarihlerinde müşterek çocukları ...'a yönelik cinsel istismar'da bulunduğunu belirterek; maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuşlardır.

Davalılar davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; işin esası incelenerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın hukuki sebebinin belirlenmesi hakimin görevidir. Her ne kadar dava dilekçesinde açıkça belirtilmemiş ise de; davalılardan ... ve ...'ün sorumlulukları ev başkanı olmaları sıfatıyla söz konusudur. Buna göre davanın yasal dayanağı Türk Medeni Kanunu'nun 369. maddesidir. Anılan kanun maddesi, yasanın düzenleniş şekli itibariyle ikinci kitabında yer almaktadır.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un 4. maddesinde; Türk Medeni Kanunu'nun ikinci kitabından doğan dava ve işlerin aile mahkemesinde çözümleneceği belirtilmektedir. Somut olay itibariyle de TMK'nun 369. maddesinin uygulanması söz konusu olacağından, davanın aile mahkemesi'nce görülmesi gerekirken genel mahkemede görülmesi usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle taraflar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 15/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4517, Karar No: 2018/959, Tarih: 13.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/4517 E.  ,  2018/959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde,

Yağma suçunun birden fazla kişiyle, gece sayılan saatte ve işyerinde işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında TCK.nun 149/1. maddesinin (c) ve (h) bentlerinin yanı sıra (d) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla

ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10117, Karar No: 2019/7404, Tarih: 20.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/10117 E.  ,  2019/7404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, müstehcenlik

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.10.2017 gün ve 2017/248 Esas, 2017/316 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine ve düzeltilerek esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kayden 03.06.2005 doğumlu olup suç tarihlerinde ve kovuşturma evresinde beyanının alındığı tarihte on beş yaşından küçük bulunan mağdure ve velayet hakkına sahip annesi müşteki Münevver’in olaydan dolayı şikayetçi olmadıklarını bildirmelerine karşılık hakkında kamu davası açılan sanığın, mağdurenin üvey babası ve müştekinin de kocası olduğu gözetildiğinde, şikayet hususunda mağdure ile müşteki arasında menfaat çatışması bulunduğu anlaşıldığından, mağdureyi bu dosyada temsil etmesi hususunda temsil kayyımı tayin edilerek ilk derece mahkemesinin gerekçeli hükmü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının anılan hükümlerle ilgili kanun yollarına başvuru hakkı bulunan temsil kayyımına tebliğiyle tebligat parçasının eklenip, anılan hükümlerle ilgili kanun yollarına başvurulması halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'ın gerekçeli kararın yazımından önce 01.03.2019 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2023/7713, Karar No: 2023/9243, Tarih: 05.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7713 E.  ,  2023/9243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2458 E., 2023/860 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 50. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/401 E., 2022/43 K.

Taraflar arasındaki prime esas kazancın tespiti istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işveren yanında 15.05.1994 ile 09.08.2010 tarihleri arasında kepçe operatörü olarak çalıştığını, müvekkilinin davalı nezdindeki çalışmalarından kaynaklanan işçilik alacak ve tazminatlarının ödenmesi için Tekirdağ İş Mahkemesinin 2010/215 esas sayılı dosyası ile dava açıldığını, davanın lehe sonuçlanarak kesinleştiğini, ... 7. İcra Müdürlüğünün 2012/8150 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, dosyaya ödeme yapılarak alacakların tahsil edildiğini, müvekkilinin çalıştığı süre boyunca asgari ücretten gösterildiğini, fazla mesailerinin, hafta tatili çalışmalarının, UBGT çalışmalarının, yıllık ücretli izinlerinin bordroda gösterilmediğini, Kuruma bildirilmediğini, mahkeme kararı ile akdin fesih tarihinden itibaren müvekkilinin ücretinin net 920,00 TL olduğunun tesbit edildiğini, fazla mesai, hafta tatili, UBGT ile yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alındığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile müvekkilinin 15.05.1994 ile 09.08.2010 tarihleri arasındaki çalışmasından kaynaklı prime esas kazançlarının Tekirdağ İş Mahkemesinin 2010/215 Esas dosyasında hüküm altına alınan en son aldığı 920,00 TL maaşı ve ücret kapsamında olan fazla mesai, hafta tatili, UBGT ve yıllık izin gibi diğer ücretlerinin de dönemsel olarak asgari ücretle oranlanarak nazara alınması ile tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1-Davalı Gündüz İnşaat şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; Tekirdağ İş Mahkemesinin 2010/215 Esas 2012/68 Karar sayılı kararının işbu davada kesin hüküm niteliği bulunmadığını, davacının çalıştığı dönemde asgari ücretle çalıştığını, ücretlerin tamamının ücret bordrosuna uygun olarak banka kanalı ile davacıya ödendiğini, davacının dava konusu iddialarını yazılı belge ile kanıtlaması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

2-Davalı Kurum vekili beyan dilekçesinde özetle; görev, yetki, derdestlik, husumet ve hakdüşürücü süre gibi ilk itirazları ile zamanaşımı defini yapılmış sayılarak haksız açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2-Davalı Kurum vekili beyan dilekçesinde özetle; görev, yetki, derdestlik, husumet ve hakdüşürücü süre gibi ilk itirazları ile zamanaşımı defini yapılmış sayılarak haksız açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "dosyada aldırılan bilirkişi raporunun denetime elverişli ve dosya kapsamına uygun olduğu değerlendirildiğinden; davacının 2010 yılından önceki dava dilekçesindeki taleplerle ilgili talep subut bulmadığından reddine, davacınını 2010 yılı 8 inci ayda 4.765,95 TL kazancının eksik bildirildiğinin tespitine, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmesi gerektiği, sonucuna ulaşılmış olup

" gerekçeleriyle;

1- 2010 yılından önceki dava dilekçesindeki taleplerle ilgili talep subut bulmadığından reddine.

2-Davacının 2010 yılı 8 inci ayda 4.765,95 TL kazancının eksik bildirildiğinin tespitine, fazlaya ilişkin isteğin reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili, müvekkilinin 2010 yılının 8 inci ayı için kabul edilmiş olan prime esas kazançların asgari ücrete orantılanmasını ve bu suretle müvekkilinin davalılardan Gündüz İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti.'deki tüm çalışmalarına karşılık gerçek kazançlarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı şirket vekili, usul ve Kanun'a aykırı olan ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3.Davalı Kurum vekili; ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk derece Mahkemesince yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamından, anılan yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalar çerçevesinde, dosyadaki bilgi ve belgelere göre somut olayda, Yargıtayca onanan Tekirdağ İş Mahkemesinin 2010/215 Esas, 2012/68 Karar sayılı dosyası nezdinde görülen işçilik alacağı dosyasının, ... 7. İcra Müdürlüğünün 2012/8150 sayılı dosyası ile takibe konulduğu ve hükmedilen tutarın işverence davacıya ödendiği anlaşılmakla, yapılan ödemenin yalnızca hizmetin gerçekleştiği son ayın prime esas kazancına dahil edilebileceği dikkate alınarak verilen kararın vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden Kanun'a aykırılık bulunmadığı görülmekle davacı vekili, davalı Kurum vekili ve davalı şirket vekilinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

3.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2-Davanın Yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanun'un “Prime esas ücretler” başlığını taşıyan 77 inci maddesinin 1 inci fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un “Prime esas kazançlar” başlıklı 80 inci maddesinin birinci fıkrasında, sigortalıların prime esas kazançlarının nasıl belirleneceği açıklanmıştır. Diğer taraftan 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 ıncı maddelerine dayalı olarak açılan bu tür hizmet tespiti davalarında kesinleşen mahkeme ilamı, işverence Kuruma verilmeyen belgelerin yerine geçecek nitelikte olduğundan hükümde ayrıca 77 ve 80 inci maddelere göre hesaplanacak olan 1 günlük ücretin belirtilmesi de gerekmektedir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun; 200 üncü maddesinde, bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri belirli bir tutarı geçtiği takdirde senetle kanıtlanması gerektiği, bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri, ödeme veya borçtan kurtarma (ibra) gibi herhangi bir sebeple belirli bir tutardan aşağı düşse bile senetsiz kanıtlanamayacağı bu madde uyarınca senetle kanıtlanması gereken konularda yukarıdaki hükümler hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakati durumunda tanık dinlenebileceği, 202 nci maddesinde de, senetle kanıtlanması zorunlu konularda delil başlangıcı varsa tanık dinlenebileceği açıklanarak delil başlangıcının, dava konusunun tamamen kanıtlanmasına yeterli olmamakla birlikte, bunun var olduğunu gösteren ve aleyhine sunulmuş olan tarafça veya temsilci tarafından verilen belgeler olduğu belirtilmiştir.