muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/9806, Karar No: 2019/988, Tarih: 23.01.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/9806 E.  ,  2019/988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; sanığın TCK'nin 32. maddesinden yararlanacağına dair tek hekim tarafından düzenlenen rapor esas alınmak suretiyle, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Mağdur hakkında Kaçkar Devlet Hastanesi Kulak Burun Boğaz uzmanınca düzenlenen adli raporda tespit edilen mevcut kırıkların hayati fonksiyonlarına etki derecesinin belirtilmemesi karşısında, mağdurda meydana gelen kemik kırığının hayati fonksiyonlara etki derecesi hususunda rapor aldırılması gerektiği gözetilmeyerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34201, Karar No: 2018/21486, Tarih: 11.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/34201 E.  ,  2018/21486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 11.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AS
Yargıtay — Esas No: 2015/9715, Karar No: 2015/12788, Tarih: 07.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/9715 E.  ,  2015/12788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Hakaret suçundan sanık ...'ın, TCK'nın 125/3-a, 125/4 ve 62. maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine ve TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına dair, Akçakale Asliye Ceza Mahkemesi kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/05/2014 gün ve 174512 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" hükmüne aykırı olarak, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

I-Olay:

Hakaret suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, Akçakale Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2013 tarihli kararıyla, erteli 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilerek, TCK’nın 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedildiği, yokluğunda verilen ve sanığa tebliğine rağmen temyiz edilmeden kesinleşen kararın infazı aşamasında, hak yoksunlukları yönünden kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK’nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK'nın 49. maddesinin 2. fıkrasında, “hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, kısa süreli hapis cezasıdır.” hükmüne yer verilmiş, aynı Kanun'un hak yoksunluklarına ilişkin 53/4. maddesinde ise, "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" hükmü düzenlenmiştir.

İnceleme konusu somut olayda, hakaret suçundan yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında, TCK'nın 125/3-a-4 ve 62. maddeleri gereğince 11 ay 20 gün hapis cezası verilerek bu cezanın ertelenmiş olması karşısında, TCK’nın 53. maddesinin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, Akçakale Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/02/2013 tarihli ve 2010/646 esas, 2013/485 karar sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA,

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, Akçakale Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/02/2013 tarihli ve 2010/646 esas, 2013/485 karar sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA,

2- Karardaki hukuka aykırılığın aynı Kanun maddesinin 4/d fıkrası gereğince Yargıtay tarafından giderilmesi gerektiğinden; hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına dair paragrafın hükümden ÇIKARILMASINA,

3- Karardaki diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, 07.12.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5915, Karar No: 2022/15993, Tarih: 14.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5915 E.  ,  2022/15993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Hayrabolu Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddi ile HMK'nın 355. maddesi gereğince resen davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davacının, dava konusu Tekirdağ İli, Hayrabolu İlçesi, Delibedir Mahallesi 882 parsel sayılı taşınmazı dava dışı ...'a 17.08.2020 tarihinde bağışladığı ve bu parsel açısından taraf sıfatının kalmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nın 125/2 maddesine göre, davanın açılmasından sonra, dava konusunun davacı tarafından devredilmesi halinde, devralmış olan kişinin, görülmekte olan davada davacı yerine geçeceği ve davanın kaldığı yerden itibaren devam edeceği düzenlendiğinden, mahkemece, davacı sıfatıyla yeni malik davaya dahil edilip, davaya devam edip etmeyecekleri sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi hükmünün yukarıda açıklanan gerekçelerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 14.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30580, Karar No: 2016/839, Tarih: 14.01.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/30580 E.  ,  2016/839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 10.09.2015 tarih ve 2015/... Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Taşınmazda.. Bankası A.Ş. lehine tesis edildiği anlaşılan 27.08.2009 tarih ve 12947 yevmiye numaralı ipoteğe ilişkin ipotek resmi senedi ve ipotek akit tablosunun onaylı örneklerinin ilgili tapu sicil müdürlüğünden temin edilerek;

2)... İcra Müdürlüğü'nün 2013/17454 Esas sayılı takip dosyası ile ... Bankası A.Ş. tarafından ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile 21.11.2013 tarihinde takibe geçildiği tapu kaydından anlaşılmakla, sözkonusu icra müdürlüğünden takip konusu alacak miktarının sorularak alınacak yazı cevabının,

3) İpotek ile teminat altına alınan alacak miktarının ve ayrıca ipotek konusu alacağın ödenip ödenmediğinin ..Bankası A.Ş.'den sorularak alınacak yazı cevabının birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Ş.A./L.B.
Yargıtay — Esas No: 2025/456, Karar No: 2025/1101, Tarih: 17.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/456 E.  ,  2025/1101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/324 E., 2023/351 K.

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Edremit 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2022/324 Esas, 2023/351 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında basit yargılama usûlü uygulanması suretiyle kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 62, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251/3, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddeleri gereğince 2.240,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 19.07.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 17.01.2025 tarihli ve 2024/7893 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.02.2025 tarihli ve KYB-2025/9982 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.02.2025 tarihli ve KYB-2025/9982 sayılı kanun yararına bozma isteminin; hükümlü hakkında belirlenen cezada hesaplama hatası yapılarak fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmediği şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. İnceleme konusu hükümde, hükümlünün kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesine göre belirlenen 120 gün adlî para cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim yapılırken 100 gün adlî para cezası yerine hesaplama hatası yapılarak 150 gün adlî para cezasına, 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesine göre (1/4) oranında indirim yapılırken 75 gün adlî para cezası yerine 112 gün adlî para cezasın, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereği günlüğü 20,00 TL’den çevrilirken 1.500,00 TL adlî para cezası yerine 2.240,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza belirlendiği anlaşılmıştır.

2. Hükümlü hakkında fazla ceza belirlenmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesinde yer alan; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan verilen Edremit 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2022/324 Esas, 2023/351 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan verilen Edremit 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2022/324 Esas, 2023/351 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Sanığın kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesi gereği 120 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 100 adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Basit yargılama usulü uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5271 sayılı Kanun’un 251/3. maddesi gereği (1/4) oranında indirim uygulanarak 75 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık hakkında belirlenen gün karşılığı adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52/2.maddesi gereği günlüğü suç tarihi itibariyle lehine olan 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20048, Karar No: 2018/1698, Tarih: 12.03.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/20048 E.  ,  2018/1698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda Aşağıöz Köyü çalışma alanında bulunan 161 ada 2 parsel sayılı 317,97 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle bahçeli iki katlı ahşap ev ve arsası vasfıyla dava dış. adına tespit ve tescil edilmiş, 19.07.2013 tarihinde davalı Dursun oğlu ...'a satış yoluyla devredilmiştir. Davacı ..., kendisi adına tespit ve tescil edilen 161 ada 3 parsel sayılı taşınmaz ile çekişmeli 161 ada 2 parsel sayılı taşınmaz arasında köy boşluğu olduğunu, ancak bu bölümün tespit sırasında yanlış yazılarak davalıya ait 162 ada 2 parsele dahil edildiğini ileri sürerek bu kısmın tapu kaydının iptali ile kullanımı köy tüzel kişiliğine ait olmak üzere Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında Hazine ve ... davaya dahil edilmişlerdir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 161 ada 2 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişilerinin krokisinde (A) harfi ile gösterilen 21,16 metrekarelik bölümünün tapu kaydının iptali ile yol boşluğu niteliği ile orta malı olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmiş, Mahkemece verilen 13.07.2015 tarihli ek karar ile süresinde olmayan ... vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş, verilen ek karar ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararda yazılı gerektirici nedenlere göre davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan 13.07.2015 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

2-Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava tapu iptali ve tescili talebiyle davalı ...’a karşı açılmış olup, Hazine tapu maliki olmadığı gibi Hazinenin dava konusu taşınmaz hakkında açılmış bir davası ve yöntemine uygun bir şekilde davaya katılımı da bulunmamaktadır. Mahkeme tarafından dava dilekçesi tebliğ edilerek re'sen davaya dahil edilmiş ve karar başlığında gösterilmiş olması Hazine’ye davanın tarafı olma sıfatını kazandırmaz. Davada taraf olmayan Hazine’nin hükmü temyizde hukuki yararı bulunmadığından temyiz inceleme isteğinin REDDİNE, 12.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1280, Karar No: 2014/8406, Tarih: 09.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1280 E.  ,  2014/8406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Batman Aile Mahkemesi

TARİHİ :09.12.2013

NUMARASI :Esas no:2013/42 Karar no:2013/190

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; kişisel ilişkinin süresi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Velayeti anneye bırakılan 2003 doğumlu müşterek çocuk Özge ile baba arasında kurulan kişisel ilişki babalık duygusunun tatminini sağlamaktan uzak olup, müşterek çocuğun ayın belli hafta sonları ve dini bayramlarda da baba yanında yatılı kalmasına olanak sağlayacak şekilde kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı şekilde kişisel ilişki tesisi uygun görülmemiştir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK md. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendindeki "10 Temmuz günü saat 09:00'a kadar" sözcüklerinden sonra gelmek üzere "her ayın ilk ve üçüncü Cumartesi günleri saat 09:00'dan Pazar günü 17:00'ye, dini bayramların 2. günü saat 9:00'dan 3. günü 17:00'ye" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.04.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/16405, Karar No: 2015/41699, Tarih: 22.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/16405 E.  ,  2015/41699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından zorunlu savunman ücretinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17287, Karar No: 2017/9370, Tarih: 21.06.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/17287 E.  ,  2017/9370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK'nin 32/2. maddesi gereğince, hapis cezasında indirim yapılması yerine, neden akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verildiğinin ayrıntılı şekilde tartışıldığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine bu yönüyle iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespitinin gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 21.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.