muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7466, Karar No: 2012/8747, Tarih: 28.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/7466 E.  ,  2012/8747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2009/164215

MAHKEMESİ : Tokat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 26/11/2008, 2006/121 (E) ve 2008/283 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin suçun sübutuna, haksız tahrikin varlığına, ceza ehliyetine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a)Tanık Sümeyye'nin Cumhuriyet Savcılığında alınan 15/07/2005 tarihli beyanında, mağdure Nakşiye'yi mutfakta yaralı olarak gördüğünü ve kendisinin bağırarak yakın komşulardan bizzat yardım istediğini söylemesine karşın; taraflara bildirimde bulunulmadan ve vekilleri hazır edilmeden, talimatla alınan ifadesinde, "sanığın komşulardan yardım istediğini" belirtmiş olduğu ve 15/07/2005 tarihli Cumhuriyet Savcılığında alınan ifadesinin talimata eklenmediği, dolayısıyla ifadeler arasındaki çelişkinin giderilemediği anlaşılmakla, olay yerine gelip mağdureye müdahale eden ambulansı kimin çağırdığının, ilgili sağlık kurumundan sorulması, kendilerinden yardım istenen komşuların isimlerinin tespiti ile kimin yardım istediği ve ambulansı kimin çağırdığı hususlarında beyanlarının alınması, ayrıca olayın tek esaslı tanığı olan Sümeyye'nin huzurda bizzat dinlenerek beyanları arasındaki çelişkiler giderilerek sonucuna göre sanık hakkında TCK.nun 36.maddesinin uygulanıp

uygulanmayacağının tartışılarak sanığın hukuki durumunun buna göre tayini gerektiğinin düşünülmemesi,

b-Kabule göre de;

Sanığın mağduru baş bölgesinden her biri muhtelif kemik kırığına ve hayati tehlike geçirmesine neden olan üç balta darbesi ile yaraladığı olayda, mağdurda meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığında 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesi uyarınca, teşebbüs nedeniyle sanık hakkında üst sınıra yakın ceza tayini yerine, yazılı şekilde 12 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 28/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

28/11/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Hülya Yiğit Karahan'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık D.. Y.. müdafii avukat Merdan İyidoğan'ın yokluğunda 29/11/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2020/10900, Karar No: 2024/3845, Tarih: 11.07.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/10900 E.  ,  2024/3845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında açılan kamu davasında sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında sanığın mahkumiyetine karar verildikten sonra temyiz incelemesi esnasında, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre 13/03/2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2015 tarihli ve 2015/616 Esas, 2015/205 Karar sayılı hükmünün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6702, Karar No: 2024/11254, Tarih: 03.10.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/6702 E.  ,  2024/11254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :2018/4198 E., 2019/559 K.

SUÇ :Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kesin olarak verilen kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkrasındaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine; 5271 sayılı Kanunu’nun 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.09.2018 tarih, 2018/103 Esas ve 2018/596 sayılı Kararı ile sanık hakkında Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası 220 inci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanunun 314/2, 220/7-2, 3713 Terörle Mücadele Kanun'un (3713 sayılı kanun) 5, 5237 sayılı Kanun 62, 53/1-3 üncü maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 22.03.2019 tarihli 2018/4198 Esas, 2019/559 sayılı Kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzelterek esastan reddine karar verilmiştir.

3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 25.01.2022 tarihli bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri;

1.Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2.Bank Asya hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine,

3.Sanık hakkında usul ve yasaya aykırı olarak verilen mahkumiyet kararının bozulması gerektiğine,

4.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabullü

"Sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir."

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

3.Sanık hakkında usul ve yasaya aykırı olarak verilen mahkumiyet kararının bozulması gerektiğine,

4.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabullü

"Sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir."

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

a. Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılanan sanığın, yargılama aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafii bulunmadığı gibi CMK'nın 156 ncı maddesi gereğince re’sen müdafii görevlendirilmeyerek bulunduğu hal nedeniyle, delillere erişme ve savunma hazırlama imkanları itibariyle çelişmeli yargılamanın gereği olan “silahların eşitliği” ilkesinin ve Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6 ncı maddeleri ile teminat altına alınan adil yargılama hakkının ihlali sonucunu doğuracak biçimde, adaletin selameti açısından gerekli olan müdafiinin hukuki yardımından yararlandırılmadan yargılama yapılıp sorgusu tespit edilmek ve hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması yukarıda izah edilen mevzuat ile CMK'nın 188/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

b.Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, amaca ulaşmak için her yolu mübah gören, fakat sözde meşruiyetini sivil alanda dinden, kamusal alanda ise hukuktan aldığı izlenimi vermek için yeterli güce ulaşıncaya kadar alenen kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında, örgütün sözde meşruiyet vitrini olarak kullanılan katlarla irtibatlı olduğu anlaşılan ve fakat örgütün nihai amacını bildiği yönünde hakkında yeterli delil bulunmayan, oluş, iddia, mahkeme kabulü, sanıkların dosya kapsamına yansıyan eylemleri ve tanık beyanları nazara alındığında; suç tarihi itibariyle örgütsel bağını ortaya koyan herhangi bir kod adı kullandığı veya örgütsel iletişim ağına dahil olduğu saptanamayan, soruşturmanın en başından itibaren aksi kanıtlanamayan savunmalarında da görüleceği üzere dernek üyeliği, içeriği belli olmayan sohbet toplantılarına katılma ve bankasya hesap hareketleri dışında hakkında delil bulunmayan sanığın bu haliyle dosya kapsamına yansıyan eylemleri hiyerarşik yapıya girip organik ilişki içinde olduğunu gösterir çeşitlilik, yoğunluluk ve süreklilik göstermediğinden, eylemlerinin sempati düzeyinde kaldığı anlaşılmakla, ayrıca sanığın banka hesap kayıtları incelendiğinde, aksi kanıtlanamayan savunmalarının aksine, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütsel amaçla ve örgüte yarar sağlamak saikiyle örgütle iltisaklı Bank Asyaya para yatırdığı ve katılım hesabı açtığına yönelik her türlü kuşkudan uzak mahkumiyetlerine yeterli ve kuvvetli delil elde edilemediğinden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabul ve uygulamaya göre de;

a.Sanığa üyelik suçundan verilen cezanın 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi ile artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin aynı Kanun'un 5/1 inci maddesi olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b.TCK'nın 53 üncü maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı doğrultusunda 53/1, 2, 3 maddelerinin uygulanması gerekirken 53/1-3 ün uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 22.03.2019 tarihli 2018/4198 Esas, 2019/559 sayılı Kararını 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 22.03.2019 tarihli 2018/4198 Esas, 2019/559 sayılı Kararını 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14400, Karar No: 2023/23095, Tarih: 25.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/14400 E.  ,  2023/23095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/327 E., 2015/486 K.

SUÇLAR : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası ile 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 1.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, görevi yaptırmamak için direnme suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası ile 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 5.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın sırf alkollü olması nedeniyle trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan cezalandırılmaması gerektiği, sanığın olay anındaki hal ve hareketleri gözlemlenmeden karar verildiği, atılı suçların sanık tarafından işlendiğine dair ciddi ve kuvvetli delil bulunmadığı ve 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi uyarınca sadece cezası ağır olan suçtan sanığın cezalandırılması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Alkollü halde araç kullanan sanığın kontrol noktasındaki dur ihtarına uymayarak kaçtığı, durdurulduğunda ise alkol ölçümüne karşı çıktığı, aracını polis memurunun üzerine sürerek onun yaralanmasına neden olduğu iddiasıyla açılan davada, Mahkeme oluşu iddianamedeki gibi kabul ederek tüm dosya kapsamına göre sanığın sübut bulan suçlardan cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

III. OLAY VE OLGULAR

Alkollü halde araç kullanan sanığın kontrol noktasındaki dur ihtarına uymayarak kaçtığı, durdurulduğunda ise alkol ölçümüne karşı çıktığı, aracını polis memurunun üzerine sürerek onun yaralanmasına neden olduğu iddiasıyla açılan davada, Mahkeme oluşu iddianamedeki gibi kabul ederek tüm dosya kapsamına göre sanığın sübut bulan suçlardan cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. İfadelerine başvurulan katılan ve tanık polis memurlarının beyanları, olay tutanağından sanığın olay günü alkollü halde araç kullandığının ve hakkında işlem yapılmasını engellemek amacıyla aracını katılan polis memurunun üzerine sürerek onu yaralanmasına neden olduğunun anlaşılması, katılan hakkında düzenlenen raporda elinden yaralandığının bildirilmesi ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sübut bulan suçtan sanığın cezalandırılmasına yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, sanığın eylemlerinin iki ayrı suçu oluşturması ve fikri içtima şartlarının somut olayda gerçekleşmemesi karşısında, sanık müdafiinin temyiz nedenine itibar edilmemiştir.

2. Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini, silahtan sayılan aracını polis memurunun üzerine sürerek gerçekleştirmesi nedeniyle cezasında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanık Müdafiinin Temyiz Nedenleri Yönünden

İfadelerine başvurulan katılan ve tanık polis memurlarının beyanları, olaydan sonra sanık hakkında alınan raporda 1,11 promil alkollü olduğunun tespit edilmesi ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sübut bulan suçtan sanığın cezalandırılmasına yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, sanık hakkındaki raporda, 1,11 promil alkollü olduğunun tespit edilmesi ve bu alkol miktarının güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak nitelikte olması, sanığın eylemlerinin iki ayrı suçu oluşturması ve fikri içtima şartlarının somut olayda gerçekleşmemesi karşısında, sanık müdafiinin temyiz nedenlerine itibar edilmemiştir.

2. Sair Temyiz Nedenleri Yönünden

2. Sair Temyiz Nedenleri Yönünden

02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 87-44 sayılı kararı ile Ceza Muhakemesi Kanunu’na 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi, 14.07.2021 tarihli ve 31541 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanun'un 22 nci maddesiyle 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinin onbirinci fıkrasına eklenen ve seri muhakeme usulünün maddi ceza hukuku yönünü ilgilendiren "Seri muhakeme usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz." şeklindeki düzenlemenin sanık aleyhine sonuç doğurması, bu bağlamda anılan Kanun'un yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar hakkında uygulanabilecek nitelikte bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçuna ilişkin olarak seri muhakeme usulünün uygulanması bakımından sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20067, Karar No: 2014/7410, Tarih: 18.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/20067 E.  ,  2014/7410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa yüklenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK.nın 165/1.maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile "altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasanın 52/1.maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda "suçun işlenmesindeki özellikler, suç konusunun önem ve değeri, sanıkların kastı ve amacı" nazara alınarak hapis cezası yasa maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 200 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK.nun 165/1 ve 52/1.maddelerine aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; "TCK.nun 165/1.maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Yasanın 62.maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 52/2.maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80TL olarak belirlenmesine" karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.