muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7638, Karar No: 2020/2991, Tarih: 20.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/7638 E.  ,  2020/2991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve asli müdahil vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ve asli müdahil vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ilçesi, .... Mahallesi 8975 ada 9 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Asli müdahil Hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olduğundan ilk kararda tespit edilen bedel, ileride hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmış olup; kamulaştırma bedelinin işlemiş faizi ile birlikte Hazineye ödenmesine karar verilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 5 numaralı bendinde yer alan (kamulaştırma bedelinin) kelimelerinden sonra gelmek üzere (çekilmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta işlemiş tüm nemaları ile birlikte) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcı ile temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9859, Karar No: 2010/16275, Tarih: 04.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9859 E.  ,  2010/16275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14447, Karar No: 2018/2934, Tarih: 26.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/14447 E.  ,  2018/2934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile özetle; müvekkilinin ... ilçesi, ... Mahallesi 260 ada 4 parselde bulunan 1.034,00 m2 tapulu taşınmazı için taviz bedeli adı altında toplam 2.170,00 TL ödediğini, davalı ... Genel Müdürlüğünün Mahkeme kararı ile davacıya ait taşınmaz üzerine sonradan Nişancı ... şerhi tesis ettirdiğini, Nişancı ... vakfının kadim ve sahih vakıflardan olmadığını beyan ederek, müvekkilinden haksız yere tahsil edilen 2.170,00 TL nin fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla yasal faiziyle birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; ...li ... Vakfının kadim ve sahih vakıflardan olduğunu ve tavize tabi bulunduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu hükme esas alınarak, davacının taviz bedeli ödemesinin gerektiği kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, haksız şekilde alındığı ileri sürülen taviz bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

5737 sayılı Vakıflar Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Sözü edilen 5737 sayılı Vakıflar Kanununun 18.maddesi hükmünce; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki, tapu kayıtlarında icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, Mukataalı Vakıf; zemini vakıf üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder.

Bu halde somut uyuşmazlığın çözümü için “Nişancı ... Vakfının” mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu farklı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığı keşfen ve uzman bilirkişiler marifetiyle saptanmalıdır.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu farklı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığı keşfen ve uzman bilirkişiler marifetiyle saptanmalıdır.

Tüm bu açıklamalar ışığında; vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır.

Somut olayda; mahallinde 16.11.2015 tarihinde keşif yapılarak bilirkişiden rapor alınmış ise de, bilirkişi raporunda taşınmazın vakfiyedeki coğrafi konumu ve hukuki durumu değerlendirilmediğinden hükme esas alınan rapor yetersiz kalmıştır.

O halde mahkemece; davaya konu taşınmaza ait tapu kaydı ve vakfiye örneği ile birlikte uzman (üç kişilik üniversitede öğretim görevlisi olan) bilirkişi kurulu aracılığı ile mahallinde yeniden keşif yapılarak yukarıdaki ilkeleri kapsar biçimde rapor alınması sağlandıktan sonra sonucuna uygun bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17709, Karar No: 2015/13748, Tarih: 30.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17709 E.  ,  2015/13748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2014

NUMARASI : 2013/38-2014/512

Davacı B.. vekili Avukat H.. O.. tarafından, davalılar D.. Ş.. ve diğeri aleyhine 21/01/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylemden kaynaklanan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davalı tarafından yapılan çalışmalar esnasında, davacıya ait boru hattının zarar gördüğü ileri sürülerek zararın giderimi istenilmiştir.

Dava şartı niteliğindeki görev sorunu, kendiliğinden ve öncelikle irdelenmelidir. (HMK m.114, m.115 ).

6102 sayılı T.. K.. 4. maddesine göre, bir davanın ticari dava olabilmesi için uyuşmazlığın her iki tarafının da tacir olması ve ticari işletmeleriyle ilgili hususlardan doğmuş bulunması veya anılan Kanun maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan olması gerekli ve yeterlidir. Aynı Kanun’un 5/2. maddesine göre ticari davalara, ayrı asliye ticaret mahkemesi olan yerlerde o yerdeki asliye ticaret mahkemesinde bakılır.

Tacir olan tarafların, ticari işletmeleriyle ilgili bulunan uyuşmazlığın çözümünde, asliye ticaret mahkemesi görevlidir. Mahkemece, görevsizlik kararı verilmesi gerekir. Hüküm, bu nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre, tarafların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/352, Karar No: 2017/520, Tarih: 17.01.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/352 E.  ,  2017/520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'na 6572 sayılı Kanun'un 27.maddesi ile eklenen Geçici 14.maddesi gereğince 12/02/2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararla Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

23/07/2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60.maddesi gereğince, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçesiyle birlikte dosyayı görevli olduğu kanısına vardığı ilgili Hukuk Dairesine gönderecektir.

İnceleme konusu karar, icra müdürlüğü tarafından düzenlenen sıra cetvelinin iptali ile satışa konu menkuller üzerindeki hacizler dikkate alınarak yeni sıra cetveli düzenlenmesi ve ilgili cetveldeki paylaştırmanın ayrıntılı olarak gerekçelendirilmesi talebine ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü 6723 sayılı Kanun'un 21.maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60.maddesi gereğince dosyanın görevli Yargıtay 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 17/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7922, Karar No: 2019/4121, Tarih: 11.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7922 E.  ,  2019/4121 K.**

**"İçtihat Metni"**

1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...’ın, anılan Kanun’un 66/1-b ve 73. maddeleri ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair 5’nci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesi’nin 16/12/2014 tarihli ve 2014/723 Esas, 2014/622 Karar sayılı kararı aleyhine Milli Savunma Bakanlığı’nın 21/03/2017 gün ve ...YRD.: 51393309-9010-1967-17/As.Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt. D. Rap. Tet. ve İşl .Ş. (26-B-71-17) sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12/11/2018 gün ve 2018/23906 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

“Milli Savunma Bakanlığının 21.03.2017 tarihli, MÜS. YRD.: 51393309 - 9010-1967-17/As. Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt. D. Rap. Tet. ve İşl.Ş.(26-B-71-17) sayılı “Kanun Yararına Bozma istemi” konulu yazısında aynen:

“1. 5'inci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin izin tecavüzü suçundan sanık P.Er ... hakkındaki 2014/723 esas sayılı dava dosyası incelenmiştir.

2. 5'inci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 16 Nisan 2014 tarihli, 2014/723-622 esas ve karar sayılı hükmü ile; sanığın 30.09.2014-10,10.2014 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği sabit görülerek, eylemine uyan ASCK'nın 66/1-b, 73 ve TCK'nın 62'inci maddeleri uyarınca beş ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nun 231'inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Süresi içinde itiraz edilmeyen bu karar, 15 Nisan 2014 tarihi itibariyle kesinleştirilmiştir.

3. Dosyanın incelenmesinde; sanığın, Çerkezköy 1'inci Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2014 tarihli, 2013/606, 2014/455 esas ve karar sayılı kararı ile, 04.05.2013 tarihinde hırsızlık suçunu işlediği sabit görülerek 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın 09.09.2014 tarihinde kesinleştiği, adli sicilden silinme süresi tamamlanmadan önce, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına konu izin tecavüzü suçunun işlenmiş olması karşısında, hükümlü hakkında müsnet suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin CMK'nun 231/6-a maddesinde öngörülen sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması şeklindeki objektif koşulun somut olayda gerçekleşmemesi nedeniyle, kanuna aykırılık oluşturduğu değerlendirilmiştir.

4. Bu nedenle, bahse konu dava dosyası EK-A'da gönderilmiş olup, 5'inci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 16 Nisan 2014 tarihli, 2014/723-622 Esas ve karar sayılı kararının bozulması için, 353 sayılı Kanun’un 243’üncü maddesi gereğince Askeri Yargıtay Başkanlığına başvurulması...” istenilmekle;

4. Bu nedenle, bahse konu dava dosyası EK-A'da gönderilmiş olup, 5'inci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 16 Nisan 2014 tarihli, 2014/723-622 Esas ve karar sayılı kararının bozulması için, 353 sayılı Kanun’un 243’üncü maddesi gereğince Askeri Yargıtay Başkanlığına başvurulması...” istenilmekle;

25.08.2017 tarihli 30165 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 36.maddesinde belirtilen "Kaldırılan Askeri Yargı mercilerinde görülmekte olan, dosyalardan Askeri Yargıtayda olanlar... Yargıtay'a gönderilir" hükmü uyarınca anılan Bakanlık istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunur.” gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

CMK’nun 309/1 maddesinde hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlere karşı kanun yararına bozma olağanüstü kanun yoluna başvurulabileceği, 231/12 maddesinde ise hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebileceği, itiraz kanun yoluna ilişkin olarak uygulanması gereken aynı Kanun’un 268. maddesi uyarınca itirazın kanunun ayrıca hüküm koymadığı hallerde 35 inci maddeye göre ilgililerin kararı öğrendiği günden itibaren yedi gün içinde yapılacağı düzenlenmekle;

Dosya üzerinde ve UYAP ortamında yapılan incelemede;

Sanığın, yokluğunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince tebliğ edildiği 07/04/2015 tarihinde Karabük T Tipi Ceza İnfaz Kurumu’nda başka suçtan hükümlü olarak bulunduğu anlaşılmakla tebligatın usulüne aykırı olması karşısında yerel mahkemece verilen 16/12/2014 tarih, 2014/723 Esas ve 2014/622 Karar sayılı kararın kesinleşmemiş olması nedeniyle kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, 11/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20697, Karar No: 2015/26694, Tarih: 11.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/20697 E.  ,  2015/26694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok, etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, kalmakta olduğu Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’ndan, ... müdürlüğüne ait ... plaka sayılı rink aracı ile hastaneye götürüldüğü sırada söz konusu aracın arka bölümündeki camı kırdığı anlaşılmakla, eyleminin nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının, paraya çevrilmesi sırasında uygulanan TCK’nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK’nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dair kısma "5237 sayılı TCK'nın 52/2 maddesi gereğince" yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8514, Karar No: 2014/21711, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/8514 E.  ,  2014/21711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2012/501-2013/382

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.