muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17508, Karar No: 2014/21152, Tarih: 28.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27154, Karar No: 2022/1195, Tarih: 31.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/27154 E.  ,  2022/1195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 06/01/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiklerini bildirmiş olup davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere hakem kararını saklayan İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE 31/01/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4281, Karar No: 2015/40489, Tarih: 11.05.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/4281 E.  ,  2015/40489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün masraf beyanı bölümünden sanık savunmanının ücreti ve “1.324,65-TL” ibaresi çıkartılarak yerine “826,65-TL” yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4889, Karar No: 2012/10747, Tarih: 28.06.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/4889 E.  ,  2012/10747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki araç mülkiyetinin tesbiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalıya ... plaka sayılı kamyonu sattığını ancak aracın kaydını davalının üzerine almadığını, tüm vergi borçlarının kendisine geldiğini ayrıca bu satış sırasında davalının 2000 model kamyoneti kendisine vermek üzere 2.000,00 TL ve 2.750,00'lik çek aldığını, fakat aracı vermediğini, kendisini dolandırdığını, iddia ederek taraflar arasındaki anlaşmazlığın ve muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, 2918 sayılı kanun kapsamında tescil edilmiş araçların satış ve devirlerinin noterlerce yapılacağının hükme bağlandığı, trafik kayıtlarında adına araç tescilli olup davacının, yasa hükmüne uygun devir yapmadığına göre aracın mülkiyetinin davalıya geçmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2614, Karar No: 2011/693, Tarih: 10.02.2011

**11. Ceza Dairesi         2009/2614 E.  ,  2011/693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık,dolandırıcılık,özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-5237 s. TCK'nın 141/1,31/3,62,50/1-a,52/4 maddeleri gereğince verilen 4000 YTL adli para cezası hükmünün, 5395 s.y.nın 23. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılması,

2- 5237 s. TCK'nın 158/1-f,31/3,62,50/1-a,52/4,51 maddeleri gereğince verilen Erteli 4000 YTL adli para cezası hükmünün, 5395 s.y.nın 23. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılması,

3-5237 s. TCK'nın 207/1,31/3,62,50/1-a,52/4,51 maddeleri gereğince verilen 4000 YTL adli para cezası hükmünün, 5395 s.y.nın 23. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılması

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 gün ve 250/13 sayılı kararında da açıklandığı üzere, sanık hakkında verilen 5560 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMK. nun 231/5.maddesi gereğince verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararının aynı maddenin 12.fıkrası uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz edilebilecek hükümlerden olmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin 29.05.2006 tarihli dilekçesiyle vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 5271 sayılı CMK.nun 264. maddesi ve 22.01.1962 gün ve 2/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu kararında açıklandığı üzere anılan temyiz dilekçesinin “itiraz dilekçesi” olarak kabulü ile merciince karara bağlanmak üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4342, Karar No: 2021/8699, Tarih: 28.04.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/4342 E.  ,  2021/8699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının Ağustos 2011 tarihinde konteynır taşımacılığı yapan davalı işyerinde tır şoförü olarak çalıştığını, çoğunlukla Gemlik'ten ..., Bolu, ..., Bilecik, ... ve ... illerine taşıma yaptığını, günlük 12 saatten aşağı araç kullanmadığını, boşaltma ve yükleme sıralarında aracının başında bulunduğunu, fazla çalışma yapmasına karşın ücretlerinin ödenmediğini, 16.07.2013 tarihinde iş akdine haklı neden olmaksızın son verildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı taraf cevap dilekçesi ve delil sunmamış, davalı vekili duruşmalarda davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Bozma İlamı ve Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemenin davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk kararı, tarafların temyizi üzerine Dairemizin 28.10.2020 tarih, 2017/17944 esas ve 2020/13758 karar sayılı ilamı ile; davacının sefer başına prim aldığı gözetilerek dava konusu fazla çalışma alacağı hakkında prim üzerinden hesaplanacak fazla çalışma ücretinde zam nispeti üzerinden (0,5 çarpanıyla); garanti ücret üzerinden hesaplanacak fazla çalışma ücreti kısmında ise (1,5 çarpanıyla) hesaplama yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken, sadece garanti ücret üzerinden 0,5 çarpanıyla hesaplanması ve prim üzerinden hesaplama yapılmamasının hatalı olduğu, mahkemenin kısa karar ile çelişkili gerekçeli karar düzenlediği, sonradan kısa karara yönelik maddi hata yapıldığı gerekçesi ile 17.05.2016 tarihli karar duruşmasında kurulan kısa karar bakımından düzeltme yoluna gidildiği, tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine aykırı olduğu, kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş olup, Mahkemece bozmaya uyulmasına ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Vermiş olduğu bir hüküm Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtay'ın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır. Mahkeme uyma kararını kaldırarak, direnme kararı veremeyeceği gibi, hükmünün bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan bölümleri hakkında da farklı bir karar vermeden yeniden hükümde karar vermek zorundadır. Bozmaya uyulmakla bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğmuş olur. Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usulü kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak oluşturur.

Somut olayda, Dairemizin 28.10.2020 tarih, 2017/17944 esas ve 2020/13758 karar sayılı bozma ilamına Mahkemece uyulmasına karar verilmesine rağmen fazla mesai alacağının bozma ilamında belirtildiği şekilde hesaplanmadan ilk karardaki gibi hüküm altına alındığı anlaşılmıştır.

Mahkemece bozma ilamında belirtildiği şekilde; davacının sefer başına prim aldığı gözetilerek dava konusu fazla çalışma alacağı hakkında prim üzerinden hesaplanacak fazla çalışma ücretinde zam nispeti üzerinden (0,5 çarpanıyla); garanti ücret üzerinden hesaplanacak fazla çalışma ücreti kısmında ise (1,5 çarpanıyla) hesaplama yapılarak sonuca gidilmesi gerekir. Hatalı değerlendirme ile hüküm tesisi isabetsiz olup bozma sebebidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 28.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/109, Karar No: 2018/4728, Tarih: 16.10.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/109 E.  ,  2018/4728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında ....03.2013 tarihli Arsa Payı Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesinin yapıldığını, davacının inşaatı zamanında sözleşmeye ve projeye uygun yaparak tamamladığını ve arsa maliki davalının hisselerini kendisine devrettiğini, arsa sahibinin kendisine düşen bölümleri kiraya verdiğini, arada geçen tüm zaman zarfında davalı müvekkil şirket yetkililerinin tüm ısrarlarına rağmen tapularını devretmediğini, davacının payına düşen dükkanları kiraya verme imkanı olmadığından kira gelirinden de mahrum kaldığını ileri sürerek sözleşmede belirlenen arsa payının iptali ile davacı adına tescilini, kiraya vermemekten kaynaklanan zararın ve zarara işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı ile öz akrabası olan davacı arasında prensipte Arsa Payı Karşılığı İnşaat Anlaşması yapıldığını, tüm şartların sözlü olarak belirtilerek şahitler huzurunda uzlaşmaya varıldığını, davacının belirttiği gibi inşaatın yapım şekli ve şartlarını belirtilen ve bir sözleşmeye müvekkil tarafından imza atılmadığını, davacının ileri sürdüğü dubleks bir yapıdan bahsedilmediğini, davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yüklenici davacı ile arsa sahibi davalı taraf arasında yapılan sözleşme gereğince arsa üzerinde bina yapımına başlanıldığı, binanın tamamlanarak sözleşme gereğince taraflara ait olan bağımsız bölümlerin taraflarca teslim alınarak kullanılmaya başlanıldığı, bu haliyle yüklenici davacı her ne kadar edimini yerine getirmiş ise de ayıplı ifanın söz konusu olduğu ancak bu hususun arsa sahibi davalının mülkiyeti devir borcunu ortadan kaldırmayacağı, davacının edimini yerine getirmiş olması karşısında mülkiyeti devralma konusunda haklı ve kabul edilebilir yararının bulunduğu, davacı her ne kadar kendisine düşen bağımsız bölümlerin mülkiyetinin devredilmemesi nedeniyle kira alacağından mahrum kaldığını belirterek kira alacağı talebinde bulunmuş ise de; davacıya düşen bağımsız bölümlerin davacı tarafından teslim alınarak kullanıldığı ve haricen davacı tarafından .... kişilere satılarak parasını da peşin almış olduğu gerekçeleriyle davacının kira alacağı yönündeki talebinin reddine, tapu iptali ve tescil davası yönünden davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ........2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7585, Karar No: 2014/10983, Tarih: 17.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/7585 E.  ,  2014/10983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/72868

MAHKEMESİ : Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2010

NUMARASI : 2010/542 (E) ve 2010/731 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın dosya içerisinde bulunan 11.01.1996 tarihli askerliğe elverişli olmadığına dair raporunda, sanığın epilepsi hastası olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın olay sırasında bu hastalığa bağlı davranış ve düşünce bozukluğu içinde bulunup bulunmadığının, suç tarihi itibariyle cezai ehliyetinin tam olup olmadığının Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden ya da tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden rapor alınarak tespit edilmesi gerekirken, eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında, yeğeni olan mağdur B.. D..'i silahla yaralaması eyleminden dolayı hüküm kurulurken uygulama maddesi olarak 86/3-e maddesi ile birlikte 86/3-a maddesinin de gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Sanığın hangi mahkumiyetinin tekerrüre esas alındığının gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20186, Karar No: 2013/10912, Tarih: 27.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/20186 E.  ,  2013/10912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : İİK'nun 333/a ve 337/a maddelerine muhalefet etmek

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair

Şikayetçi vekili 16.01.2009 tarihli dilekçesi ile sanığın İİK'nun 331. maddesi uyarınca alacaklıyı zarara sokmak kastıyla mevcudu eksiltmek suçundan da cezalandırılması isteminde bulunduğu halde, bu konuda bir karar verilmemiş ise de, mahkemesince mahallinde bir karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

1- İİK'nun 333/a maddesindeki suçtan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın eyleminin başka bir suç oluşturmaması gerektiğinden yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Aynı Yasanın 337/a maddesindeki suçtan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden son beyanname örnekleri getirtilerek, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.