muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16036, Karar No: 2014/15827, Tarih: 10.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/16036 E.  ,  2014/15827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin bir önceki geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle; dosyada mevcut ..., ... ve ... ilçe müdürlüğüne ait veri cetvelinde, bilirkişi kurulu tarafından değerlendirilen ürünlerin verimi buğdayın 500 kg, .... ürün mısırın 5000 kg, pamuk ürününün 500 kg, kırmızı biberin 1700 kg olarak gösterildiği halde, Dairemizin geri çevirme kararı üzerine dosya arasına alınan ..., ... ve ... ilçe müdürlüğüne ait veri cetvelinde ise sırası ile 500-900 kg, 800-1400 kg, 350-550 kg ve 2000-3500 kg olarak bildirildiği böylece verilerin birbirinden farklı ve çelişkili olduğu anlaşılmakla; dava konusu taşınmazın bulunduğu ilçe genelinde bilirkişi tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, ....ürün mısır, pamuk ve kırmızı biberin kuru-sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderini (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ve kg başına ortalama satış fiyatını gösterir veri cetvelinin yukarıdaki çelişkiler giderilecek şekilde değerlendirme tarihi olan 2012 yılı itibariyle ..., ... ve ... ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20931, Karar No: 2015/10030, Tarih: 08.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/20931 E.  ,  2015/10030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın ortağı olup ve müdür olarak görev yaptığı işyerinde 18 yıldır çalışan ve depoda yükleme işi yapan 43 yaşındaki mağdurun, olay günü firmaya mal almak için gelen ve depo bölümünde yükleme rampasına yanaşan tanık ... idaresindeki boş kamyonun kasasını açmaya çalışırken, adı geçen tanığın, kapağın yaylı olduğunu ve bırakması gerektiğini söylemesine rağmen uyarıya uymayıp, kapakla elinin temasını kesmemesi üzerine, kapağın açıldığı esnada, sağ el 3. parmağının kapak kancası arasına sıkışması nedeniyle sağ el 3. parmak açık distal falanks kırığından dolayı hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda,

Mağdurun yaşı, tecrübesi, olayın gelişimi ve dosya kapsamına nazaran, meydana gelen kazada sanığa yüklenecek kusur bulunmadığı ve sanık hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan yazılı gerekçelere dayalı olarak, sanığın taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de:

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezası taksitlendirilen ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine dair ihtaratın TCK'nın 52/4. maddesi yerine, infaz aşamasında nazara alınması gereken 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesi gereğince yapılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5966, Karar No: 2007/3108, Tarih: 16.04.2007

8. Ceza Dairesi 2006/5966 E., 2007/3108 K.

**8. Ceza Dairesi 2006/5966 E., 2007/3108 K.**

**- ADLİ PARA CEZASI

- İÇTİMA

- RUHSATSIZ SİLAH BULUNDURMAK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 50 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... "KANUN NO" - "R.G.NO" - "YAYIM TARİHİ"

- 6136 S. ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER H... [ Madde 13 ]

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Kanun'a aykırılık, korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçlarından sanık Nevzat'ın yapılan yargılanması sonunda, hükümlülüğüne ve zoralıma dair (Giresun Birinci Asliye Ceza Mahkemesi)'nden verilen 28.10.2005 gün ve 604 esas, 443 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığın'dan tebliğname ile 16.06.2006 günü Daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanık hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan kurulan hükme ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliği ile (ONANMASINA),

2-Sanık hakkında 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın, emanet makbuzunda nitelikleri belirtilen dava konusu silahla düğünde ateş etmesi ve bu silaha ait dolu MKE yapımı mermiler ile boş kovanların ele geçirilmiş bulunması karşısında, dava konusu silahın 6136 sayılı Yasa kapsamında olduğu anlaşıldığından tebliğna-medeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

a- Suç ve karar tarihindeki yasal düzenlemelere göre sanığa 6136 sayılı Yasa'nın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmedilen temel adli para cezasının 450 Yeni Türk Lirasından fazla olamayacağının gözetilmemesi,

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

a- Suç ve karar tarihindeki yasal düzenlemelere göre sanığa 6136 sayılı Yasa'nın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmedilen temel adli para cezasının 450 Yeni Türk Lirasından fazla olamayacağının gözetilmemesi,

b- 5237 sayılı TCK'nın 50/1. madde ve fıkrasının (a) bendi uyarınca sanık hakkında kısa süreli hapis cezasından çevrilerek tayin olunan adli para cezasının tamamen veya kısmen ödenmemesi halinde, aynı maddenin 6. ve 7. fıkraları uyarınca hükmü veren mahkeme tarafından kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen yerine getirilmesine ya da seçenek yaptırımın değiştirilmesine karar verileceği; buna karşın, doğrudan tayin olunan adli para cezasının ödenmemesi halinde ise 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. ve 7. madde ve fıkrası uyarınca hükümlünün, C.Savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarınca hapsedileceği; yine aynı maddenin 9. fıkrası uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 50/1. madde ve fıkrasının (a) bendine göre seçenek yaptırım olarak tayin olunan adli para cezaları! saklı kalmak kaydıyla, adli para cezasından çevrilen hapsin infazının ertelenemeyeceği, bunun infazında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanamayacağı ve infaz aşamasındaki bu farklılıklar nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın da cezaların içtimainin düzenlenmediği de gözetilmeden, sanık hakkında kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilerek tayin olunan adli para cezası ile doğrudan tayin edilen adli para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasa'nın 13/1. ve 5237 sayılı TCK'nın 62. madde ve fıkraları uyarınca doğrudan tayin edilen sonuç adli para cezasının 375 Yeni Türk Lirası adli para cezası olarak ifadesi ve hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrili adli para cezası ile doğrudan tayin olunan adli para cezalarının içtimaına ilişkin kısmın hükümden çıkartılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 16.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7510, Karar No: 2014/8208, Tarih: 18.06.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/7510 E.  ,  2014/8208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2008/39-2013/535

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.01.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.09.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, TMK'nın 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalılar, hak düşürücü süre içerisinde davanın açılmadığını, tapulu taşınmazda harici sözleşmeye dayalı olarak tapu iptali ve tescilin mümkün olmadığını, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir. Birleşen dosya ile de taraf teşkili sağlanmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

TMK'nın 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi TMK'nın 722, 723 ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

TMK'nın 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin TMK'nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Malzeme sahibinin TMK'nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

TMK'nın 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK'nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır.

c) Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

c) Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Davacılar, davalıların murisi Durali oğlu H.. B.nin F.. İlçesi G.. Köyü, köyiçi mevkii, ..parsel no'lu taşınmazını davacıların murisi H.. Ç..ile düzenlemiş olduğu 13/06/1991 tarihli harici satış sözleşmesi ile doğusu asfalt, Güneyi F.. K.., Kuzeyi H.. B.., batısı R..K.. olan 500 m2'lik kısmını 10.000,000 TL bedel karşılığında satıp zilyetliğini devrettiğini, alım satım bedelinin de ödendiğini, yine davalıların murisinin 04.04.1999 tarihli senetle doğusu asfalt, batısı R.. K.. kuzeyi H.. B.. güneyi H.. Ç..olan taşınmazdan 250 m2 miktarlı taşınmazı da 400.000.000 TL bedel ile satıp bedelini peşinen aldığını, murisleri H.. Ç..ın 1991 yılından sonra almış olduğu taşınmazın içerisine 120 m2'lik bir bina yaptığını, bu binayı da nizasız ve fasılasız kullandığını, davalıların murisinin taşınmazın köy yerleşim alanı içerisine girmesi ve ifrazının mümkün olması durumunda taşınmazın tapusunu devretmeyi taahhüt ettiğini ancak köy yerleşim alanı içerisine girmesine rağmen mirasçıları davalıların taşınmazın tapusunu vermediklerini, yine davalıların davacının kullanmış olduğu hisseye de tecavüz edecek şekilde bina yapmaya başladıklarını, bu nedenle dava konusu yerin 750 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile adına tesciline, olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla 20.000 YTL tazminata hükmedilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, mahallinde keşif yapılmış ve..parsel sayılı taşınmazın davalıların murisi H.. B..'nin 2850/4250 m2 hissesine tekabül eden kısmından fen bilirkişisi N. T..T..'ın 16/09/2012 raporu ve ekli ifraz planında B harfi ile gösterilen 750,063 m2'lik kısmına ilişkin tapusunun iptali ile bu kısmın taşınmazdan ifraz edilerek Fethiye 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 16/01/2008 tarihli ve 2008/40 Esas, 2008/9 Karar sayılı ilamındaki payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş ancak fen bilirkişi raporunda dava konusu olmayan (A) ve (C) ile gösterilen kısımların son hukuki durumunun ne olduğu, malikleri ve payları açıklanmamış ve kararın infazında karışıklık çıkaracak şekilde müphem bırakılmıştır.

Bu durumda mahkemece davalıların murisi H..B..'nin payından dava konusu yere isabet eden payın iptali ile davacılar adına tesciline, geri kalan kısımların davalılar üzerinde bırakılmasına karar vermek gerekirken infazı mümkün olmayacak şekilde m2 olarak davacılar adına tescile karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu durumda mahkemece davalıların murisi H..B..'nin payından dava konusu yere isabet eden payın iptali ile davacılar adına tesciline, geri kalan kısımların davalılar üzerinde bırakılmasına karar vermek gerekirken infazı mümkün olmayacak şekilde m2 olarak davacılar adına tescile karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 18.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4758, Karar No: 2012/4445, Tarih: 17.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/4758 E.  ,  2012/4445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tespite itiraza ilişkin

KARAR

Tapu iptali ve tescil davasında Orman İdaresi taraf olup, uyuşmazlık konusu taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastro çalışmaları yapılmış olduğuna ve hüküm Orman İdaresi tarafından da temyiz edilmiş bulunduğuna göre hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait olmakla, gereği için, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 17.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14255, Karar No: 2016/12996, Tarih: 15.12.2016

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/14255 E.  ,  2016/12996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, baba nüfusunda kayıtlı davacının annesi ile bağının kurulması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, baba hanesinde nüfusa kayıtlı davacının annesi ... ile bağının kurulması istenilmiştir. Mahkemece, davacının iddiasını ispatlayacak kanıtları dosyaya sunamadığı, iddia ettiği kişi ile bağını kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dava hatalı nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkin olup, kamu düzenine ilişkin olan bu tür davalarda, hâkim maddi olguları re’sen araştırır ve kanıtları serbestçe takdir eder. Bu ilke gözönünde bulundurularak davacının gerçek annesi olduğu ileri sürülen ... varsa veraset ilamı temin edilerek yoksa nüfus kayıtlarına göre davada taraf olmayan mirasçılarının davalı sıfatı ile davaya katılmaları sağlanıp,nüfus kayıtlarındaki düzeltme istemine ilişkin davalarda, mahkemelerin hiç bir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunluluğu bulunduğu gözetilerek, davacının bildirdiği mezar açılmak suretiyle bu iddia ile ilgili olarak DNA testi yaptırılıp alınacak rapor da gözetilerek karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13011, Karar No: 2014/14317, Tarih: 23.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/13011 E.  ,  2014/14317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 20/06/2013 tarih ve 2011/303-2013/98 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 23.09.2014 günü hazır bulunan davacı asil ... ve davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların da ortağı olduğu dava dışı %50 ortağı iken 10.09.2003 tarihinde davalıların müvekkilinin imzasını taklit ederek sermaye artırımı şeklinde karar alarak müvekkilinin hissesinin %33 oranına düşecek şekilde karar aldıklarını, alınan karardaki imzanın müvekkiline ait olmadığını, bu nedenle yeterli nisap ile karar alınmadığını, bu durumun 01.03.2011 tarihinde öğrenildiğini ileri sürerek, 12.09.2003 tarihli ortaklar kurulu kararının geçersizliğinin tesbiti ile müvekkiline ait hissenin % 50 olarak tesbit ve tescilini ve şimdilik 1.000,00 TL maddi ve 1.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının şirketin kurucu müdürü olduğunu, anılan ortaklar kurulu kararındaki imzanın davacının olduğunu, davacının 10.07.2009 tarihli hisse devir sözleşmesinde hisse oranının %33 olduğunu kabul ederek hisselerini devrettiğini, bu hususun 13.07.2009 tarihli ortaklar kurulu kararı ile karar defterine işlendiğini, davacının da bu kararda imzasının bunduğunu, daha sonra davacının 10.07.2009 tarihli hisse devir sözleşmesini devralan kızı ile yaptığı 20.01.2011 tarihli sözleşme ile feshettiğini, davacının kötüniyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının geçersiz olduğunu ileri sürdüğü 10.09.2003 tarihli ortaklar kurulu kararından sonra 10.07.2009 tarihli hisse devir sözleşmesi ile hisse oranının %33 olduğunu bildiği ve kabul ettiği, yaklaşık 7,5 yıl sonra anılan kararın usulsüz olduğunun öğrenildiği iddiasının doğru olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6157, Karar No: 2017/9654, Tarih: 18.10.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/6157 E.  ,  2017/9654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, kendisine ait tayı ayağında fıtık çıkması nedeniyle ameliyat edilmesi amacıyla davalıya teslim ettiğini, tayın hastane ortamında değil sağlıksız bir ortamda ameliyat edildiğini, ameliyat sırasında veterinerin özensiz davranışları nedeniyle tayın olduğunu iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 16.379,00 TL maddi tazminatın davalıdan faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış; 297. maddenin 2. fıkrası ile "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" hükmü getirilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek Mahkemece, kısa kararda kabul ve reddedilen miktar belirtilmeden “davanın kısmen kabulüne” yazılarak kabul edilen kısmın hüküm fıkrasında yazılmak suretiyle kısa kararla gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi gereğince hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.