muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4679, Karar No: 2023/541, Tarih: 23.02.2023

2. Sanık aşamalardaki beyanlarında kazada kusuru olmadığını, yağış nedeni ile kayganlaşan yolda direksiyon hakimiyetini kaybettiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

3. Ölenin annesinin aşamalarda sanıktan şikayetçi olmadıkları ve katılma talebinde bulunmadıkları görülmüştür.

4. Kaza tespit tutanağında, mahkeme keşfi ve 12.06.2015 tarihli trafik bilirkişi raporunda sanık sürücü ...'un asli ve tam kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

4.Adli Tıp Kurumu ... Trafik İhtisas Dairesinden alınan 07.01.2015 tarihli bilirkişi raporunda ise sanık sürücü ...'un sevk ve idaresindeki araçla seyri sırasında mevcut hava, yol ve mahal şartlarını dikkate alarak müteyakkız seyretmesi gerekirken müteyakkız seyretmeyip sevk ve idare hatası neticesinde direksiyon hakimiyetini kaybettiği anlaşılmakla kazanın oluşumunda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile asli kusurlu olduğu, müteveffa yolcu ...'un, alkollü olduğunu bildiği sanık sürücünün sevk ve idaresindeki araçta yolcu olarak bulunduğu, emniyet kemeri takmayıp kendi can güvenliğini tehlikeye düşürdüğü anlaşılmakla kendi ölümüyle neticelenen kazanın oluşumunda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile tali kusurlu olduğu belirtilmiştir.

5. Sanığın güncel adlî sicil kaydı dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

1.Sanık Müdafiinin Eksik İncelemeye İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Yargılama aşamasında düzenlenen 12.06.2015 tarihli keşif ve bilirkişi raporu ile uyumlu Adli Tıp ... Trafik İhtisas Dairesinin 07.01.2015 tarihli bilirkişi raporunun, oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık Müdafiinin 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 22 nci Maddesinin Altıncı Fıkrasının Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 22 nci maddesinin 6. fıkrasının uygulanabilmesi için taksirle hareket sonucu neden olunan neticenin, münhasıran sanığın kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açması gerektiği, olayda ölenin sanığın amcasının oğlu olduğu anlaşılmakla, belirtilen akrabalık ilişkisi, tek başına anılan hükmün uygulanmasını gerektirmeyeceğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanık Müdafiinin Lehe Hükümlerin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

3.Sanık Müdafiinin Lehe Hükümlerin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Yerel Mahkemenin "sanığın eylemi bilinçli taksirle işlenmiş bulunduğundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına, hürriyeti bağlayıcı cezanın süresi itibariyle ertelenmesine yahut hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine yer olmadığına" karar vermesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/143 Esas, 2016/12 Karar sayılı kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5259, Karar No: 2020/15606, Tarih: 02.11.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/5259 E.  ,  2020/15606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 16/03/2016 tarihli karar ile sanık ... hakkında beraat, 22/03/2016 tarihli ek karar ile sanık ... hakkında hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

22.03.2016 tarihli ek kararın suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre kamu davasına müdahil olma hakkı bulunan Gümrük Müdürlüğü'ne tebliğ edilmediği anlaşılmakla, ek kararın Gümrük Müdürlüğü'ne usulüne uygun olarak tebliği ile, temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 02.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12994, Karar No: 2017/7340, Tarih: 26.10.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/12994 E.  ,  2017/7340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... Ltd. Şti. 2-.... vek. Av. ... 3-...Ltd.Şti.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili aleyhine başlatılan ...23. İcra Müdürlüğü’ nün 2014/5417 E. sayılı takip dosyasına konu 10.09.2013 tarihli, 38.770 TL bedelli çekte yer alan ciranta imzasının müvekkili şirket temsilcilerine ait olmadığını, cironun sahte olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili, davaya konu çekteki imzaların sahte olup olmadığının müvekkili tarafından bilinmesinin zorunlu olmadığını, kambiyo senedine bağlı olan borç, soyut bir borç olduğunu, bu nedenle, asıl borç ilişkisinin gerçekleşmemesi, geçersiz olması ya da sonradan ortadan kalkması, kambiyo senedindeki kambiyo borcunun geçerliliğini etkilemeyeceğini belirterek, davanın istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, yargılamaya konu çekteki davacı şirket kaşesi üzerindeki imzanın davacı şirketin yetkilisine ait olmadığı, imza sahteliğinin mutlak def’ ilerden olup tüm senet alacaklılarına karşı ileri sürülebileceği, çekte imzası bulunmayan bir kişinin çek borçlusu olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılardan .... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7298, Karar No: 2012/5669, Tarih: 13.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/7298 E.  ,  2012/5669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Harca tabi olan temyiz dilekçeleri, harç alınmadan süresi içinde temyiz defterine kaydedilmiş ise, sonradan harcı tamamlanmak koşulu ile geçerli olur (YİBK. 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı). Dosya içerisinde davacının mahkemeden herhangi bir adli yardım talebi bulunmadığı gibi, mahkemece davacı yararına verilmiş bir adli yardım kararı da yoktur. Temyiz harcının tamamlanması için Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi uyarınca davacıya ihtarda bulunulması ve sonucuna göre işlem yapılması için dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.13.03.2012 (Salı.)
Yargıtay — Esas No: 2014/18329, Karar No: 2014/24075, Tarih: 16.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/18329 E.  ,  2014/24075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2011/1120-2014/170

Hüküm süresi içinde davalılar 1-Ö.. Enerji Elektirik Üretim A.Ş., 2-Y.. Ş.. ve 3-T.. A. Ş. Genel Müdürlüğü avukatları tarafından temyiz edilmiş Ö.. Enerji Elektirik Üretim A.Ş. ile Y.. Ş.. avukatlarınca duruşma talep edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3109, Karar No: 2020/14230, Tarih: 17.12.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/3109 E.  ,  2020/14230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dairemizin uyulmasına karar verilen 10/12/2015 tarihli ve 2013/12031 Esas, 2015/17233 Karar sayılı ilamında; ... Kırtasiye Dağıtım Şirketine ait 26/09/2008 tarihli ve Seri A Sıra 0080 719 no'lu fatura ile alındığı gösterilen 5.663,56 TL tutarındaki kırtasiye malzemeleri ile ... Yayın Dağıtım Şirketine ait 21/01/2009 tarihli ve 0112947 sayılı faturada gösterilen "kutu sözlük" ve "tatil eğlencesi" kitabı yönünden eylemlerin nitelikli zimmet vasfında olacağı belirtilmesine ve mahkumiyet gerekçesinde de bu eylemler zimmet olarak kabul edilmesine rağmen, ... Yayın Dağıtım Şirketine ait 21/01/2009 tarihli ve 0112947 sayılı faturada gösterilen "kutu sözlük" ve "tatil eğlencesi" kitabı ücreti olan 708,70 TL'nin zimmet miktarı kabul edilmesi suretiyle çelişkiye düşüldüğünün anlaşılması karşısında, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/1883 Esas sayılı tazminat dosyasının getirtilmesi ve ... Kırtasiye Dağıtım Şirketi temsilcisi ... ...'ın tanık sıfatıyla dinlenilmesi sonrasında faturaya konu kırtasiye malzemelerinin gerçekte satın alınıp alınmadığının dosya kapsamına göre değerlendirilmesi sonucu zimmet miktarının tespit edilerek, ödediği miktara göre etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığı da değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafi ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 17/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4818, Karar No: 2009/4754, Tarih: 31.03.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/4818 E.  ,  2009/4754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı,.... ile Davalı As İş Makine Plastik San.Şti. aralarındaki istihkak davası hakkında Ankara 2.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 27.03.2007 gün ve 924/183 sayılı hüküm incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Yargıtay 21.ci Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde, "Yargıtay Kanunu" nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür. Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2009 tarih ve 1 sayılı kararı ile temyiz incelemesi 21.Hukuk Dairesi tarafından yapılmakta olan İcra Mahkemeleri tarafından genel hükümler çerçevesinde verilen istihkak davasına ilişkin kararların temyiz incelemesinin 02.02.2009 tarihinden geçerli olmak üzere 17.Hukuk Dairesince yapılmasına karar verilmiştir.

İnceleme konusu karar, istihkak davasına ilişkin olup Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 17.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 31.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8288, Karar No: 2014/6882, Tarih: 26.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8288 E.  ,  2014/6882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20551, Karar No: 2024/5471, Tarih: 17.04.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/20551 E.  ,  2024/5471 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/574 E., 2019/692 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.01.2019 tarihli ve 2017/135 Esas, 2019/51 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 3 ve 5 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.07.2019 tarihli ve 2019/574 Esas, 2019/692 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 04.11.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1. Sanığın bu yapı ile temasının sadece öğrenciliği döneminde olduğuna, 2011 yılında Bolu ilinde üniversiteyi kazanınca dershanedeki öğretmenlerinin yönlendirmesi ile evde kaldığına, buranın cemaate ait ev olduğunu daha sonradan öğrendiğine, ancak 2015 yılında buradan ayrılarak sonrasında hiç bir teması olmadığına,

2. Sanığın ByLock kullanmadığına,

3. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

4. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebeplere ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarihli ve 2017/16-956 Esas, 2017/970 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarihli ve 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararı ile Anayasa Mahkemesinin ... başvurusuna ilişkin 04.06.2020 tarihli ve 2018/15231 başvuru numaralı kararında belirtildiği üzere; ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle, örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını ortaya koyan bir delil olacağının kabul edildiği gözetilmekle,

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, söz konusu ölçütler doğrultusunda ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, ilgili yerlerden ayrıntılı ByLock Tespit ve Değerlendirme Tutanağının getirtilmesi, gerektiğinde ByLock tespit ve değerlendirme tutanağında ekleyen, eklenen ve irtibatlı bulunduğu kişilerden gerçek ismi tespit edilen şahıslar hakkında soruşturma yahut kovuşturma bulunup bulunmadığı araştırılarak, varsa sanık ile ilgili aşama beyanları dosyaya getirtilip gerekirse tüm bilgi ve beyan sahiplerinin tanık sıfatıyla ifadelerine başvurulduktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.07.2019 tarihli ve 2019/574 Esas, 2019/692 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca, Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1151, Karar No: 2018/9720, Tarih: 09.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/1151 E.  ,  2018/9720 K.**

**"İçtihat Metni"**

.........

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşma istemli, davacı vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 09.10.2018 tarihinde davacı asil ... ve vekili Av.... ile davalı asil ... ve vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan asiller ve vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin yek diğerinden alınıp yek diğerine verilmesine, 5.147.70 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 6.70 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. Başkan

..........
Yargıtay — Esas No: 2010/10265, Karar No: 2010/11142, Tarih: 23.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/10265 E.  ,  2010/11142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 6 parsel sayılı 3163,59 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden 3402 Sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince çamlık niteliğiyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1966-1967 yıllarında yapılarak kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporuna göre mahkemenin değerlendirmesi yerinde değildir.

Şöyle ki; hükme esas alınan raporlarda çekişmeli taşınmazın öncesinde orman örtüsü içermeyen bir dere yatağı iken üzerinde emekle çam, kavak ve karadut ağaçlarının dikilmesi sureti ile şimdiki fiili durumunu aldığı, 1982 tarihli memleket haritasında yapraklı ağaçlarla kaplı alanda görüldüğü, toprağının humusça zengin eylemli orman olduğu, dava konusu taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 05/11/2003 gün ve 4999 Sayılı Yasa ile değişik 7. maddesi gereğince "herhangi bir nedenle orman sınırı dışında bırakılan orman" olması nedeniyle yeniden orman sınırları içine alınabileceği, bu tür yerlerin herhangi bir şekilde komisyonlarca sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olmasının bu yerlerin orman olma vasfını ortadan kaldırmayacağı düşünülerek Orman Yönetiminin davasının kabulü ile dava konusu taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle yazılı olduğu gibi hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 23.09.2010 günü oybirliği ile karar verildi.