muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5457, Karar No: 2023/4866, Tarih: 08.11.2023

Katılan vekilinin talebi üzerine tanıktan soruldu : Ben ölen bayanın paltosunun takılıp sürüklenmesi gibi bir durum görmedim. Ben gördüğüm zaman yerde yüz üstü yatıyordu ve o sırada ... üzerinden geçti dedi.

Sanık müdafinin talebi üzerine tanıktan soruldu : Olay sırasında ön kapıdan inen olmamıştı, orta ve arka kapılardan inenler oldu, çokta kalabalık değildik. Yaklaşık 10 kişi kadardık. Döndüğüm zaman kapıların açık yada kapalı olup olmadığını farketmedim dedi. " şeklindedir.

11.Tanık ... 'nın beyanı " Olay günü ben de otobüsteydim. Arkadaşımla Marmaray durağında indik. Biz orta kapıdan inip biraz ilerlediğimiz sırada bir çığlık sesi duyup dönüp baktık. Ölen kadın yerdeydi. Kanlar içindeydi. ... da hareket halinde değildi. Duruyordu. Kaza anı nasıl oldu onu görmedim. Biz araçtan inmeden önce ölen bayan bize Marmaray durağı burası mı diye sordu. Biz de burası dedik. O arka kapıdan inmek üzere arka kapıya doğru yöneldi. Biz de demin söylediğim gibi orta kapıdan indik. Kaza anını ben görmedim dedi. " şeklindedir.

12.Kaza tespit tutanağında; meskun mahalde gündüz vakti sanığın sevk ve idaresindeki otobüsle bölünmüş caddede seyir halindeyken Yenikapı Marmaray otobüs durağına yanaşıp yolcusunu indirip yine yoluna devam etmek istediği sırada otobüsten inen ...'nun otobüsten indikten sonra yaya kaldırımına çıkmak istediği sırada dengesini kaybederek sol eli ve sol ayağı otobüsün sağ arka teker altında kalması neticesi trafik kazasının meydana geldiği belirtilmiştir.

13.Trafik bilirkişi raporunda sanığın idaresindeki toplu taşıma otobüsü ile seyri sırasında olay mahalli otobüs durağına geldiğinde aracının kapılarını açarak yolcularını indirdiği inen yolcuların tehlike arz etmeden aracın hareket alanı dışına çıkmasını beklemeden gerekli emniyet kontrollerini yapmadan aracın yan aynalarından inen yolcuların araçtan tamamen uzaklaşmasını beklemeden aniden kontrolsüz şekilde aracının kapılarını kapatarak müteveffa yolcunun pardösüsünü otobüsün kapısına sıkıştırıp harekete geçtiği, müteveffa yolcuyu devirip sürüklediği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareket ettiği, 2918 sayılı Kanunun 58 inci maddesini ihlal etmesi nedeniyle asli kusurlu olduğu, ...'nun ise atfı kabil kusur olmadığı belirtilmiştir.

14. 26. 05.2014 tarihli CD izleme tutanağı dosya içerisindedir.

15.İstanbul Otobüs A.Ş'nin 03.04.2014 tarihli yazısında, otobüslerde şoför mahallini ön yolu ve şoför mahallinin arka tarafından iç mekanı gösteren 3 adet kamera kaydı yapıldığını, orta kapı güvenlik kamerasının kaydedilmediğini, görüntülerin sadece şoförü bilgilendirme amacı ile ön paneldeki monitör ekranına düşmekte olduğu belirtilmiştir.

14. 26. 05.2014 tarihli CD izleme tutanağı dosya içerisindedir.

15.İstanbul Otobüs A.Ş'nin 03.04.2014 tarihli yazısında, otobüslerde şoför mahallini ön yolu ve şoför mahallinin arka tarafından iç mekanı gösteren 3 adet kamera kaydı yapıldığını, orta kapı güvenlik kamerasının kaydedilmediğini, görüntülerin sadece şoförü bilgilendirme amacı ile ön paneldeki monitör ekranına düşmekte olduğu belirtilmiştir.

16.Adli Tıp Kurumu Başkanlığı tarafından düzenlenen 02.07.2014 tarihli otopsi raporu "25/03/2014 tarihinde geçirdiği trafik kazası sonrası kaldırıldığı hastanede 31/03/2014 tarihinde öldüğü bildirilen, ... ve ... oğlu, 12/03/1942 doğumlu ...'nun cesedine 31/03/2014 tarihinde, Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesince yapılan otopsi, tetkik ve olay sonrası gördüğü tedavisine ilişkin tıbbi evraklardan elde edilerek yukarıya kaydedilen bilgi ve bulgular dikkate alındığında;

Sorulan hususlar hakkında kişiye ait tüm tıbbi belge, grafiler ve laboratuar tetkiklerini içerir adli tahkikat dosyasının tamamının gönderilerek Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulundan görüş alınmasının uygun olduğu kanaatini bildirir rapordur" şeklindedir.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

1.Dosya içeriğine göre, 24.03.2014 günü sanığın sevk ve idaresindeki halk otobüsü ile gündüz vakti, meskun mahalde, bölünmüş caddede seyir halindeyken otobüs durağına geldiğinde araçta yolcu olan ...'nun aracın orta kapısından aşağıya indiği sırada eteğinin otobüse sıkıştığı , sanığın otobüsün kapılarını kapatıp hareket etmeye başladığı, ...'nun sol kol ve sol ayağının otobüsün tekerleğinin altında kalarak yaralandığı, yolcuların uyarısı ile sanığın aracı durdurduğu, yolcunun kaldırıldığı hastanede 31.03.2014 tarihinde öldüğü olayda sanığın kusurlu olduğu anlaşıldığından mahkumiyet kararı verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

2.Sanığın dosyada bulunan deliller kapsamında tayin olunan eylemi bakımından, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında isabetsizlik olmadığı anlaşıldığından, sanık müdafinin bu yöndeki temyiz sebepleri reddedilmiş, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanunun 52 inci maddesi üçüncü fıkrası maddesine aykırı hareket edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

3.Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanunun 52 inci maddesi üçüncü fıkrası maddesine aykırı hareket edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli 2014/181 E. 2016/144 K. sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (3) nolu bendinde yer alan "50/a" ibaresinin "50/1-a" olarak değiştirilmesine, "24.300 TL" ibaresinden önce gelmek üzere "125 tam gün üzerinden" ibaresinin yazılması hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/81, Karar No: 2022/2915, Tarih: 21.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/81 E.  ,  2022/2915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 30/12/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat etmiş olup, yerel mahkemece (İtiraz Hakem Heyeti'nce) davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE; davalı vekili ve davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 21/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1288, Karar No: 2018/119, Tarih: 09.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/1288 E.  ,  2018/119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığı bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (üçer kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üçer kez), şantaj

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan mağdure vekilinin 11.03.2013 tarihli temyiz dilekçesi ile sanıklar haklarında şantaj suçundan kurulan beraat hükümlerini de temyiz etmesine karşın bu hususta tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşıldığından, ek tebliğname düzenlenmek suretiyle anılan eksikliğin giderilmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7256, Karar No: 2014/4135, Tarih: 27.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7256 E.  ,  2014/4135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4840, Karar No: 2010/5370, Tarih: 10.06.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/4840 E.  ,  2010/5370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Ak Sigorta A.Ş ile davalılar Kaleli Remsan Tar. Alet. Mak. Teks. San. Tic. Ltd. Şti ve ... aralarındaki dava hakkında ... 2.Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 24.2.2009 gün ve 2007/1945-2009/201 sayılı hükmün Dairenin 11.2.2010 gün ve 2009/5865-2010/993 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı vekilince tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

HUMK.nun 440/III-2 maddesi uyarınca, Sulh Hukuk Mahkemelerinden verilen kararların, aynı kanunun 8.maddesinde belirtilen istisnaları dışında kalanların onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağından, davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan tashihi karar harcının istek halinde karar düzeltme isteğinde bulunan davacıya geri verilmesine 10.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11298, Karar No: 2014/20897, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/11298 E.  ,  2014/20897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2014

NUMARASI : 2012/651-2014/187

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14140, Karar No: 2020/514, Tarih: 17.02.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/14140 E.  ,  2020/514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan ...,... parsel sayılı muhtelif yüzölçümlü taşınmazlar, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduklarından söz edilerek malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmişlerdir. Davacılar ... ve arkdaşları tarafından, davalı ... ve arkadaşları aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan müdahalenin men’i davası, davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde, çekişmeli parsel tutanakları ile aktarılan dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 130, 160, 164, ...,... parsel sayılı taşınmazların tarafların müşterek murisi ... mirasçıları adına hüküm yerinde yazılı paylarla tesciline karar verilmiş; hüküm, tespit malikleri ...,...’e atanan kayyım vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.02.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14114, Karar No: 2013/22750, Tarih: 03.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/14114 E.  ,  2013/22750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı 17.11.2011 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 29.11.2011 tarihinde temyiz etmesi karşısında, süreden sonraki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 03.06.2013gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11726, Karar No: 2010/944, Tarih: 02.02.2010

**7. Ceza Dairesi         2007/11726 E.  ,  2010/944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 677 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve ertelemeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 21.11.2006 gün ve 2006/8-245 Esas 2006/246 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, hükümden önce 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve sanık yönünden lehe olan 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakında Kanunun 4.maddesinin 1/b fıkrasının 1.bendine göre hesaplanan temel adli para cezasının aynı Kanunun 5.maddesi uyarınca suç tarihine göre 450 YTL olarak tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 489 YTL olarak fazla tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK nun 321.maddesi uyarınca bozulmasına ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, 677 sayılı yasanın 1/2 fıkrası uyarınca hükmedilen para cezasının 450 Yeni Türk Lirası adli para cezası olarak belirlenerek, 765 sayılı TCK.nun 59.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilip sonuç para cezasının 375 YTL. olarak tayini, 765 sayılı TCK nun 72.maddesine göre hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrili 900 YTL ile toplanması sonucu sonuç olarak 1275 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilip sair hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.02.2010 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

13.11.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı yasanın 5/2 fıkrasının, 19.12.2006 yürürlük tarihli 5560 sayılı yasa ile değişikliğe uğramadan önceki halinde "bu kanunlarda TCK.da belirlenen cezalar sistemine uygun değişiklik yapılıncaya kadar, 1.fıkrada belirtilen kanunlarda alt ve üst sınırlardan birisi veya bunlardan her ikisi gösterilmemiş olmakla birlikte, alt veya üst sınırlar arasında uygulama yapılmasını gerektirir nitelikteki adli para cezalarında cezanın alt sınırı 450 TL olarak uygulanır" düzenlemesi dikkate alındığında, 677 sayılı yasanın 1/2 fıkrasında adli para cezasının alt sınırı gösterilmiş olmakla, para cezasının tayininde 5252 sayılı yasanın 5.maddesinin uygulanamayacağı, sanığın lehine bulunan aynı yasanın 4/b-l fıkrasına göre, 677 sayılı yasanın l.maddesindeki para cezasının alt sınırdan tayin olunması halinde cezanın 50 liranın 85715 katı alınmak suretiyle 4 TL olarak belirlenmesi gerekirken sanığın aleyhine olan 765 sayılı TCK 19.maddesi uyarınca belirlenen 450 YTL adli para cezasına indirilmesi suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum
Yargıtay — Esas No: 2017/6169, Karar No: 2017/8639, Tarih: 08.06.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/6169 E.  ,  2017/8639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, dava dilekçesinde; müvekkilleri ... ve ...'in T.C. vatandaşı olurken nüfus kayıtlarını .. olarak yazılan baba adının Mohamed olarak düzeltilmesini, baba ve üvey kardeşleri farklı tarihlerde T.C vatandaşı olmaları nedeni ile birbirleri ile irtibatlı olmayan nüfus kayıtlarının düzeltilmesini, babaları ve üvey kardeşleri ile soybağının kurulmasını istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Nüfus kayıtlarında düzeltme istemine ilişkin davalarda, mahkemelerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunluluğu bulunduğundan, somut olayda mahkemece taraflar ve tanık beyanları ile yetinilmeyip, iddia ile ilgili olarak ..A testi yaptırılıp alınacak rapor da gözetilerek toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 08.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.