muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3849, Karar No: 2018/11094, Tarih: 30.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3849 E.  ,  2018/11094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11754, Karar No: 2014/9021, Tarih: 01.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11754 E.  ,  2014/9021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4126, Karar No: 2021/6349, Tarih: 07.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/4126 E.  ,  2021/6349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; Sigorta Tahkim komisyonu İtiraz Hakem heyetince verilen kararın karşı taraf(davalı) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Başvuru sahibi(davacı) vekili 30.06.2021 tarihli dilekçe ile karşı tarafla sulh olduklarını bildirdiğinden, itiraz hakem heyetince taraf vekillerinin vekaletnamesinde sulh yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 07/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5637, Karar No: 2009/377, Tarih: 26.01.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/5637 E.  ,  2009/377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih :

Taraflar arasındaki karışlıklı itirazın iptali-tapu iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı 2005/287 sayılı esas davanın ve 2007/77 Esas sayılı birleşen davanın reddine, 2007/57 sayılı birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün taraf vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmiş ve belli günde davacı vek.Av...., Av.. .... ... ve Av.. .... ... ile davalı ... ....A.Ş.ve ... ....ve Tic.A.Ş.vekilleri Av.. .... ... ile davalı ... ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan taraf vekillerinin ve davalı ... ...'ın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

2005/287 Esas sayılı asıl davada; Davacı banka vekili, davalılardan ... A.Ş.nin kullandığı kredinin geri ödenmemesi üzerine 12.07.2002 tarihli ihtarname ile kredi hesabının kat edildiğini, davalıların anlaşma teklifi üzerine 26.11.2002 tarihli protokolün yapıldığını, ancak borçluların protokole uymamaları ve ödemede bulunmamaları nedeniyle alacağın tahsili için 2003/7016 Esas sayılı icra takibinin başlatıldığını, takibe itiraz edildiğini iddia ederek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar savunmalarında, 26.11.2002 tarihli protokol ile davacı bankaya kredi borcuna karşılık taşınmaz devri yapıldığını, kalan borcunda ödendiğini beyan ederek davanın reddini istemişlerdir.

Birleştirilen 2007/57 Esas sayılı davada davacılar; ... A.Ş. ve arkadaşları, 26.11.2002 tarihli protokolden sonra düzenlenen 27.04.2005 tarihli protokolün ceza içeren maddelerinin B.K.nun 20. maddesine aykırı olduğunu, bankanın yaptıkları ödemeleri de dikkate almadığını iddia ederek 27.04.2005 tarihli protokolün 4. maddesinin b, d, e fıkralarının iptali ile ödemelerin anılan protokol ile belirlenen 4.665.000.-USD.ı borçtan mahsubuna ve teminat olarak devir olunan taşınmazların iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleştirilen 2007/57 Esas sayılı davanın davalısı İş Bankası savunmasında, davacıların 26.11.2002 ve 27.04.2005 tarihli protokollere uymadıklarını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Birleştirilen 2007/77 Esas sayılı davada davacılar; ... ve ... ... 26.11.2002 tarihli protokol ile teminat olarak devir olunan taşınmazların borcun ödenmesi nedeniyle iadesi gerektiğini iddia ederek taşınmazların adlarına tescilini talep ve dava etmişlerdir.

Birleştirilen 2007/77 Esas sayılı davanın davalısı İş Bankası cevabında; kredi alacağının ödenmemesi nedeniyle 26.11.2002 tarihli protokole göre devir alınan taşınmazların, borcun tamamı tasfiye edilmeden iade edilemeyeceğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Birleştirilen 2007/77 Esas sayılı davanın davalısı İş Bankası cevabında; kredi alacağının ödenmemesi nedeniyle 26.11.2002 tarihli protokole göre devir alınan taşınmazların, borcun tamamı tasfiye edilmeden iade edilemeyeceğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece 26.11.2002 ve 27.04.2005 tarihli protokollerdeki vefa hakkına ilişkin hükümlerin, sözleşmeler resmi şekilde yapılmadığı için geçerli olmadığı, 27.04.2005 tarihli protokolün 4. maddesindeki cezai şartların M.K.nun 2 ve B.K.nun 20. maddeleri uyarınca hükümsüz bulunduğu, 26.11.2002 tarihli protokol ile saptanan borcun yargılama sırasında ödendiği gerekçesiyle asıl davanın ve birleştirilen 2007/77 Esas sayılı davanın reddine, birleştirilen 2007/57 Esas sayılı davada 27.04.2005 tarihli protokolün 4. maddesinin b, d, e fıkralarının iptaline, fazla istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı banka ile davalılardan ... Tic.A.Ş.arasında 24.07.1997; 25.03.1999; 09.10.2001 tarihli Genel Kredi Sözleşmeleri imzalandığı, davalılar . .... ....İth.İhr.ve Tic.A.Ş., . .... ....Ltd.Şti., . .... ....Ltd.Şti.nin anılan kredi sözleşmelerinin müşterek borçlu ve müteselsil kefili oldukları, kredi borcunun ödenmemesi nedeniyle hesabın 12.07.2002 tarihli ihtarname ile kat edildiğinde uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Kat ihtarının tebliğinden sonra taraflar bir araya gelerek 26.11.2002 tarihli “Protokol ve Vefa Hakkı Sözleşmesi” başlıklı belgeyi imzalamışlardır. Anılan sözleşmenin 2. maddesi ile belirlenen borç, 3. maddesi ile de 28.06.2002 tarihi esas alınarak 5.519.048.-USD. olarak yabancı paraya çevrilmiştir. Protokolün 4-a maddesi ile borcun 5.000.007.-USD.lık kısmının ...’un maliki olduğu 9 adet, ... ...’ın maliki olduğu 1 adet taşınmazın, sözleşmede belirtilen bedeller üzerinden tapuda devri, kalan 512.048.-USD.lık borcun ise faiz işletilerek 5 taksitte 558.048.-USD. olarak ödenmesi suretiyle tasfiyesi kararlaştırılmış, borca mahsuben tapuda devir alınan taşınmazların bedeli 5.000.007.-USD.nin 26.11.2002 tarihli sözleşmenin 10. maddesinde kararlaştırıldığı şekilde 30.12.2002 tarihinden başlamak üzere 8 taksitte ve 5.711.000.-USD. olarak ödenmesi halinde, alacağa karşılık satın alınan taşınmazlar için borçlular yararına vefa hakkı tanınmıştır.

Davacı banka protokol uyarınca taşınmazların tapuda devrinin sağlandığını, ancak bakiye borcun kararlaştırılan tarihlerde ödenmediğini ileri sürerek 20.05.2003 tarihinde, 1.009.160.702.577.-TL. asıl alacak olmak üzere faiz ve eklentileri toplamı 19.472.949.364.354.-TL. alacaklı olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.500.000.000.000.-TL.nin (... A.Ş. ile ... 2.150.000.000.000.-TL.dan sorumlu olmak üzere) tahsili amacıyla icra takibi başlatmış, borçluların itirazı üzerine iş bu itirazın iptali davası açılmıştır.

Yargılama sırasında taraflar borcun tasfiyesi için 27.04.2005 tarihli ...’ü imzalamışlar ise de, anılan protokol hükümlerinin de yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Yargılama sırasında taraflar borcun tasfiyesi için 27.04.2005 tarihli ...’ü imzalamışlar ise de, anılan protokol hükümlerinin de yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Alacaklı banka tarafından dava dosyasına sunulan (28.04.2003, 28.06.2004, 12.11.2007) tarihli dilekçelerde icra takibine konu edilen alacağın 26.11.2002 tarihli protokolün 2. ve devamı maddelerinde tespit edilen miktar olduğu belirtilmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece, davacı bankanın alacağının 26.11.2002 tarihli protokol ile belirlenen 5.519.048.-USD. olduğunun kabulü ile bu miktardan tapuda devri yapılan taşınmazların, protokol ile kararlaştırılan devir bedeli olan 5.000.007.-USD. düşüldükten sonra kalan borcun daha sonra yapılan ödemeler ile ödenip ödenmediği, gerektiğinde uzman bilirkişi kurulundan alınacak rapor ile belirlenip, uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Öte yandan; 26.11.2002 tarihli protokol ile bakiye borç 512.042.-USD. olarak belirlenirken, davacı bankanın tapuda devir aldığı taşınmazların bedelinin 5.000.007.-USD. olarak borçtan mahsup edildiği gözden kaçırılarak, bedeli alacağa mahsup edilmek suretiyle ödenip tapuda devir alınan taşınmazların, satışından elde edilen bedelin kredi borcundan tekrar düşülmesi de kabul şekli itibariyle isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle asıl davaya yönelik hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, asıl davada tarafların diğer temyiz itirazları ile; tarafların birleştirilen davalara yönelik tüm temyiz itirazlarının bozma nedenine göre incelenmesine şimdilik yer olmadığına, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacı banka yararına takdir olunan 625.00.-TL.duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacı bankaya verilmesine, keza Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalılar ... Tic.A.Ş.ve ....İth.İhr.ve Tic.A.Ş.yararlarına takdir edilen 625.00.-TL duruşma vekalet ücretinin davacı bankadan alınarak, anılan şirketlere verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8340, Karar No: 2011/13015, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/8340 E.  ,  2011/13015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ...

Dava dilekçesinde, 3290 sayılı İmar Affı Yasasına göre 4. kattaki 7 nolu dairenin davacı ..., 8 nolu dairenin davacı ..., bodrum kattaki ilave 49 m²'lik bölümün de davacı ... adına tapuya tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılar ... ve ...'e gerekçeli karar Tebligat Yasası'nın 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davalı ...'ın 24.03.2005 tarihli oturuma katılarak "... Mah. Sancak Sok. 41/3 Derince" adresinde oturduğunu beyan etmesine karşın gerekçeli kararın farklı bir adres olan "Tepecik Mah. Tokoğlu Sok. No:7 Merkez/Kocaeli" adresine tebliğe çıkarıldığı, iade edildiği ve bu adreste Tebligat Yasası'nın 35. maddesine göre tebliğ edildiği, davalı ...'e de bağımsız bölüm adresine tebliğe çıkarılan dava dilekçesinin kiracısına tebliğ edildiği, gerekçeli kararın yine aynı adrese tebliğe çıkarıldığı ve iade edildiği, sonrasında da Tebligat Yasası'nın 35. maddesine göre tebliğ yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Tebligat Yasası'nın 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce aynı adreste yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlı olup, bu koşul gerçekleşmemiş olduğundan gerekçeli kararın her iki davalıya tebliğ işlemi de geçerli değildir.

Bu nedenlerle davalı ...'ın beyan ettiği adreste, davalı ...'in de tebligata yarar açık adresi araştırılarak tespit edilecek adresinde gerekçeli kararın yöntemince tebliğinin sağlanıp temyiz sürelerinin beklenmesinden,

2-Dava konusu anataşınmazda kat irtifakı ve sonrasında kat mülkiyetinin hangi tarihlerde kurulduğunun sorulması ve kat irtifakı kurulduğu tarihteki maliklerini gösteren tapu kayıtlarıyla yönetim planının tapu müdürlüğünden istenilerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18514, Karar No: 2014/21306, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/18514 E.  ,  2014/21306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muğla 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2014

NUMARASI : 2014/111-2014/342

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3934, Karar No: 2024/35, Tarih: 09.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3934 E.  ,  2024/35 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/404 E., 2023/530 K.

DAVA TARİHİ : 19.03.2020 - 10.06.2020

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gemlik 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2020/187 E., 2021/792 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı karşı davalı erkeğin davasının kabulüne, davalı karşı davacı kadının davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı karşı davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; 4.11.2019 tarihinde kadının müvekkilini evden kovduğu ve tarafların ayrı yaşamaya başladığını, kadının müvekkile ve müvekkilin akrabalarına devamlı hakaret ettiğini, müsrif olup müvekkile zarar verme kastıyla eşyalara zarar verdiğini, yemekleri çöpe döktüğünü, evlilik birliğinden doğan yükümlülükleri yerine getirmediğini, müvekkile bıçakla saldırdığını, psikolojik rahatsızlıkları bulunduğu, her şeyi ailesine anlatarak sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini belirterek tarafların boşanmalarına, velâyetin babaya tevdiine, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davacı karşı davalı erkek cevaba cevap ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; kadının habersiz iki kez çocuk aldırdığını, annenin çocuğu darp ettiğini, karanlığa kitleyerek ceza verdiğini beyan etmiştir.

II. CEVAP

Davalı karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, erkeğin aile birliği düşüncesine sahip olmayıp annesinin gölgesi altında yaşadığını, kayınvalidenin müdahalesine ses çıkarmadığını, iftiralara, hakaretlere maruz kaldığını, 11 yıl boyunca kayınvalidesinin eşinden hatıra diye kullandığı eşyaları değiştirmek istemesinin müsriflik olarak nitelendirilmesinin gülünç olduğunu, ayrılık sürecinde çocuğu arayıp sormadığını, ihtiyaçlarını gidermediğini belirterek tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye tevdiine, aylık 1000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI