muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12750, Karar No: 2011/5430, Tarih: 30.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/12750 E.  ,  2011/5430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.Kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Tekirdağ 2. İcra Müdürlüğünün 2009/11859 sayılı takip dosyasından, davacıya ait depoda bulunan buğdayın 30.10.2009 tarihinde haczedildiğini belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, haczin 21.10.2009 tarihinde yapıldığını ve davacının haczi aynı gün öğrendiği halde davayı süresinde açmadığını, davacı ve borçlu şirket ortakları arasında organik bağ bulunduğunu ve haciz adresi borçlunun kullanımında olduğundan haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, borçlu şirketin davacı ve kardeşi ...’e ait iken, davacının hissesini 2006 yılında oğluna devrettiği, hacizden sonra da borçlu adresinde aynı isimde başka bir şirket kurduğunu, haczedilen buğday çuvallarının bir kısmının üzerinde borçlu şirketin etiketlerinin bulunduğundan, davacının iddiasının inandırıcı ve samimi bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve haciz 21.10.2009 tarihinde davacının oğlunun huzurunda yapıldığı 103 davetiyesinin oğluna verildiği ve haciz tutanağına göre alacaklının davacı 3.kişi ile haciz sırasında telefonla görüştüğü sabit olduğundan, davacının haczi aynı gün öğrenmesine rağmen davayı İİK’nun 96/3.maddesinde belirtilen 7 günlük sürede istihkak iddiasında bulunmadığı, 30.10.2009 tarihinde muhafaza sırasında istihkak iddiasında bulunduğu bu haliyle davanın süresinde de açılmamış olduğunun anlaşılmış bulunmasına göre davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 30.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1100, Karar No: 2015/1880, Tarih: 26.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1100 E.  ,  2015/1880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'un, ...n otoparkında bulunan kamyonun kendisine ait olduğunu ve eskiyen lastiklerini değiştirmek istediğini söyleyerek kamyon üzerindeki lastikleri lastik tamircisi olan şikayetçiye 750 TL karşılığında sattığı, şikayetçinin parayı peşin olarak sanığa verdiği ve kamyonun lastiklerini sökerken otopark bekçisinin uyarmasıyla sanığın kamyonun sahibi olmadığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'un 19/06/2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen

bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "60 gün" ve "20x60=1.200 TL" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün" ve "20x5=100 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2550, Karar No: 2022/9435, Tarih: 16.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/2550 E.  ,  2022/9435 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na muhalefet etmekten kabahatli ... hakkında 144,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair ... Trafik Düzenleme ve Denetleme Büro Amirliği'nin 12/07/2021 tarihli ve MA ... sayılı trafik idari para cezası karar tutanağına karşı araç sahibi ... Barınma Hizmetleri Taşımacılık Turizm Gıda Kafe Otomotiv İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi tarafından yapılan başvurunun kabulü ile anılan idari para cezasının kaldırılmasına, idari para cezasının ... hakkında düzenlenmesi bakımından karardan bir örneğin ... Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü'ne gönderilmesine ilişkin ... Sulh Ceza Hâkimliği'nin 13/10/2021 tarihli ve 2021/4767 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 22/12/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.01.2022 tarihli ve KYB. 2021-161159 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, ... Sulh Ceza Hakimliği'nce idari para cezasına yönelik başvuru dilekçesi ekinde sunulan kira sözleşmesinden ve KABİS kayıtlarından kabahat tarihi olan 12/07/2021 tarihinde aracın kiralayan ...'ta bulunduğunun tespit edildiği, bu nedenle idari para cezasının tescil plakasına istinaden ... Barınma Hizmetleri Taşımacılık Turizm Gıda Kafe Otomotiv İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında değil, kiralayan ... hakkında düzenlenmesi gerektiği gerekçesiyle idari para cezasının iptaline, anılan kişi hakkında ihbarda bulunulmasına karar verilmiş ise de, trafik idari para cezası karar tutanağı incelendiğinde, idari para cezasının kiralayan bilgisi adı altında zaten ... hakkında uygulandığının anlaşılması karşısında, araç sahibi ... Barınma Hizmetleri Taşımacılık Turizm Gıda Kafe Otomotiv İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi tarafından yapılan başvurunun husumet yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Başvuruya konu idari yaptırım kararının başvuran hakkında düzenlenmediği, bu nedenle başvuruyu inceleyen Hakimlik tarafından, 5326 sayılı Yasanın 28/1-b maddesi uyarınca, başvuranın buna hakkı bulunmadığının anlaşılması nedeniyle başvurunun reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmediği anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ... Sulh Ceza Hakimliği'nin 13/10/2021 tarihli ve 2021/4767 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek ve yeniden yargılamayı gerektirmemek üzere BOZULMASINA, 16.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12699, Karar No: 2013/13844, Tarih: 28.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/12699 E.  ,  2013/13844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.05.2011 tarih ve 2004/561-2011/228 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 28.06.2013 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirketin %40 hissesine sahip ortağı olduğunu, davalının dışında iki ortağın daha bulunduğunu, aynı zamanda davalı şirket müdürü olan davalının yetkisi olmadığı halde şirket adına tahsilatlar yaptığı ve tahsil ettiği paraları şirket şirket hesaplarına intikal ettirmediğini, diğer ortaklara bu konuda bilgi vermediğini, müşterilere ait telefon numaralarını silerek şirket ile müşterilerin ilişkisini kestiğini ileri sürerek davalının şirket ortaklığından haklı nedenlerle çıkarılmasına, davalının şirkete verdiği zararın tespiti ile kendisinden faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, bila tarihli ıslah dilekçesi ile 36.100 TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının davacı şirketteki hissesini dava dışı Bülent Barak'a noter aracılığıyla devrettiği, şirketin 24.12.2004 günlü kararı ile şirket ortaklarının bu devre muvafakat ettikleri, ancak daha sonra söz konusu karar altındaki imzaların sahte olduğunun anlaşıldığı ve bu kararın İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce iptal edildiği, ayrıca davalının tek başına temsil yetkisi olmadığı halde şirket alacaklarından bazılarını tahsil ettiği ve bunları şirkete aksettirmediği, bu durumun davalının da imzasının bulunduğu tutanakla tespit edildiği, bu iki halin şirket ortaklığından çıkarılma için haklı neden teşkil ettiği, tutanak ile tespit olunan şirket zararından da davalının sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davalının şirket ortaklığından çıkartılmasına, 2.000 TL'nin davalıya hisse değeri olarak ödenmesine, 36.100 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.584,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21173, Karar No: 2018/11785, Tarih: 20.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/21173 E.  ,  2018/11785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen alacak davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; asıl ve birleşen 2012/511 Esas sayılı davaların kabulüne, birleşen 2012/337 Esas sayılı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 20.11.2018 tarihinde davacı vekili Av.... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6.70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2019/12599, Karar No: 2020/792, Tarih: 14.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/12599 E.  ,  2020/792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içerisinde mevcut 27.02.2015 tarihli Olay, CD inceleme araştırma teşhis ve tespit tutanağına göre, 3 ayrı hırsızlık olayının meydana geldiği, ikametlerin birbirine yakın ve aynı mahallede bulunduğu, olay tarihlerinin birbirine yakın olduğu her üç ikametten de televizyon çalındığı göz önünde bulundurularak şüphelinin aynı şahıs olabileceği değerlendirildiği ve müştekisi ... olan 21.02.2015 tarihli olayla ilgili CD görüntüleri olduğu ve bu olaya ilişkin görüntülerdeki kişinin sanık olduğunun tespit edildiği, bu sebeple diğer olaylarında failinin sanık olabileceğinin kolluk tarafından değerlendirildiği olayda, sanığın yüklenen suçu işlemediği yönündeki savunmasının aksine, yüklenen suçu işlediğine ilişkin, mahkumiyetine yeterli, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun delil bulunmadığı gözetilmeden, dosya ile uyumlu olmayan gerekçe ile başka olaya ait görüntülere dayanılarak sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9403, Karar No: 2013/14113, Tarih: 18.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/9403 E.  ,  2013/14113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ....vek.Av.... ile davalı ... Kitap Hizmetleri Yayın Dağıtım Satış Sanayi Ve Ticaret ...vek.Av.... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Kadıköy 6. Sulh Hukuk Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.11.2010 gün ve 2009/244-2010/1463 E.K. sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davacı vekiline ait vekaletnameye dosyada rastlanılamamıştır. Kararın temyiz incelemesinin yapılabilmesi gerekli olan vekaletnamenin eklendikten sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10840, Karar No: 2018/7525, Tarih: 03.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/10840 E.  ,  2018/7525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/04/2016 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği

görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 03/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12836, Karar No: 2013/86, Tarih: 14.01.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/12836 E.  ,  2013/86 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

KARAR

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz. Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nin 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir. Mahkeme hükmü, davacı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü vekili tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, temyiz başvuru ve karar harçlarının yatırıldığına ilişkin herhangi bir tahsilat ya da para makbuzu dosya arasında bulunmamaktadır. Bu nedenle, hükmü temyiz eden davacı vekiline temyiz başvuru ve karar harçları yatırılmış ise buna ait tahsilat, saymanlık ya da para makbuzunun bulunarak dosya arasına konulması, hiç yatırılmamış ise HMK.nun 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 344. (HUMK.nun m.434/3.fıkrası) maddesi gereğince temyiz karar harcını yatırması için adına muhtıra çıkarılması, verilecek 7 günlük kesin süre içerisinde temyiz başvuru ve karar harçlarının tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun muhtırada belirtilmesi, verilen kesin süre içinde istenen harçlar tamamlanmadığı taktirde Mahkemece başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verileceği konusunda aynı biçimde muhtırada uyarı yapılması, tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük kesin sürenin dolmasının beklenilmesi, bu konuda 25.01.1985 tarih ve 5/1 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararının kapsamının göz önünde bulundurulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın Mahal Mahkemesine İADESİNE, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/629, Karar No: 2021/9671, Tarih: 14.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/629 E.  ,  2021/9671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre;arsa niteliğindeki niteliğindeki dava konusu Osmangazi ilçesi, Demirtaş mahallesi 748 ada 10 parsel taşınmaza emsal kıyaslaması yapılarak zemine, üzerindeki binaya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 1. bendinde yeralan (karar kesinleştiğinde) kelimelerinden sonra, gelen kısmın hükümden tümüyle çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlenmiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine; ilgili bankaya müzekkere yazılmasına, tapudaki takyidatların bedele yansıtılmasına) cümlelerinin yazılmasına,

b) 3. bendinde yazılı (kararın kesinleşme) kelimelerinin çıkarılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 14.09.2021) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/157, Karar No: 2013/159, Tarih: 30.04.2013

**Ceza Genel Kurulu         2013/8-157 E.  ,  2013/159 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2009/97586

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık K. D..'nun aynı Kanunun 13/1, 5237 sayılı TCK'nun 62, 52 ve 54. maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrilen 6000 lira ve doğrudan hükmolunan 375 lira adli para cezası cezalandırılmasına ve müsadereye ilişkin, Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 14.03.2008 gün ve 239-174 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 10.09.2012 gün ve 1240-26523 sayı ile;

"UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre sanık K. D..'nun (1949 doğumlu) hüküm tarihinden sonra 27.06.2009 tarihinde vefat ettiği anlaşılmakla; emanete kayıtlı suç eşyası olduğu da gözetilerek TCK'nun 64/1. maddesi uyarınca hukuki durumun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 09.10.2012 gün ve 97586 sayı ile; sanık hakkındaki kamu davasının ölüm nedeniyle düşmesine ve münhasıran müsadereye tabi olan suç eşyasının müsaderesine Özel Dairece hükmedilmesi gerektiği görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece 27.12.2012 gün ve 30489-40107 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; çıkartılan nüfus kaydında sanığın temyiz aşamasında öldüğünün belirtilmesi halinde yapılması gereken işlemin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Temyiz aşamasında Özel Dairece, UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak çıkarılan nüfus kayıt örneğinde, sanığın yerel mahkeme hüküm tarihinden sonra 27.06.2009 tarihinde öldüğü bilgisinin yer aldığı anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nun 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tâbi olan eşya ve yararlar hakkında yargılamaya devam edileceği, hükümlünün ölümü halinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte, müsadere ve yargılama giderlerine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.