muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2931, Karar No: 2023/14046, Tarih: 02.11.2023

4. Katılan hakkında düzenlenen adli rapor ve kolluk olay tutanağı dava dosyası içerisindedir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında kasten basit yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan vekilin temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanık hakkında kasten basit yaralama ve hakaret suçlarından doğrudan verilen adli para cezalarının 14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2 nci maddesi uyarınca temyizinin mümkün bulunmadığı belirlenmiştir.

B. Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükümde,

1. Katılan Vekilinin, Sanığın Tehdit Suçundan Mahkûmiyetine Karar Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın aşamalardaki ifadelerinde atılı suçlamayı kabul etmediği, katılanın tehdit edildiğine ilişkin somut bir delil bulunmadığı dikkate alındığında, mahalli mahkemenin "..sanığın yüklenen suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına.." ilişkin gerekçesinde isabetsizlik bulunmaması,

Nedenleriyle temyiz sebeplerine yönelik hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Vesaire Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

1. Sanık Hakkında Kasten Basit Yaralama ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde;

Gerekçe bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenle ... 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2016 tarihli ve 2015/401 Esas, 2016/188 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde İse;

Gerekçe bölümünde (B/1,2) paragrafında açıklanan nedenlerle ... 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2016 tarihli ve 2015/401 Esas, 2016/188 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11031, Karar No: 2022/9637, Tarih: 30.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/11031 E.  ,  2022/9637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

2.3.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri Onbin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren kırk bin Türk Lirası’na, 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun’un 1. ve 2. maddesi ile 28/02/2019 tarihinden itibaren elli sekiz bin sekiz yüz Türk Lirası’na, 01/01/2020 tarihinden itibaren yetmiş iki bin yetmiş Türk Lirası'na, 01/01/2021 tarihinden itibaren yetmiş sekiz bin altı yüz otuz Türk Lirası'na, 01/01/2022 tarihinden itibaren de yüz yedi bin doksan Türk Lirası'na çıkarılmıştır.

20/02/2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunun ek madde 1/2. fıkrasına göre, 363 ve 364 üncü maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hükmün verildiği tarihteki miktar esas alınır.

Temyiz, davacı üzerinde bırakılan yargılama giderleri ile davacı aleyhine hükmedilen 1.700,00 TL maktu vekalet ücretine ilişkindir.

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesi karar tarihine göre uyuşmazlık (temyiz) konusu değerin, yukarıda belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, anılan İlk Derce Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

5311 sayılı Kanunla değişik İİK.nin 364/1-2. maddeleri ve 6100 sayılı HMK'nin 366. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca temyiz başvuru talebinin (REDDİNE), 30/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/704, Karar No: 2019/2252, Tarih: 15.04.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/704 E.  ,  2019/2252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Sanıklar hakkında: TCK'nin 37, 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mağdur ...’yi silahla kasten yaralama ve tehdit suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları, 5271 sayılı CMK.nin 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan inceleme dışı bırakılmıştır.

Mahkemenin 5237 sayılı TCK.nin 29. maddesinin uygulamasına dair kabul, gerekçe ve indirim oranında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve...’in mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve... müdafilerinin sübuta, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına ve sair hususlara yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-) Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdur ...’in göğüs boşluğundan girerek hemopnömötoraksa, batın boşluğuna girerek mide büyük kurvaturunda, ince ve kalın barsakta, dalak kapsülünde harabiyete, yüzünde sabit ize neden olan, hayati tehlike geçirmesine ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek bıçakla yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nin 35. maddesi uygulanırken tehlike ve zararın ağırlığı gözetilerek sanıklara ayrı ayrı üst sınıra yakın bir ceza belirlenmesi gerekirken, 12 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2-) Sanık ...’nin adli sicil kaydında bulunan Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/71 E.- 2006/250 K. sayılı mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi,

3-) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK.nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı olup mağdur ... vekilinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 15/04/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6162, Karar No: 2025/299, Tarih: 03.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2023/6162 E.  ,  2025/299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2769 E., 2023/2864 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/83 E., 2023/339 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacı ...'nin, eşinin 2005 yılında ölümünden sonra yaşadığı ruhi bunalım ve depresyonlar nedeniyle 2006-2015 yılları arasında Samsun Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde toplam on sekiz kez tedavi gördüğünü ve görmeye de devam ettiğini, raporlu ilaç kullandığını, okuma yazmasının olmadığını, davalıların hileli şekilde aldıkları vekaletname ile fikir ve çıkar birliği içerisinde hareket ederek davacının Babası ...'den miras yoluyla gelen taşınmazlardaki paylarını davacının kardeşi olan davalılar ... ve ...'ya taksim suretiyle temlik ettiklerini, muris ...'den kalan 23 parça taşınmazdan sadece 8529 ada 4 parselin davacıya verildiğini, böylelikle mirastan mahrum edildiğini, bu hususu davacıya eşinden kalan taşınmazın emlak vergisinin kızları tarafından ödendiği sırada 2015 yılında öğrendiklerini, kardeşler arasında böyle bir miras taksim sözleşmesi yapılmadığı gibi davacı tarafından vekile de böyle bir talimat verilmediğini, davacıya kanunen 17.600 m2'lik yer verilmesi gerekirken 2.120 m2'lik yer verildiğini, davacının aldatıldığını ileri sürerek 880, 646, 670, 677, 692, 693, 80, 404, 360, 428, 387, 574, 1237, 1248, 1258, 1484, 1678, 2264, 2323, 2400, 157 parseller ile 8529 ada 8 parsel sayılı taşınmazların (varsa imarla dağıtım gördüğü parsellerin) davacının miras payı oranında tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, keza varsa ... yerlerin keşfen belirlenecek davacı payına isabet eden bedellerinin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar; hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının akıl sağlığının yerinde olduğunu, vekaletnamenin ve taksim işleminin davacının iradesi ve isteği doğrultusunda gerçekleştirildiğini, taksim sonucu davacıya imar gören en değerli yerin verildiğini, iddiaların gerçeği yansıtmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar; hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının akıl sağlığının yerinde olduğunu, vekaletnamenin ve taksim işleminin davacının iradesi ve isteği doğrultusunda gerçekleştirildiğini, taksim sonucu davacıya imar gören en değerli yerin verildiğini, iddiaların gerçeği yansıtmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 16.02.2022 tarihli ve 2022/302 Esas, 2022/339 Karar sayılı kararıyla; davacının akit tarihi itibarıyla da ehliyetli olup olmadığının araştırılması, bu hususta Adli Tıp Kurumundan rapor alınması, davacının akit tarihinde de ehliyetli olduğu anlaşılır ise diğer hukuki nedenler üzerinde durulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi için İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın Yerel Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının vekaletname ve temlik tarihinde hukuki işlem ehliyetini haiz olduğunun Adli Tıp Kurumu raporu ile saptandığı, vekalet görevinin kötüye kullanıldığına, davacının iradesinin hile ile sakatlandığına ve yapılan işlemlerin davacının iradesi, bilgisi ve rızası dışında gerçekleştirildiğine ilişkin iddiaların ispatlanamadığı, taksimin yapıldığı 16.11.2009 tarihinde davacıya verilen taşınmazın değerinin diğer taşınmazların değerinden fazla olduğu, davacının taksim iradesinin bulunduğu, vekaletnameyi de bu nedenle verdiği, temliklerin vekil edenin iradesine uygun yapıldığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davacının hukuki işlem yapma ehliyetinin bulunmadığını, Adli Tıp Kurumu raporundaki değerlendirmelerin çelişkili, gerçekten ve olayın özelliklerinden uzak olup hükme esas alınamayacağını, yalnız bunama haline ilişkin teşhisin konulma tarihi baz alınarak değerlendirme yapılmasının hatalı olduğunu, davacının vekaletnamenin sonuçlarını anlayıp anlayamayacağı hususunda irdeleme yapılmadığını, raporun denetimden uzak olduğunu, vekaletnamenin davacıdan hile ile alındığını, davacıya miras payının yarısına bile denk gelmeyen bir parça imar parseli verildiğini, davalıların fikir ve iş birliği içerisinde kötüniyetli hareket ettiklerini, davacının talimatının tek parça yer almak olduğuna ilişkin inandırıcı bir delil sunulmadığını, davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtip kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava; ehliyetsizlik, vekalet görevinin kötüye kullanılması ve hile hukuki sebeplerine dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa bedel isteğine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının 21.10.2009 tarihinde genel yetkiler içerir vekaletname ile davalı ...'yı vekil tayin ettiği, muris ... ...'ın tüm mirasçılarının katılımıyla tapuda 16.11.2009 tarihli miras taksim işleminin yapıldığı, davacıyı temsilen vekil olan davalı ...'nın işleme katıldığı, taksim sonucu bir kısım taşınmazda tam bir kısmında ise paylı malik olacak şekilde davalı ... adına toplam 12 parça, davalı ... adına toplam 13 parça, dava dışı ... adına 2 parça, davacı adına ise 1 parça taşınmazın tescil edildiği, davacı adına tescil edilen dava dışı 8529 ada 4 parsel sayılı taşınmazın temlik tarihindeki değerinin 318.003,00 TL, dava tarihindeki değerinin ise 530.005,00 TL olduğu, taksim yapılmasa idi murisin terekesinden davacının miras payına isabet edecek taşınmazların temlik tarihindeki değerleri toplamının 520.394,82 TL, dava tarihindeki değerleri toplamının ise 1.044.492,09 TL olduğunun keşfen saptandığı anlaşılmaktadır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 345,55 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/245, Karar No: 2021/3136, Tarih: 02.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/245 E.  ,  2021/3136 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 28. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının sağlık kuralları bakımından günde ancak 7,5 saat veya daha az çalışılması gereken işler hakkındaki yönetmelik gereğince günde 7,5 saat çalışması gerektiğini,01.08.2013 tarihinde işyerinde yapılan İŞGÜM ölçümlerinde gürültü düzeyinin en yüksek maruziyet değeri olan 85 db' nin üzerinde olduğunu, ölçüm yapıldığı tarihten itibaren davacının günlük 7,5 saat olarak çalışma süresi belirlenmesi gerekirken 01.09.2014 tarihinde şube ve sendika girişimlerinden sonra 7,5 saat olarak değiştirildiğini,toplu iş sözleşmesi 52. Maddesinde düzenlenen kısa çalışma priminin uygulanması gerektiğini belirterek fazla mesai ve kısa çalışma prim alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının yönetmelik kapsamında olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun madde 353/1-b.1 maddesi gereğince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İlk Derece Mahkemesince hüküm altına alınan kısa çalışma prim alacağı bakımından bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de;kısa çalışma primi yönünden toplu iş sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Bu alacağa dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekli iken yazılı şekilde faize hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:

İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasındaki 2. bendin tamamen çıkartılarak, yerine;

SONUÇ:

İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasındaki 2. bendin tamamen çıkartılarak, yerine;

“Davanın kısa çalışma prim alacağı açısından 1.923,22 TL'nin kabulü ile; brüt 1.500,00 TL’ nin dava tarihinden,bakiyesine ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek işletme kredi faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,yasal kesintilerin infaz aşamasında gözetilmesine,” rakam ve sözcüklerinin sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 02.02.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8679, Karar No: 2011/14585, Tarih: 21.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8679 E.  ,  2011/14585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11047, Karar No: 2022/1716, Tarih: 28.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/11047 E.  ,  2022/1716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (mağdureler ... ile ...'ye karşı)

HÜKÜM : Mağdurelerden ...'ya yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, ...'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 26.11.2021 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafisi ile mağdureler vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4227, Karar No: 2017/9609, Tarih: 18.09.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/4227 E.  ,  2017/9609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanmaya ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısım hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 savdı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısmı hariç olmak üzere (TMK m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bıı mahkemelerce bakılacağını; aynı Kanunun 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya "Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.09.2017 (Pzt.)