muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9913, Karar No: 2022/12066, Tarih: 12.10.2022

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat Veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında bulunup bulunmadığı, fiilen 8,5 saat çalıştırılmasından dolayı fazla çalışma ücreti ve kısa çalışma primine hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.16.07.2013 tarih ve 28709 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedibuçuk Saat Veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik (Yönetmelik) hükümleri.

3. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun ilgili hükümleri.

4. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının çalışma ortamında gürültü yönünde risk bulunduğu, fabrika dışı çalışma ortamını da (denizaltı bakım-onarım işleri) kapsayacak şekilde fiziksel, kimyasal maruziyet ölçümlerinin yapılması gerektiği, yapılacak ölçümler sonrası mevcut risklerin yeniden değerlendirilmesi gerektiği, solunum ve işitme yoluyla herhangi bir riskin olmadığının tespiti durumunda kısa çalışma priminin kesilmesi gerektiği, mevcut durumda davacının günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği belirtilmiş, hesap raporunda davacının toplu iş sözleşmesinin 52/c maddesi kapsamında kısa çalışma primine hak kazandığı değerlendirilerek birinci seçenekte dava tarihine kadar, ikinci seçenekte ise ikinci ölçümün yapıldığı 06.01.2017 tarihine kadar olmak üzere seçenekli olarak hesaplama yapılmıştır. Davacı ikinci seçenekte belirtilen hesaplamaya göre davasını ıslah ettiğinden arabuluculuk tarihinden sonraki hesaplamaların sonuç itibarıyla hükme esas alınmadığı anlaşılmakla bu husus bozma sebebi yapılmamıştır. Ancak Mahkemece kurulan tespit hükmünde dosya kapsamına göre ikinci ölçümlerin sonuçlarının hatalı ya da geçersiz olduğu yönünde bir tespit ve değerlendirme yapılmadığı, aksi durumun da davacı tarafından ispat edilemediği anlaşıldığından tespit hükmünün de 06.01.2017 tarihine kadar olan dönem ile sınırlı olarak kurulması gerektiğinin dikkate alınmaması hatalıdır.

3. Hüküm altına alınan kısa çalışma prim alacağı bakımından bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de kısa çalışma primi yönünden toplu iş sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Dairemizin yerleşik uygulaması uyarınca, işçi muaccel alacaklarını tek tek belirtmek kaydıyla ihtarname ile işvereni temerrüde düşürebilir. Söz konusu ihtarnamede alacak miktarlarının belirtilmesi gerekmez. Dava tarihinden önce yürütülen arabuluculuk süreci sonucunda anlaşma yapılamadığına dair düzenlenen son tutanak bu bağlamda değerlendirildiğinde dava konusu alacakların dava tarihinden önce arabuluculuk aracılığıyla talep edilmesi karşısında davalı işverenin arabuluculuk son tutanak tarihi itibarıyla temerrüde düştüğünün kabulü gerekmektedir. Bu sonuç davalı işverenin usulüne uygun davet edilmesine rağmen arabuluculuk görüşmelerine katılmadığı durumlarda da geçerlidir. Dolayısıyla Mahkemece kısa çalışma primi alacağına ilişkin arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1) ve (3) numaralı bentlerinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine;

"1-Davacının günlük çalışma süresinin 06.01.2017 tarihine kadar olan dönemde 7,5 saat olması gerektiğinin TESPİTİNE ;

3- Taleple bağlı kalarak Brüt 4.438,85 TL kısa çalışma primi alacağının arabuluculuk son tutanağının düzenlendiği 14.08.2018 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak en yüksek işletme kredi faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmasına,” bentlerinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16829, Karar No: 2022/2684, Tarih: 21.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/16829 E.  ,  2022/2684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.02.2020 gün ve 2019/872 Esas, 2020/140 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdurenin kollukta alınan beyanında sanığın cinsel organına parmak soktuğunu söylemesine rağmen duruşma beyanında cinsel organını ağzına soktuğunu ifade etmesi nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince mağdurenin tekrar dinlenerek bu husustaki çelişkinin giderilmesinden, yine Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezinden düzenlenen 01.07.2019 tarihli raporda saat 12-6 hizasında uzanan vertikol septum yapı izlendiği, saat 4-7 yönünde kaideye ulaşmayan düzensiz yırtıklar izlendiği, saat 11-1 yönünde daha derin fakat kaideye ulaşmayan düzensiz yırtıklar izlendiği, bu haliyle bakire olduğunun belirtilmesi karşısında, dosyanın İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilerek mağdurenin muayenesinde tespit edilen bulguların doğal olup olmadığı, doğal değil ise parmak sokma ile oluşup oluşmayacağına dair rapor alındıktan sonra hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 08.07.2020 gün ve 2020/879 Esas, 2020/1118 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 21.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1924, Karar No: 2018/4223, Tarih: 05.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/1924 E.  ,  2018/4223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, yokluğunda verilen hükmün, sanığın mahkemece savunması alındığı sırada belirttiği ''No:39 ....'' adresi yerine doğrudan mernis adresine tebliğine dair yapılan tebligat usulsüz olduğundan, öncelikle duruşmada belirtiği adrese hükmü temyiz edebileceğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/6 ve 291. maddelerine uygun şerh verilerek gerekçeli kararın tebliğiyle tebellüğ belgesi ile sunulduğu takdirde temyiz dilekçesinin eklenip, hükmün temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden ve dosyanın incelenmesinde 20.03.2014, 27.05.2014 tarihli duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliğinin usulüne göre tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/807, Karar No: 2014/2888, Tarih: 06.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/807 E.  ,  2014/2888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/137437

MAHKEMESİ : Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 07/02/2013, 2012/244 (E) ve 2013/24 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, bu suça yardım, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Katılanın “6136 sayılı Kanuna muhalefet” suçundan açılan kamu davasına katılma ve verilen hükmü temyiz etmeye yetkisi bulunmadığından, bu suça yönelik temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanık A.. S..’nın “öldürmeye teşebbüs”, “6136 sayılı Kanuna muhalefet”; sanık M.. S..’nın “öldürmeye teşebbüse yardım” ve “6136 sayılı Kanuna muhalefet” suçlarından verilen hükümler yönünden yapılmıştır.

2.a-Mağdura ait tüm tedavi evrakı Adli Tıp Kurumu’na gönderilerek, mağdurdaki ateşli silah yaralanmalarının ayrı ayrı iç organ veya damar yaralanmasına, kemik kırığına, organ işlevinin zayıflaması ya da yitirilmesine ve hayati tehlikeye yol açıp açmadığı hususlarında rapor alınması ve sonucuna göre uygulama yapılması yerine, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

b-Sanık M.. S..’nın “öldürmeye teşebbüse yardımdan” kurulan hükmün, Anayasa'nın 141. ve 5271 sayılı CMK’nun 34., 230 ve 232. maddelerinde belirtilen nitelikleri taşıması gerektiği halde, iddia ve savunmalar ile toplanan delillerin değerlendirmesi yapılarak, suçun niteliğinin belirlenmesi ve uygulama maddelerinin dayanaklarının gösterilmesi zorunluluğu gözetilmeden, yazılı şekilde yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Usul ve Kanuna aykırı, bozmayı gerekirmiş olup, sanıklar müdafiileri ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen temyiz kapsamında bulunan tüm suçların, öncelikle bu nedenlerle (BOZULMASINA), 06/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27768, Karar No: 2015/44855, Tarih: 12.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/27768 E.  ,  2015/44855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/54061

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2011

NUMARASI : 2010/445 (E) ve 2011/330 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin, yaşı küçük sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden, sanıklar hakkında ayrı ayrı hükmolunan “498,00.-TL zorunlu müdafii gideri” ile ilgili bölümler çıkartılarak yerlerine "Yargılama giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına" cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10473, Karar No: 2014/21802, Tarih: 06.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/10473 E.  ,  2014/21802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mersin 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.03.2014

NUMARASI :Esas no:2012/846 Karar no:2014/134

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakası ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı-davalı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Mahkemece, müşterek çocuk Arda'nın velayeti davacı- davalı anneye bırakılmış, müşterek çocukla baba arasında “aynı şehirde oturmaları hali” ve “farklı şehirde oturmaları hali için ayrı ayrı kişisel ilişki düzenlenmiştir. Annenin, velayetine bırakılan çocukla birlikte Mersin'de, baba’nın ise Hatay'da oturduğu anlaşılmaktadır. Taraflar mevcut duruma göre ayrı şehirlerde yaşıyor olmakla birlikte, günümüzdeki ulaşım olanaklarındaki kolaylık gözetildiğinde, kişisel ilişkiye dair düzenleme yapılırken, taraflar bu hususun dikkate alınmasını açıkça talep etmemişlerse, "ayrı şehir, aynı şehir ayırımına" gidilmesinin de önemi bulunmamaktadır. Bu bakımdan, aynı şehir-ayrı şehir ayırımına gidilmeksizin babalık duygularını tatmine elverişli , çocuğun da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, daha uygun süreyle kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle manevi tazminat ile kişisel ilişki yönlerinden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.06.11.2014(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/6909, Karar No: 2019/7002, Tarih: 27.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/6909 E.  ,  2019/7002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Dosya kapsamı incelendiğinde; dava konusu taşınmaza emsal olarak alına..... 1 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak temyiz konusu olmayan bir dosyaya cevaben "28.10.2013 tarihli ve 2013/344 E." şeklinde ilgi tutularak" ..... yazı cevabında emsal 10959 ada 1 parsel sayılı taşınmazdan .... kesintisinin yapılmadığı bilgisinin yer aldığı, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sırasında ise yine .... ada 1 parselin somut emsal olarak alındığı bazı dosyalarda ..... ada 1 parsel sayılı taşınmaz imar parseli olarak değerlendirilirken, diğer bazı dosyalarda ise aynı taşınmazın kadastro parseli olarak değerlendirildiği anlaşılmakla söz konusu tereddütlerin giderilebilmesini teminen; dava konusu taşınmaza emsal olarak kabul edilen......sayılı taşınmazın imar planı içerisine alınıp alınmadığının, imar planı içerisine alındı ise hangi tarih itibariyle alındığının, imar parseli olup olmadığının, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığının, yararlanmakta ise hangi hizmetlerden yararlandığının, etrafının meskun alan olup olmadığının, fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun, ..... kesintisi yapılıp yapılmadığının ilgili belediye başkanlığının imar müdürlüğünden ve tapu müdürlüğünden ayrı ayrı sorulmasından ve gelecek cevabi yazıların dosya kapsamına alınması,

2- Emsal olarak kabul edilen ..... parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen 16.11.2009 tarihindeki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümlerini gösterir şekilde tapu kayıtlarının, resmi satış akit tablolarının tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra alınacak cevaplarla birlikte bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlanmasından sonra; dosyanın gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 27/11/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5355, Karar No: 2022/781, Tarih: 25.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/5355 E.  ,  2022/781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin davalı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davalı yönünden kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince hüküm kaldırılarak esas hakkında yeniden karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... köyü, 431 ada, 6 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki yapılara niteliklerine göre değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurularının davalı yönünden kabulü ile işe yaramayacağı anlaşılan kamulaştırmadan arta kalan bölümün de bedeline hükmedilmek suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı vekilinin tüm, davacı idare vekilinin ise sair temyiz itrazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Bedeline hükmedilen kamulaştırmadan arta kalan bölümün davacı idare adına tapuya tescili yerine yazılı şekilde terkinine karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının B-1 nolu bendinde yeralan (ile) kelimesinden sonra gelmek üzere (7.792,36 m2'lik bölümünün) ibaresinin ve bendin sonuna ise (1.698,08 m2'lik bölümünün davacı idare adına tesciline) ibaresinin ayrı ayrı eklenmesine,

Bedeline hükmedilen kamulaştırmadan arta kalan bölümün davacı idare adına tapuya tescili yerine yazılı şekilde terkinine karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının B-1 nolu bendinde yeralan (ile) kelimesinden sonra gelmek üzere (7.792,36 m2'lik bölümünün) ibaresinin ve bendin sonuna ise (1.698,08 m2'lik bölümünün davacı idare adına tesciline) ibaresinin ayrı ayrı eklenmesine,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.