muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16482, Karar No: 2018/1897, Tarih: 06.02.2018

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. Pekcanıtez, Belirsiz Alacak Davası, Ankara 2011, s. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 448). Sadece alacak miktarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da miktarın tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkana sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlemesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir, ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.

Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 225).

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.

Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51,56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin, iş hukuku uygulamasında, Yargıtayca, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda takdiri indirim yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde, tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir.

6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Somut olayda, dava dilekçesinde açıkça, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate alınarak belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Somut olayda, dava dilekçesinde açıkça, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate alınarak belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacakları bakımından ; davacı, çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ek para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri, hak kazandığı izin süresini, çalışma süresi boyunca varsa kullanmadığı veya karşılığı ödenmeyen izin sürelerini belirleyebilecek durumdadır. Bu halde, dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının gerçekte belirlenebilir alacaklar olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri nazara alınarak, dava şartı yokluğundan anılan alacaklara yönelik taleplerin usulden reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 06.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4303, Karar No: 2010/6578, Tarih: 12.10.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/4303 E.  ,  2010/6578 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/161020

MAHKEMESİ :(ADANA) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :24/12/2009-383/508

SUÇ :Öldürmeye teşebbüs

Annesi F.. G..'yi öldürmeye teşebbüsten sanık M. G.'nin yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ADANA) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24/12/2009 gün ve 383/508 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Babası ile gayri resmi birlikte yaşayan annesi mağdurenin evi terk ederek başka biriyle gayri resmi birlikte yaşamaya başlamasını kabullenmeyen sanığın, olay günü annesinin kaldığı eve gittiği, bu konuda tartıştığı, daha sonra bıçakla karın ve bel bölgesinden beş bıçak darbesiyle raporda belirtildiği şekilde yaraladığı olayda;

1-) Sanık, duruşmada alınan savunmasında olaydan önce uyuşturucu hap kullandığını, olaydan sonra da vücuduna jiletle zarar verme ve jiletle kollarını kesme davranışları gösterdiğini belirtmesi karşısında; sanığın, dava dosyası ile birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, Gözlem İhtisas Dairesinde müşahade altına aldırılması, suç tarihi ve şimdiki hali itibariyle, akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda 5237 sayılı TCK.nun 32.maddesi kapsamında 4. İhtisas kurulundan rapor aldırılması, Gözlem İhtisas Dairesinin raporu ile 4.İhtisas Kurulunun raporları arasında çelişki çıkması halinde, sanık Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilerek, muayenesi de yapılarak rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, bu hususta rapor aldırılmadan yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-)Suçun nitelendirilmesinde ve TCK’nun 35.maddenin uygulanmasında meydana gelen zararın ağırlığı önem arz ettiğinden; mağdurun tüm tedavi evrakı temin edildikten sonra her bir yara ile ilgili olarak Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulu'ndan TCK.nun 86 ve 87 maddeleri kapsamında rapor aldırılması gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-) Kabule göre de;

a-) Sanığın, evlilik birliği dışında başka biriyle yaşayan annesini şeref ve namuslarını eksilttiği düşüncesiyle, namuslarına gelen lekeyi temizleme görev ve bilinciyle hareket ederek suçu işlediği anlaşılmakla; eylemin 5237 sayılı TCK 82/1-k maddesinde düzenlenen Töre Saiki ile İnsan Öldürmeye Teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçu nitelendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması;

3-) Kabule göre de;

a-) Sanığın, evlilik birliği dışında başka biriyle yaşayan annesini şeref ve namuslarını eksilttiği düşüncesiyle, namuslarına gelen lekeyi temizleme görev ve bilinciyle hareket ederek suçu işlediği anlaşılmakla; eylemin 5237 sayılı TCK 82/1-k maddesinde düzenlenen Töre Saiki ile İnsan Öldürmeye Teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçu nitelendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması;

b-) Töre Saiki ile İnsan Öldürmeye Teşebbüs suçunda haksız tahrik hükümlerinin uygulanmayacağının düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 12.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/288, Karar No: 2019/7178, Tarih: 13.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/288 E.  ,  2019/7178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 20/12/2016 tarih ve 2014/433 E. - 2016/989 K. sayılı kararın davalı müteveffa ... mirasçıları vekili ve davalı müteveffa ... mirasçıları vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne-reddine dair İstanbul Bölge

Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 27/09/2018 tarih ve 2018/364 E. - 2018/931 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; müvekkillerinin müteveffa ...’nun mirasçıları olduklarını,miras bırakanın 01.08.2000 tarihinde vefat ettiğini, murisin vefatından önce dava dışı Net Apre Boya A.Ş.’de 16.667 adet hisseye sahip olduğunu,davacı eş ...'ın eşinin vefatından sonra yurt dışına yerleştiği, daha sonra terekeyle ilgili araştırma yaparken, bu hisselerin usulsüz olarak 30.01.2000 tarihli yönetim kurulu kararı ile ...’na devredildiğini tespit ettiklerini, sözde devir işlemine ilişkin yönetim kurulu kararının alındığı 30.01.2000 tarihinde yönetim kurulu üyeleri olan davalıların gerçekte yapılmayan bir devir işlemini yapılmış gibi gösterdiklerini, hisse devrine ilişkin belgenin mevcut olmadığını, devrin şirket pay defterine kaydedilmediğini, murise ait şirket hisselerini usulsüz olarak edinen ...’nun sonradan hisseleri üçüncü bir kişiye devrettiğini, davalı yönetim kurulu üyelerinin hukuka aykırı fiilleri nedeniyle müvekkillerinin doğrudan zarara uğradıklarını, davalıların tazminle yükümlü oldukları zararın, gerçeğe aykırı yönetim kurulu kararının alındığı tarihdeki muris hisselerinin gerçek değerinden ibaret olduğunu, bu zarardan yönetim kurulu üyeleri olan davalıların ve mirasçılarının şahsen ve müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek, davacılar murisine ait olan ve müvekkillerine mirasen intikal etmesi gereken dava dışı Net Apre Boya A.Ş.’deki 16.667 adet nama yazılı hisse senedinin 30.01.2000 tarihindeki gerçek değeri tutarındaki tazminatın, bu hisseye tasfiye tarihine kadar yapılan tüm kar payı ödemelerinin ve tasfiye sonucunda bu hisseye düşen tasfiye payının fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 10.000,00 TL'sinin 30.01.2000 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, daha sonra ıslah talebinde bulunarak talebini 85.918,93 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ...... mirasçıları vekili; davacıların dava tarihinde şirkette pay sahibi olmadıklarını, şirket yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğuna gidilemeyeceğini, aktif ve pasif husumet ehliyetinin davada bulunmadığını, murisin ölümünden önce hisse devrinin yapıldığını ve murisin ölüm tarihi itibariyle şirketle herhangi bir hukuki bağının kalmadığını bu nedenle mirasçılarının da hakkının bulunmadığını, TTK'da öngörülen 2 ve 5 yıllık zamanaşımı sürelerinin dolduğunu, ceza zamanaşımı ve genel zamanaşımını düzenleyen 818 sayılı BK 125. maddesine göre de davanın zamanaşımına uğradığını, TTK 336/5 şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Necati Atay mirasçıları vekili; TTK 309 ve BK 125 maddesi uyarınca zamanaşımı sürelerinin dolduğunu, devir işleminin tarafı olmayan müvekkillerinin sorumluluğuna gidilemeyeceğini, devrin usul ve yasaya uygun gerçekleştiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacıların miras bırakanı olan ...'nun dava dışı Net Apre Boya San ve Tic. AŞ'de nama yazılı 16.667 adet hisse sahibi olduğu, 01.08.2000 tarihinde vefatı ile geriye mirasçı olarak davacıları bıraktığı, davaya konu 30.01.2000 tarihli şirket yönetim kurulu kararında söz edilen devir belgesinin gerçekte mevcut olmadığı ve davalılarca da dosyaya ibraz edilmediği, yönetim kurulu kararında anılan devir belgesi gerçekte mevcut olmadığından bu devrin şirketin pay defterine de kaydedilmediği, davacıların hisselerin gerçek hak sahibi olduğu ve anılan yönetim kurulu kararı yok hükmünde olduğundan dolayı zararın gerçekleşmiş olduğu, hükümsüz sayılan kararın TTK'nın 309 maddesinde düzenlenen zamanaşımı açısından başlangıç tarihi de oluşturmayacağı, 2 ve 5 yıllık zamanaşımı sürelerinin somut olayda uygulanamayacağı ve zamanaşımının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, (davacıların miras payları oranında) 18.000,51 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davacı ... Uçkan yararına, 54.001,53 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davacı ... yararına davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline,fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı müteveffa ... mirasçıları vekili ve davalı müteveffa ... mirasçıları vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davalı müteveffa ... mirasçıları vekili ve davalı müteveffa ... mirasçıları vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; hisse senetleri bastırılarak şirket hisselerinin senede bağlanmadığı, pay defterine yazılan çıplak paylar şeklinde olduğu, 6762 sayılı TTK'da senede bağlanmamış çıplak payın devri konusunda herhangi bir düzenlemenin bulunmadığı, ancak çıplak payın devrinin genel hükümler çerçevesinde yapılabileceği bu suretle nama yazılı çıplak payların alacağın temliki suretiyle devredilebileceği, bunun da alacağın temlikinde olduğu gibi yazılı bir devir anlaşması ile yapılması gerektiği, hisse senedini devralan ...'nun murisin hisse senetlerini geçerli bir hisse devir sözleşmesiyle devraldığını yazılı delillerle ispat edemediğinden sorumlu olduğu, pay defterine yapılan kaydın açıklayıcı nitelikte olduğu, kararda imzası bulunan yöneticilerin de hisse bedelinden dolayı doğrudan sorumluluğu bulunmadığı, ancak yönetim kurulunun, dayanak belgesi sunulmadan devri pay defterine işlemesi nedeniyle oluştuğu iddia edilen zarardan yöneticinin sorumluluğunun bulunduğu, sorumluluk davası yönünden zamanaşımında 6762 sayılı TTK 309/son madde hükmünün uygulanacağı, yönetim kurulu karar tarihi ve dava tarihi itibariyle azami beş yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği, ceza zamanaşımının da dava tarihi itibariyle dolduğu gerekçesiyle davalılar müteveffa ... mirasçıları vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, HMK 353/1.b.2. maddesi uyarınca yerel mahkeme kararının kaldırılarak bu davalılar yönünden davanın reddine, davalılar müteveffa ... mirasçıları vekilinin istinaf harçlarını süresinde yatırmaması nedeniyle istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına, diğer davalılar yönünden, ilk derece mahkemesi hükmü istinaf edilmeyip kesinleştiğinden, yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz ede davacılardan alınmasına 13/11/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.