muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2238, Karar No: 2010/3307, Tarih: 25.03.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/2238 E.  ,  2010/3307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.07.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında düzeltim istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan baba adının nüfus kaydına göre düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan HUMK’nun 13.maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 1.1.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her

hangi biri de tek başına tapuda miras bırakanla ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; davacının dava konusu yapmış olduğu 19 parsel sayılı taşınmazın tapulama tutanağı istenmemiştir. Oysa düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir. Ayrıca dosyanın incelenmesinden anlaşıldığı üzere mahkemece nüfus araştırması da yapılmamıştır. Mahkemece nüfus müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip başka bir kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir. Zabıta araştırmasında da tapu kayıt maliki olan "... oğlu ... ..." ile

davacının murisi "... oğlu ... ...'nin aynı kişi olup olmadığı sorulacağına davacının dedesi ... oğlu ... sorulmuş ve şahsın 1892 doğumlu olduğu ve 1977 yılında öldüğü bildirilmiştir. İstem konusunda tek tanık dinlenmiştir. Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma karar vermeye yeterli değildir. O halde mahkemece dava konusu taşınmazın tapulama tutanağı ve dayanağı belgeler getirtilerek tutanağın edinme sütunu iyice okunmalı, nüfus müdürlüğünden tapu maliki ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, yeniden doğru şekilde zabıta araştırması yaptırılmalıdır. Gerekirse, taşınmaz başında keşif yapılarak tanıklar taşınmaz başında dinlenmelidir. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir. Eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 25.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15752, Karar No: 2014/12280, Tarih: 08.12.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/15752 E.  ,  2014/12280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2012/245031

Mahkemesi : Eruh Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 25.06.2012

Numarası : 2012/12 - 2012/20

Suç : Silahlı terör örgütü üyesi olma, silahlı terör örgütüne yardım

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Silahlı terör örgütlerine hiyerarşik yapısına dahil olarak TCK'nın 314/2. maddesi kapsamında doğrudan üye olmak mümkün olduğu gibi TCK'nın 314/3, 220/6 ve 314/3, 220/7 maddeleri anlamında örgüte yardım etmek ve adına suç işlemek bağlamında dolayısıyla üye olmak da mümkündür. TCK'nın 220/6. maddesinde örgüt adına suç işleyenler için tercih edilen "... örgüte üye olmak suçundan dolayı cezalandırılır" ifadesi ve örgüte yardım edenler için tercih edilen "...örgüt üyesi olarak cezalandırılır" ifadeleriyle TCK'nın 220. maddesinin gerekçesinden bu durum açıkça anlaşılmaktadır.

Tüm dosya kapsamına göre, sanığın, M.. Ö.., K.. D.., H.. T.. ve A.. D.. isimli şahıslara propaganda yapıp örgütsel bir organizasyon dahilinde örgütün kırsalına katılmalarını sağlayıp kendisinin de kırsalda kalması şeklinde kabul edilen eyleminin bir bütün halinde silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturacağı, gözetilerek, sadece örgüt üyeliği suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken iki ayrı suçun varlığı kabul edilerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7254, Karar No: 2012/4836, Tarih: 12.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/7254 E.  ,  2012/4836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Anne, baba ve çocuk yaştaki kardeşini öldürme, genel güvenliği kasten tehlikeye düşürmek

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d, 170/1-a, 53. maddeleri uyarınca (üç kez) ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ve 2 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın maktuller ... ..., ... ve ...'ye yönelik " anne, baba ve çocuk yaştaki kardeşini öldürmek" ve "genel güvenliği kasten tehlikeye düşürmek" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim nedeninin bulunmadığı gerekçeleri ile takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin cezai ehliyetin bulunmadığına, eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

27.08.1992 doğumlu olan maktule ...'nin suç tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e maddesinin de uygulanması gerektiği anlaşılmakla; CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye

dayanılarak, hüküm fıkrasının 3 nolu bendindeki "kardeşi" ibaresinden sonra gelmek üzere "çocuk" ibaresi ile aynı bölümdeki "TCK.nun 82/1-d" ibaresi çıkartılarak yerine "TCK.nun 82/1-d-e" ibaresi eklenmek suretiyle DÜZELTİLEN, usul ve yasaya uygun olan öldürme suçları yönünden re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA), 12.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29219, Karar No: 2015/5074, Tarih: 17.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29219 E.  ,  2015/5074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1)Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar geçersizdir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü olması ve değer farklarının birbirine yakın olan emsallerin değerlendirmeye alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 11.136,00 m2, somut emsal olarak alınan taşınmaz 562,56 m2 olduğu gibi dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerinin 8,00-TL/m2, değerlendirmeye esas alınan emsal taşınmazın ise 25,00 TL/m2 olduğu kabul edilerek yapılan değerlendirmede emsal taşınmaz, dava konusu taşınmazdan 3 kat değerli olduğu gözetilmeksizin dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan % 50 oranında az değerli olduğunu kabul eden ve somut gerekçelere dayandırılmayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Davacı idare harçtan muaf olup, yatırılan karar harcının iadesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

2) Davacı idare harçtan muaf olup, yatırılan karar harcının iadesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32955, Karar No: 2013/27219, Tarih: 13.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/32955 E.  ,  2013/27219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlarından beraati ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, aşamalardaki ifadelerinde suça konu silahın kuru-sıkı tabanca olduğunu savunması, silaha ait fatura ibraz etmesi, tabanca ile birlikte mermi ele geçmemiş olması ve dosyada mevcut ekspertiz raporunda, söz konusu tabancanın ses fişeklerinden tadil edilmiş yasak niteliği haiz fişekleri de atabilen yarı otomatik bir tabanca olduğu belirtildikten sonra, her hangi bir tadilat yapılıp yapılmadığı hususuna değinilmeden “...namlusu içerisinde dairesel yapıda (ortasında boşluk bulunan) gaz ayırıcı parçası bulunduğu, namlusu içerisindeki gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun metal küre vb. bir cisim geçebileceği”nin belirtilmesi karşısında; davaya konu ses ve gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın fotoğrafları, faturası ve dosyadaki bilirkişi raporu eklenip üretici firmadan mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde yeniden Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, ayrıca "kuru sıkı" olarak tabir edilen tabanca olduğunun anlaşılması halinde ise yerleşik yerde ateş etme şeklindeki eyleminin, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 36/1. madde ve fıkrasında tanımı yapılan gürültüye neden olma kapsamında idari yaptırımı gerektireceği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5093, Karar No: 2020/6929, Tarih: 16.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/5093 E.  ,  2020/6929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Mağdurun yaralanması hakkında Karabük Üniversitesi Eğitim Araştırma Hastanesinin 24.12.2013 giriş ve 25.12.2013 çıkış tarihli epikrizinde "Nazal fraktür tanısı ile yatırıldı. Nazal aks sola doğru deviye, septum sola/sağa deviye, nazal dorsum ödemli. LAA Nazal repozisyon yapıldı, eksternal fiksasyon yapılarak operasyona son verildi, şifa ile taburcu edildi.'' şeklinde, Karabük Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 04.03.2016 tarihli raporunda ''....olay sonucu her iki burun kanadında kırığa neden olan yaralanmasının .....Vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi Hafif (1), Orta (2-3) ve Ağır (4-5-6) olarak sınıflandırıldığında; şahısta saptanan kırığın hayat fonksiyonlarını Orta (2) derecede etkileyecek nitelikte olduğu, yaralanmasının yüzde sabit iz ve duyulardan veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde herhangi bir anatomik eksiklik veya fonksiyonel bozukluk olup olmadığı açısından görüş isteniyorsa kişinin muayene olmak üzere şubemize gönderilmesi gerektiği kanaatini bildirir rapordur.'' şeklinde tespitlere yer verildiği halde, mağdurun yaralanmasının yüzünde sabit iz veya duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı hususunda rapor alınmadığı anlaşıldığından, mağdurun tüm tedavi evrakları, raporları, film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevkedilerek yaralanmasının yüzünde sabit ize neden olup olmadığı hususunda duraksamaya yer vermeyecek ve 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde kesin raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

3)Gerekçeli karar başlığında şikayetinden vazgeçen ...'ın sıfatının mağdur yerine katılan olarak gösterilmesi,

2)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

3)Gerekçeli karar başlığında şikayetinden vazgeçen ...'ın sıfatının mağdur yerine katılan olarak gösterilmesi,

4)28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, sanık hakkındaki hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 16.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2474, Karar No: 2022/9719, Tarih: 29.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/2474 E.  ,  2022/9719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili tarafından davadan feragat edildiği bildirdiğinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADE EDİLMESİNE 29/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14199, Karar No: 2016/8496, Tarih: 23.03.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/14199 E.  ,  2016/8496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı ifa davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ...' nin, dava dışı müteahhit ....' ne inşa ettireceği “...”' nden 13.07.2006 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün 2008 yılı Ağustos ve Eylül ayında programa göre teslim edildiğini, teslimden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğunu öğrendikten sonra ihbarlarda bulunulduğunu ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan bedel farkının (semen tenzili) tespit edilerek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dilemiştir.

Davalı, dava konusu dairenin davacıya eksiksiz olarak teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu hükme esas alınarak eksik ifa ve gizli ayıp bedeli olarak toplam 24.544.97.TL' nın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacının temyizi yönünden; 16.09.2014 günlü ilam davacıya 26.11.2014 tarihinde, davalı tarafından verilen temyiz dilekçesi de davacıya 05.01.2015 tarihinde tebliğ edilmiş ve temyiz dilekçesi 19.01.2015 tarihinde verilmiştir.

HUMK.’ nu gereğince temyiz süresi 15, katılma yolu ile temyiz süresi 10 gündür. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu' nun 1.6.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz süresi geçtikten sonra davacı tarafından verilen temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.