muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1696, Karar No: 2020/2768, Tarih: 16.09.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/1696 E.  ,  2020/2768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama (Yağma suçundan dönüştürülen)

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında, mağdur ...’e yönelik alacağı tahsil amacıyla kasten yaralama suçundan kurulan düşme hükmünün temyiz incelemesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluş ve dosya kapsamına göre; olay günü saat 19.00 sıralarında, sanık ...’ün önceden tanıdığı mağdur ...’i aradığı ve evde olup olmadığını sorduğu, evde olan mağdurun araç ile alındığı ve tenha bir yer olan dere kenarına götürüldüğü, burada diğer sanık ...'un bulunduğu ve yanına getirilen mağdurdan bir alacağa dayanmaksızın cep telefonunu istediği, mağdurun kabul etmemesi üzerine sanık ...’un “Bana ya telefonu vereceksin, ya para vereceksin, ya da seni hastanelik ederim” dediği, korkan mağdurun cep telefonu hattını çıkarmak suretiyle sanık ...’a verdiği, akabinde sanıkların araca binerek olay yerinden uzaklaştıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların sübût bulan eylemleri 5237 sayılı TCK’nin 149/1-c-h maddelerinde yazılı nitelikli yağma suçunu oluşturduğu hâlde, mağdur ile sanıkların kovuşturma aşamasında değişen iddia ve savunmalarına itibar edilerek eylemin hukukî ilişkiden kaynaklandığının kabul edilmesi suretiyle, kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de; 5237 sayılı TCK'nin 150/1. maddesinin yalnızca hukukî ilişkinin tarafı olan kişiler hakkında uygulanabileceği, sanık ...’un, mağdur ... ile sanık ... arasındaki hukukî ilişkinin tarafı olmadığı anlaşıldığından, hakkında 5237 sayılı TCK'nin 150. maddesi delâleti ile kasten yaralama suçundan şikâyet yokluğuna bağlı olarak düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 16.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13016, Karar No: 2017/13654, Tarih: 24.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/13016 E.  ,  2017/13654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılardan ..., ..., ... vekili tarafından temyiz etmiş, ..., ..., ... vekili tarafından ise temyiz taleplerinin reddine dair 07.01.2016 ve 14.12.2015 tarihli ek kararların temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Hüküm davalılardan ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiş, ancak daha sonra, ..., ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz taleplerinden feragat ettiklerine dair 15.2.2017 havale tarihli dilekçe dosyaya sunulmuştur.

Ayrıca, davalılardan ..., ... ve .... tarafından hüküm temyiz edimiş, Mahkeme tarafından, temyiz taleplerinin süresinde yapılmadığı gerekçesi ile temyiz taleplerinin reddine dair 14.12.2015 ve 7.1.2016 tarihli ek kararlar verilmiş, bahse konu ek kararlar da, ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiş, ..., ... ve ... vekilinin ek kararların temyizine ilişkin talebinin de, ek kararların tebliğinden itibaren 7 günlük temyiz süresinden sonra yapıldığı anlaşılmıştır.

SONUÇ: Davalılardan ..., ... ve ... vekilinin temyiz isteminin vaki feragat nedeniyle REDDİNE, davalılardan ..., ... ve ... vekilinin ise, süresinde olmayan temyiz isteminin REDDİNE, HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 24.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9422, Karar No: 2017/25062, Tarih: 16.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/9422 E.  ,  2017/25062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu taşınmazların kamulaştırma işleminin davacılar ya da murisleri olan...'a noter marifetiyle tebliğ edilip edilmediği, edilmiş ise tebliğ tarihlerini gösterir tebligat mazbatalarının onaylı suretleri davalı idare ve ilgili noterlikten getirtildikten,

2)Bankaya bloke edilen bedel var ise bu bedelin kamulaştırma tarihindeki tapu maliklerine ödenip ödenmediği davalı idare ile ilgili banka şubesinden sorulduktan,

3)... Barajında hangi tarihten itibaren su tutulmaya başlandığı, maksimum su kotuna ne zaman ulaşıldığı ve dava konusu taşınmazlardan göl alanında kalanların hangi tarihte baraj gölü altında kaldığı, yol geçirmek ve tel çit ile çevrilip ağaçlandırılmak suretiyle fiilen el atılan taşınmazlara ise davalı idarece hangi tarihte el atıldığı taraflardan sorularak el atma tarihine ilişkin tüm belgeler getirtildikten,

4)Dosya fen bilirkişine tevdi edilip mutlak koruma alanında kaldığı belirtilen ve 4566 parselden ifrazen oluşan dava konusu 4932 ve 4933parsel sayılı taşınmazlara davalı idarece fiilen el atılıp atılmadığı, atılmış ise ne şekilde ve ne kadarlık bölümüne el atıldığına ilişkin ek rapor alınması sağlandıktan,

5)Dava konusu taşınmazların tapu kaydında mevcut ... (... ... Vakfı) şerhi olduğu görüldüğündün adı geçen vakfın taviz bedeline tabi olup olmadığı Vakıflar Genel Müdürlüğünden sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15343, Karar No: 2013/19923, Tarih: 26.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/15343 E.  ,  2013/19923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mal rejiminin tasfiyesi.

... ile ... aralarındaki mal rejiminin tasfiyesi davasının reddine dair ... Aile Mahkemesi'nden verilen 25.04.2013 gün ve 806/437 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 17.12.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı vekili Av. ... geldi. Başka kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, tarafların evliliklerinin sona erdiğini, davacının babasından miras kalan yerlerin satışı ile hissesine isabet eden gelirlerle alınan ve davacı adına kayıtlı bulunan dava konusu ... 1519 ada 1 parseldeki 16 numaralı dairenin tamamı ve ... 14795 parseldeki 59 numaralı dubleks meskenin 1/2 hissesini davalı ile anne ve babasının baskı yapmaları üzerine çocuklarının geleceğini düşünen davacı tarafından davalı eşine devredildiğini, taşınmazları devrettikten sonra davalının tavırlarının değiştiğini, bu devredilen taşınmazların davacının şahsi malı olup davalının ayni yada şahsi hakkı bulunmadığını açıklayarak taşınmazların boşanma sonucunda tasfiyesi ile davacıya iadesine karar verilmesini istemiş, 24.01.2011 tarihli açıklama dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla ...’teki taşınmaz için 60.000 TL, ...' deki taşınmaz için 40.000 TL olmak üzere toplam taleplerinin 100.000 TL olduğunu bildirmiş, bu miktar üzerinden nisbi harcı da tamamlamıştır.

Davalı ... vekili, anılan bağımsız bölümlerin davalıya devri doğru ise de devrin nedeninin davacının alacaklılarından mal kaçırma gayretinin bir sonucu olduğunu, davalının hiçbir zaman böyle bir devir talebinde bulunmadığını, özellikle ...’teki bağımsız bölümün TOKİ’den temin edilmiş olup satılabilmesi için diğer eşin rızası gerektiğini, kaldı ki anılan bağımsız bölümlerin satışından elde edilen gelirin tamamen evlilik birliğinin ve özellikle de ...’da kurulacak yeni yaşamın gerekleri için harcandığını, nitekim mevcut ihtiyaçlar ve davacının bu yönlü talebi neticesinde anılan bağımsız bölümün satıldığını, adı geçen satışlardan elde edilen gelirlerin evlilik birliği için harcandığının bizatihi davacının ekonomik durumu araştırıldığında anlaşılacağını, davacının ... ... İlçesi ve ... İlçesi ... konutlarındaki bağımsız bölümlerden söz etmediğini, ...’deki taşınmazın henüz davalının evlenmeden önce edindiği taşınmaz olup bu dairenin 2002 de satılıp bedelinin ...'taki davalının hesabına yatırıldığını, 2003 yılına kadar bankada kalan paranın davacının üniversiteye olan borcu için çekildiğini, bizzat davalı tarafından ... Bankası'na yatırılarak davacının üniversiteye olan borcunun kapatıldığını, 29.000 TL. borcun 26.000 TL.sinin davalının ...'taki parasından, 3.000 TL.sinin ise davalının babası tarafından karşılandığını, ... konutlarındaki bağımsız bölümün de davalının maaşı ve özellikle ek ders ücretlerinden gelen para ile alındığını, davacı adına tescil edildiğini, bu bağımsız bölümün 2004 yılında bizatihi davacı asil tarafından satılıp elde edilen satım bedelinin de davacı tarafından değerlendirildiğini açıklayarak davacının taleplerinin reddini savunmuş, davacının borçlarının kapatılması uğruna elden çıkarılmak durumunda kalınan bağımsız bölümlere ilişkin olarak davalıya 50.000 TL. tazminat ödettirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar 22.10.1993 tarihinde evlenmişler, 12.07.2006 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın 29.04.2008 tarihinde kesinleşmesi ile boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. Bu durum karşısında evlilik tarihinden 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı TKM'nin 170.maddesi uyarınca eşler arasında mal ayrılığı rejimi, 01.01.2002 tarihinden boşanma davasının açıldığı tarihe kadar 4722 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince, eşler başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden TMK'nun 202. maddesine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.

Dava konusu ... 1519 ada 1 parseldeki 16 numaralı daire TOKİ adına tapuda kayıtlı iken dava dışı ... ile TOKİ arasındaki satış sözleşmesi ile satılmış ve ödemeleri devam ederken, Hülya tarafından 19.02.1997 tarihinde davacı ...’a satılmış, yine ödemelere devam edilmiş, 22.01.2003 tarihinde de davacı ... tarafından davalı ...’a noterde yapılan devir sözleşmesi ile devredilmiş, ... adına tapu kaydı TOKİ tarafından 10.04.2006 tarihinde çıkartılmıştır. Henüz tapuda ... 755 ada 1 parseldeki 2 numaralı mesken taraflar arasında edinilmiş mallara katılma rejimi geçerli iken 12.02.2009 tarihinde davalı ... adına alınarak tapuya tescil edilmiştir. Bu taşınmaz ... tarafından 26.04.2006 tarihinde dava dışı gerçek kişiye tapuda satılmıştır. Diğer dava konusu ... 14795 parseldeki 59 numaralı dubleks mesken ise 28.08.2000 tarihinde 1/2 paylı olarak davacı ... ve davalı ... adına satın alınmış, daha sonra davacı ... adına tapuda kayıtlı 1/2 payı davalı ...’a tapuda “satış” göstererek devretmiştir. Bu taşınmazın tamamı da davalı ... tarafından 09.11.2005 tarihinde dava dışı gerçek kişiye tapuda satılmıştır.

Dava konusu yapılan ... 1519 ada 1 parseldeki 16 numaralı dairenin tamamının 22.01.2003, ... 14795 parseldeki 59 numaralı dubleks meskenin ise 1/2 hissesinin 21.01.2003 tarihinde davacı tarafından davalıya devredildiği gözetildiğinde davacının talebinin, katılma alacağı isteğine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Evlilik içinde 01.01.2002 tarihi sonrası eşlerden biri adına edinilen mal varlığı üzerinde diğer eşin yasadan kaynaklanan artık değerin yarısı oranında katılma alacağı isteme imkanı bulunmaktadır. (TMK'nun 231, 236/1.m.). TMK'nun 222. maddesi gereğince, belirli bir malın eşlerden birine ait olduğunu iddia eden kimse iddiasını ispat etmekle yükümlüdür. Bir eşin bütün mallarının aksi ispat edilinceye kadar edinilmiş mal olarak kabul edilmesi gerekir. Katılma alacağı bakımından talepte bulunan eşin çalışıp çalışmaması veya herhangi bir katkıda bulunup bulunmamasının bir önemi de yoktur. Katılma alacağı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalarda, eklenecek değerlerden (TMK.m.229) ve denkleştirmeden (TMK.m.230) elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere edinilmiş malın (TMK.m.219) toplam değerinden mala ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra kalan artık değerin (TMK.m.231) yarısı üzerinden (TMK.m.236/1) tarafların kazanılmış hakları da dikkate alınarak katılma alacağının hesaplanması gerekir.

Mahkemece, davacının baskı sonucu devir yaptığını iddia ettiği, davalı tarafın ise davacının devletten ve borçlularından mal kaçırma niyetiyle devrettiğini savunduğu, davalı tanıkları ... ve ...'ın ise davacının eğitimi nedeniyle tazminat ödeyeceğinden dolayı davalıya devrettiğini bildirdiklerinin görüldüğü, devir işleminde bedel ödenmediği konusunda çekişme bulunmadığı, bedel ödenmeksizin eşler arasında yapılan devir işlemlerinin kural olarak, Borçlar Kanunu gereğince gizli bağış olarak kabul edildiği, TMK'nun 220/2 maddesi gereğince karşılıksız kazandırmalar kişisel mal kapsamında yer almakta olup, yasa gereği davalının kişisel mal varlığı kesiminde bulunan dava konusu mal varlığı değerlerinin tasfiyesinin mümkün olamayacağı, TMK'nun 230.maddesi gereğince davalının edinilmiş malından kişisel malına giden değer denkleştirmesinin söz konusu olmadığı, davacının bağıştan rücu iddiasında da bulunmadığı açıklanarak mal rejiminin tasfiyesi sonucu davacının davalıdan katkı, değer artış payı yada artık değere katılma alacağı hakkının bulunmadığı kanaati ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dava dilekçesindeki talep, davalının savunması, Mahkeme gerekçesi karşısında taraflar arasında çözümlenmesi gereken öncelikli sorun edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde bir eşin diğer eşe tapuda “satış” göstererek yaptığı pay devrinin mal rejiminin tasfiyesi bakımından nasıl anlaşılması gerektiği, bu devredilen pay üzerinde değer artış payı veya katılma alacağı doğup doğmayacağı, hesaplama gerekip gerekmediği üzerinde toplanmaktadır.

Kural olarak, dava konusu paylar 01.01.2002 tarihinden sonra edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde davacı eş tarafından davalı eşe devredildiğine göre TMK.nun 219. maddesi uyarınca edinilmiş mal oldukları konusunda duraksamamak gerekir.

TMK.nun 222/1. fıkrası uyarınca, belirli bir malın eşlerden birine ait olduğunu iddia eden kimse, iddiasını ispat etmekle yükümlüdür. Aynı maddenin son fıkrasında ise, bir eşin bütün malları, aksi ispat edilinceye kadar edinilmiş mal kabul edilir. Saptanan bu durum karşısında TMK.nun 6. ve 222/1. maddeleri gereğince davacı iddiasını, davalı ise savunmasını kanıtlamakla yükümlüdür.

TMK.nun 222/1. fıkrası uyarınca, belirli bir malın eşlerden birine ait olduğunu iddia eden kimse, iddiasını ispat etmekle yükümlüdür. Aynı maddenin son fıkrasında ise, bir eşin bütün malları, aksi ispat edilinceye kadar edinilmiş mal kabul edilir. Saptanan bu durum karşısında TMK.nun 6. ve 222/1. maddeleri gereğince davacı iddiasını, davalı ise savunmasını kanıtlamakla yükümlüdür.

Davacı dava dilekçesinde, davalı ve ailesinin manevi baskısı sonucu tapuda taşınmazı davalıya devir ettiğini açıklamış, gerek boşanma dosyasında dinlenen tanıklar gerekse eldeki dava dosyasında dinlenen tanıklar bu yönde beyanda bulunarak davacının safiyane duygularla bu devirleri yaptığını bildirmişlerdir. Davalı tarafından da bu devirlerin davacının alacaklılarından mal kaçırma amacı ile yapıldığı savunulmuş ve davacının borçlarının kapatılmasının da devirde etkili olduğu belirtilmiştir. Gerek boşanma dosyası üzerinde ve gerekse eldeki dava dosyasında dinlenen tanık beyanları üzerinde yapılan inceleme ve karşılaştırmada davacının iddiasının her iki dosyadaki bilgi ve belgeler ile tanık beyanlarıyla doğrulandığı görülmektedir. Davalının savunması dahi bir anlamda davacı iddiasını doğrular niteliktedir. Dava konusu payların davacı eş tarafından davalı eşe edinilmiş mallara katılma rejimi geçerli iken tapuda “satış” gösterilerek devredilmesi nedeniyle aksi davalı tarafından ispatlanamadığı sürece TMK’nun 219 ve 222/1-3.maddeleri uyarınca edinilmiş mal olarak kabul edilmeleri gerekir. Belli bir malın eşlerden birine ait olduğunu iddia eden kimse iddiasını kanıtlamakla yükümlüdür. Bir eşin bütün malları, aksi ispat edilinceye kadar edinilmiş mal kabul edilir (TMK.nun 222/1-3. fıkra). Dava konusu paylar evlilik sırasında davalı eşine satılmış ve davalı eşte edinilmiş malla (parayla) söz konusu payları devraldığından bu payların edinilmiş mal olarak kabulü gerekmektedir. Davacının davalı eşine tapuda yaptığı satış ile üzerine kayıtlı payları devretmesi olayında davacıda bağış kastı ve iradesinin olduğunu söylemek de oldukça güçtür. Çünkü, davacının iddiası aynı zamanda tanık beyanlarıyla da kanıtlanmıştır. Artık bu saptama karşısında somut olgunun gizli bağış niteliğinde olduğunun kabulüne olanak bulunmamaktadır. Eşler arasındaki güven, aile birlikteliği ve hayatın olağan akışı da satışın bağış niteliğinde olduğunu göstermez.

Saptanan bu somut ve hukuki olgular karşısında dava konusu payların davacı tarafından davalıya devrinin satış olarak nitelendirilmesi ve iddia ve savunma doğrultusunda taraf delillerinin toplanarak tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi, sonucuna göre işin esası ile ilgili bir hüküm kurulması gerekirken, esasa girilmeksizin devirlerin gizli bağış olduğundan hareketle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Saptanan bu somut ve hukuki olgular karşısında dava konusu payların davacı tarafından davalıya devrinin satış olarak nitelendirilmesi ve iddia ve savunma doğrultusunda taraf delillerinin toplanarak tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi, sonucuna göre işin esası ile ilgili bir hüküm kurulması gerekirken, esasa girilmeksizin devirlerin gizli bağış olduğundan hareketle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 26.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21230, Karar No: 2010/6270, Tarih: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21230 E.  ,  2010/6270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/13515, Karar No: 2014/20976, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/13515 E.  ,  2014/20976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2010/274-2014/155

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.