muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2049, Karar No: 2022/3222, Tarih: 20.04.2022

1- Dava, kurulması düşünülen limited şirket sermayesinde kullanılmak üzere davalıya gönderilen paranın tahsili amacıyla başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkin olup. mahkemece, davalının sebepsiz zenginleştiği ve davacıya borçlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı, hesabına gelen paranın sadece davacıya ait olacak hisselerin bedeli olarak değil, kendisince tanınmış hale getirilen “Max Dijital” ibareli marka ve unvan için de verildiğini savunmuştur.

Davacının, davalı hesabına 150.000.- TL göndermesinden sonra tarafların ortaklığında dava dışı Max Dijital Baskı ve Reklamcılık Hiz. San. Tic. Ltd. Şti. kurulmuş, 20.11.2015 tarihli Düzeltme Beyannamesi ile tadil edilen kuruluş ana sözleşmesinde 1.020 Pay karşılığı 25.500.- TL davalı, 980 Pay karşılığı 24.500.- TL davacıya ait olmak üzere şirketin sermayesinin 50.000.- TL olduğu tescil ve ilan edilmiş, Düzeltme Beyannamesine çekince konulmamıştır. Ayrıca davacı, şirketteki hisselerini davalıya devrederken 24.02.2016 tarihli Limited Şirket Pay Devri Sözleşmesi ile devrin kabulüne ilişkin aynı tarihli Ortaklar Kurulu kararında da davacının 980 paya karşılık hisse değeri 24.500.- TL olarak gösterilmiş, Limited Şirket Pay Devri Sözleşmesinde devir bedelinin nakten ve tamamen ödendiği belirtilmiş, davacı bu belgelerin düzenlenmesi esnasında da bir itiraz ileri sürmemiştir. Bu durumda davacının gönderdiği paranın sadece şirket payına ilişkin olmadığının, ispat yükü

üzerinde bulunduğu halde davalının savunmasının aksini ve sebepsiz zenginleştiğini kanıtlayamadığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2-Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 20/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4569, Karar No: 2024/24208, Tarih: 17.10.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/4569 E.  ,  2024/24208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığında,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık vemüdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2020 tarihli ve 2020/631 Esas, 2020/630 Karar sayılı ilamında birinci kez mükerrirliğe esas sayılan Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2013 tarihli ve 2013/72 Esas, 2013/538 Karar sayılı ilamının 20.02.2019 tarihinde kesinleştiği, Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/631 Esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 03.09.2017 olduğu, bu haliyle tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın bu nedenle birinci kez mükerrer olduğu anlaşılmakla sanık hakkında ikinci kez mükerrerlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Tekerrür hükümlerinin uygulandığı kısmında yer alan "...ve önceki hükümde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin de uygulanmış olması nedeniyle TCK'nın 58/6 ve 5275 sayılı CGTİK'nun 108/3 maddesi gereğince sanığın ikince kez mükerrir olduğunun tespitine ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre yapılmasına" ilişkin kısmın çıkartılarak yerine "... 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uygulanarak birinci kez mükerrir olan sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre yapılmasına" cümlesinin eklenmesi

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/811, Karar No: 2015/15045, Tarih: 22.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/811 E.  ,  2015/15045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Espiye Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/01/2014

NUMARASI : 2011/234-2014/2

Davacı E.. M.. vekili Avukat S.. Ö.. tarafından, davalılar S.. K.. ve diğeri aleyhine 08/06/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 09/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13798, Karar No: 2016/2, Tarih: 11.01.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/13798 E.  ,  2016/2 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK.nun 34, 230, 232 maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanıkların eylemlerinin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması, sanıklar hakkında açılan kamu davası ile ilgili kurulan hükümlerin dayanaklarının gerekçeleriyle kararda açıklanıp gösterilmesi gerektiği cihetle; suç işlemek amacıyla örgüt kurup tespit edilen ... ve ... illerinde ... ATM'lerinde düzenek kurarak şikayetçi ve katılanların kredi kartlarını ele geçirip kullandıklarından bahisle açılan davada, sanıkların suç işlemek amacıyla örgüt kurduklarına dair delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi karşısında, hangi sanığın hangi suçları işlediği, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket edip etmedikleri irdelenmeden, somut kanıtlar kararda gösterilip tartışılmadan ve yukarıda izah edilen ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 11.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2879, Karar No: 2016/3639, Tarih: 21.03.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/2879 E.  ,  2016/3639 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - ...

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'ın, 6136 sayılı Kanun'un 15/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 52. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 420,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanu- nu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2013 tarihli ve 2012/464 esas, 2013/278 sayılı kararının itiraz edilmeden kesinleşmesini müteakip sanığın deneme süresi içeri- sinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine, 6136 sayılı Kanun'un 15/1, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 52. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 420,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince hapis cezasının ertelenmesine ilişkin .... Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2015 tarihli ve 2015/312 esas, 2015/509 sayılı kararını kapsayan dosyasıyla ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre,

1- 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yüküm- lülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendi- sine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir." şeklindeki düzenleme gereğince sanığın denetim süresi içerisinde suç işlediğinin ihbar olunması üzerine hakkındaki önceki hükmün değiştirilmeksizin açıklanmasına karar verilmesi gerekirken hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesinde,

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesi gereğince hükmolunan 25 gün adli para cezasından 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında bulunacak olan 20 gün adli para cezasının mahkemesince bir gün karşılığı takdir olunan 20,00 Türk Lirası ile çarpılması sonucu

400,00 Türk Lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, bulunan 21 gün adli para cezasının bir gün karşılığı takdir olunan 20,00 Türk Lirası ile çarpılması sonucu 420,00 Türk Lirası adli para cezasına hükmedilmesi sonucu sanık hakkında fazla adli para cezası tayininde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 19.01.2016 gün ve 4991 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.02.2016 gün ve KYB/...

sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. maddesinde denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde mahkemenin hükmü açıklayacağı belirtilerek, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirmeyen sanığın cezasında değişiklik yapabileceği hüküm altına alınmış olup, denetim süresi içerisinde yeniden suç işlenmesi halinde hükmün aynen açıklanması gerektiği cihetle mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması gerekirken yazılı şekilde hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi suretiyle CMK.nun 231/11 madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

2- 6136 sayılı Yasanın 15/1 madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmedilen 25 gün adli para cezasının TCK.nun 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilmesi sonucu 20 gün adli para cezasına hükmedilip uygulamanın bu miktar üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 21 gün adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden ... Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2015 gün, 2015/312 esas, 2015/509 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi gereğince (BOZULMASINA), (1) numaralı bozma nedeninin aleyhe tesir etmemesine, (2) numaralı bozma nedeni ile ilgili olarak, 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmedilen 25 gün adli para cezasının TCK.nun 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilmesi sonucu hükmedilen 21 günün 20 güne, hükmedilen gün para cezasının adli

para cezasına çevrilmesi sonucu belirlenen 420 TL'nin 400 TL'ye indirilmesine, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine, 21.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1037, Karar No: 2019/6587, Tarih: 22.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1037 E.  ,  2019/6587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Ticraet Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 18/10/2017 tarih ve 2017/460-2017/513 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 22.10.2019 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı ...'ın %25, diğer davalının %75 oranında müvekkili şirketin önceki ortakları olduklarını, 10.02.2010 tarihli sözleşmelerle davalıların paylarını müvekkili gerçek kişilere devir ettiklerini, bu devrin aynı tarihli protokole dayalı yapıldığını, gerekli tescillerin sağlanarak 'RACE' markasıyla ticari faaliyetine başladıklarını, 08.03.2010 tarihli EPDK yazısıyla anılan markanın tescil ettirilerek bildirilmesi için verilen 1 yıllık sürenin dolması nedeniyle iptal edildiğinin bildirildiğini, yapılan araştırmada marka tescil başvurusunun reddine karar verildiğinin o tarih itibariyle şirket yetkilisi davalı ...'e bildirildiğinin, 19.12.2009 tarihi itibariyle sürenin dolduğunun davalılarca bilindiğinin, bu hususun gizlendiğinin tespit edildiğini, yeniden marka tescili için gerekli süre dikkate alındığında tescilli 'AFFECTED' markasının devir alındığını, lisansın temin edildiğini, bu nedenle masraf yapıldığını, zararın oluştuğunu, lisansın iptal edildiği 13.03.2010 tarihinden yeni lisans alınması tarihi olan 24.05.2010 tarihine kadar personel, kira ve diğer sabit giderler nedeniyle ödemelerinin bulunduğunu, ayrıca protokol kapsamında şirketçe ödenen, ancak davalılarca ödenmesi gereken harcamaların olduğunu, çalışmama nedeniyle kâr mahrumiyetinin bulunduğunu, RACE markasının sağladığı katma değerdenmahrum kaldığını, manen de zararın meydana geldiğini ileri sürerek, toplam 287.066.64 TL'nin davalılardan hisseleri oranında tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, hisselerin devrinin geçerli şekilde yapıldığını, davacı gerçek kişilerin hisseleri aktif ve pasifiyle devir aldığını, iddiaların yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, hisselerin devrinin geçerli şekilde yapıldığını, davacı gerçek kişilerin hisseleri aktif ve pasifiyle devir aldığını, iddiaların yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; hisse devrinin sabit olduğu, şirketin madeni yağ lisansının 04.03.2010 tarihinde iptal edildiği, kararın 15.03.2010 tarihinde tebliğ edildiği, davacıların 22.04.2010 tarihinde tekrar lisans başvurusunda bulunduğu, 29.04.2010 tarihli kararla şirkete 30 yıl süreyle AFFECTED markası ile madeni yağ lisansı verildiği, davacı şirketin önceki marka başvurusunun reddini ilişkin kararın 11.09.2009 tarihinde tebliğ edildiği, davacı tarafın hisse devir sözleşmesi yaparken ve protokol düzenlenirken gerekli araştırmayı yapmadığı anlaşıldığından zararın oluşumunda %20 müterafik kusurlu olduğu kabul edilerek zarardan bu oranda indirim yapılması gerektiği, ayrıca Hisse Devir Protokolünün 7. maddesinde devredenin bu sözleşmede yazılı olanların dışında hiçbir borcunun bulunmadığına ilişkin taahhüt nedeniyle şirketin sözleşmede gösterilmeyen 4.790,72 TL tutarındaki borcundan da davalıların sorumlu olduğu, hisse devrinden önce alınıp RACE markasını taşıyan bidon, şişe,vs. mallardaki etiketlerin sonradan yapıştırıldığı anlaşıldığından söz konusu şişe, teneke, bidon vs. malzemedeki etiketlerin kalıcı (pres, kaynak, lazer vs.) olmaması nedeniyle sökülmesi ve başka şekilde değerlendirilmesi mümkün olduğundan bu malzeme nedeniyle zarara uğranıldığı iddiası yerinde görülmediği, ayrıca davacıların manevi zarara uğradığı ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 48.407,26 TL'nin davalı ...'den ve 16.135,75 TL'nin davalı ...'dan alınarak davacı tarafa verilmesine, hükmedilen tutara 21/08/2010 tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, taraflar arasında düzenlenen limited şirket hisse devir protokolüne dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacı, dava dilekçesinde diğer talepleri yanında, lisansın iptal edildiği tarih ile yeni lisans alınma tarihi arasında geçen 70 günlük döneme ilişkin giderleri ile çalışamama nedeniyle kâr mahrumiyetinin bulunduğunu iddia etmiştir. Mahkemece, önceki tarihli kararında, davacının bu döneme ilişkin giderlerinin 46.038,47 TL, mahrum kaldığı kârın 14.324,67 TL olduğuna karar verilmiş, Dairemizin 11.11.2014 tarihli ilamıyla, davacı şirketin salt madeni yağ üretimi yaptığı kabul edilerek işletme gideri ve kazanç kaybı zararı tespit edilmiş ise de, anılan şirketin ana sözleşmesinde faaliyet konusunun başka işleri de kapsadığının anlaşıldığı, davacı şirketin başka faaliyetinin olup olmadığı araştırılıp, madeni yağ üretimi dışında gelir getiren başka işlemleri bulunduğu takdirde salt dava edilen dönem itibariyle madeni yağ üretip satamamaktan ve buna bağlı zararların talep edilebileceği ifade edilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yargılamaya devam olunmuş, uyuşmazlık konusuna ilişkin olarak bilirkişi heyetinden alınan ek rapor hükme esas alınmış ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükme esas alınan 30.12.2016 tarihli ek raporda, davacı şirketin ticari defter ve belgeleri incelenmiş, 2009-2010 yılı satış gelirlerinin tamamına yakınının madeni yağ satışlarından kaynaklandığı, şirketin temel faaliyet alanının madeni yağlar olduğu tespiti yapılmış ise de tüm faaliyetinin sadece madeni yağlara ilişkin olduğu ve başkaca hiçbir faaliyetinin bulunmadığı tereddüte mahal vermeyecek şekilde tespit edilmemiştir. Ek raporda sunulan 2009-2010 yılı brüt satışlar tablosunda da açıkça görüldüğü üzere, diğer satışlar adı altında farklı ürün satışlarının söz konusu olduğu, davacının dava edilen dönem itibariyle salt madeni yağ üretip satamamaktan ve buna bağlı zararlarını talep edebileceği, bu durumda bozma ilamının gereği yerine getirilerek davacı şirketin başka faaliyetinin olup olmadığı araştırılıp, madeni yağ üretimi dışında gelir getiren diğer satışlara konu işlemlerinin tespiti gerektiğinden mahkemece verilen kararın bu yönüyle davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA; takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak, davalılara verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 22/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.