muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/18143, Karar No: 2023/1443, Tarih: 23.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/18143 E.  ,  2023/1443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 30.09.2014 tarihli ve 2014/12650 soruşturma numaralı Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 02.02.2016 tarihli ve 2016/5635 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Yapılan yargılama sonucunda, Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2016/154 Esas, 2016/231 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın temyizen incelenmesine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın temyizen incelenmesine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın kollukta müdafisiz alınan ve sonradan kovuşturma aşamasında döndüğü ifadesinde, olayda ele geçen maddeyi haklarında ayırma kararı verilen ... ve ... ile birlikte içmek için aldıklarını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, ... ve ... hakkında kamu davası açılmış ise ilgili dava dosyaları dosya içine alınarak, kamu davası açılmamış ise, her iki şahıs usulüne uygun olarak çağrılıp beyanları alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden

eksik araştırma ile hüküm kurulması,

B. Olay tutanağı, ifade tutanağı ve ele geçen maddeye ilişkin ekspertiz raporunun onaysız fotokopi olduğu anlaşılmakla, fiziki olarak aslı ya da onaylı örneklerinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

eksik araştırma ile hüküm kurulması,

B. Olay tutanağı, ifade tutanağı ve ele geçen maddeye ilişkin ekspertiz raporunun onaysız fotokopi olduğu anlaşılmakla, fiziki olarak aslı ya da onaylı örneklerinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

C. 30.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının 22.10.2014 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği ancak kesinleşmesi beklenmeden infazı için dosyanın 30.09.2014 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı gözetilmeksizin denetime başlanıldığı gibi sanığa Ankara Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünün 13.10.2014 tarihli uyarılı davetnamesi ile 10 gün içerisinde adı geçen müdürlüğe gelmesi konusunda ihtarda bulunulduğu; bu ihtardan sonra sanığın denetime başladığı, sanığın sevk edildiği hastaneye gitmediğinin bildirilmesi üzerine Ankara Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından 22.05.2015 tarihli birinci uyarının tebliğ edilerek ihtarda bulunulduğu; sonrasında denetime devam eden sanığın 06.08.2015 tarihli hastane yazısında tedavi programının gereklerine uygun davranmadığının bildirilmesi nedeniyle sanığa ikinci bir ihtaratta bulunulmadan dosyanın kapatıldığı, uyumsuzluğun uyuşturucu madde kullanımına devam etmek haricinde başka bir eylemle ihlal edilmiş olması halinde sanığın bu aşamada yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiğinin kabulünün mümkün olmayacağı da nazara alınarak; bahsi geçen hastane yazısından uyumsuzluğun ne şekilde gerçekleştirildiği anlaşılmadığından; sanığın hastane randevularına gitmeyerek mi yoksa uyuşturucu madde kullanmaya devam etmek suretiyle mi tedaviye uyumsuzluk gösterdiğinin araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden denetimli serbestlik dosyasının kapatıldığı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci bendinin cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

D. Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ve aynı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası ve aynı Kanunun 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında

kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

1. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanunu'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

2. Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7 nci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

E. Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle 5271 sayılı Kanun'un başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma

evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, 5271 sayılı Kanunun'da yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre;

F. 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve hükümden sonra 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesiyle yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

G. Ankara Kriminal Polis Laboratuvarınca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

G. Ankara Kriminal Polis Laboratuvarınca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve

2016/154 Esas, 2016/231 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20384, Karar No: 2010/6206, Tarih: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20384 E.  ,  2010/6206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2024/2691, Karar No: 2025/1303, Tarih: 26.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2691 E.  ,  2025/1303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/33 Esas, 2024/463 Karar

HÜKÜM : Yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/450 E., 2023/530 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait taşınmazın dava dışı Karayolları Genel Müdürlüğünce kamulaştırıldığını, kamulaştırma bedeli hususunda Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/205 E., 2015/628 K. sayılı dosyasında dava görüldüğünü, bu dava neticesinde verilen ilamın bozulması üzerine yargılamaya 2017/233 E. sayılı dosya üzerinden devam edildiğini, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda daha önce peşin ödenen 22.391.586,83 TL'nin mahsubu ile müvekkili lehine 4.549.312,29 TL kamulaştırma bedel farkı ödenmesine, bu bedelin üçer aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılmasına ve karar kesinleştirildiğinde ödenmesine karar verildiğini, söz konusu kararın 12.10.2014 tarihinde kesinleştiğini, bedelin davalı bankaya bloke tarihi olan 17.04.2019 tarihinde müvekkiline ödendiği 16.10.2022 tarihine kadar üçer aylık vadeli mevduat faizi işletilmesi gerekirken tabela faizi üzerinden düşük faiz oranları uygulamak suretiyle müvekkiline ödeme yapıldığını, bu nedenle müvekkilinin faiz alacağı olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL'nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 17.05.2023 tarihli ıslah dilekçesiyle dava değerini toplamda 651.398,45 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilince uygulanan faiz oranlarında isabetsizlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; alınan bilirkişi raporu uyarınca davalı bankanın 29.04.2019-29.09.2020 dönemi için üçer aylık vadeli mevduata fiilen uygulanan orana göre ödenmesi gereken tutarın 910.189,63 TL olduğu, eksik ödenen net faiz tutarının 651.398,45 TL olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 651.398,45 TL alacağın dava tarihi olan 18.08.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili ile katılma yoluyla davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kamulaştırma bedeline hükmedilen mahkemece yazılan müzekkere doğrultusunda hak sahibi olduğu anlaşılan davacı adına üçer aylık vadeli mevduat hesabı açılmasına ilişkin işlemin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı TBK) 129. maddesi uyarınca üçüncü kişi yararına sözleşme olarak değerlendirilmesinin gerektiği, bu doğrultuda taraflar arasında bankacılık işleminden kaynaklı sözleşme ilişkisinin bulunduğu, bu halde davalıya husumet yönetilebileceği gibi eksik faiz ödenmesi nedeniyle genel zamanaşımı süresi zarfında eksik ödenen faiz alacağının anapara haline getirilmek suretiyle tahsilinin talep edilebileceği, bu kapsamda davalı bankanın hesabın açılma ve kapanma tarihleri itibariyle üçer aylık vadeli mevduata bilfiil uygulamış olduğu faiz oranları gözetilerek yapılan hesaplama doğrultusunda düzenlenen bilirkişi raporunun somut olaya uygun, taraf ve yargı denetimine açık ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dava tarihi öncesinde 6098 sayılı TBK'nun 117. maddesi uyarınca davalının usulünce temerrüde düşürülmediğinin görüldüğü gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin reddine, tarafların tacir olduğu, dava konusu alacağın davalı bankanın ticari iş niteliğindeki iş ve işlemlerinden kaynaklandığı, bu haliyle açılan dava uyarınca ticari temerrüt faizine (avans faizi) hükmedilmesi yerine yazılı şekilde yasal faize hükmedilmesinin yerinde görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf talebinin kabulü ile kararın kaldırılmasına, davanın kabulüne, 651.398,45 TL alacağın dava tarihi olan 18.08.2021 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle (avans faizi) birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kamulaştırma bedeline işletilen faiz oranına yönelik eksik hesaplanan faiz alacağının tahsili istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Mahkemece, 05.01.2023 tarihli duruşmada verilen 4 numaralı ara karar uyarınca Uyap ekranından Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'na (TCMB) bildirilen 3 aya kadar vadeli en yüksek mevduat faiz oranlarının (12.10.2014-29.09.2020 ve 17.04.2019-29.09.2020 tarihleri arasında) çıkartılarak bu belgeler üzerinden bilirkişi incelemesi yapılmış ve bilirkişi tarafından düzenlenen kök ve ek rapor hükme esas alınmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Mahkemece, 05.01.2023 tarihli duruşmada verilen 4 numaralı ara karar uyarınca Uyap ekranından Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'na (TCMB) bildirilen 3 aya kadar vadeli en yüksek mevduat faiz oranlarının (12.10.2014-29.09.2020 ve 17.04.2019-29.09.2020 tarihleri arasında) çıkartılarak bu belgeler üzerinden bilirkişi incelemesi yapılmış ve bilirkişi tarafından düzenlenen kök ve ek rapor hükme esas alınmıştır.

Davalı bankanın hesabın açıldığı dönemde bu tür hesaplara fiilen uyguladığı asgari ve azami faiz oranlarını gösterir belgeler ve varsa bu tür hesaplara uygulanan sözleşme, genelge yada talimat olup olmadığı araştırılmamıştır. Buna göre Mahkemece, varsa Adalet Bakanlığı ve banka arasında hesap sözleşmesi, genelge talimat bulunup bulunmadığı araştırılarak örneklerinin dosyaya kazandırılması, davaya konu hesabın sözleşme kapsamındaki hesaplardan olup olmadığının belirlenmesi, varsa bankanın uyguladığı faiz oranının sözleşmeye uygun olup olmadığının tespiti, bulunmaması halinde ise bankanın hesabın açıldığı dönemde bu tür hesaplara uyguladığı asgari ve azami faiz oranları getirtilip, davalı banka tarafından bu tür hesaplara uygulanan en yüksek faiz oranları gözetilmek suretiyle, davacının mağduriyetine sebep olup olmadığı değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2.Bozma sebebine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'un 373/2 hükmü uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7409, Karar No: 2010/7171, Tarih: 23.09.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/7409 E.  ,  2010/7171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ve Beton Elemanları San.Tic.Ltd.Şti. ile davalı Liberty Sigorta AŞ. Arasındaki dava hakkında Beyoğlu 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 7.5.2009 gün ve 2007/496 2009/151 sayılı hükmün Dairenin 20.1.2010 gün ve 2009/6701 2010/164 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

HUMK’nun 427/5., 440/III-1.maddesinde öngörülen karar düzeltme parasal sınırı 1.1.2010 tarihinden itibaren 8.690 TL'sına çıkarılmıştır. Davacı tarafın asıl isteminin reddedilen kısmı olmadığı gibi mahkeme hükmü anılan tarihten sonra incelenmekle davacı AS Beton ve Beton Elemanları San.Tic.Ltd.Şti vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, tashihi karar peşin harcının istek halinde iadesine 23.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14090, Karar No: 2011/1028, Tarih: 14.02.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/14090 E.  ,  2011/1028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dosya kapsamına, sav ve savunmaya, mahkemece saptanan hukuki niteliğe göre uyuşmazlık, kadastro sırasında yol boşluğu olarak bırakılan kısmın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiası ile tescili talebinden kaynaklanmakta olup, davada Orman Yönetimi taraf olmadığı gibi, orman araştırmasını da gerektirir bir durum bulunmadığından 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay Yüksek 8. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 14/02/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.