muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7088, Karar No: 2012/18941, Tarih: 01.10.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/7088 E.  ,  2012/18941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması, hakaret, yaralama, görevi yaptırmamak için direnme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Sanık ...'ın trafik güvenliğini tehlikeye sokma, başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre hüküm tarihi itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMK'nın 317.maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2) Sanık ...'ın hükümlülük kararlarına yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret, yaralama ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu.

Sanığın, tekerrüre esas olabilecek sabıkası bulunmasına karşın 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uygulanmamış ve görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlerken polis memuru olan ...'a vurmak sureti ile ayak parmağında kemik kırığına neden olacak şekilde yaralaması karşısında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken cezanın, 5237 sayılı TCK 'nın 86/1, 86/3-c ve 87/3. maddelerine göre belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 01/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11366, Karar No: 2011/1496, Tarih: 16.02.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/11366 E.  ,  2011/1496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 1337 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ortaklığının giderilmesi istemine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece kısa kararda davanın kabulü ile ortaklığın satış yoluyla giderilmesine, 27 numaralı bina bedelinin ...'a, 3 numaralı bina bedelinin davalılar ..., ..., ve ...'e bilirkişi raporunda belirtilen arsanın binalara orantısı nazara alınarak verilmesine karar verildiği halde gerekçeli kararda satış parasının taraflara tapudaki hisseleri oranında, 27 numaralı bina bedelinin davacı ...'a bilirkişi raporunda belirtilen binanın arsaya orantısı olan %0.62 oranı nazara alınarak, 3 numaralı bina bedelinin davalılar ...,..., ..., ve ...'e bilirkişi raporunda beirtilen binanın arsaya oranı olan %18.80 oranı nazara alınarak verilmesine karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunmaktadır. 10.4.1992 gün 1991 / 7-1992 / 4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 16.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7509, Karar No: 2020/8906, Tarih: 22.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/7509 E.  ,  2020/8906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili Av. ... tarafından uyap üzerinden gönderilen 03/01/2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmesi için dosyanın mahaline GERİ ÇEVRİLMESİNE 22/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/844, Karar No: 2009/1481, Tarih: 31.03.2009

8. Hukuk Dairesi 2009/844 E., 2009/1481 K.

**8. Hukuk Dairesi 2009/844 E., 2009/1481 K.**

**- DAVA HAKKININ DEVRİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 977 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 999 ]

**"İçtihat Metni"**

Ali Şahin ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair G... Sulh Hukuk Hâkimliğinden verilen 25.12.2008 gün ve 102/156 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece dava konusu 205 numaralı parselin kadastroca 30.04.1999 tarihinde Hazine adına tespit görüp 08.08.2000 tarihinde kesinleşmesi sebebiyle tapuya tescil edildiği, bu tarihten sonra yapılan satışların tapulu taşınmazın harici satışı niteliğinde kabul edilmesi gerektiği ve bu nedenle de BK. 213, Tapu Kanununun 26, TMK.nun 706.maddesi gereğince hukuken geçersiz olduğu gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir. Bu gerekçe somut olaya uymamaktadır. Zira kadastro tespitinin yapıldığı 30.04.1999 tarihine kadar taşınmaz üzerinde zilyet olan kişinin bu zilyetlik hakkını devretmesi mümkündür. Zilyetliği devralan zilyetlikle birlikte dava hakkını da devralmış sayılacağından açmış olduğu davanın dinlenmesi, kadastro tespitine kadar önceki zilyedin haklarına TMK.nun 977 ve 999 maddesi gereği halef olarak dava açıp taşınmazı iktisap edebilecektir. Davanın bu nedenle reddi doğru değildir. Ancak 14.11.2008 tarihinde yapılan keşifte hazır bulunan mahalli bilirkişi Panayotaki Graşi alınan beyanında taşınmazın 1958 yılında Nikola ve Regina isimli karı koca tarafından zeytinlik olarak kullanıldığını, 5-10 yıl sonra çocukları İstirati Frango'ya bağışladıklarını, Frango'nun da bu taşınmazı 1970'li yıllara kadar kullandığını, 1970 yılında ada'dan ayrıldığını ancak eniştesi Panoyot İpseftel'i taşınmaz üzerindeki zilyetliğini sürdürmesi için vekil tayin ettiğini, Panoyot'un 1980 yılına kadar bu şekilde zilyetliğini sürdürdüğünü, 1980'li yıllarda Panoyat'ın da ada'dan ayrıldığını ifade etmiştir. Aynı bilirkişi taşınmazın 2000'li yıllarda İstarati Frango tarafından Boztepe soyadlı kişilere satıldığını açıklamıştır. Bu açıklamalardan da anlaşıldığı gibi 1980 yılından sonra satıcı İstirati'nin taşınmaz üzerinde asli ve feri biçimde zilyet olmadığı anlaşılmaktadır. TMK.nun 977.maddesine göre, bir şeyde fiili hakimiyetini doğrudan doğruya sürdüren kimse dolaysız, başka bir kişi aracılığıyla sürdüren kimse ise dolaylı zilyettir. TMK.nun 976.maddesine göre de fiili hakimiyetin geçici nitelikteki sebeplerle kullanılmaması zilyetliği sona erdirmez. Kanun metninden de anlaşılacağı gibi fiili hakimiyetin geçici değil fakat uzun süreli sebeplerle kullanılmaması zilyetliği sona erdirir.

Davacının satıcısının 1980 yılından 2000 yılına kadar taşınmazı terki geçici nitelikte olmayıp uzun süreli bir terktir. Dolayısıyla mahkemece davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken yukarıda açıklanan gerekçeyle reddi doğru değilse de hüküm sonucu itibariyle doğru olduğundan davacının temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 31.03.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2258, Karar No: 2022/19739, Tarih: 28.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/2258 E.  ,  2022/19739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

...

Suça konu Denizli 2. Noterliğince düzenlenen 10.11.2010 tarihli ve 26099 yevmiye numaralı vekaletnamenin 5237 sayılı TCK’nin 204/3 maddesi kapsamında “kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden” olması nedeniyle resmi belgede sahtecilik suçu yönünden zamanaşımının gerçekleşmediği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılan ...'a kendisini ...,... mevkii 1081 nolu ada 3 nolu parselde bulunan arsanın sahibi müşteki ... olarak tanıtarak bu arsanın satımı konusunda katılanla anlaştığı, bu kapsamda suça konu Denizli 2. Noterliğinin 10.11.2010 tarihli ve 26099 yevmiye numaralı vekaletnamesi ile söz konusu arsanın satımı konusunda katılana vekalet vererek karşılığında 95.000 TL aldığı, katılanın arsanın devri için Didim Tapu Müdürlüğüne gittiğinde buradaki görevlilerin arsanın gerçek sahibi olan müşteki ... ile irtibat kurması sonucu dolandırıldığını anladığı olayda; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; Adli Tıp Kurumu Kanunu Uygulama Yönetmeliği’nin 23. maddesinde belirtilen Adli Tıp Kurumu Genişletilmiş İhtisas Dairesinden suça konu vekaletname ve "ben ... ...” ibareleriyle başlayan beyaz çizgisiz kağıttaki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı yönünde rapor aldırılması, sanığın suç tarihinden 15 gün kadar öncesi ve sonrasını kapsayacak şekilde HTS kayıtları ve baz istasyonu bilgilerinin temin edilerek telefon görüşme kayıtlarının incelenmesi, gerektiğinde HTS kaydında ismi geçen ve sanıkla görüşen kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra tanık olarak dinlenmesi, baz bilgileri değerlendirilerek sanığın olay tarihinde Denizli'de bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, ...,... isimli kişiler hakkında Çeşme C. Başsavcılığınca başka bir suç nedeniyle yürütülen soruşturma kapsamında ele geçirilen ve suça konu vekaletnamede bulunup sanığa ait olduğu iddia edilen fotoğraf ile aynı fotoğrafın bulunduğu sahte vekaletname ile ilgili ayrı bir soruşturmanın yapılıp yapılmadığının araştırılarak yapılması halinde dava dosyasının duruşmaya getirtilip incelenmesi sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılanlar vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 28.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz.İşl.Md. Y.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/707, Karar No: 2015/13351, Tarih: 30.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/707 E.  ,  2015/13351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari 2013 yılı itibariyle belirlenen m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan ...de kayıtlı 55 metrekare taşınmazın üzerindeki 52 metrekare dükkan ile birlikte satıldığı, dükkanın büyüklüğünün neredeyse arsanın tamamını kaplamış olması ve satışların dükkan ve işyeri satışına ilişkin olduğunun saptanması durumunda, satış işleminin zeminden çok üzerinde yer alan işletmeye yönelik olduğu, emsal taşınmaz üzerindeki yapının değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülerek zemine isabet eden bedel bulunmaya çalışılsa da, bu hesaplamada ticari işletmenin değerinin yer almayacağı ve esasen böyle bir hesaplamanın objektif olarak yapılamayacağı kuşkusuz olduğundan, bu tür bir emsalin gerçek zemin değerine de ulaşılamayacaktır. Bu durumda söz konusu taşınmaz satışların uygun ve isabetli emsal olduğundan söz edilemeyeceği dikkate alındığında bu taşınmazın emsal olacak nitelikte olmadığı ve gerçekçi olmayan yanıltıcı sonuçlara götüreceği kuşkusuzdur.

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yukarıda belirtilen eksikliklerin tamamlanmasından sonra ek bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6611, Karar No: 2009/8270, Tarih: 16.09.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6611 E.  ,  2009/8270 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde Hazine vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, yargılamanın tarafı olmayan borçlu ...’in alacaklısı olduğu icra dosyasına yatırılan paranın dağıtımı için düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili bankaya ait alacağın eksik hesaplandığını, şikayet edilen Vergi Dairesinin adı geçen borçludan alacağının bulunmadığını, borcun....Arç.Tic.Ltd.Şti.’ne ait olduğunu, ...’in şirketteki %25’lik hissesine göre şikayet edilenin alacağının belirlenmesini talep etmiştir.

Şikayet edilen vekili, dava dışı borçlu ...’in vergi borçlusu şirketin yöneticisi olması nedeniyle borcun tamamından sorumlu olduğunu belirterek şikayetin reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda ...’in şirketin ortağı ve yöneticisi olması nedeniyle borcun tamamından sorumlu olduğu, davacının alacak miktarının 18/01/2007 tarihi itibariyle 1.488.040.51 TL olarak, bilirkişi raporunun B bendine göre yeniden sıra cetveli düzenlenmesi gerektiği belirtilerek şikayetin kabulüne karar verilmiş, hüküm hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, Mercii Hakimliğince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, Hazine vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, 16.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11751, Karar No: 2024/1201, Tarih: 23.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/11751 E.  ,  2024/1201 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/911 E., 2021/2492 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafileri, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Bozma

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2021/911 Esas, 2021/2492 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Katılan ... vekilinin yokluğunda verilen Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 30.11.2021 tarihli kararının katılan vekiline tebliğ edildiğine dair dosya içerisinde bilgi ve belgeye rastlanmadığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunan katılan ... vekiline gerekçeli kararın usûlüne uygun olarak tebliğiyle, tebligat belgesi ile birlikte verilmesi hâlinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek Tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5755, Karar No: 2014/8746, Tarih: 15.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/5755 E.  ,  2014/8746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tekirdağ İş Mahkemesi

Tarihi : 25.12.2013

No : 2013/360-2013/597

Dava, hukuki nitelikçe, 01.03.1988-10.06.2008 tarihleri arasında davalı S.. E..'a ait Tekirdağ M. K. Köyü girişindeki tarla ve meyve bahçesinde ziraat işçisi, hayvan bakıcısı ve gece bekçisi olarak hizmet akdiyle çalışıldığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın 04.01.2001-10.06.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalı işveren S.. E.. ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı S.. E.. ve Sosyal Güvenlik Kurumu vekillerinin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair 14.09.2012 günlü ilk hüküm davacının temyizi üzerine "hizmet akdinin; iş görme, zaman, ücret ve bağımlılık unsurlarının oluştuğu 02.02.1996-10.06.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyulduktan sonra yeniden yapılan yargılama sonucunda, davacının önceden Kuruma bildirilen çalışmalarının dışında 10.07.2000-03.01.2001 tarihleri arasında dava dışı Alper Eral'a ait 1022526 sayılı lokanta işyerinde çalıştığı belirlendiğinden 04.01.2001 öncesi dönemin hakdüşürcü süre yönünden reddine, 04.01.2001-10.06.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bozmanın niteliğine bakıldığında, bozma ilamının; araştırmaya yönelik olmayıp 02.02.1996-10.06.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilerek kesin bozma yapılmış ve mahkemece bozmaya uyulmakla davacı yararına usuli kazanılmış hak durumu oluşmuştur.

HGK.nun 06.06.2012 gün ve 2012/18-105-336, 15.05.2013 gün ve 2012/19-1225 E. 2013/711 K. sayılı kararlarında da açıkça belirtildiği üzere usul hukukumuzda "usuli kazanılmış hak" kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamakta ise de bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir.

Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.