muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8626, Karar No: 2013/16404, Tarih: 01.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8626 E.  ,  2013/16404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan ve sonradan açılan ek davada Kamulaştırma Kanununun 38. maddesi uyarınca reddedilen bölümün bedelinin 5999. sayılı Yasa uyarınca tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davacılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 01.10.2013 günü temyiz eden davacılar vekili ile davalı idare vekili Av. ...'ın yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan ve sonradan açılan ek davada Kamulaştırma Kanununun 38. maddesi uyarınca reddedilen bölümün bedelinin 5999. sayılı Yasa uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1) Dava açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 5999 sayılı Yasa ile Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici 6. maddenin 6. ve 8. fıkra hükümleri ile geçici bu maddeyi değiştiren ve 11.06.2013 günü yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesinin 6. ve 9. fıkra hükümlerine göre, geçici 6. maddenin bedele ilişkin hükümleri vuku bulduğu tarih itibari ile bu maddenin kapsamında olan kamulaştırmasız el koymadan dolayı açtıkları tazminat davası süre bakımından dava hakkının düştüğü gerekçesiyle reddedilmiş olanlar hakkında da uygulanır ve dava açılması halinde, fiilen el konulan taşınmazın dava tarihindeki değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu durumda; mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak, daha önce açılan davada ödenen miktarın taşınmazın kaç metrekaresinin bedeline tekabül ettiği hesaplanıp bakiye kısmın dava tarihindeki değerinin belirlenmesi yönünden bilirkişi kurulu raporu alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir" hükmü getirilmiş olduğundan ilam harcı ve vekalet ücretinin maktu olarak takdir edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir" hükmü getirilmiş olduğundan ilam harcı ve vekalet ücretinin maktu olarak takdir edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 990,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 990,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.10.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Dava, kök muristen intikal eden 740 parsel sayılı taşınmaza (1977 yılında) kamulaştırmasız olarak fiilen el atıldığı, bu nedenle idare aleyhine açılan kısmi davanın kabulle sonuçlanıp kesinleştiği, bakiye kısım için sonradan açılan ek davaların 2942 sayılı yasanın 38. maddesi gereğince hak düşürücü süre yönünden reddedildiği, 5999 sayılı yasanın 6. maddesi uyarınca hak düşürücü süre nedeniyle davaları reddedilen şahıslara, idare ile uzlaşma yapması, uzlaşma gerçekleşmezse dava hakkı tanındığı, bu hakka dayalı olarak önceki kısmi davada tespit edilen 49.669.647.300-TL değerden ödenmeyen bakiye 24.669.647.000-TL kaldığı bunun da davacılar hissesi bazında 3011 m2 yere karşılık geldiği belirtilerek öncelikle bu miktar yer için dava tarihindeki değerinin (şimdilik 24.669-TL) olmazsa, ek davada hak düşürücü süre nedeniyle reddedilen 24.699-TL'nin ilk kısmi dava açma tarihi olan 24.09.1996 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile tahsili istenilmiştir.

Mahkemece, aynı taşınmazın farklı paydaşlarınca açılan ek davadaki uygulama esas alınarak (önceki -kısmi- davada tüm taşınmaz için tespit edilen toplam bedel baz alınıp buna göre (bakiye) kalan kısma ilk dava tarihinden faiz işletilerek hüküm kurulmuştur.) AİHM'den davacılar lehine hükmedilen tazminatların mahsubu ile bakiye (kalan) 24.669,00-TL'nin ilk kısmi dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk (kısmi) davada saklı tutulan bakiye alacağın 5999 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca tahsiline ilişkindir.

Kural olarak, kamulaştırmasız el atma nedeniyle bedel tazmini istemlerinde taşınmazın değeri, el atma tarihindeki nitelikleri gözetilip dava tarihindeki güncel fiyatlandırma ile saptanmaktadır.

Uyuşmazlık, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk (kısmi) davada saklı tutulan bakiye alacağın 5999 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca tahsiline ilişkindir.

Kural olarak, kamulaştırmasız el atma nedeniyle bedel tazmini istemlerinde taşınmazın değeri, el atma tarihindeki nitelikleri gözetilip dava tarihindeki güncel fiyatlandırma ile saptanmaktadır.

Ne var ki uyuşmazlık konusu olayda açılan ek dava; öncesinde kısmen el atılan ve bu nedenle bedeli tahsil edilen taşınmazın arta kalan kısmının kamulaştırılmaksızın el atılması nedeniyle bu yer bedelinin tahsili istemine ilişkin değildir. Önceki kısmi davada, 740 parsel sayılı taşınmazın tamamı dava konusudur. Dolayısı ile şimdi ek davadaki istem, esas davada tüm taşınmazın bedeli olarak tespit edilen (49.669,00-TL'den) idarece ödenmeyen bakiye para alacağına ilişkindir.

Kısmi davada taraflar arasındaki hukuki ilişkinin varlığı ve davalı idarenin sorumluluğu kesinleşen hükümle tespit edilmiştir. Bu kararın tespite ilişkin bölümünün, ek dava için kesin hüküm oluşturacağında kuşku bulunmamaktadır.

İlk davada hükme esas alınan ve tüm taşınmazın değerini belirleyen bilirkişi raporu ise, ek dava yönünden kuvvetli delil mahiyetinde olup tarafları bağlayıcıdır.

Zira kısmi davada alınan rapora davalı taraf itiraz etmiş, itirazlar yargısal denetimler sırasında değerlendirilmiş, sonradan açılan davada halledilecek bir yön bırakılmadan alacağın tamamı rapor doğrultusunda benimsenmiş, ancak taleple bağlı kalınarak verilen hüküm onanarak kesinleşmiştir.

Yerel mahkemece de kısmi davada kesinleşen bu rapor doğrultusunda hükme varılmıştır.

Bakiye alacağın ne şekilde güncelleneceği ise tartışma konusudur. Bu hususta davacı tarafın terditli isteminde yer alan, ilk dava tarihinden yasal faiz uygulanması talebi ile, bununla örtüşen ve mahkeme gerekçesine de yansıyan aynı taşınmazın farklı paydaşlarınca açılıp kabul edilen ve “taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki (kısmi) davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.” gerekçesiyle onanıp kesinleşen aynı mahkemenin 08.03.2012 gün ve 2011/257 esas, 2012/170 sayılı ilamı da gözetildiğinde; bakiye para alacağına ilk dava tarihinden itibaren paranın enflasyon karşısındaki değer kaybının da üzerinde gerçekleşen yasal faiz uygulanarak ek dava tarihindeki rayiç değerin tespit ve kabulü doğrudur. Kabul edilen bu bedelin AİHM'nin (...) kararlarında vurgulanan “orantılılık” ve “hakkaniyet” ilkelerine de uygun olduğu kanaatiyle, taşınmaz değerinin açılan ek dava tarihine göre belirlenmesi yönündeki Dairemiz çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2014/15685, Karar No: 2014/27964, Tarih: 01.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/15685 E.  ,  2014/27964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2012/71-2013/171

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden fındık bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9411, Karar No: 2015/10308, Tarih: 12.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/9411 E.  ,  2015/10308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DÜZCE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/09/2014

NUMARASI : 2012/126-2014/488

Taraflar arasında görülen davada Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/09/2014 tarih ve 2012/126-2014/488 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davanın davacıları vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili asıl ve birleşen davada, müvekkillerinden M.. K..'nun H.H. Gıda Turz. İnş. Nak. Oto. Hay. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin ortağı olduğunu, hem kendi adına hem de şirket adına bankalardan almış olduğu çekleri keşide ederek ticari hayatında kullandığını, müvekkilinin TEB D. Şubesi'nde bulunan hesabından aldığı çek karnesindeki iki adet 6961341 ve 6962269 seri no'lu çekler ile HSCB bankası D. Şubesi'ne ait 0015856 seri nolu, G. Bankası A. Şubesi'ne ait 800016 ve 8000104 seri no'lu çeklerin müvekkilinin ortağı ve yetkilisi olduğu iş yerinin bürosundan imzalı bir şekilde kaybolduğunu, müvekkilinin bunu fark etmesi üzerine savcılığa şikayette bulunduğunu, ancak savcılıkça olayın hukuki ihtilaf olduğundan bahisle takipsizlik kararı verildiğini, bunun üzerine müvekkilince Alaplı Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/181 Esas sayılı dosyasında çek iptali davası açtığını, çekleri elinde bulunduran davalının davaya müdahale talebinde bulunduğunu, dava konusu çeklerin müvekkilinin elinden rızası hilafına çıktığını, söz konusu çekler nedeniyle müvekkilinin davalıya borcunun bulunmadığını, ileri sürerek dava konusu çekler nedeniyle müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine, çeklerin iptali ile müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili asıl ve birleşen davada; davacının menfi tespit davası açmakta hukuki yararının bulunmadığını, müvekkilinin davacının ortağı olduğu H.H.Gıda Turz. İnş. Nak. Oto. Hay. San. Tic.Ltd. Şti'nin 19.7.2010-11.8.2011 tarihleri arasında ortağı olduğunu, müvekkilini 11.8.2011 tarihli devir sözleşmesiyle bu şirket hisselerini 75.000,00 TL bedelle M.. K..'na devrettiğini, devir bedelinin 1.500,00 TL peşinat dışında kalan kısmın kendisine dava konusu edilen çekler aracılığıyla verildiğini, bu kapsamda verilen çeklerden TEB D. Şubesi'ne ait 691334 nolu 5.000,00 TL bedelli çekin tarafına ödendiğini, davalının kötü niyetle ve zaman kazanmak amacıyla çeklerin kaybolduğunu ileri sürdüğünü savunarak asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalının kötü niyetli hamil olduğunun ispatlanamadığı, davacı M.. K.. ve davalı arasında hisse devrine ilişkin sözleşmenin bulunduğu, davacı tarafça devir sözleşmesinde yer alan hisse devir bedeline ilişkin meblağın davalıya ödendiğinin ispatlanamadığını, davacı tarafça yemin deliline de başvurulmadığı, gerekçesiyle her iki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davanın davacıları vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davanın davacıları vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davanın davacıları vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 30,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davanın davacılarından alınmasına, 12/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25542, Karar No: 2015/1622, Tarih: 10.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25542 E.  ,  2015/1622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gevaş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2011

NUMARASI : 2010/148-2011/62

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin harcı yatırılmayan temyiz dilekçesinin reddine,karar verildikten sonra

Davacı idare vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü olması ve değer farklarının birbirine yakın olan emsallerin değerlendirmeye alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 1.524,99 m2, somut emsal olarak alınan taşınmaz 562,56 m2 dir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerinin 8,00 TL/m2,değerlendirmeye esas alınan emsal taşınmazın ise 25,00 TL/m2 olduğu belirtilmesine karşın ve emsal taşınmaz,dava konusu taşınmazdan 3 kat daha değerli olduğu halde dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan % 50 oranında daha az değerli olduğunu kabul eden ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzçölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Davacı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6157, Karar No: 2021/2442, Tarih: 31.03.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/6157 E.  ,  2021/2442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 53/1-2-3, 58/9, 62/1, 63, 3713 sayılı

Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet

kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebebine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Dairemizin 13.11.2019 tarih ve 2018/5526 Esas - 2019/6842 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Asker bir şahsın; örgütün gizlilik ve deşifre olmamak kuralına riayetle, örgütün talimatı ile ve örgütsel irtibatı sağlamak maksadıyla kamuya açık ve birbirinden bağımsız market, büfe, kırtasiye, lokanta vb. gibi sair işletmelerde kurulu bulunan, ücret karşılığı kullanılan sabit hat veya ankesörlü hatlar ile mahrem imam tarafından arandığı, “her türlü şüpheden uzak, kesin kanaata ulaştıracak somut olgu ve teknik verilerle tespit edilmesi ve yargılama yapan mahkemenin de tam bir vicdani kanaate ulaşması halinde, kişinin örgütle bağlantısını gösteren hukuka uygun delil olacağı”

Hususunda herhangi bir kuşku bulunmamaktadır.

Dosya incelendiğinde;

Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen 2017/80433 sayılı soruşturma kapsamında alınan ifadelerden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün ülke genelinde olduğu gibi Adana ilinde de, askeri mahrem yapılanma anlamında bir yapılanmaya gittiğine yönelik kuvvetli suç şüpheleri ile yapılanma içerisinde yer alan sivil mahrem imamların örgütsel faaliyetler kapsamında örgütsel haberleşmeyi sağlamak amacıyla il genelinde bulunan, kamuya açık ve birbirinden bağımsız market, büfe, kırtasiye, lokanta vb. gibi sair işletmelerde kurulu bulunan, ücret karşılığı kullanılan sabit hat ve ankesörlü hatları kullandıklarına ilişkin bilgilere ulaşılması üzerine, il genelinde ve il dışında faaliyet yürüten sabit/ankesörlü telefonlara yönelik olarak Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca Sulh Ceza Hakimliğinden;

Şöhret Ekonomik Gıda Pazarı isimli iş yerine ait 0322 232 92 06 numaralı sabit hat, Turknet İletişim Hizmetleri A.Ş. isimli iş yerine ait 0322 363 44 06 ve 0322 239 76 87 numaralı sabit hatlar ve Mehmet Ayhan Akşam isimli şahsa ait 0322 955 01 09 numaralı sabit hatlara yönelik Adana 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 19.12.2017 tarih ve 2017/7260,

Değişik İş sayılı kararı ile, CMK'nın 135/6. maddesi gereğince iletişimin tespiti kararları alındığı, bu kararlara dayanılarak (HTS) kayıtlarının incelenmesinde (soruşturma konusu suç ile ilgileri bulunmayan üçüncü kişilere ait veriler ayıklanarak);

Değişik İş sayılı kararı ile, CMK'nın 135/6. maddesi gereğince iletişimin tespiti kararları alındığı, bu kararlara dayanılarak (HTS) kayıtlarının incelenmesinde (soruşturma konusu suç ile ilgileri bulunmayan üçüncü kişilere ait veriler ayıklanarak);

Astsubay olarak görev yapan sanığın adına kayıtlı ve kullanımında olan 0544 929 62 13 GSM nolu hattının;

Adana il merkezinde bulunan Şöhret Ekonomik Gıda Pazarı isimli iş yerine ait 0322 232 92 06 numaralı sabit hattan 25.05.2011 tarihinde ... (Astsubay) isimli askeri personelle bir kez aranarak 36 saniye, 13.09.2011 tarihinde Ramazan Akcan (Astsubay) ve Erhan Özdemir (Astsubay) isimli askeri personellerle bir kez aranarak 63 saniyelik, 14.04.2012 tarihinde ... (Astsubay), Ufuk Aydın (Astsubay) ve Mehmet Doğan (Astsubay) isimli askeri personellerle iki kez aranarak toplam 0 saniyelik, 13.05.2012 tarihinde Ufuk Aydın (Astsubay), Ramazan Akcan (Astsubay) ve Tarık Yazıcı (Astsubay) isimli askeri personellerle bir kez aranarak 89 saniyelik, Turknet İletişim Hizmetleri A.Ş. isimli işyerine ait 0322 363 44 06 numaralı sabit hattan 03.12.2011 tarihinde Mehmet Doğan (Astsubay), Ufuk Aydın (Astsubay), Mehmet Gökçeer (Astsubay) ve Mehmet Doğan (Astsubay) isimli askeri personellerle bir kez aranarak 0 saniyelik, Turknet İletişim Hizmetleri A.Ş. isimli iş yerine ait 0322 239 76 87 numaralı sabit hattan 30.09.2012 tarihinde Ufuk Aydın (Astsubay), Ramazan Akcan (Astsubay), Mehmet Gökçeer (Astsubay), Raif Kaplan (Astsubay), ... (Astsubay), Ziya Çağıl (Astsubay) ve Erhan Özdemir (Astsubay) isimli askeri personellerle bir kez aranarak 0 saniyelik, Mehmet Ayhan Akşam isimli şahsa ait 0322 955 01 09 numaralı sabit hattan 25.01.2012 tarihinde Tarık Yazıcı (Astsubay) ve Raif Kaplan (Astsubay) isimli askeri personellerle bir kez aranarak 0 saniyelik, 09.07.2012 tarihinde Ramazan Olgun (Astsubay), Mehmet Gökçeer (Astsubay), Raif Kaplan (Astsubay), ... (Astsubay), Ziya Çağıl (Astsubay), Erhan Özdemir (Astsubay) ve Tarık Yazıcı (Astsubay) isimli askeri personellerle üç kez aranarak 83, 84 ve 83 saniyelik

görüşmeler yapıldığı, görüşmelerin mesai saati bitimi ya da mesai saati bitimine çok yakın zamanlarda gerçekleştirildiği,

Tespit edilmiştir.

Sanık, aşamalarda alınan savunmalarında, söz konusu aramalara ilişkin makul bir açıklama getirememiştir.

Tüm bu açıklamalar karşısında dosya kapsamında somut olay irdelendiğinde;