muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5622, Karar No: 2011/4170, Tarih: 01.11.2011

İncelenen dosyada; trafik ekiplerince yapılan yol kontrolünde durdurulan ve 373 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumnhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9825, Karar No: 2021/14871, Tarih: 09.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/9825 E.  ,  2021/14871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: davanın davalı ... Mirasçısı Hazine yönünden kabulüne, davalı ... yönünden ise HMK'nın 150. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve davalı ... mirasçısı Hazine vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve davalı ... mirasçısı Hazine vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ...Mahallesi, 1646 ada 53 parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2)Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanun'un 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesine karar verilen kısmına karar tarihine, bozma kararı sonrası oluşan ve üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen fark bedele ise Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 nolu bendinin tamamen çıkartılmasına yerine (Tespit edilen kamulaştırma bedelinden, kıymet takdir komisyon raporunda belirlenen 6.824,61 TL'sine 13.07.2009 tarihinden karar tarihi olan 28.03.2019 tarihine, bakiye 10.981,64 TL'ye ise 13.07.2009 tarihinden Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin karar tarihi olan 09.12.2021 tarihine kadar faiz işletilmesine, Kıymet takdir bedelinin mükerrer ödemeye sebebiyet vermeyecek şekilde davalıya derhal ödenmesine, üçer aylık vadeli hesaba nemalandırılan fark 10.981,64 TL kamulaştırma bedelinin ise biriken neması ile birlikte davalıya derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına) ibaresinin eklenmesine,

b) Gerekceli kararın hüküm fıkrasının 7 nolu bendinin çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/657, Karar No: 2019/959, Tarih: 18.02.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/657 E.  ,  2019/959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 22/01/2019 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/02/2015 tarihli ve 2014/613 esas, 2015/148 sayılı kararı ile; sanığın yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiğinden bahisle yapılan ihbar üzerine hüküm kurulmasına yer olmadığına dair Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 19/09/2016 tarihli ve 2015/1589 esas, 2016/1019 sayılı kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 30/01/2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanığın 11/10/2013 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle 26/02/2014 tarihli iddianame ile açılan kamu davası sonucunda Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/02/2015 tarihli ve 2014/613 esas, 2015/148 sayılı kararı ile 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

2- Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlaması için yapılan tebligatlara rağmen sanığın kuruma müracaat etmeyerek yükümlülüklerine aykırı davrandığının bildirilmesi üzerine mahkemece yargılamaya devam edildiği, ancak Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 19/09/2016 tarihli ve 2015/1589 esas, 2016/1019 sayılı kararı ile, “yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etme şartının gerçekleşmediği” gerekçesine dayanılarak yargılama şartı bulunmadığından bahisle hüküm kurulmasına yer olmadığına ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "1-) Suç tarihinden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe girip, sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilen Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/02/2015 tarihli kararı itibari ile de yürürlükte olan 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/5. maddesi ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük Ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un geçici 7/2. maddesinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığı tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde yasal zorunluluk bulunduğundan, sanığın kanun yararına bozma talebine konu olan suçu, aynı nitelikte başka bir suç nedeniyle daha önce verilmiş bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra, sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen, “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul

etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca “davanın düşmesine”, sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle daha önce tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, karardan önce 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük Ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına", karar verilmesi gerekirken Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/02/2015 tarihli kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesinde,

2-) Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 22/12/2015 tarihli ve 2015/1717 esas, 2015/33429 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanığa 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligatın yapılması ve sanığın başvuruda bulunmaması üzerine, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerine uymamakta ısrar edeceği nazara alındığında, somut olayda Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı kağıdının 07/10/2015 tarihinde tebliğ edildiği, şüphelinin tebliğe rağmen denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmediği bildirilmiş; ancak tek başına bu durumun ısrar olarak kabulünün mümkün bulunmadığı esasen denetimli serbestlik tedbirine kaldığı yerden devam edilmesi gerektiği, kamu davası hakkında durma kararı verilerek yükümlü hakkında hükmolunan denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesinin gerektiğinin gözetilmemesinde,

3-) 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında geçerli tebligat işlemleri yapılarak müracat etmesi halinde denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun'da düzenlenmeyen hüküm kurulmasına yer olmadığı şeklinde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." denilerek, Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/02/2015 tarihli ve 2014/613 esas, 2015/148 sayılı kararı ile aynı mahkemenin 19/09/2016 tarihli ve 2015/1589 esas, 2016/1019 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

1- Sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/02/2015 tarihli ve 2014/613 esas, 2015/148 sayılı kararına yönelik (1) numaralı talebin incelenmesi;

C) Konunun Değerlendirilmesi:

1- Sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/02/2015 tarihli ve 2014/613 esas, 2015/148 sayılı kararına yönelik (1) numaralı talebin incelenmesi;

Hükümden önce 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve 8. fıkrası ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle sanığın kanun yararına bozma talebine konu olan suçu, aynı nitelikte başka bir suç nedeniyle daha önce verilmiş bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

b)Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle daha önce tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden önce 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

Karar verilmesi gerektiğinden, kanunda yer alan bu özel düzenlemedeki emredici hükümlere aykırı olarak sanık hakkında 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanması yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

2- Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiğinden bahisle yapılan ihbar üzerine “hüküm kurulmasına yer olmadığına” dair Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 19/09/2016 tarihli ve 2015/1589 esas, 2016/1019 sayılı kararına yönelik (2) ve (3) numaralı taleplerin incelenmesi;

(1) numaralı bozma nedenine göre sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekmekte olup, ayrıca yasaya aykırı olarak verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı ile ilgili olan 19/09/2016 tarihli kararın incelenmesinde hukukî yarar görülmediğinden, bu karara yönelik talepler inceleme dışı tutulmuştur.

D) Karar:

(1) numaralı bozma nedenine göre sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekmekte olup, ayrıca yasaya aykırı olarak verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı ile ilgili olan 19/09/2016 tarihli kararın incelenmesinde hukukî yarar görülmediğinden, bu karara yönelik talepler inceleme dışı tutulmuştur.

D) Karar:

Açıklanan nedenlere göre; sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/02/2015 tarihli ve 2014/613 esas, 2015/148 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 18.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7308, Karar No: 2015/9094, Tarih: 26.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/7308 E.  ,  2015/9094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/304192

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) Anadolu 14. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2013

NUMARASI : 2012/1084 (E) ve 2013/499 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, suçlamayı kabul ettiği kolluktaki ifadesini kovuşturma aşamasında inkar etmesi nedeniyle CMK'nın 148/4. maddesindeki düzenleme uyarınca ikrarın hükme esas alınamayacağı, müşteki H.. Ö.. ile olayda görgüye dayalı bilgileri olduğu anlaşılan hemşire S.. K.., Dr. S.. S.., Dr. R.. B.., Dr. A..B.. ile güvenlik görevlisi B.. G..in mahkeme tarafından dinlenerek sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Sanığın, hakaret eylemini hastanenin acil servisinde ilk müdahalenin yapıldığı ve aleni bir yer olan “Yeşil Alan'da” gerçekleştirmesine karşılık TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,

b)TCK'nın 52/4. maddesine göre, adli para cezasının 10 eşit taksitle ödenmesine karar verilirken, taksit aralığının açık bir şekilde gösterilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık H.. K..'nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1922, Karar No: 2015/2793, Tarih: 29.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/1922 E.  ,  2015/2793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/153075

MAHKEMESİ : Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 05/03/2013, 2011/277 (E) ve 2013/68 (K)

SUÇ : Kasten yaralama ve bu suça yardım, 6136 sayılı Yasaya aykırılık.

1- Sanık mağdur hayat fonksiyonlarını ağır (5.) derecede etkileyen kemik kırığına ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda, 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası gerektiren TCK.nun 86/1 maddesi ile yapılan uygulama sırasında, aynı Kanunun 61. maddesi gereğince, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına, birden fazla nitelikli halin birleşmesine göre temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi yerine, alt sınırdan ceza tayini,

2- Somut olayda sanıklar yönelik mağdurlardan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan söz ile davranış bulunmadığı nazara alınmadan TCK'nun 29. maddesi uyarınca cezalarında indirim yapılması,

Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık mağdurlar kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık bu mağdurların kasten yaralanmasına yardım etme, sanık mağdur kasten yaralama sanık 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanık yönünden tahrike, tüm sanıklar yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

A- Sanık Necmettin hakkında mağdurlar , kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık bu mağdurları kasten yaralamaya yardım, sanık mağdur kasten yaralama sanık 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B- Sanık hakkında mağdur kasten yaralama, sanık ise bu fiile yardım suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya kapsamında, mağdurun ateşli silahla yaralandığına ilişkin bir rapor bulunmadığı, soruşturmadaki beyanlarında yaralandığından da bahsetmediği anlaşılmakla, varsa tedavi gördüğü sağlık kurumundan evraklarının getirtilmesinden sonra sanıkların hukuki durumunun tayini yerine, mağdurun bu hususlarla uyumlu olmayan duruşma ifadesi esas alınarak eksik araştırma sonucu mahkumiyet hükümleri kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 326. maddesi gözetilmek kaydıyla BOZULMASINA, 29/04/2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19176, Karar No: 2014/21233, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/19176 E.  ,  2014/21233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2014

NUMARASI : 2013/52-2014/339

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) S.. K.. tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.