muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/25729, Karar No: 2015/36404, Tarih: 22.12.2015

Diğer taraftan, feshin geçersizliği ve işe iade davası açıldığında, bu kararda fesih veya sözleşme ile ilgili yapılan tespit kesinleştiğinde, açılacak işçilik alacakları davasında unsur etkisi nedeni ile kuvvetli delil olarak dikkate alınmalıdır.

Dosya içeriğine göre davalı üniversite ile yardımcı doçent olan davacı öğretim üyesi arasında ilk kez 01.09.2007 tarihinde iki yıl belirli süreli iş sözleşmesi imzalanmış ve davacının iş sözleşmesi 20.06.2008 tarihinde süre dolmadan davalı üniversite tarafından feshedilmiştir. Davacı bu fesih nedeni ile feshin geçersizliği ve işe iade davası açmış ve açılan davada davalı işverenin belirli süreli iş sözleşmesi savunması nedeni ile ... İş Mahkemesi’nin 10.09.2008 gün ve 2008/354 E, 2008/481 K sayılı kararı ile davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığı ve iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ve bu karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, taraflar arasında iş sözleşmesinin ilk kez yapılması nedeni ile belirli süreli olduğu açıktır. Bu tarafların kabulünde olduğu gibi kesinleşen feshin geçersizliği ve işe iade kararı ile de tartışma konusu olmaktan çıkmıştır. Bu nedenle davacının bakiye süre ücret alacağı istemi değerlendirilmeli, deliller toplanmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Belirsiz süreli olduğu gerekçesi ile reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.350.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6694, Karar No: 2012/16140, Tarih: 27.09.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/6694 E.  ,  2012/16140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Yakınanın evinin eklentisi konumundaki balkonuna hırsızlık kastıyla çıkan sanık hakkında, konut dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından, zamanaşımına kadar işlem yapılması; gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer olan Tekirdağ ilinin gösterilmemesi, yerinde düzeltilmesi olanaklı görülmüş; tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

Sanığın TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine “Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13485, Karar No: 2013/7293, Tarih: 22.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/13485 E.  ,  2013/7293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiğini, bir miktar ödeme yapıldığını ancak bu ödemelerin alacağını karşılamadığını, yasal olmayan kesintiler yapıldığını beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile izin ücreti, ikramiye alacağı, ücret alacağı, iş sonu tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında ikale sözleşmesi imzalandığını, yapılan kesintilerin yasal olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre ikale sözleşmesi doğrultusunda davalı işverenin toplam tazminat ve işçilik alacaklarından toplam kümülatif değer üzerinden vergi sorumlusu olarak gelir vergisi ve diğer vergiler ile kesintileri yaparak davacı işçiye ödeme yaptığı, kıdem tazminatı ödemesinden de Vergi Dairesinin karşılıklı anlaşma sureti ile sona erdirmenin kıdem tazminatına hak kazandıran durum olmaması nedeni ile damga vergisi yanında gelir vergisi de kesildiği anlaşılmaktadır.

İşçinin vergi kesilmesini gerektiren işçilik alacaklarında vergi yükümlüsü işçidir. Bu tazminat ve alacaklardan kesinti yaparak Vergi Dairesine işçi adına ödeme yükümlülüğü ise işverene aittir. Vergi Usul Kanunu bu konuda işvereni vergi sorumlusu olarak kabul etmiştir.

İşçinin vergi kesilmesini gerektiren işçilik alacaklarında vergi yükümlüsü işçidir. Bu tazminat ve alacaklardan kesinti yaparak Vergi Dairesine işçi adına ödeme yükümlülüğü ise işverene aittir. Vergi Usul Kanunu bu konuda işvereni vergi sorumlusu olarak kabul etmiştir.

Davalı işveren karşılıklı anlaşma sureti ile iş sözleşmesinin sona erdirilmesi protokolü uyarınca davacıya ödediği kıdem, ihbar, ücret, yıllık ücretli izin ve ikramiye alacaklarından kümülatif olarak gelir vergisi, damga vergisi ve diğer kesintiler yapmıştır. Davalı işveren vergi sorumlusu olarak davacı vergi yükümlüsü işçi adına yasal olarak hareket etmiştir. Bu kesintiler Vergi Dairesine ödenmiş ise işverenin sorumluluğu ortadan kalkacaktır. Zira bu durumda işverenin mükerrer ödemesi sözkonusu olacaktır. Kıdem tazminatından yapılan gelir vergisi ile diğer tazminat ve işçilik alacaklarından yapılan kesinti oranının yüksek oranda uygulanması nedeni ile fazla ödemeden Vergi Dairesi sorumlu olacaktır. Bu durumda ise anılan kesintilerin davacı işçi tarafından Vergi Dairesinin bağlı olduğu Hazine'den istenmesi ve Vergi Mahkemesine dava açılması, bu davanın ise davalı yönünden reddine karar verilmesi gerekir. Ancak bu kesilen vergiler davalı işveren tarafından yatırılmamış ise işverenin sorumluluğu devam edeceğinden, vergi oranlarından anlayan bilirkişiden hesap raporu alınarak sonucuna göre değerlendirilmeli, fark var ise hüküm altına alınmalıdır.

Mahkemece eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23019, Karar No: 2017/28633, Tarih: 14.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/23019 E.  ,  2017/28633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 06.08.2008-02.01.2014 tarihleri arası veri giriş elemanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini beyanla kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fark ücret, sosyal yardım, ikramiye, bayram yardımı, bulaşıcı hastalıklar pirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı Bakanlık, davacı ile aralarında iş sözleşmesi bulunmadığını, davanın husumet yönünden reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun dava şartlarını düzenleyen 114. maddesinin (i) bendine göre “aynı davanın daha önceden kesin hükme bağlanmamış olması” dava şartlarındandır. Kanunun 115. maddesinde ise, mahkemenin, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı ve tarafların da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda, mahkemece, davacının üyesi olduğu sendika tarafından toplu iş sözleşmesi imzalandıktan sonra toplu iş sözleşmesinin uygulanması talebiyle yapılan başvuruya rağmen toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle dava konusu alacakların kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, karar dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Dosya içeriğine göre, davacı tarafından davalıya karşı 06.06.2014 tarihinde açılan ve... 2. İş Mahkemesinin 2014/648 esas numarası ile görülen davada, dava dilekçesinde fark ücret, sosyal yardım, ikramiye, bayram yardımı, bulaşıcı hastalıklar pirimi, gece zammı, doğum yardımı, genel tatil alacaklarının ödenmediği belirtilmiş ve söz konusu alacaklar talep edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, fark ücret, sosyal yardım, ikramiye, bayram yardımı, bulaşıcı hastalıklar pirimi, gece zammı, doğum yardımı, genel tatil alacaklarının kabulü ile fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 2015/16606 esas ve 2015/22142 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmiştir.

Şu halde, dava konusu fark ücret, sosyal yardım, ikramiye ve bayram yardımı talepleri yönünden kesin hüküm bulunması sebebiyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, 14.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1194, Karar No: 2014/12692, Tarih: 07.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1194 E.  ,  2014/12692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malazgirt Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/08/2013

NUMARASI : 2012/131-2013/187

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalde uygun emsal bulunmadığı belirtilerek 127 km gibi çok uzakta bulunan il merkezindeki daha düşük yüzölçümlü satışın emsal alınması doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkân tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın imar parseli olduğu belirtilmesine rağmen 1/1000 ölçekli mi, yoksa 1/5000, 1/25.000 ölçekli imar planı içinde bulunduğu açıkça belirtilmediğinden Belediye Başkanlığından araştırılarak 1/1000 ölçekli imar planında ise, paftası üzerinde dava konusu taşınmazın konumu da işaret ettirildikten sonra değerlendirme yapılması gerekirken eksik inceleme ile bedel tesbiti,

3-Kabule göre de;

a-Değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

3-Kabule göre de;

a-Değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

b-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen M..ili K..m.. ... ada,.. parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

Raporlar değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1162, Karar No: 2015/2629, Tarih: 11.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/1162 E.  ,  2015/2629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.11.2010 gününde verilen dilekçe ile yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil, eksik ifa nedeniyle tazminat, ikinci kademede tapu iptali ve tescil talebi kabul edilmediği takdirde tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; tapu iptali ve tescil talebi ile davalı yüklenici şirket hakkındaki eksik ifa nedeniyle tazminat talebinin kabulüne dair verilen 20.11.2012 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 08.10.2013 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklaması dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare Dairemizin 08.10.2013 günlü mahalline iade kararı sonrası dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11899, Karar No: 2020/2148, Tarih: 12.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/11899 E.  ,  2020/2148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi, 1043 ada 5 parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınarak, üzerindeki yapıya; yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle ağaçlara değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, bozmadan önce tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma bedelinin mahsubuyla bakiye bedele 19.03.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 05.08.2015 gününe kadar, 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılan fark bedele ise 19.03.2015 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerektiği halde infazda tereddüt oluşturacak şekilde yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 3 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (bozmadan önce tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma bedelinin mahsubuyla bakiye 39.882,10 TL'ye 19.03.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 05.08.2015 gününe kadar, 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılan fark 18.150,29 TL'ye ise 19.03.2015 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, davalıya karar kesinleştikten sonra ödenmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6512, Karar No: 2012/12835, Tarih: 12.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/6512 E.  ,  2012/12835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkilleri aleyhine davalı yanca bonoya dayalı olarak icra takibine girişildiğini, takibe konu bononun taraflar arasındaki ticari ilişki çerçevesinde teminat olarak boş şekilde verildiğini, ancak davalının edimini yerine getirmediğini, bononun bedelsiz kaldığını ileri sürerek icra takibine konu bonodan dolayı müvekkillerinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, eksik harcın ve gider avansının süresinde tamamlanmadığını belirterek davanın usulden reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava değeri üzerinden hesaplanan eksik harç ve gider avansının ikmali için davacılara usulüne uygun 2 haftalık kesin süre verildiği, ancak kesin süre içerisinde dava ön şartının yerine getirilmediği gerekçesiyle dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir

Davacılar vekili tarafından harcın tamamlanması için verilen kesin süre içerisinde adli yardım talebinde bulunulmuştur. Bu durumda davacılar vekili tarafından adli yardım istemini ihtiva eden dilekçe incelenerek adli yardım şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirmesi yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1893, Karar No: 2019/3715, Tarih: 14.05.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/1893 E.  ,  2019/3715 K.**

**"İçtihat Metni"**

16. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : BOĞAZLIYAN KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/12/2014

NUMARASI : 2013/10-2014/44

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 107 ada 40, 113 ada 16, 125, 189, 193, 196; 114 ada 56; 115 ada 63, 127; 119 ada 21, 53; 120 ada 13, 76; 123 ada 94; 128 ada 51; 153 ada 6 parsel sayılı, yüzölçümleri tutanaklarında yazılı taşınmazlar komisyon tutanağı ile irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ..., ..., ... ve ... adlarına, 152 ada 3 parsel sayılı taşınmaz ise irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., 107 ada 40; 113 ada 16, 125, 189, 193, 196; 114 ada 56; 115 ada 63, 127; 119 ada 21, 53; 120 ada 13, 76; 123 ada 94; 128 ada 51 ve 153 ada 6 parsel sayılı taşınmazlar hakkında, irsen intikal, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak; davacı ... ise aynı taşınmazlarla birlikte 152 ada 3 parsel sayılı taşınmaz hakkında, miras yoluyla gelen hakka dayanarak muris ...'ın tüm mirasçıları adına miras payları oranında tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında müdahiller ..., ... ve ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak miras paylarının adlarına tescili istemiyle davaya katılmışlar, dahili davalılar ... ve arkadaşları ise davaya dahil edilmişlerdir. Mahkemece davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda, kabulüne ve çekişmeli 123 ada 94 parsel, 128 ada 51 parsel, 107 ada 40 parsel, 113 ada 189 parsel, 113 ada 193 parsel, 113 ada 196 parsel, 114 ada 56 parsel, 113 ada 16 parsel, 115 ada 127 parsel, 113 ada 125 parsel, 119 ada 21 parsel, 120 ada 13 parsel, 119 ada 53 parsel, 115 ada 63 parsel, 153 ada 6 parsel, 120 ada 76 parsel, 152 ada 3 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptaline, taşınmazların eşit hisselerle ... ve ... adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.