muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/792, Karar No: 2014/17, Tarih: 21.01.2014

Sanık bütün aşamalarda suçlamayı kabul etmemiştir.

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden kurmak olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel ilkelerinden birisi de öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın uzantısı olan, Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ve gerçekleştirilme biçimi konusunda şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak bir kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olay ve iddialar sanık aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer bir kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate değil kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve bu ispat, hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkan vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa ihtimale dayanarak sanığın mahkumiyetine karar vermek, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm kurmak anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Somut olayda sanığın katılanı gıyabında tehdit ettiğine ilişkin tek delil, katılanın şikayet dilekçesinde gösterdiği dört tanıktan biri olan Ömer’in beyanı olup, dilekçede isimleri belirtilen diğer tanıklar tehdit olayına ilişkin bilgileri olmadığını beyan etmişlerdir. Tanık Ömer'in akrabası olan katılan ile sanık arasında arazi anlaşmazlığından kaynaklanan husumet bulunmaktadır. Tanığın beyanının delil değerini belirlemek, açıklık, sözlülük, yüzyüzelik ve doğrudanlık ilkeleri çerçevesinde duruşma yaparak bunun sonucunda oluşan vicdanı kanaatine göre hüküm veren ilk derece yargılamasını yürüten hakiminin takdirindedir. Sanığın aksi ispatlanamayan savunması, katılan tarafından gösterilen diğer tanıkların tehdit olayını doğrulamaması, tanık Ömer ile katılan arasındaki akrabalık ilişkisi ve sanık ile katılan arasındaki husumet dikkate alındığında, sanığın atılı suçu işlediği şüphe boyutunda kalmaktadır.

Bu nedenle, atılı suçu işlediği hususunda tam bir vicdani kanaat oluşmadığından bahisle sanığın beraatına ilişkin yerel mahkeme hükmü isabetli olup, bu kararın Özel Daire tarafından onanması yerindedir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

Bu nedenle, atılı suçu işlediği hususunda tam bir vicdani kanaat oluşmadığından bahisle sanığın beraatına ilişkin yerel mahkeme hükmü isabetli olup, bu kararın Özel Daire tarafından onanması yerindedir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2014 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3755, Karar No: 2013/5952, Tarih: 14.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/3755 E.  ,  2013/5952 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.12.2012 gün ve 2011/178 Esas, 2012/271 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuş ise de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örneği temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10368, Karar No: 2023/2010, Tarih: 27.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10368 E.  ,  2023/2010 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen babalık davasında Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ...'in 1966 doğumlu olduğunu, nüfus kayıtlarına ... ve ... ...'in çocukları olarak kayıt edildiğini, müvekkilinin gerçek babasının ... ... olmadığını, gerçek babasının ... olduğunu, müvekkilinin gerçek anne ve babasının dini nikahı ile evlendiklerini, resmi nikahları olmadan yıllarca yaşadıklarını, müvekkilinin gerçek babasının resmi nikahları olmadığı ve çocukların kimliksiz kalmaması için müvekkilinin nüfus kayıtlarına o dönemde resmi nikahı olan ... ...'in çocuğu olarak kayıt edildiğini, müvekkilinin doğumundan itibaren gerçek babası ... ile birlikte yaşadıklarını, ...'in okuma yazma bilmediğini, bu yanlışlığı düzeltmek için her hangi bir resmi makama başvurmadığını, ...'in 06.12.2013 tarihinde vefat ettiğini, müvekkilinin babasına mirasçı olamadığını, müvekkilinin mevcut durumu göstermeyen nüfus kaydı nedeni ile hem babasından kalan mirası alamayacağını, hem de mensup olmadığı halde nüfus kayıtlarında başka ailenin ferdi olarak göründüğü için o aileye mirasçı olacağını, bu durumun kabul edilemez bir durum olduğunu iddia ederek ...'in müvekkil ...'in babası olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü sürede açılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.06.2014 tarihli ve 2014/96 Esas, 2014/293 Karar sayılı kararıyla; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 303 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre çocuğun ... olmasından başlayarak 1 yıl içinde babalık davasının açılması gerektiği, davacının 1966 doğumlu olduğu, doğumdan itibaren gerçek babası ... ile birlikte yaşıyorsa doğumdan itibaren gerçek babasını biliyor olması gerektiğini, dava açmasında gecikmeyi haklı kılan bir sebebin varlığının söz konusu olmadığı, hak düşürücü sürenin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 18. Hukuk Dairesi'nin 26.03.2015 tarihli, 2014/16609 Esas, 2015/4358 Karar sayılı ilamıyla; 4721 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin ikinci fıkrasının "Çocuğa doğumdan sonra kayyım atanmışsa, çocuk hakkında bir yıllık süre, atamanın kayyıma tebliği tarihinde; hiç kayyım atanmamışsa çocuğun ... olduğu tarihte işlemeye başlar.'' şeklinde olduğu, bu hükmün Anayasa Mahkemesi'nin 2010/71 Esas-2011/143 Karar ve 27.10.2011 tarihli kararı ile iptal edildiği, kararın 07.02.2013 tarihinde yürürlüğe girdiği, Mahkemece karar verilmesinden önce iptal kararının yürürlüğe girdiği, yasada çocuk için hak düşürücü sürenin artık bulunmadığı, bu nedenle Mahkemece taraf delillerinin toplanması, DNA incelemesi yapılması ve sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerektiği ayrıca Mahkemece babalığının tespitine karar verilmesi istenilen ...'in yasal mirasçılarının saptanıp bunların yöntemince davaya dahil edilerek taraf teşkilinin sağlanıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesinin doğru görülmediği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen 07.03.2016 tarihli, 2015/254 Esas, 2016/110 Karar sayılı kararı ile davacının DNA'ya esas olmak üzere kan örneklerinin müteveffa ...'in ise sağ tibia ayak bileğinden kemik örneğinin alınıp ... Adli Tıp Kurumu başkanlığına gönderildiği, raporun hazırlandığı, raporda müteveffa ...'in %99,99 ihtimalle davacının biyolojik babası olabileceğinin tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Bu karara karşı, süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 18.05.2017 tarihli, 2017/12018 Esas, 2017/7299 Karar sayılı ilamıyla, davacının iki farklı talebi olduğu, nüfusta kayden baba olarak görülen ...'un nüfusuna gerçeğe aykırı beyanla kaydedildiğinin de iddia edildiği, bu talebin nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu, Mahkemece, iş bu dava yönünden tefrik kararı ile dosya ayrı bir esasa kaydedilerek davada asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi, biyolojik baba olduğu iddia olunan ... yönünden açılan babalığın tespiti davasında ise kayıt düzeltme davasının sonucu beklenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, kayıt düzeltme davası ile ilgili olumlu olumsuz bir hüküm kurulmadan babalığın tespitine karar verilmesi doğru görülmediği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

C. Üçüncü Bozma Kararı

C. Üçüncü Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 14.02.2019 tarihli, 2017/565 Esas, 2019/94 Karar sayılı ilamıyla, kayden baba olarak görülen ... yönünden davanın tefrik edilerek ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiş olduğu, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince 2018/182 E. sayısı ile görülen davada yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilerek davacının baba adının ... olarak düzeltilmesine karar verilmiş olduğu görülmekle ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı, dosya içerisinde bulunan Adli Tıp Kurumu Raporu göz önünde bulundurulduğunda davacının babasının ... olduğunun ispatlanmış olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Bu karara karşı, süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 02.07.2019 tarih, 2019/3439 Esas, 2019/6827 Karar sayılı ilamıyla, nüfus kaydının düzeltilmesi davasının temyiz aşamasında olduğu, halen derdest olduğu,bozma ilamında açıkça kayden baba ... yönünden kayıt düzeltme davasının sonucu beklenerek babalık davası hakkında karar verilmesi gereğine işaret edilmesine rağmen Mahkemece, uyulan bozma ilamı gereği kayden baba ... ile davacı arasındaki nüfus kayıtlarındaki geçerli olan bağ ortadan kaldırılıp, kararın kesinleşmesi beklenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken mevcut bağın ortadan kaldırılmasına yönelik nüfus kayıt düzeltme davasının kesinleşmesi beklenmeksizin karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/182 Esas sayılı dosyasında nihai olarak davanın kabulü ile ... ili Merkez ilçesi ... Köyü Cilt:33 Hane:48 da kayıtlı ... TC nolu ...'in baba hanesindeki ... olan ismin nüfus hanesindeki kaydının iptaline karar verildiği ve kararın 13.06.2022 tarihinde kesinleştiği, davacının başka bir erkek ile soybağı ilişkisi bulunmadığı, dosyada bulunan ATK raporuna göre ...'in davacı ... ...'in %99,99 ihtimalle biyolojik babası olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne babalığın hükmen tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili, davacının 1966 yılında doğduğunu, davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, davalının baba olduğuna ilişkin belirtiler olmadan Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınmasının doğru olmadığını, davanın reddi gerektiğini, Mahkeme kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, babalığın hükmen tespiti istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, hak düşürücü süre içinde dava açılıp açılmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, babalığın hükmen tespiti istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, hak düşürücü süre içinde dava açılıp açılmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 301 inci, 302 nci, 303 üncü, 304 üncü maddeleri. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ve kesinleşen yönlerin yeniden incelenmesinin hukuken mümkün bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

27.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5310, Karar No: 2019/343, Tarih: 22.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5310 E.  ,  2019/343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... . ve davacı tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkillerinden ...'un A Blok 79 ve 80 nolu dairelerin maliki olduğunu, 23.01.2010 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısı ve 12.05.2010 tarihli işletme projesinde pasaj bölümündeki dükkanların kışın yakıt giderlerine, yazın ise klima elektrik giderlerine katılmamaları, aidatların brüt alan prensibine göre dağıtımına kat maliklerince karar alındığını; yapılan bu düzenlemenin ise 14.09.2002 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında giderlere katılma konusunda tüm bağımsız bölümlerin kıymetlerinin belirlenerek aidat ödemesi yapılmasına ilişkin değişikliğe aykırı olduğunu beyanla; 21.01.2010 tarihli kat malikleri genel kurul kararlarının ve 2010 yılı işletme projesinin iptali, geçmiş dönemlerle ilgili kesin hesabın çıkarılması, aidat nedeniyle borçlu olmadıklarının tespiti, fazlaya dair haklarının saklı kalması kaydıyla ....000,00-TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın reddine ilişkin verilen kararın temyizi üzerine 18. HD 2012/8590- 12120 Ek sayılı ilamı ile “Davacılardan ... yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda; davacı ...’un anataşınmazın 79 ve 80 numaralı bağımsız bölümlerin maliki bulunduğunu, davacının ödemesi gereken ortak gider miktarının saptanması bakımından, konusunda uzman yeni bir bilirkişi kurulu oluşturulup, davaya konu ortak giderin istenildiği döneme ilişkin anataşınmaza ait karar ve işletme defterleri, işletme projeleri, fatura, banka hesapları incelenerek, yukarıda değinilen yasa ve yönetim planının ilgili hükümleri dikkate alınarak dava konusu edilen dönemde yapılan toplam ortak gider masrafları tespit ettirildikten sonra varsa davacı tarafından yapılan ödemelerin de mahsup edilmesi ile oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırmaya dayalı bilirkişi incelemesine göre davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur

Bozma ilamına uyulması sonrasında yapılan yargılamada mahkemece asıl dosyasında davacının davasının kabulü ile, 23/01/2010 tarihli kat malikleri kurulu kararının iptaline, 1000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, birleşen ... .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/1592 Esas sayılı dosyasında davacının davasının kabulü ile, 6175,92 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, karar verilmiş hüküm davalı ... . ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık kat malikleri kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Dava konusu uyuşmazlık kat malikleri kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

SONUÇ: 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. madde .... fıkrasına göre; bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. 2. fıkrasına göre; bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez. 3. fıkrasına göre; bu Kanunda bölge adliye mahkemelerine görev verilen hallerde bu mahkemelerin göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır.

Dosya içerisindeki belgelerin incelenmesinde; ... 6. Sulh Hukuk Mahkemesince 28/09/2016 tarihli 2016/1141 E.- 2016/1748 K. sayılı kararı her ne kadar tebliğden itibaren 15 gün içinde BAM nezdinde istinaf yasa yolu açık olmak üzere verildiği anlaşılmışsa da aynı mahkemece daha önce 09.11.2015 tarihinde verilen 2013/208 E.- 2015/1889 K. sayılı kararın Yargıtay 18. Hukuk Dairesince incelenerek 15/02/2016 tarihli 2015/22235 E.- 2016/2418 K. sayılı ilamıyla bozulmasına karar verildiği görülmekle; 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi uyarınca bölge adliye mahkemelerinin görevli olmadığı ve 1086 sayılı HUMK'nın uygulanması gerektiğinden ilgili kararın istinaf yoluna değil temyiz yoluna tabi olduğu tespit edilmiştir.

... 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/1141 E.- 2016/1748 K. sayılı kararı, davalı ...‘a 13.10.2016 tarihinde tebliğ edilmiş, ancak yasal 8 günlük süreden sonra 26.10.2016 tarihinde karar temyiz edilmiştir. Davacıya ise davalının sunduğu istinaf başvuru dilekçesi 03.11.2016 tarihinde tebliğ edilmiş, ancak yasal 8 günlük süreden sonra 14.11.2016 tarihinde karar temyiz edilmiştir. Bu durumda HUMK'nın 437. maddesi hükmünde öngörülen 8 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan, ....6.1990 gün ve 1989/3 E.- 1990/... K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin süreden REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine 22/01/2019 günü oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Temyiz incelemesinde 1086 sayılı HUMK’nın uygulanması gerektiği, sulh mahkemesi kararlarının temyiz süresinin tebliğden itibaren 8 gün olduğu açıktır.

KARŞI OY YAZISI

Temyiz incelemesinde 1086 sayılı HUMK’nın uygulanması gerektiği, sulh mahkemesi kararlarının temyiz süresinin tebliğden itibaren 8 gün olduğu açıktır.

Ne varki; Sulh Hukuk Mahkemesi, kısa ve gerekçeli kararında, karara karşı temyiz yolu açık olmak üzere ve temyiz süresi " 8 gün " olmasına rağmen istinaf yasa yolu açık olmak üzere "15 gün" olarak belirlemiş, bu hüküm kararı temyiz eden davalı ...‘a 13.10.2016 tarihinde tebliğ edilmiş, ancak yasal 8 günlük süreden sonra 26.10.2016 tarihinde karar temyiz edilmiştir. Davacıya ise davalının sunduğu istinaf başvuru dilekçesi 03.11.2016 tarihinde tebliğ edilmiş, ancak yasal 8 günlük süreden sonra 14.11.2016 tarihinde karar temyiz edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, kanun yolu başvurusunda, mahkemece hatalı belirlenen sürenin mi, kanunda belirlenen sürenin mi uygulanması gerektiği, mahkeme kararında belirtilen sürenin kabul edilmemesi halinde adil yargılanma hakkı kapsamında yer alan mahkemeye erişim hakkının engellenip engellenmediğinin incelenmesi gerekir.

Anayasanın 36. maddesinin birinci fıkrasında, herkesin, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı ve davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu belirtilmiş, yine taraf olduğumuz, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde de, herkesin kişisel hak ve yükümlülükleriyle ilgili her türlü iddiasını mahkeme önüne getirme hakkı güvence altına alınmış olup, bu madde kapsamında, mahkeme kararlarına karşı kanun yolu başvurusunda bulunma hakkı, adil yargılanma hakkı kapsamındadır.

Yasal düzenlemeler ve belirtilen olgular ışığında değerlendirildiğinde; davalılar, mahkemenin kısa ve gerekçeli kararında belirtilen süreye uyarak, bu süre içinde temyiz başvurusunda bulunmuştur. Hakim, uyuşmazlıkta uygulanacak kanun hükmünü tespit edip uygulamakla yükümlüdür (1086 sayılı HUMK. m. 76, 6100 sayılı HMK 33. maddesi). Mahkemenin, kanun yolunu ve süresini taraflara doğru gösterme yükümlülüğü gözönüne alındığında, mahkeme tarafından kanun yolunun ve süresinin hatalı gösterilmesi sonucu davanın taraflarının kanun yolu başvuru talebinin süreden reddedilmesi, hatanın tüm sonuçlarının davanın taraflarına yüklenmesi, adil yargılanma hakkı kapsamında adalete erişim hakkının sınırlandırılmasıdır.