muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/593, Karar No: 2015/2840, Tarih: 09.12.2015

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olaya gelince, dava konusu taşınmazın tapu kaydında ipotek tesis edildiği tarihte aile konutu şerhi bulunmadığı konusunda uyuşmazlık yoktur. Ancak, ipotek alacaklısı banka taşınmazın bu niteliğini bilerek, ipotek tesisi sırasında taşınmaz maliki olmayan eşin muvafakatini sağlamak için yazılı belge almıştır. Her ne kadar muvafakatnamedeki imza davacı kadına ait olmasa da, ipotek tesisi için eşin rızasını alma yönünde girişimi olan bankanın taşınmazın aile konutu niteliğini bildiği açıktır. Dolayısıyla, muvafakat belgesindeki imzanın rızası gereken davacı eşe ait olup olmadığını denetlemeden (araştırmadan) aile konutu üzerine ipotek tesis ettiren ipotek alacaklısı bankanın TMK’nun 1023. maddesinde düzenlenen tapuya güven ilkesinden yararlanması mümkün değildir. Zira ipotek alacaklısı banka, konutun aile konutu olduğunu bilmektedir ve artık eşin açık rızasını geçerli bir şekilde alma yükümlülüğü altındadır. Tacir olan banka, basiretli davranarak (TTK m.18/2), Kanunun (TMK m.194) açık rıza alınmasını istediği bu konuda kendisine sunulan muvafakat belgesindeki imzanın rızası gereken eşe aidiyetini belirlemek ve sözleşmenin hakim tarafı olarak imzanın sıhhatini denetlemek zorundadır.

Nitekim aynı ilke HGK’nın 19.06.2015 gün ve 2015/2-528 E., 2015/1713 K. sayılı ilamında da benimsenmiştir.

Bu itibarla, aile konutu niteliğinde olduğu hususunda duraksama bulunmayan taşınmaz için davacı kadının bilgi ve onayı dışında, TMK m. 194/1’e aykırı olarak ipotek tesis edilmesi nedeniyle, yerel mahkemece ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından bu yöne ilişkin direnme kararı yerindedir.

Ne var ki, davalı banka vekilinin vekalet ücreti miktarına yönelik diğer temyiz itirazları Özel Dairesince incelenmediğinden, dosyanın bu yönde inceleme yapılmak üzere Özel Daireye gönderilmesi gereklidir.

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme kararı yerinde olup, davalı banka vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 2. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 09.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1128, Karar No: 2019/2493, Tarih: 11.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/1128 E.  ,  2019/2493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVALILAR : 1-... ve Ark.

DAVA TÜRÜ : Evlenmenin Tespiti

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm bır kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Bölge adliye mahkemesi kararı ve temyiz dilekçesinin bir kısım davalılar vekili Av. ...'a, davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve... Nüfus Müdürlüğü'ne tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Bölge adliye mahkemesi kararı ve temyiz dilekçesinin bu davalılara usulüne uygun tebliği ile onların yönünden de temyiz ve temyize cevap süresi de beklenildikten sonra Dairemize geri gönderilmek üzere dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 11.03.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/14608, Karar No: 2024/5876, Tarih: 16.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/14608 E.  ,  2024/5876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 21.02.2022

SAYISI : 2021/1930 E., 2021/1978 K.

ŞİKÂYETÇİ : İsmail Şerbetçi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktarları ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, 21.02.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2160, Karar No: 2013/5214, Tarih: 25.09.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2160 E.  ,  2013/5214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmemek suretiyle ölüme neden olma, silahla tehdit

HÜKÜM : 1-Sanık ... Hakkında kasten öldürme suçundan; cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca sanığın atılı suçtan beraatine.

2-Sanıklar ... ve ... hakkında yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmemek suretiyle ölüme neden olma suçundan; cezalandırılmaları talebi ile kamu davası açılmış ise de, müsnet suçu işlediklerine dair şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden CMK.nun 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine.

3-Sanık ...'in diğer sanık ...'e karşı silahla tehdit suçundan; 5237 ... TCK.nun 106/2-a, 29, 62, 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası.

4-Sanık ...'in Maktul ...'yü kasten öldürme suçundan; 5237 ... TCK.nun 81, 29, 62, 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3, 63, 54 maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suçtan zarar gören katılanlar ... ... ve ... vekili, sanık ... hakkında öldürme suçundan açılan dava ile ilgili olarak, duruşmada sanığın cezalandırılması talebinde bulunduğu, bu talebi davaya katılma niteliğinde olduğu halde katılma konusunda bir karar verilmediği anlaşılmış ise de, Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/10/2010 tarih ve 2010/149-205 ... kararında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa, karara bağlanması mümkün olduğundan, 5271 ... CMK.nun 237/2 maddesi uyarınca, suçtan zarar gören maktulün babası ... ... ve annesi ...'nün, sanık ... hakkında öldürme suçundan açılan kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

1-Oluşa, dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre; yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan sanıklar ... ve ... hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki sanıkların cezalandırılması gerektiği yönünde bozma öneren düşünce benimsenmemiştir.

1-Oluşa, dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre; yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan sanıklar ... ve ... hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki sanıkların cezalandırılması gerektiği yönünde bozma öneren düşünce benimsenmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in öldürme ve silahlı tehdit suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'in öldürme, yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme, sanık ...'nin yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçlarından haklarında elde edilen delillerin hükümlülüğe ... nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin suç niteliğine, yasal savunma koşullarının oluştuğuna, katılanlar vekilinin beraatlerde sübuta ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1-Sanık ... hakkında öldürme, yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme, sanık ... hakkında yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye kısmen aykırı olarak (ONANMASINA),

2-Sanık ... hakkında öldürme ve silahlı tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, olay günü arkadaş olan mağdur sanık ... ile maktul ...'ın birlikte araçla gezdikleri sırada, mağdur sanık ...'in bacanağı olan sanık ...'in köyüne gittikleri, sanık ... ile bir düğün evinde karşılaştıkları, sanık ...'i de alarak araçla gezip, içmeye başladıkları, berber dükkanında maktul ...'in arkadaşı sanık ...'yi gördükleri, sanık ...'nin de araca bindiği ve çeşme başına geldikleri, maktulün sanık ...'e oturmasını söylediği, sanığın kabul etmemesi üzerine küfür ederek tokat attığı, bunun üzerine sanık ...'in bıçağını çıkararak maktule bir kez vurduğu, maktulün "ne oldu lan benimi öldürdün" diyerek bıçağını çıkardığı, sallamaya çalıştığı sırada yere düştüğü, sanık ...'in diğer sanık ...'yi taş atarak kovaladığı, sanık ...'nin olay yerinden ayrıldığı, sanık ...'in üzerine de bıçakla yürüyerek ölümle tehdit ettiği, sanık ...'in araçla olay yerinde kaçtığı anlaşılmakla,

a-Sanık hakkında öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Maktulden kaynaklanan sanığa yönelik haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların küfür etme ve tokat vurmadan ibaret olduğu anlaşılmakla 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 ... TCK.nun 29. maddesi ile uygulama yapılırken üst sınıra yakın ceza tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde 14 yıl hapis cezası verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b-Sanık hakkında silahlı tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;

a-Sanık hakkında öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Maktulden kaynaklanan sanığa yönelik haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların küfür etme ve tokat vurmadan ibaret olduğu anlaşılmakla 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 ... TCK.nun 29. maddesi ile uygulama yapılırken üst sınıra yakın ceza tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde 14 yıl hapis cezası verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b-Sanık hakkında silahlı tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;

Mağdur ...'den kaynaklanan sanığa yönelik haksız tahrik oluşturan eylem, söz ve davranış bulunmadığı halde haksız tahrik hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık ... müdafii, katılanlar vekilinin ve Cumuriyet Savcısnın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), sanığın tutuklu kaldığı süre ve tayin olunan ceza miktarı dikkate alınarak tahliye talebinin REDDİNE, 25/09/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17092, Karar No: 2015/14101, Tarih: 03.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17092 E.  ,  2015/14101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pamukova Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2014/9-2014/293

Davacı S.. Ş.. tarafından, davalılar S.. A.. ve diğeri aleyhine 14/01/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1194, Karar No: 2017/4940, Tarih: 12.06.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/1194 E.  ,  2017/4940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve işleniş şekli itibariyle sanıkta ele geçirilen bandrolsüz sigaralar yönünden eyleminin 4733 sayılı Kanunun 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Kanuna muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

Hükümden Gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesine ilişkin maddenin çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9059, Karar No: 2013/22977, Tarih: 16.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9059 E.  ,  2013/22977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 34. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.02.2013 tarih ve 2012/58-2013/35 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Tekirdağ Gümrük ve Muhafaza Başmüdürlüğü'nün Artech Kaynak Elektrotları ve Telleri San. A.Ş'den olan gümrük alacaklarının teminatı olmak üzere 16.07.1999 tarih ve 10014/388 sayılı 19.500,00 TL bedelli kesin ve süresiz teminat mektubunun davalı tarafından düzenlendiğini, mükellef şirketin açtığı davaların müvekkili lehine sonuçlanması üzerine ödemesi gereken gümrük vergileri toplamının 179.873,00 TL bulduğunu, bankanın KKDF ve KKDF cezai faizi olan bakiyesinin ödenmeyeceğini bildirerek alacağın 91.755,00 TL'sini ödediğini, anılan vergi ve faizler de dahil olmak üzere tüm idare alacağının ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 88.117,92 TL'nin davalıdan avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, teminat mektubunda KDV tutarı 19.500,00 TL ana para, kanuni faiz ve gecikme zammına teminat verildiğini, metinde hiç bir şekilde KKDF ve faizinden bahsedilmediğini, mektubun metni bu kadar açıkken gümrük idaresi alacağı ifadesinin geniş yorumlanarak tüm alacağın müvekkilinden istenemeyeceğini, Hukuk Genel Kurulu kararına göre teminat metubunda yazan riskin yorum yoluyla değiştirilemeyeceği, KDV için hesaplanan yasal faiziyle birlikte yaptıkları ödeme ile borcun sona erdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; teminat mektubu içeriğinde davalı bankanın KDV yönünden taahhüdü bulunduğu, KKDF ve KKDF cezai faizi yönünden taahhütünün olmadığı, teminat mektubunda yazılı riskin yorum yoluyla değiştirilip genişletilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı harçtan muaf olduğundan dolayı, harç alınmasına mahal olmadığına, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23195, Karar No: 2014/7222, Tarih: 17.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/23195 E.  ,  2014/7222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın idari yargı görevli olduğundan bahisle reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargı görevli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt belgelerden; dava konusu taşınmazın imar planında tarımsal niteliği korunacak alanda kaldığı, davacı tarafından taşınmazın dere koruma alanında bulunduğu ileri sürülerek dava açıldığı, taşınmaza fiilen el atıldığı yönünde bir iddia da bulunmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13939, Karar No: 2013/15031, Tarih: 26.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/13939 E.  ,  2013/15031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/01/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 23/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken, kusurları sonucu kişilere zarar vermelerinden kaynaklanan ve zarar görenlerin kamu görevlileri aleyhine açtıkları tazminat davasıdır.

Yerel Mahkemece, zarar doğmadığından istemin reddine dair verilen karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (.....) Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Eldeki dava; .... görev yapan davalı müdür yardımcısı ile davacı öğretmen arasında, davalının görev ve sorumluluğu kapsamında davacıya ağır psikolojik baskı ve tehdit (mobbing) uygulaması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Adı geçen davalı, kamu görevinin icrası sırasında yürüttüğü görev kapsamında yaptığı eylem nedeniyle dava edildiğine göre, Anayasa'nın 129/5 maddesi uyarınca kamu görevlisi durumundaki davalıya husumet yöneltilemez. Açıklanan nedenlerle adı geçen davalı yönünden işin esasına girilerek karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2570, Karar No: 2014/3849, Tarih: 27.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/2570 E.  ,  2014/3849 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 24.08.2011

No : 2009/1197-2011/492

Davacı : Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. A.. O..

Davalılar : 1-İ..Gı.. M.. İnş. Taah. Pet. Mad. Tur. Hayv. Nak. Eml.

San. ve Tic. Ltd. Şti. 2-Y.. C.. adlarına Av. M..B..

3-M.. K..

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalı M.. K.. tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Davacı Kurum vekilinin temyiz talebi yönünden;

Hüküm iş mahkemesi tarafından verilmiş olup, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre, iş mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Somut olayda; hüküm davacı Kurum vekiline 24.08.2011 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilmiş, temyiz ise 14.10.2011 tarihinde vuku bulmuştur. Bu duruma göre davada 8 günlük temyiz süresi fazlası ile geçtiğinden 01.06.1990 gün ve 1989/2 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı da göz önünde tutularak davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden REDDİNE;

2- Davalı M.. K..’ın temyiz talebi yönünden;

5510 sayılı Kanunun İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21’inci madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.