muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6350, Karar No: 2024/8187, Tarih: 06.12.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/6350 E.  ,  2024/8187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1877 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Dolandırıcılık suçundan Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2021 tarihli ve 2018/393 Esas, 2021/83 Karar sayılı kararıyla 3 yıl hapis cezasına hükümlü ...'in, işbu cezasının Silivri Açık Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında, hükümlünün 13.05.2022 tarihinden itibaren Covid-19 hastalık iznine ayrılmasının ardından, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi uyarınca hükümlünün cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Bakırköy 4. İnfaz Hâkimliğinin 26.05.2022 tarihli ve 2022/4796 Esas, 2022/4876 Karar sayılı kararını müteakip, Covid-19 salgın hastalığı izninin bitim tarihi olan 31.07.2023 tarihinden itibaren 15 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurulmaması nedeniyle hükümlünün açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine ilişkin İstanbul 2. İnfaz Hâkimliğinin 18.09.2023 tarihli ve 2023/7046 Esas, 2023/7416 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.10.2023 tarihli ve 2023/1877 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.09.2024 tarihli ve 94660652-105-34-14936-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.09.2024 tarihli ve 2024/95050 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.09.2024 tarihli ve 2024/95050 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, İstanbul 2. İnfaz Hâkimliğinin 18.09.2023 tarihli kararı ile, hükümlünün Covid-19 izninde iken 5275 sayılı Kanun'un geçici 10/1. maddesi uyarınca verilen süre kapsamında 15.08.2023 tarihini takip eden iki iş günü içinde infazının devam ettiği kuruma dönmediğinden bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmiş ise de,

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17.05.2022 tarihli ve 2022/7-29057 sayılı müddetnameye göre, Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2021 tarihli kararına konu 3 yıl hapis cezasının infazı amacıyla hükümlünün 13.05.2022 tarihinde cezaevine alındığı, koşullu salıverilme tarihinin 12.05.2024, bihakkın tahliye tarihinin ise 13.05.2025 tarihi olduğu, 13.05.2022 tarihinden itibaren ise Covid-19 iznine ayrıldığı,

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17.05.2022 tarihli ve 2022/7-29057 sayılı müddetnameye göre, Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2021 tarihli kararına konu 3 yıl hapis cezasının infazı amacıyla hükümlünün 13.05.2022 tarihinde cezaevine alındığı, koşullu salıverilme tarihinin 12.05.2024, bihakkın tahliye tarihinin ise 13.05.2025 tarihi olduğu, 13.05.2022 tarihinden itibaren ise Covid-19 iznine ayrıldığı,

Hükümlü hakkında Bakırköy 4. İnfaz Hâkimliğinin 26.05.2022 tarihli kararı ile, karar tarihi itibarıyla Covid-19 izninde bulunan hükümlünün, 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, izin süresinin bitiş tarihi olan 31.05.2022 tarihinden itibaren 5 gün içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmemesi halinde açık ceza infaz kurumuna gönderileceğine karar verilmesini ve daha sonra covid izninin uzatılmasını müteakip, 15.07.2023 tarihinde 7456 sayılı Kanun'un Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği ve anılan Kanun'un 15. maddesiyle 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10/4. maddesinde "105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezası infaz edilip geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle 31.7.2023 tarihi itibarıyla izinde bulunan hükümlüler, koşullu salıverilme tarihine kadar olan süreleri 105/A maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen yükümlülüklere tabi olmadan geçirirler." şeklinde yer alan düzenlemeden, hakkında düzenleme öncesi 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiş ve Covid-19 izninde bulunan inceleme konusu hükümlünün de yararlanacağı, ancak Bakırköy 4. İnfaz Hakimliğinin 26.05.2022 tarihli denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın hükümlünün yokluğunda verildiği gibi hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair bir tebligatın da dosya içerisinde bulunmadığı, bu haliyle denetimli serbestlik kararından haberdar olmayan hükümlünün yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 incü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci ve üçüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün, 3 yıl hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 17.05.2022 tarihli ve 2022/7-29057 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 13.05.2022 tarihinde cezasını infaz etmek üzere ceza infaz kurumuna alındığı ve aynı gün 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkarıldığı, şartla tahliye tarihi 12.05.2024 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 26.05.2022 tarihli ve 2022/4796 Dosya, 2022/4876 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, izin bitim tarihinde infaz işlemlerinin devam ettiği infaz kurumuna dönme zorunluluğu olduğunu ve dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 26.05.2022 tarihinde karar verildiği anlaşılmakla, denetimli serbestlik kararının ve Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından düzenlenen 31.05.2022 tarihli ve 2022/10759 sayılı Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne Nakil ve Tebliğ Tebellüğ Belgesinin hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, ayrıca hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği araştırılmaksızın, eksik inceleme sonucu verilen karar hukuka aykırı olup, bu karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 25.10.2023 tarihli ve 2023/1877 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5046, Karar No: 2024/551, Tarih: 23.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5046 E.  ,  2024/551 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/1206 Esas, 2021/355 Karar

DAVACILAR : 1- Belda Turizm Yatırım Sanayi ve Dış Ticaret Anonim Şirketi

2- ... vekilleri Avukat ...

HÜKÜM : Davanın reddi

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Taraf vekilleri

Taraflar arasındaki ipoteğin fekki ve cezai şart davasının yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Taraf vekillerince Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkili ... ile davalının ortak olduğu şirketlerdeki hisselerin devri konusunda 04.04.2012 tarihinde "hisse devir sözleşmesi" imzaladıklarını, bu devir sözleşmesinin ilgili maddeleri gereğince davalının çek bedellerinin hepsini tahsil etmesine ve bankalardaki kefalet, ipotek ve yükümlülüklerin kaldırıldığına ilişkin belgeleri almış olmasına rağmen sözleşmede belirtilen süre içinde çeklerin teminatı olarak verilen ve davacı şirket adına kayıtlı gayrimenküllerin üzerinde bulunan ipoteği fek etmediğini ileri sürerek davacı şirket adına kayıtlı taşınmazlar üzerine konulan ipoteğin fekkini ve 2.000.000,00 USD cezai şartın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; cezai şart talebi bakımından yetki ve görev itirazında bulunarak taraflar arasında yapılan sözleşmede belirtilen hükümler doğrultusunda ...'nın edimlerini yerine getirmediği için hisse devir sözleşmesinin 5 inci maddesinde düzenlenmiş olan 5.000.000,00 USD ve 2.000.000,00 USD cezai şartların müvekkili lehine tahakkuk ettiğini, resmi ipotek senedinde davacının tüm borçlarını ödeme şartının konulduğunu, halen cezai şarttan doğan borcunu ödemediğini, ipoteğin fekki talebinin haksız ve mesnetsiz olduğunu, davacı ...'nın halen tüm borçlarını ödemediği için cezai şart talebinin haksız olduğunu, ayrıca devir sözleşmesinden sonra yapılan ek protokol ile cezai şartın kaldırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

1.İstanbul Anadolu 6. Asliye Hukuk Mahkemesi 13.10.2015 tarihli kararıyla, davanın hisse devir sözleşmesinden kaynaklandığı, davacının davalının hisselerini devralan olarak sözleşmenin 3. maddesinde belirtilen çek bedellerinin tamamını ödediği, ancak davalının ipotekleri süresi içinde kaldırmadığı için davacının açmış olduğu her iki davanın şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne ipoteğin fekkine, 2.000.000,00 USD cezai şartın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmün davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 20.12.2016 tarih, 2016/2972 E., 2016/9693 K. sayılı kararı ile davanın asliye ticaret mahkemesinin görevine girmesi nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiş, mahkemenin 21.03.2017 tarihli kararı ile görevsizlik kararı verilmesi üzerine bu kararın da davalı vekilince temyizi üzerine, Dairemizin 18.09.2017 tarih, 2017/2931 E. ve 2017/4461 K. sayılı kararı ile kararın onanmasına karar verilmiş, dosya bunun üzerine görevli ve yetkili İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmiştir.

2. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı davaya konu sözleşmede yer alan karşılıklı edimlerin davacılar tarafından gereği gibi süresinde yerine getirilmediği, bu durumun İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/286 E. dosyasında davacılar tarafından davalıya karşı açılan menfi tespit davasında net olarak ortaya konulduğu ve ilgili kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, bu nedenle aynı sözleşmeden dolayı davacıların ipoteğin fekki ve cezai şart taleplerinin de haklı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 22.03.2023 tarihli ve 2021/9097 E., 2023/1752 K. sayılı kararıyla,İpoteğin terkini davası yönünden Mahkeme kararının bozulmasına, cezai şart istemi yönünden temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

1. Davacılar vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle; cezai şart talebinin reddine yönelik temyiz gerekçelerinin gerekçesiz olarak edildiğini, bozma kararının aleyhe hususları yönünden kararın düzeltilmesi gerektiğini, müvekkillerinin cezai şarta hak kazandıklarını ileri sürmüştür.

2.Davalı vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle, ipoteğin terkini davasının reddine ilişkin ilk derece mahkemesi kararının isabetli olduğunu, ipoteğin tüm borçlar için alındığını, davacılar henüz ifa etmedikleri borçlarının bulunduğunu ileri sürerek kararın düzeltilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

2.Davalı vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle, ipoteğin terkini davasının reddine ilişkin ilk derece mahkemesi kararının isabetli olduğunu, ipoteğin tüm borçlar için alındığını, davacılar henüz ifa etmedikleri borçlarının bulunduğunu ileri sürerek kararın düzeltilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, limited şirket hisse devir sözleşmesinde öngörülen edimlerin teminatı olarak verilen ipoteklerin kaldırılması ve cezai şart istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 881 inci ve 883 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple

Taraf vekillerinim karar düzeltme istemlerinin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı 328,85 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Kanun ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 2.505,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden ayrı ayrı alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1283, Karar No: 2019/10435, Tarih: 09.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/1283 E.  ,  2019/10435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı şirketin tüm, T.C. Sağlık Bakanlığı'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Genel bütçeye dahil olan davalı .... Sağlık Bakanlığı’nın Harçlar Kanunu'nun 13/j.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin yargılama giderlerine harç katılarak davalı .... Sağlık Bakanlığı’na harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nın geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının 8 numaralı bendinin çıkartılarak yerine;

“ 8- Davacı tarafından yapılan 300,00 TL bilirkişi ücreti ve 280,00 TL tebligat ve müzekkere masrafı olmak üzere toplam 580,00 TL. yargılama giderinden kabul ve red oranına göre belirlenen 321,60 TL.sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen, toplam 258,40 TL. harç masrafının ise sadece davalı Şirketten alınarak davacıya verilmesine,“ bendinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, davalı şirketin yatırdığı nispi temyiz harcının isteği halinde davalı şirkete iadesine, 09/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11068, Karar No: 2014/21460, Tarih: 18.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/11068 E.  ,  2014/21460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2013/482-2014/168

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş;hüküm,davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş ise de bozmanın gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.Şöyleki;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsallerin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve özel amaçlı olmayan değerlendirme tarihine yakın tarihli satış olması gerekir.

Dava konusu taşınmaz ile emsal olarak alınan K.K.. M.. . ...ada ... parsel sayılı taşınmaz aynı mahallede ise de; şirkete yapılan özel amaçlı satış olup emsal olarak alınamaz.

Bu itibarla; taraflara yakın bölgelerden ve yakın satış tarihli, özel amaçlı olmayan emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal getirtilip, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılıp, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Değerlendirme tarihi olan 2012 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Bilirkişi kurulunca resen emsal olarak alınan İ.... Mah....... ada .... parsel sayılı taşınmazın satış akit tablosu getirtilip gerekli denetleme yapılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8418, Karar No: 2015/4911, Tarih: 14.05.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/8418 E.  ,  2015/4911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2014

NUMARASI : 2013/581-2014/680

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira bedelinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın kısmen iptaline karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalının, işlemiş faize ve faiz oranına yönelik temyiz itirazına gelince; Taraflar arasındaki takibe konu 01/08/2007 başlangıç tarihli üç yıl süreli kira sözleşmesinin 8. Maddesinde kira bedelinin her ayın 1’i ile 5’ iarasında ödeneceği gecikme halinde aylık %5 gecikme faizi ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı icra takibinde sözleşme hükmüne göre aylık %5 faiz talep etmiş mahkemece davacının talebi doğrultusunda karar verilmiştir.