muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14024, Karar No: 2014/3843, Tarih: 13.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/14024 E.  ,  2014/3843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 Sayılı TCK'nın 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasanın 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı "suçun işleniş biçimi, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, sanığın şahsi ve sosyal durumu" göz önüne alınarak hapis cezası alt sınırdan belirlendiği halde, adli para cezası ile ilgili temel ceza belirlenirken aynı gerekçeler gösterilerek alt sınırdan uzaklaşılıp 100 gün karşılığı adli para cezasına hükmolunması suretiyle kararda çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; "TCK.nun 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karışlığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine" karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun ola hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10247, Karar No: 2014/8606, Tarih: 30.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/10247 E.  ,  2014/8606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2011/29-2013/178

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı N. (B.) Y. ile birleşen davada davalı vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı vekili, yüklenici müvekkili ile arsa sahibi davalılar V.. Ö.., V.. D.. ve dava dışı diğer arsa malikleri arasında 15.02.2010 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, sözleşme gereği 1,2,3,5,8,9,10 ve 11 nolu bağımsız bölümlerin müvekkiline ait olduğunu, müvekkiline düşen 11 nolu bağımsız bölümün sözleşmeye aykırı olarak N. B. isimli şahsa satıldığını, tapu devrinin de yapıldığını, sözleşmenin tarafı olan davalılara sözleşme şartlarına uymaları konusunda ihtar çekildiğini, ihtarnamenin 06.07.2010 tarihinde V.. Ö..'e, 05.07.2010 tarihinde ise V.. D..'e tebliğ edildiğini, haksız satışın iptal edilmediğini ileri sürerek, 11 nolu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı N. (B.) Y., gazete ilanı ile ev ararken kendisini müteahhit olarak tanıtan O. K. ile tanıştığını, dava konusu bağımsız bölüm için 85.000,00 TL'si peşin, 17.000,00 TL'si senetle ödenmek üzere anlaştıklarını, tapu dairesinde O. K.'a ödeme yaptığını, senetleri ona verdiğini, tapuyu devraldığını, daha sonra dava açılınca yüklenicinin O. K.'ın babası olan davacı olduğunu öğrendiğini, baba oğulun danışıklı davrandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Asıl davada davalı V.. D.., davacı F.. K..'ın, O. K.'ın babası olduğunu, asıl yüklenicinin O. K. olduğunu ve fakat sözleşmeyi F.. K.. ile düzenlediklerini, baba oğul olmaları nedeniyle bunda bir mahsur görmediklerini, 10 numaralı dairenin satışını verdiğini ve ardından 11 numaralı yerin satışının da istendiğini, oysa inşaatın 3. kat betonu atılmış şekilde durduğunu ve hiç ilerleme olmadığını, alıcıların çok ısrar etmesi üzerine ve O. K.'ın inşaatı çok kısa zamanda bitireceğine söz vermesi üzerine satışı verdiğini, tapuyu devraldığını, satışın yüklenici adına yapıldığını, her aşamasında O. K.'ın hazır olduğunu, satış parasını O. K.'ın aldığını, beraber iş yapan baba ve oğulun aralarının bozulduğunu ve davacının bu davayı açtığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Asıl davada davalı V.. Ö.. cevap vermemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, 11 numaralı dairenin satıldığı N. B.nin davalı G.. D..'un kardeşi olduğunu, taşınmazın, N. B. tarafından G. Y.'a muvazaalı olarak satıldığını ileri sürerek, 11 nolu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı V.. Ö.. cevap vermemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, 11 numaralı dairenin satıldığı N. B.nin davalı G.. D..'un kardeşi olduğunu, taşınmazın, N. B. tarafından G. Y.'a muvazaalı olarak satıldığını ileri sürerek, 11 nolu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı G.. D.., davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; 11 nolu mesken niteliğindeki bağımsız bölümün dava tarihindeki değerinin 43.000,00 TL olduğu, taşınmazın tapu kaydı arsa sahibi V.. D.. adına kayıtlı iken 02.11.2010 tarihinde asıl davada davalı N.B.ye satıldığı, N. B.tarafından da 04.03.2011 tarihinde birleşen davada davalı G.. D..'a satıldığı, davacı yüklenici F.. K.. tarafından 15.02.2010 tarihli ihtarname ile kendisine isabet eden yerlerin satılmaması gerektiğinin ihtar edildiği, ihtarın 05.07.2010 ve 06.07.2010 tarihlerinde arsa sahiplerine tebliğ edildiği, satışın ise tebliğ tarihlerinden sonra 02.11.2010 tarihinde davalı V.. D.. tarafından yapıldığı, tanık beyanına göre, dava konusu 11 nolu bağımsız bölümün yüklenici F.. K..'ın oğlu O. K.tarafından satıldığı ve satış bedelinin O. K.'a ödendiği belirlenmiş ise de, yüklenici F.. K..'ın noter ihtarı ile kendisi dışında taşınmazın üçüncü kişilere satışını istemediğini açıkça arsa sahibine bildirdiği, birleşen davanın davalısı G.. D..'un, eldeki davanın yargılaması devam ederken taşınmazı satın aldığı ve satışı kardeşi olan N. B. yaptığından uyuşmazlığı bilmemesinin mümkün bulunmadığı, iyiniyetli olarak kabul edilemeyeceği, davalılardan V.. Ö..'in arsa payı karşlığı inşaat sözleşmesini vekil olarak imzalaması ve daire satış sözleşmesinin tapu maliki V.. D.. tarafından yapıldığı gözönüne alındığında V.. Ö..'in husumetinin bulunmadığı, yargılama aşamasında dava konusu taşınmaz G.. D..'a devredildiğinden davalı N.. Y..'ın da pasif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın davalılar V.. D.. ve G.. D.. yönünden kabulüne, 11 nolu bağımsız bölümün tapusunun iptali ile davacı F.. K.. adına tesciline karar verilmiştir.

Karar, asıl davada davalı N. (B.) Yazar ve birleşen davada davalı G.. D.. vekilince temyiz edilmiştir.

1-Asıl ve birleşen dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Karar, asıl davada davalı N. (B.) Yazar ve birleşen davada davalı G.. D.. vekilince temyiz edilmiştir.

1-Asıl ve birleşen dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme dayanak alınan, davacı yüklenici tarafından keşide edilen Sincan 1. Noterliği'nin 29.06.2010 tarih ve 19460 yevmiye numaralı ihtarda, davacı yüklenici tarafından arsa sahiplerinin, sözleşme şartlarına uymaları, kendisine düşen dairelerin, bilgisi dışında satılmaması ile satış yapılacak olursa bile kendilerinden alınacak vekaletname ile bizzat kendisinin işlem yapacağı hususu bildirilmiştir. Anılan ihtarnamede, yüklenici, kendisinin "bilgisi dışında" satış yapılmamasını ihtar etmiş olup; gerek asıl davada davalı arsa malikleri ile satış yapılan N.. Y.., gerekse birleşen davada davalı G.Y. tarafından, satış işleminin yüklenicinin "bilgisi dahilinde" yapıldığı, oğlu olan O. K.'ın işlemler sırasında hazır bulunduğu, satış bedelinin bir kısmının dava dışı O.K.'a peşin olarak ödendiği, kalanının ise davacı yüklenici F.. K.. adına keşide edilen senetlerle ödendiği savunulmuştur.

Asıl ve birleşen davada davalılar N. (B.) Y. ve G.. D.. tarafından F.. K..'ın lehtarı bulunduğu senet suretleri sunulmuş olup; olayla ilgili olarak Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/495 E. sayılı dosyasında davacı yüklenici ile oğlunun yargılandığı belirtilmiştir. Dosyada bulunan iddianame kapsamından, dava konusu taşınmazın satışı ile ilgili F.ve O. K. hakkında dolandırıcılık suçunu işlediklerinden bahisle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, asıl ve birleşen davada davalılar N. (B..) Y. ve G.. D.. vekili tarafından örnekleri sunulan ve asılları ceza soruşturması kapsamında adli emanete alınan senetlerdeki ciro imzasının F.. K..'a ait olup olmadığı yönünde inceleme yapılarak, imzanın F.. K..'a ait olduğunun tespit edilmesi halinde senet asıllarının borçluların elinde olmasının ödendiğine karine teşkil ettiği gözetilerek dava konusu dairenin davacı yüklenicinin bilgisi dahilinde satıldığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi, ciro imzalarının davacı yükleniciye ait olmadığının tespiti halinde ise iş bu davanın sonucunu etkileme olasılığı bulunduğundan Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/495 E. sayılı dosyasının kesinleşmesinin beklenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılıgılı gerekçeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Gerekçeli karar başlığında birleşen davada davalı "G.. D.."un isminin, "N.. Y.." olarak yazılmış olması, HMK'nın 297/1-b maddesi hükmüne aykırı olmuştur.

2-Bozma nedenine göre, asıl davada davalı Nurten (Bilici) Yazar vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

Gerekçeli karar başlığında birleşen davada davalı "G.. D.."un isminin, "N.. Y.." olarak yazılmış olması, HMK'nın 297/1-b maddesi hükmüne aykırı olmuştur.

2-Bozma nedenine göre, asıl davada davalı Nurten (Bilici) Yazar vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalılar N. (B.) Y. ve G.. D.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, adı geçen davalılar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalı N. (B.) Yazar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 günlük yasal süresi içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 30.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11140, Karar No: 2014/12141, Tarih: 02.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/11140 E.  ,  2014/12141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 15. Aile Mahkemesi

TARİHİ :23.01.2014

NUMARASI :Esas no:2013/843 Karar no:2014/64

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, manevi tazminat isteğinin reddi ile nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı (kadın)'ın nafakaların miktarına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Manevi tazminat isteğinin reddine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle, davalı kocanın "eşinin hastalığı ile ilgilenmediği, hastanede yattığı sürede maddi ve manevi destekte bulunmadığı" belirtilerek boşanmaya karar verilmiştir. Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedebilmek için, tazminat talep eden tarafın kusursuz veya diğer tarafa göre daha az kusurlu olması yanında; boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarını zedelemiş olması da gereklidir (TMK md. 174/2). Yukarıda belirtildiği gibi davalının eşinin hastalığı ile yeterince ilgilenmemesi ve maddi-manevi destekte bulunmaması davacının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. Bu durumda, Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları kadın yararına gerçekleşmiştir. Öyleyse, davacının manevi tazminat isteğinin de kabulü gerekirken, yazılı şekilde manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple manevi tazminat yönünden BOZULMASINA, nafakaların miktarına yönelik temyiz itirazlarının ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.06.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/25072, Karar No: 2012/28873, Tarih: 28.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/25072 E.  ,  2012/28873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Uygulama : Düşme

Taksirle öldürme suçundan zamanaşımı nedeni ile verilen düşme kararı katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

...'un tatilini geçirmek üzere 10.06.2002 tarihinde Kuşadası'na gelerek Tusan otele yerleştiği, otelin genel müdür yardımcısı olan sanığın ise yiyecek ve içecek departman organizasyonu, ambar ve stoklama, satın almadan sorumlu olduğu, ...'un 16.06.2202 tarihinde akşam otelin barında oturduğu ve malibu ile kokteyl niteliğinde içki içtiği, gece rahatsızlandığı, ertesi günü otelden ayrıldığı 18:00 sıralarında tekrar otele döndüğü, akşam otel doktorunun kontrolünden sonra Ada Özel hastanesine kaldırıldığı, durumunun ağırlaşması sonucu 18.06.2202 tarihinde 9 Eylül Üniversitesi hastanesine kaldırıldığı ve 30.6.2002 tarihinde vefat ettiği, ...'un metanol (metil alkol) alması sonucu gelişen intoksikasyon sonucu öldüğü tespit edilmiş olup, olayda sanığın neticeye kayıtsız kaldığına dair herhangi bir delil bulunmaması nedeni ile mahkemenin suç vasfına ilişkin takdirinin oluşa ve dosya kapsamına uygun olduğundan tebliğnamedeki olası kast ve göreve ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 765 sayılı TCK'nın 455/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç aynı Kanunun 102/4 maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de bu süre 104/2. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 16/06/2002 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı hüküm tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, verilen düşme kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, katılan vekilin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 28 /12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1873, Karar No: 2020/8897, Tarih: 07.07.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2020/1873 E.  ,  2020/8897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan .... vekilerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin davalı işverence haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Bozma ilamına uyan Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Bozma ilamına uyan Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Vermiş olduğu bir hüküm Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtay'ın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır. Mahkeme uyma kararını kaldırarak, direnme kararı veremeyeceği gibi, hükmünün bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan bölümleri hakkında da farklı bir karar vermeden yeniden hükümde karar vermek zorundadır. Bozmaya uyulmakla bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğmuş olur. Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usulü kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak oluşturur.Somut olayda, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin bozma ilamı ile davalılar arasında asıl alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı noktasında araştırma yapılması ve fazla mesai,hafta tatili alacakları bakımından kararın bozulduğu,bozma sonrası alınan bilirkişi raporunda kesinleşmiş hususların bir kısmı dikkate alınmaksızın yeniden hesaplama yapılmıştır. Yukarıda da belirtildiği üzere bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi raporunda bozma sebebi yapılmayan olgular hakkında yeniden değerlendirme yapılması ve ulusal bayram genel tatil alacağı yönünden bozma sebebi olmamasına karşın bozma sonrası red kararı verilmesi kazanılmış hak ilkesine aykırıdır.Bozma ilamına uyulması ile kesinleşen ücret ve giydirilmiş ücret,hesaplama süresi,çıkış saati gibi hususlar sabit kalmak suretiyle alacak yeniden hesaplanmalı ve ayrıca ulusal bayram genel tatil alacağı bozma kararı öncesi gibi hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirme ile hüküm tesisi isabetsiz olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 07.07.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4728, Karar No: 2021/107, Tarih: 14.01.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/4728 E.  ,  2021/107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi Kötüye Kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2004-2014 yılları arasında Silopi Belediye Başkanı olarak görev yapan sanıklar ... ve ... ile sanık ... ...'nun tutuklandığı 2011 yılından sonra başkan vekilliği yapan sanık ...’ın, görev yaptıkları dönemlerde belediyede çalışan personele yapılan ödemelerin, belediyenin gerçekleşen bütçe gelirlerinin % 30'unu geçtiği ve personel giderleri bu oranın altına ininceye kadar personel alımı yapılmaması gerektiği halde, 5620 sayılı Yasanın 3. maddesine ve 5393 sayılı Yasanın 49/8. maddesine aykırı olarak geçici işçi alınması ve alınan geçici işçilerin tam yıl çalıştırılması suretiyle görevlerini kötüye kullandığı iddia edilen somut olayda; işçilerin belediyenin ihtiyacı olmamasına rağmen çalıştırılması veya çalıştırılmadan maaş verilmesine yönelik delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiş ise de; fazladan alınan işçilere menfaat sağlanması nedeniyle TCK'nın 257/1. maddesindeki objektif cezalandırma şartlarından olan kişilere haksız menfaat sağlama hususunun gerçekleştiği ve zincirleme olarak icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunun bu suretle oluştuğu gözetilmeden, oluşa uygun düşmeyen gerekçe ve yanılgılı değerlendirme sonucu, sanıkların göreve başlama ve ayrılma tarihlerinin tam olarak tespitiyle zamanaşımı hükümleri de dikkate alınarak söz konusu suçtan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2495, Karar No: 2010/8004, Tarih: 06.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2495 E.  ,  2010/8004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18.11.2008 tarih ve 2005/25-2008/548 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili ve katılma yoluyla davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı gerçek kişilerin müvekkili Holding’in yönetim kurulu başkanı ...’i ikna etmeleri sonucu önceden kurmuş oldukları reklam şirketlerinin müvekkili Holding bünyesinde kurulacak reklam şirketine devredilmesi konusunda varılan anlaşma gereği davalı ... ve ...’ye değişik tarihli makbuzlar karşılığı ödenen toplam (51.000)DM ile, şirket işleri için alınan kamyonet için bakiye alacak tutarları olan (9.008.500.000)TL’nın temerrüt faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davalı şirketlerin bu olayla bir ilgisinin bulunmadığı ve kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, davalı ... Reklam ve Kundura San.Tic.Ltd.Şti. için davalı ... ile davacı ... başkanı arasında bir anlaşma yapılmadığını, müvekkillerinden ...’e bu nedenle verildiği iddia edilen paraların Holdin’in karşılıksız çekleri ... Reklam Ltd.Şti’nden alınan mallara mahsuben verildiğini, davacı Holdin’den alınıp karşılığı verilmeyen tek kuruş olmadığını, ...’a verilen paranın ise dükkan kirası parası karşılığı olduğunu, davacı tarafın iddia ettiği araç alma ve devri ile ilgili olarak hiçbir borcun bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ...Reklam Ür.San.Tic.A.Ş. aleyhindeki davanın reddine, ... Holding’e davalı gerçek kişiler hakkında açtığı davanın kısmen kabulü ile (11.000)DM ile (3.440.000.000)TL’nın davalı ...’ten, (12.000)DM’ın davalı ...’dan faiziyle birlikte tahsiline davalı şirketler hakkında açılan davanın reddine, dahili davalı