muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19008, Karar No: 2014/20087, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/19008 E.  ,  2014/20087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2014

NUMARASI : 2013/809-2014/244

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili;müvekkillerinin davalıdan konut satın aldığını,sözleşmenin 2.2 maddesine göre " taksit oranlarındaki artış oranı bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, tüfe ve üfe oranlarını içeren endeksler arasından düşük olanına göre arttırılacaktır" düzenlemesinin bulunduğunu, davalının bu hükme ve memur maaş artış oranı daha düşük olmasına rağmen diğer kriterleri esas aldığını ve müvekkillerinden fazladan bedel tahsil edildiğini ileri sürerek fazlaya dair haklarını saklı tutarak her bir davacı için şimdilik 700,00'er TL'nin müvekkillerine ödenmesini istemiş,10/01/2014 tarihli ıslah dilekçesiyle dava değerini davacı N.. T.. için 1.774,58 TL'ne , H.. D.. için 894,34 TL ne çıkarmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 27.03.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan davacı Nezahak Teker için 1.774,58 TL,davacı H.. D.. için 894,34 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 27/03/2014 tarih ve 2013/ 809 esas 2014/ 244 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacılar ile davalı arasında düzenlenen sözleşmelerin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık

dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 27.03.2014 tarih ve 2013/809 esas 2014/244 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12989, Karar No: 2015/8292, Tarih: 30.09.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/12989 E.  ,  2015/8292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beylikova Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2015

NUMARASI : 2013/81-2015/28

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.11.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil (önalım hakkından kaynaklanan) istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 30.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı S.. Y.. vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilen dava dosyası için 2 adet tebligat pulunun gerekli olduğu anlaşılmıştır.

Davacı S.. Y.. vekilince Eskişehir Beylikova mahkemeler veznesine 150,00 TL'lik gider avansı ödendiği tespit edilmiştir. Tebligat pullarının da bu avanstan karşılanması gerektiğinden gider avansından 2 adet tebligat pulu aldırılarak Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 30.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6859, Karar No: 2021/10516, Tarih: 14.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/6859 E.  ,  2021/10516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

MAKTUL : ...

KATILANLAR : ..., ..., ..., ..., ...

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma, yardım eden sıfatıyla kasten yaralama sonucu ölüme neden olma, tehdit, mala zarar verme

HÜKÜMLER :1)İstanbul 12.Ağır Ceza Mahkemesinin 13/11/2019 tarih ve 2019/315 esas, 2019/466 sayılı kararı ile ;

Sanık ... hakkında:

a-Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK.’nin 87/4-2, 29, 62. maddesi uyarınca 11 yıl hapis cezasıyla,

b- Mala zarar verme suçundan TCK. 151/1, 29, 62. maddeleri uyarınca 4 ay 3 gün hapis cezasıyla,

Sanık ... hakkında :

a-Yardım eden sıfatıyla kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK.’nin 87/4-2,39,62.maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay hapis cezasıyla,

b-Mala zarar verme suçundan TCK. 151/1, 62. maddeleri uyarınca 5 ay 15 gün hapis cezasıyla,

Sanık ... hakkında :

a-Yardım eden sıfatıyla kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK.’nin 87/4-2, 39, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay hapis cezasıyla,

b-Mala zarar verme suçundan TCK. 151/1, 62. maddeleri uyarınca 5 ay 15 gün hapis cezasıyla,

Sanık ... hakkında :

Yardım eden sıfatıyla kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK.’nin 87/4-2, 39, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay hapis cezasıyla,

Sanık ... hakkında :

Tehdit suçundan TCK.’nin 106/1-1, 29, 62.maddeleri uyarınca 4 ay 3 gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına dair kararı

2) “İstinaf başvurularının esastan reddine” dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesi'nin 16/10/2020 tarih ve 2020/361 esas,2020/1182 sayılı kararı.

TEMYİZ EDENLER :Katılanlar ... ve ... vekili, sanık ... müdafii,sanık ... müdafii, sanık ... müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesi'nin 16/10/2020 tarih ve 2020/361 esas,2020/1182 sayılı kararının, katılanlar ... ve ... vekili, sanık ... müdafii,sanık ... müdafii ile sanık ... müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanık ... ile ... müdafileri ve katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme istemlerinin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100.maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.’nin 299.maddesi uyarınca reddiyle,incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında mala zarar verme,sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan Bölge Adliye Mahkemesi kararının CMK.’nin 286/2. maddesine göre kesin nitelikte olması sebebiyle, katılanlar vekilinin bu kararlarla ilgili temyiz istemlerinin,

Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan Bölge Adliye Mahkemesi kararının CMK.’nin 286/2. maddesine göre kesin nitelikte olması sebebiyle, sanıklar müdafilerinin bu kararlarla ilgili temyiz istemlerinin, CMK.’nin 298/1. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE karar verilmiştir.

Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan Bölge Adliye Mahkemesi kararının CMK.’nin 286/2. maddesine göre kesin nitelikte olması sebebiyle, sanıklar müdafilerinin bu kararlarla ilgili temyiz istemlerinin, CMK.’nin 298/1. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin kararının usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen,sanık ... ve müdafii tarafından temyiz edilmemesi karşısında, sanık ... hakkında maktule yönelik eylemi nedeniyle üst sınıra yakın bir ceza belirlenmesi yerine üst sınırdan ceza verilmesi ve TCK.’nin 29. maddesi uyarınca makul oranda indirim yapılması gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesi'nin 16/10/2020 tarih ve 2020/361 esas, 2020/1182 sayılı “istinaf başvurularının esastan reddine” dair hükmünün bozma nedeni dışında tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılanlar vekilinin haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına yardım eden sanıkların fail olarak cezalandırılmaları gerektiğine, sanık ... müdafiinin sübuta,yardım etme şartlarının oluşmadığına, sanık ... müdafiinin sübuta, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına,sanık ... müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle,

1-) Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan Bölge Adliye Mahkemesi kararının incelenmesinde ; 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

2-) Sanıklar ...,... ve ... hakkında maktule yönelik yardım eden sıfatıyla kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan Bölge Adliye Mahkemesi kararının incelenmesinde ise ;

1-) Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan Bölge Adliye Mahkemesi kararının incelenmesinde ; 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

2-) Sanıklar ...,... ve ... hakkında maktule yönelik yardım eden sıfatıyla kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan Bölge Adliye Mahkemesi kararının incelenmesinde ise ;

Dosya kapsamına göre; sanık ... ile maktul arasında,sanığın maktul tarafından yaralanması nedeniyle önceye dayanan husumetin bulunduğu,olay günü sanıklar ve arkadaşları tarafından iftar yemeği organize edildiği, maktulün ise iftar yemeğinin yapılacağı yere yakın olan berbere geldiği, sanık ...’nün maktulü görmesi sonrası aralarında yaşanan önceki olay nedeniyle sanığın maktule zarar vermek istediği, bu nedenle diğer sanıklar ... ve ...’ye durumu anlatarak maktulün hareketlerini,bulunduğu yeri tespit ettirdiği,sanıklar ...,... ve ...’nin önce maktulün aracının lastiklerini kesmek suretiyle olay mahallinde kalmalarını sağladıkları, sonrasında sanıklar ... ve ...’nin tanınmamak amacıyla kıyafet değiştirerek maktulün konumu hakkında bilgi vermek suretiyle sanık ...’nin eylemine yardım ettikleri,sonrasında olaya dahil olan sanık ...’un ise diğer sanık ...'yü olay mahalline yakın bir yere kullandığı motosikleti ile götürdüğü,sanık ...’nün eylemini gerçekleştirmesini beklediği ve eylemi gerçekleştirdikten sonra sanık ...'un beklediği yere gelen sanık ...'yü de motosikletine alarak olay yerinden kaçırarak yardım ettiği, maktulün bacağına isabet eden mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı olarak büyük damar yaralanmasından gelişen dış kanama sonucu öldüğü olayda; sanıklar ...,... ve ... hakkında TCK'nin 87/4. maddesi ikinci cümlesi ile uygulama yapılırken, TCK.’nın 61. maddesindeki ölçütler ve TCK.’nin 3.maddesindeki cezada orantılılık ilkesi dikkate alınmak suretiyle temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak, üst sınıra yakın cezalar tayin olunması gerektiği düşünülmeden,yazılı şekilde uygulamalar yapılmak suretiyle eksik cezalara hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş olup; katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a maddesi gereğince “İstanbul 12.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/06/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6717, Karar No: 2023/4823, Tarih: 18.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/6717 E.  ,  2023/4823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2007 E., 2022/2353 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/603 E., 2021/898 K.

Taraflar arasındaki evlenmenin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadın ve ailesinin hileli eylemleri nedeniyle erkeğin iradesi sakatlanmak suretiyle evliliğin gerçekleştiğini ve bir müddet devam ettiğini, evlilik öncesinde var olan hastalığı gizlediklerini, kadının anormal davranışlar sergilediğini, olmamış bir şeyi olmuş gibi anlattığını, akli melekelerini kaybedip söz konusu davranışları sergilediğini, ev eşyalarına sürekli zarar verdiğini, sürekli tehdit ettiğini, sürekli sevmediğini, istemediğini söylediğini, erkek ve ailesine sürekli şiddet uyguladığını, sürekli kendine zarar verdiğini, ev işlerini yapmadığını belirterek evliliğin butlan sebebiyle iptaline, aksi durumda akıl hastalığı sebebiyle evlilik birliği sarsıldığından tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, nafakaya ÜFE/TÜFE oranında artış uygulanmasına, müvekkili lehine 250.000,00 TL maddî ve 250.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vasisi vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü sürenin geçtiğini, husumet yokluğundan davanın reddinin gerektiğini, hukuka aykırı olarak elde edilen ilaç bilgileri ve hastane kayıtlarına dayanılamayacağını, tüm bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı kadın vasisi vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü sürenin geçtiğini, husumet yokluğundan davanın reddinin gerektiğini, hukuka aykırı olarak elde edilen ilaç bilgileri ve hastane kayıtlarına dayanılamayacağını, tüm bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tarafların 26.07.2015 tarihinde evlendikleri, sağlık kurulu raporunda davalıda klinik olarak hafif mental retardasyon ve kronik psikoz olduğu, evlenme tarihinde sürekli ayırt etme gücünün bulunmadığı ve kronik psikoz tablosunun bulunduğu, bu tablonun evlenmeye engel olacak nitelikte olduğu, kronik psikoz rahatsızlığının başlangıç tarihinin medulla kayıtlarına göre 2010 yılı olduğu, akıl hastalığının evlenmeden sonra ortaya çıkmadığı, akıl hastalığının evliliği çekilmez hale getirebileceği, akıl hastalığının geçmesine olanak bulunmadığı ve davalıya rahatsızlığı nedeniyle vasi tayini gerektiğinin bildirildiği, davalının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanarak annesi ...'nun velâyeti altına konulduğu gerekçesiyle taraflar arasındaki evliliğin 4721 sayılı Kanun'un 145 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrası gereğince mutlak butlan nedeniyle iptaline, davalı kadın lehine aylık 200,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vasisi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vasisi vekili istinaf dilekçesinde özetle; evlenmenin iptaline ilişkin dosyanın boşanma dosyasından tefrik edilmesi, davacı erkek için fiil ehliyeti araştırmasının yapılmaması, davanın kabulü, müvekkili lehine tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat verilmemesi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulünün doğru ve yerinde olduğu, kadın için tedbir nafakası verilmesi ve miktarının yerinde olduğu, işbu davada cevap dilekçesinde yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminatla ilgili herhangi bir talebin bulunmaması karşısında İlk Derece Mahkemesince bu konularda herhangi bir hüküm kurulmamasının doğru olduğu, butlan davasının boşanma davasından önce incelenip karara bağlanması gerektiğinden işbu davanın tefrik edilip karara bağlanmasının yerinde olduğu gerekçesiyle davalı kadın vasisi vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vasisi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vasisi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vasisi vekili temyiz dilekçesinde özetle; evlenmenin iptaline ilişkin dosyanın boşanma dosyasından tefrik edilmesi, davacı erkek için fiil ehliyeti araştırmasının yapılmaması, davanın kabulü, müvekkili lehine tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat verilmemesi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava mutlak butlan nedeniyle evlenmenin iptali istemine ilişkin olup, uyuşmazlık davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 145 inci maddesi, 169 uncu, 405 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3347, Karar No: 2016/10125, Tarih: 27.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/3347 E.  ,  2016/10125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi.... Mahallesi 1597 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozmaya uyulmuşsa da bozma gerekleri yerine getirilmemiştir.

2942 sayılı Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi gereğince arsalarda değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gerekir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve değerlendirme gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu Üretici Fiyat Endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatı bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası da gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.