muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/19869, Karar No: 2008/6065, Tarih: 17.04.2008

Somut olayda, 27.09.2006 günlü bilirkişi raporunda, işverenin %60, işçinin ise %40 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir. Ancak, hükme dayanak alınan bu raporda, bilirkişinin, İş Kanunu’nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde bulundurmadan ve özellikle işyerinde kullanılan makinanın eski teknoloji ve koruyucusu olmayan bir daire demir testere tezgahı olduğunu ve bundan dolayı çalışanların iş güvenliğinin kendi dikkatlerine bırakılamayacağı prensibini göz ardı ederek, davacı işçiye fazla kusur izafe ettiği anlaşılmıştır. Hal böyle olunca, kusur raporunun hükme dayanak alınacak nitelikte olduğu söylenemez.

Mahkemece yapılacak iş, işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman üç kişilik  bilirkişi heyetine konuyu yeniden İş Kanunu’nun 77. maddesi ve işyerinin niteliğine göre işyerinde uygulanması gereken İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü’nün ilgili maddeleri çerçevesinde inceletmek, alınan raporu, dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirerek, sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyi harcının istek halinde davacıya iadesine, 17.04.2008 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28989, Karar No: 2016/2978, Tarih: 04.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/28989 E.  ,  2016/2978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 168, 50, 51 ve 53. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Katılan firmada müdür yardımcısı olarak görev yapan sanığın, müşterilerle peşin olarak yaptığı alışverişlerde kasaya girmesi gereken 3.826,00 TL parayı kendisine ait kredi kartlarıyla ödeyerek şirkete 18.30 TL komisyon ödetip, satış bedeline göre tahsil etmek nedeniyle 17,00 TL finansman kaybına uğrattığının anlaşıldığı olayda;

1-Sanığın aşamalardaki tüm savunmalarında, yıllardır görev yaptığı ... şirketinin diğer şubelerine göre daha yoğun olan ... şubesinde tek bir kasiyerin görev yapmış olması nedeniyle yardımcı olmak amacıyla ikinci kasiyer olarak çalıştığını, hatanın da bu yoğunluktan kaynaklandığını, eksikliğin çıkmasının normal olduğunu, bunu da kendisine ait kredi kartlarıyla kapattığını belirterek suçlamaları kabul etmemesi ile uzman bilirkişi raporunda da tespit edildiği üzere, hatanın yapıldığı 12.10.2009 tarihinden itibaren günlük ortalama cirosu 10.517,84 TL olan şirket kasasındaki hareketliliğinin yoğun olmasından dolayı eksiklik ya da fazlalığın bulunmasının normal olması yanı sıra ilgili firmanın ilgili hesaplarında gelir ve giderlerinde açık bulunmayıp eksik devrin de söz konusu olmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiğine dair, cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden, beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kabule göre de;

2-5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, aynı kanun maddesinin 1. bendinde gösterilen hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

3-Müşterilerden değişik zamanlarda peşin tahsil ettiği paraları uhdesine geçirdiği kabul edilen sanık hakkında TCK’nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7626, Karar No: 2013/9458, Tarih: 20.06.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/7626 E.  ,  2013/9458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacının babası Kamil Sezgin'in anne, baba ve kardeşlerini gösterir nüfus aile kaydının getirtilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 20.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8709, Karar No: 2014/14780, Tarih: 08.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/8709 E.  ,  2014/14780 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Ltd. Şti. vekili avukat ... ile 1-... 2-... 3-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 13. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 06/03/2013 gün ve 2012/354-2013/91 sayılı hükmün Dairemizin 27.11.2013 tarih ve 2013/19273-29385 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı şirket, 11.08.2005 tarihli sözleşme uyarınca davalıların yaptırdığı inşaata yapı denetim hizmeti verildiğini, ancak bedelinin ödenmediğini ve tahsili için yapılanı takibe de haksız itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, % 40 icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya dayanak yapı denetim hizmet sözleşmesinin altında bulunan imzanın kendilerine ait olmadığını, hiçkimseye yapı denetim hizmet sözleşmesi yapma yetkisini içeren vekaletname vermediklerini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hükmün davacı temyizi üzerine bozulmasına karar verilmiş, bu kez davalı karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

2-Davacı, davalılar ile yapılan sözleşme uyarınca yapı denetim hizmetini ifa ettiklerini ancak kararlaştırılan ücretin ödenmediğini , tahsili için başlatmış olduğu icra takibine de haksız itiraz edildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır. Davalılar ise, müteahhit ile yapmış oldukları kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince bu yükümlülüğün müteahhide ait olduğunu ayrıca yapı denetim hizmetinin davacı şirketten değil dava dışı ... Denetim 2014/8709-14780 Ltd.Şt.den alındığını, davacının sunduğu hakedişlerde yapı sahibi olarak imzalarının bulunmadığını savunmuşlardır. Mahkemece bu hususlarda bir araştırma ve inceleme yapılmamıştır. Mahkeme kararının bu gerekçe ile bozulması gerekirken sehven değişik gerekçe ile bozulduğu bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalıların karar düzeltme isteğinin kabulü ile, Dairemizin bozma kararının yukarıda açıklanan hususlar dışındaki kısımları aynen kalmak üzere, yukarıda yazılı kısmının düzeltilmesine ve mahkeme kararının bu şekilde bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle, davalıların karar düzeltme itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle, davalıların karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 27.11.2013 gün 2013/19273-29385 sayılı Bozma kararının yukarıda açıklanan şekilde değiştirilerek BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 08.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4378, Karar No: 2015/9597, Tarih: 07.04.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/4378 E.  ,  2015/9597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/57901

Cinsel maksatla birden fazla kişi tarafından birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yaralama suçlarından sanıklar Ü.. D.. ve S.. S..'ın yapılan yargılanmaları sırasında; İskenderun 7. Asliye Ceza Mahkemesiyle İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İskenderun 7. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/12/2014 gün ve 2014/268 E. 2014/327 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3178, Karar No: 2011/3015, Tarih: 04.04.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/3178 E.  ,  2011/3015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dairemize ait l.ll.2010 gün ve 2010/11998- 10656 sayılı karar ile, "Davacının 12.10.1981- 17.2.2005 tarihleri arasında sürekli Esnaf Bağ-Kur sigortalısı kabul edilmesi halinde 17.2.2008 tarihi itibariyle ödediği primler nazara alındığında prim borcu olup olmadığı, prim borcu var ise ödenen primlerin karşıladığı Bağ-Kur sigortalılık süresinin yıl, ay ve gün olarak ne kadar olduğunun 1.3.2005 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanması için yeterli olup olmadığı ilgili SGK İl Müdürlüğünden sorularak verilen cevap eklendikten sonra dosyanın yeniden gönderilmesine" dair geri çevirme kararının açıklandığı şekilde cevap verilmek yerine, davacıya ait Kurum dosyasının bir fotokopisinin gönderilmesi ile yetinilip geri çevirme kararının gereğinin yerine getirilmediği görülmekle, tekrarı halinde sorumlular aleyhine yasal yollara başvurulacağı açık olmakla Dairemizin l.ll.2010 günlü geri çevirme kararının yerine getirilmesi için dosyanın yeniden mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 4.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/11723, Karar No: 2006/246, Tarih: 26.01.2006

11. Ceza Dairesi 2003/11723 E., 2006/246 K.

**11. Ceza Dairesi 2003/11723 E., 2006/246 K.**

**- DEFTER, KAYIT VE BELGELERİ TAHRİF ETMEK VEYA GİZLEMEK**- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 359 ]

**"İçtihat Metni"**

213 sayılı Vergi Usul Yasasına muhalefet suçundan sanık Giray'ın yapılan yargılaması sonunda: 213 sayılı Yasanın 359/a-2 ve 765 Sayılı TCK. nun 59/2. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine dair (Ezine Asliye Ceza Mahkemesinden verilen, 20.02.2003 gün ve 2002/172 Esas, 2003/8 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Şâşsavcıiığının bozma isteyen 23.07.2003 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle, incelenerek gereği görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12.11.1990 ve 6-217/268 sayılı kararında da açıklandığı üzere; sahte kira sözleşmesi düzenleyen sanığın amacı vergi matrahını düşük göstererek, daha az vergi ödemek ve bu suretle vergi kaçırarak kendisine çıkar sağlamaktır. Özel evrakta sahtecilik suçu, bu belgenin Maliye dışında başka bir makama veya kiralayana karşı kullanıldığında oluşabileceğinden tebliğnamedeki özel evrakta sahtecilik suçunun tartışılması gerektiğine ilişkin bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Ezine Mal Müdürlüğü'nün 13.03.2003 gün ve 282 sayılı yazısından, mükellefin 4811 sayılı Yasadan yararlanmak istediği ve açmış olduğu davalardan vazgeçtiğine dair 09.03.2003 tarih ve 2003/3 sayılı dilekçesi ile başvurduğu ve vergilerini de 11.03.2003 gün ve 641934 sayılı vergi dairesi alındısı ile ödediğinin bildirilmesi karşısında; 27.02.2003 gün ve 25033 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak, aynı tarihte yürürlüğe giren 4811 sayılı Vergi Barışı Yasasının 14. maddesinin 3. fıkrasında yer alan, salınan vergi ve kesilen cezalar ile gecikme faizi ve zamlarının, aynı Yasanın 18. maddesinde belirtilen süre içersinde tamamen ödenmesi gerektiği ve bu sürenin 5228 sayılı Yasanın geçici 4/2. maddesi ve fıkrası ile 2004 yılı- Eylül ayı sonuna kadar uzatıldığı da nazara alınarak, yasada öngörülen sürede sanık hakkında düzenlenen 09.05.2002 gün ve 2002/02 sayılı vergi suçu ile 09.04.2002 gün ve 2002/02 sayılı vergi inceleme raporlarına istinaden tarh edilen vergi borç ve cezalarının tamamının ödenip ödenmediği ilgili vergi dairesinden ve bunlara karşı idari yargıda dava açılmış ise yasal süresi içerisinde vazgeçilip vazge-çilmediği de ilgili mahkemesinden tekrar sorularak kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tak-dir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi (BOZULMASINA), 26.01.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/40976, Karar No: 2017/20536, Tarih: 05.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/40976 E.  ,  2017/20536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, Mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı alınması gerekmektedir.

Somut olayda, Mahkemece verilen karar davalılar ... ve ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesine karşın, her üç davalı adına tek maktu temyiz karar harcı ile temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılmıştır. Bu itibarla, davalılar vekiline eksik temyiz harçlarının kanunda öngörülen bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi atfıyla temyiz kanun yolunda da uygulama alanı bulan 6100 sayılı Kanun'un 344. maddesi uyarınca anılan davalılar vekiline muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklenildikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11846, Karar No: 2012/211, Tarih: 17.01.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/11846 E.  ,  2012/211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava iki haklı ihtar nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının müvekkiline ait taşınmazda 1.1.2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, davalıya kira bedellerini ödemediğinden iki kez ihtar gönderdiği belirterek davalının kiralanandan iki haklı ihtar nedeniyle tahliyesini istemiştir. Davalı vekili ise ihtarnamelerde kira sözleşmesini sonlandırma iradesinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

6570 Sayılı Yasanın 7/e maddesi uyarınca iki haklı ihtar nedeniyle açılacak tahliye davasının yerleşik içtihatlar uyarınca kira sözleşmesinin bitiminden itibaren bir ay içerisinde açılması zorunludur.

İki haklı ihtar nedeniyle açılan davada tahliyeye karar verilebilmesi için kiracının bir kira yılı içerisinde iki haklı ihtara sebebiyet vermiş olması gerekir. İhtar tebliğinden sonra yapılan ödemeler iki haklı ihtarın oluşmasına engel teşkil etmez. Süresiz sözleşmelerde ve kira parasının yıllık ödenmesi gereken hallerde ve bir yıldan kısa süreli sözleşmelerde iki haklı ihtar oluşmaz.

Kira sözleşmesinde muacceliyet koşulunun bulunması halinde muaccel (istenebilir) hale gelen kiranın tek ihtarla istenmesi gerektiğinden bu kira parasının bölünüp değişik ihtarlarla istenerek iki haklı ihtara konu yapılması mümkün değildir.

Kira sözleşmesinde muacceliyet koşulunun bulunması halinde muaccel (istenebilir) hale gelen kiranın tek ihtarla istenmesi gerektiğinden bu kira parasının bölünüp değişik ihtarlarla istenerek iki haklı ihtara konu yapılması mümkün değildir.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 1.1.2009 başlangıç tarihli 1 yıl süreli yazılı kira sözleşmeleri konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira 350 TL olup, üçer aylık peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Mahkemece her ne kadar sözleşmedeki kira bedellerinin 3 er aylık peşin ödeneceği koşulunun davalı tarafından ayın başında ödeneceği şeklinde kabul edilmediğinden bahisle iki haklı ihtarın oluşmayacağı nedeniyle istemin reddine karar verilmiş ise de, sözleşmede kiraların üçer aylık peşin ödeneceği kararlaştırılmış olmasına göre, aylık peşin ödeme şartı Yargıtay'ın yerleşmiş içtihatlarına göre en geç her ayın üçüncü günü akşamına kadar ödeneceği anlamını taşımaktadır. Bu durumda 2010 yılı ilk üç aylık kira bedelinin Ocak ayının, ikinci 3 aylık kira bedelinin de Nisan ayının üçüncü günü akşamına kadar ödenmesi gerekirken ikinci 3 aylık kira bedelinin ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 26.4.2010 tarihinden sonra 29.4.2010 tarihinde ödendiği birinci 3 aylık kira bedelinin ise 1.2.2010 tarihinde yapılan tebligata rağmen tebligattan önce ödendiğinin ispat edilememesi nedeniyle iki haklı ihtar nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacıların temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.1.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21489, Karar No: 2024/1254, Tarih: 24.01.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/21489 E.  ,  2024/1254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2573 E, 2019/1024 K

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19.10.2018 tarih ve 2018/73 Esas, 2018/488 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 3- 5 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı karar verilmiştir.

2.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 24.10.2019 tarih ve 2018/2573 Esas, 2019/1024 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 25.11.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle;

1- Delillerin taktirinde hata ve isnat edilen suçun sübutuna dair Mahkemece varılan hukuki ve vicdani kanatte yanılgıya düşüldüğüne

2-Suçun maddi manevi unsurlarının oluşmadığına,

3-Eksik araştırma ile hüküm verildiğine,

4-Lehe delillerin göz ardı edildiğine,

5-İtirafcı olan tanığın beyanının tek başına hükme esas alınamayacağına, tanığın sanık aleyhine

doğrudan bilgi ve görgüye dayalı somut bir beyanı bulunmadığına,

6-Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

7-Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).