muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3382, Karar No: 2025/355, Tarih: 16.01.2025

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun`un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının kaldırılması, İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davacı kadın vekilinin tüm, davalı erkek vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davalı erkek vekilinin kişisel ilişkinin süresine yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesinin kişisel ilişkiye yönelik esastan ret kararının ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin kişisel ilişkiye yönelik kısmının kaldırılarak yerine "velâyeti anneye verilen ortak çocuk ile baba arasında çocukların yaşı, eğitim durumu, seyahat kolaylığı gözetilerek her ayın 1. ve 3. hafta sonu Cumartesi günü sabah saat 09.00'dan Pazar günü akşam saat 18.00'e kadar, dini bayramların 2. günü sabah saat 09.00'dan 3. günü akşam saat 18.00'e kadar, her yıl Temmuz ayının 1. günü sabah saat 09.00'dan 31. günü akşam saat 17.00'ye kadar, her yıl 15 günlük sömestr tatilinin ilk hafta Pazartesi günü saat 09.00'dan ertesi hafta Pazartesi saat 09.00'a kadar, yanına almak, görmek, gözetmek suretiyle kişisel ilişki tesisine " cümlesinin eklenmesi suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kişisel ilişkiye yönelik hükmünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Aşağıdaki yazılı onama harcının temyiz eden ...'e yükletilmesine,

Peşin harcın istek halinde ...'a iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8126, Karar No: 2025/84, Tarih: 13.01.2025

**12. Hukuk Dairesi         2024/8126 E.  ,  2025/84 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı İlk Derce Mahkemesince verilen kararın dosyası dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesinin 03.02.2022 tarih ve 2022/55 E.-2022/150 K. sayılı kararına karşı davacı/alacaklı tarafından istinaf talebinde bulunulduğu, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesinin 06.07.2023 tarih ve 2022/610 E.-2023/1167 K. sayılı kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu karara karşı davacı/alacaklı tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin 24.04.2024 tarih ve 2023/7071 E.-2024/3865 K. sayılı ilâmı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının onandığı, davacı tarafından onama kararının tebliği üzerine onama kararının düzeltilmesi talebinde bulunulduğu, Dairemizin 24.05.2024 tarihli ve 2024/3835 Esas-2024/5354 Karar sayılı kararı ile karar düzeltmeye ilişkin dilekçenin reddine, davacının disiplin para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar davacı tarafından ibraz edilen 13.06.2024 tarihli dilekçede, Dairemizin son kararına neden olan 13.05.2024 tarihli dilekçesiyle karar düzeltme isteminde bulunulmadığı, maddi ve teknik hatanın düzeltilmesi isteminde bulunulduğu belirtilmiş ise de; dilekçenin içeriğinin incelenmesinde dosyanın esasına ilişkin beyanlara yer verildiği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi üzerine Yargıtayca verilen kararlar hakkında karar düzeltme yoluna gidilmesi mümkün olmadığı gözetilerek, dilekçenin reddine hükmedilmiş ve davacı hakkında disiplin para cezası takdir edilmiştir.

Açıklanan sebeple, Dairemizin kararında maddi hata bulunmadığından bu yöndeki dilekçenin de reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Yukarıda yazılı nedenlerle 13.06.2024 tarihli dilekçenin REDDİNE, 13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17182, Karar No: 2014/8013, Tarih: 07.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/17182 E.  ,  2014/8013 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 25.07.2013

No : 2013/98-2013/1084

Dava, Alman R. sigortasına giriş tarihinin, Türkiye'de sigorta başlangıcı olarak belirlenmesi ile tahsis başvurusunu takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığına hak kazanıldığının tespiti istemlerine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Özcan Yavaş tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada; davacı, Alman R. sigortasına giriş tarihi olan 15.08.1973 tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıcı olarak kabulü ile 26.04.2012 tarihli tahsis talebini takip eden aybaşından geçerli olmak üzere yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitini istemiştir. Mahkemece, davacının, sigortalılık başlangıç tarihinin 15.08.1973 olduğunun tespitine ve davacının tahsis tarihinde 47 yıl 11 ay 11 gün hizmet yılı, 6634 prim günü ve 68 yaşını doldurduğundan bahisle 506 sayılı Yasanın 81/A maddesine göre 4447 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce yürürlükte bulunan 60/A-a bendine göre, yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespiti ile yaşlılık aylığının 01.05.2012 tarihinden itibaren bağlanması gerektiğinin tespitine yönelik hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamından; 01.02.1944 doğumlu davacının, 13.07.2011 tarihli Alman Hizmet cetvelinde, 15.08.1973 ile 12.07.2011 tarihleri arasında zorunlu prim ödeme, işsizlik, sigortadan muaf, kısa süreli çalışma açıklamaları olan bildirimler yer aldığı, sigorta başlangıcına konu olan 15.08.1973 tarihini kapsayan 15.08.1973-31.12.1973 tarihleri arasında zorunlu prim ödemesi olan bildirimler olduğu, 29.06.2011 varide tarihli, 3600 güne kadar, Almanya ülkesinde çalışılan süre ve boşta geçen süreye ilişkin 3201 sayılı Yasaya istinaden yurtdışı borçlanma talebinde bulunduğu; Kurum tarafından, 5510 sayılı Yasanın 4/1-a kapsamında 01.02.1995 – 31.01.2005 tarihleri arasında 3.600 gün üzerinden borç tahakkuk ettirerek, 22.03.2012 tarihli yazı ile davacıya iadeli taahhütlü gönderdiği, davacının Kurum tarafından tahakkuk ettirilen borç tutarının tamamını 13.04.2012 tarihinde ödediği, davacının, 26.04.2012 varide tarihli dilekçesi ile tahsis talebinde bulunduğu; Kurumun, 28.12.2012 tarihli yazısı ile davacının 2011 yılında 5510 sayılı Yasanın 4/1-a kapsamında 15 gün ve yurtdışı borçlanma gün sayısı olarak 3.600 olmak üzere, toplam 3615 gün prim ödeme gün sayısı kabul ederek, davacının, 2007 yılında primlerini toptan ödeme aldığı belirtilerek, ilk işe giriş tarihinin 24.06.2011 tarihi olduğunu ve yurtdışı borçlanmasına istinaden borçlanma tutarı kadar geriye götürülerek, işe giriş tarihinin 24.06.2001 tarihi kabul edilerek, işe giriş tarihine göre, tahsis şartlarının oluşmadığından bahisle, ayrıca, tahsis talebinin kabul edilmediği; ayrıca, davacının, 2011 yılındaki çalışmasının araştırıldığı belirtildiği, davacının 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamındaki sigortalılığına ilişkin, 28.12.2012 tarihli hizmet cetvelinde; davacının, 1966/2.- 24.07.1973, 31.05.2005 – 31.03.2007 ve 24.06.2011 – 08.07.2011 tarihleri arasında kesintili farklı işyerlerinde çalışmaları olduğu, yine 1992 yılında, farklı birkişi adına 5 günlük bildirim yapıldığı, 01.02.1995 – 31.1.2005 tarihleri arası 3.600 gün yurtdışı borçlanma gün sayısı bulunduğu, farklı kişi adına yapılan bildirim ile birlikte genel toplam olarak 5.914 gün prim ödeme gün sayısı olduğu, 28.06.2007 onay tarihli kararda, davacıya 1519 prim ödeme gün sayısına istinaden 2.272,17 TL toptan ödeme miktarı tahakkuk ettirildiği, davacının, 23.07.2010 varide tarihli yazı ile toplu ödemeye ilişkin ihya içerikli talebi bulunduğu, Kurumun, 29.11.2012 tarihli yazısında davacının 2011 yılı öncesine ilişkin sigortalı çalışmaları ile ilgili olarak, toptan ödeme aldığı tespit edildiği ihya halinde emekliliğe hak kazanacağının belirtildiği, davacının, 2011 ile 2013 yılları arasındaki hizmet cetvellerinde ise 1966/2- 08.07.2011 tarihleri arasındaki çalışmalarının yer aldığı, davacının, 23.03.1964 – 24.03.1966 tarihleri arasındaki 720 günlük süreye ilişkin askerlik borçlanmasına ilişkin tahakkuk ettirilen tutarları süresinde ödediği, daha sonrasında ise davacının borçlanmasının iptal edilmesi nedeniyle, 2007 yılının 9

.07.2011 tarihleri arasındaki çalışmalarının yer aldığı, davacının, 23.03.1964 – 24.03.1966 tarihleri arasındaki 720 günlük süreye ilişkin askerlik borçlanmasına ilişkin tahakkuk ettirilen tutarları süresinde ödediği, daha sonrasında ise davacının borçlanmasının iptal edilmesi nedeniyle, 2007 yılının 9. ayında davacıya iade edildiği, ancak, 2012 yılına kadarki hizmet cetvellerinde davacının askerlik borçlanması yer aldığı, 2012 - 2013 yılları arası hizmet cetvellerinde, ise davacının askerlik borçlanması hizmet cetvellerinde yer almadığı görülmüştür.

Mahkemece, davacının toptan ödemeye konu sigortalılık sürelerinin hangi tarihlerdeki çalışmalarını kapsadığı, ihya talebinin sonucunda, ihya işlemi yapılıp yapılmadığı, davacının askerlik borçlanmasının iptal edilip edilmediği, tekrar askerlik borçlanması yapılıp yapılmadığı, hususları, açık ve net olarak tespit edilmeden ve hizmet cetvellerinde, 1992 yılında farklı bir kişi adına yapılan bildirim gözetilmeden, davacının, 6634 prim günü bulunduğunun kabulü, eksik inceleme ve yetersiz araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece, yapılacak iş; davacının, toptan ödemeye konu sigortalılık sürelerini belirleyerek, ihya istemi sonucunda sigortalılık sürelerini ihya edip etmediği, davacı da isticvap edilmek suretiyle, araştırarak, davacının askerlik borçlanmasının iptal edilip edilmediği, borçlanma tutarının davacıya iade edilip edilmediği, tekrar askerlik borçlanma işlemi yapılıp yapılmadığı, yapılması halinde, hangi tarihlerde yapıldığı belirlenerek, hizmet cetvelindeki farklı kişi adına yapılan bildirim gözetilerek, tahsis talep tarihinde prim ödeme gün sayısını herhangi bir kuşkuya mahal bırakmayacak şekilde tespit edilmeli, varılacak sonuca göre, gerek, davacının sigortalılık başlangıç tarihi tespitinde hukuki yarar bulunup bulunmadığı, gerek ise tahsis şartları irdelenerek, hüküm kurulmalıdır.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.04.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2809, Karar No: 2022/5043, Tarih: 26.05.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/2809 E.  ,  2022/5043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından boşanma ve ferileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

İlk derece mahkemesi tarafından erkeğin evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ve boşanmanın ferilerine hükmedilmiştir. Hükme karşı davalı kadın tarafından boşanma ve ferileri yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve bölge adliye mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Hüküm davalı tarafından boşanma ve ferileri yönünden temyiz edilmiştir.

Nüfus kaydına göre, davacı erkek ...’in kadının temyiz başvurusundan sonra, hüküm henüz kesinleşmeden(11.05.2022 tarihinde) öldüğü anlaşılmaktadır. Bu halde evlilik ölümle sona ermiş, boşanma davası konusuz kalmıştır. Bu itibarla; boşanma yönünden karar verilmesine yer olmadığına ve sağ kalan eşin kusurunun tespiti yönünden de, davacı erkek mirasçılarına TMK m. 181/2. maddesi uyarınca sağ kalan eşin kusurunun tespiti bakımından davaya devam edip etmeyecekleri sorularak sonucu uyarınca karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 26.05.2022 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2010/1334, Karar No: 2010/7893, Tarih: 04.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1334 E.  ,  2010/7893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazlar ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmazlar Osmangazi İlçesi ... Mahallesinde somut emsal olarak alınan taşınmaz ise Yıldırım İlçesi ... Mahallesinde olup, uygun emsal değildir.

Bu itibarla taraflara taşınmazlara yakın bölgelerden emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Dava konusu 8175 ada 6 nolu parselin bulunduğu yerin imar paftası getirtilerek dava konusu taşınmazın pafta üzerindeki konumu işaret ettirildikten sonra krokide pembe renkli (H) harfi ile gösterilen 34.81 m2'lik kısmın kamu alanında kalması halinde bedeline hükmedilmesi gerekirken yazılı düşüncelerle bu bölümle ilgili talebin reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26505, Karar No: 2013/5360, Tarih: 14.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26505 E.  ,  2013/5360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 Sayılı TCK.nun 125/3-a maddesinde düzenlenen suçun tanımında hapis cezasının yanında para cezasının da seçenek yaptırım olarak düzenlendiği ve aynı kanunun 50/2.maddesi uyarınca seçenek yaptırımlardan hapis cezasına hükmedilmesi karşısında, artık bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından, uygulamaya göre de; sanık hakkında hükmolunan hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken ve adli para cezası taksitlendirilirken, hükümde uygulanan kanun ve maddesi gösterilmemiş ise de, hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrildiği ve taksitlendirmenin de, 5237 sayılı TCK.nun 52/4. maddesi uyarınca yapıldığı anlaşılmakla bu eksiklik bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12103, Karar No: 2014/14765, Tarih: 23.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/12103 E.  ,  2014/14765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.10.2012 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil; birleştirilen davada ise davacı ... v.d. tarafından davalı aleyhine 17.12.2012 günlü dilekçe ile önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; asıl ve birleştirilen davanın kabulüne dair verilen 26.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 23.12.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle; hüküm sonucunda adına tescile gereken hissenin şeklinde tesciline karar verilmesinin maddi hatadan kaynaklandığı ve mahallinde düzeltilebileceğinin anlaşılmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2441, Karar No: 2019/19335, Tarih: 02.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/2441 E.  ,  2019/19335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesince istinaf isteminin HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, harç ve taşınmazın tapu kaydındaki ipotek şerhinin tespit edilen bedele yansıtılması yönünden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, HMK 355. maddesi gereği, kamu düzeni ilkesi gereğince gözetilmesi gereken harç ve taşınmazın tapu kaydındaki ipotek şerhinin tespit edilen bedele yansıtılması yönünden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Tekirdağ ili, Süleymanpaşa ilçesi, Ferhadanlı mahallesi, 2214 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddi ile harç ve taşınmazın tapu kaydındaki ipotek şerhinin tespit edilen bedele yansıtılması yönünden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7408, Karar No: 2020/5356, Tarih: 26.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/7408 E.  ,  2020/5356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (mağdureler Havva Nur ile Münire Sevginaz'a karşı); hakaret, tehdit (mağdure Aslı Keleş'e karşı)

HÜKÜM : Beraat (mağdure sayısınca)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 26.07.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdureler Münire Sevginaz ve Havva Nur vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.