muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15411, Karar No: 2023/2099, Tarih: 24.04.2023

2. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 Esas, 2008/43 Karar sayılı ilâmında, “sanığın önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkûmiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasını sağlayacak, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacağı" belirtilmesine göre, sanık hakkında doğru uygulama yapılsa idi, hükmedilecek sonuç ceza 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası olup 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca erteleme sınırları kapsamı dışında kalacağından, inceleme konusu hükümde sanık hakkında cezanın ertelenmesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.20221 tarihli ve 2019/228 Esas, 2022/111 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve vasisinin temyiz istekleri, gerekçe bölümünde (1 ve 2) numarada açıklanan "sanığın cezai sorumluluğu bulunup bulunmadığına dair heyet raporu aldırılması gerektiği" ve "atıfet kuralları gereği cezanın ertelenmesinin hatalı olduğunun gözetilmemesi" nedenleriyle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5636, Karar No: 2024/4061, Tarih: 04.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5636 E.  ,  2024/4061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/841 E., 2023/1388 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ünye 2. Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi

SAYISI : 2019/179 E., 2023/44 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 2016 yılında davalı hastanedeki KBB servisine müracaat ettiğini, bu servisin müvekkilini davalı doktorun bulunduğu beyin ve sinir cerrahisi servisine sevk ettiğini, davalı hekimin müvekkiline boyun fıtığı teşhisi koyduğunu ve ameliyata ikna ettiğini, müvekkilinin ameliyatın riskleri ve olası sonuçları hakkında bilgilendirilmediğini, yapılan ilk ameliyattan sonra şiddetli ağrılarının devam etmesi üzerine üç ameliyat daha geçirdiğini, omurgasına plak ve vidalar takıldığını, yapılan işlemlerin tıp bilimi kurallarına ve etiğe aykırı olduğunu, davalıların kusurlu olduklarını ileri sürerek; şimdilik 1.000,00 TL iş göremezlik tazminatının, 1.000,00 TL tedavi giderinin, 500,00 TL kazanç kaybının, 200,00 TL bakıcı giderinin ve 70.000,00 TL manevi tazminatın ilk ameliyat tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 22.11.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini toplam 160.468,27 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; davacının dava dilekçesinde belirttiği iddia ve taleplerinin tamamının haksız ve hukuka aykırı olduğunu, müvekkillerinin kendi üzerlerine düşen tüm tıbbi işlemleri yaptığını, bu kapsamda davacıya konulan tanı, yapılan ameliyat ve uygulanan tedavilerin tıp biliminin genel ilke ve kurallarına uygun bulunduğunu, davacının iddiaları ile müvekkillerce uygulanan tedavi arasında illiyet bağı bulunmadığını, tüm tıp bilimi kurallarına uygun davranan müvekkillerine izafe edilebilecek bir kusur bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı hekimin endikasyon dışı uygulama yaptığı ve davalı hekim tarafından yapılan ameliyatın tıp biliminin genel kabul görmüş ilke ve kurallarına uygun olmadığı tespit edilmiş olup, davalıların davacıya uygulanan ameliyat ve tedavide kusurlu oldukları yine maddi tazminat miktarının tespiti açısından hükme esas alınan bilirkişi raporu ile TRH 2010 yaşam tablosu nazara alınarak, teknik faiz kullanılmadan, progresif rant yöntemi kullanılarak ve davacının asgari ücret aldığı gözetilerek yapılan hesaplamanın usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 10.597,14 TL geçici işgöremezlik tazminatının, 147.777,13 TL sürekli işgöremezlik tazminatının, 3.294,00 TL bakıcı giderinin temerrüt tarihi olan 03.03.2016 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, 40.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt tarihi olan 03.03.2016 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; hükmedilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hatalı olduğunu, bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirilmediğini, alınan bilirkişi raporları arasında farklılıklar bulunduğunu, ayrıca davacının ilk ameliyat tarihi olan 03.03.2016 ve sonrasında iş göremez durumda olduğunu, müvekkilinin ameliyattan çıktıktan sonra omurgasına plak ve vidalar konulduğunu öğrendiğini, konulan plak ve vidaların sağlığını son derece olumsuz etkileyip, nefes alamaz, yutkunamaz, hareket edemez hale getirdiğini, müvekkilin iş göremezliği süresinin 9 ayı çok aştığı gibi yine iş göremez olduğu süreçte müvekkili için tespiti yapılan 2 aya kadar sürekli bakım hastası olduğu şeklindeki değerlendirmenin de hatalı olduğunu yine hükmedilen manevi tazminat miktarının da düşük olduğunu ileri sürerek, kararının kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalılar vekili; beş yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra yapılan ıslaha değer verilmesinin usulsüz olduğunu, müvekkillerin maddi ve manevi tazminat sorumluluğunun olabilmesi için meydana geldiği iddia edilen iş gücü kaybına ve diğer zararlara neden olan eylemler açısından müvekkillerinin kusurlu olmaları ve uygulanan tedavi ile uygun illiyet bağının olması gerektiğini, müvekkillerince tüm tıp bilimi kurallarına uygun davranılmış olmakla, iddia edilen iş gücü kaybına ve diğer zararlara ilişkin izafe edilebilecek bir kusur bulunmadığını, adli tıp tarafından değerlendirme yapılırken sadece radyoloji raporunun incelendiğini, radyoloji CD'sinin ise incelenmediğini, bu durumun hatalı rapor düzenlenmesine sebep olduğunu, hastaya ait rapor ve CD'nin birbiriyle uyumlu olmadığını yine gerek maluliyet oranının gerekse iş göremezlik sürelerinin fahiş miktarda yüksek belirlendiğini, davacının bakiye ömrünün PMF yaşam tablosuna göre hesaplanması gerekirken, yanlış şekilde TRH'den hesaplama yapılmasının usulsüz olduğunu ileri sürerek, kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı doktorla ilgili aynı olay nedeniyle yapılan soruşturma sonucunda Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/169 E., 2021/731 K. sayılı dosyasında davalı doktor hakkında taksirle yaralamaya sebep olmak suçundan adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, yine dosya kapsamında alınan bilirkişi raporu ile de davalı hekimin yapmış olduğu endikasyon dışı uygulama nedeniyle kusurlu olduğunun tespit edildiği, bu nedenle davalılar vekilinin kusura yönelik istinaf itirazlarının yerinde bulunmadığı, eylem aynı zamanda suç teşkil ettiğinden sekiz yıllık ceza zamanaşımı süresinin uygulanacağı, maluliyete ilişkin olarak aldırılan ATK 3. İhtisas Kurulunun 26.11.2021 tarihli raporundaki %44'lük maluliyet oranının somut olayda uygulanma imkanı bulunmayan Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre düzenlendiği, işbu rapora her iki tarafın da süresinde itirazı nedeniyle ATK aynı ihtisas kurulunca bu kez olay tarihine göre uygulanması gereken Özürlülük Ölçütü Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre değerlendirme yapıldığı ve %15 maluliyet oranı belirlendiği, uygulanan yönetmeliklerin farklı olması sebebiyle iki rapor arasında çelişki bulunmadığı, bu nedenle %15 maluliyet oranı üzerinden ve Yargıtay'ın son dönemdeki yerleşmiş içtihatlarına göre, TRH yaşam tablosu esas alınarak düzenlenen aktüerya bilirkişi raporuna göre ve yine bakıcı gideri konusunda olay tarihinde yürürlükte olan brüt asgari ücret tutarı üzerinden düzenlenen aktüerya bilirkişisi raporu esas alınarak değerlendirme yapılarak karar verilmesinde de usulsüzlük bulunmadığı, hükmolunan manevi tazminat miktarının da hakkaniyete uygun ve yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının yanlış ve hatalı tedavi uygulandığı iddiasına dayalı olarak açılan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Boçlar Kanunu'nun 502 nci ve devamı maddeleri.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 266 ve 267 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yolun seçilmesi gerekir. (Tandoğan, Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Cilt, Ank. 1982, Sh.236 vd) Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, vekalet görevini gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar doktorun görev yaptığı sağlık kuruluşu için de geçerlidir.

2. Mahkemece yargılama sırasında alınan Adli Tıp Kurumu 7. İhtisas Kurulunca düzenlenen 19.04.2021 tarihli raporda, servikal herni tanısı ile 03.03.2016 tarihinde yapılan C5-6 diskektomi ameliyatının endikasyonunun mevcut olduğu, ancak aynı seansta diğer seviyelere (C3-4, C4-5, C6-7) yapılan girişimlerin ve C5 korpektominin endikasyonunun mevcut olmadığı, dolayısı ile endikasyon dışı uygulama yapan doktor tarafından yapılan ameliyatın tıp biliminin genel kabul görmüş ilke ve kurallarına uygun olmadığı bildirilmiş, davalılar vekili ise radyoloji CD'si izlenmeden karar verilemeyeceğini, yapılan işlemlerin tıp kurallarına uygun olduğunu belirterek rapora itiraz ederek yeniden rapor alınmasını talep etmiş ise de bu husus Mahkemece değerlendirilmemiştir.

3. O halde mahkemece, davalıların itirazları ve özellikle davalıların radyoloji CD'si incelenmeden değerlendirme yapıldığına yönelik bilirkişi raporlarına yaptıkları itirazları da değerlendirilip tartışılmak üzere davalı hastane ve doktora atfı kabil bir kusurun olup olmadığının aralarında radyoloji uzmanının da bulunduğu üniversite öğretim üyelerinden oluşturulacak, konusunda uzman, akademik kariyere sahip yeni bir bilirkişi kurulundan nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli bir rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4. Bozma nedenlerine göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

3. Bozma nedenine göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.12.20214 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4047, Karar No: 2018/4207, Tarih: 12.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/4047 E.  ,  2018/4207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur sanıklar ...,..., ... müdafiilerinin ve sanık ...'in temyiz dilekçeleri içeriklerinden kendileri hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerini sanık müdafii ve sanık sıfatıyla temyiz ettikleri anlaşılmakla, bu kapsamda yapılan temyiz incelemesinde;

Mağdur ...'nın yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralandığını belirten ... Devlet Hastanesi'nin 24.01.2012 tarihli raporunun Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Uzmanı tarafından düzenlendiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1) 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine göre, alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanık ...'nın istinabe yoluyla dinlenemeyeceği, mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde istinabe yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

2) Türkiye Büyük Millet Meclisi internet sitesinden alınan bilgiye göre, hükümden sonra Milletvekili seçildiği anlaşılan ve bu nedenle, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 83/2. madde ve fıkrası uyarınca Yasama Dokunulmazlığı bulunan sanık ... hakkındaki kamu davası ile ilgili olarak durma kararı verilmesi gerekmekte ise de; temyiz inceleme aşamasında 08.06.2016 tarih ve 29736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6718 sayılı Kanunun 1. maddesi ile Türkiye Cumhuriyeti Anayasasına eklenen geçici 20. madde uyarınca temyiz incelemesine konu kamu davası nedeniyle, sanık ...'ın Yasama Dokunulmazlığının kaldırılıp kaldırılmadığının araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi zorunluluğu,

3) Sanıklar... ve ...'in yaralama eylemi sonucunda mağdur ...'nın hem yüzde sabit ize hem de kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanmış bulunması karşısında, bu durumun ancak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma nedeni yapılabileceği, sanıkların sadece en ağır sonuç olan yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralama eyleminden sorumlu olacakları gözetilmeden, TCK'nin 86/1, 87/1-c-son maddelerine göre uygulama yapıldıktan sonra TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca cezaların artırılması suretiyle sanıklar Cengiz ve Haci Mehmet'e fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

4) Sanık ...'ın TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son ve 29. maddeleri uyarınca belirlenen cezasından TCK'nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim uygulanırken hesap hatası yapılarak 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

4) Sanık ...'ın TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son ve 29. maddeleri uyarınca belirlenen cezasından TCK'nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim uygulanırken hesap hatası yapılarak 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

5) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... müdafiilerinin ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanık ...'nın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 12.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4810, Karar No: 2018/626, Tarih: 30.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/4810 E.  ,  2018/626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık ...’un, Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. Afşin Şubesine ait suça konu çeki, çek hesabı sahibi olan kardeşi ... yerine imzalayarak yaptığı alış veriş karşılığında katılana vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın, oyuncak toptancılığı yapan katılan ... ve katılanın mallarını pazarlayan şirket çalışanı ... isimli kişi ile aralarında önceye dayalı ticari ilişki bulunduğunu, kardeşi ...’un kendi adına ayrı bir işyeri işlettiğini ama toptancıdan malları ortak aldıklarını, ekonomik sıkıntı nedeniyle katılana olan borcunu ödeyemediğini savunması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.1992 gün ve 80-98 sayılı kararında ayrıntılı biçimde açıklandığı üzere; belgede sahtecilik suçlarında mağdurun rızası hukuka uygunluk nedeni sayılamaz ise de failin, belgede sahtekarlıkta bulunmak kastına etki yaptığı, belgede sahtecilik suçlarında kastın, zarar vermek bilinç ve iradesi olduğu cihetle, gerçeğin ve suça konu çekin ...’un bilgisi ve rızası üzerine düzenlenip düzenlenmediğinin tespiti bakımından, çek hesabı sahibi ...’un tanık olarak dinlenilmesi, çekin takibe konulduğu icra takip dosyası getirtilip incelenerek borca veya imzaya bir itirazın olup olmadığı tespit edildikten sonra denetime olanak verecek şekilde bu davayı ilgilendiren onaylı örneklerinin dosya içerisine konulması, sanık tarafından kardeşi adına daha önce imzalanıp ödenen çekler olup olmadığı ilgili bankadan araştırılıp, suça konu çekin verildiği ... ile ... isimli kişinin tanık olarak dinlenmesi sonrasında toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın suç kastı bulunup bulunmadığı saptanıp, hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2603, Karar No: 2024/6199, Tarih: 06.05.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/2603 E.  ,  2024/6199 K.**

**"İçtihat Metni"**

¸

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/337 E., 2019/1103 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte

bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği ceza süresi yönünden yasal koşulları oluşmadığından reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2018 tarihli ve 2017/286 Esas, 2018/502 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etmek suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 inci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası , 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.06.2019 tarihli ve 2019/337 Esas, 2019/1103 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın Bank Asyadaki hesabının ticari hayatın bir gereği olarak açıldığına, talimatla hareket etmediğine,

2.Sanığın hiçbir dernek toplantısına katılmadığı, pasif üye konumunda olduğuna,

3.KİAD derneğine üye olmasının silahlı terör örgütüne yardım suçlamasına tek başına gerekçe oluşturmayacağına,

4.Suçun maddi ve manevi unsurlarının gerçekleşmediğine,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;