muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/979, Karar No: 2016/9385, Tarih: 09.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/979 E.  ,  2016/9385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bununla birlikte; dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenin emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerine ters düşecek şekilde oranlama yapan bilirkişi raporu inandırıcı ve somut gerekçelere uygun değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkân tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak rapor alınması, bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların satışına ilişkin belgeler ilgili Tapu Müdürlüğü'nden, emsallerin satış tarihleri itibarıyla fiili imar sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastral parseller mi oldukları, değerlendirme yılındaki taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların emlak vergisine esas Arsa Metrekare Rayiç bedelleri ilgili belediyeden istenip dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi raporu denetlenerek, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Tapu malikinin ölü olması nedeniyle, davaya dahil edilen malik mirasçılarının adlarının gerekçeli karar başlığına davalı olarak yazılmaması,

Doğru görülmemiştir.

2)Tapu malikinin ölü olması nedeniyle, davaya dahil edilen malik mirasçılarının adlarının gerekçeli karar başlığına davalı olarak yazılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7855, Karar No: 2020/2022, Tarih: 11.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/7855 E.  ,  2020/2022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Bursa 6. İcra Müdürlüğünün 2012/10911 E. sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerinde davalının 2. derece, müvekkilinin ise 3. derece ipotek alacaklısı olduğu, müvekkili banka tarafından Bursa 11. İcra Müdürlüğünün 2012/3122 E. sayılı dosyası ile ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatıldığını, davalının da 26.861,13 TL üzerinden ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlattığını, davalı bankanın 24.02.2014 tarihli dilekçe ile icra dosyasına yazılı olarak beyanda bulunduğunu ve banka alacağının 302.000,00 TL olduğunu beyan ettiğini, davalı bankanın başka bir kredi borçlusu olan Agrogreen Ltd. Şti'nin dosyasında bulunan müşteri çek ve senetlerinden doğan borçları söz konusu ipotek kapsamına dahil ederek beyanda bulunduğunu, davalı bankanın ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla açtığı takip alacağının üzerinde bir bedel bildirmişi olması ve ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takibin genişletilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı alacaklının alacağının sıra cetvelinde yeniden hesaplanması ve davalıya ayrılan fazla payın müvekkili bankaya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 08.04.2013 tarihi itibari ile tespit edilen ipotek alacağı tutarının icra takip giderleri, harçlar ve faizler dahil 308.038,22 TL nakdi ve 1.800,00 TL gayrinakdi olmak üzere toplamda 309.838,22 TL olduğu, davalı banka vekilinin dava dışı borçludan olan alacaklarının icra tahsil harçları hariç olmak üzere 263.331,66 TL olduğunun belirtildiği, dolayısıyla yapılan hesaplamadaki 309.838,22 TL’den daha az olduğu dolayısıyla davalı şirketin alacağının doğru ve sıra cetvelindeki miktarın geçerli olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1430, Karar No: 2017/5078, Tarih: 13.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/1430 E.  ,  2017/5078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3-6, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 50. maddesinin uygulanmamasına karar verilirken yasal engel olduğu şeklinde yanlış gerekçe yazılması temyiz edenin sıfatına göre, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kusura, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık hakkında olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi ve kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine ve TCK'nın51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,

2- TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca "Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilir" açık hükmü karşısında, sanık hakkında sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi gerekirken, sürücü belgesine el konulmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükme, ''5237 sayılı TCK’nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ve TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağının sanığa bildirilmesine ''ibaresinin yazılması, hükmün 10. bendinde yer alan “el konulmasına” ibaresinin “geri alınmasına” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5889, Karar No: 2015/1286, Tarih: 09.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5889 E.  ,  2015/1286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık..'ın, maktül .. kasten öldürmek suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin edilmiş, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin suç vasfına, sanık müdafiinin sübuta, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın sorgu ifadesi ile duruşmadaki beyanlarında 20 yıldır psikolojik rahatsızlığı bulunduğunu ve ilaç kullandığı belirtmesi, sanık müdafıinin ise aşamalarda sanığın Adli Tıp Kurumuna sevkini istemesi karşısında, varsa tedaviye ilişkin belgelerin sanıktan sorulup ilgili yerlerden getirtilmesinden sonra sanığın dava dosyası ile birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu’na sevk edilerek, Gözlem İhtisas Dairesi'nde müşahade altına aldırılması, suçu işlediği tarihte ve halen akli durum ve cezai ehliyeti konusunda 5237 sayılı TCK.nun 32. maddesi kapsamında 4. İhtisas Kurulu'ndan rapor aldırılması, Gözlem İhtisas Dairesi’nin raporu ile 4. İhtisas Kurulu’nun raporları arasında çelişki çıkması halinde, sanığın Adli Tıp Genel Kurulu'na gönderilerek, muayenesi yapıldıktan sonra Adli Tıp Genel Kurulu’ndan rapor aldırılması, sonucuna göre sanığın kusurluluk durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden, müşahade altında tutulmaksızın ayakta yapılan muayene sonucu düzenlenen Bartın Devlet Hastanesinin raporuna itibar edilip duruşmalarda heyetçe yapılan gözleme dayanılarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan ve re'sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 09/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23898, Karar No: 2016/3666, Tarih: 29.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23898 E.  ,  2016/3666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 13/04/2015 gün ve 2014/27265 Esas - 2015/7751 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre davalı idare vekilinin sair karar düzeltme istekleri HUMK'un 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Mahkemece, dava konusu taşınmaza davalı idarece el atılan kısım dışında kalan 485,44 m²'lik kısımdaki davacılar payının aynen ipkasına karar verilmesi gerekirken, sevhen 445,44 m²lik kısımdaki davacı paylarının ipkasına karar verildiği bu kez yapılan incelemede anlaşılmakla;

Davalı idare vekilinin karar düzeltme isteminin bu yönden kabulü ile Dairemizin 13.04.2015 gün ve 2014/27265-2015/7751 sayılı düzeltilerek onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırılması yapılarak değerinin tespit edilmesinde ve fiilen el atılarak yol durumuna dönüşen taşınmaz bölümü ile kalan bölümde % 5 değer azalışının kabulüne ve bedellerin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Mahkemece, dava konusu taşınmazın el atılan kısım dışında kalan 485,44 m²'lik kısımda kalan davacılar payının aynen ipkasına karar verilmesi gerekirken, sevhen yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca hükmedilmesi gerektiğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin sonunda yazılı (445,44) rakamının çıkartılmasına yerine (485,44) yazılmasına,

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca hükmedilmesi gerektiğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin sonunda yazılı (445,44) rakamının çıkartılmasına yerine (485,44) yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin 3. bendinin çıkartılmasına, yerine (Alınması gerekli 683,10-TL nispi harçtan peşin alınan 170,80-TL harcın mahsubu ile bakiye 512,30-TL harcın davalı idareden alınarak Hazineye irad kaydedilmesine, davacı tarafından ödenen 170,80-TL'nin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcı ile temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22901, Karar No: 2015/6350, Tarih: 30.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/22901 E.  ,  2015/6350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12118, Karar No: 2022/4378, Tarih: 09.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/12118 E.  ,  2022/4378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av.... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 01/11/2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiklerini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 09/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22257, Karar No: 2017/4467, Tarih: 11.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22257 E.  ,  2017/4467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve Şikayetçi vekili ile Sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5180, Karar No: 2016/6098, Tarih: 20.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/5180 E.  ,  2016/6098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30557, Karar No: 2014/12027, Tarih: 30.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/30557 E.  ,  2014/12027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2013/432-2013/618

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve doğalgaz boru hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın özellikleri, bilirkişi raporunda belirtilen hususlar ve aynı bölgeden Dairemize intikal eden dava dosyaları göz önünde bulundurulduğunda; net gelir metoduna göre tespit edilen bedeline % 100 oranında objektif değer arttırıcı unsur uygulanmak suretiyle değer biçilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9329, Karar No: 2016/4602, Tarih: 18.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/9329 E.  ,  2016/4602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar ... ve gerçek kişiler tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilâmında da açıklandığı üzere, davalılar tarafından tapu kaydına dayalı olarak tahdidin kesinleşmesinden itibaren 6831 sayılı Kanunun 11. maddesine göre 10 yıllık yasal sürede ... kadastrosunun iptali istemiyle dava açıp açmadıkları kendilerinden sorulması, Mahkeme Yazı İşleri Müdürlüklerinden araştırılması, dava açılmış ise esas numarası belirlendikten sonra dava dosyasının ilgili mahkemeden getirtilerek bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 18/04/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.