muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/227, Karar No: 2021/591, Tarih: 25.11.2021

Sanık tarafından dosyaya sunulan Prof. Dr. ... Ruhan Erdem tarafından hazırlanan 19.04.2015 tarihli bilimsel görüşte; sanık tarafından düzenlendiği iddia edilen dava konusu ihtarname fotokopisinin belge niteliği taşımadığı, aslı dosyada bulunmayan ihtarnameye sanık tarafından “aslına uygunluk” onayı verilmesinin, söz konusu ihtarnamenin Noterlik Kanunu’nun 106. maddesinde öngörülen koşulları içermediği göz önüne alındığında kandırma yeteneği kazandırmayacağı, nihayet bir hakkın doğumuna, değişmesine ya da sona ermesine yol açmayan ihtarnamenin delil olarak ileri sürülmesi de gerekli olmadığı için faydasız (gereksiz) bir sahteciliğin söz konusu olduğu, bu nedenle sanığa atılı resmî belgede sahtecilik suçunun unsurlarının gerçekleşmediği kanaatine varıldığı,

... Cumhuriyet Başsavcılığının 31.12.2013 tarihli ve 2013/967 sayılı emanet eşya makbuzunda; emanete alınan belgenin 04.10.2011 tarihli ihtar eden ..., Muhatap Merve Tur. ve Otelcilik AŞ olan ihtarname aslı olduğunun belirtildiği,

... Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2014 tarihli ve 2014/849 sayılı emanet eşya makbuzunda; emanete alınan belgenin ... 4. Noterliğinin 3708 yevmiye nolu 4. Noter Ercan Özdemir imzalı, 04.10.2011 tarihli ihtar eden vekili Avukat ... adına düzenlenmiş aslı gibidir yapılmış ve üzerinde ... 4.Noterliği mührü bulunan ihtarname olduğunun belirtildiği,

... Cumhuriyet Başsavcılığının 26.02.2015 tarihli ve 2015/132 sayılı emanet eşya makbuzunda; emanete alınan belgelerin 1 Adet Av. ... imzalı, üzerinde kırmızı kalemle Belge-1 yazılı ihtarname başlıklı belge fotokopisi ve 1 Adet Av. ... imzalı üzerinde kırmızı kalemle Belge-2 yazılı ihtarname başlıklı belge fotokopisi olduğunun belirtildiği,

Katılan vekili tarafından 18.12.2013 tarihli 1. celsede sunulan belgenin Mahkemece incelenerek dosyaya eklendiği, belge incelemesinde; ihtarname başlıklı ... 4. Noterliği kaşesi, 3708 yevmiye numarası, yine sol alt köşesinde ... 4. Noterliği kaşesi, sağ alt köşesinde ise ihtar eden vekili Av. ... ismi ve altında imzası bulunan arkasında orta üstte ... 4. Noterliğine ait kaşe, orta kısmında No:3708 yazısı, yine sol tarafta "Harç damga değerli kağıt makbuz karşılığı tahsil edilmiştir." kaşesi, altta ortada "İstek üzerine bir nüshasını muhataba Ptt kanalı ile tebliğe gönderildiğini onaylarım." ... 4. Noteri Ercan Özdemir kaşesi, mührü ve imzası bulunan, sağ alt köşede ise Lale Cengiz ... 2. Noteri kaşesi, hemen üstünde 05020 numarası 02.07.2012 tarihi ve içeriği okunmayan mühür bulunduğu,

Mahkemece 20.04.2015 tarihli 7. celsede ... Adli Emanetinin sırasında kayıtlı bulunan ihtarnamenin tetkikinde; ihtar edenin ..., avukatının Av. ..., muhatabın Merve Tur ve Otelcilik AŞ, konunun fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile muhataba ait olan Merve Park otelde yapılmış olan eklenti ve iyileştirmelerin taraflara ödenmesi konusunda ihtar olduğu, ihtarname tarihinin 04.10.2011 olduğu, ihtar eden vekili olarak sağ alt köşede Av. ... isminin bulunduğu ve altında ıslak imza bulunduğu, diğer belgenin de daha önce incelemesi yapılan belgenin fotokopisi olup sağ üst köşesine "aslı gibidir" yazısı ile birlikte sanık ...'ın adının soyadının ve imzasının olduğu,

Anlaşılmaktadır.

Katılan vekilince dosyaya sunulan 02.12.2013 tarihli dilekçede; katılanın sanığın bürosuna 02.07.2012 tarihinde gittiğini ve davaları hakkında bilgi istediğini, sanığın katılana suça konu ihtarnamenin gönderildiğini ve ... Asliye Hukuk Mahkemesinde 02.05.2012 tarihinde alacak davası açtığını söylediğini, katılanın sanığa ihtarnamenin neden ...'da düzenlendiğini sorması üzerine sanığın "...'da işi olması sebebiyle ... Noterliğinde işlem yaptığını" söylediğini, bunun üzerine katılanın sanıktan incelemek için ihtarnameyi istediğini, sanık tarafından ihtarname aslının katılana teslim edildiğini, katılan tarafından ... 4. Noterliğinin telefonla aranarak ihtarname hakkında bilgi istendiği, 3708 yevmiye numaralı işlemin 19.04.2011 tarihli araç satış sözleşmesine ait olduğunu öğrenmesi üzerine ... 2. Noterliğine müracaat eden katılanın sanığı vekillikten azlettiği, ayrıca katılanın savcılığa ve baroya sanık hakkında şikâyette bulunduğunu, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan alacak davasına ilişkin dava dilekçesinde de hâkim havalesinin 02.07.2012 olduğu hâlde 7 rakamı tahrif edilerek 5 rakamına dönüştürülmeye çalışıldığını, sahte olarak düzenlenen ihtarname aslının Mahkemeye sunulduğunu,

Katılan Mahkemede; şikâyet dilekçelerini aynen tekrar ettiğini, Merve Park Otel isimli işletmeyi sahibinden kiraladığını, 2011 yılı içerisinde yaşadığı sorunlar sebebiyle kira bedelini ödemediğinden dolayı icra takibi başlatıldığını ve tahliye davası açıldığını, bu nedenle sanığa vekalet verdiğini, Mahkemece tahliye kararı verildiğini, otele tahliye için karşı tarafın avukatı geldiğinde kararın kesinleştiğini öğrendiğini, bu kararın temyiz edildiğini bildiğini, sanığı aradığında kendisine halledeceğini, sorun olmadığını, harç yatırmayı unuttuğunu söylediğini, daha sonra da otelden tahliye edildiğini, sanığa alacak davası açması için ihtarname çekmesi yönünde talimat verdiğini ve dava açıp açmadığını sorduğunu, yine dosyayı getirmesini, neden böyle olduğunu, başka bir tecrübeli avukat ile görüşeceğini söylediğini, sanığın dosyayı getirip bıraktığını, başka bir avukat ile yaptığı görüşmede ihtarname çekildiği hâlde böyle olmaması gerektiğini söylediği, sanığın tehiri icra talebinde bulunduğuna ilişkin evrak getirdiğini, ancak yaptığı araştırmada ... 4. Noterliğince gönderildiği anlaşılan ihtarnamenin bu yevmiye numarasında bir araç satışı işlemine ait olduğunu, böyle bir ihtarnamenin gönderilmediğini öğrendiğini, alacak davası açarken sanığın ihtarnamenin üzerine "aslı gibidir" yazıp imzalayarak mahkemeye sunduğunu, taşınmazın tahliyesinden sonra sanıktan dosyayı istediğini, ihtarname aslının dosya içerisinden çıktığını, ihtarnamenin şu an avukatında olduğunu,

Tanık ... Yılmaztürk Mahkemede; sanık ile yaklaşık olarak 7 yıldır tanıştıklarını, ofislerinin karşı karşıya olduğunu, sürekli olarak iç içe olduklarını ve sürekli olarak bilgi paylaşımı yaptıklarını, 2011 yılı yaz aylarında katılanın sanığın bürosuna geldiğini, kendisinin de o esnada sanığın bürosunda olduğunu, katılanın sanığa dava açmasını ve bu nedenle dilekçe yazması gerektiğini söylediğini, sanığın da katılana dava dilekçesi yazdığını, delilleri katılanın getirdiğini, sanığın da delilleri düzenleyerek dava dilekçesinde delillerden bahsettiğini, katılanın acelesinden dava dilekçesinin panik hâlinde hazırlandığını, dava dilekçesinin altını sanığın imzaladığını hatırladığını, hazırlanan dava dosyasını sanığın katılana verdiğini, katılanın dosya ile bürodan ayrıldığını, sonrasında ne yaptığını bilmediğini,

Beyan etmişlerdir.

Beyan etmişlerdir.

Sanık Savcılıkta; müvekkili ...'ı ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/288 Esas sayılı dosyası ile ... İcra Hukuk Mahkemesinin 2012/110 Esas sayılı dosyasında vekaleten temsil ettiğini, ... İcra Dairesinde müvekkili ... aleyhine kira borçlarını ödememesi nedeniyle ve tahliye taahhütnamesine dayalı icra takibi başlatıldığını, İcra Hukuk Mahkemesine itirazda bulunduklarını, bununla ilgili 2012/110 Esas sayılı dosyasında ilk duruşmasına müvekkil ile birlikte katıldıklarını, bu duruşmada müvekkilin tahliyesine karar verildiğini, duruşma sonrası dosyayı temyiz edeceğini söylediğini, müvekkilinin de temyizi kabul ettiğini, müvekkilini tanıdığı için avukatlık ücretini konuşmadıklarını, mahkeme masraflarını müvekkilinin ödeyeceğini, temyiz harcını da müvekkilinden istediğini, müvekkilinin temyiz harcını büroya getireceğini, süresi içerisinde temyiz dilekçesini yazarak hâkime havale ettirdiğini, harcın ödenmesi gerektiğini sürekli olarak müvekkiline hatırlattığını ancak müvekkilinin kendisini oyaladığını, 20.06.2012 tarihinde müvekkilinin temyiz harcını getirmesi üzerine aynı gün harcı yatırdığını, bu olayda müvekkilinin ihmalinin söz konusu olduğunu, kendisinin ihmalinin olmadığını, Asliye Hukuk Mahkemesine sunduğu iddia edilen ihtarnameyi ilk defa gördüğünü, altındaki imzanın ve sağ üst köşede yer alan "aslı gibidir", "Av. ..." yazısı ile imzanın kendisine ait olmadığını, suçu kabul etmediğini,

Sanık Mahkemede; imzaların kendisine ait olmadığını, imza incelemesine ilişkin raporları ve sahtecilik yaptığına ilişkin iddiayı kabul etmediğini, ihtarname tarihinin kendisine verilen vekalet tarihinden önce olduğunu, o tarihte katılanın tahliye taahhüdünde taşınmazda yaptığı kabul edilebilir iyileştirmeleri kendisine tahliye tarihinde ödeneceğine dair kayıt olduğu için önceden tespit davası açması gerektiğini, durumun bundan ibaret olduğunu, dava dilekçesi üzerinde de tahrifat yapılmadığını, harç makbuzlarında davanın açılma tarihinin belli olduğunu, katılanın sürekli kendisini arayarak babasının zengin olduğunu, zararının bulunduğunu ve bu zararın karşılanması durumunda şikâyetçi olmayacağı söylediğini, “Seni ancak ben kurtarırım.” şeklinde beyanda bulunduğunu, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesine açılan davayı katılanın açtığını, kendisinin açmadığını, bu durumun harç makbuzundan da belli olduğunu, bu dava dosyası için ihtarnamenin gerekli bir belge olmadığını, şarta bağlanılacak bir belgenin dava konusu olduğunu, şart gerçekleşmediği için tahliye hususundaki ihtarnamenin çekilmesinin hukuki bir yarar sağlamayacağını, davanın ilk celse takipsiz kaldığı için mahkeme tarafından dosyanın işlemden kaldırıldığını, davanın devam etmesi hâlinde mahkemenin bu belgenin gerçek olup olmadığını ve aslını mutlaka araştıracağını, katılan ile birlikte İcra Hukuk Mahkemesindeki dosyanın duruşmasına girdiğini, duruşmadan sonra katılana durumu izah ettiğini, temyiz dilekçesini de verdiğini, ancak harçların kendisine geç getirildiği için harçların geç yatırıldığını, bu nedenle temyiz talebinin reddedildiğini, suçu kabul etmediğini,

Sanık müdafisi; davanın katılan tarafından açıldığını, harç makbuzunda katılanın isminin yazılı olduğunu, uygulamada avukatlar tarafından dava açıldığında harç makbuzlarının üzerine mutlaka avukatın isminin yazıldığını, aksinin de ispatının karşı tarafa düştüğünü, bu belgenin şikâyetçi tarafından hazırlanmış olabileceğini, gerçek belgenin sağ alt köşesinde sanığa atfen atılan imzanın da şikâyetçi veya başkası tarafından oluşturulabileceğini, gerçek belgenin sağ alt köşesindeki ıslak imzanın sanığa ait olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yapılması gerektiğini, evrakta sahteciliğin somut olayda unsurlarının bulunmadığını, resmî evrakta sahtecilik ve 1136 sayılı Kanun'un 56/3. maddesinde belirtilen suçların oluşabilmesi için zararın meydana gelmesi gerektiğini, somut olayda belgenin aslı olduğunu ve katılan tarafından da mahkemeye sunulduğunu, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin başka dosyalarda mahkemeye sunulan belgeleri noterden istediğini tespit ettiklerini,

Savunmuşlardır.

Uyuşmazlık konusunda sağlıklı bir hukuki sonuca ulaşılabilmesi bakımından “1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 56/3. maddesine aykırılık” ve “resmî belgede sahtecilik” suçları üzerinde durulması gerekmektedir.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun "Örnek çıkarabilme ve tebligat yapabilme hakkı" başlığını taşıyan 56. maddesi;

Savunmuşlardır.

Uyuşmazlık konusunda sağlıklı bir hukuki sonuca ulaşılabilmesi bakımından “1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 56/3. maddesine aykırılık” ve “resmî belgede sahtecilik” suçları üzerinde durulması gerekmektedir.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun "Örnek çıkarabilme ve tebligat yapabilme hakkı" başlığını taşıyan 56. maddesi;

"Usulüne uygun olarak düzenlenen ve avukata verilmiş olan vekaletname 52 nci maddede yazılı dosyada saklanır. Avukat, bu vekaletnamenin örneğini çıkarıp aslına uygunluğunu imzası ile onaylayarak kullanabilir. Avukatın çıkardığı vekaletname örnekleri bütün yargı mercileri, resmi daire ve kurumlar ile gerçek ve tüzel kişiler için resmi örnek hükmündedir.

Asıllarının verilmesi kanunda açıkça gösterilmiyen hallerde avukatlar, takibettikleri işlerde, aslı kendilerinde bulunan her türlü kağıt ve belgelerin örneklerini kendileri onaylıyarak yargı mercileri ile diğer ... dairelerine verebilirler.

Aslı olmayan vekaletname veya diğer kağıt ve belgelerin örneğini onaylayan yahut aslına aykırı örnek veren avukat, üç yıldan altı yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır..." şeklinde düzenlenmiştir.

Bu hükümle birlikte avukatların aslı kendilerinde bulunan vekâletname, her türlü kâğıt ve belgelerin örneklerini kendileri onaylayarak kullanabilmesi sağlanmıştır. Maddenin ilk fıkrası ile usulüne uygun olarak düzenlenen ve avukata verilmiş olan vekâletnamenin 1136 sayılı Kanun'un 52/1. maddesindeki "Avukat, üzerine aldığı her ... yahut yazılı mütalasına başvurulan her husus hakkında düzenli dosya tutmak zorundadır." şeklinde düzenlenen fıkrada belirtilen tutulması zorunlu dosyada saklanması gerektiği belirtilmiştir. Avukatın kendisinde bulunan ve dosyada muhafaza ettiği vekâletnamenin bir örneğini çıkarıp aslına uygunluğunu imzası ile onaylayarak kullanabilecek olup kullanılan vekâletname örneklerinin bütün yargı mercileri, resmî daire ve kurumlar ile gerçek ve tüzel kişiler için resmî örnek hükmünde olduğu kabul edilmiştir.

Maddenin ikinci fıkrasında ise aslı kendilerinde bulunan vekâletname dışında her türlü kâğıt ve belge örneklerinin avukat tarafından ne şekilde kullanılabileceği düzenlenmiştir. Her türlü kâğıt ve belgenin avukat tarafından örneğinin çıkartılması için bazı şartlar kabul edilmiştir. Öncelikle avukatlar takip ettikleri işlerde kâğıt ve belgelerin örneğini çıkartıp aslına uygunluğunu imzası ile onaylayarak kullanabilir. Ancak kâğıt ve belgelerin asıllarının verilmesi gerektiği kanunda açıkça gösterilmemelidir. Kâğıt ve belgelerin asıllarının verilmesi gerektiği kanunda açıkça gösterilmişse avukat o kâğıt ve belgenin örneğini çıkartıp aslına uygunluğunu imzası ile onaylayarak kullanamayacaktır. Ayrıca örneklerin onaylanıp kullanabilmesi için kâğıt ve belgelerin asıllarının kendisinde olması gerekir. Avukatlar kâğıt ve belgenin aslını görüp örneğini çıkarttıktan sonra belgenin aslını iade etmeyecek, onaylı örnek belgenin içeriği veya şekliyle ilgili tereddüt hasıl olması durumunda yani sahtecilik iddiası ihtimaline karşı belgenin aslını dosyasında muhafaza edecektir. Her ne kadar maddenin 1. fıkrasında vekâletnamenin örneği çıkartıldıktan sonra aslının 52. maddede yazılı dosyada saklanacağı belirtilmesine rağmen örneği çıkartılan her türlü kâğıt ve belgenin aslının dosyada saklanması gerektiği ayrıca belirtilmemiş ise de 56. maddenin 2. fıkrasındaki "aslı kendilerinde bulunan" ibaresinden örneği çıkartılarak kullanılan her türlü kâğıt ve belge aslının da muhafaza edilmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Onaylama işlemini de avukatlar bizzat kendileri yapacak olup yanında çalışan stajerleri veya yardımcı elemanları örnek belgelerin onaylamasını yapamayacaktır.

Maddenin 2. fıkrası ile 1. fıkrası arasındaki temel fark ise vekâletname örnekleri bütün yargı mercileri, resmî daire ve kurumlar ile gerçek ve tüzel kişilere verilebilirken, diğer belgeler bakımından bu yetki sınırlanmakta ve sadece yargı mercileri ile diğer ... dairelerine verme yetkisi mevcuttur.

Maddenin 3. fıkrasında ise 1. ve 2. fıkralarda avukata tanınan vekâletname, her türlü kâğıt ve belgelerin örneklerini çıkartıp, onaylayarak kullanma yetkisinin kötüye kullanılması hâli suç olarak tanımlanmıştır. Bu hâl kanun koyucunun avukata tanıdığı hak ve görevlerle, ona verdiği önem ve gösterdiği itimadın mantıki bir sonucudur. Bu suretle avukatın örnek çıkarmak için başka mercilere müracaat ederek zaman kaybetmesi önlenmiş ve mesleğin itibarı artırılmıştır.

Maddenin 3. fıkrasında ise 1. ve 2. fıkralarda avukata tanınan vekâletname, her türlü kâğıt ve belgelerin örneklerini çıkartıp, onaylayarak kullanma yetkisinin kötüye kullanılması hâli suç olarak tanımlanmıştır. Bu hâl kanun koyucunun avukata tanıdığı hak ve görevlerle, ona verdiği önem ve gösterdiği itimadın mantıki bir sonucudur. Bu suretle avukatın örnek çıkarmak için başka mercilere müracaat ederek zaman kaybetmesi önlenmiş ve mesleğin itibarı artırılmıştır.

Söz konusu suç, maddenin üçüncü fıkrasında seçimlik hareketli bir suç olarak tanımlanmış olup aslı olmayan vekâletname veya diğer kâğıt ve belgelerin örneğinin onaylanması yahut aslına aykırı örnek verilmesi durumunda suç oluşacaktır. Üçüncü fıkrada belirtilen "aslı olmayan" ibaresinin vekâletname veya diğer her türlü kağıt ve belge aslının avukatın kendisinde olmaması şeklinde anlaşılması gerekir. Keza maddenin 1. fıkrasında vekâletnamenin avukata verilmiş olmasından, 2. fıkrasında ise her türlü kâğıt ve belge asıllarının kendilerinde bulunması gerektiğinden bahsedilmiştir. Maddenin 3. fıkrasında belirtilen aslı olmayan vekâletname, her türlü kâğıt veya belgenin aslının avukatın kendisinde bulunmaması anlaşılacak, bir başka deyişle avukatın belgenin aslını görüp muhafaza etmesi gerektiği hâlde belgenin muhafaza edilmemesi sebebiyle aslının dosyaya sunulamaması durumu belge aslının görüldüğü yönündeki savunmayı çürütecektir. Vekâletname veya diğer belge asıllarının onaylı örneğinin yargı mercileri veya diğer ... dairelerine sunulduğu durumda, asılların avukat tarafından hiç görülmemesi veya görüldüğü hâlde iade edilen asılların dosyaya sunulamaması durumunda suç oluşacaktır. Bununla birlikte, onay öncesinde kağıt veya belgenin aslı kendisinde bulunan avukatın bunların örneğini çıkartıp aslının uygunluğunu imzası ile onaylamasından sonra kâğıt ya da belgenin aslını resmî bir kuruma verme zorunluluğundan dolayı muhafaza etmesinin fiilen imkânsız hâle geldiği durumlarda söz konusu kâğıt ya da belgenin aslını ilgili kuruma verdiğini ispatlaması şartıyla bu kâğıt ya da belgenin aslını muhafaza etme yükümlülüğüne aykırı davrandığı, buna bağlı olarak da üçüncü fıkrada düzenlenen suçu işlediği söylenemez. Bu durumda, söz konusu suçun unsurları itibarıyla oluşmadığı kabul edilmelidir.

Suçla korunan hukuksal değer belgede sahtecilik suçlarında olduğu gibi kamunun güvenidir. Ancak burada kanun koyucu avukatlık mesleği mensuplarına tanıdığı bir yetkinin kötüye kullanılmasını da cezalandırmaktadır. Sonuç olarak kanun koyucu, avukatlara kamu nazarında ek bir güven atfetmekte ve bu güvene aykırı davranışları özel olarak düzenlenmektedir.

Nitekim Ceza Genel Kurulunun 20.06.2019 tarihli ve 1170-488 sayılı kararında da anılan suçun unsurları bakımından aynı sonuca ulaşılmıştır.

Resmî belgede sahtecilik suçu 5237 sayılı TCK’nın 204. maddesinde;

Nitekim Ceza Genel Kurulunun 20.06.2019 tarihli ve 1170-488 sayılı kararında da anılan suçun unsurları bakımından aynı sonuca ulaşılmıştır.

Resmî belgede sahtecilik suçu 5237 sayılı TCK’nın 204. maddesinde;

“(1) Bir resmî belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir resmî belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren veya sahte resmî belgeyi kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu resmi bir belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren, gerçeğe aykırı olarak belge düzenleyen veya sahte resmi belgeyi kullanan kamu görevlisi üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) Resmi belgenin, kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan belge niteliğinde olması halinde, verilecek ceza yarısı oranında artırılır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Söz konusu suç, maddenin birinci fıkrasında seçimlik hareketli bir suç olarak tanımlanmış olup, resmî belgenin sahte olarak düzenlenmesi, gerçek bir resmî belgenin başkalarını aldatacak şekilde değiştirilmesi veya sahte resmî belgenin kullanılması durumunda suç oluşacaktır.

Maddenin ikinci fıkrasında, resmî belgede sahtecilik suçunun kamu görevlisi tarafından işlenmesi ayrı bir suç olarak tanımlanarak daha ağır bir yaptırıma bağlanmış, maddenin üçüncü fıkrasında ise, suçun konusunu oluşturan resmî belgenin, kanunun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan bir belge niteliğinde olması hâlinde cezanın yarı oranında artırılması gerektiği belirtilmiştir.

Sahtecilik suçlarının hukuki konusu kamunun güveni olup, belgelerin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi, tamamen veya kısmen değiştirilmesi ya da gerçek bir belgeye eklemeler yapılması eylemlerinin kamu güvenini sarstığı kabul edilerek yaptırıma bağlanmıştır.

Resmî belgenin sahte olarak düzenlenmesi ya da gerçek bir resmî belgenin değiştirilmesi eyleminin sahtecilik suçunu oluşturabilmesi için, düzenlenen ya da değiştirilen belgenin gerçek bir belge olduğu konusunda kişiyi yanıltıcı nitelikte olması gerekir. Aldatıcılık özelliği suçun temel unsuru olup, özel bir incelemeye tabi tutulmadıkça gerçek olmadığı anlaşılamayan belge, sahte belge olarak kabul edilmelidir. Sahteciliğin kişileri aldatacak nitelikte olup olmadığı şüpheye yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi için 1512 sayılı Noterlik Kanunu'nun ilgili hükümleri üzerinde durulmasında fayda bulunmaktadır.

1512 sayılı Noterlik Kanunu'nun "İhtarname ve ihbarname" başlıklı 106. maddesi;

"Her türlü hukuki işlemlere ait ihtarname ve ihbarname:

1. İstemde bulunan ve diğer tarafın ad ve soyadları ile açık adreslerini,

2. İhtar ve ihbar konusunu,

3. İstemde bulunanın imzasını,

4. Tebliğ şerhini, noterin imza ve mühürünü ve tarihi (Yazı ve rakam ile),

Kapsar.

İhtarname ve ihbarnameler ilgili tarafından yazılıp tebliğ için notere getirebileceği gibi, notere de yazdırılabilir.",