muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/12388, Karar No: 2019/7321, Tarih: 15.04.2019

2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedel davalı taraf adına üçer aylık vadeli hesaba yatırıldığı halde bu bedelin karar kesinleşene kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 nolu bendinin çıkartılmasına, yerine (... ili ... ilçesi .... Köyü ... Mevkii 368 parsel sayılı 28.11.2014 tarihli fen bilirkişisi raporu ve ekli krokide gösterilen 10.650.00 m2'lik taşınmazın kamulaştırma bedelinin 254.428,50 TL olarak belirlenmesine, bozma öncesi tespit edilen 226.206,00 TL ye dava tarihinden dört ay sonrası olan 27/12/2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 27/04/2015 tarihine, bozma sonrası davalılar ... ve ... yönünden tespit edilen fark bedel 28.222,50TL kamulaştırma bedeline dava tarihinden dört ay sonrası olan 27/12/2014 tarihinden son karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, fark bedelin karar kesinleşmesi halinde davalılar ... ve ...’ya tapudaki hisseleri oranında ödenmesine, bu davalılar yönünden tespit edilen fark bedelin karar kesinleşene kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına, davacı idarece 7139 sayılı yasa gereği üçer aylık vadeli hesaba depo edilen toplam 56.445,00TL’den fazla depo edilen 28.222,50 TL’nin işlemiş nemalarıyla birlikte davacı idareye iadesine,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/3169, Karar No: 2005/13242, Tarih: 14.09.2005

3. Ceza Dairesi 2005/3169 E., 2005/13242 K.

**3. Ceza Dairesi 2005/3169 E., 2005/13242 K.**

**- LEHE OLAN KANUNUN UYGULAMASI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 12 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafii tarafından yapılmış bir temyiz olmadığından bu yönde inceleme yapılmamıştır.

Müşteki Mustafa 24.6.2003 havale tarihli dilekçesinde davaya müdahil olarak katılma talebinde bulunmuş, mahkemece bu taleple ilgili herhangi bir karar verilmemiş, müşteki ve vekilinin yokluğunda verilen karar itila üzerine müşteki vekili tarafından temyiz edilmiş ve temyiz dilekçesinde katılma talebi ile ilgili bir kararın verilmediği belirtilerek bu konuda karar verilip temyiz

edildiği açıklanmış bulunmakla; 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 237/2 madde ve hükmü ile buna bağlı diğer hükümler uyarınca müşteki Mustafa'nın davaya katılma isteği doğrultusunda davaya katılması kabul edilip temyiz talebi uyarınca yapılan temyiz incelemesinde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 7. maddesinde "zaman bakımından uygulama" 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesinde ise, "lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul" kurallarının düzenlenmesi, ayrıca 5252 sayılı Kanunun 12. maddesi ile 765 sayılı Türk Ceza Kanununun yürürlükten kaldırılması, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Kanunların hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunması karşısında;

5237 sayılı Kanunun 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca, sanığın hukuki durumunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun Hükümleri de nazara alınarak yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelemeyen hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 14.9.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5051, Karar No: 2018/19500, Tarih: 13.11.2018

**4. Ceza Dairesi         2018/5051 E.  ,  2018/19500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet,beraat, temyiz isteğinin reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre görüşüldü:

Katılan ... vekilinin sanıklar hakkında tehdit suçlarından verilen beraat hükümlerini de temyiz ettiği halde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tebliğnamesinin bu konu hakkında görüş içermediği,

Anlaşıldığından, katılan sanık ... müdafiinin temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GERİ GÖNDERİLMESİNE, 13.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AS
Yargıtay — Esas No: 2013/8475, Karar No: 2013/14923, Tarih: 06.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/8475 E.  ,  2013/14923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, beraatine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yokluğunda verilen 08.12.2009 tarihli beraat kararının katılan vekiline 24.12.2009 tarihinde tebliğ edildiği, Akhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2009 tarihli hakim havalesinin bulunduğu üst yazıyla katılan vekilinin temyiz dilekçesinin Soma Asliye Ceza Mahkemesine gönderildiği, ancak yazının ekinde bulunan temyiz dilekçesinin kaybolduğu, Mahkemenin üst yazısı, muhabere defteri ve posta defterinden katılan vekilinin hükmü yasal süresi içerisinde temyiz ettiği anlaşılmakla; katılan vekilinin temyiz isteminin reddine dair 25.03.2010 gün ve 54-929 sayılı karar kaldırılarak, katılan vekilinin, sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan 08.12.2009 tarihli beraat hükmü ile karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 06.11.2012 tarihli ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delilere, gerekçeye hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19673, Karar No: 2016/12131, Tarih: 22.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/19673 E.  ,  2016/12131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi uyarınca boşanmışlar, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir. Anlaşmalı boşanma yönünde oluşan karar kesinleşinceye kadar eşlerin bu yöndeki diğer bir ifadeyle gerek boşanmanın mali sonuçları, gerekse çocukların durumu hususunda kabul edilen düzenlemeleri kapsayan irade beyanından dönmesini engelleyici yasal bir hüküm bulunmamaktadır. Bu halde anlaşmalı boşanma davasının "çekişmeli boşanma" (TMK m. 166/1-2) olarak görülmesi gerekir.

Açıklanan sebeple mahkemece taraflara iddia ve savunmalarının dayanağı bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini içeren beyan ile iddia ve savunmanın dayanağı olarak ileri sürülen her bir vakıanın ispatını sağlayacak delillerini sunmak ve dilekçelerin karşılıklı verilmesini sağlamak üzere süre verilip ön inceleme yapılarak tahkikata geçildikten sonra usulüne uygun şekilde gösterilen deliller toplanarak gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.06.2016 ( Çrş. )
Yargıtay — Esas No: 2006/4351, Karar No: 2006/5329, Tarih: 26.06.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/4351 E.  ,  2006/5329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde davacı vekili müvekkilinin nüfus kütüğündeki anne adının ..., baba adının ise ... olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde ve yargılama sırasında evlatlık sözleşmesi kalkmadan, davacının nüfus kaydında birlikte evlat edinen Hatun ve Süleyman olan anne ve baba adının gerçek anne ve babasının (evlatlık veren) adı olan ... ve ... olarak değiştirilmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Nüfus Kanununun 46. maddesi hükmüne göre, nüfus kayıtlarının düzeltilmesine (ad ve soyadı değişikliği davaları dahil) ilişkin davalarda Cumhuriyet Savcısı ile Nüfus Müdürü veya memurunun bulunması ve kararın onların önünde verilmesi zorunludur.

Mahkemenin oluşumuna ilişkin bu yasa hükmü dikkate alınmadan Cumhuriyet Savcısının yokluğunda yargılama yaparak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32633, Karar No: 2013/21015, Tarih: 23.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32633 E.  ,  2013/21015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50/4-(1-a), (52/2-4), 53/6, 63 maddeleri

gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan, sanık müdafinin eksik inceleme ve araştırmaya, kusura, alt sınırdan fazlaca uzaklaşıldığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının, keza süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 50/1-a, 52/2-3 maddelerine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının taksitlendirilmesinde taksit aralığının ve uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/4. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden 1-3. paragrafının hükümden çıkartılarak yerine “Suçun işleniş şekli, yargılama sürecinde sanığın pişmanlık duyması, sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak sanığa verilen süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 50/4-1(a) maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1.520 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren20-TL olarak hesabıyla 30.400-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın ekonomik ve şahsi durumu nazara alınarak verilen adli para cezasının TCK'nın 52/4 maddesi gereğince birer ay ara ile 15 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun ihtarına ( sanığa ihtarat yapıldı )” ifadesinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3996, Karar No: 2019/18783, Tarih: 21.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/3996 E.  ,  2019/18783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı vekilinin başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmasına ilişkin yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 21/11/2019 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurunun esastan reddi, davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ise kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince HMK’nun 356 maddesi uyarınca duruşma yapılarak ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, bu karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; ilk derece mahkemesince verilen karara karşı davacı idare vekilinin istinaf isteminin esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/418-2017/270 E/K. sayılı kararını ortadan kaldırılarak, arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 651 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde, tapu kaydındaki önceki irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğü oranı yeniden belirlenmek suretiyle kamulaştırma bedeli hesaplanarak yeniden esas hakkında karar verilmesinde ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2677, Karar No: 2012/18281, Tarih: 02.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/2677 E.  ,  2012/18281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İrtikap, memurun resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın mağdur ...’e yönelik irtikap suçunda yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneği bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu da nazara alınarak, suça konu sayman mutemedi alındı makbuzları asıllarının celbi sağlanıp incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatma yeteneğinin kabulünü gerektiren hususların kararda gösterilmesi ve ayrıca denetime olanak verecek şekilde dosya içine konulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nun 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” gerektiği, icra müdür vekili olan sanığın mağdur ... tarafından takip talebinde bulunulan iki farklı icra dosyasında tahsili gereken harç miktarlarını olduğundan fazla göstermek suretiyle menfaat temin ederek irtikap ve alt ve üst nüshaları farklı iki ayrı sayman mutemedi alındı makbuzunu aynı anda düzenlemekten ibaret sahtecilik eylemlerinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

3- Hükümden sonra 05.07.2012 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2 maddesi uyarınca sanık yararına olan 6352 sayılı Kanunun 86. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 250. maddesine eklenen 4. fıkra hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18094, Karar No: 2016/2960, Tarih: 01.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18094 E.  ,  2016/2960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların boşanmaları sonucu velayeti anneye verilen müşterek çocuk ...'nin ihtiyaçları için aylık 750 TL iştirak nafakasının davalıdan tahsiline, ayrıca hükmedilen nafakanın her yıl TEFE+TÜFE oranında artırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; müşterek çocuk için boşanma davasında hükmedilen 150 TL iştirak nafakasını düzenli olarak ödediğini, diğer çocukları için de ödemede bulunduğunu, talep edilen nafakanın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere Antalya 3.Aile Mahkemesinin 2012/28 Esas-2012/70 Karar sayılı ilamı ile müşterek çocuk ... için hüküm altına alınan aylık 150,00-TL iştirak nafakasının 100,00-TL daha arttırılarak aylık 250,00-TL' ye çıkartılmasına, davalıdan alınarak davacıya verilmesine, nafakanın her yıl TEFE+TÜFE oranında arttırılmasına, fazlaya yönelik talebin reddine, karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

TMK. 182/2.maddesine göre; "Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur. Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır".

Aynı Yasanın 328/1.maddesine göre de; "Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile anne ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur" (TMK. 330/1).

İştirak nafakasının; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşullarındaki paranın alım gücü ile genel ihtiyaçlarına uygun olarak ana babanın mali durumları da gözetilmek suretiyle takdiri gerekir.

./..

-2-

Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden, tarafların 24.01.2012 tarihli karar ile boşandıkları, kararın 24.01.2012 tarihinde kesinleştiği, bu davanın ise 16.05.2014 tarihinde açıldığı, tarafların sosyal ekonomik durum araştırmasına göre ise, davacı kadının polis memuru olduğu, aylık 3.000,00 TL maaş aldığı, kendi evinde oturduğu, biri üniversite öğrencisi olan üç çocuğu ile yaşadığı, davalının ise emekli astsubay olduğu ve aylık 2.200 TL emekli maaşı aldığı, aylık 500 TL ev kirası ödediği, yeniden evlenmiş olduğu ve bu evliliğinden bir çocuğu bulunduğu, müşterek çocuğun ise 2002 doğumlu olduğu anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, ilk nafakaya karar verildiği tarihten dava tarihine kadar 2 yıllık bir sürenin geçmiş olduğu da gözetilerek; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, ekonomik göstergelerdeki değişim ile ile nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu nazara alınarak; TMK.4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun daha yüksek miktar iştirak nafakasına hükmedilmesi gerekirken; yazılı gerekçe ile müşterek çocuk için iştirak nafakasında az miktarda artırım yapılması doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, sonraki yıllarda nafaka artışına hükmedilirken TÜİK'in yayınlandığı ÜFE oranında artış yerine, TEFE+TÜFE oranında artışa hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.