muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25538, Karar No: 2015/1627, Tarih: 10.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25538 E.  ,  2015/1627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gevaş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/01/2011

NUMARASI : 2010/151-2011/14

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Harcı da yatırılmayan davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine, karar verildikten sonra, davacı idare vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü olması ve değer farklarının birbirine yakın olan emsallerin değerlendirmeye alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 1.525,51 m2, somut emsal olarak alınan taşınmaz 562,56 m2 dir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerinin 8,00 TL/m2,değerlendirmeye esas alınan emsal taşınmazın ise 25,00 TL/m2 olduğu belirtilmesine karşın ve emsal taşınmaz,dava konusu taşınmazdan 3 kat daha değerli olduğu halde dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan % 50 oranında daha az değerli olduğunu kabul eden ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzçölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde bulunduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22142, Karar No: 2016/2522, Tarih: 16.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22142 E.  ,  2016/2522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eruh Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/06/2015

NUMARASI : 2015/109-2015/259

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23007, Karar No: 2010/30515, Tarih: 16.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/23007 E.  ,  2010/30515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Genel haciz yolu ile yapılan takipte İİK.nun 62/1 maddesi hükmü uyarınca her türlü itirazın yasal 7 günlük süre içinde  icra dairesine yapılması  gerekir.

Somut olayda borçlunun icra dairesi yerine icra mahkemesi nezdinde yaptığı borca itiraz üzerine, mahkemece itirazın esası incelenerek karar verilmesi anılan yasa maddesi karşısında geçersiz olup, hukuki sonuç doğurmayac+ak itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile takibin iptaline dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5948, Karar No: 2020/16, Tarih: 13.01.2020

**8. Hukuk Dairesi         2019/5948 E.  ,  2020/16 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kayıtlarının Düzeltilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava dilekçesinde, davacıların baba yönünden kardeşleri olarak nüfusa kayıtlı davalının gerçekte kardeşleri olmadığı iddia edilerek davalının "Muharrem" olan baba adının düzeltilmesi istenilmiş; Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerede Asliye Hukuk Mahkemesince aile sıfatıyla yapılan yargılama sonunda hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle davanın reddine dair verilen karar, Dairemizin 05.10.2017 tarihli ve 2017/2815 Esas, 2017/12261 Karar sayılı kararı ile davanın nüfus kayıtlarının düzeltilmesi davası olduğu, nüfus davalarının düzeltmeyi isteyen şahsın yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açılması gerektiği, dosya kapsamına göre yetkili Mahkemenin Ankara Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle bozulmuş, bilahare dosya Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesine tevzi edilmiş, bu Mahkemece dava soybağının reddi davası olarak vasıflandırılarak yargılama yapılmış ve hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, bu son karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Kişisel durumlardaki değişikliklerin nüfus kaydında belirtilmesi ve doğru olmayan kayıtların düzeltilmesi, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36. maddesi kapsamında “nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davalarının konusunu oluşturur. Zamanaşımı ve hak düşürücü süreye bağlı olmayan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davalarda, her türlü kanıta başvurulabilir (YHGK'nin 11.02.1998 tarihli ve 2-87/77 sayılı). Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36. maddesine göre, nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalarda nüfus müdürü veya memurunun bulunması ve kararın onların önünde verilmesi zorunludur.

Dava, davacıların babası ...'in nüfus kaydına, 6652 sayılı Yasa kapsamında düzenlenen, evli erkeğin başka kadınlarla birleşmesinden doğan çocukların tescillerine dair ilmühaber ile tescil edilen davalı ...'in baba adının düzeltilmesi istemine ilişkin olup, Dairemizin önceki tarihli bozmasında davanın 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36. maddesi kapsamında nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin olduğu açıkça tespit edilmiştir. Buna rağmen, Mahkemece davaya Nüfus idaresinin katılımını sağlamadan ve nüfus kayıtlarının düzeltilmesi davalarında uygulama yeri bulunmayan hak düşürücü sürenin davacılar nezdinde geçtiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi, doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Buna göre; Mahkemece yapılacak iş, taraf teşkilini sağlamak ve somut olaydaki iddia ile ilgili olarak DNA testi yapmak, varsa diğer delilleri toplamak ve sonucuna göre bir karar vermektir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19810, Karar No: 2013/20433, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/19810 E.  ,  2013/20433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

İkitelli ... Çevre Sanayi Sitesi'nde güvenlik görevlisi olan sanığın, gece vakti siteye ait köpeklerle dolaşırken, köpeklerin katılana ait köpekle kavga edip boğuşmaya başladıkları, sanığın da aralarına girerek katılana ait köpeğe tekme atarak yaraladığı ve bu şekilde mala zarar verme suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; kamera görüntülerine göre sanığın boğuşan köpekleri aralamak için katılana ait köpeğin arka sol ayak üst kısmına hafif tekme ile vurduktan sonra kendisine ait köpeğe de tekme ile vurduğu, katılana ait köpekte ise ısırılma nedeniyle değer kaybı oluştuğu ve kafasına dikiş atıldığı, sanığın siteye ait köpekleri zarar verme kastıyla katılana ait köpeğe saldırttığına yönelik delil bulunmadığı gibi ayırma amacıyla kendi köpeğiyle birlikte katılana ait köpeğe de tekme atmasından ibaret eylemi nedeniyle herhangi bir zarar verdiğine yönelik her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8349, Karar No: 2016/23920, Tarih: 26.12.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/8349 E.  ,  2016/23920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7 maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan TCK'nın 53 maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılanlar vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5421, Karar No: 2021/8473, Tarih: 08.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5421 E.  ,  2021/8473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4560 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 08/06/2021 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 4560 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak, davanın kabulüne karar verilmiş hüküm; taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 1217 parsel sayılı taşınmaza maden gelirine göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, bozma kararı öncesi hükmedilen bedele ilk karar tarihine karar faiz işletilmemesi,

2) Davanın niteliği gereği kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

3) Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesine karar verilen kısmına karar tarihine, bozma kararı sonrası oluşan ve üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen fark bedele ise Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

4) Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 3 nolu bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (Bozma ilamı öncesi ilk kararla tespit edilen 856.900,51-TL bedele 07.08.2012 tarihinden ilk karar tarihi 17.11.2015 tarihine kadar faiz uygulanmasına) cümlesinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 2.720,00-TL maktu vekalet ücretinin davacı idareden alınarak davalıya verilmesine,) ibaresinin yazılmasına,

c) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 4 nolu bendinin (a) ve (b) harfleri ile gösterilen bentlerinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (Bozma sonrası tespit edilen fark kamulaştırma bedelinin üçer aylık vadeli hesapta bloke edilen kısmının işlemiş nemaları ile birlikte davalıya ödenmesi için ilgili bankaya derhal müzekkere yazılmasına, tespit edilen 1.895.570,33-TL bedelden ilk kararla tespit edilen 856.900,51-TL bedelin mahsubu sonrası kalan 1.038.670,02-TL fark bedelin derhal ödenmesine karar verilen 183.576,00-TL'sine 07.08.2012 tarihinden, karar tarihi 17.12.2019 tarihine kadar faiz uygulanmasına, üçer aylık vadeli hesapta bloke edilip karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilen 855.094,38-TL bedele ise 07.08.2012 tarihinden 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 08.06.2021 tarihine karar yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

d)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin 9 nolu bendinin tümüyle çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 08/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/168, Karar No: 2012/397, Tarih: 15.06.2012

**Hukuk Genel Kurulu         2012/4-168 E.  ,  2012/397 K.**

* TAZMİNAT DAVASI

* İSKİ KURULUŞUNUN TACİR OLUŞU

* İSKİ RÖGARINDAN TAŞAN SUYUN SEBEP OLDUĞU ZARAR

* YARGI YOLU UYUŞMAZLIĞI

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gaziosmanpaşa 2.Asliye Hukuk Mahkemesince yargı yolu yönünden davanın reddine dair verilen 26.05.2010 gün ve 2009/647-2010/253 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 07.10.2010 gün ve 2010/9367-2010/9835 sayılı ilamı ile;

(...Davacı, davalı İSKİ Genel Müdürlüğünün sorumluluğu altında bulunan rögardan taşan su nedeniyle ev ve ahırının zarar gördüğünü belirterek uğradığı maddi zararın ödetilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesi reddedilmiş;karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Türk Ticaret Yasası'nın 18.maddesinde;kendi kuruluş yasaları gereğince özel hukuk hükümlerine göre idare edilmek veya ticari biçimde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müesseselerin tacir sayılacakları belirtilmiş;aynı Yasa'nın 12/11.maddesinde de, su, gaz, elektrik dağıtma, telefon, radyo ile haberleşme ve yayın yapma gibi işlerle uğraşan müesseselerin ticarethane sayılacakları düzenleme altına alınmıştır.

2560 sayılı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Yasa gereğince İSKİ Genel Müdürlüğü'nün genel kurul, yönetim kurulu ve genel müdürlük ile yönetileceği; denetçileri aracılığı ile denetleneceği yıllık çalışma ve yatırımlarının bilançolarda belirlenerek genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği belirtilmiştir.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gereğince davalının 2560 sayılı Yasa kapsamında bir kamu kurumu olduğu ve kamu hizmeti yaptığı ancak, çalışmalarının özel hukuk hükümlerine bağlı bulunduğu ve tacir sıfatını taşıdığı kabul edilmelidir. Davalının, haksız eylem niteliğindeki tutumundan kaynaklanan uyuşmazlığın da, adli yargı yerinde çözümlenmesi gerekir. Bu yöndeki yargısal uygulamalar yerleşiktir (Hukuk Genel Kurulunun 21.09.1983 gün ve 1980/11-2721, 1983/823; 29.11.1995 gün ve 1995/11-647, 1995/1043 sayılı kararları).

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, işin esası incelenip varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN:  Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI