muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/34338, Karar No: 2016/16393, Tarih: 24.10.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/34338 E.  ,  2016/16393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

3194 sayılı İmar Kanunu'nun 21/3 maddesine göre "derz, iç ve dış sıva, boya, badana, oluk, dere, doğrama, döşeme ve tavan kaplamaları, elektrik ve sıhhi tesisat tamirleri ile çatı onarımı ve kiremit aktarılması ve yönetmeliğe uygun olarak mahallin hususiyetine göre belediyelerce hazırlanacak imar yönetmeliklerinde belirtilecek taşıyıcı unsuru etkilemeyen diğer tadilatlar ve tamiratlar ruhsata tabi değildir". Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği'nin 14 ve 3030 sayılı Kanun Kapsamı Dışında Kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliği'nin 16. maddesine göre esaslı tadilat, "yapılarda taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler" şeklinde tanımlanarak, esaslı tadilatın, ruhsata tabi olduğu ifade edilmiştir.

TCK'nın 184/1. maddesinde "yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran" kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup, 3194 sayılı İmar Yasasının 5. maddesinde de bina kavramının "kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır."şeklinde açıklanması karşısında, yapı tatil zaptında belirtilen değişikliklerin , taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler olup olmadığı hususlarında keşif yapılıp bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle beraat kararı verilmesi

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.10.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8478, Karar No: 2017/12973, Tarih: 09.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/8478 E.  ,  2017/12973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davacılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 09/05/2017 günü temyiz eden davacılar vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde emsal olarak incelenen taşınmazlar limited şirkete yapılan satışlar olup, özel amaçlıdır. Bu nedenle emsal olarak alınamazlar.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu

Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi ve dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede değerini etkileyecek derecede olumlu bir gelişme ve bu nedenle değerinde bir artış olup olmadığı hususunda yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınaca rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmaza dava tarihi esas alınarak değer biçildiğinden, ıslah edilen miktara da dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği halde, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Dava konusu taşınmazda davacılar payının iptali ile idare adına tesciline karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davacılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.480,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 09/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15883, Karar No: 2015/5651, Tarih: 22.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15883 E.  ,  2015/5651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/05/2013 gün ve 2011/356-2013/271 sayılı kararı onayan Daire’nin 02/07/2014 gün ve 2013/14074-2014/12707 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden ...'in dünyaca ünlü moda tasarımcısı olduğunu, başta gözlükler olmak üzere mücevherler, giysiler, ayak giysileri ve giysi aksesuarları tasarladığını, müvekkillerinin tanınmış hale getirdiğini, ... markasının gerçek hak sahibinin müvekkilleri olduğunu, müvekkilinin ilk marka tescilinin 1999 yılında yapıldığını ileri sürerek, davalı adına ... nezdinde 09. sınıfta tescilli 2007/42171 nolu " kw ... + şekil" ve 14, 35. sınıflarda tescilli 2007/63179 nolu "kw ... + şekil" ibareli markaların hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 02.07.2014 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili , bu kez, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 22/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32234, Karar No: 2016/3215, Tarih: 09.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/32234 E.  ,  2016/3215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Malatya İl Özel İdaresi işçisi olarak çalıştığını, emekli olduğunu belirterek çalışma döneminde ödenmeyen bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, husumet yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk yerel seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Dosya içerisinde bulunan komisyon kararına göre tüzel kişiliği sona eren Malatya İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, 6100 sayılı Kanun'un 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyizlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3166, Karar No: 2021/3659, Tarih: 01.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2019/3166 E.  ,  2021/3659 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.11.2016 tarihinde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın reddine dair verilen 31.10.2017 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 01.06.2021 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklamaları dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

-K A R A R-

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 01.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1144, Karar No: 2006/4523, Tarih: 04.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/1144 E.  ,  2006/4523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

as

Kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 531 parsel sayılı 91450.84 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden ...- çalılık niteligi ile Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yer olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1965 yılında yapılıp 08/12/1965 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1991 yılında yapılıp 18/12/1992 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın eylemli biçimde orman olduğu saptandığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 04/04/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1971, Karar No: 2018/954, Tarih: 05.03.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/1971 E.  ,  2018/954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

TCK'nun 81/1, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

2- Sanık ... hakkında;

TCK'nun 38/1-2, 81/1, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suçtan doğrudan zarar gören müşteki ...'in, 22/05/2014 tarihli oturumda sanıklardan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini belirtmesine rağmen, katılması konusunda bir karar verilmediği anlaşılmış ise de, Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 tarih ve 2010/149-205 sayılı Kararında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa, karara bağlanması mümkün olduğundan, 5271 sayılı CMK'nun 237/2. maddesi uyarınca, müşteki ...'in eşi olan maktul ...'ye yönelik işlendiği iddia olunan kasten öldürme suçlarından doğrudan zarar görmesi ve bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasına gerek bulunmaması nedeniyle, CMK'nun 237/2. maddesi uyarınca, sanıklar ... ve ... hakkında açılan kamu davalarına katılan olarak kabulüne karar verilmiştir.

1- Sanık ... hakkında maktul ...'yü kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, maktul ...'yü kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin TCK'nun 29 ve 62. maddelerinin uygulanması gerektiğine, katılanlar ... ve ... vekilinin suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN re’sen de temyize tabi bulunan hükmün Üyeler ... ve ...'in sanığın töre saikiyle öldürme suçundan cezalandırılması gerektiği yönündeki karşı oyları ve oy çokluğu ile tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında azmettirme suretiyle kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

2- Sanık ... hakkında azmettirme suretiyle kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın, hakkında kurulan mahkumiyet hükmü onanan oğlu olan diğer sanık ...'i suçun işlenmesi hususunda azmettirdiğine ilişkin mahkumiyet kararı verilmesine yetecek nitelikte her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla; atılı suçtan CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanık ...'in TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değil ise derhal salıverilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 05/03/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.verildi.

KARŞI OY;

Sanık ... ’ın TCK’nun 82/1-a maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile açılan davada, yerel Mahkemece sanık hakkında TCK’nun 81/1. maddesi uygulanarak sanığın müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup, Dairemizin sayın çoğunluğu bu hükmün onanmasına karar vermiştir. Dairemizin sayın çoğunluğunun vermiş olduğu karara, öldürme suçunun TCK’nun 82/1-k maddesinde tanımı yapılan “töre saiki ile öldürme” suçu kapsamında kaldığı düşüncesiyle katılmamaktayız. Şöyle ki;

Sanık ...’in kız kardeşi olan, 19 yaşındaki ..., maktul ...’in amcasının oğlu olan ... ile öldürme olayından 15-20 gün kadar önce rızası ile kaçmıştır. Maktulün, ... ile ...’in kaçtıkları olaya hiç bir katkısı bulunmadığı gibi, sanık tarafınında bu olayda maktulün parmağı olduğuna dair bir iddiası bulunmamaktadır. Sanık tarafı ...’nın geri getirilmesi konusunda maktulün ailesinden bir istekte bulunmuş maktul ise bu işe karışmamıştır. Sanığın kız kardeşinin maktulün akrabalarından biri ile kaçmış olması dışında bir öldürme sebebi bulunmamaktadır.

Sosyolojik bir kavram olan töre, “Bir toplumun üyelerinin çoğunluğunun inandığı, terbiye standartlarını sağlamada esas olan ahlaki kurallar ve davranış biçimleridir.” şeklinde tanımlanmıştır. Töre, toplumun birlikteliğini ve kutsallığını sembolize etmektedir.

Töre kavramı toplumda çoğunlukla olumlu kurallar olarak algılandığı halde, TCK’nun 82/1-k maddesinde cezalandırılan ise olumsuz davranışlardır.

Namus; toplumda genelde utanma, ahlak, edep manalarında kullanılmakta ise de, aynı zamanda kanun, kural, emir anlamında da kullanılmaktadır. Namus töreye uyduğu oranda bireye verilen değeri ifade eden bir kavramdır. Töreye uyan namuslu uymayan ise namussuz olarak kabul edilmektedir.

Şeref ise, kişilerin toplumdaki diğer kişiler tarafından nasıl görüldüklerine dair namustan daha üst ve ona yakın bir kavramdır. Hem şeref hem de namus kavramı terbiye standartlarını sağlayan ahlaki kurallar bütünü olan törenin içinde erimişlerdir.

Şeref ise, kişilerin toplumdaki diğer kişiler tarafından nasıl görüldüklerine dair namustan daha üst ve ona yakın bir kavramdır. Hem şeref hem de namus kavramı terbiye standartlarını sağlayan ahlaki kurallar bütünü olan törenin içinde erimişlerdir.

Töre cinayetinde faili suç işlemeye yönelten saik, töre baskısı altında öç alma duygusu, yanlış dinsel inanç ve toplumsal değer yargısıdır.

Toplum nazarında töreye aykırı davranış, kızın ailesinin istediği erkekten başkasıyla duygusal ilişkiye girmesi, ailesinin istediği dışında birisiyle evlenmesi şeklinde gerçekleşmiş olabilir.

TCK’nun 82/1-k maddesindeki düzenlemede cezalandırılan töre değil, töre saikiyle gerçekleştirilen yanlış davranış biçimleridir.

Yargıtayımızın uygulamalarına göre, töre saikinden söz edebilmek için, aile veya aşiret meclisinin öldürme suçunun işlenmesi için bir karar alması şart görülmemiş, bu saikle hareket edilerek öldürme suçunun işlenmesi yeterli görülmüştür.

Somut olayımızda, olayın meydana geldiği Diyarbakır ili Lice ilçesinde ailesinden habersiz bir erkekle cep telefonu ile mesajlaşan ve rızasıyla onunla kaçan kızlarını arayıp, resmi mercilere müracaatları olmaksızın kaçıranın sülalesinden kızlarının kendilerini teslimini istedikleri halde vermeyen karşı ailenin büyüğü olan maktulün, kızın ağabeyi ... tarafından çarşı ortasında öldürülmesi söz konusu olup, sanık ...’in suçu işledikten sonra bir müddet kaçak gezdiği, kaçak gezdiği süre zarfında kullandığı cep telefonu hattı ile bazı kişilerle cep telefonu görüşmeleri yaptığı ve bu görüşmelerin yasal olarak takibinin yapıldığı, bu görüşme içeriklerine yansıdığı üzere sanığın namuslarının kirletildiği yönünde konuşmalar yaptığı sabittir.

Sanığın kız kardeşinin kaçmasına katkısı bulunmayan maktulün, sanığa yönelik tahrik eden hiç bir davranışının bulunmadığı sabittir. TCK’nun 82/1-k maddesinde “töre saikiyle” denilmekle, bu saikle suçun işlenmesi yeterli görülmüş, o yörede bu yönde oluşmuş yaygın bir töresel davranış aranmamıştır. TCK’nun 82/1-k maddesinin uygulanabilmesi için mutlak surette o yörede bu yönde oluşmuş töre kabul edilen bir davranışın sergilenmesi gerekmez. Sanığın kişisel düşüncesinin töre saikiyle olması yeterlidir. Sanığı öldürmeye sevk eden düşünce hastalıklı bir düşüncedir. Dairemizin kan gütme saikiyle öldürme suçlarında kabul ettiği gibi, ilk öldürme olayına katılmayan ancak aileden birinin sırf o aileyi cezalandırmak için öldürülmesi ve bunun kan gütme saikiyle öldürme suçu kabul edilmesine benzer ilişki burada da vardır. Somut olayımızda sanık aileden öç alma duygusuyla hareket etmiş ve ailenin ileri gelen sözü dinlenebilecek bir kişisini öldürmüştür. Bu olayın TCK’nun 81. maddesinde niteliksiz öldürme suçu kapsamında sayılması kanun koyucunun iradesine de aykırı olacağı sabittir. Sanık bu öldürme suçunu işlemekle şerefini yücelttiğini toplumda ayrı bir statü kazandığını düşünmektedir. Namusunu temizlediği gibi bir düşünceyle tamamen masum olan bir kişinin öldürülmesi, TCK’nun 82/1-k maddesindeki töre saiki ile öldürme suçunu oluşturur düşüncesinde olduğumuz için, sayın çoğunluğun niteliksiz öldürme suçundan TCK’nun 81/1. maddesinin uygulanmasına dair yerel Mahkemenin kararını onayan düşüncesine katılmıyoruz.