muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4761, Karar No: 2011/7027, Tarih: 14.11.2011

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur. Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki KURU, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu

tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanık müdafi 15/10/2009 havale tarihli dilekçesi ile sanığın lehine olan yasaların uygulanmasını istediği halde, hükmün esasını oluşturan kısa kararda bu konuda hüküm kurulmayıp gerekçeli kararda başkaca artırma ve eksiltmeye yer olmadığı şeklinde hüküm kurularak hükmün karıştırılması,

3- Sanığın sabıka kaydı getirtilip dosya içine konulmadan cezalandırılmasına karar verilmesi,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 14.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2339, Karar No: 2009/1937, Tarih: 08.04.2009

1. Ceza Dairesi 2009/2339 E., 2009/1937 K.

**1. Ceza Dairesi 2009/2339 E., 2009/1937 K.**

**- HAKSIZ TAHRİK

- TÖRE SAİKİYLE KASTEN ÖLDÜRME**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 81 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 82 ]

**"İçtihat Metni"**

Murat'ı taammüden öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık Ercan, işbu suça yardımdan sanıklar Burhan ile Haki'nin yapılan yargılanmaları sonunda; sanıklar Burhan ile Ercan'ın hükümlülüklerine, Haki'nin beraatine ilişkin (Kayseri İkinci Ağır Ceza Mahkemesi) nden verilen 29.05.2007 gün ve 32/181 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş, sanık Ercan müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan, dava dosyası C.Başsavcı-lığı'ndan tebliğname ile Dairemize gönderilmekle, sanık Ercan hakkında du-ruşmalı, diğer sanıkların temyizi veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-

Sanık Haki hakkındaki beraat kararının gerekçesine yönelik bulun-madığından, müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

2-

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ercan'ın adam öldürme ve sanık Burhan'ın adam öldürmeye yardım suçlarının sübutu kabul, takdiri cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, duruşmalı incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Ercan ve Burhan müdafiinin, sanık Ercan yönünden, meşru müdafaa şartlarının varlığına, suç vasfının taksirli adam öldürme olduğuna, sanık Burhan için sübuta ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar Ercan ve Burhan'ın kardeşleri olan tanık Erdal ile evli olan Gülbahaıin olay tarihinden 6-7 ay önce maktul Murat ile kaçtığı, 2-3 ay birlikte yaşadıkları, daha sonra kocası Erdal'ın affetmesi üzerine evine döndüğü, ancak sanıkların, kardeşleri Erdal ile eşiyle affetme nedeniyle konuşmadıkları ve onları oturdukları semtten uzaklaştırdıkları, sanık Ercan'ın, maktul Murafın babasına semti veya şehri terk etmesini söylediği, bu talebin kabul edilmemesi üzerine, töre gereği kız verilmesini istediği, tekrar red edilmesi üzerine, sanıklar Ercan ve Burhan'ın, yengeleri Gülbahar'ın kaçmasını namus meselesi kabul ettikleri ve aralarında maktul Murat'ı gördükleri yerde vurma konusunda anlaştıkları, maktul Murafı aramaya başladıkları ve bu amaçla sanık Burhan üzerinde maktulün vesikalık fotoğrafını taşıdığı; olay günü sanıklar Ercan ve Burhan kendi işlettikleri çay ocağında oldukları sırada, maktulün bulundukları sokağa geldiğini öğrenen sanık Ercan'ın, maktulün yanına gittiği, sanık Ercan'ı gören maktul Murafın üst kata çıkmaya çalıştığı, arkasından giden sanık Ercan'ın, maktulü göğsünden vurmak suretiyle öldürdüğü olayda;

A- Öldürme suçları yönünden;

a)

A- Öldürme suçları yönünden;

a)

Yengeleri Gülbahar'ın maktul Murat ile kaçarak 2-3 ay birlikte yaşamasını ailenin namus ve şerefini eksilten bir davranış olarak nitelendiren sanıkların, eylemlerini ailenin namusunu kurtarma, töre saiki ile gerçek-leştirdikleri anlaşıldığı halde, 5237 sayılı TCK'nın 82/1-k maddesi gereğince cezalandırılmaları gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek kasten adam öldürme suçundan aynı Yasa'nın 81. maddesi ile hüküm kurulması,

b)

Olay tarihinde evli ve reşit olan Gülbahar ile maktul Murat'ın yaşam tarzlarının sanıklara yönelik haksız fiil oluşturmayacağı gibi, maktulden gelen ve haksız tahrik oluşturan herhangi bir söz ve davranış bulunmadığı, töre saikiyle öldürme olayında haksız tahrik hükümlerinin sanıklar hakkında uygulanamayacağı düşünülmeden, tahrik hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

B- Sanık Ercan'ın 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan kurulan hüküm yönünden;

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyannca, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmekle, kısmen re'sen de incelemeye tabi hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), sanıklar hakkında CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle kazanılmış haklarının saklı tutulmasına 08.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15702, Karar No: 2014/3382, Tarih: 11.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2012/15702 E.  ,  2014/3382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gelibolu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2012

NUMARASI : 2010/34-2012/74

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı N.. E.. vekili ile temlik alacaklısı Hakan Sargın vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı dışı borçlu Nurettin Konakçı'nın alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına kayıtlı beş taşınmazdan üçünü 6.10.2009 tarihinde arkadaşı davalı Y.. T..'e, ikisini de dava dışı damadı S. Ö.'e sattığını davalı Y.. T..'in borçludan aldığı taşınmazlardan birini 8.10.2009 tarihinde davalı A.. K..'a, dava dışı S. Ö.'ünde borçludan aldığı taşınmazları 19.10.2009 tarihinde borçlunun yeğeni davalı R.. M..'a sattığını,R.. M..'ın bu taşınmazlardan birini 21.5.2010 tarihinde dava dışı E. G.'ye, onun da 1.6.2010 tarihinde Ç. Ş.'e sattığını, dava konusu taşınmazların halen borçlu tarafından kullanıldığını, satış işlemlerinin muvazaalı olması nedeniyle iptaline tapu kayıtlarının borçlu N. K. adına tesciline karar verilmesini istemiş, davacı asil 20.5.2011 tarihli duruşmada dava konusu 37 parselle ilgili davadan feragat ettiğini beyan etmiştir.

Davalı Y.. T.., dava konusu taşınmazları alacağına mahsuben aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı R.. M.. vekili, borçlunun taraf olarak gösterilmesi gerektiğini, aciz belgesi sunulmadığını, takip konusu alacağın 29.7.2011 tarihinde dava dışı S.T.'a temlik edilmesi nedeniyle davacının sıfatı ve ehliyeti kalmadığını, dava konusu 37 parsel yönünden davadan feragat edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı A.. K.. davanın reddi ile taşınmazı üzerindeki tedbirin kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece iddia,savunma, toplanan delillere göre; davanın İİK'nun 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkin olduğu,davacı tarafından dava koşulu olan geçici veya kat'i aciz belgesinin ibraz edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı N.. E.. vekili ile temlik alacaklısı H. S. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı Nihat Ergin 13.2.2012 tarihli temlikname ile takip konusu alacağını H.. S..'a temlik ettiğinden ve bu durumu icra müdürlüğüne verdiği 20.2.20112 tarihli dilekçesi beyan ettiğinden eldeki davada taraf sıfatı kalması nedeniyle davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu nedenle reddi gerekmiştir.

2-Temlik alacaklısı H.. S.. vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Dava TBK'nun 19. maddesi uyarınca muvazaalı işlem yapıldığı iddiasına dayalı tapu kaydının iptali ile borçlu adına tescili istemine ilişkindir.

Bir davada taraflarca ileri sürülen maddi olguların hukuki değerlendirilmesini yapmak, uygulanacak yasa maddelerini bulmak ve uygulamak hakimin doğrudan görevidir.

2-Temlik alacaklısı H.. S.. vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Dava TBK'nun 19. maddesi uyarınca muvazaalı işlem yapıldığı iddiasına dayalı tapu kaydının iptali ile borçlu adına tescili istemine ilişkindir.

Bir davada taraflarca ileri sürülen maddi olguların hukuki değerlendirilmesini yapmak, uygulanacak yasa maddelerini bulmak ve uygulamak hakimin doğrudan görevidir.

Dava dilekçesindeki ileri sürüşe ve yargılama sırasındaki sözlü ve yazılı açıklamalara göre dava niteliği itibarıyla TBK 19.maddesinde tanımını bulan muvazaa hukuksal nedenine dayalı iptal davasıdır. Yüzelsel bakıldığında iptal davaları ile muvazaa davaları arasında bir benzerlik görülmekte ise de bu benzerlik her iki davanın güttüğü amaçtan öte gitmemektedir.İİK 277.maddesinde sözü edilen iptal davaları borçlu tarafından geçerli olarak yapılmış bazı tasarrufların hükümsüz kılınması için açılır.Oysa muvazaa davası borçlunun yaptığı tasarrufi işlemlerin gerçekte hiç yapılmamış olduğunu tesbit ettirmeyi amaçlar.Kural olarak muvazaa nedeniyle hakları ihlal olunan ve zarar gören 3.kişiler tek taraflı veya çok taraflı hukuki işlemlerin geçersizliğini ileri sürebilirler. 3.kişinin danışıklı işlem ile hakkının zarar gördüğünün benimsenebilmesi için onun danışıklı işlemde bulunandan bir alacağının var olması ve bu alacağın ödenmesinin önlemek amacıyla danışıklı bir işlem yapılması gerekir.

Somut olayda dava dışı Nurettin Konakçı davacı N.. E..'e 5.10.2009 tanzim tarihli senet gereği borçlu olup hakkındaki 2009/2104 sayılı takip dosyası kesinleşmiştir. Davacının bu davadaki amacı alacağını tahsil edebilmek için muvazaa nedeniyle temelde geçersiz olan işlemin hükümsüzlüğünü sağlamaktır. Muvazaaya dayalı davalarda davacının icra takibine geçmesi ve aciz belgesi almasına gerek yoktur. Çünkü yukarıda açıklandığı gibi İİK 277 ve izleyen maddelerinde iptal davasına konu tasarruflar özünde geçerli olmasına rağmen kanunun icra hukuku yönünden iptaline imkan verdiği tasarruflardır. Muvazaaya dayalı iptal davasında ise davacı muvazaalı işlemle kendisinin zararlandırıldığını ileri sürmektedir. İİK 277 ve izleyen maddelerinde düzenlenen iptal davası açma hakkı davacının genel hükümlere, muvazaaya dayanarak dava açmasına engel değildir. Davacının iddiasını kanıtlaması halinde iddianın taşınmazın aynına ilişkin olmadığı, alacağın tahsiline yönelik bulunduğu da gözetilerek İİK 283/1 maddesi kıyasen uygulanarak iptal ve tescile gerek olmaksızın davacının taşınmazların haciz ve satışını isteyebilmesi yönünden hüküm kurulması gerekecektir.

Açıklanan bu maddi ve hukuksal olgulara göre davanın İİK 277 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkin olduğu yolundaki mahkemenin kabulüne katılma olanağı yoktur.

Mahkemece BK'nun 18.madde gereğince danışıklı işlemin var olup olmadığı konusunda toplanan delillere göre karar vermesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

Açıklanan bu maddi ve hukuksal olgulara göre davanın İİK 277 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkin olduğu yolundaki mahkemenin kabulüne katılma olanağı yoktur.

Mahkemece BK'nun 18.madde gereğince danışıklı işlemin var olup olmadığı konusunda toplanan delillere göre karar vermesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

Kabule göre de; mahkemece dava İİK 277 ve devamı maddeleri gereğince açılan tasarrufun iptali davası olarak kabul edilmiş ise de İİK.nun 282. maddesi gereğince iptal davaları borçlu ve borçlu ile hukuki muamelede bulunan veya borçlu tarafından kendilerine ödeme yapılan kimseler ile bunların mirasçıları aleyhine açılır.

Ayrıca, kötü niyetli üçüncü şahıslar hakkında da iptal davası açılabilir. İİK’nın 283/II maddesine göre de iptal davası, üçüncü şahsın elinden çıkarmış olduğu mallar yerine geçen değere taalluk ediyorsa, bu değerler nispetinde üçüncü şahıs nakden tazmine (davacının alacağından fazla olmamak üzere) mahkûm edilmesi gerekir. Bu ihtimalde 3. kişinin sorumlu olduğu miktar, elden çıkarılan malın o tarihteki gerçek değeridir. Bir başka anlatımla dava ve tasarrufa konu malı elinde bulunduran şahsın kötü niyetli olduğunun kanıtlanamaması halinde dava tümden reddedilmeyip borçlu ile tasarrufta bulunan şahıs tasarrufa konu malı elinden çıkardıkları tarihteki gerçek değeri oranında ve alacak miktarı ile sınırlı olarak tazminata mahkum edilmeleri gerekir. Borçlu ile lehine tasarrufta bulunduğu 3.kişi arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan her ikisinin de davada taraf olarak gösterilmesi zorunludur. Somut olayda tasarrufta bulunan borçlu N. K.ı ile dava konusu . parsel nolu (.. parsel yönünden feragat edilmiş) olduğundan) taşınmazı sattığı 3.kişi S. Ö. davada taraf gösterilmediğinden borçlu Nurettin ile 3.kişi S. Ö.'e dava dilekçesi tebliğ edilerek davaya katılımları sağlanıp bildirecekleri delillerin toplanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmadan kurulan hüküm isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temlik alacaklısı H.. S.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden temlik alacaklısı H.. S..'a geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 4.05 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 11.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7257, Karar No: 2010/16756, Tarih: 07.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7257 E.  ,  2010/16756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar yasa hükümlerine uygundur.

Kısmen karışık meyve bahçesi, kısmen arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek dava tarihi itibariyle değer biçilmesinde, tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ve kamulaştırılan taşınmaz baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C. maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8723, Karar No: 2015/6039, Tarih: 22.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8723 E.  ,  2015/6039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/233010

MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2011

NUMARASI : 2009/531 (E) ve 2011/289 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

SUÇ TARİHİ : 25.01.2008

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İndis Mühendislik Ticaret ve San. Ltd. Şti yetkilisi olan sanığın 2006 ve 2007 takvim yıllarında G... Kağıt Ürünleri Pazarlama Tic. Ltd. Şti., Ç.. Bilgisayarlı Ç.. Sistemleri Kağıt Kırtasiye Ür. Paz. Ltd. Şti., T...Hassas Kağıt Kırtasiye İç ve Dış Tic. Ltd Şti. Ve Tasfiye Halinde V... Kopyalama Prj. Bil. Kırt. Turz. Gıda San Tic. Ltd. Şti. tarafından düzenlenen sahte faturaları kullandığının iddia olunması karşısında, adı geçen firma yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akıbetleri araştırılıp bu dava ile birleştirilememesi halinde, dava dosyaları celp edilip incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının tesbiti bakımından, mal akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgelerinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı dikkate alınarak, faturaları düzenleyenler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.10.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı;

Sanığın yetkilisi olduğu Şirketin sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan davada, yerel mahkemenin savunma, vergi mahkemesi kararı ve bilirkişi heyetinin raporuna dayanarak verdiği beraat kararının yerinde olup olmadığı, bu bağlamda dava konusu aynı eylemle ilgili olarak vergi mahkemesince verilip kesinleşen karar karşısında, aynı maddi olayla ilgili olarak yerel mahkemenin beraat kararının eksik soruşturma nedeniyle bozulmasına karar verilip verilemeyeceğine ilişkindir.