muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4968, Karar No: 2014/21596, Tarih: 30.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6787, Karar No: 2010/13572, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/6787 E.  ,  2010/13572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Mahkemece somut emsal olarak incelenen 324 ada 2 parsel ile 289 ada 1 parsel sayılı taşınmazların incelenen satış tarihlerinde İmar Yasası uyarınca imar düzenlemesi görüp görmedikleri, imar düzenlemesi görmüş iseler uygulanan düzenleme ortaklık payı oranlarını bildirir yazı cevabı Belediye Başkanlığından getirtilip aynı konuda birden çok kez geri çevirme kararına neden olunduğu da dikkate alınarak gelen yazı cevaplarının yeterliliği hakimlikçe bizzat denetlendikten ve yine davalı vekili tarafından 14,00 TL temyiz harcı yatırılmış ise buna ilişkin belgenin, alınmamışsa HUMK.nun 434/3. maddesi uyarınca gerekli tebilgat yapılarak harcın tamamlattırılmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6049, Karar No: 2020/7434, Tarih: 28.09.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/6049 E.  ,  2020/7434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile bir kısım davalılar tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ve bir kısım davalılar aslı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu ... ilçesi, ... köyü 336 ada 70 parsel sayılı taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre, üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak

Dava konusu taşınmazın ... Tarıma Dayalı İhtisas (Süt)Organize Sanayi Bölgesi adına tescili gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde bulunan (Davacı) kelimesinin hükümden çıkartılmasına, yerine (... Tarıma Dayalı İhtisas (Süt)Organize Sanayi Bölges) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10054, Karar No: 2014/5502, Tarih: 20.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/10054 E.  ,  2014/5502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/109615

MAHKEMESİ : İstanbul 32. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2011

NUMARASI : 2010/642 (E) ve 2011/527 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Resmi evrakta sahtecilik suçu nedeniyle zamanaşımı içerisinde işlem yapılmasının mümkün olduğu görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve usul yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bina içinde muhafaza altında bulunmayan ve kapıları açık olan aracın üzerindeki kontak anahtar ile çalınmış olması halinde eylemin TCK'nın 141/1. maddesi kapsamında kalacağından, suça konu aracın çalındığı yerin niteliğinin tespiti ile bina içinde muhafaza altında iken çalınıp çalınmadığı ve çalındığı esnada kapıları açık üzerindeki kontakt anahtar ile çalınıp çalınmadığı hususlarının tanıklar M. Y.ve C. Ç.'e sorulması, gerekirse olay mahallinde keşif icrası ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. B..'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA,20.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/5473, Karar No: 2025/7765, Tarih: 08.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/5473 E.  ,  2025/7765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/432 E., 2023/531 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının 1984-1989 arasına yönelik, primleri ödenmiş bulunan 1479 sayılı Kanun kapsamındaki sigortalılık süresinin geçerli olduğunun ve buna göre aylığa hak kazandığının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının işletmiş olduğu ....'de bulunan dükkanıyla ilgili olarak 1989 senesinde Bağ-Kur'lu olduğunu, işyerini, 1994 yılında kapattığını, 1984-1989 yılları arasını kapsayan dönem ile ilgili olarak Bağ-Kur prim borcu çıkarıldığını, 9 yıl 7 ay 10 gün prim borcu ödediğini beyanla emekliliğe hak kazandığının tespitini talep ettiğini, açılan davanın haksız ve yasal dayanaktan yoksun olduğundan reddedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.03.2018 tarihli kararı ile davacının Şişli Vergi Dairesinde 01.12.1989-31.08.1994 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu, bunun dışında vergi kaydının bulunmadığı, oda kaydının da bulunmadığı, Bağ-Kur hizmet cetveline göre 1710 gün Bağ-Kur sigortalılığının bulunduğu, bunun dışında Bağ-Kur sigortalısı sayılabilecek bir süresinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 09.09.2020 tarihli kararı ile Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı değerlendirilerek davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 09.09.2020 tarihli kararı ile Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı değerlendirilerek davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.09.2020 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Dairemizin 20.09.2021 tarih, 2021/277 Esas, 2021/10513 Karar sayılı kararı ile "Davacının 14.03.1990 tarihinde davalı Kuruma müracaat ederek 01.12.1989 itibarıyla vergi kaydına dayalı tescil edildiği, davalı Kurumun 2006 yılında vergi dairesinden vergi kaydını istemesi üzerine, Şişli Vergi Dairesince verilen cevapta davacının 1984-1994 arasında vergi kaydı bulunduğu beyanı üzerine davalı Kurumun tescil tarihini bu kayda göre belirlediği ve 1989-1994 arası hizmet verdiği, davacının 2006 yılında 1984-1989 arasındaki vergi kaydına dayalı verilen hizmet için Kuruma 5458 sayılı Kanun kapsamında yapılandırma yoluyla prim ödemesi yaptığı fakat düzenli ödemesi olmadığından yapılandırmasının iptal edildiği, davacının 18.09.2012'de Bağ-Kur ve SSK hizmetiyle emekli olmak için dilekçe verdiği, davalı Kurumun vergi dairesi ile tekrar yazışma yaptığı, Şişli Vergi Dairesinin, bu kez davacının 01.12.1989-31.08.1994 arasında vergi kaydı bulunduğunu bildirdiği, Kurumun bu yazıya itibar ederek davacının tahsis talebini reddettiği anlaşılmaktadır.

Davacının vergi kaydındaki çelişkinin sebebi araştırılmadan karar verilmiş olması isabetsiz olup, davacının vergi kaydındaki çelişkinin sebebi araştırılarak çelişki giderilmeli, davacının 1984-1989 arasındaki sürede vergi kaydının bulunduğunun anlaşılması durumunda aylık koşullarının bulunup bulunmadığı irdelenmeli, sonucuna göre karar verilmelidir" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"Bozma sonrasında yapılan yargılamada, bozma ilamında belirtilen şekilde çelişkinin nedeni sorularak Vergi Dairesine yazılan müzekkereye, Şişli Vergi Dairesi'nin 19.04.2022 tarihli cevabi yazısı ile davacının 01.12.1989-31.10.1994 tarihleri arasında hediyelik eşya işinden vergi mükellefiyetinin bulunduğu şeklinde cevap verildiği, Vergi Dairesi tarafından gönderilen diğer belgelerde de davacının vergi mükellefiyet başlangıcının 31.12.1984 olduğuna ilişkin vergi dairesi işe başlama tutanağı, vergi levhası, meslek odası kaydı vb. herhangi bir belge olmadığı, aksine davacının 03.04.1990 tarihinde Bağ-Kur tescil talebinde bulunduğu, düzenlenen Bağ-Kur giriş bildirgesinde “.... cad. .... Pasajı ..- .....” adresinde “bijuteri” işi ile Şişli Vergi Dairesi’ne kayıtlı olduğu, vergi dairesine ....vergi no.su ile kayıt tarihinin 05.12.1989 olduğu, sunduğu işyeri kira kontratında kira başlangıcının 01.12.1989 tarihi olduğu, davacının Şişli Vergi Dairesi’ne verdiği 06.12.1989 tarih ve 54782 sayılı dilekçede 04.12.1989 tarihinde .... Cad. .... .... pasajında işyeri açtığını beyan ettiği, vergi levhasının tasdikini talep ettiği ve yazı eklerindeki işe başlama yoklama tutanağında da başlama tarihinin 01.12.1989 olarak belirtildiği, bu halde Yargıtay bozma ilamı gereğince yapılan araştırmada, davacının 1989 öncesi vergi mükellefiyet kaydının bulunmadığı hususunda şüphenin bulunmadığı, 05.10.1959 doğumlu olan davacının tahsis talep tarihinde 55 yaşında olduğu, 2829 sayılı Kanun'un 8. madde uyarınca son 7 yıldaki hizmetlerinin fazlasının 4/a sigortalılık kapsamında kalması sebebiyle 3600 gün prim ödeme gün sayısı ve 58 yaş şartına tabi olduğu, davacının gerek tahsis talep tarihinde gerekse dava tarihi itibariyle yaşlılık aylığı aylığı şartlarını taşımadığı, bozma sonrasında aldırılan bilirkişi raporlarında da bu görüşte mütalaa sunulduğu" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1.Müvekkilinin 1989 senesinde Bağ-Kur’lu olduğunu, 1994 senesinin Nisan ayında işyerini kapattığını, 1984 – 1989 yılları arasını kapsayan dönemle ilgili olarak kendisine Bağ-Kur prim borcu çıkarıldığını, Bağ-Kur primlerinin müvekkilinden tahsil edildiğini,

2. Müvekkilinin 2013 senesinde prim ödemeleri bittiği için emeklilik müracaatı yaptığını ve fakat 1984-1989 dönemi arasındaki süre devre dışı bırakılarak emeklilik talebinin reddedildiğini, Bağ-Kur’un gerekli araştırmayı yapmadan ilgili dönemlerin primlerini tahsil edip yıllar sonra emeklilik aşamasına gelindiğinde hizmetleri dikkate almamasının hukuka uygun olmadığını,

2. Müvekkilinin 2013 senesinde prim ödemeleri bittiği için emeklilik müracaatı yaptığını ve fakat 1984-1989 dönemi arasındaki süre devre dışı bırakılarak emeklilik talebinin reddedildiğini, Bağ-Kur’un gerekli araştırmayı yapmadan ilgili dönemlerin primlerini tahsil edip yıllar sonra emeklilik aşamasına gelindiğinde hizmetleri dikkate almamasının hukuka uygun olmadığını,

3. Mahkeme tarafından eksik inceleme yapıldığını, Kurum kayıtları ve dava dilekçesinde bahsedilen ödemenin Mahkeme tarafından araştırılmadan usul ve yasaya aykırı olarak karar verildiğini, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmasına rağmen kapsamlı araştırma yapılmadan sadece Şişli Vergi Dairesi'ne müzekkere yazılarak gelen cevaba göre de davanın reddine karar verildiğini,

4. Davacının özellikle 1984 – 1989 dönemi ile ilgili olarak Bağ-Kur prim borçlarının kendisinden tahsil edildiğini ve bu tahsilat yapılmış olmasına rağmen sonradan Kurum tarafından bu belgelerin ve müracaat evraklarının olmadığından bahsedilmesinin kabul edilemeyeceğini,

5.Mahkeme kararının eksik inceleme sebebiyle bozulması gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, sigortalılık süresinin geçersiz sayılmasına yönelik Kurum işleminin iptali ile aylık bağlanması istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18458, Karar No: 2020/7195, Tarih: 12.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/18458 E.  ,  2020/7195 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30/04/2014 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/11/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, Bismil Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/533 Esas, 2007/495 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptali ile müvekkil ile davalıların ortak mirasbırakanı olan ...'in yasal mirasçılarını gösterir mirasçılık belgesinin verilmesini istemiştir .

Davalılar davaya cevap vermemiş, yargılamaya katılmamıştır.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, davacı vekili miras paylarının yanlış hesaplandığından bahisle temyiz etmiştir.

Yasal mirasçı oldukları belirlenenlere, Sulh Mahkemesince mirasçılık sıfatlarını gösteren bir belge verilir. Mirasçılık belgesi, mirasçıların miras bırakanla irs ilişkisini ve miras paylarını gösteren bir belgedir. 4722 sayılı Kanun madde 17 uyarınca, miras hükümleri, mirasçılık ve mirasın geçişi miras bırakanın ölüm tarihinde yürürlükte bulunan hükümlere göre belirlenir.

Mirasçılık belgesinin iptali davalarında, davacı taraf miras bırakanın mirasçısı olduğunu, iptali istenilen mirasçılık belgesinde mirasçı olarak gösterilmediğini ve pay verilmediğini veya mirasçı gösterilmesine rağmen mirastan kendisine olması gerekenden daha az pay verildiğini, bu nedenle önceki günlü mirasçılık belgesinin hatalı olduğunu kanıtlamak zorundadır. Bu tür davalarda da miras bırakanın diğer mirasçılarını tespit etmek ve mirasçıların miras paylarını belirlemek hakimin görevidir.

743 sayılı Medeni Kanunun 439. maddesinde “Birinci derecede mirasçılar, müteveffanın füruudur.” düzenlemesi yer almaktadır.

743 sayılı Medeni Kanunun 440. maddesinde “Füruu olmayan müteveffanın mirasçısı, baba ve anasıdır. Bunlar müsavat üzere mirasçıdırlar.Müteveffadan evvel vefat etmiş olan baba ve ana, her tabakada halefiyat tarikiyle mirasçı olan füruları tarafından temsil olunurlar. Bir tarafta hiç bir mirasçı bulunmadığı takdirde bütün miras diğer tarafın mirasçılarına intikal eder.” düzenlemesi yer almaktadır.

743 sayılı Medeni Kanunun 444. maddesinde (23.11.1990 tarihinde yürürlüğe giren 3678 sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki metnine göre) “Müteveffanın karı veya kocası, füruu ile içtima ettikte muhayyerdir; dilerse terekeden yarısının intifa hakkını, dilerse dörtte birinin mülkiyetini alır.” düzenlemesi yer almaktadır.

743 sayılı Medeni Kanunun 444. maddesinde (23.11.1990 tarihinde yürürlüğe giren 3678 sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki metnine göre) “Müteveffanın karı veya kocası, füruu ile içtima ettikte muhayyerdir; dilerse terekeden yarısının intifa hakkını, dilerse dörtte birinin mülkiyetini alır.” düzenlemesi yer almaktadır.

Yasal düzenlemeler ışığında somut olaya gelince, mirasbırakan ...’in 01.03.1986 tarihinde ölümü ile 743 sayılı Medeni Kanunun 439. ve 444. maddeleri uyarınca geriye mirasçıları eşi ..., çocukları ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,, ... kalmıştır.

Mirasçılardan ...’in 01.08.1996 tarihinde bekar ve çocuksuz ölümü ile kendisine kalan miras payı 743 sayılı Medeni Kanunun 440. maddesi uyarınca mirasçıları annesi ..., kardeşleri ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,’e kalmıştır.

Mirasçılardan ...’in 05.03.1999 tarihinde dul ve çocuklu ölümü ile kendisine kalan (hem mirasbırakan ...’den doğrudan kendisine kalan miras payı hem çocuğu ...’e olan mirasçılığı nedeni ile ayrıca intikal eden miras payının toplamı olan) miras payı, 743 sayılı Medeni Kanunun 439. maddesi uyarınca mirasçıları çocukları ..., ..., ...’e kalmıştır.

Mirasçılardan ..., ..., ..., ... ve .....’in anneleri ...’dir. ...’in mirasbırakan ... ile resmi nikahı bulunmadığından ...’in miras hakkı söz konusu değildir. Oysa ki mirasbırakanın resmi nikahlı eşi ...’den olan çocukları ..., ..., ..., hem anneleri ...’e olan mirasçılıkları nedeni ile ayrıca miras payı alacak olmaları hem de anne baba bir kardeşleri ...’den kendilerine ( ...’in anne ayrı baba bir kardeşi olan diğer mirasçılar ..., ..., ..., ... ve ...’e nazaran) daha fazla oranda miras payı düşecek olması nedenleri ile mirasbırakan ...’in terekesinden, mirasbırakanın ...’den olan çocuklarına nazaran daha fazla pay alacaklardır.

Hal böyle iken mahkemece, mirasbırakanın Şehriban’dan olan kızı ...’e, mirasbırakanın Meryem’den olan çocukları ..., ... ve ...’e verilen miras payları ile eşit oranda pay verilmiş olması ve miras payları hesaplanırken ...’den annesi aynı kardeşleri ile annesi ayrı kardeşlerine intikal edecek olan miras payının farklı oranlarda olacağının göz ardı edilmiş olması doğru görülmemiş ve hükmün bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

12.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.