muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18872, Karar No: 2017/968, Tarih: 13.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/18872 E.  ,  2017/968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ahmet Çelik adına Av. ... ile 1-... adına Av. ..., 2-... Başkanlığı adına Av. ..., 3-... 4-... 5-... 6-... 7-... 8-... 9-... adlarına Av. ... arasındaki dava hakkında ...As. Hukuk (İş) Mahkemesi’nden verilen 07.07.2015 gün ve 2013/282-2015/473 sayılı hükmün, Dairemizin 28.06.2016 tarih ve 2016/6969 2016/10745 numaralı ilamı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. Bir Kısım davalılar vekilince bu kez Dairemizin anılan kararının düzeltilmesi 12.08.2016 tarihli başvuruyla istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesinin son fıkrasında, iş mahkemelerinden verilen hükümlerin Yargıtay tarafından incelenip karara bağlanmasından sonra bu kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağı öngörülmüş olup özellikle ilamda herhangi bir maddi hata da bulunmadığından, karar düzeltme istemi niteliğini taşıyan başvurunun reddi gerekmektedir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme isteminin REDDİNE, 13.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2354, Karar No: 2022/259, Tarih: 18.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/2354 E.  ,  2022/259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Uşak ili merkez ilçesi Sarayaltı Mahallesi 532 ada 33 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin hatalı yazılması,

2-İlk kararda hükmedilen bedelden acele el koyma kararı ile hükmedilen bedelin mahsubu sonrası kalan bedele ilk karar tarihine kadar faiz uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a) Gerekçeli karar başlığının dava tarihine ilişkin bölümünden (21.07.2014) tarihinin çıkartılamasına, yerine (15.07.2014) tarihinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (İlk kararda hükmedilen 35.142,40 TL bedelden acele el koyma kararı ile hükmedilen 32.000,00 TL bedelin mahsubu sonrası kalan 3.142,00 TL bedele 15.11.2014 tarihinden ilk karar tarihine kadar faiz uygulanmasına )cümlesinin yazılmasına,

a) Gerekçeli karar başlığının dava tarihine ilişkin bölümünden (21.07.2014) tarihinin çıkartılamasına, yerine (15.07.2014) tarihinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (İlk kararda hükmedilen 35.142,40 TL bedelden acele el koyma kararı ile hükmedilen 32.000,00 TL bedelin mahsubu sonrası kalan 3.142,00 TL bedele 15.11.2014 tarihinden ilk karar tarihine kadar faiz uygulanmasına )cümlesinin yazılmasına,

c) Gerekçeli kararın hüküm 5 numaralı bendinden (üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine, karar kesinleştiğinde gereği için bankaya yazı yazılmasına,) cümlesinin çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesaba yatırılan kısmın biriken neması ile birlikte davalıya derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

d) 6 numaralı bendinde geçen (karar tarihi olan 13/09/2019 tarihine kadar) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi 18.01.2021 tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

e) 6 numaralı bendinden (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9443, Karar No: 2011/10543, Tarih: 19.09.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/9443 E.  ,  2011/10543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.07.2010 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.02.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet ... sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Davacı vekili, Karabük Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/58 E sayılı dosyasında aldıkları yetkiye istinaden, 1787 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarında “... ...'ın” “... oğlu ... ...” olarak, “... ...'ın” “... oğlu ... ...” olarak, “... ...'nın” “... oğlu ... ...” olarak, “...'nin” “... oğlu ... ...” olarak, “...'nın” “... kızı ... ...(...)” olarak, “...'nin” “... kızı ... ...(...)” olarak, “... ...'nun” “... oğlu ... ...” olarak, “...'nun” “... kızı ...” olarak, “... ...'nun” “... oğlu ... ...”olarak, “... ...'nun” “... oğlu ... ...” olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı idare vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalı vekilin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisinde bulunan belgeler incelendiğinde, tapu kaydında baba isminin düzeltilmesi istenen “... oğlu ... ...'ın” nüfus kaydının bulunmadığı anlaşılmıştır. Duruşmada ve dosya içerisindeki Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/499 E sayılı dosyasındaki keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler, tespit bilirkişileri ve tanıklar ... ...'ı tanımadıklarını söylemişlerdir. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden “... ...” yönünden davanın kabulüne karar vermeye yeterli bilgi ve belge bulunmamaktadır.

Tapu maliki “... ...” yönünden ise mahkemece nüfus müdürlüğünden yapılan araştırmada birden fazla ... ... isminde kimsenin olduğu bildirilmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden tapu malikinin hangisi olduğu anlaşılmamaktadır. Bu durumda mahkemece, davacı vekilinden tapu maliki “... ...” ve “... ...'ın” nüfus kayıtlarını ibraz etmesi istenmeli, taşınmazın tesciline esas vergi kayıtları merciinden getirtilmeli, taşınmazı iyi bilen, tapu maliki ... ... ve ... ...'ı tanıyan tanıkların beyanları alınmalı ve bütün bunların sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Ayrıca davacı vekili “... ...'nun” “... oğlu ... ...”olarak, “... ...'nun” ise “... oğlu ... ...” olarak düzeltilmesini istemiş olmasına rağmen ve dosyadaki bilgi ve belgelere göre de tapu maliklerinin “... oğlu ... ...” ve “... oğlu ... ...” olduğu anlaşılmış olmasına rağmen mahkemece “... ...” ve “... ...'nun” baba adının ... olarak düzeltilmiştir.

Mahkemece değinilen hususlar gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11280, Karar No: 2011/18652, Tarih: 23.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11280 E.  ,  2011/18652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15769, Karar No: 2014/14052, Tarih: 13.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/15769 E.  ,  2014/14052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İncesu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2012/70-2013/238

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki dava konusu taşınmaz ile aynı özelliklere sahip emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Bilirkişi kurulunun somut emsal olarak aldığı ......Mahallesi 10159 ada 77 parsel sayılı taşınmazın, konumu itibariyle merkez ilçe Melikgazi sınırlarında kaldığı ve dava konusu taşınmaz ile benzer özellikleri taşımadığı anlaşılmaktadır. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına ve Kamulaştırma Yasasının 11. maddesine göre, emsal alınacak taşınmazların dava konusu taşınmazlarla benzer özellikler taşıması ve yakın konumda bulunması gerekir. Dava konusu taşınmazla aynı ilçe sınırlarında bulunmadığı gibi benzer özellikler taşımadığından bu taşınmazın emsal olarak kabulü ile değer biçilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların sunacağı ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun İncesu ilçe sınırlarında taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30887, Karar No: 2017/4160, Tarih: 03.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30887 E.  ,  2017/4160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7561, Karar No: 2012/14768, Tarih: 01.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/7561 E.  ,  2012/14768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/11/2010 tarih ve 2006/271-2010/407 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin askerlik görevini yaptığı sırada nöbetçi erin elindeki G-3 silanının yere düşmesi ve silahın ateş alması sonucu yaralandığını, müvekkilinin uzun süre tedavi görmesine rağmen tam olarak iyileşmediğini, müvekkilinin askere gitmeden önce sigortalı olarak battaniye dokuma işinde çalıştığını, normal asgari ücret üzerinde bir gelir elde ettiğini ileri sürerek 12.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ... Hayat Sigorta A.Ş.'ye mehmetçik ferdi kaza sigortası ile sigortalı olduğunu, davacının ayak bileğinden yaralanmasının tam maluliyet anlamına gelmediğini, davacının kısmi maluliyet durumu nedeni ile müvekkili sigorta şirketince davacıya 1.800,00 TL ödenmek istendiğini ancak davacının bunu kabul etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının meydana gelen kaza sebebiyle %14.3 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14176, Karar No: 2023/9708, Tarih: 16.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/14176 E.  ,  2023/9708 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Aynen infaz kararına itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Düzce 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 17.09.2020 tarihli ve 2020/982 Değişik iş sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine dair kararın kesinleşmesinden sonra denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı bir suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine Düzce 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2020 tarihli ve ... Karar sayılı erteli hapis cezasının aynen infazına dair karara itirazın "reddine" kesin olarak karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 05.08.2022 tarihli ve 2022/10062 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.10.2022 tarihli ve KYB-2022/112322 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.10.2022 tarihli ve KYB-2022/112322 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" İnceleme dışı bulunan ve işbu dosya yönünden kamu davasının açılmasının ertelenmesine kararı verilmesine engel olan sanığın 17.04.2016 tarihli eylemi nedeniyle yapılan yargılama sonunda Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2017 tarihli ve 2017/124 Esas, 2017/254 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, şüpheli hakkında Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13.06.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın kesin olarak verildiğinden bahisle anılan karara karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulması üzerine dosyanın Genel Müdürlüğümüzün 94660652-105-81-10193-2022-Kyb sayılı dosyası üzerinden incelemesinin devam ettiği, bu haliyle, karar tarihi itibariyle Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2018 tarihli ve 2017/573 Esas, 2018/346 Karar sayılı kararı aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilmesini gerektirecek hukuka aykırılık bulunmadığı ancak sanık hakkında kamu davasının açılmasına esas olan Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2017 tarihli ve 2017/124 Esas, 2017/254 Karar sayılı kararında belirtilen hukuka aykırılık ile ilgili kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağına ilişkin durumun ise Mahkemesince yargılamanın yenilenmesi sebebi olarak değerlendirilip, bekletici mesele yapılması gerektiği düşünülerek yapılan incelemede;