muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/27983, Karar No: 2017/4238, Tarih: 04.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/27983 E.  ,  2017/4238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7467, Karar No: 2012/10133, Tarih: 13.09.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/7467 E.  ,  2012/10133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 01.02.2012 gün ve 2012/142 - 1202 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, murisi annesinin tapuda adına kayıtlı 124 parsel sayılı taşınmazda "..." olarak yazılan isminin "..." şeklinde düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş, Dairemizin 01.02.2012 günlü 2012/142 - 1202 esas ve karar sayılı ilamı ile karar onanmış, davalı idare vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava konusu taşınmazın 1/3 paylı maliki "... kızı ... ..."in ... olan isminin nüfus kayıtlarına göre "..." olarak düzeltilmesine karar verilmiş ise de dosya içerisinde "... kızı ... ..." adına bir nüfus kaydına rastlanamamıştır.

Taşınmazların kadastro tespiti sırasında mülkiyet ... sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda tapu maliklerinin kimlik bilgileri ancak nüfus kayıtlarına göre düzeltilebilir. Dosyada "... kızı ... ..." adına bir nüfus kaydı olmadığına göre düzeltme yapılması doğru değildir.

Taşınmazların kadastro tespiti sırasında mülkiyet ... sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda tapu maliklerinin kimlik bilgileri ancak nüfus kayıtlarına göre düzeltilebilir. Dosyada "... kızı ... ..." adına bir nüfus kaydı olmadığına göre düzeltme yapılması doğru değildir.

Diğer taraftan, dosya içerisindeki tapulama tutanağının incelenmesinde, öncesi tapusuz olan dava konusu taşınmazın 1927 yılında şark muhacirlerinden ... oğlu ... karısı ... ve kızı ...'ye iskanen verildiği ve iskan defterinin 9/255 sırasında kayıtlı olduğu belirtilerek ... oğlu, 1290 doğumlu... ..., ... kızı 1289 doğumlu ... ... ve ... kızı ... ... adlarına tespit ve tescil edildiği anlaşılmaktadır. Dava konusu 124 sayılı parselin tapu kaydına göre de taşınmazda 1/3 pay sahibi olan ... oğlu ... ...'in 25.05.1998 tarihli, 499 yevmiye no'lu işlemle ... oğlu ... ...'e payını devretmiş olduğu görülmektedir. Ceyhan Nüfus Müdürlüğünün 15.05.2012 tarihli yazısında davacının murisi ve tapu maliki olduğu belirtilen ... kızı ...'ın anne, baba ve kardeşlerini gösterir nüfus kayıt örneğinin çıkarılamadığı bildirilmektedir. İmamoğlu Nüfus Müdürlüğünün 27.04.2012 tarihli yazısı ve ekindeki nüfus kayıtlarına göre davacının murisi ... kızı ...'ın evlenmekle soyadının "..." olduğu ve naklen geldiği Ceyhan ilçesi, ... köyü, Cilt No:27, Hane No:53'deki kaydında da soyadının "..." olduğu, evlenmekle geldiği yerin belirlenemediği ayrıca soyadı farklılığının tespit edilemediği ve nedeninin belirlenemediğinin bildirildiği görülmüştür. ...'ın T.C. kimlik numarası, eşi ve çocukları değişmediği halde nüfus kaydı nakledilirken soyadında değişme olmuştur. ... kızı ... ...'e ait bir nüfus kaydına ulaşılamamıştır. Davacının murisi "... kızı ..." 1894 doğumlu olup, 1945'de vefat etmiştir. Babasının ismi de "..."dir. Tapu maliki "... ..."in baba adı "..."dir. Tapulama tespiti 12.10.1952 tarihinde yapılmış, 05.06.1953 tarihinde kesinleşmiştir. Tespit yapıldığı sırada ...'nin taşınmazın başına gelip tespiti doğruladığı yazılıdır. Ancak bu tarih itibariyle davacının murisi ... evli ve ölüdür. Tapu maliki ile aynı kişi olması durumunda tutanağa ölü olduğunun yazılması gerektiği ve baba isimlerinin farklı olduğu hususları üzerinde de durulmamıştır.

Bu durumda mahkemece kadastro tutanağında dava konusu taşınmazın iskanen ... ... ve ailesine verildiği yazılı olduğuna göre iskan kayıtları getirtilmeli, ayrıca ... ...'in payı 25.05.1998 tarihli 499 yevmiye numaralı işlemle tapudan devredildiğine göre bu işleme ait akit tablosu istenmeli ve akit tablosundaki satıcı ... ...'in tablodaki kimlik bilgilerinden "... oğlu ... ...'in" nüfus kayıtları veraset ilamına esas teşkil edecek şekilde ilgili nüfus müdürlüğünden getirtilmelidir. ... kızı ... ...'in nüfus kaydına ulaşılması ve bu kişinin de davacının murisi "... kızı ..." olduğunun tespit edilmesi durumunda istem kabul edilmeli, aksi halde dava reddedilmelidir.

Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 13.05.2010 tarihli 2010/4861 - 5654 esas ve karar sayılı bozma ilamı gereği tam olarak yerine getirilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 01.02.2012 tarihli 2012/142 - 1202 esas ve karar sayılı onama kararı KALDIRILARAK, hükmün BOZULMASINA, 13.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4151, Karar No: 2021/5293, Tarih: 22.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/4151 E.  ,  2021/5293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Doğubayazıt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 13.11.2019 tarih ve 2010/224 E. - 2019/298 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı tarafından davalıya fatura karşılığı ilaç satıldığını, ancak davalının fatura bedelini ödemediğini, bunun üzerine başlatılan takibe haksız olarak itiraz ederek takibin durmasına sebebiyet verdiğini belirterek itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davacı vekili, davacı tarafından davalıya fatura karşılığı ilaç satıldığını, ancak davalının fatura bedelini ödemediğini, bunun üzerine başlatılan takibe haksız olarak itiraz ederek takibin durmasına sebebiyet verdiğini belirterek itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafça irsaliyeli faturalarda bulunan imzaların kendilerine ait olmadığı ve herhangi bir yetkilinin de imzasının bulunmadığı şeklinde savunma ileri sürüldüğü, davada öncelikle davacının iddia edilen ilaç ve ıtriyat malzemelerinin kim tarafından teslim edildiği, depolarından ne şekilde çıktığı, kime teslim edildiği hususlarının ispat edilmesi gerektiği, davacının bu hususları ispatlayacak bir delil ortaya koyamadığı ve bu hususun davacı tarafça ispatlanamadığı, davacı tarafa tüm ticari defter ve kayıtlarını sunmak üzere kesin süre verildiği ancak temin edilen 18.07.2009 tarihli bilirkişi raporunda defter kayıtlarının özet olmasından dolayı detaylı tespitlerin yapılamadığının belirtildiği, aynı tarihli raporda 2006 yılında düzenlenen faturalara karşılık alındığı belirtilen vadeli bonoların ibraz edilmediğinin tespit ediliği, bununla birlikte her ne kadar davacı tarafça bonolar ibraz edilmemişse de, celbedilen Erzurum 1.İcra Mahkemesi'nin 2007/14 Esas 2007/209 Karar sayılı dosyasında davacı tarafça Erzurum 4. İcra Müdürlüğü'nün 2006/3568 esas sayılı dosyasında takibe konu edilen tüm bonoların 2006 yılına ait olduğu ve senet altındaki imzaların davalıya ait olduğunun tespit edilemediği ve kararın Yargıtay tarafından onanmak suretiyle kesinleştiği, temin edilen 18.07.2009 tarihli bilirkişi raporunda 2007 yılına ait defterler incelendiğinde yine defterlerin özet olmasından dolayı işlemlerin aşama aşama ve detaylı tespitinin yapılamadığı, Erzurum şubesi 2007 yılı yevmiye defteri incelendiğinde kapanış tasdik bilgisinin görülmediği, dolayısıyla kapanış tasdiki bulunmayan özet niteliğinde olan ve tam bir tespit yapılamayan ticari defter ve kayıtların hükme esas alınamayacağı, celbedilen Valilik yazısına göre davalının sahibi olduğu eczanenin 27.11.2006 tarihinde kapatıldığının sabit olduğu, aynı taraflar arasında görülen Erzurum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/185 Esas 2010/220 Karar sayılı ilamında da irsaliyeli faturalardaki imzaların davalıya ait olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği ve bu kararın da Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 2011/1766 E. ve 2011/10084 K. Sayılı ilamı ile onandığı, sonuç olarak davacının davasını ispatlayamadığı ve davacının açıkça yemin deliline de dayanmadığı gerekçesiyle davanın reddine, davalı tarafça davacı tarafın takibinde kötüniyetli olduğu ispat edilemediğinden kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava 1086 sayılı HUMUK döneminde açılmış olup, davacı dava dilekçesinde “sair deliller” demekle ve bilahare verdiği 29/05/2008 tarihli dilekçe ile açıkça yemin deliline de dayandığını belirtmekle mahkemece ispat yükü üzerinde bulunan davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 22.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13475, Karar No: 2020/19691, Tarih: 16.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/13475 E.  ,  2020/19691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Akıl hastası olduğundan bahisle kendisine zorunlu vekil atanan mağdurun 02.05.2014 tarihli celsede şikayetçi olmadığını beyan ettiği, ancak vekilinin itirazı üzerine mağdur olarak davaya dahil edildiği dosya kapsamından ve ayrıca Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kaydına göre, mağdur ...'ın Yusufeli Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/14 Esas ve 2019/382 Karar sayılı 30.10.2019 tarihinde kesinleşen ilamı ile Türk Medeni Kanununun 405. maddesi uyarınca kısıtlanarak kendisine vasi olarak tayin edildiği anlaşılan ...'a Dairemiz tevdii ilamı gereğince gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi tebliğ edildiği ancak temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında, akıl hastası mağdura tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 16.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10195, Karar No: 2021/7403, Tarih: 01.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/10195 E.  ,  2021/7403 K.**

**"İçtihat Metni"**

: Burdur 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti ve gelirin arttırılması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararının davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacı Bucak ilçesi Kızılkaya beldesinde bulunan ... sanayi A.Ş. de çalışırken 25/03/2008 tarihinde iş kazası geçirdiğini, kolunun 30 farklı yerinden kırıldığını, doku kaybı, sinir kopması, parmak fonksiyonlarının kaybedilmesine neden olduğunu, iş kazası nedeniyle Bucak 1. ASHM ne dava açtığını (2008/641 esas, 2016/230 karar sayılı), davalı kurum tarafından %23,2 maluliyet oranı üzerinden 25/09/2010 tarihinden itibaren maaş bağlandığını, ATK raporunda %48 olarak maluliyetinin hesaplandığını, maaşının bu orana göre yeniden hesaplanarak geriye dönük maaş farkalırın ödenmesi için kuruma başvurduğunu, kurumun talebini red ettiğini, bu nedenle davanın kabulüne karar verilmesini ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasını talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP:

II-CEVAP:

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde, 25.03.2008 tarihinde bir iş kazası geçiren 0701200122618 sigorta sicil numaralı ...'ın Burdur Devlet Hastanesinden temin ettiği 13/05/2010 tarih, 4798 sayılı sağlık kurulu raporunun tetkiki sonucu %23,20 maluliyet derecesi tespit edildiğini, tarafına 03/04/2009 tarihi itibariyle gelir bağlanmış, kontrol muayenesine lüzum görülmemiş ve gelirleri bu oran üzerinden ödenmeye başlandığını, Kurumca ilgili mevzuatı gereğince malûliyet tespiti Malûliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığı tarafından yapıldığını, 5510 sayılı Yasanın geçici 10/5 maddesi hükmüne göre; "5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden 01/10/2008 tarihinden önce malûllük durumlarının tesbiti için talepte bulunan ve bu Kanunun yürürlük tarihinden sonra malûl olduklarına karar verilenler hakkında 506 ve 2925 sayılı kanunlardaki diğer şartları da taşımaları halinde anılan kanunlara göre malûllük aylığı bağlanır." Kimlerin malûl sayılacağı 506 sayılı Kanunun 53. maddesinde, malûliyet halinin nasıl tespit edileceği hususu ise 109. maddede düzenlenmiştir. Buna göre sigortalının veya hak sahiplerinin malûllük durumu tespitinde kurum sağlık tesisleri sağlık kurullarınca verilecek raporlarda belirtilen hastalık ve arızalar esas tutulur. Kurumun sağlık birimi sigortalıyla ilgili raporları inceleyerek sigortalıda oluşan malûllük durumu hakkında görüşünü belirler ve malûl olup olmadığına Kurumun yetkili organınca karar verileceği Kurumca yapılan işlem ilgili mevzuata uygun olduğundan haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.

A-İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesi, davacı asil tarafından açılan davanın kabulü ile davacı tarafın sürekli iş göremezlik oranının %48 olduğunun tespitine, davacı tarafın 25.03.2008 tarihindeki geçirdiği kaza nedeniyle, iş göremezlik maaşının ödenmesi gerektiği tarihin 25.09.2009 tarihini olduğunun ve bu tarih itibariyle davacı tarafın alması gereken iş göremezlik maaşının 207,85 TL olduğunun tespitine, davacı tarafa 25.09.2009 tarihinden itibaren iş göremezlik maaşı bağlanmasına dair karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde, yerel mahkemece verilen kabul kararının hatalı olduğunu, Kurumca yapılan işlemlerin mevzuata ve usule uygun yapıldığını, mevzuata aykırı olarak ve eksik inceleme ile verilen ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi, Kurum yazı cevabından, ilk derece mahkemesi kararı, Yargıtay ilamı ve Kurum Sağlık Kurulu Raporunun Kurumu bağlayıcı bir hükmü olmadığı bildirilmiştir.

Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 09.04.2015 tarihli rapor içeriği ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacının maluliyetinin %48 olduğunun tespiti ile davacının 25.03.2008 tarihinde geçirdiği kaza nedeniyle, iş göremezlik maaşının ödenmesi gerektiği tarihin 25.09.2009 tarihi olduğunun tespitine yönelik ilk derece mahkemesi kararı yerindedir.

Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 09.04.2015 tarihli rapor içeriği ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacının maluliyetinin %48 olduğunun tespiti ile davacının 25.03.2008 tarihinde geçirdiği kaza nedeniyle, iş göremezlik maaşının ödenmesi gerektiği tarihin 25.09.2009 tarihi olduğunun tespitine yönelik ilk derece mahkemesi kararı yerindedir.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

SGK vekili, davacı hakkında yasal mevzuat çerçevesinde işlemler yapıldığını bu nedenle, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabule hükmedilmesinin hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davacının 25.03.2008 tarihinde ... San. ve Tic. A.Ş. nezdinde çalışmaktayken, meydana gelen iş kazasında yaralanması ve Kurumca sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış ise de, iş göremezlik oranının aslen daha fazla olduğuna dair güçlü delillerinin ve açılan tazminat davasında aldırılmış Adli Tıp raporlarının olduğu gerekçesiyle iş göremezlik derecesinin yeniden tespiti ve gelirin arttırılması amacıyla eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Husumet konusu, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtay’ca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Meslekte kazanma gücünün tespiti ile gelir bağlanmasına yönelen iş bu davada alınacak karar ile, iş kazası sonucu bağlanan gelirin miktarında değişiklik meydana gelebilecek, işverenin kusurlu olması halinde Kurumca işverene rücu edilecek olması, davanın işverenin de hak alanını ilgilendirmesi nedeniyle, 6100 Hukuk Muhakemeleri Kanununun 124. maddesinde “…maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilir. Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir…” hükmü uyarınca, işverenlere usulüne uygun şekilde husumet yöneltilmeli, göstereceği bütün deliller toplandıktan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, davacının işverenine karşı dava açmasını sağlamak ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, yapılacak inceleme ile hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, davacının işverenine karşı dava açmasını sağlamak ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, yapılacak inceleme ile hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk derece Mahkemesine gönderilmesi ile kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.