muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13868, Karar No: 2014/20983, Tarih: 28.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25459, Karar No: 2018/2419, Tarih: 07.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/25459 E.  ,  2018/2419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/915, Karar No: 2010/4184, Tarih: 07.06.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/915 E.  ,  2010/4184 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME :1-B/2010/19508

MAHKEMESİ :(ANKARA) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :20/06/2008 gün ve 208/198

SUÇ :Kasten öldürmek

S.. Ö..'i kasten öldürmekten sanıklar S.. A.., S.. İ.., T.. K.. ile T.. C..'un yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (ANKARA) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20/06/2008 gün ve 208/198 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar Tamer ve Serkan hakkında adam öldürmeye yardım suçundan kurulan hükümlerle ilgili olarak; aynı maktule karşı aynı eylemden yargılanıp mahkum olan sanıklar Tamer ve Serkan arasında savunma açısından çıkar çatışması bulunduğu, bu nedenle sanıkların aynı vekillerle temsili usulüne aykırı olduğu anlaşılmakla, 1136 Sayılı Avukatlık Kanunu’nun 38. maddesi ve Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 20.10.2009 gün ve 85/242 sayılı kararı da dikkate alınarak, her bir sanık için ayrı müdafii atanması gerektiğinin düşünülmemesi suretiyle, CMK’nun 152. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklardan Tamer ve Serkan müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanıklar Tamer ve Serkan’ın adam öldürmeye yardım suçlarından kurulan hükümlerin öncelikle bu nedenlerle, sanık Tolga’nın adam öldürme ve sanık Satılmış’ın adam öldürmeye yardım suçundan kurulan hükümlerin de irtibat nedeniyle sair yönleri incelenmeksizin tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçeyle (BOZULMASINA), sanıklar Tamer ve Serkan’a verilen cezaların miktarı ve tutuklu kaldıkları süre dikkate alınarak müdafilerinin tahliye talebinin reddine, 07.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5673, Karar No: 2022/1666, Tarih: 01.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/5673 E.  ,  2022/1666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hüküm, taraf vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 01/03/2022 tarihinde davacı vekilleri Av. ..., Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.815 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin yekdiğerinden alınıp yekdiğerine verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30837, Karar No: 2014/7487, Tarih: 17.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30837 E.  ,  2014/7487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/143683

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu (Kadıköy 1) 6. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2012

NUMARASI : 2011/637 (E) ve 2012/233 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

1- Ticareti usulüne aykırı terk etmek fiili, her takip için ayrı şikayet olunsa dahi koşulları bulunduğu takdirde tek suç oluşturacağı cihetle, tarafları ve konusu aynı olan Mahkemenin 2011/641 Esas, 2012/235 Karar, Kadıköy 4. İcra Ceza Mahkemesinin 2011/637 Esas, 2012/8 Karar sayılı dosyalarının mükerrer cezalandırılmaya neden olunmaması açısından mümkünse birleştirilmesi, olmazsa anılan dosyalardan bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı suretlerinin alınarak denetime imkan verecek şekilde incelenip tutanağa geçirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden son beyanname örnekleri getirtilip, belirlenen adreslerde ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10903, Karar No: 2023/1656, Tarih: 06.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10903 E.  ,  2023/1656 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1666 E., 2022/1747 K.

DAVACI- DAVALI : ... vekili Av. ...

DAVALI- DAVACI : ... vekili Av. ...

DAVA TARİHİ : 25.04.2018-16.05.2018

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/181 E., 2022/280 K.

Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, kısmen esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı ... vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; davalının çamaşır yıkamadığını, yemek yapmadığını, ortak evi terk ettiğini, hakaretli ettiğini, güven sarsıcı davranış içinde olduğunu iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanmalarına ve 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; davacı erkeğin aşırı kıskanç olduğunu, hakaret ettiğini, fiziki şiddet uyguladığını ve baba evine bırakıp gittiğini iddia ederek, erkeğin davasının reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanmalarına, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminat ve 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası takdir edilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 26.11.2019 tarih ve sayılı 2018/315 Esas ve 2019/976 Karar sayılı kararı ile; her iki davanın ayrı ayrı kabulü ile, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince boşanmalarına, kadın yararına aylık 600,0 TL tedbir nafakasına, kadının yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine, erkek yararına 5.000,00 TL maddî ve 5.000,00 TL manevî tazminatınödenmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- karşı davacı kadın vekili kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü, tazminatların reddi, yoksulluk nafakasının reddi, tedbir nafakasının miktarı erkek yararına hükmedilen tazminatlar yönlerinden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 01.04.2022 tarih ve 2020/335 Esas ve 2022/735 Karar sayılı kararı ile Mahkeme gerekçesinde hangi tanık beyanlarına üstünlük tanınarak, bu sonuca varıldığının ve hangi tanık beyanlarına itibar edilerek kusur tespiti yapıldığının açıklanmadığı, bu hali ile kararın yargısal denetime elverişli gerekçesinin bulunmadığı, davacı- karşı davalı erkeğin kusurlu davranışlarının neler olduğu gerekçede belirtilmediği gibi, erkeğin asıl davasının kabulüne yönelik gerekçenin bulunmadığı, "Her ne surette olur ise olsun, bir bayram ziyareti için evlendikten birkaç ay kadar sonra birlikte ve isteyerek eşinin baba evine giden bir kişinin, nedensiz olarak eşini baba evinde bırakıp gitmesinin akla yatkın ve kabul edilebilir bulunmadığı" şeklindeki gerekçenin hukuki dayanaktan uzak olduğu, davacı- karşı davalı erkeğin istinaf talebi olmadığından karşı davadaki boşanma kararının kesinleştiği, asıl davadaki boşanma talebinin konusuz kaldığı, tarafların asıl ve karşı davadaki haklılık durumuna göre harç, yargılama gideri ve vekâlet ücretine karar verilmesi gerektiği" gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların 15.07.2008 tarihinde evlendikleri, tarafların evliliklerinden birkaç ay sonra ki bir dini bayram nedeni ile baba evlerine ziyarete gitmeyi düşündükleri, tarafların bayramın ilk günü erkeğin baba evine, ikinci gününde de kadının baba evine ziyarete gittikleri fakat kadının ailesinin bu ikinci gün ziyaretinden hoşlanmadıkları, bu hoşnutsuzluk nedeni ile kadının baba evinde sözlü bir tartışma yaşandığı, bu tartışmanın akabinde erkeğin o an için kadının baba evinden ayrılmayı istediği fakat kadının eşi ile gitmek yerine baba evinde kalmayı tercih ettiği, erkeğin yalnız hareket etmek zorunda kalması nedeni ile tarafların ayrı yaşamaya başladıkları, geçen süreç içinde erkeğin akrabalarının tarafların aralarını bulmayı ve barışmayı sağlamaya çalıştıkları fakat kadının ve ailesinin bu istekleri olumlu karşılamadıkları ve hatta barıştırma niyeti ile arabulmaya gelen erkeğin akrabalarına iyi davranmadıkları ve hakaretli sözler sarf ettikleri, bu ayrı yaşama süreci içinde kadının bir başka erkek kişi ile birlikte görülmeye, duygusal bir ilişki yaşamaya başladığı, açıkça eşinin ortak evi terk etmesine ve güven sarsıcı davranışlarına muhatap olan davacı ... için bu evlilik birliğini devam ettirmekte hiç bir hukuki ve şahsi faydanın kalmadığı,bu sonuçtan tamamı ile davalı kadının sorumlu ve kusurlu olduğu gerekçesi ile erkeğin boşanma talebi hakkında karar verilmesine gerek olmadığına, kadın yararına aylık 600,00 TL tedbir nafakası ödenmesine, kadının yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine, erkek yararına 5.000,00 TL maddî, 5.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı- karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili ; kusur tespiti, erkeğin davasının reddi gerektiğini, erkek lehine tazminat şartlarının oluşmadığını, yoksulluk nafakası talepleri ile tazminat taleplerinin reddinin yanlış olduğunu bildirerek erkeğin davası hakkında verilen hüküm, kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakasının reddi yönlerinden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

B.İstinaf Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili ; kusur tespiti, erkeğin davasının reddi gerektiğini, erkek lehine tazminat şartlarının oluşmadığını, yoksulluk nafakası talepleri ile tazminat taleplerinin reddinin yanlış olduğunu bildirerek erkeğin davası hakkında verilen hüküm, kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakasının reddi yönlerinden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı- karşı davacı erkeğin, kadına fiziksel şiddet uyguladığı, kadının da fiili ayrılık döneminde başka bir erkekle ilişkisinin olduğu yönünde yoğun dedikoduya sebebiyet verecek derecede güven sarsıcı davranışta bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi tarafından davalı-karşı davacı kadının tam kusurlu olduğuna yönelik tespitin yerinde olmadığı, yukarıda taraflara yüklenen kusurlu davranışlar nedeni ile tarafların eşit kusurlu oldukları, erkeğin asıl davayı açmakta haklı olduğu, İlk Derece Mahkemesi tarafından asıl davada yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davalı kadın üzerinde bırakılmasının sonuç itibari ile yerinde olduğu, kadının dava tarihinde çalışmadığı, boşanma ile birlikte yoksulluğa düşeceği, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında, karşı davacı kadın yararına boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren aylık 600,00 TL yoksulluk nafakası verilmesinin hakkaniyete uygun olacağı, tarafların eşit kusurlu davranışları sebebiyle tazminata ilişkin yasal koşulların oluşmadığı, karşı davacı kadının maddî ve manevî tazminat talebinin reddine ilişkin karar doğru ise de, davacı ... yararına eşit kusur nedeni ile maddî ve manevî tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile, davalı-karşı davacı kadın vekilinin tedbir nafakasına, karşı davacı kadın yararına maddî ve manevî tazminat verilmesine yönelik istinaf talebinin reddine, kusur tespitine, yoksulluk nafakası ile erkek yararına verilen maddî ve manevî tazminata yönelik istinaf talebinin kabulüne, tarafların eşit kusurlu olduklarının tespitine, İlk Derece Mahkemesinin kararının ilgili maddelerinin kaldırılmasına, yerine yeniden hüküm kurulmak suretiyle, kadının yoksulluk nafakası talebinin kısmen kabulüne, karşı davacı kadın yararına boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren başlamak üzere aylık 600,00 TL yoksulluk nafakası takdirine, davacı erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı ... vekili; kusur belirlemesi, tazminatların reddi, nafakaların usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı ... vekili; kusur belirlemesi, tazminatların reddi, nafakaların usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili; kusur belirlemesi, tazminatların reddi, nafakaların miktarının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık,kusur belirlemesinin, tazminatların reddinin, nafaka takdirinin ve miktarının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.