muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4563, Karar No: 2011/6332, Tarih: 24.10.2011

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur. Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanığın sabıka kaydı dosya içine getirtilip konulmadan cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- 30.07.2003 gün ve 251184 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4949 sayılı İİK'nunda değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 99. maddesi ile İİK'nun 352. maddesine eklenen fıkra uyarınca dava ve cezanın İİK'nun 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

İsabetsiz olup, hükmün bu sebeple kısmen istem gibi BOZULMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4648, Karar No: 2021/13370, Tarih: 18.10.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4648 E.  ,  2021/13370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tasarlayarak ve töre saiki ile kasten öldürme, tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : 1) Sanık ... hakkında:

a) Maktul ...’a yönelik tasarlayarak ve

töre saiki ile kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı

TCK’nin 82/1-a-k, 62, 53. maddeleri uyarınca;

müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

b) Mağdurlar ... ve ...’a yönelik tasarlayarak

kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK’nin 82/1-a, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca ( iki kez) 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

2) Sanık ... hakkında;

a) Maktul ...’a yönelik tasarlayarak ve

töre saiki ile öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK’nin

82/1-a-k, 62, 53. maddeleri uyarınca; müebbet hapis

cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

b) Mağdurlar ..., ... ve ...’ye yönelik tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK’nin 82/1-a, 35, 62, 53 maddeleri uyarınca ( üç kez) 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, dair kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle duruşmalı olarak yapılan incelemede,

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik tasarlayarak ve töre saiki ile kasten öldürme, katılanlar Sultan ve ...’a yönelik tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik tasarlayarak ve töre saiki ile kasten öldürme, katılanlar Sultan ve ... ile müşteki ...’ye yönelik tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun suç nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenin nitelik ve derecesi kabul ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, bozma üzerine duruşmalı olarak incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; 765 sayılı Yasa'nın lehe olduğuna, suçun ispatlanamadığına, suçun vasfına, sanık ... müdafiinin; 765 sayılı Yasa'nın lehe olduğuna, atılı suçların ispatlanamadığına, yeni kurulan hüküm yönünden yeniden savunma alınması gerektiğine, katılanlar vekilinin tayin olunan ceza miktarlarının hakkaniyete uygun olmadığına, ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik tasarlayarak ve töre saiki ile kasten öldürme ve mağdur ...’a yönelik tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik tasarlayarak ve töre saiki ile kasten öldürme, mağdurlar ... ve ...’ye yönelik tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, olay tarihinde gece saat 02:30 sıralarında maktul ve katılanların ikamet ettiği eve ellerinde silah olan yüzleri örtülü şahısların bu evi basarak maktul ve mağdurların silahla ateş etmeleri sonucu maktul ...'ın ölümüne, müşteki ...'nin 5 adet ateşli silah yaralanmasıyla yaşamını tehlikeye sokmayan basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek derecede 4. derecede kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralanmasına, katılan ...'ın da 1 adet ateşli silah yaralanması sonucu yaşamını tehlikeye sokmayan basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek şekilde yaralanmasına neden oldukları, olay günü abisi olan maktulün evinde kalan katılanNigar'a da öldürme kastıyla ateş edildiği ancak merminin ...'ın başının çok az üzerinden geçtiği, ...'ın kendisini öldü gibi göstermek amacıyla yere atması sonucu sanıklar tarafından müşteki ...'un da öldüğü düşüncesiyle olay yerinde bırakıp ayrıldıkları olayda;

Teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, katılan ...'ın hiç isabet almaması dikkate alınarak alt sınırdan bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 16 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar ... ve ... müdafilerinin itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK’un 321'nci maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 18/10/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.

18/10/2021 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ... ve ... müdafii Avukatlar ... ve ...'in yokluklarında 21/10/2021 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2011/2306, Karar No: 2011/2646, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/2306 E.  ,  2011/2646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı, davalı kooperatifin ortağı olduğunu, 05.04.2009 tarihli genel kurul toplantısının 4. maddesi ile yönetim ve denetim kurulu raporları okunarak ibra edildiklerini, oysa, bilançonun hatalı ve yönetim kurulu faaliyetlerinin yasa ve anasözleşmeye aykırı olduğunu, 5. maddesi ile aidat kararlaştırıldığını, oysa, kura çekildikten sonra aidat istenemeyeceğini, 9. maddesi ile davalı kooperatifin ruhsatsız yapılaşması nedeni ile tahakkuk eden ve edecek olan ceza ve masrafların kooperatif bütçesinden karşılanması kararı alındığını, bu kararın da yasa ve anasözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek, anılan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kararların yasa, anasözleşme ve iyiniyete aykırı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, alınan kararlarda şekli ve hukuki eksikliğin bulunmadığı, şayet var ise, yönetim ve denetim kurulu aleyhine tazminat davası açılabileceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6026, Karar No: 2017/5436, Tarih: 16.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/6026 E.  ,  2017/5436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda Mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan; davacının 31.....2009 tarihinden sonra hizmet döküm cetvelinde çalışması bildirilen işyerleri ile dava dışı ... ... Üniversitesi arasında hizmet alım sözleşmesi bulunup bulunmadığı, dava dışı Üniversite işyerinde faaliyet gösterip göstermedikleri, davacının en son hangi firmaya bağlı olarak çalıştığı ve iş sözleşmesinin dava tarihi itibariyle feshedilip edilmediği hususlarının dava dışı ... Eylül Üniversitesinden sorulması ve davacının güncel hizmet döküm cetvelinin eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4403, Karar No: 2015/8101, Tarih: 15.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/4403 E.  ,  2015/8101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/81713

MAHKEMESİ : Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2011

NUMARASI : 2007/90 (E) ve 2011/400 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

SUÇ TARİHİ : 02/06/2006

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın katılan şirketin Ortaca ilçesinde bulunan şubesinde çalışmakta iken 01.06.2006 tarihinde işten ayrılması üzerine şirket merkezinden gelen görevlilerin kasa sayımı yaptıkları ve kasada 3.892 TL açık olduğunu tespit ederek buna ilişkin tutanak düzenledikleri, kasa sorumlusu olarak çalışan sanığın bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda, sanığın aşamalardaki savunmalarında kasada olmayan 3.892 TL.nin kendisinde olduğunu ve şirketten olan alacaklarından mahsup edilmesini istediğini ifade ettiği, 08.08.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre de sanığın uhdesinde 3.892 TL kasa açığı kadar şirket parası bulunmakta olduğunun belirtildiği anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15/12/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16431, Karar No: 2017/16790, Tarih: 13.12.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/16431 E.  ,  2017/16790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

KARAR

Mahkemece, borçlu vekilinin faize itirazı üzerine icra emrindeki faiz alacak kalemleri bk raporu doğrultusunda düzeltilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı borçlu vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 2015/5167 Esas, 2017/6734 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş; Borçlu vekili bu kez 12.06.2017 tarihli dilekçesi ile karar düzeltme isteminde bulunmuş; Dairemizin 2017/14514 Esas, 2017/13249 Karar ve 18.10.2017 tarihli kararı ile yeniden yapılan inceleme sonucunda karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

Mahkemesince borçlunun 12.06.2017 tarihli karar düzeltme dilekçesine istinaden dosyanın yeniden Dairemize gönderilmesi üzerine, Dairece sehven esasa kaydının yapıldığı görülmüştür.

Borçlu vekilinin karar düzeltme istemi hakkında daha önce karar verilmiş olduğundan bu aşamada Dairemizce yapılacak başka bir işlem bulunmadığından, dosyanın Mahkemesine İADESİNE, 13.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25506, Karar No: 2014/20456, Tarih: 24.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/25506 E.  ,  2014/20456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2013

NUMARASI : 2012/411-2013/502

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.