muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1, Karar No: 2025/2473, Tarih: 26.03.2025

...sıkmayacaksan bana ver ben sıkayım..." diyerek kararlılık gösterdiği, maktulün durumunu gören ve olay yeri yakınında olan iki polis memuru ve bir bekçiden oluşan kolluk ekibinin gelerek maktule müdahale ettiği, silahını alıp maktulü yere yatırdıkları, kelepçe takacakları sırada, beklediği araçtan inen ve sessizce yaklaşan sanık ...'ın ani bir hareketle tabancasını çıkarıp kolluğun etkisiz hale getirdiği maktulün başına bir el ateş ettiği, bu şekilde maktulü öldüren ...'ın aynı kolluk ekibi tarafından yakalanıp ekip aracına alındığı, devam eden 18.11.2021 günü saat 00:06'da sanık ...'ı arayan sanık ...'ın nefes nefese ve heyecanlı bir şekilde "...tamam mı, kurtulduk mu kardeş" dediği, sanık ...'ın da "Tamam, ... kapat hadi, ben ...'i ayarlıyım" dediği, ...'ın "sen de orda durma" demesine ...'ın "tamam ben arabayı alam gidem dur da seni" diyerek ...'a ait üzerinde anahtarı bulunan aracı aldığı, ...'ı olay yerinden almayı teklif ettiği, mümkün olmayınca arabayı alıp olay yerinden ayrılarak ...'ın kardeşi ...'e teslim ettiği, saat 00:10'da ...'la sanık ... arasında geçen görüşmede sanık ...'in, nerede olduğunu soran ...'a "abi ben geliyordum, gelme dediler bana. Ne oldu, sıktı mı ..." diye sorduğu, ...'nin "Ben hastanedeyim, ... rahatsız benim, onu getirdim de, ... herhalde ...'a ikisi birbirine ateş etmişler" demesi üzerine sanık ...'in "Ben adamın a.ına koyarım, vurdurttururum demedim mi abi, adamın a.ına koyarım, yarın ...'ı da vuracam bak, kim kimin ekmeğiyle oynuyor,...", "...'in kafasına sıkmış ..." dediği, olaydan sonra sanıkların toplanıp ... ile birlikte durum değerlendirmesi yaptıkları, saat 02:24'te sanık ... ile sanık ... arasında yapılan görüşmede, sanık ...'in "vallaha kimi öldü diyo, kimi yaralı diyo" dediği, sanık ...'nin "kafadan nasıl vurmuş eşşoğleşşek ya", "kafadan mı vurmuş" dediği, sanık ...'in "abi hiç belli değil, ...nun bebeleri biliyodur bizim çocuklar hep benim yanımda, evdeyiz", "... var ... var, ... vardı çıktı, ... var, ... var, ... var, ... Hep burdayız" dediği, sanık ...'nin "..niye kafadan vurmuş bu dangalak ya mahvoldu" dediği, sanık ...'in de "... şimdik onu muhakeme edek abi" diye cevap verdiği, daha sonra sanık ... için avukat görevlendirdikleri, soruşturma sürecinde cezaevinde ziyaret ettikleri olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanıklar ... ve ...'in azmettirmesi ile sanıklar ..., ..., ... ve ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun kanuni tanımındaki fiili gerçekleştiren sanıklar ..., ..., ..., ...'ün fail olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, sanıklar ... ve ...'ın failin suçu işleme hususundaki kararının oluşmasını sağladıkları, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması ile 5237 sayılı Kanun'un 82/1-e koşullarının bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanıklara yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafiileri, sanık ... müdafiii, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafiinin anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanıklar ... ve ... Hakkındaki Hükümler Yönünden;

Usulüne göre alınmış dinleme kayıtlarında, sanık ... ile sanık ... arasında geçen konuşmalarda, sanık ...'in "... veya ... biri sıksın ayaklarına", "bak on kişi sıkmasın, bi kişi", "diz kapağından aşağısına sıksınlar..." şeklindeki ifadelerden sanık ...'in azmettirmesinin maktulün ayak bölgesinden vurulmasına yönelik olduğunun anlaşılması, yine olayın gerçekleştirilmesinden sonra sanık ... ile ... arasında geçen konuşmada, sanık ...'in de, "Ne oldu, sıktı mı ...", "Ben adamın a.ına koyarım, vurdurttururum demedim mi abi,... kim kimin ekmeğiyle oynuyor,...", "...'in kafasına sıkmış ..." diyerek sanık ...'ın maktulün kafasına sıkmasını beklemediği yönünde şaşkınlığını belirtmesi karşısında, olay yerinde bulunmayan sanıklar ... ve ...'in maktulün öldürülmesi konusunda sanığı azmettirdiklerine dair mahkumiyetlerine yeterli delilin bulunmadığı, azmettirenin ancak azmettirdiği eylemden sorumlu olacağı, üzerinde anlaşılan fiile bağlı olmayan sonuçların azmettirene yüklenemeyeceği göz önüne alınarak, sanıklar ... ve ...'in eylemlerinin maktulü yaralamaya azmettirmek olarak nitelendirilmesi ve azmettirenin sorumluluğunun meydana gelen sonuç açısından azmettirdiği suçun en ağır şekli ile sınırlı olması gerektiğinden; sanıklar ... ve sanık ...'ın 5237 sayılı Kanun'un 87/4-2. cümle uyarınca eylemin niteliği ve vahametine göre üst sınıra yakın bir ceza belirlenmesi suretiyle kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan ayrı ayrı cezalandırılmaları gerekirken, yazılı şekilde tasarlayarak öldürmeye azmettirme suçundan hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

4. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Sanık ...'ın, sanık ...'ten aldığı talimatları diğer sanıklara iletip eylemi organize ettiği, eylemi gerçekleştirecek olan sanığı bulmaya çalıştığı, sanık ... ...'ın kabul etmemesi üzerine sanık ...'ın gönüllü olması ile eylemin sanık ... tarafından işleneceğini ...'e bildirdiği bir nevi alt azmettiren olarak suça iştirak ettiği anlaşıldığından, sanık ...'nin eyleminin de sanıklar ... ve ... gibi; 5237 sayılı Kanun'un 38. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 87/4-2. cümlesi kapsamında kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak suçuna ilişkin olduğunun kabulünde zorunluluk bulunduğu dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 87/4-2. cümle uyarınca eylemin niteliği ve vahametine göre üst sınıra yakın bir ceza belirlenmesi suretiyle kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan cezalandırılmaları gerekirken, yazılı şekilde tasarlayarak öldürme suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

5.Sanıklar ..., ..., ... ve ... Hakkındaki Hükümler Yönünden;

Tasarlamanın oluşması için, bir kimseye karşı belli bir suçu işleme kararının verilmesi, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında makul bir sürenin geçmesi, bu süre içerisinde sebat ve ısrar göstererek kararından dönülmemesi gerekmekte olup, sanıklar ... ile ... arasında olay günü saat 19:58'de geçen konuşmada maktulün öldürülmesinden değil ayaklarından vurulmasından söz edilmiş olması, o aşamada eylemin kim tarafından işleneceğinin dahi belirsiz olması, ilk konuşmadan sonra geçen dört saatlik süre içinde öldürme kararının ne şekilde, kim tarafından ve ne aşamada alındığının belli olmaması karşısında, tasarlamanın koşulları oluşmadığından, sanıklar ..., ..., ... ve ...'ün ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 81. maddesi uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde tasarlama nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafiileri, sanık ... müdafiii, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.09.2024 tarihli ve 2024/1833 Esas, 2024/1398 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un

302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Sayın Başkan Vekili ...'ın ve Sayın Üye ...'ın, sanık ...'ın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 82/1-e maddesi kapsamında olduğu yönündeki karşı oyları ve oy çokluğuyla, diğer hükümler yönünden oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçen süreler dikkate alınarak sanık ... ve ...'ın tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçen süreler dikkate alınarak sanık ... ve ...'ın tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.03.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere,

Sanıklar ile maktul arasında çeşitli ticari ilişkiler nedeniyle husumet bulunduğu maktulün olay günü olay yerine geleceğini bilen sanıkların polise ihbarda bulunduğu silahı ile olay yerine gelen maktulün gelen polis ekiplerince yakalanarak yüz üstü yere yatırılarak ters kelepçe takılacağı sırada oradaki bir araçta bulunan sanık ...'ın bu durumu fırsat bilerek araçtan inip maktulün yanına gittiği maktule müdahale etmekte olan polislerin gelen sanığı maktulün bir yakını sanarak yakınlaşmasına izin verdikleri, sanığın önceden hazırladığı silahı ile maktulün baş bölgesine ateş ederek öldürdüğü olayda, sanık ...'ın eyleminin vasıflandırılması konusunda sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz şöyle ki;

TCK'nin 82/1-e maddesinde düzenlenen "beden bakımından kendini savunmayacak" durumunda bulunmak farklı nedenlerle meydana gelmiş olabilir.

1- Kişi de önceden var olan bir bedensel sakatlık

2- Yaşlılık

3- Hamilelik

4- Aşırı şişmanlık nedeniyle hareket kısıtlılığı

5- Yorgunluk nedeniyle oluşun hareket kısıtlılığı

6- Hastalık nedeniyle oluşan hareket kısıtlılığı

7- Baygınlık veya uyku hali

8- Alkol veya uyuşturucu etkisi nedeniyle oluşan hareket kısıtlılığı gibi sebepler beden bakımından kendine savunamamaya örnek olarak verilebilir. Kişideki bu haller maktulün veya mağdurun kendi iradesi veya kusuru ile oluşabileceği gibi, üçüncü bir kişinin fiili sonucunda ve maktulün iradesi dışında meydana getirilmiş olabilir. Somut olayımızda da maktulün iradesi dışında maktul yere yatırılarak kelepçe takılması için elleri arkada bağlanmıştır. Maktul henüz polis aracında veya karakola alınmadığı için polisin garantörlüğü de henüz başlamamıştır. Ancak maktul elinde olmayan sebeplerle serbestçe hareket etme imkanından yoksun olduğu için bu durum fail için eylemi gerçekleştirme bakımından kolaylık sağlarken maktul bakımından ise kendini suça karşı savunamayacak bir durum yaratmıştır. Dolayısıyla olayda TCK 82/1-e maddesinin uygulanması için tüm yasal koşulların oluştuğunu ve sanık ... yönünden bu nedenle bozma kararı verilmesini düşündüğümüzden Sayın çoğunluğun görüşüne muhalefet ediyoruz. 20.05.2025
Yargıtay — Esas No: 2023/3831, Karar No: 2024/5692, Tarih: 29.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3831 E.  ,  2024/5692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/327 E., 2020/296 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2019/327 Esas, 2020/296 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında yapılan uyarlama yargılaması sonucunda, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ile 7394 sayılı Kanun uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 23.01.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2023/4358 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/59351 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/59351 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a) fıkrasına 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile son fıkrasından önce gelmek üzere eklenen fıkralarda, “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir.

Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir..." şeklindeki ve,

Geçici 34. maddesinde yer alan, "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir..." şeklindeki düzenlemeler gözetildiğinde,

Dosya kapsamına göre, anılan Mahkemece her ne kadar sanık hakkında defter belge ibraz etmemesi nedeniyle vergi ziyaa oluşmadığından bahisle etkin pişmanlık şartlarının oluşmadığı belirtilmiş ise de, dosya içerisinde yer alan 2014, 2015 ve 2016 yıllarına ait 16/04/2019 tarihli ve 2019-A3296/7-8-9 sayılı vergi inceleme raporlarında sanık hakkında defter belge ibraz etmemesi nedeniyle anılan yıllara ilişkin vergi ziyaa cezası kesildiği anlaşılmakla, oluşan vergi ziyaa nedeniyle sanığa etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanabilmesi hususu hatırlatılarak ve sanığın ödeme yapması için gereken sürenin son günü olan 15/04/2023 tarihine kadar beklenilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2020 tarihli ve 2019/327 Esas, 2020/296 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2021/917 Esas, 2021/961 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir.” fıkralarının eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.” hükmünün yer aldığı anlaşılmıştır.

4. Cumhuriyet Başsavcılığınca, yukarıda belirtilen değişiklik doğrultusunda bir karar verilmesinin talep edilmesi üzerine duruşmalı olarak uyarlama yargılamasının yapıldığı ve Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2019/327 Esas, 2020/296 Karar sayılı ek kararı ile "...tarh edilen vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadığı, usulsüzlük ve özel usulsüzlük cezalarının da idari yaptırım olup, 213 ve 7394 sayılı yasalar kapsamında vergi cezası olmadığı, 7394 sayılı yasa ile alt sınır olan 18 ay hapis cezasında aleyhe bir düzenleme yapılmadığı, alt sınırdan hapis cezasına hükmolunması halinde 7394 sayılı yasanın 4/3. maddesindeki cezada 1/2 oranında indirim yapılması düzenlenmesi gözetildiğinde, 7394 sayılı yasanın hükümlü lehine sonuç doğurduğu..." şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

5. 213 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin birinci fıkrası; "Resen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunmasıdır. İnceleme raporunda bu maddeye göre belirlenen matrah veya matrah farkı resen takdir olunmuş sayılır.", aynı Kanun'un 341 inci maddesinin birinci fıkrası; "Vergi ziyaı, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden, verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade eder." ve anılan Kanun'un 344 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ise; "341 inci maddede yazılı hallerde vergi ziyaına sebebiyet verildiği takdirde, mükellef veya sorumlu hakkında ziyaa uğratılan verginin bir katı tutarında vergi ziyaı cezası kesilir. Vergi ziyaına 359 uncu maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu ceza üç kat, bu fiillere iştirak edenlere ise bir kat olarak uygulanır.

" şeklinde düzenlenmiştir.

" şeklinde düzenlenmiştir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanık hakkında, defter ve belgelerini ibraz etmediğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporunda, defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinin 213 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi uyarınca re'sen takdir kapsamında olduğu, katma değer vergisi beyannamelerinde indirim konusu yapılan katma değer vergilerinin gerçekten yüklenilip yüklenilmediği, yasal defter ve kayıtlarına kaydedilip kaydedilmediği, indirime hak kazanılıp kazanılmadığının tespitinin mümkün bulunmadığı belirtildikten sonra, 213 sayılı Kanun'un 344 ve 359 uncu maddeleri uyarınca üç kat vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiği belirtilmiş ise de, 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesindeki "...verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin..." ibaresi de nazara alınarak defter ve belgelerin ibraz edilmemesi neticesinde gerçekleştirilen re'sen tarh işleminin vergi ziyaı olarak değerlendirilemeyeceği, defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde herhangi bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının, aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı, bu nedenle 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri gereğince yapılan uyarlama yargılamasında, sanık hakkında alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılmasında isabetsizlik görülmemiş olup kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7845, Karar No: 2014/21685, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/7845 E.  ,  2014/21685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Amasya İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2013/287-2014/12

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.