muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9011, Karar No: 2024/10166, Tarih: 24.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/9011 E.  ,  2024/10166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1699 Esas-2023/1012 Karar

MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

ESAS-KARAR NUMARASI : 2014/376 E., 2018/51 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiştir.

Verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı tarafından işletilen Hidroelektrik Santralinin (HES), davalı tarafından poliçeyle yangın ve diğer risklere karşı sigortalandığını, poliçe vade süresi içinde santral tribünlerine su taşıyan boruların boru ayaklarının sabitlendiği beton ayaklar altındaki zeminin dere yatağına doğru kayması sonucunda tesiste hasar meydana geldiğini, birbiriyle bağlantılı mesnet boruların yerlerinden oynadığını, bu nedenle bağlantılarından ayrılarak su sızdırmaya başladığını, zararın artmaması için üretime ara verilip bağlantıların onarıldığını belirterek hasar miktarı ve kar kaybından davalının sorumlu olduğunu belirterek ıslah dilekçesiyle 8.837.973,91 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; oluşan zarardan poliçe teminat limitiyle sınırlı sorumlu olduklarını, hasar nedeniyle güçlendirme ve iyileştirme masraflarının poliçe teminatı dışında kaldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III.BOZMADAN ÖNCEKİ YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile, 6.796.351,53 TL hasar maliyet bedeli ile 532.883,45 TL kar kaybı zararının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davalının iyileştirme ve güçlendirme masraflarından sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle kar kaybı ve inşaat maliyetlerinden doğan zarar bedeli olarak toplam 2.892.383,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 17.02.2022 tarih, 2021/10201 esas, 2022/2800 karar sayılı ilamı ile; ".. Her ne kadar bölge adliye mahkemesince eski ... getirme bedelinin teminat kapsamında kaldığı, güçlendirme masraflarının davalının sorumluluğunda bulunmadığı kabul edilerek isabetli şekilde yazılı gerekçe ile karar verilse de eski ... getirmeye ilişkin bilirkişi raporu denetlemeye elverişli ve ayrıntılı değildir. Eski ... getirme masraflarının tam ve net bir şekilde tespitine ilişkin bilirkişi raporlarında tereddüte mahal vermeyecek şekilde bir tespite yer verilmemiştir. Davacı taraf, eski ... getirme masraflarının davacı şirket tarafından karşılandığını belirterek buna ilişkin belgelerini de dosyaya ibraz etmiştir. Diğer taraftan davacı tarafından sunulan ıslah projesine ilişkin belgede güçlendirme masraflarının 2.892.383,00 TL olduğu bildirilmiştir. Anılan belge dikkate alındığında Bölge Adliye Mahkemesince hatalı şekilde eski ... getirme masrafları yerine güçlendirme masraflarına karar verildiği de anlaşılmaktadır. Buna göre bölge adliye mahkemesince, davaya konu santralin eski ... getirme masraflarının tereddüte mahal vermeyecek şekilde tespiti ile hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmek üzere ..." Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüyle kar kaybı ve inşaat maliyetlerinden doğan zarar bedeli toplamı 5.446.216,29 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; hesap raporunun denetime elverişli olmadığını, birim fiyatlarında hangi tarihin esas alındığının anlaşılamadığını, hesaplanan hasar bedelinin sigortalı davacı tarafından karşılanıp karşılanmadığının da anlaşılamadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından teminat altına alınan işyerinde meydana gelen hasarın tazmini talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararın bozma ilamına uygun olmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, hesaplamanın dosya kapsamına uygun olmasına göre temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19960, Karar No: 2015/2823, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19960 E.  ,  2015/2823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3184, Karar No: 2015/8097, Tarih: 10.03.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/3184 E.  ,  2015/8097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/354865

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuklar Y.. İ.., D.. S.., A.. A.., O.. G.. ve U.. S..'ın yapılan yargılanmaları sırasında; İzmir 4. Çocuk Mahkemesiyle İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocukların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İzmir 4. Çocuk Mahkemesinin 16/07/2014 gün ve 2014/669 E. 2014/765 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1850, Karar No: 2021/3735, Tarih: 02.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2021/1850 E.  ,  2021/3735 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 10/05/2017 tarihinde verilen dilekçeyle tapudaki irtifak hakkının terkin edilmesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda: davanın kabulüne dair verilen 06/12/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulü ile HMK'nın 353(1)-a/4, 6 maddeleri uyarınca mahkeme kararının kaldırılmasına ve yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair verilen karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 10/03/2021 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü

K A R A R

Davacı vekili, tapu kaydındaki irtifak hakkının terkini talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 08/02/2019 tarihinde davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 06/12/2018 gün ve 2017/202 Esas, 2018/529 Karar sayılı Kararının, 6100 sayılı HMK'nın 353(1)-a/4, 6 maddesi uyarınca kaldırılmasına, yeniden görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair ek karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353(1)-a/4, 6 maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davacılar vekilinin temyiz talebi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 10/03/2021 tarihli ek kararı ile davacı vekilinin 10/03/2021 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekili, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 08/02/2019 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 353(1)-a/4, 6 maddesi gereğince kesin olarak kaldırılmasına ve yeniden yargılama yapılması için mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK'nın 353(1)-a/4, 6 maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davacılar vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 10/03/2021 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, onama harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 02/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14908, Karar No: 2012/2971, Tarih: 27.02.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/14908 E.  ,  2012/2971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması takibin devamı, % 40 icra tazminatı ve temerrüt nedeni ile tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, itirazın kaldırılmasına, takibin devamına, temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesine, % 40 icra tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kısa kararda “Davacının tahliye talebinin kabulüne, davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine ” karar verildiği halde gerekçeli kararda “Cumayeri İcra Müdürlüğü'nün 2010/95 esas sayılı takip dosyasındaki davalı borçlunun 625,00 TL asıl alacak ile 25,38 birikmiş faizi olmak üzere toplam 650,38 TL'lık kısma yönelik itirazın reddi ile icra takibine 650,38 TL üzerinden devam olunmasına, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine,davalının Cumayeri İcra Müdürlüğünün 2010/95 esas sayılı icra takibine konu taşınmazdan tahliyesine, davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine” karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır. 10.04.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/192, Karar No: 2013/1466, Tarih: 23.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/192 E.  ,  2013/1466 K.**

* PAY DEFTERİNE GERÇEK ORTAKLIK PAYLARININ YANSITILMAMASI

* YILLIK KAR PAYI ÖDEME GARANTİSİ İLE MEVDUAT TOPLAMAK

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 329

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 405

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.11.2012 tarih ve 2011/466-2012/465 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı şirketin de içinde yer aldığı Y.. Şirketler Grubu'nun, 1990'lı yıllardan itibaren başta Almanya olmak üzere birçok Avrupa ülkesinde yaşayan vatandaşlardan geri ödeme ve yıllık kar payı ödeme garantisi vererek mevduat topladığını, müvekkilinin de bu vatandaşlardan biri olduğunu, müvekkilince anılan gruba 9.000 DM ödendiğini, daha sonra müvekkilinin talep etmesine rağmen ne kar payının ne de ödediği paranın müvekkiline verilmediğini, davalı şirket ve yöneticileri ile ilgili SPK tarafından yapılan denetimlerde, SPK ve T.. nezdindeki kayıtlarla, davalı şirket bünyesindeki kayıtlar arasında çelişkili durumların ortaya çıktığını, bu nedenle anılan şirket yöneticilerinin mahkumiyetleri ile sonuçlanan ceza kovuşturmalarının yapıldığını, Y.. Şirketler Grubu'na ait şirketlerin pay defterlerinin gerçek ortaklık durumunu yansıtmadığını, ortaklık durumlarının ikincil kayıtlar tutularak izlendiğini, müvekkilinin davalı şirketler nezdinde, Türk Hukuk Sistemi'nin aradığı şekilde geçerli bir hak sahipliği sonucunu doğurur nitelikte bir ortaklığının bulunup bulunmadığının taraflarınca bilinmediğini, bu hususun mahkemece yaptırılacak bilirkişi incelemesi ile tespit edilebileceğini ileri sürerek, 11.500 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin ortağı olduğunu, bu ortaklığının mevzuata uygun geçerli bir ortaklık niteliğinde bulunduğunu, müvekkilinin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul ve diğer ilgili tüm resmi makamlar ile özel denetçiler tarafından faaliyetleri denetlenen çok ortaklı halka açık bir anonim şirket olduğunu, TTK'nın 329. ve 405. maddeleri gereğince anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketin tasfiye halinde olmadığını, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı şirkete ortak olduğunun bilirkişi kurulu raporu ile sübut bulduğu, davacının şirket ortaklığını, 28/02/2000, 15/07/1999, 09/11/1996 ve 22/02/1999 tarihlerinde hisse devri almak yoluyla kazandığı, anılan tarihlerde yürürlükte olan ve somut olaya uygulanması gereken 6762 sayılı TTK'nın 405/2 maddesinin "pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemezler; tasfiye payına mütaallik hakları mahfuzdur" şeklinde düzenlendiği, bu hüküm uyarınca sermaye şirketlerinde, sermaye olarak şirkete verilenin geri istenemeyeceği, davalı şirketin tasfiye halinde de bulunmadığı, Türk Ticaret Kanunu'nun anonim şirketler ve pay sahiplerine ilişkin hükümleri karşısında davacının talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığı iddiasına dayalı olarak davalı tarafından tahsil edilen paranın istirdadına ilişkin olup mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, davalı davacının ortak olmak amacıyla para verdiğini, kendisine hisse senedi verildiğini ve geçerli bir şekilde ortaklık ilişkisinin kurulduğunu savunduğuna göre evvelemirde davacının davalı şirkete gerçekten ortak olup olmadığının tesbiti gerekmektedir. Mahkemece, bu hususun tesbiti için bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilerek bilirkişilere davalı şirketin ticari defter ve kayıtlarını inceleme yetkisi verilmiş ise de bilirkişi kurulu raporlarında, davalı şirkete ait pay defterleri, mali tabloları ve genel kurul tutanaklarının incelemeye sunulduğunu beyanla bu belgeleri incelemek suretiyle davacının ortaklar pay defterinde kaydı bulunduğundan bahisle pay senedi almak suretiyle ortak olduğunu bildirmişlerdir. Oysa, SPK raporlarında davalı şirketin resmi kayıtlardan ayrı olarak ikincil kayıtlar tuttuğu belirtilmekte olup, bilirkişi incelemesine sunulan pay defterindeki kayıtların gerçeği yansıtıp yansıtmadığı belli değildir. Davacının dayandığı Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi'ne göre davacı bu hisseleri Y..Gıda A.Ş. ve Y..Holding A.Ş.'den devralmış olup bilirkişi kurulu bu yönden bir inceleme yapmamış, davacının devir aldığı bu payların davalı şirketin sermayesi içinde temsil edilip edilmediğini, hisse devreden bu şirketin devir tarihi itibariyle hisselerini devrettiği şirketin ortağı olup olmadığı üzerinde durulmamıştır.

Bu durumda, Dairemizden geçen emsal dosyalarda da belirtildiği üzere tarafların iddia ve savunmaları gözetildiğinde evvelemirde davacının sahih bir şekilde davalı şirkete ortak olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinden mahkemece bilirkişi kuruluna davalıların tüm ticari defter ve kayıtları ve ayrıca hisse devir tarihinden dava tarihine kadar davalı şirketlerin yapmış oldukları genel kurullara ait tutanaklar ve hazirun cetvelleri incelettirilmek suretiyle davacıya verilen hisse senedinin bir değerinin bulunup bulunmadığı, bu hisselerin davalı şirketin sermayesinde temsil edilip edilmediği, davacının hisse devir aldığı Y.. Gıda A.Ş. ve Y.. Holding A.Ş.'nin devir tarihi itibariyle davalı şirkette ortak olup olmadığı, genel kurullarda sermayenin ne şekilde temsil edildiği hususları açıklığa kavuşturulmalı ve bu inceleme sonucunda davacının ortaklığının sahih olmadığı, pay defterindeki kaydın diğer kayıtlarla örtüşmediği anlaşıldığı taktirde bu aşamadan sonra davacının zararından davalınının sorumlu olup olmadığı, haksız fiil sorumluluğunun bulunup bulunmadığı üzerinde durularak davalının hukuki durumunun buna göre tayin ve takdir edilmesi ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken davacının ortak olup olmadığı tam ve kesin biçimde açıklığa kavuşturulmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1233, Karar No: 2025/1998, Tarih: 14.04.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/1233 E.  ,  2025/1998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 01.10.2024

SAYISI : 2024/838 E., 2024/932 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2021/604 E., 2023/403 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde alacak ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın görev yönünden usulden reddine (görevsizlik) karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan kesin olarak reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 01.10.2024 tarihli ek karar ile davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; Bölge Adliye Mahkemesince verilen, davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 01.10.2024 tarihli ek karara ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. Maddesinde, temyiz edilemeyen kararlar düzenlemesinin yer aldığı, 362. maddenin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca "Yargı çevresi içinde bulunan İlk Derece Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek için verilen kararlar..." şeklindeki düzenleme karşısında, anılan ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemeyen kararlardan olduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak karar verilmesi ve iş bu karara karşı yapılan temyiz başvurusuna ilişkin, temyiz başvuru dilekçesinin reddine yönelik ek karar verilmesi doğru olup, anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 346. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Belirtilen nedenlerle; temyiz başvuru dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan, davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince verilen 01.10.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.