muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4778, Karar No: 2019/7820, Tarih: 12.12.2019

Ayrıca sanığın kendi adına kayıtlı ve kullanımında olan... GSM nolu hattının ... İl Merkezinde bulunan “...,...,......” numaralı ücret karşılığı kullanıma sunulan (4) ayrı sabit hatlı telefondan, (12.10.2013 – 21.09.2015) tarihleri arasında toplam (20) kez tekil olarak arandığı,

Tespit edilmiştir.

Sanık, aşamalarda alınan savunmalarında, söz konusu aramalara ilişkin makul bir açıklama getirememiştir.

Tüm bu açıklamalar karşısında dosya kapsamında somut olay irdelendiğinde;

Hukuka uygun olarak elde edilen (HTS) kayıtlarının incelenmesinde, “sanığın kendi adına kayıtlı ve kullanımında olan... GSM nolu hattının ... İl Merkezinde bulunan ücret karşılığı kullanıma sunulan farklı farklı sabit hatlı telefonlardan, (12.10.2013 – 21.09.2015) tarihleri arasında toplam beş ardışık ve yirmi kez tekil olarak arandığının”, anlaşılması karşısında, arama sayısı, aramaların periyodik olması, aramaların gerçekleştirildiği zaman, konuşma süreleri, sanığın farklı sabit hatlardan aranması, aramada şifreleme yönteminin kullanılması, aranmaların makul görünmemesi nazara alındığında, sanığın örgütün iletişim metotlarından olan “ankesörlü/sabit hatlardan aranma” gizli iletişim sistemine dahil olduğu, yine yargılamada tanık olarak dinlenen ...'ün beyanlarında “ sanık daha önce benim ilgilendiğim, bizim öğrenci diye tabir ettiğimiz kişilerden biridir. Bu şahısla 2014 yılının sonu, 2015 yılının başında tanıştık.... isimli kişi bizi tanıştırdı. Bu şahıs ta mahrem imamdı. Bu şahıs bana ...'ı devretmişti. Öncelikle toplanma yeri olarak benim evim ya da ...'ın evinde haftada ya da iki haftada bir toplanılırdı. Bu şahsın en alt tabaka diye tabir ettiğimiz öğrenci tabakasında yer almaktaydı.” söylemeleri de dikkate alındığında, mahkemenin sanığın örgüt üyesi olduğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik olmadığı, yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ...... Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/154, Karar No: 2021/8724, Tarih: 10.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/154 E.  ,  2021/8724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile vekalet ücreti yönünden hükmün düzeltilerek HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verildiği görülmüştür.

Davalı idare vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi olan 2020 yılı itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, ilk davada hükmedilen vekalet ücreti de mahsup edilmek suretiyle 46.122,63 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesinin karar tarihi olan 2019 yılı itibariyle vekalet ücreti hesaplanması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 2019/2408 E. - 2020/1277 K. sayılı ilamının hüküm fıkrasının (B) harfi ile gösterilen bendinin son paragrafında yer alan (36.966,50) sayısının hükümden çıkartılmasına, yerine (46.122,63) sayısının yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3589, Karar No: 2012/9659, Tarih: 04.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3589 E.  ,  2012/9659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/11/2010 tarih ve 2008/35-2010/260 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... Televizyon Prodüksiyon A.Ş ile müvekkili arasındaki 13.03.1997 tarihli Film Satın Alma Sözleşmesi uyarınca belirlenen filmlerin, dizilerin davalı ... Televizyonuna satıldığını, bu film ve dizilerin ATV Televizyonunda muhtelif tarihlerde gösterildiğini, ancak 487.400 USD tutarındaki bedelin ödenmediğini, davalının ödeme güçlüğü çekmesi nedeniyle davalı firmanın genel müdürü Fatih Ediboğlu ile yeni bir ödeme protokolü imzalanmış ise de ödeme şartlarının yerine getirilmediğini, davalı ... Television A.Ş.'nin tüm hakları ile birlikte davalı ... Televizyon A.Ş. (ATV)'yi devraldığını ileri sürerek 487.400 USD tutarındaki program satım bedelinin 09.09.2003 tarihinden itibaren döviz mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, müvekkilinin bu davada hasım gösterilemeyeceğini, müvekkilinin diğer davalıyı devralmadığını savunarak husumet yönünden davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Televizyon ve Prodüksiyon A.Ş. vekili, davacının teminat yatırması gerektiğini, davanın görevsiz mahkemede açıldığını, Borçlar Kanununa göre 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak öncelikle zamanaşımı nedeniyle, aksi takdirde esastan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporlarında alacağın zamanaşımına uğradığı şeklinde görüş bildirildiği, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin 13.3.1997 tarihli "Film Satın Alma Sözleşmesi"ne dayandığı, sözleşme konusu itibariyle davacıya ödenecek bedel karşılığında davalıya FSEK hükümleri çerçevesinde sözleşme konusu televizyon dizi ve filmlerinin yayını için verilen yetkinin 5846 sayılı yasanın 56. maddesi anlamında basit ruhsat niteliğinde olup hasılat kirasına dair hükümlerin uygulanması gerektiği, BK'nın 126. maddesine göre hasılat kirasına ilişkin alacak nedeniyle zamanaşımı süresinin 5 yıl olup 13.03.1997 tarihli sözleşme nedeniyle son taksitin ödeneceği 31.12.1997 tarihinden itibaren 5 yıllık sürenin 31.12.2002 tarihinde dolduğu, davalı şirket genel müdürü ile davacı arasında,

1997 tarihli sözleşmeden kaynaklanan alacağın ödenmesiyle ilgili olarak yapılan 05.12.1997 tarihli protokole göre ise son taksit tarihinin Nisan 1998 olarak kararlaştırıldığı, bu tarihin 30 Nisan olarak alınması durumunda da 5 yıllık zamanaşımı süresinin 1 Mayıs 2003 tarihinde dolduğu, davanın ise 31.05.2004 tarihinde açıldığı, 1 Mayıs 2003 tarihinden önce ve dava tarihine kadar zamanaşımını kesen herhangi bir işlemin bulunmadığı, dolayısıyla davalılardan Satel Sabah Televizyon Prodüksiyon A.Ş.'nin zamanaşımı def'inin yerinde olduğu, diğer davalının da zamanaşımı def'inde bulunan şirketle BK'nın 149. maddesine göre işletme devri ilişkisi içerisinde olmadıkları, davalılardan Satel Şirketi'nin diğer davalı ... Şirketine devredilmediği, herhangi bir devir sözleşmesinin bulunmadığı, taraflar arasındaki sözleşmenin bir lisans sözleşmesi olduğu, bu sözleşmenin 5846 sayılı yasanın 56. maddesi ile BK'nın 270. maddesi anlamında hasılat kirası niteliğinde olduğu dolayısıyla diğer davalı ... Şirketi'nin de zamanaşımına uğrayan bu borçtan dolayı sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35021, Karar No: 2018/21682, Tarih: 12.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/35021 E.  ,  2018/21682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece gerekçeli kararın katılan ...'in duruşmada bildirdiği en son adrese yöntemince tebliğ edilmediği,

Anlaşıldığından, sanıklar ... ve ...'ın, temyiz davası istekleri hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten, gerekirse EK TEBLİĞNAME DÜZENLENDİKTEN SONRA Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 12/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AS
Yargıtay — Esas No: 2022/2055, Karar No: 2022/14569, Tarih: 19.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/2055 E.  ,  2022/14569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 25.01.2022 tarih ve 2021/26073 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09.02.2022 tarih ve KYB-2022/14766 sayılı ihbarname ile;

Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheliler ... ve Mehmet ... haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığının 23/09/2020 tarihli ve 2020/2384 soruşturma, 2020/158 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 13/10/2020 tarihli ve 2020/140959 soruşturma, 2020/20238 sayılı yetkisizlik kararını takiben, bu defa da suç yeri itibarıyla dosyanın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11/11/2020 tarihli ve 2020/4311 soruşturma, 2020/223 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, suç yeri itibariyle dosyanın Yalova Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 25/08/2021 tarihli ve 2020/99471 soruşturma, 2021/10718 sayılı yetkisizlik kararını takiben Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine ilişkin İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/09/2021 tarihli ve 2021/730 değişik iş sayılı kararının “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesini müteakip, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 13/10/2020 tarihli yetkisizlik kararı ile Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararı sonrasında Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11/11/2020 tarihli yetkisizlik kararı ile Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 25/08/2021 tarihli yetkisizlik kararlarının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının bağlı olduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, uyuşmazlığın esastan incelenerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161/7. maddesinde yer alan, "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda; ilk yetkisizlik kararının Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 13.10.2020 tarihli yetkisizlik kararı ile yeniden Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği, bu ikinci yetkisizlik kararından sonra dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesinin gerektiği, bu nedenle İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen yetkisizlik kararından sonra Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığı ve Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılıkları tarafından verilen 11.11.2020 ve 25.08.2021 tarihli yetkisizlik kararlarının hukuki değerden yoksun olduğu nazara alındığında, merci tarafından uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmeyerek, dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesi gerektiği anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.09.2021 tarih ve 2021/730 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 19.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12094, Karar No: 2012/42603, Tarih: 03.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12094 E.  ,  2012/42603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanıklar ..., ..., ...,..., ..., ..., ... ve ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 2.000,000 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/11/2011 tarihli ve 2008/39S esas, 2011/482 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 19/06/2012 gün ve 2012/10557/36764 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/07/2012 gün ve 2012/177180 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Sanığın mala zarar verme olarak tespit edilen eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan para cezası seçilmek suretiyle 4 ay karşılığı 120 gün adli para cezası üzerinden hesaplama yapılarak sonuçta 2.000,000 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmiş ise de; kararın gerekçe bölümünde asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibare bulunmadığı gibi, hüküm kısmında da cezasının alt sınırdan tayin edildiğinin belirtilmiş bulunulması karşısında, 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlüğe girmesinden önceki haliyle para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca temel ceza olarak tespit edilecek 5 gün tam sayısı üzerinden öncelikle aynı Kanun'un 61/8. maddesi gereğince indirim yapılması ve belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle hesaplanacak adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.11.2011 tarih ve 2008/398 esas, 2011/482 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak; hükümlülerin 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi uyarınca 5’er gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı yasanın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4’er gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 4’er gün adli para cezalarının 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca 20.00.- TL olarak belirlenen miktar ile çarpılması suretiyle ayrı ayrı 80.00.- TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,03.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4092, Karar No: 2014/12231, Tarih: 23.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/4092 E.  ,  2014/12231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... VD.

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasındaki davadan dolayı ayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 10.12.2013 gün ve 2675-17588 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK.'nun 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, bir kısım davalılardan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 226.00'şar.-TL para cezası ile 52.40.-TL red harcının alınarak kaydına, 23.6.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8650, Karar No: 2012/1776, Tarih: 21.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8650 E.  ,  2012/1776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ın İİK'nun 337/a maddesi gereğince üç ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sanığın 07.07.2010 tarihli temyiz dilekçesi süresinde olması nedeniyle, temyiz talebinin reddine yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ve bu karara karşı yapılan itirazın reddine dair karar ve işlemler yok hükmünde kabul edilerek yapılan temyiz incelemesi sonunda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/16.H.D. 505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/16.H.D. 506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oy çokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, müşteki vekilinin 05.06.2007 havale tarihli dilekçesiyle şikayette bulunduğu, ... Yamanlar Vergi Dairesi Müdürlüğünün 18 Aralık 2008 tarih ve 59510 sayılı yazısına göre, borçlu şirketin 08.05.2007 tarihi itibariyle Çiğli Vergi Dairesi Müdürlüğünden nakil geldiğinin bildirildiği, şikayet tarihi itibariyle borçlu şirketin nakil geldiği adreste ticari faaliyette bulunup bulunmadığı konusunda zabıta marifetiyle araştırma yapılmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 21.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10741, Karar No: 2021/9118, Tarih: 28.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/10741 E.  ,  2021/9118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 28/09/2021 tarihinde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.050 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

12.373,30 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.