muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7226, Karar No: 2023/660, Tarih: 08.02.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının talebi yönünden 5737 sayılı Kanunu'nun 17. maddesine dayalı olarak gaiplik, tapu iptali ve tescil; asli müdahil yönünden, Türk Medeni Kanunu′nun 588. maddesinden kaynaklanan gaiplik ve tapu iptali ile tescil isteklerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 5737 sayılı Kanun'un 17. maddesinde, “Tasarruf edenlerin veya maliklerin mirasçı bırakmadan ölümleri, kaybolmaları, terk veya mübadil gibi durumlara düşmeleri halinde icareteynli ve mukataalı taşınmaz malların mülkiyeti vakfı adına tescil edilir.”

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 32. maddesinde, “Ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa, hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir.” hükümleri düzenlenmiştir.

3. 6100 sayılı HMK’nın 588. maddesi; “Sağ olup olmadığı bilinmeyen bir kimsenin malvarlığı veya ona düşen miras payı on yıl resmen yönetilirse ya da malvarlığı böyle yönetilenin yüz yaşını dolduracağı süre geçerse, Hazinenin istemi üzerine o kimsenin gaipliğine karar verilir.

Gaiplik kararı verilebilmesi için gerekli ilan süresinde hiçbir hak sahibi ortaya çıkmazsa, aksine hüküm bulunmadıkça, gaibin mirası Devlete geçer. Devlet, gaibe veya üstün hak sahiplerine karşı, aynen gaibin mirasını teslim alanlar gibi geri vermekle yükümlüdür.” hükmünü içermektedir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, asli müdahilin iddialarına, dayandığı belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup asli müdahil vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j bendi gereğince asli müdahil Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32487, Karar No: 2019/11725, Tarih: 18.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/32487 E.  ,  2019/11725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6.Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/164 E. - 2017/43 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun davalılar vekili yönünden reddine, davacı idare vekilinin istinaf talebinin kabul edilerek ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama kavaklık niteliğindeki ... mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak bilimsel yolla değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazlarına geline;

6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 nolu bendinde "Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği" düzenlenmiştir.

Bu itibarla; Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesinden verilen kararı bedele ilişkin bölümünde kanunun olaya uygulanmasında hata edildiği gerekçesiyle yapılan düzeltmenin yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sadece bedele ilişkin olarak yapılan düzeltmenin ilk derece mahkemesi kararına şerh verilmesi ile yetinilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla; Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesinden verilen kararı bedele ilişkin bölümünde kanunun olaya uygulanmasında hata edildiği gerekçesiyle yapılan düzeltmenin yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sadece bedele ilişkin olarak yapılan düzeltmenin ilk derece mahkemesi kararına şerh verilmesi ile yetinilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin hükmünün açıklanan nedenle HMK'nun 371.maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 18/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13763, Karar No: 2014/38423, Tarih: 04.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/13763 E.  ,  2014/38423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2013/205-2014/16

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının ortak muristen aldığı vekalet ile murisin banka hesabındaki paraları çektiğini ancak hissesine düşen bedeli ödemediğini, durumu öğrenince sadece 26.000 TL. bedelli bir dükkanın tapusunu kendisine devir ettiğini ileri sürerek bakiye 54.994 TL.nin bankadan çekilme tarihinden itibaren faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, murisin hesabından çektiği paradan davacı adına 46.000 TL. bedelle dükkan satın alıp davacıya tapusunun devir edildiğini, yine muristen kalan taşınmazların intikal işlemleri için de masraf yapıldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 54.297,51 TL.nin tahsil tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte ödetilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının, davacı ile ortak murisleri adına banka hesabındaki paraları vekili olarak çektiği ve bu paradan..nolu parselde kayıtlı 1 nolu bağımsız bölümü satın alarak davacıya tapu devrini verdiği uyuşmazlık konusu değildir. Satışa ilişkin akit tablosunda, satış bedelinin 26.000 TL. olduğu yazılı ise de davalı gerçek bedelin 46.000 TL. olduğunu açıklamıştır. Mahkemece, satış bedelinin tapuda yazılı olan 26.000 TL. Olduğu kabul edilerek, bu bedel davacı hissesine düşen bedelden mahsup edilmiştir.

Davacının bu davadaki alacak isteminin, vekalet görevinin kötüye kullanılması, özellikle de, vekilin özen ve sadakatle iş görme ve hesap verme yükümlülüğüne aykırı davranılması hukuksal nedenine dayandırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, davalının gerek hesap verme ve gerekse, özen ve sadakatle iş görme yükümlülüklerine aykırı davranıp davranmadığının saptanabilmesi için, mahsup edilecek taşınmaz bedelinin belirlenmesinde, satış işleminin yapıldığı tarihteki koşullar ve özellikle taşınmazın o tarihteki değeri gözönünde tutulmalıdır. Mahkemece yapılması gereken iş, bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle, taşınmazın, davacı adına devir edildiği tarih itibariyle gerçek sürüm değerinin denetime elverişli bir şekilde saptanması ve bu bedelin davacıya ödenecek toplam bedelden mahsup edilerek bir karar verilmesi gerekir. Mahkemece, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usule ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle davalı yararına yararına BOZULMASINA, peşin alınan 927,00 TL harcın istek halinde iadesine, 4.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/865, Karar No: 2016/9374, Tarih: 09.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/865 E.  ,  2016/9374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2014

NUMARASI : 2013/1392-2014/1954

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bununla birlikte; dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenin emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerine ters düşecek şekilde oranlama yapan bilirkişi raporu inandırıcı ve somut gerekçelere uygun değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkân tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak rapor alınması, bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların satışına ilişkin belgeler ilgili Tapu Müdürlüğü'nden, emsallerin satış tarihleri itibarıyla fiili imar sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastral parseller mi oldukları, değerlendirme yılındaki taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların emlak vergisine esas Arsa Metrekare Rayiç bedelleri ilgili belediyeden istenip dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Davacı idare harçtan muaf olduğu halde, aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

2-Davacı idare harçtan muaf olduğu halde, aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1227, Karar No: 2020/12910, Tarih: 24.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/1227 E.  ,  2020/12910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, mühürde sahtecilik, mühür bozma

HÜKÜM : 1- Sanıklar hakkında TCK'nın 204/1, 43/1, 62 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet (ayrı ayrı)

2- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında TCK'nın 158/1-e, 43/1, 168/2, 62, 52/2-4 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

3- Sanık ... hakkında mühürde sahtecilik

suçundan TCK'nın 202/2, 43/1, 62 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

4-Sanık ... hakkında mühür bozma suçundan TCK'nın 202/2, 43/1, 62 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan; sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik, mühürde sahtecilik ve mühür bozma suçlarından; sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafiileri ile sanıklar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yürütülen bir suç soruşturması veya kovuşturması dolayısıyla telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi tedbiri CMK'nın 135. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan madde uyarınca; suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmaması durumunda, suç tarihi itibariyle hakim veya gecikmesinde sakınca olan halde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Aynı maddenin 8. fıkrasında, dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak, bu fıkrada katalog şeklinde sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabileceği belirtilmiş, 9. fıkrada ise, maddede belirtilen usuller dışında hiç kimsenin, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemeyeceği ve kayda alamayacağı hükme bağlanmıştır.

Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yürütülmekte olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan, ancak başka bir suçun işlendiği şüphesini uyandırabilecek şekildeki “tesadüfen elde edilen deliller” CMK'nın 135/8. madde ve fıkrasında düzenlenen katalog kapsamındaki suçlara ilişkin ise, soruşturma ve kovuşturmada delil olarak kullanılabilmektedir. Buna karşın CMK'nın 138/2. madde ve fıkrasının açıklığı karşısında katalog kapsamında yer almayan suçlara ilişkin kayıtların delil olarak kullanılması mümkün değildir. Kanunda, kişiler arasında telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi yalnızca belirli ağırlıktaki suç tipleri bakımından meşru kabul edilmiş, bunlar dışındaki suçlar yönünden ise özel hayatın ve haberleşmenin gizliliğinin korunmasına ilişkin yarar üstün tutulmuştur.

Bu açıklamalar doğrultusunda; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesinde şartları ve hangi suçların bu kapsamda yer aldığı açıkça gösterilen Telekomünikasyon yoluyla iletişimin dinlenilmesi tedbiri kapsamında, suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve kurulan örgüte üye olma suçlarından beraat hükümleri verildiği ve CMK'nın 135. maddesi uyarınca nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, mühürde sahtecilik ve mühür bozma suçlarının suç tarihi itibari ile katalog suçlar arasında yer almaması nedeniyle iletişimin dinlenilmesine yönelik kayıtların bu suçlar açısından sanıklar aleyhine delil olarak kullanılamayacağı anlaşılmakla, CMK'nın 206/2-a maddesi uyarınca bu deliller reddolunup inceleme dışında bırakılmış, dosya kapsamındaki diğer delil ve tespitlere göre değerlendirme yapılmıştır.

Sanıklardan ...'ın, çeşitli elektrik abone sahiplerinin talepleri üzerine elektrik sayaçlarına elektrikçi oldukları veya bu işlerden anladıkları tespit edilen sanıklar ..., ..., ... ve ... aracılığı ile müdahale ettiği, DEDAŞ Müdürlüğü’nde görevli sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... aracılığı ile yüklü miktarda gelen faturalarda indirime gittikleri ve kendilerine pay aldıkları, kaçak elektrikten yakalanan abonelerle ilgili bilgisayara girmeden müdahale ettikleri, il, ilçe ve köylerde fabrika, iş yeri, köy sulama trafoları ve ikametlerde kullanılan dijital ve anolog elektrik sayaçlarına müdahale etmek sureti ile ödenmesi gerekenden daha az miktarda fatura ödenmesini sağladıkları, mevcut sayaçlardaki mühürlere müdahale ederek mühür bozma ve sahte mühür oluşturma eylemlerini gerçekleştirdikleri iddia edilen olayda;

1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan; sanıklar ... , ..., ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan; sanık ... hakkında ise resmi belgede sahtecilik ve mühür bozma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında mühür bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde uygulama maddesinin 203/1. yerine 202/2. maddesi olarak yazılması mahallince düzeltilmesi mümkün yazım hatası olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında mühür bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde uygulama maddesinin 203/1. yerine 202/2. maddesi olarak yazılması mahallince düzeltilmesi mümkün yazım hatası olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanıkların, mahkemece nitelikli dolandırıcılık olarak nitelendirilen eylemlerinin elektrik sayaçlarına müdahale etmek sureti ile ödenmesi gerekenden daha az miktarda fatura ödenmesini sağlamaları şeklinde olması ve bu eylemin 765 sayılı TCK'nın 491/ilk, maddeye uyması bu suçuda 102/4, 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 163/3, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan kanunun 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı süresi bakımından 765 sayılı Kanun hükümlerinin sanıklar yararına olduğu belirlenmekle; sanıkların üzerine atılı ve eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 491/ilk maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli dava zamanaşımı süresi ile sanıkların eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 204/1. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik ve aynı kanunun 203/1 maddesinde yer alan mühür bozma suçlarının gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i nazara alınarak, aynı kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımı süresinin, 13/01/2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2- Sanık ... hakkında mühürde sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanığa atılı mühürde sahtecilik suçunun TCK’nın 202/2. maddesi gereğince “bir yıldan altı yıla” hapis cezasını gerektirdiği ve aynı kanunun 66/1-d ve 67/4. maddeleri gereğince 22 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi olduğu anlaşılmakla, tebliğnamede bu suçtan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiği yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği halde, atılı suçtan beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7557, Karar No: 2021/11786, Tarih: 07.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/7557 E.  ,  2021/11786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ... Endüstri A.Ş. ve ... Sistem Konst. San. ve Tic. Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki rücuan tazminat davasına konu, sigortalının yaralanmasına sonuçlanan olayla ilgili ceza dava dosyasının (Çerkezköy CBS’nin 2008/529 Esas sayılı dosyasına konu) ve hak sahiplerinin açtığı tazminat (Çerkezköy 1. As. H.M 2008/453) dava dosyalarının kesinleşme şerhleri dahil aslı yada onaylı suretlerinin celbi ile davacı kurumdan sigortalı şahsi sicil dosyası ve olayla ilgili peşin sermaye değerli gelir tabloları ile yapılan ödemelere dair kayıtların iş bu dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 07.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1687, Karar No: 2014/16573, Tarih: 01.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/1687 E.  ,  2014/16573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde sanık için kovuşturma aşamasında görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının yargılama giderine ilişkin bölümünden, sanık için kovuşturma aşamasında görevlendirilen zorunlu savunman ücreti 533 TL çıkarılarak toplam 84,75 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiliyle hazineye irad kaydına karar verilmesi” suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.