muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2544, Karar No: 2015/18250, Tarih: 13.10.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/2544 E.  ,  2015/18250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, 84.335,51 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13/10/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat ... Sena Taşdan ile davacı ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukat ile davacı asilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

3-Dava 04.01.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 12,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalı ile eşinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; sigortalının maddi ve manevi tazminat istemi ile eşinin manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, davacı eşin maddi tazminat isteminin ise kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemenin manevi tazminatın takdirine ve maddi tazminatın belirlenmesine ilişkin kararı aşağıdaki nedenlerle isabetsiz olmuştur.

Davacının iş kazası sonucu % 12,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayda davacının %30, davalı işverenin %70 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı ...’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut

- halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı ... yararına hüküm altına alınan 35.000,00-TL manevi tazminatın fazla olduğu açıkça belli olmaktadır.

Davacı eş Nebahat Sürük yararına manevi tazminata karar verilmesi isabetli değildir.

Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle manevi üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Hal böyle olunca doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan yalnızca maddi sağlık bütünlüğü ihlal edilen kişi ile sınırlı olup olmadığının tartışılması gerekir. Cismani zarar kavramına (B.K. 46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu doktrinde ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (ana, baba, karı, koca ve çocuklar gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır şekilde bozulmuşsa onlarında manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Bu durumda olanların zararları ile haksız eylem arasında uygun illiyet bağı mevcut olduğundan, yansıma yoluyla değil, doğrudan zarara maruz kalma söz konusudur. Kaza sonucu ağır yaralanan ve 2 kez ameliyata rağmen iyileşmeyen çocuklarının durumu sebebiyle ruhsal bütünlüğü bozulan anne ve babanın (H.G.K. 26.4.1995 gün ve 1995/11-122, 1995/430) ve haksız eylem sonucu ağır yaralanan ve iktidarsız kalan kocanın karısının manevi tazminat isteyebileceklerine (H.G.K. 23.9.1987 gün ve 1987/9-183 1987/655) ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları aynı esaslara dayanmaktadır.

01.07.2012 Tarihinde yürürlüğe giren...nun 56/2 maddesinde de “….Ağır bedensel zarar .... hâlinde, zarar görenin .... yakınlarına da manevî tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verilebileceği.” düzenlenmiştir.

01.07.2012 Tarihinde yürürlüğe giren...nun 56/2 maddesinde de “….Ağır bedensel zarar .... hâlinde, zarar görenin .... yakınlarına da manevî tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verilebileceği.” düzenlenmiştir.

Somut olayda, olay tarihinde 33 yaşında olan, geçirdiği iş kazası sonucu sol el 3. Ve 4. parmaklarının kısmen kesilmesi ile % 12,00 oranında sürekli işgücü kaybına uğrayan sigortalının ağır bedensel zarara uğradığından söz etmek mümkün değildir. Bu durum da sigortalının eşi olan davacı ... Sürük’nün manevi tazminata hak kazanmadığının kabulü ile bu yöndeki davasının reddi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulü hatalı olmuştur.

Maddi Tazminat gelince: ...’nun 46 ve TBK’nun 54. Maddeleri gereğince bedensel zarar halinde tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya zarar görene aittir. Davacı eş bakımından bedensel zarar söz konusu olmadığı gibi maddi bir zararın varlığı da ispatlanmış değildir. Hal böyle olunca davacı ... Sürük’ün maddi tazminat isteminin reddi yerine kabulünün isabetsiz olduğu açıktır.

Mahkemece davacı ... bakımından da maddi tazminatın belirlenmesinde hata yapıldığı görülmektedir. Dava nitelikçe ... Kurumu tarafından karşılanmayan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mükerrer ödemeyi ve haksız zenginleşmeyi önlemek için ... Kurumu tarafından sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin ve varsa ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin Kurumdan sorularak, bildirilen miktarın rücu edilebilir bölümünün hesaplanan zarardan indirilmesi suretiyle tazminatın saptanması gerektiği, Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Somut olayda Kurum tarafından davacıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri ile ödenen geçici iş göremezlik ödeneklerinin dosyaya getirilmesine rağmen, tazminatın belirlenmesinde dikkate alınmadıkları görülmektedir. Bu duruma göre de sigorta tahsisleri ilk peşin sermaye değeri ile geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümü indirilmeden, davacı ... yararına fazla maddi tazminat karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100.00.TL. Duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10294, Karar No: 2010/5838, Tarih: 12.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/10294 E.  ,  2010/5838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... İşletme Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... (Kendisine asaleten, ...'a velayeten) aleyhine 26/03/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili, davalı ve dahili davalı taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, orman yangını nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı, davalı ve dahili davalı taraflarından temyiz olunmuştur.

Davacı idare, davalı ...'ın orman yangınına yol açan ergin olmayan çocuğu ...'ın haksız eyleminden dolayı Medeni Yasa'nın 369. maddesi gereğince, ev başkanı olarak sorumlu tutulmasını istemiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasa'nın 4/1. maddesi gereğince, 4721 sayılı Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı'ndan doğan dava ve işlere aile mahkemesinde bakılır. Somut olayda Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı içerisinde yer alan 369. maddenin uygulanması gerektiğinden eldeki davaya aile mahkemesinde bakılması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 12/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22975, Karar No: 2022/10007, Tarih: 12.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/22975 E.  ,  2022/10007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Avukat ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 30/06/2022 havale tarihli dilekçe ile davalıya karşı açmış oldukları davadan haricen tahsil nedeniyle feragat ettiklerini bildirmiş olup davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 12/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20183, Karar No: 2013/16007, Tarih: 05.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/20183 E.  ,  2013/16007 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında paftasında yol boşluğu olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2014/4769, Karar No: 2015/939, Tarih: 29.01.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/4769 E.  ,  2015/939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2013/218-2013/568

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira alacağı ve hor kullanım tazminatı davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, erken tahliye nedeniyle uğranılan kira kaybı ile hor kullanma tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde: davalıların 1.1.2004 başlangıç tarihli sözleşme ile kiracı olduklarını, kira sözleşmesinin süresinin 30.12.2004 tarihli protokol ile 3.1.2015 tarihine kadar uzatıldığını,kira sözleşmesinin 30.12.2004 tarihinde tapuya şerh edildiğini,

davalıların kiralananı 31.12.2010 tarihinde sözleşmenin bitimine 4 yıldan fazla zaman varken terk ettiklerini, tahliye ederken taşınmaza yapılan eklentileri de sözleşmenin 6. maddesine aykırı şekilde söküp götürdüklerini,taşınmaza kiralık levhası asılmasına rağmen ancak 1.6.2011 tarihinde yeniden kiralanabildiğini bu sebeple taşınmazın 5 ay süre ile boş kaldığını belirterek, taşınmazın tahliye edildiği 31.12.2010 tarihi ile yeniden kiraya verildiği 1.6.2011 tarihi arasında boş kalan 5 aylık kiranın tazmini için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 7.000 TL, yapılan yeni kira sözleşmesindeki kira bedeli, eski sözleşmenin devam etmesi halinde ulaşacağı bedele kıyasla müvekkillerinin aleyhine olacak şekilde tesbit edilmiş olması nedeniyle bir kısım kazançtan mahrum kaldıklarından şimdilik 2.000 TL, taşınmazdaki eklentilerin sökülmesi nedeniyle uğranılan zarar nedeniyle şimdilik 1.000 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili ise taraflar arasındaki kira sözleşmesinin sona erdiğini, tapudaki şerhin 25.2.2011 tarihinde terkin edildiğini, taşınmazın terk edildiği iddiasının doğru olmadığını, taşınmaza 2010 Ağustos ayından itibaren kiralık levhasının asıldığını, davacının

müvekkilinde alacağının bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizin 22.1.2013 gün ve 2012/15799- 2013/675 sayılı ilamı ile “ … Kiracıların taşınmazı kira süresinin sonunu beklemeden 31.12.2010 tarihi itibariyle tahliye ettikleri tarafların kabulündedir. Bu durumda anahtar teslim tarihinin de bu tarih olarak kabulü

gerekir. Erken tahliye halinde kiracı, tahliye yani anahtar teslim tarihine kadar kira bedelinden, bu tarihten sonra ise taşınmazın kira sözleşmesindeki bedel ve koşullarda ne

Kadar sürede yeniden kiraya verilebilecek ise, bu süre kadar yani makul süre kira bedelinden sorumludur. Mahkemece yapılacak iş anahtar teslim tarihinden sonra taşınmazın kira sözleşmesindeki bedel ve koşullarda ne kadar sürede yeniden kiraya

gerekir. Erken tahliye halinde kiracı, tahliye yani anahtar teslim tarihine kadar kira bedelinden, bu tarihten sonra ise taşınmazın kira sözleşmesindeki bedel ve koşullarda ne

Kadar sürede yeniden kiraya verilebilecek ise, bu süre kadar yani makul süre kira bedelinden sorumludur. Mahkemece yapılacak iş anahtar teslim tarihinden sonra taşınmazın kira sözleşmesindeki bedel ve koşullarda ne kadar sürede yeniden kiraya

verilebileceğinin uzman bilirkişi marifetiyle belirlenmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek mahallinde yapılan keşif üzerine verilen 22.08.2013 günlü bilirkişi raporunda söz konusu iş yerinin makul piyasa rayiç değerlerine göre ve değerinden fazla bir bedel istenmediği takdirde 30-40 gün içinde kiraya verilebileceğinin belirtilmesi üzerine 35 günlük kira bedeli üzerinden istemin kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece kiralananın rayiç kira bedeline göre makul süre kirası hesaplanmasına rağmen uyulmasına karar verilen bozma ilamı ve Yargıtayın yerleşmiş uygulamalarına göre erken tahliye halinde kira sözleşmesindeki bedel ve koşullarda ne kadar sürede kiraya verileceği belirlenmemiştir. Mahkemece yapılacak iş uyulmasına karar verilen bozma ilamı doğrultusunda araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz

edene iadesine, 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18853, Karar No: 2023/2238, Tarih: 15.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/18853 E.  ,  2023/2238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği

temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 01.10.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 08.07.2014 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddenin birinci ve altıncı fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2016 tarihli ve 2015/174 Esas, 2016/248 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suçlamayı kabul etmediği, mahkemede kendini savunamadığı gibi maddi imkansızlıktan avukat tayin edemediği Yargıtayca hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü, uyuşturucu madde kullandığı tıbben tespit edilen sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilerek kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde uyuşturucu madde kullandığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanıktan alınan idrar tahlilin 08.07.2014 olması nedeniyle Tebliğname'nin fazla ceza tayinine ilişin görüşüne iştirak olunmamıştır.

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "08.07.2014" yerine, "06.06.2014" olarak yazılması,

IV. GEREKÇE

Sanıktan alınan idrar tahlilin 08.07.2014 olması nedeniyle Tebliğname'nin fazla ceza tayinine ilişin görüşüne iştirak olunmamıştır.

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "08.07.2014" yerine, "06.06.2014" olarak yazılması,

2. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlandıktan sonra Samsun Kamu Hastahaneleri Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine sevk edilen sanığın 26.12.2014 tarihinde idrar tahlil sonucunda THC pozitif tespit edilerek tedavisinin olumsuz sonuçlandığı gerekçesi ile dosyasının kapatıldığı anlaşılmakla; bahsi geçen hastane yazısının ekindeki tahlil sonucu denetime imkan verecek şekilde dosya içerisinde bulundurularak sanığın hukuki durumunun tayini yerine, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının erteleme süresi zarfında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci

fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,