muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2585, Karar No: 2025/3353, Tarih: 17.06.2025

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vekilin özen borcuna aykırılığı sebebiyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle bilirkişi raporlarında; davalılar tarafından uygulanan tedavilerde herhangi bir tıbbi hata olmadığı, her ne kadar NST tarih ve saatlerinde uyumsuzluk gözükse de bunun teknik sebeplerden kaynaklanmış olabileceği, dosya içerisindeki NST kayıtlarına göre doğum öncesi dönemde bebeğin intrauterin sıkıntıda olabileceğini gösteren herhangi bir bulgu olmadığı, küçükte meydana gelen hasarların doğum olayı ile illiyet bağı olduğu fakat günümüz tıp gelişmelerine rağmen eldeki imkanlar ile bunun öngörülemeyeceği, doğumda uygulanan metodun tıp kurallarına uygun olduğu, perinatal asfiksi önceden öngörülemeyeceği için davacı anneye sezaryen gerekmediği, oluşan hasarın annenin karnına yapılan kristaller manevrası ile bağlantısının olmadığının tespit edildiğinin anlaşılmasına göre de davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

28.000,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalılar Adalet Pakdemir ile ...'ye verilmesine,

Temyiz eden taraf harçtan muaf olduğundan peşin alınan temyiz harcın iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4561, Karar No: 2019/6628, Tarih: 23.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4561 E.  ,  2019/6628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Çubuk Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 20/06/2018 tarih ve 2015/77-2018/384 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline taşıyıcı sorumluluk poliçesi ile sigortalı kitap emtiasının davalı tarafından Ankara/Ağrı arası taşımasının yapıldığını, aracın Malatya'da kaza yapması sonucu hasar oluştuğunu, sigortalının zararının karşılandığını ileri sürerek, 89.502,86 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı firma yetkililerinin sahte belge düzenlediğini, olayda sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, okul kitaplarının davalıya ait araçla taşınması sırasında 23.243 adedinin hasar gördüğü, davalının 30.487,48 TL zarardan sorumlu olduğu, olaya ilişkin ceza dosyasında bu kanaati değiştirecek bilgi ve belge bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, anılan miktarın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 1.702,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 23/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9953, Karar No: 2012/14022, Tarih: 26.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/9953 E.  ,  2012/14022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8185, Karar No: 2022/1833, Tarih: 09.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/8185 E.  ,  2022/1833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım etme

HÜKÜMLER : 1) ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/12/2019

tarih, 2016/162 E. ve 2019/678 K. sayılı ilamıyla;

a) Sanık ... hakkında; maktule yönelik kasten

yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan

TCK'nin 87/4-2.cümle ve 53. maddeleri uyarınca 16

yıl hapis cezası,

b) Sanık ... hakkında; maktule yönelik

kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan

TCK'nin 87/4-2.cümle, 62 ve 53. maddeleri uyarınca

13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair,

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza

Dairesinin 11/01/2021 tarih ve 2020/715 Esas -

2021/23 Karar sayılı kararıyla;

a) Sanık ... hakkında; maktule yönelik kasten

öldürme suçundan TCK'nin 81 ve 53. maddeleri

uyarınca müebbet hapis cezası,

b) Sanık ... hakkında; maktule yönelik

kasten öldürmeye yardım etme suçundan TCK'nin

81, 39, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis

cezası ile cezalandırılmalarına dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, sanık ...

müdafii, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet

Savcısı.

.../...

S/2

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 11/01/2021 tarih ve 2020/715 Esas - 2021/23 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... hakkında hükmedilen kasten öldürme, sanık ... hakkında hükmedilen kasten öldürmeye yardım etme suçlarına ilişkin hapis cezalarının beş yılın üzerinde olması nedeniyle verilen kararların 5271 sayılı CMK'nin 286/2.a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve... müdafileri duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş iseler de; 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin takdiren dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Mahkemenin kabul, takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki sanık ...'un eyleminin kasten yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturduğuna yönelen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanıklar ... ve... müdafileri duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş iseler de; 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin takdiren dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Mahkemenin kabul, takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki sanık ...'un eyleminin kasten yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturduğuna yönelen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında maktul ...'i kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK'nin 87/4.2-c maddesi uyarınca 16 yıl hapis cezası, sanık ... hakkında maktul ...'i kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK'nin 87/4.2-c ve 62. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair ... 6. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan hükme yönelik olarak sanıklar müdafileri ve katılan vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin duruşma açarak verdiği 11/01/2021 tarih ve 2020/715 Esas - 2021/23 Karar sayılı sanık ...'nun maktule yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 81. maddesi uyarınca müebbet hapis, sanık ...'nun maktule yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan TCK'nin 81, 39 ve 62. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık ... müdafiinin suç vasfına, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafiinin sübuta, Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme aykırı olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

.../...

S/3

Dosyanın, 28/02/2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "... 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/03/2022 gününde Üyemiz ...'nın karşıoyu ve oy çokluğu karar verildi.

(M)

MUHALEFET ŞERHİ:

.../...

S/3

Dosyanın, 28/02/2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "... 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/03/2022 gününde Üyemiz ...'nın karşıoyu ve oy çokluğu karar verildi.

(M)

MUHALEFET ŞERHİ:

Sanık ... hakkında diğer sanık ... birlikte iştirak halinde maktul ...’yu kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2019 tarih, 2016/162 E. ve 2019/678 K. sayılı kararıyla TCK'nin 87/4-2.cümle, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair kararın istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 11/01/2021 tarih ve 2020/715 Esas - 2021/23 Karar sayılı kararıyla; sanık ... hakkında; maktule yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan TCK'nin 81, 39, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; bu sanık hakkında sayın çoğunluğun mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına dair görüşüne katılmıyorum. Şöyle ki;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktul ... ile sanık ... arasında, ...’nin hayvanlarının maktulün bahçesine girip sebze ve meyve fidanlarına zarar vermesi nedeniyle husumet bulunduğu ve hususta olay öncesi aralarında sık sık tartışmaların yaşandığı, olay günü de maktul ile sanık ... arasında aynı husustan ötürü tartışmanın yaşandığı, bunun üzerine sanık ...’nin durumu ağabeyi sanık ...’a anlattıkları ve her ikisi birlikte maktulün bulunduğu arsaya geldikleri, maktulün bu esnada tanık ... ile birlikte iş makinesi içerisinde bahçe de fıstık çukuru açtıkları, sanıkların iş makinesinin kabin kısmına ellerinde sopalarla vurdukları, tanık ...’ın olayın büyümemesi için önce maktulün inmesine müsaade etmediği ancak daha sonra önce kendisi inip sanık ...’un üzerine doğru gittiği, bu esnada sanık ...’nin maktul ile arbede halinde olduğu, sanık ...’nin çoban olması nedeniyle sürekli olarak omzunda bulundurduğu tüfeği ani gelişen kastıyla maktule doğrultup ateş ederek yaraladığı, tanık ...’ın da...’un elinden aldığı sopa ile ...’nin üzerine yürüyüp vurmasıyla sanık ...’nin olay yerinden kaçtığı, sanık ...’un ise o anda yaralı olan maktul ...’i tanık ... ile birlikte araca bindirerek hastaneye yetiştirilmesine yardımcı olduğu, ancak maktulün kaldırıldığı hastanede yapılan tüm müdahalelere rağmen kurtarılamayarak hayatını kaybettiği anlaşılan olayda;

Sanık ...’un, fiilden sonraki davranışları, sanık ...’nin çoban olması nedeniyle omzunda sürekli tüfek bulundurmasının hayatın olağan akışına uygun olması gibi hususlar göz önünde bulundurulduğunda diğer sanık ... ile birlikte maktulü öldürme hususunda fikir ve irade birliği içerisinde olduğuna ya da eyleme maddi manevi destekte bulunup yardım eden sıfatıyla katıldığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerin mevcut olmadığı anlaşılmıştır. Ceza Hukukunun temeli olan "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi göz önünde bulundurularak, sanık ...’nun diğer sanık ... ile birlikte maktulü ellerindeki sopalarla yaralama kastıyla gittikleri, ancak ...’nin ani gelişen kastıyla maktulü öldürmesi nedeniyle sanık ...’un kasten yaralama iradesinin teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmakla;

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 11/01/2021 tarih ve 2021/23 sayılı kararında gerekçe kısmında "her ne kadar sanık ...'nun olaydan önce ... ile birlikte maktulü öldürme konusunda anlaşma veya irade birliğine sahip oldukları kesin olarak tespit edilemese de, çok kısa bir süre önce maktul ile kendi haksız hareketleri ile kavga eden kardeşi ...'nun o sinir ve hararetle ve sırtında da tüfekle maktulün yanına gelip tehditvari konuşmalar sergilemesi sebebiyle sırtındaki tüfeği kullanacağını ön görmüş ve eylemlerini bu ön görü içerisinde gerçekleştirmiş olması hasebiyle sanığın Adam öldürme suçuna yardım ettiğini" beyan etmek suretiyle kararında çelişkiye düşerek hükmün teşviş'i ve yetersiz gerekçeyle sanık ... hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği halde öldürmeye yardım suçundan hüküm kurulması nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmesi gerektiği yönündeki kanaatimle sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2008/10368, Karar No: 2010/3058, Tarih: 19.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/10368 E.  ,  2010/3058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 14.As. Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.05.2008gün ve 2006/413-2008/187 Esas- Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili ve İhbar olunan A.İ.G Sig vekili tarafından ayrı ayrı istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Duruşma istemli olarak davacı ve ihbar olunan vekillerince temyiz isteminde bulunulduğu, ancak dava dosyasından davalılardan Burhan Yıldırım'a ilişkin tebligatların şimdiye kadar ilanen tebligat yolu ile yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında duruşma gününü bildirir tebligatın da ilanen yapılması gerektiğinden, dosyanın mahalli mahkemeye gönderilerek, davacı ... Hazine ve İhbar olunan vekillerince gerekli ilan ücret miktarı olan 600.00 TL nakten ödenmesi gerektiğinden, bizzat davacı ... ve İhbar olunan vekillerince elden ödenmesi veya Onbirinci Hukuk Dairesi Yazı İşleri Müdürlüğü iş adresine ödenmek üzere posta havalesi ile Yargıtay Postanesi’ne gönderilmesi, şayet mümeyyiz davacı ve ihbar olunan duruşma isteminden vazgeçiyor ise'ler bu konudaki beyanlarının da alınarak gönderilmesi gerektiğinden, bu eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/43556, Karar No: 2017/10945, Tarih: 16.10.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/43556 E.  ,  2017/10945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yaralama ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerini süresinde temyiz ettiği, Mahkemece yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün miktar olarak kesin olduğu ve temyiz edilemeyeceği yönünde ek karar verdiği, ek kararın da sanık tarafından temyiz edildiği, tebliğnamede ek kararın temyizi ile ilgili görüş bildirilmediği,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın temyiz davası istekleri hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GERİ GÖNDERİLMESİNE, 16/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11151, Karar No: 2013/10692, Tarih: 13.11.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/11151 E.  ,  2013/10692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 126 ada 93 parsel sayılı 6.313,33 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 126 ada 93 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili 12.04.2007 tarihli dava dilekçesinde çekişmeli 126 ada 93 parsel sayılı taşınmazın davacı adına tescilini talep etmiş ise de mahkemece mahallinde yapılan keşif sırasında davacının talebinin taşınmazın, 16.01.2013 havale tarihli fen bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleriyle gösterilen bölümüne ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Keşif sırasında dinlenen yerel bilirkişi ve taraf tanıkları, çekişmeli taşınmazın bir bölümünün davacıya babasından kaldığını, bildiklerinden beri davacı tarafın kullanımında olduğunu, bu bölümün dere ve davalı ...’a ait taşınmaz ile çevrili olduğunu söylemişlerdir. Fen bilirkişi raporunda ise, yerel bilirkişi ve tanıkların davacıya ait ve kullanımında olduğunu söyledikleri taşınmaz bölümünün, haritasında (A) harfiyle gösterilen 848,74 metrekare yüzölçümündeki bölüm olduğunu bildirmiştir. Hal böyle olunca mahkemece, çekişmeli taşınmazın 16.01.2013 havale tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen bölümünün davacı adına, taşınmazın geriye kalan bölümünün ise tespit gibi davalı adına tesciline karar vermek gerekirken, dosya kapsamına yanlış anlam verilerek çekişmeli taşınmazın tamamının davacı adına tesciline karar verilmesi isabetsizdir. Davalı ...’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3879, Karar No: 2025/1128, Tarih: 17.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/3879 E.  ,  2025/1128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/454 E., 2023/554 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suçlara yardım

HÜKÜMLER : Kısmen direnme, kısmen mahkûmiyet, kısmen beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.12.2023 tarihli ve 2023/454 Esas, 2023/554 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 21.06.2023 tarihli ve 2022/183 Esas, 2023/4427 Karar sayılı bozma kararına uyulmayarak sanık ...'ın maktul ...'a karşı eylemi yönünden beraat kararı yerine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 39. maddesi kapsamında kasten öldürmeye yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verildiği, her ne kadar Mahkeme tarafından direnme kararı verildiği

belirtilmiş ise de, sanık ...'ın maktul ...'a karşı eylemi yönünden yeni ve değişik gerekçeyle hüküm kurulduğu anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.06.2022 tarih ve 2022/11-3 Esas, 2022/469 Karar; 11.07.2014 tarih ve 2014/5-155 Esas, 2014/367 Karar sayılı kararları ve bu yönde süreklilik kazanmış uygulamalarına göre; Mahkemece sanık ...'ın maktul ...'a karşı eylemi yönünden kurulan hükmün direnme hükmü olmayıp yeni bir hüküm olduğu değerlendirilmiştir.

Mahkemece sanık ...'ın maktul ...'a karşı eylemi yönünden kurulan yeni hüküm ile sanık ...'ın maktul ...'a karşı, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın katılan ...'a karşı eylemleri ile ilgili olarak bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakameleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2019/162 Esas, 2021/150 Karar sayılı kararı ile,

1. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81/1 ve 53. maddeleri uyarıncaı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,